Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 8 november 2018 – VE
(Zaak C‑227/18) (1)
„Prejudiciële verwijzing – Artikel 53, lid 2, en artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Bescherming van de consument – Richtlijn 93/13/EEG – Oneerlijke bedingen in consumentenkredietovereenkomsten in vreemde valuta – Beding betreffende het wisselkoersrisico – Vereiste van duidelijkheid en begrijpelijkheid – Essentiële voorwaarden die in de overeenkomst ‚ter informatie’ worden omschreven – Richtlijn 2008/48/EG – Gevolgen van fouten in een kredietwaardigheidsbeoordeling”
Bescherming van de consument – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Werkingssfeer – Bedingen die het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst bepalen of die betrekking hebben op de prijs of de vergoeding en op de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten – Beding betreffende het wisselkoersrisico dat is opgenomen in een leningsovereenkomst in vreemde valuta – Daaronder begrepen – Voorwaarden – Verplichting om te voldoen aan de vereisten van begrijpelijkheid en transparantie – Vereist niveau van informatie – Omvang – Verificatie door de nationale rechterlijke instantie
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 4, lid 2, en 5)
(zie punten 34‑37, 40, dictum 1)
Dictum
1)
Artikel 4, lid 2, en artikel 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moeten aldus worden uitgelegd dat een kredietovereenkomst in vreemde valuta die een beding bevat dat het wisselkoersrisico bij de consument legt, maar geen uitdrukkelijke waarschuwing dat geen bovengrens is vastgesteld voor wisselkoersschommelingen, en die het bedrag van de lening in vreemde valuta en de hoogte van de aflossingstermijnen in de nationale valuta slechts meedeelt ter informatie, voldoet aan het in die bepalingen neergelegde vereiste van duidelijkheid en begrijpelijkheid wanneer
–        de consument niet alleen is ingelicht over de mogelijkheid van waardevermindering of ‑vermeerdering van de vreemde valuta waarin de lening is aangegaan, maar ook de – mogelijk aanzienlijke – economische gevolgen van het wisselkoersrisico voor zijn financiële verplichtingen kan inschatten, en
–        het totale bedrag dat ter beschikking aan de leningnemer wordt gesteld en de hoogte van de aflossingstermijnen nauwkeurig kunnen worden vastgesteld. Aangezien de bedoelde bedragen afhankelijk zijn van de wisselkoers die geldt op de dag van uitbetaling van de lening en op de dagen waarop de aflossingstermijnen betaald dienen te worden, houdt het vereiste van duidelijkheid en begrijpelijkheid in dat de methode om die bedragen te berekenen en de toepasselijke wisselkoers transparant worden uiteengezet.
2)
De eerste en de derde vraag van de Budai Központi Kerületi Bíróság (rechter in eerste aanleg voor het centrum van Boeda, Hongarije) zijn kennelijk niet-ontvankelijk.
1 PB C 231 van 2.7.2018.