62022CJ0679_INF
Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 29 lutego 2024 r. – Komisja/Irlandia (Audiowizualne usługi medialne)
(sprawa C‑679/22) (
1
)
Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Artykuł 258 TFUE – Dyrektywa (UE) 2018/1808 – Świadczenie audiowizualnych usług medialnych – Brak transpozycji lub poinformowania o przepisach transponujących – Artykuł 260 ust. 3 WE – Żądanie zasądzenia zapłaty w formie ryczałtu i okresowej kary pieniężnej
1.
Akty instytucji – Dyrektywy – Wykonanie przez państwa członkowskie – Dyrektywa przewidująca w celu jej wykonania odesłanie do niej w krajowych przepisach transponujących – Wpływ – Ciążący na państwach członkowskich obowiązek przyjęcia odrębnego aktu stanowiącego transpozycję dyrektywy
(dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2018/1808, art. 2)
(zob. pkt 31)
2.
Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie – Uchybienie zobowiązaniu do powiadomienia o środkach transponujących dyrektywę – Kary pieniężne – Swobodna ocena przysługująca Trybunałowi – Kryteria
(art. 260 ust. 3 TFUE)
(zob. pkt 68)
3.
Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie – Uchybienie zobowiązaniu do powiadomienia o środkach transponujących dyrektywę – Kary pieniężne – Ryczałt – Określenie kwoty – Kryteria
(art. 260 ust. 3 TFUE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2018/1808)
(zob. pkt 70, 72,72–75, 79, 81, 84, 86)
4.
Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie – Uchybienie zobowiązaniu do powiadomienia o środkach transponujących dyrektywę – Kary pieniężne – Okresowa kara pieniężna – Uchybienie utrzymujące się do czasu zbadania stanu faktycznego przez Trybunał – Zasądzenie zapłaty – Przesłanka – Trwanie uchybienia do dnia ogłoszenia wyroku
(art. 260 ust. 3 TFUE)
(zob. pkt 89)
5.
Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Wyrok Trybunału stwierdzający uchybienie – Uchybienie zobowiązaniu do powiadomienia o środkach transponujących dyrektywę – Kary pieniężne – Okresowa kara pieniężna – Ustalenie formy i kwoty – Swobodna ocena przysługująca Trybunałowi – Kryteria
(art. 260 ust. 3 TFUE)
(zob. pkt 92, 93, 98)
Sentencja
1)
Nie przyjmując do dnia upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1808 z dnia 14 listopada 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2010/13/UE w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) ze względu na zmianę sytuacji na rynku, a tym samym nie informując o nich Komisji Europejskiej, Irlandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 2 dyrektywy 2018/1808.
2)
Nie przyjmując do dnia badania okoliczności faktycznych przez Trybunał przepisów niezbędnych do transpozycji do swojego prawa krajowego przepisów dyrektywy 2018/1808, a tym samym nie informując o nich Komisji Europejskiej, Irlandia trwała w swoim uchybieniu.
3)
Od Irlandii zasądza się zapłatę na rzecz Komisji Europejskiej:
–
kary ryczałtowej w wysokości 2500000 EUR;
–
w przypadku gdyby uchybienie stwierdzone w pkt 1 sentencji utrzymywało się w dniu ogłoszenia niniejszego wyroku, licząc od tego dnia do chwili usunięcia przez to państwo członkowskie tego uchybienia, okresowej kary pieniężnej w wysokości 10000 EUR dziennie.
4)
Irlandia pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską
(
1
)	Dz.U. C 45 z 6.2.2023.