Προσωρινό κείμενο
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 23ης Ιουλίου 2025 (*)
« Ασφαλιστικά μέτρα – Αίτηση αναιρέσεως – Άρθρα 278 και 279 ΣΛΕΕ – Αίτηση αναστολής εκτελέσεως – Αίτηση αναστολής των αποτελεσμάτων διατάξεων κανονισμού που ακυρώθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Κανονισμός (ΕΚ) 925/2006 – Απαγόρευση και διερεύνηση ορισμένων ουσιών και παρασκευασμάτων που περιέχουν παράγωγα του υδροξυανθρακενίου – Κανονισμός (ΕΕ) 2021/498 – Άρθρο 1, σημείο 1, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, και σημείο 2, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, του κανονισμού (ΕΕ) 2021/468 – Επείγον »
Στην υπόθεση C‑54/25 P‑R,
με αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτέλεσης βάσει των άρθρων 278 ΣΛΕΕ και 279 ΣΛΕΕ, υποβληθείσα στις 26 Φεβρουαρίου 2025,
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τις S. Delaude, I. Galindo Martín, B. Rous Demiri και F. van Schaik,
αναιρεσείουσα,
όπου ο έτερος διάδικος είναι η:
Ortis SA, με έδρα το Bütgenbach (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον A. de Brosses, avocat,
καθής πρωτοδίκως και στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας,
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα M. Szpunar,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
1        Με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, η Ortis SA ζητεί από το Δικαστήριο να διατάξει την αναστολή των αποτελεσμάτων του άρθρου 1, σημείο 1, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, και σημείο 2, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, του κανονισμού (ΕΕ) 2021/468 της Επιτροπής, της 18ης Μαρτίου 2021, για την τροποποίηση του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΚ) 1925/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά είδη φυτών που περιέχουν παράγωγα του υδροξυανθρακενίου (ΕΕ 2021, L 96, σ. 6) (στο εξής: επίδικες διατάξεις του κανονισμού 2021/468).
2        Η αίτηση αυτή υποβάλλεται παράλληλα με την αίτηση αναιρέσεως που άσκησε στις 27 Ιανουαρίου 2025 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 13ης Νοεμβρίου 2024, Ortis κατά Επιτροπής (T‑271/21, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, EU:T:2024:804), με την οποία ακυρώθηκαν οι επίμαχες διατάξεις του κανονισμού 2021/468.
Το νομικό πλαίσιο
Ο κανονισμός 1925/2006
3        Το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1925/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με την προσθήκη βιταμινών και ανόργανων συστατικών και ορισμένων άλλων ουσιών στα τρόφιμα (ΕΕ 2006, L 404, σ. 26), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/1203 της Επιτροπής, της 5ης Ιουλίου 2017 (ΕΕ 2017, L 173, σ. 9) (στο εξής: κανονισμός 1925/2006), το οποίο επιγράφεται «Απαγορευμένες ουσίες, ουσίες με περιορισμό χρήσης ή ουσίες υπό κοινοτική διερεύνηση», ορίζει στην παράγραφο 2 τα εξής:
«Η Επιτροπή μπορεί, ιδία πρωτοβουλία ή βάσει πληροφοριών που παρέχουν τα κράτη μέλη, να λαμβάνει απόφαση που έχει ως αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, πάντα κατόπιν αξιολόγησης των διαθέσιμων πληροφοριών από την Αρχή και σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου 14
παράγραφος 3, προκειμένου να συμπεριλάβει, εάν χρειάζεται, την ουσία ή το συστατικό στο παράρτημα ΙΙΙ. Ειδικότερα:
α)      εάν έχει εντοπισθεί βλαβερή επίδραση στην υγεία, η ουσία ή/και το συστατικό που περιέχει την ουσία:
i)      εγγράφεται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος A και η προσθήκη της (του) σε τρόφιμα ή η χρήση της (του) στην παρασκευή τροφίμων απαγορεύεται·
ii)      εγγράφεται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος B και η προσθήκη της (του) σε τρόφιμα ή η χρήση της (του) στην παρασκευή τροφίμων επιτρέπεται μόνο υπό τους όρους που καθορίζονται εκεί·
β)      εάν εντοπίζεται η πιθανότητα βλαβερής επίδρασης στην υγεία, αλλά παραμένει η επιστημονική αβεβαιότητα, η ουσία εγγράφεται στο Παράρτημα ΙΙΙ, μέρος Γ.
Για λόγους επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή μπορεί να εφαρμόζει τη διαδικασία επείγουσας ανάγκης που προβλέπεται στο άρθρο 14
παράγραφος 4 προκειμένου να συμπεριλάβει την ουσία ή το συστατικό στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος Α ή Β.»
4        Το παράρτημα III του κανονισμού 1925/2006, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ουσίες των οποίων η χρήση στα τρόφιμα απαγορεύεται, ουσίες με περιορισμό χρήσης ή ουσίες υπό κοινοτική διερεύνηση», προβλέπει τα εξής:
«Μέρος Α – Απαγορευμένες ουσίες:
[…]
Μέρος B – Ουσίες που υπόκεινται σε περιορισμούς
Μέρος Γ – Ουσίες υπό κοινοτική διερεύνηση
[…]».
Ο κανονισμός 2021/468
5        Οι αιτιολογικές σκέψεις 8 έως 11 του κανονισμού 2021/468 έχουν ως εξής:
«(8)      Δεδομένου ότι είναι πιθανή η ύπαρξη αλόη-εμοδίνης και εμοδίνης στα εκχυλίσματα, η [EFSA] κατέληξε στο συμπέρασμα πρώτον, ότι τα παράγωγα του υδροξυανθρακενίου [στο εξής: HAD] θα πρέπει να θεωρούνται γονιδιοτοξικά και καρκινογόνα, εκτός εάν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία περί του αντιθέτου, και, δεύτερον, ότι υπάρχει ανησυχία για την ασφάλεια των εκχυλισμάτων που περιέχουν παράγωγα του υδροξυανθρακενίου, αν και εξακολουθεί να υπάρχει αβεβαιότητα. H [EFSA] δεν ήταν σε θέση να γνωμοδοτήσει σχετικά με το ποια είναι η ημερήσια πρόσληψη [HAD] που δεν προκαλεί ανησυχία για την ανθρώπινη υγεία.
(9)      Λαμβάνοντας υπόψη τις σοβαρές επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία που συνδέονται με τη χρήση των ουσιών αλόη-εμοδίνης [και] εμοδίνης […] και ότι δεν είναι δυνατόν να οριστεί ημερήσια πρόσληψη [HAD] που να μην προκαλεί ανησυχίες για την ανθρώπινη υγεία, οι ουσίες αυτές θα πρέπει να απαγορευτούν. Ως εκ τούτου, η αλόη-εμοδίνη [και η] εμοδίνη […] θα πρέπει να συμπεριληφθούν στο παράρτημα III μέρος Α του κανονισμού [1925/2006].
(10)      Κατά τη διάρκεια της παρασκευής, τα [HAD] μπορούν να απομακρυνθούν από τα φυτικά παρασκευάσματα μέσω μιας σειράς διεργασιών διήθησης από τις οποίες προκύπτουν προϊόντα που περιέχουν τις εν λόγω ουσίες μόνο σε επίπεδο ιχνών ως προσμείξεις.
(11)      Δεδομένου ότι υπάρχει πιθανότητα επιβλαβών συνεπειών για την υγεία, οι οποίες συνδέονται με τη χρήση των Rheum, Cassia και Rhamnus και των παρασκευασμάτων τους στα τρόφιμα, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει επιστημονική αβεβαιότητα ως προς το αν τα εν λόγω παρασκευάσματα περιέχουν τις ουσίες που απαριθμούνται στο παράρτημα III μέρος Α του κανονισμού [1925/2006], οι ουσίες αυτές θα πρέπει να τεθούν υπό διερεύνηση από την [Ευρωπαϊκή] Ένωση και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να συμπεριληφθούν στο μέρος Γ του παραρτήματος III του κανονισμού [1925/2006]».
6        Το άρθρο 1 του κανονισμού 2021/468 ορίζει:
«Το παράρτημα IΙΙ του κανονισμού [1925/2006] τροποποιείται ως εξής:
1)      στο μέρος
Α προστίθενται οι ακόλουθες καταχωρίσεις με αλφαβητική σειρά:
“Αλόη-εμοδίνη και όλα τα παρασκευάσματα στα οποία περιέχεται η ουσία αυτή”·
“Εμοδίνη και όλα τα παρασκευάσματα στα οποία περιέχεται η ουσία αυτή”·
[…]
2)      στο μέρος
Γ προστίθενται οι ακόλουθες καταχωρίσεις με αλφαβητική σειρά:
“Παρασκευάσματα από τη ρίζα ή το ρίζωμα των Rheum palmatum L., Rheum officinale Baillon και τα υβρίδιά τους που περιέχουν παράγωγα του υδροξυανθρακενίου”·
“Παρασκευάσματα από φύλλα ή καρπούς της Cassia senna L. που περιέχουν [HAD]”·
[…]».
Ιστορικό της διαφοράς
7        Το ιστορικό της διαφοράς εκτίθεται στις σκέψεις 2 έως 17 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και μπορεί, για τις ανάγκες της παρούσας διαδικασίας, να συνοψισθεί ως ακολούθως.
8        Η αιτούσα είναι εταιρία εγκατεστημένη στο Βέλγιο η οποία παρασκευάζει και εμπορεύεται συμπληρώματα διατροφής που αποτελούνται από σέννα (Cassia angustifolia Vahl) και ραβέντι (Rheum palmatum L ή Rheum officinale Baillon).
9        Στις
29 Ιουνίου 2016 η Επιτροπή ζήτησε από την EFSA να αξιολογήσει τις διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια της χρήσης HAD οποιασδήποτε προέλευσης στα τρόφιμα. Ζήτησε ακόμη από την EFSA να διατυπώσει σύσταση σχετικά με την ημερήσια πρόσληψη HAD η οποία δεν εγείρει ανησυχίες ως προς πιθανή βλαβερή επίδραση στην υγεία για τον γενικό πληθυσμό και, εφόσον απαιτείται, για τις ευάλωτες υποομάδες του πληθυσμού. Τα HAD αποτελούν κατηγορία χημικών ουσιών με ετερογενή και διαφορετική δομή, οι οποίες απαντούν εκ φύσεως σε διάφορα φυτικά είδη, όπως ορισμένα είδη αλόης καθώς και ορισμένα φρούτα και λαχανικά Χρησιμοποιούνται ευρέως στα συμπληρώματα διατροφής και στα φάρμακα φυτικής προελεύσεως λόγω της υπακτικής τους δράσης.
10      Στις 22 Νοεμβρίου 2017 η EFSA εξέδωσε επιστημονική γνώμη με τίτλο «Safety of hydroxyanthracene derivates for use in food» (Ασφάλεια της χρήσης παραγώγων του υδροξυανθρακενίου στα τρόφιμα), της οποίας τα συμπεράσματα επαναλαμβάνονται στη σκέψη 6 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ως εξής:
«“[T]α παράγωγα του υδροξυανθρακενίου, η εμοδίνη, η αλόη-εμοδίνη και η δανθρόνη, που έχει παρόμοια χημική δομή, αποδείχθηκαν γονιδιοτοξικά in vitro. Τα εκχυλίσματα αλόης αποδείχθηκαν επίσης γονιδιοτοξικά in vitro, πιθανότατα –τουλάχιστον εν μέρει–, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της ομάδας εμπειρογνωμόνων, λόγω των [HAD] που υπάρχουν σε αυτά. Ωστόσο, η ομάδα εμπειρογνωμόνων επισήμανε επίσης ότι τα εκχυλίσματα αλόης με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδροξυανθρακένιο περιέχουν ένα ή περισσότερα πρόσθετα γονιδιοτοξικά συστατικά.
Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι η αλόη-εμοδίνη είναι γονιδιοτοξική στα ποντίκια, ότι το εκχύλισμα από ολόκληρο το φύλλο αλόης είναι καρκινογόνο για τους αρουραίους και, όσον αφορά τη δανθρόνη, η οποία έχει ανάλογη δομή, υπάρχουν αποδείξεις καρκινογένεσης και στα δύο είδη τρωκτικών. Δεδομένου ότι είναι πιθανή η ύπαρξη αλόης-εμοδίνης και εμοδίνης στα εκχυλίσματα, η ομάδα εμπειρογνωμόνων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα [HAD] θα πρέπει να θεωρούνται γονιδιοτοξικά και καρκινογόνα, εκτός εάν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία περί του αντιθέτου, όπως στην περίπτωση της ρηίνης, και ότι υφίσταται ανησυχία για την ασφάλεια των εκχυλισμάτων που περιέχουν [HAD], αν και εξακολουθεί να υπάρχει αβεβαιότητα. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων δεν ήταν σε θέση να γνωμοδοτήσει σχετικά με το ποια είναι η διά της τροφής πρόσληψη [HAD] που δεν προκαλεί ανησυχίες για βλαβερή επίδραση στην υγεία, για τον πληθυσμό εν γένει και, κατά περίπτωση, για τις ευάλωτες υποομάδες του πληθυσμού.”»
11      Στις 22 Ιουνίου 2018, η Επιτροπή υπέβαλε, με βάση τα συμπεράσματα αυτά, αρχική πρόταση κανονισμού προς συζήτηση με ομάδα εμπειρογνωμόνων σχετικά με τα συμπληρώματα διατροφής και τα εμπλουτισμένα τρόφιμα.
12      Στις 4 Μαρτίου 2020 υποβλήθηκε σε δημόσια διαβούλευση σχέδιο κανονισμού προκειμένου να δοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη η δυνατότητα να διατυπώσουν τις απόψεις τους. Το σχέδιο προέβλεπε, αφενός, να απαγορευθεί, μεταξύ άλλων, η προσθήκη σε τρόφιμα ή η χρήση στην παρασκευή τροφίμων της «αλόης-εμοδίνης και όλων των εκχυλισμάτων στα οποία περιέχεται η ουσία αυτή», και της «εμοδίνης και όλων των εκχυλισμάτων στα οποία περιέχεται η ουσία αυτή» καθώς και, αφετέρου, να τεθούν υπό ενωσιακή διερεύνηση τα «εκχυλίσματα ρίζας ή ριζώματος του Rheum palmatum L, του Rheum officinale Baillon και των υβριδίων τους που περιέχουν [HAD]».
13      Στις 18 Μαρτίου 2021 η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό 2021/468, στο άρθρο 1, σημείο 1, πρώτη, δεύτερη και τέταρτη καταχώριση, του οποίου προβλέπεται η εγγραφή, στο παράρτημα ΙΙΙ, μέρος Α, του κανονισμού 1925/2006, της αλόης-εμοδίνης και της εμοδίνης, καθώς και όλων των παρασκευασμάτων που περιέχουν τις ουσίες αυτές. Επιπλέον, με το άρθρο 1, σημείο 2, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, του κανονισμού 2021/468, η Επιτροπή ενέγραψε στο παράρτημα III, μέρος Γ, του κανονισμού 1925/2006 τα παρασκευάσματα από τη ρίζα ή το ρίζωμα των Rheum palmatum L., Rheum officinale Baillon και των υβριδίων τους που περιέχουν HAD, καθώς και τα παρασκευάσματα από φύλλα ή καρπούς της Cassia senna L. που περιέχουν HAD.
Αιτήματα των διαδίκων
14      Η Ortis ζητεί από το Δικαστήριο:
–        να αναστείλει τα αποτελέσματα των επίμαχων διατάξεων του κανονισμού 2021/468 έως ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί της αιτήσεως αναιρέσεως, και
–        να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
15      Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και
–        να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων
16      Υπενθυμίζεται, κατ’ αρχάς, ότι, κατά το άρθρο 60, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η άσκηση αναιρέσεως κατά αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου δεν έχει κατ’ αρχήν ανασταλτικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, το άρθρο 60, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου ορίζει ότι, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 280 ΣΛΕΕ, οι αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου με τις οποίες ακυρώνεται κανονισμός, δεν επιφέρουν αποτελέσματα παρά μόνον από της λήξεως της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 56, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού ή, αν έχει ασκηθεί αναίρεση εντός της προθεσμίας αυτής, με την επιφύλαξη πάντως της δυνατότητας του διαδίκου να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, δυνάμει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ, αίτηση αναστολής των αποτελεσμάτων του ακυρωθέντος κανονισμού ή λήψεως κάθε άλλου προσωρινού μέτρου (διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 7ης Ιουλίου 2016, Επιτροπή κατά Bilbaína de Alquitranes κ.λπ., C‑691/15 P‑R, EU:C:2016:597, σκέψη 16).
17      Κατά το άρθρο 160, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, οι αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να προσδιορίζουν το αντικείμενο της διαφοράς, τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υπόθεσης, καθώς και τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως, τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται. Επομένως, προσωρινό μέτρο μπορεί να διαταχθεί από τον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων μόνον εφόσον αποδειχθεί ότι η λήψη του δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως βάσει των προβαλλομένων πραγματικών και νομικών ισχυρισμών (fumus boni juris) και ότι το μέτρο αυτό είναι επείγον, υπό την έννοια ότι είναι αναγκαίο, προκειμένου να αποτραπεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία των συμφερόντων του αιτούντος, να διαταχθεί και να παραγάγει τα αποτελέσματά του πριν από την έκδοση της αποφάσεως επί της κυρίας δίκης. Ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων προβαίνει επίσης, κατά περίπτωση, στη στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων. Οι προϋποθέσεις αυτές πρέπει να πληρούνται σωρευτικώς, οπότε η αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων απορρίπτεται σε περίπτωση κατά την οποία δεν πληρούται μία εκ των προϋποθέσεων αυτών. [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου 2024, Vivendi κατά Επιτροπής, C‑90/24 P(R), EU:C:2024:318, σκέψη 56].
18      Εν προκειμένω, πρέπει να εξεταστεί κατ’ αρχάς η προϋπόθεση του επείγοντος.
Επιχειρήματα
19      Όσον αφορά την προϋπόθεση του επείγοντος, η Ortis υποστηρίζει ότι, εάν δεν ανασταλούν οι επίμαχες διατάξεις του κανονισμού 2021/468 έως ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί της αιτήσεως αναιρέσεως, θα υποστεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία συνιστάμενη σε προσβολή της εικόνας της και σε απώλεια εισοδημάτων ικανή να θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά της.
20      Συναφώς, η Ortis υποστηρίζει ότι η απορρέουσα από τις επίμαχες αυτές διατάξεις απαγόρευση της χρήσης της αλόης-εμοδίνης και την εμοδίνης στα τρόφιμα συνεπάγεται παύση της εμπορίας των συμπληρωμάτων διατροφής της σειράς προϊόντων της «Fruits & Fibres». Συγκεκριμένα, είναι αδύνατο να αποδειχθεί ότι τα εν λόγω συμπληρώματα διατροφής δεν περιέχουν αλόη-εμοδίνη και εμοδίνη, διότι οι ρίζες ραβέντι από τις οποίες παρασκευάζονται μπορεί να περιέχουν εκ φύσεως τις ουσίες αυτές. Επιπλέον, οι μέθοδοι ανάλυσης που εφαρμόστηκαν για να διαπιστωθεί η παρουσία των ουσιών αυτών δεν παρέχουν σταθερά αποτελέσματα.
21      Η Ortis επισημαίνει ότι η πώληση των ως άνω συμπληρωμάτων διατροφής κυμαίνεται, ανάλογα με τα έτη, μεταξύ του 60 και του 68 % του κύκλου εργασιών της και του ακαθάριστου περιθωρίου κέρδους που πραγματοποιεί από τις πωλήσεις της. Επιπλέον, η διακοπή της εμπορίας τους επηρεάζει το σύνολο σχεδόν των πελατών της οι οποίοι, σε ποσοστό άνω του 96 %, αγοράζουν τα συγκεκριμένα προϊόντα.
