EUR-Lex - 61996O0409(01) - EL
Avis juridique important
|
61996O0409(01)
Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 7ης Σεπτεμßρίου 1999.
-
Sveriges Betodlares Centralförening και Sven Åke Henrikson κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
-
Καθορισμός των δικαστικών εξόδων - Αναγκαία έξοδα στα οποία υποßλήθηκαν οι διάδικοι.
-
Υπόθεση C-409/96 P-DEP.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1999 σελίδα I-04939
Περίληψη
Λέξεις κλειδιά
Διαδικασία - Δικαστικά έξοδα - Δυνάμενα να αναζητηθούν δικαστικά έξοδα - Αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι - ιΕξοδα μετακινήσεως και διαμονής και αμοιβή των εκπροσώπων, συμβούλων ή δικηγόρων των κοινοτικών οργάνων - Προϋποθέσεις αποδόσεως (Οργανισμός ΕΚ του Δικαστηρίου, άρθρο 17, εδ. 1· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 73, στοιχ. ββ)
Περίληψη
$$Όταν, στο πλαίσιο διαφοράς ενώπιον του Δικαστηρίου, ένα θεσμικό όργανο κάνει χρήση της ευχέρειας που του αναγνωρίζει το άρθρο 17, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου να προσφύγει στη συνδρομή δικηγόρου ή να διορίσει ως εκπρόσωπο πρόσωπο που δεν ανήκει στο προσωπικό του, η αμοιβή του δικηγόρου ή του εκπροσώπου αυτού εμπίπτει στην έννοια των «αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβάλλονται οι διάδικοι λόγω της δίκης», υπό την έννοια του άρθρου 73, στοιχείο ββ, του Κανονισμού Διαδικασίας, και μπορεί, επομένως, να αναζητηθεί δυνάμει της διατάξεως αυτής. Αντιθέτως, οσάκις το όργανο θεωρεί ότι το συμφέρον του θα εξυπηρετηθεί καλύτερα εάν εκπροσωπηθεί από έναν από τους υπαλλήλους του, δεν μπορεί να απαιτήσει, δυνάμει του άρθρου 73, στοιχείο ββ, αποζημίωση σε σχέση με τη δραστηριότητα του εκπροσώπου στο πλαίσιο της διαδικασίας, ήτοι μέρος της αμοιβής την οποία οφείλει στον υπάλληλο αυτό δυνάμει του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων. Πράγματι, η αμοιβή αυτή αποτελεί την αντιπαροχή για την εκτέλεση του συνόλου των καθηκόντων του ενδιαφερομένου, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται, κατά περίπτωση, η προάσπιση, σε διαφορά ενώπιον του Δικαστηρίου, των συμφερόντων του οργάνου· επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι καταβλήθηκε «λόγω της δίκης». Τούτο δεν συμβαίνει στην περίπτωση των εξόδων που μπορούν να αποσυνδεθούν από την εσωτερική δραστηριότητα ενός οργάνου, όπως είναι τα έξοδα μετακινήσεως και διαμονής που είναι αναγκαία λόγω της δίκης.