62005TO0319_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση T‑319/05,
Ελβετική Συνομοσπονδία, εκπροσωπούμενη από τους S. Hirsbrunner και U. Soltész, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
εκπροσωπούμενης από τους F. Benyon, M. Huttunen και M. Niejahr,
καθής,
υποστηριζόμενης από
την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας,
εκπροσωπούμενη από τους C.‑D. Quassowski και A. Tiemann, επικουρούμενους από τον T. Masing, δικηγόρο,
παρεμβαίνουσα,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση βάσει του άρθρου 230 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 20 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών, της αποφάσεως 204/12/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με διαδικασία που αφορά την εφαρμογή του άρθρου 18, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών, και του κανονισμού (ΕΟΚ) 2408/92 του Συμβουλίου (Υπόθεση TREN/AMA/11/03 – Μέτρα της Γερμανίας για τις προσεγγίσεις στον αερολιμένα της Ζυρίχης) (ΕΕ 2004, L 4, σ. 13),
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas, πρόεδρο, J. D. Cooke και V. Trstenjak, δικαστές,
γραμματέας: E. Coulon,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
Νομικό πλαίσιο
1. Κατά το άρθρο 40, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, που εφαρμόζεται επίσης, δυνάμει του άρθρου 53, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού, στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία:
«Τα κράτη μέλη και τα όργανα της Κοινότητας δύνανται να παρεμβαίνουν στις διαφορές που υποβάλλονται στο Δικαστήριο.
Το ίδιο δικαίωμα ανήκει σε κάθε άλλο πρόσωπο το οποίο έχει συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς που έχει υποβληθεί στο Δικαστήριο, εκτός των διαφορών μεταξύ κρατών μελών, μεταξύ οργάνων των Κοινοτήτων ή μεταξύ κρατών μελών, αφενός, και οργάνων των Κοινοτήτων, αφετέρου.»
Διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου (υπόθεση C‑70/04, που κατέστη, κατόπιν παραπομπής από το Δικαστήριο στο Πρωτοδικείο, υπόθεση T‑319/05)
2. Με δικόγραφο που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 13 Φεβρουαρίου 2004 και πρωτοκολλήθηκε υπό τα στοιχεία C‑70/04, η Ελβετική Συνομοσπονδία ζήτησε την ακύρωση της αποφάσεως 2004/12/ΕΚ της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με διαδικασία που αφορά την εφαρμογή του άρθρου 18, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών, και του κανονισμού (ΕΟΚ) 2408/92 του Συμβουλίου (Υπόθεση TREN/AMA/11/03 – Μέτρα της Γερμανίας για τις προσεγγίσεις στον αερολιμένα της Ζυρίχης) (ΕΕ 2004, L 4, σ. 13, στο εξής: προσβαλλομένη απόφαση).
3. Η προσβαλλομένη απόφαση έχει ως αφετηρία καταγγελία της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, της 10ης Ιουλίου 2003, κατά του 213ου κανονισμού εφαρμογής της γερμανικής νομοθεσίας περί εναέριας κυκλοφορίας, που εκδόθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2003 από τις γερμανικές ομοσπονδιακές αρχές πολιτικής αεροπορίας. Ο κανονισμός αυτός καθιερώνει νέες διαδικασίες προσεγγίσεως του αερολιμένα της Ζυρίχης σε σχέση με τα αεροπλάνα που υπερίπτανται του γερμανικού εδάφους. Θεωρείται ότι τα μέτρα αυτά μειώνουν τις ηχητικές παρενοχλήσεις στις οποίες εκτίθενται από τη διέλευση αεροσκαφών οι οικείοι δήμοι που κείνται βορείως των συνόρων μεταξύ Γερμανίας και Ελβετίας.
4. Η προσφυγή της Ελβετικής Συνομοσπονδίας ασκήθηκε βάσει του άρθρου 230 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 20 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές (ΕΕ 2002, L 114, σ. 73, στο εξής: Συμφωνία σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές). Κατά το άρθρο αυτό:
«Όλα τα θέματα που αφορούν την ισχύ αποφάσεων τις οποίες λαμβάνουν τα κοινοτικά θεσμικά όργανα βάσει των αρμοδιοτήτων που τους παρέχει η παρούσα συμφωνία υπόκεινται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.»
5. Με τηλεομοιοτυπία που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Μαΐου 2004, το Landkreis Waldshut ζήτησε να παρέμβει υπέρ της καθής όσον αφορά την υπόθεση C‑70/04, που κατέστη υπόθεση T‑319/05 κατόπιν της παραπομπής της στο Πρωτοδικείο από το Δικαστήριο. Το Landkreis Waldshut είναι η κείμενη πλησίον των ελβετικών συνόρων γερμανική περιοχή της οποίας υπερίπτανται τα αεροσκάφη που προσεγγίζουν τον αερολιμένα της Ζυρίχης και της οποίας την προστασία από τις ηχητικές παρενοχλήσεις επιδιώκουν να εξασφαλίσουν τα γερμανικά μέτρα που αποτελούν το αντικείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως.
6. Η αίτηση αυτή παρεμβάσεως επιδόθηκε στους διαδίκους σύμφωνα με το άρθρο 93, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου. Με έγγραφα της 18ης και 23ης Ιουνίου 2004, η Επιτροπή και η Ελβετική Συνομοσπονδία κατέθεσαν τις αντίστοιχες επί της αιτήσεως παρεμβάσεως παρατηρήσεις τους.
7. Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου, της 21ης Ιουλίου 2004, έγινε δεκτή η παρέμβαση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας υπέρ της Επιτροπής.
8. Με τη διάταξη της 14ης Ιουλίου 2005, C-70/04, Ελβετική Συνομοσπονδία κατά Επιτροπής (που δεν δημοσιεύθηκε στη Συλλογή), το Δικαστήριο παρέπεμψε την υπόθεση αυτή στο Πρωτοδικείο. Στη διάταξη εκείνη το Δικαστήριο αποφάνθηκε, αφενός, στη σκέψη 21, ότι, έστω και αν υποτεθεί ότι η Ελβετική Συνομοσπονδία πρέπει να εξομοιωθεί προς κράτος μέλος, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι προσφυγές που ασκούνται από τα κράτη μέλη κατά αποφάσεων της Επιτροπής εμπίπτουν στο εξής, σε πρώτο βαθμό, στην αρμοδιότητα του Πρωτοδικείου, εφόσον πρόκειται για τις προσφυγές που αναφέρονται στο άρθρο 230 ΕΚ, οι οποίες, κατά την έννοια του άρθρου 225 ΕΚ, δεν ανατίθενται σε δικαιοδοτικό τμήμα ούτε επιφυλάσσονται στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 51 του Οργανισμού του, ως έχει μετά την απόφαση 2004/407/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 2004, που τροποποιεί τα άρθρα 51 και 54 του πρωτοκόλλου περί του Οργανισμού του Δικαστηρίου (ΕΕ L 132, σ. 5, διορθωτικό, ΕΕ L 194, σ. 3).
9. Αφετέρου, το Δικαστήριο έκρινε επίσης, στη σκέψη 22, ότι, αν η Ελβετική Συνομοσπονδία επρόκειτο, ενόψει ιδίως του ειδικότερου πλαισίου της Συμφωνίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές, να εξομοιωθεί όχι προς κράτος μέλος, οπότε θα εφαρμοζόταν το άρθρο 230, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, αλλά προς νομικό πρόσωπο, κατά την έννοια του τέταρτου εδαφίου του άρθρου αυτού, η προσφυγή θα έπρεπε επίσης να εκδικαστεί, σε πρώτο βαθμό, από το Πρωτοδικείο, υπό τις προβλεπόμενες από αυτή τη διάταξη της Συνθήκης προϋποθέσεις και, ως εκ τούτου, θα έπρεπε να παραπεμφθεί στο τελευταίο, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 54, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου.
10. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι, εν πάση περιπτώσει, η προσφυγή έπρεπε να αχθεί σε πρώτο βαθμό ενώπιον του Πρωτοδικείου, κατ’ εφαρμογήν είτε της αποφάσεως 2004/407 είτε του άρθρου 54, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου.
11. Στις 30 Μαρτίου 2006, ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος έφερε ενώπιον του Πρωτοδικείου την αίτηση παρεμβάσεως του Landkreis Waldshut, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 116, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
Αίτηση παρεμβάσεως του Landkreis Waldshut και παρατηρήσεις των διαδίκων
12. Προς στήριξη της αιτήσεώς του παρεμβάσεως, το Landkreis Waldshut υποστηρίζει ότι η παρέμβασή του δεν αποκλείεται από το άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι η Ελβετική Συνομοσπονδία δεν αποτελεί κράτος μέλος κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. Συναφώς, το άρθρο 20 της Συμφωνίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές, που απλώς προβλέπει σχετική αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου όσον αφορά ορισμένες διαφορές, δεν έχει ως αποτέλεσμα να καθίσταται η Ελβετική Συνομοσπονδία κράτος μέλος, κατά την έννοια του άρθρου 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου. Το αυτό ισχύει και όταν ένα κράτος έχει συνάψει διεθνή συμφωνία με την Κοινότητα (διάταξη του Δικαστηρίου της 23ης Φεβρουαρίου 1983, 91/82 R και 200/82 R, Chris International Foods κατά Επιτροπής, Συλλογή 1983, σ. 417· διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 14ης Αυγούστου 1998, T‑44/98 R, Emesa Sugar κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II‑3079, σκέψεις 26 επ.).
13. Εξάλλου, το συμφέρον του Landkreis Waldshut για την επίλυση της διαφοράς απορρέει από το γεγονός ότι αυτό, ως δημοσίου δικαίου οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης, οφείλει να προάγει την ευημερία των κατοίκων του και να διαχειρίζεται τις υποθέσεις που το αφορούν. Έτσι, υφίσταται εν προκειμένω συμφέρον του Landkreis Waldshut, τόσο από εδαφικής όσο και από ουσιαστικής απόψεως, δεδομένου ότι οι ηχητικές παρενοχλήσεις στις οποίες θέτει τέρμα η προσβαλλομένη απόφαση παράγονται στο έδαφός του και θίγουν τον πληθυσμό του. Εξάλλου, το Landkreis Waldshut συνετέλεσε στη θέσπιση των επίμαχων περιορισμών πτήσεων (με τον 213ο κανονισμό εφαρμογής της γερμανικής νομοθεσίας σχετικά με την εναέρια κυκλοφορία) και ενημέρωσε επίσης την Επιτροπή κατά τη διοικητική διαδικασία.
14. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι το Landkreis Waldshut δικαιολογεί συμφέρον για την επίλυση της διαφοράς, διερωτώμενη ταυτόχρονα επί του ζητήματος μήπως η παρέμβασή του αποκλείεται από το άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου. Συναφώς, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, μολονότι είναι ακριβές ότι η Ελβετική Συνομοσπονδία δεν αποτελεί κράτος μέλος κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, πρέπει παρ’ όλα αυτά να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι το κράτος αυτό εξομοιούται προς τα κράτη μέλη της Κοινότητας προκειμένου περί της εφαρμογής των κανονισμών και οδηγιών που απαριθμούνται στο παράρτημα της Συμφωνίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές.
15. Αφού υπέμνησε, αφενός, ότι ο Οργανισμός του Δικαστηρίου δεν περιλαμβάνεται στο παράρτημα της συμφωνίας αυτής, οπότε η εξομοίωση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς κράτος μέλος δεν επεκτείνεται και επί της εφαρμογής του εν λόγω Οργανισμού, και, αφετέρου, ότι ο προβλεπόμενος στο άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου αποκλεισμός αποτελεί εξαίρεση από το δικαίωμα παρεμβάσεως που έχει επίσης καθιερωθεί με τη διάταξη αυτή, η οποία πρέπει κατ’ αρχήν να ερμηνεύεται στενώς, η Επιτροπή εκτιμά, παρ’ όλα αυτά, ότι ο αποκλεισμός αυτός πρέπει να εφαρμοστεί mutatis mutandis και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοιος αποκλεισμός δικαιολογείται από το γεγονός ότι οι διαφορές μεταξύ κρατών μελών ή οργάνων της Κοινότητας διακρίνονται από τις λοιπές διαφορές, στο μέτρο που οι διάδικοι δεν επιδιώκουν γενικώς την ικανοποίηση ειδικών συμφερόντων, αλλά του γενικού συμφέροντος όσων υπόκεινται στην κυριαρχική εξουσία τους ή ακόμη των «θεσμικών συμφερόντων τους». Επομένως, θα ήταν αντιφατικό να μπορούν τα ιδιαίτερα συμφέροντα, μέσω παρεμβάσεως τρίτων, να υπεισέρχονται στις διαφορές αυτές. Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου αποκλεισμός σκοπεί ακριβώς στην αποτροπή μιας τέτοιας αντιφατικής καταστάσεως. Το Landkreis Waldshut δεν είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί διαφορετικά απ’ ό,τι π.χ. μια ιδιωτική επιχείρηση, της οποίας η παρέμβαση αποκλείεται σε αυτού του τύπου τις διαφορές, εφόσον το άρθρο 40 του Οργανισμού του Δικαστηρίου δεν διακρίνει μεταξύ, αφενός, των κρατών μελών ή των οργάνων της Κοινότητας και αφετέρου, «κάθε άλλου προσώπου».
16. Όμως, στο μέτρο που το Δικαστήριο δεν έχει εισέτι αποφανθεί επί του ζητήματος αυτού και πρόκειται για ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί αυτεπαγγέλτως, η Επιτροπή δεν προτίθεται να υποβάλει εν προκειμένω αιτήματα και επαφίεται στην κρίση του Πρωτοδικείου.
17. Η Ελβετική Συνομοσπονδία ζητεί την απόρριψη της αιτήσεως παρεμβάσεως του Landkreis Waldshut ισχυριζόμενη ότι τέτοια παρέμβαση αποκλείεται από το άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου και την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. Πράγματι, τέτοια παρέμβαση θα μπορούσε να γίνει μόνον εάν η υπό κρίση προσφυγή είχε ασκηθεί από κράτος μέλος, δεδομένου ότι το άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου προβλέπει ότι στις διαφορές μεταξύ των κρατών μελών, αφενός, και των οργάνων της Κοινότητας, αφετέρου, μπορούν να παρεμβαίνουν μόνο τα κράτη μέλη και τα όργανα της Κοινότητας, ενώ τέτοια δυνατότητα δεν έχουν τα λοιπά πρόσωπα. Κατά συνέπεια, στο πλαίσιο μιας διαφοράς σχετικής με τη Συμφωνία σχετικά με τις αεροπορικές μεταφ ορές, η Ελβετική Συνομοσπονδία θα έπρεπε να μπορεί επίσης να απολαύει, σύμφωνα με την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, των ευεργετικών διατάξεων αυτού του δικονομικού κανόνα.
18. Εξάλλου, η Ελβετική Συνομοσπονδία παρατηρεί ότι η παρέμβαση του Landkreis Waldshut θα έπρεπε να αποκλειστεί λόγω της παρεμβάσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Θα έπρεπε εν προκειμένω να τύχει εφαρμογής η καθιερωμένη από το Δικαστήριο (απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 1986, 282/85, DEFI κατά Επιτροπής, Συλλογή 1986, σ. 2469) αρχή κατά την οποία μια οντότητα δεν δικαιούται να προσφύγει σε ένδικο μέσο όταν οντότητα ανώτερη αυτής έχει ήδη χρησιμοποιήσει αυτό το ένδικο μέσο και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί η εν λόγω οντότητα συμπεριλαμβάνονται στα συμφέροντα της ανώτερης οντότητας ή συγχέονται με αυτά.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
19. Πρέπει, πρώτον, να επισημανθεί ότι η αίτηση παρεμβάσεως υποβλήθηκε σύμφωνα με τον επιβαλλόμενο τύπο και εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, όπως ορίζονται από το άρθρο 93, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
20. Πρέπει, δεύτερον, να σημειωθεί ότι το Landkreis Waldshut δικαιολογεί συμφέρον για την επίλυση της διαφοράς στην υπό κρίση υπόθεση. Το εν λόγω συμφέρον γεννάται από το γεγονός ότι αυτό εισηγήθηκε τα μνημονευόμενα στην προσβαλλομένη απόφαση γερμανικά μέτρα, ενώ του εδάφους και του πληθυσμού του υπερίπτανται αεροπλάνα που προσεγγίζουν ή εγκαταλείπουν τον αερολιμένα της Ζυρίχης. Επιπλέον, αντίθετα προς ό,τι υποστηρίζει η Ελβετική Συνομοσπονδία, το συμφέρον για άσκηση παρεμβάσεως του Landkreis Waldshut δεν πρέπει να συγχέεται με το αντίστοιχο συμφέρον της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Πράγματι, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρεμβαίνει στην υπό κρίση υπόθεση δυνάμει του άρθρου 40, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το οποίο «τα κράτη μέλη και τα όργανα των Κοινοτήτων δύνανται να παρεμβαίνουν στις διαφορές που υποβάλλονται στο Δικαστήριο», και δεν οφείλει να αποδείξει συμφέρον για την επίλυση της διαφοράς. Έτσι, η παρέμβαση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας βάσει του άρθρου 40, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου ουδόλως αποκλείει την παρέμβαση του Landkreis Waldshut ή «κάθε άλλου προσώπου το οποίο έχει συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς» σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της διατάξεως αυτής.
21. Τρίτον, το γεγονός ότι η Ελβετική Συνομοσπονδία θα μπορούσε να εξομοιωθεί προς «κράτος μέλος» της Κοινότητας προκειμένου περί της εφαρμογής των κανονισμών και οδηγιών που απαριθμούνται στο παράρτημα της Συμφωνίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές δεν μπορεί να έχει ως συνέπεια την απώλεια των δικονομικών δικαιωμάτων που οι ιδιώτες αντλούν από τον Οργανισμό του Δικαστηρίου. Πράγματι, το άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου καθιερώνει το δικαίωμα για τα πρόσωπα που δικαιολογούν συμφέρον από την επίλυση να παρεμβαίνουν στις ενώπιον του Δικαστηρίου διαφορές. Οι εξαιρέσεις από αυτό το δικονομικό δικαίωμα παρεμβάσεως, που αποτελεί εκδήλωση του δικαιώματος ακροάσεως, πρέπει κατ’ ανάγκην να ερμηνεύονται στενώς. Έτσι, δεδομένου ότι η Ελβετική Συνομοσπονδία δεν αποτελεί κράτος μέλος της Κοινότητας, δεν μπορεί αυτή λυσιτελώς να επικαλείται τις διατάξεις του άρθρου 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου που αποκλείει την παρέμβαση κάθε άλλου προσώπου, εκτός των κρατών μελών και των οργάνων της Κοινότητας, στις διαφορές μεταξύ κρατών μελών, μεταξύ οργάνων της Κοινότητας ή μεταξύ κρατών μελών, αφενός, και οργάνων της Κοινότητας, αφετέρου. Πράγματι, ο αποκλεισμός αυτός, που προβλέπεται στο άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου και εφαρμόζεται στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία δυνάμει του άρθρου 53, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού, ισχύει μόνο στις διαφορές μεταξύ των κρατών μελών ή μεταξύ των οργάνων της Κοινότητας.
22. Για τον ίδιο λόγο, η Ελβετική Συνομοσπονδία δεν μπορεί να αξιώνει την εφαρμογή του αποκλεισμού αυτού για τον λόγο ότι εκπροσωπεί το γενικό συμφέρον όσων υπόκεινται στην κυριαρχική εξουσία της, ή ακόμη τα θεσμικά συμφέροντά της, και ότι, για τον λόγο αυτό, η διαφορά που έχει με την Επιτροπή στην υπό κρίση υπόθεση θα έπρεπε να εξομοιωθεί προς διαφορά μεταξύ κράτους μέλους και οργάνου της Κοινότητας, όπου μπορούν να παρεμβαίνουν οι επιδιώκουσες παρόμοιο συμφέρον οντότητες, συγκεκριμένα τα λοιπά κράτη μέλη και όργανα της Κοινότητας. Πράγματι, αυτή η σχετική με το συμφέρον ομοιότητα δεν αρκεί, ενόψει της ανωτέρω επισημανθείσας αρχής της στενής ερμηνείας, να αποκλείσει το δικονομικό δικαίωμα που το Landkreis Waldshut αντλεί από το άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, εφόσον το ίδιο δικαιολογεί συμφέρον από την επίλυση της διαφοράς. Κράτος που δεν αποτελεί μέλος της Κοινότητας δεν μπορεί να ζητήσει να τύχει των προνομιών που χορηγούνται στα κράτη μέλη και στα όργανα της Κοινότητας από τον Οργανισμό του Δικαστηρίου προκειμένου να προσβάλει δικονομικό δικαίωμα που ρητώς αναγνωρίζεται από τον Οργανισμό αυτό σε «κάθε άλλο πρόσωπο το οποίο έχει συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς».
23. Κατά συνέπεια, εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι το Landkreis Waldshut δικαιολογεί το συμφέρον του στην επίλυση της διαφοράς και, επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτησή του παρεμβάσεως, σύμφωνα με το άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, που εφαρμόζεται στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία δυνάμει του άρθρου του 53, πρώτο εδάφιο. Τα δικαιώματα του Landkreis Waldshut είναι αυτά που προβλέπονται από το άρθρο 116, παράγραφοι 2 και 4, του Κανονισμού Διαδικασίας.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο τμήμα)
διατάσσει:
1) Επιτρέπει στο Landkreis Waldshut να παρέμβει υπέρ της καθής στην υπόθεση T-319/05.
2) Να επιδοθεί αντίγραφο όλων των δικογράφων, φροντίδι του Γραμματέα, στο Landkreis Waldshut.
3) Εντός της ταχθησόμενης προθεσμίας το Landkreis Waldshut πρέπει να διατυπώσει, εγγράφως, τους λόγους και τα επιχειρήματα που στηρίζουν τα αιτήματά του.
4) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 7 Ιουλίου 2006.