62010TJ0068_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση T‑68/10,
Sphere Time,
με έδρα το Windhof (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενη από τις C. Jäger, N. Gehlsen και M.-C. Simon, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ),
εκπροσωπούμενου από τον D. Botis,
καθού,
έτερη διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ:
Punch SAS,
με έδρα τη Νίκαια (Γαλλία),
με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 2ας Δεκεμβρίου 2009 (υπόθεση R 1130/2008-3), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας σήματος μεταξύ Punch SAS και Sphere Time,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),
συγκείμενο από τους I. Pelikánová (εισηγήτρια), πρόεδρο, K. Jürimäe και M. van der Woude, δικαστές,
γραμματέας: Σ. Σπυροπούλου, υπάλληλος διοικήσεως,
έχοντας υπόψη το δικόγραφο της προσφυγής που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 15 Φεβρουαρίου 2010,
έχοντας υπόψη το υπόμνημα αντικρούσεως που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου την 1η Ιουνίου 2010,
έχοντας υπόψη τη γραπτή ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου προς την προσφεύγουσα,
κατόπιν της συνεδριάσεως της 18ης Ιανουαρίου 2011,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
Ιστορικό της διαφοράς
1. Η προσφεύγουσα, Sphere Time, είναι δικαιούχος κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος που καταχωρίσθηκε με αριθμό 325949-0002 και κατατέθηκε στις 14 Απριλίου 2005, για το οποίο διεκδικεί, ως ημερομηνία προτεραιότητας, τις 22 Απριλίου 2004 (στο εξής: επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα). Το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα, που πρόκειται να εφαρμοσθεί σε ρολόγια, απεικονίζεται ως εξής:
>image>1
2. Στις 26 Μαρτίου 2007, η έτερη διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), Punch SAS, κατέθεσε στο εν λόγω Γραφείο αίτηση για την κήρυξη της ακυρότητας του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, βάσει του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ 2002, L 3, σ. 1). Με την αίτηση για την κήρυξη ακυρότητας, η έτερη διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών ισχυριζόταν ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα δεν ήταν νέο και δεν είχε ατομικό χαρακτήρα, κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού 6/2002, σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 και 6 του ίδιου κανονισμού.
3. Προς θεμελίωση της αιτήσεώς της για την κήρυξη ακυρότητας, η έτερη διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών επικαλέστηκε πλήθος σχεδίων φερόμενων ως προγενέστερων.
4. Αφενός, η έτερη διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών προσκόμισε κατάλογο περιλαμβάνοντα δύο υποδείγματα κατασκευής της Fuzhou Eagle Electronic Co. Ltd (στο εξής: υποδείγματα C και F), καθώς και πιστοποιητικό της εταιρίας αυτής κατά το οποίο τα υποδείγματα C και F είχαν διατεθεί στην ευρωπαϊκή αγορά το 2001.
5. Αφετέρου, η έτερη διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών προσκόμισε κατάλογο περιλαμβάνοντα δύο υποδείγματα ρολογιών κατασκευής της Great Sun Technology Corp., καθώς και πιστοποιητικό της εταιρίας αυτής κατά το οποίο τα εν λόγω υποδείγματα διατίθενται στην ευρωπαϊκή αγορά από το 2004. Τα στοιχεία αυτά συνοδεύονταν από δελτίο αποστολής και πιστοποιητικό καταγωγής για την παράδοση 2 000 δειγμάτων ενός εκ των δύο υποδειγμάτων, τα οποία έφεραν το σήμα SYMBICORT, η οποία είχε πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο του 2004 σε πελάτη εγκατεστημένο στις Κάτω Χώρες (το υπόδειγμα αυτό θα καλείται κατωτέρω: υπόδειγμα SYMBICORT). Το υπόδειγμα SYMBICORT απεικονίζεται ως εξής:
>image>2
6. Με απόφαση της 31ης Μαρτίου 2008, το τμήμα ακυρώσεων κήρυξε άκυρο το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα. Έκρινε ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα δεν είχε ατομικό χαρακτήρα κατά το ότι προκαλούσε την ίδια εντύπωση με τα υποδείγματα C και F. Η προσφεύγουσα προσέβαλε την απόφαση αυτή ασκώντας προσφυγή στις 13 Μαΐου 2008.
7. Με απόφαση της 2ας Δεκεμβρίου 2009 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), το τρίτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ απέρριψε την εν λόγω προσφυγή. Αρχικώς, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι το δελτίο αποστολής και το πιστοποιητικό καταγωγής για την παράδοση του υποδείγματος SYMBICORT δεν αποδείκνυαν επαρκώς ότι το υπόδειγμα αυτό είχε διατεθεί στην αγορά πριν από την ημερομηνία καταθέσεως της αιτήσεως για την καταχώριση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος. Στηριζόμενο στη σύγκριση μεταξύ του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος και του υποδείγματος SYMBICORT, όπως την αντιλαμβάνεται ο μέσος καταναλωτής ο οποίος είναι εξοικειωμένος με ρολόγια στερεωμένα σε λουρί, το τμήμα προσφυγών έκρινε, κατ’ αρχάς, ότι ήταν λίαν παρεμφερή, ακολούθως, ότι οι μεταξύ τους διαφορές ήταν αμελητέες και, τέλος, ότι, καίτοι ο δημιουργός διαθέτει ελευθερία κατά τη δημιουργία του υποδείγματος όσον αφορά τον δίσκο του ρολογιού, η ελευθερία αυτή δεν αξιοποιήθηκε. Συμπερασματικώς, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι, στο μέτρο που το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα προκαλούσε στον ενημερωμένο καταναλωτή την ίδια συνολική εντύπωση με εκείνη του υποδείγματος SYMBICORT, δεν είχε ατομικό χαρακτήρα.
Αιτήματα των διαδίκων
8. Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
– να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
– να καταδικάσει, αφενός, το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και, αφετέρου, την έτερη διάδικο κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ.
9. Το ΓΕΕΑ ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
– να απορρίψει την προσφυγή·
– να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
10. Η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως. Ο πρώτος λόγος αφορά, σύμφωνα με το δικόγραφο της προσφυγής, παράβαση των άρθρων 4 και 5 του κανονισμού 6/2002 ως προς τον νεωτερικό χαρακτήρα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος. Ο δεύτερος λόγος αφορά παράβαση των άρθρων 4 και 6 του κανονισμού 6/2002 ως προς την εκτίμηση του ατομικού χαρακτήρα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος. Ο τρίτος λόγος αφορά κατάχρηση εξουσίας. Η προσφεύγουσα φρονεί, επίσης, ότι σύμφωνα με το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως, η εκτίμηση των υποδειγμάτων C και F δεν αποτελεί αντικείμενο της διαφοράς ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Συναφώς, με την προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών απέστη εσφαλμένως από την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων, καθόσον προέβη αποκλειστικώς σε σύγκριση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος με το υπόδειγμα SYMBICORT και δεν αιτιολόγησε την επιλογή αυτή.
11. Το ΓΕΕΑ αμφισβητεί το βάσιμο των τριών λόγων ακυρώσεως. Υποστηρίζει, επίσης, ότι το αντικείμενο της διαφοράς ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου συμπεριλαμβάνει την ομοιότητα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος τόσο με τα υποδείγματα C και F όσο και με το υπόδειγμα SYMBICORT, καθώς το τμήμα προσφυγών απλώς περιορίσθηκε να προσθέσει συμπληρωματική αιτιολογία στην απόφαση του τμήματος ακυρώσεων.
12. Παρατηρείται προκαταρκτικώς ότι το τμήμα προσφυγών ορθώς θεμελίωσε την απόφασή του στη σύγκριση μεταξύ του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος και του υποδείγματος SYMBICORT.
13. Συγκεκριμένα, από το άρθρο 60, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002 προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών, για να αποφανθεί επί της προσφυγής, καλείται να προβεί σε νέα πλήρη εξέταση της ουσίας της αιτήσεως για ακυρότητα, τόσο από νομικής απόψεως όσο και ως προς τα πραγματικά περιστατικά (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση του Δικαστηρίου της 13ης Μαρτίου 2007, C‑29/05 P, ΓΕΕΑ κατά Kaul, Συλλογή 2007, σ. I‑2213, σκέψη 57). Εξ αυτού συνάγεται ότι το τμήμα προσφυγών μπορεί να στηρίζεται σε οποιοδήποτε προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο επικαλείται ο αιτών την κήρυξη ακυρότητας, χωρίς να δεσμεύεται από το περιεχόμενο της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων και χωρίς να υποχρεούται να παραθέσει ειδική αιτιολογία ως προς τούτο.
14. Εν προκειμένω, πάντως, δεν αμφισβητείται ότι η έτερη διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών είχε επικαλεστεί το υπόδειγμα SYMBICORT ενώπιον του τμήματος ακυρώσεων.
15. Υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν απαιτείται να εξετασθεί στο παρόν στάδιο αν η εκτίμηση των υποδειγμάτων C και F αποτελούν αντικείμενο της διαφοράς ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Αντιθέτως, επιβάλλεται να εξετασθεί, πρώτον, το ενδεχομένως βάσιμο της προσφυγής αναφορικά με την εκτίμηση του υποδείγματος SYMBICORT στην προσβαλλόμενη απόφαση. Μόνον εφόσον το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώσει ότι η εκτίμηση αυτή δεν είναι σύννομη, η εκτίμηση των υποδειγμάτων C και F μπορεί, ενδεχομένως, να θεωρηθεί λυσιτελής για την επίλυση της διαφοράς ενώπιόν του.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως ο οποίος αφορά παράβαση των άρθρων 4 και 5 του κανονισμού 6/2002
Επιχειρήματα των διαδίκων
16. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, όσον αφορά την ημερομηνία διαθέσεως στην αγορά του υποδείγματος SYMBICORT, πρέπει να ληφθεί υπόψη η διάταξη του άρθρου 7, παράγραφος 2, στοιχείο β΄, του κανονισμού 6/2002. Κατά συνέπεια, η ημερομηνία που έπρεπε εν προκειμένω να ληφθεί υπόψη δεν ήταν η ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως για την καταχώριση του επίμαχου σήματος ή υποδείγματος, ήτοι η 14η Απριλίου 2005, αλλά η 14η Απριλίου 2004.
17. Το δελτίο αποστολής αφορούσε, όμως, αποστολή προϊόντων που αντιστοιχούσαν στο υπόδειγμα SYMBICORT πραγματοποιηθείσα σε μη ορισμένη ημερομηνία τον Απρίλιο του 2004. Καθώς το έγγραφο αυτό συντάχθηκε στις 3 Απριλίου 2004 στον Χονγκ Κονγκ (Κίνα), είναι πιθανό, δεδομένης της αποστάσεως μεταξύ Χονγκ Κονγκ και Κάτω Χωρών, η είσοδος των δειγμάτων του υποδείγματος SYMBICORT στην ευρωπαϊκή αγορά και, ως εκ τούτου, η διάθεση του υποδείγματος αυτού στο κοινό να έγινε έπειτα από την 14η Απριλίου 2004.
18. Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι το δελτίο αποστολής παραδόθηκε στην έτερη διάδικο κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών από τον κατασκευαστή των ρολογιών που αντιστοιχούν στο υπόδειγμα SYMBICORT, προς της οποίας το συμφέρον ήταν να αποδείξει το προγενέστερο του εν λόγω υποδείγματος. Ομοίως, δεν ήταν βέβαιο ότι προσκομίσθηκε το πρωτότυπο δελτίο αποστολής ενώπιον του ΓΕΕΑ. Ως εκ τούτου, κατά την προσφεύγουσα, το εν λόγω έγγραφο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη.
19. Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η προγενέστερη διάθεση στην αγορά του υποδείγματος SYMBICORT δεν έχει αποδειχθεί. Εκ τούτου συνάγει ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα πρέπει να κριθεί ότι είναι νέο.
20. Το ΓΕΕΑ αμφισβητεί το βάσιμο των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
21. Κατά το δικόγραφο της προσφυγής, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αφορά παράβαση των άρθρων 4 και 5 του κανονισμού 6/2002, σχετικά με τον νεωτερισμό του σχεδίου ή υποδείγματος. Πάντως, όπως επισημαίνει το ΓΕΕΑ, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν στηρίζεται στην έλλειψη νεωτερισμού του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος.
22. Πράγματι, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αφορά την προηγούμενη διάθεση στο κοινό του υποδείγματος SYMBICORT. Συνεπώς, στην πραγματικότητα, αφορά φερόμενη παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 6/2002, σε συνδυασμό με το άρθρο 7 αυτής.
23. Οι εν λόγω διατάξεις ορίζουν τα εξής:
«Άρθρο 6
Ατομικός χαρακτήρας
1. Ένα σχέδιο ή υπόδειγμα θεωρείται ότι παρουσιάζει ατομικό χαρακτήρα εάν η συνολική εντύπωση που προκαλεί στον ενημερωμένο καταναλωτή διαφέρει από τη συνολική εντύπωση που προκαλεί στον εν λόγω καταναλωτή κάθε σχέδιο ή υπόδειγμα που έχει διατεθεί στο κοινό:
[…]
β) στην περίπτωση καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος, πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης για την καταχώριση ή, εάν διεκδικείται προτεραιότητα, πριν από την ημερομηνία προτεραιότητας.
[…]
Άρθρο 7
Γνωστοποίηση
1. Για την εφαρμογή των άρθρων 5 και 6, ένα σχέδιο ή υπόδειγμα θεωρείται ότι έχει διατεθεί στο κοινό αν έχει δημοσιευθεί κατόπιν καταχώρισής του ή με άλλον τρόπο, ή έχει εκτεθεί, έχει χρησιμοποιηθεί στο εμπόριο ή κατέστη γνωστό με άλλο τρόπο, πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται […] στο άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, […] εκτός εάν τα γεγονότα αυτά λογικά δεν θα ήταν δυνατόν να γίνουν γνωστά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων στους ειδικευμένους κύκλους του συγκεκριμένου κλάδου οι οποίοι δραστηριοποιούνται εντός της Κοινότητας. […]
2. Η γνωστοποίηση δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την εφαρμογή των άρθρων 5 και 6, αν ένα σχέδιο ή υπόδειγμα για το οποίο ζητείται προστασία στο πλαίσιο ενός καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος έχει διατεθεί στο κοινό:
α) από το δημιουργό, τον έλκοντα εξ αυτού δικαίωμα ή τρίτο πρόσωπο συνεπεία παρασχεθείσας πληροφορίας ή ενέργειας στην οποία προέβη ο δημιουργός ή ο εξ αυτού έλκων δικαίωμα, και
β) κατά τους 12 μήνες που προηγούνται της ημερομηνίας κατάθεσης της αίτησης καταχώρισης ή, αν διεκδικείται προτεραιότητα, κατά την ημερομηνία προτεραιότητας.
[…]»
24. Πρώτον, ως προς τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002, εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι σκοπός της διατάξεως αυτής είναι η παροχή στον δημιουργό ή στον έλκοντα εξ αυτού δικαίωμα της δυνατότητας να παρουσιάσουν στην αγορά σχέδιο ή υπόδειγμα, κατά τη διάρκεια δωδεκάμηνης περιόδου, προτού κινήσουν τη διαδικασία καταθέσεως [αιτήσεως καταχωρίσεως].
25. Με τον τρόπο αυτό, ο δημιουργός ή ο έλκων εξ αυτού δικαίωμα μπορεί να βεβαιωθεί για την εμπορική επιτυχία του σχεδίου ή υποδείγματος προτού αναλάβει τα σχετικά με την καταχώριση έξοδα, χωρίς φόβο ότι η διάθεση στο κοινό στην περίπτωση αυτή μπορεί να προβληθεί επιτυχώς κατά τη διάρκεια διαδικασίας ακυρότητας μετά την ενδεχόμενη καταχώριση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος.
26. Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι, προκειμένου να εφαρμοσθεί το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002 στο πλαίσιο διαδικασίας ακυρότητας, ο δικαιούχος του σχεδίου ή υποδείγματος στο οποίο στηρίζεται η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας πρέπει να αποδείξει ότι είναι είτε ο δημιουργός του επικαλούμενου σχεδίου ή υποδείγματος προς στήριξη της εν λόγω αιτήσεως είτε ο έλκων εκ του δημιουργού αυτού δικαίωμα.
27. Επομένως, εν προκειμένω, απόκειται στην προσφεύγουσα να αποδείξει ότι είναι η δημιουργός του υποδείγματος SYMBICORT ή η έλκουσα εξ αυτού δικαίωμα.
28. Η προσφεύγουσα, όμως, δεν προβάλλει καν ότι τούτο ισχύει.
29. Κατά συνέπεια, το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002 δεν εφαρμόζεται ως προς τη διάθεση στο κοινό του εν λόγω υποδείγματος.
30. Δεύτερον, υπό τις περιστάσεις αυτές, λαμβανομένου υπόψη ότι η προσφεύγουσα δεν διεκδίκησε την προτεραιότητα για το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα, πρέπει να εξετασθεί αν προκύπτει από τα στοιχεία που παρουσιάσθηκαν ενώπιον του ΓΕΕΑ ότι το σχέδιο ή υπόδειγμα SYMBICORT είχε διατεθεί στο κοινό προ της 14ης Απριλίου 2005, ήτοι προ της ημερομηνίας καταθέσεως [της αιτήσεως καταχωρίσεως] του επίμαχου σήματος ή υποδείγματος.
31. Συναφώς, η έτερη διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών προσκόμισε δελτίο αποστολής σχετικά με την παράδοση 2 000 ρολογιών που αντιστοιχούσαν στο υπόδειγμα SYMBICORT σε πελάτη εγκατεστημένο στις Κάτω Χώρες. Σύμφωνα με το δελτίο αυτό, τα επίμαχα αντικείμενα είχαν αποσταλεί από το Χονγκ Κονγκ στις 3 Απριλίου 2004.
32. Συνεπώς, δεδομένων των προθεσμιών που ισχύουν για τις συνήθεις μεταφορές, το δελτίο αποστολής διαφαίνεται ότι αποδεικνύει ότι τα επίμαχα ρολόγια παραδόθηκαν στις Κάτω Χώρες και, ως εκ τούτου, ότι το υπόδειγμα SYMBICORT είχε διατεθεί στους ειδικευμένους κύκλους του συγκεκριμένου κλάδου οι οποίοι δραστηριοποιούνται εντός της Κοινότητας, προ της 14ης Απριλίου 2005, ημερομηνίας καταθέσεως [της αιτήσεως καταχωρίσεως] του επίμαχου μοντέλου ή υποδείγματος. Εξάλλου, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε στοιχεία ικανά να αποδείξουν ότι η διάθεση αυτή στο κοινό δεν πραγματοποιήθηκε ή ότι ήταν μεταγενέστερη της εν λόγω ημερομηνίας καταθέσεως.
33. Τρίτον, ως προς την αποδεικτική ισχύ του δελτίου αποστολής, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η Great Sun Technology, η οποία κατασκευάζει τα ρολόγια που αντιστοιχούν στο υπόδειγμα SYMBICORT και προμήθευσε με το επίμαχο έγγραφο την έτερη διάδικο κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών, έχει συμφέρον να αναγνωρισθεί η ακυρότητα του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος. Συγκεκριμένα, στην περίπτωση αυτή θα μπορέσει να συνεχίσει την εμπορία των προϊόντων της εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
34. Πάντως, καίτοι το ενδεχόμενο αυτό μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τη δήλωση του διευθυντή της Great Sun Technology, η οποία έγινε και ενώπιον του ΓΕΕΑ, δεν ισχύει το ίδιο για το δελτίο αποστολής.
35. Συγκεκριμένα, το έγγραφο αυτό δεν συντάχθηκε ειδικώς προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο στο πλαίσιο της διαδικασίας ακυρότητας, αλλά στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών πράξεων, προκειμένου να βεβαιώσει ότι παρασχέθηκε υπηρεσία και ότι ο οφειλέτης καλείται να καταβάλει το συμφωνημένο τίμημα.
36. Επιπλέον, το δελτίο αποστολής δεν απευθύνεται στην έτερη διάδικο κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών, αλλά σε τρίτη εταιρία, και είχε εκδοθεί τον Απρίλιο του 2004, ήτοι περίπου τρία έτη προ της υποβολής της αιτήσεως για ακυρότητα, στις 26 Μαρτίου 2007.
37. Υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν υπάρχει λόγος να θεωρηθεί ότι η αποδεικτική ισχύς του δελτίου αποστολής επηρεάζεται από το γεγονός ότι παραδόθηκε στην έτερη διάδικο κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών από την κατασκευάστρια των ρολογιών που αντιστοιχούν στο υπόδειγμα SYMBICORT.
38. Ως προς το ότι προσκομίσθηκε αντίγραφο του δελτίου αποστολής, αντί του πρωτοτύπου, το γεγονός αυτό καθαυτό δεν αποκλείει να ληφθεί υπόψη το επίμαχο αυτό έγγραφο.
39. Η προσκόμιση του πρωτοτύπου αυτού εγγράφου θα μπορούσε ενδεχομένως να ήταν λυσιτελής εφόσον το αντίγραφο ήταν δυσανάγνωστο ή υπήρχαν ενδείξεις ότι το έγγραφο αυτό είχε παραποιηθεί ώστε να τροποποιηθεί το περιεχόμενό του. Η προσφεύγουσα, όμως, δεν προβάλλει τέτοιου είδους επιχειρήματα και από την εξέταση του δελτίου αποστολής, όπως προσκομίσθηκε στο ΓΕΕΑ, δεν προκύπτουν αμφιβολίες συναφώς.
40. Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι προσκομίσθηκε αντίγραφο του δελτίου αποστολής, αντί του πρωτοτύπου, δεν επηρεάζει την αποδεικτική ισχύ του κοινοποιηθέντος εγγράφου.
41. Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι το υπόδειγμα SYMBICORT είχε διατεθεί στο κοινό προ της ημερομηνίας καταθέσεως [της αιτήσεως καταχωρίσεως] του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος. Ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθεί ο πρώτος λόγος ακυρώσεως.
Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως που αφορά παράβαση των άρθρων 4 και 6 του κανονισμού 6/2002
Επιχειρήματα των διαδίκων
42. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, διαπιστώνοντας ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα προκαλούσε την ίδια συνολική εντύπωση με το υπόδειγμα SYMBICORT, το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη κατά την εκτίμηση.
43. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, προκαταρκτικώς, ότι στο μέτρο που το υπόδειγμα SYMBICORT προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί για διαφημιστικούς σκοπούς, ο ενημερωμένος καταναλωτής είναι επαγγελματίας ο οποίος επιθυμεί να προμηθευτεί διαφημιστικά είδη. Διευκρινίζει ότι, στο μέτρο που προσφέρεται πλήθος λουριών στην αγορά, ο ενημερωμένος καταναλωτής θα προσδώσει σημασία στις ιδιαιτερότητες συγκεκριμένου λουριού.
44. Η προσφεύγουσα ακολούθως προσάπτει στο τμήμα προσφυγών, πρώτον, ότι δεν έλαβε υπόψη όλα τα ασκούντα επιρροή στοιχεία των δύο επίμαχων σχεδίων ή υποδειγμάτων, ήτοι το λουρί, τον δίσκο του ρολογιού, καθαυτό το ρολόι και τον τρόπο στερεώσεως. Συγκεκριμένα, το τμήμα προσφυγών περιορίσθηκε στη σύγκριση της οθόνης του ρολογιού, στη θέση της και στο χρώμα των δύο σχεδίων ή υποδειγμάτων. Εξάλλου, με τον τρόπο αυτό, αγνόησε το γεγονός ότι η ελευθερία του δημιουργού ενός αναλογικού ρολογιού χειρός είναι περιορισμένη. Αντιθέτως, ο δημιουργός διαθέτει ευρεία ελευθερία όσον αφορά το λουρί και τον τρόπο στερεώσεως.
45. Δεύτερον, στην απεικόνιση που προσκομίσθηκε στο ΓΕΕΑ, το υπόδειγμα SYMBICORT δεν είχε απεικονισθεί στο σύνολό του καθόσον περιλάμβανε αποκλειστικώς δύο λωρίδες προσανατολισμένες σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις, αλλά χωρίς βρόχο που να τις συνδέει μεταξύ τους. Συνεπώς, στο μέτρο που η σύγκριση των σχεδίων ή υποδειγμάτων πρέπει να γίνει σύμφωνα με τις απεικονίσεις τους, το τμήμα προσφυγών δεν έπρεπε να δεχθεί ότι το υπόδειγμα SYMBICORT διέθετε λουρί με δυνατότητα να φορεθεί το ρολόι γύρω από τον λαιμό.
46. Τρίτον, η προσφεύγουσα αντιτίθεται στη διαπίστωση του τμήματος προσφυγών ότι ο τρόπος στερεώσεως του σχεδίου ή υποδείγματος απεικονίσθηκε με διακεκομμένες γραμμές. Ο τρόπος στερεώσεως απεικονίσθηκε με συνεχείς γραμμές κι επομένως θα έπρεπε να είχε ληφθεί υπόψη, ιδίως καθόσον αποτελεί σημαντικό στοιχείο του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος. Συγκεκριμένα, το στοιχείο αυτό προσελκύει την προσοχή του ενημερωμένου καταναλωτή, στο μέτρο που, αφενός, η ελευθερία του δημιουργού δεν περιορίζεται συναφώς και, αφετέρου, η μορφή του καθορίζει τα αντικείμενα που μπορούν να κρεμαστούν από το λουρί.
47. Πάντως, εν προκειμένω, αφενός, ο τρόπος στερεώσεως του υποδείγματος SYMBICORT δεν είναι ορατός στην απεικόνιση που προσκομίσθηκε στο ΓΕΕΑ, με αποτέλεσμα η ύπαρξή του και τα πιθανά χαρακτηριστικά του να μην μπορούν να επιβεβαιωθούν. Αφετέρου, ο τρόπος στερεώσεως του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος διαφέρει σαφώς από το άκρο του υποδείγματος SYMBICORT.
48. Το ΓΕΕΑ αμφισβητεί το βάσιμο των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
49. Κατά τα άρθρα 4 και 6 του κανονισμού 6/2002:
«Άρθρο 4
Προϋποθέσεις προστασίας
1. Το σχέδιο ή υπόδειγμα προστατεύεται ως κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα εφόσον είναι νέο και έχει ατομικό χαρακτήρα.
[…]
Άρθρο 6
Ατομικός χαρακτήρας
1. Ένα σχέδιο ή υπόδειγμα θεωρείται ότι παρουσιάζει ατομικό χαρακτήρα εάν η συνολική εντύπωση που προκαλεί στον ενημερωμένο καταναλωτή διαφέρει από τη συνολική εντύπωση που προκαλεί στον εν λόγω καταναλωτή κάθε σχέδιο ή υπόδειγμα που έχει διατεθεί στο κοινό:
[…]
β) στην περίπτωση καταχωρισμένου κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος, πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης για την καταχώριση ή, εάν διεκδικείται προτεραιότητα, πριν από την ημερομηνία προτεραιότητας.
2. Προκειμένου να εκτιμηθεί ο ατομικός χαρακτήρας, λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός της ελευθερίας του δημιουργού κατά την εκπόνηση του σχεδίου ή υποδείγματος.»
50. Ως εκ τούτου, πρέπει να εξετασθεί αν, από την άποψη του ενημερωμένου καταναλωτή και δεδομένου του βαθμού ελευθερίας του δημιουργού ρολογιού στερεωμένου σε λουρί, η συνολική εντύπωση που προκαλεί το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα διαφέρει από εκείνη που προκαλεί το υπόδειγμα SYMBICORT.
– Ως προς τον ενημερωμένο καταναλωτή
51. Όσον αφορά την ερμηνεία της έννοιας του ενημερωμένου καταναλωτή, πρέπει να θεωρηθεί ότι η ιδιότητα του «καταναλωτή» συνεπάγεται ότι το οικείο πρόσωπο χρησιμοποιεί το προϊόν στο οποίο είναι ενσωματωμένο το σχέδιο ή υπόδειγμα σύμφωνα με τον σκοπό για τον οποίο προορίζεται το προϊόν αυτό. Ο προσδιορισμός «ενημερωμένος» προϋποθέτει εξάλλου ότι, χωρίς να είναι σχεδιαστής ή ειδικός τεχνικός, ο καταναλωτής γνωρίζει τα διάφορα σχέδια ή υποδείγματα που υπάρχουν στον οικείο τομέα, διαθέτει ορισμένες γνώσεις ως προς τα στοιχεία που συνήθως περιλαμβάνουν τα εν λόγω σχέδια ή υποδείγματα, και, λόγω του ενδιαφέροντός του για τα εν λόγω προϊόντα, επιδεικνύει ένα σχετικά υψηλότερο βαθμό προσοχής όταν τα χρησιμοποιεί [απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιουνίου 2010, T‑153/08, Shenzhen Taiden κατά ΓΕΕΑ – Bosch Security Systems (Εξοπλισμός επικοινωνιών), μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 46 και 47].
52. Εν προκειμένω, στη σκέψη 21 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι ενημερωμένος καταναλωτής ήταν ο συνήθης καταναλωτής ο οποίος είναι εξοικειωμένος με ρολόγια στερεωμένα σε λουρί, τα οποία κρέμονται γύρω από τον λαιμό.
53. Δεν αμφισβητείται ότι το υπόδειγμα SYMBICORT, όπως και το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα, αποτελεί διαφημιστικό προϊόν. Ως προς τέτοια αντικείμενα, όμως, ο ενημερωμένος καταναλωτής, όπως ορίζεται στη σκέψη 51 ανωτέρω, περιλαμβάνει, αφενός, τον επαγγελματία που τα προμηθεύεται προκειμένου να τα διαθέσει στους τελικούς χρήστες και, αφετέρου, τους τελικούς χρήστες καθαυτούς.
54. Κατά συνέπεια, εν προκειμένω, πρέπει να εξετασθεί αν ο ενημερωμένος καταναλωτής είναι τόσο ο μέσος καταναλωτής, στον οποίο γίνεται μνεία με την προσβαλλόμενη απόφαση, όσο και ο επαγγελματίας αγοραστής, τον οποίο αναφέρει η προσφεύγουσα.
55. Δεδομένων των ανωτέρω, η προσφεύγουσα δεν προβάλλει ότι η εντύπωση που προκαλούν τα επίμαχα σχέδια ή υποδείγματα στις δύο ομάδες καταναλωτών είναι διαφορετική.
56. Εξάλλου, εν πάση περιπτώσει, το γεγονός ότι σε μία από τις προαναφερθείσες ομάδες των ενημερωμένων καταναλωτών τα επίμαχα σχέδια ή υποδείγματα προκαλούν την ίδια συνολική εντύπωση επαρκεί ώστε να αμφισβητηθεί ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα έχει ατομικό χαρακτήρα.
57. Υπό τις περιστάσεις αυτές, το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συγκαταλέγει τους επαγγελματίες μεταξύ των καταναλωτών που είναι ενημερωμένοι σχετικά με ρολόγια στερεωμένα σε λουρί δεν επηρεάζει τη νομιμότητα της εν λόγω αποφάσεως.
– Ως προς τον βαθμό ελευθερίας του δημιουργού
58. Πριν από την εξέταση του βαθμού ελευθερίας του δημιουργού, ο οποίος, κατά την προσφεύγουσα, έχει περιορισμούς όσον αφορά το ρολόι και περισσότερη ελευθερία όσον αφορά το λουρί και τον τρόπο στερεώσεως, πρέπει να προσδιορισθούν τα στοιχεία που πράγματι προστατεύονται από το σχέδιο ή υπόδειγμα και τα οποία, κατά συνέπεια, είναι λυσιτελή για τη σύγκριση του υποδείγματος αυτού με το υπόδειγμα SYMBICORT.
59. Συναφώς, το σημείο 11.4 των οδηγιών εξετάσεως των κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων, οι οποίες θεσπίσθηκαν με την απόφαση EX-03-9 του προέδρου του ΓΕΕΑ, της 9ης Δεκεμβρίου 2003, υπό τον τίτλο «Προϋποθέσεις για τον τρόπο απεικονίσεως σχεδίου ή υποδείγματος», ορίζει ότι:
«[…]
Η απεικόνιση σχεδίου ή υποδείγματος πρέπει να περιορίζεται στα χαρακτηριστικά για τα οποία ζητείται η προστασία. Πάντως, η απεικόνιση μπορεί να περιλαμβάνει και άλλα στοιχεία τα οποία βοηθούν στην περιγραφή των χαρακτηριστικών του σχεδίου ή υποδείγματος για το οποίο ζητείται η προστασία. Επιτρέπεται να περιλαμβάνονται σε αίτηση για την καταχώριση κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος οι ακόλουθες επισημάνσεις:
1. Διακεκομμένη γραμμή χρησιμοποιείται στην απεικόνιση είτε για να επισημάνει τα στοιχεία για τα οποία δεν διεκδικείται προστασία είτε για να επισημάνει τα τμήματα του σχεδίου ή υποδείγματος τα οποία δεν είναι ορατά στην οικεία απεικόνιση. Συνεπώς, η διακεκομμένη γραμμή προσδιορίζει τα στοιχεία τα οποία δεν περιλαμβάνονται στη συγκεκριμένη απεικόνιση.
[…]».
60. Η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί τον κανόνα αυτό. Στηριζόμενη, όμως, στην απεικόνιση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος στην προσβαλλόμενη απόφαση, στο δελτίο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων και στη βάση δεδομένων κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων που είναι διαθέσιμη στον ιστοτόπο του ΓΕΕΑ, υποστηρίζει ότι, αντιθέτως προς την κρίση του τμήματος προσφυγών στη σκέψη 20 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ο τρόπος στερεώσεως του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος δεν απεικονίσθηκε με διακεκομμένες γραμμές.
61. Συναφώς, παρατηρείται πρώτον ότι η απεικόνιση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος στην προσβαλλόμενη απόφαση είναι αλυσιτελής όσον αφορά την έκταση της προστασίας του εν λόγω σχεδίου ή υποδείγματος.
62. Δεύτερον, από τη συνοπτική απεικόνιση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, η οποία δημοσιεύθηκε στο δελτίο κοινοτικών σχεδίων και υποδειγμάτων, καθώς και στη βάση δεδομένων των κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων, μπορεί να διαπιστωθεί ότι ορισμένα στοιχεία του εν λόγω σχεδίου ή υποδείγματος απεικονίζονται με λιγότερο έντονες γραμμές σε σχέση με εκείνες που χαρακτηρίζουν άλλα στοιχεία, όπως το λουρί και το πλαίσιο του ρολογιού. Πάντως, λόγω του μικρού μεγέθους της συνοπτικής απεικονίσεως, δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί με ασφάλεια αν τα οικεία χαρακτηριστικά απεικονίζονται με διακεκομμένες γραμμές.
63. Πάντως, τρίτον, η ενδεχόμενη αβεβαιότητα ως προς το σημείο αυτό αντισταθμίζεται από τη συνολική απεικόνιση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, όπως παρουσιάζεται στη συνοπτική απεικόνιση στην ηλεκτρονική έκδοση του δελτίου κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων καθώς και στη βάση δεδομένων κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων, και η οποία εξάλλου είναι όμοια με την απεικόνιση του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος όπως εμφανίζεται στην αίτηση καταχωρίσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα ενώπιον του ΓΕΕΑ. Συγκεκριμένα, στην απεικόνιση αυτή παρουσιάζεται σαφώς ο τρόπος στερεώσεως του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος με διακεκομμένες γραμμές, όπως επίσης και οι δείκτες του ρολογιού και το ορθογώνιο σχήμα το οποίο είναι τοποθετημένο πάνω στον δίσκο του ρολογιού.
64. Υπό τις περιστάσεις αυτές, διαπιστώνεται ότι ο τρόπος στερεώσεως του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος, οι δείκτες του ρολογιού και το ορθογώνιο σχήμα το οποίο είναι τοποθετημένο πάνω στον δίσκο του ρολογιού δεν αποτελούν στοιχεία προστατευόμενα από το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα. Από τη διαπίστωση αυτή προκύπτει ότι ο βαθμός ελευθερίας του δημιουργού ως προς τα στοιχεία αυτά δεν ασκεί επιρροή εν προκειμένω.
65. Ως προς τα λοιπά προβαλλόμενα από την προσφεύγουσα στοιχεία, παρατηρείται, αφενός, ότι η προσφεύγουσα υπερβάλλει ως προς τον βαθμό ελευθερίας του δημιουργού όσον αφορά το λουρί.
66. Συγκεκριμένα, καίτοι το μήκος και το πλάτος του στοιχείου αυτού χαρακτηρίζεται από ορισμένη μεταβλητότητα, τα εν λόγω χαρακτηριστικά δεν πρέπει, παρά ταύτα, να επηρεάζουν τη δυνατότητα να φορεθεί το λουρί με άνεση γύρω από τον λαιμό. Το ίδιο ισχύει και ως προς την στερέωση του ρολογιού πάνω στο λουρί.
67. Κατά συνέπεια, το τμήμα προσφυγών με τις διαπιστώσεις του υπό την έννοια αυτή, στη σκέψη 21 της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν υπέπεσε σε πλάνη.
68. Αφετέρου, ως προς τον βαθμό ελευθερίας του δημιουργού όσον αφορά το ρολόι, πρέπει να γίνει δεκτό ότι τα αναλογικά ρολόγια πρέπει, βεβαίως, να διαθέτουν ορισμένα στοιχεία προκειμένου να επιτελούν τη λειτουργία τους, όπως δίσκο, δείκτες τοποθετημένους σχεδόν στο μέσο του δίσκου ή κουμπί για τη ρύθμιση της ώρας.
69. Πάντως, οι περιορισμοί αυτοί αφορούν την παρουσία ορισμένων στοιχείων σε ένα ρολόι, αλλά δεν επηρεάζουν σημαντικά τη μορφή και τη γενική του εικόνα. Έτσι, ο δίσκος και το πλαίσιο του ρολογιού ειδικότερα μπορούν να έχουν διάφορες μορφές και να τοποθετηθούν με πλήθος τρόπων, όπως κατ’ ουσία διαπίστωσε το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 21 της προσβαλλομένης αποφάσεως.
– Ως προς τη σύγκριση των συνολικών εντυπώσεων που προκαλούν τα δύο οικεία σχέδια ή υποδείγματα
70. Βάσει των προεκτεθέντων σχετικά με τα στοιχεία τα οποία προστατεύονται από το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα και του βαθμού ελευθερίας του δημιουργού ρολογιού στερεωμένου σε λουρί, πρέπει να διαπιστωθεί ότι η συνολική εντύπωση που προκαλεί το επίμαχο σχέδιο χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα στοιχεία:
– λουρί, οι λωρίδες του οποίου ενώνονται σε ένα από τα άκρα του, ακολούθως αλληλοκαλύπτονται και δημιουργούν βρόχο στο άλλο άκρο·
– στρογγυλό ρολόι στερεωμένο σε λουρί στο σημείο όπου οι δύο λωρίδες του λουριού ξεχωρίζουν η μία από την άλλη·
– δύο ομόκεντρους δακτυλίους τοποθετημένους γύρω από το άκρο του ρολογιού, εκ των οποίων ο εξωτερικός δακτύλιος φέρει εγκοπή προς τα άνω και εντός της οποίας είναι τοποθετημένο κουμπί για τη ρύθμιση της ώρας.
71. Ως προς τη συνολική εντύπωση που προκαλεί το υπόδειγμα SYMBICORT, πρέπει να εξετασθεί προκαταρκτικώς το επιχείρημα της προσφεύγουσας κατά το οποίο το τμήμα προσφυγών δεν έπρεπε να θεωρήσει ότι το υπόδειγμα SYMBICORT διέθετε λουρί με δυνατότητα να φορεθεί το ρολόι γύρω από τον λαιμό.
72. Είναι αληθές, συναφώς, ότι η απεικόνιση του υποδείγματος SYMBICORT η οποία προσκομίσθηκε στο ΓΕΕΑ παρουσιάζει μόνο δύο λωρίδες προς δύο διαφορετικές κατευθύνσεις και όχι βρόχο με τον οποίο υπονοείται ότι μπορεί να φορεθεί γύρω από τον λαιμό.
73. Πάντως, κατόπιν της εξετάσεως των προγενέστερων σχεδίων ή υποδειγμάτων, δεν απαιτείται να εξετασθούν μεμονωμένως και αποκλειστικώς οι γραφικές τους απεικονίσεις, αλλά μάλλον να εκτιμηθεί συνολικώς το σύνολο των απεικονιζόμενων στοιχείων με βάση τα οποία μπορεί να προσδιορισθεί, με επαρκή ακρίβεια και ασφάλεια, η συνολική εντύπωση που προκαλεί το οικείο σχέδιο ή υπόδειγμα.
74. Συγκεκριμένα, όσον αφορά ειδικότερα τα σχέδια ή υποδείγματα τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί απευθείας στην αγορά, χωρίς προηγουμένως να έχουν καταχωρισθεί, δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι δεν υπάρχει γραφική απεικόνισή τους με όλες τις σχετικές λεπτομέρειές τους, η οποία να μπορεί να συγκριθεί με απεικόνιση που περιλαμβάνεται σε αίτηση καταχωρίσεως. Υπό τις περιστάσεις αυτές, θα ήταν υπερβολικό να απαιτείται από τον αιτούντα την ακυρότητα να παρουσιάζει τέτοιου είδους απεικόνιση σε όλες τις περιπτώσεις.
75. Εν προκειμένω, αφενός, στην απεικόνιση του υποδείγματος SYMBICORT που προσκόμισε η έτερη διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών, οι δύο λωρίδες του λουριού διακόπτονται απότομα και ο όρος «symbicort» εμφανίζεται μόνο εν μέρει σε μία εκ των δύο. Εξ αυτού προκύπτει ότι η απουσία βρόχου οφείλεται στον ελλιπή χαρακτήρα της απεικονίσεως και όχι στην πραγματική εμφάνιση του οικείου υποδείγματος.
76. Αφετέρου, τόσο από το δελτίο αποστολής όσο και από το πιστοποιητικό καταγωγής προκύπτει ότι η παράδοση από την Great Sun Technology στις Κάτω Χώρες, στις 3 Απριλίου 2004, περιλάμβανε 2 000 δείγματα «λουριού με ρολόι “SYMBICORT”».
77. Δεν αμφισβητείται, πάντως, ότι η λειτουργία λουριού όπως εν προκειμένω είναι η δυνατότητα να φορεθεί ένα αντικείμενο γύρω από τον λαιμό.
78. Υπό τις περιστάσεις αυτές, λαμβανομένου υπόψη ότι η συνολική εντύπωση που προκαλεί στον ενημερωμένο καταναλωτή σχέδιο ή υπόδειγμα πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζεται με γνώμονα τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται το επίμαχο προϊόν (απόφαση Équipement de communication, ανωτέρω, σκέψη 66), ορθώς το τμήμα προσφυγών έκρινε, στη σκέψη 20 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι το υπόδειγμα SYMBICORT περιλάμβανε πράγματι λουρί με δυνατότητα να κρεμασθεί ρολόι γύρω από τον λαιμό, παρά την ελλιπή γραφική απεικόνιση που προσκομίσθηκε ενώπιον του ΓΕΕΑ.
79. Κατόπιν των προεκτεθέντων, κρίνεται ότι η συνολική εντύπωση που προκαλεί το υπόδειγμα SYMBICORT χαρακτηρίζεται από τα στοιχεία που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 70 ανωτέρω. Συγκεκριμένα, όπως διαπίστωσε ορθώς το τμήμα προσφυγών στη σκέψη 19 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το υπόδειγμα SYMBICORT παρουσιάζει επίσης λουρί με κατ’ ουσία τις ίδιες αναλογίες, όπου είναι στερεωμένο, στο ίδιο σημείο, στρογγυλό αναλογικό ρολόι. Ομοίως, το άκρο του ρολογιού κυκλώνεται από δύο ομόκεντρους δακτύλιους, εκ των οποίων ο εξωτερικός δακτύλιος διακόπτεται από εγκοπή στην ίδια πλευρά, όπου είναι τοποθετημένο κουμπί για τη ρύθμιση της ώρας.
80. Εξάλλου, ορθώς το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε, στη σκέψη 20 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των οικείων σχεδίων ή υποδειγμάτων, οι οποίες προβλήθηκαν από την προσφεύγουσα, ήταν αμελητέες.
81. Έτσι, κατ’ αρχάς, δεν μπορεί να εντοπισθεί καμία σημαντική διαφορά ως προς το μήκος και πλάτος των λουριών των οικείων σχεδίων ή υποδειγμάτων.
82. Έπειτα, το ότι το λουρί του υποδείγματος SYMBICORT απεικονίζεται με χρώμα μαύρο δεν είναι κρίσιμο, δεδομένου ότι δεν διεκδικείται χρώμα για το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα. Ομοίως, στο μέτρο που το εν λόγω σχέδιο ή υπόδειγμα αφορά διαφημιστικό προϊόν, δικαίως μπορεί να θεωρηθεί ότι, όταν αυτό θα χρησιμοποιείται, θα φέρει ορισμένο σήμα. Κατά συνέπεια, ούτε η παρουσία του σήματος SYMBICORT στο υπόδειγμα SYMBICORT αποτελεί σημαντική διαφορά.
83. Τέλος, οι λεπτομέρειες τοποθετήσεως του πλαισίου των ρολογιών των δύο σχεδίων ή υποδειγμάτων και του δίσκου τους δεν είναι επαρκώς χαρακτηριστικές ώστε να επηρεάσουν τη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα εν λόγω σχέδια ή υποδείγματα. Αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 58 έως 64 ανωτέρω, ως προς τους δείκτες του ρολογιού και το ορθογώνιο στοιχείο που είναι τοποθετημένο στο πλαίσιο του ρολογιού τα οποία δεν αποτελούν στοιχεία προστατευόμενα από το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα.
84. Βάσει των προεκτεθέντων, πρέπει να θεωρηθεί ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα και το υπόδειγμα SYMBICORT προκαλούν την ίδια συνολική εντύπωση στον ενημερωμένο καταναλωτή. Ως εκ τούτου, ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο ίδια συμπέρασμα, στη σκέψη 22 της προσβαλλομένης αποφάσεως, και συνήγαγε ότι το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα δεν έχει ατομικό χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 6 του κανονισμού 6/2002 και πρέπει επομένως να κηρυχθεί άκυρο.
85. Υπό τις περιστάσεις αυτές, επιβάλλεται η απόρριψη του δεύτερου λόγου ακυρώσεως.
