1.1 Verwezen wordt naar het tussenvonnis van 17 augustus 2005.
1.2 De rechtbank heeft voorts kennis genomen van de volgende
processtukken:
* Akte van repliek in het verwijzingsverzoek;
* Conclusie van dupliek betreffende het verwijzingsverzoek, met 1
productie;
* proces-verbaal van pleidooi zitting van 31 januari 2006;
* Pleitnota van mr. B. de Metz.
De vaststaande feiten
2.1 Op grond van hetgeen enerzijds is gesteld en anderzijds erkend,
danwel niet of niet voldoende betwist, alsmede op grond van de
inhoud van de overgelegde producties, voor zover niet betwist, wordt
het volgende, zakelijk weergegeven, als tussen partijen vaststaand
aangemerkt.
2.2 Tussen (de rechtsvoorganger van) HP en Bertola is op 23 juli 1996
een raamovereenkomst gesloten, welke is vastgelegd in de als productie
1 bij Akte houdende overlegging producties in het geding is gebracht
(hierna: "Overeenkomst").
2.3 Het Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal
vervoer van goederen over de weg van 19 mei 1956 (Trb. 1957, 84;
hierna: "CMR"), afgezien van de regeling betreffende rechtsmacht,
en het Nederlandse recht zijn op de in de Overeenkomst belichaamde
rechtsverhouding tussen partijen van toepassing.
2.4 In een procedure voor het gerecht te Rho, Italië, vordert HP een
veroordeling van Bertola tot schadevergoeding c.a. wegens diefstallen
van in juli 2000 en december 2001 door (de rechtsvoorganger van) HP
aan Bertola in het kader van de Overeenkomst ten vervoer meegegeven
zaken.
2.5 In de hoofdzaak voor deze rechtbank vordert Bertola veroordeling van
HP tot betaling van vracht c.a. wegens in het kader van de Overeenkomst
verricht vervoer over de periode maart – oktober 2003.
De verdere beoordeling van de vorderingen in het incident
3.1 Zowel de primaire vordering van HP, tot verwijzing van de zaak naar
het gerecht in Rho, Italië, als de subsidiaire vordering van HP, om de
onderhavige hoofdzaak aan te houden totdat het gerecht in Rho, Italië,
een definitief geworden vonnis zal hebben gewezen, kan slechts voor
toewijzing in aanmerking komen indien enige internationale regeling
daartoe de mogelijkheid biedt.
3.2 De internationale regeling waarop HP beroep doet is Verordening
(EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de
rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van
beslissingen in burgerlijke en handelszaken (Publ. L 012 van 16 januari
2001; hierna "EEX-Vo"). De EEX-Vo is in werking is getreden op 1 maart
2002, derhalve vóór de datum van uitbrengen van het ten verzoeke van
HP aan Bertola uitgebrachte exploit van 11 (8) juli 2003 (productie 1 bij
Akte houdende verwijzingsverzoek).
3.3 Art. 28, lid 2 EEX-Vo biedt ten aanzien van "samenhangende
vorderingen" de mogelijkheid van verwijzing naar het gerecht waar de
zaak het eerst is aangebracht. Blijkens het derde lid van art. 28 EEX-Vo
zijn vorderingen "samenhangend" in de zin van dat artikel indien tussen
de vorderingen "een zo nauwe band bestaat dat een goede rechtsbedeling
vraagt om hun gelijktijdige behandeling en berechting, teneinde te
vermijden dat bij afzonderlijke berechting van de zaken onverenigbare
beslissingen worden gegeven".
3.4 De vraag of de door HP bij het gerecht te Rho aangebrachte zaak
eerder aanhangig was dan de hoofdzaak in het onderhavige door Bertola
aanhangig gemaakte geding wordt in het midden gelaten.
3.5 HP stelt dat de vorderingen over en weer "samenhangend" zijn in de
zin van art. 28 EEX-Vo. Bertola bestrijdt dat.
3.6 Derhalve dient onderzocht te worden of de vorderingen van Bertola
"een zo nauwe band" hebben met de vorderingen van HP "dat een goede
rechtsbedeling vraagt om hun gelijktijdige behandeling en berechting,
teneinde te vermijden dat bij afzonderlijke berechting van de zaken
onverenigbare beslissingen worden gegeven".
3.7 De CMR bevat geen regeling betreffende het verschuldigd worden c.q.
het betalen van vracht. Het toepasselijke Nederlandse recht bevat wel
zodanige regeling.
3.8 Naar Nederlands recht is de vracht -gesteld, noch gebleken is dat
de Overeenkomst de strekking van tijdbevrachting heeft- verschuldigd
op het ogenblik dat de vervoerder de zaken ten vervoer ontvangt of bij
het afgeven van de vrachtbrief (art. 8:1128 BW). Derhalve is de vracht
vooruit verschuldigd en is die verschuldigdheid niet afhankelijk van de
(onbeschadigde en complete) aflevering van de zaken ter bestemming.
Gesteld, noch gebleken is dat de (vrachtbetalingsregeling van de
artikelen 8 en 9) Overeenkomst een andere regeling behelst. Voor de
beoordeling van de vorderingen van Bertola is het daarom niet nodig de
Overeenkomst uit te leggen.
3.9 Derhalve kunnen de vorderingen van Bertola tot betaling van vracht
c.a. onderzocht en beoordeeld worden los van de vorderingen van HP tot
betaling van schadevergoeding wegens gestolen ten vervoer meegegeven
zaken. De vorderingen van Bertola tot betaling van vracht c.a. betreffen
bovendien niet de transporten waarop de vorderingen van HP wegens
gestolen vervoerde zaken zijn gegrond.
3.10 Veronderstellenderwijs aannemende dat HP, zoals zij stelt,
(krachtens het bepaalde in artikel 6 Overeenkomst) een door
Bertola verschuldigde schadevergoeding wegens gestolen ten
vervoer meegegeven zaken kan verrekenen met door HP aan Bertola
verschuldigde vracht c.a., dan nog brengt die mogelijkheid niet het risico
met zich dat "bij afzonderlijke berechting van de zaken onverenigbare
beslissingen worden gegeven". Immers, nu de betreffende vorderingen
van HP voor het gerecht in Rho aanhangig zijn gemaakt komt de
Nederlandse rechter niet over de verschuldigdheid van zodanige
schadevergoeding te oordelen, nu de betreffende vorderingen van Bertola
voor deze rechtbank aanhangig zijn gemaakt komt de Italiaanse rechter
niet over de verschuldigdheid van vracht c.a.. te oordelen.
3.11 Tussen de vorderingen over en weer bestaat derhalve niet "een zo
nauwe band [..] dat een goede rechtsbedeling vraagt om hun gelijktijdige
behandeling en berechting, teneinde te vermijden dat bij afzonderlijke
berechting van de zaken onverenigbare beslissingen worden gegeven".
3.12 Noch enige andere bepaling van de EEX-Vo, noch de CMR
(veronderstellenderwijs aangenomen dat de CMR integraal van toepassing
is) bevat een regeling op grond waarvan de rechtbank in het onderhavige
geval de hoofdzaak naar het gerecht in Rho zou behoren te verwijzen of
de behandeling van de hoofdzaak zou behoren aan te houden totdat het
gerecht in Rho definitief over de vorderingen van HP zal hebben beslist.
3.13 Daarom komen noch de primaire, noch de subsidiaire vorderingen
voor toewijzing in aanmerking.
3.14 HP zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten
worden verwezen.
De verdere beoordeling van de vorderingen in de hoofdzaak
4.1 Nu de vorderingen in het incident bij dit vonnis worden afgewezen, zal
in de hoofdzaak worden doorgeprocedeerd.
4.2 De zaak wordt verwezen naar de rolzitting van 12 april 2006 voor het
nemen van een conclusie van antwoord.
4.3 Elke nadere beslissing zal worden aangehouden.
De beslissing
De rechtbank: In het incident
Wijst de vorderingen af;
Veroordeelt eiseres in de proceskosten in dit incident tot en met dit
vonnis bepaald op € 1.808,- aan salaris van de procureur en nihil aan
verschotten;
In de hoofdzaak
Verwijst de zaak naar de rolzitting van 12 april 2006 voor het nemen van
een conclusie van antwoord;
Houdt elke nadere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. W.P. Sprenger en uitgesproken ter
openbare terechtzitting van woensdag 15 maart 2006.