62022CJ0339_RES
Υπόθεση C‑399/22
BSH Hausgeräte GmbH
κατά
Electrolux AB
(αίτηση του Svea Hovrätt για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 25ης Φεβρουαρίου 2025
«Προδικαστική παραπομπή – Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 – Άρθρο 4, παράγραφος 1 – Γενική δωσιδικία – Άρθρο 24, σημείο 4 – Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία – Διεθνής δικαιοδοσία σε υποθέσεις που έχουν ως αντικείμενο την καταχώριση ή το κύρος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας – Αγωγή λόγω προσβολής – Ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο έχει επικυρωθεί σε κράτη μέλη και σε τρίτο κράτος – Αμφισβήτηση του κύρους του διπλώματος μέσω της προβολής ενστάσεως – Διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου ενώπιον του οποίου ασκήθηκε η αγωγή λόγω προσβολής»
Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός 1215/2012 – Ζήτημα κατά πόσον δικαστήριο κράτους μέλους έχει διεθνή δικαιοδοσία – Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία – Διαφορές που έχουν ως αντικείμενο την καταχώριση ή το κύρος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας – Αυτοτελείς έννοιες του ενωσιακού δικαίου – Ομοιόμορφη ερμηνεία – Εθνικός κανόνας ή εθνική διάταξη επί της ερμηνείας διατάξεως του ενωσιακού δικαίου – Δεν ασκεί επιρροή
(Κανονισμός 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 24, σημείο 4)
(βλ. σκέψεις 25-26)
Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός 1215/2012 – Διατάξεις του χαρακτηριζόμενες ως ισοδύναμες με εκείνες του κανονισμού 44/2001 και της Συμβάσεως των Βρυξελλών – Ερμηνεία τους σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου η οποία αφορά τον κανονισμό 44/2001 και τη Σύμβαση των Βρυξελλών – Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία – Διαφορές που έχουν ως αντικείμενο την καταχώριση ή το κύρος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας – Έννοια – Αυτοτελής ερμηνεία – Στενή ερμηνεία
(Σύμβαση της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, άρθρο 16, σημείο 4· κανονισμός 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 24, σημείο 4· κανονισμός 44/2001 του Συμβουλίου, άρθρο 22, σημείο 4)
(βλ. σκέψεις 28-43)
Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός 1215/2012 – Ζήτημα κατά πόσον δικαστήριο κράτους μέλους έχει διεθνή δικαιοδοσία – Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία – Διαφορές που έχουν ως αντικείμενο την καταχώριση ή το κύρος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας – Περιεχόμενο – Παρεμπίπτων έλεγχος του κύρους διπλώματος ευρεσιτεχνίας που έχει χορηγηθεί εντός ενός κράτους μέλους, στο πλαίσιο αγωγής λόγω προσβολής, η οποία ασκείται σε άλλο κράτος μέλος – Δεν εμπίπτει
(Κανονισμός 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 4 § 1, 24, σημείο 4, και 27)
(βλ. σκέψεις 35-37)
Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός 1215/2012 – Ζήτημα κατά πόσον δικαστήριο κράτους μέλους έχει διεθνή δικαιοδοσία – Πεδίο εφαρμογής – Διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του εναγομένου – Αγωγή λόγω προσβολής διπλώματος ευρεσιτεχνίας που έχει επικυρωθεί σε πλείονα κράτη μέλη – Αμφισβήτηση του κύρους του διπλώματος ευρεσιτεχνίας από τον εναγόμενο – Διαφορές που έχουν ως αντικείμενο την καταχώριση ή το κύρος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας – Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία – Υποχρέωση του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του εναγομένου, ενώπιον του οποίου ασκήθηκε η αγωγή λόγω προσβολής, να απεκδυθεί τη διεθνή δικαιοδοσία του – Δεν υφίσταται
(Κανονισμός 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 4 § 1, 24, σημείο 4, και 27)
(βλ. σκέψεις 38, 42, 44, 48, 52, διατακτ. 1)
Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός 1215/2012 – Ζήτημα κατά πόσον δικαστήριο κράτους μέλους έχει διεθνή δικαιοδοσία – Διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του εναγομένου – Διαφορές που έχουν ως αντικείμενο την καταχώριση ή το κύρος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας – Προσβολή διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας χορηγηθέντων εντός τρίτου κράτους – Περιεχόμενο – Παρεμπίπτων έλεγχος, από το επιληφθέν δικαστήριο, του κύρους του διπλώματος ευρεσιτεχνίας που έχει χορηγηθεί εντός τρίτου κράτους – Εμπίπτει
(Σύμβαση της 30ής Οκτωβρίου 2007, άρθρο 22, σημείο 4· κανονισμός 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 4 § 1, 24, σημείο 4, 33, 34 και 73 §§ 1 και 3)
(βλ. σκέψεις 55-57, 61-76, διατακτ. 2)
Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Κανονισμός 1215/2012 – Πεδίο εφαρμογής – Ύπαρξη στοιχείου αλλοδαπότητας – Διαφορά μεταξύ διαδίκων που έχουν την κατοικία τους σε κράτη μέλη – Στοιχείο αλλοδαπότητας το οποίο εντοπίζεται σε τρίτο κράτος – Εμπίπτει
(Κανονισμός 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 1)
(βλ. σκέψεις 58-60)
Σύνοψη
Κατόπιν προδικαστικής παραπομπής από το Svea hovrätt, Patent- och marknadsöverdomstolen (εφετείο Στοκχόλμης ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο διαφορών βιομηχανικής ιδιοκτησίας και εμπορικών διαφορών, Σουηδία), το Δικαστήριο αποφαίνεται επί του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού 1215/2012 (
1
). Ειδικότερα, κρίνει ότι δικαστήριο του κράτους μέλους της κατοικίας του εναγομένου, ενώπιον του οποίου ασκείται αγωγή λόγω προσβολής διπλώματος ευρεσιτεχνίας χορηγηθέντος εντός άλλου κράτους μέλους, εξακολουθεί να έχει διεθνή δικαιοδοσία προς εκδίκαση της αγωγής σε περίπτωση που, στο πλαίσιο της σχετικής δίκης, ο εναγόμενος προβάλλει ένσταση ακυρότητας του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, ενώ τα δικαστήρια του άλλου αυτού κράτους μέλους έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία ως προς το ζήτημα του κύρους.
Η BSH είναι κάτοχος ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας το οποίο προστατεύει εφεύρεση σχετική με ηλεκτρικές σκούπες. Το δίπλωμα αυτό επικυρώθηκε στη Σουηδία και σε διάφορα άλλα κράτη μέλη, καθώς και στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Τουρκία, με συνέπεια να χορηγηθούν εθνικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας από τα αντίστοιχα κράτη.
Τον Φεβρουάριο του 2020 η BSH άσκησε ενώπιον του Patent- och marknadsdomstolen (πρωτοβάθμιου δικαστηρίου διαφορών βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας, Σουηδία) αγωγή κατά της Electrolux λόγω προσβολής όλων των «εθνικών μερών» του προαναφερθέντος ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Η Electrolux προέβαλε ένσταση απαραδέκτου ως προς τις αξιώσεις που απέρρεαν από την προσβολή των λοιπών, πέραν του σουηδικού, εθνικών μερών του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας και, επικαλούμενη τόσο τον κανονισμό Βρυξέλλες Ια όσο και τον σουηδικό νόμο περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (
2
), ισχυρίστηκε ότι τα αλλοδαπά διπλώματα ευρεσιτεχνίας ήταν άκυρα και ότι, ως εκ τούτου, τα σουηδικά δικαστήρια δεν είχαν διεθνή δικαιοδοσία να αποφανθούν επί της προσβολής τους.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι στερείται διεθνούς δικαιοδοσίας προς εκδίκαση της αγωγής λόγω προσβολής των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που είχαν επικυρωθεί στα άλλα κράτη μέλη, πλην της Σουηδίας. Η BSH άσκησε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου έφεση κατά της πρωτόδικης αποφάσεως.
Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν το άρθρο 24, σημείο 4 (
3
), του κανονισμού Βρυξέλλες Ια πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δικαστήριο του κράτους μέλους της κατοικίας του εναγομένου, το οποίο έχει επιληφθεί, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια, αγωγής λόγω προσβολής διπλώματος ευρεσιτεχνίας χορηγηθέντος εντός άλλου κράτους μέλους, εξακολουθεί να έχει διεθνή δικαιοδοσία προς εκδίκαση της αγωγής αυτής όταν, στο πλαίσιο της σχετικής δίκης, ο εναγόμενος αμφισβητεί, κατ’ ένσταση, το κύρος του διπλώματος. Διερωτάται επίσης αν το άρθρο 24, σημείο 4, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τυγχάνει εφαρμογής και έναντι δικαστηρίου τρίτου κράτους, με συνέπεια να του απονέμει αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία όσον αφορά την εκτίμηση του κύρους διπλώματος ευρεσιτεχνίας το οποίο έχει χορηγηθεί ή επικυρωθεί στο κράτος αυτό.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Κατά πρώτον, το Δικαστήριο αποφαίνεται επί του πεδίου εφαρμογής των κανόνων διεθνούς δικαιοδοσίας, αφενός, του άρθρου 4, παράγραφος 1 (
4
), και, αφετέρου, του άρθρου 24, σημείο 4, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια. Διαπιστώνει, κατ’ αρχάς, ότι από το γράμμα του άρθρου 24, σημείο 4, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια προκύπτει ότι τα δικαστήρια του κράτους μέλους χορήγησης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας είναι τα μόνα τα οποία έχουν διεθνή δικαιοδοσία ως προς το ζήτημα της αμφισβήτησης της καταχώρισης ή του κύρους του, ανεξαρτήτως αν η αμφισβήτηση εγείρεται μέσω της άσκησης αγωγής ή μέσω της προβολής ενστάσεως ως αμυντικού ισχυρισμού στο πλαίσιο αγωγής που ασκήθηκε ενώπιον δικαστηρίου άλλου κράτους μέλους και είχε ως αντικείμενο την προσβολή του διπλώματος. Η ως άνω λύση δικαιολογείται τόσο από το γεγονός ότι η χορήγηση των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας προϋποθέτει την παρέμβαση της εθνικής Διοίκησης όσο και από το γεγονός ότι τα δικαστήρια του συγκεκριμένου κράτους, τα οποία αποφαίνονται κατ’ εφαρμογήν του εθνικού τους δικαίου, είναι τα πλέον κατάλληλα να κρίνουν τέτοιες διαφορές. Η μέριμνα αυτή για ορθή απονομή της δικαιοσύνης προσλαμβάνει τόσο μεγάλη σημασία ώστε πολλά κράτη μέλη έχουν θεσπίσει ένα ιδιαίτερο σύστημα ένδικης προστασίας, επιφυλάσσοντας σε ειδικευμένα δικαστήρια την εκδίκαση των διαφορών που αφορούν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας.
Επομένως, όταν δικαστήριο του κράτους μέλους της κατοικίας του εναγομένου επιλαμβάνεται, δυνάμει του κανονισμού Βρυξέλλες Iα (
5
), αγωγής λόγω προσβολής διπλώματος ευρεσιτεχνίας χορηγηθέντος από άλλο κράτος μέλος, στο πλαίσιο της οποίας ο εναγόμενος αμφισβητεί, κατ’ ένσταση, το κύρος του διπλώματος, το δικαστήριο αυτό δεν μπορεί να διαπιστώσει παρεμπιπτόντως ότι το δίπλωμα είναι άκυρο, αλλά οφείλει να αναγνωρίσει, σύμφωνα με τα όσα ορίζει το άρθρο 27 του κανονισμού Βρυξέλλες Ια (
6
), ότι στερείται διεθνούς δικαιοδοσίας ως προς το ζήτημα του κύρους του διπλώματος, λαμβανομένης υπόψη της αποκλειστικής διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων του κράτους μέλους χορήγησης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, την οποία προβλέπει το άρθρο 24, σημείο 4, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια.
