62023TO0125_RES
Υπόθεση T-125/23
Synapsa Med sp. z o.o.
κατά
Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 7ης Αυγούστου 2024
«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός νέου εκπροσώπου – Προσφεύγων που έπαυσε να ανταποκρίνεται στις οχλήσεις του Γενικού Δικαστηρίου – Άρθρο 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου – Κατάργηση της δίκης»
Προσφυγή ακυρώσεως – Προσφυγή κατά αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του Γραφείου – Μη εκπροσώπηση από δικηγόρο – Αδράνεια του προσφεύγοντος – Κατάργηση της δίκης
(Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 131 § 2· κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 71 § 3)
(βλ. σκέψεις 11, 12, 19, 22-24)
Σύνοψη
Με τη διάταξή του, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει τις συνέπειες της κατάργησης της δίκης επί των αποτελεσμάτων της προσβαλλόμενης απόφασης σε υποθέσεις διανοητικής ιδιοκτησίας, όταν ο προσφεύγων δεν ανταποκρίνεται πλέον στις οχλήσεις του Γενικού Δικαστηρίου.
Η προσφεύγουσα, Synapsa Med sp. z o.o., άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) με την οποία είχε απορριφθεί η προσφυγή της κατά της αποφάσεως περί κηρύξεως της ακυρότητας του λεκτικού σήματος GRAVITY (
1
).
Στις 6 Φεβρουαρίου 2024, ο εκπρόσωπος της προσφεύγουσας ενημέρωσε το Γενικό Δικαστήριο ότι έπαυσε να την εκπροσωπεί. Με έγγραφο της 9ης Φεβρουαρίου 2024, το Γενικό Δικαστήριο του απάντησε ότι εξακολουθούσε παρόλα αυτά να είναι το σημείο επαφής του έως ότου η προσφεύγουσα διορίσει νέο εκπρόσωπο. Το Γενικό Δικαστήριο τον κάλεσε επίσης να ενημερώσει την προσφεύγουσα ότι η ίδια όφειλε να διορίσει νέο εκπρόσωπο.
Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν διόρισε νέο εκπρόσωπο εντός της ταχθείσας προθεσμίας, το Γενικό Δικαστήριο ζήτησε από τους διαδίκους να λάβουν θέση σχετικά με τη δυνατότητα του Γενικού Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να διαπιστώσει αυτεπαγγέλτως, με αιτιολογημένη διάταξη, την κατάργηση της δίκης. Η προσφεύγουσα δεν απάντησε ούτε σε αυτή την ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Κατ’ αρχάς, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, για να ασκήσουν προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου οι λοιποί διάδικοι πέραν των κρατών μελών, των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, των συμβαλλόμενων στη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) κρατών πλην των κρατών μελών και της Εποπτεύουσας Αρχής της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που προβλέπεται από την εν λόγω Συμφωνία, πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες τρίτου προσώπου, το οποίο πρέπει να έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή κράτους συμβαλλομένου στη Συμφωνία ΕΟΧ. Επιπροσθέτως, ο εν λόγω διάδικος πρέπει να διασφαλίζει τη συνέχεια της εκπροσώπησής του από δικηγόρο καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, ήτοι από την κατάθεση της προσφυγής μέχρι την επίδοση της δικαστικής αποφάσεως που περατώνει τη διαδικασία. Ως εκ τούτου, όταν ένας δικηγόρος παύει να εκπροσωπεί τον προσφεύγοντα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο διάδικος αυτός υποχρεούται να διορίσει, χωρίς καθυστέρηση, νέο εκπρόσωπο, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχεια της εκπροσώπησής του.
Στη συνέχεια, το Γενικό Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι η αδράνεια της προσφεύγουσας έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της δίκης και, επομένως, δεν επηρεάζει το παραδεκτό της προσφυγής κατά τον χρόνο άσκησής της. Εξάλλου, δεδομένου ότι ο μη έγκαιρος και προσήκων διορισμός νέου εκπροσώπου μπορεί να συνιστά επαρκή απόδειξη ότι ο προσφεύγων δεν έχει πλέον έννομο συμφέρον, η παράλειψη διορισμού νέου εκπροσώπου μπορεί να οδηγήσει μόνο στη διαπίστωση ότι παρέλκει πλέον η έκδοση αποφάσεως και όχι στην απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης.
Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει ότι το γεγονός ότι η προσφεύγουσα έπαυσε να ανταποκρίνεται στις οχλήσεις του Γενικού Δικαστηρίου, παραιτούμενη κατ’ αυτόν τον τρόπο από το δικαίωμα υπεράσπισης των συμφερόντων της, χωρίς ωστόσο να παραιτηθεί από την προσφυγή της, δεν επηρεάζει τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO και, κατά συνέπεια, το αντικείμενο της προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, αλλά μόνον τις προϋποθέσεις για τη συνέχιση της εξέτασης της προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Στο πλαίσιο αυτό, η διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι παρέλκει η έκδοση αποφάσεως βάσει του άρθρου 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας δεν μπορεί να εμποδίσει την προσβαλλόμενη απόφαση να παράγει έννομα αποτελέσματα. Συναφώς, ο μοναδικός σκοπός του μηχανισμού που θεσπίζεται με το άρθρο 71, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 (
2
) είναι να διασφαλίσει ότι οι αποφάσεις των τμημάτων προσφυγών δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα εν αναμονή της εκβάσεως της ένδικης διαδικασίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί στα ενδιαφερόμενα μέρη νομική προστασία η οποία να προσαρμόζεται στην ιδιομορφία του δικαίου των σημάτων. Πράγματι, δεν θα είχε νόημα να καταχωριστεί ένα σήμα, εν συνεχεία να διαγραφεί από το μητρώο και, ενδεχομένως, να καταχωριστεί εκ νέου ανάλογα με τις διαδοχικές αποφάσεις των οργάνων του EUIPO και των δικαιοδοτικών οργάνων της Ένωσης. Κατά συνέπεια, μολονότι, βεβαίως, η διαπίστωση της κατάργησης της δίκης δεν αναφέρεται ρητώς στο άρθρο 71, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 ως όρος για το ανασταλτικό αποτέλεσμα των προσφυγών που ασκούνται κατά των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών, εντούτοις πρέπει να θεωρηθεί ότι, για τους σκοπούς της εφαρμογής της συγκεκριμένης διάταξης, η διαπίστωση της κατάργησης της δίκης δυνάμει του άρθρου 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας πρέπει να εξομοιωθεί με απόρριψη της προσφυγής που ασκήθηκε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, κατά την έννοια του άρθρου 71, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001.
Συνεπώς, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει αυτεπαγγέλτως ότι η δίκη επί της υπό κρίση προσφυγής πρέπει να καταργηθεί.
(
1
)	Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), της 9ης Ιανουαρίου 2023 (υπόθεση R 923/2022 5) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
(
2
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2017, L 154, σ. 1).