61984CO0160(02)_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 160/84
Ορυζόμυλοι Καβάλας OEE, ομόρρυθμος εταιρία ελληνικού δικαίου με έδρα την Καβάλα, οδός Παναγούδα 4,
και
Ορυζόμυλοι Αγίου Κωνσταντίνου Γ . Ράπτης — Λ . Τριανταφυλλίδης και Σία OE, ομόρρυθμος εταιρία ελληνικού δικαίου με έδρα την Πέρνη του νομού Καβάλας,
εκπροσωπούμενες αμφότερες από το δικηγόρο Αθηνών Παναγιώτη Μαρίνου Μπερνίτσα, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Aloyse May, 31, Grand-Rue,
αιτούσες,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, rue de la Loi 200, B-1049 Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενης από τον Ξενοφώντα Γιαταγάνα, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το Γεώργιο Κρεμλή, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
Αντικείμενο της υπόθεσης
που έχει ως αντικείμενο προσφυγή ακυρώσεως, που άσκησαν οι δύο προσφεύγουσες εταιρίες, κατά της αποφάσεως E ( 84 ) 557 της Επιτροπής, της 25ης Απριλίου 1984, περί διαπιστώσεως του μη δικαιολογημένου της διαγραφής δασμών κατά την εισαγωγή σε μία ειδική περίπτωση,
Σκεπτικό της απόφασης
Έχοντας υπόψη
— Το άρθρο 52 του κανονισμού διαδικασίας του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το οποίο :
« Το Δικαστήριο μπορεί κατόπιν αιτήσεως των διαδίκων ή αυτεπαγγέλτως να ζητήσει από άλλες αρχές την εξέταση μαρτύρων ή πραγματογνωμόνων σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από τις διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 111 του παρόντος κανονισμού . »
—Το άρθρο 111 του κανονισμού διαδικασίας, σύμφωνα με το οποίο :
« Υπό την επιφύλαξη των άρθρων 188 της Συνθήκης EOK και 160 της Συνθήκης EKAE, το Δικαστήριο, κατόπιν διαβουλεύσεως με τις ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις, θεσπίζει, σε o,τι το αφορά, συμπληρωματικό κανονισμό σχετικά με :
α ) τις αιτήσεις ενεργείας διαδικαστικών πράξεων·
. . . »
—Το κεφάλαιο I του συμπληρωματικού κανονισμού διαδικασίας, σύμφωνα με το οποίο :
« Άρθρο 1
H αίτηση για την ενέργεια διαδικαστικών πράξεων εκδίδεται με τη μορφή διατάξεως η οποία περιέχει το επώνυμο, όνομα, ιδιότητα και διεύθυνση των μαρτύρων ή πραγματογνωμόνων, προσδιορίζει τα περιστατικά για τα οποία θα εξετασθούν οι μάρτυρες ή θα γνωμοδοτήσουν πραγματογνώμονες, αναφέρει τα ονόματα των διαδίκων, τους εκπροσώπους, δικηγόρους ή συμβούλους τους, καθώς και τον αντίκλητό τους, και εκθέτει συνοπτικά το αντικείμενο της διαφοράς .
H διάταξη επιδίδεται από το γραμματέα στους διαδίκους .
Άρθρο 2
O γραμματέας αποστέλλει τη διάταξη στην αναφερόμενη στο παράρτημα I αρμόδια αρχή του Κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου πρέπει να διεξαχθεί η απόδειξη με μάρτυρες ή πραγματογνώμονες . Όπου απαιτείται, η διάταξη συνοδεύεται από μετάφραση στην ή στις επίσημες γλώσσες του Κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται .
H αρχή που ορίζεται κατ’ εφαρμογή της πρώτης παραγράφου διαβιβάζει τη διάταξη στην αρμόδια δικαστική αρχή σύμφωνα με το εσωτερικό της δίκαιο .
H αρμόδια δικαστική αρχή εκτελεί τις διαδικαστικές πράξεις των οποίων η ενέργεια ζητήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του εσωτερικού της δικαίου . Μετά την εκτέλεση των σχετικών προς την αίτηση πράξεων, η αρμόδια δικαστική αρχή διαβιβάζει στην αρχή που ορίζεται κατ’ εφαρμογή της πρώτης παραγράφου τη διάταξη, που περιέχει την αίτηση για την ενέργεια διαδικαστικών πράξεων, τα στοιχεία που προέκυψαν από την εκτέλεση αυτών των πράξεων και κατάσταση των εξόδων . Τα έγγραφα αυτά αποστέλλονται στο γραμματέα του Δικαστηρίου .
O γραμματέας φροντίζει για τη μετάφραση των εγγράφων στη γλώσσα της διαδικασίας .
Άρθρο 3
Το Δικαστήριο επιβαρύνεται με τα έξοδα της αιτήσεως για την ενέργεια διαδικαστικών πράξεων υπό την επιφύλαξη να τα επιβάλει ενδεχομένως στους διαδίκους . »
εκδίδει την ακόλουθη
ΔΙΑΤΑΞΗ
1 . Αντικείμενο της διαφοράς
Οι προσφεύγουσες εταιρίες, προκειμένου να εισαγάγουν από τρίτη χώρα παρτίδες ρυζιού, συνολικής ποσότητας 1 000 τόνων περίπου, ζήτησαν να πληροφορηθούν, στις 26 Αυγούστου 1981, από την αρμόδια υπηρεσία του Ελληνικού Υπουργείου Γεωργίας, ποιος ήταν ο συντελεστής της εισφοράς κατά την εισαγωγή . Τους γνωστοποιήθηκε ότι ο συντελεστής αυτός ανερχόταν, εκείνη την ημέρα, σε 381 δραχμές ανά τόνο και ότι η εισαγωγή εξηρτάτο από την υποβολή αιτήσεως και από την προσκόμιση τραπεζικής εγγυητικής επιστολής, προκειμένου να εκδοθεί το απαιτούμενο για τον εκτελωνισμό του εν λόγω προϊόντος πιστοποιητικό εισαγωγής .
Στις 27 Αυγούστου 1981, οι προσφεύγουσες εταιρίες υπέβαλαν στην αρμόδια ελληνική αρχή δύο αιτήσεις προκειμένου να εκδοθούν δύο πιστοποιητικά εισαγωγής και κατέθεσαν τις προβλεπόμενες τραπεζικές εγγυητικές επιστολές . Προβάλλουν, πράγμα που αμφισβητεί η Επιτροπή, ότι δεν συμπλήρωσαν το τετραγωνίδιο 15 του πιστοποιητικού, το οποίο φέρει την ένδειξη « ζητηθείς προκαθορισμός : ναι, όχι », διότι δεν είχαν αντιληφθεί το νόημά της . Ούτε ο υπάλληλος του Υπουργείου Γεωργίας, από τον οποίο οι προσφεύγουσες ζήτησαν διευκρινίσεις, αντελήφθη το νόημα της ενδείξεως αυτής και τελικά συμπλήρωσε ο ίδιος, αντί των προσφευγουσών, το έντυπο, θέτοντας X στην ένδειξη « όχι » .
Στις 28 Αυγούστου 1981, η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Γεωργίας χορήγησε στις εταιρίες τα δύο πιστοποιητικά εισαγωγής, με λήξη ισχύος στις 31 Οκτωβρίου 1981, των οποίων το τετραγωνίδιο 15 έδειχνε ότι δεν είχε ζητηθεί προκαθορισμός της εισφοράς κατά την εισαγωγή .
Κατά την πραγματοποίηση της εισαγωγής του ρυζιού, το αρμόδιο τελωνείο πληροφόρησε τις προσφεύγουσες ότι ο συντελεστής της εισφοράς κατά την εισαγωγή δεν ανερχόταν πλέον σε 381 δραχμές ανά τόνο, αλλά σε 3 811 δραχμές ανά τόνο, δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες προσκόμισαν απλό πιστοποιητικό εισαγωγής και όχι προκαθορισμού . Υπό τις περιστάσεις αυτές, οι προσφεύγουσες προτίμησαν να τεθεί το εν λόγω ρύζι υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως, προκειμένου να διευκρινιστεί η υπόθεση από το Υπουργείο Γεωργίας . Έκτοτε, επακολούθησε πυκνή ανταλλαγή αλληλογραφίας μεταξύ των ελληνικών διοικητικών υπηρεσιών και των προσφευγουσών εταιριών, οι οποίες ματαίως ζητούσαν από το Υπουργείο Γεωργίας την έκδοση πιστοποιητικού προκαθορισμού που να εμφαίνει συντελεστή εισφοράς 381 δραχμών ανά τόνο και τη διόρθωση των πιστοποιητικών εισαγωγής που είχαν αρχικά εκδοθεί . Κατά το χρονικό αυτό διάστημα ο συντελεστής της εισφοράς δεν σταμάτησε να αυξάνει .
Κατά την εκπνοή της προβλεπόμενης από το νόμο προθεσμίας τελωνειακής αποταμιεύσεως, δηλαδή 2 έτη μετά τη θέση υπό καθεστώς αποταμιεύσεως, ήτοι στις 27 Σεπτεμβρίου 1983, οι προσφεύγουσες προέβησαν σε εκτελωνισμό του εν λόγω ρυζιού, με συντελεστή εισφοράς κατά την εισαγωγή ανερχόμενο, κατά την εν λόγω ημερομηνία, σε 11 487,54 δραχμές ανά τόνο ( ήτοι 30 φορές μεγαλύτερο από τον Αύγουστο του 1981 ).
Οι προσφεύγουσες ζήτησαν τότε τη διαγραφή του τμήματος της εισφοράς το οποίο υπερέβαινε το ποσό που προέκυπτε από την εφαρμογή του συντελεστή 381 δραχμών ανά τόνο, ο οποίος ίσχυε στις 26 Αυγούστου 1981 ( ήτοι 11 452 296, 379 832 = 11 072 464 δραχμές ), επικαλούμενες άγνοια των κοινοτικών διατάξεων που ίσχυαν στην Ελληνική Δημοκρατία από 1ης Ιανουαρίου 1981 .
Στις 30 Νοεμβρίου 1983, ο Υπουργός Οικονομικών της Ελληνικής Δημοκρατίας, με αίτησή του προς την Επιτροπή σχετικά με το έρεισμα του άρθρου 13 του κανονισμού 1430/79 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 1979, περί της επι στροφής ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή της διαγραφής χρέους εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών ( EE ειδ . έκδ . 11/015, σ . 162 ) ( βλ . παράρτημα I ), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 1672/82 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1982 ( EE L 186, σ . 1 ), ζήτησε τη διαγραφή του ποσού των 11 072 464 δραχμών και τη λήψη προς τούτο αποφάσεως της Επιτροπής . Στην ίδια αίτησή του ο Υπουργός Οικονομικών ανέφερε ότι η στάση των εν λόγω επιχειρήσεων ουδόλως ενείχε αμέλεια ή δόλο και ότι :
« Προδήλως η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Γεωργίας δεν είχε κατανοήσει τη διαφορά μεταξύ του απλού πιστοποιητικού εισαγωγής και του πιστοποιητικού με προκαθορισμό της εισφοράς » .
Στις 23 Φεβρουαρίου 1984, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων, αποτελούμενη από αντιπροσώπους όλων των κρατών μελών, συνεδρίασε και εξέτασε, στο πλαίσιο της επιτροπής τελωνειακών ατελειών, τη συγκεκριμένη περίπτωση . H επιτροπή αυτή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αίτηση της Ελληνικής Δημοκρατίας περί διαγραφής των εισαγωγικών δασμών δεν ήταν δικαιολογημένη .
Επ’ αυτής της βάσεως, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση E ( 84 ) 557 της 25ης Απριλίου 1984 . H απόφαση αυτή αιτιολογείται ως εξής :
« επειδή δεν είναι δυνατό οι δύο ενδιαφερόμενες εταιρίες να αντιμετωπίζονται σαν να είχαν ζητήσει και να είχαν λάβει πιστοποιητικά προκαθορισμού· ότι το ύψος της εισφοράς κατά την εισαγωγή για το ρύζι παρουσίασε σημαντικές διακυμάνσεις κατά το διάστημα από 26 Αυγούστου 1981 ώς 27 Σεπτεμβρίου 1983· ότι δεν είναι υποχρεωμένη η Κοινότητα να αναλάβει τον εμπορικό κίνδυνο που προκύπτει από τη μεταβολή του ποσού της εισφοράς κατά την εισαγωγή ενόσω το ρύζι βρίσκεται υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης·
ότι, εξάλλου, οι εταιρίες έδειξαν αμέλεια επειδή αναμίχθηκαν σε ενέργεια που αφορούσε σχετικά μεγάλη ποσότητα ρυζιού, χωρίς να έχουν ενημερωθεί επαρκώς ως προς την ισχύουσα νομοθεσία σχετικά με το καθεστώς των πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα· ότι η διαφορά μεταξύ των πιστοποιητικών εισαγωγής και των πιστοποιητικών προκαθορισμού φαίνεται καθαρά από την απλή ανάγνωση των κοινοτικών κανονισμών που ισχύουν σχετικά με το θέμα » .
Υπό τις περιστάσεις αυτές οι προσφεύγουσες εταιρίες άσκησαν, στις 25 Ιουνίου 1984, προσφυγή ζητώντας την ακύρωση της αποφάσεως αυτής .
2 . Τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν το αντικείμενο διαφωνίας
Οι προσφεύγουσες εταιρίες υποστηρίζουν ιδίως :
α ) ότι τις περιήγαγε σε πλάνη ο υπάλληλος του Υπουργείου Γεωργίας, ο οποίος συμπλήρωσε ιδιοχείρως το τετραγωνίδιο 15 του εντύπου, αγνοώντας παντελώς τη διαφορά μεταξύ του κοινού πιστοποιητικού εισαγωγής και του πιστοποιητικού με προκαθορισμό της εισφοράς·
β)ότι, ακόμη κι αν υπέπεσαν πράγματι σε νομική πλάνη, συγχέοντας το κοινό πιστοποιητικό εισαγωγής με το πιστοποιητικό προκαθορισμού, η εν λόγω πλάνη είναι καθόλα συγγνωστή, καθόσον καμιά άλλη εισαγωγή γεωργικών προϊόντων από τρίτη χώρα δεν πραγματοποιήθηκε στην Ελληνική Δημοκρατία μέχρι τον Αύγουστο του 1981·
γ)ότι η υπόθεση εντάσσεται χρονικώς στους πρώτους μήνες αμέσως μετά την ένταξη της Ελληνικής Δημοκρατίας στην EOK, οι πάντες δε, συμπεριλαμβανομένων των αρμοδίων δημοσίων υπαλλήλων, αγνοούσαν την έννοια ή ακόμη και το περιεχόμενο των κοινοτικών κανονισμών·
δ)ότι οι σχετικοί με τα γεωργικά θέματα κανονισμοί δεν ήταν, κατά την εποχή εκείνη, διαθέσιμοι στην ελληνική γλώσσα, οσάκις δε οι αρμόδιοι δημόσιοι υπάλληλοι διέθεταν τα κείμενα, εργάζονταν βάσει χειρογράφων προχείρων μεταφράσεων για την εσωτερική χρήση των αρμοδίων υπηρεσιών·
ε)η διατύπωση της ενδείξεως του τετραγωνιδίου 15 του εντύπου πιστοποιητικού εισαγωγής « ζητηθείς προκαθορισμός » δεν σήμαινε τίποτε στην ελληνική γλώσσα και δεν ήταν δυνατό να δοθεί σχετική απάντηση με « ναι » ή « όχι »·
στ)ότι τους ήταν αδύνατο να παρατείνουν την αποθήκευση του ρυζιού υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως και αναγκάστηκαν επομένως να εκτελωνίσουν το εμπόρευμα αυτό, κατ’ εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας της Ελληνικής Δημοκρατίας ( απόφαση υπ’ αριθ . πρωτ . M 1025/82 της 19ης Οκτωβρίου 1984 του Υπουργού Οικονομικών ).
H Επιτροπή αμφισβητεί την ακρίβεια των ισχυρισμών αυτών .
3 . Τα περιστατικά των οποίων τη διευκρίνιση επιθυμεί το Δικαστήριο
1 . Ποιος συμπλήρωσε το τετραγωνίδιο 15 του επίδικου πιστοποιητικού εισαγωγής και υπό ποιες περιστάσεις ;
2 . ´Ηταν κατανοητή, στην ελληνική της μετάφραση, η διατύπωση του ερωτήματος που αφορά το εν λόγω τετραγωνίδιο 15 του πιστοποιητικού εισαγωγής ;
3 . Κατά το χρόνο των επίδικων περιστατικών, γνώριζαν οι υπάλληλοι της Ελληνικής Δημοκρατίας που είχαν έρθει σε επαφή με τις προσφεύγουσες εταιρίες τη διαφορά μεταξύ του κοινού πιστοποιητικού εισαγωγής και του πιστοποιητικού με προκαθορισμό της εισφοράς ;
4 . Είναι αληθές ότι στις 27 Αυγούστου 1981 δεν είχε ακόμη υποβληθεί αίτηση εισαγωγής γεωργικών προϊόντων προελεύσεως τρίτης χώρας από την 1η Ιανουαρίου 1981 ;
5 . Στις 27 Αυγούστου 1981, οι κρίσιμοι για την επίλυση της υποθέσεως κοινοτικοί κανονισμοί και, ιδίως, οι κανονισμοί περί των τρόπων εφαρμογής του καθεστώτος πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα ήταν οι εξής :
— κανονισμός ( EOK ) 1418/76 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1976, περί κοινής οργανώσεως αγοράς της ορύζης,
—κανονισμός ( EOK ) 1430/79 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 1979, περί της επιστροφής ως αχρεωστήτως εισπραχθέντων ή της διαγραφής χρέους εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών,
—κανονισμός ( EOK ) 1575/80 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 1980, περί καθορισμού των διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 13 του κανονισμού 1430/79 του Συμβουλίου,
—κανονισμός ( EOK ) 3183/80 της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 1980, περί κοινών τρόπων εφαρμογής του καθεστώτος πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα .
Κατά την ίδια αυτή ημερομηνία της 27ης Αυγούστου 1981 :
—Είχαν δημοσιευτεί οι κανονισμοί αυτοί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην ελληνική γλώσσα ;
—Διέθεταν οι αρμόδιοι υπάλληλοι της Ελληνικής Δημοκρατίας τις εν λόγω Επίσημες Εφημερίδες ;
—Μπορούσαν οι προσφεύγουσες εταιρίες, λαμβανομένου υπόψη του τόπου της έδρας τους, να προμηθευτούν εύκολα τις εν λόγω Επίσημες Εφημερίδες ;
6 . Αληθεύει το γεγονός ότι ελληνικές αρχές απαγόρευαν στις προσφεύγουσες εταιρίες την παράταση της αποθηκεύσεως της ορύζης υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως μετά την πάροδο προθεσμίας δύο ετών ;
4 . Περιεχόμενο της αιτήσεως του Δικαστηρίου για την ενέργεια διαδικαστικών πράξεων
1 . Ενδείκνυται να ζητηθεί η ενέργεια διαδικαστικών πράξεων, και συγκεκριμένα η αρμόδια δικαστική αρχή να προβεί στην εξέταση τεσσάρων μαρτύρων :
— Μπλάνα Χαραλάμπους, προϊσταμένου του τμήματος εξωτερικής αγοράς του Υπουργείου Γεωργίας, οδός Μαρίνου Γερουλάνου 23, Αθήνα 11524,
—Γεωργοπούλου Άννας, νομικού, τμήμα εξωτερικής αγοράς του Υπουργείου Γεωργίας, οδός Αρήτης 62, Παγκράτι, Αθήνα,
—Μακρυγιάννη Αντωνίου, τμηματάρχη της τέταρτης τελωνειακής διεύθυνσης, Υπουργείο Οικονομικών, οδός Καραγιώργη Σερβίας 10, Αθήνα 10562,
—Μανουσοπούλου Νικολάου, υπαλλήλου της τέταρτης τελωνειακής διεύθυνσης, Υπουργείο Οικονομικών, οδός Καραγιώργη Σερβίας 10, Αθήνα 10562 .
2 . Οι προαναφερόμενοι μάρτυρες πρέπει να εξεταστούν στα ερωτήματα που διατυπώνονται πιο πάνω υπό στοιχείο 3 ως εξής :
— Μπλάνας : στα ερωτήματα υπ’ αριθ . 1-5,
— Γεωργοπούλου : στα ερωτήματα υπ’ αριθ . 1-5,
—Μακρυγιάννης : στα ερωτήματα υπ’ αριθ . 2-6,
—Μανουσόπουλος : στα ερωτήματα υπ’ αριθ . 2-6 .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
TO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )
διατάσσει :
1 ) Αποφασίζει την ενέργεια διαδικαστικών πράξεων, για να εξεταστούν από την αρμόδια ελληνική δικαστική αρχή, όπως προσδιορίζεται πιο πάνω, ως μάρτυρες οι :
Μπλάνας Χαράλαμπος,
Γεωργοπούλου Άννα,
Μακρυγιάννης Αντώνιος,
Μανουσόπουλος Νικόλαος .
2 ) Παρακαλείται ο Υπουργός Δικαιοσύνης της Ελληνικής Δημοκρατίας νααποστείλει στο Γραμματέα του Δικαστηρίου τα στοιχεία που θα προκύψουν απότην εκτέλεση της παρούσας διάταξης και κατάσταση εξόδων εντός τριών μηνώναπό την κοινοποίηση της παρούσας Διάταξης .
3 ) Το Δικαστήριο αναλαμβάνει προσωρινώς τα σχετικά με την εκτέλεση της παρούσας Διάταξης έξοδα . Κατά το πέρας της δίκης, το Δικαστήριο θα ορίσει, ανάλογα με την έκβασή της, τον ή τους διαδίκους που θα επιβαρυνθούν οριστικά με τα έξοδα .
4 ) Διατάσσει την κοινοποίηση της παρούσας Διάταξης στον Υπουργό Δικαιοσύνης της Ελληνικής Δημοκρατίας, αρμόδια αρχή κατά την έννοια του άρθρου 2 του κεφαλαίου I του προαναφερθέντος συμπληρωματικού κανονισμού .
5 ) Διατάσσει την επίδοση της παρούσας Διάταξης στις εταιρίες Ορυζόμυλοι Καβάλας OEE και Ορυζόμυλοι Αγίου Κωνσταντίνου, Γ . Ράπτης — Λ . Τριανταφυλλίδης και Σία OE και στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .