62006CC0446
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
YVES’A BOTA
przedstawiona w dniu 6 grudnia 2007 r. (
1
)
Sprawa C-446/06
A.G. Winkel
przeciwko
Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
„Wołowina i cielęcina — Wspólna organizacja rynków — Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 — Artykuł 3 lit. f) — Przyznanie premii na hodowlę krów mamek — Wymogi odpowiadające powszechnej praktyce hodowli”
1.
Niniejszy wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym zmierza do uzyskania od Trybunału odpowiedzi na pytanie, czy w ramach systemu pomocy wspólnotowej ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1254/1999 (
2
) państwo członkowskie może uzależnić przyznanie tej pomocy od spełnienia wymogów związanych z częstotliwością cielenia się i długością okresu karmienia.
2.
W niniejszej opinii przedstawię, dlaczego moim zdaniem art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 nie sprzeciwia się uzależnieniu przyznania premii od krów mamek od spełnienia wymogu dotyczącego częstotliwości cielenia się i wymogu, by cielę pozostawało przy matce przez okres przynajmniej 4 miesięcy.
I — Ramy prawne
A — Prawo wspólnotowe
1. Rozporządzenie nr 1254/1999
3.
W ramach wspólnej polityki rolnej została ustanowiona wspólna organizacja rynków w sektorze wołowiny i cielęciny w celu stabilizacji rynków w tym sektorze i zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej.
4.
W tym celu rozporządzenie nr 1254/1999 wprowadziło system wsparcia producentów wołowiny i cielęciny. System ten polega w szczególności na wypłacaniu producentom wołowiny i cielęciny pod postacią płatności bezpośrednich premii za trzymanie krów mamek, nazwanej także „premią od krów mamek”.
5.
Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 krowa mamka:
„[…] oznacza krowę należącą do rasy mięsnej lub urodzoną z krzyżówki z rasą mięsną oraz należącą do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa”.
6.
Artykuł 6 rozporządzenia nr 1254/1999 stanowi, że producent hodujący w swoim gospodarstwie krowy mamki może uzyskać prawo, po spełnieniu pewnych wymogów, do premii od krów mamek.
7.
Zatem na mocy tego art. 6 premia jest przyznawana producentom, którzy nie dostarczają mleka ani przetworów mlecznych ze swojego gospodarstwa przez okres 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Niemniej jednak niektórzy producenci dostarczający mleko lub przetwory mleczne mogą skorzystać z premii od krów mamek, pod warunkiem że indywidualna wielkość dostaw, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 (
3
), nie przekracza 120000 kg (
4
).
8.
By móc skorzystać z premii od krów mamek, producenci zobowiązani są do utrzymywania w swoim stadzie co najmniej 60% krów mamek i nie więcej niż 40% jałówek, i to przez okres co najmniej sześciu kolejnych miesięcy od dnia złożenia wniosku.
9.
Zgodnie z art. 3 lit. g) rozporządzenia nr 1254/1999 pod pojęciem „jałówki” należy rozumieć samicę bydła hodowlanego w wieku powyżej ośmiu miesięcy, która jeszcze się nie cieliła. Artykuł 6 ust. 6 tego rozporządzenia precyzuje, że dla celów tego przepisu w obliczeniach uwzględnia się jedynie jałówki z rasy mięsnej i należące do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa.
10.
Poza tym do Komisji Wspólnot Europejskich należy przyjęcie szczegółowych zasad stosowania przepisów tegoż rozporządzenia, a w szczególności zasad w odniesieniu do definicji pojęcia krowy mamki (
5
).
2. Rozporządzenie (WE) nr 2342/1999
11.
Przyjmując rozporządzenie (WE) nr 2342/1999 (
6
), które ustanawia szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 1254/1999, Komisja sprecyzowała pojęcie krowy mamki. Artykuł 14 rozporządzenia wykonawczego w związku z załącznikiem I do tego rozporządzenia wskazuje bowiem rasy krów, w przypadku których krowy nie mogą być uznane za krowy należące do rasy mięsnej, a zatem które nie mogą być uznane za krowy mamki w rozumieniu art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999.
12.
Poza tym na mocy art. 45 rozporządzenia wykonawczego państwa członkowskie przyjmują wszystkie odpowiednie środki niezbędne do zapewnienia właściwego stosowania tego rozporządzenia.
3. Rozporządzenie (WE) nr 2419/2001
13.
Rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 (
7
) ma na celu skuteczne wdrożenie systemów płatności bezpośrednich w ramach wspólnej polityki rolnej poprzez ustanowienie szczegółowych zasad stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli ustanowionego rozporządzeniem (EWG) nr 3508/92 (
8
). Na podstawie art. 1 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia zintegrowany system zarządzania i kontroli ma zastosowanie do ustaleń dotyczących premii od krów mamek. System ten umożliwia państwom członkowskim upewnienie się co do rzeczywistego i prawidłowego charakteru operacji finansowanych z pomocy wspólnotowych.
14.
Artykuł 36 rozporządzenia nr 2419/2001 stanowi w szczególności, że pomoc nie może zostać przyznana dla większej liczby zwierząt niż wykazana we wniosku pomocowym. W takim przypadku wysokość pomocy jest obliczana na podstawie liczby zwierząt, które faktycznie spełniają wszystkie kryteria przyznania pomocy.
15.
Na podstawie art. 38 tego rozporządzenia stwierdzenie nieprawidłowości polegającej na różnicy pomiędzy liczbą zwierząt faktycznie spełniających kryteria a liczbą zwierząt wykazaną we wniosku o premię powoduje obniżkę lub brak przyznania premii.
B — Prawo krajowe
16.
Rozporządzenie nr 1254/1999 zostało wdrożone w niderlandzkim porządku prawnym przez rozporządzenie w sprawie wspólnotowych premii zwierzęcych (Regeling dierlijke EG-premies, zwane dalej „Regeling”). W swej wersji obowiązującej w okresie od dnia 1 sierpnia 2002 r. do dnia 1 czerwca 2003 r. art. 1 Regeling definiuje pojęcie krowy mamki, przejmując definicję zawartą w art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999.
17.
W odniesieniu do szczegółowych zasad przyznawania premii od krów mamek Regeling stanowi, że premia ta jest przyznawana producentom jedynie, w przypadku gdy krowa mamka ocieliła się przynajmniej jeden raz w trakcie danego roku, a jej cielęta pozostały w stadzie przynajmniej przez cztery miesiące po urodzeniu.
18.
Począwszy od dnia 2 czerwca 2003 r. na skutek zmiany wymogu dotyczącego cielenia się, premia jest przyznawana, w przypadku gdy krowa ocieliła się przynajmniej jeden raz w przedziale czasu rozpoczynającym się dwadzieścia miesięcy przed pierwszym dniem okresu, którego dotyczy wniosek, i kończącym się cztery pełne miesiące po tym dniu.
II — Okoliczności faktyczne leżące u podstaw sporu przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne
19.
W dniu 19 sierpnia 2002 r. A.G. Winkel złożył wniosek do Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (ministra rolnictwa, przyrody i jakości żywienia, zwanego dalej „ministrem”) o przyznanie mu premii z tytułu hodowli siedmiu krów mamek za 2002 r.
20.
Po przyznaniu A.G. Winkelowi premii w wysokości 1532,65 EUR za 2002 r., która została następnie obniżona, minister oddalił wniosek skarżącego, na mocy decyzji z dnia 4 czerwca 2004 r., wzywając go do zwrotu wypłaconej kwoty, ponieważ w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. cztery spośród krów objętych wnioskiem nie karmiły swych cieląt przez okres co najmniej 4 miesięcy.
21.
Poza tym decyzją z dnia 18 czerwca 2004 r. minister postanowił, na podstawie art. 38 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia nr 2419/2001, o wyłączeniu skarżącego z pomocy dotyczącej dochodów, do kwoty 875,80 EUR.
