62024TJ0288_RES
Cás T-288/24
Berliner Verkehrsbetriebe (BVG)
v
Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh
Breithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Dara Dlísheomra) an 10 Meán Fómhair 2025
(Trádmharc an Aontais Eorpaigh – Iarratas ar fhuaim-mharc an Aontais Eorpaigh ina bhfuil fuaim séise – Dearbhfhoras le diultú – Sainiúlacht – Airteagal 7(1)(b) de Rialachán (AE) 2017/1001)
Trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh – Trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh a shainiú agus a fháil – Dearbhfhorais le diúltú – Marcanna gan aon saintréith – Coincheap na sainiúlachta
(Rialachán 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, Airteagal 7(1)(b))
(féach míreanna 12, 13)
Trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh – Trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh a shainiú agus a fháil – Dearbhfhorais le diúltú – Marcanna gan aon saintréith – Measúnú ar shainiúlacht – Critéir – Dearcadh atá ag an bpobal ábhartha ar an trádmharc
(Rialachán 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, Airteagal 7(1)(b))
(féach míreanna 14 go 18)
Trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh – Trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh a shainiú agus a fháil – Dearbhfhorais le diúltú – Marcanna gan aon saintréith – Fuaim-mharc comhdhéanta d'fhuaim séise
(Rialachán 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, Airteagal 7(1)(b))
(féach míreanna 24 go 38)
Résumé
Ina breithiúnas, cuireann an Chúirt Ghinearálta an cinneadh ó Bhord Achomhairc Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO) (
1
) ar neamhní ar an bhforas nach ndearna an Bord Achomhairc measúnú ceart ar shaintréith trádmhairc de chuid an Aontais Eorpaigh ar iarradh clárú ina leith i ndáil le comhartha fuaime arb é atá ann fuaim séise i bhfianaise Airteagal 7(1)(b) de Rialachán 2017/1001. (
2
)
Rinne an t-iarratasóir, Berliner Verkehrsbetriebe (BVB), iarratas ar chlárú trádmhairc comhdhéanta d’fhuaim séise a chumhdaíonn seirbhísí iompair áirithe (
3
). Tar éis don scrúdaitheoir diúltú don iarraidh sin, chuir an t-iarratasóir fógra achomhairc faoi bhráid EUIPO.
Chinn an Bord Achomhairc go raibh easpa sainiúlachta sa mharc a ndearnadh iarratas air. Ós rud é gur chomhartha fuaime dhá shoicind a bhí ann a bhí comhdhéanta de sheicheamh simplí de cheithre fhuaim inbhraite éagsúla, bhí an marc sin chomh gearr agus chomh líofa sin nach raibh aon ghlacadh ná inaitheanta aige agus nach raibh sé in ann é a aithint mar léiriú ar thionscnamh tráchtála na seirbhísí lena mbaineann. Meastar gur eilimint fuaime fheidhmiúil é atá ceaptha aird an lucht éisteachta a tharraingt.
Thug an t-iarratasóir caingean i gcoinne an chinnidh sin os comhair na Cúirte Ginearálta.
Measúnú na Cúirte Ginearálta
Cinneann an Chúirt go gceadaítear le roinnt tosca an tátal go bhfágann saintréithe an mhairc a ndéantar iarratas ina leith i dtéarmaí faid agus athshondais gur féidir a shuíomh gurb ann do shaintréithe ar leith de réir bhrí Airteagal 7(1)(b) de Rialachán 2017/1001 agus an chásdlí lena mbaineann.
Ar an gcéad dul síos, maidir le custaim na hearnála eacnamaíche atá i gceist, is eol go maith go n‑úsáideann oibreoirí in earnáil an iompair ‘gligíní’ níos mó agus níos mó, is é sin le rá, patrúin ghearra fuaime, chun céannacht fhónta a chruthú a d’fhéadfadh an pobal a aithint, coibhéis fuaime amharc-aithne mairc, le haghaidh na n-earraí agus na seirbhísí a bhaineann leis. Leis na gligíní sin, ceadaítear aird na n‑éisteoirí a ghabháil i dtimpeallacht a d’fhéadfadh a bheith torannach uaireanta, cibé acu i gcríochfoirt aerfoirt nó ar ardáin stáisiún traenach, agus teachtaireachtaí atá dírithe ar an spriocphobal a thabhairt isteach nó a thionlacan chun críoch fógraíochta nó i ndáil le seirbhísí gaolmhara.
