62024CJ0257
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Deichiú Dlísheomra)
10 Iúil 2025 (
*1
)
(Tarchur chun réamhrialú – Slándáil shóisialta – Oibrithe imirceacha – Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 – Airteagal 3 – Raon feidhme ábhartha – Saoirse gluaiseachta d’oibrithe – Airteagal 45 CFAE – Rialachán (AE) Uimh. 492/2011 – Airteagal 7 – Cóir chomhionann – Buntáistí sóisialta – Leanbh mionaoiseach faoi mhíchumas oibrí trasteorann – Cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas – Ceanglas cónaithe – Comhréireacht)
I gCás C‑257/24,
IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE, ó Landessozialgericht Nordrhein‑Westfalen (Ard-Chúirt Réigiúnach na Réine Thuaidh-Viostfáile, an Ghearmáin), trí bhreith an 8 Aibreán 2024, a fuarthas ag an gCúirt an 12 Aibreán 2024, sna himeachtaí
PE, arna hionadú ag a tuismitheoirí
v
Städteregion Aachen,
tugann AN CHÚIRT (an Deichiú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: D. Gratsias, Uachtarán Dlísheomra, E. Regan (Rapóirtéir) agus J. Passer, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: J. Richard de la Tour,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
–
Rialtas na Gearmáine, ag J. Möller agus R. Kanitz, i gcáil Gníomhairí,
–
an Coimisiún Eorpach, ag B.-R. Killmann agus F. van Schaik, i gcáil Gníomhairí,
tar éis cinneadh a dhéanamh, i ndiaidh an tAbhcóide Ginearálta a éisteacht, breithiúnas a thabhairt ar an gcás gan Tuairim,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú Airteagal 3 de Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 29 Aibreán 2004 maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta (IO 2004 L 166, lch. 1, agus ceartúchán IO 2004 L 200, lch. 1), arna leasú le Rialachán (CE) Uimh. 988/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Meán Fómhair 2009 (IO 2009 L 284, lch. 43) (‘Rialachán Uimh. 883/2004’), Airteagal 7(2) de Rialachán (AE) Uimh. 492/2011 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 5 Aibreán 2011 maidir le saorghluaiseacht oibrithe laistigh den Aontas (IO 2011 L 141, lch. 1), agus Airteagal 20 CFAE agus Airteagal 21(1) CFAE.
2
Rinneadh an iarraidh in imeachtaí idir PE, leanbh mionaoiseach a ndéanann a tuismitheoirí ionadaíocht air, agus Städteregion Aachen (réigiún uirbeach Aachen, an Ghearmáin), maidir le diúltú cúnamh lánpháirtíochta a dheonú i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas.
An dlí lena mbaineann
Dlí an Aontais Eorpaigh
Rialachán Uimh. 883/2004
3
I dTeideal I de Rialachán Uimh. 883/2004, dar teideal ‘Forálacha ginearálta’, foráiltear le hAirteagal 3 den Rialachán sin, dar teideal ‘Raon feidhme ábhartha’:
‘1.   Beidh feidhm ag an Rialachán seo maidir leis an reachtaíocht ar fad a bhaineann leis na brainsí slándála sóisialta seo a leanas:
(a)
sochair bhreoiteachta;
[...]
3.   Beidh feidhm ag an Rialachán seo freisin maidir leis na sochair airgid neamh-ranníocacha speisialta a chumhdaítear le hAirteagal 70.
[...]
5.   Ní bheidh feidhm ag an Rialachán seo maidir le:
(a)
cúnamh sóisialta agus leighis;
[...]’[Aistriúchán neamhoifigiúil]
4
I dTeideal III de Rialachán Uimh. 883/2004, dar teideal ‘Forálacha speisialta a bhaineann leis na catagóirí éagsúla sochair’, i gCaibidil 9, dar teideal ‘sochair airgid neamh-ranníocacha speisialta’, foráiltear le hAirteagal 70(2)(c) den Rialachán sin, dar teideal ‘Forálacha ginearálta’:
‘Chun críocha na Caibidle seo, ciallaíonn “sochair airgid neamh-ranníocacha speisialta”:
[...]
(c)
atá liostaithe in Iarscríbhinn X’.[Aistriúchán neamhoifigiúil]
5
Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Iarscríbhinn X a ghabhann leis an Rialachán sin, faoin gceannteideal ‘an Ghearmáin’:
‘(a)
Bunioncam cothaithe do dhaoine scothaosta agus do dhaoine a bhfuil cumas laghdaithe tuillimh acu (Caibidil 4 de Leabhar XII den Chód Sóisialta).
(b)
Sochair chun costais chothaithe a chumhdach faoin soláthar bunúsach do chuardaitheoirí poist mura rud é, maidir leis na sochair seo, go gcomhlíonfar na ceanglais a bhaineann le forlíonadh sealadach tar éis sochar dífhostaíochta a fháil (Airteagal 24(1) de Leabhar II den Chód Sóisialta).’[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Rialachán Uimh. 492/2011
6
Foráiltear le hAirteagal 7(1) agus (2) de Rialachán Uimh. 492/2011:
‘1.   Maidir le hoibrí ar náisiúnach de chuid Ballstáit é, ní fhéadfar, ar chríoch na mBallstát eile, cóir atá éagsúil leis an gcóir a chuirtear ar oibrithe náisiúnta a chur air mar gheall ar a náisiúntacht maidir le haon choinníollacha fostaíochta agus oibre, go háirithe maidir le luach saothair, le cur as fostaíocht, agus i gcás ina dtiocfadh sé chun bheith dífhostaithe, maidir le haischur i bhfostaíocht nó maidir le hathfhostú.
2.   Teachtfaidh sé na buntáistí céanna sóisialta agus cánach agus a theachtann oibrithe náisiúnta.’[Aistriúchán neamhoifigiúil]
An dlí náisiúnta
7
Le Neuntes Buch Sozialgesetzbuch (Leabhar naoi den Chód Sóisialta), dar teideal ‘Athshlánú agus rannpháirtíocht daoine faoi mhíchumas’, sa leagan is infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí (‘SGB IX’), leagtar síos na coinníollacha maidir le cúnamh lánpháirtíochta a dheonú i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas.
8
Le hAirteagal 101(1) de SGB IX, sonraítear an méid seo a leanas:
‘Ní fhaigheann Gearmánaigh a bhfuil gnáthchónaí orthu thar lear cúnamh lánpháirtíochta. Ní fhéadfar eisceachtaí a dhéanamh ar bhonn cás ar chás ach amháin a mhéid nach féidir é a sheachaint mar gheall ar chás eisceachtúil práinne agus go gcruthaítear ag an am céanna nach féidir filleadh ar chríoch na Gearmáine ar na cúiseanna seo a leanas:
1.   cúram agus oideachas linbh nach mór dó fanacht thar lear ar chúiseanna dlíthiúla;
2.   tá an duine lena mbaineann i gcúram fadtéarmach in institiúid nó tá dearbhghá cúram aige; nó
3.   acht maidir le húdaráis phoiblí’.
9
Foráiltear don mhéid seo a leanas in Airteagal 104(1) den SGB IX sin:
‘Cinnfear sochair cúnaimh lánpháirtíochta bunaithe ar shainiúlachtaí gach cás ar leith, go háirithe ar bhonn chineál na riachtanas, na staide pearsanta, na timpeallachta sóisialta agus na modhanna agus na n‑acmhainní dá chuid féin [...]’
An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tarchuireadh le haghaidh réamhrialú
10
Tá cónaí ar an iarratasóir sna príomhimeachtaí, náisiúnach Gearmánach agus Éireannach a rugadh sa Ghearmáin in 2009, lena tuismitheoirí sa Bheilg gar do theorainn na Gearmáine. Is náisiúnach Gearmánach í a máthair, atá fostaithe go lánaimseartha in Aachen (an Ghearmáin). Bhí a athair, náisiúnach Éireannach, ina oifigeach de chuid an Aontais Eorpaigh in Maastricht (an Ísiltír).
11
Tá míchumas meabhrach ar an iarratasóir sna príomhimeachtaí a bhfuil cúram sonrach ag teastáil ina leith. Tar éis di freastal ar scoil speisialaithe in Eupen (an Bheilg), tá sí ag freastal ar scoileanna cuimsitheacha in Aachen ón scoilbhliain 2017/2018. Lena hiarraidh, dheonaigh réigiún uirbeach Aachen, i gcomhréir le forálacha SGB IX, cúnamh lánpháirtíochta di i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas don scoilbhliain 2017/2018 go 2020/2021, lenar cumhdaíodh costas cúnaimh scoile 15 uair an chloig ar dtús agus ansin 35 uair an chloig in aghaidh na seachtaine.
12
Le cinneadh an 9 Meitheamh, dhiúltagh réigiún uirbeach Aachen don iarratas maidir leis an gcúnamh lánpháirtíochta don scoilbhliain 2021/2022, ar an bhforas nach gcomhlíonann an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí, ina bhfuil gnáthchónaí air sa Bheilg, an ceanglas cónaithe ar an gcríoch náisiúnta faoi Airteagal 101(1) de SGB IX. Le cinneadh an 20 Lúnasa 2021, diúltaigh an t‑údarás sin don chur i gcoinne arna thaisceadh ag an iarratasóir sna príomhimeachtaí i gcoinne an cinnidh tosaigh.
13
Le breithiúnas an 25 Eanáir 2022, dhiúltaigh Sozialgericht Aachen (an Chúirt Shóisialta, Aachen, an Ghearmáin), ar an bhforas sin freisin, don chaingean a thionscain an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí, arna hionadú ag a tuismitheoirí, i gcoinne na gcinntí sin. Chinn an chúirt freisin nach bhféadfadh an ceart chun cúnaimh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear faoi SGB IX a bheith bunaithe ar dhlí an Aontais, ós rud é nach dtagann an ceart sin faoi raon feidhme ‘sochair bhreoiteachta’, dá dtagraítear in Airteagal 3(1) de Rialachán Uimh. 883/2004, agus foráiltear go sainráite in Airteagal 3(5)(a) nach bhfuil feidhm ag an Rialachán sin maidir le ‘cúnamh sóisialta agus leighis’.
14
Thug an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí, arna hionadú ag a tuismitheoirí, caingean os comhair Landessozialgericht Nordrhein‑Westfalen (Ard-Chúirt Réigiúnach na Réine Thuaidh-Viostfáile, an Ghearmáin), arb í an chúirt a rinne an tarchur í, ag iarraidh an breithiúnas sin a chur ar ceal agus ordú a thabhairt do réigiún uirbeach Aachen, trí leasú a dhéanamh ar chinneadh an 9 Meitheamh 2021, mar a deimhníodh le cinneadh an 20 Lúnasa 2021, na costais a tabhaíodh trí úsáid a bhaint as cúnamh scoile don tréimhse ón 1 Lúnasa 2021 go dtí an 30 Samhain 2021 a aisíoc leis, ar mhéid EUR 12 782.32, agus pobal Gearmáinise na Beilge ag iarraidh costais scoileanna tionlacain a chumhdach, saor in aisce, don tréimhse ón 1 Nollaig 2021 go dtí an 30 Meitheamh 2022.
15
Tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire, faoin dlí náisiúnta, gur cheart an chaingean os a comhair a dhíbhe. Mar sin féin, ní léir an bhfuil an dlí náisiúnta, i ndáil leis sin, ag luí le dlí an Aontais.
16
Ar an gcéad dul síos, fiafraíonn an chúirt sin an dtagann an cás seo faoi raon feidhme Rialachán Uimh. 883/2004. Mar shochar ar rannpháirtíocht san oideachas i bhfoirm cúnamh scoile do leanaí faoi mhíchumas, is cosúil nach ionann an cúnamh lánpháirtíochta atá i gceist sna príomhimeachtaí agus sochar slándála sóisialta a thagann faoi raon feidhme ábhartha an Rialacháin sin, ós rud é nach bhfuil sí faoi réir ceanglais ábhartha, amhail, inter alia, leibhéal an mhíchumais, agus go ndeonaítear í ar bhonn riachtanais phearsanta an duine lena mbaineann, ar bhonn scrúdú aonair ar na riachtanais sin ag an údarás náisiúnta inniúil.
17
Ina theannta sin, tá amhras ann an féidir an cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear faoi SGB IX a aicmiú mar ‘shochar breoiteachta’ de réir bhrí Airteagal 3(1)(a) de Rialachán Uimh. 883/2004, ós rud é go dtugtar le tuiscint leis an gcoincheap ‘breoiteacht’, sa ghnáthbhrí, go bhfuil meath sealadach ar staid na sláinte, cé gurb é cuspóir an chúnaimh lánpháirtíochta ná a chur ar chumas a thairbhithe dul faoi oiliúint atá oiriúnach dá gcumas agus dá bhfeidhmíocht agus a rannpháirtíocht sa tsochaí a chur chun cinn.
18
Is cosúil, dá bhrí sin, go dtagann an cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear faoi SGB IX faoin gcoincheap ‘cúnamh sóisialta’, a eisiatar go sainráite, faoi Airteagal 3(5)(a) de Rialachán Uimh. 883/2004, ó raon feidhme ábhartha an Rialacháin sin. Ní bhaineann an cúnamh lánpháirtíochta sin le ceann de na rioscaí dá dtagraítear in Airteagal 3(1) den Rialachán sin. Ina theannta sin, ní bhíonn aon ról ag tréimhsí gníomhaíochta gairmiúla, rannchuidithe ná cleamhnachta maidir le teidlíocht a fháil maidir le cleamhnacht, rud a chuirtear ar fáil ar bhonn cás ar chás. Ná ní sochair airgid neamh-ranníocacha speisialta é an cúnamh lánpháirtíochta de réir bhrí Airteagal 70 den Rialachán sin, ós rud é nach bhfuil sé liostaithe in Iarscríbhinn X a ghabhann leis an Rialachán sin.
19
Ar an dara dul síos, measann an chúirt a rinne an tarchur gur gá a shoiléiriú an bhfuil eisiamh saoránaigh den Aontas ó chúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear faoi SGB IX ag luí le hAirteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 492/2011, ar dá réir atá gach oibrí ar náisiúnach de Bhallstát é i dteideal, i gcríoch na mBallstát eile, na buntáistí sóisialta céanna agus atá oibrithe náisiúnta. Ós rud é gur bhain máthair an iarratasóra sna príomhimeachtaí úsáid as a ceart chun saorghluaiseachta, tá sí i dteideal brath ar an bhforáil sin maidir leis an mBallstát ar náisiúnach de í. Mar sin féin, níor rialaigh an Chúirt go fóill an ionann cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanbh faoi mhíchumas de chuid oibrí trasteorann agus ‘buntáiste sóisialta’ de réir bhrí na forála sin. D’fhéadfadh an léiriú leathan gur cheart a thabhairt ar an gcoincheap ‘buntáiste sóisialta’ a bheith ina chúis leis an gcoincheap a áireamh san fhoráil sin. D’fhéadfadh an coinníoll cónaithe maidir le cúnaimh lánpháirtíochta a dheonú i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear in SGB IX a bheith ina idirdhealú indíreach, ós rud é go mbeadh tionchar níos mó ar oibrithe teorann ná ar oibrithe náisiúnta.
20
Maidir leis an údar atá le srian den sórt sin, tugann an chúirt sin faoi deara go bhféadfadh cur i mbaol cothromaíocht airgeadais an chórais slándála sóisialta a bheith ina aidhm dhlisteanach ar mhaithe le leas an phobail lena bhféadfaí údar a thabhairt le neamhchónaitheoirí a eisiamh ón gceart chun sochar. I ndáil leis an méid sin, mar gheall ar eisceachtaí ón eisiamh, in SGB IX, i gcás deacrachtaí ar leith, a bhaineann go bunúsach le soláthar sochar sa Bhallstát cónaithe, is féidir aon idirdhealú nach bhfuil údar leis a chur as an áireamh. Ina theannta sin, d’fhéadfaí a áitiú gur cuireadh prionsabal an neamh-idirdhealaithe, a chumhdaítear i dtéarmaí ginearálta in Airteagal 18 CFAE, in iúl go nithiúil in Airteagal 3(5)(a) de Rialachán Uimh. 883/2004 maidir le sochair cúnaimh sóisialta, rud a thabharfadh údar ar an gcaoi nach féidir an cúnamh lánpháirtíochta a leithdháileadh ar dhaoine nach bhfuil cónaí orthu sa chríoch náisiúnta. Dá bhrí sin, deimhnítear leis an eisiamh sin prionsabal an chríochachais atá bunaithe ar an dlí idirnáisiúnta poiblí, ar dá réir nach mór cúnamh arna mhaoiniú le cáin a dheonú do dhaoine atá ina gcónaí ar an gcríoch náisiúnta amháin.
21
Mar sin féin, níl sé cinnte go bhfuil sé riachtanach neamhchónaitheoirí a eisiamh ó thairbhe an chúnaimh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear le SGB IX chun úsáid chuí a bhaint as acmhainní cánach. Go háirithe, ní léir a mhéid atá Poblacht Chónaidhme na Gearmáine ag coigilt caiteachais mar thoradh ar an eisiamh sin a tugadh isteach tar éis na rialacha a ghéarú an 1 Eanáir 2004. Ina theannta sin, mar thoradh ar an eisiamh sin, d’fhéadfadh sé go mbeadh ar shaoránaigh neamhchónaitheacha na Gearmáine filleadh ar an nGearmáin, rud a d’fhágfadh go mbeadh méadú ar chostais don Bhallstát sin. A mhéid a rinne an reachtas náisiúnta iarracht, leis an ngéarú sin, mí-úsáid an chúnaimh lánpháirtíochta sin a laghdú, is cosúil go bhfuil amhras ann faoin gcuspóir sin freisin, go háirithe i bhfianaise phrionsabal na comhréireachta. Ní thagann an baol mí-úsáide chun cinn i ndáil le sochair chomhchineáil a chuirtear ar fáil ar chríoch na Gearmáine. Níl aon fhianaise ann ach oiread go ndearna an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí mí-úsáid ceart trí na coinníollacha a chruthú go saorga chun na buntáistí sóisialta dá dtagraítear in Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 492/2011 a fháil. Ar deireadh, sa mhéid gurb é an cuspóir atá le neamhchónaitheoirí a eisiamh ná na húdaráis náisiúnta inniúla a bhaint ó scrúdú fadálach ar na coinníollacha chun sochair a dheonú do shaoránaigh neamhchónaitheacha Ghearmánacha, tá amhras ann i gcónaí maidir lena riachtanas ós rud é go soláthraítear na seirbhísí sin ar chríoch na Gearmáine.
22
Ar an tríú dul síos, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an ionann neamhchónaitheoirí a eisiamh ó chúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas agus údar oibiachtúil ar an gceart a dhíorthaíonn saoránaigh an Aontais ó Airteagal 20 CFAE agus Airteagal 21(1) CFAE. Cuirtear an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí faoi mhíbhuntáiste díreach toisc gur roghnaigh sí úsáid a bhaint as a saoirse gluaiseachta trína gnátháit chónaithe a bhunú sa Bheilg.
23
Sna himthosca sin, chinn Landessozialgericht Nordrhein‑Westfalen (Ard-Chúirt Réigiúnach na Réine Thuaidh-Viostfáile) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘(1)
An bhfuil Airteagal 3 de [Rialachán Uimh. 883/2004] le léiriú sa chaoi gurb ionann an chabhair lánpháirtíochta dá bhforáiltear le [SGB IX] i bhfoirm sochar cúnaimh scoile, agus sochar de réir bhrí Airteagal 3 agus, mar sin, go dtagann sé faoi raon feidhme an Rialacháin sin?
