62022CO0756_INF
Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 11ης Δεκεμβρίου 2023 –Bank Millennium
(Υπόθεση C-756/22)
«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Απάντηση που μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13/EOK – Άρθρο 6, παράγραφος 1, και άρθρο 7, παράγραφος 1 – Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου συνδεόμενου με ξένο νόμισμα – Αποτελέσματα της ακύρωσης της σύμβασης αυτής στο σύνολό της»
1.
Προδικαστικά ερωτήματα – Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου – Όρια – Αρμοδιότητα του εθνικού δικαστηρίου – Εφαρμογή των ερμηνευόμενων από το Δικαστήριο διατάξεων
(Άρθρο 267 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 24, 26)
2.
Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13 – Διαπίστωση του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας – Περιεχόμενο – Νομολογιακή ερμηνεία του εθνικού δικαίου η οποία επιτρέπει στο πιστωτικό ίδρυμα να ζητήσει από τον καταναλωτή την επιστροφή άλλων ποσών πέραν του κεφαλαίου που καταβάλλεται για την εκτέλεση της σύμβασης και των τόκων υπερημερίας – Δεν επιτρέπεται
(Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 24 και άρθρα 6 § 1 και 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 28, 29 και διατακτ.)
Διατακτικό
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές,
έχουν την έννοια ότι:
στο πλαίσιο ολικής ακύρωσης σύμβασης ενυπόθηκου δανείου συναφθείσας μεταξύ καταναλωτή και πιστωτικού ιδρύματος, για τον λόγο ότι η σύμβαση αυτή περιέχει καταχρηστικές ρήτρες χωρίς τις οποίες είναι αδύνατον να υπάρξει, αντιτίθενται σε νομολογιακή ερμηνεία του δικαίου κράτους μέλους σύμφωνα με την οποία το πιστωτικό ίδρυμα δικαιούται να απαιτήσει από τον καταναλωτή την επιστροφή άλλων ποσών πέραν του κεφαλαίου που καταβάλλεται για την εκτέλεση της σύμβασης και των τόκων υπερημερίας με το νόμιμο επιτόκιο από την ημερομηνία όχλησης.