61989J0070
ΈΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠ' ΑΚΡΟΑΤΗΡΊΟΥ ΣΥΖΉΤΗΣΗ
στην υπόθεση C-70/89 (
*1
)
Ι — Πραγματικά περιστατικά και νομοθετικό πλαίσιο
Με την οδηγία 76/464/ΕΟΚ, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητος ( ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 138 ), το Συμβούλιο κατήρτισε ένα πίνακα ουσιών που χαρακτηρίζονται από την τοξικότητα τους, την ανθεκτικότητα τους ή τη βιοσυσσώρευση τους, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το κάδμιο. Το άρθρο 6 της οδηγίας αυτής προβλέπει ότι το Συμβούλιο οφείλει να καθορίσει, όσον αφορά τις ουσίες αυτές, οριακές τιμές και ποιοτικούς στόχους.
Με την οδηγία 83/513/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1983, καθορίζονται αυτές οι τιμές και στόχοι όσον αφορά το κάδμιο ( ΕΕ L 291, σ. 1 ). Η προθεσμία για την εφαρμογή της έληξε στις 28 Σεπτεμβρίου 1985.
Με έγγραφο της 28ης Οκτωβρίου 1985, οι ιταλικές αρχές γνωστοποίησαν στην Επιτροπή ότι οι επιτασσόμενοι από την οδηγία κανόνες ήταν αντίστοιχοι, στην Ιταλία, με τους κανόνες που ήδη προβλέπονταν με διάφορες ρυθμίσεις, συγκεκριμένα τον νόμο 319, της 10ης Μαΐου 1976, περί θεσπίσεως διατάξεως για την προστασία των υδάτων από τη μόλυνση (GURI no 141 της 29.5.1976), τον τροποποιητικό νόμο 650, της 24ης Δεκεμβρίου 1979 ( GURI no 352 της 29.12.1979 ), την εγκύκλιο της διυπουργικής επιτροπής της 29ης Δεκεμβρίου 1976 και την απόφαση της ιδίας Επιτροπής της 4ης Φεβρουαρίου 1979 ( supplemento ordinario alla GURI no 69 της 21.2.1977).
Κρίνοντας ότι οι ρυθμίσεις αυτές δεν αποτελούσαν κατάλληλη μεταφορά της οδηγίας 83/513, η Επιτροπή κίνησε τη σχετική με τη διαπίστωση παραβάσεως διαδικασία. Τόσο το έγγραφο οχλήσεως της 2ας Σεπτεμβρίου 1987 όσο και η αιτιολογημένη γνώμη της 12ης Σεπτεμβρίου 1988 έμειναν αναπάντητα.
Κατόπιν τούτου, η Επιτροπή αποφάσισε την άσκηση της υπό κρίση προσφυγής.
II — Η διαδικασία
Η προσφυγή της Επιτροπής πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Μαρτίου 1989.
Η έγγραφη διαδικασία διεξήχθη κανονικώς. Το Δικαστήριο, κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή και μετ' ακρόαση του γενικού εισαγγελέα αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή αποδείξεων.
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να:
—
αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 6 της οδηγίας 83/513 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1983, για τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις καδμίου, όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία για την κατάλληλη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο ή παραλείποντας να ενημερώσει αμέσως, όσον αφορά το ζήτημα αυτό, την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία·
—
καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. Η Ιταλική Κυβέρνηση δεν υπέβαλε αιτήματα.
III — Τα επιχειρήματα των διαδίκων
Κατά την Επιτροπή, οι παραβάσεις της οδηγίας 83/513 προκύπτουν από τα εξής στοιχεία:
1)
η ιταλική νομοθεσία δεν προβλέπει οριακές τιμές εκφραζόμενες σε γραμμάρια απορριφθέντος καδμίου ανά χιλιόγραμμο χρησιμοποιηθέντος καδμίου, ενώ το παράρτημα Ι της οδηγίας επιβάλλει την καθιέρωση τέτοιων τιμών
2)
η ιταλική νομοθεσία υποχρέωσε τις υφιστάμενες κατά την έννοια της νομοθεσίας αυτής βιομηχανίες να αρχίσουν να τηρούν τις οριακές τιμές το αργότερο μετά την 1η Μαρτίου 1989, ενώ, το άρθρο 2, σημείο στ, της οδηγίας τους επέβαλλε την ίδια υποχρέωση το αργότερο από τις 23 Σεπτεμβρίου 1985·
3)
η ιταλική νομοθεσία προβλέπει ότι τα μέτρα σχετικά με τις οριακές τιμές πρέπει να εφαρμόζονται σε στάδιο προγενέστερο του σημείου εκχύσεως στο περιβάλλον υποδοχής, ενώ το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας επιτάσσει όπως τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται στο σημείο απορροής των αποβλήτων, δηλαδή κατά την έξοδο τους από τη βιομηχανική εγκατάσταση ή την εγκατάσταση καθαρισμού·
4)
η ιταλική νομοθεσία δεν θεσπίζει διαδικασία ελέγχου ως προς τις ποσότητες του επεξεργαζομένου καδμίου, ενώ το παράρτημα Ι, σημείο 4, της οδηγίας επιβάλλει την καθιέρωση τέτοιου ελέγχου·
5)
η ιταλική νομοθεσία δεν προβλέπει σύστημα προηγουμένης αδείας σχετικά με τις απορρίψεις, ενώ τέτοιο σύστημα επιβάλλεται από τις παραγράφους 3 και 4 του άρθρου 3 της οδηγίας·
6)
η ιταλική νομοθεσία δεν προβλέπει, όσον αφορά τον προσδιορισμό της υπάρξεως καδμίου στα απόβλητα, μέθοδο αναλύσεως σύμφωνη προς αυτές που επιτάσσονται με το άρθρο 3, παράγραφος 5, του παραρτήματος III, σημείο 1, της οδηγίας·
7)
τέλος, τα επαρχιακά εργαστήρια τα οποία, δυνάμει της ιταλικής νομοθεσίας, έχουν επιφορτιστεί με τον έλεγχο των απορρίψεων δεν μπορούν να εκτελέσουν την αποστολή επιτηρήσεως που επιβάλλεται στις αρχές των κρατών μελών με το άρθρο 4 της οδηγίας εφόσον στο πλαίσιο του ιταλικού συστήματος οι άδειες απορρίψεως χορηγούνται αυτομάτως.
Κατά την έγγραφη διαδικασία, η Ιταλική Κυβέρνηοη δεν αμφισβήτησε πλέον την ύπαρξη της παραβάσεως. Υπογραμμίζει ότι ζήτησε από το Ιταλικό Κοινοβούλιο νομοθετική εξουσιοδότηση για να μπορέσει να τροποποιήσει την ισχύουσα νομοθεσία ώστε να διασφαλιστεί η κατάλληλη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.
R. Joliét
εισηγητής δικαστής
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.