61985CJ0375_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 375/85,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundessozialgericht, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Angelo Campana
και
Bundesanstalt foer Arbeit, Νυρεμβέργη,
η έκδοση προδικαστικής απόφασης ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ ), σε συνδυασμό με το άρθρο 67, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971,
περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας ( ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001, σ . 73 ),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πέμπτο τμήμα )
συγκείμενο από τους Y . Galmot, πρόεδρο τμήματος, G . Bosco, U . Everling, R . Joliet και J . C . Moitinho de Almeida, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : C . Ο . Lenz,
γραμματέας : Β . Pastor, υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν :
- ο Campana, εκπροσωπούμενος από τον Joergen Stahlberg, δικηγόρο Μονάχου,
- η κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσωπούμενη από τον Martin Seidel,
- η κυβέρνηση της Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενη από τον Pier Giorgio Ferri, avvocato dello Stato,
- η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Joergen Grunwald, μέλος της νομικής της υπηρεσίας,
την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 3ης Φεβρουαρίου 1987,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 1ης Απριλίου 1987,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με Διάταξη της 15ης Οκτωβρίου 1985, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 27 Νοεμβρίου 1985, το Bundessozialgericht υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφος 1, και 67 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας ( ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001, σ . 73 ).
2 Το ερώτημα ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς που είχε ως αντικείμενο την άρνηση του Bundesanstalt foer Arbeit ( γερμανικού Ομοσπονδιακού Οργανισμού Απασχολήσεως ) να χορηγήσει ενίσχυση για την επαγγελματική επιμόρφωση του Campana, ιταλού εργαζομένου εγκατεστημένου στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας .
3 Η άρνηση του Οργανισμού Απασχολήσεως στηρίχθηκε στο γεγονός ότι ο Campana δεν συγκεντρώνει μία από τις προϋποθέσεις από τις οποίες το άρθρο 46, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, και παράγραφος 2 του Arbeitsfoerderungsgesetz ( νόμου περί προωθήσεως της απασχολήσεως, στο εξής : ΑFG ), της 25ης Ιουνίου 1969, εξαρτά τη χορήγηση της εν λόγω ενισχύσεως, επειδή κατά τη διάρκεια των τριών ή, ενδεχομένως, πέντε ετών πριν από την εγγραφή στο ίδρυμα επαγγελματικής επιμορφώσεως ο Campana δεν είχε εργαστεί για δύο τουλάχιστον έτη σε θέση για την οποία να καταβάλλονται υποχρεωτικές εισφορές κατ' εφαρμογή του ΑFG ούτε ελάμβανε επίδομα ανεργίας ούτε υπαγόταν σε σύστημα ενισχύσεως των ανέργων .
4 Το Bundessozialgericht, ενώπιον του οποίου ο Campana άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως του Landessozialgericht που είχε απορρίψει έφεση του ενδιαφερομένου κατά της αποφάσεως του Sozialgericht, υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα :
"Το άρθρο 67, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, της 14ης Ιουνίου 1981, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ ), του ίδιου κανονισμού, έχει εφαρμογή και επί των παροχών που χορηγούν τα κράτη μέλη όχι λόγω ανεργίας, αλλά προς πρόληψη μελλοντικής ανεργίας, υπό την έννοια ότι στο πλαίσιο της ενισχύσεως της επαγγελματικής επιμορφώσεως πρέπει να θεωρούνται ως 'απασχόληση που συνεπάγεται την υποχρέωση καταβολής εισφορών', κατά το άρθρο 46, παράγραφος 1, του Arbeitsfoerderungsgesetz ( νόμου περί προωθήσεως της απασχολήσεως ), και οι περίοδοι ασφαλίσεως που έχουν συμπληρωθεί σε άλλα κράτη μέλη;"
5 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται τα πραγματικά περιστατικά, η εξέλιξη της διαδικασίας και οι παρατηρήσεις που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου . Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .
6 Πρέπει να γίνει δεκτό ότι, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71, ο εν λόγω κανονισμός "ισχύει για όλες τις νομοθεσίες που αφορούν τους ακόλουθους κλάδους κοινωνικής ασφαλίσεως" και τις αντίστοιχες παροχές, στις οποίες περιλαμβάνονται σύμφωνα με το στοιχείο ζ ) "οι παροχές ανεργίας ". Η διάταξη αυτή δεν διευκρινίζει αν ο όρος "παροχές ανεργίας" αφορά αποκλειστικά παροχές που χορηγούνται λόγω ήδη υφισταμένης ανεργίας ή καλύπτει και τις παροχές που αποβλέπουν στην πρόληψη μελλοντικής ανεργίας . Πρέπει, εξάλλου, να τονιστεί ότι οι παροχές που αποβλέπουν στην πρόληψη μελλοντικής ανεργίας δεν εμπίπτουν στα συστήματα που ρητώς εξαιρούνται από το καθ' ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 4 .
7 Εξάλλου, ούτε οι διατάξεις του άρθρου 67 του εν λόγω κανονισμού, στο οποίο αναφέρεται το εθνικό δικαστήριο και το οποίο καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού των παροχών ανεργίας, αποκλείουν τα προληπτικά μέτρα, αλλά περιορίζονται να αναφέρουν, κατά τρόπο πολύ γενικό, το "δικαίωμα παροχών ".
8 Συνεπώς, για την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ ), σε συνδυασμό με το άρθρο 67, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού 1408/71, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο κύριος σκοπός του άρθρου 51 της Συνθήκης, που συνίσταται στη δημιουργία των ευνοϊκότερων δυνατών συνθηκών για την υλοποίηση της ελεύθερης κυκλοφορίας και της ελευθερίας απασχολήσεως των κοινοτικών εργαζομένων στο έδαφος όλων των κρατών μελών .
9 Πρέπει, συνεπώς, να παρατηρηθεί ότι, λόγω της σημερινής οικονομικής καταστάσεως, τα κράτη μέλη έχουν λάβει μέτρα ενισχύσεως της επαγγελματικής επιμορφώσεως, σκοπός των οποίων είναι να παράσχουν τη δυνατότητα τόσο στους εν ενεργεία εργαζομένους να βελτιώσουν τα προσόντα τους ώστε να αποφύγουν την ανεργία, όσο και στους εργαζομένους που βρίσκονται σε ανεργία να αλλάξουν ειδικότητα και να επανενσωματωθούν στον ενεργό βίο . Και οι δύο κατηγορίες παροχών αποβλέπουν στην καταπολέμηση της ανεργίας .
10 Θα ήταν, συνεπώς, αντίθετο προς το σκοπό του άρθρου 51 της Συνθήκης να αποκλειστούν καταρχήν από το πεδίο εφαρμογής των άρθρων 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ ), και 67, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού 1408/71 οι παροχές που αποβλέπουν στην πρόληψη μελλοντικής ανεργίας .
11 Ωστόσο, όπως ευλόγως παρατηρεί η κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, οι παροχές για την προώθηση της επαγγελματικής επιμορφώσεως μπορούν επίσης να αποβλέπουν και σε σκοπούς διαφορετικούς από την καταπολέμηση της ανεργίας και ιδίως στη βελτίωση της προσωπικής καταστάσεως των μετεκπαιδευομένων ή στην κάλυψη ορισμένων ειδικών αναγκών της οικονομίας .
12 Κατά συνέπεια, ο χαρακτηρισμός "παροχές ανεργίας", κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ ), του προαναφερθέντος κανονισμού 1408/71, πρέπει να περιοριστεί σε εκείνες μόνο τις παροχές για την ενίσχυση της επαγγελματικής επιμορφώσεως οι οποίες αφορούν είτε εργαζομένους που βρίσκονται ήδη σε ανεργία, είτε εργαζομένους οι οποίοι εξακολουθούν να απασχολούνται, αλλά αντιμετωπίζουν συγκεκριμένη απειλή ανεργίας .
13 Στις εθνικές αρχές εναπόκειται, υπό τον έλεγχο των αρμοδίων δικαστηρίων, να εκτιμούν σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση εάν ο εν ενεργεία εργαζόμενος που ζητεί παροχή για την ενίσχυση της επαγγελματικής επιμορφώσεώς του αντιμετωπίζει συγκεκριμένη απειλή ανεργίας .
14 Συνεπώς, στο ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 67, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ ), του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, έχει την έννοια ότι ισχύει για τις παροχές προς ενίσχυση της επαγγελματικής επιμορφώσεως που χορηγούνται σε εν ενεργεία εργαζόμενο, εφόσον ο εργαζόμενος αυτός αντιμετωπίζει συγκεκριμένη απειλή ανεργίας .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
15 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι κυβερνήσεις της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Ιταλικής Δημοκρατίας, καθώς και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει, ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης, το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πέμπτο τμήμα )
αποφαίνεται :
Το άρθρο 67, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ ), του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, έχει την έννοια ότι ισχύει για τις παροχές προς ενίσχυση της επαγγελματικής επιμορφώσεως που χορηγούνται σε εν ενεργεία εργαζόμενο, εφόσον ο εργαζόμενος αυτός αντιμετωπίζει συγκεκριμένη απειλή ανεργίας .