62022CO0424_INF
Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 8ης Μαΐου 2024 –Santander Bank Polska
(Υπόθεση C-424/22)
«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Απάντηση που μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/EOK – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Άρθρο 6, παράγραφος 1, και άρθρο 7, παράγραφος 1 – Αποτελέσματα της διαπιστώσεως του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας – Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου συνδεδεμένου με αλλοδαπό νόμισμα, η οποία περιέχει καταχρηστικές ρήτρες όσον αφορά τον υπολογισμό της ονομαστικής αξίας και τη συναλλαγματική ισοτιμία – Ακυρότητα της συμβάσεως – Αποτελέσματα όσον αφορά την επιστροφή των καταβληθέντων – Δικαίωμα επισχέσεως»
Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13 – Διαπίστωση του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας – Περιεχόμενο – Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου – Ακύρωση της συμβάσεως – Επίκληση δικαιώματος επισχέσεως εκ μέρους του τραπεζικού ιδρύματος – Εθνική νομολογία κατά την οποία η επιστροφή των οφειλομένων από το τραπεζικό ίδρυμα ποσών εξαρτάται από την εκ μέρους του καταναλωτή προσφορά να αποδώσει ή να εγγυηθεί την απόδοση του συνόλου της παροχής – Δεν επιτρέπεται – Ποσά που έχουν ήδη εξοφληθεί προς εκτέλεση της συμβάσεως – Δεν ασκούν επιρροή
(Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου, άρθρα 6 § 1, και 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 34, 37, 38 και διατακτ.)
Διατακτικό
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές,
έχουν την έννοια ότι:
αντιτίθενται σε νομολογιακή ερμηνεία του εθνικού δικαίου κατά την οποία, στο πλαίσιο της ακυρώσεως συμβάσεως ενυπόθηκου δανείου το οποίο συνήψε τραπεζικό ίδρυμα με καταναλωτή, λόγω του καταχρηστικού χαρακτήρα ορισμένων ρητρών της συμβάσεως, η εκ μέρους του συγκεκριμένου ιδρύματος επίκληση δικαιώματος επισχέσεως έχει ως αποτέλεσμα να εξαρτάται η δυνατότητα του καταναλωτή να λάβει τα χρηματικά ποσά, τα οποία υποχρεούται να καταβάλει το τραπεζικό ίδρυμα δυνάμει των αποτελεσμάτων επιστροφής των καταβληθέντων που συνεπάγεται η διαπίστωση του καταχρηστικού χαρακτήρα των ως άνω ρητρών, από την ταυτόχρονη εκ μέρους του προσφορά να αποδώσει ή να εγγυηθεί την απόδοση του συνόλου της παροχής την οποία του χορήγησε το ίδρυμα βάσει της συμβάσεως, ανεξαρτήτως των ποσών που έχουν ήδη εξοφληθεί προς εκτέλεσή της.