62024CO0262_INF
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 12 februari 2025 –Pegazus Busz
(Zaak C‑262/24)
„Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Kennelijke niet-ontvankelijkheid – Antwoord dat duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid – Fiscale bepalingen – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) – Recht op aftrek van voorbelasting – Weigering – Belastingfraude – Verplichtingen van de belastingplichtige – Bewijslast – Evenredigheidsbeginsel en rechtszekerheidsbeginsel – Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Tegenstrijdigheid tussen de nationale rechtspraak en het Unierecht – Artikel 267 VWEU – Voorrang van het Unierecht – Verwijzingsverplichting”
1.
Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van het Hof – Grenzen – Beoordeling van de feiten van de zaak – Toepassing van het Unierecht op het hoofdgeding – Kennelijke onbevoegdheid van het Hof
(Art. 267 VWEU)
(zie punten 21‑24, dictum 1)
2.
Harmonisatie van de belastingwetgevingen – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde – Handelingen die misbruik opleveren – Bewijsvereisten – Nadere omschrijving van de bestanddelen van een fraude – Levering van het bewijs van de frauduleuze handelingen – Vaststelling van de actieve deelname aan de fraude of de van de kennis van deze fraude – Verificatie te verrichten door de nationale rechterlijke instanties
(zie punten 27, 28)
3.
Harmonisatie van de belastingwetgevingen – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde – Aftrek van de voorbelasting – Recht op aftrek – Weigering op grond dat een belastingplichtige betrokken is bij belastingfraude – Toelaatbaarheid – Voorwaarde – Eerbiediging van het in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op een eerlijk proces
(Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47; richtlijn 2006/112 van de Raad)
(zie punt 29, dictum 2)
4.
Prejudiciële vragen – Bevoegdheid van het Hof – Grenzen – Algemene of hypothetische vragen – Geen verband tussen het hoofdgeding en de Unierechtelijke bepaling waarop de prejudiciële vragen betrekking hebben – Niet-ontvankelijkheid
(Art. 267 VWEU)
(zie punten 32, 33, dictum 3)
5.
Recht van de Unie – Voorrang – Uitspraken van de hoogste rechterlijke instantie van een lidstaat die in strijd zijn met de door het Hof gegeven uitlegging van het Unierecht – Nationale regelgeving die de rechterlijke instanties van die lidstaat verplicht om deze uitspraken in acht te nemen – Ontoelaatbaarheid – Verplichting voor die rechterlijke instanties om het Hof opnieuw te verzoeken om een prejudiciële beslissing – Geen
(Art. 267 VWEU)
(zie punten 36‑40, dictum 4)
Dictum
1)
Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om de eerste, de tweede en de derde prejudiciële vraag te beantwoorden, met uitzondering van de eerste vraag, onder c), die de Fővárosi Törvényszék heeft gesteld (rechter voor de agglomeratie Boedapest, Hongarije) bij beslissing van 29 februari 2024.
2)
Het recht op een eerlijk proces, dat is neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat de eerbiediging van dit recht vereist dat de belastingplichtige kennis heeft van de bewijzen waarop de belastingautoriteiten hun conclusie baseren dat hij deelneemt aan btw-fraude, en deze bewijzen kan aanvechten voor de nationale rechter bij wie de zaak aanhangig is gemaakt.
3)
Het verzoek om een prejudiciële beslissing van de Fővárosi Törvényszék is kennelijk niet-ontvankelijk wat de vierde vraag betreft.
4)
Het beginsel van voorrang van het Unierecht en artikel 267 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter die uitspraak doet in een procedure na verwijzing door Cassatie, waarbij hij volgens het nationale recht de richtsnoeren van de verwijzingsbeslissing moet volgen, niettemin verplicht is om die richtsnoeren terzijde te schuiven wanneer hij van oordeel is dat zij, met name gelet op de rechtspraak van het Hof, in strijd zijn met het Unierecht, zonder dat hij verplicht is het Hof eerst een prejudiciële vraag te stellen.