61984CJ0067_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 67/84,
Sideradria SpA, διά του διαχειριστή της Vincenzo Carrino, με έδρα την Adria, εκπροσωπούμενη και επικουρούμενη από το δικηγόρο στο Corte suprema di cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας Giuseppe Marchesini, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Ernest Arendt, 34 B, rue Philippe-II,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Oreste Montalto, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, επικουρούμενο από τη δικηγόρο στο Corte suprema di cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας Wilma Viscardini-Dona, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Manfred Beschel, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
Αντικείμενο της υπόθεσης
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση και, επικουρικώς, τη μεταρρύθμιση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 1984, περί επιβολής προστίμου κατά την έννοια του άρθρου 58 της Συνθήκης EKAX,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Μαρτίου 1984, η εταιρία Sideradria SpA ( στο εξής : Sideradria ), με έδρα την Adria ( Ιταλία ), άσκησε, δυνάμει του άρθρου 36, δεύτερη παράγραφος, της Συνθήκης EKAX, προσφυγή η οποία έχει ως κύριο αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 1984, με την οποία της επιβάλλεται πρόστιμο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 58, παράγραφος 4, της Συνθήκης EKAX και του άρθρου 12 της γενικής αποφάσεως 1831/81, της 24ης Ιουνίου 1981, περί εισαγωγής συστήματος επιτηρήσεως και νέου συστήματος ποσοστώσεων της παραγωγής ορισμένων προϊόντων για τις επιχειρήσεις της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα ( EE L 180, σ . 1 ) και, επικουρικώς, τη μείωση του επιβληθέντος προστίμου .
2 Όπως προκύπτει από τη δικογραφία, η Sideradria είναι ιταλική επιχείρηση σιδήρου και χάλυβα που παράγει ράβδους οπλισμού σκυροδέματος κυκλικής διατομής . H εταιρία ιδρύθηκε το 1971 και κατά τη διάρκεια του έτους 1977 αντιμετώπισε τέτοιες δυσχέρειες ώστε αναγκάστηκε να διακόψει κάθε δραστηριότητα μέχρι τον Απρίλιο του 1978 . Μετά την ημερομηνία αυτή επανέλαβε τη δράση της με ρυθμό βραδύτερο .
3 Με την προαναφερθείσα γενική της απόφαση 1831/81, η Επιτροπή θέσπισε νέο σύστημα ποσοστώσεων που περιορίζει όχι μόνο την παραγωγή της κάθε επιχειρήσεως, αλλά και το μέρος της παραγωγής αυτής που προορίζεται να παραδοθεί στην κοινή αγορά ( στο εξής : ποσόστωση παραδόσεως ). H απόφαση αυτή προβλέπει ότι οι εν λόγω ποσοστώσεις υπολογίζονται βάσει των πωλήσεων που πραγματοποίησαν οι επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια μιας περιόδου αναφοράς .
4 Αυτή η περίοδος αναφοράς συμπίπτει εν μέρει με την περίοδο κατά την οποία η Sideradria αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία της . Γι’ αυτό το λόγο τα αριθμητικά στοιχεία που αφορούν τις πωλήσεις και που κοινοποίησε η Sideradria στην Επιτροπή αφορούν, κυρίως, το έτος 1979 . Βάσει των στοιχείων αυτών, και κατ’ εφαρμογή της γενικής αποφάσεως 1831/81, η Επιτροπή αποφάσισε να χορηγήσει στη Sideradria, για το τρίτο τρίμηνο του 1981, ποσόστωση παραγωγής 9 798 τόνων και ποσόστωση παραδόσεως 4 254 τόνων, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στη Sideradria στις 10 Αυγούστου 1981 .
5 Από τον Οκτώβριο του 1981, η Sideradria ζήτησε, ωστόσο, από την Επιτροπή τροποποίηση των ποσοστώσεων αυτών . Ανέφερε ότι η ποσόστωση παραγωγής της υπολογίστηκε βάσει εσφαλμένων στοιχείων, η δε ποσόστωση παραδόσεως καθορίστηκε βάσει μιας περιόδου κατά την οποία η επιχείρηση είχε εξαγάγει περισσότερο του 70 % της παραγωγής της σε χώρες εκτός της κοινής αγοράς : συνεπώς, δεν μπορούσε να διαθέσει στην κοινή αγορά παρά μικρό μόνο μέρος της παραγωγής που της καθορίστηκε .
