61971CJ0085_NL
Partijen
Onderwerp
Overwegingen van het arrest
Beslissing inzake de kosten
Visa
Dictum
Partijen
IN DE ZAAK 85-71
BETREFFENDE EEN VERZOEK AAN HET HOF KRACHTENS ARTIKEL
177 EEG-VERDRAG VAN HET FINANZGERICHT HESSEN TE KASSEL,
IN HET ALDAAR AANHANGIG GEDING TUSSEN E . KAMPFFMEYER TE
HAMBURG
EN
EINFUHR - UND VORRATSSTELLE FUER GETREIDE UND FUTTERMITTEL,
FRANKFURT AM MAIN,
Onderwerp
OM EEN PREJUDICIELE BESLISSING INZAKE DE UITLEGGING
VAN EEN AANTAL BEPALINGEN VAN VERORDENINGEN NR . 19/62
VAN DE RAAD EN NR . 90/62 VAN DE COMMISSIE, BETREFFENDE
DE RESTITUTIES BIJ UITVOER VAN GRANEN NAAR DERDE LANDEN,
WIJST
Overwegingen van het arrest
1 OVERWEGENDE DAT HET FINANZGERICHT HESSEN BIJ
BESCHIKKING VAN 21 SEPTEMBER 1971, INGEKOMEN TER GRIFFIE
VAN HET HOF OP 5 OKTOBER 1971, KRACHTENS ARTIKEL 177 VAN
HET EEG-VERDRAG DE VRAAG HEEFT GESTELD OF DE LID-STATEN
VOLGENS ARTIKEL 20 VAN VERORDENING NR . 19/EEG VAN DE RAAD VAN 4 APRIL 1962 ( PB 1962, NR . 30, BLZ . 933 ) JUNCTO
ARTIKEL 2 VAN VERORDENING NR . 90/EEG VAN DE COMMISSIE VAN
25 JULI 1962 ( PB 1962, NR . 66, BLZ . 1902 ) BEVOEGD WAREN
BIJ DE UITVOER VAN GRANEN NAAR DERDE LANDEN UITEENLOPENDE
RESTITUTIES TEN AANZIEN VAN AFZONDERLIJKE DERDE LANDEN
VAST TE STELLEN;
2 OVERWEGENDE DAT ARTIKEL 20, TWEEDE LID, VAN VERORDENING
NR . 19/62 BEPAALT DAT "TEN EINDE DE UITVOER NAAR DERDE
LANDEN OP BASIS VAN DE WERELDMARKTPRIJZEN MOGELIJK
TE MAKEN HET VERSCHIL TUSSEN DEZE PRIJZEN EN DE PRIJZEN
IN DE UITVOERENDE LID-STAAT KAN WORDEN OVERBRUGD DOOR
EEN RESTITUTIE";
DAT DE LID-STATEN BLIJKENS DE UITDRUKKELIJKE BEWOORDINGEN
VAN DEZE BEPALING VRIJ WAREN IN HET GEHEEL GEEN
RESTITUTIES TE VERLENEN, WELKE VRIJHEID DE BEVOEGDHEID
INHIELD DE IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN GESTELDE
VOORWAARDEN VOOR TOEKENNING VAN RESTITUTIES UIT TE
BREIDEN;
3 DAT OVERIGENS UIT DE TWEEDE EN DERDE OVERWEGING
VAN DE CONSIDERANS VAN VERORDENING NR . 90/62 BETREFFENDE
DE RESTITUTIES BIJ UITVOER VAN GRANEN BLIJKT DAT DE
VOORWAARDEN WAARONDER DE RESTITUTIE KON WORDEN VERLEEND,
ENERZIJDS DE UITVOER VAN DEZE PRODUKTEN NAAR DERDE LANDEN
MOGELIJK MOESTEN MAKEN EN ANDERZIJDS MOESTEN VOORKOMEN
DAT DE CONCURRENTIE TUSSEN DE PRODUCENTEN VAN DE
LID-STATEN OP DE WERELDMARKT WERD VERVALST;
DAT HIERTOE IN GENOEMDE VERORDENING ALS ALGEMENE REGEL
EEN BEPERKING VAN HET RESTITUTIEBEDRAG IS VOORZIEN OM
TE VOORKOMEN DAT DE LID-STATEN TEGEN ELKAAR ZOUDEN GAAN
OPBIEDEN, ZONDER ECHTER DE VRIJHEID VAN IEDERE LID-STAAT
AAN TE TASTEN OM BIJ DE VASTSTELLING DER
RESTITUTIEPERCENTAGES STRENGERE MAATSTAVEN AAN TE LEGGEN
DAN DIE, GENOEMD IN DE GEMEENSCHAPSREGELING;
4 DAT UIT HET FEIT DAT VOLGENS ARTIKEL 7, TWEEDE ALINEA,
VAN VERORDENING NR . 90/62 DE OPGAVEN INZAKE
UITVOERRESTITUTIES "VOLGENS DE BESTEMMING VAN DE UITVOER, PER LID-STAAT, OF VOOR DE UITVOER NAAR DERDE
LANDEN TE ZAMEN WORDEN VERSTREKT", NIET MAG WORDEN
GECONCLUDEERD DAT DE LID-STATEN IN LAATSTGENOEMD GEVAL
NIET HET RECHT HADDEN ANDERE RESTITUTIEBEDRAGEN TE
VERLENEN DAN IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN WAREN
VASTGESTELD;
DAT DEZE OPGAVEN SLECHTS DIENDEN VOOR DE STATISTIEK
EN DE COMMISSIE IN STAAT MOESTEN STELLEN DE ONTWIKKELING
VAN DE GRAANMARKT TE VOLGEN IN EEN TIJDVAK WAARIN DE
MAATREGELEN TOT INSTELLING VAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE
MARKTORDENING GELEIDELIJK WERDEN INGEVOERD;
DAT DE COMMISSIE ER IN DAT TIJDVAK WELISWAAR BELANG
BIJ HAD PER LID-STAAT DE HANDELSSTROOM BINNEN DE
GEMEENSCHAP TE KENNEN, DOCH DAT HET VOOR HAAR VOLDOENDE
WAS DE TOTALE HOEVEELHEID NAAR DERDE LANDEN UITGEVOERD
GRAAN EN HET TOTAALBEDRAG VAN DE DAAROP VERLEENDE
RESTITUTIES TE WETEN;
5 DAT DE AAN DE LID-STATEN GELATEN BEVOEGDHEID
OM AL DAN NIET RESTITUTIES TE VERLENEN OF AAN DE VERLENING
DAARVAN AANVULLENDE VOORWAARDEN TE STELLEN, GEDURENDE DE
OVERGANGSPERIODE WAARIN DE LID-STATEN BEVOEGD BLEVEN TEN
AANZIEN VAN DE HANDELSPOLITIEK, DE MOGELIJKHEID
MEEBRACHT UITEENLOPENDE RESTITUTIES VOOR AFZONDERLIJKE
DERDE LANDEN TE VERLENEN;
DAT DERHALVE MOET WORDEN GEANTWOORD DAT DE LID-STATEN
VOLGENS ARTIKEL 20 VAN VERORDENING NR . 19/62 JUNCTO
ARTIKEL 2 VAN VERORDENING NR . 90/62 BEVOEGD ZIJN TEN
AANZIEN VAN DE AFZONDERLIJKE LANDEN UITEENLOPENDE
RESTITUTIEPERCENTAGES VAST TE STELLEN, WELKE LAGER ZIJN
DAN IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN IS VOORZIEN;
6 OVERWEGENDE DAT UIT DE VERWIJZINGSBESCHIKKING BLIJKT
DAT DE LITIGIEUZE VRAAG, NAAR AANLEIDING WAARVAN DE
NATIONALE RECHTER ZICH TOT HET HOF HEEFT GEWEND,
BETREKKING HEEFT OP RESTITUTIES VERLEEND IN DE VORM
BEDOELD IN ARTIKEL 4 VAN VERORDENING NR . 90/62;
DAT DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND EEN VERGUNNING HAD
VERLEEND OM EEN GERINGERE HOEVEELHEID MAIS DAN WAS
UITGEVOERD VRIJ VAN HEFFING IN TE VOEREN, WAAROP VERZOEKSTER ALS BEZWAAR HEEFT INGEBRACHT DAT DEZE
VERGUNNING VOLGENS GENOEMD ARTIKEL 4 SLECHTS VOOR INVOER
VAN EEN AAN DE UITVOER GELIJKE HOEVEELHEID VAN HETZELFDE
PRODUKT KON WORDEN VERLEEND;
DAT, TEN EINDE DE NATIONALE RECHTER IN STAAT TE STELLEN
HET HEM VOORGELEGDE PROBLEEM OP TE LOSSEN, DE GESTELDE
VRAAG TEVENS IN HET LICHT VAN ARTIKEL 4 VAN VERORDENING
NR . 90/62 DIENT TE WORDEN ONDERZOCHT;
7 OVERWEGENDE DAT VOLGENS DIT ARTIKEL DE RESTITUTIE
IN AFWIJKING VAN ARTIKEL 2 MAG WORDEN VERLEEND IN DE VORM
VAN EEN VERGUNNING OM EEN GELIJKE HOEVEELHEID VAN
HETZELFDE PRODUKT VRIJ VAN HEFFING IN TE VOEREN, OP
VOORWAARDE DAT DE UITVOER AAN DE INVOER VOORAFGAAT EN
DE INVOER MET VRIJSTELLING VAN DE HEFFING PLAATSVINDT
TIJDENS HETZELFDE VERKOOPSEIZOEN EN UITERLIJK AAN HET
EINDE VAN DE TWEEDE MAAND NA DIE WAARIN DE UITVOER
HEEFT PLAATSGEVONDEN;
8 DAT UIT DE TEKST VAN DEZE BEPALING DUIDELIJK
BLIJKT DAT DE AFWIJKING VAN ARTIKEL 2 SLECHTS
BETREKKING HEEFT OP DE VORM WAARIN DE RESTITUTIE KAN
WORDEN VERLEEND EN NIET OP DE ALGEMENE RESTITUTIEREGELING
ZOALS OMSCHREVEN IN DE VERORDENINGEN NRS . 19/62 EN 90/62;
DAT DE RESTITUTIE IN DE VORM VAN EEN INVOER MET
VRIJSTELLING VAN HEFFING WELISWAAR - ANDERS DAN DIE
BEDOELD IN ARTIKEL 2 - GEEN BETALING IN GELD MEEBRENGT,
MAAR DAT BEIDE RESTITUTIEVORMEN NIETTEMIN HETZELFDE
DOEL HEBBEN EN ECONOMISCH TOT HETZELFDE RESULTAAT LEIDEN;
DAT ER IN HET GEVAL BEDOELD IN ARTIKEL 4 DERHALVE GEEN
ENKELE RECHTVAARDIGING IS VOOR EEN BEPERKING VAN DE BIJ
VERORDENINGEN NRS . 19/62 EN 90/62 AAN DE LID-STATEN
GELATEN BEVOEGDHEID OM DE IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN
GESTELDE VOORWAARDEN VOOR VERLENING VAN RESTITUTIES
UIT TE BREIDEN;
9 DAT DE LID-STATEN DERHALVE BEVOEGD WAREN LAGERE
RESTITUTIEPERCENTAGES TOE TE PASSEN DAN IN VERORDENING
NR . 90/62 WAREN VASTGESTELD DOOR BIJ UITVOER NAAR DERDE
LANDEN VERGUNNING TE VERLENEN OM MET VRIJSTELLING VAN HEFFING EEN GERINGERE HOEVEELHEID VAN HETZELFDE PRODUKT
IN TE VOEREN DAN WAS UITGEVOERD;
Beslissing inzake de kosten
10 OVERWEGENDE DAT DE KOSTEN, DOOR DE COMMISSIE
VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN WEGENS INDIENING HARER
OPMERKINGEN BIJ HET HOF GEMAAKT, NIET VOOR VERGOEDING
IN AANMERKING KUNNEN KOMEN EN DAT DE PROCEDURE TEN
AANZIEN VAN DE PARTIJEN IN HET HOOFDGEDING ALS EEN
ALDAAR GEREZEN INCIDENT IS TE BESCHOUWEN, ZODAT DE
NATIONALE RECHTERLIJKE INSTANTIE OVER DE KOSTEN HEEFT
TE BESLISSEN;
Visa
GEZIEN DE PROCESSTUKKEN;
GEHOORD HET RAPPORT VAN DE RECHTER-RAPPORTEUR;
GEHOORD DE MONDELINGE OPMERKINGEN VAN DE PARTIJEN
IN HET HOOFDGEDING EN VAN DE COMMISSIE VAN DE
EUROPESE GEMEENSCHAPPEN;
GEHOORD DE CONCLUSIE VAN DE ADVOCAAT-GENERAAL;
GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE
ECONOMISCHE GEMEENSCHAP, MET NAME DE ARTIKELEN 40 EN
177;
GELET OP VERORDENING NR . 19 VAN DE RAAD VAN 4 APRIL
1962 ( PB 1962, NR . 30 ) EN VERORDENING NR . 90 VAN DE COMMISSIE VAN 25 JULI 1962 ( PB 1962, NR . 66 );
GELET OP HET PROTOCOL BETREFFENDE HET STATUUT VAN HET
HOF VAN JUSTITIE VAN DE EEG, MET NAME ARTIKEL 20;
GELET OP HET REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING VAN HET
HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN;
Dictum
HET HOF VAN JUSTITIE,
UITSPRAAK DOENDE OP DE DOOR HET FINANZGERICHT HESSEN
BIJ BESCHIKKING VAN 21 SEPTEMBER 1971 GESTELDE VRAAG,
VERKLAART VOOR RECHT :
1 . DE LID-STATEN WAREN VOLGENS ARTIKEL 20 VAN VERORDENING
NR . 19/62 JUNCTO ARTIKEL 2 VAN VERORDENING NR . 90/62
BEVOEGD TEN AANZIEN VAN DE AFZONDERLIJKE LANDEN
UITEENLOPENDE RESTITUTIES VAST TE STELLEN, WELKE LAGER
ZIJN DAN IN DE GEMEENSCHAPSVERORDENINGEN IS VOORZIEN .
2 . DE LID-STATEN MOCHTEN, MEDE IN HET KADER VAN ARTIKEL
4 VAN VERORDENING NR . 90/62, LAGERE RESTITUTIEPERCENTAGES
TOEPASSEN DAN IN VERORDENING NR . 90/62 WAREN VASTGESTELD, DOOR BIJ UITVOER NAAR DERDE LANDEN VERGUNNING TE VERLENEN
OM MET VRIJSTELLING VAN HEFFING EEN GERINGERE HOEVEELHEID
VAN HETZELFDE PRODUKT IN TE VOEREN DAN WAS UITGEVOERD .