61981CO0046_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 46/81
GIORGIO BENVENUTO, μέ τήν ιδιότητα τού γενικού γραμματέως τής Unione Lavoratori Italiani ( ULI ),
Αντικείμενο της υπόθεσης
πού έχει ως αντικείμενο αίτηση περί αναγνωρίσεως από τό Δικαστήριο, μετά από κοινοποίηση τής αιτήσεως αυτής 1 ) στόν υπουργό pro tempore βιομηχανίας, εμπορίου καί βιοτεχνίας τής ιταλικής κυβερνήσεως, 2 ) στό Comitato Interministeriale Prezzi ( CIP-διυπουργική επιτροπή τιμών ) καί 3 ) στήν Associazione Nazionale fra le Imprese Assicuratrici ( ANIA-Εθνική ενωση τών ασφαλιστικών επιχειρήσεων ), τής αυτοδίκαιης ακυρότητας, λόγω παραβάσεως τού άρθρου 85 τής συνθήκης τής Ρώμης, τών διαδικασιών εγκρίσεως τών γενικών ορων τών ασφαλιστηρίων καί τών συντελεστών τών ασφαλίστρων, οπως συνάγονται από μιά συμφωνία μεταξύ ασφαλιστικών επιχειρήσεων πού τείνει νά νοθεύσει καί νά καταργήσει τόν ελεύθερο ανταγωνισμό,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού πρωτοκολλήθηκε στή γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 24 Φεβρουαρίου 1981 ο προσφεύγων άσκησε προσφυγή, μέ τήν οποία ζητά νά αναγνωριστεί η αυτοδίκαιη ακυρότητα, λόγω παραβάσεως τού άρθρου 85 τής συνθήκης ΕΟΚ, τών διαδικασιών πού θεσπίστηκαν σύμφωνα μέ τήν ιταλική έννομη τάξη γιά τήν έγκριση τών συντελεστών τών ασφαλίστρων καί τών γενικών ορων ασφαλίσεως σέ θέματα αστικής ευθύνης γιά τίς ζημίες πού προκαλούνται από τήν κυκλοφορία τών αυτοκινήτων .
2 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 92 παράγραφος 1 τού κανονισμού διαδικασίας, «οταν τό Δικαστήριο ειναι προφανώς αναρμόδιο γιά νά επιληφθεί μιάς προσφυγής πού τού υποβάλλεται σύμφωνα μέ τήν παράγραφο 1 τού άρθρου 38, μπορεί νά απορρίψει τήν προσφυγή ως απαράδεκτη μέ αιτιολογημένη διάταξη . Η απόφαση αυτή μπορεί νά εκδοθεί ακόμα καί πρίν από τή γνωστοποίηση τής προσφυγής στόν αντίδικο» .
3 Τό άρθρο 173 τής συνθήκης ΕΟΚ, πού θεσπίζει τίς προϋποθέσεις τού παραδεκτού τών προσφυγών ακυρώσεως, ορίζει οτι τό Δικαστήριο «ελέγχει τή νομιμότητα τών πράξεων τού Συμβουλίου καί τής Επιτροπής, εκτός τών συστάσεων καί γνωμών» . Από τήν ανωτέρω διάταξη προκύπτει οτι τό Δικαστήριο δέν ειναι αρμόδιο νά επιληφθεί προσφυγών, μέ τίς οποίες ζητείται η ακύρωση νόμων ή μέτρων καθαρά εθνικών .
4 Ο έλεγχος τής νομιμότητας τών πράξεων ή τών μέτρων πού λαμβάνουν οι εθνικές αρχές τών Κρατών μελών δυνάμει κανόνων εσωτερικού δικαίου δέν ανήκει επομένως στή δικαιοδοσία τού Δικαστηρίου, αλλά υπάγεται στή δικαιοδοσία τών εθνικών δικαστηρίων, τά οποία έχουν τήν ευχέρεια, δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ καί υπό τίς προϋποθέσεις πού ορίζει η διάταξη αυτή, νά υποβάλλουν στό Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα ως πρός τήν ερμηνεία ή τό κύρος τών κανόνων τού κοινοτικού δικαίου, εφ’ οσον κρίνουν οτι η απόφαση επί τού σημείου αυτού ειναι αναγκαία γιά τήν έκδοση τής αποφάσεώς τους .
5 Έχοντας υπόψη τίς διατάξεις αυτές καί λαμβάνοντας υπόψη τό γεγονός οτι μέ τήν προσφυγή ζητείται η ακύρωση εθνικών διαδικασιών πού θεσπίστηκαν δυνάμει κανόνων εσωτερικού δικαίου, τό Δικαστήριο διαπιστώνει οτι ειναι προ
φανώς αναρμόδιο νά επιληφθεί τής προσφυγής αυτής . Υπό τίς συνθήκες αυτές, γιά λόγους πού αποβλέπουν στήν οικονομία τών αποφάσεων, πρέπει νά εφαρμοστεί τό άρθρο 92 παράγραφος 1 τού κανονισμού διαδικασίας καί νά κηρυχτεί η προσφυγή απαράδεκτη, ακόμη καί πρίν από τή γνωστοποίησή της στούς αντιδίκους .
Διατακτικό
Διά ταύτα,
αφού άκουσε τό γενικό εισαγγελέα,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
διατάσσει :
Απορρίπτει τήν προσφυγή ως απαράδεκτη .