ΠΡΟΤΑΣΕΙΣWARNER— ΥΠΟΘΕΣΗ119/77
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
JEAN-PIERRE WARNER
της 14ης Φεβρουαρίου 1979 <appnote>*</appnote>
Περιεχόμενα
I — Εισαγωγή 693
II — Το άρθροVI της GATTκαι ο κώδικαςαντιντάμπινγκ 693
III — Η βασική κοινοτική κανονιστική ρύθμιση 701
IV — Η βιομηχανίακατασκευήςτριβέων 710
V — Τα πραγματικάπεριστατικάπουοδήγησανστις υπόκρίση προσφυγές 711
VI — Οι υπόκρίση προσφυγέςκαι τα αιτήματά τους 723
VII — Παραδεκτό των προσφυγώναναφορικάμε το άρθρο173 724
VIII — Επίτης ουσίας τωνπροσφυγώναναφορικάμε το άρθρο173 729
1.Ισχυρισμοίαφορώντεςτην τήρησητωντύπωνκαι σχετικοί με το κύροςτου κανονι­
σμού 1778/77στο σύνολότου 729
2.Ισχυρισμοίσχετικοί με τη νομιμότητατης διαδικασίαςη οποίασυνίσταται στην απο­
δοχήαναλήψεωςυποχρεώσεωνκαι κατόπινστην επιβολήκαι αναστολήοριστικού
δασμού 730
3.Ισχυρισμοίσχετικοί με τη νομιμότητατης επιβολήςτου οριστικούδασμούμε ενιαίο
συντελεστή 15% 735
4. Ισχυρισμοίσχετικοί με το κύροςτων μεθόδωνπουχρησιμοποίησεη Επιτροπήγια να
ανακατασκευάσειτις τιμές, συμπεριλαμβανομένουτου κύρουςτης επιλογήςτης των
αντιπροσωπευτικώντιμών 736
α) Η «ανακατασκευή»τωντιμώνεξαγωγής 736
β) Ο ισχυρισμόςπουαφοράτη ΝΤΝ— GKN 737
γ) Ο ισχυρισμόςπουαφοράτηνISO 737
δ) Σύγκρισημεταξύ τιμών εξαγωγήςκαι εγχωρίωντιμών 738
ε) Η «ανακατασκευή»τωνεγχωρίωντιμών 740
ζ) Η επιλογήτων«αντιπροσωπευτικώντύπων» 743
5. Ισχυρισμοίσχετικοί με το δικαίωμαακροάσεωςόσοναφοράτο ζήτημα της υπάρξεως
ή μη ντάμπινγκ 744
6. Ισχυρισμοίαναφορικάμε τη «ζημία» 748
7. Ισχυρισμοίαναφορικάμε τους τριβείς τους οποίουςκατασκευάζει η NSKΗνωμένου
Βασιλείου 749
* Γλώσσατουπρωτοτύπου:ηαγγλική.
692
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
8. Ισχυρισμοί σχετικοί μόνο με το κύρος του κανονισμού 261/77και, επομένως, του άρ­
θρου 3 του κανονισμού 1778/77 750
9. Άλλοι ισχυρισμοί σχετικοί μόνο με το κύρος του άρθρου 3 751
α) «Διάκριση» μεταξύ των τεσσάρων μεγάλων 751
β) «Διάκριση» μεταξύ των τεσσάρων μεγάλων και των λιγότερο σημαντικών ιαπώνων
εξαγωγέων 752
γ) Νομιμότητα της εισπράξεως του προσωρινού δασμού μετά την αποδοχή των ανα­
λήψεων υποχρεώσεων «αναδρομικώς» 752
IX — Η αγωγή αποζημιώσεως στην υπόθεση 119/77 755
Χ — Τα εκκρεμή αιτήματα στην υπόθεση 119/77 756
XI — Συμπέρασμα 757
Κύριε Πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
I — Εισαγωγή
Οι υπόκρίσηπροσφυγέςαυτές έχουνασκη­
θεί απότέσσερις ιάπωνεςκατασκευαστές
ένσφαιρων τριβέων και τριβέων με κω­
νικούς κυλίνδρουςκαι απόορισμένοαριθ­
μό εισαγωγέωντων προϊόντωντους στην
Κοινότητα,αντικείμενό τους δε είναι η αμ­
φισβήτηση,στο σύνολότου ή εν μέρει, του
κύρουςενός κανονισμούτου Συμβουλίου,
συγκεκριμένατου κανονισμού1778/77,της
26ηςΙουλίου 1977(OJL 196,της 3ηςΑυγού­
στου 1977,σ. 1),ο οποίος,όπωςαναφέρεται
στοντίτλο του,αφοράτη «θέσπισηδασμού
αντιντάμπινγκγια τουςένσφαιρουςτριβείς
και τους τριβείς με κωνικούς κυλίνδρους
προελεύσεωςΙαπωνίας».Οι προσφεύγου­
σες στηρίζουντο δικαίωμα ασκήσεωςαυ­
τών των προσφυγώνστο δεύτερο εδάφιο
του άρθρου173της ΣυνθήκηςΕΟΚ.Σε μία
απότις προσφυγές,στην υπόθεση119/77,
περιλαμβάνεται επί πλέον αγωγή αποζη­
μιώσεωςβάσειτου άρθρου178και του δευ­
τέρου εδαφίουτου άρθρου215της Συνθή­
κης.
Καθώςπρόκειταιγια την πρώτηφοράόπου
το Δικαστήριοκαλείται να κρίνει τη νομο-
θεσία αντιντάμπινγκκαι καθώςτα ανακύ­
πτοντα ζητήματα σ' αυτές τις προσφυγές
είναι κάπωςπερίπλοκα,νομίζωότι πρέπει,
προτού αναφερθώ με περισσότερες λε­
πτομέρειεςστο ποιεςείναι οι προσφεύγου­
σες και ποια είναι τα αιτήματά τους, να
εξηγήσω,κάπωςεκτενώς, το γενικό πλαί­
σιο της υποθέσεως.
II — Το άρθρο VI της GATT και ο κώδικας
αντιντάμπινγκ
Το Συμβούλιο,το οποίο είναι ασφαλώς ο
κύριοςκαθούσ' αυτές τις προσφυγές,ανα­
φέρθηκεστα υπομνήματάτου στηνιστορία
της νομοθεσίαςαντιντάμπινγκ στα πρώτα
στάδιάτης σεχώρεςόπωςο Καναδάς(όπου
θεσπίστηκεγια πρώτηφοράτο 1904),η Νέα
Ζηλανδία, η Νότιος Αφρική, η Αυστραλία
και οι ΗΠΑ.Νομίζωότι το μόνοενδιαφέρον
αυτής της ιστορίας είναι το ότι δείχνει ότι
οι συντάκτες της GATT,διατυπώνονταςτο
άρθροVI αυτής της Συμφωνίας,επεδίωκαν
όχι τόσο να καινοτομήσουναλλά μάλλον
να ρυθμίσουν.
ΤοάρθροVI της GATT(όπωςτροποποιήθη­
κε και ισχύει τώρα)ορίζει, όσοναφοράτις
παρούσεςυποθέσεις,τα εξής:
693
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
«1.Τασυμβαλλόμεναμέρηαναγνωρίζουσιν
ότι το ντάμπινγκ,δια του οποίουπροϊό­
ντα χώραςτινός εισάγονται ειςτο εμπό­
ριον ετέρας χώραςεις τιμήν κατωτέραν
της κανονικής αξίας των,είναι καταδι­
καστέον εφόσονπροκαλεί ή επαπειλεί
να προκαλέσεισοβαράνζημίανεις συ­
γκεκροτημένον παραγωγικόν κλάδον
εντός του εδάφουςσυμβαλλομένουμέ­
ρους ... Προς εφαρμογήν του παρόντος
άρθρουπροϊόνεξαγόμενονεκ τίνος χώ­
ραςπροςετέραν τοιαύτην, θεωρείταιως
εισαγόμενονεις την αγοράνεισαγούσης
χώραςεις τιμήν κατωτέραντηςκανονι­
κής του αξίας, εφόσονη τιμή προϊόντος:
α) είναι κατωτέρα της υπό ομαλάς
εμπορικάςσυνθήκας επιτυγχανομέ­
νης αντιστοίχου και επιδεκτικήςσυ­
γκρίσεωςτιμής του ομοίουπροϊόντος
του προοριζομένουδιά κατανάλωσιν
εντόςτης εξαγούσηςχώραςή
β) ελλείψει τοιαύτης τιμής εν τηεσωτε­
ρική αγορά της εξαγούσηςχώρας,η
τιμή του εξαγομένουπροϊόντοςείναι
κατωτέραείτε:
i) της υπόομαλάςεμπορικάςσυνθή­
κας επιτυγχανομένηςυψηλοτέρας
αντιστοίχου τιμής ομοίου προϊό­
ντος εξαγομένου προςτρίτην χώ­
ραν,είτε
ii) του κόστους παραγωγήςπροϊό­
ντος εις τον τόπον προελεύσεώς
του επηυξημένουκατά εύλογόντι
ποσόναντιπροσωπεύοντα έξοδα
πωλήσεωςκαι το κέρδος.
Εις εκάστην περίπτωσινθέλουσι δεό­
ντως ληφθη υπ' όψιν αι διαφοραί εις
τους όρους πωλήσεως και εις την
φορολογίανωςκαι άλλαι διαφοραίεπη­
ρεάζουσαιτο συγκρίσιμοντωντιμών.
2. Προςτον σκοπόνόπωςεξουδετερώσηή
αποτρέψη ντάμπινγκ, παν συμβαλλό­
μενονμέροςδύναταινα επιβάληεπίτου
προϊόντος,όπεραποτελεί αντικείμενον
του ντάμπινγκ, αντιντάμπινγκ δασμόν
μη υπερβαίνονταποσοτικώςτο περιθώ­
ριον του ντάμπινγκ επί του προϊόντος.
Προςεφαρμογήντου παρόντοςάρθρου
ωςπεριθώριοντου ντάμπινγκθεωρείται
η διαφοράτιμής ως αύτη προσδιορίζε­
ται υπότωνδιατάξεωντης παραγράφου
1.
6. Ουδέν συμβαλλόμενονμέρος θέλει ει­
σπράττει αντιντάμπινγκ ... κατά την
προϊόντοςτινός εκ του εδάφουςετέρου
συμβαλλομένου μέρους, ειμή εφόσον
ήθελε διαπιστώσει ότι συνεπεία του
ντάμπινγκ ... προκαλείται ή επαπειλεί­
ται σοβαράζημία εις συγκεκροτημένην
εθνικήν παραγωγήν...»
Οι «ερμηνευτικές παρατηρήσεις»αυτού
του άρθρουορίζουν,πάλι, καθόσονενδια­
φέρουντις υπόκρίσηυποθέσεις,τα εξής:
«Το κεκαλυμμένον ντάμπινγκ εφαρμοζό­
μενονπαράσυνεργαζομένωνεπιχειρήσεων
(ήτοι η υπόεισαγωγέωςπώλησιςεις τιμήν
κατωτέραντης αντιστοίχου προςτην ανα­
γραφομένηνεις το τιμολόγιον εξαγωγέως
μεθ'ουο εισαγωγεύςσυνεργάζεταικαι επί­
σης κατωτέραν της εν τη εξαγούσηχώρα
τιμής) αποτελεί είδος ντάμπινγκτιμών ως
προςτο οποίοντο περιθώριοντου ντάμπιν­
γκ δέοννα υπολογισθήεπίβάσειτης τιμής,
εις ην μεταπωλούνταιτα εμπορεύματαπα­
ράτου εισαγωγέως.
694
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Ως και εις πολλάς περιπτώσειςτελωνεια­
κής διαδικασίας παν συμβαλλόμενονμέ­
ρος δύναται να απαιτή εύλογον εγγύησιν
(τίτλον ή μετρητά) διά την πληρωμήντου
αντιντάμπινγκ ...μέχρι της τελικής διαπι­
στώσεωςτων γεγονότων,εις ας περιπτώ­
σεις υπάρχειυπόνοιαντάμπινγκ ...»
Στις 30 Ιουνίου 1967υπογράφηκεστη Γε­
νεύη συμφωνίαγια την εφαρμογήτου άρ­
θρουVI της GATT.Αυτή η συμφωνίαάρχι­
σε να ισχύει την 1ηΙουλίου 1968.Στα συμ­
βαλλόμεναμέρη της συμπεριλαμβάνονται
η ΕΟΚκαι η Ιαπωνία.
Η συμφωνίαορίζει ότι τα συμβαλλόμενα
μέρη αναγνωρίζουν«ότι οι μέθοδοι κα­
ταπολεμήσεωςτου ντάμπινγκ δεν πρέπει
να συνιστούν αδικαιολόγητο εμπόδιοστο
διεθνέςεμπόριοκαι ότι οι δασμοίαντιντά­
μπινγκδεν μπορούννα εφαρμοστούνκατά
των πρακτικώνντάμπινγκ παράμόνο εάν
προκαλούνή απειλούν να προκαλέσουν
σοβαρήζημία σε συγκροτημένηπαραγωγή
...»,ότι τα μέρη αυτά θεωρούν«ότι είναι
επιθυμητόνα εξασφαλιστούν δίκαιες και
ανοικτές διαδικασίες στις οποίεςνα βασί­
ζεται η πλήρηςεξέταση των υποθέσεων
ντάμπινγκ» και ότι επιθυμούν«να ερμη­
νεύσουντις διατάξεις του άρθρουVI της
Γενικής Συμφωνίας και να εκπονήσουν
τους κανόνες για την εφαρμογή τους με
σκοπότην επίτευξη αυξημένης ομοιομορ­
φίας και βεβαιότητας κατά την εφαρμογή
τους».
Έτσι αυτή η συμφωνίαθεσπίζειένα «κώδι­
κα αντιντάμπινγκ»,το άρθρο1του οποίου
ορίζει:
«Η επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ είναι
μέτροπουπρέπεινα λαμβάνεται μόνουπό
τις προϋποθέσειςοι οποίες προβλέπονται
στο άρθροVI της Γενικής Συμφωνίας.Οι
διατάξεις που ακολουθούν διέπουν την
εφαρμογήαυτού του άρθρουεφόσονλαμ­
βάνονται μέτρα στο πλαίσιο νομοθεσίαςή
κανονιστικής ρυθμίσεωςαντιντάμπινγκ.»
Οίδιος ο κώδικαςδιαιρείται σεπέντεμέρη:
Α — Καθορισμόςτου ντάμπινγκ
Β — Καθορισμόςτης σημαντικής ζημίας
κ.λπ.
C— Έρευνακαι διοικητικές διαδικασίες
D — Δασμοίαντιντάμπινγκκαι προσωρινά
μέτρα,και
Ε — Μέτρααντιντάμπινγκγια λογαριασμό
τρίτης χώρας.
Έναςορισμένοςαριθμόςδιατάξεωντωνμε­
ρών Α έως D είναι σημαντικός για τις
παρούσεςυποθέσεις.
Το μέροςΑ του κώδικα περιλαμβάνει ένα
μόνοάρθρο,το άρθρο2,το οποίοκαθορίζει
τις συνθήκες υπό τις οποίες ένα προϊόν
μπορείνα θεωρηθείότι αποτελεί αντικεί­
μενο ντάμπινγκ. Ο γενικός κανόνας, που
θυμίζει τη φρασεολογίατης παραγράφου1,
στοιχείο α, του άρθρου6 της GATT,ορίζε­
ται στο άρθρο2,παράγραφοςα:
«Για τους σκοπούςεφαρμογήςτου παρό­
ντος κώδικα,ένα προϊόνπρέπεινα θεωρεί­
ται ότι αποτελείτο αντικείμενο ντάμπινγκ,
δηλαδή ότι εισέρχεται στην αγορά ενός
κράτουςεισαγωγήςσε τιμή κατώτερηαπό
την κανονική του αξία, εάν η τιμή εξαγω­
γής του προϊόντοςαυτού, όταν εξάγεται
695
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
απότη μία χώραστην άλλη, είναι κατώτε­
ρη της συγκρίσιμης τιμής που ισχύει υπό
ομαλές εμπορικέςσυνθήκες(κατά τις συ­
νήθεις εμπορικέςπράξεις)για έναομοειδές
προϊόν που προορίζεται για κατανάλωση
στη χώραεξαγωγής.»
Μετά τον καθορισμό της εκφράσεως
«ομοειδέςπροϊόν»(άρθρο2,παράγραφοςb)
και την αναφοράσε περιπτώσειςόπουτα
προϊόνταδενεισάγονται απευθείαςαπότο
κράτος καταγωγής (άρθρο2, παράγραφος
c),το άρθροπροβλέπειτα μέτραπουπρέπει
να ληφθούνόταν είναι αδύνατοή, ενπάση
περιπτώσειαπρόσφορο,να καθοριστεί το
περιθώριοντάμπινγκ με άμεση σύγκριση
μεταξύ της εγχώριαςτιμής και της τιμής
εξαγωγής.
Η παράγραφοςd του άρθρου2 αφοράτην
περίπτωσητην οποία το άρθροVI, παρά­
γραφος1,στοιχείο b της GATTχαρακτηρί­
ζει ως «έλλειψη» εγχώριαςτιμής ισχύου­
σας«υπόομαλέςεμπορικέςσυνθήκες».Στο
μέτρο πουενδιαφέρειτην παρούσαυπόθε­
ση ορίζει:
«Όταν καμία πώλησηομοειδούςπροϊόντος
δεν έχει πραγματοποιηθεί υπό ομαλές
εμπορικέςσυνθήκεςστην εσωτερικήαγορά
της χώραςεξαγωγήςή όταν, λόγωτης ιδι­
αίτερης καταστάσεωςτης αγοράς,τέτοιες
πωλήσειςδεν επιτρέπουνουσιαστική σύ­
γκριση, το περιθώριοντάμπινγκ καθορίζε­
ται με σύγκρισηπρος...το κόστοςπαραγω­
γής στη χώρα καταγωγής, προσαυξημένο
κατά ένα εύλογοποσόγια έξοδα διαχειρί­
σεως,πωλήσεωςκαι άλλα, καθώςκαι για
τα κέρδη.Κατά γενικό κανόνα,η προσαύ­
ξησηγια τα κέρδηδενθαυπερβαίνειτο συ­
νήθωςπραγματοποιούμενοκέρδοςεπί πω­
λήσεως προϊόντωντης ίδιας γενικής κα­
τηγορίας στην εσωτερικήαγοράτηςχώρας
καταγωγής.»
Όσοναφοράτην «τιμή εξαγωγής»,η παρά­
γραφοςe προβλέπει:
«Όταν δεν υπάρχειτιμή εξαγωγήςή όταν
οι ενδιαφερόμενεςαρχές θεωρούνότι δεν
μπορούννα βασιστούνστηντιμή εξαγωγής
λόγωτηςυπάρξεωςσυνδέσμουή αντισταθ­
μιστικού διακανονισμούμεταξύ εξαγωγέα
και εισαγωγέαή τρίτου προσώπου,η τιμή
εξαγωγήςμπορείνα προσδιοριστείμε βάση
την τιμή στην οποίατα εισαγόμεναπροϊό­
ντα μεταπωλούνται για πρώτη φορά σε
ανεξάρτητο αγοραστήή, εάν τα προϊόντα
δεν μεταπωλούνταισε ανεξάρτητο αγορα­
στή ή δενμεταπωλούνταιστην κατάσταση
στην οποία εισήχθησαν,με οποιαδήποτε
εύλογηβάσητην οποίαμπορούννα καθο­
ρίσουνοι αρχές.»
Η παράγραφοςf ορίζει ότι η σύγκρισηπρέ­
πει να γίνεται «σε αναφοράπροςτις τιμές
πουισχύουν στο ίδιο εμπορικόστάδιο, το
οποίοείναι καταρχήντο στάδιο"εκ του ερ­
γοστασίου",και σε αναφοράμε πωλήσεις
πουπραγματοποιούνταισε όσοτο δυνατόν
πλησιέστερεςμεταξύ τους ημερομηνίες».
Σε κάθε περίπτωσηθα «λαμβάνονται δεό­
ντωςυπόψη,ανάλογαμε τις ιδιαιτερότητές
τους»,οι διαφορέςτων όρωνπωλήσεως,οι
διαφορές στη φορολογία και άλλες, οι
οποίεςεπηρεάζουντη δυνατότητασυγκρί­
σεωςτωντιμών, καθώςκαι «τα έξοδα,συ­
μπεριλαμβανομένωντων φόρωνκαι των
δασμών,πουκαταβλήθηκανκαι τα κέρδη
πουπραγματοποιήθηκανμεταξύ της εισα­
γωγήςκαι της μεταπωλήσεως»,ότανη τιμή
εξαγωγήςανακατασκευάζεταισύμφωναμε
την παράγραφοe.
Στο μέροςΒ του κώδικα,το άρθρο3 περι­
λαμβάνει λεπτομερείςδιατάξεις αναφορι­
κά με τον καθορισμότου ζητήματοςσοβα­
ρής ζημίας ή απειλής τέτοιας ζημίας για
την εθνική παραγωγή.Το άρθρο3, παρά­
γραφοςa,ορίζει ότι το ντάμπινγκπρέπεινα
696
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
είναι «προφανώςη κύρια αιτία» μιας τέ­
τοιας ζημίας ή μιας τέτοιας απειλής. Για
να λάβουν την απόφασήτους, οι αρχές
πρέπει«να σταθμίσουν,αφενός,τα αποτε­
λέσματα του ντάμπινγκ και, αφετέρου,
όλουςτουςάλλουςπαράγοντεςστοσύνολό
τους που μπορούννα έχουν δυσμενήεπί­
δρασηεπί της παραγωγής».Ο καθορισμός
πρέπεινα βασιστεί «σε όλες τις περιπτώ­
σεις σε πραγματικέςδιαπιστώσειςκαι όχι
σε απλούςισχυρισμούςή υποθετικέςδυνα­
τότητες».Η παράγραφοςb του άρθρουορί­
ζει ότι «η εκτίμηση των αποτελεσμάτων
των εισαγωγών,οι οποίες αποτελούν το
αντικείμενο ντάμπινγκ,επίτης εν λόγωπα­
ραγωγής … θα βασίζεται στην εξέταση
όλωντων παραγόντωνπουεπηρεάζουντην
κατάσταση της παραγωγήςαυτής, όπωςη
εξέλιξη και οι προοπτικέςόσοναφοράτον
κύκλο εργασιών,τα μερίδιοτης αγοράς,τα
κέρδη,οι τιμές (συμπεριλαμβανομένουτου
μέτρουκατά το οποίοη τιμή παραδόσεως
του εκτελωνισμένουπροϊόντοςείναι κατώ­
τερη ή ανώτερηαπό τη συγκρίσιμη τιμή
του ομοειδούς προϊόντοςπου επικρατεί,
υπόομαλέςεμπορικέςσυνθήκες,στη χώρα
εισαγωγής),οι εξαγωγικές δυνατότητες,η
απασχόληση,ο όγκος των εισαγωγώνπου
αποτελούντο αντικείμενο ντάμπινγκκαι ο
όγκοςτωνάλλωνεισαγωγών,ο βαθμόςχρη­
σιμοποίησηςτων δυνατοτήτων της εγχώ­
ριας βιομηχανίας και οι περιοριστικές
εμπορικέςπρακτικές». Προβλέπεταιρητά
ότι «ένα μόνο ή ακόμα και περισσότερα
απόαυτά τα κριτήρια δεν έχουνκατ' ανά­
γκη αποφασιστική σημασία». Η παρά­
γραφοςc του άρθρουορίζει στη συνέχεια
ότι:
«Για να διαπιστωθείεάν οι εισαγωγέςπου
αποτελούντο αντικείμενο ντάμπινγκ προ­
ξένησαν ζημία, θα εξεταστούν όλοι οι άλ­
λοι παράγοντεςοι οποίοι,μεμονωμέναή σε
συνδυασμό,μπορούννα έχουν δυσμενή
επίδρασηστην παραγωγή,όπωςο όγκος
και οι τιμές τωνεισαγωγώνχωρίςντάμπιν­
γκ του οικείου προϊόντος,ο ανταγωνισμός
μεταξύ των ίδιων των ημεδαπώνπαραγω­
γών,η συρρίκνωσητης ζητήσεωςπουοφεί-
λεται στην υποκατάσταση άλλων προϊό­
ντωνή σε μεταβολέςτωνπροτιμήσεωντων
καταναλωτών.»
ΣτομέροςCπροβλέπονταιλεπτομερείςδια­
δικαστικοί κανόνες.
Η έρευνααρχίζει, κατά γενικό κανόνα,κα­
τόπιναιτήσεωςπουυποβάλλεταιγια λογα­
ριασμό του θιγόμενουπαραγωγικούκλά­
δου,αυτή δε η αίτηση πρέπεινα συνοδεύε­
ται απόαποδεικτικά στοιχεία για το ντά­
μπινγκκαι τη ζημία (άρθρο5,παράγραφος
a).Μετά την έναρξητης έρευναςκαι κατό­
πιν, τα αποδεικτικά στοιχεία για το ντά­
μπινγκκαι τη ζημία πρέπεινα εξεταστούν
συγχρόνως(άρθρο5, παράγραφοςb), η δε
έρευνα πρέπεινα περατωθείχωρίς καθυ­
στέρηση μόλις οι αρχές πειστούν ότι τα
αποδεικτικάστοιχεία, είτε για το ντάμπιν­
γκ, είτε για τη ζημία, είναι ανεπαρκήή «ό­
ταν τα περιθώριοτου ντάμπινγκ, ο όγκος
τωνεισαγωγώνμε ντάμπινγκ,πραγματικών
ή δυνητικών,ή η ζημία είναι αμελητέα»
(άρθρο5,παράγραφοςc).
Τα άρθρα6 και 7 αφορούναντίστοιχα τις
αποδείξεις και τις υποχρεώσειςπουανα­
λαμβάνουνοι εξαγωγείςνα αναθεωρήσουν
τις τιμές τους. Λόγω της σημασίας που
έχουν σε σχέσημε ορισμένοαριθμό ζητη­
μάτωνστις παρούσεςπροσφυγές,πρέπεινα
τα παραθέσωστο σύνολότους:
«Άρθρο6
Αποδείξεις
a) Στους αλλοδαπούςπρομηθευτέςκαι σ'
όλα τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη πα­
ρέχονται ευρείες δυνατότητεςνα υποβάλ­
λουν γραπτώςκάθε αποδεικτικό στοιχείο
697
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
πουθεωρούνχρήσιμογια τις ανάγκεςτης
εν λόγωέρευναςαντιντάμπινγκ.Έχουνεπί­
σηςτο δικαίωμα,εφόσονυπάρχειλόγος,να
εκθέσουν προφορικάτα αποδεικτικάτους
στοιχεία.
b) Οι οικείες αρχέςπαρέχουνστονκαταγ­
γέλλοντα και στους προφανώςενδιαφερό­
μενους εισαγωγείς και εξαγωγείς,καθώς
και στις κυβερνήσειςτωνχωρώνεξαγωγής,
την ευκαιρία να λάβουν γνώσηόλωντων
σχετικών για την υποβολήτων φακέλλων
τους πληροφοριώνπου δεν είναι απόρρη­
τες, υπό την έννοια της κατωτέρωπαρα­
γράφουc και τις οποίεςχρησιμοποιούνοι
αρχές αυτές σε μια έρευνααντιντάμπινγκ.
Τους παρέχουνεπίσης την ευκαιρία να
προετοιμάσουντην παρουσίασητωναπό­
ψεώντους με βάσηαυτές τις πληροφορίες.
c) Όλες οι πληροφορίεςοι οποίεςείναι από
τη φύσητους απόρρητες(για παράδειγμα
διότι η αποκάλυψήτουςθαευνοούσεσε αι­
σθητό βαθμόέναν ανταγωνιστήή θαπρο­
ξενούσε σημαντική ζημία σ' εκείνον που
προβαίνειστην αποκάλυψήτης ή στοπρό­
σωποαπότο οποίοαυτός έλαβε αυτές τις
πληροφορίες)ή εκείνες που παρέχονται
εμπιστευτικά από τα μέρη σε μία έρευνα
αντιντάμπινγκ, θεωρούνται ως αυστηρώς
απόρρητεςαπότις οικείες αρχές,οι οποίες
δεν τις κοινολογούν χωρίς ειδική άδεια
εκείνου πουτις παρέσχε.
d) Εντούτοις,εάν οι οικείες αρχέςκρίνουν
ότι μία αίτηση για εμπιστευτική μεταχείρι­
ση δεν είναι δικαιολογημένηκαι εάνο πα­
ρέχωντην πληροφορίαδενθέλει ούτενα γί­
νει δημόσια γνωστή,ούτε να επιτραπείη
κοινολόγησήτης, σε γενικές γραμμέςή υπό
τη μορφήπεριλήψεως,οι αρχέςείναι ελεύ­
θερες να μην λάβουν υπόψημια τέτοια
πληροφορία,εκτόςαν μπορείνα αποδειχθεί
επαρκώςαπό πρόσφορεςπηγέςότι η πλη­
ροφορίαείναι ορθή.
e)Προςεπαλήθευσητων πληροφοριώνπου
παρασχέθηκανή προςσυμπλήρωσήτουςοι
αρχέςμπορούνεν ανάγκη να διεξαγάγουν
έρευνεςσε άλλες χώρες,υπότην προϋπό­
θεσηότι θα συμφωνήσουνοι ενδιαφερόμε­
νεςεπιχειρήσεις,ότι θαειδοποιηθούνοι εκ­
πρόσωποιτης κυβερνήσεωςτης οικείας χώ­
ραςκαι με την επιφύλαξηότι η τελευταία
δεναντιτίθεται στηνέρευνα.
f) Όταν οι αρμόδιες αρχές πεισθούνότι
υφίστανται επαρκείς αποδείξεις που δι­
καιολογούν την έναρξη έρευνας αντιντά­
μπινγκ,σύμφωναμε το άρθρο5,πρέπεινα
ειδοποιηθούνοι εκπρόσωποιτου κράτους
εξαγωγήςκαι οι προφανώςενδιαφερόμενοι
εξαγωγείς και εισαγωγείς,ενώ μπορείνα
δημοσιευτείσχετικά δημόσιαανακοίνωση.
g) Καθ' όλητη διάρκεια της έρευναςαντι­
ντάμπινγκ όλα τα μέρη πρέπεινα έχουν
πλήρωςτη δυνατότητα να υπερασπίσουν
τα συμφέροντάτους.Για το σκοπόαυτό,οι
οικείες αρχέςπαρέχουν,κατόπιν ασκήσε­
ως,τη δυνατότητα σε όλα τα αμέσωςεν­
διαφερόμεναμέρηνα συναντήσουνεκείνα
τα μέρη πουέχουν αντίθετα συμφέροντα,
έτσι ώστε να εκτεθούν οι αντιτιθέμενες
απόψειςκαι να ακουστούντα επιχειρήμα­
τα προςαντίκρουσή τους. Κατά την πα­
ροχήαυτής της δυνατότηταςπρέπεινα λη­
φθεί υπόψηη ανάγκη διαφυλάξεως των
απόρρητουχαρακτήραπληροφοριώνκαθώς
και της διευκολύνσεωςτωνμερών.Δενυφί­
σταται καμία υποχρέωσηγια κανέναμέρος
να συμμετάσχει σε μια συνάντηση,η δε
παράλειψημιας τέτοιας συμμετοχής δεν
μπορείνα βλάψει τη θέσητου μέρουςαυ­
τού.
h) Οι οικείες αρχέςκοινοποιούνστους εκ­
προσώπουςτης χώραςεξαγωγήςκαι στα
αμέσωςενδιαφερόμεναμέρητις αποφάσεις
τους όσοναφοράτην επιβολήή τη μη επι­
βολήδασμώναντιντάμπινγκ,γνωστοποιώ-
698
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ντας τους λόγουςγια τη λήψηαυτών των
αποφάσεων,καθώςκαι τα χρησιμοποιηθέ­
ντα κριτήρια, καθιστούν δε δημόσιες τις
αποφάσειςαυτές, εκτός αν υπάρχουνει­
δικοί λόγοι για να μη γίνει αυτό.
i) Οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν
εμποδίζουντις αρχές να λάβουνπροσωρι­
νές αποφάσεις,θετικές ή άρνητικές, ή να
εφαρμόσουνσυνοπτικά προσωρινάμέτρα.
Σε περιπτώσεις που ένα ενδιαφερόμενο
μέρος δεν αποκαλύπτει τις απαραίτητες
πληροφορίες,μπορείνα συναχθούνοριστι­
κές διαπιστώσεις,θετικές ή αρνητικές, με
βάσητα διαθέσιμα στοιχεία.
Άρθρο7
Αναλήψειςυποχρεώσεωναναφορικάμε τις
τιμές
a) Η διαδικασία αντιντάμπινγκ μπορείνα
περατωθείχωρίςεπιβολήδασμώναντιντά­
μπινγκή προσωρινώνμέτρωνεάν οι εξαγω­
γείς αναλάβουνεκουσίωςτην υποχρέωση
να αναθεωρήσουντις τιμές τους,έτσι ώστε
να εξαλειφθεί το περιθώριοντάμπινγκ, ή
να μηνεξάγουνπλέονστην εν λόγωπεριο­
χή σετιμές ντάμπινγκ,εάν οι οικείες αρχές
κρίνουν ότι η λύση αυτή είναι αποδεκτή
απόπρακτικήάποψη,π.χ.αν ο αριθμόςτων
υπαρχόντωνή δυνατόννα υπάρξουνεξα­
γωγέωνδεν είναι τόσο μεγάλος και ή αν
υφίστανται οι κατάλληλες εμπορικέςπρα­
κτικές.
b) Εντούτοις,αν οι ενδιαφερόμενοιεξαγω­
γείς αναλάβουν την υποχρέωση,κατά τη
διάρκεια της έρευναςτης υποθέσεώςτους,
να αναθεωρήσουντις τιμές τους ή να μην
εξάγουν το οικείο προϊόν,και οι αρμόδιες
αρχές δεχτούντις αναλήψεις υποχρεώσε­
ων,η έρευναγια τη ζημία θασυνεχιστείμέ­
χρι τέλους, εάν το επιθυμούνοι εξαγωγείς
ή εάν αποφασίσουνσχετικά οι οικείες αρ-
χές. Εάν συναχθείτο συμπέρασμαότι δεν
υπήρξε ζημία, οι υποχρεώσειςτις οποίες
ανέλαβανοι εξαγωγείςκαθίστανται αυτο­
μάτωςάνευ αντικειμένου, εκτός αν οι εξα­
γωγείς δηλώσουντο αντίθετο. Το γεγονός
ότι οι εξαγωγείςδενπροσφέρονταινα ανα­
λάβουντέτοιες υποχρεώσειςκατά τη διάρ­
κεια της διεξαγωγήςτης έρευναςή ότι δεν
αποδέχονται την πρόσκλησητων αρχών
που εκτελούν την έρευνα να τις αναλά­
βουν,δεν μπορείμε κανένα τρόπονα έχει
αρνητικές συνέπειεςόσοναφοράτην εκτί­
μηση των υποθέσεώντους. Εντούτοις, οι
αρχές είναι ασφαλώς ελεύθερες να θεω­
ρήσουν ότι είναι πολύ πιθανό να πραγ­
ματοποιηθείη απειλούμενηζημία εάν συ­
νεχιστούν οι εισαγωγέςπουαποτελούντο
αντικείμενο ντάμπινγκ.»
ΣτομέροςDτου κώδικα,η επιβολήκαι η εί­
σπραξητων δασμώναντιντάμπινγκ ανα­
φέρονταιστοάρθρο8.Σύμφωναμε την πα­
ράγραφοa αυτού του άρθρουείναι «επιθυ­
μητό»οεπιβαλλόμενοςδασμόςνα είναι πιο
μικρός από το περιθώριοντάμπινγκ εάν
ένας μικρότεροςδασμόςμπορείνα επαρκεί
για την εξάλειψη της ζημίας στην εγχώρια
παραγωγή.Η παράγραφοςb ορίζει, στο μέ­
τρο πουμας αφορά:
«Όταν επιβάλλεται δασμόςαντιντάμπινγκ
για οποιοδήποτεπροϊόν,ένας τέτοιος δα­
σμός,το ύψοςτου οποίουθα είναι το κα­
τάλληλο για κάθε συγκεκριμένη περίπτω­
ση,πρέπεινα πλήττει χωρίςδιακρίσεις τις
εισαγωγέςτου εν λόγωπροϊόντος,απ'όπου
και αν προέρχονται,οι οποίες έχει διαπι­
στωθείότι αποτελούντο αντικείμενο ντά­
μπινγκ και ότι προξενούνζημία. Οι αρχές
καθορίζουνονομαστικά τον προμηθευτήή
τους προμηθευτέςτου εν λόγωπροϊόντος.
Εάν,εντούτοις,εμπλέκονταιπολλοίπρομη­
θευτές από την ίδια χώρα,και είναι δύ­
σκολο πρακτικά να κατονομαστούνόλοι,
οι αρχέςμπορούννα ονομάσουντην προμη­
θεύτρια χώρα…»
699
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
Η παράγραφοςc προβλέπειότι:
«Το ποσότου δασμού αντιντάμπινγκ δεν
πρέπει να υπερβαίνει το περιθώριοντά­
μπινγκ,όπωςκαθορίστηκεδυνάμειτου άρ­
θρου2.Συνεπώς,εάν διαπιστωθείότι ο ει­
σπραττόμενοςμε τον τρόποαυτό δασμός
υπερβαίνει το πραγματικόπεριθώριοντά­
μπινγκ,το ποσόεπί πλέοντου περιθωρίου
αποδίδεταιτο ταχύτεροδυνατό.»
Η παράγραφοςd θέτει ορισμένουςκανόνες
που ισχύουν όταν εφαρμόζεται ένα «σύ­
στημα βασικών τιμών». Αυτοί οι κανόνες
δεν αφορούνάμεσα την υπόκρίσηυπόθε­
ση, αλλά εμπλέκονται κατά ένα μέροςστο
μηχανισμόαντιντάμπινγκ της ΕΚΑΧ,στον
οποίο έγινε αναφοράκατά τη διαδικασία.
Πολύσυνοπτικά,σε ένα τέτοιο σύστημαγί­
νεται σύγκρισημεταξύ της τιμής εξαγωγής
και μιας «βασικήςτιμής», η οποίακαθορί­
ζεται προςτο σκοπόαυτό. Οι κανόνεςαυ­
τοί ορίζουν,μεταξύ άλλων,ότι η τιμή βά­
σεωςδεν πρέπεινα υπερβαίνει«τηνκατώ­
τατη κανονική τιμή στην προμηθεύτριαχώ­
ρα ή στις προμηθεύτριεςχώρεςόπουεπι­
κρατούνομαλέςσυνθήκεςανταγωνισμού».
Όσοναφοράτη διάρκεια τωνδασμώναντι­
ντάμπινγκ, το άρθρο9 προβλέπειότι ένας
τέτοιος δασμός πρέπεινα παραμείνει σε
ισχύ «μόνογια το χρονικόδιάστημακατά
το οποίοείναι αναγκαίοςγια την εξουδετέ­
ρωσητου ντάμπινγκ πουπροκαλείζημία»
και ότι «οι οικείες αρχέςθαεπανεξετάζουν
την ανάγκη συνεχίσεωςτης επιβολήςτου
δασμού,όταν αυτό δικαιολογείται, είτε με
δική τους πρωτοβουλία,είτε εάν το ζητή­
σουν οι ενδιαφερόμενοιπρομηθευτέςή ει­
σαγωγείς του προϊόντος, υποβάλλοντας
συγχρόνωςστοιχεία πουνα στηρίζουντην
ανάγκη αυτής της επανεξετάσεως».
Το άρθρο 10αναφέρεται στα «προσωρινά
μέτρα».Τέτοια μέτρα μπορούννα ληφθούν
«μόνο όταν έχει ληφθεί προκαταρκτική
απόφαση ότι υφίσταται ντάμπινγκ και
όταν υπάρχουνεπαρκείςαποδείξειςγια τη
ζημία» (άρθρο10,a).Μπορούννα «λάβουν
τη μορφήπροσωρινούδασμούή, προτιμό­
τερα, ασφάλειας — με κατάθεσηενός πο­
σούή με εγγύηση— ίσης προςτο ύψοςτου
προσωρινώςεκτιμηθέντοςδασμούαντιντά­
μπινγκ,χωρίςνα είναι μεγαλύτερηαπότο
προσωρινώςεκτιμηθέν περιθώριοτου ντά­
μπινγκ»(άρθρο10,b).Οι οικείες αρχέςπρέ­
πει να «πληροφορούντους εκπροσώπους
της χώραςεξαγωγήςκαι τα αμέσωςενδια­
φερόμεναμέρηγια τις αποφάσειςτουςσχε­
τικά με την επιβολή δασμώνή τη λήψη
προσωρινώνμέτρων, αναφέροντας τους
λόγουςγια τους οποίουςελήφθησαναυτές
οι αποφάσεις και τα χρησιμοποιούμενα
κριτήρια»,οι δε αποφάσειςπρέπεικανονι­
κά να δημοσιεύονται(άρθρο10,c). Τα μέ­
τρα πρέπεινα περιορίζονταισε μια όσοτο
δυνατόνβραχύτερηπερίοδοκαι, ειδικότε­
ρα,«να μην επιβάλλονταιγια περίοδομε­
γαλύτερητων τριών μηνώνή, με απόφαση
τωνοικείων κρατώνκατόπιναιτήσεωςτου
εξαγωγέακαι του εισαγωγέα,των έξι μη­
νών»(άρθρο10,d).
Τέλος,υπάρχουνκαι οι διατάξεις του άρ­
θρου11σχετικάμε την αναδρομικότητα.Το
άρθροαυτό θεσπίζειτη γενική αρχήότι οι
δασμοί αντιντάμπινγκ και τα προσωρινά
μέτρα δεν πρέπει να έχουν αναδρομική
ισχύ. Υπάρχουνεξαιρέσεις από την αρχή
αυτή, μία από τις οποίες (αναφερόμενη
στην παράγραφοi του άρθρου11)σχετίζε­
ται άμεσα με τις παρούσεςυποθέσειςκαι
μία άλλη (αναφερόμενηστην παράγραφο
iii) έχει ορισμένη σημασία σε σχέση με
τους κανόνεςαντιντάμπινγκτης ΕΚΑΧ.
Η εξαίρεσητης παραγράφουi σημαίνει,εν
συντομία,ότι μπορούννα επιβληθούνανα­
δρομικάδασμοίγια την περίοδοκατά την
οποία εφαρμόζονται προσωρινά μέτρα
όταν έχουν ληφθεί προσωρινάμέτρα και
εφόσον οι εισαγωγές με ντάμπινγκ που
700
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της
περιόδου εφαρμογής τους θα προξενούσαν
σοβαρή ζημία αν δεν λαμβάνονταν αυτά τα
μέτρα. Περαιτέρω, η παράγραφος i καταλή­
γει:
«Εάν ο δασμός αντιντάμπινγκ που καθορί­
ζεται στην τελική απόφαση είναι μεγαλύ­
τερος από τον προσωρινώς καταβληθέντα
δασμό, η διαφορά δεν αναζητείται. Εάν ο
δασμός που καθορίζεται στην τελική από­
φαση είναι χαμηλότερος από τον προσωρι­
νώς καταβληθέντα δασμό ή το κατ' εκτίμη­
ση ορισθέν ποσό για την παροχή ασφαλεί­
ας, η διαφορά θα επιστραφεί ή ο δασμός θα
υπολογιστεί εκ νέου, ανάλογα με την περί­
πτωση.»
Η παράγραφος iii επιτρέπει την επιβολή δα­
σμού με αναδρομική ισχύ 90 ημερών σε
ορισμένες περιπτώσεις εάν πραγματοποιή­
θηκε «σποραδικό ντάμπινγκ» (δηλ. μαζικές
εισαγωγές ενός προϊόντος με ντάμπινγκ σε
μια σχετικά σύντομη χρονική περίοδο).
III — Η βασική κοινοτική κανονιστική
ρύθμιση
Τα μέτρα αντιντάμπινγκ αντιπροσωπεύουν,
στο σύστημα της Συνθήκης ΕΟΚ, μία όψη
της κοινής εμπορικής πολιτικής. Κατά τη
διάρκεια της μεταβατικής περιόδου
αποτελούσαν τομέα υπαγόμενο στο άρθρο
111 της Συνθήκης, αναφέρονται δε ρητά
στο άρθρο 113.
Στις 5 Απριλίου 1968, το Συμβούλιο εξέδω­
σε, κατ' εφαρμογή των άρθρων 111 και 113,
τον κανονισμό (ΕΟΚ) 459/68 (OJ L 93 της
17ης Απριλίου 1968, σ. 1), τα γενικά αποτε­
λέσματα του οποίου συνοψίζονται, όσον
αφορά τις υπό κρίση υποθέσεις, στα εξής
δύο πράγματα: μετέφερε τον κώδικα αντι­
ντάμπινγκ στο κοινοτικό δίκαιο και ανέθε­
σε στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα
κράτη μέλη αντίστοιχα το έργο της εφαρ­
μογής του θεσπιζόμενου με τον τρόπο αυτό
κοινοτικού δικαίου αντιντάμπινγκ. Το
προοίμιο του κανονισμού ορίζει μεταξύ άλ­
λων ότι «λαμβανομένων υπόψη των διε­
θνών υποχρεώσεων της Κοινότητας και των
κρατών μελών, ο παρών κανονισμός πρέπει
να θεσπιστεί σύμφωνα με τους κανόνες του
άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών
και Εμπορίου, καθώς και τη συμφωνία για
την εφαρμογή αυτού του άρθρου».
Το άρθρο 1 του κανονισμού αποτελεί εισα­
γωγική διάταξη. Η παράγραφος 2 αναφέρει
με τρόπο κάπως αινιγματικό ότι, «εφόσον
οι αναληφθείσες στο πλαίσιο της GATT
υποχρεώσεις δεν αντιτίθενται», οι διατά­
ξεις των άρθρων 2 έως 5 (που θεσπίζουν τις
θεμελειώδεις προϋποθέσεις για την είσπρα­
ξη δασμών αντιντάμπινγκ) «δεν αποτελούν
εμπόδιο για τη λήψη ιδιαίτερων μέτρων».
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, προβλέπει στο
τμήμα του που ενδιαφέρει τις υπό κρίση
προσφυγές:
«Δύναται να υπαχθεί σε δασμό αντιντά­
μπινγκ κάθε προϊόν που αποτελεί αντικεί­
μενο ντάμπινγκ όταν η διάθεσή του στην
κατανάλωση εντός της Κοινότητας προξε­
νεί ή επαπειλεί να προξενήσει σοβαρή ζη­
μία σε υφιστάμενο κλάδο παραγωγής στην
Κοινότητα ...»
Οι σχετικοί με τον καθορισμό του ντάμπιν­
γκ κανόνες θεσπίζονται στο άρθρο 3, το
οποίο έχει φρασεολογία πολύ παραπλήσια
προς εκείνη του άρθρου 2 του κώδικα αντι­
ντάμπινγκ.
701
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
Το σύνηθεςκριτήριο για την ύπαρξηντά­
μπινγκ καθορίζεται στο άρθρο 3, παρά­
γραφος1,περίπτωσηα, όπουθεωρείταιότι
ένα προϊόναποτελεί το αντικείμενο ντά­
μπινγκ:
«...ότανη τιμή εξαγωγήςτου προςτην Κοι­
νότητα είναι κατώτερητης συγκρίσιμηςτι­
μής πουισχύει υπόομαλέςεμπορικέςσυν­
θήκες (κατά τις συνήθεις εμπορικέςπρά­
ξεις) για ένα ομοειδέςπροϊόν...πουπροορί­
ζεται για κατανάλωση στη χώρακαταγω­
γής ή εξαγωγής».
Το άρθρο 3, παράγραφος2, αναφέρεται
στην περίπτωσηόπου«καμία πώλησηομο­
ειδούς προϊόντοςδεν έχει πραγματοποιηθεί
υπό ομαλές εμπορικέςσυνθήκες(κατά τις
συνήθειςεμπορικέςπράξεις)στηνεσωτερι­
κή αγοράτης χώραςεξαγωγής»και σ'εκεί­
νη όπου,«λόγωτης ιδιαίτερης καταστάσε­
ως της αγοράς,τέτοιες πωλήσειςδενεπι­
τρέπουνουσιαστική σύγκριση».Οι διατά­
ξεις αυτής της παραγράφουπου ενδια­
φέρουνεδώέχουνφρασεολογίαταυτόσημη
προςεκείνη του άρθρου2, παράγραφοςd,
του κώδικα αντιντάμπινγκ και επιτρέπουν,
ειδικότερα, σε παρόμοια περίπτωση,την
«ανακατασκευή»της «εγχώριαςτιμής» με
βάσητο «κόστοςπαραγωγήςστη χώρακα­
ταγωγής,προσαυξημένοκατά ένα εύλογο
ποσό για έξοδα διαχειρίσεως, πωλήσεως
και άλλα, καθώςκαι για τα κέρδη»,με την
επιφύλαξη ότι «κατά γενικό κανόνα, η
προσαύξησηαυτή δενθαυπερβαίνειτο συ­
νήθωςπραγματοποιούμενοκέρδοςεπίπω­
λήσεως προϊόντωντης ίδιας γενικής κα­
τηγορίαςστην εσωτερικήαγοράτηςχώρας
καταγωγής».
Τοάρθρο3,παράγραφος3,αντιστοιχείπρος
το άρθρο 2, παράγραφοςe, του κώδικα
αντιντάμπινγκ. Ρυθμίζει ειδικότερα την
ανακατασκευή της «τιμής εξαγωγής»με
βάση την τιμή στην οποίατο προϊόνμετα­
πωλείται για πρώτηφορά σε ανεξάρτητο
αγοραστή,«όταν προκύπτειότι δενμπορεί
κανείς να βασιστεί στην τιμή εξαγωγής,
λόγωτης υπάρξεωςσυνδέσμουή αντισταθ­
μιστικού διακανονισμούμεταξύ εξαγωγέα
και εισαγωγέα».
Τοάρθρο3,παράγραφος4,πουαντιστοιχεί
προςτο άρθρο2,παράγραφοςf, του κώδικα
αντιντάμπινγκ, ορίζει (στο πρώτοεδάφιο)
ότι η σύγκρισημεταξύ της τιμής εξαγωγής
και της εγχώριαςτιμής πρέπεινα «γίνεται
σεαναφοράπροςτις τιμές πουισχύουνστο
ίδιο εμπορικόστάδιο,το οποίοείναι καταρ­
χήντο στάδιοεκ του εργοστασίου»και «σε
αναφοράμε πωλήσειςπουπραγματοποιού­
νται σε όσοτο δυνατόνπλησιέστερεςμετα­
ξύ τους ημερομηνίες»,και (στο δεύτερο
εδάφιο) ότι πρέπεινα «λαμβάνονται δεό­
ντωςυπόψη...οι διαφορέςτωνόρωνπωλή­
σεως,οι διαφορέςστη φορολογίακαι άλ­
λες, οι οποίες επηρεάζουντη δυνατότητα
συγκρίσεωςτων τιμών», καθώς και, στις
περιπτώσειςόπουοι τιμές εξαγωγήςανα­
κατασκευάζονται σύμφωναμε το άρθρο3,
παράγραφος3,«τα έξοδα πουκαταβλήθη­
καν και τα κέρδηπουπραγματοποιήθηκαν
μεταξύ της εισαγωγήςκαι της μεταπωλή­
σεως».
Το άρθρο3, παράγραφος7, ορίζει ότι το
«περιθώριοτου ντάμπινγκ» αποτελείται
από«τη διαφοράτιμής όπωςκαθορίζεται
σύμφωναμε τις προηγούμενεςδιατάξεις».
Το άρθρο4, παράγραφος1, περίπτωσηα,
ορίζει ότι δεν μπορείνα συναχθείσυμπέ­
ρασμα περί υπάρξεωςζημίας «παράμόνο
όταν οι εισαγωγέςπουαποτελούναντικεί­
μενοντάμπινγκείναι προφανώςη κύρια αι­
τία μιας τέτοιας ζημίας» και ότι, για τη
διαπίστωσητης υπάρξεωςαυτής της ζη­
μίας, «σταθμίζονται,αφενός,οι συνέπειες
του οριστικά διαπιστωμένου ντάμπινγκ
και, αφετέρου,όλοι οι άλλοι παράγοντες
702
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
στο σύνολότους, ονοποίοι μπορείνα επη­
ρεάζουνδυσμενώςτην παραγωγήτης Κοι­
νότητας».Τοάρθρο4,παράγραφος1,περί­
πτωσηb, ορίζει ότι κάθε απόφασηπερί
απειλής ζημίας πρέπεινα «βασίζεται σε
γεγονότα και όχι απλώςσε ισχυρισμούς,
υποθέσειςή ελάχιστα πιθανές δυνατότη­
τες». Η παράγραφος2 του άρθρου4, που
αφοράτην εκτίμηση της ζημίας, και η πα­
ράγραφος3,η οποίααναφέρεται στο ζήτη­
μα του αιτιώδουςσυνδέσμου,είναι ταυτό­
σημα, απόκάθε ουσιαστική άποψη,αντί­
στοιχα προςτις παραγράφουςb και c του
άρθρου3του κώδικααντιντάμπινγκ.
Τα άρθρα 6 και 7 του κανονισμού θε­
σπίζουντους κανόνεςπουαφορούντις κα­
ταγγελίες αντιντάμπινγκ, οι οποίοι είναι
λεπτομερέστεροιαπόεκείνους του άρθρου
5, παράγραφοςa,του κώδικααντιντάμπιν­
γκ.
Τοάρθρο6,παράγραφος1,ορίζει ότι η κα­
ταγγελία πρέπεινα γίνεται εγγράφωςκαι
ότι μπορείνα γίνεται απόοποιοδήποτεφυ­
σικό ή νομικό πρόσωποή ένωσηπου δεν
έχει νομικήπροσωπικότητα,ενεργούσαγια
λογαριασμό κοινοτικού παραγωγικού
κλάδου ο οποίοςθεωρεί ότι ζημιώνεται ή
απειλείται από το ντάμπινγκ. Το άρθρο6,
παράγραφος2,ορίζει ότι μια τέτοια καταγ­
γελία μπορείνα υποβληθείσε ένα κράτος
μέλοςή στηνΕπιτροπή.Στην τελευταία πε­
ρίπτωση,η οποία μας ενδιαφέρει εδώ, η
Επιτροπήυποχρεούται,δυνάμει του εδα­
φίου β,να διαβιβάσειαμέσωςτην καταγγε­
λία στα κράτη μέλη.
Τοάρθρο7 προβλέπειότι στην καταγγελία
πρέπεινα γίνεται περιγραφήτου εν λόγω
προϊόντος,να αναφέρεταιη χώραεξαγωγής
και, στο μέτροτου δυνατού,η χώρακατα­
γωγής,τα ονόματατου παραγωγούκαι του
εξαγωγέα, καθώς και «αποδεικτικά στοι­
χεία τόσογια το ντάμπινγκ,όσοκαι για τη
ζημία πουπροκύπτειαπόαυτό για τον πα­
ραγωγικόκλάδοο οποίοςθεωρείότι ζημιώ­
νεται ή απειλείται».
Τοάρθρο9,όπωςτροποποιήθηκεαπότο άρ­
θρο4 του κανονισμού (ΕΟΚ)2011/73,του
Συμβουλίου,προβλέπειμία συνοπτικήδια­
δικασία για την απόρριψηκαταγγελίας η
οποία δεν περιλαμβάνει τα καθοριζόμενα
στο άρθρο7 στοιχεία ή, όταν είναι προφα­
νές χωρίςέρευναότι είναι αμελητέοτο πε­
ριθώριοτου ντάμπινγκ,ο όγκος των εισα­
γωγώνμε ντάμπινγκ,πραγματοποιηθεισών
ή δυνητικών,ή η ζημία (πρβλ.άρθρο5, πα­
ράγραφοςc, του κώδικα αντιντάμπινγκ).
Εκτός όταν εφαρμόζεται αυτή η διαδικα­
σία, η Επιτροπή,ενεργώνταςσε συνεργα­
σία με τα κράτη μέλη,υποχρεούται,δυνά­
μει του άρθρου10,παράγραφος1,να αρχί­
σει αμέσως«εξέτασητωνπραγματικώνπε­
ριστατικών»,καλύπτουσατόσοτο ντάμπιν­
γκ, όσοκαι τη ζημία, σε κοινοτική κλίμα­
κα.
Ενεργώνταςαυτή την εξέταση η Επιτροπή
έχει,δυνάμειτου άρθρου10,παράγραφος3,
περίπτωσηα,την εξουσία«νασυλλέγεικά­
θε απαραίτητη πληροφορίααπό εισαγω­
γείς, εξαγωγείς,εμπόρουςκαι παραγωγούς,
καθώςκαι απόεμπορικέςενώσειςκαι ορ­
γανώσεις».Τοάρθρο10,παράγραφος3,πε­
ρίπτωσηβ, όπωςτροποποιήθηκεμε το άρ­
θρο5του κανονισμού2011/73,προβλέπειτη
διεξαγωγήερευνώνσε τρίτες χώρες,όταν
αυτό είναι απαραίτητο«για την εξακρίβω­
ση πληροφοριώνή για τη συμπλήρωσή
τους».Η Επιτροπήμπορείνα προβείσ' αυ­
τές τις έρευνες«μόνοεάν οι ενδιαφερόμε­
νες επιχειρήσειςσυμφωνήσουνκαι εάν η
κυβέρνησητης οικείας χώραςειδοποιηθεί
και δεν φέρει αντίρρηση». Προβλέπεται
επίσης ότι η Επιτροπή«επικουρείται από
υπαλλήλουςενός ή περισσοτέρωνκρατών
μελών,πουθα εκδηλώσουνσχετική επιθυ­
μία, σε όλες τις έρευνεςπουγίνονται επί
τόπου».Τοάρθρο10,παράγραφος5, παρέ­
χει τη δυνατότηταστην Επιτροπήνα ζητή-
703
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
σει τη συνδρομήτωνκρατώνμελών.Μπορεί
να τους ζητήσει την παροχήπληροφοριών
ή να διεξαγάγουν ελέγχους και έρευνες,
συμπεριλαμβανομένωνκαι ερευνώνσε τρί­
τες χώρες,πάλι όμως«για την εξακρίβωση
πληροφοριώνή για τη συμπλήρωσήτους
εντός τωνεπιχειρήσεωνγια τις οποίεςπρό­
κειται, αυτές δε οι έρευνεςγίνονται μόνο
εάν οι ενδιαφερόμενεςεπιχειρήσειςσυμ­
φωνήσουνκαι εάν η κυβέρνησητηςοικείας
χώραςειδοποιηθείκαι δεν φέρει αντίρρη­
ση».Υπάλληλοιτης Επιτροπήςμπορούννα
επικουρούντους υπαλλήλουςτωνκρατών
μελών κατά την άσκηση των καθηκόντων
τους.
Οι παράγραφοι2, 4και 6του άρθρου10πα­
ρέχουνδιαδικαστικές εγγυήσειςσταενδια­
φερόμεναμέρη.
Δυνάμει της παραγράφου2, «όταν προκύ­
πτει απότις πληροφορίεςπουσυνέλεξεότι
μπορείνα καθίσταται αναγκαία η λήψημέ­
τρων άμυνας κατά του ντάμπινγκ,η Επι­
τροπή,παράτη συνέχισητης έρευναςτων
πραγματικώνπεριστατικών,ειδοποιείσχε­
τικά επίσηματουςεκπροσώπουςτηςχώρας
εξαγωγής, καθώς και τους προφανώςεν­
διαφερομένουςεξαγωγείςκαι εισαγωγείς».
Οφείλει συγχρόνωςνα δημοσιεύσει μια
αναγγελία στην ΕπίσημηΕφημερίδατων
ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων.Αυτή η αναγγε­
λία πρέπει,μεταξύ άλλων, «να αναφέρει
ότι όλες οι σχετικές με την υπόθεση
πληροφορίεςμπορούν να κοινοποιηθούν
στην Επιτροπή»και «καθορίζειτην προθε­
σμία εντός της οποίας τα ενδιαφερόμενα
μέρη μπορούννα εκφράσουντην επιθυμία
τους να εκθέσουντις απόψειςτους,στην
Επιτροπή,σύμφωναμε τις διατάξεις της
παραγράφου6»(βλ.άρθρο6,παράγραφοςf,
του κώδικααντιντάμπινγκ).
Η παράγραφος4, πουαντιστοιχεί προςτο
άρθρο6, παράγραφοςb, του κώδικααντι­
ντάμπινγκ και στην οποία αναφέρονται
πολλοί ισχυρισμοί στις υπόκρίση υποθέ­
σεις, ορίζει ότι:
«Η Επιτροπήπαρέχειστον καταγγέλλοντα
και στους προφανώςενδιαφερόμενουςει­
σαγωγείςκαι εξαγωγείς,καθώςκαι στους
εκπροσώπουςτης χώραςεξαγωγής,την ευ­
καιρία να λάβουνγνώσηόλωντων σχετι­
κώνγια την υπεράσπισητωνσυμφερόντων
τουςπληροφοριώνπουδενείναι απόρρητες
υπό την έννοια του άρθρου 11 και τις
οποίες χρησιμοποίησεστην έρευνα αντι­
ντάμπινγκ.»
Η παράγραφος6συνιστάεφαρμογήτου άρ­
θρου6,παράγραφοςg,του κώδικααντιντά­
μπινγκ,ορίζονταςότι:
«α)Η Επιτροπήμπορείνα ακούσει τις από­
ψεις των ενδιαφερομένωνμερών.Οφεί­
λει να ακούσει τις απόψειςτους όταν
το ζητούν εγγράφωςεντός προθεσμίας
πουορίζεται στην αναγγελία, η οποία
δημοσιεύεταιστην ΕπίσημηΕφημερίδα
των ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων,αποδει­
κνύοντας ότι θα μπορούσαννα ενδια­
φέρονταιάμεσααπότο αποτέλεσματης
έρευνας των πραγματικώνπεριστατι­
κών.Στην περίπτωσηαυτή η Επιτροπή
τους παρέχει την ευκαιρία στα μέρη
πουτο ζήτησαν εγγράφωςνα αναπτύ­
ξουν προφορικάτις απόψειςτους, εφό­
σον αποδεικνύουνεπαρκώςότι έχουν
συμφέροννα ενεργήσουνμε τον τρόπο
αυτό.
β)Επί πλέον,για να καταστεί δυνατή η
αντιπαράθεση των θέσεων και ενδε­
χομένωναντιρρήσεων,η Επιτροπή,μετά
απόαίτηση, δίνει στα άμεσα ενδιαφε­
ρόμενα μέρη την ευκαιρία να συνα­
ντηθούν.Παρέχονταςτην ευκαιρία αυ-
704
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
τή, λαμβάνει υπόψητης την ανάγκη
διαφυλάξεωςτου εμπιστευτικού χαρα­
κτήρα των πληροφοριώνκαθώςκαι τη
διευκόλυνσητων μερών. Η παρουσία
των μερώνστις συναντήσεις δεν είναι
υποχρεωτική,η δε απουσίαδεν επιβα­
ρύνειτη θέσητους.»
Όσον αφορά την παράγραφο7, συνιστά
εφαρμογήτου άρθρου6,παράγραφοςi, του
κώδικααντιντάμπινγκ.
Τοάρθρο11αφοράτις απόρρητεςπληροφο­
ρίες.Η παράγραφος2 απαγορεύειστο Συμ­
βούλιο,την Επιτροπήκαι τα κράτη μέλη,
καθώς και σε οποιονδήποτε από τους
υπαλλήλουςτους, να κοινολογήσουν,«ε­
κτός αν υπάρχει ρητή εξουσιοδότηση εκ
μέρους αυτού που τις έχει παράσχει,τις
πληροφορίεςεμπιστευτικού χαρακτήρος,
πουέχουνσυλλέξει κατ' εφαρμογήτου πα­
ρόντοςκανονισμούή τις πληροφορίεςπου
έχουν παρασχεθείεμπιστευτικά από ένα
μέροςσεέρευνααντιντάμπινγκ»(βλ.το άρ­
θρο6, παράγραφοςc, του κώδικα αντιντά­
μπινγκ).Η περίπτωσηαιτήσεωνεμπιστευτι­
κής μεταχειρίσεως οι οποίες δεν δικαιο­
λογούνται ρυθμίζεται στην παράγραφο3,
πουείναι ουσιαστικά ίδια σε σχέσημε το
άρθρο6, παράγραφοςd, του κώδικα αντι­
ντάμπινγκ (αλλά, όσοναφοράτο αγγλικό
κείμενο,ορθότερηαπόγραμματικήάποψη).
Τα άρθρα12και 13αφορούντη διαδικασία
διαβουλεύσεωνμεταξύ της Επιτροπήςκαι
των κρατώνμελών.Τέτοιες διαβουλεύσεις
μπορούννα πραγματοποιηθούνοποτεδήπο­
τε, είτε αμέσως, κατόπιν αιτήσεως ενός
κράτους μέλους, είτε με πρωτοβουλίατης
Επιτροπής(άρθρο12,παράγραφος1).Πραγ­
ματοποιούνται στα πλαίσια μιας συμβου­
λευτικής επιτροπής (αποκαλούμενη στη
συνέχειαστον κανονισμό«η επιτροπή»),η
οποίααποτελείται απόαντιπροσώπουςκά­
θε κράτουςμέλους,υπότην προεδρίαενός
εκπροσώπουτης Επιτροπής(άρθρο12,πα­
ράγραφος2).Τοάρθρο12,παράγραφος4,το
οποίοπροστέθηκεμε το άρθρο6 του κανο­
νισμού 2011/73,επιτρέπεινα διεξαχθούνοι
διαβουλεύσεις μόνον γραπτώς, εφόσον
τούτο είναι αναγκαίο.Τοάρθρο13προβλέ­
πει ότι αυτές οι διαβουλεύσεις αναφέ­
ρονται κυρίως:
«α) στηνύπαρξηκαι το περιθώριοτου ντά­
μπινγκ·
β) στην ύπαρξηκαι στην έκταση της ζη­
μίας·
γ) στα μέτρα πουλόγωτων περιστάσεων
είναι κατάλληλα για την επανόρθωση
των αποτελεσμάτων του ντάμπινγκ,
καθώς και στους τρόπουςεφαρμογής
τωνμέτρωναυτών.»
Το άρθρο 14, παράγραφος1, ορίζει την
εφαρμοστέαδιαδικασία όταν «προκύπτει
από τις αναφερόμενεςστο άρθρο 13δια­
βουλεύσεις ότι δεν καθίσταται αναγκαίο
κανένα προστατευτικό μέτρο». Σε μια
τέτοια περίπτωση,το εδάφιο a προβλέπει
ότι, «εφόσονδεν υπάρχει αντίρρηση στα
πλαίσια της επιτροπής,η διαδικασία πε­
ρατούται». Διαφορετικά η Επιτροπήοφεί­
λει να υποβάλειαμέσωςστοΣυμβούλιοέκ­
θεση επί του αποτελέσματοςτων διαβου­
λεύσεων,καθώςκαι πρότασηπερίπερατώ­
σεωςτης διαδικασίας. Τότε η διαδικασία
περατούται είτε εάν το Συμβούλιοδεχθεί
με ειδική πλειοψηφίατην πρότασητης Επι­
τροπής,είτε εάν το Συμβούλιοδεν λάβει
καμία απόφασηεντόςμηνόςή δεν καλέσει
την Επιτροπή,με ειδική πλειοψηφία, να
επαναλάβει την έρευνα των πραγματικών
περιστατικών.Τοεδάφιοβ ορίζει ότι η Επι­
τροπήενημερώνειτουςαντιπροσώπουςτης
χώραςεξαγωγήςκαι τα αμέσωςενδιαφερό­
μενα μέρη για την περάτωσητης διαδικα­
σίας και για τους λόγουςτης περατώσεως,
καθώςκαι για τα χρησιμοποιηθέντακριτή­
ρια. Εάν δημοσιεύτηκε αναγγελία στην
ΕπίσημηΕφημερίδα,βάσει του άρθρου10,
παράγραφος2,το εδάφιοαυτό ορίζει ότι η
705
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣWARNER— ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
Επιτροπήπρέπεινα ανακοινώσει αμέσως
την περάτωσηστην ίδια Εφημερίδα,εκτός
αν υπάρχουνειδικοί λόγοι για να μη γίνει
αυτό (πρβλ.το άρθρο6,παράγραφοςh, του
κώδικα αντιντάμπινγκ).
Το άρθρο 14,παράγραφος2, του κανονι­
σμού, αφοράτις αναλήψεις υποχρεώσεων
σε σχέσημε τις τιμές, και αντιστοιχεί προς
το άρθρο7 του κώδικα αντιντάμπινγκ.Τα
εδάφιά του α, β και γ ορίζουντα εξής:
«α)Οι διατάξεις της προηγουμένηςπαρα­
γράφου εφαρμόζονται επίσης όταν οι
εξαγωγείςαναλαμβάνουνεκουσίωςτην
υποχρέωση,κατά τη διάρκεια τηςέρευ­
νας τωνπραγματικώνπεριστατικών,να
αναθεωρήσουν τις τιμές τους κατά
τρόπονώστε να εξαλειφθεί το περιθώ­
ριο ντάμπινγκ,ή να διακόψουντις εξα­
γωγέςτους προςτην Κοινότητα,υπότην
προϋπόθεσηότι η Επιτροπή,αφού
ακούσει τις γνώμες που εκφράζονται
στα πλαίσια της επιτροπής,θα θεωρή­
σει αυτή τη λύσηαποδεκτή.
β)Όταν η Επιτροπή,σύμφωναμε τις δια­
τάξεις του προηγουμένουεδαφίου,δέχε­
ται τη σχετική ανάληψηυποχρεώσεως,
εντούτοις η έρευναγια την ύπαρξηζη­
μίας ολοκληρώνεταιεάν το ζητήσουνοι
εξαγωγείς ή εάν το αποφασίσειη Επι­
τροπή,αφούακούσειτις γνώμεςπουεκ­
φράζονται στα πλαίσια της επιτροπής.
Εάν η Επιτροπή,αφούακούσει τις γνώ­
μες πουεκφράζονται στα πλαίσια της
επιτροπής,συμπεράνειότι δεν υφίστα­
ται ζημία, η υποχρέωσητην οποίαανέ­
λαβαν οι εξαγωγείς αποβαίνειαυτομά­
τως άνευαντικειμένου, εκτός εάν αυτοί
δηλώσουντο αντίθετο.
γ) Το γεγονός ότι οι εξαγωγείς δεν προ­
σφέρονται να αναλάβουν τέτοιες υπο­
χρεώσειςκατά τη διάρκεια της διεξαγω­
γής της έρευναςή ότι δεν αποδέχονται
την πρόσκλησητωναρχώνπουεκτελούν
την έρευνα να τις αναλάβουν, δεν
μπορείμε κανένατρόπονα έχει αρνητι­
κές συνέπειεςόσοναφοράτην εκτίμηση
των υποθέσεώντους. Εντούτοις,η Επι­
τροπήείναι ασφαλώςελεύθερηνα θεω­
ρήσει ότι είναι πολύπιθανό να πραγ­
ματοποιηθείη απειλούμενη ζημία εάν
συνεχιστούν οι εισαγωγές που αποτε­
λούντο αντικείμενο ντάμπινγκ.»
Τοάρθρο7 του κανονισμού2011/73προσέ­
θεσε δύο ακόμα εδάφια, τα οποία ρυθ­
μίζουντο ζήτημα του ελέγχουτης τηρήσε­
ωςτωνυποχρεώσεων.Απόαυτές,το εδάφιο
δ ορίζει:
«Σε περίπτωσηπουη Επιτροπήδιαπιστώ­
σει ότι η υποχρέωσητην οποίαανέλαβαν
οι εξαγωγείςκαταστρατηγείται,δεν τηρεί­
ται ή καταγγέλθηκε και ότι, για το λόγο
αυτό, μπορείνα είναι απαραίτητηη λήψη
μέτρωνπροστασίας,ειδοποιεί περί αυτού
αμέσωςτα κράτημέληκαι επαναλαμβάνει
την έρευνατωνπραγματικώνπεριστατικών
υπότην έννοια του άρθρου10.»
Το εδάφιοε ορίζει ότι οι διατάξεις του άρ­
θρου18,παράγραφος1,του κανονισμού(οι
οποίεςαφορούντην επιτήρησητων αποτε­
λεσμάτωντων ληφθέντωνμέτρωναντιντά­
μπινγκ) εφαρμόζονται mutatis mutandis
στις υποχρεώσειςπουανέλαβανοι εξαγω­
γείς βάσει του άρθρου14.
Τα άρθρα 15 και 16του κανονισμού θε­
σπίζουνκανόνεςγια τη λήψηπροσωρινών
μέτρων.Αντιστοιχούνπροςτο άρθρο10του
κώδικααντιντάμπινγκ,είναι όμωςπολύπιο
λεπτομερείς.
706
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Το άρθρο15,παράγραφος1,εδάφιο a, ορί­
ζει:
«Όταν απόμια προκαταρκτικήέρευνατων
πραγματικώνπεριστατικώνπροκύπτειότι
υπάρχει ντάμπινγκ και όταν υφίστανται
επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την
ύπαρξηζημίας και τα συμφέροντατης Κοι­
νότηταςτης επιβάλλουννα ενεργήσειαμέ­
σως, η Επιτροπή,κατόπιν αιτήσεως ενός
κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβου­
λία:
— καθορίζεισύμφωναμε τις διατάξεις του
άρθρου19,παράγραφος3, το ποσόγια
το οποίο πρέπεινα παρασχεθείασφά­
λεια ως προσωρινόςδασμός αντιντά­
μπινγκ,η είσπραξητου οποίουθα πραγ­
ματοποιηθείκατ' εφαρμογήτης μεταγε­
νέστερης αποφάσεωςτου Συμβουλίου,
λαμβανομένηςδυνάμει του άρθρου17·
— καθορίζει τα προϊόντατα οποία αφορά
το μέτροαυτό σύμφωναμε τις επιταγές
του άρθρου20
— ορίζει ότι η θέσηστην κατανάλωσημέ­
σα στηνΚοινότητατωνσχετικώνπροϊό­
ντωνεξαρτάται απότην παροχήασφα­
λείας για το προαναφερθένποσό.»
(Τοάρθρο19,παράγραφος3,στο μέτροπου
αφοράτις υπόκρίση υποθέσεις,περιορίζει
το ποσότου προσωρινούδασμούστο ύψος
του προσωρινώςκαθορισθέντοςπεριθωρίου
ντάμπινγκ,προσθέτονταςότι «πρέπεινα εί­
ναι μικρότεροαπότο περιθώριοντάμπινγκ,
εάν ένας χαμηλότεροςδασμός αρκεί για
την εξάλειψη της ζημίας».Όσοναφοράτα
άρθρα17και 20,θα ασχοληθώμε αυτά αρ­
γότερα.)
Τοάρθρο15,παράγραφος1,εδάφιο β,ανα­
φέρεται στις διαβουλεύσεις που γίνονται
στο πλαίσιο της επιτροπήςσχετικά με τη
λήψη προσωρινώνμέτρων.Στο μέτρο που
μας ενδιαφέρει εδώ, το άρθρο 15, παρά-
γραφος 1, εδάφιο c, ορίζει ότι, εάν ένα
κράτοςμέλοςζητήσειτην άμεσηεπέμβαση
της Επιτροπής,αυτή πρέπεινα αποφασίσει
εντόςτο πολύπέντεεργασίμωνημερώνεάν
πρέπει να επιβληθεί προσωρινόςδασμός
αντιντάμπινγκ.
Το άρθρο 15, παράγραφος2, εδάφιο α,
προβλέπειότι τα προσωρινάμέτρα παρα­
μένουνσε ισχύ μέχρις ότου τεθεί σε ισχύ
απόφασητου Συμβουλίουδυνάμει του άρ­
θρου 17,για ανώτατο όμως χρονικό διά­
στημα τριών μηνών,το δε εδάφιο β ορίζει
ότι, μετά τη λήξη της περιόδουισχύος αυ­
τών των μέτρων, η ασφάλεια πρέπει να
αποδεσμευτείμέχρι του ύψουςτου ποσού
πουείχε καταβληθεί ή να εισπραχθείορι­
στικά βάσει του άρθρου17.Το άρθρο 16,
παράγραφος2,παρέχειτη δυνατότηταστην
Επιτροπή,«εάν το ζητήσουνοι εξαγωγείς
και οι εισαγωγείςκαι εάν δενπερατώθηκε
ακόμαη έρευνατωνπραγματικώνπεριστα­
τικών»,να υποβάλειστοΣυμβούλιοπρότα­
ση περί παρατάσεωςτων προσωρινώνμέ­
τρων«για τρεις μήνεςκατ' ανώτατοόριο».
Το Συμβούλιο πρέπει να αποφασίσει επί
της προτάσεωςαυτής με ειδική πλειοψη­
φία.
Τοάρθρο17ορίζει:
«1.Όταν προκύπτειαπότην οριστική δια­
πίστωση των πραγματικώνπεριστατι­
κώνότι υφίσταται ντάμπινγκκαι ζημία,
και εφόσοντα συμφέροντατης Κοινότη­
τας επιβάλλουνμια κοινοτική ενέργεια,
η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση στο
Συμβούλιο,αφού ακούσει τις γνώμες
που εκφράζονται στο πλαίσιο της επι­
τροπής.Αυτή η πρότασηαφοράεπίσης
τα αναφερόμεναστην παράγραφο2 ζη­
τήματα.
2. α) Το Συμβούλιοαποφασίζει με ειδική
πλειοψηφία.Όταν εφαρμόστηκε το
άρθρο15,παράγραφος1,το Συμβού­
λιο καθορίζει,με την επιφύλαξητων
707
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
διατάξεων του άρθρου 15, παρά­
γραφος 2, μέχρι ποιου βαθμού ει­
σπράττεται οριστικά το ποσόπου
έχει παρασχεθεί για ασφάλεια ως
προσωρινόςδασμός.
β) Η οριστική είσπραξη του ποσού
αυτού δεν μπορεί να αποφασιστεί
εάν δεν προκύπτειαπότην οριστική
διαπίστωσητων πραγματικώνπερι­
στατικών ότι υφίσταται σημαντική
ζημία ... ή ότι μια τέτοια ζημία θα
προξενείτοεάν δενείχαν εφαρμοστεί
προσωρινάμέτρα.»
Το άρθρο 18,που τροποποιήθηκεμε τον
κανονισμό (ΕΟΚ)1411/77του Συμβουλίου,
ρυθμίζει αυτό πουχαρακτήρισα προηγου­
μένως ως έλεγχο των αποτελεσμάτωντων
μέτρων αντιντάμπινγκ μετά την επιβολή
τους και την τροποποίησηή ανάκλησή
τους όπουαυτό είναι απαραίτητο.
Τοάρθρο19,παράγραφος1,ορίζει:
«Οι δασμοί αντιντάμπινγκ,ανεξάρτητααν
επιβάλλονται προσωρινάή οριστικά, θε­
σπίζονται με κανονισμούς.»
Το άρθρο19,παράγραφος2, περίπτωσηα,
ορίζει, στο μέτρο που ενδιαφέρει τις υπό
κρίση υποθέσεις:
«α)Με επιφύλαξη των διατάξεων του άρ­
θρου17,παράγραφος2,οι δασμοίαυτοί
δεν μπορούνούτε να επιβληθούν,ούτε
να αυξηθούνμε αναδρομικήισχύ.
β) Εφαρμόζονταισε όλα τα προϊόνταπου
κατονομάζονται στην πράξητου Συμ­
βουλίουή της Επιτροπήςτα οποία,μετά
την έναρξητης ισχύοςτης , τίθενται σε
κυκλοφορίαεντόςτης Κοινότητας...»
(Βλ.το άρθρο11του κώδικα αντιντάμπιν­
γκ.)
Τοάρθρο19,παράγραφος3,ορίζει:
«Τοποσόενόςοριστικούή προσωρινούδα­
σμού αντιντάμπινγκ δεν μπορεί να υπερ­
βαίνει το διαπιστωμένοπεριθώριοτου ντά­
μπινγκή, σε περίπτωσηθεσπίσεωςπροσω­
ρινούδασμού,εκείνοτο οποίοδιαπιστώθη­
κε προσωρινά.Θα πρέπεινα είναι μικρό­
τεροαπότο περιθώριοντάμπινγκεάν ένας
χαμηλότεροςδασμόςαρκεί για την εξάλει­
ψητης ζημίας. »
(Βλ.άρθρο8,παραγράφουςaκαι c,του κώ­
δικα αντιντάμπινγκ.)
Τοάρθρο19,παράγραφος4,προβλέπειένα
μέτρο διασφαλίσεωςγια τους εισαγωγείς.
Οι κυριότερεςδιατάξεις του είναι οι εξής:
«α)Όταν ένας εισαγωγέαςμπορείνα απο­
δείξει ότι τα προϊόντα που εισήγαγε
στην αγοράτης Κοινότηταςδεν αποτε­
λούντο αντικείμενο ντάμπινγκή ότι το
περιθώριοτου ντάμπινγκ είναι μικρό­
τερο απόεκείνο στο οποίοβασίστηκεη
απόφασητου Συμβουλίου ή της Επι­
τροπής,οι δασμοί αντιντάμπινγκ που
εισπράχθηκανγι' αυτά τα προϊόντατου
επιστρέφονται,στοσύνολότουςή κατά
ένα μέρος.Σε περίπτωσηλήψεωςπρο­
σωρινώνμέτρων,οι παρασχεθείσεςεγ­
γυήσεις ελευθερώνονταιυπό τις ίδιες
προϋποθέσεις.
β) Για το σκοπόαυτό, ο εισαγωγέαςμπο­
ρεί, εντόςπροθεσμίαςτριώνμηνώναπό
της θέσεωςσε κυκλοφορίατωνεν λόγω
προϊόντων,να υποβάλει αίτηση στο
κράτος μέλος, στο έδαφοςτου οποίου
πραγματοποιήθηκεαυτή η θέσησε κυ­
κλοφορία...»
708
NIPPONSEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Τουπόλοιπομέροςτης παραγράφουθεσπί­
ζει τη διαδικασία (η οποία περιλαμβάνει
διαβουλεύσειςμεταξύτου εν λόγωκράτους
μέλους,της Επιτροπήςκαι τωνάλλωνκρα­
τών μελών)κατά την οποίααποφασίζεται
εάν και σε ποιοβαθμόπρέπεινα δοθείσυ­
νέχεια στην αίτηση.
Το άρθρο20ορίζει τον τρόποκαθορισμού
τωνπροϊόντωνστα οποίαεφαρμόζεταιένα
μέτροαντιντάμπινγκ.
Η παράγραφος1 επιτάσσει ο καθορισμός
τους να περιλαμβάνειτα εξής στοιχεία:
«α)δασμολογικήκλάση·
β)εμπορικήονομασία-
γ)χώρακαταγωγήςή εξαγωγής­
δ)όνοματου προμηθευτή.»
Η παράγραφος2 ορίζει εντούτοις ότι:
«Εάνεμπλέκονταιπερισσότεροιπρομηθευ­
τές απότην ίδια χώρακαι δενείναι δυνατό
για πρακτικούςλόγουςνα κατονομαστούν
όλοι,τα προϊόνταμπορούννα καθοριστούν
σύμφωναμε τις ενδείξεις πουαναφέρονται
στα σημεία α, β και γ της προηγουμένης
παραγράφου...»
(Βλ.το άρθρο8,παράγραφοςb,του κώδικα
αντιντάμπινγκ,πρώτηκαι δεύτερηφράση.)
Το άρθρο21ορίζει ότι οι δασμοί αντιντά­
μπινγκ εισπράττονται απότα κράτη μέλη.
Αποτελούν όμως μέρος των ιδίων πόρων
της Κοινότητας.
Αυτές είναι, νομίζω,όλες οι διατάξεις της
βασικής κοινοτικής νομοθεσίαςπουαφο­
ρούντις υπόκρίση υποθέσεις.
Λαμβανομένωνεντούτοις υπόψητων ανα­
φορώνπουέγιναν, κατά την υποβολήτων
παρατηρήσεωντων διαδίκων,στους κανό­
νες αντιντάμπινγκ της ΕΚΑΧ,νομίζω ότι
πρέπεινα πωορισμένα πράγματαγι' αυ­
τούς.
Οι κανόνεςαυτοί βασίζονται στα άρθρα74
και 86της ΣυνθήκηςΕΚΑΧ.Τοάρθρο74πα­
ρέχει την εξουσία στην Επιτροπή,στις υπ'
αυτού καθοριζόμενεςπεριπτώσεις,να λαμ­
βάνει μέτρα και να απευθύνεισυστάσεις
στις κυβερνήσεις.Μία απόαυτές τις περι­
πτώσειςείναι εκείνη όπου«εις βάροςχω­
ρώνμημελώντης Κοινότητοςή επιχειρήσε­
ων εγκατεστημένωνστις χώρεςαυτές δια­
πιστώνονται...μέθοδοιντάμπινγκ».Το άρ­
θρο86υποχρεώνειτα κράτη μέλη να εξα­
σφαλίζουντην εκτέλεση αυτώντωνμέτρων
και συστάσεων.
Επομένως,μια θεμελιώδηςδιαφοράμεταξύ
της ΕΚΑΧκαι της ΕΟΚείναι ότι, στηνπερί­
πτωσητης πρώτης,η Επιτροπήείναι εκείνη
που έχει την εξουσία να αποφασίζει. Το
Συμβούλιοδενέχει καμιά συμμετοχή.
Η άσκησηαυτής της εξουσίαςδενείχε συ­
στηματοποιηθείαπό την Επιτροπήμέχρις
ότου εξέδωσε τη σύσταση 77/329/ΕΚΑΧ
στις 15Απριλίου 1977.Το προοίμιοαυτής
της συστάσεωςαναφέρεται στον κανονι­
σμό459/68(όπωςτροποποιήθηκε)και ορίζει
ότι «είναι σκόπιμονα εξασφαλιστεί όπως
οι κανονιστικές ρυθμίσειςτου εξωτερικού
εμπορίουείναι όσοτο δυνατόνπερισσότερο
ομοιογενείςστις δύοΚοινότητες».Παραπέ­
μπει επίσης στις «διεθνείς υποχρεώσεις
των δύο Κοινοτήτων και των κρατών με­
λών».Τοσύστημαπουακολουθούσεη σύ­
σταση 77/329ήταν ουσιαστικά εκείνο του
709
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
κανονισμού459/68,όπωςτροποποιήθηκεμε
τον κανονισμό2011/73,με τις κατάλληλες
προσαρμογέςπροςτη διαφορετικήθεσμική
δομήτης ΕΚΑΧ.
Στις 28Δεκεμβρίου1977,η Επιτροπήεξέδω­
σε τη σύσταση 3004/77/ΕΚΑΧ,πουτροπο­
ποίησε σε ορισμένα σημεία τη σύσταση
77/329.Απότις τροποποιήσειςαυτέςνομίζω
ότι τρεις πρέπεινα σημειωθούν.
Η πρώτηκαι πιθανώςη σημαντικότερησε
σχέση με τα επιχειρήματα πουπροβλήθη­
καν ενώπιοντου Δικαστηρίουστις υπόκρί­
ση υποθέσειςήταν η τροποποίησητου άρ­
θρου 14,παράγραφος2, περίπτωσηδ, της
συστάσεως77/329,πουήταν ώςτότεπανο­
μοιότυπηπροςτο άρθρο14,παράγραφος2,
περίπτωσηδ, του κανονισμού 459/68(η
οποία προστέθηκε από τον κανονισμό
2011/73).Και οι δύο πρέβλεπανότι, εάν η
Επιτροπήδιαπίστωνεότι μία απότις υπο­
χρεώσειςπουανέλαβανοι εξαγωγείςκατα­
στρατηγείτο, δεν τηρείτο ή είχε καταγγελ­
θεί και εάν,για το λόγοαυτό,θα μπορούσε
να είναι αναγκαία η λήψημέτρωνάμυνας,
η Επιτροπήθα προχωρούσεεκ νέουστην
«έρευνα των πραγματικώνπεριστατικών».
Το άρθρο3 της συστάσεως3004/77αντικα­
τέστησε αυτή τη διάταξη της συστάσεως
77/329με σύνολολεπτομερώνδιατάξεων,οι
οποίεςκαταλήγουνωςεξής:
«Σε περίπτωσηπουη Επιτροπήδιαπιστώ­
σει ότι η υποχρέωσηκαταστρατηγείται,δεν
τηρείται ή καταγγέλθηκε, λαμβάνει αμέ­
σωςτα απαραίτηταμέτρα.»
Οι δύοάλλεςσημαντικές τροποποιήσειςεί­
ναι η εισαγωγή,με το άρθρο4 της συστά­
σεως 3004/77,διατάξεων βασισμένων σ1
εκείνες του άρθρου11,παράγραφοςiii, του
κώδικα αντιντάμπινγκ,σχετικά με τις περι-
πτώσεις«σποραδικούντάμπινγκ»·επίσης,
με το άρθρο5,διατάξεωνπουπαρέχουντη
δυνατότητα θεσπίσεως βασικού συστή­
ματος τιμών,όπωςεκείνο το οποίοαναφέ­
ρεται στο άρθρο8,παράγραφοςd, του κώ­
δικα αντιντάμπινγκ.
Καμία απόαυτές τις τροποποιήσειςδενμε­
ταφέρθηκεποτέστη νομοθεσίατης ΕΟΚ.
IV — Η βιομηχανίακατασκευήςτριβέων
Οι υπό κρίση υποθέσειςαφορούν,όπως
ανέφερα στην αρχή, ένσφαιρους τριβείς
και τριβείς με κωνικούςκυλίνδρους.Οι διε­
θνείς προδιαγραφέςπροβλέπουνπερίπου
25000 τύπους και μεγέθη τριβέων έτσι
ώστε, με την επιφύλαξη των ποιοτικών
διαφορών,οι τριβείς πουκατασκευάζουνοι
διάφοροικατασκευαστέςμπορούννα εναλ­
λαχθούνμεταξύ τους. Μεταξύ αυτών των
τύπων και μεγεθών είναι ορισμένοι οι
οποίοιέχουνμεγάληζήτηση.Είναι γνωστοί
ως«breadandbutter»ή «startypes» (κύριοι
τύποι).Μπορούννα κατασκευαστούνφθη­
νά σε μεγάλες ποσότητες.Η ευρωπαϊκή
βιομηχανίαπαραπονέθηκεότι ο ανταγωνι­
σμόςαπότους ιάπωνεςκατασκευαστέςεί­
χε ωςεπίκεντροαυτούςτους τύπους.
Στην Ιαπωνίαυπάρχουντέσσερις μεγάλοι
κατασκευαστέςτριβέων,πουαυτοί μόνον
πραγματοποιούνπερίπουτο 90%τωνπωλή­
σεωντης ιαπωνικήςαγοράςκαι περίπουτο
95%των εξαγωγώναπότην Ιαπωνίαπρος
την Κοινότητα.Πρόκειται για τις εταιρείες
ΝΤΝ Toyo Bearing Company Limited
(«ΝΤΝ»),NipponSeikoKK («NSK»),Koyo
SeikoCompanyLimited(«ΚΟΥΟ»)και Nachi
Fujikoshi Corporation(«NACHI»).Θα τις
αναφέρω«οι τέσσεριςμεγάλοι».Υπάρχουν
εννέα μικρότερηςσημασίαςιάπωνεςκατα­
σκευαστές, τα προϊόντα των οποίων
εξάγονται ή εξάγοντανστηνΚοινότητα.Οι
τέσσεριςμεγάλοι και αυτοί οι εννέα είναι
710
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
μέλη της «Ενώσεωςιαπωνικών βιομηχα­
νιών κατασκευήςτριβέων».
Εντόςτης Κοινότητας,κύριες χώρεςκατα­
σκευήςτριβέωνείναι η Γαλλία,η Γερμανία
και το ΗνωμένοΒασίλειο.Σχετική ποσότη­
τα τριβέων κατασκευάζεται επίσης στην
Ιταλία, όπουοι εισαγωγέςαπότην Ιαπωνία
υπόκεινται σε ποσοτικούς περιορισμούς.
Ακόμηφαίνεται ότι η Επιτροπήέχει επιτρέ­
ψει στην Ιταλία, βάσει του άρθρου115της
ΣυνθήκηςΕΟΚ,να αποκλείσει τις εισαγω­
γέςτριβέωνκαταγωγήςΙαπωνίας,οι οποίοι
βρίσκονται σε ελεύθερη κυκλοφορία στα
κράτη μέλη.Δενυφίσταται στατιστικά ση­
μαντική παραγωγήτριβέωνστο Βέλγιο,τη
Δανία, την Ιρλανδία,τις ΚάτωΧώρεςή το
Λουξεμβούργο.
Οι εθνικές ενώσειςκατασκευαστώντριβέ­
ων στη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνω­
μένο Βασίλειο, τα κοινά συμφέροντατων
οποίωνείχε υποστηρίξειπρογενέστεραμια
«Επιτροπήτων ενώσεωντων ευρωπαίων
κατασκευαστώντριβέων»,συνέστησαν,το
Μάρτιο του 1977,τη «Federationof Euro­
peanBearingManufacturer'sAssociations»
(FEBMA— Ομοσπονδίαευρωπαϊκώνενώ­
σεωνκατασκευαστώντριβέων),της οποίας
επετράπηη παρέμβασησε κάθεμία απότις
υπόκρίση προσφυγές.
Στο σύνολοτης Κοινότητας υπάρχουνπε­
ρίπουδιακόσιοι έωςτριακόσιοι εισαγωγείς
ιαπωνικώντριβέων,αλλά οι εισαγωγέςτων
προϊόντωντων τεσσάρωνμεγάλων πραγ­
ματοποιούνται, στο μεγαλύτερο μέρος
τους, απόθυγατρικέςτους ή από εταιρίες
οι οποίες συνδέονται με αυτούς με άλλο
τρόπο.
Η ΝΤΝ έχει μία θυγατρικήστη Γαλλία, τη
NTN-RoulementsSidagS.A.(στοεξής «ΝΤΝ
Γαλλίας») και μία στη Γερμανία, τη ΝΤΝ
Wälzlager(Europa)GmbH («ΝΤΝ Γερμα-
νίας»). Στο ΗνωμένοΒασίλειο συμμετέχει
κατά 50%στην εταιρία ΝΤΝBearings-GKN
Ltd («ΝΤΝ— GKN»),ενώτο άλλο 50%κατέ­
χει μια γνωστήαγγλική εταιρεία, η Guest,
Keem& NettlefoldsLtd.
Η NSKέχει θυγατρικέςστη Γαλλία, τη Γερ­
μανία και το ΗνωμένοΒασίλειο,συγκεκρι­
μένα τις NSKFranceS.A.(«NSKΓαλλίας»),
NSKKugellagerGmbH(«NSK-Γερμανίας»)
και τη NSKBearingsEuropeLtd («NSKΗνω­
μένουΒασιλείου»).Η NSKΗνωμένουΒασι­
λείου εισάγει τριβείς κατασκευασμένους
στην Ιαπωνίακαι συγχρόνωςκατασκευά­
ζει η ίδια τριβείς στο Peterleeτης κομητεί­
ας Durham.
Η ΚΟΥΟεπίσηςέχει θυγατρικέςστη Γαλλία,
τη Γερμανίακαι το ΗνωμένοΒασίλειο, συ­
γκεκριμένα,μιαν εταιρία η οποίαονομάζε­
ται απλώς «Koyo France», την Deutsche
Koyo WälzlagerVerkaufsgesellschaftmbH
(«DeutscheKoyo»)και την Koyo UK Ltd
(«KoyoΗνωμένουΒασιλείου»).
Η NACHIέχει μια θυγατρικήστη Γερμανία,
τη Nachi(Deutschland)GmbH(«NachiΓερ­
μανίας»)και μία στοΗνωμένοΒασίλειο,τη
Nachi (UK) Ltd («Nachi ΗνωμένουΒασι­
λείου»). Εντούτοις το 67%των εξαγωγών
της NACHI προς την Κοινότητα πραγ­
ματοποιείται μέσωμιας ανεξάρτητης γαλ­
λικής εταιρίας, της Import StandardOffice
S.A. («ISO»),η οποία αποτελεί το μόνο
διανομέατης NACHIστη Γαλλία.
V — Τα πραγματικά περιστατικά πουοδή­
γησανστις υπόκρίση προσφυγές
Το μέγεθος της διεισδύσεως στην Κοινή
Αγοράτωνιαπώνωνκατασκευαστώντριβέ­
ωνφαίνεται ότι ανησύχησετην Ευρωπαϊκή
Βιομηχανίαήδη απότο 1968.Αυτή η ανη-
711
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
συχία οδήγησεστη λήψη ορισμένωνπρω­
τοβουλιών, στις οποίες περιλαμβανόταν
διάβημα προςτην Επιτροπήτο 1968,μετά
το οποίοη τελευταία συμφώνησενα θεω­
ρήσει τους τριβείς ως«ευαίσθητοπροϊόν»
στις εμπορικές διαπραγματεύσειςμε την
Ιαπωνία.
Εντούτοις,στοπλαίσιοτωνυπόκρίσηυπο­
θέσεων,δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητο
να ανατρέξω στην περίοδο πριν από το
Μάιο του 1976,οπότε οι ευρωπαίοικατα­
σκευαστές απηύθυνανστην Επιτροπήένα
υπόμνημαμε τον τίτλο «Εισαγωγέςσε χα­
μηλές τιμές απότην Ιαπωνίακαι τις χώρες
του κρατικού εμπορίου— Απειλήγια τη
βιομηχανίακατασκευήςτριβέωντηςΕΟΚ».
Στο υπόμνημααυτό αναφερότανότι ελάχι­
στες αμφιβολίες μπορούσαννα υπάρχουν
για το ότι εφαρμοζότανντάμπινγκσε ένα
ορισμένο αριθμό περιπτώσεων,αλλά ότι
ήταν σχεδόναδύνατο να βρεθούνοι απα­
ραίτητες αποδείξεις ώστε να διατυπωθεί
καταγγελία που να πληροί τους κανόνες
της GATT.Συνεπώςτο υπόμνημαδενζητού­
σε απότην Επιτροπήνα κινήσει διαδικα­
σία αντιντάμπινγκ, αλλά μάλλον ναθέσει
υπόκοινοτική επιτήρησητις εισαγωγέςκαι
να θεσπίσει κοινοτικές ποσοστώσειςγια
τους τριβείς πουπροέρχονταναπότην Ια­
πωνίακαι τις χώρεςκρατικού εμπορίου.Η
Επιτροπήαναφέρει ότι συζήτησετο υπό­
μνημα με τα κράτη μέλη,αλλά ήταναπρό­
θυμη να αναλάβει δράση,όπωςη επιβολή
ποσοστώσεων,η οποία θα μπορούσενα
οδηγήσεισεεπάνοδοτου προστατευτισμού
στο διεθνές εμπόριο. Έτσι, αρκέστηκε
απλώςστονα παρακολουθείτην κατάστα­
ση.
Παρά τις αναφερόμενεςστο υπόμνηματου
Μαΐου 1976δυσκολίες, η Επιτροπήτων
ενώσεωντων ευρωπαίωνκατασκευαστών
τριβέωνυπέβαλεκαταγγελία για αντιντά­
μπινγκ στην Επιτροπήστις 15Οκτωβρίου
1976.Προςστήριξη της καταγγελίας,έγινε
σύγκριση μεταξύ εγχωρίωντιμών και τι-
μών εξαγωγήςαναφορικάμε δέκα τύπους
ενσφαίρωντριβέωνκαι έξι τύπουςτριβέων
με κωνικούςκυλίνδρους.Οι εγχώριεςτιμές
βασίζοντανσε τιμοκαταλόγουςπουεξέδω­
σαν τρεις απότους τέσσερις μεγάλουςτο
1975.Γινόταν δεκτό ότι, στην πρακτική,οι
πωλήσειςστην εσωτερική αγορά προαγ­
ματοποιούντανσε τιμές αρκετά χαμηλότε­
ρες από τις αναφερόμενεςστον τιμοκα­
τάλογο.Έτσι οι προσφεύγουσεςσυμπεριέ­
λαβαν στους υπολογισμούςτους έκπτωση
60%,ενώ προσκομίστηκανστην Επιτροπή
έγγραφα προςαπόδειξη αυτού του στοι­
χείου. Οι τιμές εξαγωγήςελήφθησαναπό
τιμοκατάλογοτου 1975,για τον οποίοανα­
φερότανότι εκδόθηκεαπότο «καρτέλεξα­
γωγέωντης ιαπωνικήςβιομηχανίαςκατα­
σκευής τριβέων».Υποστηριζότανότι από
όλα αυτά τα έγγραφααποδεικνύοντανπε­
ριθώριαντάμπινγκκατά μέσοόρο45%.Επί
πλέον,η καταγγελία περιελάμβανεαποδει­
κτικά στοιχεία για την ύπαρξηζημίας, το
ύψοςτης οποίαςανερχόταν,όπωςυποστη­
ριζόταν, σε 500 εκατομμύρια γερμανικά
μάρκακατά τη διάρκεια της περιόδουαπό
το 1970έως τα μέσα του 1976.Οι προ­
σφεύγουσες,και ιδιαίτερα η NSK,αμφισβή­
τησαν ενώπιοντου Δικαστηρίουτην ακρί­
βεια των πληροφοριώνπου αναφέρονταν
στην καταγγελία. Η Επιτροπήεντούτοις
ανέφερεστο Δικαστήριο(πράγματο οποίο
δέχτηκαν οι προσφεύγουσες)ότι δεν χρη­
σιμοποίησεκανένα απόαυτά τα στοιχεία
είτε για την προσωρινήδιαπίστωσητου
ντάμπινγκ και της συνακόλουθηςζημίας,
ούτε για την οριστική διαπίστωσήτου.
Όπωςόριζε το άρθρο6, παράγραφος2, πε­
ρίπτωσηb, του κανονισμού459/68,η Επι­
τροπήπροώθησετην καταγγελία στα κρά­
τη μέλη.Αυτά γνωστοποίησαντις απόψεις
τους στηνΕπιτροπήστις 5 Νοεμβρίου1976.
Η απόφασηενάρξεως επίσημης έρευνας
αντιντάμπινγκ ελήφθη στις 9 Νοεμβρίου
1976και κοινοποιήθηκεστην πρεσβείατης
Ιαπωνίας στην Κοινότητα. Στις 13Νοεμ­
βρίου 1976,δημοσιεύτηκε στην Επίσημη
Εφημερίδα των ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων
ανακοίνωσηπερί της ενάρξεωςτης διαδι-
712
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
κασίας,σύμφωναμε τουςορισμούςτου άρ­
θρου 10,παράγραφος2, του κανονισμού
459/68,η οποίαέταξε προθεσμία30ημερών,
εντός της οποίας τα ενδιαφερόμεναμέρη
θα έπρεπε«να ανακοινώσουνγραπτώςτις
απόψειςτους» και ανέφερεότι η Επιτροπή
θα προέβαινεσε ακρόασητων αμέσωςεν­
διαφερομένωνπουθα το ζητούσανκαι οι
οποίοι θα μπορούσαν«να αποδείξουνότι
έχουναρκούντωςσυμφέρονώστε να τους
παρασχεθείη δυνατότητα να αναπτύξουν
εκτενέστερατις απόψειςτους».
Ασφαλώς, η Επιτροπή είχε επίσης την
υποχρέωση,βάσει του άρθρου 10,παρά­
γραφος2, να ειδοποιήσει«τους εξαγωγείς
και εισαγωγείςοι οποίοι ήταν γνωστόότι
ενδιαφέρονταν»σχετικά με την έναρξητης
έρευνας αντιντάμπινγκ. Έτσι εστάλησαν
στους τέσσερις μεγάλους έγγραφα με
ημερομηνία10Νοεμβρίου1976,καθώςκαι
σε ορισμένοαριθμό εισαγωγέων,συμπερι­
λαμβανομένωντων ευρωπαϊκώνθυγατρι­
κών των τεσσάρωνμεγάλωνκαι της ISO.
Για κάποιοανεξήγητο λόγο,το απευθυνό­
μενοπροςτη NSKΓαλλίαςέγγραφοεστάλη
σε ημερομηνίαμεταγενέστερητων άλλων.
Σε κάθε ένα από τα έγγραφα προστίθετο
αντίγραφο της ανακοινώσεως που επρό­
κειτο να δημοσιευτείστην ΕπίσημηΕφημε­
ρίδα και ερωτηματολόγιο, το οποίο ο
αποδέκτηςκαλείτο να συμπληρώσειγια να
προβάλειαυτό το οποίοη ίδια η Επιτροπή
ονόμασε «υπεράσπισή»του. Τα ερωτη­
ματολόγια ήταν της συνήθως χρησιμο­
ποιούμενηςμορφήςγια τις έρευνες αντι­
ντάμπινγκ της ΕΟΚκαι με αυτά ζητούντο
λεπτομέρειες,μεταξύ άλλων,σχετικά με τι­
μές και πωληθείσεςποσότητες.Ζητείτο ιδι­
αίτερα από τους εξαγωγείς να συμπερι­
λάβουν στα δικαιολογητικά αποδεικτικά
στοιχεία αντίγραφα όλωντων τιμολογίων
τα οποία εξέδωσανγια τις πωλήσειςτης
περιόδουΙανουαρίου— Ιουνίου 1976,τόσο
για την εσωτερικήαγοράτης Ιαπωνίαςκαι
για τις εξαγωγέςστην Κοινότητα, δεκαέξι
τύπωντριβέων,επιλεγέντωναπό τους κα­
ταγγέλλοντες.Στα έγγραφαπουτους είχαν
αποσταλείπροστίθενταντα εξής:
«Προςταχεία και δίκαιη λύσηίσωςνα επι­
θυμείτε να αναπτύξετεπροφορικάτις από­
ψεις σας σε εκπροσώπουςτης Επιτροπής
και, πιθανώς,να συναντήσετεευρωπαίους
κατασκευαστές,ώστενα καταστεί δυνατή
η αντιπαράθεσηαπόψεων.Για το σκοπό
αυτό,η Επιτροπήπροτείνεινα γίνει μια συ­
νάντησηστις 18Ιανουαρίου1977.Παρακα­
λείσθε να μας επιβεβαιώσετε,δι' επιστρο­
φήςτου ταχυδρομείου,εάν θεωρείτεαυτή
την ημερομηνίακατάλληλη.Μην παραβλέ­
ψετε εντούτοις ότι οι γραπτέςπαρατηρή­
σεις σας πρέπεινα υποβληθούνεντός της
προθεσμίαςτων30ημερώνπουκαθορίζεται
στην ανακοίνωση.»
Μερικοί απότουςαποδέκτεςτωνεγγράφων
ζήτησανκαι πέτυχανπαράτασητης προθε­
σμίας για να απαντήσουνστα ερωτημα­
τολόγια.Η Επιτροπήέλαβετις πρώτεςαπα­
ντήσεις των τεσσάρωνμεγάλωνμε έγγρα­
φα της 17ηςκαι 18ηςΔεκεμβρίου1976.Στη
συνέχειαη αλληλογραφίαμεταξύ τους και
της Επιτροπήςσυνεχίστηκε και μάλιστα
κατά τη διάρκεια της έρευνας.
Μία συνάντησημεταξύ των «αμέσως εν­
διαφερομένωνμερών»πραγματοποιήθηκε
στις 18και 19Ιανουαρίου 1977στις Βρυ­
ξέλλες. Αυτό ήταν, όπωςφαίνεται, μάλλον
«συνάντησηαντιπαράθεσης»όπωςη ανα­
φερόμενηστο άρθρο6, παράγραφοςg του
κώδικα αντιντάμπινγκ και στο άρθρο 10,
παράγραφος6, περίπτωσηb του κανονι­
σμού459/68,η οποίαπαρέσχετη δυνατότη­
τα αναπτύξεωςτων «αντιθέτωναπόψεων»
από τους εκπροσώπουςτης ευρωπαϊκής
βιομηχανίας, αφενός, και τους εκπροσώ­
πουςτων εξαγωγέωνκαι εισαγωγέωντων
ιαπωνικώντριβέων,αφετέρου,παράακρό­
ασηόπωςη αναφερόμενηστοάρθρο10,πα­
ράγραφος6, περίπτωσηa του κανονισμού.
Στη συνάντησηπαρέστησανεπίσηςυπάλ­
ληλοι της ΙαπωνικήςΚυβερνήσεως.Φαίνε­
ται βέβαιο ότι ελάχιστη πρόοδοςσημειώ­
θηκεστησυνάντηση,κυρίωςδιότι οι ιάπω­
νες εξαγωγείς ήταν απρόθυμοινα συζη-
713
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
τήσουνπληροφορίεςεμπιστευτικήςφύσεως
παρουσίατων ανταγωνιστώντους.Εντού­
τοις, ανέφερανότι η έκπτωσησε σχέσημε
τους τιμοκαταλόγουςεγχωρίωντιμώνήταν
70 έως 80%αντί 60%,ποσοστόστο οποίο
βασίζονταν οι υπολογισμοίτων καταγγελ­
λόντων.Πολλά επιχειρήματα πουπροβλή­
θηκαν για λογαριασμό τους συνίσταντο
στην αμφισβήτησητωναποδεικτικώνστοι­
χείων περί της ζημίας την οποίαεπικαλέ­
στηκαν οι καταγγέλλοντες. Επί του ζητή­
ματος αυτού η ένωσηιαπωνικώνβιομηχα­
νιών κατασκευήςτριβέωνυπέβαλεγραπτό
υπόμνημα.Ήταν επίσηςβέβαιοότι,αν και
κλήθηκαν προςτούτο, οι ιάπωνεςεξαγω­
γείς ήταν απρόθυμοινα συζητήσουντη δυ­
νατότητα αυξήσεως των τιμών εξαγωγής
τους ή αναλήψεωςυποχρεώσεως.Τότε η
Επιτροπήτους προειδοποίησεότι μπορούσε
να ληφθεί προσωρινήαπόφασηστοάμεσο
μέλλον και τους ζήτησενα δώσουνορισμέ­
νες πρόσθετεςπληροφορίεςτο αργότερο
έως τις 25 Ιανουαρίου. Μερικές τουλάχι­
στον από αυτές τις πληροφορίεςδόθηκαν
στην Επιτροπήστις 26 Ιανουαρίου1977ή
περίπουτην ημερομηνίααυτή.
Στις 28Ιανουαρίου1977συνεδρίασεη συμ­
βουλευτική επιτροπή·στη συνεδρίασηαυ­
τή οι εκπρόσωποιπολλώνκρατώνμελών
ζήτησαν να επιβληθούν αμέσως προσω­
ρινοί δασμοί αντιντάμπινγκ.Αυτόσήμαινε
ότι, δυνάμειτου άρθρου15,παράγραφος1,
περίπτωσηc,του κανονισμού459/68,η Επι­
τροπήέπρεπενα αποφασίσειεντόςτοπολύ
πέντε εργασίμωνημερώνεάν έπρεπενα λά­
βει το μέτροαυτό.
Τελικά, η Επιτροπήέκρινε ότι είχανπροκύ­
ψει επαρκείς αποδείξεις για την ύπαρξη
του ντάμπινγκ και της ζημίας από την
προκαταρκτικήτης εξέταση και ότι η άμε­
ση παρέμβασηήταν απαραίτητη για το
συμφέροντης Κοινότητας.Έτσι, στις4Φε­
βρουαρίου 1977,η Επιτροπήεξέδωσετον
κανονισμό261/77,ο οποίοςάρχισεναισχύ­
ει από την ημέρα της δημοσιεύσεωςτου
στην ΕπίσημηΕφημερίδα,την 5ηΦεβρουα-
ρίου 1977.Με τον κανονισμόαυτό επιβλή­
θηκε προσωρινόςδασμός αντιντάμπινγκ
20%στους ένσφαιρουςτριβείς, στουςτρι­
βείς με κωνικούςκυλίνδρουςκαι στα εξαρ­
τήματά τους,καταγωγήςΙαπωνίας.Προφα­
νώςη Επιτροπήθεώρησεότι ήταν αδύνατο
για πρακτικούς λόγους να κατονομάσει
όλουςτους προμηθευτές,γι' αυτό και δεν
το έπραξεμε τον κανονισμό(βλ.άρθρο20,
παράγραφος2, του κανονισμού 459/68).
Εντούτοις,για τα προϊόντατης NACHIκαι
της ΚΟΥΟεπιβλήθηκεχαμηλότεροςδασμός
συντελεστή 10%.Η Επιτροπήεπεξήγησε
στοΔικαστήριοότι αυτή η ευνοϊκότερημε­
ταχείριση οφειλότανστο γεγονόςότι, από
την προκαταρκτικήεξέταση,είχε φανεί ότι
το περιθώριοτου ντάμπινγκήταν χαμηλό­
τερο στην περίπτωσή τους. Αργότερα
αποκαλύφθηκεότι ο συντελεστήςτου δα­
σμού θα έπρεπενα είναι ο ίδιος για τα
προϊόντα και των τεσσάρωνμεγάλων.Ο
κανονισμόςεξαρτούσετη θέσησε ελεύθε­
ρη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας των
προϊόντων,στα οποία επιβαλλόταν ο δα­
σμός,απότην κατάθεσηεγγυήσεωςκαλύ­
πτουσαςτο ποσότου δασμού.(Σε γενικές
γραμμέςη εγγύησηέλαβε τη μορφήτραπε­
ζικής εγγυήσεως.)Σύμφωναμε το άρθρο15,
παράγραφος2, του κανονισμού 459/68,ο
προσωρινόςδασμόςείχε εφαρμογήγια χρο­
νικό διάστημα ανώτατης διάρκειας τριών
μηνών.
Μετά την έκδοσητου κανονισμού261/77,η
Επιτροπήσυνέχισετην έρευνάτης.Η έρευ­
να αυτή περιελάμβανεσυχνέςσυναντήσεις
στις Βρυξέλλες,συμπεριλαμβανομένωνκαι
συναντήσεωνμε εκπροσώπουςτης Ιαπωνι­
κής Κυβερνήσεωςκαι υπαλλήλουςτης ια­
πωνικήςπρεσβείας,καθώςκαι επιτόπιους
ελέγχους.Οι επιτόπιοιέλεγχοι στις εγκα­
ταστάσεις των θυγατρικώντων τεσσάρων
μεγάλωνστη Γαλλία, τη Γερμανία και το
ΗνωμένοΒασίλειο (συμπεριλαμβανομένης
της ΝΤΝ— GKN) πραγματοποιήθηκαντο
Φεβρουάριοκαι το Μάρτιο του 1977.Μετά
απόαυτούς,ακολούθησαν,τονΑπρίλιοτου
1977,έλεγχοι στις εγκαταστάσειςκαθενός
απότους τέσσεριςμεγάλουςστηνΙαπωνία.
714
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΤονΑπρίλιοπραγματοποιήθηκεεπίσηςεπι­
τόπιος έλεγχος στις εγκαταστάσεις της
ISO.Οι διάφοροι αυτοί έλεγχοι πραγμα­
τοποιήθηκαναπό ειδικούς της Επιτροπής
και ορισμένωναπότα κράτη μέλη επί θε­
μάτων αντιντάμπινγκ, επικουρούμενους,
στην περίπτωσητης μεταβάσεωςστην Ια­
πωνία,απόένα λογιστή της Επιτροπήςκαι
έναν οικονομολόγο αποσπασμένο στην
αντιπροσωπείατης Επιτροπήςστο Τόκυο.
Όλες αυτές οι συναντήσειςκαι επισκέψεις
δημιουργούντην εντύπωσηέρευνας διε­
ξαγομένης με μεγάλη επιμέλεια. Οι προ­
σπάθειεςορισμένωναπότις προσφεύγου­
σες να κλονίσουναυτή την εντύπωση,κα­
τά τη γνώμημου,έχουναποτύχει.Ούτε θα
επιχειρήσω να συνοψίσω τη φύση των
αποδεικτικών στοιχείων που συνέλεξε η
Επιτροπήκατά τη διάρκεια της έρευνας.
Ενώπιοντου Δικαστηρίου έγινε λόγοςγια
τιμολόγια, τιμοκαταλόγους συνταχθέντες
απόηλεκτρονικούςυπολογιστές,λεπτομέ­
ρειες όσοναφοράτο κόστος,λογιστικούς
ελέγχους,και ούτωκαθεξής.Έγινε επίσης
λόγοςγια το ότι απότην έρευνααυτή δη­
μιουργήθηκαν135φάκελοι σχετικοί με αυ­
τό το θέμα.
Η ανώτατης διάρκειας τριών μηνών πε­
ρίοδος,πουκαθορίστηκεμε τον κανονισμό
261/77για την εφαρμογήτου προσωρινού
δασμού,έληγεστις 5Μαΐου 1977.Ήταν σα­
φές ότι η «εξέταση του ζητήματος»δεν θα
είχε συμπληρωθείμέχρι τότε. Έτσι, στις 3
Μαΐου 1977,σύμφωναμε το άρθρο16,πα­
ράγραφος2,του κανονισμού459/68,το Συμ­
βούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΟΚ)
944/77,με τον οποίοπαρατάθηκεο προσω­
ρινόςδασμόςγια τρεις ακόμημήνες,δηλα­
δή μέχρι τις 5 Αυγούστου1977.Προϋπόθε­
ση της ασκήσεως αυτής της εξουσίας,
ήταν ότι θα «το ζητούσανοι εξαγωγείςκαι
οι εισαγωγείς».Αναφέρθηκε-κατάτην επ'
ακροατηρίουσυζήτησηότι ζητήθηκε του­
λάχιστον απότους τέσσερις μεγάλουςκαι
τις θυγατρικέςτους στην Ευρώπη.
ΤοΜάιο και τον Ιούνιοτου 1977η Επιτροπή
προέβησε υπολογισμούςπουείχαν σκοπό
να της παράσχουντη δυνατότητανα διαπι­
στώσει οριστικά εάν υπήρξεντάμπινγκ ή
όχι και, εάν υπήρξε,ποιοήταν το περιθώ­
ριότου.Ένα απότα κυριότεραζητήματα σ'
αυτές τις υποθέσεις προκύπτει από το
γεγονός ότι η Επιτροπήδεν θεώρησεότι
ήταν υποχρεωμένηνα αποκαλύψειαυτούς
τουςυπολογισμούς,ή ο,τιδήποτεάλλο σχε­
τικά με αυτούς, σε οποιονδήποτε.Και
όντωςδεντους αποκάλυψε.
Σ' αυτό το σημείο πρέπεινα πωκάτι σχετι­
κά με τη χρησιμοποιηθείσααπό την Επι­
τροπήμέθοδογια τον υπολογισμότων πε­
ριθωρίωνντάμπινγκ,τόσογια τις προσωρι­
νέςδιαπιστώσειςτης, στις οποίεςβασίστη­
κε ο κανονισμός261/77,όσοκαι τις οριστι­
κές της διαπιστώσεις.
Πρώτον,καθώς επωλείτοστην Κοινότητα
πολύμεγάλοςαριθμόςδιαφορετικώντύπων
τριβέων ιαπωνικής καταγωγής (περίπου
3500),ήταν αδύνατο πρακτικώς να υπο­
λογιστούν τα περιθώρια ντάμπινγκ για
όλους τους τύπους.Έτσι οι υπολογισμοί
έγινανγια αντιπροσωπευτικούςτύπους.Οι
εξετασθέντες, κατά την προκαταρκτική
εξέταση,αντιπροσωπευτικοίτύποιήταν οι
δεκαέξι τύποι τους οποίουςείχαν επιλέξει
αρχικά οι καταγγέλλοντες. Ευρύτερος
αριθμόςδειγμάτων,ο οποίοςαποτέλεσετη
βάση για την οριστική διαπίστωση του
ντάμπινγκ, επελέγηκατά τη διάρκεια των
επιτόπιων ελέγχων των θυγατρικών των
τεσσάρωνμεγάλωνστην Ευρώπη.Αυτά τα
δείγματαδιέφερανανάλογαμε την εταιρία
και μεταξύ τωνκρατώνμελών.
Δεύτερον,οι τιμές πουέλαβευπόψηη Επι­
τροπή για τους υπολογισμούςτης, τόσο
στην περίπτωσητων τιμών εξαγωγής,όσο
και στην περίπτωσητων εγχωρίωντιμών,
ήταν σταθμισμένες μέσες τιμές, με άλλα
λόγια επρόκειτο για μέσους όρους, οι
οποίοι υπολογίζοντανγια κάθε προϊόνδι-
715
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
αιρώντας το συνολικό (χρηματικό) ποσό
που προέκυπτεαπό τις πωλήσειςδιά των
πωληθέντωνμονάδωντου προϊόντος.Αυτή
η μέθοδοςεπελέγηδιότι υπήρχανσημαντι­
κές διαφορέςτιμών μεταξύ των μεμονωμέ­
νωνπωλήσεων,ακόμα και αναφορικάμε το
ίδιο προϊόναπότον ίδιο προμηθευτή.
Τρίτον,λόγωτου «συνδέσμου»μεταξύτων
τεσσάρωνμεγάλωνκαι των ευρωπαίωνει­
σαγωγέωντωνπερισσοτέρωναπότα προϊό­
ντα τους, η Επιτροπήχρησιμοποίησετη
μέθοδοτης ανακατασκευήςτωντιμώνεξα­
γωγήςπουπροβλέποντανστο άρθρο3, πα­
ράγραφος3, του κανονισμού459/68,δηλα­
δή βασίστηκε στις τιμές στις οποίες τα
αγαθά αυτά μεταπωλούντοαρχικά σεανε­
ξάρτητους αγοραστές εντός της Κοινότη­
τας. Τοότι η Επιτροπήχρησιμοποιούσεαυ­
τή τη μέθοδοαναφερότανστοπροοίμιοτου
κανονισμού261/77και αυτόεπιβεβαιώθηκε
στις θυγατρικές των τεσσάρων μεγάλων
στην Ευρώπηόταν διεξήχθησανοι επιτό­
πιοι έλεγχοι στις εγκαταστάσεις τους και
τους ζητήθηκανστοιχεία για το κόστοςκαι
τα κέρδητους. Εντούτοιςη Επιτροπή,θεω­
ρώντας ότι δεν ήταν υποχρεωμένηνα
αποκαλύψειτους υπολογισμούςτης,κρά­
τησε μυστικό τον τρόπομε τον οποίοχρη­
σιμοποίησετα στοιχεία πουτης παρέσχαν.
Αυτό οδήγησε σε ιδιαίτερη διαμαρτυρία
της NSKκατά την επ' ακροατηρίουδιαδι­
κασία διότι, στουπόμνημαανταπαντήσεως
της στην υπόθεση117/77,η Επιτροπήαπο­
κάλυψετις εκατοστιαίες μειώσεις πουείχε
κάνει για το κόστοςστις τιμές μεταπωλή­
σεωςκαθεμιάςαπότις θυγατρικέςτηςNSK.
Ελέχθηγια λογαριασμότης NSKότι αυτά
τα εκατοστιαία ποσοστάμειώσεωςδενεί­
ναι δυνατόννα είχαν υπολογιστείσωστά.
Τέταρτον, η σύγκριση μεταξύ των τιμών
εξαγωγήςκαι τωνεγχωρίωντιμών έγινε,σε
γενικές γραμμές, στο στάδιο «εκ του ερ-
γοστάσιου»,για τις πωλήσειςπου πραγ­
ματοποιήθηκαντο πρώτοεξάμηνοτου 1976,
το οποίοαναφερότανως «βασική χρονική
περίοδος».(Πρόκειται,όπωςενθυμείται το
Δικαστήριο, περί της περιόδου για την
οποίαείχανζητηθείτιμολόγια με τα έγγρα­
φα της Επιτροπήςτης 10ης Νοεμβρίου
1976).Η Επιτροπήθεώρησεότι αυτή η
μέθοδοςήταν σύμφωνηπροςτις επιταγές
του άρθρου3, παράγραφος4, του κανονι­
σμού 459/68.Εντούτοις, με τους υπολογι­
σμούς πουέκανε το Μάιο και τον Ιούνιο
του 1977,η Επιτροπή,όπωςαποκάλυψεστα
υπομνήματαανταπαντήσεωςστις υποθέ­
σεις 119/77και 120/77,προσάρμοσετις εγ­
χώριεςτιμές στα επίπεδατου Ιανουαρίου
1977.Ο λόγος γι' αυτή την προσαρμογή
ήταν, όπωςεξήγησε η Επιτροπή,για να
εξασφαλιστείότι κάθε δασμόςπουθα επι­
βαλλότανθαεξαρτιόταν απότο πλέονπρό­
σφατα διαπιστωμένοπεριθώριοντάμπινγκ
και όχι απόπεριθώριοτο οποίοανήκε ήδη
στο παρελθόν.Κανείς απότους ενδιαφερό­
μενους εξαγωγείς ή εισαγωγείς δεν ειδο­
ποιήθηκεγια την πρόθεσητης Επιτροπής
να πραγματοποιήσειμια τέτοια προσαρ­
μογή,στο δε Δικαστήριο δόθηκεμόνομια
εξαιρετικά αόριστη ένδειξη για τα αποτε­
λέσματααυτήςτης προσαρμογής.Φαίνεται
ότι δεν έγινε αντίστοιχη προσαρμογήστις
τιμές εξαγωγής.Τοζήτημααν θαέπρεπενα
γίνει μια τέτοια προσαρμογήαποτέλεσε
αντικείμενο διαφωνίαςμεταξύτης NSKκαι
της Επιτροπήςενώπιοντου Δικαστηρίου.
Η Επιτροπήαποκάλυψεεπίσηςσ' αυτά τα
υπομνήματαανταπαντήσεωςότι προέβησε
περαιτέρωπροσαρμογήπροςτις εγχώριες
τιμές με τους υπολογισμούςπουέκανε τον
Μάιο και τον Ιούνιο, ήτοι στην προσθήκη
ποσούτο οποίοαντιπροσώπευεπλασματι­
κό κέρδος 8%. (Σε περιορισμένοαριθμό
υποθέσεωνελήφθηυπόψη,για την ανακα­
τασκευήτωντιμών εξαγωγής,ένα πλασμα­
τικό κέρδος,ποτέ όμωςγια την ανακατα­
σκευή τόσο των τιμών εξαγωγής,όσο και
των αντίστοιχωνεγχωρίωντιμών). Η Επι­
τροπήυποστήριξε ότι αυτό ήταν δικαιο­
λογημένο διότι, από δημοσιεύματα του
716
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
τύπουκαι λογιστικούςελέγχουςτωνιαπώ­
νωνκατασκευαστών,προέκυπτεότι αυτοί
πωλούσανσυνεχώςμε ζημία. Η Επιτροπή
έκρινε ότι οι συνεχείς πωλήσειςμε ζημία
δενμπορούσαννα θεωρηθούνότι γίνονταν
«κατά τη συνήθη πορεία του εμπορίου»,
υπότην έννοια τουάρθρουVI, παράγραφος
1,της GATT,το άρθρο2,παράγραφοςδ,του
κώδικααντιντάμπινγκ και το άρθρο3, πα­
ράγραφος1,περίπτωσηα, του κανονισμού
459/68.Έτσι η Επιτροπήκατέληξε στο συ­
μπέρασμαότι είχε το δικαίωμα να αγνοή­
σει τις ισχύουσες τιμές στην εσωτερική
αγορά και να προβείσε αυτό που απο­
καλούσε«έλεγχοτου κόστουςπαραγωγής»
βάσει του άρθρου3, παράγραφος2, του
κανονισμού. Αλλά καθώς ένας τέτοιος
έλεγχος θα ήταν αδύνατο να γίνει εγκαί­
ρως, βάσει των πληροφοριώνπου η Επι­
τροπήμπορούσενα συλλέξει, αποφάσισε
να υποθέσειότι οι εγχώριεςτιμές κάλυ­
πταντο κόστοςπαραγωγήςκαι πρόσθεσεσ'
αυτό το 8%.Η Επιτροπήανέφερεότι η υπό­
θεσηότι οι εγχώριεςτιμές κάλυπταντο κό­
στος παραγωγήςευνοούσε τους ιάπωνες
κατασκευαστές.Ο συντελεστής8%υπολο­
γίστηκε σε σχέσημε τα κέρδη που πραγ­
ματοποιούσανορισμένεςιαπωνικέςβιομη­
χανίες, τις οποίεςη Επιτροπήθεώρησεότι
«ανήκουν στην ίδια γενική κατηγορία με
τη βιομηχανίακατασκευήςτριβέων»,δηλα­
δή της κατασκευής ελατηρίων, αλύσεων
και μεταφορέων,καθώς και μεταφορέων
ξεχωριστά.Θα ασχοληθώαργότερα,στις
προτάσειςμου,με το ζήτημααν είναι βάσι­
μα κατά νόμο τα επιχειρήματα της Επι­
τροπήςπροςστήριξητης ερμηνείαςτης του
άρθρουVI της GATT,του άρθρου2, παρά­
γραφοςδ, του κώδικα αντιντάμπινγκ και
του άρθρου3, παράγραφος2 του κανονι­
σμού459/68.Προςτο παρόν,αρκεί να ση­
μειώσωότι, αν και ζητήθηκαναπότους ιά­
πωνεςεξαγωγείς πληροφορίεςσχετικά με
τα κέρδη και τις ζημίες τους, η Επιτροπή
δεντουςείπεποτέότι επρόκειτονα προσθέ­
σει κάποιοπλασματικόκέρδος,όπωςτο συ­
γκεκριμένο8%στις σταθμισμένεςμέσεςτι­
μές τους, είτε στην εσωτερικήτους αγορά,
είτε στις κοινοτικές αγορές.Ούτε συζητή­
θηκε με αυτούς το συγκρίσιμο των επιλε­
γεισώναπότην Επιτροπήβιομηχανιώνγια
τον υπολογισμόαυτού του πλασματικού
ποσού.
Τώραεπανέρχομαιστο ιστορικό.
ΤοΜάιο και τον Ιούνιο του 1977διεξήχθη­
σαν επίσης συζητήσεις σχετικά με τη δυ­
νατότητα τωνιαπώνωνεξαγωγέωννα ανα­
λάβουντην υποχρέωσηνα αναθεωρήσουν
τις τιμές τους. Οι παρατηρήσειςπουυπέ­
βαλε στο Δικαστήριο η Επιτροπήάφηναν
να εννοηθείότι οι εξαγωγείςήταν αξιόμε­
μπτοι διότι δενήθελαννα συζητήσουναυ­
τή τη δυνατότηταμέχρις ένα τόσο προχω­
ρημένοστάδιοτης έρευνας,αλλά το άρθρο
14,παράγραφος2,περίπτωσηc,του κανονι­
σμού459/68αποκλείει σαφώςτη δυνατότη­
τα να έχει αυτό το γεγονόςεπιζήμιεςσυνέ­
πειες γι' αυτούς. Στις συζητήσεις συμμε­
τείχαν, αφενός,η Επιτροπήκαι, αφετέρου,
οι τέσσεριςμεγάλοικαι οι θυγατρικέςτους,
μαζί με εκπροσώπουςτης Ιαπωνικής Κυ­
βερνήσεωςκαι της ενώσεωςτωνιαπωνικών
βιομηχανιώνκατασκευής τριβέων.Με την
ένωσησυζητήθηκεη δυνατότητααναλήψε­
ως υποχρεώσεωνεκ μέρους των λιγότερο
σημαντικώνιαπώνωνεξαγωγέων.
Φαίνεται ότι κατά τη διάρκεια αυτών των
συζητήσεωνμερικοί τουλάχιστοναπότους
τέσσεριςμεγάλουςπληροφορήθηκανσε γε­
νικές γραμμές από τους υπαλλήλουςτης
Επιτροπήςγια τα περιθώριαντάμπινγκπου
είχαν υπολογιστεί για τις εξαγωγέςτους.
Έτσι ελέχθηενώπιοντου Δικαστηρίουγια
λογαριασμότης NSKότι, σε μια συνάντη­
ση, στις 25 Μαΐου 1977,με εκπροσώπους
της NSK,υπάλληλοιτης Επιτροπήςανέφε­
ραν ότι το περιθώριοντάμπινγκ το οποίο
διαπίστωσανσχετικά με τις εξαγωγέςτης
NSKπροςτην Κοινότητακυμαινόταν μετα­
ξύ μηδένκαι 30%,ανάλογαμε τον τύπο,με
μέσο όροπερί το 15έως 16%.Ο δικηγόρος
της ΚΟΥΟδήλωσεστο Δικαστήριο ότι, σε
συνάντηση στην οποία παρέστη, ένας
υπάλληλοςτης Επιτροπήςείχε πει ότι το
διαπιστωθένπεριθώριοντάμπινγκστην πε-
717
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
ρίπτωσητης ΚΟΥΟήταν 12,24%.Εξάλλου,
φαίνετανότι σε κανένα απότους τέσσερις
μεγάλουςδεν δόθηκανλεπτομέρειεςγια τα
περιθώριαντάμπινγκ που διαπιστώθηκαν
στα προϊόντα του, ξεχωριστά για κάθε
τύπο. Ούτε αποκάλυψε η Επιτροπήτον
τρόπομε τον οποίο είχαν υπολογιστείτα
περιθώρια.
Αποτέλεσεαντικείμενο διαφωνίαςενώπιον
του Δικαστηρίου,μεταξύ της NSKκαι της
Επιτροπής,το αν οι δηλώσεις,τις οποίες
έκαναν οι υπάλληλοι της Επιτροπήςκατά
τη διάρκεια των συζητήσεων,ήταν ικανές
να πείσουντους εξαγωγείς ότι, εάν προέ­
βαιναν στην ανάληψηαποδεκτώναπότην
Επιτροπήυποχρεώσεων,δεν θα επιβαλλό­
ταν κανένας δασμός στα προϊόντατους.
Κατά τη γνώμημου,το ζήτημααυτόμπορεί
να αφεθεί κατά μέροςδιότι, ό, τικαι αν εί­
χε λεχθεί, οι εξαγωγείςδεν μπορούσαννα
πιστεύσουν εύλογα ότι οι εν λόγωυπάλ­
ληλοι ήταν σε θέση να δεσμεύσουντην
ίδια την Επιτροπή,για να μηναναφέρωκαι
το Συμβούλιο.
Αυτές οι συζητήσεις κατέληξαν στηνυπο­
γραφή από τους τέσσερις μεγάλους εγ­
γράφου συμφωνίας αναλήψεωςυποχρεώ­
σεωνστις 20Ιουνίου 1977.
Για λογαριασμότων λιγότεροσημαντικών
Ιαπώνωνεξαγωγέων,η ένωσητων ιαπωνι­
κώνβιομηχανιώνκατασκευήςτριβέωνπλη­
ροφόρησετην Επιτροπήμε τηλέτυποτης
1ης Ιουλίου 1977,ότι ήταν πρόθυμοινα
προβούνσε ανάληψηυποχρεώσεων,ηφύση
των οποίωνείχε ήδη συμφωνηθείμεταξύ
της Ενώσεωςκαι των υπαλλήλωντηςΕπι­
τροπής.Πράγματι οι εννέα λιγότεροσημα­
ντικοί εξαγωγείςπροέβησανστηνανάληψη
τωνσχετικώνυποχρεώσεων,η δεσυμφωνία
έφερετην ημερομηνία7Ιουλίου 1977.Οκτώ
από τις συμφωνίεςαυτές εστάλησανστην
Επιτροπήμε έγγραφο υπό ημερομηνία 8
Ιουλίου 1977και η ένατη με έγγραφουπό
ημερομηνία 28 Ιουλίου 1977.Αγνοώ το
ακριβέςκείμενό τους.
Εντούτοις έχουμε αντίγραφατων συμφω­
νιών αναλήψεωςυποχρεώσεωντωντεσσά­
ρωνμεγάλων.Κάθε μία απόαυτές αναφέ­
ρει ρητά ότι συνάπτεται«για λογαριασμό
της προαναφερθείσαςεταιρείας, τωνθυγα­
τρικών της και των ανηκουσώνστον ίδιο
όμιλο».Δεν υπάρχειουσιαστική διαφορά
μεταξύτους,αν και η συμφωνίατης NACHI
διαφέρει, απόορισμένεςαπόψεις,απότις
άλλες, καθόσοναναφέρεταιστις εξαγωγές
προςτη Γαλλία, πιθανώςσε αναγνώριση
τηςανεξαρτησίαςτης ISO.Σεγενικέςγραμ­
μές οι υποχρεώσειςπουαναλάμβανεκάθε
ένας απότους τέσσερις μεγάλους(και οι
θυγατρικέςτου και οι ανήκουσεςστονίδιο
όμιλο)ήταν οι εξής:
1) Λαμβάνονταςως σημείο αναφοράςτις
τιμές του του Ιανουαρίου 1977,να τις
αυξήσει σεδύοστάδια,το πρώτοαπότα
οποία άρχιζε στις 5 Φεβρουαρίου1977
και έπρεπενα περατωθείέωςτις 30Ιου­
νίου 1977,το δε άλλο άρχιζε το αργό­
τερο την 1ηΙουλίου 1977και έπρεπενα
περατωθείμέχριτις 31Δεκεμβρίου1977·
η αύξησηέπρεπενα είναι 10%σε κάθε
στάδιο.
2) Να αυξάνει τις τιμές του τον τελευταίο
μήνα κάθε εξαμήνου«κατά το ποσότης
εκατοστιαίας διαφοράςτου δείκτου τι­
μών παραγωγήςγια τα μεταποιημένα
προϊόντα— τομέας μηχανημάτωνγενι­
κής χρήσεωςκαι οργάνωνακριβείας, ο
οποίος καθορίζεται από την Τράπεζα
της Ιαπωνίας»,ενώη πρώτησχετικήαύ­
ξηση,η οποίααντιπροσώπευετην εκα­
τοστιαία διαφοράμεταξύ Ιουνίου 1977
και Δεκεμβρίου 1977,έπρεπενα πρα­
γματοποιηθείμέχριτο τέλοςτου Ιουνίου
1978.
3) Βάσειτης ρήτραςυπ'αριθμό5καθεμιάς
απόαυτέςτις συμφωνίες(εκτόςαπότην
718
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
περίπτωσητης NACHI,όπουη ρήτρααυ­
τή φέρει τον αριθμό6), να λάβει μέτρα
ώστενα εξασφαλιστεί«παρόμοιαεξέλι­
ξη τιμών» για τους τριβείς «καταγωγής
άλληςεκτός Ιαπωνίας».
4) Να παρέχειστην Επιτροπή,σε καθορι­
σμένα χρονικά διαστήματα, λεπτομε­
ρείς πληροφορίεςσχετικά με τις τιμές
του για τους 100σημαντικότερουςτύ­
πουςτριβέωνκαι να επιτρέπει«οποιον­
δήποτεέλεγχο των πληροφοριώναυτών
πουθα κρίνει απαραίτητοη Επιτροπή».
Κάθεσυμφωνίαπερίαναλήψεωςυποχρεώ­
σεωνθα άρχιζε να ισχύει «ύστερααπότην
κοινοποίησητης Επιτροπήςπροςτην εται­
ρία ότι τη θεωρεί αποδεκτή».Επρόκειτο
«ναισχύει έωςτην 31ηΔεκεμβρίου1978,με
δυνατότηταανανεώσεώςτης ανά εξάμηνο
με σιωπηρήσυναίνεση,εκτός εάν η Επι­
τροπήαποφασίσεινα αποσύρειτην απο­
δοχήτης ή εάν η εταιρεία την καταγγείλει,
υπό τον όρο ότι θα δώσει σχετική προει­
δοποίησηείκοσι ημέρεςνωρίτερα».
Μεταξύ των γραπτώνερωτήσεωνπουαπή­
θυνε στους διαδίκους το Δικαστήριο στο
τέλος της έγγραφηςδιαδικασίας υπήρχε
ερώτηση,η οποίαείχε ως σκοπότο να δι­
ευκρινιστεί με ποιοτρόποοι υποχρεώσεις
πουαναλήφθηκανστις 20Ιουνίου 1977θα
επηρέαζαντις τιμές οι οποίεςείχαν χρεω­
θεί για πωλήσειςπουείχαν πραγματοποιη­
θεί μεταξύ 5ηςΦεβρουαρίουκαι 20ήςΙου­
νίου 1977.Απαντώνταςσ' αυτή την ερώτη­
ση,η Επιτροπήείπεότι δενθεωρούσεότι οι
συμφωνίεςμπορούσαννα επηρεάσουντις
τιμές πουείχαν ήδη χρεωθείγια τις πωλή­
σειςοι οποίεςείχανπραγματοποιηθείμετα­
ξύ 5ηςΦεβρουαρίουκαι 30ήςΙουνίου 1977,
αλλά ότι δέχτηκε ότι κάθε αύξηση τιμών,
επελθούσαμεταξύ 5ης Φεβρουαρίουκαι
30ήςΙουνίου 1977,θα έπρεπενα θεωρηθεί
ως«σύμφωνηπροςτο πρώτοστάδιοτης εκ­
πληρώσεωςτης συμφωνίας».Οι τέσσερις
μεγάλοι εξήγησανμε περισσότερεςλεπτο-
μέρειες ότι καθέναςαπόαυτούς κατέβαλε
προσπάθειες,το πρώτοεξάμηνο του 1977,
να αυξήσει τις τιμές του στο μέτροπουτο
επέτρεπαν οι εθνικοί έλεγχοι τιμών, οι
ισχύουσεςσυμβάσειςκαι η αντίδρασητων
πελατών.Η NACHIανακοίνωσεμια πρώτη
αύξηση 5% από 1ης Ιανουαρίου 1977.Το
Φεβρουάριοανακοίνωσε αύξηση 12%.Η
ΚΟΥΟάρχισε τις αυξήσεις το Φεβρουάριο,
σε σχέσημε την επιβολήτου προσωρινού
δασμού.Ακολούθησανη ΝΤΝ και η NSK,
δίνοντας οδηγίες στις θυγατρικές τους
στην Ευρώπηνα αυξήσουντις τιμές κατά
10%,αντίστοιχα, το Μάρτιο και τον Απρί­
λιο. Οι τέσσερις μεγάλοι ανέφεραν ότι η
Επιτροπήτελούσε σε γνώση αυτών των
γεγονότωνκαι οι αναλήψειςυποχρεώσεων
εξέφραζαντη συμφωνίαμεταξύ αυτών και
της Επιτροπήςότι οι αυξήσεις τιμών, τις
οποίεςέκαναν το πρώτοεξάμηνοτου 1977,
έπρεπενα προσμετρηθούνστη συνολική
αύξηση20%πουέπρεπενα πραγματοποιη­
θεί μέχρι την 31ηΔεκεμβρίου1977.
Η NSKαντιτάχθηκε σθεναρώςστη ρήτρα
υπ' αριθμό 5 της συμφωνίας αναλήψεως
υποχρεώσεών της, διότι εφαρμοζόταν
στουςτριβείς,τουςοποίουςκατασκεύαζεη
NSKΗνωμένουΒασιλείου στοPeterlee,δη­
λαδή εντόςτης Κοινότητας.Η NSKεπιδίω­
ξε την τροποποίησητης σχετικής ρήτρας
της συμφωνίας(πουσυνέταξεη Επιτροπή),
αλλά η Επιτροπήεπέμεινενα παραμείνειη
ρήτραόπωςείχε.Ελέχθηενώπιοντου Δικα­
στηρίου,εκ μέρουςτου Συμβουλίουκαι της
Επιτροπής,ότι ο σκοπόςμιας τέτοιας ρή­
τρας ήταν να εμποδίσειέναν κατασκευα­
στή με δυνατότητα παραγωγήςεκτός της
Ιαπωνίαςνα αποφύγειτην υποχρέωσήτου
αλλάζοντας τις πηγές εφοδιασμού του.
Προστέθηκεότι, χωρίςαυτή τη ρήτρα,δεν
θα γινόταν δεκτή η ανάληψηυποχρεώσεως
από μέρους της NSKδιότι θα ήταν αδύ­
νατοςο έλεγχόςτης.
Την21ηΙουνίου 1977(την επομένητης ημέ­
ρας υπογραφήςαπό τους τέσσερις με-
719
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
γάλουςτης συμφωνίαςαναλήψεωςυποχρε­
ώσεων) πραγματοποιήθηκεσύσκεψη της
συμβουλευτικής επιτροπής, ύστερα από
την οποία η Επιτροπήαποφάσισενα προ­
τείνει στοΣυμβούλιονα αποδεχθείτις ανα­
λήψεις υποχρεώσεωντων τεσσάρωνμεγά­
λων, να επιβληθεί οριστικός δασμόςαντι­
ντάμπινγκ με συντελεστή 15%επί των έν­
σφαιρωντριβέων και των τριβέωνμε κω­
νικούς κυλίνδρους(όχι όμωςγια τα εξαρ­
τήματα τους)καταγωγήςΙαπωνίας,ναανα­
σταλεί αυτός ο δασμόςγια όσο χρόνοοι
τέσσεριςμεγάλοι θα τηρούσαντις υποχρε­
ώσεις τους και να εισπραχθούνοριστικά
τα καλυπτόμενα με εγγύηση ποσά ως
προσωρινόςδασμόςεπί των προϊόντωντων
τεσσάρωνμεγάλων,όχι όμωςτων λιγότερο
σημαντικώνεξαγωγέων,στο μέτροπουδεν
υπερέβαιναντο 15%.Στις 4 Ιουλίου 1977,η
Επιτροπήυπέβαλεστο Συμβούλιοεπίσημη
πρότασηκανονισμούτου Συμβουλίουπου
προέβλεπετα παραπάνω.
Έχωήδηαναφέρειορισμένεςαποκαλύψεις,
τις οποίες έκανε για πρώτηφορά η Επι­
τροπή στα υπομνήματα ανταπαντήσεώς
της στις υποθέσεις119/77και 120/77.Μία
απόαυτές τις αποκαλύψειςήταν ότι, μετά
την υποβολήτης προτάσεώςτης στοΣυμ­
βούλιο,αλλά προτούτο Συμβούλιοαποφα­
σίσει επ'αυτής, η Επιτροπήπροέβησεσει­
ρά περαιτέρω«υπολογισμώνεξακριβώσε­
ως», όπωςτις χαρακτήρισε. Αγνοώσε τι
συνίσταντοαυτοί οι υπολογισμοί.
Εκ μέρους της NSK προβλήθηκεενώπιον
του Δικαστηρίου με επιμονή ισχυρισμός
βασιζόμενοςσε ένα ιδιαίτερο περιστατικό,
πουεπίσηςαποκαλύφθηκεγια πρώτηφορά
στα υπομνήματαανταπαντήσεωςτηςΕπι­
τροπήςστις υποθέσεις119/77και 120/77και
το οποίο συνέβηκατά τη διάρκεια αυτής
της περιόδου.Στις 8 Ιουλίου 1977,η αντι­
προσωπείατης Επιτροπήςστο Τόκυοτης
έστειλε περιληπτικέςμεταφράσειςδημοσι-
ευμάτωντου ιαπωνικούτύπουσχετικά με
την αύξησητων εσωτερικώντιμών πουεί­
χαν πραγματοποιήσειοι τέσσερις μεγάλοι
το 1976,ιδιαίτερα μιας ομιλίας του Otsu,
προέδρουτης ΝΤΝ και της ενώσεωςιαπω­
νικών βιομηχανιώνκατασκευήςτριβέων,ο
οποίοςάφηνενα εννοηθείότι αυτή η αύξη­
ση,πουκυμαινόταν,κατά μέσοόρο,μεταξύ
6και 8%και για την οποίαη Επιτροπήείχε
πιστέψειπροηγουμένωςότι πραγματοποιή­
θηκετον Ιούλιοτου 1976,δηλαδήεκτόςτης
βασικής περιόδου,είχε εφαρμοστεί στην
πραγματικότητα, στο μεγαλύτερο μέρος
της, από τον Ιανουάριο του 1976.Η Επι­
τροπήθεώρησεότι οι ιάπωνεςκατασκευα­
στές έπρεπενα είχαν αποκαλύψειαυτό το
στοιχείοαναδρομικότηταςσε σχέσημε αυ­
τή την αύξησητιμών, όμωςδεν συζήτησε
το θέμα μαζί τους. Αντ' αυτού χρησιμο­
ποίησετις πληροφορίεςπουπαρείχαναυτά
τα δημοσιεύματατου τύπουγια τους«υπο­
λογισμούςεξακριβώσεως»,οι οποίοιεμφα­
νίζονταν ότι έγιναν βάσει του άρθρου10,
παράγραφος7, περίπτωσηb, του κανονι­
σμού459/68,το οποίοαφορά«τις περιπτώ­
σεις όπουένα απότα ενδιαφερόμεναμέρη
αποκρύπτειτις απαραίτητεςπληροφορίες».
Αυτοί οι υπολογισμοίήταν, καθώςφαίνε­
ται, διαφορετικοί απότους υπολογισμούς
εξακριβώσεωςτους οποίουςανέφεραπριν
λίγο. Ελέχθηενώπιοντου Δικαστηρίουγια
λογαριασμότης NSKότι, εάν η Επιτροπή
είχε συζητήσειτα ζήτημα αυτό μαζί τους,
θαδιαπίστωνεότι η αναδρομικήαύξησητι­
μώνείχε γίνει τον Απρίλιοτου 1976και ότι
εφαρμοζότανμόνο σε μικρό ποσοστότων
τριβέωντου αντιπροσωπευτικούδείγματος
(διότι αφορούσεκυρίως τους τριβείς ενός
είδουςμε το οποίοεφοδιαζότανη ιαπωνική
βιομηχανίααυτοκινήτωνκαι πουδεν εξα­
γόταν στο εξωτερικό),είχε δε ως αποτέλε­
σμα το να αυξήσει το γενικό μέσοόροτων
τιμών κατά τη βασική περίοδογια τα είδη
τριβέωναυτούτου δείγματοςπερίπουκατά
0,5%'επίσηςότι οι αυξήσειςτου Μαΐου και
του Ιουνίου είχαν ήδη συμπεριληφθείστις
συνταγμένεςαπόηλεκτρονικόυπολογιστή
καταστάσεις πουαφορούσαναυτούς τους
μήνες.Τελικά,ύστερααπόαυτότο γεγονός,
η πρότασητης Επιτροπήςπροςτο Συμβού­
λιο παρέμεινεόπωςείχε.
720
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Στις 24Ιουλίου1977,το Συμβούλιοεξέδωσε
τον κανονισμό 1778/77,το κείμενο του
οποίουδεν διέφερε,εκτός απόένα σημείο,
απότην πρότασητης Επιτροπής.Ο κανονι­
σμόςάρχισε να ισχύει την 4η Αυγούστου
1977,δηλαδήτην επομένηημέρατης δημο­
σιεύσεωςτου στην ΕπίσημηΕφημερίδα.Ο
δικηγόροςτης NSKανέφερε,κατά την επ'
ακροατηρίου συζήτηση, ότι μπορεί να
υπήρχανανάρμοστακίνητρα για την κα­
θυστέρησηόσοναφοράτην έκδοσήτου, η
οποία παρέτεινε την περίοδοεφαρμογής
του προσωρινούδασμού. Εντούτοις δεν
υπήρξαναποδεικτικάστοιχεία προςστήρι­
ξη αυτούτου ισχυρισμού.Πιθανώςη καθυ­
στέρηση να οφειλόταν σε καθυστερήσεις
στη μετάφρασητου κανονισμού.
Την ίδια ημέρα της δημοσιεύσεωςτου κα­
νονισμού (3 Αυγούστου1977),η Επιτροπή
έστειλε τηλετύπημα στους τέσσερις με­
γάλους,με τα οποία τους γνωστοποιούσε
ότι οι συμφωνίεςπερίαναλήψεωςυποχρε­
ώσεωναπόμέρουςτους είχαν γίνει δεκτές.
Διεξήχθησανεπί μακρόν συζητήσεις ενώ­
πιοντου Δικαστηρίουσχετικά με το περιε­
χόμενο του προοιμίου του κανονισμού
1778/77.Εντούτοις,δεν σκοπεύωνα εξετά­
σωλεπτομερώςαυτότο προοίμιοσ' αυτό το
στάδιο. Θα περιοριστώστο να σημειώσω
ότι η μόνηπληροφορίαπουπαρέχεισχετι­
κά με τις διαπιστώσειςτης Επιτροπήςσχε­
τικά με το ζήτημα του ντάμπινγκείναι αυ­
τή η οποία περιλαμβάνεται στην 12ηαι­
τιολογική σκέψη,η οποίαέχει ωςεξής:
«Εκτιμώνταςότι, όπωςπροκύπτειαπόαυτή
την εξέταση των πραγματικώνπεριστατι­
κών,υπήρξε ντάμπινγκ, το περιθώριοτου
οποίου,κυμαίνεται μεν αισθητά από συ­
ναλλαγή σε συναλλαγή,υπερβαίνειόμως,
κατά μέσο όρο, το 15%στο μεγαλύτερο
μέροςτης Κοινότητας.»
(Το προοίμιο του κανονισμού 261/77δεν
ήταν περισσότεροσαφές επί του θέματος
αυτού, αναφέρονταςμόνο ότι «όπωςπρο­
κύπτειαπόαυτή την προκαταρκτικήεξέτα­
ση τωνπραγματικώνπεριστατικών,υπήρξε
ντάμπινγκ, το περιθώριοτου οποίου, κυ­
μαίνεται μεν αισθητά από συναλλαγή σε
συναλλαγή,υπερβαίνει όμως,στις περισ­
σότερες περιπτώσεις,το 30%».)Οι διαπι­
στώσειςτης Επιτροπήςσχετικά με το ζήτη­
μα της ζημίας εκτίθενται με πολύμεγαλύ­
τερη πληρότηταστα προοίμιακαι των δύο
κανονισμών.
Η 12ηαιτιολογική σκέψητου κανονισμού
1778/77αναφέρειπεριέργωςτη φράση«στο
μεγαλύτερομέροςτης Κοινότητας»,πράγ­
μα το οποίοθα μπορούσενα θεωρηθείεκ
πρώτηςόψεωςότι αποτελεί μέροςμεγαλύ­
τερο του ημίσεος.Είναι όμωςσαφές ότι η
Επιτροπήδεναντιλαμβανότανέτσι την έν­
νοια της φράσεωςκαι υποστήριξεότι μια
οποιαδήποτεή περισσότερεςαπότις χώρες
Γαλλία, Γερμανία ή Ηνωμένο Βασίλειο
αποτελεί ένα τέτοιο μέρος. Το Συμβούλιο
ανέφερε ότι η έκφραση «το μεγαλύτερο
μέρος»(the major part) έπρεπεπροφανώς
να εννοηθεί ως «ένα μεγάλο μέρος» (a
majorpart).Πράγματι αυτή είναι η έκφρα­
ση που χρησιμοποιείται στο ιταλικό κεί­
μενο του κανονισμού, όπου αναφέρεται
«pergranpartedellaCommunità».
Ταάρθρα1, 2και 3του κανονισμού1778/77
είναι τόσο σημαντικής σημασίας για τις
περιπτώσειςαυτές ώστε πρέπεινα τα πα­
ραθέσωσχεδόναυτολεξεί:
«Άρθρο 1
1. Θεσπίζεται οριστικός δασμός αντιντά­
μπινγκ 15%στα εξής προϊόντα,τα οποία
υπάγονταιστην κλάση ex84.62του κοινού
δασμολογίου,καταγωγήςΙαπωνίας,με βά­
σητη δηλωμένηαξία τους ...:
721
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
— ένσφαιρουςτριβείς («ρουλεμάνμε μπί­
λιες»): κωδικόςNimexe84.62—11
— τριβείς («ρουλεμάν»)με κωνικούς κυ­
λίνδρουςκωδικόςNimexe84.62-17.
Οι ισχύουσες διατάξεις για την είσπραξη
των δασμώνεφαρμόζονταιστην είσπραξη
αυτού του δασμού.
2. Η εφαρμογήτου παρόντοςδασμούανα­
στέλλεται, με την επιφύλαξητου άρθρου2.
Άρθρο 2
1.Η Επιτροπή,σε συνεργασίαμε τα κράτη
μέλη, θα ελέγχει στενά την τήρηση των
υποχρεώσεωναναθεωρήσεωςτων τιμών,
τις οποίεςανέλαβανοι κυριότεροιιάπωνες
κατασκευαστές ένσφαιρωντριβέων,καθώς
και την εξέλιξη των εισαγωγώνκαι της
κοινοτικής αγοράς.
2.Εάν η Επιτροπήδιαπιστώσειότι αυτέςοι
υποχρεώσεις καταστρατηγούνται, δεν
τηρούνται ή ανακλήθηκαν θα θέσει αμέ­
σως τέλος, μετά από διαβούλευσημε τα
κράτη μέλη στο πλαίσιο της συμβουλευτι­
κής επιτροπήςπουπροβλέπεταιστοάρθρο
12 του κανονισμού (ΕΟΚ) 459/68,συ­
γκαλουμένηςεντός προθεσμίαςπέντεημε­
ρών,στην αναστολή της επιβολήςτου δα­
σμού,ο οποίοςθεσπίστηκεσύμφωναμε το
άρθρο1.
Άρθρο 3
Τα ποσάπου καλύπτονται με εγγύησηως
προσωρινόςδασμός, κατ' εφαρμογήτου
κανονισμού(ΕΟΚ)261/77,ο οποίοςπαρατά­
θηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ)944/77,που
αφορούντα προϊόντατα οποίακατασκευ­
άζουν και εξάγουν οι ακόλουθοι παρα­
γωγοί θα εισπραχθούνοριστικά, στομέτρο
πουδεν υπερβαίνουντο ύψοςτου καθορι­
ζόμενουστον παρόντακανονισμόδασμού
...»
Στη συνέχειαακολουθούντα ονόματατων
τεσσάρωνμεγάλων.
Πρέπεινα διατυπώσωεξαρχήςδύο παρα­
τηρήσειςεπ'αυτώντωνδιατάξεων.
Η πρώτηαναφέρεταιστο πεδίοεφαρμογής
του κανονισμού.Το άρθρο3 εφαρμόζεται
ασφαλώςμόνοστα προϊόντατωντεσσάρων
μεγάλων.Για λογαριασμότου Συμβουλίου
και της Επιτροπήςδόθηκεη εξήγησηενώ­
πιον του Δικαστηρίουότι αυτό οφειλόταν
στο γεγονόςότι η ζημία την οποίαπροκά­
λεσαν στηνευρωπαϊκήβιομηχανίαοι λιγό­
τερο σημαντικοί ιάπωνεςεξαγωγείς θεω­
ρείτο ότι ήταν αμελητέα. Αλλά εάν ήταν
αμελητέα, το γεγονόςαυτό απέκλειε την
επιβολήοριστικού δασμού(έστωκαι υπό
αναστολή)επί τωνπροϊόντωντωνλιγότερο
σημαντικώνεξαγωγέων,όπωςεπίσηςαπέ­
κλειε την οριστική είσπραξητου προσω­
ρινούδασμούεπί τωνπροϊόντωντους. Κα­
θόλουδεναναφέρθηκεότι, στηνπερίπτωσή
τους, η επιβολήοριστικού δασμούδικαιο­
λογείτοαπόμια «απειλήζημίας»,και πράγ­
ματι ούτε στοπροοίμιοτου κανονισμούγί­
νεται λόγοςσε κανένα σημείο για απειλή
ζημίας. Γίνεται λόγοςμόνογια «υφιστάμε­
νη ζημία» και για «προκληθείσαζημία».
Έπεται,κατά τη γνώμημου,ότι όχι μόνοτο
άρθρο3 του κανονισμού,αλλά και τα άρ­
θρα 1 και 2 (παράτη γενική διατύπωσή
τους) μπορούννα εφαρμοστούνμόνο στα
προϊόντατωντεσσάρωνμεγάλων.
Η δεύτερη παρατήρησήμου αναφέρεται
στη φύσητης εξουσίαςή της υποχρεώσεως
της Επιτροπήςπουπροκύπτειαπότο άρθρο
2, παράγραφος2. Στην πρότασητης Επι-
722
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
τροπήςτης 4ηςΙουλίου1977,το κείμενο του
άρθρου2, παράγραφος2, όριζε ότι η Επι­
τροπή θα είχε την υποχρέωσηνα θέσει
τέλος στην αναστολή της εφαρμογήςτου
δασμού(σεπερίπτωσηκαταστρατηγήσεως,
μη τηρήσεωςή ανακλήσεωςτων υποχρεώ­
σεων)μόνοεάν κατέληγεστο συμπέρασμα,
μετά απόδιαβούλευσημε τα κράτη μέλη,
ότι είναι απαραίτητηη λήψηπροστατευτι­
κώνμέτρων.Στο κείμενο του άρθρου2,πα­
ράγραφος2,του κανονισμούτον οποίοεξέ­
δωσετο Συμβούλιοη διατύπωσηήταν δια­
φορετική.Οριζότανότι (σεμια τέτοια περί­
πτωση)η Επιτροπήθα έπρεπε,μετά από
διαβούλευσημε τα κράτημέληστοπλαίσιο
της συμβουλευτικήςεπιτροπής,«να θέσει
αμέσως τέλος ... στην αναστολή της επι­
βολήςτου δασμού».Έτσι φαίνεται ότι το
Συμβούλιοαποφάσισεότι η Επιτροπήδεν
έπρεπενα έχει διακριτική ευχέρειαστο θέ­
μα αυτό. Μια τέτοια απόφασηθα ήταν
σύμφωνηπροςτις διατάξεις του κανονι­
σμού459/68,καμία απότις οποίεςδεν ορί­
ζει ότι η Επιτροπήμπορείνα διαθέτει δια­
κριτική ευχέρεια όσοναφοράτην επιβολή
οριστικού δασμού.
VI — Οι υπόκρίση προσφυγέςκαι τα αιτή­
ματά τους
Ενώπιοντου Δικαστηρίουεκκρεμούνπέντε
προσφυγές,οι οποίες ασκήθηκαν όλες το
Σεπτέμβριοή τον Οκτώβριοτου 1977,ήτοι:
Υπόθεση113/77
Πρόκειται για προσφυγήτων ΝΤΝ, ΝΤΝ
Γερμανίας,ΝΤΝΓαλλίας και ΝΤΝ— GKN.
Αρχικάαυτή η προσφυγήαναφερότανμάλ­
λον ασαφώςωςπροσφυγήτης ΝΤΝ«ενερ­
γούσηςγια λογαριασμότης και για λογα­
ριασμό των θυγατρικώντης και των ανη­
κουσώνστονίδιο όμιλο εταιριών εντόςτης
ΚοινήςΑγοράς».
Το Συμβούλιο ισχυρίστηκε ότι μια τόσο
ασαφής περιγραφή των προσφευγουσών
καθιστούσε την προσφυγήαπαράδεκτη.
Εντούτοις,αυτό το ελάττωμα θεραπεύτηκε
στα αρχικά στάδια της διαδικασίας, όταν
αποσαφηνίστηκε ότι οι θυγατρικές της
ΝΤΝ και οι ανήκουσες στον ίδιο όμιλο
εταιρίες είναι αυτές πουπροανέφερα.
Μοναδικόςκαθού στην προσφυγήαυτή εί­
ναι το Συμβούλιο. Το μόνο αίτημα της
προσφυγήςείναι να αναγνωριστεί βάσει
του δευτέρουεδαφίουτου άρθρου173της
Συνθήκης,ότι το άρθρο3 του κανονισμού
1778/77«δεν έχει εφαρμογή» στις προ­
σφεύγουσες — πράγμα το οποίο, λαμ­
βανομένου υπόψητου κειμένου του άρ­
θρου174της Συνθήκης,θα έπρεπε,κατά τη
γνώμημου, να γίνει δεκτό ότι έχει την έν­
νοια ότι ζητείται να αναγνωριστεί ότι το
άρθρο3είναι άκυρο.
Υπόθεση 118/77
Πρόκειται για προσφυγήτης ISO,στρεφό­
μενη μόνοκατά του Συμβουλίου.Η ISOζη­
τεί να αναγνωριστεί βάσει του δευτέρου
εδαφίουτου άρθρου173ότι ο κανονισμός
1778/77είναι άκυροςστο σύνολότου.
Υπόθεση119/77
Πρόκειται για προσφυγήπου άσκησαν η
NSK,η NSKΗνωμένουΒασιλείου, η NSK
Γερμανίας και η NSK Γαλλίας κατά του
Συμβουλίου και της Επιτροπής.Μεταξύ
των πέντε προσφυγώνείναι εκείνη στην
οποίατα αιτήματα εκτίθενται λεπτομερώς,
θεωρώότι αρκεί να πω,σ' αυτό το στάδιο,
ότι περιλαμβάνει,αφενός,αιτήματα βάσει
του δευτέρουεδαφίουτου άρθρου173σχε­
τικά με το κύρος του κανονισμού 1778/77
στο σύνολό του και (όπωςανέφερα στην
αρχή),αφετέρου,αιτήματα βάσει του άρ-
723
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
θρου 178της Συνθήκηςπροςαποζημίωση.
Προτείνω να εξετάσω στις παρούσες
προτάσεις τα τελευταία αιτήματα αφού
ασχοληθώπλήρωςμε όλα τα αιτήματα βά­
σει του άρθρου173.
Υπόθεση 120/77
Πρόκειται για προσφυγήπου άσκησανη
ΚΟΥΟ,η DeutscheKoyo,η ΚΟΥΟΗνωμένου
Βασιλείου και η KoyoFranceκατά τουΣυμ­
βουλίουκαι της Επιτροπής.Τομόνοαίτημα
είναι να αναγνωριστεί ότι ο κανονισμός
1778/77είναι άκυρος(στο σύνολότου).Θα
μπορούσενα γεννηθείη απορία,δεδομένου
του αιτήματος, γιατί η προσφυγήασκήθη­
κε και κατά της Επιτροπής,ως καθής.
Εντούτοις,η Επιτροπήδενπροέβαλεκαμία
αντίρρηση γι' αυτό και, καθώς δεν έχει
πρακτική σημασία — διότι η Επιτροπήθα
μπορούσε να ασκήσει παρέμβαση σε
οποιαδήποτεαπόαυτές τις προσφυγέςστις
οποίες δεν είχε την ιδιότητα της καθής—
δεν θα επεκταθώάλλο επ'αυτού.
Υπόθεση121/77
Πρόκειται για την τελευταία απόαυτέςτις
προσφυγές,την οποίαάσκησαν,βάσειτου
δευτέρουεδαφίουτου άρθρου173η NACHI,
η NACHI Γερμανίας, η NACHI Ηνωμένου
Βασιλείου κατά του Συμβουλίου,ζητώντας
να αναγνωριστείότι ο κανονισμός1778/77
είναι άκυροςή, επικουρικά,ότι το άρθρο3
είναι άκυρο.
Σε τρεις απόαυτές τις προσφυγές(113/77,
119/77και 121/77)υπήρχαναιτήματα για
λήψη προσωρινώνμέτρων,τα οποίαείχαν
ως αποτέλεσμα να διατάξει πράγματι ο
πρόεδροςτου Δικαστηρίου την αναστολή,
έως την έκδοση της τελικής αποφάσεως,
της εισπράξεως,βάσει του άρθρου3 του
κανονισμού 1778/77,του προσωρινούδα-
σμού,ο οποίοςείχε βεβαιωθεί,αλλά δενεί­
χε ακόμα καταβληθείαπότις προσφεύγου­
σεςσ' αυτές τις προσφυγές,εφ' όσονχρόνο
εξακολουθούσαννα παρέχουνεγγύησηγι'
αυτόν.
Σε κάθε μία απόαυτές τις προσφυγέςεπε­
τράπη,με Διάταξη του Δικαστηρίου, στη
FEBMAνα παρέμβειπροςστήριξη των αι­
τημάτωντωνκαθών.
Επίσηςσε κάθε μία απότις προσφυγέςτα
καθώνκοινοτικά όργαναπροέβαλανενστά­
σειςαπαραδέκτουβάσειτου άρθρου91του
κανονισμούδιαδικασίας του Δικαστηρίου.
Με Διατάξεις που φέρουνημερομηνία 12
Απριλίου1978το Δικαστήριοεπιφυλάχθηκε
νααποφανθείεπί τωνενστάσεωναπαραδέ­
κτου στην τελική απόφαση.
Έτσι τώραπρέπεινα εξετάσωεάν τα αιτή­
ματα, βάσει του δευτέρουεδαφίουτου άρ­
θρου173της Συνθήκης,είναι και αν ναι, σε
ποιοβαθμό,παραδεκτά.
VII — Παραδεκτότωνπροσφυγώναναφορι­
κά με το άρθρο173
Εκ μέρους του Συμβουλίουπροβλήθηκεο
ισχυρισμός ότι, δεδομένουότι τα μέτρα
αντιντάμπινγκείναι μέτραεμπορικήςπολι­
τικής στρεφόμενακατά επιχειρήσεωνστο
εξωτερικότης Κοινότητας, αυτά τα μέτρα
δεν θα πρέπεινα υπόκεινται στον έλεγχο
του Δικαστηρίουόπωςοι ατομικές διοικη­
τικές πράξεις. Το Συμβούλιοαναφέρθηκε
στις νομοθεσίεςαντιντάμπινγκτωνκρατών
μελών προτούυπαχθεί το αντιντάμπινγκ
στην αρμοδιότητατης Κοινότηταςκαι είπε
ότι αυτές οι νομοθεσίες«δείχνουνότι οι
δασμοί αντιντάμπινγκ έχουν νομοθετικό
χαρακτήρακαι ότι λαμβάνονταικατά δια­
κριτική ευχέρεια»,σεαντίθεσημε την αντί-
724
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
στοιχη νομοθεσίατων ΗΠΑ, η οποία,εάν
αντιλήφθηκαορθάτον ισχυρισμό,προβλέ­
πει διοικητικές διαδικασίες που επιδέχο­
νται δικαστικό έλεγχο.
Οι προσφεύγουσεςαντέκρουσανμε πειστι­
κό τρόπο,κατά τη γνώμη μου, αυτό τον
ισχυρισμό, αναλύοντας τη νομική κατά­
σταση σε κάθε ένα από τα κράτη μέλη
προτού το αντιντάμπινγκ γίνει θέμα
κοινοτικής αρμοδιότητας,ιδιαίτερα δε πα­
ραθέτοντας την απόφαση του γαλλικού
Conseild'État στην υπόθεσηManufacture
του δικαστή Ackner του Queen'sBench
Division του High Court of Justice της
Αγγλίας,στηνυπόθεσηLeopoldLazarusLtd
κατά Secretaryof State for Trade and
Industry.(Τα κείμενα και των δύο αυτών
αποφάσεωνβρίσκονται στο παράρτημα 1
του υπομνήματος απαντήσεως επί των
προκαταρκτικώνενστάσεωναπαραδέκτου
τωνκαθώνστην υπόθεση119/77.)
Εντούτοις, νομίζω ότι το Δικαστήριο δεν
πρέπει να ασχοληθεί ιδιαίτερα με την
προγενέστερηκατάσταση της νομοθεσίας
σε μεμονωμένακράτη μέληή στις ΗΠΑ.Το
καθήκοντου είναι απλώςνα εφαρμόσειτο
άρθρο173της Συνθήκης.Επ'αυτού, είναι
σαφές ότι, για να μπορέσειένα πρόσωπο
πουδεν έχει την ιδιότητα κράτουςμέλους
ή κοινοτικού οργάνου να αμφισβητήσει,
βάσει του δευτέρου εδαφίου του άρθρου
173,το κύρος πράξεως ενός κοινοτικού
οργάνου,η οποία έχει τη μορφή κανονι­
σμού, πρέπεινα συγκεντρώνειτρεις προ­
ϋποθέσεις:
1) πρέπει να μπορεί να αποδείξει ότι η
πράξηαυτή, αν και έχει αυτή τη μορφή,
είναι στην πραγματικότητα απόφαση
(εν πάση περιπτώσει στο μέτρο που
αφοράτο ίδιο)
2) πρέπεινα μπορεί να αποδείξει ότι το
αφοράάμεσα,και
3) πρέπεινα μπορεί να αποδείξει ότι το
αφοράατομικά.
Ορισμένεςαπότις προσφεύγουσεςισχυρί­
στηκαν ότι μερικές αποφάσειςτου Δικα­
στηρίου,ιδιαίτερα οι αποφάσειςστην υπό­
θεση 100/74,CAMκατά Επιτροπής(1975)2
ECR1393και στην υπόθεση88/76,Société
pour l'exportation des sucres κατά Επι­
τροπής,(1977)ECR709,έχουνκρίνει ότι αρ­
κεί ο προσφεύγωννα ικανοποιεί τις προ­
ϋποθέσεις2)και 3).Νομίζωότι αν αυτές οι
αποφάσειςεξεταστούνανεξάρτητα απότο
γενικό πλαίσιοτης υποθέσεωςμπορούννα
ερμηνευτούνυπότην έννοια αυτή. Όμως,
δεν επιτρέπεται, κατά τη γνώμη μου, να
εξεταστούν με τον τρόποαυτό. Πρέπει να
ερμηνευτούνσε συνδυασμόμε τις προη­
γούμενες και τις μεταγενέστερες αποφά­
σεις, απότις οποίεςπροκύπτειότι η προϋ­
πόθεση1 είναι σημαντική. Έχω αναφέρει
τις προηγούμενεςαποφάσειςεπί του θέ­
ματοςαυτούστις προτάσειςμου στην υπό­
θεση CAM κατά Επιτροπής[βλ. (1975)2
ECR,σ. 1411].Οι μεταγενέστερεςσυμπερι­
λαμβάνουντην υπόθεση101/76,Koninklijke
ScholtenHonigκατά Συμβουλίουκαι Επι­
τροπής(1977)ECR797και τις υποθέσεις
103-109/78,Sociétédes usinesde Beaufort
κατά Συμβουλίου [απόφαση της 18ης
Ιανουαρίου1979,(1979)ECR17].
Πράγματι πιστεύωότι οι υποθέσειςCAM
κατά Επιτροπήςκαι Sociétépour l'expor­
tationdessucresκατά Επιτροπήςήταν μάλ­
λονειδικές υποθέσεις.Σε κάθε μία απόαυ­
τές η προσβαλλόμενηπράξητης Επιτροπής
καθόριζετα αποτελέσματατων πιστοποιη­
τικών με τα οποία καθορίζονταν εκ των
προτέρωνοι επιστροφές λόγω εξαγωγής
πουείχαν ενσωματωθείστις άδειες εξαγω­
γής, οι οποίεςείχαν χορηγηθείμεταξύ συ­
γκεκριμένωνημερομηνιών.Υπότις συνθή­
κες αυτές, αυτή η πράξη,αν και είχε τη
μορφή κανονισμού, θα μπορούσεεύλογα
να θεωρηθεί ότι αποτελεί σειρά (ή «δέ­
σμη»)ατομικώναποφάσεωνεπί της τύχης
725
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
αυτών των ειδικών αδειών και, επομένως,
ότι είναι ανάλογηπροςτην πράξηπερίτης
οποίας επρόκειτο στις υποθέσεις41 έως
44/77,TheInternationalFruit Co.,(1971)ECR
411.Και πράγματιέτσι ακριβώςαντιλήφθη­
κε την εν λόγωπράξηο γενικόςεισαγγελέ­
ας Reischl στην υπόθεση Sociétépour
l'exportationdessucresκατά Επιτροπής[βλ.
(1977)ECR,σελ. 730].
Έχοντας αυτές τις αρχέςκατά νουεπανέρ­
χομαι στονκανονισμό 1778/77.
Για τους σκοπούς της παρούσαςδίκης
νομίζω ότι οι προσφεύγουσεςδιαιρούνται
σε τρεις κατηγορίες,τις εξής:
1) Οι τέσσεριςμεγάλοι.
2) Οι θυγατρικές τους και οι ανήκουσες
στον ίδιο όμιλο με τους τέσσερις με­
γάλουςεταιρίες και
3) Η ISO.
Θα ασχοληθώπρώταμε την ISO.
Η ISO,η οποία είναι ανεξάρτητη εταιρία,
μη δεσμευόμενηαπό καμία αναληφθείσα
έναντι της Επιτροπήςυποχρέωση,δενδια­
φέρει, κατά τη γνώμημου,όσοναφοράτον
κανονισμό 1778/77,απόοποιοδήποτεάλλο
ανεξάρτητο εισαγωγέαπροϊόντωντωντεσ­
σάρωνμεγάλωνστην Κοινότητα.
Κατά τη γνώμημου, αυτός ο κανονισμός,
στο μέτρο που αφορά τέτοιους ανεξάρ­
τητους εισαγωγείς,είναι ακριβώςαυτό το
οποίο φέρεται ότι είναι: ένας κανονισμός
και τίποτα περισσότερο.
Όσοναφοράτα άρθρα1και 2 του κανονι­
σμούαυτού μου φαίνεται ότι είναι απόλυ­
τα βέβαιο. Τα άρθρα αυτά μπορούννα
ισχύσουνγια οποιονδήποτε,ο οποίοςμπο­
ρεί στο μέλλοννα εισαγάγειστηνΚοινότη­
τα τριβείς στους οποίους εφαρμόζεται ο
κανονισμός.Σε καμία περίπτωσηδεν δια­
χωρίζουνκάποιοσυγκεκριμένοεισαγωγέα,
ή κάποιασυγκεκριμένηκατηγορίαεισαγω­
γέωναυτώντωντριβέων.
Το άρθρο3 παρουσιάζειένα πιο δύσκολο
πρόβλημα.Δενυπάρχειαμφιβολίαότι αυτό
το άρθροαφοράατομικάμία συγκεκριμένη
κατηγορία εισαγωγέων,δηλαδή εκείνους
πουεισήγαγανστηνΚοινότητα,μεταξύτης
5ηςΦεβρουαρίου1977και της 4ηςΑυγού­
στου 1977,προϊόντακατασκευήςτων τεσ­
σάρωνμεγάλωνκαι στουςοποίουςβεβαιώ­
θηκε,δυνάμειτου κανονισμού261/77(ήδυ­
νάμει του κανονισμούαυτού όπωςπαρα­
τάθηκε με τον κανονισμό944/77),προσωρι­
νόςδασμόςγι' αυτές τις εισαγωγέςκαι πα­
ρέσχανεγγύησηγια τα βεβαιωθένταμε τον
τρόποαυτό ποσά.Ούτε υφίσταται καμιά
αμφιβολία ότι το άρθρο3 αφορά άμεσα
αυτούςτους εισαγωγείς,διότι το αποτέλε­
σμάτου είναι ότι επιβάλλειστις τελωνεια­
κές αρχές των κρατών μελών να εισπρά­
ξουντα ποσάτου δασμούπουείχανβεβαι­
ωθείμε τον τρόποαυτόκαι για τα οποίαεί­
χε παρασχεθείασφάλεια,χωρίςνα αφήνει
διακριτική ευχέρειασ' αυτές τις αρχές.
Μπορείόμωςνα λεχθεί ότι το άρθρο3 συ­
νιστά από τη φύση του, καθόσον θίγει
αυτούςτους εισαγωγείς,μια σειρά αποφά­
σεων και όχι νομοθετικό μέτρο; Πιστεύω
πωςόχι. Νομίζωπωςείναι ένα τυπικό πα­
ράδειγμααυτού πουονόμασαστις προτά­
σεις μου στην υπόθεσηCAM κατά Επι­
τροπής«νομοθεσίαπουεπηρεάζειμια συ­
γκεκριμένη κατηγορία» (1975) 2 ECR,
σ. 1413).Κατά τη γνώμημουθα ήταν παρά­
ξενο αν γινότανδεκτό ότι, σε οποιαδήποτε
υπόθεσηαντιντάμπινγκ, η απόφασηπερί
726
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
επιβολήςπροσωρινούδασμούέχει νομοθε­
τικό χαρακτήρα, ότι η απόφαση περί
επιβολήςοριστικού δασμούέχει νομοθετι­
κό χαρακτήρα,αλλά ότι η απόφασηπερί
εισπράξεωςτου προσωρινούδασμού δεν
έχει νομοθετικόχαρακτήρα.Ακόμααυτότο
παράξενοσυμπέρασμαθα είχε το εξής πα­
ράξενοαποτέλεσμα,ότι ένας εισαγωγέας,
ο οποίος θα ήθελε να αμφισβητήσει το
κύροςτης επιβολήςσε βάροςτου ενόςορι­
στικού δασμού,θα μπορούσενα το κάνει
μόνοενώπιοντου αρμόδιουεθνικού δικα­
στηρίου,ενώένας εισαγωγέαςπουθα ήθε­
λε να αμφισβητήσειτο κύροςτης επιβολής
σε βάροςτου ενόςπροσωρινούδασμούθα
είχε την ευχέρειανα επιλέξει είτε αυτή τη
μέθοδοενώπιοντου αρμόδιουεθνικού δι­
καστηρίου, είτε να ασκήσει ευθεία προ­
σφυγήενώπιοντου Δικαστηρίου.
Συμπεραίνωότι η προσφυγήτης ISO(υπό­
θεση118/77)είναι απαράδεκτη.
Δεν παραβλέπωτο γεγονός ότι, τουλάχι­
στον σε μία απότις υποθέσεις(την υπόθε­
ση 119/77),οι προσφεύγουσεςεπιχείρησαν
να αποδείξουνότι τα μέσα έννομης προ­
στασίας που διέθεταν οι εισαγωγείς ενώ­
πιον των εθνικώνδικαστηρίωνήταν απρό­
σφορα.Νομίζωόμωςότι η απόπειρααυτή
απέτυχε.
Όσον αφορά τα διαθέσιμα στην Ομο­
σπονδιακήΔημοκρατίατης Γερμανίας μέ­
σα έννομηςπροστασίας,φαίνεται ότι η μό­
νη επίκριση που διατυπώθηκεήταν ότι η
σχετική προθεσμίαήταν πολύμικρή (ενός
μηνός).Αυτότο γνωρίζειτο Δικαστήριοαπό
άλλες υποθέσεις.Δεναποτελείλόγογια να
διευρυνθεί η έννοια του άρθρου 173έτσι
ώστενα παρασχεθείένα εναλλακτικό μέσο
έννομηςπροστασίαςενώπιοντου Δικαστη­
ρίου.
Το ίδιο ισχύει για τη μόνη επίκριση που
φαίνεται ότι διατυπώθηκεσχετικά με τη
θέσητης Γαλλίας,ότι τα παρεχόμεναεκεί
μέσαέννομηςπροστασίαςναι μενδενείναι
απρόσφορα,αλλά ότι, κατά τη γνώμητων
προσφευγουσών,οι γαλλικές κατ' έφεση
διαδικασίες είναι δυσκίνητες.
Τέλος,η περιγραφήτου αγγλικού δικαίου
πουέκαναν οι προσφεύγουσεςείναι, του­
λάχιστον,πρόχειρη.Μεταξύτωνελλείψεών
της συγκαταλέγεταικαι το ότι παρέλειψαν
να αναφέρουναυτό το οποίονομίζωότι εί­
ναι το πιο σαφές,διαθέσιμο στην Αγγλία
μέσο έννομηςπροστασίας,δηλαδήη ανα­
γνωριστική προσφυγή(actionfor a decla­
ration).Πρόκειται πράγματιγια το μέσοέν­
νομηςπροστασίαςγια το οποίοέγινε λόγος
στην υπόθεσηLeopold LazarusLtd κατά
Secretaryof Statefor Tradeand Industry.
Επίσης,αν και οι προσφεύγουσεςείχαντην
πρόθεσηνα ασχοληθούνμε την κατάσταση
στο σύνολοτου ΗνωμένουΒασιλείου, δεν
καταδέχτηκαννα αναφερθούνστα διαθέσι­
μα μέσα έννομηςπροστασίαςενώπιοντων
δικαστηρίωντης Σκωτίας.
Νομίζωότι η θέσητωνίδιωντωντεσσάρων
μεγάλωνέναντι του κανονισμού1778/77εί­
ναι διαφορετική.Είναι απίθανονα μπορέ­
σει οποιοσδήποτεαπόαυτούςνα αμφισβη­
τήσει το κύροςτου κανονισμούή κάποιου
μέρουςτου ενώπιονεθνικού δικαστηρίου,
εκτός ίσωςβάσειορισμένωνεθνικώνδιαδι­
κασιών,ως παρεμβαίνωνή, βάσει άλλων,
ως πρόσωποτο οποίοαπλώςυποστηρίζει,
οικονομικά ή με άλλο τρόπο,διαδικασίες
πουκινήθηκαναπόέναν εισαγωγέα.
Απόαυτό μόνοασφαλώςδενσυνάγεταιότι
πρέπεινα γίνει δεκτό ότι οι τέσσερις με­
γάλοι (και κάθε ένας απόαυτούς ξεχωρι­
στά) δικαιούνται να αμφισβητήσουναπ'
ευθείας ενώπιοντου Δικαστηρίου τον κα­
νονισμό,βάσει του δευτέρουεδαφίου του
άρθρου173.
727
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
Ούτε πιστεύωότι είναι αναγκαίονακρίνει
το Δικαστήριοσ' αυτή την υπόθεσητο ζή­
τημα, για το οποίοδιεξήχθησανεκτεταμέ­
νες συζητήσεις,περί του αν θα πρέπεινα
γίνει δεκτό ipsofacto ότι ένας εξαγωγέας,
πουκρίθηκε,κατόπινέρευναςδιεξαχθείσας
βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού
459/68,ένοχος ντάμπινγκ το οποίοπροκά­
λεσε υλική ζημία στην κοινοτική βιομηχα­
νία, πρέπεινα μπορείνα στραφεί,δυνάμει
του δευτέρουεδαφίουτου άρθρου173,κα­
τά οποιασδήποτεπράξεωςτου Συμβουλίου
ή της Επιτροπής,η οποίασυγκεκριμενοποι­
εί ή προσδίδειαποτελέσματα σ' αυτή τη
διαπίστωση.Τα επιχειρήματαυπέρκαι κα­
τά καταφατικής απαντήσεωςσ' αυτό το
ερώτημαείναι ισοδύναμα.
Εκείνοτο οποίοθεωρώπροφανέςείναι ότι,
όσον αφορά κάθε ένα από τους τέσσερις
μεγάλους,ο κανονισμός1778/77βαίνει πέ­
ραν αυτού. Για τους λόγους πουέχωήδη
εξηγήσει,κάθεένα απότα άρθρατουισχύ­
ει μόνογια τα προϊόντατους.Έτσι,το συν­
δυασμένοαποτέλεσματωνάρθρων1,2 και
3 του κανονισμούείναι ότι, βάσειτωνδια­
πιστώσεωνσε βάροςκάθε ενός απότους
τέσσερις μεγάλουςτης υπάρξεωςντάμπιν­
γκ που επέφερε υλική ζημία και των
υποχρεώσεωντις οποίες αυτοί είχανανα­
λάβει, επιβάλλεται οριστικός δασμόςεπί
των προϊόντωντους, αλλά αναστέλλεται
εφ' όσον η Επιτροπή,παρακολουθώντας
την πορείατωνυποχρεώσεωντους,δενδια­
πιστώσει ότι αυτές οι υποχρεώσειςκατα­
στρατηγούνται,δεντηρούνταιή ανακλήθη­
καν. Στο μεταξύ, ο προσωρινόςδασμόςπου
βεβαιώθηκεεπί των εισαγωγώντωνπροϊό­
ντων τους, που πραγματοποιήθηκανπριν
από την έναρξη της ισχύος του κανονι­
σμού,πρέπεινα εισπραχθείοριστικά.
Δύσκολαμπορείνα διαπιστωθείαπόαυτό,
όσον αφορά τους τέσσερις μεγάλους,ότι
αυτή η πράξηέχει νομοθετικόχαρακτήραή
«γενική ισχύ», για να χρησιμοποιήσωτην
έκφρασητου άρθρου189της Συνθήκηςπου
αναφέρεται στον κανονισμό. Νομίζω ότι
πρόκειται ουσιαστικά για πράξη ad
hominem. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά
αποφάσεωςη οποία θίγει συγκεκριμένα
πρόσωπαβάσει της δικής τους συμπερι­
φοράς.Είναι πρόδηλοότι αφοράατομικά
κάθεέναναπότους τέσσεριςμεγάλους.Πι­
στεύωότι αφοράεπίσηςάμεσα κάθε έναν
απόαυτούς,έστωκαι αν ο προσωρινόςδα­
σμός στην πραγματικότητα εισπράττεται
απότους εισαγωγείςκαι έστωκαι αν ο ορι­
στικός δασμόςθα εισπραχθείεάν οποιοσ­
δήποτεαπότουςτέσσεριςμεγάλουςδεντη­
ρήσειτην υποχρέωσήτου. Κάθεάλληάπο­
ψη νομίζωότι έρχεται σε κατάφωρηαντί­
θεσημε την πραγματικότητα.
Συμπεραίνωότι οι προσφυγέςβάσει του
άρθρου 173της Συνθήκης είναι παραδε­
κτές, καθόσονασκούνται απότους ίδιους
τους τέσσερις μεγάλους. Υπογραμμίζω
όμωςότι αυτό οφείλεται, κατά τη γνώμη
μου, στην ιδιαίτερη δομήτου κανονισμού
1778/77.Δεν σημαίνει ότι, κάθε φοράπου
ένας κανονισμόςτου Συμβουλίουεπιβάλ­
λει προσωρινόδασμόαντιντάμπινγκ,ή προ­
βλέπει την οριστική είσπραξήτου, οι εν­
διαφερόμενοι εξαγωγείς θα δικαιούνται
κατ' ανάγκη να αμφισβητήσουντο κύρος
του κανονισμού αυτού βάσει του άρθρου
173.Αυτό πουσημαίνει είναι ότι, κατά τη
γνώμημου,ο κανονισμός1778/77είναι ένα
υβρίδιοτέτοιου είδους το οποίοδεν απαι­
τήθηκε να εξετάσει στο παρελθόντο Δικα­
στήριο και που σπάνια θα απαιτηθεί να
εξετάσει πάλι. Για οποιονδήποτεάλλον,
εκτός απότους τέσσεριςμεγάλους(και πι­
θανώςτις θυγατρικέςτους και τις ανήκου­
σεςστον ίδιο όμιλο εταιρίες, με την κατά­
σταση των οποίων πρέπεινα ασχοληθώ
ακόμη)είναι ένας κανονισμόςκαι τίποτε
άλλο εκτός απόκανονισμό.Όμως,έναντι
καθενός από τους τεσσάρους μεγάλους,
αποτελείαπόφασηπουτους αφοράάμεσα
και ατομικά.
Τοζήτημα αν οι προσφυγές,βάσει του άρ­
θρου 173,των θυγατρικώντων τεσσάρων
728
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
μεγάλωνκαι τωνανηκουσώνστονίδιο όμι­
λο εταιριών είναι παραδεκτές δεν είναι,
υπότις συνθήκεςαυτές, πολύσημαντικό.
Σαφώς,εάν η άποψηπουεξέφρασα είναι
ορθή,η ιδιότητά τους ως εισαγωγέωνδεν
καθιστά τις προσφυγέςτους παραδεκτές.
Είναι όμωςσυμβαλλόμεναμέρη στις συμ­
φωνίες περί αναλήψεως υποχρεώσεων,
πράγματο οποίοεξομοιώνει τη θέσητους
προςεκείνη των τεσσάρωνμεγάλων.Στην
περίπτωσητης NSKΗνωμένουΒασιλείου
υπάρχειεπίσηςτο ιδιαίτερο γεγονόςότι ο
κανονισμός 1778/77ενεργεί προληπτικά,
όσοναφοράτην αθέτησητης υποχρεώσεώς
της να αυξήσει τις τιμές των τριβέωνπου
κατασκευάζει στο Peterlee.Είναι δύσκολο
να λεχθεί τι είδουςμέσα έννομηςπροστα­
σίας θαμπορούσενα ασκήσειγι' αυτόενώ­
πιοντων αγγλικώνδικαστηρίων.Κρίνωότι
οι προσφυγέςτων θυγατρικώντων τεσσά­
ρωνμεγάλωνκαι τωνανηκουσώνστονίδιο
όμιλο εταιριώνείναι παραδεκτές.
VIII — Επί της ουσίας των προσφυγών
αναφορικάμε τοάρθρο173
Θεωρώότι το έργοτης ταξινομήσεωςτων
ισχυρισμώνεπί της ουσίας, τους οποίους
προέβαλανοι προσφεύγουσεςαμφισβητώ­
ντας το κύροςτου κανονισμού1778/77,δεν
είναι εύκολο. Οι ισχυρισμοί αυτοί υπερ­
βαίνουντους σαράντα.Ένα χαρακτηριστι­
κό τουςσημείοείναι ότι ο ίδιος ισχυρισμός
εκφράζεται συχνά, αφενός, με τη μορφή
άμεσηςεπικρίσεωςτωνόσωνέπραξεη Επι­
τροπήή το Συμβούλιοκαι, αφετέρου,με τη
μορφήεπικρίσεωςκατά του προοιμίουτου
κανονισμού,διότι δενκαθόρισετο τι έπρα­
ξε το ενδιαφερόμενοκοινοτικό όργανοή το
γιατί το έπραξε. Για παράδειγμα η Επι­
τροπήεπικρίνεται διότι έκρινε ότι οι τιμές
εξαγωγήςτων τεσσάρωνμεγάλων«δεν εί­
ναι αξιόπιστοστοιχείο»,το δεπροοίμιοτου
κανονισμούεπικρίνεται διότι δενεπεξήγη­
σε το γιατί αυτές οι τιμές θεωρήθηκανως
μη αξιόπιστο στοιχείο. Στην πρώτη του
μορφήο ισχυρισμόςσημαίνει ότι υπήρξε
παράβαση διατάξεως του κανονισμού
459/68.Στη δεύτερηότι υπήρξεπαράβαση
του άρθρου190της Συνθήκης.Σε όσαακο­
λουθούν,προτείνωνα εξεταστούνμαζί, στο
μέτρο του δυνατού,αυτές οι δύο μορφές
αυτού του ισχυρισμού.
Τελικά,όπωςθαδει το Δικαστήριο,κατέτα­
ξα τους ισχυρισμούςσε εννέα κεφάλαια.
1. Ισχυρισμοί αφορώντεςτην τήρηση των
τύπων και σχετικοί με το κύρος του
κανονισμού1778/77στο σύνολότου
Οι προσφεύγουσεςστις υποθέσεις 113/77
και 121/77ισχυρίζονταιότι ούτε στοπροοί­
μιο του κανονισμού 1778/77,ούτε οπου­
δήποτεαλλού αναφέρεταιότι υπήρξεειδι­
κή πλειοψηφίατου Συμβουλίουγια την έκ­
δοσηαυτούτου κανονισμού.Υποστηρίζουν
ότι το Δικαστήριο θα έπρεπετουλάχιστον
να ελέγξει εάνυπήρξεπράγματιμια τέτοια
πλειοψηφία,η οποίααπαιτείται, τόσο από
το άρθρο113,παράγραφος4,της Συνθήκης
όσοκαι απότο άρθρο17,παράγραφος2,πε­
ρίπτωσηα,του κανονισμού459/68.Κατά τη
γνώμημου αυτός ο ισχυρισμόςείναι αβά­
σιμος. Δεν υφίσταται διάταξη της Συνθή­
κης ή οποιουδήποτεάλλου σχετικού κει­
μένου,ούτε υπάρχεικανένας κανόνας δι­
καίου, πουνα ορίζει ότι πρέπεινα αναφέ­
ρεται η πλειοψηφίαμε την οποίαεκδόθηκε
ένας κανονισμόςτου Συμβουλίου·ούτε βέ­
βαια υπάρχειη πρακτική να γίνεται μια
τέτοια αναφορά.Κατά τη γνώμημουδεν εί­
ναι έργοτου Δικαστηρίουνα ελέγχει εάν
επιτεύχθηκεη απαιτούμενηπλειοψηφία,εν
πάση περιπτώσειελλείψει στοιχείων που
να δημιουργούναμφιβολίεςόσοναφοράτο
αν πράγματι επιτεύχθηκε. Omnia praese­
muntur rite esseacta (για όλα υφίσταται
«τεκμήριονομιμότητας»).
Οι προσφεύγουσεςστην υπόθεση 120/77
ισχυρίζονται ότι υπήρξεαντίφαση μεταξύ
της στάσεωςπου τήρησε η Επιτροπήστη
διαδικασία πουοδήγησεστην έκδοσητου
729
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
κανονισμού 1778/77και της στάσεωςτης
όσον αφοράμία απόφαση,με ημερομηνία
29 Νοεμβρίου 1974,που εκδόθηκεύστερα
από διαδικασία βάσει του άρθρου85 της
Συνθήκης,σχετικά με συμφωνία,η οποία
συνήφθητο 1972μεταξύ των τεσσάρωνμε­
γάλων και των εκπροσώπωντης γαλλικής
βιομηχανίας κατασκευής τριβέων.Βάσει
αυτής της συμφωνίας,οι τέσσεριςμεγάλοι
ανέλαβαν την υποχρέωσηνα αυξήσουντις
τιμές τους στη Γαλλία ώστενα καταστούν
λιγότεροανταγωνιστικές.Η Επιτροπήέκρι­
νε ότι αυτή η συμφωνίασυνιστούσεπαρα­
βίαση του άρθρου85.Κατά τη γνώμημου,
δεν υφίσταται αντίφαση μεταξύ, αφενός,
της διαπιστώσεωςότι μια τέτοια συμφωνία
απαγορευόταναπό το άρθρο85 και, αφε­
τέρου, της διαπιστώσεωςότι οι τέσσερις
μεγάλοι ήταν ένοχοιντάμπινγκπουπροξέ­
νησε υλική ζημία στην ευρωπαϊκήβιομη­
χανία και πουδικαιολογεί τη λήψημέτρων
δυνάμει του κανονισμού 459/68.Η ενδει­
κνυόμενη ενέργεια για την αντιμετώπιση
ντάμπινγκ πουπροξενείζημία στηνευρω­
παϊκή βιομηχανία είναι η δράσητων κοι­
νοτικών οργάνωνβάσει αυτού του κανονι­
σμού,και όχι η «αυτοάμυνα»της βιομηχα­
νίας αυτής με τη μορφή συμφωνιώνοι
οποίεςεμπίπτουνστο άρθρο85.Αφήνωκα­
τά μέρος το γεγονός ότι οι διαπιστώσεις
της Επιτροπήςστην απόφασήτης της29ης
Νοεμβρίου1974αναφέροντανσε γεγονότα
πουσυνέβησαντο 1972,ενώη διαπίστωσή
της του ντάμπινγκ συνδεότανμε γεγονότα
τα οποίαήταν μεταγενέστερακατά τέσσε­
ρα και πέντεχρόνια.
2. Ισχυρισμοί σχετικοί με τη νομιμότητα
της διαδικασίας η οποία συνίσταται στην
αποδοχήαναλήψεωςυποχρεώσεωνκαι κα­
τόπιν στην επιβολή και αναστολή ορι­
στικού δασμού
Προτείνωνα εξεταστούν σ' αυτό το κεφά­
λαιο μόνο οι ισχυρισμοί που στρέφονται
κατά του κύρους των άρθρων1 και 2 του
κανονισμού 1778/77και να εξεταστούνσε
επόμενο κεφάλαιο ανάλογοι ισχυρισμοί
που αφορούντο κύρος του άρθρου3 του
κανονισμού,δηλαδήοι αναφερόμενοιστο
ζήτημααν το Συμβούλιομπορούσενομίμως
να διατάξει την οριστική είσπραξη του
προσωρινούδασμού,παράτο γεγονόςότι
οι αναλήψειςυποχρεώσεωντων τεσσάρων
μεγάλωνείχανγίνει δεκτές.
Ορισμένεςαπό τις προσφεύγουσεςισχυ­
ρίζονται ότι, «όταν, κατά τη διάρκεια της
εξέτασης των πραγματικώνπεριστατικών,
οι εξαγωγείςαναλαμβάνουνεκουσίωςτην
υποχρέωσηνα αναθεωρήσουντις τιμές
τους κατά τρόπονώστενα εξαφανιστεί το
περιθώριοντάμπινγκ»(η φρασεολογίαεί­
ναι εκείνη του άρθρου14,παράγραφος2,
του κανονισμού459/68)η Επιτροπήέχει δυ­
νατότητα επιλογής.Μπορεί,αφούακούσει
τις γνώμεςπου εκφράζονται στο πλαίσιο
της συμβουλευτικήςεπιτροπής,να αποφα­
σίσει ότι η αποδοχήτων αναλήψεωνυπο­
χρεώσεωνκαι η περάτωσητης διαδικασίας
δεν είναι ικανοποιητική λύση.Στην περί­
πτωσηαυτή, πρέπεινα απορρίψειτην ανά­
ληψη υποχρεώσεων.Εάν, αντίθετα, διαπι­
στώσειότι αυτό είναι ικανοποιητικήλύση,
πρέπεινα κινήσει διαδικασία πουπροβλέ­
πεται στο άρθρο14,παράγραφος1, περί­
πτωσηa,ώστενα περατωθείη διαδικασία.
Τότε η απόρριψητης αναλήψεωςυποχρεώ­
σεων εξαρτάται μόνο από το Συμβούλιο.
Εάν το Συμβούλιοδεν την απορρίψει,«η
διαδικασία τερματίζεται», με μόνη επιφύ­
λαξη τη δυνατότητα,βάσει του άρθρου14,
παράγραφος2,περίπτωσηb, να συνεχιστεί
«η έρευναεπί της ζημίας».Όταν γίνει δε­
κτή η ανάληψηυποχρεώσεων,οι μόνεςκυ­
ρώσεις,όσοναφοράτην τήρησήτης, είναι
οι προβλεπόμενεςστο άρθρο 14, παρά­
γραφος2, περιπτώσειςd και e, οι οποίες,
όπωςενθυμείται το Δικαστήριο,προστέθη­
καν με τον κανονισμό2011/73,ορίζουνδε
ότι η Επιτροπήπαρακολουθείτα αποτελέ­
σματα της αναλήψεωςυποχρεώσεωνκαι
κινεί εκ νέου τη διαδικασία εάν «διαπι­
στώσει ότι οι υποχρεώσειςτωνεξαγωγέων
καταστρατηγούνται,δεν τηρούνται ή ανα­
κλήθηκανκαι ότι, συνεπώς,μπορείνα είναι
απαραίτητη η λήψη προστατευτικώνμέ­
τρων». Οι προσφεύγουσεςσυμπεραίνουν
730
NIPPONSEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ότι τα κοινοτικά όργαναδενείχαν εξουσία
να δεχτούν τις αναλήψεις υποχρεώσεων
και συγχρόνωςνα επιβάλουν,ως κύρωση
για τη μη τήρησή τους, προσωρινόδασμό
με αναστολή.
Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι προ­
σφεύγουσεςερμηνεύουνορθά,ωςπροςαυ­
τό το σημείο,τις διατάξεις του κανονισμού
459/68.Πράγματι, νομίζω ότι κανένα από
τα επιχειρήματατου Συμβουλίουή της Επι­
τροπήςδενείναι ικανό να θέσει υπόαμφι­
σβήτησητην ορθότητααυτής της ερμηνεί­
ας. Το κύριο επιχείρημάτους, βασιζόμενο
ιδίωςστογαλλικό,το γερμανικόκαι το ιτα­
λικό κείμενο του άρθρου14,παράγραφος2,
περίπτωσηa,είναι ότι, εφόσονη Επιτροπή
είχε τη δυνατότητανα δεχθείή να απορρί­
ψει όχι απλώςτην ανάληψηυποχρεώσεων,
αλλά μια «λύση»,η οποία συνίστατο στο
να δεχθείτις αναλήψειςυποχρεώσεωνκαι
την περάτωσητης διαδικασίας, θα πρέπει
να μπορείη Επιτροπήνα δεχθείτην ανάλη­
ψηυποχρεώσεων«με επιφυλάξεις».Θεωρώ
ότι αυτό το επιχείρημα προβλήθηκεμόνο
για να απορριφθεί,δεδομένουότι με την
ίδια τη διατύπωσήτου αναγνωρίζεταιότι η
περάτωσητης διαδικασίας είναι αδιαχώρι­
στη απότην αποδοχήτης αναλήψεωςυπο­
χρεώσεων.Οποιαδήποτε«επιφύλαξη»που
οδηγείστην επιβολήδασμούμε αναστολή,
ωςκύρωσηγια τη μητήρησητης αναλήψε­
ως υποχρεώσεων,είναι αντίθετη προςτις
διατάξεις τόσοτου άρθρου14,παράγραφος
1,όσο και του άρθρου14,παράγραφος2,
περίπτωσηd.
Το Συμβούλιοκαι η Επιτροπήεπιχείρησαν
να αποφύγουντις συνέπειεςαυτής της ερ­
μηνείας με δύοτρόπους.
Πρώτον,ελέχθηότι οι τέσσεριςμεγάλοιδεν
ανέλαβαντις υποχρεώσεις«κατά τη διάρ­
κεια της έρευναςεπί της καταθέσεως»αλ­
λά μετά το πέραςτης έρευνας.Νομίζωότι
αυτή η άποψηδεν είναι υποστηρίξιμη.Οι
υποχρεώσειςανελήφθησανστις 20Ιουνίου
1977.Η πρότασητης Επιτροπήςπρος το
Συμβούλιο,η οποία κατέληξε στην έκδοση
του κανονισμού 1778/77,δεν υποβλήθηκε
παρά μόνο στις 4 Ιουλίου 1977.Έχω ενώ­
πιόν μου το γαλλικό κείμενο αυτής της
προτάσεως(το οποίοαποτελείτο παράρτη­
μα 14του δικογράφουτης προσφυγήςστην
υπόθεση119/77).Στην αιτιολογική έκθεση
(exposédesmotifs),μετά την αναφοράστην
έκδοσητων κανονισμών261/77και 944/77,
αναφέρει:
«Έκτοτε,οι υπηρεσίεςτης Επιτροπήςσυνέ­
χισαν την έρευνά τους σε συνεργασίαμε
τα κράτη μέλη ...
Στομεταξύ,οι τέσσεριςκυριότεροιιάπωνες
παραγωγοί ανέλαβαν ενώπιον της Επι­
τροπήςτων υποχρέωσηνα αναθεωρήσουν
τις τιμές τους,αυτές δε οι αναλήψειςυπο­
χρεώσεωνμπορούννα θεωρηθούνως απο­
δεκτές.»
Ο κανονισμός 1778/77δεν εκδόθηκεπαρά
μόνο στις 26Ιουλίου 1977,γνωρίζουμεδε
ότι η Επιτροπήεξακολουθούσε να κάνει
υπολογισμούς(έστωκαι «επαληθεύσεως»)
μετά την υποβολήτης προτάσεώςτης στο
Συμβούλιοκαι πριν από την έκδοση του
κανονισμού. Εν πάση περιπτώσει,εάν οι
υποχρεώσειςανελήφθησαναφού«η εξέτα­
ση της υποθέσεως»είχε περατωθεί, δεν
υπήρχεδιάταξητου κανονισμού459/68που
να επέτρεπετην αποδοχήτους.
Δεύτερον, υποστηρίχθηκε, σε ευρύτερο
πλαίσιο,ιδιαίτερα απότο Συμβούλιο,ότι οι
εξουσίεςτου τελευταίου σε ζητήματααντι­
ντάμπινγκπροέκυπταναπ' ευθείας απότο
άρθρο113της Συνθήκηςκαι ότι, υπό την
προϋπόθεσηότι δεν θα παρέβαινετον κώ­
δικα αντιντάμπινγκ, το Συμβούλιο ήταν
ελεύθερο σε τέτοια ζητήματα να πράξει
731
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
ό,τι θεωρούσεσκόπιμο και ιδιαίτερα να
παρεκκλίνει απότις διατάξεις του κανονι­
σμού 459/68.Προς υποστήριξηαυτού του
ισχυρισμού έγινε αναφορά στο άρθρο1,
παράγραφος2,αυτού του κανονισμού.
Όσον αφορά τον κώδικα αντιντάμπινγκ
νομίζω ότι δεν είναι απαραίτητο,στις υπό
κρίση υποθέσεις,να εκφέρω άποψηπερί
του τι επιτρέπεικαι τι απαγορεύει.Η δια­
τύπωσητου άρθρου7του κώδικααυτούεί­
ναι πολύ λιγότερο σαφής από εκείνη του
άρθρου14του κανονισμού459/68.Και λαμ­
βάνω υπόψητην προειδοποίησητης Επι­
τροπήςότι θα πρέπεινα προσέξουμεώστε
να μη λεχθεί κάτι το οποίοθαμπορούσενα
δημιουργήσει αμφιβολίες για το κύρος
οποιουδήποτεμέτρου αντιντάμπινγκ,λαμ­
βανόμενου δυνάμει της ΣυνθήκηςΕΚΑΧ.
Εντούτοις, πρέπεινα κάνωδύοπαρατηρή­
σεις όσον αφοράτην τελευταία. Η πρώτη
είναι ότι, ενώ απότις έρευνεςπουέκανα
διαπίστωσαότι ορισμένεςαπότις συστά­
σεις της Επιτροπής,βάσει του άρθρου74
αυτής της Συνθήκης,χρησιμοποίησαντη
μέθοδο της επιβολήςμε αναστολήοριστι­
κώνδασμών,απότις έρευνεςαυτέςδενβρέ­
θηκε ούτε μία περίπτωσηόπουη αναστολή
του δασμού συνδεότανμε ανάληψηυπο­
χρεώσεων,εκ μέρουςτων κατασκευαστών
(σεαντίθεσημε τις «διευθετήσεις»πουέγι­
ναν με ξένες κυβερνήσεις).Η δεύτερηπα­
ρατήρηση είναι ότι οι διατάξεις του άρ­
θρου 14,παράγραφος2, περίπτωσηd της
συστάσεως77/329/ΕΚΑΧ(πουπροήλθεαπό
τη σύσταση 3004/77/ΕΚΑΧ)είναι τόσο
διαφορετικές από εκείνες του άρθρου14,
παράγραφος2, περίπτωσηd του κανονι­
σμού 459/68(πουπροήλθεαπότον κανονι­
σμό 2011/73),έτσι ώστε είναι αδύνατονα
γίνει οποιοσδήποτεπαραλληλισμόςμεταξύ
όσωνεπιτρέπονταιδυνάμειτου πρώτουκαι
όσων επιτρέπονται δυνάμει του τελευ­
ταίου.
Κατά τη γνώμημου,στην προκείμενηπερί­
πτωση,το Συμβούλιοδεσμευόταναπότις
διατάξεις του κανονισμού459/68.Συμφωνώ
με τον ισχυρισμό ορισμένων από τις
προσφεύγουσεςότι η σχετική αρχή είναι
εκείνη η οποία εκφράζεται με το αξίωμα
legem patere quam fecisti. Σχολίασα
διεξοδικώςαυτή την αρχή στις προτάσεις
μου στην υπόθεση81/72,Επιτροπήκατά
Συμβουλίου,(1973)1 ECR,σ. 592-595,και
δενθα απασχολήσωτο Δικαστήριο,επανα­
λαμβάνονταςόσα είχα αναφέρεισ' αυτές.
Σύμφωναμε την αρχή αυτή, όταν μία δη­
μόσια αρχή έχει θεσπίσει,με νομοθετική
πράξη,τους κανόνεςπουπρέπεινα εφαρ­
μόζονται σε μια ορισμένηκατηγορίαπερι­
πτώσεων,μπορεί μεν πάντοτε να τροπο­
ποιήσειαυτούςτους κανόνεςμε μεταγενέ­
στερες νομοθετικές πράξεις, δεν μπορεί
όμως να παρεκκλίνει από αυτούς όταν
ασχολείται με ατομικές.περιπτώσεις,οι
οποίες εμπίπτουνσ' αυτή την κατηγορία.
Έτσι στην προκείμενηπερίπτωση,αφούτο
Συμβούλιο θέσπισε, με τον κανονισμό
459/68,τους εφαρμοστέουςκανόνεςσε πε­
ριπτώσειςόπωςοι προκείμενες,δεν μπο­
ρούσενα παρεκκλίνειαπόαυτούςτουςκα­
νόνες,με τον κανονισμό 1778/77,στις πα­
ρούσεςπεριπτώσειςτης αναλήψεωςυπο­
χρεώσεωνεκ μέρουςτων τεσσάρωνμεγά­
λων. Κάθε ένας από τους τέσσερις με­
γάλους δικαιούτο να βασιστεί στο άρθρο
14του κανονισμού459/68πουεφαρμοζόταν
στην περίπτωσητης αναλήψεωςυποχρεώ­
σεωναπόμέρουςτου. Όσοναφοράτο άρ­
θρο 1, παράγραφος2, αυτού του κανονι­
σμού,τη διατύπωσητου οποίουχαρακτή­
ρισα ως αινιγματική, νομίζωότι αρκεί να
πωότι το Συμβούλιοουδέποτεεπιχείρησε
να ενεργήσειβάσει αυτού. Εάν επρόκειτο
να βασιστεί σ' αυτή τη διάταξη θα έπρεπε,
τουλάχιστον,να προβείσε ρητή αναφορά
και σεσχετικήεπεξήγησηστοπροοίμιοτου
κανονισμού1778/77.
Εάναυτή η άποψηείναι ορθή,τότε αυτόμε
απαλλάσσειαπότην υποχρέωσηνα εξετά­
σωτο κύροςτωνάρθρων1και 2 του κανο­
νισμού 1778/77.Αντιλαμβάνομαιόμωςότι,
σε περιπτώσεις τέτοιας σπουδαιότητας
όπωςοι υπόκρίση, δεν θα εκπλήρωνατο
732
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
καθήκον μου εάν παρέλειπα,για το λόγο
αυτό,άλλα σημεία τα οποίααφορούναυτό
το ζήτημα.
Στο παρόνκεφάλαιο υπάγονταιακόμα δύο
ισχυρισμοί που προέβαλε η ISO, τους
οποίουςνομίζωότι δενμπορώνα αγνοήσω
παντελώς,ακόμα και αν η προσφυγήτης
ISOείναι, όπωςνομίζω,απαράδεκτη.
Πρώτον,η ISOισχυρίζεται ότι ο μηχανι­
σμός,τον οποίοπροβλέπουντα άρθρα1και
2 του κανονισμού1778/77,θα μπορούσενα
καταλήξει σε αναδρομικήεπιβολήτου δα­
σμού, αντίθετη προςτο άρθρο 19,παρά­
γραφος 2, περίπτωσηa, του κανονισμού
459/68.Αναφέρθηκεότι αυτόοφειλότανστο
γεγονός ότι, η παράλειψητων τεσσάρων
μεγάλων να τηρήσουν τις υποχρεώσεις
τους, συνιστούσεπαράβασητου όρου,βά­
σει του οποίουείχε ανασταλεί ο οριστικός
δασμός,η οποία παράβαση,«σύμφωναμε
τις γενικές αρχέςτου αστικού δικαίου»,θα
είχε αποτελέσματα που ανέτρεχαν στην
ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του
κανονισμού.Κατά τη γνώμημου, αυτός ο
ισχυρισμόςείναι αποτέλεσμαπαρανοήσε­
ως.Όταν η Επιτροπήθέτει τέλος,βάσει του
άρθρου2, παράγραφος2, του κανονισμού
1778/77,στην αναστολήτου οριστικού δα­
σμού,αυτό το γεγονόςδενμπορείνα επιφέ­
ρει αποτελέσματαπαρά μόνο για το μέλ­
λον, λαμβανομένουυπόψητου άρθρου19,
παράγραφος2, περίπτωσηa, του κανονι­
σμού459/68.
Δεύτερον,η ISOισχυρίστηκεότι η θέσπιση
απότο Συμβούλιοτων άρθρων1και 2 του
κανονισμού 1778/77συνιστά κατάχρηση
εξουσίας απόμέρουςτου, διότι ο αληθινός
σκοπόςτου ήταν να ανοίξει το δρόμογια
τη θέσπισηαπότο Συμβούλιοτου άρθρου3
του κανονισμού.Κατά τη γνώμη μου και
αυτός ο ισχυρισμόςείναι αποτέλεσμαπα­
ρανοήσεως,πρώτον,διότι δεν υπάρχουν
αποδεικτικά στοιχεία ότι αυτός ήταν ο
σκοπόςτου Συμβουλίουκαι, δεύτερον,διό­
τι ο ισχυρισμόςστηρίζεται σε εσφαλμένη
βάση.Η βάσηαυτή είναι ότι ο κανονισμός
459/68απαγορεύειστο Συμβούλιονα απο­
φασίσει σχετικά με την οριστική είσπραξη
ενός προσωρινούδασμού,εκτός εάν απο­
φασίσει συγχρόνωςτην επιβολήοριστικού
δασμού.Δεν υπάρχειτίποτα σχετικό στον
κανονισμό 459/68.Και πράγματι θα ήταν
παράλογονα υπάρχει. Ας υποτεθεί περί­
πτωσηόπου,μετά απότην επιβολήπροσω­
ρινού δασμούαπότην Επιτροπή,οι ενδια­
φερόμενοι εξαγωγείς αναλαμβάνουν την
υποχρέωσηνα αναθεωρήσουντις τιμές
τους για το μέλλον,όχι όμωςγια το παρελ­
θόν.Τότε, το Συμβούλιοθα πρέπεινα έχει
τη δυνατότητα,ακόμα και όταν συμφωνεί
να γίνει δεκτήη ανάληψηυποχρεώσεως,να
αποφασίσειγια την τύχη του προσωρινού
δασμού.Ομολογουμένωςαπότη διατύπω­
ση των σχετικών διατάξεων του κανονι­
σμού459/68(ιδιαίτερα των άρθρων14έως
18)δεν συνάγεται σαφώςποια θα μπορού­
σενα είναι η κατάλληληδιαδικασία σε μια
τέτοια περίπτωση.Ούτε όμως συνάγεται
απόαυτή ότι το Συμβούλιοδεν έχει άλλη
δυνατότηταεπιλογήςπαράμόνονα αφήσει
τον προσωρινόδασμόνα καταστεί ανενερ­
γός.
Οι προσφεύγουσεςστην υπόθεση 119/77
προέβαλανένα σοβαρότερο,πιστεύω,ισχυ­
ρισμό. Κατ' αυτόν, τα άρθρα 1 και 2 του
κανονισμού1778/77,εν πάσηπεριπτώσειτο
γράμματους,εκθέτουνκάθεέναν απότους
τέσσεριςμεγάλουςστονκίνδυνονα λήξει η
αναστολή του οριστικού δασμού σε περί­
πτωση που η Επιτροπήδιαπιστώσει ότι
κάποιοςαπόαυτούς παραβαίνει την υπο­
χρέωσήτου. Παράλληλαμε αυτό τον ισχυ­
ρισμό διατείνονται ότι το προοίμιο του
κανονισμούδεν αναφέρει το λόγο για τον
οποίοένα μέτρο,τόσοαυθαίρετοεκ πρώτης
όψεως,θεωρήθηκεωςαπαραίτητο.
Αφήνω κατά μέρος τον ισχυρισμό όσον
αφοράτο προοίμιο.
733
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
Το Συμβούλιο επιχείρησε να αντικρούσει
τον κύριο ισχυρισμό με τρεις παρατηρή­
σεις.
Πρώτον,το Συμβούλιοείπεότι «εάνοι υπο­
χρεώσειςκαταστρατηγούνταιή δεντηρού­
νται ή ανακληθούνδενθα είναι απίθανοοι
ιάπωνες εξαγωγείς να ενεργούν κατόπιν
συνεννοήσεωςή (πράγματο οποίοκαταλή­
γει στο ίδιο αποτέλεσμα)ότι, εάν έναςαπό
τους ιάπωνεςεξαγωγείς δεν τηρούσετην
υποχρέωσήτου οι άλλοι θα αισθάνονταν
υποχρεωμένοινα τον ακολουθήσουν».Αυ­
τό είναι, εάν μου επιτραπεί να εκφραστώ
έτσι, μια εξωφρενική απάντηση, διότι
προϋποθέτειότι μπορείνα επιβληθείκύρω­
ση σε ένα πρόσωπο,όχι βάσει του ό,τιφαί­
νεται ότι έπραξε,αλλά βάσει του ό,τιθεω­
ρείται ότι πιθανώςθα πράξει. Δενπαρα­
βλέπωτον συχνά επαναληφθένταισχυρι­
σμότου Συμβουλίουότι οι δασμοίαντιντά­
μπινγκ είναι μέτρα εμπορικής πολιτικής
και όχι κυρώσεις.Η αλήθεια είναι εντού­
τοις ότι, για έναν κατασκευαστή, στα
προϊόντατου οποίουεπιβάλλεται ένας τέ­
τοιος δασμός,έχει τα αποτελέσματαμιας
κυρώσεως.
Δεύτερον, το Συμβούλιο ανέφερε (περιπί­
πτονταςσε προφανήαντίφασησεσχέσημε
την πρώτητου απάντηση) ότι «αποτελεί
καθαρή κερδοσκοπία»το να επιχειρήσει
κανείς να προβλέψειπωςοι ιάπωνεςεξα­
γωγείς θα προσπαθούσαννα μη τηρήσουν
τις αναληφθείσεςυποχρεώσειςτουςκαι ότι
«το άρθρο2,έτσι όπωςείναι διατυπωμένο,
επιτρέπεινα ασκηθεί η εξουσία αναφορικά
με τη λήξη της αναστολής, με τρόποαρ­
μόζονταστις ισχύουσεςσυνθήκεςκατά τη
στιγμή της λήξεως αυτής». Αυτό θα μπο­
ρούσε να ήταν ορθόμόνο εάν το άρθρο2
παρείχε διακριτική ευχέρεια στην Επι­
τροπή, πράγμα το οποίο, όπως ανέφερα
προηγουμένως,δενσυμβαίνει.
Τέλος, το Συμβούλιο ισχυρίστηκε ότι «εν
πάση περιπτώσει... κάθε εισαγωγέαςθα
έχει τη δυνατότητανα καταφύγει στη δια­
δικασία του άρθρου19,παράγραφος4,του
κανονισμού459/68».Νομίζω,όμως,ότι αυ­
τή η διαδικασία, η οποίαείναι εμπνευσμέ­
νηαπότη δεύτερηφράσητου άρθρου8,πα­
ράγραφοςc,του κώδικααντιντάμπινγκ,θε­
ωρείται ότι έχει το χαρακτήραεξαιρετικού
μέτρου.Το άρθρο19,παράγραφος4, προ­
ϋποθέτει ότι έχει επιβληθεί μεν νομίμως
έναςδασμόςαντιντάμπινγκ,αλλά ότι, στην
περίπτωσημιας συγκεκριμένηςεισαγωγής
ή σειράς εισαγωγών,ο εισαγωγέαςμπορεί
νααποδείξειότι έναμέροςή το σύνολοτων
δασμώνπουκατέβαλε πρέπεινα του επι­
στραφεί,είτε διότι, στην περίπτωσηαυτής
της εισαγωγήςή αυτώντωνεισαγωγών,δεν
υπήρξεντάμπινγκ,ή λόγωτου ότι το περι­
θώριο ντάμπινγκ ήταν μικρότερο από
εκείνο στο οποίοβασίστηκε το Συμβούλιο
ή η Επιτροπήγια να υπολογίσειτον επι­
βληθένταδασμό.Τοάρθρο19,παράγραφος
4 δεν θεσπίστηκεως γενικό μέσο έννομης
προστασίας των εισαγωγέων κατά της
επιβολήςμη νομίμωνδασμώναπότο Συμ­
βούλιοή την Επιτροπή.Ούτεαποτελείμέσο
έννομηςπροστασίαςυπέρτωνεξαγωγέων.
Έτσι, θεωρώότι ο ισχυρισμός των προ­
σφευγουσώνστηνυπόθεση119/77είναι βά­
σιμος. Χρησίμευσε στο να επιβεβαιώσει
την άποψήμου ότι τα άρθρα1 και 2 του
κανονισμού1778/77είναι μη νόμιμα.
Τέλος,σ' αυτό το κεφάλαιο πρέπεινα ανα­
φέρωότι ορισμένεςαπότις προσφεύγουσες
θεωρούνότι το προοίμιοτου κανονισμού
1778/77δεν εξηγεί γιατί, παράτο γεγονός
ότι οι τέσσερις μεγάλοι ανέλαβαν αποδε­
κτές αναλήψειςυποχρεώσεων,το Συμβού­
λιο έκρινε αναγκαίο να θεσπίσειοριστικό
δασμόμε αναστολή.Αυτή είναι η πλευρά
«του άρθρου190»,εάν μπορώνα την περι­
γράψωέτσι, του ισχυρισμούμε τον οποίο
ασχολήθηκαστην αρχή αυτού του κεφα­
λαίου και για τον οποίο εξέφρασα την
άποψηότι οι προσφεύγουσεςέχουνδίκιο.
Εντούτοις,δεν είμαι βέβαιος αν έχουνδί-
734
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
κιο όσοναφοράαυτή την πλευρά.Νομίζω
ότν οι τέσσερις τελευταίες αιτιολογικές
σκέψειςτου προοιμίουτου κανονισμούθα
μπορούσαννα θεωρηθούνότι δηλώνουν
επαρκώςτους λόγουςγια τους οποίουςτο
Συμβούλιουιοθέτησε τη στάση πουτήρη­
σε. Εντούτοις,το ζήτημα έχει μικρή σημα­
σία,εάν η στάσηαυτή ήταν,όπωςπιστεύω,
μηνόμιμη.
3. Ισχυρισμοί σχετικοί με τη νομιμότητα
της επιβολήςτου οριστικού δασμούμε ενι­
αίο συντελεστή15%
Το άρθρο 19,παράγραφος3, του κανονι­
σμού 459/68(το οποίο εκφράζει, αφενός,
την πρώτη φράση του άρθρου 8, παρά­
γραφοςc, του κώδικα αντιντάμπινγκ και,
αφετέρου,το πνεύματωνδιατάξεωναυτού
του κώδικαπουαναφέρονταιστη «ζημία»)
ορίζει, όπωςενθυμείται το Δικαστήριο,ότι
το ποσότου δασμού αντιντάμπινγκ «δεν
πρέπεινα υπερβαίνειτο αποδεδειγμένοπε­
ριθώριοντάμπινγκ»και ότι «πρέπεινα εί­
ναι μικρότεροαπόαυτό το περιθώριοεάν
ένας τέτοιος μικρότερος δασμός επαρκεί
για να εξαλείψει τη ζημία».Έτσι ελάχιστα
εκπλήσσειτο γεγονόςότι οι προσφεύγου­
σες αμφισβήτησανμε διάφορουςτρόπους
τη νομιμότητα της επιβολήςαπό το Συμ­
βούλιοτου οριστικούδασμούμε ενιαίο συ­
ντελεστή 15%.
Αναφερόμενεςστη διαπίστωσητης 12ηςαι­
τιολογικής σκέψης του κανονισμού
1778/77,η οποία αναφέρει ότι «υφίσταται
ντάμπινγκ, το ύψος του οποίουποικίλλει
αισθητά από συναλλαγή σε συναλλαγή,
αλλά υπερβαίνει,κατά μέσο όρο,το 15%
στο μεγαλύτερο μέρος της Κοινότητας»,
ορισμένεςαπότις προσφεύγουσεςυποστη­
ρίζουν ότι ο οριστικός δασμόςέπρεπενα
επιβληθεί με διαφορετικούς συντελεστές,
κατά κατασκευαστή, κατά προϊόνκαι τη
κατά χώραεισαγωγής,σε συνάρτησημε το
υφιστάμενο περιθώριο ντάμπινγκ που
αποδεικνυόταν σε κάθε περίπτωση. Οι
προσφεύγουσεςστην υπόθεση 120/77(ο
όμιλος ΚΟΥΟ)επέμεινανιδιαίτερα σ' αυτό
το σημείο,τονίζονταςτο γεγονόςότι υπάλ­
ληλος της Επιτροπήςτους είχε πει ότι το
αποδειχθένστηνπερίπτωσήτουςπεριθώριο
ντάμπινγκήταν 12,24%.
Πιστεύω ότι, για να αποφασιστείεάν αυ­
τός ο ισχυρισμόςείναι βάσιμος,η εξέτασή
του πρέπεινα γίνει ωσάννα μηνείχαν ανα­
ληφθεί υποχρεώσειςκαι ωσάν να μην
υπήρξεαναστολήτου οριστικούδασμού.
Με βάσηαυτή την υπόθεση(και ακόμα με
οποιαδήποτεάλληβάση)νομίζωότι οισχυ­
ρισμόςείναι προφανώςαβάσιμος,καθόσον
αναφέρειότι θα έπρεπενα υπάρξειδιαφο­
ροποίησηανάλογαμε τις χώρεςεισαγωγής,
διότι, απόαυτή την άποψη,ο ισχυρισμός
αυτός έρχεται σε αντίφαση με το γεγονός
ότι οι χώρεςτης Κοινότηταςαποτελούνμια
κοινή αγορά και όχι ομάδα εθνικών αγο­
ρών.
Ούτε έχω πεισθεί ότι θα μπορούσε να
υπάρξειδιαφοροποίησηκατά προϊόν.Είναι
γνωστόότι, λόγωτης υπάρξεωςχιλιάδων
διαφορετικώντύπωντριβέων,η Επιτροπή
έπρεπενα διεξαγάγει τις έρευνεςτης, για
πρακτικούςλόγους,με βάση«αντιπροσω­
πευτικούς τύπους».Υπότις συνθήκεςαυ­
τές, είναι δύσκολονα σκεφθώπώςθα μπο­
ρούσαννα εφαρμοστούνοι διαπιστώσεις
της Επιτροπήςμε βάσηκάθεένα προϊόνξε­
χωριστά. Ο κατά μέσο όρο υπολογισμός
ήταν η μόνηδυνατήλογική μέθοδος.
Το γιατί δεν θα μπορούσενα υπάρξει δια­
φοροποίησημεταξύ των κατασκευαστών
δεν είναι σαφές.Αυτή όμωςη έλλειψη σα­
φήνειαςπροέρχεταικυρίωςαπότο γεγονός
ότι δενανακοινώθηκεστοΔικαστήριοποια
ακριβώς περιθώριαντάμπινγκ αποδείχθη-
735
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
καν ύστερααπότις έρευνεςτης Επιτροπής.
Το μόνο στοιχείο που διαθέτουμε,εκτός
από ό,τι αποκαλύφθηκεστους εκπροσώ­
πουςτης NSKκαι της ΚΟΥΟστις συζητή­
σεις που οδήγησαν στην ανάληψη των
υποχρεώσεων,είναι η 12ηαιτιολογική σκέ­
ψητου κανονισμού1778/77.Αυτόμπορείνα
σημαίνει ότι, στην περίπτωσηκαθενόςαπό
τους τέσσεριςμεγάλους,ο μέσοςόροςτου
περιθωρίουντάμπινγκ υπερέβαινετο 15%,
αλλά μπορεί επίσης να σημαίνει ότι ο
μέσος όροςτου περιθωρίουντάμπινγκπου
διέπρατταν μαζί οι τέσσερις μεγάλοι υπε­
ρέβαινετο 15%.Στην τελευταία περίπτωση
ο όμιλος ΚΟΥΟμπορούσεδικαίως να δια­
μαρτυρηθεί,εάν στηνπραγματικότηταο δι­
κός,τους μέσος όροςτου περιθωρίουντά­
μπινγκ ήταν μόνο 12,24%.Λέγονταςαυτό,
δεν θέλω ασφαλώςνα υπονοήσωότι ό,τι
ελέχθη απόέναν υπάλληλοτης Επιτροπής
σε μια συγκεκριμένησυνάντησηθαέπρεπε
να θεωρηθείότι δεσμεύει την Επιτροπήή
το Συμβούλιο.Νομίζω ότι το πραγματικό
ελάττωμα εδώείναι ότι δεν δόθηκανπλη­
ροφορίεςστις προσφεύγουσεςκαι στο Δι­
καστήριο.Εντούτοις,αυτόείναι θέμαμε το
οποίο είναι προτιμότερονα ασχοληθώσε
επόμενοκεφάλαιο.
Ένας διαφορετικός,αλλά συναφής,ισχυρι­
σμός που πρότειναν ορισμένες από τις
προσφεύγουσεςήταν ότι, τα άρθρα1και 2
του κανονισμού1778/77παραβίασαντο άρ­
θρο 19, παράγραφος3, του κανονισμού
459/68,καθόσονόρισανότι θαεπιβαλλόταν
δασμός με συντελεστή 15%σε περίπτωση
οποιασδήποτε παραβάσεως των αναλη­
φθεισώνυποχρεώσεων,ανεξάρτητααπότο
περιθώριο ντάμπινγκ που θα προέκυπτε
απόαυτή την παράβαση.
Ο δικηγόροςτου ομίλου ΚΟΥΟυποστήριξε
σθεναράαυτό τον ισχυρισμόκατά την επ'
ακροατηρίουσυζήτησηενώπιοντουΔικα­
στηρίου.Ας υποθέσουμε,είπε,ότι οι πελά­
τες μου, αντί να αυξήσουντις τιμές τους
κατά 20%,όπωςόριζε η αναληφθείσαυπο-
χρέωση,τις είχαν αυξήσει μόνοκατά 19%.
Η κύρωσηθα ήταν δασμός 15%επί των
προϊόντωντους. Στην περίπτωσηαυτή η
ολική αύξησηθα ήταν 34%.
Νομίζωότι αυτός ο ισχυρισμόςείναι βά­
σιμος. Η επιβολήμε αναστολή οριστικού
δασμούμε ενιαίο συντελεστήγια να εξα­
σφαλιστεί η τήρηση των υποχρεώσεων
ήταν έναμέσοτόσουπερβολικόώστενα εί­
ναι ασυμβίβαστοπροςτο άρθρο19,παρά­
γραφος3.Έτσι επιβεβαιώνεταιπάλι η πε­
ποίθησήμου ότι τα άρθρα1και 2 του κα­
νονισμού 1778/77πρέπει να κυρυχθούν
άκυρα.
4.Ισχυρισμοίσχετικοί με το κύροςτωνμε­
θόδωνπουχρησιμοποίησεη Επιτροπήγια
να ανακατασκευάσει τις τιμές, συμπερι­
λαμβανομένου του κύρους της επιλογής
της των αντιπροσωπευτικώντιμών
α) Η «ανακατασκευή»τωντιμών εξαγωγής
Ορισμένοςαριθμόςαπότις προσφεύγουσες
υποστήριξανότι η Επιτροπήδεν μπορούσε
να θεωρήσειδικαιολογημένατις τιμές που
χρέωνανοι τέσσεριςμεγάλοι στις θυγατρι­
κές τους και στις ανήκουσες στον ίδιο
όμιλοεταιρίες στηνΕυρώπηως«μηαξιόπι­
στες»και να «ανακατασκευάσει»,βασιζό­
μενη σ' αυτή τη σκέψη,τις τιμές εξαγωγής
βάσει τωντιμών στις οποίεςπραγματοποι­
είτο η πρώτημεταπώλησησεανεξάρτητους
αγοραστές.Και ούτε, ελέχθη,το προοίμιο
του κανονισμού1778/77(ή, στο θέμα αυτό,
το προοίμιοτου κανονισμού261/77)ανέφε­
ρε ή καθόριζε ακριβώς το λόγο για τον
οποίοέγινε αυτό.
Οισχυρισμόςπεριστρέφεταιπερίτην ερμη­
νεία του άρθρου 3, παράγραφος3, του
κανονισμού459/68,οι διατάξεις του οποίου
αντικατοπτρίζουντις διατάξεις του άρθρου
736
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
2,παράγραφοςε, του κώδικααντιντάμπιν­
γκ. Ορισμένες από τις προσφεύγουσες
έφτασαν μέχρι του σημείου να ισχυρι­
στούν ότι η μόνηπερίπτωση,όπουεπιτρέ­
πεται η ανακατασκευή των τιμών εξαγω­
γής,είναι ότανυπάρχει«κεκαλυμμένοντά­
μπινγκ»,όπωςαυτό περιγράφεταιστις ερ­
μηνευτικές σημειώσειςτου άρθρουVI της
GATT.Αυτέςοι σημειώσειςεκφράζουν,από
τη μορφή τους, μία δυνατότητα και όχι
ένανπεριορισμό.
Επιπλέον,το άρθρο2, παράγραφοςe, του
κώδικααντιντάμπινγκ,το οποίοείναι επί­
σης ερμηνευτική διάταξη του άρθρουVI
της GATT,προβλέπεισαφώςτην ανακατα­
σκευή των τιμών εξαγωγήςσε πολύευρύ­
τεροπλαίσιοπεριπτώσεων.
Έτσι το ζήτημα είναι αν το γεγονόςμόνο
του «συνδέσμου...μεταξύ εξαγωγέακαι ει­
σαγωγέα»αρκεί,όπωςυποστηρίζουνη Επι­
τροπήκαι το Συμβούλιο,για να μπορείνα
θεωρήσειη Επιτροπήως μη αξιόπιστες τις
ισχύουσεςτιμές εξαγωγήςή αν πρέπεινα
διαπιστωθεί, όπως υποστήριξαν οι προ­
σφεύγουσες,όχι μόνοότι υφίσταται σύνδε­
σμοςμεταξύ εξαγωγέακαι εισαγωγέα,αλ­
λά επίσης ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι
λόγοι, βάσει των οποίωνμπορείνα θεωρη­
θεί ότι αυτές οι τιμές είναι αναξιόπιστες,
ωςαποτέλεσμααυτού του συνδέσμου.
Κατά τη γνώμη μου το Συμβούλιο και η
Επιτροπήέχουν δίκιο επ' αυτού του ση­
μείου. Η ίδια η διατύπωσητου άρθρου3,
παράγραφος3,δενπροσφέρεταιγια την ερ­
μηνεία που υποστήριξανοι προσφεύγου­
σες.Όπωςυπογράμμισεη Επιτροπή,ο όρος
που χρησιμοποιήθηκεήταν «μη αξιόπι­
στες»,όχι «ψευδείς».Αυτότο οποίοεννοεί
το άρθρο3, παράγραφος3, είναι, κατά τη
γνώμημου,ότι η ύπαρξησυνδέσμουμετα­
ξύ εξαγωγέακαι εισαγωγέαείναι ένας από
τουςλόγουςγια τουςοποίουςοι ισχύουσες
τιμές εξαγωγήςμπορούννα θεωρηθούνως
μηαξιόπιστες.Ωςεκ τούτου,είμαι της γνώ­
μης ότι η Επιτροπήδικαιούτο, στην περί­
πτωσηπωλήσεωναπό τους τέσσερις με­
γάλουςστις θυγατρικέςκαι τις ανήκουσες
στον ίδιο όμιλο εταιρίες αντίστοιχα, να
ανακατασκευάσει τις τιμές εξαγωγής με
βάσητις τιμές πουχρεώνοντανστηνπρώτη
μεταπώλησησεένανανεξάρτητοαγοραστή
και ότι δεν υφίσταται πλημμέλεια επ'
αυτού στη συλλογιστική που αναφέρεται
στο προοίμιοτου κανονισμού261/77,ή στο
προοίμιοτου κανονισμού1778/77.
β)Ο ισχυρισμόςπουαφοράτην NTN-GKN
Στην υπόθεση113/77,για λογαριασμότου
ομίλου ΝΤΝ προβλήθηκεένας ιδιαίτερος
ισχυρισμός,ότι δηλαδή,καθώςη ΝΤΝ —
GKN ανήκε κατά 50%στην εταιρία Guest,
Keen& NettlefoldsLtd., η τελευταία δύ­
σκολαθα δεχόταννα έχει ζημίες σεόφελος
της ΝΤΝ.Κατά τη γνώμημου,το Συμβούλιο
αντέκρουσε αποτελεσματικά αυτό τον
ισχυρισμό,υπογραμμίζονταςότι, ακριβώς
ο σκοπόςτου ντάμπινγκείναι η ύπαρξηζη­
μιώνβραχυπρόθεσμα,έτσι ώστεμακροπρό­
θεσμα να καταστεί δυνατή η πραγματο­
ποίησηκερδών.
γ) Ο ισχυρισμόςπουαφοράτην ISO
Πολύπερισσότερομε απασχολείέναςισχυ­
ρισμός της NACHI που προβλήθηκεστην
υπόθεση121/77.Η NACHIισχυρίστηκε ότι,
αφούη ISOείναι ανεξάρτητηεταιρία, συν­
δεομένημε την NACHIμόνομε μία σύμβα­
ση,βάσειτης οποίαςήταν ο μόνοςδιανομέ­
ας της NACHIστη Γαλλία, το άρθρο3, πα­
ράγραφος3, δεν μπορούσενα εφαρμοστεί
σ' αυτήν. Επιπλέονδε ότι, οι τιμές της
NACHI,δεδομένουότι διαπραγματεύονταν
βάσει των συνθηκών της αγοράς, αντι­
προσώπευανστην πραγματικότητα τις τι­
μές εξαγωγήςτης NACHI.Στο υπόμνημα
737
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣWARNER— ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
αντικρούσεως του στην υπόθεση121/77,
(στις σελ. 42-43),το Συμβούλιοεπιχείρησε
να αντικρούσει αυτό τον ισχυρισμό,δια­
τεινόμενο ότι ήταν αδύνατο να είναι βέ­
βαιο ότι οι τιμές της NACHIπροςτην ISO
δεν είχαν επηρεαστείαπότο γεγονόςότι η
ISO ήταν ο αποκλειστικός διανομέαςτης
NACHIγια τη Γαλλία,εν πάσηδε περιπτώ­
σει, το περιθώριοντάμπινγκστην περίπτω­
ση της NACHIείχε υπολογιστείκυρίως(in
ersterLinie)με βάσητις πωλήσειςτηςστην
ΟμοσπονδιακήΔημοκρατίατης Γερμανίας
και το ΗνωμένοΒασίλειο,πράγματοοποίο
αρκούσε, διότι αυτές οι δύο χώρεςαπο­
τελούν ένα μεγάλο μέροςτης Κοινότητας.
Εξάλλου στο υπόμνημα ανταπαντήσεώς
του (σελ. 22-23)το Συμβούλιουποστήριξε,
με ελαφρώςδιαφορετική φρασεολογία,ότι
η Επιτροπήδικαίως εφάρμοσετο άρθρο3,
παράγραφος3, στην ISO,διότι συμβατικοί
δεσμοί μπορούννα αποτελούν«σύνδεσμο»
όπωςο εξεταζόμενος,εν πάσηδε περιπτώ­
σει, αρκούσε,για την απόδειξητης υπάρ­
ξεως ντάμπινγκστην ΟμοσπονδιακήΔημο­
κρατία της Γερμανίαςκαι το ΗνωμένοΒα­
σίλειο. Σε μία απότις απαντήσειςτης,στις
γραπτέςερωτήσειςτου Δικαστηρίου,στην
υπόθεση 118/77,η Επιτροπήανέφερεότι
διατηρούσε ορισμένες αμφιβολίες, όσον
αφορά την ανεξαρτησία της ISO,δέχθηκε
όμωςτους ισχυρισμούςτης ISOαναφορικά
με την ανεξαρτησίατης και πραγματοποίη­
σε όλουςτους υπολογισμούςτης επ'αυτής
της βάσεως.Αυτό σημαίνει ότι είχε λάβει
υπόψητις ισχύουσεςτιμές της NACHIπρος
την ISO.Εντούτοις,κατά την επ'ακροατη­
ρίου συζήτησηο δικηγόροςτης NACHIστή­
ριξε ουσιώδεςμέρος των ισχυρισμώντου
στο γεγονός,το οποίο θεώρησεότι ήταν
γνωστόσεόλους,ότι οι μόνεςτιμές εξαγω­
γής πουελήφθησανυπόψηστηνπερίπτωση
της NACHI ήταν οι τιμές εξαγωγήςτης
προςτο ΗνωμένοΒασίλειο και τη Γερμα­
νία. Ούτε το Συμβούλιο,ούτε η Επιτροπή
αμφισβήτησαναυτό τον ισχυρισμό.
Κατά τη γνώμημου,η ύπαρξησυμβατικού
δεσμούμεταξύ ενόςεξαγωγέακαι ενόςει­
σαγωγέα δεν δικαιολογεί την εφαρμογή
του άρθρου3,παράγραφος3,εκτόςεάν αυ­
τός ο δεσμόςσυνιστά ή περιλαμβάνει«α­
ντισταθμιστικό (συμψηφιστικό)διακανονι­
σμό».Συνεπώςδενπιστεύωότι η Επιτροπή
δικαιούτο να εφαρμόσειτο άρθρο3,παρά­
γραφος3,για τις πωλήσειςτης NACHIπρος
την ISO.Εξάλλου,δεν πιστεύωότι η Επι­
τροπήδικαιούτο να μη λάβει υπόψηαυτές
τις πωλήσεις,οι οποίεςαντιπροσώπευαντο
67%των εξαγωγώντης NACHI προςτην
Κοινότητα, κατά τον καθορισμότου περι­
θωρίουντάμπινγκτης NACHI,διότι έπρεπε
να καθοριστείο μέσοςόροςτου περιθωρίου
αυτού, οι δε δασμοίπουεπρόκειτονα επι­
βληθούνβάσει αυτού θα ίσχυαν για το
σύνολο της Κοινότητας. Συμφωνώασφα­
λώςμε το Συμβούλιοκαι την Επιτροπήότι,
εάν διαπιστωθείότι υπάρχειντάμπινγκσε
ουσιώδεςμέροςτης Κοινότητας,μπορείνα
επιβληθεί δασμός αντιντάμπινγκ για το
σύνολοτης Κοινότητας.Αυτόόμωςδενση­
μαίνει ότι, κατά την έρευνατου περιθωρίου
ντάμπινγκ για το οποίο μπορεί να είναι
υπεύθυνοςένας εξαγωγέας, μπορούννα
αγνοηθούντα δύοτρίτα τωνεξαγωγώντου
προςτην Κοινότητα. Επομένως,πιστεύω
ότι υπάρχει παράλειψη στους υπολογι­
σμούς της Επιτροπής,η οποία καθιστά
άκυρο τον κανονισμό1778/77(όχι μόνοτα
άρθρα 1 και 2, αλλά επίσης το άρθρο3)
όσοναφοράτην εφαρμογήτου στα προϊό­
ντα της NACHI.
δ)Σύγκρισημεταξύ τμώνεξαγωγήςκαι εγ­
χωρίωντιμών
Ορισμένεςαπότις προσφεύγουσεςπροέβα­
λαν έναν άλλο ισχυρισμό,κατά τον οποίο
οι εγχώριεςτιμές προςτις οποίεςοι ανακα­
τασκευασμένεςτιμές εξαγωγήςθα έπρεπε
να συγκριθούνήταν οι ισχύουσεςκατά το
χρόνοτης εξαγωγήςκαι όχι οι ισχύουσες
κατά το χρόνοτης πρώτηςμεταπωλήσεως
σε ανεξάρτητο αγοραστή.Επέκρινανεπί­
σηςτο προοίμιοτου κανονισμού261/77διό­
τι δενανέφερετη βάσηαυτής της συγκρί­
σεως.
738
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Αυτέςοι προσφεύγουσεςεπεξήγησανότι η
χρησιμοποίησηανακατασκευασμένωντι­
μών με βάση τις τιμές μεταπώλησηςαντί
τωνισχυουσώντιμών εξαγωγήςδημιούργη­
σε πρόβλημα,διότι η φύσητων εμπορικών
δραστηριοτήτωντωνπροσφευγουσώνήταν
τέτοια ώστε κανονικά παρήλθε μεγάλο
χρονικόδιάστημαμεταξύ της ημερομηνίας
εισαγωγήςενόςπροϊόντοςκαι της ημερομη­
νίας πωλήσεωςτου. Κατά τη διάρκεια
αυτού του χρονικούδιαστήματος μπορού­
σαν να υπάρξουν σημαντικές διαφορές
στις τιμές και τις συναλλαγματικές ισοτι­
μίες. Επομένως,ήταν άδικο και παράνομο
να συγκριθούν αυτές οι ανακατασκευα­
σμένεςτιμές με τις ισχύουσεςστην εσωτε­
ρική αγορά κατά το χρόνοτης μεταπωλή­
σεως,διότι:
1) αυτό επέφερεδιακρίσεις μεταξύ εισα­
γωγέωνοι οποίοι συνδέοντανκαι εκεί­
νωνπουδενσυνδέοντανμε έναν εξαγω­
γέα, καθόσοντα ενδεχόμεναπεριθώρια
ντάμπινγκτων τελευταίων,όσοναφορά
τις εισαγωγές τους, καθορίζονταν με
βάσητη σύγκρισημεταξύ τωνπράγματι
καταβαλλομένωναπόαυτούςτιμών και
των ισχυουσώντιμών στη χώραεξαγω­
γής τη στιγμή της εισαγωγής­
2) εμπόδιζετην άσκηση προσφυγήςβάσει
του άρθρου 19, παράγραφος4, του
κανονισμού459/68,απόένανεισαγωγέα,
συνδεόμενοπροςέναν εξαγωγέα,διότι,
δεδομένουότι το ενδεχόμενοπεριθώριο
ντάμπινγκ επί των εισαγωγώντου δεν
μπορούσενα διαπιστωθείπαράμόνομε­
τά τη μεταπώληση,η τασσόμενηαπότο
δεύτερο εδάφιο αυτής της διατάξεως
τρίμηνη προθεσμίαμπορούσενα έχει
παρέλθει·
3) σήμαινε ότι ο εισαγωγέαςπουσυνδεό­
ταν προςέναν εξαγωγέαδεν μπορούσε
να γνωρίζει,κατά το χρόνοτης εισαγω­
γής, σε ποια τιμή μπορούσενα προαγ­
ματοποιήσει ασφαλώς πωλήσειςεντός
της Κοινότητας και, επομένως, δεν
μπορούσενα συνάψειοριστικές συμβά­
σεις με πελάτεςεντός της Κοινότητας·
4) παραβίαζε τις επιταγές του άρθρου 3,
παράγραφος4, περίπτωσηα, του κανο­
νισμού459/68,πουορίζει ότι η σύγκριση
έπρεπενα γίνεται «με πωλήσεις που
πραγματοποιήθηκανσε όσοτο δυνατόν
περισσότεροπλησιέστερεςμεταξύ τους
ημερομηνίες»·και
5) αγνοούσετην επιταγήτου άρθρου2,πα­
ράγραφοςf, του κώδικα αντιντάμπινγκ
(πουμεταφέρθηκεστο κοινοτικό δίκαιο
με το άρθρο3, παράγραφος4, περίπτω­
ση β, του κανονισμού459/68),το οποίο
ορίζει ότι, ανάλογα με την κάθε περί­
πτωση,θα πρέπεινα λαμβάνονται«δεό­
ντωςυπόψη»οι ιδιαιτερότητες κάθε πε­
ριπτώσεωςόσον αφορά τις «διαφορές
πουεπηρεάζουντη δυνατότητασυγκρί­
σεωςτωντιμών».
Όσοκαι αν αυτοί οι ισχυρισμοίείναι εντυ­
πωσιακοίεκ πρώτηςόψεως,κατέληξα στο
συμπέρασμαότι πρέπεινα απορριφθούν.
Σύμφωναμε την περιγραφήαπό τις προ­
σφεύγουσες των μεθόδων που χρησιμο­
ποιούνκατά τις εμπορικέςτουςδραστηριό­
τητες, κάθε βιομηχανίακατασκευήςτριβέ­
ωνπωλείαπότα αποθέματάτης, διατηρού­
νται δε αποθέματαγια ιδιαίτερα είδη τρι­
βέων για διάφορες περιόδους,οι οποίες
υπερβαίνουνμερικές φορέςτους 12μήνες.
Επομένως,είναι πιθανόοι ίδιοι οι ιάπωνες
κατασκευαστέςνα πωλούνστηνεσωτερική
αγορά τους απότα αποθέματα,έτσι ώστε
οι τιμές τους σ' αυτή την αγορά,σε οποια­
δήποτεσυγκεκριμένη στιγμή, μπορούννα
συγκρίνονταιμε τις τιμές των θυγατρικών
τους και των ανηκουσώνστον ίδιο όμιλο
εταιρειών στην Ευρώπη,οι οποίεςπωλού­
σαν απότα αποθέματαπουείχαν δημιουρ­
γήσει εδώ.Οι ανεξάρτητοιευρωπαίοιεισα­
γωγείςοφείλουννα φέρουντο κόστος της
διατηρήσεωςαποθεμάτων,οι δε τιμές τους
προς τους πελάτες τους πρέπει να εκ­
φράζουν αυτό το κόστος, έτσι ώστε δεν
υφίσταται αδικία σε βάροςκανενός κατά
τον καθορισμό του ενδεχόμενουπεριθω-
739
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
ρίου ντάμπινγκεπί τωνεισαγωγώντους με
το να γίνεται σύγκρισημεταξύ τωντιμών,
τις οποίες πράγματι καταβάλλουναυτοί,
προςτις τιμές στην ιαπωνική αγοράκατά
το χρόνο της εισαγωγής. Ακόμη θεωρώ
προφανέςότι, το να ζητηθεί απότην Επι­
τροπήνα προσδιορίζεισε κάθε υπόθεσητη
χρονική περίοδοκατά την οποίαδιατηρού­
νται αποθηκευμένοισυγκεκριμένοιτριβείς,
ισοδυναμείμε την επιβολήυπέρμετρουβά­
ρους.Λαμβανομένηςυπόψητης τυποποιή­
σεως των ειδών τριβέων,περί τωνοποίων
έγινε λόγοςενώπιοντου Δικαστηρίου,και
της μεγάλης ποικιλίας αυτών των ειδών,
αυτό θα σήμαινε, κατά τη γνώμημου, τη
δημιουργία,σε μια έρευνααντιντάμπινγκ,
προβλημάτωντα οποία είναι γνωστά και
συνήθη στο πλαίσιο της εκτιμήσεως των
αποθεμάτων για λογιστικούς και δημο­
σιονομικούςλόγους(όπωςτο αν πρέπεινα
χρησιμοποιηθεί η μέθοδος«first in, first
out» ή η μέθοδος«lastin, first out»,ή ακό­
μα περιπλοκότερεςμέθοδοι).Δεν βρίσκω
κανένα στοιχείο, ούτε στον κώδικα αντι­
ντάμπινγκ,ούτε στονκανονισμό459/68που
να το δικαιολογεί.Ούτε πιστεύωότι οι άλ­
λοι ισχυρισμοί των προσφευγουσώνείναι,
κατόπιν εξετάσεως, βάσιμοι. Το άρθρο19,
παράγραφος 4, του κανονισμού 459/68
απλώςαπαιτεί να ασκηθεί το χορηγούμενο
βάσει αυτού του άρθρου μέσο έννομης
προστασίαςεντόςπροθεσμίαςτριώνμηνών
απότης εισαγωγής.Δεναπαιτεί ναγίνει η
διαπίστωσητου περιθωρίουντάμπινγκκα­
τά τη διάρκεια αυτής της προθεσμίας.
Ένας εισαγωγέαςσυνδεόμενοςπροςέναν
ιάπωνα κατασκευαστή μπορεί σαφώςνα
διαπιστώσει, κατά τη διαπραγμάτευση
συμβάσεως με έναν ευρωπαίο πελάτη,
ποιες είναι οι ισχύουσεςτιμές στηνιαπω­
νική αγορά, υποτιθεμένου ότι διαθέτουν
και οι δύοτηλέτυπα ή τηλέφωνα.Τέλος,η
μέθοδος που χρησιμοποίησεη Επιτροπή
ικανοποιεί κατά τη γνώμημουτην απαίτη­
ση να γίνεται η σύγκριση «με πωλήσεις
πουπραγματοποιήθηκανσε όσοτο δυνατό
πλησιέστερες μεταξύ τους ημερομηνίες»
και δεν αποκλείει να «λαμβάνονται δεό­
ντως υπόψη...οι διαφορέςπουεπηρεάζουν
τη δυνατότητασυγκρίσεωςμεταξύ των τι­
μών».
ε) Η «ανακατασκευή»τωνεγχωρίωντιμών
Το Δικαστήριο ενθυμείται ότι, συνοψί­
ζοντας τα πραγματικά περιστατικά που
οδήγησανσ' αυτέςτις προσφυγές,ανέφερα
ότι η Επιτροπή,κατά τον υπολογισμότων
εγχωρίωντιμών, προσέθεσεστις τιμές τις
οποίεςχρέωνανοι ιάπωνεςκατασκευαστές
στηνεσωτερικήτουςαγοράποσοστό8%ως
πλασματικό κέρδος,παρέθεσαδε με συ­
ντομία τους λόγους για τους οποίους η
Επιτροπήέκρινεορθόνα το κάνει αυτό.
Ορισμένεςαπό τις προσφεύγουσεςαμφι­
σβήτησαντο κύροςτου κανονισμού1778/77
επικαλούμενεςλόγουςοι οποίοιανέκυπταν
απόαυτό.Οι λόγοι αυτοί είναι:
1) Ότι οι σχετικές πωλήσειςτων ιαπώνων
κατασκευαστών στην εσωτερική τους
αγορά ήταν πωλήσεις προς ανεξάρ­
τητους αγοραστέςυπότις συνθήκεςτης
αγοράςκαι ότι, ακόμα και αν αυτές οι
πωλήσειςγίνοντανμε ζημία,η Επιτροπή
δενείχε κατά νόμοτη δυνατότητανα θε­
ωρήσειότι δενείχανγίνει «υπόκανονι­
κές εμπορικέςσυνθήκες».
2) Ότι οι βιομηχανίες,τις οποίες η Επι­
τροπήθεώρησεωςσυγκρίσιμεςπροςτη
βιομηχανία κατασκευής τριβέων,κατά
τον καθορισμότου κατάλληλου συντε­
λεστή πλασματικού κέρδους επί των
πωλήσεωνδενήταν στηνπραγματικότη­
τα συγκρίσιμες.
3) Ότι δενήτανδυνατόνα συναχθείαπότο
προοίμιοτου κανονισμού 1778/77ότι η
Επιτροπήείχε ανακατασκευάσειτις εγ­
χώριες τιμές με αυτό τον τρόπο,έτσι
ώστε ο κανονισμόςδεν ήταν προσηκό­
ντως αιτιολογημένος, κατά παράβαση
του άρθρου190της Συνθήκης.
4) Ότι σε καμία από τις προσφεύγουσες
δεν είχε ποτέ ανακοινωθεί, κατά τη
διάρκεια της έρευνας,ότι η Επιτροπή
740
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
σκόπευενα ανακατασκευάσει με αυτό
τον τρόποτις εν λόγωτιμές, ούτε καν
ότι σκόπευενα προβείσ' αυτή την ανα­
κατασκευή, και έτσι στερήθηκανκάθε
δυνατότητα να εκφράσουντην άποψή
τους επί τωνθεμάτωναυτών.
Επί πλέον,ο όμιλος NSKαμφισβήτησετη
διαπίστωση της Επιτροπής ότι η NSK
εμπορευότανστην Ιαπωνίαμε ζημία. Ισχυ­
ρίστηκε ότι απότις εμπορικέςτης πράξεις
πραγματοποιούσεένα πολύμικρόκέρδος.
Όσον αφορά τον πρώτοαπόαυτούς τους
λόγους,η Επιτροπήανέφερεότι η έννοια
της φράσεως«υπόομαλάς εμπορικάςσυν­
θήκας»στοάρθροVI της GATTκαι του κώ­
δικα αντιντάμπινγκήταν για πολλάχρόνια
το αντικείμενο συζητήσεωνμεταξύ τωνκυ­
ριοτέρωνσυμβαλλομένωνμερώντης GATT.
Ιδιαίτερα εριζόμενοήταν το ζήτημα αν συ­
νεχείς πωλήσειςμε ζημία μπορούννα θεω­
ρηθούνότι γίνονται «υπόομαλάς εμπορι­
κός συνθήκας».Τελικά επιτεύχθηκε συμ­
φωνία ότι αυτό δεν μπορείνα γίνει δεκτό,
διότι διαφορετικάμία χώρα«θα μπορούσε
να εξάγει την οικονομικήύφεσήτης».Φαί­
νεται ότι, στις 7 Νοεμβρίου1978,συνήφθη
άτυπησυμφωνίαστη Γενεύηεπ' αυτού με­
ταξύ της Αυστραλίας, του Καναδά, της
ΕΟΚκαι τωνΗΠΑ.Η Επιτροπήανέφερεμεν
αυτή τη συμφωνία,αλλά διακήρυξεότι δεν
βασιζόταν σ' αυτήν — και αυτό, όχι μόνο
διότι δενπροσκομίστηκεενώπιοντου Δικα­
στηρίου αντίγραφο της συμφωνίας,αλλά
επίσηςδιότι συνήφθηαφού είχαν ήδη λά­
βει χώρατα επίδικαπραγματικάπεριστατι­
κά στις υπό κρίση υποθέσεις,καθώς και
διότι η Ιαπωνία δεν συμμετέσχεστη συμ­
φωνία.Η Επιτροπήανέφερεακόμα ορισμέ­
να αμερικανικά, αυστραλιανάκαι καναδι­
κά νομοθετήματα.Αυτά τα νομοθετήματα
αναφέροντανσε γενικές γραμμέςστις απα­
ντήσεις της Επιτροπήςστις γραπτέςερωτή­
σεις του Δικαστηρίου.Κατά την επ'ακροα­
τηρίου συζήτηση,η Επιτροπήπαρέθεσεει­
δικά το άρθρο (section)5 του Australian
CustomsTariff (Anti-dumping)Act 1975(αυ­
στραλιανόςτελωνειακόςκώδικας(αντιντά­
μπινγκ) και το άρθρο (section) 206 του
UnitedStatesAnti-dumpingAct 1921(όπως
τροποποιήθηκε).Εντούτοις,νομίζω ότι αυ­
τά τα άρθρακαθορίζουν,στοεσωτερικόδί­
καιο των ανωτέρω χωρών, μάλλον τον
τρόπομε τον οποίοπρέπεινα υπολογίζεται
αυτό το οποίο το άρθρο2, παράγραφοςd
του κώδικα αντιντάμπινγκ ορίζει ως το
«κόστοςπαραγωγήςστη χώρακαταγωγής,
αυξημένης κατά ένα εύλογο ποσό για
έξοδα διαχειρίσεως πωλήσεωςκαι άλλα,
καθώςκαι για τα κέρδη»,παράτο πότεθα
πρέπει να γίνεται ένας τέτοιος υπολογι­
σμός.
Κατά τη γνώμημου,σε τελική ανάλυση,το
ζήτημα είναι αν η Επιτροπήείχε την εξου­
σία, υπό τις συνθήκες των παρουσών
υποθέσεων,να θεωρήσειότι, κατά την έν­
νοια αυτών των διατάξεων του άρθρου3,
παράγραφος2,του κανονισμού459/68(που
μεταφέρουντις αντίστοιχες διατάξεις του
άρθρου2,παράγραφοςd του κώδικα αντι­
ντάμπινγκ),δεν πραγματοποιούντο«πωλή­
σεις ομοειδούς προϊόντος υπό ομαλές
εμπορικέςσυνθήκεςστην εσωτερικήαγορά
της εξαγωγικήςχώρας»ή ότι υπήρχε«μία
ιδιαίτερη κατάσταση στην αγορά» όπου
«τέτοιες πωλήσειςδενπαρείχαντη δυνατό­
τητα να γίνουνοι κατάλληλεςσυγκρίσεις».
Διότι, εάν η Επιτροπήείχε την εξουσία να
θεωρήσειότι συνέτρεχεμία απότις δύοαυ­
τές περιπτώσεις,το άρθρο3,παράγραφος2
της παρείχετο δικαίωμα να αποκλίνει από
τις ισχύουσεςτιμές στην εσωτερικήαγορά
της εξαγωγικής χώρας και να ανακατα­
σκευάσειτις εγχώριεςτιμές σύμφωναμε το
άρθρο3,παράγραφος2.
Ναι μεν δενπαραβλέπω,κατά την εξέταση
αυτού του ζητήματος, την προειδοποίηση
της Επιτροπήςότι, εάν το Δικαστήριο προ­
βεί σε πολύστενήερμηνείααυτώντωνδια­
τάξεων, αυτό θα εξασθένιζε τη θέση της
Κοινότητας έναντι άλλωνσυμβαλλομένων
741
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
μερώντης GATTκαι ότι θα μπορούσενα
δημιουργήσει αμφιβολίες όσον αφοράτη
νομιμότητα του βασικού συστήματοςτι­
μών που χρησιμοποιεί η Κοινότητα στον
τομέα του χάλυβα (το οποίο αντιστοιχεί
προς το αμερικανικό σύστημα «trigger
price»),νομίζωότι η ορθήαπάντησησ' αυ­
τό το ερώτημαπρέπεινα αναζητηθείστην
ίδια τη διατύπωση του άρθρου3, παρά­
γραφος2.Η γενικότητα τωνχρησιμοποιου­
μένωνόρωνκαι η ίδια η φύσητουαντικει­
μένου του είναι τέτοιες ώστεη διάταξηαυ­
τή μπορεί να ερμηνευτεί, κατά τη γνώμη
μου, μόνουπό την έννοια ότι παρέχειευ­
ρύτατηδιακριτική ευχέρειαστηνΕπιτροπή,
στην άσκησητης οποίαςτο Δικαστήριοδεν
μπορείνα παρέμβειπαράμόνοεάναποδει­
κνύεται προφανής πλάνη ή κατάχρηση
εξουσίας εκ μέρους της Επιτροπήςή,
ασφαλώς,εάν αποδεικνύεταιότι, παράτην
ευρύτητα της διακριτικής της ευχέρειας,η
Επιτροπήσαφώςυπερέβητα όριάτης. Και
ούτε έχωπεισθεί ότι υπάρχεικάποιοστοι­
χείο πουνα αποκλείει η Επιτροπήνα θεω­
ρήσει ότι, σε μια συγκεκριμένηπερίπτωση,
οι συνεχείς πωλήσειςμε ζημία δεν πραγ­
ματοποιούνται «υπό ομαλάς εμπορικός
συνθήκας».
Εντούτοις,το γεγονόςότι η εν λόγωδιακρι­
τική ευχέρεια είναι τόσο ευρεία, καθιστά
επιτακτικό το να τηρούνται αυστηρά οι
διαδικαστικές εγγυήσεις που παρέχει ο
νόμοςσ'αυτούς οι οποίοιμπορείναθιγούν
απότην άσκησήτης. Κατά τη γνώμημου,η
πραγματική πλημμέλεια στις υπό κρίση
υποθέσειςβρίσκεται στογεγονόςότιη Επι­
τροπήαποκάλυψεκαθυστερημέναότι είχε
προβείσε ανακατασκευήτων εγχωρίωντι­
μών.Όπωςπροανέφερα,αυτή η αποκάλυψη
έγινε για πρώτη φορά στα υπομνήματα
ανταπαντήσεωςτης Επιτροπήςστιςυποθέ­
σεις 119/77και 120/77.Και μόνο,απαντώ­
ντας στις γραπτέςερωτήσειςτου Δικαστη­
ρίου, η Επιτροπήαποκάλυψεποιεςβιομη­
χανίες είχε επιλέξει ως συγκρίσιμεςπρος
τη βιομηχανία κατασκευής τριβέωνκατά
τον καθορισμό του κατάλληλου συντελε­
στή πλασματικούκέρδους.
Αυτή η καθυστέρησηείχε μια διπλήσυνέ­
πεια. Πρώτον,σήμαινε ότι οι ιάπωνεςεξα­
γωγείςδενείχαν ποτέτη δυνατότητα,κατά
τη διάρκεια της έρευνας, να υποβάλουν
σχετικές παρατηρήσειςστην Επιτροπή.Αυ­
τό είναι έναζήτημαμε το οποίοθαασχολη­
θώσε επόμενοκεφάλαιο.Δεύτερον,σήμαι­
νε όμωςότι δενμπορούσενα υπάρξειπρό­
σφορησυζήτησητωνσχετικώνθεμάτωνκα­
τά την έγγραφηδιαδικασία, σ' αυτές τις
προσφυγές,καθώς τα σχετικά στοιχεία
προσκομίστηκανπολύκαθυστερημένακαι
είναι ατελή.Τοαποτέλεσμαείναι, κατά τη
γνώμη μου, ότι το Δικαστήριο είναι ανε­
παρκώςπληροφορημένοώστε να μπορέσει
να συναγάγεικάποιο συμπέρασμαεπ'αυ­
τώντωνθεμάτων.
Από αυτά συνάγεται ότι το προοίμιοτου
κανονισμού 1778/77ήταν, από αυτή την
άποψη,πλημμελές.Αποτελεί τώρα κοινό­
τοποσημείο της νομολογίαςτου Δικαστη­
ρίου ότι ο κύριοςσκοπός,για τον οποίοτο
άρθρο190της Συνθήκηςορίζει ότι οι πρά­
ξεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής
πρέπεινα αναφέρουντουςλόγουςοι οποίοι
οδήγησαν στη λήψη τους, είναι το να
μπορούν τα πρόσωπαπου ενδεχομένως
θίγονται απόαυτές να αμφισβητήσουντο
κύροςτους,όπουαυτό είναι δυνατό,και να
μπορείτο Δικαστήριονα ασκήσει το δικα­
στικό του έλεγχο.Νομίζωότι είναι βέβαιο
στην προκειμένηπερίπτωσηότι αυτοί οι
σκοποίαπέτυχαν.
Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η
Επιτροπήυποστήριξεότι όποιοςσυνέκρινε
προσεκτικά τη διατύπωσητου προοιμίου
του κανονισμού 1778/77προςεκείνη του
προοιμίουτου κανονισμού261/77θαείχε το
λιγότερο«σαφήεικόνα»τωνόσωνέπραξεη
Επιτροπή.Η σχετική αιτιολογική σκέψη
του προοιμίουτου κανονισμού 1778/77εί­
ναι η 9η,σ' αυτή δε ο τρόποςμε τον οποίο
η Επιτροπήκαθόρισετις εγχώριεςτιμές πε­
ριγράφεταιωςεξής:
742
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
«εκτιμώντας ότι η κανονική αξία των εν
λόγωπροϊόντωνκαθορίστηκε με βάση τις
ισχύουσεςεγχώριεςτιμές αυτώντωνπροϊό­
ντωνστην Ιαπωνία».
Η διατύπωσητης αντίστοιχηςαιτιολογικής
σκέψηςτου κανονισμού261/77είναι η εξής:
«εκτιμώντας ότι, αποσκοπώνταςστην εξέ­
ταση της υπάρξεωςντάμπινγκ,η Επιτροπή
συνέκρινετις τιμές εξαγωγήςπροςτην Κοι­
νότητα προςεκείνες πουπράγματι ίσχυαν
στην ιαπωνικήαγορά».
Κατά τη γνώμημου,αυτή η αλλαγή διατυ­
πώσεωςήταν ανεπαρκήςγια να βάλει σε
σκέψειςακόμα και έναν οξυδερκήαναγνώ­
στη. Πράγματι, ένας τέτοιος αναγνώστης
θα συνέκρινε, πιθανότερα,τη διατύπωση
της 9ης αιτιολογικής σκέψης του κανονι­
σμού 1778/77προςεκείνη της 10ηςσκέψης
του ίδιου κανονισμού,η οποία αφορά τις
τιμές εξαγωγήςκαι αναφέρειτα εξής:
«εκτιμώντας ότι, λόγω των δεσμών που
υφίστανται μεταξύ των ιαπώνωνεξαγωγέ­
ωνκαι τωνεισαγωγέωνστην Ευρώπη,οι τι­
μέςεξαγωγήςανακατασκευάστηκανμε βά­
ση τις τιμές στις οποίες τα εισαγόμενα
προϊόνταμεταπωλούνταιγια πρώτηφορά
σε ανεξάρτητους αγοραστές, λαμβανομέ­
νωνυπόψητων εξόδων,καθώςεπίσηςκαι
τωνκερδώνμεταξύ εισαγωγήςκαι μεταπω­
λήσεως».
Εν πάση περιπτώσει, το καθήκον ενός
κοινοτικού οργάνουβάσει του άρθρου190
δεν είναι να προκαλείυποθέσεις,αλλά να
αναφέρει με σαφήνεια τους λόγους για
τους οποίουςεκδόθηκεη οικεία πράξη.Η
9η αιτιολογική σκέψη του κανονισμού
1778/77παρέλειψενα αναφέρει ότι η Επι­
τροπήείχε προσθέσειστις «ισχύουσεςεγ­
χώριεςτιμές» στην Ιαπωνία ένα ποσόως
πλασματικό κέρδος, το ύψος αυτού του
ποσού,ή το γιατί προσέθεσεαυτό το ποσό.
Η πλημμέλεια αυτή είναι, κατά τη γνώμη
μου, ένας λόγοςγια να γίνει δεκτό ότι το
σύνολοτου κανονισμού 1778/77είναι ανί­
σχυρο.
στ)Η επιλογήτων«αντιπροσωπευτικώντύ­
πων»
Προηγουμένωςανέφερα ότι η Επιτροπή
στήριξε τους υπολογισμούςτης για τον
οριστικόκαθορισμότου ντάμπινγκστις τι­
μές δειγμάτων ορισμένωντύπων τριβέων,
πουείχαν επιλεγεί κατά τη διάρκεια των
επισκέψεων,τις οποίες έκαναν οι εκπρό­
σωποιτης στις θυγατρικές των τεσσάρων
μεγάλων στην Ευρώπη.Καθώς φαίνεται,
στηνπερίπτωσητου ομίλουNSK,η επιλογή
έγινε κατά τη διάρκεια επισκέψεωςστις
εγκαταστάσειςτης NSKΓερμανίας,η οποία
ακολούθησετις επισκέψειςστη NSKΗνω­
μένου Βασιλείου και τη NSKΓαλλίας,επε­
λέγησανδε 54τύποι.Οόμιλος NSKισχυρί­
στηκε ότι ο τρόποςμε τον οποίο έγινε η
επιλογή αυτών των 54 τύπων δεν ήταν
ικανοποιητικός και ότι δεν αποτελούν
έγκυροστατιστικό δείγμα.Η Επιτροπή,φυ­
σικά, το αντέκρουσε.
Η περιγραφήτου τρόπουμε τον οποίοέγινε
η επιλογήτων54τύπωνγίνεται στις παρα­
γράφους38και 39του υπομνήματοςαπα­
ντήσεως του ομίλου NSK στην υπόθεση
119/77.Εντούτοις,αυτή η περιγραφήδείχνει
τουλάχιστον ότι, πρώτον,στην περίπτωση
αυτή, διεξήχθη συζήτηση μεταξύ των εκ­
προσώπωντης Επιτροπήςκαι του ομίλου
NSK,καθώςκαι ότι η Επιτροπήδεν απέ­
κρυψεαυτόπουσκόπευενα κάνει και, δεύ­
τερον — και αυτό είναι ένα σημείο στο
οποίοβασίστηκε ιδιαίτερα η Επιτροπή—
ότι, αν και οι εκπρόσωποιτης NSKΓερμα­
νίας εξέφρασαν τη διαφωνία τους όσον
743
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
αφορά την επιλογή ή τον αποκλεισμόσυ­
γκεκριμένωντύπων,σε κανένα στάδιοκα­
νείς, εκ μέρουςτης NSK,δενπρότεινεεναλ­
λακτικά ένα διαφορετικότύπο.
Κατά την άποψήμου, δύο πράγματαείναι
σαφή.Τοένα είναι ότι, όποιεςκαι αν ήταν
οι απόψειςόσωνέλαβαν το λόγογια λογα­
ριασμότου ομίλου NSK,η τελική απόφαση
όσον αφορά το ποιοι τύποι μπορούννα
αποτελούνδείγμαανήκε στην Επιτροπή.Το
άλλο είναι ότι δενπροσκομίστηκεενώπιον
του Δικαστηρίου το παραμικρόστοιχείο
πουνα δείχνει ότι το δείγμα,το οποίοεπέ­
λεξε η Επιτροπή,δεν ήταν στην πραγματι­
κότητα έγκυρο στατιστικά δείγμα.Επομέ­
νως,θα απορρίψωαυτό τον ιδιαίτεροισχυ­
ρισμό.
Θα απορρίψωεπίσης σχετικό ισχυρισμό
του ομίλου NSK,κατά τον οποίοη 8η αι­
τιολογική σκέψη του προοιμίου του
κανονισμού 1778/77είναι πλημμελής.Αυτή
η αιτιολογική σκέψη αναφέρει ότι «λόγω
του μεγάλουαριθμούτωντύπωντωνεν λό­
γωπροϊόντων»,η έρευνατων πραγματικών
περιστατικών «βασίστηκε σε ορισμένο
αριθμό τύπωνοι οποίοι είναι αντιπροσω­
πευτικοί της δομήςτων τιμών τωνεν λόγω
προϊόντων».Σε αντίθεσημε ό,τι αποδείχθη­
κε ότι ήταν αληθέςστην περίπτωσητης 9ης
αιτιολογικής σκέψεως,δεν έχει αποδειχθεί
ότι η διατύπωσητης 8ηςαιτιολογικής σκέ­
ψεως ήταν απρόσφορηώστε να παράσχει
τη δυνατότητα σε οποιονδήποτενα αμφι­
σβητήσει το κύροςτης επιλογήςτωναντι­
προσωπευτικώντύπωνή να παράσχειτη
δυνατότηταστοΔικαστήριονα την ελέγξει.
5. Ισχυρισμοί σχετικοί με το δικαίωμα
ακροάσεως όσον αφορά το ζήτημα της
υπάρξεωςή μη ντάμπινγκ
Αποτελεί θεμελιώδηαρχή του κοινοτικού
δικαίου το ότι, πριν ληφθεί οποιοδήποτε
ατομικό μέτροή απόφασηφύσεωςτέτοιας
ώστε να επηρεάζειάμεσα τα συμφέροντα
ενός προσώπου,το πρόσωποαυτό έχει το
δικαίωμα να αναπτύξει τις απόψεις του
ενώπιοντης αρμόδιαςαρχής.Αποτελεί δε
αναπόσπαστομέρος αυτής της αρχής το
ότι, για να μπορέσεινα ασκήσει πραγματι­
κά αυτό το δικαίωμα, το ενδιαφερόμενο
πρόσωποδικαιούται να ενημερωθείγια τα
πραγματικάπεριστατικάκαι τις διαπιστώ­
σεις βάσει τωνοποίωνη αρχήαυτή προτί­
θεται να ενεργήσει. Αυτή την αρχή, που
αναφέρεται σε πολλέςαποφάσειςτου Δι­
καστηρίου και η οποία εφαρμόζεται ανε­
ξάρτητα απότο αν υπάρχεικάποιοσυγκε­
κριμένονομοθετικόκείμενο πουνα επιτάσ­
σει την εφαρμογήτης, την επιβεβαίωσετο
Δικαστήριομόλιςχθεςστηναπόφαση85/76
Hoffmann— La Roche& CoAGκατά Επι­
τροπής.
Ηύπαρξηαυτής της αρχήςδεναμφισβητή­
θηκεούτε απότο Συμβούλιο,ούτε απότην
Επιτροπή.Ισχυρίστηκανμόνοότι αυτή εί­
ναι αρχή πολύπεριορισμένηςεφαρμογής
σεμια έρευνααντιντάμπινγκ,τούτο δε για
πέντελόγους:
1) Οι δασμοί αντιντάμπινγκ επιβάλλονται
με νομοθετικές και όχι με ατομικές
αποφάσεις,η δε αρχή του δικαιώματος
ακροάσεωςδενέχει το ίδιο περιεχόμενο
κατά το προπαρασκευαστικόστάδιο
των νομοθετικώνπράξεωνσε σχέσημε
το προπαρασκευαστικόστάδιο μιας
διοικητικής αποφάσεως.
2) Οπερίπλοκοςχαρακτήραςμιας έρευνας
αντιντάμπινγκ και η ταχύτητα με την
οποία πρέπει να διεξαχθεί καθιστούν
πρακτικά αδύνατητην πλήρηεφαρμογή
αυτής της αρχής.
3) Οι διατάξεις του άρθρου6,παράγραφος
β,γ και δτου κώδικααντιντάμπινγκκαι
οι αντίστοιχες διατάξεις του κανονι­
σμού 459/68,σχετικά με το απόρρητον,
έχουντην έννοια ότι η αρχήπουδιεξά-
744
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
γει την έρευναδεν επιτρέπεταινα απο­
καλύψει ένα μεγάλο αριθμό από τις
πληροφορίεςπουέχει συλλέξει.
4) Οι διατάξεις του άρθρου6 του κώδικα
αντιντάμπινγκκαι οι αντίστοιχες διατά­
ξεις του κανονισμού 459/68 ανα­
φέρονταιμόνοστην παροχήκαι αποκά­
λυψη «πληροφοριών»,λέξη η οποία
μπορείνα περιλαμβάνειτα πραγματικά
στοιχεία που συνέλεξε η διεξάγουσα
την έρευνααρχή,όχι όμωςτον τρόπομε
τον οποίο χρησιμοποιούνται αυτά τα
στοιχεία (σε υπολογισμούςή για άλλες
χρήσεις)απότην αρχήαυτή.
5) Η επιβολήενός δασμούαντιντάμπινγκ
δεν θέτει τέλος στο ζήτημα έναντι
οποιουδήποτεεισαγωγέα, διότι το άρ­
θρο 19,παράγραφος4, του κανονισμού
459/68του παρέχει το δικαίωμα επι­
στροφήςτου φόρουή αναλόγουμέρους
του εάν αποδείξει ότι συγκεκριμένα
προϊόντα δεν αποτέλεσαν το αντικεί­
μενο ντάμπινγκ ή ότι το περιθώριοτου
ντάμπινγκ στην περίπτωσήτους ήταν
μικρότερο απότο περιθώριοβάσει του
οποίουυπολογίστηκεο δασμός.
Ο πρώτοςαπό αυτούς τους ισχυρισμούς
συνδέεται στενά με τους ισχυρισμούςπου
προβλήθηκαναναφορικά με το παραδεκτό
των υπόκρίση αυτών.Συμφωνώασφαλώς
ότι, γενικά, κανείς δενέχει το δικαίωμα να
εκφράσειτις απόψειςτου κατά τη διάρκεια
των προπαρασκευαστικώνεργασιών μιας
νομοθετικής πράξεως με τον ίδιο τρόπο
όπωςκατά τη διάρκεια των προπαρασκευ­
αστικώνεργασιώνμιας διοικητικής αποφά­
σεωςπουτον επηρεάζειατομικά και άμε­
σα. Όμως, καθώς πιστεύω ότι μια πράξη
όπως ο κανονισμός 1778/77είναι κατά
κάποιοτρόποένα υβρίδιο,πιστεύωακόμα
ότι μια έρευνααντιντάμπινγκμπορείνα εί­
ναι επίσης,για την παρούσαυπόθεση,ένα
υβρίδιο.Στο μέτροπουμπορείνα οδηγήσει
στη διαπίστωση ότι ένας συγκεκριμένος
εξαγωγέαςυπήρξε ένοχος ντάμπινγκ και,
με βάσηαυτή τη διαπίστωση,να καταλήξει
στην επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ στα
ονομαστικώςκαθοριζόμεναπροϊόντατου,
έχει αρκετάαπότα χαρακτηριστικάπροπα­
ρασκευαστικής διαδικασίας εκδόσεως
αποφάσεωςη οποίατον αφοράάμεσα και
ατομικά.
Όσον αφορά το δεύτερο ισχυρισμό, δεν
υπάρχειαμφιβολίαότι το δικαίωμα ακροά­
σεωςυπόκειται στο γενικό περιορισμόότι
θα πρέπεινα συμβιβάζεται προςτις ανά­
γκες μιας αποτελεσματικήςδιοικήσεως—
βλέπεπαραδείγματοςχάρητην παράγραφο
18του επεξηγηματικούυπομνήματοςπου
είναι προσαρτημένοστην απόφασηπερί
της προστασίας του ατόμου έναντι των
πράξεωντωνδιοικητικώναρχών,την οποία
έλαβε η επιτροπήτων υπουργώντου Συμ­
βουλίουτης Ευρώπηςστις 28Σεπτεμβρίου
1977(Ν. 77—31), όπου αναφέρεται ότι:
«Εάν,για παράδειγμα,δεν μπορείνα ανα­
βληθεί η λήψη μιας διοικητικής αποφάσε­
ως, δεν είναι απαραίτητο να αναπτύξει ο
ενδιαφερόμενοςτις απόψεις του. Το ίδιο
ισχύει κάθε φορά που για άλλους σοβα­
ρούςλόγουςείναι αδύνατονα γίνει η ακρό­
αση του ενδιαφερομένου».Εντούτοις η
εφαρμογήαυτής της εξαιρέσεωςπρέπεινα
περιοριστεί, κατά τη γνώμη μου, στα κα­
τάλληλα πλαίσια. Εάν στην περίπτωσή
μας,η Επιτροπήείχε υποστηρίξειότι έπρα­
ξε ό,τι ήταν λογικά δυνατόστο διαθέσιμο
χρόνο,λαμβανομένουυπόψητου περίπλο­
κου χαρακτήρα της έρευνας,για να πλη­
ροφορήσεικάθεένα απότους ιάπωνεςεξα­
γωγείς για τις προκαταρκτικέςτης διαπι­
στώσεις επί των ζητημάτωντης διαπράξε­
ως ντάμπινγκ απόαυτό τον εξαγωγέακαι
για τον τρόπομε τον οποίοείχε καταλήξει
σ' αυτά τα συμπεράσματα,καθώςκαι για
να παράσχεισε κάθε ένα απόαυτούς τους
εξαγωγείς την ευκαιρία να εκφράσει τις
απόψειςτου επ'αυτούτου θέματος,και αν
τα πραγματικάπεριστατικάπουαναφέρθη­
καν ενώπιοντου Δικαστηρίουσυνηγορού­
σαν υπέραυτής της υποθέσεως,θα έκρινα
ότι η Επιτροπήέπρεπενα δικαιωθεί όσον
αφορά αυτό το ζήτημα. Όμωςη Επιτροπή
745
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
ισχυρίστηκε, όπωςανέφερα,ότι οι εξαγω­
γείς είχαν δικαίωμα μόνο να πληροφο­
ρηθούντα πραγματικάστοιχεία και δεν δι­
καιούντο να ζητήσουννα τους ανακοινώ­
σει η Επιτροπήτον τρόπομε τον οποίοχρη­
σιμοποίησεαυτά τα στοιχεία. Πράγματι,η
Επιτροπήέφθασε μέχρι του σημείου να
ισχυρισθεί, εάν αντελήφθηνορθώς,ότι οι
εξαγωγείς δεν είχαν δικαίωμα να πληρο­
φορηθούνούτε καν ποιααποδεικτικάστοι­
χεία χρησιμοποίησεπράγματι η Επιτροπή
απότην πληθώρατων υπαρχόντωναποδει­
κτικών στοιχείων. Στο μέτρο δε πουένας
εξαγωγέας έδωσεο ίδιος τέτοια στοιχεία,
είπε η Επιτροπή,αυτός τα γνώριζεήδηκαι
στο μέτρο που τα στοιχεία αυτά είχαν
δημοσιευτεί, για παράδειγματα δημοσιο­
γραφικάάρθρα,ήταν επίσηςσε θέσηνα τα
πληροφορηθεί.Επομένως,δεν παρίστατο
ανάγκη να του τα ανακοινώσειη Επιτροπή.
Η Επιτροπήποτέ δεν επιχείρησενα εξηγή­
σει ή, εν πάσηπεριπτώσει,κατά τη γνώμη
μου, ποτέδενεξήγησεικανοποιητικάγιατί
πρακτικοί λόγοι καθιστούσαναπαραίτητη
μια τόσοπεριοριστικήερμηνείατωνδικαι­
ωμάτωντων εξαγωγέων.
Ο τρίτος ισχυρισμός είναι ασφαλώςβά­
σιμος. Οι διατάξεις του άρθρου6τουκώδι­
κα αντιντάμπινγκ, σχετικά με το απόρ­
ρητον και οι αντίστοιχες διατάξεις του
κανονισμού 459/68είναι αυστηρές.Αυτές
εμπόδιζανπιθανότατα την Επιτροπήστην
υπόκρίση υπόθεσηνα δώσειτην ευκαιρία
στους ιάπωνες εξαγωγείς να προβούνσε
λεπτομερείς παρατηρήσειςσχετικά με το
ζήτημα της ζημίας της ευρωπαϊκήςβιομη­
χανίας, διότι οι περισσότερεςαπόαυτέςτις
σχετικές πληροφορίεςδόθηκαν στην Επι­
τροπήεμπιστευτικά απότις ίδιες τις ευρω­
παϊκές βιομηχανίες.Με τον ίδιο τρόποαυ­
τές οι διατάξεις εμπόδισανπιθανώςτην
Επιτροπήνα παράσχει τη δυνατότητα σε
οποιονδήποτεαπότους ιάπωνεςεξαγωγείς
να υποβάλει παρατηρήσειςσχετικά με το
ζήτημα του ντάμπινγκαπόάλλουςιάπωνες
εξαγωγείς.Αλλά δεν μπορώνα αντιληφθώ
πώςθα μπορούσαναυτές οι διατάξεις να
εμποδίσουντην Επιτροπήαπότο τουλάχι-
στοννα παράσχεισε κάθεένα απότουςιά­
πωνεςεξαγωγείςτη δυνατότητανα υποβά­
λει παρατηρήσειςεπί του ζητήματος του
φερόμενουωςδικούτου ντάμπινγκ.
Όσον αφορά τον τέταρτο ισχυρισμό, πι­
στεύωότι η ερμηνείααπότην Επιτροπήτης
λέξεως «πληροφορίες»,που αναφέρεται
στοάρθρο6του κώδικααντιντάμπινγκ(και
στο άρθρο10,παράγραφος4, του κανονι­
σμού459/68)είναι πολύστενή. Καταρχάς,
αυτή η λέξη πρέπεινα ερμηνευτεί υπότο
φως του σκοπού που αναφέρεται στο
προοίμιοτης συμφωνίαςπερίτης θεσπίσε­
ωςτου κώδικααντιντάμπινγκ,ο οποίοςεί­
ναι «να εξασφαλιστούνδίκαιες και ανοι­
κτές διαδικασίες στις οποίεςνα βασίζεται
η πλήρηςεξέταση τωνυποθέσεωνντάμπιν­
γκ».Δεύτερον,αυτή η λέξη πρέπεινα θεω­
ρηθεί ότι έχει ευρύτερονόημα απόό,τι η
λέξη «αποδεικτικάστοιχεία»πουαναφέρε­
ται στηνπαράγραφοaτου άρθρου6.Τρίτον
η παροχή μόνο «πληροφοριών»υπό την
στενή έννοια,την οποίαυποστήριξεη Επι­
τροπή, δεν θα μπορούσεκανονικά (και
ασφαλώςδενμπόρεσεστηνπροκειμένηπε­
ρίπτωση)να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις
της παραγράφουb του άρθρου6 ενδιαφε­
ρόμενοι«να λάβουνγνώσηκάθε σχετικών
με την υποβολή των — dossiers— τους
πληροφοριώνπουδενείναι εμπιστευτικές...
και τις οποίεςχρησιμοποιούνοι αρχέςαυ­
τές σε μια διαδικασία αντιντάμπινγκ» ή
την επιταγήστην ίδια παράγραφονα παρέ­
χεται η ευκαιρία στα πρόσωπααυτά «να
προετοιμάσουντην παρουσίασητων από­
ψεωντουςμε βάσηαυτές τις πληροφορίες».
Τέλος,νομίζωότι η ερμηνείατης Επιτροπής
έρχεται σε αντίφασηπροςτην αρχική φρά­
ση της παραγράφουg του άρθρου 6, η
οποίαορίζει ότι «καθ'όλητη διάρκεια της
έρευναςαντιντάμπινγκόλα τα μέρηπρέπει
να έχουνπλήρωςτη δυνατότητανα υπερα­
σπίσουντα συμφέροντάτους».Η Επιτροπή
ισχυρίστηκε ότι αυτή η φράση αποτελεί
απλώςμιαν εισαγωγήστηνεπόμενηφράση,
πουπροβλέπεισυναντήσειςμεταξύ«μερών
με αντιτιθέμενα συμφέροντα».Εντούτοις,
δεν βλέπωνα υπάρχειλόγος ώστε να πε-
746
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ριοριστεί το πεδίοεφαρμογήςτης. Νομίζω
ότι τέτοιες συναντήσειςαποτελούναπλώς
τρόπομε τον οποίοοι συντάκτες του κώδι­
κα θεώρησανότι θα μπορούσενα παρα­
σχεθεί στα μέρη η δυνατότητα να προα­
σπίσουντα συμφέροντάτους.
Σχετικά με τον εν λόγωισχυρισμό η Επι­
τροπή αναφέρθηκε στο άρθρο 10, παρά­
γραφοςc του κώδικα, το οποίοορίζει ότι,
όταν «οι οικείες αρχές» πληροφορούν
«τουςεκπροσώπουςτης εξαγωγικήςχώρας
και τα αμέσως ενδιαφερόμεναμέρη» για
τις αποφάσειςτους σχετικά με τη λήψη
προσωρινώνμέτρων,πρέπεινα αναφέρουν
«τουςλόγουςγια τους οποίουςελήφθησαν
αυτές οι αποφάσειςκαι τα χρησιμοποιού­
μενακριτήρια».Η Επιτροπήυποστήριξεότι
αυτή η διάταξη σήμαινε ότι δενήταν ανα­
γκαίο να δοθεί καμία ένδειξη αυτών των
λόγωνή κριτηρίων σε οποιονδήποτεπριν
απότην ανακοίνωσητης αποφάσεως.Πι­
στεύω ότι θα ήταν ορθότερογια την Επι­
τροπήνα αναφέρειτο άρθρο6,παράγραφος
h,του κώδικα,πουπεριλαμβάνειπαρόμοια
διάταξη η οποίαεφαρμόζεταιγια τις απο­
φάσεις που αφορούντην επιβολή οριστι­
κώνδασμών.Εντούτοις,το άρθρο6,παρά­
γραφος h, δεν μπορεί να ερμηνευτεί σε
αντίθεση με όλες τις προηγούμενεςδιατά­
ξεις του άρθρου6 σχετικά με το δικαίωμα
ακροάσεως.
Περαιτέρωη Επιτροπήυποστήριξεότι, κα­
θώςο κώδικαςαντιντάμπινγκείναι διεθνής
σύμβαση,ίσχυεο κανόναςτης αμοιβαιότη­
τας. Παρέπεμψεσε μετάφρασητης ιαπωνι­
κής νομοθεσίας με την οποία τίθετο σε
ισχύ ο κώδικας,απότην οποία,όπωςανέ­
φερε,ήταν φανερόότι ο κώδικαςείχε ερμη­
νευτεί και εφαρμοζότανστην Ιαπωνίακα­
τά τον ίδιο τρόπομε τον οποίοτον ερμή­
νευσεκαι εφάρμοσεη Επιτροπή.Αυτόςεί­
ναι, κατά τη γνώμημου, βάσιμος ισχυρι­
σμός, καθόσον ο κανονισμός 459/68,ο
οποίοςαποτελείτην πράξηπουαφοράάμε­
σα το Δικαστήριο,πρέπεινα ερμηνευτείσε
συμφωνίαμε τον κώδικα. Πιστεύω, όμως,
ότι θαήταν υπερβολήνα ζητηθείαπότο Δι­
καστήριο, με βάση μόνο μια μετάφραση
της ιαπωνικήςνομοθεσίαςκαι χωρίςάλλα
αποδεικτικά στοιχεία, όσον αφορά τον
τρόπομε τον οποίο πράγματι αυτή ερμη­
νεύεται και εφαρμόζεταιστην Ιαπωνία,να
σχηματίσειγνώμηεπ'αυτούτου ζητήματος
και, με βάσηαυτή τη γνώμη,και χωρίςκα­
μία αναφοράσε ό,τι συμβαίνει σε άλλες,
δεσμευόμενεςαπό τον κώδικα χώρες, να
συναγάγειτον τρόπομε τον οποίοθα έπρε­
πενα ερμηνευτείο κώδικας.
Όσον αφορά τον πέμπτοισχυρισμό, έχω
ήδηεκφράσειτην άποψηότι δενμπορείνα
γίνει επίκλησητου άρθρου19,παράγραφος
4,του κανονισμού459/68προςστήριξη της
θέσεωςότι απαλλάσσειγενικά το Συμβού­
λιο και την Επιτροπήαπότην υποχρέωση
να ενεργούνσυννόμωςκατά την επιβολή
μέτρωναντιντάμπινγκ.Νομίζωότι δεν έχω
να πωτίποτα περισσότεροεπ'αυτού.
Είναι φανερό,από όσα ανέφεραν οι προ­
σφεύγουσεςκαι η Επιτροπή,ότι η Επιτροπή
δεν παρέσχεσε κανένα απότους τέσσερις
μεγάλουςτην ουσιαστική δυνατότητα να
ασκήσουντο δικαίωμα ακροάσεωςπουεί­
χαν. Η Επιτροπήγενικά έπραξε ό,τι θεω­
ρούσεότι ήταν υποχρεωμένηνα πράξειβά­
σει της ερμηνείαςτης του κώδικα και του
κανονισμού 459/68και τίποτα παραπάνω.
Αυτόείναι αρκετά ευνόητο.Όμως,καθιστά
μάταια, αν μπορώνα εκφραστώέτσι, ορι­
σμένα επιχειρήματα της Επιτροπής,όπως
εκείνο βάσειτου οποίουοι ενδιαφερόμενοι,
δηλαδήοι τέσσεριςμεγάλοι,οι θυγατρικές
τους και οι ανήκουσες στον ίδιο όμιλο
εταιρίες, μπορούσαννα συναγάγουν,από
τις έρευνεςτης Επιτροπήςσχετικά με τις τι­
μές τους, το κόστοςτους, τα κέρδηκαι τις
ζημίες τους, και ούτω καθεξής, το τι θε­
ωρούσεσημαντικόη Επιτροπή.Και σ' αυτό
το σημείο,εάν η άποψήμουόσοναφοράτο
νόμο είναι ορθή,δεν ήταν αρκετό για την
Επιτροπήνα περιαγάγειαυτά τα πρόσωπα
747
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
σε κατάσταση πουτα υποχρέωνενα προ­
βαίνουν σε εικασίες. Καθήκον της Επι­
τροπήςήταν να τα πληροφορήσει,με όση
το δυνατόνπερισσότερησαφήνειακαι πλη­
ρότητα επέτρεπανοι περιστάσεις,περίτου
περιεχομένουτου εναντίον τους φακέλου.
Ούτως εχόντωντων πραγμάτων,δεν είναι
αναγκαίο να μακρηγορήσωεξετάζονταςτα
διάφορα παραδείγματα που έδωσαν οι
προσφεύγουσεςσχετικά με τα στοιχείαστα
οποία βασίστηκε η Επιτροπήγια να κατα­
λήξει στις διαπιστώσειςτης, για τα οποία
όμως δεν τους δόθηκε καμία δυνατότητα
να διατυπώσουνπαρατηρήσειςστην Επι­
τροπή.Υπάρχειβέβαια, καταρχάςκαι πριν
απ' όλα, το ολοφάνερογεγονόςότι, μέχρι
σήμερα,καμία απότις προσφεύγουσες(ού­
τε και το Δικαστήριο)δενγνωρίζειποιαεί­
ναι τα περιθώριαντάμπινγκπουδιαπίστω­
σε η Επιτροπή,κατόπιντωνερευνώντης οι
οποίες διεξήχθησαν πριν από την έκδοση
του κανονισμού1778/77,ότι διέπραττεκάθε
ένας απότους τέσσεριςμεγάλους,ούτε σε
ποια μέρη της Κοινότητας γινόταν αυτό.
Ούτε, πολύ περισσότερο, γνωρίζουν οι
προσφεύγουσες(ή το Δικαστήριο),μεακρί­
βεια, πώςυπολογίστηκαναυτά τα περιθώ­
ρια. Και έπειτα υπάρχει το γεγονός,στο
οποίοαναφέρθηκαστο προηγούμενοκεφά­
λαιο, ότι, μέχρι τη στιγμή της καταθέσεως
απότην Επιτροπήτων υπομνημάτωναντα­
παντήσεώςτης στις υποθέσεις119/77και
120/77,κανείς δεν είχε ενημερωθείγια το
ότι οι εγχώριεςτιμές είχαν«ανακατασκευ­
αστεί» με την προσθήκηπλασματικούκέρ­
δους.Ούτε κανείς γνώριζε,μέχρι τη στιγμή
της καταθέσεωςαυτών των υπομνημάτων,
ότι η Επιτροπήείχε προσαρμόσειτις εγχώ­
ριες τιμές, όχι όμωςκαι τις τιμές εξαγωγής,
στα επίπεδατου Ιανουαρίου 1977.Υπάρχει
ακόμητο γεγονός,το οποίοδεναποσαφηνί­
στηκε παράμόνοστηνεπ'ακροατηρίουσυ­
ζήτηση και τότε ακόμα όχι πλήρως,ανα­
φορικά με το πώς η Επιτροπήενήργησε
σχετικά με τις τιμές της NACHIπροςτην
ISO.Σχετικά με τη NSK,υφίσταται τοπερί­
πλοκοζήτημα όσοναφορά το πώςυπολο­
γίστηκαν τα στοιχεία του κόστουςτωνθυ-
γατρικών της στην Ευρώπη.Το μυστήριο
σχετικά με τους «υπολογισμούςεπαληθεύ­
σεως»στους οποίουςπροέβηη Επιτροπή
τον Ιούλιο 1977και το περιστατικό που
αφορούσετη δήλωσητου Otsuπιθανώςνα
αφέθηκε κατά μέρος, καθώς τα στοιχεία
αυτά προέκυψανπολύαργάκατά την έρευ­
να και δενείχανεπίπτωσηστοπεριεχόμενο
της επίσημης προτάσεωςτης Επιτροπής
προςτο Συμβούλιο.Εξακολουθώόμωςνα
διατηρώαμφιβολίες ως προςτο εάν αυτά
τα ζητήματα δεν θα αντιμετωπίζονταν
διαφορετικά,εάν η Επιτροπήείχε διαφορε­
τική αντίληψη για το εφαρμοστέοδίκαιο,
καθώςεπίσηςκαι ως προςτο εάν οι «υπο­
λογισμοί επαληθεύσεως»δενείχαν κάποια
επίπτωσηστις συζητήσειςμεταξύ υπαλλή­
λων της Επιτροπήςκαι υπαλλήλωντου
Συμβουλίου,στην περίοδομεταξύ της λή­
ψεωςαπότο Συμβούλιοτης προτάσεωςτης
Επιτροπήςκαι της εκδόσεωςαπότο Συμ­
βούλιοτου κανονισμού1778/77.
Εν συμπεράσματι,θεωρώότι, κατά την
προπαρασκευαστικήδιαδικασία του κανο­
νισμού 1778/77,υπήρξε«παράβασηουσιώ­
δουςτύπου»,κατά την έννοιατης σχετικής
φράσεωςτου άρθρου 173της Συνθήκης,
πράγματο οποίοσυνιστάένανεπιπρόσθετο
λόγο για να κυρυχθεί άκυρος ο κανονι­
σμός.
6.Ισχυρισμοίαναφορικάμε τη «ζημία»
Οι προσφεύγουσεςπροέβαλανορισμένους
ισχυρισμούςεπί του ζητήματοςτης ζημίας
στηνευρωπαϊκήβιομηχανία.Οι κυριότεροι
απόαυτούς είναι:
1) Ότι οι προσφεύγουσεςδεν είχαν ποτέ
πρόσβασηστα αποδεικτικά στοιχεία
στα οποίαβασιζότανη διαπίστωσηότι
η ευρωπαϊκήβιομηχανίαυπέστηζημία
και η διαπίστωσηότι το φερόμενοως
748
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ντάμπινγκ ήταν η κυρία αιτία της ζη­
μίας αυτής.
2) Ότι το προοίμιοτου κανονισμού1778/77
δεν ανέφερε όπωςέπρεπετο λόγο για
τον οποίοθεωρήθηκεότι η ζημία της ευ­
ρωπαϊκήςβιομηχανίαςκατασκευήςτρι­
βέωνοφειλόταν στο φερόμενοως ντά­
μπινγκκαι όχι σε άλλουςπαράγοντες.
3) Ότι η Επιτροπήδεν ήταν δυνατό να
εκτιμήσει ορθά το ζήτημα της ζημίας
διότι, εάν είχε προβείσε μια τέτοια εκτί­
μηση,θα συνεπέρανεμόνοότι δενυπήρ­
ξε ζημία ή, εν πάσηπεριπτώσει,ότι το
φερόμενοως ντάμπινγκ δεν προκάλεσε
καμία «προφανή»ζημία.
4) Ότι τίποτα δεν αποδεικνύει ότι η Επι­
τροπήκαι το Συμβούλιοείχαν εξετάσει
το ζήτημα του ποσούτου δασμούπου
ήταν απαραίτητογια να εξαφανίσει την
επικαλούμενηζημία, και το οποίο δεν
ισούτο κατ' ανάγκη προςτο περιθώριο
του ντάμπινγκ.
Κανένα απόαυτά τα επιχειρήματαδεν με
εντυπωσιάζει.Οι διαπιστώσειςτης ζημίας
και τωναιτίων της βασίζονταναναγκαστι­
κά, κατά ένα μεγάλομέρος,στις εμπιστευ­
τικές πληροφορίεςπουπαρέσχεστην Επι­
τροπήη ευρωπαϊκήβιομηχανία,τις οποίες
η Επιτροπήεμποδιζόταν να αποκαλύψει.
Επιπλέον,οι διαπιστώσεις αυτές μπορού­
σαν, από την ίδια τη φύση τους, να βα­
σίζονται μόνο σε εκτιμήσεις περίπλοκων
οικονομικώνστοιχείων,τα οποία δεν επι­
δέχονται εύκολα δικαστικό έλεγχο.Η επι­
χειρηματολογίατων προσφευγουσώνκάθε
άλλο παράπέτυχενα αποδείξει ότι η Επι­
τροπή,προβαίνονταςσ' αυτές τις εκτιμή­
σεις, περιέπεσεσε προφανήπλάνη ή ότι
καθοδηγήθηκε από ανάρμοστα κίνητρα.
Ούτε πιστεύω ότι οι επικρίσεις κατά του
προοιμίου του κανονισμού είναι δικαι­
ολογημένες,σ' αυτή την υπόθεση.Τοπρο­
οίμιο αναφέρεται εν εκτάσει και, κατά τη
γνώμημου, με τον τρόποπουαρμόζει,στο
ζήτημα της ζημίας και τωναιτίων της: βλέ­
πετην 13ηαιτιολογική σκέψη.
7. Ισχυρισμοί αναφορικά με τους τριβείς
τους οποίους κατασκευάζει η NSK Ηνω­
μένου Βασιλείου
Οι προσφεύγουσεςστην υπόθεση119/77(ο
όμιλοςNSK)υποστήριξανότι ο κανονισμός
1778/77είναι μη νόμιμοςκαθόσονσυνιστά
κύρωση με την οποία επιδιώκεται να
υποχρεωθούννα συμμορφωθούνπροςτον
όρουπ' αριθμό5 της αναλήψεωςυποχρεώ­
σεωςτης NSKκαι για το σκοπόαυτόνα αυ­
ξηθούνοι τιμές των τριβέωντους οποίους
κατασκευάζει η NSKΗνωμένουΒασιλείου
στοPeterlee.
Κατά τη γνώμημου,ο ισχυρισμόςαυτόςεί­
ναι βάσιμος. Όπως έγινε δεκτό από την
Επιτροπήκατά την επ' ακροατηρίουσυζή­
τηση, ούτε το άρθρο113της Συνθήκης,ού­
τε ο κανονισμός 459/68επιτρέπουν την
επιβολήδασμούαντιντάμπινγκ σε τριβείς
πουκατασκευάζονται εντός της Κοινότη­
τας και, πράγματι,είναι αξιοσημείωτοότι,
βάσει του κανονισμού 1778/77,η κύρωση
για οποιαδήποτεπαράβασητης υποχρεώ­
σεως της NSKδεν περιλαμβάνει την επι­
βολή δασμού στους κατασκευαζόμενους
στο Peterleeτριβείς. Με δεδομένοαυτό το
στοιχείο, το Συμβούλιο υπερέβη,κατά τη
γνώμημου,τις εξουσίες πουτου παρείχεο
κανονισμός459/68για να εξασφαλιστεί η
αύξησητωντιμών αυτώντωντριβέων.
Ο όμιλος NSKυποστήριξεεπί πλέονότι το
προοίμιο του κανονισμού 1778/77ήταν
πλημμελές,καθόσονδεν επεξηγούσεγιατί
αυτές οι εξουσίες ασκήθηκανμε αυτό τον
τρόπο. Δεν πιστεύω ότι αυτό προσθέτει
πράγματικάποιο νέο στοιχείο στην ουσία
του ισχυρισμού.
749
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
8. Ισχυρισμοί σχετικοί μόνο με το κύρος
του κανονισμού261/77και, επομένως,του
άρθρου3 του κανονισμού1778/77
Δεν υπάρχειαμφιβολία ότι, εάν ο κανονι­
σμός 1261/77είναι ανίσχυρος,θα μπορούσε
βάσιμα να υποστηριχθείότι το άρθρο3 του
κανονισμού 1778/77είναι επίσηςανίσχυρο,
διότι το Συμβούλιοδενμπορούσεναδιατά­
ξει την οριστική είσπραξηπροσωρινούδα­
σμού,ο οποίοςδεν είχε επιβληθείνομίμως.
Για το λόγο αυτό, ορισμένες απότις προ­
σφεύγουσεςπροέτεινανισχυρισμούςσχετι­
κά με το κύροςτου κανονισμού261/77.
Το Συμβούλιουποστήριξεότι οι προσφεύ­
γουσες δεν μπορούσαννα προτείνουναυ­
τούς τους ισχυρισμούς.
Αναμφίβολα οι προσφεύγουσεςαμφισβη­
τούν εκπρόθεσματο κύροςτου κανονισμού
261/77απ'ευθείαςβάσει του άρθρου173.Το
ζήτημα είναι εάν μπορούννα το αμφισβη­
τήσουν βάσει του άρθρου 184της Συνθή­
κης.
Επ'αυτού το Συμβούλιουποστήριξε,πρώ­
τον, ότι το άρθρο184παρείχετο δικαίωμα
να γίνει επίκληση «της ακυρότητας ενός
υπερκείμενουκανονισμού σε διαδικασίες
που στρέφονται κατά αποφάσεως».Αυτό
είναι εντελώςλάθος,εάν μπορώνα εκφρα­
στώέτσι. Δενυπάρχειτίποτα στοάρθρο184
που να συνηγορείυπέραυτής της απόψε­
ως. Μπορεί να γίνει επίκληση αυτού του
άρθρουότανερίζεται το κύροςκανονισμού
σε διαδικασίες πουαφορούντο κύροςμε­
ταγενέστερου κανονισμού. Εν πάσηπερι­
πτώσει όμως ο ισχυρισμός είναι απορρι­
πτέος,διότι αυτές οι προσφυγέςείναι πα­
ραδεκτές μόνο καθόσον ο κανονισμός
1778/77συνιστά, έναντι των προσφευγου­
σών,απόφαση.
Δεύτερον, το Συμβούλιο υποστήριξε ότι
μπορούσενα γίνει επίκληση του άρθρου
184μόνο«κατά κανονισμούεπί του οποίου
στηρίζεται η αμφισβητούμενηαπόφαση».
Η σχετική υπέραυτής της απόψεωςνομο­
λογία είναι η υπόθεση32/65,Ιταλία κατά
Συμβουλίουκαι Επιτροπής(1966)ECR389,
στη σελ. 409.Η απόφασηαυτή νομίζωότι
δεν αρκεί για να στηρίξει μια τόσοστενή
πρόταση.Σημαίνει απλώςότι, όταν γίνεται
επίκλησητου άρθρου184,θαπρέπεινα υφί­
σταται μία τέτοια σχέσημεταξύ του προγε­
νέστερουκαι του μεταγενέστερουκανονι­
σμού ώστε το κύρος του τελευταίου να
εξαρτάται απότο κύροςτου πρώτου.Αυτή
η προϋπόθεσησυντρέχειαναμφίβολαστην
προκειμένηπερίπτωση.
Τρίτον,το Συμβούλιουποστήριξεότι η επι­
χειρηματολογίατων προσφευγουσώνπερι­
είχε αντιφάσεις καθόσονισχυρίστηκανότι
ο κανονισμός1778/77ήταν στηνουσίααπό­
φαση,όχι όμωςκαι ο κανονισμός261/77.
Κατά το Συμβούλιοοι προσφεύγουσεςβρί­
σκονταν μπροστά σε δίλημμα. Είτε ο
κανονισμός1778/77είναι στην ουσία από­
φαση,οπότεοι προσφυγέςτους είναι πα­
ραδεκτές, αλλά τότε θα πρέπει και ο
κανονισμός261/77να είναι απόφαση— και
το άρθρο184δενεπιτρέπειτην αμφισβήτη­
ση του κύρουςτων αποφάσεων— είτε θα
πρέπεινα δεχθούνότι και οι δύο κανονι­
σμοί 261/77και 1778/77είναι όντωςκανονι­
σμοί, οπότεοι προσφυγέςτους είναι απα­
ράδεκτες.Εάνη ανάλυσηπουέκανα προη­
γουμένωςπερίτωνλόγωνγια τουςοποίους,
κατά τη γνώμημου,οι προσφυγέςαυτές εί­
ναι παραδεκτέςείναι ορθή,δεν μπορείνα
υπάρξειένα τέτοιο δίλημμα,διότι, σύμφω­
να με αυτή την ανάλυση,είναι δυνατόνα
υποστηριχθείότι ο κανονισμός261/77δεν
είναι τίποτα άλλο εκτός από κανονισμός.
Τούτοεξαρτάται απότην απάντησηστοευ­
ρύτεροζήτημα περί του οποίουείπα κατά
την πορεία αυτής της αναλύσεωςότι δεν
πιστεύω ότι παρίσταται ανάγκη να απο­
φανθείτο Δικαστήριοστην υπόκρίσηυπό­
θεση.Θεωρώότι ασφαλώςδεν είναι ανα­
γκαίο να αποφανθείεπ'αυτού το Δικαστή-
750
NIPPON SEIKOΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ριο,διότι κατά τη γνώμημουοι ισχυρισμοί,
τουςοποίουςπροέβαλανοι προσφεύγουσες
όσον αφορά το κύρος του κανονισμού
261/77,δεν επηρεάζουνκαθόλουτην έκβα­
ση αυτώντωνπροσφυγών.
Ο πρώτοςαπό αυτούς τους ισχυρισμούς
ήταν ότι το Συμβούλιοδενείχε την εξουσία
δυνάμειτης Συνθήκηςνα μεταβιβάσειστην
Επιτροπήτην εξουσία εκδόσεωςενός τέ­
τοιου κανονισμού.Η βάσει της Συνθήκης
κατανομήαρμοδιοτήτωνμεταξύ τωνκοινο­
τικών οργάνωνείναι τέτοια, υποστήριξαν
οι προσφεύγουσες,ώστεμόνοτο Συμβούλιο
μπορείνα λάβει «ανεξάρτητηαπόφαση»,η
οποίαέχει «οριστικάαποτελέσματα»,όπως
η απόφασηπερί επιβολήςπροσωρινούδα­
σμού.Αυτός ο ισχυρισμός,κατά τη γνώμη
μου, έρχεται σε κατάφωρηαντίθεση με τη
ρητή διάταξη του άρθρου 155της Συνθή­
κης, βάσει της οποίας ένα από τα κα­
θήκοντα της Επιτροπήςπεριλαμβάνει και
το να «ασκεί τις αρμοδιότητες που της
αναθέτει το Συμβούλιογια την εκτέλεση
τωνκανόνωνπουθεσπίζει».
Οι υπόλοιποιισχυρισμοί των προσφευγου­
σών,όσοναφοράτο κύροςτου κανονισμού
261/77,συνίσταται σε τρεις επικρίσεις του
προοιμίουτου.Αυτέςοι επικρίσειςείναι ότι
το προοίμιοείναι ανεπαρκέςκαθόσονπα­
ρέλειψενα αναφέρει:
1) το περιθώριοτου προσωρινάκαθορισθέ­
ντος ντάμπινγκ,
2) το γιατί θεωρήθηκεότι υπήρξευλική ζη­
μία στην ευρωπαϊκήβιομηχανίακαι
3) το γιατί ήταν αναγκαία η «επείγουσα»
ενέργειατης Κοινότητας.
Οι δύοπρώτεςαπόαυτές τις επικρίσεις εί­
ναι αντίστοιχες προςτις επικρίσεις κατά
του προοιμίουτου κανονισμού 1778/77.Η
τρίτη νομίζωότι είναι αβάσιμη.Το σύνολο
του προοιμίουτου κανονισμού261/77είχε
ωςαντικείμενο να εκθέσειτους λόγουςγια
τους οποίουςη Επιτροπήθεώρησεότι ήταν
απαραίτητηη λήψηπροσωρινώνμέτρων.
9. Άλλοι ισχυρισμοί σχετικοί μόνο με το
κύροςτου άρθρου3
α) «Διάκριση»μεταξύ τωντεσσάρωνμεγά­
λων
ΤοΔικαστήριοενθυμείται ότι ο κανονισμός
261/77,ενώ επέβαλετον προσωρινόδασμό
με γενικό συντελεστή20%,καθόρισε,εξαι­
ρετικά,το ύψοςτου συντελεστήσε 10%για
τα προϊόντατης ΚΟΥΟκαι της NACHI,λόγω
του ότι, από τις προκαταρκτικές έρευνες
της Επιτροπήςείχε προκύψειότι, στην πε­
ρίπτωσή τους, το περιθώριο ντάμπινγκ
ήταν χαμηλότερο.Έτσι, η διάταξη του άρ­
θρου3του κανονισμού1778/77πουκαθόρι­
ζε ότι τα ποσάγια τα οποίαείχε παρασχε­
θεί ασφάλεια μέσω του προσωρινούδα­
σμού «θα εισπράττοντανοριστικά στο μέ­
τρο που δεν υπερέβαιναντο συντελεστή
του καθοριζόμενουστον παρόντακανονι­
σμό δασμού»είχε ως αποτέλεσματην εί­
σπραξήτους, με συντελεστή 15%,επί των
προϊόντωντης ΝΤΝ και της NSK,επί των
προϊόντωνόμωςτης ΚΟΥΟκαι της NACHI
με συντελεστήμόνο10%.Η ΝΤΝκαι η NSK
υποστήριξανότι αυτό συνιστούσεδιάκρι­
ση σε βάρος τους, απαγορευόμενητόσο
από το άρθρο8, περίπτωσηβ του κώδικα
αντιντάμπινγκ όσοκαι απόμία γενική αρ­
χή του Κοινοτικού Δικαίου, καθώς ήταν
σαφές ότι οι οριστικές διαπιστώσεις της
Επιτροπήςαπέβλεπανσε ίση μεταχείριση
μεταξύ των τεσσάρωνμεγάλων.Επί πλέον
του ισχυρισμού αυτού, η NSKυποστήριξε
ότι το προοίμιο του κανονισμού 1778/77
ήταν πλημμελές,καθόσονδενανέφερετους
λόγουςαυτής της διακρίσεως.
Σε απάντηση αυτών των ισχυρισμών το
Συμβούλιο ανέπτυξε την άποψή του, η
751
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
οποία κατά τη γνώμημου συνοψίζεταιου­
σιαστικά στα εξής τρία επιχειρήματα:
1) ότι η πράξηπουεισήγαγε,ενδεχομένως,
διακρίσεις, ήταν ο κανονισμός261/77,
τον οποίον δεν αμφισβήτησανοι προ­
σφεύγουσες,όσον αφορά αυτό το ση­
μείο·
2) ότι θα μπορούσενα γίνει εφαρμογήτου
άρθρου19,παράγραφος4, του κανονι­
σμού 459/68εφόσον η είσπραξη του
υψηλότερουδασμούήταν αδικαιολόγη­
τη, και
3) ότι η επιεικέστερη μεταχείριση της
ΚΟΥΟκαι της NACHIοφειλότανόχι σε
διάκριση υπέραυτών,αλλά στην καλή
τους τύχη, καθόσοντο Συμβούλιοεμπο­
διζόταν να διατάξει την είσπραξηδα­
σμούεπί των προϊόντωντους μεσυντε­
λεστή υψηλότεροαπό10%.
Νομίζωότι οι δύοπρώτοιισχυρισμοίείναι
αβάσιμοι. Πιστεύω,εντούτοις, ότι, σετελι­
κή ανάλυση,το Συμβούλιοέχει δίκιο όσον
αφοράτον τρίτο.Διάκρισησημαίνει,εν πά­
ση περιπτώσειόπωςεννοείται στοκοινοτι­
κό δίκαιο και στο μέτρο που αφοράτην
παρούσαυπόθεση,διαφορετική μεταχείρι­
ση ατόμων τα οποία βρίσκονται σε πα­
ρόμοιεςκαταστάσεις. Στην υπόκρίσηυπό­
θεση,χάρησε αυτό το οποίοτο Συμβούλιο
απεκάλεσε«καλή τύχη» της ΚΟΥΟκαι της
NACHI, η κατάστασή τους διέφερε από
εκείνη της ΝΤΝ και της NSK.Είναι σαφές
ότι το Συμβούλιοθα είχε διατάξει επίσης
την είσπραξηδασμού 15%επί τωνπροϊό­
ντων της ΚΟΥΟκαι της NACHIεάν είχε τη
δυνατότητανα το πράξει.
Ακόμα δεν πιστεύω πως είναι υποστηρί­
ξιμος ο σχετικός ισχυρισμός της NSKως
προςτο προοίμιοτου κανονισμού 1778/77.
Απότο ίδιο το γράμματου άρθρου3προκύ­
πτει ο λόγοςγια τη διαφορετικήμεταχείρι­
ση των προϊόντωντης ΝΤΝ και της NSK,
αφενός,και της ΚΟΥΟκαι της NACHI,αφε­
τέρου.
β)«Διάκριση»μεταξύ τωντεσσάρωνμεγά­
λωνκαι τωνλιγότεροσημαντικώνιαπώνων
εξαγωγέων
Η NSK προέβαλεεπίσης, στο ίδιο γενικό
πλαίσιο, τον ισχυρισμόότι το άρθρο3 ει­
σήγεδιακρίσειςμεταξύ τωνπροϊόντωντων
τεσσάρωνμεγάλωνκαι εκείνων των λιγό­
τερο σημαντικώνιαπώνωνεξαγωγέων,κα­
θώς και ότι το προοίμιοτου κανονισμού
δεν ανέφερετο λόγο για τον οποίοαυτοί
αντιμετωπίστηκαν με διαφορετικό τρόπο.
Έχωήδηεξηγήσειτο λόγογια τη διαφορε­
τική μεταχείριση των προϊόντωντων λιγό­
τεροσημαντικώνεξαγωγέων,όπωςανέφερε
ενώπιον του Δικαστηρίου το Συμβούλιο.
Αλλά η NSKέχει δίκιο υποστηρίζονταςότι
αυτόςολόγοςδεναναφέρεταιπουθενάστο
προοίμιοτου κανονισμού.Εντούτοις,αμφι­
βάλλωγια το αν αυτή καθαυτήη παράλει­
ψηαρκεί για να θεωρηθείπλημμελέςτο άρ­
θρο3.
γ) Η νομιμότητα της εισπράξεως του
προσωρινούδασμούμετά την αποδοχήτων
αναλήψεωνυποχρεώσεων«αναδρομικώς»
Έχω ήδη εκφράσει την άποψηότι, εάν οι
αναλήψεις υποχρεώσεων αναφέρονταν
μόνο σε μελλοντικές τιμές, το Συμβούλιο
θα είχε τη δυνατότητα, συμφωνώνταςμε
την αποδοχήτους από την Επιτροπή,να
ασκήσει τη διακριτική του ευχέρειασχετι­
κά με την τύχη του προσωρινούδασμού.
Εντούτοις, σχεδόνόλες οι προσφεύγουσες
υποστήριξανότι το Συμβούλιοκαι η Επι­
τροπή(απόκοινού) δεν μπορούσαννα δε­
χθούννομίμωςτην ανάληψηυποχρεώσεων,
οι οποίεςήταν κατά ένα μέροςαναδρομι­
κές και συγχρόνωςνα διατάξουν την εί­
σπραξητου προσωρινούδασμού.Παράλλη­
λα με αυτόπροβλήθηκεοισχυρισμόςότι το
752
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
προοίμιοτου κανονισμού 1778/77δεν ανέ­
φερεγιατί αποφασίστηκεαυτή η μέθοδος.
Ο τελευταίος ισχυρισμόςείναι αναντίρρη­
τα ορθός. Το προοίμιο του κανονισμού
1778/77δεν αναφέρει το λόγο για την εί­
σπραξη του προσωρινούδασμού. Είναι
αξιοσημείωτο ότι η αιτιολογική έκθεση
(exposédesmotifs)της προτάσεωςτης Επι­
τροπής προςτο Συμβούλιο δεν αναφέρει
επίσηςκανένα λόγο.
Εξετάζοντας τον ουσιώδη ισχυρισμό, πι­
στεύω ότι θα πρέπεινα έχουμε κατά νου
ακριβώς το ότι το «αναδρομικό»στοιχείο
αφορούσε τις αναλήψεις υποχρεώσεων.
Ήταν, όπωςερμηνεύω,υπότο φωςτωνκει­
μένωντωνίδιων των αναλήψεωνυποχρεώ­
σεων,τις απαντήσεις που έδωσαν η Επι­
τροπήκαι οι τέσσεριςμεγάλοι στις γραπτές
ερωτήσεις του Δικαστηρίου επ 'αυτού, το
γεγονόςότι οι αυξήσεις τιμών μέχρις 10%
πουπραγματοποίησανοι τέσσεριςμεγάλοι
μεταξύ της 5ηςΦεβρουαρίου1977και 30ής
Ιουνίου 1977θα έπρεπενα προσμετρηθούν
στις αυξήσεις συνολικού ύψους 20%,τις
οποίεςείχαν αναλάβει την υποχρέωσηνα
πραγματοποιήσουνμέχριτις 31Δεκεμβρίου
1977.Οι αναλήψειςυποχρεώσεωνδεν ήταν
αναδρομικέςυπό την έννοια ότι οι τιμές
που ίσχυαν επί ήδη γενομένωνπωλήσεων
έπρεπενα αυξηθούνμε κάποιοτρόπο.
Απόόσα ελέχθησανενώπιοντου Δικαστη­
ρίου και ειδικότερα από το Συμβούλιο,
νομίζω ότι η επιβολήπροσωρινούδασμού
αντιντάμπινγκ έχει γενικά δύο κύριους
στόχους.Οπρώτοςείναι να αποτραπούνοι
μαζικές εισαγωγέςπροϊόντωνγια τα οποία
γίνεται ντάμπινγκ, κατά τη διάρκεια μιας
έρευναςαντιντάμπινγκ,ωςένα πρώτοβήμα
προτης επιβολήςοριστικούδασμού.Οδεύ­
τερος είναι να προκληθούναμέσως αυξή­
σεις στις τιμές των προϊόντωναυτών. Οι
δύοστόχοι είναι πλήρωςαλληλένδετοι.
Όταν οι υπεύθυνεςαρχές(στην περίπτωσή
μας το Συμβούλιοκαι η Επιτροπή)αποφα­
σίσουν για την τύχη ενός προσωρινούδα­
σμού,ύστερα απότις οριστικές διαπιστώ­
σεις τους αναφορικάμε το ντάμπινγκ και
τη ζημία, μπορούν,πιστεύω,θεωρητικά να
αντιμετωπίσουνμία απότις εξής τρεις πε­
ριπτώσεις:
Πρώτον,μπορεί να διαπιστώσουνότι σε
καμία εισαγωγή,ύστερα απότην επιβολή
του προσωρινούδασμού,δενέγινε αντιντά­
μπινγκ.Αυτόμπορείνα συμβείγια πολλούς
λόγους,είτε διότι το περιθώριοτου οριστι­
κά διαπιστωθέντοςντάμπινγκείναι αμελη­
τέο ή δεν υφίσταται, είτε διότι η επιβολή
του προσωρινούδασμούεμπόδισεκάθε ει­
σαγωγήτων οικείων προϊόντων,είτε διότι,
λόγωτης επιβολήςαυτούτου δασμούή για
άλλουςλόγους,πραγματοποιήθηκαναυξή­
σειςπουεξαφάνισαντο επίπεδοντάμπινγκ.
Σε μια οποιαδήποτεαπόαυτές τις περιπτώ­
σεις πρέπεινα θεωρηθεί,κατά τη γνώμη
μου,ότι είναι καθήκοντων υπευθύνωναρ­
χώννα αποφασίσουνότι κανένα μέροςτου
προσωρινούδασμούδεν πρέπεινα εισπρα­
χθεί.
Σε μια άλλη,διαμετρικά αντίθετη περίπτω­
ση, οι αρχές αυτές μπορούν να διαπι­
στώσουνότι το ντάμπινγκσυνεχίστηκεκαι
μετά την επιβολήτου προσωρινούδασμού
και ότι, παράτην επιβολήτου, τα περιθώ­
ριά του ήταν ίσα ή μεγαλύτερααπότο ορι­
στικά διαπιστωθέν περιθώριοντάμπινγκ.
Αυτόμπορείνα συμβείεπίσηςγια πολλούς
λόγους,όπωςγια παράδειγμαδιότι το ορι­
στικά διαπιστωθένπεριθώριοείναι μεγαλύ­
τεροαπόεκείνοτο οποίοείχε προκύψειαπό
τις προσωρινέςδιαπιστώσεις,έτσι ώστε οι
αυξήσειςτιμών πουπροκλήθηκαναπότον
προσωρινόδασμόαποδεικνύονταιως ανε­
παρκείς,είτε διότι οι ενδιαφερόμενοιεξα­
γωγείς προτίμησαν να αγνοήσουν την
επιβολήτου προσωρινούδασμού,βασιζό­
μενοι ίσως αδικαιολόγητα στις πολιτικές
πιέσεις της κυβερνήσεωςτης χώραςτους.
753
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
Σε οποιαδήποτεαπόαυτές τις περιπτώσεις,
οι υπεύθυνεςαρχέςπρέπεινα μπορούνσα­
φώς,κατά τη γνώμημου,να διατάξουντην
είσπραξητου προσωρινούδασμούστο σύ­
νολό του.
Η τρίτη δυνατή περίπτωσηείναι μία ενδιά­
μεση κατάσταση,όπουοι υπεύθυνεςαρχές
διαπιστώνουν,ίσως,ότι, μετά την επιβολή
του προσωρινούδασμού,υπήρξανορισμέ­
νες εισαγωγέςσε τιμές αρκετά αυξημένες
ώστε να εξαφανιστεί το περιθώριοντά­
μπινγκ, ορισμένες σε τιμές αυξημένεςαρ­
κετά ώστενα εξαφανιστεί κατά έναμέρος
και ορισμένεςσε τιμές πουδεντο εξαφάνι­
ζαν καθόλου.Σ' αυτή την περίπτωση,η δια­
κριτική ευχέρειααναφορικάμε τηναπόφα­
ση επί της τύχης του προσωρινούδασμού
δεν είναι εύκολο να ασκηθεί.
Οι εγγενείς στην άσκησή της δυσχέρειες
αυξάνονται απότην αδυναμία, στηνπρα­
κτική, τωνυπευθύνωναρχώννα έχουνπλή­
ρεις, ακριβείς και τελείως ενημερωμένες
πληροφορίες,όσον αφορά τις τιμές στις
οποίες πραγματοποιήθηκανοι πρόσφατες
εισαγωγές ή, εφόσον οι τιμές εισαγωγής
πρέπεινα ανακατασκευαστούν,στιςοποίες
θεωρούνταιότι πραγματοποιήθηκαν.
Έτσι, ασκώνταςαυτή τη διακριτική ευχέ­
ρεια, οι αρχέςδεν μπορούννα αποδώσουν
δικαιοσύνηπαράμόνοκατά προσέγγιση.
Εντούτοις, υφίσταται διαφοράμεταξύ κα­
τά προσέγγισηαπονομήςτης δικαιοσύνης
και αυθαιρεσίας.Στην υπόκρίση υπόθεση
νομίζω ότι στους τέσσερις μεγάλουςδεν
αποδόθηκε ούτε κατά προσέγγιση δι­
καιοσύνη. Αναλύοντας, με τον καλύτερο
δυνατό για μένα τρόπο,τους λόγουςγια
τους οποίους, το Συμβούλιο και η Επι­
τροπή,όπωςανέφεραν ενώπιοντου Δικα-
στηρίου,αποφάσισαννα διατάξουντην εί­
σπραξητου προσωρινούδασμού,συμπε­
ραίνωότι ήταν τρεις τον αριθμό.
Οπρώτοςήταν ότι οι προτης 30ήςΙουνίου
1977αυξήσεις τιμών «δεν εξαφάνισαν το
διαπιστωθέν περιθώριο ντάμπινγκ» και
αφορούσανμόνο ένα μέρος της περιόδου
εφαρμογήςτου προσωρινούδασμού.Υπο­
θέτονταςότι το περιθώριοντάμπινγκ περί
του οποίουεπρόκειτοήταν κατά μέσοόρο
15%,είναι προφανέςότι αυξήσειςτιμώνμέ­
χρι 10%δενμπορούσαννα το εξαφανίσουν
τελείως και ότι αυξήσεις πουέγιναν προς
το τέλος της περιόδουδενμπορούσαννα το
επηρεάσουνπολύ.Όμως,αυτό δενμπορού­
σε να δικαιολογήσει την είσπραξη του
προσωρινούδασμούμε ενιαίους συντελε­
στές 10%και 15%για το σύνολοτης πε­
ριόδου.Η αντίρρηση αυτή είναι ανάλογη
προςεκείνη την οποία θεώρησαως ορθή
αναφορικάμε την επιβολήπροσωρινούδα­
σμού. Η χρησιμοποιηθείσαμέθοδοςήταν
υπερβολικάθολή για να μπορεί να είναι
σύμφωνηπροςτο άρθρο13,παράγραφος3,
του κανονισμού459/68.
Οδεύτεροςλόγοςήταν ότι οι υποχρεώσεις
ανελήφθησανμόνοσε μεταγενέστεροστά­
διο της διαδικασίας και ότι, δεδομένου
αυτούτου στοιχείου,εάν ο προσωρινόςδα­
σμόςδεν εισπράττετο,«αυτό θα μπορούσε
δικαιολογημένανα θεωρηθείωςανταμοιβή
στις ιαπωνικές εταιρίες για την καθυστέ­
ρηση που προκλήθηκε».Κατά τη γνώμη
μου,η εντολήεισπράξεωςτου προσωρινού
δασμούγια το λόγοαυτό συνιστάπαράβα­
ση του άρθρου14,παράγραφος2,περίπτω­
σηc του κανονισμού459/68.
Ο τρίτος λόγος ήταν ότι η επιβολή του
προσωρινούδασμούείχε προκαλέσει,του­
λάχιστονκατά ένα μεγάλομέρος,τις αυξή­
σεις τιμών και παρέσχεστους εισαγωγείς
τη δικαιολογία γι' αυτές τις αυξήσειςένα-
754
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ντι τωνπελατώντους. Όμως,αυτό δεν ση­
μαίνει τίποτα περισσότεροαπό το ότι η
επιβολήτου προσωρινούδασμούείχε επι­
τύχει, σ' αυτό το βαθμό,ένα απότους κύ­
ριους σκοπούςτης. Δεν σημαίνει ότι επι­
βαλλόταν η είσπραξηόλουτου ποσούτου
δασμούπαράτις αυξήσειςτωντιμών.
Καταλήγω στο συμπέρασμαότι οι προ­
σφεύγουσεςπρέπεινα δικαιωθούνεπ' αυ­
τώντωνεπίμαχωνσημείωντης υποθέσεως.
IX — Η αγωγήαποζημιώσεωςστην υπόθε­
ση 119/77
Η NSKΗνωμένουΒασιλείου,η NSKΓερμα­
νίας και η NSK Γαλλίας (τις οποίες και
μόνοεννοώσ' αυτό το τμήμα τωνπροτάσε­
ών μου αναφερόμενοςστις «προσφεύγου­
σες»)άσκησαναγωγήαποζημιώσεωςδυνά­
μει του άρθρου178και του δευτέρουεδα­
φίουτου άρθρου215της Συνθήκης.Τασχε­
τικά αιτήματα διαιρούνται ουσιαστικά σε
τέσσερακεφάλαια:
Α) Ζημία ίση προςτα ποσά του προσω­
ρινού δασμού τα οποία κατέβαλαν οι
προσφεύγουσεςστις Βρετανικές,Γερμα­
νικές και Γαλλικές τελωνειακές αρχές,
προφανώςγια εισαγωγές που πραγ­
ματοποιήθηκανπροτούκαταστεί δυνα­
τό να παρασχεθούντραπεζικές εγγυή­
σεις ως ασφάλεια για τον προσωρινό
δασμό.Τα καταβληθέντασε κάθε χώρα
χρηματικά ποσάαναφέρονταιλεπτομε­
ρώς.
Β) Ζημία ίση προςτους τόκους επί των
«χρημάτων,της χρήσεωςτωνοποίων»οι
προσφεύγουσες«στερήθηκαν»λόγωαυ­
τώντωνκαταβολών.
Γ) Ζημία ίση προςτα έξοδα των τραπεζι­
κώνεγγυήσεων.
Δ) Ζημία ίση προς την απώλεια κερδών
πουπροέκυψεαπότην υποχρέωσητων
προσφευγουσώννα αυξήσουντις τιμές
τους για τους κατασκευαζόμενουςαπό
τη NSK—Ηνωμένου Βασιλείου τριβείς
στο Peterlee.
Τααιτήματα του κεφαλαίουΑ είναι σαφώς
απαράδεκτα.Είναι πλήρωςαποδεκτό ότι
μια αγωγήαποζημιώσεωςδενκατευθύνεται
κατά ενόςκοινοτικού οργάνουόταν το αί­
τημα έχει στην πραγματικότητα ως αντι­
κείμενοτην επιστροφήσυγκεκριμένωνχρη­
ματικώνποσώνπουκαταβλήθηκανσεεθνι­
κές αρχές,ακόμα και αν η αγωγήστηρίζε­
ται σε μια φερόμενηωςπλημμελήπράξηή
παράλειψητου οργάνουαυτού και ακόμα
και αν η άσκησητης αγωγήςκατά των οι­
κείων εθνικώναρχώνμπορείνα συνεπάγε­
ται μια «μακράπορεία»μέσωδιαδικασιών
ενώπιον των αρμόδιωνεθνικών δικαστη­
ρίων και υποβολήαιτήσεως στο Δικαστή­
ριο για την έκδοσηπροδικαστικήςαποφά­
σεως,δυνάμει του άρθρου177της Συνθή­
κης: βλέπευπόθεση96/71Haegemanκατά
Επιτροπής(1972)2ECR1005,υπόθεση46/75
IBC κατά Επιτροπής(1976)1 ECR65 και
υπόθεση26/74Roquetteκατά Γαλλίας, ό.π.
σ. 677. Οι προσφεύγουσεςυποστήριξαν
σθεναρά ότι αυτές οι υποθέσεις είναι
διαφορετικές,αλλά κατά τη γνώμημου δεν
είναι. Υποστήριξαν επίσης ότι αυτή η
νομολογίαείναι ξεπερασμένη.Η ισχύουσα
τώρα νομολογία,όπωςυποστήριξαν,είναι
η απόφασηεπί της υποθέσεως126/76,Dietz
κατά Επιτροπής(1977)ECR2431,από την
οποία προκύπτειότι το ακριβές κριτήριο
για το ποιο δικαστήριο είναι αρμόδιο σε
μια υπόθεση,όπωςη προκειμένη,δενείναι
η φύσητης απώλειαςτην οποία ο ενάγων
επιζητεί να καλύψει,αλλά η φύσητης βαλ­
λόμενης πράξεωςή παραλείψεωςκαι η
ταυτότητα του προσώπουτο οποίο είναι
υπεύθυνογι' αυτή την πράξηή παράλειψη.
Κατά τη γνώμημου η υπόθεσηDietz δεν
παρέχειέρεισμασε έναν τέτοιο ισχυρισμό.
Ήταν, όπωςυπογράμμισαστις προτάσεις
μου σ' αυτή την ίδια υπόθεση[1977)ECR,
στη σ.2448),διαφορετικήαπότις υποθέσεις
Haegeman,IBCκαι Roquette.
755
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ WARNER — ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
Τα αιτήματα του κεφαλαίου Β,για τόκους,
είναι επίσηςσαφώςαπαράδεκτα.Είναι πα­
ρεπόμενατων αιτημάτωντου κεφαλαίουΑ
και μπορούννα προταθούνμόνοενώπιον
των αρμοδίωνεθνικώνδικαστηρίων:βλέπε
την υπόθεσηRoquette(πουπροαναφέρθη­
κε).
Η Επιτροπήυποστήριξε ότι το ίδιο ίσχυε
και για τα αιτήματα του κεφαλαίουΓ, αλ­
λά, κατά τη γνώμη μου, αυτό δεν είναι
ορθό.Πρόκειται για ανεξάρτητα αιτήματα.
Βασίζονται στο γεγονόςότι οι πλημμελείς
πράξειςτωνκοινοτικώνοργάνωνυπέβαλαν
τις προσφεύγουσεςστα έξοδα εκδόσεως
τραπεζικών εγγυήσεων.Δεν βλέπωκατά
τίνος αντιδίκου ή επί ποιας βάσεωςθα
μπορούσενα προβληθείένα τέτοιο αίτημα
αποζημιώσεωςενώπιον εθνικού δικαστη­
ρίου. Αυτότο οποίοεμποδίζειτις προσφεύ­
γουσες, κατά τη γνώμημου, όσοναφορά
αυτά τα αιτήματα, δενείναι το ότι ταπροέ­
βαλαν ενώπιον λάθος δικαστηρίου,αλλά
ότι, καθώςφαίνεται, δενβασίζονταικαι σε
κάποια γενική αρχήαπότις αναφερόμενες
στο άρθρο215της Συνθήκης.Ενπάσηπερι­
πτώσει,οι προσφεύγουσεςδενεπικαλέστη­
καν καμία τέτοια αρχή.Στις υποθέσεις83
και 94/76,4, 15και 40/77,HNL και λοιποί
κατά Συμβουλίουκαι Επιτροπής(1978)ECR
1209,δίδεται το παράδειγμαπεριπτώσεων
όπουμια μη νόμιμη πράξηενόςκοινοτικού
οργάνουμπορείνα ζημιώσει ιδιώτεςχωρίς
αυτοί να δικαιούνται αποζημιώσειςδυνά­
μει του άρθρου215.
Οι προσφεύγουσεςαντιμετωπίζουντο ίδιο
εμπόδιο,όσοναφοράτα αιτήματά τουςτου
κεφαλαίου Δ για απώλεια κέρδους από
τους τριβείς που κατασκευάζονται στο
Peterlee.Ακόμηδεν πιστεύωότι μπορείνα
γίνει δεκτόότι μια τέτοια απώλειαπροκλή­
θηκε απόκάποια πράξηή παράλειψητου
Συμβουλίουή της Επιτροπής.Εάν υπήρξε
απώλεια,θα επήρχετοούτωςή άλλωςακρι­
βώς η ίδια (εφόσονυποτεθεί ότι οι προ­
σφεύγουσεςθα συμμορφώνοντανπροςτην
υποχρέωσηπουανέλαβαν)ακόμα και αν η
Επιτροπήείχε απλώςδεχτεί την ανάληψη
υποχρεώσεωνκαι ακόμα και αν δεν είχε
επιβληθείοριστικός δασμόςμε αναστολή.
Η πραγματικήαιτία της απώλειαςκερδών
(εάν υπήρξε απώλεια)ήταν, επομένως,η
ανάληψητων υποχρεώσεων,η οποία,όσο
και αν οι προσφεύγουσεςπιέστηκαν από
την Επιτροπήγια να την αποδεχτούν,ήταν
κατά νόμοδική τους «εκουσία»πράξη.Δεν
βλέπωπώςθα μπορούσενα υπάρξεισ' αυ­
τό το σημείο έδαφος για την εφαρμογή
μιας θεωρίαςεπιεικείας περί «εξαναγκα­
σμούή ανάρμοστουεπηρεασμού».
Χ — Τα εκκρεμή αιτήματα στην υπόθεση
119/77
Στις 30Νοεμβρίου1978,μετά την περάτω­
ση της επ' ακροατηρίου συζητήσεως,οι
προσφεύγουσεςστην υπόθεση119/77υπέ­
βαλαν τρεις διαδικαστικής φύσεωςαιτή­
σεις. Δόθηκεη δυνατότηταστην Επιτροπή
να καταθέσει παρατηρήσειςπροςαπάντη­
σή τους, πράγματο οποίοέπραξεστις 20
Δεκεμβρίου 1978.Μέχρι τώρα δεν υπήρξε
απόφαση,όσοναφοράτην τύχη αυτώντων
αιτήσεων. Είναι μάλλον απίθανο να έχει
τώρα μια τέτοια απόφασημεγάληπρακτι­
κή σημασία, εκτός ίσως σχετικά με τα δι­
καστικά έξοδα.Όμως,το Δικαστήριοενθυ­
μείται ότι υπάρχουνεκκρεμήζητήματαπου
πρέπεινα διευθετηθούν.
Πρώτον,πρόκειταιγια μια αίτηση δυνάμει
του άρθρου91 του κανονισμού διαδικα­
σίας του Δικαστηρίουπερίδιαγραφήςορι­
σμένωνμερώντου υπομνήματοςανταπα­
ντήσεωςτης Επιτροπής.Πρόκειται για μέ­
ρη με τα οποία δεν έχω ασχοληθεί στις
παρούσεςπροτάσεις.Περιλαμβάνουνπλη­
ροφορίεςσχετικά με περιθώριαντάμπινγκ
τα οποία,όπωςλέγεται, υπολόγισεη Επι­
τροπήβάσει στοιχείωνπουπαρέσχεη NSK
δυνάμει της αναλήψεωςυποχρεώσεώντης.
Η Επιτροπήή το Συμβούλιοδενμπορούσαν
να γνωρίζουναυτές τις πληροφορίεςόταν
756
NIPPON SEIKO ΚΑΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
εξεδόθη ο κανονισμός 1778/77,έτσι ώστε
(παρά την έντονη παρατήρηση της Επι­
τροπήςπερί του αντιθέτου) δεν μπορείνα
έχει οποιαδήποτεεπίδρασηστην υπόκρίση
υπόθεση.Κατά την άποψήμου,θα αρκούσε
ένα σχόλιοεπ' αυτού εκ μέρους των προ­
σφευγουσώνκατά την επ' ακροατηρίου
διαδικασία. Δεν υπήρχε ανάγκη να χρη­
σιμοποιηθείτο βαρύγδουπομέσοτης αιτή­
σεωςδιαγραφής.Εξάλλου,διαφωνώμε την
παρατήρησητης Επιτροπήςότι, βάσει του
κανονισμού διαδικασίας, οι προσφεύγου­
σες δεν δικαιούντο να υποβάλουντην αί­
τηση. Το άρθρο91 επιτρέπει την υποβολή
αιτήσεως ζητώνταςαπότο Δικαστήριο να
κρίνει «επί ενστάσεως ή παρεμπίπτοντος
ζητήματος».Έτσι, πιστεύω ότι πρέπεινα
επιτραπεί τυπικά η αίτηση, αλλά ότι οι
προσφεύγουσεςπρέπεινα καταδικαστούν
στα έξοδα που προκλήθηκαναπ' αυτήν,
σύμφωναμε το δεύτεροεδάφιο της παρα­
γράφου3, του άρθρου69,του κανονισμού
διαδικασίας.
Δεύτερον,πρόκειταιγια μια αίτηση, επίσης
βάσει του άρθρου91,με την οποίαζητείται
από το Δικαστήριο να διατάξει την Επι­
τροπή(δυνάμειτου άρθρου45,παράγραφος
2, περίπτωσηβ, του κανονισμού διαδικα­
σίας) να επιδείξει ορισμένα έγγραφα και
να παράσχειορισμένες πληροφορίες«στο
Δικαστήριο και στις προσφεύγουσες(όχι
όμωςστους παρεμβαίνοντες)».Αυτή η αί­
τηση δεν είναι σύμφωνηπροςτο άρθρο91,
καθόσονδεν«περιέχειέκθεσητωνπραγμα­
τικών και νομικών ισχυρισμών επί των
οποίωνβασίζεται», αλλά απλώςτους αφή­
νει να εννοηθούν.Απότη φύσητων εγγρά­
φωνκαι των πληροφοριώντων οποίωνζη­
τείται η αποκάλυψη συνάγεται ότι οι
προσφεύγουσεςεξωθήθηκανστην υποβολή
της αιτήσεωςαπότις αποκαλύψειςπουπε­
ριελάμβανε το υπόμνημαανταπαντήσεως
της Επιτροπής. Αυτές οι αποκαλύψεις,
εντούτοις,δενδικαιολογούν,κατά την άπο­
ψή μου,την υποβολήμιας εσφαλμέναυπο­
βληθείσαςαιτήσεωςπερίεπιδείξεωςεγγρά­
φωνκαι παροχήςπληροφοριώνσε ένα τόσο
προχωρημένοστάδιο της διαδικασίας. Κα­
τά τη γνώμημου αυτή η αίτηση πρέπεινα
απορριφθείκαι να συνοδευτείμε καταδίκη
στα δικαστικά έξοδα.
Η τρίτη αίτηση υποβλήθηκεβάσει του δευ­
τέρου εδαφίουτης παραγράφου2, του άρ­
θρου 42, του κανονισμού διαδικασίας. Σ'
αυτήν αναφερότανότι οι αποκαλύψειςτου
υπομνήματοςανταπαντήσεωςτης Επιτρο­
πής ισοδυναμούσανμε την προβολήνέων
ισχυρισμώνκαι ότι, στην πραγματικότητα,
η αίτηση αυτή περιείχετις απαντήσειςτων
προσφευγουσώνεπ' αυτών.Σύμφωναμε το
τρίτο εδάφιο της παραγράφου2, του άρ­
θρου 42 το Δικαστήριο πρέπει τώρα να
αποφανθεί επί του «παραδεκτού»αυτών
των ισχυρισμών.Η Επιτροπήυποστηρίζει
ότι, στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται
καθόλουγια «ισχυρισμούς»και ότι η αίτη­
ση πρέπεινα απορριφθεί.Έχωήδηασχολη­
θεί με τη σημασία των αποκαλύψεωντης
Επιτροπής.Και αν υποτεθείότι η απόφαση
του Δικαστηρίουθα αναφέρεται και σ' αυ­
τό το ζήτημα, δεν πιστεύωότι χρειάζεται
να εκδοθεί ιδιαίτερη απόφασηεπί της αι­
τήσεωςαυτής.
XI — Συμπέρασμα
Καταλήγοντας προτείνω στο Δικαστήριο:
— Στην υπόθεση 113/77να αποφανθεί ότι το άρθρο 3 του κανονισμού 1778/77εί­
ναι άκυρο.
757
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣWARNER— ΥΠΟΘΕΣΗ 119/77
— Στην υπόθεση118/77να απορρίψειτην προσφυγή.
— Στην υπόθεση119/77
α) να κηρύξει άκυρο τον κανονισμό1778/77,
β) να απορρίψειτην αγωγήαποζημιώσεως.
— Στην υπόθεση120/77να κηρύξει άκυροτον κανονισμό 1778/77
— Στην υπόθεση121/77να κηρύξει άκυροτον κανονισμό 1778/77.
758