62023TJ0025_RES
Sprawa T‑25/23
Orgatex GmbH & Co. KG
przeciwko
Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
Wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 23 października 2024 r.
Wzór wspólnotowy – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do wzoru – Zarejestrowany wzór wspólnotowy przedstawiający znakowanie dróg – Artykuł 3 lit. a) i art. 25 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 – Jednolitość wzoru – Spójność rzutów
Wzory wspólnotowe – Przesłanki ochrony – Przedstawienie odpowiadające definicji wzoru – Kryteria oceny – Uwzględnienie przedstawienia złożonego wraz ze zgłoszeniem do rejestracji
[rozporządzenia Rady nr 6/2002, art. 3 lit. a]
(zob. pkt 34, 41, 101)
Wzory wspólnotowe – Zgłoszenie do rejestracji – Przesłanki – Przedstawienie wzoru umożliwiające odtwarzanie – Pojęcie – Złożenie kilku rzutów tego samego wzoru – Dopuszczenie – Przesłanki – Wymóg jednolitości – Spójność rzutów
[rozporządzenie rady nr 6/2002, art. 36 ust 1; rozporządzenie Komisji nr 2245/2002, art. 1 ust. 1 lit. c), art. 4 ust. 2]
(zob. pkt 36–40, 43)
Wzory wspólnotowe – Zrzeczenie się i unieważnienie – Wniosek o unieważnienie prawa do wzoru – Rozpatrywanie wniosku – Zasada wykładni na korzyść właściciela wzoru – Brak
(rozporządzenie Rady nr 6/2002)
(zob. pkt 48–52)
Wzory wspólnotowe – Podstawy unieważnienia – Przedstawienie nieodpowiadające definicji wzoru – Przedstawienie znakowania dróg
[rozporządzenie Rady nr 6/2002, art. 3 lit. a), art 25 ust. 1 lit. a)]
(zob. pkt 63, 69, 70, 80, 83, 115, 116)
Streszczenie
Sąd, do którego wniesiono skargę o stwierdzenie nieważności, i którą Sad ten oddalił, wypowiedział się w przedmiocie nierozstrzygniętej dotąd kwestii spójności rzutów w świetle wymogu jednolitości wzoru. Przedstawił on również wyjaśnienia dotyczące nieistnienia zasady interpretacji na korzyść rejestracji wzoru wspólnotowego w postępowaniu w sprawie unieważnienia prawa do wzoru.
Skarżący, Orgatex GmbH & Co. KG., jest właścicielem wzoru wspólnotowego przedstawiającego znakowanie dróg. L. Longton złożył w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) wniosek o unieważnienie prawa do tego wzoru, który został oddalony przez Wydział Unieważnień.
Izba Odwoławcza uchyliła jednak decyzję Wydziału Unieważnień i unieważniła prawo do spornego wzoru, uznając, że wzór ten został zarejestrowany z naruszeniem art. 3 lit. a) rozporządzenia nr 6/2002 (
1
), ponieważ cztery złożone rzuty nie były rozstrzygające i przedstawiały co najmniej dwa różne wzory.
Ocena Sądu
W pierwszej kolejności Sąd przypomniał, że badania wzoru na podstawie art. 3 lit. a) rozporządzenia nr 6/2002 należy dokonać na podstawie przedstawienia wpisanego do rejestru, które określa przedmiot i zakres ochrony. Uwagi przedstawione przez zgłaszającego lub właściciela w toku postępowania mogą zatem zostać wzięte pod uwagę tylko wtedy, gdy wynikają one z przedstawienia wzoru. A zatem bada on, czy rzuty składające się na przedstawienie jako całość ukazują postać jednego lub jednolitego produktu, to znaczy czy wzór jest jednolity.
W tym względzie Sąd wskazał, że wymóg spójności rzutów oznacza, że wszystkie rzuty ukazują postać jednego i tego samego produktu, tak by pozwalały one na wyraźne określenie jednego i tego samego wzoru. Niespójności lub sprzeczności między zgłoszonymi rzutami mogą prowadzić do wniosku, że przedstawienie ukazuje różne produkty. Jest tak w szczególności w przypadku, gdy rzuty stanowią różne ucieleśnienia lub wersje tej samej koncepcji lub gdy stosowanie linii służących określeniu wzoru lub stosowanie wyłączeń określonych cech nie jest spójne na wszystkich rzutach. Nie można bowiem mówić o jednolitości wzoru, jeżeli rzuty są niespójne w sposób niedający się wyjaśnić lub są sprzeczne w sposób niemożliwy do pogodzenia, ponieważ nie można ustalić postaci jednego produktu, a zatem przedstawienie nie pozwala na wyraźne określenie jednego wzoru. I odwrotnie, jednolitość wzoru może zostać stwierdzona pomimo niewielkich rozbieżności między rzutami, ponieważ rzuty te można jednak powiązać, tak by stanowiły jednolity wzór. Niemniej jednak Sąd uściślił, że instancje EUIPO nie są zobowiązane do rozważenia wszystkich możliwych kombinacji rzutów przedstawionych przez zgłaszającego w ramach zgłoszenia do rejestracji, lecz jedynie kombinacji, które wydają się logiczne i wiarygodne w świetle powszechnego doświadczenia.
W drugiej kolejności Sąd zauważył, że rozporządzenie nr 6/2002 w żaden sposób nie narzuca zasady wykładni na korzyść zgłaszającego lub właściciela wzoru wspólnotowego i wywodzi z tego, że taka zasada nie istnieje w ramach postępowania w sprawie unieważnienia prawa do wzoru.
W trzeciej kolejności Sąd zauważył, że hipoteza, zgodnie z którą rzuty 1.1 i 1.2 ukazują przednią powierzchnię, a rzuty 1.3 i 1.4 tylną powierzchnię, każdą z nich ukazaną w rzucie górnym i rzucie perspektywicznym, wydaje się logiczna i wiarygodna w świetle powszechnego doświadczenia. Tymczasem rzuty te zawierają niedające się wyjaśnić niespójności i nie ukazują jednolitego wzoru, w związku z czym sporny wzór został wpisany do rejestru EUIPO z naruszeniem art. 3 lit. a) rozporządzenia nr 6/2002.
W ostatniej kolejności Sąd zbadał hipotezę przywołaną przez skarżącego jako korzystniejszą dla niego, zgodnie z którą rzut 1.1 przedstawia powierzchnię przednią, a rzuty 1.2, 1.3 i 1.4 powierzchnię tylną spornego wzoru. Po pierwsze, uściślił on, że instancje EUIPO nie były zobowiązane do rozważenia takiej hipotezy. Nie wydaje się ona bowiem logiczna ani wiarygodna w świetle powszechnego doświadczenia, ponieważ, poza szczególnymi okolicznościami, niewykazanymi i nieobecnymi w niniejszej sprawie wydaje się nielogiczne i niewiarygodne przedstawienie jednego rzutu przedniej powierzchni i trzech rzutów tylnej powierzchni. Z drugiej strony stwierdził on, że założenie to prowadzi również do niedających się wyjaśnić niespójności między rzutami i podkreśla, że niespójności tych nie można usunąć poprzez porównanie z produktami, jakie miały zostać wprowadzone do obrotu. O ile bowiem przy ocenie całościowego wrażenia można wziąć pod uwagę wprowadzone do obrotu produkty odpowiadające wzorowi, o tyle w niniejszym wypadku nie chodzi o ocenę, czy dwa kolidujące ze sobą wzory wywierają na poinformowanym użytkowniku takie samo całościowe wrażenie, lecz o ustalenie, czy wzór wykazuje jednolitość na podstawie przedstawienia wpisanego do rejestru.
W świetle tych rozważań Sąd doszedł do wniosku, że nawet przyjmując hipotezę przywołaną przez skarżącego, istnieją niemożliwe do pogodzenia sprzeczności lub niedające się wyjaśnić niespójności między rzutami, a tym samym rzuty te nie przedstawiają jednolitego wzoru.
(
1
)	Rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U., 2002, L 3, s. 1).