22      Η Ortis υποστηρίζει ότι η κατάσταση αυτή θα την οδηγήσει ταχέως σε παύση πληρωμών. Συγκεκριμένα, ως οικογενειακή επιχείρηση, δεν διαθέτει οικονομική στήριξη από όμιλο επιχειρήσεων, η δε οικονομική της κατάσταση είναι ήδη εύθραυστη. Επιπλέον, τα ταμειακά της διαθέσιμα δεν είναι σημαντικά, οι πιστώσεις που διαθέτει επαρκούν για την κάλυψη λειτουργικών ζημιών 28 μόνον ημερών, η δε χρήση νέων πιστώσεων αποκλείεται. Εξάλλου, τα αναμενόμενα έσοδα από τις παραδόσεις προϊόντων της σειράς «Fruits & Fibres», καθώς και από άλλες σειρές προϊόντων δεν επαρκούν για την κάλυψη των εξόδων της.
23      Η Ortis υποστηρίζει ακόμη ότι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις αναπτύσσοντας υποκατάστατα προϊόντα. Συναφώς, ισχυρίζεται ότι η απαγόρευση των προϊόντων «Fruits & Fibres» δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθεί μέχρι το καλοκαίρι του 2023, όταν οι εθνικές αρχές ασφάλειας τροφίμων διαπίστωσαν την παρουσία HAD, και ότι η ανάπτυξη και η διάθεση στην αγορά νέας σειράς προϊόντων αποτελεί μια βραδεία, δαπανηρή και αβέβαιη διαδικασία.
24      Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση περί του επείγοντος.
25      Συγκεκριμένα δεν προκύπτει με σαφήνεια από τον ιστότοπο της Ortis ότι τα προϊόντα της με τις περισσότερες πωλήσεις είναι τα πέντε προϊόντα της σειράς «Fruits & Fibre», δεδομένου ότι τα προϊόντα αυτά δεν μνημονεύονται στον κατάλογο των «καλύτερων πωλήσεων» που είναι αναρτημένος στον ιστότοπο της εταιρίας.
26      Επιπλέον, από την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προκύπτει ότι η Ortis αντιμετώπιζε δυσχέρειες όσον αφορά την κερδοφορία ήδη πριν από τις ανακλήσεις και τις αποσύρσεις προϊόντων που διατάχθηκαν από τις εθνικές ελεγκτικές αρχές το 2023 και το 2024. Όσον αφορά τις οικονομικές προβλέψεις που εκτίθενται στα σημεία 38 έως 41 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, αυτές διατυπώνονται με βάση άλλες λειτουργικές ζημίες, οι οποίες προέκυψαν από υλικές ζημίες ή την απώλεια περιουσιακών στοιχείων της οικείας επιχείρησης.
27      Η Επιτροπή υποστηρίζει επίσης, επικαλούμενη τη διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2016, ICA Laboratories κ.λπ. κατά Επιτροπής [C‑170/16 P(R), EU:C:2016:462], ότι, στο πλαίσιο μιας αυστηρά ρυθμιζόμενης αγοράς, στην οποία υφίσταται ενδεχόμενο άμεσης παρέμβασης των αρμόδιων αρχών σε περίπτωση εμφάνισης κινδύνων για τη δημόσια υγεία, εναπόκειται στις οικείες επιχειρήσεις να προφυλαχθούν από τις συνέπειες μιας τέτοιας παρέμβασης, εφαρμόζοντας κατάλληλη πολιτική.
Ανάλυση
28      Κατά πάγια νομολογία, σκοπός της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων είναι η διασφάλιση της πλήρους αποτελεσματικότητας της μελλοντικής οριστικής απόφασης, προκειμένου να αποφεύγονται τα κενά στην έννομη προστασία που παρέχει το Δικαστήριο. Προς επίτευξη του σκοπού αυτού, ο επείγων χαρακτήρας πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη έκδοσης προσωρινής απόφασης, προκειμένου να αποτραπεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο που ζητεί την προσωρινή προστασία. Στον διάδικο αυτόν εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν είναι δυνατόν να αναμείνει την έκβαση της κύριας δίκης χωρίς να υποστεί τέτοια ζημία. Για να αποδειχθεί η ύπαρξη σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας δεν απαιτείται να αποδειχθεί με απόλυτη βεβαιότητα η επέλευση της ζημίας. Αρκεί η επέλευση αυτή να πιθανολογηθεί επαρκώς (διάταξη της 17ης Δεκεμβρίου 2018, Επιτροπή κατά Πολωνίας, C‑619/18 R, EU:C:2018:1021, σκέψη 60 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
29      Εξάλλου, ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εξετάσει, αποκλειστικώς και μόνον προς εκτίμηση του επείγοντος χαρακτήρα και χωρίς τούτο να συνεπάγεται ότι εκφέρει κρίση επί του βασίμου των αιτιάσεων που προβάλλει επί της ουσίας ο αιτών τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, αν οι αιτιάσεις αυτές είναι δυνατόν να γίνουν δεκτές. Συγκεκριμένα, η σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία της οποίας πρέπει να αποδεικνύεται η ιδιαιτέρως πιθανή επέλευση είναι η ζημία που μπορεί να οφείλεται στην απόρριψη της αιτήματος λήψης των προσωρινών μέτρων, εάν ευδοκιμήσει εν συνεχεία η κύρια προσφυγή (διάταξη της 17ης Δεκεμβρίου 2018, Επιτροπή κατά Πολωνίας, C‑619/18 R, EU:C:2018:1021, σκέψη 61 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
30      Μολονότι είναι αληθές ότι για την κατά τα ανωτέρω απόδειξη της σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημία, δεν είναι αναγκαίο να απαιτείται να αποδειχθεί με απόλυτη βεβαιότητα η επέλευση και ο επικείμενος χαρακτήρας της ζημίας και ότι αρκεί αυτή να πιθανολογείται επαρκώς, γεγονός παραμένει ότι ο διάδικος που ζητεί τη λήψη προσωρινών μέτρων υποχρεούται να αποδείξει τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίζεται η πιθανολόγηση μιας τέτοιας ζημίας [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Απριλίου 2025, Advanz Pharma κατά Επιτροπής, C‑859/24 P(R), EU:C:2025:315, σκέψη 44 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
31      Συναφώς, διαπιστώνεται ότι η Ortis δεν τήρησε την απαίτηση αυτή όσον αφορά τη βλάβη της εικόνας της, για την οποία κάνει λόγο στο σημείο 34 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων. Συγκεκριμένα, δεν παραθέτει στην αίτησή της στοιχεία ικανά να αποδείξουν την πιθανότητα της βλάβης αυτής.
32      Όσον αφορά την προβαλλόμενη από την Ortis διακινδύνευση της οικονομικής βιωσιμότητάς της, λόγω της απώλειας εσόδων συνεπεία της παύσης της εμπορίας των προϊόντων της σειράς «Fruits & Fibres», διαπιστώνεται, πρώτον, ότι το άρθρο 1, σημείο 2, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, του κανονισμού 2021/468, που τροποποίησε το μέρος Γ του παραρτήματος III του κανονισμού 1925/2006, σχετικά με τις υπό διερεύνηση ουσίες, δεν έχει ως αποτέλεσμα την απαγόρευση της εμπορίας προϊόντων που περιέχουν τέτοιες ουσίες. Δεν μπορεί, συνεπώς, το άρθρο 1, σημείο 2, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, του κανονισμού 2021/468 να αποτελεί την αιτία της ζημίας αυτής.
33      Επομένως, η προϋπόθεση του επείγοντος δεν πληρούται όσον αφορά το αίτημα αναστολής της συγκεκριμένης διάταξης.
34      Όσον αφορά το άρθρο 1, σημείο 1, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, του κανονισμού 2021/468, διά του οποίου η αλόη-εμοδίνη και η εμοδίνη, καθώς και όλα τα παρασκευάσματα που περιέχουν τις ουσίες αυτές, συμπεριελήφθησαν στο παράρτημα III, μέρος A, του κανονισμού 1925/2006, η άμεση εφαρμογή του άρθρου αυτού έχει ως αποτέλεσμα την απαγόρευση της χρήσης των εν λόγω ουσιών και παρασκευασμάτων στα τρόφιμα.
35      Πάντως, στα σημεία 15 και 16 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, η Ortis υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, χωρίς η Επιτροπή να την αντικρούσει επ’ αυτού, ότι τα συμπληρώματα διατροφής που εμπίπτουν στη σειρά προϊόντων της «Fruits & Fibres» περιέχουν τέτοιες ουσίες, διότι αυτές απαντούν εκ φύσεως στις ρίζες ραβέντι Rheum palmatum L, Rheum officinale Baillon από τις οποίες παρασκευάζονται τα προϊόντα αυτά, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της εντερικής λειτουργίας. Στο σημείο 16 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, η Ortis διευκρινίζει ότι η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται από «διάφορες αναλύσεις» και παραπέμπει, μεταξύ άλλων, στην έκθεση δοκιμής της 18ης Μαΐου 2021, την οποία εκπόνησε για το προϊόν «Frutta &
Fibre Classico» και η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα A.5.9 των δικογράφων της στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
36      Από τη δικογραφία που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο, και ειδικότερα από τα σημεία 6 έως 9 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων καθώς και από τα σημεία 16 έως 22 των παρατηρήσεων της Επιτροπής, προκύπτει επίσης ότι οι βελγικές, οι γαλλικές και οι λουξεμβουργιανές αρχές που είναι αρμόδιες για τη διενέργεια των επισήμων ελέγχων στα τρόφιμα κατ’ εφαρμογήν των άρθρων 137 και 138 του κανονισμού (ΕΕ) 2017/625 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης
Μαρτίου 2017, για τους επίσημους ελέγχους και τις άλλες επίσημες δραστηριότητες που διενεργούνται με σκοπό την εξασφάλιση της εφαρμογής της νομοθεσίας για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές και των κανόνων για την υγεία και την καλή μεταχείριση των ζώων, την υγεία των φυτών και τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, για την τροποποίηση των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 999/2001, (ΕΚ) αριθ. 396/2005, (ΕΚ) αριθ. 1069/2009, (ΕΚ) αριθ. 1107/2009, (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, (EE) αριθ. 652/2014, (ΕΕ) 2016/429 και (ΕΕ) 2016/2031, των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1/2005 και (ΕΚ) αριθ. 1099/2009 και των οδηγιών του Συμβουλίου 98/58/ΕΚ, 1999/74/ΕΚ, 2007/43/ΕΚ, 2008/119/ΕΚ και 2008/120/ΕΚ και για την κατάργηση των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 854/2004 και (ΕΚ) αριθ. 882/2004, των οδηγιών του Συμβουλίου 89/608/ΕΟΚ, 89/662/ΕΟΚ, 90/425/ΕΟΚ, 91/496/ΕΟΚ, 96/23/ΕΚ, 96/93/ΕΚ και 97/78/ΕΚ και της απόφασης 92/438/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2017, L 95, σ. 1), εξέδωσαν το 2023 και το 2024 αποφάσεις περί ανακλήσεως και αποσύρσεως προϊόντων της σειράς «Fruits & Fibres» της Ortis με βάση την απορρέουσα από τον κανονισμό 2021/468 απαγόρευση της χρήσης της αλόης-εμοδίνης και της εμοδίνης στα τρόφιμα. Στο σημείο 20 των παρατηρήσεών της, η Επιτροπή αναφέρεται επίσης σε απόφαση της βελγικής αρχής ελέγχου της ασφάλειας των τροφίμων της 16ης Μαΐου 2024, με την οποία η εν λόγω αρχή ζήτησε επίσης από την Ortis να καταρτίσει «σχέδιο δράσης» προκειμένου να αποδείξει τη συμμόρφωση προς τον κανονισμό 1925/2006 για όλες τις παρτίδες προϊόντων και τα συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν εκχύλισμα ραβέντι Rheum palmatum L και/ή Rheum officinale Baillon καθώς και των υβριδίων τους.
37      Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω στοιχείων, είναι, επομένως, πιθανό, όπως ισχυρίζεται η Ortis, το άρθρο 1, σημείο 1, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, του κανονισμού 2021/468 να έχει ως αποτέλεσμα να της απαγορευθεί η εμπορία της σειράς προϊόντων «Fruits & Fibres».
38      Δεύτερον, επισημαίνεται ότι η ζημία που μνημονεύεται στη σκέψη 32 της παρούσας διάταξης συνιστά αμιγώς οικονομική ζημία.
39      Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων πρέπει, σε όλες τις περιπτώσεις, να διαθέτει συγκεκριμένες και ακριβείς ενδείξεις, στηριζόμενες σε λεπτομερή έγγραφα που να αποδεικνύουν την οικονομική κατάσταση του διαδίκου που ζητεί τη λήψη προσωρινού μέτρου και να καθιστούν δυνατή την εκτίμηση των συνεπειών που θα είχε, κατά πάσα πιθανότητα, η μη λήψη των ζητούμενων μέτρων. Επομένως, ο διάδικος οφείλει να προσκομίσει, μαζί με τα σχετικά δικαιολογητικά έγγραφα, τα αποδεικτικά και πληροφοριακά στοιχεία που καθιστούν δυνατό τον σχηματισμό πιστής και συνολικής εικόνας της οικονομικής κατάστασής του [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Απριλίου 2025, Vivendi κατά Επιτροπής, C‑859/24 P(R), EU:C:2025:315, σκέψη 45 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
40      Η απαίτηση αυτή ισχύει κατεξοχήν στην περίπτωση που μια οικονομική ζημία δεν δύναται, πλην εξαιρετικών περιπτώσεων, να θεωρηθεί ανεπανόρθωτη, δεδομένου ότι η χρηματική αποκατάσταση είναι, κατά κανόνα, ικανή να επαναφέρει τον ζημιωθέντα στην προτέρα της ζημίας κατάσταση. Μια τέτοια ζημία θα μπορούσε να αποκατασταθεί διά της ασκήσεως αγωγής αποζημιώσεως βάσει των άρθρων 268 ΣΛΕΕ και 340 ΣΛΕΕ [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Απριλίου 2025, Vivendi κατά Επιτροπής, C‑859/24 P(R), EU:C:2025:315, σκέψη 46 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
41      Συγκεκριμένα, όταν η προβαλλόμενη ζημία είναι οικονομικής φύσης, τα ζητούμενα προσωρινά μέτρα δικαιολογούνται αν προκύπτει ότι, σε περίπτωση που δεν διαταχθούν τα μέτρα αυτά, ο αιτών θα περιέλθει σε κατάσταση δυνάμενη να θέσει σε κίνδυνο την οικονομική βιωσιμότητά του πριν από την έκδοση της απόφασης για την περάτωση της δίκης επί της ουσίας ή ότι τα μερίδια αγοράς που ελέγχει θα μεταβληθούν σημαντικά, από την άποψη ιδίως του μεγέθους και του κύκλου εργασιών της επιχείρησής του, καθώς και των χαρακτηριστικών του ομίλου στον οποίο ανήκει [διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Απριλίου 2025, Advanz Pharma κατά Επιτροπής, C‑859/24 P(R), EU:C:2025:315, σκέψη 47 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
42      Πρέπει ακόμη να επισημανθεί ότι, στο πλαίσιο της εκτίμησης αυτής, ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να μπορεί να λάβει υπόψη την οικονομική κατάσταση των μετόχων της επιχείρησης, βάσει δικαιολογητικών εγγράφων που καθιστούν δυνατή την αξιολόγησή της, προκειμένου να εξακριβώσει αν είναι πιθανόν να καταστεί αναπόφευκτη η κίνηση διαδικασίας αφερεγγυότητας με την παρέμβαση των μετόχων [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 30ης Νοεμβρίου 2021, Land Rheinland-Pfalz κατά Deutsche Lufthansa, C‑466/21 P(R), EU:C:2021:972, σκέψη 55].
43      Πράγματι, τα αντικειμενικά συμφέροντα της οικείας επιχείρησης δεν έχουν αυτοτελή χαρακτήρα σε σχέση με τα συμφέροντα των φυσικών ή νομικών προσώπων που την ελέγχουν ή είναι μέλη του ίδιου ομίλου. Αυτή η σύγχυση συμφερόντων δικαιολογεί ειδικότερα το ότι το συμφέρον επιβίωσης της οικείας επιχείρησης δεν κρίνεται ανεξαρτήτως του συμφέροντος για τη συνέχιση της επιχείρησης που έχουν τα πρόσωπα που την ελέγχουν [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 20ης Απριλίου 2012, Fapricela κατά Επιτροπής, C‑507/11 P(R), EU:C:2012:231, σκέψη 34 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
44      Εναπόκειται, επομένως, στον διάδικο που επικαλείται τον κίνδυνο να τεθεί σε κίνδυνο η οικονομική του βιωσιμότητα να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία που να παρέχουν στον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων τη δυνατότητα να σχηματίσει πιστή και συνολική εικόνα της οικονομικής του κατάστασης καθώς και της οικονομικής κατάστασης των μετόχων υπό τον έλεγχο των οποίων τελεί [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 17ης Μαρτίου 2023, LE κατά Επιτροπής, C‑781/22 P-R, EU:C:2023:226, σκέψεις 27 και 28 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία]. Οι ενδείξεις αυτές πρέπει να είναι συγκεκριμένες και ακριβείς και να τεκμηριώνονται από λεπτομερείς και πιστοποιημένες έγγραφες αποδείξεις [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 20ης Απριλίου 2012, Fapricela κατά Επιτροπής, C‑507/11 P(R), EU:C:2012:231, σκέψη 35 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
45      Εν προκειμένω, η Ortis διευκρινίζει, ειδικότερα, ότι οι πωλήσεις των προϊόντων της σειράς «Fruits & Fibres» αντιπροσωπεύουν σχεδόν τα δύο τρίτα του κύκλου εργασιών της και ότι μια τέτοια απώλεια εσόδων θα την εμπόδιζε να καλύψει τις δαπάνες της, πράγμα που θα είχε ως συνέπεια την εκ μέρους της άμεση παύση πληρωμών.
46      Όσον αφορά τη ζημία αυτή, επισημαίνεται, κατ’ αρχάς, ότι οι οικονομικές προβλέψεις που μνημονεύονται στα σημεία 38 έως 41 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, για τον υπολογισμό του ύψους των παγίων εξόδων τα οποία θα πρέπει να συνεχίσει να καλύπτει η Ortis σε περίπτωση παύσης της εμπορίας των επίμαχων προϊόντων, προκύπτουν βάσει ασφαλιστικής σύμβασης την οποία συνήψε η εταιρία αυτή για να αντιμετωπίσει λειτουργικές ζημίες οφειλόμενες σε υλικές ζημίες ή στην καταστροφή περιουσιακών της στοιχείων λόγω πυρκαγιάς. Η περίπτωση, όμως, την οποία αφορά η εν λόγω ασφαλιστική σύμβαση είναι διαφορετική από την επίμαχη εν προκειμένω, η οποία συνίσταται σε πιθανή απαγόρευση της εμπορίας ορισμένων εκ των προϊόντων της Ortis.
47      Περαιτέρω, η αδυναμία της Ortis να καλύψει τα έξοδά της σε περίπτωση διακοπής της εμπορίας των προϊόντων της σειράς «Fruits & Fibres», ακόμη και αν θεωρηθεί αποδεδειγμένη, δεν αρκεί αφ’ εαυτής για να αποδειχθεί ότι μια τέτοια κατάσταση
προκαλέσει οπωσδήποτε την κίνηση διαδικασίας αφερεγγυότητας. Συγκεκριμένα, αυτό που έχει σημασία είναι να αποδείξει η εταιρία επίσης ότι δεν θα έχει στη διάθεσή της, είτε από δικά της χρηματοοικονομικά αποθέματα είτε μέσω δανείων από τραπεζικά ιδρύματα είτε μέσω χρηματοδοτικής στήριξης από τους μετόχους της, τα αναγκαία κεφάλαια για την αποφυγή της διαδικασίας αυτής [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 30ης Νοεμβρίου 2021, Land Rheinland-Pfalz κατά Deutsche Lufthansa, C‑466/21 P-R, EU:C:2021:972, σκέψη 54].
