Προσωρινό κείμενο
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα)
της 21ης Μαΐου 2026 (*)
« Προδικαστική παραπομπή – Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων – Επίσημοι έλεγχοι των τροφίμων – Κανονισμός (ΕΕ) 2017/625 – Άρθρο 9, παράγραφος 7 – Πλήρης εναρμόνιση – Εθνική ρύθμιση που προβλέπει υποχρέωση αναφοράς της άφιξης συμπληρωμάτων διατροφής προερχόμενων από άλλα κράτη μέλη – Προϋπόθεση του απολύτως αναγκαίου για την αποτελεσματική οργάνωση των επίσημων ελέγχων υπό το πρίσμα των επιταγών προστασίας της ανθρώπινης υγείας και των καταναλωτών »
Στην υπόθεση C‑626/24,
με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Nejvyšší správní soud (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, Τσεχική Δημοκρατία) με απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2024, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Σεπτεμβρίου 2024, στο πλαίσιο της δίκης
PRAGON s.r.o.
κατά
Státní zemědělská a potravinářská inspekce, Inspektorát v Praze,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
συγκείμενο από τους Κ. Λυκούργο, πρόεδρο τμήματος, O. Spineanu-Matei, S. Rodin (εισηγητή), N. Piçarra και N. Fenger, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: A. Biondi
γραμματέας: I. Illéssy, διοικητικός υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 18ης Σεπτεμβρίου 2025,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
–        η PRAGON s.r.o., εκπροσωπούμενη από τον M. Kadlec, advokát,
–        η Τσεχική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την J. Očková, τον M. Smolek και τον J. Vláčil,
–        η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την M. Salyková και τον F. Thiran,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 18ης Δεκεμβρίου 2025,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1        Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 34 και 36 ΣΛΕΕ και του άρθρου 9, παράγραφος 7, του κανονισμού (EE) 2017/625 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2017, για τους επίσημους ελέγχους και τις άλλες επίσημες δραστηριότητες που διενεργούνται με σκοπό την εξασφάλιση της εφαρμογής της νομοθεσίας για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές και των κανόνων για την υγεία και την καλή μεταχείριση των ζώων, την υγεία των φυτών και τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, για την τροποποίηση των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 999/2001, (ΕΚ) αριθ. 396/2005, (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, (ΕΚ) αριθ. 1107/2009, (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, (EE) αριθ. 652/2014, (ΕΕ) 2016/429 και (ΕΕ) 2016/2031, των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1/2005 και (ΕΚ) αριθ. 1099/2009 και των οδηγιών του Συμβουλίου 98/58/ΕΚ, 1999/74/ΕΚ, 2007/43/ΕΚ, 2008/119/ΕΚ και 2008/120/ΕΚ και για την κατάργηση των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 854/2004 και (ΕΚ) αριθ. 882/2004, των οδηγιών του Συμβουλίου 89/608/ΕΟΚ, 89/662/ΕΟΚ, 90/425/ΕΟΚ, 91/496/ΕΟΚ, 96/23/ΕΚ, 96/93/ΕΚ και 97/78/ΕΚ και της απόφασης 92/438/ΕΟΚ του Συμβουλίου (κανονισμός για τους επίσημους ελέγχους) (ΕΕ 2017, L 95, σ. 1).
2        Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της τσεχικής εταιρίας PRAGON s.r.o. (στο εξής: Pragon) και της Státní zemědělská a potravinářská inspekce, Inspektorát v Praze (εθνικής αρχής ελέγχου γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, τμήμα Πράγας, Τσεχική Δημοκρατία) (στο εξής: εθνική αρχή ελέγχου γεωργικών προϊόντων και τροφίμων) με αντικείμενο αίτημα προστασίας της εν λόγω εταιρίας από φερόμενες ως παράνομες ενέργειες της αρχής αυτής συνιστάμενες στη διενέργεια ελέγχου.
Το νομικό πλαίσιο
Το δίκαιο της Ένωσης
Το πρωτογενές δίκαιο
3        Το άρθρο 26 ΣΛΕΕ ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής:
«Η [Ευρωπαϊκή] Ένωση θεσπίζει τα μέτρα για την εγκαθίδρυση ή τη διασφάλιση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις των Συνθηκών.»
4        Το άρθρο 34 ΣΛΕΕ ορίζει τα εξής:
«Οι ποσοτικοί περιορισμοί επί των εισαγωγών, καθώς και όλα τα μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος, απαγορεύονται μεταξύ των κρατών μελών.»
5        Το άρθρο 36 ΣΛΕΕ προβλέπει τα εξής:
«Οι διατάξεις των άρθρων 34 και 35 δεν αντιτίθενται στις απαγορεύσεις ή στους περιορισμούς εισαγωγών, εξαγωγών ή διαμετακομίσεων που δικαιολογούνται από λόγους δημοσίας ηθικής, δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας, προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων ή προφυλάξεως των φυτών, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία, ή προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας. Οι απαγορεύσεις ή οι περιορισμοί αυτοί δεν δύνανται πάντως να αποτελούν ούτε μέσο αυθαιρέτων διακρίσεων ούτε συγκεκαλυμμένο περιορισμό στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.»
6        Το άρθρο 43 ΣΛΕΕ ορίζει στην παράγραφο 2 τα εξής:
«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και μετά από διαβούλευση με την [Ευρωπαϊκή] Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, ορίζουν την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών που προβλέπεται στο άρθρο 40, παράγραφος 1, καθώς και τις άλλες διατάξεις που είναι αναγκαίες για την επίτευξη των στόχων της κοινής γεωργικής και αλιευτικής πολιτικής.»
7        Το άρθρο 114 ΣΛΕΕ προβλέπει στην παράγραφο 1 τα εξής:
«Εκτός αν ορίζουν άλλως οι Συνθήκες, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις για την πραγματοποίηση των στόχων του άρθρου 26. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και μετά από διαβούλευση με την [Ευρωπαϊκή] Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, εκδίδουν τα μέτρα τα σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που έχουν ως αντικείμενο την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.»
8        Το άρθρο 168, παράγραφος 4, στοιχείο βʹ, ΣΛΕΕ ορίζει τα εξής:
«Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2, παράγραφος 5, και το άρθρο 6, σημείο α), και σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, σημείο ια), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και μετά από διαβούλευση με την [Ευρωπαϊκή] Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την [Ευρωπαϊκή] Επιτροπή των Περιφερειών, συμβάλλουν στην υλοποίηση των στόχων του παρόντος άρθρου, θεσπίζοντας, για την αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων όσον αφορά την ασφάλεια:
[...]
β)      μέτρα στον κτηνιατρικό και φυτοϋγειονομικό τομέα με άμεσο στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας».
Το παράγωγο δίκαιο
–       Ο κανονισμός (ΕΚ) 178/2002
9        Το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων (ΕΕ 2002, L 31, σ. 1), προβλέπει τα εξής:
«Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως “τρόφιμα” (ή “είδη διατροφής”) νοούνται ουσίες ή προϊόντα, είτε αυτά έχουν υποστεί πλήρη ή μερική επεξεργασία είτε όχι, τα οποία προορίζονται για βρώση από τον άνθρωπο ή αναμένεται ευλόγως ότι θα χρησιμεύσουν για τον σκοπό αυτόν.
[...]»
–       Η οδηγία 2002/46/ΕΚ
10      Το άρθρο 10 της οδηγίας 2002/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2002, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπληρωμάτων διατροφής (ΕΕ 2002, L 183, σ. 51), ορίζει τα εξής:
«Προκειμένου να διευκολύνεται η αποτελεσματική παρακολούθηση των συμπληρωμάτων διατροφής, τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν από τον παρασκευαστή ή τον θέτοντα σε κυκλοφορία το προϊόν στο έδαφός τους, να γνωστοποιεί στην αρμόδια αρχή την εν λόγω θέση σε κυκλοφορία, διαβιβάζοντας υπόδειγμα της επισήμανσης που χρησιμοποιήθηκε για το προϊόν.»
–       Ο κανονισμός 2017/625
11      Οι αιτιολογικές σκέψεις 1 έως 3, 15, 19, 20, 37, 38, 43 και 99 του κανονισμού 2017/625 έχουν ως εξής:
«(1)      Η Συνθήκη [ΛΕΕ] απαιτεί τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας των ανθρώπων και των ζώων καθώς και προστασίας του περιβάλλοντος κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή όλων των πολιτικών και δράσεων της Ένωσης. Η επίτευξη του εν λόγω στόχου θα πρέπει να επιδιώκεται, μεταξύ άλλων, μέσω μέτρων στον κτηνιατρικό και στον φυτοϋγειονομικό τομέα που έχουν ως τελικό στόχο την προστασία της υγείας των ανθρώπων.
(2)      Η [Συνθήκη ΛΕΕ] προβλέπει επίσης ότι η Ένωση συμβάλλει στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών με τα μέτρα που λαμβάνει στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς.
(3)      Η νομοθεσία της Ένωσης προβλέπει ένα σύνολο εναρμονισμένων κανόνων για να διασφαλίζει ότι τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές είναι ασφαλή και υγιεινά και ότι οι δραστηριότητες οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν αντίκτυπο στην ασφάλεια της αγροδιατροφικής αλυσίδας ή στην προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών σε σχέση με τα τρόφιμα και την ενημέρωση για τα τρόφιμα εκτελούνται σύμφωνα με συγκεκριμένες απαιτήσεις. Οι κανόνες της Ένωσης υπάρχουν επίσης για να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο υγείας των ανθρώπων, των ζώων και των φυτών, καθώς και την καλή μεταχείριση των ζώων σε όλη την αγροδιατροφική αλυσίδα και σε όλους εκείνους τους τομείς δραστηριότητας στους οποίους πρωταρχικός στόχος είναι η καταπολέμηση της πιθανής εξάπλωσης νόσων των ζώων, οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να μεταδοθούν στον άνθρωπο, ή επιβλαβών για τα φυτά ή τα φυτικά προϊόντα οργανισμών και να διασφαλίζουν την προστασία του περιβάλλοντος από τους κινδύνους που ενδέχεται να προκύψουν από τους γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) και τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Η σωστή εφαρμογή των κανόνων αυτών, οι οποίοι στο εξής αναφέρονται συνολικά ως “νομοθεσία της Ένωσης για την αγροδιατροφική αλυσίδα”, συμβάλλει στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
[...]
(15)      Η αρμοδιότητα για την επιβολή της νομοθεσίας της Ένωσης για την αγροδιατροφική αλυσίδα ανήκει στα κράτη μέλη, οι αρμόδιες αρχές των οποίων παρακολουθούν και εξακριβώνουν, με την οργάνωση επίσημων ελέγχων, ότι οι σχετικές απαιτήσεις της Ένωσης αποτελούν αντικείμενο αποτελεσματικής συμμόρφωσης και επιβολής.
[...]
(19)      Για τον εξορθολογισμό και την απλούστευση του γενικότερου νομοθετικού πλαισίου και την επίτευξη, παράλληλα, του στόχου για βελτίωση της νομοθεσίας, οι κανόνες που εφαρμόζονται στους επίσημους ελέγχους σε συγκεκριμένους τομείς θα πρέπει να ενσωματωθούν σε ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για τους επίσημους ελέγχους. [...]
(20)      Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιδιώκει τη διαμόρφωση εναρμονισμένου ενωσιακού πλαισίου για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων και των επίσημων δραστηριοτήτων εκτός από τους επίσημους ελέγχους σε όλη την αγροδιατροφική αλυσίδα, λαμβάνοντας υπόψη τους κανόνες για τους επίσημους ελέγχους που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων (ΕΕ 2004, L 165, σ. 1, και διορθωτικό ΕΕ 2004, L 191, σ. 1),] και στη σχετική τομεακή νομοθεσία, καθώς και την εμπειρία που έχει αποκομιστεί από την εφαρμογή των εν λόγω κανόνων.
[...]
(37)      Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων ιχνηλασιμότητας που προβλέπονται στην τομεακή νομοθεσία και στο μέτρο που είναι απολύτως αναγκαίο για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων, οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους θα πρέπει να μπορούν, υπό εξαιρετικές περιστάσεις, να απαιτούν από τους υπευθύνους επιχειρήσεων να αναφέρουν την άφιξη ζώων και αγαθών από άλλο κράτος μέλος.
(38)      Για να διασφαλιστεί η σωστή επιβολή της νομοθεσίας της Ένωσης για την αγροδιατροφική αλυσίδα, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν την εξουσία να διενεργούν επίσημους ελέγχους σε όλα τα στάδια της παραγωγής, της μεταποίησης και της διανομής των ζώων και των αγαθών που καλύπτονται από την εν λόγω νομοθεσία. Για να διασφαλιστεί η διεξοδική διενέργεια και η αποτελεσματικότητα των επίσημων ελέγχων, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει επίσης να έχουν την εξουσία να διενεργούν επίσημους ελέγχους σε όλα τα στάδια της παραγωγής και της διανομής αγαθών, ουσιών, υλικών ή αντικειμένων τα οποία δεν διέπονται από τη νομοθεσία της Ένωσης για την αγροδιατροφική αλυσίδα στον βαθμό που είναι αναγκαίο για να διερευνώνται πλήρως ενδεχόμενες παραβάσεις της εν λόγω νομοθεσίας και να εντοπίζονται τα αίτια των εν λόγω παραβάσεων. Προκειμένου να διενεργούν αποτελεσματικά τους εν λόγω επίσημους ελέγχους, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να καταρτίζουν και να διατηρούν κατάλογο ή μητρώο των επιχειρήσεων που πρόκειται να ελεγχθούν.
[...]
(43)      Ο παρών κανονισμός καθορίζει ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων ώστε να εξακριβώνεται η συμμόρφωση με τη νομοθεσία της Ένωσης για την αγροδιατροφική αλυσίδα σε όλους τους τομείς που καλύπτει η εν λόγω νομοθεσία. [...]
[...]
(99)      Δεδομένου ότι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η εξασφάλιση εναρμονισμένης προσέγγισης όσον αφορά τους επίσημους ελέγχους και τις άλλες επίσημες δραστηριότητες που διενεργούνται για να διασφαλιστεί η εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης για την αγροδιατροφική αλυσίδα, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως, λόγω των αποτελεσμάτων, της πολυπλοκότητας, του διασυνοριακού και διεθνούς χαρακτήρα του εν λόγω κανονισμού, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 [ΣΕΕ]. [...]»
12      Το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2017/625 ορίζει τα εξής:
«1.      Ο παρών κανονισμός ορίζει κανόνες για:
α)      τη διενέργεια των επίσημων ελέγχων και των άλλων επίσημων δραστηριοτήτων που διενεργούνται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών·
[...]
2.      Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στους επίσημους ελέγχους που διενεργούνται για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης με τους κανόνες, είτε αυτοί θεσπίζονται σε ενωσιακό επίπεδο είτε από τα κράτη μέλη, για την εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης όσον αφορά τους τομείς:
α)      των τροφίμων και της ασφάλειας των τροφίμων, της ακεραιότητας και της θρεπτικότητας σε κάθε στάδιο της παραγωγής, της μεταποίησης και της διανομής των τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων που αποσκοπούν στη διασφάλιση θεμιτών πρακτικών στις εμπορικές συναλλαγές και στην προστασία των συμφερόντων και της ενημέρωσης των καταναλωτών, καθώς και της κατασκευής και χρήσης υλικών και αντικειμένων που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τα τρόφιμα».
13      Το άρθρο 3 του κανονισμού 2017/625 προβλέπει στις παραγράφους 11, 12 και 29 τα εξής:
«Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
[...]
11)      “αγαθά”: οτιδήποτε υπόκειται σε έναν ή περισσότερους από τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 1
παράγραφος 2, εκτός από τα ζώα·
12)      “τρόφιμα”: τα τρόφιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002·
[...]
29)      “υπεύθυνος επιχείρησης”: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο υπόκειται σε μία ή περισσότερες από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 1
παράγραφος 2».
14      Το άρθρο 9 του κανονισμού 2017/625 ορίζει στις παραγράφους 1, 2 και 4 έως 7 τα εξής:
«1.      Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν τακτικά επίσημους ελέγχους σε όλους τους υπευθύνους επιχειρήσεων με βάση τον κίνδυνο και με κατάλληλη συχνότητα, λαμβάνοντας υπόψη τα εξής:
[...]
2.      Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν επίσημους ελέγχους τακτικά, με την κατάλληλη συχνότητα η οποία καθορίζεται με βάση τον κίνδυνο, για τον εντοπισμό ενδεχόμενων σκόπιμων παραβάσεων των κανόνων που αναφέρονται στο άρθρο 1
παράγραφος 2, οι οποίες πραγματοποιούνται μέσω δόλιων ή παραπλανητικών πρακτικών, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που αφορούν τέτοιες παραβάσεις τα οποία κοινοποιούνται μέσω των μηχανισμών διοικητικής συνδρομής που προβλέπονται στα άρθρα 102 έως 108, καθώς και κάθε άλλη πληροφορία που υποδεικνύει το ενδεχόμενο τέτοιων παραβάσεων.
[...]
4.      Οι επίσημοι έλεγχοι διενεργούνται χωρίς προειδοποίηση, εκτός αν η προειδοποίηση είναι απαραίτητη και πλήρως δικαιολογημένη για τη διενέργεια του επίσημου ελέγχου. Όσον αφορά τους επίσημους ελέγχους ύστερα από αίτημα του υπευθύνου επιχείρησης, η αρμόδια αρχή μπορεί να αποφασίσει αν οι επίσημοι έλεγχοι πρόκειται να πραγματοποιηθούν με ή χωρίς προειδοποίηση. Η διενέργεια επίσημων ελέγχων με προειδοποίηση δεν αποκλείει τη διενέργεια επίσημων ελέγχων χωρίς προειδοποίηση.
5.      Οι επίσημοι έλεγχοι διενεργούνται, στο μέτρο του δυνατού, κατά τρόπο που περιορίζει στο ελάχιστο αναγκαίο τη διοικητική επιβάρυνση και την παρεμπόδιση των εργασιών για τους υπευθύνους επιχείρησης, χωρίς ωστόσο ο τρόπος αυτός να επηρεάζει αρνητικά την αποτελεσματικότητα του ελέγχου.
6.      Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν επίσημους ελέγχους με τον ίδιο τρόπο, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την ανάγκη να προσαρμοστούν οι έλεγχοι σε συγκεκριμένες καταστάσεις, ανεξάρτητα από το αν τα ελεγχόμενα ζώα και αγαθά:
α)      διατίθενται στην αγορά της Ένωσης, είτε προερχόμενα από το κράτος μέλος στο οποίο διενεργούνται οι επίσημοι έλεγχοι είτε από άλλο κράτος μέλος·
[...]
7.      Στον βαθμό που είναι απολύτως αναγκαίο για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων, τα κράτη μέλη προορισμού μπορούν να απαιτούν από τους υπευθύνους επιχειρήσεων στους οποίους παραδίδονται ζώα ή αγαθά από άλλο κράτος μέλος να αναφέρουν την άφιξη τέτοιων ζώων ή αγαθών.»
15      Το άρθρο 10 του κανονισμού 2017/625 ορίζει στην παράγραφο 1, στοιχεία αʹ και γʹ, και στην παράγραφο 2 τα εξής:
«1.      Στον βαθμό που είναι αναγκαίο για την εξακρίβωση της συμμόρφωσης με τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 1
παράγραφος 2, οι αρμόδιες αρχές διενεργούν επίσημους ελέγχους:
α)      στα ζώα και τα αγαθά σε οποιοδήποτε στάδιο της παραγωγής, της μεταποίησης, της διανομής και της χρήσης·
[...]
γ)      στους υπευθύνους επιχειρήσεων όσον αφορά τις δραστηριότητες που περιλαμβάνουν τη φύλαξη των ζώων, τον εξοπλισμό, τα μέσα μεταφοράς, τα κτίρια και άλλους χώρους υπό τον έλεγχό τους, και τον περίγυρό τους, και στα σχετικά έγγραφα τεκμηρίωσης.
2.      Με την επιφύλαξη των κανόνων σχετικά με τους υπάρχοντες καταλόγους ή μητρώα που τηρούνται βάσει των αναφερόμενων στο άρθρο 1
παράγραφος 2 κανόνων, οι αρμόδιες αρχές συντάσσουν και τηρούν ενημερωμένο κατάλογο των υπευθύνων επιχειρήσεων. Στις περιπτώσεις που τέτοιος κατάλογος ή μητρώο υφίσταται ήδη για άλλους σκοπούς, μπορεί να χρησιμοποιείται και για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.»
16      Το άρθρο 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/625 προβλέπει τα εξής:
«Οι αρμόδιες αρχές διενεργούν επίσημους ελέγχους με υψηλό βαθμό διαφάνειας και, τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, κοινοποιούν, συμπεριλαμβανομένης της δημοσίευσης στο διαδίκτυο, τις σχετικές πληροφορίες σχετικά με την οργάνωση και τη διενέργεια των επίσημων ελέγχων.
Διασφαλίζουν επίσης την τακτική και έγκαιρη δημοσίευση πληροφοριών σχετικά με τα εξής:
α)      το είδος, τον αριθμό και τα αποτελέσματα των επίσημων ελέγχων·
β)      το είδος και τον αριθμό των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης που εντοπίζονται·
γ)      το είδος και τον αριθμό των περιπτώσεων στις οποίες ελήφθησαν μέτρα από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το άρθρο 138· και
δ)      το είδος και τον αριθμό των περιπτώσεων στις οποίες επιβλήθηκαν οι κυρώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 139.»
17      Τα άρθρα 102 έως 108 του κανονισμού 2017/625 ορίζουν τους κανόνες σχετικά με τη διοικητική συνδρομή και συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στο πλαίσιο των διαδικασιών που διέπονται από τον εν λόγω κανονισμό.
18      Το άρθρο 111 του κανονισμού 2017/625 προβλέπει στην παράγραφο 1 τα εξής:
«Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το [πολυετές εθνικό σχέδιο ελέγχου (ΠΟΕΣΕ)] που προβλέπεται στο άρθρο 109
παράγραφος 1 δημοσιοποιείται, εξαιρουμένων των σημείων του σχεδίου των οποίων η αποκάλυψη θα μπορούσε να υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα των επίσημων ελέγχων.»
Το τσεχικό δίκαιο
Ο νόμος περί τροφίμων
19      Το άρθρο 3d, παράγραφος 3, του zákon č. 110/1997 Sb., o potravinách a tabákových výrobcích a o změně a doplnění některých souvisejících zákonů (νόμου 110/1997 περί τροφίμων και προϊόντων καπνού και περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως ορισμένων συναφών νόμων) (στο εξής: νόμος περί τροφίμων), ορίζει τα εξής:
«Ο υπεύθυνος επιχειρήσεως τροφίμων, ο οποίος παραλαμβάνει, στον τόπο προορισμού, τρόφιμα που καθορίζονται από τη νομοθεσία εφαρμογής, από άλλο κράτος μέλος της Ένωσης ή από τρίτη χώρα, υποχρεούται να ενημερώνει την αρμόδια αρχή ελέγχου, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 16, παράγραφος 4 ή 5, για την άφιξή τους σύμφωνα με τη νομοθεσία εφαρμογής η οποία, βάσει της ανάλυσης κινδύνου που προβλέπεται στο άρθρο 3 του κανονισμού [178/2002], καθορίζει το είδος του τροφίμου, την ημερομηνία, την έκταση και τη διαδικασία κοινοποίησης, στον βαθμό που τούτο είναι αναγκαίο για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων.»
Η κανονιστική απόφαση 172/2015
20      Κατά το άρθρο 1 της vyhláška č. 172/2015 Sb., o informační povinnosti příjemce potravin v místě určení (κανονιστικής απόφασης 172/2015 σχετικά με την υποχρέωση ενημέρωσης του παραλήπτη τροφίμων στον τόπο προορισμού), όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των επίδικων πραγματικών περιστατικών (στο εξής: κανονιστική απόφαση 172/2015):
«(1)      Η παρούσα απόφαση ρυθμίζει την έκταση των υποχρεώσεων παροχής πληροφοριών που υπέχει ο υπεύθυνος επιχειρήσεων τροφίμων στον τόπο προορισμού [...] σύμφωνα με την άμεσα εφαρμοστέα νομοθεσία της Ένωσης.
(2)      Η παρούσα κανονιστική απόφαση εφαρμόζεται:
[...]
e)      στα συμπληρώματα διατροφής,
[...]
(3)      Η παρούσα κανονιστική απόφαση εφαρμόζεται μόνον όταν ο τόπος προορισμού είναι ο τόπος της πρώτης παραλαβής, συμπεριλαμβανομένης της πραγματοποιούμενης στην Τσεχική Δημοκρατία πρώτης επεξεργασίας ή πρώτης μεταποίησης τροφίμου της παραγράφου 2».
21      Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της κανονιστικής απόφασης 172/2015 προβλέπει τα εξής:
«Όποιος παραλαμβάνει στον τόπο προορισμού τρόφιμα προερχόμενα από άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από τρίτη χώρα
πραγματοποιεί, όταν πρόκειται για τρόφιμα του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχεία a έως e, και ο τόπος προορισμού είναι εκείνος του άρθρου 1, παράγραφος 3, κοινοποίηση προς την εθνική αρχή ελέγχου αγροτικών προϊόντων και τροφίμων, μέσω του πληροφοριακού συστήματος, τουλάχιστον 24 ώρες πριν από την παράδοση των τροφίμων στον προορισμό τους, η οποία περιλαμβάνει:
a)      το είδος των τροφίμων που πρόκειται να παραδοθούν στον προορισμό,
b)      την ποσότητα των τροφίμων που πρόκειται να παραδοθούν στον προορισμό,
c)      το κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή την τρίτη χώρα, το όνομα και τη διεύθυνση του υπευθύνου επιχειρήσεως τροφίμων που παραδίδει τα τρόφιμα στον τόπο προορισμού,
d)      το όνομα, τη διεύθυνση και τον αριθμό ταυτοποίησης του τόπου προορισμού και του παραλήπτη των τροφίμων στον τόπο προορισμού, και
e)      την ημερομηνία παράδοσης των τροφίμων στον τόπο προορισμού.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
22      Στις 7 Ιουνίου 2021 η εθνική αρχή ελέγχου γεωργικών προϊόντων και τροφίμων διενήργησε, βάσει της κανονιστικής απόφασης 172/2015, η οποία θέτει σε εφαρμογή τον νόμο περί τροφίμων, επίσημο έλεγχο σχετικά με την ασφάλεια των συμπληρωμάτων διατροφής που είχε παραλάβει η Pragon. Ο έλεγχος αυτός διενεργήθηκε σύμφωνα με εθνικό νομοθετικό πλαίσιο το οποίο, βάσει του άρθρου 3d, παράγραφος 3, του νόμου περί τροφίμων, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της κανονιστικής απόφασης 172/2015, προβλέπει ότι οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίμων υποχρεούνται να ενημερώνουν τις αρμόδιες εθνικές αρχές για την άφιξη, από άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από τρίτη χώρα, ορισμένων τροφίμων μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα συμπληρώματα διατροφής.
23      Η Pragon αμφισβήτησε τον έλεγχο που διενήργησε η εθνική αρχή ελέγχου γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, ασκώντας προσφυγή με αίτημα την προστασία από τις παράνομες υπό το πρίσμα του δικαίου της Ένωσης ενέργειες της αρχής αυτής, ενώπιον του Městský soud v Praze (περιφερειακού δικαστηρίου Πράγας, Τσεχική Δημοκρατία), το οποίο απέρριψε την προσφυγή με απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2022.
24      Στις 10 Μαΐου 2023 το Nejvyšší správní soud (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, Τσεχική Δημοκρατία) αναίρεσε, κατ’ αποδοχή αναιρέσεως που άσκησε η Pragon, την απόφαση του Městský soud v Praze (περιφερειακού δικαστηρίου Πράγας), κρίνοντας ότι το εν λόγω περιφερειακό δικαστήριο είχε καταλήξει εσφαλμένα στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν παράνομη η διενέργεια ελέγχου βάσει κανονιστικής απόφασης αντίθετης προς το δίκαιο της Ένωσης. Το Nejvyšší správní soud (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο) ανέπεμψε την υπόθεση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο προκειμένου αυτό να εξετάσει αν η κανονιστική απόφαση 172/2015 ήταν συμβατή με το δίκαιο της Ένωσης και αν έπρεπε να εφαρμοστεί στην ενώπιόν του υπόθεση.
25      Με απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2023, το Městský soud v Praze (περιφερειακό δικαστήριο Πράγας) απέρριψε την προσφυγή με την οποία η Pragon αμφισβητούσε τη νομιμότητα του ελέγχου που διενεργήθηκε σύμφωνα με την κανονιστική απόφαση 172/2015. Κατά το εν λόγω δικαστήριο, η κανονιστική απόφαση 172/2015 πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625, ήτοι την προϋπόθεση ύπαρξης προηγούμενης κοινοποίησης, από τους υπόχρεους υπεύθυνους επιχείρησης, της άφιξης συμπληρωμάτων διατροφής στο τσεχικό έδαφος ώστε να οργανώνονται επίσημοι έλεγχοι και την προϋπόθεση του απολύτως αναγκαίου της κοινοποίησης αυτής προς τούτο. Ο αναλογικός χαρακτήρας της υποχρέωσης κοινοποίησης καταδεικνύεται από το ότι η υποχρέωση κοινοποίησης δεν ισχύει για όλα τα τρόφιμα, αλλά μόνο για ορισμένες κατηγορίες τους των οποίων ο κατάλογος ποικίλλει ανάλογα με την αξιολόγηση των κινδύνων που αυτά παρουσιάζουν σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο και, ως εκ τούτου, συνιστά στοχευμένη και όχι γενικευμένη απαίτηση. Επιπλέον, η υποχρέωση κοινοποίησης καλύπτει μόνον τις αναγκαίες για τη διενέργεια της ανάλυσης κινδύνου πληροφορίες τις οποίες έχουν στη διάθεσή τους οι υπόχρεοι υπεύθυνοι επιχείρησης. Εξάλλου, δεδομένου ότι η κοινοποίηση της άφιξης των τροφίμων πρέπει να γίνεται, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, της κανονιστικής απόφασης 172/2015, μέσω ηλεκτρονικού εντύπου και τουλάχιστον 24 ώρες πριν από την άφιξη, η υποχρέωση αυτή είναι λιγότερο επαχθής από εκείνη που προέβλεπε η προϊσχύουσα νομοθεσία κατά την οποία ίσχυε υποχρέωση προηγούμενης κοινοποίησης 48 ώρες πριν από την άφιξη των τροφίμων. Χωρίς τις πληροφορίες των οποίων τη διαβίβαση επιβάλλει η ισχύουσα τσεχική νομοθεσία, δεν είναι δυνατόν να εκπληρωθεί η υποχρέωση τακτικής διενέργειας επίσημων ελέγχων χωρίς προειδοποίηση, όπως επιτάσσει το άρθρο 9, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 2017/625.
26      Ακολούθως, η Pragon άσκησε αναίρεση κατά της απόφασης της 12ης Οκτωβρίου 2023 ενώπιον του Nejvyšší správní soud (Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου), το οποίο είναι το αιτούν δικαστήριο, και υποστήριξε, εν συνόψει, ότι η προβλεπόμενη από την τσεχική ρύθμιση υποχρέωση κοινοποίησης συνιστά πρόδηλη προσβολή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, κατά το μέτρο που τα εμπορεύματα δεν μπορούν να παραδοθούν στην Τσεχική Δημοκρατία την ημέρα κατά την οποία παραγγέλλονται, πράγμα που αποτελεί μη δασμολογικό φραγμό απαγορευόμενο από το δίκαιο της Ένωσης. Επιπλέον, η Pragon υποστηρίζει ότι η μεταχείριση των τροφίμων με προέλευση εκτός του εδάφους της Τσεχικής Δημοκρατίας είναι δυσμενής σε σύγκριση με τη μεταχείριση που επιφυλάσσεται στα προερχόμενα από το έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους τρόφιμα, δεδομένου ότι για τα τελευταία δεν ισχύει καμία υποχρέωση προηγούμενης κοινοποίησης και μπορούν συνεπώς να διατίθενται αμέσως στο εμπόριο.
27      Μεταξύ των λόγων που το οδήγησαν στην υποβολή προδικαστικού ερωτήματος, το αιτούν δικαστήριο υπογραμμίζει ότι τα τρόφιμα που εμπίπτουν σε μια από τις κατηγορίες που απαριθμούνται στην κανονιστική απόφαση 172/2015 μπορούν, όταν κατάγονται από την Τσεχική Δημοκρατία, να διατίθενται στο εμπόριο από τον παραλήπτη τους το συντομότερο δυνατόν χωρίς να είναι αναγκαία η εκπλήρωση οποιασδήποτε υποχρέωσης ενημέρωσης. Αντιθέτως, για τα ίδια τρόφιμα, όταν είναι καταγωγής άλλου κράτους μέλους, πρέπει, σύμφωνα με την κανονιστική απόφαση 172/2015, να γίνεται κοινοποίηση τουλάχιστον 24 ώρες πριν από την άφιξή τους στην Τσεχική Δημοκρατία. H υποχρέωση κοινοποίησης συνεπάγεται πιο περίπλοκο σχεδιασμό για τις επιχειρήσεις τροφίμων, δεδομένου ότι κάθε τέτοια παραγγελία μπορεί να παραδοθεί μόνον αφού παρέλθουν 24 ώρες από την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής, πράγμα που συνεπάγεται πρόσθετο κόστος και καθυστερήσεις για τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Για τους ανωτέρω λόγους, το αιτούν δικαστήριο εκθέτει ότι κλίνει προς την άποψη ότι η υποχρέωση ενημέρωσης που προβλέπεται στο άρθρο 3d, παράγραφος 3, του νόμου περί τροφίμων και τίθεται σε εφαρμογή με την κανονιστική απόφαση 172/2015 είναι ικανή να αποτρέψει τις επιχειρήσεις τροφίμων από την εισαγωγή ή τη διάθεση στην αγορά της Τσεχικής Δημοκρατίας τροφίμων καταγωγής άλλων κρατών μελών και ότι, ως εκ τούτου, συνιστά μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό κατά την έννοια του άρθρου 34 ΣΛΕΕ.
28      Κατά το αιτούν δικαστήριο, πρέπει να εξεταστεί αν η υποχρέωση κοινοποίησης την οποία προβλέπει η τσεχική νομοθεσία είναι σύμφωνη προς την αρχή της αναλογικότητας, ήτοι αν υφίσταται ή όχι συγκρίσιμος τρόπος προστασίας της ανθρώπινης υγείας –σκοπός ικανός, κατά το αιτούν δικαστήριο, να δικαιολογήσει την εν λόγω υποχρέωση– ο οποίος να θίγει λιγότερο την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός της Ένωσης σε σύγκριση με τον τρόπο που προβλέπει η τσεχική νομοθεσία. Εκτιμώντας ότι το άρθρο 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625 επιτρέπει την επιβολή υποχρέωσης ενημέρωσης στον παραλήπτη τροφίμων προερχομένων από άλλο κράτος μέλος, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται κατά πόσον η υποχρέωση αυτή μπορεί να έχει συστηματικό χαρακτήρα λαμβανομένης υπόψη της αιτιολογικής σκέψης 37 του ίδιου κανονισμού από την οποία προκύπτει ότι πληροφορίες σχετικά με την άφιξη εμπορευμάτων μπορούν να απαιτούνται μόνον υπό εξαιρετικές περιστάσεις. Διερωτάται επίσης αν μπορεί να συνιστά επαρκές εναλλακτικό μέτρο μια υποχρέωση κοινοποίησης επικεντρωμένη στους κινδύνους τους οποίους ενέχουν τα τρόφιμα που παραλαμβάνονται ή επιβαλλόμενη μόνο κατά την άφιξη των τροφίμων στο κράτος μέλος προορισμού ή όσον αφορά συγκεκριμένες παραδόσεις. Τούτου λεχθέντος, το αιτούν δικαστήριο δεν αποκλείει το ενδεχόμενο μια απαίτηση προηγούμενης κοινοποίησης να μπορεί να θεωρηθεί σύμφωνη προς την αρχή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι αυξάνει τις πιθανότητες εντοπισμού τροφίμων τα οποία δεν πληρούν τις απαιτήσεις του δικαίου της Ένωσης.
29      Όσον αφορά ειδικότερα τα συμπληρώματα διατροφής, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι διαφέρουν από τα νωπά τρόφιμα ή τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης λόγω των ειδικών απαιτήσεων σχετικά με τη διάρκεια ζωής του προϊόντος, τη μεταφορά, την αποθήκευση, τη μορφή και τη χρήση. Δεδομένου ότι τα συμπληρώματα διατροφής δεν είναι ευαλλοίωτα, δεν είναι αναγκαίο ο επίσημος έλεγχος να διενεργείται εντός 24 ωρών. Εντούτοις, από την τσεχική νομοθεσία προκύπτει ότι η διατήρηση των συμπληρωμάτων διατροφής στον κατάλογο των τροφίμων τον οποίο προβλέπει η κανονιστική απόφαση 172/2015 δικαιολογείται από την ενδεχόμενη παρουσία σε αυτά αναβολικών ουσιών, φαρμακευτικών προϊόντων, ορμονών και άλλων απαγορευμένων ουσιών, από το γεγονός ότι, συχνά, η αναγραφή των συστατικών στη συσκευασία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ή σημειώνεται υπέρβαση των επιτρεπόμενων ορίων, καθώς και από το γεγονός ότι τα συμπληρώματα διατροφής ενδέχεται να περιέχουν επικίνδυνες ουσίες, όπως βαρέα μέταλλα ή αρωματικούς υδρογονάνθρακες, και βιταμίνες ή ανόργανα στοιχεία που μπορούν να έχουν ιδιαίτερα επιβλαβή αποτελέσματα σε περίπτωση υπερβολικής κατανάλωσης μαζί με τη διατροφή. Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο διατυπώνει επιφυλάξεις ως προς την ανάγκη διενέργειας, ακόμη και υπό το πρίσμα των ανωτέρω εξηγήσεων, επίσημων ελέγχων των συμπληρωμάτων διατροφής εντός τόσο σύντομου χρονικού διαστήματος από την άφιξή τους στο τσεχικό έδαφος, πράγμα το οποίο είναι ενδεχομένως αναγκαίο στην περίπτωση των ευαλλοίωτων τροφίμων.
