62022CO0795_INF
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 10 oktober 2023 –Direccion000 e.a.
(Zaak C‑795/22)
„Prejudiciële verwijzing – Artikelen 53 en 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Sociale politiek – Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers – Organisatie van de arbeidstijd – Artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie – Richtlijn 2003/88/EG – Artikel 7 – Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon – Financiële vergoeding voor niet-opgenomen vakantie bij het einde van het dienstverband – Verjaringstermijn van één jaar – Verstrekken van adequate informatie aan de werknemer”
Sociale politiek – Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers – Organisatie van de arbeidstijd – Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon – Nationale regeling die voorziet in een verjaringstermijn van één jaar vanaf het einde van de jaarlijkse referentieperiode – Geen voorafgaandelijke controle met betrekking tot de mogelijkheid voor de werknemer om dat recht daadwerkelijk uit te oefenen – Ontoelaatbaarheid – Nalaten van de werknemer om een procedure in te stellen waardoor de verjaringstermijn wordt geschorst – Geen invloed
(Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 32, lid 1; richtlijn 2003/88 van het Europees Parlement en de Raad, art. 7)
(zie punten 45, 47 en dictum)
Dictum
Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd en artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,
moeten aldus worden uitgelegd dat
zij zich verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon dat een werknemer heeft verworven, verjaart na een termijn van één jaar die begint te lopen aan het einde van het jaar van de referentieperiode waarin dit recht is ontstaan, wanneer de werkgever de werknemer niet daadwerkelijk in staat heeft gesteld om dit recht uit te oefenen, met inbegrip van het geval waarin de werknemer heeft nagelaten om voor de beëindiging van de arbeidsverhouding een procedure in te stellen die tot gevolg heeft dat de verjaringstermijn wordt geschorst.