61987CJ0105_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 105/87,
Antonio Morabito, υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενος από τον Marc Modert, δικηγόρο Λουξεμβούργου, 45 Α, boulevard Joseph-II,
προσφεύγων,
κατά
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπούμενου από τον jurisconsulte, Pasetti-Bombardella, επικουρούμενο από τον M . Peter, προϊστάμενο τμήματος της νομικής υπηρεσίας,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου περί αρνήσεως χορηγήσεως στον προσφεύγοντα αποζημιώσεως αποδημίας,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα )
συγκείμενο από τους G . C . Rodriguez Iglesias, πρόεδρο τμήματος, T . Koopmans και Κ . Κακούρη, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : G . F . Mancini
γραμματέας : D . Louterman, υπάλληλος διοικήσεως
έχοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 20ής Ιανουαρίου 1988,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ίδιας ημερομηνίας,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 6 Απριλίου 1987 στη γραμματεία του Δικαστηρίου ο Antonio Morabito, ειδικευμένος υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση των αποφάσεων 22813 και 00365, αντιστοίχως της 19ης Αυγούστου 1986 και της 8ης Ιανουαρίου 1987, με τις οποίες το Κοινοβούλιο αρνήθηκε να του χορηγήσει την αποζημίωση αποδημίας και του απέρριψε τη διοικητική του ένσταση που άσκησε κατά της αρνήσεως αυτής .
2 Δεδομένου ότι το καθού δεν κατέθεσε υπόμνημα αντικρούσεως μέσα στην οριζομένη προθεσμία, ο προσφεύγων ζήτησε, σύμφωνα με το άρθρο 94, παράγραφος 1, του κανονισμού διαδικασίας, να του επιδικασθούν τα αιτήματά του . Η παρούσα απόφαση εκδίδεται, επομένως, ερήμην .
3 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς το ιστορικό της διαφοράς, οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος . Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .
4 Σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α ), του παραρτήματος VΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, η αποζημίωση αποδημίας χορηγείται στον υπάλληλο που δεν είναι υπήκοος του κράτους του τόπου όπου υπηρετεί και ο οποίος "δεν είχε κατοικήσει ή ασκήσει κατά συνήθη τρόπο, επί πέντε έτη λήγοντα έξι μήνες πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του, την κύρια επαγγελματική δραστηριότητά του" στο έδαφος του κράτους αυτού . Στην περίπτωση του Morabito, ο οποίος ανέλαβε υπηρεσία την 1η Νοεμβρίου 1985, η κρίσιμη περίοδος των πέντε ετών αρχίζει την 1η Μαΐου 1980 και λήγει την 30ή Απριλίου 1985 .
5 Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεώρησε, στις προσβαλλόμενες αποφάσεις του, ότι ο Morabito "κατοίκησε και/ή εργάστηκε στο Λουξεμβούργο" κατά την κρίσιμη περίοδο, πλην των τεσσάρων τελευταίων μηνών αυτής της περιόδου, δηλαδή από τις 2 Ιανουαρίου ώς τις 30 Απριλίου 1985 . Αλλά, για να ληφθεί υπόψη για τη γένεση του δικαιώματος αποζημιώσεως αποδημίας, η απουσία έπρεπε να είναι τουλάχιστον έξι μηνών . Ο πρόσκαιρος χαρακτήρας αυτής της απουσίας κατά την αρχή του 1985 ενισχύεται από το γεγονός ότι δεν έκανε μετακόμιση ούτε είχε μισθωτή απασχόληση . Στην απόφαση με την οποία απορρίπεται η διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί ότι "η βραχεία διάρκεια και οι περιστάσεις" της απουσίας του Morabito από το λουξεμβουργιανό έδαφος κατά την κρίσιμη περίοδο δεν μπορούν να άρουν "το χαρακτήρα της συνήθους κατοικίας στην πόλη του Λουξεμβούργου ".
6 Ο προσφεύγων στηρίζει την προσφυγή του στα ακόλουθα περιστατικά : ως ιταλός υπήκοος και άγαμος εγκαταστάθηκε στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου το 1975 εργάστηκε σε ένα ξενοδοχείο της πόλης του Λουξεμβούργου, όπου βρήκε κατοικία την οποία εγκατέλειψε το 1983 για να μοιραστεί μια γκαρσονιέρα με ένα φίλο του . Το 1979 μετέσχε σε ένα διαγωνισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την πρόσληψη ειδικευμένων υπαλλήλων, κατόπιν του οποίου εγγράφηκε στον εφεδρικό πίνακα μελλοντικών προσλήψεων σε θέση της πιο πάνω σταδιοδρομίας . 'Οταν, κατά τα τέλη Δεκεμβρίου 1984, η μητέρα του, η οποία κατοικούσε στο Reggio Calabria της Ιταλίας, προσβλήθηκε από βαρειά ασθένεια, ο προσφεύγων έθεσε τέρμα στην εργασία του στο ξενοδοχείο όπου εργαζόταν για να επιστρέψει στην Ιταλία να βοηθήσει τη μητέρα του . Ο προσφεύγων δήλωσε την αναχώρησή του στην οικεία διοικητική υπηρεσία του Δήμου και στον οργανισμό κοινωνικής ασφαλίσεως . 'Εζησε λοιπόν στο Reggio Calabria κοντά στη μητέρα του, αλλά δεν μπόρεσε να βρει εκεί εργασία . Υπό τις περιστάσεις αυτές, πληροφορήθηκε τον Ιούνιο 1985 από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αν είχε δυνατότητες εργασίας κατόπιν της επιτυχίας του στον εν λόγω διαγωνισμό . Τον Οκτώβριο του 1985 του προτάθηκε η θέση του κλητήρα, την οποία και κατέχει ήδη . Μετά την ανάληψη της υπηρεσίας του την 1η Νοεμβρίου 1985 δήλωσε την επιστροφή του στην οικεία διοικητική υπηρεσία του Δήμου . Μέχρις ότου βρει κατάλληλη κατοικία στο Λουξεμβούργο, εγκαταστάθηκε και πάλι στην γκαρσονιέρα που μοιραζόταν με το φίλο του πριν από την αναχώρησή του για την Ιταλία . Ο προσφεύγων εγκαταστάθηκε σε διαμέρισμα το 1986, οπότε και αγόρασε έπιπλα στο Λουξεμβούργο .
7 Κατόπιν κλήσεως του Δικαστηρίου, ο προσφεύγων έδωσε συμπληρωματικές πληροφορίες, συνοδευόμενες από δικαιολογητικά στοιχεία, ικανά να βεβαιώσουν τους πραγματικούς του ισχυρισμούς . Κατόπιν αυτού, τα στοιχεία αυτά πρέπει να θεωρηθούν ως εκδοθέντα προς το σκοπό της δίκης αυτής .
8 Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α ), του παραρτήματος VΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως συντρέχουν στην περίπτωσή του . Πράγματι, κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου, είχε εγκαταλείψει το Μεγάλο Δουκάτο χωρίς να διατηρήσει ούτε δεσμούς ούτε περιουσία . Με την επιστροφή του στην Ιταλία έπαυσε να είναι κάτοικος του Μεγάλου Δουκάτου, σταματώντας την ασφάλισή του στο λουξεμβουργιανό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως και παραιτούμενος ακόμη από την προαιρετική συνέχιση της ασφαλίσεως ενόψει ενδεχομένης επιστροφής στο Λουξεμβούργο . Μόνον όταν διαπίστωσε ότι ήταν αδύνατο να βρει εργασία στην περιοχή του Reggio Calabria επικοινώνησε με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για μια ενδεχόμενη επιστροφή .
9 Καταρχάς πρέπει να παρατηρηθεί ότι ο προσφεύγων κατοίκησε στο έδαφος του Λουξεμβούργου όπου και άσκησε επαγγελματικές δραστηριότητες καθ' όλη την κρίσιμη περίοδο εκτός από τους τέσσερις τελευταίους μήνες .
10 Πρέπει να υπενθυμιστεί κατόπιν ότι, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η χορήγηση αποζημιώσεως αποδημίας αποσκοπεί στην αντιστάθμιση των επιβαρύνσεων και ιδιαιτέρων μειονεκτημάτων που προκύπτουν από την ανάληψη υπηρεσίας στις Κοινότητες για τους υπαλλήλους, οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι για το λόγο αυτό να αλλάξουν κατοικία από τη χώρα που κατοικούσαν στη χώρα της υπηρεσίας τους ( βλέπε απόφαση της 2ας Μαΐου 1985, De Angelis, 246/83, Συλλογή 1985, σ . 1253 ).
11 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, τίθεται το πρόβλημα αν η επιστροφή του προσφεύγοντος στην Ιταλία τέσσερις μήνες πριν από το τέλος της κρίσιμης περιόδου με την πρόθεση να παραμείνει εκεί αρκεί για να θεωρηθεί ότι συνέτρεχαν στην περίπτωση αυτή οι επιβαρύνσεις και τα ιδιαίτερα μειονεκτήματα τα οποία αποσκοπεί να αντισταθμίσει η αποζημίωση αποδημίας .
12 Σχετικώς, το γεγονός ότι η απουσία του προσφεύγοντος από το λουξεμβουργιανό έδαφος κατά το διάστημα της κρίσιμης περιόδου είχε διάρκεια κατώτερη των έξι μηνών δεν είναι ουσιώδες . Οι προϋποθέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α ), του παραρτήματος VΙΙ μπορούν, πράγματι, να συντρέχουν ακόμη και στην περίπτωση απουσίας βραχείας διαρκείας, εφόσον όμως η μετακίνηση του οικείου υπαλλήλου προς τον τόπο της υπηρεσίας του μετά από τέτοια απουσία είναι τουλάχιστον ικανή να προκαλέσει επιβαρύνσεις και ιδιαίτερα μειονεκτήματα .
13 Η κατάσταση όμως αυτή δεν υφίσταται στην προκειμένη περίπτωση . 'Οταν ανέλαβε υπηρεσία, ο προσφεύγων ήταν συνηθισμένος να ζει και να κατοικεί στο έδαφος του Λουξεμβούργου όταν επέστρεψε σ' αυτή τη χώρα εγκαταστάθηκε στην κατοικία που είχε εγκαταλείψει στις αρχές του έτους 1985, τα έπιπλα της οποίας ανήκαν στο φίλο του . Οποιεσδήποτε κι αν ήταν οι προθέσεις του προσφεύγοντος όταν εγκατέλειψε το Μεγάλο Δουκάτο, η εξέλιξη της καταστάσεώς του, αναδρομικά εξεταζόμενη, δείχνει ότι δεν εγκατέλειψε την κατοικία του και τις επαγγελματικές του δραστηριότητες στη χώρα αυτή παρά για να βοηθήσει την ασθενή μητέρα του για λίγους μήνες .
14 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές πρέπει να γίνει δεκτό ότι δεν αποδείχτηκε ότι ο προσφεύγων δεν κατοίκησε κατά τρόπο συνήθη στο έδαφος του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με το γράμμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο α ), του παραρτήματος VΙΙ .
15 Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
16 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Σύμφωνα όμως με το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων των Κοινοτήτων, τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα )
αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει την προσφυγή .
2 ) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα .