62024CJ0367
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (όγδοο τμήμα)
της 10ης Ιουλίου 2025 (
*1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Ηλεκτρονικές επικοινωνίες – Κανονισμός (ΕΕ) 2015/2120 – Μέτρα σχετικά με την πρόσβαση στο ανοικτό διαδίκτυο – Άρθρο 3, παράγραφος 3 – Υποχρέωση των παρόχων υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο να αντιμετωπίζουν την κίνηση ισότιμα και χωρίς διακρίσεις, περιορισμούς ή παρεμβάσεις – Δυνατότητα των εν λόγω παρόχων να εφαρμόζουν εύλογα μέτρα διαχείρισης της κίνησης – Τιμολογιακή επιλογή που συνεπάγεται περιορισμό του εύρους ζώνης για τα βίντεο συνεχούς ροής (videostreaming)»
Στην υπόθεση C‑367/24,
με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, Ρουμανία) με απόφαση της 4ης Απριλίου 2024, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 23 Μαΐου 2024, στο πλαίσιο της δίκης
Autoritatea Naţională pentru Administrare şi Reglementare în Comunicaţii
κατά
Telekom România Mobile Communications,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα),
συγκείμενο από τους S. Rodin, πρόεδρο τμήματος, O. Spineanu-Matei και N. Fenger (εισηγητή), δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: Α. Ράντος
γραμματέας: A. Calot Escobar
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
–
η Autoritatea Naţională pentru Administrare şi Reglementare în Comunicaţii, εκπροσωπούμενη από τις M.‑R. Rudnic, A. Vasile και V. Ş. Zgonea,
–
η Telekom România Mobile Communications, εκπροσωπούμενη από την I. A. Hrisafi-Josan, avocată,
–
η Ρουμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις R. Antonie, E. Gane και M. Chicu,
–
η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τους J. Möller και R. Kanitz,
–
η Ουγγρική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τους D. Csoknyai και Z. Fehér,
–
η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους G. Conte, O. Gariazzo και E. A. Stamate,
κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/2120 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2015, για τη θέσπιση μέτρων σχετικά με την πρόσβαση στο ανοικτό διαδίκτυο και την τροποποίηση της οδηγίας 2002/22/ΕΚ για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 531/2012 για την περιαγωγή σε δημόσια δίκτυα κινητών επικοινωνιών εντός της Ένωσης (ΕΕ 2015, L 310, σ. 1).
2
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Autoritatea Națională pentru Administrare și Reglementare în Comunicații (εθνικής αρχής διαχείρισης και ρύθμισης των επικοινωνιών, Ρουμανία, στο εξής: ANCOM) και της Telekom România Mobile Communications S.A. σχετικά με απόφαση με την οποία η εν λόγω αρχή διαπίστωσε ότι μια συγκεκριμένη τιμολογιακή επιλογή προτεινόμενη από την ως άνω εταιρία είναι ασύμβατη με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το δίκαιο της Ένωσης και υποχρέωσε την εταιρία αυτή να παύσει κάθε δυσμενή μεταχείριση των βίντεο συνεχούς ροής (videostreaming) σε σχέση με τις λοιπές κατηγορίες κίνησης.
Το νομικό πλαίσιο
3
Οι αιτιολογικές σκέψεις 6 έως 9, 11 και 15 του κανονισμού 2015/2120 έχουν ως εξής:
«(6)
Οι τελικοί χρήστες θα πρέπει να διαθέτουν το δικαίωμα πρόσβασης και διανομής πληροφοριών και περιεχομένου, όπως επίσης και να χρησιμοποιούν και να παρέχουν εφαρμογές και υπηρεσίες άνευ διακρίσεων, μέσω της υπηρεσίας τους πρόσβασης στο διαδίκτυο. […]
(7)
Προκειμένου να ασκήσουν τα δικαιώματά τους να έχουν πρόσβαση και να διανέμουν πληροφορίες και περιεχόμενο και να χρησιμοποιούν και να παρέχουν εφαρμογές και υπηρεσίες της επιλογής τους, οι τελικοί χρήστες θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να συμφωνούν με τους παρόχους υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο σχετικά με τις τιμές των συγκεκριμένων όγκων δεδομένων και ταχυτήτων των υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο. Οι συμφωνίες αυτές, καθώς και τυχόν εμπορικές πρακτικές που χρησιμοποιούνται από τους παρόχους υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο, δεν θα πρέπει να περιορίζουν την άσκηση των δικαιωμάτων αυτών, παρακάμπτοντας έτσι τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού που διασφαλίζουν την πρόσβαση στο ανοικτό διαδίκτυο. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές και οι λοιπές αρμόδιες αρχές θα πρέπει να είναι εξουσιοδοτημένες να παρεμβαίνουν κατά συμφωνιών ή εμπορικών πρακτικών οι οποίες, λόγω της κλίμακάς τους, οδηγούν σε καταστάσεις στις οποίες η επιλογή των τελικών καταναλωτών μειώνεται στην πράξη σημαντικά. Προς τον σκοπό αυτό, η αξιολόγηση των συμφωνιών και των εμπορικών πρακτικών θα πρέπει μεταξύ άλλων να λαμβάνει υπόψη τις αντίστοιχες θέσεις στην αγορά των οικείων παρόχων υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο, καθώς και των οικείων παρόχων περιεχομένου, εφαρμογών και υπηρεσιών. Οι εθνικές ρυθμιστικές και οι λοιπές αρμόδιες αρχές θα πρέπει να οφείλουν, ως μέρος των υποχρεώσεών τους παρακολούθησης και επιβολής, να παρεμβαίνουν όταν συμφωνίες ή εμπορικές πρακτικές έχουν ως αποτέλεσμα την υπονόμευση της ουσίας των δικαιωμάτων των τελικών χρηστών.
(8)
Κατά την παροχή υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο, οι πάροχοι των εν λόγω υπηρεσιών θα πρέπει να αντιμετωπίζουν την κίνηση στο διαδίκτυο ισότιμα, χωρίς διακρίσεις, περιορισμούς ή παρεμβάσεις, ανεξάρτητα από τον αποστολέα ή παραλήπτη, το περιεχόμενο, την εφαρμογή ή υπηρεσία ή τον τερματικό εξοπλισμό της. Σύμφωνα με τις γενικές αρχές του ενωσιακού δικαίου και την παγιωμένη νομολογία, δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο παρόμοιες καταστάσεις, ούτε να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο διαφορετικές καταστάσεις, εκτός αν μια τέτοια αντιμετώπιση δικαιολογείται αντικειμενικά.
(9)
Στόχος της εύλογης διαχείρισης της κίνησης είναι να συμβάλει σε αποτελεσματική χρήση των πόρων του διαδικτύου και σε βέλτιστη χρήση της συνολικής ποιότητας μετάδοσης, ανταποκρινόμενη στις αντικειμενικά διαφορετικές απαιτήσεις της τεχνικής ποιότητας των υπηρεσιών για τις επιμέρους κατηγορίες κίνησης και, ως εκ τούτου, για το περιεχόμενο, τις εφαρμογές και τις υπηρεσίες που μεταδίδονται. Τα εύλογα μέτρα διαχείρισης της κίνησης που εφαρμόζουν οι πάροχοι υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο θα πρέπει να είναι διαφανή, να μην προκαλούν διακρίσεις, να είναι αναλογικά και να μη βασίζονται σε εμπορικά κριτήρια. Η απαίτηση τα μέτρα διαχείρισης της κίνησης να μην προκαλούν διακρίσεις δεν παρεμποδίζει τους παρόχους υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο να εφαρμόζουν, προκειμένου να βελτιστοποιήσουν τη συνολική ποιότητα μετάδοσης, μέτρα διαχείρισης της κίνησης που διαφοροποιούν μεταξύ αντικειμενικά διαφορετικών κατηγοριών κίνησης. Κάθε τέτοια διαφοροποίηση θα πρέπει, προκειμένου να βελτιστοποιεί τη συνολική ποιότητα και εμπειρία του χρήστη, να επιτρέπεται μόνο βάσει αντικειμενικά διαφορετικών απαιτήσεων της τεχνικής ποιότητας των υπηρεσιών (για παράδειγμα, όσον αφορά τον χρόνο αναμονής, τις διακυμάνσεις χρόνου επιστροφής πακέτων, την απώλεια πακέτων και το ζωνικό εύρος) για τις συγκεκριμένες κατηγορίες κίνησης και όχι βάσει εμπορικών κριτηρίων. Τα εν λόγω μέτρα διαφοροποίησης θα πρέπει να είναι αναλογικά σε σχέση με τον σκοπό της βελτιστοποίησης της συνολικής ποιότητας και να μεταχειρίζονται ισότιμα την ισοδύναμη κίνηση. Τα εν λόγω μέτρα δεν θα πρέπει να διατηρούνται πέραν του απαιτουμένου.
[…]
(11)
Οι πρακτικές διαχείρισης της κίνησης που υπερβαίνουν αυτά τα εύλογα μέτρα διαχείρισης της κίνησης, παρεμποδίζοντας, επιβραδύνοντας, αλλοιώνοντας, περιορίζοντας, εισάγοντας παρεμβολές, υποβαθμίζοντας ή επιβάλλοντας διακρίσεις μεταξύ συγκεκριμένου περιεχομένου, εφαρμογών ή υπηρεσιών ή συγκεκριμένων κατηγοριών περιεχομένου, εφαρμογών ή υπηρεσιών, θα πρέπει να απαγορευθούν, με αιτιολογημένες και προσδιορισμένες εξαιρέσεις που θεσπίζονται στον παρόντα κανονισμό. Οι εν λόγω εξαιρέσεις θα πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρή ερμηνεία και σε απαιτήσεις αναλογικότητας. Το συγκεκριμένο περιεχόμενο, οι συγκεκριμένες εφαρμογές και υπηρεσίες και οι συγκεκριμένες κατηγορίες τους θα πρέπει να προστατεύονται λόγω του αρνητικού αντικτύπου στην επιλογή των τελικών χρηστών και την καινοτομία από την παρεμπόδιση ή από άλλα περιοριστικά μέτρα που δεν περιλαμβάνονται στις αιτιολογημένες εξαιρέσεις. […]
[…]
(15)
[…] μέτρα που υπερβαίνουν αυτά τα εύλογα μέτρα διαχείρισης της κίνησης μπορούν επίσης να είναι απαραίτητα για την αποτροπή επικείμενης συμφόρησης του δικτύου, για παράδειγμα σε καταστάσεις όπου πρόκειται να σημειωθεί συμφόρηση, και για το μετριασμό των επιπτώσεων της συμφόρησης του δικτύου, εφόσον η συμφόρηση αυτή συμβαίνει μόνο προσωρινά ή σε έκτακτες περιστάσεις. Η αρχή της αναλογικότητας απαιτεί τα μέτρα διαχείρισης της κίνησης που βασίζονται σε αυτήν την εξαίρεση να αντιμετωπίζουν ισότιμα τις ανάλογες κατηγορίες κίνησης. Η προσωρινή συμφόρηση θα πρέπει να νοείται ότι αναφέρεται σε ειδικές καταστάσεις περιορισμένης διάρκειας, κατά τις οποίες η απότομη αύξηση του αριθμού χρηστών, επιπροσθέτως των τακτικών χρηστών, ή η απότομη αύξηση της ζήτησης για συγκεκριμένο περιεχόμενο, εφαρμογές ή υπηρεσίες μπορεί να υπερβεί τη χωρητικότητα ορισμένων στοιχείων του δικτύου για μετάδοση και να μειώσει τη δυνατότητα αντίδρασης του υπόλοιπου δικτύου. […] Η εξαιρετική συμφόρηση θα πρέπει να νοείται ότι αναφέρεται σε απρόβλεπτες και αναπότρεπτες καταστάσεις συμφόρησης, τόσο στα κινητά όσο και στα σταθερά δίκτυα. […] Η ανάγκη να εφαρμόζονται μέτρα διαχείρισης της κίνησης που υπερβαίνουν τα εύλογα μέτρα διαχείρισης της κίνησης ώστε να αποτρέπονται ή να μετριάζονται οι επιπτώσεις της προσωρινής ή εξαιρετικής συμφόρησης δεν θα πρέπει να δίνει τη δυνατότητα στους παρόχους υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο να παρακάμπτουν τη γενική απαγόρευση παρεμπόδισης, επιβράδυνσης, αλλοίωσης, περιορισμού, παρέμβασης, υποβάθμισης ή δημιουργίας διακρίσεων μεταξύ συγκεκριμένου περιεχομένου, εφαρμογών ή υπηρεσιών ή συγκεκριμένων κατηγοριών τους. Η εν λόγω εξαίρεση δεν θα πρέπει να ισχύει για επαναλαμβανόμενη και πιο μακροπρόθεσμη συμφόρηση του δικτύου που δεν είναι ούτε εξαιρετική ούτε προσωρινή, αλλά θα πρέπει να αντιμετωπίζεται μάλλον με διεύρυνση της χωρητικότητας του δικτύου.»
4
Το άρθρο 1 του ίδιου κανονισμού, με τίτλο «Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής», προβλέπει στην παράγραφο 1 τα ακόλουθα:
«Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινούς κανόνες για τη διασφάλιση ισότιμης και μη διακριτικής διαχείρισης της κίνησης κατά την παροχή υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο και των σχετικών δικαιωμάτων των τελικών χρηστών.»
5
Το άρθρο 3, παράγραφοι 1 έως 3, του εν λόγω κανονισμού έχει ως εξής:
«1.   Μέσω της υπηρεσίας πρόσβασης στο διαδίκτυο που διαθέτουν, οι τελικοί χρήστες έχουν το δικαίωμα να έχουν πρόσβαση και να διανέμουν πληροφορίες και περιεχόμενο, να χρησιμοποιούν και να παρέχουν εφαρμογές και υπηρεσίες και να χρησιμοποιούν τερματικό εξοπλισμό της επιλογής τους, ανεξαρτήτως του τόπου του τελικού χρήστη ή του παρόχου ή του τόπου, της προέλευσης ή του προορισμού της πληροφορίας, του περιεχομένου, της εφαρμογής ή της υπηρεσίας.
[…]
2.   Οι συμφωνίες μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο και των τελικών χρηστών σχετικά με τις εμπορικές και τεχνικές προϋποθέσεις και τα χαρακτηριστικά των υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο, όπως η τιμή, ο όγκος των δεδομένων ή η ταχύτητα, καθώς και οποιεσδήποτε εμπορικές πρακτικές των παρόχων υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο, δεν περιορίζουν την άσκηση των δικαιωμάτων των τελικών χρηστών όπως προσδιορίζονται στην παράγραφο 1.
3.   Οι πάροχοι υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο, όταν παρέχουν υπηρεσίες πρόσβασης στο διαδίκτυο, αντιμετωπίζουν ισότιμα κάθε κίνηση, χωρίς αποκλεισμούς, περιορισμούς ή παρεμβάσεις και ανεξαρτήτως του αποστολέα και του παραλήπτη, του περιεχομένου στο οποίο έχει γίνει πρόσβαση ή του διανεμηθέντος περιεχομένου, των χρησιμοποιούμενων ή παρεχόμενων εφαρμογών ή υπηρεσιών ή του χρησιμοποιούμενου τερματικού εξοπλισμού.
Το πρώτο εδάφιο δεν εμποδίζει τους παρόχους υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο από το να εφαρμόζουν εύλογα μέτρα διαχείρισης της κίνησης. Για να θεωρηθούν εύλογα, τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι διαφανή και αναλογικά, να μην εισάγουν διακρίσεις και να μη βασίζονται σε εμπορικά κριτήρια, αλλά σε αντικειμενικά διαφορετικές απαιτήσεις τεχνικής ποιότητας των υπηρεσιών για συγκεκριμένες κατηγορίες κίνησης. Τα εν λόγω μέτρα δεν παρακολουθούν το συγκεκριμένο περιεχόμενο και δεν διατηρούνται πέραν του απαιτουμένου.
Οι πάροχοι υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο δεν εφαρμόζουν μέτρα διαχείρισης της κίνησης που υπερβαίνουν αυτά που ορίζονται στο δεύτερο εδάφιο και, κυρίως, δεν παρεμποδίζουν, επιβραδύνουν, αλλοιώνουν, περιορίζουν, εισάγουν παρεμβολές, υποβαθμίζουν ή επιβάλλουν διακρίσεις έναντι συγκεκριμένου περιεχομένου, εφαρμογών ή υπηρεσιών ή συγκεκριμένων κατηγοριών αυτών, εκτός αν αυτό είναι αναγκαίο και μόνο για όσο διάστημα είναι αναγκαίο, ούτως ώστε:
α)
να συμμορφωθούν με τις […] νομοθετικές πράξεις […]·
β)
να διασφαλίσουν την ακεραιότητα και την ασφάλεια του δικτύου […]·
γ)
να προλάβουν την εμφάνιση εμποδίων λόγω συμφόρησης του δικτύου και να αμβλύνουν τις επιπτώσεις από τυχόν εξαιρετική ή προσωρινή συμφόρηση του δικτύου, υπό την προϋπόθεση ότι ανάλογες κατηγορίες κίνησης αντιμετωπίζονται ισότιμα.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
6
Η Telekom România Mobile Communications είναι επιχείρηση που δραστηριοποιείται στον τομέα των τηλεπικοινωνιών.
7
Από τις 15 Οκτωβρίου 2017, στο πλαίσιο της υπηρεσίας πρόσβασης στο διαδίκτυο που προσέφερε με ορισμένες συνδρομές υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας, και από τις 13 Νοεμβρίου 2017, για ορισμένες προσφορές προπληρωμένων καρτών, η Telekom România Mobile Communications άρχισε να προτείνει μια επιλογή αποκαλούμενη «Bonus Net Nelimitat» (Bonus απεριόριστα δεδομένα).
8
Η βασική τιμή των συνδρομών ή των καρτών αυτών περιλαμβάνει μηνιαίο όγκο δεδομένων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόσβαση σε κάθε είδους κίνηση, συμπεριλαμβανομένων των βίντεο συνεχούς ροής, με ταχύτητα έως 150 megabits ανά δευτερόλεπτο (Mbps). Η ενεργοποίηση της υπηρεσίας «Bonus απεριόριστα δεδομένα» από τον ενδιαφερόμενο πελάτη συνεπάγεται, πέραν της πρόσβασης σε απεριόριστο όγκο δεδομένων των οποίων η χρήση δεν συμπεριλαμβάνεται στην εν λόγω βασική τιμή, τον περιορισμό της ταχύτητας της κίνησης των βίντεο συνεχούς ροής σε 1,5 Mbps κατ’ ανώτατο όριο. Ο περιορισμός αυτός συνεπάγεται, με τη σειρά του, μείωση της ευκρίνειας των βίντεο. Σε περίπτωση απενεργοποίησης της εν λόγω υπηρεσίας bonus από τον ενδιαφερόμενο πελάτη, όλες οι κατηγορίες κίνησης πραγματοποιούνται στην αρχική ταχύτητα, αλλά ο μηνιαίος χρησιμοποιούμενος όγκος δεδομένων αφαιρείται από τον συμπεριλαμβανόμενο στην τιμή της συνδρομής ή χρεώνεται.
9
Με απόφαση της 8ης Αυγούστου 2018, η ANCOM έκρινε ότι η τιμολογιακή επιλογή «Bonus απεριόριστα δεδομένα» έθετε σε εφαρμογή μέτρο διαχείρισης της κίνησης ασύμβατο με το άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 2015/2120 και ότι η Telekom România Mobile Communications έπρεπε να θέσει τέρμα στην πρακτική αυτή. Κατά την ως άνω απόφαση, διάφορα είδη κίνησης αντιμετωπίζονταν με διαφορετικό τρόπο, χωρίς αντικειμενική δικαιολόγηση, καθόσον επιβάλλονταν δυσμενείς διακρίσεις έναντι των βίντεο συνεχούς ροής μέσω του περιορισμού της μέγιστης ταχύτητας που συνδέεται με αυτό το είδος κίνησης στα 1,5 Mbps, ενώ οι ταχύτητες που συνδέονται με άλλα είδη κίνησης μπορούσαν να φθάσουν έως τα 150 Mbps. Πλην όμως, αφενός, ο ως άνω περιορισμός της ταχύτητας που συνδέεται με ορισμένη κατηγορία κίνησης δεν στηρίζεται σε τεχνικούς λόγους, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού αυτού, και, αφετέρου, ο εν λόγω περιορισμός δεν μπορεί να εμπίπτει σε κάποια από τις κατηγορίες εξαιρέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού.
10
Με απόφαση της 26ης Μαΐου 2021, το Curtea de Apel București (εφετείο Βουκουρεστίου, Ρουμανία) δέχθηκε την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε η Telekom România Mobile Communications κατά της ως άνω απόφασης. Το εν λόγω δικαστήριο έκρινε, κατ’ ουσίαν, ότι τα βίντεο συνεχούς ροής συνιστούν κατηγορία κίνησης αντικειμενικά διαφορετική από τις άλλες κατηγορίες κίνησης και ότι η τιμολογιακή επιλογή «Bonus απεριόριστα δεδομένα» αποτελεί μέτρο διαχείρισης της κίνησης που είναι διαφανές και δεν εισάγει διακρίσεις, είναι αναλογικό και προσωρινό και βασίζεται σε τεχνικές απαιτήσεις ποιότητας των υπηρεσιών ορισμένων συγκεκριμένων κατηγοριών κίνησης που διαφέρουν αντικειμενικά και όχι σε εμπορικά κριτήρια.
11
Η ANCOM άσκησε αναίρεση κατά της ως άνω απόφασης ενώπιον του Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie (Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, Ρουμανία), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου.
12
Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι οι αποφάσεις της 15ης Σεπτεμβρίου 2020, Telenor Magyarország (C‑807/18 και C‑39/19, EU:C:2020:708), της 2ας Σεπτεμβρίου 2021, Vodafone (C‑854/19, EU:C:2021:675), της 2ας Σεπτεμβρίου 2021, Vodafone (C‑5/20, EU:C:2021:676), και της 2ας Σεπτεμβρίου 2021, Telekom Deutschland (C‑34/20, EU:C:2021:677), παρέχουν ήδη επαρκή στοιχεία σχετικά με τα ζητήματα που ήγειρε η Telekom România Mobile Communications όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 2015/2120, ερμηνευόμενου υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης 7 του κανονισμού αυτού, και τη σχέση μεταξύ της διάταξης αυτής και του άρθρου 3, παράγραφος 3, του ίδιου κανονισμού.
