ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(πρώτο τμήμα)
της 10ης Νοεμβρίου 2009
Υπόθεση F-93/08
N
κατά
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
«Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση βαθμολογίας – Προσφυγή ακυρώσεως – Παραδεκτό – Αιτιολογία – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Προσδιορισμός των προς επίτευξη στόχων»
Αντικείμενο: Προσφυγή, ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 EA, με την οποία ο N ζητεί, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της αποφάσεως
του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2008, περί της οριστικής εκθέσεως βαθμολογίας του για την
περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 30 Απριλίου 2007, και της αποφάσεως του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου
2008, με την οποία απερρίφθη η διοικητική ένστασή του κατά της εν λόγω εκθέσεως.
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Ο προσφεύγων καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Προσφυγή – Έννομο συμφέρον – Προσφυγή ακυρώσεως εκθέσεως βαθμολογίας – Υπάλληλος επανατοποθετούμενος σε άλλο όργανο
– Παράλειψη συνεκτιμήσεως της εν λόγω εκθέσεως από το όργανο
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)
2.      Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση βαθμολογίας – Υποχρέωση κοινοποιήσεως στον υπάλληλο του εγγράφου που προσδιορίζει τους προς
επίτευξη στόχους της υπηρεσίας
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)
1.      Ανεξαρτήτως της μελλοντικής χρησιμότητάς της, η έκθεση βαθμολογίας υπαλλήλου συνιστά γραπτή και επίσημη απόδειξη ως προς την
ποιότητα της εργασίας του υπαλλήλου. Η αξιολόγηση αυτή δεν είναι αμιγώς περιγραφική των καθηκόντων που του ανατέθηκαν κατά
το οικείο χρονικό διάστημα, αλλά εμπεριέχει και αξιολόγηση των προσόντων που επέδειξε ο βαθμολογούμενος κατά την άσκηση της
επαγγελματικής του δραστηριότητας. Επομένως, κάθε υπάλληλος δικαιούται να απαιτήσει δίκαιη και ορθή αξιολόγηση της εργασίας
του. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, ο υπάλληλος πρέπει οπωσδήποτε να έχει το δικαίωμα
να βάλει κατά της εκθέσεως βαθμολογίας του λόγω του περιεχομένου της ή διότι δεν καταρτίστηκε σύμφωνα με τους προβλεπόμενους
από τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ) κανόνες.
Επομένως, η επανατοποθέτηση υπαλλήλου από ένα όργανο σε άλλο, η παράλειψη συνεκτιμήσεως από το δεύτερο όργανο των εκθέσεων
βαθμολογίας που κατάρτισε το πρώτο όργανο και η προαγωγή του υπαλλήλου εντός του δεύτερου οργάνου δικαιολογούν το έννομο συμφέρον
του υπαλλήλου να προσφύγει κατά της οριστικής εκθέσεως βαθμολογίας που κατάρτισε το πρώτο όργανο.
(βλ. σκέψεις 46 και 47)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: 22 Δεκεμβρίου 2008, C‑198/07 P, Gordon κατά Επιτροπής, Συλλογή 2008, σ. I‑10701, σκέψεις 44 και 45
2.       Συνάγεται από τα άρθρα 10 και 12 των γενικών διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 43 του ΚΥΚ που εξεδόθησαν από το Κοινοβούλιο
ότι το όργανο αυτό υποχρεούται να κοινοποιεί κατά τη συνέντευξη αξιολογήσεως στους μόνιμους και συμβασιούχους υπαλλήλους έγγραφο
στο οποίο προσδιορίζονται οι προς επίτευξη στόχοι της διευθύνσεως, του τμήματος ή της υπηρεσίας όπου εργάζονται για το έτος
που ακολουθεί. Αυτό το έγγραφο αποτελεί βασικό στοιχείο για την αξιολόγηση της επιδόσεως του μόνιμου ή συμβασιούχου υπαλλήλου
και για την κατάρτιση της εκθέσεως βαθμολογίας του. Επιπλέον, εάν ο μόνιμος ή συμβασιούχος υπάλληλος ζητήσει κατά τη συνέντευξη
αξιολογήσεως το εν λόγω έγγραφο η αρχή υποχρεούται να καταρτίσει έγγραφο το οποίο θα παρέχει περαιτέρω διευκρινίσεις σχετικά
με τους στόχους τους οποίους ο ίδιος αναμένεται να εκπληρώσει.
Γίνεται δεκτό ότι υπάλληλος έχει λάβει γνώση των στόχων τους οποίους θα πρέπει να εκπληρώσει για το έτος που ακολουθεί όταν,
κατά τη διάρκεια γενικής συνελεύσεως, αφενός, ο προϊστάμενος του τμήματος προσδιόρισε τους γενικούς στόχους της διευθύνσεως,
τους ειδικούς στόχους του τμήματος ή της υπηρεσίας του υπαλλήλου, καθώς και τους ατομικούς στόχους κάθε μόνιμου ή συμβασιούχου
υπαλλήλου, και, αφετέρου, γνωστοποιήθηκε και συζητήθηκε αναλυτικός πίνακας καθηκόντων και στόχων της επόμενης χρονιάς. Καίτοι
στην περίπτωση αυτή, ο εν λόγω πίνακας, δεδομένων των πάγιων διατυπώσεών του και του περιεχομένου του, απαριθμεί περισσότερο
τα καθήκοντα προς εκπλήρωση παρά προσδιορίζει στόχους, εντούτοις παρέχει στους ενδιαφερομένους μόνιμους ή συμβασιούχους υπαλλήλους
ορισμένα στοιχεία όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές και τους προς επίτευξη στόχου, οπότε μπορεί να θεωρηθεί ως μέσο κοινοποιήσεως
των στόχων κατά την έννοια των γενικών εκτελεστικών διατάξεων.
(βλ. σκέψεις 64 και 66)