62015CC0696
KONKLUŻJONIJIET TAL-AVUKAT ĠENERALI
SAUGMANDSGAARD ØE
ippreżentati fil-21 ta’ Diċembru 2016 (
1
)
Kawża C‑696/15 P
Ir‑Repubblika Ċeka
vs
Il‑Kummissjoni Ewropea
“Appell – Trasport – Direttiva 2010/40/UE – Varar ta’ sistemi ta’ trasport intelliġenti fil-qasam tat-trasport bit-triq – Delega ta’ setgħa lill-Kummissjoni Ewropea – Regolament ta’ Delega (UE) Nru 885/2013 – Tqegħid għad-dispożizzjoni ta’ servizzi ta’ informazzjoni dwar il-postijiet ta’ parkeġġ bla perikolu u sikuri għat-trakkijiet u l-vetturi kummerċjali – Regolament ta’ Delega (UE) Nru 886/2013 – Data u proċeduri għall-forniment ta’ informazzjoni minima universali dwar it-traffiku relatata mas-sikurezza fit-toroq mingħajr ħlas għall-utenti – Allegat qbiż mill-Kummissjoni tal-limiti tad-delega ta’ setgħa”
I – Introduzzjoni
1.
Permezz tal-appell tagħha, ir-Repubblika Ċeka titlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea, tat-8 ta’ Ottubru 2015, Ir‑Repubblika Ċeka vs Il‑Kummissjoni (
2
), li permezz tagħha hija ċaħdet iż-żewġ rikorsi tagħha intiżi għall-annullament tar-Regolamenti ta’ Delega (UE) Nru 885/2013 (
3
)u (UE) Nru 886/2013 (
4
)li adottat il-Kummissjoni Ewropea (iktar ’il quddiem, flimkien, “ir-regolamenti kkontestati”) sabiex tiġi ssupplimentata d-Direttiva 2010/40/UE (
5
)fuq is-sistemi ta’ trasport intelliġenti (iktar ’il quddiem is-“STI”) fil-qasam tat-trasport bit-triq.
2.
Nipproponi lill-Qorti tal-Ġustizzja tiċħad dan l-appell għar-raġunijiet esposti iktar ’il quddiem.
II – Il-kuntest ġuridiku
A – Id-Direttiva 2010/40
3.
Il-premessi 3, 7 u 18 tad-Direttiva 2010/40 jipprovdu:
“(3)
Is-[STI] huma applikazzjonijiet avvanzati li, mingħajr ma jinkorporaw l-intelliġenza nnifisha, għandhom l-għan li jagħtu servizzi innovattivi relatati ma’ modi ta’ trasport differenti u mal-ġestjoni tat-traffiku, jippermettu lill-bosta utenti li jkunu infurmati aħjar u li jagħmlu użu aktar sikur, aktar koordinat u ‘aktar intelliġenti’ min-netwerks tat-trasport.
(7)
Biex ikun żgurat varar ikkoordinat u effettiv tas-sistemi STI fl-Unjoni b’mod ġenerali, għandhom jiddaħħlu speċifikazzjonijiet, inkluż, fejn ikun il-każ, standards, li jiddefinixxu aktar id-dispożizzjonijiet u l-proċeduri dettaljati. Qabel ma tadotta xi speċifikazzjonijiet, il-Kummissjoni għandha tivvaluta l-konformità tagħhom ma’ ċerti prinċipji definiti li jinsabu fl-Anness II. Għandha tingħata prijorità primarjament lill-erba’ oqsma ewlenin tal-iżvilupp u l-varar tas-sistemi STI. […]
(18)
Il-partijiet konċernati ewlenin bħal fornituri tas-servizzi tas-sistemi STI, l-assoċjazzjonijiet ta’ dawk li jużaw is-sistemi STI, l-operaturi tat-trasport u tal-faċilitajiet, rappreżentanti tal-industrija tal-manifattura, l-imsieħba soċjali, l-assoċjazzjonijiet professjonali u l-awtoritajiet lokali għandu jkollhom il-possibbiltà li jagħtu pariri lill-Kummissjoni dwar l-aspetti kummerċjali u tekniċi tal-varar tas-sistemi STI fl-Unjoni. Għal dan l-għan il-Kummissjoni, waqt li tiżgura l-kooperazzjoni mill-qrib mal-partijiet konċernati u l-Istati Membri, għandha twaqqaf grupp konsultattiv dwar is-sistemi STI. […]”
4.
L-Artikolu 4(1) u (17) tad-Direttiva 2010/40 jipprovdi d-definizzjonijiet li ġejjin:
“1.
[STI] tfisser sistemi li fihom ikunu applikati teknoloġiji tal-informazzjoni u tal-komunikazzjoni fis-settur tat-trasport bit-triq, inklużi l-infrastruttura, il-vetturi u l-utenti, u fil-ġestjoni tat-traffiku u l-ġestjoni tal-mobbiltà, kif ukoll għal interkonnessjonijiet ma’ modi oħra tat-trasport;
17.
‘speċifikazzjoni’ tfisser miżura li torbot li tistipula dispożizzjonijiet li fihom rekwiżiti, proċeduri jew kwalunkwe regola oħra rilevanti”.
5.
L-Artikolu 5 ta’ din id-direttiva, bit-titolu “Varar tas-sistemi STI” jipprovdi:
“1.   L-Istati Membri għandhom jieħdu l-miżuri meħtieġa biex jiżguraw li l-ispeċifikazzjonijiet adottati mill-Kummissjoni skont l-Artikolu 6 jiġu applikati fir-rigward tal-applikazzjonijiet u s-servizzi tas-sistemi STI, meta dawn ikunu varati, f’konformità mal-prinċipji stabbiliti fl-Anness II. Dan huwa mingħajr preġudizzju għad-dritt ta’ kull Stat Membru li jiddeċiedi dwar il-varar min-naħa tiegħu ta’ dawn l-applikazzjonijiet u s-servizzi fit-territorju tiegħu. Dan id-dritt huwa mingħajr preġudizzju għal kwalunkwe att leġislattiv adottat taħt it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 6(2).
[…]”
6.
L-Artikolu 6 tad-Direttiva 2010/40, bit-titolu “Speċifikazzjonijiet”, jipprovdi:
“1.   Il-Kummissjoni għandha l-ewwel tadotta l-ispeċifikazzjonijiet meħtieġa biex tiżgura l-kompatibbiltà, l-interoperabbiltà u l-kontinwità għall-varar u l-użu operattiv tas-sistemi STI għall-azzjonijiet ta’ prijorità.
2.   Il-Kummissjoni għandha timmira li tadotta speċifikazzjonijiet għal waħda jew aktar mill-azzjonijiet ta’ prijorità sas-27 ta’ Frar 2013.
Sa mhux aktar tard minn 12-il xahar wara l-adozzjoni tal-ispeċifikazzjonijiet meħtieġa għal xi azzjoni ta’ prijorità, il-Kummissjoni għandha, fejn ikun il-każ, wara li twettaq stima tal-impatt inkluża analiżi tal-benefiċċju mqabbel mal-ispiża, tippreżenta proposta lill-Parlament Ewropew u lill-Kunsill f’konformità mal-Artikolu 294 tat-TFUE dwar il-varar ta’ dik l-azzjoni ta’ prijorità.
3.   Ladarba jkunu ġew stabbiliti l-ispeċifikazzjonijiet meħtieġa għall-azzjonijiet ta’ prijorità, il-Kummissjoni għandha tadotta speċifikazzjonijiet li jiżguraw il-kompatibbiltà, l-interoperabbiltà u l-kontinwità għall-varar u l-użu operattiv tas-sistemi STI għal azzjonijiet oħra fl-oqsma ta’ prijorità.
4.   Fejn ikun rilevanti, u skont il-qasam kopert mill-ispeċifikazzjoni, l-ispeċifikazzjoni għandha tinkludi wieħed jew aktar mit-tipi ta’ dispożizzjonijiet li ġejjin:
(a)
dispożizzjonijiet funzjonali: jiddeskrivu r-rwoli tad-diversi partijiet interessati u l-fluss ta’ informazzjoni bejniethom;
(b)
dispożizzjonijiet tekniċi li jipprovdu għall-mezzi tekniċi biex jissodisfaw id-dispożizzjonijiet funzjonali;
(c)
dispożizzjonijiet organizzattivi li jiddeskrivu l-obbligi proċedurali tad-diversi partijiet interessati;
(d)
dispożizzjonijiet dwar servizzi li jiddeskrivu d-diversi livelli ta’ servizzi u l-kontenut tagħhom għall-applikazzjonijiet u s-servizzi tas-sistemi STI.
5.   Mingħajr preġudizzju għall-proċeduri skont id-Direttiva 98/34/KE l-ispeċifikazzjonijiet għandhom, fejn ikun il-każ, jistipulaw il-kondizzjonijiet li bihom l-Istati Membri jistgħu, wara li jinnotifikaw lill-Kummissjoni, jistabbilixxu regoli addizzjonali għall-forniment ta’ servizzi tas-sistemi STI fit-territorju kollu tagħhom jew f’parti minnu, sakemm dawk ir-regoli ma jostakolawx l-interoperabbiltà.
6.   L-ispeċifikazzjonijiet għandhom, fejn ikun il-każ, ikunu bbażati fuq kwalunkwe standard imsemmi fl-Artikolu 8.
L-ispeċifikazzjonijiet għandhom, fejn ikun il-każ, jipprevedu valutazzjoni tal-konformità skont id-Deċiżjoni Nru 768/2008/KE.
L-ispeċifikazzjonijiet għandhom jikkonformaw mal-prinċipji stabbiliti fl-Anness II.
7.   Il-Kummissjoni għandha twettaq stima tal-impatt inkluża analiżi tal-benefiċċju mqabbel mal-ispiża qabel l-adozzjoni tal-ispeċifikazzjonijiet.”
7.
L-Artikolu 7 tad-Direttiva 2010/40, bit-titolu “Atti delegati”, jipprovdi:
“1.   Il-Kummissjoni tista’ tadotta atti delegati f’konformità mal-Artikolu 290 tat-TFUE fir-rigward ta’ speċifikazzjonijiet. Fl-adozzjoni ta’ dawn l-atti delegati l-Kummissjoni għandha taġixxi f’konformità mad-dispożizzjonijiet rilevanti ta’ din id-Direttiva, b’mod partikolari l- mal-Artikolu 6 u mal-Anness II.
2.   Għandu jiġi adottat att delegat separat għal kull azzjoni ta’ prijorità.
[…]”
B – Ir-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013
8.
Skont l-Artikolu 1 tiegħu, ir-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 “jistabbilixxi l-ispeċifikazzjonijiet neċessarji sabiex jiżgura l-kompattibbiltà, l-interoperabbiltà u l-kontinwità għall-varar u l-użu operattiv tas-servizzi tal-informazzjoni għal postijiet tal-parkeġġ sikuri u siguri għat-trakkijiet u l-vetturi kummerċjali f’livell tal-Unjoni skont id-Direttiva [2010/40]”.
9.
L-Artikolu 3 tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013, li jirrigwarda r-rekwiżiti għall-forniment ta’ servizzi tal-informazzjoni jipprovdi:
“1.   L-Istati Membri għandhom jinnominaw żoni fejn it-traffiku u l-kundizzjonijiet tas-sigurtà jirrikjedu l-varar ta’ servizzi tal-informazzjoni dwar postijiet tal-parkeġġ sikuri u siguri.
Għandhom jiddefinixxu wkoll iż-żoni ta’ prijorità fejn l-informazzjoni dinamika se tiġi pprovduta.
2.   Il-forniment tas-servizzi tal-informazzjoni għandu jissodisfa r-rekwiżiti stipulati fl-Artikoli 4 sa 7”.
10.
L-Artikolu 8 tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013, bit-titolu “Valutazzjoni tal-konformità mar-rekwiżiti”, jipprovdi:
“1.   L-Istati Membri għandhom jinnominaw korp nazzjonali li huwa kompetenti biex jivvaluta jekk ir-rekwiżiti stipulati fl-Artikoli 4 sa 7 humiex sodisfatti mill-fornituri tas-servizz, l-oepraturi tal-parkeġġ u l-operaturi stradali. Dan il-korp għandu jkun imparzjali u indipendenti minn dawn tal-aħħar.
Żewġ Stati Membri jew iktar jistgħu jinnominaw korp reġjonali komuni li huwa kompetenti biex jivvaluta l-konformità ma’ dawk ir-rekwiżiti fit-territorji tagħhom.
L-Istati Membri għandhom jinnotifikaw il-korp norminat lill-Kummissjoni.
2.   Il-fornituri tas-servizz kollha għandhom jissottomettu dikjarazzjoni lill-korpi nominati dwar il-konformità tagħhom mar-rekwiżiti stipulati fl-Artikoli 4 sa 7.
[…]
3.   Il-korpi nominati għandhom iwettqu spezzjonijiet aleatorji tal-korrettezza tad-dikjarazzjonijiet ta’ għadd ta’ fornituri tas-servizz u operaturi tal-parkeġġ pubbliċi u privati, u jitolbu dimostrazzjoni tal-konformità mar-rekwiżiti stipulati fl-Artikoli 4 sa 7.
Il-kwalità tas-servizz tista’ tiġi vvalutata wkoll bl-użu ta’ kummenti ġġenerati mill-utenti.
Kull sena, il-korpi nominati għandhom jirrapportaw lill-awtorijitajiet nazzjonali rilevanti dwar id-dikjarazzjonijiet sottomessi, kif ukoll dwar ir-riżultati tal-ispezzjonijiet aleatorji tagħhom”.
C – Ir-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013
11.
Skont l-Artikolu 1 tiegħu, ir-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013 “jistabbilixxi l-ispeċifikazzjonijiet meħtieġa sabiex jiżguraw il-kompatibbiltà, l-interoperabbiltà u l-kontiwità għall-varar u l-użu operattiv tad-dejta u l-proċeduri għall-forniment, fejn possibbli, tal-informazzjoni minima universali dwar it-traffiku stradali marbuta mas-sikurezza b’xejn lill-utenti fil-livell tal-Unjoni skont id-Direttiva [2010/40]”.
12.
L-Artikolu 5 tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013, dwar il-forniment tas-servizz tal-informazzjoni, jipprovdi:
1.   “L-Istati Membri għandhom jinnominaw taqsimiet tan-netwerk transEwropew tat-toroq fejn il-kundizzjonijiet tat-traffiku u tas-sikurezza jirrikjedu l-varar ta’ servizz tal-informazzjoni minima universali dwar it-traffiku stradali marbuta mas-sikurezza.
Għandhom jikkomunikaw dawn it-taqsimiet tat-toroq lill-Kummissjoni.
2.   Il-forniment tas-servizz ta’ informazzjoni għandu jissodisfa r-rekwiżiti stipultati fl-Artikolu 6 sa 8”.
13.
L-Artikolu 9 tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013, bit-titolu “Valutazzjoni tal-konformità mar-rekwiżiti” jipprovdi:
“1.   L-Istati Membri għandhom jinnominaw korp nazzjonali kompetenti li huwa imparzjali u indipendenti biex jivvaluta jekk ir-rekwiżiti stipulati fl-Artikoli 3 sa 8 humiex sodisfatti mill-operatui stradali u l-fornituri tas-servizz pubbliċi u privati u x-xandara ddedikati għall-informazzjoni dwar it-traffiku. Żewġ Stati Membri jew iktar jistgħu jinnominaw korp kompetenti komuni biex jivvaluta l-konformità ma’ dawn ir-rekwiżiti fit-territorji tagħhom.
L-Istati Membri għandhom jinnotifikaw il-korpi nazzjonali lill-Kummissjoni.
2.   L-operaturi stradali pubbliċi u privati, il-fornituri tas-servizz u x-xandara ddedikati għall-informazzjoni dwar it-traffiku għandhom jipprovdu lill-korpi nazzjonali nominati, id-dettalji tal-identifikazzjoni tagħhom u deskrizzjoni tas-servizz tal-informazzjoni li huma jipprovdu, u jissottomettu dikjarazzjoni ta’ konformità mar-rekwiżiti stipulati fl-Artikoli 3 sa 8.
[…]
3.   Il-korpi nazzjonali nominati għandhom iwettqu spezzjonijiet aleatorji dwar il-korrettezza tad-dikjarazzjonijiet ta’ għadd ta’ operaturi stradali pubbliċi u privati, fornituri tas-servizz u xandara ddedikati għall-informazzjoni dwar it-traffiku, u għandhom jitolbu prova tal-konformità mar-rekwiżiti stipulati fl-Artikolu 3 sa 8.
Kull sena, il-korpi nazzjonali nominati għandhom jirrapportaw lill-awtoritajiet nazzjonali dwar id-dikjarazzjonijiet sottomessi u dwar ir-riżultati tal-ispezzjonijiet aleatorji tagħhom.”
III – Is-sentenza appellata
14.
Permezz ta’ atti ppreżentati fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fit-12 ta’ Diċembru 2013, ir-Repubblika Ċeka ppreżentat żewġ rikorsi intiżi għall-annullament tar-regolamenti kkontestati.
15.
Insostenn ta’ dawn ir-rikorsi għal annullament, ir-Repubblika Ċeka ressqet tliet motivi. L-ewwel motiv kien ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 7(1) tad-Direttiva 2010/40, moqri flimkien mal-Artikolu 5(1) u l-Artikolu 6 ta’ dik id-direttiva, sa fejn il-Kummissjoni, billi adottat ir-regolamenti kkontestati, kienet qabżet il-limiti tal-awtorità prevista minn dawn id-dispożizzjonijiet. It-tieni motiv kien ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 290 TFUE, sa fejn il-Kummissjoni, billi adottat ir-regolamenti kkontestati, kienet qabżet il-limiti tal-kompetenza tagħha sabiex tadotta atti ddelegati mhux leġiżlattivi prevista minn dak l-artikolu. It-tielet motiv kien ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 13(2) TUE, sa fejn il-Kummissjoni, billi adottat ir-regolamenti kkontestati, kienet qabżet il-limiti tas-setgħat li jagħtuha t-Trattati.
16.
Fis-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ċaħdet kull wieħed minn dawn il-motivi, u għaldaqstant, iż-żewġ rikorsi kollha kemm huma.
IV – It-talbiet tal-partijiet quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja
17.
Ir-Repubblika Ċeka primarjament titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja:
–
tannulla s-sentenza appellata;
–
tannulla r-regolamenti kkontestati fl-intier tagħhom, u
–
tikkundanna lill-Kummissjoni għall-ispejjeż.
18.
Sussidjarjament, ir-Repubblika Ċeka titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja:
–
tannulla s-sentenza appellata;
–
tannulla l-Artikolu 3(1), l-Artikolu 8 u l-Artikolu 9(1)(a) tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013, u l-Artikolu 5(1), l-Artikolu 9 u l-Artikolu 10(1)(a) tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013, u
–
tikkundanna lill-Kummissjoni għall-ispejjeż.
19.
Il-Kummissjoni titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja:
–
tiċħad l-appell, u
–
tikkundanna lir-Repubblika Ċeka għall-ispejjeż.
V – Analiżi
20.
Insostenn tal-appell tagħha, ir-Repubblika Ċeka tqajjem tliet aggravji li jiena ser neżamina suċċessivament iktar ’il quddiem.
A – Fuq l-ewwel aggravju, ibbażat fuq il-ksur tal-prinċipju ta’ ċertezza legali
21.
Permezz tal-ewwel aggravju tagħha, ir-Repubblika Ċeka ssostni li l-Qorti Ġenerali kisret il-prinċipju ta’ ċertezza legali meta ddeċidiet, fil-punti 39 sa 43 tas-sentenza appellata, li r-regolamenti kkontestati ma jistabbilixxux obbligu fuq l-Istati Membri sabiex ivaraw l-applikazzjonijiet u s-servizzi STI fit-territorju tagħhom.
22.
Dawn il-punti tas-sentenza appellata jirrigwardaw l-eżami, mill-Qorti Ġenerali, tal-ewwel parti tal-ewwel motiv ta’ annullament li tinvoka r-Repubblika Ċeka. Din tal-aħħar kienet allegat li l-Kummissjoni kienet qabżet il-limiti tal-awtorità mogħtija mid-Direttiva 2010/40 billi imponiet, fir-regolamenti kkontestati, obbligu ta’ varar tal-applikazzjonijiet u tas-servizzi STI filwaqt li l-Artikolu 5(1) ta’ dik id-direttiva ta lill-Istati Membri s-setgħa li jiddeċiedu dwar tali varar. Il-Qorti Ġenerali ċaħdet din il-parti għar-raġuni li r-regolamenti kkontestati ma kinux jimponu obbligu ta’ varar bħal dak, kuntrarjament għal dak li kienet allegat ir-Repubblika Ċeka.
23.
.Ir-Repubblika Ċeka tfakkar il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja li tgħid li l-prinċipju ta’ ċertezza legali jeħtieġ li r-regoli tad-dritt tal-Unjoni jkunu ċari, preċiżi u prevedibbli fl-effetti tagħhom, sabiex il-persuni kkonċernati jkunu jistgħu jorjentaw ruħhom f’sitwazzjonijiet u f’relazzjonijiet legali li jagħmlu parti mill-ordinament ġuridiku tal-Unjoni (
6
).
24.
Hija tressaq tliet argumenti sabiex turi l-eżistenza ta’ ksur ta’ dan il-prinċipju fil-punti 39 sa 43 tas-sentenza appellata.
25.
Fl-ewwel lok, jirriżulta mir-regolamenti kkontestati li dawn għandhom jiġu applikati fl-Istati Membri kollha, kuntrarjament għal dak li ddeċidiet il-Qorti Ġenerali. B’mod partikolari, dawn ir-regolamenti fihom id-dispożizzjoni klassika dwar in-natura obbligatorja tal-elementi kollha tagħhom u l-applikabbiltà diretta tagħhom fl-Istati Membri kollha. Barra minn hekk, l-espożizzjonijiet tal-motivi tal-Kummissjoni dwar dawn ir-regolamenti (
7
) jindikaw li l-Kummissjoni pprovat timponi obbligu ta’ varar tal-applikazzjonijiet u tas-servizzi STI fl-Istati Membri kollha. Għaldaqstant, il-konklużjoni tal-Qorti Ġenerali dwar l-inapplikabbiltà tar-regolamenti kkontestati fl-Istati Membri li ma għamlux dan il-varar tmur kontra kliemhom u kontra l-intenzjoni tal-Kummissjoni meta dawn ġew adottati.
26.
Inqis li dan l-argument għandu jiġi miċħud bħala infondat. Minn naħa, kif tenfasizza l-Kummissjoni, ir-regolamenti kkontestati ma fihom l-ebda dispożizzjoni li tistabbilixxi espliċitament tali obbligu ta’ varar.
27.
Min-naħa l-oħra, wieħed jista’ jiddeduċi mill-Artikolu 1 ta’ kull wieħed minn dawn ir-regolamenti u mill-Artikolu 5(1) tad-Direttiva 2010/40 li dawn japplikaw fi Stat Membru biss meta dan ikun iddeċieda li jvara applikazzjonijiet jew servizzi STI.
28.
Fil-fatt, kull wieħed minn dawn ir-regolamenti jippreċiża, fl-Artikolu 1 tiegħu, li huwa jistabbilixxi ċerti speċifikazzjonijiet “skont id-Direttiva [2010/40]”. Issa, l-Artikolu 5(1) ta’ dik id-direttiva jipprovdi li l-obbligu li għandhom l-Istati Membri li jieħdu l-miżuri meħtieġa għall-applikazzjoni tal-ispeċifikazzjonijiet adottati mill-Kummissjoni jestendi “mingħajr preġudizzju għad-dritt ta’ kull Stat Membru li jiddeċiedi dwar il-varar min-naħa tiegħu ta’ dawn l-applikazzjonijiet u s-servizzi fit-territorju tiegħu”.
29.
Jirriżulta minn qari flimkien ta’ dawn id-dispożizzjonijiet li r-regolamenti kkontestati jistabbilixxu ċerti speċifikazzjonijiet mingħajr madankollu ma jpoġġu fid-dubju d-dritt ta’ kull Stat Membru li jiddeċiedi dwar il-varar tal-applikazzjonijiet u tas-servizzi STI fit-territorju tiegħu. Nippreċiża wkoll li dawn ir-regolamenti jissupplimentaw lid-Direttiva 2010/40, kif irrilevat il-Qorti Ġenerali fil-punt 40 tas-sentenza appellata, u ma fihom l-ebda dispożizzjoni li temenda l-portata tal-Artikolu 5(1) ta’ din id-direttiva, kif enfasizzat korrettament ukoll il-Qorti Ġenerali fil-punt 41 ta’ dik is-sentenza.
30.
Ma naħsibx li huwa neċessarju li neżamina l-espożizzjoni tal-motivi relatati mar-regolamenti kkontestati, billi s-sinjifikat tad-dispożizzjonijiet imsemmija iktar ’il fuq jirriżulta b’mod ċar minn kliemhom.
31.
Sussidjarjament, nirrileva, minkejja dan, li dawn l-espożizzjonijiet tal-motivi fihom paragun ta’ diversi xenarji li jimplikaw il-varar ta’ applikazzjonijiet u ta’ servizzi STI f’ċerti Stati Membri jew f’kollha kemm huma. Ċertament, f’kull wieħed minn dawn l-espożizzjonijiet, il-Kummissjoni tikkonkludi, fit-tmiem ta’ analiżi komparattiva tal-ispejjeż u tal-benefiċċji ta’ dawn ix-xenarji, li jkun preferibbli varar fl-Istati Membri kollha. Madankollu, l-ebda element ma jissuġġerixxi li dan ix-xenarju huwa dak li huwa effettivament implementat fil-proposti għal regolament li ppreżentat il-Kummissjoni. F’dan ir-rigward, l-espożizzjoni tal-motivi relatati mar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013 jippreċiża li “d-Direttiva [2010/40] tipprevedi sitt azzjonijiet prijoritarji għall-adozzjoni ta’ speċifikazzjonijiet u, jekk ikun il-każ, il-varar obbligatorju tagħhom” (
8
). Jidhirli li din il-preċiżjoni tindika li l-Kummissjoni ma kellhiex l-intenzjoni li timponi obbligu ta’ varar meta adottat dan ir-regolament.
32.
Għaldaqstant, inqis li ma jistax jiġi dedott mill-espożizzjoni tal-motivi relatati mar-regolamenti kkontestati li l-Kummissjoni kellha l-intenzjoni, bl-adozzjoni ta’ dawn ir-regolamenti, li timponi obbligu ta’ varar fuq l-Istati Membri.
33.
Jirriżulta minn dak li ntqal iktar ’il fuq li l-Qorti Ġenerali ma wettqet l-ebda żball ta’ liġi meta ddeċidiet, fil-punti 39 sa 43 tas-sentenza appellata, li r-regolamenti kkontestati ma jimponux fuq l-Istati Membri obbligu ta’ varar tal-applikazzjonijiet jew tas-servizzi STI.
34.
Fit-tieni lok, ir-Repubblika Ċeka tikkritika l-punt 40 tas-sentenza appellata sa fejn il-Qorti Ġenerali ddeċidiet b’mod żbaljat li l-inapplikabbiltà tar-regolamenti kkontestati f’ċerti Stati Membri ma kellhiex tiġi indikata espressament f’dawk ir-regolamenti, għar-raġuni li dik l-inapplikabbiltà tirriżulta mid-Direttiva 2010/40. B’dan il-mod, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-applikabbiltà ta’ atti ddelegati għandha tiġi dedotta fuq il-bażi mhux tal-kliem tagħhom, imma tal-interpretazzjoni tal-att leġiżlattiv bażiku.
35.
Ir-Repubblika Ċeka żżid tgħid li l-kliem espliċitu ta’ att iddelegat li jmur kontra l-att leġiżlattiv bażiku ma jistax jiġi kkoreġut b’interpretazzjoni tal-att iddelegat skont l-att leġiżlattiv bażiku. Interpretazzjoni konformi bħal dik tkun possibbli biss meta ma tkunx contra legem, jiġifieri meta t-test ġuridiku ta’ grad inferjuri jippermetti interpretazzjoni bħal dik.
36.
Inqis li l-Qorti Ġenerali ma wettqet l-ebda żball ta’ liġi fil-punt 40 tas-sentenza appellata meta ddeċidiet li r-regolamenti kkontestati għandhom jinqraw fid-dawl tal-att bażiku li tikkostitwixxi d-Direttiva 2010/40. Dan il-metodu ta’ interpretazzjoni jirriżulta fil-fehma tiegħi mir-relazzjonijiet bejn l-att leġiżlattiv bażiku, li jistabbilixxi b’mod partikolari l-elementi essenzjali tal-qafas leġiżlattiv, u l-att iddelegat, li permezz tiegħu l-Kummissjoni tista’ tissupplimenta jew timmodifika ċerti elementi mhux essenzjali ta’ dan l-att leġiżlattiv skont l-Artikolu 290 TFUE. Il-Qorti tal-Ġustizzja diġà kellha l-opportunità li tippreċiża, f’dan ir-rigward, li l-għoti ta’ setgħa ddelegata huwa intiż għall-adozzjoni ta’ regoli li jidħlu fil-qafas regolatorju kif ddefinit mill-att leġiżlattiv bażiku (
9
). Bħala eżempju, fil-kuntest ta’ din il-kawża, huwa evidenti li l-kunċett ta’ “speċifikazzjoni”, użat fir-regolamenti kkontestati, għandu jiġi interpretat fid-dawl tad-definizzjoni li jagħti tiegħu l-Artikolu 4(17) tad-Direttiva 2010/40 (
10
).
37.
Barra minn hekk, il-Qorti Ġenerali ma interpretatx contra legem ir-regolamenti kkontestati billi ma jista’ jiġi dedott minn ebda dispożizzjoni rispettiva tagħhom li dawn ir-regolamenti jimponu fuq l-Istati Membri obbligu ta’ varar ta’ applikazzjonijiet jew ta’ servizzi STI (
11
).
38.
Fit-tielet lok, ir-Repubblika Ċeka ssostni li s-sentenza appellata tpoġġi lill-Istati Membri f’pożizzjoni legali inċerta meta japplikaw att iddelegat, għaliex ma jkunux jistgħu joqgħodu fuq id-dispożizzjonijiet espressi ta’ dak l-att sabiex jiddeterminaw id-dispożizzjonijiet li japplikaw għalihom u l-obbligi li jirriżultaw minnhom. Fil-prattika, l-Istati Membri għalhekk ikunu kostretti li jippreżentaw rikors għal annullament fit-terminu stabbilit fl-Artikolu 263 TFUE jekk jirriżulta mid-dispożizzjonijiet tal-att iddelegat li l-kamp ta’ applikazzjoni tiegħu jaqbeż dak li jipprevedi l-att leġiżlattiv bażiku. Fil-fatt, fin-nuqqas ta’ rikors ta’ annullament bħal dak, l-Istati Membri jitilfu l-possibbiltà li jeċċepixxu l-illegalità tal-att iddelegat fil-każ ta’ proċedura għal nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu mressqa mill-Kummissjoni fuq il-bażi tal-Artikolu 258 TFUE (
12
).
39.
Dan l-argument għandu jiġi miċħud għaliex għal darb’oħra jistrieħ fuq il-premessa żbaljata li d-dispożizzjonijiet tar-regolamenti kkontestati jimponu obbligu ta’ varar fuq l-Istati Membri, b’kontradizzjoni mal-Artikolu 5(1) tad-Direttiva 2010/40 (
13
).
40.
Inżid ngħid li huma l-Istati Membri li għandhom jevalwaw jekk il-kamp ta’ applikazzjoni ta’ att iddelegat jaqbiżx dak li huwa previst mill-att leġiżlattiv bażiku u, jekk ikun il-każ, jippreżentaw rikors għal annullament fit-terminu ffissat fl-Artikolu 263 TFUE. Din ir-restrizzjoni, li tirriżulta mill-organizzazzjoni tar-rimedji ġudizzjarji quddiem il-qrati tal-Unjoni, ma tistax tiġi kkunsidrata bħala ksur tal-prinċipju ta’ ċertezza legali kif tinterpretah il-Qorti tal-Ġustizzja (
14
).
41.
Billi r-Repubblika Ċeka ma ressqet l-ebda argument ieħor sabiex turi l-eżistenza ta’ ksur tal-prinċipju ta’ ċertezza legali, l-ewwel aggravju għandu jiġi miċħud bħala infondat.
B – Fuq it-tieni aggravju, ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 13(2) TUE moqri flimkien mal-Artikolu 290 TFUE
42.
Permezz tat-tieni aggravju tagħha, ir-Repubblika Ċeka tallega li l-Qorti Ġenerali kisret l-Artikolu 13(2) TUE u l-Artikolu 290 TFUE meta ddeċidiet, fil-punt 63 tas-sentenza appellata, li l-Kummissjoni, meta tadotta atti ddelegati, ma hijiex limitata mill-portata espressa tal-awtorità kif stabbilit mill-att leġiżlattiv bażiku.
43.
Dan l-allegat żball ta’ liġi jivvizzja l-eżami, fil-punti 45 u 63 tas-sentenza appellata, tat-tieni parti tal-ewwel motiv ta’ annullament, fejn il-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-Kummissjoni ma qabżitx is-setgħat li tagħtiha d-Direttiva 2010/40 meta obbligat lill-Istati Membri jinnominaw korp ta’ kontroll imparzjali u indipendenti inkarigat li jiżgura li jiġu osservati r-rekwiżiti imposti mir-regolamenti kkontestati.
44.
Skont ir-Repubblika Ċeka, l-awtorità mogħtija lill-Kummissjoni mill-Artikolu 290 TFUE li tadotta atti mhux leġiżlattivi ta’ portata ġenerali hija eċċezzjoni għar-regola ġenerali stabbilita fl-Artikolu 13(2) TUE li għalhekk trid tiġi interpretata b’mod strett. Il-Kummissjoni min-naħa tagħha tqis li l-fakultà li tingħatalha setgħa ddelegata ma tikkostitwixxix eċċezzjoni li għandha tiġi interpretata b’mod restrittiv, imma fakultà ta’ ordni kostituzzjonali offruta lill-leġiżlatur mill-Artikolu 290 TFUE.
45.
Madankollu ma huwiex meħtieġ li tingħata risposta għal din id-domanda teoretika sabiex jiġu miċħuda l-ħames argumenti mressqin mir-Repubblika Ċeka insostenn ta’ dan it-tieni aggravju.
46.
Fl-ewwel lok, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet b’mod żbaljat, fil-punt 58 tas-sentenza appellata, li l-awtorità mogħtija lill-Kummissjoni sabiex tadotta atti ddelegati ma hijiex limitata għall-aspetti espressament speċifikati fl-Artikolu 6 tad-Direttiva 2010/40, imma tista’ tirrigwarda wkoll l-implementazzjoni ta’ kull dispożizzjoni oħra ta’ din id-direttiva. Skont ir-Repubblika Ċeka, l-awtorità prevista fl-Artikolu 6(1) tad-Direttiva 2010/40 għandha tingħata interpretazzjoni stretta, fis-sens li hija limitata għat-tipi ta’ dispożizzjonijiet enumerati fl-Artikolu 6(4) ta’ din id-direttiva.
47.
F’dan ir-rigward nenfasizza li l-awtorità mogħtija lill-Kummissjoni għandha l-bażi tagħha mhux fl-Artikolu 6 tad-Direttiva 2010/40 imma, fil-fatt, fl-Artikolu 7 tagħha. Issa, skont dan l-aħħar artikolu, il-Kummissjoni għandha tadotta atti ddelegati “f’konformità mad-dispożizzjonijiet rilevanti ta’ din id-Direttiva, b’mod partikolari mal-Artikolu 6 u mal-Anness II”. Għaldaqstant, huwa bir-raġun li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-awtorità mogħtija lill-Kummissjoni ma hijiex limitata għall-aspetti espressament speċifikati fl-Artikolu 6 ta’ dik id-direttiva.
48.
Fi kwalunkwe każ inżid ngħid li l-Artikolu 6(4)(c) tad-Direttiva 2010/40 jipprovdi lill-Kummissjoni bażi legali suffiċjenti sabiex tipprovdi għan-nomina mill-Istati Membri ta’ korp ta’ kontroll, għar-raġunijiet esposti fil-punti 58 sa 65 ta’ dawn il-konklużjonijiet. Għaldaqstant, l-iżball ipotetiku ta’ liġi magħmul f’dan ir-rigward mill-Qorti Ġenerali huwa ineffettiv, billi l-Kummissjoni għandha s-setgħa li tipprovdi għan-nomina ta’ korp nazzjonali ta’ kontroll anki fl-ipoteżi fejn l-awtorità għandha tkun limitata għall-aspetti speċifikati espressament fl-Artikolu 6(4) tad-Direttiva 2010/40 (
15
).
49.
Fit-tieni lok, ir-Repubblika Ċeka ssostni li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet b’mod żbaljat, fil-punt 63 tas-sentenza appellata, li l-Kummissjoni tista’ tadotta regoli li joħorġu barra mill-kuntest tal-awtorità jekk hija tqis li jkun neċessarju li jsir hekk. Skont ir-Repubblika Ċeka, is-setgħa mogħtija lill-Kummissjoni għandha tkun limitata għal dak li l-leġiżlatur tal-Unjoni qies bħala neċessarju meta stabbilixxa l-awtorità tal-Kummissjoni fl-att leġiżlattiv bażiku.
50.
Il-partijiet esprimew ruħhom ukoll, matul is-seduta għat-trattazzjoni, fuq il-possibbiltà li l-Qorti Ġenerali kienet iddeċidiet b’mod żbaljat, fil-punt 63 tas-sentenza appellata, li n-neċessità li jiġu nnominati korpi nazzjonali ta’ kontroll taqa’ taħt marġni ta’ diskrezzjoni msejħa “suġġettiva” tal-Kummissjoni.
51.
Għaldaqstant, inqis li huwa opportun li naqsam l-eżami ta’ dan it-tieni argument f’żewġ partijiet dwar, rispettivament, l-għoti eventwali ta’ marġni ta’ diskrezzjoni suġġettiva lill-Kummissjoni u l-qbiż eventwali mill-Kummissjoni tal-limiti tad-delega li tagħti d-Direttiva 2010/40.
52.
Minn naħa, jiena ma nistax naqbel mat-teżi li l-Qorti Ġenerali kienet irrikonoxxiet, fil-punt 63 tas-sentenza appellata, l-eżistenza ta’ marġni ta’ diskrezzjoni suġġettiva favur il-Kummissjoni.
53.
Jidhirli li ma huwiex kontestabbli li l-eżistenza ta’ qbiż eventwali mill-Kummissjoni tas-setgħat iddelegati tagħha għandha tiġi evalwata oġġettivament fuq il-bażi tad-dispożizzjonijiet li jirregolaw id-delega ta’ poteri fl-att leġiżlattivi bażiku. Fil-fatt, it-tieni sentenza tal-Artikolu 290(1) TFUE, tipprovdi li l-atti leġiżlattivi għandhom jiddelimitaw espliċitament l-objettivi, il-kontenut, il-kamp ta’ applikazzjoni u t-tul tad-delega ta’ setgħa. Barra minn hekk, l-ewwel sentenza tal-Artikolu 290(2) TFUE tippreċiża li l-atti leġiżlattivi għandhom jistabbilixxu espliċitament il-kundizzjonijiet li għalihom hija suġġetta din id-delega (
16
).
54.
Għalhekk, il-Kummissjoni rrilevat korrettament li hija għandha, fl-eżerċizzju tas-setgħat iddelegati, marġni ta’ diskrezzjoni ikbar jew iżgħar skont kif jiddeċiedi l-leġiżlatur f’dak l-att, filwaqt li għandu jiġi mifhum li d-delega tista’ tirrigwarda biss elementi mhux essenzjali tal-att leġiżlattiv bażiku. Insib konferma ta’ din l-interpretazzjoni tal-Artikolu 290 TFUE fil-punt 32 tas-sentenza tas-16 ta’ Lulju 2015, Il‑Kummissjoni vs Il‑Parlament u Il‑Kunsill, fejn il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li l-legalità tal-għażla li għamel il-leġiżlatur tal-Unjoni li jagħti setgħa ddelegata lill-Kummissjoni tiddependi mhux mill-eżistenza jew mill-portata tal-marġni ta’ diskrezzjoni li tingħatalha, imma biss minn jekk l-atti li din l-istituzzjoni hija msejħa tadotta humiex ta’ portata ġenerali u jekk jikkompletawx jew jemendawx elementi mhux essenzjali tal-att leġiżlattiv (
17
).
55.
Issa, hija preċiżament evalwazzjoni oġġettiva li l-Qorti Ġenerali għamlet fil-punti 50 sa 60 tas-sentenza appellata. Fil-fatt, huwa fuq il-bażi ta’ eżami tad-dispożizzjonijiet rilevanti tad-Direttiva 2010/40, u b’mod iktar partikolari tal-Artikolu 4(17), tal-Artikoli 5 sa 7 kif ukoll tal-Anness II, li l-Qorti Ġenerali kkonkludiet, fil-punt 62 ta’ dik is-sentenza, li l-Kummissjoni kellha s-setgħa li tistabbilixxi, fir-regolamenti kkontestati, proċedura ta’ evalwazzjoni tal-konformità billi timponi fuq l-Istati Membri, li huma inkarigati li jiżguraw l-applikazzjoni tal-ispeċifikazzjonijiet, jinnominaw korp inkarigat mill-kontroll tal-osservanza tagħhom mill-operaturi.
56.
Ma kienx hemm żball ukoll imwettaq mill-Qorti Ġenerali meta sussegwentement iddeċidiet, fil-punt 63 tas-sentenza appellata, li awtorità espressa ma kinitx neċessarja u li kien biżżejjed li l-Kummissjoni, li għandha marġni ta’ diskrezzjoni tali kif tirriżulta oġġettivament mid-dispożizzjonijiet msemmija iktar ’il fuq tad-Direttiva 2010/40, kienet qieset li n-nomina ta’ tali korp kienet meħtieġa sabiex jiġu ggarantiti l-għanijiet ta’ kompatibbiltà, ta’ interoperabbiltà u ta’ kontinwità. Fi kliem ieħor, u kif sostniet il-Kummissjoni matul is-seduta għat-trattazzjoni, hija għamlet għażla fost diversi għażliet miftuħa għaliha fi ħdan il-qafas iddelimitat mid-Direttiva 2010/40, u partikolarment mill-prinċipji stabbiliti fl-Anness II tagħha.
57.
Fi kliem ieħor, il-punt 63 tas-sentenza appellata ma jistax jiġi evalwat b’mod iżolat fis-sens li l-Qorti Ġenerali rrikonoxxiet marġni ta’ diskrezzjoni suġġettiva lill-Kummissjoni. Il-marġni ta’ diskrezzjoni tal-Kummissjoni li l-Qorti Ġenerali evokat hija ta’ natura oġġettiva, inkwantu tirriżulta mid-dispożizzjonijiet tad-Direttiva 2010/40 li jinkwadraw id-delega ta’ poter u li l-portata tagħha hija eżaminata fil-punti 50 sa 62 ta’ dik is-sentenza.
58.
Min-naħa l-oħra, inqis li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet korrettament, fil-punti 45 sa 67 tas-sentenza appellata, li l-Kummissjoni ma qabżitx il-limiti tad-delega li tagħtiha d-Direttiva 2010/40 meta adottat l-Artikolu 8(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 u l-Artikolu 9(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013, li jipprevedu n-nomina ta’ korp ta’ kontroll imparzjali u indipendenti.
59.
Fil-fatt inqis li l-Artikolu 6(4)(c) ta’ dik id-direttiva, moqri flimkien mal-awtorità prevista fl-Artikolu 7(1) ta’ dik id-direttiva, jipprovdi lill-Kummissjoni bażi legali suffiċjenti għall-adozzjoni ta’ dawn iż-żewġ dispożizzjonijiet.
60.
Skont l-Artikolu 6(4)(c) tad-Direttiva 2010/40, speċifikazzjoni għandha tinkludi, jekk ikun il-każ u skont il-qasam li taħtu hija taqa’, “dispożizzjonijiet organizzattivi li jiddeskrivu l-obbligi proċedurali tad-diversi partijiet interessati”.
61.
Għaldaqstant, għandu jiġi vverifikat, minn naħa, jekk l-Artikolu 8(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 u l-Artikolu 9(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013 jikkostitwixxux “dispożizzjonijiet organizzattivi” u, min-naħa l-oħra, jekk “jiddeskrivu[x] l-obbligi proċedurali tad-diversi partijiet interessati”.
62.
Jidhirli li diffiċli jiġi kkontestat, minn naħa, li d-dispożizzjonijiet previsti minn dawn iż-żewġ artikoli huma ta’ natura “organizzattiva” peress li jorganizzaw proċedura intiża għall-evalwazzjoni tal-konformità mar-rekwiżiti previsti minn kull wieħed mir-regolamenti ikkontestati.
63.
Ftit li xejn ukoll jista’ jiġi kkontestat, min-naħa l-oħra, li dawn id-dispożizzjonijiet jistabbilixxu obbligi fuq il-partijiet kkonċernati (
18
)f’termini ta’ proċeduri. Għalhekk, l-Artikolu 8(2) tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 jobbliga lill-fornituri ta’ servizzi jissottomettu lill-korpi nnominati dikjarazzjoni ta’ konformità mar-rekwiżiti msemmijin fl-Artikoli 4 sa 7 ta’ dan ir-regolament. L-Artikolu 9(2) tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013 jobbliga lill-operaturi ta’ infrastrutturi tat-toroq, lill-fornituri ta’ servizzi u lix-xandara speċjalizzati fl-informazzjoni dwar it-traffiku sabiex jikkomunikaw lill-korpi nnominati l-elementi ta’ identifikazzjoni tagħhom u deskrizzjoni tas-servizz ta’ informazzjoni li jipprovdu. Dawn il-partijiet ikkonċernati huma obbligati wkoll li jissottomettu dikjarazzjoni ta’ konformità mar-rekwiżiti msemmijin fl-Artikoli 3 sa 8 ta’ dan ir-regolament.
64.
Huwa fid-dawl ta’ dan il-kuntest li għandu jiġi evalwat l-obbligu li jiġi nnominat korp ta’ kontroll imparzjali u indipendenti. Fil-fatt, in-nomina ta’ korp bħal dak hija element organizzattiv inerenti għall-funzjonament tajjeb tal-proċeduri ta’ evalwazzjoni stabbiliti mid-dispożizzjonijiet imsemmija iktar ’il fuq. B’mod partikolari, dawn il-korpi għandhom l-inkarigu li jivverifikaw b’mod aleatorju l-eżattezza tad-dikjarazzjonijiet sottomessi mill-partijiet ikkonċernati u li jirrikjedu l-prova tal-konformità mar-rekwiżiti previsti mir-regolamenti kkontestati, kif ukoll li jirrapportaw lill-awtoritajiet nazzjonali kompetenti dwar id-dikjarazzjonijiet sottomessi u dwar ir-riżultati tal-verifiki aleatorji tagħhom (
19
). Sabiex inkun eżawrjenti, inżid ngħid li n-nomina ta’ korp bħal dak jidhirli li tikkonforma mal-prinċipji stabbiliti fl-Anness II tad-Direttiva 2010/40, u b’mod partikolari mal-prinċipji ta’ effettività u ta’ proporzjonalità.
65.
Għaldaqstant, inqis li l-Artikolu 8 tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 u l-Artikolu 9 tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013 jipprovdu “dispożizzjonijiet organizzattivi li jiddeskrivu l-obbligi proċedurali tad-diversi partijiet interessati” fis-sens tal-Artikolu 6(4)(c) tad-Direttiva 2010/40, inkluż l-obbligu li jiġi nnominat korp ta’ kontroll imparzjali u indipendenti previst fil-paragrafu (1) ta’ dawn l-artikoli.
66.
Sussidjarjament, jekk kellu jiġi kkunsidrat li l-Artikolu 6(4)(c) tad-Direttiva 2010/40 ma jipprovdix lill-Kummissjoni b’bażi legali suffiċjenti għall-adozzjoni tad-dispożizzjonijiet imsemmija iktar ’il fuq, inqis li l-Artikolu 4(17) u l-Artikolu 6(1) ta’ dik id-direttiva, moqrija flimkien mal-awtorità prevista fl-Artikolu 7(1) ta’ dik id-direttiva, joffru bażi legali bħal dik.
67.
Fil-fatt, l-Artikolu 4(17) tad-Direttiva 2010/40 jiddefinixxi l-kunċett ta’ speċifikazzjoni b’mod partikolarment wiesa’ bħala “miżura li torbot li tistipula dispożizzjonijiet li fihom rekwiżiti, proċeduri jew kwalunkwe regola oħra rilevanti” (korsiv miżjud minni). Barra minn hekk, l-Artikolu 6(1) ta’ dik id-direttiva jipprovdi li l-Kummissjoni għandha tadotta l-ispeċifikazzjonijiet meħtieġa sabiex tiżgura l-kompatibbiltà, l-interoperabbiltà u l-kontinwità tal-varar u tal-użu operattiv tas-STI fil-kuntest tal-azzjonijiet ta’ prijorità. Nerġa’ nenfasizza li l-Artikolu 6(4) ta’ dik id-direttiva ma jidhirlix li jagħmel enumerazzjoni eżawrjenti tat-tipi ta’ speċifikazzjonijiet li jistgħu jiġu adottati mill-Kummissjoni.
68.
Fil-fehma tiegħi, jirriżulta minn qari flimkien tal-Artikolu 4(17), tal-Artikolu 6(1) u tal-Artikolu 7(1) tad-Direttiva 2010/40 li l-Kummissjoni kellha s-setgħa tipprovdi għan-nomina ta’ korp ta’ kontroll imparzjali u indipendenti u, għaldaqstant, tadotta l-Artikolu 8(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 u l-Artikolu 9(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013 (
20
).
69.
Jirriżulta minn dak li ntqal iktar ’il fuq li t-tieni argument imressaq mir-Repubblika Ċeka għandu jiġi miċħud bħala infondat.
70.
Fit-tielet lok, ir-Repubblika Ċeka tallega li l-konstatazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali, fil-punti 47 sa 49 tas-sentenza appellata, dwar il-marġni wiesa’ ta’ diskrezzjoni li għandha l-Kummissjoni sabiex tissupplimenta leġiżlazzjoni fuq il-bażi tal-Artikolu 290 TFUE, ma jikkonformawx mas-sentenza tas-16 ta’ Lulju 2015, I‑-Kummissjoni vs Il‑Parlament u Il‑Kunsill (
21
).
71.
Infakkar li, fil-punt 32 ta’ din l-aħħar sentenza, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li la l-eżistenza u lanqas il-portata tas-setgħa diskrezzjonali mogħtija lill-Kummissjoni ma huma rilevanti għall-finijiet li jiġi ddeterminat jekk l-att li għandu jiġi adottat mill-Kummissjoni jaqax taħt l-Artikolu 290 TFUE jew taħt l-Artikolu 291 TFUE (
22
).
72.
Fid-dawl ta’ din il-ġurisprudenza, inqis li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta ssuġġeriet, fil-punt 49 tas-sentenza appellata, li l-Kummissjoni għandha marġni wiesa’ ta’ diskrezzjoni meta hija tissupplimenta leġiżlazzjoni fuq il-bażi tal-Artikolu 290 TFUE.
73.
Madankollu, dan l-iżball ta’ liġi huwa ineffettiv billi dan jirrigwarda raġunijiet li l-invalidazzjoni tagħhom ma tistax twassal għall-annullament tas-sentenza appellata (
23
). Fil-fatt, kif indikajt fil-punti 52 sa 69 ta’ dawn il-konklużjonijiet, il-Qorti Ġenerali, fil-kuntest tal-eżami tat-tieni parti tal-ewwel motiv ta’ annullament, għamlet evalwazzjoni oġġettiva tal-eżistenza ta’ qbiż eventwali mill-Kummissjoni tal-awtorità prevista mid-Direttiva 2010/40. Issa, din l-evalwazzjoni oġġettiva, li ma għandiex żball ta’ liġi, kienet biżżejjed sabiex tiġi miċħuda din it-tieni parti.
74.
Fir-raba’ lok, ir-Repubblika Ċeka ssostni li l-Artikolu 5(1) tad-Direttiva 2010/40 kien ħalla f’idejn l-Istati Membri, u mhux f’idejn il-Kummissjoni, l-għażla tal-mezzi li għandhom jiġu użati sabiex tiġi ggarantita l-applikazzjoni tal-ispeċifikazzjonijiet. Għalhekk, l-awtorità mogħtija lill-Kummissjoni sabiex tadotta atti ddelegati ma tistax tiġi interpretata b’mod li tippreġudika din is-setgħa tal-Istati Membri. Hija żżid tgħid li l-leġiżlatur tal-Unjoni qies dan l-aspett bħala element essenzjali, li, għaldaqstant, ma jistax ikun is-suġġett ta’ att iddelegat, skont l-Artikolu 290 TFUE.
75.
Għandi dubji dwar l-ammissibbiltà ta’ dan l-argument billi r-Repubblika Ċeka ma tindikax bi preċiżjoni l-punti tal-motivi tas-sentenza appellata li huma kkontestati, kif jeżiġi l-Artikolu 169(2) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja.
76.
Fi kwalunkwe każ, dan l-argument ma huwiex fondat. Fil-fatt, l-Artikolu 5(1) tad-Direttiva 2010/40 jillimita ruħu jobbliga lill-Istati Membri jieħdu l-miżuri meħtieġa sabiex josservaw l-ispeċifikazzjonijiet adottati mill-Kummissjoni skont l-Artikolu 6 ta’ din id-direttiva. Issa, kif ippreċiżajt fil-punti 58 sa 69 ta’ dawn il-konklużjonijiet, il-Kummissjoni għandha s-setgħa li tadotta speċifikazzjonijiet ta’ tip proċedurali bħall-Artikolu 8 tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 u l-Artikolu 9 tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013, inkluż obbligu li jiġi nnominat korp ta’ kontroll imparzjali u indipendenti. Għaldaqstant, l-Istati Membri huma obbligati, skont l-Artikolu 5(1) tad-Direttiva 2010/40, li jieħdu l-miżuri meħtieġa sabiex tiġi osservata din l-ispeċifikazzjoni.
77.
Fil-ħames lok, ir-Repubblika Ċeka tallega li l-Qorti Ġenerali kienet qieset b’mod żbaljat, fil-punti 60 u 61 tas-sentenza appellata, li l-Artikolu 5(1) u l-Artikolu 6(6) tad-Direttiva 2010/40 kienu jsostnu l-argument li l-Kummissjoni kellha s-setgħa li tipprovdi għan-nomina ta’ korp nazzjonali ta’ kontroll.
78.
Fir-rigward tal-argument ibbażat fuq il-ksur tal-Artikolu 5(1) tad-Direttiva 2010/40, inqis li dan ma huwiex fondat għar-raġuni indikata fil-punt 76 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
79.
Ir-Repubblika Ċeka tallega wkoll li l-Artikolu 6(6) ta’ din id-direttiva jirrigwarda biss l-evalwazzjoni tal-konformità skont id-Deċiżjoni Nru 768/2008 (
24
)u li l-ebda dispożizzjoni tar-regolamenti kkontestati ma tipprevedi evalwazzjoni bħal dik.
80.
Jidhirli li dan l-argument huwa fondat. Fil-fatt, l-imsemmija deċiżjoni, skont l-Artikolu 2 tagħha, tistabbilixxi qafas komuni ta’ prinċipji ġenerali u ta’ dispożizzjonijiet ta’ riferiment għall-elaborazzjoni tal-leġiżlazzjoni tal-Unjoni li tarmonizza l-kundizzjonijiet ta’ kummerċjalizzazzjoni tal-prodotti. Issa, ir-regolamenti kkontestati ma’ jirrigwardawx il-kummerċjalizzazzjoni ta’ prodotti. Għaldaqstant, il-Qorti Ġenerali għamlet żball ta’ liġi, fil-punt 61 tas-sentenza appellata, meta ssuġġeriet li l-Artikolu 6(6) tad-Direttiva 2010/40 kien isostni l-argument li l-Kummissjoni kellha s-setgħa li timponi n-nomina ta’ korp nazzjonali ta’ kontroll bħal dak imsemmi fl-Artikolu 8 tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 u fl-Artikolu 9 tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013.
81.
Madankollu, dan l-iżball ta’ liġi huwa ineffettiv għar-raġunijiet esposti fil-punt 73 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
82.
Jirriżulta minn dak li ntqal iktar ’il fuq li t-tieni aggravju mqajjem mir-Repubblika Ċeka għandu jiġi miċħud bħala infondat.
C – Fuq it-tielet aggravju, ibbażat fuq l-irregolaritajiet ta’ proċedura mwettqa mill-Qorti Ġenerali
83.
Permezz tat-tielet u l-aħħar aggravju, ir-Repubblika Ċeka tallega li l-Qorti Ġenerali wettqet irregolaritajiet ta’ proċedura meta żnaturat jew injorat ċerti argumenti li hija ressqet.
84.
Fl-ewwel lok, hija tallega li l-Qorti Ġenerali kienet ikkonstatat b’mod żbaljat, fil-punt 39 tas-sentenza appellata, li r-Repubblika Ċeka u l-Kummissjoni qablu dwar il-fatt li d-dispożizzjonijiet tar-regolamenti kkontestati ma japplikawx sakemm Stat Membru ma jkunx iddeċieda li jvara l-applikazzjonijiet u s-servizzi STI fit-territorju tiegħu. Ir-Repubblika Ċeka tenfasizza li hija indikat fir-repliki tagħha ppreżentati quddiem il-Qorti Ġenerali li interpretazzjoni bħal dik ta’ dawn ir-regolamenti kienet taqblilha, imma li ma setgħet issib l-ebda sostenn f’dawk ir-regolamenti.
85.
Kif sostniet il-Kummissjoni, dan l-argument għandu jiġi miċħud għaliex huwa bbażat fuq qari żbaljat tal-punt 39 tas-sentenza appellata. Fil-fatt, il-Qorti Ġenerali kkonstatat l-eżistenza ta’ ftehim bejn il-partijiet dwar l-interpretazzjoni tad-Direttiva 2010/40, li abbażi tagħha r-regolamenti kkontestati ma japplikawx fl-assenza ta’ varar, u mhux dwar l-interpretazzjoni tar-regolamenti kkontestati nnifishom.
86.
Barra minn hekk, nirrileva li l-Qorti Ġenerali eżaminat bir-reqqa u ċaħdet, fil-punti 35 sa 44 tas-sentenza appellata, l-argument tar-Repubblika Ċeka li r-regolamenti kkontestati jimponu obbligu ta’ varar. Għaldaqstant, dan l-argument huwa infondat.
87.
Fit-tieni lok, ir-Repubblika Ċeka tallega li l-Qorti Ġenerali kienet injorat l-argument tagħha li l-Kummissjoni espressament indikat, fl-espożizzjoni tal-motivi relatati mar-regolamenti kkontestati, l-intenzjoni tagħha li jiġi impost obbligu ta’ varar tal-applikazzjonijiet u tas-servizzi STI fl-Istati Membri kollha.
88.
Skont ġurisprudenza stabbilita, l-obbligu ta’ motivazzjoni tas-sentenzi, impost fuq il-Qorti Ġenerali skont l-Artikolu 36 u l-ewwel paragrafu tal-Artikolu 53 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea ma jeżiġix li din tagħti espożizzjoni li ssegwi b’mod eżawrjenti u wieħed wieħed ir-raġunamenti kollha esposti mill-partijiet fil-kawża. Il-motivazzjoni tista’ għaldaqstant tkun impliċita bil-kundizzjoni li hija tippermetti lill-persuni kkonċernati jkunu jafu r-raġunijiet għaliex ittieħdu l-miżuri inkwistjoni u sabiex il-Qorti tal-Ġustizzja jkollha għad-dispożizzjoni tagħha elementi suffiċjenti sabiex teżerċita l-istħarriġ ġudizzjarju tagħha (
25
).
89.
Issa, fil-punti 35 sa 44 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali b’mod ċar esponiet il-motivi li wassluha tikkonkludi li d-dispożizzjonijiet – vinkolanti – tar-regolamenti kkontestati ma jimponux obbligu ta’ varar fl-Istati Membri, sabiex b’hekk tissodisfa l-obbligu tagħha ta’ motivazzjoni. Għaldaqstant, il-Qorti Ġenerali setgħet tqis b’mod leġittimu li ma kienx meħtieġ li jiġu ppreċiżati r-raġunijiet li għalihom din il-konklużjoni kienet tirriżulta wkoll mill-kontenut – mhux vinkolanti – tal-espożizzjoni tal-motivi (
26
).
90.
Fit-tielet lok, ir-Repubblika Ċeka tallega li l-Qorti Ġenerali kienet injorat, partikolarment fil-kuntest tal-evalwazzjoni tat-tieni motiv ta’ annullament fil-punti 69 sa 75 tas-sentenza appellata, l-argument tagħha li l-organizzazzjoni tal-attività ta’ kontroll fil-livell nazzjonali tirrappreżenta element essenzjali, li r-regolamentazzjoni tiegħu ma tistax, għaldaqstant, tiġi fdata lill-Kummissjoni skont l-Artikolu 290 TFUE.
91.
Inqis li l-Qorti Ġenerali eżaminat dan l-argument fil-punti 72 u 73 tas-sentenza appellata meta ddeċidiet li l-Kummissjoni, meta adottat l-Artikolu 8(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 u l-Artikolu 9(1) tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/201, ma qabżitx l-awtorità mogħtija mid-Direttiva 2010/40 u lanqas ma ssupplimentat jew emendat xi element essenzjali tagħha.
92.
Jirriżulta minn dak li ntqal iktar ’il fuq li t-tielet aggravju mqajjem mir-Repubblika Ċeka għandu jiġi miċħud bħala infondat.
93.
Għaldaqstant, l-appell għandu jiġi miċħud kollu kemm hu bħala infondat. Barra minn hekk, ir-Repubblika Ċeka għandha tiġi kkundannata għall-ispejjeż, hekk kif mitlub mill-Kummissjoni.
VI – Konklużjoni
94.
Fid-dawl tar-raġunamenti preċedenti, nipproponi li l-Qorti tal-Ġustizzja:
–
tiċħad l-appell u
–
tikkundanna lir-Repubblika Ċeka għall-ispejjeż.
(
1
)	Lingwa oriġinali: il-Franċiż.
(
2
)	T‑659/13 u T‑660/13, mhux ippubblikata, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”, EU:T:2015:771.
(
3
)	Regolament tal-Kummissjoni, tal-15 ta’ Mejju 2013, li jissupplimenta d-Direttiva 2010/40 (Direttiva “STI”) fir-rigward tal-forniment ta’ servizzi ta’ informazzjoni għal postijiet tal-parkeġġ sikuri u siguri għat-trakkijiet u l-vetturi kummerċjali (ĠU 2013, L 247, p. 1).
(
4
)	Regolament tal-Kummissjoni, tal-15 ta’ Mejju 2013, li jissupplimenta d-Direttiva 2010/40 fir-rigward tad-dejta u l-proċeduri għall-forniment, fejn possibbli, ta’ informazzjoni minima universali dwar it-traffiku stradali marbuta mas-sikurezza b’xejn lill-utenti (ĠU 2013, L 247, p. 6).
(
5
)	Direttiva tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-7 ta’ Lulju 2010, dwar il-qafas għall-varar ta’ Sistemi ta’ Trasport Intelliġenti fil-qasam tat-trasport bit-triq u għall-interkonnessjonijiet ma’ modi oħrajn ta’ trasport (ĠU 2010, L 207, p. 1).
(
6
)	Sentenza tat-12 ta’ Frar 2015, Il‑Parlament vs Il‑Kunsill (C‑48/14, EU:C:2015:91, punt 45 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
7
)	Espożizzjoni tal-motivi tal-Kummissjoni, tal-15 ta’ Mejju 2013, dwar ir-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 [C(2013) 2549 finali], u Espożizzjoni tal-motivi tal-Kummissjoni, tal-15 ta’ Mejju 2013, dwar ir-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013 [C(2013) 2550 finali].
(
8
)	Espożizzjoni tal-motivi tal-Kummissjoni, tal-15 ta’ Mejju 2013, dwar ir-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013 [C(2013) 2550 final, p. 3] (korsiv miżjud minni).
(
9
)	Sentenza tas-17 ta’ Marzu 2016, Il‑Parlament vs Il‑Kummissjoni (C‑286/14, EU:C:2016:183, punt 30 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
10
)	Bħala eżempju, il-Qorti tal-Ġustizzja tat interpretazzjoni bħal dik fid-dawl tal-att bażiku fis-sentenza tat-3 ta’ April 2014, Rätzke (C‑319/13, EU:C:2014:210, punti 33 u 34).
(
11
)	Ara l-punti 26 sa 29 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
(
12
)	Sentenza tat-18 ta’ Ottubru 2012, Il‑Kummissjoni vs Ir‑Repubblika Ċeka, C‑37/11, EU:C:2012:640, punti 46 sa 48.
(
13
)	Ara l-punti 26 sa 29 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
(
14
)	Ara l-punt 23 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
(
15
)	Skont ġurisprudenza stabbilita, żball ta’ liġi huwa ineffettiv meta jirrigwarda raġunijiet li l-invalidazzjoni tagħhom ma tistax twassal għall-annullament tas-sentenza appellata. Ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-24 ta’ Ottubru 2002, Aéroports de Paris vs Il‑Kummissjoni (C‑82/01 P, EU:C:2002:617, punti 41 u 67 u l-ġurisprudenza ċċitata); tat-28 ta’ Ġunju 2005, Dansk Rørindustri et vs Il‑Kummissjoni (C‑189/02 P, C‑202/02 P, C‑205/02 P sa C‑208/02 P u C‑213/02 P, EU:C:2005:408, punt 148 u l-ġurisprudenza ċċitata) kif ukoll tad-9 ta’ Lulju 2015, InnoLux vs Il‑Kummissjoni (C‑231/14 P, EU:C:2015:451, punt 83).
(
16
)	Ara, f’dan ir-rigward, is-sentenza tas-17 ta’ Marzu 2016, Il‑Parlament vs Il‑Kummissjoni (C‑286/14, EU:C:2016:183, punti 30 u 31).
(
17
)	C‑88/14, EU:C:2015:499.
(
18
)	Il-kunċett ta’ parti kkonċernata ma huwiex iddefinit fid-Direttiva 2010/40. Madankollu, il-premessa 18 issemmi b’mod partikolari, fost il-persuni kkonċernati prinċipali, il-fornituri ta’ servizzi STI, l-operaturi tat-trasport kif ukoll l-operaturi ta’ faċilitajiet.
(
19
)	Ara l-Artikolu 8(3) tar-Regolament ta’ Delega Nru 885/2013 u l-Artikolu 9(3) tar-Regolament ta’ Delega Nru 886/2013.
(
20
)	Skont l-Artikolu 5(1) tad-Direttiva 2010/40, l-Istati Membri għandhom jieħdu l-miżuri meħtieġa sabiex josservaw l-ispeċifikazzjonijiet adottati mill-Kummissjoni skont l-Artikolu 6 ta’ dik id-direttiva. Ara l-punt 76 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
(
21
)	C‑88/14, EU:C:2015:499.
(
22
)	Ara l-punt 54 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
(
23
)	Ara l-ġurisprudenza ċċitata fin-nota ta’ qiegħ il-paġna 15 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
(
24
)	Deċiżjoni Nru 768/2008/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tad-9 ta’ Lulju 2008, dwar qafas komuni għall-kummerċjalizzazzjoni ta’ prodotti u li tħassar id-Deċiżjoni 93/465/KEE (ĠU 2008, L 218, p. 82).
(
25
)	Sentenza tas-27 ta’ Ottubru 2011, L‑Awstrija vs Scheucher-Fleisch et (C‑47/10 P, EU:C:2011:698, punt 104 u l-ġurisprudenza ċċitata) kif ukoll tat-8 ta’ Marzu 2016, Il‑Greċja vs Il‑Kummissjoni (C‑431/14 P, EU:C:2016:145, punt 38 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
26
)	Ara, f’dan ir-rigward, il-punti 31 u 32 ta’ dawn il-konklużjonijiet.