61987CJ0357_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 357/87,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Finanzgericht Baden- Wuerttemberg προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ της
Επιχειρήσεως Albert Schmid
και
Hauptzollamt Stuttgart-West,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού 950/68 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1968, περί κοινού δασμολογίου (Abl. L 172, σ. 1),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
συγκείμενο από τους O. Due, πρόεδρο τμήματος, K. Bahlmann και T. F. O' Higgins, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: J. L. da Cruz Vilaca
γραμματέας: B. Pastor, υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
- για την επιχείρηση Albert Schmid, προσφεύγουσα της κύριας δίκης οι H. Glashoff και H. Kuehle, φορολογικοί σύμβουλοι στην Steuerberatungsgesellscaft Schurmann & Partner, Frankfurt am Main,
- για την Επιτροπή ο J. Sack, νομικός σύμβουλος,
- για τη γερμανική κυβέρνηση, o M. Seidel, Ministerialrat στο Υπουργείο Οικονομίας,
έχοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 14ης Ιουνίου 1988,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Ιουλίου 1988,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με Διάταξη της 17ης Νοεμβρίου 1987, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 27 Νοεμβρίου 1987, το Finanzgericht Baden-Wuerttemberg υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού 950/68 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1968, περί κοινού δασμολογίου (Abl. L 172, σ. 1), προκειμένου να καθορίσει αν τα βαρέλια, οι φιάλες και τα κιβώτια που χρησιμοποιούνται για τον εισαγόμενο ζύθο συνιστούν συσκευασίες, κατά την έννοια του εν λόγω δασμολογίου και, ενδεχομένως, βάσει ποίου συστήματος πρέπει να εκτελωνιστούν.
2 Η προσφεύγουσα της κύριας δίκης, η επιχείρηση Albert Schmid (στο εξής: η προσφεύγουσα), εισάγει από την Τσεχοσλοβακία ζύθο σε βαρέλια και σε φιάλες τοποθετημένες σε κιβώτια, τον οποίο διαθέτει στην αγορά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Κατά τη σύμβαση, η τιμή του ζύθου δεν περιλαμβάνει την τιμή των εν λόγω συσκευασιών, ούτε έξοδα ενοικιάσεως και συναφή, η προσφεύγουσα, όμως, είναι υποχρεωμένη να επιστρέφει τις κενές συσκευασίες στους τσέχους πωλητές, με δικά της έξοδα και το συντομότερο δυνατόν. Οι απωλεσθείσες συσκευασίες πρέπει να αποζημιώνονται είτε σε είδος είτε με την καταβολή χρηματικού αντιτίμου ίσου προς το 75 % της αξίας των καινούργιων βαρελιών και προς το 100 % της αξίας των καινούργιων φιαλών και κιβωτίων. Από το 1981 έως την 31η Μαρτίου 1984 η προσφεύγουσα επέστρεψε κατά μέσο όρο το 96 % των συσκευασιών, για δε το υπόλοιπο κατέβαλε χρηματικό αντίτιμο.
3 Το καθού της κύριας δίκης, το Hauptzollamt Baden-Wuerrtemberg ζήτησε την καταβολή δασμών για τις μη επιστραφείσες κενές συσκευασίες εφαρμόζοντας επί του ποσού του αντιτίμου που καταβλήθηκε γι' αυτές το συντελεστή που ισχύει για το ζύθο (24 %). Η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή κατά της εν λόγω αποφάσεως ενώπιον του Finanzgericht Baden-Wuerttemberg υποστηρίζοντας ότι ο δασμός για τη συσκευασία περιέχεται ήδη στο δασμό που καταβλήθηκε για το ζύθο.
4 Το Finanzgericht ερωτά επίσης αν τα βαρέλια, οι φιάλες και τα κιβώτια είναι πράγματι συσκευασίες ή μέσα μεταφοράς ("Befoerderungsmittel"), κατά την έννοια του κοινού δασμολογίου. Αν θεωρηθούν ως συσκευασίες, το Finanzgericht κρίνει ότι το ζήτημα του εκτελωνισμού τίθεται όχι μόνο για τις συσκευασίες για τις οποίες καταβάλλεται αντίτιμο, αλλά για όλες τις συσκευασίες, καθόσον, όπως στην παρούσα υπόθεση, δεν εμπίπτουν σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής.
5 Προς επίλυση της διαφοράς το Finanzgericht ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε το Δικαστήριο τα ακόλουθα ερωτήματα:
"1) Πώς πρέπει να ερμηνευθεί η διάταξη του τμήματος Ι, τίτλου ΙΙ, σημείο Γ, παράγραφος 2, τελευταία φράση, του παραρτήματος του κανονισμού 950/68 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1968, περί κοινού δασμολογίου (Abl., L 172, σ. 1, 12), δηλαδή ο όρος 'συσκευασία' (εξωτερικά και εσωτερικά δοχεία, περιβλήματα, περιτυλίγματα και υποθέματα, εκτός από τα μέσα που διευκολύνουν τη μεταφορά - ιδίως τα εμπορευματοκιβώτια ((containers)) - τους μουσαμάδες, τα εξαρτήματα προστασίας των εμπορευμάτων κατά τη μεταφορά και το υλικό μεταφοράς που εχει βοηθητικό χαρακτήρα) περιλαμβάνει, επίσης, τα βαρέλια ζύθου, τις φιάλες ζύθου και τα πλαστικά κιβώτια μεταφοράς φιαλών ζύθου, όταν τα αντικείμενα αυτά επιστρέφονται στον αλλοδαπό προμηθευτή ζύθου;
2) Πώς πρέπει - σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα Ι - να ερμηνευθεί η διάταξη του τμήματος Ι, τίτλος ΙΙ, σημείο Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α), του παραρτήματος του προαναφερθέντος κανονισμού (οι συσκευασίες "υποβάλλονται στον ίδιο δασμό που προβλέπεται για το συσκευασμένο εμπόρευμα"), δηλαδή ο δασμός επί των ήδη δασμολογητέων συσκευασιών πρέπει να καταβάλλεται μαζί με το δασμό επί των εμπορευμάτων, υπό την έννοια ότι ο δασμός επί των εμπορευμάτων περιλαμβάνει το δασμό επί των συσκευασιών, ή πρέπει οι συσκευασίες να δασμολογούνται ανάλογα με τη δική τους δασμολογητέα αξία, με εφαρμογή, όμως, του δασμολογικού συντελεστή που προβλέπεται για το εμπόρευμα που περικλείουν;"
6 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης και οι σχετικές κοινοτικές διατάξεις, καθώς και η εξέλιξη της διαδικασίας και οι παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνον καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί του πρώτου ερωτήματος
7 Ως προς το πρώτο ερώτημα πρέπει να τονιστεί η ύπαρξη διαφοράς μεταξύ της διατυπώσεως της εν λόγω διατάξεως στη γερμανική γλώσσα και της διατυπώσεώς της στις άλλες γλώσσες. Ενώ στη γερμανική διατύπωση ο όρος "εμπορευματοκιβώτιο" ("Behaelter"), που αναφέρεται ως παράδειγμα μέσου μεταφοράς, δεν διευκρινίζεται, στη διατύπωση στις άλλες γλώσσες προστίθεται εντός παρενθέσεως η αγγλική λέξη "containers", στη δε αγγλική διατύπωση "transport containers", προσδιορίζοντας, με τον τρόπο αυτό, ότι πρόκειται για εμπορευματοκιβώτια που προορίζονται ειδικώς για τη μεταφορά εμπορευμάτων.
8 Από τη σύγκριση αυτή των διαφόρων γλωσσικών διατυπώσεων επιβεβαιώνεται ότι ο όρος "συσκευασία", σύμφωνα και με τη συνήθη έννοια της λέξεως, αναφέρεται σε δοχεία τα οποία δεν προσφέρονται μόνο για τη μεταφορά των εν λόγω προϊόντων, αλλά και για την αποθήκευσή τους και τη διάθεσή τους στο εμπόριο. Σ' αυτήν ακριβώς την κατηγορία εμπίπτουν τα βαρέλια, οι φιάλες και τα κιβώτια ζύθου. Το γεγονός ότι στην παρούσα περίπτωση δεν πρόκειται για "απωλεσθείσες" συσκευασίες αλλά για δοχεία τα οποία επιστρέφονται στον πωλητή προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθούν, δεν επηρεάζει την ιδιότητά τους ως συσκευασιών κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως.
9 Κατά συνέπεια, στο πρώτο ερώτημα του εθνικού δικαστηρίου πρέπει να δοθεί ως απάντηση ότι η διάταξη του πρώτου μέρους, τίτλος Ι, στοιχείο Γ, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του παραρτήματος του κανονισμού 950/68 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1968, περί του κοινού δασμολογίου, έχει την έννοια ότι ο όρος "συσκευασίες" περιλαμβάνει τα βαρέλια ζύθου, τις φιάλες ζύθου και τα πλαστικά κιβώτια μεταφοράς φιαλών ζύθου, ακόμη και όταν τα αντικείμενα αυτά πρέπει να επιστρέφονται στον αλλοδαπό προμηθευτή ζύθου.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
10 Ως προς το δεύτερο ερώτημα, πρέπει να παρατηρηθεί ότι οι αμφιβολίες που διατυπώνονται σ' αυτό οφείλονται στις ιδιομορφίες της διατυπώσεως στη γερμανική γλώσσα του κοινού δασμολογίου. Ενώ η διατύπωση στη γερμανική γλώσσα του πρώτου μέρους, τίτλος ΙΙ, στοιχείο Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α), του παραρτήματος του κανονισμού 950/68 ("Umschliessungen ... werden durch den Zoll fuer die ihnen verpackten Waren erfasst") καθιστά δυνατή την ερμηνεία που προτείνει η προσφεύγουσα, η διατύπωση της ιδίας διατάξεως σε άλλες γλώσσες δεν επιτέπει την ερμηνεία αυτή. Στις άλλες γλωσσικές αποδόσεις ορίζεται ρητώς ότι οι συσκευασίες υπόκεινται στον ίδιο δασμό με το συσκευασμένο εμπόρευμα και, συνεπώς, εφαρμόζεται επ' αυτών ο ίδιος συντελεστής που ισχύει για το εμπόρευμα.
11 Κατά συνέπεια, το πρόβλημα του εκτελωνισμού των συσκευασιών που επιστρέφονται στον αλλοδαπό πωλητή, που απασχόλησε το εθνικό δικαστήριο, δεν μπορεί να επιλυθεί μόνο βάσει της προαναφερθείσας διάταξης του κοινού δασμολογίου. Προκειμένου η απάντηση που θα δοθεί στο εν λόγω δικαστήριο να είναι χρήσιμη, πρέπει να εξεταστεί αν βάσει άλλης διατάξεως του κοινοτικού δικαίου μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα αυτό το οποίο, όπως ανέφερε η Επιτροπή στις παρατηρήσεις που υπέβαλε στο Δικαστήριο, αφορά κυρίως τη δασμολογητέα αξία των εισαγομένων εμπορευμάτων.
12 Κατά το άρθρο 3 του κανονισμού 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων (ΕΕ ειδ.έκδ. 02/008, σ. 218), η δασμολογητέα αξία των εισαγομένων εμπορευμάτων είναι "η συναλλακτική αξία, δηλαδή η πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή". Στην περίπτωση που οι συσκευασίες δεν αγοράζονται από τον εισαγωγέα, αλλά απλώς τίθενται στη διάθεσή του από τον πωλητή, υπό την προϋπόθεση να του επιστραφούν, η δε τιμή που καταβάλλει ο εισαγωγέας δεν περιλαμβάνει την τιμή των συσκευασιών, η αξία των τελευταίων δεν περιλαμβάνεται στη δασμολογητέα αξία ως μέρος της συναλλακτικής αξίας.
13 Ωστόσο, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο α), του προαναφερθέντος κανονισμού 1224/80, στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή προστίθεται, ιδίως, το σχετικό με τη συσκευασία κόστος, εφόσον βαρύνει τον αγοραστή αλλά δεν περιλαμβάνεται στην πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή.
14 Σε περίπτωση όπως η παρούσα όπου το σχετικό με τη συσκευασία κόστος συνίσταται στην καταβολή αντιτίμου για τις απωλεσθείσες συσκευασίες, το οποίο καθορίζεται και καταβάλλεται χωριστά μετά την κατανάλωση των εισαχθέντων εμπορευμάτων, επιβάλλεται η εκ των υστέρων τροποποίηση της δασμολογητέας αξίας των εν λόγω εμπορευμάτων και η απαίτηση καταβολής του υπολοίπου των δασμών, στο πλαίσιο του άρθρου 2 του κανονισμού 1697/79 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1979, περί της "εκ των υστέρων" εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που δεν κατέστησαν απαιτητοί από το φορολογούμενο, για εμπορεύματα που διασαφηνίστηκαν σε τελωνειακό καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής τέτοιων δασμών (ΕΕ ειδ.έκδ. 02/007, σ. 254).
15 Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι πρέπει να δοθεί ως απάντηση στο ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο ότι η διάταξη του πρώτου μέρους, τίτλος ΙΙ, στοιχείο Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α), του παραρτήματος του κανονισμού 950/68, έχει την έννοια ότι οι συσκευασίες πρέπει να εκτελωνίζονται με βάση το συντελεστή που ισχύει για τα συσκευασμένα εμπορεύματα ωστόσο, όταν οι συσκευασίες δεν περιλαμβάνονται στην πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή, αλλά πρέπει να επιστρέφονται στον αλλοδαπό πωλητή, ο δε αγοραστής υποχρεούται να καταβάλλει αντίτιμο για τις μη επιστρεφόμενες συσκευασίες, το αντίτιμο αυτό συνιστά κόστος, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο α), του κανονισμού 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
16 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει, ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης, το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Finanzgericht Baden-Wuerttemberg, με Διάταξη της 17ης Νοεμβρίου 1987, αποφαίνεται:
1) Η διάταξη του πρώτου μέρους, τίτλος Ι, στοιχείο Γ, παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο, του παραρτήματος του κανονισμού 950/68 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1968, περί του κοινού δασμολογίου, έχει την έννοια ότι ο όρος "συσκευασίες" περιλαμβάνει τα βαρέλια ζύθου, τις φιάλες ζύθου και τα πλαστικά κιβώτια μεταφοράς φιαλών ζύθου, ακόμη και όταν τα αντικείμενα αυτά πρέπει να επιστρέφονται στον αλλοδαπό προμηθευτή ζύθου.
2) Η διάταξη του πρώτου μέρους, τίτλος ΙΙ, στοιχείο Δ, παράγραφος 1, στοιχείο α), του παραρτήματος του κανονισμού 950/68, έχει την έννοια ότι οι συσκευασίες πρέπει να εκτελωνίζονται με βάση το συντελεστή που ισχύει για τα συσκευασμένα εμπορεύματα ωστόσο, όταν οι συσκευασίες δεν περιλαμβάνονται στην πληρωτέα για τα εμπορεύματα τιμή, αλλά πρέπει να επιστρέφονται στον αλλοδαπό πωλητή, ο δε αγοραστής υποχρεούται να καταβάλλει αντίτιμο για τις μη επιστρεφόμενες συσκευασίες, το αντίτιμο αυτό συνιστά κόστος, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο α), του κανονισμού 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί τελωνειακής αξίας των εμπορευμάτων.