61985CJ0042_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 42/85,
Cockerill-Sambre SA, με έδρα το Seraing ( Βέλγιο ), εκπροσωπούμενη από τους M . Waelbroeck και A . Vandencasteele, δικηγόρους Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο E . Arendt, 34, rue Philippe-II,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από το νομικό της σύμβουλο E . Lasnet, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γ . Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
Αντικείμενο της υπόθεσης
που έχει ως αντικείμενο, στο παρόν στάδιο της διαδικασίας, το παραδεκτό της προσφυγής της εταιρίας Cockerill-Sambre SA, με την οποία η εταιρία αυτή ζητεί την ακύρωση της ατομικής απόφασης της Επιτροπής C ( 84 ) 1958/1 της 19ης Δεκεμβρίου 1984, περί επιβολής προστίμου στην προσφεύγουσα,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 14 Φεβρουαρίου 1985, η επιχείρηση σιδήρου και χάλυβα Cockerill-Sambre SA, με έδρα το Seraing του Βελγίου, άσκησε, δυνάμει του άρθρου 36 της Συνθήκης EKAX, προσφυγή περί ακυρώσεως της απόφασης C ( 84 ) 1958/1 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1984, με την οποία της επιβλήθηκε πρόστιμο 620 570 ECU λόγω υπερβάσεως, κατά το πρώτο και το δεύτερο τρίμηνο του 1983, των ποσοστώσεων παραγωγής που είχαν καθοριστεί δυνάμει της γενικής αποφάσεως 1696/82 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 1982 ( EE L 191, σ . 1 ). Επικουρικώς, η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο τη μείωση του ποσού του προστίμου .
2 H επίδικη απόφαση στάλθηκε στην έδρα της προσφεύγουσας εταιρίας, με συστημένη επιστολή της 8ης Ιανουαρίου 1985, της οποίας η απόδειξη παραλαβής υπογράφηκε στις 9 Ιανουαρίου 1985 . H εταιρία στη συνέχεια διαβίβασε το έγγραφο στα κεντρικά της γραφεία στις Βρυξέλλες, όπου πρωτοκολλήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1985 .
3 Με παρεμπίπτουσα αίτηση, η Επιτροπή υπέβαλε ένσταση απαραδέκτου λόγω εκπρόθεσμης άσκησης της προσφυγής . Ισχυρίζεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 39 του Οργανισμού του Δικαστηρίου EKAX, σε συνδυασμό με τα άρθρα 36 και 33 της Συνθήκης EKAX και το άρθρο 81 του κανονισμού διαδικασίας του Δικαστηρίου και το άρθρο 1 του παραρτήματος II του ίδιου κανονισμού, η προσφυγή έπρεπε να είχε ασκηθεί εντός προθεσμίας ενός μηνός και δύο ημερών από την επομένη της ημέρας κατά την οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα η απόφαση . Εφόσον η κοινοποίηση προς την προσφεύγουσα πραγματοποιήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1985, η προσφυγή έπρεπε, κατά συνέπεια, να είχε κατατεθεί το αργότερο στις 12 Φεβρουαρίου 1985 .
4 H προσφεύγουσα αποκρούει τον ισχυρισμό ότι η κοινοποίηση της απόφασης στην έδρα της στο Seraing προκάλεσε την έναρξη της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής . Σχετικώς, τονίζει ότι, με εγκύκλια επιστολή της 29ης Μα ΐου 1984, είχε ήδη γνωστοποιήσει μεταξύ άλλων και στην Επιτροπή την απόφασή της να μεταφέρει στις Βρυξέλλες τα γραφεία του προέδρου, της γενικής διεύθυνσης, καθώς και ορισμένων άλλων διευ θύνσεων της εταιρίας . Επιπλέον, επειδή η Επιτροπή δεν είχε λάβει υπόψη της τη μεταβολή αυτή, η προσφεύγουσα της είχε ζητήσει ρητά, με δύο επιστολές της 21ης Δεκεμβρίου 1984, να στέλνει « όλη την αλληλογραφία » στα κεντρικά της γραφεία στις Βρυξέλλες, « προκειμένου να αποφευχθεί τυχόν απώλεια ή καθυστέρησή της στην έδρα της εταιρίας στο Seraing, και συγκεκριμένα να την απευθύνει προς τον τελικό αποδέκτη ή τον G . Paulus, ομάδα ποσοστώσεων, ο οποίος και θα τη διαβιβάζει στον αρμόδιο » . H Επιτροπή όμως, χωρίς να έχει ειδοποιήσει την προσφεύγουσα περί της αρνήσεώς της να ενεργήσει σύμφωνα με το αίτημα αυτό, απέστειλε, στις 8 Ιανουαρίου 1985, την επίδικη απόφαση στην έδρα της εταιρίας στο Seraing, από όπου το έγγραφο διαβιβάστηκε περαιτέρω με όλη τη δυνατή επιμέλεια στην έδρα της διοικήσεως της προσφεύγουσας στις Βρυξέλλες .
5 H προσφεύγουσα παραδέχεται ότι, αν δεν προβλέπεται το αντίθετο, η Επιτροπή έχει την ευχέρεια να πραγματοποιήσει την κοινοποίηση μιας τέτοιας απόφασης στην έδρα της ενδιαφερόμενης επιχείρησης . Ωστόσο, δεδομένου ότι ο τόπος όπου πρέπει να γίνεται η κοινοποίηση δεν προσδιορίζεται στη Συνθήκη ούτε στις εκτελεστικές της διατάξεις, τίποτε δεν εμποδίζει μια επιχείρηση να ζητεί από την Επιτροπή να της κοινοποιεί τις αποφάσεις της που την αφορούν στη διεύθυνση που θα της επιτρέψει να ενεργήσει το ταχύτερο δυνατόν . Επομένως, στην περίπτωση που η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη ένα τέτοιο αίτημα επιχειρήσεως, η κοινοποίηση της απόφασης δεν είναι νομότυπη, η δε προθεσμία ασκήσεως προσφυγής δεν αρχίζει να τρέχει παρά μόνο από το χρονικό σημείο κατά το οποίο η επιχείρηση έλαβε πράγματι γνώση της αποφάσεως . Στην προκειμένη περίπτωση, η προσφεύγουσα έλαβε γνώση της αποφάσεως μόλις στις 11 Ιανουαρίου 1985 και επομένως η προσφυγή έχει ασκηθεί εμπροθέσμως .
6 Επικουρικώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι κακώς εν προκειμένω η Επιτροπή προβάλλει ένσταση απαραδέκτου, δεδομένου ότι λόγω της δικής της αμέλειας η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να λάβει πράγματι γνώση της επίδικης απόφασης νωρίτερα από τις 11 Ιανουαρίου 1985 . Εν πάση περιπτώσει, στην υπό κρίση υπόθεση συντρέχουν διάφορες τυχαίες περιστάσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη υπέρ της προσφεύγουσας .
7 H Επιτροπή απαντά ότι η κοινοποίηση μιας απόφασης σαν την επίδικη πρέπει να γίνεται στην έδρα της οικείας επιχείρησης προς αποφυγή κάθε αμφιβολίας . Επικουρικώς, η Επιτροπή παρατηρεί ότι ούτε από την εγκύκλια επιστολή της 29ης Μα ΐου 1984 ούτε από τις επιστολές της 21ης Δεκεμβρίου 1984 συνάγεται με σαφήνεια ότι η Επιτροπή υποχρεούνταν να κοινοποιήσει την απόφαση περί επιβολής προστίμου στην προσφεύγουσα εταιρία στη νέα διεύθυνση .
8 Δεν αμφισβητείται ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις που επικαλέστηκε πιο πάνω η Επιτροπή, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής ήταν εν προκειμένω ενός μηνός και δύο ημερών από την επομένη της ημέρας κατά την οποία η προσφεύγουσα έλαβε γνώση της επίδικης αποφάσεως . Δεν αμφισβητείται επίσης ότι η αποστολή συστημένης επιστολής επί αποδείξει παραλαβής συνιστά απολύτως πρόσφορο τρόπο κοινοποιήσεως, εφόσον επιτρέπει τον προσδιορισμό της ημέρας ενάρξεως της συγκεκριμένης προθεσμίας, όπως έχει ρητά δεχτεί το Δικαστήριο με την απόφασή του της 30ής Μα ΐου 1984 ( Ferriera Vittoria Srl κατά Επιτροπής, 224/83, Συλλογή 1984, σ . 2349 ).
