62022TJ0334_RES
Zaak T‑334/22
Danske Fragtmænd A/S
tegen
Europese Commissie
Arrest van het Gerecht (Vierde kamer – uitgebreid) van 29 januari 2025
„Beroep tot nietigverklaring – Staatssteun – Postsector – Kapitaalinbreng in Post Danmark – Besluit tot vaststelling dat er geen sprake is van staatssteun – Kapitaalinbreng in PostNord – Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard – Niet individueel geraakt – Geen wezenlijke aantasting van de concurrentiepositie – Niet-ontvankelijkheid”
Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Begrip regelgevingshandeling in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU – Elke handeling van algemene strekking met uitzondering van wetgevingshandelingen – Besluit van de Commissie betreffende individuele steun – Daarvan uitgesloten
(Art. 263, vierde alinea, VWEU)
(zie punt 21)
Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke personen of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Individueel geraakt – Criteria – Besluit van de Commissie inzake staatssteun dat is vastgesteld na afloop van de formele onderzoeksprocedure – Beroep ingesteld door een concurrent van de begunstigde onderneming die actief heeft deelgenomen aan de administratieve procedure – Onderneming die niet doet blijken van een wezenlijke aantasting van haar positie op de betrokken markt – Niet-ontvankelijkheid
(Art. 263, vierde alinea, VWEU)
(zie punten 22‑51)
Samenvatting
Het Gerecht (uitgebreide kamer) verklaart het beroep van Danske Fragtmænd A/S tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie betreffende de steunmaatregelen die door Denemarken en Zweden zijn toegekend aan PostNord AB en Post Danmark A/S (
1
) niet-ontvankelijk omdat zij geen procesbevoegdheid heeft. Bij het onderzoek of aan de voorwaarde van individuele geraaktheid is voldaan, oordeelt het Gerecht dat verzoekster niet heeft aangetoond dat haar concurrentiepositie op de betrokken markt wezenlijk kon worden aangetast door de betrokken steunmaatregelen.
Danske Fragtmænd is een vennootschap naar Deens recht die onder meer actief is op de Deense markt voor goederenvervoer over de weg en pakketbezorging.
PostNord is een aanbieder van postdiensten waarvan het aandelenkapitaal voor 40 % in handen is van het Koninkrijk Denemarken en voor 60 % van het Koninkrijk Zweden. PostNord is voor 100 % eigenaar van PostNord Group AB. Post Danmark is een volle dochteronderneming van PostNord Group en is actief op de Deense en buitenlandse markten voor postdiensten.
De omzet van Post Danmark is tussen 2009 en 2019 met 55 % gedaald.
In dat verband hebben het Koninkrijk Denemarken en het Koninkrijk Zweden elk afzonderlijk een kapitaalinjectie in PostNord verricht van respectievelijk 267 miljoen Zweedse kronen (SEK) (ongeveer 23,1 miljoen EUR) en 400 miljoen SEK (ongeveer 34,6 miljoen EUR). PostNord Group heeft op haar beurt een kapitaalinjectie in Post Danmark verricht van 2,339 miljard Deense kronen (DKK) (ongeveer 313,6 miljoen EUR).
In het bestreden besluit heeft de Commissie vastgesteld dat de kapitaalinjecties van het Koninkrijk Denemarken en het Koninkrijk Zweden in PostNord onrechtmatige en met de interne markt onverenigbare staatssteun vormden. De kapitaalinjectie van PostNord Group in Post Danmark beschouwde zij daarentegen niet als staatssteun.
Danske Fragtmænd heeft een beroep tot nietigverklaring van dit besluit ingesteld.
Beoordeling door het Gerecht
De Commissie stelt dat het beroep niet-ontvankelijk is omdat verzoekster geen procesbevoegdheid heeft: verzoekster heeft namelijk niet aangetoond dat haar marktpositie wezenlijk is aangetast door de betrokken kapitaalinjecties.
Het Gerecht merkt om te beginnen op dat Danske Fragtmænd geen adressaat van het bestreden besluit is en dat dit besluit niet kan worden aangemerkt als een regelgevingshandeling, aangezien de kapitaalinjecties in PostNord en Post Danmark een individueel karakter hebben. Bijgevolg is het beroep tot nietigverklaring slechts ontvankelijk indien verzoekster overeenkomstig artikel 263, vierde alinea, tweede zinsdeel, VWEU rechtstreeks en individueel wordt geraakt door het bestreden besluit, waarbij deze twee voorwaarden cumulatief zijn.
Bij het onderzoek of aan de voorwaarde van individuele geraaktheid is voldaan, herinnert het Gerecht eraan dat die voorwaarde op het gebied van staatssteun kan zijn vervuld wanneer de verzoeker aantoont dat de betrokken maatregel zijn positie op de markt in kwestie wezenlijk kan aantasten. In dat opzicht kan een onderneming zich niet louter op haar hoedanigheid van concurrent van de begunstigde onderneming beroepen om te worden beschouwd als individueel geraakt door het besluit. Zij kan evenmin enkel bepaalde elementen aanvoeren die wijzen op een terugloop van haar commerciële of financiële prestaties om aan te tonen dat haar positie op de markt wezenlijk is aangetast.
Wat allereerst de rol van verzoekster in de administratieve procedure voor de Commissie betreft, kan uit het enkele feit dat Danske Fragtmænd in het onderhavige geval een actieve rol in die procedure heeft gespeeld niet worden afgeleid dat zij individueel is geraakt door het bestreden besluit.
Wat voorts de wezenlijke aantasting van de marktpositie van verzoekster betreft, constateert het Gerecht ten eerste dat haar stelling dat zij ongeveer 30 % marktaandeel heeft verloren ten gevolge van de dumpingprijzen die Post Danmark dankzij de betrokken kapitaalinjecties kan hanteren, moet worden verworpen, aangezien deze niet door een begin van bewijs wordt ondersteund.
Ten tweede verwerpt het Gerecht verzoeksters argument dat zij vóór de betrokken kapitaalinjecties klanten aan meerdere concurrenten verloor, terwijl zij na die kapitaalinjecties uitsluitend klanten aan PostNord en meer in het bijzonder aan Post Danmark kwijtraakte. In dit verband constateert het Gerecht dat de lijsten van zogezegd aan PostNord verloren klanten die Danske Fragtmænd heeft overgelegd om haar betoog te staven, moeten worden opgevat als lijsten van klanten die verzoekster hebben verlaten om uitsluitend over te stappen naar PostNord of haar onderaannemers, ook vóór de kapitaalinjecties. Die lijsten leveren dus niet het bewijs van een gedragsverandering van deze klanten als gevolg van de betrokken kapitaalinjecties.
Ten derde wijst het Gerecht de stelling van Danske Fragtmænd af dat zij een aanzienlijk aantal klanten aan PostNord heeft verloren als gevolg van de betrokken kapitaalinjecties. Wat dit punt betreft merkt het op dat verzoekster, gesteld dat de lijsten van zogezegd aan PostNord verloren klanten volstaan om aan te tonen dat het op het eerste gezicht aannemelijk is dat haar concurrentiepositie wezenlijk is aangetast, niet rechtens genoegzaam aantoont dat er een correlatie kan bestaan tussen het beweerde verlies van klanten aan PostNord en de betrokken kapitaalinjecties.
Allereerst was het klantenverlies dat Danske Fragtmænd tussen 2016 en 2019 zou hebben geleden namelijk relatief stabiel, ondanks de betrokken kapitaalinjecties.
Verder heeft verzoekster geen begin van bewijs geleverd ter ondersteuning van haar argument dat het beweerde klantenverlies meer in het bijzonder het gevolg was van dumpingprijzen of van lagere prijzen dan die van de concurrentie die Post Danmark dankzij de kapitaalinjecties kon hanteren.
Aangezien het beweerde klantenverlies, behalve door de betrokken kapitaalinjecties, ook door andere factoren kan worden verklaard, stond het bovendien aan verzoekster om gegevens te verstrekken die met name kunnen aantonen dat de wezenlijke aantasting van haar concurrentiepositie wel degelijk kon voortvloeien uit die kapitaalinjecties, ondanks die andere factoren. Verzoekster heeft echter geen dergelijke gegevens verstrekt.
Ten slotte lijkt het feit dat Danske Fragtmænd in de betrokken periode ondanks de betrokken maatregelen een relatief constante omzet heeft behaald, aan te tonen dat deze maatregelen haar positie op de betrokken markt niet wezenlijk kunnen hebben aangetast.
In die omstandigheden heeft verzoekster niet aangetoond dat haar concurrentiepositie op de betrokken markt wezenlijk kon worden aangetast door de betrokken kapitaalinjecties. Zij heeft derhalve niet bewezen dat zij individueel wordt geraakt door het bestreden besluit. Het Gerecht verklaart het beroep bijgevolg niet-ontvankelijk omdat verzoekster geen procesbevoegdheid heeft, zonder uitspraak te doen over de vraag of zij rechtstreeks wordt geraakt.
(
1
)	Besluit (EU) 2022/459 van de Commissie van 10 september 2021 betreffende de steunmaatregelen SA.49668 (2019/C) (ex 2017/FC) en SA.53403 (2019/C) (ex 2017/FC) die door Denemarken en Zweden zijn toegekend aan PostNord AB en Post Danmark A/S (PB 2022, L 93, blz. 146; hierna: „bestreden besluit”).