Ar an dara dul síos, níl nasc díreach ag fuaim an tséis a bhfuil an marc a iarradh air leis na seirbhísí a chumhdaítear agus ní dhealraíonn sé go bhfuil sí faoi réir cúinsí teicniúla ná feidhmiúla. Ina theannta sin, níor suíodh go bhfuil an fhuaim sin ar eolas ag an bpobal cheana féin, rud a fhágann go nglactar leis gur saothar bunaidh é. Sa chomhthéacs sin, d’fhéadfaí a mheas gurb é is cuspóir dó feidhmiú mar ghligín, is é sin le rá, mar sheicheamh fuaime gearr suntasach ar dócha go gcuimhneofar air. Thairis sin, deimhnítear an measúnú sin le cleachtas cinnteoireachta EUIPO agus le treoirlínte scrúdúcháin EUIPO maidir le fuaim-mharcanna, a d’fhéadfadh a bheith ina bhfoinse tagartha.
I bhfianaise shaintréithe an mhairc a ndearnadh iarratas ina leith i dtéarmaí faid, fuaimeanna a úsáidtear agus inbhraite, agus i bhfianaise na dtásc éagsúil a chuir EUIPO ar fáil san am a chuaigh thart maidir leis an ról atá ag na saintréithe sin sa mheasúnú ar shaintréith an mhairc fuaime a n-iarrtar clárú ina leith, tá measúnú an Bhoird Achomhairc mícheart i bhfianaise chustam na hearnála lena mbaineann agus na ngnéithe lena léirítear an marc a bhfuil iarratas á dhéanamh air. Ní bacainní iad fad an mhairc a bhfuil iarratas á dhéanamh air ná an tsimplíocht ná an líofacht líomhnaithe a bhaineann leis, rud nach gcuireann cosc ann féin ar an tséis comhfhreagrach a aithint, ar bacainní iad atá leordhóthanach iontu féin chun údar a thabhairt le heaspa aon saintréithe sainiúla.
Ar an tríú dul síos, déanann an Bord Achomhairc earráid nuair a chinn sé nach raibh ach ról feidhmiúil ag an marc a ndearnadh iarratas air agus gur úsáideadh é chun seicheamh gearr fuaimeanna a imirt roimh fhógraí ó chainteoirí ina dtugtar faisnéis maidir le modhanna iompair chun aird na bpaisinéirí a mhealladh. Fiú dá mba ghá ceann d’úsáidí féideartha an mhairc a ndearnadh iarratas ina leith a bheartú, is é sin le rá, tagairt a dhéanamh dá úsáid i stáisiún chun an tseirbhís iompair ghaolmhar a fhógairt, ní chuirfeadh úsáid den sórt sin, fiú má tá ról feidhmiúil aici, cosc ar bhealach ar bith ar an marc a n-iarrtar air a fheidhm a chomhlíonadh maidir le tionscnamh tráchtála na seirbhíse sin a léiriú.
Ar an gceathrú dul síos, maidir leis na seirbhísí eile a chumhdaítear leis an marc a ndearnadh iarratas ina leith, ar seirbhísí iad nár bhain go díreach le hiompar, ach le gnéithe a bhaineann leis, chinn an Chúirt go bhfuil sé deacair a thuiscint ó chinntí an Bhoird Achomhairc, ar thaobh amháin, cé na gnéithe de na seirbhísí sin a d’fhéadfadh a bheith nasctha le fuaim na séise arb ionann é agus an marc sin agus, ar an taobh eile, an chaoi a bhféadfaí an comhartha fuaime a ndearnadh iarratas ina leith a úsáid i gcomhthéacs fhógraíocht na seirbhísí sin i gcoinne a chláraithe mar thrádmharc.
I bhfianaise na mbreithnithe sin, cinneann an Chúirt nach ndearna an Bord Achomhairc measúnú ceart ar shainiúlacht an mhairc a ndearnadh iarratas ina leith.
(
1
)	Cinneadh ón gCúigiú Bord Achomhairc d’Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh an 2 Aibreán 2024 (Cás R 2220/2023 5).
(
2
)	Rialachán (AE) 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 14 Meitheamh 2017 maidir leis an trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh (IO 2017 L 154, lch. 1).
(
3
)	Tá na seirbhísí sin in Aicme 39 de Chomhaontú Nice a bhaineann le hAicmiú Idirnáisiúnta Earraí agus Seirbhísí chun Críocha an Chláraithe Marcanna an 15 Meitheamh 1957, arna athbhreithniú agus arna leasú, a chomhfhreagraíonn don tuairisc seo a leanas: ‘Iompar; iompar paisinéirí; seirbhísí pacáistithe agus beartánaithe; stóráil; iompar a shocrú le haghaidh turais taistil’.