ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα)
της 29ης Νοεμβρίου 2016 (*)
«Ρήτρα διαιτησίας – Συμφωνία επιχορηγήσεως που συνήφθη στο πλαίσιο του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013) – Έργο ESS – Τήρηση των συμβατικών όρων όσον αφορά την αναστολή των πληρωμών προς την ενάγουσα και τις προϋποθέσεις για την άρση της εν λόγω αναστολής των πληρωμών – Τόκοι υπερημερίας»
Στην υπόθεση Τ-270/15
ΑΝΚΟ ΑΕ Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας, με έδρα την Αθήνα (Ελλάδα), εκπροσωπούμενη από τον Β. Χριστιανό, δικηγόρο,
ενάγουσα,
κατά
Εκτελεστικού Οργανισμού Έρευνας (REA), εκπροσωπούμενου από τις S. Payan-Lagrou και V. Canetti, επικουρούμενες αρχικώς από την Ό. Λύτρα και στη συνέχεια από την Α. Σαράτση, δικηγόρους,
εναγομένου,
με αντικείμενο αγωγή βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η αναστολή πληρωμής που επέβαλε ο REA για το υπόλοιπο της χρηματοδοτικής συνδρομής που οφείλεται στην ενάγουσα σε εκτέλεση της συμφωνίας επιχορηγήσεως υπ’ αριθ. 217951 για τη χρηματοδότηση του έργου «Emergency support system», η οποία συνήφθη στο πλαίσιο του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013), συνιστά παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεών του και ότι το εν λόγω ποσό πρέπει να της καταβληθεί, πλέον τόκων υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
συγκείμενο, κατά τις διασκέψεις, από τους Σ. Παπασάββα (εισηγητή), πρόεδρο, E. Bieliūnas και I. S. Forrester, δικαστές,
γραμματέας: Σ. Σπυροπούλου, υπάλληλος διοικήσεως,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 7ης Σεπτεμβρίου 2016,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Ιστορικό της διαφοράς
1        Η ενάγουσα, ΑΝΚΟ ΑΕ Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας, είναι ελληνική εταιρία με αντικείμενο την εμπορία και παραγωγή προϊόντων μετάλλου καθώς και ηλεκτρονικών και τηλεπικοινωνιακών προϊόντων, συσκευών και μηχανημάτων, η οποία έχει μετάσχει σε πολλά έργα χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα ή από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
2        Στις 28 Μαΐου 2009, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ενεργώντας για λογαριασμό της Κοινότητας, συνήψε με την εταιρία Verint Systems Ltd, υπό την ιδιότητά της ως συντονιστή κοινοπραξίας στην οποία μετείχε η ενάγουσα, τη συμφωνία επιχορηγήσεως υπ’ αριθ. 217951 για τη χρηματοδότηση του έργου «Emergency Support System» (στο εξής: συμφωνία ESS ή έργο ESS, αντιστοίχως). Η συμφωνία αυτή συνήφθη κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού (ΕΚ) 1906/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, με τον οποίο καθορίζονται οι κανόνες συμμετοχής επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και πανεπιστημίων στις δράσεις που αναλαμβάνονται βάσει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου και οι κανόνες διάδοσης των ερευνητικών αποτελεσμάτων (2007-2013) (ΕΕ 2006, L 391, σ. 1), και στο πλαίσιο που καθορίστηκε με την απόφαση 1982/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το έβδομο πρόγραμμα-πλαίσιο δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (2007-2013) (ΕΕ 2006, L 412, σ. 1).
3        Η συμφωνία ESS περιλαμβάνει, εκτός από την κύρια σύμβαση χρηματοδοτήσεως (στο εξής: κύρια σύμβαση), έξι παραρτήματα που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της. Το πρώτο από τα παραρτήματα αυτά περιέχει περιγραφή των προς εκτέλεση εργασιών (στο εξής: παράρτημα Ι) και το δεύτερο αφορά τους εφαρμοστέους γενικούς όρους (στο εξής: γενικοί όροι), οι οποίοι ακολουθούν το υπόδειγμα των συμβάσεων του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου.
4        Κατά το άρθρο 9, πρώτο εδάφιο, της κύριας συμβάσεως, η συμφωνία ESS διεπόταν, προεχόντως, από τους περιεχόμενους σε αυτήν όρους, από τις σχετικές με το έβδομο πρόγραμμα‑πλαίσιο πράξεις της Κοινότητας και της Ένωσης, από τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1, στο εξής: δημοσιονομικός κανονισμός), και τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού 1605/2002 (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1, στο εξής: κανόνες εφαρμογής), καθώς και από άλλους κανόνες του δικαίου της Ένωσης και, επικουρικώς, από το βελγικό δίκαιο.
5        Το άρθρο 9, τρίτο εδάφιο, της κύριας συμβάσεως περιλαμβάνει ρήτρα διαιτησίας κατά την έννοια του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, η οποία παρέχει στο Γενικό Δικαστήριο και κατ’ αναίρεση στο Δικαστήριο αποκλειστική αρμοδιότητα εκδικάσεως οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ, αφενός, της Κοινότητας και, αφετέρου, των δικαιούχων των επιχορηγήσεων, σχετικά με το κύρος, την εφαρμογή ή την ερμηνεία της συμφωνίας ESS.
6        Το άρθρο 3 και το άρθρο 5, παράγραφος 1, της κύριας συμβάσεως όριζαν, αφενός, ότι η διάρκεια του έργου ESS ήταν 48 μήνες, με έναρξη την 1η Ιανουαρίου 2009, και, αφετέρου, ότι η ανώτατη οικονομική συμμετοχή της Κοινότητας ανερχόταν στο ποσό των 9 142 126 ευρώ. Κατά το άρθρο 4 της ίδιας συμβάσεως, η εκτέλεση του εν λόγω έργου διαιρέθηκε σε τέσσερις περιόδους αναφοράς. Εξάλλου, κατά τα σημεία II.2 και II.4 έως II.6 των γενικών όρων, οι πληρωμές για την υλοποίηση του έργου προς τα μέλη της κοινοπραξίας γίνονταν μέσω του συντονιστή κατά το πέρας κάθε περιόδου αναφοράς, μετά από αξιολόγηση και έγκριση των παραδοτέων και των περιοδικών εκθέσεων προόδου οι οποίες περιελάμβαναν τις καταστάσεις δαπανών που υποβάλλονταν στην Επιτροπή.
7        Με επιστολή της 22ας Ιουνίου 2009, η Επιτροπή ενημέρωσε τον συντονιστή ότι, κατ’ εφαρμογήν της από 31 Ιουλίου 2008 αποφάσεώς της, C(2008) 3980, για την ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Εκτελεστικό Οργανισμό Έρευνας (REA), με σκοπό την εκτέλεση των καθηκόντων που συνδέονται με την υλοποίηση ορισμένων ειδικών κοινοτικών προγραμμάτων στον τομέα της έρευνας, καθώς και καθηκόντων διαχειρίσεως και εκτελέσεως του προϋπολογισμού (στο εξής: πράξη μεταβιβάσεως αρμοδιοτήτων), το μεγαλύτερο μέρος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της Επιτροπής βάσει της συμφωνίας ESS και, ιδίως, εκείνα που συνδέονταν με την καταβολή των επιχορηγήσεων στο πλαίσιο του εν λόγω έργου είχαν μεταβιβαστεί στον REA από τη 15η Ιουνίου 2009.
8        Η ενάγουσα συμμετείχε στην εκτέλεση της συμφωνίας ESS από την 1η Ιουνίου 2009 έως την 1η Ιουνίου 2011, ήτοι για χρονικό διάστημα που αντιστοιχεί στις δύο πρώτες περιόδους αναφοράς. Για τη συμμετοχή της αυτή, ζήτησε να της καταβληθεί συνολικό ποσό 341 426,50 ευρώ.
9        Στις 17 Αυγούστου 2009, η ενάγουσα έλαβε το ποσό των 216 172,68 ευρώ ως προχρηματοδότηση, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 6 της κύριας συμβάσεως.
10      Στις 5 Ιανουαρίου και στις 4 Μαΐου 2011, ο συντονιστής του έργου ESS υπέβαλε στον REA την οικονομική κατάσταση και την πρώτη περιοδική έκθεση που είχε καταρτίσει η ενάγουσα για τις δαπάνες της πρώτης περιόδου αναφοράς, με τις οποίες ζητούσε να της καταβληθεί ποσό 125 234,70 ευρώ.
11      Με έγγραφο της 12ης Ιουλίου 2011, το οποίο κοινοποιήθηκε στην ενάγουσα στις 10 Αυγούστου 2011, η Επιτροπή την ενημέρωσε για την απόφασή της να διενεργήσει οικονομικό έλεγχο για τρία έργα τα οποία αφορούσαν συμφωνίες επιχορηγήσεως του έκτου προγράμματος‑πλαισίου, ήτοι τις συμφωνίες επιχορηγήσεως υπ’ αριθ. 045459 για τη χρηματοδότηση του έργου «Αντιληπτικά πεδία για την προαγωγή της αυτόνομης γήρανσης» (στο εξής: έργο Persona), υπ’ αριθ. 507749 για τη χρηματοδότηση του έργου «Επιπτώσεις της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης σε εδαφικές κυβερνητικές υπηρεσίες» (στο εξής: έργο Terregov) και υπ’ αριθ. 508015 για τη χρηματοδότηση του έργου «Ανταλλαγή γνώσεων και υποστήριξη αποφάσεων για επαγγελματίες του τομέα της υγείας» (στο εξής: έργο DOC@HAND).
12      Με έγγραφο της 14ης Ιουλίου 2011, ο REA ενημέρωσε την ενάγουσα ότι έπρεπε να ανασταλεί η πληρωμή προς αυτήν των ζητούμενων δαπανών για την πρώτη περίοδο αναφοράς, προκειμένου να ελεγχθεί η συμμόρφωσή της προς ορισμένους όρους της συμφωνίας ESS, μεταξύ των οποίων περιλαμβανόταν το σημείο II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, τέταρτη περίπτωση, των γενικών όρων. Ο REA διευκρίνισε ως προς το σημείο αυτό ότι είχε ενημερωθεί για το γεγονός ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής διεξήγαν έρευνα ως προς την ενάγουσα, η οποία μπορούσε να επηρεάσει την εκτέλεση της εν λόγω συμφωνίας.
13      Με έγγραφο της 1ης Αυγούστου 2011, η Επιτροπή ενημέρωσε την ενάγουσα για την απόφασή της να διενεργήσει οικονομικό έλεγχο για τρία έργα σχετικά με συμφωνίες επιχορηγήσεως του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου, ήτοι τις συμφωνίες επιχορηγήσεως υπ’ αριθ. 215754 για τη χρηματοδότηση του έργου «Ανοικτή αρχιτεκτονική για προσβάσιμες υπηρεσίες, ολοκλήρωση και τυποποίηση» (στο εξής: έργο Oasis), υπ’ αριθ. 215952 για τη χρηματοδότηση του έργου «Μια σύνθετη πολυπαραγοντική μέθοδος για τη συνεχή και αποτελεσματική αξιολόγηση και παρακολούθηση της κινητικής ικανότητας στην ασθένεια του Parkinson και σε άλλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες» (στο εξής: έργο Perform) και υπ’ αριθ. 216088 για τη χρηματοδότηση του έργου «Πλατφόρμα παρακολούθησης και διάγνωσης για τα αυτοάνοσα νοσήματα» (στο εξής: έργο Pocemon).
14      Ο REA, με ηλεκτρονικό μήνυμα της 16ης Αυγούστου 2011, το οποίο απηύθυνε στην ενάγουσα απαντώντας σε αιτήσεις παροχής πληροφοριών που αυτή του είχε υποβάλει με ηλεκτρονικά μηνύματα της 21ης Ιουλίου και της 2ας Αυγούστου 2011, διευκρίνισε ότι, λόγω της διεξαγόμενης από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) έρευνας σχετικά με την ίδια η οποία είχε περιέλθει σε γνώση του, όλες οι πληρωμές που προορίζονταν για αυτήν είχαν ανασταλεί προσωρινά κατ’ εφαρμογήν του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, πέμπτη περίπτωση, των γενικών όρων.
15      Με επιστολή της 30ής Σεπτεμβρίου 2011, η ενάγουσα ενημέρωσε τον συντονιστή του έργου ESS ότι, λόγω αναπροσανατολισμού των δραστηριοτήτων της και των δυσμενών οικονομικών συνθηκών που αντιμετώπιζε, επιθυμούσε να αποσυρθεί από το εν λόγω έργο, με ισχύ από την 1η Ιουνίου 2011. Η ενάγουσα ζήτησε επιπλέον την καταβολή του οφειλόμενου σε αυτήν υπολοίπου για τη συμμετοχή της στις δύο πρώτες περιόδους αναφοράς, ήτοι ποσό 125 253,82 ευρώ.
16      Με επιστολή της ίδιας ημέρας προς τον REA, η ενάγουσα αμφισβήτησε τη βάση την οποία ο REA είχε επικαλεστεί για την αναστολή πληρωμών με το έγγραφο της 14ης Ιουλίου 2011, ήτοι το σημείο II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, τέταρτη περίπτωση, των γενικών όρων, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούσε να της προσαφθεί καμία παρατυπία όσον αφορά την εκτέλεση της συμφωνίας ESS, κατά την έννοια των σημείων II.1 και II.5 των γενικών όρων, και ότι, εν πάση περιπτώσει, αντιθέτως προς όσα υποστήριζε ο REA, η εν λόγω συμφωνία δεν αποτελούσε αντικείμενο οποιουδήποτε οικονομικού ελέγχου ή έρευνας.
17      Ο REA ενημέρωσε την ενάγουσα, με έγγραφο της 14ης Οκτωβρίου 2011 το οποίο της απηύθυνε σχετικά με την εκτέλεση άλλου έργου, ήτοι του έργου υπ’ αριθ. 217967 «Second Generation Locator for Urban Search and Rescue Operations» (στο εξής: έργο SGL for USaR), ότι, λαμβάνοντας υπόψη την ευρισκόμενη ακόμη σε εξέλιξη έρευνα της OLAF, της οποίας η ίδια είχε λάβει γνώση με ηλεκτρονικό μήνυμα της 16ης Αυγούστου 2011, είχε αποφασίσει, κατ’ εφαρμογήν του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, πέμπτη περίπτωση, των γενικών όρων, να αναστείλει τις ενδιάμεσες πληρωμές που έπρεπε να γίνουν προς αυτήν στο πλαίσιο της εκτελέσεως της συμφωνίας ESS (στο εξής: αναστολή των πληρωμών).
18      Η ενάγουσα, με επιστολή της 27ης Οκτωβρίου 2011 προς τον REA σχετικά με το έργο SGL for USaR, δήλωσε ότι ουδόλως είχε λάβει γνώση έρευνας της OLAF η οποία διεξαγόταν ως προς αυτήν και ότι οι μόνες έρευνες των οποίων αποτελούσε αντικείμενο ήταν οι οικονομικοί έλεγχοι των έξι λοιπών έργων στην εκτέλεση των οποίων είχε συμμετάσχει, ήτοι, αφενός, των έργων Persona, Terregov και DOC@HAND, που αφορούσαν συμφωνίες επιχορηγήσεως του έκτου προγράμματος-πλαισίου, και, αφετέρου, των έργων Oasis, Pocemon και Perform, που αφορούσαν συμφωνίες επιχορηγήσεως του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου. Η ενάγουσα υποστήριξε εξάλλου ότι δεν είχε λάβει γνώση του ηλεκτρονικού μηνύματος της 16ης Αυγούστου 2011.
19      Μεταξύ της 31ης Οκτωβρίου και της 3ης Νοεμβρίου 2011, ανατέθηκε σε εξωτερική ελεγκτική εταιρία η διενέργεια, στο όνομα της Επιτροπής, οικονομικού ελέγχου των έργων Persona, Terregov και DOC@HAND. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, οι υπηρεσίες της Επιτροπής διενήργησαν οικονομικό έλεγχο με στοιχεία 11‑INFS‑035 ο οποίος αφορούσε τα έργα Oasis, Pocemon και Perform (στο εξής: έλεγχος 11‑INFS‑035).
20      Με έγγραφο της 22ας Νοεμβρίου 2011, ο REA παρέσχε στην ενάγουσα πρόσθετες διευκρινίσεις ως προς τη βάση της αναστολής των πληρωμών και ιδίως σχετικά με την έρευνα της OLAF ως προς αυτήν, στην οποία ο REA είχε αναφερθεί με το ηλεκτρονικό μήνυμα της 16ης Αυγούστου 2011 και με το έγγραφο της 14ης Οκτωβρίου 2011 και από την οποία είχαν προκύψει φερόμενες περιπτώσεις παρατυπιών ή απάτης που επηρέαζαν την εκτέλεση του εν λόγω έργου, κατά την έννοια του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, πέμπτη περίπτωση, των γενικών όρων. Επιπλέον, επισήμανε ότι, μολονότι η εν λόγω συμφωνία δεν είχε αποτελέσει αντικείμενο κανενός οικονομικού ελέγχου, εντούτοις τυχόν διαπίστωση σοβαρής και συστηματικής παρατυπίας στο πλαίσιο του ελέγχου που διεξαγόταν από τη Γενική Διεύθυνση (ΓΔ) «Κοινωνία της Πληροφορίας και Μέσα Επικοινωνίας» θα επηρέαζε την εκτέλεση του εν λόγω έργου.
21      Στις 22 Φεβρουαρίου 2012, ο συντονιστής του έργου ESS υπέβαλε στον REA την οικονομική κατάσταση και την περιοδική έκθεση που είχε καταρτίσει η ενάγουσα για τις δαπάνες της δεύτερης περιόδου αναφοράς, με τις οποίες ζητούσε να της καταβληθεί ποσό 216 191,80 ευρώ.
22      Με έγγραφο της 13ης Ιουλίου 2012, ο REA ενημέρωσε την ενάγουσα ότι, για τους ίδιους λόγους που είχε εκθέσει στο έγγραφο της 14ης Οκτωβρίου 2011, η αναστολή των προς αυτήν πληρωμών θα διατηρούνταν σε ισχύ και για τις δαπάνες των οποίων την επιστροφή ζητούσε για τη δεύτερη περίοδο αναφοράς.
23      Με έγγραφο της Επιτροπής της 9ης Οκτωβρίου 2012, που αφορούσε τα έργα Oasis, Perform και Pocemon, η ενάγουσα ενημερώθηκε για τα τελικά πορίσματα του ελέγχου 11‑INFS‑035 και τα αναγκαία στάδια της εφαρμογής τους. Στο πλαίσιο αυτό, κλήθηκε να εφαρμόσει, με τη χρήση της μεθόδου του «κατά προβολή υπολογισμού» (extrapolation), τα εν λόγω πορίσματα για το σύνολο των έργων του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου, συμπεριλαμβανομένων και των έργων που δεν είχαν αποτελέσει αντικείμενο οικονομικού ελέγχου, όπως το έργο ESS, και τα οποία υπήρχε το ενδεχόμενο να περιέχουν παρόμοια σφάλματα με εκείνα που επισημάνθηκαν κατά τον έλεγχο.
24      Με έγγραφο της 22ας Νοεμβρίου 2012, ο REA ενημέρωσε την ενάγουσα για τις συνέπειες ως προς το έργο ESS των τελικών πορισμάτων του ελέγχου 11‑INFS‑035 και του σχετικού εγγράφου της Επιτροπής της 9ης Οκτωβρίου 2012. Ως προς το ζήτημα αυτό, είχε την πρόθεση να διατηρήσει σε ισχύ την αναστολή των πληρωμών έως ότου τα πορίσματα του ελέγχου εφαρμοστούν πράγματι ως προς το ως άνω έργο ή, άλλως, έως ότου αιτιολογηθεί η αδυναμία εφαρμογής της μεθόδου του «κατά προβολή υπολογισμού». O REA επέστησε εξάλλου την προσοχή της ενάγουσας στην περιλαμβανόμενη στα τελικά πορίσματα του ελέγχου 11‑INFS‑035 απόρριψη του συνόλου των ζητηθεισών από αυτήν δαπανών προσωπικού, η οποία αποτελούσε πόρισμα σοβαρής και συστηματικής φύσεως δυνάμενο να επηρεάσει την εκτέλεση του έργου ESS. Επιπλέον, ο REA υποστήριξε ότι η διεξαγόμενη έρευνα της OLAF εξακολουθούσε να αποτελεί νόμιμο λόγο της εν λόγω αναστολής των πληρωμών και δήλωσε ότι παρακολουθούσε εκ του σύνεγγυς το ζήτημα της επιδράσεως της έρευνας αυτής στη διαχείριση των έργων στα οποία είχε συμμετάσχει η ενάγουσα. Τέλος, ο REA επισήμανε ότι, μόλις είχε στη διάθεσή του το σύνολο των αναγκαίων δεδομένων για να αποφανθεί, θα μεριμνούσε αμέσως για την καταβολή του οφειλόμενου υπολοίπου.
25      Με έγγραφο της 18ης Δεκεμβρίου 2012, ο REA ενημέρωσε τον συντονιστή ότι αποδεχόταν το αίτημά του για τροποποίηση της συμφωνίας ESS προς τον σκοπό του τερματισμού της συμμετοχής της ενάγουσας στο εν λόγω έργο ως δικαιούχου.
26      Με δικόγραφο που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 7 Μαρτίου 2014 και πρωτοκολλήθηκε με τον αριθμό υποθέσεως T-165/14, η ενάγουσα άσκησε βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ αγωγή κατά της Επιτροπής και του REA με αίτημα να αναγνωριστεί, πρώτον, ότι η, αποφασισθείσα από τον REA, αναστολή της επιστροφής ενός μέρους των δαπανών στις οποίες είχε υποβληθεί για την εκτέλεση της συμφωνίας επιχορηγήσεως για το έργο ESS συνιστούσε αθέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων της Επιτροπής, δεύτερον, ότι το ποσό το οποίο αφορούσε η ως άνω απόφαση αναστολής αντιστοιχούσε σε επιλέξιμες δαπάνες οι οποίες έπρεπε να της επιστραφούν και, τρίτον, ότι το σύνολο των ποσών που της είχαν καταβληθεί αντιστοιχούσε σε επιλέξιμες δαπάνες και δεν έπρεπε να επιστραφεί στην Επιτροπή.
27      Με χωριστό δικόγραφο που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 12 Ιουνίου 2014, η Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου της αγωγής, δυνάμει του άρθρου 114, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 1991, κατά το μέρος που η αγωγή στρεφόταν κατά της ιδίας.
28      Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 13 Ιουνίου 2014, ο REA υπέβαλε υπόμνημα αντικρούσεως.
29      Με έγγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 16 Ιουλίου 2014, η ενάγουσα πληροφόρησε το Γενικό Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας της 2ας Μαΐου 1991, ότι παραιτούνταν από την αγωγή της, επισήμανε όμως ότι δεν παραιτούνταν από τις αξιώσεις τις οποίες είχε εγείρει στην αγωγή της και για τις οποίες επιφυλασσόταν των δικαιωμάτων της.
30      Με διάταξη της 3ης Σεπτεμβρίου 2014, ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής και REA (T‑165/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:740), η υπόθεση διαγράφηκε από το πρωτόκολλο και η ενάγουσα καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας της 2ας Μαΐου 1991.
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
31      Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 26 Μαΐου 2015, η ενάγουσα άσκησε την υπό κρίση αγωγή.
32      Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να αναγνωρίσει ότι η αναστολή των πληρωμών συνιστά παραβίαση συμβατικών υποχρεώσεων και ότι, συνεπώς, πρέπει να της καταβληθεί το ποσό των 125 253,82 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο·
–        να καταδικάσει τον REA στα δικαστικά έξοδα.
33      Ο REA ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την αγωγή ως απαράδεκτη ή ως αβάσιμη·
–        να καταδικάσει την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα.
34      Η ενάγουσα υπέβαλε με έγγραφο που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 23 Μαρτίου 2016 αίτηση για τη διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως, δυνάμει του άρθρου 106, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
35      Στο πλαίσιο μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας κατά το άρθρο 89, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο αποφάσισε να θέσει ορισμένες έγγραφες ερωτήσεις στους διαδίκους και να ζητήσει την προσκόμιση ορισμένων εγγράφων. Οι διάδικοι ανταποκρίθηκαν εμπροθέσμως στα αιτήματα αυτά.
36      Κατόπιν εισηγήσεως του εισηγητή δικαστή, το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία.
37      Οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις του Γενικού Δικαστηρίου κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 7ης Σεπτεμβρίου 2016.
38      Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η ενάγουσα επανέλαβε την πρότασή της, την οποία είχε υποβάλει αρχικώς απαντώντας στις ερωτήσεις του Γενικού Δικαστηρίου, περί δημοσίας καταθέσεως στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων της Ελλάδας των ποσών στην καταβολή των οποίων θα μπορούσε να υποχρεωθεί ο REA, εν αναμονή της οριστικοποιήσεως του καταλόγου των επιλέξιμων δαπανών βάσει της συμφωνίας ESS. Εντούτοις, ο REA απέρριψε την πρόταση αυτή.
Σκεπτικό
Επί της εκτάσεως της διαφοράς και του εφαρμοστέου δικαίου
39      Με το μοναδικό αίτημα της αγωγής της, η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να αναγνωρίσει «ότι η αναστολή πληρωμής την οποία επέβαλε ο REA για [το υπόλοιπο που της οφείλεται] ως συμμετοχή του για το έργο ESS συνιστά παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεών του» και ότι το εν λόγω υπολειπόμενο ποσό πρέπει να της καταβληθεί με τόκο υπερημερίας. Αφενός, η ενάγουσα προσάπτει στον REA ότι παραβίασε τους όρους της συμφωνίας ESS, επειδή ανέστειλε τις πληρωμές χωρίς να τηρήσει τις συναφείς προϋποθέσεις που προβλέπει το σημείο II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων. Αφετέρου, υποστηρίζει ότι ο REA παραβίασε τους όρους της ως άνω συμφωνίας, επειδή, προκειμένου να άρει την εν λόγω αναστολή των πληρωμών, της επέβαλε να λάβει υπόψη τα πορίσματα οικονομικών ελέγχων που αφορούσαν άλλα έργα, και ότι ο REA άσκησε το δικαίωμά του για αναστολή των πληρωμών καταχρηστικώς και κατά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
40      Συνεπώς, η ενάγουσα ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο να ερμηνεύσει τους όρους της συμφωνίας ESS οι οποίοι παρέχουν στον REA δυνατότητα αναστολής των προς αυτήν πληρωμών προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο REA παρέβη τις συμβατικές του υποχρεώσεις και, εφόσον συντρέχει λόγος, να τον υποχρεώσει να της καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο για τη συμμετοχή της στο έργο ESS.
41      Επομένως, η υπό κρίση διαφορά αφορά την αναστολή των πληρωμών καθώς και τις προϋποθέσεις για την άρση της αναστολής των πληρωμών. Αντιθέτως, η επιλεξιμότητα των δαπανών που δήλωσε η ενάγουσα στο πλαίσιο της εκτελέσεως της συμφωνίας αυτής δεν αποτελεί αντικείμενο της διαφοράς.
42      Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει, πρώτον, αν η αναστολή των πληρωμών στην οποία προέβη ο REA ήταν σύμφωνη με το γράμμα του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων, το οποίο επικαλείται προς στήριξη της αναστολής, και, δεύτερον, αν θεωρηθεί ότι ο REA, θέτοντας ως προϋπόθεση της άρσεως της αναστολής των πληρωμών την εφαρμογή των πορισμάτων οικονομικών ελέγχων που διεξήγαγε η Επιτροπή σχετικά με την εκτέλεση άλλων έργων του ίδιου προγράμματος-πλαισίου στα οποία είχε συμμετάσχει η ενάγουσα, δεν παρέβη τους όρους της εν λόγω συμφωνίας, κατά πόσον άσκησε το δικαίωμά του για αναστολή των πληρωμών καταχρηστικώς και κατά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
43      Υπενθυμίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο, όταν επιλαμβάνεται ένδικης διαφοράς δυνάμει ρήτρας διαιτησίας κατά το άρθρο 272 ΣΛΕΕ, πρέπει να την επιλύει βάσει του ουσιαστικού δικαίου που έχει εφαρμογή επί της συμβάσεως (βλ., επ’ αυτού, απόφαση της 13ης Ιουνίου 2012, Insula κατά Επιτροπής, T-110/10, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2012:289, σκέψη 29 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία), δηλαδή, εν προκειμένω, σύμφωνα με το άρθρο 9, πρώτο εδάφιο, της κύριας συμβάσεως (βλ. σκέψη 4 ανωτέρω), προεχόντως, βάσει των όρων της επίμαχης συμφωνίας επιχορηγήσεως, των σχετικών με το έβδομο πρόγραμμα‑πλαίσιο πράξεων της Ένωσης, του δημοσιονομικού κανονισμού και των κανόνων εφαρμογής καθώς και άλλων κανόνων του δίκαιου της Ένωσης και, επικουρικώς, βάσει του βελγικού δικαίου.
44      Εξάλλου, βάσει της γενικώς αναγνωρισμένης δικαιικής αρχής κατά την οποία κάθε δικαστήριο εφαρμόζει τους δικούς του δικονομικούς κανόνες, η αρμοδιότητα καθώς και το παραδεκτό των αιτημάτων –ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για αιτήματα του ενάγοντος ή του εναγομένου– εκτιμώνται βάσει και μόνο του δικαίου της Ένωσης (βλ. απόφαση της 13ης Ιουνίου 2012, Insula κατά Επιτροπής, T-110/10, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2012:289, σκέψη 30 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
45      Με γνώμονα τις ανωτέρω σκέψεις πρέπει να εξεταστεί το αίτημα της ενάγουσας η οποία ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να εκτιμήσει κατά πόσο συνάδουν με τους όρους της συμφωνίας ESS η αναστολή των πληρωμών και οι προϋποθέσεις για την άρση της εν λόγω αναστολής των πληρωμών, καθώς και το ζήτημα αν ο REA άσκησε το δικαίωμά του για αναστολή των πληρωμών καταχρηστικώς και κατά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και, εφόσον διαπιστωθεί παράβαση των εν λόγω όρων ή καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος για αναστολή των πληρωμών, να υποχρεωθεί ο REA να της καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο για τη συμμετοχή της στο έργο ESS, πλέον τόκων υπερημερίας.
Επί του παραδεκτού
46      Ο REA, χωρίς να προβάλει τύποις ένσταση απαραδέκτου δυνάμει του άρθρου 130 του Κανονισμού Διαδικασίας, υποστηρίζει ότι η αγωγή είναι απαράδεκτη, επειδή δεν υφίσταται νομική βάση για την εκ νέου άσκηση αγωγής στο πλαίσιο της ίδιας διαφοράς, λαμβανομένης υπόψη της παραιτήσεως της ενάγουσας από την αγωγή που είχε προηγουμένως ασκήσει και της συνακόλουθης διαγραφής της υποθέσεως από το πρωτόκολλο με τη διάταξη της 3ης Σεπτεμβρίου 2014, ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής και REA (T-165/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:740).
47      Η ενάγουσα αντιτείνει ότι ο λόγος απαραδέκτου που επικαλείται ο REA δεν προβάλλεται παραδεκτώς, δεδομένου ότι η αίτησή του δεν υποβλήθηκε με χωριστό δικόγραφο, όπως επιτάσσει το άρθρο 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας. Επικουρικώς, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι ο λόγος απαραδέκτου είναι εν πάση περιπτώσει αβάσιμος, δεδομένου ότι δεν παραιτήθηκε εν προκειμένω από το δικαίωμά της να ασκήσει αγωγή, αλλά μόνον από το δικόγραφο της αγωγής της, όπως εξάλλου είχε διευκρινίσει στην παραίτησή της.
48      Αρκεί να επισημανθεί ευθύς εξ αρχής ότι, σε περίπτωση παραιτήσεως, το Γενικό Δικαστήριο δεν αποφαίνεται ούτε επί του παραδεκτού ούτε επί της ουσίας της αγωγής, αλλά απλώς σημειώνει τη βούληση της ενάγουσας να παραιτηθεί από τη δίκη. Πράγματι, όπως υποστηρίζει η ενάγουσα, με τη διάταξη της 3ης Σεπτεμβρίου 2014, ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής και REA (T-165/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:740), η οποία εκδόθηκε βάσει του άρθρου 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 1991, το Γενικό Δικαστήριο δεν επέλυσε τη διαφορά. Ειδικότερα, συνέπεια της εν λόγω διατάξεως ήταν μόνον η διαγραφή της υποθέσεως από το πρωτόκολλο και η καταδίκη της ενάγουσας στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 5, του εν λόγω Κανονισμού Διαδικασίας. Κατά συνέπεια, η διάταξη περί διαγραφής δεν παράγει δεδικασμένο και, επομένως, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει ο REA, η ενάγουσα μπορούσε να ασκήσει νέα αγωγή με το ίδιο αντικείμενο. Δεν ασκεί ως προς το ζήτημα αυτό επιρροή το γεγονός ότι ο Κανονισμός Διαδικασίας δεν προβλέπει τη δυνατότητα επιφύλαξης του δικαιώματος εκ νέου προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, δεδομένου ότι, όπως συνομολογεί και ο REA, δεν γίνεται διάκριση στον Κανονισμό Διαδικασίας μεταξύ, αφενός, της παραιτήσεως από την αγωγή και, αφετέρου, της παραιτήσεως από τη δίκη.
49      Κατά τα λοιπά, δεδομένου ότι η αγωγή στηρίζεται σε ρήτρα διαιτησίας, δεν υπόκειται σε καμία αποκλειστική προθεσμία, αλλά μπορεί να ασκείται οποτεδήποτε εφόσον υπάρχει διαφορά μεταξύ των συμβαλλομένων μερών σχετικά με το κύρος, την εφαρμογή ή την ερμηνεία της επίμαχης συμφωνίας επιχορηγήσεως. Τέλος, εκτός από την απαίτηση η παραίτηση από τη δίκη να υποβάλλεται εγγράφως, ο Κανονισμός Διαδικασίας της 2ας Μαΐου 1991 ουδόλως επιτάσσει στο άρθρο 99 να γνωστοποιούνται οι λόγοι της εν λόγω παραιτήσεως στο Γενικό Δικαστήριο και, συνεπώς, ο REA αβασίμως προσάπτει στην ενάγουσα ότι δεν τους εξήγησε.
50      Κατά συνέπεια, χωρίς να είναι αναγκαίο να εξεταστεί ο λόγος απαραδέκτου που προέβαλε η ενάγουσα με το υπόμνημα απαντήσεως, πρέπει να απορριφθεί ο λόγος απαραδέκτου που προέβαλε ο REA και να κριθεί παραδεκτή η υπό κρίση αγωγή.
Επί της ουσίας
51      Όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 42 ανωτέρω, πρέπει, κατά πρώτον, να εξεταστεί η προβαλλόμενη από την ενάγουσα παράβαση του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων και εν συνεχεία, κατά δεύτερον, οι αιτιάσεις της προσφεύγουσας όσον αφορά τις προϋποθέσεις που τέθηκαν για την άρση της αναστολής των πληρωμών.
Επί της παραβάσεως του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων
52      Η ενάγουσα υποστηρίζει ότι η αναστολή των πληρωμών είναι παράνομη, επειδή δεν εμπίπτει σε καμία από τις πέντε περιπτώσεις που προβλέπονται στο σημείο II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων και, ιδίως, στην τέταρτη ή την πέμπτη περίπτωση του όρου αυτού, τις οποίες επικαλέστηκε ο REA στη μεταξύ τους αλληλογραφία. Επιπλέον, η ενάγουσα προβάλλει ότι ο REA αβασίμως επικαλείται ως βάση για την αναστολή αυτή των πληρωμών την ύπαρξη έρευνας της OLAF η οποία ήταν ακόμη σε εξέλιξη κατά τον χρόνο της επίμαχης αναστολής των πληρωμών, αφορούσε άλλα έργα και της οποίας τα πορίσματα δεν της είχαν γνωστοποιηθεί.
53      Ο REA επισημαίνει, προκαταρκτικώς, ότι η επιχειρηματολογία της ενάγουσας ουδόλως βασίζεται σε οποιαδήποτε υποχρέωση καταβολής ποσών και ότι και μόνο για τον λόγο αυτόν η αγωγή θα έπρεπε να απορριφθεί. Προβάλλει επίσης ότι η ενάγουσα, εφόσον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να άρει την αναστολή πληρωμών και να τον υποχρεώσει να της καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο για τη συμμετοχή της στο έργο ESS, οφείλει προηγουμένως να αποδείξει ότι οι δηλωθείσες δαπάνες στο πλαίσιο του εν λόγω έργου ήταν επιλέξιμες. Υποστηρίζει επιπλέον ότι η εν λόγω αναστολή των πληρωμών, δυνάμει του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων, ήταν δικαιολογημένη ήδη από τον Ιούλιο του 2011 και ότι η νομιμότητά της επιβεβαιώθηκε από μεταγενέστερα γεγονότα, όπως τα πορίσματα του ελέγχου 11‑INFS‑035 και η τελική έκθεση της OLAF. Κατά τα λοιπά, προβάλλει ότι τα πορίσματα της εκθέσεως αυτής επιβεβαίωσαν τα πορίσματα του οικονομικού ελέγχου. Τέλος, ο REA υποστηρίζει ότι τήρησε πλήρως τις προϋποθέσεις εφαρμογής του ως άνω όρου, όπως αυτές ερμηνεύθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο με την απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2013, ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής, (T-117/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:643, σκέψη 62), και ότι η αναστολή των πληρωμών ήταν δικαιολογημένη, λαμβανομένων υπόψη των φερόμενων σοβαρών και συστηματικής φύσεως παρατυπιών που διαπιστώθηκαν κατά τους προγενέστερους οικονομικούς ελέγχους που έγιναν κατά τα έτη 2006 και 2008 σχετικά με άλλα έργα του πέμπτου και του έκτου προγράμματος-πλαισίου στα οποία είχε συμμετάσχει η ενάγουσα και οι οποίες της επισημάνθηκαν στη μεταξύ τους αλληλογραφία με τα έγγραφα της 9ης Οκτωβρίου και της 22ας Νοεμβρίου 2012.
54      Κατ’ αρχάς, λαμβανομένου υπόψη του αντικειμένου της υπό κρίση αγωγής όπως αυτό προσδιορίστηκε στη σκέψη 41 ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν ως αλυσιτελή τα επιχειρήματα που αντλεί ο REA από την υποχρέωση της ενάγουσας να αποδείξει το υποστατό των δηλωθεισών δαπανών προκειμένου να ζητήσει την καταβολή του ανασταλέντος υπολοίπου.
55      Υπενθυμίζεται εν συνεχεία ότι, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 3, παράγραφος 1, και του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΚ) 58/2003 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2002, περί θεσπίσεως του καταστατικού των εκτελεστικών οργανισμών που είναι επιφορτισμένοι με ορισμένα καθήκοντα σχετικά με τη διαχείριση κοινοτικών προγραμμάτων (ΕΕ 2003, L 11, σ. 1), και σύμφωνα με όσα ειδικότερα προβλέπει το άρθρο 7 της πράξεως μεταβιβάσεως αρμοδιοτήτων, η Επιτροπή ανέθεσε στον REA τα καθήκοντα διαχειρίσεως, εφαρμογής και εκτελέσεως του προϋπολογισμού σχετικά με τη συμφωνία ESS. Επομένως, ο REA υπεισήλθε στα προβλεπόμενα στην εν λόγω συμφωνία δικαιώματα και υποχρεώσεις της Επιτροπής και υποκαταστάθηκε στη θέση της για τις ανάγκες της εκτελέσεως της συμφωνίας αυτής, συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας συνεπεία της οποίας ασκήθηκε η υπό κρίση αγωγή, όπως εξάλλου συνομολόγησαν οι διάδικοι κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση. Ως εκ τούτου, η αναφορά στους εν λόγω όρους της συμφωνίας στην Επιτροπή πρέπει να νοείται ως αναφορά στον REA.
56      Κατά το σημείο ΙΙ.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων, κατόπιν της παραλαβής των εκθέσεων και των παραδοτέων που προβλέπονται στο παράρτημα I και για τα οποία γίνεται λόγος στο σημείο II.4 των γενικών όρων, ο REA δύναται να αναστείλει οποτεδήποτε τις πληρωμές για όλο ή μέρος του ποσού που αντιστοιχεί στον οικείο δικαιούχο:
–        εάν το εκτελεσθέν έργο δεν είναι σύμφωνο με τους όρους της συμφωνίας επιχορηγήσεως·
–        εάν ο δικαιούχος οφείλει να επιστρέψει στο κράτος της ιθαγένειας ή της έδρας του ποσό που έχει εισπράξει παρανόμως ως κρατική ενίσχυση·
–        στην περίπτωση παραβιάσεως των όρων της συμφωνίας επιχορηγήσεως, ή στην περίπτωση υπονοιών ή τεκμηρίου παραβιάσεως των όρων αυτών, κατόπιν ιδίως των οικονομικών ή άλλων ελέγχων που προβλέπουν τα σημεία II.22 και II.23 των γενικών όρων·
–        στην περίπτωση που υπάρχουν υπόνοιες παρατυπίας διαπραχθείσας από έναν ή περισσότερους δικαιούχους κατά την εκτέλεση της επίμαχης συμφωνίας επιχορηγήσεως·
–        στην περίπτωση που υπάρχουν υπόνοιες παρατυπίας ή έχει διαπιστωθεί παρατυπία που έχει διαπραχθεί από έναν ή περισσότερους δικαιούχους κατά την εκτέλεση άλλης συμφωνίας επιχορηγήσεως χρηματοδοτούμενης από τον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης ή από προϋπολογισμούς που αυτή διαχειρίζεται. Στην περίπτωση αυτή, οι πληρωμές αναστέλλονται εφόσον η παρατυπία είναι σοβαρή και συστηματική και ενδέχεται να επηρεάσει την εκτέλεση της επίμαχης συμφωνίας επιχορηγήσεως.
57      Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι το έργο ESS δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο οικονομικού ή άλλου ελέγχου και ότι ο λόγος της αναστολής των πληρωμών, τον οποίον επικαλέστηκε ο REA στην αλληλογραφία του με την ενάγουσα, ήταν η ύπαρξη υπονοιών παρατυπιών δυνάμενων να επηρεάσουν την εκτέλεση της συμφωνίας ESS, λόγω έρευνας που διεξήγαγε η OLAF όσον αφορά την ενάγουσα σχετικά με την εκτέλεση άλλων έργων. Δεδομένου ότι η περίπτωση αυτή καλύπτεται ρητά από την πέμπτη προϋπόθεση του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι αυτή αποτελεί τη βάση της εν λόγω αναστολής των πληρωμών (βλ., επ’ αυτού, απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2013, ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής, T-117/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:643, σκέψη 62), όπερ συνομολόγησαν οι διάδικοι κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
58      Εξάλλου, επισημαίνεται, πρώτον, ότι δυνάμει του άρθρου 5 της εκτελεστικής αποφάσεως της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 2013, για την ίδρυση του Εκτελεστικού Οργανισμού Έρευνας και για την κατάργηση της απόφασης 2008/46/ΕΚ (ΕΕ 2003, L 346, σ. 54), ο REA εποπτεύεται από την Επιτροπή και υποβάλλει τακτικά έκθεση προόδου σχετικά με την εφαρμογή των προγραμμάτων της Ένωσης για τα οποία είναι αρμόδιος, σύμφωνα με τους κανόνες που καθορίζονται στην πράξη μεταβιβάσεως αρμοδιοτήτων. Δεύτερον, από το άρθρο 7 της εν λόγω πράξεως προκύπτει ότι ο REA έχει επιφορτιστεί με ορισμένα καθήκοντα εκτελέσεως του προϋπολογισμού σχετικά με τα προγράμματα των οποίων η διαχείριση του έχει ανατεθεί και, ιδίως, με τον έλεγχο της εκτελέσεως των συμφωνιών επιχορηγήσεως και με την πληρωμή και ανάκτηση ποσών. Τρίτον, από το άρθρο 9 της πράξεως μεταβιβάσεως αρμοδιοτήτων προκύπτει ότι ο REA έχει πρόσβαση στο σύστημα έγκαιρης προειδοποιήσεως. Ως εκ τούτου, ο REA, όπως και ο ίδιος υποστηρίζει, δεν δύναται να παραβλέπει τις πληροφορίες που θέτει στη διάθεσή του η Επιτροπή για φερόμενες ως συστηματικές παρατυπίες που διαπιστώθηκαν επ’ ευκαιρία ελέγχων που αφορούσαν άλλα έργα στα οποία είχε μετάσχει η ενάγουσα.
59      Ομοίως, μολονότι ο REA έχει αποκλειστική αρμοδιότητα για την εφαρμογή της αναστολής των πληρωμών στο πλαίσιο της εκτελέσεως της συμφωνίας ESS, επισημαίνεται ότι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η ενάγουσα, το σημείο II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, πέμπτη περίπτωση, των γενικών όρων δεν έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στον REA να στηρίζεται στα πορίσματα οικονομικών ελέγχων που διεξήγαγε η Επιτροπή για άλλα έργα που διαχειρίζεται η ίδια και στην εκτέλεση των οποίων είχε μετάσχει η ενάγουσα. Πάντως, από τη διατύπωση του όρου αυτού προκύπτει ότι ο REA, όταν στηρίζεται στα εν λόγω πορίσματα, πρέπει να προσδιορίζει τις παρατυπίες στις οποίες υφίστανται υπόνοιες ότι έχει υποπέσει η ενάγουσα ή τις οποίες έχει διαπιστωθεί ότι διέπραξε κατά την εκτέλεση άλλων έργων, να διαπιστώνει τη σοβαρή και συστηματική φύση των παρατυπιών αυτών και να αποδεικνύει τη σχέση μεταξύ των παρατυπιών, αφενός, και της εκτελέσεως των επίμαχων συμφωνιών επιχορηγήσεως, αφετέρου, κατά τρόπο που μπορεί να επηρεάζει την εκτέλεση αυτή. Μόνον επί τη βάσει των ως άνω στοιχείων το Γενικό Δικαστήριο δύναται να κρίνει αν, εν προκειμένω, ο REA μπορούσε να αναστείλει, βάσει του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων, τις ενδιάμεσες πληρωμές που έπρεπε να γίνουν προς την ενάγουσα στο πλαίσιο της εκτελέσεως της συμφωνίας ESS (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις της 12ης Δεκεμβρίου 2013, ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής, T-117/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:643, σκέψη 62, και της 12ης Δεκεμβρίου 2013, ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής, T-118/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:641, σκέψη 50)
60      Διαπιστώνεται, ως προς το ζήτημα αυτό, ότι, όπως και η ενάγουσα υποστηρίζει, κατά τη διαδικασία που προηγήθηκε της ασκήσεως της αγωγής, ο REA απλώς αναφέρθηκε σε έρευνα της OLAF η οποία αφορούσε άλλα έργα, επισημαίνοντας με το έγγραφο της 22ας Νοεμβρίου 2011 ότι δεν ήταν σε θέση να αποκαλύψει οιαδήποτε πληροφορία σε σχέση με υπόνοιες παρατυπίας ή απάτης εκ μέρους της ενάγουσας στο πλαίσιο της εκτελέσεως των εν λόγω έργων.
61      Πλην όμως, επισημαίνεται, πρώτον, ότι η έρευνα της OLAF που αφορούσε έργα τα οποία διαχειριζόταν η ΓΔ «Επικοινωνιακά Δίκτυα, Περιεχόμενο και Τεχνολογίες» (ΓΔ CONNECT) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν σε εξέλιξη κατά τον χρόνο της αναστολής των πληρωμών και ότι τα σχετικά τελικά πορίσματα εκδόθηκαν μόλις στις 21 Μαρτίου 2013. Συνεπώς, από την ύπαρξη και μόνον έρευνας της OLAF που αφορούσε άλλα έργα στην εκτέλεση των οποίων είχε μετάσχει η ενάγουσα δεν είναι δυνατόν να συναχθεί ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, πέμπτη περίπτωση, των γενικών όρων. Ειδικότερα, κατά τον όρο αυτόν απαιτείται ο προσδιορισμός των παρατυπιών ή των υπονοιών παρατυπιών που βαρύνουν άλλα έργα, η απόδειξη της φερόμενης ως σοβαρής ή συστηματικής φύσεώς τους καθώς και του τρόπου κατά τον οποίο οι παρατυπίες αυτές, εάν υποτεθούν αποδεδειγμένες, θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εκτέλεση του επίμαχου έργου (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις της 12ης Δεκεμβρίου 2013, ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής, T-117/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:643, σκέψεις 62 και 71). Κατά τα λοιπά, όπως υποστηρίζει η ενάγουσα, το γεγονός ότι, στην από 21 Μαρτίου 2013, έκθεσή της με στοιχεία OF/2010/0083 η OLAF αναφέρει περιπτώσεις διαφθοράς και απάτης που διαπιστώθηκαν όσον αφορά δίκτυα εταιριών με έδρα σε διάφορα κράτη μέλη στις οποίες εμπλέκεται η ενάγουσα, δεν μπορεί να θεραπεύσει τη μη τήρηση της απαιτήσεως αυτής, καθόσον, ακόμη και μετά την κατάρτιση της ως άνω εκθέσεως, ο REA δεν εξέθεσε υπόνοιες ή διαπιστωθείσες παρατυπίες, σοβαρής και συστηματικής φύσεως, οι οποίες να μπορούν να επηρεάσουν την εκτέλεση της συμφωνίας ESS. Επιπλέον, δεδομένου ότι η εν λόγω αναστολή των πληρωμών, που ισχύει από τις 14 Ιουλίου 2011, δεν ήταν αποτέλεσμα των πορισμάτων της OLAF και ότι τα πορίσματα αυτά εκδόθηκαν μετά τη 18η Δεκεμβρίου 2012, ήτοι την ημερομηνία κατά την οποία τερματίστηκε η συμμετοχή της ενάγουσας στο έργο ESS, το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει αν, υπό το πρίσμα τους, πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων.
62      Δεύτερον, διαπιστώνεται ότι ο έλεγχος 11‑INFS‑035, τον οποίο ο REA επικαλέστηκε το πρώτον με το έγγραφο της 22ας Νοεμβρίου 2012, διενεργήθηκε σε χρόνο μεταγενέστερο της αναστολής των πληρωμών και, άρα, αυτή δεν μπορούσε να βασίζεται στις παρατυπίες που διαπιστώθηκαν κατόπιν του εν λόγω ελέγχου (βλ., επ’ αυτού, αποφάσεις της 12ης Δεκεμβρίου 2013, ΑΝΚΟ κατά Επιτροπής, T-117/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:643, σκέψη 52). Πράγματι, κατά τον χρόνο ενάρξεως του ελέγχου, ήτοι την 31η Οκτωβρίου 2011, η εν λόγω αναστολή των πληρωμών είχε ήδη αποφασιστεί. Εξάλλου, δεν ασκεί επιρροή εν προκειμένω το γεγονός ότι τα τελικά πορίσματα του ελέγχου αυτού, τα οποία εκδόθηκαν στις 9 Οκτωβρίου 2012, επιβεβαίωσαν την ύπαρξη των παρατυπιών για τις οποίες υπήρχαν υπόνοιες. Πράγματι, ο REA όφειλε κατ’ ελάχιστον, ήδη από την ημερομηνία αυτή, όχι μόνο να προσδιορίσει τις σχετικές παρατυπίες, αλλά επίσης να αποδείξει τη σοβαρή και συστηματική φύση τους, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την εκτέλεση της συμφωνίας ESS, όπερ πάντως δεν έπραξε. Αντιθέτως, ο REA απλώς παρέπεμψε σε ένα από τα τελικά πορίσματα του επίμαχου ελέγχου, κατά το οποίο στο πλαίσιο των ελεγχθέντων έργων είχε απορριφθεί το σύνολο των δαπανών προσωπικού, είδος δαπανών το οποίο αντιπροσώπευε το 60 % των άμεσων δαπανών που ζητούσε η ενάγουσα για το έργο ESS. Σε κάθε περίπτωση, η διαπίστωση αυτή δε αρκεί για τον προσδιορισμό των προσαπτόμενων παρατυπιών, ούτε για τη διαπίστωση της σοβαρής και συστηματικής φύσεώς τους κατά την έννοια του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, πέμπτη περίπτωση, των γενικών όρων.
63      Τρίτον, ο REA αλυσιτελώς επικαλείται προς στήριξη της αναστολής των πληρωμών το από 9 Οκτωβρίου 2012 έγγραφο που απηύθυνε η Επιτροπή στην ενάγουσα κατόπιν του ελέγχου 11‑INFS‑035, χωρίς ο ίδιος να έχει προσδιορίσει τις διαπιστωθείσες παρατυπίες, να έχει αποδείξει τη σοβαρή και συστηματική φύση τους και να έχει εκτιμήσει κατά πόσο θα μπορούσαν αυτές να επηρεάσουν την εκτέλεση της συμφωνίας ESS. Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι το έγγραφό του της 22ας Νοεμβρίου 2012 περιέχει παραπομπή στο έγγραφο της Επιτροπής δεν ασκεί επιρροή και, σε κάθε περίπτωση, δεν αρκεί για να γίνει δεκτό ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις που προβλέπει το σημείο II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, πέμπτη περίπτωση, των γενικών όρων.
64      Τέταρτον, και για τους ίδιους λόγους που εκτέθηκαν στη σκέψη 62 ανωτέρω, αβασίμως ο REA επικαλείται με το υπόμνημα αντικρούσεως την από 31 Ιουλίου 2012 έκθεση οικονομικού ελέγχου με στοιχεία 11‑B134-011, ο οποίος αφορούσε τα έργα του έκτου προγράμματος‑πλαισίου Persona, Terregov και DOC@HAND, για να δικαιολογήσει την αναστολή των πληρωμών.
65      Τέλος, όσον αφορά τις παρατυπίες που διαπιστώθηκαν κατόπιν οικονομικών ελέγχων που διενήργησε η Επιτροπή το 2006 και το 2008 για άλλα έργα στην εκτέλεση των οποίων είχε μετάσχει η ενάγουσα στο πλαίσιο του πέμπτου και του έκτου προγράμματος-πλαισίου, ήτοι αντιστοίχως του ελέγχου 05-B428-023, που αφορούσε τα έργα «Preventive», «Hometalk» και «Health memory», και του ελέγχου 08‑BA52-042, που αφορούσε τα έργα «Agamemnon» και «Aubade», διαπιστώνεται ότι, μολονότι οι έλεγχοι αυτοί είχαν ήδη διενεργηθεί κατά τον χρόνο της αναστολής των πληρωμών, εντούτοις δεν έγινε ποτέ επίκλησή τους προς στήριξη της εν λόγω αναστολής των πληρωμών. Κατά συνέπεια, ο REA δεν δύναται να στηριχθεί στις παρατυπίες που διαπιστώθηκαν κατά τους ελέγχους αυτούς, και ιδίως στη συστηματική χρήση αναξιόπιστου συστήματος καταχωρίσεως του χρόνου εργασίας, για να δικαιολογήσει εκ των υστέρων την αναστολή αυτή των πληρωμών.
66      Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, συνάγεται το συμπέρασμα ότι δεν πληρούνταν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την εφαρμογή του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων και ότι, κατά συνέπεια, ο REA παραβίασε τη συμφωνία ESS, προβαίνοντας σε αναστολή των πληρωμών με αυτή τη βάση. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με την παράγραφο 1, στοιχείο b, του σημείου II.6 των γενικών όρων και την παράγραφο 2 του εν λόγω σημείου, ο REA οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα ποσό το οποίο αντιστοιχεί στις ενδιάμεσες πληρωμές για τη συμμετοχή της στο έργο ESS οι οποίες δεν θα έπρεπε να έχουν ανασταλεί, εντός των ορίων του υπολοίπου της διαθέσιμης κατά τον χρόνο της αναστολής των πληρωμών οικονομικής συμμετοχής και χωρίς η καταβολή αυτή να προδικάζει τον επιλέξιμο χαρακτήρα των δαπανών που δήλωσε η ενάγουσα.
Επί των αιτιάσεων της ενάγουσας όσον αφορά τις προϋποθέσεις που τέθηκαν για την άρση της αναστολής των πληρωμών
67      Η ενάγουσα υποστηρίζει ότι ο REA, θέτοντας ως προϋπόθεση για την άρση της αναστολής των πληρωμών την εφαρμογή των πορισμάτων οικονομικού ελέγχου που αφορούσε άλλα έργα με χρήση της μεθόδου του λεγόμενου «κατά προβολή υπολογισμού» ή επιβάλλοντάς της την υποχρέωση να αιτιολογήσει τη μη χρήση της μεθόδου αυτής στην περίπτωση αδυναμίας εφαρμογής των ως άνω πορισμάτων, αφενός, δεν τήρησε τη συμφωνία ESS, κατά παράβαση του άρθρου 164, παράγραφος 3, των κανόνων εφαρμογής και του άρθρου 1134, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του βελγικού αστικού κώδικα, και, αφετέρου, άσκησε το δικαίωμά του να αναστείλει τις πληρωμές κατά τρόπο καταχρηστικό και προσβάλλοντας τα δικαιώματα άμυνας. Ως προς το ζήτημα αυτό, η ενάγουσα προβάλλει ότι ο REA, κατ’ αυτόν τον τρόπο, απαίτησε να προβεί η ίδια οικειοθελώς σε αναγνώριση ύπαρξης παρατυπιών στο πλαίσιο της συμμετοχής της στο έργο ESS, χωρίς ούτε να έχει προηγουμένως ενημερωθεί για τις παρατυπίες που της προσάπτονταν ούτε να της έχει παρασχεθεί δικαίωμα ακροάσεως σχετικά με την ύπαρξή τους, όπως προβλέπουν τα σημεία II.22 και II.23 των γενικών όρων τα οποία αφορούν τη διαδικασία των οικονομικών ή τεχνικών ελέγχων. Εξάλλου, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι είναι υπερβολική η διάρκεια της εν λόγω αναστολής των πληρωμών, η οποία ενώ υποτίθεται ότι αποτελεί προσωρινό μέτρο συνεχίζει να ισχύει, κατά παράβαση του άρθρου 1134, τρίτο εδάφιο, του βελγικού αστικού κώδικα και της γενικής αρχής της απαγορεύσεως της καταχρήσεως δικαιώματος. Επιπλέον, η ενάγουσα προβάλλει ότι ο REA παρέβη το άρθρο 41, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή, παρά τις προς τούτο δηλώσεις του, δεν εξέτασε την κατάσταση της ενάγουσας εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.
68      Ο REA υποστηρίζει ότι η ενάγουσα κακώς συνδέει το ζήτημα του «κατά προβολή υπολογισμού» με την αναστολή των πληρωμών. Προβάλλει συναφώς ότι το ζήτημα αυτό σχετίζεται με την επιλεξιμότητα των δηλωθεισών δαπανών και το δικαίωμα της ενάγουσας να εισπράξει τα εν λόγω ποσά. Υποστηρίζει εξάλλου ότι, μολονότι το σημείο II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων δεν προβλέπει μέγιστη διάρκεια για την εν λόγω αναστολή των πληρωμών, η φύση της ως προσωρινό προληπτικό μέτρο σημαίνει ότι η ισχύς της διατηρείται μέχρι την πραγμάτωση των συνθηκών για την άρση της, την οποία οφείλει να αποδείξει ο δικαιούχος.
69      Όσον αφορά το ζήτημα του «κατά προβολή υπολογισμού», από το έγγραφο της Επιτροπής με ημερομηνία 9 Οκτωβρίου 2012 προκύπτει ότι η μέθοδος του λεγόμενου «κατά προβολή υπολογισμού» επιβάλλει στον δικαιούχο συμφωνίας επιχορηγήσεως, ως προς την οποία έχει διεξαχθεί οικονομικός έλεγχος, να λαμβάνει υπόψη τα διαπιστωθέντα στο πλαίσιο του ελέγχου αυτού και φερόμενα ως συστηματικά σφάλματα που βαρύνουν τις δηλώσεις δαπανών του, προκειμένου να διορθώσει σφάλματα της ίδιας φύσεως που ενδέχεται να βαρύνουν τις δηλώσεις δαπανών που ο ίδιος έχει υποβάλει κατά την εκτέλεση άλλης συμφωνίας επιχορηγήσεως η οποία όμως δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο οικονομικού ελέγχου. Ειδικότερα, η διόρθωση των συστηματικών σφαλμάτων πρέπει να γίνεται με εφαρμογή μιας εκ των τριών προτεινόμενων από την Επιτροπή μεθόδων υπολογισμού ή προσαρμογής των δαπανών, οι οποίες συνίστανται στον επανυπολογισμό των δαπανών ή στην εφαρμογή ορισμένου συντελεστή κατ’ αποκοπήν διορθώσεως στα δηλωθέντα έξοδα κάθε κατηγορίας δαπανών ή στο σύνολο των εξόδων. Ο δικαιούχος έχει επίσης τη δυνατότητα να εφαρμόσει άλλο συντελεστή κατ’ αποκοπήν διορθώσεως μετά τη διεξαγωγή οικονομικού ελέγχου από εξωτερικό και ανεξάρτητο ελεγκτή, ενημερώνοντας όμως εκ των προτέρων την Επιτροπή. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η Επιτροπή επιφυλάσσεται του δικαιώματός της να ελέγξει κατά πόσον ο κατά προβολή υπολογισμός έγινε σύμφωνα με τις προβλεπόμενες μεθόδους και να διενεργήσει εκ των υστέρων οικονομικούς ελέγχους ως προς το ζήτημα αυτό.
70      Αφενός, όμως, όπως υποστηρίζει η ενάγουσα, κανένας όρος της συμφωνίας ESS δεν προβλέπει την εφαρμογή της μεθόδου του λεγόμενου «κατά προβολή υπολογισμού», ούτε επιβάλλει στους δικαιούχους τις υποχρεώσεις οι οποίες κατά τον REA απορρέουν από αυτόν, όπερ συνομολόγησε και ο REA κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση. Αφετέρου, ούτε η εν λόγω συμφωνία ούτε το εφαρμοστέο σε αυτήν δίκαιο προβλέπουν τη δυνατότητα εφαρμογής των πορισμάτων ελέγχου άλλου έργου στο έργο για το οποίο έχουν ανασταλεί οι πληρωμές, προκειμένου να αρθεί η αναστολή αυτή πληρωμών. Εξάλλου, όπως ορθώς επισημαίνει η ενάγουσα, κατά το άρθρο 164, παράγραφος 3, των κανόνων εφαρμογής, οι συμφωνίες επιχορηγήσεως μπορούν να τροποποιηθούν μόνο γραπτώς και, εν προκειμένω, δεν έχει συμφωνηθεί οποιαδήποτε γραπτή τροποποίηση.
71      Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι τέθηκε ως προϋπόθεση για την άρση της αναστολής των πληρωμών η εφαρμογή της μεθόδου του λεγόμενου «κατά προβολή υπολογισμού» συνιστά παραβίαση των όρων της συμφωνίας ESS. Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν συντρέχει λόγος να αποφανθεί το Γενικό Δικαστήριο επί των όσων προβάλλει η ενάγουσα σχετικά με παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως της καταχρήσεως δικαιώματος, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, καθόσον αυτά σχετίζονται με τις προϋποθέσεις για την άρση της αναστολής των ενδιάμεσων πληρωμών που θα έπρεπε να έχουν γίνει στο πλαίσιο της εκτελέσεως της συμφωνίας ESS.
72      Δεν μπορεί να ευδοκιμήσει δε το επιχείρημα του REA ότι ο «κατά προβολή υπολογισμός» δεν συνδεόταν με την αναστολή των πληρωμών, καθόσον σαφώς προκύπτει από το από 22 Νοεμβρίου 2012 έγγραφό του ότι η αναστολή των πληρωμών όσον αφορά το οφειλόμενο υπόλοιπο για τη συμμετοχή της ενάγουσας στο έργο ESS θα εξακολουθούσε να ισχύει για όσο χρόνο αυτή δεν προέβαινε στη διόρθωση των καταστάσεων δαπανών σύμφωνα με τα πορίσματα του ελέγχου 11‑INFS‑035. Συνεπώς, ο REA αβασίμως επικαλείται ότι η μέθοδος του «κατά προβολή υπολογισμού» είναι οικειοθελούς εφαρμογής. Επιπλέον, λαμβανομένου υπόψη του αντικειμένου της υπό κρίση διαφοράς όπως αυτό προσδιορίστηκε στη σκέψη 41 ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν ως αλυσιτελή τα επιχειρήματα του REA ότι ο «κατά προβολή υπολογισμός» συνδεόταν με την επιλεξιμότητα των δαπανών που δήλωσε η ενάγουσα.
Επί του αιτήματος καταβολής τόκων υπερημερίας
73      Η ενάγουσα ζητεί, σύμφωνα με το σημείο II.5, παράγραφος 5, των γενικών όρων και το άρθρο 1153 του βελγικού αστικού κώδικα, την καταβολή τόκων υπερημερίας για το ποσό των 125 253,82 ευρώ, το οποίο δεν της έχει καταβάλει ο REA για τη συμμετοχή της στο έργο ESS. Η ενάγουσα υποστηρίζει ότι οι τόκοι αυτοί πρέπει να υπολογιστούν από την ημερομηνία επιδόσεως της υπό κρίση αγωγής, βάσει του επιτοκίου που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως και ισχύει την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του μήνα κατά τον οποίο έγινε η εν λόγω επίδοση, προσαυξημένου κατά τρεισήμισι εκατοστιαίες μονάδες.
74      Ο REA υποστηρίζει ότι το σημείο ΙΙ.5, παράγραφος 5, των γενικών όρων δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω, επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί η έγκριση των εκθέσεων και πληρωμών που προβλέπει ο εν λόγω όρος, δεδομένου ότι η ενάγουσα δεν έχει ακόμη προβεί στον «κατά προβολή υπολογισμό».
75      Ως προς το ζήτημα αυτό, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το σημείο II.5, παράγραφος 1, των γενικών όρων, «κατά το πέρας κάθε περιόδου αναφοράς, [ο REA] αξιολογεί τις εκθέσεις για το έργο και τα παραδοτέα και προβαίνει στις αντίστοιχες πληρωμές εντός 105 ημερών μετά από την παραλαβή τους, εκτός αν ανασταλεί η πληρωμή ή το έργο». Εξάλλου, κατά το σημείο II.5, παράγραφος 2, των εν λόγω γενικών όρων «οι πληρωμές πραγματοποιούνται κατόπιν εγκρίσεως εκ μέρους [του REA] των εκθέσεων και των παραδοτέων» και «[η] έλλειψη απαντήσεως [του REA] εντός της ίδιας προθεσμίας δεν συνεπάγεται την έγκριση των εν λόγω εκθέσεων».
76      Επιπλέον, κατά το σημείο II.5, παράγραφος 3, των γενικών όρων «κατόπιν της παραλαβής των εκθέσεων, ο REA δύναται:
a)      να εγκρίνει τις εκθέσεις και τα παραδοτέα, στο σύνολό τους ή εν μέρει, ή να θέσει ορισμένους όρους για την έγκριση τους·
b)       να απορρίψει τις εκθέσεις και τα παραδοτέα, αιτιολογώντας την απόρριψη αυτή και, κατά περίπτωση, να αρχίσει τη διαδικασία ολικής ή μερικής καταγγελίας της συμφωνίας επιχορηγήσεως·
c)       να αναστείλει την προθεσμία εάν δεν έχουν υποβληθεί ένα ή περισσότερα κατάλληλα παραδοτέα ή εκθέσεις, εάν αυτά δεν είναι πλήρη ή απαιτούνται διευκρινίσεις ή συμπληρωματικές πληροφορίες, ή σε περίπτωση αμφιβολιών όσον αφορά την επιλεξιμότητα των ζητούμενων με την οικονομική κατάσταση δαπανών, και/ή αν είναι σε εξέλιξη συμπληρωματικοί έλεγχοι. Η αναστολή αίρεται από την ημερομηνία κατά την οποία [ο REA] παραλαμβάνει την τελευταία έκθεση, το τελευταίο παραδοτέο ή τις συμπληρωματικές πληροφορίες, ή εάν [ο REA] αποφασίσει να διενεργήσει ενδιάμεση μερική πληρωμή σύμφωνα με την παράγραφο 4. [Ο REA] ενημερώνει εγγράφως την κοινοπραξία μέσω [του συντονιστή του έργου ESS] για την αναστολή και για τις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέξουν για την άρση της. Η αναστολή αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία αποστολής της κοινοποίησης από [τον REA]».
77      Τέλος, κατά το σημείο II.5, παράγραφος 5, πρώτο εδάφιο, των γενικών όρων, «[μ]ετά τη λήξη της προθεσμίας για την έγκριση των εκθέσεων και τις πληρωμές, και με την επιφύλαξη αναστολής της εν λόγω προθεσμίας από [τον REA], [ο REA] καταβάλλει τόκους υπερημερίας, βάσει των όρων του δημοσιονομικού κανονισμού και των κανόνων εφαρμογής του, με το επιτόκιο που εφαρμόζει η [ΕΚΤ] για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης σε ευρώ, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι μονάδες» και «[τ]ο επιτόκιο αναφοράς που εφαρμόζεται για τον υπολογισμό των τόκων είναι το ισχύον κατά την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο λήγει η προθεσμία πληρωμής, όπως αυτό δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C».
78      Εν προκειμένω, η ενάγουσα έχει λάβει μόνο το ποσό των 216 172,68 ευρώ ως προχρηματοδότηση (βλ. σκέψη 9 ανωτέρω), το οποίο, κατά τα λοιπά, παραμένει στην κυριότητα της Ένωσης έως την τελική πληρωμή, σύμφωνα με το σημείο II.19, παράγραφος 1, των γενικών όρων. Στην ενάγουσα όμως δεν καταβλήθηκε καμία από τις ενδιάμεσες πληρωμές που προβλέπονταν στο σημείο II.6, στοιχείο b, των γενικών όρων, δεδομένης της αναστολής τους. Εντούτοις, αρκεί η διαπίστωση ότι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει ο REA, η προθεσμία των 105 ημερών που προβλέπεται για την αξιολόγηση των περιοδικών εκθέσεων και των παραδοτέων που του υποβάλλονται από τον συντονιστή του έργου ESS, καθώς και για την καταβολή των αντίστοιχων πληρωμών, κατά την έννοια του σημείου II.5, παράγραφος 2, των εν λόγω γενικών όρων, δεν ανεστάλη κατά την έννοια της παραγράφου 3, στοιχείο c, του όρου αυτού και συνεπώς έχει παρέλθει. Πράγματι, ανεστάλη, δυνάμει του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, πέμπτη περίπτωση, των γενικών όρων, μόνον η καταβολή των ποσών που ζητούσε η ενάγουσα. Όπως όμως κρίθηκε στη σκέψη 66 ανωτέρω, η αναστολή των πληρωμών δεν αποφασίστηκε σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ESS. Κατά συνέπεια, κακώς ο REA, αφενός, δεν αξιολόγησε τις εκθέσεις και τα παραδοτέα που υπέβαλε ο συντονιστής στις 4 Μαΐου 2011, σχετικά με την πρώτη περίοδο αναφοράς, και στις 22 Φεβρουαρίου 2012, σχετικά με τη δεύτερη, και, αφετέρου, δεν προέβη στις αντίστοιχες πληρωμές. Επιπροσθέτως, ο REA αβασίμως προβάλλει ότι η έγκριση των εκθέσεων που προβλέπει το σημείο II.5, παράγραφος 1, των γενικών όρων δεν έχει ολοκληρωθεί, επειδή η ενάγουσα δεν έχει προβεί στον «κατά προβολή υπολογισμό», δεδομένου ότι η μέθοδος του λεγόμενου «κατά προβολή υπολογισμού» δεν προκύπτει από κανέναν όρο της εν λόγω συμφωνίας ούτε από το εφαρμοστέο σε αυτή δίκαιο και, ως εκ τούτου, επιβλήθηκε κατά παραβίαση της συμφωνίας αυτής, όπως διαπιστώθηκε στις σκέψεις 71 και 72 ανωτέρω.
79      Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτό το αίτημα της ενάγουσας να υποχρεωθεί ο REA να της καταβάλει τόκους υπερημερίας, βάσει του σημείου II.5, παράγραφος 5, των γενικών όρων, οι τόκοι όμως αυτοί θα πρέπει να υπολογιστούν επί του ποσού των ενδιάμεσων πληρωμών που εξακολουθεί να οφείλεται στην ενάγουσα όπως αυτό περιορίζεται βάσει του σημείου II.6, παράγραφος 2, των γενικών όρων.
80      Όσον αφορά το επιτόκιο με το οποίο πρέπει να υπολογιστούν οι τόκοι υπερημερίας επί του κεφαλαίου της οφειλής, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το σημείο II.5, παράγραφος 5, των γενικών όρων, το οφειλόμενο υπόλοιπο στην ενάγουσα για τη συμμετοχή της στο έργο ESS τοκοφορεί με το επιτόκιο που εφαρμόζει η ΕΚΤ για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως σε ευρώ, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι εκατοστιαίες μονάδες, και το οποίο ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο είναι καταβλητέο το οικείο ποσό, όπως δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C. Όσον αφορά εξάλλου το χρονικό σημείο από το οποίο αρχίζουν να τρέχουν οι τόκοι υπερημερίας, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο του όρου αυτού, οι τόκοι αυτοί αφορούν το χρονικό διάστημα μεταξύ της λήξεως της περιόδου πληρωμής (μη συμπεριλαμβανομένης της τελευταίας ημέρας της προθεσμίας) και της ημερομηνίας κατά την οποία πραγματοποιείται η πληρωμή (συμπεριλαμβανομένης της ημέρας αυτής).
81      Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι καταβλητέοι τόκοι υπερημερίας επί του υπολοίπου που οφείλεται στην ενάγουσα αρχίζουν να τρέχουν, για κάθε περίοδο αναφοράς, από την επομένη της λήξεως της προθεσμίας πληρωμής των 105 ημερών από την παραλαβή εκ μέρους του REA των αντίστοιχων εκθέσεων και υπολογίζονται με το επιτόκιο που ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο λήγει η προθεσμία πληρωμής, όπως αυτό δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι εκατοστιαίες μονάδες.
Επί των δικαστικών εξόδων
82      Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του αντιδίκου. Δεδομένου ότι ο REA ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της ενάγουσας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
αποφασίζει:
1)      Ο Εκτελεστικός Οργανισμός Έρευνας (REA) ανέστειλε τις πληρωμές προς την ΑΝΚΟ ΑΕ Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας κατά παράβαση του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων που προσαρτώνται στη συμφωνία επιχορηγήσεως υπ’ αριθ. 217951 για τη χρηματοδότηση του έργου «Emergency support system», η οποία συνήφθη στο πλαίσιο του εβδόμου προγράμματος-πλαισίου δραστηριοτήτων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης (2007-2013).
2)      Υποχρεώνει τον REA να καταβάλει στην ΑΝΚΟ ΑΕ Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας ποσό το οποίο αντιστοιχεί στις ενδιάμεσες πληρωμές οι οποίες δεν έπρεπε να ανασταλούν για τη συμμετοχή της στο έργο «Emergency support system», εντός των ορίων του υπολοίπου της διαθέσιμης κατά τον χρόνο της αναστολής πληρωμών οικονομικής συμμετοχής, πλέον τόκων υπερημερίας που αρχίζουν να τρέχουν, για κάθε περίοδο αναφοράς, από τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής των 105 ημερών κατόπιν της παραλαβής των αντίστοιχων εκθέσεων, και υπολογίζονται με το ισχύον κατά την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο λήγει η προθεσμία πληρωμής επιτόκιο, όπως αυτό δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι εκατοστιαίες μονάδες.
3)      Καταδικάζει τον REA στα δικαστικά έξοδα.
Παπασάββας
Bieliūnas
Forrester
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 29 Νοεμβρίου 2016.
Ο Γραμματέας
Ο Πρόεδρος
E. Coulon
M. Prek
Περιεχόμενα
Ιστορικό της διαφοράς
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Σκεπτικό
Επί της εκτάσεως της διαφοράς και του εφαρμοστέου δικαίου
Επί του παραδεκτού
Επί της ουσίας
Επί της παραβάσεως του σημείου II.5, παράγραφος 3, στοιχείο d, των γενικών όρων
Επί των αιτιάσεων της ενάγουσας όσον αφορά τις προϋποθέσεις που τέθηκαν για την άρση της αναστολής των πληρωμών
Επί του αιτήματος καταβολής τόκων υπερημερίας
Επί των δικαστικών εξόδων
* Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.