61982CJ0079_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 79/82,
VICTOR EVENS, πρώην υπάλληλος τού Ελεγκτικού Συνεδρίου τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Λιέγης, εκπροσωπούμενος από τούς Michel Mersch καί
Philippe Fraipont, δικηγόρους Λιέγης, καί τόν Victor Biel, δικηγόρο Λουξεμβούργου, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν τελευταίο, 18 Α, rue des Glacis,
προσφεύγων,
κατά
ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, εκπροσωπουμένου από τόν γραμματέα του Jean-Aime Stoll, επικουρούμενο από τόν Alex Bonn, δικηγόρο Λουξεμβούργου, 22, Cote d’Eich,
καθ’ ου,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η οποία έχει ως αντικείμενο τήν χορήγηση αποζημιώσεως επανεγκαταστάσεως,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου τήν 25η Φεβρουαρίου 1982, ο Victor Evens, πρώην υπάλληλος τού Ελεγκτικού Συνεδρίου τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ήσκησε προσφυγή μέ τήν οποία ζητεί νά τού χορηγηθεί αποζημίωση επανεγκαταστάσεως, μετά τήν συνταξιοδότησή του, ίση πρός τόν βασικό μισθό δύο μηνών .
2 Ο προσφεύγων, έγγαμος καί πατέρας δύο τέκνων, διωρίσθη υπάλληλος τής Συνελεύσεως τής ΕΚΑΧ στό Λουξεμβούργο, τό 1953 . Σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τής ΕΚΑΧ πού ίσχυαν τότε, τού εχορηγήθη αποζημίωση εγκαταστάσεως ίση πρός τόν μισθό τεσσάρων μηνών, λόγω τού οτι η οικογένειά του καί ο ίδιος ειχαν εγκατασταθεί στό Λουξεμβούργο . Τό 1977, οταν μετετάγη στήν Επιτροπή
Ελέγχου στίς Βρυξέλλες, εγκατεστάθη μέ τήν οικογένειά του στήν Λιέγη καί εισέπραξε αποζημίωση εγκαταστάσεως αντιστοιχούσα στόν βασικό μισθό δύο μηνών . Κατόπιν μετατάξεώς του στό Ελεγκτικό Συνέδριο τό 1978, ο προσφεύγων εγκατεστάθη στό Λουξεμβούργο, αλλά η οικογένειά του εξακολούθησε νά κατοικεί στήν Λιέγη, καί γιά τό λόγο αυτό τού εχορηγήθη αποζημίωση ίση πρός τόν βασικό μισθό ενός μηνός .
3 Ο προσφεύγων εσυνταξιοδοτήθη από 1ης Ιουνίου 1981 . Τότε επανεγκατεστάθη στήν Λιέγη οπου ηταν η οικογένειά του . Τό Ελεγκτικό Συνέδριο τού εχορήγησε, γιά τόν ανωτέρω λόγο, αποζημίωση επανεγκαταστάσεως ίση πρός τόν βασικό μισθό ενός μηνός . Αντιθέτως, ηρνήθη νά τού χορηγήσει αποζημίωση επανεγκαταστάσεως ίση πρός τόν βασικό μισθό δύο μηνών, λόγω τού οτι η οικογένειά του, η οποία εσυνέχιζε πάντοτε νά κατοικεί στήν Λιέγη, δέν εχρειάζετο νά επανεγκατασταθεί στήν πόλη αυτή .
4 Η διαφορά αυτή τού βασικού μισθού ενός μηνός μεταξύ τής αποζημιώσεως επανεγκαταστάσεως, πού εζήτησε ο προσφεύγων, καί τού ποσού πού εχορήγησε πρός τούτο τό Ελεγκτικό Συνέδριο αποτελεί τό αντικείμενο τής παρούσης διαφοράς .
5 Πρός στήριξη τής προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει οτι, κατά τή σαφή διατύπωση τού άρθρου 6 τού παραρτήματος VII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων, δικαιούται αποζημιώσεως επανεγκαταστάσεως ίσης πρός τό βασικό μισθό δύο μηνών, καθ’ οσον ελάμβανε οικογενειακό επίδομα καί έχει επανεγκατασταθεί μέ τήν οικογένειά του στήν Λιέγη . Ο προσφεύγων αναφέρεται, εξ άλλου, στίς μεταβατικές διατάξεις τού κανονισμού 259/68 τού Συμβουλίου, τής 29ης Φεβρουαρίου 1968, καί τού άρθρου 99, παράγραφος 3, τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων ΕΚΑΧ τού 1962, καθώς καί στό άρθρο 12 τού παλαιού γενικού καθεστώτος τής ΕΚΑΧ τού 1956 .
6 Κατά τό Ελεγκτικό Συνέδριο, η διάταξη τού άρθρου 5, παράγραφος 4, τού παραρτήματος VII πρέπει νά εφαρμόζεται επίσης στό πλαίσιο τού άρθρου 6, οπότε η αποζημίωση επανεγκαταστάσεως πρέπει νά περιορίζεται στό βασικό μισθό ενός μηνός, οπως ειναι η περίπτωση τού προσφεύγοντος .
7 Πρέπει, πρώτον, νά παρατηρηθεί οτι, οπως εδέχθη τό Δικαστήριο μέ τήν απόφασή του τής 11ης Ιουλίου 1974 ( Becker κατά Επιτροπής 10/74, Recueil, σ . 867 ),
η ρήτρα διασφαλίσεως τού άρθρου 99, εδάφιο 3, τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων ΕΚΑΧ τού 1962, υπέρ τών υπαλλήλων οι οποίοι προηγουμένως υπέκειντο στό παλαιό γενικό καθεστώς τής ΕΚΑΧ τού 1956, δέν έχει πλέον εφαρμογή από τήν στιγμή πού οι τωρινοί μισθοί υπερβαίνουν τό διπλάσιο τών πρό τού 1962 αποδοχών καί οτι υπάλληλος πού εξέρχεται από τήν υπηρεσία μετά τήν θέση σέ ισχύ τού νέου καθεστώτος δέν ευρίσκεται πλέον σέ δυσμενέστερη οικονομική κατάσταση παρά άν ειχε αποχωρήσει από τήν υπηρεσία πρό τής θέσεως σέ ισχύ τού νέου καθεστώτος .
8 Πρέπει, επομένως, νά εφαρμοσθεί εν προκειμένω τό άρθρο 6 τού παραρτήματος VII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, κατά τό μέτρο πού τό εν λόγω άρθρο αναφέρεται σέ υπάλληλο ο οποίος δικαιούται οικογενειακού επιδόματος .
9 Τό άρθρο 6, παράγραφος 1, ορίζει οτι κατά τήν έξοδό του από τήν υπηρεσία ο υπάλληλος «δικαιούται αποζημιώσεως επανεγκαταστάσεως ίσης πρός τό βασικό μισθό του δύο μηνών, άν πρόκειται περί υπαλλήλου αρχηγού οικογενείας», χωρίς νά αναφέρει τόν ορο επανεγκαταστάσεως τής οικογενείας τού υπαλλήλου· αντιθέτως, τό άρθρο 6, παράγραφος 4, ορίζει οτι η αποζημίωση αυτή καταβάλλεται «κατόπιν αποδείξεως τής επανεγκαταστάσεως τού υπαλλήλου καί τής οικογενείας του» . Η περίπτωση υπαλλήλου λαμβάνοντας οικογενειακό επίδομα καί επανεγκαθισταμένου χωρίς τήν οικογένειά του δέν προβλέπεται ρητώς από τό άρθρο αυτό .
10 Προκειμένου νά ερμηνευθεί τό άρθρο 6, δέν δύναται νά γίνει επίκληση τών διατάξεων τού άρθρου 12 τού γενικού κανονισμού τής ΕΚΑΧ τού 1956, οπως προτείνει ο προσφεύγων . Οι ισχύουσες διατάξεις τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων πρέπει νά ερμηνευθούν λαμβάνοντας υπ’ όψη τήν οικονομία καί τόν σκοπό τους, καί όχι υπό τό φώς καταργηθείσης κανονιστικής ρυθμίσεως .
11 Από τό άρθρο 71 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως καί από τήν επικεφαλίδα τού τμήματος 3 τού παραρτήματος VII τού κανονισμού προκύπτει οτι τό άρθρο 6 σκοπεί τήν κατ’ αποκοπή απόδοση εξόδων πού προκαλούνται από τήν επανεγκατάσταση τού υπαλλήλου μετά τήν έξοδό του από τήν υπηρεσία καί δέν καλύπτονται από τήν απόδοση τών εξόδων μετακομίσεως πού αφορά τό άρθρο 9 τού παραρτήματος VII . Αλλά, τό υψος τών εξόδων αυτών θά ειναι γενικά μεγαλύτερο στήν περίπτωση πού αλλάζει κατοικία μέ τήν οικογένειά του, παρά στήν περίπτωση υπαλλήλου ο οποίος επανεγκαθίσταται εκεί πού κατοικεί η οικογένειά του .
12 Παρόμοια διαφορά εξόδων πού πρέπει νά αποδοθούν ελήφθη υπ’ όψη, οσον αφορά τήν αποζημίωση εγκαταστάσεως, η οποία πρέπει νά χορηγείται επ’ ευκαιρία αναλήψεως καθηκόντων, από τήν πρώτη περίοδο τού άρθρου 5, παράγραφος 4, πού ορίζει οτι ο υπάλληλος, ο οποίος δικαιούται οικογενειακού επιδόματος καί δέν εγκαθίσταται μαζί μέ τήν οικογένειά του, λαμβάνει μόνον τό ημισυ τής αποζημιώσεως πού δικαιούται κανονικά . Ομοίως, τό νά μή χορηγείται αποζημίωση επανεγκαταστάσεως ίση πρός τό βασικό μισθό δύο μηνών στόν υπάλληλο πού δέν επανεγκαθίσταται μέ τήν οικογένειά του, συνάδει πρός τόν σκοπό τού άρθρου 6 . Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται, εξ άλλου, από τήν διατύπωση τής παραγράφου 4 τού άρθρου 6, πού απαιτεί ρητώς τήν απόδειξη τής επανεγκαταστάσεως τής οικογενείας τού υπαλλήλου .
13 Επομένως, αφού ειναι βέβαιο οτι η οικογένεια τού προσφεύγοντος δέν άλλαξε κατοικία μαζί του κατά τήν επανεγκατάστασή του στήν Λιέγη, τό Ελεγκτικό Συνέδριο δέν ηδύνατο νά δεχθεί νομίμως τήν αίτηση τού προσφεύγοντος, μέ τήν οποία εζήτησε νά τού χορηγηθεί αποζημίωση επανεγκαταστάσεως ίση μέ τό βασικό μισθό του δύο μηνών .
14 Επομένως, η προσφυγή πρέπει νά απορριφθεί .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
15 Κατά τό άρθρο 69, παράγραφος 2, τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα . Σύμφωνα ομως μέ τό άρθρο 70 τού κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων τών Κοινοτήτων, τά όργανα φέρουν τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει τήν προσφυγή .
2 ) Κάθε διάδικος φέρει τά δικά του δικαστικά έξοδα .