1. Het verloop van het geding De rechtbank heeft kennisgenomen van de
volgende stukken:
- dagvaarding d.d. 24 januari 2008, met producties;
- incidentele conclusie houdende de exceptie van onbevoegdheid;
conclusie van antwoord in het incident; conclusie van repliek in het
incident;
- conclusie van dupliek in het incident.
2. De vaststaande feiten in de hoofdzaak en in het bevoegdheidsincident
Als enerzijds gesteld en anderzijds erkend dan wel niet of onvoldoende
gemotiveerd weersproken, gelet ook op de in zoverre niet betwiste inhoud
van de in het geding gebrachte producties, staat tussen partijen – voor
zover van belang – het volgende vast:
2.1 New Cabling Company B.V. (verder: NCC) handelde in kabels voor
personal computers die zij onder andere aan NEC Computers International
B.V. (hierna: NEC) verkocht.
2.2. Tussen Dusolier Calberson en NCC is een overeenkomst gesloten,
de ‘General Warehouse Agreement’ en op 12/20 juni 2002 door beide
partijen ondertekend. In deze overeenkomst is onder meer de volgende
bepaling opgenomen:
“(…) 13. Attribution of Jurisdiction
This agreement and all acts and transactions pursuant hereto shall be
governed, construed and interpreted in accordance with the laws of
the Netherlands and will be submit to the exclusive jurisdiction of the
Rotterdam District Court.”
2.3. Bij vonnis van de rechtbank Utrecht d.d. 30 juli 2003 is NCC in staat
van faillissement verklaard.
3. De vorderingen in de hoofdzaak
3.1. De vordering van de curator luidt dat de rechtbank, bij vonnis
uitvoerbaar bij voorraad, Dusolier Calberson veroordeelt om tegen
behoorlijk bewijs van kwijting aan de curator te betalen:
(a) in hoofdsom € 66.113, --, te vermeerderen met de wettelijke
handelsrente daarover, te berekenen vanaf 31 juli 2003 tot en met de dag
der algehele voldoening;
(b) de buitengerechtelijke kosten ad € 1.788,-- excl. BTW, te
vermeerderen met de wettelijke handelsrente daarover, te berekenen
vanaf 2 juni 2007 tot en met de dag der algehele voldoening en, Dusolier
Calberson veroordeelt in de kosten van deze procedure en in de nakosten,
waaronder nasalaris voor de advocaat.
3.2. De curator heeft aan zijn vordering de stelling ten grondslag gelegd
dat Dusolier Calberson is tekortgeschoten in de nakoming van haar
verplichtingen tot opslag en/of verwerking uit hoofde van de General
Warehouse Agreement, omdat 120.240 ingevolge die overeenkomst bij
Dusolier Calberson opgeslagen ‘Jumpercords’ (met kenmerken: “Int. MW
1,50” en “P/N 6819350000”) van NCC zijn zoekgeraakt, althans ondanks
sommatie niet zijn teruggegeven. Dusolier Calberson is aansprakelijk voor
de door NCC geleden schade die € 66.113,-- bedraagt, zijnde de waarde
van de ‘Jumpercords’, aldus de curator. in het bevoegdheidsincident
3.3. Dusolier Calberson vordert de dat rechtbank Rotterdam, bij vonnis
uitvoerbaar bij voorraad, zich onbevoegd zal verklaren om van de
vordering van de curator kennis te nemen, althans de curator daarin
niet ontvankelijk te verklaren, met veroordeling van de curator in de
proceskosten.
3.4. Dusolier Calberson legt aan deze incidentele vordering de volgende
stellingen ten grondslag. De forumkeuze in de General Warehouse
Agreement geldt niet omdat de vordering van de curator niet op die
overeenkomst is gegrond, maar op een overeenkomst tussen Dusolier
Calberson en NCC ten behoeve van een derde, Modus Media International
(verder: MMI). Daarom is ingevolge artikel 2 van de verordening (EG) nr.
44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke
bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
burgerlijke en handelszaken (hierna Brussel I Vo) slechts de rechter te
Frankrijk bevoegd om van de vordering van de curator kennis te nemen.
3.5. De curator concludeert tot niet-ontvankelijk verklaring van Dusolier
Calberson in haar incidentele vordering, althans tot ontzegging daarvan,
met veroordeling van Dusolier Calberson in de kosten van het incident.
4. De beoordeling in het bevoegdheidsincident
4.1. Het beroep op onbevoegdheid van deze rechtbank is door Dusolier
Calberson in haar eerste processtuk, derhalve tijdig gedaan.
4.2. De vraag of de rechtbank bevoegd is om kennis te nemen van de
vordering van de curator dient te worden beoordeeld aan de hand van de
Brussel I -Vo.
4.3. Ingevolge de hoofdregel van artikel 2 in samenhang met artikel 60
Brussel I Vo is, nu Dusolier Calberson in Frankrijk is gevestigd, in beginsel
niet de Nederlandse rechter, maar de rechter in Frankrijk bevoegd om van
een vordering tegen deze kennis te nemen.
4.4. De curator grondt de bevoegdheid van deze rechtbank om kennis te
nemen van de vordering tegen Dusolier Calberson echter op het in artikel
13 van de General Warehouse Agreement opgenomen forumkeuzebeding,
waarin deze rechtbank bevoegd is verklaard.
Ingevolge artikel 23 Brussel I Vo is bevoegd het gerecht van een lidstaat
dat bij schriftelijke of schriftelijk bevestigde overeenkomst tussen partijen
bevoegd is verklaard. Omdat de op artikel 23 Brussel I Vo gebaseerde
bevoegdheid exclusief is, tenzij partijen anders zijn overeengekomen,
onderzoekt de rechtank eerst of zij uit dien hoofde bevoegd is.
4.5. Nu beide partijen de General Warehouse Agreement hebben
ondertekend en gesteld noch gebleken is dat hun wilsovereenstemming
niet was gericht op de in artikel 13 in dat contract opgenomen keuze
voor de bevoegdheid van deze rechtbank, voldoet die forumkeuze aan
de vereisten van artikel 23 Brussel I Vo. Gesteld nog gebleken is dat
partijen een niet-exclusieve forumkeuze hebben gedaan. Daarom is
deze rechtbank bevoegd om kennis te nemen van een op de General
Warehouse Agreement gegronde vordering tegen Dusolier Calberson.
4.6. Dusolier Calberson heeft aangevoerd dat de curator zijn vordering
niet kan gronden op de General Warehouse Agreement, omdat deze
overeenkomst alleen ziet op goederen die Dusolier Calberson in opdracht
van NCC hield welke bestemd waren voor NEC, terwijl de onderhavige
‘Jumpercords’ bestemd waren voor MMI. Dusolier Calberson stelt dat
zij deze kabels voor NCC in bewaarneming heeft genomen op basis van
een andere overeenkomst betreffende MMI, maar zij heeft die stelling
niet feitelijk onderbouwd of toegelicht, evenmin gesteld dat zodanige
overeenkomst een forumkeuzebeding bevat. De curator betwist die
stelling. Zoals gezegd, baseert de curator zijn vordering in de hoofdzaak
op een toerekenbare tekortkoming in de nakoming van de verbintenissen
van Dusolier Calberson onder de General Warehouse Agreement. Dat
de General Warehouse Agreement de vordering van de curator niet
zou kunnen dragen c.q. dat tussen parijen een andere overeenkomst
geldt, zoals Dusolier Calberson heeft betoogd, is voor de vraag naar de
bevoegdheid van deze rechtbank niet van belang, nu deze bevoegdheid
bepaald dient te worden op basis van de grondslag van de vordering in de
hoofdzaak.
4.7. Op het vorenstaande stuit de incidentele vordering af. De rechtbank
zal Dusolier Calberson als de in het ongelijk te stellen partij in de kosten
van dit incident veroordelen.
in de hoofdzaak
4.8. Dusolier Calberson staat in de hoofdzaak voor het nemen van een
conclusie van antwoord. Daarom zal de zaak worden verwezen naar de rol
om haar tot het nemen van die conclusie in de gelegenheid te stellen.
5 De beslissing
De rechtbank, in het bevoegdheidsincident wijst de vordering tot
onbevoegdverklaring af; veroordeelt Dusolier Calberson in de
proceskosten, tot aan deze uitspraak aan de zijde van de curator bepaald
op nihil aan vast recht en aan overige verschotten en op € 894,-- aan
salaris voor de advocaat; in de hoofdzaak verwijst de zaak naar de rol van
woensdag 4 maart 2009 voor het nemen van een conclusie van antwoord
door Dusolier Calberson; houdt iedere andere beslissing aan. Dit vonnis is
gewezen door mr. W.P. Sprenger.