62019TJ0386
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο πενταμελές τμήμα)
της 11ης Σεπτεμβρίου 2024 (
*1
)
«Θεσμικό δίκαιο – Μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου – Δραστηριότητα η οποία είναι ασυμβίβαστη με τα καθήκοντα του μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου – Έξοδα που θεωρούνται αχρεωστήτως καταβληθέντα – Απόφαση είσπραξης – Απόφαση του Δικαστηρίου επί της παράβασης των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη θέση του μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου – Νομότυπο της έρευνας και της τελικής έκθεσης της OLAF – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Προθεσμία παραγραφής – Άρθρο 98, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 – Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη – Πλάνη εκτιμήσεως – Εξωσυμβατική ευθύνη – Ηθική βλάβη»
Στην υπόθεση T‑386/19,
CQ, εκπροσωπούμενος από την L. Levi, δικηγόρο,
προσφεύγων-ενάγων,
κατά
Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, εκπροσωπούμενου από τις K. Κάντζα και B. Schäfer,
καθού-εναγομένου,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο πενταμελές τμήμα),
συγκείμενο από τους R. da Silva Passos, πρόεδρο, S. Gervasoni, N. Półtorak, I. Reine (εισηγήτρια) και T. Pynnä, δικαστές,
γραμματέας: H. Eriksson, διοικητική υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 4ης Μαΐου 2023,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
Με την προσφυγή-αγωγή, ο προσφεύγων-ενάγων, CQ, ζητεί, αφενός, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, της 11ης Απριλίου 2019, περί βεβαίωσης απαίτησης και είσπραξης έναντί του, με την οποία το τελευταίο χαρακτήρισε το ποσό των 153407,58 ευρώ ως αχρεωστήτως εισπραχθέν ποσό για έξοδα αποστολών και ημερήσιες αποζημιώσεις, για έξοδα εκπροσώπησης καθώς και για τη χρήση των υπηρεσιών οδηγών και διέταξε την είσπραξη του ποσού αυτού (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), και, αφετέρου, βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ, χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που ισχυρίζεται ότι υπέστη.
I. Νομικό πλαίσιο
Α. Συνθήκη ΛΕΕ
2
Το άρθρο 285 ΣΛΕΕ έχει ως εξής:
«Το Ελεγκτικό Συνέδριο εξασφαλίζει τον έλεγχο των λογαριασμών της Ένωσης.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο απαρτίζεται από έναν υπήκοο κάθε κράτους μέλους. Τα μέλη του ασκούν τα καθήκοντά τους με πλήρη ανεξαρτησία, προς το γενικό συμφέρον της Ένωσης.»
3
Το άρθρο 286, παράγραφοι 3 και 6, ΣΛΕΕ έχει ως εξής:
«3.   Κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων τους, τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν ζητούν ούτε δέχονται υποδείξεις από καμία κυβέρνηση ή άλλον οργανισμό. Απέχουν από κάθε ενέργεια ασυμβίβαστη με τα καθήκοντά τους.
[…]
6.   Τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου δύνανται να απαλλάσσονται των καθηκόντων τους ή να κηρύσσονται έκπτωτα του δικαιώματος προς σύνταξη ή άλλων αντ’ αυτού ωφελημάτων μόνον αν το Δικαστήριο διαπιστώσει, κατόπιν αιτήσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ότι έπαυσαν να ανταποκρίνονται προς τις απαιτούμενες προϋποθέσεις ή να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν εκ της θέσεώς τους.»
Β. Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 883/2013
4
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 1074/1999 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 248, σ. 1), έχει ως εξής:
«Προκειμένου να ενισχυθεί η καταπολέμηση της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας […], η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης […] ασκεί τις εξουσίες διενέργειας ερευνών που ανατίθενται στην Επιτροπή […]».
5
Το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 883/2013 προβλέπει τα ακόλουθα:
«1.   Στους τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 1, η [Ευρωπαϊκή] Υπηρεσία [Καταπολέμησης της Απάτης] διενεργεί διοικητικές έρευνες εντός των θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών […].
Οι εν λόγω εσωτερικές έρευνες διενεργούνται σύμφωνα με τους όρους του παρόντος κανονισμού και των αποφάσεων που εκδίδονται από τα αντίστοιχα θεσμικά και λοιπά όργανα ή οργανισμούς.
2.   Εφόσον τηρούνται οι διατάξεις της παραγράφου 1:
α)
η [Ευρωπαϊκή] Υπηρεσία [Καταπολέμησης της Απάτης] δικαιούται άμεσης πρόσβασης, χωρίς προειδοποίηση, σε κάθε σχετική πληροφορία, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σε βάσεις δεδομένων, που κατέχουν τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί, καθώς και στις εγκαταστάσεις αυτών. […] Η [Ευρωπαϊκή] Υπηρεσία [Καταπολέμησης της Απάτης] μπορεί να λαμβάνει αντίγραφα και αποσπάσματα κάθε εγγράφου ή του περιεχομένου κάθε μέσου αποθήκευσης πληροφοριών που κατέχουν τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί […]».
6
Το άρθρο 5, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού 883/2013 ορίζει τα εξής:
«1.   Ο γενικός διευθυντής μπορεί να αποφασίσει την έναρξη έρευνας όταν υπάρχουν επαρκείς υπόνοιες, οι οποίες μπορούν επίσης να βασίζονται σε πληροφορίες παρεχόμενες από τρίτους ή ανωνύμως, ότι έχει διαπραχθεί απάτη, διαφθορά ή κάθε άλλη παράνομη δραστηριότητα εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης. […]
2.   […]
Η απόφαση για την έναρξη εσωτερικής έρευνας λαμβάνεται από τον γενικό διευθυντή, ο οποίος ενεργεί ιδία πρωτοβουλία ή μετά από αίτηση του θεσμικού ή άλλου οργάνου ή οργανισμού στο οποίο πρόκειται να πραγματοποιηθεί η έρευνα ή κράτους μέλους.
3.   Ενόσω ο γενικός διευθυντής εξετάζει αν πρέπει να διεξαχθεί εσωτερική έρευνα κατόπιν αίτησης αναφερόμενης στην παράγραφο 2 και/ή ενώ η [Ευρωπαϊκή] Υπηρεσία [Καταπολέμησης της Απάτης] διεξάγει εσωτερική έρευνα, τα ενδιαφερόμενα θεσμικά ή λοιπά όργανα ή οργανισμοί δεν ξεκινούν παράλληλη έρευνα για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, εκτός διαφορετικής συμφωνίας με την [Ευρωπαϊκή] Υπηρεσία [Καταπολέμησης της Απάτης].»
7
Το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 883/2013 έχει ως εξής:
«Οι υπάλληλοι της [Ευρωπαϊκής] Υπηρεσίας [Καταπολέμησης της Απάτης] ασκούν τα καθήκοντά τους με την επίδειξη γραπτής εξουσιοδότησης στην οποία αναγράφονται τα στοιχεία ταυτότητας και η ιδιότητά τους. Η εξουσιοδότηση εκδίδεται από τον γενικό διευθυντή και αναφέρει το αντικείμενο και τον σκοπό της έρευνας, τις νομικές βάσεις για τη διενέργειά της και τις εξουσίες για τη διεξαγωγή της έρευνας που πηγάζουν από τις βάσεις αυτές.»
8
Το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 883/2013 διευκρινίζει τα εξής:
«Με την επιφύλαξη του άρθρου 4 παράγραφος 6 και του άρθρου 7 παράγραφος 6, μόλις ολοκληρωθεί η έρευνα και προτού συνταχθούν συμπεράσματα με ονομαστική αναφορά σε ενδιαφερόμενο, παρέχεται στο εν λόγω πρόσωπο η δυνατότητα να σχολιάσει περιστατικά που το αφορούν.»
9
Το άρθρο 11, παράγραφος 4, του κανονισμού 883/2013 έχει ως εξής:
«Οι εκθέσεις και συστάσεις που συντάσσονται μετά από εσωτερική έρευνα και κάθε συναφές χρήσιμο έγγραφο διαβιβάζονται στο ενδιαφερόμενο θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμό. Τα εν λόγω θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί δίνουν στις εσωτερικές έρευνες τη συνέχεια, ιδίως πειθαρχική ή δικαστική, την οποία απαιτούν τα αποτελέσματα των εσωτερικών ερευνών και ενημερώνουν σχετικά την [Ευρωπαϊκή] Υπηρεσία [Καταπολέμησης της Απάτης], εντός προθεσμίας που ορίζεται στις συστάσεις που συνοδεύουν την έκθεση, καθώς και, επιπλέον, μετά από σχετική αίτηση της [Ευρωπαϊκής] Υπηρεσίας [Καταπολέμησης της Απάτης].»
Γ. Εσωτερικοί κανόνες του Ελεγκτικού Συνεδρίου
1.
Απόφαση 1-2003 σχετικά με τα έξοδα αποστολών των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου
10
Το άρθρο 1 της απόφασης 1-2003 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της 16ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τα έξοδα αποστολών των Μελών του Συνεδρίου, η οποία ίσχυε κατά τον χρόνο των επίμαχων στην υπό κρίση προσφυγή πραγματικών περιστατικών (στο εξής: απόφαση 1-2003), διευκρίνιζε τα εξής:
«Οι νομικές δεσμεύσεις (δηλαδή οι εντολές αποστολής) που αφορούν τα έξοδα αποστολής πρέπει να ζητούνται το συντομότερο δυνατόν. Διατάκτης, για τα έξοδα αποστολής των Μελών, είναι ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου […]».
11
Το άρθρο 3 της απόφασης 1-2003 είχε ως εξής:
«Κατά τη διάρκεια των αποστολών τους, τα Μέλη μπορούν να μετακινούνται με υπηρεσιακό όχημα, αεροπορικώς, σιδηροδρομικώς ή ακτοπλοϊκώς.»
12
Το άρθρο 5 της απόφασης 1-2003 όριζε τα εξής:
«Η επιστροφή των εξόδων αποστολής ζητείται το συντομότερο δυνατόν μετά την επιστροφή του Μέλους. Τα έξοδα ξενοδοχείου (εξαιρουμένων των γευμάτων) επιστρέφονται.»
13
Το άρθρο 6 της απόφασης 1-2003 είχε ως εξής:
«Για τις αποστολές που διαρκούν λιγότερο από δώδεκα ώρες εντός μίας ημέρας καταβάλλεται το ήμισυ της σχετικής ημερήσιας αποζημίωσης. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η ημερήσια αποζημίωση καταβάλλεται στο σύνολό της.»
