62022CC0339(01)
TUAIRIM AN ABHCÓIDE GHINEARÁLTA
EMILIOU
arna tabhairt an 5 Meán Fómhair 2024 (
1
)
Cás C‑339/22
BSH Hausgeräte GmbH
v
Electrolux AB
(Iarraidh ar réamhrialú ón Svea Hovrätt (an Chúirt Achomhairc, Stócólm, an tSualainn))
(Tarchur chun réamhrialú – Limistéar saoirse, slándála agus ceartais – Comhar breithiúnach in ábhair shibhialta – Dlínse in ábhair shibhialta agus tráchtála – Dlínse idirnáisiúnta chúirteanna na mBallstát i ndáil le díospóidí maidir le paitinní triú Stát – Imeachtaí um shárú – Cosaint neamhbhailíochta – Rialachán (AE) Uimh. 1215/2012 – Airteagal 4(1) – Raon feidhme – Airteagal 24(4) – ‘Éifeacht na frithluaile’)
I. Réamhrá
1.
An 22 Feabhra 2024, thug mé Tuairim sa chás seo. (
2
) Ina dhiaidh sin, an 9 Aibreán 2024, i gcomhréir le hAirteagal 60(3) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, chinn an Chúirt an cás a tharchur chuig an Mór-Dhlísheomra. Ina theannta sin, le hordú an 16 Aibreán 2024, arna ghlacadh ar bhonn Airteagal 83 de na Rialacha sin, chinn an Chúirt an chuid ó bhéal den nós imeachta a atosú.
2.
Sa chomhthéacs sin, d’iarr an Chúirt ar na páirtithe leasmhara páirt a ghlacadh in éisteacht nua agus a gcuid pléadálacha ó bhéal amach anseo a dhíriú ar an tríú ceist arna tarchur ag an Svea hovrätt (an Chúirt Achomhairc, Stócólm, an tSualainn), a bhaineann, meabhraím duit, le dlínse chúirteanna na mBallstát, i gcomhréir le Rialachán an Bhruiséil Ia, (
3
) chun díospóidí a bhaineann le paitinní triú Stát a éisteacht. Tionóladh an dara héisteacht sin an 14 Bealtaine 2023. Go bunúsach, rinne ionadaithe BSH Hausgeräte GmbH (‘BSH’), Aktiebolaget Electrolux (‘Electrolux’), Rialtas na Fraince agus an Coimisiúin Eorpach plé ar an tsaincheist seo.
3.
Dé réir mar a d’iarr an Chúirt, cuirfidh mé Tuairim nua i láthair a bheidh dírithe ar an tríú ceist sin. Gabhfaidh an Tuairim seo leis an gcéad cheann mar ‘aguisín’. Deis atá inti, ar deis nach bhfaightear go minic, chun plé níos doimhne a dhéanamh ar ghnéithe áirithe de mo réasúnaíocht ina leith sin.
II. Anailís
4.
Déanfaidh mé achoimre ar an gcomhthéacs. Thug BSH (a bunaíodh sa Ghearmáin) imeachtaí um shárú i gcoinne Electrolux (a bunaíodh sa tSualainn) os comhair chúirteanna na Sualainne. Go bunúsach, maíonn BSH go bhfuil Electrolux ag sárú ‘paitinn Eorpach’ áirithe, arna deonú ag Oifig Eorpach na bPaitinní (OEP) (
4
) do BSH le haghaidh roinnt Ballstát de chuid an Aontais (lena n‑áirítear an tSualainn) agus tríú Stát (an Tuirc). Ós rud é, go bunúsach, gurb éard atá i gceist leis an ‘paitinn Eorpach’ sin ná carn paitinní náisiúnta, seachas teideal fornáisiúnta aonadach, agus go dtugtar cosaint atá bailí i gcríoch an Stáit lena mbaineann le gach ceann acu (i gcomhréir le prionsabal an chríochachais is infheidhme maidir le teidil mar sin), is éard atá i gceist leis na himeachtaí sin i ndáiríre ná sraith iarrataí um shárú (ceann amháin in aghaidh an teidil náisiúnta). Mar fhreagra ar na hiarrataí sin, d’ardaigh Electrolux neamhbhailíocht na dteideal sin. I bhfianaise na cosanta sin, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an bhfuil sé de chumhacht ag cúirteanna na Sualainne rialú a thabhairt ar na hiarrataí a bhaineann le paitinní ó Bhallstáit nach an tSualainn iad (an chéad cheist agus an dara ceist a tharchuirtear) agus iarrataí a bhaineann le paitinn sa Tuirc (an tríú ceist a tharchuirtear). Mar atá mínithe sa réamhrá, beidh mo chuid anailíse dírithe ar an ngné dheireanach sin agus, dá bhrí sin, ar dhlínse idirnáisiúnta chúirteanna na mBallstát chun díospóidí a bhaineann le paitinní tríú Stát a éisteacht.
5.
Níl conspóid ag gabháil leis an méid atá mar thúsphointe don anailís seo (nó níl sé conspóideach a thuilleadh). Tá feidhm ag Rialachán an Bhruiséil Ia agus, dá bhrí sin, is leis an Rialachán sin a chinnfear dlínse chúirteanna na mBallstát chun díospóid mar sin a éisteacht i gcás (agus ar an mbonn sin amháin) ina bhfuil sainchónaí ar an gcosantóir san Aontas (mar atá Electrolux sa chás seo), (
5
) gan beann ar bhunús ‘seachtrach’ na paitinne lena mbaineann. (
6
) Ní thabharfaidh mé aghaidh arís ar an bpointe seo. Chun tuilleadh sonraí a fháil, féach pointí 24 agus 101 de mo chéad Tuairim.
6.
Is léir rud amháin eile maidir leis na réitigh dá bhforáiltear leis an gcóras a bunaíodh le Rialachán an Bhruiséil Ia (‘córas na Bruiséile’). Is comhthuiscint é idir na hidiragraithe, faoin riail ghinearálta a leagtar síos in Airteagal 4(1) den Rialachán sin, go bhfuil dlínse ag cúirteanna Ballstáit, i bhformhór na gcásanna, (
7
) rialú a thabhairt ar iarrataí a bhaineann le paitinní eachtrannacha, lena n‑áirítear paitinní tríú Stát, i gcás ina bhfuil sainchónaí ar an gcosantóir i gcríoch an Bhallstáit sin. Ar an mbonn sin, tá sé de chumhacht ag na cúirteanna sin, inter alia, rialú a thabhairt maidir le sárú ar phaitinn den sórt sin, arna dhéanamh thar theorainneacha an Bhallstáit sin. (
8
) Mar is léir ón mbreithiúnas in Owusu (
9
) ní hamháin gur, i bprionsabal, dlínse ginearálta a eascraíonn na cúirteanna sin ón Rialachán sin, ach dlínse uilíoch atá ann freisin.
7.
É sin ráite, meabhraím gurb é an rud atá lárnach sa chás seo ná, i gcomhréir le hAirteagal 24(4) de Rialachán an Bhruiséil Ia, nach bhfuil cúirteanna Ballstáit, lena n‑áirítear cúirteanna Bhallstát an chosantóra, inniúil, mar eisceacht, chun iarrataí a éisteacht arb é is aidhm dóibh ná clárú nó bailíocht paitinní atá comhdaithe nó atá cláraithe i ‘mBallstát’ eile (nó a mheastar a bheith). Ní féidir leo rialú a thabhairt ar na ceisteanna sin go teagmhasach i gcomhthéacs imeachtaí um shárú ach an oiread. Leis an bhforáil sin, tugtar dlínse eisiach i ndáil leis sin do ‘chúirteanna an Bhallstáit’ den teideal. Mar sin féin, baineann an t‑amhras ar fad leis an gceist an bhfuil nó nach bhfuil, faoin Rialachán sin, dlínse ag cúirteanna na mBallstát rialú a thabhairt, mar réamhrialú nó go teagmhasach, ar chlárú nó ar bhailíocht paitinní tríú Stát. Saincheist íogair a chuirtear leis an méid sin atá, thairis sin, trasnach: tagann an cheist chéanna chun cinn i ndáil leis na hábhair ar fad a bhfuil riail faoi dhlínse eisiach leagtha síos ina leith le hAirteagal 24 den Rialachán sin (cearta réadacha i réadmhaoin, bailíocht taifead i gcláir phoiblí, forghníomhú breithiúnas, etc.), nuair is tríú Stát é an Stát lena mbaineann seachas Ballstát. (
10
)
8.
I ndáil leis an gceist sin, tá freagra molta ag BSH, ag Rialtas na Fraince agus ag an gCoimisiún (a bheadh trasnach chomh maith, ós rud é go mbeadh sé infheidhme gan idirdhealú ar na hábhair sin go léir), ar dá réir, ós rud é nach bhforáiltear go sainráite in Airteagal 24 de Rialachán an Bhruiséil Ia do chás den sórt sin, bheadh feidhm ag an riail ghinearálta a leagtar síos in Airteagal 4(1) den Rialachán sin, mar a déarfá, ‘go hiomlán, go simplí’. Dá réir sin, bheadh cúirteanna an Bhallstáit ina bhfuil sainchónaí ar an gcosantóir, ar bhonn an Rialacháin sin, inniúil chun rialú a thabhairt, inter alia, ar chlárú nó ar bhailíocht paitinne tríú Stát. Ina theannta sin, a luaithe a tharchuirfear an cás chucu, bheadh sé de cheangal orthu déanamh amhlaidh, seachas i gcásanna ina mbeadh feidhm ag Airteagail 33 agus 34 den Rialachán sin (cásanna a phléifear thíos). (
11
)
9.
I dtosach, breathnóidh mé siar ar chuid de na deacrachtaí a bhaineann leis an léiriú seo ar Rialachán an Bhruiséil Ia (A), sula ndéanfaidh mé athrá ar an réiteach atá molta agam (B). Ar deireadh, mar thoradh ar an bplé a rinneadh os comhair na Cúirte ag an dara héisteacht, scrúdóidh mé ‘tríú rogha’ (C).
A.
Roinnt deachrachtaí i ndáil le hAirteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia a chur i bhfeidhm ‘go hiomlán, go simplí’
10.
Ní dhéanfaidh mé athrá anseo ar na cáintí go léir a rinne mé i mo chéad Tuairim i ndáil le hAirteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia a chur i bhfeidhm ‘go hiomlán, go simplí’. Ní bheidh mé ach ag filleadh ar dhá ghné a bhí lárnach sa phlé ag an dara héisteacht, eadhon (1) cé chomh contrártha leis an dlí idirnáisiúnta gnách agus a bheadh sé dá dtabharfadh cúirteanna Ballstáit rialú ar chlárú nó ar bhailíocht paitinne tríú Stát agus (2) an gcuirtear réiteach den sórt sin i bhfeidhm le téacs an Rialacháin sin, mar atá sé faoi láthair.
1. Na teorainneacha arna bhforchur ar dhlínse na Stát leis an dlí idirnáisiúnta gnách
11.
Mar atá dearbhaithe ag an gcuid is mó de na saineolaithe agus, thairis sin, mar a d’aithin Rialtas na Fraince agus an Coimisiún (cé go raibh drogall orthu i dtosach) ag an dara héisteacht, tá an dlí idirnáisiúnta gnách mar chreatlach do dhlínse na Stát (‘adjudicatory jurisdiction’) in ábhair shibhialta agus tráchtála. Go bunúsach, ní fhéadfaidh dlínse den sórt sin a bheith ag Stát go dlisteanach seachas sa chás ina bhfuil nasc leordhóthanach idir é féin agus díospóid ar leith, a d’fhéadfadh a bheith ina nasc críche nó nasc náisiúnta. Dá bhrí sin, i gcás ina ndéanann Stát dlínse idirnáisiúnta a chúirteanna a shainiú trí rialacha a bhaineann leis an dlí idirnáisiúnta príobháideach a ghlacadh (nó i gcás ina ndéanann an tAontas amhlaidh, maidir le cúirteanna na mBallstát), ní mór go mbeadh an chreatlach sin á chomhlíonadh. (
12
)
12.
