62023CO0348_INF
Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 3ης Μαΐου 2024 –BNP Paribas Bank Polska
(Υπόθεση C‑348/23) (
1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Απάντηση που μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/EOK – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Άρθρο 6, παράγραφος 1, και άρθρο 7, παράγραφος 1 – Στεγαστικό δάνειο σε ξένο νόμισμα – Καταχρηστικές ρήτρες σχετικά με τη μετατροπή συναλλάγματος – Ακυρότητα της σύμβασης – Έννομες συνέπειες – Αναβλητική αίρεση – Δήλωση του καταναλωτή»
Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13 – Μέτρα που έχουν ως σκοπό να παύσει η χρήση των καταχρηστικών ρητρών – Σύμβαση στεγαστικού δανείου – Σύμβαση η οποία δεν μπορεί να συνεχίσει να υφίσταται μετά την απαλοιφή των καταχρηστικών ρητρών – Ακύρωση της σύμβασης – Νομολογιακή ερμηνεία του εθνικού δικαίου κατά την οποία οι έννομες συνέπειες της διαπίστωσης της ακυρότητας της σύμβασης υπόκεινται στην αναβλητική αίρεση της υποβολής δήλωσης εκ μέρους του καταναλωτή – Δήλωση με την οποία ο καταναλωτής δηλώνει ότι δεν συναινεί στη διατήρηση της ρήτρας σε ισχύ, ότι έχει λάβει γνώση του ότι η ακυρότητα της ρήτρας επιφέρει ακύρωση της σύμβασης και των συνεπειών της ακύρωσης αυτής και ότι συγκατατίθεται στην ακύρωση της σύμβασης – Δεν επιτρέπεται
(Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου, άρθρα 6 § 1 και 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 32-35 και διατακτ.)
Διατακτικό
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές,
έχουν την έννοια ότι:
σε περίπτωση ολικής ακύρωσης σύμβασης στεγαστικού δανείου μεταξύ καταναλωτή και πιστωτικού ιδρύματος για τον λόγο ότι η σύμβαση περιέχει καταχρηστική ρήτρα χωρίς την οποία είναι αδύνατον να υπάρξει, δεν επιτρέπουν νομολογιακή ερμηνεία του εθνικού δικαίου κατά την οποία οι έννομες συνέπειες της διαπίστωσης της ακυρότητας της εν λόγω σύμβασης στο σύνολό της υπόκεινται στην αναβλητική αίρεση της υποβολής, εκ μέρους του καταναλωτή, δήλωσης ενώπιον εθνικού δικαστηρίου με την οποία επιβεβαιώνει, πρώτον, ότι δεν συναινεί στη διατήρηση της καταχρηστικής ρήτρας σε ισχύ, δεύτερον, ότι έχει λάβει γνώση, αφενός, του ότι η ακυρότητα της επίμαχης ρήτρας επιφέρει την ακύρωση της σύμβασης δανείου για την αγορά ακινήτου και, αφετέρου, των συνεπειών της ακύρωσης αυτής και, τρίτον, ότι συγκατατίθεται στην ακύρωση της συναφθείσας σύμβασης.
(
1
)	EE C 321 της 11.9.2023.