62026CD0108
DECYZJA TRYBUNAŁU
(izba właściwa w zakresie szczególnej procedury kontroli)
z dnia 12 marca 2026 r. (
*1
)
Szczególna procedura kontroli orzeczenia
W sprawie C‑108/26 RX,
mającej za przedmiot wniosek pierwszego rzecznika generalnego z dnia 20 lutego 2026 r. o poddanie orzeczenia szczególnej procedurze kontroli w trybie art. 62 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
TRYBUNAŁ (izba właściwa w zakresie szczególnej procedury kontroli)
w składzie: K. Jürimäe (sprawozdawczyni), prezeska izby, K. Lenaerts, prezes Trybunału Sprawiedliwości, pełniący obowiązki sędziego izby właściwej w zakresie szczególnej procedury kontroli, F. Schalin, M. Gavalec i Z. Csehi, sędziowie,
wydaje następującą
Decyzję
1
Wniosek pierwszego rzecznika generalnego o poddanie orzeczenia szczególnej procedurze kontroli dotyczy wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 21 stycznia 2026 r., D (Decyzja kierownictwa lotów) (T‑134/25, EU:T:2026:35), w drodze którego Sąd orzekł w przedmiocie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie (Polska), i odnosi się do odpowiedzi udzielonej na pytania pierwsze i drugie zadane przez sąd odsyłający.
2
Sąd w tym wyroku orzekł w szczególności, w odpowiedzi na te pytania, że „[art.] 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 [(Dz.U. 2004, L 46, s. 1)], należy interpretować w ten sposób, że […] decyzja kierownictwa lotów może stanowić »nadzwyczajną okoliczność« w rozumieniu tego przepisu, niezależnie od czasu trwania spowodowanego przez nią opóźnienia i od powodu, który ją uzasadnia, jeżeli zostanie wykazane, iż decyzja ta pozostawała poza zakresem skutecznej kontroli danego przewoźnika lotniczego, w szczególności gdy można wykluczyć, że przewoźnik ten przyczynił się do podjęcia tej decyzji, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego”.
3
Z art. 256 ust. 3 akapit trzeci TFUE wynika, że orzeczenia wydane przez Sąd w sprawach pytań prejudycjalnych mogą zostać w drodze wyjątku, na warunkach i w zakresie określonym przez statut, poddane kontroli Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jeżeli zachodzi poważne ryzyko naruszenia jedności lub spójności prawa Unii.
4
Na mocy art. 62 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jeżeli pierwszy rzecznik generalny uzna, że zachodzi poważne ryzyko naruszenia jedności lub spójności prawa Unii, może on wystąpić do Trybunału z wnioskiem o poddanie orzeczenia Sądu kontroli.
5
W tym względzie z art. 194 § 5 regulaminu postępowania przed Trybunałem wynika, że jeżeli do izby Trybunału właściwej w zakresie szczególnej procedury kontroli wpłynie wniosek o poddanie orzeczenia Sądu szczególnej procedurze kontroli, izba ta podejmuje decyzję, czy orzeczenie Sądu należy poddać szczególnej procedurze kontroli. Decyzja o poddaniu orzeczenia Sądu szczególnej procedurze kontroli wskazuje wyłącznie kwestie będące przedmiotem tej procedury.
6
W niniejszej sprawie izba właściwa w zakresie szczególnej procedury kontroli uważa, że wyrok Sądu z dnia 21 stycznia 2026 r., D (Decyzja kierownictwa lotów) (T‑134/25, EU:T:2026:35) należy poddać szczególnej procedurze kontroli.
7
Kwestia, której dotyczyć będzie szczególna procedura kontroli, została określona w pkt 2 sentencji niniejszej decyzji.
Z powyższych względów Trybunał (izba właściwa w zakresie szczególnej procedury kontroli) wydaje następującą decyzję:
1)
Wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 21 stycznia 2026 r., D (Decyzja kierownictwa lotów) (T‑134/25, EU:T:2026:35) należy poddać szczególnej procedurze kontroli.
2)
Szczególna procedura kontroli dotyczyć będzie zagadnienia, czy mając na uwadze w szczególności wyroki Trybunału z dnia 31 stycznia 2013, McDonagh (C‑12/11, EU:C:2013:43) i z dnia 23 marca 2021 r., Airhelp (C‑28/20, EU:C:2021:226) – wyrok Sądu Unii Europejskiej z dnia 21 stycznia 2026 r., D (Decyzja kierownictwa lotów) (T‑134/25, EU:T:2026:35) narusza jedność lub spójność prawa Unii ze względu na to, że Sąd ten orzekł, iż:
–
decyzji kierownictwa lotów nie można uznać za właściwą ze względu na jej charakter lub źródło dla normalnego wykonywania działalności przez danego przewoźnika lotniczego, jeżeli nie stanowi części działalności danego przewoźnika lotniczego, lecz wchodzi w zakres działalności i kompetencji kierownictwa lotów;
–
taka decyzja, niezależnie od powodu, który ją uzasadnia, pozostaje poza zakresem skutecznej kontroli tego przewoźnika, o ile nie przyczynił się on do podjęcia tej decyzji, oraz
–
w konsekwencji art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91, należy interpretować w ten sposób, że taka decyzja może stanowić »nadzwyczajną okoliczność« w rozumieniu tego przepisu, niezależnie od czasu trwania spowodowanego przez nią opóźnienia i od powodu, który ją uzasadnia, jeżeli zostanie wykazane, że decyzja ta pozostawała poza zakresem skutecznej kontroli danego przewoźnika lotniczego, w szczególności gdy można wykluczyć, że przewoźnik ten przyczynił się do podjęcia tej decyzji.
3)
Zainteresowanych, o których mowa w art. 23 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wzywa się do przedstawienia Trybunałowi uwag na piśmie w przedmiocie powyższej kwestii w terminie miesiąca od chwili doręczenia niniejszej decyzji.
Sporządzono w Luksemburgu w dniu 12 marca 2026 r.
Sekretarz
A. Calot Escobar
Prezeska izby
K. Jürimäe
(
*1
)	Język postępowania: polski.