Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 2ας Σεπτεμβρίου 2021 [αίτηση του High Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Irish Ferries Ltd κατά National Transport Authority
(Υπόθεση C-570/19)1
[Προδικαστική παραπομπή – Θαλάσσιες μεταφορές – Δικαιώματα των επιβατών στις θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές – Κανονισμός (ΕΕ) 1177/2010 – Άρθρα 18 και 19, άρθρο 20, παράγραφος 4, και άρθρα 24 και 25 – Ματαίωση υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών – Καθυστερημένη παράδοση πλοίου στον μεταφορέα – Προειδοποίηση πριν από την αρχικώς προγραμματισμένη ημερομηνία αναχώρησης – Συνέπειες – Δικαίωμα μεταφοράς με άλλο δρομολόγιο – Σχετικές λεπτομέρειες – Ανάληψη πρόσθετων εξόδων – Δικαίωμα αποζημίωσης – Υπολογισμός – Έννοια της τιμής του εισιτηρίου – Εθνικός φορέας αρμόδιος για την εφαρμογή του κανονισμού 1177/2010 – Αρμοδιότητα – Έννοια του παραπόνου – Εκτίμηση του κύρους – Άρθρα 16, 17, 20 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αρχές της αναλογικότητας, της ασφάλειας δικαίου και της ίσης μεταχείρισης]
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Αιτούν δικαστήριο
High Court (Ιρλανδία)
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Irish Ferries Ltd
κατά
National Transport Authority
Διατακτικό
Ο κανονισμός (ΕΕ) 1177/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, για τα δικαιώματα των επιβατών στις θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004, έχει την έννοια ότι εφαρμόζεται στην περίπτωση κατά την οποία ο μεταφορέας ματαιώνει την υπηρεσία μεταφοράς επιβατών τηρώντας προθεσμία προειδοποίησης πολλών εβδομάδων πριν από την αρχικώς προγραμματισμένη αναχώρηση, για τον λόγο ότι το πλοίο με το οποίο επρόκειτο να παρασχεθεί η υπηρεσία αυτή παραδόθηκε με καθυστέρηση και δεν κατέστη δυνατόν να αντικατασταθεί.
2)    Το άρθρο 18 του κανονισμού 1177/2010 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που ματαιωθεί υπηρεσία μεταφοράς επιβατών και δεν υφίσταται καμία εναλλακτική υπηρεσία μεταφοράς στην ίδια γραμμή σύνδεσης, ο μεταφορέας υποχρεούται να προσφέρει στον επιβάτη, βάσει του δικαιώματος του τελευταίου σε μεταφορά με άλλο δρομολόγιο προς τον τελικό προορισμό, υπό συγκρίσιμες συνθήκες και το ταχύτερο δυνατόν, όπως προβλέπεται στη διάταξη αυτή, εναλλακτική υπηρεσία μεταφοράς με δρομολόγιο διαφορετικό από εκείνο της ματαιωθείσας υπηρεσίας ή υπηρεσία θαλάσσιας μεταφοράς σε συνδυασμό με άλλους τρόπους μεταφοράς, όπως είναι η οδική ή σιδηροδρομική μεταφορά, και οφείλει να αναλαμβάνει τις τυχόν πρόσθετες δαπάνες στις οποίες υποβάλλεται ο επιβάτης στο πλαίσιο αυτής της μεταφοράς με άλλο δρομολόγιο προς τον τελικό προορισμό.
3)    Τα άρθρα 18 και 19 του κανονισμού 1177/2010 έχουν την έννοια ότι, όταν ο μεταφορέας ματαιώνει υπηρεσία μεταφοράς επιβατών τηρώντας προθεσμία προειδοποίησης πολλών εβδομάδων πριν από την αρχικώς προγραμματισμένη αναχώρηση, ο επιβάτης έχει δικαίωμα αποζημίωσης δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού αυτού, αν αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 18 του εν λόγω κανονισμού, να μεταφερθεί με άλλο δρομολόγιο το ταχύτερο δυνατόν, ή ακόμη και να μεταθέσει το ταξίδι του σε μεταγενέστερη ημερομηνία, και φθάνει στον αρχικώς προγραμματισμένο τελικό του προορισμό με καθυστέρηση που υπερβαίνει τα όρια του άρθρου 19 του κανονισμού. Αντιθέτως, αν ο επιβάτης επιλέξει να του επιστραφεί η τιμή του εισιτηρίου, δεν έχει τέτοιο δικαίωμα αποζημίωσης δυνάμει του άρθρου αυτού.
Το άρθρο 19 του κανονισμού 1177/2010 έχει την έννοια ότι η «τιμή του εισιτηρίου», στην οποία αναφέρεται το άρθρο αυτό, περιλαμβάνει τα έξοδα τα οποία αφορούν τις πρόσθετες προαιρετικές παροχές που έχει επιλέξει ο επιβάτης, όπως η κράτηση καμπίνας ή χώρου παραμονής ζώων ή και η πρόσβαση σε σαλόνια της διακεκριμένης θέσης.
Το άρθρο 20, παράγραφος 4, του κανονισμού 1177/2010 έχει την έννοια ότι η καθυστερημένη παράδοση επιβατηγού πλοίου η οποία είχε ως συνέπεια τη ματαίωση όλων των δρομολογίων που επρόκειτο να πραγματοποιηθούν με αυτό στο πλαίσιο νέας θαλάσσιας σύνδεσης δεν εμπίπτει στην έννοια των «έκτακτων περιστάσεων» κατά τη διάταξη αυτή.
Το άρθρο 24 του κανονισμού 1177/2010 έχει την έννοια ότι δεν απαιτεί από τον επιβάτη που ζητεί αποζημίωση δυνάμει του άρθρου 19 του κανονισμού να υποβάλει το αίτημά του υπό τη μορφή παραπόνου στον μεταφορέα εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία εκτελέστηκε ή έπρεπε να εκτελεστεί η υπηρεσία μεταφοράς.
Το άρθρο 25 του κανονισμού 1177/2010 έχει την έννοια ότι εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του αρμόδιου για την εφαρμογή του κανονισμού εθνικού φορέα, όπως αυτός έχει οριστεί από κράτος μέλος, όχι μόνον η υπηρεσία μεταφοράς επιβατών από λιμένα ευρισκόμενο στο έδαφος του κράτους μέλους αυτού, αλλά και η υπηρεσία μεταφοράς επιβατών από λιμένα ευρισκόμενο στο έδαφος άλλου κράτους μέλους με προορισμό λιμένα ευρισκόμενο στο έδαφος του πρώτου κράτους μέλους, όταν η τελευταία αυτή υπηρεσία μεταφοράς εντάσσεται στο πλαίσιο δρομολογίου μετ’ επιστροφής το οποίο ματαιώθηκε στο σύνολό του.
Από την εξέταση του δέκατου προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο που θα μπορούσε να θίξει το κύρος των άρθρων 18 και 19 του κανονισμού 1177/2010.
____________
1 ΕΕ C 328 της 30.09.2019.