62022CO0004
BESCHIKKING VAN DE VICEPRESIDENT VAN HET HOF
17 augustus 2022 (
*1
)
„Hogere voorziening – Interventie – Staatssteun – Steunregeling die door het Koninkrijk België ten uitvoer is gelegd – Verzoek om interventie, ingediend na het verstrijken van de in artikel 143, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht gestelde termijn van zes weken – Ontvankelijkheid – Artikelen 40 en 45 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie”
In zaak C‑4/22 P(I),
betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 57, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, ingesteld op 3 januari 2022,
St. Jude Medical Coordination Center BV, gevestigd te Zaventem (België), vertegenwoordigd door É. Bruc en F. Louis, advocaten,
rekwirante,
andere partijen in de procedure:
Magnetrol International NV, gevestigd te Zele (België),
verzoekster in eerste aanleg,
Europese Commissie, vertegenwoordigd door P.‑J. Loewenthal en F. Tomat als gemachtigden,
verweerster in eerste aanleg,
geeft
DE VICEPRESIDENT VAN HET HOF,
advocaat-generaal M. Szpunar gehoord,
de navolgende
Beschikking
1
Met haar hogere voorziening verzoekt St. Jude Medical Coordination Center BV om vernietiging van de beschikking van de president van de Tweede kamer van het Gerecht van de Europese Unie van 21 december 2021, Magnetrol International/Commissie (T‑263/16 RENV, niet gepubliceerd, EU:T:2021:947; hierna: „bestreden beschikking”), waarbij deze haar verzoek tot interventie aan de zijde van Magnetrol International NV, verzoekster in eerste aanleg in zaak T‑263/16 RENV, heeft afgewezen.
Voorgeschiedenis van het geding
2
Bij besluit (EU) 2016/1699 van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) door België ten uitvoer gelegd (PB 2016, L 260, blz. 61) (hierna: „litigieus besluit”), heeft de Europese Commissie vastgesteld dat bepaalde door het Koninkrijk België toegekende vrijstellingen een steunregeling in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormden die onverenigbaar was met de interne markt en die in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU ten uitvoer was gelegd. De Commissie heeft gelast dat de aldus toegekende steun moest worden teruggevorderd van de ontvangers, waarvan het Koninkrijk België nadien een definitieve lijst moest opstellen.
Procedure bij het Gerecht en het Hof; bestreden beschikking
3
Bij verzoekschriften, neergelegd ter griffie van het Gerecht op 22 maart en 25 mei 2016, hebben het Koninkrijk België en Magnetrol International beroepen tot nietigverklaring van het litigieuze besluit ingesteld, die zijn ingeschreven onder respectievelijk nummers T‑131/16 en T‑263/16.
4
Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Gerecht op 29 juli 2016, heeft St. Jude Medical Coordination Center beroep tot nietigverklaring van dit besluit ingesteld, dat is ingeschreven onder nummer T‑420/16.
5
Bij brief van 20 februari 2018 heeft de griffier van het Gerecht haar meegedeeld dat de president van de kamer van het Gerecht waarbij de zaak aanhangig was gemaakt, had besloten de procedure in zaak T‑420/16 te schorsen totdat het geding in de zaken T‑131/16 en T‑263/16 was beslecht.
6
Bij beschikking van 17 mei 2018 heeft de president van de Zevende kamer (uitgebreid) van het Gerecht besloten de zaken T‑131/16 en T‑263/16 te voegen voor de mondelinge behandeling en het eindarrest.
7
Bij arrest van 14 februari 2019, België en Magnetrol International/Commissie (T‑131/16 en T‑263/16, EU:T:2019:91), heeft het Gerecht het litigieuze besluit nietig verklaard.
8
De Commissie heeft op 24 april 2019 hogere voorziening tegen dit arrest ingesteld. Deze hogere voorziening is ingeschreven onder nummer C‑337/19 P.
9
Bij arrest van 16 september 2021, Commissie/België en Magnetrol International (C‑337/19 P, EU:C:2021:741), heeft het Hof:
–
het arrest van het Gerecht van 14 februari 2019, België en Magnetrol International/Commissie (T‑131/16 en T‑263/16, EU:T:2019:91), vernietigd;
–
het eerste en het tweede middel van het beroep in zaak T‑131/16 en het eerste middel en het eerste onderdeel van het derde middel van het beroep in zaak T‑263/16 afgewezen;
–
de zaak terugverwezen naar het Gerecht voor afdoening van het derde tot en met het vijfde middel van het beroep in zaak T‑131/16 en van het tweede middel, het tweede en het derde onderdeel van het derde middel en het vierde middel van het beroep in zaak T‑263/16, en
–
de beslissing betreffende de kosten aangehouden.
10
Bij akte, neergelegd ter griffie van het Gerecht op 8 oktober 2021, heeft St. Jude Medical Coordination Center verzocht om in zaak T‑263/16 RENV te mogen interveniëren aan de zijde van Magnetrol International.
11
Bij de bestreden beschikking heeft de president van de Tweede kamer van het Gerecht dit verzoek tot interventie afgewezen.
12
De president heeft er in punt 2 van die beschikking aan herinnerd dat het verzoek om interventie op grond van artikel 143, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, moet worden ingediend binnen zes weken, te rekenen vanaf de in artikel 79 van dit Reglement bedoelde bekendmaking.
13
In punt 3 van de beschikking heeft de president erop gewezen dat de mededeling waarin de datum van indiening van het gedinginleidende verzoekschrift was vermeld, op 1 augustus 2016 was bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en dat het verzoek tot interventie was ingediend na het verstrijken van de termijn van zes weken, verlengd met de termijn wegens afstand. Derhalve heeft de president het verzoek in punt 4 van de beschikking afgewezen.
Conclusies van partijen
14
Met haar hogere voorziening verzoekt St. Jude Medical Coordination Center het Hof:
–
de bestreden beschikking te vernietigen;
–
haar verzoek om interventie in zaak T‑263/16 RENV aan de zijde van Magnetrol International toe te wijzen, en
–
het Gerecht te gelasten om, bij wege van maatregel tot organisatie van de procesgang, haar een kopie van alle aan de partijen betekende processtukken te doen toekomen, en de schriftelijke behandeling te heropenen of haar te verzoeken om schriftelijke opmerkingen in te dienen.
15
De Commissie verzoekt het Hof:
–
de hogere voorziening af te wijzen;
–
subsidiair, indien het Hof de bestreden beschikking vernietigt, het verzoek tot interventie van St. Jude Medical Coordination Center in zaak T‑263/16 RENV af te wijzen, en
–
St. Jude Medical Coordination Center te verwijzen in de kosten.
Hogere voorziening
Argumenten
16
Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan. Volgens het eerste heeft het Gerecht verzuimd uitspraak te doen en heeft het de bestreden beschikking ontoereikend gemotiveerd. Volgens het tweede middel is haar recht op interventie in de procedure in eerste aanleg geschonden.
17
Met het tweede onderdeel van het eerste middel, dat eerst moet worden onderzocht, voert zij aan dat de bestreden beschikking geen motivering bevat in antwoord op de middelen en argumenten die zij in haar verzoek tot interventie naar voren heeft gebracht. Meer bepaald heeft de president van de Tweede kamer van het Gerecht zich niet uitgesproken over de argumenten van rekwirante op grond van de artikelen 40 en 45 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: „Statuut”), artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en het beginsel van goede rechtsbedeling.
18
De Commissie betoogt dat de bestreden beschikking genoegzaam is gemotiveerd, aangezien de president van de Tweede kamer van het Gerecht duidelijk heeft uiteengezet dat rekwirantes verzoek tot interventie in zaak T‑263/16 RENV te laat was ingediend.
Beoordeling
19
Er zij aan herinnerd dat het toezicht van het Hof in hogere voorziening met name tot doel heeft om na te gaan of het Gerecht rechtens voldoende is ingegaan op alle door de rekwirant aangevoerde argumenten, en dat het middel inzake het ontbreken van een antwoord van het Gerecht op de in eerste aanleg aangevoerde argumenten, in wezen neerkomt op het aanvoeren van niet-nakoming van de motiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 36 van het Statuut, dat van toepassing is op het Gerecht krachtens artikel 53, eerste alinea, van dat Statuut, en artikel 117 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht [beschikking van de vicepresident van het Hof van 17 mei 2022, Shanghai Panati/EUIPO, C‑103/22 P(I), niet gepubliceerd, EU:C:2022:399, punt 27 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
20
Die motiveringsplicht houdt niet in dat het Gerecht een uiteenzetting moet geven die volledig en één voor één alle argumenten van de partijen volgt, en de motivering van het Gerecht kan dus impliciet zijn, mits de belanghebbenden de redenen kunnen kennen waarom het Gerecht hun argumenten heeft afgewezen en het Hof over voldoende elementen beschikt om zijn toezicht uit te oefenen [beschikking van de vicepresident van het Hof van 17 mei 2022, Shanghai Panati/EUIPO, C‑103/22 P(I), niet gepubliceerd, EU:C:2022:399, punt 28 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
21
In casu heeft de president van de Tweede kamer van het Gerecht zich in de bestreden beschikking beperkt tot de constatering dat het verzoek tot interventie was ingediend na het verstrijken van de in artikel 143, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht bepaalde termijn.
22
Deze beschikking bevat dus geen motivering voor de afwijzing van de argumenten die rekwirante in eerste aanleg heeft aangevoerd. Volgens deze argumenten had die termijn in de onderhavige zaak buiten toepassing moeten blijven krachtens artikel 40 van het Statuut en artikel 47 van het Handvest, en was voorts de indiening van het verzoek tot interventie na het verstrijken van die termijn te wijten aan toeval of overmacht dan wel aan een verschoonbare dwaling.
23
De motivering van de bestreden beschikking is dus ontoereikend, zodat deze moet worden vernietigd.
Bij het Gerecht ingediend verzoek tot interventie
24
Overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut kan het Hof, ingeval het de beslissing van het Gerecht vernietigt, zelf de zaak afdoen wanneer deze in staat van wijzen is, dan wel haar voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht.
25
In casu dient het Hof definitief uitspraak te doen over rekwirantes verzoek tot interventie.
26
Vast staat dat dit verzoek is ingediend na het verstrijken van de in artikel 143, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht gestelde termijn van zes weken.
27
Rekwirante voert evenwel aan dat haar verzoek ontvankelijk moet worden geacht op drie gronden, zijnde, ten eerste, artikel 40 van het Statuut en artikel 47 van het Handvest, ten tweede, artikel 45 van dat Statuut en, ten derde, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, de rechten van de verdediging en de beginselen van processuele gelijkheid en goede rechtsbedeling.
Eerste grond: artikel 40 van het Statuut en artikel 47 van het Handvest
Argumenten
28
St. Jude Medical Coordination Center stelt dat het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht geen regels bevat over een eventuele interventie in een proefzaak door de verzoekende partij in een zaak die in afwachting van de uitkomst van deze proefzaak is geschorst, wanneer het Hof die proefzaak naar het Gerecht terugverwijst.
29
In dat geval moet het verzoek tot interventie van die partij in die proefzaak worden toegewezen wanneer het Hof die zaak naar het Gerecht heeft terugverwezen. Anders zou jegens die partij sprake zijn van rechtsweigering, in strijd met artikel 40 van het Statuut, waarin geen termijn wordt gesteld, en met artikel 47 van het Handvest.
30
De voorgestelde oplossing is overigens ook in overeenstemming met artikel 71, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, dat bepaalt dat, vanaf de datum van hervatting van de behandeling na een schorsing, de gestuite procestermijnen worden vervangen door nieuwe termijnen die op de datum van die hervatting ingaan.
31
Bovendien moet een analogie worden gemaakt met artikel 129, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, op grond waarvan een verzoek tot interventie dat wordt ingediend na het verstrijken van de in artikel 130 van dat Reglement bedoelde termijn, maar vóór de beslissing om de mondelinge behandeling te openen, in behandeling kan worden genomen.
