62020TJ0058_EXT
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έβδομο πενταμελές τμήμα)
της 13ης Νοεμβρίου 2024 (
*1
)
«Ανταγωνισμός – Συγκεντρώσεις – Γερμανική αγορά των τηλεοπτικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών – Απόφαση με την οποία η πράξη συγκέντρωσης κρίνεται συμβατή με την εσωτερική αγορά και με τη Συμφωνία ΕΟΧ – Δεσμεύσεις – Εκτίμηση των οριζόντιων, καθέτων και διαγώνιων αποτελεσμάτων της συγκέντρωσης επί του ανταγωνισμού – Ανταγωνιστική σχέση μεταξύ των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση – Μεταβολή οφειλόμενη ειδικώς στη συγκέντρωση – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως»
Στην υπόθεση T‑58/20,
NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH, με έδρα την Κολωνία (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους M. Geppert, P. Schmitz και J. Schulze zur Wiesche, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από τους G. Conte, A. Keidel και C. Vollrath,
καθής,
υποστηριζόμενης από τη
Vodafone Group plc, με έδρα το Newbury (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από την V. Vollmann, solicitor, και τους C. Jeffs, A. Chadd και D. Seeliger, δικηγόρους,
παρεμβαίνουσα,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο πενταμελές τμήμα),
συγκείμενο από τους M. van der Woude, πρόεδρο, R. da Silva Passos (εισηγητή), I. Reine, L. Truchot και M. Sampol Pucurull, δικαστές,
γραμματέας: S. Jund, διοικητική υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 22ας Σεπτεμβρίου 2023,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση (
1
)
1
Με την προσφυγή της βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα, NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH, ζητεί την ακύρωση της απόφασης C(2019) 5187 final της Επιτροπής, της 18ης Ιουλίου 2019, με την οποία κηρύσσεται συμβατή με την εσωτερική αγορά και τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ η πράξη συγκέντρωσης με την οποία η Vodafone Group plc απέκτησε ορισμένα στοιχεία του ενεργητικού της Liberty Global plc (υπόθεση COMP/M.8864 – Vodafone/Certain Liberty Global Assets) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
[παραλειπόμενα]
I. Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
[παραλειπόμενα]
47
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
–
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
48
Η Επιτροπή και η Vodafone ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την προσφυγή,
–
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
II. Σκεπτικό
[παραλειπόμενα]
Α.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά πλείονα σφάλματα εκτιμήσεως, παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης και παράβαση της υποχρέωσης επιμέλειας που απορρέει από τη μη διαπίστωση σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών
[παραλειπόμενα]
1. Επί του πρώτου σκέλους, σχετικά με πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή, καθόσον εκτίμησε ότι οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις δεν ήταν άμεσοι ανταγωνιστές
[παραλειπόμενα]
98
Συναφώς, πρέπει να διευκρινιστεί ότι υφίσταται άμεσος ανταγωνισμός μεταξύ επιχειρήσεων όταν διεκδικούν τους ίδιους πελάτες.
99
Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι τα καλωδιακά δίκτυα των μετεχουσών στη συγκέντρωση επιχειρήσεων δεν αλληλεπικαλύπτονται και ότι, στην πράξη, όταν ένας πελάτης στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών επιθυμεί να συνάψει σύμβαση με προμηθευτή τηλεοπτικού σήματος, δύναται, καταρχήν, να επιλέξει μόνο μεταξύ της μετέχουσας στη συγκέντρωση επιχείρησης στης οποίας το καλωδιακό αποτύπωμα βρίσκεται το προς σύνδεση κτίριο και ενός εκ των ανταγωνιστών της, όπως είναι η προσφεύγουσα. Η διαπίστωση αυτή ισχύει ανεξαρτήτως του αν η αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών ήταν εθνικής εμβέλειας πριν από τη συγκέντρωση ή αν περιοριζόταν στα καλωδιακά αποτυπώματα των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση.
100
Επομένως, τα προϊόντα που εμπορεύονται οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις δεν είναι, στην πράξη, ανταγωνιστικά μεταξύ τους και, ως εκ τούτου, δεν είναι προδήλως εσφαλμένη η εκτίμηση της Επιτροπής ότι οι επιχειρήσεις αυτές δεν ήταν άμεσοι ανταγωνιστές πριν από τη συγκέντρωση.
101
Τα λοιπά επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύουν το αντίθετο.
102
Πρώτον, επισημαίνεται ότι, όπως επιβεβαίωσε η Επιτροπή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις ότι, πριν από τη συγκέντρωση, η αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών περιοριζόταν, από γεωγραφικής απόψεως, στο καλωδιακό αποτύπωμα εκάστης των μετεχουσών επιχειρήσεων, πλην όμως, λόγω της ύπαρξης προμηθευτών και πελατών που δραστηριοποιούνταν σε εθνική κλίμακα και του γεγονότος ότι οι ενδεχόμενες διαφορές τιμών εντός της χώρας δεν συνδέονταν με τα αποτυπώματα αυτά, δεν μπορούσε η Επιτροπή να αποκλείσει πλήρως τη δυνατότητα ύπαρξης μιας εθνικής εμβέλειας αγοράς συγκροτημάτων κατοικιών.
103
Επομένως, το γεγονός ότι η Επιτροπή εξέτασε το ενδεχόμενο η αγορά να έχει εθνική διάσταση δεν σημαίνει ότι θεώρησε ότι, σε μια τέτοια υποθετική αγορά, οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις είχαν άμεση ανταγωνιστική σχέση μεταξύ τους. Σε δεύτερο μόνο στάδιο, στο πλαίσιο της εξέτασης των αποτελεσμάτων της συγκέντρωσης στην αγορά συγκροτημάτων κατοικιών, εκτίμησε η Επιτροπή αν, σε μια ενδεχομένως υπάρχουσα αγορά εθνικής εμβέλειας, η συγκέντρωση θα κατέληγε, λαμβανομένης υπόψη της δραστηριότητας των μετεχουσών επιχειρήσεων, σε περιορισμό του άμεσου ανταγωνισμού μεταξύ τους. Επομένως, το γεγονός ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή εξέτασε αν η αγορά συγκροτημάτων κατοικιών είχε, πριν από τη συγκέντρωση, εθνική διάσταση δεν σημαίνει ότι οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις ήσαν κατ’ ανάγκην πραγματικοί ανταγωνιστές στην αγορά αυτή, όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα. Τέλος, δεν αποκλείεται δύο επιχειρήσεις να δραστηριοποιούνται με άλλες επιχειρήσεις στην ίδια γεωγραφική αγορά, χωρίς ωστόσο οι δύο αυτές επιχειρήσεις να απευθύνονται στους ίδιους πελάτες, ιδίως λόγω των γεωγραφικών ορίων των καλωδιακών δικτύων τους.
104
Όσον αφορά την έλλειψη αιτιολογίας την οποία προβάλλει η προσφεύγουσα υποστηρίζοντας ότι η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει τα αποτελέσματα της συγκέντρωσης στην αγορά συγκροτημάτων κατοικιών σε εθνικό επίπεδο, επισημαίνεται ότι, στο τμήμα VIII.2.4.2.3 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ήτοι στις αιτιολογικές σκέψεις 721 έως 785, η Επιτροπή εξέτασε λεπτομερώς αν η συγκέντρωση θα είχε ως αποτέλεσμα την εξάλειψη πραγματικής ή δυνητικής ανταγωνιστικής πίεσης μεταξύ των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση. Οι διαπιστώσεις αυτές, όμως, ισχύουν είτε η αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών είναι εθνικής εμβέλειας είτε περιορίζεται στα καλωδιακά αποτυπώματα της Vodafone και της Unitymedia αντιστοίχως.
105
Δεύτερον, όσον αφορά τις αιτιάσεις που προβάλλει η προσφεύγουσα ανεξαρτήτως της γεωγραφικής οριοθέτησης της αγοράς των συγκροτημάτων κατοικιών, διευκρινίζεται ότι, αν και δεν υπήρχε καμία αλληλεπικάλυψη μεταξύ των καλωδιακών δικτύων των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση, πράγμα που δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα, είναι εντούτοις αληθές ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι υπήρχαν παρά ταύτα ορισμένες αλληλεπικαλύψεις μεταξύ των δραστηριοτήτων τους, δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις αυτές, για να μπορέσουν να προσεγγίσουν τους ενδιαφερόμενους πελάτες συγκροτημάτων κατοικιών, αγόραζαν ενδιάμεσες υπηρεσίες μετάδοσης τηλεοπτικού σήματος από άλλη επιχείρηση ή από άλλο φορέα εκμετάλλευσης δικτύου επιπέδου 3.
106
Τονίζεται, πάντως, ότι, όσον αφορά τα αριθμητικά στοιχεία που γνωστοποιήθηκαν από την Επιτροπή κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με τις συμβάσεις που συνήψαν οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις εκτός των καλωδιακών αποτυπωμάτων τους καθώς και τον αριθμό των οικείων πελατών, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι τα εν λόγω στοιχεία δεν είναι αμελητέα, χωρίς όμως να τα αμφισβητεί αυτά καθεαυτά. Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα αριθμητικά αυτά στοιχεία δείχνουν ότι οι εν λόγω συμβάσεις αντιπροσώπευαν πολύ περιορισμένο αριθμό πελατών της αγοράς των συγκροτημάτων κατοικιών από απόψεως συνδεδεμένων νοικοκυριών και μερίδιο αγοράς το οποίο, όντας μικρότερο του 1 %, είναι τόσο αμελητέο ώστε δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εναπομένων ανταγωνισμός που πρέπει να προστατευθεί. Επιπλέον, οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις μόνον κατ’ εξαίρεση σύναψαν τέτοιες συμβάσεις εκτός των καλωδιακών αποτυπωμάτων τους, πράγμα που δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα.
107
Εξάλλου, δεδομένου ότι είναι αμελητέο το μερίδιο αγοράς που αντιστοιχεί στις συμβάσεις που έχουν συναφθεί από τις μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις εκτός του καλωδιακού αποτυπώματός τους, θα ήταν μάλλον απίθανο η πράξη αυτή να οδηγήσει σε ενίσχυση δεσπόζουσας θέσης, οπότε δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η συγκέντρωση θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τα υψηλά μερίδια αγοράς των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση και ότι για τον λόγο αυτόν η Επιτροπή όφειλε να διαπιστώσει την ύπαρξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού.
108
Εν πάση περιπτώσει, συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 2, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 139/2004, ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά κηρύσσονται μόνον οι συγκεντρώσεις που ενδέχεται να παρακωλύουν σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό στην εσωτερική αγορά ή σε σημαντικό τμήμα της, ιδίως ως αποτέλεσμα της δημιουργίας ή της ενίσχυσης δεσπόζουσας θέσης. Από το περιεχόμενο των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι το ουσιώδες κριτήριο για την εξέταση της συμβατότητας μιας συγκέντρωσης με την εσωτερική αγορά είναι το αν προκύπτει σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Η χρήση του επιρρήματος «ιδίως» υποδηλώνει ότι η δημιουργία ή η ενίσχυση δεσπόζουσας θέσης αποτελεί μία από τις περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να διαπιστωθεί τέτοια παρακώλυση. Κατά συνέπεια, αντιθέτως προς ό,τι ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, μια συγκέντρωση που δημιουργεί ή ενισχύει δεσπόζουσα θέση δεν προκαλεί αυτομάτως σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού και δεν υπάρχει σχέση αυτοματισμού μεταξύ του κριτηρίου της δεσπόζουσας θέσης και του κριτηρίου της σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού.
109
Όσον αφορά, στη συνέχεια, τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη έγγραφα που αποδεικνύουν ότι η Unitymedia είχε την πρόθεση να συμβληθεί με πελάτες συγκροτημάτων κατοικιών ευρισκόμενους στο καλωδιακό αποτύπωμα της Vodafone, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο ισχυρισμός αυτός αφορά μάλλον την ύπαρξη δυνητικού ανταγωνισμού, παρά τον φερόμενο ως υφιστάμενο άμεσο ανταγωνισμό και είναι, ως εκ τούτου, αλυσιτελής στο πλαίσιο του πρώτου σκέλους του υπό κρίση λόγου ακυρώσεως.
110
Όσον αφορά, τέλος, τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή κακώς εκτίμησε ότι ήταν περιορισμένης σημασίας ο άμεσος ανταγωνισμός μεταξύ των μετεχουσών στη συγκέντρωση επιχειρήσεων, θεωρώντας ότι δεν επρόκειτο για «ενεργό» ανταγωνισμό, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η διαπίστωση στην οποία προέβη η Επιτροπή με την αιτιολογική σκέψη 768 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι δεν υπήρχε «ενεργός ανταγωνισμός» μεταξύ των εν λόγω επιχειρήσεων, είχε ως μοναδικό σκοπό να εξηγήσει ότι ήταν πολύ σπάνιες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι επιχειρήσεις αυτές είχαν συνάψει συμβάσεις για την παροχή τηλεοπτικού σήματος εντός του αποτυπώματος της έτερης μετέχουσας στη συγκέντρωση επιχείρησης, και τούτο μόνο προκειμένου να ανταποκριθούν σε αιτήματα προερχόμενα από πελάτες συγκροτημάτων κατοικιών (παθητικές πωλήσεις). Για να ικανοποιήσουν τα αιτήματα αυτά, οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις έπρεπε να αποκτήσουν ενδιάμεσες υπηρεσίες μετάδοσης τηλεοπτικού σήματος από άλλες επιχειρήσεις. Επομένως, με την ως άνω διαπίστωση, η Επιτροπή ουδόλως εκτίμησε ότι, στον τομέα του ελέγχου των συγκεντρώσεων, η εξάλειψη του «ενεργού» ανταγωνισμού είναι αναγκαία για να αποδειχθεί η ύπαρξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού.
111
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύει ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως ή την υποχρέωση επιμέλειας κρίνοντας ότι οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις δεν ήταν άμεσοι ανταγωνιστές πριν από αυτήν. Επομένως, το πρώτο σκέλος του συγκεκριμένου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
2. Επί του δευτέρου σκέλους, σχετικά με πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή, καθόσον εκτίμησε ότι οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις δεν ήταν δυνητικοί ανταγωνιστές
[παραλειπόμενα]
134
Όσον αφορά, πρώτον, το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι, λαμβανομένης υπόψη της ολοένα αυξανόμενης ενοποίησης που παρατηρείται επί σειρά ετών στον στεγαστικό κλάδο στη Γερμανία, μπορούσε να προβλεφθεί η ενίσχυση της τάσης των στεγαστικών εταιριών να εξυπηρετούνται από έναν μόνον προμηθευτή, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η ύπαρξη τέτοιας βούλησης δεν αρκεί για να εκτιμηθεί αν υφίσταται σχέση δυνητικού ανταγωνισμού μεταξύ δύο επιχειρήσεων.
135
Συγκεκριμένα, η εκτίμηση περί της υπάρξεως δυνητικού ανταγωνισμού αποσκοπεί στο να διευκρινιστεί αν, λαμβανομένης υπόψη της διάρθρωσης της αγοράς και του οικονομικού και νομικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία της, υφίστανται πραγματικές και συγκεκριμένες δυνατότητες ανταγωνισμού μεταξύ των οικείων επιχειρήσεων ή αν μπορεί ένας νέος ανταγωνιστής να εισέλθει στη σχετική αγορά και να ανταγωνισθεί τις ήδη εγκατεστημένες επιχειρήσεις (βλ. απόφαση της 4ης Ιουλίου 2006, easyJet κατά Επιτροπής, T‑177/04, EU:T:2006:187, σκέψη 116 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Επομένως, η εκτίμηση αυτή, η οποία βασίζεται στις συνθήκες εισόδου ενός νέου δυνητικού φορέα στην αγορά, εξαρτάται κυρίως από την εξέταση από την πλευρά της προσφοράς και όχι από την πλευρά της ζήτησης, οπότε το ως άνω επιχείρημα της προσφεύγουσας δεν μπορεί να ευδοκιμήσει.
136
Εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα επισημαίνει και αυτή ότι παρατηρείται επί σειρά ετών έντονη τάση ενοποίησης στον στεγαστικό τομέα στη Γερμανία. Ωστόσο, η ενοποίηση αυτή, η οποία εξελίσσεται επί σειρά ετών, δεν είχε ως συνέπεια να αυξηθεί σημαντικά το μερίδιο αγοράς που κατέχουν οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις εκτός των καλωδιακών αποτυπωμάτων τους, ως αποτέλεσμα της σύναψης συμβάσεων με μεγάλους πελάτες της αγοράς των συγκροτημάτων κατοικιών, καθόσον από τον πίνακα 16 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το ποσοστό που κατείχαν καθεμία από τις Vodafone και Unitymedia στο αποτύπωμα της άλλης ανερχόταν σε [0-5 %].
137
Όσον αφορά, δεύτερον, τα αποτελέσματα της έρευνας αγοράς τα οποία φέρεται να μην έλαβε υπόψη η Επιτροπή, τονίζεται ότι τα αποτελέσματα αυτά μπορούν κατά νόμον να λαμβάνονται υπόψη από την Επιτροπή, πλην όμως δεν έχουν καθοριστική σημασία για την εκτίμηση περί υπάρξεως δυνητικού ανταγωνισμού.
138
Συγκεκριμένα, η δεύτερη αυτή αιτίαση δεν μπορεί να γίνει δεκτή διότι η γνώμη των πελατών και των λοιπών τρίτων, καίτοι μπορεί να συνιστά σημαντική πηγή πληροφοριών ως προς την προβλεπόμενη επίδραση μιας συγκέντρωσης στην αγορά, δεν μπορεί να δεσμεύσει την Επιτροπή, η οποία προβαίνει σε αυτόνομη εκτίμηση της επίδρασης της συγκέντρωσης στην αγορά αυτή [πρβλ. αποφάσεις της 25ης Μαρτίου 1999, Gencor κατά Επιτροπής, T‑102/96, EU:T:1999:65, σκέψεις 290 και 291, και της 5ης Οκτωβρίου 2020, HeidelbergCement και Schwenk Zement κατά Επιτροπής, T‑380/17, EU:T:2020:471, σκέψη 673 (μη δημοσιευθείσα)].
139
Εν πάση περιπτώσει, από τις αιτιολογικές σκέψεις 727, 728, 752 και 753 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η Επιτροπή έλαβε όντως υπόψη την άποψη των ανταγωνιστριών επιχειρήσεων, δεδομένου ότι από τις αιτιολογικές αυτές σκέψεις προκύπτει ότι η Επιτροπή προέβη σε ενδελεχή εξέταση της ύπαρξης δυνητικού ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις παρατηρήσεις που διατύπωσαν οι επιχειρήσεις αυτές. Επομένως, αντιθέτως προς ό,τι ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, η Επιτροπή ουδόλως αρνήθηκε την αποδεικτική ισχύ των αποτελεσμάτων της έρευνας αγοράς, επαλήθευσε δε με κριτικό πνεύμα τους ισχυρισμούς των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση υπό το πρίσμα των αποτελεσμάτων αυτών.
140
Όσον αφορά, τρίτον, το επιχείρημα ότι η Vodafone διέθετε ορισμένες υποδομές στο καλωδιακό αποτύπωμα της Unitymedia, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Επιτροπή έλαβε το στοιχείο αυτό υπόψη στο πλαίσιο της ανάλυσής της σχετικά με την ύπαρξη δυνητικού ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση. Συγκεκριμένα, το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να ευδοκιμήσει, διότι, από την αιτιολογική σκέψη 740 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι οι προβλέψεις στις οποίες προέβη η Vodafone και τις οποίες επαλήθευσε η Επιτροπή λάμβαναν όντως υπόψη τις υφιστάμενες υποδομές της επιχείρησης αυτής καθώς και την ανάπτυξη του 5G, πλην όμως τα στοιχεία αυτά δεν καθιστούσαν αρκούντως αποδοτική την υπερδόμηση του καλωδιακού δικτύου.
141
Όσον αφορά, τέταρτον, το ότι η έλλειψη προηγούμενης υπερδόμησης εκ μέρους της Vodafone στο καλωδιακό αποτύπωμα της Unitymedia δεν αποδεικνύει την απουσία δυνητικού ανταγωνισμού μεταξύ τους, το στοιχείο αυτό, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η προσφεύγουσα, είναι κρίσιμο προκειμένου να εκτιμηθεί η πιθανότητα εισόδου της Vodafone στο καλωδιακό αποτύπωμα της Unitymedia. Πράγματι, το γεγονός ότι η εν λόγω επιχείρηση ουδέποτε προέβη κατά το παρελθόν ούτε είχε την πρόθεση να προβεί σε τέτοια υπερδόμηση ενισχύει το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι δεν θα ήταν πιθανή η επέκταση της Vodafone στο καλωδιακό αποτύπωμα της Unitymedia χωρίς την πράξη συγκέντρωσης, οπότε η τέταρτη αυτή αιτίαση δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Εν πάση περιπτώσει, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 115 και 116 ανωτέρω, επιβάλλεται επίσης η διαπίστωση ότι, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή δεν στηρίχθηκε μόνο στο στοιχείο αυτό (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 731 έως 746 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
142
Όσον αφορά, πέμπτον, τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή, για να αποδείξει την έλλειψη αποδοτικότητας της υπερδόμησης του καλωδιακού δικτύου, στηρίχθηκε σε στοιχεία που ισχύουν για κάθε είδος επέκτασης του δικτύου, συμπεριλαμβανομένης της επέκτασης στο καλωδιακό αποτύπωμα της οικείας επιχείρησης, επισημαίνεται ότι, στην αιτιολογική σκέψη 737 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η υπερδόμηση του καλωδιακού δικτύου δεν ήταν συνολικά ελκυστική για τη Vodafone, «ιδίως σε σχέση με την προσθήκη νέων νοικοκυριών στο δικό της καλωδιακό αποτύπωμα, η οποία συνεπαγόταν μικρότερες επενδύσεις σε υποδομές και παρείχε μεγαλύτερες ευκαιρίες για έσοδα ελλείψει άλλης ήδη δραστηριοποιούμενης επιχείρησης». Η Επιτροπή διαπίστωσε, κατά συνέπεια, ότι η υπερδόμηση του καλωδιακού δικτύου εκτός του αποτυπώματος της Vodafone ήταν λιγότερο αποδοτική σε σχέση με την επέκταση του καλωδιακού δικτύου στη δική της εδαφική περιοχή, διαπίστωση την οποία η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί αυτή καθεαυτήν.
143
Διαπιστώνεται, εξάλλου, ότι, σε ένα χωρίο της αιτιολογικής σκέψης 736 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το οποίο γνωστοποίησε η Επιτροπή κατ’ εφαρμογήν της διατάξεως της 30ής Μαρτίου 2023, η Επιτροπή ανέφερε ότι είχε διαπιστώσει ότι οι επεκτάσεις του δικτύου στις οποίες προέβη η Vodafone εντός ή πλησίον του δικού της καλωδιακού αποτυπώματος κατά τα πέντε τελευταία έτη ήταν αμελητέες. Η διαπίστωση αυτή της Επιτροπής, την οποία δεν αμφισβήτησε η προσφεύγουσα με τις από 2 Ιουνίου 2023 παρατηρήσεις της, ενισχύει το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι, χωρίς τη συγκέντρωση, δεν θα ήταν πιθανή η επέκταση της Vodafone στο καλωδιακό αποτύπωμα της Unitymedia. Πράγματι, δεδομένου ότι η επέκταση του δικτύου της Vodafone εντός του δικού της καλωδιακού αποτυπώματος πριν από τη συγκέντρωση ήταν αμελητέα, θα ήταν μάλλον απίθανο να προβεί σε υπερδόμηση εντός του καλωδιακού αποτυπώματος της Unitymedia, διότι η υπερδόμηση θα ήταν λιγότερο αποδοτική. Επομένως, η πέμπτη αιτίαση της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί.
144
Έκτον, όσον αφορά τα επενδυτικά κριτήρια της Vodafone και τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή εσφαλμένως στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο στα κριτήρια αυτά, χωρίς να τα ελέγξει επαρκώς, επισημαίνεται ότι, προκειμένου να εξακριβώσει αν μια επιχείρηση αποτελεί δυνητικό ανταγωνιστή σε μια αγορά, η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει αν, χωρίς την επίμαχη συγκέντρωση, η επιχείρηση αυτή θα είχε πραγματικές και συγκεκριμένες δυνατότητες να διεισδύσει στην εν λόγω αγορά και να ανταγωνισθεί τις ήδη εγκατεστημένες σε αυτήν επιχειρήσεις. Η σχετική απόδειξη δεν μπορεί να βασίζεται σε απλή υπόθεση, αλλά πρέπει να τεκμηριώνεται από πραγματικά στοιχεία ή από ανάλυση των δομών της οικείας αγοράς. Συγκεκριμένα, μια επιχείρηση δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως δυνητικός ανταγωνιστής αν η διείσδυσή της στην αγορά δεν αντιστοιχεί σε βιώσιμη οικονομική στρατηγική (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 29ης Ιουνίου 2012, E.ON Ruhrgas και E.ON κατά Επιτροπής, T‑360/09, EU:T:2012:332, σκέψη 86 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
145
Εξάλλου, η οικονομική βιωσιμότητα μιας στρατηγικής εισόδου στην αγορά δεν μπορεί να εξομοιωθεί με στρατηγική η οποία είναι απλώς αποδοτική. Μια τέτοια εξομοίωση θα σήμαινε ότι η απλή θεωρητική δυνατότητα εισόδου σε μια αγορά θα μπορούσε να θεωρηθεί επαρκής για να διαπιστωθεί η ύπαρξη δυνητικού ανταγωνισμού. Επομένως, η Επιτροπή μπορεί να λάβει υπόψη το εμπορικό ή οικονομικό συμφέρον που έχει όσον αφορά την είσοδο στην αγορά η επιχείρηση για την οποία εξετάζεται εάν αποτελεί δυνητικό ανταγωνιστή (πρβλ. αποφάσεις της 21ης Σεπτεμβρίου 2005, EDP κατά Επιτροπής, T‑87/05, EU:T:2005:333, σκέψεις 177, 185, 187, 188, 191 και 195, και της 4ης Ιουλίου 2006, easyJet κατά Επιτροπής, T‑177/04, EU:T:2006:187, σκέψη 123) και, ως εκ τούτου, να στηριχθεί στα επενδυτικά κριτήρια της εν λόγω επιχείρησης. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν μπορεί να χαρακτηρίσει μια επιχείρηση ως δυνητικό ανταγωνιστή βάσει γενικών και αφηρημένων εκτιμήσεων χωρίς να λάβει υπόψη τα εμπορικά συμφέροντα της επιχείρησης αυτής, τη βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη αναπτυξιακή στρατηγική της, καθώς και τα σχετικά κριτήρια αποδοτικότητας που έθεσε προς τούτο.
146
Επισημαίνεται, συναφώς, ότι η Επιτροπή πρέπει να στηριχθεί σε ένα σύνολο στοιχείων προκειμένου να εκτιμήσει αν υφίσταται δυνητικός ανταγωνισμός. Κατά την εκτίμηση αυτή, η Επιτροπή δεν μπορεί να αγνοήσει τις επενδυτικές στρατηγικές των οικείων επιχειρήσεων. Τούτο ισχύει ιδίως για τους μεγάλους διεθνείς ομίλους, όπως η Vodafone, οι οποίοι πρέπει να είναι σε θέση να επιλέγουν μεταξύ επενδυτικών σχεδίων που αφορούν πλείονες εθνικές αγορές με γνώμονα τους υψηλότερους συντελεστές απόδοσης. Επιβάλλεται, εξάλλου, η διαπίστωση ότι τα στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν αρκούν για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή είχε στην κατοχή της ενδείξεις περί της ανακρίβειας των αριθμητικών στοιχείων τα οποία προσκόμισε η επιχείρηση που κοινοποίησε τη συγκέντρωση.
147
Επισημαίνεται, επιπλέον, ότι η νομοθεσία για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων προβλέπει διάφορα μέτρα για την αποτροπή και την τιμωρία της διαβίβασης ανακριβών ή παραπλανητικών πληροφοριών. Συγκεκριμένα, οι επιχειρήσεις που κοινοποιούν πράξη συγκέντρωσης υπόκεινται, βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 1, και του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 802/2004 της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2004, για την εφαρμογή του κανονισμού 139/2004 (ΕΕ 2004, L 133, σ. 1, και διορθωτικό ΕΕ 2004, L 172, σ. 9) στη ρητή υποχρέωση να γνωστοποιήσουν με ακρίβεια και πληρότητα στην Επιτροπή τα πραγματικά περιστατικά και τις περιστάσεις που ασκούν επιρροή για την απόφαση περί συμβατότητας, υποχρέωση η οποία κατοχυρώνεται με το άρθρο 14 του κανονισμού 139/2004. Εξάλλου, η Επιτροπή μπορεί επίσης, βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 3, στοιχείο αʹ, και του άρθρου 8, παράγραφος 6, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 139/2004, να ανακαλέσει την απόφαση περί συμβατότητας, αν αυτή στηρίζεται σε ανακριβή στοιχεία για τα οποία ευθύνεται μία από τις μετέχουσες επιχειρήσεις ή αν η έκδοση της αποφάσεως προκλήθηκε δολίως (απόφαση της 7ης Μαΐου 2009, NVV κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑151/05, EU:T:2009:144, σκέψη 185).
148
Τέλος, διαπιστώνεται, αφενός, ότι, όπως προκύπτει ιδίως από την αιτιολογική σκέψη 742 και από την υποσημείωση 553 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή έλεγξε τις προβλέψεις στις οποίες προέβησαν οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις, στο πλαίσιο των οποίων εξέτασαν, υπό το πρίσμα των επενδυτικών τους κριτηρίων, την αποδοτικότητα διαφόρων έργων ανάπτυξης υποδομών, και έκρινε ότι τα αποτελέσματα των προβλέψεων αυτών ήταν αρκούντως αξιόπιστα και, αφετέρου, ότι η Επιτροπή δεν στηρίχθηκε μόνο στα επενδυτικά κριτήρια των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε δυνητικός ανταγωνισμός μεταξύ τους, αλλά έλαβε ιδίως υπόψη το γεγονός ότι, στην πράξη, η Vodafone και η Unitymedia ουδέποτε επιχείρησαν την αλληλεπικάλυψη των δικτύων τους και ότι αμφότερες οι επιχειρήσεις αυτές είχαν επεκτείνει σε αμελητέο μόνο βαθμό το δίκτυό τους εντός του δικού τους καλωδιακού αποτυπώματος, παρά το γεγονός ότι μια τέτοια εσωτερική επέκταση ήταν πιο αποδοτική.
149
Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η ίδια η Επιτροπή διαπίστωσε ότι, εφόσον η Deutsche Telekom ήταν διατεθειμένη να επεκτείνει το δίκτυό της, η Vodafone θα έπρεπε, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα, να είναι εξίσου ικανή να επεκτείνει το δικό της δίκτυο, διαπιστώνεται ότι, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή εξήγησε τους λόγους για τους οποίους οι στρατηγικές αυτές δεν είχαν εφαρμογή όσον αφορά τις μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις.
150
Όσον αφορά ειδικότερα την Deutsche Telekom, από την αιτιολογική σκέψη 744, στοιχείο γʹ, της προσβαλλομένης αποφάσεως και από την εκεί παρατιθέμενη απάντηση της επιχείρησης αυτής προκύπτει ότι η κατάστασή της διαφέρει κατά πολύ από εκείνη των επιχειρήσεων που μετέχουν στη συγκέντρωση, ιδίως για τον λόγο ότι η Deutsche Telekom διαθέτει ήδη πολύ εκτεταμένο δίκτυο οπτικών ινών και χρησιμοποιεί το δίκτυο αυτό για την παροχή υπηρεσιών ευρυζωνικής πρόσβασης μέσω της τεχνολογίας ψηφιακής συνδρομητικής γραμμής (Digital Subscriber Line, DSL). Ως εκ τούτου, προκειμένου να επεκτείνει σε νέες ζώνες την προσφορά υπηρεσιών σε πελάτες στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών, η Deutsche Telekom μπορεί να στηριχθεί στις δικές της γραμμές οπτικών ινών ή στις υφιστάμενες γραμμές της και γενικώς χρειάζεται να κατασκευάσει μικρά μόνον τμήματα δικτύου επιπέδου 3.
151
Επομένως, η έκτη αιτίαση της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί.
152
Όσον αφορά, έβδομον, τη συνεργασία μεταξύ Vodafone και Deutsche Glasfaser, η ίδια η προσφεύγουσα επισημαίνει, με το δικόγραφο της προσφυγής, ότι το δίκτυο που θα αναπτυχθεί στο πλαίσιο αυτό θα επιτρέπει την προσφορά οπτικής ίνας σε επιχειρήσεις και, επομένως, δεν αφορά την αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών.
153
Το επενδυτικό σχέδιο «Gigabit» που επικαλείται η προσφεύγουσα απλώς επιβεβαιώνει τη διαπίστωση αυτή, δεδομένου ότι από το σχέδιο αυτό προκύπτει ότι αποσκοπεί, αφενός, στην ανάπτυξη ενός δικτύου οπτικών ινών με σκοπό την παροχή διαδικτύου υψηλής ταχύτητας στις επιχειρήσεις (100000 επιχειρήσεις σε περίπου 2000 ζώνες οικονομικής δραστηριότητας, επένδυση αξίας 1,4 έως 1,6 δισεκατομμυρίων ευρώ) και σε αγροτικά νοικοκυριά σε συνεργασία με δήμους και χάρη σε επιδοτήσεις των δήμων αυτών (1 εκατομμύρια αγροτικά νοικοκυριά με ανεπαρκή διαδικτυακή πρόσβαση, επένδυση αξίας 0,2 έως 0,4 δισεκατομμυρίου ευρώ) και, αφετέρου, στην αναβάθμιση της καλωδιακής υποδομής της Vodafone σύμφωνα με το πρότυπο DOCSIS 3.1, με σκοπό την παροχή ταχύτερου διαδικτύου σε «σύνολο των 12,6 εκατομμυρίων επιλέξιμων νοικοκυριών» (επένδυση αξίας 0,2 δισεκατομμυρίου ευρώ).
154
Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το σχέδιο αυτό αφορά την αγορά παροχής υπηρεσιών σταθερής πρόσβασης στο διαδίκτυο και δεν ασκεί, ως εκ τούτου, επιρροή στο πλαίσιο της εξέτασης περί υπάρξεως δυνητικού ανταγωνισμού μεταξύ των μετεχουσών στη συγκέντρωση επιχειρήσεων στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών.
155
Εν πάση περιπτώσει, επιβάλλεται επίσης η διαπίστωση ότι το σχέδιο αυτό αποσκοπεί κυρίως στη σύνδεση με το διαδίκτυο (με πολύ υψηλές ταχύτητες) επιχειρήσεων και αγροτικών νοικοκυριών σε υποεξυπηρετούμενες περιοχές, και, επομένως, δεν αφορά πελάτες συγκροτημάτων κατοικιών, και, δευτερευόντως, στην αναβάθμιση του υφιστάμενου καλωδιακού δικτύου της Vodafone, προκειμένου να βελτιωθεί η σύνδεση των σημερινών πελατών της εν λόγω επιχείρησης με το διαδίκτυο.
156
Επισημαίνεται ακόμη ότι από το επενδυτικό σχέδιο «Gigabit» που επικαλείται η προσφεύγουσα προκύπτει ότι το σχέδιο αυτό πληροί τα επενδυτικά κριτήρια της Vodafone, όπως αυτά μνημονεύονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, πράγμα που επιβεβαιώνει ότι, αφενός, η συγκεκριμένη επιχείρηση μεριμνά για την τήρηση των κριτηρίων αυτών όταν σκοπεύει να ξεκινήσει ένα έργο υποδομής και, αφετέρου, ότι η Επιτροπή μπορούσε βασίμως να στηριχθεί στα κριτήρια αυτά όταν εξέτασε την πιθανότητα να προβεί η Vodafone σε υπερδόμηση καλωδιακού δικτύου στο καλωδιακό αποτύπωμα της Unitymedia προκειμένου να προσφέρει συνδέσεις σε πελάτες στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών.
157
Τέλος, το γεγονός ότι στις 6 Δεκεμβρίου 2019 η Vodafone ανακοίνωσε την επέκταση της συνεργασίας της με την Deutsche Glasfaser, με σκοπό την ανάπτυξη του δικτύου οπτικών ινών για τους ιδιώτες εντός του καλωδιακού αποτυπώματος της Unitymedia, δεν ασκεί επιρροή στο πλαίσιο εξέτασης της νομιμότητας της προσβαλλομένης αποφάσεως, διότι το γεγονός αυτό είναι μεταγενέστερο της έκδοσης της αποφάσεως αυτής. Πράγματι, στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως, η νομιμότητα της προσβαλλομένης πράξης πρέπει να κρίνεται σε συνάρτηση με τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που υφίστανται κατά τον χρόνο έκδοσης της πράξης (βλ. απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2019, HTTS κατά Συμβουλίου, C‑123/18 P, EU:C:2019:694, σκέψη 37 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία· απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2007, Microsoft κατά Επιτροπής, T‑201/04, EU:T:2007:289, σκέψη 260) και των πληροφοριακών στοιχείων που μπορούσε να έχει στη διάθεσή του το θεσμικό όργανο που εξέδωσε την πράξη κατά τον χρόνο εκδόσεως της πράξεως [αποφάσεις της 9ης Σεπτεμβρίου 2009, Brink’s Security Luxembourg κατά Επιτροπής, T‑437/05, EU:T:2009:318, σκέψη 96, και της 12ης Απριλίου 2013, Du Pont de Nemours (France) κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑31/07, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:167, σκέψη 157]. Συγκεκριμένα, ο προσφεύγων δεν μπορεί να επικαλείται ενώπιον του δικαστή της Ένωσης πραγματικά στοιχεία μεταγενέστερα της πράξης της οποίας αμφισβητείται η νομιμότητα ή τα οποία δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ο εκδότης της πράξης κατά την έκδοσή της. Εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η προαναφερθείσα συνεργασία αποσκοπούσε στην παροχή συνδέσεων σε πελάτες στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών.
158
Επομένως, η έβδομη αιτίαση της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί.
159
Όσον αφορά, όγδοον, τον ισχυρισμό ότι είναι δυνατόν να εξυπηρετηθούν πελάτες στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών χωρίς να είναι αναγκαία η ανάπτυξη καλωδιακού δικτύου επιπέδου 3, επισημαίνεται ότι η Επιτροπή δεν περιορίστηκε στην εξέταση της πιθανότητας δυνητικού ανταγωνισμού διά της υπερδόμησης του καλωδιακού δικτύου, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 745 της προσβαλλομένης αποφάσεως όσον αφορά τη Vodafone και από την αιτιολογική σκέψη 763 όσον αφορά την Unitymedia. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή εκτίμησε ότι δεν ήταν επίσης πιθανό μία από τις μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις να εισέλθει στο καλωδιακό αποτύπωμα της άλλης μέσω στοιχείων μη σχετιζόμενων με την υποδομή, όπως, μεταξύ άλλων, οι μισθωμένες γραμμές, η δορυφορική υποδομή ή τα δίκτυα επιπέδου 4.
160
Συναφώς, επισημαίνεται επίσης ότι, στην αιτιολογική σκέψη 820 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύου επιπέδου 4 εξαρτώνταν πλήρως από τη βούληση των μετεχουσών στη συγκέντρωση επιχειρήσεων να προσφέρουν υπηρεσίες ενδιάμεσης μετάδοσης του τηλεοπτικού σήματος υπό ανταγωνιστικούς όρους, διαπίστωση την οποία δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα. Εν συνεχεία, στην αιτιολογική σκέψη 1479 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή επισήμανε ότι οι επιχειρήσεις εκμετάλλευσης δικτύου επιπέδου 4 είχαν εξηγήσει ότι δραστηριοποιούνταν σε εξειδικευμένο τμήμα της αγοράς, ενώ οι στεγαστικές ενώσεις είχαν υποστηρίξει ότι οι επιχειρήσεις αυτές συχνά δεν πληρούσαν τις απαιτήσεις σχετικά με το επίπεδο υπηρεσιών και δεν ήταν σε θέση να μεριμνήσουν για τη βελτίωση του δικτύου επιπέδου 3, πράγμα που επίσης δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα.
161
Εξάλλου, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η προσφεύγουσα, το γεγονός ότι οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις έκαναν σε αμελητέο μόνο βαθμό χρήση αυτής της τεχνικής δυνατότητας απλώς επιβεβαιώνει ότι η συγκεκριμένη τεχνική δυνατότητα δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον από απόψεως ανταγωνισμού και ενισχύει τη διαπίστωση της Επιτροπής ότι ήταν μάλλον απίθανο μια μετέχουσα στη συγκέντρωση επιχείρηση να επεκτείνει τις δραστηριότητές της στο καλωδιακό αποτύπωμα της έτερης, βασιζόμενη σε στοιχεία μη σχετιζόμενα με την υποδομή.
162
Επομένως, η όγδοη αιτίαση της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί.
163
Όσον αφορά, ένατον, τις αναφορές της προσφεύγουσας, αφενός, στην προγενέστερη πρακτική της Επιτροπής και, αφετέρου, σε απόφαση της ομοσπονδιακής υπηρεσίας ελέγχου συμπράξεων και σε απόφαση του Oberlandesgericht Düsseldorf (ανώτερου περιφερειακού δικαστηρίου Ντίσελντορφ), επισημαίνεται ότι η Επιτροπή δεν δεσμεύεται από αυτές.
164
Συγκεκριμένα, επισημαίνεται, αφενός, ότι, όταν η Επιτροπή αποφαίνεται επί της συμβατότητας μιας πράξης συγκέντρωσης προς την κοινή αγορά βάσει κοινοποιήσεως και φακέλου που αφορούν ειδικά την πράξη αυτή, ο προσφεύγων δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ορθότητα των διαπιστώσεων αυτών με το αιτιολογικό ότι διαφέρουν από τις διαπιστώσεις που έγιναν προηγουμένως σε άλλη υπόθεση, βάσει διαφορετικής κοινοποιήσεως και διαφορετικού φακέλου, ακόμη και αν υποτεθεί ότι οι αγορές αναφοράς στις δύο υποθέσεις είναι παρεμφερείς, ή ακόμη και πανομοιότυπες (αποφάσεις της 14ης Δεκεμβρίου 2005, General Electric κατά Επιτροπής, T‑210/01, EU:T:2005:456, σκέψη 118, και της 13ης Μαΐου 2015, Niki Luftfahrt κατά Επιτροπής, T‑162/10, EU:T:2015:283, σκέψη 142).
165
Αφετέρου, ενόψει της επακριβούς κατανομής των αρμοδιοτήτων στην οποία στηρίζεται ο κανονισμός 139/2004, οι αποφάσεις των εθνικών αρχών δεν δεσμεύουν την Επιτροπή στο πλαίσιο των διαδικασιών ελέγχου των συγκεντρώσεων (πρβλ. αποφάσεις της 18ης Δεκεμβρίου 2007, Cementbouw Handel & Industrie κατά Επιτροπής, C‑202/06 P, EU:C:2007:814, σκέψη 56, και της 7ης Μαΐου 2009, NVV κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑151/05, EU:T:2009:144, σκέψη 139).
166
Επομένως, η ένατη αιτίαση της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί.
167
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλείονα σφάλματα εκτιμήσεως, θεωρώντας, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις δεν ήταν δυνητικοί ανταγωνιστές στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών και ότι, επομένως, δεν ασκούσαν μεταξύ τους ανταγωνιστικές πιέσεις.
3. Επί του τρίτου σκέλους, που αφορά πρόδηλα σφάλματα κατά την εκτίμηση των επιπτώσεων της συγκέντρωσης επί των ανταγωνιστικών πιέσεων που ασκούν οι ανταγωνιστές
[παραλειπόμενα]
α) Επί της φερόμενης ως ανεπαρκούς και ανακριβούς αναλύσεως των προβλέψιμων ανταγωνιστικών πιέσεων που ασκούν οι τρίτοι μετά τη συγκέντρωση
[παραλειπόμενα]
190
Συναφώς, είναι αληθές ότι σε περίπτωση κατά την οποία αναμένεται, λόγω της συγκέντρωσης, ότι θα μειωθεί σημαντικά η ανταγωνιστική πίεση που ασκούν οι ανταγωνιστές, ενδέχεται να υπάρξει σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού.
191
Εξάλλου, επισημαίνεται ότι, για να εκτιμήσει τη συμβατότητα μιας συγκέντρωσης με την εσωτερική αγορά, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη ένα σύνολο στοιχείων όπως η διάρθρωση των σχετικών αγορών, ο πραγματικός ή δυνητικός ανταγωνισμός, η θέση και η οικονομική και χρηματοπιστωτική ισχύς των οικείων επιχειρήσεων, οι δυνατότητες επιλογής των προμηθευτών και των χρηστών, η ύπαρξη φραγμών εισόδου και η εξέλιξη της προσφοράς και της ζήτησης (απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 2005, Επιτροπή κατά Tetra Laval, C‑12/03 P, EU:C:2005:87, σκέψη 125). Επομένως, η διαπίστωση περί αυξήσεως της οικονομικής ισχύος της οντότητας που προέκυψε από τη συγκέντρωση δεν αρκεί αφ’ εαυτής για να συναχθεί η ύπαρξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού.
192
Περαιτέρω, από το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 139/2004 προκύπτει βεβαίως ότι, για να εκτιμήσει τη συμβατότητα συγκέντρωσης με την εσωτερική αγορά, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη την ανάγκη διατήρησης και ανάπτυξης αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά, με γνώμονα, μεταξύ άλλων, τη διάρθρωση όλων των σχετικών αγορών και τον πραγματικό ή δυνητικό ανταγωνισμό μεταξύ επιχειρήσεων εγκατεστημένων εντός ή εκτός της Ένωσης. Πρόκειται για απαίτηση η οποία αποτελεί σημαντικό στοιχείο της εκτίμησης την οποία πρέπει να διενεργήσει η Επιτροπή (απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2012, Éditions Odile Jacob κατά Επιτροπής, C‑551/10 P, EU:C:2012:681, σκέψη 68).
193
Εντούτοις, η απαίτηση αυτή δεν μπορεί να μεταβάλει τον κανόνα της παραγράφου 2 του άρθρου αυτού, κατά τον οποίο οι συγκεντρώσεις που δεν αναμένεται ότι θα παρακωλύουν σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό στην εσωτερική αγορά ή σε σημαντικό τμήμα αυτής, ιδίως ως αποτέλεσμα της δημιουργίας ή της ενίσχυσης δεσπόζουσας θέσης, κηρύσσονται συμβατές με την εσωτερική αγορά (απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2012, Éditions Odile Jacob κατά Επιτροπής, C‑551/10 P, EU:C:2012:681, σκέψη 68).
194
Τονίζεται, επίσης, ότι η Επιτροπή μπορεί να κηρύξει μια συγκέντρωση ασύμβατη με την εσωτερική αγορά μόνον αν διαπιστώσει σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού ως ευθεία και άμεση συνέπεια της συγκέντρωσης. Μια τέτοια παρακώλυση, ως αποτέλεσμα μελλοντικών αποφάσεων της προκύπτουσας από τη συγκέντρωση οντότητας, μπορεί να θεωρηθεί ευθεία και άμεση συνέπεια της συγκέντρωσης, αν αυτή η μελλοντική συμπεριφορά καταστεί πιθανή και οικονομικά εύλογη λόγω της οφειλόμενης στη συγκέντρωση τροποποίησης των χαρακτηριστικών και της διάρθρωσης της αγοράς (βλ. απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 2013, Cisco Systems και Messagenet κατά Επιτροπής, T‑79/12, EU:T:2013:635, σκέψη 118 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
195
Επισημαίνεται, τέλος, ότι η αξιολόγηση του συσχετισμού δυνάμεων μεταξύ των διαφόρων ανταγωνιζομένων επιχειρήσεων στην αγορά αποτελεί, καταρχήν, μέρος μιας περίπλοκης οικονομικής εκτίμησης για την οποία η Επιτροπή διαθέτει περιθώριο εκτιμήσεως (βλ. απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2005, General Electric κατά Επιτροπής, T‑210/01, EU:T:2005:456, σκέψη 253 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
196
Όσον αφορά, πρώτον, την αιτίαση της προσφεύγουσας περί ανεπαρκούς ελέγχου, εκ μέρους της Επιτροπής, των δυνητικώς αρνητικών συνεπειών που θα είχε η αύξηση της οικονομικής ισχύος της προκύπτουσας από τη συγκέντρωση οντότητας επί της αναπτύξεως των ανταγωνιστών στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών, οι εκτιμήσεις της Επιτροπής σχετικά με τα πιθανά αποτελέσματα της συγκέντρωσης επί των ανταγωνιστικών πιέσεων που ασκούν οι ανταγωνιστές δεν στηρίζονται σε επιφανειακό έλεγχο ούτε σε απλές εικασίες, όπως διατείνεται η προσφεύγουσα.
197
Συγκεκριμένα, η πρώτη αυτή αιτίαση περί ανεπαρκούς εξέτασης δεν μπορεί να γίνει δεκτή, διότι, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 179 έως 182 ανωτέρω, οι εξηγήσεις που παρέχει η Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις 821 έως 831 της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραθέτοντας λεπτομερή ανάλυση των πιθανών αποτελεσμάτων της συγκέντρωσης επί των ανταγωνιστικών πιέσεων εκ μέρους των ανταγωνιστών στην αγορά των συγκροτημάτων κατοικιών μετά τη συγκέντρωση, έχουν διαμορφωθεί με βάση τις εκτιμήσεις της σχετικά με τις προοπτικές εξέλιξης της αγοράς, καθώς και με βάση τον απαιτούμενο βαθμό απόδειξης και τα αποδεικτικά στοιχεία που είχε στη διάθεσή της, λαμβανομένου υπόψη ότι η Επιτροπή διαθέτει συναφώς περιθώριο εκτιμήσεως.
198
Εν πάση περιπτώσει, υπενθυμίζεται ότι, ακόμη και αν, κατόπιν της αναλύσεως αυτής, η Επιτροπή διαπίστωνε αύξηση της οικονομικής ισχύος της προκύπτουσας από τη συγκέντρωση οντότητας, η διαπίστωση αυτή δεν θα αρκούσε, αφ’ εαυτής, για να συναχθεί η ύπαρξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, όπως προκύπτει από τη νομολογία που παρατίθεται στη σκέψη 191 ανωτέρω.
199
Κατά συνέπεια, η πρώτη αιτίαση της προσφεύγουσας πρέπει να απορριφθεί.
[παραλειπόμενα]
215
Επομένως, το τρίτο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί, όπως και ο πρώτος λόγος ακυρώσεως στο σύνολό του.
[παραλειπόμενα]
Β.
Επί του τετάρτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παράβαση των άρθρων 2 και 8 του κανονισμού 139/2004, καθώς και παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης και της υποχρέωσης επιμέλειας κατά την εκτίμηση της δέσμευσης WCBA
[παραλειπόμενα]
1. Επί του δευτέρου σκέλους, που αφορά πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως, καθώς και πλημμελή αιτιολόγηση και εξέταση της υπόθεσης, καθόσον η δέσμευση WCBA δημιουργεί νέα προβλήματα ανταγωνισμού
[παραλειπόμενα]
α) Επί της ανεπάρκειας της εξέτασης και της αιτιολόγησης των αποτελεσμάτων της συγκέντρωσης επί των ανταγωνιστών που δραστηριοποιούνται στην αγορά της σταθερής πρόσβασης στο διαδίκτυο σε συνδυασμό με τη δέσμευση WCBA
[παραλειπόμενα]
340
Συναφώς, πρώτον, όσον αφορά την προβαλλόμενη παράλειψη εξακρίβωσης του κατά πόσον η δέσμευση σχετικά με τη χονδρική παροχή καλωδιακής ευρυζωνικής πρόσβασης (δέσμευση WCBA) θα εξάλειφε πλήρως τα εντοπισθέντα προβλήματα ανταγωνισμού, διαπιστώνεται ότι, στην αιτιολογική σκέψη 1895 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η οποία περιλαμβάνεται στο τμήμα που αφορά την εξέταση των αρχικών δεσμεύσεων που υπέβαλε η Vodafone, είναι αληθές ότι η Επιτροπή εξήγησε ότι, σύμφωνα με τις αρχές του κανονισμού 139/2004 σχετικά με τη δυνατότητα αποδοχής των δεσμεύσεων, αξιολόγησε αν οι αρχικές δεσμεύσεις ήταν κατάλληλες και επαρκείς για την εξάλειψη των προβλημάτων ανταγωνισμού και αν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν αποτελεσματικά εντός σύντομου χρονικού διαστήματος. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν ανέφερε ρητώς ότι οι δεσμεύσεις πρέπει να επιλύουν πλήρως τα εντοπισθέντα προβλήματα ανταγωνισμού.
341
Ωστόσο, η Επιτροπή είχε προηγουμένως υπενθυμίσει, στην αιτιολογική σκέψη 1894 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι, για να γίνουν αποδεκτές, οι προτεινόμενες δεσμεύσεις πρέπει να είναι ικανές να καταστήσουν μια συγκέντρωση συμβατή με την εσωτερική αγορά, αποτρέποντας τη σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού σε όλες τις αγορές στις οποίες έχουν εντοπιστεί προβλήματα ανταγωνισμού, προσθέτοντας ότι, εν προκειμένω, οι δεσμεύσεις πρέπει να εξαλείψουν τα προβλήματα ανταγωνισμού που εντοπίστηκαν ιδίως στις αγορές της σταθερής πρόσβασης στο διαδίκτυο και των ομαδοποιημένων προσφορών 2P. Εξ αυτού συνάγεται ότι, κατά την εξέταση της δέσμευσης WCBA, η Επιτροπή όντως εξακρίβωσε ότι η εν λόγω δέσμευση θα εξάλειφε πλήρως τα διαπιστωθέντα προβλήματα ανταγωνισμού, έστω και αν δεν προέβη στην εξακρίβωση αυτή σε συγκεκριμένο τμήμα της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά τρόπο τυπικώς διακριτό από την εξέταση του ζητήματος εάν η συγκεκριμένη δέσμευση είναι κατάλληλη και επαρκής για την εξάλειψη των προβλημάτων ανταγωνισμού και αν θα μπορούσε να υλοποιηθεί αποτελεσματικά εντός σύντομου χρονικού διαστήματος.
342
Διαπιστώνεται, εξάλλου, ότι, στην αιτιολογική σκέψη 1953 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στην οποία η Επιτροπή παραθέτει το τελικό συμπέρασμά της όσον αφορά τη δέσμευση WCBA, επισημαίνεται ότι το εύρος και η αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου μέτρου αρκούν «προκειμένου να εξαλειφθούν τα προβλήματα ανταγωνισμού» στις αγορές της σταθερής πρόσβασης στο διαδίκτυο και των ομαδοποιημένων προσφορών 2P, πράγμα που επιβεβαιώνει ότι η Επιτροπή όντως προέβη στην εξακρίβωση αυτή.
343
Εν συνεχεία, όσον αφορά την προβαλλόμενη έλλειψη αιτιολογίας, καθόσον η Επιτροπή δεν βεβαιώθηκε ότι η δέσμευση WCBA δεν θα προκαλέσει η ίδια σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, επισημαίνεται ότι από τις αιτιολογικές σκέψεις 1995 έως 2005 της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι, απαντώντας στις ανησυχίες που εξέφρασαν οι παράγοντες της αγοράς κατά τη διαβούλευση που αφορούσε, μεταξύ άλλων, το αρχικό κείμενο της δέσμευσης WCBA, η Επιτροπή εξακρίβωσε ότι η δέσμευση αυτή δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις, είτε επί των επενδύσεων σε οπτικές ίνες είτε επί της λιανικής αγοράς πολλαπλών υπηρεσιών, και εξέθεσε λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους έκρινε ότι δεν θα υπάρξουν τέτοιες επιπτώσεις. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή ότι το συμπέρασμά της ότι η συγκέντρωση, σε συνδυασμό με τη δέσμευση WCBA, δεν θα έχει αρνητικά αποτελέσματα για τους ανταγωνιστές που δραστηριοποιούνται στην αγορά της σταθερής πρόσβασης στο διαδίκτυο στηρίζεται σε ανεπαρκή εξέταση και αιτιολογία.
344
Εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα ουδόλως εξηγεί τους λόγους για τους οποίους οι εξηγήσεις που παραθέτει η Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις 1995 έως 2005 της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες ώστε οι μεν ενδιαφερόμενοι να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν τη λήψη του μέτρου, το δε Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει τον έλεγχό του.
345
Δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η χρήση της φράσης «εκ πρώτης όψεως» στον τίτλο που προηγείται της ανάλυσης σχετικά με την απουσία προβλημάτων ανταγωνισμού λόγω της υλοποίησης της δέσμευσης WCBA καταδεικνύει τον συνοπτικό χαρακτήρα της εν λόγω ανάλυσης στην οποία προέβη η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το τμήμα αυτό της προσβαλλομένης αποφάσεως, μολονότι στον τίτλο του γίνεται λόγος για «εκ πρώτης όψεως» ανάλυση, περιέχει εντούτοις πλήρη εξέταση όλων των αντιρρήσεων που διατύπωσαν οι παράγοντες της αγοράς κατά τη διαβούλευση σχετικά με τις δεσμεύσεις που είχε αρχικώς υποβάλει η Vodafone (βλ., ιδίως, αιτιολογικές σκέψεις 1995 έως 2005). Κατά συνέπεια, η εξέταση στην οποία προέβη η Επιτροπή ως προς τα δυνητικά αρνητικά αποτελέσματα της δέσμευσης WCBA επί των ανταγωνιστών δεν μπορεί να χαρακτηριστεί συνοπτική, όπερ αρκεί για να απορριφθεί το επιχείρημα αυτό της προσφεύγουσας.
346
Εν πάση περιπτώσει, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, η χρήση της φράσης «εκ πρώτης όψεως» στον τίτλο του σχετικού με την εξέταση αυτή τμήματος απορρέει από την εφαρμογή του σημείου 104 της ανακοινώσεως για τα διορθωτικά μέτρα, κατά το οποίο, «[για] να διαπιστώσει αν ο υποψήφιος αγοραστής κινδυνεύει να δημιουργήσει προβλήματα ανταγωνισμού, η Επιτροπή θα προβαίνει σε εκ πρώτης όψεως αξιολόγηση με βάση τις πληροφορίες που της υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας έγκρισης του αγοραστή». Μολονότι είναι αληθές ότι το σημείο 104 αφορά την έγκριση του αγοραστή και τη σύμβαση πώλησης και αγοράς στο πλαίσιο δέσμευσης εκποίησης, διαπιστώνεται, αφενός, ότι από το σημείο 129 της ανακοίνωσης προκύπτει ότι πολλές από τις αρχές που αφορούν την εκτέλεση δεσμεύσεων εκποίησης μπορούν να εφαρμοστούν και σε άλλα είδη δεσμεύσεων και, αφετέρου, ότι η εξέταση των κινδύνων για τον ανταγωνισμό που θα μπορούσαν να προκύψουν από την έγκριση της επιχείρησης που ωφελείται από δέσμευση προβλέπουσα πρόσβαση σε δίκτυο διέπεται από λογική παρόμοια με εκείνη βάσει της οποίας μπορεί να καθοριστεί αν υπάρχει κίνδυνος ο αγοραστής που προτείνεται στο πλαίσιο δέσμευσης εκποίησης να προκαλέσει προβλήματα ανταγωνισμού, όπερ συνεπάγεται ότι η Επιτροπή μπορεί να προβεί σε ταυτόχρονη ανάλυση αυτού του κινδύνου ή αυτών των κινδύνων στις δύο αυτές καταστάσεις.
347
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύει ότι ήταν ανεπαρκής ή ανεπαρκώς αιτιολογημένη η εξέταση των αποτελεσμάτων της συγκέντρωσης σε συνδυασμό με τη δέσμευση WCBA, στην οποία προέβη με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή όσον αφορά τους ανταγωνιστές που δραστηριοποιούνται στην αγορά της σταθερής πρόσβασης στο διαδίκτυο, όπερ συνεπάγεται ότι η αιτίαση αυτή να πρέπει να απορριφθεί.
β) Επί του προδήλως εσφαλμένου χαρακτήρα της «εκ πρώτης όψεως» εκτίμησης των αποτελεσμάτων της δέσμευσης WCBA επί του ανταγωνισμού
[παραλειπόμενα]
358
Όσον αφορά το βάσιμο των λοιπών επιχειρημάτων που προβάλλει η προσφεύγουσα, επισημαίνεται ότι, κατά το στάδιο ΙΙ της εξέτασης της συγκέντρωσης, η Επιτροπή οφείλει να αποδείξει με επαρκή βεβαιότητα ότι η πράξη συγκέντρωσης, όπως τροποποιήθηκε με τις δεσμεύσεις που πρότειναν οι μετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις, δεν πρόκειται να παρακωλύσει σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό στην εσωτερική αγορά ή σε σημαντικό τμήμα της (βλ. απόφαση της 23ης Μαΐου 2019, KPN κατά Επιτροπής, T‑370/17, EU:T:2019:354, σκέψη 110 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
359
Το αν μια δέσμευση δημιουργεί προβλήματα ανταγωνισμού διαπιστώνεται, όπως και η εκτίμηση των αποτελεσμάτων μιας συγκέντρωσης, βάσει εκτιμήσεως πιθανοτήτων, χωρίς η Επιτροπή να είναι υποχρεωμένη να αποδείξει, χωρίς εύλογες αμφιβολίες, ότι η δέσμευση δεν προκαλεί προβλήματα ανταγωνισμού (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 2013, Cisco Systems και Messagenet κατά Επιτροπής, T‑79/12, EU:T:2013:635, σκέψη 47).
360
Εξάλλου, οι επιχειρήσεις που προβαίνουν σε κοινοποίηση δεν είναι υποχρεωμένες να περιοριστούν στην πρόταση δεσμεύσεων που αποσκοπούν αυστηρά στην αποκατάσταση του ανταγωνισμού στην προτέρα της συγκέντρωσης κατάσταση, προκειμένου να παράσχουν στην Επιτροπή η δυνατότητα να κηρύξει τη συγκέντρωση συμβατή με την εσωτερική αγορά (πρβλ. απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2006, Cementbouw Handel κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑282/02, EU:T:2006:64, σκέψη 308).
361
Εν προκειμένω, όσον αφορά, πρώτον, το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η δέσμευση WCBA θα πλήξει την αγορά και θα ενισχύσει την ολιγοπωλιακή δομή της, λόγω της παροχής χονδρικής πρόσβασης στην Telefónica υπό προνομιακούς όρους, επισημαίνεται ότι, στην προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή εξήγησε ότι το μέτρο αυτό θα ενισχύσει την εν λόγω επιχείρηση, αλλά δεν θα δημιουργήσει προβλήματα ανταγωνισμού, δεδομένου ότι η Telefónica δεν είναι ισχυρός ανταγωνιστής στις αγορές της σταθερής πρόσβασης στο διαδίκτυο και των ομαδοποιημένων προσφορών 2P, καθόσον κατέχει περιορισμένο μερίδιο αγοράς 5-6 %, και εμφανίζει αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης στις αγορές αυτές. Η Επιτροπή προσέθεσε ότι, μολονότι η δέσμευση WCBA παρέχει ελκυστικότερους εμπορικούς όρους από αυτούς που προσέφερε η Deutsche Telekom, δεν θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Telefónica κατά τρόπον ώστε να δημιουργείται, αφ’ εαυτού, πρόβλημα ανταγωνισμού (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 1993 και 1994 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
362
Προκειμένου όμως να αποδείξει το αντίθετο, η προσφεύγουσα περιορίζεται στην προβολή αόριστων και γενικών επιχειρημάτων, τα οποία δεν μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση τα στοιχεία που προέβαλε η Επιτροπή.
363
Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα, ενώ υποστηρίζει ότι η Telefónica είναι ένας μεγάλος καθέτως οργανωμένος φορέας παροχής υπηρεσιών καλωδιακής τηλεοράσεως, εντούτοις δεν αμφισβητεί ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση έχει περιορισμένο μερίδιο αγοράς και αρνητικό ρυθμό ανάπτυξης στις σχετικές αγορές, ήτοι στις αγορές της σταθερής πρόσβασης στο διαδίκτυο και των πακέτων προσφορών 2P, σύμφωνα με τα όσα διαπίστωσε η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση, στοιχεία βάσει των οποίων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Telefónica δεν είναι ισχυρός ανταγωνιστής στις αγορές αυτές και ότι η οφειλόμενη στη δέσμευση WCBA ενίσχυση της εν λόγω επιχείρησης δεν θα προκαλέσει αφ’ εαυτής προβλήματα ανταγωνισμού.
364
Εξάλλου, διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύει ότι η θέση της Telefónica στις σχετικές αγορές θα μεταβαλλόταν, συνεπεία της δεσμεύσεως WCBA, κατά τέτοιο τρόπο ώστε το μέτρο αυτό να προκαλέσει, στο σχετικά εγγύς μέλλον, αφ’ εαυτού προβλήματα ανταγωνισμού εις βάρος των μικρών και μεσαίων ανταγωνιστών.
365
Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως θεωρώντας ότι η δέσμευση WCBA δεν έχει, αυτή καθεαυτήν, ως αποτέλεσμα τη δημιουργία προβλημάτων ανταγωνισμού.
[παραλειπόμενα]
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει τη NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH στα δικαστικά έξοδα.
van der Woude
da Silva Passos
Reine
Truchot
Sampol Pucurull
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 13 Νοεμβρίου 2024.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.
(
1
)	Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.