62010CJ0559_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C‑559/10,
με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (Βέλγιο) με απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 2010, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 29 Νοεμβρίου 2010, στο πλαίσιο της δίκης
Deli Ostrich NV
κατά
Belgische Staat,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα),
συγκείμενο από τους K. Schiemann, προεδρεύοντα του όγδοου τμήματος, L. Bay Larsen και E. Jarašiūnas (εισηγητή), δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: P. Mengozzi
γραμματέας: A. Calot Escobar
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
– η Deli Ostrich NV, εκπροσωπούμενη από τον K. Spagnoli, advocaat,
– η Βελγική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τη M. Jacobs και τον J.-C. Halleux,
– η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τη L. Bouyon και τον B. Burggraaf,
κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1. Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το Κοινό Δασμολόγιο (EE L 256, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 1549/2006 της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2006 (ΕΕ L 301, σ. 1, στο εξής: ΣΟ), και ειδικότερα των διακρίσεων 0208 90 40 και 0208 90 95.
2. Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Deli Ostrich NV (στο εξής: Deli Ostrich) και του Belgische Staat, εκπροσωπούμενου από το Federale Overheidsdienst Financiën, Douane en Accijnzen (Υπουργείο Οικονομικών, Τελωνείων και Φόρων καταναλώσεως), σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη του κατεψυγμένου κρέατος καμήλας προελεύσεως Αυστραλίας.
Το νομικό πλαίσιο
Η ΣΟ
3. Η δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων που εισάγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση διέπεται από τη ΣΟ που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού 2658/87. Η έκδοση της ΣΟ που είχε εφαρμογή κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης είναι εκείνη που περιέχεται στον κανονισμό 1549/2006.
4. Η ΣΟ στηρίζεται στο εναρμονισμένο σύστημα περιγραφής και κωδικοποίησης των προϊόντων το οποίο εκπονήθηκε αρχικώς από το Συμβούλιο Τελωνειακής Συνεργασίας, που μετεξελίχθηκε στην Παγκόσμια Οργάνωση Τελωνείων, και εν συνεχεία θεσπίστηκε με τη Διεθνή Σύμβαση για το εναρμονισμένο σύστημα περιγραφής και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων, συναφθείσα στις Βρυξέλλες στις 14 Ιουνίου 1983 και εγκριθείσα, με το από 24 Ιουνίου 1986 τροποποιητικό της πρωτόκολλο, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, με την απόφαση 87/369/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1987 (ΕΕ L 198, σ. 1).
5. Το πρώτο μέρος της ΣΟ περιλαμβάνει σύνολο προκαταρκτικών διατάξεων. Στο μέρος αυτό, υπό τον τίτλο Ι, ο οποίος αφορά τους γενικούς κανόνες, το τμήμα Α, με τίτλο «Γενικοί κανόνες για την ερμηνεία της [ΣΟ]», ορίζει τα εξής:
«Η κατάταξη των εμπορευμάτων στη [ΣΟ] πραγματοποιείται σύμφωνα με τις παρακάτω αρχές.
1. Το κείμενο των τίτλων των τμημάτων, των κεφαλαίων ή των υποκεφαλαίων θεωρείται ότι έχει μόνον ενδεικτική αξία, δεδομένου ότι η κατάταξη καθορίζεται νόμιμα σύμφωνα με το κείμενο των κλάσεων και των σημειώσεων των τμημάτων ή των κεφαλαίων και σύμφωνα με τους παρακάτω κανόνες, εφόσον αυτοί δεν είναι αντίθετοι προς το κείμενο των εν λόγω κλάσεων και σημειώσεων.
[…]
6. Η κατάταξη των εμπορευμάτων στις διακρίσεις μιας και της αυτής κλάσης καθορίζεται νόμιμα σύμφωνα με το κείμενο των διακρίσεων αυτών και των σημειώσεων των διακρίσεων, καθώς και αναλογικά (mutatis mutandis), σύμφωνα με τους παραπάνω κανόνες, δεδομένου ότι μπορούν να συγκριθούν μόνον οι διακρίσεις του αυτού επιπέδου. Εκτός αντιθέτων διατάξεων, για τους σκοπούς του κανόνα αυτού εφαρμόζονται επίσης οι σημειώσεις των τμημάτων και των κεφαλαίων.»
6. Το δεύτερο μέρος της ΣΟ περιέχει κατάταξη των εμπορευμάτων σε τμήματα, κεφάλαια, κλάσεις και διακρίσεις.
7. Το τμήμα I του μέρους αυτού, με τίτλο «Ζώα ζωντανά και προϊόντα του ζωικού βασιλείου», περιλαμβάνει το κεφάλαιο 2, με τίτλο «Κρέατα και παραπροϊόντα σφαγίων, βρώσιμα». Το κεφάλαιο αυτό περιέχει την κλάση 0208 που αναλύεται ως εξής:
«0208		Άλλα κρέατα και παραπροϊόντα βρώσιμα, νωπά, διατηρημένα με απλή ψύξη ή κατεψυγμένα
[…]
0208 90	- άλλα:
0208 90 10	- - Περιστεριών κατοικιδίων
- - Κυνηγιού, άλλα από κουνελιών ή λαγών:
0208 90 20	- - - Ορτυκιών
0208 90 40	- - - άλλα
0208 90 55	- - Κρέατα φώκιας
0208 90 60	- - Ταράνδων
0208 90 70	- - Βατραχοπόδαρα
0208 90 95	- - άλλα».
8. Κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 2658/87, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταρτίζει επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ, τις οποίες δημοσιεύει τακτικά στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
9. Οι επεξηγηματικές σημειώσεις που ίσχυαν κατά τον χρόνο των κρίσιμων για την κύρια δίκη πραγματικών περιστατικών είναι εκείνες που δημοσιεύτηκαν στο φύλλο της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 28ης Φεβρουαρίου 2006 (ΕΕ C 50, σ. 1). Όσον αφορά τη διάκριση 0208 90 40, οι επεξηγηματικές σημειώσεις διευκρινίζουν τα ακόλουθα:
«Μεταξύ των θηραμάτων που ανήκουν στη διάκριση αυτή μπορούν να αναφερθούν:
1. Από τα θηράματα με τρίχωμα: τα ελάφια, τα ζαρκάδια, τα πλατώνια, οι αίγαγροι των Πυρηναίων (Rupicapra rupicapra), οι άλκες, οι αντιλόπες-κατσίκες, οι αντιλόπες, οι γαζέλες, οι αρκούδες και τα καγκουρώ·
2. Από τα θηράματα με φτερά: τα αγριοπερίστερα, οι αγριόχηνες, οι αγριόπαπιες, οι πέρδικες, οι φασιανοί, οι μπεκάτσες, τα μπεκατσίνια, οι τσαλαπετεινοί, οι σιταρίθρες και οι στρουθοκάμηλοι.
Το κρέας και τα βρώσιμα παραπροϊόντα των ζώων που συνήθως αποτελούν αντικείμενο θήρας (φασιανοί, στρουθοκάμηλοι, πλατώνια, κ.λπ.) εξακολουθούν να κατατάσσονται ως κρέας και βρώσιμα παραπροϊόντα κυνηγιού, έστω και αν τα ζώα αυτά εκτρέφονται σε συνθήκες αιχμαλωσίας.
Το κρέας και τα βρώσιμα παραπροϊόντα των ταράνδων εξαιρούνται από τη διάκριση αυτή (διάκριση 0208 90 60). Ωστόσο, κατατάσσονται στις παρούσες διακρίσεις το κρέας και τα βρώσιμα παραπροϊόντα ορισμένων ειδών ταράνδων [π.χ. το καριμπού (καναδικός τάρανδος)], εφόσον αποδειχθεί ότι τα εν λόγω κρέατα και βρώσιμα παραπροϊόντα προέρχονται από ζώα που ζούσαν σε άγρια κατάσταση και σκοτώθηκαν από κυνηγούς.
Οι παρούσες διακρίσεις δεν περιλαμβάνουν τα κρέατα και βρώσιμα παραπροϊόντα των άγριων κουνελιών (Oryctolagus cuniculus) ούτε των λαγών, τα οποία κατατάσσονται στη διάκριση 0208 10 90.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
10. Στις 22 Οκτωβρίου 2007 η εταιρία DHL Global Forwarding NV (στο εξής: DHL) υπέβαλε στο kantoor der douane en accijnzen te Antwerpen (τελωνείο της Αμβέρσας) διασάφηση για τη διάθεση στην κατανάλωση 660 χάρτινων κιβωτίων κατεψυγμένου κρέατος καμήλας χωρίς κόκαλο. Στη διασάφηση αυτή, η Deli Ostrich εμφαινόταν ως τελική παραλήπτρια του εμπορεύματος αυτού. Το συγκεκριμένο κρέας καμήλας καταχωρίστηκε στη διασάφηση υπό τη διάκριση 0208 90 95 της ΣΟ.
11. Η DHL επισύναψε στη διασάφηση αυτή κτηνιατρικό πιστοποιητικό της αρμόδιας αυστραλιανής αρχής, με ημερομηνία 10 Σεπτεμβρίου 2007, το οποίο βεβαίωνε ότι το επίμαχο κρέας καμήλας προερχόταν από άγρια ζώα που είχαν σφαγιαστεί.
12. Στις 12 Δεκεμβρίου 2007 η DHL, κατόπιν παρακινήσεως της Deli Ostrich, υπέβαλε αίτηση ζητώντας να της επιστραφεί ορισμένο ποσό από τους καταβληθέντες εισαγωγικούς δασμούς, για τον λόγο ότι το εν λόγω εμπόρευμα έπρεπε να έχει καταχωριστεί στη διασάφηση υπό τη διάκριση 0208 90 40 της ΣΟ. Μετά την απόρριψη της αίτησης αυτής, καθώς και της διοικητικής προσφυγής που άσκησε η Deli Ostrich, η εταιρία αυτή προσέφυγε ενώπιον του rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (πρωτοδικείου Αμβέρσας).
13. Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι οι διάδικοι της κύριας δίκης ουδόλως αμφισβητούν το γεγονός ότι το επίμαχο κρέας δεν προέρχεται από καμήλες εκτροφείου. Εντούτοις, η μεν Deli Ostrich υποστηρίζει ότι πρόκειται για άγρια ζώα, ενώ το Federale Overheidsdienst Financiën, Douane en Accijnzen θεωρεί ότι το αποφασιστικό κριτήριο για τη δασμολογική κατάταξη έγκειται στο κατά πόσο τα προς κατάταξη ζώα αποτελούν συνήθως αντικείμενο θήρας, πράγμα που δεν ισχύει για τις καμήλες.
14. Το rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen, εκτιμώντας ότι η επίλυση της διαφοράς της οποίας είχε επιληφθεί εξαρτάται από την ερμηνεία των διατάξεων της ΣΟ σχετικά με τα προϊόντα του ζωικού βασιλείου, αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως με το ακόλουθο ερώτημα:
«Σε ποιον δασμολογικό κωδικό εμπίπτει, για τους σκοπούς επιβολής εισαγωγικών δασμών κατά τον χρόνο της διασαφήσεως της 22ας Οκτωβρίου 2007, κρέας καμήλας το οποίο αναμφισβήτητα προέρχεται από ζώα που δεν εκτράφηκαν σε συνθήκες αιχμαλωσίας;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
Επί του παραδεκτού
15. Με τις γραπτές της παρατηρήσεις, η Deli Ostrich αμφισβητεί το παραδεκτό της αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως. Η εν λόγω εταιρία υποστηρίζει ότι με το υποβαλλόμενο ερώτημα δεν ζητείται ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης αλλά εκτίμηση περί τα πραγματικά περιστατικά της κύριας δίκης η οποία απόκειται αποκλειστικά στο εθνικό δικαστήριο.
16. Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η διαδικασία του άρθρου 267 ΣΛΕΕ στηρίζεται σε σαφή διάκριση των λειτουργιών μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου. Μόνο στο εθνικό δικαστήριο, που έχει επιληφθεί της διαφοράς και φέρει την ευθύνη της εκδοθησόμενης δικαστικής αποφάσεως, απόκειται να εκτιμήσει, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες της υποθέσεως, τόσο την αναγκαιότητα μιας προδικαστικής αποφάσεως για την έκδοση της δικής του αποφάσεως όσο και το λυσιτελές των ερωτημάτων που υποβάλλει στο Δικαστήριο. Κατά συνέπεια, από τη στιγμή που τα ερωτήματα που τέθηκαν αφορούν την ερμηνεία του κοινο τικού δικαίου, το Δικαστήριο, καταρχήν, οφείλει να αποφανθεί (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2006, C‑290/05 και C‑333/05, Nádasdi και Németh, Συλλογή 2006, σ. I‑10115, σκέψη 28 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
17. Όταν το Δικαστήριο έχει επιληφθεί αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως σε θέματα δασμολογικής κατατάξεως, το έργο του συνίσταται μάλλον στην παροχή διευκρινίσεων προς το εθνικό δικαστήριο ως προς τα κριτήρια βάσει των οποίων θα μπορέσει αυτό να κατατάξει ορθώς τα σχετικά προϊόντα στη ΣΟ παρά στην εκ μέρους του κατάταξη, καθόσον μάλιστα το Δικαστήριο δεν διαθέτει οπωσδήποτε όλα τα στοιχεία που είναι εν προκειμένω απαραίτητα (βλ. αποφάσεις της 16ης Ιουλίου 2009, C‑56/08, Pärlitigu, Συλλογή 2009, σ. I‑6719, σκέψη 23, και της 20ής Μαΐου 2010, C‑370/08, Data I/O, που δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 24).
18. Εν προκειμένω, από τη δικογραφία προκύπτει ότι το αιτούν δικαστήριο υποβάλλει ερώτημα που σκοπεί στην ερμηνεία της ΣΟ και, ειδικότερα, στη διευκρίνιση των κριτηρίων βάσει των οποίων πραγματοποιείται η κατάταξη των εμπορευμάτων σε μία από τις διακρίσεις της κλάσεως 0208 της ΣΟ, ώστε να μπορέσει να επιλύσει τη διαφορά που εκκρεμεί ενώπιόν του.
19. Κατά συνέπεια, η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως πρέπει να κριθεί παραδεκτή.
Επί της ουσίας
20. Με το ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί το ζήτημα αν το κρέας που προέρχεται από καμήλες που δεν έχουν εκτραφεί υπό συνθήκες αιχμαλωσίας πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 0208 90 40 («άλλο κρέας από κυνήγι») ή στη διάκριση 0208 90 95 της ΣΟ («άλλα»).
21. Κατά τη Deli Ostrich και την Επιτροπή, η ΣΟ έχει την έννοια ότι το επίμαχο εν προκειμένω κρέας καμήλας πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 0208 90 40 της ΣΟ, που αφορά την κατηγορία «άλλο κρέας από κυνήγι». Αντιθέτως, η Βελγική Κυβέρνηση υποστηρίζει με τις γραπτές της παρατηρήσεις ότι το εν λόγω κρέας πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 0208 90 95 της ΣΟ.
22. Συναφώς, υπενθυμίζεται η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία, χάριν της ασφάλειας δικαίου και προς διευκόλυνση των ελέγχων, το αποφασιστικό κριτήριο για τη δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων πρέπει γενικά να αναζητείται στα αντικειμενικά τους χαρακτηριστικά και στις αντικειμενικές τους ιδιότητες, όπως ορίζονται στην οικεία κλάση της ΣΟ και στις σημειώσεις των τμημάτων ή των κεφαλαίων (βλ. απόφαση της 14ης Ιουλίου 2011, C‑196/10, Paderborner Brauerei Haus Cramer, που δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 31 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
23. Οι επεξηγηματικές σημειώσεις που καταρτίστηκαν, όσον αφορά τη ΣΟ, από την Επιτροπή συμβάλλουν σημαντικά στην ερμηνεία του περιεχομένου των διαφόρων δασμολογικών κλάσεων, χωρίς πάντως να έχουν υποχρεωτική νομική ισχύ (βλ. αποφάσεις της 29ης Απριλίου 2010, C‑123/09, Roeckl Sporthandschuhe, Συλλογή 2010, σ. I‑4065, σκέψη 37, και της 28ης Οκτωβρίου 2010, C‑423/09, X, που δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 16).
24. Αντιθέτως, ένα έγγραφο που συντάχθηκε από τον προϊστάμενο μονάδας της Επιτροπής, όπως εκείνο που απέστειλε στις 29 Απριλίου 1997 ο προϊστάμενος της Γενικής Διευθύνσεως «Τελωνειακοί δασμοί και έμμεσοι φόροι» (ΓΔ ΧΧΙ) της Επιτροπής προς απάντηση σε ερώτηση της Federale Overheidsdienst Financiën, Douane en Accijnzen σχετικά με την κατάταξη του κρέατος καμήλας, και το οποίο επικαλείται η Βελγική Κυβέρνηση με τις γραπτές της παρατηρήσεις, δεν έχει την ίδια βαρύτητα με εκείνη των προαναφερθεισών επεξηγηματικών σημειώσεων.
25. Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι στο γράμμα των κλάσεων και διακρίσεων της ΣΟ δεν περιλαμβάνεται ρητώς το κρέας καμήλας, ενώ τόσο οι σημειώσεις των τμημάτων και των κεφαλαίων της ΣΟ όσο και οι επεξηγηματικές σημειώσεις που αφορούν τη διάκριση 0208 90 40 της ΣΟ δεν κάνουν την παραμικρή μνεία στο κρέας αυτό.
26. Συγκεκριμένα, η εν λόγω επεξηγηματική σημείωση διευκρινίζει ότι «το κρέας και τα βρώσιμα παραπροϊόντα των ζώων που συνήθως αποτελούν αντικείμενο θήρας […] εξακολουθούν να κατατάσσονται ως κρέας και βρώσιμα παραπροϊόντα κυνηγιού, έστω και αν τα ζώα αυτά εκτρέφονται σε συνθήκες αιχμαλωσίας». Ωστόσο, από τη διευκρίνιση αυτή δεν προκύπτει ότι στη διάκριση αυτή μπορούν να καταταγούν μόνον το κρέας και τα παραπροϊόντα των ζώων που συνήθως αποτελούν αντικείμενο θήρας.
27. Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, με τη σκέψη 3 της αποφάσεως που εξέδωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1973 στην υπόθεση 149/73, Witt (Συλλογή τόμος 1972-1973, σ. 865), το Δικαστήριο, σε σχέση με το κρέας ταράνδου που μπορεί να προέρχεται από άγρια ή κατοικίδια ζώα, επισήμανε ότι «ο όρος “θήραμα” κατά τη συνήθη του έννοια, αναφέρεται στις κατηγορίες ζώων που διαβιούν σε άγρια κατάσταση και θηρεύονται».
28. Με την ίδια σκέψη της προπαρατεθείσας αποφάσεως Witt, το Δικαστήριο, κατ’ ουσίαν, έκρινε ότι οι τελωνειακές αρχές μπορούν νομίμως να ζητούν πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα ζώα, το κρέας των οποίων δηλώνεται από τον εισαγωγέα ότι υπάγεται στη διάκριση που αφορά «άλλο κρέας από κυνήγι», αποτελούν όντως θήραμα, με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η κατάταξη των κρεάτων σε διαφορετικές κατηγορίες, αναλόγως του αν προέρχονται από άγρια ή κατοικίδια ζώα του ίδιου είδους.
29. Επομένως, όσον αφορά τα χαρακτηριστικά και τις αντικειμενικές ιδιότητες που καθιστούν δυνατή την κατάταξη του κρέατος καμήλας στη διάκριση 0208 90 40 της ΣΟ, δηλαδή στην κατηγορία «άλλο κρέας από κυνήγι», το κριτήριο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη συνίσταται στο κατά πόσον το προς κατάταξη κρέας προέρχεται από ζώα που ζούσαν σε άγρια κατάσταση και που αποτέλεσαν αντικείμενο θήρας, πράγμα που απόκειται στο επιληφθέν της διαφοράς εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει.
30. Εν προκειμένω, από την αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως προκύπτει ότι οι διάδικοι της κύριας δίκης δεν αμφισβητούν το γεγονός ότι το επίμαχο κρέας δεν προέρχεται από καμήλες εκτροφείου. Επιπλέον, η Επιτροπή παρέσχε, με τις γραπτές της παρατηρήσεις, πραγματικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της αυστραλιανής καμήλας επανήλθε σε άγρια κατάσταση και ότι τα ζώα αυτά έχουν πράγματι αποτελέσει αντικείμενο συστηματικής θήρας, ειδικότερα με σκοπό τη μεταποίησή τους σε τρόφιμα, γεγονότα από τα οποία ενδεχομένως συνάγεται ότι το επίμαχο κρέας προέρχεται από καμήλες που αποτέλεσαν αντικείμενο θήρας.
31. Κατά συνέπεια, η απάντηση που πρέπει να δοθεί στο υποβληθέν ερώτημα είναι ότι η ΣΟ έχει την έννοια ότι το κρέας καμήλας πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 0208 90 40, δηλαδή στην κατηγορία «άλλο κρέας από κυνήγι», στην περίπτωση κατά την οποία οι καμήλες από τις οποίες προέρχεται το κρέας αυτό ζούσαν σε άγρια κατάσταση και αποτέλεσαν αντικείμενο θήρας.
Επί των δικαστικών εξόδων
32. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) αποφαίνεται:
Η Συνδυασμένη Ονοματολογία, που συνιστά το παράρτημα I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το Κοινό Δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 1549/2006 της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2006, έχει την έννοια ότι το κρέας καμήλας πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 0208 90 40, δηλαδή στην κατηγορία «άλλο κρέας από κυνήγι», στην περίπτωση κατά την οποία οι καμήλες από τις οποίες προέρχεται το κρέας αυτό ζούσαν σε άγρια κατάσταση και αποτέλεσαν αντικείμενο θήρας.