32
Derhalve had het Gerecht de schriftelijke behandeling moeten heropenen of, op grond van artikel 89, lid 3, onder b), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, rekwirante bij wege van maatregel tot organisatie van de procesgang moeten uitnodigen om schriftelijke opmerkingen in te dienen.
Beoordeling
33
Vooraf zij opgemerkt dat, anders dan rekwirante stelt, het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wel regels bevat die van toepassing zijn op interventies in een proefzaak door de verzoekende partij in een zaak die in afwachting van de uitkomst van die proefzaak is geschorst, wanneer het Hof de proefzaak naar het Gerecht terugverwijst.
34
Ten eerste bepalen de artikelen 142 tot en met 145 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht niet welke hoedanigheid moet worden verleend aan personen die door het Hof zijn toegelaten tot interventie in een zaak in hogere voorziening, wanneer het Hof de hogere voorziening heeft toegewezen, de beslissing van het Gerecht heeft vernietigd en de zaak naar deze laatste heeft terugverwezen voor verdere afdoening, maar schrijven zij wel voor hoe verzoeken tot interventie moeten worden ingediend en behandeld bij het Gerecht [zie in die zin beschikking van 1 augustus 2022, Atlas Copco Airpower en Atlas Copco/Commissie, C‑31/22 P(I), EU:C:2022:620, punt 69].
35
In dat verband zij erop gewezen dat de in artikel 143, lid 1, van dat Reglement voor de procesvoering bepaalde regel, krachtens welke een verzoek tot interventie moet worden ingediend binnen zes weken vanaf de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie van de mededeling waaruit oorspronkelijk is gebleken dat in de betrokken zaak het gedinginleidend verzoekschrift is neergelegd, van toepassing is wanneer het Hof een zaak naar het Gerecht terugverwijst [zie in die zin beschikking van 1 augustus 2022, Atlas Copco Airpower en Atlas Copco/Commissie, C‑31/22 P(I), EU:C:2022:620, punt 40].
36
Ten tweede bepaalt artikel 71 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de duur en gevolgen van een schorsing van de behandeling, zonder de verzoekende partij in een geschorste zaak specifieke procedurele rechten in andere zaken te verlenen.
37
Hieruit volgt dat die partij bij de indiening van een verzoek tot interventie in een andere zaak onderworpen is aan de in de artikelen 142 tot en met 145 van dit Reglement voor de procesvoering bepaalde regels, waaronder die in artikel 143, lid 1, ervan.
38
Het door rekwirante aangevoerde feit dat artikel 40 van het Statuut niet voorziet in een termijn waarbinnen een verzoek tot interventie moet worden ingediend, kan er niet toe leiden dat artikel 143, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht buiten toepassing wordt gelaten, aangezien uit artikel 53, tweede alinea, van het Statuut blijkt dat de procedure voor het Gerecht voor zover nodig wordt aangevuld door zijn eigen Reglement voor de procesvoering.
39
De strikte toepassing van de in artikel 143, lid 1, bepaalde termijn voldoet bovendien aan het vereiste van rechtszekerheid en de noodzaak om elke discriminatie of willekeurige behandeling bij de rechtsbedeling te vermijden [zie in die zin beschikking van de vicepresident van het Hof van 5 juli 2018, Müller e.a./QH, C‑187/18 P(I), niet gepubliceerd, EU:C:2018:543, punt 20 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
40
Aangezien rekwirante in wezen betoogt dat de afwijzing van haar verzoek tot interventie artikel 47 van het Handvest schendt, zij opgemerkt dat aan het recht om te worden gehoord en het recht op effectieve rechterlijke bescherming volgens vaste rechtspraak van het Hof geen afbreuk wordt gedaan door de strikte toepassing van de regeling van de Unie inzake de procestermijnen [beschikking van de vicepresident van het Hof van 17 mei 2022, Shanghai Panati/EUIPO, C‑103/22 P(I), niet gepubliceerd, EU:C:2022:399, punt 56 en aldaar aangehaalde rechtspraak]
41
Bovendien is de in artikel 71, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht bepaalde regel dat vanaf de datum van hervatting van de behandeling na een schorsing de gestuite procestermijnen worden vervangen door nieuwe termijnen die op de datum van die hervatting ingaan, in casu niet relevant omdat die regel geldt voor de procestermijnen in geschorste zaken en niet voor procestermijnen betreffende proefzaken.
42
Voorts faalt rekwirantes betoog dat toepassing naar analogie moet worden gegeven aan artikel 129, lid 4, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof, dat voorziet in de mogelijkheid om een verzoek tot interventie in behandeling te nemen dat is ingediend na het verstrijken van de in artikel 130, lid 1, van dat Reglement bedoelde termijn van zes weken, maar vóór de beslissing om de mondelinge behandeling te openen als bedoeld in artikel 60, lid 4, van dat Reglement.
43
In die mogelijkheid was namelijk voorzien in artikel 115, lid 1, juncto artikel 116, lid 6, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van 2 mei 1991, zoals gewijzigd per 19 juni 2013. In het duidelijk en onvoorwaardelijk geformuleerde artikel 143 van het nieuwe Reglement voor de procesvoering van het Gerecht is die mogelijkheid daarentegen juist niet overgenomen. Een toepassing naar analogie is dus niet mogelijk [zie in die zin beschikking van de vicepresident van het Hof van 5 juli 2018, Müller e.a./QH, C‑187/18 P(I), niet gepubliceerd, EU:C:2018:543, punt 27].
44
Gelet op een en ander hoeft de schriftelijke procedure niet te worden heropend en hoeft evenmin een maatregel tot organisatie van de procesgang overeenkomstig artikel 89, lid 3, onder b), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te worden gelast, aangezien die bepaling in geen geval aan derden maar enkel aan partijen toestaat om opmerkingen in te dienen.
45
Derhalve brengt de eerste door rekwirante aangevoerde grond niet mee dat haar verzoek tot interventie moet worden ingewilligd.
Tweede grond: artikel 45 van het Statuut
Argumenten
46
Ingeval het Hof oordeelt dat artikel 143, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht in casu van toepassing is, betoogt St. Jude Medical Coordination Center dat haar verzoek tot interventie niettemin ontvankelijk moet worden verklaard krachtens artikel 45 van het Statuut.
47
Ten eerste was het voor haar praktisch onmogelijk om dit verzoek in te dienen binnen de door het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht gestelde termijn, aangezien zij niet kon verwachten dat zaak T‑420/16 zou worden geschorst, en de schorsingsbeslissing haar na het verstrijken van deze termijn was betekend.
48
Ten tweede, indien St. Jude Medical Coordination Center geacht zou worden een dwaling te hebben begaan door geen verzoek tot interventie in te dienen voordat die termijn was verstreken, gaat het, gelet op de omstandigheden van de opschorting van zaak T‑420/16 en het gebrek aan procedureregels voor haar specifieke situatie, om een verschoonbare dwaling.
Beoordeling
49
In de eerste plaats volgt uit vaste rechtspraak van het Hof dat slechts in hoogst uitzonderlijke gevallen van toeval of overmacht in de zin van artikel 45, tweede alinea, van het Statuut kan worden afgeweken van de regeling van de Unie inzake de proceduretermijnen [zie in die zin arrest van 14 december 2016, SV Capital/ABE, C‑577/15 P, EU:C:2016:947, punt 56, en beschikking van de vicepresident van het Hof van 5 juli 2018, Müller e.a./QH, C‑187/18 P(I), niet gepubliceerd, EU:C:2018:543, punt 21].
50
Het begrip overmacht of toeval, dat overeenkomt met uitzonderlijke omstandigheden, bevat een objectief element, dat betrekking heeft op abnormale omstandigheden die niet de betrokkene betreffen, en een subjectief element dat betrekking heeft op de verplichting voor die betrokkene om zich tegen de gevolgen van de abnormale gebeurtenis te beschermen, door passende maatregelen te treffen zonder buitensporige offers te brengen [beschikking van de vicepresident van het Hof van 5 juli 2018, Müller e.a./QH, C‑187/18 P(I), niet gepubliceerd, EU:C:2018:543, punt 39 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
51
In casu zij eraan herinnerd dat artikel 69, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht bepaalt dat een aanhangige zaak kan worden geschorst in bijzondere gevallen, wanneer dit voor een goede rechtsbedeling is vereist.
52
De aanwijzing van een proefzaak vloeit juist voort uit de wens om een goede rechtsbedeling te verzekeren, zodat de beslissing om de procedure in zaak T‑420/16 te schorsen een toepassing vormt van dat artikel 69, onder d).
53
Die beslissing is weliswaar buiten rekwirante om genomen maar kan dus niet als abnormale omstandigheid worden beschouwd [zie naar analogie beschikking van de vicepresident van het Hof van 5 juli 2018, Müller e.a./QH, C‑187/18 P(I), niet gepubliceerd, EU:C:2018:543, punt 41].
54
Bijgevolg blijkt dat rekwirante, zonder dat hoeft te worden vastgesteld of zij zich tegen de gevolgen van die beslissing kon beschermen, niet heeft aangetoond dat er sprake was van overmacht of toeval.
55
In de tweede plaats kan weliswaar ook in geval van verschoonbare dwaling van een partij worden afgeweken van de toepassing van de regeling van de Unie inzake de proceduretermijnen, maar dat begrip, dat strikt moet worden uitgelegd, ziet alleen op uitzonderlijke omstandigheden, waarin met name de betrokken instelling zich op zodanige wijze heeft gedragen dat dit gedrag, op zichzelf of in doorslaggevende mate, bij een justitiabele te goeder trouw die alle zorgvuldigheid aan de dag heeft gelegd die van een persoon met normale kennis van zaken mag worden verwacht, een begrijpelijke verwarring kon veroorzaken [zie in die zin arrest van 14 december 2016, SV Capital/ABE, C‑577/15 P, EU:C:2016:947, punt 59, en beschikking van de vicepresident van het Hof van 5 juli 2018, Müller e.a./QH, C‑187/18 P(I), niet gepubliceerd, EU:C:2018:543, punt 42].
56
Terwijl rekwirante betoogt dat het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht geen regels bevat die rechtstreeks op haar situatie van toepassing zijn, volgt in casu uit het onderzoek van het eerste middel dat die situatie wordt beheerst door artikel 143, lid 1, van dat Reglement.
57
Deze bepaling is gesteld in duidelijke en onvoorwaardelijke bewoordingen, die geen ruimte laten voor uitleggingsmoeilijkheden.
58
Bovendien heeft rekwirante niet aangetoond dat zij door het gedrag van het Gerecht in verwarring is geraakt over de beoordeling van de in die bepaling gestelde termijn.
59
In deze omstandigheden heeft rekwirante niet bewezen een verschoonbare dwaling te hebben begaan.
60
Derhalve brengt rekwirantes tweede grond niet mee dat haar verzoek tot interventie moet worden ingewilligd.
Derde grond: recht op een doeltreffende voorziening in rechte, rechten van de verdediging en beginselen van processuele gelijkheid en goede rechtsbedeling
Argumenten
61
St. Jude Medical Coordination Center betoogt dat uit de rechtspraak van het Hof blijkt dat een arrest in een proefzaak zeer grote gevolgen kan hebben voor parallelle zaken waarin wordt verzocht om nietigverklaring van dezelfde handeling. De partijen in dergelijke parallelle zaken hebben er dus belang bij om zich te voegen in de proefzaak overeenkomstig artikel 40 van het Statuut.
62
Die oplossing dringt zich ook op vanuit het beginsel van processuele gelijkheid, dat integrerend deel uitmaakt van het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming.
63
Deze oplossing moet worden toegepast op St. Jude Medical Coordination Center, temeer omdat zij zeer belangrijke feiten en juridische argumenten over kan leggen om de conclusies van Magnetrol International te ondersteunen. Een van de belangrijkste middelen die in zaak T‑420/16 naar voren zijn gebracht is namelijk niet aangevoerd in de zaken T‑131/16 en T‑263/16. Rekwirante heeft dus geen echte mogelijkheid om die middelen te verdedigen indien zij niet mag deelnemen aan de procedure in zaak T‑263/16 RENV.
Beoordeling
64
Met alle argumenten in verband met de derde grond die St. Jude Medical Coordination Center aanvoert, wordt in wezen beoogd aan te tonen dat zij een vaststaand belang had bij een interventie in zaak T‑263/16 RENV en dat haar dat belang niet kan worden ontzegd zonder aantasting van haar recht op een doeltreffende voorziening in rechte, haar rechten van de verdediging alsook van de beginselen van processuele gelijkheid en een goede rechtsbedeling.
65
Uit de punten 44, 49 en 55 van deze beschikking blijkt evenwel dat een verzoek tot interventie voor het Gerecht moet zijn ingediend binnen de termijn die is bepaald in artikel 143, lid 1, van zijn Reglement voor de procesvoering, tenzij de in die bepaling gestelde regel buiten toepassing moet worden gelaten wegens toeval of overmacht dan wel omdat er een verschoonbare dwaling is begaan.
66
Aangezien vaststaat dat het verzoek tot interventie niet binnen die termijn is ingediend en dat uit het onderzoek van de argumenten van St. Jude Medical Coordination Center inzake de tweede door haar aangevoerde grond blijkt dat zij niet heeft aangetoond dat er sprake is van toeval of overmacht dan wel van verschoonbare dwaling, blijkt uit de omstandigheid dat een tijdig door rekwirante ingediend verzoek tot interventie vanwege haar interventiebelang – mits aangetoond – had moeten worden ingewilligd, niet dat het door rekwirante bij het Gerecht ingediende verzoek tot interventie ontvankelijk is.
67
Derhalve brengt rekwirantes derde grond niet mee dat haar verzoek tot interventie moet worden ingewilligd.
68
Aangezien geen van de door St. Jude Medical Coordination Center aangevoerde argumenten rechtvaardigt dat haar verzoek tot interventie, dat is ingediend na het verstrijken van de in artikel 143, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht gestelde termijn van zes weken, wordt ingewilligd, moet dat verzoek niet-ontvankelijk worden verklaard.
Kosten
69
Volgens artikel 184, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof beslist het Hof over de proceskosten wanneer de hogere voorziening gegrond is en het Hof de zaak zelf afdoet.
70
Volgens artikel 138, lid 1, van dit Reglement, dat ingevolge artikel 184, lid 1, daarvan van toepassing is op de procedure in hogere voorziening, wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen, voor zover dit is gevorderd.
71
Wat de kosten van de procedure in hogere voorziening betreft, zij opgemerkt dat de Commissie weliswaar in het ongelijk is gesteld, maar dat St. Jude Medical Coordination Center niet heeft gevorderd dat zij in de kosten werd verwezen. Elk van beide partijen zal bijgevolg de eigen kosten van de onderhavige procedure in hogere voorziening dragen.
72
Wat de kosten van de procedure in eerste aanleg betreft, zij opgemerkt dat de bestreden beschikking is vastgesteld zonder dat het verzoek tot interventie aan de partijen in zaak T‑263/16 RENV is betekend. Die partijen hebben dus geen kosten gemaakt in deze procedure. Bijgevolg zal rekwirante, wier verzoek tot interventie is afgewezen, haar eigen kosten van de procedure dragen.
De vicepresident van het Hof beschikt:
1)
De beschikking van de president van de Tweede kamer van het Gerecht van de Europese Unie van 21 december 2021, Magnetrol International/Commissie (T‑263/16 RENV, niet gepubliceerd, EU:T:2021:947), wordt vernietigd.
2)
Het door St. Jude Medical Coordination Center BV ingediende verzoek tot interventie in zaak T‑263/16 RENV wordt afgewezen.
3)
St. Jude Medical Coordination Center BV en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten van de procedure in hogere voorziening.
4)
St. Jude Medical Coordination Center BV draagt haar eigen kosten van de procedure in eerste aanleg.
ondertekeningen
(
*1
)	Procestaal: Engels.