Δεδομένου όμως ότι ο εκεί προβλεπόμενος κανόνας διεθνούς δικαιοδοσίας αφορά αποκλειστικώς τις διαφορές με «αντικείμενο την καταχώριση ή το κύρος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας», το δικαστήριο του κράτους μέλους της κατοικίας του εναγομένου, το οποίο έχει επιληφθεί, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια, αγωγής λόγω προσβολής διπλώματος ευρεσιτεχνίας χορηγηθέντος εντός άλλου κράτους μέλους, εξακολουθεί να έχει διεθνή δικαιοδοσία προς εκδίκαση της προαναφερθείσας αγωγής όταν, στο πλαίσιο της σχετικής δίκης, ο εναγόμενος προβάλλει ένσταση ακυρότητας του διπλώματος.
Κατά δεύτερον, ως προς το ζήτημα εάν το άρθρο 24, σημείο 4, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια έχει την έννοια ότι τυγχάνει εφαρμογής και έναντι δικαστηρίου τρίτου κράτους, με συνέπεια να του απονέμει αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία όσον αφορά την εκτίμηση του κύρους διπλώματος ευρεσιτεχνίας το οποίο έχει χορηγηθεί ή επικυρωθεί στο κράτος αυτό, το Δικαστήριο παρατηρεί ότι το γράμμα της διατάξεως αναφέρεται σε αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία των δικαστηρίων των κρατών μελών και ότι το καθεστώς που προβλέπεται από τον κανονισμό Βρυξέλλες Ια είναι ένα εσωτερικό σύστημα απονομής διεθνούς δικαιοδοσίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο επιδιώκει δικούς της σκοπούς, όπως η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς καθώς και η εγκαθίδρυση Χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Εφόσον το άρθρο 24, σημείο 4, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει εφαρμογή σε περίπτωση που τα επίμαχα διπλώματα ευρεσιτεχνίας χορηγούνται ή επικυρώνονται όχι σε κράτος μέλος, αλλά σε τρίτο κράτος (
7
), η εν λόγω διάταξη δεν έχει εφαρμογή έναντι δικαστηρίου τρίτου κράτους και, κατά συνέπεια, ουδεμία διεθνή δικαιοδοσία, αποκλειστική ή μη, είναι δυνατόν να απονέμει σε τέτοιο δικαστήριο όσον αφορά την εκτίμηση του κύρους διπλώματος ευρεσιτεχνίας χορηγηθέντος ή επικυρωθέντος στο τρίτο αυτό κράτος.
Εντούτοις, μολονότι η κατ’ αρχήν διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του εναγομένου, η οποία καθιερώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια μπορεί να περιορίζεται, αφενός, από ειδικούς κανόνες (
8
) και, αφετέρου, από το γενικό διεθνές δίκαιο, δεν προκύπτει εν προκειμένω ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη οποιοσδήποτε τέτοιος περιορισμός.
Όσον αφορά το γενικό διεθνές δίκαιο, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι πράξη που έχει εκδοθεί δυνάμει των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, όπως ο κανονισμός Βρυξέλλες Iα, πρέπει να ερμηνεύεται και, ως προς το πεδίο εφαρμογής της, να οριοθετείται με γνώμονα τους κανόνες και τις αρχές του γενικού διεθνούς δικαίου, που δεσμεύουν τα ενωσιακά θεσμικά όργανα. Η δε η αναγνώριση διεθνούς δικαιοδοσίας στα δικαστήρια του τόπου της κατοικίας του εναγομένου προς εκδίκαση διαφοράς συνδεόμενης, τουλάχιστον εν μέρει, με τρίτο κράτος δεν προσκρούει στην αρχή του διεθνούς δικαίου ότι οι Συνθήκες παράγουν αποτέλεσμα μόνον μεταξύ των συμβαλλομένων μερών.
Εξάλλου, η διεθνής αυτή δικαιοδοσία πρέπει να ασκείται χωρίς να παραβιάζεται η αρχή της μη επέμβασης. Όταν κράτος χορηγεί, κατά την άσκησή των αρμοδιοτήτων του, εθνικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το οποίο παρέχει στον κάτοχό του αποκλειστικά δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας εντός του εδάφους του, η χορήγηση του διπλώματος απορρέει από την εθνική του κυριαρχία. Εφόσον όμως τυχόν δικαστική απόφαση σχετική με το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας επηρεάζει την ύπαρξη ή το περιεχόμενο των αποκλειστικών αυτών δικαιωμάτων, μόνον τα αρμόδια δικαστήρια του κράτους της χορήγησης του διπλώματος μπορούν να εκδώσουν τέτοια απόφαση.
Αντιθέτως, το δικαστήριο του κράτους μέλους της κατοικίας του εναγομένου, το οποίο έχει επιληφθεί, βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού Βρυξέλλες Iα, αγωγής λόγω προσβολής, στο πλαίσιο της οποίας προβάλλεται ένσταση ακυρότητας διπλώματος ευρεσιτεχνίας χορηγηθέντος ή επικυρωθέντος σε τρίτο κράτος, έχει διεθνή δικαιοδοσία να κρίνει το ζήτημα του κύρους εφόσον δεν τυγχάνει εφαρμογής κανένας από τους προαναφερθέντες περιορισμούς. Πράγματι, δεδομένου ότι η κρίση την οποία καλείται να διατυπώσει συναφώς το δικαστήριο παράγει αποτελέσματα μόνον inter partes, δεν είναι ικανή να επηρεάσει την ύπαρξη ή το περιεχόμενο του διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο τρίτο κράτος ή να επιφέρει την τροποποίηση του εθνικού μητρώου του.
Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το άρθρο 24, σημείο 4, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια έχει την έννοια ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής έναντι δικαστηρίου τρίτου κράτους και, κατά συνέπεια, ουδεμία διεθνή δικαιοδοσία, αποκλειστική ή μη, είναι δυνατόν να απονέμει σε τέτοιο δικαστήριο όσον αφορά την εκτίμηση του κύρους διπλώματος ευρεσιτεχνίας χορηγηθέντος ή επικυρωθέντος στο τρίτο αυτό κράτος.
(
1
)	Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2012, L 351, σ. 1) (στο εξής: κανονισμός Βρυξέλλες Iα).
(
2
)	Βλ. άρθρο 61, δεύτερο εδάφιο, του patentlagen (1967:837) [νόμου (1967:837) περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας].
(
3
)	Το άρθρο 24 του κανονισμού Βρυξέλλες Ια προβλέπει τα εξής: «Τα ακόλουθα δικαστήρια κράτους μέλους έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η κατοικία των διαδίκων: [...] 4) σε δίκες που έχουν ως αντικείμενο την καταχώριση ή το κύρος διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, σημάτων, σχεδίων και υποδειγμάτων ή άλλων ανάλογων δικαιωμάτων τα οποία επιδέχονται κατάθεση ή καταχώριση, ανεξαρτήτως εάν το ζήτημα τίθεται στο πλαίσιο ασκήσεως αγωγής ή προβολής ένστασης, τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ζητήθηκε, πραγματοποιήθηκε, ή θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε η κατάθεση ή η καταχώριση σύμφωνα με πράξη της Ένωσης ή με διεθνή σύμβαση. Με την επιφύλαξη της δικαιοδοσίας του Ευρωπαϊκού Γραφείου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας, σύμφωνα με τη σύμβαση χορηγήσεως ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, που υπογράφηκε στο Μόναχο στις 5 Οκτωβρίου 1973, τα δικαστήρια κάθε κράτους μέλους έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία σε υποθέσεις που αφορούν την καταχώριση ή το κύρος οποιουδήποτε ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας που χορηγείται για το εν λόγω κράτος μέλος· [...]».
(
4
)	Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια ορίζει τα εξής: «Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους».
(
5
)	Πιο συγκεκριμένα, του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού Βρυξέλλες Ια
(
6
)	Το άρθρο 27 του κανονισμού Βρυξέλλες Ια έχει ως εξής: «Όταν δικαστήριο κράτους μέλους καλείται να κρίνει, ως κύριο ζήτημα, διαφορά επί της οποίας τα δικαστήρια άλλου κράτους μέλους έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 24, διαπιστώνει αυτεπάγγελτα ότι δεν έχει διεθνή δικαιοδοσία».
(
7
)	Πρβλ. απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 2022, IRnova (C‑399/21, EU:C:2022:648, σκέψη 35).
(
8
)	Άρθρο 73 του κανονισμού Βρυξέλλες Ια.