Προσφυγή της 13ης Φεβρουαρίου 2023 – UH κατά EKT
(Υπόθεση T-67/23)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: UH (εκπρόσωποι: M. Burianski, R. Janjuah και W. Häring, δικηγόροι)
Καθής: Eυρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 13ης Δεκεμβρίου 2022 με την οποία η καθής ανακάλεσε την άδεια λειτουργίας της προσφεύγουσας ως πιστωτικού ιδρύματος (ECB-SSM-2022-DE-22 WHD-2022-0001)·
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
1.    Πρώτος λόγος: έλλειψη τυπικής νομιμότητας της προσβαλλόμενης αποφάσεως
Το διατακτικό της αποφάσεως της ΕΚΤ στηρίζεται επί διαφορετικών εξουσιοδοτικών διατάξεων απ’ ό,τι η αιτιολογία της. Ως εκ τούτου, συντρέχει παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 39 του Verwaltungsverfahrensgesetz (νόμου περί διοικητικής διαδικασίας), το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και το άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ΄, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
2.    Δεύτερος λόγος: προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως
Η ΕΚΤ δεν έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις τις οποίες προέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διαδικασίας ακροάσεως. Ως εκ τούτου, συντρέχει παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο α΄, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
3.    Τρίτος λόγος: μη συνδρομή των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 35, παράγραφος 2, σημείο 4, στοιχείο a, του Kreditwesengesetz (νόμου περί του πιστωτικού συστήματος, στο εξής: KWG)
Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 35, παράγραφος 2, σημείο 4, στοιχείο a, του KWG το οποίο επικαλείται η ΕΚΤ ως εξουσιοδοτική διάταξη στην αιτιολογία της αποφάσεώς της. Το προβλεπόμενο στην ανωτέρω εξουσιοδοτική διάταξη τεκμήριο δεν συντρέχει ή, άλλως, έχει ανατραπεί.
4.    Τέταρτος λόγος: μη συνδρομή των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 35, παράγραφος 2, σημείο 6, του KWG
Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 35, παράγραφος 2, σημείο 6, του KWG το οποίο επικαλείται η ΕΚΤ ως εξουσιοδοτική διάταξη στην αιτιολογία της αποφάσεώς της. Η ΕΚΤ δεν έλαβε υπόψη τον δυναμικό ορισμό των ιδίων κεφαλαίων της ανωτέρω εξουσιοδοτικής διατάξεως. Κατά τα λοιπά, η παραπομπή στις αυξημένες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων της Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (Ομοσπονδιακής Εποπτικής Αρχής Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών) συνιστά παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
5.    Πέμπτος λόγος: πλάνη εκτιμήσεως και κατάχρηση εξουσίας της ΕΚΤ
–    Η ανάκληση της αδείας λειτουργίας της προσφεύγουσας ως πιστωτικού ιδρύματος αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας. Κατ’ αρχάς, συντρέχει κατάχρηση διακριτικής ευχέρειας, διότι η ΕΚΤ αιτιολογεί την ανάκληση της αδείας της λειτουργίας ως πιστωτικού ιδρύματος στηριζόμενη επίσης στο γεγονός ότι πρέπει να δημοσιοποιούνται οι φερόμενες ως «σοβαρές» παραβάσεις των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας. Τοιουτοτρόπως η ΕΚΤ προσδίδει στην απόφασή της έναν μη προβλεπόμενο από τον νόμο χαρακτήρα κυρώσεως, όπερ δεν βρίσκει έρεισμα στο άρθρο 35 του KWG. Τούτο συνιστά παράβαση του άρθρου 40 του Verwaltungsverfahrensgesetz (νόμου περί διοικητικής διαδικασίας), του άρθρου 5, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, ΣΕΕ και του άρθρου 263, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
–    Περαιτέρω, συντρέχει υπέρβαση ακραίων ορίων διακριτικής ευχέρειας. Η ανάκληση της αδείας λειτουργίας της προσφεύγουσας ως πιστωτικού ιδρύματος δεν είναι πρόσφορη για την επίτευξη του επιδιωκόμενου με το μέτρο αυτό σκοπού. Η ανάκληση της αδείας λειτουργίας συνεπάγεται εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες για τους πιστωτές της προσφεύγουσας και για την ασφάλιση των καταθέσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να αποφευχθούν στο πλαίσιο της προβλεφθείσας από την προσφεύγουσα εκουσίας εκκαθαρίσεως.
–    Η ανάκληση της αδείας λειτουργίας της προσφεύγουσας ως πιστωτικού ιδρύματος δεν είναι ούτε αναγκαία, διότι με το σχέδιο της εκουσίας εκκαθαρίσεως της προσφεύγουσας θα υφίστατο ένα εξίσου αποτελεσματικό, πλην όμως λιγότερο επαχθές μέσο, για την επίτευξη του επιδιωκόμενου με την ανάκληση σκοπού. Το εν λόγω σχέδιο εκουσίας εκκαθαρίσεως κατέστη η βάση αποφάσεως της Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht.
–    Η ανάκληση της αδείας λειτουργίας της προσφεύγουσας ως πιστωτικού ιδρύματος δεν είναι ούτε εύλογη. Συντρέχει περίπτωση μη δικαιολογημένης επεμβάσεως στα θεμελιώδη δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνονται στο άρθρο 12, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 19, παράγραφος 3, του Grundgesetz (Θεμελιώδους Νόμου). Τα επαπειλούμενα, συνεπεία της ανακλήσεως της αδείας λειτουργίας της προσφεύγουσας ως πιστωτικού ιδρύματος, περαιτέρω μέτρα του άρθρου 38 του KWG είναι δυσανάλογα. Πέραν τούτου, θα υπάρξουν εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες για τους πιστωτές και τους μετόχους της προσφεύγουσας, οι οποίες θα μπορούσαν να αποφευχθούν δια της εκουσίας εκκαθαρίσεως χωρίς ανάκληση της αδείας της λειτουργίας ως πιστωτικού ιδρύματος.
–    Πέραν τούτου, συντρέχει παράλειψη ασκήσεως της διακριτικής ευχέρειας, διότι το άρθρο 35, παράγραφος 2, σημείο 4, στοιχείο a, του KWG απαιτεί διττό έλεγχο της αναλογικότητας, τον οποίον η καθής δεν διενεργεί.
____________