61973CJ0166_NL
Partijen
Onderwerp
Overwegingen van het arrest
Beslissing inzake de kosten
Visa
Dictum
Partijen
IN DE ZAAK 166-73,
BETREFFENDE EEN VERZOEK AAN HET HOF KRACHTENS ARTIKEL 177 EEG-VERDRAG VAN HET BUNDESFINANZHOF, IN HET ALDAAR AANHANGIG GEDING TUSSEN
RHEINMUEHLEN-DUESSELDORF, TE DUESSELDORF-HOLTHAUSEN,
EN
EINFUHR - UND VORRATSSTELLE FUER GETREIDE UND FUTTERMITTEL, TE FRANKFURT/MAIN,
Onderwerp
OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING INZAKE DE UITLEGGING VAN ARTIKEL 177, TWEEDE ALINEA, EEG-VERDRAG,
Overwegingen van het arrest
1 OVERWEGENDE DAT HET BUNDESFINANZHOF BIJ BESCHIKKING VAN 14 AUGUSTUS 1973, INGEKOMEN TER GRIFFIE OP 4 SEPTEMBER 1973, KRACHTENS ARTIKEL 177 EEG-VERDRAG HET HOF DE VRAAG HEEFT VOORGELEGD, OF ARTIKEL 177, TWEEDE ALINEA, "AAN DIE NIET IN HOOGSTE RESSORT RECHTSPREKENDE INSTANTIES EEN IN ELK OPZICHT ONBEPERKT RECHT TOEKENT ZICH MET EEN PREJUDICIEEL VERZOEK TOT HET HOF VAN JUSTITIE TE WENDEN", DAN WEL "OF DIT ARTIKEL ANDERSLUIDENDE NATIONALE RECHTSREGELS, VOLGENS WELKE ZODANIGE INSTANTIES GEBONDEN ZIJN AAN HET RECHTSOORDEEL VAN DE HOGERE RECHTER, ONVERLET LAAT";
DAT BLIJKENS DE BESCHIKKING DE VRAAG IS GESTELD IN HET KADER VAN EEN PROCEDURE, GERICHT TEGEN EEN INCIDENTELE BESCHIKKING VAN HET HESSISCHE FINANZGERICHT, OM HET HOF VAN JUSTITIE OM UITLEGGING TE VERZOEKEN VAN DE BEPALINGEN VAN VERORDENING NR . 19/62 VAN DE RAAD ( PB 1962, BLZ . 933 ), TEN EINDE VONNIS TE KUNNEN WIJZEN IN EEN ZAAK DIE DOOR HET BUNDESFINANZHOF, NA CASSATIE VAN EEN EERDER VONNIS VAN DIEZELFDE RECHTER, NAAR DEZE WAS TERUGVERWEZEN;
DAT, WAAR HET INTERPRETATIEVERZOEK VAN HET FINANZGERICHT BETREKKING HEEFT OP DE OVEREENSTEMMING MET HET GEMEENSCHAPSRECHT VAN DE OVERWEGINGEN DIE HET BUNDESFINANZHOF ERTOE HEBBEN GEBRACHT HET EERDERE VONNIS TE
VERNIETIGEN, DE VRAAG IS GEREZEN OF PAR . 126, VIJFDE ALINEA, VAN DE FINANZGERICHTSORDNUNG, DIE DE RECHTER WAARHEEN DE ZAAK IS TERUGVERWEZEN, BINDT AAN HET RECHTSOORDEEL DAT AAN DE BESLISSING TOT TERUGVERWIJZING TEN GRONDSLAG LIGT, DEZE RECHTER BELET ZODANIG VERZOEK AAN HET HOF VAN JUSTITIE TE DOEN;
2 OVERWEGENDE DAT ARTIKEL 177, DAT VAN WEZENLIJK BELANG IS VOOR DE INSTANDHOUDING VAN HET COMMUNAUTAIRE KARAKTER VAN HET BIJ HET VERDRAG GECONSTITUEERDE RECHT, TEN DOEL HEEFT TE VERZEKEREN DAT DIT RECHT ONDER ALLE OMSTANDIGHEDEN IN ALLE STATEN VAN DE GEMEENSCHAP DEZELFDE WERKING HEEFT;
