61979CJ0819_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 819/79
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, εκπροσωπούμενη από τόν Martin Seidel, Ministerialrat στό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομίας, Βόννη, καί από τό δικηγόρο Κολωνίας Jochim Sedemund, μέ τόπο επιδόσεων στό Λουξεμβούργο τή γραμματεία τής Πρεσβείας τής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας τής Γερμανίας, Boulevard Royal 3,
προσφεύγουσα,
κατά
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, εκπροσωπούμενης από τούς Gianluigi Campogrande καί Joern Sack, μέλη τής νομικής της υπηρεσίας, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τό νομικό της σύμβουλο Mario Cervino, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθ’ ης,
Αντικείμενο της υπόθεσης
πού έχει ως αντικείμενο τήν ακύρωση τής αποφάσεως 79/895 τής Επιτροπής τής 12ης Οκτωβρίου 1979 περί εκκαθαρίσεως τών λογαριασμών πού υπέβαλε η Ομο
σπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας ως πρός τίς δαπάνες χρήσεως 1973 πού χρηματοδοτούνται από τό Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού καί Εγγυήσεων ( ΕΓΤΠΕ ), τμήμα εγγυήσεων, ( ABl . 1979, L 278, σ . 13 ), κατά τό μέρος πού η Επιτροπή δέν αναγνώρισε εις βάρος τού ΕΓΤΠΕ ποσό 8 335 232,61 γερμανικών μάρκων, τό οποίο αφορά τήν καταβολή ενισχύσεων γιά τή μετουσίωση τού αποκορυφωμένου γάλακτος σέ σκόνη,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ προσφυγή πού πρωτοκολλήθηκε στή γραμματεία στίς 19 Δεκεμβρίου 1979, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας ζήτησε τήν ακύρωση, δυνάμει τού άρθρου 173 τής συνθήκης ΕΟΚ, τής αποφάσεως 79/895 τής Επιτροπής τής 12ης Οκτωβρίου 1979 περί εκκαθαρίσεως τών λογαριασμών πού υποβλήθηκαν από τήν Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας οσον αφορά τίς δαπάνες χρήσεως 1973 πού χρηματοδοτούνται από τό Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού καί Εγγυήσεων, τμήμα εγγυήσεων ( ABl . L 278, σ . 13 ), κατά τό μέρος πού η Επιτροπή δέν αναγνώρισε εις βάρος τού ΕΓΤΠΕ ποσό 8 335 232,61 γερμανικών μάρκων πού αφορά τήν καταβολή ενισχύσεων γιά τή μετουσίωση τού αποκορυφωμένου γάλακτος σέ σκόνη .
2 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 3 παράγραφος 2 τού κανονισμού 986/68 τού Συμβουλίου τής 15ης Ιουλίου 1968 «περί θεσπίσεως τών γενικών κανόνων σχετικά μέ τή χορήγηση ενισχύσεων γιά τό αποκορυφωμένο γάλα καί τό αποκορυφωμένο γάλα εις κόνιν πού προορίζεται γιά τή διατροφή ζώων» ( ABl . L 169, σ . 4, ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . N 169, τόμ . 003/03, σ . 120 ) τό ποσό τής ενισχύσεως γιά τό αποκορυφωμένο γάλα σέ σκόνη καταβάλλεται μόνο άν αποδεικνύεται οτι τό αποκορυφωμένο γάλα σέ σκόνη έχει μετουσιωθεί ή χρησιμοποιηθεί γιά τήν παρασκευή σύνθετων τροφών . Γιά τήν εφαρμογή τής διατάξεως αυτής, τό άρθρο 3 τού κανονισμού 990/72 τής Επιτροπής τής 15ης Μα ΐου 1972 «περί τών λεπτομερειών παροχής ενισχύσεων στό αποκορυφωμένο γάλα πού μεταποιείται σέ σύνθετες τροφές καί στό αποκορυφωμένο γάλα εις κόνιν πού προορίζεται γιά τή διατροφή ζώων» ( ABl . L 115, σ . 1 ) προβλέπει, οσον αφορά τό μετουσιωμένο απο
κορυφωμένο γάλα σέ σκόνη, οτι η μετουσίωση ελέγχεται επί τόπου, οτι κάθε Κράτος μέλος καθορίζει εναν οργανισμό ικανό νά ασκεί τόν έλεγχο αυτό καί, ακόμη, η επιχείρηση πού πραγματοποιεί τή μετουσίωση ανακοινώνει εγγράφως στόν οργανισμό αυτό, σέ εύλογο χρόνο πρίν από τή μετουσίωση, τήν επωνυμία καί τή διεύθυνσή της, τήν ποσότητα τού αποκορυφωμένου γάλακτος σέ σκόνη πού πρόκειται νά μετουσιωθεί, τόν τόπο τής μετουσιώσεως καί τήν περίοδο πού προβλέπεται γιά τή μετουσίωση . Τό άρθρο 10 τού ίδιου κανονισμού ορίζει οτι τά Κράτη μέλη λαμβάνουν τά αναγκαία μέτρα ελέγχου γιά νά εξασφαλιστεί η τήρηση τών διατάξεων τού κανονισμού .
3 Σύμφωνα μέ τόν πρώτο λόγο, η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τά άρθρα 3 καί 10 τού κανονισμού 990/72, πού προαναφέρθηκε, επειδή δέν αναγνωρίζει ως σύμφωνους μέ τίς διατάξεις αυτές τούς ελέγχους τής μετουσιώσεως πού διενεργήθηκαν από τίς γερμανικές αρχές .
4 Όπως προκύπτει από τό φάκελο, κατά τήν υπό εξέταση εποχή, τό σύστημα ελέγχου τής μετουσιώσεως πού θεσπίστηκε από τίς γερμανικές αρχές δέ βασιζόταν κυρίως σέ φυσικό καί επιτόπιο έλεγχο, αλλά μάλλον στήν επαλήθευση τών λογιστικών στοιχείων τών επιχειρήσεων πού επιδίδονται σέ εργασίες μετουσιώσεως . Οι επιχειρήσεις αυτές, εγγεγραμμένες ως επιχειρήσεις μετουσιώσεως στόν αρμόδιο γερμανικό οργανισμό, ειχαν τήν υποχρέωση νά τηρούν εμπορικά λογιστικά στοιχεία σύμφωνα μέ κριτήρια καθοριζόμενα από τόν αρμόδιο οργανισμό, νά αποθηκεύουν κατά τρόπο τακτικό καί μεθοδικό τά προϊόντα πού θά μπορούσαν νά επωφεληθούν από τήν ενίσχυση, καθώς καί τά μηχανήματα γιά τή διενέργεια τής μετουσιώσεως, καί νά επιτρέπουν τήν είσοδο τών αρμόδιων ελεγκτών στίς εγκαταστάσεις τους γιά τόν έλεγχο τών λογιστικών στοιχείων, τών αποθεμάτων καί τών εργασιών τής μετουσιώσεως . Όφειλαν επίσης νά δέχονται τή λήψη δειγμάτων .
5 Σύμφωνα μέ τήν Επιτροπή, ενα τέτοιο σύστημα ελέγχου, οποια κι άν ειναι τά πλεονεκτήματά του, δέν υποχρεώνει τίς ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις νά χορηγούν τίς πληροφορίες πού απαιτούνται από τό άρθρο 3 παράγραφος 2 τού κανονισμού 990/72, καί οι οποίες αφορούν τήν περίοδο καί τόν τόπο τής μετουσιώσεως, καθώς καί τίς ποσότητες τού αποκορυφωμένου γάλακτος σέ σκόνη πού υπόκεινται σέ μετουσίωση . Οι πληροφορίες αυτές ειναι αναγκαίες γιά νά επιτρέψουν τόν επιτόπιο έλεγχο τής μετουσιώσεως, οπως προβλέπεται από τό άρθρο 3 παράγραφος 1 τού ίδιου κανονισμού .
6 Η γερμανική κυβέρνηση ισχυρίζεται οτι ο συνδυασμός τού ελέγχου τών λογιστικών καί διαχειριστικών στοιχείων τών οικείων επιχειρήσεων μέ τήν επιτόπια
επαλήθευση τών αποθεμάτων πρώτων υλών, καθώς καί τή λήψη δειγμάτων αποτελεί σύστημα ελέγχου ιδιαίτερα αποτελεσματικό . Η αποτελεσματικότητά του δέ εντείνεται, οταν, οπως στήν προκειμένη περίπτωση, κάθε ελεγκτής ασκεί έλεγχο σέ περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων, μέ τίς οποίες βρίσκεται σέ μόνιμη επαφή καί τών οποίων γνωρίζει τίς συνήθειες . Έχοντας στή διάθεσή του, βάσει αποδεικτικών στοιχείων, ολες τίς αναγκαίες πληροφορίες τόσο σχετικά μέ τίς ποσότητες καί τή φύση τών διαθέσιμων πρώτων υλών, οσο καί σχετικά μέ τίς ποσότητες καί τή φύση τών προϊόντων πού εξέρχονται τών εγκαταστάσεων, ο ελεγκτής έχει πλήρη δυνατότητα νά παρακολουθεί τό σύνολο τού κύκλου τής μεταποιήσεως από τήν είσοδο τών πρώτων υλών μέχρι τήν έξοδο τών μεταποιημένων προϊόντων .
7 Η γερμανική κυβέρνηση παραδέχεται οτι, υπό τό σύστημα αυτό, οι οικείες επιχειρήσεις δέν προέβαιναν, κατά τήν κρίσιμη περίοδο, σέ προηγούμενη έγγραφη ανακοίνωση τών εργασιών μετουσιώσεως στόν αρμόδιο οργανισμό . Επικαλείται, ομως, τό άρθρο 10 τού κανονισμού 990/72 γιά νά υποστηρίξει οτι οι κοινοτικοί κανόνες άφηναν στά Κράτη μέλη τή μέριμνα τής οργανώσεως τών μέτρων ελέγχου . Σέ σχέση μέ τή διάταξη αυτή, τό άρθρο 3 παράγραφος 2 τού ίδιου κανονισμού έχει λειτουργία απλώς επικουρική καί δέν υποχρεώνει τίς επιχειρήσεις νά ανακοινώνουν ορισμένες πληροφορίες παρά μόνο κατά τό μέρος κατά τό οποίο παρόμοιες πληροφορίες ειναι απαραίτητες γιά τήν άσκηση αποτελεσματικού ελέγχου .
8 Πρέπει νά υπομνηστεί πρώτα οτι αντικείμενο μιάς αποφάσεως τής Επιτροπής περί εκκαθαρίσεως τών λογαριασμών ως πρός τίς δαπάνες πού χρηματοδοτούνται από τό ΕΓΤΠΕ ειναι η διαπίστωση καί η αναγνώριση οτι οι δαπάνες αυτές έγιναν από τίς εθνικές υπηρεσίες σύμφωνα μέ τίς κοινοτικές διατάξεις . Στίς περιπτώσεις κατά τίς οποίες οι κοινοτικοί κανόνες δέν επιτρέπουν τήν καταβολή ενισχύσεως παρά μόνο μέ τήν προϋπόθεση οτι τηρήθηκαν ορισμένες διατυπώσεις αποδείξεως ή ελέγχου, μιά ενίσχυση πού χορηγήθηκε χωρίς νά τηρηθεί αυτή η προϋπόθεση δέν ειναι σύμφωνη μέ τό κοινοτικό δίκαιο καί, συνεπώς, η σχετική δαπάνη δέν ειναι δυνατό, κατ’ αρχήν, νά αναγνωριστεί εις βάρος τού ΕΓΤΠΕ .
9 Γιά νά εξασφαλιστεί η αποτελεσματική επιτήρηση τής ομαλής διεξαγωγής τών εργασιών τής μετουσιώσεως καί γιά νά αποφευχθεί η πολλαπλή χορήγηση ενισχύσεως στό ίδιο προϊόν, ο κανονισμός 990/72 προβλέπει τόν επιτόπιο έλεγχο τών επιχειρήσεων μετουσιώσεως . Γιά νά καταστεί δυνατός ο έλεγχος τής μετουσιώσεως επί τόπου, τό άρθρο 3 παράγραφος 2 τού κανονισμού υποχρεώνει τίς επιχειρήσεις μετουσιώσεως νά ανακοινώνουν ορισμένες πληροφορίες στόν αρμόδιο εθνικό οργανισμό πρίν προβούν στή μετουσίωση . Όταν τό άρθρο 10
τού κανονισμού ορίζει οτι τά Κράτη μέλη λαμβάνουν τά μέτρα ελέγχου πού ειναι αναγκαία «γιά νά εξασφαλιστεί η τήρηση τών διατάξεων τού παρόντος κανονισμού», αποβλέπει στήν τήρηση ολων τών διατάξεων τού κανονισμού, στίς οποίες περιλαμβάνεται καί τό άρθρο 3 .
10 Υπό τίς προϋποθέσεις αυτές δέν υπάρχει ανάγκη νά κριθεί η βασιμότητα τής απόψεως τής γερμανικής κυβερνήσεως, σύμφωνα μέ τήν οποία τό σύστημα ελέγχου πού θεσπίστηκε στήν Ομοσπονδιακή Δημοκρατία ειναι πιό αποτελεσματικό από τό σύστημα πού προβλέπει τό άρθρο 3 τού κανονισμού 990/72 . Στήν πραγματικότητα, οι διατάξεις τών κοινοτικών κανονισμών επιβάλλεται νά εφαρμόζονται μέ ομοιόμορφο τρόπο σέ ολα τά Κράτη μέλη καί νά έχουν, καθ’ οσον αυτό ειναι δυνατό, τό ίδιο αποτέλεσμα σέ ολο τό κοινοτικό έδαφος . Τό ίδιο συμβαίνει καί οταν ενας κανονισμός θεσπίζει συγκεκριμένα μέτρα ελέγχου αλλά αφήνει στά Κράτη μέλη τή μέριμνα νά εξασφαλίσουν τήν τήρησή τους μέ κατάλληλα διοικητικά μέτρα .
11 Από τά ανωτέρω προκύπτει οτι ο πρώτος λόγος πρέπει νά απορριφθεί .
12 Σύμφωνα μέ τό δεύτερο λόγο, η Επιτροπή έχει επιδοκιμάσει τό σύστημα ελέγχου πού εφαρμόζεται στήν Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας καί ειναι, συνεπώς, υποχρεωμένη νά αναγνωρίσει εις βάρος τού ΕΓΤΠΕ τίς ενισχύσεις πού χορήγησε η γερμανική κυβέρνηση .
13 Πρός υποστήριξη τού λόγου αυτού, η γερμανική κυβέρνηση αναφέρεται σέ ενημερωτική σύσκεψη, πού έγινε τό Μάιο τού 1974, κατά τή διάρκεια τής οποίας οι εκπρόσωποι τής Επιτροπής επιβεβαίωσαν οτι τό γερμανικό σύστημα ελέγχου παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα καί συμβιβάζεται μέ τό κοινοτικό δίκαιο, καθώς καί στήν απάντηση τής Επιτροπής επί τής εκθέσεως τής Επιτροπής Ελέγχου σχετικά μέ τούς λογαριασμούς χρήσεως 1975, στήν οποία η Επιτροπή ανέφερε οτι, κατά τή γνώμη της, οι ισχύουσες κανονιστικές διατάξεις ειχαν τηρηθεί από τίς γερμανικές αρχές .
14 Ο λόγος αυτός πρέπει νά απορριφθεί . Όποια καί άν ειναι η σημασία τών δηλώσεων αυτών, η μή τήρηση στήν προκειμένη περίπτωση τών διατάξεων τού κοινοτικού δικαίου, η οποία πραγματοποιήθηκε τό 1973, δέν μπορεί νά αποδοθεί σέ μεταγενέστερη συμπεριφορά τής Επιτροπής .
15 Τέλος, σύμφωνα μέ τόν τρίτο λόγο, η προσβαλλόμενη απόφαση δέν ανταποκρίνεται στήν υποχρέωση αιτιολογήσεως πού προβλέπεται από τό άρθρο 190 τής συνθήκης .
16 Η προσβαλλόμενη απόφαση επικαλείται βασικά, στό προοίμιό της, οτι ειναι δυνατό νά χρηματοδοτηθούν μόνο οι παρεμβάσεις πού πραγματοποιούνται σύμφωνα μέ τούς κοινοτικούς κανόνες στό πλαίσιο τής κοινής οργανώσεως τών γεωργικών αγορών, οτι, σύμφωνα μέ τίς επαληθεύσεις πού διενεργήθηκαν, ενα μέρος τών δαπανών πού δηλώθηκαν δέν ανταποκρίνεται στόν κανόνα αυτό καί οτι τό ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος «ενημερώθηκε λεπτομερώς γι’ αυτή τήν αφαίρεση καί μπόρεσε νά καταστήσει γνωστές τίς απόψεις του» επί τού θέματος αυτού .
17 Η Επιτροπή υποστηρίζει οτι δέν απαιτείται λεπτομερής αιτιολογία, δεδομένου οτι η γερμανική κυβέρνηση ηταν πλήρως ενήμερη γιά τούς λόγους πού οδήγησαν τήν Επιτροπή στήν απόρριψη τού μέρους τών δαπανών πού ανταποκρίνονται σέ ενισχύσεις γιά τή μετουσίωση κατά τήν έννοια τού κανονισμού 990/72 . Αναφέρεται σχετικά σέ ανταλλαγή επιστολών μεταξύ τής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας καί τής Επιτροπής τό 1977, καθώς καί στήν εξέταση σέ διάφορες περιστάσεις τού προβλήματος από τήν Επιτροπή τού Ταμείου, στό επίπεδο τής οποίας εκπροσωπείται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία .
18 Η γερμανική κυβέρνηση δέν αμφισβήτησε αυτά τά πραγματικά περιστατικά, αλλά υποστηρίζει οτι η προηγούμενη ανταλλαγή απόψεων δέν μπορεί νά υποκαταστήσει τήν απαίτηση αιτιολογήσεως μιάς αποφάσεως .
19 Όπως ήδη έχει αναγνωρίσει τό Δικαστήριο στήν απόφασή του τής 11ης Ιανουαρίου 1973 ( Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής, 13/72, Slg . 1973 σ . 27 ), η έκταση τής υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, πού καθιερώνεται από τό άρθρο 190 τής συνθήκης, εξαρτάται από τή φύση τής οικείας πράξεως καί από τό πλαίσιο στό οποίο θεσπίστηκε .
20 Στήν προκειμένη περίπτωση, ειναι βέβαιο οτι η γερμανική κυβέρνηση συνδέθηκε στενά μέ τήν πορεία καταρτίσεως τής προσβαλλόμενης αποφάσεως καί συνεπώς γνώριζε τό λόγο γιά τόν οποίο η Επιτροπή θεώρησε οτι δέν έπρεπε νά αναγνωριστεί εις βάρος τού ΕΓΤΠΕ τό επίδικο ποσό .
21 Υπό τίς προϋποθέσεις αυτές, καί εντός τού πλαισίου τών ιδιαίτερων προϋποθέσεων τής εκδόσεως τών αποφάσεων περί εκκαθαρίσεως λογαριασμών, η αιτιολογία τής προσβαλλόμενης αποφάσεως πρέπει νά κριθεί επαρκής .
22 Κατά συνέπεια η προσφυγή πρέπει νά απορριφθεί .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
23 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα . Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει νά καταδικαστεί στά δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει τήν προσφυγή .
2)Καταδικάζει τήν προσφεύγουσα στά δικαστικά έξοδα .