61992CJ0059_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-59/92,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundesfinazhof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Hauptzollamt Hamburg-St. Annen
και
Ebbe Soennichsen GmbH,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1495/80 της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1980, περί των εκτελεστικών διατάξεων ορισμένων ρυθμίσεων των άρθρων 1, 3 και 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου "περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων" (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/008, σ. 270), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1580/81 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 1981 (ΕΕ L 154, σ. 36), και του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/008, σ. 218),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, πρόεδρο τμήματος, R. Joliet και D. A. O. Edward, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: M. Darmon
γραμματέας: J.-G. Giraud
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
* η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Richard Wainwright, νομικό σύμβουλο, και Arnold Ridout, Βρετανό δημόσιο υπάλληλο αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία στο πλαίσιο των ανταλλαγών με τις εθνικές διοικήσεις, επικουρούμενους από τον Hans-Juergen Rabe, δικηγόρο Αμβούργου,
* η Ebbe Soennichsen GmbH, εκπροσωπούμενη από τον Klaus Landry, δικηγόρο Αμβούργου,
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 31ης Μαρτίου 1993,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με διάταξη της 10ης Δεκεμβρίου 1991, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 27 Φεβρουαρίου 1992, το Budesfinanzhof υπέβαλε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1495/80 της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1980, περί των εκτελεστικών διατάξεων ορισμένων ρυθμίσεων των άρθρων 1, 3 και 8 του κανονισμού 1224/80 του Συμβουλίου "περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων" (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/008, σ. 270), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1580/81 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 1981 (ΕΕ L 154, σ. 36), και του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/008 σ. 218).
2 Tα εν λόγω ερωτήματα έχουν ως εξής:
"1) 'Εχει το άρθρο 4, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1495/80 της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1980 (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/008, σ. 270), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1580/81 (ΕΕ L 154, σ. 36), εφαρμογή και στην περίπτωση κατά την οποία τα πωληθέντα εμπορεύματα, ήδη πριν από τη μετάθεση του κινδύνου ενδεχομένης χειροτερεύσεως (μετάθεση του κινδύνου) στον αγοραστή, παρουσίαζαν ελαττώματα (πραγματικά ελαττώματα) μειώνοντα την αξία τους;
2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980 (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/008, σ. 218), την έννοια ότι η συναλλακτική αξία καθορίζεται μόνο βάσει της νέας τιμής αγοράς που συμφωνήθηκε λαμβανομένων υπόψη των διαπιστωθέντων πραγματικών ελαττωμάτων του εμπορεύματος ή ότι απαιτείται η συμφωνία περί τροποποιήσεως της αρχικώς καθορισθείσης τιμής αγοράς να έχει πράγματι εφαρμοστεί στην πράξη;"
3 Στην έκθεση ακροατηρίου εκτίθενται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της κυρίας δίκης, τα της εξελίξεως της διαδικασίας καθώς και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου.
4 Για τους λόγους που εκτίθενται στις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα της 31ης Μαρτίου 1993, στα ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 4, δεύτερη περίοδος, του προαναφερθέντος κανονισμού 1495/80, όπως τροποποιήθηκε με τον προαναφερθέντα κανονισμό 1580/81, έχει την έννοια ότι δεν πρέπει να γίνεται διάκριση αναλόγως του αν χειροτέρευση της καταστάσεως των εμπορευμάτων που μειώνει τη δασμολογητέα αξία τους επέρχεται πριν ή μετά τη μετάθεση του κινδύνου στον αγοραστή.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
5 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε, με διάταξη της 10ης Δεκεμβρίου 1991, το Bundesfinanzhof αποφαίνεται:
Το άρθρο 4, δεύτερη περίοδος, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1495/80 της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1980, περί των εκτελεστικών διατάξεων ορισμένων ρυθμίσεων των άρθρων 1, 3 και 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου "περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων" όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1580/81 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 1981, έχει την έννοια ότι δεν πρέπει να γίνεται διάκριση αναλόγως του αν χειροτέρευση της καταστάσεως των εμπορευμάτων που μειώνει τη δασμολογητέα αξία τους επέρχεται πριν ή μετά τη μετάθεση του κινδύνου στον αγοραστή.