61981C0030
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤῆΣ ΓΕΝΙΚΉΣ ΕΊΣΑΓΓΕΛΈΩΣ SIMONE ROZÈS
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤΊΣ2 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 1981 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
κύριοι δικαστές,
Ή Ἐπιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ἤσκησε κατά τῆς 'Ιταλικής Δημοκρατίας, καί ενώπιόν σας πέντε προσφυγές λόγω παραβάσεως, καθ' ὅσον τό κράτος αυτό παρέλειψε να θεσπίσει, εντός τῆς ταχθείσης διετοῦς προθεσμίας, τίς ἀναγκαίες διατάξεις γιά τήν συμμόρφωση του μέ πέντε ὁδηγίες τοῦ προγράμματος προστασίας τοῦ περιβάλλοντος.
Μέ τήν διάταξη σας τῆς 30ής Σεπτεμβρίου 1981 διετάχθη ἡ συνεκδίκαση τῶν πέντε αυτῶν υποθέσεων πρός διευκόλυνση τῆς προφορικής διαδικασίας καί πρός έκδοση κοινής ἀποφάσεως.
Πρόκειται περί ὁδηγιών πού βασίζονται στά άρθρα 100 καί 235 τῆς συνθήκης καί επιδιώκουν εἴτε τήν διάθεση τοξικών ουσιών (χρησιμοποιημένα ὀρυκτέλαια, στερεά ἀπόβλητα) μή ἀποσυντιθεμένων (πολυχλωροδιφαινύλια καί πολυχλωροτριφαινύλια PCB) εἴτε τήν προστασία τῆς ποιότητος τῶν υδάτων στά Κράτη μέλη καί τῶν υδάτων κολυμβήσεως. 'Επιδιώκουν, ἑπομένως, τήν εξασφάλιση εντός τῆς Κοινότητος ἴσης προστασίας τόσο τῆς υγείας τῶν ἀτόμων, ὅσο καί τοῦ περιβάλλοντος, καί έχουν ἐπί πλέον ως σκοπό τήν κατάργηση ὁρισμένων διαφορών μεταξύ τῶν νομοθεσιών τῶν Κρατών μελών πού είναι δυνατό νά δημιουργήσουν προϋποθέσεις άνισου ανταγωνισμοί).
Όπως έχω ἤδη ἀναφέρει, οἱ ὁδηγίες αυτές έτασσαν στα Κράτη μέλη προθεσμία δύο ετῶν γιά νά θεσπίσουν τίς εσωτερικές διατάξεις γιά τήν εφαρμογή τῆς ὁδηγίας. Ή ιταλική κυβέρνηση ὅμως δέν διετύπωσε παρατηρήσεις, ὅταν ἡ 'Επιτροπή εξέδωσε νομοτύπως, μετά τήν λήξη τῶν προθεσμιῶν αυτών, πέντε αιτιολογημένες γνώμες, μέ τίς όποιες διαπίστωνε τήν παράβαση ἐκ μέρους τῶν ιταλικών ἀρχων τῶν υποχρεώσεων πού υπείχαν πρός συμμόρφωση μέ τίς ἀνωτέρω ὁδηγίες.
Ή 'Ιταλική Δημοκρατία δέν ἀμφισβήτησε ούτε κατά τό πραγματικό οὔτε κατά τό νομικό μέρος τήν ἀνάγκη νά τεθούν σέ ἰσχύ οἱ νομοθετικές, κανονιστικές καί διοικητικές διατάξεις εσωτερικού δικαίου, τίς όποιες ὑπεχρεοῦτο νά θέσει σέ ἰσχύ. 'Ανέφερε δέ ὅτι ήδη τόν 'Ιανουάριο 1979 κατέθεσε στό Κοινοβούλιο ἕνα νομοσχέδιο, ἀντικείμενο τοῦ ὁποίου ήταν ή παροχή εξουσιοδοτήσεως στην κυβέρνηση προς θέσπιση τῶν νομοθετικών κανόνων πού ήταν ἀναγκαίοι γιά νά τεθούν σέ εφαρμογή πλείονες κοινοτικές ὁδηγίες, καί ὅτι ἡ νομοθετική διαδικασία δέν 'έχει ἀκόμη περατωθεί λόγω τῆς προώρου διαλύσεως τῶν νομοθετικών σωμάτων. Εἶναι προφανές ὅτι τό επιχείρημα αυτό, πού στηρίζεται στίς ιδιαιτερότητες τοῦ κοινοβουλευτικού βίου, ἀκόμη καί ἄν ἀποδεικνύει τήν σταθερή θέληση τῆς ιταλικῆς κυβερνήσεως νά θέσει σέ εφαρμογή τίς κοινοτικές διατάξεις τό ταχύτερο δυνατό, καταπίπτει στίς παρούσες υποθέσεις, λόγω τοῦ δεσμευτικού χαρακτῆρος τῶν ὁδηγιών, τόν όποιο 'έχει επανειλημμένως επιβεβαιώσει ἡ παγία νομολογία σας (26 Φεβρουαρίου 1976, Ἐπιτροπή κατά 'Ιταλικής Δημοκρατίας, ὑπόθεση 52/75, Rec. σ. 277 — 22 Σεπτεμβρίου 1976, 'Επιτροπή κατά 'Ιταλικῆς Δημοκρατίας, υπόθεση 10/76, Rec. σ. 1359 — 22 Φεβρουαρίου 1979, 'Επιτροπή κατά 'Ιταλικῆς Δημοκρατίας, υπόθεση 163/78 Rec. σ. 771 — 2 Δεκεμβρίου 1980, 'Επιτροπή κατά 'Ιταλικῆς Δημοκρατίας, υπόθεση 42/80, Rec. σ. 3635).
Ἑπομένως, προτείνω ἐν συμπεράσματι νά κάνετε δεκτά τά αιτήματα τῆς 'Επιτροπῆς καί νά καταδικάσετε την καθ' ἧς στά δικαστικά ἔξοδα.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά γαλλικά.