62024CJ0211
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα)
της 4ης Σεπτεμβρίου 2025 (
*1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα – Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 – Άρθρο 8, παράγραφος 3 – Σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο καθιστά δυνατή την πολλαπλή συναρμολόγηση ή σύνδεση προϊόντων δυνάμενων να υποκατασταθούν αμοιβαίως σε ένα σύστημα δομοστοιχείων – Έκταση της προστασίας που παρέχει ένα τέτοιο σχέδιο ή υπόδειγμα – Άρθρο 10 – Έννοια του “ενημερωμένου χρήστη” – Άρθρο 89, παράγραφος 1 – Κυρώσεις σε περίπτωση αγωγής περί παραποίησης/απομίμησης – Ειδικοί λόγοι για τους οποίους το εθνικό δικαστήριο δύναται να μην εκδώσει τις διατάξεις που προβλέπει το άρθρο 89, παράγραφος 1 – Παραποίηση/απομίμηση στοιχείων ενός παιχνιδιού κατασκευών, ο αριθμός των οποίων είναι μικρός σε σχέση με το σύνολο των συστατικών του παιχνιδιού»
Στην υπόθεση C‑211/24,
με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο περιφέρειας Βουδαπέστης, Ουγγαρία) με απόφαση της 5ης Μαρτίου 2024, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Μαρτίου 2024, στο πλαίσιο της δίκης
LEGO A/S
κατά
Pozitív Energiaforrás Kft.,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
συγκείμενο από τους Κ. Λυκούργο, πρόεδρο τμήματος, S. Rodin, N. Piçarra, O. Spineanu-Matei (εισηγήτρια) και N. Fenger, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: M. Szpunar
γραμματέας: A. Calot Escobar
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
–
η LEGO A/S, εκπροσωπούμενη από τους Á. György, P. Lukácsi, K. Szamosi, ügyvédek, V. von Bomhard και L. von Gerlach, Rechtsanwälte,
–
η Pozitív Energiaforrás Kft., εκπροσωπούμενη από τον A. Lendvai, ügyvéd,
–
η Ουγγρική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον M. Z. Fehér και τη R. Kissné Berta,
–
η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την P. Němečková και τον A. Tokár,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Μαρτίου 2025,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
H αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 3, του άρθρου 10 και του άρθρου 89, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ 2002, L 3, σ. 1).
2
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της LEGO A/S (στο εξής: Lego) και της Pozitív Energiaforrás Kft. σχετικά με προβαλλόμενη προσβολή, εκ μέρους της δεύτερης, δύο κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων των οποίων δικαιούχος είναι η Lego.
Το νομικό πλαίσιο
3
Ο κανονισμός 6/2002 τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2024/2822 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2024 (ΕΕ 2024, L 2822, σ. 1). Εντούτοις, λαμβανομένου υπόψη του χρόνου κατά τον οποίο έλαβαν χώρα τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης, η υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα του κανονισμού 6/2002 ως είχε αρχικώς.
4
Οι αιτιολογικές σκέψεις 7, 10, 11 και 14 του κανονισμού 6/2002 έχουν ως εξής:
«(7)
Η ενισχυμένη προστασία της βιομηχανικής αισθητικής έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο να προάγει τη συμβολή μεμονωμένων δημιουργών ώστε να καθιερωθεί η υπεροχή της Κοινότητας στον τομέα αυτό, αλλά επίσης ενθαρρύνει την καινοτομία και την ανάπτυξη νέων προϊόντων και τις επενδύσεις στην παραγωγή τους.
[…]
(10)
Η τεχνολογική καινοτομία δεν θα πρέπει να παρακωλύεται από τη χορήγηση προστασίας σε χαρακτηριστικά του σχεδίου ή υποδείγματος που υπαγορεύονται αποκλειστικά από μια τεχνική λειτουργία, εξυπακουουμένου ότι αυτό δεν συνεπάγεται ότι ένα σχέδιο ή υπόδειγμα πρέπει να έχει αισθητική αξία. Επιπλέον, η διαλειτουργικότητα των προϊόντων διαφόρων κατασκευαστών δεν θα πρέπει να εμποδίζεται από την επέκταση της προστασίας στα σχέδια και υποδείγματα μηχανικών εξαρτημάτων. Συνεπώς, τα χαρακτηριστικά ενός σχεδίου ή υποδείγματος τα οποία αποκλείονται της προστασίας για τους λόγους αυτούς, δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν σταθμίζεται κατά πόσον άλλα χαρακτηριστικά του εν λόγω σχεδίου ή υποδείγματος πληρούν τους όρους προστασίας.
(11)
Τα μηχανικά εξαρτήματα των αρθρωμένων προϊόντων είναι, εν τούτοις, δυνατόν να αποτελούν σημαντικό στοιχείο των καινοτόμων χαρακτηριστικών των αρθρωμένων προϊόντων και να παρουσιάζουν σημαντικό εμπορικό ενδιαφέρον και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να είναι επιλέξιμα για προστασία.
[…]
(14)
Η εκτίμηση του κατά πόσον ένα σχέδιο ή υπόδειγμα έχει ατομικό χαρακτήρα θα πρέπει να βασίζεται στο κατά πόσο η συνολική εντύπωση που προκαλεί στον ενημερωμένο χρήστη διαφέρει από αυτήν που του προκαλεί οποιοδήποτε άλλο από το σύνολο των υπαρχόντων σχεδίων ή υποδειγμάτων, λαμβανομένης υπόψη της φύσης του προϊόντος στο οποίο έχει εφαρμοσθεί ή ενσωματωθεί το σχέδιο ή το υπόδειγμα, και, ιδίως, του βιομηχανικού κλάδου στον οποίο εντάσσεται και του βαθμού της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος.»
5
Το άρθρο 3 του κανονισμού επιγράφεται «Ορισμοί» και προβλέπει τα εξής:
«Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:
α)
“σχέδιο ή υπόδειγμα”: η εικόνα την οποία παρουσιάζει το σύνολο ή μέρος ενός προϊόντος η οποία προκύπτει από τα χαρακτηριστικά του, και ιδίως από τη γραμμή, το περίγραμμα, το χρώμα, το σχήμα, την υφή ή/και τα υλικά του ίδιου του προϊόντος ή/και της διακόσμησης που φέρει,
β)
“προϊόν”: κάθε βιομηχανικό αντικείμενο ή χειροτέχνημα, περιλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των εξαρτημάτων που προορίζονται για συναρμολόγηση σε ένα σύνθετο προϊόν, της συσκευασίας και της παρουσίασης, των γραφικών συμβόλων και των τυπογραφικών στοιχείων, αποκλειομένων όμως των προγραμμάτων ηλεκτρονικού υπολογιστή,
γ)
“σύνθετο προϊόν”: το προϊόν που αποτελείται από πολλά συστατικά δυνάμενα να αντικατασταθούν επιτρέποντας την αποσυναρμολόγηση και επανασυναρμολόγηση του προϊόντος.»
6
Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού:
«Το σχέδιο ή υπόδειγμα προστατεύεται ως κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα εφόσον είναι νέο και έχει ατομικό χαρακτήρα.»
7
Το άρθρο 5 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Νεωτερισμός», ορίζει τα εξής:
«1.   Ένα σχέδιο ή υπόδειγμα θεωρείται νέο εάν δεν έχει [γνωστοποιηθεί] στο κοινό ταυτόσημο σχέδιο ή υπόδειγμα:
α)
στην περίπτωση μη καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος, πριν από την ημερομηνία κατά την οποία το σχέδιο ή το υπόδειγμα για το οποίο διεκδικείται προστασία [γνωστοποιήθηκε] για πρώτη φορά στο κοινό·
β)
στην περίπτωση καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος, πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης για την καταχώριση ή, αν διεκδικείται προτεραιότητα, πριν από την ημερομηνία προτεραιότητας.
2.   Τα σχέδια ή υποδείγματα λογίζονται ως ταυτόσημα αν τα χαρακτηριστικά τους διαφέρουν μόνο σε επουσιώδεις λεπτομέρειες.»
8
Κατά το άρθρο 6 του κανονισμού 6/2002, το οποίο επιγράφεται «Ατομικός χαρακτήρας»:
«1.   Ένα σχέδιο ή υπόδειγμα θεωρείται ότι παρουσιάζει ατομικό χαρακτήρα εάν η συνολική εντύπωση που προκαλεί στον ενημερωμένο καταναλωτή διαφέρει από τη συνολική εντύπωση που προκαλεί στον εν λόγω καταναλωτή κάθε σχέδιο ή υπόδειγμα που έχει [γνωστοποιηθεί] στο κοινό:
α)
στην περίπτωση μη καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος, πριν από την ημερομηνία κατά την οποία το σχέδιο ή το υπόδειγμα για το οποίο διεκδικείται προστασία [γνωστοποιήθηκε] για πρώτη φορά στο κοινό·
β)
στην περίπτωση καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος, πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης για την καταχώριση ή, εάν διεκδικείται προτεραιότητα, πριν από την ημερομηνία προτεραιότητας.
2.   Προκειμένου να εκτιμηθεί ο ατομικός χαρακτήρας, λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος.»
9
Το άρθρο 8 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Σχέδια και υποδείγματα υπαγορευόμενα από την τεχνική λειτουργία τους και σχέδια ή υποδείγματα διασυνδέσεων», έχει ως εξής:
«1.   Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δεν παρέχει δικαιώματα επί των χαρακτηριστικών της εμφάνισης ενός προϊόντος, τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του.
2.   Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δεν παρέχει δικαιώματα επί των χαρακτηριστικών της εμφάνισης ενός προϊόντος, τα οποία πρέπει υποχρεωτικώς να αναπαράγονται με την ακριβή μορφή και τις διαστάσεις τους ώστε το προϊόν στο οποίο ενσωματώνεται ή εφαρμόζεται το σχέδιο ή υπόδειγμα να μπορεί να συνδέεται μηχανικά με άλλο προϊόν ή να τοποθετείται εντός, γύρω ή επάνω σε άλλο προϊόν ώστε κάθε ένα από αυτά να μπορεί να επιτελεί τη λειτουργία του.
3.   Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα παρέχει δικαιώματα επί σχεδίου ή υποδείγματος το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις των άρθρων 5 και 6, το οποίο καθιστά δυνατή την πολλαπλή συναρμολόγηση ή σύνδεση αμοιβαίως υποκαταστάσιμων προϊόντων σε ένα σύστημα δομοστοιχείων.»
10
Το άρθρο 10 του εν λόγω κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Έκταση της προστασίας», προβλέπει τα εξής:
«1.   Η προστασία που παρέχει το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα εκτείνεται σε οποιοδήποτε σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο δεν προκαλεί στον ενημερωμένο χρήστη διαφορετική συνολική εντύπωση.
2.   Προκειμένου να εκτιμάται η έκταση της προστασίας, λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος.»
11
Το άρθρο 19, παράγραφος 1, του κανονισμού, το οποίο τιτλοφορείται «Δικαιώματα που παρέχει το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα», ορίζει τα εξής:
«Το καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα παρέχει στο δικαιούχο του δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως και δικαίωμα να απαγορεύει σε οιονδήποτε τρίτο τη χρήση χωρίς τη συγκατάθεσή του. Κατά την έννοια της παρούσας διάταξης, ως χρήση νοείται ιδίως η κατασκευή, προσφορά, η διάθεση στην αγορά, η εισαγωγή, η εξαγωγή ή η χρήση προϊόντος στο οποίο είναι ενσωματωμένο ή εφαρμόζεται το σχέδιο ή υπόδειγμα, καθώς και αποθεματοποίηση του προϊόντος για τους σκοπούς αυτούς.»
12
Το άρθρο 89 του κανονισμού 6/2002, το οποίο επιγράφεται «Κυρώσεις σε περίπτωση αγωγής περί παραποίησης/απομίμησης», έχει ως εξής:
«1.   Όταν, σε περίπτωση αγωγής περί παραποίησης/απομίμησης ή επαπειλούμενης παραποίησης/απομίμησης, το δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων διαπιστώσει ότι ο εναγόμενος παραποίησε/απομιμήθηκε ή επαπειλεί να παραποιήσει/απομιμηθεί κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα, αν δεν υπάρχουν ειδικοί λόγοι συνηγορούντες υπέρ του αντιθέτου, εκδίδει τις ακόλουθες διατάξεις:
α)
διάταξη που απαγορεύει στον εναγόμενο να συνεχίσει τις ενέργειες που παραποιούν/απομιμούνται ή επαπειλούν να παραποιήσουν/απομιμηθούν,
β)
διάταξη περί κατασχέσεως των προϊόντων παραποίησης/απομίμησης,
γ)
διάταξη περί κατασχέσεως υλικών και εφαρμογών που χρησιμοποιούνται πρωτίστως για την κατασκευή των αγαθών παραποίησης/απομίμησης, αν ο κάτοχός τους γνώριζε τον σκοπό της χρησιμοποίησης αυτών των υλικών και εφαρμογών ή αν αυτός ο σκοπός είναι προφανής από τις περιστάσεις,
δ)
οποιαδήποτε διάταξη επιβάλλει άλλες κυρώσεις που κρίνονται σκόπιμες εν προκειμένω και προβλέπονται από το δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, του κράτους μέλους στο οποίο διαπράχθηκαν ή επαπειλούνται να διαπραχθούν οι πράξεις παραποίησης/απομίμησης.
2.   Το δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων λαμβάνει, σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, μέτρα με τα οποία εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τις διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
13
Η Lego είναι δικαιούχος του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος υπ’ αριθ. 001950981-0001, το οποίο έχει καταχωριστεί με ημερομηνία προτεραιότητας την 22α Νοεμβρίου 2011 και αφορά ένα στοιχείο σύνδεσης για παιχνίδι κατασκευών. Το εν λόγω στοιχείο σύνδεσης αποτελείται από έναν κύλινδρο με γλυφές και δύο σταυροειδείς άξονες κάθετους μεταξύ τους και ως προς τον κύλινδρο, που συνδέονται με τον κύλινδρο μέσω κυλινδρικής βάσης. Η αναπαράσταση αυτού του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος είναι η ακόλουθη:
14
Η Lego είναι επίσης δικαιούχος του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος υπ’ αριθ. 002137190-0002, το οποίο έχει καταχωριστεί με ημερομηνία προτεραιότητας την 16η Νοεμβρίου 2012 (στο εξής, από κοινού με το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που μνημονεύεται στην προηγούμενη σκέψη: σχέδια ή υποδείγματα Lego). Αυτό έχει ως αντικείμενο ένα συναρμολογούμενο στοιχείο παιχνιδιού κατασκευών, το οποίο έχει το σχήμα τουβλακίου με δύο προεξοχές στην επάνω πλευρά, δύο σωλήνες κάτω από την κάτω πλευρά και δύο κοίλες εσοχές στη μία πλάγια πλευρά. Η αναπαράσταση αυτού του κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος είναι η ακόλουθη:
15
Τα παιχνίδια κατασκευών στα οποία ανήκουν τα δύο αυτά στοιχεία είναι συστήματα δομοστοιχείων στα οποία τα διάφορα κατασκευαστικά στοιχεία από πλαστική ύλη μπορούν εύκολα να συναρμολογηθούν και να αποσυναρμολογηθούν, γεγονός που καθιστά δυνατή την κατά βούληση δημιουργία και αποσυναρμολόγηση κατασκευαστικών δομών των οποίων το σχήμα μπορεί να ποικίλλει.
16
Η Pozitív Energiaforrás επιχείρησε να εισαγάγει στην Ουγγαρία, υπό το σήμα Qman, παιχνίδια κατασκευών αποτελούμενα επίσης από πλαστικά συναρμολογούμενα στοιχεία (στο εξής: επίδικα παιχνίδια), τα οποία περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, ένα ή περισσότερα κατασκευαστικά στοιχεία των οποίων η εικόνα παρατίθεται κατωτέρω (στο εξής: επίμαχα στοιχεία):
17
Κατόπιν καταγγελίας της Lego, η Nemzeti Adó- és Vámhivatal Veszprém Megyei Adó- és Vámigazgatósága (φορολογική και τελωνειακή διεύθυνση του Veszprém, υπαγόμενη στην εθνική φορολογική και τελωνειακή αρχή, Ουγγαρία) διέταξε την κατάσχεση των επίδικων παιχνιδιών και στη συνέχεια κίνησε κατά του διαχειριστή της Pozitív Energiaforrás διαδικασία επί παραβάσει λόγω υπονοιών προσβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας της Lego.
18
Στις 22 Ιουνίου 2022 η Lego υπέβαλε, κατ’ εφαρμογήν των άρθρων 10 και 89 του κανονισμού 6/2002, ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (δικαστηρίου περιφέρειας Βουδαπέστης, Ουγγαρία), αίτηση για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων με σκοπό τη διατήρηση της κατάσχεσης.
19
Το δικαστήριο αυτό, με διάταξη, απέρριψε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. Έκρινε ότι τα σχέδια ή υποδείγματα Lego εμπίπτουν στην προστασία του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002 και ότι, δεδομένου ότι το σχήμα των στοιχείων σύνδεσης που προστατεύονται από τα εν λόγω σχέδια ή υποδείγματα υπαγορεύεται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία τους, τα στοιχεία αυτά πρέπει κατ’ ανάγκην να αναπαράγονται με την ακριβή μορφή και τις διαστάσεις τους προκειμένου να επιτελέσουν τη λειτουργία τους ως συνδέσμων στο παιχνίδι κατασκευών στο οποίο ανήκουν, με αποτέλεσμα ο βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση ενός τέτοιου σχήματος να είναι πολύ περιορισμένος. Εκτιμώντας ότι ο «ενημερωμένος χρήστης» που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί η έκταση της προστασίας είναι εκείνος που εξετάζει τέτοια σχέδια ή υποδείγματα αποδίδοντας ιδιαίτερη προσοχή στην παραμικρή λεπτομέρεια, το εν λόγω δικαστήριο, βάσει συγκρίσεως μεταξύ των καταχωρισμένων απεικονίσεων των σχεδίων ή υποδειγμάτων Lego και των φωτογραφικών αναπαραγωγών των επίμαχων στοιχείων, έκρινε ότι τα στοιχεία αυτά προκαλούν στον ενημερωμένο χρήστη διαφορετική συνολική εντύπωση από εκείνη που προκαλούν τα σχέδια ή υποδείγματα Lego.
20
Όσον αφορά το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα υπ’ αριθ. 001950981-0001, για το οποίο γίνεται λόγος στη σκέψη 13 της παρούσας απόφασης, κρίθηκε, με τη διάταξη αυτήν, ότι οι διαφορές στο επίπεδο των κυλινδρικών βάσεων, των επιφανειών συνδέσεως, του σχήματος των σταυρών και ορισμένων γραμμών προκαλούν διαφορές στη συνολική εντύπωση που προκαλείται στον ενημερωμένο χρήστη. Όσον αφορά το κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα υπ’ αριθ. 002137190-0002, για το οποίο γίνεται λόγος στη σκέψη 14 της παρούσας απόφασης, κρίθηκε ότι τα τουβλάκια που εισήγαγε η Pozitív Energiaforrás, με το κυρτό οπίσθιο τοίχωμά τους και τα στρογγυλεμένα σχήματα τους αντί για τις ευθείες γωνίες που έχουν τα τουβλάκια Lego, προκαλούν επίσης διαφορετική συνολική εντύπωση στον ενημερωμένο χρήστη.
21
Το Fővárosi Ítélőtábla (περιφερειακό εφετείο Βουδαπέστης, Ουγγαρία), επιληφθέν εφέσεως που άσκησε η Lego, μεταρρύθμισε την εν λόγω διάταξη και διέταξε την κατάσχεση των επίδικων παιχνιδιών με την αιτιολογία ότι τα σχέδια ή υποδείγματα Lego δεν προκαλούν στον ενημερωμένο χρήστη διαφορετική συνολική εντύπωση από εκείνη που προκαλούν τα επίμαχα στοιχεία.
22
Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο, Ουγγαρία), ενώπιον του οποίου η Pozitív Energiaforrás άσκησε αναίρεση. Υπό το πρίσμα ιδίως της νομολογίας του Δικαστηρίου, το εν λόγω δικαστήριο έκρινε ότι, αντιθέτως προς ό,τι είχε κρίνει το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, δεν μπορεί να αναμένεται από τον ενημερωμένο χρήστη ο οποίος πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί η έκταση της προστασίας που παρέχουν τα σχέδια ή υποδείγματα Lego να επιδεικνύει επίπεδο συγκέντρωσης όπως αυτό που απαιτείται για την ενδελεχή και προσεκτική παρατήρηση των αντιπαρατιθέμενων προϊόντων στην παραμικρή τους λεπτομέρεια. Κατά συνέπεια, το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο) έκρινε ότι τα επίμαχα στοιχεία δεν προκαλούν στον ενημερωμένο χρήστη διαφορετική συνολική εντύπωση από εκείνη που προκαλούν τα σχέδια ή υποδείγματα Lego, καθόσον δεν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές λόγω του μεγέθους ή του σχεδιασμού τους.
23
Εν συνεχεία, η Lego άσκησε ενώπιον του Fővárosi Törvényszék (δικαστηρίου περιφέρειας Βουδαπέστης), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου, αγωγή λόγω προσβολής δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας κατά της Pozitív Energiaforrás.
24
Κατά το αιτούν δικαστήριο, τα σχέδια ή υποδείγματα Lego εμπίπτουν στην παρέκκλιση που προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002, διότι αποσκοπούν να καταστήσουν δυνατή την πολλαπλή συναρμολόγηση ή σύνδεση προϊόντων δυνάμενων να υποκατασταθούν αμοιβαίως σε ένα σύστημα δομοστοιχείων.
25
Κατά το δικαστήριο αυτό, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002 δύνανται, πράγματι, να προστατευθούν, ως κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα, τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης ενός προϊόντος, τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του, και να διασφαλιστούν για τον δικαιούχο του εν λόγω σχεδίου ή υποδείγματος δικαιώματα ισοδύναμα με εκείνα που συνήθως παρέχει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Εντούτοις, μια τέτοια κατάσταση θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα ο εν λόγω δικαιούχος, στηριζόμενος σε διαδοχικά κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα, αποκτηθέντα μετά τη λήξη του διπλώματος ευρεσιτεχνίας που προστατεύει το προϊόν του, να επιτύχει να εμποδίσει τους ανταγωνιστές να προτείνουν στην αγορά ένα προϊόν το οποίο ενσωματώνει ορισμένα από τα λειτουργικά χαρακτηριστικά του προϊόντος του ή να περιορίσει τις πιθανές τεχνικές λύσεις. Τούτο ισχύει, εξάλλου, στην περίπτωση της Lego, η οποία, στην υπόθεση της κύριας δίκης, επικαλείται την κατά παρέκκλιση παρεχόμενη προστασία για σχέδια ή υποδείγματα τα οποία καλύπτονται από ληγμένα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και εκπονήθηκαν κατόπιν συνήθους εργασίας τεχνικού σχεδιασμού, προκειμένου να αποκλείσει την εισαγωγή των επίδικων παιχνιδιών λόγω της παρουσίας, σε αυτά, στοιχείων τα οποία το Fővárosi Ítélőtábla (περιφερειακό εφετείο Βουδαπέστης) και το Kúria (Ανώτατο Δικαστήριο) έκριναν ότι δεν προκαλούν στον ενημερωμένο χρήστη διαφορετική συνολική εντύπωση από εκείνη που προκαλούν τα σχέδια ή υποδείγματα Lego.
