EUR-Lex - 61996B0044 - EL
Avis juridique important
|
61996B0044
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 18ης Ιουλίου 1997.
-
Oleifici Italiani SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
-
Διαγωνισμός για τη δωρεάν προμήθεια ελαιολάδου στους πληθυσμούς της Γεωργίας και της Αρμενίας - Ζημία που υποστηρίζει ότι υπέστη ο ανάδοχος λόγω καθυστερήσεως στην παραλαßή του ελαιολάδου από τον μεταφορέα που είχε ορίσει η Επιτροπή - Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αρνήσεως της Επιτροπής να χορηγήσει αποζημίωση - Αγωγή λόγω εξωσυμßατικής ευθύνης - Συμßατικός χαρακτήρας της υποχρεώσεως της Επιτροπής επί της οποίας στηρίζεται η αγωγή - Έλλειψη ρήτρας διαιτησίας κατά την έννοια του άρθρου 181 της Συνθήκης ΕΚ - Πρόδηλη αναρμοδιότητα του Πρωτοδικείου.
-
Υπόθεση T-44/96.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα II-01331
Περίληψη
Λέξεις κλειδιά
Διαδικασία - Αγωγή αποζημιώσεως και προσφυγή περί ακυρώσεως αρνήσεως αποζημιώσεως - Αθέτηση υποχρεώσεων της Επιτροπής έναντι αναδόχων προμηθειών επισιτιστικής βοήθειας - Δικαιοπρακτικό θεμέλιο - Ρήτρα διαιτησίας - Δεν υπάρχει - Αναρμόδια τα κοινοτικά δικαστήρια(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 173, 178, 181 και 183)
Περίληψη
Στο πλαίσιο διαφοράς που ανακύπτει μεταξύ της Επιτροπής και του αναδόχου της προμηθείας επισιτιστικής βοήθειας σε τρίτες χώρες, η ασκούμενη κατ' αυτής αγωγή αποζημιώσεως, λόγω αθετήσεως της υποχρεώσεώς της να εξασφαλίσει την παραλαβή των εμπορευμάτων από τον μεταφορέα τον οποίο είχε ορίσει, εντός της προθεσμίας που ορίζεται με την κοινοτική ρύθμιση και συνομολογήθηκε μεταξύ του αναδόχου και της Επιτροπής, στηρίζεται σε δικαιοπρακτικό θεμέλιο. Συγκεκριμένα, η επισιτιστική βοήθεια εκτελείται μέσω συμβάσεων που συνάπτονται μεταξύ της Επιτροπής και των αναδόχων· επομένως, και η ευθύνη την οποία ενδέχεται να υπέχει η Κοινότητα, λόγω της οργανώσεως των εργασιών προμηθείας, είναι επίσης συμβατικής φύσεως.Επομένως, ελλείψει ρήτρας διαιτησίας κατά την έννοια του άρθρου 181 της Συνθήκης, το Πρωτοδικείο είναι προδήλως αναρμόδιο, οσάκις ασκείται ενώπιόν του αγωγή λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης βάσει του άρθρου 178 της Συνθήκης, να αποφαίνεται, στην πραγματικότητα, επί αιτήματος αποζημιώσεως λόγω συμβατικής ευθύνης. Στην αντίθετη περίπτωση, το Πρωτοδικείο θα επεξέτεινε την αρμοδιότητά του πέραν των διαφορών των οποίων την εκδίκαση του αναθέτει περιοριστικά το άρθρο 183 της Συνθήκης, το οποίο όμως, αντιθέτως, προβλέπει ότι τα εθνικά δικαστήρια είναι αρμόδια κατά το κοινό δίκαιο για την εκδίκαση διαφορών στις οποίες είναι διάδικος η Κοινότητα. Επίσης προδήλως απαράδεκτο είναι το αίτημα περί ακυρώσεως της αρνήσεως της Επιτροπής να αποζημιώσει τον ανάδοχο για τη ζημία που του προξένησε η αθέτηση της υποχρεώσεως στην οποία στηρίζεται και η αγωγή αποζημιώσεως. Και τούτο διότι ο αντισυμβαλλόμενος της Επιτροπής δεν μπορεί να παρακάμψει μονομερώς την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ του Πρωτοδικείου και των εθνικών δικαστηρίων, προκαλώντας απόρριψη του περί αποζημιώσεως αιτήματός του από την Επιτροπή και χαρακτηρίζοντας, στη συνέχεια, την απόρριψη αυτή ως απόφαση υπό την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης.