Eagrán sealadach
ORDÚ Ó UACHTARÁN NA CÚIRTE
30 Meitheamh 2025 (*)
(Achomharc – Idiragairt – An dara fomhír d’Airteagal 40 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh – Leas i réiteach na n‑imeachtaí – Diúltú)
I gCás C‑454/24 P,
Achomharc de bhun Airteagal 56 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, a taisceadh an 26 Meitheamh 2024,
an Bord Réitigh Aonair (BRA), arna ionadú ar dtús ag M. D. Ceran, C. De Falco, H. Ehlers agus M. K.-Ph. agus ina dhiaidh sin ag D. Ceran, C. De Falco agus H. Ehlers, i gcáil Gníomhairí, le cúnamh ó H.-G. Kamann, Rechtsanwalt, agus F. Louis,
avocat,
iarratasóir,
arna dtacú ag:
An Coimisiún Eorpach, dá ndéanann C. Auvret agus D. Triantafyllou ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,
idiragraí san achomharc,
na páirtithe eile sna himeachtaí:
Dexia SA, dá ndéanann H. Gilliams, advocaat, agus J.-M. Gollier, Abhcóide, ionadaíocht
iarratasóir ag an gcéad chéim,
le tacaíocht ó:
Bundesverband deutscher Banken eV, arna bhunú i mBeirlín (an Ghearmáin), dá ndéanann H. Berger, Rechtsanwalt, A. Komninos, dikigoros, agus M. Weber, Rechtsanwalt, ionadaíocht,
Fédération bancaire française, arna bhunú i bPáras (an Fhrainc), dá ndéanann C. Duriez, A. Gosset‑Grainville agus M. Trabucchi,
avocats, ionadaíocht,
Österreichischer Sparkassenverband (ÖSPV),
arna bhunú i Vín (an Ostair), dá ndéanann A. Brenneis, G. Eisenberger agus J. Holzmann, Rechtsanwälte, ionadaíocht
idiragraithe in achomharc,
Parlaimint na hEorpa, dá ndéanann G. C. Bartram, O. Denkov, J. Etienne, M. Menegatti agus L. Visaggio ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,
Comhairle an Aontais Eorpaigh, dá ndéanann J. Bauerschmidt, M. Chavrier, E. d’Ursel agus A. Westerhof Löfflerová ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,
idiragraithe ag an gcéad chéim,
UACHTARÁN NA CÚIRTE,
ag féachaint don togra ó B.
Smulders, Breitheamh is Rapóirtéir,
tar éis an tAbhcóide Ginearálta,
M. D. Spielmann, a éisteacht,
an tOrdú seo a leanas:
Ordú
1        Lena achomharc, iarrann an Bord Réitigh Aonair (BRA) go gcuirfí breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 10 Aibreán 2024,
Dexia v BRA (ranníocaíochtaí ex ante 2022) (T‑411/22, ‘an breithiúnas atá faoi achomharc’, EU:T:2024:216), ar neamhní, lenar chuir an Chúirt Ghinearálta cinneadh BRA an 11 Aibreán 2022 ar ríomh na ranníocaíochtaí ex ante don bhliain 2022 leis an gCiste Réitigh Aonair (SRF) (SRB/ES/2022/18) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) ar neamhní, a mhéid a bhaineann sé le Dexia SA. Ina fhreagra, maíonn Dexia SA gur cheart an t‑achomharc a dhíbhe.
2        Le horduithe ó Uachtarán na Cúirte Breithiúnais an 19 Nollaig 2024,
BRA v Dexia (C‑454/24 P, EU:C:2024:1061), an 19 Nollaig 2024,
CRU v Dexia (C‑454/24 P, EU:C:2024:1062), agus an 19 Nollaig 2024,
CRU v Dexia (C‑454/24 P, EU:C:2024:1063), tugadh cead, faoi seach, don Fédération bancaire française, don Österreichischer Sparkassenverband (ÖSPV) agus don Bundesverband deutscher Banken eV, idiragairt a dhéanamh sa chás seo chun tacú leis an ordú atá á lorg ag Dexia.
3        Le doiciméid a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 7, an 11 agus an 13 Feabhra 2025 faoi seach, rinne DZ Bank AG Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank Oyj iarratas, ar bhonn an dara mír d’Airteagal 40 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh agus Airteagal 129(4) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, ar idiragairt a dhéanamh chun tacú leis an ordú atá á lorg ag Dexia.
4        Tar éis do Chláraitheoir na Cúirte Breithiúnais na hiarratais sin ar idiragairt a sheirbheáil ar na páirtithe, i gcomhréir le hAirteagal 131(1) de na Rialacha Nós Imeachta, is infheidhme maidir le himeachtaí achomhairc de bhun Airteagal 190(1), thaisc BRA, Comhairle an Aontais Eorpaigh agus Parlaimint na hEorpa barúlacha maidir leis na hiarratais sin ar chuir siad ina gcoinne laistigh de na tréimhsí forordaithe.
Iarratais ar idiragairt
5        Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara, i gcás ina ndéantar iarratais ar idiragairt tar éis dhul in éag na tréimhse dá dtagraítear in Airteagal 190(2) de na Rialacha Nós Imeachta, nach mór aird a thabhairt ar an gcéad abairt d’Airteagal 129(4) de na Rialacha sin, is infheidhme maidir le himeachtaí achomhairc de bhun Airteagal 190(1), lena bhforáiltear go bhféadfaidh Uachtarán na Cúirte aird a thabhairt ar iarratas ar idiragairt arna thaisceadh tar éis dhul in éag na tréimhse sin, ar choinníoll gur tíolacadh é sular glacadh cinneadh an chuid ó bhéal den nós imeachta a thionscnamh.
6        Sa chás seo, ós rud é go ndearna DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank iarratas ar idiragairt tar éis dhul in éag na tréimhse sin, ach sular glacadh an cinneadh sin,
is féidir aird a thabhairt orthu.
7        Mar thaca lena n‑iarratais ar idiragairt, maíonn DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank, go bunúsach, go bhfuil leas díreach acu, agus ní leas indíreach amháin, i dtoradh na díospóide sa chás seo ós rud é,
murab ionann agus na hiarratasóirí ar idiragairt nach bhfuil ach i gcás atá cosúil le páirtí i ndíospóid agus a chuireann na saincheisteanna dlí agus na hargóintí céanna ar aghaidh le páirtí den sórt sin,
tá siadsan sa chás céanna le Dexia. Tugann siad faoi deara gur seolaithe an chinnidh atá faoi chonspóid iad freisin agus go bhfuil ábhar na gcásanna BRA
v Landesbank Baden‑Württemberg (C‑846/24 P),
BRA v DZ Hyp (C‑852/24 P) agus BRA v Nordea Bank (C‑884/24 P) – caingne ina bhfuil siad ina bpáirtithe iontu – comhionann go bunúsach le hábhar an cháis seo.
8        I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, faoin dara mír d’Airteagal 40 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, go bhfuil aon duine nádúrtha nó dlítheanach ar féidir leis leas a shuíomh i dtoradh cáis a cuireadh faoi bhráid na Cúirte, seachas díospóid idir Ballstáit, idir institiúidí an Aontais Eorpaigh nó idir na Stáit sin, ar thaobh amháin, agus na hinstitiúidí sin, ar an taobh eile, i dteideal idiragairt sa chás sin.
9        De réir cásdlí socair, ní mór an coincheap ‘leas i dtoradh cáis’, de réir bhrí na forála sin, a shainmhíniú i bhfianaise ábhar beacht na díospóide agus é a thuiscint mar leas díreach agus reatha a bhaineann leis na horduithe atá á lorg iad féin, seachas mar leas i ndáil leis na saincheisteanna dlí ná na hargóintí arna n‑ardú. Tagraíonn na focail ‘i dtoradh cáis’ don chinneadh críochnaitheach atá á lorg, mar a leagtar amach sa chuid oibríochtúil den bhreithiúnas nó den ordú ar idiragairt (ordú ó Uachtarán na Cúirte Breithiúnais an 29 Feabhra 2024,
MECS v BRA, C‑413/23 P, EU:C:2024:199, mír 8 agus an cásdlí dá dtagraítear).
10      I ndáil leis sin, ba cheart a dheimhniú, go háirithe, an bhfuil baint dhíreach ag an mbeart atá faoi chonspóid ar an iarratasóir ar idiragairt agus an bhfuil a leas i dtoradh an cháis cinnte.
I bprionsabal, ní féidir a mheas go bhfuil leas oibreora eacnamaíoch i dtoradh an cháis díreach leordhóthanach a mhéid is féidir seasamh dlíthiúil an iarratasóra ar idiragairt a athrú leis sin (ordú ó Uachtarán na Cúirte an 26 Meán Fómhair 2024,
Air France-KLM agus Air France v Ryanair agus Malta Air, EU:C:2024:811, mír 8 agus an cásdlí dá dtagraítear).
11      Ina theannta sin, ní mór an ceart chun idiragairt a dhéanamh i gcás a chuirtear faoi bhráid na Cúirte a réiteach chun críocha dea-riaradh an cheartais.
Tugtar údar leis an bprionsabal sin, i gcás ina dtugtar líon an‑mhór cásanna os comhair na Cúirte a bhaineann le ceisteanna dlí atá comhionann nó nasctha go dlúth, go bhféadfaidh sí, cás nó roinnt cásanna a ainmniú mar chás ‘piolótach’ agus bac a chur ar gach cás eile de bhun Airteagal 55(1)(b) de na Rialacha Nós Imeachta go dtí go ndéanfaidh sí a cinneadh nó a cinntí lena gcuirtear clabhsúr leis na himeachtaí sa chás piolótach sin nó sna cásanna píolótacha sin.
Go bunúsach, trí chásanna píolótacha a ainmniú mar aon le bac a chur ar chásanna eile a bhaineann le saincheisteanna dlíthiúla atá nasctha go dlúth lena chéile, nó atá comhionann fiú, éascaítear agus cuirtear borradh ar láimhseáil cásanna den sórt sin agus laghdaítear an mhoill is cúis le láimhseáil na gcásanna sin agus iad ag déileáil leis na cásanna eile go léir a thugtar os comhair na Cúirte freisin.
12      Dá bhrí sin, níl na páirtithe i gcásanna ar cuireadh bac orthu tar éis don Chúirt Ghinearálta nó don Chúirt Bhreithiúnais cás piolótach amháin nó níos mó a ainmniú údaraithe, i bprionsabal, ag an bhfíoras sin amháin, idiragairt a dhéanamh in imeachtaí na gcásanna píolótacha sin nó sna himeachtaí sin.
Dhéanfaí neamhaird ar chuspóir ainmniú den sórt sin dá dtabharfaí cead do na páirtithe sin idiragairt a dhéanamh ar an mbonn amháin gur cuireadh bac ar chás,
eadhon láimhseáil líon suntasach cásanna a éascú don Chúirt chun críocha dea-riaradh an cheartais a áirithiú (féach, chuige sin,
ordú Uachtarán na Cúirte an 30 Aibreán 2020,
an Coimisiún v HSBC Holdings agus páirtithe eile,
C‑806/19 P, EU:C:2020:364, mír 22 agus an cásdlí dá dtagraítear).
13      Ní hionann cásanna píolótacha a bheith á n‑ainmniú ag an gCúirt Ghinearálta nó ag an gCúirt Bhreithiúnais agus sárú ar an gceart an ceart chun leigheas éifeachtach atá ag na bpáirtithe ar cuireadh a gcásanna ar fionraí mar thoradh ar an ainmniú sin. Sa chás seo,
tá an ceart atá ag DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank a gcearta a dhearbhú agus a n‑argóintí a léiriú, mar a eascraíonn as Airteagal 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh agus, go háirithe, na ráthaíochtaí a bhaineann go dlúth leis an gceart chun leigheas éifeachtach a fháil a chumhdaítear san fhoráil sin, á ráthú go leordhóthanach lena stádas mar pháirtithe in imeachtaí achomhairc ar leithligh in BRA v Landesbank Baden‑Württemberg (C‑846/24 P),
BRA v DZ Hyp (C‑852/24 P) agus BRA
v Nordea Bank (C-884/24 P) (féach, chuige sin,
ordú Uachtarán na Cúirte an 30 Aibreán 2020,
an Coimisiún v HSBC Holdings agus páirtithe eile,
C‑806/19 P, EU:C:2020:364, mír 21 agus an cásdlí dá dtagraítear).
14      Sa chás seo, is léir ó achomharc BRA gur mhaígh BRA, go príomha, gur cheart an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní agus gur cheart diúltú d’iarratas Dexia ar neamhniú, mar mhalairt air sin, gur cheart an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta, agus mar mhalairt air sin, gur cheart éifeachtaí an chinnidh atá faoi chonspóid a choinneáil ar bun go dtí go nglacfar cinneadh nua laistigh de 6 mhí ar a dhéanaí tar éis sheachadadh bhreithiúnas na Cúirte Breithiúnais.
Ina fhreagra, d’áitigh Dexia gur cheart an t‑achomharc a dhíbhe.
15      Mar sin féin, má sheasann an Chúirt leis an achomharc sin nó má dhíbheann sí é, ní bheidh toradh an cháis mar a leagtar amach sa chuid oibríochtúil den bhreithiúnas atá le tabhairt in ann athrú díreach a dhéanamh ar sheasamh dlíthiúil DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg nó Nordea Bank, ós rud é nach mbaineann an réiteach sin ach le dlíthiúlacht an bhreithiúnais atá faoi achomharc, lenar chuir an Chúirt Ghinearálta an cinneadh atá faoi chonspóid ar neamhní a mhéid a bhain sé leis an ranníocaíocht ex ante le CRA le haghaidh 2022 atá dlite ó Dexia. Cé go ndréachtaítear agus go bhfoilsítear an cinneadh atá faoi chonspóid i bhfoirm cinneadh aonair, go bhfuil sé mar ghrúpa de chinntí aonair a bhaineann le ranníocaíochtaí ex ante 2022 le CRA is iníoctha ag gach ceann de na hinstitiúidí airgeadais dá dtagraítear sa chinneadh sin (féach, de réir analaí, breithiúnas an 14 Meán Fómhair 1999,
an Coimisiún v AssiDomän Kraft Products agus páirtithe eile, C‑310/97 P, EU:C:1999:407, mír 18).
16      Dá bhrí sin, murab ionann agus an cás ina n‑iarrtar leis an gcaingean ar leith arna tionscnamh ag an idiragraí an gníomh céanna leis an ngníomh atá i gceist sa díospóid inar mian leis an iarratasóir idiragairt a dhéanamh a chur ar neamhní (féach, mar shampla agus de réir analaí, ordú Uachtarán na Cúirte an 21 Nollaig 2016,
an Coimisiún v an Spáinn agus páirtithe eile, C‑128/16 P, míreanna 13 go 15),
ní bheadh sé d’éifeacht ag cinneadh ón gCúirt lena ndeimhnítear neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid, a mhéid a bhaineann sé leis an ranníocaíocht ex ante le CRA le haghaidh 2022 atá dlite ag Dexia
neamhniú cinntitheach,
ex tunc agus erga omnes a dhéanamh ar chinntí BRA a bhaineann le ranníocaíochtaí ex ante 2022 le CRA ó institiúidí seachas Dexia, cé go ndréachtaítear agus go bhfoilsítear na cinntí deireanacha sin agus an cinneadh a bhaineann le rannchuidiú Dexia i bhfoirm aon chinneadh amháin.
17      Dá réir sin, ní bheidh éifeacht ag toradh na díospóide sa chás seo ann féin ar dhlíthiúlacht bhreithiúnais na Cúirte Ginearálta an 23 Deireadh Fómhair 2024,
Landesbank Baden‑Württemberg v BRA (Ranníocaíochtaí ex ante 2022)
(T‑396/22, EU:T:2024:734), an 23 Deireadh Fómhair 2024,
DZ Bank v BRA (Ranníocaíochtaí ex ante 2022) (T‑401/22, EU:T:2024:739), an 23 Deireadh Fómhair 2024,
DZ Bank v BRA (Ranníocaíochtaí ex ante 2022) (T‑403/22, EU:T:2024:741), agus an 23 Deireadh Fómhair 2024,
Nordea Bank v BRA (Ranníocaíochtaí ex ante 2022) (T‑430/22, EU:T:2024:743), lena gcuirtear cinntí BRA a bhaineann leis na ranníocaíochtaí le CRA ó DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank, faoi seach, ar neamhní. Ar na cúiseanna céanna, ní bheidh éifeacht ag an réiteach sin ach an oiread ar bhailíocht orduithe na Cúirte Ginearálta an 6 Lúnasa 2024,
DZ Bank v BRA (T‑484/23, EU:2024:525), an 6 Lúnasa 2024,
Nordea Bank v BRA (T‑412/23, EU:T:2024:526), agus an 6 Lúnasa 2024,
Landesbank Baden‑Württemberg v BRA (T‑441/23, EU:T:2024:555), lena gcuirtear ar neamhní cinneadh BRA an 2 Bealtaine 2023 maidir le ranníocaíochtaí ex ante 2023 le CRA a ríomh (SRB/ES/2023/23), a mhéid a bhaineann, faoi seach, le DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank.
18      Trína n‑iarratais ar idiragairt, déanann DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank a seasamh féin a chosaint, cé nach féidir comparáid a dhéanamh le seasamh Dexia, atá éagsúil ó thaobh
dlí de mar sin féin. Is é atá i gceist leis an leas atá á chosaint acu ná a léiriú go bhfuil údar le cinntí BRA a bhaineann lena ranníocaíochtaí ex ante 2022 le CRA a chur ar neamhní, agus nach bhfuil le cinneadh BRA maidir le ranníocaíocht Dexia a chur ar neamhní.
19      Thairis sin, leanann sé ó na hargóintí a chuir DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank chun cinn go mbaineann a leas líomhnaithe i dtoradh an cháis seo i ndáiríre leis an réasúnaíocht lenar léirigh an Chúirt Ghinearálta Airteagal 70(2) de Rialachán (AE) Uimh. 806/2014 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Iúil 2014 lena mbunaítear rialacha aonfhoirmeacha agus nós imeachta aonfhoirmeach chun institiúidí creidmheasa agus gnólachtaí infheistíochta áirithe a réiteach faoi chuimsiú Sásra Réitigh Aonair agus Ciste Réitigh Aonair, agus lena leasaítear Rialachán (AE) Uimh. 1093/2010 (IO 2014 L 225, lch. 1), agus ní le toradh na díospóide mar sin. Ní leor leas den sórt sin chun a shuíomh gurb ann do leas i réiteach na n-imeachtaí i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 9 den ordú seo.
20      Ina theannta sin, dá gceadófaí do DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank idiragairt a dhéanamh sa chás seo, chaithfí amhras ar a éifeachtaí atá rogha na Cúirte, ar mhaithe le dea-riaradh an cheartais,
arb é atá i gceist ná
breis is 70 achomharc arna dtionscnamh ag BRA, ag an gComhairle agus ag institiúidí creidmheasa nó infheistíochta i gcoinne chinntí na Cúirte Ginearálta lena gcuirtear ar neamhní, ar chúiseanna comhchosúla, cinntí BRA maidir leis na ranníocaíochtaí ex ante le CRA do na blianta 2022 agus 2023, seacht gcás mar chásanna píolótacha, eadhon an cás seo agus Cásanna C‑529/24 P,
C‑536/24 P,
C‑537/24 P,
C‑585/24 P,
C‑671/24 P agus C‑705/24 P. Mar is léir, go bunúsach, ó mhír
12 den ordú seo, dá gceadófaí do gach páirtí i gcás a gcuirtear bac air, tar éis a ainmniú mar chás piolótach, idiragairt a dhéanamh sa chás deireanach sin mar gheall ar an mbac sin, ní bheadh aon chuspóir a thuilleadh le cás piolótach a ainmniú.
21      Dá bhrí sin, ní mór diúltú do na hiarratais ar idiragairt arna gcur isteach ag DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank.
Costais
22      Faoi Airteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta, a bhfuil feidhm aige maidir le hachomhairc de bhua Airteagal 184(1) den Rialachán, ní mór a ordú don pháirtí caillteach na costais a íoc,
má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis.
23      Ós rud é go bhfuil iarratas déanta ag BRA go n‑íocfaidh DZ Bank Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank,
Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank as na costais agus nár éirigh le Nordea Bank ina n‑iarratais ar idiragairt, ní mór a ordú dóibh a gcostais féin a bhaineann leis na hiarratas sin a íoc agus na costais arna dtabhú ag BRA i ndáil leis na hiarratais sin a íoc.
24      Ós rud é nach bhfuil iarratas déanta ag an bParlaimint ná ag an gComhairle ar ordú den sórt sin, ní mór a ordú dóibh a gcostais féin a bhaineann leis na hiarratais ar idiragairt a íoc.
Ar na forais sin, ordaíonn Uachtarán na Cúirte Breithiúnais mar seo a leanas:
1.      Diúltaítear do na hiarratais ar idiragairt arna gcur isteach ag DZ Bank AG Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank Oyj.
2.      Ordaítear do DZ Bank AG Deutsche Zentral-Genossenschaftsbank, Frankfurt am Main, Landesbank Baden‑Württemberg agus Nordea Bank Oyj a gcostais féin agus na costais arna dtabhú ag an mBord Réitigh Aonair (BRA) a íoc.
3.      Ordaítear do Pharlaimint na hEorpa agus do Chomhairle an Aontais Eorpaigh a gcostais féin a íoc.
Sínithe
*      Teanga an cháis: an Fhraincis.