61978J0266
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 12ης Ιουλίου 1979 (
*1
)
Στην υπόθεση 266/78,
η οποία έχει ως αντικείμενο αίτηση του Landessozialgericht (ανωτέρου δικαστηρίου επί υποθέσεων κοινωνικής ασφαλίσεως) του Ομοσπόνδου Κράτους της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου μεταξύ
Bruno Brunori, ανεξάρτητου επαγγελματία λιθοξόου και γλύπτου επί πέτρας, κατοίκου Κολωνίας - Junkersdork,
και
Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz (Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Ρηνανίας), Ντύσσελντορφ,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 45, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος, σε σχέση προς το άρθρο 1, παράγραφος 1, του Gesetz über eine Rentenversicherung der Handwerker — Handwerkerversicherungsgesetz (γερμανικού νόμου περί κοινωνικής ασφαλίσεως των βιοτεχνών) της 8ης Σεπτεμβρίου 1960,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
συγκείμενο από τους Η. Kutscher, πρόεδρο, Mackenzie Stuart, πρόεδρο τμήματος, P. Pescatore, M. Sørensen, Α. O'Keeffe, Α. Touffait και T. Koopmans, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. Reischl
γραμματέας: Α. Van Houtte
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
(Το μέρος που περιέχει τα περιστατικά παραλείπεται)
Σκεπτικό
1
Με Διάταξη της 8ης Δεκεμβρίου 1978, που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Δεκεμβρίου 1978, το Landessozialgericht του Ομοσπόνδου Κράτους της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας υπέβαλε στο Δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης, ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 45 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος (EE ειδ. έκδ. τ. 05/001, σ. 73), σε σχέση με την ερμηνεία του γερμανικού νόμου περί ασφαλίσεως-συντάξεως των βιοτεχνών.
2
Ο εφεσείων της κυρίας δίκης είναι Ιταλός υπήκοος ο οποίος, μετά από μια περίοδο απασχολήσεως στην Ιταλία, όπου είχε καταβάλει εισφορές 47 μηνών στο πλαίσιο του ιταλικού συστήματος ασφαλίσεως γήρατος, εργάσθηκε ως μισθωτός στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όπου κατέβαλε υποχρεωτικές εισφορές 185 μηνών στο πλαίσιο του γερμανικού συστήματος ασφαλίσεως λόγω γήρατος. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1975 ενεγράφη, από το Επιμελητήριο βιοτεχνών, στο μητρώο βιοτεχνών, ως ανεξάρτητος επαγγελματίας λιθοξόος και γλύπτης επί πέτρας. Από την ημερομηνία αυτή υπάγεται στο νόμο περί ασφαλίσεως-συντάξεως βιοτεχνών, ο οποίος προβλέπει νομική υποχρέωση υπαγωγής στο καθεστώς ασφαλίσεως-συντάξεως μισθωτών εφόσον ο ασφαλισμένος έχει καταβάλει εισφορές για λιγότερους από 216 μήνες. Από τη δικογραφία προκύπτει ότι ο εφεσείων εργάζεται και πάλι ως μισθωτός από 1ης Σεπτεμβρίου 1976.
3
Ο εφεσείων θεωρεί ότι όταν υπήχθη στη νομοθεσία περί ασφαλίσεως-συντάξεως βιοτεχνών, είχε συμπληρώσει, λόγω της περιόδου ασφαλίσεώς του στην Ιταλία, περισσότερους από 216 μήνες εισφορών και, επομένως, απαλλασσόταν από την υποχρέωση ασφαλίσεως για την περίοδο κατά την οποία είχε την ιδιότητα του ανεξάρτητου βιοτέχνη.
4
Ο αρμόδιος φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως, το Landesversicherungsanstalt Rheinprovinz, εφεσίβλητο της κυρίας δίκης, θεωρεί, εντούτοις, ότι οι διατάξεις του κανονισμού 1408/71 περί συνυπολογισμού των περιόδων ασφαλίσεως δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση του εφεσείοντος. Κατά το Landesversicherungsanstalt, ο συνυπολογισμός των περιόδων δεν προβλέπεται, κατά το άρθρο 45 του κανονισμού, παρά μόνον για την απόκτηση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώματος παροχών. Ο κανόνας αυτός δεν μπορεί, επομένως, να εφαρμοστεί προκειμένου να προσδιορισθεί αν υφίσταται υποχρέωση υπαγωγής σε συγκεκριμένο σύστημα ασφαλίσεως-συντάξεως και, ειδικότερα, προκειμένου να κριθεί αν έχει παύσει η εκ του νόμου υποχρέωση υπαγωγής.
Προκειμένου να κρίνει τη διαφορά αυτή, το Landessozialgericht υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα δύο ερωτήματα:
1)
Πρέπει το άρθρο 45 του κανονισμού 1408/71, το οποίο ρυθμίζει το ζήτημα της λήψεως υπόψη των περιόδων ασφαλίσεως που πραγματοποιήθηκαν υπό τη νομοθεσία ξένου κράτους για την απόκτηση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώματος παροχών, να εφαρμόζεται, κατ' αναλογία, και όσον αφορά την ύπαρξη υποχρεώσεως υπαγωγής σε σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως;
2)
Όταν πρόκειται για τον προσδιορισμό της υπάρξεως υποχρεώσεως ασφαλίσεως που προβλέπει ο Handwerkerversicherungsgesetz (γερμανικός νόμος περί κοινωνικής ασφαλίσεως των βιοτεχνών) στο άρθρο 1, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, και η οποία δεν αποσβέννυται παρά μόνον μετά από 216 μήνες καταβολής εισφορών, πρέπει ή όχι οι περίοδοι καταβολής εισφορών που συμπληρώθηκαν στην Ιταλία να προστεθούν στις περιόδους καταβολής εισφορών που συμπληρώθηκαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας;
5
Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, η θέση του Landesversicherungsanstalt υποστηρίχθηκε από την Επιτροπή. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι ο κανονισμός 1408/71 δεν έχει ως σκοπό παρά μόνον την εξασφάλιση συντονισμού μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών κοινωνικής ασφαλίσεως, κάθε μια από τις οποίες καθορίζει τις προϋποθέσεις υπαγωγής στα διάφορα συστήματα ασφαλίσεως, συμπεριλαμβανομένων των προϋποθέσεων υπό τις οποίες αποσβέννυται η υποχρέωση υπαγωγής. Υπό τις συνθήκες αυτές, το άρθρο 45 του κανονισμού έχει την έννοια ότι καθορίζει αποκλειστικά το αποτέλεσμα περιόδων ασφαλίσεως, οι οποίες συμπληρώθηκαν δυνάμει διαφόρων εθνικών νομοθεσιών και δεν έχει την έννοια ότι ρυθμίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες γεννάται ή αποσβέννυται η υποχρέωση ασφαλίσεως. Κατά την Επιτροπή, ο κανονισμός 1408/71 δεν περιέχει καμιά διάταξη σχετικά με το ζήτημα αυτό, του οποίου, επομένως, η λύση εναπόκειται αποκλειστικά στις σχετικές εθνικές νομοθεσίες.
6
Το Δικαστήριο θεωρεί την άποψη αυτή ορθή. Το άρθρο 45 του κανονισμού 1408/71 αφορά τον συνυπολογισμό των περιόδων ασφαλίσεως για την απόκτηση, τη διατήρηση ή την ανάκτηση του δικαιώματος παροχών. Επομένως, είναι άσχετο προς τα ζητήματα που αφορούν την υπαγωγή και τη λήξη της υπαγωγής στα διάφορα συστήματα κοινωνικής ασφαλίσεως, των οποίων η ρύθμιση είναι ζήτημα των εθνικών μόνο νομοθεσιών. Στα ερωτήματα που υπέβαλε το Landessozialgericht πρέπει, επομένως, να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 45 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, δεν εφαρμόζεται προκειμένου να προσδιορισθεί η ύπαρξη ή μη ύπαρξη υποχρεώσεως ασφαλίσεως, την οποία προβλέπει η εθνική νομοθεσία.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Landessozialgericht Für das Land Nordrhein-Westfalen, με Διάταξη της 8ης Δεκεμβρίου 1978, αποφαίνεται:
Το άρθρο 45, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος, δεν εφαρμόζεται προκειμένου να προσδιορισθεί η ύπαρξη ή η μη ύπαρξη υποχρεώσεως ασφαλίσεως, την οποία προβλέπει εθνική νομοθεσία.
Kutscher
Mackenzie Stuart
Pescatore
Sørensen
O'Keeffe
Touffait
Koopmans
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 12 Ιουλίου 1979.
Ο Γραμματέας
Α. Van Houtte
Ο Πρόεδρος
Η. Kutscher
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.