62010CO0258_EL
Αντικείμενο της υπόθεσης
Διατακτικό
Αντικείμενο της υπόθεσης
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως – Tribunal Dâmboviţa – Ερμηνεία των άρθρων 2, σημείο 1, και 6 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργανώσεως του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299, σ. 9) – Έννοια του «χρόνου εργασίας» – Εθνική κανονιστική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία οι δασοφύλακες ευθύνονται για οποιαδήποτε ζημία σημειώνεται εντός της δασικής ζώνης τους, καίτοι, σύμφωνα με τις ρήτρες της συμβάσεως εργασίας τους, οφείλουν να εργάζονται ημερησίως και κατ’ ανώτατο όριο οκτώ ώρες – Έννοια της «μέγιστης εβδομαδιαίας διάρκειας εργασίας» – Πραγματική εβδομαδιαία διάρκεια υπερβαίνουσα την προβλεπόμενη από τον νόμο μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια – Επίπτωση επί των αποδοχών και των αποζημιώσεων των ενδιαφερομένων
Διατακτικό
Διατακτικό
Το Δικαστήριο διατάσσει:
1) Το άρθρο 2, σημείο 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, έχει την έννοια ότι η περίοδος κατά την οποία δασοφύλακας του οποίου ο ημερήσιος χρόνος εργασίας, όπως ορίζεται στη σύμβαση εργασίας του, είναι οκτώ ώρες πρέπει να διασφαλίζει την εποπτεία δασικής ζώνης, και κατά την οποία στοιχειοθετείται η πειθαρχική, περιουσιακή, διοικητική ή ποινική ευθύνη του, αναλόγως της περιπτώσεως, για τις ζημίες που σημειώνονται στην εμπίπτουσα στην αρμοδιότητά του ζώνη, ανεξαρτήτως του χρόνου κατά τον οποίο σημειώνονται οι εν λόγω ζημίες, αποτελεί «χρόνο εργασίας» υπό την έννοια της διατάξεως αυτής μόνον αν η φύση και το περιεχόμενο της υποχρεώσεως εποπτείας την οποία υπέχει ο δασοφύλακας αυτός και το εφαρμοστέο ως προς αυτόν καθεστώς στοιχειοθετήσεως ευθύνης απαιτούν τη φυσική παρουσία του στον τόπο εργασίας και αν, κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, πρέπει να τίθεται στη διάθεση του εργοδότη του. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να προβεί στους απαραίτητους πραγματικούς και νομικούς ελέγχους, μεταξύ άλλων, από απόψεως του εφαρμοστέου εθνικού δικαίου, για να εκτιμήσει αν πρόκειται περί αυτού στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί.
2) Ο χαρακτηρισμός μιας περιόδου ως «χρόνου εργασίας» κατά το άρθρο 2, σημείο 1, της οδηγίας 2003/88 δεν εξαρτάται από την παραχώρηση υπηρεσιακής κατοικίας εντός της ζώνης που εμπίπτει στην αρμοδιότητα του οικείου δασοφύλακα καθόσον η παραχώρηση αυτή δεν συνεπάγεται ότι ο εν λόγω δασοφύλακας υποχρεούται να είναι φυσικώς παρών στον καθορισμένο από τον εργοδότη χώρο και να βρίσκεται στη διάθεση του εργοδότη ώστε να δύναται αμέσως να παρέχει τις κατάλληλες υπηρεσίες σε περίπτωση ανάγκης. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να προβεί στους απαραίτητους ελέγχους για να εκτιμήσει αν πρόκειται περί αυτού στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί.
3) Το άρθρο 6 της οδηγίας 2003/88 έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει, κατ’ αρχήν, κατάσταση κατά την οποία, μολονότι η σύμβαση εργασίας δασοφύλακα ορίζει ότι ο μέγιστος χρόνος εργασίας είναι οκτώ ώρες ημερησίως και η μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας είναι 40 ώρες, στην πραγματικότητα ο εν λόγω δασοφύλακας διασφαλίζει, δυνάμει νομικών υποχρεώσεων, την εποπτεία της δασικής ζώνης που εμπίπτει στην αρμοδιότητά του, είτε μονίμως είτε κατά τρόπο υπερβάλλοντα τη μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας του άρθρου αυτού. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να προβεί στους απαραίτητους ελέγχους για να εκτιμήσει αν πρόκειται περί αυτού στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί και, ενδεχομένως, να εξακριβώσει αν πληρούνται, στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι προϋποθέσεις του άρθρου 17, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88 ή του άρθρου 22, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, οι οποίες αφορούν τη δυνατότητα παρεκκλίσεως του εν λόγω άρθρου 6.
4) Η οδηγία 2003/88 έχει την έννοια ότι η υποχρέωση του εργοδότη να καταβάλλει τους μισθούς και τα πλεονεκτήματα που μπορούν να εξομοιωθούν με μισθούς για την περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας ο δασοφύλακας υποχρεούται να διασφαλίζει την εποπτεία της δασικής ζώνης, για την οποία είναι υπεύθυνος, δεν εμπίπτει στην οδηγία αυτή, αλλά στις σχετικές διατάξεις του εθνικού δικαίου.