61981CJ0212_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 212/81,
πού έχει ως αντικείμενο αίτηση τού Cour de cassation τού Μεγάλου Δουκάτου τού Λουξεμβούργου πρός τό Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, μέ τήν οποία ζητείται, στό πλαίσιο τής εκκρεμούς διαφοράς ενώπιον τού παραπέμποντος δικαστηρίου μεταξύ
CAISSE DE PENSION DES EMPLOYES PRIVES
καί
LEON BODSON,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 11, παράγραφος 2 τού παραρτήματος VIII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί μεταφοράς στό συνταξιοδοτικό σύστημα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τών συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων πού έχουν αποκτηθεί στούς συνταξιοδοτικούς φορείς ενός Κράτους μέλους,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ απόφαση τής 25ης Ιουνίου 1981, πού περιήλθε στό Δικαστήριο στίς 20 Ιουλίου 1981, τό Cour de Cassation ( Ακυρωτικό ) τού Μεγάλου Δουκάτου τού Λουξεμβούργου υπέβαλε, δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, προδικαστικό ερώτημα ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 11, παράγραφος 2 τού παραρτήματος VIII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προκειμένου νά διευκρινισθεί άν τό ποσό τών εισφορών ( αναλογία τού εργοδότου καί αναλογία τού ασφαλισμένου ) πού έχουν πράγματι καταβληθεί σέ ενα εθνικό σύστημα συντάξεων ( σύστημα εισφορών ) ή/καί έχουν υπολογισθεί πλασματικώς ( σύστημα χωρίς εισφορές ) προσαυξανόμενες κατά τούς τόκους πρός 4 % ετησίως, από τήν 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους ασφαλίσεως, συνιστά, κατά τήν έννοια τής εν λόγω διατάξεως, είτε τό στατιστικό ισοδύναμο τών δικαιωμάτων συντάξεως αρχαιότητος, πού ειχε αποκτήσει στήν επιχείρηση, στήν οποία ειργάζετο, είτε τό κατ’ αποκοπή ποσό εξαγοράς πού οφείλεται από τό ταμείο συντάξεων τής εν λόγω επιχειρήσεως κατά τόν χρόνο τής αποχωρήσεώς του .
2 Τό ζήτημα αυτό ανέκυψε στό πλαίσιο μιάς διαφοράς μεταξύ τού Caisse de pension des employes prives ( Ταμείο Συντάξεων Ιδιωτικών Υπαλλήλων ) τού Λουξεμβούργου καί τού Leon Bodson, ο οποίος, αφού ειργάσθη ως ιδιωτικός υπάλληλος στό Λουξεμβούργο έγινε υπάλληλος τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καί εζήτησε από τό Caisse de pension des employes prives, τήν μεταφορά στό συνταξιοδοτικό
σύστημα τών Κοινοτήτων τού στατιστικού ισοδυνάμου τών δικαιωμάτων του συντάξεως αρχαιότητος, πού ειχε αποκτήσει υπό τό εθνικό σύστημα ασφαλίσεως .
3 Κατόπιν αρνήσεως τού Ταμείου, ο ενδιαφερόμενος ήσκησε προσφυγή ενώπιον τού Conseil arbitral des assurances sociales ( Συμβούλιο Διαιτησίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων ) καί μετά από τήν απόρριψη τής προσφυγής του ήσκησε έφεση ενώπιον τού Conseil superieur des assurances sociales ( Ανώτερο Συμβούλιο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ), τό οποίο, μέ απόφαση τής 1ης Δεκεμβρίου 1977 ανεγνώρισε τό δικαίωμά του νά μεταφέρει τό αιτηθέν στατιστικό ισοδύναμο μέ τήν αιτιολογία οτι εναπόκειται στόν ενδιαφερόμενο νά κάνει χρήση τής δυνατότητος επιλογής πού τού παρέχει η παράγραφος 2 τού άρθρου 11 τού παραρτήματος VIII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων .
4 Μέ απόφαση τής 17ης Ιουλίου 1979 τό Caisse de pension des employes prives καθώρισε τό υψος τών πρός μεταφορά αποκτηθέντων δικαιωμάτων συντάξεως κατ’ εφαρμογή τού συστήματος πού προβλέπει τό άρθρο 18 τού λουξεμβουργιανού νόμου τής 19ης Δεκεμβρίου 1963 περί τού συντονισμού τών συνταξιοδοτικών συστημάτων, ο οποίος ετροποποιήθη μέ τόν νόμο τής 14ης Μαρτίου 1979, πού προβλέπει υπέρ τών υπαλλήλων τής Κοινότητος καί τών διεθνών οργανισμών τήν δυνατότητα μεταφοράς ποσού αντιστοίχου πρός τό ποσό τών εισφορών πού κατεβλήθησαν τόσο από τόν ασφαλισμένο οσο καί από τόν εργοδότη, προσαυξανομένων κατά τούς τόκους πρός 4 % ετησίως από τήν 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους ασφαλίσεως, μέ τήν αιτιολογία οτι η έννοια τού «στατιστικού ισοδυνάμου τών δικαιωμάτων συντάξεως αρχαιότητος» ειναι άγνωστη στήν λουξεμβουργιανή νομοθεσία .
5 Μέ απόφαση τής 28ης Νοεμβρίου 1979, η οποία εξεδόθη κατόπιν ασκήσεως προσφυγής τού ενδιαφερομένου, τό Conseil arbitral des assurances sociales ακύρωσε τήν ανωτέρω απόφαση μέ τήν αιτιολογία οτι αντέβαινε πρός τήν απόφαση τού Conseil superieur des assurances sociales τής 1ης Δεκεμβρίου 1977, τό οποίο, εν συνεχεία, μέ απόφασή του τής 17ης Ιουλίου 1980 απέρριψε τήν έφεση τού Caisse de pension, τό οποίο ήσκησε αναίρεση .
6 Υπ’ αυτές τίς συνθήκες τό Cour de cassation υπέβαλε στό Δικαστήριο τό ακόλουθο ερώτημα :
«Τό άρθρο 11 παράγραφος 2 τού παραρτήματος τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει νά ερμηνευθεί κατά τήν έννοια οτι τό ποσόν τών εισφορών ( αναλογία τού εργοδότου καί αναλογία τού ασφαλισμένου ) πού έχουν πράγματι καταβληθεί σέ ενα εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα ( σύστημα μέ εισφορές ) ή/καί πού έχουν υπολογισθεί πλασματικώς ( σύστημα χωρίς εισφορές ) προσαυξανομένες κατά τό ποσό τού τόκου, πρός 4 % ετησίως, από τίς 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους ασφαλίσεως, δύναται νά συνιστά είτε τό στατιστικό ισοδύναμο τών υφισταμένων δικαιωμάτων συντάξεως αρχαιότητος είτε τό κατ’ αποκοπή ποσό εξαγοράς πού οφείλεται από τό Caisse de pension;»
7 Μέ τόν υπολογισμό τού στατιστικού ισοδυνάμου, ο οποίος προβλέπεται στήν παράγραφο 2 τού άρθρου 11 τού παραρτήματος VIII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων γιά τήν μεταφορά τών δικαιωμάτων συντάξεως πού απεκτήθησαν υπό εθνικά συστήματα ασφαλίσεως αποσκοπείται η κεφαλαιοποίηση τής αξίας μιάς μελλούσης καί ενδεχομένης παροχής καί επομένως συνίσταται στόν υπολογισμό τού κεφαλαίου, τό οποίο αντιστοιχεί στήν σύνταξη, επί τής οποίας θά έχει δικαίωμα ο ενδιαφερόμενος επί εθνικού επιπέδου, κατ’ εφαρμογή προεξοφλητικού τόκου, λόγω τού προώρου χαρακτήρος τής καταβολής εν σχέσει πρός τόν χρόνο πού καθίσταται απαιτητή η σύνταξη, καθώς καί ενός συντελεστού μειώσεως, αναλόγου πρός τίς πιθανότητες θανάτου τού δικαιούχου πρίν από τήν ημερομηνία πού καθίσταται απαιτητή η σύνταξη καί καθοριζομένου βάσει τής ηλικίας τού ασφαλισμένου καί τών δεικτών θνησιμότητος . Οι δύο αυτοί παράγοντες υπολογίζονται βάσει τού χρόνου πού πρέπει νά διαρρεύσει από τού χρονικού σημείου τής εκκαθαρίσεως τού στατιστικού ισοδυνάμου μέχρι τό χρονικό σημείο τής απονομής τής συντάξεως .
8 Αντιθέτως, στά συστήματα ασφαλίσεως μέ εισφορές ο υπολογισμός τού κατ’ αποκοπή ποσού εξαγοράς χαρακτηρίζεται από τήν πρόσθεση τών εισφορών πού έχουν καταβληθεί από τόν ασφαλισμένο καί ενδεχομένως τών εισφορών πού έχουν καταβληθεί από τόν εργοδότη του, στίς οποίες ειναι δυνατόν νά προστεθούν τόκοι .
9 Από τά ανωτέρω συνάγεται οτι τό εθνικό σύστημα, τό οποίο περιγράφεται στό ερώτημα πού υπέβαλε τό παραπέμπον δικαστήριο, χαρακτηριζόμενο από τήν έλλειψη υπολογισμού τής συντάξεως πού πρέπει νά καταβληθεί, οταν νομίμως καθίσταται απαιτητή, ή από τήν έλλειψη κεφαλαιοποιήσεως τής ιδίας τής συντάξεως υπό τούς ορους πού περιεγράφησαν ανωτέρω, δέν δύναται νά συνιστά σύστημα στατιστικού ισοδυνάμου τών δικαιωμάτων συντάξεως αρχαιότητος πού απέκτησε ο ενδιαφερόμενος υπό τό εθνικό σύστημα .
10 Αντιθέτως, τό εθνικό αυτό σύστημα ειναι δυνατόν νά χαρακτηρισθεί ως σύστημα υπολογισμού τού κατ’ αποκοπή ποσού εξαγοράς .
11 Στό ερώτημα, επομένως πού υπέβαλε τό Cour de cassation τού Μεγάλου Δουκάτου τού Λουξεμβούργου προσήκει η απάντηση οτι :
Τό ποσό τών εισφορών πού έχει καταβληθεί από τόν ασφαλισμένο εργαζόμενο καί από τόν εργοδότη του σέ ενα εθνικό σύστημα συντάξεων, προσηυξημένο κατά τούς τόκους, πρός 4 % ετησίως, δέν συνιστά τό στατιστικό ισοδύναμο τών δικαιωμάτων συντάξεως αρχαιότητος πού έχει αποκτήσει ο εν λόγω εργαζόμενος, κατά τήν έννοια τού άρθρου 11, παράγραφος 2 τού παραρτήματος VIII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων . Τό ποσόν αυτό δύναται νά συνιστά τήν κατ’ αποκοπή εξαγορά πού προβλέπεται από τήν αναφερθείσα διάταξη τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών εξόδων
12 Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθη η κυβέρνηση τού Λουξεμβούργου καθώς καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο δέν αποδίδονται·
Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει ως πρός τούς διαδίκους τής κυρίας δίκης τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφανθεί επί τών δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )
κρίνοντας επί τού ερωτήματος, πού τού υπεβλήθη από τό Cour de cassation τού Μεγάλου Δουκάτου τού Λουξεμβούργου, μέ απόφαση τής 25ης Ιουνίου 1981, αποφαίνεται :
Τό ποσό τών εισφορών πού έχει καταβληθεί από τόν ασφαλισμένο εργαζόμενο καί από τόν εργοδότη του σέ ενα εθνικό σύστημα συντάξεων, προσαυξημένο κατά τούς τόκους, πρός 4 % ετησίως, δέν συνιστά τό στατιστικό ισοδύναμο τών δικαιωμάτων συντάξεως αρχαιότητος πού έχει αποκτήσει ο εν λόγω εργαζόμενος, κατά τήν έννοια τού άρθρου 11, παράγραφος 2 τού παραρτήματος VIII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων . Τό ποσόν αυτό δύναται νά συνιστά
τήν κατ’ αποκοπή εξαγορά πού προβλέπεται από τήν αναφερθείσα διάταξη τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων .