62021TJ0198_RES
Sprawa T‑198/21
Ancor Group GmbH
przeciwko
Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
Wyrok Sądu (piąta izba) z dnia 23 lutego 2022 r.
Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Słowny unijny znak towarowy CODE-X – Wcześniejsze, słowny i graficzny, krajowe znaki towarowe Cody’s – Wcześniejszy graficzny międzynarodowy znak towarowy Cody’s – Względna podstawa odmowy rejestracji – Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 2017/1001
Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Słowny znak towarowy CODE-X oraz słowny i graficzne znaki towarowe Cody’s
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 8 ust. 1 lit. b)]
(zob. pkt 36, 45, 53, 63, 65, 72–74)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Waga elementów podobieństwa i różnicy oznaczeń – Uwzględnienie samoistnych właściwości oznaczeń lub warunków sprzedaży towarów lub usług – Sektor napojów
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 8 ust. 1 lit. b)]
(zob. pkt 57–62)
Streszczenie
Ancor Group GmbH dokonała zgłoszenia oznaczenia słownego CODE-X jako unijnego znaku towarowego dla napojów. Cody's Drinks International GmbH wniosła sprzeciw w oparciu o zarejestrowane dla napojów swoje niemieckie, słowny i graficzny, znaki towarowe Cody's oraz rejestrację międzynarodową wskazującą Unię Europejską wspomnianego graficznego znaku towarowego. Podnosiła ona, że istniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd (
1
). Sprzeciw został oddalony.
Izba Odwoławcza Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) uchyliła decyzję Wydziału Sprzeciwów. Zwróciwszy szczególną uwagę na stopień podobieństwa fonetycznego przy całościowej ocenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, Izba ta doszła do wniosku, że istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odczuciu właściwego kręgu odbiorców w odniesieniu do wszystkich powołanych znaków towarowych.
Rozpatrując odwołanie wniesione przez Ancor Group Sąd stwierdził nieważność decyzji Izby Odwoławczej na tej podstawie, że Izba błędnie uznała istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd i wyjaśnił, że w przypadku napojów nie zawsze należy przypisywać decydujące znaczenie postrzeganiu fonetycznemu znaków towarowych.
Ocena Sądu
Sąd stwierdził, że kolidujące ze sobą oznaczenia wykazują jedynie niewielki, a nawet przeciętny stopień podobieństwa pod względem wizualnym oraz przeciętny stopień podobieństwa pod względem fonetycznym i różnią się od siebie pod względem konceptualnym.
W odniesieniu do szczególnej wagi, jaką Izba Odwoławcza przywiązała do stopnia podobieństwa fonetycznego, Sąd przypomniał, że w ramach całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odpowiednia waga, jaką należy przypisać wizualnym, fonetycznym lub konceptualnym aspektom kolidujących ze sobą oznaczeń może się różnić w zależności od obiektywnych warunków, w jakich znaki towarowe mogą pojawić się na rynku. Jednakże w tym kontekście za punkt odniesienia należy przyjąć metody wprowadzania do obrotu, jakich zwykle można się spodziewać w odniesieniu do kategorii towarów oznaczonych rozpatrywanymi znakami towarowymi.
Sąd uściślił, że chociaż nie można z pewnością wykluczyć, że sposób postrzegania różnicy fonetycznej między kolidującymi ze sobą oznaczeniami może nie być oczywisty w szczególnie hałaśliwym otoczeniu, takim jak bar lub dyskoteka w czasie wzmożonego ruchu, taka hipoteza nie może jednak służyć jako jedyna podstawa do oceny ewentualnego prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w przypadku kolidujących ze sobą oznaczeń. Taka ocena bowiem winna koniecznie zostać dokonana z uwzględnieniem sposobu postrzegania tych oznaczeń przez właściwy krąg odbiorców w normalnych warunkach sprzedaży.
Sąd przyznał, że w niektórych sprawach przywiązywano szczególną wagę do fonetycznego podobieństwa kolidujących ze sobą oznaczeń, a to ze względu na to, że rozpatrywane towary, należące do sektora napojów, a w szczególności napojów alkoholowych, mogły być zamawiane ustnie po zobaczeniu ich nazwy w menu lub na karcie win. Dodał on jednak, że z orzecznictwa wynika również, iż brak jest jakichkolwiek dowodów pozwalających na uznanie, że zasadniczo konsument napojów będzie je kupował w kontekście rozmowy na temat ich zamawiania w zatłoczonym i głośnym barze lub restauracji.
Ponadto, chociaż bary i restauracje są znaczącymi kanałami sprzedaży dla tego rodzaju towarów, nie ulega wątpliwości, że konsument będzie w stanie postrzegać rozpatrywane znaki towarowe w tych miejscach wizualnie, w szczególności oglądając podaną mu butelkę lub poprzez inne środki przekazu, takie jak menu lub lista napojów, przed złożeniem zamówienia w formie ustnej. Poza tym i nade wszystko bary i restauracje nie są jedynymi kanałami sprzedaży przedmiotowych towarów. Towary te bowiem są również sprzedawane w supermarketach lub innych punktach sprzedaży detalicznej, gdzie konsument sam wybiera towar i jest wobec tego zmuszony ufać przede wszystkim wyglądowi znaku towarowego znajdującemu się na tym towarze.
W związku z tym chociaż czasami przypisywano decydujące znaczenie postrzeganiu fonetycznemu znaków towarowych w odniesieniu do napojów, to takie stwierdzenie nie ma zastosowania we wszystkich przypadkach.
W niniejszym wypadku nie przedstawiono żadnych dowodów służących wykazaniu, że rozpatrywane towary są zasadniczo zamawiane ustnie. Wręcz przeciwnie, jeśli właściwy krąg odbiorców zostaje skłoniony do zamówienia tych towarów ustnie w barach i restauracjach, zwykle robi to po zobaczeniu ich nazwy w karcie lub w menu lub może przyjrzeć się towarowi, który zostanie mu podany, tak że będzie mógł postrzec wizualnie markę, aby wyrazić życzenie odnośnie do tego, co ma zamiar nabyć.
W konsekwencji Sąd doszedł do wniosku, że nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd, stwierdził nieważność decyzji Izby Odwoławczej i korzystając z przysługujących mu kompetencji o charakterze reformatoryjnym oddalił sprzeciw wniesiony przez Cody's Drinks International.
(
1
)	W rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2017, L 154, s. 1).