Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 10 lipca 2025 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Curtea de Apel Bucureşti – Rumunia) – Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR)/DADA Music SRL
(Sprawa C-37/241, DADA Music i UPFR)
Odesłanie prejudycjalne – Zbliżanie ustawodawstw – Własność intelektualna – Zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi i prawami pokrewnymi – Dyrektywa 2006/115/WE – Artykuł 8 ust. 2 – Nadawanie i publiczne udostępnianie – Dyrektywa 2014/26/UE – Artykuł 16 ust. 2 akapit drugi – Udzielanie licencji – Nadawanie – Pojęcia „godziwego wynagrodzenia” i „odpowiedniego wynagrodzenia” – Kryteria oceny godziwego charakteru lub odpowiedniego charakteru – Artykuł 17 ust. 2 i art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Prawo podstawowe do ochrony własności intelektualnej – Zakres i wykładnia praw i zasad – Uregulowania krajowe uchylające system minimalnego wynagrodzenia ryczałtowego
Język postępowania: rumuński
Sąd odsyłający
Curtea de Apel Bucureşti
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: Uniunea Producătorilor de Fonograme din România (UPFR)
Druga strona postępowania: DADA Music SRL
przy udziale: Asociaţia Radiourilor Locale şi Regionale (ARLR)
Sentencja
Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie prawa najmu i użyczenia oraz niektórych praw pokrewnych prawu autorskiemu w zakresie własności intelektualnej, art. 16 ust. 2 akapit drugi dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/26/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi i prawami pokrewnymi oraz udzielania licencji wieloterytorialnych dotyczących praw do utworów muzycznych do korzystania online na rynku wewnętrznym, a także art. 17 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z jej art. 52 ust. 1,
należy interpretować w ten sposób, że:
nie stoją one na przeszkodzie przepisom ustawodawstwa krajowego, które nie gwarantują producentom fonogramów minimalnego wynagrodzenia ryczałtowego z tytułu nadawania fonogramów opublikowanych w celach handlowych i które uchylają ze skutkiem następującym 90 dni po ich opublikowaniu przepisy dotyczące minimalnych wynagrodzeń ryczałtowych mających zastosowanie do nadawania, ustalanych na podstawie poprzednio stosowanej metody, nie zmieniając jednak kryteriów obliczania tego wynagrodzenia i nie określając maksymalnego terminu na przyjęcie nowej metody ustalania jego wysokości, pod warunkiem że przepisy tego ustawodawstwa gwarantują godziwy lub odpowiedni charakter wynagrodzenia wypłacanego podmiotom uprawnionym i są zgodne z zasadą proporcjonalności.
Do sądu krajowego rozpoznającego spór między jednostkami dotyczący godziwego lub odpowiedniego charakteru wynagrodzenia wypłacanego podmiotom uprawnionym z tytułu nadawania fonogramów opublikowanych w celach handlowych, obliczonego zgodnie z metodą określoną w przepisach ustawodawstwa krajowego, należy zweryfikowanie, czy wynagrodzenie to jest godziwe lub odpowiednie w rozumieniu art. 8 ust. 2 dyrektywy 2006/115 i art. 16 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2014/26, a konkretnie czy gwarantuje ono równowagę między interesami podmiotów uprawnionych a interesami użytkowników tych fonogramów. Jeżeli stosowanie przepisów tego ustawodawstwa nie pozwala na ustalenie takiego wynagrodzenia, nie można powoływać się na przepisy tych dyrektyw w celu odstąpienia od stosowania przepisów wspomnianego ustawodawstwa, chyba że prawo krajowe stanowi inaczej.
____________
1 Dz.U. C, C/2024/2728.