62024CJ0070_INF
Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 augustus 2025 –Commissie/Spanje (Richtlijn betreffende het evenwicht tussen werk en privéleven)
(Zaak C‑70/24)
„Niet-nakoming – Artikel 258 VWEU – Evenwicht tussen werk en privéleven van ouders en mantelzorgers – Richtlijn (EU) 2019/1158 – Artikel 20, lid 1 – Geen omzetting in nationaal recht en geen mededeling van de omzettingsmaatregelen – Artikel 260, lid 3, VWEU – Verzoek om veroordeling tot betaling van een forfaitaire som en een dwangsom per dag – Criteria voor de vaststelling van de hoogte van de sanctie”
1.
Beroep wegens niet-nakoming – Richtlijn 2019/1158 – Niet omgezet binnen de gestelde termijnen – Geen mededeling van de omzettingsmaatregelen – Niet-nakoming
(Art. 258 VWEU; richtlijn 2019/1158 van het Europees Parlement en de Raad, art. 12 en 20, leden 1 en 4)
(zie punten 57‑66, dictum 1 en 2)
2.
Beroep wegens niet-nakoming – Arrest van het Hof waarin de niet-nakoming wordt vastgesteld – Niet-nakoming van de verplichting tot mededeling van maatregelen ter omzetting van een richtlijn – Financiële sancties – Beoordelingsbevoegdheid van het Hof – Criteria
(Art. 260, lid 3, VWEU; richtlijn 2019/1158 van het Europees Parlement en de Raad, art. 20, lid 1)
(zie punten 83‑115, dictum 3)
Dictum
1)
Door bij het verstrijken van de in het met redenen omkleed advies van de Europese Commissie gestelde termijn niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn (EU) 2019/1158 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende het evenwicht tussen werk en privéleven voor ouders en mantelzorgers en tot intrekking van richtlijn 2010/18/EU van de Raad, en door deze bepalingen derhalve niet aan de Commissie te hebben meegedeeld, is het Koninkrijk Spanje zijn verplichtingen krachtens artikel 20, lid 1, van deze richtlijn niet nagekomen.
2)
Het Koninkrijk Spanje heeft in zijn niet-nakoming volhard doordat het op de datum waarop het Hof de feiten heeft onderzocht niet de nodige maatregelen had getroffen om de bepalingen van richtlijn 2019/1158 om te zetten in zijn nationale recht, en bijgevolg deze maatregelen evenmin aan de Commissie had meegedeeld.
3)
Het Koninkrijk Spanje wordt veroordeeld om de Europese Commissie
–
een forfaitaire som van 6832000 EUR te betalen;
–
ingeval de in punt 1 van het dictum vastgestelde niet-nakoming voortduurt op de datum van uitspraak van het onderhavige arrest, een dwangsom van 19700 EUR per dag vanaf die datum totdat die lidstaat een einde maakt aan deze niet-nakoming.
4)
Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in zijn eigen kosten, alsook in die van de Europese Commissie.