30      Υπό τις συνθήκες αυτές, το Nejvyšší správní soud (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το εξής προδικαστικό ερώτημα:
«Αντιτίθεται το άρθρο 34 ΣΛΕΕ, λαμβανομένων υπόψη του άρθρου 36 ΣΛΕΕ και του άρθρου 9, παράγραφος 7, του [κανονισμού 2017/625], σε εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει στον παραλήπτη συμπληρωμάτων διατροφής από άλλο κράτος μέλος γενική υποχρέωση να πραγματοποιεί κοινοποίηση, τουλάχιστον προ 24 ωρών, σχετικά με την άφιξή τους στον τόπο προορισμού, παρέχοντας παράλληλα τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ανάλυση του κινδύνου και τον προγραμματισμό των επίσημων ελέγχων;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
31      Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν τα άρθρα 34 και 36 ΣΛΕΕ και το άρθρο 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625 έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει σε κάθε υπεύθυνο επιχείρησης που παραλαμβάνει συμπληρώματα διατροφής προερχόμενα από άλλο κράτος μέλος την υποχρέωση να αναφέρει εκ των προτέρων την άφιξη των εν λόγω συμπληρωμάτων διατροφής στον τόπο προορισμού και να παρέχει τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ανάλυση του κινδύνου που αυτά ενδέχεται να ενέχουν και για τον προγραμματισμό των επίσημων ελέγχων.
32      Επισημαίνεται ευθύς εξαρχής ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο του 1, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 2, ο κανονισμός 2017/625 ορίζει κανόνες, μεταξύ άλλων, για τη διενέργεια, από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, των επίσημων ελέγχων οι οποίοι αποβλέπουν στην εξακρίβωση της συμμόρφωσης με τους κανόνες, είτε αυτοί θεσπίζονται σε ενωσιακό επίπεδο είτε από τα κράτη μέλη, στον τομέα των τροφίμων και της ασφάλειας των τροφίμων, της ακεραιότητας και της θρεπτικότητας σε κάθε στάδιο της παραγωγής, της μεταποίησης και της διανομής των τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων που αποσκοπούν στη διασφάλιση θεμιτών πρακτικών στις εμπορικές συναλλαγές και στην προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών και στην ενημέρωσή τους.
33      Επιπλέον, από τις αιτιολογικές σκέψεις 15, 19, 20, 43 και 99 του κανονισμού 2017/625 προκύπτει ότι οι κανόνες τους οποίους θεσπίζει συνιστούν ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο που αποσκοπεί στην εξασφάλιση εναρμονισμένης προσέγγισης όσον αφορά την οργάνωση από τα κράτη μέλη των επίσημων ελέγχων ώστε να εξακριβώνεται η συμμόρφωση με τη νομοθεσία της Ένωσης για την αγροδιατροφική αλυσίδα σε όλους τους τομείς που καλύπτει η εν λόγω νομοθεσία.
34      Εντός του εν λόγω ενιαίου νομοθετικού πλαισίου, το άρθρο 9 του κανονισμού 2017/625 ορίζει τους γενικούς κανόνες για τους επίσημους ελέγχους. Ειδικότερα, η παράγραφος 7 του άρθρου αυτού προβλέπει ότι τα κράτη μέλη προορισμού μπορούν να απαιτούν από τους υπευθύνους επιχειρήσεων στους οποίους παραδίδονται αγαθά από άλλο κράτος μέλος να αναφέρουν την άφιξη τέτοιων αγαθών, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό είναι απολύτως αναγκαίο για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων.
35      Παρατηρείται συναφώς ότι τα συμπληρώματα διατροφής εμπίπτουν στα «αγαθά» κατά την έννοια της διάταξης αυτής. Πράγματι, κατά τον ορισμό της που προβλέπεται στο άρθρο 3, σημείο 11, του κανονισμού 2017/625, η έννοια «αγαθά» καλύπτει οτιδήποτε υπόκειται σε έναν ή περισσότερους από τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/625, εκτός από τα ζώα. Αφενός, όπως προκύπτει από το άρθρο 3, σημείο 12, του κανονισμού 2017/625, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 του κανονισμού 178/2002, τα συμπληρώματα διατροφής εμπίπτουν στην έννοια του «τροφίμου» (πρβλ. απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Bablok κ.λπ., C‑442/09, EU:C:2011:541, σκέψη 69) και, αφετέρου, το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2017/625 παραπέμπει ρητώς στους κανόνες του τομέα «των τροφίμων και της ασφάλειας των τροφίμων».
36      Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν, κατά περίπτωση, να επιβάλουν υποχρέωση αναφοράς της άφιξης, στον τόπο προορισμού, των συμπληρωμάτων διατροφής που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος αποτέλεσαν αντικείμενο εξαντλητικής εναρμόνισης με τον κανονισμό 2017/625.
37      Συνεπώς, κατά πάγια νομολογία, η εθνική ρύθμιση που επιβάλλει τέτοια υποχρέωση πρέπει να εξετάζεται μόνον υπό το πρίσμα των διατάξεων του συγκεκριμένου κανονισμού, και ειδικότερα του άρθρου του 9, παράγραφος 7, και όχι υπό το πρίσμα των άρθρων 34 και 36 ΣΛΕΕ (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 2023, CIHEF κ.λπ., C‑147/21, EU:C:2023:31, σκέψη 26 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
38      Ως προς το ζήτημα αυτό, επισημαίνεται ότι, κατά το άρθρο 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625, μόνον στον βαθμό που είναι απολύτως αναγκαίο για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων, τα κράτη μέλη προορισμού μπορούν να απαιτούν από τους υπευθύνους επιχειρήσεων στους οποίους παραδίδονται αγαθά από άλλο κράτος μέλος να αναφέρουν την άφιξη τέτοιων αγαθών.
39      Για την ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος (αποφάσεις της 17ης Νοεμβρίου 1983, Merck, 292/82, EU:C:1983:335, σκέψη 12, και της 19ης Ιουνίου 2025, Lietuvos bankas, C‑671/23, EU:C:2025:457, σκέψη 27 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
40      Κατ’ αρχάς, από το γράμμα του άρθρου 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625 προκύπτει ότι η υποχρέωση αναφοράς της άφιξης των αγαθών που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, την οποία τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να προβλέπουν, πρέπει όχι μόνο να εξυπηρετεί τον σκοπό της οργάνωσης των επίσημων ελέγχων, αλλά και να είναι απολύτως αναγκαία προς τούτο.
41      Η προϋπόθεση του «απολύτως αναγκαίου» συνεπάγεται άνευ ετέρου ότι δεν πρέπει να υπάρχουν λιγότερο επαχθή μέτρα από μια τέτοια υποχρέωση αναφοράς για την αποτελεσματική διασφάλιση της οργάνωσης των επίσημων ελέγχων.
42      Όσον αφορά, εν συνεχεία, το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το άρθρο 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625, επισημαίνεται ότι η εν λόγω διάταξη, κατά το μέτρο που παρέχει στα κράτη μέλη την ευχέρεια να μεταχειρίζονται διαφορετικά τα αγαθά αναλόγως της καταγωγής τους, εισάγει παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα του άρθρου 9, παράγραφος 6, κατά τον οποίο οι επίσημοι έλεγχοι, μολονότι πρέπει να προσαρμόζονται σε συγκεκριμένες καταστάσεις, πρέπει εντούτοις να διενεργούνται με τον ίδιο τρόπο, ανεξαρτήτως του αν τα ελεγχόμενα αγαθά είναι καταγωγής του κράτους μέλους στο οποίο διενεργούνται οι επίσημοι έλεγχοι ή άλλου κράτους μέλους. Ως εκ τούτου, οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 7, του κανονισμού, οι οποίες επισημαίνονται στη σκέψη 40 της παρούσας απόφασης, πρέπει να ερμηνεύονται στενά (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 18ης Ιανουαρίου 2001, Stockholm Lindöpark, C‑150/99, EU:C:2001:34, σκέψη 25).
43      Η λύση αυτή επιρρωννύεται από ορισμένα στοιχεία του προοιμίου του κανονισμού 2017/625.
44      Ειδικότερα, από την αιτιολογική σκέψη 37 του κανονισμού προκύπτει ότι μόνον «υπό εξαιρετικές περιστάσεις» θα πρέπει να μπορούν οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους να απαιτούν από τους υπευθύνους επιχειρήσεων να αναφέρουν την άφιξη ζώων και αγαθών από άλλο κράτος μέλος.
