61986CJ0225_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 225/86,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους A . Prozzillo, νομικό σύμβουλο, και Ε . Traversa, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γ . Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον Luigi Ferrari Bravo, προϊστάμενο του τμήματος διπλωματικών διαφορών, επικουρούμενο από τον Ivo M . Braguglia, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεως στο Λουξεμβούργο την ιταλική πρεσβεία, 5, rue Marie-Adelaide,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη εκτελώντας την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση 166/82 ( Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας ) σχετικά με τη διαμόρφωση της τιμής πωλήσεως του γάλακτος κατά την παραγωγή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
συγκείμενο από τους G . Bosco, πρόεδρο τμήματος, ασκούντα καθήκοντα προέδρου, O . Due, πρόεδρο τμήματος, T . Koopmans, K . N . Kακούρη, R . Joliet, T . F . O' Higgins και F . A . Schockweiler, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : C . O . Lenz
γραμματέας : D . Louterman, υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 21ης Οκτωβρίου 1987,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 21ης Οκτωβρίου 1987,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Αυγούστου 1986, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη συμμορφούμενη προς την απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 1984 ( Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, 166/82, Συλλογή 1984, σ . 459 ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης .
2 Με την προαναφερθείσα απόφαση, το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι "η ιταλική κυβέρνηση, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ το νόμο 306, της 8ης Ιουλίου 1975, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό 804/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, καθόσον το άρθρο 10 του εν λόγω νόμου προβλέπει ότι η περιφέρεια συγκαλεί τα ενδιαφερόμενα μέρη, προκειμένου να διαπραγματευθούν τον καθορισμό της τιμής του γάλακτος στην παραγωγή και ότι η συμφωνούμενη τιμή δημοσιεύεται υποχρεωτικά στο Bollettino Ufficiale της περιφέρειας και καθόσον το άρθρο 11 προβλέπει ότι, σε περίπτωση μη επιτεύξεως συμφωνίας, την τιμή καθορίζει επιτροπή που διορίζει ο πρόεδρος της περιφέρειας ".
3 'Εχοντας λάβει μόνο ένα τηλετύπημα της 7ης Ιουνίου 1984 από τη μόνιμη αντιπροσωπεία της Ιταλικής Δημοκρατίας, με το οποίο την πληροφόρησε ότι ετοιμαζόταν ένα καινούριο κείμενο νόμου στο οποίο ελαμβάνετο υπόψη η απόφαση του Δικαστηρίου, η Επιτροπή απηύθυνε, την 1η Ιουλίου 1985, στην ιταλική κυβέρνηση έγγραφο οχλήσεως καλώντας την να καταθέσει τις παρατηρήσεις της .
4 Δεδομένου ότι, κατά τη διάρκεια διμερούς συνεδριάσεως το Φεβρουάριο του 1986, η ιταλική κυβέρνηση δεν ήταν ακόμη σε θέση να αναφέρει την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του νέου νόμου, η Επιτροπή της απηύθυνε, στις 13 Μαΐου 1986, την αιτιολογημένη γνώμη που προβλέπεται στο άρθρο 169 της Συνθήκης . Δεδομένου ότι στη γνώμη αυτή δεν δόθηκε απάντηση, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή .
5 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς το ιστορικό της διαφοράς, καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων . Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .
6 Η ιταλική κυβέρνηση εξήγησε ότι, προκειμένου να τερματιστεί η παράβαση, υπέβαλε αρχικά μία τροπολογία σε σχέδιο νόμου που ήδη είχε κατατεθεί προς εξέταση στη Βουλή, αλλ' ότι απέσυρε την εν λόγω τροπολογία προκειμένου να μην καθυστερήσει η έγκριση του εν λόγω σχεδίου . Μεταγενεστέρως, ένα χωριστό σχέδιο νόμου το οποίο απέβλεπε στο να τεθεί τέρμα στην παράβαση κατατέθηκε στη Βουλή, ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο το Φεβρουάριο του 1987 και διαβιβάστηκε στη Γερουσία, πλην όμως ο νόμος αυτός δεν ψηφίστηκε οριστικώς εξαιτίας της πρόωρης διαλύσεως του Κοινοβουλίου .
7 Κατά την προφορική διαδικασία, ο εκπρόσωπος της ιταλικής κυβερνήσεως πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι το εν λόγω σχέδιο νόμου κατατέθηκε εκ νέου στη νέα Βουλή στις 8 Οκτωβρίου 1987 . Εξάλλου, ο εκπρόσωπος της ιταλικής κυβερνήσεως εξήγησε ότι, από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου, οι περιφέρειες ουδέποτε έχουν κάνει χρήση των αρμοδιοτήτων τους δυνάμει των νομοθετικών διατάξεων των οποίων το ασυμβίβαστο προς το κοινοτικό δίκαιο έχει αναγνωριστεί με την απόφαση .
8 'Οπως η ίδια η ιταλική κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει, η ορθή εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 1984 συνεπάγεται την κατάργηση των νομοθετικών διατάξεων στις οποίες αναφέρεται η απόφαση . Ούτε η μη χρησιμοποίηση των εν λόγω διατάξεων, ούτε η απλή κατάθεση στο ιταλικό κοινοβούλιο ενός σχεδίου νόμου που αποβλέπει στην κατάργησή τους αρκεί για να τερματιστεί η παράβαση .
9 Σύμφωνα με το άρθρο 171 της Συνθήκης, η Ιταλική Δημοκρατία ήταν υποχρεωμένη να λάβει τα μέτρα τα οποία συνεπαγόταν η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου . Το άρθρο αυτό δεν τάσσει προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να ληφθούν τα εν λόγω μέτρα . Πάντως, η εκτέλεση της αποφάσεως πρέπει να αρχίσει αμέσως και να περατωθεί το συντομότερο δυνατό, πράγμα που δεν συνέβη εν προκειμένω, εφόσον έχουν ήδη παρέλθει πολλά έτη από τη δημοσίευση της εν λόγω αποφάσεως .
10 'Οσον αφορά τα προβλήματα της κοινοβουλευτικής διαδικασίας τα οποία ανέφερε η ιταλική κυβέρνηση, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης του, προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων τις οποίες υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο .
11 Επομένως, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη συμμορφούμενη προς την απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 1984 ( Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, 166/82, Συλλογή 1984, σ . 459 ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Επειδή η Ιταλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει :
1 ) Η Ιταλική Δημοκρατία, μη συμμορφούμενη προς την απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 1984 ( Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, 166/82, Συλλογή 1984, σ . 459 ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης .
2 ) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα .