62019CJ0143_RES
Sprawa C‑143/19 P
Der Grüne Punkt – Duales System Deutschland GmbH
przeciwko
Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)
Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 12 grudnia 2019 r.
Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Artykuły 15 i 66 – Rzeczywiste używanie unijnego znaku wspólnego – Znak odnoszący się do systemu zbiórki i odzysku odpadów opakowaniowych – Umieszczanie na opakowaniach towarów, dla których znak towarowy jest zarejestrowany
Znak towarowy Unii Europejskiej – Unijne znaki wspólne – Podstawowa funkcja – Odróżnianie towarów lub usług członków organizacji, która jest właścicielem znaku towarowego, od towarów lub usług innych przedsiębiorstw
(rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 66)
(zob. pkt 52–54)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Podstawy wygaśnięcia – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego – Rzeczywiste używanie – Pojęcie – Kryteria oceny – Wspólny znak towarowy
[rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1, art. 51 ust. 1 lit. a)]
(zob. pkt 55–58, 62, 72, 73)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Podstawy wygaśnięcia – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Graficzny wspólny znak towarowy przedstawiający okrąg z dwoma strzałkami, odnoszący się do systemu zbiórki i odzysku odpadów opakowaniowych
[rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 15 ust. 1, art. 51 ust. 1 lit. a)]
(zob. pkt 67–70)
Streszczenie
Wspólny znak towarowy odnoszący się do systemu zbiórki odpadów opakowaniowych, umieszczany na opakowaniu towarów może być rzeczywiście używany w odniesieniu do opakowanych towarów
Wyrokiem Der Grüne Punkt/EUIPO (C‑143/19 P), wydanym w dniu 12 grudnia 2019 r., Trybunał uchylił wyrok Sądu (
1
) w związku z naruszeniem prawa przy stosowaniu pojęcia „rzeczywistego używania” w odniesieniu do unijnego znaku wspólnego.
W rozpatrywanej sprawie wnosząca odwołanie, Der Grüne Punkt, uzyskała rejestrację graficznego wspólnego znaku towarowego przedstawiającego okrąg z dwoma strzałkami, odnoszącego się do systemu zbiórki i odzysku odpadów opakowaniowych. W następstwie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) częściowo uwzględnił ten wniosek z tym uzasadnieniem, że wspomniany znak towarowy nie był rzeczywiście używany w odniesieniu do wszystkich towarów, dla których został zarejestrowany, z wyjątkiem towarów będących opakowaniami.
Wniesiona przez wnoszącą odwołanie skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej EUIPO została oddalona przez Sąd.
W uzasadnieniu odwołania wnosząca je podniosła, że Sąd błędnie zinterpretował pojęcie „rzeczywistego używania” w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 (
2
) i nie uwzględnił należycie cech charakterystycznych znaków wspólnych, określonych w art. 66 tego rozporządzenia.
Na wstępie Trybunał przypomniał, że podstawową funkcją znaku wspólnego jest odróżnienie towarów lub usług członków organizacji, która jest jego właścicielem, od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. Tym samym, w odróżnieniu od indywidualnego znaku towarowego, funkcja wspólnego znaku towarowego nie polega na wskazaniu konsumentowi „identyfikacji pochodzenia” towarów lub usług, dla których znak taki został zarejestrowany. W tym względzie Trybunał zauważył, że art. 66 rozporządzenia nr 207/2009 nie wymaga w żadnym razie, aby wytwórcy, producenci, usługodawcy lub handlowcy powiązani z organizacją będącą właścicielem znaku wspólnego byli częścią tej samej grupy przedsiębiorstw, które wytwarzają lub dostarczają towary lub usługi pod wyłączną kontrolą. Ponadto Trybunał stwierdził, że znaki wspólne, podobnie jak indywidualne znaki towarowe, są częścią obrotu handlowego. Używanie ich musi zatem, aby można je było zakwalifikować jako „rzeczywiste” w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009, faktycznie wpisywać się w cel zainteresowanych przedsiębiorstw polegający na wykreowaniu lub zachowaniu rynku zbytu dla ich towarów i usług.
Następnie Trybunał stwierdził, że ze znaku wspólnego korzysta się zgodnie z jego podstawową funkcją, gdy umożliwia on konsumentowi zrozumienie, że dane towary lub dane usługi pochodzą z przedsiębiorstw będących członkami organizacji będącej właścicielem znaku towarowego, a tym samym umożliwia mu odróżnienie tych towarów lub usług od towarów lub usług pochodzących z przedsiębiorstw, które nie są członkami tej organizacji. W rozpatrywanej sprawie Trybunał stwierdził, że z ustaleń poczynionych przez Sąd wynika, iż znak wspólny był używany zgodnie z jego podstawową funkcją, w świetle tego, że producent lub dystrybutor spornych towarów stanowił część systemu umowy licencyjnej wnoszącej odwołanie.
Wreszcie Trybunał wskazał, że badanie rzeczywistego używania rozpatrywanego znaku towarowego powinno zostać przeprowadzone poprzez dokonanie oceny w szczególności sposobów korzystania ze znaku uznawanych w danym sektorze gospodarczym za uzasadnione z punktu widzenia zachowania lub wykreowania udziałów w rynku dla towarów lub usług chronionych danym znakiem towarowym, charakteru tych towarów lub usług, cech danego rynku oraz zasięgu i częstotliwości używania znaku. W tym względzie Trybunał stwierdził, że Sąd nie zastosował tych kryteriów w niniejszym przypadku. Trybunał stwierdził w szczególności, że do Sądu należało zbadanie, czy należycie wykazane w rozpatrywanej sprawie używanie, a mianowicie umieszczanie danego znaku towarowego na opakowaniach towarów przedsiębiorstw należących do lokalnego systemu zbiórki i przetwarzania ekologicznego odpadów opakowaniowych, jest uznawane w danych sektorach gospodarki za uzasadnione w celu zachowania lub wykreowania udziałów w rynku dla towarów. Zdaniem Trybunału nie można wykluczyć, że umieszczenie przez producenta lub dystrybutora na opakowaniu towarów konsumpcji bieżącej informacji o przynależności do takiego systemu recyklingu może mieć wpływ na decyzje zakupowe konsumentów, a tym samym przyczynić się do zachowania lub wykreowania udziałów w rynku tych towarów.
Stwierdzając, że Sąd naruszył prawo przy stosowaniu pojęcia „rzeczywistego używania”, Trybunał uchylił zaskarżony wyrok oraz stwierdził nieważność decyzji Izby Odwoławczej EUIPO.
(
1
)	Wyrok z dnia 12 grudnia 2018 r., Der Grüne Punkt/EUIPO – Halston Properties (Przedstawienie okręgu z dwoma strzałkami) (T‑253/17, EU:T:2018:909).
(
2
)	Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego [Unii Europejskiej] (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).