EUR-Lex - 61996O0059 - EL
Avis juridique important
|
61996O0059
Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 16ης Σεπτεμβρίου 1997.
-
Casper Koelman κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
-
Αίτηση αναιρέσεως - Κανονισμός 17 - Απόρριψη καταγγελίας - Αιτιολογία.
-
Υπόθεση C-59/96 P.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1997 σελίδα I-04809
Περίληψη
Λέξεις κλειδιά
1 Αναίρεση - Λόγοι - Εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών - Απαράδεκτο(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 168 Α· Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρο 51) 2 Ανταγωνισμός - Διοικητική διαδικασία - Εξέταση των καταγγελιών - Υποχρέωση της Επιτροπής να αποφαίνεται με την έκδοση αποφάσεως ως προς την ύπαρξη παραβάσεως - Δεν υφίσταται - Απόφαση περί θέσεως της υποθέσεως στο αρχείο - Αιτιολογία - Επίπτωση στην εκτίμηση της επίμαχης συμφωνίας από τα εθνικά δικαστήρια (Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 85, 86 και 189· κανονισμός 17 του Συμβουλίου, άρθρο 3) 3 Αναίρεση - Λόγοι - Απλή επανάληψη των λόγων ακυρώσεως και των επιχειρημάτων που προβλήθηκαν ενώπιον του Πρωτοδικείου - Απαράδεκτο - Απόρριψη (Οργανισμός του Δικαστηρίου ΕΚ, άρθρα 49 και 51· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 112 § 1, στοιχ. γγ) 4 Προσφυγή λόγω παραβάσεως - Δικαίωμα της Επιτροπής να ενεργήσει - Άσκηση κατά διακριτική ευχέρεια (Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169)
Περίληψη
5 Η αίτηση αναιρέσεως δεν μπορεί να στηρίζεται, σύμφωνα με τα άρθρα 168 Α της Συνθήκης και 51 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, παρά μόνον σε λόγους που αφορούν την παράβαση νομικών κανόνων, αποκλειομένης οποιασδήποτε εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών.6 Το άρθρο 3 του κανονισμού 17 δεν παρέχει στον υποβάλλοντα αίτηση δυνάμει του εν λόγω άρθρου το δικαίωμα να αξιώσει από την Επιτροπή την έκδοση οριστικής αποφάσεως, υπό την έννοια του άρθρου 189 της Συνθήκης, ως προς το αν υφίσταται ή όχι η καταγγελθείσα παράβαση. Αντιθέτως, στην Επιτροπή εναπόκειται, οσάκις επιλαμβάνεται καταγγελίας, να εξετάζει με προσοχή τα στοιχεία που της γνωστοποιούνται, προκειμένου να εκτιμήσει αν από τα στοιχεία αυτά συνάγεται συμπεριφορά ικανή να νοθεύσει τον ανταγωνισμό στο εσωτερικό της κοινής αγοράς και να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, καθώς και να αναφέρει στον καταγγέλλοντα τους λόγους για τους οποίους αποφασίζει να θέσει την υπόθεση στο αρχείο. Το γεγονός ότι μια συμφωνία ή εναρμονισμένη πρακτική, ακόμη και αν υποτεθεί ότι έχει αποδειχθεί ότι συνιστούν παράβαση του άρθρου 85, παράγραφος 1, θα μπορούσε να έχει τύχει απαλλαγής δυνάμει του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης, αν η δυνατότητα αυτή είχε παρασχεθεί στην Επιτροπή, αιτιολογεί επαρκώς την απόρριψη της συναφούς καταγγελίας, με την οποία δεν κρίνεται οριστικώς αν υφίσταται ή όχι παράβαση του άρθρου 85, παράγραφος 1. Εξάλλου, μια επιχείρηση που θεωρεί ότι θίγεται από συμπεριφορά αντιβαίνουσα στις αρχές του ανταγωνισμού έχει πάντοτε τη δυνατότητα να επικαλεστεί ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, ιδίως όταν η Επιτροπή αποφασίζει να μη δώσει ευνοϋκή συνέχεια στην καταγγελία της, τα δικαιώματα που αντλεί από τα άρθρα 85, παράγραφος 1, και 86 της Συνθήκης, τα οποία παράγουν άμεσα αποτελέσματα στις μεταξύ ιδιωτών σχέσεις. Συναφώς, οι «καθησυχαστικές επιστολές», στο μέτρο που στηρίζονται μόνο στα στοιχεία τα οποία γνωρίζει η Επιτροπή, αντικατοπτρίζουν την εκτίμηση του οργάνου αυτού και περατώνουν μια διαδικασία ελέγχου διεξαγομένου από τις υπηρεσίες του, δεν εμποδίζουν τα εθνικά δικαστήρια, ενώπιον των οποίων γίνεται επίκληση του ασυμβιβάστου των επιδίκων συμφωνιών προς το άρθρο 85, να προβούν, ενόψει των στοιχείων που διαθέτουν, σε διαφορετική εκτίμηση όσον αφορά τις εν λόγω συμφωνίες. Ωστόσο, η γνώμη που διατυπώνεται με τις επιστολές αυτές, καίτοι δεν δεσμεύει τα εθνικά δικαστήρια, αποτελεί ένα πραγματικό στοιχείο το οποίο τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να λαμβάνουν υπόψη όταν εξετάζουν κατά πόσον οι επίμαχες συμφωνίες ή συμπεριφορές συμβιβάζονται με τις διατάξεις του άρθρου 85. 7 Δεν πληροί τις επιταγές περί αιτιολογήσεως που απορρέουν από το άρθρο 51 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου και από το άρθρο 112, παράγραφος 1, στοιχείο γγ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, και είναι ως εκ τούτου προδήλως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως η οποία περιορίζεται στην επανάληψη ή στην κατά γράμμα παράθεση των λόγων και επιχειρημάτων που έχουν ήδη προβληθεί ενώπιον του Πρωτοδικείου, περιλαμβανομένων και εκείνων που στηρίζονται σε πραγματικούς ισχυρισμούς που έχουν ρητώς απορριφθεί από αυτό. Πράγματι, μια τέτοια αίτηση αναιρέσεως αποτελεί στην πραγματικότητα αίτηση για απλή επανεξέταση της ασκηθείσας ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγής, πράγμα που, σύμφωνα με το άρθρο 49 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. 8 Η Επιτροπή δεν είναι υποχρεωμένη να κινεί διαδικασία δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης, αλλά διαθέτει διακριτική ευχέρεια που αποκλείει το δικαίωμα των ιδιωτών να απαιτήσουν από το όργανο αυτό να λάβει συγκεκριμένη θέση.