61984CT0292_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 292/84 ( τριτανακοπή ),
F . Bolognese και λοιποί, υπάλληλοι του Συμβουλίου και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, επικουρούμενοι και εκπροσωπούμενοι από τον F . Herbert, δικηγόρο Βρυξελλών, avenue de Broqueville 116, 1200 Βρυξέλλες, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Nicolas Decker, 16, avenue Marie-Therese, boite postale 335,
τριτανακόπτοντες,
κατά
H . Scharf, υπαλλήλου της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, επικουρούμενου και εκπροσωπούμενου από το σύμβουλό του J . N . Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, rue Langeveld 51, boite postale 16, 1180 Βρυξέλλες, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο την Yvette Hamilius, δικηγόρο στο Cour d' appel, 11, boulevard Royal,
και
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον H . Etienne, κύριο νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γ . Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθών,
που έχει ως αντικείμενο την τριτανακοπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 21 Οκτωβρίου 1986 το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( έκτο τμήμα ), στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 269 και 292/84,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( έκτο τμήμα )
συγκείμενο από τους Κ . Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, T . F . O' Higgins, T . Koopmans, O . Due και K . Bahlmann, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : J . Mischo
γραμματέας : Η . Α . Roehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Ιανουαρίου 1987, ο F . Bolognese και άλλοι δεκαέξι υπάλληλοι του γλωσσικού κλάδου του Συμβουλίου και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησαν, δυνάμει του άρθρου 39 του πρωτοκόλλου περί του οργανισμού του Δικαστηρίου και του άρθρου 97, παράγραφος 1, του κανονισμού διαδικασίας του Δικαστηρίου, τριτανακοπή κατά της αποφάσεως που εκδόθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1986 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 269 και 292/84, C . Fabbro, F . Giuffrida, C . Herbin και H . Scharf κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ως προς την υπόθεση 292/84 . Με την προσβαλλόμενη απόφαση του Δικαστηρίου ακυρώθηκαν δύο αποφάσεις της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 1984, με τις οποίες : α ) κατ' εφαρμογή της απόφασης της Επιτροπής, της 11ης Ιουλίου 1984, σύμφωνα με την οποία "οι υποψηφιότητες των υπαλλήλων του γλωσσικού κλάδου μπορούν να λαμβάνονται υπόψη για την πλήρωση διοικητικών θέσεων κατά την πρώτη φάση των ανακοινώσεων κενής θέσεως", είχε διοριστεί ο Teerlink, υπάλληλος του γλωσσικού κλάδου της Επιτροπής, σε θέση της κατηγορίας Α, που είχε κηρυχθεί κενή με την ανακοίνωση κενής θέσεως CΟΜ/1207/84 και β ) είχε απορριφθεί η υποψηφιότητα του H . Scharf, υπαλλήλου της Επιτροπής της κατηγορίας Α, για την ίδια θέση . Οι τριτανακόπτοντες στρέφονται κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως για το λόγο ότι οι δύο αποφάσεις της Επιτροπής ακυρώθηκαν λόγω παραβάσεως του άρθρου 45, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, που ορίζει ότι "η μετάβαση υπαλλήλου από κλάδο ή κατηγορία σε άλλο κλάδο ή ανώτερη κατηγορία δύναται να γίνει μόνο μετά από διαγωνισμό ".
2 Οι τριτανακόπτοντες υποστηρίζουν κατ' ουσία ότι η βλάβη που τους προκάλεσε η απόφαση του Δικαστηρίου συνίσταται στο ότι τους περιήγαγε σε δυσμενή θέση σε σχέση προς τους λοιπούς υπαλλήλους της κατηγορίας Α, εφόσον η ερμηνεία που έδωσε το Δικαστήριο στο άρθρο 45, παράγραφος 2, του κανονισμού σημαίνει ότι δεν μπορούν να είναι υποψήφιοι ούτε να διοριστούν σε θέση της κατηγορίας Α, εκτός γλωσσικού κλάδου, χωρίς διαγωνισμό . Κατά συνέπεια, θίγονται τα δικαιώματά τους κατά την έννοια του άρθρου 39 του οργανισμού του Δικαστηρίου, κατά το μέτρο που το προσβαλλόμενο δικαίωμα μπορεί να μην είναι κεκτημένο δικαίωμα, αλλά μπορεί και να συνίσταται σε απλή προσδοκία μεταβάσεως σε ορισμένη νομική κατάσταση, η δε βλάβη που υφίσταται ο τριτανακόπτων μπορεί να προκύπτει όχι μόνο από το διατακτικό της αποφάσεως, αλλά και από το σκεπτικό της, όπως εν προκειμένω από τις σκέψεις 16 και ιδίως 23 έως 25 της απόφασης που εκδόθηκε στην υπόθεση 292/84 .
3 'Οσον αφορά τους λόγους για τους οποίους δεν μπόρεσαν να μετάσχουν στην κύρια δίκη, οι τριτανακόπτοντες ισχυρίζονται ότι όσοι μεταξύ αυτών δεν είχαν ακόμη αναλάβει καθήκοντα κατά το χρόνο που ήταν δυνατή η παρέμβαση στην κύρια δίκη θα προσέκρουαν στο απαράδεκτο . 'Οσο για τους λοιπούς, εξηγούν ότι δεν παρενέβησαν διότι, κατά το πέρας της προθεσμίας εντός της οποίας θα ήταν παραδεκτή η αίτηση παρέμβασής τους, ήτοι στις 25 Απριλίου 1985, η φάση της διοικητικής διαδικασίας που κίνησε ο προσφεύγων στην υπόθεση 279/85, Misset κατά Συμβουλίου, στην οποία και πράγματι παρενέβησαν στις 28 Ιανουαρίου 1986 υπέρ αυτού, εκκρεμούσε ακόμη, δεδομένου ότι η διοικητική του ένσταση κατά της απορρίψεως από το Συμβούλιο της υποψηφιότητάς του για θέση της κατηγορίας Α είχε ασκηθεί στις 8 Μαρτίου 1985 . Είχαν κρίνει επομένως ότι, αν γινόταν δεκτή η διοικητική ένσταση του συναδέλφου τους του Συμβουλίου, το Συμβούλιο θα ευθυγραμμιζόταν με τις θέσεις που υποστήριξε η Επιτροπή, ενώ, αν, αντιθέτως, το Συμβούλιο απέρριπτε την ένσταση, όπως και πράγματι συνέβη, θα μπορούσαν τότε να παρέμβουν ενώπιον του Δικαστηρίου υπέρ του συναδέλφου τους του Συμβουλίου, δεδομένου μάλιστα ότι από την εμφανή συνάφεια των υποθέσεών τους μπορούσαν να πιθανολογήσουν την ένωση με την υπόθεση 292/84 και ότι ο προσφεύγων στην υπόθεση 279/85 είχε ζητήσει την ένωση αυτή με υπόμνημά του της 3ης Φεβρουαρίου 1986 .
4 Ο προσφεύγων στην κύρια δίκη υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν θίγει τα δικαιώματα των τριτανακοπτόντων ούτε με το διατακτικό ούτε με το σκεπτικό της . Εξάλλου, ο προσφεύγων στην κύρια δίκη θεωρεί ότι οι τριτανακόπτοντες δεν δικαιολογούν αρκούντως την παράλειψή τους να παρέμβουν στην υπόθεση 292/84 με υπόμνημα δε της 2ας Απριλίου 1987, προβάλλει ένσταση απαραδέκτου της τριτανακοπής, ζητώντας από το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 91 του κανονισμού διαδικασίας, να αποφανθεί χωρίς να εισέλθει σε συζήτηση επί της ουσίας .
5 Η Επιτροπή, καθής στην κύρια δίκη, ζητεί την απόρριψη της τριτανακοπής ως απαράδεκτης, ελλείψει θιγομένου δικαιώματος, με την αιτιολογία ότι αντικείμενο της κύριας δίκης ήταν η ερμηνεία γενικής διατάξεως διαδικαστικού χαρακτήρα του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, της οποίας οι προσφεύγοντες δεν είχαν, ούτε μπορούσαν να έχουν κάνει χρήση επομένως, η ακύρωση του διορισμού του υπαλλήλου της Επιτροπής Teerlink δεν ήταν δυνατό να θίξει τα δικαιώματά τους . 'Οσον αφορά τους λόγους που, κατά τους τριτανακόπτοντες, δικαιολογούν την παράλειψή τους να παρέμβουν στην κύρια δίκη, η Επιτροπή τονίζει ότι αυτοί, συναρτώντας την ευδοκίμηση του αιτήματός τους με την τύχη της διαδικασίας που είχε κινήσει ο προσφεύγων στην υπόθεση 279/85, είχαν σκοπίμως επιλέξει να μην παρέμβουν στην κύρια δίκη όσον αφορά δε εκείνους που δεν είχαν ακόμη αναλάβει υπηρεσία και συνεπώς δεν μπορούσαν να παρέμβουν, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν μπορεί εν πάση περιπτώσει να θίξει τα δικαιώματά τους .
6 Σχετικά με την ένσταση απαραδέκτου, πρέπει να υπομνηστεί ότι το άρθρο 39 του οργανισμού του Δικαστηρίου ορίζει ότι "τα κράτη μέλη, τα όργανα της Κοινότητος και κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δύνανται, στις περιπτώσεις και υπό τους όρους που θα καθοριστούν από τον κανονισμό διαδικασίας, να ασκούν τριτανακοπή κατά των αποφάσεων που εξεδόθησαν χωρίς να προσεπικληθούν, αν οι αποφάσεις αυτές θίγουν τα δικαιώματά τους ". Το άρθρο 97, παράγραφος 1, του κανονισμού διαδικασίας του Δικαστηρίου προβλέπει, ως προϋποθέσεις του παραδεκτού, ότι η τριτανακοπή "πρέπει ... να : β ) αναφέρει κατά τι η προσβαλλόμενη απόφαση βλάπτει τα δικαιώματα του τριτανακόπτοντος γ ) αναφέρει τους λόγους για τους οποίους ο τριτανακόπτων δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στην κύρια δίκη ".
7 'Οπως προκύπτει από τις διατάξεις αυτές, για να είναι παραδεκτή η τριτανακοπή, ο τριτανακόπτων πρέπει να επικαλείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θίγει δικαίωμά του και όχι απλό έννομο συμφέρον .
8 Στην υπό κρίση περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση του Δικαστηρίου, ακυρώνοντας απόφαση διορισμού υπαλλήλου της Επιτροπής σε θέση για την οποία οι τριτανακόπτοντες δεν ήταν υποψήφιοι, δεν προσέβαλε, με το διατακτικό της, κανένα από τα δικαιώματά τους που απορρέουν από τον κανονισμό υπηρεσιακής καταστάσεως .
9 Η ερμηνεία του άρθρου 45, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, την οποία περιέχει το σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, μπορεί να παραγάγει αποτελέσματα δεδικασμένου μόνον έναντι των διαδίκων της κύριας δίκης, οι οποίοι δεσμεύονται από το διατακτικό της αποφάσεως με την οποία ακυρώνονται οι πράξεις που αμφισβητήθηκαν με την προσφυγή της κύριας δίκης .
10 Επομένως, και χωρίς να είναι αναγκαίο να εξεταστεί αν οι τριτανακόπτοντες πληρούν τη δεύτερη προϋπόθεση του παραδεκτού, που αναφέρεται στους νόμιμους λόγους που τους εμπόδισαν να παρέμβουν στην κύρια δίκη, η τριτανακοπή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Σύμφωνα όμως με το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων, τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( έκτο τμήμα ),
κρίνοντας δυνάμει του άρθρου 91 του κανονισμού διαδικασίας,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα,
διατάσσει :
1 ) Απορρίπτει την τριτανακοπή ως απαράδεκτη .
2 ) Οι τριτανακόπτοντες φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος της κύριας δίκης . Η Επιτροπή φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα .
Λουξεμβούργο, 22 Σεπτεμβρίου 1987 .