61981CJ0138_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στίς συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 138 καί 139/81,
πού έχουν ως αντικείμενο αιτήσεις τού Tribunal de grande instance τής Bayonne πρός τό Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, μέ τίς οποίες ζητείται, στό πλαίσιο τών διαφορών πού εκκρεμούν ενώπιον τού αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
DIRECTEUR DES AFFAIRES MARITIMES DU LITTORAL DU SUD-OUEST, τής Bayonne, διωκούσης αρχής,
καί
PROCUREUR DE LA REPUBLIQUE, συγκατηγορούσης αρχής,
καί
JAVIER MARTICORENA-OTAZO, Σάν Σεμπαστιάν, Ισπανίας ( υπόθεση 138/81 ),
καί
MANUEL PREGO PARADA, Pasajes de San Pedro, Ισπανίας ( υπόθεση 139/81 ),
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τό κύρος κανονισμών τού Συμβουλίου περί ορισμένων ενδιαμέσων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τών αλιευτικών πόρων τά οποία εφαρμόζονται σέ σκάφη υπό ισπανική σημαία,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ αποφάσεις τής 23ης Απριλίου 1981, οι οποίες περιήλθαν στό Δικαστήριο στίς 5 Ιουνίου, τό Tribunal de grande instance τής Bayonne υπέβαλε, δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, προδικαστικό ερώτημα άν ειναι έγκυροι εν όψει προγενεστέρων διεθνών δεσμεύσεων καί, σέ περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, άν ισχύουν έναντι τών ισπανών υπηκόων οι κοινοτικοί κανονισμοί περί ορισμένων ενδιαμέσων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τών αλιευτικών πόρων, τά οποία εφαρμόζονται σέ σκάφη υπό ισπανική σημαία, κατά τό μέρος πού οι εν λόγω κανονισμοί ορισαν νέους ορους γιά τήν άσκηση αλιείας από ισπανικά σκάφη εντός τής αποκλειστικής ζώνης αλιείας πού εκτείνεται μεταξύ 6 καί 12 ναυτικών μιλίων από τίς γραμμές βάσεως .
2 Τό ερώτημα αυτό ανέκυψε στό πλαίσιο ποινικής διώξεως πού ησκήθη κατά δύο κυβερνητών αλιευτικών πλοίων, νηολογημένων στήν Ισπανία, κατηγορουμένων οτι κατελήφθησαν αλιεύοντες άνευ σχετικής αδείας εντός τής γαλλικής αιγιαλίτιδος ζώνης καί οτι τό πλέγμα τών αλιευτικών τους δικτύων δέν ηταν σύμφωνο μέ τήν σχετική κοινοτική ρύθμιση .
3 Οι δύο κατηγορούμενοι στίς κύριες δίκες συνελήφθησαν αλιεύοντες στίς 2 καί 9 Φεβρουαρίου 1981 αντιστοίχως, στά ανοικτά τής Bayonne, σέ απόσταση 10 περίπου μιλίων από τίς γαλλικές ακτές, εντός τών μεταξύ 6 καί 12 μιλίων από τίς γραμμές βάσεως υδάτων .
4 Τό εθνικό δικαστήριο έκρινε οτι οι κατηγορούμενοι δέν ηδυνήθησαν νά προσκομίσουν τήν άδεια πού απαιτείται από τούς κανονισμούς 1719/80, 3305/80 καί 554/81 τού Συμβουλίου καί οτι, υπό τίς συνθήκες αυτές, οι ασκηθείσες από αυτούς αλιευτικές δραστηριότητες συνιστούσαν έγκλημα, προβλεπόμενο καί τιμωρούμενο από τήν γαλλική ποινική νομοθεσία . Οι κατηγορούμενοι υπέπεσαν επίσης σέ παράβαση πού προβλέπεται καί τιμωρείται από τήν εν λόγω νομοθεσία, αλιεύοντας μέ δίκτυα, τό πλέγμα τών οποίων δέν ηταν σύμφωνο μέ τίς προβλεπόμενες από τούς κανονισμούς 2527/80 καί 272/81 τού Συμβουλίου απαιτήσεις .
5 Σέ αμφότερες τίς υποθέσεις οι κατηγορούμενοι στίς κύριες δίκες υπεστήριξαν οτι οι επίδικοι κοινοτικοί κανονισμοί ειναι ανίσχυροι ή οτι εν πάση περιπτώσει δέν εφαρμόζονται σ’ αυτούς ως ασυμβίβαστοι πρός τά δικαιώματα πού δύνανται νά επικαλεσθούν βάσει τών προγενεστέρων διεθνών συμφωνιών πού συνομολόγησαν η Γαλλία καί η Ισπανία . Πρός τόν σκοπό αυτόν εβασίσθησαν ιδίως στήν σύμβαση τού Λονδίνου περί αλιείας, τής 9ης Μαρτίου 1964 ( Συλλογή συνθηκών τών Ηνωμένων Εθνών 581, αριθ . 8432 ) καί στήν γαλλοϊσπανική συμφωνία περί αλιείας τού 1967 ( Επίσημη Εφημερίς τής Γαλλικής Δημοκρατίας, τής 4ης Αυγούστου 1967, σ . 7807 ).
6 Ο κανονισμός 1719/80 τού Συμβουλίου, τής 30ής Ιουνίου 1980, ο οποίος καθιέρωνε γιά τό 1980 ορισμένα μέτρα διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τών αλιευτικών πόρων, τά οποία εφαρμόζονται σέ σκάφη υπό ισπανική σημαία ( JO L 168, σ . 27 ), ίσχυε κατά τό άρθρο του 12, εδάφιο 2, από 1ης Ιανουαρίου εως 31ης Δεκεμβρίου 1980 . Ο κανονισμός 3305/80 τού Συμβουλίου, τής 17ης Δεκεμβρίου 1980, ο οποίος παρέτεινε τόν χρόνο ισχύος τών αδειών αλιείας γιά τά υπό ισπανική σημαία σκάφη ( JO L 344, σ . 33 ), προέβλεπε οτι οι άδειες αλιείας, πού ίσχυαν σύμφωνα μέ τόν κανονισμό 1719/80 εως τίς 31 Δεκεμβρίου 1980, εξακολουθούν νά ισχύουν εως τίς 31 Ιανουαρίου 1981 . Ο κανονισμός 554/81 τού Συμβουλίου, τής 27ης Φεβρουαρίου 1981, περί καθορισμού ορισμένων ενδιαμέσων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τών αλιευτικών πόρων, τά οποία εφαρμόζονται σέ σκάφη υπό ισπανική σημαία ( ΕΕ L 57, σ . 1 ), ο οποίος ετέθη σέ ισχύ στίς 4 Μαρτίου 1981, προβλέπει στό άρθρο 11, εδάφιο 2, οτι εφαρμόζεται μέχρι τίς 31 Μα ΐου 1981 .
7 Οι ανωτέρω τρείς κανονισμοί αποτελούν μέρος μιάς σειράς κανονισμών τού Συμβουλίου, οι οποίοι, εν αναμονή τής ενάρξεως ισχύος τής συμφωνίας περί αλιείας τής 15ης Απριλίου 1980 ( JO L 57, σ . 1 ) μεταξύ Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος καί ισπανικής κυβερνήσεως καθιέρωσαν ενδιάμεσες ρυθμίσεις περιόδων μικρής διαρκείας πού υπέβαλαν τούς ισπανούς αλιείς σέ ποσοστώσεις αλιευμάτων .
8 Μέ τήν απόφασή του τής 8ης Δεκεμβρίου 1981 ( Crujeiras Tome καί Yurrita,
180/80 καί 266/80, Συλλογή, σ . 2997 ), τό Δικαστήριο ανεγνώρισε ήδη οτι τό εν λόγω ενδιάμεσο καθεστώς πού καθιέρωσε η Κοινότης εντάσσεται στό πλαίσιο τών σχέσεων μεταξύ Κοινότητος καί Ισπανίας γιά τήν επίλυση τών συνδεομένων μέ τά μέτρα διατηρήσεως καί τήν επέκταση τών αλιευτικών ζωνών προβλημάτων καί γιά τήν αμοιβαία εξασφάλιση τής δυνατότητος τών αλιέων νά εισέρχονται στά υδατα γιά τά οποία ελήφθησαν παρόμοια μέτρα καί οτι οι εν λόγω σχέσεις, πού επεσφράγισε η συμφωνία περί αλιείας τού 1980, αντικαστέστησαν τίς προϋφιστάμενες διεθνείς συμφωνίες μεταξύ ορισμένων Κρατών μελών καί τής Ισπανίας, ωστε νά ληφθεί υπ’ όψη η ολοένα επιτακτικότερη ανάγκη διατηρήσεως τών βιολογικών πόρων τής θαλάσσης, καθώς καί η εξέλιξη τού διεθνούς δικαίου στόν τομέα τής θαλασσίας αλιείας .
9 Από τά ανωτέρω συνάγεται οτι οι ισπανοί αλιείς δέν δύνανται νά επικαλεσθούν προγενέστερες διεθνείς συμφωνίες μεταξύ Γαλλίας καί Ισπανίας κατά τής εφαρμογής τών θεσπισθέντων από τήν Κοινότητα ενδιαμέσων κανονισμών, σέ περίπτωση ασυμβιβάστου μεταξύ τών δύο κατηγοριών διατάξεων .
10 Από τήν εξέταση τού υποβληθέντος ερωτήματος δέν προκύπτουν επομένως στοιχεία ικανά νά επηρεάσουν τό κύρος τών κανονισμών 1719/80, 3305/80 καί 554/81 . Οι διατάξεις τών εν λόγω κανονισμών αντιτάσσονται στούς ισπανούς αλιείς .
11 Οι κατηγορούμενοι στίς κύριες δίκες, η γαλλική κυβέρνηση, τό Συμβούλιο καί η Επιτροπή επέστησαν τήν προσοχή τού Δικαστηρίου επί τού οτι, οταν ελάμβαναν χώρα τά περιστατικά τών δύο υποθέσεων, ήτοι στίς 2 καί 9 Φεβρουαρίου 1981, κανένας κοινοτικός κανονισμός, πού ν’ αφορά τό καθεστώς αδειών δέν εφηρμόζετο στά σκάφη υπό ισπανική σημαία . Μέ τίς αιτιολογικές σκέψεις τού
κανονισμού 554/81 αναγνωρίζεται συναφώς οτι οι προβλεπόμενες από τήν ισχύουσα προσωρινώς από τής υπογραφής της αλιευτική συμφωνία τού 1980 διαβουλεύσεις μεταξύ Κοινότητος καί Ισπανίας έληξαν στίς 17 Φεβρουαρίου 1981, οτι η άσκηση τών αλιευτικών δραστηριοτήτων από τά ισπανικά σκάφη εντός τών υπαγομένων στήν κοινοτική ρύθμιση τής αλιείας αλιευτικών ζωνών τών κρατών μελών επετράπη μέ τόν κανονισμό 3305/80, γιά τήν περίοδο από 1ης μέχρι 31ης Ιανουαρίου 1981 καί οτι από τήν 1η Φεβρουαρίου 1981 οι εν λόγω δραστηριότητες διεκόπησαν .
12 Οι κατηγορούμενοι στίς κύριες δίκες ισχυρίσθησαν οτι οι ισπανοί αλιείς ηταν ελεύθεροι, δυνάμει τής συμφωνίας περί αλιείας, νά ασκούν τίς δραστηριότητές τους εντός τών επιμάχων ζωνών κατά τίς περιόδους πού κανένας κοινοτικός κανονισμός δέν εθέσπιζε σύστημα αδειών υπέρ αυτών .
13 Εναπόκειται πάντως στό εθνικό δικαστήριο νά εκτιμήσει τίς έννομες συνέπειες κατά τήν περίοδο από 1ης Φεβρουαρίου 1981 μέχρι 4ης Μαρτίου 1981 τής ελλείψεως οιασδήποτε κοινοτικής ρυθμίσεως εφαρμοζομένης στά ισπανικά αλιευτικά .
14 Ως πρός τήν αφορώσα τό πλέγμα τών αλιευτικών δικτύων κοινοτική ρύθμιση, αυτή αποτελεί αντικείμενο τού κανονισμού 2527/80 τού Συμβουλίου, τής 30ής Σεπτεμβρίου 1980, περί προβλέψεως ορισμένων τεχνικών μέτρων διατηρήσεως τών αλιευτικών πόρων ( ΕΕ ειδ . έκδ . 04/02, σ . 7 ), η ισχύς τού οποίου παρετάθη μέχρι τίς 28 Φεβρουαρίου 1981 μέ τόν κανονισμό 272/81 τού Συμβουλίου τής 27ης Ιανουαρίου 1981 ( ΕΕ L 27, σ . 72 ).
15 Τό κύρος τών ανωτέρω κανονισμών, οι οποίοι εφαρμόζονται αδιακρίτως επί ολων οσων ασκούν αλιευτικές δραστηριότητες εντός ορισμένων θαλασσίων υδάτων, υπαγομένων στήν δικαιοδοσία ή τήν κυριαρχία τών κρατών μελών, δέν ημφισβητήθη από τούς διαδίκους, τό δέ Δικαστήριο δέν διεπίστωσε στοιχεία ικανά νά θέσουν υπό αμφισβήτηση τό κύρος τών κανονισμών αυτών .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
16 Τά δικαστικά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν η γαλλική κυβέρνηση, τό Συμβούλιο καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, πού κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει ως πρός τούς διαδίκους τών κυρίων δικών χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφανθεί επί τών δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
κρίνοντας επί τού ερωτήματος πού τού υπέβαλε τό Tribunal de grande instance τής Bayonne μέ αποφάσεις τής 23ης Απριλίου 1981, αποφαίνεται :
Από τήν εξέταση τού υποβληθέντος ερωτήματος δέν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό νά επηρεάσει τό κύρος τών κανονισμών τού Συμβουλίου αριθ . 1719/80, τής 30ής Ιουνίου 1980 ( JO L 168, σ . 27 ), 2527/80, τής 30ής Σεπτεμβρίου 1980 ( ΕΕ ειδ . έκδ . 04/02, σ . 7 ), 3305/80, τής 17ης Δεκεμβρίου 1980 ( JO L 344, σ . 33 ), 272/81, τής 27ης Ιανουαρίου 1981 ( ΕΕ L 27, σ . 72 ), καί 554/81, τής 27ης Φεβρουαρίου 1981 ( ΕΕ L 57, σ . 1 ). Οι διατάξεις τών εν λόγω κανονισμών ισχύουν έναντι τών ισπανών υπηκόων .