62023TJ0519_RES
Zaak T‑519/23
Keserű Művek Fegyvergyár Kft.
tegen
Europese Unie
Arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 23 oktober 2024
„Niet-contractuele aansprakelijkheid – Controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens – Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2019/69 – Causaal verband – Begrip ‚vuurwapen’ – Begrip ‚alarm‑ en seinwapens’”
Harmonisatie van wetgevingen – Verwerving en voorhanden hebben van wapens – Richtlijn 2021/555 – Vuurwapens – Begrip – Draagbaar, van een loop voorzien wapen waarmee door explosieve voortstuwing rubberkogels worden uitgestoten – Daaronder begrepen
(Richtlijn 2021/555 van het Europees Parlement en de Raad, art. 1, lid 1, punt 1)
(zie punten 23, 27)
Harmonisatie van wetgevingen – Verwerving en voorhanden hebben van wapens – Richtlijn 2021/555 – Alarm‑ en seinwapens – Criteria – Aanwending alleen voor welbepaald gebruik – Voorzieningen die niet kunnen worden omgebouwd om een projectiel door explosieve voortstuwing uit te stoten – Daaronder begrepen
(Richtlijn 2021/555 van het Europees Parlement en de Raad, art. 1, lid 1, punt 4)
(zie punten 24, 25, 34)
Samenvatting
In het kader van een beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid krachtens artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, VWEU – dat door het Gerecht is verworpen omdat niet is voldaan aan de voorwaarde betreffende het bestaan van een causaal verband – spreekt het Gerecht zich uit over de nog niet eerder behandelde vraag of wapens waarmee door explosieve voortstuwing projectielen van rubber worden uitgestoten tot de categorie vuurwapens in de zin van het Unierecht behoren, en of de houders ervan dus vergunningplichtig of aangifteplichtig zijn.
Verzoekster, Keserű Művek Fegyvergyár Kft., is een in Hongarije gevestigde onderneming die wapens vervaardigt en in de handel brengt. Zij verklaart dat zij over de exclusieve rechten beschikt voor het vervaardigen en het in de handel brengen van een wapenmodel waarmee rubberkogels kunnen worden afgevuurd (hierna: „Keserű-wapen”). Na de omzetting van uitvoeringsrichtlijn 2019/69 (
1
) door Hongarije heeft verzoekster het onderhavige beroep ingesteld. Zij was namelijk van mening dat die richtlijn haar schade heeft berokkend, aangezien zij tot gevolg heeft gehad dat het Keserű-wapen slechts kon worden verkocht aan personen met een wapenvergunning.
Beoordeling door het Gerecht
Na eraan te hebben herinnerd dat, volgens vaste rechtspraak, voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie aan een aantal cumulatieve voorwaarden moet zijn voldaan – te weten dat er sprake is van een voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die ertoe strekt aan particulieren rechten toe te kennen, dat er werkelijke schade is geleden en dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de schending van de op de auteur van de handeling rustende verplichting en de door de benadeelde personen geleden schade – onderzoekt het Gerecht om te beginnen de voorwaarde betreffende het bestaan van een causaal verband.
Dienaangaande merkt het Gerecht op dat uitvoeringsrichtlijn 2019/69 tot doel heeft technische specificaties voor alarm‑ en seinwapens vast te stellen (
2
). Het Gerecht gaat bijgevolg dan ook allereerst na of een wapen met de kenmerken van het Keserű-wapen kan worden aangemerkt als een „alarm‑ en seinwapen” in de zin van richtlijn 2021/555, en of uitvoeringsrichtlijn 2019/69, die volgens verzoekster aan de oorsprong van haar schade ligt, bijgevolg in een uitzondering had moeten voorzien voor het type wapens dat kenmerken heeft die vergelijkbaar zijn met die van het Keserű-wapen.
Onder het begrip „vuurwapen” (
3
) valt ieder draagbaar, van een loop voorzien wapen waarmee door explosieve voortstuwing een lading, een kogel of een projectiel wordt uitgestoten. Vallen niet onder de definitie van „vuurwapens” (
4
)_voorwerpen die voldoen aan de definitie maar die ontworpen zijn voor het geven van alarm of signalen, reddingsactiviteiten, het slachten van dieren of visserij met harpoenen, of bestemd zijn voor industriële of technische doeleinden, mits zij alleen voor dat welbepaalde gebruik kunnen worden aangewend.
Het begrip „alarm‑ en seinwapens” (
5
) wordt gedefinieerd als „voorzieningen met een patroonhouder die zijn ontworpen om enkel losse patronen, irriterende stoffen, andere werkzame stoffen of pyrotechnische seinpatronen af te vuren en die niet kunnen worden omgebouwd om door explosieve voortstuwing een lading, een kogel of een projectiel uit te stoten”.
In casu stelt het Gerecht vast dat het Keserű-wapen een draagbaar van een loop voorzien wapen is waarmee door explosieve voortstuwing „kogels”, in dit geval rubberkogels, worden uitgestoten, zodat het moet worden aangemerkt als een „vuurwapen”. De enkele omstandigheid dat dit wapen is ontworpen om rubberkogels af te vuren door explosieve voortstuwing volstaat dus om het als „vuurwapen” aan te merken.
Bovendien valt het Keserű-wapen evenmin onder de categorie van wapens als bedoeld in punt III, onder a), van bijlage I bij richtlijn 2021/555, die niet onder de definitie van een „vuurwapen” vallen. Het Keserű-wapen is namelijk niet ontworpen voor het geven van alarm of signalen en voldoet dus niet aan de voorwaarde dat het alleen voor dat welbepaalde gebruik kan worden aangewend. Gesteld al dat het wapen is ontworpen als alarmwapen, neemt dit hoe dan ook niet weg dat het ook rubberkogels kan afvuren, wat niet kan worden aangemerkt als een gebruik alleen voor alarmdoeleinden. Ten slotte is het feit dat het Keserű-wapen is ontworpen als een niet-dodelijk wapen geen relevant criterium om te bepalen of het om een „vuurwapen” gaat.
Hieruit volgt dat het Keserű-wapen niet kan worden aangemerkt als een „alarm‑ en seinwapen” in de zin van richtlijn 2021/555 en dus niet binnen de werkingssfeer van uitvoeringsrichtlijn 2019/69 valt. Bijgevolg kan uitvoeringsrichtlijn 2019/69 de door verzoekster aangevoerde schade niet hebben veroorzaakt.
Het Gerecht komt tot de conclusie dat niet is voldaan aan de voorwaarde inzake het bestaan van een oorzakelijk verband tussen de verweten gedraging en de gestelde schade.
(
1
)	Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2019/69 van de Commissie van 16 januari 2019 tot vaststelling van technische specificaties voor alarm‑ en seinwapens uit hoofde van richtlijn 91/477/EEG van de Raad inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (PB 2019, L 15, blz. 22).
(
2
)	Op grond van richtlijn 91/477/EEG van de Raad van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (PB 1991, L 256, blz. 51), die is ingetrokken bij richtlijn (EU) 2021/555 van het Europees Parlement en de Raad van 24 maart 2021 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (PB 2021, L 115, blz. 1).
(
3
)	Krachtens artikel 1, lid 1, punt 1, van richtlijn 2021/555.
(
4
)	Overeenkomstig punt III, onder a), van bijlage I bij richtlijn 2021/555.
(
5
)	Krachtens artikel 1, lid 1, punt 4, van richtlijn 2021/555.