EUR-Lex - 61995B0235(02) - EL
Avis juridique important
|
61995B0235(02)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 16ης Μαρτίου 1998.
-
Anthony Goldstein κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
-
Προσφυγή ακυρώσεως - Προσωρινά μέτρα ζητηθέντα από την Επιτροπή - Αρμοδιότητες της Επιτροπής - Βεβαιωτική πράξη - Έλλειψη εννόμου συμφέροντος - Απαράδεκτο.
-
Υπόθεση T-235/95.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1998 σελίδα II-00523
Περίληψη
Λέξεις κλειδιά
1 Προσφυγή ακυρώσεως - Προσφυγή κατά αποφάσεως βεβαιωτικής μη προσβληθείσας εμπροθέσμως - Απαράδεκτο - Έννοια της βεβαιωτικής αποφάσεως - Πανομοιότυπη απόφαση που ελήφθη κατόπιν επανεξετάσεως της καταστάσεως - Αποκλείεται(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173) 2 Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις δεκτικές προσφυγής - Έννοια - Πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα - Διοικητική διαδικασία εφαρμογής των κανόνων του ανταγωνισμού - Απορριπτική απόφαση επί αιτήσεως λήψεως προσωρινών μέτρων (Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 85, 86 και 173, εδ. 4· κανονισμός 17, άρθρο 3 § 1)
Περίληψη
3 Προσφυγή ακυρώσεως κατά αποφάσεως αμιγώς βεβαιωτικής προγενέστερης αποφάσεως μη εμπροθέσμως προσβληθείσας είναι απαράδεκτη. Μια απόφαση είναι αμιγώς βεβαιωτική προγενέστερης αποφάσεως εάν δεν περιέχει κανένα νέο στοιχείο σε σχέση με την προγενέστερη πράξη και δεν προηγήθηκε της εκδόσεώς της επανεξέταση της καταστάσεως του αποδέκτη της προγενέστερης πράξεως.4 Συνιστούν πράξεις δεκτικές προσφυγής ακυρώσεως μόνον τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα δυνάμενα να θίξουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος μεταβάλλοντας ιδιαζόντως τη νομική του κατάσταση. Για να μπορεί μια απόφαση απορριπτική αιτήσεως λήψεως προσωρινών μέτρων βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17 να συνιστά πράξη δυνάμενη να προσβληθεί, πρέπει η Επιτροπή να έχει αρμοδιότητα να διατάξει τέτοια μέτρα. Συναφώς, η Επιτροπή είναι προφανώς αναρμόδια, στο πλαίσιο της ασκήσεως των αρμοδιοτήτων που της παρέχει το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17, να απευθύνει εντολές σε εθνικά δικαστήρια, προκειμένου να λάβει αφηρημένα, ακόμη και υπό την ιδιότητά της ως «φύλακα των Συνθηκών», μέτρα που τα αφορούν ή ακόμη για να κρίνει το κύρος των αποφάσεών τους. Περαιτέρω, η άρνηση λήψεως αυτών των μέτρων δεν επηρεάζει τη νομική σφαίρα του αιτούντος, οπότε η διατήρηση ή η ακύρωση της αποφάσεως αυτής ουδόλως μπορεί να θίξει τα συμφέροντά του.