ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)
της 3ης Μαΐου 2007
Υπόθεση F-123/05
Jean-Marc Bracke
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Υπάλληλοι – Διαγωνισμός – Εσωτερικός διαγωνισμός – Προϋποθέσεις συμμετοχής – Προκήρυξη διαγωνισμού – Προϋπόθεση σχετική με την προϋπηρεσία – Προσωρινώς απασχολούμενο προσωπικό – Άρθρο 27 ΚΥΚ – Αρχή της χρηστής διοικήσεως – Αρχή της απαγορεύσεως των δυσμενών διακρίσεων»
Αντικείμενο: Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 ΕΑ, με την οποία ο J.-M. Bracke ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της ΑΔΑ,
της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεώς του κατά της από 21 Απριλίου 2005 αποφάσεως της Επιτροπής,
περί μη προσλήψεως του προσφεύγοντος ως δοκίμου υπαλλήλου κατόπιν αποπερατώσεως του διαγωνισμού COM/PC/04.
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται ως αβάσιμη. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Διαγωνισμός – Εσωτερικοί διαγωνισμοί – Προϋποθέσεις συμμετοχής
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 27, εδ. 1, και 29 § 1)
2.      Υπάλληλοι – Διαγωνισμός – Εξεταστική επιτροπή – Ανεξαρτησία – Όρια
1.      Η άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως των κοινοτικών οργάνων σε θέματα διοργανώσεως διαγωνισμών, ειδικότερα όσον αφορά τον καθορισμό
των όρων συμμετοχής, πρέπει να συνάδει με τις επιτακτικές διατάξεις του άρθρου 27, πρώτο εδάφιο, και του άρθρου 29, παράγραφος
1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: ΚΥΚ). Το άρθρο 27, πρώτο εδάφιο, του ΚΥΚ καθορίζει τον
σκοπό κάθε προσλήψεως και το άρθρο 29, παράγραφος 1, του ΚΥΚ καθορίζει το πλαίσιο των διαδικασιών που πρέπει να ακολουθηθούν
για την πλήρωση κενών θέσεων, επιτακτικώς. Κατά συνέπεια, η εξουσία αυτή πρέπει να ασκείται πάντοτε σε συνάρτηση των απαιτήσεων
των προς πλήρωση θέσεων και, γενικότερα, προς το συμφέρον της υπηρεσίας.
Επιβάλλοντας, ως όρο συμμετοχής σε εσωτερικό διαγωνισμό, πενταετή προϋπηρεσία με την ιδιότητα μονίμου υπαλλήλου ή υπαλλήλου
εμπίπτοντος στο καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό, αποκλειομένων των περιόδων εργασίας που πραγματοποιήθηκαν εντός
των θεσμικών οργάνων με την ιδιότητα προσωρινώς απασχολούμενου προσωπικού, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (στο εξής: ΑΔΑ)
εφαρμόζει ορθώς τα άρθρα 27 και 29 του ΚΥΚ. Συγκεκριμένα, ο όρος αυτός συμμετοχής δεν διασφαλίζει μόνον ότι οι υποψήφιοι έχουν
επαγγελματική εμπειρία, αλλά ότι έχουν αποδείξει τις ικανότητές τους στο πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων του ΚΥΚ και του καθεστώτος
που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό, που διαφέρουν σε θέματα εξαρτήσεως, αξιολογήσεως και πειθαρχίας από τις εργασιακές σχέσεις
του προσωρινώς απασχολουμένου προσωπικού. Δεν παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως εφόσον, λαμβανομένου υπόψη του αντικειμένου
του όρου αυτού, τα πρόσωπα που έχουν εργασθεί ως προσωρινώς απασχολούμενο προσωπικό, αφενός, και τα πρόσωπα που έχουν εργασθεί
ως μόνιμος υπάλληλος ή λοιπό προσωπικό, αφετέρου, δεν βρίσκονται σε παρεμφερή θέση.
(βλ. σκέψεις 45, 46, 49 έως 52 και 56)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 21 Νοεμβρίου 2000, T‑214/99, Carrasco Benítez κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2000, σ. I‑A‑257 και II‑1169, σκέψεις 53
και 57· 13 Δεκεμβρίου 2006, T‑173/05, Heus κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ. Ι-Α-2-329 και ΙΙ-Α-2-1695, σκέψεις 37,
41, 42 και 44
2.      Η ΑΔΑ υποχρεούται, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της, να λαμβάνει σύννομες αποφάσεις. Επομένως, δεν μπορεί να δεσμεύεται
από τις αποφάσεις εξεταστικής επιτροπής των οποίων η παρανομία δύναται να θίξει, κατά συνέπεια, τις αποφάσεις της. Συνεπώς,
όταν η εξεταστική επιτροπή κακώς δέχεται τη συμμετοχή στον διαγωνισμό υποψηφίου και τον κατατάσσει, στη συνέχεια, στον πίνακα
επιτυχόντων, η ΑΔΑ πρέπει να αρνηθεί να προβεί στον διορισμό του εν λόγω υποψηφίου με αιτιολογημένη απόφαση, η οποία καθιστά
δυνατή στον κοινοτικό δικαστή τον έλεγχο βασιμότητάς της.
Η ΑΔΑ πρέπει να εξετάζει τη νομιμότητα της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής περί αποδοχής υποψηφίου σε διαγωνισμό μόνον
όταν τεθεί το ζήτημα πραγματικής προσλήψεως και ουδόλως όταν η εξεταστική επιτροπή της κοινοποιήσει τον πίνακα επιτυχόντων.
(βλ. σκέψεις 64 και 65)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: 23 Οκτωβρίου 1986, 142/85, Schwiering κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1986, σ. 3177, σκέψεις 19 και 20
ΠΕΚ: 16 Μαρτίου 2005, T‑329/03, Ricci κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005, σ. I‑A‑69 και II‑315, σκέψη 35· 15 Σεπτεμβρίου
2005, T‑306/04, Luxem κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005, σ. I‑A‑263 και II‑1209, σκέψεις 23 και 24