61981CO0321_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 321/81,
Dino Battaglia και εκατόν δεκαεπτά άλλοι μόνιμοι και λοιποί υπάλληλοι της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις εγκαταστάσεις της Ιspra, εκπροσωπούμενοι από τον Marcel Slusny, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Franco Avena, 29, rue de la Liberation, Strassen,
προσφεύγοντες,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους Joern Pipkorn και Daniel Jacob, μέλη της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση των εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών των προσφευγόντων από το Φεβρουάριο 1981,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )
συγκείμενο από τους T . F . O' Higgins, πρόεδρο τμήματος, O . Due και K . Bahlmann, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : J . Mischo
γραμματέας : P . Heim
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Δεκεμβρίου 1981, οι προσφεύγοντες, μόνιμοι και λοιποί υπάλληλοι της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, άσκησαν προσφυγή με την οποία ζητούν την ακύρωση των εκκαθαριστικών σημειωμάτων αποδοχών τους από το Φεβρουάριο 1981 .
2 Στη συνέχεια, αποφασίστηκε να ανασταλεί η διαδικασία εν αναμονή εκδόσεως των αποφάσεων στις υποθέσεις 737/79 ( Battaglia, αποφάσεις της 15ης Δεκεμβρίου 1982 και της 15ης Ιανουαρίου 1985, Συλλογή 1982, σ . 4497, και Συλλογή 1985, σ . 71, αντίστοιχα ), 59/81 ( Επιτροπή κατά Συμβουλίου, απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 1982, Συλλογή, σ . 3329 ) και αποφάσεις στις υποθέσεις 174 έως 176, 233, 247 και 264/83 ( Ammann και άλλοι, αποφάσεις της 30ής Σεπτεμβρίου 1986, Συλλογή σσ . 2647, 2667, 2687, 2709, 2729 και 2749 ).
3 Με έγγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 23 Δεκεμβρίου 1986, η Επιτροπή βεβαίωσε ότι κατέβαλε στους προσφεύγοντες τα καθυστερούμενα ποσά που τους όφειλε δυνάμει του κανονισμού 3681/83 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1983, περί τροποποιήσεως των διορθωτικών συντελεστών που εφαρμόζονται στις αποδοχές των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που υπηρετεί στην Ιταλία ( ΕΕ L 368, σ . 1 ), ο οποίος εκδόθηκε ύστερα από την παρεμπίπτουσα απόφαση του Δικαστηρίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1982, στην προαναφερθείσα υπόθεση 737/79, Battaglia . 'Υστερα από την έκδοση της αποφάσεως του
Δικαστηρίου της 15ης Ιανουαρίου 1985, εν συνεχεία της ανωτέρω αποφάσεώς του της 15ης Δεκεμβρίου 1982, η Επιτροπή κατέβαλε στους προσφεύγοντες και τους τόκους υπερημερίας με επιτόκιο 6%, επί των καθυστερούμενων ποσών που είχε καταβάλει σε εκτέλεση του εν λόγω κανονισμού .
4 Τα αξιούμενα αναδρομικώς επιπλέον ποσά των αποδοχών τους καταβλήθηκαν στους προσφεύγοντες κατ' εφαρμογή του κανονισμού 3139/82 του Συμβουλίου, της 22ας Νοεμβρίου 1982, "περί τροποποιήσεως των πινάκων βασικών αποδοχών που καθορίστηκαν με τους κανονισμούς ( ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ ) αριθ . 371/82 και ( ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ ) αριθ . 372/82, και για την προσαρμογή, από την 1η Απριλίου 1980, των συντελεστών αναπροσαρμογής που εφαρμόζονται επί των αποδοχών και των συντάξεων που χορηγούνται σε διάφορες χώρες τοποθετήσεως" ( ΕΕ L 331, σ . 1 ), που εκδόθηκε κατόπιν της ανωτέρω αποφάσεως του Δικαστηρίου της 6ης Οκτωβρίου 1982 στην προαναφερθείσα υπόθεση 59/81 . Η Επιτροπή δεν ικανοποίησε το αίτημα των προσφευγόντων, όσον αφορά τους τόκους υπερημερίας επί των επιπλέον ποσών των αποδοχών τους που εκκαθαρίστηκαν σε εκτέλεση του προαναφερθέντος κανονισμού 3139/82 . Η Επιτροπή διευκρινίζει συναφώς ότι ένα ταυτόσημο αίτημα αποτέλεσε αντικείμενο των αποφάσεων του Δικαστηρίου της 30ής Σεπτεμβρίου 1986 στις προαναφερθείσες αποφάσεις 174-176, 233, 247 και 264/83 σύμφωνα με τις οποίες δεν υφίστατο λόγος καταβολής τόκων υπερημερίας . Η Επιτροπή θεώρησε ότι, ενόψει των μέτρων αυτών, η προσφυγή κατέστη άνευ αντικειμένου και ζήτησε από το Δικαστήριο να καταργήσει τη δίκη, κατ' εφαρμογή του άρθρου 69, παράγραφος 5, του κανονισμού διαδικασίας .
5 Ως προς τα δικαστικά έξοδα, η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η άσκηση της υπό κρίση προσφυγής οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στη στάση που τήρησε η ίδια στην προαναφερθείσα υπόθεση 737/79 στην οποία είχε προβάλει ένσταση απαράδεκτου . Παρατηρεί, πάντως, ότι δεν έγινε δεκτό το αίτημα των προσφευγόντων για καταβολή τόκων υπερημερίας επί των καθυστερούμενων ποσών που τους καταβλήθηκαν ύστερα από την
έκδοση του κανονισμού 3192/82 . Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή θεωρεί ότι φαίνεται δίκαιο να φέρει, εκτός από τα δικά της έξοδα και τα δύο τρίτα των εξόδων των προσφευγόντων, τα δε υπόλοιπα να φέρουν οι ίδιοι οι προσφεύγοντες .
6 Με έγγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Φεβρουαρίου 1987, ο πληρεξούσιος δικηγόρος των προσφευγόντων γνωστοποίησε στο Δικαστήριο ότι αδυνατούσε να παραιτηθεί από την προσφυγή, επειδή η εντολή που του έδωσαν οι πελάτες του δεν περιελάμβανε και τη δυνατότητα παραιτήσεως . Επαφέθηκε στην κρίση του Δικαστηρίου να αποφανθεί επί της προτάσεως για την κατάργηση της δίκης .
7 Ως προς τα δικαστικά έξοδα, ο πληρεξούσιος των προσφευγόντων τονίζει ότι το αίτημα που αφορά τους τόκους συνιστά καταρχήν παρεπόμενο αίτημα, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση . Το Δικαστήριο καταδικάζει τα όργανα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, όταν ο υπάλληλος νικήσει . Επιπλέον, η προσφυγή σχετικά με την καταβολή των τόκων ασκήθηκε το 1981, ενώ οι αποφάσεις του Δικαστηρίου στις προαναφερθείσες υποθέσεις 174-176, 233, 247 και 264/83 που αφορούν αυτό το σημείο εκδόθηκαν μόλις στις 30 Σεπτεμβρίου 1986 .
8 Πρέπει να παρατηρηθεί ότι οι προσφεύγοντες δεν αμφισβήτησαν το περιεχόμενο των ληφθέντων από την Επιτροπή έναντι αυτών μέτρων, όπως εκτίθενται με το προαναφερθέν έγγραφο της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 1986 . Οι προσφεύγοντες δεν αμφισβήτησαν περαιτέρω το γεγονός ότι, ενόψει αυτών των μέτρων, η προσφυγή κατέστη άνευ αντικειμένου . Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η προσφυγή κατέστη άνευ αντικειμένου και ότι η δίκη πρέπει να καταργηθεί .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 5, του κανονισμού διαδικασίας, αν η εκδίκαση της υποθέσεως δεν καταλήξει στην έκδοση αποφάσεως, το Δικαστήριο κανονίζει τα έξοδα κατά την κρίση του . Επ' αυτού, πρέπει να υπομνηστεί ότι η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η παρούσα προσφυγή οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στη στάση που τήρησε η ίδια στην προαναφερθείσα υπόθεση 737/79 . Επιπλέον, όπως προκύπτει από τα ληφθέντα έναντι των προσφευγόντων μέτρα της Επιτροπής, η τελευταία αναγνώρισε το βάσιμο των κατ' ουσία ισχυρισμών των προσφευγόντων . Επομένως, η Επιτροπή πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν κατ' ανάγκη οι προσφεύγοντες .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )
διατάσσει :
1 ) Καταργεί τη δίκη .
2 ) Καταδικάζει την καθής στα δικαστικά έξοδα .
Λουξεμβούργο, 10 Ιουνίου 1987 .