BESCHIKKING VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN
(Eerste kamer)
19 december 2007
Zaak F‑20/07
Luigi Marcuccio
tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen
„Openbare dienst – Ambtenaren – Sociale zekerheid – Ziektekostenverzekering – Tenlasteneming van ziektekosten – Uitdrukkelijke afwijzing van verzoek”
Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 236 EG en artikel 152 EA, waarbij Marcuccio, een voormalig ambtenaar van de Commissie,
onder meer vraagt om nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag houdende afwijzing van zijn verzoek
van 31 maart 2006 om krachtens artikel 72, lid 1, van het Statuut 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten te krijgen. Voorts
vraagt verzoeker om de Commissie te veroordelen tot betaling aan hem van het verschil tussen het totaalbedrag van de betrokken
ziektekosten en het bedrag dat hem uit dien hoofde reeds is vergoed, dat wil het bedrag van 323,09 EUR. Ten slotte vraagt
hij om dit bedrag te verhogen met een vertragingsrente van 10 %, met jaarlijkse kapitalisatie vanaf 8 april 2006.
Beslissing: Het Gerecht voor ambtenarenzaken verklaart zich onbevoegd in zaak F‑20/07, Marcuccio/Commissie, zodat het Gerecht voor eerste
aanleg in die zaak uitspraak kan doen. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
Samenvatting
Procedure – Verdeling van bevoegdheden tussen verschillende gemeenschapsrechters
(Statuut van het Hof van Justitie, bijlage I, art. 8, lid 3, Ambtenarenstatuut, art. 72)
Wanneer bij het Gerecht voor ambtenarenzaken beroep wordt ingesteld tegen de weigering om een ambtenaar 100 % vergoeding van
ziektekosten toe te kennen waarop de betrokkene recht stelt te hebben omdat hij aan een geestesziekte zou lijden, is het op
grond van artikel 8, lid 3, tweede alinea, van bijlage I bij het Statuut van het Hof van Justitie gehouden zich onbevoegd
te verklaren ten gunste van het Gerecht van eerste aanleg, wanneer voor laatstgenoemd Gerecht andere beroepen tussen dezelfde
partijen aanhangig zijn die gebaseerd zijn op dezelfde rechtsgrondslag en eveneens betrekking hebben op het recht op 100 %
vergoeding van ziektekosten. Deze verschillende beroepen betreffen één en hetzelfde geschil en het lijkt in overeenstemming
met een goede rechtsbedeling, die de bepalingen van artikel 8, lid 3, van bijlage I bij het Statuut van het Hof beogen te
garanderen, om de beslechting van het gehele geding aan één rechter toe te vertrouwen.
(cf. punten 8‑16)