62021TO0422_RES
Sprawa T‑422/21
Daimler AG
przeciwko
Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
Postanowienie Sądu (piąta izba) z dnia 7 grudnia 2021 r.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Znak towarowy Unii Europejskiej – Brak reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego uprawnionego do występowania przed sądem państwa członkowskiego lub innego państwa będącego stroną porozumienia EOG – Oczywista niedopuszczalność
Postępowanie sądowe – Skarga wszczynająca postępowanie – Wymogi formalne – Podpis złożony przez adwokata lub radcę prawnego – Skarga podpisana przez adwokata nieuprawnionego do występowania przed sądem jednego z państw członkowskich lub państwa będącego stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym – Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji agencji Unii wydanej po zakończeniu okresu przejściowego określonego w umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii – Skarga podpisana przez prawnika uprawnionego do występowania przed sądami Zjednoczonego Królestwa – Oczywista niedopuszczalność
(umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, art. 87, art. 91 ust. 1, 2, art. 92 ust. 1, art. 93, art. 95 ust. 1, art. 97; statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 19 akapit czwarty, art. 53)
(zob. pkt 15, 17–25)
Streszczenie
W dniu 12 lipca 2021 r. spółka Daimler AG wniosła do sekretariatu Sądu skargę na decyzję izby odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 7 maja 2021 r. Daimler wskazała, że jest reprezentowana przez dwóch prawników uprawnionych do występowania przed sądami Zjednoczonego Królestwa
W umowie o wystąpieniu (
1
) przewidziano okres przejściowy, który dobiegł końca w dniu 31 grudnia 2020 r.
Niniejszym postanowieniem Sąd odrzucił skargę Daimler jako oczywiście niedopuszczalną. Sąd po raz pierwszy wypowiedział się w przedmiocie dopuszczalności skargi wniesionej przez stronę skarżącą reprezentowaną przez prawników uprawnionych do występowania przed sądami Zjednoczonego Królestwa na decyzję izby odwoławczej EUIPO wydaną po upływie okresu przejściowego.
Ocena Sądu
Sąd przypomniał na początku, że jedynie adwokat lub radca prawny uprawniony do występowania przed sądem państwa członkowskiego lub innego państwa będącego stroną porozumienia EOG może reprezentować lub wspomagać stronę przed sądami Unii (
2
). Umowa o wystąpieniu przewiduje w tym względzie różne sytuacje, w których prawnik uprawniony do występowania przed sądami Zjednoczonego Królestwa może reprezentować stronę lub wspierać ją w postępowaniach przed sądami Unii (
3
).
W drugiej kolejności Sąd uznał, że niniejsza skarga nie wchodzi w zakres żadnej z sytuacji przewidzianych w umowie o wystąpieniu, w związku z czym prawnicy skarżącej nie mogą jej reprezentować przed sądami Unii.
Sąd zwrócił bowiem uwagę na okoliczność, że skarga została złożona po upływie okresu przejściowego, wobec czego postanowienia umowy o wystąpieniu dotyczące postępowań toczących się przed sądami Unii przed upływem tego okresu nie znajdują do niej zastosowania. Ponadto ponieważ zaskarżona decyzja została wydana po upływie okresu przejściowego, postanowienia umowy o wystąpieniu dotyczące decyzji wydanych przez instytucje, organy i jednostki administracyjne Unii przed upływem tego okresu również nie znajdują tutaj zastosowania (
4
).
Sąd stwierdził też, że niniejsza sprawa nie dotyczy ani postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wszczętego przez Komisję (
5
), ani postępowania administracyjnego dotyczącego przestrzegania prawa Unii przez Zjednoczone Królestwo lub przez osoby fizyczne lub prawne mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Zjednoczonym Królestwie bądź przestrzegania prawa Unii w odniesieniu do konkurencji (
6
), ani postępowania prowadzonego przez Europejki Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, ani też postępowania w sprawie pomocy państwa (
7
). Sprawa nie jest też objęta zakresem art. 97 umowy o wystąpieniu, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie reprezentacji w postępowaniach toczących się przed EUIPO, nie zaś przed Sądem.
(
1
)	Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 2020, L 29, s. 7, zwana dalej „umową o wystąpieniu”).
(
2
)	Artykuł 19 akapit czwarty statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
(
3
)	Artykuł 91 ust. 1 i 2 umowy o wystąpieniu.
(
4
)	Artykuł 91 ust. 1 i 2 w związku z art. 95 ust. 1 umowy o wystąpieniu.
(
5
)	Artykuł 91 ust. 1 w związku z art. 87 umowy o wystąpieniu.
(
6
)	Artykuł 91 ust. 2 w związku z art. 92 ust. 1 umowy o wystąpieniu.
(
7
)	Artykuł 91 ust. 2 w związku z art. 93 umowy o wystąpieniu.