61982C0042(01)
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΊΣΑΓΓΕΛΈΩΣ
SIR GORDON SLYNN
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤίΣ 2 ΜΑΡΤΊΟΥ 1982 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
κύριοι δικασνές,
Στίς 4 Φεβρουαρίου 1982, ἡ 'Επιτροπή ἤσκησε ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, προσφυγή, συμφώνως πρός τό ἄρθρο 169 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, μέ τήν όποια ζητείται νά ἀναγνωρισθεί ὅτι ἡ Γαλλία, υποβάλλοντας τίς εισαγωγές ιταλικῶν οἴνων στην Γαλλία σέ καθυστερήσεις πού υπερβαίνουν αισθητώς τίς ἀναγκαίες γιά τόν έλεγχο τῆς εισαγωγής τους, παρεβίασε τίς υποχρεώσεις πού υπέχει ἐκ τῆς συνθήκης.
Τό Δικαστήριο ἤκουσε κατά τήν χθεσινο-βραδυνή του συνεδρίαση τίς προφορικές παρατηρήσεις ἐπί αιτήσεως τῆς 'Επιτροπής περί λήψεως προσωρινῶν μέτρων, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 186 τῆς συνθήκης ΕΟΚ καί τοῦ άρθρου 83 τοῦ κανονισμού διαδικασίας, ἐν ἀναμονή τῆς εκδόσεως ἀποφάσεως ἐπί τῆς κυρίας δίκης. Τήν αίτηση προσωρινῶν μέτρων υποστηρίζει ἡ κυβέρνηση τῆς 'Ιταλίας καί ἀποκρούει ἡ Γαλλική Δημοκρατία. Λόγω τῆς φύσεως τῆς αιτήσεως, ἐθεώρησα σκόπιμο νά υποβάλω ἀμέσως τίς προτάσεις μου.
Τά αιτηθέντα προσωρινά μέτρα συνίστανται στην ἔκδοση διατάξεως πού νά υποχρεώνει τήν Γαλλία νά ἀναστείλει τους συστηματικούς ἐλεγχους ιταλικών οἴνων στά σύνορα, επιτρέποντας ὅμως τους δειγματοληπτικούς έλεγχους, συμπεριλαμβανομένων τῶν ἀναλύσεων οἴνων, ὑπό τόν ὅρο περατώσεως τῶν εντός δεκαπέντε ήμερων καθώς καί στην έκδοση διατάξεως πού νά ὑποχρεώνει τήν Γαλλία νά εκτελωνίσει ἀμέσως τίς κατακρατούμενες ἐπί τοῦ παρόντος ποσότητες ὑπό τόν ὅρο τά ἀναγκαία έγγραφα νά εἶναι ἐν τάξει. 'Εάν τά έγγραφα δέν εἶναι ἐν τάξει, ζητείται νά μή καθυστερήσουν οἱ εισαγωγές πέραν τοῦ ἀναγκαίου γιά τήν τακτοποίηση των έγγραφων χρόνου, έκτός ἐάν διαπιστωθεί ἀπάτη ἡ άλλο ελάττωμα τῶν οἴνων.
Ή υπόθεση εἶναι σημαντική ἀπό οικονομικής καί πολιτικής ἀπόψεως. 'Εξετέθη ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου ἡ σοβαρότης τῆς υποθέσεως, ἀπό τήν ιταλική πλευρά ὡς προς τήν εισαγωγή οἴνων στην Γαλλία άνευ περιορισμῶν, πού δέν δικαιολογούνται ἀπό τους κοινοτικούς κανόνες, ἀπό δέ τήν γαλλική πλευρά ὡς πρός τήν πρόληψη εισαγωγής οἴνων, οἱ όποιοι δέν ἀνταποκρίνονται στά χαρακτηριστικά τους ή δέν εισάγονται συμφώνως πρός τους σχετικούς κανόνες.
Δύο πράγματα εἶναι σαφή καί ἀναντίρρητα γιά ὅσους άφορᾶ ἡ υπόθεση. Πρώτον, σημαντικές ποσότητες ιταλικών οἴνων εισήχθησαν στή Γαλλία ὅπου καί ἐση-μειώθη μέχρι τοῦ 'Ιανουαρίου 1982, σύμφωνα μέ τους ισχυρισμούς τῆς Γαλλίας, αύξηση τῶν εισαγωγών αὐτών κατά 8 ο/ο ἐτησίως. Δεύτερον, κατά τους τελευταίους μήνες οἱ γαλλικές αρχές έχουν διενεργήσει έλεγχους, οἱ όποιοι προεκάλεσαν καθυστερήσεις στην εισαγωγή μή εμφιαλωμένων ιταλικῶν οἴνων στην Γαλλία. Οἱ καθυστερήσεις ήσαν, ενίοτε, σημαντικές, σέ ὁρισμένες δέ περιπτώσεις ἐσημειώθησαν καθυστερήσεις τεσσάρων μηνών. Σημαντικές είναι επίσης καί οἱ σχετικές ποσότητες τῶν οἴνων. Οἱ γαλλικές ἀρχές ἀποδίδουν τους έλεγχους σέ δύο λόγους. Πρώτον, υποστηρίζουν ὅτι εἶναι σημαντικό νά παρεμποδίζουν τήν εισαγωγή μολυσμένων οἴνων πού δύνανται νά βλάπτουν στην υγεία* δεύτερον, υποστηρίζουν ὅτι, πρός ἀποτροπή ἀπατης ή εισαγωγής ελαττωματικῶν οἴνων, εἶναι ὀρθό νά διενεργείται έλεγχος ἀπί τῶν έγγράφων πού καλύπτουν τήν εισαγωγή.
'Υφίσταται σοβαρή διαφωνία ὡς πρός τό ἐάν οἱ έλεγχοι αυτοί εἶναι ἀναγκαίοι καί δικαιολογημένοι, ὡς πρός τόν λόγο διενεργείας των, ὡς πρός τίς συνέπειες τους στην ελεύθερη κυκλοφορία τῶν εμπορευμάτων εντός τῆς Κοινότητος καί, ειδικά, στην εισαγωγή ιταλικών οἴνων στην Γαλλία.
Εἶναι σαφές, ὅπως υποστηρίζει καί ἡ γαλλική κυβέρνηση, ότι οἱ διαφορές αυτές δέν θά επιλυθούν στό παρόν στάδιο τῆς αιτήσεως λήψεως προσωρινών μέτρων. 'Από ὅσα εκθέτω, τίποτε δέν ἀποτελεί ὁριστική γνώμη ὡς πρός τήν τελική έκβαση τῆς διαφοράς στην κυρία δίκη.
'Εν τούτοις, ἡ αίτηση τῆς 'Επιτροπής, τήν οποία καί υποστηρίζει ἡ ιταλική κυβέρνηση, πρέπει νά εξετασθεί προκειμένου νά διαπιστωθεί ενδεχομένη παράβαση τῶν κοινοτικών κανόνων, ἡ ὁποία θά δικαιολογούσε τήν λήψη ἀπό τό Δικαστήριο κάθε είδους προσωρινών μέτρων.
Ή άποψη τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὅτι ἡ Γαλλία ἐπιβάλλει περιορισμούς στίς εισαγωγές κατά παράβαση τοῦ ἄρθρου 30 τῆς συνθήκης. Ή 'Επιτροπή, πέρα ἀπό τίς καθυστερήσεις, πού πράγματι ἐσημειώθησαν στην ἀποδέσμευση τοῦ ιταλικού οἴνου στην Γαλλία, έχει ἀναφερθεί σέ τρίτα έγγραφα. Τό πρώτο εἶναι τά πρακτικά συνεδριάσεως τῆς 10ης 'Ιουλίου 1980 τοῦ Comité National du Commerce Communautaire des Vins et Spiritueux. Τά πρακτικά αυτά ἀναφέρονται στό πρόβλημα πού ἐδη-μιουργήθη στην Γαλλία ἀπό τίς εισαγωγές ιταλικών οἴνων ἀλκοολικοῦ τίτλου κατωτέρου τοῦ 13 % vol. Προτείνουν μέτρα αὐτοπεριορισμού γιά τήν συγκράτηση τῶν ποσοτήτων σέ χαμηλά ἐπίπεδα καί μνημονεύουν κάποια υποτιθεμένη ἐπίσημη εγγύηση ἐκ μέρους τῶν κρατικών άρχων ὅτι, ἐάν οἶνοι αὐτοῦ τοῦ είδους εισαχθοῦν ἀπό ἐμπορους πού δέν ἀποτελοῦν μέλη τοῦ Comité, ἡ εἴσοδός τους θά επιτραπεί μόνον μετά πάροδο τεσσάρων μηνών. Τό δεύτερο καί τό τρίτο έγγραφο εἶναι ἐγκύκλιοι πού ἀποσκοποῦν στην ἀπόδειξη περί. συναλλαγής μεταξύ τοῦ Comité καί τῆς γαλλικής κυβερνήσεως κατά τό θέρος τοῦ 1981. Ἡ μία ἀπό αυτές (παράρτημα ΧV τῆς κυρίας προσφυγής) ἀναφέρει ὅτι τό Comité, μέ βάση τήν ἑξαετή εμπειρία στά μέτρα αὐτοπεριορισμού τῶν εισαγωγών ιταλικών οἴνων, προέτεινε, γιά τήν ερχόμενη περίοδο μηνιαίο ὅριο 435000 ελ/hl (εκατόλιτρων) καί, σέ ἀντάλλαγμα, ὑπελόγιζε στίς κρατικές αρχές γιά τήν εξασφάλιση ὅτι οἱ επιχειρήσεις πού δεν εκπροσωπούνται στό Comité δέν θά υπονομεύσουν τά μέτρα τοῦ αὐτοπεριορισμοῦ. Ή άλλη εγκύκλιος (παράρτημα XVI τῆς κυρίας προσφυγής) πληροφοροῦσε τά μέλη γιά τήν υπουργική ἀπόφαση περί ἀποδεσμεύσεως τῶν ἀποκλεισμένων στά σύνορα οἴνων, σέ ρυθμό 120000 ελ/hl ἀνά ἑβδομάδα, μεταξύ 19ης 'Οκτωβρίου καί 13ης Δεκεμβρίου 1981, σέ ἀντάλλαγμα τῆς συναινέσεως τοῦ Comité γιά πλήρη ἀπαγόρευση τῶν εισαγωγών ἀπό 25ης 'Οκτωβρίου 1981 έως τόν Νοέμβριο ή Δεκέμβριο 1981, οἱ δέ ἡμερομηνίες αυτές ἐξηρτῶντο ἀπό την ἡμερομηνία ἀφίξεως τῶν εμπορευμάτων στην Γαλλία.
Ό εκπρόσωπος τῆς γαλλικής κυβερνήσεως δέν ἀποδέχεται τήν ύπαρξη οἱασδήποτε διαπραγματεύσεως πρός τόν σκοπό αυτόν, ἀλλά ἡ 'Επιτροπή, βάσει τῶν έγγράφων καί των σημειωθεισῶν καθυστερήσεων πού ανέφερα, εκίνησε δύο χωριστές διαδικασίες.
Πρῶτον, μέ επιστολή τῆς 7ης Σεπτεμβρίου 1981, ἡ 'Επιτροπή υπεστήριξε ὅτι οἱ εισαγωγές ιταλικῶν οἴνων στην Γαλλία ὑπεβάλλοντο σέ καθυστερήσεις ἑνός μηνός, στίς περιπτώσεις οἴνου ἀλκοολικού τίτλου ἀνωτέρου 13 % vol, έως τεσσάρων μηνῶν, σέ οίνους ἀλκοολικοῦ τίτλου κατωτέρου 13% vol, καί ὅτι οἱ γαλλικές ἀρχές προ-έβαιναν σέ αυτό γιά νά τιμωρήσουν τους εισαγωγείς, οἱ όποιοι δέν ἐφήρμοζαν μέτρα αυτοπεριορισμού συμφώνως πρός τήν πολιτική πού ἐχάρασσε ἡ εγκύκλιος τοῦ Comité national.
Ή γαλλική κυβέρνηση ἀπήντησε ὅτι ἡ επιβολή τῶν μέτρων ἐδικαιολογεῖτο ἀπό λόγους πού ἀφορούν τήν δημοσία υγεία καί τήν προστασία εναντίον ἀπατης. Ή Κυβέρνηση ἀνέφερε στην ἀπάντηση της σοβαρά περιστατικά σχετικά μέ ἀπόπειρες εισαγωγής μολυσμένου οἴνου τόν Μάρτιο καί τόν 'Ιούλιο 1981. Ή Ἐπιτροπή, ὅμως, διετύπωσε αιτιολογημένη γνώμη επιβεβαιώνοντας τήν άποψη της. 'Η γαλλική κυβέρνηση ἀπήντησε ὅτι ἀπεφάσισε νά θέσει σέ ενέργεια, τόν Νοέμβριο 1981 σύστημα δειγματοληπτικών έλεγχων πού θά διενεργοῦντο βάσει ενός έλεγχου ἀνά δέκα παρτίδες εισαγωγής περίπου. Στό Δικαστήριο δέν προσεκομίσθη ἀπόδειξη ὅτι πράγματι έγινε αυτό τουναντίον, ή γαλλική κυβέρνηση ἀναφέρει στίς παρατηρήσεις τῆς έπ' αυτού ὅτι δειγματοληπτικοί έλεγχοι δέν διενεργήθησαν περισσότεροι τῶν τριών ἀνά τέσσερεις παρτίδες.
Ή δεύτερη καταγγελία ἀφορούσε τόν ἰσχυ-ρισμό ὅτι οἱ γαλλικές ἀρχές ἀρνούνται τήν ελεύθερη εἴσοδο ιταλικού οἴνου μέ τήν αιτιολογία ὅτι δέν τηρούνται οἱ έγγραφες διατυπώσεις, συμφώνως πρός τόν κανονισμό τῆς Ἐπιτροπῆς 1153/75 τῆς 30ής 'Απριλίου 1975 (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/012, σ. 58), τόν κανονισμό τοῦ Συμβουλίου 355/79 τῆς 5ης Φεβρουαρίου 1979 (ΕΕ είδ. έκδ. 03/024, σ. 200) καί τόν κανονισμό τοῦ Συμβουλίου 359/79 τῆς 5ης Φεβρουαρίου 1979 (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 03/024, σ. 237) ἡ 'Επιτροπή, ἀντιθέτως, υπεστήριξε ὅτι οἱ ἐλλείψεις πού έπι-καλοῦνται οἱ γαλλικές αρχές δέν δύνανται κατά νόμον νά δικαιολογήσουν τόν ἀποκλεισμό τῶν ιταλικών οἴνων ἀπό τήν Γαλλία. Κατόπιν αιτιολογημένης γνώμης τῆς 'Επιτροπής, ἡ γαλλική κυβέρνηση ἐπλη-ροφόρησε τήν 'Επιτροπή ὅτι επετεύχθη στην Πίζα, στίς 13 'Οκτωβρίου 1981, συμφωνία μεταξύ τῶν γαλλικών καί τῶν ιταλικών ἀρχων γιά τήν ἀποδέσμευση εντός δύο μηνών, δηλαδή μέχρι τῆς 15ης Δεκεμβρίου 1981, 1068000 ἑκατολίτρων οἴνου δεσμευμένων λόγω τῶν υποτιθεμένων ελλιπών έγγράφων.
Εἶναι φανερό ὅτι τήν ίδια ἐποχή υπήρχαν δυσχέρειες στήν περιοχή. Οἱ δημοσιογραφικές πληροφορίες ἀνέφεραν ὅτι προ-εκλήθησαν ζημίες σέ ἀποστολές ιταλικών οἴνων κατά τήν άφιξη τους στην Γαλλία. Ή 'Επιτροπή ἠρώτησε τίς γαλλικές ἀρχές γιά τίς ενέργειες τους σχετικά μέ τους περιορισμούς. Σέ ἀπάντηση, ἡ γαλλική κυβέρνηση ἐζήτησε νά πληροφορηθεί τίς ενέργειες τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν ἀλλαγή τοῦ κοινοτικοῦ μηχανισμοῦ τιμών, ὁ όποιος, υπεστήριξε, ἀπέτυχε νά παράσχει στους Γάλλους παραγωγούς επαρκή προστασία.
Στίς 2 Φεβρουαρίου 1982, οἱ γαλλικές ἀρχές ἀπηύθυναν πρός την 'Επιτροπή τηλετύπημα, σέ ἀπόσπασμα τοῦ ὁποίου ἀναφέρεται:
«Σοβαρή ἀνησυχία ἔχει δημιουργηθεῖ στην οἰνοπαραγωγική περιοχή τῆς Νότιας Γαλλίας μετά τήν ἀπότομη αύξηση τῶν εισαγωγών ιταλικῶν οἴνων, κατά τόν μήνα 'Ιανουάριο 1982, σέ τιμές σημαντικά κατώτερες ἀπό αυτές τῆς ἀγοράς. Συνεπῶς, ἀπό τίς 30 'Ιανουαρίου ἡ Κυβέρνηση ἔλαβε τά ἀναγκαία μέτρα γιά νά εξασφαλίσει τήν διενέργεια μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ποιοτικών ἀναλύσεων ἀπό τίς ἁρμόδιες διοικητικές ἀρχές...»
Πρός υποστήριξη τῆς αιτήσεως τῆς περί λήψεως προσωρινών μέτρων, ἡ 'Επιτροπή ισχυρίζεται τά ἀκόλουθα:
(i)
ότι ἡ προσφυγή στην κυρία δίκη παρουσιάζει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας,
(ii)
ὅτι ἡ στάση τῶν γαλλικών άρχων εἶναι ικανή νά προκαλέσει σοβαρή καί ἀναμφισβήτητη ζημία, ἡ ὁποίο θά εἶναι ἀνεπανόρθωτη ἄν δέν ληφθούν προσωρινά μέτρα, καί
(iii)
ὅτι ἡ υπόθεση ἀπαιτεί επείγουσα ἐνέργεια, δεδομένου τοῦ κινδύνου ἀνεπανόρθωτης ζημίας.
Ή γαλλική κυβέρνηση υποστηρίζει, ἀφ' ἑτερου, ὅτι ὁ πρώτος ἀπό τους ισχυρισμούς αυτούς εἶναι εσφαλμένος ἡ ἀλυσιτελής ἐφ' ὅσον προδικάζει περί τῆς κυρίας προσφυγής.
Είναι βέβαιο ὅτι τό Δικαστήριο, ἐπί αιτήσεως περί λήψεως προσωρινών μέτρων, δέν θά προδικάσει τήν τύχη τῆς κυρίας προσφυγής (ἀναφέρω τήν υπόθεση 26/76 R Metro SB Großmärkte κατά 'Επιτροπής (1976) ECR 1353 καί τήν ὑπόθεση 91/76 R Joëlle de Lacroix κατά Δικαστηρίου (1976) ECR 1563). Οἱ δίκες αυτές έστρέφοντο κατά κοινοτικοῦ ὀργάνου, άλλά ἡ ἀρχή πρέπει νά εφαρμόζεται μέ τήν αυτή σταθερότητα ὅταν ἡ αίτηση υποβάλλεται κατά Κράτους μέλους. Τό γεγονός, ἐν τούτοις, ὅτι τό Δικαστήριο εξετάζει ἄν οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί τῆς κυρίας προσφυγής εἶναι ἐκ πρώτης ὄψεως βάσιμοι ἡ πιθανολογούμενοι ἡ πολύ πιθανολογούμενοι, καί ἀρκείται σέ αὐτό, δέν σημαίνει ὅτι έχει προδικάσει ἐπί τῆς ὁριστικής ἀποφάσεως. Ἐάν τό Δικαστήριο κρίνει ὅτι οἱ ισχυρισμοί είναι, έστω, πολύ πιθανολογούμενοι στό στάδιο τῆς αιτήσεως περί λήψεως προσωρινών μέτρων, δέν εἶναι ἀσυμβίβαστη ἡ τελική διαπίστωση ὅτι οἱ προβαλλόμενοι ισχυρισμοί εἶναι ἀβάσιμοι. Ἕνα τέτοιο προσωρινό συμπέρασμα δέν προδικάζει μέ κανένα τρόπο τό βάσιμο τῶν προβαλλομένων στην κυρία δίκη ισχυρισμών.
Κατά τήν γνώμη μου, ἡ Ἐπιτροπή έχει προβάλλει στην προκειμένη δίκη πιθανολογούμενους ἡ ἐκ πρώτης όψεως βασίμους ισχυρισμούς περί παραβάσεως τοῦ ἄρθρου 30 της συνθήκης. Στην προκειμένη δίκη, οἱ ισχυρισμοί αυτοί δέν ἀνατρέπονται βάσει τοῦ ἄρθρου 36 τῆς συνθήκης. Ἡ Ἐπιτροπή δέν ισχυρίζεται ὅτι δέν εἶναι δυνατό νά διενεργούνται έλεγχοι πρός προστασία τῆς υγείας. Αυτό πού υποστηρίζει εἶναι ὅτι τέτοιοι έλεγχοι δέν δύνανται νά προκαλούν νομίμως μεγαλύτερη καθυστέρηση άπό εκείνη πού ἀπαιτείται γιά τήν προστασία της υγείας καί, ἐν προκειμένω, οἱ καθυστερήσεις πού ὀφείλονται σέ έλεγχους υπερβαίνουν λογικώς τόν χρόνο πού δικαιολογείται γιά τήν διενέργειά τους. Πηγάζουν κυρίως, ἀπό τήν πρόθεση νά τεθεί ὑπό έλεγχο ὁ ρυθμός τῶν εισαγωγών. Καμμία ἀπόδειξη δέν προσεκομίσθη περί υπάρξεως πραγματικοῦ κινδύνου τῆς υγείας, κατά τά τέλη τοῦ 1981 καί τίς ἀρχές τοῦ 1982, πού νά δικαιολογοῦσε τίς ολοένα καί περισσότερες λεπτομερείς εξετάσεις καί ἀνεφέρθη στό Δικαστήριο ὅτι, κατά τό προηγούμενο ἔτος 1980, σέ σύνολο περίπου 4500000 ελ/hl οἴνου, ἡ ποσότης οἴνου τοῦ ὁποίου ἡ εισαγωγή ἀπηγορεύθη, ήταν 30000 ελ. Ό ισχυρισμός αυτός πού στηρίζεται στην προστασία τῆς δημοσίας ὑγείας, δύναται νά ἀποδειχθεί κατά την τελική συζήτηση: κατά τήν γνώμη μου, δέν έχει ἀποδειχθεί πρός τό παρόν κατά τρόπο πού νά ἀνατρέπει τους ἐκ πρώτης ὄψεως βασίμους ισχυρισμούς τῆς Ἐπιτροπής.
Κατά τήν γνώμη μου, ούτε ó ισχυρισμός περί μή τηρήσεως τῶν έγγράφων διατυπώσεων ἀνατρέπει τήν ἐκ πρώτης ὄψεως ἀποδεκτή άποψη τῆς Ἐπιτροπής. Τό κυριότερο θέμα πού ετέθη ήταν ὅτι στά συνοδευτικά έγγραφα δέν προσδιορίζετο τό Κράτος μέλος καταγωγής. Αυτό, ὅμως, δέν ἀπαιτείται ρητῶς στό συγκεκριμένο χρησιμοποιούμενο έντυπο (VA 1), σέ ἀντίθεση πρός τό ἀπαιτούμενο γιά εἰσαγωγές ἀπό τρίτες χώρες έντυπο (VA 4). Ἄν υποτεθεί ἀκόμη, ὅπως ἀποδέχομαι, ὅτι ὀρθώς ἡ γαλλική κυβέρνηση υποστηρίζει ὅτι τά προσκομισθέντα έντυπα εἶχαν ελλείψεις (παραδείγματος χάριν, ἡ ἀναγκαία σφραγίδα ήταν δυσδιάκριτη ἡ δέν εἶχε τεθεί παντελώς στον προβλεπόμενο χώρο ἐπί τοῦ έντυπου), ή 'Επιτροπή δύναται καί πάλι νά υποστηρίξει δικαίως ὅτι οἱ προβαλλόμενες ελλείψεις δέν δικαιολογούν τό μέγεθος τών καθυστερήσεων πού προέκυψαν.
Κατέδειξε μήπως ἡ 'Επιτροπή ὅτι θά προκληθεί σοβαρή καί ἀνεπανόρθωτη ζημία σέ περίπτωση μή λήψεως προσωρινών μέτρων; Κατά τήν γνώμη μου τό κατέδειξε. Στην προκειμένη υπόθεση, συμβαίνει κάτι περισσότερο ἀπό προσβολή τῆς ελεύθερης κυκλοφορίας τῶν εμπορευμάτων, ἡ οποία ήδη παρουσιάζει σοβαρότητα στα πλαίσια τοῦ κοινοτικοί) εμπορίου. Οἱ εμπλεκόμενες ποσότητες εἶναι σημαντικές καί ἡ πράξη κατακρατήσεως εμπορευμάτων, σέ βάρος εξαγωγέων καί εισαγωγέων, ως ἀτόμων, ενέχει κίνδυνο προκλήσεως σοβαρών ζημιών. Δέν θεωρώ πειστικό τόν ισχυρισμό ὅτι ὁρισμένοι εισαγωγείς οἴνων δύνανται νά ἀφήσουν τό εμπόρευμά τους στίς ἀποθήκες τῶν τελωνείων γιά μεγάλο χρονικό διάστημα. Τό σημαντικό, ἐν προκειμένω, εἶναι ὁ ἀποκλεισμός τῆς δυνατότητός τους νά παραλάβουν τίς ποσότητες ο'ίνων πού τους ἀνήκουν κατά τήν άφιξη τους ή μέσα σέ λογικά σύντομο χρονικό διάστημα μετά τήν άφιξη τους στην Γαλλία.
'Εάν είχε ἀποδειχθεί ὅτι ἡ οικονομική ζημία, πού επήλθε ἀπό τίς καθυστερήσεις, δύναται νά καλυφθεί συμφώνως πρός τό κοινοτικό ἡ τό γαλλικό δίκαιο, ενδεχομένως θά υπήρχαν ἀμφιβολίες ὡς πρός τό «άνεπανόρθωτον» τέτοιας ζημίας. Αυτό δέν ἀπεδείχθη. Πιθανή ζημία υπάρχει σαφώς τοῦ εξαγωγέως ἡ τοῦ εἰσαγωγέως, ὅσον άφορᾶ τους τόκους κεφαλαίου, τά κέρδη ἐάν συμπιεσθούν τά περιθώρια, ἀκόμη δέ υπάρχει καί τό ενδεχόμενο νά μή πωληθοῦν καθόλου οἱ οἶνοι. Τέτοιες ζημίες δύνανται νά επέλθουν, εἶναι δύσκολο νά προσδιορισθεί τό μέγεθός τους καί δέν κατεδείχθη ὅτι εἶναι πιθανόν νά καλυφθοῦν μετά ἀπό ἀγωγή συμφώνως εἴτε πρός τό κοινοτικό εἴτε τό γαλλικό δίκαιο. Θεωρώ ὅτι ἡ ἀναφερόμενη ζημία εἶναι, ταυτοχρόνως, σοβαρή καί ἀνεπανόρθωτη, γιά τους σκοπούς τῆς αιτήσεως τοῦ είδους αύτοῦ.
Εἶμαι, επίσης, πεπεισμένος ὅτι ἡ πιθανότης επελεύσεως ζημίας ἀπαιτεί επείγουσα ενέργεια — τό τρίτο σημείο πού ἀναπτύσσει ή 'Επιτροπή. Ἕως τό τέλος τοῦ 1981 ἀπεδε-σμεύθησαν ἀποθηκευμένες ποσότητες κατά τόν Νοέμβριο καί Δεκέμβριο δέν ἐζητήθη, γιά οιοδήποτε λόγο, ἡ εισαγωγή οὔτε κατεκρατήθησαν νέες ποσότητες. 'Εν τούτοις, σημαντικές ποσότητες οἴνων έχουν ἐκ νέου δεσμευθεί. 'Εάν εἶχε εκτεθεί ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου ὅτι υπήρχε βάσιμη πιθανότης συμφωνίας γιά ἀποδέσμευση τῶν εμπορευμάτων στό ἐγγύς μέλλον, θά έπρεπε, ενδεχομένως, νά μή ληφθοθν προσωρινά μέτρα. Δέν ἀνεφέρθη τίποτε περί αὐτοῦ. Φαίνεται ὅτι οἱ ενδείξεις εἶναι υπέρ τοῦ ἀντιθέτου.
'Απομένει ἡ άλλη ὄψη τοῦ νομίσματος. Κατεδείχθη μήπως ὅτι ἡ παράταση των προκειμένων μέτρων δικαιολογείται γιά την πρόληψη επελεύσεως ζημιῶν στην Γαλλιά; Δέν γνωρίζω κανένα πραγματικό ἀποδεικτικό στοιχείο γιά κίνδυνο υγείας, ὁ όποιος θά διετρέχετο ἐάν οἱ οίνοι ἀπεδεσμεύοντο μετά ἀπό πάροδο ευλόγου χρονικοῦ διαστήματος καί μετά ἀπό εύλογο ἀριθμό έλεγχων, συμφώνως πρός τήν προηγούμενη πρακτική. Ἀνεφέρθη ἡ εισαγωγή οίνου, μολυσμένου, λόγω τῆς μεταφορᾶς του μέ ὄχημα, τό όποιο εἶχε μεταφέρει προηγουμένως κηροζίνη, καί άλλα παρόμοια περιστατικά. Βέβαια, αυτά δέν εἶναι ούτε πρόσφατα ἀλλά οὔτε ἱκανά νά παρακινήσουν τίς γαλλικές ἀρχές νά επιβάλουν περισσοτέρους τοῦ ἑνός έλεγχου ἀνά δέκα παρτίδες, ὅπως ἐγίνετο μέχρι προσφάτως, τόν Νοέμβριο 1981. Πρέπει νά ληφθεί ὑπ' ὄψη ἐπί πλέον, ὅτι ἡ Ἐπιτροπή δέν υποστηρίζει ὅτι δέν ἐπεβάλλετο ἡ διενέργεια δειγματοληπτικῶν έλεγχων. Ό ἀριθμός τῶν δικαιολογημένων ἐλεγχων εἶναι ζήτημα πραγματικό καί θέμα βαθμού. Δέν θεωρώ ἀποδεδειγμένο ὅτι οἱ προκληθεῖσες καθυστερήσεις ὀφείλονται στους προβαλλόμενους λόγους περί κινδύνου τῆς δημοσίας υγείας.
Τέλος, σημειώνω τό γεγονός ὅτι, κατά τό 1980, οἱ ἰταλικοί οίνοι διήρχοντο μέσω τῶν γαλλικών τελωνείων εντός δύο εβδομάδων, κατά μέσο ὅρο, χρόνου πού ἐπέτρεπε τήν εξέταση τῶν έγγράφων καί τήν ἀνάλυση τῶν οἴνων κατά τό μέτρο πού ἐκρίνετο αναγκαίο. 'Ενδεχομένως νά υπήρξαν περιπτώσεις κατά τίς όποιες οἱ ἀρχικοί ἔλεγχοι επέβαλαν τήν διενέργεια περαιτέρω ἐξετάσεων, ούτως ώστε ἀπητήθη περισσότερος χρόνος, ἀλλά ἀνεφέρθη ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου ὅτι, κατ' ἀρχήν, ὁ μέσος ὅρος ήταν δεκαπέντε ήμερες. Δέν ἔχω τήν πεποίθηση ὅτι κατεδείχθησαν νέοι παράγοντες πού νά δικαιολογούν τήν ἀλλαγή τῆς πολιτικής, ἡ ὁποία προκαλεῖ τίς ἀμφισβητούμενες καθυστερήσεις. 'Εν ὄψει αυτών, ἡ μοναδική αἰτία ἡ ὁποία ἀπεδείχθη στό παρόν στάδιο, εἶναι ἡ επιδίωξη παρεμποδίσεως εισαγωγής ιταλικών οἴνων γιά οικονομικούς καί, ενδεχομένως, πολιτικούς λόγους. Αυτό δέν εἶναι δυνατόν νά δικαιολογηθεί ὑπό τό καθεστώς τῆς συνθήκης. Θεωρώ ὅτι καί ἄν ἀκόμη γίνει δεκτό καί διαπιστωθεί ὅτι ἡ Γαλλία δύναται νά αιτιολογήσει κατά τήν ἐπ' ἀκροατηρίου συζήτηση τά ληφθέντα μέτρα, τό Δικαστήριο ὀφείλει στην υπόθεση αύτη νά ἀσκήσει τήν ἁρμοδιότητά του περί λήψεως προσωρινών μέτρων.
Τέτοιου είδους μέτρα πρέπει, ἐν τούτοις, νά εἶναι ἀρκετά ἀκριβή ούτως ώστε όλοι οἱ ενδιαφερόμενοι νά γνωρίζουν τί επιβάλλεται. Δέν εἶναι ὀρθό νά ὑποδειχθούν ἀσαφή κριτήρια ὡς πρός τήν ἀντιμετώπιση τῶν εισαγωγών. Ὑποδείξεις ὅπως «συνετή συμπεριφορά» ὁδηγοῦν μόνον σέ ἀμφισβητήσεις γενικές εισηγήσεις, γενόμενες εἴτε ρητώς εἴτε σιωπηρώς κατά τίς όποιες πρέπει νά ἀποφεύγονται καθυστερήσεις γιά ἀπρόσφορες αιτίες, δύνανται μόνο νά ζημιώσουν τήν έκβαση τῆς δίκης καί, ἐν τῶ μεταξύ, νά χειροτερεύσουν τήν κατάσταση. Δέχομαι, ἐπί πλέον, ὅτι οἱ γαλλικές ἀρχές καί όχι τό Δικαστήριο ὀφείλουν νά καθορίσουν τό ποσοστό τῶν παρτίδων πού πρέπει νά υποβάλλονται σέ έλεγχο καί τόν τρόπο διενεργείας τῶν έλεγχων. Βάσει τῶν ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου προσκομισθεισῶν ἀποδείξεων, δέν νομίζω ὅτι ενδείκνυται νά προβλεφθεί ἀπό τήν διάταξη οιοδήποτε ποσοστό έλεγχων. Κατά τήν γνώμη μου, ὁ καλύτερος τρόπος γιά νά συμβάλει τό Δικαστήριο στην επίτευξη τῶν στόχων τῆς Συνθήκης συνίσταται σέ κάθε περίπτωση πού οἱ γαλλικές ἀρχές δέχονται ὅτι τά έγγραφα εἶναι ἐν τάξει, στον προσδιορισμό, στό πλαίσιο ὅλων τῶν πραγματικών περιστατικῶν τῆς υποθέσεως, της χρονικής περιόδου εντός τῆς οποίας πρέπει νά ελεγχθούν τά εμπορεύματα πρίν εκτελωνισθοῦν καί ἀποδεσμευθοῦν, περιλαμβανομένων ὅλων τῶν ἀναγκαίων ἐλεγχων.
Δέν δέχομαι ὅτι οἱ αναλύσεις πού πρέπει νά διενεργηθούν ἀπαιτοῦν καθυστέρηση τεσσάρων μηνῶν ἡ κάτι ἀνάλογο. Οὔτε, ὅμως, προτείνω ἀπολύτως την προθεσμία τοῦ ενός μηνός. 'Αφ' έτερου, θά ήταν παράλογο νά μή ληφθεί ὑπ' ὄψη ὅτι ὑφίσταται μία συσσώρευση οἴνου καί ὅτι ὁρισμένοι έλεγχοι εἶναι δικαιολογημένοι. Συνεπώς, θεωρώ ὅτι, ὁσάκις τά έγγραφα εἶναι ἐν τάξει, τό θέμα ὁφείλει νά τακτοποιείται (περιλαμβανομένων ὅλων τῶν ἀναγκαίων έλεγχων καί αναλύσεων) εντός περιόδου 21 ήμερων. Ή διάταξη αυτή περί τῶν 21 ήμερῶν θά έπρεπε νά περιλάβει επίσης, ὅλα τά ἐπι τοῦ παρόντος δεσμευμένα εμπορεύματα.
Σέ περίπτωση πού προβάλλεται ὅτι τά έγγραφα έχουν ελλείψεις, δηλαδή ὅτι τό κατάλληλο συνοδευτικό έγγραφο δέν εἶναι συμπληρωμένο συμφώνως πρός τό άρθρο 1 τοῦ κανονισμοῦ 1153/75, τότε επιβάλλεται διαφορετική αντιμετώπιση. Ή νομοθεσία, σαφώς, δέν προτίθεται νά επιτρέψει οἱ έγγραφες διατυπώσεις, ειδικά σέ σχέση πρός επουσιώδη δέματα, νά χρησιμοποιούνται ὡς πρόφαση καθυστερήσεων πού στην πραγματικότητα ὀφείλονται σέ άλλα αἴτια. Ἀφ' έτερου, τό Δικαστήριο, σαφώς, δέν θά διέτασσε ένα Κράτος μέλος νά δεχθεί εμπορεύματα σέ περίπτωση πού τά έγγραφα δέν ανταποκρίνονται πρός τους κανονισμούς. Παρ' ὅλο πού δέν είμαι πεπεισμένος ὅτι τό έντυπο VA 1 πού προορίζεται γιά τό ενδοκοινοτικό εμπόριο, πρέπει νά αναφέρει τήν χώρα καταγωγῆς, δέν νομίζω ὅτι τό Δικαστήριο θά έπρεπε νά διατάξει ὡς προσωρινά μέτρα ὅτι τά «ουσιώδη» ἡ «ἀποφασιστικά» ἡ «σημαντικά» στοιχεία πρέπει νά ἀναφέρονται επαρκώς ἐνῶ άλλες υποχρεώσεις νά μή λαμβάνονται ὑπ' ὄψη πρό τῆς ελευθέρας εισδοχής τῶν εμπορευμάτων. Οἱ υποχρεώσεις πού ἀφορούν τήν πληρότητα τῶν έγγραφων διατυπώσεων συνεπάγονται τήν δυνατότητα γιά τόν εἱσαγωγέα νά γνωρίζει εντός ευλόγου χρονικοῦ διαστήματος ἐάν υπάρχουν εμπόδια, ούτως ώστε νά τά ἀντιμετωπίσει. Κατά τήν διάρκεια εφαρμογής τῶν προσωρινών μέτρων, μέχρις ὅτου ἐκδόσει τό Δικαστήριο ἀπόφαση ἐπί τῆς ὑποθέσεως αυτής καί σταθμίζοντας τά συμφέροντα ἀμφοτέρων τῶν Κρατών μελών, κρίνω ὅτι ὁ εἰσαγωγεύς ἡ ὁ πράκτορας του πρέπει νά ειδοποιούνται περί τῆς υπάρξεως τέτοιας ἀμφισβητήσεως εντός τριών ήμερῶν ἀπό τῆς ημέρας καταθέσεως τῶν έγγραφων καί τα έγγραφα τά όποια χρήζουν τακτοποιήσεως ὀφείλουν νά ἀποδίδονται εντός τῆς προθεσμίας αυτής στόν εἰσαγωγέα ἡ στόν πράκτορά του. Ἐάν πρόκειται περί ἐλλείψεως θά δύναται έτσι νά διορθωθεί. Ἐάν ὁ εἰσαγωγεύς ἀμελήσει στην συμπλήρωση τῆς ελλείψεως δέν θά δύναται νά παραπονείται γιά τήν ἐξ αὐτοῦ καθυστέρηση.
Κατά συνέπεια, προτείνω τήν έκδοση τῆς ἀκολούθου διατάξεως:
Μέχρις εκδόσεως ἀποφάσεως ἐπί τῆς προκειμένης ὑποθέσεως ἡ νεωτέρας διατάξεως, ἡ Γαλλική Δημοκρατία θά επιτρέπει τήν είσοδο ποσοτήτων οἴνου, οἱ όποιες έχουν ἤδη προσκομισθεί ἤ πρόκειται νά προσκομισθοῦν εις τό έξῆς πρός εισαγωγή ἀπό τήν 'Ιταλία στην Γαλλία, εντός είκοσι μιᾶς ήμερων ἀπό τῆς προσκομίσεως, έκτος ἐάν πεισθεί, κατά τήν διάρκεια τῆς περιόδου αυτής, ὅτι υφίσταται λόγος πού νά δικαιολογεί τήν ἀπαγόρευση ἡ τόν περιορισμό τέτοιων εισαγωγῶν συμφώνως πρός τόν κανονισμό 1153/75, τῆς Επιτροπής, τῆς 30ής 'Απριλίου 1975 ἡ πρός τό άρθρο 36 τῆς Συνθήκης ΕΟΚ: σέ περίπτωση πού προβάλλεται ὁ ισχυρισμός ὅτι τά συνοδευτικά έγγραφα πού ἀναφέρει τό ἄρθρο 1 τοῦ ἀνωτέρω κανονισμοῦ (ή οιοδήποτε άλλο έγγραφο) δέν εἶναι δεόντως συμπληρωμένα, οι υποτιθέμενες ελλείψεις θά ἀνακοινώνονται στόν εισαγωγέα ή στόν πράκτορά του εντός τριῶν ήμερων ἀπό τῆς προσκομίσεως τοῦ έγγραφου καί τό έγγραφο πού περιέχει τίς ελλείψεις θά παραδίδεται εντός τῆς αυτής προθεσμίας.
Ὡς πρός τά δικαστικά έξοδα ἐπί τῆς αιτήσεως αυτής, εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι τό Δικαστήριο πρέπει νά επιφυλαχθεί μέχρι τῆς εκδόσεως ὁριστικής ἀποφάσεως ἐπί τῆς υποθέσεως.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά ἀγγλικά.