Hogere voorziening ingesteld op 28 mei 2016 door Petrus Kerstens tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 maart 2016 in zaak F-23/15, Kerstens/Commissie
(Zaak T-270/16 P)
Procestaal: Frans
Partijen
Rekwirerende partij: Petrus Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)
Andere partij in de procedure: Europese Commissie
Conclusies
De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:
het arrest van de Tweede kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 maart 2016 in zaak F-23/15, Kerstens/Commissie, te vernietigen;
de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie;
de verwerende partij te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.
Eerste middel: onjuiste opvatting van de feiten en van de bewijselementen alsmede tegenstrijdige motivering, voor wat betreft het ontbreken van een rapport van het administratieve onderzoek in de zin van de artikelen 2 tot en met 4 van de algemene uitvoeringsbepalingen voor het houden van administratieve onderzoeken en tuchtprocedures van 2004 (hierna: „AUB 2004”).
Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting in verband met het ontbreken van nietigverklaring van een tuchtrechtelijk besluit dat niet is gebaseerd op een rapport van een administratief onderzoek in de zin van de AUB 2004.
Derde middel: tegenstrijdigheid in de rechtsoverwegingen van het arrest, niet-nakoming van de motiveringsplicht, verkeerde opvatting van de feiten en de bewijselementen, schending van artikel 4, lid 4, van de AUB 2004, van artikel 91 van het Statuut en van het beginsel van scheiding van macht van de gerechtelijke en de administratieve instanties, schending van het verbod om ultra petita te beslissen en van de beginselen van hoor en wederhoor en non-discriminatie, alsmede een verkeerde rechtsopvatting, gelet op het onderzoek van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de gevolgen van de onregelmatigheden van de Commissie.
Vierde middel: verkeerde rechtsopvatting en schending van het beginsel van hoor en wederhoor in verband met de onjuiste uitlegging van artikel 24 van het Statuut en van artikel 10 van bijlage IX bij het Statuut.
Vijfde, subsidiair aangevoerde middel: onjuiste opvatting van de feiten en van de bewijselementen, niet-nakoming van de motiveringsplicht en een onjuiste rechtsopvatting, gelet op het beginsel van eerbiediging van de redelijke termijn op tuchtrechtelijk gebied.
____________