BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Vierde kamer)
9 september 2008
Zaak T‑143/08
Luigi Marcuccio
tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen
„Openbare dienst – Sociale zekerheid – Afwijzing van verzoek om 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten van verzoeker”
Betreft: Beroep, strekkende tot nietigverklaring van besluiten van het afwikkelingsbureau van de gemeenschappelijke regeling inzake
ziektekostenverzekering van de Europese Gemeenschappen houdende weigering om, enerzijds, verzoeker 100 % vergoeding van bepaalde
ziektekosten te geven en, anderzijds, de kosten van een medisch onderzoek te vergoeden overeenkomstig de regels die van toepassing
zijn op onderzoeken door prominente figuren uit de medische wereld, alsmede vordering tot veroordeling van de Commissie tot
betaling van bepaalde ziektekosten.
Beslissing: Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
Samenvatting
Ambtenaren – Sociale zekerheid – Ziekteverzekering – Ziektekosten – Ernstige ziekte – 100 % vergoeding – Voorwaarden
(Ambtenarenstatuut, art. 72, lid 1; regeling inzake ziektekostenverzekering, art. 28, en bijlage I, punt IV)
De vergoeding van ziektekosten tegen 100 % krachtens artikel 72, lid 1, van het Statuut veronderstelt dat de betrokken ziekte
wordt aangemerkt als een van de ziektes die in die bepaling uitdrukkelijk worden genoemd dan wel dat het tot aanstelling bevoegd
gezag erkent dat die ziekte even ernstig is als de in die bepaling genoemde ziektes. Daartoe moet de betrokkene natuurlijk
aangeven om welke ziekte het gaat en de bewijsstukken overleggen. Overeenkomstig artikel 28 van de regeling inzake ziektekostenverzekering
van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen moeten verzoeken om vergoeding van kosten vergezeld gaan van de originele
bewijsstukken en volgens punt IV van bijlage I bij die regeling moeten verzoeken om erkenning dat een ziekte van vergelijkbare
ernst is als die van de vier in artikel 72, lid 1, van het Statuut genoemde ziektes, vergezeld gaan van het rapport van de
behandelend arts van de betrokkene.
Voor zover een verzoek geen enkel nieuw element bevat dat de vergoeding tegen 100 % van de ziektekosten van de betrokken ambtenaar
kan rechtvaardigen, brengt het feit dat de administratie dat verzoek niet beantwoordt geen enkele wijziging in verzoekers
rechtspositie zoals die volgt uit het stilzwijgend besluit tot afwijzing van een eerder verzoek waarbij hij die aanspraak
reeds ter kennis van de administratie heeft gebracht, zodat het geen bezwarend besluit in de zin van de artikelen 90 en 91
van het Statuut vormt.
(cf. punten 37, 39 en 41)