62021CJ0559
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα)
της 9ης Νοεμβρίου 2023 (
*1
)
«Αίτηση αναιρέσεως – Κατάρτιση καταλόγου υποψήφιων ουσιών προς ενδεχόμενη εγγραφή στο παράρτημα XIV του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 (κανονισμός REACH) – Εγγραφή του oκταμεθυλοκυκλοτετρασιλοξανίου (D4), του δεκαμεθυλοκυκλοπεντασιλοξανίου (D5) και του δωδεκαμεθυλοκυκλοεξασιλοξανίου (D6) στον κατάλογο υποψήφιων ουσιών – Ανθεκτικές, βιοσυσσωρεύσιμες και τοξικές ουσίες – Άκρως ανθεκτικές και άκρως βιοσυσσωρεύσιμες ουσίες – Βιοσυσσώρευση – Συντελεστής βιοσυγκέντρωσης – Οργανομεταλλικές ενώσεις»
Στην υπόθεση C‑559/21 P,
με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ασκήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2021,
Global Silicones Council, με έδρα την Ουάσιγκτον (Ηνωμένες Πολιτείες),
Dow Silicones UK Ltd, με έδρα το Barry (Ηνωμένο Βασίλειο),
Elkem Silicones France SAS, με έδρα τη Λυών (Γαλλία),
Evonik Operations GmbH, με έδρα την Έσση (Γερμανία),
Momentive Performance Materials GmbH, με έδρα το Λεβερκούζεν (Γερμανία),
Shin-Etsu Silicones Europe BV, με έδρα το Almere (Κάτω Χώρες),
Wacker Chemie AG, με έδρα το Μόναχο (Γερμανία),
εκπροσωπούμενες από τις R. Cana, E. Mullier και Z. Romata, avocats,
αναιρεσείουσες,
όπου οι λοιποί διάδικοι είναι οι:
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA), εκπροσωπούμενος από τον W. Broere και τις A. Hautamäki και M. Heikkilä,
καθού πρωτοδίκως,
Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπούμενη αρχικώς από τους J. Möller και D. Klebs και στη συνέχεια από τον J. Möller,
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την L. Haasbeek και τους R. Lindenthal και K. Mifsud-Bonnici,
American Chemistry Council Inc. (ACC), με έδρα την Ουάσιγκτον, εκπροσωπούμενο αρχικώς από τους A. Moroni, avocate, B. Natens, advocaat, και K. Nordlander, advokat, στη συνέχεια από τους S. De Knop, advocaat, A. Moroni, avocate, και B. Natens, advocaat, και τέλος από τους S. De Knop, advocaat, και A. Moroni, avocate,
παρεμβαίνοντες πρωτοδίκως,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),
συγκείμενο από τους Κ. Λυκούργο, πρόεδρο τμήματος, O. Spineanu-Matei (εισηγήτρια), J.‑C. Bonichot, S. Rodin και L. S. Rossi, δικαστές,
γενική εισαγγελέας: J. Kokott
γραμματέας: A. Calot Escobar
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της 20ής Απριλίου 2023,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, οι Global Silicones Council, Dow Silicones UK Ltd, Elkem Silicones France SAS, Evonik Operations GmbH, Momentive Performance Materials GmbH, Shin‑Etsu Silicones Europe BV και Wacker Chemie AG (στο εξής από κοινού: αναιρεσείουσες) ζητούν την αναίρεση της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 30ής Ιουνίου 2021, Global Silicones Council κ.λπ. κατά ECHA (T‑519/18, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, EU:T:2021:404), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή τους που είχε ως αίτημα την ακύρωση, εν όλω ή εν μέρει, της απόφασης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA) της 27ης Ιουνίου 2018, περί εγγραφής του oκταμεθυλοκυκλοτετρασιλοξανίου (D4), του δεκαμεθυλοκυκλοπεντασιλοξανίου (D5) και του δωδεκαμεθυλοκυκλοεξασιλοξανίου (D6) στον κατάλογο των υποψήφιων ουσιών προς ενδεχόμενη εγγραφή στο παράρτημα XIV του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ 2006, L 396, σ. 1, και διορθωτικό ΕΕ 2007, L 136, σ. 3), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/589 της Επιτροπής, της 18ης Απριλίου 2018 (ΕΕ 2018, L 99, σ. 7) (στο εξής: κανονισμός REACH).
Το νομικό πλαίσιο
Ο κανονισμός REACH
2
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού REACH έχει ως εξής:
«Σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι να εξασφαλισθούν ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της προαγωγής εναλλακτικών μεθόδων αξιολόγησης των κινδύνων ουσιών, καθώς και η ελεύθερη κυκλοφορία των ουσιών εντός της εσωτερικής αγοράς, με παράλληλη ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας.»
3
Το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού προβλέπει τα εξής:
«Στις περιπτώσεις που απαιτείται η διεξαγωγή δοκιμών με τις ουσίες για την παραγωγή πληροφοριών σχετικά με τις εγγενείς τους ιδιότητες, οι δοκιμές διενεργούνται σύμφωνα με τις μεθόδους δοκιμών οι οποίες ορίζονται σε κανονισμό της [Ευρωπαϊκής] Επιτροπής ή σύμφωνα με άλλες διεθνείς μεθόδους δοκιμών τις οποίες η Επιτροπή ή ο [ECHA] αναγνωρίζουν ως κατάλληλες. Η Επιτροπή θεσπίζει τον [εν λόγω] κανονισμό, με αντικείμενο την τροποποίηση των μη ουσιωδών στοιχείων του [παρόντος κανονισμού], μέσω της συμπλήρωσής του σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 133 παράγραφος 4.
Πληροφορίες για τις εγγενείς ιδιότητες των ουσιών μπορούν να παράγονται σύμφωνα με άλλες μεθόδους δοκιμών, εφόσον πληρούνται οι όροι του παραρτήματος XI.»
4
Το άρθρο 57, στοιχεία δʹ και εʹ, του εν λόγω κανονισμού διαλαμβάνει τα εξής:
«Οι ακόλουθες ουσίες μπορούν να εγγράφονται στο παράρτημα XIV σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58:
[…]
δ)
ουσίες που είναι ανθεκτικές, βιοσυσσωρεύσιμες και τοξικές βάσει των κριτηρίων που καθορίζονται στο παράρτημα ΧΙΙΙ του παρόντος κανονισμού·
ε)
ουσίες που είναι άκρως ανθεκτικές και άκρως βιοσυσσωρεύσιμες βάσει των κριτηρίων που καθορίζονται στο παράρτημα ΧΙΙΙ του παρόντος κανονισμού».
5
Το παράρτημα XIII του ίδιου κανονισμού (στο εξής: παράρτημα XIII), το οποίο φέρει τον τίτλο «Κριτήρια για τον προσδιορισμό των ανθεκτικών, βιοσυσσωρεύσιμων και τοξικών ουσιών, καθώς και των άκρως ανθεκτικών και άκρως βιοσυσσωρεύσιμων ουσιών», καθορίζει τα κριτήρια για τον προσδιορισμό των ανθεκτικών, βιοσυσσωρεύσιμων και τοξικών ουσιών (στο εξής: ουσίες ΑΒΤ) και των άκρως ανθεκτικών και άκρως βιοσυσσωρεύσιμων ουσιών (στο εξής: ουσίες αΑαΒ), καθώς και τις πληροφορίες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την αξιολόγηση των ιδιοτήτων Α (ανθεκτική), Β (βιοσυσσωρεύσιμη) και Τ (τοξική) μιας ουσίας.
Ο κανονισμός (ΕΕ) 253/2011
6
Στις 15 Μαρτίου 2011 η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) 253/2011, περί τροποποίησης του παραρτήματος XIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) (ΕΕ 2011, L 69, σ. 7).
7
Οι αιτιολογικές σκέψεις 5 και 6 του κανονισμού 253/2011 έχουν ως εξής:
«(5)
Η πείρα κατέδειξε ότι για τον κατάλληλο χαρακτηρισμό των ουσιών ως ΑΒΤ και αΑαΒ πρέπει να χρησιμοποιούνται με ολοκληρωμένο τρόπο όλες οι συναφείς πληροφορίες και να υιοθετείται προσέγγιση βασιζόμενη στο βάρος της μαρτυρίας, στο πλαίσιο της οποίας συγκρίνονται οι πληροφορίες με τα κριτήρια που καθορίζονται στο σημείο 1 του παραρτήματος XIII.
(6)
Ο προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας θεωρείται ιδιαίτερα ενδεδειγμένος στις περιπτώσεις όπου δεν είναι εύκολη η εφαρμογή των κριτηρίων του παραρτήματος XIII σημείο 1 στις διαθέσιμες πληροφορίες.»
8
Το παράρτημα XIII, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 253/2011, αναφέρει στο προοίμιό του τα εξής:
«Το παρόν παράρτημα καθορίζει τα κριτήρια χαρακτηρισμού των [ουσιών ΑΒΤ] και των [ουσιών αΑαΒ], καθώς και τις πληροφορίες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την αξιολόγηση των ιδιοτήτων Α, Β και Τ μιας ουσίας.
Για τον χαρακτηρισμό των ουσιών ΑΒΤ και αΑαΒ εφαρμόζεται ο προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας βάσει της κρίσης ειδικών, κατά τον οποίο συγκρίνονται όλες οι συναφείς διαθέσιμες πληροφορίες του σημείου 3.2 με τα κριτήρια του σημείου 1. Ο προσδιορισμός αυτός εφαρμόζεται ιδίως όταν τα κριτήρια του σημείου 1 δεν επιδέχονται άμεση εφαρμογή στις διαθέσιμες πληροφορίες.
Ως προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας νοείται η ταυτόχρονη συνεκτίμηση όλων των διαθέσιμων πληροφοριών που επηρεάζουν τον χαρακτηρισμό μιας ουσίας ΑΒΤ ή αΑαΒ, όπως τα αποτελέσματα παρακολούθησης και μοντελοποίησης, κατάλληλες δοκιμές in vitro, συναφή δεδομένα που αφορούν τα ζώα, πληροφορίες που προκύπτουν από την εφαρμογή προσέγγισης κατά κατηγορίες (ομαδοποίηση, παρεκβολή), αποτελέσματα (Q)SAR [(ποιοτική ή ποσοτική σχέση δομής-δραστικότητας)], ανθρώπινη εμπειρία όπως επαγγελματικά δεδομένα και δεδομένα από βάσεις δεδομένων ατυχημάτων, επιδημιολογικές και κλινικές μελέτες, άρτια τεκμηριωμένες εκθέσεις περιπτώσεων και παρατηρήσεις. Δίδεται κατάλληλη βαρύτητα στην ποιότητα και τη συνέπεια των δεδομένων. Τα διαθέσιμα αποτελέσματα, ανεξαρτήτως των επιμέρους συμπερασμάτων που συνάγονται από αυτά, συνδυάζονται σε έναν ενιαίο προσδιορισμό του βάρους της μαρτυρίας.
Οι χρησιμοποιούμενες για την αξιολόγηση των ιδιοτήτων ΑΒΤ/αΑαΒ πληροφορίες βασίζονται σε δεδομένα που έχουν ληφθεί υπό κατάλληλες συνθήκες.
Για τον χαρακτηρισμό λαμβάνονται επίσης υπόψη οι ιδιότητες ΑΒΤ/αΑαΒ των σημαντικών συστατικών της ουσίας, καθώς και των σημαντικών προϊόντων μετατροπής ή/και αποδόμησης.
Το παρόν παράρτημα εφαρμόζεται στο σύνολο των οργανικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένων των οργανομεταλλικών ενώσεων.»
9
Τα σημεία 1.1.2 και 1.2.2 του παραρτήματος XIII, όπως τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό 253/2011, έχουν ως εξής:
«1.1.2. Βιοσυσσώρευση
Η ουσία πληροί το κριτήριο βιοσυσσώρευσης (Β) όταν ο συντελεστής βιοσυγκέντρωσης σε υδρόβια είδη είναι υψηλότερος από 2000.
[…]
1.2.2. Βιοσυσσώρευση
Η ουσία πληροί το κριτήριο “άκρως βιοσυσσωρεύσιμη” (αΒ) όταν ο συντελεστής βιοσυγκέντρωσης σε υδρόβια είδη είναι υψηλότερος από 5000.»
10
Τα σημεία 3.2 και 3.2.2 του παραρτήματος XIII, όπως τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό 253/2011, διαλαμβάνουν τα εξής:
«3.2. Πληροφορίες για την αξιολόγηση
Για την αξιολόγηση των ιδιοτήτων Α, αΑ [(άκρως ανθεκτικές)], Β, αΒ και Τ λαμβάνονται υπόψη οι ακόλουθες πληροφορίες, ενώ ακολουθείται προσέγγιση βάσει του βάρους της μαρτυρίας:
[…]
3.2.2. Αξιολόγηση ιδιοτήτων Β ή αΒ:
α)
Αποτελέσματα μελετών βιοσυγκέντρωσης ή βιοσυσσώρευσης σε υδρόβια είδη·
β)
Λοιπές πληροφορίες για το δυναμικό βιοσυσσώρευσης, με αποδεδειγμένη εύλογη καταλληλότητα και αξιοπιστία […]
[…]
γ)
Πληροφορίες για την ικανότητα βιομεγέθυνσης της ουσίας στην τροφική αλυσίδα, εκφραζόμενη εφόσον είναι δυνατόν, με συντελεστές βιομεγέθυνσης ή μεγέθυνσης στην τροφική αλυσίδα.»
Ο κανονισμός (ΕΚ) 440/2008
11
Στις 30 Μαΐου 2008 η Επιτροπή εξέδωσε, βάσει του άρθρου 13, παράγραφος 3, του κανονισμού REACH, τον κανονισμό (ΕΚ) 440/2008 για καθορισμό των μεθόδων δοκιμής κατ’ εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) (ΕΕ 2008, L 142, σ. 1).
12
Το κεφάλαιο Γ.13 του παραρτήματος του κανονισμού 440/2008, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/735 της Επιτροπής, της 14ης Φεβρουαρίου 2017 (ΕΕ 2017, L 112, σ. 1), αφορά τη «[β]ιοσυσσώρευση σε ψάρια: Υδατική και διατροφική έκθεση».
13
Το πρώτο εδάφιο της εισαγωγής του εν λόγω κεφαλαίου Γ.13 έχει ως εξής:
«Η παρούσα μέθοδος δοκιμών είναι ισοδύναμη με την κατευθυντήρια γραμμή δοκιμών (TG) 305 του [Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ)] (2012). Ο βασικός στόχος της παρούσας αναθεώρησης της μεθόδου δοκιμών είναι διττός. Πρώτον, επιδιώκεται να ενσωματωθεί στη μέθοδο μια δοκιμή διατροφικής βιοσυσσώρευσης κατάλληλη για τον προσδιορισμό του δυναμικού βιοσυσσώρευσης ουσιών με πολύ χαμηλή υδατοδιαλυτότητα […].»
Το ιστορικό της διαφοράς
14
Το ιστορικό της διαφοράς εκτίθεται στις σκέψεις 7 έως 21 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης ως εξής:
«7
[…] Η Global Silicones Council είναι εταιρία άνευ μετοχικού κεφαλαίου, με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία εκπροσωπεί εταιρίες που παράγουν και πωλούν παγκοσμίως προϊόντα σιλικόνης. Οι λοιπές προσφεύγουσες […] είναι εταιρίες που παράγουν, πωλούν και διαθέτουν τις χημικές ουσίες οκταμεθυλοκυκλοτετρασιλοξάνιο (στο εξής: D4), δεκαμεθυλοκυκλοπεντασιλοξάνιο (στο εξής: D5) και δωδεκαμεθυλοκυκλοεξασιλοξάνιο (στο εξής: D6) υπό καθαρή μορφή ή σε μείγμα.
8
Στις 14 Οκτωβρίου 2014 ο εκτελεστικός διευθυντής του [ECHA] ζήτησε από την επιτροπή των κρατών μελών του ECHA (στο εξής: MSC) να γνωμοδοτήσει σχετικά με την ανθεκτικότητα και τη βιοσυσσώρευση των D4 και D5 υπό το πρίσμα των κριτηρίων που καθορίζονται στο παράρτημα XIII.
9
Στις 17 Απριλίου 2015 το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας υπέβαλε στον ECHA φάκελο σύμφωνα με το παράρτημα XV του κανονισμού [REACH] (στο εξής: παράρτημα XV) με τον οποίο πρότεινε τον περιορισμό της χρήσης των D4 και D5 σε καλλυντικά προϊόντα που, υπό κανονικές συνθήκες χρήσης, αφαιρούνται με έκπλυση. Ο προταθείς περιορισμός βασίστηκε στις φερόμενες ιδιότητες [Α, Β, Τ, αΑ και αΒ] του D4 και στις φερόμενες ιδιότητες αΑ [και] αΒ του D5.
10
Στις 22 Απριλίου 2015 η MSC εξέδωσε γνωμοδότηση σύμφωνα με την οποία τόσο το D4 όσο και το D5 πληρούσαν τα κριτήρια του παραρτήματος XIII όσον αφορά τον προσδιορισμό των [ιδιοτήτων] αΑ και αΒ.
11
Στις 10 Μαρτίου 2016 η επιτροπή αξιολόγησης κινδύνων του ECHA (στο εξής: RAC) εξέδωσε γνωμοδότηση μετά από εξέταση του προταθέντος από το Ηνωμένο Βασίλειο περιορισμού και της γνωμοδότησης της MSC. Η RAC, παραπέμποντας στη γνωμοδότηση της MSC της 22ας Απριλίου 2015, ανέφερε ότι δεν είχε επαναξιολογήσει τις ιδιότητες αΑ και αΒ των D4 και D5, αλλά ότι είχε εξετάσει την ιδιότητα Τ των εν λόγω ουσιών. Η RAC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το D4 πληρούσε τα κριτήρια του παραρτήματος XIII για τον προσδιορισμό των ουσιών ΑΒΤ και αΑαΒ και ότι το D5 πληρούσε τα κριτήρια για τον προσδιορισμό των ουσιών αΑαΒ, ενώ δεν πληρούσε, βάσει των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων, τα κριτήρια του παραρτήματος XIII σχετικά με την τοξικότητα.
12
Στις 10 Ιανουαρίου 2018 η Επιτροπή ενέκρινε περιορισμό σε σχέση με τα D4 και D5 [κανονισμός (ΕΕ) 2018/35, για την τροποποίηση του παραρτήματος XVII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) όσον αφορά το οκταμεθυλοκυκλοτετρασιλοξάνιο (“D4”) και το δεκαμεθυλοκυκλοπεντασιλοξάνιο (“D5”) (ΕΕ 2018, L 6, σ. 45)]. Με δικόγραφο που περιήλθε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 2 Απριλίου 2018, η πλειονότητα των αναιρεσειουσών στην υπό κρίση υπόθεση άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του ως άνω περιορισμού. Στην εν λόγω υπόθεση, ο ECHA παρενέβη υπέρ της Επιτροπής.
13
Την 1η Μαρτίου 2017 η αρμόδια αρχή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας κατέθεσε, βάσει του άρθρου 59, παράγραφος 3, του κανονισμού [REACH], φακέλους σύμφωνα με το παράρτημα XV, προτείνοντας να προσδιοριστούν τα D4 και D5 ως άκρως ανησυχητικές ουσίες λόγω των ιδιοτήτων τους [Α, Β, Τ, αΑ και αΒ]. Στις 21 Δεκεμβρίου 2017 η Επιτροπή ζήτησε από τον ECHA, βάσει του άρθρου 59, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, να καταρτίσει φάκελο σύμφωνα με το παράρτημα XV για τον προσδιορισμό του D6 ως άκρως ανησυχητικής ουσίας. Στον φάκελο που κατάρτισε, ο ECHA κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το D6 πληρούσε τα κριτήρια [Α, Β, Τ, αΑ και αΒ].
14
Στις 8 Μαρτίου 2018 ο ECHA δημοσίευσε τους τρεις καταρτισθέντες σύμφωνα με το παράρτημα XV φακέλους σχετικά με το D4, το D5 και το D6, αντιστοίχως […]. Την ίδια ημέρα, ο ECHA κάλεσε όλους τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τους φακέλους αυτούς, σύμφωνα με το άρθρο 59, παράγραφος 4, του κανονισμού [REACH]. Ο ECHA έλαβε παρατηρήσεις, μεταξύ των οποίων αυτές των αναιρεσειουσών στις 23 Απριλίου 2018.
15
Εν συνεχεία, η αρμόδια γερμανική αρχή και ο ECHA συνέταξαν τρία έγγραφα […], με ημερομηνία 12 Ιουνίου 2018, τα οποία περιέχουν τις απαντήσεις των εν λόγω αρχών επί του συνόλου των σχολίων που είχε λάβει ο ECHA κατά τη δημόσια διαβούλευση.
16
Δεδομένου ότι έλαβε σχόλια σχετικά με τον προσδιορισμό των τριών επίμαχων ουσιών, ο ECHA διαβίβασε, σύμφωνα με το άρθρο 59, παράγραφος 7, του κανονισμού [REACH], τους φακέλους στην MSC. Σύμφωνα με τις διαδικασίες που ακολουθεί για τον προσδιορισμό των άκρως ανησυχητικών ουσιών, η MSC έλαβε φάκελο που είχε καταρτιστεί σύμφωνα με το παράρτημα XV, σχέδιο συμφωνίας της MSC και σχέδιο εγγράφου τεκμηρίωσης για καθεμία από τις τρεις αυτές ουσίες.
17
Κατά την 60ή συνεδρίασή της που πραγματοποιήθηκε από τις 12 έως τις 14 Ιουνίου 2018, η MSC κατέληξε σε ομόφωνες συμφωνίες σχετικά με τον προσδιορισμό των D4, D5 και D6 ως άκρως ανησυχητικών ουσιών με την αιτιολογία ότι οι ουσίες αυτές πληρούσαν τα κριτήρια για τον προσδιορισμό τους ως ουσιών ΑΒΤ και αΑαΒ σύμφωνα με το άρθρο 57, στοιχεία δʹ και εʹ, του κανονισμού [REACH]. Η αιτιολογία των συμφωνιών αυτών παρατίθεται στα αντίστοιχα έγγραφα τεκμηρίωσης.
18
Τα έγγραφα τεκμηρίωσης για το D4 και το D5 παραπέμπουν επανειλημμένως, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο των περιλήψεων που αφορούν την ανθεκτικότητα και τη βιοσυσσώρευση των δύο ουσιών, στη γνωμοδότηση της MSC της 22ας Απριλίου 2015 σχετικά με το D4 και το D5, ως προς δε την τοξικότητα του D4, στη γνωμοδότηση της RAC της 10ης Μαρτίου 2016. Τα δεδομένα συμπληρώνονται στα έγγραφα τεκμηρίωσης για το D4 και το D5 με παραπομπές σε νέες μελέτες που δημοσιεύθηκαν μετά τις γνωμοδοτήσεις αυτές. Το έγγραφο τεκμηρίωσης για το D4 καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ουσία αυτή έχει τις ιδιότητες [Α, Β, Τ, αΑ και αΒ] σύμφωνα με το παράρτημα XIII. Το έγγραφο τεκμηρίωσης για το D5 δεν αξιολογεί δεδομένα ως προς την τοξικότητα της εν λόγω ουσίας για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον. Το έγγραφο αυτό καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το D5 είναι ουσία αΑαΒ και ότι, όταν περιέχει D4 σε συγκέντρωση μεγαλύτερη ή ίση με 0,1 % κατά βάρος (β/β), είναι και ουσία ΑΒΤ.
19
Το έγγραφο τεκμηρίωσης για το D6 περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, αξιολογήσεις σχετικά με την αποδόμηση και την κατανομή της ουσίας αυτής, κάνει δε αναφορά σε δεδομένα που παρέχονται στα έγγραφα τεκμηρίωσης για το D4 και το D5. Το έγγραφο αυτό δεν αξιολογεί την τοξικότητα του D6 για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το D6 είναι ουσία αΑαΒ και σημειώνει ότι πληροί επίσης τα κριτήρια των ουσιών ΑΒΤ όταν περιέχει D4 σε συγκέντρωση μεγαλύτερη ή ίση με 0,1 % κατά βάρος (β/β). Επιπλέον, δεδομένου ότι τα D4 και D5 έχουν προσδιοριστεί ως προσμείξεις στο D6, συνάγεται το συμπέρασμα, με παραπομπή στη γνωμοδότηση της MSC της 22ας Απριλίου 2015 και στη γνωμοδότηση της RAC της 10ης Μαρτίου 2016, ότι το D6 πληροί επίσης τα κριτήρια των ουσιών αΑαΒ όταν περιέχει D4 ή D5 σε συγκέντρωση μεγαλύτερη ή ίση με 0,1 % κατά βάρος (β/β).
20
Στις 27 Ιουνίου 2018 ο ECHA εξέδωσε, σύμφωνα με το άρθρο 59, παράγραφος 8, του κανονισμού [REACH], την απόφαση ED/61/2018 περί εγγραφής των D4, D5 και D6 στον κατάλογο των υποψήφιων ουσιών προς ενδεχόμενη εγγραφή στο παράρτημα XIV του κανονισμού [REACH], όπως προβλέπεται στο άρθρο 59, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού (στο εξής: κατάλογος υποψήφιων ουσιών), με την αιτιολογία ότι οι ουσίες αυτές είχαν προσδιοριστεί ως ουσίες ΑΒΤ και αΑαΒ, κατά την έννοια του άρθρου 57, στοιχεία δʹ και εʹ, του κανονισμού [REACH] [στο εξής: επίδικη απόφαση], απόφαση που δημοσιεύθηκε αυθημερόν στον ιστότοπο του ECHA.
21
Την ίδια αυτή ημέρα ο κατάλογος των υποψήφιων ουσιών που είχε δημοσιευθεί στον διαδικτυακό τόπο του ECHA, σύμφωνα με το άρθρο 59, παράγραφος 10, του εν λόγω κανονισμού, επικαιροποιήθηκε με σκοπό να συμπεριληφθούν σε αυτόν εγγραφές για τα D4, D5 και D6. Από τις παρατηρήσεις σχετικά με τις αντίστοιχες εγγραφές στον κατάλογο υποψήφιων ουσιών προκύπτει ότι το D5 πληροί τα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο δʹ, του κανονισμού [REACH] ως ουσία ΑΒΤ όταν περιέχει ποσότητα D4 μεγαλύτερη ή ίση με 0,1 % κατά βάρος (β/β). Όσον αφορά το D6, αναφέρεται ότι η ουσία αυτή πληροί τα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο δʹ, του κανονισμού [REACH] ως ουσία ΑΒΤ όταν περιέχει ποσότητα D4 μεγαλύτερη ή ίση με 0,1 % κατά βάρος (β/β). Σε σχέση με το D6 σημειώνεται περαιτέρω ότι, πέραν των εγγενών ιδιοτήτων της, η ουσία αυτή πληροί επίσης τα κριτήρια του άρθρου 57, στοιχείο εʹ, του κανονισμού [REACH] ως ουσία αΑαΒ όταν περιέχει ποσότητα D4 ή D5 μεγαλύτερη ή ίση με 0,1 % κατά βάρος (β/β).»
Η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
15
Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 3 Σεπτεμβρίου 2018, οι αναιρεσείουσες άσκησαν προσφυγή με αίτημα την ακύρωση, εν όλω ή εν μέρει, της επίδικης απόφασης.
16
Με απόφαση της 10ης Ιανουαρίου 2019, ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου επέτρεψε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να παρέμβει υπέρ του ECHA.
17
Με διάταξη της 1ης Φεβρουαρίου 2019, ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου επέτρεψε στην Επιτροπή να παρέμβει υπέρ του ECHA.
18
Με διάταξη της 8ης Απριλίου 2019, ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου επέτρεψε στο American Chemistry Council, Inc. (ACC) να παρέμβει υπέρ των αναιρεσειουσών.
19
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι αναιρεσείουσες προέβαλαν δύο λόγους ακυρώσεως.
20
Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αφορούσε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε ο ECHA κατά την αξιολόγηση της ιδιότητας Β των D4, D5 και D6, καθώς και κατά την αξιολόγηση της ιδιότητας T των D5 και D6, υπέρβαση του πλαισίου των αρμοδιοτήτων του και παράβαση του άρθρου 59 του κανονισμού REACH. Ο λόγος αυτός ακυρώσεως αποτελείτο από οκτώ σκέλη, εκ των οποίων το πρώτο αφορούσε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε ο ECHA καθόσον έλαβε υπόψη τις γνωμοδοτήσεις της MSC και της RAC, χωρίς να εκτιμήσει ο ίδιος τις πληροφορίες που είχε στη διάθεσή του και «ενσωματώνοντας» κατ’ αυτόν τον τρόπο τα σφάλματα που ενείχαν οι γνωμοδοτήσεις αυτές, το δεύτερο πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε ο ECHA καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα D4, D5 και D6 πληρούσαν τα οριζόμενα στο παράρτημα ΧΙΙΙ κριτήρια για τον προσδιορισμό τους ως ουσιών ΑΒΤ και αΑαΒ, παρά τον μη προσδιορισμό των ιδιοτήτων Α και Β για το ίδιο περιβαλλοντικό σύστημα, το τρίτο πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε ο ECHA καθόσον δεν έλαβε υπόψη την υβριδική φύση των D4, D5 και D6, το τέταρτο πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε ο ECHA καθόσον στήριξε τα συμπεράσματά του σχετικά με τη βιοσυσσώρευση των D4 και D5 σε αποδεικτικά στοιχεία που δεν μπορούσαν να τεκμηριώσουν τέτοια συμπεράσματα, το πέμπτο πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε ο ECHA καθόσον παρέλειψε να αξιολογήσει τα νέα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη βιοσυσσώρευση (ιδιότητες Β και αΒ) όσον αφορά τα D4 και D5, τα οποία περιήλθαν σε γνώση του μετά την έκδοση των γνωμοδοτήσεων της MSC και της RAC, το έκτο πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε ο ECHA καθόσον δεν έλαβε υπόψη όλες τις σχετικές πληροφορίες για την αξιολόγηση της βιοσυσσώρευσης του D6 και το έβδομο και όγδοο πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία υπέπεσε ο ECHA καθόσον δεν έλαβε υπόψη τις πληροφορίες σχετικά με την τοξικότητα των D5 και D6 αυτών καθεαυτούς, καθώς και καθόσον προσδιόρισε τις εν λόγω ουσίες ως ουσίες ΑΒΤ λόγω της παρουσίας σε αυτές του D4 ως πρόσμειξης, χωρίς να λάβει υπόψη τους συγκεκριμένους περιορισμούς που είχαν οριστεί από την MSC σχετικά με την ποσότητα του D4.
21
Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αφορούσε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
22
Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το σύνολο των προβληθέντων λόγων ακυρώσεως και, κατά συνέπεια, την προσφυγή στο σύνολό της.
Τα αιτήματα των διαδίκων ενώπιον του Δικαστηρίου
23
Με την αίτησή τους αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες, υποστηριζόμενες από το ACC, ζητούν από το Δικαστήριο:
–
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση·
–
να ακυρώσει την επίδικη απόφαση·
–
επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της προσφυγής ακυρώσεως και
–
να καταδικάσει τον ECHA στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου καθώς και εκείνων στα οποία υποβλήθηκαν οι παρεμβαίνοντες.
24
Ο ECHA, υποστηριζόμενος από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και την Επιτροπή, ζητεί από το Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως και
–
να καταδικάσει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα.
Επί της αιτήσεως αναιρέσεως
25
Προς στήριξη της αιτήσεώς τους αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους αναιρέσεως, οι οποίοι αφορούν:
–
ο πρώτος, εσφαλμένη ερμηνεία του παραρτήματος XIII και του κανονισμού 253/2011 καθόσον το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι, κατά την αξιολόγηση των ιδιοτήτων Β/αΒ μιας ουσίας, τα δεδομένα σχετικά με τον συντελεστή βιοσυγκέντρωσης (στο εξής: BCF) είχαν «προτεραιότητα» έναντι άλλων διαθέσιμων δεδομένων ή «μεγαλύτερη βαρύτητα» από αυτά·
–
ο δεύτερος, εσφαλμένη ερμηνεία του παραρτήματος XIII καθόσον το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι ο ECHA δεν είχε υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη παραλείποντας να λάβει υπόψη την υβριδική φύση των D4, D5 και D6, παραμόρφωση των ισχυρισμών και των αποδεικτικών στοιχείων καθώς και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως·
–
ο τρίτος, εσφαλμένη ερμηνεία του παραρτήματος XIII καθόσον το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι ο ECHA δεν είχε υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη παραλείποντας να συνεκτιμήσει δεδομένα που είχαν ληφθεί υπό κατάλληλες συνθήκες, παραμόρφωση των ισχυρισμών και των αποδεικτικών στοιχείων καθώς και προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως·
–
ο τέταρτος, ουσιαστική ανακρίβεια των διαπιστώσεων του Γενικού Δικαστηρίου και παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων.
Επί του πρώτου λόγου αναιρέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
26
Οι αναιρεσείουσες, υποστηριζόμενες από το ACC, ισχυρίζονται ότι ο «προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας», κατά την έννοια του κανονισμού REACH, σημαίνει ότι, κατά την εξέταση του κατά πόσον μια ουσία πληροί τα κριτήρια Β και αΒ, δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνον τα δεδομένα σχετικά με τον BCF, τα οποία προβλέπονται στο σημείο 3.2.2, στοιχείο αʹ, του παραρτήματος XIII, αλλά πρέπει να συνεκτιμώνται και άλλες πληροφορίες, όπως ο συντελεστής βιομεγέθυνσης (στο εξής: BMF) ή ο συντελεστής μεγέθυνσης στην τροφική αλυσίδα (στο εξής: TMF), οι οποίοι μνημονεύονται ρητώς στο στοιχείο γʹ του ίδιου σημείου. Ως εκ τούτου, κατά την άποψή τους, όλα τα δεδομένα σχετικά με τις εξεταζόμενες ουσίες πρέπει να αξιολογούνται ταυτόχρονα υπό το πρίσμα των κριτηρίων που ορίζονται στο σημείο 1 του εν λόγω παραρτήματος, κανένα δε συγκεκριμένο δεδομένο, όπως αυτά που αφορούν τον BCF, δεν υπερισχύει άλλων συναφών διαθέσιμων δεδομένων, παραδείγματος χάριν αυτών που αφορούν τον BMF και τον TMF, όπως προκύπτει, μεταξύ άλλων, από τη γραμματική ερμηνεία του σημείου 3.2.2 του παραρτήματος XIII, από τις αιτιολογικές σκέψεις 5 και 6 του κανονισμού 253/2011, καθώς και από το έγγραφο του ECHA με τίτλο «Καθοδήγηση σχετικά με τις απαιτήσεις πληροφοριών και την αξιολόγηση χημικής ασφάλειας».
27
Πρώτον, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας, στη σκέψη 71 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ότι ο νομοθέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης επέλεξε να δώσει προτεραιότητα στα αποτελέσματα αξιόπιστων μελετών σχετικά με τον BCF ως συντελεστή του οποίου οι τιμές έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα από εκείνη άλλων διαθέσιμων δεδομένων, και διαπιστώνοντας, στη σκέψη 68 της απόφασης αυτής, ότι η προτεραιότητα που δίνεται στα δεδομένα σχετικά με τον BCF επιβεβαιώνεται από τα σημεία 1.1.2 και 1.2.2 του παραρτήματος XIII τα οποία καθορίζουν τα κριτήρια για τον προσδιορισμό των ιδιοτήτων Β και αΒ μιας ουσίας σε σχέση με τον BCF της σε υδρόβια είδη, και, στις σκέψεις 69 και 70 της εν λόγω απόφασης, ότι ο προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας δεν έχει εφαρμογή εάν τα δεδομένα σχετικά με τον BCF μπορούν να εφαρμοστούν «άμεσα» στα κριτήρια που προβλέπονται στο σημείο 1 του παραρτήματος αυτού.
28
Κατά τις αναιρεσείουσες, το να γίνει δεκτό ότι ορισμένη κατηγορία δεδομένων έχει «προτεραιότητα», «μεγαλύτερη βαρύτητα» (σκέψη 71 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης) ή ιδιαίτερη «σημασία» (σκέψη 72 της απόφασης αυτής) σε σχέση με άλλα δεδομένα θα ερχόταν σε αντίθεση με την ίδια την έννοια του «βάρους της μαρτυρίας», όπως αυτή ορίζεται στο παράρτημα XIII, η οποία απαιτεί να συνδυάζονται όλα τα διαθέσιμα αποτελέσματα «ανεξαρτήτως των επιμέρους συμπερασμάτων που συνάγονται από αυτά», και θα στερούσε από την έννοια αυτή την πρακτική αποτελεσματικότητά της.
29
Κατά την άποψη των αναιρεσειουσών, το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας ότι τα δεδομένα που αναφέρονται στο σημείο 3.2.2 του παραρτήματος XIII αποκτούν μεγαλύτερη σημασία όταν τα δεδομένα σχετικά με τον BCF δεν μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα στις διαθέσιμες πληροφορίες, εκτίμησε, στην πραγματικότητα, ότι τα δεδομένα που διαλαμβάνονται στα στοιχεία βʹ και γʹ του σημείου αυτού δεν πρέπει να ασκούν επιρροή ούτε να έχουν ιδιαίτερη επίπτωση όταν υπάρχουν διαθέσιμα αποτελέσματα κατά την έννοια του στοιχείου αʹ του εν λόγω σημείου.
30
Ωστόσο, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η εκτίμηση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου δεν επιβεβαιώνεται ούτε από το δεύτερο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος XIII ούτε από τις αιτιολογικές σκέψεις 5 και 6 του κανονισμού 253/2011, τα οποία, κατά την άποψή τους, δεν αναφέρουν ότι ο προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας αποδεικνύεται κρίσιμος σε περίπτωση αδυναμίας άμεσης εφαρμογής των κριτηρίων Β/αΒ στα δεδομένα σχετικά με τον BCF, αλλά ότι ο προσδιορισμός αυτός έχει ιδιαίτερη σημασία σε περίπτωση αδυναμίας άμεσης εφαρμογής των κριτηρίων Β/αΒ στο σύνολο των διαθέσιμων πληροφοριών. Εκτιμούν ότι η ερμηνεία αυτή είναι επίσης σύμφωνη με το τρίτο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος αυτού, το οποίο υπογραμμίζει την ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες, ανεξαρτήτως των επιμέρους συμπερασμάτων που συνάγονται από αυτές. Πλην όμως, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κακώς δόθηκε, κατά την άποψή τους, προτεραιότητα στα δεδομένα σχετικά με τον BCF λόγω ακριβώς της δυνατότητας αριθμητικής εφαρμογής τους στα κριτήρια που προβλέπονται στο σημείο 1 του εν λόγω παραρτήματος. Αντιθέτως, για την αξιολόγηση των ιδιοτήτων Β και αΒ των συγκεκριμένων ουσιών, θα έπρεπε εν προκειμένω να έχει ακολουθηθεί μια προσέγγιση στηριζόμενη στο βάρος της μαρτυρίας, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι τα δεδομένα σχετικά με τον BCF μπορούσαν να εφαρμοστούν άμεσα/αριθμητικά στα κριτήρια που προβλέπονται στο εν λόγω σημείο.
31
Κατά τις αναιρεσείουσες, το παράρτημα XIII απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη τα δεδομένα σχετικά με τον BCF καθώς και εκείνα που αφορούν τον BMF και/ή τον TMF χωρίς σειρά προτεραιότητας. Όταν υπάρχουν μεν διαθέσιμα αποτελέσματα προερχόμενα από τα δεδομένα αυτά, πλην όμως είναι αντιφατικά, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, και όταν από τις ιδιότητες της εξεταζόμενης ουσίας προκύπτει ότι ορισμένη κατηγορία δεδομένων στερείται σημασίας, όπως επίσης συμβαίνει όσον αφορά τον BCF, θα ήταν συνεπές με την εσωτερική συνοχή του παραρτήματος αυτού να αποδίδεται κατ’ αρχήν ιδιαίτερη σημασία στον προσδιορισμό του βάρους της μαρτυρίας, με εξέταση των δεδομένων τα οποία δεν αφορούν τον BCF και τα οποία έχουν τον ίδιο βαθμό σημασίας.
32
Ωστόσο, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αφήνει, κατά την άποψή τους, να εννοηθεί ότι τα αποτελέσματα σχετικά με τον BCF επαρκούν αυτά καθεαυτά για να στοιχειοθετηθεί τεκμήριο «ανησυχίας» όσον αφορά τις ιδιότητες Β/αΒ, το οποίο μπορεί να ανατραπεί μόνον εάν άλλα δεδομένα «αμφισβητή[σουν]» (σκέψη 73 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης), «αναιρέ[σουν]» (σκέψη 74 της απόφασης αυτής), «αντικρού[σουν]» (σκέψεις 83 και 130 της εν λόγω απόφασης) ή «αποδομή[σουν]» (σκέψεις 129 και 155 της ίδιας απόφασης) τα αποτελέσματα αυτά.
33
Δεύτερον, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι, στη σκέψη 74 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο αντέστρεψε το βάρος αποδείξεως, κρίνοντας ότι η απουσία βιομεγέθυνσης μιας ουσίας σε ορισμένη τροφική αλυσίδα δεν αποδεικνύει την απουσία βιομεγέθυνσης της ίδιας ουσίας σε άλλες τροφικές αλυσίδες. Συνακόλουθα, το Γενικό Δικαστήριο παρέβλεψε, κατά την άποψή τους, ότι ο κανονισμός REACH δεν απαιτεί να αποδεικνύεται η απουσία βιομεγέθυνσης σε όλες τις πιθανές τροφικές αλυσίδες, αλλά αντιθέτως επιβάλλει στον ECHA την υποχρέωση να αποδείξει ότι μια ουσία πληροί τα κριτήρια για τον προσδιορισμό της ως ουσίας έχουσας την ιδιότητα Β ή την ιδιότητα αΒ, πράγμα το οποίο δεν έπραξε εν προκειμένω ο ECHA.
34
Τρίτον, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε ομοίως σε πλάνη εκτιμήσεως, στις σκέψεις 76 και 77 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, καθόσον δεν άσκησε τον έλεγχό του επί της διαδικασίας που κατέληξε στην έκδοση της επίδικης απόφασης, δεδομένου ότι, αφενός, κακώς απέρριψε τα αποτελέσματα μελέτης σχετικής με τον BMF, διενεργηθείσας σε εργαστήριο, η οποία περιελάμβανε διατροφική έκθεση των ψαριών και καταδείκνυε πολύ χαμηλό BMF, αποδεχόμενο, χωρίς βάσιμο έρεισμα, τις εξηγήσεις της MSC ότι τα αποτελέσματα αυτά δεν μπορούσαν να συγκριθούν με αυτό που συμβαίνει στο πραγματικό περιβάλλον όπου η έκθεση των ψαριών είναι ταυτοχρόνως διατροφική και υδατική, και δεδομένου ότι, αφετέρου, δεν αποδοκίμασε την προσέγγιση του ECHA ο οποίος είχε χαρακτηρίσει ως κρίσιμα τα δεδομένα σχετικά με άλλες ουσίες οι οποίες παρουσίαζαν χαμηλό BMF και υψηλό BCF, χωρίς να προβεί σε σύγκριση των ιδιοτήτων των ουσιών αυτών με τις ιδιότητες των επίμαχων εν προκειμένω ουσιών.
35
Κατά τον ECHA, υποστηριζόμενο από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η προσέγγιση που στηρίζεται στο βάρος της μαρτυρίας σύμφωνα με το παράρτημα XIII δεν αποκλείει τη δυνατότητα να αποδοθεί διαφορετική βαρύτητα σε διαφορετικά δεδομένα και, ως εκ τούτου, η αιτίαση που αφορά την εσφαλμένη ερμηνεία του παραρτήματος αυτού και του κανονισμού 253/2011 πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. Όσον αφορά τα λοιπά σφάλματα στα οποία προβάλλεται ότι υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο, ο ECHA υποστηρίζει ότι η επιχειρηματολογία των αναιρεσειουσών είναι, κυρίως, απαράδεκτη καθόσον αυτές επιδιώκουν να επιτύχουν νέα εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών. Εν πάση περιπτώσει, εκτιμά ότι η επιχειρηματολογία αυτή είναι αβάσιμη.
36
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας προσθέτει ότι όχι μόνον πρέπει να δίνεται «κάποια προτεραιότητα» στον BCF, αλλά και ότι θα μπορούσε, επιπλέον, να θεωρηθεί ότι ο BCF ήταν καθοριστικός, καθόσον, εν προκειμένω, η συγκέντρωση του D4, του D5 και του D6 στα ψάρια ήταν 5000 φορές υψηλότερη απ’ ό,τι στα περιβάλλοντα ύδατα.
37
Όσον αφορά ειδικότερα τη σκέψη 71 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, η Επιτροπή προσθέτει ότι, κατά το μέρος που οι αναιρεσείουσες βάλλουν κατά των εκτιμήσεων του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με τη βαρύτητα του BCF, η επιχειρηματολογία τους αποσκοπεί στην πραγματικότητα σε νέα εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και πρέπει, ως εκ τούτου, να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Αντιθέτως, κατά το μέρος που η επιχειρηματολογία των αναιρεσειουσών αφορά πλάνη περί την ερμηνεία στην οποία υπέπεσε, κατ’ αυτές, το Γενικό Δικαστήριο δίνοντας προτεραιότητα στα αποτελέσματα που προέκυψαν από αξιόπιστες μελέτες σχετικά με τον BCF, η επιχειρηματολογία αυτή είναι, κατά την άποψη της Επιτροπής, αλυσιτελής. Πράγματι, ακόμη και αν το Γενικό Δικαστήριο είχε υποπέσει σε πλάνη περί το δίκαιο δίνοντας κατ’ αρχήν προτεραιότητα στα αποτελέσματα αυτά, κάτι που δεν ισχύει, η εκτίμησή του δεν θα μπορούσε να τεθεί εν αμφιβόλω δεδομένου ότι, εν προκειμένω, η MSC έκρινε, χωρίς να υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, ότι οι τιμές του BCF είχαν μεγαλύτερη βαρύτητα από εκείνη άλλων δεδομένων στα οποία αναφέρονται οι αναιρεσείουσες.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
38
Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες, υποστηριζόμενες από το ACC, ισχυρίζονται κατ’ ουσίαν ότι οι σκέψεις 68 έως 72, 74, 76 και 77 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης ενέχουν πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο λόγω, πρώτον, εσφαλμένης ερμηνείας του παραρτήματος XIII όσον αφορά την προτεραιότητα που δόθηκε στα δεδομένα σχετικά με τον BCF, δεύτερον, αντιστροφής του βάρους αποδείξεως και, τρίτον, μη προσήκουσας άσκησης εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου του ελέγχου του, όπως αυτός οριοθετείται.
39
Όσον αφορά, πρώτον, την προτεραιότητα που έδωσε το Γενικό Δικαστήριο, στις σκέψεις 68 έως 72 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, στα αποτελέσματα αξιόπιστων μελετών που αφορούσαν τον BCF ουσίας σε υδρόβια είδη, από την οικονομία του παραρτήματος XIII, όπως αυτό τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 253/2011, προκύπτει ότι ο προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας όσον αφορά τα δεδομένα προϋποθέτει ότι όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες που ασκούν επιρροή στον χαρακτηρισμό μιας ουσίας ως ΑΒΤ ή αΑαΒ πρέπει να λαμβάνονται ταυτοχρόνως υπόψη ανεξαρτήτως των επιμέρους συμπερασμάτων που συνάγονται από αυτές, πρέπει δε να αποδίδεται η δέουσα σημασία στην ποιότητα και τη συνοχή των δεδομένων.
40
Το δεύτερο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος αυτού ορίζει ότι, για τον χαρακτηρισμό των ουσιών ΑΒΤ και αΑαΒ, στο πλαίσιο του προσδιορισμού του βάρους της μαρτυρίας, γίνεται σύγκριση όλων των συναφών διαθέσιμων πληροφοριών του σημείου 3.2 του εν λόγω παραρτήματος, ήτοι, μεταξύ άλλων, των συναφών διαθέσιμων δεδομένων σχετικά με τον BCF, τον BMF και τον TMF, με τα κριτήρια που καθορίζονται στο σημείο 1 του παραρτήματος αυτού.
41
Σύμφωνα με το σημείο 1 του παραρτήματος XIII που αφορά τα κριτήρια για τον προσδιορισμό των ουσιών ΑΒΤ και αΑαΒ, η βιοσυσσώρευση καθορίζεται σε συνάρτηση με τον BCF σε υδρόβια είδη. Συνακόλουθα, μια ουσία είναι «βιοσυσσωρεύσιμη» (B) όταν ο BCF της ουσίας αυτής είναι υψηλότερος από 2000 και «άκρως βιοσυσσωρεύσιμη» (αΒ) όταν ο BCF της είναι υψηλότερος από 5000.
42
Από το δεύτερο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος αυτού προκύπτει ότι ο προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας εφαρμόζεται ιδίως όταν τα κριτήρια του σημείου 1 του παραρτήματος, κυρίως ο BCF, δεν επιδέχονται άμεση εφαρμογή στις διαθέσιμες πληροφορίες. Τούτο προκύπτει και από την αιτιολογική σκέψη 6 του κανονισμού 253/2011, κατά την οποία ο προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας θεωρείται ιδιαίτερα ενδεδειγμένος στις περιπτώσεις όπου δεν είναι δυνατή η άμεση εφαρμογή των κριτηρίων του εν λόγω σημείου 1 στις διαθέσιμες πληροφορίες.
43
Όπως επισήμανε και η γενική εισαγγελέας στα σημεία 44 έως 50 των προτάσεών της, από την ανάγνωση του προοιμίου και της αιτιολογικής σκέψης 6 προκύπτει ότι με τον προσδιορισμό του βάρους της μαρτυρίας πρέπει να αποσαφηνιστεί, κατ’ αρχάς, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των διαθέσιμων πληροφοριών που απαριθμούνται στο σημείο 3.2 του παραρτήματος XIII, κατά πόσον οι διαθέσιμες μελέτες έχουν προσδιορίσει τον BCF κατά τρόπο πρόσφορο και αξιόπιστο. Εάν συντρέχει τέτοια περίπτωση, τα πρόσφορα και αξιόπιστα δεδομένα σχετικά με τον BCF απολαύουν προνομιακής θέσης στην οικονομία του παραρτήματος XIII στο μέτρο που η βιοσυσσώρευση σχετίζεται άμεσα με τα δεδομένα αυτά. Η ερμηνεία αυτή δεν αναιρείται από την ενσωμάτωση με τον κανονισμό 2017/735, ο οποίος τροποποίησε τον κανονισμό 440/2008, της μεθόδου δοκιμής μέσω της διατροφικής οδού, ήτοι μέσω βιομεγέθυνσης ή μεγέθυνσης στην τροφική αλυσίδα, η οποία είναι προσαρμοσμένη στις ουσίες με πολύ χαμηλή υδατοδιαλυτότητα, ως μεθόδου που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της βιοσυσσώρευσης στα ψάρια όπως και η υδατική έκθεση.
44
Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο ορθώς συνήγαγε, χωρίς να υποπέσει σε πλάνη περί το δίκαιο, στις σκέψεις 71 και 72 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το συμπέρασμα ότι ο νομοθέτης της Ένωσης έδωσε προτεραιότητα στα αποτελέσματα αξιόπιστων μελετών που αφορούν τον BCF ουσίας σε υδρόβια είδη. Όπως ορθώς έκρινε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 68 έως 71 της απόφασης αυτής, η εν λόγω προτεραιότητα δεν θίγει την εφαρμογή του προσδιορισμού του βάρους της μαρτυρίας. Στο πλαίσιο ακριβώς αυτό το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η MSC δεν είχε υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κρίνοντας ότι τα δεδομένα σχετικά με τον BCF είχαν μεγαλύτερη βαρύτητα από άλλα δεδομένα στα οποία αναφέρθηκαν οι αναιρεσείουσες, ήτοι τα σχετικά με τον TMF και τον BMF. Κατά συνέπεια, η επιχειρηματολογία των αναιρεσειουσών ότι από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι τα δεδομένα που διαλαμβάνονται στο σημείο 3.2.2, στοιχεία βʹ και γʹ, του παραρτήματος XIII δεν πρέπει να ασκούν επιρροή ούτε να έχουν καμία ιδιαίτερη επίπτωση όταν υπάρχουν διαθέσιμα αποτελέσματα σχετικά με τη βιοσυγκέντρωση μαρτυρεί εσφαλμένη ερμηνεία της απόφασης αυτής και πρέπει, ως εκ τούτου, να απορριφθεί ως αβάσιμη.
45
Επιπλέον, στο μέτρο που ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον προβάλλεται εσφαλμένη ερμηνεία του παραρτήματος XIII, αφορά την εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου σε σχέση με τον συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκε εν προκειμένω ο προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας καθώς και σε σχέση με την αποδεικτική αξία που, κατά τη στάθμιση διαφόρων αποδεικτικών στοιχείων, αναγνωρίστηκε στα δεδομένα σχετικά με τον BCF, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί, ελλείψει οποιουδήποτε ισχυρισμού περί παραμόρφωσης, ως απαράδεκτος.
46
Όσον αφορά, δεύτερον, την αντιστροφή του βάρους αποδείξεως στην οποία προβάλλεται ότι προέβη το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 74 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, καθόσον έκρινε σιωπηρώς ότι οι αναιρεσείουσες όφειλαν να αποδείξουν την απουσία βιομεγέθυνσης στο σύνολο των τροφικών αλυσίδων, επισημαίνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε στη σκέψη αυτή ότι τα «δεδομένα από μελέτες πεδίου από τις οποίες προκύπτει ότι δεν υπήρξε μεγέθυνση στην τροφική αλυσίδα ορισμένων τροφικών δικτύων [είχαν] ληφθεί υπόψη» από την MSC, η οποία εκτίμησε ότι «τα δεδομένα αυτά δεν αναιρούσαν [παρά ταύτα] τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία που τεκμηρίωναν το συμπέρασμα περί βιοσυσσώρευσης». Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε, αφενός, ότι η απουσία βιοσυσσώρευσης μέσω βιομεγέθυνσης δεν αποκλείει τη δυνατότητα βιοσυσσώρευσης μέσω βιοσυγκέντρωσης και, αφετέρου, ότι η απουσία βιομεγέθυνσης μιας ουσίας σε μία τροφική αλυσίδα δεν αποδεικνύει την απουσία βιομεγέθυνσης της ίδιας ουσίας σε άλλες τροφικές αλυσίδες.
47
Η αντιστροφή του βάρους αποδείξεως θα είχε ως συνέπεια, ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τη βιοσυσσώρευση μιας ουσίας, να υποχρεωθούν οι αναιρεσείουσες να αποδείξουν την απουσία βιοσυσσώρευσης, πράγμα που δεν συνέβη εν προκειμένω. Αντιθέτως, όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας στο σημείο 91 των προτάσεών της, ο διάδικος που προβάλλει ανεπαρκή ανάλυση των κρίσιμων στοιχείων από τον οικείο οργανισμό της Ένωσης ή πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως στα οποία ο οργανισμός αυτός υπέπεσε πρέπει να αναφέρει στοιχεία που είναι ικανά να θεμελιώσουν τον εύλογο χαρακτήρα μιας τέτοιας ανεπάρκειας ή τέτοιων σφαλμάτων, εναπόκειται δε στον οργανισμό, κατά περίπτωση, να αντικρούσει τον εν λόγω εύλογο χαρακτήρα, χωρίς τούτο να συνιστά αντιστροφή του βάρους αποδείξεως.
48
Όσον αφορά, τρίτον, τον φερόμενο ως ανεπαρκή έλεγχο που άσκησε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 76 και 77 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης επί ορισμένων διαπιστώσεων της MSC και του ECHA, υπενθυμίζεται εκ προοιμίου, όπως επισήμανε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 51 και 52 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ότι, εντός ενός περίπλοκου τεχνικού πλαισίου με εξελικτικό χαρακτήρα όπως αυτό της υπό κρίση υπόθεσης, οι αρμόδιες αρχές της Ένωσης διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, ο δε έλεγχος του δικαστή της Ένωσης πρέπει να περιορίζεται στην εξέταση του ζητήματος εάν η άσκηση της εξουσίας αυτής ενέχει πρόδηλη πλάνη ή κατάχρηση εξουσίας ή, ακόμη, εάν οι αρχές αυτές υπερέβησαν προδήλως τα όρια της εξουσίας τους εκτιμήσεως (πρβλ. αποφάσεις της 21ης Ιουλίου 2011, Etimine, C‑15/10, EU:C:2011:504, σκέψη 60, και της 9ης Μαρτίου 2023, PlasticsEurope κατά ECHA, C‑119/21 P, EU:C:2023:180, σκέψη 46).
49
Εντούτοις, από την επιχειρηματολογία των αναιρεσειουσών δεν προκύπτει ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε ως προς τα όρια του ελέγχου του. Αντιθέτως, οι αναιρεσείουσες φαίνεται να αμφισβητούν, χωρίς να προβάλλουν την παραμικρή παραμόρφωση, την εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου εκτίμηση των αποτελεσμάτων της δοκιμής μέσω της διατροφικής οδού, τα οποία είχαν επικαλεστεί, και της αναφοράς σε άλλες ουσίες στην οποία προέβη η MSC με σκοπό να καταδειχθεί ότι δεν ήταν ασύνηθες το ενδεχόμενο μια ουσία με BMF μικρότερο από 1 σύμφωνα με δοκιμή μέσω της διατροφικής οδού να έχει BCF που πληροί το κριτήριο για τον προσδιορισμό των ιδιοτήτων Β ή αΒ.
50
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι αναιρεσείουσες επιδιώκουν, στην πραγματικότητα, να επιτύχουν επανεξέταση από το Δικαστήριο των προσκομισθέντων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου αποδεικτικών στοιχείων. Ωστόσο, κατά το άρθρο 256, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και το άρθρο 58, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αίτηση αναιρέσεως περιορίζεται σε νομικά ζητήματα. Το Γενικό Δικαστήριο είναι το μόνον αρμόδιο να προβαίνει στη διαπίστωση και εκτίμηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και να εκτιμά τα αποδεικτικά στοιχεία. Επομένως, στο πλαίσιο της αιτήσεως αναιρέσεως, το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να εξακριβώνει τα πραγματικά περιστατικά ούτε, κατ’ αρχήν, να εξετάζει τα αποδεικτικά στοιχεία που δέχθηκε το Γενικό Δικαστήριο σε σχέση με τα περιστατικά αυτά (απόφαση της 9ης Μαρτίου 2023, PlasticsEurope κατά ECHA, C‑119/21 P, EU:C:2023:180, σκέψη 84).
51
Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει αβάσιμος και εν μέρει απαράδεκτος.
Επί του δευτέρου λόγου αναιρέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
52
Οι αναιρεσείουσες, υποστηριζόμενες από το ACC, ισχυρίζονται ότι το παράρτημα XIII εφαρμόζεται στις οργανικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των οργανομεταλλικών ενώσεων, και όχι στις ανόργανες ουσίες. Μια ουσία είναι οργανική εάν περιέχει μόνον άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο και ενδεχομένως άζωτο. Το D4, το D5 και το D6 έχουν, λόγω της υβριδικής φύσεώς τους, μοναδικές ιδιότητες, οι οποίες συνεπάγονται διαφορετικές ιδιότητες διαλυτότητας και κατανομής μεταξύ περιβαλλόντων που επηρεάζουν τη διανομή και την τύχη τους στο περιβάλλον. Οι αναιρεσείουσες διευκρινίζουν ότι το D4, το D5 και το D6 είναι βιοδιασπώμενα, ότι η συγκέντρωσή τους μειώνεται με την αύξηση του τροφικού επιπέδου και ότι, όταν απορροφώνται από οργανισμούς μέσω της διατροφής, μεταβολίζονται, ήτοι δεν συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα.
53
Επομένως, κατά τις αναιρεσείουσες, τα δεδομένα σχετικά με τον BCF δεν ασκούν άμεση επιρροή στην αξιολόγηση των ιδιοτήτων Β και αΒ των ουσιών αυτών, δεδομένου ότι οι μελέτες για τη βιοσυγκέντρωση διεξάγονται υπό τεχνητές συνθήκες στις οποίες οι ουσίες όχι μόνον εμποδίζονται να εκλυθούν στον αέρα ή να δεσμευτούν στα ιζήματα, αλλά και η συγκέντρωσή τους στο ύδωρ παραμένει σταθερή. Ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα των μελετών αυτών δεν αντικατοπτρίζουν τη συμπεριφορά των ουσιών στο περιβάλλον υπό «κατάλληλες συνθήκες», κατά την έννοια του τετάρτου εδαφίου του προοιμίου του παραρτήματος XIII. Αντιθέτως, ο BMF και ο TMF αποτελούν κρίσιμες παραμέτρους.
54
Στο πλαίσιο αυτό, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν, πρώτον, ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν απάντησε στα επιχειρήματα που είχαν προβάλει πρωτοδίκως σχετικά με τις συνέπειες που απορρέουν από την υβριδική φύση των συγκεκριμένων ουσιών για τους σκοπούς της εφαρμογής των κριτηρίων του παραρτήματος XIII. Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο περιορίστηκε να κρίνει, στις σκέψεις 140, 141 και 150 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ότι μια ουσία που έχει οργανική/ανόργανη υβριδική δομή δεν εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής του παραρτήματος αυτού.
55
Δεύτερον, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι, στη σκέψη 151 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο, αφενός, αντέστρεψε το βάρος αποδείξεως κρίνοντας ότι αυτές δεν είχαν προσκομίσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο ικανό να καταδείξει παράλειψη του ECHA να λάβει υπόψη τις ιδιαίτερες ιδιότητες ορισμένης ουσίας και, αφετέρου, παρέβλεψε τα αποδεικτικά στοιχεία που οι ίδιες είχαν προσκομίσει για να αποδείξουν την παράλειψη αυτή. Κατά την άποψή τους, ο ECHA δεν απέδειξε ότι είχε λάβει υπόψη την υβριδική φύση των συγκεκριμένων ουσιών κατά την αξιολόγησή τους βάσει του παραρτήματος αυτού, το δε Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η παράλειψη αυτή δεν συνιστούσε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
56
Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι, στη σκέψη 156 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο αντέστρεψε εκ νέου το βάρος αποδείξεως κρίνοντας ότι οι ίδιες δεν είχαν αποδείξει ότι ο ECHA είχε υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την εκ μέρους του συνεκτίμηση της διατροφικής έκθεσης μέσω της τροφικής αλυσίδας. Ωστόσο, οι αναιρεσείουσες διατείνονται ότι είχαν υποβάλει λεπτομερείς παρατηρήσεις από τις οποίες προέκυπτε ότι ο ECHA δεν είχε λάβει υπόψη τις ιδιαίτερες, ως εκ της υβριδικής φύσεώς τους, ιδιότητες των D4, D5 και D6, οι οποίες δικαιολογούσαν τη χρήση δεδομένων σχετικά με τον BMF για την αξιολόγηση των ιδιοτήτων τους Β και αΒ, οπότε εναπόκειτο στον ECHA να αποδείξει ότι είχε πράγματι λάβει υπόψη τις ιδιαίτερες αυτές ιδιότητες κατά την έκδοση της επίδικης απόφασης.
57
Τρίτον, οι αναιρεσείουσες αμφισβητούν τις εκτιμήσεις του Γενικού Δικαστηρίου στις σκέψεις 117, 126, 152, 153 και 155 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης για τον λόγο ότι στηρίζονται, κατ’ ουσίαν, σε παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών.
58
Συγκεκριμένα, πρώτον, όσον αφορά τις σκέψεις 117 και 152 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο κακώς έκρινε, κατά τις αναιρεσείουσες, ότι οι ίδιες είχαν υποστηρίξει ότι το D4, το D5 και το D6 δεν βρίσκονταν ούτε στα ύδατα ούτε στο περιβάλλον. Οι αναιρεσείουσες αμφισβητούν ότι οι ισχυρισμοί τους ήταν τόσο κατηγορηματικοί ως προς το ζήτημα αυτό και παραπέμπουν, ενδεικτικώς, στο υπόμνημα απαντήσεως καθώς και στην απάντησή τους στις ερωτήσεις που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι είχαν προβάλει και αποδείξει ότι οι υβριδικές ιδιότητες του D4, του D5 και του D6 επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους και την τύχη τους στο περιβάλλον σε τέτοιον βαθμό, ώστε να επιβάλλεται διαφορετικό συμπέρασμα από εκείνο στο οποίο κατέληξε το Γενικό Δικαστήριο σε σχέση με τις ιδιότητες Β/αΒ των ουσιών αυτών.
59
Δεύτερον, όσον αφορά τον μεταβολισμό του D4, του D5 και του D6, το Γενικό Δικαστήριο κακώς δέχθηκε, κατά την άποψή τους, στη σκέψη 126 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, κατ’ αρχάς, ότι δεν υφίσταντο αρκούντως συγκεκριμένες και απτές αποδείξεις όσον αφορά τον ισχυρισμό τους περί μεταβολισμού του D4, του D5 και του D6 από τους οργανισμούς. Αντιθέτως, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι, με το δικόγραφο της προσφυγής τους, είχαν προσκομίσει σχετικά επιστημονικά αποδεικτικά στοιχεία, όπως, μεταξύ άλλων, τις μελέτες «Domoradzki et al. (2017)» και «Gobas et al. (2015)» οι οποίες αφορούν τον μεταβολισμό στα ψάρια.
60
Εν συνεχεία, στη σκέψη 153 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο κακώς έκρινε, κατά τις αναιρεσείουσες, ότι οι ισχυρισμοί τους σχετικά με τον μεταβολισμό των ουσιών στα βενθικά, πελαγικά και χερσαία είδη δεν ήταν τεκμηριωμένοι. Κατά τις αναιρεσείουσες, μολονότι το Γενικό Δικαστήριο έλαβε όντως υπόψη, στη σκέψη 128 της απόφασης αυτής, τη μελέτη «Selck et al. (2018)» την οποία επικαλέστηκαν, εντούτοις, παρέβλεψε το κύριο συμπέρασμα της μελέτης αυτής, σύμφωνα με το οποίο ο βαθμός μεταβολισμού των επίμαχων ουσιών ακόμη και στους διαβιούντες σε ιζήματα οργανισμούς είναι τέτοιος ώστε να μην μπορεί να επέλθει βιοσυσσώρευση.
61
Τέλος, στη σκέψη 155 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο προέβη, κατά τη γνώμη τους, σε εσφαλμένες διαπιστώσεις. Συγκεκριμένα, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι δεν είχαν υποστηρίξει ότι οι επίμαχες ουσίες μεταβολίζονται πλήρως και θεωρούν αβάσιμο το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το Γενικό Δικαστήριο, στη σκέψη 127 της απόφασης αυτής, ότι «[α]κόμη και αν ένας τέτοιος μεταβολισμός ήταν δυνατός, δεν θα ήταν αρκούντως ισχυρός ώστε να αποκλειστεί κάθε είδους βιοσυσσώρευση μέσω βιοσυγκέντρωσης». Ομοίως, υποστηρίζουν ότι η διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου στην ίδια σκέψη 155 ότι το συμπέρασμα του ECHA σχετικά με την ιδιότητα αΒ του D4, του D5 και του D6 επιβεβαιώνεται από τα δεδομένα διατροφικών μελετών σχετικά με τη βιομεγέθυνση αναιρείται από τη μελέτη «Gobas (2018)».
62
Ο ECHA, υποστηριζόμενος από την Επιτροπή, προβάλλει ότι ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος ή, εν πάση περιπτώσει, ως αβάσιμος.
63
Με το υπόμνημά τους απαντήσεως, οι αναιρεσείουσες προσθέτουν, όσον αφορά την προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως, ότι το γεγονός και μόνον ότι τα επιχειρήματά τους παραμορφώθηκαν και δεν εξετάσθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο συνιστά τέτοιου είδους προσβολή.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
64
Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αφορά την εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου εκτίμηση των συνεπειών που απορρέουν από τις εγγενείς ιδιότητες του D4, του D5 και του D6, οι οποίες οφείλονται στην υβριδική φύση τους, υπό το πρίσμα των κριτηρίων αξιολόγησης που προβλέπονται στο παράρτημα XIII.
65
Πρώτον, οι αναιρεσείουσες βάλλουν κατά των σκέψεων 140, 141 και 150 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, στο πλαίσιο των οποίων το Γενικό Δικαστήριο φέρεται να παραμόρφωσε την επιχειρηματολογία τους. Οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι αυτό που υποστήριξαν δεν είναι ότι το D4, το D5 και το D6 έπρεπε να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού REACH λόγω της υβριδικής φύσεώς τους, αλλά ότι οι εγγενείς ιδιότητες των ουσιών αυτών ήταν ικανές να επηρεάσουν την εφαρμογή των κριτηρίων που προβλέπει το παράρτημα XIII για τον προσδιορισμό τους ως ουσιών ΑΒΤ ή αΑαΒ.
66
Συναφώς, παρατηρείται, όπως επισήμανε και η γενική εισαγγελέας στα σημεία 77 έως 81 των προτάσεών της, ότι, καίτοι από το δικόγραφο της προσφυγής προκύπτει ότι οι αναιρεσείουσες επέκριναν «τον τρόπο εφαρμογής των κριτηρίων του παραρτήματος XIII του κανονισμού REACH», εντούτοις, η διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με την εφαρμογή του παραρτήματος αυτού στις συγκεκριμένες ουσίες δεν θίγει τα συμφέροντά τους.
67
Πράγματι, στην οικονομία της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, η ανωτέρω διαπίστωση συνιστά στάδιο που προηγείται της ανάλυσης των εγγενών, ως εκ της υβριδικής φύσεως τους, ιδιοτήτων του D4, του D5 και του D6 και της επιρροής τους στην αξιολόγηση των ιδιοτήτων Α, Β, Τ, αΑ ή αΒ των ουσιών αυτών. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει ο ECHA χωρίς να αντικρουστεί από τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο δεν περιορίστηκε στη διαπίστωση ότι το D4, το D5 και το D6 εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού REACH, αλλά εξέτασε επίσης τις αντιρρήσεις των αναιρεσειουσών που στηρίζονται στην επιρροή που ασκεί η υβριδική φύση των ουσιών αυτών στην εφαρμογή του παραρτήματος XIII. Επομένως, η αιτίαση κατά των σκέψεων 140, 141 και 150 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής.
68
Όσον αφορά, δεύτερον, την αιτίαση περί αντιστροφής του βάρους αποδείξεως στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο καθόσον έκρινε, στις σκέψεις 151 και 156 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ότι οι αναιρεσείουσες δεν είχαν προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία ικανά να καταδείξουν ότι ο ECHA δεν είχε λάβει υπόψη τις πληροφορίες σχετικά με την υβριδική φύση των D4, D5 και D6 και ότι είχε υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τη διατροφική έκθεση μέσω της τροφικής αλυσίδας, η αιτίαση αυτή πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε στη σκέψη 47 της παρούσας απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο ορθώς διαπίστωσε ότι εναπόκειτο στις αναιρεσείουσες να προσκομίσουν ενώπιόν του στοιχεία ικανά να τεκμηριώσουν τον εύλογο χαρακτήρα των ανεπαρκειών ή των πρόδηλων σφαλμάτων που προβάλλουν.
69
Όσον αφορά, τρίτον, τις συνέπειες που απορρέουν από τις ιδιαίτερες ιδιότητες του D4, του D5 και του D6, παρατηρείται, όπως επίσης υποστηρίζει ο ECHA και όπως προκύπτει από τη σκέψη 151 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ότι το Γενικό Δικαστήριο ουδόλως έκρινε ότι τέτοιου είδους ιδιότητες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως συναφείς πληροφορίες, κατά την έννοια του σημείου 3.2 του παραρτήματος XIII, και να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο του προσδιορισμού του βάρους της μαρτυρίας. Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, εν προκειμένω, τα στοιχεία που είχαν προσκομίσει οι αναιρεσείουσες δεν ήταν ικανά να αποδείξουν ότι ο ECHA είχε παραλείψει να λάβει υπόψη τις ιδιότητες αυτές και ότι μια τέτοια παράλειψη είχε επηρεάσει τον χαρακτηρισμό των D4, D5 και D6 ως ουσιών ΑΒΤ ή αΑαΒ.
70
Οι αναιρεσείουσες βάλλουν κατά του εν λόγω συμπεράσματος του Γενικού Δικαστηρίου ισχυριζόμενες ότι οι διαπιστώσεις που περιλαμβάνονται στις σκέψεις 117, 126, 152, 153 και 155 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης στηρίζονται σε παραμόρφωση της επιχειρηματολογίας τους και των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισαν προς στήριξή της.
71
Όσον αφορά, κατ’ αρχάς, την παραμόρφωση της επιχειρηματολογίας τους, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν, αφενός, ότι δεν είχαν ισχυριστεί με τόσο κατηγορηματικό τρόπο ότι «το D4, το D5 και το D6 δεν βρίσκονται στα ύδατα» και, αφετέρου, ότι δεν είχαν ισχυριστεί ότι οι ουσίες αυτές μεταβολίζονταν πλήρως σε ορισμένους οργανισμούς.
72
Πρώτον, επισημαίνεται ότι οι αναιρεσείουσες δεν αμφισβητούν τη δυνατότητα ερμηνείας των δικογράφων τους από το Γενικό Δικαστήριο υπό την έννοια ότι τα D4, D5 και D6 δεν βρίσκονταν στα ύδατα. Ωστόσο, η παραμόρφωση πρέπει να προκύπτει προδήλως από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, πράγμα που δεν συμβαίνει εν προκειμένω. Επιπλέον, στη σκέψη 118 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο αναφέρθηκε και στην περίπτωση κατά την οποία οι επίμαχες ουσίες δεν μεταφέρονται από «τα ιζήματα στα ύδατα πέραν του επιπέδου διαλυτότητας» και παρατήρησε ότι ακόμη και η χαμηλή υδατοδιαλυτότητα ουδόλως αποκλείει «τη βιοσυγκέντρωση στις υδάτινες περιοχές».
73
Δεύτερον, διαπιστώνεται ότι οι αναιρεσείουσες δεν τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό περί παραμόρφωσης της επιχειρηματολογίας τους όσον αφορά τον μεταβολισμό των D4, D5 και D6 σε ορισμένους οργανισμούς. Επιπλέον, η σκέψη 155 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, κατά της οποίας βάλλουν οι αναιρεσείουσες, εντάσσεται στο πλαίσιο της συλλογιστικής που εξέθεσε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 153 έως 155 της απόφασης αυτής. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο, αφού εξέθεσε ορθώς την άποψη των αναιρεσειουσών στη σκέψη 153 της εν λόγω απόφασης, διαπίστωσε, αφενός, ότι ο μεταβολισμός των επίμαχων ουσιών στα ψάρια και στους διαβιούντες σε ιζήματα οργανισμούς εξετάστηκε στο πλαίσιο του δευτέρου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως και, αφετέρου, ότι η επιχειρηματολογία σχετικά με τον μεταβολισμό των ουσιών αυτών σε άλλους οργανισμούς δεν ήταν τεκμηριωμένη. Επικουρικώς και μόνον το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε, στη σκέψη 155 της ίδιας απόφασης, την περίπτωση κατά την οποία «οι επίμαχες ουσίες μεταβολίζ[ονται] πλήρως σε ορισμένους οργανισμούς» για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι «το στοιχείο αυτό δεν ανατρέπει το πόρισμα του ECHA σχετικά με [την ιδιότητα] αΒ των D4, D5 και D6 το οποίο βασίζεται στις υψηλές τιμές του BCF και τεκμηριώνεται από πλείονες πηγές δεδομένων σχετικά με τη βιομεγέθυνση που προέρχονται από διατροφικές μελέτες».
74
Όσον αφορά, εν συνεχεία, την παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων καθόσον το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να λάβει υπόψη τις μελέτες που είχαν προσκομίσει οι αναιρεσείουσες σχετικά, μεταξύ άλλων, με τον μεταβολισμό των D4, D5 και D6 στα ψάρια, επισημαίνεται ότι η αιτίαση αυτή στηρίζεται σε επιλεκτική ανάγνωση της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 170 έως 172 της απόφασης αυτής, οι μελέτες «Domoradzki et al. (2017)» και «Gobas et al. (2015)», στις οποίες παραπέμπουν οι αναιρεσείουσες με το δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, είχαν εξεταστεί στο πλαίσιο των σχετικών με το D4 και το D5 εγγράφων τεκμηρίωσης και είχαν ληφθεί υπόψη κατά τη διαδικασία έκδοσης απόφασης.
75
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι οι αιτιάσεις των αναιρεσειουσών περί παραμόρφωσης των επιχειρημάτων και των αποδεικτικών στοιχείων αποσκοπούν στην πραγματικότητα σε μια ερμηνεία των εν λόγω επιχειρημάτων και αποδεικτικών στοιχείων από το Δικαστήριο διαφορετική από εκείνη στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και πρέπει, ως εκ τούτου, να απορριφθούν ως απαράδεκτες.
76
Όσον αφορά, τέταρτον, την προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως, υπενθυμίζεται ότι το δικαίωμα αυτό συνεπάγεται ότι πρέπει να παρέχεται στον ενδιαφερόμενο η δυνατότητα να διατυπώσει λυσιτελώς την άποψή του σχετικά με τα στοιχεία επί των οποίων η αρμόδια αρχή σκοπεύει να στηρίξει την απόφασή της. Ωστόσο, οι αιτιάσεις των αναιρεσειουσών βάλλουν κατά της εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου απόρριψης των αιτιάσεων που είχαν προβάλει κατά της επίδικης απόφασης. Επιπλέον, ο σεβασμός του δικαιώματος ακροάσεως στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας δεν συνεπάγεται ότι ο δικαστής πρέπει να περιλάβει στην απόφασή του όλους τους ισχυρισμούς που προβάλλει κάθε διάδικος στο σύνολό τους, αλλά ότι, αφού ακούσει τους ισχυρισμούς των διαδίκων και εξετάσει τα αποδεικτικά στοιχεία, πρέπει να αποφανθεί επί των αιτημάτων της προσφυγής και να αιτιολογήσει την απόφασή του (απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2007, Technische Glaswerke Ilmenau κατά Επιτροπής, C‑404/04 P, EU:C:2007:6, σκέψη 125).
77
Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει αλυσιτελής, εν μέρει αβάσιμος και εν μέρει απαράδεκτος.
Επί του τρίτου λόγου αναιρέσεως
Επιχειρήματα των διαδίκων
78
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες, υποστηριζόμενες από το ACC, βάλλουν, ειδικότερα, κατά των σκέψεων 88 έως 90 και 116 έως 119 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης και ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη προβαίνοντας σε μια άκρως τυπολατρική διάκριση μεταξύ της αξιολόγησης κινδύνου και της αξιολόγησης της επικινδυνότητας.
79
Ισχυρίζονται συναφώς ότι από το τέταρτο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος XIII προκύπτει ότι οι πληροφορίες που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των ιδιοτήτων ΑΒΤ/αΑαΒ μιας ουσίας «βασίζονται σε δεδομένα που έχουν ληφθεί υπό κατάλληλες συνθήκες». Παραθέτουν επίσης το σημείο 114 της απόφασης του συμβουλίου προσφυγών του ECHA της7ης Δεκεμβρίου 2016 (υπόθεση A‑013‑2014) κατά το οποίο, καίτοι οι «κατάλληλες συνθήκες» δεν αντιστοιχούν κατ’ ανάγκην στις «πραγματικές συνθήκες», εντούτοις, το τέταρτο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος XIII επιβάλλει στον ECHA την υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη τις εγγενείς ιδιότητες της επίμαχης ουσίας προκειμένου να εκτιμηθεί ορθά η συμπεριφορά της στο περιβάλλον.
80
Ωστόσο, κατά τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο κακώς απέρριψε, στη σκέψη 88 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, τα επιχειρήματά τους σχετικά με την τύχη και τη συμπεριφορά των ουσιών στο περιβάλλον ως αλυσιτελή, καθόσον αυτά αφορούσαν μάλλον την αξιολόγηση κινδύνου παρά την αξιολόγηση της επικινδυνότητας. Η διάκριση αυτή μεταξύ της αξιολόγησης κινδύνου και της αξιολόγησης της επικινδυνότητας δεν μπορεί, κατά την άποψή τους, να οδηγήσει σε απόρριψη των εκτιμήσεων σχετικά με τις πράγματι ισχύουσες περιβαλλοντικές συνθήκες, ήτοι τις «κατάλληλες συνθήκες», κατά την έννοια του τετάρτου εδαφίου του προοιμίου του παραρτήματος XIII, με την αιτιολογία ότι πρόκειται για εκτίμηση ως προς την έκθεση στις ουσίες αυτές την οποία ο ECHA δεν υποχρεούται να εξετάζει στο πλαίσιο της αξιολόγησης της επικινδυνότητας. Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η αξιολόγηση του κατά πόσον μια ουσία πληροί τα κριτήρια Α, Β, Τ, αΑ ή αΒ υπό «κατάλληλες συνθήκες» προϋποθέτει κατ’ ανάγκην εξέταση της συμπεριφοράς της ουσίας αυτής στο περιβάλλον, λαμβανομένων υπόψη των εγγενών ιδιοτήτων της.
81
Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως, κατά την άποψή τους, το τέταρτο εδάφιο του παραρτήματος XIII και προσέβαλε, απορρίπτοντας τα επιχειρήματα αυτά, το δικαίωμα ακροάσεώς τους.
82
Ο ECHA υποστηρίζει ότι ο τρίτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ισχυρίζεται συναφώς ότι η υποστηριζόμενη από τις αναιρεσείουσες ερμηνεία του τετάρτου εδαφίου του προοιμίου του παραρτήματος XIII δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στην απόφαση του συμβουλίου προσφυγών του ECHA της 7ης Δεκεμβρίου 2016 (υπόθεση A‑013‑2014) ούτε στην κατευθυντήρια γραμμή 305 του ΟΟΣΑ η οποία προβλέπει την τυποποιημένη μέθοδο δοκιμών για τη μέτρηση της βιοσυγκέντρωσης μιας ουσίας.
83
Κατά την Επιτροπή, στο μέτρο που οι αναιρεσείουσες είχαν υποστηρίξει πρωτοδίκως ότι οι «κατάλληλες συνθήκες» απαιτούν κάθε ιδιότητα (Α, Β και Τ) να αξιολογείται στο ίδιο περιβαλλοντικό σύστημα, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως συνιστά νέο ισχυρισμό. Επομένως, η προβολή του ισχυρισμού αυτού κατ’ αναίρεση είναι απαράδεκτη. Εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή εκτιμά ότι ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος, καθόσον στηρίζεται σε εσφαλμένη κατανόηση του προσδιορισμού της επικινδυνότητας ενός χημικού προϊόντος.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
84
Προκαταρκτικώς, διαπιστώνεται ότι, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες βάλλουν κατά της εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου διάκρισης μεταξύ της αξιολόγησης κινδύνου και της αξιολόγησης της επικινδυνότητας, καθώς και κατά των εντεύθεν συνεπειών όσον αφορά τον χαρακτηρισμό μιας ουσίας ως άκρως ανησυχητικής, κατά την έννοια των άρθρων 57 και 59 του κανονισμού REACH. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να θεωρηθεί νέος στο στάδιο της αναιρέσεως.
85
Ειδικότερα, οι αναιρεσείουσες βάλλουν κατά των σκέψεων 88 έως 90 και 116 έως 119 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, οι οποίες αφορούν, κατ’ ουσίαν, την έννοια των «κατάλληλων συνθηκών», κατά το τέταρτο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος XIII, το οποίο ορίζει ότι «[ο]ι χρησιμοποιούμενες για την αξιολόγηση των ιδιοτήτων ΑΒΤ/αΑαΒ πληροφορίες βασίζονται σε δεδομένα που έχουν ληφθεί υπό κατάλληλες συνθήκες».
86
Συναφώς, επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο έχει επανειλημμένως δεχθεί, στο πλαίσιο του κανονισμού REACH, τη διάκριση μεταξύ της αξιολόγησης της επικινδυνότητας και της αξιολόγησης κινδύνου. Συνακόλουθα, έχει κρίνει ότι τα κριτήρια του παραρτήματος XIII στηρίζονται στην αξιολόγηση της επικινδυνότητας των ουσιών ΑΒΤ και αΑαΒ, οι οποίες διαλαμβάνονται στο άρθρο 57, στοιχεία δʹ και εʹ, του κανονισμού αυτού, και δεν επιβάλλουν, ως προς τις συγκεκριμένες ουσίες, αξιολόγηση κινδύνου ανάλογη προς την απαιτούμενη, στο πλαίσιο της διαδικασίας αξιολόγησης, από το σημείο 6 του παραρτήματος I του εν λόγω κανονισμού ή, στο πλαίσιο της διαδικασίας αδειοδότησης, από το άρθρο 64, παράγραφος 4, του ίδιου κανονισμού ή, προκειμένου για τη διαδικασία επιβολής περιορισμών, από το άρθρο 70 του κανονισμού REACH (πρβλ. απόφαση της 15ης Μαρτίου 2017, Polynt κατά ECHA, C‑323/15 P, EU:C:2017:207, σκέψεις 24 και 25).
87
Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο ορθώς έκρινε, στη σκέψη 89 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, στηριζόμενο στη διάκριση μεταξύ της αξιολόγησης κινδύνου και της αξιολόγησης της επικινδυνότητας, ότι ο τρόπος με τον οποίο μια ουσία συμπεριφέρεται στο περιβάλλον αφορά μάλλον την αξιολόγηση κινδύνου. Στο πλαίσιο του παραρτήματος XIII, η έννοια των «κατάλληλων συνθηκών» δεν αφορά, επομένως, τον τρόπο με τον οποίο η συγκεκριμένη ουσία συμπεριφέρεται στο περιβάλλον, αλλά το κατά πόσον οι μέθοδοι δοκιμής είναι κατάλληλες για τον προσδιορισμό των επικίνδυνων εγγενών ιδιοτήτων της εν λόγω ουσίας.
88
Ως εκ τούτου, όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας στο σημείο 68 των προτάσεών της, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν ενέχει πλάνη περί το δίκαιο επειδή το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό ότι ο όρος «κατάλληλες συνθήκες» έχει την έννοια ότι οι μέθοδοι δοκιμής που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της βιοσυσσώρευσης πρέπει να ανταποκρίνονται στη μορφή με την οποία όντως εμφανίζονται οι συγκεκριμένες ουσίες στο περιβάλλον.
89
Όσον αφορά την παραμόρφωση των ισχυρισμών και των αποδεικτικών στοιχείων, την οποία επίσης επικαλούνται οι αναιρεσείουσες προς στήριξη του τρίτου λόγου αναιρέσεως, επισημαίνεται ότι οι αναιρεσείουσες περιορίζονται στην τυπική επίκληση της παραμόρφωσης χωρίς να την τεκμηριώνουν με στοιχεία που θα επέτρεπαν να προσδιοριστεί ποιον ισχυρισμό ή ποιο αποδεικτικό στοιχείο παραμόρφωσε το Γενικό Δικαστήριο.
90
Όσον αφορά τη φερόμενη προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως, η επιχειρηματολογία των αναιρεσειουσών δεν μπορεί να ευδοκιμήσει για τους ίδιους λόγους με εκείνους που εκτίθενται στη σκέψη 76 της παρούσας απόφασης.
91
Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Επί του τετάρτου λόγου αναιρέσεως
92
Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως διαιρείται σε τρία σκέλη τα οποία αφορούν, το πρώτο, τη συνεκτίμηση από το Γενικό Δικαστήριο των πληροφοριών σχετικά με την τοξικότητα του D5 και του D6 βάσει της παρουσίας σε αυτά του D4 ως πρόσμειξης, το δεύτερο, τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη βιοσυσσώρευση του D4 και του D5 που προέκυψαν μετά τις γνωμοδοτήσεις της MSC και της RAC και, το τρίτο, τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών πληροφοριών στο πλαίσιο της αξιολόγησης της βιοσυσσώρευσης του D6.
Επί του πρώτου σκέλους
– Επιχειρήματα των διαδίκων
93
Οι αναιρεσείουσες, υποστηριζόμενες από το ACC, ισχυρίζονται ότι ο ECHA χαρακτήρισε το D5 και το D6 ως ουσίες ΑΒΤ για τον λόγο ότι το D5 και το D6 περιέχουν D4 ως πρόσμειξη και ότι το D4 έχει τις ιδιότητες Α, Β και Τ. Ωστόσο, κατ’ αυτές, ο ECHA δεν έλαβε υπόψη, υπό το πρίσμα των διαθέσιμων δεδομένων σχετικά με τις ουσίες αυτές, το γεγονός ότι ούτε το D5 ούτε το D6 έχουν, αυτά καθεαυτά, την ιδιότητα Τ.
94
Οι αναιρεσείουσες δεν αμφισβητούν την παρουσία του D4 ως πρόσμειξης στα D5 και D6. Ωστόσο, ισχυρίζονται ότι υποβαλλόμενα άμεσα σε δοκιμασία, ούτε το D5 ούτε το D6 παρουσιάζουν τοξικότητα για το περιβάλλον. Υποστηρίζουν ότι, καίτοι το πέμπτο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος XIII προβλέπει ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πληροφορίες σχετικά με τις προσμείξεις/συστατικά, ο χαρακτηρισμός μιας ουσίας πρέπει να βασίζεται στις πληροφορίες που αφορούν την ίδια την ουσία καθώς και, «επίσης», στα σχετικά συστατικά της ουσίας αυτής.
95
Πρώτον, κατά την άποψή τους, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη, στη σκέψη 256 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, καθόσον έκρινε ότι «η λέξη “επίσης” δεν υποδηλώνει ότι ο ECHA όφειλε να αξιολογήσει την τοξικότητα του D5 και του D6 αυτήν καθεαυτήν».
96
Δεύτερον, προβάλλουν ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στη σκέψη 270 της απόφασης αυτής, ότι οι εξηγήσεις του ECHA σχετικά με την τοξικότητα του D5 και του D6 ήταν «εύλογες», ενώ, στη σκέψη 271 της εν λόγω απόφασης, έκρινε ότι το επιχείρημα των αναιρεσειουσών σύμφωνα με το οποίο το D4, στον βαθμό που ελευθερώνεται στο περιβάλλον ως πρόσμειξη του D5 ή του D6, ουδέποτε φθάνει το επίπεδο τοξικότητας λόγω της χαμηλής υδατοδιαλυτότητάς του και του υψηλού συντελεστή κατανομής του σε μείγμα οκτανόλης-νερού «δεν είναι πειστικό». Κατά τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο δεν τεκμηρίωσε τη διαπίστωση αυτή, στερώντας τους κατ’ αυτόν τον τρόπο το δικαίωμα ακροάσεως.
97
Τρίτον, στη σκέψη 272 της ίδιας απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας ότι το D4 δεν ελευθερώνεται στο περιβάλλον, παραμόρφωσε, κατά τις αναιρεσείουσες, τα επιχειρήματά τους. Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι, στην πραγματικότητα, με το δικόγραφο της προσφυγής, καθώς και με το υπόμνημά τους απαντήσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, είχαν επισημάνει ότι, στον βαθμό που το D4 ελευθερώνεται υπό μορφή προσμείξεων προερχόμενων από D5 ή D6, οι εκλύσεις του D4 δεν φθάνουν, λόγω των εγγενών ιδιοτήτων του, σε τοξικά επίπεδα.
98
Επομένως, κατά τις αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε εκτίμηση της τοξικότητας του D5 και του D6 χωρίς να εκθέσει οποιαδήποτε βάση που να τεκμηριώνει την εκτίμηση αυτή, κατά παράβαση των ορίων της εξουσίας ελέγχου που διαθέτει.
99
Ο ECHA υποστηρίζει ότι ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος καθόσον, με την επιχειρηματολογία τους, οι αναιρεσείουσες επιδιώκουν στην πραγματικότητα να επιτύχουν νέα αξιολόγηση από το Δικαστήριο των αποδεικτικών στοιχείων και των πραγματικών περιστατικών που έχουν ήδη εξεταστεί από το Γενικό Δικαστήριο.
100
Κατά τον ECHA, το πρώτο σκέλος του λόγου αυτού αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελές, στο μέτρο που η τοξικότητα του D5 και του D6 ουδεμία επιρροή ασκεί στην αξιολόγηση των ιδιοτήτων αΑ και αΒ των ουσιών αυτών και ουδόλως αναιρεί το συμπέρασμα ότι το D5 και το D6 ταξινομούνται ως άκρως ανησυχητικές ουσίες λόγω των ιδιοτήτων τους αΑ και αΒ.
101
Εν πάση περιπτώσει, ο ECHA εκτιμά ότι η επιχειρηματολογία που προβάλλουν οι αναιρεσείουσες στο πλαίσιο του σκέλους αυτού είναι επίσης αβάσιμη.
102
Κατά την Επιτροπή, από το πέμπτο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος XIII προκύπτει ότι ο χαρακτηρισμός μιας ουσίας ΑΒΤ ή αΑαΒ μπορεί επίσης να στηρίζεται στην παρουσία των ιδιοτήτων Α, Β, Τ, αΑ ή αΒ σε οποιοδήποτε από τα συστατικά της, συμπεριλαμβανομένων των προσμείξεων ή των προϊόντων μετατροπής ή αποδόμησης της ουσίας αυτής.
– Εκτίμηση του Δικαστηρίου
103
Πρώτον, οι αναιρεσείουσες αμφισβητούν την εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου ερμηνεία του πέμπτου εδαφίου του προοιμίου του παραρτήματος XIII κατά το οποίο για τον χαρακτηρισμό μιας ουσίας ΑΒΤ ή αΑαΒ λαμβάνονται επίσης υπόψη οι ιδιότητες Α, Β, Τ, αΑ ή αΒ των σημαντικών συστατικών της ουσίας καθώς και των σημαντικών προϊόντων μετατροπής ή/και αποδόμησής της.
104
Συναφώς, επισημαίνεται ότι, στη σκέψη 256 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, κατά της οποίας βάλλουν οι αναιρεσείουσες, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το επίρρημα «επίσης» δεν υποδηλώνει ότι ο ECHA όφειλε να αξιολογήσει την τοξικότητα του D5 και του D6 αυτήν καθεαυτήν αφ’ ης στιγμής γνώριζε ότι τα σχετικά δεδομένα δεν ήταν πλήρη ή ότι η τοξικότητα των δύο αυτών ουσιών προέκυπτε ήδη από άλλα διαθέσιμα δεδομένα, ιδίως εκείνα που αφορούν το D4 που περιέχεται ως πρόσμειξη στο D5 και στο D6. Ωστόσο, οι αναιρεσείουσες δεν αποδεικνύουν ότι η διαπίστωση αυτή είναι εσφαλμένη. Επιπλέον, η σκέψη 256 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης είναι σύμφωνη με τον σκοπό που επιδιώκει ο κανονισμός REACH, όπως αυτός προκύπτει από το άρθρο του 1 και όπως υπομνήσθηκε από το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 257 της απόφασης αυτής, ήτοι να εξασφαλισθεί ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος.
105
Δεύτερον, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν τεκμηρίωσε τις εκτιμήσεις του σχετικά με την αποδεικτική αξία των εξηγήσεων που είχαν παράσχει τόσο ο ECHA όσο και οι ίδιες και περιορίστηκε να τις χαρακτηρίσει, στις σκέψεις 270 και 271 της εν λόγω απόφασης, αντιστοίχως, ως «εύλογες» και, κατ’ ουσίαν, ως μη πειστικές. Καίτοι οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τυπικώς παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων, εντούτοις, από την επιχειρηματολογία τους προκύπτει ότι στην πραγματικότητα προβάλλουν παράβαση εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου της υποχρέωσής του αιτιολογήσεως. Πλην όμως, οι σκέψεις 270 και 271 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο των σκέψεων 267 έως 271 της απόφασης αυτής, στις οποίες εκτίθενται οι λόγοι για τους οποίους ο ECHA δεν έλαβε υπόψη τα δεδομένα σχετικά με την τοξικότητα των D5 και D6 που είχαν προκύψει από δοκιμές στις οποίες οι ουσίες αυτές είχαν ληφθεί αυτοτελώς υπόψη. Επιπλέον, για τους ίδιους λόγους με εκείνους που εκτίθενται στη σκέψη 76 της παρούσας απόφασης, από τις διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου που εκτίθενται στις σκέψεις 270 και 271 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης δεν προκύπτει καμία προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως.
106
Τρίτον, όσον αφορά τις αιτιάσεις των αναιρεσειουσών κατά της σκέψης 272 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, επισημαίνεται ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν αγνόησε ούτε παραμόρφωσε τα προσκομισθέντα από τις αναιρεσείουσες αποδεικτικά στοιχεία, αλλά απλώς τα χαρακτήρισε ως επουσιώδη. Οι αναιρεσείουσες βάλλουν κατά της σκέψης αυτής ισχυριζόμενες ότι δεν είχαν υποστηρίξει ότι το D4 δεν ελευθερωνόταν στο περιβάλλον, αλλά ότι οι εκλύσεις της ουσίας αυτής δεν έφταναν, λόγω των εγγενών ιδιοτήτων της, στα επίπεδα που στοιχειοθετούν την τοξικότητά της. Σημειωτέον ότι το επιχείρημα αυτό των αναιρεσειουσών εξετάστηκε και απορρίφθηκε από το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 271 της απόφασης αυτής, η δε σκέψη 272 της απόφασης παρατίθεται επαλλήλως, όπως μαρτυρεί η χρήση της λέξης «επιπλέον». Επομένως, η αιτίαση κατά της σκέψης 272 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής.
107
Κατά συνέπεια, το πρώτο σκέλος του τετάρτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει αβάσιμο και εν μέρει απαράδεκτο.
Επί του δευτέρου σκέλους
– Επιχειρήματα των διαδίκων
108
Κατά τις αναιρεσείουσες, υποστηριζόμενες από το ACC, ο ECHA δεν εξέτασε τις νέες πληροφορίες σχετικά με το D4 και το D5 που είχαν καταστεί διαθέσιμες μετά μεν τη γνωμοδότηση της MSC, πλην όμως πριν από την έκδοση της επίδικης απόφασης. Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο κακώς συνήγαγε, κατά την άποψή τους, στις σκέψεις 170, 171, 175 και 177 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ότι ο ECHA «λάμβανε υπόψη» τις μελέτες και τις εξέταζε με «κριτικό μάτι» χωρίς να αιτιολογήσει τη συλλογιστική που το οδήγησε στη διαπίστωση αυτή.
109
Δεύτερον, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι, στις σκέψεις 178 και 180 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως, κρίνοντας, αφενός, ότι οι αναιρεσείουσες δεν είχαν αναφέρει κανένα συγκεκριμένο παράδειγμα δεδομένων για τα οποία τους ήταν αδύνατο να γνωρίζουν πώς είχαν εκτιμηθεί και, αφετέρου, ότι είχαν παραθέσει πλείονα παραδείγματα που αποδείκνυαν, κατά την άποψή τους, ότι ο ECHA δεν είχε εξετάσει επιμελώς τις νέες πληροφορίες.
110
Τρίτον, όσον αφορά τις διορθώσεις ως προς την ανάπτυξη που εφαρμόστηκαν στις τιμές του BCF, το Γενικό Δικαστήριο κακώς έκρινε, κατά τις αναιρεσείουσες, στη σκέψη 200 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ότι η μελέτη «Gobas et coll. (2015)» είχε χρησιμοποιηθεί προκειμένου να διαπιστωθεί αν πραγματοποιήθηκε τέτοια διόρθωση. Κατά τις αναιρεσείουσες, από τη μελέτη αυτή δεν προκύπτει εφαρμογή διόρθωσης ως προς την ανάπτυξη στις τιμές του BMF. Αντιθέτως, η μελέτη «Gobas (2018)» είχε αναδείξει προβλήματα σχετικά με την εφαρμοζόμενη από τον ECHA διόρθωση ως προς την ανάπτυξη.
111
Τέταρτον, στη σκέψη 208 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε, κατά τις αναιρεσείουσες, σε πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και των προβληθέντων από αυτές επιχειρημάτων. Όπως οι ίδιες υποστηρίζουν, ο ECHA δεν είναι υποχρεωμένος να εξετάζει για κάθε μελέτη αν τυχόν υπήρξε μόλυνση των δειγμάτων. Ωστόσο, όταν εντοπίζεται πρόβλημα μόλυνσης, όπως συνέβη εν προκειμένω, ο ECHA οφείλει να το λάβει υπόψη στο πλαίσιο του προσδιορισμού του βάρους της μαρτυρίας.
112
Ο ECHA ισχυρίζεται ότι, με το δεύτερο σκέλος του τετάρτου λόγου αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες επιδιώκουν στην πραγματικότητα να επιτύχουν νέα εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης και ότι, ως εκ τούτου, η επιχειρηματολογία τους πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Η επιχειρηματολογία αυτή είναι επίσης αβάσιμη.
– Εκτίμηση του Δικαστηρίου
113
Με την πρώτη αιτίαση που προβάλλουν προς στήριξη του δευτέρου σκέλους του τετάρτου λόγου αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προσάπτουν, κατ’ ουσίαν, στο Γενικό Δικαστήριο ότι έκρινε, χωρίς επαρκείς εξηγήσεις, ότι ο ECHA είχε λάβει δεόντως υπόψη νέες μελέτες σχετικά με τη βιοσυσσώρευση των D4 και D5, μεταγενέστερες των γνωμοδοτήσεων της MSC και της RAC.
114
Επομένως, η αιτίαση αυτή αφορά, κατ’ ουσίαν, παράβαση εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που υπέχει. Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, η υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεών του, την οποία υπέχει το Γενικό Δικαστήριο από το άρθρο 36 και το άρθρο 53, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν του επιβάλλει να παραθέτει σκεπτικό το οποίο να ακολουθεί αναλυτικά και έναν προς έναν όλους τους λόγους που προβάλλουν οι διάδικοι. Επομένως, η αιτιολογία μπορεί να συνάγεται εμμέσως, υπό την προϋπόθεση ότι παρέχει τη δυνατότητα στους μεν ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους για τους οποίους το Γενικό Δικαστήριο δεν δέχθηκε τα επιχειρήματά τους, στο δε Δικαστήριο να διαθέτει επαρκή στοιχεία ώστε να ασκήσει τον έλεγχό του (απόφαση της 2ας Σεπτεμβρίου 2021, Ja zum Nürburgring κατά Επιτροπής, C‑647/19 P, EU:C:2021:666, σκέψη 36 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
115
Υπό το πρίσμα της νομολογίας αυτής, σημειώνεται ότι οι σκέψεις 170, 171, 175 και 177 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, στις οποίες το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε κατ’ ουσίαν ότι διάφορες επιστημονικές μελέτες εξετάζονταν με κριτικό τρόπο κατά τη διαδικασία λήψης απόφασης, ουδόλως ενέχουν έλλειψη αιτιολογίας, δεδομένου ότι οι σκέψεις αυτές πρέπει να ερμηνευθούν εντός του πλαισίου της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης. Ωστόσο, όπως επισήμανε και η γενική εισαγγελέας στα σημεία 97 και 98 των προτάσεών της, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε, ιδίως στις σκέψεις 185 έως 188 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, τον τρόπο με τον οποίο ο ECHA και η MSC έλαβαν υπόψη ορισμένες από τις μελέτες αυτές.
116
Όσον αφορά τη δεύτερη αιτίαση που προβάλλεται προς στήριξη του εν λόγω σκέλους του τετάρτου λόγου αναιρέσεως, η οποία συνίσταται, κατ’ ουσίαν, στη φερόμενη αντίφαση μεταξύ των σκέψεων 178 και 180 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η αιτίαση αυτή στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία των εν λόγω σκέψεων. Πράγματι, στη σκέψη 178 της απόφασης αυτής, το Γενικό Δικαστήριο, αφού εξέθεσε την άποψη των αναιρεσειουσών ότι η απλή παράθεση μελετών δεν αρκεί για να αποδειχθεί ότι ο ECHA έλαβε υπόψη νέες πληροφορίες, διαπίστωσε ότι οι αναιρεσείουσες δεν είχαν αναφέρει κανένα δεδομένο για το οποίο ήταν αδύνατον να γνωρίζουν πώς είχε αξιολογηθεί. Αντιθέτως, η σκέψη 180 της ίδιας απόφασης απαντά σε άλλο επιχείρημα, το οποίο αφορά πολλαπλή πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως στην οποία φέρεται να υπέπεσε ο ECHA κατά την αξιολόγηση ορισμένων μελετών. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι αναιρεσείουσες είχαν παράσχει παραδείγματα με σκοπό να αποδείξουν ότι ο ECHA δεν είχε εξετάσει επιμελώς τις νέες πληροφορίες που είχε στη διάθεσή του, παραδείγματα τα οποία και απέρριψε το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις που έπονται της σκέψης 180.
117
Όσον αφορά την τρίτη αιτίαση περί παραμόρφωσης την οποία υποστηρίζουν ότι ενέχει η σκέψη 200 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, από τα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι οι αναιρεσείουσες ουδόλως αναφέρθηκαν, στο πλαίσιο του πέμπτου σκέλους του πρωτοδίκως προβληθέντος πρώτου λόγου ακυρώσεως, στο ζήτημα της διόρθωσης ως προς την ανάπτυξη που είχε εφαρμοστεί στις τιμές του BCF του D4 και του D5. Μόνο με το υπόμνημα απαντήσεως που κατέθεσαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, ιδίως στο μέρος που αφορά τη βιοσυσσώρευση του D6, όπως εκτίθεται στη σκέψη 201 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, οι αναιρεσείουσες προσήψαν στον ECHA ότι είχε εφαρμόσει, στο πλαίσιο της αξιολόγησης του D4, του D5 και του D6, BCF διορθωμένο ως προς την ανάπτυξη.
118
Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο ορθώς απέρριψε, στη σκέψη 200 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ως εκπρόθεσμο το επιχείρημα των αναιρεσειουσών σχετικά με προβαλλόμενη διόρθωση ως προς την ανάπτυξη των τιμών του BCF, καίτοι το επιχείρημα αυτό είχε προβληθεί με το υπόμνημα απαντήσεως και όχι μόνον κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση. Πράγματι, όπως προκύπτει από την παράγραφο 2 του άρθρου 84 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, η προβολή νέων ισχυρισμών με το υπόμνημα απαντήσεως επιτρέπεται μόνον εφόσον πληρούται η προϋπόθεση της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού, ήτοι εάν οι ισχυρισμοί αυτοί στηρίζονται σε νομικά και πραγματικά στοιχεία που ανέκυψαν κατά τη διαδικασία, πράγμα το οποίο δεν επικαλέστηκαν εν προκειμένω οι αναιρεσείουσες.
119
Όσον αφορά την τέταρτη αιτίαση περί πλάνης κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και των επιχειρημάτων των αναιρεσειουσών σχετικά με την ενδεχόμενη μόλυνση των δειγμάτων, η οποία εξετάστηκε στη σκέψη 208 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, διαπιστώνεται ότι, ελλείψει οποιουδήποτε ισχυρισμού περί παραμόρφωσης, η αιτίαση αυτή είναι απαράδεκτη, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο, όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 50 της παρούσας απόφασης, είναι το μόνον αρμόδιο να προβαίνει στη διαπίστωση και εκτίμηση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών καθώς και των αποδεικτικών στοιχείων.
120
Κατά συνέπεια, το δεύτερο σκέλος του τετάρτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει απαράδεκτο και εν μέρει αβάσιμο.
Επί του τρίτου σκέλους
– Επιχειρήματα των διαδίκων
121
Οι αναιρεσείουσες, υποστηριζόμενες από το ACC, ισχυρίζονται πρώτον ότι, στις σκέψεις 96 και 225 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο απέκλινε, ως μη όφειλε, από τη νομολογία του, κρίνοντας ότι το σημείο 1.1.1.3 του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) 1272/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, για την ταξινόμηση, την επισήμανση και τη συσκευασία των ουσιών και των μειγμάτων, την τροποποίηση και την κατάργηση των οδηγιών 67/548/ΕΟΚ και 1999/45/ΕΚ και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 (ΕΕ 2008, L 353, σ. 1), δεν ασκεί επιρροή κατά τον προσδιορισμό των ουσιών ΑΒΤ και αΑαΒ. Υποστηρίζουν ότι, με την απόφαση της 7ης Μαρτίου 2013, Bilbaína de Alquitranes κ.λπ. κατά ECHA (T‑93/10, EU:T:2013:106), το Γενικό Δικαστήριο είχε, αντιθέτως, δεχθεί τη δυνατότητα εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του κανονισμού 1272/2008 στη διαδικασία προσδιορισμού ουσίας ως άκρως ανησυχητικής.
122
Δεύτερον, στη σκέψη 226 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε, κατά την άποψή τους, σε πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά τη σχέση μεταξύ των δεδομένων που αφορούν τον TMF και των δεδομένων που αφορούν τον BMF, καθώς και όσον αφορά τη μεγαλύτερη σημασία που αποδίδεται στις τιμές του BCF. Επομένως, οι αναιρεσείουσες επαναλαμβάνουν, κατ’ ουσίαν, όσον αφορά ειδικότερα το D6, την άποψη που υποστήριξαν στο πλαίσιο του πρώτου λόγου αναιρέσεως περί εσφαλμένης ερμηνείας του παραρτήματος XIII καθόσον το Γενικό Δικαστήριο έδωσε προτεραιότητα στα δεδομένα σχετικά με τον BCF.
123
Τρίτον, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι κακώς το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε, στις σκέψεις 231, 234 και 237 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ως απαράδεκτες τις ενστάσεις τους σε σχέση με τις εφαρμοσθείσες στο πλαίσιο της μελέτης «CERI (2010)» διορθώσεις ως προς την ανάπτυξη, με την αιτιολογία ότι είχαν προβληθεί μόνον κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση. Ισχυρίζονται ότι, στην πραγματικότητα, οι ενστάσεις αυτές είχαν προβληθεί με το υπόμνημα απαντήσεως. Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν επίσης παραμόρφωση της επιχειρηματολογίας τους στη σκέψη 234 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, υπό την έννοια ότι οι ίδιες δεν είχαν αμφισβητήσει το κύρος της μεθοδολογίας που εκτίθεται στην κατευθυντήρια γραμμή 305 του ΟΟΣΑ όσον αφορά την εφαρμοσθείσα από τον ECHA διόρθωση ως προς την ανάπτυξη, αλλά την εκ μέρους του ECHA εφαρμογή των επιλογών που προβλέπονται στην εν λόγω κατευθυντήρια γραμμή για την ομαλοποίηση της ανάπτυξης.
124
Τέταρτον, στη σκέψη 241 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο κακώς δέχθηκε, κατά τις αναιρεσείουσες, ότι οι ίδιες είχαν ισχυριστεί ότι ο ECHA όφειλε, κατά γενική πρακτική, να προβαίνει σε στατιστική ανάλυση των διαφόρων μελετών σχετικά με τα δεδομένα που αφορούν τον BCF. Οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι αυτό που υποστήριξαν είναι ότι ο ECHA οφείλει, στο πλαίσιο του προσδιορισμού του βάρους της μαρτυρίας, να λαμβάνει υπόψη τις πληροφορίες αυτές εφόσον, όπως συνέβη εν προκειμένω, είναι διαθέσιμες και να τους αποδίδει τη δέουσα σημασία.
125
Ο ECHA, υποστηριζόμενος από την Επιτροπή, ζητεί την απόρριψη του τρίτου σκέλους του τετάρτου λόγου αναιρέσεως. Όσον αφορά ειδικότερα την εφαρμογή του κανονισμού 1272/2008, η Επιτροπή εκτιμά ότι, εν πάση περιπτώσει, στο μέτρο που ο προσδιορισμός του βάρους της μαρτυρίας διενεργήθηκε από τον ECHA σύμφωνα με το παράρτημα XIII, η επιχειρηματολογία των αναιρεσειουσών είναι αλυσιτελής.
– Εκτίμηση του Δικαστηρίου
126
Όσον αφορά, πρώτον, τις σκέψεις 96 και 225 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, με τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την κατ’ αναλογίαν εφαρμογή του σημείου 1.1.1.3 του παραρτήματος I του κανονισμού 1272/2008, το οποίο παρέχει εξηγήσεις ως προς τον καθορισμό της αποδεικτικής βαρύτητας ανάλογες με εκείνες που περιλαμβάνονται στο δεύτερο και τρίτο εδάφιο του προοιμίου του παραρτήματος XIII, διαπιστώνεται ότι οι αναιρεσείουσες δεν αποδεικνύουν με ποιον τρόπο η συνδυασμένη ερμηνεία του κανονισμού REACH και του κανονισμού 1272/2008 θα μπορούσε να οδηγήσει σε συμπέρασμα διαφορετικό από εκείνο της επίδικης απόφασης, όπως επισήμανε και η γενική εισαγγελέας στα σημεία 71 και 72 των προτάσεών της. Επομένως, η αιτίαση αυτή πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής.
127
Όσον αφορά, δεύτερον, την προτεραιότητα που δόθηκε στα δεδομένα σχετικά με τον BCF σε σύγκριση με τα δεδομένα σχετικά με τον BMF και τον TMF κατά τον χαρακτηρισμό του D6 ως βιοσυσσωρεύσιμης ουσίας, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί την ερμηνεία διαπιστώνοντας, στη σκέψη 226 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, «τη σημασία που αποδίδεται στις υψηλότερες τιμές του BCF». Κατά συνέπεια, η σχετική αιτίαση των αναιρεσειουσών πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. Όσον αφορά τις λοιπές πτυχές της σχέσης μεταξύ των δεδομένων που αφορούν τον TMF και των δεδομένων που αφορούν τον BMF, επισημαίνεται ότι οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν απλώς μια ερμηνεία της σχέσης αυτής διαφορετική από εκείνη που υιοθέτησε το Γενικό Δικαστήριο χωρίς να αποδεικνύουν την ύπαρξη παραμόρφωσης.
128
Όσον αφορά την αιτίαση σχετικά με τη διόρθωση ως προς την ανάπτυξη που εφαρμόστηκε στο πλαίσιο της μελέτης «CERI (2010)», καίτοι είναι αληθές ότι η αιτίαση αυτή προβλήθηκε, κατ’ ουσίαν, με το υπόμνημα απαντήσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και όχι μόνον κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, εντούτοις, η απόρριψή της ως απαράδεκτης λόγω εκπρόθεσμης προβολής, η οποία διαλαμβάνεται στη σκέψη 231 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, δεν ενέχει πλάνη περί το δίκαιο, για τους ίδιους λόγους που εκτίθενται στις σκέψεις 117 και 118 της παρούσας απόφασης.
129
Όσον αφορά τις λοιπές αιτιάσεις που προβάλλουν οι αναιρεσείουσες σχετικά με τις σκέψεις 234, 237 και 241 της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, διαπιστώνεται ότι, με την επιχειρηματολογία τους, οι αναιρεσείουσες αμφισβητούν απλώς τη στάθμιση των αποδεικτικών στοιχείων στο πλαίσιο του προσδιορισμού του βάρους της μαρτυρίας σχετικά με τη βιοσυσσώρευση του D6 χωρίς να αποδεικνύουν την ύπαρξη των προβαλλόμενων παραμορφώσεων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, επιδιώκουν, στην πραγματικότητα, να επανεξεταστούν απλώς τα αποδεικτικά στοιχεία που είχαν προσκομιστεί ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, πράγμα το οποίο, για τους λόγους που εκτίθενται στη σκέψη 50 της παρούσας απόφασης, εκφεύγει της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου.
130
Επομένως, το τρίτο σκέλος του τετάρτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως εν μέρει αβάσιμο, εν μέρει αλυσιτελές και εν μέρει απαράδεκτο.
131
Εκ του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
132
Δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως αβάσιμη, το Δικαστήριο αποφαίνεται επί των δικαστικών εξόδων. Το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, αυτού, ορίζει ότι ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
133
Το άρθρο 184, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου ορίζει ότι, όταν η αναίρεση δεν ασκήθηκε από παρεμβαίνοντα πρωτοδίκως, αυτός μπορεί να καταδικαστεί στα έξοδα της αναιρετικής δίκης μόνον αν έλαβε μέρος στην ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη ή προφορική διαδικασία. Όταν ο εν λόγω διάδικος μετέχει στη δίκη, το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει ότι αυτός φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
134
Κατά το άρθρο 140, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, τα κράτη μέλη και τα όργανα που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
135
Δεδομένου ότι οι αναιρεσείουσες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του ECHA.
136
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Επιτροπή, παρεμβαίνουσες πρωτοδίκως, φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
137
Το ACC, παρεμβαίνον πρωτοδίκως, το οποίο έλαβε μέρος στην ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη διαδικασία, φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
2)
Οι Global Silicones Council, Dow Silicones UK Ltd, Elkem Silicones France SAS, Evonik Operations GmbH, Momentive Performance Materials GmbH, Shin-Etsu Silicones Europe BV και Wacker Chemie AG φέρουν, πέραν των δικαστικών εξόδων τους, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA).
3)
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το American Chemistry Council Inc. (ACC) φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.