61984C0011
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
SIR GORDON SLYNN
της 14ης Μαΐου 1985 (
*1
)
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
Το Δικαστήριο επελήφθη αιτήσεως την οποία υπέβαλε στις 16 Δεκεμβρίου 1983 το Tribunal de grande instance του Briey, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του.
Στην εν λόγω δίκη, ο Christian Gratiot, υπό την ιδιότητα του ως προέδρου-γενικού διευθυντή εταιρίας που εκμεταλλεύεται υπεραγορά « Leclerc », διώκεται για παράβαση της γαλλικής νομοθεσίας σχετικά με τον καθορισμό κατώτατων τιμών λιανικής πωλήσεως των καυσίμων και ιδίως της υπουργικής απόφασης 82-13/Α της 29ης Απριλίου 1982.0 Gratiot αντικρούει, υποστηρίζοντας ότι οι διατάξεις της απόφασης αυτής αντίκεινται στους κανόνες του κοινοτικού δικαίου' προκειμένου να επιλύσει τη διαφορά το Tribunal υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
« 1)
Τα άρθρα 3, στοιχείο στ ), και 5 της Συνθήκης ΕΟΚ έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν τη θέσπιση σε κράτος μέλος, νομοθετικώς ή κανονιστικώς, κατώτατης τιμής πωλήσεως στον καταναλωτή της βενζίνης σούπερ και της απλής;
2)
Ο καθορισμός των κατώτατων αυτών τιμών συνιστά ποσοτικό περιορισμό επί των εισαγωγών ή μέτρο ισοδύναμου αποτελέσματος κατά την έννοια του άρθρου 30 της Συνθήκης; »
Η ίδια εθνική νομοθετική ρύθμιση αποτέλεσε αντικείμενο της υπόθεσης 231/83, Cullet κατά Centre Leclerc, στην οποία το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στις 29 Ιανουαρίου 1985. Αν εξαιρεθεί το γεγονός ότι η υπόθεση Cullet ανέκυψε στο πλαίσιο αστικής δίκης με αντικείμενο την έκδοση Διαταγής για την παύση της παράβασης της σχετικής νομοθεσίας, ενώ η παρούσα εμπίπτει στο πλαίσιο ποινικής δίκης, και οι δύο υποθέσεις θέτουν κατ' ουσία τα αυτά ζητήματα κοινοτικού δικαίου. Παρόλον ότι τα ερωτήματα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο εν προκειμένω δεν μνημονεύουν όλα τα άρθρα της Συνθήκης που αποτέλεσαν αντικείμενο της απόφασης στην υπόθεση Cullet, είναι προφανές ότι με αυτά επιδιώκεται να διαπιστωθεί αν η επίδικη εθνική νομοθετική ρύθμιση συμβιβάζεται προς τις αρχές και τους στόχους της Συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και προς τις επιμέρους διατάξεις της περί εφαρμογής τους.
Οι παρατηρήσεις που κατέθεσαν η γαλλική κυβέρνηση, ο κατηγορούμενος και η Επιτροπή δεν προσθέτουν κανένα νέο ουσιώδες στοιχείο στα επιχειρήματα που προβλήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου επ' ευκαιρία της υπόθεσης Cullet. Η απόφαση σας στην υπόθεση αυτή κάλυπτε όλα τα ζητήματα που είχαν ανακύψει.
Κατ' εμέ, η απάντηση στα ερωτήματα που υπέβαλε το Tribunal de grande instance του Briey πρέπει, για τους λόγους που εκτίθενται στην απόφαση της 29ης Ιανουαρίου 1985 στην υπόθεση Cullet, να είναι η ακόλουθη:
« 1)
Τα άρθρα 3, στοιχείο στ ), 85 και 86 της Συνθήκης ΕΟΚ δεν αντιτίθενται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση που προβλέπει τον καθορισμό εκ μέρους των εθνικών αρχών κατώτατων τιμών λιανικής πωλήσεως των καυσίμων.
2)
Το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ αντιτίθεται σε τέτοιας φύσεως κανονιστική ρύθμιση όταν η κατώτατη τιμή καθορίζεται με αφετηρία μόνο τις τιμές παραλαβής από τα εθνικά διυλιστήρια, οι τιμές δε αυτές συνδέονται με την ανώτατη τιμή, η οποία υπολογίζεται βάσει μόνο των τιμών κόστους των εγχώριων διυλιστηρίων σε περίπτωση που οι τιμές των καυσίμων στις ευρωπαϊκές αγορές αποκλίνουν περισσότερο από 8 % από τις τελευταίες. »
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων των διαδίκων της κύριας δίκης. Ως προς τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γαλλική Δημοκρατία και η Επιτροπή, δεν συντρέχει λόγος να αποφανθείτε.
(
*1
)	Μετάφραση από τα αγγλικά.