62001CJ0107_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-107/01,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την Μ. Wolfcarius, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
προσφεύγουσα,
κατά
Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενου από τον J. Faltz,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/76/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Οκτωβρίου 1998, για τροποποίηση της οδηγίας 96/26/ΕΚ περί προσβάσεως στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα εμπορευμάτων και επιβατών και αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που διευκολύνουν την πραγμάτωση του δικαιώματος εγκαταστάσεως των μεταφορέων αυτών στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών μεταφορών (ΕΕ L 277, σ. 17), ή τουλάχιστον παραλείποντας να κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, L. Sevón και Μ. Wathelet, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 25ης Οκτωβρίου 2001,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 6 Μαρτίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, βάσει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζήτησε να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/76/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Οκτωβρίου 1998, για τροποποίηση της οδηγίας 96/26/ΕΚ περί προσβάσεως στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα εμπορευμάτων και επιβατών και αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που διευκολύνουν την πραγμάτωση του δικαιώματος εγκαταστάσεως των μεταφορέων αυτών στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών μεταφορών (ΕΕ L 277, σ. 17, στο εξής: οδηγία), ή τουλάχιστον παραλείποντας να της κοινοποιήσει τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
2 Το άρθρο 2, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας ορίζει:
«Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως την 1η Οκτωβρίου 1999. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.»
3 Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 226, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, η Επιτροπή, αφού κάλεσε το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να υποβάλει τις παρατηρήσεις του, απηύθυνε αιτιολογημένη γνώμη σ' αυτό το κράτος μέλος με έγγραφο της 1ης Αυγούστου 2000, με την οποία το κάλεσε να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης γνώμης.
4 Οι αρχές του Λουξεμβούργου απάντησαν με έγγραφο της 24ης Αυγούστου 2000 ότι τα εθνικά μέτρα που είναι αναγκαία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο βρίσκονται στο στάδιο της θεσπίσεως.
5 Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν έλαβε καμία άλλη κοινοποίηση σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή.
6 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου υποστηρίζει ότι το νομοσχέδιο που αφορά - μεταξύ άλλων - τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο καθώς και δύο σχέδια κανονισμών εγκρίθηκαν από το υπουργικό συμβούλιο στις 21 Ιουλίου 2000. Η Επιτροπή έλαβε αντίγραφο των σχεδίων αυτών τον Αύγουστο 2000.
7 Τα στοιχεία αυτά δεν μεταβάλλουν ωστόσο το γεγονός ότι, όπως προκύπτει από τις διευκρινίσεις που παρέσχε το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός της προθεσμίας την οποία έταξε η αιτιολογημένη γνώμη. Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφυγή της Επιτροπής παρίσταται βάσιμη.
8 Συνεπώς, πρέπει να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από αυτήν.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος αντιδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, το οποίο και ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 98/76/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Οκτωβρίου 1998, για τροποποίηση της οδηγίας 96/26/ΕΚ περί προσβάσεως στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα εμπορευμάτων και επιβατών και αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που διευκολύνουν την πραγμάτωση του δικαιώματος εγκαταστάσεως των μεταφορέων αυτών στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών μεταφορών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
2) Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.