61979CJ0799_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 799/79,
GUENTER BRUCKNER, Κέντρο Ευρατόμ τής Ispra ( Varese ), Ιταλία, εκπροσωπούμενος από τούς B . Potthast καί H . J . Rueber, δικηγόρους Κολωνίας, επικουρουμένους από τόν καθηγητή E . Steindorff, τού Πανεπιστημίου τού Μονάχου, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν V . Biel, δικηγόρο, 18a, rue des Glacis,
προσφεύγων,
κατά
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, εκπροσωπουμένης από τόν J . Pipkorn, μέλος τής νομικής της υπηρεσίας, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν O . Montalto, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθ’ ης,
Αντικείμενο της υπόθεσης
πού έχει ως αντικείμενο τά αιτήματα πού διατυπώνονται στό δικόγραφο τής προσφυγής,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στή γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 11 Οκτωβρίου 1979, ο Guenter Bruckner, υπάλληλος τής Επιτροπής, υπηρετών στό Κοινό Κέντρο Ερευνών τής Ispra, στήν Ιταλία, ήσκησε δυνάμει τού άρθρου 91 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων ( εφ’ εξής : ο κανονισμός ) προσφυγή, μέ τήν οποία ζητεί τήν ακύρωση τών αποφάσεων τής Επιτροπής περί καθορισμού τών αποδοχών του γιά τούς μήνες Ιανουάριο καί Απρίλιο 1979, καθώς καί τής απορριπτικής αποφάσεως επί τών ενστάσεων πού υπέβαλε κατά τών ανωτέρω αποφάσεων .
2 Μέχρι τό τέλος τού έτους 1978, ο κανονισμός ωριζε οτι οι αποδοχές τού υπαλλήλου εκφράζονται σέ βελγικά φράγκα καί οτι καταβάλλονται στό
νόμισμα τής χώρας στήν οποία ο υπάλληλος ασκεί τά καθήκοντά του, βάσει τών ισοτιμιών πού γίνονται δεκτές από τό Διεθνές Νομισματικό Ταμείο καί πού ίσχυαν τήν 1η Ιανουαρίου 1965 . Διευκρινίζετο οτι οι αποδοχές πού εκφράζονται σέ βελγικά φράγκα προσαρμόζονται βάσει ενός συντελεστού αναπροσαρμογής ανωτέρου, κατωτέρου ή ίσου πρός τό 100 %, ανάλογα μέ τίς συνθήκες ζωής στούς διαφόρους τόπους υπηρεσίας . Τό άρθρο 17 τού παραρτήματος VII τού κανονισμού παρείχε τή δυνατότητα στόν υπάλληλο νά μεταφέρει τακτικά, εντός ορισμένων ορίων, μέρος τών αποδοχών του στό νόμισμα άλλων κρατών μελών, μέσω τού κοινοτικού οργάνου στό οποίο υπάγεται .
3 Κατόπιν τής υποτιμήσεως ορισμένων νομισμάτων, πού επήλθε μετά τό 1970, τό Συμβούλιο εχρησιμοποίησε τό συντελεστή αναπροσαρμογής όχι μόνο γιά νά προσαρμόζει τίς αποδοχές ανάλογα πρός τίς συνθήκες ζωής στούς διαφόρους τόπους υπηρεσίας, αλλά καί γιά νά αντισταθμίζει τήν υποτίμηση ορισμένων ασθενών νομισμάτων . Συνέπεια αυτού ηταν οτι, άν ο υπάλληλος πού υπηρετούσε σέ χώρα μέ ασθενές νόμισμα πραγματοποιούσε μεταφορά μέρους τών αποδοχών του πρός κράτος μέλος μέ ισχυρό νόμισμα, τότε προσεπορίζετο συγκεκριμένα πλεονεκτήματα .
4 Στίς 21 Δεκεμβρίου 1978, τό Συμβούλιο εξέδωσε τόν κανονισμό ( Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΟΚ ) 3085/78 ( JO L 369, σ . 6 ) περί τροποποιήσεως τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων . Γιά τή μετατροπή τών αποδοχών στό εθνικό νόμισμα τού τύπου υπηρεσίας, εφαρμόζονται οι τιμές συναλλάγματος πού χρησιμοποιούνται τήν 1η Ιουλίου 1978 γιά τήν εκτέλεση τού γενικού προϋπολογισμού τών Κοινοτήτων . Τό άρθρο 17 τού παραρτήματος VII τού κανονισμού ετροποποιήθη επίσης . Κατά τήν παράγραφο 3 τού άρθρου 17, στή νέα του διατύπωση :
«Οι μεταφορές πού προβλέπονται στήν παράγραφο 2 πραγματοποιούνται βάσει τών τιμών συναλλάγματος πού αναφέρονται στό άρθρο 63, παράγραφος 2, τού κανονισμού· τά μεταφερόμενα ποσά πολλαπλασιάζονται επί τόν συντελεστή αναπροσαρμογής πού προκύπτει από τήν διαφορά μεταξύ τού συντελεστού αναπροσαρμογής πού έχει καθορισθεί γιά τήν χώρα στό νόμισμα τής οποίας πραγματοποιείται η μεταφορά καί τού συντελεστού αναπροσαρμογής πού έχει καθορισθεί γιά τήν χώρα τοποθετήσεως τού υπαλλήλου.»
5 Τό άρθρο 4 τού κανονισμού ορίζει οτι η μέν τυπική ισχύς τού κανονισμού
αρχίζει από 1ης Ιανουαρίου 1979, η δέ ουσιαστική ισχύς από 1ης Απριλίου 1979 .
6 Στίς 21 Δεκεμβρίου 1978, τό Συμβούλιο εθέσπισε επίσης τόν κανονισμό ( Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΟΚ ) 3086/78 περί προσαρμογής τών συντελεστών αναπροσαρμογής, βάσει τών οποίων προσαρμόζονται οι αποδοχές καί οι συντάξεις τών υπαλλήλων καί τού λοιπού προσωπικού τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατόπιν τής τροποποιήσεως τών διατάξεων τού κανονισμού περί τών νομισματικών ισοτιμιών πού πρέπει νά χρησιμοποιούνται κατά τήν εφαρμογή τού κανονισμού ( JO L 369, σ . 8 ). Τό άρθρο 1 τού κανονισμού καθορίζει, μεταξύ άλλων, τόν εφαρμοστέο επί τών αποδοχών συντελεστή αναπροσαρμογής γιά τήν Ιταλία σέ 74,3 καί γιά τήν Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας σέ 98,7 .
7 Ο προσφεύγων μετέφερε κατά τακτικά χρονικά διαστήματα, δυνάμει τού άρθρου 17 τού παραρτήματος VII τού κανονισμού, ενα τμήμα τών αποδοχών του στήν Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας, βάσει τής τιμής συναλλάγματος πού ίσχυε τήν 1η Νοεμβρίου 1969 . Η εφαρμογή τών προαναφερθεισών νέων διατάξεων ειχε ως αποτέλεσμα οτι από 1ης Απριλίου 1979 τό κόστος τών πραγματοποιουμένων μεταφορών, εκφραζόμενο σέ ιταλικές λιρέτες, ηυξήθη κατά 284 463 λιρέτες καί, κατά συνέπεια, τό υπόλοιπο τών αποδοχών τού προσφεύγοντος, μετά τίς μεταφορές, ειχε μειωθεί .
8 Κατ’ εφαρμογή τών διατάξεων τού άρθρου 90, παράγραφος 2, τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων, ο προσφεύγων υπέβαλε, στίς 21 Ιουνίου 1979, ένσταση ενώπιον τής Επιτροπής κατά τής εν λόγω αυξήσεως τού κόστους τών μεταφορών . Στίς 28 Σεπτεμβρίου 1979, η Επιτροπή απήντησε αφ’ ενός οτι δέν ηδύνατο, χωρίς νά υποπέσει σέ υπέρβαση εξουσίας, νά μήν εφαρμόσει τούς νομίμως τεθέντες εν ισχύι κανονισμούς τού Συμβουλίου καί αφ’ ετέρου οτι επεδοκίμαζε, ως πρός τήν ουσία, τίς τροποποιήσεις πού επήλθαν στόν κανονισμό .
9 Κατόπιν αυτού, ο προσφεύγων ήσκησε τήν παρούσα προσφυγή κατά τού Συμβουλίου καί τής Επιτροπής, μέ τήν οποία ζητεί κατ’ ουσίαν από τό Δικαστήριο :
1 ) νά ακυρώσει τά εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών γιά τούς μήνες Ιανουάριο καί Απρίλιο 1979 καί τίς αποφάσεις τής Επιτροπής τής 12ης Ιουλίου καί τής 28ης Σεπτεμβρίου 1979 επί τών ενστάσεων, κατά τό μέρος πού τά εν λόγω σημειώματα περιέχουν αναλύσεις αποδοχών πού κατηρτίσθησαν κατ’ εφαρμογή τών κανονισμών 3085/78 καί 3086/78 τού Συμβουλίου·
2)νά αναγνωρίσει οτι ο προσφεύγων δικαιούται, από τού Απριλίου 1979 συμπεριλαμβανομένου, αποδοχών πού αντιστοιχούν τουλάχιστον πρός εκείνες οι
οποίες τού κατεβάλλοντο, σέ λιρέτες, μέχρι καί τό Μάρτιο τού 1979, αφού πραγματοποιηθούν οι ίδιες μεταφορές σύμφωνα μέ τό άρθρο 17 τού παραρτήματος VII τού κανονισμού μέ εκείνες πού επραγματοποιήθησαν μέχρι τό Μάρτιο τού 1979, επαυξανομένων πάντως κατά τό ποσοστό τής αναπροσαρμογής τών αποδοχών πού ίσχυαν από τού Απριλίου 1979 σύμφωνα πρός τό άρθρο 65, παράγραφος 1, τού κανονισμού·
3)νά αναγνωρίσει οτι δέν πρέπει νά εφαρμοσθούν οι κανονισμοί 3085/78 καί 3086/78 επί τών μεταφορών πού ο προσφεύγων πραγματοποιεί κατά τακτικά χρονικά διαστήματα·
4)νά υποχρεώσει τούς καθ’ ων σέ αποκατάσταση, εντόκως, τής χρηματικής ζημίας τού προσφεύγοντος, η οποία προεκλήθη από τήν εφαρμογή τών επιδίκων κανονισμών .
10 Μέ απόφαση τής 12ης Νοεμβρίου 1981 ( Συλλογή, σ . 2697 ), τό Δικαστήριο ( πρώτο τμήμα ) έκρινε τήν παρούσα προσφυγή απαράδεκτη κατά τό μέρος πού στρέφεται κατά τού Συμβουλίου . Επειδή η Επιτροπή δέν αμφισβήτησε τό παραδεκτό τής προσφυγής κατά τό μέρος πού στρέφεται εναντίον της, απεφασίσθη η ακρόαση τού προσφεύγοντος καί τής Επιτροπής επί τής ουσίας .
Επί τής ουσίας
11 Όσον αφορά τό ζήτημα τών αποδοχών τού προσφεύγοντος γιά τό μήνα Απρίλιο 1979 καί τήν υποτιθεμένη μείωσή τους λόγω τού αυξημένου κόστους τών τμηματικών μεταφορών πού ο προσφεύγων επραγματοποίησε πρός άλλες χώρες, ζήτημα πού προέκυψε από τήν εφαρμογή τών διατάξεων τών κανονισμών 3085/78 καί 3086/78, ο προσφεύγων προβάλλει, πρώτον, ισχυρισμούς πού βασίζονται στήν παράβαση ουσιωδών τύπων . Υποστηρίζει οτι ο κανονισμός 3085/78 εξεδόθη χωρίς προσήκουσα προηγουμένη διαβούλευση μέ τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καί τό Δικαστήριο, οπως προβλέπει τό άρθρο 24 τής συνθήκης συγχωνεύσεως τής 8ης Απριλίου 1965 . Η μόνη διαβούλευση πού έγινε μέ τά όργανα αυτά εβασίσθη σέ πρόταση ουσιωδώς διάφορη από τό κείμενο τών κανονισμών πού εξεδόθησαν από τό Συμβούλιο . Δέν ειχε επίσης ζητηθεί η γνώμη τής επιτροπής κανονισμού σχετικά μέ τήν πρόταση αυτή .
12 Ο προσφεύγων προβάλλει εν συνεχεία οτι η μεταρρύθμιση τού συστήματος καταβολής τών αποδοχών, τό οποίο έχει υπ’ όψη του τό άρθρο 63 τού κανονισμού, καί τού συστήματος μεταφοράς μέρους τών αποδοχών, τό οποίο έχει υπ’ όψη του τό άρθρο 17 τού παραρτήματος VII τού κανονισμού, παραβιάζει τήν αρχή τής ίσης μεταχειρίσεως . Κατά τόν προσφεύγοντα η Κοινότης οφείλει νά
μεριμνά ωστε ενας υπάλληλος υπηρετών στήν Ιταλία νά μήν υφίσταται δυσμενή μεταχείριση σέ σχέση πρός υπάλληλο υπηρετούντα, λόγου χάρη, στήν Καρλσρούη, «οταν αμφότεροι επιθυμούν νά ικανοποιήσουν τίς ίδιες ανάγκες» καί, συνεπώς, νά επωφελούνται τών ιδίων υπηρεσιών καί στίς δύο αυτές χώρες .
13 Μέ τήν προσφυγή υποστηρίζεται, τέλος, οτι ο υπό κρίση κανονισμός θίγει τή διατήρηση τής οικονομικής καταστάσεως τού προσφεύγοντος καί πρέπει, επομένως, νά θεωρηθεί ως ανίσχυρος, καθ’ οσον αντίκειται στήν αρχή τού δικαίου περί διατηρήσεως τών κεκτημένων δικαιωμάτων . Η Επιτροπή, αφ’ ετέρου, έχει παραβεί τήν υποχρέωση αρωγής πού υπέχει έναντι τών υπαλλήλων καί ώφειλε νά ειχε προβλέψει μία μεταβατική περίοδο, οπως αυτή πού εθεσπίσθη μέ τό άρθρο 4 τού κανονισμού 3085/78 υπέρ τών συνταξιούχων .
14 Πρέπει νά υπομνησθεί οτι τό Δικαστήριο, μέ αποφάσεις τής 4ης Φεβρουαρίου 1982 ( Buyl, 817/79, Συλλογή, σ . 245· Adam, 828/79, Συλλογή, σ . 269 καί Battaglia, 1253/79, Συλλογή, σ . 297 ), απέρριψε ισχυρισμούς παρόμοιους μέ τούς ανωτέρω . Αρκεί η παραπομπή στίς αποφάσεις αυτές, γιά νά διαπιστωθεί οτι οι ισχυρισμοί αυτοί δέν ειναι βάσιμοι .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
15 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 69, παράγραφος 2, τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα .
16 Σύμφωνα ομως μέ τό άρθρο 70 τού κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων τών Κοινοτήτων, τά όργανα φέρουν τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει τήν προσφυγή .
2)Κάθε διάδικος φέρει τά δικαστικά του έξοδα .