13
Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι πρέπει να κρίνει, πρώτον, αν η διαφορετική μεταχείριση την οποία επιφυλάσσει η Telekom România Mobile Communications, κατά την ενεργοποίηση της υπηρεσίας «Bonus απεριόριστα δεδομένα», στα βίντεο συνεχούς ροής, αφενός, και στις λοιπές κατηγορίες κίνησης, αφετέρου, συνιστά άνιση μεταχείριση κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 2015/2120. Δεύτερον, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού αυτού, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αιτιολογικής του σκέψης 9, η διαχείριση της κίνησης που θέτει σε εφαρμογή η Telekom România Mobile Communications στο πλαίσιο της ενεργοποίησης αυτής αποτελεί εύλογο μέτρο διαχείρισης της κίνησης. Τρίτον, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν ένα τέτοιο μέτρο διαχείρισης μπορεί να εμπίπτει στην εξαίρεση του άρθρου 3, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, στοιχείο γʹ, του εν λόγω κανονισμού, σχετικά με την ανάγκη αποφυγής προσωρινής συμφόρησης, στο μέτρο που συνεπάγεται περιορισμό της ταχύτητας που συνδέεται με συγκεκριμένη κατηγορία κίνησης και μείωση της ευκρίνειας του περιεχομένου βίντεο σε 480p κατ’ ανώτατο όριο.
14
Το εν λόγω δικαστήριο εκτιμά ότι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης περίπτωση διαφέρει από τις επίμαχες στις υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις που παρατίθενται στη σκέψη 12 της παρούσας απόφασης. Συγκεκριμένα, οι τελευταίες αυτές υποθέσεις αφορούσαν τιμολογιακές επιλογές οι οποίες εισήγαν δυσμενή διάκριση εις βάρος των διαφόρων παρόχων περιεχομένου ευνοώντας τους εταίρους της οικείας επιχείρησης τηλεπικοινωνιών ή περιορίζοντας την ταχύτητα της κίνησης για τις εφαρμογές ή τις υπηρεσίες που δεν περιλαμβάνονταν στην επίμαχη τιμολογιακή προσφορά, ενώ στην υπό κρίση υπόθεση η επίμαχη διαφορετική μεταχείριση λαμβάνει χώρα ανεξαρτήτως των παρόχων υπηρεσιών μετάδοσης βίντεο σε συνεχή ροή, δηλαδή ανεξαρτήτως του αν οι οικείοι πάροχοι είναι εταίροι της Telekom România Mobile Communication.
15
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Înalta Curte de Casație și Justiție (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Έχει το άρθρο 3 του κανονισμού [2015/2120] την έννοια ότι δεν αντίκειται στις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εν λόγω διάταξη μια τιμολογιακή επιλογή προτεινόμενη από επιχείρηση τηλεπικοινωνιών η οποία παρέχει στους τελικούς πελάτες που την αποδέχονται τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν δωρεάν όλες τις υπηρεσίες μετάδοσης βίντεο συνεχούς ροής, ανεξαρτήτως των παρόχων του περιεχομένου βίντεο και του αν οι εν λόγω πάροχοι έχουν την ιδιότητα συνεργάτη περιεχομένου της επιχείρησης τηλεπικοινωνιών, χωρίς ο όγκος των δεδομένων που αναλώνεται κατά τη χρήση των εν λόγω υπηρεσιών να προσμετράται στον όγκο των δεδομένων που περιλαμβάνεται μηνιαίως στο τιμολόγιο κινητής τηλεφωνίας, αλλά με περιορισμό του εύρους ζώνης για το συγκεκριμένο είδος περιεχομένου;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
16
Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 3 του κανονισμού 2015/2120 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε επιλογή απεριόριστης πρόσβασης στο διαδίκτυο, χωρίς πρόσθετο κόστος, την οποία προσφέρει ο πάροχος υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο στους πελάτες του και η οποία, όταν ενεργοποιείται, παρέχει στους εν λόγω πελάτες τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν υπηρεσίες βίντεο συνεχούς ροής χωρίς τα κατ’ αυτόν τον τρόπο χρησιμοποιούμενα δεδομένα να αφαιρούνται από τον όγκο των δεδομένων που περιλαμβάνεται στη βασική μηνιαία συνδρομή, αλλά περιορίζει το εύρος ζώνης που εφαρμόζεται στο περιεχόμενο αυτό, όποιοι και αν είναι οι διανομείς ή οι πάροχοί του, σε σύγκριση με το εύρος ζώνης που εφαρμόζεται σε άλλες κατηγορίες κίνησης, ενώ, όταν η επιλογή αυτή δεν ενεργοποιείται από τους εν λόγω πελάτες, το σύνολο της κίνησης, συμπεριλαμβανομένων των βίντεο συνεχούς ροής, πραγματοποιείται στο ίδιο επίπεδο εύρους ζώνης, αλλά ο όγκος των χρησιμοποιούμενων δεδομένων αφαιρείται από τον όγκο που περιλαμβάνεται στη συνδρομή των ίδιων πελατών.
17
Οι διάφορες διατάξεις του άρθρου 3 του κανονισμού 2015/2120 αποσκοπούν, όπως προκύπτει από το άρθρο 1 αυτού, στη διασφάλιση ισότιμης και χωρίς διακρίσεις μεταχείρισης της κίνησης κατά την παροχή υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο, καθώς και στη διασφάλιση των σχετικών δικαιωμάτων των τελικών χρηστών (αποφάσεις της 15ης Σεπτεμβρίου 2020, Telenor Magyarország, C‑807/18 και C‑39/19, EU:C:2020:708, σκέψη 27, και της 2ας Σεπτεμβρίου 2021, Telekom Deutschland, C‑34/20, EU:C:2021:677, σκέψη 24).
18
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 2015/2120, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης 6 του κανονισμού αυτού, προβλέπει τα δικαιώματα των τελικών χρηστών, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων πρόσβασης σε πληροφορίες και περιεχόμενο και διανομής τους, καθώς και των δικαιωμάτων χρήσης και παροχής εφαρμογών και υπηρεσιών. Δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, η άσκηση των ως άνω δικαιωμάτων δεν πρέπει να περιορίζεται από συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο και των τελικών χρηστών ή από εμπορικές πρακτικές εφαρμοζόμενες από τους εν λόγω παρόχους.
19
Όσον αφορά το άρθρο 3, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, είναι σημαντικό να υπενθυμιστεί, κατ’ αρχάς, ότι το πρώτο εδάφιο της εν λόγω διάταξης, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης 8 του ίδιου κανονισμού, επιβάλλει στους παρόχους υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο γενική υποχρέωση ισότιμης μεταχείρισης της κίνησης, άνευ διακρίσεων, περιορισμών ή παρεμβάσεων, από την οποία δεν χωρεί σε καμία περίπτωση παρέκκλιση μέσω εμπορικών πρακτικών που εφαρμόζουν οι εν λόγω πάροχοι ή μέσω συμφωνιών που οι τελευταίοι συνάπτουν με τους τελικούς χρήστες (απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2020, Telenor Magyarország, C‑807/18 και C‑39/19, EU:C:2020:708, σκέψη 47).
20
Περαιτέρω, από το δεύτερο εδάφιο του ως άνω άρθρου 3, παράγραφος 3, καθώς και από την αιτιολογική σκέψη 9 του κανονισμού 2015/2120, υπό το πρίσμα της οποίας πρέπει να ερμηνευθεί το δεύτερο αυτό εδάφιο, προκύπτει ότι οι εν λόγω πάροχοι, μολονότι οφείλουν να τηρούν τη γενική αυτή υποχρέωση, διατηρούν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν εύλογα μέτρα διαχείρισης της κίνησης. Εντούτοις, η δυνατότητα αυτή εξαρτάται από την προϋπόθεση, μεταξύ άλλων, τα μέτρα αυτά να μη διατηρούνται πέραν του απαιτούμενου χρόνου και να βασίζονται σε «αντικειμενικά διαφορετικές απαιτήσεις τεχνικής ποιότητας των υπηρεσιών για συγκεκριμένες κατηγορίες κίνησης» και όχι σε «εμπορικά κριτήρια» (πρβλ. απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2020, Telenor Magyarország, C‑807/18 και C‑39/19, EU:C:2020:708, σκέψη 48).
21
Τέλος, από το τρίτο εδάφιο του εν λόγω άρθρου 3, παράγραφος 3 προκύπτει ότι όλα τα μέτρα που παρεμποδίζουν, επιβραδύνουν, αλλοιώνουν, περιορίζουν, εισάγουν παρεμβολές, υποβαθμίζουν ή επιβάλλουν διακρίσεις έναντι, μεταξύ άλλων, περιεχομένου, συγκεκριμένων εφαρμογών ή υπηρεσιών, δεν είναι δυνατόν να θεωρηθούν εύλογα κατά την έννοια του δευτέρου εδαφίου της διάταξης αυτής και πρέπει, επομένως, να εκλαμβάνονται ως ασύμβατα προς αυτήν, εκτός αν έχουν ληφθεί για ορισμένη διάρκεια και είναι αναγκαία ώστε ο πάροχος υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο να μπορεί είτε να συμμορφωθεί προς νόμιμη υποχρέωση, είτε να διασφαλίσει την ακεραιότητα και την ασφάλεια του δικτύου, είτε να προλάβει ή να θεραπεύσει την εμφάνιση εμποδίων λόγω συμφόρησής του (πρβλ. απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2020, Telenor Magyarország, C‑807/18 και C‑39/19, EU:C:2020:708, σκέψη 49).
22
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, επισημαίνεται ότι σκοπός της γενικής υποχρέωσης που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 2015/2120 δεν είναι μόνοn να διασφαλιστεί ότι οι πάροχοι υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο απέχουν από την εφαρμογή μέτρων συνεπαγόμενων διακρίσεις μεταξύ διαφορετικών διανομέων ή παρόχων περιεχομένου, εφαρμογών ή υπηρεσιών, αλλά, γενικότερα, ότι το σύνολο του περιεχομένου στο οποίο παρέχεται πρόσβαση ή το οποίο διανέμεται καθώς και όλες οι εφαρμογές ή υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται ή παρέχονται μέσω υπηρεσίας πρόσβασης στο διαδίκτυο αντιμετωπίζονται ισότιμα.
23
Ως εκ τούτου, το γεγονός και μόνον ότι ένα μέτρο εφαρμοζόμενο από πάροχο υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο δεν αποσκοπεί στο να διασφαλίσει σε ορισμένους διανομείς ή παρόχους περιεχομένου, εφαρμογών ή υπηρεσιών, οι οποίοι είναι εταίροι του, διαφορετική μεταχείριση σε σχέση με τους λοιπούς διανομείς ή παρόχους περιεχομένου, εφαρμογών ή υπηρεσιών, οι οποίοι δεν έχουν την ιδιότητα αυτή, δεν αρκεί για να συναχθεί εκ προοιμίου η τήρηση της εν λόγω γενικής υποχρέωσης.
24
Επομένως, ένα μέτρο το οποίο περιορίζει το εύρος ζώνης που εφαρμόζεται, σε περίπτωση ενεργοποίησης συγκεκριμένης τιμολογιακής επιλογής, στα βίντεο συνεχούς ροής σε σχέση το εφαρμοζόμενο στις άλλες κατηγορίες κίνησης, ενώ, σε περίπτωση απενεργοποίησης της επιλογής αυτής, ολόκληρη η κίνηση στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων των βίντεο συνεχούς ροής, πραγματοποιείται στο ίδιο επίπεδο εύρους ζώνης, προβαίνει σε διάκριση στο πλαίσιο της κίνησης η οποία ενδέχεται να παραβιάζει την εν λόγω γενική υποχρέωση.
25
Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι μια τέτοια διαφορετική μεταχείριση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει της συμβατικής ελευθερίας που αναγνωρίζεται στο άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 2015/2120, μεταξύ άλλων μέσω συμφωνιών συναφθεισών μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο και τελικών χρηστών, όπως είναι οι καταναλωτές, ή ακόμη μέσω εμπορικών πρακτικών που αποσκοπούν στην ικανοποίηση της ζήτησης του οικείου πελάτη (πρβλ. αποφάσεις της 15ης Σεπτεμβρίου 2020, Telenor Magyarország, C‑807/18 και C‑39/19, EU:C:2020:708, σκέψεις 36 και 47, καθώς και της 2ας Σεπτεμβρίου 2021, Telekom Deutschland, C‑34/20, EU:C:2021:677, σκέψεις 26 και 32).
26
Αντιθέτως, όπως προκύπτει από το άρθρο 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού αυτού, ένα μέτρο το οποίο διακρίνει μεταξύ αντικειμενικά διαφορετικών κατηγοριών κίνησης μπορεί να εφαρμοστεί εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ως «εύλογο μέτρο διαχείρισης της κίνησης», κατά την έννοια της διάταξης αυτής. Αν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές, ένα τέτοιο μέτρο μπορεί επίσης να εφαρμοστεί, αν εμπίπτει σε μία από τις τρεις εξαιρέσεις που απαριθμούνται περιοριστικώς στο άρθρο 3, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού, εν προκειμένω στην εξαίρεση που προβλέπεται στο στοιχείο γʹ της τελευταίας αυτής διάταξης.
27
Όσον αφορά, κατά πρώτον, το άρθρο 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2015/2120, από τη διάταξη αυτή, ερμηνευόμενη υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης 9 του εν λόγω κανονισμού, προκύπτει ότι οι πάροχοι υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο μπορούν να εφαρμόζουν μέτρα διαχείρισης της κίνησης που συνεπάγονται διάκριση μεταξύ συγκεκριμένων κατηγοριών κίνησης, υπό την προϋπόθεση, ειδικότερα, ότι τα μέτρα αυτά αποσκοπούν στη βελτιστοποίηση της συνολικής ποιότητας μετάδοσης και της εμπειρίας του χρήστη και ότι βασίζονται σε αντικειμενικές διαφορές μεταξύ των τεχνικών απαιτήσεων ποιότητας των υπηρεσιών που προσιδιάζουν στις κατηγορίες αυτές και όχι σε εμπορικά κριτήρια.
28
Επομένως, ένα μέτρο διαχείρισης της κίνησης μπορεί να θεωρηθεί ότι στηρίζεται σε τέτοιες αντικειμενικές διαφορές μόνον αν οι τεχνικές προϋποθέσεις που εφαρμόζει το μέτρο αυτό σε συγκεκριμένη κατηγορία κίνησης ανταποκρίνονται στις τεχνικές απαιτήσεις ποιότητας των υπηρεσιών που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη αυτή κατηγορία κίνησης.
29
Αντιθέτως, πρέπει να θεωρηθεί ότι στηρίζεται σε «εμπορικά κριτήρια», κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2015/2120, κάθε μέτρο παρόχου υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο έναντι κάθε τελικού χρήστη το οποίο έχει ως αποτέλεσμα, χωρίς να βασίζεται σε τέτοιες αντικειμενικές διαφορές, να μην αντιμετωπίζονται ισότιμα και χωρίς διακρίσεις το περιεχόμενο, οι εφαρμογές ή οι υπηρεσίες που προσφέρονται από τους διάφορους παρόχους περιεχομένου, εφαρμογών ή υπηρεσιών (πρβλ. απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2020, Telenor Magyarország, C‑807/18 και C‑39/19, EU:C:2020:708, σκέψη 48). Ειδικότερα, στηρίζεται σε τέτοια εμπορικά κριτήρια ένα μέτρο που συνεπάγεται διάκριση στο πλαίσιο της κίνησης την οποία ένας πάροχος υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο δικαιολογεί επικαλούμενος την ύπαρξη απλής διαφοράς μεταξύ κατηγοριών κίνησης, χωρίς ωστόσο το αντικείμενο του συγκεκριμένου μέτρου να συνδέεται με τη διαφορά αυτή.
30
Το ίδιο ισχύει και για μέτρο το οποίο δεν διακρίνει μόνον μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών κίνησης κατά την ενεργοποίηση μιας τιμολογιακής επιλογής, αλλά αντιμετωπίζει διαφορετικά την ίδια κατηγορία κίνησης ανάλογα με την τιμή που καταβάλλει ο τελικός χρήστης για ορισμένο όγκο δεδομένων.
31
Επομένως, μια τιμολογιακή επιλογή, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία περιορίζει το εύρος ζώνης που εφαρμόζεται στα βίντεο συνεχούς ροής σε σχέση με εκείνο που ισχύει για τις λοιπές κατηγορίες κίνησης, ενώ, σε περίπτωση απενεργοποίησης της επιλογής αυτής, εφαρμόζεται το ίδιο επίπεδο εύρους ζώνης σε όλη την κίνηση, συμπεριλαμβανομένων των βίντεο συνεχούς ροής, προβαίνει σε διάκριση στο πλαίσιο της κίνησης στο διαδίκτυο βάσει εμπορικών κριτηρίων. Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο καθόσον δεν υποστηρίζεται ότι η μετάδοση και η αναπαραγωγή βίντεο συνεχούς ροής απαιτούν περιορισμό του εύρους ζώνης προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η συνολική ποιότητα μετάδοσης καθώς και η εμπειρία των χρηστών. Αντιθέτως, όπως προκύπτει από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, ένας τέτοιος περιορισμός μειώνει την ευκρίνεια του περιεχομένου βίντεο και, επομένως, την ποιότητά του.
32
Εκτός αυτού, όταν μια τέτοια τιμολογιακή επιλογή καταλείπει στη διακριτική ευχέρεια των ενδιαφερόμενων πελατών ενός παρόχου υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο την απόφαση για την ενεργοποίηση και την απενεργοποίησή της, εμποδίζοντας τον οικείο πάροχο να ελέγξει την πραγματική περίοδο ισχύος του μέτρου διαχείρισης της κίνησης το οποίο έθεσε σε εφαρμογή, το μέτρο αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν διατηρείται για χρονικό διάστημα «πέραν του απαιτουμένου», κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2015/2120.
33
Όσον αφορά, κατά δεύτερον, το άρθρο 3, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, στοιχείο γʹ, του κανονισμού αυτού, διαπιστώνεται ότι η διάταξη αυτή, η οποία, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 του εν λόγω κανονισμού, πρέπει να ερμηνεύεται στενά, επιτρέπει την εφαρμογή μέτρων διαχείρισης της κίνησης τα οποία ενδέχεται να μην πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 3, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του ίδιου κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά είναι αναγκαία, και μόνον για το χρονικό διάστημα που είναι αναγκαίο για την πρόληψη επικείμενης συμφόρησης του δικτύου ή για τον μετριασμό των επιπτώσεων έκτακτης ή προσωρινής συμφόρησης του δικτύου. Δεδομένου ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο δεν μπορεί να ελέγξει την πραγματική περίοδο εφαρμογής ενός μέτρου διαχείρισης της κίνησης το οποίο έλαβε, όπως εκτέθηκε στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας απόφασης, το μέτρο αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε ότι περιορίζεται μόνο στο χρονικό διάστημα που είναι αναγκαίο για την πρόληψη επικείμενης συμφόρησης του δικτύου ή για τον μετριασμό των επιπτώσεων έκτακτης ή προσωρινής συμφόρησης του δικτύου, όπως απαιτεί το άρθρο 3, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 2015/2120.
34
Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι μια τιμολογιακή επιλογή η οποία προβαίνει, βάσει εμπορικών κριτηρίων, σε διάκριση στο πλαίσιο της κίνησης απορρέουσα από περιορισμό του εύρους ζώνης το οποίο εφαρμόζεται στα βίντεο συνεχούς ροής, χωρίς να εμπίπτει σε καμία από τις εξαιρέσεις του εν λόγω άρθρου 3, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, αντιβαίνει στη γενική υποχρέωση ισότιμης μεταχείρισης της κίνησης, άνευ διακρίσεων, περιορισμών ή παρεμβάσεων, την οποία επιβάλλει το ίδιο άρθρο 3, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο.
35
Επομένως, στο υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 3 του κανονισμού 2015/2120 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε επιλογή απεριόριστης πρόσβασης στο διαδίκτυο, χωρίς πρόσθετο κόστος, την οποία προσφέρει ο πάροχος υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο στους πελάτες του και η οποία, όταν ενεργοποιείται, παρέχει στους εν λόγω πελάτες τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν υπηρεσίες βίντεο συνεχούς ροής χωρίς τα κατ’ αυτόν τον τρόπο χρησιμοποιούμενα δεδομένα να αφαιρούνται από τον όγκο των δεδομένων που περιλαμβάνεται στη βασική μηνιαία συνδρομή, αλλά περιορίζει το εύρος ζώνης που εφαρμόζεται στο περιεχόμενο αυτό, όποιοι και αν είναι οι διανομείς ή οι πάροχοί του, σε σύγκριση με το εύρος ζώνης που εφαρμόζεται σε άλλες κατηγορίες κίνησης, ενώ, όταν η επιλογή αυτή δεν ενεργοποιείται από τους εν λόγω πελάτες, το σύνολο της κίνησης, συμπεριλαμβανομένων των βίντεο συνεχούς ροής, πραγματοποιείται στο ίδιο επίπεδο εύρους ζώνης, αλλά ο όγκος των χρησιμοποιούμενων δεδομένων αφαιρείται από τον όγκο που περιλαμβάνεται στη συνδρομή των ίδιων πελατών.
Επί των δικαστικών εξόδων
36
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/2120 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2015, για τη θέσπιση μέτρων σχετικά με την πρόσβαση στο ανοικτό διαδίκτυο και την τροποποίηση της οδηγίας 2002/22/ΕΚ για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 531/2012 για την περιαγωγή σε δημόσια δίκτυα κινητών επικοινωνιών εντός της Ένωσης,
έχει την έννοια ότι:
αντιτίθεται σε επιλογή απεριόριστης πρόσβασης στο διαδίκτυο, χωρίς πρόσθετο κόστος, την οποία προσφέρει ο πάροχος υπηρεσιών πρόσβασης στο διαδίκτυο στους πελάτες του και η οποία, όταν ενεργοποιείται, παρέχει στους εν λόγω πελάτες τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν υπηρεσίες βίντεο συνεχούς ροής χωρίς τα κατ’ αυτόν τον τρόπο χρησιμοποιούμενα δεδομένα να αφαιρούνται από τον όγκο των δεδομένων που περιλαμβάνεται στη βασική μηνιαία συνδρομή, αλλά περιορίζει το εύρος ζώνης που εφαρμόζεται στο περιεχόμενο αυτό, όποιοι και αν είναι οι διανομείς ή οι πάροχοί του, σε σύγκριση με το εύρος ζώνης που εφαρμόζεται σε άλλες κατηγορίες κίνησης, ενώ, όταν η επιλογή αυτή δεν ενεργοποιείται από τους εν λόγω πελάτες, το σύνολο της κίνησης, συμπεριλαμβανομένων των βίντεο συνεχούς ροής, πραγματοποιείται στο ίδιο επίπεδο εύρους ζώνης, αλλά ο όγκος των χρησιμοποιούμενων δεδομένων αφαιρείται από τον όγκο που περιλαμβάνεται στη συνδρομή των ίδιων πελατών.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική.