62022TJ0048_RES
Υπόθεση T‑48/22
Τσεχική Δημοκρατία
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 2023
«ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ – Δαπάνες που αποκλείονται από τη χρηματοδότηση – Διαδικασία εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση – Ενεργός γεωργός – Μόνιμοι βοσκότοποι – Δείγμα ελέγχου – Αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά – Εκπρόθεσμη υποβολή της αιτήσεως – Δημοσιονομική πειθαρχία – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη – Αναλογικότητα»
Γεωργία – Κοινή γεωργική πολιτική – Καθεστώτα άμεσης στήριξης – Κοινοί κανόνες – Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης – Έννοια του ενεργού γεωργού – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα και ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων που ασκούν δραστηριότητα η οποία εμπίπτει στον κατάλογο εξαιρέσεων – Δεν περιλαμβάνονται – Εξαίρεση – Προϋποθέσεις – Δυνατότητα των κρατών μελών να περιορίζουν τις εν λόγω προϋποθέσεις και να καθορίζουν εναλλακτικά κριτήρια – Όρια
(Κανονισμός 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 9 §§ 2 και 7· κανονισμός 639/2014 της Επιτροπής, άρθρο 13 §§ 1 και 3)
(βλ. σκέψεις 50, 51, 55, 62, 63)
Γεωργία – Κοινή γεωργική πολιτική – Καθεστώτα άμεσης στήριξης – Κοινοί κανόνες – Καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης – Έννοια του ενεργού γεωργού – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα και ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων που ασκούν δραστηριότητα η οποία εμπίπτει στον κατάλογο εξαιρέσεων – Δεν περιλαμβάνονται – Ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων – Έννοια – Συνδεδεμένες εταιρίες – Περιλαμβάνονται
(Κανονισμός 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 10 και άρθρα 4 § 1, στοιχείο αʹ, και 9 §§ 2 και 7· κανονισμός 639/2014 της Επιτροπής, άρθρο 13 §§ 1 και 3)
(βλ. σκέψεις 69-72, 76-78, 82-85, 89-92, 94-97, 102)
Γεωργία – Χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ – Εκκαθάριση των λογαριασμών – Άρνηση καλύψεως δαπανών οι οποίες προκύπτουν από πλημμελή εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης – Εκτίμηση των ζημιών που υπέστησαν τα Ταμεία – Παράτυπες δαπάνες που δεν μπορούν να καθορισθούν με επαρκή ακρίβεια – Εκτίμηση στηριζόμενη σε κατ’ αποκοπήν διορθώσεις – Επιτρέπεται – Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας – Δεν συντρέχει
(Κανονισμός 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 52 § 2)
(βλ. σκέψεις 106-108, 127, 130)
Γεωργία – Χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ – Εκκαθάριση των λογαριασμών – Άρνηση καλύψεως δαπανών οι οποίες προκύπτουν από πλημμελή εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης – Αμφισβήτηση από το οικείο κράτος μέλος – Βάρος αποδείξεως – Κατανομή μεταξύ της Επιτροπής και του κράτους μέλους
(Κανονισμός 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 52 § 2· κανονισμός 908/2014 της Επιτροπής, άρθρο 34 § 6)
(βλ. σκέψεις 115-117, 159, 165, 239, 251)
Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αρχές – Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης – Προϋποθέσεις – Συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις εκ μέρους της διοικήσεως – Έννοια – Έγγραφο με το οποίο καθορίζεται η οριστική θέση της Επιτροπής – Δεν εμπίπτει
(βλ. σκέψεις 176, 178-180, 183)
Γεωργία – Χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ – Χορήγηση ενισχύσεων και πριμοδοτήσεων – Υποχρέωση των κρατών μελών να καθιερώνουν αποτελεσματικό σύστημα διοικητικών και επιτόπιων ελέγχων – Επιτόπιοι έλεγχοι παρακολούθησης – Έννοια – Επιλογή των δειγμάτων των δικαιούχων – Προϋποθέσεις
(Κανονισμός 809/2014 της Επιτροπής, άρθρα 30, στοιχείο αʹ, και 33α)
(βλ. σκέψεις 213-219, 222)