Más freagra diúltach a thabharfar ar an gcéad cheist:
(2)
An bhfuil Airteagal 7(2) de [Rialachán Uimh. 492/2011] le léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc ar fhoráil den dlí náisiúnta lena ndéantar sochair cúnaimh lánpháirtíochta faoi SGB IX i bhfoirm sochair cúnamh scoile coinníollach ar ghnáthchónaí sa Ghearmáin?
(3)
An bhfuil ann do shrian gan údar ar cheart shaoránaigh an Aontais faoi Airteagal 20 agus Airteagal 21(1) den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh (CFAE) i gcás ina ndiúltaítear cúnamh lánpháirtíochta a dheonú faoi SGB IX i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do shaoránaigh an Aontais a bhfuil cónaí orthu nó a bhfuil gnáthchónaí orthu i mBallstát eile (atá gar don teorainn) ach ina soláthraítear an sochar comhchineáil sa Stát cónaithe?’
Breithniú ar na ceisteanna a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú
An chéad cheist
24
Lena céad cheist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 3 de Rialachán Uimh. 883/2004 a léiriú sa chaoi go dtagann sochar, amhail cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh oideachais do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear le SGB IX, faoi raon feidhme ábhartha an Rialacháin sin.
25
Chun an cheist sin a fhreagairt, is gá, ar an gcéad dul síos, a fháil amach an ionann cúnamh lánpháirtíochta den sórt sin agus sochar ‘slándála sóisialta’ de réir bhrí Airteagal 3(1) den Rialachán sin.
26
De réir cásdlí socair, tá an t‑idirdhealú idir sochair a thagann faoi raon feidhme Rialachán Uimh. 883/2004 agus na sochair a eisiatar bunaithe go bunúsach ar na heilimintí a chomhdhéanann gach sochar, go háirithe na cuspóirí dá ndeonaítear é agus na coinníollacha faoina ndeonaítear é, agus ní ar cé acu a aicmítear nó nach n‑aicmítear sochar mar shochar sóisialta le reachtaíocht náisiúnta (breithiúnas an 11 Aibreán 2024, Sozialministeriumservice, C‑116/23, EU:C:2024:292, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).
27
Dá bhrí sin, féadfar sochar a mheas mar shochar slándála sóisialta, de réir bhrí Airteagal 3(1) de Rialachán Uimh. 883/2004, a mhéid, ar an gcéad dul síos, a dheonaítear é, gan aon mheasúnú aonair ná lánroghnach ar riachtanais phearsanta, d’fhaighteoirí ar bhonn staid atá sainithe go dlíthiúil agus, ar an dara dul síos, go mbaineann sé le ceann de na rioscaí a liostaítear go sainráite in Airteagal 3(1) de Rialachán Uimh. 883/2004. Tá an dá choinníoll sin carnach (breithiúnas an 11 Aibreán 2024, Sozialministeriumservice, C‑116/23, EU:C:2024:292, mír 33 agus an cásdlí dá dtagraítear).
28
Maidir leis an gcéad choinníoll a leagtar amach sa mhír roimhe seo, ní mór a mheabhrú go gcomhlíontar an coinníoll sin i gcás ina ndéantar sochar a dheonú i bhfianaise critéir oibiachtúla lena dtugtar teidlíocht ar an sochar, ar choinníoll go gcomhlíontar iad, gan an t‑údarás náisiúnta inniúil a bheith in ann imthosca pearsanta eile a chur san áireamh (breithiúnas an 11 Aibreán 2024, Sozialministeriumservice, C‑116/23, EU:C:2024:292, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).
29
Sa chás seo, is léir ón ordú tarchuir nach bhfuil an cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear le SGB IX faoi réir coinníollacha oibiachtúla a chomhlíonadh, amhail, inter alia, leibhéal sonrach éagumais nó míchumais, ach go ndeonaíonn an t‑údarás inniúil náisiúnta í, i gcomhréir le hAirteagal 104(1) de SGB IX, i gcomhréir le riachtanais phearsanta an duine lena mbaineann, ar bhonn scrúdú aonair lánroghnach ar a staid ag an údarás sin.
30
Sna himthosca sin, ní mór a mheas nach gcomhlíonann an cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh oideachais do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear le SGB IX leis an gcéad cheann den dá choinníoll charnacha a leagtar amach i mír 27 den bhreithiúnas seo, agus mar thoradh air sin nach ionann an cúnamh sin agus sochar ‘slándála sóisialta’ de réir bhrí Airteagal 3(1) de Rialachán Uimh. 883/2004.
31
Ba cheart a mheabhrú, áfach, go leathnaítear le hAirteagal 3(3) den Rialachán sin a chur i bhfeidhm maidir le sochair airgid neamh-ranníocacha speisialta dá dtagraítear in Airteagal 70 de. Sna himthosca sin, is gá, ar an dara dul síos, a fháil amach an ionann an cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear le SGB IX agus sochar den sórt sin.
32
I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara gur léir ó fhoclaíocht Airteagal 70(2)(c) de Rialachán Uimh. 883/2004 nach bhfuil le tuiscint ach na sochair a liostaítear in Iarscríbhinn X a ghabhann leis an Rialachán sin mar shochair airgid neamh-ranníocacha speisialta. Níl an cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear le SGB IX le fáil san iarscríbhinn sin. Dá bhrí sin, ní hionann é agus sochar den sórt sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Márta 2020, Caisse d’assurance retraite et de la santé au travail d’Alsace-Moselle, C‑769/18, EU:C:2020:203, mír 35).
33
Dá bhrí sin, is é an freagra ar an gcéad cheist ná nach mór Airteagal 3 de Rialachán Uimh. 883/2004 a léiriú sa chaoi nach dtagann sochar, amhail cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnamh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear le SGB IX, faoi raon feidhme ábhartha an Rialacháin sin, ós rud é nach bhfuil deonú an tsochair sin faoi réir coinníollacha oibiachtúla a chomhlíonadh, ach go bhfuil sé bunaithe ar mheasúnú aonair arna dhéanamh ag an údarás inniúil náisiúnta ar riachtanais an duine lena mbaineann.
An dara ceist
34
Lena dara ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 492/2011 a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena ndéantar deonú cúnaimh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanbh faoi mhíchumas d’oibrí trasteorann ar náisiúnach de chuid an Aontais é nó í faoi réir an choinníll go bhfuil cónaí ar an leanbh sa chríoch náisiúnta.
35
D’fhonn freagra a thabhairt don cheist seo, ba cheart a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, go dtagann aon náisiúnach de chuid an Aontais, beag beann ar a áit chónaithe agus a náisiúntacht, a fheidhmíonn an ceart chun saorghluaiseachta d’oibrithe agus a shaothraíonn gníomhaíocht ghairmiúil i mBallstát seachas an Ballstát ina bhfuil cónaí air, faoi raon feidhme Airteagal 45 CFAE, foráil a bhféachtar le Rialachán Uimh. 492/2011 a chur in iúl go nithiúil (breithiúnas an 2 Aibreán 2020, PF agus páirtithe eile, C‑830/18, EU:C:2020:275, mír 21 agus an cásdlí dá dtagraítear).
36
Dá bhrí sin, tairbheoidh an Rialachán sin d’oibrithe imirceacha a bhfuil cónaí orthu i mBallstát óstach agus d’oibrithe teorann a bhfuil cónaí orthu i mBallstát eile agus iad ag tabhairt faoina ngníomhaíocht fostaíochta sa dara Ballstát (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Meitheamh 2023, Thermalhotel Fontana, C‑411/22, EU:C:2023:490, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).
37
Sa chás seo, ní mór a mheas gur náisiúnach Gearmánach í máthair an iarratasóra sna príomhimeachtaí a oibríonn sa Ghearmáin ach a bhfuil cónaí uirthi sa Bheilg.
38
Tar éis a shaoirse gluaiseachta a fheidhmiú, tá oibrí trasteorann den sórt sin i dteideal brath, i gcoinne an Bhallstáit ar náisiúnach de é, ar Rialachán Uimh. 492/2011, agus go háirithe ar Airteagal 7(2) de, lena leagtar síos prionsabal na córa comhionainne idir oibrithe maidir leis an tairbhe a bhaineann le ‘buntáistí sóisialta’ de réir bhrí na forála sin. Is tairbhithe indíreacha den chóir chomhionann sin iad baill teaghlaigh oibrí trasteorann den sórt sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Aibreán 2020, PF agus páirtithe eile, C‑830/18, EU:C:2020:275, míreanna 25 agus 26 agus an cásdlí dá dtagraítear).
39
Ar an dara dul síos, maidir leis an gcoincheap ‘buntáistí sóisialta de réir bhrí Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 492/2011, ba cheart a mheabhrú, de réir cásdlí socair, go gcumhdaítear leis an gcoincheap sin na buntáistí go léir atá nó nach bhfuil nasctha le conradh fostaíochta, a dheonaítear go ginearálta d’oibrithe náisiúnta de bhua a n‑áit chónaithe sa chríoch náisiúnta amháin, agus go n‑éascódh leathnú na mbuntáistí sin d’oibrithe ar náisiúnaigh de Bhallstáit eile iad a soghluaisteacht. Ní féidir an tagairt a dhéantar leis an bhforáil sin do shochair shóisialta a léiriú go sriantach (féach, chuige sin, breithiúnas an 11 Aibreán 2024, Sozialministeriumservice, C‑116/23, EU:C:2024:292, mír 51 agus an cásdlí dá dtagraítear).
40
Dá bhrí sin, is buntáistí sóisialta iad buntáistí sóisialta a dheonaítear do leanbh cleithiúnach oibrí imircigh nach mór dó nó di rannchuidiú lena chothabháil nó lena cothabháil (féach, chuige sin, inter alia, breithiúnais an 20 Meitheamh 1985, Deak, 94/84, EU:C:1985:264, mír 24; an 18 Meitheamh 1987, Lebon, 316/85, EU:C:1987:302, mír 13, agus an 20 Meitheamh 2013, Giersch agus páirtithe eile, C‑20/12, EU:C:2013:411, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).
41
Fágann sé sin gur buntáiste sóisialta de réir bhrí Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 492/2011 í cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas, amhail an cúnamh dá bhforáiltear le SGB IX.
42
Ar an tríú dul síos, ní mór a thabhairt faoi deara gur léiriú sonrach í an fhoráil sin, i réimse buntáistí sóisialta a dheonú, ar phrionsabal na córa comhionainne a chumhdaítear in Airteagal 45 CFAE agus nach mór í a léiriú ar an gcaoi chéanna leis an bhforáil sin (breithiúnas an 2 Aibreán 2020, PF agus páirtithe eile, C‑830/18, EU:C:2020:275, mír 29 agus an cásdlí dá dtagraítear).
43
Le prionsabal na córa comhionainne, cuirtear toirmeasc ní hamháin ar idirdhealú follasach bunaithe ar náisiúntacht ach freisin ar gach cineál idirdhealaithe ceilte as a n‑eascraíonn an toradh céanna, trí chritéir idirdhealaitheacha eile a chur i bhfeidhm (breithiúnas an 2 Aibreán 2020, PF agus páirtithe eile, C‑830/18, EU:C:2020:275, mír 30 agus an cásdlí dá dtagraítear).
44
Maidir le ceanglas cónaithe, amhail an ceanglas atá i gceist sna príomhimeachtaí, a gcuirtear deonú cúnaimh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit lena mbaineann, mar gheall ar chineál an choinníll sin, d’fhéadfadh sé oibrithe teorann a chónaíonn i mBallstát eile a chur faoi mhíbhuntáiste, rud a fhágann gurb ionann é agus idirdhealú indíreach a thagann faoi raon feidhme Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 492/2011 (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Aibreán 2020, PF agus páirtithe eileC‑830/18, EU:C:2020:275, míreanna 31 agus 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).
45
Dá bhrí sin, is ionann reachtaíocht náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí, lena gcuirtear oibrithe áirithe faoi mhíbhuntáiste toisc gur bhunaigh siad a gnátháit chónaithe i mBallstát eile amháin, agus srian ar shaorghluaiseacht oibrithe, de réir bhrí Airteagal 45 CFAE, sa mhéid go bhféadfadh sí, fiú más infheidhme gan idirdhealú, náisiúnach de Bhallstát a chosc nó a dhíspreagadh, inter alia, óna Stát tionscnaimh a fhágáil chun a cheart saorghluaiseachta a fheidhmiú (féach chuige sin, breithiúnas an 2 Aibreán 2020, PF agus páirtithe eile, C‑830/18, EU:C:2020:275, mír 36 agus an cásdlí dá dtagraítear).
46
De réir chásdlí na Cúirte, ní féidir srian den sórt sin ar shaorghluaiseacht oibrithe a cheadú ach amháin má tá údar oibiachtúil leis. Ní mór go bhfuil sé oiriúnach chun cuspóir dlisteanach a bhaint amach agus nach dtéann sé thar a bhfuil riachtanach chun an cuspóir sin a bhaint amach (féach, chuige sin, inter alia, breithiúnais an 13 Nollaig 2012, Caves Krier Frères, C‑379/11, EU:C:2012:798, mír 48, agus an 2 Aibreán 2020, PF agus páirtithe eile, C‑830/18, EU:C:2020:275, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).
47
Sa chás seo, áitíonn Rialtas na Gearmáine go bhfuil údar leis an gceanglas cónaithe atá i gceist sna príomhimeachtaí mar gheall ar an gcuspóir fíornasc a áirithiú, ar an gcéad dul síos, idir an t‑iarratasóir ar chúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnamh scoile do leanaí faoi mhíchumas agus an Ballstát a dheonaíonn an cúnamh sin agus, ar an dara dul síos, cothromaíocht airgeadais an chórais slándála sóisialta náisiúnta.
48
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, ar ndóigh, gur cuspóirí dlisteanacha iad na cuspóirí a shaothraítear leis an reachtaíocht náisiúnta atá ceaptha chun fíornasc a bhunú idir an t‑iarratasóir ar shochar sóisialta agus an Ballstát inniúil agus chun cothromaíocht airgeadais an chórais slándála sóisialta náisiúnta a chaomhnú, i bprionsabal, lena bhféadfaí údar a thabhairt le srianta ar shaorghluaiseacht oibrithe (féach, chuige sin, breithiúnas an 25 Iúil 2018, A (Cabhair do dhuine faoi mhíchumas), C‑679/16, EU:C:2018:601, mír 69 agus an cásdlí dá dtagraítear).
49
Mar sin féin, téann ceanglas cónaithe, amhail an ceanglas atá i gceist sna príomhimeachtaí, thar a bhfuil riachtanach chun na cuspóirí sin a bhaint amach. De réir chásdlí socair na Cúirte, i gcás ina ndéanann oibrithe teorann ranníocaíocht airgeadais le beartais shóisialta an Bhallstáit óstaigh trí na ranníocaíochtaí cánacha agus slándála sóisialta a íocann siad sa Bhallstát óstach le linn a bhfostaíochta ann, ní mór dóibh a bheith in ann tairbhe a bhaint, inter alia, as buntáistí sóisialta faoi na coinníollacha céanna le hoibrithe cónaitheacha (féach, chuige sin, inter alia, breithiúnas an 16 Bealtaine 2024, Hocinx, C‑27/23, EU:C:2024:404, mír 31 agus an cásdlí dá dtagraítear).
50
Sa mhéid sin, tá fíornasc leordhóthanach idir an t‑iarratasóir ar chúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas agus an Ballstát inniúil, rud a chuirfidh ar chumas an Bhallstáit inniúil a chinntiú nach n‑éiríonn an t‑ualach eacnamaíoch a bhaineann leis an sochar sin a íoc míréasúnta (féach, de réir analaí, breithiúnas an 25 Iúil 2018, A (Cabhair do dhuine faoi mhíchumas), C‑679/16, EU:C:2018:601, mír 71 agus an cásdlí dá dtagraítear).
51
Ina theannta sin, a mhéid a chuireann Rialtas na Gearmáine béim ar an ngá atá le timpeallacht shóisialta an duine faoi mhíchumas a chur san áireamh chun a áirithiú go bhfreagraíonn an cúnamh lánpháirtíochta go beacht dá riachtanais shonracha aonair agus, dá bhrí sin, chun go mbeidh sé in ann faireachán a dhéanamh ar a héifeachtacht agus ar a héifeachtaí, is leor a thabhairt faoi deara gur léir ón ordú tarchuir gur sochar comhchineáil í an chabhair sin a sholáthraítear ar chríoch na Gearmáine i ndáil le scolaíocht an linbh faoi mhíchumas, agus mar thoradh air sin go bhfuil údaráis na Gearmáine in ann na seiceálacha uile is gá a dhéanamh le haghaidh indibhidiúlú den sórt sin, fiú má tá gnáthchónaí ar an leanbh sin agus ar a thuismitheoirí i mBallstát eile. Thairis sin, agus in aon chás, ní mhíníonn an rialtas sin cén fáth is gá cónaí ar chríoch náisiúnta chun sochar comhchineáil den sórt sin a indibhidiúlú.
52
Dá bhrí sin, is é an freagra ar an dara ceist nach mór Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 492/2011 a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena ndéantar deonú cúnaimh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanbh faoi mhíchumas de chuid oibrí trasteorann ar náisiúnach de chuid an Aontais é nó í faoi réir an choinníll go bhfuil cónaí ar an leanbh sin sa chríoch náisiúnta, i gcás ina dtéann coinníoll den sórt sin thar a bhfuil riachtanach chun na cuspóirí a shaothraítear leis an reachtaíocht sin a bhaint amach.
An tríú ceist
53
I bhfianaise an fhreagra ar an dara cheist, ní gá an tríú ceist a fhreagairt.
Costais
54
Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Deichiú Dlísheomra) mar seo a leanas:
1.
Maidir le hAirteagal 3 de Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 29 Aibreán 2004 maidir le comhordú córas slándála sóisialta, arna leasú le Rialachán (CE) Uimh. 988/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Meán Fómhair 2009,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
ní thagann sochar, amhail cúnamh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnaimh scoile do leanaí faoi mhíchumas dá bhforáiltear le Neuntes Buch Sozialgesetzbuch (Leabhar naoi den Chód slándála sóisialta) laistigh de raon feidhme ábhartha de Rialachán Uimh. 883/2004, arna leasú le Rialachán Uimh. 988/2009, faoi raon feidhme ábhartha an Rialacháin sin, ós rud é nach bhfuil deonú an tsochair sin faoi réir coinníollacha oibiachtúla a chomhlíonadh, ach go bhfuil sé bunaithe ar mheasúnú aonair arna dhéanamh ag an údarás inniúil náisiúnta ar riachtanais an duine lena mbaineann.
2.
Maidir le hAirteagal 7(2) de Rialachán (AE) Uimh. 492/2011 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 5 Aibreán 2011, maidir le saoirse gluaiseachta d’oibrithe laistigh den Aontas,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
cuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena ndéantar deonú cúnaimh lánpháirtíochta i bhfoirm sochair cúnamh scoile do leanbh faoi mhíchumas d’oibrí trasteorann ar náisiúnach de chuid an Aontais é nó í faoi réir an choinníll go bhfuil cónaí ar an leanbh sa chríoch náisiúnta, i gcás ina dtéann coinníoll den sórt sin thar a bhfuil riachtanach chun na cuspóirí a shaothraítear leis an reachtaíocht sin a bhaint amach.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Ghearmáinis.