WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (trzecia izba)
z dnia 30 września 2004 r.
Sprawa T‑246/02
Albano Ferrer de Moncada
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Urzędnicy – Sprawozdanie z oceny – Spóźnione sporządzenie – Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę
Pełny tekst w języku francuskim II‑0000
Przedmiot:         Skarga mająca za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji, którą Komisja w dorozumiany sposób oddaliła wniosek skarżącego z dnia
28 sierpnia 2001 r. o przyznanie zadośćuczynienia z powodu opóźnienia w sporządzeniu dotyczących go sprawozdań z oceny za
okresy 1995/1997 oraz 1997/1999 oraz, o ile to konieczne, decyzji, którą Komisja w dorozumiany sposób oddaliła zażalenie skarżącego
z dnia 14 stycznia 2002 r. oraz wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez skarżącego z powodu opóźnienia
w sporządzeniu tychże sprawozdań z oceny.
Orzeczenie:         Komisja zapłaci skarżącemu kwotę 7000 EUR ponad kwotę 1000 EUR wypłaconą już przez Komisję. Skarga zostaje oddalona w pozostałej
części. Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.
Streszczenie
1.     Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie – Przyznanie przez administrację w trakcie postępowania zadośćuczynienia w niższej
wysokości niż żądana kwota – Skarga, która nie stała się bezprzedmiotowa
(regulamin pracowniczy, art. 91 ust. 1)
2.     Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Identyczność przedmiotu i podstawy – Zarzuty i argumenty
nie zawarte w zażaleniu, lecz ściśle z nim związane – Dopuszczalność
(regulamin pracowniczy, art. 90 i 91)
3.     Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Sporządzenie – Opóźnienie – Niezgodne z prawem działanie administracji wyrządzające
krzywdę – Przesłanki
(regulamin pracowniczy, art. 43)
4.     Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Sporządzenie – Opóźnienie – Uzasadnienie oparte na trudnościach organizacyjnych
– Niedopuszczalność – Opóźnienie, które częściowo można przypisać urzędnikowi
(regulamin pracowniczy, art. 43)
1.     Skarga o odszkodowanie mająca na celu uzyskanie zadośćuczynienia ocenionego ex aequo et bono tytułem naprawienia krzywdy nie
staje się całkowicie bezprzedmiotowa w sytuacji wypłacenia przez administrację w trakcie postępowania zadośćuczynienia, które
jest niższe niż kwota, której domaga się skarżący w swej skardze.
(zob. pkt 54)
2.     Na podstawie art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego skargi urzędników są dopuszczalne o tyle tylko, o ile organowi powołującemu
przedłożono zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego. Co więcej, żądania skargi powinny mieć ten sam
przedmiot co te, przedstawione w uprzednim zażaleniu w drodze administracyjnej i zawierać zarzuty opierające się na tej samej
podstawie co w zażaleniu.
Jednakże zażalenie nie ma na celu wiązania w sposób rygorystyczny i definitywny ewentualnej fazy sądowej. Zarzuty mogą zostać
rozwinięte przed sądem wspólnotowym przez przedstawienie zarzutów i argumentów niekoniecznie zawartych w zażaleniu, jeżeli
ściśle są z nim związane.
(zob. pkt 58 i 59)
Odesłanie: Trybunał, sprawa C‑62/01 P Campogrande przeciwko Komisji, 23 kwietnia 2002 r., Rec. str. I‑3793, pkt 34; Sąd Pierwszej
Instancji, sprawa T‑59/96 Burban przeciwko Parlamentowi, 28 maja 1997 r., RecFP str. I‑A‑109 i II‑331, pkt 31; Sąd Pierwszej
Instancji, sprawa T‑193/96 Rasmussen przeciwko Komisji, 16 września 1998 r., RecFP str. I‑A‑495 i II‑1495, pkt 47; Sąd Pierwszej
Instancji, sprawa T‑197/99 Gooch przeciwko Komisji, 5 grudnia 2000 r., RecFP str. I‑A‑271 i II‑1247, pkt 35 i 38–40
3.     Brak sprawozdania z oceny w aktach osobowych urzędnika może wyrządzać mu krzywdę, jeżeli jego kariera mogła na tym ucierpieć
lub jeżeli ów brak powodował u niego stan niepewności lub niepokój, jeżeli chodzi o jego przyszłość zawodową.
(zob. pkt 70)
Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawy połączone T‑78/96 i T‑170/96 W przeciwko Komisji, 28 maja 1998 r., RecFP str. I‑A‑239
i II‑745, pkt 233
4.     Okresowe formułowanie sprawozdań z oceny w terminach zakreślonych w regulaminie pracowniczym i ich regularne sporządzanie
stanowi jeden z bezwzględnych obowiązków administracji. Instytucja nie może zatem skutecznie podnosić trudności o charakterze
wewnętrznym, dotyczących jej organizacji, dla uzasadnienia nieprzestrzegania obowiązków ciążących na niej w stosunku do swych
urzędników.
Jednakże urzędnik nie może skarżyć się na opóźnienie w sporządzeniu swego sprawozdania z oceny w sytuacji, gdy opóźnienie
to można jemu przypisać, przynajmniej częściowo, lub gdy przyczynił się doń w znaczący sposób.
(zob. pkt 81 i 85)
Odesłanie: Trybunał, sprawy połączone 156/79 i 51/80 Gratreau przeciwko Komisji, 18 grudnia 1980 r., Rec. str. 3943, pkt 15;
Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑20/89 Moritz przeciwko Komisji, 16 grudnia 1993 r., Rec. str. II‑1423, pkt 37 i 50; Sąd
Pierwszej Instancji, sprawa T‑279/01 Lebedef przeciwko Komisji, 23 października 2003 r., RecFP str. I‑A‑249 i II‑1203, pkt 57