62001CC0419_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1. Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή ζητεί, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, προβαίνοντας σε προσδιορισμό των ευαίσθητων περιοχών μόνο σε ορισμένα τμήματα της επικράτειάς του, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων .
2. Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/271 επιβάλλει στα κράτη μέλη να προσδιορίσουν, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1993, τις ευαίσθητες περιοχές, σύμφωνα με τα κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας. Το άρθρο 5, παράγραφος 2, επιβάλλει στα κράτη μέλη να μεριμνήσουν ώστε, πριν από την απόρριψή τους σε ευαίσθητες περιοχές, τα αστικά λύματα που διοχετεύονται σε αποχετευτικά δίκτυα να υποβάλλονται, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1998, σε επεξεργασία αυστηρότερη από εκείνη που περιγράφεται στο άρθρο 4, για όλες τις απορρίψεις από οικισμούς με ι.π. (μονάδα ισοδύναμου πληθυσμού) άνω των 10 000.
3. Κατά την άποψη της Επιτροπής, από τα στοιχεία που προσκόμισε η Ισπανία κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία, προκύπτει ότι το μεν ισπανικό κράτος προσδιόρισε τις ευαίσθητες περιοχές στα ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία του, αλλά ότι ορισμένες αυτόνομες κοινότητες δεν έπραξαν το ίδιο για τα ύδατα της δικής τους δικαιοδοσίας. Συγκεκριμένα, ενώ η Ανδαλουσία, η Γαλικία, η Μουρκία και η Καντάβρια προέβησαν στους σχετικούς χαρακτηρισμούς, τους δημοσίευσαν στην Επίσημη Εφημερίδα τους και ενημέρωσαν σχετικώς την Επιτροπή, άλλες αυτόνομες κοινότητες δεν προέβησαν στους αναγκαίους χαρακτηρισμούς. Η Επιτροπή αναφέρεται σχετικώς στην Καταλονία, τις Βαλεαρίδες Νήσους, τη Χώρα των Βάσκων, τη Βαλένθια, τις Αστούριες, τις Καναρίους Νήσους και τις αυτόνομες πόλεις της Θέουτα και της Μελίλια.
4. Πράγματι, η Ισπανία αναγνωρίζει με το υπόμνημα αντικρούσεως ότι ορισμένες από τις αρμόδιες αρχές δεν προέβησαν σε προσδιορισμό των ευαίσθητων περιοχών, όπως επιβάλλει η οδηγία, αφού αναφέρει απλώς ότι η διαδικασία πραγματοποιήσεως των επιβαλλόμενων χαρακτηρισμών από τις αρχές αυτές έχει εισέλθει στη φάση της ολοκληρώσεως. Η Ισπανία αμφισβητεί την αιτίαση της Επιτροπής μόνο σε σχέση με τη Μελίλια και τις Αστούριες: στην περίπτωση της Μελίλια, για τον λόγο ότι οι αρχές της πόλης δεν έχουν δικαιοδοσία επί των οικείων υδάτων, και στην περίπτωση των Αστούριας, για τον λόγο ότι η κοινότητα αυτή δεν έχει ευαίσθητες περιοχές. Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν κατέθεσε υπόμνημα απαντήσεως επί των δύο αυτών σημείων, δεν είναι δυνατό να συναχθεί οριστικό αποτέλεσμα. Κατά τα λοιπά, πάντως, η προσφυγή της Επιτροπής είναι βάσιμη.
Πρόταση
5. Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο:
1) να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, προβαίνοντας σε προσδιορισμό ευαίσθητων περιοχών μόνο σε ορισμένα τμήματα της επικράτειάς του, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων,
2) να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.