61990CJ0158_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-158/90,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Politierechtbank te Hasselt (Βέλγιο) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά των
Mario Nijs,
Transport Vanschoonbeek-Matterne NV,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 15, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 370, σ. 8),
το ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους Sir Gordon Slynn, πρόεδρο τμήματος, R. Joliet και G. C. Rodriguez Iglesias, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro
γραμματέας: J. A. Pompe, βοηθός γραμματέας,
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
- η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από τον H. Kaya, του Treasury Solicitor' s Department,
- η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Thomas van Rijn, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,
έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,
αφού άκουσε τις παρατηρήσεις που ανέπτυξε προφορικά η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά τη συνεδρίαση της 30ής Απριλίου 1991,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ίδιας ημέρας,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με Διάταξη της 16ης Μαΐου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Μαΐου 1990, το Politierechtbank te Hasselt (Βέλγιο) υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 15, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 370, σ. 8).
2 Tα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας που εκκρεμεί, μεταξύ άλλων, κατά του Nijs, οδηγού και υπαλλήλου της επιχειρήσεως NV Transport Vanschoonbeek-Matterne. Ο Nijs κατηγορείται, μεταξύ άλλων, ότι ως οδηγός οχήματος για το οποίο ισχύει η σχετική με τη συσκευή ελέγχου ρύθμιση δεν ήταν σε θέση να επιδείξει, όταν του ζητήθηκε από τον αρμόδιο για τον έλεγχο όργανο, όλα τα φύλλα καταγραφής που είχαν χρησιμοποιηθεί κατά την τρέχουσα
εβδομάδα ούτε, εν πάση περιπτώσει, το φύλλο καταγραφής της τελευταίας ημέρας της προηγούμενης εβδομάδας κατά την οποία οδηγούσε, όπως ορίζουν το άρθρο 15, παράγραφος 7, του κανονισμού 3821/85 και το άρθρο 2 του βελγικού νόμου της 18ης Φεβρουαρίου 1969.
3 Κατά το άρθρο 15, παράγραφος 7, του κανονισμού 3821/85, "ο οδηγός πρέπει να είναι σε θέση να επιδείξει, όποτε αυτό του ζητηθεί από τα πρόσωπα στα οποία έχει ανατεθεί ο έλεγχος, τα φύλλα καταγραφής της τρέχουσας εβδομάδας και, εν πάση περιπτώσει, το φύλλο καταγραφής της τελευταίας ημέρας της προηγούμενης εβδομάδας κατά την οποία οδηγούσε".
4 To άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3820/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 370, σ. 1), στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 2 του κανονισμού 3821/85 σε σχέση με τους ορισμούς των εννοιών που χρησιμοποιεί ο τελευταίος αυτός κανονισμός, ορίζει την "εβδομάδα" ως τη "χρονική περίοδο από τη Δευτέρα, ώρα 0.00, έως την Κυριακή, ώρα 24.00".
5 Από τη Διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι ο Nijs τελούσε σε άδεια από την Πέμπτη, 27 Ιουλίου, μέχρι την Κυριακή, 6 Αυγούστου 1989, ότι ανέλαβε πάλι εργασία τη Δευτέρα, 7 Αυγούστου, και ότι την Πέμπτη, 10 Αυγούστου, ημέρα του οδικού ελέγχου, δεν είχε καταχωρίσει το ονοματεπώνυμό του στο φύλλο καταγραφής της ημέρας εκείνης και δεν είχε μαζί του κανένα από τα φύλλα καταγραφής για τις προηγούμενες περιόδους οδηγήσεως.
6 Το Politierechtbank te Hasselt, κρίνοντας ότι το ολλανδικό κείμενο της φράσης "τελευταία ημέρα της προηγούμενης εβδομάδας κατά την οποία οδηγούσε", η οποία περιλαμβάνεται στο άρθρο 15, παράγραφος
7, του κανονισμού 3821/85 (δηλαδή η φράση: de laatste dag van de voorafgaande week waarin hij heeft gereden), επιδέχεται διάφορες ερμηνείες και ότι το γαλλικό κείμενο της διατάξεως αυτής διαφέρει από το ολλανδικό, ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
"Α) Τι νοείται, κατά το άρθρο 15, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85, ως 'τελευταία ημέρα της προηγούμενης εβδομάδας κατά την οποία οδηγούσε' ; Πρόκειται για την τελευταία ημερολογιακή ημέρα, την τελευταία εργάσιμη ή την τελευταία ημέρα οδηγήσεως της εβδομάδας;
Β) Νοείται ως 'προηγούμενη εβδομάδα' η αμέσως πριν από τον έλεγχο εβδομάδα ή οποιαδήποτε εβδομάδα που προηγείται αυτού του ελέγχου και κατά τη διάρκεια της οποίας ο οδηγός οδήγησε όχημα που εμπίπτει στους κανονισμούς της ΕΟΚ;"
7 Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς το νομικό πλαίσιο και τα περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
8 Από τη Διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι το εθνικό δικαστήριο θεωρεί ότι από το γαλλικό κείμενο του άρθρου 15, παράγραφος 7, είναι σαφές ότι η κρίσιμη ημέρα είναι η τελευταία ημέρα κατά την οποία οδήγησε ο οδηγός, ενώ το ολλανδικό κείμενο επιδέχεται και άλλες ερμηνείες: ως "τελευταία ημέρα" θα μπορούσε να νοείται η τελευταία ημερολογιακή ημέρα της τελευταίας εβδομάδας οδηγήσεως ή η τελευταία εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας αυτής ή η τελευταία ημερολογιακή ή εργάσιμη ημέρα της αμέσως προηγηθείσας του ελέγχου
εβδομάδας.
9 'Οσον αφορά το κείμενο της διατάξεως αυτής στις άλλες γλώσσες, από το ιταλικό και το ισπανικό κείμενο π.χ. προκύπτει σαφώς ότι η κρίσιμη ημέρα είναι η τελευταία ημέρα της προηγούμενης εβδομάδας, εβδομάδας κατά την οποία οδηγούσε, ενώ το αγγλικό κείμενο αναφέρεται στην τελευταία ημέρα οδηγήσεως και όχι στην τελευταία ημέρα κάποιας εβδομάδας κατά την οποία οδήγησε.
10 Υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σε περίπτωση διαφορών στη διατύπωση ενός κοινοτικού κειμένου στις διάφορες γλώσσες, η επίμαχη διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με τη γενική οικονομία και τους σκοπούς της ρυθμίσεως στην οποία εντάσσεται (βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 1977, 30/77, Bouchereau, Jurispr. 1977, σ. 1999).
11 Ο κανονισμός 3820/85 προβλέπει, προς τον σκοπό της βελτιώσεως των συνθηκών εργασίας και της οδικής ασφάλειας στον τομέα των οδικών μεταφορών, ορισμένους σαφείς κανόνες όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τον χρόνο οδηγήσεως και τον χρόνο αναπαύσεως των οδηγών. Για να εξασφαλιστεί ο αποτελεσματικός έλεγχος της τηρήσεως των κανόνων αυτών, ο κανονισμός 3821/85 επιβάλλει (προβλέποντας πάντως ορισμένες εξαιρέσεις) την τοποθέτηση και χρησιμοποίηση σε όλα τα οχήματα που εμπίπτουν στον κανονισμό 3820/85 μιας εγκεκριμένης συσκευής ελέγχου, γνωστής υπό το όνομα "ταχογράφος" ή "ταχύμετρο", η οποία έχει κατασκευαστεί κατά τρόπο ώστε να καταγράφει αυτόματα ή ημιαυτόματα επί εγκεκριμένων φύλλων καταγραφής τις ενδείξεις που αφορούν, μεταξύ άλλων, τον χρόνο οδηγήσεως και τις άλλες περιόδους εργασίας, καθώς και τον χρόνο διαθεσιμότητας και τον χρόνο ημερήσιας και εβδομαδιαίας αναπαύσεως των οδηγών.
12 Κατά το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 3821/85, οι οδηγοί πρέπει να χρησιμοποιούν τα φύλλα καταγραφής κάθε ημέρα οδηγήσεως, αρχίζοντας από τη στιγμή που παραλαμβάνουν το όχημα. Κατά συνέπεια, η επίμαχη ρύθμιση δεν απαιτεί χρησιμοποίηση τέτοιων φύλλων για τις ημέρες κατά τις οποίες οι οδηγοί δεν οδηγούν.
13 Κατά συνέπεια, από το εν γένει πλαίσιο της επίμαχης διάταξης και τους σκοπούς της ρύθμισης στην οποία εντάσσεται προκύπτει ότι, για να είναι αποτελεσματικός ο έλεγχος, ο οδηγός πρέπει να επιδεικνύει φύλλο καταγραφής για την τελευταία ημέρα οδηγήσεως της τελευταίας εβδομάδας πριν από τον έλεγχο, εβδομάδας κατά τη διάρκεια της οποίας οδήγησε, ώστε να ελέγχεται, μεταξύ άλλων, αν τηρήθηκε ο χρόνος της υποχρεωτικής εβδομαδιαίας αναπαύσεως. Αν ο οδηγός δεν οδήγησε κατά τη διάρκεια της εβδομάδας που προηγήθηκε της εβδομάδας κατά την οποία έγινε ο έλεγχος ή κατά την τελευταία ημερολογιακή ή εργάσιμη ημέρα της τελευταίας εβδομάδας κατά τη διάρκεια της οποίας οδήγησε, οι σκοποί της επίμαχης ρυθμίσεως δεν επιβάλλουν την επίδειξη του φύλλου καταγραφής για τις περιόδους αυτές.
14 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι στα ερωτήματα του εθνικού δικαστηρίου πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η φράση "τελευταία ημέρα της προηγούμενης εβδομάδας κατά την οποία οδηγούσε" του άρθρου 15, παράγραφος 7, του κανονισμού 3821/85 του Συμβουλίου αναφέρεται στην τελευταία ημέρα οδηγήσεως της τελευταίας εβδομάδας πριν από την τρέχουσα, εβδομάδας κατά την οποία ο οικείος οδηγός οδήγησε όχημα που εμπίπτει στον κανονισμό 3820/85 του Συμβουλίου.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
15 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει, ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης, τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με Διάταξη της 16ης Μαΐου 1990 το Politierechtbank te Hasselt, αποφαίνεται:
Η φράση "τελευταία ημέρα της προηγούμενης εβδομάδας κατά την οποία οδηγούσε" του άρθρου 15, παράγραφος 7, του κανονισμού 3821/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών, αναφέρεται στην τελευταία ημέρα οδηγήσεως της τελευταίας εβδομάδας πριν από την τρέχουσα, εβδομάδας κατά την οποία ο οικείος οδηγός οδήγησε όχημα που εμπίπτει στον κανονισμό 3820/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών.