POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(pierwsza izba)
z dnia 25 listopada 2009 r.
Sprawa F‑11/09
Luigi Marcuccio
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Ubezpieczenie zdrowotne – Oddalenie wniosków o zwrot kosztów leczenia
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda, między innymi, w pierwszej kolejności stwierdzenia
nieważności decyzji Komisji oddalających po pierwsze, jego wniosek z dnia 27 grudnia 2007 r. o zwrot w zwykłej wysokości poniesionych
przez niego kosztów medycznych, a po drugie, jego wniosek z dnia 27 grudnia 2007 r. o zwrot „dodatkowy”, czyli w 100%, tych
samych kosztów medycznych; w drugiej kolejności – stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 16 października 2008 r.
oddalającej jego zażalenie z dnia 17 czerwca 2008 r. na wspomniane decyzje; w trzeciej kolejności – zasądzenia od Komisji
na swą rzecz, tytułem zwrotu tych kosztów w 100%, kwoty 356,18 EUR lub jakiejkolwiek innej kwoty, jaką Sąd za słuszną i sprawiedliwą
z tego tytułu, powiększonej o odsetki w wysokości 10% w stosunku rocznym, z roczną kapitalizacją, począwszy od dnia, który
Sąd uzna za właściwy.
Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona w części jako oczywiście pozbawiona wszelkiej podstawy prawnej, a w części odrzucona jako oczywiście
niedopuszczalna. Skarżący pokrywa koszty postępowania.
Streszczenie
1.      Urzędnicy – Decyzja niekorzystna – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Wniosek o zwrot kosztów leczenia – Urzędnik niebędący
adresatem wszystkich odliczeń wysłanych przez biuro ds. rozliczeń
(regulamin pracowniczy, art. 25 akapit drugi)
2.      Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Akt potwierdzający – Wyłączenie – Postępowanie – Zarzut zawisłości sporu
(regulamin pracowniczy, art. 72 ust. 1, art. 90, 91)
1.      Decyzja oddalająca wniosek o zwrot kosztów medycznych jest wystarczająco uzasadniona, jeśli informuje urzędnika o sposobie,
w jaki rozpatrywany jest jego wniosek, oraz o powodach natury faktycznej i prawnej, uzasadniających odbiór przez system ubezpieczenia
chorobowego Wspólnot Europejskich udzielonych mu zaliczek. Zakładając nawet, że zainteresowany nie był adresatem wszystkich
odliczeń w trakcie ich sporządzania, to był w stanie ocenić szanse wszczęcia postępowania przed sądem wspólnotowym, gdy brakujące
odliczenia zostały dołączone do decyzji oddalającej zażalenie.
Ponadto w każdym razie, nawet przy założeniu, że taka decyzja oddalająca byłaby niewystarczająco uzasadniona, powinna być
traktowana tak, jakby zawierała co najmniej zaczątek uzasadnienia, pozwalający instytucji na przedstawienie dodatkowych informacji
w toku postępowania i na wywiązanie się ze swego obowiązku uzasadnienia.
(zob. pkt 53, 58, 59)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑37/89 Hanning przeciwko Parlamentowi, 20 września 1990 r., Rec. s. II‑463, pkt 41, 44
2.      Decyzja oddalająca wniosek o pokrycie kosztów medycznych w 100%, niezawierająca żadnego nowego elementu w stosunku do identycznego,
wcześniej oddalonego wniosku i będąca przedmiotem skargi przed sądem wspólnotowym nie zmienia sytuacji prawnej skarżącego,
a tym samym nie stanowi aktu niekorzystnego w rozumieniu art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego.
Zakładając nawet, że taka decyzja mogłaby być rozpatrywana jako akt potwierdzający pierwszą decyzję, a w ten sposób pokrywać
się z nią i w tym zakresie stanowić akt niekorzystny, to sąd wspólnotowy rozpatrujący skargę na taką decyzję powinien z urzędu
uwzględnić okoliczność, że spór toczy się między tymi samymi stronami, ma ten sam przedmiot i opiera się na tych samych zarzutach.
W takich okolicznościach, wobec skargi mógłby zostać podniesiony zarzut zawisłości sprawy, a tym samym byłaby ona oczywiście
niedopuszczalna.
(zob. pkt 67, 68)
Odesłanie:
Trybunał: sprawy połączone 58/72 i 75/72 Perinciolo przeciwko Radzie, 17 maja 1973 r., Rec. s. 511, pkt 3−5; sprawy połączone
172/83 i 226/83 Hoogovens Groep przeciwko Komisji, 19 września 1985 r., Rec. s. 2831, pkt 9
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑68/07 Landtag Schleswig-Holstein przeciwko Komisji, 14 czerwca 2007 r., niepublikowana w Zbiorze,
pkt 16; sprawy połączone T‑296/05 i T‑408/05 Marcuccio przeciwko Komisji, 9 lipca 2008 r., niepublikowane w Zbiorze, pkt 47−49,
odwołanie w toku przed Trybunałem, sprawa C‑432/08 P; sprawa T‑143/08 Marcuccio przeciwko Komisji, 9 września 2008 r., Zb.Orz.
s. I‑A‑2‑0000, II‑A‑2‑0000, pkt 39−41, odwołanie w toku przed Trybunałem, sprawa C‑513/08 P; sprawa T‑144/08 Marcuccio przeciwko
Komisji, 9 września 2008 r., Zb.Orz. s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 32–34, odwołanie w toku przed Trybunałem, sprawa C‑528/08 P
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑80/06 Duyster przeciwko Komisji, 25 stycznia 2008 r., Zb.Orz. s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000,
pkt 52; sprawa F‑73/08 Marcuccio przeciwko Komisji, 20 maja 2009 r., Zb.Orz. s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 61, odwołanie
w toku przed Sądem Pierwszej Instancji, sprawa T‑311/09 P