WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (izba ds. odwołań)
z dnia 6 maja 2009 r.
Sprawa T‑12/08 P
M
przeciwko
Europejskiej Agencji Leków (EMEA)
Odwołanie − Służba publiczna − Personel tymczasowy − Niezdolność do pracy − Wniosek o ponowne zbadanie odmownej decyzji w sprawie
pierwszego wniosku o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa – Skarga o stwierdzenie nieważności – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt potwierdzający – Nowe istotne okoliczności faktyczne – Dopuszczalność – Odpowiedzialność pozaumowna – Krzywda
Przedmiot: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 19 października 2007 r.
w sprawie F‑23/07 M przeciwko EMEA, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, mające na celu uchylenie tego postanowienia.
Orzeczenie: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 19 października 2007 r. w sprawie F‑23/07
M przeciwko EMEA, dotychczas nieopublikowane w Zbiorze, zostaje uchylone. Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiej Agencji
Leków (EMEA) z dnia 25 października 2006 r. w zakresie, w jakim oddala wniosek M z dnia 8 sierpnia 2006 r. o zwołanie komitetu
ds. inwalidztwa w jego sprawie. EMEA zostaje obciążona zapłatą odszkodowania w wysokości 3000 EUR na rzecz skarżącego. W pozostałym
zakresie skarga zostaje oddalona. EMEA zostaje obciążona kosztami postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej oraz
w niniejszej instancji.
Streszczenie
Urzędnicy – Niezdolność do pracy – Personel tymczasowy – Wniosek o ponowne zbadanie odmownej decyzji dotyczącej wszczęcia
postępowania w sprawie orzeczenia niepełnosprawności – Znaczne przedłużanie się zwolnienia chorobowego zainteresowanego po
oddaleniu jego pierwszego wniosku – Nowa okoliczność uzasadniająca ponowne zbadanie i wszczęcie postępowania
(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 33)
W przypadku złożenia przez członka personelu tymczasowego wniosku o ponowne zbadanie decyzji organu upoważnionego do zawierania
umów zatrudnienia oddalającej pierwszy wniosek tego pracownika o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa, wspomniany organ powinien
przystąpić do ponownego badania tej decyzji, jeśli nowy wniosek opiera się na nowych istotnych okolicznościach faktycznych,
i powinien przychylić się do tego wniosku, jeśli w świetle omawianych okoliczności nie można wykluczyć, na podstawie obiektywnych
i niekwestionowanych informacji posiadanych przez ten organ, że istotne przesłanki art. 33 warunków zatrudnienia innych pracowników
zostały spełnione.
Organ upoważniony do zawierania umów zatrudnienia jest zobowiązany przystąpić do takiego ponownego badania nie tylko w przypadku,
gdy stan zdrowia członka personelu tymczasowego różni się od stanu, o jakim organ miał wiedzę w chwili wydawania decyzji,
której dotyczy wniosek o ponowne zbadanie, czy w przypadku gdy niezdolność tego pracownika do pracy wynika z innej choroby
niż stwierdzona i uwzględniona w tej samej decyzji. Nie można bowiem wykluczyć, że pewne nowe okoliczności mogą, nawet jeśli
nie wskazują na inny stan zdrowia członka personelu tymczasowego, zmieniać w sposób istotny przesłanki wcześniejszej decyzji
odmownej w sprawie zwołania komitetu ds. inwalidztwa, a tym samym, mogą zostać zakwalifikowane jako nowe istotne okoliczności
faktyczne, wymagające ponownego zbadania omawianej decyzji.
Taką okoliczność stanowi między innymi przedłużanie się zwolnienia chorobowego zainteresowanego przez znaczny okres po oddaleniu
pierwszego wniosku o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa, nawet jeśli uzasadnieniem tego nowego zwolnienia chorobowego była
ta sama choroba, którą rozpatrywano przy oddalaniu pierwszego wniosku. O ile bowiem można oczywiście wyobrazić sobie sytuację,
że dana instytucja może dojść do wniosku, że nieobecność członka personelu tymczasowego w jego miejscu pracy wskutek choroby
nie uzasadnia zwołania komitetu ds. inwalidztwa, gdy omawiana instytucja posiada obiektywne i niekwestionowane informacje,
że rozpatrywany pracownik będzie w stanie w stosunkowo niedalekiej przyszłości ponownie wykonywać swoje obowiązki, o tyle
znaczne przedłużanie się nieobecności tej osoby wskutek choroby stanowi bezsprzecznie poważną wskazówkę mogącą powodować powstanie
wątpliwości w przedmiocie perspektyw ponownego podjęcia obowiązków i podważyć w ten sposób zasadność pierwotnej odmowy zwołania
komitetu ds. inwalidztwa w jego przypadku.
(zob. pkt 59, 63–66)