62022CJ0130
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Cúigiú Dlísheomra)
12 Nollaig 2024 (
*1
)
(Achomharc – Seirbhís shibhialta – Rialacháin Foirne Oifigigh an Aontais Eorpaigh agus Coinníollacha Fostaíochta Sheirbhísigh eile an Aontais Eorpaigh – Comhaltaí den fhoireann shealadach – Foirceannadh conartha tréimhse éiginnte – Tréimhse fógra – Oibleagáid na dílseachta agus na rúndachta a bheith ann go fóill – Imeachtaí araíonachta – Imscrúdú riaracháin a oscailt – Foirceannadh gan aon chéim eile a thabhairt – Iompar neamhdhleathach is inchurtha i leith an údaráis ceapacháin – Damáiste neamhábhartha – Fianaise – Coinníollacha a bhaineann le dliteanas neamhchonarthach an Aontais Eorpaigh)
I gCás C‑130/22 P
ACHOMHARC de bhun Airteagal 56 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, a tionscnaíodh an 24 Feabhra 2022,
DD, arna ionadú ag N. Lorenz, Rechtsanwältin,
achomharcóir,
páirtí eile sna himeachtaí:
Gníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chearta Bunúsacha (FRA), arna hionadú ar dtús ag M. O’Flaherty, agus ina dhiaidh sin ag S. Rautio, i gcáil Gníomhairí, le cúnamh ó B. Wägenbaur, Rechtsanwalt,
cosantóir ag an gcéad chéim,
tugann AN CHÚIRT (an Cúigiú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: I. Jarukaitis, Uachtarán an Cheathrú Dlísheomra, ag feidhmiú mar Uachtarán an Chúigiú Dlísheomra, E. Regan agus Z. Csehi (Rapóirtéir), Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: P. Pikamäe,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis cinneadh a dhéanamh, i ndiaidh an tAbhcóide Ginearálta a éisteacht, breith a thabhairt ar an gcás gan Tuairim,
an breithiúnas seo a leanas
Breithiúnas
1
Trína achomharc, iarrann DD ar an gCúirt Bhreithiúnais breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 21 Nollaig 2021, DD v FRA (T‑703/19, an breithiúnas atá faoi achomharc, EU:T:2021:923) a chur ar ceal, lenar dhíbh an Chúirt Ghinearálta a chaingean faoi Airteagal 270 CFAE ag lorg, go bunúsach, cúiteamh as an damáiste neamhábhartha a líomhnaítear a d’fhulaing an t‑achomharcóir, a measadh ex aequo et bono ag EUR 50000, mar thoradh ar thionscnamh agus seoladh nós imeachta riaracháin laistigh de Ghníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chearta Bunúsacha (FRA).
An dlí lena mbaineann
Na Rialacháin Foirne
2
Foráiltear leis an gcéad mhír d’Airteagal 11 de Rialacháin Foirne Oifigigh an Aontais Eorpaigh (‘na Rialacháin Foirne’):
‘Comhlíonfaidh oifigeach a chuid dualgas agus iompróidh sé é féin agus leasanna an Aontais, agus iad sin amháin, ar a intinn aige. Ní iarrfaidh sé treoracha ar aon rialtas, ar aon údarás, ar aon eagraíocht ná ar aon duine lasmuigh dá institiúid, ná ní ghlacfaidh sé treoracha uathu. Comhlíonfaidh sé na dualgais a shanntar dó ar bhealach oibiachtúil agus neamhchlaonta de réir a dhualgais dílseachta don Aontas.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
3
Foráiltear le hAirteagal 12a de na Rialacháin Foirne:
‘1. Staonfaidh oifigigh ó aon chineál ciaptha shíceolaíoch nó gnéis
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
4
De réir Airteagal 17 de na Rialacháin Foirne:
‘1.   Staonfaidh oifigeach ó aon nochtadh neamhúdaraithe maidir leis an bhfaisnéis a gheobhaidh sé agus a chuid dualgas á gcomhlíonadh aige, ach amháin i gcás go mbeidh an fhaisnéis sin foilsithe cheana féin nó go mbeidh teacht ag an bpobal uirthi.
2.   Leanfaidh oifigeach de bheith faoi cheangal ag an oibleagáid sin tar éis dó an tseirbhís a fhágáil.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
5
Foráiltear an méid seo a leanas sa dara mír d’Airteagal 25 de na Rialacháin Foirne:
‘Aon chinneadh a bhaineann le duine sonrach a dhéanfar faoi na Rialacháin Foirne seo, cuirfear in iúl i scríbhinn láithreach don oifigeach lena mbaineann é. Luafar in aon chinneadh a dhéanfaidh dochar d’oifigeach na forais ar a bhfuil sé bunaithe.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
6
De réir Airteagal 86 de na Rialacháin Foirne:
‘1.   Má mhainníonn oifigeach nó iaroifigeach a chuid oibleagáidí faoi na Rialacháin Foirne seo a chomhlíonadh, d’aon ghnó nó le faillí dá chuid féin, dlífear gníomh araíonachta a dhéanamh ina choinne.
2.   Féadfaidh an t‑údarás ceapacháin nó an Oifig Eorpach Frith-Chalaoise (OLAF) imscrúdú riaracháin a sheoladh chun a fhíorú ar tharla mainneachtain de réir bhrí mhír 1 i gcás inar tháinig siad ar a n‑aire ó fhianaise óna bhféadfar a thoimhdiú gur tharla mainneachtain.
3.   Leagtar síos in Iarscríbhinn IX rialacha, nósanna imeachta agus bearta araíonachta agus na rialacha agus na nósanna imeachta a chumhdaíonn imscrúduithe riaracháin.’
7
Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 1 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne
‘1.   Aon uair a nochtar le himscrúdú arna dhéanamh ag OLAF go bhféadfadh oifigeach nó iaroifigeach de chuid institiúide a bheith rannpháirteach go pearsanta i gcás, cuirfear an duine sin ar an eolas go tapa, ar choinníoll nach ndéanfaidh sé sin dochar don imscrúdú. Ar aon chuma, ní fhéadfar teacht ar chonclúidí ina ndéanfar tagairt d’oifigeach faoina ainm nuair a bheidh an t‑imscrúdú curtha i gcrích gan deis a thabhairt don oifigeach sin lena mbaineann a thuairimí a thabhairt ar fhíorais a bhaineann leis. Déanfar tagairt sna conclúidí do na barúlacha sin.
[...]
3.   Más rud é, mar thoradh ar imscrúdú de chuid OLAF, nach féidir aon chás a dhéanamh i gcoinne oifigigh is ábhar do líomhaintí, cuirfear clabhsúr ar an imscrúdú a bhaineann leis gan aon chéim eile a thabhairt trí chinneadh Stiúrthóir [OLAF], a chuirfidh an t‑oifigeach agus a institiúid ar an eolas i scríbhinn. Féadfaidh an t‑oifigeach a iarraidh go gcuirfear an cinneadh sin san áireamh ina chomhad pearsanta.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
8
Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 2(1) d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne:
‘Beidh feidhm mutatis mutandis ag na rialacha a leagtar síos in Airteagal 1 den Iarscríbhinn seo maidir le himscrúduithe riaracháin eile a dhéanann an t‑údarás ceapacháin.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
9
Luaitear an méid seo a leanas in Airteagal 3 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne:
‘Ar bhonn na tuarascála imscrúdaithe, tar éis fógra a thabhairt don oifigeach lena mbaineann faoin bhfianaise ar fad atá sna comhaid agus tar éis éisteacht leis an oifigeach lena mbaineann, féadfaidh an t‑údarás ceapacháin an méid seo a leanas a dhéanamh:
a)
cinneadh nach féidir aon chás a dhéanamh in aghaidh an oifigigh, agus sa chás sin cuirfear an méid sin in iúl i scríbhinn don oifigeach; nó
b)
cinneadh a dhéanamh, fiú i gcás sárú nó mainneachtain líomhnaithe oibleagáidí a chomhlíonadh, nár cheart aon bheart araíonachta a dhéanamh agus, i gcás inarb iomchuí, rabhadh a thabhairt don oifigeach; nó
c)
i gcás mainneachtain oibleagáidí a chomhlíonadh de réir bhrí Airteagal 86 de na Rialacháin Foirne,
i)
a chinneadh go dtionscnófar na himeachtaí araíonachta dá bhforáiltear in alt 4 den iarscríbhinn seo, nó
ii)
cinneadh imeachtaí araíonachta a thionscnamh os comhair an Bhoird Araíonachta.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
10
Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 29 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne:
‘Mura ndéanfar aon chás i gcoinne an duine lena mbaineann de bhun Airteagal 1(3) agus Airteagal 22(2) den Iarscríbhinn seo, beidh an duine sin i dteideal, arna iarraidh sin aige, cúiteamh a fháil as an damáiste a rinneadh dó trí bhíthin cinneadh an [údaráis ceapacháin] a phoibliú go leordhóthanach.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
CFSE
11
Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 47 de Choinníollacha Fostaíochta Sheirbhísigh Eile an Aontais Eorpaigh (‘CFSE’):
‘Seachas i gcás scoir de bharr a bháis, tiocfaidh deireadh le fostaíocht comhalta den fhoireann shealadach
c) i gcás conradh go ceann tréimhse éiginnte:
[…]
ag deireadh na tréimhse fógra a shonraítear sa chonradh; ní bheidh fad na tréimhse fógra níos lú ná mí do gach bliain iomlán seirbhíse, faoi réir íostréimhse 3 mhí agus uastréimhse 10 mí […]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Rialachán (CE) Uimh. 45/2001
12
Foráiltear le hAirteagal 4(1) de Rialachán (CE) Uimh. 45/2001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 18 Nollaig 2000 maidir le daoine aonair a chosaint i ndáil le sonraí pearsanta a phróiseáil ag institiúidí agus comhlachtaí an Chomhphobail agus maidir le saorghluaiseacht sonraí den sórt sin (IO 2001 L 8, lch. 1):
‘1. Maidir le sonraí pearsanta:
a)
déanfar próiseáil chóir agus dhleathach orthu;
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Cúlra na díospóide
13
Tá cúlra na díospóide leagtha amach i míreanna 1 go 26 den bhreithiúnas atá faoi achomharc sna téarmaí seo a leanas:
‘1.
Earcaíodh an t‑iarratasóir, DD, an 1 Lúnasa 2000 ag an Lárionad Eorpach um Fhaireachán ar an gCiníochas agus ar an tSeineafóibe (EUMC), Gníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chearta Bunúsacha (FRA) anois, mar bhall den fhoireann shealadach de réir bhrí Airteagal 2(a) de [CFSE]. Fostaíodh é ar dtús faoi chonradh téarma shocraithe, agus tugadh conradh tréimhse éiginnte dó ón 16 Nollaig 2006.
2.
I litir dar dáta an 13 Meitheamh 2013, chuir Stiúrthóir FRA an t‑iarratasóir ar an eolas faoina chinneadh a chonradh ar feadh tréimhse éiginnte a fhoirceannadh agus d’iarr sé air gan taisteal chuig a áit oibre le linn na tréimhse fógra ‘ag tosú [an lá céanna] agus ag críochnú an 12 Aibreán 2014’.
3.
Chuaigh an tréimhse fógra 10 mí dá bhforáiltear in Airteagal 47(c)(i) de Choinníollacha Fostaíochta Sheirbhísigh Eile an Aontais Eorpaigh in éag an 13 Aibreán 2014. Le linn na tréimhse fógra, díolmhaíodh an t‑iarratasóir óna oibleagáid a sheirbhísí a sholáthar agus dul isteach in áitreabh FRA.
4.
Le ríomhphoist an 5 Márta agus an 9 Deireadh Fómhair 2014 (le chéile, ‘na ríomhphoist atá i gceist’), sheol an t‑iarratasóir chuig A, iaroifigeach de chuid FRA, óna sheoladh ríomhphoist príobháideach, faisnéis inmheánach áirithe de chineál rúnda ar le FRA í. Ba dhoiciméid iad sin ina raibh, inter alia, liosta íocaíochtaí a rinne FRA le B, a iarchomhairleoir dlí.
5.
An 20 Márta 2015, chuir Stiúrthóir FRA tús le himscrúdú riaracháin, de bhun Airteagal 2 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne [...], maidir leis na himthosca, go bunúsach, inar seoladh doiciméid inmheánacha FRA amach (‘an t‑imscrúdú riaracháin’).
6.
Rinneadh an t‑imscrúdú [riaracháin] ar bhonn trí chinneadh (arna nglacadh le chéile, ‘na cinntí maidir leis an imscrúdú riaracháin a oscailt’), eadhon, ar an gcéad dul síos, Cinneadh DIR/003/2015 an 20 Márta 2015 maidir leis an imscrúdú riaracháin a thionscnamh (‘an cinneadh an t‑imscrúdú riaracháin a oscailt’), ar an dara dul síos, Cinneadh DIR/004/2016 an3 Márta 2016 maidir le raon feidhme an imscrúdaithe riaracháin a leathnú (‘an cinneadh chun síneadh a chur leis an imscrúdú riaracháin’) agus, ar an tríú dul síos, Cinneadh DIR/005/2016 an 18 Márta 2016 maidir le painéal imscrúdaithe a cheapadh.
7.
Le breithiúnas an 8 Deireadh Fómhair 2015, DD v FRA (F‑106/13 agus F‑25/14, EU:F:2015:118), chuir Binse na Seirbhíse Sibhialta an cinneadh maidir le foirceannadh dá dtagraítear i mír 2 thuas ar neamhní. Os a choinne sin, dhiúltaigh sé d’éileamh an iarratasóra ar chúiteamh as damáiste neamhábhartha a bhain dó.
8.
Rinne an t‑iarratasóir achomharc i gcoinne bhreithiúnas Bhinse na Seirbhíse Sibhialta, a diúltaíodh le breithiúnas an 19 Iúil 2017, DD v FRA (T‑742/15 P, [...] EU:T:2017:528).
9.
An 29 Feabhra 2016, d’athbhunaigh FRA an t‑iarratasóir ina chuid dualgas, i gcomhthéacs chur chun feidhme bhreithiúnas an 8 Deireadh Fómhair 2015, DD v FRA (F‑106/13 agus F‑25/14, EU:F:2015:118).
10.
An 30 Márta 2016, sheol FRA nóta chuig an iarratasóir inar cuireadh in iúl dó, ar an gcéad dul síos, gur cuireadh tús leis an imscrúdú riaracháin agus, ar an dara dul síos, gur reáchtáladh éisteacht a bhí beartaithe don 5 Aibreán 2016.
11.
I malartú ríomhphost den dáta céanna, d’iarr an t‑iarratasóir ar FRA an fhianaise ina choinne a sholáthar dó. Mar fhreagra ar a iarraidh, sheol na himscrúdaitheoirí doiciméid áirithe chuige an lá céanna, lena n‑áirítear cóip dá ríomhphost an 9 Deireadh Fómhair 2014.
12.
Le ríomhphost an 4 Aibreán 2016, chomh maith leis an ríomhphost dá dtagraítear i mír 11 thuas a sheoladh, sheol FRA fianaise bhreise chuig an iarratasóir, lena n‑áirítear cóip dá ríomhphost an 5 Márta 2014.
13.
An 5 Aibreán 2016, d’éist imscrúdaitheoirí FRA leis an iarratasóir agus le seachtar finnéithe eile.
14
An 10 Deireadh Fómhair 2016, cuireadh in iúl don iarratasóir gur cuireadh an tuarascáil imscrúdaithe (‘tuarascáil an imscrúdaithe’) i gcrích.
15.
An 12 Deireadh Fómhair 2016, d’iarr an t‑iarratasóir ar FRA conclúidí na tuarascála imscrúdaithe, conclúidí an imscrúdaithe agus aon doiciméad eile a bhaineann go díreach leis na líomhaintí a rinneadh ina choinne a chur ar aghaidh chuige.
16.
Le ríomhphost an 20 Deireadh Fómhair 2016, mar fhreagra ar an ríomhphost dá dtagraítear i mír 15 thuas, sheol FRA conclúidí na tuarascála imscrúdaithe chuig an iarratasóir.
17.
An 17 Samhain 2016, tugadh cuireadh don iarratasóir freastal ar éisteacht, de réir bhrí Airteagal 3 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, a bhí le bheith ar siúl an 6 Nollaig 2016. Ar an ócáid sin, fuair an t‑iarratasóir cóip den tuarascáil imscrúdaithe mar aon lena iarscríbhinní.
18.
An 5 Nollaig 2016, chuir FRA in iúl don iarratasóir gur cuireadh an éisteacht dá dtagraítear i mír 17 thuas siar go dtí dáta níos déanaí.
19.
Tionóladh an éisteacht an 12 Eanáir 2017. Ag an éisteacht sin, thug an t‑iarratasóir ráiteas i scríbhinn ar aird inar mhaígh sé gur sceitheadh ríomhphost an 9 Deireadh Fómhair 2014 laistigh de FRA agus d’iarr sé go dtionscnófaí imscrúdú inmheánach ina leith sin.
20.
An 13 Eanáir 2017, fuair an t‑iarratasóir taifead na héisteachta dá dtagraítear i mír 19 thuas.
21.
An 20 Eanáir 2017, sheol an t‑iarratasóir a bharúlacha deiridh maidir leis an tuarascáil imscrúdaithe chuig Stiúrthóir FRA.
22.
An 28 Aibreán 2017, chinn Stiúrthóir FRA an t‑imscrúdú riaracháin a dhúnadh gan aon ghníomh eile a dhéanamh. Cuireadh an cinneadh sin in iúl don iarratasóir an 4 Bealtaine 2017.
23.
An 27 Lúnasa 2018, thíolaic an t‑iarratasóir iarraidh [...] de réir bhrí Airteagal 90(1) de na Rialacháin Foirne, lenar iarr sé, ar an gcéad dul síos, rochtain ar dhoiciméid áirithe, eadhon na cinntí a bhaineann le hoscailt an imscrúdaithe riaracháin, agus an nóta ó Cheann Acmhainní Daonna FRA an 20 Márta 2015 a seoladh chuig an Stiúrthóir [...], ar an dara dul síos, imscrúdú a oscailt maidir le sárú ar rúndacht an imscrúdaithe riaracháin agus, ar an tríú dul síos, cúiteamh as an damáiste neamhábhartha a mhaíonn sé a d’fhulaing sé mar thoradh ar iompar neamhdhleathach FRA le linn an imscrúdaithe riaracháin.
24.
An 21 Nollaig 2018, sheas Stiúrthóir FRA go páirteach le hiarraidh an 27 Lúnasa 2018 agus thug sé rochtain don iarratasóir ar dhoiciméid áirithe a d’iarr sé, dá dtagraítear i mír 23 thuas (‘cinneadh an 21 Nollaig 2018’). Áiríodh ar na doiciméid a seoladh chuig an iarratasóir na cinntí maidir le tionscnamh an imscrúdaithe riaracháin. Diúltaíodh don chuid eile den iarraidh.
25.
An 5 Márta 2019, rinne an t‑iarratasóir gearán faoi Airteagal 90(2) de na Rialacháin Foirne i gcoinne chinneadh an 21 Nollaig 2018 [...].
26.
Le cinneadh an 24 Meitheamh 2019, sheol Stiúrthóir FRA nóta an 20 Márta 2015 chuig an iarratasóir agus dhiúltaigh sé don chuid eile den ghearán dá dtagraítear i mír 25 thuas (‘cinneadh an 24 Meitheamh 2019’).’
Na himeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta agus an breithiúnas atá faoi achomharc
14
Le hiarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 11 Deireadh Fómhair 2019, thionscain an t‑iarratasóir an chaingean dá dtagraítear i mír 1 den bhreithiúnas seo.
15
Mar thaca lena chéad chuntar éilimh, lenar iarr sé ar an gCúirt Ghinearálta a ordú do FRA cúiteamh a íoc as an damáiste neamhábhartha a líomhnaítear a d’fhulaing sé mar thoradh ar na neamhdhleathachtaí a rinne FRA le linn oscailt an imscrúdaithe riaracháin agus le linn an imscrúdaithe sin araon, bhí an t‑iarratasóir ag brath ar naoi saincheist neamhdhleathachta lena líomhnaítear iompar neamhdhleathach FRA (le chéile, ‘an t‑iompar neamhdhleathach’), mar thoradh ar an méid seo a leanas:
–
ar an gcéad dul síos, nach raibh sainordú leordhóthanach ag na himscrúdaitheoirí chun imscrúdú a dhéanamh, ar an gcéad dul síos, ar shárú a rinne sé ar Airteagail 11 agus 17 de na Rialacháin Foirne agus, ar an dara dul síos, ar ríomhphost an 5 Márta 2014, agus mar thoradh air sin nach raibh aon bhunús dlí ag an imscrúdú riaracháin agus gur sháraigh sé Airteagal 86(2) de na Rialacháin Foirne agus Airteagal 2 de Chinneadh 2013/01 ó Bhord Bainistíochta FRA an 22 Bealtaine 2013 maidir le himscrúdú riaracháin agus imeachtaí araíonachta a sheoladh (‘an chéad saincheist neamhdhleathachta’);
–
ar an dara dul síos, nach raibh an cinneadh chun an t‑imscrúdú riaracháin a oscailt bunaithe ar amhras réasúnach a bheith ann (‘an dara saincheist neamhdhleathachta’);
–
ar an tríú dul síos, nár chuir FRA in iúl dó in am trátha gur cuireadh tús leis an imscrúdú riaracháin agus nár chuir sé na cinntí a bhaineann leis an imscrúdú sin in iúl dó (‘an tríú saincheist neamhdhleathachta’);
–
ar an gceathrú dul síos, go raibh fad an nós imeachta riaracháin iomarcach agus míréasúnta (‘an ceathrú saincheist neamhdhleathachta’);
–
ar an gcúigiú dul síos, nach raibh ráiteas ar chúiseanna sa chinneadh lenar cuireadh clabhsúr ar an imscrúdú (‘an cúigiú saincheist neamhdhleathachta’);
–
ar an séú dul síos, go raibh an tuarascáil imscrúdaithe curtha ó bhail mar gheall ar earráid dlí agus earráid fhollasach mheasúnaithe (‘an séú saincheist neamhdhleathachta’);
–
ar an seachtú dul síos, sárú ar rúndacht an imscrúdaithe riaracháin ag FRA (‘an seachtú saincheist neamhdhleathachta’);
–
ar an ochtú dul síos, sárú ar Airteagal 4(1)(a) agus ar Airteagal 5(1)(a) de Rialachán Uimh. 45/2001 (‘an t‑ochtú saincheist neamhdhleathachta’), agus
–
ar an naoú dul síos, sárú ar an dualgas aird a thabhairt ar leas na n‑oifigeach, easpa oibiachtúlachta agus neamhchlaontachta agus mí-úsáid cumhachtaí (‘an naoú saincheist neamhdhleathachta’).
16
Leis an mbreithiúnas atá faoi achomharc, chinn an Chúirt Ghinearálta go raibh bunús maith leis an tríú agus leis an gceathrú saincheist neamhdhleathachta. Mheas sí, áfach, nár comhlíonadh na coinníollacha maidir le dliteanas institiúide nó comhlachta de chuid an Aontais sa chás seo. Mheas sí nár shuigh an t‑iarratasóir gurb ann do dhamáiste neamhábhartha a bhain don iarratasóir mar thoradh ar an iompar neamhdhleathach ná ar an nasc cúisíoch idir an t‑iompar sin agus an damáiste líomhnaithe sin.
An t‑ordú atá á lorg ag na páirtithe san achomharc seo
17
Iarrann an t‑achomharcóir ar an gCúirt Bhreithiúnais:
–
an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal;
–
dá bhrí sin, cúiteamh a bhronnadh air as an damáiste neamhábhartha a bhain dó, a measadh ex aequo et bono ag EUR 50000, agus, más gá, cinneadh an 21 Nollaig 2018 agus cinneadh an 24 Meitheamh 2019 a chur ar neamhní, agus
–
a ordú do FRA na costais go léir a íoc.
18
Iarrann an FRA ar an gCúirt Bhreithiúnais:
–
an t‑achomharc a dhíbhe, agus
–
a ordú don achomharcóir na costais go léir a íoc.
An t‑achomharc
19
Mar thaca lena achomharc, maíonn an t‑achomharcóir ocht saincheist dlí, ag líomhain earráidí a rinne an Chúirt Ghinearálta i ngach ceann den ocht gcuid den bhreithiúnas atá faoi achomharc, eadhon sa ráiteas fíorais, sa scrúdú ar an gcéad, an dara agus an cúigiú saincheist go dtí an naoú saincheist neamhdhleathachta agus sa tsaincheist a bhaineann le scrúdú a dhéanamh ar dhamáiste reatha a bheith ann agus ar nasc cúisíoch.
An chéad saincheist dlí, an dara cuid den tríú saincheist dlí agus an cúigiú saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
20
Lena chéad shaincheist dlí, leis an dara cuid dá thríú saincheist dlí agus leis an gcúigiú saincheist dlí, arb iomchuí iad a scrúdú le chéile, déanann an t‑achomharcóir gearán go ndearna an Chúirt Ghinearálta saobhadh ar an bhfianaise agus go ndearna sí earráid dlí nuair a chinn sí, sa chás seo, nár mhór an tréimhse fógra 10 mí a mheas mar ghnáth-thréimhse oibre, rud nach raibh de chineál a dhíolmhódh an t‑achomharcóir ó na hoibleagáidí dílseachta agus rúndachta a fhorchuirtear air le hAirteagail 11 agus 17 faoi seach de na Rialacháin Foirne.
21
Áitíonn an t‑achomharcóir, go háirithe, i míreanna 3 agus 78 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go ndearna an Chúirt Ghinearálta an fhianaise a shaobhadh agus na fíorais á mí-thréithiú aici trína chinneadh, le linn na tréimhse fógra, nach raibh an t‑achomharcóir ‘díolmhaithe óna oibleagáid a sheirbhísí a sholáthar’ amháin, ach gur iarradh air ní hamháin gan a chúraimí gairmiúla a chomhlíonadh ach freisin gan dul isteach in áitreabh FRA. Dá bhrí sin, murab ionann agus an méid a luaigh an Chúirt Ghinearálta i míreanna 77 agus 78 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ní féidir an tréimhse fógra a mheas mar ghnáth-thréimhse oibre. Dá réir sin, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a chinn sí nach raibh an tréimhse sin de chineál chun an t‑achomharcóir a dhíolmhú ó na hoibleagáidí dílseachta agus rúndachta a fhorchuirtear air le hAirteagail 11 agus 17 faoi seach de na Rialacháin Foirne. Cuireann an t‑achomharcóir leis, ina fhreagra, gurb é an saobhadh fianaise sin an bonn ar a bhfuil cinntí na Cúirte Ginearálta i míreanna 58, 63, 86, 155, 174, 229, 243 agus 245 den bhreithiúnas atá faoi achomharc bunaithe.
22
Measann an t‑achomharcóir freisin go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí i míreanna 77 go 80 den bhreithiúnas atá faoi achomharc agus í ag cinneadh go raibh feidhm ag na hoibleagáidí dílseachta agus rúndachta sin le linn na tréimhse fógra. Ar thaobh amháin, ní féidir tréimhse fógra nach raibh rochtain ag an iarratasóir ar áitreabh FRA lena linn, murab ionann agus aon bhall foirne eile, a aicmiú mar ‘ghnáth-thréimhse oibre’. Ar an taobh eile, léirigh an Chúirt Ghinearálta Airteagal 17 de na Rialacháin Foirne go ginearálta, sa chaoi go gciallaíonn sé go bhfuil an duine lena mbaineann, le linn na tréimhse sin, ina bhall foirne fad is atá caidreamh conarthach ann. Thairis sin, is léir ón leagan Gearmáinise agus ón leagan Fraincise den fhoráil sin, chun críocha Airteagal 17 de na Rialacháin Foirne a chur i bhfeidhm, nach leor an caidreamh sin a bheith ann le linn na tréimhse fógra. Ar an gcaoi chéanna, léirítear sna leaganacha teanga uile d’Airteagal 11 de na Rialacháin Foirne, mar cheanglas lena chur i bhfeidhm, stádas gníomhach mar bhall foirne a bheith ann.
23
Ar deireadh, áitíonn an t‑achomharcóir, go bunúsach, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí i mír 154 den bhreithiúnas atá faoi achomharc agus í ag cinneadh, an 5 Márta 2014, nuair a seoladh ceann de na ríomhphoist atá i gceist, go raibh an t‑achomharcóir fós ina bhall foirne faoi réir na Rialachán Foirne.
24
De réir FRA, ar an gcéad dul síos, trína áitiú nach ‘tréimhse ghnáthfhostaíochta’ a bhí sa tréimhse fógra 10 mí sa chás seo, tá an t‑achomharcóir ag iarraidh amhras a chaitheamh ar mheasúnú na bhfíoras arna nglacadh ag an gCúirt Ghinearálta, rud atá do-ghlactha ag céim an achomhairc. In aon chás, le linn na tréimhse fógra sin, lean an t‑iarratasóir dá chearta airgeadais uile a theachtadh, agus é fós faoi cheangal ag a oibleagáidí mar bhall foirne, cé is moite den oibleagáid a chuid oibre a dhéanamh le linn na tréimhse fógra.
25
Ar an dara dul síos, áitíonn FRA, agus é ag áitiú nach raibh na hoibleagáidí a leagtar síos in Airteagail 11 agus 17 de na Rialacháin Foirne infheidhme le linn na tréimhse fógra, nach ndéanann an t‑iarratasóir ach na hargóintí a chuir sé chun cinn ina iarratas agus ina fhreagra ag an gcéad chéim agus ar dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta dóibh a athdhearbhú. In aon chás, leanann sé ón gcásdlí go bhfuil na hoibleagáidí faoi na Rialacháin Foirne ina gceangal le linn tréimhse shaoire ar fhorais phearsanta, rud a fhágann go bhfuil feidhm ag an rud céanna maidir leis an tréimhse fógra.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
26
Ar an gcéad dul síos, maidir le hargóint an achomharcóra a bhaineann leis an saobhadh líomhnaithe a éilítear a rinne an Chúirt Ghinearálta i míreanna 3 agus 78 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir le cásdlí socair na Cúirte Breithiúnais, go leanann sé ón dara fomhír d’Airteagal 256(1) CFAE agus ón gcéad mhír d’Airteagal 58 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh go bhfuil dlínse eisiach ag an gCúirt Ghinearálta, ar an gcéad dul síos, chun na fíorais a chinneadh, ach amháin i gcás go n‑eascraíonn míchruinneas substainteach a cinntí ó na doiciméid a cuireadh faoina bráid agus, ar an dara dul síos, chun measúnú a dhéanamh ar na fíorais sin. Dá bhrí sin, ní hionann measúnú na bhfíoras, ach amháin i gcás shaobhadh na fianaise a tugadh os comhair na Cúirte Céadchéime, agus ceist dlí atá faoi réir athbhreithniú ag an gCúirt (breithiúnas an 25 Aibreán 2024, NS v an Pharlaimint, C‑218/23 P, EU:C:2024:358, mír 58 agus an cásdlí dá dtagraítear)
27
Is ann don saobhadh sin i gcás ina ndealraíonn sé, gan dul i muinín fianaise nua, go bhfuil an measúnú ar an bhfianaise atá ann cheana mícheart go follasach nó go bhfuil sé contrártha go follasach lena foclaíocht. Mar sin féin, ní mór an saobhadh sin a bheith soiléir ó na doiciméid i gcomhad na Cúirte, gan aon ghá a bheith ann measúnú nua a dhéanamh ar na fíorais agus ar an bhfianaise. Ina theannta sin, i gcás ina líomhnaíonn achomharcóir go ndearnadh saobhadh ar an bhfianaise, ní mór dó an fhianaise a líomhnaítear a bheith saofa ag an gCúirt Ghinearálta a shonrú go beacht agus na hearráidí breithmheasa ba chúis, dar leis, leis an saobhadh sin a léiriú (breithiúnais an 27 Aibreán 2023, Fondazione Cassa di Risparmio di Pesaro agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑549/21 P, EU:C:2023:340, mír 73 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 11 Eanáir 2024, Foz v an Chomhairle, C‑524/22 P, EU:C:2024:23, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).
28
Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara go dtagraíonn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 3 agus 78 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, do ríomhphost an 13 Meitheamh 2013 inar chuir FRA an t‑achomharcóir ar an eolas faoina chinneadh a chonradh fostaíochta a fhoirceannadh. Mar a chinn an Chúirt Ghinearálta i mír 2 den bhreithiúnas atá faoi achomharc agus mar a admhaíonn an t‑achomharcóir é féin, is léir go sainráite ón ríomhphost sin gur iarr Stiúrthóir FRA air gan dul chuig a áit oibre le linn na tréimhse fógra.
29
Ní chuireann an t‑achomharcóir aon argóint ar aghaidh a d’fhéadfadh míchruinneas substainteach a léiriú i léamh an ríomhphoist sin ag an gCúirt Ghinearálta. Ní mhíníonn an t‑achomharcóir, leis an tsoiléireacht agus leis an mbeachtas is gá, conas a rinne an Chúirt Ghinearálta inneachar an ríomhphoist sin a shaobhadh trína chinneadh, i míreanna 3 agus 78 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur díolmhaíodh an t‑achomharcóir, le linn na tréimhse fógra, óna oibleagáid a sheirbhísí a sholáthar agus dul isteach in áitreabh FRA. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don argóint sin toisc í a bheith gan bhunús.
30
Ar an dara dul síos, maidir leis an argóint lena n‑éilítear earráid dlí lena líomhnaítear go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a chinn sí gur ghá an tréimhse fógra a aicmiú mar ‘ghnáth-thréimhse oibre’, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 77 go 80 agus 154 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bunúsach, le linn na tréimhse fógra 10 mí a raibh sé de cheangal ar an achomharcóir a urramú, cé go raibh sé díolmhaithe ón oibleagáid na seirbhísí a eascraíonn as a chonradh fostaíochta a sholáthar agus dul isteach in áitreabh FRA, go raibh sé fós, áfach, faoi réir na gceart agus na n‑oibleagáidí a eascraíonn as na Rialacháin Foirne, go háirithe na hoibleagáidí dílseachta agus rúndachta.
31
I ndáil leis sin, is léir ó Airteagal 47(c)(i) de Choinníollacha Fostaíochta Sheirbhísigh Eile an Aontais Eorpaigh, taobh amuigh den chás ina bhfaigheadh comhalta den fhoireann shealadach bás, go dtiocfaidh deireadh lena thréimhse fostaíochta, i gcás conarthaí tréimhse éiginnte, ag deireadh na tréimhse fógra dá bhforáiltear sa chonradh, agus nach mbeidh an tréimhse fógra sin níos lú ná mí in aghaidh gach bliana seirbhíse a chuirtear i gcrích, le 3 mhí ar a laghad agus 10 mí ar a mhéad.
32
Dá bhrí sin, ní chailleann ball foirne sealadach a stádas mar bhall foirne den Aontas Eorpach le linn thréimhse an fhógra agus, dá bhrí sin, tá sé fós faoi réir na n‑oibleagáidí atá ar oifigigh uile an Aontais Eorpaigh, mura bhforáiltear a mhalairt go sainráite (féach, de réir analaí, breithiúnas an 6 Márta 2001, Connolly v an Coimisiún, C‑274/99 P, EU:C:2001:127, mír 69).
33
Dá bhrí sin, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a chinn sí, i míreanna 77, 79 agus 154 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur choinnigh an t‑achomharcóir, le linn na tréimhse fógra roimh dheireadh a chonartha fostaíochta le FRA, stádas fhoireann an Aontais Eorpaigh, faoi réir na gceart agus na n‑oibleagáidí a eascraíonn as na Rialacháin Foirne.
34
Go sonrach, maidir leis an argóint go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid agus í ag cinneadh go raibh feidhm ag na hoibleagáidí dílseachta agus rúndachta a eascraíonn as Airteagail 11 agus 17 faoi seach de na Rialacháin Foirne le linn na tréimhse fógra, ní mór a chur in iúl, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑achomharcóir, nach bhfuil aon rud sa scéim, sa chomhthéacs ná sa chuspóir atá ag na hAirteagail sin chun tacú leis an tátal, in éagmais forálacha sonracha, chun críocha a gcur i bhfeidhm, go mbeadh an ball foirne nó an t‑oifigeach lena mbaineann den Aontas Eorpach i bpost ‘gníomhach’, ina gceanglaítear air a chúraimí gairmiúla a chur i gcrích, sa chaoi go scoirfidh na hAirteagail sin d’fheidhm a bheith acu ón tráth a thosóidh an tréimhse fógra sin.
35
Ar an gcéad dul síos, maidir le hAirteagal 11 de na Rialacháin Foirne, tá feidhm ag an oibleagáid dílseachta ar a laghad le linn na tréimhse ina bhfuil stádas oifigigh nó baill foirne ag an duine lena mbaineann, ós rud é gurb é is príomhaidhm don oibleagáid sin an caidreamh muiníne nach mór a bheith ann idir an duine sin agus an institiúid lena mbaineann de chuid an Aontais a chaomhnú (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Márta 2001, Connolly v an Coimisiún, C‑274/99 P, EU:C:2001:127, mír 44).
36
Ar an dara dul síos, maidir leis an oibleagáid rúndachta lena gceanglaítear, i gcomhréir leis an gcéad mhír d’Airteagal 17 de na Rialacháin Foirne, ar oifigigh agus seirbhísigh eile an Aontais Eorpaigh staonadh ó aon nochtadh neamhúdaraithe faisnéise a fuarthas agus iad i mbun a gcuid dualgas, ach amháin má cuireadh an fhaisnéis sin ar fáil don phobal cheana nó má tá rochtain ag an bpobal uirthi, is leor a thabhairt faoi deara gur léir ón dara mír den fhoráil sin go leanfaidh an t‑oifigeach nó an seirbhíseach eile sin de bheith faoi réir na hoibleagáide sin tar éis dó an tseirbhís a fhágáil.
37
Dá bhrí sin, tá feidhm ag an bprionsabal sin a fortiori maidir leis an tréimhse fógra a thagann roimh, i gcás inarb iomchuí, fhoirceannadh seirbhíse oifigigh nó seirbhísigh eile de chuid an Aontais Eorpaigh.
38
Ní féidir na breithnithe sin a chur ó bhail leis na hargóintí a rinne an t‑iarratasóir, lena líomhnaítear, sa chás seo, le linn a thréimhse fógra, gur ordaigh Stiúrthóir FRA dó gan a chúraimí gairmiúla a chomhlíonadh agus gur chuir sé cosc air rochtain a fháil ar áitreabh an chomhlachta sin, agus mar thoradh air sin nach gcaithfeadh a fhostóir leis, le linn na tréimhse sin, mar bhall foirne.
39
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, cé nach bhforáiltear go sainráite in Airteagal 47(c)(i) de Choinníollacha Fostaíochta Sheirbhísigh Eile an Aontais Eorpaigh go bhféadfadh coinníollacha oibre baill foirne a bhfoirceanntar a chonradh a bheith faoi réir coigeartú le linn na tréimhse fógra, agus mar thoradh air sin go dtoimhdítear gurb ionann an tréimhse sin agus gnáth-thréimhse oibre, is amhlaidh fós go bhfuil lánrogha leathan ag institiúidí, comhlachtaí, oifigí agus gníomhaireachtaí an Aontais Eorpaigh maidir le heagrú a seirbhísí agus maidir le sannadh comhaltaí dá bhfoireann, ar choinníoll go bhfuil an sannadh sin ar mhaithe leis an tseirbhís agus go n‑urramaíonn sé coibhéis post, lena n‑áirítear maidir le baill foirne dár tugadh fógra maidir le foircheannadh a gconartha.
40
Dá bhrí sin, maidir leis an gcinneadh comhalta den fhoireann shealadach a ndéantar a chonradh fostaíochta a fhoirceannadh a dhíolmhú óna oibleagáid na seirbhísí a eascraíonn as an gconradh sin a sholáthar agus toirmeasc a chur air dul isteach in áitreabh na hinstitiúide nó an chomhlachta de chuid an Aontais lena bhfuil sé ceangailte le linn na tréimhse fógra, d’fhéadfadh sé, i bprionsabal, a bheith ina bheart arna dhéanamh ar mhaithe leis an tseirbhís agus ní gá go n‑eisiafadh sé, contrártha leis an méid a éilíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, ón tréimhse fógra sin a aicmiú mar ‘ghnáth-thréimhse oibre’.
41
Sna himthosca sin, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a chinn sí, i mír 80 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach raibh an fíoras gur scaoileadh an t‑iarratasóir, le linn na tréimhse fógra, ón oibleagáid a chúraimí gairmiúla a chur i gcrích agus nach raibh sé in ann dul isteach in áitreabh FRA de chineál, sa chás seo, go ndearnadh é a dhíolmhú ó na hoibleagáidí dílseachta agus rúndachta a fhorchuirtear air le hAirteagail 11 agus 17 faoi seach de na Rialacháin Foirne, agus mar thoradh air sin nach mór a mheas go bhfuil argóintí an iarratasóra ina leith sin gan bhunús.
42
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad saincheist dlí, don dara cuid den tríú saincheist dlí agus don chúigiú saincheist dlí toisc iad a bheith gan bhunús.
An dara saincheist dlí agus an chéad agus an tríú cuid den tríú saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
43
Lena dhara saincheist dlí agus leis an gcéad agus leis an tríú cuid dá thríú saincheist dlí, ar cheart iad a scrúdú le chéile, cáineann an t‑achomharcóir an Chúirt Ghinearálta as roinnt earráidí dlí agus earráidí follasacha measúnaithe a bheith déanta aici, i míreanna 49 go 84 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, chomh maith le saobhadh na fianaise, ina measúnú ar an gcéad agus ar an dara saincheist neamhdhleathachta, maidir le hoscailt an imscrúdaithe riaracháin agus maidir lena raon feidhme a leathnú, agus as mainneachtain ráiteas leordhóthanach ar chúiseanna a sholáthar ina leith sin.
44
Ar an gcéad dul síos, rinne an Chúirt Ghinearálta an fhianaise a shaobhadh agus rinne sí earráid dlí nuair a chinn sí go raibh na ríomhphoist atá i gceist san áireamh sa chinneadh chun an t‑imscrúdú riaracháin a oscailt, is é sin le rá ríomhphost an 5 Márta 2014 freisin, cé nár cumhdaíodh ach ríomhphost an 9 Deireadh Fómhair 2014 leis an gcinneadh sin. Áitíonn an t‑achomharcóir nár scrúdaigh an Chúirt Ghinearálta a argóint gur bhain an cinneadh sin le sceitheadh doiciméid aonair, eadhon an doiciméad atá i gceangal le ríomhphost an 9 Deireadh Fómhair 2014, agus ní le hábhar an ríomhphoist an 5 Márta 2014. I ndáil leis sin, maíonn sé nár chuir an Chúirt Ghinearálta san áireamh, ar an gcéad dul síos, foclaíocht an chinnidh sin agus, ar an dara dul síos, an comhthéacs ina ndearnadh é. Ar an gcaoi chéanna, i míreanna 52 go 61 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí sa léiriú a rinne sí ar raon feidhme an chinnidh chun síneadh a chur leis an imscrúdú riaracháin, trí neamhaird a dhéanamh ar a fhoclaíocht shainráite agus ar an gcomhthéacs ar cuid de é, go háirithe na ceanglais a eascraíonn as Rialachán Uimh. 45/2001, agus ar fhoclaíocht an chuid oibríochtúil den chinneadh maidir le painéal imscrúdaithe a cheapadh.
45
Maíonn an t‑achomharcóir, ar an dara dul síos, nach ndearna an Chúirt Ghinearálta idirdhealú leordhóthanach ina hanailís idir oscailt an imscrúdaithe riaracháin agus leathnú a raoin feidhme. Cé go n‑aithníonn an t‑achomharcóir, mar is léir ó mhír 66 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bhfuil dlúthnasc idir an dara saincheist neamhdhleathachta agus an chéad saincheist, measann sé, maidir leis an dara saincheist, gur bhain an cinneadh chun an t‑imscrúdú riaracháin a oscailt le sceitheadh doiciméid aonair, agus gurbh í an cheist dlí a ardaíodh i gcomhthéacs an dara saincheist neamhdhleathachta ná ar chomhlíon an fhianaise a bhí ar fáil do FRA tráth thionscain an imscrúdaithe riaracháin na coinníollacha chun a mheas gur fianaise prima facie í atá riachtanach chun imscrúdú riaracháin a thionscnamh. Dá bhrí sin, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta idirdhealú leordhóthanach idir na ríomhphoist atá i gceist agus níor luaigh sí go bhféadfaí ríomhphost an 9 Deireadh Fómhair 2014, an t‑aon ríomhphost a ndearnadh tagairt dó ar dtús nuair a osclaíodh an t‑imscrúdú riaracháin, a mheas mar fhianaise prima facie den sórt sin.
46
Ar an tríú dul síos, rinne an Chúirt Ghinearálta an fhianaise a shaobhadh, sholáthair sí ráiteas neamhleor ar chúiseanna agus rinne sí earráid dlí nuair a chinn sí, contrártha leis an méid is léir ó fhoclaíocht an‑leathan an chinnidh síneadh a chur leis an imscrúdú riaracháin, a glacadh i mí an Mhárta 2016, nach raibh in argóint an achomharcóra gur sheol FRA ‘oibríocht cuardaigh randamach’ nó ‘cuardaigh faisnéise’ ina choinne ach líomhain, nár comhthacaíodh le haon fhianaise nithiúil.
47
Áitíonn FRA go bhfuil an dara saincheist dlí agus an chéad agus an tríú cuid den tríú saincheist dlí do-ghlactha, ag áitiú nach ndéanann an t‑achomharcóir ach na cinntí fíorais a rinne an Chúirt Ghinearálta a dhíospóid agus ag cur leis, in aon chás, go bhfuil argóintí an achomharcóra go follasach gan bhunús.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
48
Ar an gcéad dul síos, ós rud é go n‑éilíonn an t‑achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta saobhadh ar an bhfianaise trí mhíléamh a dhéanamh ar na cinntí a bhaineann le tionscnamh an imscrúdaithe riaracháin, ní mór a mheabhrú, cé go bhféadfadh léiriú ar dhoiciméad atá contrártha lena inneachar a bheith i gceist le saobhadh na fianaise, nach leor, chun an saobhadh sin a shuí, a léiriú go bhféadfaí an doiciméad sin a léiriú ar bhealach difriúil leis an doiciméad a ghlac an Chúirt Ghinearálta. Chuige sin, is gá a shuíomh gur sháraigh an Chúirt Ghinearálta go follasach na teorainneacha a bhaineann le measúnú réasúnta ar an doiciméad sin, go háirithe trína léamh ar bhealach atá ag teacht salach ar a fhoclaíocht (breithiúnas an 23 Márta 2023, PV v an Coimisiún, C‑640/20 P, EU:C:2023:232, mír 134).
49
Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, gur léir ó fhoclaíocht an chuid oibríochtúil den chinneadh chun an t‑imscrúdú riaracháin a oscailt, mar a chuirtear in iúl i mír 50 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach bhfuil cáinte san achomharc seo, go raibh iarracht déanta san imscrúdú sin na fíorais agus na himthosca inar cuireadh doiciméid inmheánacha FRA i seilbh an iarratasóra a fhionnadh cé nach raibh rochtain aige ar na doiciméid sin a thuilleadh ón 14 Meitheamh 2013. Ar an dara dul síos, leis an gcinneadh lena leathnaítear an t‑imscrúdú riaracháin, chinn FRA, de réir théarmaí an chinnidh sin, mar a atáirgtear i mír 53 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach gcáintear san achomharc seo ach oiread, raon feidhme an imscrúdaithe sin a leathnú ó thaobh ama de agus go pearsanta, trí dhíriú freisin ar ghníomhaithe seachtracha agus ar iarfhoireann FRA, chun na daoine lena mbaineann a shainaithint agus chun foinsí an sceite a shainaithint.
50
Dá bhrí sin, maidir leis an gcinneadh a rinne an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 51, 55 agus 58 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go ndearnadh na cinntí a bhaineann le tionscnamh an imscrúdaithe riaracháin a fhoirmliú i dtéarmaí a bhí leathan go leor chun go measfaí go gcuimsíonn siad na gnéithe go léir a bhaineann leis an sceitheadh atá i gceist, agus mar thoradh air sin go bhféadfadh baint a bheith ag an imscrúdú sin le haon doiciméad eile a d’fhéadfadh a bheith nochta go neamhúdaraithe a bhaineann leis na ríomhphoist atá i gceist, eadhon ríomhphost an 9 Deireadh Fómhair 2014 agus ríomhphost an 5 Márta 2014, ní cosúil go bhfuil sé mícheart go follasach i bhfianaise fhoclaíocht agus chomhthéacs na ndoiciméad sin.
51
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don argóint lena líomhnaítear saobhadh ar na cinntí a bhaineann le tionscnamh an imscrúdaithe riaracháin toisc nach bhfuil bunús leis.
52
Ar an dara dul síos, maidir leis an argóint nach ndearna an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 64 go 85 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, idirdhealú leordhóthanach idir oscailt an imscrúdaithe riaracháin agus leathnú a raoin feidhme, a mhéid nach bhféadfadh ríomhphost an 5 Márta 2014 a bheith ina fhianaise prima facie lenar féidir an t‑imscrúdú riaracháin a oscailt, ba cheart a mheabhrú, mar is léir ón gcásdlí a luaitear i mír 26 den bhreithiúnas seo, i gcomhthéacs achomhairc, nach bhfuil aon dlínse ag an gCúirt Bhreithiúnais na fíorais a chinneadh ná, i bprionsabal, scrúdú a dhéanamh ar an bhfianaise ar ghlac an Chúirt Ghinearálta léi chun tacú leis na fíorais sin.
53
Ar choinníoll go bhfuarthas an fhianaise go cuí agus gur comhlíonadh prionsabail ghinearálta an dlí agus na rialacha nós imeachta maidir leis an dualgas cruthúnais agus glacadh fianaise, is faoin gCúirt Ghinearálta amháin atá sé measúnú a dhéanamh ar an luach ba cheart a thabhairt don fhianaise a cuireadh faoina bráid, ach amháin i gcás ina ndearnadh saobhadh uirthi (breithiúnas an 11 Eanáir 2024, Foz v an Chomhairle, C‑524/22 P, EU:C:2024:23, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).
54
Lena argóint, mar a achoimrítear i mír 45 den bhreithiúnas seo, iarrann an t‑achomharcóir, i ndáiríre, go ndéanfadh an Chúirt Bhreithiúnais athscrúdú ar an bhfianaise a tugadh ar aird ag an gcéad chéim agus a ndearnadh anailís uirthi sa bhreithiúnas atá faoi achomharc, gan aon saobhadh ar an bhfianaise sin ag an gCúirt Ghinearálta a phléadáil, agus, ar na cúiseanna a leagtar amach sa mhír roimhe seo, ní thagann an méid sin faoi dhlínse na Cúirte Breithiúnais.
55
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don argóint sin toisc í a bheith do-ghlactha.
56
Ar an tríú dul síos agus ar deireadh, déanann an t‑achomharcóir gearán, i mír 85 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid agus í ag cinneadh nach raibh san argóint gur sheol FRA ‘oibríocht cuardaigh randamach’ nó ‘cuardaigh faisnéise’ i mí an Mhárta 2016 ach líomhain nach raibh aon fhianaise shonrach ag gabháil léi.
57
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara nach léirítear leis an argóint a chuirtear chun cinn mar thaca leis an ngearán sin go bhfuil na cinntí a rinne an Chúirt Ghinearálta sa mhír sin den bhreithiúnas atá faoi achomharc bunaithe ar shaobhadh ar an bhfianaise a cuireadh ar aghaidh ag an gcéad chéim, ós rud é, dá bhrí sin, go bhféachtar leis an argóint sin, i ndáiríre, leis an measúnú críochnaitheach ar na fíorais a rinne an Chúirt Ghinearálta chun na críche sin a thabhairt faoi cheist.
58
I gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 26 den bhreithiúnas seo, ní mór, dá bhrí sin, diúltú don líne argóinte sin toisc í a bheith do-ghlactha.
59
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara saincheist dlí agus don chéad agus don tríú cuid den tríú saincheist dlí toisc iad a bheith, i bpáirt, do-ghlactha agus, i bpáirt, gan bhunús.
An ceathrú saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
60
Lena cheathrú saincheist dlí, maíonn an t‑achomharcóir gur thug an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 145 go 149 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, earráid dlí, réasúnaíocht neamhleor agus go ndearna sí scrúdú neamhiomlán ar an gcaingean ag an gcéad chéim.
61
Áitíonn an t‑achomharcóir, ar an gcéad dul síos, go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart a mheas, i mír 146 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur dhéileáil an dara mír d’Airteagal 25 de na Rialacháin Foirne leis an oibleagáid cúiseanna a lua, go háirithe maidir le cinntí a dhéanann dochar d’oifigeach de chuid an Aontais Eorpaigh. Ina dhiaidh sin, maíonn sé go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a chinn sí nach bhféadfadh sí brath go dlisteanach ar shárú ar Airteagal 3 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne ar an bhforas nach raibh an cinneadh lenar cuireadh clabhsúr ar an imscrúdú riaracháin réasúnaithe. Thairis sin, níor luaigh an Chúirt Ghinearálta na cúiseanna nach bhféadfadh an t‑achomharcóir brath ar Airteagal 41 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’).
62
Ar deireadh, níor scrúdaigh an Chúirt Ghinearálta ach cuid den chúigiú saincheist neamhdhleathachta agus, i mír 149 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, níor thug sí cúiseanna lena cinneadh, de réir an chaighdeáin dhlíthiúil is gá, nach raibh aon ghá scrúdú a dhéanamh ar na hargóintí eile ar a raibh an t‑iarratasóir ag brath ina leith sin, go háirithe maidir le sárú líomhnaithe ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla.
63
Dar leis an iarratasóir, trí chlabhsúr a chur ar an imscrúdú riaracháin gan rogha shonrach a dhéanamh, sháraigh FRA prionsabal na deimhneachta dlíthiúla. Tá feidhmiú an chirt chun cúitimh i gcás damáiste a bhain d’oifigeach nó do sheirbhíseach eile de chuid an Aontais Eorpaigh nach ndearnadh aon chás ina choinne, dá bhforáiltear in Airteagal 29 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, faoi réir an fhíorais gur chinn an t‑údarás ceapacháin an réiteach dá dtagraítear in Airteagal 3(a) d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne a roghnú. Sa chás seo, trí mhainneachtain ceann de na réitigh dá dtagraítear in Airteagal 3 a roghnú, chuaigh FRA timpeall ar an bhforáil sin agus ar Airteagal 29 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, agus bhain sé brí agus aon éifeacht de na forálacha sin go substaintiúil. Dá bhrí sin, sháraigh FRA prionsabal na deimhneachta dlíthiúla, ós rud é go raibh leas dlisteanach ag an iarratasóir i dteachtadh na gceart a thugtar dó le hAirteagal 29 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 3 de.
64
Áitíonn FRA go bhfuil an ceathrú saincheist dlí do-ghlactha agus cuireann sé in iúl freisin, in aon chás, go bhfuil sé go follasach gan bhunús.
65
Tugann sí dá haire, ar an gcéad dul síos, i gcomhréir le pointe (a) d’Airteagal 41(2) den Chairt, nach bhfuil feidhm ag pointe (c) den fhoráil sin ach amháin maidir le cinntí a dhéanann dochar don seolaí. De réir FRA, bhí sé de cheart ag an gCúirt Ghinearálta a chinneadh, i míreanna 145 agus 147 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach gníomh é cinneadh lena gcuirtear clabhsúr le himeachtaí araíonachta gan aon chéim eile a thabhairt a dhéanann dochar don duine lena mbaineann agus gur thug sí ráiteas leordhóthanach ar na cúiseanna ina leith sin.
66
Ar an dara dul síos, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, ní sháraíonn an cinneadh clabhsúr a chur ar an imscrúdú riaracháin gan aon chéim eile a thabhairt prionsabal na deimhneachta dlíthiúla.
67
Ar an tríú dul síos, áitíonn sí, sa chás seo, fiú má ghlac sí leis go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus í ag cinneadh gur cheart an cinneadh lena gcuirtear clabhsúr ar an imscrúdú aon chéim eile a thabhairt a bheith réasúnaithe, nach dtabharfadh sé sin aon tairbhe don achomharcóir. Dá réir sin, ní féidir leas dlisteanach a bheith ag an iarratasóir i gcáineadh a dhéanamh, mar gheall ar mhainneachtain cúiseanna a lua, ar chinneadh lenar cuireadh clabhsúr ar imscrúdú riaracháin maidir leis gan aon chéim eile a thabhairt.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
68
Ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir leis an dara habairt den dara mír d’Airteagal 25 de na Rialacháin Foirne, nach mór don oifigeach lena mbaineann na cúiseanna ar a bhfuil sé bunaithe a lua in aon chinneadh aonair a dhéantar de bhun na Rialachán Foirne ‘a dhéanann dochar’. Is é is cuspóir don oibleagáid sin na cúiseanna ar a bhfuil gníomh lena ndéantar dochar do dhuine, ar an gcéad dul síos, faisnéis leordhóthanach a sholáthar don duine lena mbaineann chun go mbeidh sé in ann a mheas an bhfuil bunús maith leis an mbeart nó an bhfuil sé curtha ó bhail mar gheall ar locht lena bhféadfaí a dhlíthiúlacht a chonspóid agus, ar an dara dul síos, a chur ar chumas na Cúirte a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú ina leith sin (ordú an 23 Iúil 2019, UC v an Pharlaimint, C‑196/19 P, EU:C:2019:653, mír 5 (seasamh arna ghlacadh ag an Abhcóide Ginearálta Saugmandsgaard Øe, mír 6 agus an cásdlí dá dtagraítear)).
69
Sa chás seo, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 147 agus 148 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gan rialú a thabhairt ar na hargóintí eile a chuir an t‑iarratasóir chun cinn ina leith sin, nach bhféadfadh sé brath go dlisteanach ar shárú ar Airteagal 3 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, lena líomhnaítear nach raibh ráiteas ar chúiseanna ag baint leis an gcinneadh lenar cuireadh clabhsúr ar an imscrúdú riaracháin gan aon chéim eile a thabhairt, ar an bhforas nach raibh cinneadh den sórt sin, de réir bhrí Airteagail 90 agus 91 de na Rialacháin Foirne, ina ‘ghníomh a dhéanann dochar d’oifigeach’.
70
Dá bhrí sin, is gá scrúdú a dhéanamh ar dtús an ionann an cinneadh sin lena gcuirtear clabhsúr ar an imscrúdú riaracháin agus gníomh lena ndéantar dochar d’oifigeach de réir bhrí Airteagal 90(2) de na Rialacháin Foirne.
71
I gcomhréir leis an bhforáil sin, féadfaidh aon duine a thagann faoi raon feidhme pearsanta na Rialachán Foirne gearán a chur faoi bhráid an údaráis ceapacháin i gcoinne gníomh lena ndéantar dochar dó nó di. Sonraítear in Airteagal 91(1) de na Rialacháin Foirne go mbeidh dlínse ag an gCúirt Bhreithiúnais in aon díospóid idir an tAontas Eorpach agus aon duine de na daoine sin maidir le dlíthiúlacht gnímh a dhéanann dochar don duine sin de réir bhrí Airteagal 90(2). Tá na forálacha sin infheidhme de réir analaí maidir le caingne arna dtionscnamh ag seirbhísigh eile de bhun Airteagal 117 de na Coinníollacha Fostaíochta (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Nollaig 2022, Picard v an Coimisiún, C‑366/21 P, EU:C:2022:984, mír 94).
72
De réir chásdlí na Cúirte Breithiúnais, de réir bhrí Airteagal 90(2) de na Rialacháin Foirne, ní dhéanann ach gníomhartha nó bearta a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha acu a d’fhéadfadh difear díreach agus láithreach a dhéanamh do leasanna an iarratasóra trí athrú ar leith a dhéanamh ar a sheasamh dlí dochar dó (breithiúnas an 15 Nollaig 2022, Picard v an Coimisiún, C‑366/21 P, EU:C:2022:984, mír 95 agus an cásdlí dá dtagraítear).
73
Chun a chinneadh an bhfuil éifeachtaí den sórt sin ag beart, is gá scrúdú a dhéanamh ar shubstaint an ghnímh sin agus measúnú a dhéanamh ar a éifeachtaí i bhfianaise critéir oibiachtúla, amhail ábhar an bhirt sin, agus aird á tabhairt, i gcás inarb iomchuí, ar an gcomhthéacs inar glacadh é agus ar chumhachtaí na hinstitiúide a ghlac é (breithiúnas an 15 Nollaig 2022, Picard v an Coimisiún, C‑366/21 P, EU:C:2022:984, mír 96 agus an cásdlí dá dtagraítear).
74
Ní mór an coincheap ‘gníomh a dhéanann dochar do dhuine’, de réir bhrí Airteagal 90(2) de na Rialacháin Foirne, a léiriú go leathan agus ní mór é a thuiscint mar aon ghníomh a d’fhéadfadh difear díreach a dhéanamh do staid dhlíthiúil ar leith (féach, de réir analaí, breithiúnas an 21 Nollaig 2023, Scuola europea di Varese, C‑431/22, EU:C:2023:1021, mír 64).
75
In Airteagal 3 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, lena mbeartaítear gníomhaíocht an údaráis ceapacháin a rialú ag deireadh chéim an imscrúdaithe riaracháin, ar cuireadh clabhsúr air gan aon chéim eile a thabhairt sa chás seo, liostaítear go huileghabhálach na trí rogha atá ar fáil don údarás sin ar bhonn na tuarascála imscrúdaithe riaracháin. Is léir ó fhoclaíocht shoiléir gan débhrí an Airteagail sin go bhféadfaidh an t‑údarás ceapacháin, tar éis dó na doiciméid go léir sa chomhad a chur in iúl don oifigeach de chuid an Aontais lena mbaineann agus tar éis dó é a éisteacht, a chinneadh ar dtús nach bhféadfar aon chúiseamh a dhéanamh i gcoinne an oifigigh sin, agus sa chás sin ní mór dó é sin a chur in iúl dó i scríbhinn. Ar an dara dul síos, fiú i gcás sárú nó mainneachtain líomhnaithe na hoibleagáidí atá i gceist a chomhlíonadh, féadfaidh an t‑údarás ceapacháin a chinneadh nár cheart aon bheart araíonachta a ghlacadh agus, i gcás inarb iomchuí, féadfaidh sé rabhadh a eisiúint don oifigeach sin. Ar an tríú dul síos, i gcás ina mainneoidh an t‑oifigeach nó an t‑iaroifigeach a oibleagáidí faoi na Rialacháin Foirne a chomhlíonadh, d’aon ghnó nó le faillí, féadfaidh an t‑údarás ceapacháin cinneadh a dhéanamh imeachtaí araíonachta a thionscnamh agus, i gcás inarb iomchuí, an t‑ábhar a chur faoi bhráid an Bhoird Araíonachta chun na críche sin (breithiúnas an lae seo, C‑587/21 P, DD v FRA, mír 36).
76
A mhéid a d’fhéadfadh cinneadh gan aon chéim eile a thabhairt a bheith ina chinneadh ar dá réir a mheasann APIN nach féidir aon chás a dhéanamh i gcoinne an duine lena mbaineann, de réir bhrí Airteagal 3(a) d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil athrú ar a sheasamh dlíthiúil i gceist le cinneadh den sórt sin trí chearta áirithe a thabhairt dó.
77
Ar an gcéad dul síos, mar is léir ó Airteagal 29 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 1(3) agus le hAirteagal 2(1) den Iarscríbhinn sin, mura ndéanfar aon chúiseamh i gcoinne an duine lena mbaineann, d’fhéadfadh an duine sin a bheith i dteideal, i gcás inarb iomchuí, leigheas a fháil as an damáiste a bhain dó trí phoiblíocht iomchuí chinneadh an údaráis ceapacháin.
78
Ar an dara dul síos, faoi Airteagal 1(3) d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 2(1) den Iarscríbhinn sin, mura féidir aon chúiseamh a dhéanamh i gcoinne oifigeach is ábhar do líomhaintí, tá an t‑imscrúdú a bhaineann leis le clabhsúr a chur gan aon chéim eile a thabhairt trí chinneadh ón údarás ceapacháin, arna chur in iúl i scríbhinn don oifigeach, a bhfuil sé de cheart aige a iarraidh go gcuirfí an cinneadh sin san áireamh ina chomhad pearsanta.
79
Dá bhrí sin, ní mór cinneadh maidir le clabhsúr a chur gan aon chéim eile a thabhairt ar an imscrúdú riaracháin a raibh oifigeach nó seirbhíseach de chuid an Aontais Eorpaigh faoina réir a mheas mar ghníomh a d’fhéadfadh difear díreach a dhéanamh dá staid dhlíthiúil agus, dá bhrí sin, mar ‘ghníomh a dhéanann dochar dó’, de réir bhrí Airteagal 90(2) de na Rialacháin Foirne, a fortiori, i gcás nach féidir a shuí, mar atá sa chás seo, le deimhneacht leordhóthanach, nach bhféadfaí aon chás a dhéanamh i gcoinne an oifigigh nó an tseirbhísigh eile sin, de réir bhrí Airteagal 3 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne. Ionas nach mbainfear cosaint bhreithiúnach éifeachtach den iarratasóir a chuireann ar a chumas a chearta a dhearbhú faoi na Rialacháin Foirne, ní mór dó a bheith in ann a fháil amach go beacht cad iad na cúiseanna beachta ar cuireadh deireadh leis an nós imeachta riaracháin a bhaineann leis.
80
I bhfianaise na dtosca sin, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a chinn sí, i míreanna 147 agus 148 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach raibh cinneadh FRA clabhsúr a chur ar an nós imeachta riaracháin gan gníomh breise i gcoinne an achomharcóra ina ghníomh a dhéanann dochar dó, agus mar thoradh air sin nach bhféadfadh an t‑achomharcóir brath go dlisteanach ar shárú ar Airteagal 3 d’Iarscríbhinn IX a ghabhann leis na Rialacháin Foirne, ar an bhforas nach raibh ráiteas ar chúiseanna ag an gcinneadh sin.
81
Ní mór, dá bhrí sin, seasamh leis an gceathrú saincheist dlí agus an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal a mhéid a dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta don chúigiú saincheist neamhdhleathachta de chuid an achomharcóra.
An séú saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
82
Lena shéú saincheist dlí, cáineann an t‑achomharcóir, go bunúsach, go ndearna an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 169 go 173 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, roinnt earráidí dlí agus go ndearna sí scrúdú neamhiomlán ar a argóintí mar thaca leis an ochtú saincheist neamhdhleathachta. Ina theannta sin, theip ar an gCúirt Ghinearálta a hoibleagáid cúiseanna a lua ina leith sin a chomhlíonadh.
83
Leis an gcéad chuid dá shéú saincheist dlí, áitíonn an t‑achomharcóir go bhfuil iarmhairtí ag na hearráidí a rinne an Chúirt Ghinearálta ina measúnú ar an gcéad agus ar an dara saincheist neamhdhleathachta ar an méid a rinne sí maidir leis an ochtú saincheist neamhdhleathachta, agus mar thoradh air sin go bhfuil forluí páirteach idir a measúnú ar na cinn sin agus na cinn a bhfuiltear ag brath orthu mar thaca lena chéad dá shaincheist dlí. Sa chomhthéacs sin, áitíonn an t‑achomharcóir, go bunúsach, nár luaigh an Chúirt Ghinearálta de réir an chaighdeáin dhlíthiúil is gá a cinneadh nár sáraíodh Airteagal 4(1)(a) de Rialachán Uimh. 45/2001 sa chás seo. De réir an achomharcóra, ceanglaíodh ar an gCúirt Ghinearálta freisin scrúdú a dhéanamh féachaint ar chomhlíon an t‑imscrúdú riaracháin na ceanglais a bhaineann le cosaint sonraí pearsanta.
84
Leis an dara cuid dá séú saincheist dlí, áitíonn an t‑achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid agus í ag cinneadh, ós rud é gur tionscnaíodh an t‑imscrúdú riaracháin ar bhonn fianaise leordhóthanach, nach bhféadfadh an t‑iarratasóir brath go bailí ar shárú ar Rialachán Uimh. 45/2001. Dar leis an achomharcóir, bhí oscailt agus seoladh an imscrúdaithe riaracháin agus na ngníomhartha uile ina dhiaidh sin a d’eascair as an imscrúdú riaracháin contrártha le Rialachán Uimh. 45/2001. Bhí na sonraí pearsanta a bhaineann leis an iarratasóir sna ríomhphoist atá i gceist i seilbh FRA, mar cheangaltáin le hiarraidh ar rochtain ar dhoiciméid tríú páirtí, agus chinn sé ina dhiaidh sin na sonraí sin a phróiseáil ar bhealach nach raibh ag luí leis an gcuspóir sin. Déanann sé gearán, i ndáil leis sin, gur theip ar an gCúirt Ghinearálta rialú a thabhairt ar na hargóintí sin, a cuireadh isteach i gcomhthéacs a bharúlacha an 15 Feabhra 2021 maidir le freagraí FRA ar cheisteanna na Cúirte Ginearálta.
85
Áitíonn FRA go bhfuil an séú saincheist dlí do-ghlactha go follasach. In aon chás, tá an tsaincheist dlí seo gan bhunús. Tugann sí faoi deara, go bunúsach, nach ndéanann an t‑achomharcóir ach na dearbhuithe a chuir sé ar aghaidh ag an gcéad chéim a athdhearbhú.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
86
I gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i mír 26 den bhreithiúnas seo, ní mór diúltú ar dtús do na hargóintí a forbraíodh sa chéad chuid den séú saincheist dlí, trína éileamh nach raibh aon bhunús dlí ann lena dtugtar údar le ríomhphost an 9 Deireadh Fómhair 2014 a chur san áireamh san imscrúdú riaracháin agus, dá bhrí sin, ‘fianaise prima facie’ a bheith ann chun an t‑imscrúdú sin a thionscnamh, toisc iad a bheith do-ghlactha, ag cur i gcoinne mheasúnú na Cúirte Ginearálta ar na fíorais gan aon saobhadh ar na fíorais sin a éileamh.
87
Maidir leis an mainneachtain líomhnaithe cúiseanna a lua sa bhreithiúnas atá faoi achomharc ina leith sin, ní mór a mheabhrú gur léir ó chásdlí socair na Cúirte Breithiúnais nach gceanglaítear leis an oibleagáid cúiseanna a lua ar an gCúirt Ghinearálta cuntas a sholáthar a leanann go huileghabhálach agus ceann ar cheann na hargóintí go léir a chuir na páirtithe ar aghaidh sa chás, agus dá bhrí sin go bhféadfadh réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta a bheith intuigthe ar choinníoll go gcuireann sí ar chumas na ndaoine lena mbaineann a fháil amach cén fáth nár sheas an Chúirt Ghinearálta lena n‑argóintí agus go dtugann sí ábhar leordhóthanach don Chúirt Bhreithiúnais chun a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú (breithiúnas an 9 Samhain 2023, XC v an Coimisiún, C‑527/21 P, EU:C:2023:850, mír 99 agus an cásdlí dá dtagraítear).
88
Sa chás seo, tar éis a chinneadh, i mír 170 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go raibh dlúthbhaint ag na hargóintí a chuir an t‑achomharcóir chun cinn maidir leis an sárú líomhnaithe a rinne FRA ar Airteagal 4(1)(a) agus Airteagal 5(1)(a) de Rialachán Uimh. 45/2001 tráth a tionscnaíodh an t‑imscrúdú riaracháin leis na hargóintí a chuir sé chun cinn mar thaca leis an dara saincheist neamhdhleathachta a bheith ann, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 171 go 173 den bhreithiúnas sin, gur léir, ón anailís a rinneadh i gcomhthéacs an dara saincheist neamhdhleathachta sin, gur osclaíodh an t‑imscrúdú riaracháin i leith an iarratasóra ar bhonn fianaise leordhóthanach gur mainníodh oibleagáidí a chomhlíonadh faoi na Rialacháin Foirne, i gcomhréir le hAirteagal 86(2) de na Rialacháin Foirne. Sna himthosca sin, chinn an Chúirt Ghinearálta, go bunúsach, gur ghá diúltú d’argóintí an iarratasóra lenar líomhnaíodh gur sháraigh FRA forálacha Rialachán Uimh. 45/2001 ar an bhforas go raibh siad bunaithe ar thoimhde mhícheart.
89
Is leor an ráiteas ar chúiseanna sin chun a chur ar chumas an achomharcóra na cúiseanna ar diúltaíodh dá argóintí a thuiscint agus chun a chur ar chumas na Cúirte a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don ráiteas neamhleor ar chúiseanna ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath toisc nach bhfuil bunús leis.
90
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad chuid den séú saincheist dlí.
91
Maidir leis an dara cuid den séú saincheist dlí, is leor a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, a mhéid nach mór na hargóintí mar thaca leis an gcuid sin a thuiscint mar argóintí lena líomhnaítear nár scrúdaigh an Chúirt Ghinearálta argóint an iarratasóra arb ionann í agus forbairt ar an argóint a chuir sé ar aghaidh mar thaca leis an ochtú saincheist neamhdhleathachta, lena líomhnaítear sárú ar Airteagal 4(1)(a) de Rialachán Uimh. 45/2001, a rinne an t‑achomharcóir i gcomhthéacs a bharúlacha an 15 Feabhra 2021, is léir ó mhír 88 den bhreithiúnas seo gur ghlac an Chúirt Ghinearálta, agus í ag cinneadh, i míreanna 172 agus 173 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur chuir FRA tús leis an imscrúdú riaracháin go dleathach, leis an tuairim go hintuigthe, ach gur gá, gur próiseáladh sonraí pearsanta an achomharcóra sna ríomhphoist atá i gceist go dleathach, i gcomhréir leis an bhforáil sin. Dá bhrí sin, ní féidir an Chúirt Ghinearálta a cháineadh as sárú a dhéanamh ar an oibleagáid cúiseanna a lua ina leith sin.
92
Ar an dara dul síos, maidir leis an earráid dlí líomhnaithe lena líomhnaítear sárú ar Airteagal 4(1)(a) de Rialachán Uimh. 45/2001 ar an bhforas gur theip ar an gCúirt Ghinearálta aird a thabhairt ar an bhfíric go bhfuair FRA na ríomhphoist atá i gceist ina bhfuil sonraí pearsanta a bhaineann leis an iarratasóir trí dhearmad agus, dá bhrí sin, nach bhfuarthas go dleathach iad, is leor a mheabhrú gurb é an prionsabal atá i réim i ndlí an Aontais ná glacadh fianaise gan srian, agus mar thoradh air sin go bhfuil sé de cheart ag na páirtithe, i bprionsabal, brath, chun fíoras ar leith a chruthú, ar fhianaise d’aon chineál (breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2020, Hamas v an Chomhairle, C‑386/19 P, EU:C:2020:691, mír 73).
93
Ba cheart a mheabhrú, i ndáil leis sin, go bhforáiltear le hAirteagal 4(1)(a) de Rialachán Uimh. 45/2001 nach mór sonraí pearsanta a phróiseáil go cóir agus go dleathach. Mar sin féin, ní féidir a thuiscint ón bhforáil sin, contrártha leis an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, gur léiriú í ar riail níos ginearálta, ar cheart, sa chás seo, cosc a chur ar FRA, i gcomhthéacs an imscrúdaithe riaracháin, úsáid a bhaint as faisnéis a tharchuir tríú páirtí chuig an gcomhlacht sin, ar an bhforas amháin go bhfuarthas an fhaisnéis sin chun críoch eile agus go gur seoladh í chuig an gcomhlacht sin in earráid.
94
Sna himthosca sin, ní mór a mheas go bhfuil an dara cuid den séú saincheist dlí gan bhunús.
95
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don séú saincheist dlí ina hiomláine.
An seachtú saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
96
Lena sheachtú saincheist dlí, maíonn an t‑achomharcóir, go bunúsach, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí ina hanailís a leagtar amach i míreanna 223 go 229 den bhreithiúnas atá faoi achomharc trí dhiúltú dá dearbhuithe maidir le ciapadh síceolaíoch líomhnaithe a bheith foirmlithe i dtéarmaí doiléire. Áitíonn sé, go bunúsach, go mbaineann an tríú agus an ceathrú saincheist neamhdhleathachta, a mheas an Chúirt Ghinearálta a bheith bunaithe ar thaobh FRA i míreanna 98, 111 agus 139 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, leis an imscrúdú riaracháin agus go gcomhlíonann siad na critéir, a eascraíonn as an gcásdlí, nach mór iompar míchuí a chur i láthair chun go n‑aicmeofaí é mar chiapadh. Dá bhrí sin, murab ionann agus an méid is léir ó mhír 227 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ní féidir a mheas gur cuid de ghnáthchúrsa an imscrúdaithe riaracháin iad.
97
Déanann FRA argóintí an iarratasóra a dhíospóid. Áitíonn sé, go bunúsach, go bhfuil an seachtú saincheist dlí do-ghlactha go follasach agus, in aon chás, gan bhunús, ós rud é nach ndéanann an t‑achomharcóir ach agóid i gcoinne mheasúnú na Cúirte Ginearálta ar an bhfianaise ar a bhfuiltear ag brath ag an gcéad chéim.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
98
Leis an seachtú saincheist dlí, atá dírithe ar mhíreanna 223 go 229 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, áitíonn an t‑achomharcóir, go bunúsach, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus í ag cinneadh, d’ainneoin gur mheas sí, i míreanna 98, 111 agus 139 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bhféadfaí an tríú agus an ceathrú saincheist neamhdhleathachta a chur i leith FRA iarbhír, nár leor é sin chun a shuíomh go bhfuil ciapadh síceolaíoch ann, a raibh an t‑achomharcóir ina íospartach i gcomhthéacs an imscrúdaithe riaracháin ina leith.
99
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil an cinneadh sin ón gCúirt Ghinearálta bunaithe ar a measúnú críochnaitheach ar na fíorais agus ar an bhfianaise, a bhaineann le tromchúis an tríú agus an cheathrú saincheist neamhdhleathachta, a aithnítear a bheith cruthaithe ag FRA. Dá réir sin, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 227 go 229 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach bhféadfadh na saincheisteanna neamhdhleathachta sin, fiú amháin ina n‑iomláine, agus in éagmais fianaise eile arna cur ar aghaidh ag an iarratasóir, a bheith ina gciapadh síceolaíoch de réir bhrí Airteagal 12a de na Rialacháin Foirne.
100
Os comhair na Cúirte Breithiúnais, ní chuireann an t‑achomharcóir aon argóintí dlíthiúla sonracha chun cinn lena bhféadfaí a léiriú, go háirithe, i mír 228 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go ndearna an Chúirt Ghinearálta, trí neamhaird a thabhairt ar an gcásdlí a luaitear i míreanna 223 go 225 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, a bhaineann leis an gcoincheap ‘ciapadh síceolaíoch’ de réir bhrí Airteagal 12a de na Rialacháin Foirne, aicmiú dlíthiúil mícheart ar na fíorais.
101
Dá bhrí sin, dealraíonn sé, i bhfianaise earráid dlí líomhnaithe, go bhfuil an t‑achomharcóir ag iarraidh, i ndáiríre, athscrúdú a fháil ón gCúirt Bhreithiúnais ar na fíorais a chuir sé ar aghaidh mar thaca lena chaingean ag an gcéad chéim, gan bheith ag líomhain go ndearna an Chúirt Ghinearálta aon saobhadh ar an bhfianaise sin, rud nach dtagann, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 26 den bhreithiúnas seo, faoi dhlínse na Cúirte Breithiúnais.
102
I bhfianaise na mbreithnithe sin, ní mór diúltú don seachtú saincheist dlí toisc í a bheith do-ghlactha.
An t‑ochtú saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
103
Lena ochtú saincheist dlí, cáineann an t‑achomharcóir an Chúirt Ghinearálta as míléamh a dhéanamh, i míreanna 237 agus 240 go 242 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar an gcásdlí is infheidhme maidir le dliteanas neamhchonarthach an Aontais, go sonrach, maidir leis an bhfianaise nach mór a thabhairt ar aird chun a shuíomh go bhfuil damáiste neamhábhartha ann. Áitíonn sé, ag tagairt do chásdlí na Cúirte Ginearálta, nach gá go measfaí gur coinníoll chun damáiste neamhábhartha a aithint é tairiscint fianaise a dhéanamh agus gur leor don iarratasóir a shuíomh go raibh an t‑iompar a líomhnaítear i gcoinne na hinstitiúide nó an chomhlachta de chuid an Aontais lena mbaineann de chineál a d’fhágfadh go ndéanfaí damáiste den sórt sin dó. Ina theannta sin, áitíonn an t‑iarratasóir go leanann sé ó chásdlí na Cúirte Breithiúnais nach gá a shuíomh go beacht gurb ann do dhamáiste agus do nasc cúisíoch i gcás damáiste neamhábhartha, ós rud é go bhféadfaí damáiste den sórt sin a thuiscint freisin ó chineál an fhaillí agus ó na himthosca.
104
Ina theannta sin, áitíonn an t‑achomharcóir nach bhfuil aon ráiteas ar chúiseanna sa bhreithiúnas atá faoi achomharc maidir leis an gcúis nach bhféadfadh strus, imní agus mothú éigeartais a bheith mar thoradh ar mhainneachtain FRA na doiciméid go léir a iarradh a chur in iúl agus ar dhiúltú FRA a iompar neamhdhleathach a aithint le linn an nós imeachta réamhdhlíthíochta.
105
Ar deireadh, líomhnaíonn an t‑achomharcóir gur sáraíodh Airteagal 47 den Chairt lena gcumhdaítear an ceart chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a fháil ar an bhforas nár bhronn an Chúirt Ghinearálta cúiteamh air as an damáiste neamhábhartha a mhaíonn sé a d’fhulaing sé, in ainneoin gur aithníodh na gníomhartha neamhdhleathacha a rinne FRA le linn an imscrúdaithe riaracháin. De réir an achomharcóra, baineann réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta leigheas éifeachtach de chun an damáiste a bhaineann leis an gcineál sin neamhdhleathachta a shlánú.
106
Measann FRA go bhfuil na hargóintí lena gcáineann an t‑achomharcóir mír 242 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar an gcéad dul síos, go follasach gan bhunús, a mhéid nach ndéanann an t‑achomharcóir, dá bhrí sin, ach na hargóintí a leagtar amach i mír 134 dá iarratas ag an gcéad chéim a athrá agus, ar an dara dul síos, do-ghlactha go follasach, a mhéid a mhaíonn sé gur bhain damáiste neamhairgeadais dó.
107
Maidir le hargóint an iarratasóra lena líomhnaítear sárú ar Airteagal 47 den Chairt, áitíonn an comhlacht sin go mbaineann an ceart chun leigheas éifeachtach a fháil le rochtain ar an gceartas, ach nach dtugann sé aon ráthaíocht go n‑éireoidh leis. Ina theannta sin, áitíonn FRA nach scaoileann dlí an Aontais an t‑iarratasóir óna oibleagáid chruthúnais agus nach gceadaíonn sé seasamh le héileamh ar chúiteamh as damáiste neamhairgeadais líomhnaithe i gcás ina bhfuil sé bunaithe ar amhantraíocht amháin.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
108
De réir chásdlí na Cúirte Breithiúnais, féadfaidh aon institiúid nó comhlacht de chuid an Aontais a bheith faoi dhliteanas as a iompar, ar choinníoll go gcomhlíontar na coinníollacha a bhaineann le neamhdhleathacht an iompair sin, le fírinne an damáiste agus le nasc cúisíoch a bheith ann idir an t‑iompar sin agus an damáiste a ndéantar gearán ina leith (breithiúnais an 4 Meitheamh 2020, Schokker v AESA, C‑310/19 P, EU:C:2020:435, mír 54, agus an 2 Meitheamh 2022, EM v an Pharlaimint, C‑299/21 P, EU:C:2022:429, mír 122).
109
Maidir leis na coinníollacha a bhaineann le damáiste iarbhír agus le nasc cúisíoch a bheith ann, ní féidir dliteanas den sórt sin a thabhú ach amháin má d’fhulaing an t‑iarratasóir damáiste iarbhír agus damáiste áirithe agus má eascraíonn an damáiste go leordhóthanach go díreach as neamhdhleathacht líomhnaithe an iompair lena mbaineann. Dá bhrí sin, is faoin iarratasóir atá sé fianaise a thabhairt ar aird do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh chun a shuíomh gurb ann don damáiste ar a bhfuil sé ag brath agus méid an damáiste sin agus gurb ann do nasc cúisíoch sách díreach idir an neamhdhleathacht sin agus an damáiste a líomhnaítear (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Márta 2024, Kočner v Europol, C‑755/21 P, EU:C:2024:202, mír 135 agus an cásdlí dá dtagraítear).
110
I ndáil leis sin, is léir freisin ó chásdlí na Cúirte nach gá go meastar gur coinníoll chun damáiste neamhábhartha a aithint é tairiscint fianaise a chur isteach. Is faoin iarratasóir atá sé, áfach, a shuíomh, ar a laghad ar bith, go raibh a iompar ina chúis le damáiste den sórt sin don institiúid lena mbaineann (féach, chuige sin, breithiúnas an 16 Iúil 2009, SELEX Sistemi Integrati v an Coimisiún, C‑481/07 P, EU:C:2009:461, mír 38).
111
Dá bhrí sin, fiú in éagmais fianaise lena bhféadfaí a léiriú go bhfuil damáiste neamhábhartha ann agus méid an damáiste sin, féadfar an coinníoll a bhaineann le damáiste den sórt sin a bheith ann a chomhlíonadh má shuíonn an t‑iarratasóir gur gá go raibh damáiste neamhábhartha mar thoradh ar an iompar a ndearnadh gearán faoi.
112
Sa chás seo, maidir le damáiste neamhábhartha a bheith ann bunaithe ar an gceathrú saincheist neamhdhleathachta, lena líomhnaítear fad iomarcach an nós imeachta riaracháin, ní mór a mheas gur chinn an Chúirt Ghinearálta, ina measúnú críochnaitheach ar na fíorais, nach féidir a thoimhdiú gurb ann don díobháil sin, ós rud é, sula gcuirtear an t‑imscrúdú sin in iúl di, nach bhféadfaí an t‑iarratasóir a nochtadh do bhaol struis nó imní, ach, tar éis dó a bheith curtha ar an eolas, gur tharla an nós imeachta laistigh de thréimhse réasúnta ama, go raibh sé i dteideal a chinneadh, i míreanna 234 go 236 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur faoin iarratasóir sin, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 110 den bhreithiúnas seo, fianaise a thabhairt ar aird lena léirítear leibhéal struis agus imní a théann thar an méid a bheadh inghlactha i nós imeachta riaracháin, nár éirigh leis a dhéanamh.
113
Os a choinne sin, maidir leis an dá iompar neamhdhleathacha eile, a chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 89 go 111 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go raibh bunús maith leo i gcomhthéacs scrúdú a dhéanamh ar an tríú saincheist neamhdhleathachta, eadhon, ar an gcéad dul síos, sárú ar an oibleagáid an t‑iarratasóir a chur ar an eolas, in am trátha, go raibh imscrúdú riaracháin ann ina leith agus, ar an dara dul síos, nár cuireadh in iúl na doiciméid a bhaineann go díreach leis na líomhaintí ina choinne, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 237 agus 238 den bhreithiúnas sin, nár leor an fíoras go mbraitheann an t‑iarratasóir ar iompar neamhdhleathach atá inchurtha i leith FRA le linn an imscrúdaithe riaracháin lena mbaintear an bonn dá dhínit agus dá ionracas, agus a nádúr thar a bheith díobhálach sa mhéid is go ndearna siad díobháil thromchúiseach dó ó thaobh na síceolaíochta de, chun cineál iarbhír agus áirithe an damáiste neamhábhartha a mhaígh sé a d’fhulaing sé mar thoradh air sin a léiriú, a mhéid nár thug sé an fhianaise is lú chun solais mar thaca lena líomhaintí.
114
Mar sin féin, ar na forais sin, níor shuigh an Chúirt Ghinearálta, de shárú ar an gcásdlí dá dtagraítear i mír 110 den bhreithiúnas seo, nach raibh an sárú ar an oibleagáid a chur in iúl, in am trátha, go raibh imscrúdú riaracháin ann agus mainneachtain na doiciméid a chur in iúl a bhaineann go díreach leis na líomhaintí a rinneadh i gcoinne an achomharcóra, ann féin, de chineál a d’fhágfadh go mbeadh sé ina chúis leis an díobháil líomhnaithe, eadhon strus, imní agus mothú na héagóra.
115
Leanann sé ón méid sin roimhe seo, i míreanna 237 agus 238 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus í ag cinneadh nach féidir a mheas gur léirigh an t‑achomharcóir cineál iarbhír agus sonrach an damáiste neamhábhartha a mhaíonn sé a d’fhulaing sé mar gheall ar shárú na hoibleagáide chun é a chur ar an eolas faoi fhiosrúchán riaracháin a bheith ann in am trátha agus mar gheall ar mhainneachtain na doiciméid a bhaineann go díreach leis na líomhaintí a rinneadh ina choinne a chur in iúl, ar an bhforas amháin nár thíolaic sé an fhianaise mar thaca lena éileamh ar chúiteamh.
116
Dá bhrí sin, ní mór seasamh leis an ochtú saincheist dlí agus an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal a mhéid a dhíbh an Chúirt Ghinearálta an t‑éileamh ar chúiteamh sa chaingean, a mhéid a d’iarr sí cúiteamh as an damáiste a d’fhulaing an t‑achomharcóir mar gheall ar an iompar neamhdhleathach dá dtagraítear sa tríú saincheist neamhdhleathachta.
Tarchur an cháis ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta
117
De réir Airteagal 61 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, i gcás ina bhfuil bunús leis an achomharc, cuirfidh an Chúirt Bhreithiúnais cinneadh na Cúirte Ginearálta ar ceal. Féadfaidh sí féin breithiúnas críochnaitheach a thabhairt san ábhar má cheadaíonn staid na n‑imeachtaí a leithéid, nó an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta le haghaidh breithiúnais.
118
Sa chás seo, is léir ó mhíreanna 230 agus 231 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ós rud é gur sheas an Chúirt Ghinearálta leis na saincheisteanna dlí sa chaingean ag an gcéad chéim maidir leis an tríú agus leis an gceathrú saincheist neamhdhleathachta, nár rialaigh sí, i míreanna 232 go 243 den bhreithiúnas sin, ach amháin maidir leis an díobháil líomhnaithe a d’eascair as an iompar neamhdhleathach a chumhdaítear leis na cinn neamhdhleathachta sin, eadhon, ar an gcéad dul síos, fad míréasúnta an nós imeachta riaracháin agus sárú ar an oibleagáid a chur in iúl, in am trátha, go bhfuil imscrúdú riaracháin ann agus, ar an dara dul síos, nár cuireadh in iúl na doiciméid a bhaineann go díreach leis na líomhaintí a rinneadh i gcoinne an iarratasóra.
119
Mar a luadh i mír 80 den bhreithiúnas seo, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí, i míreanna 147 go 148 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, agus í ag cinneadh, go bunúsach, nach raibh cinneadh FRA an nós imeachta riaracháin a fhoirceannadh gan aon chéim eile a thabhairt i gcoinne an iarratasóra ina ghníomh a d’fhéadfadh dochar a dhéanamh dó, agus mar thoradh air sin nach raibh aon ghá scrúdú a dhéanamh ar shubstaint a argóinte a bhaineann leis an gcúigiú saincheist neamhdhleathachta, lena líomhnaítear mainneachtain cúiseanna leis an gcinneadh sin a lua, nó a fhíorú ar comhlíonadh sa chás seo na coinníollacha eile atá riachtanach go carnach chun dliteanas neamhchonarthach an Aontais Eorpaigh a chruthú.
120
Sna himthosca sin, measann an Chúirt nach gceadaítear leis an díospóid seo maidir leis an éileamh ar chúiteamh as an damáiste neamhábhartha a líomhnaítear a d’fhulaing an t‑achomharcóir mar thoradh ar an iompar neamhdhleathach a d’éiligh sé mar thaca leis an gcúigiú saincheist neamhdhleathachta dá chaingean ag an gcéad chéim breithiúnas a thabhairt agus nach mór an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta ionas go bhféadfaidh sí substaint na saincheiste neamhdhleathachta sin a scrúdú.
121
Ar an gcaoi chéanna, is faoin gCúirt Ghinearálta a bheidh sé scrúdú a dhéanamh an raibh an t‑iompar neamhdhleathach ar chinn sí gur suíodh é i gcomhthéacs an tríú saincheist neamhdhleathachta den chaingean ag an gcéad chéim ina chúis leis an damáiste neamhábhartha a líomhain an t‑iarratasóir.
Costais
122
Ós rud é go bhfuil an cás le tarchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta, is iomchuí na costais a bhaineann leis na himeachtaí achomhairc seo a fhorchoimeád.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Cúigiú Dlísheomra):
1.
Cuirtear breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 21 Nollaig 2021, DD v FRA (T‑703/19 EU:T:2021:923) ar ceal, a mhéid a dhiúltaigh sé, ar an gcéad dul síos, don chúigiú saincheist neamhdhleathachta a d’ardaigh DD agus, ar an dara dul síos, a dhiúltaigh sé, toisc nach raibh bunús leo, do na héilimh ar chúiteamh sa chaingean a bhain leis an tríú saincheist neamhdhleathachta, a mhéid a d’iarr siad cúiteamh as an damáiste a bhain don iarratasóir mar thoradh ar an sárú, ag Gníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chearta Bunúsacha (FRA), ar an oibleagáid é a chur ar an eolas in am trátha faoi fhiosrúchán riaracháin a bheith ann ina leith agus faoin mainneachtain na doiciméid a bhaineann go díreach leis na líomhaintí a rinneadh ina choinne a chur in iúl.
2.
Diúltaítear don chuid eile den achomharc.
3.
Déantar an cás a tharchur ar ais chuig Cúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh chun rialú a thabhairt ar an gcaingean ag an gcéad chéim maidir leis an gcúigiú saincheist neamhdhleathachta ar a bhfuil DD ag brath mar thaca leis an gcaingean sin agus, ar an dara dul síos, fírinne an damáiste neamhábhartha arna líomhain ag DD i gcomhthéacs an tríú saincheist neamhdhleathachta mar gheall ar an sárú, ag Gníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chearta Bunúsacha (FRA), ar an oibleagáid é a chur ar an eolas in am trátha faoi fhiosrúchán riaracháin a bhaineann leis agus faoin mainneachtain na doiciméid a bhaineann go díreach leis na líomhaintí a rinneadh ina choinne a chur in iúl.
4.
Forchoimeádtar na costais.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Béarla.