Υπόθεση T-249/15
JT
κατά
Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης QUILAPAYÚN – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Παγκοίνως γνωστό σήμα – Άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] – Δικαιούχος του σήματος»
Περίληψη – Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα)
της 11ης Δεκεμβρίου 2017
1.      Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου – Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου μη καταχωρισμένου παγκοίνως γνωστού σήματος σε κράτος μέλος – Κίνδυνος συγχύσεως με το προγενέστερο σήμα – Εικονιστικό σήμα QUILAPAYÚN
(Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 2, στοιχείο γʹ)
2.      Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου – Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου μη καταχωρισμένου παγκοίνως γνωστού σήματος σε κράτος μέλος – Προϋποθέσεις – Απόδειξη της κτήσεως δικαιωμάτων επί του σημείου εκ μέρους του ανακόπτοντος
(Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρα 8 § 2, στοιχείο γʹ, και 41· κανονισμός 2868/95 της Επιτροπής, άρθρο 1, κανόνας 19 § 2)
3.      Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου – Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου μη καταχωρισμένου παγκοίνως γνωστού σήματος σε κράτος μέλος – Προϋποθέσεις – Απόδειξη του αποκλειστικού δικαιούχου – Δεν χωρεί
(Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρα 8 § 2, στοιχείο γʹ, και 41· κανονισμός 2868/95 της Επιτροπής, άρθρο 1, κανόνας 15 § 1, 19 § 2 και 20 § 1)
4.      Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία προσφυγής – Προσφυγή ενώπιον του δικαστή της Ένωσης – Δυνατότητα του Γενικού Δικαστηρίου να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση – Όρια
(Κανονισμός 207/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 65 § 3)
1.      Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 39-52)
2.      Για να αποδειχθεί ποιος είναι ο δικαιούχος μη καταχωρισμένου σήματος πρέπει να πληρούνται ειδικές προϋποθέσεις. Ο ανακόπτων δεν μπορεί, για παράδειγμα, να προσκομίσει πιστοποιητικό καταθέσεως ή καταχωρίσεως του σήματος στο οποίο στηρίζεται η ανακοπή προκειμένου να αποδείξει ότι είναι δικαιούχος του σήματος αυτού. Οφείλει να αποδείξει ότι, διά της χρήσεως του προγενέστερου μη καταχωρισμένου σήματος, απέκτησε δικαιώματα επ’ αυτού.
(βλ. σκέψη 42)
3.      Από καμία διάταξη δεν προκύπτει ότι ο ανακόπτων που ασκεί ανακοπή δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009 για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλει να αποδείξει ότι είναι ο «αποκλειστικός» δικαιούχος του προγενέστερου μη καταχωρισμένου παγκοίνως γνωστού σήματος, στο οποίο στηρίζει την ανακοπή του. Από τις διατάξεις του άρθρου 41 του κανονισμού 207/2009, του κανόνα 19, παράγραφος 2, και του κανόνα 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95 περί της εφαρμογής του κανονισμού 40/94 για το κοινοτικό σήμα συνάγεται ότι ο ανακόπτων οφείλει να αποδείξει ότι έχει αποκτήσει επαρκή δικαιώματα επί του προγενέστερου μη καταχωρισμένου παγκοίνως γνωστού σήματος, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 207/2009, για να μπορεί να θεωρηθεί δικαιούχος του σήματος αυτού, πράγμα το οποίο ουδόλως σημαίνει ότι πρέπει να αποδείξει ότι είναι ο αποκλειστικός δικαιούχος του.
Ο κανόνας 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 2868/95 ορίζει εξάλλου ότι, «[ε]άν ένα προγενέστερο σήμα ή/και προγενέστερο δικαίωμα έχει περισσότερους από ένα δικαιούχο (συνιδιοκτησία), η ανακοπή είναι δυνατό να ασκηθεί από οιονδήποτε/οιουσδήποτε εξ αυτών ή όλους μαζί», τούτο δε παρέχει σε κάθε συνδικαιούχο προγενέστερου σήματος τη δυνατότητα να ασκήσει ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του ζητούμενου σήματος.
(βλ. σκέψεις 46, 47)
4.      Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 52)