62021CC0770
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
JEAN RICHARD DE LA TOUR
της 20ής Απριλίου 2023 (
1
)
Υπόθεση C‑770/21
«OGL‑Food Trade Lebensmittelvertrieb» GmbH
κατά
Direktor na Teritorialna direktsia «Mitnitsa Plovdiv» pri Agentsia «Mitnitsi»
[αίτηση του Administrativen sad Sofia-grad(διοικητικού πρωτοδικείου Σόφιας, Βουλγαρία)για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
«Προδικαστική παραπομπή – Ενωσιακός τελωνειακός κώδικας – Καθορισμός της δασμολογητέας αξίας οπωροκηπευτικών για τα οποία εφαρμόζεται τιμή εισόδου – Δηλωθείσα συναλλακτική αξία υπερβαίνουσα την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής – Διάθεση των προϊόντων υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα της συναλλακτικής αξίας – Πώληση επί ζημία – Δικαστικός έλεγχος της αποφάσεως καθορισμού της τελωνειακής οφειλής – Απουσία εμπορικής συμβάσεως σχετικά με την εισαγωγή – Έννοια των “προσώπων που έχουν από νομική άποψη την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων”»
I. Εισαγωγή
1.
Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία:
–
των άρθρων 22, 44, 70 και 74 του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (
2
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/2339 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2016 (
3
) ·
–
των άρθρων 127 και 142 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2447 της Επιτροπής, της 24ης Νοεμβρίου 2015, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (
4
), όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/604 της Επιτροπής, της 18ης Απριλίου 2018 (
5
), καθώς και
–
του άρθρου 75 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2017/891 της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 2017, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις κυρώσεις που πρέπει να επιβληθούν στους εν λόγω τομείς, καθώς και για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού της Επιτροπής (ΕΕ) αριθ. 543/2011 (
6
), όπως τροποποιήθηκε με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2018/1145 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2018 (
7
).
2.
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της εταιρίας OGL‑Food Trade Lebensmittelvertrieb GmbH (στο εξής: OGL‑Food) και του Direktor na Teritorialnadirektsiya «Mitnitsa Plovdiv» pri Agentsia «Mitnitsi» (διευθυντή της περιφερειακής διεύθυνσης «τελωνείο του Plovdiv» της υπηρεσίας «τελωνείο», Βουλγαρία, στο εξής: διευθυντής του τελωνείου) σχετικά με τη συναλλακτική αξία που δηλώθηκε για την εισαγωγή φρέσκων κολοκυθιών προέλευσης από την Τουρκία.
3.
Η υπό κρίση υπόθεση παρέχει στο Δικαστήριο την ευκαιρία να διευκρινίσει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η απόφαση των τελωνειακών αρχών με την οποία απορρίπτεται συναλλακτική αξία μπορεί να προσβληθεί ενώπιον των δικαστηρίων και, ιδίως, αν, στο στάδιο της οικείας δίκης, μπορεί να τροποποιηθεί η αιτιολογία της αποφάσεως αυτής.
4.
Με τις παρούσες προτάσεις, οι οποίες περιορίζονται, καθ’ υπόδειξιν του Δικαστηρίου, στην εξέταση του πρώτου και του δεύτερου προδικαστικού ερωτήματος, θα προτείνω να δοθεί η απάντηση ότι, αφενός, η αιτιολογία της τελωνειακής αποφάσεως δεν μπορεί να τροποποιηθεί κατά το στάδιο της ένδικης διαδικασίας της προσφυγής, καθώς και ότι, αφετέρου, επικουρικώς, η εκτίμηση της νομικής ιδιότητας του επιχειρηματικού εταίρου εμπίπτει στο εθνικό δίκαιο και, ως εκ τούτου, τα στοιχεία εκτιμήσεως που προτείνει το αιτούν δικαστήριο είναι κρίσιμα μόνον αν καθιστούν δυνατή κατά το εθνικό δίκαιο την απόδειξη της νομικής αυτής ιδιότητας του επιχειρηματικού εταίρου.
II. Το νομικό πλαίσιο
Α.
Η τελωνειακή νομοθεσία
1. Ο ενωσιακός τελωνειακός κώδικας
5.
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα έχει ως εξής:
«Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τον ενωσιακό τελωνειακό κώδικα […] ο οποίος καθορίζει τους γενικούς κανόνες και τα καθεστώτα που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της [Ευρωπαϊκής] Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό.
Με την επιφύλαξη του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων καθώς και της ενωσιακής νομοθεσίας που ισχύει σε άλλους τομείς, ο κώδικας εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.»
6.
Το άρθρο 5, σημεία 1 και 3, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα προβλέπει τα εξής:
«Για τους σκοπούς του [ενωσιακού τελωνειακού] κώδικα, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
“τελωνειακές αρχές” οι τελωνειακές διοικήσεις των κρατών μελών που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας και άλλες αρχές εξουσιοδοτημένες, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, να εφαρμόζουν ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας·
[…]
3)
“τελωνειακοί έλεγχοι” συγκεκριμένες πράξεις των τελωνειακών αρχών με σκοπό την εξασφάλιση της συμμόρφωσης προς την τελωνειακή και λοιπή νομοθεσία που διέπει την είσοδο, την έξοδο, τη διαμετακόμιση, τη διακίνηση, την αποθήκευση και τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων που μεταφέρονται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης και χωρών ή εδαφών εκτός αυτού του εδάφους, καθώς και την προσκόμιση και διακίνηση εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης μη ενωσιακών εμπορευμάτων και εμπορευμάτων υπό το καθεστώς του ειδικού προορισμού.»
7.
Το άρθρο 22 του κώδικα αυτού, με τίτλο «Αποφάσεις που λαμβάνονται κατόπιν αιτήσεως», ορίζει, στις παραγράφους 6 και 7, τα εξής:
«6.   Πριν από τη λήψη απόφασης που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τον αιτούντα, οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν, στον αιτούντα, τους λόγους στους οποίους προτίθενται να βασίσουν την απόφασή τους και του παρέχουν τη δυνατότητα να εκφράσει τη γνώμη του, εντός περιόδου που καθορίζεται από την ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνει ή θεωρείται ότι λαμβάνει γνώση της κοινοποίησης. Μετά τη λήξη της εν λόγω περιόδου, ο αιτών ενημερώνεται με τον κατάλληλο τρόπο σχετικά με την απόφαση.
[…]
7.   Απόφαση η οποία επηρεάζει αρνητικά τον αιτούντα πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη και να αναφέρει τη δυνατότητα άσκησης προσφυγής που προβλέπεται στο άρθρο [44].»
8.
Κατά το άρθρο 29 του εν λόγω κώδικα, με τίτλο «Αποφάσεις που λαμβάνονται χωρίς προηγούμενη αίτηση»:
«Με εξαίρεση τις περιπτώσεις όπου μια τελωνειακή αρχή ενεργεί ως δικαστική αρχή, οι διατάξεις του άρθρου 22 παράγραφοι 4, 5, 6 και 7, […] ισχύουν επίσης για τις αποφάσεις που λαμβάνονται από τις τελωνειακές αρχές χωρίς προηγούμενη αίτηση του ενδιαφερομένου.»
9.
Το άρθρο 44 του ίδιου κώδικα, με τίτλο «Δικαίωμα προσφυγής», προβλέπει τα εξής:
«1.   Κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα να προσφεύγει κατά οποιασδήποτε απόφασης λαμβάνεται από τις τελωνειακές αρχές σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας και το αφορά άμεσα και ατομικά.
[…]
2.   Το δικαίωμα προσφυγής μπορεί να ασκηθεί τουλάχιστον σε δύο στάδια:
α)
σε πρώτο στάδιο, ενώπιον των τελωνειακών αρχών ή δικαστικής αρχής ή άλλου φορέα που έχει ορισθεί για τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη,
β)
σε δεύτερο στάδιο, ενώπιον μιας ανώτερης ανεξάρτητης αρχής, η οποία μπορεί να είναι δικαστική αρχή ή ισοδύναμο ειδικευμένο όργανο, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στα κράτη μέλη.
[…]
4.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η διαδικασία προσφυγής καθιστά δυνατή την ταχεία επιβεβαίωση ή τροποποίηση των αποφάσεων που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές.»
10.
Το άρθρο 70 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, με τίτλο «Μέθοδος υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας βάσει της συναλλακτικής αξίας», έχει ως εξής:
«1.   Η κύρια βάση της δασμολογητέας αξίας εμπορευμάτων, είναι η συναλλακτική αξία, δηλαδή η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή, όταν αυτά πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, ενδεχομένως κατόπιν προσαρμογής.
2.   Η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή είναι η συνολική πληρωμή που έγινε ή πρόκειται να γίνει από τον αγοραστή προς τον πωλητή ή από τον αγοραστή προς τρίτο υπέρ του πωλητή για τα εισαγόμενα εμπορεύματα και περιλαμβάνει όλες τις πληρωμές που έγιναν ή πρόκειται να γίνουν, ως προϋπόθεση για την πώληση των εισαγομένων εμπορευμάτων.
3.   Η συναλλακτική αξία εφαρμόζεται υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
[…]
δ)
ο αγοραστής και ο πωλητής δεν συνδέονται μεταξύ τους ή η σχέση μεταξύ αγοραστή και πωλητή δεν επηρεάζει την τιμή.»
11.
Το άρθρο 74 του κώδικα αυτού, με τίτλο «Βοηθητικές μέθοδοι υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας», ορίζει, στις παραγράφους 1 και 2, τα εξής:
«1.   Όταν η δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων δεν μπορεί να προσδιορισθεί βάσει του άρθρου 70, εφαρμόζονται διαδοχικά οι διατάξεις της παραγράφου 2 στοιχεία α) έως δ), μέχρι την πρώτη μεταξύ αυτών διάταξη η οποία επιτρέπει τον προσδιορισμό της αξίας των εμπορευμάτων.
[…]
2.   Η δασμολογητέα αξία, σύμφωνα με την παράγραφο 1, είναι:
[…]
γ)
η αξία που βασίζεται επί της τιμής μονάδος που αντιστοιχεί στις πωλήσεις στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης των εισαγομένων εμπορευμάτων, ή πανομοιότυπων ή ομοειδών εισαγομένων εμπορευμάτων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν συνολικά τη μεγαλύτερη ποσότητα και πραγματοποιούνται προς πρόσωπα που δεν συνδέονται με τους πωλητές […]
[…]».
2. Ο εκτελεστικός κανονισμός του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα
12.
Στο κεφάλαιο 3 του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, με τίτλο «Δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων», που εντάσσεται στον τίτλο ΙΙ, σχετικά με τα «[σ]τοιχεία βάσει των οποίων εφαρμόζονται ο εισαγωγικός ή εξαγωγικός δασμός καθώς και άλλα μέτρα που προβλέπονται στο πλαίσιο των εμπορευματικών συναλλαγών», το άρθρο 127 έχει ως εξής:
«[άρθρο 70 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του [ενωσιακού τελωνειακού] κώδικα]
1.   Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, δύο πρόσωπα θεωρούνται ως συνδεόμενα μεταξύ τους αν πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
[…]
β)
έχουν από νομική άποψη την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων·
[…]
ε)
το ένα από αυτά ελέγχει το άλλο άμεσα ή έμμεσα·
στ)
και τα δύο ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από ένα τρίτο πρόσωπο·
ζ)
μαζί ελέγχουν άμεσα ή έμμεσα ένα τρίτο πρόσωπο·
[…]».
13.
Το άρθρο 134 του εκτελεστικού αυτού κανονισμού, με τίτλο «Συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων προσώπων», προβλέπει τα εξής:
«[Άρθρο 70 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του [ενωσιακού τελωνειακού] κώδικα]
1.   Όταν ο αγοραστής και ο πωλητής συνδέονται μεταξύ τους, και προκειμένου να καθοριστεί αν αυτή η σχέση δεν επηρεάζει την τιμή, εξετάζονται οι συνθήκες οι σχετικές με την πώληση, ανάλογα με τις ανάγκες, και δίνεται η ευκαιρία στον διασαφιστή να παράσχει περαιτέρω λεπτομερείς πληροφορίες, ανάλογα με τις ανάγκες, σχετικά με τις εν λόγω συνθήκες.
2.   Ωστόσο, τα εμπορεύματα αποτιμώνται σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφος 1 του [ενωσιακού τελωνειακού] κώδικα, όταν ο διασαφιστής αποδεικνύει ότι η δηλωθείσα συναλλακτική αξία προσεγγίζει πολύ μια από τις κατωτέρω τιμές-κριτήρια, που καθορίζονται την ίδια χρονική στιγμή ή περίπου την ίδια χρονική στιγμή:
[…]
β)
τη δασμολογητέα αξία πανομοιότυπων ή ομοειδών εμπορευμάτων, όπως καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του [τελωνειακού] κώδικα·
[…]».
14.
Το άρθρο 142 του εν λόγω εκτελεστικού κανονισμού, με τίτλο «Επαγωγική μέθοδος», ορίζει τα εξής:
«[άρθρο 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του [ενωσιακού τελωνειακού] κώδικα]
1.   Η τιμή μονάδας που χρησιμοποιείται για να καθοριστεί η δασμολογητέα αξία σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του [ενωσιακού τελωνειακού] κώδικα πρέπει να είναι η τιμή στην οποία τα εισαγόμενα εμπορεύματα ή πανομοιότυπα ή ομοειδή εισαγόμενα εμπορεύματα πωλούνται στην Ένωση, στην κατάσταση που εισήχθησαν, κατά την ίδια ή περίπου κατά την ίδια χρονική στιγμή εισαγωγής των υπό εκτίμηση εμπορευμάτων.
[…]
4.   Οι ακόλουθες πωλήσεις δεν λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς του καθορισμού της δασμολογητέας αξίας βάσει του άρθρου 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του [ενωσιακού τελωνειακού] κώδικα:
[…]
β)
πωλήσεις σε συνδεόμενα πρόσωπα·
[…]
5.   Κατά τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας, τα κατωτέρω στοιχεία αφαιρούνται από την τιμή μονάδας που καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 4:
[…]
γ)
οι εισαγωγικοί δασμοί και άλλες επιβαρύνσεις που πρέπει να καταβληθούν εντός του τελωνειακού εδάφους της Ένωσης λόγω της εισαγωγής ή της πώλησης των εμπορευμάτων.
[…]»
Β.
Η νομοθεσία σχετικά με την εισαγωγή οπωροκηπευτικών για τα οποία εφαρμόζεται τιμή εισόδου
1. Ο κανονισμός (ΕΕ) 1308/2013
15.
Η αιτιολογική σκέψη 147 του κανονισμού (ΕΕ) 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου (
8
), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/2393 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2017 (
9
), έχει ως εξής:
«Για ορισμένα προϊόντα πρέπει να εξακολουθήσει να ισχύει το σύστημα τιμής εισόδου. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του εν λόγω συστήματος, πρέπει να ανατεθεί στην [Ευρωπαϊκή] Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης ορισμένων πράξεων όσον αφορά τον έλεγχο της δηλούμενης τιμής ενός φορτίου με τη χρήση κατ’ αποκοπή αξίας εισαγωγής και τη θέσπιση όρων για την κατάθεση εγγύησης.»
16.
Το άρθρο 181 του κανονισμού 1308/2013, με τίτλο «Σύστημα τιμής εισόδου για ορισμένα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και του οίνου», ορίζει τα εξής:
«1.   Για την εφαρμογή του δασμολογικού συντελεστή του κοινού δασμολογίου για τα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και του χυμού και του γλεύκους σταφυλιών, η τιμή εισόδου ενός φορτίου είναι ίση με τη δασμολογητέα αξία της που υπολογίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου [ (
10
)] (τελωνειακός κώδικας) και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής [ (
11
)].
2.   Για να διασφαλιστεί η αποδοτικότητα του συστήματος, ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 227, όπου θα προβλέπεται έλεγχος της δηλούμενης τιμής εισόδου μιας παρτίδας με τη χρήση κατ’ αποκοπήν αξίας εισαγωγής και θα τίθενται οι όροι για την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης.
3.   Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις που θεσπίζουν κανόνες για τον υπολογισμό της κατ’ αποκοπήν αξίας εισαγωγής που αναφέρεται στην παράγραφο 2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης του άρθρου 229 παράγραφος 2.»
2. Ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός 2017/891
17.
Ο τίτλος ΙΙΙ του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, που φέρει την επικεφαλίδα «Εμπόριο με τρίτες χώρες – Σύστημα τιμής εισόδου», περιέχει τα άρθρα 73 έως 75.
18.
Το άρθρο 74 του εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού, με τίτλο «Κοινοποίηση των τιμών και των ποσοτήτων εισαγόμενων προϊόντων», προβλέπει, στην παράγραφο 1, τα εξής:
«Για κάθε προϊόν και για τις περιόδους που καθορίζονται στο παράρτημα VII μέρος Α, για κάθε ημέρα αγοράς και καταγωγή, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι (ώρα Βρυξελλών) την επόμενη εργάσιμη ημέρα:
α)
τις μέσες αντιπροσωπευτικές τιμές των προϊόντων που εισάγονται από τρίτες χώρες και πωλούνται σε εισαγωγικές αγορές κρατών μελών· και
β)
τις συνολικές ποσότητες σχετικά με τις τιμές που αναφέρονται στο στοιχείο α).
Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου στοιχείο α), τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εισαγωγικές αγορές που θεωρούν αντιπροσωπευτικές και οι οποίες περιλαμβάνουν το Λονδίνο, το Μιλάνο, το Perpignan και το Rungis.
Σε περίπτωση που οι συνολικές ποσότητες οι οποίες αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) είναι κάτω των δέκα τόνων, οι αντίστοιχες τιμές δεν κοινοποιούνται στην Επιτροπή.»
19.
Κατά το άρθρο 75 του εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού, με τίτλο «Βάση της τιμής εισόδου»:
«1.   Για τους σκοπούς του άρθρου 181 παράγραφος 1 του κανονισμού [1308/2013], τα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο είναι εκείνα που αναφέρονται στο παράρτημα VII του παρόντος κανονισμού.
2.   Όταν η δασμολογητέα αξία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα VII μέρος Α προσδιορίζεται με τη συναλλακτική αξία που αναφέρεται στο άρθρο 70 του [ενωσιακού τελωνειακού κώδικα] και η εν λόγω δασμολογητέα αξία υπερβαίνει κατά περισσότερο από 8 % το κατ’ αποκοπή ποσό που υπολογίστηκε από την Επιτροπή ως κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής τη στιγμή της υποβολής της διασάφησης για τη θέση των προϊόντων σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο εισαγωγέας οφείλει να παράσχει την εγγύηση που αναφέρεται στο άρθρο 148 του εκτελεστικού κανονισμού [του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα]. Προς αυτόν τον σκοπό, το ποσό του εισαγωγικού δασμού, στον οποίο ενδέχεται να υπόκεινται τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα VII μέρος Α του παρόντος κανονισμού, είναι το ποσό του δασμού το οποίο θα οφειλόταν εάν το συγκεκριμένο προϊόν είχε καταταχθεί με βάση τη σχετική κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής.
[…]
3.   Όταν η δασμολογητέα αξία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα VII μέρος Α υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του [ενωσιακού τελωνειακού κώδικα], ο δασμός αφαιρείται, όπως προβλέπεται στο άρθρο 38 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/892 [ (
12
)]. Στην περίπτωση αυτή, ο εισαγωγέας παρέχει εγγύηση ίση με το ποσό του δασμού που θα πλήρωνε εάν η κατάταξη των προϊόντων είχε πραγματοποιηθεί με βάση την εφαρμοζόμενη κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή.
4.   Η δασμολογητέα αξία των αγαθών που εισάγονται επί παρακαταθήκη καθορίζεται απευθείας σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του [ενωσιακού τελωνειακού κώδικα] και, γι’ αυτόν τον σκοπό, η κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 38 του εκτελεστικού κανονισμού [2017/892] εφαρμόζεται κατά τις περιόδους ισχύος.
5.   Ο εισαγωγέας οφείλει εντός ενός μηνός από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, και το πολύ εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία έγκρισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, να αποδείξει ότι η παρτίδα διατέθηκε υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 70 [ενωσιακού τελωνειακού κώδικα], ή να προσδιορίσει τη δασμολογητέα αξία που αναφέρεται στο άρθρο 74 παράγραφος 2 στοιχείο γ) [του κώδικα αυτού].
Η μη τήρηση μιας από τις ανωτέρω προθεσμίες έχει ως συνέπεια την απώλεια της παρεχόμενης εγγύησης, με την επιφύλαξη της εφαρμογής της παραγράφου 6.
Η παρεχόμενη εγγύηση αποδεσμεύεται εφόσον τα δικαιολογητικά στοιχεία σχετικά με τους όρους διάθεσης υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές. Διαφορετικά, η εγγύηση καταπίπτει, για να πληρωθούν οι εισαγωγικοί δασμοί.
Προκειμένου να αποδειχθεί ότι η παρτίδα διατέθηκε σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, ο εισαγωγέας οφείλει να υποβάλει, πέραν του τιμολογίου, όλα τα έγγραφα που απαιτούνται για τη διεξαγωγή των προβλεπόμενων τελωνειακών ελέγχων σχετικά με την πώληση και τη διάθεση κάθε προϊόντος της παρτίδας, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων που αφορούν τη μεταφορά, την ασφάλιση, τον χειρισμό και την αποθήκευση της παρτίδας.
[…]
6.   Η προθεσμία των τεσσάρων μηνών που αναφέρεται στην παράγραφο 5 πρώτο εδάφιο δύναται να παραταθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους, κατά τρεις μήνες το πολύ, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης του εισαγωγέα.
[…]»
20.
Το παράρτημα VII, μέρος Α, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την ακόλουθη καταχώριση:
Κωδικός ΣΟ
Περιγραφή
Περίοδος εφαρμογής
0709 90 70
Κολοκυθάκια
Από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου
3. Ο εκτελεστικός κανονισμός 2017/892
21.
Το άρθρο 38 του εκτελεστικού κανονισμού 2017/892, με τίτλο «Κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή», ορίζει, στις παραγράφους 1 και 2, τα εξής:
«1.   Για κάθε προϊόν και για τις περιόδους εφαρμογής που περιλαμβάνονται στο παράρτημα VII μέρος Α του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού [2017/891], η Επιτροπή καθορίζει, κάθε εργάσιμη ημέρα και για κάθε καταγωγή, μια κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή ίση με τον σταθμισμένο μέσο όρο των αντιπροσωπευτικών τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 74 του [κανονισμού αυτού], από την οποία αφαιρούνται ένα κατ’ αποκοπή ποσό 5 ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα και οι κατ’ αξία δασμοί.
2.   Όταν καθορίζεται κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή για τα προϊόντα και τις περιόδους εφαρμογής που ορίζονται στο παράρτημα VII μέρος Α του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού [2017/891], σύμφωνα με τα άρθρα 74 και 75 του [κανονισμού αυτού] και του παρόντος άρθρου, η τιμή μονάδας που αναφέρεται στο άρθρο 142 του εκτελεστικού κανονισμού [του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα], δεν εφαρμόζεται. Αντικαθίσταται από την κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1.»
4. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2658/87
22.
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (
13
), όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/1602 της Επιτροπής, της 11ης Οκτωβρίου 2018 (
14
), περιέχει, στο παράρτημα Ι, μέρος τρίτο, τμήμα Ι, παράρτημα 2, με τίτλο «Προϊόντα για τα οποία εφαρμόζεται τιμή εισόδου», μεταξύ άλλων, την ακόλουθη καταχώριση:
Κωδικός ΣΟ
Περιγραφή εμπορευμάτων
Συμβατικοί δασμοί (%)
0709 93 10
Κολοκυθάκια:
[…]
[…]
[…]
Από 1 Απριλίου μέχρι 31 Μαΐου:
Με τιμή εισόδου ανά 100 kg καθαρού βάρους:
Ίση ή ανώτερη των 69,2 €
12,8
Ίση ή ανώτερη των 67,8 € αλλά κατώτερη των 69,2 €
12,8 + 1,4 €/100 kg/net
Ίση ή ανώτερη των 66,4 € αλλά κατώτερη των 67,8 €
12,8 + 2,8 €/100 kg/net
Ίση ή ανώτερη των 65 € αλλά κατώτερη των 66,4 €
12,8 + 4,2 €/100 kg/net
Ίση ή ανώτερη των 63,7 € αλλά κατώτερη των 65 €
12,8 + 5,5 €/100 kg/net
Κατώτερη των 63,7 €
12,8 + 15,2 €/100 kg/net
[…]
[…]
[…]
III. Τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
23.
Στις 23 Απριλίου 2019 η OGL‑Food κατέθεσε ενώπιον της τελωνειακής αρχής Svilengrad (Βουλγαρία), ως εισαγωγέας, τελωνειακή διασάφηση με την οποία δήλωνε, με σκοπό τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία για τελική κατανάλωση, την εισαγωγή «φρέσκων κολοκυθιών» που εμπίπτουν στη διάκριση 07099310 της ονοματολογίας εμπορευμάτων, βάρους 4800 kg και προέλευσης Τουρκίας (στο εξής: επίδικη παρτίδα), για δασμολογητέα αξία, κατόπιν μετατροπής, 90,81 ευρώ ανά 100 kg. Ο εξαγωγέας ήταν μια εταιρία εγκατεστημένη στην Αττάλεια (Τουρκία).
24.
Για τις 23 Απριλίου 2019, η Επιτροπή είχε καθορίσει την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής για τα κολοκύθια ανεξαρτήτως προέλευσης σε 53,80 ευρώ ανά 100 kg. Δεδομένου ότι η δασμολογητέα αξία για την επίδικη παρτίδα υπερέβαινε κατά περισσότερο από 8 % την ως άνω κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής, η OGL‑Food παρέσχε εγγύηση ύψους 982,17 βουλγαρικών λέβα (BGN) (περίπου 502 ευρώ), σύμφωνα με το άρθρο 75, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891.
25.
Με έγγραφο της 24ης Απριλίου 2019, η τελωνειακή αρχή, έχοντας προσδιορίσει τη συνολική τιμή αγοράς της επίδικης παρτίδας σε 109,6 ευρώ ανά 100 kg, λαμβανομένων υπόψη των διαφόρων εξόδων με τα οποία επιβαρύνθηκε η OGL‑Food, ενημέρωσε την εισαγωγέα ότι, βάσει του άρθρου 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, όφειλε να αποδείξει ότι η επίδικη παρτίδα διατέθηκε στο εμπόριο υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα της δηλωθείσας δασμολογητέας αξίας.
26.
Στις 23 Μαΐου 2019 η OGL‑Food προσκόμισε στην τελωνειακή αρχή ορισμένα έγγραφα σχετικά, ιδίως, με την αγορά και την πώληση της επίδικης παρτίδας και ζήτησε, βάσει των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων, την επιστροφή της εγγύησης που είχε παράσχει.
27.
Σύμφωνα με την εκκαθάριση της τιμής πώλησης, η OGL‑Food πώλησε την επίδικη παρτίδα στην τιμή των 106 ευρώ ανά 100 kg. Καθόσον η τιμή αυτή υπολειπόταν της συνολικής τιμής αγοράς των 109,6 ευρώ ανά 100 kg τα οποία είχε καταβάλει η OGL‑Food για την αγορά της επίδικης παρτίδας, η τελωνειακή αρχή έκρινε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η εισαγωγέας αυτή δεν αποδείκνυαν τη διάθεση της παρτίδας αυτής υπό όρους που επιβεβαιώνουν την ορθότητα της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας. Υπό τις συνθήκες αυτές, σύμφωνα με το άρθρο 75, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, η εγγύηση έπρεπε να καταπέσει για να καταβληθούν οι εισαγωγικοί δασμοί.
28.
Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 22, παράγραφος 6, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, η OGL‑Food ενημερώθηκε σχετικά με τους λόγους επί των οποίων ο διευθυντής του τελωνείου προτίθετο να στηρίξει την απόφασή του και κλήθηκε να εκθέσει τις απόψεις της εντός προθεσμίας 30 ημερών.
29.
Με τις παρατηρήσεις της, η OGL‑Food προέβαλε, κατ’ αρχάς, ότι το άρθρο 75 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 δεν επιβάλλει επικερδή μεταπώληση προς απόδειξη της ορθότητας της συναλλακτικής αξίας που δηλώνεται ως δασμολογητέα αξία. Στη συνέχεια, επισήμανε ότι η πώληση αυτή εντασσόταν στο πλαίσιο μακροχρόνιας επιχειρηματικής σχέσης με τη διεθνή αλυσίδα υπεραγορών Lidl και ότι η εξέταση μεγαλύτερης χρονικής περιόδου θα είχε καταστήσει δυνατή τη διαπίστωση της επίτευξης κέρδους. Τέλος, η OGL‑Food τόνισε ότι η τιμή στην οποία πώλησε την επίδικη παρτίδα είναι σαφώς υψηλότερη από την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίστηκε από την Επιτροπή για τα προϊόντα αυτά στις 23 Απριλίου 2019.
30.
Με απόφαση της 30ής Οκτωβρίου 2020 (
15
), ο διευθυντής του τελωνείου αποφάσισε, μεταξύ άλλων, ότι η παρασχεθείσα εγγύηση έπρεπε να καταπέσει για την πληρωμή των εισαγωγικών δασμών, οι οποίοι καθορίστηκαν σε 982,17 BGN. Η απόφαση αυτή στηρίζεται, κατ’ αρχάς, στο γεγονός ότι η OGL‑Food δεν προσκόμισε στοιχεία ικανά να εξηγήσουν τη σημαντική διαφορά μεταξύ της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας ύψους 90,81 ευρώ ανά 100kg και της κατ’ αποκοπή τιμής εισαγωγής ύψους 53,80 ευρώ ανά 100 kg, όπως θα ήταν η εξαιρετική ποιότητα ή η βιολογική παραγωγή της επίδικης παρτίδας, η οποία περιγράφεται απλώς ως «κλάσης Ι». Δεύτερον, ο διευθυντής του τελωνείου έλαβε υπόψη τη ζημία που σημειώθηκε κατά την πώληση της επίδικης παρτίδας για να κρίνει ότι η OGL‑Food δεν απέδειξε ότι η παρτίδα αυτή διατέθηκε υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας κατά την έννοια του άρθρου 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891.
31.
Προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως κατά της αποφάσεως της 30ής Οκτωβρίου 2020, που άσκησε ενώπιον του Administrativen sad Sofia-grad (διοικητικού πρωτοδικείου Σόφιας, Βουλγαρία), η OGL‑Food προβάλλει ότι τα υποβληθέντα στην τελωνειακή αρχή στοιχεία, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν, επιβεβαιώνουν ότι η δηλωθείσα συναλλακτική αξία πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 70 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα. Στο πλαίσιο αυτό, η OGL‑Food διευκρινίζει, αφενός, ότι η ύπαρξη κέρδους από την πώληση συγκρίσιμων προϊόντων σε συγκεκριμένο πελάτη πρέπει να υπολογίζεται σε μηνιαία βάση και όχι σε επίπεδο κάθε μεμονωμένης συναλλαγής. Αφετέρου, η τιμή πώλησης της επίδικης παρτίδας στην αγορά της Ένωσης, υπολογιζόμενη σύμφωνα με το άρθρο 74, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, επιβεβαιώνει την ορθότητα της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας. Η OGL‑Food προσθέτει, εξάλλου, ότι η ίδια και η Lidl δεν έχουν την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων, κατά την έννοια του άρθρου 127, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
32.
Ο διευθυντής του τελωνείου υπογραμμίζει, πρώτον, ότι η OGL‑Food δεν προσκόμισε στοιχεία που να καθιστούν δυνατή τη δικαιολόγηση του μεγάλου ύψους της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας σε σχέση με την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής, όπως στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι τα οικεία προϊόντα ήταν εξαιρετικής ποιότητας ή βιολογικής γεωργίας. Δεύτερον, το γεγονός ότι η OGL‑Food πώλησε την επίδικη παρτίδα με ζημία δεν συνάδει με τη λογική της αγοράς, στην οποία επιδιώκεται η επίτευξη εμπορικού κέρδους. Τρίτον, ο ενωσιακός τελωνειακός κώδικας εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891. Ο κανονισμός αυτός, όμως, αποκλείει τη δυνατότητα να ληφθούν υπόψη άλλες πράξεις εισαγωγής προκειμένου να εκτιμηθεί η ορθότητα της συναλλακτικής αξίας που δηλώθηκε για την εισαγωγή της επίδικης παρτίδας. Εξάλλου, τέταρτον, η δευτερεύουσα μέθοδος καθορισμού της δασμολογητέας αξίας που προβλέπεται στο άρθρο 74, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω.
33.
Το αιτούν δικαστήριο φαίνεται να εκτιμά ότι η ανάλυση που περιέχει η απόφαση της 30ής Οκτωβρίου 2020, εις βάρος της OGL‑Food, δεν συνάδει με τη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891. Πάντως, το δικαστήριο αυτό εκτιμά επίσης ότι τα προβαλλόμενα από την OGL‑Food επιχειρήματα είναι αβάσιμα. Ειδικότερα, κατά το εν λόγω δικαστήριο, πρέπει να εξεταστεί αν η OGL‑Food διατηρεί με τον εξαγωγέα και τον πελάτη της εντός της Ένωσης, τη Lidl, σχέσεις που να καθιστούν δυνατό τον χαρακτηρισμό τους ως συνδεόμενων προσώπων κατά την έννοια του άρθρου 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, και του άρθρου 74, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
34.
Συγκεκριμένα, αφενός, πρέπει να εκτιμηθεί κατά πόσον, ελλείψει εμπορικής συμβάσεως ή άλλης έννομης σχέσης μεταξύ των εμπλεκομένων, οι επίμαχες στην κύρια δίκη μακροχρόνιες, περιοδικές και επαναλαμβανόμενες σχέσεις προμήθειας εμπορευμάτων, όπως αυτές προκύπτουν από τα σχετικά τιμολόγια και τις σχετικές λογιστικές εγγραφές, αρκούν για τον χαρακτηρισμό του εξαγωγέα και της OGL‑Food ως προσώπων που έχουν «από νομική άποψη την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων», κατά την έννοια του άρθρου 127, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, και επομένως ως συνδεόμενων προσώπων, κατά την έννοια του άρθρου 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, πράγμα που θα καθιστούσε αναγκαίο να εξεταστεί αν η σχέση αυτή επηρέασε τη δηλωθείσα συναλλακτική αξία της παρτίδας.
35.
Αφετέρου, ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, η OGL‑Food προέβαλε ότι η δηλωθείσα συναλλακτική αξία έπρεπε να έχει γίνει δεκτή από την τελωνειακή αρχή για τον λόγο ότι προσέγγιζε τη δασμολογητέα αξία πανομοιότυπων ή ομοειδών προϊόντων, που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 74, παράγραφος 2, σημείο γʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, όπως την υπολόγισε ο δικαστικός εμπειρογνώμων κατόπιν αιτήσεώς της. Το δικαστήριο αυτό εκτιμά ότι, για να εκτιμηθεί η λυσιτέλεια του επιχειρήματος αυτού, που στηρίζεται στο άρθρο 134, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, πρέπει να εξεταστεί αν η OGL‑Food και ο αγοραστής πρώτου επιπέδου εμπορίου, ήτοι η Lidl, είναι συνδεόμενα πρόσωπα, κατά την έννοια του άρθρου 74, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του ενωσιακού τελωνιακού κώδικα και του άρθρου 142, παράγραφος 4, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, που θεσπίζει τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κώδικα αυτού. Συναφώς, το εν λόγω δικαστήριο εκτιμά ότι η έννοια των «συνδεόμενων προσώπων» έχει το ίδιο νόημα τόσοστοάρθρο 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, και στο άρθρο 74, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα όσο και στο άρθρο 127, παράγραφος 1, και στο άρθρο 142, παράγραφος 4, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
36.
Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν εισαγωγέας μπορεί να επικαλείται την επαγωγική μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 74, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (
16
) για πρώτη φορά στο πλαίσιο της ασκήσεως προσφυγής κατά της αποφάσεως περί καθορισμού της τελωνειακής οφειλής, ήτοι, μετά την πάροδο των προθεσμιών που προβλέπονται στο άρθρο 75, παράγραφοι 5 και 6, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 που έχει ως συνέπεια την απώλεια της παρεχόμενης εγγύησης. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, το αιτούν δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας του εισαγωγέα και ως προς το ζήτημα αν το ίδιο αυτό μπορεί να διαπιστώσει ότι ο εισαγωγέας είναι πρόσωπο συνδεόμενο με τον εξαγωγέα ή τον πελάτη του εντός της Ένωσης κατά την έννοια των τελευταίων αυτών διατάξεων, μολονότι η απόφαση περί καθορισμού της τελωνειακής οφειλής δεν απέρριψε τη συναλλακτική αξία για τον λόγο αυτό.
37.
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται επίσης αν το άρθρο 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 έχει την έννοια ότι ο εισαγωγέας οφείλει να υποβάλει σύμβαση αγοράς ή οποιοδήποτε άλλο ισοδύναμο έγγραφο, αν η τελωνειακή αρχή μπορεί να λάβει υπόψη το γεγονός ότι η επίδικη παρτίδα πωλήθηκε επί ζημία στην αγορά της Ένωσης και αν οι περιστάσεις υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η εν λόγω πώληση επί ζημία είναι κρίσιμες για την εφαρμογή της διατάξεως αυτής.
38.
Τέλος, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν το άρθρο 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 έχει την έννοια ότι η τελωνειακή αρχή μπορεί να καθορίσει τη δασμολογητέα αξία στο ύψος της κατ’ αποκοπή τιμής εισαγωγής όταν η δηλωθείσα συναλλακτική αξία είναι ασυνήθιστα υψηλή, χωρίς να αμφισβητήσει τη γνησιότητα του εκδοθέντος από τον εξαγωγέα τιμολογίου και την απόδειξη της πληρωμής του, και ελλείψει συμπληρωματικών αποδείξεων από τον εισαγωγέα προς απόδειξη της ορθότητας της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας.
39.
Υπό τις συνθήκες αυτές το Administrativen sad Sofia-grad (διοικητικό πρωτοδικείο Σόφιας, Βουλγαρία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)
Πρέπει να γίνει δεκτό, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 70, παράγραφος 1, του [ενωσιακού τελωνειακού κώδικα], σε συνδυασμό με το άρθρο 75, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, και, παράγραφος 6, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού [2017/891], ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί η συνδρομή της προϋποθέσεως του άρθρου 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του [ενωσιακού] τελωνειακού κώδικα, κατά την οποία “ο αγοραστής και ο πωλητής δεν [πρέπει να] συνδέονται μεταξύ τους”, στο πλαίσιο εφαρμογής της συναλλακτικής αξίας των εμπορευμάτων για δασμολογικούς σκοπούς όσον αφορά συγκεκριμένη τελωνειακή διασάφηση σχετική με την εισαγωγή κηπευτικών, κρίσιμα είναι τα εξής στοιχεία:
–
οι πληροφορίες που παρέχονται σχετικά με τις έννομες σχέσεις μεταξύ των εμπλεκομένων στην εισαγωγή και πώληση των ίδιων εμπορευμάτων στο πρώτο επίπεδο εμπορίου εντός της Ένωσης, και μάλιστα με μακροχρόνιες και επαναλαμβανόμενες παραδόσεις εμπορευμάτων ίδιου τύπου, σε μεγάλες ποσότητες και σημαντικής αξίας, οι οποίες αποκλείουν το συμπέρασμα ότι οι σχέσεις στο πλαίσιο της συγκεκριμένης υπό αξιολόγηση εισαγωγής είχαν περιστασιακό χαρακτήρα·
–
οι πληροφορίες που παρέχονται σχετικά με τα τιμολόγια που εκδόθηκαν για τις παραδόσεις, την πληρωμή του τιμήματος, την καταχώριση των τιμολογίων στο λογιστικό σύστημα και στα βιβλία καταχωρίσεως του [φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ)] του εισαγωγέα, και το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που ασκήθηκε για τη συγκεκριμένη εισαγωγή·
–
ότι η δηλωθείσα συναλλακτική αξία της συγκεκριμένης υπό αξιολόγηση εισαγωγής υπερβαίνει κατά πολύ την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίσθηκε από την Επιτροπή με σκοπό την εφαρμογή εισαγωγικών δασμών στον τομέα των κηπευτικών για το ίδιο εμπόρευμα, ενώ το ίδιο εμπόρευμα πωλείται εντός της Ένωσης με ζημία·
–
ότι, σε σχέση με τη συγκεκριμένη εισαγωγή, ο εισαγωγέας δεν έχει προσκομίσει ούτε την εμπορική σύμβαση που απαιτείται από τις τελωνειακές αρχές ούτε έγγραφο από το οποίο να προκύπτει άλλου είδους έννομη σχέση μεταξύ των συμβαλλομένων;
Σε περίπτωση κατά την οποία τα στοιχεία αυτά είναι κρίσιμα, καθιστούν οι ανωτέρω περιστάσεις δυνατόν να θεωρηθεί ότι οι εμπλεκόμενοι επιχειρηματίες, εισαγωγέας και εξαγωγέας, αντιστοίχως, συγκεκριμένα δε εισαγωγέας και αγοραστής στο πρώτο επίπεδο εμπορίου εντός της Ένωσης, “έχουν από νομική άποψη την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων” ή ότι είναι συνδεόμενα πρόσωπα κατά την έννοια του άρθρου 127, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και του άρθρου 142, παράγραφος 4, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού [του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα];
Αν οι ανωτέρω παρατιθέμενες περιστάσεις συντρέχουν μεν, δεν είναι όμως επαρκείς ώστε οι έμποροι να θεωρηθούν συνδεόμενα πρόσωπα, για τους σκοπούς του ελέγχου που προβλέπεται στο άρθρο 75, παράγραφος 6, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού [2017/891], πρέπει να εξετάζεται κατά πόσον η σχέση μεταξύ των εμπόρων επηρεάζει τον καθορισμό υψηλότερης τιμής των συγκεκριμένων εισαγόμενων εμπορευμάτων, προκειμένου να αποτρέπεται η αποφυγή δασμών και η απώλεια φορολογικών εσόδων για τον προϋπολογισμό της Ένωσης, λαμβανομένης υπόψη και της εν συνεχεία πωλήσεως με ζημία στο πρώτο επίπεδο εμπορίου εντός της Ένωσης;
2)
Συνάγεται από το άρθρο 47, παράγραφος 1, και το άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης [στο εξής: Χάρτης], ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα του δικαιώματος προσφυγής του εισαγωγέα κατά το άρθρο 44, παράγραφος 1, του [ενωσιακού τελωνειακού κώδικα], από την κατά το άρθρο 29, σε συνδυασμό με το άρθρο 22, παράγραφος 7, του τελωνειακού κώδικα, υποχρέωση των τελωνειακών αρχών για αιτιολόγηση της αποφάσεως, καθώς και από τις περιστάσεις της υποθέσεως, λαμβανομένου υπόψη και του ότι το πρωτοβάθμιο εθνικό δικαστήριο οφείλει, στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής κατά της αποφάσεως, να ελέγξει αυτεπαγγέλτως τη νομιμότητα αυτής ακόμη και υπό το πρίσμα λόγων που δεν προβάλλονται με την προσφυγή, να συλλέξει νέες αποδείξεις και να ορίσειαυτεπαγγέλτως εμπειρογνώμονες, ότι:
–
η προϋπόθεση του άρθρου 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, ότι “ο αγοραστής και ο πωλητής δεν συνδέονται μεταξύ τους ή η σχέσημεταξύ αγοραστή και πωλητή δεν επηρεάζει την τιμή”, μπορεί να διαπιστωθεί το πρώτον στη διαδικασία ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου ή μήπως οφείλει η τελωνειακή αρχή να αξιολογήσει το ζήτημα αυτό ήδη στο πλαίσιο αιτιολογήσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως;
–
αν ο εισαγωγέας είχε μεν τη δικονομική δυνατότητα, δεν δήλωσε όμως ρητά ότι θα προσδιορίσει την τιμή των εισαγόμενων εμπορευμάτων βάσει της επαγωγικής μεθόδου την οποία προβλέπει το άρθρο 74, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, συντρέχει παράβαση του άρθρου 75, παράγραφοι 5 και 6, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, λόγω μη τήρησης της ρητής αποκλειστικής προθεσμίας για την προαναφερόμενη διαπίστωση, όταν η επίμαχη αξία διαπιστώνεται το πρώτον στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής κατά της αποφάσεως ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, ακόμη και στο πλαίσιο εξέτασης των ενστάσεων του εισαγωγέα οι οποίες στηρίζονται στο ότι η τιμή πωλήσεως των εμπορευμάτων στην [Ένωση] προσεγγίζει τη δηλωθείσα συναλλακτική αξία;
3)
Προκύπτει από το άρθρο 75, παράγραφος 5, τέταρτο εδάφιο, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού [2017/891], κατά το οποίο “ο εισαγωγέας οφείλει να υποβάλει […] όλα τα έγγραφα που απαιτούνται για τη διεξαγωγή των προβλεπόμενων τελωνειακών ελέγχων σχετικά με την πώληση και τη διάθεση κάθε προϊόντος της παρτίδας”, υπό το πρίσμα της ερμηνείας που παρατίθεται στο σημείο 1 του διατακτικού της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2020, X (Είσπραξη συμπληρωματικών εισαγωγικών δασμών), (С-160/18, EU:C:2020:190), ότι, για την απόδειξη της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας κατά το άρθρο 70, παράγραφος 1, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως:
–
οι τελωνειακές αρχές και, στο πλαίσιο της διαδικασίας προσφυγής, το εθνικό δικαστήριο, οφείλουν να θεωρούν το γεγονός ότι το εισαγόμενο εμπόρευμα, εν προκειμένω τα κηπευτικά, πωλείται εντός της Ένωσης με ζημία, ως σοβαρή ένδειξη για το ότι η δηλωθείσα τιμή εισαγωγής ήταν τεχνητά αυξημένη, ακόμη και σε σχέση με την αξιολόγηση του συνδέσμου μεταξύ των προσώπων ο οποίος επηρέασε τη δηλωθείσα συναλλακτική αξία, και μάλιστα, μεταξύ άλλων, προκειμένου να αποτραπεί η αποφυγή δασμών και η απώλεια φόρων;
–
ο εισαγωγέας υποχρεούται να προσκομίσει σύμβαση ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο προς απόδειξη της καταβλητέας τιμής για τα εμπορεύματα που πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή αρκεί η απόδειξη πληρωμής της αξίας των εμπορευμάτων που δηλώθηκε κατά την εισαγωγή; ή
–
ο εισαγωγέας οφείλει να υποβάλει μόνον τα έγγραφα που προβλέπονται ρητά στο άρθρο 75, παράγραφος 5, τέταρτο εδάφιο, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, ως απόδειξη της συναλλακτικής αξίας που δηλώθηκε κατά την εισαγωγή των κηπευτικών, με αποτέλεσμα οι περιστάσεις που αφορούν την πώληση των ίδιων εμπορευμάτων εντός της Ένωσης με ζημία να είναι άνευ σημασίας για την κατά το άρθρο 75, παράγραφος 6, του κανονισμού αυτού αξιολόγηση η οποία αφορά τη μη αναγνώριση της συναλλακτικής αξίας και τον καθορισμό του ποσού των εισαγωγικών δασμών;
4)
Συνάγεται από το άρθρο 75, παράγραφοι 5 και 6, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού [2017/891], καθώς και από την ερμηνεία που παρατίθεται στην απόφαση της 16ης Ιουνίου 2016, EURO 2004. Hungary_С-291/15, EU:C:2016:455, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υποθέσεως της κύριας δίκης, ότι η δασμολογητέα αξία κατά την εισαγωγή κηπευτικών από τρίτες χώρες δεν καθορίζεται με βάση τη δηλωθείσα συναλλακτική αξία, αν:
–
η δηλωθείσα συναλλακτική αξία υπερβαίνει κατά πολύ την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίσθηκε από την Επιτροπή με σκοπό την εφαρμογή εισαγωγικών δασμών στον τομέα των κηπευτικών για τα ίδια εμπορεύματα·
–
η τελωνειακή αρχή δεν αρνείται ούτε αμφισβητεί με άλλο τρόπο τη γνησιότητα του τιμολογίου και του αποδεικτικού πληρωμής του τιμήματος των εμπορευμάτων, τα οποία υποβάλλονται με σκοπό να αποδειχθεί η πράγματι καταβληθείσα τιμή εισαγωγής·
–
ο εισαγωγέας, παρά την απαίτηση της τελωνειακής αρχής, δεν υπέβαλε τα εξής: σύμβαση ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο που αποδεικνύει την πληρωμή της καταβλητέας τιμής των εμπορευμάτων που πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων και πρόσθετων αποδείξεων για τα οικονομικά στοιχεία των εμπορευμάτων, τα οποία δικαιολογούν την υψηλότερη τιμή αγοράς τους από τον εξαγωγέα, όπως το ότι πρόκειται για βιολογικά προϊόντα ή λόγω της εξαιρετικής ποιότητας της συγκεκριμένης παρτίδας κηπευτικών;»
40.
Η OGL‑Food, ο διευθυντής του τελωνείου, η Βουλγαρική Κυβέρνηση και η Επιτροπή κατέθεσαν γραπτές παρατηρήσεις. Οι διάδικοι αυτοί παρέστησαν και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 25ης Ιανουαρίου 2023, κατά τη διάρκεια της οποίας απάντησαν στις ερωτήσεις που έθεσε το Δικαστήριο για προφορική απάντηση.
IV. Ανάλυση
Α.
Προκαταρκτικές παρατηρήσεις επί του νομικού πλαισίου
41.
Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 1, παράγραφος 1, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα προβλέπει ότι ο κώδικας αυτός θεσπίζει τους γενικούς κανόνες και τα καθεστώτα που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό. Προσθέτει ότι ο εν λόγω κώδικας εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε ολόκληρο το έδαφος αυτό «[μ]ε την επιφύλαξη […] των διεθνών συμβάσεων καθώς και της ενωσιακής νομοθεσίας που ισχύει σε άλλους τομείς». Επομένως, η εφαρμοστέα στα οπωροκηπευτικά τελωνειακή νομοθεσία που απορρέει από τον κανονισμό 1308/2013 και τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2017/891 συνιστά ειδική νομοθεσία σε σχέση με τον ενωσιακό τελωνειακό κώδικα.
42.
Το άρθρο 181 του κανονισμού 1308/2013 προβλέπει, αφενός, τη θέσπιση τιμής εισόδου για ορισμένα προϊόντα των τομέων των οπωροκηπευτικών, ίσης με τη δασμολογητέα αξία της παρτίδας που υπολογίζεται σύμφωνα με τον ενωσιακό τελωνειακό κώδικα και τον εκτελεστικό του κανονισμό. Αφετέρου, αναθέτει στην Επιτροπή την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων όπου θα προβλέπεται έλεγχος της δηλούμενης τιμής εισόδου μιας παρτίδας με τη χρήση κατ’ αποκοπήν αξίας εισαγωγής και θα τίθενται οι όροι για την απαίτηση κατάθεσης εγγύησης.
43.
Επί της βάσης αυτής, στο άρθρο 74, παράγραφος 1, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, η Επιτροπή προέβλεψε για ορισμένα οπωροκηπευτικά, μεταξύ των οποίων και τα κολοκύθια, ημερήσια κοινοποίηση εκ μέρους των κρατών μελών, αφενός, των μέσων αντιπροσωπευτικών τιμών των προϊόντων που εισάγονται από τρίτες χώρες και πωλούνται σε εισαγωγικές αγορές κρατών μελών και, αφετέρου, των συνολικών ποσοτήτων των εν λόγω προϊόντων, εφόσον υπερβαίνουν τους δέκα τόνους, που αντιστοιχούν στις μέσες αυτές τιμές.
44.
Όσον αφορά τη βάση της τιμής εισόδου για τα ίδια αυτά οπωροκηπευτικά, μεταξύ των οποίων και τα κολοκύθια, το άρθρο 75 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού αυτού προβλέπει τρεις τρόπους υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας.
45.
Όσον αφορά τον πρώτο τρόπο υπολογισμού, χρησιμοποιείται η συναλλακτική αξία που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 70 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (
17
). Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο αυτό ορίζει ότι η κύρια βάση της δασμολογητέας αξίας εμπορευμάτων είναι η συναλλακτική αξία, δηλαδή η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή, όταν αυτά πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης (
18
). Το εν λόγω άρθρο 70 προβλέπει επίσης ότι η συναλλακτική αξία αυτή εφαρμόζεται εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η μη ύπαρξη σχέσης μεταξύ του αγοραστή και του πωλητή ή η απουσία επιρροής της σχέσης αυτής επί της τιμής (
19
). Το άρθρο 127, παράγραφος 1, στοιχείο βʹτου εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα διευκρινίζει ότι δύο πρόσωπα είναι συνδεόμενα μεταξύ τους αν έχουν την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων.
46.
Στην εν λόγω πρώτη περίπτωση, αν η συναλλακτική αυτή αξία που δηλώνεται από τον εισαγωγέα κολοκυθιών υπερβαίνει κατά περισσότερο από 8 % την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής που υπολογίστηκε από την Επιτροπή τη στιγμή της θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, ο εισαγωγέας οφείλει να παράσχει εγγύηση ίση με το ποσό του δασμού το οποίο θα οφειλόταν εάν το συγκεκριμένο προϊόν είχε καταταχθεί με βάση την κατ’ αποκοπή αυτήν τιμή εισαγωγής (
20
). Το ποσό των οφειλόμενων μεταβλητών δασμών είναι μηδενικό όταν τα κολοκύθια έχουν τιμή εισόδου ίση ή υψηλότερη των 69,2 ευρώ για 100 kg καθαρού βάρους, ενώ, κάτω από το όριο αυτό, όσο χαμηλότερη είναι η τιμή εισόδου, τόσο αυξάνεται κλιμακωτά το ποσό των οφειλόμενων μεταβλητών δασμών (
21
).
47.
Με τον δεύτερο τρόπο υπολογισμού μπορεί να χρησιμοποιηθεί η επαγωγική μέθοδος (
22
). Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 74, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα προβλέπει ότι, όταν η συναλλακτική αξία δεν μπορεί να προσδιοριστεί, η δασμολογητέα αξία βασίζεται επί της τιμής μονάδας που αντιστοιχεί στις πωλήσεις στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης των εισαγομένων εμπορευμάτων, ή πανομοιότυπων ή ομοειδών εισαγομένων εμπορευμάτων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν συνολικά τη μεγαλύτερη ποσότητα και πραγματοποιούνται προς πρόσωπα που δεν συνδέονται με τους πωλητές. Το άρθρο 142 του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα διευκρινίζει σειρά θεμάτων: κατ’ αρχάς, οι πωλήσεις αναφοράς πρέπει να πραγματοποιούνται κατά την ίδια ή περίπου κατά την ίδια χρονική στιγμή εισαγωγής των υπό εκτίμηση εμπορευμάτων (
23
)· στη συνέχεια, οι πωλήσεις σε συνδεόμενα πρόσωπα δεν λαμβάνονται υπόψη (
24
)· τέλος, οι εισαγωγικοί δασμοί, μεταξύ άλλων, αφαιρούνται από την τιμή μονάδας (
25
).
48.
Όταν γίνεται χρήση της επαγωγικής μεθόδου για παρτίδα κολοκυθιών, το άρθρο 75, παράγραφος 3, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 προβλέπει ότι ο δασμός αφαιρείται, όπως προβλέπεται στο άρθρο 38, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 2017/892, και ότι, ως εκ τούτου, ο εισαγωγέας παρέχει εγγύηση ίση με το ποσό του δασμού που θα πλήρωνε εάν η κατάταξη των προϊόντων είχε πραγματοποιηθεί με βάση την εφαρμοζόμενη κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή. Το εν λόγω άρθρο 38, παράγραφος 1, προβλέπει ότι η Επιτροπή, μεταξύ άλλων και για τα κολοκύθια, καθορίζει, κάθε εργάσιμη ημέρα και για κάθε καταγωγή, μια κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή ίση με τον σταθμισμένο μέσο όρο των αντιπροσωπευτικών τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 74 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, από την οποία αφαιρούνται ένα κατ’ αποκοπή ποσό 5 ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα και οι κατ’ αξία δασμοί.
49.
Επομένως, το ποσό των δασμών που αφαιρείται από την τιμή μονάδας για μια παρτίδα κολοκυθιών προκειμένου να καθοριστεί η δασμολογητέα αξία υπολογίζεται βάσει της κατ’ αποκοπή τιμής εισαγωγής τη συγκεκριμένη ημέρα, εν αναμονή της απόδειξης της ορθότητας της τιμής μονάδας.
50.
Ο τρίτος τρόπος υπολογισμού συνίσταται σε απλοποιημένη μέθοδο για τα αγαθά που εισάγονται επί παρακαταθήκη. Για τα αγαθά αυτά, το άρθρο 75, παράγραφος 4, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 προβλέπει απευθείας την εφαρμογή της επαγωγικής μεθόδου, αλλά με την εξής ιδιαιτερότητα: εφαρμόζεται η κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 38 του εκτελεστικού κανονισμού 2017/892. Η παράγραφος 1 του άρθρου αυτού, όπως προανέφερα στο σημείο 48 των παρουσών προτάσεων, προβλέπει ότι η Επιτροπή υπολογίζει ημερησίως μια κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής. Η δε παράγραφος 2 του εν λόγω άρθρου ορίζει ότι, όταν καθορίζεται κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή, η τιμή μονάδας που αναφέρεται στο άρθρο 142 του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα δεν εφαρμόζεται και ότι αντικαθίσταται από την κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή που αναφέρεται στην παράγραφο 1.
51.
Επομένως, η δασμολογητέα αξία παρτίδας κολοκυθιών που εισάγεται επί παρακαταθήκη θα καθοριστεί σε συνάρτηση με την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής της συγκεκριμένης ημέρας. Δεδομένου ότι η τιμή αυτή γνωστοποιείται αμέσως, δεν είναι αναγκαία η παροχή εγγύησης σε περίπτωση μεταγενέστερου προσδιορισμού της δασμολογητέας αξίας, όπως στους δύο πρώτους τρόπους υπολογισμού.
52.
Το ζήτημα του οριστικού προσδιορισμού της δασμολογητέας αξίας ρυθμίζεται στο άρθρο 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891. Συγκεκριμένα, η παράγραφος αυτή ορίζει ότι ο εισαγωγέας οφείλει εντός ενός μηνός από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, και το πολύ εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία έγκρισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, να αποδείξει ότι η παρτίδα διατέθηκε υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 70 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, ή να προσδιορίσει τη δασμολογητέα αξία σύμφωνα με την επαγωγική μέθοδο. Η εν λόγω παράγραφος 5 διευκρινίζει ότι η μη τήρηση μιας από τις προθεσμίες αυτές έχει ως συνέπεια την απώλεια της παρεχόμενης εγγύησης και ότι η παρεχόμενη εγγύηση αποδεσμεύεται εφόσον τα δικαιολογητικά στοιχεία σχετικά με τους όρους διάθεσης υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές. Διαφορετικά, η εγγύηση καταπίπτει, για να πληρωθούν οι εισαγωγικοί δασμοί. Περαιτέρω, για να αποδειχθεί ότι η παρτίδα διατέθηκε σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται ανωτέρω, ο εισαγωγέας οφείλει να υποβάλει, πέραν του τιμολογίου, όλα τα έγγραφα που απαιτούνται για τη διεξαγωγή των προβλεπόμενων τελωνειακών ελέγχων σχετικά με την πώληση και τη διάθεση κάθε προϊόντος της παρτίδας, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων που αφορούν τη μεταφορά, την ασφάλιση, τον χειρισμό και την αποθήκευση της παρτίδας.
53.
Η ερμηνεία του άρθρου 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 αποτελεί ακριβώς το αντικείμενο των προδικαστικών ερωτημάτων που έχουν υποβληθεί στο Δικαστήριο. Θα εξετάσω, κατά πρώτον, το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, σχετικά με τη δυνατότητα τροποποίησης της αιτιολογίας της τελωνειακής αποφάσεως κατά το στάδιο της ένδικης διαδικασίας και, κατά δεύτερον, το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, σχετικά με την έννοια των επιχειρηματικών εταίρων ή συνδεόμενων προσώπων.
Β.
Επί του δεύτερου προδικαστικού ερωτήματος
54.
Το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν, κατόπιν πρωτοβουλίας του δικαστή ή του εισαγωγέα, μπορεί να τροποποιηθεί η μέθοδος προσδιορισμού της δασμολογητέας αξίας των εισαγόμενων προϊόντων κατά τη διάρκεια της ένδικης διαδικασίας, και συνεπώς μετά την πάροδο των προθεσμιών που προβλέπονται στο άρθρο 75, παράγραφοι 5 και 6, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 και οι οποίες παρέχονται στον εισαγωγέα για να δικαιολογήσει τη δηλωθείσα δασμολογητέα αξία, υπό το πρίσμα του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που προστατεύονται, αντιστοίχως, από το άρθρο 47 και το άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του Χάρτη καθώς και από το άρθρο 44, παράγραφος 1, και το άρθρο 29, σε συνδυασμό με το άρθρο 22, παράγραφος 7, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα. Το δικαστήριο αυτό διερωτάται επίσης αν, αφενός, η προϋπόθεση του άρθρου 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα σχετικά με τα συνδεόμενα πρόσωπα μπορεί να εξεταστεί για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της ένδικης διαδικασίας και, αφετέρου, αν η επαγωγική μέθοδος μπορεί να προβληθεί για πρώτη φορά, κατά κύριο λόγο ή κατ’ ένσταση, ενόσω διαρκεί η ίδια αυτή διαδικασία, καθόσον η δηλωθείσα συναλλακτική αξία προσέγγιζε πολύ την αξία που υπολογίστηκε σύμφωνα με την επαγωγική αυτή μέθοδο.
55.
Επομένως, εκτιμώ ότι το ερώτημα αναλύεται σε δύο μέρη. Κατά πρώτον, χωρεί τροποποίηση της αιτιολογίας της τελωνειακής αποφάσεως κατά το στάδιο της ένδικης διαδικασίας, διά αντικαταστάσεως της αιτιολογίας από τον δικαστή ή κατόπιν αιτήματος του προσφεύγοντος κατ’ ένσταση; Κατά δεύτερον, μπορεί η νέα αυτή αιτιολογία της τελωνειακής αποφάσεως να αφορά το ζήτημα της σχέσης μεταξύ των εμπλεκομένων και της επιρροής που ασκεί η σχέση αυτή επί της τιμής σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη;
56.
Πρώτον, όσον αφορά την τροποποίηση της αιτιολογίας της τελωνειακής αποφάσεως, το ερώτημα πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα των προθεσμιών και της κυρώσεως την οποία επισύρει η μη τήρησή τους που προβλέπονται στο άρθρο 75 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, υπενθυμιζομένου ότι το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι οφείλει, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας του, να ελέγξει αυτεπαγγέλτως τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης ακόμη και υπό το πρίσμα λόγων που δεν προβάλλονται με την προσφυγή, να συλλέξει νέες αποδείξεις και να ορίσει εμπειρογνώμονες.
57.
Ελλείψει ενωσιακής ρύθμισης στον τομέα αυτόν, σε έκαστο κράτος μέλος απόκειται να καθορίσει, δυνάμει της αρχής της δικονομικής αυτονομίας των κρατών μελών, τους κανόνες της διοικητικής και της ένδικης διαδικασίας οι οποίες αποσκοπούν στη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των δικαιωμάτων τα οποία αντλούν οι πολίτες από το δίκαιο της Ένωσης. Οι κανόνες που διέπουν την άσκηση των προβλεπόμενων από το δίκαιο της Ένωσης μέσων έννομης προστασίας δεν πρέπει να είναι λιγότερο ευνοϊκοί από εκείνους που αφορούν παρεμφερή μέσα έννομης προστασίας τα οποία προβλέπονται για την προστασία των δικαιωμάτων που αντλούνται από την εσωτερική έννομη τάξη (αρχή της ισοδυναμίας), ούτε να καθιστούν πρακτικώς αδύνατη ή υπέρμετρα δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που παρέχει η έννομη τάξη της Ένωσης (αρχή της αποτελεσματικότητας) (
26
).
58.
Εν προκειμένω, ωστόσο, υφίσταται κανονιστική ρύθμιση της Ένωσης σχετικά με τελωνειακά θέματα που προβλέπει ειδικούς δικονομικούς κανόνες.
59.
Αφενός, ο ενωσιακός τελωνειακός κώδικας προβλέπει ότι αρμόδιες για τους τελωνειακούς ελέγχους είναι οι τελωνειακές αρχές (
27
), οι οποίες μπορεί να είναι οι τελωνειακές διοικήσεις ή άλλες αρχές εξουσιοδοτημένες, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, να εφαρμόζουν ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας (
28
). Ο κώδικας αυτός ορίζει ότι, πριν από τη λήψη απόφασης που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τον αιτούντα, οι τελωνειακές αρχές τού κοινοποιούν τους λόγους στους οποίους προτίθενται να βασίσουν την απόφασή τους και του παρέχουν τη δυνατότητα να εκφράσει τη γνώμη του, εντός καθορισμένης περιόδου (
29
). Ο εν λόγω κώδικας προβλέπει επίσης ότι απόφαση η οποία επηρεάζει αρνητικά τον αιτούντα πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη και να αναφέρει τη δυνατότητα άσκησης προσφυγής που προβλέπεται στο άρθρο 44 του ίδιου αυτού κώδικα (
30
). Εξάλλου, ο ενωσιακός τελωνειακός κώδικας ορίζει ότι η διαδικασία προσφυγής κατά της τελωνειακής αποφάσεως χωρίζεται σε δύο διαδοχικά στάδια, το πρώτο, ενώπιον των τελωνειακών αρχών και, το δεύτερο, ενώπιον μιας ανώτερης ανεξάρτητης αρχής, η οποία μπορεί να είναι δικαστική αρχή (
31
). Περαιτέρω, ο κώδικας αυτός ορίζει ότι η τελωνειακή αρχή μπορεί να ενεργεί ως δικαστική αρχή (
32
), αλλά δεν προβλέπει την αντίστροφη δυνατότητα.
60.
Ήδη από το στάδιο της διαδικασίας προσφυγής ενώπιον των τελωνειακών αρχών, ο ενωσιακός τελωνειακός κώδικας προβλέπει ότι ο εισαγωγέας έχει δύο δικαιώματα: το δικαίωμα να λάβει αιτιολογία της δυσμενούς αποφάσεως, αλλά προηγουμένως το δικαίωμά του να ενημερωθεί σχετικά με τους λόγους επί των οποίων πρόκειται να βασιστεί η απόφαση. Κατά συνέπεια, μια αντικατάσταση της αιτιολογίας, αυτεπαγγέλτως από τον δικαστή ή κατόπιν αιτήματος του εισαγωγέα κατά το ένδικο στάδιο δυνάμει εθνικών δικονομικών διατάξεων, μπορεί να θεωρηθεί ως τελωνειακός έλεγχος ο οποίος, ως τέτοιος, πρέπει να διενεργείται αποκλειστικά από τις τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους κατά τον ενωσιακό τελωνειακό κώδικα, ο οποίος, ως ειδική κανονιστική ρύθμιση σε σχέση με τις δικονομικές διατάξεις αυτές, πρέπει να υπερισχύσει. Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο δεν διευκρινίζει αν είναι αρμόδιο δυνάμει νομοθετικής ή κανονιστικής εξουσιοδότησης να εφαρμόζει ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας.
61.
Συνεπώς, η ανωτέρω περιγραφόμενη διάρθρωση της προσφυγής σε δύο στάδια (τελωνειακό και δικαστικό) καθώς και η ενισχυμένη προστασία της υποχρεώσεως προηγούμενης ενημερώσεως και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως μπορούν να διασφαλίσουν το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και την υποχρέωση αιτιολογήσεως που προστατεύονται αντιστοίχως από το άρθρο 47 και το άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, του Χάρτη.
62.
Αφετέρου, το άρθρο 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 προβλέπει διπλή προθεσμία εντός της οποίας ο εισαγωγέας οφείλει είτε να αποδείξει ότι η παρτίδα διατέθηκε υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 70 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, είτε να προσδιορίσει τη δασμολογητέα αξία με την επαγωγική μέθοδο. Η πάροδος των προθεσμιών αυτών (ενός μηνός από την πώληση των προϊόντων και, κατ’ ανώτατο όριο, τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία εγκρίσεως της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία), όπως και η απουσία αποδείξεων της διάθεσης των εμπορευμάτων υπό τους προβλεπόμενους όρους, έχουν ως αποτέλεσμα την απώλεια της εγγύησης (
33
). Επομένως, η μη τήρηση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 επιφέρει μία και μόνη κύρωση: την απώλεια της εγγύησης, που υπολογίζεται σε συνάρτηση με την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής.
63.
Η ιδιαιτερότητα αυτή του τελωνειακού καθεστώτος που εφαρμόζεται σε ορισμένα οπωροκηπευτικά, μεταξύ των οποίων τα κολοκύθια, αναδεικνύει με σαφήνεια το γεγονός ότι η επιλογή του τρόπου υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας πρέπει να λαμβάνει χώρα κατά το τελωνειακό στάδιο της διαδικασίας προσφυγής. Ως εκ τούτου, εναπόκειται στον εισαγωγέα να αποδείξει τη δασμολογητέα αξία, ανάλογα με τη βάση που έχει επιλέξει, επί ποινή απώλειας της εγγύησης.
64.
Από το σύνολο των στοιχείων αυτών προκύπτει επομένως ότι η επιλεγείσα βάση της δασμολογητέας αξίας δεν μπορεί να τροποποιηθεί κατά το δικαστικό στάδιο της προσφυγής κατά τελωνειακής αποφάσεως, καθόσον κάτι τέτοιο θα στερούσε από τον εισαγωγέα τα δικαιώματά του σε προηγούμενη ενημέρωση σχετικά με τους λόγους τυχόν δυσμενούς τελωνειακής αποφάσεως και σε αιτιολόγηση της δυσμενούς αυτής τελωνειακής αποφάσεως.
65.
Δεύτερον, όσον αφορά τη φύση των νέων λόγων που προβάλλονται ενώπιον του δικαστηρίου, μπορούν οι λόγοι αυτοί να αφορούν το ζήτημα της σχέσης μεταξύ των προσώπων και της επιρροής που ασκεί η σχέση αυτή επί της τιμής σε περίπτωση όπως επίμαχη στην κύρια δίκη;
66.
Συγκεκριμένα, η OGL‑Food διευκρίνισε, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ότι, κατά την ένδικη διαδικασία, δεν ζήτησε αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας υπέρ της επαγωγικής μεθόδου (
34
), αλλά ότι, στο πλαίσιο της δικαιολόγησης του τρόπου διάθεσης των προϊόντων που δηλώθηκαν με συναλλακτική αξία, επιθυμούσε να εφαρμοστεί στην περίπτωσή της η δυνατότητα που παρέχεται από το άρθρο 134, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, ώστε να αποδείξει ότι η συναλλακτική αξία προσέγγιζε πολύ τη δασμολογητέα αξία πανομοιότυπων ή ομοειδών εμπορευμάτων, η οποία καθορίζεται σύμφωνα με την επαγωγική μέθοδο.
67.
Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι το εν λόγω άρθρο 134 του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα αποτελεί άρθρο εφαρμογής του άρθρου 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα και έχει εφαρμογή στις συναλλαγές μεταξύ συνδεόμενων προσώπων.
68.
Ωστόσο, κατά το τελωνειακό στάδιο, ο εισαγωγέας δεν επικαλέστηκε τη σχέση του με τον αγοραστή πρώτου επιπέδου εμπορίου ούτε παρείχε σύμβαση που να τον συνδέει με τον εν λόγω αγοραστή, όπως ζητήθηκε από την τελωνειακή υπηρεσία, ούτε, κατά μείζονα λόγο, επιχείρησε να αποδείξει ότι η σχέση αυτή δεν είχε επηρεάσει την τιμή. Συγκεκριμένα, κατά το στάδιο αυτό, θα μπορούσε να έχει αποδείξει τους όρους διάθεσης των εισαγόμενων προϊόντων παραπέμποντας στο άρθρο 134, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, πράγμα το οποίο συνεπαγόταν επίσης την απόδειξη σχέσης μεταξύ του εισαγωγέα και του αγοραστή πρώτου επιπέδου εμπορίου κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 127 του εκτελεστικού αυτού κανονισμού (
35
) και την απουσία επιρροής της σχέσης αυτής επί της τιμής.
69.
Εξάλλου, οι λόγοι τους οποίους προέκρινε ο διευθυντής του τελωνείου δεν αφορούν την ιδιότητα συνδεόμενων προσώπων, αλλά στηρίζονται σε δύο άλλα στοιχεία: την υψηλή τιμή αγοράς κατά την εισαγωγή (υψηλότερη κατά 40,75 % από την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής) και τη μεταπώληση επί ζημία.
70.
Κατά συνέπεια, το επιχείρημα με το οποίο προβάλλεται ότι η αξία προσέγγιζε τη συναλλακτική αξία είναι εντελώς νέο σε σχέση με τους λόγους που προέκρινε ο διευθυντής του τελωνείου και η προβολή του κατά το δικαστικό στάδιο ισοδυναμεί με το να ζητείται από το δικαστήριο να διενεργήσει το ίδιο τον τελωνειακό έλεγχο, πράγμα που βαίνει πέραν των απλών ενστάσεων που δύνανται να αφορούν αυτούς καθεαυτούς τους προκριθέντες λόγους.
71.
Συμπερασματικώς, στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα προτείνω να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 75, παράγραφοι 2, 5 και 6, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 5, σημεία 1 και 3, του άρθρου 22, παράγραφος 6, του άρθρου 29 καθώς και του άρθρου 44, παράγραφος 2, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι οι προβλεπόμενες από το άρθρο αυτό προθεσμίες καθώς και η κύρωση που επισύρει η μη τήρησή τους αποκλείουν τη δυνατότητα τροποποίησης της αιτιολογίας της τελωνειακής αποφάσεως κατά το δικαστικό στάδιο προσφυγής κατά της αποφάσεως αυτής, ακόμη και όσον αφορά την επιλεγείσα μέθοδο υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας ή την έννοια των «συνδεόμενων προσώπων» κατά το άρθρο 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
Γ.
Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος
72.
Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί διευκρινίσεις από το Δικαστήριο σχετικά με τα κρίσιμα στοιχεία προς απόδειξη της ιδιότητας των επιχειρηματικών εταίρων ή των συνδεόμενων προσώπων κατά την έννοια του άρθρου 127, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και του άρθρου 142, παράγραφος 4, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα. Περαιτέρω, διερωτάται αν στο πλαίσιο του ελέγχου δυνάμει του άρθρου 75 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 επιβάλλεται, προκειμένου να αποτρέπεται η αποφυγή δασμών, να εξετάζεται κατά πόσον η σχέση μεταξύ των επιχειρηματιών επηρέασε ενδεχομένως τον καθορισμό υψηλότερης τιμής των εμπορευμάτων που στη συνέχεια μεταπωλήθηκαν με ζημία.
73.
Προτείνω να εξεταστεί το ερώτημα αυτό επικουρικώς λόγω της απαντήσεως που δόθηκε στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα.
74.
Το Δικαστήριο έκρινε προσφάτως, με την απόφαση της 9ης Ιουνίου 2022, Baltic Master (
36
), ότι το άρθρο 181α του κανονισμού εφαρμογής, το οποίο εισήχθη μετά την τροποποίηση του κανονισμού αυτού με τον κανονισμό (ΕΚ) 3254/94 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1994 (
37
), επιτρέπει στις τελωνειακές αρχές να μη λάβουν υπόψη τη συναλλακτική αξία για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας όταν κρίνουν ότι η δηλούμενη αξία των εισαγόμενων εμπορευμάτων δεν αντιπροσωπεύει την πραγματική αξία τους, τούτο δε ανεξαρτήτως της ύπαρξης σχέσεως μεταξύ του εισαγωγέα και του εξαγωγέα. (
38
). Οι γενικοί όροι με τους οποίους είναι διατυπωμένη η εκτίμηση αυτή καθιστά δυνατή την κατ’ αναλογίαν εφαρμογή της στο άρθρο 140 του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, που επαναλαμβάνει κατ’ ουσίαν το εν λόγω άρθρο 181α σχετικά με τη μη αποδοχή της δηλωθείσας συναλλακτικής αξίας. Συγκεκριμένα, το εν λόγω άρθρο 140 προβλέπει ότι, αφενός, «[ό]ταν οι τελωνειακές αρχές έχουν εύλογες αμφιβολίες σχετικά με το αν η δηλωθείσα συναλλακτική αξία αντιπροσωπεύει το συνολικό πληρωθέν ή πληρωτέο ποσό όπως αναφέρεται στο άρθρο 70 παράγραφος 1 του [ενωσιακού τελωνειακού] κώδικα, μπορούν να ζητούν από τον διασαφιστή να παράσχει συμπληρωματικές πληροφορίες» και, αφετέρου, «[ε]άν εξακολουθούν να έχουν αμφιβολίες, οι τελωνειακές αρχές δύνανται να αποφασίσουν ότι η αξία των εμπορευμάτων δεν μπορεί να προσδιορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφος 1 του κώδικα [αυτού]».
75.
Με την ίδια αυτή απόφαση, το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι, «όσον αφορά τη σχέση μεταξύ προσώπων λόγω της ιδιότητάς τους ως επιχειρηματικών εταίρων, κατά την έννοια του άρθρου 143, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού εφαρμογής [ (
39
)], πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το ίδιο το γράμμα της εν λόγω διάταξης αποκλείει κάθε de facto επιχειρηματική σχέση» (
40
). Προσέθεσε δε ότι «η διάταξη αυτή, η οποία αφορά τα πρόσωπα που έχουν “από νομική άποψη την ιδιότητα των εταίρων”, απαιτεί, προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη σχέσης, να αποδειχθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπουν οι εθνικές διατάξεις σχετικά με την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων, αποκλειομένης κατ’ αυτόν τον τρόπο οιασδήποτε μη κατοχυρωμένης νομικώς σχέσης» (
41
).
76.
Εξ αυτών προκύπτει ότι η εκτίμηση της νομικής ιδιότητας του επιχειρηματικού εταίρου εναπόκειται στο εθνικό δίκαιο και ότι τα μνημονευόμενα από το αιτούν δικαστήριο στοιχεία (μη περιστασιακός χαρακτήρας των εμπορικών σχέσεων, πληροφορίες σχετικά με τα τιμολόγια που εκδόθηκαν για τις παραδόσεις, την πληρωμή του τιμήματος, την καταχώριση των τιμολογίων στο λογιστικό σύστημα και στα βιβλία καταχωρίσεως του ΦΠΑ του εισαγωγέα και το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ, δηλωθείσα συναλλακτική αξία που υπερβαίνει κατά πολύ την κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής σε συνδυασμό με μεταπώληση επί ζημία, έλλειψη εμπορικής συμβάσεως) μπορούν να θεωρηθούν κρίσιμα μόνον αν θεμελιώνουν την ιδιότητα του επιχειρηματικού εταίρου κατά το εθνικό δίκαιο.
77.
Εντούτοις, για την πρόταση απαντήσεως στο ερώτημα αυτό είναι αναγκαία η εξέταση της σχέσης μεταξύ των ειδικών διατάξεων που εφαρμόζονται σε ορισμένα οπωροκηπευτικά, όπως τα κολοκύθια, και των γενικών διατάξεων του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα και του εκτελεστικού του κανονισμού.
78.
Συγκεκριμένα, όταν ο εισαγωγέας δηλώνει συναλλακτική αξία, το άρθρο 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 προβλέπει ότι οφείλει να αποδείξει, εντός ενός μηνός από την πώληση των εν λόγω προϊόντων, και το πολύ εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία έγκρισης της διασάφησης θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, ότι η παρτίδα διατέθηκε υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών που αναφέρονται στο άρθρο 70 ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
79.
Συνεπώς, αρκεί να αποδείξει ο εισαγωγέας ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 70 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, ιδίως δε η σχετική με τα συνδεόμενα πρόσωπα, κατά τη μεταπώληση των εισαγόμενων προϊόντων, ή οφείλει απλώς να αποδείξει ότι οι όροι διάθεσης δικαιολογούν τη δηλωθείσα συναλλακτική αξία;
80.
Από την απάντηση αυτή εξαρτάται το παραδεκτό του ερωτήματος, δεδομένου ότι, αν αρκούσε η απλή απόδειξη της ύπαρξης σχέσης μεταξύ του εισαγωγέα και του αγοραστή πρώτου επιπέδου εμπορίου και της επιρροής που ασκεί η σχέση αυτή επί της τιμής, δεν θα ήταν αναγκαία η εξέταση του ζητήματος των όρων διάθεσης των προϊόντων.
81.
Από τη γραμματική ερμηνεία θα μπορούσε να συναχθεί ότι αρκεί η απόδειξη αυτή και μόνον της μεταπώλησης με τίμημα που δικαιολογεί τη συναλλακτική αξία. Ωστόσο, η διατύπωση που επέλεξε ο νομοθέτης της Ένωσης δεν απαιτεί απλώς απόδειξη της ορθότητας της συναλλακτικής αξίας, αλλά κάνει αναφορά στους όρους διάθεσης του μεταπωλούμενου εμπορεύματος. Συγκεκριμένα, το άρθρο 75, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 διευκρινίζει ότι η παρεχόμενη εγγύηση αποδεσμεύεται μόνον εφόσον τα δικαιολογητικά στοιχεία σχετικά με τους όρους διάθεσης υποβάλλονται [κατά τρόπο ικανοποιητικό για] τις τελωνειακές αρχές.
82.
Εντούτοις, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της διατάξεως αυτής, ο οποίος συνίσταται στην αποτροπή της δόλιας υπερτιμολόγησης κατά την εισαγωγή προς αποφυγή πληρωμής δασμών, η παραπομπή στους όρους του άρθρου 70 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα πρέπει να είναι πλήρης. Συγκεκριμένα, μολονότι η συμπαιγνία μεταξύ συνδεόμενων προσώπων είναι πιθανή κατά την τιμολόγηση του εξαγόμενου προϊόντος, είναι επίσης πιθανή κατά τη μεταπώλησή του στο έδαφος της Ένωσης, πράγμα που καθιστά κρίσιμο το γεγονός ότι η μεταπώληση προϊόντων δεν μπορεί να πραγματοποιείται σε συνδεόμενα πρόσωπα για να δικαιολογηθεί η συναλλακτική αξία ή ότι πρέπει να αποδεικνύεται ότι η σχέση αυτή δεν επηρέασε την τιμή. Σκοπός των κανόνων του δικαίου της Ένωσης που διέπουν τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας είναι να θεσπιστεί ένα δίκαιο, ομοιόμορφο και ουδέτερο σύστημα, το οποίο να αποκλείει τη χρησιμοποίηση αυθαίρετων ή πλασματικών δασμολογικών αξιών. Συνεπώς, η δασμολογητέα αξία πρέπει να αντανακλά την πραγματική οικονομική αξία των εισαγόμενων εμπορευμάτων (
42
).
83.
Επομένως, χρήση της συναλλακτικής αξίας δεν μπορεί να γίνεται, αν η ύπαρξη σχέσης μεταξύ συνδεόμενων προσώπων κατά την αγορά των προς εξαγωγή προϊόντων και τη μεταπώλησή τους στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης επηρέασε την τιμή. Στην περίπτωση αυτή, ο εκτελεστικός κανονισμός του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα προβλέπει ότι η χρήση της συναλλακτικής αξίας παραμένει δυνατή, ακόμη και σε περίπτωση σχέσης μεταξύ των εμπλεκομένων, όταν η αξία αυτή προσεγγίζει πολύ τη δασμολογητέα αξία πανομοιότυπων ή ομοειδών εμπορευμάτων που καθορίζεται σύμφωνα με την επαγωγική μέθοδο (
43
), εξαιρουμένης της συγκρίσεως με τη δασμολογητέα αξία των εισαγόμενων προϊόντων.
84.
Ωστόσο, ο σκοπός αυτός της εξακρίβωσης της οικονομικής πραγματικότητας της αγοράς και της μεταπώλησης, και συνεπώς του προσήκοντος ύψους των δασμών, μπορεί επίσης να επιτευχθεί μέσω της απόδειξης των όρων διάθεσης, καθόσον ασυνήθεις όροι διάθεσης ενδέχεται να αποτελούν ένδειξη συμπαιγνίας μεταξύ συνδεόμενων προσώπων η οποία επηρεάζει την τιμή. Επομένως, η εν λόγω υποχρέωση απόδειξης των όρων διάθεσης θα μπορούσε να θεωρηθεί ως απλοποιημένη απόδειξη ότι η πιθανή σχέση μεταξύ των εμπλεκομένων δεν επηρέασε την τιμή. Η ερμηνεία αυτή συνάδει με τον σκοπό της ειδικής κανονιστικής ρύθμισης για τα αλλοιώσιμα οπωροκηπευτικά που συνίσταται στη διευκόλυνση προσδιορισμού της αξίας τους για τον υπολογισμό της τιμής εισόδου, δεδομένου ότι για την πλειονότητα των σχετικών αλλοιώσιμων οπωροκηπευτικών ο εφοδιασμός πραγματοποιείται επί παρακαταθήκη, πράγμα που συνεπάγεται δυσχέρειες στον προσδιορισμό της αξίας τους (
44
). Η εν λόγω ερμηνεία μπορεί επίσης να δικαιολογηθεί από το γεγονός ότι, σε περίπτωση μη απόδειξης των στοιχείων που απαιτούνται από το άρθρο 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, η εγγύηση που υπολογίζεται βάσει της κατ’ αποκοπή τιμής εισαγωγής καταπίπτει υπέρ της τελωνειακής υπηρεσίας.
85.
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι, ακόμη και αν το αιτούν δικαστήριο κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι επιχειρηματίες συνδέονται μεταξύ τους –πράγμα που δεν συμβαίνει–, η διαπίστωση αυτή δεν θα αρκούσε για να αποδειχθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 75, παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891 και, ιδίως, ότι τα προϊόντα διατέθηκαν υπό συνθήκες που επιβεβαιώνουν την ορθότητα των τιμών. Ως εκ τούτου, η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν κρίνεται χρήσιμη για την επίλυση της διαφοράς και κρίνεται επομένως απαράδεκτη.
86.
Επικουρικώς, προτείνω να δοθεί στο ερώτημα αυτό η εξής απάντηση: το άρθρο 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα και το άρθρο 127, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμούτουενωσιακού τελωνειακού κώδικα έχουν την έννοια ότι ο αγοραστής και ο πωλητής δεν μπορούν να θεωρηθούν ως πρόσωπα που έχουν από νομική άποψη την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων αν δεν αποδείξουν την πλήρωση των προβλεπόμενων από τις εθνικές διατάξεις προϋποθέσεων σχετικά με την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων, αποκλειομένης κατ’ αυτόν τον τρόπο οιασδήποτε μη κατοχυρωμένης νομικώς σχέσης..
V. Πρόταση
87.
Κατόπιν του συνόλου των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα του Administrativen sad Sofia-grad (διοικητικού πρωτοδικείου Σόφιας, Βουλγαρία) ως εξής:
1)
το άρθρο 75, παράγραφοι 2, 5 και 6, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2017/891 της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 2017, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις κυρώσεις που πρέπει να επιβληθούν στους εν λόγω τομείς, καθώς και για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής, όπως τροποποιήθηκε με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2018/1145 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2018, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 5, σημεία 1 και 3, του άρθρου 22, παράγραφος 6, του άρθρου 29 καθώς και του άρθρου 44, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/2339 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2016,
έχει την έννοια ότι:
οι προβλεπόμενες από το άρθρο αυτό προθεσμίες καθώς και η κύρωση που επισύρει η μη τήρησή τους αποκλείουν τη δυνατότητα τροποποίησης της αιτιολογίας της τελωνειακής αποφάσεως κατά το δικαστικό στάδιο της προσφυγής κατά της αποφάσεως αυτής, ακόμη και όσον αφορά την επιλεγείσα μέθοδο υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας ή την έννοια των «συνδεόμενων προσώπων» κατά το άρθρο 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 952/2013, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2016/2339.
2)
Το πρώτο προδικαστικό ερώτημα είναι απαράδεκτο, αλλά, επικουρικώς, πρέπει να απαντηθεί ως εξής:
το άρθρο 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 952/2013, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2016/2339, και τοάρθρο 127_παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2447 της Επιτροπής, της 24ης Νοεμβρίου 2015, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/604 της Επιτροπής, της 18ης Απριλίου 2018,
έχουν την έννοια ότι:
ο αγοραστής και ο πωλητής δεν μπορούν να θεωρηθούν ως πρόσωπα που έχουν από νομική άποψη την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων αν δεν αποδείξουν την πλήρωση των προβλεπόμενων από τις εθνικές διατάξεις προϋποθέσεων σχετικά με την ιδιότητα των επιχειρηματικών εταίρων, αποκλειομένης κατ’ αυτόν τον τρόπο οιασδήποτε μη κατοχυρωμένης νομικώς σχέσης.
(
1
)	Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.
(
2
)	ΕΕ 2013, L 269, σ. 1.
(
3
)	ΕΕ 2016, L 354, σ. 32 (στο εξής: ενωσιακός τελωνειακός κώδικας).
(
4
)	ΕΕ 2015, L 343, σ. 558.
(
5
)	ΕΕ 2018, L 101, σ. 22 (στο εξής: εκτελεστικός κανονισμός του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα).
(
6
)	ΕΕ 2017, L 138, σ. 4.
(
7
)	ΕΕ 2018, L 208, σ. 1 (στο εξής: κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός 2017/891).
(
8
)	ΕΕ 2013, L 347, σ. 671.
(
9
)	ΕΕ 2017, L 350, σ. 15 (στο εξής: κανονισμός 1308/2013).
(
10
)	Κανονισμός του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1992 περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 1992, L 302, σ. 1). Ο κανονισμός αυτός καταργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 450/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (εκσυγχρονισμένος τελωνειακός κώδικας) (ΕΕ 2008 L 145, σ. 1), ο οποίος καταργήθηκε με τη σειρά του με τον ενωσιακό τελωνειακό κώδικα.
(
11
)	Κανονισμός της 2ας Ιουλίου 1993 για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 1993, L 253, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 46/1999 της Επιτροπής, της 8ης Ιανουαρίου 1999 (ΕΕ 1999, L 10, σ. 1) (στο εξής: κανονισμός εφαρμογής), καταργηθείς με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/481 της Επιτροπής, της 1ης Απριλίου 2016 (ΕΕ 2016, L 87, σ. 24), κατόπιν της ενάρξεως ισχύος του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
12
)	Εκτελεστικός κανονισμός της Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 2017 για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (ΕΕ 2017, L 138, σ. 57).
(
13
)	ΕΕ 1987, L 256, σ. 1.
(
14
)	ΕΕ 2018, L 273, σ. 1 (στο εξής: κανονισμός 2658/87).
(
15
)	Στο εξής: απόφαση της 30ής Οκτωβρίου 2020.
(
16
)	Στο εξής: επαγωγική μέθοδος.
(
17
)	Άρθρο 75, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891.
(
18
)	Άρθρο 70, παράγραφος 1, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
19
)	Άρθρο 70, παράγραφος 3, στοιχείο δʹ, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
20
)	Άρθρο 75, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891.
(
21
)	Βλ. σημείο 22 των παρουσών προτάσεων.
(
22
)	Άρθρο 75, παράγραφος 3, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891.
(
23
)	Άρθρο 142, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
24
)	Άρθρο 142, παράγραφος 4, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
25
)	Άρθρο 142, παράγραφος 5, στοιχείο γʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
26
)	Βλ. απόφαση της 12ης Ιανουαρίου 2023, Nemzeti Adatvédelmi és Információszabadság Hatóság (C‑132/21, EU:C:2023:2, σκέψεις 45 και 48 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
27
)	Άρθρο 5, σημείο 3, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
28
)	Άρθρο 5, σημείο 1, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
29
)	Άρθρο 22, παράγραφος 6, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
30
)	Άρθρο 22, παράγραφος 7, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
31
)	Άρθρο 44, παράγραφος 2, του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
32
)	Άρθρο 29 του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
33
)	Βλ. σημείο 52 των παρουσών προτάσεων.
(
34
)	Δεύτερος τρόπος υπολογισμού, βλ. σημείο 47 των παρουσών προτάσεων.
(
35
)	Συμμετοχή στη διεύθυνση ή στο διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης του άλλου μέρους, νομική ιδιότητα επιχειρηματικών εταίρων, τουλάχιστον 5 % των μετοχών τους ή μεριδίων τους με δικαίωμα ψήφου είναι στην κυριότητα ή ελέγχονται ή κατέχονται άμεσα ή έμμεσα από το ίδιο τρίτο πρόσωπο, σχέση εργασίας, άμεσος ή έμμεσος έλεγχος, κοινός έλεγχος σε προγενέστερο ή μεταγενέστερο στάδιο εμπορίας, συγγενικός δεσμός.
(
36
)	Απόφαση C‑599/20 (EU:C:2022:457).
(
37
)	ΕΕ 1994, L 346, σ. 1.
(
38
)	Βλ., απόφαση της 9ης Ιουνίου 2022, Baltic Master (C‑599/20, EU:C:2022:457, σκέψη 34 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
39
)	Το οποίο είναι πανομοιότυπο με το άρθρο127, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
40
)	Απόφαση της 9ης Ιουνίου 2022, Baltic Master (C‑599/20, EU:C:2022:457, σκέψη 35).
(
41
)	Απόφαση της 9ης Ιουνίου 2022, Baltic Master (C‑599/20, EU:C:2022:457, σκέψη 36).
(
42
)	Βλ. απόφαση της 9ης Ιουνίου 2022, Baltic Master (C‑599/20, EU:C:2022:457, σκέψη 24).
(
43
)	Άρθρο 134, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του εκτελεστικού κανονισμού του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα.
(
44
)	Αιτιολογική σκέψη 31 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2017/891.