61982O0338(01)
Στην υπόθεση 338/82 R,
Carlo Albertini και Mario Montagnani, υπάλληλοι του επιστημονικού κλάδου του Κοινού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών, Ispra, εκπροσωπούμενοι από τους Angelo UIgheri, δικηγόρο Μιλάνου και Roland Michel, δικηγόρο Λουξεμβούργου, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο R. Michel, 47, avenue de la Liberte,
προσφεύγοντες,
κατά
Κοινού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών (ΚΚΠΕ), Ispra,
και
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
καθών,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναστολής της εκτελέσεως διαφόρων αποφάσεων, με τις οποίες ο προϊστάμενος του τμήματος «εφηρμοσμένη μηχανική» του ΚΚΠΕ αρνήθηκε στους προσφεύγοντες να έρχονται σε επαφή, στα πλαίσια της υπηρεσίας τους, με ορισμένους εξωτερικούς συνεργάτες, να συμμετάσχουν σε επιστημονικό συνέδριο που διοργανώθηκε από το Πανεπιστήμιο του Καΐρου και να δημοσιεύσουν με την ευκαιρία αυτή επιστημονική έκθεση, καθώς και αίτηση αναστολής εκτελέσεως υπηρεσιακής εντολής με την οποία απηλλάγησαν οι προσφεύγοντες των καθηκόντων της υπηρεσίας ερευνών επί της δυναμικής συμπεριφοράς των υλικών,
ο προελρος του δευτερου τμηματος, αντικαθιστών τον πρόεδρο του Δικαστηρίου δυνάμει των άρθρων 96, παράγραφος 1, 85, δεύτερη παράγραφος και 11, δεύτερη παράγραφος του κανονισμού διαδικασίας,
εκδίδει την ακόλουθη
ΔΙΑΤΑΞΗ
Περιστατικά και ιστορικό της διαφοράς
1.
Όσον αφορά τα περιστατικά και το ιστορικό της διαφοράς, το Δικαστήριο παραπέμπει στη διάταξη της 23ης Δεκεμβρίου 1982 που εκδόθηκε επί της ιδίας υποθέσεως από τον αντικαθιστώντα τον πρόεδρο του Δικαστηρίου πρόεδρο του δευτέρου τμήματος.
2.
Με τη διάταξη αυτή είχε απορριφθεί η αίτηση αναστολής εκτελέσεως των αποφάσεων του προϊσταμένου του τμήματος «εφηρμοσμένη μηχανική» του ΚΚΠΕ, της 7ης Οκτωβρίου και 5ης Νοεμβρίου 1982, που αφορούσαν τη συμμετοχή των προσφευγόντων σε επιστημονικό συνέδριο και τη δημοσίευση εκθέσεως που είχε εκπονηθεί ενόψει του εν λόγω συνεδρίου, το Δικαστήριο δε είχε επιφυλαχθεί ως προς τα άλλα αιτήματα που αφορούσαν
—
αφενός, την απαγόρευση, βάσει των αποφάσεων της 27ης Σεπτεμβρίου και 6ης Οκτωβρίου 1982, των επαφών με εξωτερικούς συνεργάτες του ΚΚΠΕ (προαναφερθείσα διάταξη, παράγραφος 2, περίπτωση α) και,
—
αφετέρου, την υπηρεσιακή εντολή της 10ης Νοεμβρίου 1982, με την οποία αφαιρέθηκαν από τους προσφεύγοντες τα καθήκοντα ερευνών επί της δυναμικής συμπεριφοράς των υλικών (προαναφερθείσα διάταξη, παράγραφος 2, περίπτωση γ).
3.
Η Επιτροπή υπέβαλε παρατηρήσεις επί της αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων στις 28 Ιανουαρίου 1983. Παρατηρεί κατ' αρχάς ότι το ΚΚΠΕ δεν είναι όργανο χωριστό και διακεκριμένο εν σχέσει προς την Επιτροπή, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της διοικητικής δομής της. Θεωρεί συνεπώς ότι η προσφυγή στρέφεται αποκλειστικά κατ' αυτής.
4.
Το πρώτο από τα ανωτέρω αιτήματα που προβάλλουν οι προσφεύγοντες αναφέρεται στην «απαγόρευση των επαφών με εξωτερικούς και εσωτερικούς συνεργάτες των Κοινοτήτων». Από την εξέταση της δικογραφίας προκύπτει ότι έναντι των προσφευγόντων δεν ελήφθη απόφαση τόσο γενικού χαρακτήρα, αλλά ότι πρόκειται στην πραγματικότητα για δύο ειδικές περιπτώσεις που αφορούν αποκλειστικά εξωτερικούς συνεργάτες του ΚΚΠΕ.
5.
Η απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 1982 αφορά αίτηση προσκλήσεως ενός εμπειρογνώμονα τρίτης χώρας, που συνοδεύεται από αίτηση καλύψεως εκ μέρους του ΚΚΠΕ των εξόδων ταξιδιού και διαμονής. Στην αρνητική απόφαση, ο προϊστάμενος του τμήματος αναφέρεται στην «αποκαρδιωτική προσφορά» του εν λόγω εμπειρογνώμονα κατά τις προηγούμενες επισκέψεις του, προσθέτοντας ότι τα «πορίσματα του», που είναι κοινώς γνωστά από 10-20 ετών, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα και ότι για το λόγο αυτό η παρουσία του εν λόγω εμπειρογνώμονα στο ΚΚΠΕ δεν είναι «καθόλου αναγκαία».
6.
Στην απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 1982, ο προϊστάμενος του τμήματος επιπλήττει τους προσφεύγοντες διότι επέφεραν τροποποιήσεις στο περιεχόμενο ορισμένων συμβάσεων ερευνών, που είχαν συναφθεί με ερευνητές δύο ιταλικών πανεπιστημίων, εν αγνοία του αρμοδίου για τις εν λόγω συμβάσεις υπαλλήλου. Ο προϊστάμενος του τμήματος προσθέτει τα ακόλουθα: «Στις εξωτερικές σχέσεις του, το ΚΚΕ πρέπει να εκφράζεται με μια μόνο φωνή. Ο τρόπος ενεργείας σας είναι απαράδεκτος γιατί προκαλεί, τουλάχιστον, σύγχυση στο πνεύμα των εξωτερικών συνεργατών και χάος στο εσωτερικό του ΚΚΕ. Σας καλώ να ακολουθήσετε στο μέλλον τους συνήθεις κανόνες λειτουργίας».
7.
Στην απάντηση τους της 12ης Οκτωβρίου 1982, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι στις επαφές τους με τους εξωτερικούς συνεργάτες «ετήρησαν την ισχύουσα στο ίδρυμα πρακτική, η οποία μέχρι τώρα παρέσχε τη δυνατότητα σε κάθε ερευνητή να έχει κανονικές επιστημονικές επαφές, χωρίς τις οποίες καμία συνεργασία δεν είναι δυνατή». Προσθέτουν ότι δεν είναι δυνατό να τους αρνηθούν τις ελευθερίες που έχουν παραχωρηθεί σε όλους τους άλλους ερευνητές του Κέντρου.
8.
Το δεύτερο αίτημα των προσφευγόντων αναφέρεται σε υπόμνημα που απηύθυνε ο προϊστάμενος του τμήματος «εφηρμοσμένη μηχανική» στις 10 Νοεμβρίου 1982, μεταξύ άλλων, στους προσφεύγοντες. Κατά το υπόμνημα αυτό, «στον κ. Verzeletti ανατίθεται από σήμερα η αρμοδιότητα των ερευνών επί της δυναμικής συμπεριφοράς των υλικών, των συνιστώντων στοιχείων και των δομών, με τη χρησιμοποίηση της μεγάλης μηχανής για δυναμικές δοκιμές».
9.
Οι προσφεύγοντες προσάπτουν στον προϊστάμενο του τμήματος ότι τους αφήρεσε με την ανωτέρω απόφαση τα καθήκοντα ορισμένων ερευνών που είχαν διενεργήσει κατά τη διάρκεια επιστημονικής δραστηριότητος δέκα ετών, στερώντας τους τη χρήση ενός εξοπλισμού που καλύπτεται από δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και που κατασκευάστηκε από αυτούς τους ίδιους.
10.
Θεωρούν ότι τα μέτρα που ελήφθησαν έναντι τους — συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αποτελούν αντικείμενο της διατάξεως της 23ης Δεκεμβρίου 1982 — συνεπάγονται σοβαρές δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος τους και βλάπτουν τόσο την ελευθερία τους στον τομέα ερευνών, όσο και την επιστημονική συνεργασία.
11.
Η Επιτροπή προβάλλει ότι έναντι των προσφευγόντων δεν υπάρχει καμία γενική απαγόρευση εξωτερικών επαφών και ότι οι επίμαχες αποφάσεις απαιτούν απλώς από αυτούς την τήρηση των κανόνων εσωτερικής οργανώσεως και λειτουργίας του ΚΚΠΕ. Όσον αφορά τη μεταβολή των αρμοδιοτήτων των προσφευγόντων, η Επιτροπή υπογραμμίζει την αποκλειστική αρμοδιότητα των ιεραρχικά ανωτέρων για την οργάνωση της επιστημονικής έρευνας εντός του ΚΚΠΕ. Τονίζει σχετικά ότι η χρήση της «μεγάλης μηχανής» δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι αποτελεί αποκλειστικό μονοπώλιο των προσφευγόντων, ότι ανήκει στον εξοπλισμό του ΚΚΠΕ και ότι προορίζεται να εξυπηρετεί πολλαπλές χρήσεις στο πλαίσιο των ερευνητικών προγραμμάτων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι προσφεύγοντες δεν κατώρθωσαν να αποδείξουν, εκ πρώτης όψεως, ότι η αίτηση τους ευσταθεί και συνεπώς η προϋπόθεση του «fumus boni juris» του άρθρου 83, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας δεν πληρούται.
12.
Όσον αφορά το επείγον της υποθέσεως, η Επιτροπή φρονεί ότι τα αιτήματα, επί των οποίων το Δικαστήριο επιφυλάχθηκε να αποφανθεί με τη διάταξη της 23ης Δεκεμβρίου 1982, δεν παρουσιάζουν ιδιαιτέρως επείγοντα χαρακτήρα. Εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι η επιστημονική έρευνα αποτελεί μακροπρόθεσμη δραστηριότητα και ότι, με την προοπτική αυτή, δεν υπάρχει καμία άμεση ανάγκη για τους προσφεύγοντες να καθιερώσουν ορισμένες εξωτερικές επαφές ή να έχουν στην αποκλειστική διάθεση τους ορισμένο εξοπλισμό. Όσον αφορά τη μεταβολή των αρμοδιοτήτων τους, οι προσφεύγοντες δεν απειλούνται από καμία ανεπανόρθωτη ζημία, δεδομένου ότι αν η έκβαση της διαδικασίας επί της ουσίας είναι ευνοϊκή γι' αυτούς θα καταστεί δυνατό να επανέλθουν στις θέσεις που κατείχαν προηγουμένως.
13.
Η Επιτροπή παρατηρεί ακόμη επί του θέματος αυτού ότι στην ένσταση τους και στην προσφυγή τους οι προφεύγοντες απηύθυναν μια σειρά σοβαρών κατηγοριών κατά του προϊσταμένου του τμήματος τους, οι οποίες απαιτούν εμπεριστατωμένη εξέταση και ως προς τις οποίες πρέπει να αναμένεται η έκβαση της δίκης πριν ληφθούν οποιαδήποτε μέτρα.
14.
Δεδομένου ότι οι γραπτές παρατηρήσεις των διαδίκων περιέχουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες ώστε να δυνηθεί να αποφανθεί το Δικαστήριο επί των αιτήσεων λήψεως προσωρινών μέτρων, δεν χρειάστηκαν προφορικές διευκρινίσεις των διαδίκων.
Σκεπτικό
15
Σύμφωνα με το άρθρο 83, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, οι αιτήσεις αναστολής εκτελέσεως της πράξεως ενός οργάνου πρέπει να προσδιορίζουν, εκ πρώτης όψεως, τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υποθέσεως. Όσον αφορά τα αιτήματα ως προς τα οποία επιφυλάχθηκε να αποφανθεί το Δικαστήριο στη διάταξη της 23ης Δεκεμβρίου 1982, οι προσφεύγοντες δεν προσεκόμισαν κανένα πειστικό στοιχείο.
16
Οι αποφάσεις που αφορούν ορισμένες εξωτερικές επαφές, κατά το μέτρο που είναι δυνατό να κριθούν σ' αυτό το προκαταρκτικό στάδιο, ρυθμίζουν καταστάσεις μικρής σημασίας, ουσιαστικά διοικητικού χαρακτήρα, στο πλαίσιο της εκτελέσεως των ερευνητικών προγραμμάτων του Κέντρου. Οι αποφάσεις αυτές δεν φαίνεται ότι μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο στο άμεσο μέλλον την καλή εκτέλεση των εν λόγω προγραμμάτων ούτε ότι μπορούν να θίξουν κατά τρόπο ανεπανόρθωτο τα δικαιώματα των προσφευγόντων που απορρέουν από τον κανονισμό υπηρεσιακής καταστάσεως.
17
Όσον αφορά την υπηρεσιακή εντολή της 10ης Νοεμβρίου 1982 με την οποία τροποποιούνται τα καθήκοντα των προσφευγόντων, η Επιτροπή παρατήρησε ευλόγως ότι αν η δίκη επί της προσφυγής έχει ευνοϊκή έκβαση για τους προσφεύγοντες, θα μπορέσουν χωρίς δυσκολία να αποκατασταθούν στην προηγούμενη θέση τους.
18
Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι, εφόσον δεν αποδείχθηκε το επείγον, τα αιτήματα επί των οποίων είχε επιφυλαχθεί να αποφανθεί το Δικαστήριο με τη διάταξη της 23ης Δεκεμβρίου 1982 πρέπει να απορριφθούν.
Διά ταύτα
o πρόεδρος του δευτερου τμηματος, αντικαθιστών τον πρόεδρο του Δικαστηρίου δυνάμει των άρθρων 96, παράγραφος 1, 85, δεύτερη παράγραφος και 11, δεύτερη παράγραφος του κανονισμού διαδικασίας,
διατάσσει:
1)
Απορρίπτει τις αιτήσεις αναστολής εκτελέσεως των αποφάσεων του προϊσταμένου του τμήματος «εφηρμοσμένη μηχανική» του ΚΚΠΕ, της 27ης Σεπτεμβρίου, 6ης Οκτωβρίου και 10ης Νοεμβρίου 1982.
2)
Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Κρίθηκε και εκδόθηκε στο Λουξεμβούργο την 1η Φεβρουαρίου 1983.
Ο γραμματέας κ.α.α.
J. Α. Pompe
Βοη9ός γραμματέας
Ο πρόεδρος του δεύτερου τμήματος
αντικαδιστών τον πρόεδρο του Δικαστηρίου
Ρ. Pescatore