61980CJ0184_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 184/80
ADRIAEN VAN ZAANEN, αναθεωρητής στό Ελεγκτικό Συνέδριο, κάτοικος Λουξεμβούργου, 16, rue des Roses, μέ εκπρόσωπο καί αντίκλητο τόν δικηγόρο Victor Biel, κάτοικο Λουξεμβούργου, 18a, rue des Glacis,
προσφεύγων,
κατά
ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Λουξεμβούργο, εκπροσωπουμένου από τόν Jean-Aime Stoll, γραμματέως τού Ελεγκτικού Συνεδρίου, κατοίκου Λουξεμβούργου, επικουρουμένου από τόν δικηγόρο Λουξεμβούργου Alex Bonn, 22, Cote d’Eich, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν ως άνω δικηγόρο,
καθ’ ου,
Αντικείμενο της υπόθεσης
πού έχει ως αντικείμενο προσφυγή μέ τήν οποία ζητείται ιδίως η ακύρωση αποφάσεως τού καθ’ ου, διά τής οποίας ετερματίσθη η προσωρινή υπηρεσία τού προσφεύγοντος,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 4 Σεπτεμβρίου 1980, ο προσφεύγων, υπάλληλος μέ βαθμό L/A4 τού Ελεγκτικού Συνεδρίου, ήσκησε, δυνάμει τού άρθρου 179 τής συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή μέ τήν οποία ζητεί τήν ακύρωση τής από 28ης Φεβρουαρίου 1980 αποφάσεως, τής αρμοδίας γιά τούς διορισμούς αρχής ( εφ’ εξής ΑΔΑ ) περί τερματισμού, από 29 Φεβρουαρίου 1980, τής προσωρινής υπηρεσίας τού προσφεύγοντος ως προϊσταμένου τής μεταφραστικής υπηρεσίας, θέσεως πού αντιστοιχεί στόν βαθμό L/A3 . Μέ τήν ίδια προσφυγή, ο προσφεύγων ζητεί, επί πλέον, από τό Δικαστήριο νά αναγνωρίσει αφ’ ενός, οτι η ΑΔΑ δέν εδικαιούτο νά ορίσει προσωρινώς άλλον υπάλληλο ως προϊστάμενο τής μεταφραστικής υπηρεσίας, δεδομένου οτι τό χρονικό διάστημα τής προσωρινής υπηρεσίας δέν δύναται νά υπερβεί τό ενα έτος, καί, αφ’ ετέρου, οτι η ΑΔΑ υπεχρεούτο νά προβεί στήν ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως καί σύμφωνα μέ τά άρθρα 4 καί 29 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων, στήν εξέταση τών δυνατοτήτων προαγωγής . Ο προσφεύγων ζητεί, τέλος, από τό Δικαστήριο νά κρίνει οτι, διά τής παραλείψεώς της, η ΑΔΑ επροξένησε ζημία στόν προσφεύγοντα, η οποία δύναται νά αποτιμηθεί σέ μία λογιστική μονάδα μετατρέψιμο σέ βελγικά φράγκα μέ τήν τιμή πού θά ισχύει τήν ημερομηνία εκδόσεως τής αποφάσεως .
2 Από τήν δικογραφία προκύπτει οτι ο προσφεύγων, υπάλληλος τής Επιτροπής από τό 1974, μέ βαθμό L/A4, μετετάγη, μέ απόφαση τής 8ης Δεκεμβρίου 1978, στό Ελεγκτικό Συνέδριο μέ τόν βαθμό 4, κλιμάκιο 5, τού γλωσσικού κλάδου ( L/A ), από 1ης Δεκεμβρίου 1978 . Η εν λόγω μετάταξη έγινε σέ χρόνο πού τό Ελεγκτικό Συνέδριο οργάνωνε τίς υπηρεσίες του, ιδίως δέ τήν μεταφραστική του υπηρεσία . Προκειμένου νά προβεί σέ πλήρωση τής θέσεως τού προϊσταμένου τής ανωτέρω υπηρεσίας, τό Ελεγκτικό Συνέδριο εδημοσίευσε τίς 24 Οκτωβρίου 1978, σύμφωνα μέ τήν προβλεπομένη στό άρθρο 29 παράγραφος 1 στοιχείο γ τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως διαδικασία, τήν υπ’ αριθ . ΕΣ/LA/27/1978 ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως . Η διαδικασία ομως αυτή απέτυχε, λόγω ελλείψεως υποψηφιοτήτων πού νά ανταποκρίνονται στίς προβλεπόμενες στήν ανωτέρω ανακοίνωση προϋποθέσεις .
3 Ακολούθως, η ΑΔΑ ανέθεσε στόν προσφεύγοντα, μέ απόφαση τής 1ης Μαρτίου 1979, τήν προσωρινή διεύθυνση τής μεταφραστικής υπηρεσίας τού Ελεγκτικού Συνεδρίου γιά χρονικό διάστημα τριών μηνών, υπολογιζόμενο από τήν 1η Μαρτίου 1979 . Η απόφαση αυτή ελήφθη δυνάμει τού άρθρου 7 παράγραφος 2 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, κατά τό οποίο
«Ο υπάλληλος δύναται νά κληθεί νά καταλάβει, προσωρινά, θέση σταδιοδρομίας τής κατηγορίας ή τού κλάδου του, ανώτερη από τήν σταδιοδρομία, στήν οποία ανήκει . Από τόν τέταρτο μήνα προσωρινής υπηρεσίας, εισπράττει εξισωτική αποζημίωση ίση μέ τήν διαφορά μεταξύ τών αποδοχών του πού αντιστοιχούν στόν βαθμό καί στό κλιμάκιό του καί εκείνων πού αντιστοιχούν στό κλιμάκιο, τό οποίο θά ελάμβανε στό βασικό βαθμό, άν ειχε διορισθεί στήν σταδιοδρομία, στήν οποία εργάζεται προσωρινά .
Η προσωρινή υπηρεσία περιορίζεται σέ ενα έτος, εκτός άν έχει ως αντικείμενο τήν αντικατάσταση υπαλλήλου πού έχει αποσπασθεί πρός τό συμφέρον τής υπηρεσίας ή έχει στρατευθεί ή έχει λάβει μακρόχρονη αναρρωτική άδεια.»
4 Μέ απόφαση τής 21ης Ιουνίου 1979, η ΑΔΑ παρέτεινε τήν διάρκεια τής ανωτέρω προσωρινής υπηρεσίας κατά ενα μήνα, από τήν 1η εως τήν 30ή Ιουνίου 1979, συγχρόνως δέ εχορήγησε στόν προσφεύγοντα τήν προβλεπομένη στό δεύτερο εδάφιο τής παραγράφου 2 τού άρθρου 7 εξισωτική αποζημίωση .
5 Η ισχύς τής τελευταίας αυτής αποφάσεως παρετάθη τρείς φορές μέχρι τίς 29 Φεβρουαρίου 1980, ημερομηνία κατά τήν οποία ο προσφεύγων κατείχε τήν θέση επί ενα έτος, χρονικό διάστημα πού αποτελεί τό ανώτατο οριο σύμφωνα μέ τό δεύτερο εδάφιο τής παραγράφου 2 τού άρθρου 7 .
6 Η τελευταία απόφαση περί παρατάσεως, η οποία ελήφθη μόλις στίς 28 Φεβρουαρίου 1980 καί μέ τήν οποία παρετάθη η διάρκεια τής προσωρινής υπηρεσίας από τήν 1η Ιανουαρίου 1980 εως τήν 29η Φεβρουαρίου 1980, διηυκρίνιζε οτι η χορηγουμένη στόν προσφεύγοντα εξισωτική αποζημίωση «θά λήξει υποχρεωτικώς» κατά τήν εν λόγω ημερομηνία .
7 Στίς 28 Φεβρουαρίου 1980, η ΑΔΑ έλαβε άλλη απόφαση, μέ τήν οποία ανέθεσε σέ άλλο υπάλληλο, τόν Ε ., δανικής ιθαγενείας αναθεωρητή μέ βαθμό L/A5, νά διευθύνει προσωρινώς τήν μεταφραστική υπηρεσία από τήν 1η Μαρτίου εως τήν 30ή Αυγούστου 1980 . Η ισχύς τής τελευταίας αυτής αποφάσεως παρετάθη μέχρι τίς 30 Νοεμβρίου 1980 .
8 Ακολούθως ο προσφεύγων, στίς 3 Απριλίου 1980, υπέβαλε στήν ΑΔΑ ένσταση κατά τήν έννοια τού άρθρου 90 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, μέ τήν οποία, ενώ εδέχετο οτι, δυνάμει τού άρθρου 7 παράγραφος 2 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, η διάρκεια τής προσωρινής του υπηρεσίας δέν ητο δυνατόν νά παραταθεί εκ νέου, ισχυρίσθη οτι ο ορισμός τού Ε . ητο παράνομος, διότι από τήν διατύπωση τού άρθρου 7 παράγραφος 2 προκύπτει οτι απαγορεύεται στήν ΑΔΑ νά πληρώσει μέσω διαδοχικών προσωρινών ορισμών κενή θέση επί χρονικό διάστημα πού νά υπερβαίνει τό έτος . Επί πλέον, δυνάμει τής ανωτέρω παραγράφου, απαγορεύεται επίσης στήν ΑΔΑ νά καλέσει, οπως έπραξε, υπάλληλο νά καταλάβει προσωρινώς θέση σταδιοδρομίας ανωτέρας από τήν δική του . Τέλος, ο ορισμός τού Ε . δέν συνετελέσθη πρός τό συμφέρον τής υπηρεσίας, τό οποίο απαιτεί νά πληρωθεί η εν λόγω θέση μέσω μιάς τών προβλεπομένων στό άρθρο 29 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως διαδικασιών .
9 Δεδομένου οτι δέν έλαβε απάντηση στήν προαναφερθείσα ένσταση, ο προσφεύγων ήσκησε τήν παρούσα προσφυγή .
10 Πρέπει επίσης νά σημειωθεί οτι, στίς 2 Σεπτεμβρίου 1980 καί σύμφωνα μέ τό άρθρο 29 παράγραφος 2 στοιχείο β τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, η ΑΔΑ εδημοσίευσε τήν υπ’ αριθ . ΕΣ/LA/3/80 προκήρυξη εσωτερικού εντός τών οργάνων διαγωνισμού, προκειμένου νά πληρώσει τήν εν λόγω θέση . Αφού έκανε γνωστό στήν επιτροπή τού διαγωνισμού, στίς 8 Σεπτεμβρίου 1980, οτι δέν θά υπέβαλε υποψηφιότητα γιά τούς λόγους πού ανέφερε στήν ένστασή του, καθώς καί στήν προσφυγή, εν τούτοις, ο προσφεύγων, ακολούθως, υπέβαλε εγκαίρως καί προσηκόντως τήν υποψηφιότητά του . Κατά τήν διάρκεια τής συνεδριάσεως ο προσφεύγων ισχυρίσθη, χωρίς νά αντικρουσθεί, οτι κανείς από τούς υποψηφίους δέν επέτυχε στόν διαγωνισμό .
11 Πρός θεμελίωση τής προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει τούς ακόλουθους λόγους :
— η απόφαση περί τερματισμού τής προσωρινής του υπηρεσίας δέν ηταν αιτιολογημένη, γεγονός τό οποίο πρέπει νά επιφέρει τήν ακύρωσή της·
— τό Ελεγκτικό Συνέδριο δέν εδικαιούτο νά διορίσει προσωρινώς άλλο υπάλληλο, δεδομένου οτι δυνάμει τού άρθρου 7 παράγραφος 2 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, η διάρκεια τής προσωρινής υπηρεσίας περιορίζεται σέ ενα έτος·
— τό Ελεγκτικό Συνέδριο υπεχρεούτο νά προβεί στήν ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως καί νά εξετάσει τήν δυνατότητα πληρώσεώς της μέ προαγωγή, σύμφωνα μέ τά άρθρα 4 καί 29 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως .
12 Τό Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τό παραδεκτό τών ανωτέρω λόγων μέ τίς ακόλουθες σκέψεις :
— εφ’ οσον ο προσφεύγων εδέχθη στήν ένστασή του οτι δέν ηταν δυνατόν νά ανανεωθεί η προσωρινή υπηρεσία του, δέν δύναται νά εγείρει τό ανωτέρω ζήτημα στήν προσφυγή του·
— η απόφαση περί τερματισμού τής προσωρινής υπηρεσίας τού προσφεύγοντος δέν τού προξενεί βλάβη, δεδομένου οτι ο προσφεύγων εδέχθη οτι η κατάσταση αυτή προέκυπτε από τήν διατύπωση τού άρθρου 7 παράγραφος 2 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως·
— ο τελευταίος λόγος τού προσφεύγοντος ειναι απαράδεκτος, διότι δέν προεβλήθη στήν ένστασή του·
— ο ορισμός τού Ε . δέν δύναται νά αμφισβητηθεί εφ’ οσον η προσφυγή δέν στρέφεται ρητώς κατά τού ως άνω υπαλλήλου .
13 Οι δύο πρώτοι ισχυρισμοί, πού προέβαλε τό Ελεγκτικό Συνέδριο πρός υποστήριξη τού απαραδέκτου τής προσφυγής, δέν δύνανται νά γίνουν δεκτοί, δεδομένου οτι αναφέρονται σέ ζητήματα τά οποία ανάγονται στήν ουσία τής υποθέσεως . Ως πρός τόν τρίτο ισχυρισμό, από τό κείμενο τής ενστάσεως προκύπτει ή τουλάχιστον συνάγεται αναγκαίως από αυτή, οτι ο προσφεύγων ειχε περιλάβει
τόν τελευταίο λόγο καί συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός πρέπει επίσης νά απορριφθεί . Τέλος, θά πρέπει νά γίνει δεκτό, οσον αφορά τόν τελευταίο ισχυρισμό πού επεκαλέσθη τό Ελεγκτικό Συνέδριο, οτι ο προσφεύγων ειχε προφανές συμφέρον νά ακυρωθεί ο προσωρινός ορισμός τού Ε . γιά τούς λόγους πού επικαλείται, υπό τήν έννοια οτι μία τέτοια ακύρωση θά επέτρεπε νά ακολουθηθεί μία από τίς διαδικασίες πού προβλέπονται στό άρθρο 29 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, στίς οποίες ο προσφεύγων ηταν σέ θέση νά συμμετάσχει .
14 Από τίς ανωτέρω σκέψεις προκύπτει οτι η προσφυγή ειναι παραδεκτή .
Κατά συνέπεια, πρέπει νά εξετασθεί τό βάσιμο τών λόγων πού προέβαλε ο προσφεύγων .
15 Ο πρώτος λόγος τού προσφεύγοντος αποβλέπει στήν ακύρωση τής αποφάσεως περί τερματισμού τής προσωρινής υπηρεσίας του γιά έλλειψη αιτιολογίας .
16 Ο λόγος αυτός δέν δύναται νά γίνει δεκτός . Πράγματι, ακόμη καί άν η απόφαση τής 28ης Φεβρουαρίου 1980 δέν ανέφερε ρητώς οτι η προσωρινή υπηρεσία τού προσφεύγοντος θά έληγε οριστικώς στίς 29 Φεβρουαρίου 1980, δυνάμει τών διατάξεων τού άρθρου 7 παράγραφος 2 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, τό συμπέρασμα αυτό συνάγεται εμμέσως από τό κείμενο τής αποφάσεως, στήν οποία διευκρινίζεται οτι η εξισωτική αποζημίωση πού εχορηγείτο στόν προσφεύγοντα, λόγω τού οτι κατείχε προσωρινώς τήν εν λόγω θέση, «θά λήξει υποχρεωτικώς» κατά τήν τελευταία αυτή ημερομηνία . Από τό κείμενο τής ενστάσεως προκύπτει επίσης οτι ο προσφεύγων εγνώριζε, εν όψει τής διατυπώσεως τής εν λόγω παραγράφου, οτι η διάρκεια τής προσωρινής υπηρεσίας του δέν ητο δυνατόν νά παραταθεί εκ νέου . Συνεπώς, εκ τών ανωτέρω συνάγεται οτι η αιτιολογία τής αποφάσεως, άν καί όχι πλήρης, ηταν, νομικώς επαρκής .
17 Ακολούθως, ο προσφεύγων ισχυρίζεται οτι η ΑΔΑ δέν εδικαιούτο νά ορίσει προσωρινώς τόν Ε . ως προϊστάμενο τής μεταφραστικής υπηρεσίας, επειδή, δυνάμει τού άρθρου 7 παράγραφος 2, η διάρκεια τής προσωρινής υπηρεσίας δέν δύναται νά υπερβαίνει τό έτος . Στά ανωτέρω προσθέτει οτι, εν πάση περιπτώσει, ο ορισμός τού Ε . ειναι παράνομος . Πράγματι, από τό κείμενο τής εν λόγω παρα
γράφου προκύπτει οτι ενας υπάλληλος δέν δύναται νά κληθεί νά καταλάβει προσωρινώς παρά θέση πού αντιστοιχεί στό βαθμό του ή, εν πάση περιπτώσει, σέ βαθμό αμέσως ανώτερο τού ιδικού του .
18 Ο ανωτέρω λόγος, επίσης, δέν δύναται νά γίνει δεκτός . Πράγματι, από τό κείμενο τού άρθρου 7 παράγραφος 2 προκύπτει οτι η μεγίστη διάρκεια τής προσωρινής υπηρεσίας αναφέρεται στό ανώτατο χρονικό διάστημα κατά τό οποίο ενας υπάλληλος δύναται νά κατέχει προσωρινώς τήν εν λόγω θέση . Δέν επιβάλλεται περιορισμός ενός έτους οσον αφορά τήν προσωρινή κατοχή τής θέσεως αυτής . Ο περιορισμός αυτός δέν εφαρμόζεται παρά επί τού χρονικού διαστήματος, κατά τήν διάρκεια τού οποίου η θέση αυτή δύναται νά κατέχεται από τόν ίδιο υπάλληλο . Συνεπώς, η ΑΔΑ δικαιούται, κατά τήν λήξη τού εν λόγω χρονικού διαστήματος, νά πληρώσει τήν ανωτέρω θέση διά τού ορισμού άλλου υπαλλήλου, ο οποίος συγκεντρώνει τίς προϋποθέσεις πού προβλέπονται στό πρώτο εδάφιο τής παραγράφου 2 .
19 Επί πλέον, από τό κείμενο τού πρώτου εδαφίου τής παραγράφου 2 ουδόλως συνάγεται οτι ενας υπάλληλος δέν δύναται νά κληθεί νά καταλάβει προσωρινώς παρά μόνο θέση, η οποία αντιστοιχεί σέ βαθμό όχι ανώτερο από τόν αμέσως επόμενο τού ιδικού του . Πράγματι, από τήν διατύπωση τού κειμένου αυτού προκύπτει οτι η εν λόγω διάταξη αναφέρεται στόν προσωρινό ορισμό υπαλλήλου σέ θέση «σταδιοδρομίας . . . ανώτερης από τήν σταδιοδρομία, στήν οποία ανήκει» . Επομένως, η ΑΔΑ εδικαιούτο νά ορίσει τόν Ε ., ο οποίος ανήκει σέ σταδιοδρομία πού περιλαμβάνει τούς βαθμούς L A4 καί L A5, ως προϊστάμενο τής μεταφραστικής υπηρεσίας, θέση η οποία αντιστοιχεί στόν βαθμό L A3 .
20 Από τήν δικογραφία προκύπτει οτι η κυρία αιτίαση πού προσάπτει ο προσφεύγων στήν ΑΔΑ, συνίσταται στό οτι δέν εκίνησε εγκαίρως μία νέα διαδικασία προαγωγής, σύμφωνα μέ τά άρθρα 4 καί 29 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, δηλαδή από τό χρονικό σημείο πού ώφειλε νά διαπιστώσει, ως πρός τόν προσφεύγοντα καί κατά τήν διάρκεια τής προσωρινής του υπηρεσίας, τήν αποτυχία τής διαδικασίας πού εκινήθη στίς 24 Οκτωβρίου 1978 μέ τήν ανακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως υπ’ αριθ . ΕΣ LA/27/78 . Κατά τόν προσφεύγοντα, άν η ΑΔΑ ενεργούσε κατά αυτόν τόν τρόπο, θά ειχε σοβαρές πιθανότητες νά επιτύχει σέ εναν τέτοιο διαγωνισμό .
21 Σύμφωνα μέ τίς παρασχεθείσες από τό Ελεγκτικό Συνέδριο επεξηγήσεις, ο λόγος καθυστερήσεως τής ενάρξεως μιάς νέας διαδικασίας πρός τόν σκοπό προσλήψεως τού προϊσταμένου τής μεταφραστικής υπηρεσίας, ενέκειτο στό γεγονός οτι μετά τό αρνητικό αποτέλεσμα τής πρώτης ανακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως τής 24ης Οκτωβρίου 1978, απεφάσισε νά προκηρύξει διαγωνισμό πρός τόν σκοπό πληρώσεως τής εν λόγω θέσεως . Εν τούτοις, κατά τό εν λόγω χρονικό σημείο τό Ελεγκτικό Συνέδριο, νέο όργανο πού ιδρύθη στίς 25 Οκτωβρίου 1977, διοργάνωνε τίς υπηρεσίες του, γεγονός πού συνεπήγετο ιδίως τήν προκήρυξη περίπου 157 διαγωνισμών, μεταξύ τών οποίων καί ο σχετικός μέ τήν θέση τού προϊσταμένου τής μεταφραστικής υπηρεσίας διαγωνισμός υπ’ αριθ . ΕΣ/LA/3/80, ο οποίος ηταν μεταξύ τών τελευταίων . Στίς 28 Φεβρουαρίου 1980, η προκήρυξη τού εν λόγω διαγωνισμού δέν ηταν ακόμη ετοιμη πρός δημοσίευση . Αυτός ηταν ο λόγος, γιά τόν οποίο η διοίκηση έπρεπε νά αποφασίσει προκειμένου νά μήν αφήσει κενή τήν πρός πλήρωση θέση, νά τήν πληρώσει εκ νέου προσωρινώς .
22 Δεδομένου οτι ο ανωτέρω ισχυρισμός δέν ημφισβητήθη σοβαρώς, πρέπει νά ληφθεί υπ’ όψη καί νά γίνει δεκτό οτι τό Ελεγκτικό Συνέδριο δέν ενήργησε αντιθέτως πρός τά συμφέροντα τής υπηρεσίας, καθυστερώντας κατ’ ανάγκη τήν έναρξη τών προβλεπομένων στό άρθρο 29 διαδικασιών .
23 Ως εκ τούτου, πρέπει νά απορριφθεί ο τρίτος λόγος τού προσφεύγοντος .
24 Επομένως, η ΑΔΑ δέν επροξένησε στόν προσφεύγοντα βλάβη διά παραλείψεως καί, συνεπώς, πρέπει επίσης νά απορριφθεί τό αίτημα τού προσφεύγοντος περί αποκαταστάσεως ενδεχομένης ζημίας .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
25 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα . Συμφώνως ομως μέ τό άρθρο 70 τού κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων τών Κοινοτήτων, τά όργανα φέρουν τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν . Η εν λόγω διάταξη πρέπει νά εφαρμοσθεί κατ’ αναλογίαν εν προκειμένω .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει τήν προσφυγή ως αβάσιμο .
2 ) Κάθε διάδικος φέρει τά δικαστικά του έξοδα .