62023TJ1103
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an t‑Ochtú Dlísheomra Méadaithe)
2 Iúil 2025 (
*1
)
(Trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh – Imeachtaí cúlghairme – Clárú idirnáisiúnta lena n‑ainmnítear an tAontas Eorpach – Focalmharc TESTAROSSA – Fíorúsáid an trádmhairc – Airteagal 51(1)(a) de Rialachán (CE) Uimh. 207/2009 (Airteagal 58(1)(a) de Rialachán (AE) 2017/1001 anois) – Úsáid tríú páirtí – Cineál na húsáide – Toiliú intuigthe dhílseánach an trádmhairc – Cruthúnas ar fhíorúsáid – Gluaisteáin athláimhe – Páirteanna agus oiriúintí gluaisteán)
I gCás T‑1103/23,
Ferrari SpA, a bunaíodh in Modena (an Iodáil), dá ndéanann K. Muraro, G. Russo agus C. Comolli Acquaviva, Dlíodóirí, ionadaíocht,
iarratasóir,
v
Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO), dá ndéanann E. Markakis, i gcáil Gníomhaire, ionadaíocht,
cosantóir,
an páirtí eile sna himeachtaí os comhair Bhord Achomhairc EUIPO, atá mar idiragraí os comhair na Cúirte Ginearálta,
Kurt Hesse, atá ina chónaí in Nürnberg (an Ghearmáin), dá ndéanann M. Krogmann, Dlíodóir, ionadaíocht,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an tOchtú Dlísheomra Méadaithe),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: A. Kornezov (Rapóirtéir), Uachtarán an Dlísheomra, G. De Baere, D. Petrlík, K. Kecsmár agus S. Kingston, Breithiúna,
Cláraitheoir: G. Mitrev, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
i ndiaidh éisteacht an 12 Nollaig 2024,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Lena chaingean faoi Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, Ferrari SpA, go ndéanfaí an Cinneadh ón gCúigiú Bord Achomhairc d’Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO) an 29 Lúnasa 2023 (Cásanna Uamtha R 334/2017-5 agus R 343/2017-5), arna cheartú an 28 Meán Fómhair 2023 (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) a chur ar ceal agus a athrú.
Cúlra na díospóide
2
Le clárú idirnáisiúnta dar dáta an 17 Deireadh Fómhair 2006, lena n‑ainmnítear an tAontas Eorpach agus a fuair EUIPO an 8 Feabhra 2007, d’iarr Ferrari SpA, go gcosnófaí an focalmharc TESTAROSSA san Aontas Eorpach.
3
Tagann na hearraí a chumhdaítear leis an marc, inter alia, faoi Aicme 12 de Chomhaontú Nice a bhaineann le hAicmiú Idirnáisiúnta Earraí agus Seirbhísí chun Críocha an Chláraithe Marcanna an 15 Meitheamh 1957, arna athbhreithniú agus arna leasú, atá na hearraí ar iarradh clárú ina leith, agus freagraíonn siad don tuairisc seo a leanas: ‘Feithiclí; gaireas le haghaidh gluaiseacht a dhéanamh ar talún, aeir nó uisce; mótarfheithiclí talún, gluaisteáin, páirteanna struchtúracha agus páirteanna athsholáthair, comhpháirteanna agus oiriúintí lena n‑áirítear san aicme seo; coscáin, innill, boinn le haghaidh mótarfheithiclí talún a áirítear san aicme seo; rothair, gluaisrothair, veaineanna agus trucailí’.
4
Foilsíodh an clárú idirnáisiúnta i bhFeasachán na dTrádmharcanna Comhphobail an 8 Feabhra 2007 agus cuireadh an trádmharc ar Chlár na dtrádmharcanna Comhphobail an 12 Nollaig 2007.
5
An 7 Meán Fómhair 2015, rinne an t‑idiragraí, Kurt Hesse, iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta ar éifeachtaí an chláraithe idirnáisiúnta i ndáil leis na hearraí dá dtagraítear i mír 3 den bhreithiúnas seo, de bhun Airteagal 158(2) de Rialachán (CE) Uimh. 207/2009 ón gComhairle an 26 Feabhra 2009 maidir leis an trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh (IO 2009 L 78, lch. 1), arna leasú (Airteagal 198(2) de Rialachán (AE) 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 14 Meitheamh 2017 maidir le trádmharc an Aontais Eorpaigh (IO 2017 L 154, lch. 1)), arna léamh i gcomhar le hAirteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009 (Airteagal 58(1)(a) de Rialachán 2017/1001 anois).
6
Le cinneadh an 16 Nollaig 2016, sheas an Rannán Cealúcháin go páirteach leis an iarratas ar chúlghairm agus chúlghair sí an marc atá faoi chonspóid maidir le ‘Feithiclí; gaireas le haghaidh gluaiseacht a dhéanamh ar talún, aeir nó uisce; mótarfheithiclí talún, páirteanna struchtúracha agus páirteanna athsholáthair, comhpháirteanna agus oiriúintí lena n‑áirítear san aicme seo; coscáin, innill, boinn le haghaidh mótarfheithiclí talún a áirítear san aicme seo; rothair, gluaisrothair, veaineanna agus trucailí’, le héifeacht ón 16 Nollaig 2016. Dhiúltaigh sí, áfach, don iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta a mhéid a bhain sé le ‘gluaisteáin’.
7
An 13 Feabhra 2017, rinne an t‑idiragraí fógra achomhairc a chomhdú i gcoinne chinneadh na Rannóige Cealúcháin, ag iarraidh go gcuirfí an cinneadh ar ceal go páirteach, a mhéid a dhiúltaigh an Rannán Cealúcháin an marc atá faoi chonspóid a chúlghairm i leith‘gluaisteáin’.
8
An 14 Feabhra 2017, thionscain an t iarratasóir cros-éileamh freisin chun cinneadh an Rannáin Chealúcháin a chur ar ceal go páirteach, a mhéid a rinne an Rannán Cealúcháin an marc atá faoi chonspóid a chúlghairm maidir le ‘páirteanna struchtúracha agus páirteanna athsholáthair, comhpháirteanna agus oiriúintí (d’fheithiclí); lena n‑áirítear san aicme seo; coscáin, innill’ (‘páirteanna agus oiriúintí gluaisteán’).
9
Leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, sheas an Bord Achomhairc le hachomharc an idiragraí agus dhiúltaigh sé do chros-éileamh an iarratasóra. Dá bhrí sin, cúlghaireadh cearta an iarratasóra sa mharc atá faoi chonspóid i gcás na n‑earraí go léir dá dtagraítear i mír 3 thuas.
Na hordaithe atá á lorg ag na páirtithe
10
Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an Cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar ceal;
–
an cinneadh atá faoi chonspóid a athrú, a mhéid a léiríodh fíorúsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh ‘gluaisteáin’ agus páirteanna agus oiriúintí gluaisteán in Aicme 12;
–
a ordú do EUIPO agus don idiragraí na costais arna dtabhú sna himeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc agus sna himeachtaí seo a íoc.
11
Ag an éisteacht, tharraing an t‑iarratasóir siar an dara ceann den ordú atá á lorg, ar thug an Chúirt Ghinearálta dá haire go foirmiúil é i miontuairiscí na héisteachta.
12
Iarrann EUIPO ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhíbhe;
–
a ordú don iarratasóir na costais a íoc i gcás ina reáchtáiltear éisteacht.
13
Iarrann an t‑idiragraí ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhíbhe;
–
a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
An dlí
An dlí substainteach agus an dlí nós imeachta is infheidhme ratione temporis a chinneadh
14
I bhfianaise dháta chur isteach an iarratais ar chúlghairm atá i gceist, is é sin le rá an 7 Meán Fómhair 2015, atá cinntitheach chun críocha an dlí substainteach is infheidhme a shainaithint, tá fíorais an cháis faoi rialú ag forálacha substainteacha Rialachán Uimh. 207/2009 agus Rialachán (CE) Uimh. 2868/95 ón gCoimisiún an 13 Nollaig 1995 lena gcuirtear chun feidhme Rialachán (CE) Uimh. 40/94 ón gComhairle maidir leis an trádmharc Comhphobail (IO 1995 L 303, lch. 1) (féach, chuige sin, breithiúnais an 6 Meitheamh 2019, Deichmann v EUIPO, C‑223/18 P, nár foilsíodh, EU:C:2019:471, mír 2, agus an 3 Iúil 2019, Viridis Pharmaceutical v EUIPO, C‑668/17 P, EU:C:2019:557, mír 3)
15
I ndáil leis sin, is léir ó Airteagal 55(1) de Rialachán Uimh. 207/2009 go ngabhfaidh éifeacht chúlghabhálach le haon dearbhú cúlghairme amhail ó dháta an iarratais ar chúlghairm. Thairis sin, a mhéid a mheastar, de réir cásdlí socair, go bhfuil feidhm ag rialacha nós imeachta go ginearálta ar an dáta a thagann siad i bhfeidhm (féach breithiúnas an 11 Nollaig 2012, an Coimisiún v an Spáinn, C‑610/10, EU:C:2012:781, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear), rialaítear an díospóid le forálacha nós imeachta Rialachán 2017/1001. Ba cheart a thabhairt faoi deara, áfach, maidir le cruthúnas ar fhíorúsáid an trádmhairc atá faoi chonspóid, de bhun, go háirithe, Airteagal 82(2)(d), (f) agus (i) de Rialachán Tarmligthe (AE) 2018/625 ón gCoimisiún an 5 Márta 2018 lena bhforlíontar Rialachán 2017/1001, agus lena n‑aisghairtear Rialachán Tarmligthe (AE) 2017/1430 (IO 2018 L 104, lch. 1), go rialaítear an díospóid le forálacha Rialachán Uimh. 2868/95 (breithiúnas an 24 Márta 2021, Novomatic v EUIPO – adp Gauselmann (Power Stars), T‑588/19, nár foilsíodh, EU:T:2021:157, mír 20).
16
Dá réir sin, sa chás seo, maidir leis na rialacha substainteacha, ní foláir na tagairtí arna ndéanamh ag an mBord Achomhairc sa chinneadh atá faoi chonspóid agus ag na páirtithe ina bpléadálacha i scríbhinn do Rialachán 2017/1001 a thuiscint amhail tagairt d’fhorálacha comhionanna Rialachán Uimh. 207/2009.
Substaint
17
Maíonn an t‑iarratasóir ceithre shaincheist dlí lena n‑éilítear, go bunúsach, ar an gcéad dul síos, mainneachtain cúiseanna a lua, sa mhéid nár cuireadh na tosca ábhartha uile san áireamh agus measúnú á dhéanamh ar fhíorúsáid an mhairc atá faoi chonspóid, ar an dara dul síos, sárú ar Airteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009, ar an tríú dul síos, sárú ar Airteagal 15(2) den Rialachán sin (Airteagal 18(2) de Rialachán 2017/1001 anois), agus ar an gceathrú dul síos, earráidí measúnaithe maidir le húsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán.
18
Foráiltear le hAirteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009 go ndearbhófar cearta dílseánaigh trádmhairc de chuid an Aontais Eorpaigh a chúlghairm ar iarratas chuig EUIPO más rud é, laistigh de thréimhse leanúnach 5 bliana - ón 7 Meán Fómhair 2010 go dtí an 6 Meán Fómhair 2015 an dá dáta sin san áireamh (‘an tréimhse ábhartha’) sa chás seo - nár baineadh fíorúsáid as an trádmharc san Aontas Eorpach i ndáil leis na hearraí nó seirbhísí ar cláraíodh é ina leith, agus nach bhfuil aon chúiseanna cuí ann le neamhúsáid.
19
Faoi Riail 22(3) de Rialachán Uimh. 2868/95 – a bhfuil feidhm aige mutatis mutandis in imeachtaí neamhbhailíochta de bhun Riail 40(5) den Rialachán sin - ní mór baint a bheith ag an gcruthúnas úsáide le háit, am, méid agus cineál úsáide an trádmhairc níos luaithe. Faoi mhír (4) den Riail sin, ní mór, i bprionsabal, an fhianaise a theorannú do dhoiciméid tacaíochta agus míreanna amhail pacáistí, lipéid, liostaí praghsanna, catalóga, sonraisc, grianghraif, fógraí nuachtáin agus ráitis i scríbhinn dá dtagraítear in Airteagal 78(1)(f) de Rialachán Uimh. 207/2009 a chur isteach.
20
Dá bhrí sin, tá fíorúsáid an trádmhairc ann i gcás ina n‑úsáidtear é i gcomhréir lena fheidhm bhunriachtanach, is é sin céannacht thionscnamh na n earraí agus na seirbhísí a bhfuil sé cláraithe ina leith a ráthú, d’fhonn asraon a chruthú nó a chaomhnú le haghaidh na n earraí agus na seirbhísí sin; ní áirítear le fíorúsáid ceadchomharthaí a úsáid chun na cearta a thugtar leis an trádmharc a chaomhnú agus chun na críche sin amháin (féach, de réir análaí, breithiúnas an 11 Márta 2003, Ansul, C‑40/01, EU:C:2003:145, mír 43). Thairis sin, ceanglaítear leis an gcoinníoll a bhaineann le fíorúsáid an trádmhairc go n‑úsáidfear an marc, mar a chosnaítear ar an gcríoch ábhartha é, go poiblí agus ar an taobh amuigh (féach breithiúnais an 18 Márta 2015, Naazneen Investments v OHMI – Energy Brands (SMART WATER), T‑250/13, nár foilsíodh, EU:T:2015:160, mír 25 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 11 Eanáir 2023, Hecht Pharma v EUIPO – Gufic BioSciences (Gufic), T‑346/21, (nár foilsíodh) EU:T:2023:2, mír 22 agus an cásdlí dá dtagraítear).
21
Ina theannta sin, ní féidir fíorúsáid trádmhairc a chruthú trí bhíthin dóchúlachtaí nó socruithe, ach ní mór é a léiriú le fianaise dhaingean oibiachtúil ar úsáid éifeachtach agus leordhóthanach an trádmhairc ar an margadh lena mbaineann (féach breithiúnas an 23 Meán Fómhair 2009, Cohausz v OHMII – Izquierdo Faces (acopat), T‑409/07, nár foilsíodh, EU:T:2009:354, mír 36 agus an cásdlí dá dtagraítear).
22
Is léir ó chásdlí socair, agus measúnú á dhéanamh an bhfuil úsáid an trádmhairc fíor, nach mór aird a thabhairt ar na fíorais agus ar na himthosca go léir a bhaineann le fíorúsáid an trádmhairc a shuí, go háirithe na cleachtais a mheastar a bheith riachtanach san earnáil eacnamaíoch ábhartha mar bhealach chun scaireanna margaidh a chothabháil nó a chruthú le haghaidh na n‑earraí nó na seirbhísí a chosnaítear leis an marc, cineál na n‑earraí nó na seirbhísí sin, saintréithe an mhargaidh agus scála agus minicíocht úsáide an mhairc (féach breithiúnas an 18 Márta 2015, SMART WATER, T‑250/13, nár foilsíodh, EU:T:2015:160, mír 26 agus an cásdlí dá dtagraítear).
23
Ní mór scrúdú a dhéanamh i bhfianaise na bprionsabal sin ar na hargóintí lena n‑iarrann an t‑iarratasóir, go bunúsach, agóid a dhéanamh i gcoinne chinntí an Bhoird Achomhairc nach raibh fíorúsáid á baint as an marc atá faoi chonspóid, i ndáil le ‘gluaisteáin’ in Aicme 12, nó le páirteanna agus oiriúintí gluaisteán san aicme sin. Is iomchuí, dá bhrí sin, scrúdú a dhéanamh ar an dara agus ar an tríú saincheist dlí le chéile, agus ina dhiaidh sin an ceathrú saincheist dlí agus, ar deireadh agus a mhéid is gá, an chéad saincheist dlí.
An dara agus an tríú saincheist dlí, maidir le cruthúnas ar fhíorúsáid an mhairc atá faoi chonspóid do ghluaisteáin
24
Sa chinneadh atá faoi chonspóid, thug an Bord Achomhairc dá aire, ar an gcéad dul síos, nár tháirg ná nár dháil an t‑iarratasóir, le linn na tréimhse ábhartha, aon ghluaisteáin nua faoin marc atá faoi chonspóid, agus nár dhíol sé féin aon ghluaisteáin athláimhe faoin marc TESTAROSSA. Ina dhiaidh sin, maidir le díol gluaisteán athláimhe ag tríú páirtithe ar a bhfuil marc TESTAROSSA, chinn an Bord Achomhairc, go bunúsach, chun fíorúsáid an mhairc sin a chruthú, go raibh ar an dílseánach a thaispeáint go ndearnadh na díolacháin sin lena thoiliú. De réir an Bord Achomhairc, nach bhfuil aon uathoibreánachas ann go bhféadfaí a mheas gur fíorúsáid an mhairc lena thoiliú é aon díolachán athláimhe a bhfuil dílseánach an trádmhairc ar an eolas faoi, ós rud é nach bhfuil gá le toiliú dhílseánach an trádmhairc chun na hearraí athláimhe sin a athdhíol. I ndáil leis sin, chinn an Bord Achomhairc nár léirigh an t‑iarratasóir gur thoiligh sé le tríú páirtithe gluaisteáin athláimhe ar a bhfuil an marc TESTAROSSA a dhíol, de réir bhrí Airteagal 15 de Rialachán Uimh. 207/2009. Ar deireadh, thug sé dá aire nach raibh an fíoras go soláthraíonn an t‑iarratasóir seirbhís lena ndeimhnítear gur fíor-Testarossa é gluaisteán athláimhe ar leith (‘an tseirbhís deimhniúcháin’) neamhábhartha, a mhéid a soláthraíodh an tseirbhís sin faoin marc Ferrari agus ní faoin marc atá faoi chonspóid, agus dá bhrí sin nár cruthaíodh fíorúsáid an mhairc sin.
25
Déanann an t‑iarratasóir agóid i gcoinne na gconclúidí sin, ag cur in iúl, ar an gcéad dul síos, gur le toiliú uaidh a rinneadh díolacháin gluaisteán athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA a rinne déileálaithe údaraithe, a dtáirgeann sé sonraisc thacaíochta ina leith. Ós rud é gur chuir na déileálaithe sin sonraisc ar fáil dó lena bhfianaítear díol gluaisteán athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA, deimhnítear go hintuigthe gur bhain siad úsáid as an marc atá faoi chonspóid lena thoiliú. Ar an dara dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir go soláthraíonn sé an tseirbhís deimhniúcháin do dhéileálaithe ar íocaíocht. Dá bhrí sin, áitíonn sé go ngineann an tseirbhís sin ioncam do agus go bhfuil nasc díreach aici le díolacháin gluaisteán athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA arna ndéanamh ag déileálaithe údaraithe, sa mhéid go méadaíonn na deimhnithe arna n‑eisiúint faoin socrú sin luach na ngluaisteán agus go n‑éascaíonn siad a n‑athdhíol.
26
Maíonn EUIPO agus an t‑idiragraí, ar an gcéad dul síos, nach féidir toiliú an iarratasóra a thoimhdiú ar an mbonn nach ndearna sé agóid i gcoinne úsáid an mhairc atá faoi chonspóid ag tríú páirtithe. Léiríonn easpa ceadúnais a bhaineann go sainráite leis an marc atá faoi chonspóid, nó aon chineál eile toilithe ag an iarratasóir lena úsáid ag tríú páirtithe, a neamhghníomhaíocht. Ar an dara dul síos, de réir EUIPO, níor léirigh an t‑iarratasóir go ndearna sé aon iompraíocht ghníomhach ar an margadh le haghaidh gluaisteáin athláimhe a chuirfeadh ar a chumas rialú a choinneáil ar cháilíocht na n‑earraí atá i gceist. Cuireann an t‑idiragraí in iúl freisin go raibh sé de cheart ag an mBord Achomhairc a mheas nach raibh an tseirbhís deimhniúcháin ábhartha, a mhéid a sholáthraítear í faoin marc Ferrari.
27
Mar réamhbharúil, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a luadh i mír 19 thuas, nach mór baint a bheith ag an bhfianaise úsáide le háit, am, méid agus cineál úsáide an mhairc níos luaithe. Sa chás seo, mar a d’aithin EUIPO ag an éisteacht, ní dhearna an Bord Achomhairc ach measúnú a dhéanamh ar chineál úsáide an mhairc atá faoi chonspóid, sa chinneadh atá faoi chonspóid. Sna himthosca sin, is é sin an t‑aon gné amháin atá faoi réir athbhreithniú ag an gCúirt Ghinearálta sa chás seo.
28
Ba cheart a lua freisin go bhfuil comhthuiscint ann idir na páirtithe gur tógadh gluaisteáin den chineál Testarossa idir na blianta 1984 agus 1996 agus, dá bhrí sin, nár táirgeadh ná nár cuireadh aon charr nua ar an margadh faoin marc atá faoi chonspóid le linn na tréimhse ábhartha.
29
Ar an gcaoi chéanna, tá comhthuiscint ann, mar a dheimhnigh an t‑iarratasóir agus EUIPO ag an éisteacht, nach ndearna an t‑iarratasóir féin, ach tríú páirtithe, gluaisteáin athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA a mhargú le linn na tréimhse ábhartha, eadhon, go háirithe, díoltóirí nó dáileoirí a bhí údaraithe ag an iarratasóir agus bunaithe san Iodáil, sa Ghearmáin, sa Bheilg, sa Fhrainc agus sa Spáinn.
30
De réir an chásdlí, ní chiallaíonn athdhíol táirge athláimhe a bhfuil trádmharc air go bhfuil an marc sin á ‘úsáid’ de réir bhrí Airteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009. Úsáideadh an marc sin nuair a ghreamaigh a dhílseánach é leis an táirge nua é nuair a cuireadh an táirge sin ar an margadh den chéad uair. Mar sin féin, má bhaineann dílseánach an trádmhairc lena mbaineann úsáid ina dhiaidh sin as an marc sin, i gcomhréir lena fheidhm bhunriachtanach chun céannacht thionscnamh na n‑earraí dár cláraíodh é a ráthú, agus earraí athláimhe á n‑athdhíol, d’fhéadfadh an úsáid sin a bheith ina ‘fíorúsáid’ den mharc sin de réir bhrí Airteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009 (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Ferrari, C‑720/18 agus C‑721/18, EU:C:2020:854, míreanna 55 agus 56).
31
Deimhnítear an léiriú sin le hAirteagal 13(1) de Rialachán Uimh. 207/2009, a bhaineann le hídiú na gceart a thugtar le trádmharc. De réir na forála sin, ní thugann trádmharc teideal don dílseánach cosc a chur ar a úsáid i ndáil le hearraí atá curtha ar an margadh cheana féin san Aontas Eorpach faoin trádmharc sin ag an dílseánach nó lena thoiliú. Dá bhrí sin, is féidir trádmharc a úsáid i ndáil le hearraí a cuireadh ar an margadh cheana faoin trádmharc sin. Cé nach féidir le dílseánach an trádmhairc toirmeasc a chur ar thríú páirtithe a thrádmharc a úsáid i ndáil le hearraí a cuireadh ar an margadh cheana faoin marc sin, ní chiallaíonn sé sin nach féidir leis é féin a úsáid i ndáil le hearraí den sórt sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Ferrari, C‑720/18 agus C‑721/18, EU:C:2020:854, míreanna 58 agus 59).
32
Faoi Airteagal 15(2) de Rialachán Uimh. 207/2009, meastar gurb ionann an trádmharc a úsáid le toiliú an dílseánaigh agus úsáid ag an dílseánach. Dá bhrí sin, mar a chuir an Bord Achomhairc in iúl i gceart i mír 76 den chinneadh atá faoi chonspóid, tá feidhm ag an gconclúid a leagtar amach i mír 31 den bhreithiúnas seo freisin maidir le húsáid an mhairc ag tríú páirtithe le toiliú an dílseánaigh, nach ndéanann na páirtithe a dhíospóid. Dá bhrí sin, is féidir le dílseánach an trádmhairc a thaispeáint gur baineadh fíorúsáid as i ndáil le hearraí athláimhe a dhíolann tríú páirtithe faoin marc sin lena thoiliú.
33
Thairis sin, is faoi dhílseánach an trádmhairc atá sé cruthúnas a thabhairt gur thoiligh sé le húsáid an mhairc sin ag tríú páirtí (féach, chuige sin, breithiúnas an 11 Bealtaine 2006, Sunrider v OHIM, C‑416/04 P, EU:C:2006:310, mír 44).
34
Sa chás seo, tá comhthuiscint ann idir na páirtithe nár thug an t‑iarratasóir aon fhianaise ar aird, amhail ceadúnas, lena léirítear a thoiliú sainráite d’úsáid an mhairc atá faoi chonspóid ag tríú páirtithe le linn na tréimhse ábhartha. Ar an taobh eile, áitíonn an t‑iarratasóir go bhfuil an fhianaise a chuir sé ar fáil in ann a léiriú go ndearnadh an úsáid sin lena thoiliú intuigthe.
35
I ndáil leis sin, de réir an chásdlí, féadfaidh toiliú dhílseánach an trádmhairc a bheith sainráite nó intuigthe. Ní mór toiliú an dílseánaigh a chur in iúl sa chaoi go léirítear go soiléir go bhfuil sé beartaithe cearta eisiacha an dílseánaigh sa mharc a thréigean. De ghnáth, is féidir teacht ar thuiscint faoin rún sin ó ráiteas sainráite maidir le toiliú. Mar sin féin, is féidir a shamhlú, i gcásanna áirithe, gur féidir a thuiscint ó fhíorais agus ó imthosca roimh úsáid an mhairc atá i gceist ag tríú páirtí, go comhuaineach leis an úsáid sin nó ina dhiaidh sin, a léiríonn go soiléir freisin gur thréig an dílseánach a cheart (féach breithiúnais an 13 Eanáir 2011, Park v OHIM – Bae (PINE TREE), T‑28/09, nár foilsíodh, EU:T:2011:7, mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 8 Meitheamh 2022, Muschaweck v EUIPO – Conze (UM), T‑293/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:345, mír 71 agus an cásdlí dá dtagraítear)
36
Is gá, dá bhrí sin, scrúdú a dhéanamh an féidir toiliú intuigthe den sórt sin ón iarratasóir a thuiscint ó fhíorais agus ó imthosca roimh úsáid an trádmhairc atá faoi chonspóid ag tríú páirtí, go comhuaineach leis nó ina dhiaidh.
37
De réir an chásdlí, i gcás ina maíonn dílseánach trádmhairc is ábhar d’imeachtaí cúlghairme gurb ionann úsáid an trádmhairc sin ag tríú páirtí agus fíorúsáid de réir bhrí Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 207/2009, maíonn sé, gur thoiligh sé leis an úsáid sin go hintuigthe (breithiúnas an 8 Iúil 2004, Sunrider v OHIM – Espadafor Caba (VITAFRUIT), T‑203/02, EU:T:2004:225, mír 24)
38
Ní mór a lua, áfach, mar a thug EUIPO faoi deara, i gcomhthéacs sonrach úsáid trádmhairc i ndáil le hearraí athláimhe, nach féidir toiliú intuigthe den sórt sin a thuiscint díreach toisc go raibh an dílseánach ar an eolas faoi úsáid an mhairc ag tríú páirtí agus nár chuir sé ina choinne. Níl toiliú an dílseánaigh ina cheangal dlí chun go n‑úsáidfidh tríú páirtí an marc i ndáil le hearraí athláimhe. Chun toiliú intuigthe a bhunú sa chomhthéacs sonrach sin, áfach, ní mór baint a bheith ag an dílseánach freisin le húsáid an mhairc ag tríú páirtithe.
39
Ní mór scrúdú a dhéanamh ar na fíorais agus ar na himthosca ábhartha a d’fhéadfadh a bheith ina léiriú ar an toiliú intuigthe sin, mar a d’admhaigh EUIPO ag an éisteacht, go háirithe, i bhfianaise na gcleachtas a mheastar a bheith riachtanach san earnáil eacnamaíoch ábhartha mar bhealach chun scaireanna margaidh a chothabháil nó a chruthú le haghaidh na n‑earraí a chosnaítear leis an marc agus le haghaidh shaintréithe an mhargaidh (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 18 Márta 2015, SMART WATER, T‑250/13, nár foilsíodh, EU:C:2015:160, mír 26 agus an cásdlí dá dtagraítear)
40
Sa chás seo, ar an gcéad dul síos, chuir an t‑iarratasóir sonraisc ar fáil a bhaineann le díol gluaisteán athláimhe ar a bhfuil an marc TESTAROSSA, arna n‑eisiúint ag díoltóirí arna n‑údarú ag an iarratasóir agus ina bhfuil an fhoclaíocht seo a leanas: ‘Ferrari Vertragshändler’ (díoltóir údaraithe Ferrari), ‘Ferrari und Ferrari Classiche Vetragspartner’ (páirtí conarthach Ferrari agus Ferrari Classiche), ‘Offizieller Ferrari und Maserati Vetragshändler’ (díoltóir údaraithe, Ferrari agus Maserati) nó ‘distributeur-réparateur agréé’ (dáileoir údaraithe agus ionad deisiúcháin).
41
Dá bhrí sin, ní hé go mbaineann roinnt tríú páirtí nach bhfuil baint acu leis an iarratasóir úsáid as an marc atá faoi chonspóid ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath, ach go bhfuil an marc sin in úsáid ag díoltóirí agus dáileoirí údaraithe a bhfuil naisc eacnamaíocha agus chonarthacha ag an iarratasóir leo, rud nach bhfuil faoi dhíospóid sa chás seo.
42
Thairis sin, bhí deis ag an gCúirt Ghinearálta a dhearbhú gur féidir úsáid mharc cuideachta táirgthe ag cuideachta dáileacháin atá nasctha go heacnamaíoch léi a mheas mar úsáid an mhairc sin le toiliú an dílseánaigh agus, dá bhrí sin, mar úsáid ag an dílseánach, i gcomhréir le hAirteagal 15(2) de Rialachán Uimh. 207/2009 (féach, chuige sin, breithiúnais an 17 Feabhra 2011, J & F Participações v OHMI – Plusfood Wrexham (Friboi), T‑324/09, nár foilsíodh, EU:T:2011:47, mír 32, an 5 Márta 2019, Meblo Trade v EUIPO – Meblo Int (MEBLO), T‑263/18, nár foilsíodh, EU:T:2019:134, mír 80 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 16 Deireadh Fómhair 2024, Fractal Analytics v EUIPO – Fractalia Remote Systems (FRACTALIA), T‑194/23, nár foilsíodh, EU:T:2024:696, mír 102 agus an cásdlí dá dtagraítear).
43
Tá feidhm ag an méid sin mutatis mutandis i gcás ina n‑úsáideann cuideachta dáileacháin arna húdarú ag dílseánach an mhairc sin trádmharc de chuid cuideachta táirgthe, amhail an marc atá faoi chonspóid, a mhéid a bhunaítear leis an údarú sin nasc idir an dá chuideachta sin a nglactar leis, in éagmais aon léiriú dá mhalairt, gur údaraigh dílseánach an trádmhairc an díoltóir nó an dáileoir formheasta sin, cé gur údarú atá intuigthe atá i gceist, a thrádmharcanna a úsáid le linn a ghníomhaíochtaí eacnamaíocha ar an margadh.
44
Tacaítear leis an measúnú sin, sa chás seo, leis na cleachtais a mheastar a bheith riachtanach san earnáil eacnamaíoch ábhartha agus le saintréithe an mhargaidh. Is cleachtas coiteann é i margadh na mótarfheithiclí go ndéanfaí gluaisteáin a mhargú faoi thrádmharc lena n‑ainmnítear a monaróir, amhail, sa chás seo, an focalmharc Ferrari nó marc fíortha an iarratasóra lena léirítear capall atá ag pramsáil, agus faoin dara trádmharc lena n‑ainmnítear cineál an ghluaisteáin, amhail an marc atá faoi chonspóid, agus an dá mharc nasctha go dlúth. Dá bhrí sin, de réir na gcleachtas a mheastar a bheith riachtanach san earnáil sin, meastar dáileoir nó díoltóir arna údarú ag Ferrari a bheith údaraithe chun cineálacha gluaisteán uile an mhonaróra sin a mhargú. Ina theannta sin, i gcomhréir leis na cleachtais a mheastar a bheith riachtanach in earnáil na ngluaisteán athláimhe, ní mór idirdhealú a dhéanamh idir díol gluaisteán athláimhe ag tríú páirtí neamhspleách nach bhfuil aon bhaint aige le monaróir na ngluaisteán sin, agus díolacháin ag díoltóir nó dáileoir arna údarú ag an monaróir sin. Is amhlaidh atá go háirithe, mar atá sa chás seo, nuair is gluaisteáin seanré fíorghalánta a mbíonn spéis ag bailitheoirí iontu iad na gluaisteáin athláimhe atá i gceist, a bhfuil meas ar leith ag bailitheoirí gluaisteáin orthu. Is eol go maith, ar an margadh sonrach sin, go ndíolann díoltóir nó dáileoir arna údarú ag dílseánach an trádmhairc gluaisteán den sórt sin chun a thionscnamh tráchtála a chur in iúl agus chun a chur ar a suaimhneas do chustaiméirí nach ndearnadh cothabháil an chairr ná aon pháirteanna agus oiriúintí gluaisteán a úsáideadh ar bhealach a dhéanfadh difear dá thionscnamh tráchtála.
45
Dá bhrí sin, murab ionann agus an tuairim a ghlac an Bord Achomhairc, ní mór a mheas gurb ionann carr athláimhe ar a bhfuil an marc TESTAROSSA a bheith á dhíol ag díoltóir nó dáileoir arna údarú ag dílseánach an mhairc atá faoi chonspóid agus léiriú go ndéantar an díolachán le toiliú an dílseánaigh, cé go bhfuil an toiliú sin intuigthe.
46
Ar an dara dul síos, chuir an t‑iarratasóir sonraisc ar fáil freisin, arna n‑eisiúint ag an iarratasóir féin, agus iad dírithe chuig custaiméirí san Iodáil, san Eilvéis, san Ísiltír agus sa Ríocht Aontaithe i gcomhthéacs na seirbhíse deimhniúcháin dá dtagraítear i míreanna 24 agus 25 thuas.
47
De réir an chásdlí, d’fhéadfadh úsáid iarbhír trádmhairc atá cláraithe i ndáil le hearraí áirithe, ag a dhílseánach, le haghaidh seirbhísí atá nasctha go díreach leis na hearraí a díoladh roimhe sin agus atá ceaptha chun freastal ar riachtanais chustaiméirí na n‑earraí sin, a bheith ina ‘fíorúsáid’ den mharc sin, de réir bhrí Airteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009 (Féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Ferrari, (C‑720/18 agus C‑721/18, EU:C:2020:854, mír 62).
48
Le húsáid den sórt sin, áfach, glactar le húsáid iarbhír an trádmhairc lena mbaineann nuair a sholáthraítear na seirbhísí atá i gceist. In éagmais úsáid an mhairc sin, is léir nach féidir aon cheist a bheith ann maidir le ‘fíorúsáid’ an mhairc sin de réir bhrí Airteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009 (Féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Ferrari, (C‑720/18 agus C‑721/18, EU:C:2020:854, mír 63).
49
Sa chás seo, is léir ón gcomhad, agus, go háirithe, ó ábhar na sonrasc, gurb é cuspóir na seirbhíse deimhniúcháin barántúlacht gluaisteán athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA a dheimhniú (‘certificazione autenticita vettura Testarossa’ san Iodáilis). Mar a mhínigh an t‑iarratasóir ag an éisteacht, le ‘deimhniú barántúlachta’ den sórt sin, a sholáthraíonn sé go háirithe dá dhíoltóirí údaraithe i ndáil le gluaisteáin athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA a dhíol, bunaítear, ar íocaíocht agus tar éis na seiceálacha is gá, gur fíor-Testarossa é an gluaisteán atá i gceist.
50
Chuir an t‑iarratasóir doiciméad ar fáil freisin dar teideal ‘Bileog theicniúil’, ar sampla é d’iarratas ar dheimhniú gluaisteáin athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA. Is léir ón doiciméad sin, chun deimhniú barántúlachta a fháil, nach mór don duine a rinne an t‑iarratas faisnéis bheacht a sholáthar maidir le tionscnamh gach ceann de phríomhpháirteanna an chairr, amhail an t‑inneall, an giarbhosca, an tumar breosla agus an pumpa breosla, chomh maith le stair aon pháirt a chuirtear in ionad pháirt eile, agus grianghraif den charr agus a pháirteanna mar thaca leo.
51
Mhínigh an t‑iarratasóir freisin, ina fhreagra ar cheist i scríbhinn ón gCúirt Ghinearálta agus ag an éisteacht, go raibh ról tábhachtach ag deimhnithe den sórt sin i ndíol gluaisteán athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA, sa mhéid is go gcuireann siad ceannaitheoirí ar a suaimhneas maidir le bunús tráchtála an ghluaisteáin agus go méadaíonn siad a luach, i gcomparáid le carr athláimhe gan deimhniú den sórt sin.
52
Dá bhrí sin, baineann an tseirbhís deimhniúcháin go díreach le díolacháin gluaisteán athláimhe ar a bhfuil an marc TESTAROSSA ag díoltóirí údaraithe agus tá sé beartaithe léi freastal ar riachtanais cheannaitheoirí gluaisteán den sórt sin, agus mar thoradh air sin, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 47 den bhreithiúnas seo, d’fhéadfadh úsáid den sórt sin a bheith ina ‘fíorúsáid’ den mharc sin, de réir bhrí Airteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009.
53
Maidir leis an bhfíoras, arna thabhairt dá aire ag an mBord Achomhairc, nach soláthraítear an deimhniú sin faoin marc atá faoi chonspóid, ach faoin marc Ferrari, is leor a thabhairt faoi deara go bhfuil an marc atá faoi chonspóid infheicthe go soiléir agus inaitheanta freisin i gceannteideal na sonrasc sin.
54
Is léir ó chásdlí socair nach bhfuil aon fhoras sa chóras trádmharcanna de chuid an Aontais lena gcuirtear d’oibleagáid ar a dhílseánach úsáid a mhairc níos luaithe a chruthú leis féin, go neamhspleách ar aon mharc eile nó ar aon chomhartha eile. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh an cás teacht chun cinn i gcás ina n‑úsáidtear dhá thrádmharc nó níos mó i gcomhpháirt agus go neamhspleách, le hainm chuideachta an mhonaróra nó dá uireasa. Dá bhrí sin, ní féidir le húsáid i gcomhpháirt mairc eile leis an marc atá faoi chonspóid, ann féin, an bonn a bhaint d’fheidhm an mhairc eile sin mar mhodh chun na hearraí lena mbaineann a shainaithint (féach breithiúnas an 8 Meitheamh 2022, Apple v EUIPO – Swatch (THINK DIFFERENT), T‑26/21 go T‑28/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:350, mír 87 agus an cásdlí dá dtagraítear). Is léir ó chásdlí socair nach féidir an coinníoll maidir le fíorúsáid trádmhairc a chomhlíonadh ach amháin i gcás ina n‑úsáidtear an marc sin i gcomhar le marc eile, ar choinníoll go mbraitear fós go léiríonn an marc tionscnamh an táirge lena mbaineann (féach breithiúnas an 23 Meán Fómhair 2020, CEDC International v EUIPO Underberg (Cruth brobh féir i mbuidéal), T‑796/16, EU:T:2020:439, mír 142 agus an cásdlí dá dtagraítear).
55
Sa chás seo, mar a cuireadh in iúl i mír 44 den bhreithiúnas seo, is maith is eol go ndéantar gluaisteáin a mhargú go coitianta faoi thrádmharc lena n‑ainmnítear a monaróir agus ag an am céanna faoi dharamharc, lena n‑ainmnítear cineál an ghluaisteáin, agus mar thoradh air sin go bhfuil úsáid chomhuaineach an mhairc Ferrari agus an mhairc atá faoi chonspóid, lena n‑ainmnítear cineál Ferrari ar leith, ar na sonraisc a bhaineann leis an tseirbhís deimhniúcháin, comhsheasmhach leis an ngnáthchleachtas ar an margadh atá i gceist.
56
Dá bhrí sin, bhí an Bord Achomhairc mícheart an fhianaise a bhaineann le deimhniú gluaisteán athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA a dhiúltiú mar fhianaise neamhábhartha.
57
Ní chaitear amhras ar an gconclúid sin le hargóint EUIPO go raibh an t‑iarratasóir fós éighníomhach le linn na tréimhse ábhartha, ós rud é go leanann sé ó na breithnithe roimhe seo, agus go háirithe ó na breithnithe a bhaineann leis an tseirbhís deimhniúcháin, go raibh baint ag an iarratasóir le díolacháin áirithe gluaisteán athláimhe ar a bhfuil marc TESTAROSSA a rinne a dhíoltóirí agus a dháileoirí údaraithe, agus gur bhain sé tairbhe eacnamaíoch as an ioncam a ghin sé tríd an tseirbhís sin.
58
Ina theannta sin, a mhéid a bhraitheann an t‑iarratasóir ar chlú an mhairc atá faoi chonspóid san Aontas Eorpach le linn na tréimhse ábhartha, ní mór a mheabhrú nach féidir an ceanglas atá ar dhílseánach an mhairc atá faoi chonspóid úsáid a chruthú a chomhlíonadh nó a laghdú ar an bhforas go raibh clú ar an trádmharc sin laistigh den Aontas Eorpach le linn na tréimhse ábhartha (breithiúnas an 8 Aibreán 2016, Frinsa del Noroeste v EUIPO – Frisa Frigorífico Rio Doce (FRISA), T‑638/14, nár foilsíodh, EU:T:2016:199, mír 35), agus nach mór, dá bhrí sin, an fhianaise sin a thabhairt ar aird beag beann ar chlú.
59
Mar sin féin, is féidir a shamhlú, ag brath ar na himthosca, mar atá sa chás seo, go bhféadfadh clú an mhairc atá faoi chonspóid a bheith ina gné amháin, i measc gnéithe eile, a thugann léargas ar na cleachtais a mheastar a bheith riachtanach san earnáil eacnamaíoch lena mbaineann mar bhealach chun sciartha den mhargadh a chothabháil nó a chruthú le haghaidh na n‑earraí a chosnaítear leis an marc, de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 22 den bhreithiúnas seo. Go háirithe, mar a cuireadh in iúl i mír 44 den bhreithiúnas seo, ós rud é go ndíolann díoltóir nó dáileoir arna údarú ag dílseánach an trádmhairc gluaisteán a bhfuil tóir ar leith air, is féidir a chur ar a suaimhneas do chustaiméirí nach ndearnadh cothabháil an chairr ná aon páirteanna agus oiriúintí gluaisteán nua ar bhealach a dhéanfadh difear dá thionscnamh tráchtála.
60
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór a mheas go ndearna an Bord Achomhairc earráid mheasúnaithe agus é ag teacht ar an gconclúid nár léirigh an t‑iarratasóir gur thoiligh sé go hintuigthe le húsáid an mhairc atá faoi chonspóid ag tríú páirtithe maidir le ‘gluaisteáin’ in Aicme 12.
61
Dá réir sin, ní mór seasamh leis an dara agus leis an tríú saincheist dlí.
An ceathrú saincheist dlí, maidir le cruthúnas ar fhíorúsáid an mhairc atá faoi chonspóid do pháirteanna agus d’oiriúintí gluaisteán
62
Sa chinneadh atá faoi chonspóid, dhiúltaigh an Bord Achomhairc mar fhianaise dho-ghlactha, san achomharc a rinne an t‑iarratasóir, don fhianaise a bhaineann le húsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán a thagann faoi réim Aicme 12, a thug an t‑iarratasóir ar aird den chéad uair os comhair an Bhoird Achomhairc, sular dhiúltaigh sé don fhianaise sin ar fhorais shubstainteacha. Os a choinne sin, san achomharc a rinne an t‑idiragraí, scrúdaigh an Bord Achomhairc an fhianaise chéanna go substaintiúil, gan rialú a thabhairt ar a hinghlacthacht. Ar chur i gcrích an scrúdaithe sin, chinn an Bord Achomhairc nár leor an fhianaise chun fíorúsáid an mhairc atá faoi chonspóid a léiriú le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán.
63
Is gá scrúdú a dhéanamh ar réasúnaíocht an chinnidh atá faoi chonspóid maidir le hinghlacthacht na fianaise a tugadh ar aird os comhair an Bhoird Achomhairc den chéad uair, agus ansin argóintí substainteacha an iarratasóra.
– Réasúnaíocht an chinnidh atá faoi chonspóid
64
De réir cásdlí socair, is ionann easpa cúiseanna nó cúiseanna neamhleora agus sárú ar cheanglais nós imeachta fhíor-riachtanacha de réir bhrí Airteagal 263 CFAE agus is saincheist dlí í a bhaineann le beartas poiblí a d’fhéadfadh, agus nach mór, fiú, a ardú ag cúirteanna an Aontais uathu féin (breithiúnais an 2 Nollaig 2009, an Coimisiún v Éire agus páirtithe eile, C‑89/08 P, EU:C:2009:742, mír 34, agus an 9 Márta 2023, Les Mousquetaires agus ITM Entreprises v an Coimisiún, C‑682/20 P, EU:C:2023:170, mír 39). I ndáil leis sin, tá sé tábhachtach a lua go bhfuil an riail gur cheart éisteacht a thabhairt do na páirtithe mar chuid de chearta na cosanta, agus go bhfuil feidhm aici maidir le haon nós imeachta a bhféadfadh cinneadh ó institiúid de chuid an Aontais a bheith mar thoradh air a d’fhéadfadh difear a dhéanamh do leasanna duine (breithiúnas an 2 Nollaig 2009, an Coimisiún v Éire agus páirtithe eile, C‑89/08 P, EU:C:2009:742, mír 50). Dá bhrí sin, ní mór don chúirt féin an riail a urramú gur cheart na páirtithe a éisteacht, go háirithe, nuair a chinneann sí díospóid ar fhoras a shainaithin sí uaithi féin (breithiúnas an 2 Nollaig 2009, an Coimisiún v Éire agus páirtithe eile, C‑89/08 P, EU:C:2009:742, mír 54).
65
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, faoi Airteagal 76(2) de Rialachán Uimh. 207/2009, go bhféadfaidh EUIPO neamhaird a thabhairt ar fhíorais nó ar fhianaise nach gcuireann na páirtithe lena mbaineann isteach in am trátha.
66
Leanann sé ó fhoclaíocht Airteagal 76(2) de Rialachán Uimh. 207/2009, mar riail ghinearálta agus mura sonraítear a mhalairt, gur féidir leis na páirtithe fíorais agus fianaise a chur isteach tar éis dhul in éag na dteorainneacha ama a bhfuil an aighneacht sin faoina réir faoi fhorálacha Rialachán Uimh. 207/2009, agus nach bhfuil toirmeasc ar EUIPO ar bhealach ar bith fíorais agus fianaise a chuirtear isteach nó a thugtar ar aird go déanach a chur san áireamh (breithiúnais an 13 Márta 2007, OHIM v Kaul, C‑29/05 P, EU:C:2007:162, mír 42, agus an 24 Eanáir 2018__ EUIPO v European Food, C‑634/16 P, EU:C:2018:30, mír 55).
67
Agus é á chur in iúl go ‘bhféadfaidh’ EUIPO, i gcás den sórt sin, cinneadh a dhéanamh neamhaird a thabhairt ar fhianaise den sórt sin, tugtar lánrogha leathan dó le hAirteagal 76(2) de Rialachán Uimh. 207/2009 cinneadh a dhéanamh, agus cúiseanna á dtabhairt aige lena chinneadh ina leith sin, fianaise den sórt sin a chur san áireamh nó gan í a chur san áireamh (breithiúnais an 13 Márta 2007, OHIM v Kaul, C‑29/05 P, EU:C:2007:162, mír 43, agus an 28 Feabhra 2018, mobile.de v EUIPO, C‑418/16 P, EU:T:2018:128, mír 49).
68
Maidir le feidhmiú na lánrogha sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, de réir an chásdlí, gur dócha, go háirithe, go mbeidh údar leis an bhfianaise sin a chur san áireamh i gcás ina measann EUIPO, ar an gcéad dul síos, gur dócha go mbeidh an tábhar a táirgeadh déanach, ar a aghaidh, ábhartha agus, ar an dara dul síos, nach n‑áitíonn céim na n‑imeachtaí ag a ndéantar an aighneacht dhéanach sin agus na himthosca a bhaineann leis i gcoinne an tábhar sin a chur san áireamh (féach, chuige sin, breithiúnais an 13 Márta 2007, OHIM v Kaul, C‑29/05 P, EU:C:2007:162, mír 44; an 28 Feabhra 2018, mobile.de v EUIPO, C418/16 P, EU:T:2018:128, mír 63; agus an 4 Deireadh Fómhair 2018, Blackmore v EUIPO – Paice (DEEP PURPLE), T‑344/16, nár foilsíodh, EU:T:2018:648, mír 54).
69
Sa chás seo, ar an gcéad dul síos, mar a tugadh faoi deara i mír 62 den bhreithiúnas seo, le linn dó scrúdú a dhéanamh ar achomharc an iarratasóra, tháinig an Bord Achomhairc ar an gconclúid go raibh an fhianaise a thug an t‑iarratasóir ar aird den chéad uair roimhe, maidir le páirteanna agus oiriúintí, do-ghlactha ar an bhforas gur taisceadh í as am. I ndáil leis sin, i míreanna 168 agus 169 den chinneadh atá faoi chonspóid, níor luaigh sí ach go raibh an fhianaise a tugadh os comhair na Rannóige Cealúcháin ‘míshásúil’ agus, ‘i bhfianaise na heaspa discréide fianaise [a d’fhéadfaí] a fheidhmiú i bhfabhar [an iarratasóra]’.
70
Ní féidir a shásamh leis an ráiteas sin ar chúiseanna gur scrúdaigh an Bord Achomhairc inghlacthacht na fianaise sin i bhfianaise na gcritéar a leagtar síos sa chásdlí agus dá dtagraítear i mír 68 den bhreithiúnas seo. Go háirithe, ní féidir a fháil amach ar bhreithnigh an Bord Achomhairc an dócha go mbeadh an fhianaise sin, ar a haghaidh, ábhartha do thoradh an achomhairc os a chomhair nó an amhlaidh gur tharla an chéim de na himeachtaí ag ar tharla an aighneacht dhéanach agus na himthosca a bhaineann leis a d’áitigh sé i gcoinne an tábhar a chur san áireamh. I ndáil leis sin, ní ráiteas leordhóthanach ar chúiseanna atá sa ráiteas sin go raibh an fhianaise a tugadh os comhair na Rannóige Cealúcháin ‘míshásúil’, toisc nach dtugtar aon bhunús léi chun a thuiscint cén fáth nár comhlíonadh sa chás seo na critéir a bunaíodh sa chásdlí, lena gceadaítear do na Boird Achomhairc glacadh le fianaise dhéanach.
71
Nuair a ceistíodh ag an éisteacht an ndearnadh an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ó bhail mar gheall ar ráiteas neamhleor ar chúiseanna maidir le hinghlacthacht na fianaise a tugadh ar aird os comhair an Bhoird Achomhairc den chéad uair, luaigh EUIPO, go bunúsach, nach raibh gá le hanailís ar na critéir sin a mhéid a rinneadh, in aon chás, scrúdú substainteach ar an bhfianaise sin níos déanaí sa chinneadh atá faoi chonspóid.
72
Mar sin féin, ós rud é go ndearnadh scrúdú substainteach ar an bhfianaise sin in aon chás, ní leigheastar neamhdhóthanacht an ráitis ar chúiseanna a thugtar sa chinneadh atá faoi chonspóid chun í a mheas a bheith do-ghlactha — ina ionad sin, baineann sé le hiarmhairtí an neamhdhóthanachta sin maidir le dlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid, a scrúdófar thíos.
73
Sna himthosca sin, ní mór a mheas go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail ag cúiseanna neamhleora, nach mór don Chúirt Ghinearálta a ardú uaithi féin.
74
Ar an dara dul síos, agus mar a cuireadh in iúl i mír 62 den bhreithiúnas seo, ní mór a shonrú, ar thaobh amháin, san achomharc a rinne an t‑iarratasóir, gur dhiúltaigh an Bord Achomhairc don fhianaise sin toisc í a bheith do-ghlactha, cé, ar an taobh eile, nár ardaigh sé neamh-inghlacthacht na fianaise céanna sin san achomharc a rinne an t‑idiragraí, ach gur lean sé ar aghaidh lena scrúdú go díreach agus go substaintiúil.
75
I gceist i scríbhinn, d’iarr an Chúirt Ghinearálta ar na páirtithe a dtuairimí a thabhairt i dtaobh an raibh forais an chinnidh atá faoi chonspóid neamhréireach ina leith sin, i gcás inar mheas an Chúirt Ghinearálta gurbh iomchuí an tsaincheist sin a tharraingt anuas uaithi féin. Mar fhreagra ar an gceist sin, d’áitigh an t‑iarratasóir go raibh an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail ag réasúnaíocht bhréagnaitheach ar an bpointe sin, agus gur cheart, dá bhrí sin, é a chur ar neamhní. Ó thaobh EUIPO de, dúirt sé nach raibh cur chuige an Bhoird Achomhairc ag teacht salach ar a chéile, ós rud é, in aon chás, gur scrúdaíodh an fhianaise atá i gceist agus gur diúltaíodh di ar fhorais shubstainteacha sa dá achomharc, agus dá bhrí sin nach ndéanfadh an réasúnaíocht fhrithráiteach atá i gceist difear do dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid. Chuir an t‑idiragraí argóint den chineál céanna chun cinn.
76
I ndáil leis sin, ní mór a mheas go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail ag réasúnaíocht bhréagnaitheach a bhfuil sé d’oibleagáid ar an gCúirt Ghinearálta a ardú uaithi féin, a mhéid a diúltaíodh don fhianaise chéanna, go príomha, toisc í a bheith neamh-inghlactha san achomharc arna thionscnamh ag an iarratasóir, ach gur measadh, go hintuigthe ach go riachtanach, go bhfuil sí inghlactha san achomharc a rinne an t‑idiragraí.
77
Maidir le hargóint EUIPO a atáirgtear i mír 75 den bhreithiúnas seo, ní mór a lua, ag teacht le mír 72 den bhreithiúnas seo, nach bhfuil aon tionchar aige ar an bhfíoras go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail ag réasúnaíocht bhréagnaitheach maidir le hinghlacthacht na fianaise a tugadh ar aird os comhair an Bhoird Achomhairc den chéad uair, ach go mbaineann sé le hiarmhairtí na réasúnaíochta bréagnaitheaí maidir le dlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid, a scrúdófar thíos.
78
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, níl an Chúirt Ghinearálta in ann a chinneadh an raibh an Bord Achomhairc in ann, gan aon earráid a dhéanamh, neamhaird a thabhairt ar an bhfianaise atá i gceist toisc í a bheith do-ghlactha. Mar a luaitear i míreanna 72 agus 76 den bhreithiúnas seo, cuirtear an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail, ar an gcéad dul síos, trí chúiseanna neamhleora agus, ar an dara dul síos, trí réasúnaíocht fhrithráiteach.
79
Sna himthosca sin, is gá scrúdú a dhéanamh ar argóint EUIPO nach bhfuil aon tionchar ag na lochtanna sa ráiteas ar chúiseanna a shainaithnítear thuas ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid, a mhéid a dhiúltaigh an Bord Achomhairc don fhianaise sin ar fhorais shubstainteacha in aon chás.
– Substaint an cháis
80
Sa chinneadh atá faoi chonspóid, ar an gcéad dul síos, chinn an Bord Achomhairc gur bhain trádálaithe neamhspleácha úsáid as an marc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán ní hamháin ag an iarratasóir ach ag trádálaithe neamhspleácha, agus nár léir ón bhfianaise go ndearnadh an úsáid sin le toiliú an iarratasóra. Ar an dara dul síos, luaigh Bord Achomhairc gur úsáideadh an marc atá faoi chonspóid, i ndáil leis na hearraí sin, chun críoch ‘tuairisceach’ agus gan tionscnamh tráchtála na n earraí sin a léiriú. De réir an Bhoird Achomhairc, ní dhearna an fhianaise a chuir an t‑iarratasóir isteach idirdhealú idir páirteanna agus oiriúintí gluaisteán a díoladh faoin marc atá faoi chonspóid agus páirteanna agus oiriúintí gluaisteán chineálacha atá comhoiriúnach le gluaisteáin de chineál Testarossa. Ar an tríú dul síos, maidir leis an bhfianaise a léiríonn páirteanna agus oiriúintí gluaisteán ar a bhfuil an marc atá faoi chonspóid, luaigh an Bord Achomhairc gur cásanna ar leith iad sin nár leor iad chun fíorúsáid an mhairc atá faoi chonspóid a léiriú le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán den sórt sin.
81
Áitíonn an t‑iarratasóir, ar an gcéad dul síos, go raibh an Bord Achomhairc mícheart nuair a dhiúltaigh sé a chinneadh gur baineadh fíorúsáid as an marc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán. I ndáil leis sin, áitíonn sé go raibh an Bord Achomhairc mícheart agus é á dhearbhú gur ‘trádálaithe neamhspleácha’ iad na tríú páirtithe a raibh baint acu le díol na bpáirteanna agus na hoiriúintí gluaisteáin sin agus nach bhféadfaí a mheas go léiríonn úsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh earraí den sórt sin fíorúsáid do ghluaisteáin ‘mar gheall ar an díréireacht idir (a) luach’. Luaitear ann freisin, sa scrúdú a rinne sé, nár chuir an Bord Achomhairc san áireamh na critéir atá ábhartha don mheasúnú ar fhíorúsáid, eadhon cineál na n‑earraí atá i gceist, saintréithe an mhargaidh agus minicíocht na húsáide. Ina theannta sin, áitíonn sé go ndearna an Bord Achomhairc earráid ina léirmhíniú ar an gcoincheap ‘fíorúsáid’ agus ina mheasúnú ar úsáid den sórt sin trí ghníomhartha tríú páirtithe, agus é den tuairim mhícheart nár leor an fhianaise a táirgeadh chun a léiriú gur comhlíonadh feidhm bhunriachtanach an trádmhairc.
82
Áitíonn an t‑iarratasóir, ar an dara dul síos, gur theip ar an mBord Achomhairc aird a thabhairt ar an gcásdlí faoina bhféadfadh úsáid mairc chláraithe le haghaidh páirteanna ar cuid dhílis iad de na hearraí a chumhdaítear leis an marc sin a bheith ina fíorúsáid ní hamháin do na páirteanna féin, ach do na hearraí a chumhdaítear leis an marc freisin.
83
Déanann EUIPO agus an t‑idiragraí argóintí an iarratasóra a chonspóid agus áitíonn siad nár cruthaíodh fíorúsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán agus nach bhféadfadh sé, in aon chás, fíorúsáid a chruthú maidir le ‘gluaisteáin’. Áitíonn siad nach suitear le breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Ferrari (C‑720/18 agus C‑721/18, EU:C:2020:854), gurb ionann úsáid páirteanna go huathoibríoch agus fíorúsáid le haghaidh gluaisteán. Cuireann an t‑idiragraí in iúl gur táirgí tánaisteacha iad páirteanna agus oiriúintí gluaisteán, a dhíolann athdhíoltóirí neamhspleácha de ghnáth a úsáideann an marc chun críoch ‘tuairisceach’, gan nasc díreach a bhunú le dílseánach an mhairc. Áitíonn sé freisin nár chuir an t‑iarratasóir aon chomhaontú ceadúnais ar fáil a bhaineann le húsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán.
84
Sa chás seo, ní chuireann an t‑iarratasóir i gcoinne chinneadh an Bhoird Achomhairc gurb iad na páirteanna agus oiriúintí gluaisteán a margaíodh faoin marc atá faoi chonspóid le linn na tréimhse ábhartha páirteanna agus oiriúintí gluaisteán athláimhe den chuid is mó.
85
Ina theannta sin, tá comhthuiscint ann idir na páirtithe nár úsáid an t‑iarratasóir féin úsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán a raibh an t‑iarratasóir ag brath orthu ach gur bhain tríú páirtithe úsáid as.
86
I ndáil leis sin, ní mhaíonn an t‑iarratasóir gur thoiligh sé go sainráite leis an úsáid sin. Áitíonn sé, áfach, go bhfuil an fhianaise a chuir sé faoi bhráid EUIPO in ann a léiriú, ina hiomláine, gur thoiligh sé go hintuigthe le húsáid den sórt sin.
87
Ag an éisteacht, d’áitigh an t‑iarratasóir freisin gur bhain ceann dá dhíoltóirí, Maranello, a dhíol páirteanna agus oiriúintí gluaisteán faoin marc atá faoi chonspóid le linn na tréimhse ábhartha, leis an ngrúpa céanna cuideachtaí leis an iarratasóir féin. Mar sin féin, ós rud é nach bhfuil sé sin soiléir ón gcomhad agus nach bhfuil aon fhianaise ag tacú leis an aighneacht, ní féidir leis an gCúirt Ghinearálta é a chur san áireamh.
88
Ar an gcéad dul síos, ní mór a lua, mar a d’áitigh an t‑iarratasóir agus contrártha leis an gconclúid ar tháinig an Bord Achomhairc uirthi, nach raibh úsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán a tharla le linn na tréimhse ábhartha, mar is léir ón bhfianaise a chuir an t‑iarratasóir ar fáil, in úsáid ag trádálaithe neamhspleácha nach bhfuil aon ghaol acu leis an iarratasóir, ach ag díoltóirí agus dáileoirí údaraithe, a raibh naisc eacnamaíocha agus chonarthacha ag an iarratasóir leo.
89
Áirítear leis an bhfianaise a chuir an t‑iarratasóir ar fáil roinnt gabhálacha scáileáin agus sleachta as suíomh gréasáin Maranello, as ar léir go gcomhlíonann an chuideachta sin ‘na cearta dáileacháin domhanda eisiacha do gach cuid de dhéantús monarchan d’aon ghluaisteán Ferrari a monaraíodh roimh 1995’ agus go ndíolann sí páirteanna agus oiriúintí ‘Ferrari’, ar a dtugtar ‘fíorpháirteanna’, a chomhlíonann na caighdeáin fhormheasta agus a tástáladh le haghaidh cáilíochta, sábháilteachta agus iontaofachta. Chuir an t‑iarratasóir sonraisc ar fáil freisin arna n‑eisiúint ag Maranello agus ag díoltóirí údaraithe eile, inar taispeánadh díol na bpáirteanna agus na hoiriúintí sin le daoine príobháideacha sa Ghearmáin, san Eilvéis agus i bPoblacht na Seice, nó seirbhísí deisiúcháin le haghaidh carranna ar a bhfuil marc TESTAROSSA.
90
Ina theannta sin, mar a luaitear i míreanna 49 agus 50 thuas, tairgeann an t‑iarratasóir, go háirithe do dhíoltóirí údaraithe agus do dháileoirí údaraithe, an tseirbhís deimhniúcháin, a sholáthraítear chun barántúlacht gluaisteán athláimhe ar a bhfuil an marc TESTAROSSA a dheimhniú agus áirítear leis tionscnamh tráchtála phríomhpháirteanna an ghluaisteáin a fhíorú.
91
Dá bhrí sin, ar chúiseanna atá cosúil leo siúd a leagtar amach i míreanna 34 go 56 thuas, ní mór a mheas gur léirigh an t‑iarratasóir gur thoiligh sé go hintuigthe le húsáid an mhairc atá faoi chonspóid, ag tríú páirtithe, le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán.
92
Ar an dara dul síos, chinn an Bord Achomhairc gur léirigh an fhianaise a chuir an t‑iarratasóir ar fáil úsáid ‘tuairisceach’ an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán, leis an t‑aon chuspóir amháin chun a léiriú go raibh na táirgí sin comhoiriúnach le gluaisteán ar a bhfuil marc TESTAROSSA.
93
I ndáil leis sin, ní mór a mheas nár chuir an Bord Achomhairc san áireamh go leordhóthanach gur bhain díolacháin Páirteanna agus oiriúintí gluaisteán arna ndéanamh ag díoltóirí údaraithe, go háirithe ag Maranello, go háirithe le ‘fíorpháirteanna (‘genuine parts’) Testarossa’, mar a chuir an t‑iarratasóir faoi bhráid an Bhoird Achomhairc agus os comhair an Rannáin Cealúcháin, agus mar is léir ó mhír 89 den bhreithiúnas seo. I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara freisin go bhfuil go leor tagairtí i míreanna áirithe fianaise, amhail na sonraisc arna n‑eisiúint ag Maranello, do pháirteanna agus d’oiriúintí gluaisteán arna n‑ainmniú go sonrach ag an marc atá faoi chonspóid.
94
In aon chás, d’admhaigh an Bord Achomhairc féin, i mír 197 den chinneadh atá faoi chonspóid, go raibh an marc atá faoi chonspóid ar pháirteanna agus oiriúintí gluaisteán, agus gur ‘cásanna ar leith’ a bhí iontu. Mar sin féin, baineann an cheist maidir le cé acu atá nó nach bhfuil siad ina ‘gcásanna ar leith’ le méid úsáide an mhairc le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteáin den sórt sin seachas le cineál na húsáide sin — agus, mar a cuireadh in iúl i mír 27 den bhreithiúnas seo, ní bhaineann sí ach le cineál na húsáide is ábhar don díospóid seo.
95
Dá bhrí sin, tá locht ar mheasúnuithe an Bhoird Achomhairc maidir le húsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán.
96
Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a d’áitigh an t‑iarratasóir, go bhféadfadh úsáid an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh páirteanna agus oiriúintí gluaisteán a bheith ina úsáid as an marc sin le haghaidh ‘gluaisteáin’, argóint a dhiúltaigh an Bord Achomhairc go mícheart.
97
Chinn an Chúirt Bhreithiúnais go bhféadfadh úsáid trádmhairc chláraithe, ag a dhílseánach nó lena thoiliú i ndáil le páirteanna atá ina gcuid dhílis de na hearraí a chumhdaítear leis an marc sin, a bheith ina ‘fíorúsáid’, de réir bhrí Airteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009, ní hamháin do na páirteanna iad féin ach do na hearraí a chumhdaítear leis an marc sin freisin. Ní bhaineann sé le hábhar i ndáil leis sin go gcumhdaítear le clárú an mhairc sin ní hamháin earraí iomlána ach páirteanna díobh freisin (Féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Ferrari, (C‑720/18 agus C‑721/18, EU:C:2020:854, mír 35).
98
Dá réir sin, ní mór a mheas gur baineadh ‘fíorúsáid’, de réir bhrí Airteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 207/2009, as trádmharc a cláraíodh i ndáil le catagóir earraí agus páirteanna díobh, i ndáil leis na hearraí go léir sa chatagóir sin agus leis na codanna athsholáthair díobh, más rud é nár úsáideadh amhlaidh é ach amháin i ndáil le roinnt de na hearraí sin, amhail gluaisteáin spóirt fíorghalánta ar phraghas ard, nó i ndáil le páirteanna nó oiriúintí gluaisteáin de chuid de na hearraí sin amháin, mura léir ó na fíorais agus ón bhfianaise ábhartha go bhféachfaidh an tomhaltóir ar mian leis na hearraí sin a cheannach mar fhochatagóir neamhspleách den chatagóir earraí ar cláraíodh an marc lena mbaineann ina leith (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Ferrari, (C‑720/18 agus C‑721/18, EU:C:2020:854, mír 53).
99
Dá bhrí sin, ní mór don Bhord Achomhairc measúnú a dhéanamh ar bhealach nithiúil — go príomha i ndáil leis na hearraí nó seirbhísí ar thug dílseánach mairc cruthúnas ar úsáid a mhairc ina leith — an fochatagóir neamhspleách iad na hearraí nó na seirbhísí sin i ndáil leis na hearraí agus na seirbhísí a thagann faoin aicme earraí nó seirbhísí lena mbaineann, chun na hearraí nó na seirbhísí ar cruthaíodh fíorúsáid an mhairc ina leith a nascadh leis an gcatagóir earraí nó seirbhísí a chumhdaítear le clárú an trádmhairc sin (féach, chuige sin agus de réir analaí__ breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Ferrari, C‑720/18 agus C‑721/18, EU:C:2020:854, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear).
100
Mar sin féin, ní dhearna an Bord Achomhairc scrúdú den sórt sin sa chinneadh atá faoi chonspóid. Níor chinn sé go raibh na páirteanna agus oiriúintí gluaisteán ina bhfochatagóir uathrialach maidir le gluaisteáin, amhail nach raibh an cruthúnas ar úsáid i ndáil le gluaisteáin ábhartha a mhéid a bhaineann leis an dara ceann.
101
Níor thug an Bord Achomhairc faoi deara, ar an gcéad dul síos, go raibh díréireacht i luach eacnamaíoch idir na páirteanna agus na hoiriúintí gluaisteán agus na gluaisteáin féin. Mar sin féin, ba cheart a lua, mar a rinne an t‑iarratasóir, agus a chonclúid á bunú ar luach eacnamaíoch na bpáirteanna agus na hoiriúintí gluaisteáin, gur theip ar an mBord Achomhairc cásdlí socair a chur san áireamh ar dá réir, ós rud é go bhfuil tomhaltóirí ag cuardach táirge nó seirbhíse go príomha ar féidir leo freastal ar a riachtanais shonracha, go bhfuil cuspóir nó úsáid bheartaithe an táirge nó na seirbhíse i gceist ríthábhachtach chun a roghanna a stiúradh. Dá bhrí sin, ós rud é go n‑úsáideann tomhaltóirí critéar na críche nó na húsáide beartaithe sula gceannaíonn siad aon cheannach, tá tábhacht bhunúsach ag baint leis an gcritéar sin sa sainmhíniú ar fhochatagóir earraí nó seirbhísí (breithiúnais an 13 Feabhra 2007, Mundipharma v OHMI – Altana Pharma (RESPICUR), T‑256/04, EU:T:2007:46, mír 29, an 16 Bealtaine 2013, Aleris v OHMI – Carefusion 303 (ALARIS), T‑353/12, nár foilsíodh, EU:T:2013:257, mír 22, agus an 24 Eanáir 2024, Agus v EUIPO – Alpen Food Group (ROYAL MILK), T‑603/22, nár foilsíodh, EU:T:2024:29, mír 32
102
Ar an dara dul síos, luaigh an Bord Achomhairc nach measfadh an pobal ábhartha go mbeadh an cumas teicniúil ag monaróir na bpáirteanna agus na hoiriúintí gluaisteáin a thógáil, ós rud é gurb eol go maith nach dtáirgeann monaróirí gluaisteán na páirteanna agus na hoiriúintí uile dá ngluaisteáin. Mar sin féin, cé gur fíor nach iad na monaróirí gluaisteán féin a tháirgeann na páirteanna agus na hoiriúintí go léir de ghnáth — agus, os a choinne sin, nach gá go dtógann monaróirí na bpáirteanna agus na hoiriúintí sin gluaisteáin — tá a fhios chomh maith céanna gurb iad na monaróirí gluaisteán féin, nó tríú páirtithe faoi cheadúnas, a tháirgeann roinnt páirteanna agus oiriúintí gluaisteán. Dá réir sin, níl aon riail ghinearálta ann ar dá réir a mheasann an pobal ábhartha nach mór monaróir difriúil óna pháirteanna agus óna oiriúintí a bheith ag gluaisteán.
103
I bhfianaise an mhéid thuas, cuirtear an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail freisin mar gheall ar earráidí measúnaithe maidir le hábharthacht na fianaise a bhaineann le páirteanna agus oiriúintí gluaisteán chun úsáid an mhairc atá faoi chonspóid a chruthú le haghaidh gluaisteán. Tá na hearráidí sin sa bhreis ar an earráid a aithnítear i mír 60 thuas.
104
Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach mór seasamh leis an gceathrú saincheist dlí.
105
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, agus contrártha le haighneachtaí EUIPO, déanann na lochtanna sa ráiteas ar chúiseanna dá dtagraítear i míreanna 72 agus 78 den bhreithiúnas seo difear do thoradh na díospóide. Dá bhrí sin, cuirtear an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail mar gheall ar mhainneachtain cúiseanna a lua, maidir le hinghlacthacht na fianaise a bhaineann le páirteanna agus oiriúintí gluaisteán, agus trí earráidí measúnaithe, maidir lena scrúdú substainteach ar an bhfianaise sin, agus dá bhrí sin ní mór é a chur ar neamhní ar an bpointe sin freisin.
106
Dá bhrí sin, ní mór an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar ceal ina iomláine, gan é a bheith riachtanach scrúdú a dhéanamh ar an gcéad saincheist dlí.
Costais
107
Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ordófar don pháirtí nár éirigh leis na costais a íoc má rinneadh iarratas orthu i bpléadálacha an pháirtí ar éirigh leis. Ós rud é nár éirigh le EUIPO agus leis an idiragraí, ní mór a ordú dóibh na costais a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag an iarratasóir.
108
Ina theannta sin, d’iarr an t‑iarratasóir go n‑íocfaidh EUIPO agus an idiragraí na costais a thabhaigh sé sna himeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc. I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, faoi Airteagal 190(2) de na Rialacha Nós Imeachta, nach measfar ach na costais a thabhaíonn na páirtithe de riachtanas chun críocha na n‑imeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc mar chostais inghnóthaithe. Dá bhrí sin, ní mór a ordú do EUIPO agus don idiragraí freisin na costais arna dtabhú ag an iarratasóir de riachtanas chun críocha na n‑imeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc a íoc.
Ar an bhforas sin,
rialaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an tOchtú Dlísheomra Méadaithe)
mar seo a leanas:
1.
Cuirtear an cinneadh ón gCúigiú Bord Achomhairc d’Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO) an 29 Lúnasa 2023 (Cásanna uamtha R 334/2017-5 agus R 343/2017-5) ar ceal.
2.
Ordaítear do EUIPO agus de Kurt Hesse a gcostais féin a íoc agus na costais arna dtabhú ag Ferrari SpA a íoc, lena n‑áirítear na costais arna dtabhú de riachtanas chun críche na n‑imeachtaí os comhair Bhord Achomhairc EUIPO.
Kornezov
De Baere
Petrlík
Kecsmár
Kingston
Fógraíodh amhlaidh i gcúirt phoiblí i Lucsamburg an 2 Iúil 2025.
[Sínithe]
(
*1
)	Teanga an cháis: an Béarla.