ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (δεύτερο τμήμα)
της 17ης Σεπτεμβρίου 2009
Υπόθεση F-121/07
Guido Strack
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Υπαλληλική υπόθεση – Παρεμπίπτοντα ζητήματα – Ένσταση απαραδέκτου και αναρμοδιότητας – Διαδικασία εκδόσεως ερήμην αποφάσεως»
Αντικείμενο: Στο πλαίσιο της προσφυγής που άσκησε ο G. Strack δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 ΕΑ στις 22 Οκτωβρίου 2007, η Επιτροπή προέβαλε,
με χωριστό δικόγραφο, ένσταση απαραδέκτου και αναρμοδιότητας δυνάμει των άρθρων 76 και 78 του Κανονισμού Διαδικασίας.
Απόφαση: Η αίτηση με την οποία η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να αποφανθεί υπέρ του απαραδέκτου της προσφυγής
και της αναρμοδιότητάς του να επιληφθεί αυτής είναι παραδεκτή. Η αίτηση του προσφεύγοντος περί εκδόσεως ερήμην αποφάσεως απορρίπτεται.
Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφασίζει να συνεξετάσει την προβληθείσα από την Επιτροπή ένσταση απαραδέκτου της προσφυγής
και αναρμοδιότητάς του με την ουσία της υποθέσεως. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Περίληψη
1.      Διαδικασία – Παραδεκτό των διαδικαστικών εγγράφων – Εκτίμηση κατά τον χρόνο καταθέσεως του εγγράφου – Προθεσμία προβολής ενστάσεως
απαραδέκτου
(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 114· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, άρθρο 78·
απόφαση 2004/752 του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 4)
2.      Διαδικασία – Παραδεκτό των διαδικαστικών εγγράφων – Προβολή ενστάσεως απαραδέκτου κατόπιν παρατάσεως της προθεσμίας καταθέσεως
του υπομνήματος αντικρούσεως – Παραδεκτό
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, άρθρα 39 και 78)
1.      Στην περίπτωση κατά την οποία ο καθού προβάλλει ένσταση απαραδέκτου δυνάμει του άρθρου 78 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου
Δημόσιας Διοίκησης κατά προσφυγής που ασκήθηκε προ της ενάρξεως ισχύος του εν λόγω Κανονισμού και η οποία, βάσει του άρθρου
3, παράγραφος 4, της αποφάσεως 2004/752, για την ίδρυση Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διέπεται από
τις διατάξεις του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, η προθεσμία προβολής της ενστάσεως απαραδέκτου είναι η προβλεπόμενη
από τον Κανονισμό Διαδικασίας ο οποίος ισχύει κατά την ημερομηνία επιδόσεως του δικογράφου της προσφυγής. Εξάλλου, είτε πρόκειται
για περίπτωση εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 114 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου είτε για περίπτωση
εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 78 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, η προθεσμία για
την προβολή της ενστάσεως απαραδέκτου αρχίζει από της εν λόγω επιδόσεως.
(βλ. σκέψεις 10, 13 και 16)
Παραπομπή:
ΔΔΔ: 22 Μαΐου 2008, F‑107/07, Δασκαλάκης κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 25
2.      Στην περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έχει κάνει δεκτή την αίτηση του καθού για παράταση της προθεσμίας
καταθέσεως του υπομνήματος αντικρούσεως, το γεγονός ότι ο εν λόγω διάδικος επιλέγει, προ της εκπνοής της παραταθείσας προθεσμίας,
να προβάλει ένσταση απαραδέκτου δυνάμει του άρθρου 78 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, αντί
να καταθέσει υπόμνημα αντικρούσεως περιέχον επί της ουσίας ανάλυση της υποθέσεως, δεν δύναται να διακυβεύσει τον σύμφωνο με
τις οικείες διατάξεις του εν λόγω Κανονισμού Διαδικασίας χαρακτήρα της αιτήσεώς του περί χορηγήσεως παρατάσεως ούτε να οδηγήσει
σε χαρακτηρισμό της εν λόγω αιτήσεως ως καταχρηστικής.
Συγκεκριμένα, χορηγώντας παράταση της προθεσμίας καταθέσεως του υπομνήματος αντικρούσεως προ της εκπνοής της προθεσμίας που
το άρθρο 78 του εν λόγω Κανονισμού Διαδικασίας προβλέπει για την προβολή ενστάσεως απαραδέκτου, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης
παρέσχε σιωπηρώς στον καθού τη δυνατότητα να καταθέσει, εντός της παραταθείσας προθεσμίας, χωριστό δικόγραφο με ένσταση απαραδέκτου
ή υπόμνημα αντικρούσεως. Συναφώς, το γεγονός ότι καμία διάταξη δεν προβλέπει ρητώς τη δυνατότητα παρατάσεως της προβλεπόμενης
από το εν λόγω άρθρο προθεσμίας δεν σημαίνει ότι, σε περίπτωση παρατάσεως της προθεσμίας καταθέσεως του υπομνήματος αντικρούσεως
προ της εκπνοής της κατ’ άρθρο 78 προθεσμίας, ο διάδικος δεν δύναται να προβάλει ένσταση απαραδέκτου με χωριστό δικόγραφο
εντός της εν λόγω παραταθείσας προθεσμίας.
(βλ. σκέψεις 18 και 20)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 10 Ιουλίου 2002, T‑387/00, Comitato organizzatore del convegno internazionale κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II‑3031,
σκέψη 35