EUR-Lex - 61999B0103 - EL
Avis juridique important
|
61999B0103
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 22ης Μαΐου 2000.
-
Associazione delle cantine sociali venete κατά Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
-
Προσφυγή κατά παραλείψεως - Ευρωπαίος διαμεσολαβητής - Απαράδεκτο.
-
Υπόθεση T-103/99.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000 σελίδα II-04165
Περίληψη
Λέξεις κλειδιά
1 Προσφυγή κατά παραλείψεως - Άρση της παραλείψεως μετά την άσκηση της προσφυγής - Η προσφυγή καθίσταται άνευ αντικειμένου - Κατάργηση της δίκης [Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 175 (νυν άρθρο 232 ΕΚ)] 2 Προσφυγή κατά παραλείψεως - Κοινοτικό όργανο - Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής - Εξαιρείται - Προσφυγή που έχει ως αντικείμενο παράλειψη του Διαμεσολαβητή - Απαράδεκτη [Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 4, 4 Α, 4 Β και 175, εδ. 3 (νυν άρθρα 7 ΕΚ, 8 ΕΚ, 9 ΕΚ και 232, εδ. 3, ΕΚ)· απόφαση του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου 94/262, άρθρο 11 § 4] 3 Προσφυγή κατά παραλείψεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Παραλείψεις δεκτικές προσφυγής - Παράλειψη του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή να συντάξει προς ενημέρωση του Κοινοβουλίου έκθεση διαπιστώνουσα μία περίπτωση κακής διοικήσεως στο πλαίσιο της δράσεως της Επιτροπής - Απαράδεκτη [Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 138 Ε και 175 (νυν άρθρα 195 ΕΚ και 292 ΕΚ)]
Περίληψη
1 Εφόσον, στο πλαίσιο προσφυγής κατά παραλείψεως, η πράξη, η παράλειψη της οποίας αποτελεί το αντικείμενο της διαφοράς, εκδόθηκε μετά την άσκηση της προσφυγής, αλλά πριν από την έκδοση αποφάσεως, η προσφυγή καθίσταται άνευ αντικειμένου, οπότε παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως. (βλ. σκέψη 41) 2 Τόσο από τα άρθρα 4, 4 Α και 4 Β της Συνθήκης (νυν άρθρα 7 ΕΚ, 8 ΕΚ και 9 ΕΚ) όσο και από το άρθρο 11, παράγραφος 4, της αποφάσεως 94/262, σχετικά με το καθεστώς και τους γενικούς όρους ασκήσεως των καθηκόντων του Διαμεσολαβητή, το οποίο ως προς τα ζητήματα που αφορούν το προσωπικό του εξομοιώνει τον Διαμεσολαβητή με τα θεσμικά όργανα κατά την έννοια του άρθρου 1 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, προκύπτει ότι ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής δεν αποτελεί κοινοτικό όργανο κατά την έννοια του άρθρου 175 της Συνθήκης (νυν άρθρου 232 ΕΚ) και επομένως η προσφυγή κατά παραλείψεως, στο μέτρο που βάλλει κατά παραλείψεως του Διαμεσολαβητή, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη. (βλ. σκέψεις 44-46) 3 Προσφυγή που ασκεί φυσικό ή νομικό πρόσωπο βάσει του άρθρου 175 της Συνθήκης (νυν άρθρου 232 ΕΚ) απορρίπτεται ως απαράδεκτη εφόσον η μόνη πράξη που θα μπορούσε να ικανοποιήσει το αίτημά της θα ήταν, σύμφωνα με το άρθρο 138 Ε της Συνθήκης (νυν άρθρο 195 ΕΚ), η σύνταξη από τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή εκθέσεως προς ενημέρωση του Κοινοβουλίου διαπιστώνουσας μία περίπτωση κακής διοικήσεως στο πλαίσιο της δράσεως της Επιτροπής, η δε έκθεση αυτή δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ούτε λόγω της μορφής της ούτε λόγω της φύσεώς της ως πράξη υποκείμενη σε προσφυγή ακυρώσεως. (βλ. σκέψη 51)