62021TO0368_INF
Beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 24 maart 2022 –Di Taranto/Europees Openbaar Ministerie
(Zaak T‑368/21)
„Beroep tot nietigverklaring – Institutioneel recht – Nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie – Verordening (EU) 2017/1939 – Benoeming van de gedelegeerde Europese aanklagers van het Europees Openbaar Ministerie – Indirecte onrechtmatigheid – Door de Republiek Italië aangewezen kandidaten – Betwisting van de aanwijzing voor de nationale rechter – Niet-ontvankelijkheid”
1.
Beroep tot nietigverklaring – Wettigheidscontrole – Criteria – Inaanmerkingneming van uitsluitend de feiten en de rechtstoestand die bestonden op de datum van vaststelling van de litigieuze handeling
(Art. 263 VWEU)
(zie punt 27)
2.
Beroep tot nietigverklaring – Beroep bij wijze van conservatoire maatregel gebaseerd op de op nationaal niveau vastgestelde hypothetische onrechtmatigheid van een handeling die deel uitmaakt van de procedure tot vaststelling van de bestreden handeling – Onbevoegdheid van de Unierechter – Niet-ontvankelijkheid
(Art. 263 VWEU)
(zie punten 28, 31, 32)
3.
Beroep tot nietigverklaring – Bevoegdheid van de Unierechter – Toetsing van de wettigheid van een nationale handeling die deel uitmaakt van een samengestelde administratieve procedure – Inaanmerkingneming van de beoordelingsmarge van de instelling van de Unie bij de vaststelling van de handeling van de Unie die uit het proces voortvloeit
(Art. 263 VWEU)
(zie punt 30)
Dictum
1)
Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2)
Alessandro Di Taranto wordt verwezen in de kosten.