61994CJ0162_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-162/94,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τους Jose Luis Iglesias Buhigues, νομικό σύμβουλο, και James Macdonald Flett, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Ιρλανδίας, εκπροσωπουμένης από τον Michael A. Buckley, Chief State Solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Ιρλανδίας, 28, route d' Arlon,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι η Ιρλανδία, μη θέτοντας σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τους κτηνιατρικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ L 395, σ. 13), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή, ιδίως από το άρθρο της 22, και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
συγκείμενο από τους D. A. O. Edward (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, L. Sevon και M. Wathelet, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 16ης Νοεμβρίου 1995,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Ιουνίου 1994, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητεί να διαπιστωθεί ότι η Ιρλανδία, μη θέτοντας σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τους κτηνιατρικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς (ΕΕ L 395, σ. 13, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή, ιδίως από το άρθρο της 22, και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
2 Κατά το άρθρο 22 της οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς αυτήν έως τις 31 Δεκεμβρίου 1991 το αργότερο και να πληροφορήσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
3 Επειδή η Επιτροπή δεν έλαβε καμία ανακοίνωση των διατάξεων που η Ιρλανδία θέσπισε προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία και επειδή δεν διαθέτει κανένα άλλο στοιχείο που να της επιτρέπει να συμπεράνει ότι η Ιρλανδία εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία, την όχλησε με έγγραφο της 14ης Οκτωβρίου 1992.
4 Επειδή στο έγγραφο αυτό δεν δόθηκε απάντηση, η Επιτροπή απηύθυνε στις 11 Μαΐου 1993 στην Ιρλανδία αιτιολογημένη γνώμη σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης, υπενθυμίζοντάς της τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία.
5 Με έγγραφο της 15ης Ιουλίου 1993 της μόνιμης αντιπροσωπείας της Ιρλανδίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, οι ιρλανδικές αρχές ανέφεραν ότι εκκρεμούσε η διαδικασία μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Επειδή δεν έλαβε εκ μέρους της Ιρλανδίας ανακοίνωση με την οποία να την πληροφορεί ότι οι αναγκαίες διατάξεις είχαν τεθεί σε εφαρμογή, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
6 Η Επιτροπή υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις που η Ιρλανδία υπέχει τόσο από την οδηγία, και ιδίως από το άρθρο της 22, όσο και από τα άρθρα 5, πρώτο εδάφιο, και 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ. Διαπιστώνει ότι η Ιρλανδία, μη θέτοντας σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία, παρέβη τις εν λόγω υποχρεώσεις.
7 Η Ιρλανδία υπενθυμίζει ότι, με έγγραφο της 5ης Οκτωβρίου 1994 της μόνιμης αντιπροσωπείας της στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, πληροφόρησε την Επιτροπή ότι συμμορφώθηκε με την οδηγία, εξαιρέσει των υποχρεώσεων σχετικά με τους ιχθείς και τα προϊόντα της αλιείας. Ως προς τις τελευταίες αυτές υποχρεώσεις, ανέφερε ότι εκκρεμούσε η διαδικασία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο.
8 Αν και αναγνωρίζει ότι η Ιρλανδία έλαβε κάποια μέτρα μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή εμμένει στο ότι η Ιρλανδία, μη εκπληρώνοντας όλες τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από την οδηγία, παρέβη εντούτοις τις υποχρεώσεις που υπέχει από αυτήν.
9 Καθόσον η Ιρλανδία δεν θέσπισε όλες τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί με την οδηγία εντός των προθεσμιών που ορίζει το άρθρο 22 της εν λόγω οδηγίας, η παράβαση την οποία επικαλείται συναφώς η Επιτροπή πρέπει να θεωρηθεί ως αποδεδειγμένη.
10 Επομένως, διαπιστώνεται ότι η Ιρλανδία, μη θέτοντας σε ισχύ όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί με την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 22 της οδηγίας.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί η Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα, η δε Ιρλανδία ηττήθηκε, πρέπει αυτή να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Η Ιρλανδία, μη θέτοντας σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τους κτηνιατρικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 22 της εν λόγω οδηγίας.
2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.