61995CO0254_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-254/95 P-R,
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο από τους Manfred Peter, προϊστάμενο τμήματος, και Jose Luis Rufas Quintana, κύριο υπάλληλο διοικήσεως στη Νομική Υπηρεσία, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη Γενική Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Kirchberg,
αιτούν,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως που εξέδωσε στις 30 Μαΐου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) στην υπόθεση T-289/94, Innamorati κατά Κοινοβουλίου (μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή),
όπου ο έτερος διάδικος είναι
ο Angelo Innamorati, πρώην επικουρικός υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υποψήφιος του γενικού διαγωνισμού PE/59/A, κάτοικος Ρώμης, εκπροσωπούμενος από τον Jean-Noel Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της SARL fiduciaire Myson, 1, rue Glesener,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Ιουλίου 1995, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο άσκησε, δυνάμει του άρθρου 49 του Οργανισμού ΕΚ και των αντιστοίχων διατάξεων των Οργανισμών ΕΚΑΧ και ΕΚΑΕ του Δικαστηρίου, αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 30ής Μαΐου 1995, Τ-289/94, Innamorati κατά Κοινοβουλίου (μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή), με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού ΡΕ/59/Α να βαθμολογήσει τον Innamorati με βαθμό κατώτερο από τον ελάχιστο απαιτούμενο και να τον αποκλείσει από τις λοιπές δοκιμασίες του διαγωνισμού.
2 Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε αυθημερόν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, το Κοινοβούλιο υπέβαλε επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 53 του Οργανισμού ΕΚ και με τις αντίστοιχες διατάξεις των Οργανισμών ΕΚΑΧ και ΕΚΑΕ, καθώς και με τα άρθρα 83 και 118 του Κανονισμού Διαδικασίας, αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με κύριο αίτημα την αναστολή εκτελέσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
3 Ο προσφεύγων ενώπιον του Πρωτοδικείου κατέθεσε γραπτές παρατηρήσεις επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων στις 31 Αυγούστου 1995. Δεδομένου ότι οι απόψεις που εξέθεσαν γραπτώς οι διάδικοι περιλαμβάνουν όλα τα στοιχεία τα οποία χρειάζεται το Δικαστήριο για να αποφανθεί επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, δεν κρίθηκε αναγκαίο να ακουστούν οι προφορικές παρατηρήσεις των διαδίκων.
4 Πρέπει κατ'
αρχάς να υπομνησθεί το ιστορικό της διαφοράς, όπως εκτίθεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση:
"1 Ο προσφεύγων, επικουρικός υπάλληλος βαθμού Α, ομάδας ΙΙ, τάξεως 2, της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μετέσχε στον γενικό διαγωνισμό ΡΕ/59/Α για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις ιταλοφώνων υπαλλήλων διοικήσεως στη Γενική Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
2 Το μέρος ΙΙΙ.Β.1 της προκηρύξεως του διαγωνισμού, δημοσιευθείσας στις 23 Οκτωβρίου 1992 (ΕΕ C 275 A, σ. 8), όριζε ότι οι υποψήφιοι θα υποβάλλονταν σε έξι γραπτές δοκιμασίες, η επιτυχία στις οποίες θα αποτελούσε προϋπόθεση για τη συμμετοχή στις υπόλοιπες. Όσον αφορά τη δοκιμασία 1.c), διευκρινίζονταν τα εξής:
' c) Συνοπτική απόδοση, στο ένα δέκατο της εκτάσεώς του, ενός εγγράφου 2-3 σελίδων, με ανώτατο ανεκτό ποσοστό υπερβάσεως του ορίου κατά 10 %, προκειμένου να εκτιμηθούν η αναλυτική και συνθετική ικανότητα, η αντικειμενικότητα και η ακρίβεια του υποψηφίου.
Μέγιστη διάρκεια της δοκιμασίας: 45 λεπτά
Μονάδες: από 0 έως 20
Οι μονάδες κάτω του 10 θα συνεπάγονται τον αποκλεισμό του υποψηφίου.'
3 Στις 20 Απριλίου 1994 ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής ενημέρωσε τον προσφεύγοντα ότι, για τη δοκιμασία της συνοπτικής αποδόσεως κειμένου 1.c), έλαβε κατώτερο αριθμό μονάδων από το ελάχιστο απαιτούμενο όριο και ότι, κατά συνέπεια, η εξεταστική επιτροπή δεν μπορούσε να διορθώσει τα γραπτά του για τις λοιπές δοκιμασίες.
4 Με έγγραφο της 25ης Μαΐου 1994, ο προσφεύγων ζήτησε να επανεξετασθεί το γραπτό του και να του γνωστοποιηθεί η αιτιολογία της βαθμολογίας που του δόθηκε από την εξεταστική επιτροπή για τη δοκιμασία 1.c).
5 Με έγγραφο της 13ης Ιουνίου 1994, το οποίο απηύθυνε στον πρόεδρο της εξεταστικής επιτροπής, ο σύμβουλος του προσφεύγοντος ισχυρίστηκε ότι οι διορθωτές της δοκιμασίας 1.c) δεν είχαν απορρίψει τους υποψηφίους που δεν τήρησαν το επιβληθέν ανώτατο όριο λέξεων. Ο σύμβουλος του προσφεύγοντος ζήτησε επίσης από τον πρόεδρο της εξεταστικής επιτροπής να του υποδείξει, αφενός μεν, τα κριτήρια στα οποία στηρίχθηκε η εξεταστική επιτροπή προκειμένου να εξετάσει αν οι υποψήφιοι πληρούσαν τις προϋποθέσεις που τέθηκαν με την προκήρυξη του διαγωνισμού και για να αξιολογήσει τα γραπτά τους, περιλαμβανομένων των οδηγιών που δόθηκαν στους διορθωτές για την τήρηση των ειδικών προϋποθέσεων της δοκιμασίας 1.c), αφετέρου δε, τα ληφθέντα μέτρα προς διασφάλιση της ανωνυμίας των υποψηφίων.
6 Με έγγραφο της 14ης Ιουνίου 1994, ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής επιβεβαίωσε στον προσφεύγοντα την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής ως ακολούθως:
' Βάσει των παραμέτρων που ελήφθησαν υπόψη και βάσει των αυστηρών κριτηρίων τα οποία αποφάσισε η εξεταστική επιτροπή πριν από τη διόρθωση * λαμβάνοντας υπόψη ένα σύνολο στοιχείων, τα οποία παρατίθενται εξάλλου στην προκήρυξη του διαγωνισμού * βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να σας επιβεβαιώσω ότι η βαθμολογία σας στη δοκιμασία 1.c) είναι μικρότερη από την απαιτούμενη για τη συμμετοχή στο επόμενο στάδιο. Συγκεκριμένα, λάβατε 8,33 μονάδες (ελάχιστες απαιτούμενες μονάδες: 10).'
7 Με έγγραφο της 4ης Ιουλίου 1994, το οποίο απηύθυνε στον πρόεδρο της εξεταστικής επιτροπής, ο σύμβουλος του προσφεύγοντος υπενθύμισε το αίτημά του της 13ης Ιουνίου 1994 και παρατήρησε ότι το έγγραφο της 14ης Ιουνίου 1994 του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής δεν περιελάμβανε καμία αιτιολογία της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής. Εξέφρασε επίσης την πρόθεση να ασκήσει προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου αν δεν του γνωστοποιούνταν οι διευκρινίσεις που είχε ζητήσει.
8 Με έγγραφο της ίδιας ημερομηνίας, ο προϊστάμενος της διοικητικής μονάδας 'διαγωνισμοί' απάντησε στο έγγραφο του συμβούλου του προσφεύγοντος της 13ης Ιουνίου 1994, διευκρινίζοντας ότι, μόλις υπογραφόταν η έκθεση της εξεταστικής επιτροπής, το Κοινοβούλιο θα ήταν 'σε θέση να (του) γνωστοποιήσει τις πληροφορίες που επιθυμεί, εντός των ορίων τα οποία το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (...) έχει θέσει για την υποχρέωση αιτιολογήσεως των αποφάσεων των εξεταστικών επιτροπών διαγωνισμών, ενόψει του απορρήτου των διαβουλεύσεων' .
9 Με έγγραφο της 19ης Ιουλίου 1994, ο προϊστάμενος της διοικητικής μονάδας 'διαγωνισμοί' του Κοινοβουλίου πληροφόρησε τον σύμβουλο του προσφεύγοντος για τα ακόλουθα:
' * Η διόρθωση όλων των γραπτών του εν λόγω διαγωνισμού πραγματοποιήθηκε με τήρηση της ανωνυμίας. Μολονότι οι υποψήφιοι ήσαν υποχρεωμένοι να αναγράψουν το επώνυμό τους στα φύλλα των απαντήσεων, η τήρηση της ανωνυμίας κατά τη διόρθωση διασφαλίστηκε δίδοντας εκ των υστέρων έναν μυστικό κωδικό αριθμό και με την κάλυψη των ατομικών στοιχείων του διαγωνιζομένου.
* Η διόρθωση των γραπτών των δοκιμασιών 1.c)1) (εξέταση λογικής) και 1.c)2) (εξέταση γενικών γνώσεων) πραγματοποιήθηκε από ηλεκτρονική συσκευή, υπό την επίβλεψη της εξεταστικής επιτροπής. Όλα τα λοιπά γραπτά τέθηκαν υπόψη των επτά μελών της εξεταστικής επιτροπής και διορθώθηκαν από τρία τουλάχιστον εξ αυτών.
* Ο κύριος Innamorati ζήτησε επανεξέταση των γραπτών του. Η εξεταστική επιτροπή προέβη σ'
αυτή τη δεύτερη εξέταση και εξακρίβωσε ότι η βαθμολογία δεν είναι εσφαλμένη. Έτσι, επιβεβαίωσε την αρχική της απόφαση. Τα κριτήρια για τη διόρθωση τα οποία έλαβαν υπόψη τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής καθορίστηκαν πριν από τη διόρθωση και τηρήθηκαν σύμφωνα με όσα ορίζονταν στην προκήρυξη του διαγωνισμού.' "
5 Υπό τις συνθήκες αυτές, με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 15 Σεπτεμβρίου 1994, ο Innamorati άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής να τον βαθμολογήσει, για τη δοκιμασία της συνοπτικής αποδόσεως κειμένου, με βαθμό χαμηλότερο από τον ελάχιστο απαιτούμενο και να τον αποκλείσει από τις λοιπές δοκιμασίες του διαγωνισμού.
6 Με την απόφασή του το Πρωτοδικείο παρατήρησε (σκέψη 17) ότι ο προσφεύγων προέβαλε δύο λόγους ακυρώσεως. Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, από τη μη τήρηση της προκηρύξεως του διαγωνισμού και από την έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από την εσφαλμένη εκτίμηση, από την έλλειψη αμεροληψίας και την από παραβίαση των αρχών που διέπουν το έργο της εξεταστικής επιτροπής. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο προσφεύγων παραιτήθηκε κατά την επ'
ακροατηρίου συζήτηση από τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, το Πρωτοδικείο έκρινε (σκέψη 18) ότι δεν παρείλκε η επ'
αυτού απόφανση.
7 Όσον αφορά την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και τη μη τήρηση της προκηρύξεως του διαγωνισμού, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε (σκέψη 22) ότι ο προσφεύγων δεν επικαλέστηκε κανένα πραγματικό στοιχείο προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι η εξεταστική επιτροπή δεν απέρριψε άλλους υποψηφίους του επιδίκου διαγωνισμού οι οποίοι δεν είχαν τηρήσει το όριο της εκτάσεως της συνοπτικής αποδόσεως κειμένου στη δοκιμασία 1.c). Δεδομένου ότι κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν επέτρεπε τη συναγωγή του συμπεράσματος αυτού, το Πρωτοδικείο απέρριψε (σκέψη 23) το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως.
8 Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου, αντλούμενο από την έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε (σκέψη 26) την παγία νομολογία κατά την οποία η υποχρέωση αιτιολογήσεως βλαπτικής αποφάσεως έχει ως σκοπό, αφενός, να παράσχει στον ενδιαφερόμενο τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να γνωρίζει αν η απόφαση είναι βάσιμη ή όχι και, αφετέρου, να καταστήσει δυνατό τον δικαιοδοτικό έλεγχο. Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει (σκέψη 27) επίσης ότι, κατά παγία νομολογία, σε περίπτωση διαγωνισμού με μεγάλη συμμετοχή, η εξεταστική επιτροπή μπορεί, σε πρώτο στάδιο, να γνωστοποιεί στους υποψηφίους μόνον τα κριτήρια και το αποτέλεσμα της επιλογής και να παρέχει, εκ των υστέρων μόνον, κατ'
ιδίαν εξηγήσεις στους υποψηφίους που το ζητούν ρητώς.
9 Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο διαπίστωσε (σκέψεις 28 και 29) ότι οι εξηγήσεις αυτές επανειλημμένως ζητήθηκαν ρητώς από τον Innamorati, με έγγραφο της 25ης Μαΐου 1994, ή από τον σύμβουλό του, με έγγραφα της 13ης Ιουνίου και της 4ης Ιουλίου 1994, και ότι οι απαντήσεις του Κοινοβουλίου της 14ης Ιουνίου και της 19ης Ιουλίου 1994 δεν περιέχουν αιτιολογία της επίδικης αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής ούτε διευκρινίζουν το περιεχόμενο των προηγουμένως καθορισθέντων κριτηρίων διορθώσεως, τα οποία τήρησε η εξεταστική επιτροπή.
10 Το Πρωτοδικείο συνήγαγε εξ αυτού (σκέψη 30) ότι, πριν από την άσκηση της προσφυγής, το Κοινοβούλιο δεν παρέσχε καμία αιτιολογία παρέχουσα τη δυνατότητα, αφενός μεν, στον προσφεύγοντα να εκτιμήσει το βάσιμο της απορρίψεως της υποψηφιότητάς του, αφετέρου δε, στο Πρωτοδικείο να ασκήσει τον έλεγχό του.
11 Το Πρωτοδικείο προσέθεσε (σκέψη 31) ότι η πλήρης αυτή έλλειψη αιτιολογίας δεν μπορεί να καλυφθεί από τις εξηγήσεις που παρέσχε το Κοινοβούλιο μετά την άσκηση της προσφυγής, με το υπόμνημα αντικρούσεως και κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, διότι, κατά το στάδιο αυτό, οι εξηγήσεις αυτές δεν επιτελούν πλέον τη λειτουργία τους.
12 Επιπλέον, το Πρωτοδικείο επισήμανε (σκέψη 32) ότι "ο απλός ισχυρισμός που περιλαμβάνεται στο υπόμνημα αντικρούσεως, ότι η αποτυχία του προσφεύγοντος οφειλόταν 'στην κακή ποιότητα της περιλήψεως', δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκής αιτιολογία. Πράγματι, ο ισχυρισμός αυτός δεν εξηγεί, έστω και συνοπτικώς, ούτε τους λόγους για τους οποίους η εξεταστική επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό ούτε τη σχέση μεταξύ των κριτηρίων που έλαβε υπόψη η εξεταστική επιτροπή, τα οποία επίσης δεν καθορίζονται, και της επίμαχης βαθμολογίας. Ομοίως, η μη εμπεριστατωμένη μνεία, εκ μέρους του εκπροσώπου του καθού κατά την προφορική διαδικασία, ορισμένων κριτηρίων, τα οποία έλαβε υπόψη η εξεταστική επιτροπή για τη βαθμολόγηση του γραπτού της δοκιμασίας 1.c), είναι πολύ αόριστη για να καλύψει την έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως".
13 Ως εκ τούτου, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την επίδικη απόφαση λόγω ελλείψεως αιτιολογίας.
14 Όσον αφορά την παρούσα αίτηση αναστολής εκτελέσεως, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο 53 του Οργανισμού ΕΚ και των αντιστοίχων διατάξεων των Οργανισμών ΕΚΑΧ και ΕΚΑΕ, η άσκηση αναιρέσεως κατ'
αποφάσεως του Πρωτοδικείου δεν έχει, κατ'
αρχήν, ανασταλτικό αποτέλεσμα. Εντούτοις, κατ'
εφαρμογή των άρθρων 185 και 186 της Συνθήκης ΕΚ και των αντιστοίχων διατάξεων των Συνθηκών ΕΚΑΧ και ΕΚΑΕ, το Δικαστήριο δύναται, αν κρίνει ότι επιβάλλεται από τις περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
15 Δυνάμει του άρθρου 83, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, η έκδοση αποφάσεως διατάσσουσας την αναστολή εκτελέσεως, κατ'
εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων, εξαρτάται από την ύπαρξη περιστατικών που αποδεικνύουν το επείγον της υποθέσεως, καθώς και πραγματικών και νομικών ισχυρισμών που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως, τη χορήγηση της αναστολής εκτελέσεως.
16 Κατά παγία νομολογία, το επείγον πρέπει να εκτιμάται σε σχέση προς την ανάγκη προσωρινής κρίσεως, προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης βλάβης στον διάδικο που ζητεί την προσωρινή προστασία.
17 Όσον αφορά την προϋπόθεση του επείγοντος, το Κοινοβούλιο ισχυρίζεται ότι η εκτέλεση της αποφάσεως θα έθιγε σοβαρά τα συμφέροντα τόσο του κοινοτικού αυτού οργάνου όσο και τρίτων, χωρίς να παρέχει ουσιώδες πλεονέκτημα στον Innamorati. Προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού, το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι η εκτέλεση της αποφάσεως θα έχει ως συνέπεια να γίνει δεκτός ο ενδιαφερόμενος σε άλλες γραπτές δοκιμασίες, από τις οποίες αποκλείσθηκε με την ακυρωθείσα απόφαση της εξεταστικής επιτροπής, και να υποχρεωθεί το θεσμικό όργανο να οργανώσει νέα διαδικασία γενικού διαγωνισμού προκειμένου να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση μεταξύ του θιγέντος υποψηφίου και των άλλων υποψηφίων, δεδομένου ότι ο προηγούμενος διαγωνισμός καθώς και ο ήδη καταρτισθείς εφεδρικός πίνακας για μελλοντικές προσλήψεις "δεν θα έχουν πλέον ισχύ". Το Κοινοβούλιο προσθέτει ότι ο Innamorati δεν έχει παρά ταύτα καμία βεβαιότητα ότι θα επιτύχει και ότι θα περιληφθεί εν τέλει σε εφεδρικό πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο δεν στάθμισε μεταξύ του προσωπικού συμφέροντος του Innamorati, αφενός, και του συμφέροντος των επιτυχόντων του διαγωνισμού και του θεσμικού οργάνου, αφετέρου.
18 Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι δεν εναπόκειται στο δικάζον κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστήριο να διευκρινίσει τους όρους εκτελέσεως της αποφάσεως του Πρωτοδικείου. Αρκεί να υπομνησθεί ότι, κατά παγία νομολογία του Δικαστηρίου, εναπόκειται στην εξεταστική επιτροπή και στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή να αναζητήσουν μια δίκαιη λύση στην περίπτωση του Innamorati, ικανή να προστατεύσει επαρκώς τα συμφέροντά του, χωρίς να χρειάζεται να τεθεί υπό αμφισβήτηση το αποτέλεσμα του διαγωνισμού στο σύνολό του ή να ακυρωθούν οι διορισμοί που πραγματοποιήθηκαν κατόπιν αυτού (βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση της 6ης Ιουλίου 1993, C-242/90 P, Επιτροπή κατά Albani κ.λπ., Συλλογή 1993, σ. Ι-3839, σκέψεις 13 και 14).
19 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι δεν πληρούται η προϋπόθεση του επείγοντος την οποία τάσσει το άρθρο 83, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας. Συνεπώς, παρέλκει η εξέταση του αν οι νομικοί και πραγματικοί λόγοι τους οποίους προβάλλει το Κοινοβούλιο μπορούν να δικαιολογήσουν, εκ πρώτης όψεως, την αιτηθείσα αναστολή εκτελέσεως.
20 Το Κοινοβούλιο ζητεί, επικουρικώς, να του επιτραπεί να καταθέσει το ποσό των αιτηθέντων πρωτοδίκως δικαστικών εξόδων σε δεσμευμένο τοκοφόρο λογαριασμό μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του Δικαστηρίου. Συναφώς, το Κοινοβούλιο προβάλλει την υποθετική ύπαρξη δυσχερειών ανακτήσεως των εξόδων συνεπεία της μεταφοράς της κατοικίας του Innamorati στη Ρώμη.
21 Το αίτημα αυτό πρέπει να απορριφθεί. Πράγματι, δεν περιλαμβάνει καμία επιχειρηματολογία που να αποδεικνύει, ενόψει των περιστάσεων της υποθέσεως, την ύπαρξη κινδύνου να υποστεί το Κοινοβούλιο σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη, αν δεν ληφθεί το αιτούμενο μέτρο, ακόμη και αν αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στο πλαίσιο της κύριας δίκης.
22 Συνεπώς, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να απορριφθεί.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
διατάσσει:
1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 15 Σεπτεμβρίου 1995.