26
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ποιες είναι οι ικανότητες που θεωρείται ότι διαθέτει ο «ενημερωμένος χρήστης», κατά την έννοια του άρθρου 10 του κανονισμού 6/2002, όταν πρόκειται να εκτιμηθεί η συνολική εντύπωση που του προκαλούν τέτοια σχέδια ή υποδείγματα. Ειδικότερα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν το περιεχόμενο της έννοιας αυτής, όπως προκύπτει ιδίως από την απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 2011, PepsiCo κατά Grupo Promer Mon Graphic (C‑281/10 P, EU:C:2011:679), ήτοι της έννοιας του χρήστη που δεν είναι εμπειρογνώμων ή ειδικός του κλάδου ικανός να παρατηρήσει λεπτομερώς τις ελάσσονος σημασίας ενδεχόμενες διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων, μπορεί να εφαρμοστεί στο πλαίσιο του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002. Κατά το αιτούν δικαστήριο, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο, λαμβανομένου υπόψη του χαρακτήρα παρεκκλίσεως τον οποίον ενέχει η προστασία που παρέχει το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002, ο εν λόγω χρήστης να πρέπει να θεωρηθεί ως αυτός που διαθέτει τεχνικές γνώσεις καθώς και ικανότητες παρατήρησης και ανάλυσης παρόμοιες με εκείνες που ισχύουν, στο δίκαιο των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, όταν πρόκειται να εκτιμηθεί κατά πόσον μια δραστηριότητα έχει τον χαρακτήρα εφευρέσεως.
27
Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο είναι της γνώμης ότι, αν τυχόν η έννοια του «ενημερωμένου χρήστη», για τους σκοπούς του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002, δεν οριστεί, μεταξύ άλλων, με αναφορά στην ικανότητα ενός τέτοιου χρήστη, λαμβανομένης υπόψη της τεχνικής του εμπειρογνωμοσύνης, να παρατηρεί λεπτομερώς τα αντιπαρατιθέμενα σχέδια ή υποδείγματα και να εντοπίζει τις ελάσσονος σημασίας ενδεχόμενες διαφορές μεταξύ τους, τούτο θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα οι εν λόγω διαφορές να θεωρούνται μη δυνάμενες να εντοπιστούν στο πλαίσιο της συνολικής αντίληψης των ως άνω σχεδίων ή υποδειγμάτων, οπότε τα κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα που τα προστατεύουν θα καθίσταντο, de facto, ανυπέρβλητα εμπόδια για τους ανταγωνιστές.
28
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται επίσης ως προς το περιεχόμενο της έννοιας της «συνολικής εντύπωσης» που προκαλεί στον ενημερωμένο χρήστη το σχέδιο ή υπόδειγμα του οποίου τα χαρακτηριστικά υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του και δεν παρουσιάζουν κανένα στοιχείο αμιγώς αισθητικού χαρακτήρα. Συναφώς, είναι της γνώμης ότι το οπτικό αποτέλεσμα ενός τέτοιου σχεδίου ή υποδείγματος είναι δευτερεύουσας σημασίας σε σχέση με τα λειτουργικά χαρακτηριστικά του. Συγκεκριμένα, οι ομοιότητες και οι διαφορές μεταξύ τέτοιων σχεδίων ή υποδειγμάτων μπορούν να εντοπιστούν όχι με την παρατήρηση και τη χρήση εννοιών που άπτονται της οπτικής εντύπωσης, αλλά με την ανάλυση που πραγματοποιείται και τη συλλογιστική που ακολουθείται από τεχνικής σκοπιάς. Θα μπορούσε, επομένως, να εξεταστεί το ενδεχόμενο διευρύνσεως της έννοιας της «συνολικής εντυπώσεως» ώστε να περιλαμβάνει όχι μόνον την οπτική αντίληψη της εμφανίσεως του σχεδίου ή υποδείγματος, αλλά και την τεχνική άποψη του ειδικού του κλάδου.
29
Εξάλλου, η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 89, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 και, ειδικότερα, το περιεχόμενο της έννοιας των «ειδικών λόγων» για τους οποίους το δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων μπορεί, ενδεχομένως, να αρνηθεί να εκδώσει κάποια από τις διατάξεις στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 89, παράγραφος 1.
30
Επομένως, στο πλαίσιο της υποθέσεως της οποίας έχει επιληφθεί, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν, σε περίπτωση που διαπιστώσει ότι η Pozitív Energiaforrás προσέβαλε τα σχέδια ή υποδείγματα Lego, θα μπορούσε, λαμβανομένων υπόψη, αφενός, μεταξύ άλλων, του μερικού χαρακτήρα της προσβολής, δεδομένου ότι αυτή δεν αφορά το σύνολο των επίδικων παιχνιδιών, αλλά αποκλειστικώς τα επίμαχα στοιχεία που απαντούν στα παιχνίδια σε ελάχιστες ποσότητες, και, αφετέρου, του σκοπού που συνίσταται στην αποφυγή της δημιουργίας περιττών εμποδίων στο νόμιμο εμπόριο, να αποφασίσει να κάνει μόνον εν μέρει δεκτή ή ακόμη και να απορρίψει την αγωγή του δικαιούχου του σχεδίου ή υποδείγματος.
31
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Fővárosi Törvényszék (δικαστήριο περιφέρειας Βουδαπέστης) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Σε υπόθεση όπως αυτή της κύριας δίκης, στην οποία ο δικαιούχος (η ενάγουσα) επικαλείται σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο προστατεύεται δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 3, του [κανονισμού 6/2002], όσον αφορά ένα ή περισσότερα τουβλάκια κατασκευής παιχνιδιού κατασκευών της εναγομένης, τα οποία επιτελούν την ίδια λειτουργία συναρμολόγησης με τα τουβλάκια του σχεδίου ή υποδείγματος της ενάγουσας, συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης δικαστική πρακτική βάσει της οποίας τα δικαιοδοτικά όργανα, προκειμένου να εκτιμήσουν, κατά την έννοια του άρθρου 10 του κανονισμού, την έκταση της προστασίας του σχεδίου ή υποδείγματος της ενάγουσας:
–
στηρίζονται σε ενημερωμένο χρήστη ο οποίος, όσον αφορά τη λειτουργία του σχεδίου ή υποδείγματος και τη λειτουργία του προϊόντος, διαθέτει τις τεχνικές γνώσεις που μπορεί να αναμένονται από έναν ειδικό του κλάδου·
–
θεωρούν ως ενημερωμένο χρήστη τον χρήστη ο οποίος συγκρίνει το σχέδιο ή υπόδειγμα της ενάγουσας και το προϊόν της εναγομένης μέσω ενδελεχούς, τεχνικής και μεθοδικής εξέτασης, και
–
θεωρούν ότι ο εν λόγω ενημερωμένος χρήστης διαμορφώνει τη συνολική εντύπωσή του για το σχέδιο ή υπόδειγμα και για το προϊόν πρωτίστως ως τεχνική γνώμη;
2)
Σε περίπτωση κατά την οποία συναχθεί το συμπέρασμα, σε μια υπόθεση με τα προεκτεθέντα χαρακτηριστικά, ότι η προστασία που παρέχει το σχέδιο ή υπόδειγμα της ενάγουσας εκτείνεται σε ένα ή μερικά εξαρτήματα των παιχνιδιών κατασκευών της εναγομένης, τα οποία, εντούτοις, συνιστούν περιορισμένο αριθμό τούβλων κατασκευής σε σχέση με το σύνολο [του παιχνιδιού], συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης η αναγνώριση στο δικαιοδοτικό όργανο εξουσίας εκτίμησης δυνάμει της οποίας –λαμβανομένων υπόψη του μερικού χαρακτήρα της προσβολής, της περιορισμένης έκτασης και σοβαρότητας της εν λόγω προσβολής σε σχέση με το προϊόν στο σύνολό του και των συμφερόντων που συνδέονται με το εμπόριο χωρίς περιορισμούς αναφορικά με παιχνίδι κατασκευής το οποίο, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, δεν αποτελεί αντικείμενο αμφισβήτησης– μπορεί να κρίνει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 89, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, ότι συντρέχουν “[ειδικοί] λόγοι” για να απορρίψει το αίτημα περί απαγόρευσης περαιτέρω εισαγωγής του παιχνιδιού κατασκευών στη χώρα;»
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Επί του παραδεκτού
32
Η Lego υποστηρίζει ότι τα δύο προδικαστικά ερωτήματα μπορούν να κριθούν απαράδεκτα, δεδομένου ότι η προτεινόμενη με την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως ερμηνεία του κανονισμού 6/2002 στηρίζεται όχι μόνο σε παράβαση των σχετικών διατάξεων του κανονισμού αυτού και των αρχών που τον διέπουν, αλλά και σε παράβαση της πάγιας νομολογίας του Δικαστηρίου.
33
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, ο εθνικός δικαστής, ο οποίος έχει επιληφθεί της διαφοράς της κύριας δίκης και φέρει την ευθύνη της δικαστικής απόφασης που πρόκειται να εκδοθεί, είναι αποκλειστικώς αρμόδιος να εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες κάθε υπόθεσης, τόσο αν η προδικαστική απόφαση είναι αναγκαία για την έκδοση της δικής του απόφασης όσο και αν τα ερωτήματα τα οποία υποβάλλει στο Δικαστήριο είναι λυσιτελή. Κατά συνέπεια, εφόσον τα υποβληθέντα ερωτήματα άπτονται της ερμηνείας του δικαίου της Ένωσης, το Δικαστήριο υποχρεούται κατ’ αρχήν να απαντήσει. Επομένως, τα προδικαστικά ερωτήματα που αφορούν το δίκαιο της Ένωσης τεκμαίρονται λυσιτελή. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει αίτηση εθνικού δικαστηρίου μόνον όταν προκύπτει προδήλως ότι η ζητούμενη ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης δεν έχει καμία σχέση με το υποστατό ή με το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσης ή, ακόμη, όταν το Δικαστήριο δεν διαθέτει τα πραγματικά και νομικά στοιχεία τα οποία είναι αναγκαία προκειμένου να δώσει χρήσιμη απάντηση στα ερωτήματα που του έχουν υποβληθεί (απόφαση της 29ης Ιουλίου 2024, LivaNova, C‑713/22, EU:C:2024:642, σκέψη 53 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
34
Εν προκειμένω, το αιτούν δικαστήριο, επιληφθέν αγωγής λόγω προσβολής δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, καλείται να καθορίσει, προκειμένου να εκτιμήσει το βάσιμο της αγωγής, την έκταση της προστασίας που παρέχεται στον δικαιούχο των σχεδίων ή υποδειγμάτων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002 και, εφόσον είναι αναγκαίο, το περιθώριο που διαθέτει όσον αφορά τις κυρώσεις που προβλέπει ο κανονισμός αυτός σε περίπτωση διαπιστώσεως προσβολής. Προς τούτο, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς την ερμηνεία του άρθρου 8, παράγραφος 3, του άρθρου 10 και του άρθρου 89, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού.
35
Επομένως, δεν προκύπτει ότι οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης των οποίων την ερμηνεία ζητεί το αιτούν δικαστήριο δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης ή ότι τα ζητήματα που εγείρονται με τα ερωτήματα αυτά δεν είναι κρίσιμα για την επίλυση της διαφοράς.
36
Υπό τις συνθήκες αυτές, η ένσταση με την οποία προβάλλεται ότι το αιτούν δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το περιεχόμενο του δικαίου της Ένωσης δεν αφορά το παραδεκτό της αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως, αλλά συνδέεται άρρηκτα με την απάντηση που πρέπει να δοθεί στα υποβληθέντα ερωτήματα και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να επισύρει το απαράδεκτο των προδικαστικών ερωτημάτων [βλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της 28ης Ιουνίου 1984, Moser_180/83, EU:C:1984:233, σκέψη 10, και της 15ης Ιουλίου 2021, Latvijas dzelzceļš (Εγκαταστάσεις σιδηροδρομικών υπηρεσιών), C‑60/20, EU:C:2021:610, σκέψη 27].
37
Συνεπώς, τα προδικαστικά ερωτήματα είναι παραδεκτά.
Επί της ουσίας
Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος
38
Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 10 του κανονισμού 6/2002 έχει την έννοια ότι η έκταση της προστασίας που παρέχει κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού πρέπει να εκτιμάται βάσει της αντίληψης ενημερωμένου χρήστη ο οποίος, διαθέτοντας τεχνικές γνώσεις ανάλογες με εκείνες που μπορούν να αναμένονται από επαγγελματία, εξετάζει το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα στην παραμικρή του λεπτομέρεια και αποκομίζει συνολική εντύπωση στηριζόμενη κυρίως σε εκτιμήσεις τεχνικής φύσεως.
39
Προκαταρκτικώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο 3, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 6/2002, το σχέδιο ή υπόδειγμα ορίζεται ως «η εικόνα την οποία παρουσιάζει το σύνολο ή μέρος ενός προϊόντος η οποία προκύπτει από τα χαρακτηριστικά του, και ιδίως από τη γραμμή, το περίγραμμα, το χρώμα, το σχήμα, την υφή ή/και τα υλικά του ίδιου του προϊόντος ή/και της διακόσμησης που φέρει». Κατά συνέπεια, στο πλαίσιο του συστήματος που προβλέπει ο κανονισμός, το καθοριστικό στοιχείο ενός σχεδίου ή υποδείγματος είναι η εικόνα (αποφάσεις της 21ης Σεπτεμβρίου 2017, Easy Sanitary Solutions και EUIPO κατά Group Nivelles, C‑361/15 P και C‑405/15 P, EU:C:2017:720, σκέψη 62, και της 2ας Μαρτίου 2023, Papierfabriek Doetinchem, C‑684/21, EU:C:2023:141, σκέψη 19).
40
Κατά το άρθρο 10 του εν λόγω κανονισμού, το αποκλειστικό δικαίωμα που παρέχει κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα, κατά το άρθρο 19 του ίδιου κανονισμού, εκτείνεται σε κάθε σχέδιο ή υπόδειγμα που δεν προκαλεί στον «ενημερωμένο χρήστη»«συνολική εντύπωση» διαφορετική από το εν λόγω κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα. Προκειμένου να εκτιμάται η έκταση της προστασίας αυτής, λαμβάνεται υπόψη «ο βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος».
41
Το άρθρο 8 του κανονισμού 6/2002 αποκλείει από την εν λόγω προστασία, στην παράγραφο 1, τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης που υπαγορεύονται αποκλειστικά από την τεχνική λειτουργία του προϊόντος και, στην παράγραφο 2, τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης που πρέπει υποχρεωτικώς να αναπαράγονται με την ακριβή μορφή και τις διαστάσεις τους, ώστε το προϊόν στο οποίο ενσωματώνεται ή εφαρμόζεται το σχέδιο ή υπόδειγμα να μπορεί να συνδέεται μηχανικά με άλλο προϊόν ή να τοποθετείται εντός, γύρω ή επάνω σε άλλο προϊόν, ώστε κάθε ένα από αυτά να μπορεί να επιτελεί τη λειτουργία του.
42
Εντούτοις, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού, σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο καθιστά δυνατή την πολλαπλή συναρμολόγηση ή σύνδεση προϊόντων δυνάμενων να υποκατασταθούν αμοιβαίως σε ένα σύστημα δομοστοιχείων προστατεύεται, υπό την προϋπόθεση ότι πληροί τις απαιτήσεις περί νεωτερισμού και ατομικού χαρακτήρα που καθορίζονται στα άρθρα 5 και 6 του εν λόγω κανονισμού.
43
Το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν η συναγόμενη από τη νομολογία του Δικαστηρίου ερμηνεία της έννοιας του «ενημερωμένου χρήστη», η οποία διαλαμβάνεται στο άρθρο 10 του κανονισμού 6/2002 και δεν ορίζεται από τον κανονισμό, έχει εφαρμογή όταν πρόκειται να εκτιμηθεί η έκταση της προστασίας που παρέχεται σε κοινοτικά σχέδια ή υποδείγματα που εμπίπτουν στο άρθρο 8, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, ή αν το επίπεδο προσοχής που αναμένεται από τον ενημερωμένο χρήστη πρέπει, σε σχέση με αυτό το είδος σχεδίων ή υποδειγμάτων, να προσεγγίζει το αναμενόμενο από επαγγελματία επίπεδο προσοχής.
44
Κατά το αιτούν δικαστήριο, στην περίπτωση των σχεδίων ή υποδειγμάτων που αφορά η τελευταία αυτή διάταξη, ο βαθμός ελευθερίας του δημιουργού είναι πολύ χαμηλός. Επομένως, δικαιολογείται να λαμβάνεται υπόψη ένας «ενημερωμένος χρήστης» ο οποίος είναι ικανός να εξετάσει στην παραμικρή τους λεπτομέρεια τα δυνάμενα να τύχουν προστασίας σχέδια ή υποδείγματα. Εξάλλου, σε μια τέτοια περίπτωση, η έννοια της «συνολικής εντύπωσης» θα έπρεπε, κατά το αιτούν δικαστήριο, να περιλαμβάνει όχι μόνον την οπτική αντίληψη, εκ μέρους ενός τέτοιου χρήστη, της εμφάνισης των εν λόγω σχεδίων ή υποδειγμάτων, αλλά και την τεχνική άποψή του, ως ειδικού του κλάδου, όσον αφορά τα λειτουργικά χαρακτηριστικά τους.
45
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 10 του κανονισμού 6/2002 προκύπτει ότι η προστασία που παρέχει κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα εκτείνεται σε κάθε σχέδιο ή υπόδειγμα που δεν προκαλεί στον «ενημερωμένο χρήστη»«διαφορετική συνολική εντύπωση», η δε έκταση της προστασίας πρέπει να εκτιμάται λαμβανομένου υπόψη του «βαθμού της ελευθερίας του δημιουργού».
46
Η διάταξη αυτή δεν αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της τα σχέδια ή υποδείγματα στα οποία αναφέρεται το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού, διάταξη η οποία αφορά ειδικώς τα συστήματα δομοστοιχείων, στα οποία περιλαμβάνονται τα παιχνίδια κατασκευών. Κατά συνέπεια, το άρθρο 10 του εν λόγω κανονισμού έχει εφαρμογή σε περίπτωση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, στην οποία ο δικαιούχος κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων που εμπίπτουν στο άρθρο 8, παράγραφος 3, ασκεί αγωγή λόγω προσβολής δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας κατά τρίτου προκειμένου να απαγορευθεί στον τρίτο η χρήση σχεδίων ή υποδειγμάτων τα οποία, κατά τον εν λόγω δικαιούχο, δεν δημιουργούν διαφορετική συνολική εντύπωση στον ενημερωμένο χρήστη.
47
Όσον αφορά, πρώτον, τη «συνολική εντύπωση» στην οποία αναφέρεται το άρθρο 10 του κανονισμού 6/2002, καθώς και το άρθρο 6 του κανονισμού, στο οποίο παραπέμπει ρητώς το άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού, παρατηρείται ότι η εντύπωση αυτή συνίσταται στην οπτική αντίληψη, εκ μέρους του ενημερωμένου χρήστη, της εικόνας που παρουσιάζει το επίμαχο προϊόν, η οποία προκύπτει ιδίως από τα χαρακτηριστικά που απαριθμούνται στο άρθρο 3, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κανονισμού.
48
Όσον αφορά, δεύτερον, την έννοια του «ενημερωμένου χρήστη», η οποία διαλαμβάνεται επίσης στα άρθρα 6 και 10 του κανονισμού 6/2002 και πρέπει, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 21 των προτάσεών του, να ερμηνεύεται κατά τον ίδιο τρόπο για τις δύο αυτές διατάξεις, κατά πάγια νομολογία, η έννοια αυτή έχει περιεχόμενο κείμενο μεταξύ της έννοιας του μέσου καταναλωτή που απαντά στο δίκαιο των σημάτων, από τον οποίο δεν απαιτείται καμία ειδική γνώση και ο οποίος, κατά κανόνα, δεν προβαίνει σε άμεση σύγκριση των αντιπαρατιθέμενων σημάτων, και της έννοιας του ειδικού του κλάδου, ο οποίος διαθέτει τη σχετική τεχνογνωσία. Ως εκ τούτου, ως «ενημερωμένος χρήστης» νοείται ο χρήστης που δεν επιδεικνύει μετρίου βαθμού προσοχή, αλλά ιδιαίτερη επιμέλεια, είτε λόγω της επαγγελματικής πείρας του είτε λόγω της ευρείας γνώσης του οικείου τομέα που διαθέτει. Ο προσδιορισμός «ενημερωμένος» σημαίνει ότι, χωρίς να είναι σχεδιαστής ή ειδικός τεχνικός, ο χρήστης γνωρίζει διάφορα σχέδια ή υποδείγματα που υπάρχουν στον οικείο τομέα, διαθέτει ορισμένες γνώσεις ως προς τα στοιχεία που κατά κανόνα περιλαμβάνουν τα εν λόγω σχέδια ή υποδείγματα, και, λόγω του ενδιαφέροντός του για τα επίμαχα προϊόντα, επιδεικνύει σχετικά υψηλό βαθμό προσοχής όταν τα χρησιμοποιεί (πρβλ. αποφάσεις της 20ής Οκτωβρίου 2011, PepsiCo κατά Grupo Promer Mon Graphic, C‑281/10 P, EU:C:2011:679, σκέψεις 53 και 59, και της 21ης Σεπτεμβρίου 2017, Easy Sanitary Solutions και EUIPO κατά Group Nivelles, C‑361/15 P και C‑405/15 P, EU:C:2017:720, σκέψεις 124 και 125).
49
Από κανένα στοιχείο του γράμματος του κανονισμού 6/2002 ή του πλαισίου στο οποίο αυτός εντάσσεται δεν προκύπτει ότι η έννοια του «ενημερωμένου χρήστη» πρέπει να ερμηνεύεται διαφορετικά όταν η παρεχόμενη από κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα προστασία εμπίπτει στο άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού.
50
Βεβαίως, το επίπεδο προσοχής ενός τέτοιου χρήστη, το οποίο είναι, εν πάση περιπτώσει, σχετικά υψηλό, μπορεί να ποικίλλει αναλόγως του οικείου τομέα (βλ. κατ’ αναλογίαν, όσον αφορά το δίκαιο των σημάτων, απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 2024, Compass Banca, C‑646/22, EU:C:2024:957, σκέψη 55), ακόμη και όταν πρόκειται για σχέδια ή υποδείγματα που εμπίπτουν στο άρθρο 8, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο, στην τελευταία αυτή περίπτωση, να πρέπει να ληφθούν υπόψη επίπεδο προσοχής ή επαγρύπνηση προσαρμοσμένα στον οικείο τομέα. Εντούτοις, ακόμη και σε μια τέτοια περίπτωση, δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η αντίληψη ενός χρήστη που είναι ειδικός στον οικείο τομέα και διαθέτει τη σχετική τεχνογνωσία, όπως ο ειδικός του κλάδου, ούτε να θεωρείται ότι η συνολική εντύπωση που προκαλείται στον χρήστη αυτόν πρέπει να προέρχεται κυρίως από τη διαμόρφωση τεχνικής άποψης.
51
Τρίτον, δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002, ο «βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος» πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να εκτιμάται, βάσει των εννοιών του «ενημερωμένου χρήστη» και της «συνολικής εντύπωσης» που διαλαμβάνονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, η έκταση της προστασίας που παρέχει κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα.
52
Όπως υπογράμμισε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 36 και 37 των προτάσεών του, όσο πιο περιορισμένη είναι η ελευθερία του δημιουργού κατά την εκπόνηση ενός σχεδίου ή υποδείγματος, τόσο περισσότερο οι διαφορές ελάσσονος σημασίας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων μπορούν να δημιουργήσουν διαφορετική συνολική εντύπωση στον ενημερωμένο χρήστη. Αντιστρόφως, όσο μεγαλύτερη είναι η ελευθερία του δημιουργού κατά την εκπόνηση ενός σχεδίου ή υποδείγματος, τόσο λιγότερο ικανές είναι οι διαφορές ελάσσονος σημασίας μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων να δημιουργήσουν διαφορετική συνολική εντύπωση στον ενημερωμένο χρήστη. Επομένως, όταν η ελευθερία του δημιουργού περιορίζεται από μεγάλο αριθμό χαρακτηριστικών της εμφάνισης του επίμαχου προϊόντος ή μέρους προϊόντος τα οποία υπαγορεύονται αποκλειστικώς από την τεχνική λειτουργία του εν λόγω προϊόντος ή μέρους προϊόντος, η ύπαρξη ελάσσονος σημασίας διαφορών μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων μπορεί να αρκεί για να δημιουργηθεί στον ενημερωμένο χρήστη διαφορετική συνολική εντύπωση.
53
Όπως και οι έννοιες της «συνολικής εντύπωσης» και του «ενημερωμένου χρήστη», οι οποίες υπομνήσθηκαν στις σκέψεις 47 και 48 της παρούσας αποφάσεως, η έννοια του «βαθμού της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος», όπως ερμηνεύθηκε στη σκέψη 52 της αποφάσεως αυτής, έχει εφαρμογή σε περίπτωση αγωγής λόγω προσβολής δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας ασκηθείσας από τον δικαιούχο κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων που εμπίπτουν στο άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002.
54
Εντούτοις, η πρακτική αποτελεσματικότητα του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002 συνεπάγεται ότι, σε αντίθεση προς τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης που μνημονεύονται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού, τα χαρακτηριστικά της εμφάνισης τα οποία καθιστούν δυνατή τη διασύνδεση και προστατεύονται από την παράγραφο 3 πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση της «συνολικής εντύπωσης» κατά την έννοια του άρθρου 10 του εν λόγω κανονισμού. Επομένως, η ύπαρξη, στο οικείο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα, στοιχείων διασύνδεσης που προστατεύονται από το άρθρο 8, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού μπορεί να αποβεί εις βάρος της διαπίστωσης διαφορετικής συνολικής εντύπωσης κατά την έννοια του άρθρου 10, με αποτέλεσμα, ελλείψει αρκούντως σημαντικών διαφορών στη συνολική εμφάνιση των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων, η ύπαρξη σημείων σύνδεσης που έχουν την ίδια μορφή και τις ίδιες διαστάσεις, για τους σκοπούς της συναρμολόγησης ή της σύνδεσης προϊόντων δυνάμενων να υποκατασταθούν αμοιβαίως σε ένα σύστημα δομοστοιχείων, να μπορεί να αποκλείσει μια τέτοια διαπίστωση.
55
Η ως άνω ερμηνεία της έκτασης της προστασίας σε περίπτωση κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος που εμπίπτει στο άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002 ενισχύεται από τον σκοπό του κανονισμού, ο οποίος συνίσταται, μεταξύ άλλων, όπως αναφέρει η αιτιολογική του σκέψη 7, στην ενθάρρυνση της καινοτομίας και της ανάπτυξης νέων προϊόντων.
56
Συναφώς, αφενός, από την αιτιολογική σκέψη 11 του εν λόγω κανονισμού προκύπτει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης διαπίστωσε ότι τα μηχανικά συνδετικά εξαρτήματα αρθρωμένων προϊόντων μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό στοιχείο των καινοτόμων χαρακτηριστικών των αρθρωμένων προϊόντων και να παρουσιάζουν σημαντικό εμπορικό ενδιαφέρον και, συνακόλουθα, θέλησε, υπό την επιφύλαξη της τήρησης των προϋποθέσεων περί νεωτερισμού και ατομικού χαρακτήρα, να τους εξασφαλίσει την προστασία που παρέχει στα σχέδια ή υποδείγματα ο κανονισμός 6/2002.
57
Αφετέρου, η ως άνω εκφραζόμενη στην αιτιολογική σκέψη 11 και στο άρθρο 8, παράγραφος 3, του κανονισμού βούληση του νομοθέτη της Ένωσης να παράσχει αυξημένη προστασία στον οικονομικό φορέα ο οποίος δημιούργησε νέα εμφάνιση στοιχείων σύνδεσης ή συναρμολόγησης σε ένα σύστημα δομοστοιχείων δεν περιόρισε την εξίσου σημαντική βούληση του νομοθέτη της Ένωσης, η οποία εκφράζεται στην πρώτη περίοδο της αιτιολογικής σκέψης 10 του εν λόγω κανονισμού και στο άρθρο 8, παράγραφος 1, αυτού, να παράσχει τη δυνατότητα και σε κάθε άλλο οικονομικό φορέα να καινοτομήσει και αυτός, δημιουργώντας, με τη σειρά του, νέα εμφάνιση τέτοιων στοιχείων σύνδεσης ή συναρμολόγησης που δεν έχουν την ίδια μορφή και τις ίδιες διαστάσεις στα σημεία σύνδεσής τους και παρουσιάζουν ορισμένα χαρακτηριστικά που προκαλούν διαφορετική συνολική εντύπωση στον ενημερωμένο χρήστη.
58
Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 10 του κανονισμού 6/2002 έχει την έννοια ότι η έκταση της προστασίας σχεδίου ή υποδείγματος δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού πρέπει να εκτιμάται με γνώμονα τη συνολική εντύπωση που προκαλεί το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα σε έναν ενημερωμένο χρήστη ο οποίος, χωρίς να είναι σχεδιαστής ή ειδικός τεχνικός, γνωρίζει διάφορα σχέδια ή υποδείγματα που υπάρχουν στον οικείο τομέα, διαθέτει ορισμένες γνώσεις ως προς τα στοιχεία που κατά κανόνα περιλαμβάνουν τα εν λόγω σχέδια ή υποδείγματα και, λόγω του ενδιαφέροντός του για τα επίμαχα προϊόντα, επιδεικνύει σχετικά υψηλό βαθμό προσοχής όταν τα χρησιμοποιεί ως στοιχεία του συστήματος δομοστοιχείων στο οποίο ανήκουν και όχι με γνώμονα την εντύπωση που προκαλεί σε έναν χρήστη ο οποίος, διαθέτοντας τεχνικές γνώσεις ανάλογες με εκείνες που μπορούν να αναμένονται από επαγγελματία, εξετάζει το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα στην παραμικρή του λεπτομέρεια και αποκομίζει συνολική εντύπωση στηριζόμενη κυρίως σε εκτιμήσεις τεχνικής φύσεως.
Επί του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος
59
Με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν κατά το άρθρο 89, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, ορθώς ερμηνευόμενο, εμπίπτει στην έννοια των κατά τη διάταξη αυτήν «ειδικών λόγων», για τους οποίους το δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων δύναται να μην εκδώσει μία ή περισσότερες από τις διατάξεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 89, παράγραφος 1, το γεγονός ότι η παραποίηση/απομίμηση αφορά μόνον ορισμένα στοιχεία ενός συστήματος δομοστοιχείων, ο αριθμός των οποίων είναι μικρός σε σχέση με το σύνολο των συστατικών του συστήματος.
60
Το άρθρο 89 του κανονισμού 6/2002, σχετικά με τις κυρώσεις που πρέπει να επιβάλλονται σε περίπτωση διαπραχθείσας ή επαπειλούμενης παραποίησης/απομίμησης, απαριθμεί, στην παράγραφο 1, τα είδη των διαταγών που οφείλει, σε μια τέτοια περίπτωση, να εκδίδει το δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων. Εντούτοις, η διάταξη αυτή διευκρινίζει ότι το εν λόγω δικαστήριο εκδίδει τις εν λόγω διατάξεις «αν δεν υπάρχουν ειδικοί λόγοι συνηγορούντες υπέρ του αντιθέτου».
61
Η έννοια των «ειδικών λόγων», κατά το άρθρο 89, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, πρέπει να ερμηνεύεται ομοιόμορφα και στενά στην έννομη τάξη της Ένωσης.
62
Συγκεκριμένα, αφενός, αν η εν λόγω έννοια ερμηνευόταν διαφορετικά στα διάφορα κράτη μέλη, για τα ίδια πραγματικά περιστατικά θα μπορούσαν σε ορισμένα κράτη μέλη να επιβληθούν απαγορεύσεις συνέχισης των πράξεων παραποίησης/απομίμησης ή απειλής παραποίησης/απομίμησης και σε άλλα κράτη μέλη να μην επιβληθούν, οπότε η προστασία που εξασφαλίζεται στα σχέδια και υποδείγματα δεν θα ήταν ομοιόμορφη σε ολόκληρο το έδαφος της Ένωσης (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2006, Nokia, C‑316/05, EU:C:2006:789, σκέψη 27).
63
Αφετέρου, από την επιτακτική διατύπωση του άρθρου 89, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 μπορεί να συναχθεί ότι η έννοια των «ειδικών λόγων» συνεπάγεται παρέκκλιση από την υποχρέωση του δικαστή να εκδίδει τις προβλεπόμενες στη διάταξη αυτή διατάξεις. Επομένως, η έννοια αυτή πρέπει να ερμηνεύεται στενά (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2006, Nokia, C‑316/05, EU:C:2006:789, σκέψεις 29 και 30).
64
Το Δικαστήριο έχει επίσης κρίνει ότι η έννοια των «ειδικών λόγων», κατά το άρθρο 89, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, αφορά τα πραγματικά περιστατικά συγκεκριμένης υποθέσεως (απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 2014, H. Gautzsch Großhandel, C‑479/12, EU:C:2014:75, σκέψη 48).
65
Επομένως, η εν λόγω έννοια αφορά μόνον εξαιρετικές περιπτώσεις στις οποίες, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της συμπεριφοράς που προσάπτεται στον τρίτο, ιδίως του γεγονότος ότι αυτός αδυνατεί να συνεχίσει τις πράξεις παραποίησης/απομίμησης ή απειλής παραποίησης/απομίμησης που του προσάπτονται, το δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων δεν υποχρεούται να εκδώσει διάταξη απαγορεύουσα στον τρίτο να συνεχίσει τις εν λόγω πράξεις (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 22ας Ιουνίου 2016, Nikolajeva, C‑280/15, EU:C:2016:467, σκέψη 33).
66
Το γεγονός, όμως, ότι η παραποίηση/απομίμηση αφορά ορισμένα μόνον στοιχεία ενός συστήματος δομοστοιχείων, όπως, εν προκειμένω, τα επίμαχα στοιχεία του επίδικου παιχνιδιού, ο αριθμός των οποίων είναι μικρός σε σχέση με το σύνολο των συστατικών του συστήματος, δεν εμπίπτει, αυτό καθεαυτό, σε μια τέτοια εξαιρετική περίπτωση λόγω της οποίας ο εθνικός δικαστής δύναται να μην εκδώσει μία ή περισσότερες από τις διατάξεις που προβλέπει το άρθρο 89, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002.
67
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι κατά το άρθρο 89, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, ορθώς ερμηνευόμενο, δεν εμπίπτει στην έννοια των κατά τη διάταξη αυτήν «ειδικών λόγων», για τους οποίους το δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων δύναται να μην εκδώσει μία ή περισσότερες από τις διατάξεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 89, παράγραφος 1, το γεγονός ότι η παραποίηση/απομίμηση αφορά μόνον ορισμένα στοιχεία ενός συστήματος δομοστοιχείων, ο αριθμός των οποίων είναι μικρός σε σχέση με το σύνολο των συστατικών του συστήματος.
Επί των δικαστικών εξόδων
68
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται:
1)
Το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα,
έχει την έννοια ότι:
η έκταση της προστασίας σχεδίου ή υποδείγματος δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού πρέπει να εκτιμάται με γνώμονα τη συνολική εντύπωση που προκαλεί το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα σε έναν ενημερωμένο χρήστη ο οποίος, χωρίς να είναι σχεδιαστής ή ειδικός τεχνικός, γνωρίζει διάφορα σχέδια ή υποδείγματα που υπάρχουν στον οικείο τομέα, διαθέτει ορισμένες γνώσεις ως προς τα στοιχεία που κατά κανόνα περιλαμβάνουν τα εν λόγω σχέδια ή υποδείγματα και, λόγω του ενδιαφέροντός του για τα επίμαχα προϊόντα, επιδεικνύει σχετικά υψηλό βαθμό προσοχής όταν τα χρησιμοποιεί ως στοιχεία του συστήματος δομοστοιχείων στο οποίο ανήκουν και όχι με γνώμονα την εντύπωση που προκαλεί σε έναν χρήστη ο οποίος, διαθέτοντας τεχνικές γνώσεις ανάλογες με εκείνες που μπορούν να αναμένονται από επαγγελματία, εξετάζει το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα στην παραμικρή του λεπτομέρεια και αποκομίζει συνολική εντύπωση στηριζόμενη κυρίως σε εκτιμήσεις τεχνικής φύσεως.
2)
Κατά το άρθρο 89, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002,
ορθώς ερμηνευόμενο,
δεν εμπίπτει στην έννοια των κατά τη διάταξη αυτήν «ειδικών λόγων», για τους οποίους το δικαστήριο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων δύναται να μην εκδώσει μία ή περισσότερες από τις διατάξεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 89, παράγραφος 1, το γεγονός ότι η παραποίηση/απομίμηση αφορά μόνον ορισμένα στοιχεία ενός συστήματος δομοστοιχείων, ο αριθμός των οποίων είναι μικρός σε σχέση με το σύνολο των συστατικών του συστήματος.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική.