62022TJ0334_RES
Υπόθεση T‑334/22
Danske Fragtmænd A/S
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο πενταμελές τμήμα)της 29ης Ιανουαρίου 2025
«Προσφυγή ακυρώσεως – Κρατικές ενισχύσεις – Τομέας ταχυδρομικών υπηρεσιών – Εισφορά κεφαλαίου υπέρ της Post Danmark – Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται η μη ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης – Εισφορές κεφαλαίου υπέρ της PostNord – Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση μη συμβατή με την εσωτερική αγορά – Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα – Απουσία ουσιώδους επηρεασμού της ανταγωνιστικής θέσης – Απαράδεκτο»
Προσφυγή ακυρώσεως – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Έννοια της κανονιστικής πράξης κατά το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ – Κάθε πράξη γενικής ισχύος πλην των νομοθετικών πράξεων – Απόφαση της Επιτροπής αφορώσα ατομική ενίσχυση – Δεν εμπίπτει
(Άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψη 21)
Προσφυγή ακυρώσεως – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά – Ατομικός επηρεασμός – Κριτήρια – Απόφαση της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων η οποία εκδόθηκε μετά το πέρας της επίσημης διαδικασίας έρευνας – Προσφυγή επιχείρησης ανταγωνίστριας της ωφελούμενης επιχείρησης, η οποία μετέσχε ενεργά στη διοικητική διαδικασία – Επιχείρηση η οποία δεν αποδεικνύει ότι η θέση της στην επίμαχη αγορά επηρεάζεται ουσιωδώς – Απαράδεκτο
(Άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 22-51)
Σύνοψη
Το Γενικό Δικαστήριο, αποφαινόμενο σε πενταμελή σύνθεση, απορρίπτει ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης την προσφυγή που άσκησε η Danske Fragtmænd A/S με αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία έθεσαν σε εφαρμογή η Δανία και η Σουηδία υπέρ της PostNord AB και της Post Danmark A/S (
1
). Στο πλαίσιο της εξέτασης του κριτηρίου του ατομικού επηρεασμού, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η ανταγωνιστική θέση της στην οικεία αγορά μπορούσε να επηρεαστεί ουσιωδώς από τα επίμαχα μέτρα ενίσχυσης.
Η Danske Fragtmænd είναι εταιρία δανικού δικαίου που δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων, στη δανική αγορά υπηρεσιών οδικής μεταφοράς εμπορευμάτων και διανομής δεμάτων.
H PostNord είναι επιχείρηση ταχυδρομικών υπηρεσιών της οποίας το εταιρικό κεφάλαιο ανήκει κατά ποσοστό 40 % στο Βασίλειο της Δανίας και κατά ποσοστό 60 % στο Βασίλειο της Σουηδίας. H PostNord Group AB ανήκει στην PostNord κατά 100 %. H Post Danmark είναι θυγατρική κατά 100 % της PostNord Group και δραστηριοποιείται στη δανική και στις αλλοδαπές αγορές ταχυδρομικών υπηρεσιών.
Τα έσοδα της Post Danmark εμφάνισαν μείωση της τάξεως του 55 % κατά τη διάρκεια της περιόδου 2009-2019.
Στο πλαίσιο αυτό, το Βασίλειο της Δανίας και το Βασίλειο της Σουηδίας προέβησαν, έκαστο χωριστά, σε εισφορά κεφαλαίου υπέρ της PostNord ύψους, αντιστοίχως, 267 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών (SEK) (περίπου 23,1 εκατομμυρίων ευρώ) και 400 εκατομμυρίων SEK (περίπου 34,6 εκατομμυρίων ευρώ). Η δε PostNord Group προέβη σε εισφορά κεφαλαίου υπέρ της Post Danmark ύψους 2,339 δισεκατομμυρίων δανικών κορωνών (DKK) (περίπου 313,6 εκατομμυρίων ευρώ).
Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή έκρινε ότι οι εισφορές κεφαλαίου του Βασιλείου της Δανίας και του Βασιλείου της Σουηδίας υπέρ της PostNord συνιστούσαν παράνομες κρατικές ενισχύσεις ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά. Αντιθέτως, εκτίμησε ότι η εισφορά κεφαλαίου της PostNord Group υπέρ της Post Danmark δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση.
Η Danske Fragtmænd άσκησε προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως αυτής.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Η Επιτροπή υποστήριξε ότι η προσφυγή ήταν απαράδεκτη λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης της προσφεύγουσας, η οποία δεν απέδειξε ότι η θέση της στην αγορά είχε επηρεαστεί ουσιωδώς από τις επίμαχες εισφορές κεφαλαίου.
Το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει κατ’ αρχάς ότι η Danske Fragtmænd δεν είναι αποδέκτρια της προσβαλλόμενης απόφασης και ότι η απόφαση αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως κανονιστική πράξη, δεδομένου ότι οι εισφορές κεφαλαίου υπέρ της PostNord και της Post Danmark έχουν ατομικό χαρακτήρα. Κατά συνέπεια, η προσφυγή ακυρώσεως είναι παραδεκτή μόνον σε περίπτωση που η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά την προσφεύγουσα άμεσα και ατομικά, σύμφωνα με το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, δεύτερη ημιπερίοδος, ΣΛΕΕ, πρόκειται δε για δύο προϋποθέσεις που ισχύουν σωρευτικώς.
Εξετάζοντας την προϋπόθεση του ατομικού επηρεασμού, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, η εν λόγω προϋπόθεση είναι δυνατόν να πληρούται εφόσον ο προσφεύγων προσκομίζει στοιχεία που μπορούν να αποδείξουν ότι το επίμαχο μέτρο είναι ικανό να επηρεάσει ουσιωδώς τη θέση του στην οικεία αγορά. Συναφώς, μια επιχείρηση δεν μπορεί να επικαλεστεί αποκλειστικά και μόνον την ιδιότητά της ως ανταγωνίστριας της ωφελούμενης επιχείρησης προκειμένου να θεωρηθεί ότι η απόφαση την αφορά ατομικά. Δεν μπορεί ούτε να επικαλεστεί απλώς την ύπαρξη ορισμένων στοιχείων ενδεικτικών της χειροτέρευσης των εμπορικών ή οικονομικών επιδόσεων προκειμένου να αποδείξει τον ουσιώδη επηρεασμό της θέσης της στην αγορά.
Όσον αφορά, κατ’ αρχάς, τον ρόλο που διαδραμάτισε η προσφεύγουσα κατά τη διοικητική διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής, το γεγονός και μόνον ότι η Danske Fragtmænd διαδραμάτισε εν προκειμένω ενεργό ρόλο στη διαδικασία αυτή δεν αρκεί για να συναχθεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση την αφορά ατομικά.
Όσον αφορά, εν συνεχεία, το ζήτημα κατά πόσον η θέση της προσφεύγουσας στην αγορά επηρεάζεται ουσιωδώς, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει, πρώτον, ότι ο ισχυρισμός κατά τον οποίον η Danske Fragtmænd απώλεσε περίπου το 30 % του μεριδίου αγοράς λόγω των τιμών ντάμπινγκ τις οποίες εφάρμοσε η Post Danmark χάρη στις επίμαχες εισφορές κεφαλαίου πρέπει να απορριφθεί καθόσον δεν υπάρχει αρχή απόδειξης η οποία να τον τεκμηριώνει.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι πριν από τη χορήγηση των επίμαχων εισφορών κεφαλαίου, η ίδια έχανε πελάτες εις όφελος περισσότερων του ενός ανταγωνιστών, ενώ μετά τη χορήγηση των επίμαχων εισφορών κεφαλαίου, η εκ μέρους της απώλεια πελατών απέβαινε αποκλειστικά εις όφελος της PostNord και ειδικότερα της Post Danmark. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι πρέπει να γίνει δεκτό ότι σε όλους τους καταλόγους των φερόμενων ως απολεσθέντων υπέρ της PostNord πελατών τους οποίους προσκόμισε η Danske Fragtmænd προς στήριξη της επιχειρηματολογίας της κατονομάζονται οι πελάτες που εγκατέλειψαν την προσφεύγουσα για να μετακινηθούν αποκλειστικώς προς την PostNord ή τους υπεργολάβους της, ακόμη και πριν από τη χορήγηση των εισφορών κεφαλαίου. Επομένως, οι προσκομισθέντες κατάλογοι δεν αποδεικνύουν τη μεταστροφή των πελατών αυτών κατόπιν της χορήγησης των επίμαχων εισφορών κεφαλαίου.
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο δεν δέχεται την άποψη της Danske Fragtmænd ότι η ίδια απώλεσε σημαντικό αριθμό πελατών υπέρ της PostNord λόγω της χορήγησης των επίμαχων εισφορών κεφαλαίου. Ως προς το σημείο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι, έστω και αν υποτεθεί ότι οι κατάλογοι των φερόμενων ως απολεσθέντων υπέρ της PostNord πελατών αρκούν για να πιθανολογηθεί εκ πρώτης όψεως ότι η ανταγωνιστική θέση της προσφεύγουσας επηρεάστηκε ουσιωδώς, η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύει επαρκώς κατά νόμον ότι μπορεί να υπάρχει συσχετισμός μεταξύ της απώλειας πελατών υπέρ της PostNord και των εν λόγω εισφορών κεφαλαίου.
Ειδικότερα, κατ’ αρχάς, η απώλεια πελατείας την οποία υπέστη η Danske Fragtmænd ήταν σχετικά σταθερή μεταξύ 2016 και 2019, παρά τη χορήγηση των επίμαχων εισφορών κεφαλαίου.
Περαιτέρω, η προσφεύγουσα δεν παρέσχε αρχή απόδειξης προς θεμελίωση του επιχειρήματός της ότι η απώλεια πελατών ήταν ειδικότερα το αποτέλεσμα των τιμών ντάμπινγκ ή των χαμηλότερων από τις τιμές του ανταγωνισμού τιμών τις οποίες εφάρμοζε η Post Danmark χάρη στις εισφορές κεφαλαίου.
Εξάλλου, από τη στιγμή που η απώλεια πελατών μπορεί να οφείλεται σε άλλα στοιχεία πλην των επίμαχων εισφορών κεφαλαίου, η προσφεύγουσα όφειλε να προσκομίσει στοιχεία από τα οποία να αποδεικνύεται ιδίως ότι, παρά τα άλλα αυτά στοιχεία, ο ουσιώδης επηρεασμός της ανταγωνιστικής θέσης της μπορούσε να είναι αποτέλεσμα των εν λόγω εισφορών κεφαλαίου. Η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε όμως τέτοια στοιχεία.
Τέλος, το γεγονός ότι η Danske Fragtmænd πραγματοποίησε σχετικά σταθερό κύκλο εργασιών κατά τη διάρκεια της υπό κρίση περιόδου, παρά τη λήψη των επίμαχων μέτρων, τείνει να αποδείξει ότι τα μέτρα αυτά δεν είναι δυνατόν να έχουν θίξει ουσιωδώς τη θέση της στην οικεία αγορά.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η ανταγωνιστική θέση της στην οικεία αγορά μπορούσε να επηρεαστεί ουσιωδώς από τις επίμαχες εισφορές κεφαλαίου. Επομένως, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση την αφορά ατομικά, το δε Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης, χωρίς να κρίνει το ζήτημα κατά πόσον η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά άμεσα την προσφεύγουσα.
(
1
)	Απόφαση (ΕΕ) 2022/459 της Επιτροπής, της 10ης Σεπτεμβρίου 2021, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.49668 (2019/C) (πρώην 2017/FC) και SA.53403 (2019/C) (πρώην 2017/FC) την οποία έθεσαν σε εφαρμογή η Δανία και η Σουηδία υπέρ της PostNord AB και της Post Danmark A/S (ΕΕ 2022, L 93, σ. 146) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).