62017TJ0571(01)_RES
Υπόθεση T‑571/17 RENV
UG
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο πενταμελές τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2023
«Υπαλληλική υπόθεση – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Σύμβαση αορίστου χρόνου – Καταγγελία της συμβάσεως – Άρθρο 47, στοιχείο γʹ, περίπτωση i, του ΚΛΠ – Επαγγελματική ανεπάρκεια – Συμπεριφορά στην υπηρεσία και στάση απέναντι στην εργασία ασυμβίβαστη με το συμφέρον της υπηρεσίας – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Δικαίωμα ακροάσεως – Δικαίωμα γονικής άδειας – Άρθρο 42α του ΚΥΚ – Εφαρμογή στους υπαλλήλους και το λοιπό προσωπικό της Ένωσης των ελάχιστων απαιτήσεων των οδηγιών 2010/18/ΕΕ και 2002/14/ΕΚ – Άρθρα 27, 30 και 33 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων – Δικαίωμα των εργαζομένων στην ενημέρωση και τη διαβούλευση – Άρθρο 24β του ΚΥΚ – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Προστασία σε περίπτωση αδικαιολόγητης απολύσεως – Παρεμπίπτουσα προσβολή οριστικών πράξεων – Απαράδεκτο – Αρχή της αναλογικότητας – Κατάχρηση εξουσίας – Ευθύνη»
Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Καταγγελία συμβάσεως αορίστου χρόνου – Υποχρέωση αιτιολογήσεως και σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας – Περιεχόμενο
(Άρθρο 296 ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 41 § 2, στοιχεία αʹ και γʹ· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 25· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρο 47, στοιχείο γʹ, περίπτωση i)
(βλ. σκέψεις 35, 36, 50, 51, 62, 63, 69, 70)
Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Καταγγελία συμβάσεως αορίστου χρόνου – Δικαιολόγηση λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας – Υποχρέωση προηγούμενης τηρήσεως της διαδικασίας επαγγελματικής ανεπάρκειας που ισχύει για τους υπαλλήλους – Δεν υφίσταται – Απαίτηση πειθαρχικού παραπτώματος ή αμέλειας κατά την άσκηση των καθηκόντων – Δεν υφίσταται
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 51· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρο 47, στοιχείο γʹ, περίπτωση i)
(βλ. σκέψεις 58, 376, 379)
Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Άδειες – Γονική άδεια – Αναθεωρημένη συμφωνία-πλαίσιο BUSINESSEUROPE, UEAPME, CEEP και CES για τη γονική άδεια – Οδηγία 2010/18 – Προστασία από λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση ή απόλυση λόγω αιτήσεως ή λήψεως γονικής άδειας – Συνεκτίμηση από τον δικαστή της Ένωσης κατά την ερμηνεία των διατάξεων του ΚΥΚ
(Άρθρο 288, εδ. 3, ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 33 § 2· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 1ε § 2 και 42α· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρα 16 και 80 § 4· οδηγία 2010/18 του Συμβουλίου, παράρτημα, ρήτρα 5 § 4)
(βλ. σκέψεις 77-88, 118-121)
Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Καταγγελία συμβάσεως αορίστου χρόνου – Δικαιολόγηση λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας ή λόγω σοβαρής πειθαρχικής παραλείψεως του μέλους του λοιπού προσωπικού – Μέλος του λοιπού προσωπικού που βρίσκεται σε γονική άδεια – Καταγγελία χωρίς αναμονή επανεντάξεως – Επιτρέπεται – Όρια – Απαγόρευση απολύσεως λόγω αιτήσεως ή λήψεως γονικής άδειας
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 42α· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρα 3α, 16 και 47, στοιχείο βʹ, περίπτωση ii, και στοιχείο γʹ, περίπτωση i· κανονισμός 723/2004 του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 2· οδηγίες του Συμβουλίου 96/34, παράρτημα, ρήτρα 2 § 4, και 2010/18, παράρτημα, ρήτρα 5 § 4)
(βλ. σκέψεις 93-113, 117, 122-126, 142)
Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Καταγγελία συμβάσεως αορίστου χρόνου – Συνολική διαπίστωση επαγγελματικής ανεπάρκειας στηριζόμενη σε πλείονες λόγους – Ελλείψεις νομιμότητας που πλήττουν συγκεκριμένους λόγους της προσβαλλομένης αποφάσεως – Ακύρωση – Όρια – Ύπαρξη άλλων νομικών ή μη αμφισβητούμενων λόγων αρκούντως σοβαρών για να δικαιολογήσουν την προσβαλλόμενη απόφαση
(βλ. σκέψεις 145, 352, 360)
Πράξεις των οργάνων – Οδηγίες – Οδηγία 2002/14 περί θεσπίσεως γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων – Υποχρέωση της Διοικήσεως να τηρεί τις ελάχιστες απαιτήσεις της οδηγίας
(Άρθρο 288 ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 27· Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 9 § 3· οδηγία 2002/14 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 1 § 1, 2, στοιχεία στʹ και ζʹ, και 4)
(βλ. σκέψεις 150-156)
Υπάλληλοι – Εκπροσώπηση – Προστασία των εκπροσώπων του προσωπικού – Περιεχόμενο
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 24β· οδηγία 2002/14 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7)
(βλ. σκέψεις 158-162)
Υπάλληλοι – Εκπροσώπηση – Προστασία των εκπροσώπων του προσωπικού – Καταγγελία της συμβάσεως συμβασιούχου υπαλλήλου – Απόσπαση μέλους του λοιπού προσωπικού κατά 50 % σε συνδικαλιστική οργάνωση – Δικαιολόγηση λόγω μη τηρήσεως εκ μέρους του μέλους του λοιπού προσωπικού της υποχρεώσεως να ενημερώνει εγκαίρως τους ανωτέρους του για τη συμμετοχή του στις συνδικαλιστικές συνεδριάσεις – Επιτρέπεται
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 60 και παράρτημα II, άρθρο 1, εδ. 6· οδηγία 2002/14 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7)
(βλ. σκέψεις 171-175, 313, 314)
Υπάλληλοι – Πράξεις της Διοικήσεως – Τεκμήριο κύρους – Αμφισβήτηση – Βάρος αποδείξεως
(βλ. σκέψεις 190, 191)
Υπαλληλικές προσφυγές – Λόγοι ακυρώσεως – Λόγος ακυρώσεως που αφορά υπερβολική διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον των δικαιοδοτικών οργάνων της Ένωσης – Ακύρωση από το Δικαστήριο αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου και αναπομπή της υποθέσεως ενώπιόν του – Αναρμοδιότητα του δικαστικού σχηματισμού του Γενικού Δικαστηρίου που επελήφθη της αναπομπής
(Άρθρο 256 § 1 ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 47, εδ. 2· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 61)
(βλ. σκέψεις 200-202)
Υπάλληλοι – Όροι εργασίας – Εργασία με καθεστώς μερικής απασχόλησης – Άδεια – Δυνατότητα του ενδιαφερομένου να ζητήσει την ανάκληση της άδειας πριν από τη λήξη της συμφωνηθείσας περιόδου
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 55α και παράρτημα IVα, άρθρο 2, εδ. 1· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρα 16 και 91)
(βλ. σκέψεις 210-212)
Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Καταγγελία συμβάσεως αορίστου χρόνου – Δικαιολόγηση λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας – Διαπίστωση εκ μέρους της Διοικήσεως – Δυνατότητα επικλήσεως πραγματικών περιστατικών διαπιστωθέντων κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών – Υποχρέωση αποκλειστικής επικλήσεως των παραλείψεων που διαπιστώθηκαν επανειλημμένως στις εκθέσεις αξιολόγησης του μέλους του λοιπού προσωπικού – Δεν υφίσταται
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 51 § 1, στοιχείο αʹ· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρο 47, στοιχείο γʹ, περίπτωση i)
(βλ. σκέψεις 222-228, 364, 372)
Υπαλληλικές προσφυγές – Προθεσμίες – Χαρακτήρας δημοσίας τάξεως – Εκπρόθεσμη προσβολή προγενέστερης αποφάσεως κατά τρόπο παρεμπίπτοντα – Αποκλεισμός – Επανάληψη της διαδικασίας – Προϋπόθεση – Νέο πραγματικό περιστατικό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 90 § 2)
(βλ. σκέψεις 234, 235)
Υπαλληλικές προσφυγές – Προθεσμίες – Εκπρόθεσμη προσβολή προγενέστερης αποφάσεως κατά τρόπο παρεμπίπτοντα – Λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως που αφορά την αμφισβήτηση των συμπερασμάτων που συνήγαγε η Διοίκηση με βάση προγενέστερη πράξη η οποία δεν προσβλήθηκε εμπροθέσμως – Παραδεκτό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91)
(βλ. σκέψεις 236, 260)
Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Καταγγελία συμβάσεως αορίστου χρόνου – Δικαιολόγηση λόγω επανειλημμένης και αδικαιολόγητης μη τηρήσεως της προθεσμίας διαβιβάσεως των δικαιολογητικών απουσίας από την υπηρεσία – Επιτρέπεται
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 57, εδ. 2, 60 και παράρτημα V, άρθρο 6· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρα 16, 47, στοιχείο γʹ, περίπτωση i, και 91)
(βλ. σκέψεις 251-255)
Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Καταγγελία συμβάσεως αορίστου χρόνου – Δικαιολόγηση λόγω μη τηρήσεως της υποχρέωσης εκτέλεσης εντολής ιεραρχικά ανωτέρου – Επιτρέπεται – Όρια – Διαταγή προδήλως παράνομη ή αντίθετη προς τους εφαρμοστέους κανόνες ασφαλείας
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 21, εδ. 1, και 21α· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρα 11 και 81)
(βλ. σκέψεις 292-295)
Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Καταγγελία συμβάσεως αορίστου χρόνου – Δικαιολόγηση λόγω παραπτώματος διαπραχθέντος εκ προθέσεως ή εξ αμελείας – Ευρεία διακριτική ευχέρεια της Διοικήσεως – Μονομερής καταγγελία – Επιτρέπεται – Υποχρέωση κινήσεως πειθαρχικής διαδικασίας – Δεν υφίσταται – Εξαίρεση – Απόλυση χωρίς προειδοποίηση σε περίπτωση σοβαρού παραπτώματος
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, παράρτημα IX· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρα 47, στοιχεία βʹ και γʹ, και 49 έως 50α)
(βλ. σκέψεις 388-390)
Σύνοψη
Η προσφεύγουσα, UG, είναι πρώην συμβασιούχος υπάλληλος της Επιτροπής. Η σύμβασή της αορίστου χρόνου καταγγέλθηκε λόγω του μη ικανοποιητικού επιπέδου των επιδόσεών της και της συμπεριφοράς της στην υπηρεσία επί σειρά ετών.
Κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως της Επιτροπής σχετικά με την καταγγελία της συμβάσεώς της (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), η προσφεύγουσα βρισκόταν σε γονική άδεια. Κατά την ίδια αυτή ημερομηνία και επί πολλά έτη, ασκούσε συνδικαλιστική δράση και είχε απαλλαγεί από τα καθήκοντά της σε ποσοστό 50 %.
Με την προσφυγή που άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας και της ηθικής βλάβης που προβάλλει ότι υπέστη. Το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε την προσφυγή (
1
) και ακύρωσε την απόφαση.
Κατόπιν αιτήσεως αναιρέσεως που άσκησε η Επιτροπή, το Δικαστήριο (
2
) αναίρεσε την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, καθόσον, πρώτον, ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, δεύτερον, διαπίστωσε την ύπαρξη παρανομίας που μπορεί να θεμελιώσει ευθύνη της Επιτροπής και, τρίτον, απέρριψε ως απαράδεκτο το αίτημα της προσφεύγουσας περί ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης που είχε υποστεί. Επιπλέον, το Δικαστήριο ανέπεμψε την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο.
Το Γενικό Δικαστήριο, αποφαινόμενο σε πενταμελή σύνθεση, απορρίπτει την προσφυγή κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως και παρέχει διευκρινίσεις ως προς την υποχρέωση της αρμόδιας αρχής, κατά την έκδοση τέτοιας αποφάσεως, να λαμβάνει υπόψη τις ελάχιστες απαιτήσεις που περιέχονται στη ρήτρα 5, παράγραφος 4, της αναθεωρημένης συμφωνίας‑πλαισίου για τη γονική άδεια (
3
), όπως αυτή κατέστη εφαρμοστέα με την οδηγία 2010/18 (
4
), καθώς και τις ελάχιστες απαιτήσεις του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/14 (
5
), κατ’ εφαρμογήν, αντιστοίχως, των άρθρων 33 και 27 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), τα οποία εγγυώνται, αντιστοίχως, τα θεμελιώδη δικαιώματα γονικής άδειας και ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Προκαταρκτικώς, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι οφείλει να ευνοήσει μια ερμηνεία των διατάξεων του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) και του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού της Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ) που να τις καθιστά σύμφωνες προς τις αρχές του κοινωνικού δικαίου της Ένωσης που κατοχυρώνονται ρητώς στον Χάρτη και να επιτρέπει την ενσωμάτωση στον ΚΥΚ και στο ΚΛΠ της ουσίας των διατάξεων του παράγωγου δικαίου της Ένωσης ως κανόνων ελάχιστης προστασίας οι οποίοι, εν ανάγκη, συμπληρώνουν τις λοιπές διατάξεις του ΚΥΚ.
Επί των ελάχιστων απαιτήσεων της ρήτρας 5, παράγραφος 4, της συμφωνίας-πλαισίου
Οι ελάχιστες απαιτήσεις της ρήτρας 5, παράγραφος 4, της συμφωνίας-πλαισίου, οι οποίες απηχούν και διευκρινίζουν το θεμελιώδες δικαίωμα γονικής άδειας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 33, παράγραφος 2, του Χάρτη, καθόσον εγγυώνται σε κάθε εργαζόμενο προστασία από λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση ή απόλυση λόγω αιτήσεως ή λήψεως γονικής άδειας, πρέπει να θεωρούνται ως αναπόσπαστο μέρος του ΚΥΚ και πρέπει, υπό την επιφύλαξη των ευνοϊκότερων διατάξεων του ΚΥΚ, να εφαρμόζονται στους υπαλλήλους και στο λοιπό προσωπικό των θεσμικών οργάνων της Ένωσης.
Συναφώς, οι διατάξεις του ΚΥΚ και του ΚΛΠ, ερμηνευόμενες υπό το πρίσμα των ελάχιστων αυτών απαιτήσεων, δεν απαγορεύουν στην αρμόδια αρχή να λάβει απόφαση περί απολύσεως υπαλλήλου ή περί καταγγελίας της συμβάσεως συμβασιούχου ή έκτακτου υπαλλήλου, ιδίως λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας, ακόμη και αν ο εργαζόμενος αυτός τελεί, κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως αυτής, σε γονική άδεια και μπορούσε να επιστρέψει, κατ’ αρχήν, στην εν λόγω θέση ή στα εν λόγω καθήκοντα μετά το πέρας της άδειας.
Πράγματι, η ρήτρα 5, παράγραφος 4, της συμφωνίας-πλαισίου δεν έχει ούτε ως σκοπό ούτε ως αποτέλεσμα να απαγορεύει στον εργοδότη να αποφασίσει την απόλυση εργαζομένου, μολονότι, κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως αυτής, ο εργαζόμενος βρίσκεται σε γονική άδεια, υπό την προϋπόθεση ότι η απόλυση αυτή δεν οφείλεται στην αίτηση ή στη λήψη της εν λόγω άδειας, ιδίως για λόγους αναγόμενους στις ημερομηνίες ενάρξεως και λήξεως της άδειας ή στη διάρκεια της άδειας που ζητείται με τη σχετική αίτηση, και ότι πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις που προβλέπονται από το εφαρμοστέο δίκαιο ή κανονισμό.
Επί των ελάχιστων απαιτήσεων του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/14
Η θέσπιση από την οδηγία 2002/14 ενός γενικού πλαισίου ενημερώσεως και διαβουλεύσεως των εργαζομένων αποτελεί έκφραση γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης, οι οποίες κατοχυρώνονται στο άρθρο 27 του Χάρτη και δεσμεύουν τα θεσμικά όργανα. Πιο συγκεκριμένα, οι διατάξεις της ως άνω οδηγίας καθορίζουν τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά την ενημέρωση των εργαζομένων και τη διαβούλευση με αυτούς, με την επιφύλαξη τυχόν ευνοϊκότερων διατάξεων για τους εργαζομένους, και, επίσης, η ενημέρωση των εργαζομένων και η διαβούλευση με αυτούς πραγματοποιούνται μέσω των εκπροσώπων του προσωπικού όπως αυτοί ορίζονται κατά τη νομοθεσία, τους κανονισμούς ή τις εφαρμοστέες πρακτικές.
Επομένως, τα όργανα της Ένωσης πρέπει να αποδέχονται, αφενός, τη δυνατότητα των συνδικαλιστικών ή επαγγελματικών οργανώσεων να ασκούν τα καθήκοντά τους της εκπροσώπησης και της διαβούλευσης εφ’ όλων των θεμάτων που ενδιαφέρουν το προσωπικό και, αφετέρου, δεν μπορούν να επιβάλλουν στους υπαλλήλους ή στο λοιπό προσωπικό κυρώσεις με οποιονδήποτε τρόπο λόγω της συνδικαλιστικής τους δραστηριότητας.
Εντούτοις, υπάλληλος ή μέλος του λοιπού προσωπικού που έχει αποσπαστεί σε συνδικαλιστική οργάνωση κατά το 50 % οφείλει, βάσει του άρθρου 60 του ΚΥΚ, να λάβει προηγουμένως την άδεια του ιεραρχικά ανωτέρου του, προκειμένου να απουσιάσει από την εργασία του και να παραστεί σε συνεδριάσεις στις οποίες έχει προσκληθεί στο πλαίσιο της συνδικαλιστικής του αποστολής ή της εντολής του ως εκπροσώπου του προσωπικού. Η ιεραρχικά ανώτερη αρχή μπορεί, κατά περίπτωση, να αρνηθεί να επιτρέψει τη συμμετοχή του ενδιαφερομένου στις συνεδριάσεις αυτές με γραπτή και αιτιολογημένη απόφαση. Πράγματι, η υποχρέωση προηγούμενης άδειας που προβλέπει το άρθρο 60 του ΚΥΚ επιδέχεται παρέκκλιση μόνο σε περίπτωση ασθενείας ή ατυχήματος και όχι σε περίπτωση συμμετοχής στη συνδικαλιστική εκπροσώπηση του προσωπικού ή στις συνεδριάσεις αντιπροσωπευτικού οργάνου.
Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση θα μπορούσε, χωρίς να παραβιάζονται οι ελάχιστες απαιτήσεις του άρθρου 7 της οδηγίας 2002/14, να στηριχθεί στο ότι η προσφεύγουσα δεν τήρησε την υποχρέωση να ενημερώνει εγκαίρως τους ανωτέρους της πριν από τις συνεδριάσεις της επιτροπής προσωπικού της οποίας ήταν μέλος, για τη συμμετοχή της στις συνεδριάσεις αυτές, δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν στηρίζεται στην εκτέλεση των καθηκόντων της ως εκπροσώπου του προσωπικού, αλλά στη μη τήρηση από την προσφεύγουσα των όρων οργανώσεως της υπηρεσίας που είναι αναγκαίοι για την εκτέλεση της εντολής που της έχει ανατεθεί.
Επί του βαθμού ελέγχου εκ μέρους του δικαστή της Ένωσης
Όσον αφορά την καταγγελία συμβάσεως έκτακτου ή συμβασιούχου υπαλλήλου αορίστου χρόνου, η Διοίκηση διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια, με βάση το άρθρο 47, στοιχείο γʹ, περίπτωση i, του ΚΛΠ και τηρουμένης της προβλεπόμενης από τη σύμβαση προθεσμίας καταγγελίας, ο δε έλεγχος εκ μέρους του δικαστή της Ένωσης πρέπει, επομένως, να περιορίζεται στην εξακρίβωση της απουσίας πρόδηλης πλάνης ή καταχρήσεως εξουσίας.
Επιπλέον, από την αρχή του τεκμηρίου νομιμότητας των πράξεων των οργάνων της Ένωσης προκύπτει ότι ο έκτακτος ή συμβασιούχος υπάλληλος που αποτελεί αντικείμενο αποφάσεως απολύσεως και προσφεύγει ενώπιον των δικαιοδοτικών οργάνων της Ένωσης οφείλει να αποδείξει ότι η απόφαση αυτή είναι παράνομη.
Συναφώς, από το άρθρο 30 του Χάρτη, κατά το οποίο κάθε εργαζόμενος έχει δικαίωμα προστασίας έναντι κάθε αδικαιολόγητης απολύσεως, δεν μπορεί να συναχθεί ότι το Γενικό Δικαστήριο υποχρεούται να ασκεί έλεγχο ακριβέστερο από εκείνον της πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως ούτε ότι υποχρεούται να μεταθέτει στο οικείο όργανο το βάρος αποδείξεως της νομιμότητας τέτοιας αποφάσεως.
Εξάλλου, κατά την εξέταση αιτημάτων ακυρώσεως συνοδευόμενων, κατά περίπτωση, από αιτήματα αποζημιώσεως, μετά την αναπομπή μιας υποθέσεως από το Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο σχηματισμός του Γενικού Δικαστηρίου που είναι επιφορτισμένος να αποφανθεί επί των αιτημάτων αυτών δεν είναι αρμόδιος να εκτιμήσει την ενδεχόμενη υπερβολική διάρκεια της ένδικης διαδικασίας και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να επιδιώξει την αντιμετώπισή της, ιδίως μεταβάλλοντας την έκταση του ελέγχου νομιμότητας της αιτιολογίας της αποφάσεως της οποίας ζητείται η ακύρωση.
Επί της δικαιολογήσεως της απολύσεως λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας
Η απόφαση περί απολύσεως έκτακτου ή συμβασιούχου υπαλλήλου βάσει του άρθρου 47, στοιχείο γʹ, περίπτωση i, του ΚΛΠ, η οποία είναι, κατ’ ουσίαν, συνέπεια της επαγγελματικής ανεπάρκειας που καταλογίζεται στον ενδιαφερόμενο, μπορεί να δικαιολογηθεί με βάση ένα σύνολο συγκεκριμένων και συγκλινόντων πραγματικών περιστατικών, τα οποία στηρίζονται, ενδεχομένως, σε διάφορες ετήσιες εκθέσεις αξιολόγησης που μαρτυρούν μη ικανοποιητική απόδοση, ακόμη και αν, μεμονωμένα, τα περιστατικά αυτά δεν φαίνονται αρκετά σοβαρά για να δικαιολογήσουν τέτοιο μέτρο.
Πράγματι, η επαγγελματική ανεπάρκεια υπαλλήλου ή έκτακτου ή συμβασιούχου υπαλλήλου πρέπει να εκτιμάται ιδίως σε σχέση με την ικανότητα, την απόδοση και τη συμπεριφορά του στην υπηρεσία.
Συναφώς, η μη τήρηση, ιδίως επανειλημμένως, προθεσμίας που τάσσεται σε υπάλληλο ή έκτακτο ή συμβασιούχο υπάλληλο για τη διαβίβαση δικαιολογητικών απουσίας από τα καθήκοντά του ενδέχεται να συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά εκ μέρους του εν λόγω υπαλλήλου ή μέλους του λοιπού προσωπικού.
Επιπλέον, ελλείψει εφαρμογής, έστω και κατ’ αναλογίαν, του άρθρου 51 του ΚΥΚ στους συμβασιούχους υπαλλήλους, καμία διάταξη του ΚΛΠ δεν υποχρεώνει τη Διοίκηση, όταν εκδίδει απόφαση καταγγελίας της συμβάσεως συμβασιούχου υπαλλήλου λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας, να στηρίζεται αποκλειστικά σε επανειλημμένες παραλείψεις που πρέπει να καταγράφονται στις εκθέσεις αξιολόγησης του εν λόγω υπαλλήλου.
Τέλος, μολονότι η διάπραξη παραπτώματος ή η αμέλεια κατά την εκτέλεση των κύριων καθηκόντων που έχουν ανατεθεί σε έκτακτο ή συμβασιούχο υπάλληλο μπορεί να οδηγήσει, κατά περίπτωση, σε πειθαρχική δίωξη, ελλείψει τέτοιου παραπτώματος ή αμέλειας, η Διοίκηση μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση έκτακτου ή συμβασιούχου υπαλλήλου λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας, όταν η γενική συμπεριφορά του εν λόγω υπαλλήλου, λόγω του ανάρμοστου χαρακτήρα της επί σειρά ετών, έχει αρνητικές επιπτώσεις στην εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας του οργάνου που τον απασχολεί.
Επί της εξουδετερώσεως της παράνομης αιτιολογίας αποφάσεως περί απολύσεως λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας στηριζόμενης σε πλείονες λόγους
Όταν συντρέχουν πλείονες λόγοι, ακόμη και αν ένας ή περισσότεροι λόγοι της προσβαλλομένης πράξεως είναι αβάσιμοι, η πλημμέλεια αυτή δεν μπορεί να έχει ως συνέπεια την ακύρωση της πράξεως, εφόσον ένας ή περισσότεροι άλλοι λόγοι αρκούν για να δικαιολογήσουν, από νομικής απόψεως, την πράξη αυτή, ανεξαρτήτως των λόγων που ενέχουν έλλειψη νομιμότητας.
Επομένως, όταν το Γενικό Δικαστήριο επιλαμβάνεται της νομιμότητας αποφάσεως περί απολύσεως λόγω διαπιστώσεως επαγγελματικής ανεπάρκειας η οποία στηρίζεται σε πλείονες λόγους, οφείλει να καθορίσει αν οι ελλείψεις νομιμότητας που διαπίστωσε στο πλαίσιο της εξετάσεως των λόγων αυτών συνεπάγονται την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως ή αν το σκεπτικό το οποίο η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε ή τον παράνομο χαρακτήρα του οποίου δεν απέδειξε αρκεί για να στηρίξει τη συνολική διαπίστωση περί επαγγελματικής ανεπάρκειας και να δικαιολογήσει από νομικής απόψεως την απόφαση αυτή, ανεξαρτήτως των στοιχείων της αιτιολογίας τα οποία το Γενικό Δικαστήριο έκρινε παράνομα.
(
1
)	Απόφαση της 2ας Απριλίου 2020, UG κατά Επιτροπής (T‑571/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:141).
(
2
)	Απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 2021, Επιτροπή κατά UG (C‑249/20 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2021:964).
(
3
)	Αναθεωρημένη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια που συνήφθη στις 18 Ιουνίου 2009 από τις ευρωπαϊκές διακλαδικές οργανώσεις των κοινωνικών εταίρων (BUSINESSEUROPE, UEAPME, CEEP και ETUC) (στο εξής: συμφωνία-πλαίσιο).
(
4
)	Οδηγία 2010/18/ΕΕ του Συμβουλίου, της 8ης Μαρτίου 2010, σχετικά με την εφαρμογή της αναθεωρημένης συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια που συνήφθη από τις οργανώσεις BUSINESSEUROPE, UEAPME, CEEP και ETUC και με την κατάργηση της οδηγίας 96/34/EK (ΕΕ 2010, L 68, σ. 13).
(
5
)	Οδηγία 2002/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, για τη θέσπιση γενικού πλαισίου ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους εργαζομένους στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Κοινή δήλωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την εκπροσώπηση των εργαζομένων (ΕΕ 2002, L 80, σ. 29).