61994C0095
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
Κ. ΓΕΩΡΓΊΟΥ ΚΟΣΜΆ
της 11ης Μαΐου 1995 (
*1
)
1.
Με την παρούσα προσφυγή, που ασκήθηκε δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη την υποχρέωση του να μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη τη δωδέκατη οδηγία 89/667/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, που αναφέρεται στον τομέα του δικαίου των εταιρειών σχετικά με τις εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με ένα και μόνον εταίρο (στο εξής: οδηγία) (
1
).
2.
Το άρθρο 8 της οδηγίας ορίζει τα εξής:
«1.
Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1992, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν στην παρούσα οδηγία. Ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
2.
(...)
3.
Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα ο οποίος διέπεται από την παρούσα οδηγία.»
3.
Μετά την εκπνοή της ανωτέρω προθεσμίας, την 20ή Μαΐου 1992, η Επιτροπή απηύθυνε στην Ισπανική Κυβέρνηση έγγραφο οχλήσεως, με το οποίο επέστησε την προσοχή της επί του γεγονότος ότι έως τότε δεν της είχαν κοινοποιηθεί τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη ούτε διέθετε άλλες σχετικές πληροφορίες και την κάλεσε να της γνωστοποιήσει, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την παραλαβή του εγγράφου, τις παρατηρήσεις της.
4.
Τη 15η Απριλίου 1993, η Επιτροπή εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία κάλεσε το Βασίλειο της Ισπανίας να λάβει εντός διμήνου από την παραλαβή της τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωση του στην οδηγία.
5.
Τη 18η Μαρτίου 1994, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου.
6.
Το Βασίλειο της Ισπανίας, με το υπόμνημα απαντήσεως του, δεν αρνείται ότι δεν έχει θέσει σε ισχύ τα αναγκαία μέτρα για την μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Αντιτείνει όμως ότι:
i)
από το 1989 βρίσκεται σε εξέλιξη η προσπάθεια για μια συνολική αναθεώρηση του νομικού καθεστώτος των εταιρειών περιορισμένης ευθύνης, σύμφωνα με τις σχετικές κοινοτικές οδηγίες,
ii)
η προσπάθεια αυτή δεν ολοκληρώθηκε λόγω της διενέργειας βουλευτικών εκλογών την 6η Ιουνίου 1993, και
iii)
μετά τις εκλογές κατετέθη στο Κοινοβούλιο σχέδιο νόμου, το κεφάλαιο XI του οποίου αποδίδει το σύνολο των διατάξεων της οδηγίας.
7.
Την 6η Απριλίου 1995, μετά την ολοκλήρωση της έγγραφης διαδικασίας, η Ισπανική Κυβέρνηση απέστειλε στο Δικαστήριο το κείμενο του νόμου 2/1995 της 23ης Μαρτίου 1995, με τίτλο «de Sociedades de Responsabilidad Limitada» [Boletín Oficial del Estado (Επίσημη Εφημερίδα του Βασιλείου της Ισπανίας), αριθ. 71, της 24ης Μαρτίου 1995], προβάλλοντας ότι ο νόμος αυτός αποδίδει τις διατάξεις της οδηγίας.
8.
Κατά την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξεως του για να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που απορρέουν από τη Συνθήκη ΕΚ και τις κοινοτικές οδηγίες (
2
).
9.
Είναι εξάλλου σαφές ότι ο νόμος 2/1995, ο οποίος εξεδόθη αφού είχε ολοκληρωθεί η έγγραφη διαδικασία, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για τους σκοπούς της παρούσης διαδικασίας. Κατά την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σε διαδικασίες υπαγόμενες στο άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ, κρίσιμη ημερομηνία είναι εκείνη κατά την οποία εκπνέει η προθεσμία την οποία τάσσει η Επιτροπή με την αιτιολογημένη γνώμη της στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος προκειμένου να συμμορφωθεί προς τη γνώμη αυτή (
3
). Νομοθετικές μεταβολές που λαμβάνουν χώρα μετά τη λήξη της ανωτέρω προθεσμίας δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη (
4
).
10.
Υπό αυτά τα δεδομένα, εφόσον το Βασίλειο της Ισπανίας δεν έχει μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη την οδηγία, στοιχειοθετείται η σχετική παράβαση την οποία επικαλείται η Επιτροπή.
11.
Το προοίμιο του δικογράφου της προσφυγής φαίνεται να αναφέρεται και σε παράβαση συνιστάμενη στη μη κοινοποίηση στην Επιτροπή των αναγκαίων μέτρων μεταφοράς της οδηγίας. Ακόμη και αν ήταν δυνατόν να θεωρηθεί, καθ' ερμηνεία του δικογράφου, ότι ζητείται η διαπίστωση και της τελευταίας αυτής παραβάσεως, η εξέταση του ζητήματος αυτού θα παρείλκε εφόσον, εν πάση περιπτώσει, το Βασίλειο της Ισπανίας δεν έχει θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις εντός της ταχθείσης προθεσμίας (
5
).
Πρόταση
Κατά συνέπεια προτείνω στο Δικαστήριο:
1)
να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη εκδίδοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην ισπανική έννομη τάξη της οδηγίας 89/667/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1989, που αναφέρεται στον τομέα του δικαίου των εταιρειών σχετικά με τις εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με ένα και μόνον εταίρο, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,
και
2)
να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
(
*1
)	Γλώσσα του πρωτότύπου: η ελληνική.
(
1
)	ΕΕ 1989, L 395, σ. 40.
(
2
)	Βλ. τις αποφάσεις της 28ης Σεπτεμβρίου 1994, C-65/94, Επιτροπή κατά Βελγίου (Συλλογή 1994, σ. I-4627), της 15ης Δεκεμβρίου 1994, C-94/94, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 1994, σ. I-5777), και τις μη δημοσιευθείσες ακόμη στη Συλλογή της 19ης Ιανουαρίου 1995, C-66/94 (Συλλογή 1995, σ. I-149), Επιτροπή κατά Βελγίου, της 23ης Μαρτίου 1995, C-365/93 (Συλλογή 1995, σ. I-499), Επιτροπή κατά Ελλάδος, και της 6ης Απριλίου 1995, C-147/95 (Συλλογή 1995, σ. I-1015), Επιτροπή κατά Ισπανίας.
(
3
)	Βλ. για παράδειγμα την απόφαση της 18ης Μαΐου 1994, C-118/92, Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου (Συλλογή 1994, σ. I-1891, σκέψη 7).
(
4
)	Βλ. τις αποφάσεις της 30ής Μαΐου 1991, C-361/88, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 1991, σ. I-2567, σκέψη 31), και C-59/89, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 1991, σ. I-2607, σκέψη 35), της 18ης Μαρτίου 1992, C-29/90, Επιτροπή κατά Ελλάδος (Συλλογή 1992, σ. I-1971, σκέψη 12), και της 2ας Δεκεμβρίου 1992, C-280/89, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας (Συλλογή 1992, σ. I-6185, σκέψη 7).
(
5
)	Βλ. ενδεικτικά την απόφαση της 18ης Μαΐου 1994, C-303/93, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1994, σ. I-1901, σκέψη 6), και τις μνημονευθείσες στην υποσημείωση 2 αποφάσεις της 23ης Μαρτίου 1995, Επιτροπή κατά Ελλάδος, σκέψη 12, και της 6ης Απριλίου 1995, Επιτροπή κατά Ισπανίας, σκέψη 7.