EUR-Lex - 61998B0012 - EL
Avis juridique important
|
61998B0012
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2000.
-
Argon srl και λοιπών και Carlo Chiappe και λοιποί κατά Συμßούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
-
Εξωσυμßατική ευθύνη - Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη - Εκτελωνιστής - Αγωγή προδήλως στερούμενη οποιουδήποτε νομικού ερείσματος.
-
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-12/98 και T-13/98.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα II-02473
Περίληψη
Λέξεις κλειδιά
1 Εξωσυμβατική ευθύνη - Αντικείμενο - Πράξεις των κοινοτικών οργάνων ή πράξεις των υπαλλήλων της Κοινότητας - Έννοια - Πράξεις του πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου - Αποκλείονται - Ζημία που πηγάζει από την Ενιαία Πράξη [Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 7 Α (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 14 ΕΚ) και άρθρο 215, εδ. 2 (νυν άρθρο 288, εδ. 2, ΕΚ)] 2 Εξωσυμβατική ευθύνη - Παράβαση εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων υποχρεώσεως εκ του νόμου να ενεργήσουν - Εξαφάνιση του επαγγέλματος του εκτελωνιστή, απόρροια της Ενιαίας Πράξεως - Υποχρέωση των οργάνων να ενεργήσουν - Δεν υφίσταται - Υποχρέωση της Κοινότητας να αποζημιώσει τους ασκούντες το επάγγελμα - Δεν υφίσταται [Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 215, εδ. 2 (νυν άρθρο 288, εδ. 2, ΕΚ)
Περίληψη
1 Προκειμένου για την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας, δεν μπορεί να καταλογίζεται στο Συμβούλιο και την Επιτροπή η αιτία της ζημίας που υπέστησαν οι εκτελωνιστές, η οποία προκύπτει από την κατάργηση των τελωνειακών και φορολογικών συνόρων μεταξύ κρατών μελών. Πράγματι, η άμεση και αποφασιστική αιτία της εν λόγω ζημίας δεν είναι ούτε η έκδοση πράξεων του παραγώγου δικαίου, ούτε η παράλειψη λήψεως πρόσφορων αντισταθμιστικών και συνοδευτικών μέτρων, αλλά το άρθρο 13 της Ενιαίας Ευρωπαϋκής Πράξεως, το οποίο εισήγαγε στη Συνθήκη ΕΟΚ το άρθρο 8 Α, το οποίο κατέστη το άρθρο 7 Α της Συνθήκης (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 14 ΕΚ), που ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι «η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα». Όμως η Ενιαία Πράξη, η οποία συνάφθηκε και εγκρίθηκε από τα κράτη μέλη, δεν καταλογίζεται στα προαναφερθέντα κοινοτικά όργανα και δεν μπορεί, ως εκ τούτου, να στοιχειοθετήσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας. (βλ. σκέψη 17) 2 Oι παραλείψεις των κοινοτικών οργάνων συνεπάγονται ευθύνη της Κοινότητας μόνον εφόσον τα όργανα παρέβησαν νόμιμη υποχρέωσή τους να δράσουν σύμφωνα με κοινοτική διάταξη. Προκειμένου για την εξαφάνιση του επαγγέλματος του εκτελωνιστή, απόρροια της Ενιαίας Πράξεως, τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει ούτε από την ίδια την Ενιαία Πράξη ούτε από άλλη διάταξη του κοινοτικού δικαίου, ούτε ακόμα από ενδεχόμενη ύπαρξη γενικής αρχής του δικαίου δυνάμει της οποίας η Κοινότητα οφείλει να αποζημιώσει εκείνον έναντι του οποίου ελήφθη μέτρο απαλλοτριώσεως ή περιορισμού της ελευθερίας του να ασκεί το οικείο δικαίωμα κυριότητας, δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν να επιβληθεί στην Κοινότητα η υποχρέωση να καταβάλλει αποζημίωση για πράξεις που δεν καταλογίζονται σ' αυτήν. Επομένως, η Κοινότητα δεν υποχρεούται να αποζημιώσει τα μέλη του επαγγέλματος αυτού. Δεν αποκλείεται, πάντως, το ενδεχόμενο να επιβληθεί υποχρέωση αποζημιώσεως βάσει του εσωτερικού δικαίου του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ασκούσε τη δραστηριότητά του ο εκτελωνιστής. (βλ. σκέψη 18)