62001TO0010_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση T-10/01,
Lichtwer Pharma AG, με έδρα το Βερολίνο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους H. P. Kunz-Hallstein και R. Kunz-Hallstein, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), εκπροσωπούμενου από τους O. Walbroeck και G. Schneider,
καθού,
παρεμβαίνουσα πρωτοδίκως
Biofarma, πρώην Orsem SARL, με έδρα το Neuilly-sur-Seine (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τους V. Gil Vega και A. Ruiz Lopez, δικηγόρους,
παρεμβαίνουσα,
που έχει ως αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 8ης Νοεμβρίου 2000 (υπόθεση R 586/1999-2), αφορώσας διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Lichtwer Pharma AG και της Biofarma,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο από τους N. J. Forwood, Πρόεδρο, J. Pirrung και A. W. H. Meij, δικαστές,
γραμματέας: H. Jung
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Στις 26 Ιουνίου 1996 η προσφεύγουσα υπέβαλε, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1), όπως αυτός έχει τροποποιηθεί, αίτηση κοινοτικού λεκτικού σήματος στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (στο εξής: Γραφείο).
2 Το σήμα για το οποίο ζητήθηκε η καταχώριση είναι το λεκτικό σήμα Sedonium.
3 Τα προϊόντα για τα οποία ζητείται η καταχώριση εμπίπτουν στις κλάσεις 5 (φάρμακα, παρασκευάσματα φαρμακευτικά και υγιεινής, διαιτητικές ουσίες για ιατρικές χρήσεις), 29 (διαιτητικά παρασκευάσματα για μη ιατρικές χρήσεις, συμπληρώματα διατροφής) και 30 (διαιτητικά παρασκευάσματα για μη ιατρικές χρήσεις, συμπληρώματα διατροφής) κατά την έννοια της συμφωνίας της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών ενόψει καταχωρίσεως των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως αναθεωρήθηκε και τροποποιήθηκε.
4 Η αίτηση αυτή για καταχώριση κοινοτικού σήματος δημοσιεύθηκε στο Bulletin des marques communautaires, της 29ης Δεκεμβρίου 1997.
5 Στις 30 Μαρτίου 1998 η Orsem SARL άσκησε ανακοπή, βάσει του άρθρου 42 του κανονισμού 40/94, κατά της καταχωρίσεως του αιτουμένου σήματος για τα προϊόντα της κλάσεως 5, όπως αυτά εμφανίζονταν στην αίτηση καταχωρίσεως σήματος. Η ανακοπή στηρίχθηκε στην ύπαρξη του λεκτικού σήματος PREDONIUM, που καταχωρίσθηκε το 1994 σε πλείονα κράτη μέλη για φαρμακευτικά προϊόντα της κλάσεως 5 κατά την έννοια της συμφωνίας της Νίκαιας. Στις 29 Ιουνίου 2000 η Orsem συγχωνεύθηκε με την προσφεύγουσα.
6 Κατά τη διαδικασία ανακοπής, η προσφεύγουσα περιόρισε, ως προς τα προϊόντα της κλάσεως 5, τον κατάλογο των προϊόντων που ανέφερε στην αίτησή της περί καταχωρίσεως σήματος, υπό την έννοια ότι ζήτησε την καταχώριση του αιτουμένου σήματος μόνο για τα φάρμακα και τα διαιτητικά παρασκευάσματα για ιατρική χρήση, ήτοι τα φυτογόνα υπνωτικά και ηρεμιστικά.
7 Με απόφαση της 9ης Ιουλίου 1999, το τμήμα ανακοπών απέρριψε την αίτηση καταχωρίσεως σήματος, βάσει του άρθρου 43, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, για προϊόντα της κλάσεως 5.
8 Με απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2000 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), το δεύτερο τμήμα προσφυγών απέρριψε την προσφυγή της προσφεύγουσας στην παρούσα δίκη κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών.
9 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 22 Ιανουαρίου 2001, η προσφεύγουσα άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
10 Στις 29 Μαρτίου 2001, σύμφωνα με το άρθρο 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, η αγγλική κατέστη γλώσσα διαδικασίας για την παρούσα προσφυγή.
11 Με έγγραφο της 21ης Αυγούστου 2002, η παρεμβαίνουσα ενημέρωσε το Πρωτοδικείο σχετικά με συμφωνία που είχε συνάψει με την προσφεύγουσα, σύμφωνα με την οποία δεν αντετίθετο πλέον στην αίτηση καταχωρίσεως του λεξήματος Sedonium για τα προϊόντα της κλάσεως 5.
12 Με έγγραφο της 23ης Αυγούστου 2002, το Γραφείο ενημέρωσε επίσης το Πρωτοδικείο ότι είχε ενημερωθεί για τη συμφωνία μεταξύ προσφεύγουσας και παρεμβαίνουσας με έγγραφο της 21ης Αυγούστου 2002. Επιπλέον, το Γραφείο επισήμανε ότι, δεδομένου ότι η παραίτηση από την ανακοπή ήταν έγκυρη, η δίκη για την παρούσα υπόθεση έπρεπε να καταργηθεί. Το Γραφείο ζήτησε από το Πρωτοδικείο να μην το καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα.
13 Με έγγραφο της 16ης Σεπτεμβρίου 2002, η προσφεύγουσα συμφώνησε ότι, δεδομένης της παραιτήσεως από την ανακοπή, η παρούσα προσφυγή είχε καταστεί άνευ αντικειμένου. Εντούτοις, ισχυρίστηκε ότι η προσβαλλομένη απόφαση έπρεπε να ακυρωθεί επισήμως ή να κηρυχθεί άνευ εννόμων αποτελεσμάτων.
14 Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι η παρούσα προσφυγή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου κατόπιν της παραιτήσεως από την ανακοπή.
15 Συναφώς, επιβάλλεται η επισήμανση ότι, πρώτον, η παραίτηση από την ανακοπή μπορεί κατ' αρχήν να χωρήσει ανά πάσα στιγμή. Είναι αλήθεια ότι, με το άρθρο 44, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 40/94, ο νομοθέτης προέβλεψε ρητώς τη δυνατότητα ανακλήσεως μόνο για την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος. Εντούτοις, δεδομένου ότι, κατά την οικονομία του κανονισμού 40/94, ο αιτών το κοινοτικό σήμα και ο ανακόπτων είναι ισότιμοι κατά τη διαδικασία ανακοπής, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η εν λόγω ισοτιμία ισχύει ως προς τη δυνατότητα παραιτήσεως από δικονομικές πράξεις.
16 Δεύτερον, πρέπει να σημειωθεί ότι, όταν η παραίτηση από την ανακοπή χωρεί κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών με αντικείμενο απόφαση επί της ανακοπής ή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του κοινοτικού δικαστή με αντικείμενο απόφαση επί ενώπιον του Γραφείου προσφυγής κατά της αποφάσεως της σχετικής με την ανακοπή, η βάση της διαδικασίας εξαφανίζεται και η διαδικασία καθίσταται άνευ αντικειμένου.
17 Ως προς την απόφαση του τμήματος ανακοπών, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι αυτή δεν έχει αρχίσει να παράγει αποτελέσματα. Σύμφωνα με το άρθρο 57, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 40/94, η προσφυγή που ασκείται ενώπιον του Γραφείου έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η απόφαση που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής, όπως του τμήματος ανακοπών, παράγει αποτελέσματα μόνο αν, εντός της προθεσμίας του άρθρου 59, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 40/94, δεν έχει ασκηθεί καμία προσφυγή ενώπιον του Γραφείου ή η προσφυγή αυτή έχει απορριφθεί με οριστική απόφαση του τμήματος προσφυγών. Πάντως, εν προκειμένω, δεν συντρέχει καμία από τις περιστάσεις αυτές, δεδομένου ότι ούτε η προσβαλλομένη απόφαση δεν έχει αρχίσει να παράγει αποτελέσματα. Συναφώς, από το άρθρο 62, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94 προκύπτει ότι οι αποφάσεις των τμημάτων προσφυγών αρχίζουν να ισχύουν από τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 63 παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 ή, αν έχει ασκηθεί προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εντός της προθεσμίας αυτής, από της απορρίψεώς της. Εν προκειμένω, όμως, δεν συντρέχει καμία από τις δύο αυτές περιστάσεις.
18 Επομένως, αρκεί η διαπίστωση, σύμφωνα με το άρθρο 113 του κανονισμού διαδικασίας, ότι η δίκη πρέπει να καταργηθεί.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
19 Το άρθρο 87, παράγραφος 6, του Κανονισμού Διαδικασίας ορίζει ότι, σε περίπτωση καταργήσεως της δίκης, το Πρωτοδικείο κανονίζει τα έξοδα κατά την κρίση του.
20 Υπό τις προκείμενες περιστάσεις, πρέπει να επισημανθεί ότι η κατάργηση της δίκης προκύπτει από τον φιλικό διακανονισμό που επήλθε μεταξύ της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας και όχι από συμφωνία μεταξύ της προσφεύγουσας και του καθού. Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα θα φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα και θα καταδικαστούν στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το καθού.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (δεύτερο τμήμα)
διατάσσει:
1) Καταργείται η δίκη.
2) Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα, καθώς και το ήμισυ των εξόδων του καθού έκαστη.