62000CC0190_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
I - ραγματικά περιστατικά και διαδικασία
1. Η παρούσα υπόθεση υποβάλλεται στο Δικαστήριο από το cour d'appel de Paris στο πλαίσιο ποινικής διώξεως κατά των Balguerie κ.λπ., οι οποίοι κατηγορούνται για το πλημμέλημα της εισαγωγής απαγορευμένων εμπορευμάτων χωρίς τελωνειακή διασάφηση.
2. Οι εφεσείοντες της κύριας δίκης εισήγαγαν, κατά το χρονικό διάστημα από 12 Δεκεμβρίου 1991 έως 27 Απριλίου 1994, χουρμάδες από τις Ηνωμένες ολιτείες της Αμερικής, που παρελήφθησαν σε χαρτοκιβώτια των 15 λιβρών (7,5 kg).
3. Τα προϊόντα αυτά εισήχθησαν ως υπαγόμενα στη δασμολογική διάκριση «Νωποί ή ξεροί χουρμάδες που προορίζονται να συσκευασθούν για τη λιανική πώληση σε άμεσες συσκευσίες με καθαρό περιεχόμενο που δεν υπερβαίνει τα 11 kg», οπότε εφαρμόστηκε πλήρης αναστολή των τελωνειακών δασμών καθώς και ΦΑ με μειωμένο συντελεστή 5,5 %.
4. Από τις 19 Οκτωβρίου 1994 έως τις 11 Αυγούστου 1995, η γαλλική administration des douanes διενήργησε έλεγχο στις εισαγωγές αυτές και κατέληξε ότι οι χουρμάδες αυτοί έπρεπε να είχαν διασαφηθεί υπό τη δασμολογική διάκριση «Νωποί ή ξεροί χουρμάδες σε άμεσες συσκευασίες καθαρού περιεχομένου που δεν υπερβαίνει τα 35 kg», οπότε έπρεπε να είχαν υπαχθεί σε τελωνειακό δασμό 12 %.
5. Η Commission de conciliation et d'expertise douanière, στην οποία προσέφυγαν οι εφεσείοντες της κύριας δίκης, εξέδωσε γνωμοδότηση με την οποία θεώρησε ότι η διαφορά δεν αφορούσε τη μη προσήκουσα χρήση δασμολογικής κλάσεως ή διακρίσεως, αλλά την ερμηνεία κοινοτικών κανόνων οι οποίοι καθορίζουν τη συσκευασία ενός εμπορεύματος σε περίπτωση εισαγωγής ή εξαγωγής.
6. Την εποχή των πραγματικών περιστατικών, οι κανόνες αυτοί περιέχονταν στον κανονισμό (ΕΟΚ) 4142/87 της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 1987, που καθορίζει τους όρους στους οποίους υπόκειται η υπαγωγή ορισμένων εμπορευμάτων σε ευνοϊκό δασμολογικό καθεστώς κατά την εισαγωγή λόγω του ειδικού προορισμού τους .
7. Το tribunal de grande instance de Melun, που επιλήφθηκε της υποθέσεως κατόπιν απευθείας κλήσεως, έκρινε τους Balguerie κ.λπ. ένόχους του πλημμελήματος της εισαγωγής απαγορευμένων εμπορευμάτων χωρίς τελωνειακή διασάφηση και τους καταδίκασε αλληλεγγύως στην καταβολή, μεταξύ άλλων, του ποσού των 288 563 γαλλικών φράγκων (FRF), που αντιστοιχούσε στους παρανόμως μη καταβληθέντες δασμούς και φόρους. Συγκεκριμένα, έκρινε ότι «η λιανική πώληση σε άμεσες συσκευασίες καθαρού περιεχομένου μη υπερβαίνοντος τα 11 kg δεν απαιτούσε από τους κατηγουρουμένους να προβούν σε ανασυσκευασία του εμπορεύματος». Επιπλέον, διαπίστωσε ότι, κατά την ημέρα διενέργειας του ελέγχου, οι κατηγορούμενοι δεν είχαν μπορέσει να εμφανίσουν τη λογιστική υλικού, η οποία προβλέπεται από τον κανονισμό 4142/87.
8. Οι εφεσείοντες της κύριας δίκης προσέβαλαν την απόφαση αυτή ενώπιον του cour d'appel de Paris, το οποίο υποβάλλει στο Δικαστήριο το ερώτημα «αν ο κανονισμός 4142/87 της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 1987, και οι όροι που θεσπίστηκαν για την εφαρμογή του όσον αφορά την εισαγωγή χουρμάδων υπό καθεστώς αναστολής της καταβολής των τελωνειακών δασμών αναλόγως του προορισμού που πρόκειται να δοθεί στα εμπορεύματα απαγορεύουν την εισαγωγή χουρμάδων σε αρχικές συσκευασίες με περιεχόμενο κατώτερο από ή ίσο προς 11 kg».
ΙΙ - Η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση
9. Το άρθρο 3 του κανονισμού 4142/87 ορίζει τα εξής:
«1. Το προβλεπόμενο στο άρθρο 1 ευνοϊκό δασμολογικό καθεστώς εξαρτάται από τη χορήγηση στο πρόσωπο που εισάγει το εμπόρευμα ή που θα το εισάγει για να το θέσει σε ελεύθερη κυκλοφορία, μιας γραπτής αδείας, η οποία εκδίδεται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο το εμπόρευμα δηλώνεται για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία.
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων των επόμενων άρθρων, η χορήγηση της αδείας που προβλέπεται στην παράγραφο 1 επιβάλλει την υποχρέωση:
α) να λάβει το εμπόρευμα τον προδιαγραφέντα ειδικό προορισμό·
β) να καταβληθεί το ποσό των μη εισπραχθέντων δασμών, εάν το εμπόρευμα δεν λάβει τον προδιαγραφέντα ειδικό προορισμό·
γ) να τηρηθούν λογιστικά βιβλία τα οποία επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές να πραγματοποιούν τους ελέγχους που κρίνουν αναγκαίους όσον αφορά την πραγματική χρησιμοποίηση του σχετικού εμπορεύματος για τον προδιαγραφέντα ειδικό προορισμό και να συνεχιστεί η τήρηση των βιβλίων αυτών κατά τη διάρκεια της προθεσμίας που προβλέπεται από τις ισχύουσες στον τομέα αυτό διατάξεις·
δ) να επιτρέπει την επιθεώρηση των λογιστικών βιβλίων που προβλέπονται στο στοιχείο γ_·
ε) να αποδέχεται κάθε άλλο μέτρο ελέγχου το οποίο οι αρμόδιες αρχές κρίνουν πρόσφορο για τη διαπίστωση της πραγματικής χρησιμοποιήσεως του εμπορεύματος και να παρέχουν όλα τα αναγκαία για το σκοπό αυτό πληροφοριακά στοιχεία.
3. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αρνηθούν την έγκριση στα πρόσωπα τα οποία δεν παρέχουν όλα τα αναγκαία εχέγγυα που κρίνονται χρήσιμα.
4. Η χορήγηση αδείας μπορεί να εξαρτάται από τη σύσταση εγγυήσεως που καθορίζεται από τις αρμόδιες αρχές.»
10. Η παράγραφος 1 του άρθρου 6 του κανονισμού 4142/87 διευκρινίζει ότι το ποσό των μη εισπραχθέντων δασμών πρέπει να καταβληθεί εάν το εμπόρευμα δεν έλαβε τον προδιαγραφέντα προορισμό. Η παράγραφος 2 της εν λόγω διατάξεως προβλέπει ότι τα απορρίμματα και θραύσματα τα οποία προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από τη μεταποίηση του εμπορεύματος, καθώς και οι απομειώσεις της ύλης που οφείλονται σε φυσικές αιτίες θεωρούνται ως εμπορεύματα που έχουν λάβει τον ειδικό προορισμό.
11. Ορισμένες κατηγορίες χουρμάδων υπήχθησαν σε «ευνοϊκό δασμολογικό καθεστώς λόγω του ειδικού προορισμού τους» με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1517/91 του Συμβουλίου, της 31ης Μαΐου 1991, για την προσωρινή αναστολή των αυτόνομων δασμών του Κοινού Δασμολογίου για ορισμένα γεωργικά προϊόντα .
12. Ο κανονισμός αυτός αφορά 24 είδη γεωργικών προϊόντων. Όσον αφορά τους χουρμάδες, ο κανονισμός αυτός περιέχει τις ακόλουθες διατάξεις:
>lt>0
13. Η υποσημείωση (α) αναφέρει τα ακόλουθα: «Ο έλεγχος της χρήσης για τον ειδικό αυτό προορισμό γίνεται κατ' εφαρμογή των σχετικών κοινοτικών διατάξεων.» Η υπό κρίση υπόθεση αφορά μόνον τη δεύτερη περίπτωση αναστολής των δασμών.
14. Δυνάμει του άρθρου 1 του κανονισμού 1517/91, η αναστολή αυτή ίσχυε από την 1η Ιουλίου 1991 έως τις 30 Ιουνίου 1992. Η ισχύς της παρατάθηκε, για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 1992 έως 30 Ιουνίου 1993, με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1431/92, και, για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 1993 έως 30 Ιουνίου 1994, με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1421/93 .
ΙΙΙ - Σύνοψη των παρατηρήσεων που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο
15. Οι Balguerie κ.λπ. αναφέρουν ότι, για να μπορεί ένας εισαγωγέας να επωφεληθεί από την προσωρινή αναστολή, έπρεπε οι νωποί ή ξεροί χουρμάδες να προορίζονταν να συσκευασθούν για τη λιανική πώληση σε άμεσες συσκευασίες καθαρού περιεχομένου κατώτερου από ή ίσου προς 11 kg.
16. Όμως, δεν αμφισβητείται ούτε μπορεί να αμφισβητηθεί ότι οι επίδικοι χουρμάδες τοποθετήθηκαν για τη λιανική πώληση σε χαρτοκιβώτια των 7 kg ή σε πλαστικά κεσεδάκια του 1 kg, κατόπιν διαλογής και ελέγχου, πράγμα που ανταποκρινόταν, κατά τους ανωτέρω, στις προδιαγραφές του προδιαγραφέντος προορισμού.
17. Επ' αυτού, υποστηρίζουν ότι, έστω και αν εισήγαγαν τους χουρμάδες σε συσκευασίες καθαρού περιεχομένου κατώτερου των 11 kg, προέβησαν στην ανασυσκευασία τους προκειμένου να προσαρμόσουν το προϊόν στις ανάγκες της πελατείας τους.
18. Εφόσον τα προϊόντα ανασυσκευάστηκαν, τηρήθηκε ο κανονισμός 4142/87, οπότε τα προϊόντα αυτά έπρεπε να τύχουν της προσωρινής αναστολής των δασμών.
19. Η Γαλλική Κυβέρνηση υπενθυμίζει, καταρχάς, τη γενική κοινοτική κανονιστική ρύθμιση και υποστηρίζει ότι, εφόσον το όριο της διακρίσεως μεταξύ του χύμα και του ήδη συσκευασμένου προϊόντος καθορίστηκε στα 11 kg, όταν οι χουρμάδες εισάγονται σε συσκευασίες μικρότερες των 11 kg, είναι ήδη συσκευασμένοι για τη λιανική πώληση. Επομένως, δεν μπορούν να τύχουν της αναστολής των δασμών που ισχύει για τα χύμα προϊόντα. Συνεπώς, δεν ασκεί επιρροή το ότι πράγματι έγινε ανασυσκευασία.
20. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι, ως φαίνεται, δεν αμφισβητείται ότι τα προϊόντα αυτά ήταν νωποί ή ξεροί χουρμάδες και ότι συσκευάστηκαν για να πωληθούν λιανικώς σε άμεσες συσκευασίες καθαρού περιεχομένου κατώτερου από ή ίσου προς 11 kg. Συναφώς, διευκρινίζει ότι η διατύπωση της επίμαχης δασμολογικής διακρίσεως δεν λαμβάνει υπόψη της το αν το περιεχόμενο των συσκευασιών πριν από την τελική αυτή συσκευασία ήταν ή δεν ήταν ήδη κατώτερο από ή ίσο προς 11 kg.
21. Κατά συνέπεια, κατά την Επιτροπή, τα εισαχθέντα προϊόντα φαίνεται να καλύπτονται από τη διατύπωση των δασμολογικών διακρίσεων υπό τις οποίες διασαφήθηκαν.
22. Η ανασυσκευασία των χουρμάδων δεν μεταβάλλει τον ειδικό προορισμό για τον οποίο διασαφήθηκαν και μπορεί μάλιστα, κατά τη γνώμη της Επιτροπής, να εξηγηθεί ενόψει των αναγκών του λιανικού εμπορίου.
23. Όμως, ο κανονισμός 4142/87 δεν απαγορεύει μια τέτοια ενέργεια, αλλά αποσκοπεί στο να καταστήσει δυνατό τον πραγματικό έλεγχο του προορισμού.
24. Η Επιτροπή καταλήγει ότι, αν οι εγγενείς περιστάσεις της υπό κρίση περιπτώσεως μπορούσαν να οδηγήσουν το αιτούν δικαστήριο να διαπιστώσει την ύπαρξη τεχνασμάτων ή απάτης ή και ενεργειών ικανών να θέσουν υπό αμφισβήτηση την εφαρμογή ευνοϊκού δασμολογικού καθεστώτος λόγω του ειδικού προορισμού των χουρμάδων, οι περιστάσεις αυτές δεν μπορούν να συνίστανται απλώς στη διαπίστωση ότι οι χουρμάδες ήταν ήδη συσκευασμένοι σε άμεσες συσκευασίες καθαρού περιεχομένου μη υπερβαίνοντος τα 11 kg. Η διαπίστωση αυτή δεν ασκεί, αυτή καθαυτήν, επιρροή για την εφαρμογή του προτιμησιακού δασμολογικού καθεστώτος.
IV - Εκτίμηση
25. Υπενθυμίζω ότι το cour d'appel de Paris ερωτά το Δικαστήριο «αν ο κανονισμός 4142/87 της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 1987, και οι όροι που θεσπίστηκαν για την εφαρμογή του όσον αφορά την εισαγωγή χουρμάδων υπό καθεστώς αναστολής της καταβολής των τελωνειακών δασμών αναλόγως του προορισμού που πρόκειται να δοθεί στα εμπορεύματα απαγορεύουν την εισαγωγή χουρμάδων σε αρχικές συσκευασίες με περιεχόμενο κατώτερο από ή ίσο προς 11 kg».
26. Θα εξετάσω λοιπόν, κατά πρώτον, μήπως ο κανονισμός 4142/87 παρέχει την απάντηση στο ερώτημα αυτό.
27. Ο κανονισμός αυτός, τις κρίσιμες διατάξεις του οποίου παρέθεσα ανωτέρω, καθιερώνει μηχανισμούς ελέγχου προς εξασφάλιση του ότι τα εμπορεύματα - οποιαδήποτε και αν είναι αυτά - που υπάγονται σε ευνοϊκό καθεστώς κατά την εισαγωγή λόγω του ειδικού προορισμού τους λαμβάνουν πράγματι αυτόν τον προορισμό. Οι μηχανισμοί αυτοί περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την υποχρέωση λήψεως γραπτής άδειας, η χορήγηση της οποίας συνεπάγεται ιδίως την υποχρέωση τηρήσεως λογιστικής που να επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να διενεργούν τους αναγκαίους ελέγχους.
28. Εξυπακούεται ότι στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξετάσει κατά πόσον πληρούνται εν προκειμένω όλες αυτές οι προϋποθέσεις.
29. Δεν βλέπω, ωστόσο, κατά ποιο τρόπο μια κάποια διάταξη του κανονισμού αυτού θα επέτρεπε να λυθεί το ζήτημα κατά πόσον οι χουρμάδες που προορίζονται να συσκευασθούν προκειμένου να πωληθούν λιανικώς σε άμεσες συσκευασίες με περιεχόμενο 11 kg ή λιγότερο πρέπει, για να τύχουν της αναστολής του δασμού 12 % που προβλέπει το Κοινό Δασμολόγιο, να εμφανίζονται προς εισαγωγή σε συσκευασίες περιεχομένου υπερβαίνοντος τα 11 kg.
30. Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται επίσης αν «οι όροι που θεσπίστηκαν για την εφαρμογή» του κανονισμού 4142/87 είναι ικανοί να παράσχουν την απάντηση στο ζήτημα που τίθεται ενώπιόν του.
31. Επειδή δεν μπόρεσα να εντοπίσω κάποιο κείμενο που να περιέχει τέτοιους όρους ή μέτρα εφαρμογής, θεωρώ ότι θα πρέπει να αναφερθούμε, όπως προτείνει η Γαλλική Κυβέρνηση, στους κανονισμούς του Συμβουλίου με τους οποίους θεσπίστηκε η αναστολή των δασμών του Κοινού Δασμολογίου για ορισμένες κατηγορίες χουρμάδων.
32. Αυτό με οδηγεί να σημειώσω, κατά πρώτον, ότι ο κανονισμός 1517/91, καθώς και οι διαδοχικοί κανονισμοί περί παρατάσεως της ισχύος αυτής της αναστολής, αναφέρονται όχι στους χουρμάδες που προορίζονται «για τη λιανική πώληση» σε άμεσες συσκευασίες καθαρού περιεχομένου που δεν υπερβαίνει τα 11 kg, αλλά σε εκείνους που προορίζονται να συσκευασθούν για τη λιανική πώληση σε συσκευασίες που δεν υπερβαίνουν το βάρος αυτό.
33. Συνεπώς, εξαιρούνται από το ευνοϊκό καθεστώς της αναστολής των δασμών οι χουρμάδες που προορίζονται να πωληθούν από τα καταστήματα με την αρχική τους συσκευασία, έστω και αν αυτή περιέχει μόνον 11 kg ή και μικρότερη ποσότητα χουρμάδων.
34. Δεύτερον, το κείμενο δεν χρησιμοποιεί επίσης την έκφραση «χουρμάδες που προορίζονται να συσκευασθούν ή ανασυσκευασθούν για τη λιανική πώληση». Συνεπώς, η κατάσταση που εμφανίζεται στη διαφορά της κύριας δίκης, ήτοι η περίπτωση της ανασυσκευασίας, δεν καλύπτεται ρητώς από το κείμενο του κανονισμού του Συμβουλίου.
35. Όμως, από την άλλη πλευρά, το κείμενο δεν διευκρινίζει ότι οι εν λόγω χουρμάδες πρέπει να εμφανίζονται προς εισαγωγή σε συσκευασίες βάρους ανώτερου των 11 kg.
36. Μπορούμε, παρά ταύτα, να θεωρήσουμε δεδομένο ότι το Συμβούλιο θέλησε σιωπηρώς να θεσπίσει αυτόν τον κανόνα;
37. Η Γαλλική Κυβέρνηση, το tribunal de grande instance de Melun και το cour d'appel de Paris θεωρούν ότι αυτή η ερμηνεία πρέπει να προκριθεί, καθόσον μόνον η εμφάνιση των χουρμάδων «χύμα» ή σε μεγάλες συσκευασίες «καθιστά αναγκαία» τη συσκευασία, υποχρεώνει δηλαδή πράγματι τον εισαγωγέα να προβεί σε συσκευασία των χουρμάδων ώστε να μπορεί να τους πωλήσει λιανικώς σε συσκευασίες βάρους μη υπερβαίνοντος τα 11 kg.
38. Θεωρώ, και εγώ, πολύ πιθανό να εκκίνησε το Συμβούλιο από την ιδέα ότι οι χουρμάδες πρέπει να εμφανίζονται στο τελωνείο σε ποσότητες ανώτερες των 11 kg, ιδίως μάλιστα όταν σ' αυτήν ακριβώς την περίπτωση γίνεται καλύτερα κατανοητή η έκφραση «που προορίζονται να συσκευασθούν για τη λιανική πώληση».
39. Ωστόσο, το Συμβούλιο απέφυγε να περιλάβει αυτήν την προϋπόθεση στο κείμενο.
40. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ απαραίτητο να συμπληρώσω την εξέταση του γράμματος της διατάξεως που θεσπίζει το μέτρο της αναστολής με μια ανάλυση του σκοπού της.
41. Συναφώς, η Επιτροπή εφιστά την προσοχή μας στις δύο πρώτες αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού 1517/91 και των κανονισμών που ακολούθησαν, οι οποίες έχουν την ακόλουθη διατύπωση:
«εκτιμώντας ότι η παραγωγή των προϊόντων που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό είναι επί του παρόντος ανεπαρκής ή ανύπαρκτη στην Κοινότητα και ότι έτσι οι παραγωγοί δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των βιομηχανιών της Κοινότητας που τα χρησιμοποιούν·
[εκτιμώντας] ότι το συμφέρον της Κοινότητας είναι, σ' αυτές τις περιπτώσεις, να αναστέλλονται ολικώς οι αυτόνομοι δασμοί του Κοινού Δασμολογίου.»
42. Συνεπώς, η αναστολή αποβλέπει στη διασφάλιση των συμφερόντων των βιομηχανιών που χρησιμοποιούν τα προϊόντα αυτά, οι δε διαδοχικοί κανονισμοί του Συμβουλίου περιέχουν, συναφώς, δύο διατάξεις:
43. Αφενός, αναστέλλουν τον δασμό του Κοινού Δασμολογίου για τους «[νωπούς ή ξερούς χουρμάδες] που προορίζονται για τη μεταποιητική βιομηχανία, με εξαίρεση την παρασκευή αλκοόλης», και αφετέρου, τον αναστέλλουν, μέσω της ρυθμίσεως που αφορά η υπό κρίση υπόθεση, για τη συσκευαστική βιομηχανία.
44. Η Γαλλική Κυβέρνηση εξηγεί συναφώς ότι:
«όσον αφορά τους χουρμάδες, που αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας υποθέσεως, με την προτροπή της Γαλλίας που ενδιαφερόταν να υποστηρίξει τη βιομηχανία συσκευασίας φρούτων καταγωγής τρίτων χωρών, καθιερώθηκε ήδη από το 1970 το καθεστώς αναστολής των δασμών, προκειμένου να αντιμετωπισθεί ο ανταγωνισμός των προϊόντων της Βόρειας Αφρικής που εισάγονταν στην Κοινότητα ήδη συσκευασμένα υπό καθεστώς αναστολής των δασμών.»
45. Ενόψει του κειμένου των αιτιολογικών σκέψεων των κανονισμών του Συμβουλίου, αυτή η εξήγηση μου φαίνεται πιθανή.
46. Επιβάλλεται, επομένως, η διαπίστωση ότι, για την επίτευξη του σκοπού της αναστολής των δασμών, αρκεί οι χουρμάδες να υφίστανται πράγματι συσκευασία πριν από την πώλησή τους, έστω και αν πρόκειται για ανασυσκευασία.
47. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, έστω και αν η πρόθεση του Συμβουλίου όσον αφορά τον όγκο των συσκευασιών εντός των οποίων πρέπει να εμφανίζονται οι χουρμάδες στο τελωνείο ήταν διαφορετική, δεν υπάρχει λόγος να επιβληθεί ένας όρος ο οποίος, όπως ελέχθη, δεν προβλέπεται από το γράμμα της επίμαχης διατάξεως ούτε επιβάλλεται από τον σκοπό στον οποίο αποβλέπει το μέτρο.
48. Στην αντίθετη περίπτωση, άλλωστε, δεν θα λαμβάνονταν υπόψη οι επιταγές της ασφάλειας δικαίου.
49. Υπενθυμίζω, εξάλλου, ότι ο κανονισμός 4142/87, που καθορίζει τους όρους υπαγωγής ορισμένων εμπορευμάτων σε ευνοϊκό δασμολογικό καθεστώς κατά την εισαγωγή λόγω του ειδικού προορισμού τους, καθιερώνει μηχανισμούς ελέγχου ικανούς να εξασφαλίσουν ότι μόνον τα προϊόντα που υφίστανται πράγματι συσκευασία ή ανασυσκευασία τυγχάνουν της αναστολής των δασμών. Φυσικά, οι όροι που θεσπίζει ο κανονισμός αυτός πρέπει να τηρούνται στο σύνολό τους.
ρόταση
50. Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής στο ερώτημα του cour d'appel de Paris:
«Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 4142/87 της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 1987, που καθορίζει τους όρους στους οποίους υπόκειται η υπαγωγή ορισμένων εμπορευμάτων σε ευνοϊκό δασμολογικό καθεστώς κατά την εισαγωγή λόγω του ειδικού προορισμού τους, και ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1421/93 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1993, για την προσωρινή αναστολή των αυτόνομων δασμών του Κοινού Δασμολογίου για ορισμένα γεωργικά προϊόντα, δεν εμποδίζει να εφαρμοστεί στους χουρμάδες η αναστολή των αυτόνομων δασμών την οποία προβλέπει ο κανονισμός αυτός για τον λόγο και μόνον ότι οι χουρμάδες εισάγονται σε αρχικές συσκευασίες περιεχομένου ίσου προς ή κατώτερου από 11 kg.»