62021CJ0158_RES
Υπόθεση C‑158/21
Ποινική δίκη
κατά
Lluís Puig Gordi κ.λπ.
(αίτηση του Tribunal Supremo για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 31ης Ιανουαρίου 2023
«Προδικαστική παραπομπή – Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Απόφαση πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ – Διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών – Προϋποθέσεις εκτέλεσης – Αρμοδιότητα της δικαστικής αρχής εκδόσεως του εντάλματος – Άρθρο 47, δεύτερο εδάφιο, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο που έχει προηγουμένως συσταθεί νομίμως – Δυνατότητα έκδοσης νέου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης για το ίδιο πρόσωπο»
Προδικαστικά ερωτήματα – Ταχεία προδικαστική διαδικασία – Προϋποθέσεις – Περιστάσεις που δικαιολογούν ταχεία εκδίκαση – Δεν συντρέχουν – Αναστολή της εκκρεμούς ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου διαδικασίας εν αναμονή της απαντήσεως του Δικαστηρίου – Τα πρόσωπα κατά των οποίων κινήθηκε η ποινική διαδικασία της κύριας δίκης δεν τελούν επί του παρόντος υπό κράτηση
(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 23α· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 105 § 1)
(βλ. σκέψεις 26‑30)
Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών – Προδικαστικά ερωτήματα – Παραδεκτό – Ερωτήματα σχετικά με τις υποχρεώσεις της δικαστικής αρχής εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, τα οποία υποβλήθηκαν από τη δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος – Παραδεκτά προδικαστικά ερωτήματα
(Άρθρο 267 ΣΛΕΕ· απόφαση-πλαίσιο 2002/584 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299)
(βλ. σκέψεις 53, 54)
Προδικαστικά ερωτήματα – Παραδεκτό – Προϋποθέσεις – Ερωτήματα τα οποία έχουν σχέση με το υποστατό ή με το αντικείμενο της διαφοράς – Ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία διατάξεων του δικαίου της Ένωσης οι οποίες στερούνται άμεσου αποτελέσματος – Δεν ασκεί επιρροή
(Άρθρο 267 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψη 59)
Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών – Δυνατότητα άρνησης εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης – Άρνηση στηριζόμενη σε λόγο ο οποίος απορρέει αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης – Δεν επιτρέπεται – Εθνική διάταξη η οποία προβλέπει την άρνηση εκτέλεσης σε περίπτωση προσβολής κατοχυρωμένου στο δίκαιο της Ένωσης θεμελιώδους δικαιώματος – Δυνατότητα της δικαστικής αρχής εκτελέσεως να εφαρμόσει μια τέτοια διάταξη – Προϋπόθεση
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρα 4 και 47· απόφαση-πλαίσιο 2002/584 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, άρθρα 1, 3, 4, 4α, 6 § 1 και 8)
(βλ. σκέψεις 69-76, 79, διατακτ.1)
Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών – Δυνατότητα άρνησης εκτελέσεως του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης – Άρνηση εκτέλεσης στηριζόμενη στον εκ μέρους της δικαστικής αρχής εκτελέσεως έλεγχο της αρμοδιότητας της δικαστικής αρχής εκδόσεως του εντάλματος να εκδώσει τέτοιο ένταλμα – Δεν επιτρέπεται
(Απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου 2002/584, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, αιτιολογική σκέψη 6 και άρθρα 1 § 1 και 2, 6 § 1)
(βλ. σκέψεις 84-89, διατακτ. 2)
Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών – Παράδοση των καταδικασθέντων ή υπόπτων στις δικαστικές αρχές εκδόσεως του εντάλματος_– Υποχρέωση σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών νομικών αρχών – Δικαίωμα πρόσβασης σε ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο που έχει προηγουμένως συσταθεί νομίμως – Άρνηση εκτέλεσης με την αιτιολογία ότι ο εκζητούμενος διατρέχει τον κίνδυνο να δικαστεί από δικαστήριο στερούμενο αρμοδιότητας προς τούτο – Δεν επιτρέπεται – Εξαίρεση – Προϋποθέσεις – Συστημικές ή γενικευμένες πλημμέλειες του δικαιοδοτικού συστήματος του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος ή πλημμέλειες που επηρεάζουν τη δικαστική προστασία μιας ομάδας προσώπων δυνάμενης να προσδιοριστεί αντικειμενικώς, στην οποία ανήκει ο ενδιαφερόμενος – Πρόδηλη αναρμοδιότητα του δικαστηρίου που καλείται να εκδικάσει την υπόθεση του εν λόγω προσώπου
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 47, εδ. 2· απόφαση-πλαίσιο 2002/584 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, άρθρο 1 § 3)
(βλ. σκέψεις 97, 98, 101-103, 105-111, 114, 115, 119, 120, διατακτ. 3)
Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών – Παράδοση των καταδικασθέντων ή υπόπτων στις δικαστικές αρχές εκδόσεως του εντάλματος – Υποχρέωση σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών νομικών αρχών – Δικαίωμα πρόσβασης σε ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο που έχει προηγουμένως συσταθεί νομίμως – Άρνηση εκτέλεσης με την αιτιολογία ότι ο εκζητούμενος διατρέχει τον κίνδυνο να δικαστεί από δικαστήριο στερούμενο αρμοδιότητας προς τούτο – Άρνηση δικαιολογούμενη από την ύπαρξη έκθεσης της ομάδας εργασίας για την αυθαίρετη κράτηση, μη αφορώσας ευθέως την κατάσταση του συγκεκριμένου προσώπου – Δεν επιτρέπεται – Εκτίμηση, εκ μέρους της δικαστικής αρχής εκτελέσεως, των συστημικών ή γενικευμένων πλημμελειών του δικαιοδοτικού συστήματος του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος – Εκτίμηση, εκ μέρους της ίδιας αρχής, πλημμελειών που επηρεάζουν τη δικαστική προστασία μιας ομάδας προσώπων δυνάμενης να προσδιοριστεί αντικειμενικώς, στην οποία ανήκει ο ενδιαφερόμενος – Έκθεση δυνάμενη να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο των εν λόγω εκτιμήσεων
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 47, εδ. 2· απόφαση-πλαίσιο 2002/584 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, άρθρο 1 § 3)
(βλ. σκέψεις 122-126, διατακτ. 4)
Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών – Παράδοση των καταδικασθέντων ή υπόπτων στις δικαστικές αρχές εκδόσεως του εντάλματος – Υποχρέωση σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών νομικών αρχών – Δικαίωμα πρόσβασης σε ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο που έχει προηγουμένως συσταθεί νομίμως – Άρνηση εκτέλεσης με την αιτιολογία ότι υπάρχει κίνδυνος να εκδοθεί ως προς τον εκζητούμενο απόφαση από δικαστήριο στερούμενο αρμοδιότητας προς τούτο – Μη υποβολή προηγούμενης αίτησης στη δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος για την παροχή συμπληρωματικών πληροφοριών – Δεν επιτρέπεται
(Άρθρο 4 § 3, εδ. 1, ΣΕΕ· απόφαση-πλαίσιο 2002/584 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, άρθρα 8 § 1 και 15 § 2)
(βλ. σκέψεις 131-136, διατακτ. 5)
Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών – Παράδοση των καταδικασθέντων ή υπόπτων στις δικαστικές αρχές εκδόσεως του εντάλματος – Άρνηση εκτέλεσης ενός πρώτου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης σε βάρος του εκζητούμενου προσώπου – Έκδοση πλειόνων διαδοχικών ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης σε βάρος του ίδιου αυτού προσώπου – Επιτρέπεται – Προϋποθέσεις
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 47, εδ. 2· απόφαση-πλαίσιο 2002/584 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, άρθρο 1 § 3)
(βλ. σκέψεις 140-146, διατακτ. 6)
Σύνοψη
Κατόπιν της θέσπισης των νόμων για την ανεξαρτησία της Αυτόνομης Κοινότητας της Καταλονίας (Ισπανία) και για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος προς τον σκοπό αυτόν, κινήθηκε ποινική διαδικασία εις βάρος διαφόρων προσώπων ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, του Tribunal Supremo (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ισπανία). Στο πλαίσιο αυτό, το φθινόπωρο του 2019 εκδόθηκαν από το αιτούν δικαστήριο πλείονα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης (ΕΕΣ). Οι διαδικασίες εκτέλεσης των ΕΕΣ που εκδόθηκαν κατά των C. Puigdemont Casamajó και A. Comín Oliveres ανεστάλησαν μετά την εκλογή τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όσον αφορά τον L. Puig Gordi, το Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (ολλανδόφωνο πλημμελειοδικείο Βρυξελλών, Βέλγιο), με διάταξη που εξέδωσε τον Αύγουστο του 2020, αρνήθηκε την εκτέλεση του εκδοθέντος σε βάρος του ΕΕΣ με την αιτιολογία ότι, κατά τη γνώμη του, το ίδιο δεν ήταν αρμόδιο να εκδώσει το εν λόγω ΕΕΣ. Με απόφαση που εξέδωσε τον Ιανουάριο του 2021, το εφετείο Βρυξελλών (Βέλγιο) απέρριψε την έφεση που ασκήθηκε κατά της εν λόγω διατάξεως.
Στο πλαίσιο αυτό, το αιτούν δικαστήριο υποβάλλει στο Δικαστήριο σειρά προδικαστικών ερωτημάτων, με σκοπό, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν η δικαστική αρχή εκτελέσεως μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση ΕΕΣ επικαλούμενη αναρμοδιότητα της δικαστικής αρχής εκδόσεως να εκδώσει το εν λόγω ένταλμα ή να δικάσει το διωκόμενο πρόσωπο και αν η απόφαση-πλαίσιο για το ΕΕΣ (
1
) αντιτίθεται στην έκδοση νέου ΕΕΣ μετά την άρνηση εκτελέσεως ενός πρώτου ΕΕΣ.
Με την απόφασή του, το τμήμα μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου διευκρινίζει, μεταξύ άλλων, τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η δικαστική αρχή εκτελέσεως έχει τη δυνατότητα να αρνηθεί την εκτέλεση ΕΕΣ λόγω του κινδύνου προσβολής, σε περίπτωση παραδόσεως του εκζητουμένου, του θεμελιώδους δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη (
2
), εξαιτίας της ως άνω αναρμοδιότητας.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Πρώτον, το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι η δικαστική αρχή εκτελέσεως δεν μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση ΕΕΣ στηριζόμενη σε λόγο μη εκτέλεσης ο οποίος δεν απορρέει από την απόφαση-πλαίσιο 2002/584, αλλά αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους εκτέλεσης. Συναφώς, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι όλοι οι λόγοι οι οποίοι, κατά τη νομολογία του, επιβάλλουν ή επιτρέπουν την άρνηση εκτελέσεως ΕΕΣ απορρέουν από την απόφαση-πλαίσιο 2002/584. Εξάλλου, το να γίνει δεκτό ότι κράτος μέλος μπορεί να προσθέτει στους λόγους αυτούς και άλλους λόγους, οι οποίοι στηρίζονται στο εθνικό δίκαιο και επιτρέπουν τη μη εκτέλεση ΕΕΣ, θα υπονόμευε την ομαλή λειτουργία του θεσπισθέντος με την εν λόγω απόφαση-πλαίσιο απλουστευμένου συστήματος παραδόσεως προσώπων. Το Δικαστήριο προσθέτει ωστόσο ότι το κράτος μέλος δικαιούται, κατ’ εξαίρεση, να επικαλεστεί λόγο μη εκτελέσεως ο οποίος απορρέει από την υποχρέωση διασφάλισης του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων τα οποία το δίκαιο της Ένωσης (
3
) αναγνωρίζει στον ενδιαφερόμενο, τηρουμένων των αυστηρών προϋποθέσεων που καθορίζονται συναφώς στη νομολογία του Δικαστηρίου.
Δεύτερον, το Δικαστήριο κρίνει ότι η δικαστική αρχή εκτελέσεως δεν μπορεί να ελέγξει αν ένα ΕΕΣ εκδόθηκε από αρμόδια προς τούτο δικαστική αρχή και να αρνηθεί την εκτέλεσή του όταν εκτιμά ότι τούτο δεν συμβαίνει (
4
). Συναφώς, το άρθρο 6, παράγραφος 1, της απόφασης‑πλαισίου 2002/584 προβλέπει ότι η δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος είναι η δικαστική αρχή του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος που είναι αρμόδια για την έκδοση ΕΕΣ δυνάμει του δικαίου αυτού του κράτους. Μολονότι η δικαστική αρχή εκτελέσεως οφείλει να βεβαιωθεί, προτού εκτελέσει το ΕΕΣ, ότι αυτό πράγματι εκδόθηκε από δικαστική αρχή, δεν μπορεί, αντιθέτως, να εξακριβώσει ότι η εν λόγω δικαστική αρχή είναι, υπό το πρίσμα των κανόνων δικαίου του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος, αρμόδια να εκδώσει ένα τέτοιο ένταλμα. Εναπόκειται εν τέλει σε κάθε κράτος μέλος, στο πλαίσιο της δικονομικής αυτονομίας που του αναγνωρίζεται, να καθορίζει τις δικαστικές αρχές που είναι αρμόδιες για την έκδοση ΕΕΣ, οι δε δικαστικές αρχές αυτές οφείλουν στη συνέχεια να εκτιμήσουν οι ίδιες την αρμοδιότητά τους προς τούτο βάσει του δικαίου του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος.
Τρίτον, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι η δικαστική αρχή εκτελέσεως που καλείται να αποφασίσει για την παράδοση προσώπου σε βάρος του οποίου έχει εκδοθεί ΕΕΣ δεν μπορεί να αρνηθεί να εκτελέσει το ένταλμα με την αιτιολογία ότι το εν λόγω πρόσωπο διατρέχει τον κίνδυνο, κατόπιν της παραδόσεώς του στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος, να δικαστεί από δικαστήριο στερούμενο αρμοδιότητας προς τούτο, εκτός εάν,
– αφενός, η ως άνω αρχή διαθέτει αντικειμενικά, αξιόπιστα, συγκεκριμένα και δεόντως επικαιροποιημένα στοιχεία, καταδεικνύοντα την ύπαρξη συστημικών ή γενικευμένων πλημμελειών στη λειτουργία του δικαιοδοτικού συστήματος του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος ή πλημμελειών που επηρεάζουν τη δικαστική προστασία μιας ομάδας προσώπων δυνάμενης να προσδιορισθεί αντικειμενικώς στην οποία ανήκει το εν λόγω πρόσωπο, υπό το πρίσμα της απαιτήσεως περί νομίμως συσταθέντος δικαστηρίου, οι οποίες συνεπάγονται ότι οι ενδιαφερόμενοι πολίτες στερούνται κατά τρόπο γενικό, στο εν λόγω κράτος μέλος, αποτελεσματικού μέσου ένδικης προστασίας το οποίο να καθιστά δυνατό τον έλεγχο της αρμοδιότητας του ποινικού δικαστηρίου που καλείται να τους δικάσει, και
– αφετέρου, η εν λόγω δικαστική αρχή διαπιστώνει ότι, υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, συντρέχουν σοβαροί και αποδεδειγμένοι λόγοι για να θεωρηθεί ότι, λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων τα οποία προσκομίστηκαν από το πρόσωπο σε βάρος του οποίου εκδόθηκε το ΕΕΣ, το δικαστήριο που θα κληθεί να εκδικάσει την υπόθεση του ως άνω προσώπου στερείται προδήλως αρμοδιότητας προς τούτο.
Ειδικότερα, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η αρμοδιότητα ενός δικαστηρίου να επιληφθεί υποθέσεως αποτελεί έκφανση της απαιτήσεως περί «νομίμως συσταθέντος δικαστηρίου», η οποία απορρέει από το άρθρο 47 του Χάρτη. Κατά συνέπεια, εφόσον το πρόσωπο σε βάρος του οποίου εκδόθηκε ΕΕΣ ισχυρίζεται ότι, κατόπιν της παραδόσεώς του, θα διατρέξει τον κίνδυνο προσβολής του δικαιώματός του αποτελεσματικής προσφυγής ενώπιον αμερόληπτου δικαστηρίου, λόγω αναρμοδιότητας του δικαστηρίου που καλείται να δικάσει το ως άνω πρόσωπο, η δικαστική αρχή εκτελέσεως οφείλει να εκτιμήσει το βάσιμο του ισχυρισμού αυτού στο πλαίσιο της ανωτέρω περιγραφόμενης εξέτασης σε δύο στάδια. Σε περίπτωση κατά την οποία η δικαστική αρχή εκτελέσεως θεωρεί ότι τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της δεν καταδεικνύουν την ύπαρξη των ανωτέρω πλημμελειών, δεν μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση του ΕΕΣ για τον ανωτέρω λόγο. Πράγματι, όταν στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος μέσα ένδικης προστασίας καθιστούν δυνατό τον έλεγχο της αρμοδιότητας του δικαστηρίου που καλείται να δικάσει ένα τέτοιο πρόσωπο (είτε υπό τη μορφή εξέτασης από το εν λόγω δικαστήριο της δικής του αρμοδιότητας είτε υπό τη μορφή προσφυγής ενώπιον άλλου δικαστηρίου), ο κίνδυνος να δικαστεί το πρόσωπο αυτό από στερούμενο αρμοδιότητας προς τούτο δικαστήριο του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος μπορεί, κατ’ αρχήν, να αποτραπεί με την εκ μέρους του εν λόγω προσώπου άσκηση των ως άνω μέσων ένδικης προστασίας. Ελλείψει στοιχείων που καταδεικνύουν την ύπαρξη των ανωτέρω πλημμελειών, η δικαστική αρχή εκτελέσεως δεν μπορεί να θεωρήσει δεδομένο ότι τέτοια μέσα ένδικης προστασίας δεν υφίστανται, δεδομένου ότι, αντιθέτως, υποχρεούται να στηρίξει την ανάλυσή της στην ύπαρξη και την αποτελεσματικότητα των εν λόγω μέσων ένδικης προστασίας, συμφώνως προς την αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης.
Τέλος, τέταρτον, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι δυνατή η έκδοση πλειόνων διαδοχικών ΕΕΣ σε βάρος εκζητούμενου προσώπου με σκοπό την παράδοσή του από κράτος μέλος, μετά την άρνηση εκτέλεσης ενός πρώτου ΕΕΣ σε βάρος του προσώπου αυτού από το εν λόγω κράτος μέλος, εφόσον η εκτέλεση νέου ΕΕΣ δεν θα είχε ως αποτέλεσμα την προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών νομικών αρχών που κατοχυρώνονται στο άρθρο 6 ΣΕΕ (
5
) και εφόσον η έκδοση του νέου αυτού ΕΣΣ είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας. Η έκδοση νέου ΕΕΣ μπορεί πράγματι να αποδειχθεί αναγκαία, ιδίως μετά την εξάλειψη των στοιχείων που εμπόδισαν την εκτέλεση του προηγούμενου ΕΕΣ. Στο πλαίσιο της εξέτασης του αναλογικού χαρακτήρα της έκδοσης νέου ΕΕΣ, η δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος οφείλει ωστόσο να λάβει υπόψη τη φύση και τη σοβαρότητα της αξιόποινης πράξης για την οποία διώκεται το εκζητούμενο πρόσωπο, τις συνέπειες για το εν λόγω πρόσωπο του προηγουμένως εκδοθέντος ή των προηγουμένως εκδοθέντων σε βάρος του ΕΕΣ ή τις προοπτικές εκτέλεσης τυχόν νέου ΕΕΣ.
(
1
)	Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ 2002, L 190, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009 (ΕΕ 2009, L 81, σ. 24) (στο εξής: απόφαση-πλαίσιο 2002/584).
(
2
)	Το εν λόγω δικαίωμα κατοχυρώνεται στο άρθρο 47, δεύτερο εδάφιο, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).
(
3
)	Άρθρο 1, παράγραφος 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.
(
4
)	Το Δικαστήριο αποφαίνεται βάσει του άρθρου 1, παράγραφοι 1 και 2, και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.
(
5
)	Η υποχρέωση αυτή προβλέπεται στο άρθρο 1, παράγραφος 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584.