WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (piąta izba)
z dnia 21 września 2004 r.
Sprawa T‑325/02
Michel Soubies
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Urzędnicy – Przeniesienie urzędnika w grupie zaszeregowania A3 na stanowisko doradcy personalnego – Restrukturyzacja sekretariatu generalnego – Zgodność grupy zaszeregowania ze stanowiskiem
Pełny tekst w języku francuskim II‑0000
Przedmiot:         Skarga mająca za przedmiot wniosek w sprawie uchylenia decyzji Komisji z dnia 26 listopada 2001 r. przenoszącej skarżącego
na stanowisko doradcy personalnego w grupie zaszeregowania A3 w wydziale „Kwestie instytucjonalne” dyrekcji „Jednostka Analiz
i Prognoz” Sekretariatu Generalnego.
Orzeczenie:         Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron ponosi własne koszty.
Streszczenie
1.     Urzędnicy – Skarga – Zarzuty – Niewystarczające uzasadnienie – Stwierdzenie z urzędu
2.     Urzędnicy – Organizacja służb – Obsadzenie stanowisk – Swobodne uznanie administracyjne – Zakres – Kontrola sądowa – Ograniczenia
(regulamin pracowniczy, art. 7)
3.     Urzędnicy – Reorganizacja służb – Przeniesienie na inne stanowisko – Poszanowanie równoważności stanowisk – Zakres
(regulamin pracowniczy, art. 7 ust. 1)
1.     Sąd wspólnotowy jest zobowiązany do zbadania z urzędu, czy instytucja wypełniła spoczywający na niej obowiązek uzasadnienia
zaskarżonej decyzji. Ponieważ badanie to może mieć miejsce na każdym etapie postępowania, nie można odmówić skarżącemu prawa
skorzystania z tego zarzutu wyłącznie na tej podstawie, że nie podniósł go w swoim zażaleniu.
(zob. pkt 30)
Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T 534/93 Grynberg i Hall przeciwko Komisji, 14 lipca 1994 r., RecFP str. I‑A‑183
i II‑595, pkt 59
2.     Instytucje dysponują szerokim zakresem swobodnego uznania w zakresie organizacji swoich służb w związku z zadaniami, jakie
zostały im powierzone, i, w ich świetle, w zakresie obsadzenia stanowisk personelem, którym dysponują, pod warunkiem jednakże,
że odbywa się to w interesie służby i przy poszanowaniu równoważności stanowisk. Zważywszy na szeroki zakres swobodnego uznania
instytucji przy ocenie interesu służby, kontrola sądu wspólnotowego powinna ograniczyć się do tego, czy organ powołujący utrzymał
się w oczywistych granicach swobodnego uznania i nie uczynił oczywiście błędnego użytku z tej swobody.
(zob. pkt 50)
Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T 100/00 Campoli przeciwko Komisji, 6 marca 2001 r., RecFP str. I‑A‑71 i II‑347,
pkt 41 i przywoływane orzecznictwo; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T 51/01 Fronia przeciwko Komisji, 16 kwietnia 2002 r.
w, RecFP str. I‑A‑43 i II‑187, pkt 40
3.     W razie zmiany zadań przydzielonych urzędnikowi zasada zgodności grupy zaszeregowania ze stanowiskiem nie oznacza porównania
aktualnych zadań zainteresowanego z zadaniami poprzednimi, lecz jego zadań aktualnych z grupą zaszeregowania w hierarchii
zawodowej.
Ponadto, aby działania podjęte w ramach reorganizacji służb naruszały zasadę zgodności grupy zaszeregowania ze stanowiskiem,
nie wystarczy, by wiązały się one ze zmianą a nawet jakimkolwiek zmniejszeniem zakresu zadań urzędnika, lecz trzeba, by nowe
zadania pozostały, jeżeli chodzi o ich całość, wyraźnie poza zakresem zadań odpowiadających jego grupie zaszeregowania i stanowisku,
zważywszy na ich charakter, wagę i znaczenie.
(zob. pkt 55 i 56)
Odesłanie: Trybunał, sprawa 19/87 Hecq przeciwko Komisji, 23 marca 1988 r., Rec. str. 1681, pkt 7; Sąd Pierwszej Instancji,
sprawy połączone T‑59/91 i T‑79/91 Eppe przeciwko Komisj, 10 lipca 1992 r. i, Rec. str. II‑2061, pkt 49; Sąd Pierwszej Instancji,
sprawy połączone T 78/96 i T 170/96 W przeciwko Komisji, 28 maja 1998 r., RecFP str. I‑A‑239 i II‑745, pkt 104; ww. sprawa
Fronia przeciwko Komisji, pkt 53