ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)
της 30ής Ιανουαρίου 2019 (*)
«Καθορισμός των δικαστικών εξόδων»
Στην υπόθεση C‑105/15 P-DEP,
με αντικείμενο αίτηση καθορισμού των δικαστικών εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν δυνάμει του άρθρου 145 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, η οποία κατατέθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2018,
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), εκπροσωπούμενη από τους O. Heinz και K. Laurinavičius καθώς και από την Α. Κουτσούκου, επικουρούμενους από τον H.-G. Kamann, Rechtsanwalt,
αιτούσα,
κατά
Κωνσταντίνου Μαλλή, κατοίκου Λάρνακας (Κύπρος) (C‑105/15 P),
Έλλης Κωνσταντίνου Μαλλή, κατοίκου Λάρνακας (C‑105-15 P),
Ταμείου Προνοίας Προσωπικού Τραπέζης Κύπρου, με έδρα τη Λευκωσία (Κύπρος) (C‑106-15 P),
Πέτρου Χατζηθωμά, κατοίκου Μακεδονίτισσας (Κύπρος) (C‑107/15 P),
Ελενίτσας Χατζηθωμά, κατοίκου Μακεδονίτισσας (C‑107/15 P),
Λέλλας Χατζηιωάννου, κατοίκου Λευκωσίας (C‑108/15 P),
Μαρίνου Νικολάου, κατοίκου Στροβόλου (Κύπρος) (C‑109/15 P), εκπροσωπούμενων από τον Ε. Ευσταθίου, τον Κ. Ευσταθίου και την Κ. Λιασίδου, δικηγόρους,
καθών,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο από τους A. Arabadjiev (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, E. Levits, M. Berger, C. Vajda και P. G. Xuereb, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. Hogan
γραμματέας: A. Calot Escobar
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
1        Η υπό κρίση υπόθεση έχει ως αντικείμενο τον καθορισμό των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στο πλαίσιο των συνεκδικασθεισών υποθέσεων C‑105/15 P έως C‑109/15 P.
2        Με τις αιτήσεις αναιρέσεως που άσκησαν στις 27 Φεβρουαρίου 2015, δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Κωνσταντίνος Μαλλής και η Έλλη Κωνσταντίνου Μαλλή στην υπόθεση C‑105/15 P, το Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Τραπέζης Κύπρου στην υπόθεση C‑106/15 P, ο Πέτρος Χατζηθωμά και η Ελενίτσα Χατζηθωμά στην υπόθεση C‑107/15 P, η Λέλλα Χατζηιωάννου στην υπόθεση C‑108/15 P και ο Μαρίνος Νικολάου στην υπόθεση C‑109/15 P (στο εξής, από κοινού: Κ. Μαλλής κ.λπ.) ζήτησαν την αναίρεση, αντιστοίχως, των διατάξεων του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Οκτωβρίου 2014, Μαλλής και Μαλλή κατά Επιτροπής και ΕΚΤ (T‑327/13, EU:T:2014:909), της 16ης Οκτωβρίου 2014, Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Τραπέζης Κύπρου κατά Επιτροπής και ΕΚΤ (T‑328/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:906), της 16ης Οκτωβρίου 2014, Χατζηθωμά κατά Επιτροπής και ΕΚΤ (T‑329/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:908), της 16ης Οκτωβρίου 2014, Χατζηιωάννου κατά Επιτροπής και ΕΚΤ (T‑330/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:904), καθώς και της 16ης Οκτωβρίου 2014, Νικολάου κατά Επιτροπής και ΕΚΤ (T‑331/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:905), με τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές τους με αίτημα την ακύρωση της δηλώσεως της Ευρωομάδας της 25ης Μαρτίου 2013 σχετικά, μεταξύ άλλων, με την αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα της Κύπρου (στο εξής: επίδικη δήλωση).
3        Με την απόφασή του της 20ής Σεπτεμβρίου 2016, Μαλλής κ.λπ. κατά Επιτροπής και ΕΚΤ (C‑105/15 P έως C‑109/15 P, EU:C:2016:702), το Δικαστήριο απέρριψε τις εν λόγω αιτήσεις αναιρέσεως και καταδίκασε τους Κ. Μαλλή κ.λπ. στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η ΕΚΤ.
4        Δεδομένου ότι δεν επήλθε συμφωνία μεταξύ των Κ. Μαλλή κ.λπ. και της ΕΚΤ επί του ποσού των σχετικών με τις αναιρετικές δίκες δικαστικών εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν, η ΕΚΤ υπέβαλε την υπό κρίση αίτηση.
Αιτήματα των διαδίκων
5        Η ΕΚΤ ζητεί από το Δικαστήριο να καθορίσει το ποσό των δικαστικών εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν στο πλαίσιο της υποθέσεως C‑105/15 P-DEP σε 6 553,65 ευρώ και να καταδικάσει τους Κ. Μαλλή κ.λπ. από κοινού και εις ολόκληρον στα ζητούμενα δικαστικά έξοδα.
6        Οι καθών ζητούν την απόρριψη του αιτήματος αυτού και, επικουρικώς, τον καθορισμό των δικαστικών εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν στο αναγκαίως και/ή αντικειμενικώς απαραίτητο ποσό. Ζητούν επίσης την καταδίκη της ΕΚΤ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων που αφορούν την υπό κρίση αίτηση.
Επιχειρήματα των διαδίκων
7        Η ΕΚΤ ζητεί από το Δικαστήριο να καθορίσει το ποσό των δικαστικών εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν σε 6 553,65 ευρώ. Τα δικαστικά αυτά έξοδα αναλύονται ως εξής:
–        ποσό 5 462,10 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, που αντιστοιχεί στη δικηγορική αμοιβή·
–        ποσό 105,75 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, που αντιστοιχεί στα έξοδα διαμονής σε ξενοδοχείο του εξωτερικού δικηγόρου που εκπροσώπησε την ΕΚΤ στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση·
–        ποσό 271,80 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, που αντιστοιχεί στα έξοδα διαμονής που κατέβαλε η ΕΚΤ (ύψους 206,80 ευρώ) και σε κατ’ αποκοπήν ποσό αποζημιώσεως για γεύμα εκπροσώπου της ΕΚΤ (ύψους 65 ευρώ) που αποδόθηκε κατόπιν ενδοϋπηρεσιακού αιτήματος·
–        ποσό 714,00 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, που αντιστοιχεί στα έξοδα μετακινήσεως του εξωτερικού δικηγόρου και του εκπροσώπου της ΕΚΤ οι οποίοι παρέστησαν στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
8        Η ΕΚΤ υποστηρίζει ότι οι κύριες υποθέσεις έθεταν νομικά ζητήματα τα οποία έβαιναν πέραν αυτών που τέθηκαν στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας διαδικασίας, τα οποία ήταν, αυτά καθεαυτά, καινοφανή, θεμελιώδη και σύνθετα. Ειδικότερα, οι Κ. Μαλλής κ.λπ. αμφισβήτησαν τις εκτιμήσεις των πραγματικών περιστατικών στις οποίες προέβη το Γενικό Δικαστήριο και υποστήριξαν ότι αυτό είχε υποπέσει σε πλάνη περί το δίκαιο και ότι δεν είχε δικαιολογήσει το σκεπτικό του όσον αφορά την εξουσία λήψεως αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ΕΚΤ.
9        Το ζήτημα αν η επίδικη δήλωση μπορούσε να αποδοθεί στην ΕΚΤ και στην Επιτροπή ήταν, επίσης, κατά την ΕΚΤ, θεμελιώδους πολιτικής σημασίας και ιδιαιτέρως σημαντικό από πλευράς του δικαίου της Ένωσης. Επιπροσθέτως, εάν το Δικαστήριο δεν είχε απορρίψει τις αιτήσεις αναιρέσεως ως αβάσιμες, άλλοι καταθέτες, κάτοχοι ομολόγων ή κάτοχοι μετοχών σε κυπριακές τράπεζες που είχαν επίσης υποστεί περικοπή κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών θα μπορούσαν να ζητήσουν αποζημίωση από την ΕΚΤ.
10      Όσον αφορά την ωριαία αμοιβή των 340 ευρώ για την εργασία που πραγματοποιήθηκε από τον εξωτερικό δικηγόρο, η ΕΚΤ υποστηρίζει ότι αυτή είναι εύλογη στο μέτρο που είναι μικρότερη από την αμοιβή που το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στο παρελθόν, αποδεκτή για τους σκοπούς της προετοιμασίας της υπεράσπισης στο πλαίσιο περίπλοκων υποθέσεων.
11      Οι καθών υποστηρίζουν, πρώτον, ότι, λαμβανομένων υπόψη των οριστικών διαπιστώσεων που περιλαμβάνονται στη διάταξη της 21ης Σεπτεμβρίου 2017, Χριστοδούλου και Σταυρινού κατά Επιτροπής και ΕΚΤ (T‑332/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:680) και καλύπτουν και την υπό κρίση υπόθεση, η ΕΚΤ όφειλε να απόσχει από την υποβολή της υπό κρίση αιτήσεως καθορισμού των δικαστικών εξόδων.
12      Επιπλέον, η εν λόγω αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω της αοριστίας της που οφείλεται ιδίως στο γεγονός ότι δεν τεκμηριώνεται επαρκώς ο αναγκαίος χαρακτήρας των ζητούμενων δικαστικών εξόδων. Εν πάση περιπτώσει, ορισμένα από τα έξοδα αυτά θα πρέπει να κριθούν ως υπερβολικά ή αδικαιολόγητα. Η κατανομή της εργασίας προετοιμασίας των υπομνημάτων μεταξύ πλειόνων δικηγόρων συνεπάγεται κατ’ ανάγκην αλληλεπικάλυψη σε ορισμένο βαθμό των προσπαθειών που καταβλήθηκαν συναφώς, με αποτέλεσμα το Γενικό Δικαστήριο να μην μπορεί να αναγνωρίσει το σύνολο των ωρών εργασίας σε σχέση με τις οποίες ζητείται η καταβολή δαπανών.
13      Δεύτερον, κανένα νέο νομικό ζήτημα δεν τέθηκε και τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς δεν ήταν περίπλοκα. Η δημοσιότητα που προκάλεσε η υπόθεση οφείλεται μάλλον στον καινοφανή χαρακτήρα της επίδικης δηλώσεως παρά στην ιδιαίτερη πολιτική και οικονομική σημασία της.
14      Κατά τους καθών, η ΕΚΤ δεν διευκρινίζει, παρότι υπέχει σχετική υποχρέωση, την προέλευση των ζητουμένων εξόδων, ως προς ποσό ανερχόμενο σε 84 522,82 ευρώ, για τις διάφορες υποθέσεις, όσον αφορά τόσο τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ΕΚΤ δεν αναφέρει σε τι αντιστοιχούν τα έξοδα αυτά ούτε τα αναλύει λεπτομερώς. Επίσης δεν διευκρινίζεται ούτε η αναγκαιότητα των αντίστοιχων εργασιών. Οι καθών εκτιμούν ότι οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στις 11, 16 και 17 Δεκεμβρίου 2015 δεν δικαιολογούνται και δεν ήταν απαραίτητες. Ομοίως, τα έξοδα δικηγόρου που αντιστοιχούν σε εργασίες προσομοίωσης επ’ ακροατηρίου συζητήσεως δεν ήταν ούτε απαραίτητα ούτε εύλογα, δεδομένου ότι αφορούσαν έμπειρο δικηγόρο.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
15      Κατά το άρθρο 144, στοιχείο βʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, που εφαρμόζεται, δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, στις διαδικασίες που έχουν ως αντικείμενο αναίρεση, θεωρούνται ως έξοδα που μπορούν να αναζητηθούν «τα αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι λόγω της δίκης, και ιδίως τα έξοδα μετακινήσεως και διαμονής και η αμοιβή των εκπροσώπων, συμβούλων ή δικηγόρων».
16      Επομένως, από το γράμμα της διατάξεως αυτής προκύπτει ότι η αμοιβή δικηγόρου εμπίπτει στα αναγκαία έξοδα κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. Από την ως άνω διάταξη συνάγεται, επίσης, ότι μπορούν να αναζητηθούν μόνον τα έξοδα τα οποία, αφενός, πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου και, αφετέρου, ήσαν αναγκαία για τον σκοπό αυτό (διάταξη της 26ης Σεπτεμβρίου 2018, Viasat Broadcasting UK/TV2/Danmark, C‑660/15 P-DEP, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2018:778, σκέψεις 19 και 20).
Επί του κατά πόσον δύναται να αναζητηθεί η δικηγορική αμοιβή που κατέβαλε η ΕΚΤ
17      Από το άρθρο 19, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκύπτει ότι τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής
Ένωσης είναι, ως προς τον τρόπο με τον οποίο προτιμούν να εκπροσωπούνται ή να επικουρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου, ελεύθερα να αποφασίσουν αν θα χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες δικηγόρου ή αν θα ορίσουν ως εκπρόσωπό τους έναν εκ των υπαλλήλων τους ή πρόσωπο που δεν ανήκει στο προσωπικό τους. Κατά συνέπεια, στην περίπτωση που τα θεσμικά όργανα της Ένωσης χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες δικηγόρου ή ορίζουν ως εκπρόσωπό τους πρόσωπο που δεν ανήκει στο προσωπικό τους, οι οποίοι πρέπει να λάβουν αμοιβή, η αμοιβή του δικηγόρου ή του προσώπου αυτού καταλέγεται στα αναγκαία έξοδα στα οποία έχει υποβληθεί το οικείο θεσμικό όργανο λόγω της δίκης, χωρίς το τελευταίο να οφείλει να αποδείξει ότι η συνδρομή του δικηγόρου ή του προσώπου αυτού ήταν αντικειμενικώς δικαιολογημένη (πρβλ. διάταξη της 10ης Οκτωβρίου 2013, OCVV κατά Schräder, C‑38/09 P-DEP, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2013:679, σκέψεις 20 και 21 καθώς και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
18      Επομένως, το επιχείρημα των καθών ότι η αίτηση περί καθορισμού του συνολικού ποσού των αμοιβών και των εξόδων των δικηγόρων που εκπροσώπησαν ή επικούρησαν την ΕΚΤ πρέπει να απορριφθεί για τον λόγο και μόνον ότι τα έξοδα αυτά δεν εμπίπτουν στην έννοια των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η ΕΚΤ λόγω της δίκης δεν μπορεί, εν πάση περιπτώσει, να γίνει δεκτό.
Επί του ποσού της δυνάμενης να αναζητηθεί δικηγορικής αμοιβής
19      Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ο δικαστής της Ένωσης δεν είναι αρμόδιος να καθορίζει τις αμοιβές που οφείλουν οι διάδικοι στους δικηγόρους τους, αλλά το ποσό μέχρι του οποίου μπορούν να αναζητηθούν αυτές οι αμοιβές από τον διάδικο ο οποίος καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα (διάταξη της 21ης Ιουνίου 2016, Panrico κατά Bimbo, C‑591/12 P-DEP, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2016:591, σκέψη 20 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
20      Πρέπει να υπομνησθεί ότι, ελλείψει διατάξεων του δικαίου της Ένωσης σχετικών με το ύψος των αμοιβών και με τον αναγκαίο χρόνο εργασίας, το Δικαστήριο πρέπει να εκτιμά ελεύθερα τα στοιχεία της υπόθεσης, λαμβάνοντας υπόψη το αντικείμενο και τη φύση της διαφοράς, τη σημασία της από πλευράς δικαίου της Ένωσης, καθώς και τις δυσκολίες της υπόθεσης, τον όγκο της εργασίας που κλήθηκαν να παράσχουν οι εκπρόσωποι ή οι σύμβουλοι στο πλαίσιο της ένδικης διαδικασίας και τα διακυβευόμενα στο πλαίσιο της διαφοράς οικονομικά συμφέροντα των διαδίκων (διάταξη της 7ης Ιουνίου 2012, France Télévisions κατά TF1, C‑451/10 P-DEP, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2012:323, σκέψη 20 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
21      Το ποσό της δυνάμενης εν προκειμένω να αναζητηθεί δικηγορικής αμοιβής πρέπει να εκτιμηθεί κατ’ εφαρμογήν των εν λόγω κριτηρίων.
22      Όσον αφορά, πρώτον, το αντικείμενο και τη φύση της διαφοράς, υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο επελήφθη στο πλαίσιο αναιρετικών διαδικασιών οι οποίες, εκ φύσεως, περιορίζονται σε νομικά ζητήματα και δεν αφορούν τη διαπίστωση ή την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών. Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο εξέτασε ορισμένα ζητήματα σχετικά, αφενός, με το κατά πόσον η επίδικη δήλωση ήταν δυνατό να αποδοθεί στην Επιτροπή και στην ΕΚΤ και, αφετέρου, με το κατά πόσον η δήλωση αυτή ήταν ικανή να παραγάγει έννομα αποτελέσματα ως προς τους Κ. Μαλλή κ.λπ. Το Δικαστήριο χρειάστηκε, μεταξύ άλλων, να εξετάσει τα χαρακτηριστικά της Ευρωομάδας, καθώς και τις σχέσεις της με την Επιτροπή και την ΕΚΤ, υπό το πρίσμα του περιεχομένου της εν λόγω δηλώσεως.
23      Όσον αφορά, δεύτερον, τη σημασία της διαφοράς από πλευράς δικαίου της Ένωσης και τις δυσκολίες που παρουσίαζαν τα ζητήματα που εξετάσθηκαν στο πλαίσιο των αναιρετικών διαδικασιών, υπενθυμίζεται ότι οι Κ. Μαλλής κ.λπ. υποστήριξαν, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο των διαδικασιών αυτών, ότι το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να αναγνωρίσει την εξουσία λήψεως αποφάσεων της Επιτροπής και της ΕΚΤ σε θέματα σχετικά με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ). Συναφώς, από την εκτίμηση των προβληθέντων λόγων αναιρέσεως στην οποία προέβη το τμήμα μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι λόγοι αυτοί ήγειραν ένα νέο νομικό ζήτημα, το οποίο, μολονότι στηριζόταν στην απόφαση της 27ης Νοεμβρίου 2012, Pringle (C‑370/12, EU:C:2012:756), δεν μπορούσε να κριθεί με βάση αποκλειστικά την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου.
24      Επομένως, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι με τις αιτήσεις αναιρέσεως τέθηκαν ορισμένα καινοφανή ζητήματα και ότι οι υποθέσεις ήταν σημαντικές υπό το πρίσμα του δικαίου της Ένωσης.
25      Τρίτον, όσον αφορά τα σχετικά οικονομικά συμφέροντα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το συμφέρον της ΕΚΤ ήταν δυνητικά σημαντικό, δεδομένου ότι, σε περίπτωση που οι αιτήσεις αναιρέσεως των Κ. Μαλλή κ.λπ. είχαν γίνει δεκτές, θα μπορούσαν να ασκηθούν πολλές αγωγές.
26      Όσον αφορά, τέταρτον, τον όγκο της παρασχεθείσας εργασίας, επισημαίνεται ότι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζουν οι καθών, η ΕΚΤ δεν ζητεί, στο πλαίσιο της υπό κρίση αιτήσεως, ούτε την απόδοση των εξόδων που αφορούν τη σύνταξη του υπομνήματος αντικρούσεως ούτε αυτών που αφορούν τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2017, Χριστοδούλου και Σταυρινού κατά Επιτροπής και ΕΚΤ (T‑332/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:680).
27      Το μοναδικό σχετικό με δικηγορική αμοιβή τιμολόγιο που προσκομίσθηκε από την ΕΚΤ αφορά το έργο της προετοιμασίας ενόψει της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως που διεξήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου στις 2 Φεβρουαρίου 2016.
28      Όσον αφορά τον αριθμό των ωρών εργασίας που τιμολογήθηκαν συναφώς, από την ανάλυση του τιμολογίου αυτού προκύπτουν 13 ώρες και 30 λεπτά. Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων στις σκέψεις 22 έως 26 της παρούσας διατάξεως, αυτός ο όγκος εργασίας φαίνεται εύλογος για την προετοιμασία της εν λόγω επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.
29      Με βάση τα ανωτέρω, η δυνάμενη να αναζητηθεί από την ΕΚΤ δικηγορική αμοιβή πρέπει κατά δικαία κρίση να καθοριστεί στο ποσό των 5 462,10 ευρώ.
Επί των καταβληθεισών δαπανών
30      Όσον αφορά τις καταβληθείσες δαπάνες ύψους 1 091,55 ευρώ, που αντιστοιχούν στα έξοδα μετακινήσεως και διαμονής του δικηγόρου και του εκπροσώπου της ΕΚΤ με σκοπό τη συμμετοχή τους στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση, οι δαπάνες αυτές αποδεικνύονται από τιμολόγια που προσαρτώνται ως παράρτημα στην αίτηση καθορισμού των δικαστικών εξόδων, το δε ζητούμενο ποσό δεν παρίσταται δυσανάλογο. Οι εν λόγω δαπάνες μπορούν να θεωρηθούν στο σύνολό τους ως αναγκαία έξοδα λόγω της δίκης ενώπιον του Δικαστηρίου.
31      Κατόπιν όλων των ανωτέρω, τα δικαστικά έξοδα που η ΕΚΤ δύναται να αναζητήσει από τους Κ. Μαλλή κ.λπ. στο πλαίσιο των υποθέσεων C‑105/15 P έως C‑109/15 P πρέπει κατά δίκαιη κρίση να καθοριστούν στο συνολικό ποσό των 6 553,65 ευρώ.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) διατάσσει:
Το συνολικό ποσό των δικαστικών εξόδων το οποίο ο Κωνσταντίνος Μαλλής, η Έλλη Κωνσταντίνου Μαλλή, το Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Τραπέζης Κύπρου, ο Πέτρος Χατζηθωμά, η Ελενίτσα Χατζηθωμά, η Λέλλα Χατζηιωάννου και ο Μαρίνος Νικολάου οφείλουν να αποδώσουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο πλαίσιο των υποθέσεων C‑105/15 P έως C‑109/15 P καθορίζεται σε 6 553,65 ευρώ.
Λουξεμβούργο, 30 Ιανουαρίου 2019.
Ο Γραμματέας
Ο Πρόεδρος του δευτέρου τμήματος
A. Calot Escobar
A. Arabadjiev
*      Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.