62020TJ0111_RES
Υπόθεση T‑111/20
PT Wilmar Bioenergi Indonesia κ.λπ.
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 14ης Δεκεμβρίου 2022
«Επιδοτήσεις – Εισαγωγές βιοντίζελ καταγωγής Ινδονησίας – Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2019/2092 – Οριστικός αντισταθμιστικός δασμός – Άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1037 – Χρηματοδοτική συνεισφορά – Άρθρο 3, σημείο 2, του κανονισμού 2016/1037 – Πλεονέκτημα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2016/1037 – Υπολογισμός του ποσού της αντισταθμίσιμης επιδότησης – Άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, υπό iv, και σημείο 2, του κανονισμού 2016/1037 – Ενέργεια η οποία συνίσταται σε “ανάθεση” ή “εντολή” προς ιδιωτικό φορέα να εκτελέσει μια λειτουργία που συνιστά χρηματοδοτική συνεισφορά – Τίμημα χαμηλότερο του κανονικού – Στήριξη του εισοδήματος ή των τιμών – Άρθρο 28, παράγραφος 5, του κανονισμού 2016/1037 – Χρησιμοποίηση των διαθέσιμων στοιχείων – Άρθρο 3, σημείο 2, και άρθρο 6, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 2016/1037 – Πλεονέκτημα – Άρθρο 8, παράγραφος 8, του κανονισμού 2016/1037 – Κίνδυνος πρόκλησης σημαντικής ζημίας στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής – Άρθρο 8, παράγραφοι 5 και 6, του κανονισμού 2016/1037 – Αιτιώδης συνάφεια – Ανάλυση περί καταλογισμού – Ανάλυση περί μη καταλογισμού»
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Εξουσία εκτιμήσεως των θεσμικών οργάνων – Δικαστικός έλεγχος – Όρια
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου)
(βλ. σκέψεις 26, 149)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Επιδότηση – Έννοια – Χρηματοδοτική συνεισφορά του Δημοσίου στη χώρα καταγωγής ή εξαγωγής – Άμεση μεταφορά κεφαλαίων – Έννοια – Προέλευση των κεφαλαίων – Εισφορά κατά την εξαγωγή – Καθορισμός τιμής αναφοράς – Καταβολή από δημόσιο οργανισμό της διαφοράς μεταξύ της τιμής αναφοράς του ντίζελ και της τιμής αναφοράς του βιοντίζελ στον παραγωγό βιοντίζελ – Εμπίπτει
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, υπό i)
(βλ. σκέψεις 27-36, 43-60)
Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ερμηνεία – Μέθοδοι – Ερμηνεία υπό το πρίσμα των διεθνών συμφωνιών που έχει συνάψει η Ένωση – Ερμηνεία του κανονισμού 2016/1037 υπό το πρίσμα της συμφωνίας αντιντάμπινγκ της ΓΣΔΕ του 1994 – Συνεκτίμηση της ερμηνείας του οργάνου επίλυσης διαφορών
[Συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της γενικής συμφωνίας για τους τελωνειακούς δασμούς και το εμπόριο (συμφωνία αντιντάμπινγκ του 1994)· κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου]
(βλ. σκέψη 39)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Επιδότηση – Έννοια – Όφελος που προσπορίζεται ο αποδέκτης – Υπολογισμός του οφέλους – Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής – Έκδοση κατευθυντήριων γραμμών από την Επιτροπή για τον υπολογισμό του ποσού της επιδότησης – Συνέπειες – Αυτοπεριορισμός της εξουσίας εκτιμήσεως της Επιτροπής
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 3, σημεία 1 και 2, 6, στοιχείο δʹ, και 7)
(βλ. σκέψεις 63-68, 70-87, 90-98, 100-105, 199-211)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Επιδότηση – Έννοια – Χρηματοδοτική συνεισφορά του Δημοσίου στη χώρα καταγωγής ή εξαγωγής – Καθεστώς με το οποίο επιβάλλονται περιορισμοί στην εξαγωγή ακατέργαστου φοινικέλαιου με αποτέλεσμα να καθίσταται η εξαγωγή του εμπορικά μη ελκυστική – Εμπίπτει
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, υπό iv)
(βλ. σκέψεις 111-118, 121-148, 150-152, 164, 165)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Διεξαγωγή της έρευνας – Χρησιμοποίηση των διαθέσιμων στοιχείων σε περίπτωση άρνησης συνεργασίας των ενδιαφερόμενων μερών – Εξουσία εκτιμήσεως – Υποχρέωση των οργάνων να χρησιμοποιούν τα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία – Δεν υφίσταται
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 28 §§ 1 και 5)
(βλ. σκέψεις 155-162, 167-171)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Επιδότηση – Έννοια – Στήριξη του εισοδήματος ή των τιμών κατά την έννοια του άρθρου XVI της GATT του 1994 – Μέτρα με στόχο να παρασχεθεί στους παραγωγούς βιοντίζελ πρόσβαση στην κύρια πρώτη ύλη σε τιμή χαμηλότερη από την τιμή της παγκόσμιας αγοράς – Εμπίπτουν
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο βʹ)
(βλ. σκέψεις 180-191, 194-197)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Ζημία – Κίνδυνος πρόκλησης σημαντικής ζημίας – Απόδειξη – Ανάλυση των παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη – Συνεκτίμηση στοιχείων μεταγενέστερων της περιόδου έρευνας – Δικαστικός έλεγχος – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Βάρος αποδείξεως
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 2, στοιχείο δʹ, και 8 §§ 1, 2, 4, 5 και 8)
(βλ. σκέψεις 217-256)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Ζημία – Διαπίστωση της αιτιώδους συνάφειας – Συνεκτίμηση παραγόντων ξένων προς τις επιδοτούμενες εισαγωγές – Επίδραση των εν λόγω παραγόντων στη διαπίστωση της αιτιώδους συνάφειας – Δικαστικός έλεγχος – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Βάρος αποδείξεως
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 1 § 1 και 8 §§ 5 και 6)
(βλ. σκέψεις 259-263, 266-277, 280-294)
Σύνοψη
Στο πέρας έρευνας κατά των επιδοτήσεων η οποία κινήθηκε το 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό 2019/2092 για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού στις εισαγωγές βιοντίζελ καταγωγής Ινδονησίας (
1
).
Οι ινδονησιακές εταιρίες PT Wilmar Bioenergi Indonesia, PT Wilmar Nabati Indonesia και PT Multi Nabati Sulawesi, οι οποίες παράγουν και εξάγουν βιοντίζελ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, άσκησαν προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του προμνησθέντος εκτελεστικού κανονισμού.
Απορρίπτοντας την προσφυγή τους, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει το περιεχόμενο πλειόνων εννοιών που περιέχονται στον βασικό κανονισμό κατά των επιδοτήσεων 2016/1037 (
2
). Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο εξετάζει τον αντίκτυπο των εισαγωγών βιοντίζελ από την Αργεντινή στην αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών βιοντίζελ από την Ινδονησία και του κινδύνου πρόκλησης σημαντικής ζημίας για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Κατ’ αρχάς, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την αιτίαση που αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτίμησης στην οποία, κατά τις προσφεύγουσες, υπέπεσε η Επιτροπή καθόσον εκτίμησε ότι τα ποσά που κατέβαλλε το Oil Palm Plantation Fund (στο εξής: OPPF), δημόσιος οργανισμός, στους Ινδονήσιους παραγωγούς βιοντίζελ συνιστούσαν «χρηματοδοτική συνεισφορά» του Δημοσίου υπό μορφή άμεσης μεταφοράς κεφαλαίων, κατά το άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, υπό i, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί, αφενός, ότι η έννοια της «χρηματοδοτικής συνεισφοράς του Δημοσίου» κατά την ως άνω διάταξη δεν περιέχει οποιαδήποτε διευκρίνιση όσον αφορά την προέλευση των μεταβιβαζόμενων κεφαλαίων και, επομένως, περιλαμβάνει κάθε χρηματικό μέσο το οποίο το Δημόσιο μπορεί πραγματικά να χρησιμοποιήσει. Ως εκ τούτου, η προέλευση των κεφαλαίων που το Δημόσιο καταβάλλει στους παραγωγούς βιοντίζελ ουδεμία ασκεί επιρροή στον χαρακτηρισμό τους ως χρηματοδοτικής συνεισφοράς. Επιπλέον, το γεγονός ότι τα εν λόγω κεφάλαια προέρχονται από την εισφορά κατά την εξαγωγή που καταβάλλουν οι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν σημαίνει ότι, κατά τη μεταφορά των κεφαλαίων στους παραγωγούς βιοντίζελ, δεν υπάρχει επιβάρυνση για τον φορέα που τα καταβάλλει.
Αφετέρου, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί αν άμεση μεταφορά κεφαλαίων μπορεί να δικαιολογήσει την επιβολή αντισταθμιστικού δασμού, πρέπει να ληφθεί υπόψη η έλλειψη ανταλλάγματος, ή ισοδύναμου ανταλλάγματος, εκ μέρους της αποδέκτριας της μεταφοράς κεφαλαίων επιχείρησης. Υπό τις συνθήκες αυτές, δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες δεν απέδειξαν ότι οι επίμαχες πληρωμές οφείλονταν στο πλαίσιο σύμβασης αγοράς συναφθείσας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ινδονησίας και των παραγωγών βιοντίζελ, ορθώς η Επιτροπή διαπίστωσε την ύπαρξη χρηματοδοτικής συνεισφοράς υπό μορφή άμεσης μεταφοράς κεφαλαίων.
Το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει επίσης τις αιτιάσεις που αφορούν πλάνη στην οποία, κατά τις προσφεύγουσες, υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον υπολογισμό του οφέλους που προσπορίστηκαν οι Ινδονησιακοί παραγωγοί βιοντίζελ από τα ποσά που κατέβαλλε το OPPF. Κατά τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή έπρεπε να προσδιορίσει το όφελος που προσπορίστηκε στους παραγωγούς βιοντίζελ αφαιρώντας από το ποσό της αντισταθμίσιμης επιδότησης το κόστος μεταφοράς για την παράδοση του βιοντίζελ, βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι, για τον υπολογισμό του ύψους της επιδότησης, ορθώς η Επιτροπή βασίστηκε στην ανακοίνωσή της σχετικά με τον υπολογισμό του ποσού της επιδότησης στις έρευνες με αντικείμενο την επιβολή αντισταθμιστικού δασμού (
3
). Βάσει των κατευθυντήριων γραμμών που περιέχονται στην εν λόγω ανακοίνωση, η δυνατότητα αφαίρεσης τελών και εξόδων εξαρτάται μεταξύ άλλων από τις προϋποθέσεις να έχουν καταβληθεί αυτά απευθείας στο Δημόσιο κατά την περίοδο έρευνας και να αποδειχθεί ότι η καταβολή τους ήταν υποχρεωτική για τη χορήγηση της επιδότησης. Οι προεκτεθείσες προϋποθέσεις είναι συμβατές με τον βασικό κανονισμό κατά των επιδοτήσεων, πλην όμως οι προσφεύγουσες δεν απέδειξαν ούτε ότι το επίμαχο κόστος μεταφοράς καταβλήθηκε απευθείας στο Δημόσιο ούτε ότι η καταβολή του ήταν υποχρεωτική.
Εν συνεχεία, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι, μέσω των περιορισμών στην εξαγωγή ακατέργαστου φοινικέλαιου (στο εξής: ΑΦ) (
4
), τους οποίους η Κυβέρνηση της Ινδονησίας επέβαλε υπό μορφή εξαγωγικού φόρου και εισφοράς κατά την εξαγωγή, και του καθορισμού των τιμών από παραγωγό ΑΦ που ανήκει στην Κυβέρνηση της Ινδονησίας, η εν λόγω Κυβέρνηση είχε «αναθέσει» ή «δώσει εντολή», κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, υπό iv, δεύτερη περίπτωση, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, στους προμηθευτές ΑΦ να προμηθεύουν τα προϊόντα τους έναντι τιμήματος χαμηλότερου του κανονικού.
Επ’ αυτού, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι η προμνησθείσα διάταξη αποτελεί μέτρο κατά της καταστρατήγησης και ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί πλήρως η πρακτική αποτελεσματικότητά της, ως «ανάθεση» πρέπει να νοείται κάθε ενέργεια του Δημοσίου που συνεπάγεται, άμεσα ή έμμεσα, την ανάθεση σε ιδιωτικό φορέα της ευθύνης διενέργειας μιας εκ των πράξεων που περιγράφονται στο άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, υπό i έως iii, του εν λόγω κανονισμού και ως «εντολή» πρέπει να νοείται κάθε ενέργεια του Δημοσίου που συνίσταται, άμεσα ή έμμεσα, στην άσκηση των εξουσιών του σε ιδιωτικό φορέα προκειμένου αυτός να διενεργήσει τέτοια πράξη. Τούτο συνέβαινε, όμως, εν προκειμένω, στο μέτρο που το Δημόσιο είχε σχεδιάσει τους επίμαχους εξαγωγικούς περιορισμούς με σαφή σκοπό να ωφελήσει τον ινδονησιακό κλάδο παραγωγής βιοντίζελ με τη διατήρηση των εγχώριων τιμών ΑΦ σε τεχνητά χαμηλά επίπεδα. Επιπλέον, δεδομένου ότι οι εν λόγω εξαγωγικοί περιορισμοί είχαν ως αποτέλεσμα να περιορίζουν την ελευθερία δράσης των εγχώριων παραγωγών ΑΦ παρεμποδίζοντας την ικανότητά τους να επιλέξουν την αγορά πώλησης των προϊόντων τους, η συμπεριφορά της Κυβέρνησης της Ινδονησίας δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως απλή παρότρυνση προς τους εγχώριους παραγωγούς ΑΦ.
Επιπρόσθετα, οι εν λόγω εξαγωγικοί περιορισμοί μπορούν επίσης να χαρακτηριστούν επιδοτήσεις υπό μορφή «στήριξης του εισοδήματος ή των τιμών κατά την έννοια του άρθρου XVI της ΓΣΔΕ του 1994», όπως ορίζει το άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο βʹ, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, καθόσον συνεισφέρουν στο εισόδημα των παραγωγών βιοντίζελ παρέχοντας σε αυτούς τη δυνατότητα πρόσβασης στην κύρια πρώτη ύλη και στο βασικότερο στοιχείο κόστους τους σε τιμή χαμηλότερη από την τιμή της παγκόσμιας αγοράς. Συγκεκριμένα, η «στήριξη του εισοδήματος ή των τιμών» κατά την προμνησθείσα διάταξη περιλαμβάνει κάθε πράξη του Δημοσίου η οποία έχει ως αποτέλεσμα, άμεσα ή έμμεσα, τη διατήρηση της σταθερότητας του εισοδήματος ή των τιμών ή την άνοδό τους, η δε παραπομπή στο άρθρο XVI της ΓΣΔΕ συνεπάγεται ότι πρέπει να ληφθούν επίσης υπόψη τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης πράξης στις εξαγωγές και τις εισαγωγές.
Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει τις αιτιάσεις που αφορούν περιπτώσεις πλάνης στην οποία, κατά τις προσφεύγουσες, υπέπεσε η Επιτροπή κατά τη διαπίστωση της ύπαρξης κινδύνου πρόκλησης σημαντικής ζημίας για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών από την Ινδονησία και του κινδύνου πρόκλησης σημαντικής ζημίας για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, χωρίς να λάβει υπόψη την επίδραση των εισαγωγών βιοντίζελ από την Αργεντινή.
Επ’ αυτού, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 6, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, κατά την εξέταση της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ζημίας που προκαλείται στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής και των εισαγωγών του επιδοτούμενου προϊόντος, η Επιτροπή πρέπει να αποκλείει κάθε ζημία η οποία οφείλεται σε άλλους παράγοντες και να εξακριβώνει τοιουτοτρόπως αν τα αποτελέσματα των εν λόγω παραγόντων είναι ικανά να καταλύσουν τη διαπιστωθείσα αιτιώδη συνάφεια. Εντούτοις, προκειμένου να υφίσταται αιτιώδης συνάφεια, δεν είναι αναγκαίο οι εισαγωγές του επιδοτούμενου προϊόντος να είναι η μόνη αιτία της ζημίας που προκαλείται στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, η δε Επιτροπή μπορεί να αποδώσει στις εν λόγω εισαγωγές την ευθύνη για τη ζημία, έστω και αν τα αποτελέσματά τους αποτελούν μέρος μόνο μιας ευρύτερης ζημίας δυνάμενης να αποδοθεί σε άλλους παράγοντες.
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω παρατηρήσεων, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει, αφενός, ότι το γεγονός ότι υφίσταται κίνδυνος πρόκλησης ζημίας ο οποίος συνδέεται με τις εισαγωγές βιοντίζελ από την Αργεντινή δεν αποκλείει την ύπαρξη άλλου κινδύνου πρόκλησης ζημίας σχετιζόμενου με τις εισαγωγές βιοντίζελ από την Ινδονησία. Αφετέρου, δεδομένου ότι είχαν ήδη ληφθεί αντισταθμιστικά μέτρα ως προς τις εισαγωγές από την Αργεντινή, οι εν λόγω εισαγωγές δεν ήταν ικανές να καταλύσουν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των εισαγωγών από την Ινδονησία και του κινδύνου πρόκλησης ζημίας για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, παρά τις εισαγωγές αυτές από την Αργεντινή, ο κίνδυνος πρόκλησης ζημίας λόγω των εισαγωγών από την Ινδονησία ήταν σημαντικός και ότι η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των εν λόγω εισαγωγών και του κινδύνου πρόκλησης ζημίας για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής μπορούσε να διαπιστωθεί.
Υπό το πρίσμα των προεκτεθέντων, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή στο σύνολό της.
(
1
)	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2019/2092 της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2019, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού στις εισαγωγές βιοντίζελ καταγωγής Ινδονησίας (ΕΕ 2019, L 317, σ. 42).
(
2
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 55), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EE) 2018/825 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018 (EE 2018, L 143, σ. 1) (στο εξής: βασικός κανονισμός κατά των επιδοτήσεων).
(
3
)	Ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Κατευθύνσεις για τον υπολογισμό του ποσού της επιδότησης στις έρευνες με αντικείμενο την επιβολή αντισταθμιστικού δασμού» (ΕΕ 1998, C 394, σ. 6).
(
4
)	Το ακαθάριστο φοινικέλαιο είναι πρώτη ύλη για την παραγωγή ινδονησιακού βιοντίζελ.