61971CJ0006_NL
Partijen
Onderwerp
Overwegingen van het arrest
Beslissing inzake de kosten
Visa
Dictum
Partijen
IN DE ZAAK 6-71
BETREFFENDE EEN VERZOEK AAN HET HOF KRACHTENS ARTIKEL 177 EEG-VERDRAG VAN HET BUNDESFINANZHOF, IN HET ALDAAR AANHANGIG GEDING TUSSEN
FIRMA RHEINMUEHLEN DUESSELDORF, DUESSELDORF-HOLTHAUSEN,
EN
EINFUHR - UND VORRATSSTELLE FUER GETREIDE UND FUTTERMITTEL, FRANKFURT AM MAIN,
Onderwerp
OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING INZAKE
- DE UITLEGGING VAN ARTIKEL 20, LID 2, EERSTE ZIN, VAN VERORDENING NR . 19 VAN DE RAAD VAN 4 APRIL 1962 HOUDENDE DE
GELEIDELIJKE TOTSTANDBRENGING VAN EEN GEMEENSCHAPPELIJKE ORDENING DER MARKTEN IN DE SECTOR GRANEN ( PB 1962, BLZ . 933 E.V .);
- DE GELDIGHEID VAN VERORDENING NR . 162/64/EEG VAN DE COMMISSIE VAN 29 OKTOBER 1964 WAARBIJ HET MAXIMUMBEDRAG VAN DE RESTITUTIE VAN TOEPASSING BIJ UITVOER NAAR DE LID-STATEN VAN BEPAALDE OP BASIS VAN GRANEN EN RIJST VERWERKTE PRODUKTEN WORDT BEPERKT TOT EN MET 31 MAART 1965 ( PB 1964, BLZ . 2739 E.V .);
- DESNODIG DE UITLEGGING VAN VERORDENING NR . 164/64/EEG VAN DE COMMISSIE VAN 29 OKTOBER 1964 TOT VASTSTELLING VAN DE WIJZE VAN TOEKENNING VAN DE RESTITUTIE BIJ UITVOER NAAR DERDE LANDEN VOOR OP BASIS VAN GRANEN EN RIJST VERWERKTE PRODUKTEN ( PB 1964, BLZ . 2743 E.V .),
Overwegingen van het arrest
1 OVERWEGENDE DAT HET BUNDESFINANZHOF BIJ BESCHIKKING VAN 15 DECEMBER 1970, INGEKOMEN TER GRIFFIE VAN HET HOF OP 3 MAART 1971, HET HOF EEN AANTAL VRAGEN HEEFT GESTELD INZAKE DE UITLEGGING VAN VERORDENING NR . 19 VAN DE RAAD EN VERORDENING NR . 164/64/EEG VAN DE COMMISSIE EN INZAKE DE GELDIGHEID VAN VERORDENING NR . 162/64/EEG VAN DE COMMISSIE;
TEN AANZIEN VAN DE EERSTE VRAAG
2 OVERWEGENDE DAT AAN HET HOF IN DE EERSTE PLAATS WORDT GEVRAAGD HET BEGRIP "UITVOER NAAR DERDE LANDEN" IN ARTIKEL 20, LID 2, VAN VERORDENING NR . 19 UIT TE LEGGEN EN MET NAME
AF TE BAKENEN TEN OPZICHTE VAN HET BEGRIP "UITVOER NAAR ( EEN ANDERE LID-STAAT )" IN ARTIKEL 19, LID 2, SUB A, VAN DEZELFDE VERORDENING;
DAT MET NAME AAN HET HOF WORDT VERZOCHT UIT TE SPREKEN OF BIJ DE UITLEGGING VAN EERSTGENOEMD BEGRIP REKENING MOET WORDEN GEHOUDEN MET BEPAALDE IN DE VRAAG OPGESOMDE CRITERIA
DAN WEL MET ANDERE, DOOR HET HOF AAN TE GEVEN CRITERIA;
3 1 . OVERWEGENDE DAT DE AANGEHAALDE BEPALINGEN, TEN TIJDE VAN DE LITIGIEUZE HANDELSVERRICHTINGEN, DE BASISREGELING BIJ GRANEN VORMDEN VOOR DE RESTITUTIE DIE HETZIJ BIJ "UITVOER NAAR EEN ANDERE LID-STAAT", HETZIJ BIJ "UITVOER NAAR DERDE LANDEN" KON WORDEN VERLEEND;
DAT HET IN DIT GEDING GAAT OM DE VRAAG, OF BEPAALDE DOOR VERZOEKSTER IN HET HOOFDGEDING VERRICHTE EXPORTEN HEBBEN PLAATSGEVONDEN NAAR DERDE LANDEN - EN DERHALVE IN AANMERKING KONDEN KOMEN VOOR DE DAARVOOR GELDENDE RESTITUTIE - OF, ZOALS VERWEERSTER IN HET HOOFDGEDING MEENT, NAAR EEN ANDERE LID-STAAT;
4 2 . OVERWEGENDE DAT IN VERORDENING NR . 19 EN DE TER UITVOERING DAARVAN GETROFFEN MAATREGELEN ANDERE VOORWAARDEN
ZIJN GESTELD AAN DE INTRACOMMUNAUTAIRE RESTITUTIE DAN AAN DE RESTITUTIE DERDE LANDEN, WAT BETREFT DE VERLENING EN HET
MAXIMUMBEDRAG;
DAT DIT MET NAME BLIJKT BIJ VERGELIJKING VAN ARTIKEL 19, LID 2, MET ARTIKEL 20, LID 2, VAN VERORDENING NR . 19, EVENALS BIJ VERGELIJKING VAN VERORDENING NR . 162/64 MET VERORDENING NR . 164/64;
DAT HET ALDUS GEMAAKTE ONDERSCHEID TUSSEN DE BEIDE RESTITUTIEREGELINGEN GENOEGZAAM AANTOONT DAT DE ONDERSCHEIDING TUSSEN UITVOER NAAR DERDE LANDEN EN UITVOER NAAR DE LID-STATEN EEN COMMUNAUTAIRE BETEKENIS HEEFT, ZODAT DE LID-STATEN BIJ DE UITWERKING DAARVAN NIET OVER EEN ONBEPERKTE BEOORDELINGSVRIJHEID BESCHIKKEN;
5 OVERWEGENDE DAT VOLGENS DE BEWOORDINGEN VAN DE ARTIKELEN 20 EN 19 VAN VERORDENING NR . 19 RESTITUTIE "KAN" WORDEN VERLEEND BIJ UITVOER "NAAR DERDE LANDEN" RESPECTIEVELIJK "NAAR EEN ANDERE LID-STAAT";
DAT HET DE LID-STATEN DERHALVE VRIJ STOND IN HET GEHEEL GEEN RESTITUTIE TE VERLENEN, WELKE VRIJHEID A FORTIORI DE BEVOEGDHEID INHIELD DE IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN VERVATTE VOORWAARDEN VOOR DE TOEKENNING VAN DE RESTITUTIE UIT TE BREIDEN;
6 DAT MITSDIEN, OM HET EVEN WELKE CRITERIA BEPALEND WAREN VOOR UITVOER NAAR DERDE LANDEN IN DE ZIN VAN VERORDENING NR . 19, HET VOLDOEN AAN DEZE CRITERIA SLECHTS DE NOODZAKELIJKE, DOCH NIET DE TOEREIKENDE VOORWAARDE VORMDE VOOR HET VERLENEN VAN RESTITUTIES;
DAT UITVOER NAAR DERDE LANDEN IN DE ZIN VAN VERORDENING NR .
19 DAN OOK NIET TEGEN EEN LID-STAAT KAN WORDEN AANGEVOERD OM DEZE STAAT TE DWINGEN GEBRUIK TE MAKEN VAN DE HEM IN DEZE VERORDENING VERLEENDE BEVOEGDHEID;
7 OVERWEGENDE DAT ZOWEL UIT DE BEPALINGEN ALS UIT DE CONSIDERANS VAN VERORDENING NR . 19 BLIJKT DAT DE DAAR GENOEMDE RESTITUTIES TEN DOEL HADDEN DE PRIJSVERSCHILLEN TUSSEN DE BETROKKEN MARKTEN TE OVERBRUGGEN;
DAT DAARUIT VOLGT DAT "UITVOER NAAR DERDE LANDEN" IN DE ZIN
VAN DEZE VERORDENING VERONDERSTELT DAT DE WAAR OP DE MARKT VAN EEN DERDE STAAT IN DE HANDEL, DAT WIL ZEGGEN DAAR
ALTHANS IN HET VRIJE VERKEER WAS GEBRACHT;
DAT EEN LID-STAAT EVENWEL, ZONDER VERORDENING NR . 19 TE MISKENNEN, DIT COMMUNAUTAIRE MINIMUMVEREISTE KON UITBREIDEN
MET DE VERPLICHTING AAN TE TOENEN DAT DE WAAR IN HET LAND VAN BESTEMMING WAS "GEBRUIKT, VERBRUIKT, BEWERKT OF VERWERKT";
8 OVERWEGENDE MET BETREKKING TOT DE MIDDELEN DIENENDE TOT HET BEWIJS VAN UITVOER NAAR EEN DERDE LAND, DAT HET AAN DE LID-STATEN STOND DEZE AUTONOOM TE REGELEN, MET DIEN VERSTANDE EVENWEL DAT ZIJ GEEN GENOEGEN MOCHTEN NEMEN MET ONTOEREIKENDE AANWIJZINGEN;
9 DAT HET NIET MOGELIJK IS UITPUTTEND AAN TE GEVEN WELKE AANWIJZINGEN ALS TOEREIKEND KONDEN WORDEN BESCHOUWD, AANGEZIEN DE RELEVANTIE VAN ELKE AANWIJZING GROTENDEELS AFHING VAN DE FEITELIJKE OMSTANDIGHEDEN VAN HET GEVAL EN VOORAL VAN ALLE BESCHIKBARE AANWIJZINGEN TE ZAMEN;
DAT ECHTER MOET WORDEN VASTGESTELD DAT DE NATIONALE AUTORITEITEN, TEN EINDE NIET OPENLIJK MISBRUIK UIT TE LOKKEN, "UITVOER NAAR DERDE LANDEN" NIET UITSLUITEND MOCHTEN AANNEMEN OP GROND VAN HET ENKELE FEIT DAT DE WAAR NIET VERGEZELD WAS VAN EEN CERTIFICAAT D.D.4, OF VAN HET ENKELE FEIT DAT DE WAAR NIET RECHTSTREEKS VAN DE ENE LID-STAAT NAAR DE ANDERE WAS VERVOERD ( EERSTE VRAAG, TWEEDE
ALTERNATIEF, SUB A EN B );
10 DAT MET BETREKKING TOT HET CERTIFICAAT D.D.4, DAT OVERIGENS KRACHTENS DE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE VAN 17 JULI 1962 DIENT TEN BEWIJZE VAN DE HERKOMST VAN HET INGEVOERDE PRODUKT EN NIET VAN DE BESTEMMING VAN HET UITGEVOERDE PRODUKT, IS GESTELD DAT DE IMPORTEURS IN DE LID-STATEN ER BELANG BIJ ZOUDEN HEBBEN GEHAD NIET DE HEFFING DERDE LANDEN MAAR DE HOGERE COMMUNAUTAIRE HEFFING OP ZICH TE ZIEN TOEGEPAST, EN DAT ZIJ DAN OOK UITSLUITEND ZOUDEN HEBBEN AFGEZIEN VAN EEN CERTIFICAAT D.D.4 IN DE GEVALLEN, WAARIN ZIJ - BIJ BESTEMMING VAN DE WAAR VOOR EEN DERDE LAND - SLECHTS ALS DOORVOERHANDELAREN WILDEN OPTREDEN;
DAT DEZE REDENERING FAALT, OMDAT MEN NIET MAG UITSLUITEN DAT HET DOOR DE IMPORTEUR GELEDEN VERLIES WEGENS TOEPASSING VAN DE HEFFING DERDE LANDEN IN BEPAALDE GEVALLEN RUIMSCHOOTS KON WORDEN GECOMPENSEERD DOOR DE MOGELIJKHEID VOOR DE EXPORTEUR OM DANK ZIJ DE RESTITUTIE DERDE LANDEN LAGERE PRIJZEN TE BEREKENEN DAN HIJ HAD KUNNEN
DOEN INDIEN DEZE RESTITUTIE HEM NIET WAS VERLEEND;
11 DAT MET BETREKKING TOT HET CRITERIUM VAN HET NIET-RECHTSTREEKS VERVOER SLECHTS ZIJ GEWEZEN OP HET GEVAL DAT PRODUKTEN UIT DUITSLAND NAAR ITALIE, OF OMGEKEERD, WORDEN GEEXPORTEERD EN DIKWIJLS DOOR OOSTENRIJK OF ZWITSERLAND WORDEN VERVOERD, ZONDER DAT DEZE OMSTANDIGHEID DIE VERBAND HOUDT MET DE GEOGRAFISCHE LIGGING DER BETROKKEN
STATEN, AAN DIE TRANSACTIES HET KARAKTER VAN UITVOER NAAR DERDE LANDEN KAN VERLENEN;
TEN AANZIEN VAN DE TWEEDE VRAAG
12 OVERWEGENDE DAT HET BUNDESFINANZHOF IN DE TWEEDE PLAATS VRAAGT OF VERORDENING NR . 162/64 VAN DE COMMISSIE ONGELDIG IS, OMDAT DAARIN DE RESTITUTIES IN DE HANDEL TUSSEN DE LID-STATEN FORFAITAIR ZIJN BEPERKT TOT BEPAALDE PERCENTAGES
VAN DE KRACHTENS VERORDENING NR . 141/64 TOEGELATEN RESTITUTIEBEDRAGEN, TERWIJL VOLGENS VERORDENING NR . 164/64 EEN DERGELIJKE BEPERKING NIET GOLD VOOR RESTITUTIES, VERLEEND IN DE HANDEL MET DERDE LANDEN;
13 OVERWEGENDE DAT VOLGENS DE BEWOORDINGEN VAN DE VRAAG EN DE OVERWEGINGEN VAN DE VERWIJZINGSBESCHIKKING DE ONGELDIGHEID VAN VERORDENING NR . 162/64 ZOU KUNNEN VOORTVLOEIEN UIT HET FEIT DAT DAARIN TEN NADELE VAN DE HANDEL TUSSEN DE LID-STATEN WORDT GEDISCRIMINEERD, DAN WEL HET BEGINSEL VAN DE COMMUNAUTAIRE PREFERENTIE WORDT MISKEND ;
14 1 . OVERWEGENDE DAT DE NON-DISCRIMINATIEREGEL SLECHTS WORDT GESCHONDEN, INDIEN IS KOMEN VAST TE STAAN DAT DE COMMUNAUTAIRE WETGEVER VERGELIJKBARE SITUATIES OP VERSCHILLENDE WIJZE HEEFT GEREGELD;
DAT DE VERGELIJKBAARHEID VAN DE INTRACOMMUNAUTAIRE RESTITUTIES ENERZIJDS EN DE "RESTITUTIES DERDE LANDEN" ANDERZIJDS MOET WORDEN BEOORDEELD AAN DE HAND VAN DE DOELSTELLINGEN VAN DE COMMUNAUTAIRE LANDBOUWREGELING;
15 OVERWEGENDE DAT LUIDENS ARTIKEL 3, SUB D, VAN HET VERDRAG DE ACTIVITEIT VAN DE GEMEENSCHAP OMVAT "HET TOTSTANDBRENGEN VAN EEN GEMEENSCHAPPELIJK BELEID OP HET GEBIED VAN DE LANDBOUW", WELK BELEID DE LID-STATEN INGEVOLGE ARTIKEL 40 VAN HET VERDRAG "TIJDENS DE OVERGANGSPERIODE GELEIDELIJK MOETEN ONTWIKKELEN EN UITERLIJK AAN HET EINDE VAN DE PERIODE TOT STAND MOETEN BRENGEN", WAARTOE DE LAATSTGENOEMDE BEPALING IN "EEN GEMEENSCHAPPELIJKE ORDENING VAN DE LANDBOUWMARKTEN" VOORZIET;
DAT, OVEREENKOMSTIG DEZE DOELSTELLINGEN, VERORDENING NR . 19
BLIJKENS HAAR OPSCHRIFT STREKTE TOT DE "GELEIDELIJKE TOTSTANDBRENGING VAN EEN GEMEENSCHAPPELIJKE ORDENING DER MARKTEN IN DE SECTOR GRANEN";
16 DAT DE GELEIDELIJKE VERLAGING VAN DE INTRACOMMUNAUTAIRE
RESTITUTIES GEHEEL PASTE IN HET KADER VAN DE "GELEIDELIJKE
TOTSTANDBRENGING" VAN EEN DERGELIJKE ORDENING, HETGEEN NIET GELDT VOOR DE UITVOER NAAR DERDE LANDEN;
DAT DE BEIDE SOORTEN RESTITUTIES DERHALVE NIET MET ELKAAR ZIJN TE VERGELIJKEN, ZODAT DE VERLAGING VAN HET MAXIMUMBEDRAG DER INTRACOMMUNAUTAIRE RESTITUTIE BIJ VERORDENING NR . 162/64 GEEN DISCRIMINATIE OPLEVERT;
17 2 . OVERWEGENDE MET BETREKKING TOT HET BEGINSEL VAN DE COMMUNAUTAIRE PREFERENTIE DAT INDERDAAD VOLGENS DE NEGENDE OVERWEGING VAN VERORDENING NR . 19 "HET IN TE VOEREN STELSEL
DE MOGELIJKHEID MOET BIEDEN DE TEN GUNSTE VAN DE LID-STATEN UIT DE TOEPASSING VAN HET VERDRAG VOORTVLOEIENDE
PREFERENTIE TE HANDHAVEN";
DAT EVENWEL UIT HET REDEVERBAND BLIJKT DAT DEZE DOELSTELLINGEN IN DE TOENMALIGE MARKTSITUATIE HOOFDZAKELIJK
BETREKKING HADDEN OP INVOERVERRICHTINGEN;
DAT VOORNOEMDE OVERWEGING NIET UITSLOOT DAT ONDER DIE OMSTANDIGHEDEN AAN DE UITVOER NAAR ANDERE LID-STATEN DEZELFDE OF ZELFS MINDER GUNSTIGE VOORWAARDEN WERDEN GESTELD DAN AAN DE UITVOER NAAR DERDE LANDEN;
18 OVERWEGENDE DAT BIJ ONDERZOEK VAN DE DOOR HET BUNDESFINANZHOF GESTELDE VRAAG DERHALVE NIET IS GEBLEKEN VAN GEGRONDE BEZWAREN TEGEN DIE GELDIGHEID VAN VERORDENING NR . 162/64;
TEN AANZIEN VAN DE DERDE VRAAG
19 OVERWEGENDE DAT HET BUNDESFINANZHOF HET HOF IN DE DERDE PLAATS VRAAGT UIT TE SPREKEN OF "DE FEITELIJKE VOORWAARDEN WAARONDER, GEZIEN DE IN VERORDENING NR . 162/64/EEG VERVATTE
BEPERKING VAN DE RESTITUTIE TUSSEN DE LID-STATEN EN HET DAARMEDE BEOOGDE DOEL ( BESCHERMING VAN DE HANDEL TUSSEN DE LID-STATEN EN VAN DE MARKTEN DER INVOERENDE LID-STATEN TEGEN PRIJSDISTORSIE ), VAN UITVOER NAAR DERDE LANDEN IN DE ZIN VAN VERORDENING NR . 164/64 KAN WORDEN GESPROKEN ANDERS ( NL . ANDERS DAN IN VERORDENING NR . 19 ), MET NAME IN ENGERE ZIN, MOETEN WORDEN UITGELEGD - EN TEGENOVER HET BEGRIP "UITVOER NAAR DE LID-STATEN" AFGEBAKEND - DAN IN DE GEVALLEN IN VRAAG 1 BEDOELD";
20 OVERWEGENDE DAT IN ARTIKEL 1, LID 1, VAN VERORDENING NR .
164/64 SPRAKE IS VAN "HANDELSVERKEER MET DERDE LANDEN", WAARBIJ REGELS WORDEN GEGEVEN VOOR DE RESTITUTIE WELKE IN DIT HANDELSVERKEER "KAN WORDEN TOEGEKEND BIJ UITVOER VAN DE
IN VERORDENING NR . 141/64/EEG BEDOELDE PRODUKTEN";
DAT DE TERM "HANDELSVERKEER MET DERDE LANDEN" HIER DUS WORDT GEBRUIKT ALS SYNONIEM VOOR DE TERM "UITVOER NAAR DERDE LANDEN", WELKE OVERIGENS IN HET OPSCHRIFT VAN VERORDENING NR . 164/64 VOORKOMT;
21 OVERWEGENDE DAT DEZE VERORDENING, DIE UITSLUITEND VAN TOEPASSING IS OP "RESTITUTIES DERDE LANDEN", MOET WORDEN UITGELEGD AAN DE HAND VAN ARTIKEL 20, LID 2, VAN VERORDENING NR . 19, DIE DE VOORNAAMSTE GRONDSLAG DAARVAN VORMT EN HOGER IN RANG IS;
22 DAT DEZE BEPALING WELISWAAR VOORZIET IN HET NEMEN VAN UITVOERINGSMAATREGELEN BETREFFENDE DE VOORWAARDEN VOOR DE TOEKENNING - EN DE VASTSTELLING VAN HET BEDRAG - DER RESTITUTIES, DOCH GEEN ENKEL ELEMENT BEVAT OP GROND WAARVAN
MAG WORDEN AANGENOMEN DAT DE AUTEURS VAN DEZE MAATREGELEN DE BEVOEGDHEID HADDEN AAN DE TERM "UITVOER NAAR DERDE LANDEN", ZELFS VOOR EEN DEELGEBIED, EEN ANDERE BETEKENIS TE GEVEN DAN DIE IN ARTIKEL 20;
DAT ANDERZIJDS, ZELFS WANNEER EEN DERGELIJKE BEVOEGDHEID MOCHT WORDEN AANGENOMEN, DAARVAN TOCH NOOIT GEBRUIK IS GEMAAKT;
23 DAT DEZE CONCLUSIE NOG WORDT GESCHRAAGD DOOR HET FEIT DAT DE TERM "UITVOER NAAR EEN ANDERE LID-STAAT" IN GEEN ENKELE, OP GROND VAN VERORDENING NR . 19 VASTGESTELDE TEKST OP ENIGE WIJZE IS OMSCHREVEN;
24 DAT DERHALVE MOET WORDEN AANGENOMEN DAT DEZE TERM IN VERORDENING NR . 164/64 DEZELFDE BETEKENIS HEEFT ALS IN VERORDENING NR . 19;
Beslissing inzake de kosten
25 OVERWEGENDE DAT DE KOSTEN, DOOR DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN WEGENS INDIENING HARER OPMERKINGEN BIJ HET HOF GEMAAKT, NIET VOOR VERGOEDING IN AANMERKING KUNNEN KOMEN EN DAT DE PROCEDURE TEN AANZIEN VAN
DE PARTIJEN IN HET HOOFDGEDING ALS EEN ALDAAR GEREZEN INCIDENT IS TE BESCHOUWEN, ZODAT DE NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIE OVER DE KOSTEN HEEFT TE BESLISSEN;
Visa
GEZIEN DE STUKKEN;
GEHOORD HET RAPPORT VAN DE RECHTER-RAPPORTEUR;
GEHOORD DE MONDELINGE OPMERKINGEN VAN DE FIRMA RHEINMUEHLEN
DUESSELDORF, VAN DE EINFUHR - UND VORRATSSTELLE FUER GETREIDE UND FUTTERMITTEL EN VAN DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN;
GEHOORD DE CONCLUSIE VAN DE ADVOCAAT-GENERAAL;
GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAPPEN, MET NAME DE ARTIKELEN 3, SUB D, 40 EN 177;
GELET OP 'S RAADS VERORDENING NR . 19 VAN 4 APRIL 1962 HOUDENDE DE GELEIDELIJKE TOTSTANDBRENGING VAN EEN GEMEENSCHAPPELIJKE ORDENING DER MARKTEN IN DE SECTOR GRANEN, MET NAME DE ARTIKELEN 19 EN 20;
GELET OP DE VERORDENING NR . 162/64/EEG VAN DE COMMISSIE VAN
29 OKTOBER 1964, WAARBIJ HET MAXIMUMBEDRAG VAN DE RESTITUTIE VAN TOEPASSING BIJ UITVOER NAAR DE LID-STATEN VAN BEPAALDE OP BASIS VAN GRANEN EN RIJST VERWERKTE PRODUKTEN WORDT BEPERKT;
GELET OP DE VERORDENING NR . 164/64/EEG VAN DE COMMISSIE VAN
29 OKTOBER 1964 TOT VASTSTELLING VAN DE WIJZE VAN TOEKENNING VAN DE RESTITUTIE BIJ UITVOER NAAR DERDE LANDEN VOOR OP BASIS VAN GRANEN EN RIJST VERWERKTE PRODUKTEN;
GELET OP DE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE VAN 17 JULI 1962 TOT INVOERING VAN BIJZONDERE METHODES VAN ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING INZAKE DE TOEPASSING VAN DE IN HET KADER VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK LANDBOUWBELEID INGESTELDE INTRACOMMUNAUTAIRE HEFFINGEN;
GELET OP HET PROTOCOL BETREFFENDE HET STATUUT VAN HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EEG, MET NAME ARTIKEL 20;
GELET OP HET REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING VAN HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN;
Dictum
HET HOF VAN JUSTITIE,
UITSPRAAK DOENDE OP DE DOOR HET BUNDESFINANZHOF VAN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND BIJ BESCHIKKING VAN 15 DECEMBER 1970 GESTELDE VRAAG, VERKLAART VOOR RECHT :
TEN AANZIEN VAN DE EERSTE VRAAG :
1 . DE TERM "UITVOER NAAR DERDE LANDEN" IN DE ZIN VAN ARTIKEL 20 VAN VERORDENING NR . 19 VAN DE RAAD VAN 4 APRIL 1962, VERONDERSTELDE TEN MINSTE DAT DE WAAR IN EEN DERDE STAAT IN HET VRIJE VERKEER WAS OF ZOU WORDEN GEBRACHT;
2 . HET STOND DE LID-STATEN VRIJ DAARENBOVEN TE EISEN DAT DE
WAAR IN DIE STAAT WAS OF ZOU WORDEN GEBRUIKT OF VERBRUIKT,
BEWERKT OF VERWERKT;
3 . HET STOND AAN DE LID-STATEN AUTONOOM EEN REGELING TE TREFFEN INZAKE DE MIDDELEN DIENENDE TOT HET BEWIJS VAN UITVOER NAAR EEN DERDE LAND, MET DIEN VERSTANDE EVENWEL DAT ZIJ GEEN GENOEGEN MOCHTEN NEMEN MET ONTOEREIKENDE AANWIJZINGEN, MET NAME NIET MET HET ENKELE FEIT DAT DE WAAR NIET VERGEZELD WAS VAN EEN CERTIFICAAT D.D.4 OF NIET RECHTSTREEKS VAN DE ENE LID-STAAT NAAR DE ANDERE WAS VERVOERD;
TEN AANZIEN VAN DE TWEEDE VRAAG :
BIJ ONDERZOEK VAN DE DOOR HET BUNDESFINANZHOF GESTELDE VRAAG IS NIET GEBLEKEN VAN GEGRONDE BEZWAREN TEGEN DE GELDIGHEID VAN VERORDENING NR . 162/64/EEG VAN DE COMMISSIE VAN 29 OKTOBER 1964;
TEN AANZIEN VAN DE DERDE VRAAG :
DE IN VERORDENING NR . 164/64/EEG VAN DE COMMISSIE VAN 29 OKTOBER 1964 GEBEZIGDE TERM "HANDELSVERKEER MET DERDE LANDEN" HEEFT IN DEZE VERORDENING DEZELFDE BETEKENIS ALS DE
TERM "UITVOER NAAR DERDE LANDEN" IN DE ZIN VAN ARTIKEL 20,
LID 2, VAN VERORDENING NR . 19 .