48      Συναφώς, η Ortis παρέθεσε βεβαίως ενδείξεις βάσει των οποίων υποστηρίζει ότι τα ταμειακά της διαθέσιμα, οι πιστώσεις που διαθέτει και τα έσοδα από τα ήδη παραδοθέντα προϊόντα «Fruits & Fibres», καθώς και τα αναμενόμενα έσοδα από άλλες σειρές προϊόντων, δεν επαρκούν για την κάλυψη των εξόδων της.
49      Πλην όμως, η Ortis δεν παρέσχε καμία συγκεκριμένη πληροφορία, στηριζόμενη σε δικαιολογητικά έγγραφα, η οποία να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό που διατυπώνει στο σημείο 50 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων ότι, σε ένα τέτοιο πλαίσιο, αποκλείεται η χρήση νέων πιστώσεων.
50      Τέλος, μολονότι από το παράρτημα 14 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων προκύπτει ότι οι δύο κύριοι μέτοχοι της Ortis κατέχουν, έκαστος, το 43,8880 % του κεφαλαίου της, η Ortis δεν παρέσχε πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοοικονομική τους ικανότητα, ώστε να εκτιμηθεί αν αυτοί θα μπορούσαν να λάβουν τα αναγκαία οικονομικά μέτρα για να αποφύγουν την κίνηση διαδικασίας αφερεγγυότητας έως ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί της αιτήσεως αναιρέσεως. Όπως, όμως, προκύπτει από τη νομολογία που μνημονεύθηκε στις σκέψεις 42 έως 44 της παρούσας διάταξης, οι πληροφορίες αυτές είναι αναγκαίες για τον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων προκειμένου να εκτιμήσει τον κίνδυνο αφερεγγυότητας της επιχείρησης. Εν προκειμένω, οι πληροφορίες αυτές έχουν ουσιώδη σημασία κατά μείζονα λόγο διότι, όπως προκύπτει ειδικότερα από το σημείο 35 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, η Ortis ανήκει στην ίδια οικογένεια επί δύο γενιές, γεγονός από το οποίο τεκμαίρεται η ιδιαίτερη προσήλωση της οικογένειας αυτής στη βιωσιμότητα της επιχείρησης.
51      Κατά συνέπεια, από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η Ortis δεν απέδειξε επαρκώς ότι κατά πάσα πιθανότητα η διαδικασία αφερεγγυότητας δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί πριν το Δικαστήριο αποφανθεί επί της αιτήσεως αναιρέσεως και, επομένως, δεν απέδειξε ότι δεν μπορεί να αναμείνει την έκβαση της δίκης επί της ουσίας χωρίς να υποστεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη οικονομική ζημία.
52      Τρίτον, ακόμη και αν υποτεθεί ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί η επέλευση τέτοιας ζημίας, πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η επιχείρηση αυτή δραστηριοποιείται στην αγορά των τροφίμων η οποία, όπως επισημαίνει η Επιτροπή, υπόκειται σε αυστηρή ρύθμιση [βλ., κατ’ αναλογία, διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου 2001, Επιτροπή κατά Bruno Farmaceutici κ.λπ., C‑474/00 P(R), EU:C:2001:219, σκέψη 108].
53      Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, στο πλαίσιο μιας αυστηρά ρυθμιζόμενης αγοράς, στην οποία υφίσταται ενδεχόμενο άμεσης παρέμβασης των αρμόδιων αρχών, σε περίπτωση που, για λόγους που δεν είναι πάντοτε προβλέψιμοι, εμφανιστούν κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία, εναπόκειται στις οικείες επιχειρήσεις να προφυλαχθούν από τις συνέπειες μιας τέτοιας παρέμβασης, εφαρμόζοντας κατάλληλη πολιτική, εκτός εάν οι επιχειρήσεις αυτές οφείλουν να επωμιστούν οι ίδιες τη ζημία που προκύπτει από την παρέμβαση των αρχών [πρβλ. διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου 2001, Επιτροπή κατά Bruno Farmaceutici κ.λπ., C‑474/00 P(R), EU:C:2001:219, σκέψη 109, και διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2016, ICA Laboratories κ.λπ. κατά Επιτροπής, C‑170/16 P(R), EU:C:2016:462, σκέψη 29].
54      Εν προκειμένω, με την επιστημονική γνώμη της 9ης Οκτωβρίου 2013, σχετικά με την επιστημονική τεκμηρίωση ενός ισχυρισμού υγείας σχετικά με τα HAD και τη βελτίωση της εντερικής λειτουργίας, η EFSA εκτίμησε ότι οι επίμαχες ουσίες, στα τρόφιμα, συμβάλλουν στη βελτίωση της εντερικής λειτουργίας, πλην όμως συνέστησε να αποφεύγεται η μακροχρόνια χρήση και η κατανάλωση των ουσιών αυτών σε υψηλές δόσεις, λόγω πιθανών ανησυχιών όσον αφορά την ασφάλεια, όπως κίνδυνος διαταραχής του ισοζυγίου ηλεκτρολυτών, δυσλειτουργία του εντέρου και εξάρτηση από υπακτικά. Επιπλέον και προπάντων, με την επιστημονική γνώμη της 22ας Νοεμβρίου 2017, η οποία αφορούσε την αξιολόγηση της ασφάλειας χρήσης των εν λόγω ουσιών στα τρόφιμα, η EFSA διαπίστωσε ότι οι HAD, ήτοι, μεταξύ άλλων, η αλόη-εμοδίνη και η εμοδίνη, είναι γονιδιοτοξικές και καρκινογόνες και ότι δεν ήταν σε θέση να γνωμοδοτήσει σχετικά με το ποια είναι η ημερήσια πρόσληψη HAD που δεν προκαλεί ανησυχία για την ανθρώπινη υγεία.
55      Στο πλαίσιο αυτό, η Ortis μπορούσε ευλόγως να προβλέψει, τουλάχιστον όταν δημοσιεύθηκε η τελευταία αυτή επιστημονική γνώμη στις 23 Ιανουαρίου 2018, το αργότερο, ότι η Επιτροπή θα αποφάσιζε κατά πάσα πιθανότητα να απαγορεύσει τη χρήση των ουσιών αυτών στα τρόφιμα διά της καταχωρίσεώς τους στο μέρος A του παραρτήματος III του κανονισμού 1925/2006.
56      Όσον αφορά την ενδεχόμενη παρουσία τέτοιων ουσιών στα συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν ραβέντι (Rheum palmatum L και Rheum officinale Baillon), στην αιτιολογική σκέψη 11 του κανονισμού 2021/468 γίνεται λόγος για «επιστημονική αβεβαιότητα» η οποία εξακολουθεί να υφίσταται ως προς το ζήτημα αυτό και, ως εκ τούτου, τα παρασκευάσματα από Rheum palmatum L και Rheum officinale Baillon δεν απαγορεύθηκαν, αλλά τέθηκαν υπό ενωσιακή διερεύνηση διά της καταχωρίσεώς τους στο μέρος Γ του παραρτήματος III του κανονισμού 1925/2006. Εντούτοις, υπό το πρίσμα των ενδείξεων αυτών, η Ortis επίσης μπορούσε ευλόγως να προβλέψει τον κίνδυνο παρουσίας αλόης-εμοδίνης και εμοδίνης στα προϊόντα που παράγονται από τα παρασκευάσματα αυτά.
57      Εν πάση περιπτώσει, μετά τη διαλαμβανόμενη στη σκέψη 35 της παρούσας διάταξης έκθεση δοκιμής της 18ης Μαΐου 2021, την οποία ζήτησε η Ortis για το προϊόν «Frutta & Fibre Classico» και με την οποία διαπιστώθηκε η παρουσία αλόης-εμοδίνης και εμοδίνης, η Ortis γνώριζε ότι υπήρχε ζήτημα συμμόρφωσης των προϊόντων της σειράς αυτής με τον κανονισμό 1925/2006. Από την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προκύπτει επίσης ότι, στην έκθεση του διαχειριστή της για τη χρήση 2023, η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα 35 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, η εταιρία ρητώς παραδέχεται ότι γνώριζε το πρόβλημα, καθώς στην έκθεση γίνεται λόγος για «αβεβαιότητα όσον αφορά το κανονιστικό πλαίσιο» οφειλόμενη στο ότι ένα από τα κύρια συστατικά που χρησιμοποιείται σε μια από τις σειρές προϊόντων της είχε «τεθεί υπό διερεύνηση με ευρωπαϊκή κανονιστική ρύθμιση του Μαρτίου του 2021 και, μακροπρόθεσμα, υπήρχε το ενδεχόμενο η χρήση του να περιοριστεί ή ακόμη και να απαγορευθεί».
58      Όσον αφορά τα μέτρα που έλαβε ενόψει του κινδύνου αυτού, η Ortis υποστηρίζει, στο σημείο 67 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, ότι από το 2020 άρχισε τη διαδικασία έρευνας και ανάπτυξης υποκατάστατου προϊόντος. Ωστόσο, παραπέμπει, συναφώς, σε τροποποιητική πράξη σύμβασης με αντικείμενο με σύμπραξη τεχνολογικής καινοτομίας μεταξύ της Περιφέρειας της Βαλλονίας, πανεπιστημίων και επιχειρήσεων, η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα 48 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων και από την οποία δεν προκύπτουν σαφείς ενδείξεις περί του ότι η επιχείρηση αυτή έχει εμπλακεί ενεργά στην έρευνα για την ανάπτυξη τέτοιου προϊόντος.
59      Επιπλέον, η Ortis υποστηρίζει ότι η ανακάλυψη μεθόδου εκχύλισης η οποία καθιστά δυνατή την εξάλειψη της αλόης-εμοδίνης και της εμοδίνης από προϊόν παρασκευαζόμενο από εκχύλισμα ραβέντι θα μπορούσε να αποδειχθεί μάταιη, δεδομένου ότι η Επιτροπή έχει καταρτίσει σχέδιο τροποποίησης του κανονισμού 1925/2006, το οποίο περιλαμβάνεται στο παράρτημα 51 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων και προβλέπει την καταχώριση του ραβέντι των ποικιλιών Rheum palmatum L., Rheum officinale Baillon και των υβριδίων τους που περιέχουν HAD στο μέρος A του παραρτήματος III του κανονισμού 1925/2006. Επιβάλλεται, εντούτοις, η διαπίστωση ότι μια τέτοια απόφαση, εφόσον ληφθεί, θα συνιστά εξέλιξη του κανονιστικού πλαισίου, για την οποία, σύμφωνα με τη νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 53 της παρούσας διάταξης, η επιχείρηση επίσης οφείλει να προετοιμαστεί εφαρμόζοντας κατάλληλη πολιτική. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται, εξάλλου, ευλόγως προβλέψιμη, δεδομένης της καταχώρισης, με τον κανονισμό 2021/468, των παρασκευασμάτων από τη ρίζα ή το ρίζωμα των Rheum palmatum L. και Rheum officinale Baillon, καθώς και των υβριδίων τους που περιέχουν HAD στο μέρος Γ του παραρτήματος III του κανονισμού 1925/2006.
60      Τέλος, στα σημεία 71 και 72 της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων, η Ortis αναφέρεται στη μακρά διάρκεια της διαδικασίας έγκρισης φαρμάκου προοριζομένου για ανθρώπινη χρήση και στο γεγονός ότι ένα τέτοιο φάρμακο μπορεί να πωλείται μόνο στα φαρμακεία, χωρίς όμως να διευκρινίζει τους λόγους για τους οποίους θα χαρακτηριζόταν ως τέτοιο ένα υποκατάστατο διατροφικό συμπλήρωμα το οποίο θα διέθετε στην αγορά αντί των προϊόντων της σειράς «Fruits & Fibres».
61      Διαπιστώνεται, επομένως, ότι η Ortis δεν απέδειξε ότι, ενόψει του κινδύνου απαγόρευσης της εμπορίας των προϊόντων αυτών λόγω της παρουσίας αλόης-εμοδίνης και εμοδίνης, έλαβε κατάλληλα μέτρα, όπως είναι η διαφοροποίηση των προϊόντων της, ούτως ώστε να περιοριστεί η προβαλλόμενη οικονομική εξάρτησή της από τα προϊόντα που περιέχουν αλόη-εμοδίνη και εμοδίνη, ή η ενεργός αναζήτηση λύσεων για την αποφυγή του κινδύνου μη συμμόρφωσης των προϊόντων αυτών προς την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
62      Κατά συνέπεια, η Ortis πρέπει να επωμιστεί τη ζημία που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω του άρθρου 1, σημείο 1, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, του κανονισμού 2021/468, μολονότι η ζημία αυτή ενδέχεται να είναι σοβαρή και ανεπανόρθωτη [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2016, ICA Laboratories κ.λπ. κατά Επιτροπής, C‑170/16 P(R), EU:C:2016:462, σκέψη 44].
63      Επομένως, δεδομένου ότι η προϋπόθεση του επείγοντος δεν πληρούται όσον αφορά το άρθρο 1, σημείο 1, πρώτη και δεύτερη καταχώριση, του κανονισμού 2021/468 ούτε, συνακόλουθα, όσον αφορά το σύνολο των επίδικων διατάξεων του κανονισμού, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί η ύπαρξη fumus boni juris, ούτε, κατά συνέπεια, να διενεργηθεί στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων.
Επί των δικαστικών εξόδων
64      Κατά το άρθρο 137 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, αυτού, το Δικαστήριο αποφασίζει για τα έξοδα με την απόφαση ή τη διάταξη που περατώνει τη δίκη.
Για τους λόγους αυτούς, ο Αντιπρόεδρος του Δικαστηρίου διατάσσει:
1)      Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
2)      Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
*      Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.