Γεωργία – Χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ – Εκκαθάριση των λογαριασμών – Άρνηση καλύψεως δαπανών οι οποίες προκύπτουν από πλημμελή εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης – Υποχρέωση των κρατών μελών να ελέγχουν αναδρομικά τη μη επιλεξιμότητα κατά τα προηγούμενα έτη μιας εκτάσεως μη επιλέξιμης για ενίσχυση κατά το συγκεκριμένο έτος – Δεν υφίσταται
(Κανονισμός 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 63· κανονισμός 908/2014 της Επιτροπής, άρθρο 7)
(βλ. σκέψεις 264-266)
Γεωργία – Χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ – Εκκαθάριση των λογαριασμών – Άρνηση καλύψεως δαπανών οι οποίες προκύπτουν από πλημμελή εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης – Ρυθμίσεις όσον αφορά την υποβολή αίτησης και την πληρωμή
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 57 § 7·κανονισμός 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 72· κανονισμοί της Επιτροπής 640/2014, άρθρο 13, και 809/2014, άρθρο 14)
(βλ. σκέψεις 276, 278, 282, 284, 286)
Γεωργία – Χρηματοδότηση από το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ – Εκκαθάριση των λογαριασμών – Δημοσιονομική πειθαρχία – Δημοσιονομική διόρθωση που επιβάλλεται στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση – Υποχρέωση της Επιτροπής να επιβάλει διόρθωση και στις πιστώσεις που υπόκεινται σε δημοσιονομική πειθαρχία – Ακύρωση, εν όλω ή εν μέρει, της προσβαλλόμενης δημοσιονομικής διόρθωσης για ένα συγκεκριμένο καθεστώς ενισχύσεων η οποία επιφέρει αυτόματη και γενικευμένη ακύρωση της κατ’ αποκοπήν διόρθωσης για τη δημοσιονομική πειθαρχία – Δεν χωρεί – Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας – Δεν συντρέχει
(Κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 1306/2013, άρθρα 25, 26 και 52, και 1307/2013, άρθρο 8· κανονισμοί της Επιτροπής 907/2014, άρθρο 12 § 2, και 908/2014, άρθρο 34)
(βλ. σκέψεις 290-292, 300, 305-310)
Σύνοψη
Το 2017, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κίνησε διαδικασία έρευνας (
1
) κατά της Τσεχικής Δημοκρατίας προκειμένου να εξακριβώσει αν, όσον αφορά τα έτη 2015 έως 2017, ο έλεγχος από την Τσεχική Δημοκρατία των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν στους γεωργούς στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) διενεργήθηκε σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: έρευνα).
Με τα προκαταρκτικά συμπεράσματα της έρευνας διαπιστώθηκε η μη συμμόρφωση του συστήματος ελέγχου το οποίο θεσπίστηκε για την επαλήθευση της χορήγησης των στρεμματικών ενισχύσεων που καταβλήθηκαν στους γεωργούς, στο πλαίσιο των ανωτέρω ταμείων, για τα οικεία έτη. Οι διαπιστωθείσες ανεπάρκειες αφορούσαν πέντε βασικούς ελέγχους σχετικά με τον προσδιορισμό της ιδιότητας του αιτούντος την ενίσχυση ως ενεργού γεωργού, τον προσδιορισμό των μόνιμων βοσκοτόπων, την επιλογή του δείγματος των δικαιούχων ενισχύσεως που υπόκεινται σε έλεγχο (στο εξής: επιλογή του δείγματος ελέγχου), την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και την εκπρόθεσμη υποβολή των αιτήσεων.
Με τα τελικά συμπεράσματα της έρευνας που κοινοποιήθηκαν στις 26 Μαρτίου 2021, η Επιτροπή επιβεβαίωσε τη θέση της ότι η Τσεχική Δημοκρατία είχε παραβεί πέντε βασικούς ελέγχους και, για όλες τις προσαπτόμενες παραβάσεις, πρότεινε τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ένωσης ποσού ύψους 44098570,70 ευρώ (
2
). Η δημοσιονομική διόρθωση που αντιστοιχεί στο ανωτέρω ποσό επιβλήθηκε στην Τσεχική Δημοκρατία με την εκτελεστική απόφαση 2021/2020 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση) (
3
).
Η Τσεχική Δημοκρατία ζήτησε την ακύρωση της ως άνω αποφάσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Αμφισβητεί, μεταξύ άλλων, τις παραβάσεις που αφορούν την ιδιότητα του ενεργού γεωργού, την επιλογή του δείγματος ελέγχου και την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών.
Το Γενικό Δικαστήριο δέχεται εν μέρει την προσφυγή και, στο πλαίσιο αυτό, αποφαίνεται σχετικά με την ερμηνεία των κατά το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 307/2013 εννοιών του «ενεργού γεωργού» και της «ομάδας φυσικών ή νομικών προσώπων» (
4
). Το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει, επίσης, τη φύση των προϋποθέσεων του άρθρου 34, παράγραφος 6, του κανονισμού 908/2014 και αποσαφηνίζει το σύστημα σχετικά με την επιλογή του δείγματος ελέγχου, τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά και την εκπρόθεσμη κατάθεση της αιτήσεως.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει, καταρχάς, τον λόγο ακυρώσεως με τον οποίο η Τσεχική Δημοκρατία αμφισβήτησε την παράβαση σχετικά με την ιδιότητα του ενεργού γεωργού.
Στο πλαίσιο του ως άνω λόγου, η Τσεχική Δημοκρατία υποστήριξε ότι μη λαμβάνοντας υπόψη, κατά τον έλεγχο της ιδιότητας του αιτούντος την ενίσχυση ως ενεργού γεωργού, τις συνδεδεμένες εταιρίες δεν παρέβη το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013. Μολονότι ούτε ο κανονισμός 1307/2013 ούτε ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός 639/2014 (
5
) περιέχουν ορισμό των εννοιών «ομάδες φυσικών ή νομικών προσώπων» και «συνδεδεμένες εταιρίες», εντούτοις, η Επιτροπή, στο πλαίσιο μιας παρουσίασης προς τα κράτη μέλη, επισήμανε ότι το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο εξαιρέσεων μπορούν να ασκούνται από φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή από ομάδες των φυσικών ή νομικών αυτών προσώπων, απευθείας ή μέσω συνδεδεμένης εταιρίας. Επιπλέον, η Επιτροπή, σε έγγραφο που απέστειλε στο γερμανικό Υπουργείο Τροφίμων και Γεωργίας στις 29 Ιανουαρίου 2016 και το οποίο στη συνέχεια τέθηκε στη διάθεση των λοιπών κρατών μελών, υποστήριξε ότι ως «συνδεδεμένη εταιρία» νοείται κάθε οντότητα που συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με τον αιτούντα την ενίσχυση με σχέση ελέγχου υπό τη μορφή συμμετοχής σε ποσοστό 100 % ή πλειοψηφικής συμμετοχής.
Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει, πρώτον, ότι η υπαγωγή των συνδεδεμένων εταιριών στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013 δεν αντιβαίνει στο γράμμα της εν λόγω διατάξεως. Συναφώς, μια ομάδα προσδιορίζεται, κατ’ ουσίαν, ως ένα σύνολο οντοτήτων που συνδέονται μεταξύ τους στο πλαίσιο της ίδιας οργάνωσης. Επομένως, ο όρος «ομάδα» πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι είναι παρεμφερής με τον όρο «όμιλος» και παραπέμπει σε κάθε σύνολο φυσικών ή νομικών προσώπων που συνδέονται μεταξύ τους στο πλαίσιο μιας περισσότερο ή λιγότερο δομημένης εταιρικής οργάνωσης. Κατά συνέπεια, μια ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων περιλαμβάνει και τις συνδεδεμένες εταιρίες.
Επομένως, ο αιτών την ενίσχυση, που μπορεί να είναι ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων, δύναται να ασκεί τις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο εξαιρέσεων τόσο απευθείας όσο και μέσω συνδεδεμένης εταιρίας που ανήκει στην ίδια ομάδα. Ομοίως, αν ο αιτών την ενίσχυση δεν είναι ομάδα αλλά φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ανήκει σε ομάδα, δύναται να ασκεί τις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο εξαιρέσεων απευθείας ή μέσω συνδεδεμένης εταιρίας που ανήκει στην ίδια ομάδα.
Δεύτερον, η υπαγωγή των συνδεδεμένων εταιριών στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013 δεν αντιβαίνει στον ορισμό του «γεωργού» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κανονισμού. Συγκεκριμένα, το γεγονός ότι η έννοια του «ενεργού γεωργού» και η έννοια του «γεωργού», κατά τις ανωτέρω δύο διατάξεις, συνδέονται επιβεβαιώνεται από τη νομολογία στην οποία διευκρινίζεται ότι, για να μπορεί να έχει την ιδιότητα του ενεργού γεωργού, ένα πρόσωπο πρέπει προηγουμένως να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1307/2013 σχετικά με την έννοια του «γεωργού». Πράγματι, το γεγονός ότι η έννοια του «γεωργού» και η έννοια του «ενεργού γεωργού» συνδέονται δεν δύναται να κλονίσει το συμπέρασμα ότι, κατά το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013, ο αιτών την ενίσχυση δύναται να ασκεί τις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο εξαιρέσεων τόσο απευθείας όσο και μέσω συνδεδεμένης εταιρίας που ανήκει στην ίδια ομάδα. Εξάλλου, από το γράμμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του ως άνω κανονισμού δεν προκύπτει ότι για να μπορεί να χαρακτηριστεί ως γεωργός ένα φυσικό πρόσωπο, ένα νομικό πρόσωπο ή μια ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων πρέπει να ασκεί απευθείας τις δραστηριότητές του.
Τρίτον, η υπαγωγή των συνδεδεμένων εταιριών στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013 δεν αντιβαίνει στον σκοπό της εν λόγω διατάξεως, ο οποίος συνίσταται στην αποτροπή του κινδύνου απάτης σε βάρος του προϋπολογισμού της Ένωσης και στον περιορισμό των ενισχύσεων, στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής, στους γεωργούς που ασκούν πράγματι γεωργική δραστηριότητα. Πράγματι, αν δεν λαμβάνονταν υπόψη οι συνδεδεμένες εταιρίες, οι αιτούντες θα μπορούσαν να κατανείμουν τις δραστηριότητές τους σε περισσότερες συνδεδεμένες νομικές οντότητες, προκειμένου να παρακάμψουν τους περιορισμούς που θέτει η εν λόγω διάταξη στην αναγνώριση της ιδιότητάς τους ως ενεργών γεωργών. Στην περίπτωση αυτή, ο έλεγχος που ασκείται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα περιοριζόταν στις γεωργικές δραστηριότητες που ασκεί απευθείας ο αιτών, αποκλειομένων εκείνων που ασκούνται μέσω συνδεδεμένων εταιριών.
Εξάλλου, μη ορθώς η Τσεχική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι ο κίνδυνος ο αιτών την ενίσχυση να κατανείμει σκόπιμα τις δραστηριότητές του σε διάφορες νομικές οντότητες, προκειμένου να παρακάμψει την εφαρμογή του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013, αντιμετωπίζεται από το άρθρο 60 του κανονισμού 1306/2013 (
6
). Πράγματι, λαμβανομένου υπόψη του ευρέος πεδίου εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως και των απαιτήσεων όσον αφορά την απόδειξη της ενδεχόμενης τεχνητής δημιουργίας των προϋποθέσεων που απαιτούνται για την απόκτηση των πλεονεκτημάτων που προβλέπονται από την τομεακή γεωργική νομοθεσία, είναι δυνατό μια καταχρηστική πρακτική που συνίσταται στην καταστρατήγηση της εφαρμογής των κανόνων σχετικά με την ιδιότητα του ενεργού γεωργού να μην εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 60 του κανονισμού 1306/2013, αλλά, παρά ταύτα, να συνιστά παράβαση του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013. Κατά συνέπεια, δεν είναι δυνατό να υποστηριχθεί ότι η ως άνω διάταξη αρκεί αφ’ εαυτής για την αποτροπή του κινδύνου ο αιτών την ενίσχυση να κατανείμει τις δραστηριότητές του σε περισσότερες νομικές οντότητες, προκειμένου να αποφύγει τον έλεγχο όσον αφορά την ιδιότητά του ως ενεργού γεωργού κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013.
Τέταρτον και τελευταίο, η υπαγωγή των συνδεδεμένων εταιριών στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013 δεν αντιβαίνει στην αρχή της ασφάλειας δικαίου. Πράγματι, η ως άνω αρχή επιβάλλει οι κανόνες δικαίου να είναι σαφείς και ακριβείς και τα αποτελέσματά τους προβλέψιμα, ώστε οι ενδιαφερόμενοι να μπορούν να καθορίζουν αναλόγως τη συμπεριφορά τους στις έννομες καταστάσεις και σχέσεις που διέπονται από την έννομη τάξη της Ένωσης. Εν προκειμένω, προκύπτει με σαφήνεια και ακρίβεια ότι μια ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων ή ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ανήκει σε ομάδα προσώπων δύναται να ασκεί τις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο εξαιρέσεων τόσο απευθείας όσο και μέσω συνδεδεμένης εταιρίας που ανήκει στην ίδια ομάδα.
Εν συνεχεία, το Γενικό Δικαστήριο δέχεται, εν μέρει, τον λόγο ακυρώσεως με τον οποίο αμφισβητείται η παράβαση όσον αφορά την επιλογή του δείγματος ελέγχου.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει ότι οι τακτικοί έλεγχοι διαφέρουν, ως προς το αντικείμενο και τον σκοπό τους, από τους επιτόπιους ελέγχους παρακολούθησης. Ως εκ τούτου, ενώ οι τακτικοί έλεγχοι αφορούν το 5 % του συνόλου των δικαιούχων που υποβάλλουν αίτηση βασικής ενίσχυσης ή αίτηση ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης και έχουν ως σκοπό τον καθορισμό ενός ελάχιστου αριθμού δικαιούχων που υπόκεινται σε έλεγχο προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική επαλήθευση από την Επιτροπή της συμμόρφωσης προς τις διατάξεις που διέπουν τα διάφορα καθεστώτα ενισχύσεων και μέτρα στήριξης, οι επιτόπιοι έλεγχοι παρακολούθησης αφορούν αποκλειστικά τους δικαιούχους στους οποίους επιβλήθηκε μειωμένη διοικητική κύρωση επειδή, κατά το προηγούμενο έτος, δήλωσαν έκταση μεγαλύτερη από την πραγματική ως επιλέξιμη για ενίσχυση έκταση. Οι έλεγχοι παρακολούθησης έχουν, εξάλλου, ως σκοπό την εξακρίβωση αν, κατόπιν της επιβολής μειωμένης διοικητικής κύρωσης για μια πρώτη δήλωση εκτάσεως μεγαλύτερης από την πραγματική, οι δικαιούχοι ενισχύσεως διέπραξαν νέα παράβαση η οποία θα συνεπαγόταν την επιβολή πλήρους διοικητικής κύρωσης. Η ειδική φύση των επιτόπιων ελέγχων παρακολούθησης επιβεβαιώνεται εξάλλου από τον τίτλο του άρθρου 33α του εκτελεστικού κανονισμού 809/2014 (
7
), ο οποίος τους χαρακτηρίζει ρητώς ως «πρόσθετους ελέγχους», όπερ αφήνει να εννοηθεί ότι διαφέρουν από τον τακτικό έλεγχο, στο μέτρο που υποβάλλουν τους δικαιούχους μιας ενίσχυσης σε πρόσθετο έλεγχο. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο αποφαίνεται ότι η Επιτροπή ορθώς έκρινε ότι έπρεπε να γίνει διάκριση μεταξύ των δικαιούχων στους οποίους είχε επιβληθεί μειωμένη διοικητική κύρωση κατά το προηγούμενο έτος και εκείνων που υπόκεινται σε τακτικό έλεγχο.
Εντούτοις, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 52, παράγραφος 2, του κανονισμού 1306/2013 και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον το ποσό της δημοσιονομικής διόρθωσης που επιβλήθηκε λόγω της παράβασης όσον αφορά την επιλογή του δείγματος ελέγχου σχετικά με τον τακτικό έλεγχο δεν αντιστοιχούσε στη σοβαρότητα της προσαπτόμενης μη συμμόρφωσης.
Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ο λόγος για τον οποίο η ζημία που επήλθε το 2017 θα μπορούσε επίσης να είχε επέλθει το 2015 και το 2016 και να συνεπάγεται υποχρέωση αναδρομικής ανάκτησης. Το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει, επίσης, ότι το άρθρο 3 του κανονισμού 2988/95 (
8
), το οποίο επικαλείται η Επιτροπή, δεν ασκεί συναφώς επιρροή. Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι η Επιτροπή δεν μπορεί ομοίως να επικαλεστεί το άρθρο 63 του κανονισμού 1306/2013 ή το άρθρο 7 του εκτελεστικού κανονισμού 809/2014 για να δικαιολογήσει την αναδρομική αναζήτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, στο μέτρο που παραπέμπει για πρώτη φορά στις εν λόγω διατάξεις με το υπόμνημα αντικρούσεως. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή μπορούσε να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς της βάσει των ως άνω δύο διατάξεων, οι εν λόγω διατάξεις δεν αποδεικνύουν ότι η αμφιβολία που αυτή εξέφρασε συνιστά σοβαρή και εύλογη αμφιβολία. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο ακυρώνει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά την επιβολή της δημοσιονομικής διόρθωσης για την παράβαση που αφορά την επιλογή του δείγματος ελέγχου σχετικά με τον τακτικό έλεγχο, ύψους 18833,24 ευρώ.