22.
W dniu 28 czerwca 2003 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie premii od krów mamek za 2003 r. z tytułu siedmiu krów mamek.
23.
W dniu 21 czerwca 2004 r. minister przyznał skarżącemu premię w wysokości 1104,46 EUR z tytułu sześciu krów mamek za 2003 r. Odmówił on przyznania premii z tytułu siódmej krowy, ponieważ nie karmiła ona swego cielęcia przez okres czterech miesięcy.
24.
Skarżący złożył zażalenie na decyzje wydane przez ministra w dniach 4, 18 i 21 czerwca 2004 r. Decyzją z dnia 26 października 2004 r. minister to zażalenie oddalił.
25.
Ta ostatnia decyzja została zaskarżona przed sądem krajowym. A.G. Winkel uważa bowiem, że wymogi przewidziane przez Regeling są sprzeczne z rozporządzeniem nr 1254/1999. Skarżący uważa w szczególności, że wszystkie krowy objęte jego wnioskiem o przyznanie premii od krów mamek za lata 2002 i 2003 wyczerpują definicję krowy mamki zawartą w art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999.
26.
Mając wątpliwości co do wykładni art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999, College van Beroep voor het bedrijfsleven postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1)
Czy uregulowanie, zgodnie z którym w związku z powszechną praktyką przyjętą dla hodowli bydła uzyskanie prawa do premii od krów mamek jest uzależnione od tego, czy krowa ocieliła się przynajmniej jeden raz w przedziale czasu rozpoczynającym się dwadzieścia miesięcy przed pierwszym dniem okresu, którego dotyczy wniosek i kończącym się cztery pełne miesiące po tym dniu i czy jej cielę nie zostało odłączone od stada w okresie czterech miesięcy po urodzeniu, jest zgodne z art. 3 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1254/1999?
2)
W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej, według jakich kryteriów należy ustalić, czy stado przeznaczone jest do hodowli cieląt na produkcję mięsa i które krowy należą do tego stada?”.
III — Analiza
27.
Tytułem wstępu należy przypomnieć, że skarżący złożył wniosek o przyznanie premii od krów mamek za 2002 r. w dniu 19 sierpnia 2002 r. A zmiany w Regeling dotyczące wymogu w zakresie cielenia się zostały wprowadzone w dniu 2 czerwca 2003 r. Zatem w stosunku do wniosku za 2002 r. to Regeling w wersji obowiązującej od dnia 1 sierpnia 2002 r. do dnia 1 czerwca 2003 r. znajduje zastosowanie.
28.
Uważam, że te zmiany dotyczące częstotliwości cielenia się nie mają wpływu na odpowiedź, której należy udzielić na zadane pytanie. Jedyna zmiana polega na tym, że w swej wcześniejszej wersji Regeling zawierał wymóg, by krowa ocieliła się co najmniej jeden raz w trakcie danego roku, podczas gdy zmieniona wersja Regeling ustanawia wymóg, by krowa ocieliła się co najmniej jeden raz w przedziale czasu rozpoczynającym się dwadzieścia miesięcy przed pierwszym dniem okresu, którego dotyczy wniosek, i kończącym się cztery pełne miesiące po tym dniu.
29.
W obu tych przypadkach pojawia się pytanie, czy art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 sprzeciwia się uzależnieniu prawa do otrzymania premii od krów mamek od spełnienia wymogu związanego z częstotliwością cielenia się.
30.
Za pomocą pierwszego pytania sąd odsyłający pragnie się zatem zasadniczo dowiedzieć, czy art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uzależnieniu przez państwo członkowskie przyznania premii od krów mamek od spełnienia wymogu związanego z częstotliwością cielenia się oraz wymogu, by krowa karmiła swe cielę przynajmniej przez okres czterech miesięcy.
31.