I ndáil leis sin, maidir leis an gcuid is mó de na díospóidí in ábhair shibhialta agus tráchtála, tá dlínse uilíoch do chúirteanna an Bhallstáit ina bhfuil sainchónaí ar an gcosantóir, dá bhforáiltear in Airteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia, ag teacht leis an dlí idirnáisiúnta gnách. Go bunúsach, féadfaidh Stát rialú a thabhairt go dlisteanach ar iarrataí i gcoinne daoine a bhfuil sainchónaí orthu ar a chríoch, fiú má bhaineann na hiarrataí sin, thairis sin, le heachtraí i gcríoch Stáit eile (Ballstát nó tríú Stát). Bunaítear leis an sainchónaí sin, idir an chéad Stát agus na hiarrataí sin, nasc leordhóthanach chun na críche sin. Ar an mbonn sin, féadfaidh cúirteanna na mBallstát rialú a thabhairt go dlisteanach, inter alia, i leith imeachtaí um shárú ar phaitinn tríú Stát, arna thabhairt i gcoinne cosantóir ‘áitiúil’. (
13
) Agus an dlínse sin á feidhmiú aige, ní sháraíonn an Ballstát ina bhfuil sainchónaí ar an gcosantóir ceannas an tríú Stát lena mbaineann. Go háirithe, ní bhíonn an chéad Stát ag cur cosc ar bith ar an dara Stát a dhlínse féin a fheidhmiú ar an díospóid atá i gceist. (
14
) Ní thagann forluí na ndlínsí a n‑eascraíonn as aon díospóid amháin salach (ach atá mar ghné dhílis de) ar dhlí idirnáisiúnta gnách. (
15
)
13.
Os a choinne sin, agus mar eisceacht, (ba mhór) an cáineadh é faoin dlí sin dá dtabharfadh cúirteanna i mBallstát amháin rialú díospóidí
áirithe maidir le hábhair shibhialta agus tráchtála a bhaineann le Ballstát eile (Ballstát nó tríú Stát), fiú dá mba rud é go raibh sainchónaí ar an gcosantóir lena mbaineann i gcríoch an chéad Stáit. Is amhlaidh an cás, go háirithe, maidir
le clárú nó bailíocht paitinní. Ag an dara héisteacht, d’aithin Rialtas na Fraince agus an Coimisiún go bhfuil feidhm ag ceisteanna faoin gceannasacht i ndáil leis an méid sin, agus iad ag sonrú go mbíonn tábhacht na gceisteanna sin ag athrú de réir an cháis. Feictear dom gur gá idirdhealú a dhéanamh idir dhá chás.
14.
Ar thaobh amháin, is léir nach féidir le cúirteanna Ballstáit rialú a thabhairt go dlisteanach ar iarrataí arb é is aidhm dóibh ná clárú nó bailíocht paitinne a comhdaíodh nó a cláraíodh i Stát eile (Ballstát nó tríú Stát), ós rud é go mbeadh comhlacht dá chuid, eadhon an tOifig Maoine Intleachtúla (‘OMI’), páirteach i ndeonú an teidil sin agus i mbainistiú an chláir ina mbeadh sé cláraithe.
15.
Ní hea, maidir le deonú paitinne, go mbíonn ‘gníomh rialtais’ i gceist leo lena léirítear roghanna polaitiúla ‘ceannasacha’ nach féidir le cúirt coigríche athbhreithniú a dhéanamh orthu. Sa lá atá inniu ann, ní bhíonn (nó is annamh a bhíonn) corrlach lánroghnach ag OMIanna maidir leis an deis chun teideal den sórt sin a dheonú. Déanann siad iarrataí ar phaitinne a scrúdú i bhfianaise na gceanglas dlí lena mbaineann, paitinní a dheonú i gcás ina gcomhlíontar na ceanglais sin agus iad a chlárú dá réir. Go bunúsach, baint ‘uathoibríoch’ seachas baint ‘cheannasach’ atá acu. Is fíor sin a fortiori maidir le ról OMIanna náisiúnta i ndáil le paitinní Eorpacha (amhail iad siúd atá i gceist sna príomhimeachtaí) ós rud é nach ndéanann na hoifigí sin, nuair is gá dóibh paitinn mar sin a ‘bhailíochtú’ dá gcríoch (agus ar an gcaoi sin an éifeacht chéanna a thabhairt di le paitinn náisiúnta), ach réamh-athbhreithniú ó OEP ar na coinníollacha inphaitinneachta a leagtar síos in CPE a dhaingniú.
16.
Is fusa ná sin é a mhíniú. Sa dlí gnách is prionsabal soiléir é nach féidir le Stát amháin a bheith ag cur isteach ar oibriú seirbhísí poiblí i Stát eile. Ar an gcaoi chéanna nach bhféadfaidh Stát a ordú, trína chúirteanna, do chomhlacht eachtrannach gníomh a ghlacadh, ní fhéadfaidh sé na gníomhartha ón gcomhlacht sin a leasú ná a neamhniú. Tá dlínse shubstainteach eisiach ag an Stát as a dtagann an comhlacht atá i gceist ina leith. Dá réir sin, amhail nach féidir le cúirteanna i mBallstát amháin a ordú do OMI i Stát eile (Ballstát nó tríú Stát) paitinn a dheonú dá chríoch, ar an gcaoi chéanna, ní féidir leo a ordú don oifig sin iontráil sa chlár atá á bhainistiú aige a leasú nó a scriosadh, nó dearbhú erga omnes a dhéanamh, fiú, maidir le bailíocht an teidil is cúis leis an iontráil sin. D’fhéadfadh dlínse ina leith sin a bheith ag Stát OMI sin, agus ag an Stát sin amháin. (
16
) Ba mhaith liom a chur in iúl, contrártha leis an méid a dúirt mé i bhfonóta 51 de mo chéad Tuairim, gurb ionann go díreach an fhadhb le hiarrataí arb é is aidhm dóibh clárú nó bailíocht ‘cuid’ náisiúnta na bpaitinní Eorpacha. (
17
)
17.
Ar an taobh eile, ní bheadh sé, i bprionsabal, contrártha leis an dlí idirnáisiúnta gnách dá dtabharfadh cúirteanna Ballstáit, ar tugadh iarratas i gcoinne cosantóir ‘áitiúil’ os a gcomhair arb é is aidhm dó sárú ar phaitinn tríú Stát, rialú ar bhailíocht na paitinne sin, mar réamhcheist nó ceist theagmhasach (tá mar réamhriachtanas chun go n‑éireodh le caingean den sórt sin go bhfuil teideal bailí ann), mar shampla i gcás ina ndéanann an cosantóir cosaint neamhbhailíochta.
18.
I gcomhréir leis na mínithe a thugtar sa mhír roimhe seo, agus contrártha le hargóint Electrolux, is éard atá cinntitheach ina leith sin, seachas nádúr na ceiste atá le cinneadh (bailíocht na paitinne) nó nádúr na rialacha atá le cur i bhfeidhm (na forais le cúlghairm nó, i gcás locht nós imeachta a bheith líomhnaithe, na rialacha nós imeachta a leagtar síos le dlí an tríú Stát (
18
)), ná cén cineál an chinnidh atá le déanamh. I gcomhthéacs imeachtaí um shárú, ní thabharfaidh na cúirteanna Ballstáit ar tugadh imeachtaí os a gcomhair rialú a thabhairt ar bhreithiúnas arb é is aidhm dó rialtacht an teidil lena mbaineann, ní dhéanfaidh siad ach moladh (i leith bailíochta nó i leith neamhbhailíochta), ag céim idirmheánach dá réasúnaíocht, chun an phríomh-shaincheist atá os a gcomhair a réiteach (sárú a bheith ann nó gan sárú a bheith ann) agus chun na críche sin amháin. Leis an gcuid oibríochtúil den chinneadh, bunófar cearta príobháideacha na bpáirtithe. Ordófar don chosantóir damáistí agus cúiteamh a íoc (etc.) má dhearbhaítear go bhfuil sárú ann nó, ina éagmais sin, déanfar caingean an éilitheora a dhíbhe. A mhéid nach mbíonn ach éifeachtaí inter partes ag cinneadh den sórt sin, agus nach bhfuil aon éifeacht erga omnes ag gabháil leis na forais a bhaineann le bailíocht an teidil, ní bheidh sé ag dul thar dhlínse an Bhallstáit ina bhfuil sainchónaí ar an gcosantóir. (
19
)
2. Téacs Rialachán an Bhruiséil Ia
19.
Tagann an riail in Airteagal 24(4) de Rialachán an Bhruiséil Ia maidir le dlínse eisiach le haghaidh clárú nó bailíocht paitinní as saincheisteanna sa dlí idirnáisiúnta gnách a bhí ann roimhe. Tá sé d’aidhm ag an riail sin, i gcás ina bhfuil Ballstát bainteach le díospóid, ceannasacht an Bhallstáit sin san ord idirnáisiúnta a chosaint, (
20
) trína áirithiú nach féidir le haon chúirt seachas a chúirteanna féin rialú a thabhairt go bailí. (
21
) Téann an riail sin thar fóir agus an cuspóir sin á shaothrú fiú, ós rud é, meabhraím, go gcuirtear cosc léi ar chúirteanna Ballstáit scrúdú teagmhasach a dhéanamh, i gcomhthéacs imeachtaí um shárú, ar bhailíocht paitinne arna deonú ag Ballstát eile. (
22
)
20.
Ina dhiaidh sin, ós rud é nach ndéantar tagairt in Airteagal 24(4) de Rialachán an Bhruiséil Ia ach do phaitinní na mBallstát, ní fhéadfaí go gcumhdófaí teidil do thriú Stát leis an bhforáil sin (is é sin, gan brí an téacs a shaobhadh), (
23
) agus ní leagtar síos aon fhoráil choibhéiseach ina leith leis an Rialachán sin, thairis sin. Mar sin féin, sa bhreithiúnas in Owusu, dhearbhaigh an Chúirt Bhreithiúnais nach féidir glacadh le haon mhaolú ar an riail ghinearálta a leagtar amach (anois) in Airteagal 4(1) den Rialachán sin seachas na maoluithe ‘dá bhforáiltear go sainráite’ (
24
) leis an Rialachán sin. An ionann, mar sin, an tátal atá le baint as sin agus an tátal atá bainte ag BSH, ag Rialtas na Fraince agus ag an gCoimisiún, eadhon an réiteach paradacsúil ar dá réir, cé nach bhfuil aon dlínse ag cúirteanna Bhallstát an chosantóra rialú a thabhairt ar bhailíocht paitinní Ballstát eile, go mbeidís inniúil (agus go mbeidís faoi cheangal fiú) rialú a thabhairt ar iarrataí arb é is aidhm dóibh bailíocht teideal tríú Stát?
21.
Ní dóigh liom (fós) gurb ea.
22.
I ndáil leis sin, ba mhaith liom a chur in iúl ar dtús gur fhorchoimeád an Chúirt Bhreithiúnais, sa bhreithiúnas in Owusu, an comhthéacs ar leith atá ós ár gcomhair. (
25
) Dá bhrí sin, ní féidir na conclúidí a thagann as an mbreithiúnas sin a chur i bhfeidhm anseo gan bheith cúramach.
23.
Níl sé i gceist anseo, díreach mar a bhí sa chás as ar eascair an breithiúnas sin, eisceacht a chur isteach i gcóras na Bruiséile nach mbaineann in aon chor leis an gcóras sin. Sa chás seo, thuig dréachtóirí an chórais sin, ón tús, gur tháinig clárú agus bailíocht na bpaitinní faoi ábhair shonracha lena dtugtar údar do neamhaird a dhéanamh ar an riail ghinearálta faoina bhfuil dlínse ag cúirteanna Bhallstát an chosantóra. Dá réir sin leag siad síos riail ‘dá bhforáiltear go sainráite’ chuige sin. Ní dheacair a mhíniú cén fáth an bhfuil an riail sin teoranta do theidil na mBallstát. Córas dlínse inmheánach don Aontas is ea córas na Bruiséile agus cuspóirí a bhaineann go sonrach leis sin á saothrú aige (eadhon feidhmiú cuí an mhargaidh inmheánaigh agus, le déanaí, an limistéar saoirse, slándála agus ceartais a bhunú). Dá bhrí sin, tá na maoluithe ar an riail ghinearálta a leagtar síos sa chóras sin, lena n‑áirítear na cinn a bhaineann le clárú agus bailíocht paitinní, beartaithe chun dlínse a leithdháileadh in ábhair shibhialta agus tráchtála idir cúirteanna na mBallstát. (
26
) Os a choinne sin, ós rud é nach bhfuil cumhacht ag an Aontas chun dlínse cúirteanna tríú Stát a chinneadh, ní dhearna dréachtóirí an chórais sin, go loighciúil, foráil do mhaoluithe den sórt sin ina bhfabhar. Go deimhin, i dtosach, sa scéim sin níorbh ann dóibh in aon chor.
24.
I bhfianaise an mhínithe roimhe seo, bheadh sé róshimplí dá bhainfí de thátal, ó theorannú na maolaithe ‘sainráite’ sin ar Bhallstáit, go bhfuil an riail ghinearálta maidir le dlínse chúirteanna an Bhallstáit ina bhfuil sainchónaí ar an gcosantóir uileghabhálach i ndáil le tríú Stáit agus go bhfuil feidhm aici ‘go hiomlán, go simplí’ fiú maidir le hiarrataí arb é is aidhm dóibh bailíocht paitinní tríú Stát, agus neamhaird á tabhairt dá réir ar an dlínse eisiach a thugtar de ghnáth do chúirteanna an tríú Stát sin ina leith. Bheadh toradh den sórt sin mar ‘éifeacht sheachtrach’ aisteach de chuid chóras na Bruiséile, nach raibh beartaithe ag a dhreachtóirí bunaidh. (
27
)
25.
Mar sin féin, áitíonn BSH, Rialtas na Fraince agus an Coimisiún, ó glacadh Rialachán an Bhruiséil Ia, go bhfuil maoluithe áirithe
curtha isteach i gcóras na Bruiséile i bhfabhar tríú Stáit, eadhon Airteagail 33 agus 34 den Rialachán sin. De réir na n‑idiragraithe sin, leis na hAirteagail nua sin, bhí sé beartaithe ag reachtóir an Aontais rialáil a dhéanamh go sainráite agus, thar aon ní eile, go huileghabhálach ar an gcaidreamh idir cúirteanna na mBallstát agus cúirteanna tríú Stáit. Sa chomhthéacs sin, is éard a bhí mar aidhm don reachtóir ná nach mbeadh cead ag cúirteanna na mBallstát dlínse a dhiúltú i bhfabhar cúirteanna tríú Stáit ach amháin sna himthosca dá bhforáiltear sna hAirteagail sin, eadhon i gcás ina dtugtar díospóid os comhair cúirt de chuid Ballstáit (is cuma cén chúis a bheadh aici) atá ar feitheamh cheana féin os comhair cúirteanna tríú Stát.
26.
Ní chuireann an méid sin aon cheo ina luí orm. Mar is léir ón bhfoclaíocht agus ó theideal na roinne de Rialachán an Bhruiséil Ia ina bhfuil siad, baineann Airteagail 33 agus 34 den Rialachán sin le hábhar ar leith: lis pendens agus cásanna gaolmhara ‘seachtracha’. Cé gur léir go rialaítear an t‑ábhar sonrach sin leis na hAirteagail sin, go sainráite agus go huileghabhálach, níl aon rud i dtéacs an Rialacháin sin chun a chur in iúl go raibh sé i gceist ag reachtóir an Aontais, na ceisteanna go léir a bhaineann leis an gcaidreamh idir cúirteanna na mBallstát agus cúirteanna tríú Stáit a réiteach le forálacha sonracha mar sin, lena n‑áirítear na ceisteanna sin a bhaineann le hurraim do cheannasacht na tríú Stát sin. (
28
)
27.
Ní thugtar níos mó eolais ina leith sin leis an obair ullmhúcháin ach an oiread. Cé gur léir, mar atá curtha in iúl ag na hidiragraithe sin, go raibh sé beartaithe ag toscaireacht na Fraince chuig an gComhairle ‘corpus’ iomlán de rialacha atá dírithe ar an gcaidreamh sin a chur isteach sa Rialachán le teacht (lena n‑aithneofaí, go háirithe, an fhéidearthacht atá ag cúirteanna na mBallstát an dlínse a dhiúltú in ábhair a thagann faoi dhlínse eisiach tríú Stát), agus nár ghlac reachtóir an Aontais an ‘corpus’ sin, ní mhínítear in aon doiciméad poiblí an chúis atá leis sin (rud a dheimhnigh Rialtas na Fraince ag an dara héisteacht). Arís, ní fhéadfaí é a bhaint de thátal, as an gcinneadh gan na rialacha lena mbaineann a shonrú, go raibh aon ‘rún soiléir’ ag an reachtóir maidir leis an tsaincheist is ábhar imní dúinn agus, go háirithe, ‘rogha pholaitiúil’ i bhfabhar dhlínse chúirteanna na mBallstát chun rialú a thabhairt in ábhair a bhaineann le ceannasacht tríú Stáit, amhail bailíocht na dteideal a eisíonn siad. (
29
) Go deimhin, d’fhéadfaí a rá go raibh rún ag an reachtóir sin gan é féin a theorannú do lis pendens‘seachtrach’ a rialú agus, don am i láthair, do dhlí náisiúnta gach Ballstáit (
30
) nó don Chúirt Bhreithiúnais, trí léiriú ar na rialacha atá ann cheana, (
31
) chun freagra a fháil ar na ceisteanna eile a bhaineann leis an gcaidreamh idir cúirteanna na mBallstát agus cúirteanna tríú Stáit, lena n‑áirítear an fhadhb atá i gceist sa chás seo.
28.
Ar an iomlán, ní fhorchuirtear an réiteach arna mholadh ag BSH, ag Rialtas na Fraince agus ag an gCoimisiún leis an téacs, arna léamh ina chomhthéacs, ná leis an ómós atá le léiriú ag an gCúirt ar reachtóir an Aontais, i gcomhréir leis an gcothromaíocht institiúideach. I bhfianaise na ‘doiléire’ a bhaineann le hintinn an reachtóra sin, agus in aghaidh an méid a mhaíonn an rialtas sin, ní bheadh an Chúirt ‘cúramach’ agus í ag glacadh le léiriú chomh trom sin ar Rialachán an Bhruiséil Ia ar bhonn réasúnaíocht bhunriachtanach a contrario (féach pointe 20 thuas). (
32
) Os a choinne sin, bheadh an Chúirt Bhreithiúnais ag léiriú go bhfuil sí ‘cúramach’ ar an gcaoi sin trína bheith ag baint ón Rialachán sin, de réir a gnáthmhodhanna um léiriú, an freagra is comhsheasmhaí leis na cuspóirí a shaothraítear léi agus leis na caighdeáin níos airde lena rialaítear í. (
33
)
29.
I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, mhínigh mé cheana féin, i bpointí 124 go 134 de mo chéad Tuairim, cén fáth an mbeadh sé contrártha leis na cuspóirí a shaothraítear leis an Rialachán sin dá ndéanfaí Airteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia a chur i bhfeidhm ‘go hiomlán, go simplí’. Ní bheidh mé ach ag díriú ar dhá phointe a ndearnadh plé orthu (don dara huair) ag an dara héisteacht, eadhon riar cuí an cheartais agus cosaint sa dlí do chosantóirí atá bunaithe san Aontas Eorpach.
30.
Maidir leis an gcéad phointe, cé go gcuirtear le riar cuí an cheartais le dlínse uilíoch do chúirteanna Bhallstát an chosantóra i ndáil le cúrsaí sáruithe, (
34
) ní bheadh sé ag teacht leis an gcuspóir sin dá mbeadh dlínse ag na cúirteanna sin (agus dá mbeadh ceangal orthu) rialú a thabhairt ar iarrataí ar é is aidhm dóibh bailíocht paitinn tríú Stát. Ní aithneofaí riamh breithiúnas neamhbhailíochta a thug na cúirteanna sin sa Stát deiridh sin agus ní fhéadfadh sé, go praiticiúil, treoir a thabhairt dá OMI a chláir a cheartú.
31.
Maidir leis an dara pointe, bheadh fadhbanna ag baint le réiteach den sórt sin fós. D’fhéadfaí, go praiticiúil, go mbeadh iallach á chur ar dhaoine atá bunaithe san Aontas Eorpach, agus ar shealbhóirí paitinní tríú Stáit, déileáil, os comhair chúirteanna an Stáit ina bhfuil sainchónaí orthu, le himeachtaí neamhbhailíochta nach gá déileáil leo (ar na cúiseanna a míníodh sa phointe roimhe seo), nó a d’fhéadfadh a bheith mí-úsáideach, arna dtionscnamh ag a n‑iomaitheoirí chun cur isteach orthu agus chun na críche sin amháin. (
35
)
32.
Ar an dara dul síos, ba mhaith liom a chur in iúl, ós rud é go gceanglaítear ar an Aontas Eorpach an dlí idirnáisiúnta a chomhlíonadh, lena n‑áirítear an dlí gnách, agus a chumhachtaí á bhfeidhmiú aige, ní mór léiriú a dhéanamh ar Rialachán an Bhruiséil Ia i gcomhréir leis an dlí sin. (
36
) I bhfianaise na mínithe a tugadh sa roinn roimhe seo, áfach, ní dóigh liom i ndáiríre gur féidir léiriú a dhéanamh ar an Rialachán sin ar an gcaoi atá molta ag BSH, ag Rialtas na Fraince agus ag an gCoimisiún. Ní féidir a rá go bhfuil nádúr uileghabhálach ag gabháil le córas na Bruiséile nuair atá cosantóir den Aontas i gceist (
37
) gan aird a thabhairt ach ar cheannasacht na mBallstát agus neamhaird á déanamh ar cheannasacht tríú Stáit. (
38
)
B.
Teoiric ‘éifeacht na frithluaile’
33.
I bhfianaise, ar thaobh amháin, na ndeacrachtaí ar fad a ghabhann le hAirteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia a chur i bhfeidhm ‘go hiomlán, go simplí’ mar choincheap, ach, ar an taobh eile, i bhfianaise nach bhfuil aon mhaolú sainráite sa Rialachán sin (go fóill) d’ábhair a dá dtagraítear in Airteagal 24 den Rialachán sin, i gcás ina bhfuil baint ag tríú tír leis, mhol mé, i bpointí 147 et seq. de mo chéad Tuairim, réiteach (a bheadh trasnach chomh maith toisc go mbeadh sé infheidhme ar na hábhair sin ar fad (
39
)), arna spreagadh ag teoiric ‘éifeacht na frithluaile’ arna forbairt ag Droz blianta ó shin. (
40
)
34.
Is éard a bheadh i gceist leis, go bunúsach, ná a rá, cé
go bhfuil dlínse
ag cúirteanna na mBallstát, de bhua na rialach ginearálta a leagtar síos in Airteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia (in éagmais aon fhoráil dá mhalairt), chun díospóidí a bhaineann le tríú Stáit a éisteacht, sna hábhair atá i gceist, ceadaítear dóibh leis an riail sin, arna léiriú ar bhealach comhthéacsúil agus teileolaíoch, mar sin féin, gan an dlínse sin a fheidhmiú. Cé go bhfuil an riail sin, mar a chinn an Chúirt sa bhreithiúnas in Owusu, ‘éigeantach’, i bprionsabal, measaim, mar a deir Droz, ‘go rachadh sé rófhada’ (
41
) chun ‘an carachtar’ sin a fhorchur i gcásanna den sórt sin freisin.
35.
Dá réir sin, sa chleachtas, i gcás iarratas i gcoinne cosantóir ‘áitiúil’ a bheith tugtha os comhair cúirteanna Ballstáit arb é is aidhm dó, mar shampla, bailíocht paitinne tríú Stát, ceadófaí le hAirteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia do na cúirteanna sin na cumhachtaí dá bhforáiltear ina ndlí náisiúnta a fheidhmiú (is cuma cén cineál rialacha, lena n‑áirítear iad siúd a n‑eascraíonn as a rialacha maidir leis an dlí idirnáisiúnta príobháideach) chun diúltiú rialú a thabhairt. Ar an gcaoi chéanna, i gcás ina dtugtar imeachtaí um shárú a bhaineann, le paitinn tríú Stát i gcoinne cosantóir den sórt sin os comhair na gcúirteanna sin, agus ina d’ardaigh an cosantóir cosaint neamhbhailíochta, féadfaidh siad diúltú rialú a thabhairt ar an gcosaint sin agus, i gcás inarb iomchuí, na himeachtaí sin a chur ar fionraí go dtí go mbeidh rialú maidir lena bailíocht ag údaráis an tríú Stát a dheonaigh an teideal, ar bhealach lena ‘léirítear’ réiteach a eascraíonn as Airteagal 24(4) den Rialachán sin. (
42
)
36.
Mar a mhínigh mé go mion i mo chéad Tuairim, tá sé mar bhuntáiste leis an léiriú sin, i mo thuairimse, go gcuirtear ar fáil leis réiteach ar an bhfadhb atá á plé atá pragmatach ar bhealach doshéanta, agus teorainneacha an téacs á n‑urramú ag an am céanna. (
43
) Go háirithe, ós rud é nach ndéantar dlínse a bhaint go hiomlán de chúirteanna na mBallstát leis, ach nach bhfuil ann ach go dtugtar cumhacht dóibh gan rialú a thabhairt, fágann an réiteach sin roinnt solúbthachta acu chun imthosca gach aon cháis aonair a chur san áireamh agus, i gcás inarb iomchuí, chun an dlínse sin a fheidhmiú i gcás nach bhfuil triail chóir á fáil ag na páirtithe os comhair chúirteanna an tríú Stát lena mbaineann, chun séanadh an cheartais a sheachaint. (
44
)
37.
Contrártha leis an méid a d’áitigh Rialtas na Fraince ag an dara héisteacht, leis an léiriú sin, ní chuirtear nádúr ‘domhanda comhleanúnach’ (
45
) chóras na Bruiséile in amhras. Ar thaobh amháin, ní hea go ndéanfaí an tsaincheist atá á plé againn a eisiamh ón gcóras sin agus a fhágáil go hiomlán faoi dhlí náisiúnta gach Ballstáit. Go deimhin, bheadh sí á rialú ag an gcóras sin. Go simplí, dhéanfaí foráil leis, mar fhreagra, do thagairt pháirteach agus do chreatlach do dhlí náisiúnta na cúirte ar tugadh na himeachtaí os a comhair. (
46
) Ar an taobh eile, leis an léiriú sin, go beacht, chuirfí le comhleanúnachas an chórais sin. Cinnteofar leis, sa chomhthéacs sin, go dtabharfaí réitigh chomhchosúla do chásanna comhchosúla.
38.
D’athdhearbhaigh BSH, (
47
) Rialtas na Fraince agus an Coimisiún freisin, ag an dara héisteacht, an cáineadh a rinne siad ina gcéad bharúlacha go ndéanfaí difear d’intuarthacht dlínse agus, dá bhrí sin, do dheimhneacht dhlíthiúil agus do chur i bhfeidhm aonfhoirmeach Rialachán an Bhruiséil Ia ar bhealach a bheadh contrártha le ‘spiorad’ an bhreithiúnais in Owusu dá dtabharfaí rogha do chúirteanna na mBallstát gan rialú a thabhairt ar na hábhair lena mbaineann, ar bhonn a ndlí náisiúnta.
39.
Nílim cinnte faoi go fóill. Ar thaobh amháin, ní ceist í, mar a bhí sa chás ónár tháinig an breithiúnas in Owusu, faoi lánrogha leathan a thabhairt do chúirteanna na mBallstát gan a ndlínse a fheidhmiú i ngach aon díospóid ‘sheachtrach’ (rud a dhéanfadh difear tromchúiseach d’intuarthacht a ndlínse), (
48
) ach corrlach cúng a dheonú dóibh gan rialú a thabhairt ar ábhair áirithe sa mhéid a ndéantar na réitigh is infheidhme faoi Airteagal 24 de Rialachán an Bhruiséil Ia’ a ‘léiriú’, agus sa mhéid sin amháin.
40.
Ar an taobh eile, maidir le cur i bhfeidhm aonfhoirmeach Rialachán an Bhruiséil Ia i ngach Ballstát, aithnítear go forleathan sna Stáit sin nár cheart do chúirteanna náisiúnta na hábhair atá i gceist a éisteacht i gcás ina bhfuil baint ag Stát eile leo. (
49
) Dá bhrí sin, tá sé de chumhacht ag cúirteanna na mBallstát go ginearálta, faoina ndlí náisiúnta, diúltú rialú a thabhairt i gcás den sórt sin. (
50
) Ar deireadh, cé go bhféadfadh na coinníollacha sonracha faoina ndéanann siad amhlaidh a athrú, i bprionsabal, ó Bhallstát go Ballstát, meabhraím go bhfuil dlí an Aontais mar chreatlach shuntasach don dlí náisiúnta, mar a mhínítear i bpointí 150 go 152 de mo chéad Tuairim. D’áiritheofaí leis sin go gcuirfí réiteach den sórt sin i bhfeidhm ar bhealach a bheadh comhsheasmhach go leor ar fud an Aontais.
41.
D’áitigh Rialtas na Fraince freisin ag an dara héisteacht, dá mbunófaí ‘éifeacht na frithluaile’ den sórt sin do na rialacha maidir le dlínse eisiach, go réiteofaí go leor ceisteanna praiticiúla (imthosca inar cheart don chúirt ar tugadh imeachtaí os a comhair bac a chur ar na himeachtaí seachas dlínse a ghéilleadh, an deis a bheith ag an gcúirt cinneadh a dhéanamh ar bheart den sórt sin uaithi féin, etc.), rud nach bhféadfadh an Chúirt a dhéanamh le cinneadh breithiúnach. Go deimhin, i mo thuairimse, níor cheart don Chúirt córas uileghabhálach a chumadh chun dlínse a dhiúltiú, ach ba cheart di ceanglais áirithe a thagann ó dhlí an Aontais a leagan síos agus tagairt a dhéanamh, maidir leis an gcuid eile, do dhlí náisiúnta gach Ballstáit (
51
) (go dtí go gcuirfidh reachtóir an Aontais féin córas den sórt sin leis i Rialachán an Bhruiséil).
C.
An ‘tríú bealach’ a d’fhéadfadh a bheith ann
42.
É sin ráite, tugtar le fios i roinnt de na ceisteanna a chuir an Chúirt Bhreithiúnais don dara héisteacht agus sna freagraí a thug an Coimisiún go bhféadfadh ‘tríú bealach’ a bheith ann, a bheadh níos spriocdhírithe (ar chlárú nó ar bhailíocht na bpaitinní) agus níos radacaí ná an freagra a mhol mé (nár rith sé liom agus mo chéad Tuairim á dréachtú agam, ní mór dom a admháil).
43.
Is éard a bheadh i gceist leis an ‘tríú bealach’ sin ná léiriú ar Airteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia, i bhfianaise a chomhthéacs (féach pointe 23 thuas) agus an dlí idirnáisiúnta gnách (féach pointí 14 go 18 thuas), sa chaoi nach dtugtar dlínse ar bith leis do chúirteanna Bhallstát an chosantóra iarrataí a éisteacht arb é is aidhm dóibh clárú nó bailíocht paitinní tríú Stát. (
52
) Ina theannta sin, i gcás amhail an cás seo, ina n‑ardaítear ceist faoi bhailíocht paitinne den sórt sin go heisceachtúil i gcomhthéacs imeachtaí um shárú, leis an bhforáil sin ní thabharfaí dlínse do na cúirteanna sin an cheist sin a réiteach ach go hindíreach, (
53
) chun rialú a thabhairt ar na himeachtaí agus chun na críche sin amháin. (
54
) Ní thabharfaí an chumhacht dóibh éifeacht erga omnes a chur leis na forais a bhaineann le bailíocht an teidil (nó, a fortiori, ráiteas a dhéanamh ina leith sin, a mbeadh an éifeacht sin aige, sa chuid oibríochtúil dá gcinneadh). (
55
)
44.
Go praiticiúil, chiallódh sé sin, cé go mbeadh feidhm ag Rialachán an Bhruiséil Ia maidir le héilimh (nó eisceachtaí) den sórt sin, i gcás ina bhfuil sainchónaí ar an gcosantóir san Aontas, ní thabharfadh sé dlínse (ná cumhacht dearbhaithe erga omnes den sórt sin) d’aon chúirt de chuid Ballstáit. Dá bhrí sin, i gcás ina dtugtar iarraidh den sórt sin os comhair cúirte mar sin i gcoinne cosantóir ‘áitiúil’, ní mór di a dhearbhú nach bhfuil aon dlínse aici í a éisteacht (nó, maidir le cosaint neamhbhailíochta a ardaítear in imeachtaí um shárú, éifeachtaí a cinnidh a theorannú do na páirtithe), ar bhonn an Rialacháin sin. (
56
)
45.
Tá roinnt buntáistí ag baint leis an léiriú sin. Ar an gcéad dul síos, ón taobh teoiriciúil de, trína chur in iúl nach mbaineann cúirteanna na mBallstát aon dlínse ó chóras na Bruiséile chun paitinní tríú Stáit a neamhbhailíochtú (nó chun éifeacht erga omnes a thabhairt, in imeachtaí um shárú, do chuid dá ndearbhuithe), bhainfeadh an Chúirt roinnt tátal, a bheadh radacach, ámh, ach a bheadh loighciúil mar sin féin (agus, dá bhrí sin, go hiomlán inchosanta) ó ghnéithe den dlí idirnáisiúnta gnách a leagtar amach i bpointí 14 go 18 den Tuairim seo.
46.
Ina dhiaidh sin, leis an léiriú sin d’áiritheofaí, go praiticiúil, méid áirithe comhsheasmhachta idir na réitigh is infheidhme ‘laistigh den Aontas’ agus na réitigh is infheidhme maidir leis an gcaidreamh le tríú Stáit, agus, arís, foclaíocht Airteagal 24(4) de Rialachán an Bhruiséil Ia á hurramú ag an am céanna. (
57
) Dhéanfaí na teorainneacha atá sa dlí comparáideach a léiriú leis chomh maith, go háirithe i ndlí na mBallstát. (
58
)
47.
Ar deireadh, bheadh sé mar bhuntáiste leis an léiriú sin go gcuirfí réiteach iomlán aonfhoirmeach ar fáil leis (ós rud é go n‑eascródh easpa dlínse chúirteanna na mBallstát go díreach ó Rialachán an Bhruiséil Ia, a bheadh infheidhme ar an mbealach céanna ar fud an Aontais) agus intuartha (ós rud é nach bhfágfaí aon chorrlach lánroghnach faoi na cúirteanna sin maidir leis an deis rialú a thabhairt) maidir leis an bhfadhb a ardaíodh. Bheadh sí ag teacht go hiomlán leis an ‘spiorad’ sa bhreithiúnas in Owusu.
48.
Mar sin féin, d’fhéadfaí go mbeadh cáintí áirithe á ndéanamh ar léiriú mar sin ar Rialachán an Bhruiséil Ia. Ar an gcéad dul síos, ó thaobh teoiriciúil de, d’fhéadfaí a chur ina choinne go mbeadh sé i gcoinbhleacht le loighic na rialach dlínse a leagtar síos in Airteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia. Tá an riail sin bunaithe ar na naisc phearsanta idir na cúirteanna a ainmnítear agus cosantóir ar leith. Ar an mbonn sin, agus mar a luaigh mé i bpointe 6 den Tuairim seo, baineann dlínse na gcúirteanna sin, i bprionsabal, le haon iarraidh a dhéantar i gcoinne an chosantóra sin. Leis an riail sin, inti féin, ní dhéantar aon idirdhealú de réir an ábhair atá faoi dhíospóid.
49.
Tá an agóid sin teoranta mar sin féin. Go deimhin, i gcásanna ‘laistigh den Aontas’, tá ábhair áirithe eisiata faoi dhlínse chúirteanna Bhallstát an chosantóra, faoi fhorálacha eile de Rialachán an Bhruiséil Ia (go háirithe Airteagal 24 de). Dá bhrí sin, níl gá ach a aithint go mbíonn an rud céanna fíor uaireanta i ndíospóidí a bhaineann le tríú Stáit, trína admháil, laistigh d’Airteagal 4(1) den Rialachán sin, go bhfuil teorainneacha intuigthe áirithe ann maidir leis an dlínse sin, arna bhforchur leis an dlí idirnáisiúnta gnách.
50.
Ina dhiaidh sin, d’fhéadfaí a thabhairt faoi deara go dtugtar le fios i gcuid de na tuarascálacha oifigiúla a bhaineann le hionstraimí na Bruiséile, (
59
) sliocht ó Thuairim 1/03 (
60
) agus sa dara mír d’aithris 24 de Rialachán an Bhruiséil Ia (
61
) go bhfuil dlínse ag cúirteanna na mBallstát, ar bhonn Airteagal 4(1) den Rialachán sin, chun ábhair amhail clárú nó neamhbhailíocht na bpaitínní a éisteacht, i gcás ina bhfuil tríú Stát i gceist.
51.
É sin ráite, arís, tá an agóid sin teoranta. Ar an gcéad dul síos, maidir leis na tuarascálacha atá i gceist, ní hamháin nach dtugtar tacaíocht lena seasamh leo, ní thugtar léiriú barántúil ar chóras na Bruiséile leo, ach ar a mhéad is treoir neamhcheangailteach ina leith sin iad. (
62
) Ar an dara dul síos, ós rud é nach mbaineann Tuairim 1/03, ann féin, leis an bhfadhb i gcroílár an cháis seo, (
63
) d’fhéadfaí an sliocht lena mbaineann a mheas mar obiter dictum, oscailte do mhiondifríochtaí agus soiléirithe áirithe, seachas mar sheasamh lán‑chomhaontaithe ón gCúirt faoin ábhar. (
64
) Ar an tríú dul síos, tá an teannas le haithris 24 de Rialachán an Bhruiséil Ia an‑choibhneasach. (
65
)
52.
Ar deireadh, ó thaobh na praiticiúlachta de, is éard a d’fhéadfaí a rá i gcoinne léiriú mar sin ar Airteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia ná go bhfuil dolúbthacht ag baint leis an réiteach a eascraíonn as sin. Ós rud é nach mbeadh aon dlínse (ar bhealach radacach) ag cúirteanna na mBallstát rialú a thabhairt ar iarrataí arb é is aidhm dóibh clárú nó bailíocht paitinní triú Stáit, ní bheadh aon chorrlach lánroghnach ag na cúirteanna sin lena bhfáil amach an iomchuí dlínse a dhiúltú. Bheadh sé de cheangal orthu é sin a dhéanamh in aon chás. I gcásanna áirithe, d’fhéadfadh sé go gcuirfí ceangal ar pháirtithe leis sin chun achomharc a dhéanamh os comhair cúirt tríú Stát nach dtugann ráthaíochtaí maidir le triail chóir. Ní bheadh na cúirteanna sin in ann an díospóid a éisteacht sna cásanna sin.
53.
Arís, tá láidreacht an cháinte seo coibhneasta. Cé go bhfuil gá le solúbthacht den sórt sin, i mo thuairimse, i gcomhthéacsanna áirithe, (
66
) tá níos mó amhrais ann faoin inmholtacht a ghabhann leis sna cásanna áirithe atá á bplé againn. Sháródh cúirteanna na mBallstát na teorainneacha a leagtar síos leis an dlí idirnáisiúnta gnách dá mbeadh orthu dearbhú erga omnes maidir le neamhbhailíocht paitinne tríú Stát a dhéanamh fiú mar gheall ar an ‘[n]gá’ a bheith leis (gan ráthaíochtaí ó chúirteanna an Stáit deiridh sin maidir le leigheas cóir), agus ní bheadh aon fhíorluach fós ag a gcinneadh. (
67
) Thairis sin, má leanann sé, go háirithe, nach bhféadfadh iomaitheoir de chuid shealbhóir na bpaitinní tríú Stáit a bhfuil sainchónaí air san Aontas caingean le haghaidh neamhbhailíocht paitinne den sórt sin a thabhairt os comhair chúirteanna na mBallstát riamh, d’fhéadfadh iomaitheoir den sórt sin fós agóid a dhéanamh in aghaidh bhailíocht na paitinne sin go hindíreach, mar shampla, i gcomhthéacs aon imeachtaí um shárú a thionscnaítear ina coinne (ar choinníoll go bhfuil sainchónaí air féin san Aontas), nó i gcomhthéacs iarratas ar ‘dhearbhú diúltach’ maidir le dliteanas arna dhéanamh ag an sealbhóir sin. Dá bhrí sin, ní bhainfí gach aon chosaint de os comhair na gcúirteanna sin ar phaitinní tríú tíortha gan bhunús.
III. Conclúid
54.
I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, molaim don Chúirt Bhreithiúnais an tríú ceist arna tarchur chun réamhrialú ag an Svea hovrätt (an Chúirt Achomhairc, Stócólm, an tSualainn) mar seo a leanas:
Maidir le hAirteagal 24(4) de Rialachán (AE) Uimh. 1215/2012 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 12 Nollaig 2012 maidir le dlínse agus le haithint agus forghníomhú breithiúnas in ábhair shibhialta agus tráchtála,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
níl feidhm ag an bhforáil sin sa mhéid a bhaineann le bailíocht paitinne arna clárú i dtríú Stát. Mar sin féin, féadfaidh cúirteanna na mBallstát, i gcás ina bhfuil dlínse acu faoi riail eile den Rialachán sin, dul gan rialú a thabhairt ar an gceist sin.
(
1
)	Bunteanga: an Fhraincis.
(
2
)	Tuairim in BSH Hausgeräte (C‑339/22, ‘mo chéad Tuairim’, EU:C:2024:159).
(
3
)	Rialachán (AE) Uimh. 1215/2012 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, an 12 Nollaig 2012 maidir le dlínse agus le haithint agus forghníomhú breithiúnas in ábhair shibhialta agus tráchtála (IO 2012 L 351, lch. 1, ‘Rialachán an Bhruiséil Ia’).
(
4
)	I gcomhréir leis an nós imeachta arna leagadh síos sa Choinbhinsiún ar Dheonú Paitinní Eorpacha, arna shíniú in München (an Ghearmáin) an 5 Deireadh Fómhair 1973 (‘CPE’).
(
5
)	Féach aithris 13 agus Airteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia.
(
6
)	Ar a laghad, i gcás, mar atá sa chás seo, nach bhfuil aon chomhaontú idirnáisiúnta ann lena rialaítear an tsaincheist idir an tAontas (nó Ballstát na cúirte ar tugadh na himeachtaí os a comhair) agus an tríú Stát lena mbaineann (féach pointí 23 agus 135 go 138 de mo chéad Tuairim).
(
7
)	Féach, chuige sin, breithiúnas an 8 Meán Fómhair 2022, IRnova (C‑399/21, ‘an breithiúnas in IRnovaEU:C:2022:648, míreanna 40 agus 48, agus an cásdlí dá dtagraítear).
(
8
)	Bíonn cion sáraithe suite (mar is gá) i gcríoch an Stáit a dheonaigh an phaitinn lena mbaineann, ós rud é, i gcomhréir le prionsabal an chríochachais, go mbíonn raon feidhme na gceart a thugtar teoranta don chríoch sin.
(
9
)	Breithiúnas an 1 Márta 2005 (C‑281/02, ‘an breithiúnas in Owusu, EU:C:2005:120, míreanna 10 agus 11 chomh maith le 24 go 26). Baineann an breithiúnas sin leis an gCoinbhinsiún ar dhlínse agus ar fhorghníomhú breithiúnas in ábhair shibhialta agus tráchtála, arna shíniú sa Bhruiséil an 27 Meán Fómhair 1968 (IO 1978 L 304, lch. 36), ar cuireadh Rialachán (CE) Uimh. 44/2001 ón gComhairle an 22 Nollaig 2000 maidir le dlínse agus le haithint agus forghníomhú breithiúnas in ábhair shibhialta agus tráchtála (IO 2001 L 12, lch. 1) ina ionad ina dhiaidh sin, agus ar cuireadh Rialachán an Bhruiséil Ia ina ionad sin. Mar sin féin, ní mór leanúnachas a áirithiú maidir le léiriú ar raon feidhme na n‑ionstraimí sin agus a bhforálacha coibhéiseacha (féach, go háirithe, an breithiúnas in IRnova (míreanna 29 agus 37)).
(
10
)	Tagann an cheist chun cinn freisin, mutatis mutandis, i gcás ina dtugtar díospóid a chumhdaítear le comhaontú eisiach maidir le roghnú cúirte os comhair cúirt de chuid an Aontais. Le hAirteagal 25 de Rialachán an Bhruiséil Ia, foráiltear nach mór do chúirteanna na mBallstát éifeacht a thabhairt do chomhaontú den sórt sin má ainmnítear cúirteanna i ‘mBallstát’ eile ann, i bprionsabal, gan aon rud a rá faoin gcás ina mbeadh comhaontú i bhfabhar cúirteanna tríú Stát ann. I bhfianaise a bhfuil mar phríomhábhar don Tuairim seo, díreoidh mé ar na díospóidí a bhaineann le clárú agus le bailíocht na bpaitinní tríú Stát, ach tabharfaidh mé aghaidh ar na cásanna eile sin ar bhonn ad hoc.
(
11
)	Ar an gcaoi chéanna, bheadh dlínse ag cúirteanna Bhallstát an chosantóra, agus ní mór dóibh rialú a thabhairt, i gcás ina dtabharfaí imeachtaí os a gcomhair gan comhaontú eisiach maidir le roghnú cúirte i bhfabhar cúirteanna tríú Stát, ós rud é nach leagtar síos riail dá mhalairt i Rialachán an Bhruiséil Ia.
(
12
)	Féach, go háirithe, Parrish, A., ‘Adjudicatory Jurisdiction and Public International Law: The Fourth Restatement’s New Approach’, in Stephan, P. B., agus Cleveland, S. A. (eag.), The Restatement and Beyond: The Past, Present, and Future of U.S. Foreign Relations Law, Oxford Academic, New York, 2020, lch. 303 go 318; Roorda, L., agus Ryngaert, C., ‘Public International Law Constraints on the Exercise of Adjudicatory Jurisdiction in Civil Matters’, in Forlati, S., agus Franzina, P. (eag.), Universal Civil Jurisdiction – Which Way Forward?, Brill, Leyde, 2020, lgh. 74 go 95; agus Mills, A., ‘Rethinking Jurisdiction in International Law’, The British Yearbook of International Law, Iml. 84, Uimh. 1, 2014, lch. 187 go 239.
(
13
)	Maíonn cúirteanna áirithe sa choigríoch go bhfuil an dlí idirnáisiúnta gnách nó an chúirtéis idirnáisiúnta (comitas gentium) mar bhac orthu amhail nach féidir leo rialú a thabhairt i leith sárú ar phaitinn eachtrannach (féach, go háirithe, United States Court of Appeals for the Federal Circuit (Cúirt Achomhairc na Stát Aontaithe don Chuaird Chónaidhme, na Stáit Aontaithe), an 1 Feabhra 2007, Jan K. Voda, M.D. v. Cordis Corp., 476 F.3d 887, 905 (Fed. Cir. 2007). Ní amhlaidh an cás. Maidir leis an dlí gnách, tá na cúiseanna ina leith sin díreach mínithe agam. Maidir le comitas gentium, nuair a thugann cúirt ó Stát amháin éifeacht do theideal Stát eile, os a choinne sin, léirítear cúirtéis dó leis an méid sin (féach Supreme Court (an Chúirt Uactarach, an Ríocht Aontaithe), 27 Iúil 2011, Lucasfilm Limited and others v Ainsworth and another, [2011] UKSC 39, § 104, 105 agus 109).
(
14
)	Féach, de réir análaí, an breithiúnas in Owusu (míreanna 30 agus 31).
(
15
)	D’fhéadfadh naisc leordhóthanacha, de réir bhrí an dlí ghnách, a bheith ann le Stáit éagsúla, mar atá sa chás seo. Is féidir le Stáit an riosca d’imeachtaí comhthreomhara agus de chinntí bréagnaitheacha, a bhaineann go dlúth le forluí dlínse den sórt sin, a laghdú trí réitigh inmheánacha (amhail prionsabal ‘forum non conveniens’ i dtíortha faoin dlí coiteann nó rialacha lis pendens i dtíortha faoin dlí sibhialta) a ghlacadh, nó trí chonarthaí idirnáisiúnta a thabhairt i gcrích idir na Stáit, lena ndéanfaí dlínse in ábhair shibhialta agus tráchtála a leithdháileadh idir a gcúirteanna faoi seach.
(
16
)	Féach pointe 61 agus fonóta 52 de mo chéad Tuairim agus na tagairtí a luaitear. Féach, thairis in, Droz, G., Compétence judiciaire et effets des jugements dans le Marché commun, Paris, Dalloz, 1972, Uimh. 156; Mayer, P., ‘Droit international privé et droit international public sous l’angle de la notion de compétence’, Revue critique de droit international privé, Uimh. 54, 1979, lgh. 362 agus 374 go 376, agus Pataut, E., Principe de souveraineté et conflits de juridictions (Étude de droit international privé), LGDJ, Paris, 1999, Uimh. 4 go 11, 48, 97 agus 359. Tá feidhm ag ceisteanna mar sin sa dlí idirnáisiúnta gnách i bhformhór na réimsí eile dá bhforáiltear in Airteagal 24 de Rialachán an Bhruiséil Ia. Chomh maith leis sin, ní féidir le cúirteanna Ballstáit rialú a thabhairt ar iarratais arb é is aidhm dóibh bailíocht cláraithe i gcineál eile clár poiblí (Airteagal 24(3)) eachtrannach, ar na cúiseanna luaite i bpointe 16 thuas. Ní féidir leis na cúirteanna sin rialú a thabhairt a thuilleadh ar iarratas arb é is aidhm dó breithiúnas a fhorfheidhmiú (Airteagal 24(5)) i Stát eile, i bhfianaise dlínse eisiach gach Stát comhéigean a fheidhmiú laistigh dá chríoch féin (féach an Bhuanchúirt um Cheartas Idirnáisiúnta, an Fhrainc v. an Tuirc (‘an cás S.S. Lotus’), an 7 Meán Fómhair 1927, C.P.J.I. Recueil 1927, Sraith A 10, lch. 18]. Ar deireadh, bheadh sé contrártha (is dócha) leis an dlí idirnáisiúnta gnách dá rialódh cúirt i mBallstát ar bhailíocht cirt in rem ar mhaoin dhochorraithe (an chéad fhleasc d’Airteagal 24(1)), atá suite sa choigríoch, i bhfianaise na nasc idir cinneadh den sórt sin agus ceannasacht chríche gach aon Stáit (féach Mills, A., op. cit., lch. 204). Os a choinne sin, ní thagann ceisteanna den sórt sin maidir le dlí gnách chun cinn i ndáil le léasanna cónaithe (an dara fleasc d’Airteagal 24(1)) ná le bailíocht cuideachtaí agus cinntí a gcomhlachtaí (Airteagal 24(2)).
(
17
)	Go deimhin, gan trácht ar dhlínse OEP (féach Airteagail 99 go 105 de CPE), ní féidir cúlghairm a dhéanamh ar phaitinn den sórt sin ach amháin trína ndéanamh ‘cuid’ ar ‘chuid’, os comhair na gcúirteanna náisiúnta. Arís, ní fhéadfaidh ach breitheamh den Stát ina bhfuil ‘cuid’ amháin cláraithe a dhearbhú go bhfuil sé neamhbhailí agus a ordú go mbainfear den chlár náisiúnta é, is cuma an bhforáiltear do na forais chun paitinní Eorpacha a chúlghairm le CPE (Airteagal 100) agus, sa chás sin, go bhfuil an t‑inneachar céanna ag ‘cuid’ na Tuirce don phaitinn lena mbaineann agus atá ag ‘cuid’ na Sualainne.
(
18
)	Go deimhin, cé go bhféadfaidh cúirteanna Bhallstát an chosantóra imeachtaí um shárú a bhaineann le paitinn tríú Stát a éisteacht, ní mór dóibh measúnú a dhéanamh ar shárú (agus ar bhailíocht) an teidil i bhfianaise dhlí an Stáit sin. Cé gur féidir le gach Stát dlí na bpaitinní a bhunú, tá dlínse shaintreorach eisiach ag gach Stát i leith na dteideal arna ndeonú acu dá gcríocha. Is é an Stát lena mbaineann amháin a fhéadfaidh a chinneadh cé hiad na cearta a thugtar leis na teidil sin agus cé hiad na coinníollacha bailíochta dóibh (féach, chuige sin, Mayer, P., op. cit., lgh. 349 go 351).
(
19
)	Féach pointí 44 agus 62 de mo chéad Tuairim. Contrártha leis an méid atá curtha in iúl ag Electrolux, ní athraítear dlínse na mBallstát le prionsabal chríochachas na bpaitinní, arna aithint go háirithe le Coinbhinsiún Pháras chun Maoin Tionscail a Chosaint, arna shíniú i bPáras (an Fhrainc) an 20 Márta 1883, arna athbhreithniú go deireanach i Stócólm (an tSualainn) an 14 Iúil 1967 agus arna leasú an 28 Meán Fómhair 1979 (Sraith Chonarthaí na Náisiún Aontaithe, Iml. 828, Uimh. 11851, lch. 305) (Airteagal 4a) agus CPE (Airteagal 2(2)). I ndáiríre ní rialaítear ar an tsaincheist sin leis na conarthaí sin. Cé, de bhua an phrionsabail sin, go bhfuil an chosaint a thugtar le paitinn teoranta do chríoch an Stáit a dheonaigh í agus go mbraitheann sí ar dhlí an Stáit sin, níl an méid sin mar chosc ar chúirteanna sa choigríoch rialú a thabhairt ar shárú nó fiú ar bhailíocht (go teagmhasach) an teidil lena mbaineann (féach, de réir análaí, breithiúnas an 19 Aibreán 2012, Wintersteiger, C‑523/10, EU:C:2012:220, mír 30). Ní cheanglaítear leis an bprionsabal sin ach go ndéanfaidh siad amhlaidh i bhfianaise dhlí an Stáit sin, ceanglas a thagann cheana féin as an dlí gnách, thairis sin (féach fonóta 18 thuas).
(
20
)	Leagtar amach freisin, i míreanna 3 agus 5 den Airteagal sin faoi seach, an riail maidir le dlínse eisiach in ábhair bhailíochta iontrálacha i gcláir phoiblí agus in ábhair a bhaineann le forghníomhú breithiúnas, agus fiú amháin in ábhair a bhaineann le maoin dhochorraithe, atá leagtha amach sa chéad fhleasc de mhír 1, i mo thuairim, an dlí idirnáisiúnta gnách. I gcodarsnascht leis sin, eascraíonn an riail maidir le léasanna cónaithe agus an riail maidir le bailíocht cuideachtaí (etc.), atá leagtha amach faoi seach sa dara fleasc de mhíreanna 1 agus 2 den Airteagal sin, as breithnithe simplí ar riar cuí an cheartais. Féach fonóta 16 den Tuairim seo; pointe 126 agus fonóta 113 de mo chéad Tuairim agus na tagairtí a luaitear, chomh maith le Pataut, E., op. cit., Uimh. 4 go 11, 357 agus 385.
(
21
)	I gcomhréir lena raison d’être, tá na rialacha sin éigeantach agus ‘á bhforchur le feidhm shonrach [..] ar na cúirteanna’ (breithiúnas an 13 Iúil 2006, GAT (C‑4/03, ‘an breithiúnas in GAT, EU:C:2006:457, mír 24)). Ní mór do chúirteanna Ballstáit ar tugadh díospóid os a gcomhair sna príomhimeachtaí a bhaineann, inter alia, le bailíocht paitinne de chuid Ballstáit eile a dhearbhú as a stuaim féin nach bhfuil dlínse acu (féach Airteagal 27 de Rialachán an Bhruiséil Ia). Thairis sin, ní féidir breithiúnas a thug na cúirteanna sin agus neamhaird á déanamh acu ar na rialacha sin a aithint ná a fhorghníomhú i mBallstát eile (féach Airteagal 45(1)(e) de na Rialacha sin).
(
22
)	Féach, mar cháineadh ar an réiteach sin, pointí 41 go 63 de mo chéad Tuairim.
(
23
)	Féach an breithiúnas in IRnova (míreanna 34 agus 35).
(
24
)	Féach an breithiúnas in Owusu (mír 37).
(
25
)	Féach an breithiúnas in Owusu (míreanna 48 go 52) chomh maith le pointí 119 agus 155 de mo chéad Tuairim. Agus an méid sin á dhéanamh aici, lean an Chúirt tuairim an Abhcóide Ghinearálta Léger sa chás sin (C‑281/02, EU:C:2004:798, pointí 69 go 71, 217 agus 280).
(
26
)	Rud atá soiléir ó Airteagal 4(1) agus Airteagal 5(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia a léamh le chéile.
(
27
)	Féach Droz, G., op. cit., Uimh. 165; de Vareilles-Sommières, P., ‘The Mandatory Nature of Article 2 of the Brussels Convention and Derogation from the Rule It Lays Down’, in de Vareilles-Sommières, P., (eag.), Forum Shopping in the European Judicial Area, Hart Publishing, Londain, 2007, lgh. 101 go 114; Schauwecker, M., ‘Extraterritorial Patent Jurisdiction: Can One Sue in Europe for Infringement of a U.S. Patent?’, TTLF Working Paper, Uimh. 10, 2011, lch. 43; agus Mills, A., ‘Private International Law and EU External Relations: Think Local Act Global, or Think Global Act Local?’, The International and Comparative Law Quarterly, Iml. 65, Uimh. 3, 2016, lgh. 541 go 579, go háirithe lgh. 541, 542, 568 agus 569.
