62023TO0477
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο πενταμελές τμήμα)
της 11ης Ιουνίου 2025 (
*1
)
«Προσφυγή ακυρώσεως – Οικονομική και νομισματική πολιτική – Τραπεζική ένωση – Ενιαίος μηχανισμός εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων (ΕΜΕ) – Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 – Οδηγία 2014/59/ΕΕ – Κοινή απόφαση σχετικά με τον καθορισμό της ελάχιστης απαίτησης ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων – Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου – Πράξη που δεν αφορά άμεσα την προσφεύγουσα – Απαράδεκτο»
Στην υπόθεση T‑477/23,
DZ Bank AG Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, με έδρα τη Φρανκφούρτη επί του Μάιν (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους H. Berger, M. Weber και D. Schoo, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (ΕΣΕ), εκπροσωπούμενου από τις H. Ehlers, M. Fernández Rupérez, A. Lapresta Bienz και τον J. Rius Riu,
καθού,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο πενταμελές τμήμα),
συγκείμενο από τους H. Kanninen, προεδρεύοντα, P. Škvařilová-Pelzl, I. Nõmm, G. Steinfatt (εισηγήτρια) και D. Kukovec, δικαστές,
γραμματέας: V. Di Bucci
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία, και ιδίως:
–
το δικόγραφο της προσφυγής που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 31 Ιουλίου 2023,
–
την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε το ΕΣΕ με χωριστό δικόγραφο το οποίο κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 30 Οκτωβρίου 2023,
–
τις παρατηρήσεις της προσφεύγουσας επί της ενστάσεως απαραδέκτου που κατατέθηκαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 18 Δεκεμβρίου 2023,
–
τις αιτήσεις παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι οποίες κατατέθηκαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 19 Οκτωβρίου, στις 15 Νοεμβρίου και στις 15 Νοεμβρίου 2023, αντιστοίχως,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
1
Με την προσφυγή που άσκησε δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα, DZ Bank AG Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, ζητεί να ακυρωθεί η κοινή απόφαση RC/JD/2022/22, της 6ης Απριλίου 2023 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), σχετικά με τον καθορισμό της ελάχιστης απαίτησης ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων (στο εξής: MREL) για την ίδια και πέντε θυγατρικές, και, επικουρικώς, να διαπιστωθεί ότι η εν λόγω απόφαση είναι νομικώς ανυπόστατη.
Ιστορικό της διαφοράς
2
Η προσφεύγουσα είναι η επικεφαλής εταιρία του ομίλου DZ Bank Gruppe, χρηματοπιστωτικού ομίλου συνεταιριστικών τραπεζών στη Γερμανία. Η προσφεύγουσα κατατάσσεται ως τράπεζα πρώτης τάξεως στη Γερμανία, με το συνολικό ενεργητικό του ομίλου να ανέρχεται στις 31 Δεκεμβρίου 2022 στα 627 δισεκατομμύρια ευρώ. Εντός της τραπεζικής ένωσης, η προσφεύγουσα έχει θυγατρικές στη Γερμανία και στο Λουξεμβούργο. Η θυγατρική της Fundamenta Lakáskassza Zrt βρίσκεται εκτός τραπεζικής ένωσης, στην Ουγγαρία.
3
Το 2017, το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ) συγκρότησε σώμα εξυγίανσης για την προσφεύγουσα και τις θυγατρικές της, σύμφωνα με το άρθρο 88 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ 2014, L 173, σ. 190), όπως έχει τροποποιηθεί, το οποίο σώμα εξυγίανσης αποτελείται, μεταξύ άλλων, αφενός, από το ΕΣΕ ως προεδρεύον του εν λόγω σώματος και ως αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου και, αφετέρου, από την Magyar Nemzeti Bank (Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας) ως αρχή εξυγίανσης της ουγγρικής θυγατρικής.
4
Στις 8 Δεκεμβρίου 2022, το ΕΣΕ, κατά τη διευρυμένη εκτελεστική σύνοδό του, ενέκρινε προσωρινά σχέδιο της προσβαλλόμενης απόφασης προοριζόμενο να τεθεί προς εξέταση από το σώμα εξυγίανσης. Στις 15 Δεκεμβρίου 2022, το ΕΣΕ κίνησε διαδικασία διαβούλευσης με την προσφεύγουσα σχετικά με το σχέδιο. Η προσφεύγουσα υπέβαλε παρατηρήσεις με έγγραφο της 10ης Ιανουαρίου 2023. Στις 8 Φεβρουαρίου 2023, το σχέδιο της προσβαλλόμενης απόφασης εξετάστηκε εντός του σώματος εξυγίανσης, το οποίο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σχέδιο δεν έπρεπε να τροποποιηθεί κατόπιν της διαδικασίας διαβούλευσης. Στις 24 Μαρτίου 2023, το ΕΣΕ, ως αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου, απέστειλε στο σώμα εξυγίανσης το τελικό κείμενο του σχεδίου της προσβαλλόμενης απόφασης. Στις 28 Μαρτίου 2023, επιτεύχθηκε συναίνεση εντός του σώματος, το σχετικό δε σχέδιο υποβλήθηκε εν συνεχεία στις αντίστοιχες εσωτερικές διαδικασίες έγκρισης του ΕΣΕ και της Εθνικής Τράπεζας της Ουγγαρίας.
5
Στις 5 Απριλίου 2023, κατά τη διευρυμένη εκτελεστική σύνοδό του, το ΕΣΕ έλαβε υπόψη την κοινή διαδικασία λήψης απόφασης που περιγράφεται ανωτέρω και, επί τη βάσει αυτή, ενέκρινε τη συναίνεση που αποτυπώνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.
6
Κατά τη διάρκεια της ίδιας διευρυμένης εκτελεστικής συνόδου, το ΕΣΕ έλαβε την απόφαση SRB/EES/2022/215, η οποία καθορίζει την MREL για τις οντότητες του ομίλου με επικεφαλής την προσφεύγουσα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του, ήτοι για την προσφεύγουσα και τις θυγατρικές της Bausparkasse Schwäbisch Hall AG, DZ HYP AG και Team Bank AG, οι οποίες έχουν την έδρα τους στη Γερμανία, και τη θυγατρική της DZ Privatbank SA, η οποία έχει την έδρα της στο Λουξεμβούργο. Η απόφαση SRB/EES/2022/215 αναθέτει στις εθνικές αρχές εξυγίανσης να εφαρμόζουν την εν λόγω MREL (άρθρο 4 της εν λόγω απόφασης) και να ελέγχουν τη διατήρησή της (άρθρο 6 της εν λόγω απόφασης).
7
Στις 6 Απριλίου 2023, ο πρόεδρος του ΕΣΕ υπέγραψε την προσβαλλόμενη απόφαση. Στο έγγραφο περιέχεται, κάτωθι της υπογραφής, παρατήρηση σύμφωνα με την οποία οι εκπρόσωποι των σχετικών αρχών έχουν συμφωνήσει εγγράφως στη λήψη της κοινής απόφασης για την MREL. Το παράρτημα Ι της προσβαλλόμενης απόφασης περιέχει γραπτή συμφωνία, η οποία φέρει ημερομηνία 6 Απριλίου 2023 και υπογράφεται από τον πρόεδρο της ουγγρικής αρχής εξυγίανσης, ήτοι της Εθνικής Τράπεζας της Ουγγαρίας, κατά την οποία αυτή είναι σύμφωνη με την κοινή απόφαση που είχε προτείνει και διαβιβάσει το ΕΣΕ στις 24 Μαρτίου 2023.
8
Στις 14 Απριλίου 2023, η απόφαση SRB/EES/2022/215 του ΕΣΕ, της 5ης Απριλίου 2023, κοινοποιήθηκε στη γερμανική αρχή εξυγίανσης, ήτοι στην Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (BaFin, Ομοσπονδιακή αρχή εποπτείας των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών), η οποία την εφάρμοσε ακολούθως με απόφαση της 26ης Μαΐου 2023 απευθυνόμενη προς την προσφεύγουσα.
9
Με έγγραφο της 17ης Μαΐου 2023, η λουξεμβουργιανή αρχή εξυγίανσης, ήτοι η Commission de surveillance du secteur financier (CSSF, επιτροπή εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα), ενημέρωσε τη θυγατρική DZ Privatbank σχετικά με την εφαρμογή της MREL που είχε καθοριστεί με την απόφαση SRB/EES/2022/215 και τής κοινοποίησε την εν λόγω απόφαση.
10
Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 22ας Μαΐου 2023, το ΕΣΕ, ως αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου, διαβίβασε στην προσφεύγουσα, ως ενωσιακή μητρική εταιρία του ομίλου, την προσβαλλόμενη απόφαση, συνοδευόμενη από την κοινή απόφαση σχετικά με το σχέδιο εξυγίανσης του ομίλου καθώς και σύνοψη του σχεδίου αυτού.
11
Στις 3 Ιουλίου 2023, η προσφεύγουσα προσέφυγε κατά της προσβαλλόμενης απόφασης ενώπιον της ομάδας εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ, δυνάμει του άρθρου 85, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1), όπως έχει τροποποιηθεί.
12
Στις 5 Ιουλίου 2023, η προσφεύγουσα προσέφυγε επίσης κατά της απόφασης SRB/EES/2022/215 ενώπιον της ομάδας εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ, κατ’ εφαρμογήν των ιδίων διατάξεων.
13
Οι προσφυγές απορρίφθηκαν με απόφαση της ομάδας εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ, της 15ης Δεκεμβρίου 2023, στις συναφείς υποθέσεις 2/23 και 3/23. Η ομάδα εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ έκρινε την προσφυγή κατά της προσβαλλόμενης απόφασης παραδεκτή μεν, πλην όμως αβάσιμη, και την προσφυγή κατά της απόφασης SRB/EES/2022/215 απαράδεκτη.
14
Στις 26 Φεβρουαρίου 2024, η προσφεύγουσα κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή κατά της απόφασης της ομάδας εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ, η οποία πρωτοκολλήθηκε με τον αριθμό υποθέσεως T-116/24.
Αιτήματα των διαδίκων
15
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
–
επικουρικώς, να διαπιστώσει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νομικώς ανυπόστατη·
–
να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα.
16
Το ΕΣΕ ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να κρίνει την προσφυγή απαράδεκτη·
–
επικουρικώς, να αναστείλει την εκδίκαση της υποθέσεως έως ότου εκδοθεί απόφαση στην υπόθεση T-71/22·
–
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
17
Κατά το άρθρο 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, εάν ο καθού το ζητήσει, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να κρίνει επί του απαραδέκτου χωρίς να εισέλθει στην ουσία της υποθέσεως.
18
Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι έχει επαρκώς διαφωτισθεί από τα έγγραφα της δικογραφίας και ότι είναι σε θέση να αποφανθεί, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου αυτού, χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.
19
Το ΕΣΕ στηρίζει την ένσταση αναρμοδιότητας και απαραδέκτου που προβάλλει σε τέσσερις λόγους.
20
Πρώτον, το ΕΣΕ υποστηρίζει ότι μια «κοινή απόφαση» δεν συνιστά νομική πράξη που μπορεί να του καταλογιστεί. Επισημαίνει, συναφώς, ότι τα δικαιοδοτικά όργανα της Ένωσης έχουν επιβεβαιώσει ότι οι πράξεις φορέων άλλων από τα θεσμικά και λοιπά όργανα ή οργανισμούς της Ένωσης δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της αρμοδιότητάς τους βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, επικαλούμενο ως εκ τούτου ότι το Γενικό Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να αποφανθεί επί της υπό κρίση διαφοράς.
21
Δεύτερον, κατά το ΕΣΕ, μια κοινή απόφαση συνιστά απλώς και μόνον προπαρασκευαστική πράξη για μια άλλη απόφαση. Τρίτον, η απόφαση δεν απευθύνεται στην προσφεύγουσα και δεν την αφορά άμεσα και ατομικά, συνεπώς δε αυτή δεν νομιμοποιείται ενεργητικώς να την προσβάλει. Τέταρτον, το ΕΣΕ θεωρεί ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη λόγω του σχετικού με την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία όρου.
22
Η προσφεύγουσα αμφισβητεί την επιχειρηματολογία του ΕΣΕ και εκτιμά ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή.
23
Κατά πρώτον, όσον αφορά το όργανο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αυτή ελήφθη από το ΕΣΕ υπό την ιδιότητά του ως αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου. Το ΕΣΕ καθόρισε την MREL στο πλαίσιο ασκήσεως της αρμοδιότητας που του απονέμει το άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 806/2014, υπό τη μορφή κοινής απόφασης.
24
Πρώτον, το σώμα εξυγίανσης δεν εκδίδει αυτό καθεαυτό νομικές πράξεις, αλλά συγκροτεί μόνον το πλαίσιο εντός του οποίου οι αρχές εξυγίανσης μπορούν να εκτελούν καθήκοντα από κοινού. Η ουγγρική αρχή εξυγίανσης, ήτοι η Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας, απλώς ενστερνίστηκε την προσβαλλόμενη απόφαση.
25
Δεύτερον, υιοθετώντας τη συλλογιστική που ακολούθησε η ομάδα εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ στην από 15 Δεκεμβρίου 2023 απόφασή της, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η κοινή απόφαση συνιστά δέσμη ατομικών αποφάσεων με το ίδιο περιεχόμενο και ότι εγκρίνεται από καθεμία από τις εμπλεκόμενες αρχές εξυγίανσης. Κατά την προσφεύγουσα, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ δύο περιπτώσεων. Σε περίπτωση διαφωνίας, καθεμία από τις αρχές εξυγίανσης λαμβάνει χωριστά, στο πλαίσιο ασκήσεως των αρμοδιοτήτων της, τη δική της απόφαση σχετικά με την MREL (περίπτωση η οποία περιγράφεται στο άρθρο 45η, παράγραφοι 4 και 6, της οδηγίας 2014/59). Ωστόσο, σε περίπτωση κοινής απόφασης, καθεμία από τις αρχές εξυγίανσης λαμβάνει ατομική απόφαση η οποία αντιστοιχεί στην κοινή απόφαση που είχε προηγουμένως ληφθεί (περίπτωση η οποία περιγράφεται στο άρθρο 45η, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 2014/59).
26
Τρίτον, το γεγονός ότι οι οικείες αρχές εξυγίανσης συμφωνούν ως προς ένα ίδιο κείμενο απόφασης δεν συνεπάγεται ότι μια κοινή απόφαση συνιστά απλώς και μόνο συμφωνία στο πλαίσιο των εσωτερικών σχέσεων μεταξύ αρχών. Μια συμφωνία μεταξύ των μελών του σώματος εξυγίανσης αποτελεί μόνον το προαπαιτούμενο για τη λήψη κοινής απόφασης, αλλά δεν μπορεί να εξομοιωθεί με αυτήν.
27
Κατά δεύτερον, πρώτον, η προσβαλλόμενη απόφαση παράγει δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα στις εξωτερικές σχέσεις, καθόσον η κοινή απόφαση σώματος εξυγίανσης συνιστά τελική απόφαση και όχι απλώς εσωτερική προπαρασκευαστική πράξη της αρχής, είναι δε υποχρεωτική για τα ιδρύματα τα οποία αφορά. Στο πλαίσιο της προσβαλλόμενης απόφασης, το ΕΣΕ καθόρισε ήδη με οριστικό τρόπο την MREL έναντι της προσφεύγουσας στο πλαίσιο ασκήσεως των αρμοδιοτήτων που του απονέμει το άρθρο 12 του κανονισμού 806/2014, η δε κοινή απόφαση είναι δεσμευτική για το ΕΣΕ δυνάμει του άρθρου 45η, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59 όσον αφορά τον καθορισμό της MREL.
28
Το επιχείρημα ότι ήταν αναγκαίο να εφαρμοστεί η προσβαλλόμενη απόφαση με απόφαση του ΕΣΕ και της BaFin για τον καθορισμό της MREL δεν ασκεί επιρροή στο μέτρο που, εν προκειμένω, η κοινή απόφαση περιέχει ήδη την τελική απόφαση η οποία δεσμεύει, χωρίς καθαρό περιθώριο εκτιμήσεως, το ΕΣΕ καθώς και την BaFin κατά τις μεταγενέστερες νομικές πράξεις τους.
29
Δεύτερον, η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά την προσφεύγουσα, κατ’ ελάχιστον άμεσα και ατομικά κατά την έννοια του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθόσον μια κοινή απόφαση απευθύνεται στα επίμαχα ιδρύματα, η δε εν λόγω κοινή απόφαση τα αφορά άμεσα και ατομικά, ανεξαρτήτως της ιδιότητάς τους ως αποδεκτών.
30
Τρίτον, σύμφωνα με το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα νομιμοποιείται ενεργητικώς να ασκήσει προσφυγή και έχει το απαιτούμενο προς τούτο έννομο συμφέρον. Η επιδιωκόμενη ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης αυτή καθεαυτήν θα ήταν ικανή να παράγει έννομα αποτελέσματα, δεδομένου ότι θα καθιστούσε άνευ ερείσματος την απόφαση του ΕΣΕ για τον καθορισμό της MREL και, κατά συνέπεια, την απόφαση της BaFin σχετικά με την MREL, η οποία BaFin θα ήταν, σε μια τέτοια περίπτωση, υποχρεωμένη να ακυρώσει την απόφασή της κατόπιν εναντίωσης της προσφεύγουσας.
31
Εξάλλου, η προσφεύγουσα ήταν ο αποδέκτης της προσβαλλόμενης απόφασης, με την ιδιότητα του αποδέκτη να απορρέει από την υποχρέωση διαβίβασης στην προσφεύγουσα των κοινών αποφάσεων μετά τη λήψη τους, υποχρέωση η οποία βαρύνει το ΕΣΕ και η οποία προβλέπεται ρητώς στο άρθρο 45η, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2014/59 και στο άρθρο 92, παράγραφος 1, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2016/1075 της Επιτροπής, της 23ης Μαρτίου 2016, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ σχετικά με τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για τον καθορισμό του περιεχομένου των σχεδίων ανάκαμψης, των σχεδίων εξυγίανσης και των σχεδίων εξυγίανσης ομίλων, των ελάχιστων κριτηρίων που πρέπει να αξιολογεί η αρμόδια αρχή όσον αφορά τα σχέδια ανάκαμψης και τα σχέδια ανάκαμψης ομίλων, των προϋποθέσεων για τη χρηματοπιστωτική στήριξη ομίλου, των απαιτήσεων για τους ανεξάρτητους εκτιμητές, της συμβατικής αναγνώρισης των εξουσιών απομείωσης και μετατροπής, των διαδικασιών και του περιεχομένου των απαιτήσεων κοινοποίησης και της ειδοποίησης αναστολής, καθώς και του τρόπου λειτουργίας των σωμάτων εξυγίανσης (ΕΕ 2016, L 184, σ. 1).
32
Επιπροσθέτως, η προσφεύγουσα αντικρούει το επιχείρημα του ΕΣΕ ότι δεν έχει έννομο συμφέρον να επιτύχει την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης στο μέτρο που η ακύρωσή της δεν θα της παρέσχε κανένα πλεονέκτημα, δεδομένου ότι, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι πρόκειται για κοινή απόφαση, το ΕΣΕ επ’ ουδενί θα ήταν σε θέση να αντικαταστήσει, από μόνο του, τη συγκεκριμένη πράξη, αλλά θα ήταν μόνο σε θέση να κινήσει εκ νέου τη διαδικασία εντός του σώματος εξυγίανσης, διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας δεν θα μπορούσε να επιβάλει ορισμένο επίπεδο MREL στα λοιπά μέλη του σώματος αυτού. Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο καθορισμός της MREL δεν απαιτεί κατ’ ανάγκην τη λήψη κοινής απόφασης. Εάν ουδεμία κοινή απόφαση ληφθεί, ο καθορισμός της MREL πραγματοποιείται με χωριστές αποφάσεις των οικείων αρχών εξυγίανσης, σύμφωνα με το άρθρο 45η, παράγραφοι 4 έως 6, της οδηγίας 2014/59, και επομένως το ΕΣΕ θα μπορούσε, σε μια τέτοια περίπτωση, να λάβει απόφαση στην οποία θα έχουν ληφθεί υπόψη τυχόν απαιτήσεις του Γενικού Δικαστηρίου.
33
Κατά τρίτον, η προσφεύγουσα αντικρούει την απαίτηση περί διεξαγωγής προηγούμενης διαδικασίας, επικαλούμενη, κατ’ ουσίαν, το γεγονός ότι το ζήτημα αυτό ουδόλως έχει αποσαφηνιστεί στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι θα ελλόχευε άμεσος κίνδυνος προσβολής του θεμελιώδους δικαιώματός της σε αποτελεσματική ένδικη προστασία, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 47, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν η απαίτηση περί διεξαγωγής προηγούμενης διαδικασίας, σύμφωνα με το άρθρο 263, πέμπτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 85, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, και το άρθρο 86, παράγραφος 1, του κανονισμού 806/2014, απέκλειε το παραδεκτό της υπό κρίση προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Επί της φύσεως της προσβαλλόμενης απόφασης και της αρμοδιότητας του Γενικού Δικαστηρίου να αποφανθεί επί της υπό κρίση διαφοράς
34
Κατά το ΕΣΕ, τόσο η διαδικασία που οδήγησε στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης όσο και το περιεχόμενό της καταδεικνύουν ότι αυτή δεν αποτελεί νομική πράξη καταλογιστέα σ’ αυτό. Προς επίρρωση του επιχειρήματος αυτού, διατείνεται ότι δεν έλαβε την προσβαλλόμενη απόφαση από μόνο του αλλά, ως κοινή απόφαση, από κοινού με την ουγγρική αρχή εξυγίανσης, ήτοι την Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας, στο πλαίσιο του σώματος εξυγίανσης. Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση αποτυπώνει τη συναίνεση στην οποία κατέληξαν οι εν λόγω αρχές προκειμένου να διασφαλιστεί, εν τέλει, η ορθή εφαρμογή της προβλεπόμενης στρατηγικής εξυγίανσης. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη συμφωνία σχετικά με τα αντίστοιχα επίπεδα MREL που καθορίζονται για όλα τα μέλη του ομίλου μέσω της οποίας η στρατηγική εξυγίανσης λαμβάνει υπόψη τις MREL των λοιπών μελών και εξαρτάται από αυτές.
35
Το Γενικό Δικαστήριο είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί προσφυγών που ασκούνται, κατά το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, μόνον κατά των πράξεων των θεσμικών οργάνων, των λοιπών οργάνων ή των οργανισμών της Ένωσης (διάταξη της 6ης Οκτωβρίου 2020, Sharpston κατά Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, T‑550/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:475, σκέψη 33).
36
Ομοίως, κατά πάγια νομολογία, πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα ασκήσεως προσφυγής ακυρώσεως κατά όλων των διατάξεων που λαμβάνουν τα θεσμικά όργανα, τα λοιπά όργανα και οι οργανισμοί της Ένωσης, ανεξαρτήτως της φύσεως ή της μορφής, υπό την προϋπόθεση ότι σκοπούν στην παραγωγή εννόμων αποτελεσμάτων (πρβλ. αποφάσεις της 30ής Ιουνίου 1993, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, C-181/91 και C-248/91, EU:C:1993:271, σκέψη 13· της 13ης Ιουλίου 2004, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, C-27/04, EU:C:2004:436, σκέψη 44, και της 28ης Απριλίου 2015, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, C-28/12, EU:C:2015:282, σκέψη 14).
Επί των εννόμων αποτελεσμάτων της κοινής απόφασης
37
Η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία φέρει τον τίτλο «κοινή απόφαση», ορίζει ότι «το ΕΣΕ και η [Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας] ως αρχές εξυγίανσης που ενεργούν στο πλαίσιο του σώματος εξυγίανσης, κατέληξαν σε κοινή απόφαση συμφωνώντας σχετικά με» τις MREL τις οποίες, σύμφωνα με τα άρθρα 2 έως 4 της προσβαλλόμενης απόφασης, οφείλουν να τηρούν η προσφεύγουσα και οι πέντε θυγατρικές της. Οι εν λόγω MREL προσδιορίζονται στα τμήματα I έως III της προσβαλλόμενης απόφασης. Επιπλέον, η προσβαλλόμενη απόφαση φέρει την υπογραφή του προέδρου του ΕΣΕ, η οποία τίθεται εξ ονόματος του ΕΣΕ και συνοδεύεται από τη μνεία «[t]he representatives of the relevant resolution authorities have agreed to this joint decision on MREL by means of a written agreement» («[οι] εκπρόσωποι των οικείων αρχών εξυγίανσης συμφώνησαν επί της κοινής απόφασης σχετικά με τις MREL μέσω γραπτής συμφωνίας»). Η συμφωνία της ουγγρικής αρχής εξυγίανσης, ήτοι της Εθνικής Τράπεζας της Ουγγαρίας, η οποία φέρει την υπογραφή του προέδρου της, επισυνάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.
38
Η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά, επομένως, τον καθορισμό των MREL για την προσφεύγουσα και τις πέντε θυγατρικές της, μία εκ των οποίων βρίσκεται εκτός της τραπεζικής ένωσης.
39
Η αρμοδιότητα για τον καθορισμό της MREL για τον όμιλο που αποτελείται από την προσφεύγουσα και τις θυγατρικές της στη Γερμανία και στο Λουξεμβούργο ανήκει στο ΕΣΕ (άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 806/2014), το οποίο είναι η αρχή εξυγίανσης για τον «διασυνοριακό όμιλο» (βλ. άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 806/2014, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, παράγραφος 1, σημείο 24, του ίδιου κανονισμού).
40
Ωστόσο, αφ’ ης στιγμής ένας «διασυνοριακός όμιλος» περιλαμβάνει μόνον οντότητες στα συμμετέχοντα στην τραπεζική ένωση κράτη μέλη (άρθρο 3, παράγραφος 1, σημείο 24, του κανονισμού 806/2014), το ΕΣΕ δεν είναι αρμόδιο για τον καθορισμό της MREL για ολόκληρο τον όμιλο καθόσον η ουγγρική θυγατρική της προσφεύγουσας είναι εγκατεστημένη σε κράτος που δεν συμμετέχει στην τραπεζική ένωση.
41
Η αρχή εξυγίανσης για την ουγγρική θυγατρική Fundamanta Lakáskassza είναι η Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας (αιτιολογική σκέψη 11 της προσβαλλόμενης απόφασης σε συνδυασμό με το παράρτημα της προσβαλλόμενης απόφασης).
42
Ο όμιλος της προσφεύγουσας στο σύνολό του, συμπεριλαμβανομένης της ουγγρικής θυγατρικής, συνιστά «διασυνοριακό όμιλο» κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, σημείο 27, της οδηγίας 2014/59, με οντότητες ομίλου εγκατεστημένες σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη.
43
Κατά το άρθρο 88, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2014/59, για τους διασυνοριακούς ομίλους, οι αρχές εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου συγκροτούν σώματα εξυγίανσης τα οποία αποτελούν ένα πλαίσιο για τον καθορισμό των MREL για ομίλους σε ενοποιημένο επίπεδο και σε επίπεδο θυγατρικών (βλ. άρθρο 88, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο θʹ, της οδηγίας 2014/59). Εν προκειμένω, από την αιτιολογική σκέψη 6 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι, το 2017, το ΕΣΕ συγκρότησε σώμα εξυγίανσης για την προσφεύγουσα και τις πέντε θυγατρικές της, μέλη του οποίου είναι, μεταξύ άλλων, το ΕΣΕ και η Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας, σύμφωνα με το άρθρο 88, παράγραφος 2, στοιχεία αʹ και βʹ, της οδηγίας 2014/59.
44
Στο πλαίσιο ενός τέτοιου σώματος, οι οικείες αρχές εξυγίανσης διεξάγουν διάλογο σχετικά με τις προτεινόμενες MREL σε ενοποιημένο επίπεδο, σε επίπεδο μητρικής και στο επίπεδο της εκάστοτε θυγατρικής, και συζητούν τον συνδυασμό των προτεινόμενων MREL (άρθρο 89 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2016/1075). Η αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου προεδρεύει του σώματος εξυγίανσης (άρθρο 88, παράγραφος 5, της οδηγίας 2014/59).
45
Όταν όμιλος περιλαμβάνει οντότητες εγκατεστημένες σε κράτη μέλη που συμμετέχουν στην τραπεζική ένωση, καθώς και σε μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, το ΕΣΕ εκπροσωπεί τις εθνικές αρχές εξυγίανσης των συμμετεχόντων κρατών μελών για τους σκοπούς της διαβούλευσης και της συνεργασίας με τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη (άρθρο 32, παράγραφος 1, του κανονισμού 806/2014 και αιτιολογική σκέψη 10 της προσβαλλόμενης απόφασης). Συνακόλουθα, η γερμανική και η λουξεμβουργιανή αρχή εξυγίανσης συμμετείχαν στο σώμα εξυγίανσης μόνον ως παρατηρητές (αιτιολογικές σκέψεις 6 και 9 της προσβαλλόμενης απόφασης).
46
Προκειμένου να καθοριστούν, στο πλαίσιο του σώματος εξυγίανσης, τα ποσά των MREL που εφαρμόζονται σε ενοποιημένο επίπεδο ομίλου εξυγίανσης και, σε μεμονωμένη βάση, στις θυγατρικές, το άρθρο 88, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο θʹ, της οδηγίας 2014/59 παραπέμπει, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 45η της ίδιας οδηγίας το οποίο προβλέπει δύο εναλλακτικές διαδικασίες για την επίτευξη συντονισμένου καθορισμού των εν λόγω MREL.
47
Η συνιστώμενη διαδικασία είναι η προετοιμασία κοινής απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 45η, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/59, κατά το οποίο η αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου και οι αρχές εξυγίανσης που είναι αρμόδιες για τις θυγατρικές του ομίλου εξυγίανσης καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να καταλήξουν σε κοινή απόφαση σχετικά με το ποσό της απαίτησης που εφαρμόζεται σε ενοποιημένο επίπεδο ομίλου εξυγίανσης και το ποσό της απαίτησης που εφαρμόζεται σε μεμονωμένη βάση σε κάθε θυγατρική. Η κοινή απόφαση είναι δεσμευτική για τις οικείες αρχές εξυγίανσης (άρθρο 45η, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59).
48
Ελλείψει τέτοιου είδους κοινής απόφασης εντός τεσσάρων μηνών, οι αρχές που είναι αρμόδιες για την ενοποιημένη MREL σε επίπεδο ομίλου, αφενός, και για την MREL σε μεμονωμένη βάση, αφετέρου, καθορίζουν τις MREL λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις απόψεις και τις επιφυλάξεις που διατυπώθηκαν από τις άλλες αντίστοιχες αρχές και από την οικεία οντότητα εξυγίανσης (άρθρο 45η, παράγραφος 3, της οδηγίας 2014/59). Για την εναλλακτική αυτή, οι παράγραφοι 4 έως 6 του άρθρου 45η προβλέπουν ειδικούς κανόνες.
49
Το ΕΣΕ και η ουγγρική αρχή εξυγίανσης, ήτοι η Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας, έχοντας καταλήξει σε κοινή απόφαση, συντονίστηκαν με σκοπό τον μετέπειτα καθορισμό των MREL από καθεμία εκ των εμπλεκόμενων αρχών στο πλαίσιο της δικής της αρμοδιότητας. Πράγματι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, το ΕΣΕ και η ουγγρική αρχή εξυγίανσης, ως αρχές εξυγίανσης και μέλη του σώματος εξυγίανσης, εκφράζουν τη συμφωνία τους με τις MREL τις οποίες κατέγραψε το ΕΣΕ, ως προεδρεύον του σώματος, στα τμήματα I έως III της προσβαλλόμενης απόφασης, για την προσφεύγουσα και το σύνολο των θυγατρικών της.
50
Η προσβαλλόμενη απόφαση παράγει έννομα αποτελέσματα στο μέτρο που, σύμφωνα με το άρθρο 45η, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59, οι «οικείες» αρχές εξυγίανσης (βλ. σκέψη 78 κατωτέρω) αναλαμβάνουν αμοιβαία δεσμευτικές υποχρεώσεις καθότι υποχρεούνται να τηρούν τις MREL που θα καθοριστούν κατά την άσκηση των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους.
51
Το ΕΣΕ, υπό την ιδιότητά του ως αρχή εξυγίανσης η οποία έχει την εξουσία να καθορίζει την MREL της οντότητας εξυγίανσης και των θυγατρικών που είναι εγκατεστημένες σε συμμετέχοντα στην τραπεζική ένωση κράτη μέλη, οφείλει να τηρεί τις MREL που καθορίζονται στα τμήματα Ι και ΙΙ της προσβαλλόμενης απόφασης. Το αυτό ισχύει και για την ουγγρική αρχή εξυγίανσης, ήτοι την Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας, η οποία οφείλει να συμμορφώνεται προς την MREL που καθορίζεται στο τμήμα III.
52
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι το ΕΣΕ, προετοιμάζοντας και υπογράφοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως εκτίθεται στις σκέψεις 3 έως 7 ανωτέρω, συμμετείχε στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία παράγει έννομα αποτελέσματα.
Επί του «υβριδικού» χαρακτήρα της κοινής απόφασης
53
Όσον αφορά το επιχείρημα του ΕΣΕ ότι την προσβαλλόμενη απόφαση, ως κοινή απόφαση, δεν έλαβε το ΕΣΕ από μόνο του αλλά από κοινού με την ουγγρική αρχή εξυγίανσης στο πλαίσιο του σώματος εξυγίανσης, ανακύπτει το ερώτημα σε ποιο βαθμό μπορεί η προσβαλλόμενη απόφαση να θεωρηθεί ως πράξη υποκείμενη στον έλεγχο του δικαστή της Ένωσης.
54
Όπως ορθώς επισήμανε το ΕΣΕ, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προϊόν συναίνεσης, από την αιτιολογική της σκέψη 7 προκύπτει δε σαφώς ότι αυτή ελήφθη από κοινού από το ΕΣΕ, ως αρχή εξυγίανσης του ομίλου, αφενός, και από την αρχή εξυγίανσης του μη συμμετέχοντος στην τραπεζική ένωση κράτους, αφετέρου.
55
Επομένως, αφενός, χωρίς τη συγκατάθεση του ΕΣΕ ουδόλως θα μπορούσε να ληφθεί κοινή απόφαση. Αφετέρου, κατά το άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης και σύμφωνα με το άρθρο 91, παράγραφος 3, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2016/1075, η συμφωνία της ουγγρικής αρχής εξυγίανσης, ήτοι της Εθνικής Τράπεζας της Ουγγαρίας, είναι επίσης απαραίτητη για τη λήψη της κοινής απόφασης.
56
Πάντως, ο «υβριδικός» χαρακτήρας της προσβαλλόμενης απόφασης, ο οποίος απορρέει από το γεγονός ότι ελήφθη από το ΕΣΕ και την Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας, δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι αυτή δεν προέρχεται από το ΕΣΕ.
57
Ειδικότερα, το έγγραφο της προσβαλλόμενης απόφασης καταδεικνύει, τόσο στο εισαγωγικό του μέρος {«as agreed by the Single Resolution Board […] and Magyar Nemzeti Bank», ήτοι «όπως συμφωνήθηκε από το [ΕΣΕ] και [την Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας]»} όσο και διά της τεθείσας εξ ονόματος του ΕΣΕ υπογραφής του προέδρου του ΕΣΕ, το γεγονός ότι το τελευταίο είναι ένα από τα όργανα που εξέδωσαν την κοινή απόφαση. Εξάλλου, από την πρώτη περίοδο της αιτιολογικής σκέψης 10 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το ΕΣΕ ενήργησε υπό την ιδιότητά του ως αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου. Κατά την αιτιολογική σκέψη 12 της απόφασης αυτής, η κοινή απόφαση βασίζεται στο άρθρο 45η της οδηγίας 2014/59 το οποίο προβλέπει ότι η αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου και οι αρχές εξυγίανσης που είναι αρμόδιες για τις θυγατρικές καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να καταλήξουν σε κοινή απόφαση. Συνεπώς, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση από κοινού με την ουγγρική αρχή εξυγίανσης, ήτοι την Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας, το ΕΣΕ ενήργησε επί τη βάσει αρμοδιότητας που του απένειμε το δίκαιο της Ένωσης. Το ΕΣΕ εδύνατο να λάβει την προσβαλλόμενη απόφαση από κοινού με την αρχή εξυγίανσης του μη συμμετέχοντος κράτους μέλους αποκλειστικά και μόνο λόγω των εξουσιών λήψης αποφάσεων που του έχει απονείμει ο νομοθέτης της Ένωσης.
58
Εν αντιθέσει προς τις σύνθετες διοικητικές διαδικασίες στις οποίες παρεμβαίνουν μεν οι εθνικές αρχές εξυγίανσης, για τις οποίες όμως η τελική απόφαση ανήκει στο ΕΣΕ, όπως επί παραδείγματι για τον καθορισμό των τακτικών συνεισφορών στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ΕΤΕ) (βλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Μ. Campos Sánchez-Bordona στην υπόθεση Iccrea Banca, C-414/18, EU:C:2019:574, σημεία 34 και 35), η προσβαλλόμενη απόφαση συνιστά πραγματική συμφωνία, ληφθείσα σε ισότιμη βάση, στο πλαίσιο συντονισμού μεταξύ της ουγγρικής εθνικής αρχής, ήτοι της Εθνικής Τράπεζας της Ουγγαρίας, και του ΕΣΕ, ο οποίος προηγείται της λήψης αποφάσεων βάσει των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους.
59
Η επίμαχη εν προκειμένω διοικητική διαδικασία διαφέρει από τις υποθέσεις επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις της 3ης Δεκεμβρίου 1992, Oleificio Borelli κατά Επιτροπής (C-97/91, EU:C:1992:491), και της 19ης Δεκεμβρίου 2018, Berlusconi και Fininvest (C-219/17, EU:C:2018:1023). Πράγματι, οι υποθέσεις που οδήγησαν στις εν λόγω αποφάσεις εντάσσονται στο πλαίσιο κάθετης σχέσης καθόσον προηγείται η πράξη της εθνικής αρχής, η δε απόφαση της διοικητικής αρχής της Ένωσης λαμβάνεται κατά το πέρας της διαδικασίας. Το ερώτημα κατά πόσον η οικεία αρχή της Ένωσης διαθέτει περιθώριο εκτιμήσεως εντάσσεται ακριβώς στο πλαίσιο της εν λόγω κάθετης σχέσης.
60
Στον αντίποδα, η υπό κρίση υπόθεση εντάσσεται στο πλαίσιο αμιγώς οριζόντιας σχέσης στην οποία δύο αρχές, η εθνική αρχή εξυγίανσης, ήτοι η Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας, και το ΕΣΕ, που διαθέτουν τις δικές τους εξουσίες, λαμβάνουν μια «κοινή απόφαση». Σε αντίθεση με την κάθετη κατάσταση που διέπει τις σύνθετες διοικητικές διαδικασίες στις οποίες συμμετέχουν οι εθνικές αρχές και οι αρχές της Ένωσης, όπου το κρίσιμο στοιχείο για να καθοριστεί εάν ο δικαστικός έλεγχος πρέπει να ασκηθεί από τον δικαστή της Ένωσης ή από τα εθνικά δικαστήρια είναι η άσκηση της εξουσίας λήψης τελικής απόφασης (βλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα M. Campos Sánchez-Bordona, στην υπόθεση Iccrea Banca, C-414/18, EU:C:2019:574, σημείο 34), στην παρούσα κατάσταση, οι από κοινού συντάκτες της κοινής απόφασης, λαμβάνοντάς την, ασκούν έκαστος τις αντίστοιχες εξουσίες του, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον. Εν πάση περιπτώσει, κατά τη λήψη κοινής απόφασης όπως η προσβαλλόμενη απόφαση, το ΕΣΕ διαθέτει ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως και δεν δεσμεύεται από προτάσεις που προέρχονται από εθνική αρχή.
61
Το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προϊόν συναίνεσης μεταξύ του ΕΣΕ και της ουγγρικής αρχής εξυγίανσης, ήτοι της Εθνικής Τράπεζας της Ουγγαρίας, δεν μπορεί να κλονίσει το συμπέρασμα ότι πρόκειται για πράξη υποκείμενη στον έλεγχο του δικαστή της Ένωσης στο μέτρο που, κατά τον καθορισμό της MREL βάσει της διαδικασίας που ορίζεται στο άρθρο 45η της οδηγίας 2014/59, το ΕΣΕ οφείλει να εφαρμόζει και να τηρεί τα άρθρα 45 επ. της εν λόγω οδηγίας.
62
Συναφώς, το ΕΣΕ εφαρμόζει τις διατάξεις αυτές ανεξαρτήτως της παρέμβασης της ουγγρικής αρχής εξυγίανσης, η οποία μπορεί να επιλέξει να μην αποδεχθεί την κοινή απόφαση την οποία προτείνει το ΕΣΕ.
63
Στο πλαίσιο αυτό, η έλλειψη συμφωνίας εκ μέρους της ουγγρικής αρχής εξυγίανσης, ήτοι της Εθνικής Τράπεζας της Ουγγαρίας, δεν θα εμπόδιζε το ΕΣΕ από το να καθορίσει την MREL, τουλάχιστον όσον αφορά την εφαρμογή της εντός των κρατών μελών που συμμετέχουν στην τραπεζική ένωση. Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 45η, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 2014/59, ελλείψει κοινής απόφασης εναπόκειται στο ΕΣΕ να λάβει απόφαση σχετικά με την MREL.
64
Επομένως, ακόμη και αν η εμπλοκή της ουγγρικής αρχής εξυγίανσης αποτελεί αναγκαίο στάδιο κατά τη διαδικασία λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης, ο έλεγχος της τήρησης των εφαρμοστέων στην υπό κρίση υπόθεση κανόνων της Ένωσης, δεδομένης της έκτασης των αρμοδιοτήτων που ασκεί το ΕΣΕ στο πλαίσιο αυτό, δεν μπορεί να αποκλειστεί από τον έλεγχο του δικαστή της Ένωσης.
65
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Γενικό Δικαστήριο είναι αρμόδιο να εξετάσει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και, επομένως, η ένσταση αναρμοδιότητας πρέπει να απορριφθεί.
Επί του παραδεκτού της προσφυγής
66
Από το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ προκύπτει ότι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί να ασκεί προσφυγή κατά των πράξεων των οποίων είναι αποδέκτης ή που το αφορούν άμεσα και ατομικά, καθώς και κατά των κανονιστικών πράξεων που το αφορούν άμεσα και για την εφαρμογή των οποίων δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα.
67
Κατά πρώτον, όσον αφορά την ιδιότητά της ως αποδέκτη, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η εν λόγω ιδιότητα απορρέει από την υποχρέωση του ΕΣΕ να διαβιβάζει τις κοινές αποφάσεις μετά τη λήψη τους, υποχρέωση η οποία προβλέπεται στο άρθρο 45η, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2014/59 και στο άρθρο 92, παράγραφος 1, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2016/1075.
68
Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 45η, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2014/59, η κοινή απόφαση «παρέχεται στην οντότητα εξυγίανσης από την αρχή εξυγίανσής της». Όσον αφορά τις οντότητες ομίλου εξυγίανσης οι οποίες δεν είναι οντότητες εξυγίανσης, κατά το άρθρο 45η, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2014/59, η κοινή απόφαση τούς παρέχεται από τις αρχές εξυγίανσης των οντοτήτων αυτών. Όσον αφορά την ενωσιακή μητρική επιχείρηση του ομίλου η οποία δεν αποτελεί η ίδια οντότητα εξυγίανσης από τον ίδιο όμιλο εξυγίανσης, το άρθρο 45η, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2014/59 προβλέπει ότι η κοινή απόφαση τής παρέχεται από την αρχή εξυγίανσης της οντότητας εξυγίανσης.
69
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι το άρθρο 45η, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2014/59 δεν ορίζει ότι ο συντάκτης της κοινής απόφασης την κοινοποιεί στις οικείες οντότητες, αλλά αναθέτει σε διάφορες αρχές εξυγίανσης, στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, να «παρέχουν» την απόφαση αυτή.
70
Εν προκειμένω, μόνο με ηλεκτρονικό μήνυμα της 22ας Μαΐου 2023 διαβίβασε το ΕΣΕ, ως αρχή εξυγίανσης σε επίπεδο ομίλου, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 45η, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2014/59, στην προσφεύγουσα, ως ενωσιακή μητρική εταιρία του ομίλου, την προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ οι εθνικές αρχές εξυγίανσης ήταν ήδη ενήμερες πριν από την ημερομηνία αυτή, αφού η μεν BaFin είχε ενημερωθεί στις 14 Απριλίου 2023, η δε CSSF είχε, σε κάθε περίπτωση, ενημερωθεί πριν από τις 17 Μαΐου 2023.
71
Κατά δεύτερον, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν είναι ο αποδέκτης της προσβαλλόμενης απόφασης, η απόφαση αυτή πρέπει να την αφορά άμεσα.
72
Συναφώς, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι η προϋπόθεση να αφορά η απόφαση που αποτελεί το αντικείμενο της προσφυγής άμεσα ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο, την οποία θέτει το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, απαιτεί να συντρέχουν σωρευτικώς δύο κριτήρια, ήτοι το προσβαλλόμενο μέτρο πρέπει, αφενός, να παράγει άμεσα αποτελέσματα επί της νομικής καταστάσεώς του και, αφετέρου, να μην καταλείπει εξουσία εκτιμήσεως στους αποδέκτες του που είναι επιφορτισμένοι με την εφαρμογή του, δεδομένου ότι η εφαρμογή αυτή έχει καθαρώς αυτόματο χαρακτήρα και απορρέει αποκλειστικά από τη ρύθμιση της Ένωσης, χωρίς εφαρμογή άλλων παρεμβαλλόμενων κανόνων (αποφάσεις της 13ης Οκτωβρίου 2011, Deutsche Post και Γερμανία κατά Επιτροπής, C-463/10 P και C-475/10 P, EU:C:2011:656, σκέψη 66· της 6ης Νοεμβρίου 2018, Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής, Επιτροπή κατά Scuola Elementare Maria Montessori και Επιτροπή κατά Ferracci, C-622/16 P έως C-624/16 P, EU:C:2018:873, σκέψη 42, και της 28ης Οκτωβρίου 2020, Associazione GranoSalus κατά Επιτροπής, C-313/19 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2020:869, σκέψη 51).
73
Το ΕΣΕ υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι δεν πληρούται το πρώτο από τα προαναφερθέντα κριτήρια, ήτοι ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν παράγει άμεσα αποτελέσματα επί της νομικής καταστάσεως της προσφεύγουσας.
74
Προκειμένου να εξεταστεί το πρώτο κριτήριο, ήτοι το εάν η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ικανή να παράγει έννομα αποτελέσματα επί της νομικής καταστάσεως της προσφεύγουσας, πρέπει να εξεταστεί η ουσία της επίμαχης πράξης και να εκτιμηθούν τα αποτελέσματα αυτά με γνώμονα αντικειμενικά κριτήρια, όπως το περιεχόμενο της ίδιας της πράξης, λαμβανομένων ενδεχομένως υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου εκδόθηκε και των εξουσιών του θεσμικού οργάνου που την εξέδωσε (βλ. απόφαση της 12ης Ιουλίου 2022, Nord Stream 2 κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C-348/20 P, EU:C:2022:548, σκέψη 63 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
75
Όσον αφορά κοινή απόφαση σχετική με διασυνοριακό όμιλο (βλ. σκέψη 42 ανωτέρω), πρέπει να ληφθεί ιδιαιτέρως υπόψη το σύστημα που καθιέρωσε ο νομοθέτης της Ένωσης για τον καθορισμό των MREL για κάθε οντότητα του ομίλου εντός της Ένωσης (βλ. σκέψεις 38 έως 48 ανωτέρω).
76
Εν προκειμένω, τόσο η προσβαλλόμενη απόφαση όσο και η απόφαση SRB/EES/2022/215 καθορίζουν τις MREL για τις οντότητες του ομίλου στον οποίο ανήκει η προσφεύγουσα.
77
Εντούτοις, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση αντιπροσωπεύει τη συμφωνία που συνήφθη στο πλαίσιο της Ένωσης στο σύνολό της μεταξύ του ΕΣΕ και της ουγγρικής αρχής εξυγίανσης, ήτοι της Εθνικής Τράπεζας της Ουγγαρίας, κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας 2014/59, η απόφαση SRB/EES/2022/215, η οποία ελήφθη βάσει του κανονισμού 806/2014, συγκεκριμενοποιεί τη συμφωνία αυτή μόνο στο πλαίσιο της τραπεζικής ένωσης.
78
Συνακόλουθα, όσον αφορά την προσβαλλόμενη απόφαση, η δεσμευτική ισχύς της επιβάλλεται, δυνάμει του άρθρου 45η, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59, αποκλειστικά και μόνο στις «οικείες» αρχές εξυγίανσης, ήτοι στις αρχές που ανέλαβαν αμοιβαία δεσμευτικές υποχρεώσεις λαμβάνοντας την κοινή απόφαση. Εν προκειμένω, πρόκειται για το ΕΣΕ και την ουγγρική αρχή εξυγίανσης, ήτοι την Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας.
79
Η έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης δεν συνεπάγεται επομένως, αφ’ εαυτής, κανένα άλλο έννομο αποτέλεσμα εντός της τραπεζικής ένωσης πέραν της υποχρέωσης την οποία το ίδιο το ΕΣΕ επιβάλλει στον εαυτό του έναντι της ουγγρικής αρχής, ήτοι της Εθνικής Τράπεζας της Ουγγαρίας, και η οποία συνίσταται στο να εφαρμόσει τις MREL που διαπραγματεύθηκε με αυτήν.
80
Αντιθέτως, όσον αφορά την απόφαση SRB/EES/2022/215, κατά το άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 806/2014, το ΕΣΕ προσδιορίζει τις MREL που οφείλουν να τηρούν πάντοτε οι οντότητες εξυγίανσης και οι όμιλοι εξυγίανσης. Κατά το άρθρο 12, παράγραφος 5, του εν λόγω κανονισμού, το ΕΣΕ απευθύνει τη διαπίστωσή του στις εθνικές αρχές εξυγίανσης, οι οποίες εφαρμόζουν τις οδηγίες του ΕΣΕ σύμφωνα με το άρθρο 29 του εν λόγω κανονισμού.
81
Εν προκειμένω, εκδίδοντας την απόφαση SRB/EES/2022/215, η οποία, στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της, παραπέμπει, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 12 έως 12ια και στο άρθρο 29 του κανονισμού 806/2014, το ΕΣΕ έλαβε απόφαση δυνάμει των προαναφερθέντων άρθρων με την οποία καθόρισε, εντός της τραπεζικής ένωσης, τις MREL του ομίλου στον οποίο ανήκει η προσφεύγουσα.
82
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν παράγει άμεσα αποτελέσματα επί της νομικής καταστάσεως της προσφεύγουσας κατά την έννοια της νομολογίας που μνημονεύεται στη σκέψη 72 ανωτέρω.
83
Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται από το συμπέρασμα της ομάδας εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ στην από 15 Δεκεμβρίου 2023 απόφασή της στις συναφείς υποθέσεις 2/2023 και 3/2023, στο οποίο παραπέμπει η προσφεύγουσα. Κατά την ομάδα εξέτασης προσφυγών, η κοινή απόφαση επηρεάζει τα συμφέροντα του προσφεύγοντος πιστωτικού ιδρύματος καθόσον μεταβάλλει κατά τρόπο σαφή τη νομική του κατάσταση (σημείο 46 της απόφασης της ομάδας εξέτασης προσφυγών). Η ομάδα εξέτασης προσφυγών έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν η απόφαση που καθόριζε με οριστικό τρόπο την MREL (σημείο 48 της απόφασης της ομάδας εξέτασης προσφυγών).
84
Η ομάδα εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ στήριξε την εκτίμησή της σχετικά με την προσβαλλόμενη απόφαση στην παραδοχή ότι πρόκειται για απλή δέσμη ατομικών, «παράλληλων» αποφάσεων των διαφόρων αρχών εξυγίανσης οι οποίες έχουν το ίδιο περιεχόμενο και εγκρίνονται ατομικά από καθεμία από τις εμπλεκόμενες αρχές εξυγίανσης. Κατ’ αυτήν, η κοινή απόφαση δεν αποτελεί ουδέν περισσότερο από μια συγχώνευση των αποφάσεων των αρμοδίων αρχών σε ένα ενιαίο έγγραφο, οι οποίες αποφάσεις παράγουν ήδη τα αποτελέσματά τους στο πλαίσιο της αντίστοιχης δικαιοδοσίας των εν λόγω αρχών, τούτο δε ανεξαρτήτως του αν οι τελευταίες έχουν συμφωνήσει όλες προς τούτο ή όχι.
85
Όμως, η υπόθεση αυτή παραβλέπει την πτυχή της αμοιβαίας δέσμευσης που περιλαμβάνει η κοινή απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 45η, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59.
86
Επιπλέον, η επεξήγηση αυτή αναιρείται από το άρθρο 45η, παράγραφος 3, της οδηγίας 2014/59, σύμφωνα με το οποίο, ελλείψει κοινής απόφασης εντός της ταχθείσας προθεσμίας, εναπόκειται πλέον στις αρχές εξυγίανσης της οντότητας να τηρήσουν ειδικούς κανόνες (βλ. σκέψη 48 ανωτέρω). Συμπερασματικά, η κατάσταση διαφοροποιείται ανάλογα με το αν οι αρχές έχουν συμφωνήσει όλες προς τούτο ή όχι. Εάν οι οικείες αρχές –ήτοι οι αρχές που καθορίζονται μέσω της συμμετοχής τους στο σώμα εξυγίανσης, στο πλαίσιο του οποίου καταρτίστηκε και συνήφθη η κοινή απόφαση– δεν είναι όλες σύμφωνες, δεν είναι δυνατό να ληφθεί κοινή απόφαση. Όσον αφορά την ουγγρική αρχή εξυγίανσης, ήτοι την Εθνική Τράπεζα της Ουγγαρίας, η απαραίτητη αυτή προϋπόθεση συμφωνίας προβλέφθηκε ρητώς στο άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης σύμφωνα με το οποίο αυτή εκδίδεται αμέσως μετά την παραλαβή της συμφωνίας εκ μέρους της αρχής εξυγίανσης του μη συμμετέχοντος κράτους μέλους.
87
Δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν παράγει άμεσα αποτελέσματα επί της νομικής καταστάσεως της προσφεύγουσας, η στηριζόμενη στην έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης της προσφεύγουσας ένσταση απαραδέκτου την οποία προέβαλε το ΕΣΕ πρέπει να γίνει δεκτή.
88
Ωστόσο, το απαράδεκτο της προσφυγής δεν απορρέει, όπως θεώρησε το ΕΣΕ με τον τέταρτο λόγο απαραδέκτου (βλ. σκέψη 21 ανωτέρω), από την έλλειψη προηγούμενης προσφυγής ενώπιον της ομάδας εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ. Ειδικότερα, το άρθρο 85, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 806/2014 ορίζει ότι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, περιλαμβανομένων των αρχών εξυγίανσης, μπορεί να προσφύγει κατά απόφασης του ΕΣΕ του άρθρου 10, παράγραφος 10, του άρθρου 11, του άρθρου 12, παράγραφος 1, των άρθρων 38 έως 41, του άρθρου 65, παράγραφος 3, του άρθρου 71 και του άρθρου 90, παράγραφος 3, του ιδίου κανονισμού, η οποία απευθύνεται στο εν λόγω πρόσωπο ή το αφορά άμεσα ή έμμεσα. Ωστόσο, η κοινή απόφαση σχετικά με την MREL έχει ιδιαίτερο χαρακτήρα. Δεν πρόκειται ιδίως για απόφαση του ΕΣΕ κατά την έννοια των εν λόγω άρθρων. Εξάλλου, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν απευθύνεται στην προσφεύγουσα και δεν παράγει άμεσα αποτελέσματα επί της νομικής καταστάσεώς της, συνεπώς δε δεν την αφορά άμεσα (βλ. σκέψεις 79 έως 82 ανωτέρω).
89
Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα δεν μπορούσε να προσφύγει ενώπιον της ομάδας εξέτασης προσφυγών του ΕΣΕ, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να της προσαφθεί το ότι άσκησε απευθείας προσφυγή ενώπιον του δικαστή της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ.
90
Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
Επί της αιτήσεως αναστολής
91
Δεδομένου ότι τα αιτήματα του ΕΣΕ στην υπόθεση της κύριας δίκης έγιναν δεκτά, παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεώς του, η οποία προβλήθηκε επικουρικώς σε σχέση με την ένσταση απαραδέκτου, να ανασταλεί η διαδικασία έως ότου εκδοθεί απόφαση στην υπόθεση BNP Paribas κατά ΕΣΕ (T-71/22), η οποία, εξάλλου, περατώθηκε με διάταξη περί διαγραφής της 8ης Νοεμβρίου 2024 (μη δημοσιευθείσα, EU:T:2024:834).
Επί της αιτήσεως παρεμβάσεως
92
Κατά το άρθρο 144, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, αν ο καθού έχει καταθέσει ένσταση απαραδέκτου ή αναρμοδιότητας δυνάμει του άρθρου 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, απόφαση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως λαμβάνεται μόνο μετά την απόρριψη ή την εξέταση της ενστάσεως μαζί με την ουσία της υποθέσεως. Κατά το άρθρο 142, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, η παρέμβαση είναι παρεπόμενη της κύριας διαφοράς και καθίσταται άνευ αντικειμένου, μεταξύ άλλων, σε περίπτωση που η προσφυγή κριθεί απαράδεκτη.
93
Επομένως, παρέλκει η κρίση επί των αιτήσεων παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Επί των δικαστικών εξόδων
94
Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
95
Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το ΕΣΕ, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου.
96
Κατά το άρθρο 144, παράγραφος 10, του Κανονισμού Διαδικασίας, αν η δίκη επί της κύριας υποθέσεως τερματιστεί πριν ληφθεί απόφαση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως, ο αιτούμενος την παρέμβαση και οι κύριοι διάδικοι φέρουν έκαστος τα σχετικά με την αίτηση παρεμβάσεως δικαστικά έξοδά τους.
97
Συνακόλουθα, η προσφεύγουσα, το ΕΣΕ, το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά τους σχετικά με τις αιτήσεις παρεμβάσεως υπέρ των αιτημάτων του ΕΣΕ.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο πενταμελές τμήμα)
διατάσσει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
2)
Παρέλκει η εξέταση των αιτήσεων παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
3)
Η DZ Bank AG Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ), εξαιρουμένων των σχετικών με τις αιτήσεις παρεμβάσεως.
4)
Η DZ Bank AG Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, το ΕΣΕ, το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή φέρουν έκαστος τα σχετικά με τις αιτήσεις παρεμβάσεως δικαστικά έξοδά τους.
Λουξεμβούργο, 11 Ιουνίου 2025.
Ο Γραμματέας
V. Di Bucci
Ο Πρόεδρος
H. Kanninen
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.