62020TJ0510
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Chéad Dlísheomra Méadaithe)
25 Meitheamh 2025 (
*1
)
(Státchabhair – Cóireáil cánach forchoimeádta d’oibreoirí casaíní poiblí sa Ghearmáin – Tobhach ar bhrabúis – Inasbhainteacht na méideanna arna n‑íoc i leith an tobhaigh sin ón mbonn measúnaithe le haghaidh cáin chorparáide agus cáin ghnó – Cinneadh gan agóidí a dhéanamh – Easpa deacrachtaí tromchúiseacha – An coincheap ‘Státchabhair’ – Cineál roghnaitheach)
I gCás T‑510/20 RENV,
Fachverband Spielhallen eV, atá lonnaithe i mBeirlín (an Ghearmáin),
LM,
arna n‑ionadú ag A. Bartosch agus R. Schmidt, Dlíodóirí,
iarratasóirí,
v
an Coimisiún Eorpach, arna ionadú ag B. Stromsky agus C. Kovács, i gcáil Gníomhairí,
cosantóir,
le tacaíocht ó
Poblacht Chónaidhme na Gearmáine, arna hionadú ag J. Möller agus R. Kanitz, i gcáil Gníomhairí,
idiragraí,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Chéad Dlísheomra Méadaithe),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: S. Papasavvas, Uachtarán, R. Mastroianni, M. Brkan, I. Gâlea (Rapóirtéir) agus S. L. Kalėda, Breithiúna,
Cláraitheoir: S. Jund, Riarthóir,
ag féachaint do bhreithiúnas an 21 Meán Fómhair 2023, Fachverband Spielhallen agus LM v an Coimisiún (C‑831/21 P, EU:C:2023:686),
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn
agus tar éis éisteacht an 12 Samhain 2024,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Lena gcaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann na hiarratasóirí, Fachverband Spielhallen eV agus LM, go gcuirfí Cinneadh C(2019) 8819 final ón gCoimisiún an 9 Nollaig 2019 maidir le Státchabhair SA.44944 (2019/C, ex 2019/FC) ar neamhní – Cóireáil cánach forchoimeádta d’oibreoirí casaíní poiblí sa Ghearmáin agus SA.53552 (2019/C, ex 2019/FC) – Ráthaíocht líomhnaithe i bhfabhar oibreoirí casaíní poiblí sa Ghearmáin (ráthaíocht brabúsachta) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’), a mhéid a dhiúltaíonn sí dá ngearán i gcoinne go raibh na suimeanna a d’íoc oibreoirí casaíní poiblí le Stát Nordrhein‑Westfalen (Stát Nordrhein‑Westfalen, an Ghearmáin) inasbhainte as na boinn inchánach cánach gnó agus cánach ioncaim nó cánach corparáide.
Cúlra na díospóide
2
An 22 Márta 2016, rinne na hiarratasóirí, Fachverband Spielhallen, comhlachas trádála de 88 n‑oibreoir meaisíní cearrbhachais, agus LM, oibreoir meaisíní cearrbhachais, trí ghearán a thaisceadh leis an gCoimisiún Eorpach maidir leis an gcaoi a gcaitear le hoibreoirí casaíní poiblí sa Ghearmáin ó thaobh cánach de.
3
In Nordrhein‑Westfalen, bhí na gníomhaíochtaí cearrbhachais a cuireadh ar fáil sna casaíní faoi rialú an Spielbankgesetz NRW (an Dlí maidir le casaíní i Stát Nordrhein‑Westfalen, ‘an Dlí maidir le casaíní’) an 13 Samhain 2012, go dtí gur cuireadh an Spielbankgesetz NRW (an Dlí maidir le casaíní i Stát Nordrhein‑Westfalen) an 29 Bealtaine 2020 ina ionad. Ba é Westdeutsche Spielbanken GmbH & Co. KG (‘WestSpiel’) an t‑aon lamháltóir casaíní poiblí sa stát sin.
4
Faoin Dlí maidir le casaíní, bhí an t‑ioncam a ghin casaíní faoi réir dhá chóras cánach éagsúla. Ar thaobh amháin, bhí an t‑ioncam ó chearrbhachas faoi réir scéim cánach speisialta i bhfoirm cánach ar chasaíní. Ar an taobh eile, bhí ioncam nár díorthaíodh ó na cluichí sin, amhail ioncam ó ghníomhaíochtaí lónadóireachta, faoi réir an ghnáthchórais cánach, arb é atá ann cáin ghnó agus cáin ioncaim nó cáin chorparáide.
5
Foráladh le hAirteagal 14 den Dlí maidir le casaíní go n‑íocfaí 75 % den bhrabús bliantúil arna dhearbhú ag oibreoirí casaíní poiblí, bídís díorthaithe ó chearrbhachas nó ná bídís, le Stát Nordrhein‑Westfalen. Más rud é, áfach, gur mhó an ráithe eile den bhrabús sin ná 7 % de shuim na scaireanna sa scairchaipiteal, sna cúlchistí agus sa chiste frithpháirteach, b’éigean an brabús iomlán a aisíoc leis an stát (‘an tobhach ar na brabúis’).
6
Mar sin féin, bhí an chuid den tobhach ar bhrabúis a eascraíonn as ioncam neamh-chearrbhachais inasbhainte ó bhoinn inchánach cánach gnó chomh maith le cáin ioncaim nó cáin chorparáide mar ‘speansais a eascraíonn as gníomhaíocht an ghnóthais’.
7
Ina ngearán maidir le hin‑asbhainteacht an tobhaigh ar bhrabúis in Nordrhein‑Westfalen, mhaígh na hiarratasóirí, inter alia, gurbh ionann in‑asbhainteacht an tobhaigh ar bhrabúis ó bhoinn inchánach na gcánacha thuasluaite (‘an beart atá i gceist’) agus Státchabhair de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE.
8
Tar éis malartuithe comhfhreagrais leis na hiarratasóirí, mheas an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, nach raibh aon bhuntáiste roghnaitheach i gceist leis an mbeart atá i gceist, agus mar thoradh air sin nár tháinig sé faoi raon feidhme Airteagal 107(1) CFAE. Dá bhrí sin, maidir leis an mbeart atá i gceist, chinn sé gan an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil dá bhforáiltear in Airteagal 108(2) CFAE a thionscnamh.
9
Le hordú an 22 Deireadh Fómhair 2021, Fachverband Spielhallen agus LM v an Coimisiún (T‑510/20, nár foilsíodh, EU:T:2021:745), chinn an Chúirt Ghinearálta go raibh an chaingean a thionscain na hiarratasóirí i gcoinne an chinnidh atá faoi chonspóid, ina hiomláine, gan aon bhunús dlí go follasach.
10
Le breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2023, Fachverband Spielhallen agus LM v an Coimisiún (C‑831/21 P, EU:C:2023:686), chuir an Chúirt Bhreithiúnais ordú an 22 Deireadh Fómhair 2021, Fachverband Spielhallen agus LM v an Coimisiún (T‑510/20, nár foilsíodh, EU:T:2021:745) ar neamhní. Chinn sí go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trí mhainneachtain scrúdú a dhéanamh ar argóintí na n‑achomharcóirí lena ndéantar agóid i gcoinne shainaithint an Choimisiúin, sa chinneadh atá faoi chonspóid, ar an gcóras tagartha nó ar an ngnáthchóras cánach.
11
Rinne an Chúirt Bhreithiúnais, agus na costais á bhforchoimeád aici, an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta ionas go bhféadfaidh sí é a scrúdú ó thaobh substainte de.
An t‑ordú atá á lorg
12
Iarrann na hiarratasóirí ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, a mhéid a bhaineann sé leis an mbeart atá i gceist;
–
a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
13
Iarrann an Coimisiún, le tacaíocht ó Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine, ar an gCúirt Bhreithiúnais:
–
an chaingean a dhiúltú;
–
a ordú do na hiarratasóirí na costais a íoc.
An dlí lena mbaineann
14
Mar thaca lena gcaingean, maíonn na hiarratasóirí saincheist dlí amháin, lena n‑éilítear sárú ar a gcearta nós imeachta mar gheall ar dhiúltú an Choimisiúin an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil dá bhforáiltear in Airteagal 108(2) CFAE a thionscnamh, cé nach raibh sé in ann, ag deireadh na céime réamhscrúdaithe, na deacrachtaí tromchúiseacha uile a eascraíonn as measúnú an bhirt atá i gceist a shárú.
15
Thíolaic na hiarratasóirí a saincheist dlí aonair dlí mar ní a chuimsíonn, go bunúsach, cúig chuid. Sa chéad chuid, áitíonn na hiarratasóirí gur ghlac an Coimisiún leis go mícheart gur mheas siad gur cháin a bhí sa tobhach ar bhrabúis, cé gur chuir siad in iúl i gcónaí gur díbhinn nó aistriú brabúis a bhí ann nach mbeadh in‑asbhainte faoin ngnáthchóras cánach. Sa dara cuid, maíonn siad go ndearna an Coimisiún an tobhach ar bhrabúis a aicmiú mar cháin shonrach trína chinneadh go mícheart nach bhfuil an bealach ina n‑aicmítear beart sa dlí náisiúnta cinntitheach. Sa tríú cuid, cuireann siad i gcoinne na gcritéar a úsáideann an Coimisiún chun an tobhach ar bhrabúis a aicmiú mar cháin. Sa cheathrú cuid, chuir siad sraith argóintí ar aghaidh chun a áitiú, fiú dá mba cháin é an tobhach ar bhrabúis, nach bhféadfaí é a asbhaint ó bhoinn inchánach na cánach gnó nó na cánach ioncaim nó na cánach corparáide. Sa chúigiú cuid, chuir siad argóintí ar aghaidh chun agóid a dhéanamh i gcoinne an chinnidh i bhfonóta 77 den chinneadh atá faoi chonspóid go bhfuil an tobhach ar bhrabúis inchomparáide leis na híocaíochtaí sonracha a fhorchuirtear ar ghnóthais, mar shampla le haghaidh iompar frithiomaíoch, atá in‑asbhainte ó bhoinn inchánach na cánach gnó agus na cánach ioncaim nó na cánach corparáide.
Réamhbharúlacha
16
Ba cheart a mheabhrú, mar réamhphointe, nach mór, i gcomhthéacs an nós imeachta chun athbhreithniú a dhéanamh ar Státchabhair, idirdhealú a dhéanamh idir, ar thaobh amháin, réamhchéim an scrúdaithe ar chabhair faoi Airteagal 108(3) CFAE, arb é an t‑aon chuspóir atá leis a chur ar chumas an Choimisiúin tuairim prima facie a dhéanamh ar an mbeart atá i gceist, agus, ar an taobh eile, an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil dá dtagraítear in Airteagal 108(2) CFAE.
17
Braitheann dlíthiúlacht cinnidh, amhail an cinneadh atá faoi chonspóid, gan agóidí a dhéanamh, de bhun Airteagal 4(2) de Rialachán (AE) 2015/1589 ón gComhairle an 13 Iúil 2015 lena leagtar síos rialacha mionsonraithe maidir le hAirteagal 108 [CFAE] a chur i bhfeidhm (IO 2015 L 248, lch. 9), ar cé acu an bhfuil nó nach bhfuil an measúnú ar an bhfaisnéis agus ar an bhfianaise a bhí ag an gCoimisiún le linn na chéad chéime den scrúdú ar an mbeart atá i gceist, maidir le haicmiú an bhirt sin mar chabhair de réir bhrí Airteagal 107(1) [CFAE] (IO 2015 L 248, lch. 9), ós rud é nach mór d’amhras den sórt sin a bheith ina chúis le nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil a thionscnamh ina bhféadfaidh na páirtithe leasmhara dá dtagraítear in Airteagal 1(h) den Rialachán sin a bheith rannpháirteach (féach, de réir analaí, breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, an Coimisiún v Tempus Energy agus Tempus Energy Technology, C‑57/19 P, EU:C:2021:663, mír 38).
18
Más rud é, ag deireadh na céime réamhscrúdaithe, go nglacann an Coimisiún cinneadh lena gcinneann sé nach Státchabhair é beart Stáit, go hintuigthe freisin go ndiúltaíonn sé an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil dá bhforáiltear in Airteagal 108(2) CFAE agus in Airteagal 6(1) de Rialachán 2015/1589 a thionscnamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 18 Samhain 2010, NDSHT v an Coimisiún, C‑322/09 P, EU:C:2010:701, mír 51 agus an cásdlí dá dtagraítear).
19
Ina theannta sin, i gcás ina n‑iarrann iarratasóir go ndéanfaí cinneadh gan agóidí a dhéanamh a chur ar neamhní, cuireann sé in amhras go bunúsach gur glacadh an cinneadh a rinne an Coimisiún maidir leis an mbeart atá i gceist gan an institiúid sin a bheith ag tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil, rud a sháraíonn a chearta nós imeachta. Chun seasamh lena iarratas ar neamhniú, féadfaidh an t‑iarratasóir aon phléadáil a chur ar aghaidh a d’fhéadfadh a léiriú gur cheart amhras a bheith curtha in iúl leis an measúnú ar an bhfaisnéis agus ar an bhfianaise atá ar fáil don Choimisiún, le linn chéim réamhscrúdaithe an bhirt ar tugadh fógra ina leith, ar cheart an beart sin a aicmiú mar chabhair de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, an Coimisiún v Tempus Energy agus Tempus Energy Technology, C‑57/19 P, EU:C:2021:663, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).
20
Dá bhrí sin, is faoi Chúirteanna an Aontais Eorpaigh, agus iarratas chun cinneadh den sórt sin a chur ar neamhní á éisteacht acu, a chinneadh ar cheart nó nár cheart, leis an measúnú ar an bhfaisnéis agus ar an bhfianaise a bhí ar fáil don Choimisiún le linn na céime réamhscrúdaithe den bheart náisiúnta atá i gceist, amhras a tharraingt anuas go hoibiachtúil maidir leis an mbeart sin a aicmiú mar chabhair, ós rud é nach mór an t‑amhras sin a bheith ina chúis le nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil a thionscnamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2021, Scandlines Danmark agus Scandlines Deutschland v an Coimisiún, C‑174/19 P agus C‑175/19 P, EU:C:2021:801, mír 67 agus an cásdlí dá dtagraítear).
21
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go léirítear go bhfuil amhras ann amhail údar a thabhairt le tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil dá dtagraítear in Airteagal 108(2) CFAE sa chuspóir go bhfuil deacrachtaí tromchúiseacha ag an gCoimisiún agus scrúdú á dhéanamh aige ar chineál cabhrach an bhirt atá i gceist nó ar a chomhoiriúnacht leis an margadh inmheánach. Is de chineál oibiachtúil é an coincheap ‘deacrachtaí tromchúiseacha’. Dá bhrí sin, ní féidir athbhreithniú na Cúirte ar dhlíthiúlacht na ndeacrachtaí tromchúiseacha a theorannú do scrúdú a dhéanamh an raibh earráid fhollasach mheasúnaithe ann (féach, chuige sin, breithiúnas an 19 Meán Fómhair 2018, HH Ferries agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑68/15, EU:T:2018:563, mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear).
22
Ina theannta sin, ní mór don iarratasóir atá ag iarraidh neamhniú an chinnidh sin fianaise a thabhairt go bhfuil amhrais ann a thabharfadh údar leis an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil dá dtagraítear in Airteagal 108(2) CFAE a thionscnamh, rud a cheanglaíonn imscrúdú a dhéanamh ar na himthosca inar glacadh an cinneadh gan agóidí a ardú agus ar a ábhar, bunaithe ar fhianaise chomhsheasmhach (breithiúnais an 2 Meán Fómhair 2021, an Coimisiún v Tempus Energy agus Tempus Energy Technology, C‑57/19 P, EU:C:2021:663, mír 40, agus an 19 Meán Fómhair 2018, HH Ferries agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑68/15, EU:T:2018:563, mír 63).
23
Is i bhfianaise an chásdlí sin nach mór scrúdú a dhéanamh ar na cúig chuid den tsaincheist dlí aonair a d’ardaigh na hiarratasóirí.
24
Measann an Chúirt Ghinearálta gur gá scrúdú a dhéanamh, ar an gcéad dul síos agus le chéile, ar an dara cuid go dtí an cúigiú cuid den tsaincheist dlí aonair, ós rud é, leis na codanna sin, go maíonn na hiarratasóirí, go bunúsach, go raibh deacrachtaí tromchúiseacha ag an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh ar roghnaíocht an bhirt atá i gceist le linn na céime réamhscrúdaithe. Ina dhiaidh sin, scrúdófar an chéad chuid den tsaincheist dlí aonair.
An dara cuid go dtí an cúigiú cuid den tsaincheist dlí aonair
25
Áitíonn na hiarratasóirí, go bunúsach, go bhfuil aicmiú an tobhaigh ar bhrabúis mar cháin shonrach faoi dhlí na Gearmáine mícheart. Dá bhrí sin, rinne an Coimisiún earráid agus an córas tagartha is infheidhme á chinneadh aige agus theip air a fhíorú cé acu a mhaolaíonn nó nach maolaíonn an beart atá i gceist ón gcóras tagartha sin.
26
Déanann an Coimisiún, le tacaíocht ó Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine, argóintí na n‑iarratasóirí a dhíospóid.
27
De réir chásdlí socair na Cúirte, chun beart náisiúnta a aicmiú mar ‘Státchabhair’, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, ní mór na coinníollacha uile seo a leanas a chomhlíonadh. Ar an gcéad dul síos, ní mór idirghabháil a bheith ann ón Stát nó trí acmhainní stáit. Ar an dara dul síos, ní mór go mbeadh tionchar ag an idirghabháil ar thrádáil idir na Ballstáit. Ar an tríú dul síos, ní mór dó buntáiste roghnaitheach a thabhairt dá fhaighteoir. Ar an gceathrú dul síos, ní mór dó iomaíocht a shaobhadh nó bagairt a dhéanamh í a shaobhadh (féach breithiúnais an 16 Iúil 2015, BVVG, C‑39/14, EU:C:2015:470, mír 24 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 8 Samhain 2022, Fiat Chrysler Finance Europe v an Coimisiún, C‑885/19 P agus C‑898/19 P, EU:C:2022:859, mír 66 agus an cásdlí dá dtagraítear).
28
Maidir leis an gcoinníoll a bhaineann le roghnaíocht an bhuntáiste arb ionann é agus an coincheap ‘Státchabhair’, de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE, leanann sé ó chásdlí socair na Cúirte go gceanglaítear leis an measúnú ar an gcoinníoll sin a chinneadh, faoi chóras dlí ar leith, an bhfuil an beart náisiúnta atá i gceist de chineál a thugann buntáiste do ‘ghnóthais áirithe nó do tháirgeadh earraí áirithe’ thar chinn eile, atá, i bhfianaise an chuspóra atá á shaothrú ag an scéim sin, i staid fhíorasach agus dhlíthiúil inchomparáide agus a gcaitear leo ar bhealach éagsúil, dá bhrí sin, a d’fhéadfaí a aicmiú, go bunúsach, mar staid idirdhealaitheach (féach breithiúnas an 8 Samhain 2022, Fiat Chrysler Finance Europe v an Coimisiún, C‑885/19 P agus C‑898/19 P, EU:C:2022:859, mír 67 agus an cásdlí dá dtagraítear; féach freisin, chuige sin, breithiúnais an 15 Samhain 2011, an Coimisiún agus an Spáinn v Government of Gibraltar agus an Ríocht Aontaithe, C‑106/09 P agus C‑107/09 P, EU:C:2011:732, míreanna 75 agus 101, agus an 14 Eanáir 2015, Eventech, C‑518/13, EU:C:2015:9, míreanna 53 go 55).
29
Sa chomhthéacs sin, chun beart cánach náisiúnta a aicmiú mar bheart ‘roghnaitheach’, ní mór don Choimisiún scrúdú trí chéim a dhéanamh. Ní mór dó, ar an gcéad dul síos, an córas tagartha a shainaithint, eadhon an ‘gnáthchóras’ cánach is infheidhme sa Bhallstát lena mbaineann, agus, ar an dara dul síos, a léiriú go maolaíonn an beart cánach atá i gceist ón gcóras tagartha sin, ós rud é go ndéantar idirdhealú ann idir oibreoirí atá, i bhfianaise an chuspóra atá á shaothrú ag an mBallstát sin, i staid fhíorasach agus dhlíthiúil inchomparáide. Ní chumhdaítear leis an gcoincheap ‘Státchabhair’, áfach, bearta lena ndéantar idirdhealú idir gnóthais atá, i bhfianaise an chuspóra atá á shaothrú ag an gcóras dlí atá i gceist, i staid fhíorasach agus dhlíthiúil inchomparáide agus, dá bhrí sin, roghnaitheach prima facie, i gcás ina bhfuil an Ballstát lena mbaineann in ann, mar thríú céim, a léiriú go bhfuil údar leis an difreáil sin, sa mhéid go n‑eascraíonn sé as cineál nó scéim ghinearálta an chórais ar cuid de na bearta sin (féach breithiúnas an 8 Samhain 2022, Fiat Chrysler Finance Europe v an Coimisiún, C‑885/19 P agus C‑898/19 P, EU:C:2022:859, mír 68 agus an cásdlí dá dtagraítear).
30
Chun measúnú a dhéanamh ar chineál roghnaitheach birt cánach, is gá, dá bhrí sin, an córas comhchoiteann cánach nó an córas tagartha is infheidhme sa Bhallstát lena mbaineann a shainaithint i gceart sa chinneadh ón gCoimisiún agus scrúdú a dhéanamh orthu ag an gcúirt a éisteann díospóid a bhaineann leis an tsainaithint sin. Ós rud é gurb é cinneadh an chórais tagartha túsphointe an scrúdaithe chomparáidigh atá le déanamh i gcomhthéacs an mheasúnaithe ar roghnaíocht, cuireann earráid a rinneadh sa chinneadh sin an anailís iomlán ar an gcoinníoll a bhaineann le roghnaíocht ó bhail (féach breithiúnas an 8 Samhain 2022, Fiat Chrysler Finance Europe v an Coimisiún, C‑885/19 P agus C‑898/19 P, EU:C:2022:859, mír 71 agus an cásdlí dá dtagraítear).
31
Ar an gcéad dul síos, ní mór a thabhairt faoi deara nach mór cinneadh an chreata tagartha, nach mór a dhéanamh tar éis malartú argóintí leis an mBallstát lena mbaineann, teacht as scrúdú oibiachtúil ar ábhar, ar struchtúr agus ar éifeachtaí sonracha na rialacha is infheidhme faoi dhlí náisiúnta an Stáit sin (féach breithiúnas an 8 Samhain 2022, Fiat Chrysler Finance Europe v an Coimisiún, C‑885/19 P agus C‑898/19 P, EU:C:2022:859, mír 72 agus an cásdlí dá dtagraítear).
32
I ndáil leis sin, ní féidir roghnaíocht birt cánach a mheasúnú i bhfianaise creat tagartha ina bhfuil roinnt forálacha de dhlí náisiúnta an Bhallstáit lena mbaineann a baineadh de chreat reachtach níos leithne go saorga (breithiúnas an 28 Meitheamh 2018, Andres (faillite Heitkamp BauHolding) v an Coimisiún, C‑203/16 P, EU:C:2018:505, mír 103).
33
Thairis sin, i gcás ina bhfuil an beart cánach atá i gceist doscartha ó chóras cánach ginearálta an Bhallstáit lena mbaineann, ní mór tagairt a dhéanamh don chóras sin. Ar an taobh eile, i gcás inar léir go bhfuil beart den sórt sin inscartha go soiléir ón gcóras ginearálta sin, ní féidir a chur as an áireamh go bhfuil an creat tagartha atá le cur san áireamh níos teoranta ná an córas ginearálta sin, nó fiú go n‑aithníonn sé é féin leis an mbeart féin, i gcás inar riail ag a bhfuil loighic dhlíthiúil neamhspleách é an beart sin agus nach féidir corpas comhleanúnach reachtaíochta a shainaithint lasmuigh den bheart sin (breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2021, World Duty Free Group agus an Spáinn v an Coimisiún, C‑51/19 P agus C‑64/19 P, EU:C:2021:793, mír 63).
34
Ar an dara dul síos, lasmuigh de na réimsí ina gcomhchuibhítear dlí cánach an Aontais, is é an Ballstát lena mbaineann a chinneann, trína chumhachtaí féin a fheidhmiú i réimse an chánachais dhírigh agus aird chuí á tabhairt ar a neamhspleáchas fioscach, saintréithe na cánach, lena sainítear, i bprionsabal, an córas tagartha nó an ‘gnáthchóras’ cánach, ónar gá anailís a dhéanamh ar an gcoinníoll a bhaineann le roghnaíocht. Baineann sé seo go háirithe le cinneadh an bhoinn cánach, a imeacht spreagtha agus díolúintí ar bith a bhfuil baint aige leo (féach breithiúnas an 14 Nollaig 2023, an Coimisiún v Amazon.com agus páirtithe eile, C‑457/21 P, EU:C:2023:985, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).
35
Ar an tríú dul síos, de réir an chásdlí, agus an creat tagartha á chinneadh chun críocha Airteagal 107(1) CFAE a chur i bhfeidhm maidir le bearta cánach, ceanglaítear ar an gCoimisiún, i bprionsabal, glacadh leis an léiriú ar fhorálacha ábhartha an dlí náisiúnta a thug an Ballstát lena mbaineann i gcomhthéacs imeachtaí sáraíochta, ar choinníoll go bhfuil an léiriú sin ag luí le foclaíocht na bhforálacha sin (breithiúnais an 5 Nollaig 2023, Lucsamburg agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑451/21 P agus C‑454/21 P, EU:C:2023:948, mír 120, agus an 19 Meán Fómhair 2024, an Ríocht Aontaithe agus páirtithe eile v an Coimisiún (Cánachas ar bhrabúis CFCanna), C‑555/22 P, C‑556/22 P agus C‑564/22 P, EU:C:2024:763, mír 97).
36
Ní fhéadfaidh an Coimisiún imeacht ón léiriú sin ach amháin má tá sé in ann a shuíomh go bhfuil forlámhas ag léiriú eile i gcásdlí nó i gcleachtas riaracháin an Bhallstáit sin, trí bhrath ina leith sin ar fhianaise iontaofa agus chomhsheasmhach, a bhí ina hábhar don mhalartú argóintí sin (breithiúnais an 5 Nollaig 2023, Lucsamburg agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑451/21 P agus C‑454/21 P, EU:C:2023:948, mír 121, agus an 19 Meán Fómhair 2024, an Ríocht Aontaithe agus páirtithe eile v an Coimisiún (Cánachas ar bhrabúis CFCanna), C‑555/22 P, C‑556/22 P, agus C-564/22 P, EU:C:2024:763, mír 98).
37
I gcomhréir le hAirteagal 4(3) CAE, tá an Ballstát sin faoi cheangal ag dualgas comhair dhílis le linn an nós imeachta a bhaineann le scrúdú a dhéanamh ar bheart faoi fhorálacha dhlí an Aontais maidir le Státchabhair. Tugtar le tuiscint leis an dualgas sin, go háirithe, nach mór don Bhallstát céanna an fhaisnéis ábhartha uile a iarrann an Coimisiún maidir le léiriú fhorálacha ábhartha an dlí náisiúnta a sholáthar don Choimisiún de mheon macánta chun an creat tagartha a chinneadh, a eascraíonn as cásdlí náisiúnta nó as cleachtas riaracháin náisiúnta (breithiúnais an 5 Nollaig 2023, Lucsamburg agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑451/21 P agus C‑454/21 P, EU:C:2023:948, mír 122, agus an 19 Meán Fómhair 2024, an Ríocht Aontaithe v an Coimisiún (Cánachas ar bhrabúis CFCanna), C‑555/22 P, C‑556/22 P agus C‑564/22 P, EU:C:2024:763, mír 99).
38
Is i bhfianaise na bprionsabal a mheabhraítear thuas gur gá scrúdú a dhéanamh ar léirigh na hiarratasóirí gur sháraigh an Coimisiún a gcearta nós imeachta trí dhiúltú an nós imeachta imscrúdaithe foirmiúil dá bhforáiltear in Airteagal 108(2) CFAE a thionscnamh, nuair a bhí deacrachtaí tromchúiseacha aige le linn dó roghnaíocht an bhirt atá i gceist a scrúdú.
An córas tagartha
39
Is gá scrúdú a dhéanamh, de réir mar a áitíonn na hiarratasóirí, go bunúsach, an raibh deacrachtaí tromchúiseacha ag an gCoimisiún maidir leis an gcóras tagartha is infheidhme a chinneadh.
40
Ba cheart a thabhairt faoi deara gur sainaithníodh an córas tagartha in aithrisí 78 agus 80 den chinneadh atá faoi chonspóid. Is éard atá i gceist leis sin na cánacha ábhartha is infheidhme maidir le gach cuideachta, eadhon cáin ghnó chomh maith le cáin ioncaim nó cáin chorparáide. I bhfreagra ar cheist a chuir an Chúirt i gcomhthéacs birt eagrúcháin nós imeachta, dheimhnigh an Coimisiún gurbh ionann na cánacha sin agus an córas tagartha ábhartha chun measúnú a dhéanamh ar cé acu a bhí nó nach raibh an beart atá i gceist ina mhaolú ar an gcóras sin.
41
De réir an Choimisiúin agus Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine, is léir ó aithris 78 den chinneadh atá faoi chonspóid go gcinntear boinn inchánach na gcánacha sin agus prionsabal an ‘ghlanioncaim’ á chur san áireamh, sa mhéid, de réir na rialacha ginearálta a bhaineann le cánachas ioncaim, go bhfuil ‘speansais a eascraíonn as gníomhaíocht an ghnóthais’ in‑asbhainte ó na boinn chánach sin.
42
Maidir le prionsabal an ghlanioncaim, is léir ó chásdlí an Bundesverfassungsgericht (an Chúirt Bhunreachtúil Chónaidhme, an Ghearmáin), dá dtagraítear i bhfonóta 77 den chinneadh atá faoi chonspóid, i gcomhréir le prionsabal ginearálta an chomhionannais a chumhdaítear in Airteagal 3(1) den Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland (an Dlí Bunúsach do Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine), i gcúrsaí cánach, nach mór cánachas ioncaim a chinneadh trí thagairt a dhéanamh d’acmhainneacht eacnamaíoch an cháiníocóra. Dá bhrí sin, sa reachtaíocht maidir le cáin ioncaim, níl ach an méadú ar shócmhainní an ghnóthais faoi réir cánach, rud a chiallaíonn, i bprionsabal, go bhfuil an caiteachas uile a eascraíonn as gníomhaíocht an ghnóthais in‑asbhainte mar chaiteachas oibriúcháin.
43
I ndáil leis sin, mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt i gcomhthéacs beart eagrúcháin nós imeachta, dheimhnigh Poblacht Chónaidhme na Gearmáine go bhfuil an gnáthchóras cánach sa Bhallstát sin á rialú ag prionsabal bunreachtúil an chumais íocaíochta, rud a chiallaíonn, mar léiriú ar phrionsabal ginearálta an chomhionannais, nach mór do gach duine rannchuidiú le maoiniú seirbhísí poiblí ar bhonn a gcumas eacnamaíoch aonair. De réir Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine, tá prionsabal sin an chumais íocaíochta mar bhonn le prionsabal an ghlanioncaim oibiachtúil, ar dá réir nach mór caiteachas oibríochtúil nach féidir a sheachaint le haghaidh na gníomhaíochta arna déanamh ag cáiníocóirí a bheith in‑asbhainte ó na boinn chánach.
44
Ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a luaigh Poblacht Chónaidhme na Gearmáine mar fhreagra ar cheist eile a chuir an Chúirt Bhreithiúnais i gcomhthéacs beart eagrúcháin nós imeachta, go ndearnadh prionsabal an ghlanioncaim sin a atáirgeadh sna forálacha dá dtagraítear i bhfonóta 41 den chinneadh atá faoi chonspóid, eadhon Airteagal 4(1), (3) agus (4) den Einkommensteuergesetz (an Dlí maidir le cáin ioncaim, ‘EStG’), Airteagal 8(1) den Körperschaftsteuergesetz (an Dlí maidir le cáin chorparáide, ‘KStG’) agus Airteagal 7(1) den Gewerbesteuergesetz (an Dlí maidir le cáin ghnó, ‘an GewStG’).
45
Thairis sin, chuir Poblacht Chónaidhme na Gearmáine in iúl gur léiriú ar phrionsabal eile é prionsabal an ghlanioncaim, lena rialaítear dlí cánach na Gearmáine, eadhon dlíthiúlacht na cánach, atá ceangailteach ar an údarás cánach agus a chuireann oibleagáid air cánacha a ríomh agus a bhailiú i gcomhréir leis an dlí go cothrom.
46
Sa chás seo, i gcomhréir leis na ceanglais a eascraíonn as an gcásdlí a luaitear i mír 31 den bhreithiúnas seo, chinn an Coimisiún an creat tagartha tar éis scrúdú oibiachtúil a dhéanamh ar ábhar, ar chaidreamh agus ar éifeachtaí sonracha na rialacha is infheidhme mar thoradh ar léiriú ar fhorálacha ábhartha an dlí cánach dá bhforáiltear ag Poblacht Chónaidhme na Gearmáine i gcomhthéacs díospóireacht sáraíochta.
47
Is comhthuiscint idir na páirtithe nach féidir íoc díbhinní, a mhéid is cineál leithdháilte brabús iad, a bheith ina caiteachas a eascraíonn as gníomhaíocht an ghnóthais atá in ann ioncam inchánach cuideachta a laghdú, chun críocha méid inchánach na cánach corparáide a chinneadh (Airteagal 8(3) de KStG) agus cáin ghnó (Airteagal 7 de GewStG).
48
Thairis sin, i gcomhréir le forálacha dhlí cánach na Gearmáine, tá eisceachtaí ann ón riail go bhfuil costais arna dtabhú de thoradh na gníomhaíochta gnó in‑asbhainte. Is cánacha iad sin a bhforáiltear go sainráite dá neamh-inasbhainteacht in Airteagal 4(5)b agus Airteagal 12(3) de EStG agus in Airteagal 10(2) de KStG.
49
Thairis sin, in aithris 156 den chinneadh atá faoi chonspóid, luaigh an Coimisiún nár eisiadh le hAirteagal 4(5)(b) de EStG asbhaint le haghaidh cáin ghnó amháin agus ní le haghaidh gach cánach ar bhrabúis. De réir an Choimisiúin, is í an bhunriail in‑asbhainteacht an chaiteachais a eascraíonn as gníomhaíocht an ghnóthais agus ní dhéantar amhlaidh ach amháin i gcás ina bhfuil maolú sainráite ar phrionsabal an ghlanioncaim nach bhfuil caiteachas gnóthais in‑asbhainte chun an méid inchánach a chinneadh. Dá bhrí sin, mheas an Coimisiún nach raibh aon fhoráil ann lena gcuirtear cosc ar in‑asbhainteacht cánach sonraí ar bhrabúis.
50
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nár léirigh na hiarratasóirí gur cheart don Choimisiún an córas tagartha a chinneadh mar chóras arb é atá ann neamh-inasbhainteacht an tobhaigh ar bhrabúis de mhaolú ar phrionsabal an ghlanioncaim. Ar an gcéad dul síos, mar is léir ó aithrisí 153 go 158 den chinneadh atá faoi chonspóid, níor thug an Coimisiún neamhaird ar eisceachtaí nó teorainneacha a bheith ann ar an riail maidir le hin‑asbhainteacht caiteachais arna thabhú mar thoradh ar ghníomhaíocht an ghnóthais. Ar an dara dul síos, is léir ón gcásdlí a luaitear i mír 32 den bhreithiúnas seo nach féidir roghnaíocht birt cánach a mheasúnú i bhfianaise creat tagartha ina bhfuil roinnt forálacha de dhlí náisiúnta an Bhallstáit lena mbaineann a baineadh go saorga ó chreat reachtach níos leithne. Dá bhrí sin, i gcás ina bhfuil an beart cánach atá i gceist doscartha ó chóras cánach ginearálta an Bhallstáit lena mbaineann, ní mór tagairt a dhéanamh don chóras sin (breithiúnas an 19 Meán Fómhair 2024, an Ríocht Aontaithe v an Coimisiún(Cánachas ar bhrabúis CFCanna), C‑555/22 P, C‑556/22 P agus C‑564/22 P, EU:C:2024:763, mír 95). Is amhlaidh atá sa chás seo, ós rud é gur shainigh an Coimisiún an córas tagartha mar, inter alia, prionsabal an ghlanioncaim, agus ní hamháin eisceachtaí ar an bprionsabal sin.
51
I gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i míreanna 35 go 37 den bhreithiúnas seo, d’fhonn an córas tagartha a chinneadh, níor imigh an Coimisiún ón léiriú ar fhorálacha ábhartha an dlí cánach dá bhforáiltear ag Poblacht Chónaidhme na Gearmáine i gcomhthéacs an nós imeachta sáraíochta. Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nár léirigh na hiarratasóirí gur ghlac an Coimisiún go mícheart leis an léiriú a chuir an Ballstát sin ar fáil. I ndáil leis sin, níor chuir na hiarratasóirí aon argóint ná fianaise eile ar aghaidh a d’fhéadfadh amhras a chaitheamh ar fhiúntas chinneadh an Choimisiúin maidir leis an gcóras tagartha sin. Cé go mbraitheann na hiarratasóirí, ina bpléadálacha i scríbhinn, ar bhreithiúnais áirithe ó chúirteanna na Gearmáine, go háirithe an Bundesverfassungsgericht (an Chúirt Bhunreachtúil Chónaidhme), an Bundesverwaltungsgericht (an Chúirt Chónaidhme Riaracháin, an Ghearmáin) agus an Bundesfinanzhof (an Chúirt Chónaidhme Airgeadais, an Ghearmáin), ní mór a mheas nach mbaineann na hargóintí atá bunaithe ar chásdlí náisiúnta le léiriú na bhforálacha ábhartha arb ionann iad agus an córas tagartha sa chás seo.
52
Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, ina bpléadálacha i scríbhinn, nach gcuireann na hiarratasóirí i gcoinne go gcuirtear chun feidhme le prionsabal an ghlanioncaim prionsabal an chumais íocaíochta, rud a thugann le tuiscint, de réir chásdlí an Bundesfinanzhof (an Chúirt Chónaidhme Airgeadais), chun cumas cáiníocóra a chinneadh, gur gá an caiteachas arna thabhú ag an gcáiníocóir a asbhaint ón ioncam inchánach chun an t‑ioncam sin a ghiniúint.
53
Maidir leis an gcóras tagartha a chinneadh ar gá scrúdú a dhéanamh air an maolú atá sa bheart atá i gceist, áitíonn na hiarratasóirí gur cheart cáin bhreisluacha (CBL) a bheith san áireamh sa chóras sin. Ba cheart a thabhairt faoi deara nach mbaineann an argóint sin maidir le mainneachtain CBL a chur san áireamh agus an córas cánach tagartha á chinneadh le hábhar, ós rud é, sa chinneadh atá faoi chonspóid, nach ndéileáiltear leis na gearáin a bhaineann le CBL ach amháin i ndáil le beart seachas an beart atá i gceist.
54
Leanann sé ó na breithnithe roimhe seo go raibh an Coimisiún i dteideal glacadh leis an léiriú a chuir Poblacht Chónaidhme na Gearmáine ar fáil maidir leis an gcóras tagartha a shainaithint agus an beart atá i gceist a shainaithint mar in‑asbhainteacht bhonn inchánach na cánach ioncaim nó na cánach corparáide agus na cánach gnó, arna bhforchur ag oibreoirí na gcasaíní poiblí, ar na suimeanna a d’íoc siad le Stát Nordrhein‑Westfalen tríd an tobhach ar bhrabúis dá bhforáiltear in Airteagal 14 den Dlí maidir le casaíní i leith ioncaim nach ndíorthaítear ó chearrbhachas.
55
Dá réir sin, ní mór a mheas nár léirigh na hiarratasóirí go raibh deacrachtaí tromchúiseacha ag an gCoimisiún maidir leis an gcóras tagartha a chinneadh ar ina leith is gá scrúdú a dhéanamh an maolú é an beart atá i gceist.
Maolú ar an gcóras tagartha a bheith ann
56
Áitíonn na hiarratasóirí, go bunúsach, go bhfuil Westspiel, trí thairbhe a bhaint as in‑asbhainteacht an tobhaigh ar bhrabúis ón mbonn cánach ioncaim nó cánach corparáide agus cánach gnó, i bhfabhar gnóthais a aistríonn díbhinní nó, mar mhalairt air sin, iad siúd atá faoi réir cánacha neamh-inasbhainte faoi fhorálacha ábhartha dhlí na Gearmáine.
57
Ar an gcéad dul síos, áitíonn na hiarratasóirí go bhfuil an earráid a rinne an Coimisiún bunaithe, go háirithe, ar aicmiú an tobhaigh ar bhrabúis ag an gCoimisiún mar ‘cháin shonrach’, rud a chuirfeadh ar a chumas teacht ar an gconclúid go raibh na méideanna a íocadh i leith an tobhaigh sin in‑asbhainte ó bhoinn inchánach na cánach ioncaim nó na cánach corparáide agus na cánach gnó, i gcomhréir leis na rialacha ginearálta maidir le cánachas ar an ngnáthchóras cánach a leagtar síos le dlí cánach na Gearmáine is infheidhme, lena gceadaítear in‑asbhainteacht na gcostas arna dtabhú mar thoradh ar ghníomhaíocht an ghnóthais.
58
Ar an dara dul síos, áitíonn na hiarratasóirí nach mór an tobhach ar bhrabúis a mheas mar ‘aistriú’ nó ‘dáileadh’ brabús nó, mar mhalairt air sin, mar ‘cháin ioncaim (sa chiall is leithne)’, seachas mar ‘cháin’ nó mar ‘cháin shonrach’, ionas nár cheart, i gcomhréir le dlí cánach na Gearmáine is infheidhme, an tobhach sin ar bhrabúis a asbhaint ón mbonn measúnaithe ar cháin ghnó nó ar cháin ioncaim nó ar cháin chorparáide.
59
Ba cheart a thabhairt faoi deara go bhféachann argóintí na n‑iarratasóirí le haicmiú an tobhaigh ar bhrabúis mar cháin in‑asbhainte shonrach a dhíospóid agus leis an argóint, go príomha, go bhfuil an tobhach sin inchomparáide le díbhinní agus, mar mhalairt air sin, fiú dá n‑aicmeofaí é mar cháin, go mbeadh sé inchomparáide leis na cánacha dá bhforáiltear go sainráite le hAirteagal 4(5)b agus le hAirteagal 12(3) de EStG agus le hAirteagal 10(2) de KStG.
60
Sa chás seo, measann an Chúirt gurb iomchuí scrúdú a dhéanamh, ar dtús agus mar réamhphointe, an raibh deacrachtaí tromchúiseacha ag an gCoimisiún an tobhach ar bhrabúis a aicmiú mar cháin in‑asbhainte shonrach.
61
Is léir ó aithris 151 den chinneadh atá faoi chonspóid go bhfuil an beart atá i gceist bunaithe ar léiriú dhlí cánach na Gearmáine ar dá réir a asbhaintear an tobhach ar bhrabúis ó bhonn cánach ioncaim nó cánach corparáide agus cánach gnó, i ndáil le caiteachas arna thabhú ag an ngnóthas i gcomhréir le prionsabal an ghlanioncaim.
62
Ina theannta sin, in aithrisí 153 go 156 den chinneadh atá faoi chonspóid, luaigh an Coimisiún go bhféadfaí an tobhach ar bhrabúis a mheas mar cháin shonrach ar bhrabúis mar gheall ar a éifeachtaí eacnamaíocha, a chineál éigeantach agus easpa breithnithe. Mar a tugadh faoi deara i mír 49 thuas, luaigh sé nár eisiadh le hAirteagal 4(5)b de EStG asbhaint le haghaidh cáin ghnó amháin, agus ní le haghaidh gach cánach ar bhrabúis, agus nach raibh aon fhoráil ann lena gcuirtear cosc ar in‑asbhainteacht cánach sonraí ar bhrabúis.
63
Ina theannta sin, in aithris 158 agus i bhfonóta 86 den chinneadh atá faoi chonspóid, luaigh an Coimisiún nach díbhinn a bhí sa tobhach ar bhrabúis agus nach raibh sé inchomparáide le díbhinn ach oiread, ar an bhforas, ar an gcéad dul síos, gur íocadh an tobhach ar na brabúis le Stát Nordrhein‑Westfalen, nach scairshealbhóir sna casaíní poiblí é, ar an dara dul síos, gur chinn an t‑údarás go haontaobhach é i ndlí, ar an tríú dul síos, toibhíodh é go huathoibríoch agus go héigeantach, ar an gceathrú dul síos, go raibh a mhéid le leithdháileadh chun críocha carthanúla agus, ar an gcúigiú dul síos, murab ionann agus díbhinní nach gá go bhfuil siad nasctha leis na brabúis a rinneadh i mbliain airgeadais ar leith, bhí an tobhach ar na brabúis nasctha go díreach leis an mbliain airgeadais reatha. Ar deireadh, in aithris 158 den chinneadh atá faoi chonspóid, thug sí faoi deara freisin nach gceadaítear aistriú díbhinní le foirm dhlíthiúil oibreoirí casaíní poiblí.
64
Ní mór a mheas go dtagann an cheist an ionann an tobhach ar bhrabúis, mar a áitíonn an Coimisiún, agus cáin shonrach agus, dá bhrí sin, an bhfuil sé in‑asbhainte mar chaiteachas arb é gníomhaíocht an ghnóthais is cúis leis, nó an ionann é, de réir mar a choinníonn na hiarratasóirí, aistriú nó dáileadh brabús, faoi léirmhíniú na bhforálacha ábhartha arb ionann iad agus an creat tagartha. Is amhlaidh atá maidir leis an argóint a d’ardaigh na hiarratasóirí mar mhalairt air sin, fiú más cáin í an tobhach ar bhrabúis, gur cáin ioncaim é sa chiall is leithne, atá inchomparáide leo siúd a bhforáiltear go sainráite dá neamh-inasbhainteacht in Airteagal 4(5)b agus Airteagal 12(3) de EStG agus in Airteagal 10(2) de KStG.
65
Mar is léir ón gcásdlí a luaitear i míreanna 35 agus 36 den bhreithiúnas seo, áfach, agus an creat tagartha á chinneadh chun Airteagal 107(1) CFAE a chur i bhfeidhm maidir le bearta cánach, ceanglaítear ar an gCoimisiún, i bprionsabal, glacadh leis an léiriú ar fhorálacha ábhartha an dlí náisiúnta a thug an Ballstát lena mbaineann i gcomhthéacs an nós imeachta sáraíochta, ar choinníoll go bhfuil an léiriú sin ag luí le foclaíocht na bhforálacha sin. Ní fhéadfaidh sí imeacht ón léiriú sin ach amháin má tá sé in ann a shuíomh go bhfuil forlámhas ag léiriú eile i gcásdlí nó i gcleachtas riaracháin an Bhallstáit sin, trí bhrath ina leith sin ar fhianaise iontaofa agus chomhsheasmhach is ábhar don mhalartú argóintí sin. Is amhlaidh atá i gcás nach léiríonn an t‑iarratasóir go bhfuil an léiriú ar fhorálacha ábhartha an dlí náisiúnta mícheart agus scrúdú á dhéanamh an ann do mhaolú ar an gcóras tagartha i gcomhthéacs an bhirt cánach atá i gceist.
66
Sa chás seo, is léir ó na doiciméid atá os comhair na Cúirte gur ghlac an Coimisiún léiriú ar fhorálacha ábhartha an dlí náisiúnta a thug Poblacht Chónaidhme na Gearmáine i gcomhthéacs an nós imeachta sáraíochta.
67
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, chun a chinneadh go raibh an tobhach ar bhrabúis in‑asbhainte mar cháin shonrach i gcomhréir le prionsabal an ghlanioncaim, gur bhraith an Coimisiún, in aithris 154 agus i bhfonóta 86 den chinneadh atá faoi chonspóid, ar chritéir atá, go bunúsach, ag teacht leis na critéir a bhaineann leis an sainmhíniú ar an gcoincheap ‘cáin’ i ndlí na Gearmáine, faoi Airteagal 3(1) den Abgabenordnung (an Cód Cánach), agus leis na critéir dá dtagraítear in aithris 47 den chinneadh sin. Scrúdaigh sé freisin na hargóintí a chuir na hiarratasóirí chun cinn maidir le haicmiú an bhirt atá i gceist faoi dhlí na Gearmáine.
68
I ndáil leis sin, níor shuigh na hiarratasóirí go bhfuil an léiriú arna ghlacadh ag an gCoimisiún ar neamhréir le foclaíocht fhorálacha ábhartha dhlí na Gearmáine. Thairis sin, ní chuireann siad aon argóint chun cinn maidir le cleachtas riaracháin contrártha a bheith ann ar thaobh údaráis na Gearmáine.
69
Ina theannta sin, mar is léir ó mhír 51 den bhreithiúnas seo, cé go mbraitheann na hiarratasóirí, ina bpléadálacha i scríbhinn, ar bhreithiúnais áirithe ó chúirteanna na Gearmáine, go háirithe an Bundesverfassungsgericht (an Chúirt Bhunreachtúil Chónaidhme), an Bundesverwaltungsgericht (an Chúirt Chónaidhme Riaracháin) agus an Bundesfinanzhof (an Chúirt Chónaidhme Airgeadais), ní mór a mheas nach mbaineann na hargóintí atá bunaithe ar chásdlí náisiúnta le léiriú ná cur i bhfeidhm na bhforálacha ábhartha arb ionann iad agus an córas tagartha sa chás seo.
70
Is gá freisin diúltú d’argóintí na n‑iarratasóirí go bhfuil an chomparáid a rinneadh i bhfonóta 77 den chinneadh atá faoi chonspóid idir an tobhach ar bhrabúis agus na híocaíochtaí eisceachtúla a cheanglaítear ar ghnóthais a dhéanamh mar thoradh ar iompar frithiomaíoch mícheart agus go gcuireann sí an cinneadh sin ó bhail le contrárthacht. Mar a luaigh an Coimisiún ina phléadálacha i scríbhinn, rinne sé an chomparáid sin chun an tobhach ar bhrabúis a chur i láthair, mar shampla, mar chaiteachas oibriúcháin in‑asbhainte a bhfuil a raon feidhme níos leithne agus a bhfuil níos mó i gceist leis ná cánacha. Mar sin féin, luaigh an Coimisiún go soiléir sa chinneadh atá faoi chonspóid gur mheas sé gur cáin shonrach é an tobhach ar bhrabúis.
71
Dá bhrí sin, i gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i míreanna 35 go 37 den bhreithiúnas seo, ghlac an Coimisiún, sa chás seo, leis an léiriú ar fhorálacha ábhartha an dlí náisiúnta a thug Poblacht Chónaidhme na Gearmáine i gcomhthéacs an nós imeachta sáraíochta chun na forálacha sin a chur i bhfeidhm maidir leis an mbeart cánach atá i gceist. Dá bhrí sin, i bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní gá an léiriú sin a cheistiú.
72
Leanann sé nár léirigh na hiarratasóirí go raibh deacrachtaí tromchúiseacha ag an gCoimisiún maidir leis an tobhach ar bhrabúis a aicmiú mar cháin shonrach.
73
Dá bhrí sin, is gá a fháil amach an ionann an beart atá i gceist agus maolú ar an gcóras tagartha, sa mhéid go ndéanann sé idirdhealú idir oibreoirí atá, i bhfianaise an chuspóra a shanntar do chóras cánach na Gearmáine, i staid fhíorasach agus dhlíthiúil inchomparáide, eadhon, go háirithe, idir oibreoirí atá faoi réir an tobhaigh ar bhrabúis agus iad siúd atá faoi réir cánacha, dá bhforáiltear go sainráite le hAirteagal 4(5)b agus Airteagal 12(3) de EStG agus le hAirteagal 10(2) de KStG.
74
Ba cheart a mheabhrú, de réir an chásdlí, i gcomhthéacs an scrúdaithe ar roghnaíocht birt cánach, tar éis an comhchóras cánach nó an ‘gnáthchóras’ cánach is infheidhme sa Bhallstát lena mbaineann a shainaithint agus a scrúdú ar dtús, eadhon an córas tagartha, gur gá, ar an dara dul síos, a mheas agus a shuí an bhfuil an buntáiste a dheonaítear leis an mbeart cánach atá i gceist roghnaitheach trína léiriú go maolaíonn sé ón gcomhchóras sin, a mhéid a dhéantar idirdhealú leis idir oibreoirí, i bhfianaise an chuspóra a shanntar do chóras cánach an Bhallstáit sin, tá siad i staid fhíorasach agus dhlíthiúil inchomparáide (féach breithiúnas an 8 Meán Fómhair 2011, Paint Graphos agus páirtithe eile, C‑78/08 go C‑80/08, EU:C:2011:550, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).
75
Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil an cás seo teoranta d’ioncam casaíní nach ó chearrbhachais é. I ndáil leis sin, de réir fhonóta 76 den chinneadh atá faoi chonspóid, cé go mbuaileann an tobhach ar bhrabúis ar gach foinse ioncaim ó chasaíní poiblí, lena n‑áirítear iad siúd ó chearrbhachais, níl ach an chuid den íocaíocht nach dtagann as chearrbhachais in‑asbhainte ón mbonn cánach gnó agus cánach ioncaim nó cánach corparáide.
76
Sa chás seo, maidir leis an gcuspóir atá á shaothrú ag cáin ghnó agus cáin ioncaim nó cáin chorparáide, mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt i gcomhthéacs beart eagrúcháin nós imeachta, dheimhnigh an Coimisiún, mar is léir ó aithris 105 den chinneadh atá faoi chonspóid, gurb é atá i gceist leis an gcuspóir sin ioncam a ghiniúint trí cháin a ghearradh ar ghnóthais ar bhonn a mbrabús. I ndáil leis sin, mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt Ghinearálta i gcomhthéacs beart eagrúcháin nós imeachta, luaigh Poblacht Chónaidhme na Gearmáine nach mór prionsabal an chumais íocaíochta a chur san áireamh sa ghnáthchóras cánach.
77
Ina theannta sin, maidir le hioncam casaíní poiblí nach dtagann as cearrbhachais, mar fhreagra ar cheist ón gCúirt Ghinearálta ag an éisteacht, shonraigh an Coimisiún, mar is léir go bunúsach ó aithris 78 den chinneadh atá faoi chonspóid, go raibh na casaíní poiblí i staid dhlíthiúil agus fhíorasach atá inchomparáide le gnóthais eile a gceanglaítear orthu cáin ghnó agus cáin ioncaim nó cáin chorparáide a íoc, agus ag sonrú i gcomhréir le prionsabal an ghlanioncaim a leagtar amach in Airteagal 4(4) de EStG, in Airteagal 8(1) de KStG agus in Airteagal 7(1) de GewStG (féach mír 44 thuas), féadfaidh gach gnóthas na costais arna dtabhú i leith a ngníomhaíochtaí a asbhaint ó na boinn inchánacha.
78
Dá bhrí sin, in aithris 152 den chinneadh atá faoi chonspóid, mheas an Coimisiún gurbh ionann na suimeanna a d’íoc na casaíní poiblí le Stát Nordrhein‑Westfalen as an tobhach ar bhrabúis agus caiteachas a bhain lena ngníomhaíochtaí a bhí in‑asbhainte dá bhrí sin chun an bonn measúnaithe do cháin ghnó agus do cháin ioncaim nó do cháin chorparáide a chinneadh. Mar thaca leis an gcinneadh sin, i bhfonóta 77 den chinneadh atá faoi chonspóid, mheas an Coimisiún go bhféadfaí an tobhach ar bhrabúis a chur i gcomparáid le híocaíochtaí eisceachtúla a cheanglaítear ar ghnóthais a dhéanamh mar thoradh ar iompar frithiomaíoch, ar an bhforas go ríomhtar íocaíochtaí den sórt sin agus na brabúis uile a rinneadh mar thoradh ar an iompar frithiomaíoch á gcur san áireamh. Dúirt sé freisin gur mheas an Bundesverfassungsgericht (an Chúirt Bhunreachtúil Chónaidhme) gur costais in‑asbhainte iad na híocaíochtaí sin chun cánachas dúbailte a sheachaint.
79
Dá bhrí sin, bhí an Coimisiún i dteideal a mheas, in aithris 152 den chinneadh atá faoi chonspóid, gurbh ionann in‑asbhainteacht an tobhaigh ar bhrabúis agus cur i bhfeidhm, ag Poblacht Chónaidhme na Gearmáine, rialacha ginearálta cánachais an ghnáthchórais cánach lena gcomhdhéantar an córas tagartha. Mar a luaitear i mír 42 thuas, is léir ó fhonóta 77 den chinneadh atá faoi chonspóid nach mór cánachas ioncaim a chinneadh trí acmhainneacht eacnamaíoch an cháiníocóra a chur san áireamh.
80
Ba cheart a thabhairt faoi deara, sa chinneadh atá faoi chonspóid, mar mhalairt air sin agus mar fhreagra ar na hargóintí a d’ardaigh na hiarratasóirí le linn na céime réamhscrúdaithe, gur mheas an Coimisiún nach raibh an tobhach ar bhrabúis, ar an gcéad dul síos, inchomparáide leis na cánacha neamh-inasbhainte dá bhforáiltear in Airteagal 10(2) de KStG agus, ar an dara dul síos, nár dhíbhinn ná aistriú brabús é.
81
I ndáil leis sin, mar fhreagairt ar bheart eagrúcháin nós imeachta, shonraigh an Coimisiún, cé gurb ann d’eisceachtaí nó teorainneacha ar an riail maidir le hin‑asbhainteacht caiteachais arb é gníomhaíocht an ghnóthais is cúis leo, nach bhfuil feidhm ag na heisceachtaí sin maidir leis an mbeart atá i gceist, ós rud é nach díbhinn é an tobhach ar bhrabúis, ná nach dtagann sé faoi cheann de na cásanna neamh-inasbhainteachta cánach ioncaim nó cánach corparáide dá bhforáiltear go sainráite, faoi seach, in Airteagal 4(5)b agus Airteagal 12(3) de EStG agus in Airteagal 10(2) de KStG.
82
Ar an gcéad dul síos, maidir le hargóintí na n‑iarratasóirí go bhfuil an tobhach ar bhrabúis inchomparáide leis na cánacha neamh-inasbhainte dá bhforáiltear in Airteagal 10(2) de KStG, ní mór a mheas, in aithris 154 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur aicmíodh an Coimisiún an tobhach ar bhrabúis mar ‘cháin speisialta ar ioncam casaíní poiblí’, nach féidir a mheas go bhfuil sé inchomparáide, ar na cúiseanna a leagtar amach in aithris 156 den chinneadh atá faoi chonspóid, le ‘cáin ghinearálta’ a bhaineann le hioncam nó brabúis nach bhfuil inasbhainte faoin bhforáil sin.
83
In aon chás, mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt i gcomhthéacs beart eagrúcháin nós imeachta, shonraigh an Coimisiún go bhfuil an tobhach ar bhrabúis bunaithe ar an ‘bharrachas bliantúil’, cé go ríomhtar cáin chorparáide ar bhonn ‘ioncam inchánach’ (‘zu versteuernde Einkommen’), arna chinneadh ar bhonn ‘ioncam’ (‘Einkommen’) de réir bhrí EStG, de bhun Airteagal 7(1) agus (2) agus Airteagal 8(1) de KStG. I ndáil leis sin, ní féidir go n‑éireoidh le hargóint na n‑iarratasóirí go bhfuil an barrachas bliantúil comhionann le hioncam de réir bhrí Airteagal 2(4) de EStG. De réir na n‑iarratasóirí, is ionann Airteagal 2(2)(1) agus (4) de EStG agus an t‑ioncam a dhíorthaítear ó ghníomhaíocht tráchtála (‘Einkünfte aus Gewerbebetrieb’) chun tairbhe a bhaint as agus, faoi Airteagal 5(1) de EStG, dá dtagraítear in Airteagal 2(2)(1) de EStG, déantar an brabús a ríomh i bprionsabal ar bhonn rialacha an Handelsgesetzbuch (an Cód Tráchtála) agus, dá bhrí sin, féadfar a mheas, dá réir sin, go bhfuil sé coibhéiseach leis an mbarrachas bliantúil. Mar a chuir an Coimisiún in iúl, mar is ceart, tá míniú na n‑iarratasóirí neamhiomlán, ós rud é go dtagraítear in Airteagal 2(2)(1) de EStG freisin d’fhorálacha eile den téacs sin lena ndéantar sraith athruithe ar chinneadh an bhrabúis i ndáil leis an mbarrachas bliantúil. Go háirithe, luaigh an Coimisiún gur speansais iad cuid de na costais oibriúcháin dá dtagraítear in Airteagal 4(5) de EStG lena laghdaítear an barrachas bliantúil sa dlí tráchtála, ach nach bhfuil in‑asbhainte chun brabús a chinneadh.
84
Thairis sin, mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt i gcomhthéacs beart eagrúcháin nós imeachta agus ag an éisteacht, luaigh Poblacht Chónaidhme na Gearmáine gur ‘cáin speisialta’ a bhí sa tobhach ar bhrabúis ar bhunaíochtaí cearrbhachais a chumhdaítear le hAirteagal 106(2)(5) de Dhlí Bunúsach Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine, agus mar thoradh air sin nach féidir leis a bheith ina ‘cháin ghinearálta’ ar ioncam nó ar bhrabúis a chumhdaítear le hAirteagal 106(3) den Dlí sin. Ba cheart a thabhairt faoi deara nár léirigh na hiarratasóirí gurb ionann an tobhach ar bhrabúis agus ‘cáin ghinearálta’ ar ioncam nó ar bhrabúis, atá inchomparáide leis na cánacha neamh-inasbhainte dá dtagraítear in Airteagal 10(2) de KStG. Dá réir sin, bhí an ceart ag an gCoimisiún teacht ar an gconclúid nach raibh an fhoráil sin inchomparáide leis an tobhach ar bhrabúis.
85
Ar an dara dul síos, ní mór diúltú freisin d’argóintí na n‑iarratasóirí atá dírithe ar an gcinneadh nach díbhinn é an tobhach ar bhrabúis agus nach bhfuil sé inchomparáide le díbhinní ach oiread.
86
Ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a luaitear i míreanna 63 agus 67 thuas, gur léir ó aithris 158 agus ó fhonóta 86 den chinneadh atá faoi chonspóid go mbaineann an tobhach ar bhrabúis le Stát Nordrhein‑Westfalen, go gcinneann údarás poiblí go haontaobhach é trí dhlí a ghlacadh agus go ndéantar é a thobhach go huathoibríoch agus go héigeantach. Ina theannta sin, in ainneoin na téarmaíochta neamhbheaichte a thagraíonn do chuspóirí carthanachta líomhnaithe an tobhaigh sin, in aithris 47 den chinneadh atá faoi chonspóid, shonraigh an Coimisiún go rannchuidíonn sé le buiséad ginearálta an Stáit sin chun críocha leasa phoiblí. Thairis sin, mar a chuir an Coimisiún in iúl ag an éisteacht, ní chuirtear an tobhach san áireamh maidir le seirbhís ar leith. Dá bhrí sin, murab ionann agus an méid a éilíonn na hiarratasóirí, is ionann an tobhach sin agus ‘cáin’ de réir bhrí Airteagal 3(1) den Chód Cánach nach féidir a mheas go bhfuil sé inchomparáide le díbhinn.
87
Ní féidir amhras a chaitheamh ar an gconclúid sin le hargóintí na n‑iarratasóirí maidir le hathinfheistiú féideartha na méideanna arna dtobhach. Fiú má rinneadh na cistí a fuarthas trí bhíthin an tobhaigh ar bhrabúis a athinfheistiú in Westspiel, ní mór a mheas gur imthoisc fhíorasach é sin nach dtugann amhras ar aicmiú dlíthiúil an tobhaigh sin mar cháin, ós rud é gur cistí iad a leithdháiltear ar bhuiséad Stát Nordrhein‑Westfalen.
88
Thairis sin, ós rud é gur scairshealbhóir aonair indíreach in Westspiel trí NRW.Bank é Stát Nordrhein Westfalen agus, dá bhrí sin, go dtairbhíonn sé den tobhach ar bhrabúis ar bhonn neamhriaracháin, ní hionann é agus an chonclúid nach díbhinn ná aistriú brabús é an tobhach sin. Mar a luaigh Poblacht Chónaidhme na Gearmáine, ní féidir gurb ionann an tobhach ar bhrabúis agus aistriú brabús de réir bhrí Airteagal 291(1) den Aktiengesetz (an Dlí maidir le cuideachtaí comhstoic), ós rud é nach dtagann sé as caidreamh conarthach arna chomhaontú faoi shaoirse ag na casaíní poiblí, ach as cáin speisialta arna forchur go haontaobhach ag Stát Nordrhein‑Westfalen i bhfeidhmiú a chumhachtaí poiblí. Ina theannta sin, mar a thug an Coimisiún faoi deara, ó thaobh córasach de, cuirtear Airteagal 14(1) den Dlí maidir le casaíní, lena dtugtar isteach an tobhach ar bhrabúis, idir Airteagail 12, 13 agus 15 den Dlí sin, a bhaineann le cánacha freisin.
89
Dá bhrí sin, bhí an Coimisiún i dteideal a mheas, in aithris 152 den chinneadh atá faoi chonspóid, gurbh ionann in‑asbhainteacht an tobhaigh ar bhrabúis agus cur i bhfeidhm, ag Poblacht Chónaidhme na Gearmáine, rialacha ginearálta cánachais an ghnáthchórais cánach lena gcomhdhéantar an córas tagartha.
90
Leanann sé ó na breithnithe roimhe seo go raibh an ceart ag an gCoimisiún teacht ar an gconclúid, go háirithe in aithris 152 den chinneadh atá faoi chonspóid, nár mhaolaigh in‑asbhainteacht an tobhaigh ar bhrabúis ar rialacha ginearálta cánachais an ghnáthchórais cánach arb é an creat tagartha é, agus mar thoradh air sin nach raibh deonú buntáiste roghnaitheach i gceist leis an mbeart atá i gceist de réir bhrí Airteagal 107(1) CFAE.
91
Dá bhrí sin, níl údar leis na hiarratasóirí a mhaíomh go raibh deacrachtaí tromchúiseacha ag an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh ar roghnaíocht an bhirt atá i gceist.
92
Ní féidir le hargóintí eile an iarratasóra an chonclúid sin a thabhairt faoi cheist.
93
Ar an gcéad dul síos, maidir le haicmiú an bhirt atá i gceist faoi dhlí na Gearmáine, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a luadh i mír 67 thuas, gur chinn an Coimisiún, in aithris 154 agus i bhfonóta 86 den chinneadh atá faoi chonspóid, go bhféadfaí an tobhach ar bhrabúis a mheas mar cháin shonrach i gcomhréir le critéir áirithe atá comhthráthach, ach go cinntitheach, leo siúd a leagtar síos chun an cháin a shainiú faoi dhlí na Gearmáine faoi Airteagal 3(1) den Chód Cánach agus leis na heilimintí lena léirítear na cánacha arna gcur i bhfeidhm ag na Stáit, a leagtar amach in aithris 47 den chinneadh atá faoi chonspóid. Dá bhrí sin, níl sé ceart ag na hiarratasóirí an Coimisiún a cháineadh toisc nár chuir siad dlí na Gearmáine san áireamh.
94
Ar an dara dul síos, maidir le hargóintí eile na n‑iarratasóirí lena líomhnaítear gur glacadh an beart atá i gceist de shárú ar na rialacha bunreachtúla a bhaineann le feidhmiú na hinniúlachta in ábhair chánach, ba cheart a thabhairt faoi deara gur coincheap oibiachtúil é an coincheap ‘Státchabhair’ nach mór a scrúdú i bhfianaise na n‑éifeachtaí a eascraíonn as an mbeart cabhrach atá i gceist, agus ní i bhfianaise tosca eile amhail dlíthiúlacht an bhirt lena ndeonaítear an chabhair (féach, chuige sin, breithiúnais an 22 Nollaig 2008, British Aggregates v an Coimisiún, C‑487/06 P, EU:C:2008:757, mír 85 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 7 Deireadh Fómhair 2010, DHL Aviation agus DHL Hub Leipzig v an Coimisiún, T‑452/08, nár foilsíodh, EU:T:2010:427, mír 40).
95
Ar an gcaoi chéanna, ba cheart a thabhairt faoi deara nach bhfuil aon tionchar ag an sárú líomhnaithe ar an dlí bunreachtúil ar shainmhíniú an chreata tagartha ná ar mhaolú a bheith ann chun measúnú a dhéanamh ar chineál roghnaitheach an bhirt atá i gceist de réir bhrí Airteagal 107 CFAE. Dá bhrí sin, ní mór diúltú do na hargóintí sin toisc iad a bheith neamhéifeachtach.
96
Ar an tríú dul síos, maidir leis an bhfianaise arna cur isteach ag na hiarratasóirí chun agóid a dhéanamh i gcoinne aicmiú an tobhaigh ar bhrabúis mar cháin de réir bhrí Airteagal 3(1) den Chód Cánach, ní mór a mheabhrú nach mór an fhianaise a thabhairt ar aird i gcomhthéacs an chéad mhalartaithe pléadálacha, de bhun Airteagal 85(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta. Ós rud é gur tíolacadh an fhianaise atá i gceist ag céim níos déanaí de na himeachtaí agus nach raibh údar leis an moill ar an bhfianaise sin a thíolacadh i gcomhréir le mír 2 den Airteagal sin, níl sí inghlactha. In aon chás, mar a thugann an Coimisiún faoi deara, glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid sular foilsíodh sonraí cuntasaíochta WestSpiel don bhliain airgeadais 2019. Ní mór dlíthiúlacht cinnidh maidir le Státchabhair a mheasúnú ar bhonn na faisnéise atá ar fáil don Choimisiún amháin nuair a glacadh an cinneadh sin (féach breithiúnas an 14 Bealtaine 2019, Marinvest agus Porting v an Coimisiún, T‑728/17, nár foilsíodh, EU:T:2019:325, mír 92 agus an cásdlí dá dtagraítear).
97
Ar an gceathrú dul síos, maidir le héilimh na n‑iarratasóirí maidir leis an gcontrárthacht líomhnaithe sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir le hilaicmithe an tobhaigh ar bhrabúis dlí, ba cheart a thabhairt faoi deara, cé gur féidir glacadh leis gurb ionann réasúnaíocht bhréagnaitheach agus fianaise ar dheacrachtaí tromchúiseacha a bheith ann le linn an réamhscrúdaithe ar bheart de bhun Airteagal 108(3) CFAE (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Aibreán 2021, Verband Deutscher Alten‑ und Behindertenhilfe agus CarePool Hannover v an Coimisiún, T‑69/18, EU:T:2021:189, mír 107), is amhlaidh fós nach amhlaidh atá sa chás seo, ós rud é gur luaigh an Coimisiún gurbh ionann an tobhach sin agus caiteachas oibriúcháin in‑asbhainte agus cáin nach raibh mar chuid de na heisceachtaí ná de na teorainneacha ar phrionsabal an ghlanioncaim.
98
I bhfianaise a bhfuil thuas, ní mór a thabhairt faoi deara nár léirigh aon cheann d’argóintí na n‑iarratasóirí go raibh deacrachtaí tromchúiseacha ag an gCoimisiún le linn an réamhscrúdaithe, de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 19 thuas.
99
Dá réir sin, ní mór diúltú don dara cuid go dtí an cúigiú cuid den tsaincheist dlí aonair.
An chéad chuid den tsaincheist dlí aonair, lena líomhnaítear saobhadh ar argóintí na n‑iarratasóirí
100
Sa chéad chuid, áitíonn na hiarratasóirí go raibh an Coimisiún mícheart glacadh leis gur mheas siad gur cháin a bhí sa tobhach ar bhrabúis, cé gur chuir siad in iúl i gcónaí gur dáileadh brabús a bhí ann nach mbeadh in‑asbhainte faoin ngnáthchóras cánach. Dá bhrí sin, áitíonn siad gurb ionann asbhaint an tobhaigh sin ar bhrabúis ón mbonn measúnaithe le haghaidh cáin ioncaim nó cáin chorparáide agus cáin ghnó agus beart lena maolaítear ar an ngnáthchóras cánach, nach gceadaítear asbhaint den sórt sin leis, agus buntáiste roghnaitheach i bhfabhar WestSpiel.
101
Déanann an Coimisiún, le tacaíocht ó Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine, na hargóintí sin a dhíospóid.
102
Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara gur luaigh an Coimisiún, in aithris 154 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur mheas na hiarratasóirí go hintuigthe gur cháin a bhí sa tobhach ar bhrabúis atá inchomparáide le cánacha ioncaim, cánacha pearsanta agus cáin ghnó. Mar sin féin, luaigh sí freisin, i bhfonóta 79 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur mheas na hiarratasóirí nach cáin a bhí sa tobhach ar bhrabúis, agus mar thoradh air sin nach raibh bunús lena n‑argóint, bunaithe ar an toirmeasc ar chánacha a asbhaint ón measúnú ar cháin ioncaim nó ar cháin chorparáide.
103
Dá bhrí sin, níor shaobh an Coimisiún argóintí na n‑iarratasóirí, a mhéid is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid, agus mar a deimhníodh ag an éisteacht, gur scrúdaigh an Coimisiún, ar an gcéad dul síos, an toimhde go mbeadh an tobhach ar bhrabúis ina cáin atá inchomparáide le cánacha ioncaim, cánacha pearsanta agus cáin ghnó agus, ar an dara dul síos, fiú mura ndearna sé amhlaidh ach mar mhalairt air sin, nach cáin é an tobhach sin. I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, mar is léir ó mhír 86 den bhreithiúnas seo, gur chuir an Coimisiún san áireamh, in aithris 158 den chinneadh atá faoi chonspóid agus i bhfonóta 86, argóintí na n‑iarratasóirí gur díbhinn é an tobhach ar bhrabúis nó go raibh sé inchomparáide le díbhinn.
104
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad chuid den tsaincheist dlí aonair agus, dá réir sin, ní mór diúltú don chaingean ina hiomláine.
Costais
105
De réir Airteagal 133 de na Rialacha Nós Imeachta, tabharfar breith maidir le costais sa bhreithiúnas lena gcuirtear clabhsúr leis na himeachtaí. De réir théarmaí Airteagal 195 de na Rialacha sin, is faoin gCúirt Ghinearálta atá sé, agus í ag tabhairt rialú tar éis don Chúirt Bhreithiúnais an breithiúnas a chur ar neamhní agus an cás a tharchur ar ais chuici, breith a thabhairt maidir leis na costais a bhaineann, ar dtús, leis na himeachtaí a tionscnaíodh os comhair na Cúirte Ginearálta agus, anuas air sin, leis na himeachtaí achomhairc os comhair na Cúirte Breithiúnais. I gcomhréir le hAirteagal 134(1) de na Rialacha Nós Imeachta, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis. Ar deireadh, i gcomhréir le hAirteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta, íocfaidh na Ballstáit a rinne idiragairt sna himeachtaí a gcostais féin.
106
Sa chás seo, chuir an Chúirt Bhreithiúnais, sa bhreithiúnas ar achomharc, ordú an 22 Deireadh Fómhair 2021, Fachverband Spielhallen agus LM v an Coimisiún, (T‑510/20, nár foilsíodh, EU:T:2021:745) ar neamhní agus rinne sí na costais a fhorchoimeád. Dá bhrí sin, is gá cinneadh a dhéanamh, sa bhreithiúnas seo, maidir leis na costais a bhaineann leis na himeachtaí tosaigh os comhair na Cúirte Ginearálta, na himeachtaí achomhairc os comhair na Cúirte Breithiúnais, agus na himeachtaí seo tar éis an tarchuir.
107
Ós rud é nár éirigh leis an gCoimisiún sna himeachtaí achomhairc os comhair na Cúirte Breithiúnais, ní mór a ordú dó a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag na hiarratasóirí sna himeachtaí sin a íoc.
108
Ós rud é nár éirigh leis na hiarratasóirí sna himeachtaí le haghaidh tarchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta, ar bhonn na n‑argóintí a chuir siad chun cinn sna himeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta roimh an achomharc, ní mór a ordú dóibh costais an dá nós imeachta sin a íoc.
109
Ordaítear do Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine a costais féin a íoc.
Ar na forais sin, rialaíonn
AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Chéad Dlísheomra Méadaithe)
mar seo a leanas:
1.
Diúltaítear don chaingean.
2.
Ordaítear don Choimisiún Eorpach a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag Fachverband Spielhallen eV agus LM i ndáil leis na himeachtaí achomhairc os comhair na Cúirte Breithiúnais i gCás C‑831/21 P a íoc.
3.
Ordaítear do Fachverband Spielhallen agus LM a gcostais féin, agus na costais arna dtabhú ag an gCoimisiún maidir leis na himeachtaí tarchuir os comhair na Cúirte Ginearálta, i gCás 510/20 RENV, agus maidir leis na himeachtaí tosaigh os comhair na Cúirte Ginearálta, i gCás T‑510/20, a íoc.
4.
Ordaítear do Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine a costais féin a íoc.
Papasavvas
Mastroianni
Brkan
Gâlea
Kalėda
Arna léamh amach i gcúirt oscailte i Lucsamburg, an 25 Meitheamh 2025.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Ghearmáinis.