6 H Επιτροπή δεν έδωσε συνέχεια στο έγγραφο αυτό . Αντιθέτως, στις 25 Φεβρουαρίου 1982, ανακοίνωσε στη Sideradria ότι είχε διαπιστώσει, κατά το τρίτο τρίμηνο του 1981, υπέρβαση της ποσοστώσεως παραγωγής κατά 2 191 τόνους και της ποσοστώσεως παραδόσεως κατά 6 107 τόνους .
7 Εις απάντηση του εγγράφου αυτού η Sideradria ζήτησε και πάλι αναθεώρηση των ποσοστώσεών της παραγωγής και παραδόσεως .
8 Στις 19 Αυγούστου 1982, η Επιτροπή απάντησε ότι μετά από επισταμένη έρευνα της περιπτώσεώς της αποδείχθηκε ότι η ποσόστωση παραγωγής της για το τρίτο τρίμηνο του 1981 καθορίστηκε κακώς σε πολύ χαμηλό επίπεδο . H Επιτροπή καθόρισε νέα ποσόστωση παραγωγής η οποία ήταν ανώτερη από την παραγωγή της Sideradria κατά το τρίτο τρίμηνο του 1981, γεγονός που είχε ως συνέπεια την απάλειψη της διαπιστωθείσας υπέρβασης .
9 Επιπροσθέτως, το Δεκέμβριο του 1982, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η Sideradria συγκέντρωνε τις προϋποθέσεις που έθετε το άρθρο 8, παράγραφος 2, της γενικής αποφάσεως 2804/81, της 23ης Σεπτεμβρίου 1981 ( EE L 278, σ . 1 ), η οποία συμπλήρωσε την προαναφερθείσα γενική απόφαση 1831/81 . H διάταξη αυτή εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να τροποποιεί την ποσόστωση παραδόσεως, ιδίως όταν αυτή προκαλεί σοβαρές δυσχέρειες σε μια επιχείρηση . Σε o,τι αφορά τη Sideradria, όμως, η τροποποίηση δεν αφορά το τρίτο τρίμηνο του 1981 . Συνεπώς, δεν απαλείφθηκε η υπέρβαση .
10 Με απόφαση της 26ης Ιανουαρίου 1984, η Επιτροπή αποφάσισε να επιβάλει στη Sideradria, λόγω της υπερβάσεως αυτής, πρόστιμο με το μεγαλύτερο συντελεστή τον οποίο προβλέπει το άρθρο 12 της γενικής αποφάσεως 1831/81, που στην προκειμένη περίπτωση αντιστοιχούσε σε ποσό 503 827 ECU .
11 Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως στρέφεται η παρούσα προσφυγή, το παραδεκτό της οποίας δεν αμφισβητήθηκε . Προς στήριξη της προσφυγής αυτής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως, δηλαδή τον άδικο χαρακτήρα της προσβαλλομένης αποφάσεως, τα σφάλματα που σημειώθηκαν κατά τον καθορισμό των ποσοστώσεων και, τέλος, την παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης . H προσφεύγουσα αμφισβητεί επίσης το ύψος του προστίμου που της επιβλήθηκε .
Ως προς τον άδικο χαρακτήρα της προσβαλλομένης αποφάσεως
12 H προσφεύγουσα θεωρεί ότι η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό των ποσοστώσεων καταλήγει, στην περίπτωσή της, σε αδικία . Πράγματι, η σχέση μεταξύ ποσοστώσεων παραγωγής και παραδόσεως αντιστοιχεί στη σχέση που υπήρχε μεταξύ των πωλήσεων στο εσωτερικό της κοινής αγοράς και των πωλήσεων εκτός της κοινής αγοράς κατά την περίοδο αναφοράς . Στην περίπτωση, όμως, της προσφεύγουσας, η περίοδος αναφοράς συμπίπτει με την εποχή κατά την οποία εξήγαγε το μεγαλύτερο μέρος των παραδόσεών της εκτός της κοινής αγοράς . Κατ’ εφαρμογή, λοιπόν, της μεθόδου υπολογισμού η ποσόστωση παραδόσεως που χορηγήθηκε στην προσφεύγουσα ήταν πολύ μικρή . Το σύστημα αυτό είναι άδικο διότι οι εξωτερικές αγορές έγιναν πλέον απροσπέλαστες . Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα προσκρούει στην ποσόστωσή της παραδόσεως, η οποία είναι πολύ περιορισμένη, ενώ δεν μπορεί πλέον να πωλήσει, παρά μόνο εντός της κοινής αγοράς . Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, είναι άδικη η επιβολή προστίμου .
13 H προσφεύγουσα θεωρεί, επίσης, ότι συγκεντρώνει όλες τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις για να επιτύχει αναθεώρηση της ποσοστώσεώς της παραδόσεως, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, της γενικής αποφάσεως 1831/81 . Παρά, όμως, τα επανειλημμένα της αιτήματα, η Επιτροπή δεν δέχθηκε να τροποποιήσει αναδρομικώς την ποσόστωση παραδόσεως για το τρίτο τρίμηνο του 1981 .
14 H Επιτροπή περιορίζεται στο να υπογραμμίσει ότι υπολόγισε την ποσόστωση παραδόσεως της προσφεύγουσας εφαρμόζοντας σχολαστικά τις ισχύουσες διατάξεις . Εφόσον δεν προσέβαλε την απόφαση με την οποία καθορίστηκε η ποσόστωση αυτή, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να το πράξει στο πλαίσιο προσφυγής κατά αποφάσεως που της επιβάλλει πρόστιμο . Ως προς την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 2, της γενικής αποφάσεως 1831/81, η Επιτροπή αναφέρει ότι το Δεκέμβριο του 1982 δέχθηκε να τροποποιήσει ελαφρώς και όχι αναδρομικώς την ποσόστωση παραδόσεως της προσφεύγουσας . Αν η τελευταία δεν ικανοποιήθηκε, έπρεπε να ασκήσει προσφυγή κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως .
15 Πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι αποφάσεις της Επιτροπής, του Αυγούστου 1981 και του Δεκεμβρίου 1982 που καθορίζουν την ποσόστωση παραδόσεως της προσφεύγουσας και την τροποποιούν, κατέστησαν οριστικές, εφόσον δεν προσβλήθηκαν εντός των προθεσμιών που τάσσει η Συνθήκη . Αποτελεί πάγια νομολογία ότι ο προσφεύγων δεν μπορεί, στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως μιας ατομικής αποφάσεως να προβάλλει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας άλλων ατομικών αποφάσεων, οι οποίες απευθύνονταν προς αυτόν και οι οποίες κατέστησαν οριστικές . Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί, καθόσον επιχειρείται μ’ αυτόν να αμφισβητηθεί ο καθορισμός των ποσοστώσεων παραδόσεως .
Ως προς τα σφάλματα που σημειώθηκαν κατά τον καθορισμό των ποσοστώσεων παραδόσεως
16 H προσφεύγουσα υποστηρίζει, με το λόγο αυτό, ότι τα αριθμητικά στοιχεία που κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή, για να καθορίσει την ποσόστωση παραδόσεως, ήταν εσφαλμένα . Για να το αποδείξει, η προσφεύγουσα αναφέρει ότι ανακάλυψε πως οι αγοραστές των προϊόντων της κατέβαλαν το φόρο προστιθέμενης αξίας . O φόρος αυτός, όμως, δεν όφειλε να καταβληθεί αν τα προϊόντα αυτά είχαν εξαχθεί εκτός Ιταλίας . Συνεπώς, τα προϊόντα αυτά πωλήθηκαν στην Ιταλία και, επομένως, θα έπρεπε να καθοριστεί μεγαλύτερη ποσόστωση παραδόσεως .
17 Κατά την άποψη της Επιτροπής και με τον ισχυρισμό αυτό επιχειρείται να αμφισβητηθεί, εμμέσως, η απόφαση περί καθορισμού της ποσοστώσεως παραδόσεως, η οποία έχει καταστεί οριστική . H Επιτροπή υπογραμμίζει, ακόμη, ότι απλά τιμολόγια δεν αποτελούν κρίσιμα στοιχεία προκειμένου να καθοριστεί ο τελικός προορισμός των προϊόντων .
18 O λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί . Πράγματι, είναι απαράδεκτος καθόσον επιχειρεί να αμφισβητήσει την τελική απόφαση που καθορίζει την ποσόστωση παραδόσεως . Εξάλλου, κατά την προφορική διαδικασία, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η καταβολή του φόρου προστιθέμενης αξίας από τους αγοραστές αποτελούσε αναμφισβήτητο στοιχείο για τον καθορισμό του τελικού προορισμού του προϊόντος ούτε, συνεπώς, ότι έγιναν λάθη κατά τον υπολογισμό του ποσού των πωλήσεων εκτός της κοινής αγοράς . Πράγματι, η ιταλική νομοθεσία προβλέπει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι αγοραστές υποχρεούνται να καταβάλουν το φόρο αυτό έστω και αν τα προϊόντα που αγοράζουν προορίζονται, τελικώς, για εξαγωγή .
Ως προς την παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
19 H προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν την ενημέρωσε εγκαίρως για την υπέρβαση της ποσοστώσεως παραγωγής . Επίσης, η μεγάλη περίοδος που μεσολάβησε μεταξύ της διαπιστώσεως της υπερβάσεως και της αποφάσεως περί επιβολής προστίμου την έκαναν να ελπίζει σε μια ευνοϊκή λύση . Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η επιβολή προστίμου παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης .
20 H Επιτροπή θεωρεί ότι δεν έχει υποχρέωση να ειδοποιεί τις επιχειρήσεις, δεδομένου ότι αυτές γνωρίζουν άριστα τις υποχρεώσεις τους και τις κυρώσεις για τη μη τήρησή τους . Εξάλλου, της απόφασης περί επιβολής προστίμων προηγήθηκαν επαφές οι οποίες δεν επέτρεπαν τη δημιουργία απατηλών ελπίδων .
21 O τελευταίος αυτός λόγος πρέπει επίσης να απορριφθεί διότι κακώς επικαλείται την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης . Πράγματι, την αρχή αυτή δεν μπορεί να την επικαλεστεί επιχείρηση που είναι υπαίτιος προφανούς παραβιάσεως της ισχύουσας νομοθεσίας . Πρέπει να προστεθεί ότι στην προκειμένη περίπτωση κατά τη διερεύνηση της υποθέσεως πραγματοποιήθηκαν ακροάσεις . H προσφεύγουσα έπρεπε, οπωσδήποτε, να αντιληφθεί ότι επρόκειτο να της επιβληθεί πρόστιμο .
Ως προς το ποσό του προστίμου
22 Για να επιτύχει μείωση του προστίμου που της επιβλήθηκε, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει, πρώτον, ότι σημειώθηκαν λάθη στα αριθμητικά στοιχεία που κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή για τον καθορισμό της ποσοστώσεως παραδόσεως .
23 Ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα λάθη στα οποία υπέπεσε η ίδια η επιχείρηση αποτελούν ελαφρυντικό, το επιχείρημα αυτό πρέπει, ωστόσο, να απορριφθεί διότι η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να αποδείξει τον ισχυρισμό αυτό .
24 Αναφερόμενη σχετικώς στην απόφαση της Επιτροπής, του Δεκεμβρίου 1982, με την οποία αποδέχτηκε να τροποποιήσει την ποσόστωση της παραδόσεως, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει, επίσης, ότι η Επιτροπή αναγνώρισε, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, ότι η παλαιά ποσόστωση παραδόσεως ήταν ανεπαρκής . H Επιτροπή έπρεπε να το λάβει υπόψη της κατά τον καθορισμό του ποσού του προστίμου .
25 H Επιτροπή περιορίζεται να παρατηρήσει ότι το ύψος του προστίμου ήταν σύμφωνο με τις ισχύουσες διατάξεις . Προσθέτει ότι επρόκειτο για το πρώτο πρόστιμο που επιβλήθηκε στον τομέα αυτό και ότι δεν υπήρχε κανένα προηγούμενο .
26 Κατά το άρθρο 12 της αποφάσεως 1831/81 επιβάλλεται, κατά κανόνα, πρόστιμο 75 ECU ανά τόνο υπερβάσεως . Το ποσό αυτό μπορεί, όμως, να αυξηθεί σε 82,5 ECU όταν η επιχείρηση υπερβεί την ποσόστωσή της κατά περισσότερο από 10 %, όπως συνέβη στην παρούσα περίπτωση . H Επιτροπή επέβαλε το ανώτατο πρόστιμο .
27 Είναι ασφαλώς αληθές ότι, πωλώντας μέσα στην κοινή αγορά το σύνολο σχεδόν της ποσοστώσεως παραγωγής της, η προσφεύγουσα υπερέβη την ποσόστωση παραδόσεως κατά τρόπο ιδιαίτερα έντονο . Ωστόσο, η ίδια η Επιτροπή αναγνώρισε ότι η ποσόστωση παραδόσεως που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα της προκαλούσε σοβαρές δυσχέρειες . H Επιτροπή όφειλε να λάβει υπόψη της το γεγονός αυτό κατά τον καθορισμό του ποσού του προστίμου . Πρέπει, συνεπώς, να μειωθεί το πρόστιμο από 503 827 ECU σε 400 000 ECU, δηλαδή σε 548 920 000 ιταλικές λιρέτες .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
28 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, ως προς τους κυριότερους ισχυρισμούς της, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
αποφασίζει :
1 ) Μειώνει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα από 503 827 ECU σε 400 000 ECU, δηλαδή 548 920 000 ιταλικές λιρέτες .
2 ) Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή .
3 ) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα .