62024CJ0137
SENTENZA TAL-QORTI TAL-ĠUSTIZZJA (L-Ewwel Awla)
27 ta’ Novembru 2025 (
*1
)
“Appell – Servizz pubbliku – Regolamenti tal-Persunal tal-Unjoni Ewropea – Proċedura prekontenzjuża – Artikolu 90 – Kunċett ta’ ‘att li jikkawża preġudizzju’ – Taxxa stabbilita għall-benefiċċju tal-Unjoni Ewropea – Regolament (KEE, Euratom, KEFA) Nru 260/68 – Artikolu 3 – Tnaqqis fiskali għal wild dipendenti – Kundizzjonijiet għall-għoti – Kunċett ta’ ‘wild dipendenti’ – Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal – Artikolu 2 – Allowance għall-wild dipendenti”
Fil-Kawża C‑137/24 P,
li għandha bħala suġġett appell skont l-Artikolu 56 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, imressaq fl‑20 ta’ Frar 2024,
Michael Heßler, residenti f’Mannebach (il-Ġermanja), irrappreżentat minn I. Steuer-Lutz, Rechtsanwältin,
appellant,
il-parti l-oħra fil-kawża li hija:
Il-Kummissjoni Ewropea, irrappreżentata minn T. S. Bohr u M. Brauhoff, bħala aġenti,
konvenuta fl-ewwel istanza,
IL-QORTI TAL-ĠUSTIZZJA (L-Ewwel Awla),
komposta minn F. Biltgen, President tal-Awla, T. von Danwitz, Viċi President tal-Qorti tal-Ġustizzja, li qiegħed jaġixxi bħala President tal-Ewwel Awla, I. Ziemele, A. Kumin (Relatur) u S. Gervasoni, Imħallfin,
Avukat Ġenerali: T. Ćapeta,
Reġistratur: A. Calot Escobar,
wara li rat il-proċedura bil-miktub,
wara li semgħet il-konklużjonijiet tal-Avukata Ġenerali, ippreżentati fis-seduta tat‑12 ta’ Ġunju 2025,
tagħti l-preżenti
Sentenza
1
Permezz tal-appell tiegħu, Michael Heβler jitlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea tal‑20 ta’ Diċembru 2023, Heßler vs Il‑Kummissjoni (T‑369/22, iktar ’il quddiem is-sentenza appellata, EU:T:2023:855), li permezz tagħha din ċaħdet ir-rikors tiegħu intiż, l-ewwel, għall-annullament tad-deċiżjonijiet tal-Kummissjoni Ewropea li jiċħdu t-talbiet tiegħu għal tnaqqis fiskali għal wild dipendenti (iktar ’il quddiem it-“tnaqqis fiskali”), it-tieni, sabiex il-Kummissjoni tkun obbligata tagħtih, b’mod retroattiv mill‑1 ta’ Awwissu 2021 u sakemm il-kundizzjonijiet ikunu ssodisfatti, il-benefiċċju ta’ dan it-tnaqqis fiskali u, it-tielet, sabiex din tiġi kkundannata għall-ħlas ta’ interessi fuq is-somom mhux imħallsa.
Il-kuntest ġuridiku
Ir-Regolamenti tal-Persunal
2
Skont l-Artikolu 72(1) tar-Regolamenti tal-Persunal tal-Unjoni Ewropea, fil-verżjoni tagħhom applikabbli għall-kawża (iktar ’il quddiem ir-“Regolamenti tal-Persunal”):
“Uffiċjal, il-konsorti tiegħu, fejn it-tali konsorti mhux eliġibbli għall-benefiċċji ta’ l-istess natura u fuq l-istess livell bis-saħħa ta’ xi disposizzjoni jew regolament ieħor, it-tfal tiegħu u dipendenti oħra fis-sens ta’ l-Artikolu 2 ta’ l-Anness VII huma assigurati kontra l-mard sa 80 % ta’ l-ispejjeż imħallsa, suġġetti għar-regoli mħejjija mill-ftehim bejn l-awtoritajiet tal-ħatra tal-istituzzjonjijiet tal-Unjoni wara li jkun ikkonsultat il-Kumitat tar-Regolamenti tal-Persunal. […]”
3
L-Artikolu 80 ta’ dawn ir-Regolamenti tal-Persunal jipprevedi, fl-ewwel paragrafu tiegħu:
“Meta uffiċjal jew persuna hija intitolata għal pensjoni ta’ l-irtirar jew benefiċċju ta’ l-invalidità, imut u ma jħalli l-ebda sieħba intitolata għall-pensjoni ta’ l-għajxien, it-tfal dipendenti mill-mejjet fis-sens ta’ l-Artikolu 2 ta’ l-Anness VII, fil-mument tal-mewt tiegħu għandhom ikunu intitolati għal pensjoni ta’ l-orfni […]”
4
L-Artikolu 90 tal-imsemmija Regolamenti tal-Persunal jipprovdi:
“1.   Kull persuna li għaliha japplikaw dawn ir-Regolament tal-Persunal tista’ tibgħat talba lill-[Awtorità tal-Ħatra] biex tieħu deċiżjoni dwaru. L-awtorità għandha tavża l-persuna kkonċernata bid-deċiżjoni rraġunata tagħha fi żmien erbgħa xhur mid-data ta’ meta ssir it-talba. Jekk fl-aħħar ta’ dak il-perjodu, ma tasal l-ebda tweġiba għat-talba, din titqies li tikkostitwixxi deċiżjoni taċita li ma kenitx aċċettata, li kontriha ilment jista’ jsir skond il-paragrafu li ġej.
2.   Kull persuna li japplikaw għaliha dawn ir-Regolamenti tal-Persunal tista’ tibgħat ilment lill-[Awtorità tal-Ħatra] kontra att li taffettwah ħażin, kemm jekk l-imsemmi awtorità ħadet deċiżjoni, jew fejn naqset li tadotta miżura preskritta mir-Regolamenti tal-Persunal. L-ilment irid isir fi żmien tliet xhur. […]
[…]
L-awtorità għandha tavża l-persuna kkonċernata bid-deċiżjoni rraġunata tagħha fi żmien erbgħa xhur mid-data ta’ meta jsir l-ilment. Jekk fl-aħħar ta’ dak il-perjodu ma tasal l-ebda tweġiba għall-ilment, din titqies li tikkostitwixxi deċiżjoni taċita li ma taċċettahiex, li kontriha jista’ jsir appell taħt l-Artikolu 91.”
5
Skont l-Artikolu 91(1) tal-istess Regolamenti tal-Persunal:
“Il-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea għandu jkollu ġurisdizzjoni f’kull tilwima bejn l-Unjoni u kull persuna li għaliha japplikaw dawn ir-Regolamenti tal-Persunal dwar il-legalità ta’ att li jaffettwa ħażin lit-tali persuna fis-sens ta’ l-Artikolu 90(2). […]”
6
Ir-Regolamenti tal-Persunal jinkludu Anness VII, intitolat “Ir-remunerazzjoni u r-Rimborsar ta’ spejjeż”, li l-Artikolu 2 tiegħu jipprevedi:
“1.   Skond il-paragrafi 2 u 3 t’hawn taħt, uffiċjal li għandu tifel dipendenti wieħed jew aktar għandu jirċievi allowance […] fix-xahar għal kull tifel dipendenti.
2.   ‘Tifel dipendenti’ ifisser it-tifel leġittimu, naturali jew adottat ta’ uffiċjal, jew tal-konsorti tiegħu li attwalment mantnut mill-uffiċjal.
L-istess għandu japplika għal tifel li għalih saret applikazzjoni għall-adozzjoni u nbdiet il-proċedura ta’ l-adozzjoni.
Kull tifel li l-uffiċjal għandu r-responabbiltà li jmantni taħt deċiżjoni ġudizzjarja bbażata fuq il-leġislazzjoni ta’ l-Istati Membri dwar il-ħarsien tal-minuri, għandu jitqies bħala tifel dipendenti.
3.   Il-benefiċċju għandu jkun jingħata:
(a)
awtomatikament lit-tfal taħt it‑18‑il sena;
(b)
bl-evidenza ta’ appoġġ, ma’ l-applikazzjoni mill-uffiċjal għat-tfal bejn it‑18 u s‑26 sena li jirċievu taħriġ edukazzjonali jew vokazzjonali.
4.   Kull persuna li l-uffiċjal għandu reponsabbiltà legali li jżomm u li l-manteniment tagħha jinvolvi spejjeż kbar tista’, bħala eċċezzjoni, titqies li hija tifel indipendenti b’deċiżjoni raġunati speċjali ta’ l-[Awtorità tal-Ħatra], ibbażata fuq dokumenti ta’ appoġġ.
5.   Il-pagament tal-allowancedwar tifel li ma jitħallix minħabba mard serju jew invalidità milli jaqla’ biex jgħix, għandu jkompli matul il-perjodu ta’ dak il-mard jew invlidità, tjkun xi tkun l-età.
6.   Mhux aktar minn allowancewaħda għat-tfal dipendenti ma jitħallas għal kull tifel dipendenti fis-sens ta’ dan l-Artikolu, anki meta l-ġenituri qegħdin fis-servizz ta’ żewġ istituzzjonijiet differenti tal-Unjoni Ewropea.
7.   Jekk il-kustodja tat-tifel dipendenti fis-sens tal-paragrafi 2 u 3 kienet fdata mill-liġi jew minn ordni tal-qorti jew ta’ l-awtorità amministrattiva kompetenti lil persuna oħra, l-allowancetat-tifel dipendenti jitħallas lil dik il-persuna f’isem u għan-nom ta’ l-uffiċjal.”
Ir-Regolament (KEE, Euratom, KEFA) Nru 260/68
7
Skont l-Artikolu 3 tar-Regolament tal-Kunsill (KEE, Euratom, KEFA) Nru 260/68 tad‑29 ta’ Frar 1968 li jistabbilixxi l-kondizzjonijiet u l-proċedura għall-applikazzjoni tat-taxxa għall-benefiċċju tal-[Unjoni] (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 1, Vol. 1, p. 33).
“1.   It-taxxa għandha titħallas kull xahar fuq salarji, pagi u emolumenti mħallsa mill-Komunitajiet lil kull persuna soġġetta għaliha.
[…]
3.   L-allowance tal-familja u benefiċċji soċjali li jidhru fil-lista hawn taħt għandhom jitnaqqsu mill-ammont bażiku taxxabbli:
(a)
allowances tal-familja:
[…]
–
allowance għal wild dipendenti,
[…]
[…]
4.   Bla ħsara għad-disposizzjonijiet ta’ l-Artikolu 5, għandhom jitnaqqsu 10% ta’ l-spejjeż relatati mal-post tax-xogħol jew personali mill-ammont miksub wara li jkunu applikati d-disposizzjonijiet ta’ qabel dan il-paragrafu.
Għandu jsir tnaqqis addizzjonali li jkun id-doppju ta’ l-ammont ta’ l-allowance għal wild dipendenti għal kull wild dipendenti tal-persuna soġġetta għat-taxxa, kif ukoll għal kull persuna meqjusa bħala wild dipendenti skond it-tifsira ta’ l-Artikolu 2(4) ta’ l-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal.
[…]”
Il-fatti li wasslu għall-kawża
8
Il-fatti li wasslu għall-kawża huma esposti fil-punti 2 sa 11 tas-sentenza appellata kif ġej:
“2.
Ir-rikorrent huwa uffiċjal tal-Kummissjoni. Huwa missier ta’ żewġt ibniet, imwielda rispettivament fl‑1993 u fl‑1994.
3.
Ir-rikorrent irċieva allowance għall-wild dipendenti sakemm kull waħda miż-żewġ ibniet tiegħu għalqu, rispettivament, l-età ta’ 26 sena fl‑2019 u fl‑2020.
4.
Minbarra l-ħlas tal-allowance għall-wild dipendenti, ir-rikorrent ibbenefika wkoll, sal‑31 ta’ Lulju 2021, għal kull waħda miż-żewġt ibniet tiegħu, li kienu għadhom studenti f’din id-data, mit-tnaqqis fiskali previst fit-tieni subparagrafu tal-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68.
5.
Fit‑28 ta’ Ġunju 2021, ir-rikorrent bagħat ċertifikat ta’ studji tal-ewwel tifla tiegħu lill-Uffiċċju tal-Amministrazzjoni u l-Ħlas tal-Intitolamenti Individwali (PMO), sabiex ikun jista’ jibbenifika minn estensjoni tat-tnaqqis fiskali għal din it-tifla.
6.
Permezz tal-ewwel messaġġ elettroniku tad‑29 ta’ Ġunju 2021, ġestjonarju tad-diviżjoni ‘Drittijiet u obbligi’ tal-PMO wieġeb lir-rikorrent li, ‘abbażi tas-sentenza […] tat‑12 ta’ Marzu 2020[, XB vs BĊE (T‑484/18 […] EU:T:2020:90) (iktar ’il quddiem is-“sentenza XB vs BĊE”)], kull talba għall-għoti jew għall-estensjoni tat-tnaqqis fiskali fl-assenza ta’ benefiċċju tal-allowance għall-wild dipendenti mħallsa skont l-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal [kienet] sospiża’. Bi tweġiba għal mistoqsija tar-rikorrent wara dan il-messaġġ elettroniku, il-ġestjonarju sussegwentement żied, fit-tieni messaġġ elettroniku tal-istess jum, li ‘[l]-għoti tat-tnaqqis fiskali ma [setax] jibqa’ [jingħata għaliex], abbażi tas-sentenza [XB vs BĊE] dan [kien] ġie annullat’ (iktar ’il quddiem, meħuda flimkien, il-‘messaġġi elettroniċi tad‑29 ta’ Ġunju 2021’). Fi tmiem kull waħda minn dawn il-messaġġi elettroniċi, taħt il-firma tal-ġestjonarju tal-fajls, kien hemm barra minn hekk nota li tgħid li l-messaġġ elettroniku inkwistjoni kien intbagħat bħala informazzjoni u ma kienx jikkostitwixxi deċiżjoni tal-‘Awtorità tal-Ħatra/ASTK’ li setgħet tkun is-suġġett ta’ lment skont l-Artikolu 90 tar-[Regolamenti tal-Persunal].
7.
Fil‑15 ta’ Lulju 2021, ir-rikorrent bagħat nota lill-Kap tad-Diviżjoni “Drittijiet u obbligi” tal-PMO, li fiha huwa kkontesta l-informazzjoni li tinsab fil-messaġġi elettroniċi tad‑29 ta’ Ġunju 2021 u talab lill-PMO jagħtih it-tnaqqis fiskali għal bintu. Ir-rikorrent ma rċeviex tweġiba espliċita għal din in-nota.
8.
Fit‑18 ta’ Awwissu 2021, ir-rikorrent talab li l-PMO jagħtih l-estensjoni tat-tnaqqis fiskali għat-tieni tifla tiegħu.
9.
Permezz ta’ messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021, il-ġestjonarju tad-diviżjoni ‘Drittijiet u obbligi’ tal-PMO wieġeb lir-rikorrent li ‘sfortunatament, abbażi tal-punt 103 tas-sentenza [XB vs BĊE], l-ebda talba intiża għall-kisba jew għall-estensjoni ta’ tnaqqis fiskali ma [setgħet] tibqa’ tiġi aċċettata fl-assenza ta’ dritt għal allowance għall-wild dipendenti skont l-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, u dan kien ġie annullat’ (iktar ’il quddiem il-‘messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021’). Bħall-messaġġi elettroniċi tad‑29 ta’ Ġunju 2021, dan il-messaġġ elettroniku kien jinkludi, taħt il-firma tal-ġestjonarju tal-fajls, nota li tgħid li l-messaġġ elettroniku inkwistjoni kien intbagħat bħala informazzjoni u ma kienx jikkostitwixxi deċiżjoni tal-‘Awtorità tal-Ħatra/ASTK’ li setgħet tkun is-suġġett ta’ lment skont l-Artikolu 90 tar-Regolamenti tal-Persunal.
10.
Fl‑24 ta’ Novembru 2021, ir-rikorrent ressaq ilment kontra r-rifjut tal-PMO, li rriżulta min-‘nuqqas ta’ risposta’ tiegħu, li jagħti l-estensjoni mitluba tat-tnaqqis fiskali għaż-żewġt ibniet tiegħu (iktar ’il quddiem l-‘ilment’).
11.
Fil‑25 ta’ Marzu 2022, id-Direttur tas-Servizz Finanzjarju, Legali u ta’ Sħubija fid-Direttorat Ġenerali tar-Riżorsi Umani u tas-Sigurtà tal-Kummissjoni, li jaġixxi bħala l-Awtorità tal-Ħatra, ċaħad l-ilment tar-rikorrent (iktar ’il quddiem id-‘deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment’).”
Il-proċedura quddiem il-Qorti Ġenerali u s-sentenza appellata
9
Permezz ta’ rikors ippreżentat fir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fl‑24 ta’ Ġunju 2022, l-appellant ippreżenta rikors intiż, l-ewwel nett, għall-annullament tad-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment, it-tieni nett, sabiex il-Kummissjoni tkun obbligata tagħtih, “b’mod retroattiv mill‑1 ta’ Awwissu 2021 u sakemm il-kundizzjonijiet ikunu ssodisfatti”, il-benefiċċju tat-tnaqqis fiskali u, it-tielet nett, għall-kundanna tal-Kummissjoni għall-ħlas ta’ interessi fuq is-somom mhux imħallsa.
10
Fir-rigward tat-talbiet għal annullament, il-Qorti Ġenerali rrilevat, fil-punt 24 tas-sentenza appellata, li, f’dan il-każ, l-ilment tal-appellant kellu bħala suġġett in-“nuqqas ta’ risposta” tal-Kummissjoni għat-talbiet tiegħu għall-kisba jew għall-estensjoni tat-tnaqqis fiskali. Barra minn hekk, skont il-Qorti Ġenerali, id-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment ma kinitx tidentifika bi preċiżjoni d-data li fiha d-deċiżjonijiet ta’ rifjut tal-għoti ta’ dan it-tnaqqis kienu ġew adottati u ma kinitx tindika jekk dawn id-deċiżjonijiet kinux ġew adottati b’mod espliċitu, fil-messaġġi elettroniċi tad‑29 ta’ Ġunju 2021 u fil-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021, jew b’mod impliċitu. F’dawn iċ-ċirkustanzi, sabiex tiddefinixxi s-suġġett ta’ dawn it-talbiet, il-Qorti Ġenerali pproċediet, fl-ewwel lok, fil-punti 25 sa 39 ta’ dik is-sentenza, għall-identifikazzjoni tal-att inizjali li jikkawża preġudizzju li kontrih l-imsemmija talbiet, sa fejn dawn kienu jirrigwardaw id-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment, kellhom jitqiesu li kienu diretti, jekk ikun il-każ.
11
F’dan ir-rigward, il-Qorti Ġenerali, qabelxejn, qieset, fil-punt 35 tal-imsemmija sentenza, li, fiċ-ċirkustanzi ta’ dan il-każ, il-messaġġi elettroniċi tad‑29 ta’ Ġunju 2021 u l-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 ma setgħux jiġu analizzati bħala deċiżjonijiet definittivi tal-Awtorità tal-Ħatra li permezz tagħhom din kienet irrifjutat li tagħti t-tnaqqis fiskali lill-appellant. Skont il-Qorti Ġenerali, dawn għalhekk ma kinux jikkostitwixxu l-atti inizjali li jikkawżaw preġudizzju lill-appellant.
12
Sussegwentement, il-Qorti Ġenerali rrilevat, fil-punt 37 tal-istess sentenza, li, fl-assenza ta’ tweġiba mill-Awtorità tal-Ħatra f’terminu ta’ erba’ xhur wara t-talbiet tal-appellant li jinsabu fil-messaġġi elettroniċi tiegħu tat‑28 ta’ Ġunju u tat‑18 ta’ Awwissu 2021, kien hemm lok li jiġi kkunsidrat li d-deċiżjonijiet impliċiti ta’ ċaħda ta’ dawn it-talbiet kienu ttieħdu, rispettivament, fit‑28 ta’ Ottubru u fit‑18 ta’ Diċembru 2021 (iktar ’il quddiem id-“deċiżjonijiet impliċiti ta’ ċaħda”). Għalhekk, il-Qorti Ġenerali qieset, fil-punt 39 tas-sentenza appellata, li d-deċiżjonijiet impliċiti ta’ ċaħda kienu jikkostitwixxu l-atti inizjali li jikkawżaw preġudizzju lill-appellant.
13
Fl-aħħar nett, il-Qorti Ġenerali kkonstatat, fil-punt 40 ta’ dik is-sentenza, li d-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment kienet sempliċement tikkonferma d-deċiżjonijiet impliċiti ta’ ċaħda u ma kienet tinkludi l-ebda eżami mill-ġdid tas-sitwazzjoni tal-appellant fid-dawl ta’ punti ta’ liġi jew ta’ fatt ġodda.
14
Minn dan il-Qorti Ġenerali siltet il-konsegwenza, fil-punt 41 tal-imsemmija sentenza, li, f’dawn iċ-ċirkustanzi, it-talba għal annullament, anki jekk formalment indirizzata biss kontra d-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment, kellha l-effett li tadixxiha bid-deċiżjonijiet impliċiti ta’ ċaħda, li l-legalità tagħhom kellha tiġi eżaminata billi tittieħed inkunsiderazzjoni l-motivazzjoni li tinsab fid-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment.
15
Fit-tieni lok, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punti 42 sa 45 tal-istess sentenza, dwar l-osservanza, f’dan il-każ, tat-termini tal-proċedura prekontenzjuża.
16
F’dan ir-rigward, hija indikat li t-terminu ta’ tliet xhur għat-tressiq ta’ lment kontra l-ewwel deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda, li ngħatat fit‑28 ta’ Ottubru 2021, kien skada fit‑28 ta’ Jannar 2022, konformement mal-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti tal-Persunal. Peress li l-appellant kien ressaq l-ilment tiegħu kontra d-“deċiżjonijiet ta’ rifjut” tal-Kummissjoni fl‑24 ta’ Novembru 2021, it-terminu għat-tressiq ta’ lment previst minn din id-dispożizzjoni kien ġie osservat sewwa f’dak li jirrigwarda din l-ewwel deċiżjoni.
17
Skont il-Qorti Ġenerali, mill-banda l-oħra, l-appellant kien ressaq ilment kontra t-tieni deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda qabel id-data li fiha din id-deċiżjoni kienet ittieħdet, fit‑18 ta’ Diċembru 2021. Barra minn hekk, hija kkonstatat li, wara din id-data, l-appellant ma kienx ressaq ilment kontra din id-deċiżjoni impliċita, li għaliha l-Awtorità tal-Ħatra kienet tagħti tweġiba fid-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment. Għaldaqstant, il-Qorti Ġenerali kkunsidrat li l-proċedura prekontenzjuża dwar l-imsemmija deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda ma kinitx żvolġiet b’mod regolari.
18
Minn dan il-Qorti Ġenerali siltet il-konsegwenza, fil-punt 45 tas-sentenza appellata, li t-talba għal annullament kellha tiġi ddikjarata inammissibbli sa fejn din kienet tikkonċerna, essenzjalment, id-deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda tat‑18 ta’ Diċembru 2021.
19
Fit-tielet lok, il-Qorti Ġenerali eżaminat, fil-punti 46 sa 96 ta’ dik is-sentenza, il-fondatezza taż-żewġ motivi mqajma mill-appellant, ibbażati, l-ewwel wieħed, fuq l-assenza ta’ deċiżjoni espliċita li tinformah bid-dritt tiegħu li jressaq ilment kif ukoll fuq il-ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni u, it-tieni wieħed, fuq il-ksur tad-dritt tiegħu li jirċievi remunerazzjoni, previst fl-Artikolu 62 tar-Regolamenti tal-Persunal. Hija ċaħdet dawn iż-żewġ motivi bħala parzjalment inammissibbli u parzjalment infondati.
20
Fl-aħħar lok, il-Qorti Ġenerali ċaħdet, fil-punti 97 sa 105 tal-imsemmija sentenza, it-tieni u t-tielet kapijiet tat-talbiet li kienu intiżi, essenzjalment, sabiex iġiegħlu lill-Kummissjoni tagħti l-benefiċċju tat-tnaqqis fiskali lill-appellant u sabiex jikkundannawha għall-ħlas ta’ interessi fuq is-somom mhux imħallsa.
21
Għalhekk, permezz tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ċaħdet ir-rikors fl-intier tiegħu.
It-talbiet tal-partijiet
22
L-appellant jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
–
tannulla s-sentenza appellata,
–
tannulla d-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment,
–
tikkundanna lill-Kummissjoni tħallas, b’mod retroattiv, jiġifieri mill‑1 ta’ Awwissu 2021, u sakemm il-kundizzjonijiet ikunu ssodisfatti, it-tnaqqis fiskali previst fit-tieni subparagrafu tal-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68, kif stabbilit mit-talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni Nru 222/04 (SEC (2004)411) tas‑7 ta’ April 2004 (iktar ’il quddiem it-“talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni Nru 222/04”),
–
iżżid is-somom dovuti b’interessi skont ir-Regolament Finanzjarju fil-verżjoni tiegħu applikabbli fid-data tat-talbiet għal benefiċċju tat-tnaqqis fiskali fformulati mill-appellant, u
–
tikkundanna lill-Kummissjoni għall-ispejjeż.
23
Il-Kummissjoni titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
–
tiċħad l-appell u
–
tikkundanna lill-appellant għall-ispejjeż kollha.
Fuq l-appell
24
Insostenn tal-appell tiegħu, l-appellant jinvoka tliet aggravji, ibbażati, l-ewwel, fuq il-ksur tal-kunċett ta’ “att li jikkawża preġudizzju”, fis-sens tal-Artikolu 90 tar-Regolamenti tal-Persunal, it-tieni, fuq il-ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni u tad-dritt għal smigħ tiegħu, iggarantiti fl-Artikolu 41(2) tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea (iktar ’il quddiem il-“Karta”), u, it-tielet, fuq il-ksur tal-Artikolu 3 tar-Regolament Nru 260/68, moqri flimkien mal-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, kif ukoll fuq il-ksur tan-natura vinkolanti tal-atti interni tal-Kummissjoni.
Fuq l-ewwel aggravju
L-argumenti tal-partijiet
25
Permezz tal-ewwel aggravju tiegħu, l-appellant isostni li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet, b’mod żbaljat, fil-punti 44 u 45 tas-sentenza appellata, li t-talba tiegħu għal annullament kienet inammissibbli sa fejn kienet tikkonċerna t-tieni tifla tiegħu. Huwa jqis li r-rifjut espliċitu tal-PMO, fil-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021, li jilqa’ kull talba għal benefiċċju tat-tnaqqis fiskali f’sitwazzjonijiet paragunabbli ma’ tiegħu jikkostitwixxi deċiżjoni li tikkawżalu preġudizzju. Għalhekk, wara dan il-messaġġ elettroniku, li permezz tiegħu dan it-tnaqqis, li sa dak iż-żmien huwa kien jibbenefika minnu għall-manteniment taż-żewġ itfal tiegħu, ġie de facto rrifjutat lilu, l-appellant ma kellu l-ebda raġuni sabiex jistenna rifjut taċitu min-naħa tal-Awtorità tal-Ħatra. Barra minn hekk, huwa jqis li l-imsemmi messaġġ elettroniku kellu jinftiehem fis-sens li huwa lanqas ma kien ser jirċievi deċiżjoni pożittiva mill-Awtorità tal-Ħatra għat-talba tiegħu għall-għoti tal-imsemmi tnaqqis.
26
Għaldaqstant, l-appellant isostni li huwa ma kienx obbligat jistenna l-iskadenza tat-terminu ta’ erba’ xhur, previst fl-Artikolu 90(1) tar-Regolamenti tal-Persunal, li fi tmiemu l-assenza ta’ tweġiba tal-amministrazzjoni tikkostitwixxi deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda. Fil-fatt, ir-riċezzjoni tal-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 tat bidu għad-dekorrenza tat-terminu ta’ tliet xhur sabiex jitressaq ilment, imsemmi fl-Artikolu 90(2) ta’ dawn ir-Regolamenti tal-Persunal. Konsegwentement, billi ppreżenta l-ilment tiegħu fl‑24 ta’ Novembru 2021, huwa osserva t-termini tal-proċedura prekontenzjuża.
27
Skont il-Kummissjoni, l-appellant ma jikkontestax il-punti 33, 37 u 39 tas-sentenza appellata, relatati mad-determinazzjoni tal-att li jikkawża preġudizzju f’dan il-każ. Issa, peress li din id-determinazzjoni tikkostitwixxi kwistjoni preliminari essenzjali għal dik dwar jekk il-proċedura prekontenzjuża żvolġietx b’mod regolari, l-ewwel aggravju għandu jiġi miċħud bħala ineffettiv. Fi kwalunkwe każ, il-Kummissjoni tqis li l-argumenti tal-appellant ma humiex fondati.
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
28
Qabel kollox għandu jiġi rrilevat li, għalkemm, permezz tal-ewwel aggravju tiegħu, l-appellant jikkontesta l-punti 44 u 45 tas-sentenza appellata li tiddikjara inammissibbli t-talba tiegħu għall-annullament tad-deċiżjoni li tirrifjuta l-estensjoni tat-tnaqqis fiskali li kien jibbenefika minnu fir-rigward tat-tieni tifla tiegħu, din id-dikjarazzjoni kienet ibbażata fuq l-evalwazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali, li jinsabu fil-punti 33 sa 39 ta’ dik is-sentenza, li skonthom il-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 ma kienx jikkostitwixxi deċiżjoni tal-Awtorità tal-Ħatra li tirrifjuta lill-appellant it-tnaqqis fiskali, b’tali mod li l-att inizjali li jikkawżalu preġudizzju kien jinsab f’deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda mogħtija fit‑18 ta’ Diċembru 2021. Issa, mill-argumenti li huwa żviluppa insostenn tal-ewwel aggravju, kif miġbura fil-qosor fil-punti 25 u 26 ta’ din is-sentenza, mingħajr ekwivoku jirriżulta li l-appellant jikkontesta esklużivament l-evalwazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali dwar id-determinazzjoni tal-att inizjali li jikkawża preġudizzju, li fuqhom il-Qorti Ġenerali bbażat il-konstatazzjoni tagħha ta’ inammissibbiltà.
29
F’dawn iċ-ċirkustanzi, l-ewwel aggravju ma jistax jiġi miċħud bħala ineffettiv. Għaldaqstant hemm lok li tiġi analizzata l-fondatezza tiegħu.
30
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, skont l-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti tal-Persunal, kull persuna li taqa’ fil-kamp ta’ applikazzjoni ratione personae tar-Regolamenti tal-Persunal tista’ tressaq ilment quddiem l-Awtorità tal-Ħatra kontra att li jikkawżalha preġudizzju. L-Artikolu 91(1) ta’ dawn ir-Regolamenti tal-Persunal jippreċiża li l-Qorti tal-Ġustizzja għandha ġurisdizzjoni sabiex tiddeċiedi dwar kull tilwima bejn l-Unjoni u waħda minn dawn il-persuni u li tirrigwarda l-legalità ta’ att li jikkawża preġudizzju lil din tal-aħħar, fis-sens ta’ dan l-Artikolu 90(2). Dawn id-dispożizzjonijiet huma applikabbli b’analoġija għar-rikorsi tal-membri tal-persunal l-oħra skont l-Artikolu 117 tal-Kondizzjonijiet tal-impjieg applikabbli għall-aġenti l-oħra tal-Unjoni Ewropea (sentenza tat‑12 ta’ Diċembru 2024, DD vs FRA, C‑130/22 P, EU:C:2024:1018, punt 71 u l-ġurisprudenza ċċitata).
31
Kif irrilevat il-Qorti Ġenerali fil-punt 29 tas-sentenza appellata, skont il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, huma biss l-atti jew il-miżuri li jipproduċu effetti legali vinkolanti ta’ natura li jaffettwaw direttament u immedjatament l-interessi tar-rikorrent billi jbiddlu, b’mod sinjifikattiv, is-sitwazzjoni legali tiegħu, li jikkawżaw preġudizzju, fis-sens tal-imsemmi Artikolu 90(2) (sentenza tat‑12 ta’ Diċembru 2024, DD vs FRA, C‑130/22 P, EU:C:2024:1018, punt 72 u l-ġurisprudenza ċċitata).
32
Barra minn hekk, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li l-kunċett ta’ “att li jikkawża preġudizzju”, fis-sens tal-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti tal-Persunal, għandu jiġi interpretat b’mod wiesa’ u għandu jinftiehem bħala kull att li jista’ jaffettwa sitwazzjoni legali partikolari direttament (sentenza tat‑12 ta’ Diċembru 2024, DD vs FRA, C‑130/22 P, EU:C:2024:1018, punt 74 u l-ġurisprudenza ċċitata).
33
Kif fakkret il-Qorti Ġenerali fil-punt 30 tas-sentenza appellata, sabiex jiġi ddeterminat jekk att jipproduċix tali effetti, għandu jsir riferiment għas-sustanza ta’ dan l-att u l-effetti tiegħu għandhom jiġu evalwati fid-dawl ta’ kriterji oġġettivi, bħall-kontenut tal-imsemmi att, billi jittieħdu inkunsiderazzjoni, jekk ikun il-każ, il-kuntest tal-adozzjoni ta’ dan tal-aħħar kif ukoll is-setgħat tal-istituzzjoni li tkun l-awtriċi tiegħu (sentenza tat‑12 ta’ Diċembru 2024, DD vs FRA, C‑130/22 P, EU:C:2024:1018, punt 73 u l-ġurisprudenza ċċitata).
34
Għalhekk, il-kapaċità ta’ att li jipproduċi direttament effetti fuq is-sitwazzjoni legali ta’ persuna fiżika jew ġuridika ma tistax tiġi evalwata fid-dawl biss tal-fatt li dan l-att għandu l-forma ta’ messaġġ elettroniku, sa fejn dan iwassal sabiex il-forma tal-att li huwa s-suġġett tar-rikors tipprevali fuq is-sustanza stess tal-imsemmi att (sentenza tal‑15 ta’ Diċembru 2022, Picard vs Il‑Kummissjoni, C‑366/21 P, EU:C:2022:984, punt 97 u l-ġurisprudenza ċċitata).
35
Għaldaqstant, konformement mal-ġurisprudenza mfakkra fil-punt 33 ta’ din is-sentenza, għandu jiġi eżaminat jekk, fid-dawl tal-kontenut tal-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021, tal-kuntest tiegħu kif ukoll tas-setgħat tal-istituzzjoni li minnu joriġina, il-Qorti Ġenerali setgħetx ġustament tiddeċiedi, fil-punti 33 u 35 tas-sentenza appellata, li dan il-messaġġ elettroniku ma setax jiġi kklassifikat bħala “att li jikkawża preġudizzju”, fis-sens tal-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti tal-Persunal.
36
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, kif issemma fil-punt 8 tas-sentenza appellata, fit‑18 ta’ Awwissu 2021, l-appellant talab lid-dipartiment kompetenti tal-PMO l-estensjoni tat-tnaqqis fiskali għat-tieni tifla tiegħu. Il-punt 9 ta’ dik is-sentenza jindika li, permezz ta’ messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021, il-ġestjonarju tad-diviżjoni “Drittijiet u obbligi” tal-PMO wieġeb lill-appellant li “sfortunatament, abbażi tal-punt 103 tas-sentenza [XB vs BĊE], l-ebda talba intiża għall-kisba jew għall-estensjoni ta’ tnaqqis fiskali ma [setgħet] tibqa’ tiġi aċċettata fl-assenza ta’ dritt għal allowance għall-wild dipendenti skont l-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, u dan kien ġie annullat”. Barra minn hekk, bħall-messaġġi elettroniċi tad‑29 ta’ Ġunju 2021, dan il-messaġġ elettroniku kien jinkludi, taħt il-firma tal-ġestjonarju tal-fajls, nota li tgħid li kien intbagħat bħala informazzjoni u ma kienx jikkostitwixxi deċiżjoni tal-“Awtorità tal-Ħatra/ASTK” li setgħet tkun is-suġġett ta’ lment skont l-Artikolu 90 tar-Regolamenti tal-Persunal.
37
Madankollu, minkejja li l-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 jinkludi indizji dwar ir-rieda tad-dipartiment kompetenti tal-PMO li jattribwixxulu natura purament informattiva, huwa jinkludi wkoll indikazzjonijiet ta’ natura li jagħtu lill-appellant x’jifhem li huwa ma kienx ser jibbenefika mit-tnaqqis fiskali. Fil-fatt, kif jirriżulta mill-punt preċedenti, il-ġestjonarju tad-diviżjoni “Drittijiet u obbligi” tal-PMO indika fih, essenzjalment, li l-ebda talba intiża sabiex jinkiseb jew sabiex jiġi estiż it-tnaqqis fiskali ma tista’ tibqa’ tiġi aċċettata fl-assenza ta’ dritt għall-allowance għall-wild dipendenti, konformement mas-sentenza XB vs BĊE. Barra minn hekk, fir-rigward tal-kuntest li fih dan il-messaġġ elettroniku ntbagħat lill-appellant, għandu jiġi enfasizzat li l-imsemmi messaġġ elettroniku tenna l-pożizzjoni li l-amministrazzjoni kienet esprimiet, fl-istess sens, permezz tal-messaġġi elettroniċi tad‑29 ta’ Ġunju 2021, bi tweġiba għat-talba tal-appellant dwar id-drittijiet tiegħu għat-tnaqqis fiskali fir-rigward tal-ewwel tifla tiegħu.
38
B’hekk, billi indika fil-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 li “l-ebda talba” intiża, b’mod partikolari, għall-estensjoni tat-tnaqqis fiskali ma setgħet tibqa’ tiġi aċċettata, ir-rifjut tal-PMO għal tali talbiet kien jinkludi neċessarjament ir-rifjut ta’ dik tal-appellant. Għaldaqstant, dan il-messaġġ elettroniku ma kienx jipprovdi sempliċi informazzjoni lill-appellant, iżda indikalu li, billi bbaża ruħu fuq il-punt 103 tas-sentenza XB vs BĊE, kien hemm lok li ma tingħatalux l-estensjoni tat-tnaqqis fiskali.
39
Barra minn hekk, kif irrilevat il-Qorti Ġenerali fil-punt 32 tas-sentenza appellata, mill-punti 100 sa 105 tas-sentenza tal‑15 ta’ Diċembru 2022, Picard vs Il‑Kummissjoni (C‑366/21 P, EU:C:2022:984), jirriżulta li indikazzjoni, f’messaġġi elettroniċi tal-PMO, bħall-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021, li tgħid li t-tweġiba pprovduta minnu tikkostitwixxi sempliċi informazzjoni, u mhux deċiżjoni tal-“Awtorità tal-Ħatra/ASTK” li tista’ tkun is-suġġett ta’ lment skont l-Artikolu 90 tar-Regolamenti tal-Persunal, ma tipprekludix li dawn il-messaġġi elettroniċi jiġu kklassifikati bħala “atti li jikkawżaw preġudizzju”.
40
Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li peress li t-tweġiba li tinsab fil-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 hija ta’ natura li taffettwa direttament u immedjatament l-interessi tal-appellant billi tbiddel, b’mod sinjifikattiv, is-sitwazzjoni legali tiegħu, f’dak li jirrigwarda d-determinazzjoni tal-ammont tat-taxxa dovuta fuq ir-remunerazzjoni tiegħu fix-xahar, din it-tweġiba kellha tiġi kklassifikata mill-Qorti Ġenerali bħala “att li jikkawża preġudizzju”, fis-sens tal-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti tal-Persunal.
41
Minn dan isegwi wkoll li t-terminu ta’ tliet xhur li kellu l-appellant sabiex iressaq ilment, skont l-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti tal-Persunal, beda jiddekorri mill-jum tal-komunikazzjoni tad-deċiżjoni, li tinsab fil-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 u li permezz tagħha l-PMO rrifjuta li jagħti l-estensjoni tat-tnaqqis fiskali li l-appellant kien talab għat-tieni tifla tiegħu. Għaldaqstant, billi ressaq l-ilment tiegħu fl‑24 ta’ Novembru 2021, l-appellant osserva t-terminu ta’ tliet xhur imsemmi f’dan l-Artikolu 90(2).
42
Minn dan isegwi li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta kkunsidrat, fil-punti 33, 35, 37 u 39 tas-sentenza appellata, essenzjalment, li l-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 ma kienx jikkostitwixxi att li jikkawża preġudizzju u li d-deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda tat‑18 ta’ Diċembru 2021 kienet tikkostitwixxi l-att inizjali li jikkawża preġudizzju lill-appellant, u minn dan hija ddeduċiet, b’mod żbaljat, fil-punt 45 ta’ dik is-sentenza, li t-talba għal annullament kienet inammissibbli sa fejn kienet tikkonċerna din id-deċiżjoni impliċita.
43
Għaldaqstant, l-ewwel aggravju għandu jintlaqa’.
44
L-iżball ta’ liġi mwettaq mill-Qorti Ġenerali, imsemmi fil-punt 42 ta’ din is-sentenza, jikkonċerna s-suġġett kif ukoll l-ammissibbiltà tat-talbiet għal annullament, li, skont il-Qorti Ġenerali, ġew ifformulati mill-appellant kontra d-deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda tat‑18 ta’ Diċembru 2021.
45
Madankollu, it-tieni u t-tielet aggravju huma relatati maċ-ċaħda, fil-mertu, tar-rikors ippreżentat minn dan l-appellant quddiem il-Qorti Ġenerali sa fejn dan ir-rikors kien ikkunsidrat li kien dirett kontra d-deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda tat‑28 ta’ Ottubru 2021. Għaldaqstant, dawn l-aggravji għandhom jiġu eżaminati.
Fuq it-tieni aggravju
46
It-tieni aggravju huwa magħmul minn żewġ partijiet.
Fuq l-ewwel parti tat-tieni aggravju
– L-argumenti tal-partijiet
47
Permezz tal-ewwel parti tat-tieni aggravju, intiża kontra l-punt 50 tas-sentenza appellata, l-appellant isostni li l-Qorti Ġenerali kisret l-obbligu tal-amministrazzjoni, konformement mal-Artikolu 41(2)(ċ) tal-Karta, li timmotiva d-deċiżjonijiet tagħha.
48
Skont l-appellant, mid-dispożizzjonijiet magħquda tal-Artikolu 90 tar-Regolamenti tal-Persunal u tal-Artikolu 41 tal-Karta jirriżulta li l-Kummissjoni kellha l-obbligu li tadotta deċiżjoni fir-rigward tiegħu. Fil-fehma tiegħu, in-nuqqas ta’ azzjoni tal-amministrazzjoni jikkostitwixxi ksur tal-prinċipju ta’ amministrazzjoni tajba li huwa jista’ jinvoka.
49
Skont il-Kummissjoni, din l-ewwel parti tat-tieni aggravju għandha tiġi miċħuda bħala infondata.
– Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
50
Għandu jitfakkar li, skont ġurisprudenza stabbilita sew, fil-kuntest ta’ appell, l-ilmenti diretti kontra motivi superfluwi ta’ sentenza tal-Qorti Ġenerali ma jistgħux iwasslu għall-annullament ta’ din is-sentenza u għalhekk għandhom jiġu miċħuda bħala ineffettivi (sentenza tat‑22 ta’ Ġunju 2023, DI vs BĊE, C‑513/21 P, EU:C:2023:500, punt 47 u l-ġurisprudenza ċċitata).
51
Il-motiv ikkritikat tas-sentenza appellata, li jinsab fil-punt 50 ta’ dik is-sentenza, huwa ta’ natura superfluwa. Fil-fatt, l-argumenti tal-appellant, ibbażati fuq l-assenza ta’ adozzjoni, mill-Kummissjoni, ta’ deċiżjoni espliċita ta’ rifjut li tinformah bid-dritt tiegħu li jressaq ilment, ġew miċħuda, fil-punt 49 tas-sentenza appellata, bħala ineffettivi, qabel ma l-Qorti Ġenerali ċaħdet dawn l-argumenti, sussidjarjament, b’mod partikolari f’dan il-punt 50, bħala, “fi kwalunkwe każ”, infondati.
52
Għaldaqstant, l-ewwel parti tat-tieni aggravju għandha tiġi miċħuda bħala ineffettiva.
Fuq it-tieni parti tat-tieni aggravju
– L-argumenti tal-partijiet
53
Permezz tat-tieni parti tat-tieni aggravju, l-appellant isostni li l-Kummissjoni kisret id-dritt għal smigħ tiegħu, stabbilit fl-Artikolu 41(2)(a) tal-Karta, sa fejn din l-istituzzjoni injorat kompletament, anki fl-istadju tal-proċedura ta’ lment, in-nota, imsemmija fil-punt 7 tas-sentenza appellata, li huwa kien bagħat fil‑15 ta’ Lulju 2021 lill-Kap tad-Diviżjoni “Drittijiet u Obbligi” tal-PMO u li għaliha huwa ma kien irċieva l-ebda tweġiba.
54
Skont il-Kummissjoni, din it-tieni parti tat-tieni aggravju għandha tiġi miċħuda bħala inammissibbli u, fi kwalunkwe każ, bħala infondata.
– Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
55
Għandu jitfakkar li l-argumenti ta’ appell li ma jikkritikawx is-sentenza mogħtija mill-Qorti Ġenerali wara talba għal annullament ta’ deċiżjoni, iżda d-deċiżjoni li ntalab l-annullament tagħha quddiem il-Qorti Ġenerali ma humiex ammissibbli (sentenza tas‑27 ta’ April 2023, PL vs Il‑Kummissjoni, C‑537/21 P, EU:C:2023:363, punt 108 u l-ġurisprudenza ċċitata).
56
Permezz tal-argument tiegħu żviluppat insostenn tat-tieni parti tat-tieni aggravju, l-appellant, minflok ma jikkritika l-motivi tas-sentenza appellata, jikkritika lill-Kummissjoni talli kisret id-dritt għal smigħ tiegħu, stabbilit fl-Artikolu 41(2)(a) tal-Karta, filwaqt li bbażat ruħha fuq in-nota msemmija fil-punt 7 ta’ dik is-sentenza.
57
Għaldaqstant, konformement mal-ġurisprudenza msemmija fil-punt 55 ta’ din is-sentenza, din it-tieni parti tat-tieni aggravju għandha tiġi miċħuda bħala inammissibbli.
58
Konsegwentement, it-tieni aggravju għandu jiġi miċħud bħala parzjalment ineffettiv u bħala parzjalment inammissibbli.
Fuq it-tielet aggravju
59
It-tielet aggravju huwa magħmul minn erba’ partijiet.
Fuq l-ewwel sat-tielet parti tat-tielet aggravju
– L-argumenti tal-partijiet
60
Permezz tal-ewwel sat-tielet parti tat-tielet aggravju, li għandhom jiġu eżaminati flimkien, l-appellant isostni, fl-ewwel lok, li l-Qorti Ġenerali, billi kkunsidrat, fil-punt 93 tas-sentenza appellata, li t-tnaqqis fiskali previst fl-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68 ikkompleta l-allowance għall-wild dipendenti u li huwa biss il-ħlas effettiv ta’ din l-allowance mill-istituzzjonijiet tal-Unjoni li seta’ jagħti dritt għal dan it-tnaqqis, adottat interpretazzjoni żbaljata ta’ dan l-Artikolu 3 u injorat in-natura ġuridika reali tal-imsemmi tnaqqis. Skont l-appellant, ma teżistix rabta bejn l-għoti tat-tnaqqis fiskali u d-dritt għall-allowance għall-wild dipendenti.
61
L-appellant isostni li mill-formulazzjoni tal-Artikolu 3 tar-Regolament Nru 260/68 u mill-kuntest storiku li fih jinsab dan l-artikolu jirriżulta li t-tnaqqis fiskali ma għandux jingħata minbarra l-allowance għall-wild dipendenti, iżda għandu jissupplimenta t-tnaqqis għal spejjeż professjonali, imsemmi fl-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 3(4) ta’ dan ir-regolament, b’tali mod li l-għoti ta’ dan it-tnaqqis ma huwiex suġġett għall-benefiċċju tal-allowance għall-wild dipendenti.
62
Skont l-appellant, l-evalwazzjonijiet żbaljati tal-Qorti Ġenerali dwar l-interpretazzjoni tal-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68 jirriżultaw, b’mod partikolari, minn applikazzjoni tal-ġurisprudenza tagħha, b’mod partikolari tas-sentenza XB vs BĊE msemmija fil-punti 81 u 82 tas-sentenza appellata, li hija stess hija żbaljata fid-dritt.
63
Fit-tieni lok, l-appellant iqis li huma żbaljati l-evalwazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali, li jinsabu fil-punti 74 u 93 tas-sentenza appellata, li skonthom il-kriterji kollha previsti fl-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal għandhom jiġu ssodisfatti, inkluż il-kriterju relatat mal-limitu tal-età tal-wild ikkonċernat previst fil-paragrafu 3 ta’ dan l-Artikolu 2, sabiex wild ikun jista’ jiġi rrikonoxxut bħala dipendenti u jagħti dritt għall-ħlas tat-tnaqqis fiskali.
64
F’dan ir-rigward, l-appellant jirrileva li mis-sentenza tal‑14 ta’ Diċembru 1990, Brems vs Il‑Kunsill (T‑75/89, EU:T:1990:88), imsemmija f’dan il-punt 74, jirriżulta li d-definizzjoni tal-kunċett ta’ “wild dipendenti” għandha tiġi evalwata biss fid-dawl tal-Artikolu 2(2) tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal. Tali interpretazzjoni hija kkorroborata mit-talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni Nru 222/04, li jirreferu biss għal dan il-paragrafu 2 u mhux għad-dispożizzjonijiet l-oħra tal-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal.
65
Minn dan isegwi wkoll li l-evalwazzjoni tal-Qorti Ġenerali, ifformulata fil-punt 77 tas-sentenza appellata, li skontha l-appellant kellu jsostni li l-bniet tiegħu kellhom, skont l-Artikolu 2(4) tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, jiġu assimilati ma’ ulied dipendenti permezz ta’ deċiżjoni speċjali tal-Awtorità tal-Ħatra tkun żbaljata fid-dritt. Tali evalwazzjoni tkun kontra s-simplifikazzjoni amministrattiva mfittxija bl-adozzjoni tat-talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni Nru 222/04.
66
Barra minn hekk, l-ewwel nett, mill-prattika preċedenti segwita mill-Kummissjoni għal madwar sittin sena jirriżulta li azzjoni meħuda mill-appellant, abbażi ta’ dan l-Artikolu 2(4) tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, ma kinitx neċessarja, fid-dawl tal-kundizzjonijiet stabbiliti f’dawn it-talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni. It-tieni nett, il-Kummissjoni stess informat lill-appellant li huwa ma kellux iktar dritt għal allowance għall-wild dipendenti għaż-żewġt itfal tiegħu, iżda li huwa seta’ jibbenefika minn tnaqqis fiskali jekk huwa jagħmel talba għalih. B’hekk, il-Qorti Ġenerali kien ikollha tagħtih, fi kwalunkwe każ, il-benefiċċju ta’ dan it-tnaqqis b’applikazzjoni tar-regoli ta’ użu u tal-prinċipju ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi.
67
Fit-tielet u l-aħħar lok, l-appellant iqis li l-Qorti Ġenerali, fil-punt 100 tas-sentenza appellata, injorat in-natura ġuridika reali ta’ tnaqqis fiskali. B’hekk, l-appellant la talab li “t-tnaqqis fiskali jibqa’ jitħallaslu”, u lanqas, b’differenza minn dak li huwa indikat f’dan il-punt 100, “ir-rimbors tas-somom li, fil-fehma tiegħu, kellhom jitnaqqsu mill-bażi taxxabbli tar-remunerazzjoni tiegħu”.
68
F’dan ir-rigward, l-appellant jirrileva li tnaqqis fiskali ma jikkostitwixxix ħlas, iżda jwassal għal tnaqqis fid-dħul taxxabbli. Huwa biss sussegwentement li dan inaqqas l-ammont tat-taxxa skont ir-rata ta’ taxxa applikabbli. Għalhekk, l-appellant talab ir-rimbors tat-taxxa abbażi ta’ kalkolu ġdid tat-taxxa dovuta, imwettaq wara t-tneħħija tat-tnaqqis applikabbli.
69
Barra minn hekk, l-appellant isostni li, meta huwa ma jirċevix iktar remunerazzjoni, pereżempju, wara l-mewt tiegħu, huwa lanqas ma jħallas taxxi u, għaldaqstant, lanqas ma jibbenefika minn tnaqqis fiskali. Għalhekk, b’differenza minn dak li huwa indikat fil-punti 72 u 73 tas-sentenza appellata, ma hemm l-ebda riskju li t-tfal tal-appellant jikkostitwixxu piż għall-baġit tal-Unjoni wara l-mewt tiegħu. Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali, li jinsabu f’dawn il-punti 72 u 73, huma għalhekk irrilevanti.
70
Fl-aħħar nett, l-appellant jirrileva li huwa ma jitlob l-ebda allowance għall-wild dipendenti, peress li huwa stabbilit li huwa ma jistax jippretendi li jirċievi din l-allowance. Barra minn hekk, il-manteniment tat-tfal tiegħu huwa kompletament dipendenti fuqu, u mhux fuq il-baġit tal-Unjoni. Madankollu, ma huwiex konċepibbli li huwa jassumi, minflok l-awtoritajiet pubbliċi u permezz tad-dħul diġà ntaxxat tiegħu, benefiċċji, bħal, pereżempju, l-allowance għall-akkomodazzjoni, l-għajnuna għat-tisħin, l-għajnuna soċjali jew anki l-għajnuna għat-taħriġ, li normalment għandhom jiġu ffinanzjati mid-dħul fiskali, mingħajr ma jibbenefika, inkambju, minn tnaqqis fiskali.
71
Il-Kummissjoni tqis li l-ewwel sat-tielet parti tat-tielet aggravju għandhom jiġu miċħuda bħala infondati.
– Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
72
Għandu jitfakkar li, skont l-Artikolu 3(1) tar-Regolament Nru 260/68, it-taxxa għall-benefiċċju tal-Unjoni hija dovuta kull xahar, fir-rigward ta’ salarji, pagi u emolumenti ta’ kull tip imħallsa minnha lil kull persuna taxxabbli.
73
L-Artikolu 3(3) ta’ dan ir-regolament jelenka l-benefiċċji u l-allowances tal-familja jew dawk soċjali li għandhom jitnaqqsu mill-ammont taxxabbli. Fost dawn il-benefiċċji u dawn l-allowances hemm l-allowance għall-wild dipendenti. Konsegwentement, kif qieset il-Qorti Ġenerali fil-punt 67 tas-sentenza appellata, mill-formulazzjoni ta’ dan l-Artikolu 3(3) jirriżulta li, sabiex jiġi kkalkolat l-ammont tat-taxxa dovuta minn uffiċjal, bħall-appellant, fuq ir-remunerazzjoni tiegħu fix-xahar, din l-allowance, b’mod partikolari, għandha titnaqqas mill-bażi taxxabbli.
74
Barra minn hekk, skont l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 3(4) tal-imsemmi regolament, tnaqqis ta’ 10 % għall-ispejjeż professjonali u personali għandu jsir fuq l-ammont miksub wara l-applikazzjoni tad-dispożizzjonijiet preċedenti tal-Artikolu 3 tal-istess regolament.
75
Fl-aħħar nett, skont it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68, “[g]ħandu jsir tnaqqis addizzjonali li jkun id-doppju ta’ l-ammont ta’ l-allowance għal wild dipendenti għal kull wild dipendenti tal-persuna soġġetta għat-taxxa, kif ukoll għal kull persuna meqjusa bħala wild dipendenti skond it-tifsira ta’ l-Artikolu 2(4) ta’ l-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal”.
76
Mill-formulazzjoni ta’ dan it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 3(4) jirriżulta li, kif indikat il-Qorti Ġenerali fil-punt 69 tas-sentenza appellata, sabiex tkun tista’ tibbenefika mit-tnaqqis fiskali addizzjonali previst minn din id-dispożizzjoni, il-persuna taxxabbli għandu jkollha wild dipendenti wieħed jew iktar, jew persuna waħda jew iktar assimilati ma’ wild dipendenti, fis-sens tal-Artikolu 2(4) tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal.
77
Mill-banda l-oħra, kif irrilevat, essenzjalment, l-Avukata Ġenerali fil-punt 26 tal-konklużjonijiet tagħha, it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68 ma jissuġġettax il-benefiċċju tat-tnaqqis fiskali għall-kundizzjoni li l-allowance għall-wild dipendenti fil-fatt titħallas lill-persuna kkonċernata abbażi tal-Artikolu 2(3) ta’ dan l-anness, kuntrarjament għal dak li ddeċidiet il-Qorti Ġenerali fil-punti 81 u 93 tas-sentenza appellata.
78
Madankollu, minkejja li l-benefiċċju tat-tnaqqis fiskali ma jiddependix mill-ħlas effettiv tal-allowance għall-wild dipendenti, ma jistax jiġi sostnut, bħalma jagħmel l-appellant, li ma teżisti l-ebda rabta bejn dan it-tnaqqis u din l-allowance.
79
Fil-fatt, minn naħa, mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li kemm it-tnaqqis fiskali kif ukoll l-allowance għall-wild dipendenti jissodisfaw għan ta’ natura soċjali u li l-ħlas tagħhom huwa ġġustifikat mill-ispejjeż li jirriżultaw minn neċessità attwali u ċerta, marbuta mal-eżistenza tal-wild u mal-manteniment effettiv tiegħu (ara s-sentenzi tat‑28 ta’ Novembru 1991, Schwedler vs Il‑Parlament, C‑132/90 P, EU:C:1991:452, punti 18 u 26; tas‑7 ta’ Mejju 1992, Il‑Kunsill vs Brems, C‑70/91 P, EU:C:1992:201, punt 9 u l-ġurisprudenza ċċitata, kif ukoll tat‑30 ta’ Novembru 2023, MG vs BEI, C‑173/22 P, EU:C:2023:932, punt 47).
80
Min-naħa l-oħra, kif ġie rrilevat fil-punt 76 ta’ din is-sentenza, il-benefiċċju tat-tnaqqis fiskali u dak tal-allowance għall-wild dipendenti jiddependu mill-eżistenza ta’ “wild dipendenti” jew ta’ persuna assimilata ma’ tali wild, kif iddefiniti fl-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal.
81
Fir-rigward tal-kunċett ta’ “wild dipendenti”, l-Artikolu 2(2) ta’ dan l-anness jipprovdi li “‘[t]ifel dipendenti’ ifisser it-tifel leġittimu, naturali jew adottat ta’ uffiċjal, jew tal-konsorti tiegħu li attwalment mantnut mill-uffiċjal”.
82
Kif irrilevat, essenzjalment, il-Qorti Ġenerali fil-punt 71 tas-sentenza appellata, għalkemm din id-dispożizzjoni ma ssemmi l-ebda limitu tal-età sabiex jiġi ddefinit il-kunċett ta’ “wild dipendenti”, minn qari konġunt tad-dispożizzjonijiet kollha tal-Artikolu 2 tal-imsemmi anness jirriżulta li dan il-kunċett ma għandux jinftiehem fis-sens tal-Artikolu 2(2) biss, iżda b’mod iktar wiesa’.
83
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, skont l-Artikolu 2(1) tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, “[s]kond il-paragrafi 2 u 3 […], uffiċjal li għandu tifel dipendenti wieħed jew aktar għandu jirċievi allowance […] fix-xahar għal kull tifel dipendenti”. Minn dan il-kliem jirriżulta li huma biss il-persuni li jissodisfaw il-kundizzjonijiet previsti f’dawn iż-żewġ paragrafi li jistgħu jitqiesu li huma “wlied dipendenti”, għall-finijiet tal-applikazzjoni ta’ dan l-Artikolu 2.
84
Din l-interpretazzjoni hija kkorroborata mill-Artikolu 2(6) ta’ dan l-anness, li jirreferi espressament għal “kull tifel dipendenti fis-sens ta’ dan l-Artikolu”, u mill-paragrafu 7 tal-imsemmi Artikolu 2, li jirreferi għat-“tifel dipendenti fis-sens tal-paragrafi 2 u 3”.
85
Barra minn hekk, l-Artikolu 2(4) tal-Anness VII jipprevedi li “[k]ull persuna li l-uffiċjal għandu reponsabbiltà legali li jżomm u li l-manteniment tagħha jinvolvi spejjeż kbar” tista’ eċċezzjonalment titqies li hija wild dipendenti. Il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li din id-dispożizzjoni għandha preċiżament l-għan li tiżgura li persuna, li ma tissodisfax il-kundizzjonijiet previsti fil-paragrafu 3 ta’ dan l-artikolu sa fejn la hija l-wild minuri tal-uffiċjal u lanqas il-wild maġġorenni tiegħu f’taħriġ edukattiv jew professjonali, tista’ tiġi assimilata ma’ wild dipendenti fil-każ fejn l-uffiċjal għandu jassumi l-manteniment effettiv ta’ din il-persuna. B’mod partikolari, hija ppreċiżat li n-natura eċċezzjonali ta’ din l-assimilazzjoni ma timplikax li l-wild tal-uffiċjal huwa neċessarjament eskluż mill-kamp ta’ applikazzjoni tal-Artikolu 2(4) ta’ dan l-anness (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑7 ta’ Mejju 1992, Il‑Kunsill vs Brems, C‑70/91 P, EU:C:1992:201, punti 7 u 10). Il-ġurisprudenza li tirriżulta minn dik is-sentenza tipprekludi li kull wild miżmum mill-uffiċjal ikun jista’ jitqies li huwa l-wild dipendenti tiegħu, indipendentement mill-kundizzjonijiet previsti fl-Artikolu 2(3) tal-imsemmi anness.
86
Barra minn hekk, għandu jiġi rrilevat li dispożizzjonijiet oħra tar-Regolamenti tal-Persunal, jiġifieri, b’mod partikolari, l-Artikolu 72 tagħhom, dwar l-assigurazzjoni kontra r-riskji ta’ mard, jew anki l-Artikolu 80 tagħhom, dwar il-pensjoni tal-orfni, jirreferu, fir-rigward tad-definizzjoni tal-kunċett ta’ “wild dipendenti”, għall-Artikolu 2 kollu tal-Anness VII tal-imsemmija Regolamenti tal-Persunal, u mhux biss għall-paragrafu 2 ta’ dan tal-aħħar. Għalhekk, għal raġunijiet, b’mod partikolari, ta’ koerenza tal-leġiżlazzjoni tar-Regolamenti tal-Persunal, hemm lok li jsir riferiment għad-dispożizzjonijiet kollha tal-imsemmi Artikolu 2 sabiex jiġi ddefinit dan il-kunċett.
87
Għalhekk, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet, essenzjalment, li l-kunċett ta’ “wild dipendenti” għandu jiġi interpretat billi jittieħed inkunsiderazzjoni l-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal fl-intier tiegħu (sentenza tal‑20 ta’ Novembru 1980, Gerin vs Il‑Kummissjoni, 806/79, EU:C:1980:264, punt 15).
88
Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li l-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi meta ddeċidiet, fil-punti 74, 75 u 93 tas-sentenza appellata, essenzjalment, li l-kunċett ta’ “wild dipendenti”, fis-sens tal-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, kellu jiġi interpretat billi jittieħdu inkunsiderazzjoni l-limiti ta’ età previsti fil-paragrafu 3 ta’ dan l-Artikolu 2.
89
Peress li, kif ġie rrilevat fil-punt 80 ta’ din is-sentenza, il-benefiċċju tat-tnaqqis fiskali jiddependi mill-eżistenza ta’ “wild dipendenti”, fis-sens tal-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, għandu jitqies li l-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi meta ddeċidiet, fil-punt 80 tas-sentenza appellata, li l-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68 japplika biss fis-sitwazzjonijiet li fihom il-persuna kkonċernata tissodisfa wkoll il-kundizzjonijiet li jagħtu dritt għall-benefiċċju tal-allowance għall-wild dipendenti skont dan l-Artikolu 2.
90
L-evalwazzjoni preċedenti tirriżulta mill-kliem stess tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68 u tal-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, kif interpretati mill-Qorti tal-Ġustizzja. Din l-evalwazzjoni la tista’ tiġi invalidata mill-argumenti tal-appellant ibbażati fuq ġurisprudenza tal-Qorti Ġenerali u t-talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni Nru 222/04, miġbura fil-qosor fil-punti 64 u 65 ta’ din is-sentenza, u lanqas mill-argumenti tiegħu bbażati fuq l-allegata natura ġuridika ta’ tnaqqis fiskali msemmija fil-punti 67 sa 70 ta’ din is-sentenza.
91
Fir-rigward tal-argument tal-appellant, imsemmi fil-punt 66 ta’ din is-sentenza, li jgħid li l-Qorti Ġenerali kellha tagħtih, fi kwalunkwe każ, il-benefiċċju tat-tnaqqis fiskali b’applikazzjoni tar-regoli tal-użu u tal-prinċipju ta’ protezzjoni tal-aspettattivi leġittimi, għandu jitfakkar li, skont l-Artikolu 58 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, l-aggravji għandhom ikunu bbażati fuq argumenti bbażati fuq il-proċedura quddiem il-Qorti Ġenerali. Barra minn hekk, skont l-Artikolu 170(1) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, l-appell ma jistax ibiddel is-suġġett tat-tilwima quddiem il-Qorti Ġenerali. Il-ġurisdizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja, fil-kuntest ta’ appell, hija limitata għall-evalwazzjoni tas-soluzzjoni legali li tkun ingħatat lill-motivi u lill-argumenti diskussi quddiem il-qorti tal-ewwel istanza (sentenza tad‑19 ta’ Settembru 2024, Coppo Gavazzi et vs Il‑Parlament, C‑725/20 P, EU:C:2024:766, punt 149 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
92
Madankollu, peress li l-argument imfakkar fil-punt preċedenti ta’ din is-sentenza ma ġiex invokat mill-appellant quddiem il-Qorti Ġenerali, dan għandu jiġi miċħud bħala inammissibbli.
93
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti kollha, l-ewwel sat-tielet parti tat-tielet aggravju għandhom jiġu miċħuda bħala parzjalment inammissibbli u bħala parzjalment infondati.
Fuq ir-raba’ parti tat-tielet aggravju
– L-argumenti tal-partijiet
94
Permezz tar-raba’ parti tat-tielet aggravju, l-appellant iqis li l-Qorti Ġenerali żbaljat meta, fil-punt 94 tas-sentenza appellata, qieset inapplikabbli, f’dan il-każ, it-talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni Nru 222/04, li abbażi tagħhom huwa kellu jibbenefika mit-tnaqqis fiskali.
95
Skont l-appellant, id-direttiva interna tal-Kummissjoni Nru 36‑2004 tal‑24 ta’ Mejju 2004 (iktar ’il quddiem id-“direttiva interna”), li tittrasponi t-talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni Nru 222/04 ma hijiex deċiżjoni interna ta’ natura ġenerali, meħuda abbażi tar-Regolamenti tal-Persunal, iżda deċiżjoni adottata abbażi tal-Artikolu 10 tar-Regolament Nru 260/68 bl-għan li tiġi ggarantita interpretazzjoni uniformi ta’ dan ir-regolament.
96
Barra minn hekk, l-appellant isostni li dawn it-talbiet tal-kapijiet tal-amministrazzjoni jikkostitwixxu lex specialis, b’tali mod li l-kundizzjonijiet li huma jistabbilixxu, b’mod partikolari dik dwar il-limitu tal-età tal-ulied dipendenti, ikunu applikabbli.
97
Skont il-Kummissjoni, ir-raba’ parti tat-tielet aggravju għandha tiġi miċħuda bħala infondata.
– Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
98
Għandu jiġi rrilevat, kif ikkonstatat il-Qorti Ġenerali fil-punt 90 tas-sentenza appellata, li d-direttiva interna tittrasponi t-talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni Nru 222/04. Dawn jipprevedu li, għall-ulied dipendenti li għandhom iktar minn 26 sena, it-tnaqqis fiskali previst fl-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68 għandu jingħata biss jekk il-wild ikun beda taħriġ fl-età normali għal dan it-taħriġ qabel ma jagħlaq l-età ta’ 26 sena u jekk huwa jsegwi dan it-taħriġ b’mod regolari. Huwa previst fihom ukoll li, fi kwalunkwe każ, it-tnaqqis fiskali jintemm mid-data li fiha l-wild jirċievi dħul ogħla minn 40 % tas-salarju ta’ uffiċjal fil-grad 1, skala 1, jew meta l-wild jilħaq l-età ta’ 30 sena.
99
Skont ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, l-atti interni adottati minn istituzzjoni tal-Unjoni, bħal direttiva interna tal-Kummissjoni, għandhom jitqiesu li huma regola ta’ kondotta indikattiva li l-amministrazzjoni timponi fuqha nnifisha u li hija ma tistax titbiegħed minnha mingħajr ma tippreċiża r-raġunijiet li wassluha sabiex tagħmel dan (ara s-sentenza tal‑1 ta’ Diċembru 1983, Blomefield vs Il‑Kummissjoni, 190/82, EU:C:1983:358, punt 20 u l-ġurisprudenza ċċitata).
100
Madankollu, tali atti interni fl-ebda każ ma jistgħu jidderogaw minn atti vinkolanti u ġerarkikament superjuri, bħal, f’dan il-każ, id-dispożizzjonijiet tar-Regolamenti tal-Persunal jew tar-Regolament Nru 260/68 (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑1 ta’ Diċembru 1983, Blomefield vs Il‑Kummissjoni, 190/82, EU:C:1983:358, punt 21).
101
Minn dan isegwi li l-Qorti Ġenerali ġustament fakkret, fil-punt 92 tas-sentenza appellata, li direttiva interna adottata minn istituzzjoni tal-Unjoni hija regola inferjuri għar-Regolamenti tal-Persunal u, b’mod iktar ġenerali, għal regolament, qabel ma ddeċidiet li tali direttiva interna ma tistax legalment timponi regoli li jidderogaw mid-dispożizzjonijiet tar-Regolamenti tal-Persunal jew ta’ regolament.
102
Issa, mill-kunsiderazzjonijiet relatati mal-ewwel sat-tielet parti tat-tielet aggravju jirriżulta li, bla ħsara għall-assimilazzjoni eċċezzjonali ma’ wlied dipendenti skont l-Artikolu 2(4) tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, it-tnaqqis fiskali previst fl-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68 ma jistax japplika għat-tfal ta’ uffiċjal b’età ta’ iktar minn 26 sena, sa fejn dawn it-tfal jaqbżu l-limitu tal-età stabbilit fl-Artikolu 2(3) ta’ dan l-anness, li lil hinn minnu persuna ma tistax tibqa’ titqies li hija “wild dipendenti”, fis-sens ta’ dan l-aħħar Artikolu 2.
103
Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li l-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi meta kkunsidrat, fil-punt 94 tas-sentenza appellata, li d-direttiva interna ma tistax tapplika f’dan il-każ, peress li tali applikazzjoni kienet tmur kontra l-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68, moqri flimkien mal-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, filwaqt li għandu jiġi ppreċiżat li l-assimilazzjoni eċċezzjonali għal ulied dipendenti prevista fil-paragrafu 4 ta’ dan l-Artikolu 2 ma hijiex inkwistjoni f’din il-kawża.
104
Fir-rigward tal-argument imsemmi fil-punt 95 ta’ din is-sentenza, għandu jiġi rrilevat, bħalma għamlet l-Avukata Ġenerali fil-punt 55 tal-konklużjonijiet tagħha, li l-proċess għad-dispożizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja ma jippermettix li tiġi identifikata l-bażi legali li fuqha l-Kummissjoni adottat id-direttiva interna. Madankollu, tkun xi tkun il-bażi li fuqha din id-direttiva interna kienet ġiet adottata mill-Kummissjoni, konformement mal-ġurisprudenza msemmija fil-punt 100 ta’ din is-sentenza, tali att intern ma jistax, fi kwalunkwe każ, japplika jekk imur kontra att tal-Unjoni vinkolanti u ġerarkikament superjuri.
105
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti kollha, ir-raba’ parti tat-tielet aggravju għandha tiġi miċħuda bħala infondata.
106
Għaldaqstant, it-tielet aggravju għandu jiġi miċħud bħala parzjalment inammissibbli u bħala parzjalment infondat.
107
Kif jirriżulta mill-punt 42 ta’ din is-sentenza, il-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta kkunsidrat, fil-punt 45 tas-sentenza appellata, li t-talba għal annullament tal-appellant kienet inammissibbli sa fejn din kienet tikkonċerna d-deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda tat‑18 ta’ Diċembru 2021. Minn dan isegwi li s-sentenza appellata għandha tiġi annullata f’dan ir-rigward. Peress li t-tieni u t-tielet aggravju tal-appell għandhom jiġu miċħuda, il-kumplament tal-appell għandu jiġi miċħud.
Fuq ir-rikors quddiem il-Qorti Ġenerali
108
L-ewwel paragrafu tal-Artikolu 61 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea jipprevedi li, meta l-appell ikun fondat u l-Qorti tal-Ġustizzja tannulla d-deċiżjoni tal-Qorti Ġenerali, hija tista’ jew tiddeċiedi hija stess b’mod definittiv il-kawża, meta din tkun fi stat li tiġi deċiża, jew tibgħat lura l-kawża quddiem il-Qorti Ġenerali sabiex din tiddeċidiha.
109
F’dan il-każ, fid-dawl tal-annullament parzjali tas-sentenza appellata, ir-rikors quddiem il-Qorti Ġenerali jissussisti biss sa fejn huwa intiż għall-annullament tad-deċiżjoni ta’ rifjut kontra t-talba għall-għoti tat-tnaqqis fiskali, imressqa mill-appellant fit‑18 ta’ Awwissu 2021.
110
Quddiem il-Qorti Ġenerali, l-appellant qajjem żewġ motivi.
111
L-ewwel motiv huwa bbażat fuq l-assenza ta’ deċiżjoni espliċita li tinformah bid-dritt tiegħu li jressaq ilment u fuq nuqqas ta’ motivazzjoni. B’hekk, skont l-appellant, id-“deċiżjonijiet” li jinsabu fil-messaġġi elettroniċi tad‑29 ta’ Ġunju 2021 u fil-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 kellhom ikunu akkumpanjati minn informazzjoni dwar id-dritt tiegħu li jressaq ilment u kellhom ikunu mmotivati. It-tieni motiv huwa bbażat fuq il-ksur, mill-Kummissjoni, tad-dritt li tirċievi r-remunerazzjoni tiegħu. Peress li dawn iż-żewġ motivi kienu s-suġġett ta’ dibattitu kontradittorju quddiem il-Qorti Ġenerali, ir-rikors għandu jitqies li huwa fi stat li jiġi deċiż.
Fuq it-tieni motiv tar-rikors quddiem il-Qorti Ġenerali
112
Fir-rigward tat-tieni motiv, li għandu jiġi eżaminat fl-ewwel lok, mill-evalwazzjonijiet dwar it-tielet aggravju tal-appell, li jinsabu fil-punti 72 sa 93 u 98 sa 107 ta’ din is-sentenza, jirriżulta li l-Kummissjoni ġustament irrifjutat l-għoti tat-tnaqqis fiskali.
113
Fil-fatt, minn dawn l-evalwazzjonijiet jirriżulta li, bla ħsara għall-assimilazzjoni eċċezzjonali ta’ ċerti persuni ma’ wlied dipendenti skont l-Artikolu 2(4) tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, it-tnaqqis fiskali previst fl-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68 ma jistax japplika għat-tfal ta’ uffiċjal b’età ta’ iktar minn 26 sena, sa fejn dawn it-tfal jaqbżu l-limitu tal-età stabbilit fl-Artikolu 2(3) ta’ dan l-anness, li lil hinn minnu persuna ma tistax tibqa’ titqies li hija “wild dipendenti”, fis-sens ta’ dan l-Artikolu 2.
114
Barra minn hekk, konformement mal-imsemmija evalwazzjonijiet, id-direttiva interna, li tittrasponi t-talbiet tal-Kapijiet tal-Amministrazzjoni Nru 222/04, sa fejn din tipprevedi l-possibbiltà li jingħata tnaqqis fiskali għal tfal li ma jissodisfawx il-kriterji tar-Regolamenti tal-Persunal sabiex jitqiesu li huma dipendenti u b’hekk jingħata dritt għal allowance għall-wild dipendenti, ma tistax tapplika għall-appellant, peress li tali applikazzjoni tmur kontra l-Artikolu 3(4) tar-Regolament Nru 260/68, moqri flimkien mal-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal, filwaqt li għandu jiġi ppreċiżat li l-assimilazzjoni eċċezzjonali ta’ ċerti persuni għal ulied dipendenti prevista fil-paragrafu 4 ta’ dan l-Artikolu 2 ma hijiex inkwistjoni f’din il-kawża.
115
Minn dan isegwi li t-tieni motiv tar-rikors ma huwiex fondat.
Fuq l-ewwel motiv tar-rikors quddiem il-Qorti Ġenerali
116
Fir-rigward tal-ewwel motiv, li għandu jiġi eżaminat fit-tieni lok, mill-punti 30 sa 42 ta’ din is-sentenza jirriżulta li l-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 għandha tiġi kklassifikata bħala “att li jikkawża preġudizzju”, fis-sens tal-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti tal-Persunal u, għaldaqstant, bħala “deċiżjoni” li kontriha l-appellant seta’ jressaq, konformement ma’ din id-dispożizzjoni, ilment f’terminu ta’ tliet xhur mill-komunikazzjoni tagħha.
117
Għalkemm huwa minnu, kif isostni l-appellant, li l-Kummissjoni kellha tikklassifika l-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 bħala “deċiżjoni” u tinformah bid-dritt tiegħu li jressaq ilment, xorta jibqa’ l-fatt li l-appellant seta’, fiċ-ċirkustanzi tal-każ, iressaq ilment fl‑24 ta’ Novembru 2021 kontra din id-deċiżjoni b’mod partikolari, billi jikkontesta r-rifjut tal-PMO li jagħtih il-benefiċċju tat-tnaqqis fiskali addizzjonali għaż-żewġt ibniet tiegħu. Għaldaqstant, fi kwalunkwe każ, l-appellant ma ġiex imċaħħad mill-garanzija li jikkostitwixxi d-dritt li jitressaq ilment kontra l-atti tal-amministrazzjoni li jikkawżawlu preġudizzju.
118
Fir-rigward tal-argument li l-PMO ma mmotivax b’mod suffiċjenti d-deċiżjoni ta’ rifjut tat-tnaqqis fiskali, għandu jitfakkar li l-motivazzjoni tal-atti tal-istituzzjonijiet tal-Unjoni Ewropea meħtieġa mill-Artikolu 296 TFUE, u riprodotta fit-tieni paragrafu tal-Artikolu 25 tar-Regolamenti tal-Persunal, għandha tiġi adattata għan-natura tal-att inkwistjoni u għandha turi b’mod ċar u inekwivoku r-raġunament tal-istituzzjoni, awtriċi tal-att, b’mod li tippermetti lill-persuni kkonċernati jkunu jafu l-ġustifikazzjonijiet tal-miżura meħuda u lill-qorti kompetenti teżerċita l-istħarriġ tagħha. Ir-rekwiżit ta’ motivazzjoni għandu jiġi evalwat skont iċ-ċirkustanzi kollha tal-każ, b’mod partikolari l-kontenut tal-att, in-natura tal-aggravji invokati u l-interess li d-destinatarji tal-att jew persuni oħra kkonċernati direttament u individwalment minn dan l-att jista’ jkollhom li jirċievu spjegazzjonijiet. Ma huwiex meħtieġ li l-motivazzjoni tispeċifika l-punti kollha ta’ fatt u ta’ liġi rilevanti, sa fejn il-kwistjoni dwar jekk il-motivazzjoni ta’ att tissodisfax ir-rekwiżiti tal-Artikolu 296 TFUE għandha tiġi evalwata mhux biss fid-dawl tal-formulazzjoni tiegħu, iżda wkoll tal-kuntest tiegħu kif ukoll tar-regoli legali kollha li jirregolaw il-qasam ikkonċernat (sentenza tal‑11 ta’ Ġunju 2020, Il‑Kummissjoni vs Di Bernardo, C‑114/19 P, EU:C:2020:457, punt 29 u l-ġurisprudenza ċċitata).
119
F’dan il-każ, il-messaġġ elettroniku tas‑27 ta’ Awwissu 2021 espona b’mod inekwivoku r-raġunijiet li għalihom l-appellant ma setax jippretendi li jibbenefika mit-tnaqqis fiskali. Il-PMO bbaża ruħu, f’dan ir-rigward, fuq is-sentenza XB vs BĊE, filwaqt li ppreċiża li, skont din is-sentenza, il-kisba jew l-estensjoni ta’ tnaqqis fiskali ma setgħetx tibqa’ tiġi aċċettata fl-assenza ta’ dritt għal allowance għall-wild dipendenti bis-saħħa tal-Artikolu 2 tal-Anness VII tar-Regolamenti tal-Persunal. Barra minn hekk, fid-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-ilment, il-Kummissjoni esponiet b’mod iddettaljat ir-raġunijiet li jiġġustifikaw ir-rifjut tat-tnaqqis fiskali mitlub mill-appellant.
120
Għaldaqstant, l-appellant kien f’pożizzjoni li jkun jaf il-ġustifikazzjonijiet għar-rifjut tal-għoti tat-tnaqqis fiskali.
121
Konsegwentement, l-ewwel motiv tar-rikors għandu jiġi miċħud.
122
Minn dan jirriżulta li t-talbiet kontra d-deċiżjoni ta’ rifjut kontra t-talba għall-għoti tat-tnaqqis fiskali, imressqa fit‑18 ta’ Awwissu 2021, għandhom jiġu miċħuda.
Fuq l-ispejjeż
123
Skont l-Artikolu 184(2) tar-Regoli tal-Proċedura, meta l-appell ma jkunx fondat jew meta l-appell ikun fondat u l-Qorti tal-Ġustizzja tiddeċiedi l-kawża definittivament hija stess, hija għandha tiddeċiedi fuq l-ispejjeż.
124
Skont l-Artikolu 138(1) ta’ dawn ir-Regoli, applikabbli għall-proċedura ta’ appell skont l-Artikolu 184(1) tagħhom, kull parti li titlef il-kawża għandha tiġi kkundannata għall-ispejjeż, jekk dawn ikunu ntalbu.
125
Bis-saħħa tal-Artikolu 138(2) tal-imsemmija Regoli, applikabbli wkoll għall-proċedura ta’ appell skont l-Artikolu 184(1) ta’ dawn tal-aħħar, jekk ikun hemm iktar minn parti waħda li titlef il-kawża, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha tiddeċiedi dwar kif għandhom jitqassmu l-ispejjeż. Skont l-Artikolu 138(3) tal-istess Regoli, applikabbli għall-proċedura ta’ appell abbażi tal-Artikolu 184(1) tal-istess Regoli, jekk il-partijiet jitilfu rispettivament wieħed jew iktar mill-kapijiet, kull parti għandha tbati l-ispejjeż rispettivi tagħha.
126
Peress li l-appellant u l-Kummissjoni talbu li l-parti l-oħra tiġi kkundannata għall-ispejjeż u peress li kull wieħed minnhom tilef f’wieħed jew iktar mill-motivi tagħhom, hemm lok li huma jiġu kkundannati jbatu, rispettivament, l-ispejjeż rispettivi tagħhom.
Għal dawn ir-raġunijiet, Il-Qorti tal-Ġustizzja (L-Ewwel Awla) taqta’ u tiddeċiedi:
1)
Is-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea tal‑20 ta’ Diċembru 2023, Heßler vs Il‑Kummissjoni (T‑369/22, EU:T:2023:855), hija annullata sa fejn ċaħdet bħala inammissibbli t-talba għal annullament imressqa minn Michael Heßler kontra d-deċiżjoni impliċita ta’ ċaħda tat-talba tiegħu għall-estensjoni ta’ tnaqqis fiskali għal wild dipendenti adottata fit‑18 ta’ Diċembru 2021.
2)
Il-kumplament tal-appell huwa miċħud.
3)
It-talbiet imressqa quddiem il-Qorti Ġenerali kontra d-deċiżjoni ta’ rifjut kontra t-talba għall-għoti tat-tnaqqis fiskali għal wild dipendenti mressqa minn M. Heßler fit‑18 ta’ Awwissu 2021 huma miċħuda.
4)
M. Heßler u l-Kummissjoni Ewropea għandhom ibatu l-ispejjeż rispettivi tagħhom.
Firem
(
*1
)	Lingwa tal-kawża: il-Ġermaniż.