62016TJ0001_RES
Υπόθεση T‑1/16
(Δημοσίευση αποσπασμάτων)
Hitachi-LG Data Storage, Inc.καιHitachi-LG Data Storage Korea, Inc.
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα)της 12ης Ιουλίου 2019
«Ανταγωνισμός – Συμπράξεις – Αγορά των οδηγών οπτικών δίσκων – Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ – Συμφωνίες σύμπραξης σε διαγωνισμούς που οργανώνονται από δύο κατασκευαστές υπολογιστών – Πλήρης δικαιοδοσία – Παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης – Υποχρέωση αιτιολόγησης – Σημείο 37 των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων – Ειδικές περιστάσεις – Νομική πλάνη»
Προσφυγή ακυρώσεως – Αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης – Πλήρης δικαιοδοσία – Δικαστικός έλεγχος απόφασης της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού και επιβάλλεται πρόστιμο – Έλλειψη αυτοτελούς προσφυγής πλήρους δικαιοδοσίας
(Άρθρα 101, 261 και 263 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 53-58)
Πράξεις των οργάνων – Αιτιολογία – Υποχρέωση αιτιολόγησης – Περιεχόμενο – Υποχρέωση της Επιτροπής να αιτιολογήσει την άρνησή της να αποκλίνει από τις κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων – Δεν υφίσταται
(Άρθρα 101 και 296, εδ. 2, ΣΛΕΕ· ανακοίνωση 2006/C 210/02 της Επιτροπής, σημείο 37)
(βλ. σκέψεις 77-82)
Ανταγωνισμός – Διοικητική διαδικασία – Συμβουλευτική επιτροπή για τις συμπράξεις και τις δεσπόζουσες θέσεις – Υποχρέωση να ζητείται η γνώμη της – Ουσιώδης τύπος – Περιεχόμενο
(Άρθρο 101 ΣΛΕΕ· κανονισμός 1/2003 του Συμβουλίου, άρθρο 14)
(βλ. σκέψεις 89-95)
Σύνοψη
Με την απόφαση Hitachi-LG Data Storage και Hitachi-LG Data Storage Korea κατά Επιτροπής (T-1/16), της 12ης Ιουλίου 2019, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Hitachi-LG Data Storage, Inc. και της θυγατρικής της Hitachi-LG Data Storage Korea Inc. (στο εξής: προσφεύγουσες), με την οποία ζητούσαν τη μείωση του προστίμου που τους είχε επιβληθεί με την απόφαση C(2015) 7135 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015 (
1
), λόγω παράβασης των κανόνων του ανταγωνισμού στον τομέα της παραγωγής και της προμήθειας οδηγών οπτικών δίσκων (στο εξής: ΟΟΔ).
Κατόπιν διοικητικής έρευνας η οποία κινήθηκε βάσει καταγγελίας, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεκατρείς εταιρίες είχαν μετάσχει σε σύμπραξη στην αγορά των ΟΟΔ. Κατά την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή απέδειξε ότι, τουλάχιστον από τις 23 Ιουνίου 2004 έως τις 25 Νοεμβρίου 2008, οι μετέχοντες στην ως άνω απαγορευόμενη σύμπραξη είχαν συντονίσει τη συμπεριφορά τους σε σχέση με διαγωνισμούς που οργάνωναν οι κατασκευαστές ηλεκτρονικών υπολογιστών Dell και Hewlett Packard. Κατά την Επιτροπή, οι εμπλεκόμενες εταιρίες επεδίωκαν, μέσω δικτύου παραλλήλων διμερών επαφών, να διασφαλίσουν ότι οι τιμές των προϊόντων ΟΟΔ θα παρέμεναν σε επίπεδα υψηλότερα από αυτά που θα προέκυπταν ελλείψει αυτών των διμερών επαφών. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμο ύψους 37121000 ευρώ στις προσφεύγουσες λόγω παράβασης του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ.
Οι προσφεύγουσες προέβαλαν δύο λόγους προς στήριξη της προσφυγής τους με αίτημα τη μείωση του προστίμου αυτού, οι οποίοι αντλούνται, αφενός, από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης καθώς και από παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης και, αφετέρου, από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον η Επιτροπή δεν απέκλινε από τη γενική μέθοδο που περιγράφεται στις κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων ώστε να μειώσει το πρόστιμο των προσφευγουσών, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων της υπόθεσης και του ρόλου τους στην αγορά των ΟΟΔ. Με την απάντησή τους στο πλαίσιο των μέτρων οργάνωσης της διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, οι προσφεύγουσες διευκρίνισαν ότι ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει την πλήρη δικαιοδοσία του, αναθεωρώντας τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής να απορρίψει το αίτημά τους για μείωση του προστίμου και εξετάζοντας το αίτημα αυτό επί της ουσίας.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο υπενθύμισε, πρώτον, ότι η Συνθήκη δεν καθιερώνει ως αυτοτελές ένδικο βοήθημα την «προσφυγή πλήρους δικαιοδοσίας» και η εν λόγω πλήρης δικαιοδοσία μπορεί να ασκείται από τα δικαστήρια της Ένωσης μόνο στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας των πράξεων των θεσμικών οργάνων και, ειδικότερα, κατόπιν προσφυγής ακυρώσεως. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατ’ αρχάς, ότι η προσφυγή περιλάμβανε, αφενός, αίτημα μερικής ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης, καθόσον η Επιτροπή είχε απορρίψει το αίτημα των προσφευγουσών για μείωση του επιβληθέντος προστίμου, και, αφετέρου, αίτημα μεταρρύθμισης της απόφασης αυτής, με το οποίο ζητούνταν από το Γενικό Δικαστήριο να δεχτεί το ως άνω αίτημα και να μειώσει συνεπώς το εν λόγω πρόστιμο.
Στη συνέχεια, όσον αφορά τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, το Γενικό Δικαστήριο, αφενός, απέρριψε τα επιχειρήματα των προσφευγουσών σύμφωνα με τα οποία η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωσή της να αιτιολογήσει την άρνησή της να εφαρμόσει την εξαίρεση που προβλέπεται στο σημείο 37 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων (
2
), η οποία επιτρέπει στην Επιτροπή να αποκλίνει από τη μεθοδολογία των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών και της οποίας την εφαρμογή είχαν ζητήσει οι προσφεύγουσες. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να αιτιολογήσει στην προσβαλλόμενη απόφαση μόνον τη μεθοδολογία που είχε εφαρμόσει για τον υπολογισμό του προστίμου και όχι τα στοιχεία που δεν είχε λάβει υπόψη κατά τον εν λόγω υπολογισμό και, ειδικότερα, δεν ήταν υποχρεωμένη να παραθέσει τους λόγους για τους οποίους δεν είχε εφαρμόσει την εξαίρεση που προβλέπεται στο σημείο 37 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών.
Αφετέρου, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τις αιτιάσεις που αντλούνται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης. Συναφώς, έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι η Επιτροπή ενήργησε επιμελώς κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, καθόσον, πρώτον, άκουσε τις προσφεύγουσες και εξέτασε τις παρατηρήσεις τους πριν να γνωμοδοτήσει εγγράφως η συμβουλευτική επιτροπή για τις συμπράξεις και τις δεσπόζουσες θέσεις επί του προσχεδίου απόφασης και, δεύτερον, διαβίβασε στην επιτροπή αυτή τις σημαντικότερες πληροφορίες για τον υπολογισμό του προστίμου βάσει του άρθρου 14, παράγραφος 3, του κανονισμού 1/2003 (
3
).
Τέλος, όσον αφορά τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, το Γενικό Δικαστήριο υπενθύμισε ότι μείωση προστίμου χωρεί βάσει του σημείου 37 των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων μόνον υπό εξαιρετικές περιστάσεις, όταν οι ιδιαιτερότητες μιας συγκεκριμένης υπόθεσης ή η ανάγκη διασφάλισης του αποτρεπτικού χαρακτήρα του προστίμου μπορούν να δικαιολογήσουν τη μη εφαρμογή από την Επιτροπή της γενικής μεθοδολογίας για τον υπολογισμό του προστίμου που προβλέπουν οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι καμία από τις περιστάσεις τις οποίες επικαλέστηκαν οι προσφεύγουσες δεν ήταν καθοριστικής σημασίας ώστε να δικαιολογήσουν μια τέτοια μείωση του προστίμου βάσει της εξαίρεσης που προβλέπεται στο σημείο 37 των κατευθυντηρίων γραμμών.
(
1
)	Απόφαση C(2015) 7135 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση AT.39639 – οδηγοί οπτικών δίσκων).
(
2
)	Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 23, παράγραφος 2, σημείο αʹ, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2).
(
3
)	Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα [101 ΣΛΕΕ] και [102 ΣΛΕΕ] (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).