(
28
)	Féach pointe 118 agus fonóta 108 de mo chéad Tuairim, agus na tagairtí a luaitear.
(
29
)	Tugaim faoi deara, i ndáil leis sin, gur mhol toscaireacht na Fraince chuig an gComhairle freisin go sonrófaí go sainráite i Rialachán an Bhruiséil Ia go mbeadh feidhm ag an riail ghinearálta a leagtar síos in Airteagal 4(1) den Rialachán sin, i gcás díospóid a bheith tugtha os comhair cúirte i mBallstát a bhaineann le hábhar a bhfuil riail maidir le dlínse eisiach leagtha síos ina leith le hAirteagal 24 den Rialachán sin ach a bhaineann le tríú Stát (féach doic. 8205/12, an 27 Márta 2012, Note from the French delegation to Working Party on Civil Law Matters (Brussels I), lch. 5, ‘Article 34(1)’). Ní dhearna reachtóir an Aontais an soiléiriú sin a athrá ach an oiread, áfach. Is léir nár theastaigh uaidh cinneadh ‘soiléir’ a dhéanamh, ach, de rogha air sin, an t‑ábhar atá i gceist a fhágáil ar oscailt.
(
30
)	Tagraím don nóta ó thoscaireacht na Gearmáine ina luaitear go gcuireann sí i gcoinne an togra ó thoscaireacht na Fraince ar an bhforas ‘nach ndéantar dlínse idirnáisiúnta chúirteanna na mBallstát vis-à-vis cúirteanna tríú Stáit a rialú go hiomlán le Rialachán an Bhruiséil I’, agus gur cheart go bhfanfadh sé sin amhlaidh (Comhairle an Aontais Eorpaigh, doic. 13756/11 ADD 1, an 9 Meán Fómhair 2011, Note from German delegation to Working Party on Civil Law Matters (Brussels I), lch. 3).
(
31
)	Féach Hess, B., ‘The Proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council on Jurisdiction and the Recognition and Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters (Recast)’, Think Tank European Parliament, 2011, lch. 13: ‘Níor ghlac an Coimisiún leis an méid a mholtar sa litríocht, amhail gur cheart dlínse chúirteanna an Aontais i gcásanna comhchosúla a tharlaíonn i dtríú Stáit a eisiamh freisin ó fhorais na dlínse eisiach faoi Airteagal 22 de [Rialachán an Bhruiséil I] (‘éifeacht na frithluaile’, mar a thugtar air). Is cosúil go bhfuil an réiteach sin inghlactha ós rud é gur féidir cinneadh maidir le héifeacht na frithluaile a mheas mar cheist faoi léiriú ar an Rialachán ar féidir leis an gCúirt Bhreithiúnais í a scrúdú, más gá […].’ (béim curtha leis).
(
32
)	Is é an iarmhairt is suntasaí a d’fhéadfadh a bheith ag an léamh seo (toisc go bhfuil tábhacht ar leith ag baint leis ó thaobh na praiticiúlachta agus na heacnamaíochta de) ná laghdú mór ar éifeachtacht na gcomhaontuithe maidir le roghnú cúirte i bhfabhar cúirteanna tríú Stát (ós rud é nach ann d’aon mhaolú ar chomhaontuithe den sórt sin sa Rialachán). Léirigh mé go leordhóthanach, i bpointí 129 go 131 de mo chéad Tuairim, nach féidir seasamh leis an léiriú sin i ndáil leis sin.
(
33
)	Contrártha leis an méid a áitíonn Rialtas na Fraince, tríd an méid sin a dhéanamh, ní bheadh an Chúirt ‘ag teacht isteach roimh bhreithnithe reachtóir an Aontais Eorpaigh’. Níl aon rud ann chun cosc a chur ar an reachtóir sin aghaidh a thabhairt (faoi dheireadh) ar an gceist nuair a dhéanfar athmhúnlú ar chóras na Bruiséile amach anseo agus rialacha sainráite a ghlacadh maidir leis an ábhar, a thiocfadh in ionad an léirithe arna ghlacadh ag an gCúirt.
(
34
)	Faoin méid sin is féidir le cúirt amháin rialú a thabhairt, ar bhealach domhanda, ar iarrataí um shárú ‘ilstáit’ a bhaineann le paitinní náisiúnta a bhfuil leis na héilimh chéanna nó le héilimh atá cosúil leo (go háirithe ‘codanna’ éagsúla na bpaitinní Eorpacha), amhail iad siúd arna ndéanamh ag BSH sa chás seo, agus dá réir sin sheachnófaí an baol go mbeadh cinntí ag teacht salach ar a chéile.
(
35
)	Féach, chuige sin, Droz, G., op. cit., Uimh. 168.
(
36
)	Féach, go háirithe, breithiúnais an 16 Meitheamh 1998, Racke (C‑162/96, EU:C:1998:293, mír 46); an 27 Feabhra 2018, Western Sahara Campaign UK (C‑266/16, EU:C:2018:118, mír 47), agus an 26 Aibreán 2022, an Pholainn v an Pharlaimint agus an Chomhairle (C‑401/19, EU:C:2022:297, mír 70).
(
37
)	Féach pointí 5 agus 6 den Tuairim seo.
(
38
)	Nó, agus an cheannasacht sin á comhlíonadh go han‑pháirteach, agus go hindíreach, i gcomhthéacs sásra lis pendens dá bhforáiltear in Airteagail 33 agus 34 de Rialachán an Bhruiséil Ia, ar bhonn imthosca chomh héiginnte agus chomh treallach maidir le cibé ar tugadh imeachtaí os comhair chúirteanna an tríú Stát lena mbaineann, agus ar tugadh iad os a gcomhair roimh chúirteanna Bhallstát an chosantóra (féach pointe 25 den Tuairim seo).
(
39
)	Cé nach mbaineann breithnithe an dlí idirnáisiúnta gnách a pléadh thuas ach le cuid de na hábhair seo (féach fonótaí 16 agus 20 den Tuairim seo), tá feidhm ag na cúiseanna le ‘héifeacht na frithluaile’ a thagann ón scéim agus ó chuspóirí Rialachán an Bhruiséil Ia ar an gcaoi chéanna maidir le gach ceann acu. Thairis sin, bheadh feidhm ag an réiteach sin freisin (ach ar chúiseanna éagsúla) maidir le díospóidí a chumhdaítear le comhaontú eisiach maidir le rogha chúirte i bhfabhar cúirteanna tríú Stáit.
(
40
)	Féach Droz, G., op. cit., Uimh. 164 go 169.
(
41
)	Droz, G., op. cit., Uimh. 167.
(
42
)	Maidir leis an réiteach seo, féach pointí 77 go 94 de mo chéad Tuairim. Go deimhin, i gcomhthéacs teoiric ‘éifeacht na frithluaile’, is
ionann na cásanna ina gceadaítear do chúirteanna na mBallstát dul gan rialú a thabhairt agus raon feidhme ábhartha Airteagal 24 de Rialachán an Bhruiséil Ia. Is fíor, b’ionann an méid sin agus síneadh a chur, san ord idirnáisiúnta, leis an réiteach sin a bhaineann le cosaintí neamhbhailíochta, cé nach n‑éilítear a leithéid de leis an dlí idirnáisiúnta gnách (agus a bhfuil a fhiúntas cáinte agam féin i bpointí 41 agus 63 den Tuairim seo). Mar sin féin, tá toradh den sórt sin riachtanach ar mhaithe le comhsheasmhacht idir na réitigh ‘inmheánacha’ agus ‘sheachtracha’ a bhfhéachtar lena áirithiú leis an teoiric sin (déanann na réitigh sheachtracha na réitigh inmheánacha a ‘léiriú’). In aon chás, rud atá mar fhreagra ar an agóid sin ná, murab ionann agus an méid a éilítear ‘laistigh den Aontas’, ní chuirtear oibleagáid ar chúirteanna na mBallstát gan rialú a thabhairt ar chosaint den sórt sin leis an réiteach atá beartaithe. Féadfaidh siad é sin a dhéanamh i gcás ina measann siad go bhfuil sé iomchuí (nach bhfuil chomh hachrannach céanna).
(
43
)	Tá láidreacht argóint Rialtas na Fraince, eadhon nach réiteofaí an fhadhb leis an réiteach seo ach go páirteach, ós rud é nach gcuirfeadh aon rud cosc ar na cúirteanna ar tugadh na himeachtaí os a gcomhair gan an chumhacht sin a fheidhmiú agus, mar shampla, a dhearbhú go bhfuil paitinn tríú Stát neamhbhailí, coibhneasach. Ar thaobh amháin, riosca teoiriciúil atá ann níos mó ná fíor-riosca, ós rud é go traidisiúnta nach measann cúirteanna na mBallstát go bhfuil dlínse acu chun rialú a thabhairt ar bhailíocht paitinní eachtrannacha (féach fonóta 49 thíos). Ar an taobh eile, dá ndéanfadh cúirteanna Ballstáit amhlaidh, bheadh an sárú ar an dlí idirnáisiúnta gnách a thiocfadh as sin inchurtha i leith an Bhallstáit sin agus ina leith sin amháin, seachas i leith reachtóir an Aontais, ós rud é nach mbeadh an sárú sin forchurtha ag reachtóir an Aontais.
(
44
)	Seo fadhb nach féidir, i bprionsabal, teacht chun cinn ‘laistigh den Aontas’, i bhfianaise na muiníne frithpháirtí a thugann na Ballstáit dá n‑institiúidí breithiúnacha faoi seach (féach pointe 110 de mo chéad Tuairim).
(
45
)	Tuairim 1/03 an 7 Feabhra 2006 (Coinbhinsiún Nua Lugano) (‘Tuairim 1/03’, EU:C:2006:81, pointe 148).
(
46
)	Ní féidir a áitiú ach an oiread go gcuirfeadh sé sin amhras ar thosaíocht Rialachán an Bhruiséil Ia thar an dlí náisiúnta. Bheadh feidhm ag an dara ceann de bhua an chéad cheann. Féach, de réir analaí, tuairim 1/03 (pointe 148).
(
47
)	Thairis sin, cé go gcáineann BSH teoiric ‘éifeacht na frithluaile’ is beag atá idir é féin agus an réiteach atá molta aige. Molann an chuideachta sin go rialódh an Chúirt, maidir le cúirteanna Bhallstát an chosantóra, cé go mbeidh dlínse fós acu agus iad fós faoi oibleagáid rialú a thabhairt ar éilimh a bhaineann le tríú Stát, faoi Airteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia, go bhféadfaidís fós diúltú rialú a thabhairt ar éilimh a bhfuil bailíocht paitinne tríú Stáit mar chúis leo, ar an bhforas nach bhfuil aon leas ag an iarratasóir in imeachtaí a thionscnamh (ós rud é nach féidir leis na cúirteanna sin ordú a thabhairt do OMI eachtrannach teideal den sórt sin a tharraingt siar óna chlár), ar bhonn a rialacha nós imeachta náisiúnta.
(
48
)	Féach an breithiúnas in Owusu (pointí 38 go 42).
(
49
)	Faoina ndlí náisiúnta, measann cúirteanna na mBallstát go ginearálta nach bhfuil dlínse acu rialú a thabhairt ar bhailíocht paitinne eachtrannaí, ná ar bhailíocht cirt úinéireachta ar mhaoin dhochorraithe atá suite i Stát eile, ná ar fhorghníomhú breithiúnas i gcríoch Stáit eile. Féach, go ginearálta Nuyts, A., Study on Residual Jurisdiction, General Report, 2007, míreanna 93 go 96 agus 103. Mar shamplaí, féach i) sa Bheilg, maidir le bailíocht paitinní, Airteagal 86(2) de Dhlí an 16 Iúil 2004‘i ndáil leis an gCód maidir leis an Dlí Idirnáisiúnta Príobháideach’ (Numac 2004009511, Moniteur Belge an 27 Iúil 2004, lch. 57340); ii) sa Fhrainc, maidir le maoin dhochorraithe, Pataut, E., op. cit., Uimh. 139, 148, 360, 361 agus 374 go 377, agus, i ndáil le bailíocht paitinní, Mayer, P., Heuzé, V., agus Remy, B., Droit international privé, 12ú heag., LGDJ, Páras, 2019, míreanna 329 agus 330; iii) sa Ríocht Aontaithe, maidir le maoin dhochorraithe, House of Lords (an Ríocht Aontaithe), an 8 Meán Fómhair 1893, British South Africa Co v Companhia de Moçambique, [1893] AC 602, agus, i ndáil le bailíocht paitinní, Supreme Court (an Chúirt Uachtarach, an Ríocht Aontaithe), 27 Iúil 2011, Lucasfilm Limited agus páirtithe eile v Ainsworth agus páirtí eile, § 54 agus 56, iv) don tSualainn, maidir le bailíocht paitinní, Lundstedt, L., ‘Jurisdiction and enforcement outside of the Brussels System with a focus on IPR’, Nordiskt immateriellt rättsskydd, Iml. 76, Uimh. 4, lgh. 348 go 364, Uimh. 3.2.1.
(
50
)	Féach, a contrario, an breithiúnas in Owusu (mír 43).
(
51
)	Féach, maidir leis na riachtanais sin, pointí 149 go 152 de mo chéad Tuairim. Dála an scéil, níl i gceist le cuid de na ceisteanna arna dtarraingt ag Rialtas na Fraince ach ceisteanna nós imeachta (an féidir scor den dlínse a chinneadh as a stuaim féin, etc.). Go ginearálta, ní réitítear ceisteanna den sórt sin le córas na Bruiséile, ach fágtar faoi lex fori, ar choinníoll nach mbaintear an bonn d’éifeachtacht an chórais sin leo (féach breithiúnas an 15 Bealtaine 1990, Hagen, C‑365/88, EU:C:1990:203, míreanna 17, 19 agus 20). Is ionann an méid sin agus an méid atá molta agam.
(
52
)	Is amhlaidh a bheadh sé maidir le forálacha eile de Rialachán an Bhruiséil Ia. Thairis sin, cé go bhfuil sé dírithe ar bhailíocht paitinní tríú Stáit, d’fhéadfaí, i mo thuairimse, an freagra sin a thrasuí, de réir analaí, d’iarratais arb é is aidhm dóibh bailíocht teidil úinéireachta ar mhaoin dhochorraithe atá suite i dtríú Stát, bailíocht cláraithe i gclár poiblí eile de chuid Stáit den sórt sin, nó do bheart forfheidhmithe arna ghlacadh ag an Stát sin ina chríoch, ar ábhair iad sin go léir a ardaíonn ceisteanna faoi cheannasacht Stáit san ord idirnáisiúnta. Mar sin féin, ní fhéadfadh feidhm a bheith aige maidir le hábhair nach n‑ardaíonn saincheisteanna den sórt sin iontu (léasanna cónaithe, bailíocht cuideachtaí), nó maidir le díospóidí a chumhdaítear le comhaontuithe eisiacha maidir le roghnú cúirte i bhfabhar cúirteanna tríú Stát. Maidir leis na cásanna sin, feictear dom gurb í éifeacht an fhrithchaithimh an t‑aon réiteach atá oiriúnach.
(
53
)	Dá bhrí sin, ní cheanglófaí ar chúirteanna na mBallstát, i gcás ina ndéanfaí cosaint neamhbhailíochta in imeachtaí um shárú ar phaitinn tríú Stáit, bac a chur ar na himeachtaí go dtí go ndéanfadh údaráis an Stáit sin cinneadh maidir le bailíocht an teidil, mar is gá do na cúirteanna sin a dhéanamh, i mórán cásanna, faoi Airteagal 24(4) de Rialachán an Bhruiséil Ia i gcás ina bhfuil paitinn Bhallstáit i gceist (féach pointí 77 go 94 de mo chéad Tuairim). Thairis sin, mar a luaigh mé i bpointe 63 den Tuairim sin, níor mhór an réiteach sin a fhágáil ar lár freisin, de lege ferenda, i ndíospóidí ‘laistigh den Aontas’. Dá bhrí sin, iarraim ar reachtóir an Aontais córas na Bruiséile a leasú chuige sin.
(
54
)	D’fhiafraigh an Chúirt de na hidiragraithe ag an dara héisteacht an bhféadfadh Airteagal 17(2) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh a bheith ina chosc ar an dlínse sin. Ní dóigh liom go bhféadfadh. Is fíor go gciallaíonn an ceart bunúsach sin go gcuireann cúirteanna na mBallstát na cearta a thugtar le paitinní tríú Stáit chun feidhme nuair a thugtar iarratais chuige sin os a gcomhair. Mar sin féin, ní gá dóibh é sin a dhéanamh ach amháin nuair atá na teidil sin bailí. Ní chuirtear aon chosc orthu leis an bhforáil sin é sin a fhíorú. Más rud é, i gcomhthéacs imeachtaí um shárú, go measann na cúirteanna sin go bhfuil paitinn den sórt sin neamhbhailí agus go ndéanann siad na himeachtaí a dhíbhe ar an bhforas sin, is fíor nach bhféadfadh an dílseánach na cearta a thugtar leis an bpaitinn a fheidhmiú a thuilleadh i leith an duine ar cuireadh ina leith gurbh é an saraitheoir é ach a éigiontaíodh. Ní ‘cailleadh maoine’ a bheadh ann, áfach, ach díreach toradh amháin ar dhearbhú neamhbhailíochta. Tá sé mar ghné dhílis de theorainneacha dhlínse na mBallstát ina leith sin gur cinneadh inter partes é cinneadh den sórt sin, agus an phaitinn fós bailí. Ní féidir a mheas go bhfuil an staid a eascraíonn as sin contrártha le hAirteagal 17(2) ann féin.
(
55
)	Dá bhrí sin, maidir le riail (hipitéiseach) den dlí nós imeachta náisiúnta lena dtugtar éifeacht erga omnes do dhearbhuithe maidir le bailíocht arna ndéanamh i gcinneadh den sórt sin, ba cheart í a dhíbhe mar riail atá contrártha le hAirteagal 4(1) de Rialachán an Bhruiséil Ia.
(
56
)	Ní fhéadfadh an chúirt ar tugadh na himeachtaí os a comhair a dhearbhú go bhfuil dlínse aici ar bhonn a dlí náisiúnta. Ós rud é go bhfuil feidhm ag Rialachán an Bhruiséil Ia agus sainchónaí ar an gcosantóir san Aontas Eorpach, cuirtear na rialacha náisiúnta dlínse ar leataobh (féach breithiúnas an 25 Feabhra 2021, Markt24, C‑804/19, EU:C:2021:134, mír 32).
(
57
)	Agus, ag an am céanna, ag dul gan an réiteach iomarcach, a leagtar síos leis an bhforáil sin, a leathnú isteach san ord idirnáisiúnta i gcás cosantaí neamhbhailíochta (féach fonóta 53 den Tuairim seo). Féach, i gcomparáid leis sin, fonóta 42 thuas.
(
58
)	Féach fonóta 49 den Tuairim seo.
(
59
)	Féach Jenard, P., agus Möller, G., Tuarascáil maidir leis an gCoinbhinsiún Lugano (IO 1990 C 189, lch. 57), mír 54, agus Almeida Cruz, M., Desantes Real, M., agus Jenard, P., Tuarascáil maidir le Coinbhinsiún San Sebastián (IO 1990 C 189, lch. 35), mír 25.
(
60
)	Féach pointe 153 de Thuairim 1/03 agus pointe 112 de mo chéad Tuairim.
(
61
)	Le hAirteagail 33 agus 34 de Rialachán an Bhruiséil Ia, foráiltear ‘I gcás ina bhfuil dlínse bunaithe ar Airteagal 4’, go bhféadfaidh cúirt Bhallstáit dlínse a dhiúltú i gcás imeachtaí comhthráthacha i dtríú Stát, i gcás ina bhfuil sé sin comhsheasmhach le riar cuí an cheartais. Sonraítear sa dara mhír d’aithris 24 den Rialachán sin go bhféadfadh sé a bheith amhlaidh i gcás go ‘bhfuil dlínse eisiach ag cúirt an tríú Stát sa chás ar leith i gcúinsí ina mbeadh dlínse eisiach ag cúirt de chuid Ballstáit’. Tugann sé sin le tuiscint, dá bhrí sin, go bhféadfadh dlínse a bheith ag cúirt de chuid Ballstáit ar bhonn Airteagal 4 den Rialachán sin fiú maidir le hiarratais arb é is aidhm dóibh, mar shampla, bailíocht paitinní tríú Stáit.
(
62
)	Féach, chuige sin, breithiúnas an 30 Meán Fómhair 2021, Commerzbank, C‑296/20, EU:C:2021:784, mír 58.
(
63
)	Bhain an cinneadh sin leis an gceist an raibh dlínse eisiach ag an Aontas Coinbhinsiún Lugano II a thabhairt i gcrích (féach pointe 112 de mo chéad Tuairim).
(
64
)	Ina theannta sin, sa sliocht atá i gceist, thagair an Chúirt, ar bhealach an‑ghinearálta, do na hábhair go léir a bhfuil riail maidir le dlínse eisiach leagtha síos ina leith in Airteagal 24 de Rialachán an Bhruiséil Ia agus do chásanna ina bhfuil comhaontuithe maidir le roghnú cúirte. Níor scrúdaigh sí go mion, i gcás roinnt de na hábhair sin (lena n‑áirítear clárú agus bailíocht paitinní tríú Stát), i bhfianaise a ngnéithe sonracha, an bhfuil cosc nó teorainn ar dhlínse a bheith ag cúirteanna Bhallstát an chosantóra (féach freisin, chuige sin, an chéad fhonóta eile).
(
65
)	Fiú dá ndéanfaí Airteagal 4(1) de Rialachán Ia an Bhruiséil Ia a léiriú ar an mbealach a mholtar sa roinn seo den Tuairim seo, bheadh cásanna ann fós ina mbeadh dlínse ag cúirt Bhallstáit faoin bhforáil sin, cé go mbeadh, ag an am céanna, dlínse eisiach ag cúirt an tríú Stát lena léirítear iad siúd dá bhforáiltear leis an Rialachán sin. D’fhéadfadh sé a bheith amhlaidh i ndáil le léasanna cónaithe nó bailíocht daoine dlítheanacha nó, de réir análaí, i gcás comhaontú eisiach maidir le roghnú cúirte i bhfabhar na cúirte tríú Stát lena mbaineann.
(
66
)	Go háirithe i gcás ina dtugtar imeachtaí os comhair chúirteanna na mBallstát gan comhaontú eisiach maidir le roghnú cúirte i bhfabhar cúirteanna tríú Stát.
(
67
)	Féach pointe 30 den Tuairim seo. Ní hea nár chualathas faoin réiteach sin sa dlí comparáideach. Mar shampla, i ndlí na Fraince, níl ann d’fhoras an riachtanais i gcúrsaí maoine réadacha (féach Pataut, E., op. cit, Uimh. 374 go 377).