DAT, WAAR HET ALDUS BEOOGT VERSCHILLEN TE VOORKOMEN IN DE UITLEGGING VAN HET DOOR DE NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIES TOE TE PASSEN GEMEENSCHAPSRECHT, HET DEZE TOEPASSING OOK TRACHT TE WAARBORGEN DOOR DE NATIONALE RECHTER EEN MIDDEL TE BIEDEN TER OPLOSSING VAN MOEILIJKHEDEN, WAAROP DE VEREISTE VOLLEDIGE WERKING VAN HET
GEMEENSCHAPSRECHT IN DE RECHTSSTELSELS DER LID-STATEN ZOU KUNNEN AFSTUITEN;
DAT DIENVOLGENS ELKE LACUNE IN HET ALDUS INGERICHTE STELSEL DE DOELTREFFENDHEID VAN DE BEPALINGEN VAN HET VERDRAG EN VAN HET AFGELEIDE GEMEENSCHAPSRECHT IN GEVAAR BRENGT;
DAT IN DIT LICHT DE BEPALINGEN MOETEN WORDEN BESCHOUWD VAN ARTIKEL 177, DAT ELKE NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIE ZONDER ONDERSCHEID BEVOEGD VERKLAART HET HOF VAN JUSTITIE OM EEN PREJUDICIELE UITSPRAAK TE VERZOEKEN INDIEN ZIJ EEN ZODANIGE UITSPRAAK VOOR HET WIJZEN VAN HAAR VONNIS NOODZAKELIJK ACHT;
3 OVERWEGENDE DAT DE BEPALINGEN VAN ARTIKEL 177 VOOR DE NATIONALE RECHTER DWINGEND RECHT ZIJN EN, WAT DE TWEEDE ALINEA BETREFT, HEM BEVOEGD VERKLAREN ZICH TOT HET HOF VAN JUSTITIE TE WENDEN MET HET VERZOEK UITSPRAAK TE DOEN OP HET PUNT VAN UITLEGGING OF GELDIGHEID;
DAT DIT ARTIKEL DE NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIES DE BEVOEGDHEID VERLEENT EN, IN VOORKOMEND GEVAL, DE PLICHT OPLEGT TOT EEN PREJUDICIELE VERWIJZING, ZODRA DE RECHTER AMBTSHALVE OF OP VERZOEK VAN PARTIJEN VASTSTELT DAT ZICH IN
HET GEDING TEN GRONDE EEN IN DE EERSTE ALINEA BEDOELD PUNT
VOORDOET;
DAT HIERUIT VOLGT DAT DE NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIES DE MEEST UITGEBREIDE BEVOEGDHEID BEZITTEN ZICH TOT HET HOF VAN JUSTITIE TE WENDEN, INDIEN ZIJ MENEN DAT EEN BIJ HEN AANHANGIG GEDING VRAGEN OPWERPT WELKE EEN UITLEGGING OF EEN
BEOORDELING VAN DE GELDIGHEID VAN BEPALINGEN VAN GEMEENSCHAPSRECHT VERLANGEN EN TER ZAKE WAARVAN ZIJ EEN BESLISSING MOETEN NEMEN;
4 OVERWEGENDE DAT UIT DEZE BESCHOUWINGEN VOLGT DAT EEN NATIONALE RECHTSREGEL, WELKE DE NIET IN HOOGSTE RESSORT RECHTSPREKENDE INSTANTIES BINDT AAN RECHTSOORDELEN VAN DE HOOGSTE RECHTER, DIE INSTANTIES NIET DE BEVOEGDHEID VERMAG TE ONTNEMEN AAN HET HOF VAN JUSTITIE VRAGEN TE STELLEN INZAKE DE UITLEGGING VAN HET GEMEENSCHAPSRECHT WAAROP ZODANIG RECHTSOORDEEL BETREKKING HEEFT;
DAT DIT ANDERS WARE, INDIEN DE VRAGEN VAN DE NIET IN HOOGSTE RESSORT RECHTSPREKENDE INSTANTIE MATERIEEL IDENTIEK
ZIJN AAN VRAGEN WELKE REEDS DOOR DE RECHTER IN HOOGSTE RESSORT ZIJN GESTELD;
DAT DAARENTEGEN DE NIET IN HOOGSTE RESSORT RECHTSPREKENDE INSTANTIE VRIJ MOET ZIJN ZICH MET HAAR VRAGEN TOT HET HOF VAN JUSTITIE TE WENDEN, INDIEN ZIJ MEENT DAT HET RECHTSOORDEEL VAN DE HOOGSTE RECHTER HAAR TOT EEN MET HET GEMEENSCHAPSRECHT STRIJDIG VONNIS ZOU KUNNEN BRENGEN;
DAT, INDIEN DE NIET IN HOOGSTE RESSORT RECHTSPREKENDE INSTANTIES ZONDER MOGELIJKHEID VAN BEROEP OP HET HOF VAN JUSTITIE GEBONDEN ZOUDEN ZIJN, DIT AAN 'S HOFS BEVOEGDHEID OM PREJUDICIELE UITSPRAKEN TE DOEN EN AAN DE TOEPASSING VAN HET GEMEENSCHAPSRECHT OP ALLE NIVEAUS VAN DE RECHTERLIJKE ORGANISATIE DER LID-STATEN IN DE WEG ZOU STAAN ;
5 DAT DERHALVE MOET WORDEN GEANTWOORD DAT HET BESTAAN IN HET NATIONALE RECHT VAN EEN REGEL DIE DE RECHTERLIJKE INSTANTIES BINDT AAN HET RECHTSOORDEEL VAN EEN RECHTER IN HOOGSTE RESSORT, HUN OP ZICHZELF NIET DE IN ARTIKEL 177 VOORZIENE BEVOEGDHEID KAN ONTNEMEN OM ZICH TOT HET HOF VAN JUSTITIE TE WENDEN;
Beslissing inzake de kosten
TEN AANZIEN VAN DE KOSTEN
6 OVERWEGENDE DAT DE KOSTEN, DOOR DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN WEGENS INDIENING HARER OPMERKINGEN BIJ HET HOF GEMAAKT, NIET VOOR VERGOEDING IN AANMERKING KUNNEN KOMEN;
DAT DE PROCEDURE TEN AANZIEN VAN PARTIJEN IN HET HOOFDGEDING ALS EEN ALDAAR GEREZEN INCIDENT IS TE BESCHOUWEN, ZODAT DE NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIE OVER DE KOSTEN HEEFT TE BESLISSEN;
Visa
GEZIEN DE PROCESSTUKKEN;
GEHOORD HET RAPPORT VAN DE RECHTER-RAPPORTEUR;
GEHOORD DE MONDELINGE OPMERKINGEN VAN DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN EN VAN DE FIRMA RHEINMUEHLEN;
GEHOORD DE CONCLUSIE VAN DE ADVOCAAT-GENERAAL;
GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP, MET NAME ARTIKEL 177;
GELET OP HET PROTOCOL BETREFFENDE HET STATUUT VAN HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, MET NAME ARTIKEL 20;
GELET OP HET REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING VAN HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN;
Dictum
HET HOF VAN JUSTITIE,
UITSPRAAK DOENDE OP DE DOOR HET BUNDESFINANZHOF BIJ ZIJN BESCHIKKING VAN 14 AUGUSTUS 1973 GESTELDE VRAGEN, VERKLAART
VOOR RECHT :
HET BESTAAN IN HET NATIONALE RECHT VAN EEN REGEL DIE DE RECHTERLIJKE INSTANTIES BINDT AAN HET RECHTSOORDEEL VAN EEN RECHTER IN HOOGSTE RESSORT, KAN HUN OP ZICHZELF NIET DE IN ARTIKEL 177 VOORZIENE BEVOEGDHEID ONTNEMEN OM ZICH TOT HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TE WENDEN .