Ως προς τον τρίτο λόγο ακυρώσεως που αφορά κατάχρηση εξουσίας κατά την έννοια του άρθρου 61, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002
Επιχειρήματα των διαδίκων
86. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας καθόσον, πρώτον, δεν αξιολόγησε επαρκώς κατά νόμο το σύνολο των επιχειρημάτων της και των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων, και δη το δελτίο αποστολής, δεύτερον, αγνόησε την ελευθερία του δημιουργού όσον αφορά το λουρί και τον τρόπο στερεώσεως και, τρίτον, θεμελίωσε την προσβαλλόμενη απόφαση σε πεπλανημένη εκτίμηση του τρόπου στερεώσεως του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος. Η προσφεύγουσα φρονεί, στο πλαίσιο αυτό, ότι το τμήμα προσφυγών δεν προέβη σε πραγματική εξέταση αλλά περιορίσθηκε σε διαπιστώσεις μη τεκμηριωμένες βάσει επιχειρηματολογίας ή αποδεικτικών στοιχείων, προσβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το δικαίωμά της υπερασπίσεως. Επιπλέον, αναφέροντας ότι ο τρόπος στερεώσεως απεικονιζόταν με διακεκομμένες γραμμές, το τμήμα προσφυγών δεν αποκλείεται να αναφέρθηκε σε άγνωστο σχέδιο ή υπόδειγμα.
87. Το ΓΕΕΑ αμφισβητεί το βάσιμο των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
88. Υπενθυμίζεται ότι η έννοια της καταχρήσεως εξουσίας έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο στο δίκαιο της Ένωσης και αφορά την κατάσταση όπου μια διοικητική αρχή χρησιμοποιεί τις εξουσίες της με σκοπό άλλον από εκείνον για τον οποίο της έχουν ανατεθεί. Κατά πάγια συναφώς νομολογία, μια απόφαση έχει ληφθεί κατά κατάχρηση εξουσίας μόνον όταν βάσει αντικειμενικών, κρισίμων και συγκλινόντων στοιχείων προκύπτει ότι ελήφθη για να επιτευχθούν σκοποί άλλοι από εκείνους τους οποίους αναφέρει (αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 24ης Απριλίου 1996, T‑551/93 και T‑231/94 έως T‑234/94, Industrias Pesqueras Campos κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. II‑247, σκέψη 168, και της 12ης Ιανουαρίου 2000, T‑19/99, DKV κατά ΓΕΕΑ (COMPANYLINE), Συλλογή 2000, σ. II‑1, σκέψη 33].
89. Εν προκειμένω, όμως, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε, ούτε επικαλέστηκε, την ύπαρξη τέτοιων ενδείξεων. Η προβαλλόμενη κατάχρηση εξουσίας θα μπορούσε ενδεχομένως να αποτελεί πλάνη κατά την εκτίμηση η οποία θα μπορούσε να επιφέρει παράβαση των διατάξεων των άρθρων 4, 6 και 7 του κανονισμού 6/2002. Παρά ταύτα, από την εξέταση του πρώτου και του δεύτερου λόγου ακυρώσεως προκύπτει ότι οι συναφείς ισχυρισμοί της προσφεύγουσας είναι, εν πάση περιπτώσει, αβάσιμοι.
90. Ως προς την προβαλλόμενη προσβολή του δικαιώματος υπερασπίσεως της προσφεύγουσας, από το άρθρο 62 του κανονισμού 6/2005 προκύπτει ότι οι αποφάσεις του ΓΕΕΑ μπορούν να στηρίζονται μόνο στους λόγους ή στα αποδεικτικά στοιχεία επί των οποίων οι διάδικοι είχαν τη δυνατότητα να λάβουν θέση. Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα εξέθεσε ενώπιον των οργάνων του ΓΕΕΑ τις απόψεις της σχετικά με την αποδεικτική ισχύ του δελτίου αποστολής, την ελευθερία του δημιουργού, τον ελλιπή χαρακτήρα της απεικονίσεως του υποδείγματος SYMBICORT και τη σημασία του τρόπου στερεώσεως για τη συνολική εντύπωση που προκαλεί ρολόι στερεωμένο σε λουρί. Το γεγονός ότι ο τρόπος στερεώσεως δεν συγκαταλέγεται στα στοιχεία που προστατεύονται με το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα επισημάνθηκε ρητώς στη σκέψη 21 της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων, οπότε η προσφεύγουσα ήταν σε θέση να παρουσιάσει τις παρατηρήσεις της επί του θέματος αυτού στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής. Ως εκ τούτου, η αιτίαση που αφορά προσβολή του δικαιώματος υπερασπίσεως της προσφεύγουσας πρέπει επίσης να απορριφθεί.
91. Καθόσον τα προβληθέντα επιχειρήματα στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως αφορώντα παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, για την οποία γίνεται μνεία στο άρθρο 62 του κανονισμού 6/2002, ή της υποχρεώσεως εξετάσεως των προβληθέντων λόγων και αιτημάτων των διαδίκων, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 63, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκθέτει, κατά τρόπο συνεκτικό και επαρκώς λεπτομερή, τους λόγους για τους οποίους το τμήμα προσφυγών έκρινε, αφενός, ότι τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το υπόδειγμα SYMBICORT, και δη το δελτίο αποστολής, ήταν αξιόπιστα και πειστικά (σκέψεις 7 και 15 έως 17 της προσβαλλομένης αποφάσεως) και, αφετέρου, ότι στην αντίληψη του ενημερωμένου καταναλωτή, το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα προκαλούσε την ίδια συνολική εντύπωση με το υπόδειγμα SYMBICORT, λαμβανομένης υπόψη της ελευθερίας του δημιουργού (σκέψεις 18 έως 22 της προσβαλλομένης αποφάσεως). Ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν στερείται συναφώς νομιμότητας.
92. Βάσει των προεκτεθέντων, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
93. Στο μέτρο που κανένας από τους λόγους ακυρώσεως τους προβληθέντες από την προσφεύγουσα δεν είναι βάσιμος, κατά το ότι αφορούν την απόδειξη της διαθέσεως στο κοινό του υποδείγματος SYMBICORT και τη σύγκριση αυτού με το επίμαχο σχέδιο ή υπόδειγμα, παρέλκει η εξέτασή τους αναφορικά με τα υποδείγματα C και F, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στις σκέψεις 12 έως 15 ανωτέρω. Συγκεκριμένα, υπό τις περιστάσεις αυτές, η σύγκριση μεταξύ του επίμαχου σχεδίου ή υποδείγματος και του υποδείγματος SYMBICORT στην οποία προέβη το τμήμα προσφυγών αποτελεί επαρκές έρεισμα για την προσβαλλόμενη απόφαση.
94. Ως εκ τούτου, επιβάλλεται η απόρριψη της προσφυγής στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
95. Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με τα αιτήματα του ΓΕΕΑ.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Απορρίπτει την προσφυγή.
2) Καταδικάζει τη Sphere Time στα δικαστικά έξοδα.