62020TO0092(01)_INF
Postanowienia Sądu (druga izba) z dnia 11 lutego 2021 r. –Fryč/Commission
(sprawa T‑92/20)
Odpowiedzialność pozaumowna – Pomoc państwa – Rozporządzenia przewidujące wyłączenie grupowe – Program pomocy przyznanej przez czeskie władze na rzecz niektórych przedsiębiorstw – Decyzja Komisji Europejskiej zatwierdzająca wspomniany program – Skarga o stwierdzenie nieważności odrzucona jako wniesiona po terminie – Szkoda, jaka miała zostać wyrządzona przez akty Komisji lub sądów Unii – Przedawnienie – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna – Związek przyczynowy – Skarga w części prawnie oczywiście bezzasadna
1.
Skarga o odszkodowanie – Termin przedawnienia – Rozpoczęcie biegu terminu – Odpowiedzialność z tytułu aktu normatywnego – Data wystąpienia szkodliwych skutków tego działania
(art. 340 akapit drugi TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 46)
(zob. pkt 18)
2.
Skarga o odszkodowanie – Termin przedawnienia – Przerwanie biegu – Przesłanki – Złożenie skargi do sądu Unii lub uprzednie wniesienie wniosku do właściwej instytucji – Użyte w tym celu pojęcie skargi – Skarga o stwierdzenie nieważności – Wyłączenie
(art. 340 TFUE; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 46)
(zob. pkt 22)
3.
Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Związek przyczynowy – Ciężar dowodu
(art. 340 akapit drugi TFUE)
(zob. pkt 30)
4.
Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Niezgodność z prawem – Szkoda – Związek przyczynowy – Niespełnienie jednej z przesłanek – Odrzucenie skargi o odszkodowanie w całości
(art. 340 akapit drugi TFUE)
(zob. pkt 28, 31)
Przedmiot
Oparte na art. 268 TFUE żądanie zmierzające do uzyskania naprawienia szkody, jaką skarżący miał ponieść z powodu, po pierwsze, wydania rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U. 2008, L 214, s. 3), po drugie, przyjęcia przez Komisję decyzji z dnia 3 grudnia 2007 r. i nieopublikowania wspomnianej decyzji, po trzecie, uchybień w rozpatrywaniu przez Komisję skarg wniesionych do niej przez skarżącego w latach 2016–2018 oraz po czwarte, postanowienia z dnia 5 września 2019 r.Fryč/Komisja (C‑230/19 P, niepublikowanego, EU:C:2019:685) i postanowienia z dnia 15 stycznia 2019 r., Fryč/Komisja (T‑513/18, niepublikowanego, EU:T:2019:22).
Sentencja
1)
Skarga zostaje odrzucona.
2)
Postępowanie w sprawie wniosku Republiki Czeskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.
3)
Petr Fryč pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską, z wyłączeniem kosztów związanych z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.
4)
Petr Fryč i Komisja Europejska ponoszą własne koszty związane z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.