45      Επιπλέον, από την αιτιολογική σκέψη 38 του κανονισμού προκύπτει ότι πρέπει να είναι δυνατή η διενέργεια επίσημων ελέγχων σε όλα τα στάδια της παραγωγής, της μεταποίησης και της διανομής των ζώων και των αγαθών που καλύπτονται από τη νομοθεσία της Ένωσης για την αγροδιατροφική αλυσίδα. Αντιθέτως, από την αιτιολογική σκέψη αυτή ουδόλως προκύπτει ότι, όταν τα εν λόγω ζώα και αγαθά προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, οι σχετικοί έλεγχοι θα πρέπει να διενεργούνται συστηματικά και οπωσδήποτε άμα τη αφίξει των ζώων και αγαθών στο έδαφος του κράτους μέλους προορισμού.
46      Ως προς το ζήτημα αυτό, το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/625 επιτάσσει οι αρμόδιες αρχές να διενεργούν, στον βαθμό που είναι αναγκαίο, επίσημους ελέγχους των καλυπτόμενων από τον εν λόγω κανονισμό αγαθών σε κάθε στάδιο της παραγωγής, της μεταποίησης, της διανομής ή της χρήσης τους.
47      Τέλος, όσον αφορά τον σκοπό του κανονισμού 2017/625, επισημαίνεται ότι, αφενός, κατά τις αιτιολογικές του σκέψεις 1 έως 3, 15 και 20, διαμορφώνοντας εναρμονισμένο ενωσιακό πλαίσιο για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων και των λοιπών επίσημων δραστηριοτήτων σε όλη την αγροδιατροφική αλυσίδα, ο κανονισμός 2017/625 αποβλέπει στην αποτελεσματική διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας, της υγείας των ζώων, του περιβάλλοντος και των συμφερόντων των καταναλωτών. Αφετέρου, ο κανονισμός 2017/625 εκδόθηκε όχι μόνο βάσει του άρθρου 168, παράγραφος 4, στοιχείο βʹ, ΣΛΕΕ που αφορά, μεταξύ άλλων, την προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά και βάσει του άρθρου 43, παράγραφος 2, και του άρθρου 114 ΣΛΕΕ, γεγονός που υποδηλώνει ότι επιδιώκει επίσης τον σκοπό διασφάλισης της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. Εξάλλου, στην αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού διευκρινίζεται ότι η σωστή εφαρμογή της νομοθεσίας της Ένωσης για την αγροδιατροφική αλυσίδα συμβάλλει στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
48      Λαμβανομένου υπόψη του διττού αυτού σκοπού, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 36 των προτάσεών του, με το άρθρο 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625 επιδιώκεται η διασφάλιση συγκεκριμένης ισορροπίας μεταξύ, αφενός, της ελεύθερης κυκλοφορίας των τροφίμων και, αφετέρου, της προστασίας της υγείας των ανθρώπων και των ζώων καθώς και του περιβάλλοντος και των συμφερόντων των καταναλωτών.
49      Από το σύνολο των ανωτέρω στοιχείων προκύπτει ότι το άρθρο 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625 έχει την έννοια ότι επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν την αναφορά της άφιξης ζώων ή αγαθών από άλλο κράτος μέλος μόνον εφόσον συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις στις οποίες η υποχρέωση τέτοιας αναφοράς είναι απολύτως αναγκαία, ελλείψει λιγότερο επαχθών μέτρων, για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των επίσημων ελέγχων ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία, μεταξύ άλλων, της ανθρώπινης υγείας και των καταναλωτών.
50      Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να κρίνει αν η επίμαχη στην κύρια δίκη υποχρέωση αναφοράς συνάδει με το άρθρο 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625. Συναφώς, το Δικαστήριο, αποφαινόμενο επί προδικαστικής παραπομπής, μπορεί να παράσχει διευκρινίσεις προκειμένου να καθοδηγήσει το εθνικό δικαστήριο στην απόφασή του (απόφαση της 12ης Μαρτίου 2026, Winderwill, C‑516/24, EU:C:2026:185, σκέψη 42 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
51      Ως προς το ζήτημα αυτό, παρατηρείται ότι, όπως υποστήριξε, εν συνόψει, η Τσεχική Κυβέρνηση, μια τέτοια υποχρέωση αναφοράς μπορεί να εξυπηρετεί τον σκοπό της διασφάλισης της αποτελεσματικής οργάνωσης των επίσημων ελέγχων των τροφίμων, παρέχοντας στις αρμόδιες αρχές τη δυνατότητα να προβαίνουν, χάρη στις πληροφορίες που προκύπτουν από τις υποβαλλόμενες αναφορές, σε πλήρη ανάλυση των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και τους καταναλωτές, ώστε να καθίσταται δυνατός ο προσδιορισμός των τροφίμων που πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο επίσημων ελέγχων ήδη από το πρώτο στάδιο της αγροδιατροφικής αλυσίδας στην Τσεχική Δημοκρατία ή πριν από τη διανομή τους στους τελικούς καταναλωτές.
52      Ο σκοπός αυτός αντιστοιχεί στον εκτιθέμενο στη σκέψη 49 της παρούσας απόφασης σκοπό για την εκπλήρωση του οποίου, δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625, μπορεί να επιβληθεί στους υπευθύνους επιχειρήσεων υποχρέωση αναφοράς της άφιξης αγαθών από άλλο κράτος μέλος, εφόσον η υποχρέωση αυτή είναι απολύτως αναγκαία για την υλοποίηση του συγκεκριμένου σκοπού.
53      Επισημαίνεται εντούτοις ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη υποχρέωση αφορά την άφιξη όλων των συμπληρωμάτων διατροφής από άλλα κράτη μέλη στο έδαφος της Τσεχικής Δημοκρατίας και ότι, ως εκ τούτου, εφαρμόζεται σε όλους τους υπεύθυνους επιχειρήσεων που είναι παραλήπτες συμπληρωμάτων διατροφής.
54      Ως προς το ζήτημα αυτό, επιβάλλεται η επισήμανση ότι, δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/625, οι επίσημοι έλεγχοι πρέπει να οργανώνονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε όλες οι επιχειρήσεις να υποβάλλονται τακτικά σε αυτούς, με βάση τον κίνδυνο και με κατάλληλη συχνότητα.
55      Ωστόσο, λαμβανομένων υπόψη των μηχανισμών διατήρησης, ανταλλαγής και συλλογής πληροφοριών οι οποίοι προβλέπονται στον κανονισμό 2017/625 και ιδίως στο άρθρο 9, παράγραφος 2, στο άρθρο 10, παράγραφος 2, στο άρθρο 11, παράγραφος 1, και στο άρθρο 111, παράγραφος 1, η υποχρέωση αναφοράς της άφιξης όλων των προερχόμενων από άλλο κράτος μέλος συμπληρωμάτων διατροφής, η οποία βαρύνει όλους τους υπευθύνους επιχειρήσεων που παραλαμβάνουν συμπληρώματα διατροφής δεν παρίσταται αναγκαία για την οργάνωση επίσημων ελέγχων που να πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 9, παράγραφος 1, και του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/625.
56      Πράγματι, αφενός, τα κράτη μέλη έχουν κατ’ αρχήν στη διάθεσή τους, δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/625, πληροφορίες σχετικά με το είδος, τον αριθμό και τα αποτελέσματα των επίσημων ελέγχων, καθώς και με το είδος και τον αριθμό των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης που εντοπίστηκαν και οδήγησαν στην επιβολή κυρώσεων κατά τη διάρκεια ενός έτους στα λοιπά κράτη μέλη, και, δυνάμει του άρθρου 111, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/625, τα ΠΟΕΣΕ των λοιπών κρατών μελών. Επιπλέον, από το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/625 προκύπτει ότι τα κράτη μέλη έχουν επίσης στη διάθεσή τους πληροφορίες σχετικά με τυχόν εκ προθέσεως παραβάσεις των κανόνων που απαριθμούνται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, οι οποίες κοινοποιούνται μέσω των μηχανισμών διοικητικής συνδρομής που προβλέπονται στα άρθρα 102 έως 108.
57      Οι πληροφορίες αυτές παρέχουν στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος τη δυνατότητα να οριοθετήσει την υποχρέωση αναφοράς της άφιξης συμπληρωμάτων διατροφής προερχόμενων από άλλο κράτος μέλος, της οποίας σκοπός είναι η οργάνωση των επίσημων ελέγχων των συγκεκριμένων αγαθών, με βάση τον κίνδυνο που προκύπτει από τις εν λόγω πληροφορίες ή από την απουσία τους.
58      Αφετέρου, κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/625, οι αρμόδιες αρχές συντάσσουν και τηρούν ενημερωμένο κατάλογο των «υπευθύνων επιχειρήσεων», κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 29, του ίδιου κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που παραλαμβάνουν στο έδαφος ενός κράτος μέλους συμπληρώματα διατροφής από άλλα κράτη μέλη.
59      Μέσω του καταλόγου αυτού, ακόμη και τα συμπληρώματα διατροφής για τα οποία δεν ισχύει υποχρέωση αναφοράς της άφιξής τους από άλλα κράτη μέλη, η οποία να έχει καθοριστεί με βάση τον κίνδυνο που προκύπτει από τις πληροφορίες που μνημονεύονται στη σκέψη 56 της παρούσας απόφασης ή από την απουσία τους, μπορούν να υποβληθούν, ήδη από το πρώτο στάδιο της αγροδιατροφικής αλυσίδας στο κράτος μέλος άφιξης, σε επίσημους ελέγχους που αφορούν τις επιχειρήσεις που τα παραλαμβάνουν, εάν οι έλεγχοι αυτοί οργανώνονται, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/625, με την κατάλληλη συχνότητα και με βάση τον κίνδυνο.
60      Εξάλλου, τονίζεται ότι, προκειμένου να παράσχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα πρόληψης, μέσω αποτελεσματικού ελέγχου, των ειδικών κινδύνων που μπορεί να ενέχει η διάθεση στην αγορά ενός συμπληρώματος διατροφής, το άρθρο 10 της οδηγίας 2002/46 τούς αναγνωρίζει την ευχέρεια να απαιτούν από τον παρασκευαστή ή τον θέτοντα σε κυκλοφορία το συμπλήρωμα διατροφής στο έδαφός τους να γνωστοποιεί στην αρμόδια αρχή την εν λόγω θέση σε κυκλοφορία, διαβιβάζοντας υπόδειγμα της επισήμανσης που χρησιμοποιήθηκε για το προϊόν.
61      Στο ως άνω πλαίσιο, η Τσεχική Κυβέρνηση υποστηρίζει, ωστόσο, ότι μια τόσο γενική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη είναι απολύτως αναγκαία για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων που αφορούν τα συμπληρώματα διατροφής, διότι, πρώτον, έχει επανειλημμένως διαπιστωθεί ότι τα συμπληρώματα διατροφής περιέχουν αναβολικές ουσίες, φαρμακευτικά προϊόντα, ορμόνες και άλλες απαγορευμένες ουσίες, δεύτερον, συχνά οι ενδείξεις στη συσκευασία δεν αντιστοιχούν στο περιεχόμενό της, για παράδειγμα, όσον αφορά την περιεκτικότητα σε βιταμίνες, και, τρίτον, συχνά εντοπίζονται στα συμπληρώματα διατροφής μη επιτρεπόμενες μορφές ανόργανων ουσιών ή επικίνδυνες προσμείξεις, όπως βαρέα μέταλλα ή αρωματικοί υδρογονάνθρακες.
62      Εντούτοις, τέτοιες εκτιμήσεις δεν είναι ικανές να στοιχειοθετήσουν, λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που εκτέθηκαν στις σκέψεις 55 έως 60 της παρούσας απόφασης, τη συνδρομή εξαιρετικών περιστάσεων υπό τις οποίες η υποχρέωση συστηματικής αναφοράς της άφιξης συμπληρωμάτων διατροφής από άλλο κράτος μέλος θα πρέπει να θεωρηθεί ως απολύτως αναγκαία για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των επίσημων ελέγχων.
63      Ειδικότερα, από τις ανωτέρω εκτιμήσεις δεν προκύπτει ότι η άφιξη στο τσεχικό έδαφος συμπληρωμάτων διατροφής από άλλο κράτος μέλος συνεπάγεται, πριν τα εν λόγω συμπληρώματα διατροφής φθάσουν στον τελικό καταναλωτή, πραγματικούς κινδύνους προσβολής της προστασίας της ανθρώπινης υγείας ή της προστασίας των καταναλωτών οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να αποτραπούν αποτελεσματικά με λιγότερο επαχθή μέτρα, όπως η εξατομικευμένη υποχρέωση αναφοράς κατά την άφιξη ή οι επίσημοι έλεγχοι που διενεργούνται σε διάφορα στάδια της αγροδιατροφικής αλυσίδας στο πλαίσιο των μηχανισμών που μνημονεύονται στις σκέψεις 55 έως 60 της παρούσας απόφασης.
64      Αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο στο μέτρο που, όπως ορθώς παρατήρησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το γεγονός και μόνον ότι ένα προϊόν είναι καταγωγής άλλου κράτους μέλους δεν σημαίνει άνευ ετέρου ότι ενέχει αυτομάτως ορισμένο κίνδυνο, δεδομένου ότι τα προϊόντα που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη υπόκεινται, στα εν λόγω κράτη μέλη, στην εφαρμογή εναρμονισμένων κανόνων της Ένωσης που αποσκοπούν στην κατοχύρωση της ασφάλειας των τροφίμων.
65      Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, το άρθρο 9, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/625 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει σε κάθε υπεύθυνο επιχείρησης που παραλαμβάνει συμπληρώματα διατροφής προερχόμενα από άλλο κράτος μέλος την υποχρέωση να αναφέρει εκ των προτέρων την άφιξη των εν λόγω συμπληρωμάτων διατροφής στον τόπο προορισμού και να παρέχει τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ανάλυση του κινδύνου που αυτά ενδέχεται να ενέχουν και για τον προγραμματισμό των επίσημων ελέγχων.
Επί των δικαστικών εξόδων
66      Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 9, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/625 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2017, για τους επίσημους ελέγχους και τις άλλες επίσημες δραστηριότητες που διενεργούνται με σκοπό την εξασφάλιση της εφαρμογής της νομοθεσίας για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές και των κανόνων για την υγεία και την καλή μεταχείριση των ζώων, την υγεία των φυτών και τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, για την τροποποίηση των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 999/2001, (ΕΚ) αριθ. 396/2005, (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, (ΕΚ) αριθ. 1107/2009, (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, (EE) αριθ. 652/2014, (ΕΕ) 2016/429 και (ΕΕ) 2016/2031, των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1/2005 και (ΕΚ) αριθ. 1099/2009 και των οδηγιών του Συμβουλίου 98/58/ΕΚ, 1999/74/ΕΚ, 2007/43/ΕΚ, 2008/119/ΕΚ και 2008/120/ΕΚ και για την κατάργηση των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 854/2004 και (ΕΚ) αριθ. 882/2004, των οδηγιών του Συμβουλίου 89/608/ΕΟΚ, 89/662/ΕΟΚ, 90/425/ΕΟΚ, 91/496/ΕΟΚ, 96/23/ΕΚ, 96/93/ΕΚ και 97/78/ΕΚ και της απόφασης 92/438/ΕΟΚ του Συμβουλίου (κανονισμός για τους επίσημους ελέγχους),
έχει την έννοια ότι:
αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει σε κάθε υπεύθυνο επιχείρησης που παραλαμβάνει συμπληρώματα διατροφής προερχόμενα από άλλο κράτος μέλος την υποχρέωση να αναφέρει εκ των προτέρων την άφιξη των εν λόγω συμπληρωμάτων διατροφής στον τόπο προορισμού και να παρέχει τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ανάλυση του κινδύνου που αυτά ενδέχεται να ενέχουν και για τον προγραμματισμό των επίσημων ελέγχων.
(υπογραφές)
*      Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική.