Zaak T‑690/18
Sony Interactive Entertainment Europe Ltd
tegen
Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
Arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 december 2019
„Uniemerk – Procedure inzake vervallenverklaring – Uniewoordmerk Vita – Beslissing genomen na vernietiging door het Gerecht van een eerdere beslissing – Artikel 65, lid 6, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001] – Gezag van gewijsde”
1.      Beroep tot vernietiging – Vernietigingsarrest – Gevolgen – Verplichting om maatregelen ter uitvoering vast te stellen – Omvang – Inaanmerkingneming van zowel de rechtsoverwegingen als het dictum van het arrest – Terugwerkende kracht van de vernietiging
(Verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 65, lid 6)
(zie punten 45, 54)
2.      Uniemerk – Procedurevoorschriften – Motivering van de beslissingen – Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009 – Draagwijdte die identiek is aan die van artikel 296 VWEU
(Art. 296 VWEU; verordening nr. 207/2009 van de Raad, art. 75, eerste volzin)
(zie punt 47)
3.      Beroep tot vernietiging – Middelen – Ontbrekende of ontoereikende motivering – Beoordelingsfout – Onderscheid
(Art. 263 en 296 VWEU)
(zie punt 48)
4.      Gerechtelijke procedure – Gezag van gewijsde – Draagwijdte
(zie punt 52)
Samenvatting
In het arrest Sony Interactive Entertainment Europe/EUIPO – Vieta Audio (Vita) (T‑690/18) van 19 december 2019 heeft het Gerecht zich uitgesproken over de draagwijdte van het gezag van gewijsde dat toekomt aan zijn arrest Sony Computer Entertainment Europe/EUIPO – Vieta Audio (Vita) (hierna: „arrest T‑35/16”)(1). Bij het onderhavige arrest heeft het Gerecht de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) betreffende een procedure inzake vervallenverklaring(2) van het Uniemerk Vita vernietigd die was genomen nadat het Gerecht bij zijn arrest T‑35/16 een eerdere beslissing van de vijfde kamer van beroep (hierna: „eerdere beslissing”) had vernietigd.
Bij arrest T‑35/16 had het Gerecht de eerdere beslissing vernietigd op grond van een ambtshalve opgeworpen motiveringsgebrek, hoewel het tevens had opgemerkt dat die eerdere beslissing op bepaalde punten niet ontoereikend was gemotiveerd. Wat die punten betreft, achtte de vierde kamer van beroep zich gebonden door de vaststellingen van de vijfde kamer van beroep, omdat het Gerecht deze vaststellingen had bevestigd.
In casu heeft het Gerecht ingestemd met verzoeksters middel waarin wordt gesteld dat de vierde kamer van beroep niet heeft voldaan aan de op haar rustende verplichting om de maatregelen te treffen die nodig waren voor de uitvoering van arrest T‑35/16(3). Ten eerste blijkt volgens het Gerecht uit zijn arrest T‑35/16 dat het zich daarin niet heeft uitgesproken over de inhoudelijke rechtmatigheid van de eerdere beslissing, zodat het aan dat arrest toekomende gezag van gewijsde enkel betrekking heeft op de motivering van de eerdere beslissing – als wezenlijk vormvoorschrift – en niet op de inhoudelijke rechtmatigheid ervan. Ten tweede heeft het Gerecht opgemerkt dat het gezag van gewijsde zich enkel uitstrekt tot de overwegingen van een arrest die noodzakelijk zijn om het dictum daarvan te onderbouwen en die daardoor onlosmakelijk met dit dictum verbonden zijn. Derhalve kan niet worden aangenomen dat het aan arrest T‑35/16 toekomende gezag van gewijsde zich uitstrekt tot de punten van de eerdere beslissing waarvan het Gerecht had geconstateerd dat zij niet ontoereikend gemotiveerd waren.
In het licht van het voorgaande is het Gerecht tot de slotsom gekomen dat de vierde kamer van beroep niet gebonden was door de vaststellingen van de vijfde kamer van beroep, zodat zij verplicht was om zich opnieuw uit te spreken over alle relevante kwesties die verband houden met de vervallenverklaring van het litigieuze merk.
1      Arrest van 12 december 2017, Sony Computer Entertainment Europe/EUIPO – Vieta Audio (Vita), (T‑35/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:886).
2      In de zin van artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk (PB 2009, L 78, blz. 1).
3      Middel betreffende schending van artikel 65, lid 6, van verordening nr. 207/2009.