61971J0026
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 10ης Νοεμβρίου 1971 (
1
)
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία των άρθρων 27 και 28 του κανονισμού 3 του Συμβουλίου περί κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων.
Διατακτικό της αποφάσεως:
1)
Όταν η νομοθεσία ενός κράτους μέλους προβλέπει διαφορετικού είδους παροχές γήρατος ανάλογα με το χρόνο ασφαλίσεως του ενδιαφερομένου εργαζομένου, πρέπει να συνυπολογίζονται οι περίοδοι ασφαλίσεως που έχουν συμπληρωθεί διαδοχικά ή εναλλάξ κατά τη νομοθεσία δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών, εφόσον ο εν λόγω εργαζόμενος δεν έχει συμπληρώσει τις περιόδους που απαιτούνται, σύμφωνα με τη νομοθεσία του πρώτου κράτους, για την κτήση ποιοτικά ανώτερου δικαιώματος.
2)
Εφόσον συντρέχει περίπτωση συνυπολογισμού, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του μέρους των παροχών που αναλογεί στον υπόχρεο φορέα οι περίοδοι που έχει πραγματικά συμπληρώσει ο ενδιαφερόμενος εργαζόμενος και όχι μόνο το μέρος που αντιστοιχεί προς το συνολικό χρόνο ασφαλίσεως στο κράτος αυτό, για τη γένεση του δικαιώματος πλήρους συντάξεως.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:
1)
Όταν, σ' ένα κράτος μέλος, το δικαίωμα λήψεως μιας από τις προβλεπόμενες υπό το σύστημα ασφαλίσεως γήρατος παροχές, χορηγουμένης κατόπιν συμπληρώσεως ορισμένου χρόνου ασφαλίσεως, γεννάται χωρίς να χρειάζεται να γίνει επίκληση των περιόδων που έχουν συμπληρωθεί υπό τη νομοθεσία άλλων κρατών μελών, ο αρμόδιος φορέας του πρώτου κράτους δεν δικαιούται να εφαρμόσει τα άρθρα 27 και 28 του κανονισμού 3 προκειμένου να μειώσει την παροχή που οφείλει δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας στην οποία υπάγεται, στο βαθμό, τουλάχιστον, που η εν λόγω παροχή δεν αντιστοιχεί σε περιόδους που έχουν ήδη ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό του ύψους των παροχών που καταβάλλονται από τον αρμόδιο φορέα άλλου κράτους.
2)
Τα άρθρα 27 και 28 του κανονισμού 3, ερμηνευόμενα κατά τα ανωτέρω, δεν προσκρούουν στο άρθρο 51 της Συνθήκης ΕΟΚ.
(
1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.