ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(πρώτο τμήμα)
της 20ής Μαΐου 2009
Υπόθεση F-73/08
Luigi Marcuccio
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Κοινωνική ασφάλιση – Υγειονομική ασφάλιση – Απόρριψη αιτήσεων επιστροφής ιατρικών εξόδων»
Αντικείμενο: Προσφυγή-αγωγή, ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 ΕΑ, με την οποία ο L. Marcuccio ζητεί μεταξύ άλλων, πρώτον, να
ακυρωθούν οι αποφάσεις της Επιτροπής με τις οποίες απορρίφθηκαν σιωπηρώς, αφενός, οι αιτήσεις του της 27ης και της 30ής Ιουνίου
2007 με αντικείμενο την επιστροφή με το σύνηθες ποσοστό διαφόρων ιατρικών εξόδων και, αφετέρου, οι αιτήσεις του της 29ης Ιουνίου
και της 2ας Ιουλίου 2007 με αντικείμενο τη «συμπληρωματική» επιστροφή, δηλαδή κατά 100 %, των ιδίων ιατρικών εξόδων, δεύτερον,
να ακυρωθεί η ρητή απόφαση της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2008, με την οποία απορρίφθηκαν οι διοικητικές ενστάσεις του κατά
των εν λόγω αποφάσεων, τρίτον, να υποχρεωθεί η Επιτροπή να του καταβάλει, για την κάλυψη κατά 100 % των εξόδων αυτών, το ποσό
των 4 747,29 ευρώ, ή οποιαδήποτε άλλο ποσό κρίνει εύλογο το Δικαστήριο ΔΔ για τον σκοπό αυτό, εντόκως προς 10 % ετησίως με
ετήσια κεφαλαιοποίηση από 7ης Νοεμβρίου 2007.
Απόφαση: Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται ως εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και ως εν μέρει προδήλως νόμω αβάσιμη. Ο προσφεύγων-ενάγων καταδικάζεται
στα δικαστικά έξοδα.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Βλαπτική απόφαση – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Έκταση – Αίτηση επιστροφής ιατρικών εξόδων
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 25, εδ. 2)
2.      Υπάλληλοι – Προσφυγή – Βλαπτική πράξη – Επιβεβαιωτική πράξη
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 72 § 1, 90 και 91)
1.      Απόφαση με την οποία απορρίπτεται αίτηση επιστροφής ιατρικών εξόδων είναι επαρκώς αιτιολογημένη, εφόσον ενημερώνει τον υπάλληλο
σχετικά με τον τρόπο εξετάσεως της αιτήσεώς του και τους πραγματικούς και νομικούς λόγους που δικαιολογούν την κάλυψη των
εν λόγω εξόδων εκ μέρους του κοινού συστήματος ασφαλίσεως υγείας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ακόμη και αν ο εν λόγω υπάλληλος
δεν υπήρξε αποδέκτης όλων των εκκαθαριστικών λογαριασμών που εξέδωσε το γραφείο εκκαθαρίσεως. Το γεγονός ότι ο υπάλληλος αγνοούσε
την ύπαρξη των εν λόγω εκκαθαριστικών λογαριασμών πριν του κοινοποιηθεί η απορριπτική απόφαση δεν ασκεί επιρροή στη νομιμότητα
της αποφάσεως.
Εξάλλου και εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι μια τέτοια απορριπτική απόφαση δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη,
πρέπει να γίνει δεκτό ότι περιέχει τουλάχιστον μια αρχική αιτιολογία παρέχουσα στο θεσμικό όργανο τη δυνατότητα να προσκομίσει
πρόσθετα στοιχεία κατά τη διάρκεια της δίκης και να εκπληρώσει την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως.
(βλ. σκέψεις 51, 52 και 54)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 20 Σεπτεμβρίου 1990, T‑37/89, Hanning κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1990, σ. II‑463, σκέψεις 41 και 44
2.      Απόφαση με την οποία απορρίπτεται αίτηση επιστροφής ιατρικών εξόδων κατά 100 %, η οποία δεν στηρίζεται σε κανένα νέο στοιχείο
σε σχέση με προγενέστερη πανομοιότυπη αίτηση η οποία απορρίφθηκε και αποτέλεσε αντικείμενο προσφυγής ενώπιον του κοινοτικού
δικαστή, δεν μεταβάλλει τη νομική θέση του προσφεύγοντος και, ως εκ τούτου, δεν συνιστά βλαπτική πράξη κατά την έννοια των
άρθρων 90 και 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Ακόμη και αν εκτιμηθεί ότι μια τέτοια απόφαση συνιστά επιβεβαιωτική πράξη της πρώτης αποφάσεως, ούσα συνεπώς αρρήκτως συνδεδεμένη
με την πρώτη απόφαση και δυνάμενη, στο μέτρο αυτό, να βλάψει τον υπάλληλο, ο κοινοτικός δικαστής που επιλαμβάνεται προσφυγής
κατά της αποφάσεως αυτής πρέπει να επισημάνει αυτεπαγγέλτως ότι πρόκειται για προσφυγή με τους ίδιους διαδίκους και το ίδιο
αντικείμενο, η οποία στηρίζεται στους ίδιους λόγους. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η προσφυγή είναι προδήλως απαράδεκτη διότι
προσβάλλει την αρχή της εκκρεμοδικίας.
(βλ. σκέψεις 60 και 61)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: 17 Μαΐου 1973, 58/72 και 75/72, Perinciolo κατά Συμβουλίου, Συλλογή τόμος 1972-1973, σ. 543, σκέψεις 3 έως 5· 19 Σεπτεμβρίου
1985, 172/83 και 226/83, Hoogovens Groep κατά Επιτροπής, Συλλογή 1985, σ. 2831, σκέψη 9
ΠΕΚ: 14 Ιουνίου 2007, T‑68/07, Landtag Schleswig-Holstein κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 16· 9 Ιουλίου
2008, T‑296/05 και T‑408/05, Marcuccio κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 47 έως 49· 9 Σεπτεμβρίου
2008, T‑143/08, Marcuccio κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 39 έως 41· 9 Σεπτεμβρίου 2008, T‑144/08,
Marcuccio κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 32 έως 34
ΔΔΔ: 25 Ιανουαρίου 2008, F‑80/06, Duyster κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 52