62021TJ0312
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έβδομο τμήμα)
της 14ης Δεκεμβρίου 2022 (
*1
)
«Υπαλληλική υπόθεση – Πρόσληψη – Προκήρυξη διαγωνισμού – Γενικός διαγωνισμός EPSO/AD/374/19 – Απόφαση περί μη εγγραφής του ονόματος του προσφεύγοντος στον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού – Προσφυγή ακυρώσεως – Τροποποίηση της προκήρυξης του διαγωνισμού κατόπιν μερικής διεξαγωγής των προκριματικών εξετάσεων – Έλλειψη νομικής βάσης – Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη – Ασφάλεια δικαίου – Ανωτέρα βία – Ίση μεταχείριση – Παροχή ειδικών διευκολύνσεων – Διοργάνωση εξ αποστάσεως δοκιμασιών – Υψηλό ποσοστό επιτυχίας των εσωτερικών υποψηφίων – Προσφυγή κατά παραλείψεως»
Στην υπόθεση T‑312/21,
SY, εκπροσωπούμενος από τον T. Walberer, δικηγόρο,
προσφεύγων,
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από τον L. Hohenecker, τον T. Lilamand και την D. Milanowska,
καθής,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα),
συγκείμενο, κατά τις διασκέψεις, από τους R. da Silva Passos (εισηγητή), πρόεδρο, V. Valančius και L. Truchot, δικαστές,
γραμματέας: E. Coulon
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
δεδομένου ότι οι διάδικοι δεν υπέβαλαν αίτημα για διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως εντός τριών εβδομάδων από την κοινοποίηση της περατώσεως της έγγραφης διαδικασίας και εφόσον εκδόθηκε διάταξη, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 106, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου η υπόθεση να εκδικασθεί χωρίς να διεξαχθεί επ’ ακροατηρίου συζήτηση,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση (
1
)
1
Με την προσφυγή που άσκησε βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), ο προσφεύγων, SY, ζητεί κατ’ ουσίαν, πρώτον, την ακύρωση της προσθήκης στην προκήρυξη του γενικού διαγωνισμού EPSO/AD/374/19 (ΕΕ 2020, C 374 A, σ. 3), με την οποία τροποποιήθηκε ο τρόπος διοργάνωσης των δοκιμασιών του διαγωνισμού αυτού λόγω της πανδημίας της νόσου COVID-19, της από 20 Νοεμβρίου 2020 πρόσκλησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για συμμετοχή σε δοκιμασία, του πίνακα επιτυχόντων που καταρτίστηκε μετά το πέρας του ως άνω διαγωνισμού στον τομέα του δικαίου του ανταγωνισμού, των αποφάσεων που αφορούν την πρόσληψη υποψηφίων βάσει του εν λόγω πίνακα επιτυχόντων και της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής επί του αιτήματος επανεξέτασης, με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση να μην περιληφθεί το όνομά του στον πίνακα επιτυχόντων. Ο προσφεύγων ζητεί, δεύτερον και επικουρικώς, να προσδιοριστούν στην απόφαση που θα εκδοθεί οι απαιτούμενες συγκεκριμένες οδηγίες τις οποίες θα πρέπει να ακολουθήσει η Επιτροπή με σκοπό την επαναφορά του στη νομική του κατάσταση ως είχε πριν από την παρανομία που διέπραξε η εξεταστική επιτροπή, προκειμένου να καταστεί δυνατή η εγγραφή του ονόματός του στον πίνακα επιτυχόντων. Ο προσφεύγων ζητεί, τρίτον, από το Γενικό Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 265 ΣΛΕΕ, διότι παρέλειψε να εκδώσει απόφαση, με αποδέκτη τον προσφεύγοντα, επί της διοικητικής ενστάσεώς του με ημερομηνία 17 Ιανουαρίου 2021.
I. Ιστορικό της διαφοράς
2
Στις 6 Ιουνίου 2019, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Επιλογής Προσωπικού (EPSO) δημοσίευσε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης την προκήρυξη γενικού διαγωνισμού βάσει προσόντων και δοκιμασιών EPSO/AD/374/19 για την πρόσληψη διοικητικών υπαλλήλων (ομάδα καθηκόντων AD) στους τομείς του δικαίου ανταγωνισμού, του χρηματοπιστωτικού δικαίου, του δικαίου της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, των δημοσιονομικών κανόνων που εφαρμόζονται στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της προστασίας των κερμάτων ευρώ από την κιβδηλεία (ΕΕ 2019, C 191 A, σ. 1, στο εξής: «προκήρυξη διαγωνισμού»), με σκοπό την κατάρτιση πέντε πινάκων επιτυχόντων από τους οποίους η Επιτροπή θα στελέχωνε τη δημόσια διοίκηση με νέους διοικητικούς υπαλλήλους. Η προκήρυξη του διαγωνισμού και τα παραρτήματά της, ιδίως το παράρτημα ΙΙΙ, αποτέλεσαν το νομικό πλαίσιο για τις σχετικές διαδικασίες επιλογής.
3
Η προκήρυξη του διαγωνισμού προέβλεπε διαδικασία έξι σταδίων. Πρώτον, οι υποψήφιοι υπέβαλλαν ηλεκτρονική αίτηση υποψηφιότητας. Δεύτερον, καλούνταν να μετάσχουν σε σειρά δοκιμασιών με τη μορφή ερωτηματολογίων πολλαπλών επιλογών σε υπολογιστή, σε ένα από τα διαπιστευμένα κέντρα της EPSO. Σε περίπτωση που η πρόσκληση αυτή δεν είχε προηγηθεί των δοκιμασιών ικανοτήτων που διοργανώνονταν στο κέντρο αξιολόγησης, προβλεπόταν ότι οι ως άνω δοκιμασίες θα πραγματοποιούνταν συγχρόνως με τις δοκιμασίες ικανοτήτων. Τρίτον, εξετάζονταν οι φάκελοι των υποψηφίων, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν πληρούσαν τους όρους συμμετοχής στον διαγωνισμό. Τέταρτον, όσοι υποψήφιοι πληρούσαν αυτούς τους όρους συμμετοχής υποβάλλονταν σε επιλογή με βάση τα προσόντα που ανέφεραν στην αίτησή τους. Πέμπτον, οι υποψήφιοι οι οποίοι συγκέντρωναν μία από τις υψηλότερες συνολικές βαθμολογίες κατά την επιλογή με βάση τα προσόντα καλούνταν να μετάσχουν σε τέσσερις δοκιμασίες δεξιοτήτων που διοργανώνονταν στο κέντρο αξιολόγησης. Έκτον, η εξεταστική επιτροπή συνέτασσε, για κάθε έναν από τους πέντε τομείς του γενικού διαγωνισμού, πίνακα επιτυχόντων με τα ονόματα των επιλέξιμων υποψηφίων που συγκέντρωναν όλα τα ελάχιστα απαιτούμενα μόρια και την καλύτερη συνολική βαθμολογία κατά το πέρας των δοκιμασιών στο κέντρο αξιολόγησης, μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των επιτυχόντων που προβλεπόταν για κάθε τομέα.
4
Ειδικότερα, στον τίτλο «Διαδικασία επιλογής» της προκήρυξης του διαγωνισμού σημειώνονταν, στο σημείο 5 που επιγραφόταν «Κέντρο αξιολόγησης», τα εξής:
«Στο κέντρο αξιολόγησης θα εξεταστούν οκτώ γενικές ικανότητες, καθώς και οι σχετικές με τον τομέα ικανότητες που απαιτούνται για κάθε τομέα, μέσω τεσσάρων δοκιμασιών (συνέντευξη με αντικείμενο τις γενικές ικανότητες, συνέντευξη με αντικείμενο τις σχετικές με τον τομέα ικανότητες, ομαδική άσκηση και εξέταση συγκεκριμένων περιπτώσεων) […]».
5
Αφενός, από τους πίνακες στο σημείο 5 του τίτλου «Διαδικασία επιλογής» της προκήρυξης του διαγωνισμού προκύπτει ότι η αξιολόγηση των γενικών ικανοτήτων και των ικανοτήτων που σχετίζονταν με τον τομέα χωριζόταν στις δοκιμασίες που διοργανώνονταν στο κέντρο αξιολόγησης ως εξής:
Ικανότητα
Δοκιμασίες
1. Ανάλυση και επίλυση προβλημάτων
Ομαδική άσκηση
Περιπτωσιολογική μελέτη
2. Επικοινωνία
Περιπτωσιολογική μελέτη
Συνέντευξη βάσει γενικών ικανοτήτων
3. Ποιοτική και αποτελεσματική εργασία
Περιπτωσιολογική μελέτη
Συνέντευξη βάσει γενικών ικανοτήτων
4. Εκμάθηση και εξέλιξη
Ομαδική άσκηση
Συνέντευξη βάσει γενικών ικανοτήτων
5. Ιεράρχηση προτεραιοτήτων και οργάνωση
Ομαδική άσκηση
Περιπτωσιολογική μελέτη
6. Προσαρμοστικότητα
Ομαδική άσκηση
Συνέντευξη βάσει γενικών ικανοτήτων
7. Ομαδική εργασία
Ομαδική άσκηση
Συνέντευξη βάσει γενικών ικανοτήτων
8. Ηγετικές ικανότητες
Ομαδική άσκηση
Συνέντευξη βάσει γενικών ικανοτήτων
Ελάχιστη απαιτούμενη βαθμολογία 3/10 ανά ικανότητα και 40/80 συνολικά
Ικανότητα
Δοκιμασία
Ελάχιστη απαιτούμενη βαθμολογία
Ικανότητες σχετικές με τον τομέα
Συνέντευξη για θέματα σχετικά με τον τομέα
50/100
6
Αφετέρου, με βάση τους εν λόγω πίνακες, κάθε γενική ικανότητα αξιολογούνταν σε κλίμακα 10 μονάδων, με ελάχιστη βαθμολογία 3/10 ανά ικανότητα και ελάχιστη βαθμολογία 40/80 για το σύνολο των ικανοτήτων, ενώ οι ικανότητες που σχετίζονταν με συγκεκριμένο τομέα αξιολογούνταν σε κλίμακα 100 μονάδων με ελάχιστη απαιτούμενη βαθμολογία 50/100.
7
Στις 26 Ιουνίου 2019 ο προσφεύγων υπέβαλε αίτηση συμμετοχής στον διαγωνισμό.
8
Στην αίτησή του, ο προσφεύγων επισήμανε, σύμφωνα με το σημείο 1.3 των γενικών διατάξεων που εφαρμόζονται στους γενικούς διαγωνισμούς και επισυνάπτονταν στο παράρτημα III της προκήρυξης του διαγωνισμού, το οποίο επιγραφόταν «Ίσες ευκαιρίες και ειδικά μέτρα», ότι χρειαζόταν ειδικά μέτρα για να μετάσχει στις δοκιμασίες, τόσο στις διενεργούμενες σε ηλεκτρονικό υπολογιστή όσο και στις γραπτές και προφορικές, λόγω αναπηρίας ή κατάστασης υγείας ικανής να επηρεάσει τη δυνατότητα συμμετοχής του [εμπιστευτικό].
9
Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 9ης Δεκεμβρίου 2019, η ομάδα προσβασιμότητας της EPSO ενημέρωσε τον προσφεύγοντα ότι επιτρεπόταν να πάρει μαζί του [εμπιστευτικό] για τη δοκιμασία της μελέτης περιπτώσεων.
10
Στο πλαίσιο της διαδικασίας επιλογής, ο υποψήφιος κλήθηκε να μετάσχει σε τέσσερις δοκιμασίες ικανοτήτων που διοργανώθηκαν στο κέντρο αξιολόγησης και, παράλληλα, σε δοκιμασίες με τη μορφή ερωτηματολογίων πολλαπλών επιλογών σε ηλεκτρονικό υπολογιστή.
11
Στις 10 Ιανουαρίου 2020, ο προσφεύγων μετέσχε στην πρώτη δοκιμασία για την αξιολόγηση των γενικών ικανοτήτων, δηλαδή στη δοκιμασία μελέτης περιπτώσεων, σε εξωτερικό κέντρο αξιολόγησης [εμπιστευτικό]. Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 18ης Ιανουαρίου 2020, ενημέρωσε την ομάδα προσβασιμότητας της EPSO για ένα ζήτημα που είχε ανακύψει κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας αυτής, δηλαδή ότι ο πάροχος υπηρεσιών στον οποίο η EPSO είχε αναθέσει τη διοργάνωση της δοκιμασίας δεν του επέτρεψε [εμπιστευτικό]. Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 22ας Ιανουαρίου 2020, η ομάδα προσβασιμότητας της EPSO επιβεβαίωσε στον αιτούντα την ύπαρξη σφάλματος επικοινωνίας με τον εν λόγω πάροχο υπηρεσιών.
12
Στις 3 Μαρτίου 2020, ο προσφεύγων μετέσχε στις δοκιμασίες με τη μορφή ερωτηματολογίων πολλαπλών επιλογών σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και σε τρεις άλλες δοκιμασίες ικανοτήτων, ήτοι στη συνέντευξη βάσει γενικών ικανοτήτων, στην ομαδική άσκηση και στη συνέντευξη για θέματα σχετικά με τον τομέα, σε κέντρο αξιολόγησης στις Βρυξέλλες (Βέλγιο).
13
Στις 6 Μαρτίου 2020 η διαδικασία επιλογής ανεστάλη λόγω της έξαρσης της πανδημίας της νόσου COVID-19 και της επακόλουθης υγειονομικής κρίσης. Κατά τον χρόνο εκείνο δεν είχαν μετάσχει ακόμη όλοι οι υποψήφιοι στις δοκιμασίες που διοργανώθηκαν στο κέντρο αξιολόγησης.
14
Με επιστολή της 1ης Ιουλίου 2020, υπογεγραμμένη από προϊστάμενο μονάδας της EPSO, εξ ονόματος του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής, ο προσφεύγων ενημερώθηκε ότι είχε «αποφασιστεί να συνεχιστούν οι δοκιμασίες στο κέντρο αξιολόγησης το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου» και ότι «οι υποψήφιοι που είχαν ήδη μετάσχει στις δοκιμασίες τους δεν θα κληθούν εκ νέου».
15
Με ηλεκτρονικό μήνυμα της 28ης Αυγούστου 2020, η υπηρεσία επικοινωνίας με τους υποψηφίους της EPSO ενημέρωσε τους υποψηφίους ότι οι βαθμοί που είχαν λάβει πριν από τον Μάρτιο κατόπιν της αυτοπρόσωπης παρουσίας τους στις δοκιμασίες ικανοτήτων που διοργανώθηκαν στο κέντρο αξιολόγησης, θα εξακολουθήσουν να ισχύουν, με εξαίρεση τη βαθμολογία για την ομαδική άσκηση, η οποία αντικαταστάθηκε από ηλεκτρονική εξέταση στην οποία έπρεπε να μετάσχουν όλοι οι υποψήφιοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είχαν μετάσχει ήδη στις δοκιμασίες του διαγωνισμού τον Μάρτιο του 2020.
16
Με δύο ενστάσεις της 28ης Αυγούστου και της 15ης Οκτωβρίου 2020, οι οποίες καταχωρίστηκαν με στοιχεία αναφοράς EPSOCRS-50590 και EPSOCRS-52914 αντίστοιχα, ο προσφεύγων εξέφρασε την αντίθεσή του στις προτεινόμενες νέες ρυθμίσεις για τις δοκιμασίες, υπογραμμίζοντας, ιδίως, το μειονέκτημα το οποίο θα συνεπάγονταν για τους υποψηφίους που είχαν ήδη μετάσχει στις δοκιμασίες του Μαρτίου 2020 και τους κινδύνους για την υγεία των υποψηφίων κατά τη διενέργεια των νέων αυτών δοκιμασιών. Τόνισε επίσης την υποχρέωση την οποία υπέχει η EPSO να τηρεί την προκήρυξη διαγωνισμού. Ωστόσο, δήλωσε τη βούλησή του να μετάσχει στη νέα δοκιμασία που αντικαθιστούσε την ομαδική άσκηση, υπό την επιφύλαξη των σχετικών ενστάσεών του.
17
Με επιστολή της 26ης Οκτωβρίου 2020, υπογεγραμμένη από προϊστάμενο μονάδας της EPSO, εξ ονόματος του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής, οι υποψήφιοι ενημερώθηκαν ότι η διαδικασία επιλογής θα συνεχιζόταν, μετά τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα προσθήκης στην προκήρυξη του διαγωνισμού.
18
Στις 5 Νοεμβρίου 2020 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα η προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού (ΕΕ 2020, C 374 A, σ. 3, στο εξής: προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού).
19
Η προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού προέβλεπε κατ’ αρχάς ότι οι υποψήφιοι που δεν είχαν μετάσχει αυτοπροσώπως στις δοκιμασίες στο κέντρο αξιολόγησης έως τις 6 Μαρτίου 2020, έπρεπε να μετάσχουν σε όλες αυτές τις δοκιμασίες εξ αποστάσεως. Επιπλέον, η ομαδική άσκηση αντικαταστάθηκε από συνέντευξη αξιολόγησης ικανοτήτων βάσει συγκεκριμένων καταστάσεων (situational competency-based interview, στο εξής: SCBI), η οποία οργανώνεται εξ αποστάσεως μέσω τηλεδιάσκεψης. Τέλος, όσοι υποψήφιοι είχαν επιτύχει σε όλες τις δοκιμασίες που διοργανώθηκαν στο κέντρο αξιολόγησης πριν από τις 6 Μαρτίου 2020 υποχρεούνταν επίσης να μετάσχουν στην εν λόγω συνέντευξη, η βαθμολογία της οποίας θα αντικαθιστούσε τη βαθμολογία για την ομαδική άσκηση.
20
Με επιστολή της 20ής Νοεμβρίου 2020, ο προσφεύγων έλαβε πρόσκληση υπογεγραμμένη από προϊστάμενο μονάδας της EPSO, εξ ονόματος του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής, για να παραστεί στη συνέντευξη SCBI στις 14 Δεκεμβρίου 2020. Η επιστολή αυτή όριζε ότι ο προσφεύγων, αποδεχόμενος τη σχετική κλήση, θα αποδεχόταν τους όρους του διαγωνισμού και της προσθήκης στην προκήρυξη του διαγωνισμού.
21
Ο προσφεύγων παρουσιάστηκε στη συνέντευξη SCBI στις 14 Δεκεμβρίου 2020.
22
Με επιστολή της 14ης Ιανουαρίου 2021, υπογεγραμμένη από προϊστάμενο μονάδας της EPSO, εξ ονόματος του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής, ο προσφεύγων ενημερώθηκε για την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής να μην συμπεριλάβει το όνομά του στον πίνακα επιτυχόντων, καθώς δεν ήταν μεταξύ των υποψηφίων που είχαν λάβει την καλύτερη συνολική βαθμολογία στο κέντρο αξιολόγησης, ήτοι τουλάχιστον 119,5 μονάδες (στο εξής: απόφαση περί μη καταχωρίσεως στον πίνακα επιτυχόντων).
23
Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 17ης Ιανουαρίου 2021, ο προσφεύγων ζήτησε να επανεξεταστεί η απόφαση περί μη καταχωρίσεως στον πίνακα επιτυχόντων και άσκησε διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως αυτής, βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, επικαλούμενος ειδικότερα άνιση μεταχείριση για τον λόγο ότι η EPSO δεν τήρησε τα ειδικά μέτρα για τις δοκιμασίες τα οποία είχαν προβλεφθεί υπέρ του, ασυμφωνία της προσθήκης στην προκήρυξη του διαγωνισμού με την ίδια τη γενική προκήρυξη του διαγωνισμού, καθώς και άνιση μεταχείριση σε σχέση με τους άλλους υποψηφίους λόγω της εξ αποστάσεως διοργανώσεως των δοκιμασιών που είχαν προγραμματιστεί αρχικά να πραγματοποιηθούν στο κέντρο αξιολόγησης.
24
Με επιστολή της 21ης Απριλίου 2021, υπογεγραμμένη από προϊστάμενο μονάδας της EPSO, εξ ονόματος του προέδρου της εξεταστικής επιτροπής, ο προσφεύγων ενημερώθηκε για την απόφαση της εξεταστικής επιτροπής να επιβεβαιώσει την απόφαση μη καταχωρίσεως στον πίνακα επιτυχόντων (στο εξής: απόφαση επί της αιτήσεως επανεξετάσεως).
25
Στις 22 Μαρτίου 2021, ο προσφεύγων υπέβαλε ηλεκτρονικά ενώπιον της υπηρεσίας επικοινωνίας με τους υποψηφίους της EPSO ένσταση η οποία καταχωρίστηκε με στοιχεία αναφοράς EPSOCRS-61721, ζητώντας ενημέρωση σχετικά με την πορεία της διαδικασίας που αφορούσε την ένσταση την οποία άσκησε στις 17 Ιανουαρίου 2021.
26
Με νέα ένσταση της 8ης Μαΐου 2021, η οποία καταχωρίστηκε με στοιχεία αναφοράς EPSOCRS-65320, ζήτησε πρόσβαση σε πληροφορίες που περιέχονταν στα έγγραφα της EPSO σχετικά με τον διαγωνισμό και αφορούσαν τον αριθμό των υποψηφίων που καταχωρίστηκαν στον πίνακα επιτυχόντων και εργάζονταν ή είχαν εργαστεί ως συμβασιούχοι με συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου, ως έκτακτοι υπάλληλοι ή ως αποσπασμένοι εθνικοί εμπειρογνώμονες, στη Γενική Διεύθυνση (ΓΔ) Ανταγωνισμού, στην ομάδα της νομικής υπηρεσίας που είναι αρμόδια για υποθέσεις ανταγωνισμού ή σε οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία ή Γενική Διεύθυνση της Επιτροπής, για τουλάχιστον ένα έτος πριν από την έναρξη της διαδικασίας του διαγωνισμού.
II. Αιτήματα των διαδίκων
27
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο
–
να ακυρώσει τον πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού, τις αποφάσεις περί προσλήψεως των επιτυχόντων που περιλαμβάνονται στον εν λόγω πίνακα, την απόφαση περί μη καταχωρίσεως του προσφεύγοντος στον πίνακα επιτυχόντων, την απόφαση επί της αιτήσεως επανεξετάσεως, την προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού και την πρόσκληση της 20ής Νοεμβρίου 2020 για συμμετοχή στη συνέντευξη SCBI,
–
επικουρικώς, αφενός, να ακυρώσει τόσο την απόφαση περί μη καταχωρίσεως του προσφεύγοντος στον πίνακα επιτυχόντων όσο και την απόφαση επί της αιτήσεως επανεξετάσεως και να προσδιοριστούν στην απόφαση που θα εκδοθεί οι απαιτούμενες συγκεκριμένες οδηγίες τις οποίες θα πρέπει να ακολουθήσει η Επιτροπή με σκοπό την επαναφορά του στη νομική του κατάσταση ως είχε πριν από την παρανομία που διέπραξε η εξεταστική επιτροπή, παρέχοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην Επιτροπή τη δυνατότητα να συμπεριλάβει το όνομά του στον πίνακα επιτυχόντων είτε αμέσως είτε κατόπιν νέας αξιολογήσεως των επιδόσεών του και, αφετέρου, να ακυρώσει την προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού και την πρόσκληση της 20ής Νοεμβρίου 2020 για συμμετοχή στη συνέντευξη SCBI,
–
να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 265 ΣΛΕΕ, διότι παρέλειψε να εκδώσει και να κοινοποιήσει στον προσφεύγοντα απόφαση επί της διοικητικής ενστάσεώς του της 17ης Ιανουαρίου 2021,
–
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
28
Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο
–
να απορρίψει την προσφυγή, και
–
να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
III. Σκεπτικό
[παραλειπόμενα]
Α. Επί του πρώτου αιτήματος της προσφυγής
32
Με το πρώτο αίτημά του, ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωση του πίνακα επιτυχόντων, των αποφάσεων περί προσλήψεως των υποψηφίων που περιλαμβάνονται στον εν λόγω πίνακα, της αποφάσεως περί μη καταχωρίσεως στον πίνακα επιτυχόντων, της αποφάσεως επί της αιτήσεως επανεξετάσεως και της προσθήκης στην προκήρυξη του διαγωνισμού, καθώς και της πρόσκλησης της 20ής Νοεμβρίου 2020 για συμμετοχή στη συνέντευξη SCBI.
[παραλειπόμενα]
1.
Επί της ουσίας του πρώτου αιτήματος
36
Προς στήριξη του πρώτου αιτήματός του, ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι αφορούν, πρώτον, τον παράνομο χαρακτήρα της τροποποιήσεως της διαδικασίας επιλογής, δεύτερον, άνιση μεταχείριση λόγω προϋπάρχουσας ασθένειας και μη τήρησης των σχετικών μέτρων κατά τη συμμετοχή του στις εξετάσεις του διαγωνισμού, τρίτον, άνιση μεταχείριση σε σχέση με τους υποψηφίους που μετείχαν σε όλες τις δοκιμασίες εξ αποστάσεως και, τέταρτον, την άνιση μεταχείριση σε σχέση με τους υποψηφίους που απασχολούνταν στην Επιτροπή πριν από τον διαγωνισμό και τα ονόματά τους περιλαμβάνονταν στον κατάλογο επιτυχόντων.
α)
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, περί παράνομης τροποποιήσεως της διαδικασίας επιλογής
37
Ο προσφεύγων θεωρεί ότι η τροποποίηση των όρων της διαδικασίας επιλογής με την προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού είναι παράνομη, καθόσον με την προσθήκη αυτή αντικαταστάθηκε η δοκιμασία της ομαδική άσκησης με τη συνέντευξη SCBI. Ισχυρίζεται ότι αυτή η τροποποίηση της φύσεως των δοκιμασιών μολονότι ορισμένοι από τους υποψηφίους, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος, έχουν ήδη μετάσχει στις δοκιμασίες που προέβλεπε η προκήρυξη του διαγωνισμού, στερείται κάθε νομικής βάσης, διότι επήλθε εκ των υστέρων και είχε αναδρομικό χαρακτήρα.
38
Συναφώς, πρώτον, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το επιχείρημα της Επιτροπής περί συνδρομής ανωτέρας βίας εξαιτίας της έξαρσης της πανδημίας της νόσου COVID-19 δεν μπορεί να αντικρούσει την ανωτέρω εκτίμηση. Κατά τον προσφεύγοντα, εάν η Επιτροπή δεν είχε παραλείψει εσφαλμένως να συνεχίσει τη διαδικασία επιλογής την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2020, όταν οι συνθήκες υγείας ήταν ευνοϊκότερες λόγω θέρους, δεν θα είχε περιέλθει σε αδυναμία να διοργανώσει τις δοκιμασίες με αυτοπρόσωπη παρουσία κατά την περίοδο που η διαδικασία επαναδρομολογήθηκε, ήτοι από τον Νοέμβριο του 2020. Επισημαίνει ότι η απόφαση της Επιτροπής να διενεργήσει τις δοκιμασίες εξ αποστάσεως από τη χειμερινή περίοδο και μετά οφείλεται στην αντίθετη προς την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως βούληση να προτιμηθούν οι υποψήφιοι οι οποίοι ήταν επίσης ενεργοί υπάλληλοι της Επιτροπής και των οποίων οι συμβάσεις θα έληγαν ενδεχομένως βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα.
39
Δεύτερον, η τροποποίηση των λεπτομερειών της διαδικασίας επιλογής με την προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού αντιβαίνει στο άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, του παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ, το οποίο παρέχει στους υποψηφίους το δικαίωμα να μην αλλάξει ο τρόπος διεξαγωγής των δοκιμασιών, προβλέποντας, αφενός, ότι η φύση των εξετάσεων και η αντίστοιχη βαθμολογία τους πρέπει να προσδιορίζονται στην προκήρυξη του διαγωνισμού και, αφετέρου, ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού πρέπει να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα ένα μήνα πριν από την καταληκτική ημερομηνία παραλαβής των αιτήσεων συμμετοχής και δύο μήνες πριν από την ημερομηνία διεξαγωγής των δοκιμασιών. Επιπλέον, η τροποποίηση αυτή είναι, κατά την άποψη του προσφεύγοντος, αντίθετη προς την απαίτηση διαφάνειας που απορρέει από το άρθρο 1, παράγραφος 2, του παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ, υπό το πρίσμα του άρθρου 1δ, του άρθρου 28, στοιχείο δʹ, και του άρθρου 29, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, τα οποία εγγυώνται στους υποψηφίους ενός διαγωνισμού ότι η διαδικασία επιλογής θα είναι συνεπής και προβλέψιμη ήδη πριν από την έναρξη του διαγωνισμού.
40
Τρίτον, η συνέντευξη SCBI δεν συνιστά κατάλληλη εναλλακτική δοκιμασία αντί της ομαδικής άσκησης, προκειμένου να διασφαλιστεί αντικειμενική επιλογή. Κατά τον προσφεύγοντα, τα έγγραφα που προσκόμισε η Επιτροπή για να αποδείξει την ισοδυναμία των δοκιμασιών δεν μπορούν να αντικρούσουν την εκτίμηση αυτή.
41
Τέταρτον, ο προσφεύγων θεωρεί ότι η EPSO παρέβη την υποχρέωση επιμέλειας και παραβίασε το δικαίωμα στη χρηστή διοίκηση το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), καθώς και τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Ως προς το τελευταίο σημείο, επικαλείται τη διαβεβαίωση που είχε ότι δεν θα μετάσχει εκ νέου στις δοκιμασίες, βάσει της επιστολής της 1ης Ιουλίου 2020, με την οποία προϊστάμενος της EPSO τον ενημέρωσε ότι οι εξετάσεις θα συνεχιστούν στο κέντρο αξιολόγησης τον Σεπτέμβριο και ότι οι υποψήφιοι που είχαν ήδη μετάσχει στις δοκιμασίες δεν θα κληθούν εκ νέου.
42
Πέμπτον, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η EPSO, με τρόπο μονομερή και αντίθετο προς την αρχή της ισότητας και κατά κατάχρηση εξουσίας, επέβαλε σε όλους τους υποψηφίους να μετάσχουν στη συνέντευξη SCBI χωρίς να υφίσταται σχετική νομική βάση, και όρισε μάλιστα ότι η συμμετοχή αυτή ισοδυναμούσε με αποδοχή της προσθήκης στην προκήρυξη του διαγωνισμού. Συναφώς, τονίζει ότι η συγκατάθεσή του να μετάσχει στις δοκιμασίες σύμφωνα με τις νέες ρυθμίσεις δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως δεδομένη, λαμβανομένων ιδίως υπόψη των ενστάσεών του και του γεγονότος ότι η συμμετοχή του ήταν οιονεί υποχρεωτική λόγω της απειλής αποκλεισμού από τη διαδικασία την οποία θα συνεπαγόταν η μη συμμετοχή του.
43
Έκτον και επικουρικώς, ο προσφεύγων επικαλείται παράβαση, από την EPSO, της υποχρέωσης αιτιολογήσεως την οποία υπέχει, καθόσον δεν ανέφερε τη νομική βάση και τη συγκεκριμένη αιτιολογία της αποφάσεώς της περί τροποποιήσεως της προκηρύξεως του διαγωνισμού.
44
Η Επιτροπή αμφισβητεί τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος.
[παραλειπόμενα]
1) Επί της αιτιάσεως ότι δεν υφίσταται νομική βάση για την τροποποίηση της διαδικασίας επιλογής με την προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού
50
Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 7, παράγραφοι 1 έως 3, του παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ προβλέπει τα εξής:
«1.   Τα θεσμικά όργανα, μετά από διαβούλευση με την επιτροπή κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, αναθέτουν στην [EPSO] τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη διασφάλιση της εφαρμογής ενιαίων κανόνων στις διαδικασίες επιλογής των υπαλλήλων της Ένωσης.
2.   Τα καθήκοντα της [EPSO] συνίστανται στα εξής:
α)
διοργάνωση, ύστερα από αίτημα του εκάστοτε οργάνου, ανοικτών διαγωνισμών·
β)
κατόπιν αιτήματος ενός θεσμικού οργάνου, παρέχει τεχνική υποστήριξη σε εσωτερικούς διαγωνισμούς που διοργανώνει,
[…]
3.   Η [EPSO] μπορεί, κατόπιν αιτήματος του εκάστοτε οργάνου, να επιτελεί και άλλα καθήκοντα συνδεόμενα με την επιλογή υπαλλήλων.»
51
Επομένως, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφοι 1 έως 3, του παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ, η EPSO επικουρεί τα διάφορα θεσμικά όργανα καθορίζοντας και οργανώνοντας τις διαδικασίες επιλογής υπαλλήλων σύμφωνα με τις γενικές ρυθμίσεις που θεσπίζουν τα εν λόγω όργανα (πρβλ. απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2009, Aparicio κ.λπ. κατά Επιτροπής, F-20/08, F-34/08 και F-75/08, EU:F:2009:132, σκέψη 57).
52
Κατά συνέπεια, η απόφαση της EPSO να δημοσιεύσει την προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού εντασσόταν στο πλαίσιο της εξουσίας της να καθορίζει και να οργανώνει τις δοκιμασίες του διαγωνισμού, όπως αυτή απορρέει από το άρθρο 7, παράγραφοι 1 έως 3, του παραρτήματος ΙΙΙ, του ΚΥΚ. Ως εκ τούτου, η νομική αυτή βάση επέτρεπε στην EPSO να τροποποιήσει τις λεπτομέρειες της διαδικασίας επιλογής με την επίμαχη προσθήκη.
2) Επί της αιτιάσεως περί παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας
53
Πρέπει να υπομνησθεί ότι η αρχή της αναλογικότητας αναγνωρίζεται κατά πάγια νομολογία ως μία από τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης. Κατ’ επιταγήν της αρχής της αναλογικότητας, η νομιμότητα μέτρου που λαμβάνεται από θεσμικό όργανο της Ένωσης προϋποθέτει ότι, οσάκις υφίσταται δυνατότητα επιλογής μεταξύ πλειόνων πρόσφορων μέτρων, προκρίνεται το λιγότερο επαχθές, καθώς και ότι οι προκαλούμενες επιπτώσεις δεν είναι δυσανάλογες προς τον επιδιωκόμενο σκοπό (βλ. απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 2004, Schumann κατά Επιτροπής, T-49/03, EU:T:2004:314, σκέψη 52 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
54
Τα θεσμικά όργανα της Ένωσης διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως σχετικά με τον καθορισμό των διαδικαστικών λεπτομερειών ενός διαγωνισμού και δεν απόκειται στον δικαστή της Ένωσης να ελέγξει αυτές τις διαδικαστικές λεπτομέρειες, παρά μόνον κατά το μέτρο που είναι αναγκαίο για να διασφαλισθούν η ίση μεταχείριση των υποψηφίων και η αντικειμενική μεταξύ τους επιλογή (απόφαση της 13ης Ιανουαρίου 2021, Helbert κατά EUIPO, T‑548/18, EU:T:2021:4, σκέψη 30). Επιπλέον, η νομολογία αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια της εξεταστικής επιτροπής, εντός των ίδιων ορίων, όταν αυτή αντιμετωπίζει παρατυπίες ή σφάλματα που έχουν διαπραχθεί κατά τη διεξαγωγή ενός γενικού διαγωνισμού με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων και δεν μπορούν, δυνάμει των αρχών της αναλογικότητας και της χρηστής διοικήσεως, να διορθωθούν με την επανάληψη των δοκιμασιών του διαγωνισμού (πρβλ. απόφαση της 2ας Μαΐου 2001, Giulietti κ.λπ. κατά Επιτροπής, T-167/99 και T-174/99, EU:T:2001:126, σκέψη 58). Η εξεταστική επιτροπή θα πρέπει να διαθέτει τόσο ευρεία διακριτική ευχέρεια και σε περιπτώσεις ανωτέρας βίας.
55
Δεν απόκειται στα δικαιοδοτικά όργανα της Ένωσης να ελέγξουν το συγκεκριμένο περιεχόμενο μιας δοκιμασίας, εκτός εάν τούτο εξέρχεται του πλαισίου που ορίζει η προκήρυξη του διαγωνισμού ή δεν είναι ανάλογο με τον σκοπό της δοκιμασίας ή του διαγωνισμού (βλ. απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2002, Felix κατά Επιτροπής, T-193/00, EU:T:2002:29, σκέψη 45 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
56
Στην προκειμένη περίπτωση, μολονότι η EPSO δεν είναι εξεταστική επιτροπή, οι αρχές που αναφέρονται ανωτέρω, στις σκέψεις 53 και 54, μπορούν να εφαρμοσθούν και στην περίπτωσή της, δεδομένου ότι διαθέτει σημαντική διακριτική ευχέρεια στη διοργάνωση δοκιμασιών επιλογής, ιδίως προκειμένου να διασφαλίζεται η εφαρμογή ενιαίων κανόνων στις διαδικασίες επιλογής των υπαλλήλων της Ένωσης (πρβλ. απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2009, Aparicio κ.λπ. κατά Επιτροπής, F-20/08, F-34/08 και F-75/08, EU:F:2009:132, σκέψεις 77 και 78). Τούτο το περιθώριο ελιγμών πρέπει να εκτιμηθεί εντός της συγκυρίας της έξαρσης της πανδημίας της νόσου COVID-19, η οποία διατάραξε τη διοργάνωση των δοκιμασιών του συγκεκριμένου διαγωνισμού που είχε μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων.
57
Εν προκειμένω, η έξαρση της πανδημίας της νόσου COVID-19 τον χειμώνα του 2020, μια εξωτερική, ασυνήθης και απρόβλεπτη για την EPSO επιδημιολογική κατάσταση, η οποία συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας, οδήγησε τα κράτη μέλη να θεσπίσουν περιορισμούς ταξιδιών και συναντήσεων για τους υπηκόους τους, συνοδευόμενους από υγειονομικά μέτρα. Η EPSO ήταν υποχρεωμένη να σεβαστεί τα μέτρα αυτά στο πλαίσιο της διοργάνωσης των δοκιμασιών του διαγωνισμού, χωρίς να μπορεί να ασκήσει έλεγχο επ’ αυτών. Κατά συνέπεια, η πανδημία συνιστούσε για την EPSO περίπτωση ανωτέρας βίας η οποία διατάραξε τη διεξαγωγή των εν λόγω δοκιμασιών, ήτοι, κατά πάγια νομολογία, κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ασυνήθεις, απρόβλεπτες και ξένες προς τον επικαλούμενο την ανωτέρα βία περιστάσεις, οι συνέπειες των οποίων δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν όση επιμέλεια και αν είχε επιδειχθεί [βλ. κατ’ αναλογία, απόφαση της 28ης Απριλίου 2022, C και CD (Νομικά εμπόδια στην εκτέλεση αποφάσεως παράδοσης), C-804/21 PPU, EU:C:2022:307, σκέψη 44 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
58
Στο πλαίσιο αυτό, στα προαναφερθέντα στην ανωτέρω σκέψη 47 σημεία 1 και 2 της προσθήκης στην προκήρυξη του διαγωνισμού υπενθυμίζεται, κατ’ αρχάς, ότι η EPSO υποχρεώθηκε, λόγω έξαρσης της πανδημίας της νόσου COVID-19, να διακόψει και να αναστείλει ενώ εκκρεμούσε η διαδικασία όλες τις δραστηριότητές της που σχετίζονταν με το κέντρο αξιολόγησης, από τις 6 Μαρτίου 2020 κι έπειτα, προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή όλων των κατάλληλων προληπτικών μέτρων. Ακολούθως, σημειώνεται ότι, όταν η διαδικασία επιλογής επαναδρομολογήθηκε παρά την πανδημία, δεν ήταν δυνατόν, για λόγους δημόσιας υγείας, να διοργανωθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα δοκιμασίες με αυτοπρόσωπη παρουσία στις εγκαταστάσεις της EPSO και ότι, τέλος, προκειμένου να μπορέσει να ολοκληρώσει τον διαγωνισμό σε εύλογο χρονικό διάστημα, η EPSO αποφάσισε να οργανώσει την ηλεκτρονική (εξ αποστάσεως) διεξαγωγή των δοκιμασιών που είχαν αρχικά προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν στο κέντρο αξιολόγησης.
59
Η EPSO, λοιπόν, αντιμετώπισε μια κατάσταση ανωτέρας βίας η οποία καθιστούσε αδύνατο τον αξιόπιστο προγραμματισμό των δοκιμασιών λόγω της απρόβλεπτης εξελίξεως της πανδημίας από τις 6 Μαρτίου 2020 κι έπειτα, και λόγω της μικρής πιθανότητας επανενάρξεως της διαδικασίας επιλογής το φθινόπωρο του 2020 υπό συνθήκες παρόμοιες με εκείνες που ίσχυαν πριν από την έξαρση της πανδημίας της νόσου COVID-19. Συνεπώς, στο πλαίσιο ασκήσεως της σημαντικής εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει και των εξουσιών που αντλεί από το άρθρο 7, παράγραφοι 1 έως 3, του παραρτήματος III του ΚΥΚ, αφενός, η EPSO δικαιολογημένως έκρινε επιβεβλημένη την προσαρμογή του τρόπου διεξαγωγής των δοκιμασιών του διαγωνισμού, προκειμένου να διασφαλίσει τη συνέχιση της διαδικασίας αυτής διαφυλάσσοντας παράλληλα την υγεία των υποψηφίων και προκειμένου να περιορίσει ν τυχόν επιβλαβείς συνέπειες της αναστολής ή της επανενάρξεως της διαδικασίας αυτής τόσο για τους υποψηφίους όσο και για το ενδιαφερόμενο θεσμικό όργανο. Αφετέρου, δικαιολογημένως αποφάσισε ότι η εν λόγω προσαρμογή έπρεπε να διατηρηθεί σε ισχύ μόνο στον βαθμό που ήταν απολύτως αναγκαίος για τον σκοπό αυτόν.
60
Όσον αφορά το τελευταίο σημείο, κατ’ αρχάς, από τη δικογραφία προκύπτει ότι, στις 13 Μαρτίου 2020, από τους 385 υποψηφίους που είχαν κληθεί στις δοκιμασίες οι οποίες διοργανώθηκαν στο κέντρο αξιολόγησης για τις δύο διαδικασίες επιλογής που βρίσκονταν τότε σε εξέλιξη αλλά είχαν ανασταλεί, η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων, δηλαδή 289, είχαν ήδη μετάσχει στις δοκιμασίες με αυτοπρόσωπη παρουσία.
61
Πρέπει να σημειωθεί ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η EPSO προσπάθησε να λάβει υπόψη το συμφέρον όσων υποψηφίων είχαν ήδη μετάσχει στις δοκιμασίες, οι οποίοι αποτελούσαν την πλειοψηφία των εγγεγραμμένων υποψηφίων, να μην υποχρεωθούν να τις επαναλάβουν, δεδομένου ότι το συμφέρον αυτό επέβαλλε την κατ’ αρχήν διατήρηση σε ισχύ των προ της αναστολής της διαδικασίας επιλογής δοκιμασιών και των αντίστοιχων αποτελεσμάτων τους. Επομένως, ορθώς έκρινε ότι η λύση να μετάσχουν εκ νέου όλοι οι υποψήφιοι εξ αποστάσεως σε όλες τις δοκιμασίες θα ήταν δυσανάλογη και αντίθετη προς τις αρχές της αναλογικότητας και της χρηστής διοικήσεως, λαμβανομένων υπόψη των συμφερόντων των υποψηφίων.
62
Επιπλέον, από προκαταρκτικές γενικές μελέτες που προσκόμισε η EPSO προκύπτει ότι οι ρυθμίσεις για την εξ αποστάσεως συμμετοχή είχαν ήδη εφαρμοστεί και δοκιμαστεί κατά τη διάρκεια προηγούμενων διαδικασιών επιλογής και ότι, όχι μόνον μπορούσαν να θεωρηθούν από τη Διοίκηση και τους υποψηφίους ως τεχνικά αξιόπιστες και ως μη συνεπαγόμενες σημαντικές διαφορές όσον αφορά τον δίκαιο χαρακτήρα της αξιολόγησης και των αποτελεσμάτων των υποψηφίων, αλλά επιπλέον επικροτούνταν από την πλειονότητα των υποψηφίων. Υπό το πρίσμα αυτό, λαμβανομένων υπόψη των ως άνω προκαταρκτικών μελετών, η EPSO μπορούσε ευλόγως, αφενός, να προκρίνει ως μέθοδο την εξ αποστάσεως διεξαγωγή των δοκιμασιών προκειμένου να διαφυλαχθεί η υγεία των υποψηφίων και, αφετέρου, να θεωρήσει ότι η εξ αποστάσεως συμμετοχή των υποψηφίων που δεν είχαν ακόμη υποβληθεί σε δοκιμασίες κατά την ημερομηνία αναστολής της διαδικασίας, δεν θα απαιτούσε μια υπέρμετρη και αντίθετη προς την αρχή της αναλογικότητας προσαρμογή, εάν έπρεπε να υποβληθούν έτσι στις δοκιμασίες της συνέντευξης βάσει γενικών ικανοτήτων, της συνέντευξης για θέματα σχετικά με τον τομέα και της μελέτης περιπτώσεων.
63
Τέλος, όσον αφορά τη δοκιμασία της ομαδικής άσκησης, πρέπει να επισημανθεί ότι η EPSO, κατόπιν διαβουλεύσεων με ειδικούς και βάσει επιστημονικών δημοσιεύσεων, έλαβε υπόψη την τεχνική πολυπλοκότητα και την ακαταλληλότητα της ενδεχόμενης εξ αποστάσεως πραγματοποιήσεως της εν λόγω δοκιμασίας, δεδομένου ότι στο πλαίσιό της αναπτύσσεται μια ιδιαίτερη δυναμική που συνδέεται με την παρουσία των υποψηφίων επί τόπου και χρησιμεύει για την αξιολόγηση συγκεκριμένων δεξιοτήτων στο πλαίσιο αυτό. Επομένως, εντός του σημαντικού περιθωρίου ελιγμών που είχε στη διάθεσή της, η EPSO δικαιολογημένως έκρινε ότι οι δυσχέρειες αυτές επέβαλλαν τον επαναπροσδιορισμό της δοκιμασίας της ομαδικής άσκησης.
64
Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνησθεί ότι το σημείο 5, το οποίο επιγράφεται «Κέντρο αξιολόγησης» και περιλαμβάνεται στον τίτλο «Διαδικασία επιλογής» της προκήρυξης του διαγωνισμού, προέβλεπε τον διαχωρισμό μεταξύ των δοκιμασιών αξιολόγησης των οκτώ ικανοτήτων που κάλυπτε ο διαγωνισμός και ότι, συνεπώς, μια δοκιμασία παρόμοια με εκείνη της ομαδικής άσκησης ήταν επιβεβλημένη προκειμένου να διασφαλιστεί η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων που θα προέκυπταν βάσει μιας συμπληρωματικής διπλής αξιολόγησης των ακόλουθων έξι ικανοτήτων: «ανάλυση και επίλυση προβλημάτων», «εκμάθηση και εξέλιξη», «ιεράρχηση προτεραιοτήτων και οργάνωση», «προσαρμοστικότητα», «ομαδική εργασία» και «ηγετικές ικανότητες» (βλ. ανωτέρω, σκέψη 5).
65
Κατά συνέπεια, η EPSO δεν θα μπορούσε να προχωρήσει απλώς στην κατάργηση της δοκιμασίας ομαδικής άσκησης, διότι σε μια τέτοια περίπτωση η αξιολόγηση των ικανοτήτων των υποψηφίων από την εξεταστική επιτροπή θα ήταν ελλιπής. Η EPSO, λοιπόν, μπορούσε ευλόγως να εκτιμήσει, στο πλαίσιο του σημαντικού περιθωρίου ελιγμών της, ότι η διοργάνωση δοκιμασίας για την αξιολόγηση αυτών των έξι ικανοτήτων εξακολουθούσε να είναι αναγκαία, προκειμένου να διασφαλιστεί η εγκυρότητα των συνολικών αποτελεσμάτων των υποψηφίων.
66
Υπό αυτές τις συνθήκες, η συνέντευξη SCBI σχεδιάστηκε από την EPSO ως δοκιμασία αξιολόγησης ικανοτήτων παρόμοιων με εκείνες που αξιολογούνται στην ομαδική άσκηση, ενώ έχει το πλεονέκτημα ότι είναι πιο εύκολη στην οργάνωση και, τεχνικά, πιο αξιόπιστη στην αξιολόγησή της απ’ ό,τι η ομαδική άσκηση, όταν οι εν λόγω δοκιμασίες οργανώνονται εξ αποστάσεως.
67
Συνεπώς, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η απόφαση της EPSO να δημοσιεύσει την προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού σχετικά με την πραγματοποίηση της συνέντευξης SCBI ήταν απόρροια της επιλογής της EPSO να χρησιμοποιήσει τη μέθοδο δοκιμασίας η οποία ήταν η λιγότερο επαχθής για όλους τους υποψηφίους, λαμβανομένων υπόψη των εξαιρετικών περιστάσεων της πανδημίας της νόσου COVID-19.
68
Ως εκ τούτου, η τροποποίηση αυτή δεν αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας.
3) Επί της αιτιάσεως περί παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως
69
Κατά πάγια νομολογία, η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως επιβάλλει να μην αντιμετωπίζονται διαφορετικά συγκρίσιμες καταστάσεις και να μην αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο διαφορετικές καταστάσεις, εκτός εάν η μεταχείριση αυτή δικαιολογείται αντικειμενικά (αποφάσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2007, Lindorfer κατά Συμβουλίου, C-227/04 P, EU:C:2007:490, σκέψη 63, και της 20ής Μαρτίου 2012, Kurrer κ.λπ. κατά Επιτροπής, T-441/10 P έως T‑443/10 P, EU:T:2012:133, σκέψη 53). Επίσης, όσον αφορά ζήτημα που εμπίπτει στο πλαίσιο ασκήσεως διακριτικής ευχέρειας, η αρχή της ισότητας παραβιάζεται όταν το οικείο θεσμικό όργανο προβαίνει σε διαφοροποίηση αυθαίρετη ή προδήλως ακατάλληλη σε σχέση με τον επιδιωκόμενο από την επίμαχη ρύθμιση σκοπό (βλ. απόφαση της 20ής Μαρτίου 2012, Kurrer κ.λπ. κατά Επιτροπής, T-441/10 P έως T-443/10 P, EU:T:2012:133, σκέψη 54 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
70
Η παραβίαση της αρχής της ισότητας προϋποθέτει ότι η επίδικη μεταχείριση συνεπάγεται μειονέκτημα για ορισμένα πρόσωπα σε σχέση με άλλα πρόσωπα (πρβλ. απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 2008, Arcelor Atlantique et Lorraine κ.λπ., C-127/07, EU:C:2008:728, σκέψη 39 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
71
Η εξεταστική επιτροπή έχει την ευθύνη να διασφαλίσει ότι η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων τηρείται αυστηρά κατά τη διεξαγωγή διαγωνισμού. Μολονότι η εξεταστική επιτροπή διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια όσον αφορά το λεπτομερές περιεχόμενο και τις διαδικασίες των δοκιμασιών, απόκειται στα δικαιοδοτικά όργανα της Ένωσης να ασκήσουν τον έλεγχό τους στον βαθμό που είναι αναγκαίος για να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση των υποψηφίων και η αντικειμενικότητα της επιλογής μεταξύ τους από την εξεταστική επιτροπή (απόφαση της 12ης Μαρτίου 2008, Giannini κατά Επιτροπής, T-100/04, EU:T:2008:68, σκέψη 132). Στο πλαίσιο αυτό, απόκειται επίσης στην ΑΔΑ, ως διοργανώτρια του διαγωνισμού, καθώς και στην εξεταστική επιτροπή, να προβούν στις αναγκαίες ενέργειες ώστε όλοι οι υποψήφιοι στον ίδιο διαγωνισμό να εξετασθούν στην ίδια δοκιμασία υπό τις ίδιες συνθήκες. Επομένως, απόκειται στην εξεταστική επιτροπή να μεριμνά ώστε οι δοκιμασίες να παρουσιάζουν ουσιαστικά τον ίδιο βαθμό δυσκολίας για όλους τους υποψηφίους (πρβλ. αποφάσεις της 24ης Μαρτίου 1988, Goossens κ.λπ. κατά Επιτροπής, 228/86, EU:C:1988:172, σκέψη 15, και της 12ης Φεβρουαρίου 2014, De Mendoza Asensi κατά Επιτροπής, F-127/11, EU:F:2014:14, σκέψη 44 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
72
Επιπλέον, προκειμένου να διασφαλίζονται η ισότητα μεταξύ των υποψηφίων, η συνεπής βαθμολόγηση και η αντικειμενική αξιολόγηση, η εξεταστική επιτροπή οφείλει να εγγυάται τη συνεπή εφαρμογή των κριτηρίων αξιολόγησης σε όλους τους υποψηφίους (απόφαση της 13ης Ιανουαρίου 2021, Helbert κατά EUIPO, T‑548/18, EU:T:2021:4, σκέψη 32). Η απαίτηση αυτή επιβάλλεται κατά μείζονα λόγο στις προφορικές δοκιμασίες, καθότι, ως εκ της φύσεώς τους, δεν έχουν τον ίδιο βαθμό ομοιομορφίας με τις γραπτές δοκιμασίες (απόφαση της 13ης Ιανουαρίου 2021, Helbert κατά EUIPO, T-548/18, EU:T:2021:4, σκέψη 33).
73
Εντούτοις, από το άρθρο 1δ, παράγραφος 6, πρώτη περίοδος, του ΚΥΚ προκύπτει ότι περιορισμοί της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων επιτρέπονται υπό την προϋπόθεση ότι είναι «εύλογα και αντικειμενικά δικαιολογημένο[ι]» και ότι ανταποκρίνονται σε θεμιτούς σκοπούς γενικού συμφέροντος στο πλαίσιο της πολιτικής προσωπικού (απόφαση της 6ης Ιουλίου 2022, MZ κατά Επιτροπής, T‑631/20, EU:T:2022:426, σκέψη 62).
74
Συνεπώς, η ευρεία εξουσία εκτιμήσεως την οποία διαθέτουν τα θεσμικά όργανα της Ένωσης ως προς την οργάνωση των υπηρεσιών τους και, πιο συγκεκριμένα, ως προς τον καθορισμό των κριτηρίων επάρκειας που απαιτούνται για τις προς πλήρωση θέσεις και, σε συνάρτηση με τα κριτήρια αυτά και προς το συμφέρον της υπηρεσίας, των όρων και του τρόπου οργάνωσης του διαγωνισμού, οριοθετείται κατά τρόπο επιτακτικό από το άρθρο 1δ του ΚΥΚ, με αποτέλεσμα οποιαδήποτε τυχόν διαφορετική μεταχείριση να μπορεί να γίνει δεκτή μόνον είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη και τελεί σε αναλογία προς τις πραγματικές ανάγκες της υπηρεσίας (πρβλ. απόφαση της 6ης Ιουλίου 2022, MZ κατά Επιτροπής, T-631/20, EU:T:2022:426, σκέψη 63 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
75
Στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να σημειωθεί ότι η EPSO οργάνωσε την προφορική δοκιμασία της συνέντευξης SCBI για όλους τους υποψηφίους, δηλαδή ανεξάρτητα από την κατάστασή τους κατά την ημερομηνία επανενάρξεως της διαδικασίας επιλογής, προκειμένου να αντικαταστήσει εκείνη της ομαδικής άσκησης, με σκοπό να αξιολογήσει τις ίδιες ικανότητες με εκείνες στις οποίες στόχευε ειδικά η δοκιμασία της ομαδικής άσκησης.
76
Από πλευράς της ειδικής οργάνωσης της νέας δοκιμασίας της συνέντευξης SCBI, αφενός, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η EPSO μερίμνησε ώστε, μέσω της δοκιμασίας αυτής, η εξεταστική επιτροπή να παράσχει σε όλους τους υποψηφίους τη δυνατότητα να αξιολογηθούν με συνέπεια και επί ίσοις όροις ως προς τις έξι ικανότητες τις οποίες αφορούσε η προκήρυξη του διαγωνισμού, σύμφωνα με τη νομολογία που μνημονεύθηκε στις σκέψεις 71 και 72 ανωτέρω. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η EPSO μεταχειρίστηκε όλους τους υποψηφίους ισότιμα.
77
Αφετέρου, είναι αληθές ότι, από πλευράς γενικής οργάνωσης του διαγωνισμού, η EPSO μεταχειρίστηκε ισότιμα τους υποψηφίους που βρίσκονταν σε διαφορετική κατάσταση, δηλαδή τους υποψηφίους που είχαν ήδη μετάσχει στις εξετάσεις οι οποίες προβλέπονταν αρχικά στην προκήρυξη του διαγωνισμού και τους υποψηφίους που δεν είχαν μετάσχει ακόμη σε αυτές.
78
Πρέπει να εξεταστεί, λοιπόν, κατά πόσον η παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως δικαιολογείται αντικειμενικά και εύλογα από θεμιτό σκοπό γενικού συμφέροντος στο πλαίσιο της πολιτικής προσωπικού.
79
Από το σημείο 4 της προσθήκης στην προκήρυξη του διαγωνισμού προκύπτει ότι ο λόγος για την πανομοιότυπη αυτή μεταχείριση ήταν η υποχρέωση της EPSO να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση όλων των υποψηφίων όσον αφορά τη συμμετοχή στη δοκιμασία της συνέντευξης SCBI. Συνακόλουθα, μια τέτοια πανομοιότυπη μεταχείριση συνάδει με τον σκοπό που υπηρετεί η EPSO στη διαδικασία επιλογής, καθώς ο ρόλος της, όπως ορίζεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, του παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ, συνίσταται στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη διασφάλιση της εφαρμογής ενιαίων κανόνων στις διαδικασίες επιλογής των υπαλλήλων της Ένωσης. Ως εκ τούτου, η προαναφερθείσα μεταχείριση φαίνεται αντικειμενικά δικαιολογημένη κατά την έννοια της νομολογίας που μνημονεύθηκε στις σκέψεις 69 και 73 ανωτέρω.
80
Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η EPSO, καλώντας τον προσφεύγοντα να μετάσχει στη δοκιμασία της συνέντευξης SCBI, δεν παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, κατά την έννοια της νομολογίας που μνημονεύθηκε στη σκέψη 70 ανωτέρω.
4) Επί της αιτιάσεως περί παραβιάσεως των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
81
Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2 του παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ ορίζει τα εξής:
«1.   Η προκήρυξη διαγωνισμού αποφασίζεται από την αρμόδια για διορισμούς αρχή, κατόπιν διαβουλεύσεως με την επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως. Η προκήρυξη πρέπει να καθορίζει:
α)
τη φύση του διαγωνισμού (εσωτερικός διαγωνισμός στο όργανο, εσωτερικός διαγωνισμός στα όργανα, γενικός διαγωνισμός, ενδεχομένως κοινός για δύο ή περισσότερα όργανα)·
β)
τον τρόπο διεξαγωγής (διαγωνισμός βάσει προσόντων, βάσει εξετάσεων ή βάσει προσόντων και εξετάσεων)·
γ)
τη φύση των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων που αντιστοιχούν στις θέσεις που πρόκειται να πληρωθούν καθώς και την προτεινόμενη ομάδα καθηκόντων και βαθμό·
[…]
ε)
στην περίπτωση διαγωνισμού βάσει εξετάσεων, τη φύση των εξετάσεων και τον αντίστοιχο τρόπο βαθμολογήσεώς τους·
[…]
Σε περίπτωση γενικού διαγωνισμού κοινού για δύο ή περισσότερα θεσμικά όργανα, η προκήρυξη του διαγωνισμού εκδίδεται από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή που αναφέρεται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, μετά από διαβούλευση με την κοινή επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως.
2.   Για τους γενικούς διαγωνισμούς, η προκήρυξη του διαγωνισμού πρέπει να δημοσιεύεται στην [Επίσημη Εφημερίδα] τουλάχιστον έναν μήνα πριν από την προθεσμία παραλαβής των αιτήσεων συμμετοχής και, κατά περίπτωση, τουλάχιστον δύο μήνες πριν από την ημερομηνία διεξαγωγής των δοκιμασιών.»
82
Επίσης, το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, του παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ προβλέπει ότι η προκήρυξη διαγωνισμού πρέπει να αναφέρει, σε περίπτωση διαγωνισμών βάσει εξετάσεων, τη φύση των εξετάσεων και τον αντίστοιχο τρόπο βαθμολογήσεώς τους (απόφαση της 21ης Μαρτίου 2013, Taghani κατά Επιτροπής, F-93/11, EU:F:2013:40, σκέψη 65· πρβλ. επίσης, απόφαση της 14ης Ιουλίου 1983, Detti κατά Δικαστηρίου, 144/82, EU:C:1983:211, σκέψη 27).
83
Επιπλέον, μολονότι η εξεταστική επιτροπή διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά τον καθορισμό των όρων του διαγωνισμού, δεσμεύεται από το δημοσιευμένο κείμενο της προκήρυξης του διαγωνισμού. Το περιεχόμενο της προκήρυξης του διαγωνισμού συνιστά τόσο το πλαίσιο νομιμότητας όσο και το πλαίσιο αξιολογήσεως για την εξεταστική επιτροπή (πρβλ. απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 2004, Schumann κατά Επιτροπής, T-49/03, EU:T:2004:314, σκέψη 63 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
84
Στην προκειμένη περίπτωση, δεν αμφισβητείται ότι η προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού τροποποίησε, μετά την ολοκλήρωση των δοκιμασιών εισαγωγής για ορισμένους από τους υποψηφίους, τις ρυθμίσεις για την αξιολόγηση των ικανοτήτων που αφορούσε η δοκιμασία ομαδικής άσκησης, μεταβάλλοντας τη φύση της, η οποία είχε προηγουμένως καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, του παραρτήματος ΙΙΙ του ΚΥΚ, και αντικαθιστώντας την με ατομική άσκηση εξ αποστάσεως υπό τη μορφή συνέντευξης SCBI.
85
Συναφώς, κατά πάγια νομολογία, η αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης είναι απόρροια της αρχής της ασφάλειας δικαίου, η οποία επιβάλλει να είναι οι κανόνες δικαίου σαφείς και επακριβείς, αποβλέπει δε στο να εξασφαλίζει το προβλέψιμο των καταστάσεων και των εννόμων σχέσεων που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης (αποφάσεις της 15ης Φεβρουαρίου 1996, Duff κ.λπ., C-63/93, EU:C:1996:51, σκέψη 20, και της 5ης Σεπτεμβρίου 2014, Éditions Odile Jacob κατά Επιτροπής, T-471/11, EU:T:2014:739, σκέψη 90). Οι αρχές αυτές δεν επιτρέπουν να ορίζεται ως χρονικό σημείο αφετηρίας της ισχύος μιας πράξεως της Ένωσης ημερομηνία προγενέστερη της δημοσιεύσεώς της, παρά μόνον εάν, κατ’ εξαίρεση, το απαιτεί ο επιδιωκόμενος σκοπός και τηρείται δεόντως η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των ενδιαφερομένων (βλ. απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 2010, ΓΕΕΑ κατά Simões Dos Santos, T-260/09 P, EU:T:2010:461, σκέψη 48 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
86
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί εάν, όπως υποστηρίζει ο προσφεύγων, η απρόβλεπτη μεταβολή της φύσεως της δοκιμασίας κατόπιν μερικής διεξαγωγή της παραβιάζει τις αρχές της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου κατά την έννοια της νομολογίας για την οποία έγινε λόγος στη σκέψη 85 ανωτέρω.
87
Στην προκειμένη περίπτωση, αφενός, όσον αφορά την προϋπόθεση σχετικά με τον επιδιωκόμενο σκοπό, πρέπει να υπομνησθεί ότι οι εξαιρετικές περιστάσεις λόγω της πανδημίας της νόσου COVID-19 δικαιολογούσαν τη δημοσίευση της προσθήκης στην προκήρυξη του διαγωνισμού, προκειμένου να καταστεί δυνατή, χάριν τόσο των υποψηφίων όσο και του θεσμικού οργάνου, η συνέχιση της διαδικασίας επιλογής υπό όρους πρακτικώς εφικτούς, αναλογικούς και αποδεκτούς από υγειονομικής απόψεως (βλ., ανωτέρω, σκέψεις 58 και 67). Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού αποσκοπούσε, εν τέλει, στη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των προσλήψεων μέσω του διαγωνισμού. Δεδομένου ότι η τροποποίηση της διαδικασίας επιλογής απαιτούνταν, κατ’ εξαίρεση, προκειμένου να διασφαλιστούν, παρά τις δυσκολίες του υγειονομικού πλαισίου, οι προσλήψεις στις οποίες αποσκοπούσε η διαδικασία αυτή, πρέπει να γίνει δεκτό ότι πληρούται η πρώτη εξαιρετική προϋπόθεση την οποία θέτει η νομολογία που μνημονεύθηκε στη σκέψη 85 ανωτέρω.
88
Αφετέρου, όσον αφορά τη δεύτερη εξαιρετική προϋπόθεση σχετικά με τον σεβασμό της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του προσφεύγοντος, είναι αληθές ότι, κατά πάγια νομολογία, δικαίωμα επικλήσεως της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης έχει κάθε πρόσωπο στο οποίο δημιουργήθηκαν βάσιμες προσδοκίες από θεσμικό όργανο της Ένωσης. Το δικαίωμα επικλήσεως δικαιολογημένης εμπιστοσύνης απαιτεί τη συνδρομή τριών σωρευτικών προϋποθέσεων. Πρώτον, πρέπει να έχουν δοθεί από τη ενωσιακή Διoίκηση στoν ενδιαφερόμενo συγκεκριμένες, ανεπιφύλακτες και συγκλίνουσες διαβεβαιώσεις, πρoερχόμενες από αρμόδιες και αξιόπιστες πηγές. Δεύτερον, oι διαβεβαιώσεις αυτές πρέπει να μπoρoύν να δημιoυργήσoυν θεμιτή προσδοκία στο πρόσωπο πρoς τo oπoίo απευθύνoνται. Τρίτoν, oι δoθείσες διαβεβαιώσεις πρέπει να είναι σύμφωνες πρoς τoυς ισχύoντες κανόνες (βλ. απόφαση της 5ης Σεπτεμβρίου 2014, Éditions Odile Jacob κατά Επιτροπής, T-471/11, EU:T:2014:739, σκέψη 91 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
89
Ωστόσο, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει και από τη σκέψη 57 ανωτέρω, η EPSO βρέθηκε, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αντιμέτωπη με μια κατάσταση ανωτέρας βίας λόγω έξαρσης της πανδημίας της νόσου COVID-19 και τούτο κατέστησε αδύνατη, υπό αυτές τις συνθήκες, τη διατήρηση σε ισχύ των ρυθμίσεων της διαδικασίας επιλογής οι οποίες είχαν αρχικά προβλεφθεί στην προκήρυξη του διαγωνισμού. Επομένως, υπό τις εξαιρετικές περιστάσεις της παρούσας υποθέσεως, ο προσφεύγων δεν μπορεί να επικαλεστεί ότι δεν τηρήθηκε η αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης για να εξασφαλίσει την εφαρμογή των ρυθμίσεων εκείνων στη δική του περίπτωση.
90
Επιπλέον, πρέπει να προστεθεί ότι η EPSO, μολονότι τροποποίησε τη φύση της δοκιμασίας ομαδικής άσκησης, προσπάθησε να σχεδιάσει την τροποποίηση αυτή κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να διασφαλίσει την επίτευξη του σκοπού της δοκιμασίας αυτής, ο οποίος οριζόταν στο σημείο 5 της προκήρυξης του διαγωνισμού υπό τον τίτλο «Διαδικασία επιλογής» και συνίστατο στην αξιολόγηση των έξι ικανοτήτων που περιγράφονταν λεπτομερώς στο εν λόγω σημείο. Επιβάλλεται να σημειωθεί, επίσης, ότι η μεταβολή των κανόνων σχετικά με τη φύση της ως άνω δοκιμασίας δεν επηρέασε τη δυνατότητα του προσφεύγοντος να αξιολογηθεί αποτελεσματικά ως προς τις έξι αυτές ικανότητες, καθότι κλήθηκε να μετάσχει στη νέα δοκιμασία συνέντευξης SCBI με τον ίδιο τρόπο όπως όλοι οι άλλοι υποψήφιοι.
91
Υπό τις συνθήκες αυτές και δεδομένου ότι η EPSO αντλεί από το άρθρο 7, παράγραφοι 1 και 2, του παραρτήματος ΙΙΙ, του ΚΥΚ την εξουσία να διοργανώνει γενικούς διαγωνισμούς και να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζει την εφαρμογή ενιαίων κανόνων στις διαδικασίες επιλογής, έχοντας συναφώς ευρεία διακριτική ευχέρεια, η EPSO δεν ήταν υποχρεωμένη να λάβει την προηγούμενη συγκατάθεση των υποψηφίων, συμπεριλαμβανομένου του προσφεύγοντος, για τη μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των δοκιμασιών. Επομένως, η αιτίαση του προσφεύγοντος ότι δεν έπρεπε να θεωρηθεί δεδομένη η συγκατάθεσή του ως προς τη συμμετοχή του στις δοκιμασίες (βλ. ανωτέρω, σκέψη 42) είναι αλυσιτελής και πρέπει να απορριφθεί.
92
Κατά τα λοιπά, όσον αφορά την επιστολή της 1ης Ιουλίου 2020 (βλ. ανωτέρω, σημεία 14 και 41), η EPSO επισήμανε ότι «υπό το φως των πρόσφατων εξελίξεων και των πολιτικών που υιοθετήθηκαν από τα κράτη μέλη όσον αφορά την κατάσταση του COVID-19, [αποφάσισε] να προγραμματίσει την επανέναρξη [της διαδικασίας] στα κέντρα αξιολόγησης κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου περίπου». Ως εκ τούτου, μολονότι η επιστολή αυτή αναφέρει όντως ότι οι «[υ]ποψήφιοι που έχουν ήδη μετάσχει [στις δοκιμασίες] στο κέντρο αξιολόγησης δεν θα κληθούν εκ νέου», παραμένει γεγονός ότι η πληροφορία αυτή εξαρτάται ρητώς από τη βελτίωση της επιδημιολογικής κατάστασης που περιγραφόταν προηγουμένως και αναφέρεται στην επανέναρξη της διαδικασίας αυτοπρόσωπης παρουσίας στα κέντρα αξιολόγησης, δηλαδή σύμφωνα με τις ρυθμίσεις τις οποίες προέβλεπε η προκήρυξη του διαγωνισμού. Η αίρεση αυτή δεν ήταν δυνατόν να δημιουργήσει δικαιολογημένη προσδοκία στον προσφεύγοντα ότι η διαδικασία αυτοπρόσωπης παρουσίας θα διατηρούνταν σε ισχύ σε περίπτωση επιδείνωσης της επιδημιολογικής κατάστασης και συνδρομής περιστάσεων ανωτέρας βίας οι οποίες θα επέβαλλαν αναγκαστικά την προσαρμογή της, προκειμένου να επιτραπεί η συνέχισή της.
93
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
[παραλειπόμενα]
β)
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, περί άνισης μεταχειρίσεως σε σχέση με τους υποψηφίους που μετείχαν σε όλες τις εξετάσεις εξ αποστάσεως
115
Ο προσφεύγων υπογράμμισε ότι είχε μετάσχει αυτοπροσώπως στις δοκιμασίες της συνέντευξης βάσει γενικών ικανοτήτων και της συνέντευξης για θέματα σχετικά με τον τομέα στο κέντρο αξιολόγησης, στις 3 Μαρτίου 2020, ενώ όσοι υποψήφιοι δεν παρέστησαν στις εν λόγω δοκιμασίες κατά την ημερομηνία αυτή, συμμετείχαν στη συνέχεια εξ αποστάσεως μέσω τηλεδιάσκεψης στο πλαίσιο της επανενάρξεως της διαδικασίας το φθινόπωρο του 2020. Ως αποτέλεσμα της διαφοροποιήσεως αυτής σχετικά με τον τρόπο συμμετοχής, η EPSO, αφενός, τον μεταχειρίστηκε άνισα σε σύγκριση με τους άλλους υποψηφίους και, αφετέρου, υπέπεσε σε διαδικαστικά σφάλματα.
116
Πρώτον, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, αν οι ασκήσεις που παρουσιάστηκαν και οι ερωτήσεις που τέθηκαν στους υποψηφίους κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών εξ αποστάσεως ήταν οι ίδιες με εκείνες στις οποίες εξετάστηκαν οι υποψήφιοι οι οποίοι είχαν ήδη μετάσχει αυτοπροσώπως στις δοκιμασίες που διοργανώθηκαν στο κέντρο αξιολόγησης, οι πρώτοι είχαν πλεονέκτημα έναντι των δεύτερων λόγω του επιπλέον χρόνου τον οποίο είχαν στη διάθεσή τους για την απάντηση των ερωτήσεων, καθώς ο επιπλέον αυτός χρόνος είναι εγγενής στην ηλεκτρονική αναμετάδοση που προβλέπεται από τις νέες ρυθμίσεις για τη συμμετοχή εξ αποστάσεως. Χάρη στον επιπλέον αυτόν χρόνο, οι δεύτεροι υποψήφιοι είχαν πρόσβαση σε καλύτερες συνθήκες συνέντευξης, γεγονός που θα μπορούσε να έχει θετικό αντίκτυπο στη βαθμολογία τους. Ο προσφεύγων επισημαίνει ότι η EPSO δεν προσπάθησε να διορθώσει ή να αντισταθμίσει το μειονέκτημα τούτο, μολονότι τέτοια μέτρα θα ήταν επιτρεπτά, από νομικής απόψεως, στο πλαίσιο διαδικασίας επιλογής βάσει προσόντων.
117
Δεύτερον, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι ο καθορισμός από την EPSO αντικειμενικά άνισων συνθηκών εξετάσεως μεταξύ των υποψηφίων συνεπάγεται ότι η EPSO υπέπεσε σε διαδικαστικό σφάλμα δημοσιεύοντας την προσθήκη στην προκήρυξη του διαγωνισμού, χωρίς να λάβει υπόψη το συμφέρον του προσφεύγοντος ή των άλλων υποψηφίων που μετείχαν αυτοπροσώπως στις εξετάσεις. Θεωρεί ότι το γεγονός ότι η απόφαση επί της αιτήσεως επανεξετάσεως δεν περιλαμβάνει καμία σχετική αιτιολογία, μολονότι η αίτησή του είχε ακριβώς αυτόν τον σκοπό, συνεπάγεται παράβαση, εκ μέρους της EPSO, της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 296 ΣΛΕΕ.
118
Η Επιτροπή αμφισβητεί τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος.
[παραλειπόμενα]
124
Επιπλέον, όσον αφορά την προβαλλόμενη άνιση μεταχείριση που συνδεόταν με τη διοργάνωση των δοκιμασιών με ηλεκτρονικά μέσα, πρέπει να υπομνησθεί ότι, στο πλαίσιο του δικαστικού ελέγχου αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής περί μη καταχωρίσεως του ονόματος ενός υποψηφίου στον πίνακα επιτυχόντων, το Γενικό Δικαστήριο ελέγχει την τήρηση των εφαρμοστέων κανόνων δικαίου, δηλαδή τους κανόνων, ιδίως των διαδικαστικών, που προβλέπονται από τον ΚΥΚ και την προκήρυξη του διαγωνισμού, και εκείνων που διέπουν το έργο της εξεταστικής επιτροπής, πιο συγκεκριμένα δε το καθήκον αμεροληψίας της εξεταστικής επιτροπής και την τήρηση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως των υποψηφίων, καθώς και την απουσία καταχρήσεως εξουσίας (απόφαση της 6ης Ιουλίου 2022, JP κατά Επιτροπής, T-179/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:423, σκέψη 67).
125
Κατά τη νομολογία που μνημονεύθηκε στις σκέψεις 69 έως 74 ανωτέρω, η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως επιβάλλει να μην αντιμετωπίζονται διαφορετικά συγκρίσιμες καταστάσεις, εκτός εάν η μεταχείριση αυτή δικαιολογείται αντικειμενικά και ανταποκρίνεται σε θεμιτούς σκοπούς γενικού συμφέροντος στο πλαίσιο της πολιτικής προσωπικού. Επίσης, η εξεταστική επιτροπή, η οποία οφείλει να εγγυάται τη συνεπή εφαρμογή των κριτηρίων αξιολόγησης για όλους τους υποψηφίους, οφείλει να διασφαλίζει ότι όλοι οι υποψήφιοι του ίδιου διαγωνισμού υποβάλλονται στην ίδια δοκιμασία υπό τις ίδιες συνθήκες και, ως εκ τούτου, ότι οι δοκιμασίες παρουσιάζουν περίπου τον ίδιο βαθμό δυσκολίας για όλους τους υποψηφίους. Η απαίτηση αυτή είναι ιδιαιτέρως σημαντική στις προφορικές εξετάσεις.
126
Περαιτέρω, από τη νομολογία προκύπτει ότι κάθε διαγωνισμός ενέχει γενικώς και εγγενώς τον κίνδυνο άνισης μεταχειρίσεως. Κατόπιν τούτου, έχει γίνει δεκτό ότι παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως διαπιστώνεται μόνο στην περίπτωση που η εξεταστική επιτροπή δεν περιόρισε, κατά την επιλογή των δοκιμασιών, τον κίνδυνο άνισων ευκαιριών στο γενικώς αποδεκτό για κάθε εξέταση όριο (πρβλ, απόφαση της 12ης Μαρτίου 2008, Giannini κατά Επιτροπής, T-100/04, EU:T:2008:68, σκέψη 133). Κατά συνέπεια, η απόφαση περί μη καταχωρίσεως του ονόματος υποψηφίου σε πίνακα επιτυχόντων πρέπει να ακυρωθεί, εάν διαπιστωθεί ότι ο διαγωνισμός διοργανώθηκε κατά τρόπο που δημιούργησε κίνδυνο άνισης μεταχειρίσεως μεγαλύτερο από εκείνον τον οποίο ενέχει εγγενώς κάθε διαγωνισμός, χωρίς ο ενδιαφερόμενος υποψήφιος να χρειάζεται να προσκομίσει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ορισμένοι υποψήφιοι όντως ευνοήθηκαν (απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2014, De Mendoza Asensi κατά Επιτροπής, F-127/11, EU:F:2014:14, σκέψη 46).
127
Στην προκειμένη περίπτωση, υπενθυμίζεται ότι η μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των δοκιμασιών οφειλόταν στο γεγονός ότι η EPSO έπρεπε οπωσδήποτε, λόγω της πανδημίας της νόσου COVID-19 η οποία συνιστούσε περίπτωση ανωτέρας βίας, να διασφαλίσει τη συνέχιση της διαδικασίας επιλογής υπό ίσους όρους για όλους τους υποψηφίους, προσαρμόζοντας ταυτόχρονα, κατά τρόπο αναλογικό, τον τρόπο διεξαγωγής των δοκιμασιών, ώστε να περιοριστούν τυχόν αρνητικές συνέπειες της αναστολής ή της επανενάρξεως της διαδικασίας, τόσο για τους υποψηφίους όσο και για το όργανο πρόσληψης (βλ. ανωτέρω, σκέψη 59). Συνεπώς, ακόμη και αν οι υποψήφιοι που βρίσκονταν σε συγκρίσιμη κατάσταση όσον αφορά τον διαγωνισμό έτυχαν διαφορετικής μεταχειρίσεως στο πλαίσιο των δοκιμασιών λόγω των διαφόρων διαδικασιών που χρησιμοποιήθηκαν, η μεταχείριση αυτή ήταν αντικειμενικά δικαιολογημένη και ανταποκρινόταν σε θεμιτό σκοπό γενικού συμφέροντος στο πλαίσιο της πολιτικής προσωπικού.
128
Επιπλέον, προκαταρκτικές μελέτες στις οποίες στηρίχθηκε η EPSO για να τροποποιήσει τις διαδικασίες δοκιμασίας μαρτυρούν ότι οι ρυθμίσεις για τη συμμετοχή εξ αποστάσεως στο πλαίσιο της πανδημίας της νόσου COVID-19 είχαν εφαρμοσθεί κατά τη διάρκεια προγενέστερων δοκιμασιών και είχαν θεωρηθεί, εκ των υστέρων, τεχνικά αξιόπιστες και μη συνεπαγόμενες σημαντικές διαφορές όσον αφορά την ακρίβεια της αξιολόγησης και των αποτελεσμάτων των υποψηφίων, ενώ επικροτούνταν μάλιστα και από την πλειονότητά τους (βλ. ανωτέρω, σκέψη 62). Εξάλλου, από τα σημεία 2 και 4 της προσθήκης στην προκήρυξη του διαγωνισμού προκύπτει, κατ’ ουσίαν, ότι οι υποψήφιοι υποβλήθηκαν στις ίδιες δοκιμασίες, με την ειδική περίπτωση της ομαδικής άσκησης που αντικαταστάθηκε από τη συνέντευξη SCBI στην οποία υποβλήθηκαν όλοι, και ότι, ως εκ τούτου, μόνον η μορφή και το περιβάλλον διεξαγωγής των δοκιμασιών άλλαξαν, ενώ οι δοκιμασίες παρέμειναν πανομοιότυπες από άποψη περιεχομένου, μεθοδολογίας και δυσκολίας.
129
Άλλωστε υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της συνέντευξης κάθε υποψηφίου, μολονότι τα κριτήρια αξιολόγησης ήταν πανομοιότυπα για όλους τους υποψηφίους, ανεξαρτήτως της μεθόδου της συνέντευξης, οι εξεταστές διέθεταν ευρεία διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τη διεξαγωγή των συνεντεύξεων, τα θέματα και τους τομείς που κάλυπτε η προκήρυξη του διαγωνισμού και τις ερωτήσεις που υποβάλλονταν. Οι εκτιμήσεις της εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού κατά την αξιολόγηση των γνώσεων και των ικανοτήτων των υποψηφίων συνιστούν έκφραση αξιολογικής κρίσης σχετικής με την επίδοση κάθε υποψηφίου κατά τη δοκιμασία και εμπίπτουν στην ευρεία διακριτική ευχέρεια της επιτροπής. Δεν υπόκεινται στον δικαστικό έλεγχο παρά μόνο σε περίπτωση πρόδηλης παραβάσεως των κανόνων που διέπουν τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής. Δεν απόκειται στο Γενικό Δικαστήριο να υποκαταστήσει με τη δική του εκτίμηση εκείνη της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού (απόφαση της 12ης Μαρτίου 2008, Giannini κατά Επιτροπής, T-100/04, EU:T:2008:68, σκέψη 275).
130
Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η διαφορετική μεταχείριση των υποψηφίων λόγω του γεγονότος ότι δεν διεξήχθησαν αυτοπροσώπως όλες οι δοκιμασίες που είχαν αρχικά προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν στο κέντρο αξιολόγησης δεν ήταν, εν προκειμένω, ικανή να ευνοήσει ορισμένους από αυτούς έναντι άλλων, ούτε δημιούργησε κίνδυνο άνισης μεταχειρίσεως μεγαλύτερο από εκείνον τον οποίο ενέχει εγγενώς κάθε διαγωνισμός. Δεδομένου μάλιστα ότι η διαφορετική αυτή μεταχείριση εντασσόταν στο πλαίσιο της προσπάθειας αντιμετώπισης μιας κατάστασης ανωτέρας βίας, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, για όλους τους ανωτέρω λόγους, η αντικειμενικώς και ευλόγως δικαιολογημένη διαφορετική αυτή μεταχείριση δεν οδήγησε σε παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.
131
Επομένως, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
[παραλειπόμενα]
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Ο SY φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
3)
Η Επιτροπή φέρει το ήμισυ των δικαστικών της εξόδων.
da Silva Passos
Valančius
Truchot
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Δεκεμβρίου 2022.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.
(
1
)	Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις της παρούσας αποφάσεως των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.