61993TO0554_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση T-554/93 R,
Abbott Trust, κάτοικος Cambridge (Ηνωμένο Βασίλειο), και λοιποί παραγωγοί γάλακτος των οποίων τα ονόματα και οι διευθύνσεις αναφέρονται στο παράρτημα της παρούσας Διατάξεως, εκπροσωπούμενοι από τους E. H. Pijnacker Hordijk, δικηγόρο Άμστερνταμ, και H. J. Bronkhorst, δικηγόρο στο Hoge Raad der Nederlanden, ενεργούντες κατ' εντολή του δικηγορικού γραφείου Burges Salmon, solicitors στο Bristol, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Luc Frieden, 62, avenue Guillaume,
αιτούντες,
κατά
Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενου από τους Arthur Brautigam, νομικό σύμβουλο, και Michel Bishop, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Bruno Eynard, Διευθυντή της Διευθύνσεως Νομικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, 100, boulevard Konrad Adenauer,
και
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους Gerard Rozet, νομικό σύμβουλο, και Christopher Docksey, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
καθών,
που έχει ως αντικείμενο τη λήψη του συντηρητικού μέτρου της αναστολής εκτελέσεως, για περίοδο τριών εβδομάδων από την ημερομηνία της Διατάξεως στην υπόθεση Τ-555/93 R, του άρθρου 14, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2187/93 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1993, για την προσφορά αποζημιώσεως σε ορισμένους παραγωγούς γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων οι οποίοι εμποδίστηκαν προσωρινά να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους (ΕΕ L 196, σ. 6),
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
Πραγματικά περιστατικά
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 29 Οκτωβρίου 1993, ο A. Aharn, από το Lower Sunville, Aropatrick (Ιρλανδία), και 588 άλλοι παραγωγοί γάλακτος, μεταξύ των οποίων οι αιτούντες της παρούσας διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, άσκησαν, κατ' εφαρμογή των άρθρων 173, 178 και 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, αφενός, προσφυγή με αντικείμενο την ακύρωση των άρθρων 8, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 14, τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2187/93 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1993, για την προσφορά αποζημιώσεως σε ορισμένους παραγωγούς γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων οι οποίοι εμποδίστηκαν προσωρινά να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους (ΕΕ L 196, σ. 6, στο εξής: κανονισμός 2187/93), και, αφετέρου, αγωγή αποζημιώσεως με αίτημα την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί των γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 90, σ. 13, στο εξής: κανονισμός 857/84).
2 Με χωριστό δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 22 Δεκεμβρίου 1993, ορισμένοι προσφεύγοντες-ενάγοντες της κύριας δίκης υπέβαλαν αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων και ζήτησαν την αναστολή της εκτελέσεως, για περίοδο τριών εβδομάδων από την ημερομηνία της Διατάξεως που θα εκδοθεί στην υπόθεση Τ-555/93 R, Jones κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, του άρθρου 14, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 2187/93.
3 Τα καθών όργανα ανέπτυξαν προφορικώς τις παρατηρήσεις τους κατά τη συνεδρίαση της 6ης Ιανουαρίου 1994.
4 Η υπό κρίση αίτηση ασφαλιστικών μέτρων εντάσσεται στο πλαίσιο των διαφόρων αιτήσεων για τη λήψη προσωρινών μέτρων που υποβλήθηκαν στο Πρωτοδικείο και έχουν, κατ' ουσία, ως αντικείμενο την αναστολή της εκτελέσεως του άρθρου 14, τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού 2187/93.
5 Τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων πρέπει να βασιστεί η κρίση στην παρούσα αίτηση ασφαλιστικών μέτρων μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως.
6 Με απόφαση της 19ης Μαΐου 1992 στις υποθέσεις C-104/89 και C-37/90, Mulder κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή 1992, σ. Ι-3061), το Δικαστήριο έκρινε ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή υποχρεούνται να αποκαταστήσουν τη ζημία που υπέστησαν οι ενάγοντες συνεπεία της εφαρμογής του κανονισμού 857/84, όπως αυτός συμπληρώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1984, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11), καθόσον οι κανονισμοί αυτοί δεν προέβλεψαν τη χορήγηση ποσότητας αναφοράς στους παραγωγούς οι οποίοι, σε εκτέλεση δεσμεύσεως αναληφθείσας βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 1078/77 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί θεσπίσεως του συστήματος πριμοδοτήσεων για τη μη εμπορία του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων και τη μετατροπή των αγελών βοοειδών γαλακτοκομικής κατευθύνσεως (JO L 131, σ. 1), δεν παρέδωσαν γάλα κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς που επέλεξε το οικείο κράτος μέλος.
7 Μετά από αυτήν την απόφαση του Δικαστηρίου, το Συμβούλιο, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής και αφού έλαβε τις γνώμες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, εξέδωσε τον κανονισμό 2187/93, ο οποίος προβλέπει την προσφορά κατ' αποκοπήν αποζημιώσεως σε ορισμένους παραγωγούς γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων οι οποίοι εμποδίστηκαν προσωρινά να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους και καθορίζει τις λεπτομέρειες και τις προϋποθέσεις της χορηγήσεως αυτής της αποζημιώσεως.
8 Σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 2187/93, η αίτηση αποζημιώσεως έπρεπε να υποβληθεί στην αρμόδια αρχή, που ορίζεται από κάθε κράτος μέλος, το αργότερο στις 30 Σεπτεμβρίου 1993. Η αρχή αυτή όφειλε τότε, κατ'
εφαρμογή του άρθρου 14, πρώτο εδάφιο, εντός ανωτάτης προθεσμίας τεσσάρων μηνών από της παραλαβής της αιτήσεως να προβεί, εξ ονόματος και για λογαριασμό του Συμβουλίου και της Επιτροπής, σε προσφορά αποζημιώσεως στον παραγωγό, συνοδευόμενη από έγγραφο παραιτήσεως του παραγωγού από τη διεκδίκηση κάθε υπολοίπου.
9 Κατά το άρθρο 14, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 2187/93, η μη αποδοχή της προσφοράς εντός προθεσμίας δύο μηνών από της παραλαβής της είχε ως συνέπεια την αποδέσμευση των ενδιαφερομένων κοινοτικών οργάνων, ήτοι του Συμβουλίου και της Επιτροπής, από την προσφορά αυτή στο μέλλον. Εξάλλου, το άρθρο 14, τέταρτο εδάφιο, προβλέπει ότι η αποδοχή της προσφοράς, με την επιστροφή στην αρμόδια αρχή εντός της εν λόγω δίμηνης προθεσμίας του εγγράφου παραιτήσεως δεόντως εγκεκριμένου και υπογεγραμμένου, συνεπάγεται την παραίτηση από οποιαδήποτε αξίωση κατά των κοινοτικών οργάνων για τη ζημία την οποία αφορά η προσφορά αποζημιώσεως.
Σκεπτικό
10 Δυνάμει του συνδυασμού των διατάξεων των άρθρων 185 και 186 της Συνθήκης ΕΟΚ και του άρθρου 4 της αποφάσεως του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1988, περί ιδρύσεως Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το Πρωτοδικείο μπορεί, αν κρίνει ότι επιβάλλεται από τις περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή της εκτελέσεως της προσβαλλομένης πράξεως ή τα αναγκαία προσωρινά μέτρα.
Επιχειρήματα των διαδίκων
11 Κατά τους αιτούντες, οι περισσότεροι έχουν ήδη λάβει προσφορά αποζημιώσεως και, συνεπώς, κάθε ένας από αυτούς οφείλει, αν θέλει να την αποδεχθεί, να το πράξει εντός διμήνου από την παραλαβή της προσφοράς - και συγχρόνως να παραιτηθεί από κάθε αξίωση κατά του Συμβουλίου και της Επιτροπής -, άλλως χάνει κάθε δικαίωμα επί της κατ' αποκοπήν αποζημιώσεως που προβλέπεται από τον κανονισμό. Στην αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων, οι αιτούντες επισυνάπτουν αντίγραφο της προσφοράς αποζημιώσεως που απεστάλη σε έναν από αυτούς, και συγκεκριμένα στην BGW & Co, με ημερομηνία 17 Νοεμβρίου 1993, πράγμα το οποίο συνεπάγεται ότι για τον συγκεκριμένο αιτούντα, όπως αναφέρεται στην ίδια την προσφορά, η προθεσμία αποδοχής της προσφοράς λήγει στις 18 Ιανουαρίου 1994.
12 Όμως, δεδομένου ότι η επ' ακροατηρίου συζήτηση στην υπόθεση Τ-555/93 R ορίστηκε για τις 6 Ιανουαρίου 1994, είναι πιθανόν, κατά τους αιτούντες, η Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου στην υπόθεση αυτή να εκδοθεί αφού ορισμένοι από αυτούς θα έχουν υποχρεωθεί να λάβουν απόφαση ως προς την αποδοχή ή τη μη αποδοχή της προσφοράς αποζημιώσεως.
13 Κατά την άποψη των αιτούντων, το γεγονός ότι δεν θα έχουν στη διάθεσή τους τη Διάταξη που θα εκδοθεί στην υπόθεση Τ-555/93 R πριν από τη λήξη της προθεσμίας για την αποδοχή ή την αποποίηση της προσφοράς αποζημιώσεως θα τους στερήσει τη δυνατότητα να συναγάγουν τις συνέπειες της εν λόγω Διατάξεως στην προσωπική περίπτωση καθενός από αυτούς και θα τους υποχρεώσει να λάβουν μια απόφαση την οποία δεν θα ελάμβαναν ίσως αν είχαν μπορέσει να λάβουν γνώση της Διατάξεως.
14 Οι αιτούντες προσθέτουν, τέλος, ότι η προσωρινή αναστολή που ζητούν έχει μεγίστη σημασία γι' αυτούς, ειδικότερα από οικονομικής απόψεως, ενώ δεν υπάρχει κανένας λόγος που να επιτρέπει να θεωρηθεί ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας θα θιγούν από την χρονικώς περιορισμένη αυτή αναστολή.
15 Με τις παρατηρήσεις που ανέπτυξαν προφορικά κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, το Συμβούλιο και η Επιτροπή εναντιώθηκαν στην προσωρινή αναστολή της εκτελέσεως του άρθρου 14, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 2187/93, την οποία ζητούν οι αιτούντες, και υποστήριξαν, μεταξύ άλλων, αφενός ότι, κατά πληροφορίες που ελήφθησαν από τις βρετανικές αρχές, καμία προσφορά αποζημιώσεως δεν είχε ακόμα σταλεί στους δικαιούχους και, αφετέρου, ότι μια τέτοια αναστολή θα παραβίαζε την αρχή της ισότητας, δεδομένου ότι, σε άλλα κράτη μέλη, ορισμένοι παραγωγοί έχουν ήδη παραλάβει και αποδεχθεί την προσφορά αποζημιώσεως εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων.
Εκτίμηση του δικάζοντος κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή
16 Παρατηρείται, πρώτον, ότι ένας αριθμός αιτήσεων λήψεως προσωρινών μέτρων, μεταξύ των οποίων και η αίτηση στην υπόθεση Τ-555/93 R, που έχουν ως αντικείμενο την αναστολή της εκτελέσεως του άρθρου 14, τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού 2187/93, εκκρεμούν προς το παρόν ενώπιον του αρμοδίου επί των αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων δικαστή. Η επ' ακροατηρίου συζήτηση στις υποθέσεις αυτές διεξήχθη ήδη στις 6 Ιανουαρίου 1994 και οι αντίστοιχες Διατάξεις πρόκειται να εκδοθούν εντός των προσεχών εβδομάδων.
17 Δεύτερον, πρέπει να παρατηρηθεί ότι από τη δικογραφία προκύπτει ότι, αν ορισμένοι αιτούντες έχουν ήδη λάβει προσφορά αποζημιώσεως και οφείλουν να απαντήσουν προτού ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου αποφανθεί επί των αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων με τις οποίες ζητείται η αναστολή εκτελέσεως του άρθρου 14, τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού 2187/93, η τυχόν αναστολή εκτελέσεως της διατάξεως αυτής η οποία θα διαταχθεί από τον αρμόδιο επί των αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων δικαστή δεν μπορεί να παραγάγει κανένα αποτέλεσμα ως προς αυτούς.
18 Πρέπει, πράγματι, να υπενθυμιστεί, αφενός, ότι η αποδοχή της προσφοράς συνεπάγεται, για τους παραγωγούς, παραίτηση από κάθε αξίωση κατά των κοινοτικών οργάνων για τη ζημία της οποίας την αποκατάσταση ζητούν και, αφετέρου, ότι η αποποίηση αυτής της προσφοράς έχει ως συνέπεια ότι η προσφορά αυτή δεν δεσμεύει πλέον τα κοινοτικά όργανα. Επομένως, σε περίπτωση που διαταχθεί αναστολή εκτελέσεως, η αναστολή αυτή ουδόλως μπορεί να επηρεάσει τις συνέπειες που προκύπτουν αναγκαστικά από το άρθρο 14, τρίτο και τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού 2187/93 για τους παραγωγούς εκείνους για τους οποίους θα έχει εν τω μεταξύ εκπνεύσει η προθεσμία αποδοχής ή αποποιήσεως της προσφοράς αποζημιώσεως.
19 Υπό τις συνθήκες αυτές, και λαμβανομένων ιδιαίτερα υπόψη των χρονικώς περιορισμένων αποτελεσμάτων του ζητουμένου μέτρου, κρίνεται δικαιολογημένο, προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να οριστεί, ως συντηρητικό μέτρο, ότι η προθεσμία που τάσσει το άρθρο 14, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 2187/93 δεν θα λήξει προ της παρελεύσεως δύο εβδομάδων από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της Διατάξεως με την οποία θα περατωθεί η διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση Τ-555/93 R.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ,
κρίνοντας επί αιτήσεως λήψεως προσωρινών μέτρων,
διατάσσει:
1) Η προθεσμία που τάσσει το άρθρο 14, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2187/93 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1993, για την προσφορά αποζημιώσεως σε ορισμένους παραγωγούς γάλακτος ή γαλακτοκομικών προϊόντων οι οποίοι εμποδίστηκαν προσωρινά να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους, δεν μπορεί να λήξει προ της παρελεύσεως δύο εβδομάδων από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της Διατάξεως με την οποία θα περατωθεί η διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων στην υπόθεση Τ-555/93 R.
2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 12 Ιανουαρίου 1994.