Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Φεβρουαρίου 2014 –
Επιτροπή κατά Ιταλίας
(Υπόθεση C‑596/12)
«Παράβαση κράτους μέλους – Ομαδικές απολύσεις – Έννοια του όρου “εργαζόμενοι” – Αποκλεισμός των “dirigenti” – Οδηγία 98/59/ΕΚ – Άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2 – Παράβαση»
Κοινωνική πολιτική – Προσέγγιση των νομοθεσιών – Ομαδικές απολύσεις – Οδηγία 98/59 – Διαδικασίες για την ενημέρωση και τη διαβούλευση των εργαζομένων – Έννοια του όρου «εργαζόμενοι» – Εθνική ρύθμιση αποκλείουσα την κατηγορία των «dirigenti» από το πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας διαβουλεύσεως – Δεν επιτρέπεται (Oδηγία 98/59 του Συμβουλίου, άρθρα 1 §§ 1 και 2 και 2) (βλ. σκέψεις 16, 17, 21-24 και διατακτ.)
Αντικείμενο
Παράβαση κράτους μέλους – Παράβαση του άρθρου 1, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (ΕΕ L 225, σ. 16) – Πεδίο εφαρμογής – Έννοια του όρου «εργαζόμενοι» – Ένταξη των διευθυντικών στελεχών στην έννοια αυτή
Διατακτικό
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
1)
Η Ιταλική Δημοκρατία, εξαιρώντας, με το άρθρο 4, παράγραφος 9, του νόμου αριθ. 223, για τους κανόνες περί αργίας για τεχνικούς λόγους, κινητικότητας, επιδομάτων ανεργίας, εφαρμογής των κοινοτικών οδηγιών, τοποθετήσεως εργατικού δυναμικού και για άλλες διατάξεις σχετικά με την αγορά εργασίας (legge n. 223 – Norme in materia di cassa integrazione, mobilita’, trattamenti di disoccupazione, attuazione di direttive della Comunita’ europea, avviamento al lavoro ed altre disposizioni in materia di mercato del lavoro), της 23ης Ιουλίου 1991, την κατηγορία των «dirigenti» από το πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 2 της οδηγίας 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας αυτής.
2)
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.