Προσφυγή της 29ης Μαρτίου 2023 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας
(Υπόθεση C-206/23)
Γλώσσα διαδικασίας: βουλγαρική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. De Meester, E. Ruseva)
Καθής: Δημοκρατία της Βουλγαρίας
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 36 της οδηγίας (EΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές 1, καθόσον δεν θέσπισε όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί με την εν λόγω οδηγία και δεν κοινοποίησε τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή,
να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπήν ποσό ίσο προς το υψηλότερο από τα ακόλουθα δύο ποσά: α) ποσό 1 800 ευρώ ανά ημέρα, πολλαπλασιαζόμενο επί τον αριθμό των ημερών που μεσολάβησαν από την επομένη της παρέλευσης της προθεσμίας μεταφοράς που προβλέπει η οδηγία μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία έπαυσε η παράβαση ή, αν η παράβαση δεν έχει παύσει, την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης στην υπό κρίση υπόθεση· β) ελάχιστο κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 504 000 ευρώ,
σε περίπτωση που η υπό το σημείο 1 παράβαση εξακολουθεί να υφίσταται κατά την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης στην υπό κρίση υπόθεση, να υποχρεώσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας να καταβάλει στην Επιτροπή χρηματική ποινή ύψους 9 720 ευρώ ημερησίως από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην παρούσα υπόθεση έως ότου η Δημοκρατία της Βουλγαρίας εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία, και
να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η οδηγία (EΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, θεσπίζει κοινό πλαίσιο προώθησης της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στους τομείς του ηλεκτρισμού, της θέρμανσης, της ψύξης και των μεταφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η οδηγία θέτει ως δεσμευτικό στόχο για την Ένωση τουλάχιστον το 32 % της παραγωγής ενέργειας έως το 2030 να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές. Η οδηγία προβλέπει μέτρα που διασφαλίζουν την οικονομική αποδοτικότητα της ενίσχυσης της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών για έργα στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Διευκολύνει επίσης τη συμμετοχή των πολιτών στην ενεργειακή μετάβαση καθώς και επιτρέπει την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας από ίδιες ανανεώσιμες πηγές και τη δημιουργία κοινοτήτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Επιπλέον, η οδηγία θέτει συγκεκριμένους στόχους για την αύξηση του μεριδίου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης και στον τομέα των μεταφορών έως το 2030, όπου οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αυξάνονται με βραδύτερο ρυθμό σε σχέση με τον τομέα του ηλεκτρισμού. Η οδηγία ενισχύει επίσης τα κριτήρια για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της βιοενέργειας.
Στις 23 Ιουλίου 2021, η Επιτροπή απέστειλε στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας προειδοποιητική επιστολή με την οποία της υπενθύμισε ότι η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας αυτής στην εσωτερική έννομη τάξη είχε παρέλθει και ότι τα μέτρα πλήρους μεταφοράς της δεν είχαν ακόμη κοινοποιηθεί στην Επιτροπή. Στις Δεκεμβρίου 2021, η Επιτροπή απηύθυνε στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας αιτιολογημένη γνώμη δυνάμει του άρθρου 258 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη δεν έχουν ακόμη θεσπιστεί ή, εν πάση περιπτώσει, δεν έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή.
____________
1 ΕΕ 2018, L 328 σ. 82.