"dat requestranten op dit verzoek kennelijk van toepassing achten het
op 27 september 1968 te Brussel tussen de Lid-Staten van de Europese
Economische Gemeenschap tot stand gekomen Verdrag betreffende de
rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
burgerlijke en handelszaken, hierna het Verdrag te noemen;
dat artikel 1, eerste lid, van het Verdrag bepaalt dat dit wordt toegepast
in burgerlijke en handelszaken, ongeacht de aard van het gerecht,
waarvoor de zaken zich afspelen, van welke toepassing echter in
het tweede lid worden uitgezonderd - onder meer - de staat en de
bevoegdheid van natuurlijke personen, het huwelijksgoederenrecht,
testamenten en erfenissen;
dat wij op grond van het navolgende van oordeel zijn dat het bij voormeld
vonnis berechte geschil betrekking heeft op erfenissen als in voormeld
tweede lid bedoeld [...]
de aan dit dictum (van het Belgische vonnis; Red. NIPR) voorafgaande
rechtsoverwegingen houden slechts in "dat de vordering strekt dat zal
worden overgegaan tot de verkoop van het onverdeelde onroerend goed,
zoals hierna vermeld", alsmede "dat de vordering ontvankelijk en gegrond
voorkomt";
uit de overige door requestranten overgelegde bescheiden blijkt dat
requestranten en gerequestreerden zijn de gezamenlijke erfgenamen van
wijlen hun ouders, echtelieden ..., die - met laatste woonplaats in België -
respectievelijk op 5 november 1964 en 28 juni 1975 zijn overleden;
de onverdeeldheid van het onroerend goed, waarvan bij voormeld
vonnis de verkoop werd bevolen, is ontstaan door het openvallen van de
nalatenschappen van genoemde echtelieden, terwijl het bevel tot verkoop
van dat onroer end goed er kennelijk toe strekt de afwikkeling van die
nalatenschappen te bevorderen;
dat, nu het bij voormeld vonnis berechte geschil betrekking heeft op
erfenissen, requestranten in hun op het Verdrag berustend verzoek niet
kunnen worden ontvangen".