62014TO0339(03)
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ (ένατο πενταμελές τμήμα)
της 15ης Σεπτεμβρίου 2016 (
*1
)
«Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία — Δέσμευση κεφαλαίων — Μη εκπροσώπηση από δικηγόρο — Προσφεύγων ο οποίος έπαυσε να ανταποκρίνεται στις οχλήσεις του Γενικού Δικαστηρίου — Κατάργηση της δίκης»
Στην υπόθεση T‑339/14,
Serhiy Vitaliyovych Kurchenko, κάτοικος Chuhuiv (Ουκρανία), εκπροσωπούμενος από τους B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, M. Drury, A. Swan, και J. Binns, solicitors,
προσφεύγων,
κατά
Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενου από τους Á. de Elera-San Miguel Hurtado και J.-P. Hix,
καθού,
υποστηριζόμενου από
την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τις S. Bartelt και D. Gauci,
παρεμβαίνουσα,
με αντικείμενο, προσφυγή με κύριο αίτημα, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, να ακυρωθούν, αφενός, η απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2014, L 66, σ. 26), και ο κανονισμός (ΕΕ) 208/2014 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων εν όψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2014, L 66, σ. 1), και, αφετέρου, η απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/364 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119 (ΕΕ 2015, L 62, σ. 25), και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/357 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, περί εφαρμογής του κανονισμού (ΕE) 208/2014 (ΕΕ 2015, L 62, σ. 1), στο μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα, καθώς και, επικουρικό αίτημα, δυνάμει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, να αναγνωριστεί ότι δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση του προσφεύγοντος το άρθρο 1, παράγραφος 1, της απόφασης 2014/119, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/143 του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119 (ΕΕ 2015, L 24, σ. 16), ούτε το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 208/2014, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/138 του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2015 (ΕΕ 2015, L 24, σ. 1), για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 (ΕΕ 2015, L 24, σ. 1),
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο πενταμελές τμήμα),
συγκείμενο από τους G. Berardis (εισηγητή), πρόεδρο, O. Czúcz, I. Pelikánová, A. Popescu και E. Buttigieg, δικαστές,
γραμματέας: E. Coulon
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Ιστορικό της διαφοράς
1
Η υπό κρίση υπόθεση εντάσσεται στο πλαίσιο των περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της καταστάσεως στην Ουκρανία.
2
Ο προσφεύγων, Serhiy Vitaliyovych Kurchenko, είναι επιχειρηματίας από την Ουκρανία.
3
Στις 5 Μαρτίου 2014 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε, βάσει του άρθρου 29 ΣΕΕ, την απόφαση 2014/119/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2014, L 66, σ. 26). Κατά την ίδια ημερομηνία, το Συμβούλιο εξέδωσε, βάσει του άρθρου 215, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, τον κανονισμό (ΕΕ) 208/2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2014, L 66, σ. 1).
4
Με την απόφαση 2014/119 και τον κανονισμό 208/2014, το όνομα του προσφεύγοντος προστέθηκε στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και φορέων επί των οποίων εφαρμόζονται τα οικεία περιοριστικά μέτρα, με τα αναγνωριστικά στοιχεία «επιχειρηματίας» και με την ακόλουθη αιτιολογία:
«Πρόσωπο κατά του οποίου έχει κινηθεί έρευνα στην Ουκρανία για συμμετοχή σε εγκλήματα σχετιζόμενα με την υπεξαίρεση ουκρανικού δημόσιου χρήματος και την παράνομη μεταφορά του εκτός της χώρας.»
5
Η απόφαση 2004/119 και ο κανονισμός 208/2014 τροποποιήθηκαν, μεταξύ άλλων, με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/143 του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119 (ΕΕ 2015, L 24, σ. 16), και με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/138 του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2015, για την τροποποίηση του κανονισμού 208/2014 (ΕΕ 2015, L 24, σ. 1), αντιστοίχως. Με τις πράξεις αυτές, το Συμβούλιο εξειδίκευσε, από την 1η Φεβρουαρίου 2015, τα ισχύοντα κριτήρια δέσμευσης των περιουσιακών στοιχείων των θιγόμενων προσώπων.
6
Η απόφαση 2004/119 και ο κανονισμός 208/2014 τροποποιήθηκαν, επίσης, με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/364 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119 (ΕΕ 2015, L 62, σ. 25), και με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/357 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, περί εφαρμογής του κανονισμού 208/2014 (ΕΕ 2015, L 62, σ. 1). Οι πράξεις αυτές, διατήρησαν τον προσφεύγοντα στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και φορέων επί των οποίων εφαρμόζονται τα περιοριστικά μέτρα, παρατείνοντας στην περίπτωσή του την εφαρμογή τους έως την 6η Μαρτίου 2016, με την εξής νεότερη αιτιολογία:
«Πρόσωπο κατά του οποίου έχει κινηθεί ποινική διαδικασία από τις αρχές της Ουκρανίας για υπεξαίρεση κρατικών κεφαλαίων ή περιουσιακών στοιχείων.»
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
7
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 15 Μαΐου 2014, ο προσφεύγων άσκησε την υπό κρίση προσφυγή. Στις 12 Αυγούστου 2014, το Συμβούλιο κατέθεσε υπόμνημα αντικρούσεως.
8
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 16 Σεπτεμβρίου 2014, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε να παρέμβει στην παρούσα δίκη υπέρ του Συμβουλίου. Με διάταξη της 17ης Νοεμβρίου 2014, ο πρόεδρος του ενάτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου έκανε δεκτή την εν λόγω παρέμβαση. Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 18 Δεκεμβρίου 2014, η Επιτροπή παραιτήθηκε από την κατάθεση υπομνήματος παρεμβάσεως.
9
Με δικόγραφο που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 30 Σεπτεμβρίου 2014, η Ουκρανία ζήτησε να παρέμβει στην παρούσα δίκη υπέρ του Συμβουλίου. Με διάταξη της 17ης Νοεμβρίου 2014, ο πρόεδρος του ενάτου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου έκανε δεκτή την παρέμβαση της Ουκρανίας. Με έγγραφο, ωστόσο, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 24 Δεκεμβρίου 2014, η Ουκρανία γνωστοποίησε στο Γενικό Δικαστήριο ότι παραιτείται από την παρέμβαση. Ως εκ τούτου, με διάταξη της 11ης Μαρτίου 2015, ο πρόεδρος του ένατου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της Ουκρανίας ως παρεμβαίνουσας.
10
Το υπόμνημα απαντήσεως και το υπόμνημα ανταπαντήσεως κατατέθηκαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 25 Σεπτεμβρίου και στις 11 Νοεμβρίου 2014, αντιστοίχως.
11
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 15 Μαΐου 2015, ο προσφεύγων κατέθεσε υπόμνημα περί προσαρμογής των αιτημάτων της προσφυγής προκειμένου να συμπεριληφθεί σε αυτά και η ακύρωση της απόφασης 2015/364 και του κανονισμού 2015/357, στο μέτρο που τον αφορούν, και, επικουρικώς, να κηρυχθούν μη εφαρμοστέα ως προς τον προσφεύγοντα το άρθρο 1, παράγραφος 1, της απόφασης 2014/119, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2015/143, και το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 208/2014, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2015/138.
12
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 5 Οκτωβρίου 2015, το Συμβούλιο υπέβαλε παρατηρήσεις επί του υπομνήματος περί προσαρμογής.
13
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 15 Μαΐου 2015, ο προσφεύγων άσκησε επίσης προσφυγή προβάλλοντας τα ίδια αιτήματα με αυτά που περιείχε το υπόμνημα περί προσαρμογής των αιτημάτων που κατατέθηκε στο πλαίσιο της παρούσας δίκης, όπως τα αιτήματα αυτά εκτίθενται στη σκέψη 11 ανωτέρω. Η εν λόγω προσφυγή, η οποία πρωτοκολλήθηκε με τον αριθμό Τ‑248/15, κρίθηκε απαράδεκτη λόγω εκκρεμοδικίας της παρούσας υπόθεσης με διάταξη της 11ης Σεπτεμβρίου 2015 του ένατου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου.
14
Κατόπιν προτάσεως του ένατου τμήματος, το Γενικό Δικαστήριο αποφάσισε να παραπέμψει την υπόθεση ενώπιον πενταμελούς τμήματος, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 28 του Κανονισμού Διαδικασίας.
15
Κατόπιν εισηγήσεως του εισηγητή δικαστή, το Γενικό Δικαστήριο (ένατο πενταμελές τμήμα) αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία.
16
Με έγγραφο της 25ης Απριλίου 2016, οι εκπρόσωποι του προσφεύγοντος ενημέρωσαν το Γενικό Δικαστήριο ότι έπαυσαν να εκπροσωπούν τον πελάτη τους, για το λόγο ότι δεν είχαν λάβει από την πλευρά του τα έξοδα παραστάσεως που θα τους επέτρεπαν να συνεχίσουν να τον εκπροσωπούν, καθώς και διότι δεν είχαν πλέον λάβει καμία εντολή εκ μέρους του.
17
Με επιστολή της 10ης Μαΐου 2016 προς τους εκπροσώπους του προσφεύγοντος, το Γενικό Δικαστήριο τους ενημέρωσε ότι παρέμεναν τα αρμόδια για επικοινωνία με το Γενικό Δικαστήριο πρόσωπα μέχρις ορισμού νέου εκπροσώπου από τον προσφεύγοντα. Τους κάλεσε επίσης να ενημερώσουν τον προσφεύγοντα ότι όφειλε να ορίσει νέο εκπρόσωπο πριν από τις 27 Μαΐου 2016, ειδάλλως το Γενικό Δικαστήριο θα εξέταζε το ενδεχόμενο να διαπιστώσει αυτεπαγγέλτως την κατάργηση της δίκης, σύμφωνα με το άρθρο 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
18
Με έγγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 25 Μαΐου 2016, οι εκπρόσωποι του προσφεύγοντος επιβεβαίωσαν ότι τον ενημέρωσαν για την υποχρέωση ορισμού νέων εκπροσώπων. Ανέφεραν, ωστόσο, ότι δεν είχαν λάβει καμία απάντηση από τον προσφεύγοντα. Εξάλλου, ο προσφεύγων δεν επικοινώνησε με το Γενικό Δικαστήριο με κανέναν άλλο τρόπο εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
19
Στο πλαίσιο των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 89 του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο κάλεσε τους διαδίκους να λάβουν θέση εγγράφως σχετικά με τη δυνατότητα του Γενικού Δικαστηρίου να διαπιστώσει αυτεπαγγέλτως, με αιτιολογημένη διάταξη, την κατάργηση της δίκης, σύμφωνα με το άρθρο 131, παράγραφο 2, του εν λόγω Κανονισμού.
20
Οι διάδικοι συμμορφώθηκαν προς τα μέτρα αυτά εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Με έγγραφα της 9ης και της 22ας Ιουνίου 2016, αντιστοίχως, η Επιτροπή και το Συμβούλιο δεν αντιτάχθηκαν στην αυτεπάγγελτη διαπίστωση από το Γενικό Δικαστήριο της κατάργησης της δίκης. Με έγγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 23 Ιουνίου 2016, οι εκπρόσωποι του προσφεύγοντος επαναβεβαίωσαν ότι δεν λάμβαναν πλέον εντολές από τον προσφεύγοντα και ότι, υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν ήταν σε θέση να υποβάλουν παρατηρήσεις ως απάντηση στην ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου.
Επί της καταργήσεως της δίκης
21
Κατά το άρθρο 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, εάν ο προσφεύγων παύσει να ανταποκρίνεται στις οχλήσεις του Γενικού Δικαστηρίου, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί, αφού ακούσει τους διαδίκους, να διαπιστώσει αυτεπαγγέλτως, με αιτιολογημένη διάταξη, την κατάργηση της δίκης.
22
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 16 έως 20 ανωτέρω, διαπιστώνεται ότι ο προσφεύγων δεν παρέχει πλέον εντολές στους εκπροσώπους του, οι οποίοι ως εκ τούτου αποφάσισαν να παύσουν να τον εκπροσωπούν, και ότι ο προσφεύγων δεν συμμορφώθηκε ούτε προς το αίτημα για ορισμό νέου δικηγόρου, το οποίο υποβλήθηκε από το Γενικό Δικαστήριο με την επιστολή της 10ης Μαΐου 2016. Επιπλέον, δεν απάντησε στην ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου στο πλαίσιο μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας, όπως αυτό παρατίθεται στη σκέψη 19 ανωτέρω.
23
Κατά συνέπεια, δεδομένης της αδράνειας του προσφεύγοντος, καταργείται αυτεπαγγέλτως η δίκη, σύμφωνα με το άρθρο 131, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
Επί των δικαστικών εξόδων
24
Κατά το άρθρο 137 του Κανονισμού Διαδικασίας, σε περίπτωση καταργήσεως της δίκης, το Γενικό Δικαστήριο κανονίζει τα έξοδα κατά την κρίση του.
25
Εν προκειμένω, κρίνεται ότι, δεδομένων των περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως, ο προσφεύγων φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο.
26
Εξάλλου, δυνάμει του άρθρου 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα που παρενέβησαν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. Επομένως, η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο πενταμελές τμήμα)
διατάσσει:
1)
Καταργείται η δίκη.
2)
Ο Serhiy Vitaliyovych Kurchenko φέρει τα δικαστικά του έξοδα, και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3)
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
Λουξεμβούργο, 15 Σεπτεμβρίου 2016.
Ο Γραμματέας
E. Coulon
Ο Πρόεδρος
G. Berardis
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.