9 Τα μόνα ζητήματα που παραμένουν προς επίλυση από το Δικαστήριο είναι αν η Επιτροπή μπορούσε εγκύρως να κοινοποιήσει την επίδικη απόφαση στην έδρα της εταιρίας στο Seraing και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, αν η προσφεύγουσα απέδειξε ότι συντρέχει τυχαίο συμβάν ή ανωτέρα βία κατά την έννοια του άρθρου 39 του Οργανισμού του Δικαστηρίου EKAX .
10 Όπως έκρινε το Δικαστήριο με την απόφασή του της 12ης Ιουλίου 1984 ( Ferriera Valsabbia κατά Επιτροπής, 209/83, Συλλογή 1984, σ . 3089 ), η αυστηρή εφαρμογή των κοινοτικών ρυθμίσεων περί των δικονομικών προθεσμιών ανταποκρίνεται στην απαιτούμενη ασφάλεια του δικαίου και στην ανάγκη αποφυγής κάθε διάκρισης ή αυθαίρετης μεταχείρισης κατά την απονομή της δικαιοσύνης . Έχει επίσης γίνει δεκτό κατά πάγια νομολογία ότι η ύπαρξη έγκυρης κοινοποιήσεως ουδόλως εξαρτάται από το αν το πρόσωπο που, σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανόνες λειτουργίας της αποδέκτριας επιχείρησης, είναι καθ’ ύλη αρμόδιο έλαβε πραγματικά γνώση και ότι προσήκουσα κοινοποίηση αποφάσεως υπάρχει αφότου η απόφαση γνωστοποιείται στον αποδέκτη της και παρέχεται σ’ αυτόν η δυνατότητα να λάβει γνώση του περιεχομένου της .
11 Κατά τους κανόνες του δικαίου των κρατών μελών περί εταιριών, όπως αυτοί έχουν συντονιστεί δυνάμει των κοινοτικών οδηγιών, η έδρα μιας εταιρίας είναι ο μόνος τόπος που πρέπει υποχρεωτικά να μνημονεύεται στα επίσημα έγγραφα της εταιρίας και να εγγράφεται στα δημόσια βιβλία . Επομένως, η κοινοποίηση πράξεως στην έδρα της εταιρίας ανταποκρίνεται εν πάση περιπτώσει στο κριτήριο της ασφάλειας του δικαίου και παρέχει, ταυτόχρονα, στην εταιρία τη δυνατότητα να λάβει γνώση της κοινοποιούμενης πράξης . Κατά συνέπεια, οι εταιρίες δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αξιώνουν από την Επιτροπή να κοινοποιεί τα έγγραφά της σε τόπο άλλο από την έδρα τους, και μάλιστα σε ορισμένο πρόσωπο .
12 Κατά συνέπεια, η επίδικη απόφαση κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα νομοτύπως και εγκύρως στις 9 Ιανουαρίου 1985 . Ούτε το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν απάντησε στις επιστολές της προσφεύγουσας με τις οποίες η εταιρία ζητούσε την κοινοποίηση στα κεντρικά γραφεία της, ούτε ακόμη περισσότερο τα προβλήματα εσωτερικής διαβιβάσεως της αλληλογραφίας στην εταιρία συνιστούν τυχαίο συμβάν ή περίπτωση ανωτέρας βίας κατά την έννοια του άρθρου 39 του Οργανισμού του Δικαστηρίου EKAX . Άρα, η προσφυγή ασκήθηκε εκπροθέσμως και πρέπει, κατά συνέπεια, να απορριφθεί ως απαράδεκτη .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
13 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πέμπτο τμήμα )
αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη .
2 ) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα .