ARREST VAN HET GERECHT (Derde kamer)
7 maart 2007
Zaak T‑110/04
Paulo Sequeira Wandschneider
tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen
„Ambtenaren – Loopbaanontwikkelingsrapport – Beoordelingsperiode 2001/2002 – Beroep tot nietigverklaring – Motivering – Beoordeling van verdiensten – Bewijs – Beroep tot schadevergoeding”
Betreft: Beroep, enerzijds, tot nietigverklaring van het besluit van 23 april 2003 tot opstelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport
over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002, en anderzijds, tot schadevergoeding.
Beslissing: Het besluit van 23 april 2003 tot opstelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot
en met 31 december 2002 wordt nietig verklaard. Het beroep tot schadevergoeding wordt verworpen. De Commissie wordt verwezen
in alle kosten.
Samenvatting
1.      Ambtenaren – Beoordeling – Beoordelingsrapport – Opstelling – Vertraging
(Ambtenarenstatuut, art. 43)
2.      Ambtenaren – Beoordeling – Beoordelingsrapport – Gewijzigde beoordelingsmethode
(Ambtenarenstatuut, art. 43)
3.      Ambtenaren – Beoordeling – Loopbaanontwikkelingsrapport
(Ambtenarenstatuut, art. 43)
4.      Ambtenaren – Rechten en verplichtingen – Verplichting om noodzakelijke zelfstandigheid van geest uit te oefenen in overeenstemming
met hiërarchische organisatie van openbaar ambt
5.      Ambtenaren – Beginselen – Zorgplicht van administratie – Beginsel van behoorlijk bestuur
1.      Behoudens uitzonderlijke omstandigheden kan een beoordelingsrapport niet nietig worden verklaard louter omdat het te laat
is opgesteld. Vertraging bij de opstelling van een beoordelingsrapport kan in voorkomend geval de betrokken ambtenaar weliswaar
aanspraak op vergoeding geven, maar kan de geldigheid van het beoordelingsrapport niet aantasten, noch, bijgevolg, de nietigverklaring
ervan rechtvaardigen.
(cf. punt 39)
Referentie: Gerecht 7 mei 2003, Den Hamer/Commissie, T‑278/01, JurAmbt. blz. I‑6139 en II‑665, punt 32, en aangehaalde rechtspraak
2.      Wanneer een instelling streeft naar meer differentiatie en nuancering in de analytische onderdelen van het met betrekking
tot de ambtenaren opgestelde beoordelingsrapport en daartoe een beoordelingsmethode vervangt door een andere methode, impliceert
dat noodzakelijkerwijs, dat de correlatie tussen de oude en de nieuwe beoordelingsmethode niet kan worden bereikt door middel
van een vaste verhoudingsnorm. De wijziging van de beoordelingsparameters maakt een vergelijking tussen de vroegere en de
nieuwe beoordeling van een ambtenaar dus bijzonder moeilijk.
(cf. punt 104)
Referentie: Gerecht 22 februari 1990, Turner/Commissie, T‑40/89, Jurispr. blz. II‑55, summiere publicatie, punt 23; Gerecht
13 juli 2006, Vounakis/Commissie, T‑165/04, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie, punt 141
3.      De administratie moet de beoordelingsrapporten gedetailleerd en toereikend motiveren. De algemene toelichting bij de analytische
beoordelingen moet de beoordeelde in staat stellen met volledige kennis van zaken de gegrondheid ervan te beoordelen en in
voorkomend geval de gemeenschapsrechter de mogelijkheid bieden om zijn rechterlijke toetsing te verrichten. Daarom dient er
een samenhang te bestaan tussen deze beoordelingen en de ter rechtvaardiging ervan verstrekte toelichting.
In het kader van het door de Commissie toegepaste beoordelingsstelsel is het de in het loopbaanontwikkelingsrapport opgenomen
eindbeoordeling die voor een ambtenaar bezwarend kan zijn en dus moet worden gemotiveerd, en niet iedere toelichting of beoordeling
die in elk stadium van de procedure achtereenvolgens wordt geformuleerd door de beoordelaar, de beoordelingsautoriteit, het
paritair beoordelingscomité en de beoordelaar in beroep.
Hoewel voorts van de hiërarchieke meerderen niet kan worden verlangd dat zij van iedere laakbare of kritiseerbare gedraging
van een ambtenaar melding maken in verslagen van vergaderingen, notulen, dienstnota’s of andere documenten, verhindert het
ontbreken van elk concreet gegeven ter onderbouwing van een punt van kritiek of een verwijt ten aanzien van het gedrag van
de ambtenaar, laatstbedoelde evenwel zich een oordeel te vormen over de hem verweten concrete gedragingen of de juistheid
van de beoordeling daarvan, en het Gerecht zijn toetsing te verrichten, zodat daardoor inbreuk op de motiveringsplicht wordt
gemaakt.
(cf. punten 108, 110 en 117)
Referentie: Gerecht 21 oktober 1992, Maurissen/Rekenkamer, T‑23/91, Jurispr. blz. II‑2377, punt 41; Gerecht 12 juni 2002,
Mellone/Commissie, T‑187/01, JurAmbt. blz. I‑A‑81 en II‑389, punt 27, en aangehaalde rechtspraak; Vounakis/Commissie, reeds
aangehaald, punt 84
4.      De zelfstandigheid van geest waarvan de ambtenaar bij de vervulling van een aantal taken blijk moet geven mag niet leiden
tot een gedrag dat in tegenspraak is met de omstandigheid dat hij deel uitmaakt van een hiërarchisch gestructureerd team en
behoudens in in het Statuut genoemde gevallen als ambtenaar de instructies van zijn hiërarchieke meerderen dient op te volgen.
(cf. punt 154)
5.      De zorgplicht van de administratie jegens haar personeel, waarin het door het Statuut geschapen evenwicht tussen de wederzijdse
rechten en verplichtingen in de betrekkingen tussen het administratief gezag en de ambtenaren tot uitdrukking wordt gebracht,
en het beginsel van behoorlijk bestuur gebieden de administratie bij haar beslissing over de situatie van een ambtenaar niet
enkel rekening te houden met het belang van de dienst, maar ook met dat van de betrokken ambtenaar.
(cf. punten 184 en 185)
Referentie: Gerecht 5 februari 1997, Ibarra Gil/Commissie, T‑207/95, JurAmbt. blz. I‑A‑13 en II‑31, punt 75; Gerecht 16 juli
1998, Presle/Cedefop, T‑93/96, JurAmbt. blz. I‑A‑387 en II‑1111, punt 83; Gerecht 16 maart 2004, Afari/ECB, T‑11/03, JurAmbt.
blz. I‑A‑65 en II‑267, punten 42 en 217