62023CJ0633_RES
Υπόθεση C‑633/23
Electrabel SA κ.λπ.
κατά
Commission de Régulation de l’Électricité et du Gaz (CREG)
(αίτηση του cour d’appel de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2025
«Προδικαστική παραπομπή – Εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας – Κανονισμός (ΕΕ) 2022/1854 – Παρέμβαση έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των υψηλών τιμών ενέργειας – Άρθρο 2, σημεία 5 και 9 – Άρθρα 6 έως 8 – Ανώτατο όριο στα αγοραία έσοδα των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιούν ορισμένες πηγές ενέργειας – Καθορισμός των “αγοραίων εσόδων” – Εθνική ρύθμιση που προβλέπει τη χρήση αμάχητων τεκμηρίων ή τεκμηρίων που μπορούν να ανατραπούν μέσω άλλων τεκμηρίων – Αρχή της αναλογικότητας – Άρθρο 22, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ – Περίοδος εφαρμογής των άρθρων 6 έως 8 του εν λόγω κανονισμού – Εφαρμογή του μέτρου του ανώτατου ορίου στα έσοδα για περίοδο προγενέστερη της προβλεπόμενης από τον εν λόγω κανονισμό, δυνάμει εθνικής ρύθμισης που θεσπίστηκε μετά την έναρξη ισχύος του – Αρχές της υπεροχής και της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης – Αρχή της καλόπιστης συνεργασίας»
Ενέργεια – Εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας – Κανονισμός 2022/1854 – Παρέμβαση έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των υψηλών τιμών ενέργειας – Ανώτατο όριο στα αγοραία έσοδα των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιούν ορισμένες πηγές ενέργειας – Εθνική ρύθμιση που προβλέπει τη χρήση αμάχητων τεκμηρίων ή τεκμηρίων που μπορούν να ανατραπούν μέσω άλλων τεκμηρίων – Αρχή της αναλογικότητας – Επιτρέπεται – Προϋπόθεση
(Κανονισμός 2022/1854 του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 37 και άρθρα 1, 2, σημεία 5 και 9, και 6 έως 8)
(βλ. σκέψεις 38-53, 55, διατακτ. 1)
Ενέργεια – Εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας – Κανονισμός 2022/1854 – Παρέμβαση έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των υψηλών τιμών ενέργειας – Ανώτατο όριο στα αγοραία έσοδα των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιούν ορισμένες πηγές ενέργειας – Εθνική ρύθμιση που θεσπίστηκε μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού 2022/1854 – Ρύθμιση που προβλέπει την εφαρμογή μέτρου ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα για περίοδο προγενέστερη της οριζόμενης από τον κανονισμό αυτόν – Αρχές της υπεροχής και της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης και αρχή της καλόπιστης συνεργασίας – Επιτρέπεται
(Άρθρο 4 § 3 ΣΕΕ· άρθρο 288 ΣΛΕΕ· κανονισμός 2022/1854 του Συμβουλίου, άρθρα 6 έως 8 και 22 § 2, στοιχείο γʹ)
(βλ. σκέψεις 57-65, διατακτ. 2)
Σύνοψη
Επιληφθέν αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Bruxelles (εφετείο Βρυξελλών, Βέλγιο), το Δικαστήριο αποφαίνεται επί της ερμηνείας του κανονισμού 2022/1854, με τον οποίο θεσπίστηκε επείγουσα παρέμβαση για τον μετριασμό των επιπτώσεων των υψηλών τιμών ενέργειας, μεταξύ άλλων μέσω υποχρεωτικού ανώτατου ορίου στα έσοδα των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιούν ορισμένες πηγές ενέργειας (
1
). Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει τον τρόπο καθορισμού των αγοραίων εσόδων από την ηλεκτρική ενέργεια που υπόκεινται στο εν λόγω ανώτατο όριο και διευκρινίζει το χρονικό πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 2022/1854, υπό το πρίσμα εθνικής ρύθμισης η οποία θεσπίστηκε ενόσω ίσχυε ο εν λόγω κανονισμός και προέβλεπε επίσης την εφαρμογή μέτρου ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα από την ηλεκτρική ενέργεια.
Με τον βελγικό νόμο περί ηλεκτρικής ενέργειας θεσπίστηκε, κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού 2022/1854, ανώτατο όριο στα αγοραία έσοδα ορισμένων παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας μέσω της επιβολής εισφοράς υπέρ του Δημοσίου επί των πλεοναζόντων εσόδων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια ορισμένης περιόδου (
2
).
Στις 28 Φεβρουαρίου 2023 η Commission de régulation de l’électricité et du gaz (Ρυθμιστική Επιτροπή Ηλεκτρικής Ενέργειας και Φυσικού Αερίου) (CREG) εξέδωσε, κατ’ εφαρμογήν διάταξης του νόμου περί ηλεκτρικής ενέργειας (
3
), απόφαση με την οποία καθόρισε το υπόδειγμα δήλωσης και τον μορφότυπο των εγγράφων που πρέπει να υποβάλλουν οι υπόχρεοι της εισφοράς που θεσπίστηκε με τον ίδιο νόμο.
Στις 29 και 30 Μαρτίου 2023 οι προσφεύγουσες, που είναι είτε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου τα οποία υπόκεινται στην εισφορά, ιδίως παραγωγοί και/ή πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας, είτε ομοσπονδίες επιχειρήσεων στον τομέα της ενέργειας οι οποίες ενεργούν υπέρ των μελών τους, άσκησαν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου τρεις προσφυγές ζητώντας την ακύρωση της ανωτέρω απόφασης. Προς στήριξη των προσφυγών τους, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η από 28 Φεβρουαρίου 2023 απόφαση της CREG εκδόθηκε κατά παράβαση του κανονισμού 2022/1854, του άρθρου 288 ΣΛΕΕ και των αρχών της υπεροχής και της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης.
Το αιτούν δικαστήριο διαπιστώνει ότι το υπόδειγμα δήλωσης εσόδων το οποίο προβλέπει η από 28 Φεβρουαρίου 2023 απόφαση της CREG βασίζεται σε σύνολο ή αλληλουχία τεκμηρίων των οποίων την εφαρμογή ο υπόχρεος δεν μπορεί ποτέ να αποφύγει πλήρως, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να δηλώσει τα πραγματικά έσοδα που όντως εισέπραξε. Ως προς το ζήτημα αυτό, το αιτούν δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς το αν η δυνατότητα των κρατών μελών να χρησιμοποιούν εκτιμήσεις για τον υπολογισμό του ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα (
4
) τούς επιτρέπει να θεσπίσουν ένα σύστημα βασισμένο αποκλειστικά και μόνο σε αμάχητα τεκμήρια ή σε τεκμήρια εν μέρει μαχητά, τα οποία περιλαμβάνουν, όμως, ορισμένα στοιχεία που προκαθορίζονται σε θεωρητικό επίπεδο από κάθε κράτος μέλος, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα πράγματι εισπραχθέντα έσοδα. Επιπλέον, όσον αφορά το χρονικό διάστημα που καλύπτει η από 28 Φεβρουαρίου 2023 απόφαση της CREG, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η ευχέρεια των κρατών μελών να διατηρούν ή να θεσπίζουν μέτρα που περιορίζουν περαιτέρω τα αγοραία έσοδα (
5
) περιλαμβάνει επίσης τη δυνατότητα εφαρμογής καθεστώτος ανώτατου ορίου πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού 2022/1854.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Κατά πρώτον, όσον αφορά τον καθορισμό του ποσού των αγοραίων εσόδων επί του οποίου εφαρμόζεται το μέτρο του ανώτατου ορίου στα έσοδα το οποίο επιβάλλει ο κανονισμός 2022/1854, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, όπως προκύπτει από το γράμμα του κανονισμού, το εν λόγω μέτρο καθορισμού ανώτατου ορίου δεν μπορεί να εφαρμόζεται σε θεωρητικά έσοδα τα οποία δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα της αγοράς, αλλά πρέπει να εφαρμόζεται σε ποσά τα οποία αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά έσοδα των επιχειρηματιών που το μέτρο αυτό αφορά. Εντούτοις, καμία από τις κρίσιμες διατάξεις του κανονισμού 2022/1854 δεν διευκρινίζει τη μέθοδο καθορισμού των αγοραίων εσόδων.
Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο τονίζει ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να ορίσουν τον τρόπο καθορισμού των αγοραίων εσόδων στα οποία εφαρμόζεται το μέτρο του ανώτατου ορίου στα έσοδα. Εντούτοις, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη, κατά τον καθορισμό των αγοραίων εσόδων, εφαρμόζουν τον κανονισμό 2022/1854, υποχρεούνται να ασκούν τις αρμοδιότητές τους κατά τρόπο ώστε να διαφυλάσσεται η πρακτική αποτελεσματικότητα των διατάξεων του κανονισμού αυτού.
Ως προς το ζήτημα αν, κατά τον καθορισμό των αγοραίων εσόδων, επιτρέπεται στα κράτη μέλη η χρήση τεκμηρίων, το Δικαστήριο υπενθυμίζει, πρώτον, ότι οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, δεδομένου του μεγάλου αριθμού συναλλαγών για τις οποίες πρέπει να διασφαλίζουν την επιβολή του ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα, θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν εύλογες εκτιμήσεις για τον υπολογισμό του ανώτατου αυτού ορίου. Πλην όμως, εξ ορισμού μια εκτίμηση είναι προσεγγιστική και, επομένως, δεν αντιστοιχεί πάντοτε στην ακριβή τιμή. Συνεπώς, μπορεί να γίνει δεκτή ενδεχόμενη διαφορά μεταξύ των πραγματικών και των τεκμαρτών εσόδων χωρίς η χρήση τεκμηρίων να καθίσταται κατ’ ανάγκην ασύμβατη με τον κανονισμό 2022/1854, εφόσον, αφενός, η διαφορά, είτε θετική είτε αρνητική, παραμένει εύλογη, ήτοι είναι μετρίου μεγέθους, και, αφετέρου, οι εκτιμήσεις που προκύπτουν από την εφαρμογή των τεκμηρίων είναι αντιπροσωπευτικές της πραγματικότητας της αγοράς κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου.
Δεύτερον, ο κανονισμός 2022/1854 (
6
) έχει ιδίως ως σκοπό να θεσπίσει επείγουσα παρέμβαση για τον μετριασμό των επιπτώσεων των υψηλών τιμών ενέργειας μέσω έκτακτων, στοχευμένων και χρονικά περιορισμένων μέτρων, τα μέτρα δε αυτά αποσκοπούν, ειδικότερα, στη θέσπιση ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα ορισμένων παραγωγών από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και στην αναδιανομή τους στους τελικούς πελάτες ηλεκτρικής ενέργειας με στοχευμένο τρόπο. Ως εκ τούτου, η χρήση εύλογων εκτιμήσεων, μεταξύ άλλων και υπό τη μορφή τεκμηρίων, για την ταχεία εφαρμογή βραχυχρόνιας ισχύος μέτρων μπορεί να συνιστά πρόσφορο ή ακόμη και αναγκαίο μέσο για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του μέτρου του ανώτατου ορίου στα έσοδα το οποίο επιβάλλει ο κανονισμός 2022/1854 και, συνεπώς, για την επίτευξη του σκοπού αυτού.
Τρίτον, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι, δυνάμει του κανονισμού 2022/1854 (
7
), τα κράτη μέλη υποχρεούνται να λάβουν αποτελεσματικά μέτρα για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής του ανώτατου ορίου και την αποτροπή της καταστρατήγησής του και ότι ενδέχεται να καταστεί αναγκαία η συλλογή και ο έλεγχος ενός πολύ μεγάλου όγκου δεδομένων. Επομένως, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε εθνικής αγοράς ή τις τεχνικές δυσκολίες που ενδέχεται να υπάρχουν όσον αφορά τη δυνατότητα διαχωρισμού των εσόδων που πρέπει πράγματι να υπαχθούν στο μέτρο του ανώτατου ορίου το οποίο επιβάλλει ο κανονισμός, η χρήση τεκμηρίων μπορεί να αποδειχθεί αναγκαία.
Το Δικαστήριο συνάγει από τα ανωτέρω ότι ο κανονισμός 2022/1854 δεν αντιτίθεται στη χρήση από τα κράτη μέλη τεκμηρίων για τον προσδιορισμό του ποσού των αγοραίων εσόδων επί των οποίων πρέπει να εφαρμοστεί το μέτρο του ανώτατου ορίου το οποίο επιβάλλει ο ίδιος κανονισμός, εφόσον τα εν λόγω τεκμήρια καθιστούν δυνατή τη συναγωγή εύλογων εκτιμήσεων των αγοραίων εσόδων οι οποίες να είναι αντιπροσωπευτικές της πραγματικότητας της αγοράς κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου.
Πράγματι, λαμβανομένων υπόψη, αφενός, της επείγουσας ανάγκης να τεθεί σε εφαρμογή το μέτρο του ανώτατου ορίου στα έσοδα το οποίο επιβάλλει ο κανονισμός 2022/1854 και, αφετέρου, του εξαιρετικού και χρονικά περιορισμένου χαρακτήρα του μέτρου, η χρήση τεκμηρίων, κατά περίπτωση δε και αμάχητων, προκειμένου να προσδιοριστεί με ακρίβεια το ποσό των εσόδων επί του οποίου εφαρμόζεται το εν λόγω μέτρο, παρίσταται σύμφωνη προς την αρχή της αναλογικότητας, εφόσον τα εν λόγω τεκμήρια καθιστούν δυνατή τη συναγωγή εύλογων εκτιμήσεων των αγοραίων εσόδων οι οποίες να είναι αντιπροσωπευτικές της πραγματικότητας της αγοράς κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου. Η εκτίμηση ως προς το αν ορισμένο τεκμήριο πληροί την ανωτέρω προϋπόθεση εμπίπτει στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών, οι οποίες ενεργούν υπό τον έλεγχο των εθνικών δικαστηρίων. Στο πλαίσιο της εκτίμησης αυτής, πρέπει να ληφθεί υπόψη το σύνολο των πραγματικών και τεχνικών στοιχείων που χαρακτηρίζουν όχι μόνον την κατάσταση των καλυπτόμενων από τα τεκμήρια επιχειρηματιών και εγκαταστάσεων, αλλά και την εθνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο κανονισμός 2022/1854 (
8
) και η αρχή της αναλογικότητας δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας το ποσό των εσόδων επί του οποίου εφαρμόζεται ανώτατο όριο επί των αγοραίων εσόδων το οποίο έχει προβλεφθεί κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού αυτού καθορίζεται, ανάλογα με το είδος των εγκαταστάσεων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, είτε βάσει αμάχητων τεκμηρίων είτε βάσει μαχητών τεκμηρίων τα οποία μπορούν να ανατραπούν μόνον αν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις, εφόσον τα εν λόγω τεκμήρια καθιστούν δυνατή τη συναγωγή εύλογων εκτιμήσεων των αγοραίων εσόδων οι οποίες να είναι αντιπροσωπευτικές της πραγματικότητας της αγοράς κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου.
Κατά δεύτερον, όσον αφορά το χρονικό πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 2022/1854, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι από καμία διάταξη του κανονισμού δεν προκύπτει ότι αυτός έχει εφαρμογή σε μέτρο ανώτατου ορίου στα έσοδα το οποίο θεσπίζεται με εθνική ρύθμιση για περίοδο προγενέστερη της έναρξης ισχύος του ούτε, κατά μείζονα λόγο, ότι μια τέτοια ρύθμιση πρέπει να τηρεί τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο κανονισμός 2022/1854. Ως εκ τούτου, ελλείψει σχετικής ρύθμισης της Ένωσης, εφαρμοστέας ratione temporis, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι τα κράτη μέλη στερούνται της δυνατότητας να ασκούν τις αρμοδιότητές τους, θεσπίζοντας μέτρο για τον καθορισμό ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα παρόμοιο προς εκείνο του οποίου τη θέσπιση επιβάλλει ο κανονισμός 2022/1854, αλλά με διαφορετικό χρονικό πεδίο εφαρμογής από εκείνο που ο κανονισμός αυτός προβλέπει.
Το γεγονός ότι μια τέτοια εθνική ρύθμιση θεσπίστηκε ενώ ο κανονισμός 2022/1854 ήταν ήδη σε ισχύ δεν ασκεί συναφώς επιρροή, δεδομένου ότι καμία από τις διατάξεις του κανονισμού δεν αναφέρει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης θέλησε να στερήσει από τα κράτη μέλη την ως άνω ευχέρεια ή να εξαρτήσει την άσκησή της από έγκριση της Ένωσης. Αντιθέτως, ο νομοθέτης της Ένωσης προέβλεψε ρητώς τη δυνατότητα των κρατών μελών να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε ισχύ αυστηρότερα μέτρα ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα (
9
) σε σύγκριση με το ανώτατο όριο που προβλέπει ο κανονισμός (
10
). Εξάλλου, από τον Σεπτέμβριο του 2021 παρατηρούνταν πολύ υψηλές τιμές στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και ο επιθετικός πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας είχε οδηγήσει σε τεράστιες πρόσθετες αυξήσεις και αστάθεια των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας (
11
). Επιπλέον, ο νομοθέτης της Ένωσης επισήμανε (
12
) ότι η ενεργειακή αυτή κρίση είχε πλήξει όλα τα κράτη μέλη, αν και σε διαφορετικό βαθμό το καθένα, και ότι από τον Φεβρουάριο του 2022 παρατηρήθηκε ακραία και διαρκής αύξηση των τιμών.
Εξάλλου, το αιτούν δικαστήριο δεν εξέθεσε ότι έχει αμφιβολίες ως προς το αν η επίμαχη εθνική ρύθμιση είναι σύμφωνη προς άλλες διατάξεις του δικαίου της Ένωσης οι οποίες μπορούν να έχουν εφαρμογή ratione temporis. Περαιτέρω, το Δικαστήριο τονίζει, αφενός, ότι ούτε το άρθρο 288 ΣΛΕΕ ούτε οι αρχές της υπεροχής και της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης μπορούν να μεταβάλουν το πεδίο εφαρμογής ενός κανονισμού όπως αυτό αποφασίστηκε από τον νομοθέτη της Ένωσης. Αφετέρου, βάσει της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας (
13
), τα κράτη μέλη απέχουν, ιδίως, από τη λήψη οποιουδήποτε μέτρου ικανού να θέσει σε κίνδυνο την επίτευξη των σκοπών της Ένωσης. Εντούτοις, λαμβανομένου υπόψη, μεταξύ άλλων, του γεγονότος ότι η θέσπιση μέτρου ανώτατου ορίου στα έσοδα παρόμοιου προς το προβλεπόμενο στον κανονισμό 2022/1854 εξυπηρετεί σκοπούς συμβατούς με τους σκοπούς του κανονισμού αυτού, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι, εφαρμόζοντας, σε εθνικό επίπεδο, ένα τέτοιο μέτρο πριν αυτό επιβληθεί στο επίπεδο της Ένωσης, ένα κράτος μέλος παραβιάζει την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι ο κανονισμός 2022/1854 (
14
), ερμηνευόμενος σε συνδυασμό με το άρθρο 288 ΣΛΕΕ, καθώς και με τις αρχές της υπεροχής και της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης και της καλόπιστης συνεργασίας, δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία εκδόθηκε μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού αυτού και η οποία προβλέπει την εφαρμογή μέτρου ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα παρόμοιου προς εκείνο του οποίου τη θέσπιση επιβάλλει ο εν λόγω κανονισμός, αλλά για περίοδο προγενέστερη της οριζόμενης από αυτόν.
(
1
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2022/1854 του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 2022, σχετικά με παρέμβαση έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των υψηλών τιμών ενέργειας (ΕΕ 2022, L 261 I, σ. 1), άρθρα 6 και 7.
(
2
)	Άρθρο 22 ter του loi relative à l’organisation du marché de l’électricité (νόμου περί οργανώσεως της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας), της 29ης Απριλίου 1999 (Moniteur belge της 11ης Μαΐου 1999, σ. 16264), όπως τροποποιήθηκε με τον loi modifiant la loi relative à l’organisation du marché de l’électricité et introduisant un plafond sur les recettes issues du marché des producteurs d’électricité (νόμο για την τροποποίηση του νόμου περί οργανώσεως της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και για τη θέσπιση ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας), της 16ης Δεκεμβρίου 2022 (Moniteur belge της 22ας Δεκεμβρίου 2022, σ. 98819) (στο εξής: νόμος περί ηλεκτρικής ενέργειας).
(
3
)	Το άρθρο 22 ter, παράγραφος 6, τέταρτο εδάφιο, του νόμου περί ηλεκτρικής ενέργειας προβλέπει ότι οι υπόχρεοι της εισφοράς του ίδιου άρθρου πρέπει να υποβάλουν δήλωση στην CREG εντός ορισμένης προθεσμίας και καθορίζει το περιεχόμενο της δήλωσης αυτής.
(
4
)	Κατά την αιτιολογική σκέψη 37 του κανονισμού 2022/1854 τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν εύλογες εκτιμήσεις για τον υπολογισμό του ανώτατου ορίου στα αγοραία έσοδα.
(
5
)	Που προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2022/1854.
(
6
)	Όπως προκύπτει από το άρθρο 1.
(
7
)	Άρθρο 6, παράγραφος 3, καθώς και άρθρο 6, παράγραφος 2, και άρθρο 7, παράγραφος 6.
(
8
)	Συγκεκριμένα, τα άρθρα 6 έως 8, ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με το άρθρο 2, σημεία 5 και 9.
(
9
)	Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2022/1854.
(
10
)	Άρθρο 6, παράγραφος 1.
(
11
)	Αιτιολογική σκέψη 1 του κανονισμού 2022/1854.
(
12
)	Αιτιολογική σκέψη 5 του κανονισμού 2022/1854.
(
13
)	Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ.
(
14
)	Συγκεκριμένα τα άρθρα 6 έως 8, καθώς και το άρθρο 22, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ.