WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (druga izba)
z dnia 18 października 2007 r.
Sprawa F‑112/06
Erika Krcova
przeciwko
Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Urzędnik na okresie próbnym – Artykuł 34 regulaminu pracowniczego – Zwolnienie urzędnika podczas okresu próbnego – Uprawnienia dyskrecjonalne – Obowiązek uzasadnienia – Obowiązek staranności – Zasada dobrej administracji
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której E. Krcova żąda stwierdzenia nieważności decyzji Trybunału Sprawiedliwości
z dnia 17 października 2005 r. rozwiązującej z nią stosunek pracy z upływem okresu próbnego, jak również, w razie potrzeby,
stwierdzenia nieważności decyzji Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 września 2005 r. dotyczącej drugiego przedłużeniu okresu
próbnego o dwa miesiące począwszy od dnia 1 sierpnia 2005 r. oraz jej trzeciego sprawozdania z okresu próbnego z dnia 12 września
2005 r. stwierdzającego brak możliwości przedstawienia jej kandydatury organowi powołującemu do powołania.
Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokryje własne koszty.
Streszczenie
1.      Urzędnicy – Zatrudnienie – Okres próbny – Sprawozdanie z okresu próbnego – Sporządzenie z opóźnieniem
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 34)
2.      Urzędnicy – Zatrudnienie – Okres próbny – Przedmiot – Warunki przebiegu
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 34)
3.      Urzędnicy – Zatrudnienie – Okres próbny – Ocena wyników
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 34)
4.      Urzędnicy – Zatrudnienie – Okres próbny – Negatywna ocena przydatności zainteresowanego – Przedłużenie okresu próbnego i przeniesienie
na inne stanowisko
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 34)
1.      Gdy urzędnikowi podczas okresu próbnego umożliwione zostanie przedstawienie własnego punktu widzenia na oceny zawarte w sprawozdaniu
z okresu próbnego, opóźnienie w jego sporządzeniu lub w konsultacji z komitetem ds. sprawozdań nie może – choć nieprawidłowość
w świetle wymogów określonych w art. 34 regulaminu pracowniczego, którą stanowi, jest godna ubolewania – podważyć jego ważności
lub w razie potrzeby, ważności decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy.
(zob. pkt 35)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 175/80 Tither przeciwko Komisji, 8 października 1981 r., Rec. str. 2345, pkt 13; sprawa 98/81 Munk przeciwko
Komisji, 25 marca 1982 r., Rec. str. 1155, pkt 8
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑26/91 Kupka-Floridi przeciwko EKES, 1 kwietnia 1992 r., Rec. str. II‑1615, pkt 20; sprawa
T‑96/95 Rozand-Lambiotte przeciwko Komisji, 5 marca 1997 r., RecFP str. I‑A‑35, II‑97, pkt 68; sprawa T‑98/98 Trigari-Venturin
przeciwko Centre de traduction, 21 września 1999 r., RecFP str. I‑A‑159, II‑821, pkt 74
2.      Chociaż okres próbny przewidziany w art. 34 regulaminu pracowniczego nie może być zrównany z okresem kształcenia, to konieczne
jest, aby zainteresowany w tym okresie mógł wykazać się swoimi kwalifikacjami. Warunek ten odpowiada wymogom dobrej administracji
i równego traktowania, jak również obowiązkowi staranności, odzwierciedlającemu równowagę wzajemnych praw i obowiązków, którą
regulamin pracowniczy stworzył w zakresie stosunków między organem publicznym a pracownikami służby publicznej. W praktyce
oznacza to, że urzędnik podczas okresu próbnego musi nie tylko mieć właściwe warunki materialne, lecz również korzystać z odpowiednich
wytycznych i porad uwzględniających pełnione obowiązki, ażeby mógł dostosować się do szczególnych potrzeb stanowiska, które
zajmuje.
(zob. pkt 48)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 10/55 Mirossevich przeciwko Wysokiej Władzy, 12 grudnia 1956 r., Rec. str. 365, 387 i nast.; sprawa 3/84
Patrinos przeciwko EKES, 15 maja 1985 r., Rec. str. 1421, pkt 20, 21
Sąd Pierwszej Instancji: ww. sprawa Kupka-Floridi przeciwko EKES, pkt 44; sprawa T‑568/93 Correia przeciwko Komisji, 30 listopada
1994 r., RecFP str. I‑A‑271, II‑857, pkt 34; ww. sprawa Rozand-Lambiotte przeciwko Komisji, pkt 95; sprawy połączone T‑373/00,
T‑27/01, T‑56/01 i T‑69/01, 27 czerwca 2002 r., Tralli przeciwko EBC, RecFP str. I‑A‑97, II‑453, pkt 69
3.      Administracja korzysta z szerokiego zakresu uznania w odniesieniu do oceny przydatności urzędnika na okresie próbnym i jego
pracy pod kątem interesu służby. Tym samym Sąd nie może zastąpić swoją oceną oceny instytucji w odniesieniu do wyników okresu
próbnego i zdatności kandydata do ostatecznego powołania na urzędnika wspólnotowej służby publicznej, a jego kontrola ogranicza
się do stwierdzenia braku oczywistych błędów w ocenie lub nadużycia władzy.
(zob. pkt 62)
Odesłanie:
Trybunał: ww. sprawa Munk przeciwko Komisji, pkt 16; sprawa 290/82 Tréfois przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 17 listopada
1983 r., Rec. str. 3751, pkt 29; sprawa 347/82 Alvarez przeciwko Parlamentowi, 5 kwietnia 1984 r., Rec. str. 1847, pkt 16;
ww. sprawa Patrinos przeciwko EKES, pkt 25; sprawa C‑17/88 Patrinos przeciwko EKES, 13 grudnia 1989 r., Rec. str. 4249, pkt 33
Sąd Pierwszej Instancji: ww. sprawa Kupka-Floridi przeciwko EKES, pkt 52; ww. sprawa Rozand-Lambiotte przeciwko Komisji, pkt 112;
ww. sprawa Tralli przeciwko EBC, pkt 76
4.      Procedura określona w art. 34 regulaminu pracowniczego nie służy stworzeniu urzędnikowi podczas okresu próbnego okazji do
wypowiedzenia się w sprawie decyzji, która ma zostać podjęta w efekcie negatywnego sprawozdania z okresu próbnego, sporządzonego
w odniesieniu do niego. Ponadto z art. 34 ust. 3 akapit trzeci regulaminu pracowniczego nie wynika bynajmniej, że w sytuacji,
gdy urzędnik na okresie próbnym nie wykazał, że ma wystarczające kwalifikacje zawodowe do tego, żeby zostać powołanym, organ
powołujący ma obowiązek rozważyć przedłużenie jego okresu próbnego z jednoczesnym przeniesieniem na inne stanowisko. Wręcz
przeciwnie, użycie w tym przepisie sformułowania „w wyjątkowych przypadkach” wyraźnie wskazuje, że organ ten posiada szeroki
zakres uznania w zakresie stwierdzenia, zgodnie ze stanem faktycznym i okolicznościami danego przypadku, w jakiej sytuacji
wskazane jest przedłużenie okresu próbnego. Dotyczy to tym bardziej przypadku przedłużenia okresu próbnego z przeniesieniem
na inne stanowisko, co stanowi zwykłą możliwość, przy czym zgodnie z ust. 4 tego przepisu całkowity czas trwania okresu próbnego
nie może w żadnym razie przekroczyć 15 miesięcy.
(zob. pkt 75, 77)
Odesłanie:
Trybunał: sprawy połączone 10/72 i 47/72 Di Pillo przeciwko Komisji, 12 lipca 1973 r., Rec. str. 763, pkt 16