61994CJ0091_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-91/94,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του tribunal de grande instance de Paris προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
Thierry Tranchant
και
Telephone Store SARL, αστικώς υπεύθυνης,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 88/301/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1988, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών τερματικών (ΕΕ L 131, σ. 73),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet και G. Hirsch (εισηγητή), προέδρους τμήματος, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann και H. Ragnemalm, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro
γραμματέας: D. Louterman-Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως,
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
* το Syndicat des industries de telecommunication (SIT) και το Syndicat des industries du materiel professionnel electronique et radioelectrique (SPER), πολιτικώς ενάγοντα της κύριας δίκης, εκπροσωπούμενα από την Jeanne Champigneulle Mihailov, δικηγόρο Παρισιού,
* ο Th. Tranchant, κατηγορούμενος της κύριας δίκης, και η εταιρία Telephone Store, αστικώς υπεύθυνη, εκπροσωπούμενη από τον Charly Bensard, δικηγόρο Παρισιού,
* η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον Jean-Marc Belorgey, chef de mission στη Διεύθυνση Νομικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και την Catherine de Salins, υποδιευθύντρια στην ίδια διεύθυνση,
* η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Francisco Enrique Gonzalez Diaz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, και τον Jean-Francis Pasquier, εθνικό εμπειρογνώμονα τελούντα στη διάθεση της Νομικής Υπηρεσίας,
έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,
αφού άκουσε τις προφορικές παρατηρήσεις του κατηγορούμενου της κύριας δίκης και της αστικώς υπεύθυνης, εκπροσωπουμένων από τον Laurent Salem, δικηγόρο Παρισιού, των πολιτικώς εναγόντων, εκπροσωπουμένων από τη δικηγόρο Jeanne Champigneulle Mihailov, της Γαλλικής Κυβερνήσεως, εκπροσωπουμένης από τον Jean-Marc Belorgey, επικουρούμενο από τον Jean-Marc Chaduc, υποδιευθυντή αρμόδιο επί τεχνικών υποθέσεων στη DGPT του Υπουργείου Ταχυδρομείων και Τηλεπικοινωνιών, και της Επιτροπής, εκπροσωπουμένης από τους Francisco Enrique Gonzalez Diaz και Jean-Francis Pasquier, κατά τη συνεδρίαση της 29ης Μαρτίου 1995,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Ιουνίου 1995,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου 1994, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Μαρτίου 1994, το tribunal de grande instance de Paris υπέβαλε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 88/301/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1988, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών τερματικών (ΕΕ L 131, σ. 73), για να μπορέσει να εκτιμήσει αν συμφωνεί προς αυτήν η προβλεπόμενη με τη γαλλική ρύθμιση διαδικασία εγκρίσεως τηλεπικοινωνιακών τερματικών.
2 Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο ποινικής διώξεως κινηθείσας κατά του Th. Tranchant, ο οποίος κατηγορείται ότι διαφήμιζε, μεταξύ Νοεμβρίου 1992 και Φεβρουαρίου 1993, ασύρματες τηλεφωνικές συσκευές, αυτόματους τηλεφωνητές και συσκευές τηλεομοιοτυπίας, για τις οποίες δεν είχε χορηγηθεί προηγουμένη έγκριση από τον αρμόδιο επί των τηλεπικοινωνιών Υπουργό οι πράξεις αυτές προβλέπονται και τιμωρούνται με τα άρθρα L. 34-9 και L. 39-3 του γαλλικού code des postes et telecommunications [κώδικα ταχυδρομείων και τηλεπικοινωνιών], όπως αυτά διαμορφώθηκαν με τον νόμο 90-1170 της 29ης Δεκεμβρίου 1990, περί ρυθμίσεως των τηλεπικοινωνιών (JORF, σ. 16439 στο εξής: γαλλικός νόμος).
3 Δυνάμει του άρθρου L. 34-9 του εν λόγω κώδικα, τα τερματικά που προορίζονται να συνδεθούν στο δημόσιο δίκτυο μπορούν να κατασκευάζονται για την εσωτερική αγορά, να εισάγονται για να τεθούν στην κατανάλωση από τρίτες χώρες μη ανήκουσες στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, να κατέχονται προς πώληση, να πωλούνται, να μεταβιβάζονται εκ χαριστικής ή επαχθούς αιτίας, να συνδέονται σε προσιτό στο κοινό δίκτυο ή να διαφημίζονται, μόνον υπό το όρον ότι έχουν τύχει προηγουμένης εγκρίσεως χορηγουμένης από τον επί των τηλεπικοινωνιών Υπουργό. Σκοπός της εγκρίσεως είναι να εξασφαλίζει, προς το γενικό συμφέρον, την τήρηση των βασικών επιταγών που ορίζονται στο άρθρο L. 32, αριθ. 12, του ίδιου κώδικα, που είναι: η ασφάλεια των χρηστών και του προσωπικού των φορέων που εκμεταλλεύονται τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών, η ασφάλεια των δικτύων, εφόσον δε συντρέχει περίπτωση, η ορθή χρήση του ραδιοηλεκτρικού φάσματος, καθώς και, όπου αυτό δικαιολογείται, η διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών και των τερματικών συσκευών και η προστασία των δεδομένων. Το άρθρο L. 39-3 του κώδικα ορίζει την ποινή την οποία επισύρει η απαγορευόμενη από το άρθρο L. 34-9 διαφήμιση.
4 Το διάταγμα 92-116, της 4ης Φεβρουαρίου 1992, περί εγκρίσεως των τηλεπικοινωνιακών τερματικών, περί των προϋποθέσεων συνδέσεώς τους και περί αδείας ασκήσεως του επαγγέλματος εγκαταστάτου (JORF 1992, σ. 1915), ορίζει τις λεπτομέρειες τις διαδικασίας εγκρίσεως.
5 Όπως προκύπτει από το διάταγμα, δύο διαδικασίες εγκρίσεως είναι δυνατές: η "εξέταση τύπου" και η "διαδικασία πιστοποιήσεως". Ωστόσο, μόνον η πρώτη διαδικασία, που είναι η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, απαιτεί την παρεμβολή των εργαστηρίων τεχνικού ελέγχου.
6 Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, ο αιτών οφείλει, σύμφωνα με το διάταγμα, να καταθέσει στη direction de la reglementation generale φάκελο περιέχοντα διάφορα στοιχεία και έγγραφα αφορώντα το προϊόν του οποίου ζητεί την έγκριση. Ο φάκελος μπορεί, κατά περίπτωση, να συμπεριλαμβάνει τα αποτελέσματα τεχνικών ελέγχων διενεργηθέντων από εργαστήριο που έχει ορισθεί προς τούτο από την αρμόδια αρχή στη Γαλλία ή σε άλλο κράτος μέλος.
7 Όταν, αντιθέτως, τα αποτελέσματα αυτά δεν διατίθενται, ο αιτών καλείται να παραδώσει αντιπροσωπευτικό δείγμα του προϊόντος του σε ένα από τα εργαστήρια που έχουν ορισθεί για να ασκούν έλεγχο πιστότητας προς τις ουσιώδεις προϋποθέσεις. Εφόσον ο τεχνικός έλεγχος έχει θετική έκβαση, η direction de la reglementation generale εκδίδει πιστοποιητικό εξετάσεως και, αφού λάβει από τον αιτούντα ρητή δέσμευση ότι θα κατασκευάζει ή θα εμπορεύεται μόνο προϊόντα σύμφωνα προς το πιστοποιητικό αυτό, χορηγεί την έγκριση. Σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος, αρνείται την έκδοση πιστοποιητικού με αιτιολογημένη απόφαση, την οποία κοινοποιεί στον αιτούντα.
8 Όπως προκύπτει από τη διάταξη παραπομπής, στη Γαλλία, ένα μόνο εργαστήριο, το Laboratoire d' essai et d' agrement (στο εξής: LEA), έχει εξουσιοδοτηθεί να διενεργεί τεχνικούς ελέγχους σχετικά με τις ουσιώδεις προϋποθέσεις, πέραν της ασφάλειας, επί των τερματικών συσκευών (γαλλικές υπουργικές αποφάσεις της 2ας Απριλίου 1990, της 3ης Ιουνίου και της 27ης Οκτωβρίου 1992). Το LEA αποτελεί μέρος του Centre national d' etudes des telecommunications (CNET), επιστημονικού οργανισμού που, με τη σειρά του, συνδέεται με τον δημόσιο φορέα France Telecom, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την εκμετάλλευση του δημοσίου δικτύου τηλεπικοινωνιών και την εμπορία τερματικών συσκευών.
9 Πρέπει, εξ άλλου, να επισημανθεί ότι το LEA έχει οριστεί από τη Γαλλική Κυβέρνηση για να εκτελεί τις τεχνικές δοκιμές τις σχετικές με τις διαδικασίες του άρθρου 9 της οδηγίας 91/263/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1991, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τον τερματικό εξοπλισμό τηλεπικοινωνιών, περιλαμβανομένης και της αμοιβαίας αναγνωρίσεως της πιστότητας (ΕΕ 1991, L 128, σ. 1). Ο ορισμός αυτός κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 2, της ίδιας οδηγίας.
10 Ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, ο Tranchant ισχυρίστηκε ότι η έλλειψη ανεξαρτησίας του LEA έναντι της France Telecom, η οποία εμπορεύεται τηλεφωνικές συσκευές, αντιβαίνει προς το άρθρο 6 της οδηγίας 88/301 και καθιστά έτσι ανεφάρμοστες τις ποινικές διατάξεις του γαλλικού νόμου.
11 Κατά το άρθρο 6 της οδηγίας 88/301:
"Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, από την 1η Ιουλίου 1989, η συστηματοποίηση των προδιαγραφών που αναφέρονται στο άρθρο 5 και ο έλεγχος της εφαρμογής τους, καθώς και οι σχετικές εγκρίσεις, πραγματοποιούνται από φορέα ανεξάρτητο από τις δημόσιες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες προσφέρουν αγαθά ή/και υπηρεσίες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών."
12 Υπ' αυτές τις περιστάσεις, το tribunal de grande instance de Paris αποφάσισε να αναστείλει τη δίκη και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
"Προσκρούει στο άρθρο 6 της οδηγίας 88/301 3της 16ης Μαΐου 1988 η εθνική νομοθεσία που απαγορεύει, επ' απειλή κυρώσεων, την κατασκευή, εισαγωγή, κατοχή με σκοπό την πώληση, την πώληση ή διανομή, ή τη διαφήμιση τερματικών συσκευών, εφόσον δεν αποδεικνύεται, με την προσκόμιση εγκρίσεως ή άλλου εγγράφου θεωρουμένου ισοδυνάμου, η πιστότητα των συσκευών αυτών προς ορισμένες ουσιώδεις προϋποθέσεις αφορώσες, μεταξύ άλλων, την ασφάλεια των χρηστών και την καλή λειτουργία του δικτύου, όταν δεν κατοχυρώνεται η ανεξαρτησία του εργαστηρίου που * στο πλαίσιο της διαδικασίας εγκρίσεως * επιφορτίζεται με τον τεχνικό έλεγχο της πιστότητας των συσκευών, έναντι κάθε επιχειρήσεως που προσφέρει αγαθά ή υπηρεσίες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών;"
13 Η Γαλλική Κυβέρνηση παρατηρεί, μεταξύ άλλων, ότι, στο πλαίσιο της λειτουργίας του "ελέγχου εφαρμογής των προδιαγραφών", την οποία ασκεί στη Γαλλία η direction de la reglementation generale του Υπουργείου Ταχυδρομείων και Τηλεπικοινωνιών, το LEA εφαρμόζει απλώς τις γνωστές διαδικασίες παρατηρήσεως και μετρήσεως και να καταγράφει τα αποτελέσματά τους σε μια έκθεση. Αυτή η έκθεση τεχνικών δοκιμών αποτελεί ένα μόνο από τα στοιχεία, και συγκεκριμένα το τεχνικό υπόβαθρο, στα οποία στηρίζεται η δημόσια αρχή για να εκδώσει την πιστοποίηση εξετάσεως, η οποία προηγείται της εγκρίσεως.
14 Οι πολιτικώς ενάγοντες της κύριας δίκης διευκρινίζουν ότι η δοκιμή είναι επαλήθευση, ήτοι τεχνική διαδικασία εφαρμοζόμενη σύμφωνα με έναν καθορισμένο τρόπο λειτουργίας, ενώ η αξιολόγηση είναι έλεγχος, ήτοι διοικητική διαδικασία συνιστάμενη στην παραβολή των αποτελεσμάτων των δοκιμών με τις ουσιώδεις προδιαγραφές.
15 Η Επιτροπή επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι, με τον έλεγχο των τεχνικών προδιαγραφών, επαληθεύεται, με εργαστηριακές δοκιμές, αν οι τερματικές συσκευές των οποίων έχει ζητηθεί η έγκριση ανταποκρίνονται προς τις προδιαγραφές αυτές. Η έγκριση, επομένως, εξαρτάται άμεσα από το αποτέλεσμα αυτού του ελέγχου. Εν πάση δε περιπτώσει, ο ρόλος του εργαστηρίου δεν μπορεί να θεωρείται ως επικουρικός.
16 Η Επιτροπή διατείνεται σχετικώς ότι το LEA έχει τη δυνατότητα, παρατείνοντας τη διάρκεια των δοκιμών, να καθυστερεί την είσοδο στην αγορά συσκευών που ανταγωνίζονται εκείνες που κατασκευάζει ο δημόσιος φορέας, σε περίπτωση δε αρνητικού αποτελέσματος, δυσχερώς δύνανται να αμφισβητηθούν οι χρησιμοποιηθείσες μέθοδοι ή η αξιοπιστία του αποτελέσματος, διότι στη Γαλλία δεν υπάρχουν άλλα εξουσιοδοτημένα εργαστήρια από τα οποία θα μπορούσε ενδεχομένως να ζητηθεί η διενέργεια δεύτερης πραγματογνωμοσύνης.
17 Υπενθυμίζεται ότι, κατά την ένατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 88/301, για να εξασφαλίζεται η διαφάνεια, η αντικειμενικότητα και η ανυπαρξία διακρίσεων, πρέπει η θέσπιση και ο έλεγχος αυτών των κανόνων να ανατίθεται σε οργανισμούς ανεξάρτητους από τους ανταγωνιστές που δρουν στην οικεία αγορά.
18 Με την απόφαση της 19ης Μαρτίου 1991, υπόθεση C-202/88, Γαλλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1991, σ. I-1223, σκέψη 51), το Δικαστήριο αναγνώρισε άλλωστε ότι ένα καθεστώς ανόθευτου ανταγωνισμού όπως το προβλεπόμενο από τη Συνθήκη μπορεί να επιτευχθεί μόνον εφόσον εξασφαλίζεται και η ισότητα ευκαιριών μεταξύ των διαφόρων επιχειρηματιών. Το Δικαστήριο συνήγαγε (σκέψη 52) ότι η διατήρηση αποτελεσματικού ανταγωνισμού και η εξασφάλιση διαφάνειας επιβάλλουν η συστηματοποίηση των τεχνικών προδιαγραφών, ο έλεγχος της εφαρμογής τους και οι εγκρίσεις να πραγματοποιούνται από φορέα ανεξάρτητο από τις δημόσιες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις που προσφέρουν αγαθά και/ή υπηρεσίες υπό συνθήκες ανταγωνισμού στον τομέα των τηλεπικοινωνιών (βλ. επίσης απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 1991, υπόθεση C-18/88, GB-Inno-BM, Συλλογή 1991, σ. I-5941, σκέψη 26).
19 Η τιθέμενη στο άρθρο 6 της οδηγίας 88/301 επιταγή ανεξαρτησίας έχει δηλαδή ως σκοπό να αποκλείσει κάθε κίνδυνο συγκρούσεως συμφερόντων μεταξύ αφενός μεν της ρυθμίστριας αρχής που είναι αρμόδια για τη συστηματοποίηση των τεχνικών προδιαγραφών, τον έλεγχο της εφαρμογής τους και τη χορήγηση εγκρίσεων, αφετέρου δε των επιχειρήσεων που προσφέρουν αγαθά ή υπηρεσίες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών.
20 Είναι αδιαμφισβήτητο ότι, κατά τη γαλλική νομοθεσία, ο έλεγχος της εφαρμογής των τεχνικών προδιαγραφών από τη δημόσια αρχή στηρίζεται βασικά στα αποτελέσματα των δοκιμών. Αυτά αποτελούν, πράγματι, αναπόσπαστο τμήμα της όλης διαδικασίας που αποσκοπεί στην εκτίμηση της πιστότητας των τερματικών συσκευών προς τις τεχνικές προδιαγραφές.
21 Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο ότι οι δοκιμές εκτελούνται από εργαστήριο το οποίο συνδέεται προς μια επιχείρηση, και συγκεκριμένα τη France Telecom, η οποία εμπορεύεται η ίδια τερματικές συσκευές. Όπως άλλωστε αναγνώρισε κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση η Γαλλική Κυβέρνηση, ο διευθυντής του LEA είναι υπάλληλος της France Telecom.
22 Υπ' αυτές τις συνθήκες, ένα εργαστήριο όπως το LEA δεν μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητο κατά την έννοια του άρθρου 6 της οδηγίας 88/301. Επομένως, η συμμετοχή του στη διαδικασία εγκρίσεως δεν είναι σύμφωνη προς τη διάταξη αυτή.
23 Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρεί το * αναπτυχθέν από τη Γαλλική Κυβέρνηση και τους πολιτικώς ενάγοντες της κύριας δίκης * επιχείρημα ότι η προαναφερθείσα οδηγία 91/263 του Συμβουλίου διευκρινίζει, όσον αφορά τα εργαστήρια τεχνικών δοκιμών, τις προϋποθέσεις εφαρμογής της οριζόμενης στο άρθρο 6 της οδηγίας 88/301 αρχής της ανεξαρτησίας. Υποστηρίζουν, έτσι, ότι το LEA είναι σύμφωνο προς τα κριτήρια αμεροληψίας, ανεξαρτησίας και ακεραιότητας, τα οποία ορίζει ο ευρωπαϊκός κανόνας EN-45001, που εξειδικεύει τα γενικά κριτήρια λειτουργίας των εργαστηρίων τεχνικών δοκιμών, τα οποία έχει εγκρίνει ο Κοινός Ευρωπαϊκός Οργανισμός Τυποποιήσεως (CEN/Cenelec), και του οποίου κανόνα η οδηγία 91/263 αξιώνει την τήρηση.
24 Όπως επεσήμανε η Επιτροπή, η οδηγία 91/263 του Συμβουλίου έχει διαφορετική ratio legis από την οδηγία 88/301 της Επιτροπής. Η οδηγία του Συμβουλίου επιδιώκει να μειώσει την επανάληψη διαδικασιών, άπαξ η έγκριση έχει ληφθεί σε ένα κράτος μέλος, διευκολύνοντας την αμοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων διά του ορισμού κοινών τεχνικών προδιαγραφών η οδηγία της Επιτροπής, αντιθέτως, επιδιώκει την αποτροπή των επιβλαβών συνεπειών που θα μπορούσαν να προκύψουν για τον ανταγωνισμό από τη μεροληψία του φορέα που είναι επιφορτισμένος με την εκτέλεση του ελέγχου πιστότητας με σκοπό τη χορήγηση εγκρίσεως. Εξ άλλου, μια οδηγία μεταγενέστερη και έχουσα διαφορετικό αντικείμενο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για την ερμηνεία του άρθρου 6 της οδηγίας 88/301 της Επιτροπής.
25 Υπ' αυτές τις συνθήκες, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 6 της οδηγίας 88/301 έχει την έννοια ότι κωλύει την εφαρμογή μιας εθνικής νομοθεσίας που απαγορεύει, επ' απειλή κυρώσεων, την κατασκευή, εισαγωγή, κατοχή με σκοπό την πώληση, την πώληση ή διανομή, ή τη διαφήμιση τερματικών συσκευών, εφόσον δεν αποδεικνύεται, με την προσκόμιση εγκρίσεως ή άλλου εγγράφου θεωρουμένου ισοδυνάμου, η πιστότητα των συσκευών αυτών προς ορισμένες ουσιώδεις προϋποθέσεις αφορώσες, μεταξύ άλλων, την ασφάλεια των χρηστών και την καλή λειτουργία του δικτύου, όταν δεν κατοχυρώνεται η * έναντι κάθε επιχειρήσεως που προσφέρει αγαθά ή υπηρεσίες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών * ανεξαρτησία του εργαστηρίου που είναι επιφορτισμένο με τον τεχνικό έλεγχο της πιστότητας των συσκευών προς τις τεχνικές προδιαγραφές.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
26 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γαλλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με διάταξη της 28ης Φεβρουαρίου 1994 το tribunal de grande instance de Paris, αποφαίνεται:
Το άρθρο 6 της οδηγίας 88/301/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1988, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών τερματικών, έχει την έννοια ότι κωλύει την εφαρμογή μιας εθνικής νομοθεσίας που απαγορεύει, επ' απειλή κυρώσεων, την κατασκευή, εισαγωγή, κατοχή με σκοπό την πώληση, την πώληση ή διανομή, ή τη διαφήμιση τερματικών συσκευών, εφόσον δεν αποδεικνύεται, με την προσκόμιση εγκρίσεως ή άλλου εγγράφου θεωρουμένου ισοδυνάμου, η πιστότητα των συσκευών αυτών προς ορισμένες ουσιώδεις προϋποθέσεις αφορώσες, μεταξύ άλλων, την ασφάλεια των χρηστών και την καλή λειτουργία του δικτύου, όταν δεν κατοχυρώνεται η * έναντι κάθε επιχειρήσεως που προσφέρει αγαθά ή υπηρεσίες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών * ανεξαρτησία του εργαστηρίου που είναι επιφορτισμένο με τον τεχνικό έλεγχο της πιστότητας των συσκευών προς τις τεχνικές προδιαγραφές.