Τέλος, γίνεται επίσης δεκτός ο λόγος ακυρώσεως με τον οποίο αμφισβητείται η παράβαση που αφορά την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών. Πράγματι, το άρθρο 63 του κανονισμού 1306/2013 και το άρθρο 7 του εκτελεστικού κανονισμού 809/2014 δεν επιβάλλουν στα κράτη μέλη την υποχρέωση να ελέγχουν, αναδρομικώς, αν μια έκταση που δεν ήταν επιλέξιμη για ενίσχυση κατά τη διάρκεια ενός έτους ήταν επίσης μη επιλέξιμη κατά τα προηγούμενα έτη. Η φερόμενη υποχρέωση των κρατών μελών να διενεργούν αναδρομικό έλεγχο της επιλεξιμότητας μιας εκτάσεως δεν απορρέει ούτε από το άρθρο 3 του κανονισμού 2988/95 ούτε, εξάλλου, από τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου (
9
). Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο ακυρώνει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά τη δημοσιονομική διόρθωση που εφαρμόστηκε στις δαπάνες τις οποίες πραγματοποίησε η Τσεχική Δημοκρατία στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης σε σχέση με την προβαλλόμενη παράβαση που αφορά την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, ύψους 17855884,41 ευρώ.
(
1
)	Βάσει του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 347, σ. 549), και του άρθρου 34 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 908/2014 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2014, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού 1306/2013 όσον αφορά τους οργανισμούς πληρωμών και άλλους οργανισμούς, τη δημοσιονομική διαχείριση, την εκκαθάριση λογαριασμών, τους κανόνες σχετικά με τους ελέγχους, τις εγγυήσεις και τη διαφάνεια (ΕΕ 2014, L 255, σ. 59), όπως ίσχυε κατά τον χρόνο της έρευνας.
(
2
)	Προκύπτουσα από την εφαρμογή δημοσιονομικής διόρθωσης σύμφωνα με το άρθρο 12, παράγραφοι 6 έως 8, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 907/2014, της 11ης Μαρτίου 2014, για τη συμπλήρωση του κανονισμού 1306/2013 όσον αφορά τους οργανισμούς πληρωμών και άλλους οργανισμούς, τη δημοσιονομική διαχείριση, την εκκαθάριση λογαριασμών, τις εγγυήσεις και τη χρήση του ευρώ (ΕΕ 2014, L 255, σ. 18).
(
3
)	Εκτελεστική απόφαση (EE) 2021/2020 της Επιτροπής, της 17ης Νοεμβρίου 2021, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2015, L 413, σ. 10).
(
4
)	Κανονισμός (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της Κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 347, σ. 608).
(
5
)	Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 639/2014 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2014, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και για την τροποποίηση του παραρτήματος X του εν λόγω κανονισμού (ΕΕ 2014, L 181, σ. 1).
(
6
)	Η εν λόγω διάταξη προβλέπει τα εξής: «Με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων, τα πλεονεκτήματα που προβλέπονται δυνάμει της τομεακής γεωργικής νομοθεσίας δεν παρέχονται σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα για τα οποία διαπιστώνεται ότι δημιούργησαν τεχνητά τις προϋποθέσεις για την απόκτηση των πλεονεκτημάτων αυτών, αντίθετα με τους σκοπούς της νομοθεσίας αυτής».
(
7
)	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 809/2014 της Επιτροπής, της 17ης Ιουλίου 2014, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης και την πολλαπλή συμμόρφωση (ΕΕ 2014, L 227, σ. 69), όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1394 της Επιτροπής, της 16ης Αυγούστου 2016 (ΕΕ 2016, L 225, σ. 50).
(
8
)	Άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 1995, L 132, σ. 1).
(
9
)	Απόφαση της 7ης Σεπτεμβρίου 2022, Σλοβακία κατά Επιτροπής (T‑40/21, EU:T:2022:515, σκέψεις 54 και 55).