61981CJ0250_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 250/81,
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΚΟΝΣΕΡΒΟΠΟΙΩΝ,
ΑΣΤΕΡΙΣ ΑΕ,
ΑΔΕΛΚΑΝ, ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΝΑΚΑΡΗ, μέ εδρα τήν Αθήνα,
εκπροσωπούμενες από τούς Χριστόφορο Αργυρόπουλο καί Εμμανουήλ Καλδέλλη, δικηγόρους Αθηνών, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Andre Elvinger, δικηγόρο, 15, Cote d’Eich,
προσφεύγουσες,
κατά
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, εκπροσωπουμένης από τόν Richard Wainwright, επικουρούμενο από τόν Francois Lamoureux, μέλη τής νομικής υπηρεσίας τής Επιτροπής, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Oreste Montalto, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθ’ ης,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η οποία έχει ως αντικείμενο τήν ακύρωση τού κανονισμού 1962/81 τής Επιτροπής, τής 10ης Ιουλίου 1981, περί καθορισμού, μεταξύ άλλων, τών συντελεστών πού πρέπει νά εφαρμοσθούν στό ποσό τών ενισχύσεων στήν παραγωγή γιά τόν τοματοπολτό κατά τήν περίοδο εμπορίας 1981/82 ( ΕΕ L 192, σ . 13 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσαν στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 15 Σεπτεμβρίου 1981, η Πανελλήνιος Ένωσις Κονσερβοποιών, επαγγελματική ενωση ελλήνων κονσερβοποιών, καί οι Αστερίς ΑΕ καί ΑΔΕΛΚΑΝ, Αδελφοί Κανακάρη, επιχειρήσεις παραγωγής τοματοπολτού, ήσκησαν, δυνάμει τού άρθρου 173 τής συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή μέ τήν οποία ζητείται η ακύρωση, οσον αφορά τόν τοματοπολτό πού παράγεται στήν Ελλάδα, τού κανονισμού ΕΟΚ 1962/81 τής Επιτροπής, τής 10ης Ιουλίου 1981, ο οποίος ορίζει, μεταξύ άλλων, τούς συντελεστές πού πρέπει νά εφαρμοσθούν στό ποσό τής ενισχύσεως στήν παραγωγή γιά τόν τοματοπολτό, γιά τήν περίοδο εμπορίας 1981/1982 ( ΕΕ L 192, σ . 13 ).
2 Οι προσφεύγουσες προβάλλουν οτι ο ένδικος κανονισμός αντιβαίνει πρός τίς διατάξεις τής παραγράφου 3, τού άρθρου 103 τής πράξεως προσχωρήσεως τής Ελλάδος, καθ’ οσον δέν λαμβάνει δεόντως υπ’ όψη τό κόστος μεταποιήσεως πού συνεπάγονται οι διάφοροι χρησιμοποιούμενοι τύποι συσκευασίας στήν Ελλάδα .
3 Μέ τό από 16 Οκτωβρίου 1982 υπόμνημά της, η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προέβαλε ένσταση απαραδέκτου, δυνάμει τού άρθρου 91 τού κανονισμού διαδικασίας τού Δικαστηρίου .
4 Κατά τήν Επιτροπή, ο κανονισμός 1962/81 ειναι φύσεως κανονιστικής, οι δέ κανόνες πού θεσπίζει διατυπώνονται κατά γενικό τρόπο, εφαρμόζονται σέ οιονδήποτε επιδίδεται στήν παρασκευή τοματοπολτού, καί τό περιεχόμενό τους δέν έχει καθορισθεί μέ υποκειμενικές εκτιμήσεις, αλλά στηρίζεται στά αντικειμενικά κριτήρια τής «περιεκτικότητος σέ ξηρό υπόλειμμα» καί τής «αμέσου συσκευασίας» .
5 Από αυτό προκύπτει οτι οι επίδικες διατάξεις συνιστούν κανονισμό υπό τήν έννοια τού άρθρου 189 τής συνθήκης, ο οποίος θεσπίζει κανόνες γενικής ισχύος καί πού αφορά ολους τούς παραγωγούς τοματοπολτού τής Κοινότητος καί όχι απόφαση η οποία, μολονότι εξεδόθη ως κανονισμός, αφορά άμεσα καί ατομικά τίς προσφεύγουσες . Κατά συνέπεια, οι προσφεύγουσες δέν δικαιούνται νά ζητήσουν τήν ακύρωσή του δυνάμει τού άρθρου 173 τής συνθήκης .
6 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν οτι ο επίδικος κανονισμός τίς αφορά άμεσα καί ατομικά, καθ’ οσον οι Αστερίς ΑΕ καί ΑΔΕΛΚΑΝ, Αδελφοί Κανακάρη, ειναι βιομηχανίες παραγωγής τοματοπολτού, οι οποίες έχουν παραγάγει τοματοπολτό σέ συσκευασία κάτω τών 5 χιλιογράμμων .
7 Πρέπει νά υπομνησθεί οτι ο κανονισμός 516/77 τού Συμβουλίου, τής 14ης Μαρτίου ( ΕΕ ειδ . έκδ . 03/017, σ . 226 ), πού ετροποποιήθη τελευταία από τόν κανονισμό 1118/81 τού Συμβουλίου, τής 28ης Απριλίου 1981 ( ΕΕ L 118, σ . 10 ), εθέσπισε ενα σύστημα ενισχύσεως στήν παραγωγή τοματοπολτού πού προβλέπει οτι τό ποσό τής ενισχύσεως καθορίζεται λαμβάνοντας υπ’ όψη τήν ελαχίστη καταβλητέα στούς παραγωγούς τομάτας τιμή καί τά έξοδα μεταποιήσεως, καί οτι η καταβλητέα στούς παραγωγούς τιμή καί τό ποσό τής ενισχύσεως καθορίζονται γιά κάθε περίοδο από τήν Επιτροπή .
8 Όσον αφορά τήν Ελλάδα, από τό άρθρο 103 τής πράξεως προσχωρήσεως συνάγεται οτι η ελαχίστη τιμή πού καταβάλλεται καθορίζεται μέ βάση τίς τιμές οι οποίες καταβάλλονται στούς παραγωγούς στήν Ελλάδα, γιά τό προϊόν πού προορίζεται γιά μεταποίηση, καί οι οποίες έχουν διαπιστωθεί κατά τήν διάρκεια μιάς αντιπροσωπευτικής περιόδου πού θά καθορισθεί . Τό ποσό τής ενισχύσεως πού χορηγείται στήν Ελλάδα καθορίζεται λαμβάνοντας υπ’ όψη τήν ελαχίστη τιμή πού ορίζεται γιά τήν Ελλάδα καί τά έξοδα μεταποιήσεως πού ισχύουν στήν Ελλάδα .
9 Ο κανονισμός 1963/81 τής Επιτροπής, τής 10ης Ιουλίου 1981 ( ΕΕ L 192, σ . 16 ), καθορίζει τήν ελαχίστη καταβλητέα στόν παραγωγό τιμή γιά 100 χιλιόγραμμα τομάτας καθαρού βάρους γιά τά κράτη μέλη πλήν τής Ελλάδος, αφ’ ενός, καί γιά τήν Ελλάδα αφ’ ετέρου . Ο ίδιος κανονισμός καθορίζει τό ποσό τής ενισχύσεως γιά τόν τοματοπολτό σέ άμεση συσκευασία 1,5 χιλιογράμμων ή περισσότερο, διατηρώντας τήν διάκριση μεταξύ τής Ελλάδος καί τών λοιπών κρατών μελών .
10 Ο κανονισμός 1962/81, τού οποίου τήν ακύρωση ζητούν οι προσφεύγουσες, καθορίζει τούς εφαρμοστέους στό ποσό τής ενισχύσεως στήν παραγωγή συντελεστές ωστε νά λαμβάνεται υπ’ όψη η περιεκτικότης σέ ξηρό υπόλειμμα καί η συσκευασία . Οι συντελεστές ειναι οι ίδιοι τόσο γιά τήν Ελλάδα, οσο καί γιά τά λοιπά κράτη μέλη .
11 Φαίνεται, επομένως, οτι ο ένδικος κανονισμός ειναι κανονισμός πού ορίζει τούς εφαρμοστέους στό σύνολο τής Κοινότητος επί κάθε παραγωγού τοματοπολτού συντελεστές ωστε νά λαμβάνονται υπ’ όψη η περιεκτικότης σέ ξηρό υπόλειμμα καί οι διάφοροι τύποι συσκευασίας . Ο κανονισμός αυτός ειναι καθαρώς κανονιστικής φύσεως καί, μολονότι δύναται νά θίξει τίς προσφεύγουσες, δέν τίς αφορά άμεσα καί ατομικά υπό τήν έννοια τού άρθρου 173 τής συνθήκης . Η προσφυγή ακυρώσεως ειναι, επομένως, απαράδεκτη .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
12 Κατά τό άρθρο 69, παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει τήν προσφυγή ως απαράδεκτη .
2)Καταδικάζει τίς προσφεύγουσες στό σύνολο τών δικαστικών εξόδων .