62009CJ0123_PL
Strony
Motywy wyroku
Sentencja
Strony
W sprawie C‑123/09
mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Finanzgericht München (Niemcy) postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 3 kwietnia 2009 r., w postępowaniu
Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG
przeciwko
Hauptzollamt München,
TRYBUNAŁ (trzecia izba),
w składzie: K. Lenaerts, prezes izby, R. Silva de Lapuerta, G. Arestis (sprawozdawca), J. Malenovský i D. Šváby, sędziowie,
rzecznik generalny: V. Trstenjak,
sekretarz: N. Nanchev, administrator,
uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 28 stycznia 2010 r.,
rozważywszy uwagi przedstawione:
– w imieniu Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG, przez H. Kühlego oraz U. Reimera, Steuerberater,
– w imieniu Komisji Europejskiej, przez B.R. Killmanna oraz L. Bouyon, działających w charakterze pełnomocników,
podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,
wydaje następujący
Wyrok
Motywy wyroku
1. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni Nomenklatury scalonej stanowiącej załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, s. 1), zmieniony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r. (Dz.U. L 281, s. 1, zwanej dalej „NS”).
2. Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG (zwaną dalej „Roeckl”) a Hauptzollamt München (głównym urzędem celnym w Monachium), w przedmiocie klasyfikacji celnej rękawiczek do jazdy konnej, składających się z dzianiny i warstwy tworzywa sztucznego, z czego dzianina jest szorstkowana po jednej stronie i następnie szorstkowana powierzchnia jest w całości powlekana tworzywem sztucznym, tj. pianką z poliuretanu.
Ramy prawne
Prawo międzynarodowe
3. Międzynarodowa konwencja ustanawiająca Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów (zwany dalej „HS”) sporządzona w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. oraz protokół zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r. (zwana dalej „konwencją w sprawie HS”) zostały zatwierdzone w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. L 198, s. 1).
4. Zgodnie z art. 3 ust. 1 konwencji w sprawie HS każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej taryfa celna i nomenklatury statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Ten sam przepis przewiduje, że każda z umawiających się stron zobowiązuje się również do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS oraz zobowiązuje się także do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu.
5. Przekształcona w Światową Organizację Celną (zwaną dalej „WCO”) Rada Współpracy Celnej, powołana na podstawie międzynarodowej konwencji w sprawie jej ustanowienia sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r., zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 konwencji w sprawie HS noty wyjaśniające i opinie klasyfikacyjne do HS przygotowane przez Komitet HS, którego organizację reguluje art. 6 tej konwencji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 konwencji w sprawie HS zadaniem tego komitetu jest w szczególności przedstawianie propozycji zmian do konwencji, przygotowywanie not wyjaśniających, opinii klasyfikacyjnych i innych informacji w celu interpretacji HS.
6. Zgodnie z pkt VIII uwagi wyjaśniającej do HS dotyczącej pkt 3b) ogólnych reguł NS, „[c]zynnik, który rozstrzyga o zasadniczym charakterze towarów, będzie różny dla różnych rodzajów wyrobów. Zależeć może np. od właściwości materiału lub składnika, jego wielkości, ilości, masy lub wartości albo od roli, jaką odgrywa zasadniczy materiał przy zastosowaniu towaru”.
7. Uwagi ogólne zawarte w dziale 39 uwag wyjaśniających do HS, zatytułowanym „Tworzywa sztuczne i artykuły z nich”, przedstawiają zakres stosowania tego działu. Wśród produktów należących do tego działu znajdują się połączenia tworzyw sztucznych i tekstyliów. Uwagi ogólne ich dotyczące są sformułowane następująco:
„Zgodnie z uwagą 9 do niniejszego działu, wykładziny ścienne lub sufitowe klasyfikowane są do pozycji 3918. W innych przypadkach klasyfikacja kombinacji tworzyw sztucznych i materiałów tekstylnych podlega zasadniczo treści uwagi 1h) do sekcji XI, uwagi 3 do działu 56 i uwagi 2 do działu 59. Treścią niniejszego działu objęte są następujące wyroby:
a) filc impregnowany, powleczony lub laminowany tworzywami sztucznymi, zawierający 50% masy lub mniej materiału włókienniczego lub filc całkowicie pokryty tworzywem sztucznym;
b) materiały włókiennicze i włókniny lub to całkowicie pokryte tworzywami sztucznymi, lub powleczone po obu stronach takim materiałem, pod warunkiem że taka powłoka lub pokrycie będzie widoczne gołym okiem, nie powodując przy tym jakiejkolwiek zmiany barwy;
c) materiały włókiennicze impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane tworzywami sztucznymi, których nie można, bez pęknięcia, nawinąć ręcznie na walec o średnicy 7 mm w temperaturze 15°C–30°C;
d) płyty, arkusze i pasy z komórkowego tworzywa sztucznego, połączone z materiałami włókienniczymi (jak zdefiniowano w uwadze 1 do działu 59), filc lub włókniny, gdzie tekstylia są obecne jedynie w celu wzmocnienia.
Pod tym względem materiały włókiennicze, bez wzorów, niebielone, bielone lub jednolicie barwione, kiedy są zastosowane jedynie na jednej powierzchni tych płyt, arkuszy lub pasów, są uważane za służące jedynie w celu wzmocnienia. Tekstylia wzorzyste, drukowane lub obrobione w bardziej skomplikowany sposób (np. przez drapanie, mechacenie) oraz specjalne produkty, takie jak tkaniny włosowe, tiul i koronki oraz produkty tekstylne objęte pozycją 5811, są uważane jako posiadające funkcję inną niż wzmacniającą.
[…]”.
Prawo wspólnotowe
8. NS jest oparta na HS. NS przejmuje pozycje i podpozycje HS o sześciu cyfrach, jedynie cyfry siódma i ósma stanowią właściwe tylko jej podpodziały.
9. Pierwsza część NS zawiera zbiór przepisów wstępnych. W ramach tej części, w tytule pierwszym poświęconym przepisom ogólnym występuje sekcja A zatytułowana „Ogólne reguły interpretacji nomenklatury scalonej” (zwana dalej „ogólne reguły”), która stanowi:
„Klasyfikacja towarów w [NS] podlega następującym regułom.
1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami:
2. […]
b) Wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać według zasad określonych w regule 3.
3. Jeżeli, stosując regułę 2b) lub z innego powodu, towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w sposób następujący:
[…]
b) do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania;
c) jeżeli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3a) lub 3b), należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania.
[…]”.
10. Część druga NS zawiera sekcję VII, poświęconą „Tworzywom sztucznym i artykułom z nich; kauczukowi i artykułom z kauczuku”. Sekcja ta obejmuje dział 39 zatytułowany „Tworzywa sztuczne i artykuły z nich”.
11. Zgodnie z uwagą dodatkową do działu 39:
„W przypadku gdy tkanina, dzianina, filc lub włóknina występują jedynie jako materiał wzmacniający, rękawiczki, mitenki i rękawice z jednym palcem, impregnowane, powleczone lub pokryte tworzywami sztucznymi komórkowymi, objęte są działem 39, nawet jeżeli są:
– wykonane z tkaniny, dzianiny (innej niż objętej pozycją 5903), filcu lub włókniny, impregnowanych, powleczonych lub pokrytych tworzywami sztucznymi komórkowymi, lub
– wykonane z tkaniny, dzianiny, filcu lub włókniny, nieimpregnowanych, niepowleczonych lub niepokrytych, a następnie impregnowanych, powleczonych lub pokrytych tworzywami sztucznymi komórkowymi.
[Uwaga 3c) do działu 56 i uwaga 2a) pkt 5) do działu 59]”.
12. Pozycja 3926 NS obejmuje podpozycję 3926 20 00 i jest sformułowana następująco:
>lt>3
13. Sekcja XI NS poświęcona „Materiałom i artykułom włókienniczym” obejmuje dział 56 zatytułowany „Wata, filc i włókniny; przędze specjalne; szpagat, powrozy, linki i liny oraz artykuły z nich”, dział 59 zatytułowany „Tekstylia impregnowane, pokryte, powleczone lub laminowane; artykuły włókiennicze do celów technicznych” oraz dział 61 zatytułowany „Odzież i dodatki odzieżowe, z dzianin”.
14. Zgodnie z uwagami do sekcji dotyczącymi wspomnianej sekcji XI:
„1. Niniejsza sekcja nie obejmuje:
[…]
h) tkanin, dzianin, filców lub włóknin, impregnowanych, powleczonych, pokrytych lub laminowanych tworzywami sztucznymi, lub artykułów z nich, objętych działem 39;
[…]”.
15. W pkt 3 uwag znajdujących się pod działem 56 sekcji XI NS wskazuje się:
„Pozycje 5602 i 5603 obejmują odpowiednio filc i włókniny impregnowane, powleczone lub pokryte, lub laminowane tworzywami sztucznymi lub gumą, bez względu na postać tych materiałów (zwartą lub komórkową).
Pozycja 5603 obejmuje również włókniny, w których tworzywa sztuczne lub guma tworzą substancję wiążącą.
Pozycje 5602 i 5603 nie obejmują:
[…]
c) płyt, arkuszy lub taśm, z tworzyw sztucznych komórkowych lub z gumy komórkowej, połączonych z filcem lub włókninami, w których materiał włókienniczy jest obecny tylko jako materiał wzmacniający (dział 39 lub 40).
[…]”.
16. Punkt 2a) uwag znajdujących się pod działem 59 sekcji XI NS przewiduje:
„Pozycja 5903 obejmuje:
a) tekstylia impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane tworzywami sztucznymi, bez względu na ich masę powierzchniową i bez względu na postać tworzywa sztucznego (zwarta lub komórkowa), inne niż:
[…]
5) płyty, arkusze lub taśmy z tworzyw sztucznych komórkowych, połączonych z tekstyliami, w których tekstylia występują tylko jako element wzmacniający (dział 39);
[…]”.
17. Zgodnie z uwagami dodatkowymi dotyczącymi działu 61 sekcji XI:
„[…]
3. Pozycja 6111 i podpozycje 6116 10 20 oraz 6116 10 80 obejmują rękawiczki, mitenki i rękawice z jednym palcem, impregnowane, powleczone lub pokryte tworzywami sztucznymi lub gumą, nawet gdy są one:
– wykonane z dzianin impregnowanych, powleczonych lub pokrytych tworzywami sztucznymi lub gumą, objętych pozycją 5903 lub 5906, lub
– wykonane z dzianin nieimpregnowanych, niepowleczonych ani niepokrytych, a następnie impregnowane, powleczone lub pokryte tworzywami sztucznymi lub gumą.
W przypadku gdy dzianiny służą jedynie jako materiał wzmacniający, rękawiczki, mitenki i rękawice z jednym palcem, impregnowane, powleczone lub pokryte tworzywami sztucznymi komórkowymi lub gumą komórkową, są klasyfikowane do działu 39 lub działu 40, nawet gdy są one wykonane z dzianin nieimpregnowanych, niepowleczonych ani niepokrytych, a następnie są impregnowane, powleczone lub pokryte tworzywami sztucznymi komórkowymi lub gumą komórkową [uwaga 2a) pkt 5 i ostatni akapit uwagi 4 do działu 59]”.
18. Pozycja 6116 NS obejmuje podpozycję 6116 10 80 i jest sformułowana następująco:
>lt>4
Postępowanie przed sądem krajowym i pytanie prejudycjalne
19. Roeckl jest spółką prowadzącą sprzedaż rękawiczek, między innymi dwóch modeli rękawiczek do jazdy konnej oznaczonych numerami artykułów 3301‑208 i 3301‑233, będących przedmiotem postępowania przed sądem krajowym. Modele te są wyrabiane z materiału łączonego z dzianiny i warstwy tworzywa sztucznego. Do ich wykonania warstwa podłoża z dzianiny tekstylnej jest szorstkowana po jednej stronie i następnie szorstkowana powierzchnia jest w całości powlekana pianką z poliuretanu. Strona dzianiny zwrócona do ciała noszącego rękawiczki nie jest szorstkowana.
20. W dniu 3 sierpnia 2000 r. Oberfinanzdirektion Koblenz – Zolltechnische Prüfungs‑ und Lehranstalt (główna dyrekcja finansowa w Koblencji – techniczny instytut badawczo‑naukowy ds. ceł) udzielił skarżącej w postępowaniu przed sądem krajowym wiążącej informacji w sprawie taryfy celnej DE F/2113/00‑1 w odniesieniu do modelu rękawiczki 3301‑208 i zaklasyfikował go do podpozycji 6116 10 80 NS.
21. Roeckl złożyła odwołanie od tej decyzji, które zostało oddalone w dniu 14 sierpnia 2003 r. przez Finanzgericht Rheinland‑Pfalz zasadniczo na tej podstawie, że dzianina wykorzystana do produkcji omawianej rękawiczki była przedmiotem dodatkowej obróbki – poprzez szorstkowanie, oraz że nie służyła zatem jedynie jako materiał wzmacniający warstwę z tworzywa sztucznego.
22. W dniu 10 stycznia 2005 r. Roeckl złożyła za okres rozliczeniowy grudzień 2004 r. uzupełniające zgłoszenie celne dotyczące wprowadzenia do obrotu różnych rękawiczek, w tym rękawiczek do jazdy konnej stanowiących przedmiot postępowania przed sądem krajowym i zaklasyfikowała je do podpozycji 6116 10 80 NS. Na tej podstawie Hauptzollamt München decyzją z dnia 10 stycznia 2005 r. w sprawie opłaty przywozowej ustalił w stosunku do Roeckl opłaty przywozowe w wysokości 58 753,24 EUR. Od tej decyzji Roeckl wniosła odwołanie do Hauptzollamt München, które zostało oddalone decyzją z dnia 11 stycznia 2006 r.
23. Roeckl wniosła skargę na tę decyzję do sądu krajowego, podnosząc, że sporne rękawiczki do jazdy konnej należy zaklasyfikować do podpozycji 3926 20 00 NS, w szczególności dlatego, że szorstkowanie dzianiny służy wyłącznie polepszeniu przyczepności pomiędzy powłoką z tworzywa sztucznego i powierzchnią materiału włókienniczego, a tym samym powinno być uważane za czynność pozwalającą, aby materiał włókienniczy służył wzmocnieniu warstwy z tworzywa sztucznego.
24. W świetle tych okoliczności sąd krajowy zastanawia się, czy materiałowi włókienniczemu można automatycznie przypisać inną funkcję niż wzmacniająca. Twierdzi on, że wydaje się to wątpliwe, ponieważ szorstkowanie służy wyłącznie polepszeniu przyczepności tworzywa sztucznego do materiału włókienniczego.
25. W tej sytuacji Finanzgericht München postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:
„Czy podpozycję 3926 20 00 [NS] należy interpretować w ten sposób, że objęte nią są również takie wyroby z materiałów włókienniczych, które są szorstkowane i pokryte warstwą z tworzywa sztucznego po jednej stronie, ale które nie posiadają funkcji innej niż wzmacniająca, lecz w przypadku których szorstkowanie służy wyłącznie lepszej przyczepności warstwy z tworzywa sztucznego i po wykonaniu towaru nie jest widoczne dla użytkownika [zob. również notę wyjaśniającą 56.6 do (HS) dotyczącą działu 39 (NS)]?”.
W przedmiocie pytania prejudycjalnego
26. W swoim pytaniu sąd krajowy zasadniczo dąży do ustalenia, czy rękawiczki do jazdy konnej, takie jak te będące przedmiotem sprawy przed sądem krajowym, powinny być zaklasyfikowane do podpozycji 3926 20 00 NS jako wyrób z tworzywa sztucznego, czy do podpozycji 6116 10 80 NS jako wyrób z materiału włókienniczego.
27. Przede wszystkim zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach NS oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyroki: z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C‑142/06 Olicom, Zb.Orz. s. I‑6675, pkt 16; oraz z dnia 11 grudnia 2008 r. w sprawach połączonych C‑362/07 i C‑363/07 Kip Europe i in., Zb.Orz. s. I‑9489, pkt 26).
28. Następnie przeznaczenie produktu również może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości (zob. wyrok z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C‑183/06 RUMA, Zb.Orz. s. I‑1559, pkt 36, oraz ww. wyrok w sprawie Olicom, pkt 18).
29. Wreszcie należy przypomnieć, że zarówno uwagi poprzedzające działy Wspólnej Taryfy Celnej, jak zresztą i noty wyjaśniające do HS stanowią bowiem ważne środki służące zapewnieniu jednolitego stosowania tej taryfy oraz jako takie dostarczają pomocnych wskazówek do jej interpretacji (zob. wyroki: z dnia 19 maja 1994 r. w sprawie C‑11/93 Siemens Nixdorf, Rec. s. I‑1945, pkt 12; z dnia 18 grudnia 1997 r. w sprawie C‑382/95 Techex, Rec. s. I‑7363, pkt 12; z dnia 19 października 2000 r. w sprawie C‑339/98 Peacock, Rec. s. I‑8947, pkt 10, oraz ww. wyrok w sprawie Olicom, pkt 17).
30. W sprawie przed sądem krajowym należy stwierdzić, że rękawiczki do jazdy konnej będące przedmiotem postępowania, składające się z dzianiny i warstwy tworzywa sztucznego, nie są przewidziane wyraźnie ani przez brzmienie pozycji NS, ani przez brzmienie uwag do jej sekcji lub działów.
31. W tym względzie brzmienie pozycji 3926 NS, do której zdaniem Roeckl należą rękawiczki do jazdy konnej będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, obejmuje w szczególności „pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami 3901–3914”, podczas gdy brzmienie pozycji 6116 NS dotyczy w szczególności „rękawiczek, mitenek i rękawic z jednym palcem, z dzianin”. W zakres podpozycji 3926 20 00 NS wchodzą w szczególności „odzież i dodatki odzieżowe (włącznie z rękawiczkami, mitenkami i rękawicami z jednym palcem)”, podczas gdy podpozycja 6116 10 80 NS, zawarta w kategorii rękawiczki, mitenki i rękawice z jednym palcem, z dzianin, impregnowane, powleczone lub pokryte tworzywem sztucznym lub gumą, jest zdefiniowana w sposób negatywny, poprzez użycie ogólnej wzmianki „pozostałe”, w stosunku do podpozycji 6116 10 20 NS, która obejmuje „rękawiczki impregnowane, powleczone lub pokryte gumą”.
32. Zatem, jako że rękawiczki do jazdy konnej stanowiące przedmiot sporu przed sądem krajowym są złożone z różnych materiałów oraz nie istnieje szczególna pozycja taryfowa do ich zaklasyfikowania, jedynym przepisem mającym zastosowanie w świetle klasyfikacji tych rękawiczek jest pkt 3b) ogólnych reguł (zob. podobnie wyrok z dnia 21 czerwca 1988 r. w sprawie 253/87 Sportex, Rec. s. 3351, pkt 7, oraz wyrok z dnia 26 października 2006 r. w sprawie C‑250/05 Turbon International, Zb.Orz. s. I‑10531, pkt 20).
33. Należy więc przypomnieć, że pkt 3b) ogólnych reguł, który dokładnie obejmuje przypadek, w którym towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, przewiduje, że do wyrobów stanowiących mieszaniny, których klasyfikacja w myśl pkt 3a) tych reguł nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania. W odmiennym przypadku należy dokonać ich klasyfikacji na podstawie pkt 3c) ogólnych reguł do pozycji, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania (zob. ww. wyrok w sprawie Kip Europe i in., pkt 49).
34. W kwestii pytania dotyczącego kryteriów mających zastosowanie w świetle klasyfikacji w NS rękawiczek do jazdy konnej stanowiących przedmiot postępowania przed sądem krajowym, sąd ten zastanawia się, czy w zawisłym przed nim sporze szorstkowanie materiału włókienniczego może być uważane za kryterium wystarczające do automatycznego przyznania materiałowi włókienniczemu funkcji wykraczającej poza zwykłe wzmocnienie, co skutkowałoby zaklasyfikowaniem tych rękawiczek do pozycji 6116 SN jako wyrobu włókienniczego.
35. W tym zakresie należy stwierdzić, że uwaga dodatkowa 3, ostatnie tiret, dotycząca działu 61 NS oraz uwaga dotycząca działu 39 NS wyznaczają zakres stosowania działu 39. Obejmuje on rękawiczki, mitenki i rękawice z jednym palcem, impregnowane, powleczone lub pokryte tworzywami sztucznymi komórkowymi, nawet jeżeli są wykonane z dzianiny nieimpregnowanej, niepowleczonej lub niepokrytej, a następnie impregnowanej, powleczonej lub pokrytej tworzywami sztucznymi komórkowymi, w których dzianina jest obecna tylko jako materiał wzmacniający. Do działu 39 należą także płyty, arkusze i pasy z komórkowego tworzywa sztucznego, połączone z materiałami włókienniczymi (jak zdefiniowano w uwadze 1 do działu 59), filc lub włókniny, gdzie tekstylia są obecne jedynie w celu wzmocnienia.
36. Zgodnie z uwagą wyjaśniającą do HS dotyczącą działu 39 NS, materiały włókiennicze są uważane za służące jedynie w celu wzmocnienia, kiedy są zastosowane jedynie na jednej powierzchni tych płyt, arkuszy lub pasów i są bez wzorów, niebielone, bielone lub jednolicie barwione. Natomiast tekstylia wzorzyste, drukowane lub obrobione w bardziej skomplikowany sposób (np. przez drapanie, mechacenie) oraz specjalne produkty, takie jak tkaniny włosowe, tiul i koronki oraz produkty tekstylne objęte pozycją 5811, są uważane jako posiadające funkcję inną niż wzmacniającą.
37. Należy przypomnieć, że uwagi wyjaśniające do HS stanowią wskazówki, które przyczyniają się w istotny sposób do określenia interpretacji zakresu poszczególnych pozycji NS (zob. wyrok z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C‑15/05 Kawasaki Motors Europe, Zb.Orz. s. I‑3657, pkt 36), jednakże nie są prawnie wiążące (zob. wyrok z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C‑400/05 B.A.S. Trucks, Zb.Orz. s. I‑311, pkt 28).
38. Zdaniem Komisji Europejskiej, w świetle wyraźnego odwołania do uwag wyjaśniających do HS dotyczących działu 39 NS, kryteria określające pojęcie wzmocnienia materiału włókienniczego mają zastosowanie wyłącznie do produktów składających się z tworzywa sztucznego, na które jest nałożona warstwa dzianiny. Nie ma to miejsca w sprawie przed sądem krajowym, gdzie to nie dzianina jest nałożona na tworzywo sztuczne, lecz tworzywo sztuczne jest nałożone na dzianinę, nie może być ona zatem uważana jedynie za wzmocnienie tworzywa sztucznego. Ponadto spośród materiałów składających się na rękawiczki do jazdy konnej będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym nie można przypisać przewagi ani dzianinie, ani tworzywu sztucznemu. Co więcej dzianina rękawiczek nie jest całkowicie pokryta tworzywem sztucznym. W tych okolicznościach, z racji szczególnej struktury omawianych rękawiczek, kryteria dostarczane zarówno przez uwagi do NS, jak i uwagi wyjaśniające do SH nie są w żaden sposób użyteczne.
39. Nie można przyjąć tego twierdzenia. Taka interpretacja skutkowałaby, w odniesieniu do towarów takich jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, pozbawieniem użytecznych wskazówek do ich klasyfikacji zawartych zarówno w NS, jak i w SH, a w konsekwencji ograniczeniem znaczenia uwag do NS i uwag wyjaśniających do SH. Należy zatem przypomnieć, że tak dział 39 NS, jak i uwaga wyjaśniająca do HS dotycząca tego działu włączają towary składające się z tworzywa sztucznego i materiału włókienniczego do ich zakresu stosowania i wyjaśniają, że takie produkty należy zaklasyfikować jako tworzywa sztuczne, jeżeli materiał włókienniczy odgrywa rolę jedynie wzmacniającą dla tworzywa sztucznego. W tych okolicznościach nic nie sprzeciwia się temu, aby kryteria te miały zastosowanie do produktów takich jak stanowiące przedmiot postępowania przed sądem krajowym.
40. Jednakże wymienienie cech charakterystycznych materiału włókienniczego, aby można było uznać go za wzmocnienie tworzywa sztucznego, przewidzianych w uwadze wyjaśniającej do HS w dziale 39, nie powinno być rozszerzane w tym znaczeniu, że zwykłe dodanie cech związanych z rękawiczkami do jazdy konnej stanowiącymi przedmiot postępowania przed sądem krajowym byłoby, jako takie, decydujące dla ich zaklasyfikowania. Należy raczej, jak wspomniano w pkt 33 niniejszego wyroku, dokonać oceny ogólnego wyglądu tych rękawiczek do jazdy konnej oraz wszystkich cech, które nadają im zasadniczy charakter, z uwzględnieniem w szczególności znaczenia dotyczącego kryteriów użytych do ich klasyfikacji. W konsekwencji szorstkowanie materiału włókienniczego zastosowane na tych rękawiczkach nie może stanowić decydującego kryterium dla ich klasyfikacji.
41. W świetle pkt 3b) ogólnych reguł dla dokonania klasyfikacji taryfowej produktu niezbędne jest ustalenie, który z materiałów będących jego składnikami decyduje o jego zasadniczym charakterze, co można uczynić, zadając pytanie, czy pozbawiony jednego ze swych składników produkt zachowuje charakteryzujące go właściwości (zob. wyrok z dnia 10 maja 2001 r. w sprawie C‑288/99 VauDe Sport, Rec. s. I‑3683, pkt 25; ww. wyrok w sprawie Turbon International, pkt 21; oraz wyrok z dnia 7 maja 2009 r. w sprawie C‑150/08 Siebrand, Zb.Orz. s. I‑3941, pkt 31).
42. Podobnie, jak wskazuje pkt VIII noty wyjaśniającej do HS dotyczącej pkt 3b) ogólnych reguł, czynnik, który rozstrzyga o zasadniczym charakterze, będzie różny dla różnych rodzajów wyrobów. Zależeć może, np. od właściwości materiału lub składnika, jego wielkości, ilości, masy lub wartości albo od roli, jaką odgrywa zasadniczy materiał przy zastosowaniu towaru.
43. W sprawie przed sądem krajowym rzeczone rękawiczki są przeznaczone do jazdy konnej. Ich główną funkcją jest umożliwienie trzymania cugli i kontroli nad koniem, wspomagając elastyczność i wyczucie uchwytu. Ich element, który umożliwia spełnianie tej funkcji i jest stworzony specjalnie w tym celu, to pianka z poliuretanu, która pokrywa całą zewnętrzną część tych rękawiczek i która ma kontakt z cuglami. Materiał włókienniczy wewnątrz rękawiczek nie zmienił zasadniczo właściwości tego poliuretanu, lecz wyłącznie zwiększył ich skuteczność, zwiększając wyczucie uchwytu i komfort dla noszącej je osoby. W konsekwencji należy stwierdzić, że tym, co nadaje rękawiczkom do jazdy konnej będącym przedmiotem postępowania przed sądem krajowym zasadniczy charakter, jest nie materiał włókienniczy, lecz warstwa poliuretanu.
44. Biorąc pod uwagę całość powyższych rozważań, na zadane pytanie należy odpowiedzieć, iż NS należy interpretować w ten sposób, że rękawiczki do jazdy konnej, takie jak te będące przedmiotem sprawy przed sądem krajowym, składające się z materiału włókienniczego szorstkowanego i pokrytego warstwą z tworzywa sztucznego po jednej stronie, gdzie warstwa podłoża z dzianiny tekstylnej jest szorstkowana po jednej stronie i następnie szorstkowana powierzchnia jest w całości powlekana pianką z poliuretanu, która spełnia zasadniczą funkcję w celu używania rękawiczek jako rękawiczek do jazdy konnej, powinny być zaklasyfikowane do podpozycji 3926 20 00 NS.
W przedmiocie kosztów
45. Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem; do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.
Sentencja
Z powyższych względów Trybunał (trzecia izba) orzeka, co następuje:
Nomenklaturę scaloną stanowiącą załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmieniony rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003 r., należy interpretować w ten sposób, że rękawiczki do jazdy konnej, takie jak te będące przedmiotem sprawy przed sądem krajowym, składające się z materiału włókienniczego szorstkowanego i pokrytego warstwą z tworzywa sztucznego po jednej stronie, gdzie warstwa podłoża z dzianiny tekstylnej jest szorstkowana po jednej stronie i następnie szorstkowana powierzchnia jest w całości powlekana pianką z poliuretanu, która spełnia zasadniczą funkcję w celu używania rękawiczek jako rękawiczek do jazdy konnej, powinny być zaklasyfikowane do podpozycji 3926 20 00 tej nomenklatury.