62019TO0161_INF
Postanowienie Sądu (pierwsza izba) z dnia 21 stycznia 2020 r. –Deutsche Telekom/Parlament i Rada
(sprawa T‑161/19)
Skarga o stwierdzenie nieważności – Wewnętrzny rynek łączności elektronicznej – Ceny detaliczne fakturowane konsumentom za regulowane usługi łączności wewnątrzunijne – Rozporządzenie (UE) 2018/1971 – Akt ustawodawczy – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność
1.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Pojęcie aktu regulacyjnego w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE – Każdy akt o charakterze generalnym, z wyjątkiem aktów ustawodawczych – Rozporządzenie wprowadzające pułapy cenowe za regulowane usługi łączności wewnątrzunijnej – Rozporządzenie przyjęte zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą – Wykluczenie
(art. 114, art. 263 akapit czwarty, art. 289 ust. 1, 3, art. 294 TFUE; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2018/1971)
(zob. pkt 16–22)
2.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Indywidualne oddziaływanie aktu o charakterze generalnym – Przesłanki
(art. 263 akapit czwarty TFUE)
(zob. pkt 32–34)
3.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Indywidualne oddziaływanie – Kryteria – Rozporządzenie wprowadzające pułapy cenowe za regulowane usługi łączności wewnątrzunijnej – Skarga wniesiona przez dostawcę regulowanych usług łączności wewnątrzunijnej – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność
(art. 263 akapit czwarty TFUE; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2018/1971)
(zob. pkt 41–50, 52)
4.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Przesłanki mające charakter kumulatywny – Niedopuszczalność skargi w braku spełnienia jednej z tych przesłanek
(art. 263 akapit czwarty TFUE)
(zob. pkt 51)
Przedmiot
Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiające Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) oraz Agencję Wsparcia BEREC (Urząd BEREC), zmieniającego rozporządzenie (UE) 2015/2120 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1211/2009 (Dz.U 2018, L 321, s. 1).
Sentencja
1)
Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
2)
Postępowanie w sprawie wniosków Królestwa Niderlandów i Komisji Europejskiej o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.
3)
Deutsche Telekom AG pokrywa własne koszty, a także koszty poniesione przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej, z wyjątkiem kosztów związanych ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.
4)
Deutsche Telekom, Parlament, Rada, Królestwo Niderlandów, a także Komisja pokrywają swoje własne koszty związane ze złożeniem wniosków o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta.