62020CJ0209_RES
Sprawa C‑209/20
Renesola UK Ltd
przeciwko
The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)]
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 20 maja 2021 r.
Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Ocena ważności – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1357/2013 – Określenie kraju pochodzenia modułów słonecznych zmontowanych w państwie trzecim z ogniw słonecznych wytwarzanych w innym państwie trzecim – Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 – Wspólnotowy kodeks celny – Artykuł 24 – Pochodzenie towarów, w których produkcję zaangażowane są kraje trzecie – Pojęcie „ostatniej istotnej obróbki lub przetworzenia”
Akty instytucji – Uregulowanie podstawowe i przepisy wykonawcze – Przepisy wykonawcze mające na celu sprecyzowanie abstrakcyjnego kryterium uregulowania podstawowego – Zmiana Wspólnotowego kodeksu celnego poprzez akt wykonawczy precyzujący pojęcie „ostatniej istotnej obróbki lub przetworzenia” dla celów określenia kraju pochodzenia towarów – Uprawnienia dyskrecjonalne Komisji – Naruszenie prawa – Brak
(rozporządzenie Rady nr 2913/92, art. 24, 247, 247a; rozporządzenie Komisji nr 2454/93, art. 39; rozporządzenie Komisji nr 1357/2013, motywy 1, 3, 4, 5, 6, 7)
(zob. pkt 27–35, 37, 41, 42)
Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Rozporządzenie wykonawcze ustanawiające przepisy w celu wykonania Wspólnotowego kodeksu celnego – Kontrola sądowa
(art. 296 TFUE; rozporządzenie Komisji nr 1357/2013)
(zob. pkt 36, 43, 44)
Unia celna – Pochodzenie towarów – Ustalenie – Istotne przetworzenie lub obróbka – Pojęcie – Czynność montażu – Moduły słoneczne montowane w państwie trzecim z ogniw słonecznych wytwarzanych w innym państwie trzecim – Wybór kryterium pochodzenia przetwarzania ogniw słonecznych – Dopuszczalność – Błąd w ocenie – Brak
(rozporządzenie Rady nr 2913/92, art. 24; rozporządzenie Komisji nr 1357/2013)
(zob. pkt 38, 39, 49–52; sentencja)
Streszczenie
W 2016 r. Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (organ podatkowy i celny, Zjednoczone Królestwo) nałożył cła antydumpingowe i cła wyrównawcze na spółkę Renesola UK Ltd (zwaną dalej „Renesolą”) w związku z przywozem do Zjednoczonego Królestwa modułów słonecznych montowanych w Indiach z ogniw słonecznych pochodzących z Chin. Owo nałożenie ceł opierało się w szczególności na rozporządzeniu wykonawczym nr 1357/2013 (
1
), z którego wynika zastosowanie tych ceł między innymi do modułów i paneli słonecznych produkowanych w krajach trzecich innych niż Chiny, z ogniw słonecznych pochodzących z Chin, w związku z kwalifikacją modułów słonecznych, w których produkcję zaangażowanych jest kilka krajów, za pochodzące z kraju, z którego pochodzą wchodzące w ich skład ogniwa słoneczne. Ta kwalifikacja pochodzenia opiera się na zasadzie ustanowionej w art. 24 Wspólnotowego kodeksu celnego (
2
), wedle której kraj pochodzenia jest określany poprzez ostatnią istotną, ekonomicznie uzasadnioną obróbkę lub przetworzenie produktu, które spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu.
Renesola zakwestionowała nałożenie tych ceł na drodze sądowej podnosząc, że rozporządzenie wykonawcze nr 1357/2013 jest nieważne, i że w świetle art. 24 Wspólnotowego kodeksu celnego rozpatrywane moduły słoneczne należy uznać za pochodzące z Indii. Rozpatrujący apelację Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) [sąd wyższej instancji (izba podatkowa i kanclerska), Zjednoczone Królestwo] postanowił zwrócić się do Trybunału z pytaniem o ważność rozporządzenia wykonawczego nr 1357/2013 w zakresie, w jakim precyzuje ono określenie kraju pochodzenia modułów słonecznych w świetle kryteriów określonych w art. 24 Wspólnotowego kodeksu celnego. Sąd ten uznał, że montaż modułów słonecznych wykonany w Indiach z ogniw słonecznych wyprodukowanych w Chinach należało uznać za technicznie skomplikowany i precyzyjny proces pozwalający na uzyskanie produktów o szczególnych właściwościach, w związku z czym rozpatrywane moduły słoneczne należało uznać za produkty, które zostały poddane ostatniemu istotnemu przetworzeniu w Indiach i z tego tytułu są produktami pochodzącymi z tego państwa trzeciego, a nie z Chin.
W swym wyroku Trybunał potwierdził ważność rozporządzenia wykonawczego nr 1357/2013, uznając w szczególności, że ocena Komisji Europejskiej nie narusza prawa ani nie zawiera oczywistego błędu w ocenie, a ponadto że przyjęcie tego rozporządzenia jest uzasadnione celem spójnego i jednolitego stosowania nie tylko przepisów celnych lecz również antydumpingowych Unii.
Ocena Trybunału
Na wstępie Trybunał przypomniał, że Wspólnotowy kodeks celny upoważnia Komisję do przyjęcia wszelkich niezbędnych lub przydatnych środków w celu jego wykonania. W szczególności na podstawie art. 247 i art. 247a Wspólnotowego kodeksu celnego Komisja może przyjmować akty wykonawcze, takie jak rozporządzenie wykonawcze nr 1357/2013, do celów wykładni i stosowania abstrakcyjnych kryteriów określonych w art. 24 tego kodeksu. I tak, w przypadku istnienia jednej lub kilku konkretnych kategorii towarów, w których produkcję zaangażowanych jest kilka krajów, ten kraj spośród nich, z którego towary te należy uznać za pochodzące może zostać określony w drodze aktu wykonawczego, pod warunkiem że spełnione są kryteria określone w art. 24 tego kodeksu, a w konsekwencji, że przyjęty w ten sposób kraj stanowi kraj, w którym miała miejsce „ostatnia istotna obróbka lub przetworzenie” tych towarów. Jeśli chodzi o to ostatnie wyrażenie, Trybunał wyjaśnił w szczególności, że odsyła ono do etapu produkcji, w trakcie którego towary nabywają przeznaczenie, a także szczególne właściwości i skład, których wcześniej nie posiadały, i które nie zostaną następnie poddane istotnym zmianom jakościowym.
Trybunał wskazał następnie, że akt wykonawczy wydany przez Komisję musi być uzasadniony celami takimi jak zapewnienie pewności prawa lub jednolitego stosowania przepisów celnych Unii. Wreszcie uzasadnienie takiego aktu powinno umożliwić sądom Unii kontrolę jego zgodności z prawem, czy to w ramach skargi bezpośredniej, czy też odesłania prejudycjalnego.
W niniejszej sprawie Trybunał, opierając się w pierwszej kolejności na motywach 1, 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego nr 1357/2013, orzekł, że cel spójnego i jednolitego stosowania przepisów celnych i przepisów antydumpingowych Unii, w ramach których ustala się cła antydumpingowe i cła wyrównawcze, uzasadnia przyjęcie tego rozporządzenia.
W drugiej kolejności, co się tyczy uzasadnienia wspomnianego rozporządzenia, Trybunał orzekł, że Komisja przedstawiła w sposób wystarczający pod względem prawnym powody, które skłoniły ją do uściślenia pochodzenia modułów i paneli słonecznych, które umożliwiają zainteresowanym podmiotom zrozumienie i zakwestionowanie rozumowania Komisji, a także Trybunałowi dokonanie oceny ważności rozpatrywanego rozporządzenia.
W trzeciej i ostatniej kolejności Trybunał dokonał weryfikacji rozumowania Komisji dotyczącego określenia kraju pochodzenia omawianych produktów w świetle kryterium „ostatniej istotnej obróbki lub przetworzenia” zawartego w art. 24 Wspólnotowego kodeksu celnego. W tym względzie Trybunał stwierdził, że Komisja nie naruszyła prawa ani nie popełniła oczywistego błędu w ocenie. W szczególności Trybunał potwierdził ocenę Komisji, zgodnie z którą zdolność do odbioru energii słonecznej, a następnie przekształcania jej w energię elektryczną stanowi zasadniczą właściwość ogniw, modułów i paneli słonecznych i określa ich przeznaczenie, w związku z czym przetwarzanie płytek z krzemu w ogniwa słoneczne ma istotne znaczenie, przeważające nad ulepszeniem wprowadzonym na późniejszym etapie montażu ogniw słonecznych w ramach modułów lub paneli słonecznych i stanowi zatem „ostatnie istotne przetworzenie” tych różnych produktów w rozumieniu art. 24 Wspólnotowego kodeksu celnego.
(
1
)	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1357/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. 2013, L 341, s. 47, zwane dalej „rozporządzeniem wykonawczym nr 1357/2013”).
(
2
)	Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. 1992, L 302, s. 1) zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. (Dz.U. 2000, L 311, s. 17, zwane dalej „Wspólnotowym kodeksem celnym”).