62020CJ0576
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Dara Dlísheomra)
7 Iúil 2022 (
*1
)
(Tarchur chun réamhrialú – An tslándáil shóisialta d’oibrithe imirceacha – Rialachán (CE) Uimh. 987/2009 – Airteagal 44(2) – Raon feidhme – Pinsean scoir – Ríomh – Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstáit eile a chur san áireamh – Airteagal 21 CFAE – Saorghluaiseacht na saoránach)
I gCás C-576/20,
IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE ón Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach, an Ostair), trí bhreith an 13 Deireadh Fómhair 2020, a fuarthas ag an gCúirt an 4 Samhain 2020, sna himeachtaí idir
CC
v
Pensionsversicherungsanstalt,
tugann AN CHÚIRT (an Dara Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: A. Prechal, Uachtarán an Dlísheomra, J. Passer, F. Biltgen (Rapóirtéir), N. Wahl agus M.L. Arastey Sahún, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: N. Emiliou,
Cláraitheoir: M. Krausenböck, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn agus tar éis éisteacht an 11 Samhain 2021,
agus tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
–
CC, ag G. Schönherr, Rechtsanwalt,
–
na Pensionsversicherungsanstalt, ag A. Ehm agus T. Mödlagl, Rechtsanwälte, agus B. Pokorny, Saineolaí,
–
Rialtas na hOstaire, ag C. Leeb, A. Posch, J. Schmoll agus B. Spiegel, i gcáil Gníomhairí,
–
Rialtas na Seice, ag J. Pavliš, M. Smolek agus J. Vláčil, i gcáil Gníomhairí,
–
Rialtas na Spáinne, ag I. Herranz Elizalde agus S. Jiménez García, i gcáil Gníomhairí,
–
an Coimisiún Eorpach, ag B.-R. Killmann agus D. Martin, i gcáil Gníomhairí,
tar éis éisteacht le tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 3 Feabhra 2022,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar Airteagal 21 CFAE agus ar Airteagal 44 (2) de Rialachán (CE) Uimh. 987/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Meán Fómhair 2009 lena leagtar síos an nós imeachta chun Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta a chur chun feidhme (IO 2009 L 284, lch. 1).
2
Rinneadh an iarraidh in imeachtaí idir CC agus Pensionsversicherungsanstalt (Institiúid Árachais Phinsin, an Ostair) maidir le tréimhsí tógála leanaí arna gcur i gcrích ag CC i mBallstáit eile a chur san áireamh chun méid a pinsin seanaoise Ostaraigh a ríomh.
An dlí lena mbaineann
Dlí an Aontais Eorpaigh
Rialachán (CE) Uimh. 883/2004
3
Tá comhordú na gcóras slándála sóisialta náisiúnta mar chuspóir ag Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 29 Aibreán 2004 maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta (IO 2004 L 166, lch. 1 agus ceartúchán IO 2004 L 200, lch. 1). I gcomhréir le hAirteagal 91 de, tá feidhm le bheith aige ó dháta theacht i bhfeidhm a rialacháin cur chun feidhme, Rialachán Uimh. 987/2009, a socraíodh an 1 Bealtaine 2010 le hAirteagal 97 de.
4
Luaitear in aithris 1 agus aithris 3 de Rialachán Uimh. 883/2004:
‘(1)
Tagann na rialacha maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta náisiúnta faoi chuimsiú saorghluaiseacht daoine agus ba cheart go gcuideodh siad le feabhas a chur ar a gcaighdeán maireachtála agus ar a gcoinníollacha fostaíochta.
[…]
(3)
Rinneadh Rialachán (CEE) Uimh. 1408/71 ón gComhairle an 14 Meitheamh 1971 maidir le cur i bhfeidhm na scéimeanna slándála sóisialta maidir le daoine fostaithe, daoine féinfhostaithe agus daoine dá dteaghlach atá ag gluaiseacht laistigh den Chomhphobal [(IO 1971 L 149, lch. 2)] a leasú agus a nuashonrú roinnt uaireanta chun, ní hamháin forbairtí ar leibhéal an Chomhphobail, lena n-áirítear breithiúnais an Chúirt Bhreithiúnais, ach freisin athruithe ar an reachtaíocht ar leibhéal náisiúnta. Bhí na fachtóirí sin ina gcúis le rialacha comhordúcháin an Chomhphobail a bheith casta agus fada. Mar sin tá sé riachtanach na rialacha sin a ionadú, agus iad á nuachóiriú agus á simpliú ag an am céanna, chun aidhm saorghluaiseachta daoine a chomhlíonadh.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
5
Den Rialachán sin, sainmhínítear an coincheap ‘tréimhse árachais’ ina gcuimsítear tréimhsí ranníocaíochta, fostaíochta nó féinfhostaíochta mar a shainmhínítear nó a aithnítear mar thréimhsí árachais leis an reachtaíocht faoinar cuireadh i gcrích iad nó faoinar measadh iad a bheith curtha isteach, agus gach tréimhse a ndéileáiltear leo amhlaidh, i gcás ina measann an reachtaíocht sin go bhfuil siad coibhéiseach le tréimhsí árachais.
6
In Airteagal 2 den Rialachán sin, dar teideal ‘Daoine a chumhdaítear’, foráiltear an méid seo a leanas i mír 1 de:
‘Beidh feidhm ag an Rialachán seo maidir le náisiúnaigh Ballstáit, daoine gan stát agus dídeanaithe atá ina gcónaí i mBallstát atá nó a bhí faoi réir reachtaíocht Ballstáit amháin nó níos mó, chomh maith lena mbaill teaghlaigh agus a marthanóirí.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
7
I dTeideal II den Rialachán sin, dar teideal ‘An reachtaíocht is infheidhme a chinneadh’, áirítear, inter alia, Airteagal 11 de, dar teideal ‘Rialacha ginearálta’, ina bhforáiltear i míreanna 1, 2 agus 3 de:
‘1.   Beidh daoine a bhfuil feidhm ag an Rialachán seo maidir leo faoi réir reachtaíocht aon Bhallstáit amháin. Déanfar an reachtaíocht sin a chinneadh i gcomhréir leis an Teideal seo.
2.   Chun críocha an Teidil seo, measfar go bhfuil duine a fhaigheann sochair airgid thirim mar gheall ar a ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe nó mar thoradh léi, measfar go bhfuil sé ag gabháil don ghníomhaíocht sin. Ní bheidh feidhm ag an méid sin maidir le pinsin easláine, seanaoise ná marthanóirí ná pinsin i dtaobh tionóiscí ag an obair ná galair cheirde ná sochair bhreoiteachta in airgead tirim a chumhdaíonn cóireáil ar feadh tréimhse neamhtheoranta.
3.   Faoi réir Airteagail 12 go 16:
(a)
beidh duine atá ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe i mBallstát faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit sin;
(b)
beidh státseirbhíseach faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit a bhfuil an riarachán a fhostaíonn é faoina réir;
(c)
duine a fhaigheann sochair dhífhostaíochta i gcomhréir le hAirteagal 65 faoi reachtaíocht an Bhallstáit chónaithe, beidh sé faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit sin;
(d)
beidh duine a ngairtear nó a n-athghairtear le haghaidh seirbhíse sna fórsaí armtha nó le haghaidh seirbhíse sibhialta i mBallstát faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit sin;
(e)
beidh aon duine eile nach bhfuil feidhm ag fomhír (a) go fomhír (d) maidir leis faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit chónaithe, gan dochar d’fhorálacha eile den Rialacháin seo lena ráthaítear sochair dó nó di faoi reachtaíocht Ballstáit amháin eile nó níos mó.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
8
Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 87 de Rialachán Uimh. 883/2004 maidir le forálacha idirthréimhseacha:
‘1.   Ní bhfaighfear aon chearta faoin Rialachán seo don tréimhse roimh dháta a chur i bhfeidhm.
2.   Tógfar san áireamh aon tréimhse árachais agus, i gcás inarb iomchuí, aon tréimhsí fostaíochta, féinfhostaíochta nó cónaithe a chuirtear isteach faoi reachtaíocht Ballstáit roimh dháta chur i bhfeidhm an Rialacháin seo sa Bhallstát i gceist agus cearta a gheofar faoin Rialachán seo á gcinneadh.
3.   Faoi réir mhír 1, gheofar ceart faoin Rialachán seo fiú má bhaineann sé le teagmhas a thagann chun cinn roimh dháta a chur i bhfeidhm sa Bhallstát lena mbaineann.
[…]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Rialachán Uimh. 987/2009
9
Faoi aithrisí 1 agus 14 de Rialachán Uimh. 987/2009:
‘(1)
Le Rialachán [Uimh. 883/2004] déantar na rialacha maidir le comhordú chórais slándála sóisialta na mBallstát a nuachóiriú, sonraítear na bearta agus na nósanna imeachta maidir lena gcur chun feidhme agus simplítear iad do na páirtithe uile lena mbaineann. Ba cheart rialacha cur chun feidhme a leagan síos.
[…]
(14)
Is gá rialacha sonracha áirithe agus nósanna imeachta sonracha áirithe a bheith ann d’fhonn an reachtaíocht is infheidhme a shainiú chun go gcuirfí san áireamh tréimhsí inar chaith duine árachaithe am sna Ballstáit éagsúla ag tógáil clainne.’
10
Tá Airteagal 44 den Rialachán sin, dar teideal ‘Tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh’, i gCaibidil IV de, dar teideal ‘Sochair easláine, pinsin seanaoise agus pinsin mharthanóirí’. Luaitear an méid seo a leanas san fhoráil sin:
‘1.   Chun críocha an Airteagail seo, tagraíonn “tréimhse tógála leanaí” d’aon tréimhse a dtugtar creidiúint ina leith faoi reachtaíocht pinsin Ballstáit nó lena bhforlíontar pinsean go sainráiteach mar go bhfuil leanbh tógtha ag duine, beag beann ar an modh a úsáideadh chun na tréimhsí sin a ríomh agus más nuair a bhí an leanbh á thógáil a d’fhabhraigh siad nó má tugadh aitheantas go haisghníomhach dóibh.
2.   I gcás, faoi reachtaíocht an Bhallstáit atá inniúil faoi Theideal II de [Rialachán Uimh. 883/2004], nach gcuirtear tréimhse tógála leanaí ar bith san áireamh, leanfaidh institiúid an Bhallstáit arbh í a reachtaíocht a bhí infheidhme, i gcomhréir le Teideal II [de Rialachán Uimh. 883/2004], maidir leis an duine lena mbaineann ar na forais go raibh sé nó sí ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó mar dhuine féinfhostaithe ar an dáta nuair a tosaíodh ar an tréimhse tógála leanaí a chur san áireamh, faoin reachtaíocht sin, maidir leis an leanbh lena mbaineann, de bheith freagrach as an tréimhse sin a chur san áireamh mar thréimhse tógála leanaí faoina reachtaíocht féin, amhail is gurbh ar a chríoch féin a rinneadh an tógáil leanaí sin.
3.   Ní bheidh feidhm ag mír 2 má tá an duine lena mbaineann faoi réir reachtaíocht Ballstáit eile, nó má thagann sé chun bheith amhlaidh, de bharr é a bheith ag gabháil do ghníomhaíocht fostaíochta nó féinfhostaíochta.’
11
Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 93 den Rialachán sin, dar teideal ‘Forálacha idirthréimhseacha’:
‘Beidh feidhm ag Airteagal 87 de [Rialachán Uimh. 883/2004] sna staideanna a chumhdaítear ag [Rialachán Uimh. 987/2009].’
Dlí na hOstaire
12
Foráiltear le § 4(1) den Allgemeines Pensionsgesetz (an tAcht um Pinsin Ghinearálta) (BGB1. I, 142/2004; ‘an tAcht um Pinsin Ghinearálta’), dar teideal ‘Teidlíocht Pinsin seanaoise’:
‘Beidh duine árachaithe i dteideal pinsean seanaoise ar 65 bliana d’aois a shlánú (an ghnáthaois scoir) i gcás ina mbeidh 180 mí árachais ar a laghad curtha isteach faoin dlí seo nó faoin dlí feidearálach eile faoin dáta tagartha [...], a bhfuarthas 84 mhí ar a laghad de mar gheall ar ghníomhaíocht a shaothrú (tréimhse árachais íosta).’
13
Foráiltear le § 16(3a) den Acht um Pinsin Ghinearálta go gcuirfear tréimhsí cáilitheacha in ionad tréimhsí cáilitheacha a chaitear chun leanaí a thógáil de bhun, inter alia, § 227a den Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (an tAcht Ginearálta um Shlándáil Shóisialta) an 9 Meán Fómhair 1955 (BGBl. 189/1955), sa leagan is infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí (‘an ASVG’) agus § 116a den Gewerbliches Sozialversicherungsgesetz (an tAcht Cónaidhme um Árachas Sóisialta do Dhaoine atá ag Gabháil do Thrádáil agus do Thráchtáil) a fuarthas roimh an 1 Eanáir 2005, measfar gur míonna árachais iad freisin chun an íostréimhse a chomhlíonadh de bhun Airteagal 4(1)
14
Sonraítear le § 16(6) den Acht um Pinsin Ghinearálta, de mhaolú ar Mhír 4(1) den dlí sin, go gcinnfear an aois scoir do mhná árachaithe a shlánóidh 60 bliain d’aois roimh an 1 Eanáir 2024 de réir § 253(1) den ASVG.
15
Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht i § 224 den ASVG, dar teideal ‘Tréimhsí árachais’:
‘Tuigfear go gciallaíonn tréimhsí árachais na tréimhsí ranníocaíochta dá dtagraítear i §§ 225 agus 226 agus na tréimhsí cáilitheacha ionadacha dá dtagraítear i §§ 227, 227a, 228, 228a agus 229.’
16
Foráiltear le § 227a(1) den ASVG, go bunúsach, i gcás duine árachaithe a bhí freagrach go príomha as a leanbh a thógáil, gur ‘tréimhsí cáilitheacha ionaid’ tar éis an 31 Nollaig 1955 agus roimh an 1 Eanáir 2005 a bheidh i gceist le tógáil linbh den sórt sin sa chríoch náisiúnta, suas le 48 mí féilire ar a mhéad ó bhreith an linbh nó 60 mí féilire i gcás breith iolraí.
17
Go bunúsach, atáirgeann § 116a den Acht Cónaidhme um Árachas Sóisialta do Dhaoine atá ag Gabháil do Thrádáil agus do Thráchtáil na forálacha céanna le § 227a den ASVG.
An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tharchuirtear chun réamhrialú
18
Is náisiúnach Ostarach í an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí, CC, a rugadh in 1957.
19
Tar éis di a bheith ag obair mar dhuine féinfhostaithe san Ostair go dtí an 30 Meán Fómhair 1986, agus staidéar ina dhiaidh sin sa Ríocht Aontaithe, bhog an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí go dtí an Bheilg ag tús mhí na Samhna 1987, áit ar rugadh beirt leanaí di an 5 Nollaig 1987 agus an 23 Feabhra 1990, faoi seach. Ina dhiaidh sin, d’fhan sí san Ungáir ón 5 go dtí an 31 Nollaig 1991 agus sa Ríocht Aontaithe ón 1 Eanáir go dtí an 8 Feabhra 1993.
20
Idir an 5 Nollaig 1987 agus an 8 Feabhra 1993, thóg an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí a leanaí, gan dul i mbun fostaíochta, gan aon tréimhsí árachais a chríochnú agus gan sochair a fháil as a leanaí a thógáil.
21
An 8 Feabhra 1993, d’fhill sí ar an Ostair agus d’oibrigh sí ansin mar dhuine féinfhostaithe.
22
Idir Feabhra 1993 agus Feabhra 1994, chaith an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí 13 mhí ag tógáil leanaí san Ostair, agus bhí sí cleamhnaithe go héigeantach le scéim slándála sóisialta na hOstaire agus ag íoc ranníocaíochtaí léi. Ansin, d’oibrigh sí agus d’íoc sí ranníocaíochtaí sa Bhallstát sin go dtí go ndeachaigh sí ar scor.
23
An 11 Deireadh Fómhair 2017, rinne an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí iarratas ar phinsean seanaoise ón gcosantóir sna príomhimeachtaí, an Institiúid Árachais Pinsean.
24
Le cinneadh an 29 Nollaig 2017, dheonaigh an institiúid sin pinsean seanaoise EUR 1 079.15 in aghaidh na míosa ón 1 Samhain 2017. Ríomhadh an méid sin ar bhonn 366 mhí d’árachas a fuarthas san Ostair, lena n-áirítear tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach san Ostair, ar déileáladh leo mar thréimhsí árachais.
25
Thug an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí caingean i gcoinne an chinnidh sin os comhair Arbeits- und Sozialgericht Wien (an Chúirt Saothair agus Shóisialta, Vín, an Ostair), agus mhaígh sí, a mhéid a cumhdaíodh í faoi scéim slándála sóisialta na hOstaire roimh na tréimhsí tógála leanaí a chríochnaigh sí sa Bheilg agus san Ungáir idir an 5 Nollaig 1987 agus an 31 Nollaig 1991, gur cheart na tréimhsí sin a chur san áireamh freisin mar thréimhsí cáilitheacha ionadacha chun méid a pinsin seanaoise Ostaraigh a ríomh; dá bhfágfaí tréimhsí den sórt sin ar lár, bheadh sé contrártha d’Airteagal 21 CFAE, mar a léirmhínítear i gcásdlí na Cúirte Breithiúnais.
26
Dhiúltaigh an chúirt chéadchéime an chaingean sin ar an bhforas nár chomhlíon an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí na coinníollacha maidir le tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstáit eile chun go gcaithfí leo mar thréimhsí árachais faoi Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 agus faoi reachtaíocht ghaolmhar na hOstaire.
27
Rinne CC achomharc i gcoinne an chinnidh sin os comhair Oberlandesgericht Wien (Ard-Chúirt Réigiúnach, Vín, an Ostair), ag cur in iúl, cé nár chomhlíon a cás na coinníollacha a leagtar síos in Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009, gur lean sí ó chásdlí an Chúirt Bhreithiúnais, go háirithe, ó bhreithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), nach mór na tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích i mBallstáit eile a chur san áireamh ar bhonn Airteagal 21 CFAE toisc gur oibrigh CC agus go raibh siad cleamhnaithe le scéim slándála sóisialta na hOstaire sular tógadh a leanaí i mBallstáit eile agus ina dhiaidh sin agus gur nasc leordhóthanach iad na tréimhsí sin le scéim slándála sóisialta na hOstaire.
28
Dhiúltaigh an chúirt sin an t-achomharc, agus dhearbhaigh sí nár comhlíonadh na coinníollacha maidir le cur i bhfeidhm Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 sa chás seo agus, a mhéid a bhí an fhoráil sin eisiach, nárbh fhéidir na tréimhsí tógála linbh a chuir CC i gcrích i mBallstáit eile a chur san áireamh ar bhonn Airteagal 21 CFAE. Ina theannta sin, chinn an chúirt sin nach féidir an réiteach a glacadh i mbreithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), a chur i bhfeidhm maidir leis an gcás sin ós rud é, sa chás sin, go bhfuil Rialachán Uimh. 987/2009 infheidhme ratione temporis, ach nárbh amhlaidh an cás sna himeachtaí ba chúis leis an mbreithiúnas sin.
29
Tá an chúirt a rinne an tarchur, an Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach, an Ostair), ar thug an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí achomharc ar phointe dlí os a comhair, den tuairim freisin go bhfuil Rialachán Uimh. 883/2004 agus Rialachán Uimh. 987/2009 infheidhme ratione temporis sa chás seo agus nach gcomhlíontar na coinníollacha atá leagtha síos in Airteagal 44(2) den rialachán sin chun an Institiúid Árachais Pinsin a chur san áireamh tréimhsí tógála leanaí a chríochnaigh CC sa Bheilg agus San Ungáir ós rud é, ar an dáta a thosaigh an chéad tréimhse tógála leanaí, eadhon i Nollaig 1987, nach raibh CC ag gabháil d’aon ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe san Ostair.
30
Ní chuireann an chúirt a rinne an tarchur as an áireamh an fhéidearthacht go bhféadfaí Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 a léiriú sa chaoi go gcuirtear i bhfeidhm go heisiach é nach féidir na tréimhsí sin a chur san áireamh ar bhonn Airteagal 21 CFAE ach an oiread.
31
Tugann an chúirt sin dá haire, áfach, go bhfuil na fíorais atá i gceist sna príomhimeachtaí inchomparáide leis na fíorais sa chás as ar eascair breithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), agus ós rud é gur san Ostair amháin a d’oibrigh an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí agus a fuair sí tréimhsí árachais, is san Ostair amháin atá sé in ann a léiriú, i gcomhréir leis an gcásdlí a eascraíonn as an mbreithiúnas sin, go bhfuil nasc sách dlúth aici le scéim slándála sóisialta na hOstaire.
32
Dá réir sin, tá an chúirt a rinne an tarchur den tuairim, faoin scéim a bunaíodh le Rialachán Uimh. 1408/71, a bhí i bhfeidhm tráth a thug an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí a tréimhsí tógála leanaí chun críche sa Bheilg agus san Ungáir, go gcuirfí na tréimhsí sin san áireamh, i gcomhréir leis an gcásdlí, de bhun Airteagal 21 CFAE chun a pinsean seanaoise Ostarach a ríomh. Dá bhrí sin, d’éirigh staid CC níos neamhfhabhraí tar éis theacht i bhfeidhm Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009.
33
Mar mhalairt air sin, tugann an chúirt a rinne an tarchur faoi deara go bhforáiltear, i bprionsabal, sna Ballstáit inar chuir an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí tréimhsí tógála leanaí i gcrích, go gcuirfear na tréimhsí sin san áireamh. Sa chomhthéacs sin, tá an chúirt a rinne an tarchur éiginnte, i gcás ina mbeidh Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 infheidhme sa chás seo, ar cheart an imthoisc dá dtagraítear i mír 2 den airteagal sin, eadhon ‘faoi reachtaíocht an Bhallstáit atá inniúil faoi Theideal II de [Rialachán Uimh. 883/2004], gan aon tréimhse tógála leanaí a chur san áireamh’ a thuiscint (i) ag tagairt don chás nach bhforáiltear, i gcoitinne, le reachtaíocht an Bhallstáit sin go gcuirfí tréimhsí tógála leanaí san áireamh chun críche pinsean seanaoise an duine lena mbaineann a ríomh nó (ii) a bhfuil feidhm aige maidir le cás nach bhfuil an duine lena mbaineann, i bhfianaise a staide sonraí, cé go ndéantar foráil maidir leis na tréimhsí sin do na tréimhsí sin.
34
Sa chomhthéacs sin, chinn Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘(1)
An bhfuil Airteagal 44(2) de Rialachán [Uimh. 987/2009] le léirmhíniú mar chosc ar thréimhsí tógála leanaí arna gcaitheamh i mBallstáit eile ag Ballstát atá inniúil ar phinsean seanaoise a dheonú — ar an bhforas amháin nach raibh an t-iarratasóir ar phinsean ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe ar feadh a saoil oibre, cé is moite de na tréimhsí tógála leanaí sin — ar an bhforas amháin nach raibh an t-iarratasóir ar phinsean ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe ar an dáta, faoi reachtaíocht an Bhallstáit sin, a tosaíodh ar an tréimhse tógála leanaí a chur san áireamh don leanbh lena mbaineann?
Má thugtar freagra diúltach ar an gcéad cheist:
(2)
An bhfuil an chéad chlásal d’Airteagal 44(2) de Rialachán [Uimh. 987/2009] le léirmhíniú mar ní a chiallaíonn, faoina reachtaíocht, nach gcuireann an Ballstát atá inniúil faoi Theideal II de Rialachán [Uimh. 883/2004] tréimhsí tógála leanaí san áireamh go ginearálta nó nach gcuireann sé san áireamh iad ach amháin i gcás sonrach?’
Breithniú ar na ceisteanna a tarchuireadh
An chéad cheist
35
Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú, de réir chásdlí socair na Cúirte, sa nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 267 CFAE, lena bhforáiltear do chomhar idir na cúirteanna náisiúnta agus an Chúirt Bhreithiúnais, gur faoin gCúirt Bhreithiúnais atá sé freagra a thabhairt don chúirt náisiúnta a bheidh úsáideach di agus lena gcuirfear ar a cumas cinneadh a dhéanamh sa díospóid atá roimpi. Chuige sin, d’fhéadfadh sé go mbeadh ar an gCúirt Bhreithiúnais na ceisteanna a tharchuirtear chuici a athfhoirmliú. Tá sé de dhualgas ar an gCúirt na forálacha uile de dhlí an Aontais a theastaíonn ó chúirteanna náisiúnta a léiriú d’fhonn na caingne atá ar feitheamh os a gcomhair a chinneadh, fiú mura gcuirtear na forálacha sin in iúl go sainráite sna ceisteanna a chuir na cúirteanna sin faoi bhráid na Cúirte (breithiúnas an 8 Iúil 2021, Staatsanwaltschaft Köln agus Bundesamt für Güterverkehr, C-937/19, EU:C:2021:555, mír 22 agus an cásdlí dá dtagraítear).
36
Dá bhrí sin, fiú más rud é, go foirmiúil, go ndearna an chúirt a rinne an tarchur a cuid ceisteanna a theorannú do léiriú ar Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, ní chuirtear cosc ar an gCúirt Bhreithiúnais gach gné de léiriú dhlí an Aontais a chur ar fáil don chúirt a rinne an tarchur, ar gnéithe iad a d’fhéadfadh a bheith ina cabhair le linn breithniú a dhéanamh ar an gcás atá ar feitheamh os a comhair, cibé acu ar tharchuir an chúirt a rinne an tarchur chucu i bhfoclaíocht a ceisteanna nó nach ndearna. I ndáil leis sin, is faoin gCúirt atá sé leas a bhaint as an bhfaisnéis uile a chuireann an chúirt náisiúnta ar fáil, go háirithe ó fhorais an chinnidh an tarchur a dhéanamh, na pointí i ndlí an Aontais lena n-éilítear léiriú i bhfianaise ábhar na díospóide (féach, de réir analaí, breithiúnas an 8 Iúil 2021, Staatsanwaltschaft Köln agus Bundesamt für Güterverkehr, C-937/19, EU:C:2021:555, mír 23 agus an cásdlí dá dtagraítear).
37
Sa chás seo, is léir ón iarraidh ar réamhrialú go mbaineann an díospóid sna príomhimeachtaí leis an gceist an gá do Phoblacht na hOstaire tréimhsí tógála leanaí arna gcur i gcrích ag an iarratasóir sna príomhimeachtaí a chur san áireamh, chun críche pinsean seanaoise a dheonú, ar tréimhsí iad a chuir an t-iarratasóir i gcrích sna príomhimeachtaí i mBallstáit eile. Deir an chúirt a rinne an tarchur go bhfuil an cur san áireamh sin eisiata faoi Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, ós rud é go gceanglaítear leis an bhforáil sin ar an duine lena mbaineann a bheith ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe sa Bhallstát lena mbaineann ‘ar an dáta ar cuireadh tús, faoi [reachtaíocht an Bhallstáit sin], leis an tréimhse tógála leanaí don leanbh lena mbaineann’, agus an dáta sin á chinneadh le forálacha náisiúnta an Bhallstáit sin lena rialaítear tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh. Fiú más rud é, le linn a saoil oibre, go raibh an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe san Ostair amháin agus gur íoc sé ranníocaíochtaí le scéim slándála sóisialta an Bhallstáit sin amháin, suitear ar na dátaí ábhartha, de bhun reachtaíocht na hOstaire, nach raibh sí ag gabháil do ghníomhaíocht san Ostair mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe san Ostair. Sna himthosca sin, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, i gcás ina bhfuil Airteagal 44 le léiriú sa chaoi nach bhfuil sé eisiach, go mbeadh ceanglas ar Phoblacht na hOstaire, i gcomhréir le cásdlí a díorthaíodh ó bhreithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475) — a bhfuil na fíorais is bun leo, de réir na cúirte sin, inchomparáide le fíorais an cháis sna príomhimeachtaí — na tréimhsí sin a chur san áireamh de bhun Airteagal 21 CFAE.
38
Dá bhrí sin, ní mór a thuiscint go bhfuil an chéad cheist ag iarraidh a fháil amach, go bunúsach, an gá Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 a léiriú go gciallaíonn sé, chun críche pinsean seanaoise a dheonú, nach gcomhlíonann an duine lena mbaineann an coinníoll maidir le gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó mar dhuine féinfhostaithe a fhorchuirtear leis an bhforáil sin agus dá bhrí sin nach gcuireann an Ballstát atá freagrach as íocaíocht an phinsin sin san áireamh na tréimhsí tógála leanaí a chuir an duine sin isteach i mBallstáit eile, go gceanglaítear ar an mBallstát sin, mar sin féin, na tréimhsí sin a chur san áireamh de bhun Airteagal 21 CFAE.
39
I ndáil leis sin, is gá, ar an gcéad dul síos, a fháil amach an rialaítear le hAirteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 go heisiach tréimhsí tógála leanaí i mBallstáit éagsúla a chur san áireamh. Má dhéantar amhlaidh, ní féidir na tréimhsí sin a chur san áireamh ach amháin faoin bhforáil sin, agus dá bharr sin ní bheidh feidhm ag Airteagal 21 CFAE. Ar an taobh eile, dá ndéanfaí Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 a léiriú sa chaoi is nach bhfuil feidhm aige go heisiach, ní féidir a chur as an áireamh go bhfuil an cásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475) — lena bhforáiltear go gcuirfidh Ballstát san áireamh tréimhsí tógála leanaí a chuir an duine lena mbaineann i gcrích i mBallstáit eile san áireamh de bhun Airteagal 21 CFAE — infheidhme i gcás, amhail an méid atá i gceist sna príomhimeachtaí, a thagann, murab ionann agus an cás as ar eascair an breithiúnas sin, faoi raon feidhme rationae temporis Rialachán Uimh. 987/2009, ach i gcás nach gcomhlíonann an duine lena mbaineann an coinníoll maidir le gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe a fhorchuirtear le hAirteagal 44(2)
40
De réir chásdlí socair na Cúirte, chun foráil de dhlí an Aontais a léirmhíniú, is gá machnamh a dhéanamh ní hamháin ar fhoclaíocht na forála ach ar a comhthéacs agus ar chuspóirí na reachtaíochta ar cuid de í freisin, agus féadfaidh bunús na forála faisnéis atá ábhartha dá léiriú a chur ar fáil freisin (breithiúnas an 8 Bealtaine 2019, Inspecteur van de Belastingdienst, C-631/17, EU:C:2019:381, mír 29).
41
Sa chás seo, ní thugtar le fios go sainráite le foclaíocht Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 an rialaítear leis an bhforáil sin go heisiach tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstáit éagsúla a chur san áireamh. Mar sin féin, ba cheart a thabhairt faoi deara gurb ionann an riail a leagtar síos in Airteagal 44(2), ar dá réir atá an duine lena mbaineann faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit a bhí inniúil faoi Theideal II de Rialachán Uimh. 883/2004 mar thoradh ar shaothrú gníomhaíochta ag an duine lena mbaineann mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe sa Bhallstát sin tráth ar cuireadh tús leis an tréimhse tógála leanaí faoin reachtaíocht sin, agus mar a d’áitigh an Coimisiún Eorpach, go bhfuil códú ar chásdlí na Cúirte Breithiúnais a tháinig ó bhreithiúnais an 23 Samhain 2000, Elsen (C-135/99, EU:C:2000:647), agus an 7 Feabhra 2002, Kauer (C-28/00, EU:C:2002:82).
42
Cé nár ghlac Reachtóir an Aontais go sainráite an tástáil a bunaíodh sna breithiúnais sin ar an ‘dlúthnasc’ nó ar an ‘dlúthnasc leordhóthanach’ idir na tréimhsí árachais a cuireadh i gcrích mar thoradh ar ghníomhaíocht cheirde a shaothrú sa Bhallstát ina bhfuil pinsean seanaoise á lorg ag an duine lena mbaineann agus na tréimhsí tógála leanaí a chríochnaigh an duine sin i mBallstát eile, is é fírinne an scéil go mbeadh cur i bhfeidhm na rialach a leagtar síos in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 mar thoradh ar chur i bhfeidhm na rialach an toradh céanna a tháinig ar an gCúirt sna breithiúnais sin. Mar is léir, go bunúsach, ó mhíreanna 25 go 28 de bhreithiúnas an 23 Samhain 2000, Elsen (C-135/99, EU:C:2000:647), agus ó mhíreanna 31 33 de bhreithiúnas an 7 Feabhra 2002, Kauer (C-28/00, EU:C:2002:82), chinn an Chúirt go raibh na daoine sin, a d’oibrigh go heisiach sa Bhallstát a bhí freagrach as a bpinsean seanaoise a íoc, a bhí á saothrú, tráth bhreith a linbh, ag gníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe ar chríoch an Bhallstáit sin agus a rabhthas in ann a shuíomh go bhfuil dlúthnasc nó dlúth go leor eatarthu agus, dá réir sin, go raibh reachtaíocht an Bhallstáit sin infheidhme maidir le tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstát eile a chur san áireamh chun pinsean den sórt sin a dheonú.
43
Ós rud é nach raibh, ar dháta theacht i bhfeidhm Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009, breithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), tugtha i bhfeidhm ag an gCúirt, ní fhéadfaí na ceachtanna a d’eascair as an mbreithiúnas sin a chur san áireamh nuair a glacadh an rialachán sin d’fhonn códú a dhéanamh air.
44
Dá bhrí sin, i bhfianaise na foclaíochta atá ann, ní mór Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 a léirmhíniú sa chaoi nach rialaítear leis go heisiach tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh.
45
Tugtar tacaíocht don léirmhíniú seo le comhthéacs na forála seo.
46
Ba cheart a thabhairt faoi deara, ag féachaint don teideal agus don chaibidil de Rialachán Uimh. 987/2009 lena mbaineann Airteagal 44 den Rialachán sin, eadhon Teideal III maidir le ‘Forálacha speisialta a bhaineann leis na catagóirí éagsúla sochar’ agus Caibidil IV, ina dtugtar le chéile na forálacha maidir le ‘sochair easláine agus pinsin seanaoise agus pinsin marthanóirí’, gur foráil shonrach í an fhoráil sin is infheidhme maidir le sochair phinsin agus lena gcuirtear chun cinn tréimhsí tógála leanaí chun críche na sochair sin a ríomh. Chun é sin a dhéanamh, tugtar isteach leis an bhforáil sin — i gcás nach gcuirtear na tréimhsí sin san áireamh i reachtaíocht an Bhallstáit atá inniúil faoi Theideal II de Rialachán Uimh. 883/2004 — inniúlacht choimhdeach amháin ar thaobh an Bhallstáit nach bhfuil inniúil faoi na rialacha ginearálta ach a bhí inniúil roimhe sin toisc go raibh an duine lena mbaineann ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe sa Bhallstát sin tráth a bhféadfar, faoina reachtaíocht, tús a chur leis na tréimhsí sin a chur san áireamh.
47
Dá bhrí sin, bunaítear le hAirteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 riail bhreise lenar féidir méadú a dhéanamh ar an dóchúlacht go gcuirfear a dtréimhsí tógála leanaí san áireamh go hiomlán do na daoine lena mbaineann agus, ar an gcaoi sin, nach gcuirfear na tréimhsí sin san áireamh a mhéid is féidir. Ní féidir, dá bhrí sin, an fhoráil sin a léiriú mar fhoráil de chineál eisiach.
48
Maidir le cuspóirí na rialacha a bhfuil Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 ina gcuid díobh, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar is léir ó aithris 3 de Rialachán Uimh. 883/2004 agus ó aithris 1 de Rialachán Uimh. 987/2009, faoi seach, gurb é cuspóir Rialachán Uimh. 883/2004 ná na rialacha maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta náisiúnta lena leagtar síos le Rialachán Uimh. 1408/71 a nuachóiriú agus a shimpliú chun cuspóir na saorghluaiseachta daoine a bhaint amach, agus Rialachán Uimh. 987/2009 ceaptha na rialacha mionsonraithe maidir lena chur i bhfeidhm a leagan síos. Thairis sin, luaitear in aithris 1 de Rialachán Uimh. 883/2004 go dtagann na rialacha maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta náisiúnta, amhail na rialacha sin a leagtar síos le Rialachán Uimh. 883/2004, le Rialachán Uimh. 987/2009 agus, roimhe sin le Rialachán Uimh. 1408/71, faoi réir an chreata um shaorghluaiseacht daoine.
49
I ndáil leis sin, is léir ó chásdlí socair ó tháinig Rialachán Uimh. 883/2004 i bhfeidhm, ar an gcéad dul síos, cé, in éagmais comhchuibhiú ar leibhéal an Aontais, go gcoinníonn na Ballstáit an chumhacht a gcórais slándála sóisialta a eagrú agus na coinníollacha maidir le teidlíocht ar shochair a chinneadh, go háirithe sa chomhthéacs sin, nach mór do na Stáit sin dlí an Aontais a chomhlíonadh mar sin féin agus na cumhachtaí sin á bhfeidhmiú acu agus, go háirithe, forálacha Chonradh FAE lena dtugtar an ceart do gach saoránach den Aontas gluaiseacht agus cónaí laistigh de chríoch na mBallstát (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Márta 2019, Vester, C-134/18, EU:C:2019:212, míreanna 29 go 31 agus an cásdlí dá dtagraítear).
50
Ar an dara dul síos, dá mba rud é, trína gceart chun saorghluaiseachta a fheidhmiú, go gcaillfeadh oibrithe imirceacha buntáistí slándála sóisialta a ráthaítear dóibh le dlíthe Ballstáit, d’fhéadfadh iarmhairt den sórt sin oibrithe an Aontais a dhíspreagadh óna gceart chun saorghluaiseachta a fheidhmiú agus dá bhrí sin bheadh sé ina bhac ar an tsaoirse sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Márta 2019, Vester, C-134/18, EU:C:2019:212, mír 33).
51
Fágann sé sin go bhfuil an cuspóir maidir le hurramú phrionsabal na saorghluaiseachta a áirithiú, mar a chumhdaítear in Airteagal 21 CFAE, i réim freisin i gcomhthéacs Rialachán Uimh. 883/2004 agus Rialachán Uimh. 987/2009.
52
Ní mór a lua gurb ionann léiriú ar dá réir a rialaítear le hAirteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 go heisiach tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstáit éagsúla a chur san áireamh agus cead a thabhairt don Bhallstát atá freagrach as pinsean seanaoise duine a íoc, ar Ballstát é ina ndearna an duine sin, amhail an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí, ranníocaíochtaí a oibriú agus a íoc go heisiach roimh aistriú a áite cónaithe chuig Ballstát eile inar thóg sé a leanaí agus ina dhiaidh sin araon, diúltú a chur san áireamh, chun críche an phinsin sin a dheonú, tréimhsí tógála leanaí arna gcur i gcrích ag an duine sin sa Bhallstát eile sin agus, dá bharr sin, an duine sin a chur faoi mhíbhuntáiste, de bharr a cheart chun saoirse gluaiseachta a fheidhmiú agus chun na críche sin amháin.
53
Dá bhrí sin, bheadh léiriú den sórt sin ag teacht salach ar na cuspóirí a shaothraítear le Rialachán Uimh. 987/2009, go háirithe maidir leis an gcuspóir urramú phrionsabal na saorghluaiseachta a áirithiú agus, dá bhrí sin, d’fhéadfadh sé éifeachtacht Airteagal 44 den Rialachán sin a chur i mbaol.
54
Sa chomhthéacs sin, is leor a thabhairt faoi deara, de réir chásdlí na Cúirte, i gcás ina bhfuil roinnt léirmhínithe ag foráil de dhlí an Aontais, nach mór tús áite a thabhairt don léiriú lena n-áirithítear go gcoinníonn an fhoráil a héifeachtacht (breithiúnas an 7 Deireadh Fómhair 2010, Lassal, C-162/09, EU:C:2010:592, mír 51).
55
Dá bhrí sin, ní mór a mheas, i bhfianaise a fhoclaíochta, a chomhthéacs agus na gcuspóirí a shaothraítear leis an reachtaíocht ar cuid di é, nach mór Airteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 a léiriú sa chaoi nach rialaítear leis sin go heisiach tréimhsí tógála leanaí arna dtabhairt isteach ag an duine céanna i mBallstáit éagsúla a chur san áireamh.
56
Is gá, sa dara háit, scrúdú a dhéanamh an bhfuil an cásdlí mar thoradh ar bhreithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), a chur i bhfeidhm ar chás mar an cás atá i gceist sna príomhimeachtaí, ina bhfuil, cé go bhfuil Rialachán Uimh. 987/2009 infheidhme ratione temporis, ní chomhlíonann an duine lena mbaineann an coinníoll maidir le gníomhaíocht a shaothrú mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe a fhorchuirtear le hAirteagal 44(2) den rialachán sin d’fhonn, chun pinsean seanaoise a dheonú, tréimhsí eile tógála leanaí atá críochnaithe aige nó aici i mBallstáit eile a chur san áireamh, ag an mBallstát atá freagrach as an bpinsean sin a íoc. Sa chás ba chúis leis an mbreithiúnas sin, scoir an duine lena mbaineann, tráth a rugadh a leanaí, de bheith ag obair sa Bhallstát atá freagrach as a pinsean seanaoise a íoc agus bhí a háit chónaithe bunaithe go sealadach aici i gcríoch Ballstáit eile, inar thóg sí a leanaí agus nach raibh sí ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe. Ina dhiaidh sin, d’fhill an duine sin lena teaghlach ar an gcéad Bhallstát inar thosaigh sí ar ghníomhaíocht ghairme arís.
57
I mbreithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), chinn an Chúirt, ar an gcéad dul síos, i míreanna 24 29 den bhreithiúnas sin, nach raibh Rialachán Uimh. 987/2009 infheidhme i gcás den sórt sin ratione temporis agus chinn sí, sna himthosca sin, i bprionsabal, go raibh na rialacha a leagtar síos le Rialachán Uimh. 1408/71 infheidhme.
58
Ina dhiaidh sin, tar éis di a chinneadh, i mír 30 den bhreithiúnas sin, nár leagadh síos i Rialachán Uimh. 1408/71 aon riail shonrach atá inchomparáide le hAirteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009, lena rialaítear tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstáit eile a chur san áireamh, chinn an Chúirt gur ghá a thuiscint leis na ceisteanna a tharchuir an chúirt a rinne an tarchur féachaint an gceanglaítear le hAirteagal 21 CFAE ar institiúid inniúil an Bhallstáit atá freagrach as pinsean seanaoise an duine lena mbaineann a íoc, chun críche pinsean den sórt sin a dheonú, na tréimhsí tógála leanaí arna gcur i gcrích ag an duine sin i mBallstát eile a chur san áireamh. I mír 31 den bhreithiúnas sin, mheas an Chúirt gur ghá, chun an cheist sin a fhreagairt, a chinneadh ar dtús cén Ballstát a bhí inniúil chun tréimhsí cáilitheacha a shainiú nó a ghlacadh in ionad tréimhsí árachais a chaith an duine lena mbaineann chun a leanaí a thógáil i mBallstát eile agus, ar an dara dul síos, i gcás ina mbeidh feidhm ag reachtaíocht an Bhallstáit atá freagrach as a pinsean seanaoise a íoc, chun a chinneadh an bhfuil an nós imeachta chun tréimhsí tógála leanaí dá bhforáiltear faoin reachtaíocht sin a chur san áireamh comhoiriúnach le hAirteagal 21 CFAE.
59
Chinn an Chúirt, ar an gcéad dul síos, i míreanna 35 agus 36 de bhreithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), i gcás inar oibrigh agus inar íoc duine ranníocaíochtaí go heisiach i mBallstát amháin, roimh a áit chónaithe nó a háit chónaithe a aistriú chuig Ballstát eile agus ina dhiaidh sin, i gcás nár oibrigh sé nó sí riamh le ranníocaíochtaí, go gceadaítear nasc sách dlúth a bhunú idir na tréimhsí tógála leanaí sin agus na tréimhsí árachais a cuireadh i gcrích de bhua gníomhaíocht ghairme a shaothrú sa chéad Bhallstát, a mhéid a bhaineann le creidiúnú a dhéanamh, chun críche pinsean seanaoise a dheonú, do na tréimhsí tógála linbh a chuir an duine sin i gcrích, beidh feidhm ag reachtaíocht an chéad Bhallstáit sin.
60
Ar an dara dul síos, maidir le comhoiriúnacht na reachtaíochta is infheidhme sa chás sin le hAirteagal 21 CFAE, thug an Chúirt faoi deara i míreanna 38 go 40 den bhreithiúnas sin, cé go gcoimeádann na Ballstáit a gcumhacht chun a gcórais slándála sóisialta a eagrú, nach mór dóibh, mar sin féin, agus an chumhacht sin á feidhmiú acu, dlí an Aontais Eorpaigh a urramú agus, go háirithe, forálacha Chonradh FAE maidir le saorghluaiseacht do shaoránaigh, mar a ráthaítear in Airteagal 21 CFAE. Ina theannta sin, thug an Chúirt dá haire, i gcás mar atá i gceist sa chás ba chúis leis an mbreithiúnas sin, go raibh toradh ar na forálacha náisiúnta nár chuir isteach tréimhsí ranníocaíochta éigeantaí de bhua gníomhaíocht a rinneadh mar dhuine fostaithe nó mar dhuine féinfhostaithe le linn bhreith an linbh nó díreach roimh bhreith an linbh, nach raibh na daoine lena mbaineann i dteideal a dtréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh chun méid a bpinsean seanaoise a chinneadh, toisc gur shuigh siad go sealadach a n-áit chónaithe i gcríoch Ballstáit eile, fiú mura raibh siad fostaithe mar fhostaí nó mar dhuine féinfhostaithe sa Bhallstát eile sin.
61
Ar deireadh, chinn an Chúirt, i míreanna 41 go 45 den bhreithiúnas sin, gur tugadh, sna himthosca sin, do na daoine sin, sa Bhallstát ar náisiúnaigh de iad, cóir nach lú fabhar ná an chóir a bheadh acu mura mbainfeadh siad leas as na deiseanna a thairgtear le Conradh FEU maidir le saorghluaiseacht daoine. Fágann reachtaíocht náisiúnta lena gcuirtear roinnt dá náisiúnaigh faoi mhíbhuntáiste díreach toisc gur fheidhmigh siad a saoirse chun gluaiseacht agus cónaí i mBallstát eile, rud a fhágann go bhfuil éagothromaíocht ann, i gcodarsnacht leis na prionsabail atá mar bhonn taca le stádas shaoránach an Aontais Eorpaigh i bhfeidhmiú shaoirse gluaiseachta an tsaoránaigh. Tháinig an Chúirt ar an gconclúid, i gcás den sórt sin, go bhfuil sé contrártha le hAirteagal 21 CFAE go gcuirtear bac ar thréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach lasmuigh de chríoch an Bhallstáit inniúil a chur san áireamh, dá bhforáiltear le reachtaíocht an Bhallstáit sin, agus ar an dara dul síos, go gceanglaítear leis an bhforáil sin de dhlí an Aontais Eorpaigh ar institiúid inniúil an Bhallstáit sin pinsean seanaoise a dheonú chun tréimhsí tógála leanaí arna gcur isteach ag an duine lena mbaineann i mBallstát eile a chur san áireamh chun méid an phinsin sin a ríomh.
62
Ní mór a lua, mar a leanas ó mhír 55 den bhreithiúnas seo, nach rialaítear le hAirteagal 44 de Rialachán Uimh. 987/2009 go heisiach tréimhsí tógála leanaí thar lear a chur san áireamh agus, mar is léir ó mhír 51 den bhreithiúnas seo, go bhfuil forlámhas ag an gcuspóir maidir le hurramú phrionsabal na saorghluaiseachta a áirithiú, mar a chumhdaítear in Airteagal 21 CFAE, i gcomhthéacs Rialachán Uimh. 883/2004 agus Rialachán Uimh. 987/2009, na ceachtanna a foghlaimíodh ó bhreithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C‑522/10, EU:C:2012:475), is infheidhme iad maidir le cás amhail cás atá i gceist sna príomhimeachtaí, ina bhfuil Rialachán Uimh. 987/2009 infheidhme rationae temporis, ach i gcás nach gcomhlíonann an duine lena mbaineann an coinníoll maidir le gníomhaíocht a shaothrú mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe, ar coinníoll é a fhorchuirtear le hAirteagal 44(2) den rialachán sin d’fhonn, chun pinsean seanaoise a dheonú, tréimhsí eile tógála leanaí atá críochnaithe ag an duine sin i mBallstáit eile a chur i gcuntas, ag an mBallstát atá freagrach as an bpinsean sin a íoc.
63
Thairis sin, mar is léir ó mhír 22 go 25 den bhreithiúnas seo, tá fíorais bhunúsacha an cháis sna príomhimeachtaí inchomparáide leis na fíorais a bhí sa chás ba chúis le breithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), dá dtagraítear i mír 56 den bhreithiúnas seo, ós rud é, ar an gcéad dul síos, sa chás seo, gur oibrigh an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí agus gur íoc sé ranníocaíochtaí go heisiach sa Bhallstát a bhí freagrach as a pinsean seanaoise a íoc, is é sin san Ostair, roimh agus tar éis di aistriú go dtí an Ungáir agus ansin go dtí an Bheilg, áit ar thóg sí a leanaí agus, ar an dara dul síos, níor shaothraigh sí gníomhaíocht san Ostair ar an dáta ábhartha chun go gcuirfí na tréimhsí tógála leanaí san áireamh chun críche pinsean seanaoise a dheonú sa Bhallstát sin. Dá bhrí sin, mar atá sa chás atá i gceist i mbreithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), tá nasc leordhóthanach idir na tréimhsí tógála linbh a chuir an t-iarratasóir i gcrích sna príomhimeachtaí thar lear agus na tréimhsí árachais a cuireadh i gcrích mar thoradh ar ghníomhaíocht ghairme a shaothrú san Ostair. Dá bhrí sin, ní mór a mheas nach mór reachtaíocht an Bhallstáit sin a chur i bhfeidhm chun na tréimhsí sin a chur san áireamh agus a chreidiúnú, d’fhonn pinsean seanaoise a dheonú ag an mBallstát sin.
64
Is comhthuiscint é freisin, mura bhfágfadh an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí an Ostair, go gcuirfí a tréimhsí tógála leanaí san áireamh chun a pinsean seanaoise Ostarach a ríomh. Dá réir sin, níl aon amhras ach, amhail an t-iarratasóir sa chás ba chúis le breithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), go bhfuil an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí faoi mhíbhuntáiste ar an bhforas amháin gur fheidhmigh sí a ceart chun saorghluaiseachta, rud atá contrártha le hAirteagal 21 CFAE.
65
Dá bhrí sin, i gcás amhail an cás atá i gceist sna príomhimeachtaí, inar oibrigh an duine lena mbaineann agus inar íoc sé nó sí ranníocaíochtaí go heisiach sa Bhallstát a bhí freagrach as a phinsean seanaoise nó a pinsean seanaoise a íoc, roimh agus tar éis aistriú a áit cónaithe chuig na Ballstáit eile inar chríochnaigh sé nó sí a thréimhsí tógála linbh, ceanglaítear ar an mBallstát sin, i gcomhréir leis an gcásdlí atá mar thoradh ar bhreithiúnas an 19 Iúil 2012, Reichel-Albert (C-522/10, EU:C:2012:475), na tréimhsí sin a chur san áireamh, chun críche pinsean seanaoise a dheonú, le hAirteagal 21 CFAE.
66
I bhfianaise na mbreithnithe sin roimhe seo, is é an freagra ar an gcéad cheist ná nach mór d’Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, léiriú go gciallaíonn sé, chun críche pinsean seanaoise a dheonú, nach gcomhlíonann an duine lena mbaineann an coinníoll maidir le gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó mar dhuine féinfhostaithe a fhorchuirtear leis an bhforáil sin chun gur chuir an Ballstát atá freagrach as íocaíocht an phinsin sin san áireamh tréimhsí tógála linbh a chuir an duine sin isteach i mBallstáit eile, agus ina dhiaidh sin, go gceanglaítear ar an mBallstát sin na tréimhsí sin a chur san áireamh de bhun Airteagal 21 CFAE, ar choinníoll gur sa Bhallstát sin amháin a d’oibrigh agus a d’íoc sé ranníocaíochtaí, sular aistríodh áit chónaithe an duine sin chuig Ballstát eile agus ina dhiaidh sin, i gcás inar chuir an duine sin na tréimhsí tógála leanaí sin i gcrích.
An dara ceist
67
Ós rud é nach n-eascraíonn an cheist sin ach amháin má tugadh ar an gCúirt a mheas go bhfuil feidhm ag Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 maidir le cás mar an cás atá i gceist sna príomhimeachtaí agus, sa chás seo, nach gcomhlíontar na coinníollacha maidir le cur i bhfeidhm na forála sin, ní gá í a fhreagairt.
Costais
68
Ós rud é, i gcás na bpáirtithe sna príomhimeachtaí, gur céim iad na himeachtaí sin sa chaingean atá ar feitheamh os comhair na cúirte a rinne an tarchur, is faoin gcúirt sin atá an cinneadh maidir le costais. Níl na costais a tabhaíodh agus barúlacha á gcur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Dara Dlísheomra) leis seo:
Ní mór Airteagal 44(2) de Rialachán (CE) Uimh. 987/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Meán Fómhair 2009 lena leagtar síos an nós imeachta chun Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta a chur chun feidhme a léirmhíniú mar ní a chiallaíonn, mura gcomhlíonann an duine lena mbaineann, chun críche pinsean scoir a dheonú, an coinníoll maidir le gníomhaíocht a shaothrú mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe a fhorchuirtear leis an bhforáil sin ionas go gcuirfidh an Ballstát a bhfuil sé d’oibleagáid air an pinsean sin a íoc tréimhsí tógála leanaí atá críochnaithe ag an duine i mBallstáit eile san áireamh, ceanglaítear ar an mBallstát sin na tréimhsí sin a chur san áireamh i gcomhréir le hAirteagal 21 CFAE, ar choinníoll gur d’oibrigh an duine sin agus gur d’íoc sé ranníocaíochtaí go heisiach sa Bhallstát sin, roimh agus tar éis aistriú a áit chónaithe go Ballstát eile inar chríochnaigh sé na tréimhsí sin.
[Sínithe]
(
*1
)	Teanga an cháis: an Ghearmáinis.