Komisja uważa, że jedynie dwa wymogi wymienione w art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 powinny być spełnione, by dana krowa mogła być uznana za krowę mamkę i by z jej tytułu przysługiwała premia od krów mamek. Zatem, by mogło być uznane za krowę mamkę, zwierzę powinno należeć do rasy mięsnej i należeć do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa.
32.
Poza tym Komisja dodaje, że status krowy mamki powinien być oceniany na poziomie całego stada, a nie na poziomie poszczególnych krów. Uważa ona zatem, że gdy istnieją wskazówki, że krowa nie karmiła swego cielęcia, to by premia była przyznana z tytułu tej krowy, wystarczy ocenić, czy stado wciąż może być pomimo wszystko uznane za stado krów mamek. Ponadto według Komisji wymogi prawa krajowego, takie jak te, które zostały ustanowione przez Regeling, nie uwzględniają uzasadnionych wyjątkowych przypadków, jak na przykład śmierci cielęcia wkrótce po narodzinach.
33.
Państwa członkowskie mogą zatem zdaniem Komisji ustanawiać wymogi związane z częstotliwością cielenia się i długością okresu karmienia w celu przyznawania premii od krów mamek.
34.
Nie podzielam tego zdania. Tak jak utrzymują rządy niderlandzki i francuski, uważam, że art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uzależnieniu przez państwo członkowskie przyznania hodowcom premii od krów mamek od spełnienia wymogów związanych z częstotliwością cielenia się i długością okresu karmienia.
35.
Należy przypomnieć tytułem wstępu orzecznictwo Trybunału, zgodnie z którym przy dokonywaniu wykładni przepisu prawa wspólnotowego należy brać pod uwagę nie tylko jego brzmienie, lecz także kontekst oraz cele uregulowania, którego stanowi on część (
9
).
36.
Z analizy brzmienia art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 wynika, że nie zawiera on żadnego postanowienia, które w sposób wyraźny sprzeciwiałoby się zastosowaniu wymogów ustanowionych przez Regeling. Wprost przeciwnie, na podstawie art. 45 rozporządzenia wykonawczego państwa członkowskie przyjmują wszystkie odpowiednie środki niezbędne do zapewnienia właściwego stosowania tego rozporządzenia.
37.
Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 krowa mamka oznacza krowę należącą do rasy mięsnej oraz należącą do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa. To pojęcie krowy mamki zostało sprecyzowane w art. 14 rozporządzenia wykonawczego. Przepis ten wskazuje, które krowy nie mogą być uznane za krowy mamki.
38.
Jednakże żadne z postanowień rozporządzenia nr 1254/1999 i rozporządzenia wykonawczego nie wyjaśnia, co należy rozumieć pod pojęciem „krowa należąca do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa”.
39.
Niemniej jednak pojęcie hodowli, które można zdefiniować jako ogół technik, za pomocą których hoduje się zwierzęta, poprzez doprowadzenie do ich urodzenia i rozwoju w dobrych warunkach (
10
), może być rozmaicie rozumiane w różnych państwach członkowskich.
40.
Rząd francuski wskazuje na przykład, że we Francji minimalny okres karmienia cielęcia przeznaczonego do produkcji mięsa wynosi cztery tygodnie lub też dłuższy czas, jeśli mięso będzie sprzedawane pod etykietą „cielę przy matce”. Cielę może nawet być szybko odłączone od matki i tuczone w celu sprzedaży jako młody byk, jałówka lub byk (
11
).
41.
Komisja przyznaje zresztą, że metody hodowlane mogą się różnić w zależności od rodzaju hodowli i hodowanej rasy (
12
). Jednakże nie przedstawia ona żadnych wyjaśnień co do zasad hodowli, które nadają danemu stadu charakter stada krów mamek.
42.
Rząd niderlandzki uważa zatem, że w celu wdrożenia rozporządzenia nr 1254/1999 konieczne jest sprecyzowanie pojęcia krowy mamki w odniesieniu do wymogu przynależności do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa.
43.
Wymogi takie jak te ustanowione przez Regeling, które są odzwierciedleniem powszechnych technik hodowlanych w Niderlandach, umożliwiałyby zatem sprawdzenie przynależności do takiego stada i stwierdzenie czy dana krowa jest krową mamką. W związku z tym, jeśliby wymóg dotyczący częstotliwości cielenia się nie był spełniony lub jeśli cielę nie zostałoby przy matce przez okres przynajmniej czterech miesięcy, nie można by mówić o hodowli i krowa nie mogłaby być uznana za krowę mamkę. Premia nie mogłaby w konsekwencji zostać przyznana, co miało miejsce w przypadku skarżącego.
44.
Natomiast Komisja w swych uwagach utrzymuje, że status krowy mamki, który stanowi warunek konieczny do otrzymania premii z tytułu hodowli stad krów mamek, powinien być rozpatrywany nie na poziomie poszczególnych krów, lecz na poziomie całego stada. W ten sposób, gdy istnieją wskazówki, że krowa, której dotyczył wniosek o przyznanie premii, nie karmiła swego cielęcia, przyznanie premii zależałoby od tego, czy stado jako takie może być uznane za stado krów mamek.
45.
Nie podzielam tego zdania z następujących powodów:
46.
Na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 1254/1999, by móc skorzystać z premii od krów mamek, hodowca zobowiązany jest do utrzymywania w swoim stadzie co najmniej 60% krów mamek i nie więcej niż 40% jałówek. Naszym zdaniem poszanowanie tych proporcji ma na celu zagwarantowanie, że stado jest faktycznie stadem krów mamek, przeznaczone do hodowli cieląt na produkcję mięsa.
47.
Jednakże, o ile zakwalifikowanie stada jako stado krów mamek następuje na poziomie stada za pomocą powyższych wyrażonych procentowo proporcji, to w celu obliczenia 60% krów mamek niezbędne jest określenie, czym dokładnie jest krowa mamka. Chodzi o odróżnienie krów mamek od innych krów, jak na przykład krów mlecznych czy też jałówek. W przeciwnym przypadku istniałoby ryzyko, że dana krowa zostanie zakwalifikowana jako krowa mamka, mimo iż nie jest ona przeznaczona do hodowli cieląt.
48.
Wymogi ustanowione przez Regeling są więc naszym zdaniem konieczne do rozpoznania krowy mamki i odróżnienia jej od krów przeznaczonych do innych celów.
49.
Należy zauważyć w tym względzie, że pismem z dnia 11 kwietnia 2002 r. Komisja sama powiadomiła Królestwo Niderlandów o tym, że błędnie stosowało ono system premii w sektorze wołowiny i cielęciny, i z tego powodu przeprowadziła pewną liczbę korekt finansowych wydatków zadeklarowanych przez to państwo. Według Komisji kontrola całego terytorium Niderlandów wykazała, że 24,6% cieląt, które skorzystały z premii od krów mamek, opuściło gospodarstwo w ciągu czterech miesięcy po urodzeniu.
50.
Komisja precyzowała w tym piśmie, że ogólną zasadą jest, że cielę pozostaje przy swej matce średnio przez okres czterech miesięcy, i że system obowiązujący w Niderlandach zawiera luki, ponieważ nie uwzględnia tego okresu. Jej zdaniem luka ta stanowiła zagrożenie, gdyż pewna liczba producentów mogła otrzymywać premię z tytułu zwierząt, które wcale nie są krowami mamkami.
51.
To z tego właśnie powodu władze niderlandzkie zmieniły system premii od krów mamek i uznały za właściwe doprecyzowanie definicji krowy mamki (
13
), ponieważ żadne z postanowień rozporządzenia nr 1254/1999 ani rozporządzenia wykonawczego nie wskazuje, co należy rozumieć pod pojęciem krowy należącej do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa.
52.
Owszem, Komisja sprecyzowała później w piśmie z dnia 7 listopada 2002 r. do władz niderlandzkich, że o ile wymóg pozostawania przez cztery miesiące przy matce nie budzi zastrzeżeń, to należy zbadać, czy odstępstwo od tego wymogu nie jest spowodowane uzasadnionymi wyjątkowymi okolicznościami, które nie pozbawiają danego stada charakteru stada krów mamek. W swych uwagach twierdzi ona, że wymogi dotyczące częstotliwości cielenia się i długości okresu karmienia są zbyt restrykcyjne i nie pozwalają na uwzględnienie uzasadnionych wyjątkowych przypadków, jak na przykład śmierć cielęcia.
53.
Nie rozumiem jednakże w niniejszym przypadku, w jaki sposób wymogi te mogłyby przeszkadzać w uwzględnieniu uzasadnionych wyjątkowych przypadków. Rząd niderlandzki wskazuje w swych uwagach, że hodowca zawsze może powołać się na wyjątkowe okoliczności i przypadek siły wyższej, jak te przewidziane w art. 48 rozporządzenia nr 2419/2001 i na zwykłe okoliczności jak te przewidziane w art. 41 tegoż rozporządzenia.
54.
Moim zdaniem stosowanie tych wymogów w żaden sposób nie przeciwstawia się powołaniu przez hodowcę na takie okoliczności, jeśli wykaże on, że cielę zostało odsunięte od matki z powodu przypadku siły wyższej lub z powodu wyjątkowych okoliczności.
55.
Stanowisko, które Komisja zajęła w różnych pismach, pokazuje dobrze moim zdaniem, że konkretne wdrożenie przesłanek ustalonych w art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 wymaga od państw członkowskich, w szczególności w celach kontrolnych, zdefiniowania treści pojęć takich jak przynależność do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa.
56.
W mojej opinii analiza celu i systematyki omawianych przepisów wspólnotowych potwierdza powyższe rozważania.
57.
Przypominam, że ogólny system premii na trzymanie stad krów mamek stanowi instrument, który ma na celu stabilizację rynków i zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej. To właśnie z tego powodu w 1999 r. wprowadzono ogólny system płatności bezpośrednich dla producentów. System ten polega na bezpośrednim wypłacaniu producentom premii od krów mamek, uwarunkowanym poszanowaniem wymogu dotyczącego minimalnej liczby — a mianowicie 60% — krów mamek w danym stadzie.
58.
W celu zagwarantowania pełnej skuteczności tego systemu państwa członkowskie zobowiązane są do zapewnienia rzeczywistego i prawidłowego charakteru operacji finansowanych przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), poprzez podjęcie wszelkich koniecznych środków, oraz do zapobiegania i przeciwdziałania nieprawidłowościom (
14
).
59.
Innymi słowy, zintegrowany system zarządzania i kontroli zmierza w szczególności do zagwarantowania, by premia od krów mamek była faktycznie wypłacona z tytułu krowy przeznaczonej do hodowli cieląt na produkcję mięsa.
60.
Poza tym, jak widzieliśmy powyżej, na podstawie art. 36 i 38 rozporządzenia nr 2419/2001 w przypadku stwierdzenia, że zadeklarowana we wniosku liczba krów mamek jest wyższa niż ta, która jest faktycznie stwierdzona w gospodarstwie hodowcy, ponieważ niektóre krowy nie spełniają wymaganych kryteriów, można premię obniżyć lub odmówić jej wypłaty.
61.
Cele rozporządzenia nr 1254/1999 byłyby więc zniweczone, gdyby premia była wypłacona na przykład z tytułu krowy, która jest przeznaczona wyłącznie do produkcji mleka co, jak widzieliśmy, może mieć miejsce w przypadku odsunięcia cielęcia już kilka tygodni po urodzeniu. Komisja sama przyznaje to w swym dokumencie roboczym z dnia 16 grudnia 1999 r. (
15
). Przyznaje, że brak cieląt w gospodarstwie może prowadzić do wniosku, że nie ma żadnej hodowli cieląt na produkcję mięsa, i że wszystkie krowy należą do stada krów mlecznych.
62.
Poza tym wymóg dotyczący częstotliwości cielenia się pozwala na upewnienie się, że krowa nie jest jałówką. Na mocy art. 3 lit. g) i art. 6 ust. 6 rozporządzenia nr 1254/1999 jedynym elementem, który odróżnia jałówkę od krowy mamki, jest cielenie się, gdyż jałówka oznacza samicę bydła hodowlanego należącą do rasy mięsnej, która jeszcze się nie cieliła.
63.
W związku z tym uważam, że uzależnienie przyznawania premii od krów mamek od spełnienia wymogów dotyczących częstotliwości cielenia się i długości okresu karmienia jest konieczne, by pozwolić państwom członkowskim na zagwarantowanie, by premia od krów mamek była faktycznie wypłacona z tytułu krowy przeznaczonej do hodowli cieląt na produkcję mięsa.
64.
Zatem wszystkie wymogi ustanowione przez Regeling wydają mi się zgodne z celem i systematyką omawianych przepisów.
65.
W świetle powyższych rozważań uważam, że art. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1254/1999 nie sprzeciwia się uzależnieniu przez państwo członkowskie przyznania premii od krów mamek od spełnienia wymogu związanego z częstotliwością cielenia się oraz wymogu, by krowa karmiła swe cielę przez okres przynajmniej czterech miesięcy.
66.
W tych okolicznościach odpowiedź na drugie pytanie nie jest konieczna.
IV — Wnioski
67.
W świetle wszystkich powyższych rozważań proponuję, żeby Trybunał udzielił na pytanie zadane przez College van Beroep voor het bedrijfsleven następującej odpowiedzi:
Artykuł 3 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny, zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1512/2001 z dnia 23 lipca 2001 r., nie sprzeciwia się uzależnieniu przez państwo członkowskie przyznania premii od krów mamek od spełnienia wymogu związanego z częstotliwością cielenia się oraz wymogu, by krowa karmiła swe cielę przez okres przynajmniej czterech miesięcy.
(
1
)	Język oryginału: francuski.
(
2
)	Rozporządzenie Rady z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (Dz.U. L 160, s. 21), zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1512/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. (Dz.U. L 201, s. 1, zwane dalej „rozporządzeniem nr 1254/1999”).
(
3
)	Rozporządzenie Rady z dnia 28 grudnia 1992 r. ustanawiające opłatę dodatkową w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 405, s. 1).
(
4
)	Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia nr 1254/1999.
(
5
)	Artykuł 6 ust. 7 rozporządzenia nr 1254/1999.
(
6
)	Rozporządzenie Komisji z dnia 28 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia nr 1254/1999 w odniesieniu do systemu premii (Dz.U. L 281, s. 30, zwane dalej „rozporządzeniem wykonawczym”).
(
7
)	Rozporządzenie Komisji z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz.U. L 327, s. 11).
(
8
)	Rozporządzenie Rady z dnia 27 listopada 1992 r. ustanawiające zintegrowany system zarządzania i kontroli pewnych systemów pomocy Wspólnoty (Dz.U. L 355, s. 1).
(
9
)	Zobacz wyrok z dnia 1 marca 2007 r. w sprawie C-34/05 Schouten, Zb.Orz s. I-1687, pkt 25 i przytoczone tam orzecznictwo.
(
10
)	Zobacz słownik języka francuskiego: Le Petit Robert, Dictionnaire de la langue française, Paris 2008.
(
11
)	Zobacz pkt 33, 34 uwag rządu francuskiego.
(
12
)	Zobacz pkt 41 uwag Komisji.
(
13
)	Zobacz pkt 18 uwag rządu niderlandzkiego.
(
14
)	Zobacz motyw drugi rozporządzenia wykonawczego, który w sposób wyraźny odsyła do motywu pierwszego rozporządzenia nr 3508/92.
(
15
)	Zobacz załącznik I do uwag Komisji.