2.
Απόφαση 7-2004 σχετικά με τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου
14
Το άρθρο 2 της απόφασης 7-2004 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της 22ας Απριλίου 2004, σχετικά με τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής των Μελών του, η οποία ίσχυε κατά τον χρόνο των επίμαχων στην υπό κρίση προσφυγή πραγματικών περιστατικών (στο εξής: απόφαση 7-2004), όριζε τα εξής:
«Στην αρχή κάθε οικονομικού έτους και κατόπιν διαβούλευσης με τα Μέλη, οι πιστώσεις διαιρούνται σε δύο μέρη:
[…]
Το δεύτερο μέρος, καλούμενο μέρος B, αφορά τις γενικού χαρακτήρα δαπάνες εκπροσώπησης και υποδοχής στις οποίες υποβάλλονται τα Μέλη υπό την ιδιότητά τους ως Μελών θεσμικού οργάνου. Η επιστροφή των δαπανών αυτών πραγματοποιείται στο τέλος κάθε τριμήνου βάσει σχετικών δηλώσεων στις οποίες επισυνάπτονται οι αποδείξεις ή άλλα δικαιολογητικά έγγραφα που θεωρούνται ως ισοδύναμα και αναφέρουν την ημερομηνία της πρόσκλησης, τον αριθμό των προσκεκλημένων και την ιδιότητα του κύριου προσκεκλημένου. […]»
15
Το άρθρο 6 της απόφασης 7-2004 προέβλεπε τα ακόλουθα:
«Για τις δεξιώσεις που πραγματοποιούνται σε οικία, το Συνέδριο επιστρέφει τα καταβληθέντα έξοδα μέχρι του ποσού που προκύπτει από τα προσκομισθέντα δικαιολογητικά έγγραφα.»
16
Η απόφαση 7-2004 συνοδευόταν από σημείωμα προς τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της 22ας Απριλίου 2004, το οποίο περιείχε «προτάσεις σχετικά με τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής» (στο εξής: σημείωμα της 22ας Απριλίου 2004). Με το εν λόγω σημείωμα διευκρινίζονταν, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Τα έξοδα εκπροσώπησης αποσκοπούν κυρίως στην προώθηση των εξωτερικών σχέσεων του Συνεδρίου.
Τα μέλη εκπροσωπούν το Συνέδριο ιδίως όταν διατηρούν, προς το συμφέρον του Συνεδρίου, επαγγελματικές σχέσεις με πρόσωπα που ασκούν καθήκοντα εντός της […] Ένωσης, των κρατών μελών ή άλλων χωρών.
[…]
Οι δαπάνες για κάθε εκδήλωση πρέπει να είναι ανάλογες της σημασίας της εκδήλωσης και της ιδιότητας των συμμετεχόντων.
Όταν τα μέλη εκπροσωπούν το Συνέδριο, ο/η σύζυγος/σύντροφός τους μπορεί επίσης να συμμετάσχει στην εκδήλωση. Οι προσκεκλημένοι μπορούν επίσης να συνοδεύονται.
Όσον αφορά τους φίλους ή τις προσωπικές σχέσεις, οι προσκλήσεις πρέπει να είναι ιδιωτικές.
[…]
Το παράρτημα 1 περιέχει σχετικές κατευθυντήριες γραμμές.
Οι δαπάνες πρέπει να δηλώνονται κατά τρόπο σαφή και συνοπτικό με χρήση του παραρτήματος 2.»
17
Το παράρτημα 1 του σημειώματος της 22ας Απριλίου 2004 διευκρίνιζε ότι «η εκπροσώπηση/υποδοχή εκτός του Συνεδρίου πρέπει κατά κανόνα να αφορά πρόσωπα που ασκούν πρωταρχικής σημασίας καθήκοντα εντός της […] Ένωσης, των κρατών μελών ή άλλων χωρών» και ότι οι δαπάνες για εκπροσώπηση/υποδοχή στην ιδιωτική κατοικία του Μέλους «δεν πρέπει να υπερβαίνουν το μέτρο που είναι αναγκαίο για τον σκοπό αυτόν, συμπεριλαμβανομένου του ανθοστολισμού».
18
Το παράρτημα αυτό όριζε επίσης ότι, «[ό]ταν ο κατάλογος των προσκεκλημένων, πέραν των εξωτερικών σε σχέση με το όργανο προσώπων, περιλαμβάνει υπαλλήλους του Συνεδρίου, πρέπει να διατηρείται κατάλληλη ισορροπία μεταξύ των δύο κατηγοριών» και ότι «οι προσωπικοί φίλοι και τα μέλη της οικογένειας (εξαιρουμένων των συζύγων/συντρόφων) πρέπει να προσκαλούνται με ιδιωτικές προσκλήσεις, με έξοδα του μέλους».
3.
Απόφαση 33-2004 σχετικά με τη διαχείριση και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου
19
Το άρθρο 1 της απόφασης 33-2004 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της 15ης Ιουνίου 2004, σχετικά με τη διαχείριση και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία ίσχυε κατά τον χρόνο των επίμαχων στην υπό κρίση προσφυγή πραγματικών περιστατικών έως την έναρξη ισχύος της απόφασης 19-2009 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της 20ής Απριλίου 2009, σχετικά με τη διαχείριση και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου (στο εξής: απόφαση 33-2004), όριζε τα ακόλουθα:
«Υπηρεσιακά αυτοκίνητα είναι διαρκώς στη διάθεση των Μελών και του Γενικού Γραμματέα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για τις μετακινήσεις τους στο πλαίσιο των καθηκόντων τους.»
20
Το άρθρο 4 της απόφασης 33-2004 είχε ως εξής:
«Το Ελεγκτικό Συνέδριο αναλαμβάνει, εκτός από το κόστος της μίσθωσης, και τα έξοδα που προκύπτουν από τη χρήση του οχήματος από τα Μέλη και τον Γενικό Γραμματέα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
Ως μετακινήσεις κατά την άσκηση των καθηκόντων νοούνται:
–
οι μετακινήσεις που καλύπτονται από εντολή αποστολής,
–
οι λοιπές μετακινήσεις που συνδέονται με την άσκηση των καθηκόντων, υπολογιζόμενες κατ’ αποκοπήν σε 15000 χιλιόμετρα ανά έτος.»
21
Το άρθρο 5 της απόφασης 33-2004 είχε ως εξής:
«Όταν τα Μέλη ή ο Γενικός Γραμματέας χρησιμοποιούν το υπηρεσιακό αυτοκίνητο για άλλες μετακινήσεις πλην των μνημονευόμενων στο άρθρο 4, βαρύνονται με τα σχετικά έξοδα (διόδια, κόστος καυσίμων και τυχόν πρόσθετο κόστος μίσθωσης το οποίο προκύπτει από υπέρβαση του συνολικού αριθμού των 45000 χιλιομέτρων ανά έτος που προβλέπεται στη σύμβαση-πλαίσιο).»
22
Το άρθρο 6 της απόφασης 33-2004 προέβλεπε τα ακόλουθα:
«Οι οδηγοί δικαιούνται επιστροφή των εξόδων αποστολής […] όταν παρέχουν τις υπηρεσίες τους κατά τις μετακινήσεις των Μελών ή του Γενικού Γραμματέα στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων τους.»
23
Η απόφαση 33-2004 συνοδευόταν από έγγραφο με τίτλο «Σχόλια επί της απόφασης 33-2004 σχετικά με τη διαχείριση και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου» (στο εξής: σχόλια επί της απόφασης 33-2004).
24
Κατά τα σχόλια επί της απόφασης 33-2004, προβλέπονταν σχετικά με το άρθρο 4 της απόφασης τα εξής:
«Θεωρούνται ως “λοιπές μετακινήσεις που συνδέονται με την άσκηση των καθηκόντων”:
–
οι διαδρομές μεταξύ κατοικίας (στον τόπο υπηρεσίας) και τόπου εργασίας,
–
οι διαδρομές μεταξύ τόπου υπηρεσίας/κατοικίας και αεροδρομίου,
–
οι εθιμοτυπικές υποχρεώσεις που πραγματοποιούνται σε περιορισμένη περίμετρο και δεν καλύπτονται από εντολή αποστολής,
–
οι περιπτώσεις ανωτέρας βίας (ασθένεια, ιατρικοί έλεγχοι, αδυναμία οδήγησης κ.λπ.).»
4.
Απόφαση 19-2009 σχετικά με τη διαχείριση και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου
25
Τα άρθρα 1 και 4 έως 6 της απόφασης 19-2009 του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, της 20ής Απριλίου 2009, σχετικά με τη διαχείριση και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου, επαναλάμβαναν το κείμενο των αντιστοίχων άρθρων της απόφασης 33-2004.
26
Το άρθρο 7 της απόφασης 19-2009 διευκρίνιζε τα εξής:
«Η παρούσα απόφαση ακυρώνει και αντικαθιστά την απόφαση 33-2004. Αρχίζει να ισχύει την ίδια ημερομηνία με τη νέα διοργανική σύμβαση-πλαίσιο που διέπει τα μισθωμένα αυτοκίνητα.»
27
Η απόφαση 19-2009 συνοδευόταν από έγγραφο με τίτλο «Σχόλια επί της απόφασης 19-2009 σχετικά με τη διαχείριση και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου» (στο εξής: σχόλια επί της απόφασης 19‑2009).
28
Το κείμενο των σχολίων επί της απόφασης 19-2009 σχετικά με το άρθρο 4 της απόφασης αυτής ήταν το ίδιο με εκείνο των σχολίων επί της απόφασης 33-2004 σχετικά με το άρθρο 4 της τελευταίας αυτής απόφασης.
5.
Κώδικας συμπεριφοράς των Μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου του 2012
29
Το άρθρο 2, παράγραφοι 1, 2 και 4, του κώδικα συμπεριφοράς των Μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ο οποίος εγκρίθηκε από το εν λόγω θεσμικό όργανο στις 8 Φεβρουαρίου 2012 (στο εξής: κώδικας συμπεριφοράς του 2012), είχε ως εξής:
«1.   Τα Μέλη αποφεύγουν κάθε κατάσταση που μπορεί να συνεπαχθεί σύγκρουση συμφερόντων. Δεν παρεμβαίνουν σε ζητήματα στα οποία έχουν προσωπικό συμφέρον, ιδίως οικογενειακό ή οικονομικό, και τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αμεροληψία τους. […]¬
2.   Τα Μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου δηλώνουν τα οικονομικά τους συμφέροντα και τα περιουσιακά τους στοιχεία τα οποία ενδέχεται να προκαλέσουν σύγκρουση συμφερόντων κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, είτε αυτά έχουν τη μορφή ατομικής συμμετοχής σε εταιρικό κεφάλαιο, ιδίως μετοχές, είτε άλλες μορφές συμμετοχής όπως μετατρέψιμες ομολογίες ή πιστοποιητικά επενδύσεων. […] Απαιτείται η δήλωση της ακίνητης περιουσίας που ανήκει σε Μέλος είτε άμεσα είτε μέσω εταιρίας διαχείρισης ακινήτων, εξαιρουμένων των κατοικιών που προορίζονται για αποκλειστική χρήση από τον ιδιοκτήτη τους ή την οικογένειά του.
[…]
4.   Κατά την ανάληψη των καθηκόντων τους τα Μέλη υποβάλλουν στον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου τη δήλωση που προβλέπεται ανωτέρω χρησιμοποιώντας το έγγραφο του παραρτήματος. […] Σε περίπτωση σημαντικών μεταβολών η δήλωση αναθεωρείται και υποβάλλεται νέα. […]»
30
Το άρθρο 4 του κώδικα συμπεριφοράς του 2012 όριζε τα εξής:
«1.   Τα Μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφιερώνονται εξ ολοκλήρου στην εκπλήρωση της αποστολής τους. Δεν μπορούν να κατέχουν καμία πολιτική θέση.
2.   Τα Μέλη απέχουν από κάθε εξωτερική επαγγελματική δραστηριότητα και από κάθε άλλη εξωτερική δραστηριότητα ασυμβίβαστη με την άσκηση των καθηκόντων τους.
[…]
6.   Τα Μέλη περιλαμβάνουν τις εξωτερικές δραστηριότητές τους, εξαιρουμένων αυτών της παραγράφου 4, στη δήλωση συμφερόντων η οποία αναφέρεται στο άρθρο 2.»
II. Ιστορικό της διαφοράς
31
Ο προσφεύγων-ενάγων [στο εξής: προσφεύγων] ήταν μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου από την 1η Μαρτίου 2006 έως τις 30 Απριλίου 2018, ολοκληρώνοντας δύο θητείες. Πριν από τον διορισμό του στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο προσφεύγων είχε ασκήσει πλείονα δημόσια λειτουργήματα στο Βασίλειο του Βελγίου αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 1980. Ο προσφεύγων υπήρξε μέλος ενός πολιτικού κόμματος έως το 2002, έτος από το οποίο έγινε μέλος άλλου πολιτικού κόμματος (στο εξής: επίμαχο πολιτικό κόμμα).
32
Κατά τη διάρκεια των θητειών του, ο προσφεύγων τοποθετήθηκε στο τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου το οποίο είναι αρμόδιο για τον έλεγχο των δαπανών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων, της διεύρυνσης και της ανθρωπιστικής βοήθειας. Επί περίπου επτά έτη, ο προσφεύγων άσκησε καθήκοντα προέδρου του εν λόγω τμήματος.
33
Κατόπιν θετικής γνωμοδότησης της επιτροπής αξιολόγησης των εξωτερικών δραστηριοτήτων των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, επετράπη στον προσφεύγοντα, με απόφαση της 30ής Απριλίου 2015, να ασκήσει την προεδρία περιβαλλοντικού ιδρύματος στην περιοχή καταγωγής του.
34
Ως μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ο προσφεύγων έτυχε της επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης και υποδοχής και διαφόρων εξόδων τα οποία είχε πραγματοποιήσει κατά τη διάρκεια αποστολών εγκεκριμένων, κατόπιν αίτησής του, από τον πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, και εισέπραξε ημερήσιες αποζημιώσεις για τις αποστολές αυτές.
35
Ο προσφεύγων διέθετε υπηρεσιακό αυτοκίνητο. Από το 2006 έως τον Μάρτιο του 2014, το Ελεγκτικό Συνέδριο έθεσε στη διάθεση του προσφεύγοντος οδηγό. Από τον Απρίλιο του 2014, ο προσφεύγων μπορούσε να ζητήσει να του διατεθεί οδηγός από τους εγγεγραμμένους στον «κατάλογο των οδηγών» που τελούσε υπό την ευθύνη του διευθυντή οικονομικών του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Α. Προκαταρκτικά μέτρα που έλαβε το Ελεγκτικό Συνέδριο
36
Κατά τη διάρκεια του 2016 περιήλθαν στο Ελεγκτικό Συνέδριο πληροφορίες σχετικά με διάφορες σοβαρές παρατυπίες καταλογιζόμενες στον προσφεύγοντα. Στις 18 Ιουλίου 2016 ο Γενικός Γραμματέας του θεσμικού οργάνου ενημέρωσε προφορικά τον προσφεύγοντα για τις κατηγορίες που είχαν διατυπωθεί εναντίον του.
37
Οι υπηρεσίες του Ελεγκτικού Συνεδρίου εξέτασαν, το καλοκαίρι του 2016, τις αποστολές του προσφεύγοντος και των οδηγών του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τους οποίους ο προσφεύγων είχε εκδώσει εντολές αποστολής, προκειμένου να εντοπιστούν τυχόν παρατυπίες. Στη συνέχεια, αντηλλάγησαν πλείονες επιστολές μεταξύ των υπηρεσιών του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του προσφεύγοντος, σχετικά με την προβαλλόμενη παρατυπία ορισμένων αποστολών του τελευταίου ή των εν λόγω οδηγών και σχετικά με το αίτημα του Ελεγκτικού Συνεδρίου περί επιστροφής των ζητούμενων ποσών. Ο προσφεύγων εκτίμησε ότι η προσαπτόμενη παρατυπία ήταν αβάσιμη και αρνήθηκε να επιστρέψει τα ποσά που ζήτησε το Ελεγκτικό Συνέδριο.
38
Επιπλέον, στις 26 Ιουλίου 2016 το Ελεγκτικό Συνέδριο έλαβε γνώση ισχυρισμών κατά τους οποίους ο προσφεύγων είχε διαπράξει ασφαλιστική απάτη κατά τη διάρκεια του 2011, κατόπιν ατυχήματος μεταξύ του υπηρεσιακού αυτοκινήτου του και του προσωπικού αυτοκινήτου του. Την 1η Σεπτεμβρίου 2016 ο Γενικός Γραμματέας του Ελεγκτικού Συνεδρίου εξέθεσε προφορικά τους εν λόγω ισχυρισμούς στον προσφεύγοντα. Με σημείωμα της ίδιας ημέρας, ο προσφεύγων υποστήριξε ότι το επίμαχο ατύχημα προκλήθηκε από σύγκρουση μεταξύ του υπηρεσιακού αυτοκινήτου του, το οποίο οδηγούσε ο οδηγός του γραφείου του, και του ιδιωτικού αυτοκινήτου του, το οποίο οδηγούσε ο υιός του.
Β. Έρευνα της OLAF
39
Στις 14 Οκτωβρίου 2016, κατόπιν εντολής του Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ο Γενικός Γραμματέας του Ελεγκτικού Συνεδρίου διαβίβασε στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) φάκελο σχετικά με τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος, οι οποίες είχαν προκαλέσει πιθανώς αδικαιολόγητες δαπάνες εις βάρος του προϋπολογισμού της Ένωσης. Στις 15 Νοεμβρίου 2016 η OLAF αποφάσισε να κινήσει έρευνα συναφώς.
40
Την 31η Μαρτίου 2017 ο Γενικός Διευθυντής της OLAF γνωστοποίησε επισήμως στον πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου την έναρξη έρευνας σχετικά με ενδεχόμενες παρατυπίες –στις οποίες εμπλεκόταν ο προσφεύγων και οι οποίες επηρέαζαν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης– κατά τη χρήση των πόρων του Ελεγκτικού Συνεδρίου και κατά τις αποστολές που πραγματοποιήθηκαν ή εγκρίθηκαν κατά παράβαση των εφαρμοστέων κανόνων.
41
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2017 ο προσφεύγων ενημερώθηκε από την OLAF για την έναρξη της εν λόγω έρευνας και για την ιδιότητά του ως «ενδιαφερομένου» στο πλαίσιο της έρευνας αυτής.
42
Στις 20 Νοεμβρίου 2017 η OLAF διενήργησε επιτόπιο έλεγχο στο γραφείο του προσφεύγοντος και συνέλεξε, στο πλαίσιο αυτό, διάφορα έγγραφα. Κατόπιν μιας πρώτης ανάλυσής τους, η OLAF ενημέρωσε, στις 15 Δεκεμβρίου 2017, τον προσφεύγοντα ότι το αντικείμενο της έρευνας είχε επεκταθεί σε πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων και σε άλλες παραβάσεις των άρθρων 285 και 286 ΣΛΕΕ, καθώς και των διατάξεων του κώδικα συμπεριφοράς του 2012.
43
Ο προσφεύγων ανέπτυξε προφορικά τις απόψεις του ενώπιον των ερευνητών της OLAF στις 22 Δεκεμβρίου 2017. Αφού η OLAF του κοινοποίησε σύνοψη των πραγματικών περιστατικών που διαπιστώθηκαν κατά το πέρας της έρευνας, ο προσφεύγων υπέβαλε στην OLAF, στις 15 Μαΐου 2018, γραπτές παρατηρήσεις.
44
Στις 2 Ιουλίου 2018 το Ελεγκτικό Συνέδριο έλαβε την τελική έκθεση της OLAF με την οποία περατώθηκε η έρευνα (στο εξής: έκθεση της OLAF). Η έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο προσφεύγων είχε προβεί σε κατάχρηση των πόρων του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο πλαίσιο δραστηριοτήτων ξένων προς τα καθήκοντά του, σε κατάχρηση καρτών καυσίμων και σε κατάχρηση της σύμβασης ασφάλισης του υπηρεσιακού του αυτοκινήτου, ότι είχε απουσιάσει αδικαιολόγητα, είχε παραλείψει να δηλώσει εξωτερικές δραστηριότητες και είχε διαβιβάσει εμπιστευτικές πληροφορίες, καθώς και ότι υπήρχαν συγκρούσεις συμφερόντων.
45
Βάσει των όσων διαπιστώθηκαν με την ως άνω έκθεση, η OLAF συνέστησε στο Ελεγκτικό Συνέδριο να κινήσει πειθαρχική διαδικασία κατά του προσφεύγοντος, να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσει την είσπραξη του ποσού των 472869,09 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε αχρεωστήτως το Ελεγκτικό Συνέδριο, και να εξετάσει το ενδεχόμενο είσπραξης του ποσού των 97954,52 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στον μισθό που καταβλήθηκε για τις περιόδους αδικαιολόγητων απουσιών του προσφεύγοντος.
46
Εξάλλου, εκτιμώντας ότι ορισμένα από τα πραγματικά περιστατικά που αποκάλυψε η έρευνα μπορούσαν να συνιστούν ποινικά αδικήματα, η OLAF διαβίβασε τις πληροφορίες και τις συστάσεις της στις δικαστικές αρχές του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
Γ. Ποινική διαδικασία κινηθείσα από τις δικαστικές αρχές του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
47
Λαμβανομένων υπόψη των πληροφοριών που διαβίβασε η OLAF, ο εισαγγελέας του tribunal d’arrondissement de Luxembourg (πλημμελειοδικείου Λουξεμβούργου, Λουξεμβούργο), με έγγραφο της 1ης Οκτωβρίου 2018, ζήτησε από το Ελεγκτικό Συνέδριο να άρει την ετεροδικία του προσφεύγοντος. Στις 15 Νοεμβρίου 2018 το Ελεγκτικό Συνέδριο έκανε δεκτό το εν λόγω αίτημα.
Δ. Κίνηση της διαδικασίας εντός του Ελεγκτικού Συνεδρίου
48
Στις 3 Ιουλίου 2018 ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου διαβίβασε στα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου αντίγραφο της έκθεσης της OLAF και των συστάσεων του οργανισμού αυτού.
49
Στις 5 Οκτωβρίου 2018 ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέστειλε στα μέλη του θεσμικού οργάνου προκαταρκτική έκθεση. Η έκθεση συνιστούσε να ζητηθεί από το Δικαστήριο «να εξετάσει τα πραγματικά περιστατικά όπως αυτά διαπιστώθηκαν και να κρίνει αν [ο προσφεύγων] παρέβη τις υποχρεώσεις που απορρέουν εκ της θέσεώς του». Η εν λόγω έκθεση και η έκθεση της OLAF κοινοποιήθηκαν αυθημερόν στον προσφεύγοντα. Επιπλέον, τα παραρτήματα της έκθεσης της OLAF διαβιβάσθηκαν στον προσφεύγοντα στις 17 Οκτωβρίου 2018.
50
Στις 19 Νοεμβρίου 2018 ο προσφεύγων απέστειλε στο Ελεγκτικό Συνέδριο γραπτές παρατηρήσεις. Στις 26 Νοεμβρίου 2018 ο προσφεύγων έτυχε ακροάσεως από τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο πλαίσιο συνεδρίασης κεκλεισμένων των θυρών.
51
Στις 29 Νοεμβρίου 2018, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης κεκλεισμένων των θυρών, το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε να παραπέμψει την υπόθεση του προσφεύγοντος στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ.
Ε. Διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
52
Με την προσφυγή, την οποία άσκησε στις 15 Φεβρουαρίου 2019, το Ελεγκτικό Συνέδριο ζήτησε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαπιστώσει ότι ο προσφεύγων είχε παύσει να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη θέση του και να επιβάλει, κατά συνέπεια, την κύρωση που προβλέπεται στο άρθρο 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ.
53
Με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι ο προσφεύγων είχε παραβεί τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τη θέση του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου και κήρυξε τον προσφεύγοντα έκπτωτο των δύο τρίτων του συνταξιοδοτικού δικαιώματός του από την ημερομηνία έκδοσης της εν λόγω απόφασης.
ΣΤ. Είσπραξη από το Ελεγκτικό Συνέδριο των εξόδων που θεωρούνται ως αχρεωστήτως καταβληθέντα
54
Με το από 14 Δεκεμβρίου 2018 έγγραφο και το από 23 Ιανουαρίου 2019 τροποποιητικό έγγραφο ο Γενικός Γραμματέας του Ελεγκτικού Συνεδρίου ενημέρωσε τον προσφεύγοντα για την πρόθεσή του να προβεί σε ανάκτηση από τον ίδιο ποσού ύψους 160839,89 ευρώ υπέρ της Ένωσης. Τα εν λόγω έγγραφα περιελάμβαναν παράρτημα με πίνακα εξόδων που θεωρούνταν ως αχρεωστήτως καταβληθέντα (στο εξής: πίνακας των εισπρακτέων ποσών). Στις 4 Φεβρουαρίου 2019 ο προσφεύγων απάντησε στα ως άνω έγγραφα υποβάλλοντας παρατηρήσεις.
55
Στις 11 Απριλίου 2019 ο Γενικός Γραμματέας του Ελεγκτικού Συνεδρίου εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Αποφάσισε τα εξής:
–
ποσό ύψους 33172,91 ευρώ είχε καταβληθεί αχρεωστήτως στον προσφεύγοντα για έξοδα αποστολών και ημερήσιες αποζημιώσεις,
–
ποσό ύψους 49138,25 ευρώ είχε καταβληθεί αχρεωστήτως στον προσφεύγοντα για έξοδα εκπροσώπησης,
–
ο προσφεύγων είχε επιβαρύνει αδικαιολογήτως τον προϋπολογισμό της Ένωσης με συνολικό ποσό ύψους 71096,42 ευρώ (30501,27 ευρώ για μισθούς πλέον 40595,15 ευρώ για έξοδα αποστολής και ημερήσιες αποζημιώσεις) λόγω κατάχρησης των υπηρεσιών οδηγών του Ελεγκτικού Συνεδρίου,
–
σε συνεργασία με την υπόλογο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, επρόκειτο να εισπραχθεί συνολικό ποσό ύψους 153407,58 ευρώ έως την 31η Μαΐου 2019.
56
Με το από 4 Ιουνίου 2019 έγγραφο, αφού διαπίστωσε τη μη καταβολή του συνολικού ποσού των 153407,58 ευρώ έως την 31η Μαΐου 2019, η υπόλογος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ζήτησε την επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού, προσαυξημένου με τόκους υπερημερίας με επιτόκιο 3,5 %, ήτοι ποσού ύψους 153584,10 ευρώ.
57
Με το από 7 Ιουνίου 2019 έγγραφο η υπόλογος του Ελεγκτικού Συνεδρίου διαπίστωσε την καταβολή, μέσω τραπεζικού εμβάσματος, ποσού ύψους 153584,10 ευρώ. Λαμβανομένης υπόψη της ημερομηνίας της ως άνω καταβολής, η υπόλογος του Ελεγκτικού Συνεδρίου μείωσε το ποσό των οφειλόμενων τόκων και επέστρεψε ποσό ύψους 88,26 ευρώ, δεδομένου ότι, κατά την ανωτέρω ημερομηνία, η οφειλή του προσφεύγοντος ανερχόταν σε 153495,84 ευρώ.
III. Αιτήματα των διαδίκων
58
Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση·
–
εφόσον κρίνεται αναγκαίο, να ακυρώσει τις δύο αποφάσεις της 4ης και 7ης Ιουνίου 2019 της υπολόγου του Ελεγκτικού Συνεδρίου·
–
να υποχρεώσει το Ελεγκτικό Συνέδριο να επιστρέψει το ποσό των 153495,84 ευρώ (153407,58 ευρώ πλέον τόκων υπερημερίας ύψους 88,26 ευρώ που καταλογίστηκαν στον προσφεύγοντα) πλέον τόκων υπερημερίας με επιτόκιο 3,5 % μέχρι ολοσχερούς εξοφλήσεως·
–
να υποχρεώσει το Ελεγκτικό Συνέδριο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη την οποία υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων·
–
να καταδικάσει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα δικαστικά έξοδα.
59
Το Ελεγκτικό Συνέδριο ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την προσφυγή-αγωγή ως εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει αβάσιμη·
–
να απορρίψει το αίτημα αποζημιώσεως ως απαράδεκτο·
–
να καταδικάσει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
IV. Σκεπτικό
Α. Επί του αιτήματος ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης
60
Προς στήριξη των αιτημάτων ακυρώσεως, ο προσφεύγων προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι αφορούν, ο πρώτος, παρατυπία της έρευνας της OLAF και της έκθεσής της, ο δεύτερος, μη άσκηση εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει ιδίως ως διατάκτης, παράβαση της υποχρέωσής του να αποδείξει την κατηγορία και παράβαση της υποχρέωσής του αιτιολόγησης, ο τρίτος, υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της διαδικασίας, ο τέταρτος, παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και από ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων», ο πέμπτος, παραβίαση της αρχής κατά την οποία η ποινική διαδικασία συνεπάγεται αναστολή της διοικητικής διαδικασίας και, ο έκτος, παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης όσον αφορά τη χρήση των υπηρεσιών οδηγού και παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ 2012, L 298, σ. 1), ή του άρθρου 94 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 2018/1046 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2018, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1296/2013, (ΕΕ) αριθ. 1301/2013, (ΕΕ) αριθ. 1303/2013, (ΕΕ) αριθ. 1304/2013, (ΕΕ) αριθ. 1309/2013, (ΕΕ) αριθ. 1316/2013, (ΕΕ) αριθ. 223/2014, (ΕΕ) αριθ. 283/2014 και της απόφασης αριθ. 541/2014/ΕΕ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 (ΕΕ 2018, L 193, σ. 1).
1.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παρατυπία της έρευνας της OLAF και της έκθεσής της
61
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η έρευνα της OLAF και η έκθεσή της είναι παράτυπες για τρεις λόγους, ήτοι ότι η OLAF επέκτεινε παρανόμως το πεδίο της έρευνάς της, ότι προσέβαλε το δικαίωμά του στην ιδιωτική ζωή και ότι προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνάς του.
62
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος.
63
Διαπιστώνεται ότι η επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος σχετικά με την παρατυπία της έρευνας της OLAF και της έκθεσής της στο πλαίσιο υπό κρίση υπόθεσης αλληλεπικαλύπτεται κατ’ ουσίαν με την επιχειρηματολογία που προβλήθηκε στο πλαίσιο της προβλεπόμενης από το άρθρο 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ διαδικασίας [σκέψεις 126 έως 134 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782)] και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις σκέψεις 140 έως 175 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
64
Συγκεκριμένα, κατ’ αρχάς, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η OLAF είχε αποφασίσει να επεκτείνει το αντικείμενο της έρευνας –η οποία είχε αρχικώς κινηθεί σχετικά με ενδεχόμενες παρατυπίες, στις οποίες εμπλεκόταν ο προσφεύγων και οι οποίες επηρέαζαν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, κατά τη χρήση των πόρων του Ελεγκτικού Συνεδρίου και κατά τις αποστολές που πραγματοποιήθηκαν ή εγκρίθηκαν κατά παράβαση των εφαρμοστέων κανόνων– σε πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων και σε άλλες παραβάσεις των άρθρων 285 και 286 ΣΛΕΕ, καθώς και των διατάξεων του κώδικα συμπεριφοράς του 2012. Εντούτοις, στη σκέψη 157 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το γεγονός ότι τέτοια επέκταση στηρίχθηκε σε στοιχεία τα οποία αποκαλύφθηκαν κατά τον έλεγχο που διενεργήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2017 δεν μπορεί να συνεπάγεται την παρατυπία της απόφασης επέκτασης.
65
Εν συνεχεία, στη σκέψη 166 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι τα επιχειρήματα που προέβαλε ο προσφεύγων στην υπόθεση εκείνη δεν ήταν ικανά να αποδείξουν, στο πλαίσιο της προβλεπόμενης στο άρθρο 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ διαδικασίας, ότι η OLAF είχε θίξει κατά τρόπο παράνομο το δικαίωμά του στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής.
66
Τέλος, στη σκέψη 174 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο συμπέρανε ότι τα επιχειρήματα που προέβαλε ο προσφεύγων στην υπόθεση εκείνη δεν ήταν ικανά να αποδείξουν, στο πλαίσιο της προβλεπόμενης στο άρθρο 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ διαδικασίας, ότι προσβλήθηκαν τα δικαιώματα άμυνάς του.
67
Μετά την έκδοση της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ο προσφεύγων αμφισβητεί μόνον τη σημασία, για την υπό κρίση υπόθεση, του συμπεράσματος στο οποίο κατέληξε το Δικαστήριο στη σκέψη 174 της εν λόγω απόφασης.
68
Όπως εκθέτει ο προσφεύγων, το Δικαστήριο έκρινε ότι, μολονότι τόσο η OLAF όσο και το Ελεγκτικό Συνέδριο οφείλουν να τηρούν τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους, ο σεβασμός του δικαιώματος ακρόασης του ενδιαφερόμενου μέλους ή πρώην μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου πρέπει, για τους σκοπούς της διαδικασίας του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ, να εκτιμάται σφαιρικά (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 170).
69
Προς στήριξη της εν λόγω κρίσης, το Δικαστήριο βασίστηκε επίσης στην αρχή ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο παρέσχε στο εν λόγω μέλος ή πρώην μέλος επαρκή δυνατότητα ακρόασης επί στοιχείων τα οποία το μέλος ή πρώην μέλος δεν θα μπορούσε πράγματι να έχει σχολιάσει πριν από την έγκριση της έκθεσης της OLAF (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 170). Συναφώς, πρώτον, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν αμφισβητείται ότι ο προσφεύγων ανέπτυξε προφορικά τις απόψεις του ενώπιον της OLAF στις 22 Δεκεμβρίου 2017, ότι αντηλλάγησαν πλείονες επιστολές μεταξύ της OLAF και του δικηγόρου του προσφεύγοντος και ότι ο τελευταίος μπόρεσε, κατόπιν της κοινοποίησης σύνοψης των πραγματικών περιστατικών που διαπιστώθηκαν κατά το πέρας της έρευνας, να αποστείλει στην OLAF έγγραφο με σκοπό την αντίκρουση των ισχυρισμών που διατυπώνονταν στη σύνοψη αυτή (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 171). Δεύτερον, το Δικαστήριο επισήμανε ότι, στις 5 Οκτωβρίου 2018, είχαν κοινοποιηθεί στον προσφεύγοντα η έκθεση της OLAF και η προκαταρκτική έκθεση που είχε αποστείλει ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου στα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και ότι ο προσφεύγων μπόρεσε να λάβει θέση επί των εν λόγω εκθέσεων τόσο με την υποβολή γραπτών παρατηρήσεων όσο και κατά τη διάρκεια ακρόασης ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 172). Τρίτον, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων δεν προέβαλε κανένα επιχείρημα προκειμένου να αποδείξει ότι δεν ήταν σε θέση να εκφράσει επαρκώς, ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου, την άποψή του επί ορισμένων στοιχείων που του προσήφθησαν πριν από την έγκριση της έκθεσης της OLAF (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 172).
70
Το συμπέρασμα που εκτίθεται στη σκέψη 174 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), μπορεί να ισχύσει στην υπό κρίση υπόθεση, δεδομένου ότι, όπως και στην προβλεπόμενη στο άρθρο 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ διαδικασία, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι, εν προκειμένω, το Ελεγκτικό Συνέδριο παρέσχε στον προσφεύγοντα επαρκή δυνατότητα ακρόασης επί στοιχείων τα οποία ο ίδιος δεν θα μπορούσε να έχει σχολιάσει πριν από την έγκριση της έκθεσης της OLAF.
71
Στην παρούσα διαδικασία, ο προσφεύγων δεν υποβάλλει κανένα νέο και συγκεκριμένο στοιχείο το οποίο να αποδεικνύει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν του παρέσχε επαρκή δυνατότητα ακρόασης επί στοιχείων τα οποία δεν θα μπορούσε πράγματι να έχει σχολιάσει πριν από την έγκριση της έκθεσης της OLAF. Ο προσφεύγων μπορούσε, όμως, να υποβάλει τέτοια στοιχεία κατά την έγγραφη διαδικασία στην παρούσα υπόθεση, μεταξύ άλλων με τις παρατηρήσεις του όσον αφορά τις συνέπειες που έπρεπε να αντληθούν, για την υπό κρίση υπόθεση, από την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
72
Κατά συνέπεια, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
2.
Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά τη μη άσκηση εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου της εξουσίας εκτίμησης που διαθέτει, ιδίως ως διατάκτης, παράβαση της υποχρέωσής του να αποδείξει την κατηγορία και παράβαση της υποχρέωσής του αιτιολόγησης
73
Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, ο προσφεύγων υποστηρίζει κατ’ ουσίαν ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο απλώς παρέπεμψε στην έκθεση της OLAF χωρίς να την αναλύσει και, ιδίως, χωρίς να προσδιορίσει με ακρίβεια τον λόγο για τον οποίο καθεμία από τις αμφισβητούμενες δαπάνες είναι παράτυπη. Ο προσφεύγων επικαλείται τα άρθρα 98, 100 και 101 του κανονισμού 2018/1046, από τα οποία προκύπτει, κατ’ αυτόν, ότι ο διατάκτης οφείλει να εκτιμά την ύπαρξη απαίτησης και να αποφασίζει, εν συνεχεία, την είσπραξή της. Επομένως, το Ελεγκτικό Συνέδριο πρέπει να προσδιορίσει επακριβώς τους λόγους για τους οποίους καθεμία από τις αμφισβητούμενες δαπάνες είναι παράτυπη, όπερ είναι επίσης αναγκαίο για την εκπλήρωση της υποχρέωσης αιτιολόγησης.
74
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος.
75
Προκαταρκτικώς, παρατηρείται ότι, στην παρούσα διαδικασία, κατόπιν της αποφάσεως της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), ο προσφεύγων δεν εμμένει πλέον στην αιτίασή του που αφορά τη μη άσκηση εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου της εξουσίας εκτίμησης που διαθέτει. Συνεπώς, παρέλκει η κρίση επί της συγκεκριμένης αιτιάσεως.
76
Οι αιτιάσεις σχετικά με παράβαση της υποχρέωσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου να αποδείξει την κατηγορία και με παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης, από τις οποίες ο προσφεύγων δεν παραιτείται στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, πρέπει να εξεταστούν από κοινού στο μέτρο που αλληλεπικαλύπτονται. Επιπλέον, από τη δικογραφία προκύπτει ότι ο προσφεύγων προβάλλει, στην πραγματικότητα, μόνον μη αιτιολόγηση, λαμβανομένου ιδίως υπόψη του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, του αχρεωστήτου των διαφόρων ποσών που προσδιόρισε το Ελεγκτικό Συνέδριο.
77
Το δικαίωμα χρηστής διοίκησης, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), προβλέπει την υποχρέωση των θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών της Ένωσης να αιτιολογούν τις αποφάσεις τους. Η εν λόγω υποχρέωση έχει το ίδιο περιεχόμενο με εκείνη που απορρέει από το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, το οποίο ορίζει ότι οι νομικές πράξεις αιτιολογούνται. Η υποχρέωση αιτιολόγησης έχει ως σκοπό να παρέχει τη δυνατότητα στους μεν ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους για τους οποίους ελήφθη το μέτρο, προκειμένου να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, στον δε δικαστή της Ένωσης να ασκεί τον έλεγχό του όσον αφορά τη νομιμότητα της απόφασης (βλ. απόφαση της 14ης Ιουλίου 2021, BG κατά Κοινοβουλίου, T-253/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:459, σκέψη 44 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Υπενθυμίζεται ότι η υποχρέωση αιτιολόγησης αποτελεί ουσιώδη τύπο που πρέπει να διακρίνεται από το ζήτημα του βασίμου της αιτιολογίας, δεδομένου ότι αυτό αφορά την ουσιαστική νομιμότητα της επίδικης πράξης (βλ. απόφαση της 22ας Μαΐου 2012, Internationaler Hilfsfonds κατά Επιτροπής, T-300/10, EU:T:2012:247, σκέψη 180 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Πράγματι, η αιτιολογία μιας απόφασης συνίσταται στη ρητή διατύπωση των λόγων στους οποίους στηρίζεται η απόφαση αυτή. Η εν λόγω αιτιολογία μπορεί να είναι επαρκής έστω κα και αν παραθέτει εσφαλμένο σκεπτικό (βλ. διάταξη της 12ης Ιουλίου 2012, Dover κατά Κοινοβουλίου, C-278/11 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2012:457, σκέψη 36 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
78
Εξάλλου, η αιτιολογία δεν απαιτείται να παραθέτει εξαντλητικά όλα τα κρίσιμα πραγματικά και νομικά στοιχεία, καθόσον το ζήτημα αν η αιτιολογία μιας πράξεως είναι επαρκής πρέπει να εκτιμάται με γνώμονα όχι μόνον το γράμμα της αλλά και το πλαισίου στο οποίο εντάσσεται, καθώς και το σύνολο των κανόνων δικαίου που διέπουν τον σχετικό τομέα (απόφαση της 14ης Ιουλίου 2021, BG κατά Κοινοβουλίου, T-253/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:459, σκέψη 45).
79
Εν προκειμένω, η προσβαλλόμενη απόφαση περιλαμβάνει τρία μέρη: τη συνοδευτική επιστολή με την οποία κοινοποιείται η προσβαλλόμενη απόφαση, το παράρτημά της (παράρτημα 1), το οποίο περιέχει την εν λόγω απόφαση, και το ανακεφαλαιωτικό χρεωστικό σημείωμα (παράρτημα 2).
80
Μετά την υπόμνηση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, των διατάξεων σχετικά με τα έξοδα αποστολής και τις ημερήσιες αποζημιώσεις, τα έξοδα εκπροσώπησης και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τα έξοδα αποστολής για τους οδηγούς που χρησιμοποιούν τα μέλη, τις οποίες διατάξεις φέρεται να παρέβη ο προσφεύγων, το Ελεγκτικό Συνέδριο προσδιόρισε τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά τα οποία ο προσφεύγων όφειλε να επιστρέψει.
81
Συναφώς, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισήμανε ότι, από την ανάλυση της έκθεσης της OLAF και των παραρτημάτων της καθώς και των εγγράφων που ήταν στην κατοχή των διοικητικών υπηρεσιών του, διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων είχε λάβει αχρεωστήτως επιστροφές εξόδων για ιδιωτικές δραστηριότητες ή δραστηριότητες ξένες ή ασυμβίβαστες προς τα καθήκοντά του, μολονότι γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι οι εν λόγω δαπάνες δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν με τους πόρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ειδικότερα, η απόφαση περί βεβαίωσης και είσπραξης της απαίτησης περιέχει πίνακα των εισπρακτέων ποσών, στον οποίο περιλαμβάνονται, για κάθε δραστηριότητα η οποία επιβάρυνε αδικαιολογήτως τον προϋπολογισμό της Ένωσης, μεταξύ άλλων, η αιτιολογία την οποία ο προσφεύγων εξέθεσε με τις εντολές αποστολής του ή με τις εντολές αποστολής του οδηγού ή με τις αιτήσεις επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης· η πραγματική φύση της δραστηριότητας· παραπομπή στα στοιχεία που αποδεικνύουν την εν λόγω πραγματική φύση, την ημερομηνία και τον τόπο της δραστηριότητας για την οποία πραγματοποιήθηκαν οι δαπάνες και το κόστος με το οποίο επιβαρύνθηκε το Ελεγκτικό Συνέδριο.
82
Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη απόφαση περιλαμβάνει αιτιολογία σύμφωνη προς τις απαιτήσεις του άρθρου 41 του Χάρτη, στο μέτρο που η εν λόγω αιτιολογία παρέχει στον προσφεύγοντα τη δυνατότητα να κατανοήσει τους λόγους έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης και στο Γενικό Δικαστήριο τη δυνατότητα να ασκήσει τον έλεγχό του συναφώς, με την επιφύλαξη της εξέτασης του βασίμου της, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως.
83
Το επιχείρημα του προσφεύγοντος ότι, με το υπόμνημα αντικρούσεως, όσον αφορά τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, το Ελεγκτικό Συνέδριο παρέχει νέα αιτιολογία ή νέα στοιχεία της αιτιολογίας, θα εξεταστεί κατά περίπτωση στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως.
84
Κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
3.
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της διαδικασίας
85
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο παραβίασε την αρχή της εύλογης διάρκειας της διαδικασίας, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 41, παράγραφος 1, του Χάρτη, καθόσον αμφισβήτησε το νομότυπο των αιτήσεων επιστροφής τις οποίες ο προσφεύγων είχε υποβάλει από το 2006, ενώ το Ελεγκτικό Συνέδριο διέθετε, ήδη από της υποβολής των εν λόγω αιτήσεων, όλες τις χρήσιμες πληροφορίες προκειμένου να βεβαιωθεί ότι οι αιτήσεις ήταν νόμιμες ή να αποφασίσει να αναζητήσει διευκρινίσεις. Κατά τον προσφεύγοντα, η επαλήθευση του Ελεγκτικού Συνεδρίου έπρεπε να περιοριστεί χρονικά σε διάστημα τριών, ή το πολύ πέντε, ετών προ της 5ης Οκτωβρίου 2018, ημερομηνίας της προκαταρκτικής έκθεσης του θεσμικού αυτού οργάνου. Ο προσφεύγων εκτιμά ότι, επομένως, οι εγγραφές στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών οι οποίες είναι προγενέστερες της 4ης Οκτωβρίου 2013, ήτοι οι γραμμές 1 έως και 261, οι οποίες αντιπροσωπεύουν ποσό ύψους 85924,75 ευρώ, έχουν παραγραφεί, με αποτέλεσμα το συνολικό ποσό το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως απαίτηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου έναντι του προσφεύγοντος να ανέρχεται σε 67482,83 ευρώ.
86
Συναφώς, ο προσφεύγων επικαλείται τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 248, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) 1995/2006 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2006 (ΕΕ 2006, L 390, σ. 1), ο οποίος, στο άρθρο 73α αυτού, θεσπίζει, κατά τον προσφεύγοντα, την αρχή της πενταετούς παραγραφής των απαιτήσεων της Ένωσης έναντι τρίτων. Όσον αφορά την προθεσμία εντός της οποίας το χρεωστικό σημείωμα πρέπει να κοινοποιείται στον οφειλέτη, ο προσφεύγων παρατηρεί ότι ούτε ο «δημοσιονομικός κανονισμός» ούτε οι κανόνες εφαρμογής του προσδιορίζουν τη σχετική προθεσμία. Εντούτοις, ο προσφεύγων υπενθυμίζει ότι από τη νομολογία του Δικαστηρίου συνάγεται ότι το χρεωστικό σημείωμα πρέπει να κοινοποιείται εντός εύλογου χρόνου και ότι το Δικαστήριο εκτιμά ότι η κοινοποίηση δεν είναι εύλογη όταν πραγματοποιείται μετά την παρέλευση χρονικού διαστήματος πέντε ετών από τον χρόνο κατά τον οποίο το ενδιαφερόμενο θεσμικό όργανο είναι, κατά κανόνα, σε θέση να απαιτήσει την ικανοποίηση της αξίωσής του. Με το υπόμνημα απαντήσεως, ο προσφεύγων παραπέμπει επίσης στο άρθρο 98, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1046.
87
Με τις παρατηρήσεις του σχετικά με τις συνέπειες που πρέπει να αντληθούν, για την υπό κρίση υπόθεση, από την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ο προσφεύγων εκτιμά ότι το Δικαστήριο δεν έλαβε θέση επί του παρόντος λόγου ακυρώσεως, στο μέτρο που απέρριψε μια άλλη αιτίαση που αφορούσε υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της πειθαρχικής διαδικασίας ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
88
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος υποστηρίζοντας, κατ’ ουσίαν, ότι μόνον από την ημερομηνία της έκθεσης της OLAF η απαίτησή του μπορούσε να θεωρηθεί ως βεβαία, εκκαθαρισμένη και απαιτητή, όπως επιτάσσουν το άρθρο 78, παράγραφος 2, του κανονισμού 966/2012 και το άρθρο 81, στοιχείο βʹ, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 1268/2012 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 (ΕΕ 2012, L 362, σ. 1). Ως εκ τούτου, κατά την ημερομηνία της προσβαλλόμενης απόφασης, η πενταετής προθεσμία δεν είχε εκπνεύσει ακόμη. Συναφώς, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπενθυμίζει το άρθρο 85, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), δυνάμει του οποίου η αίτηση επιστροφής πρέπει να υποβάλλεται το αργότερο εντός πέντε ετών από την ημερομηνία κατά την οποία κατεβλήθη το ποσό. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει επίσης ότι η συγκεκριμένη προθεσμία δεν αντιτάσσεται στο Ελεγκτικό Συνέδριο όταν αποδεικνύεται ότι ο ενδιαφερόμενος παραπλάνησε εσκεμμένα τη διοίκηση με σκοπό να επιτύχει την καταβολή του σχετικού ποσού, όπερ συνιστά γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης.
α)
Επί της προθεσμίας παραγραφής
89
Με τον λόγο ακυρώσεως που αφορά υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της διαδικασίας, ο προσφεύγων επικαλείται την αρχή της πενταετούς παραγραφής των απαιτήσεων της Ένωσης έναντι τρίτων. Συναφώς, αφενός, ο προσφεύγων επικαλείται, μεταξύ άλλων, το άρθρο 73α του κανονισμού 1605/2002, όπως τροποποιήθηκε, που ίσχυε έως την 31η Δεκεμβρίου 2013, καθώς και τα άρθρα 78 και 85β του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού 1605/2002 (ΕΕ 2002, L 357, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) 478/2007 της Επιτροπής, της 23ης Απριλίου 2007 (ΕΕ 2007, L 111, σ. 13), που ίσχυε έως την 31η Δεκεμβρίου 2012. Αφετέρου, με το υπόμνημα απαντήσεως, ο προσφεύγων μνημονεύει επίσης το άρθρο 98, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1046. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, σε απάντηση στην πρόσκληση του Γενικού Δικαστηρίου να διευκρινίσει τη νομική βάση της εφαρμογής, στην υπό κρίση υπόθεση, της αρχής της πενταετούς παραγραφής των απαιτήσεων της Ένωσης έναντι τρίτων, ο προσφεύγων υποστήριξε, όπως και στο πλαίσιο του υπομνήματος απαντήσεως, ότι νομική βάση έπρεπε να είναι το άρθρο 98, παράγραφος 2, του κανονισμού 2018/1046, χωρίς να αντικρουστεί επ’ αυτού από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Επομένως, πρέπει να γίνει ληφθεί ως βάση η εν λόγω διάταξη, η οποία είχε εφαρμογή κατά την ημερομηνία έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης.
90
Ο προσφεύγων επισημαίνει, κατ’ ουσίαν, ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπορούσε να του αποστείλει χρεωστικό σημείωμα προς ικανοποίηση της προβαλλόμενης απαίτησής του για αιτήσεις πληρωμής οι οποίες χαρακτηρίστηκαν παράτυπες και ήταν παλαιότερες της πενταετίας. Με το ως άνω επιχείρημα, ο προσφεύγων υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η προθεσμία παραγραφής που προβλέπεται στο άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046 εφαρμόζεται ανεξαιρέτως.
91
Το άρθρο 98, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 2018/1046 έχει ως εξής:
«1.   Για τη βεβαίωση μιας απαίτησης, ο αρμόδιος διατάκτης:
α)
επαληθεύει την ύπαρξη οφειλής·
β)
προσδιορίζει ή επαληθεύει την πραγματική υπόσταση και το ποσό της οφειλής· και
γ)
επαληθεύει τους όρους υπό τους οποίους η οφειλή καθίσταται απαιτητή.
Η βεβαίωση απαίτησης συνιστά αναγνώριση του δικαιώματος της Ένωσης έναντι ενός οφειλέτη και σύσταση δικαιώματος απαίτησης από τον οφειλέτη να προβεί στην εξόφληση της οφειλής του.
2.   Κάθε απαίτηση που προσδιορίζεται ως βεβαία, εκκαθαρισμένη και απαιτητή, βεβαιώνεται με ένταλμα είσπραξης με το οποίο ο υπεύθυνος διατάκτης δίνει εντολή στον υπόλογο να εισπράξει το ποσό. Ακολουθείται από χρεωστικό σημείωμα προς τον οφειλέτη, με εξαίρεση τις περιπτώσεις στις οποίες κινείται διαδικασία παραίτησης άμεσα, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 4. Το ένταλμα είσπραξης και το χρεωστικό σημείωμα εκδίδονται αμφότερα από τον αρμόδιο διατάκτη.
Ο διατάκτης αποστέλλει το χρεωστικό σημείωμα αμέσως μετά τη βεβαίωση της απαίτησης και το αργότερο εντός διαστήματος πέντε ετών από τη χρονική στιγμή κατά την οποία το θεσμικό όργανο της Ένωσης ήταν, υπό κανονικές συνθήκες, σε θέση να απαιτήσει την εξόφληση της οφειλής. Το εν λόγω διάστημα δεν ισχύει για τις περιπτώσεις στις οποίες ο αρμόδιος διατάκτης βεβαιώνει ότι, παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν από το θεσμικό όργανο της Ένωσης, η καθυστέρηση στην ανάληψη ενεργειών προκλήθηκε από πράξεις του οφειλέτη.»
92
Συναφώς, επισημαίνεται προκαταρκτικώς ότι το καθεστώς παραγραφής πρέπει να έχει διαμορφωθεί κατά τρόπον ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία μεταξύ, αφενός, των σκοπών της ασφάλειας δικαίου και της εξέτασης των υποθέσεων εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, ως γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης, και, αφετέρου, της πραγματικής και αποτελεσματικής εφαρμογής της αρχής της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 2021, Whiteland Import Export, C-308/19, EU:C:2021:47, σκέψη 49). Η αρχή της εύλογης διάρκειας εφαρμόζεται εντός του ως άνω ιδιαίτερου πλαισίου και όχι μέσω της εφαρμογής απλώς και μόνον του άρθρου 41 του Χάρτη, όπως υποστηρίζει ο προσφεύγων.
93
Ειδικότερα, το άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046 προβλέπει το καθεστώς παραγραφής όσον αφορά την αποστολή χρεωστικού συστήματος χάριν της ασφάλειας δικαίου η οποία προστατεύει τόσο τον ενδιαφερόμενο οφειλέτη όσο και το θεσμικό όργανο της Ένωσης που αποστέλλει το χρεωστικό σημείωμα. Συγκεκριμένα, όσον αφορά τον οφειλέτη, η αρχή της ασφάλειας δικαίου εμποδίζει το θεσμικό όργανο της Ένωσης να ενεργεί χωρίς κανέναν χρονικό περιορισμό, όπερ ενέχει τον κίνδυνο, μεταξύ άλλων, κλονισμού της σταθερότητας κεκτημένων έννομων καταστάσεων. Το δε θεσμικό όργανο της Ένωσης, στο πλαίσιο του καθήκοντος είσπραξης των απαιτήσεων της Ένωσης έναντι τρίτων, πρέπει, προκειμένου να τηρηθεί η αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, να ενεργεί εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, όπερ συνιστά έκφανση της αρχής της χρηστής διοίκησης και ανάγεται στη θεμελιώδη απαίτηση της ασφάλειας δικαίου (πρβλ. αποφάσεις της 13ης Νοεμβρίου 2014, Nencini κατά Κοινοβουλίου, C-447/13 P, EU:C:2014:2372, σκέψη 45, της 14ης Ιουνίου 2016, Marchiani κατά Κοινοβουλίου, C-566/14 P, EU:C:2016:437, σκέψη 101, και της 5ης Οκτωβρίου 2004, Sanders κ.λπ. κατά Επιτροπής, T-45/01, EU:T:2004:289, σκέψεις 59 και 60 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
94
Ο καθορισμός προθεσμιών παραγραφής για τη βεβαίωση των απαιτήσεων πρέπει επίσης να συνάδει με την αρχή της αποτελεσματικότητας και δεν πρέπει να καθιστά πρακτικώς αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης (βλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της 17ης Νοεμβρίου 2016, Stadt Wiener Neustadt, C-348/15, EU:C:2016:882, σκέψη 41, και της 21ης Ιανουαρίου 2021, Whiteland Import Export, C-308/19, EU:C:2021:47, σκέψεις 48 και 65).
95
Είναι αληθές ότι, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 98, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 2018/1046, το θεσμικό όργανο της Ένωσης είναι, κατά κανόνα, σε θέση να απαιτήσει την ικανοποίηση της αξίωσής του από τη στιγμή που διαθέτει τα αποδεικτικά έγγραφα που του παρέχουν τη δυνατότητα να προσδιορίσει μια συγκεκριμένη απαίτηση ως βέβαιη, εκκαθαρισμένη και απαιτητή ή που θα μπορούσε να διαθέτει τα έγγραφα αυτά εάν είχε ενεργήσει με την απαιτούμενη επιμέλεια (πρβλ., και κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 14ης Ιουνίου 2016, Marchiani κατά Κοινοβουλίου, C-566/14 P, EU:C:2016:437, σκέψη 103).
96
Εντούτοις, η βεβαίωση της απαίτησης μπορεί να καταστεί πρακτικώς αδύνατη στις περιπτώσεις στις οποίες, μολονότι επέδειξε κάθε δυνατή επιμέλεια, το θεσμικό όργανο της Ένωσης δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει απαίτηση λόγω της συμπεριφοράς του οφειλέτη, ιδίως των παρελκυστικών τακτικών του ή της κακής πίστης του.
97
Η ως άνω ερμηνεία απορρέει από την αρχή ότι ένα αυστηρό καθεστώς παραγραφής το οποίο, για εγγενείς σε αυτό λόγους, εμποδίζει συστημικά την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης θα μπορούσε να καταστήσει πρακτικώς αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου της Ένωσης (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 2021, Whiteland Import Export, C-308/19, EU:C:2021:47, σκέψη 53 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
98
Η ερμηνεία του άρθρου 98 του κανονισμού 2018/1046, υπό την έννοια ότι προβλέπει εξαιρέσεις από το χρονικό σημείο έναρξης της προθεσμίας βεβαίωσης των απαιτήσεων, επιρρωννύεται, κατ’ αναλογίαν, από τις διακοπές της προθεσμίας παραγραφής που προβλέπεται στο άρθρο 105 του ίδιου κανονισμού για την είσπραξη των απαιτήσεων.
99
Είναι αληθές ότι, για τις απαιτήσεις της Ένωσης έναντι τρίτων, ο κανονισμός 2018/1046 δεν προβλέπει καμία αναστολή ή διακοπή της προθεσμίας παραγραφής από πράξη ιδίως της OLAF η οποία αφορά έρευνα, εν αντιθέσει προς όσα προβλέπει το άρθρο 139, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του ίδιου κανονισμού, το οποίο εφαρμόζεται σε απόφαση αποκλεισμού προσώπων ή οντοτήτων που μνημονεύονται στο άρθρο 135, παράγραφος 2, από τη συμμετοχή στις διαδικασίες χορήγησης που διέπονται από τον εν λόγω κανονισμό ή στις διαδικασίες επιλογής για την εκτέλεση κονδυλίων της Ένωσης. Εντούτοις, τέτοια σιωπή του νομοθέτη δεν πρέπει να ερμηνεύεται με υπέρμετρα περιοριστικό τρόπο και πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον ειδικό ρόλο και τις εξουσίες που έχουν ανατεθεί στην OLAF με τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης. Αντίθετο συμπέρασμα θα καθιστούσε πρακτικώς αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου της Ένωσης και θα έθετε υπό αμφισβήτηση την αρχή της αποτελεσματικότητας του δικαίου της Ένωσης.
100
Από τα προεκτεθέντα συνάγεται ότι η έναρξη της προθεσμίας βεβαίωσης των απαιτήσεων, δυνάμει του άρθρου 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046, ήτοι το χρονικό σημείο κατά το οποίο το ενδιαφερόμενο θεσμικό όργανο είναι κατά κανόνα σε θέση να απαιτήσει την ικανοποίηση της αξίωσής του, δεν συμπίπτει οπωσδήποτε με το χρονικό σημείο κατά το οποίο ένα πρόσωπο, όπως ο προσφεύγων, ζητεί από το θεσμικό όργανο να καταβάλει ένα χρηματικό ποσό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συμπίπτει με το χρονικό σημείο κατά το οποίο η OLAF υποβάλλει έκθεση στο εν λόγω θεσμικό όργανο (πρβλ. και κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 14ης Ιουνίου 2016, Marchiani κατά Κοινοβουλίου, C-566/14 P, EU:C:2016:437, σκέψη 107).
101
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, το επιχείρημα του προσφεύγοντος ότι η προθεσμία παραγραφής που καθορίζεται στο άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046 εφαρμόζεται ανεξαιρέτως είναι νόμω αβάσιμο.
102
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί κατά περίπτωση το χρονικό σημείο κατά το οποίο το Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν, υπό κανονικές συνθήκες, σε θέση να απαιτήσει την εξόφληση της οφειλής, κατά την έννοια του άρθρου 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046.
β)
Επί των αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες αντιστοιχούν στις γραμμές 1 έως 261 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
103
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, λόγω παραγραφής, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπορούσε να βεβαιώσει και να εισπράξει απαίτηση όσον αφορά αιτήσεις επιστροφής τις οποίες ο ίδιος υπέβαλε στο διάστημα από το 2006 έως τις 4 Οκτωβρίου 2013 και οι οποίες αντιστοιχούν στις γραμμές 1 έως 261 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
104
Στην υπό κρίση υπόθεση, δεν αμφισβητείται ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο απέστειλε το χρεωστικό σημείωμα στον προσφεύγοντα στις 11 Απριλίου 2019, μετά την παραλαβή από το Ελεγκτικό Συνέδριο της έκθεσης της OLAF της 2ας Ιουλίου 2018, βάσει της οποίας το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε συντάξει την προκαταρκτική έκθεση της 5ης Οκτωβρίου 2018. Όπως προκύπτει από την έκθεσή της, η OLAF διενήργησε επιτόπιο έλεγχο στο γραφείο του προσφεύγοντος και συνέλεξε, στο πλαίσιο αυτό, διάφορα έγγραφα για ψηφιακή ανάλυση, καθώς και ότι έθεσε ερωτήσεις τόσο στον προσφεύγοντα όσο και σε άλλα πρόσωπα τα οποία αφορούσε η έρευνα (βλ., επίσης, σκέψεις 39 έως 46 ανωτέρω). Κατόπιν της έρευνάς της, η OLAF διαπίστωσε ότι οι πληροφορίες τις οποίες ο προσφεύγων είχε παράσχει στο Ελεγκτικό Συνέδριο με τις εντολές αποστολής και τις δηλώσεις για έξοδα εκπροσώπησης ήταν ανεπαρκείς προκειμένου ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου να μπορέσει να εξακριβώσει, έχοντας πλήρη γνώση της κατάστασης, αν η επίμαχη δραστηριότητα ασκήθηκε προς το συμφέρον του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
105
Συναφώς, αφενός, από το άρθρο 11, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 883/2013, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των αιτιολογικών σκέψεών του 28 και 29, προκύπτει ότι η έρευνα που διενήργησε η OLAF ολοκληρώθηκε με τη σύνταξη τελικής έκθεσης έρευνας, η οποία αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο παραδεκτό στις διοικητικές ή δικαστικές διαδικασίες, στην οποία εκτίθενται, μεταξύ άλλων, τα συμπεράσματα της έκθεσης, και τη διατύπωση συστάσεων από τον Γενικό Διευθυντή της OLAF σχετικά με τη συνέχεια που έπρεπε να δοθεί στην έρευνα. Κατά το άρθρο 11, παράγραφος 4, του ίδιου κανονισμού, η OLAF διαβιβάζει την εν λόγω έκθεση στο ενδιαφερόμενο θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμό, το οποίο πρέπει να δώσει τη συνέχεια, ιδίως πειθαρχική ή δικαστική, την οποία απαιτούν τα αποτελέσματα της έρευνας, και να ενημερώσει σχετικά την OLAF, εντός προθεσμίας που ορίζεται στις συστάσεις που συνοδεύουν την έκθεση, καθώς και, επιπλέον, μετά από σχετική αίτηση της OLAF. Εν προκειμένω, το Ελεγκτικό Συνέδριο συνέταξε στις 5 Οκτωβρίου 2018 την προκαταρκτική έκθεσή του επί της έκθεσης της OLAF ακριβώς στο ως άνω πλαίσιο.
106
Αφετέρου, υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 4, του κανονισμού 883/2013, η OLAF διενεργεί, εντός των θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών που ιδρύθηκαν από τις Συνθήκες ή βάσει αυτών, διοικητικές έρευνες με σκοπό την καταπολέμηση της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, οι οποίες καλούνται «εσωτερικές έρευνες». Από τον εν λόγω κανονισμό προκύπτει ότι, στο πλαίσιο τέτοιων ερευνών, η OLAF δικαιούται άμεση πρόσβαση, χωρίς προειδοποίηση, σε κάθε σχετική πληροφορία, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σε βάσεις δεδομένων, που κατέχουν τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί, καθώς και στις εγκαταστάσεις αυτών. Η OLAF μπορεί να λαμβάνει αντίγραφα και αποσπάσματα κάθε εγγράφου ή του περιεχομένου κάθε μέσου αποθήκευσης πληροφοριών που κατέχουν τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί. Η OLAF μπορεί επίσης να ζητεί προφορική ενημέρωση, μεταξύ άλλων με συνεντεύξεις, καθώς και γραπτή ενημέρωση από τα λοιπά μέλη του προσωπικού. Η OLAF μπορεί να διενεργεί επιτόπιους ελέγχους και εξακριβώσεις στις εγκαταστάσεις οικονομικών φορέων, ώστε να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση που αποτελεί αντικείμενο εσωτερικής έρευνας.
107
Αντιθέτως, ένα θεσμικό όργανο της Ένωσης όπως το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν διαθέτει τέτοιες εξουσίες έρευνας, ειδικότερα με σκοπό τον προσδιορισμό και τη βεβαίωση απαίτησης έναντι ενός εκ των μελών του.
108
Λαμβανομένων υπόψη των προκαταρκτικών παρατηρήσεων που εκτίθενται στις σκέψεις 89 έως 107 ανωτέρω, πρέπει να εξεταστεί αν, όσον αφορά τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής που αντιστοιχούν στις γραμμές 1 έως 261 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν σε θέση να προσδιορίσει και να απαιτήσει την ικανοποίηση της αξίωσής του που αφορά τις προμνησθείσες γραμμές από την υποβολή των επίμαχων αιτήσεων επιστροφής, όπως εκτιμά ο προσφεύγων, ή από την ημερομηνία της έκθεσης της OLAF, όπως υποστηρίζει το Ελεγκτικό Συνέδριο. Για τους σκοπούς της εν λόγω εξέτασης, οι εν λόγω αιτήσεις πρέπει να κατανεμηθούν σε τρεις ομάδες.
1) Επί της πρώτης ομάδας αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής
109
Επιβάλλεται η παρατήρηση ότι πλείονες από τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής που αντιστοιχούν στις γραμμές 1 έως 261 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών περιελάμβαναν δικαιολογητικούς λόγους εκ πρώτης όψεως αληθοφανείς, οι οποίοι δεν απαιτούσαν καμία συμπληρωματική επαλήθευση εκ μέρους τους Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά τον χρόνο υποβολής τους από τον προσφεύγοντα. Όσον αφορά τις εν λόγω αιτήσεις, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν διέθετε πληροφορίες βάσει των οποίων θα μπορούσε να τις αμφισβητήσει, πριν από το πέρας της έρευνας της OLAF.
110
Πρώτον, στις ανωτέρω αιτήσεις επιστροφής περιλαμβάνονται εκείνες οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 12, 14, 15, 16, 17, 19, 20, 23, 24, 29 (εν μέρει), 31, 41, 43, 54, 57 (εν μέρει), 59, 60, 61, 63 (εν μέρει), 65, 66, 68, 69, 70, 81, 84, 85, 88, 89, 92, 94, 95, 96, 97, 111, 116, 118 (εν μέρει), 120, 133, 150, 168, 169, 171, 175, 183, 184, 190, 194, 203, 204, 207, 208, 211, 215, 218, 221, 229 (εν μέρει), 236, 238, 248, 258 και 260 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και οι οποίες αφορούσαν τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με πολιτικούς ιθύνοντες ή, σε ορισμένες περιορισμένες περιπτώσεις, με μέλη των γραφείων τους ή τη συμμετοχή του προσφεύγοντος στις δραστηριότητες του επίμαχου πολιτικού κόμματος.
111
Παρατηρείται ότι, αφενός, μόνον στο πλαίσιο της έρευνας της OLAF διαπιστώθηκε ότι, κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο προσφεύγων είχε συναντήσει τουλάχιστον 188 φορές Βέλγους πολιτικούς ιθύνοντες οι οποίοι ήταν κατά κύριο λόγο μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, του οποίου μέλος ήταν και ο προσφεύγων. Κατά την έκθεση της OLAF, ο ανωτέρω αριθμός αντιστοιχούσε στο 24 % του συνόλου των συναντήσεων ή γευμάτων του προσφεύγοντος που αποτελούσαν αντικείμενο των αιτήσεων επιστροφής. Διαπιστώνεται ότι τούτο αφορά τις δραστηριότητες που μνημονεύονται στις γραμμές 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 12, 14, 15, 16, 19, 20, 23, 24, 29 (εν μέρει), 31, 41, 43, 54, 57 (εν μέρει), 59, 63 (εν μέρει), 65, 66, 70, 84, 88, 89, 92, 96, 97, 111, 116, 118 (εν μέρει), 133, 150, 168, 169, 171, 183, 184, 190, 194, 203, 204, 208, 211, 215, 218, 236, 238 και 248 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
112
Αφετέρου, η OLAF είναι επίσης αυτή που διαπίστωσε τον σύνδεσμο μεταξύ των συναντήσεων με τους Βέλγους πολιτικούς ιθύνοντες και τις εβδομαδιαίες συνεδριάσεις της διοικούσας επιτροπής του επίμαχου πολιτικού κόμματος. Συναφώς, από την έκθεση της OLAF προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της έρευνάς της, απέκτησε τα πρακτικά 44 συνεδριάσεων στα οποία μνημονεύεται η παρουσία των μελών της διοικούσας επιτροπής του επίμαχου πολιτικού κόμματος κατά το διάστημα από τις 17 Νοεμβρίου 2008 έως τις 29 Απριλίου 2010. Η OLAF εξακρίβωσε την παρουσία του προσφεύγοντος σε 28 συνεδριάσεις. Διαπιστώνεται ότι πρόκειται συναφώς για τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος που μνημονεύονται στις γραμμές 54, 60, 61, 68, 70, 81, 84, 85, 88 και 94 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
113
Όσον αφορά την παρουσία του προσφεύγοντoς στις λοιπές συνεδριάσεις της διοικούσας επιτροπής του επίμαχου πολιτικού κόμματος, η OLAF επισήμανε ότι ήταν σαφές ότι η ιδιότητα του προσφεύγοντος ως μέλους με δικαίωμα ψήφου επέβαλλε την τακτική παρουσία του στις εβδομαδιαίες συνεδριάσεις της διοικούσας επιτροπής έως τον Νοέμβριο του 2008. Κατά την έκθεση της OLAF, από την εξέταση των εντολών αποστολής προέκυψε ότι, στο διάστημα από τον Μάρτιο του 2006 έως τον Νοέμβριο του 2008, ο προσφεύγων είχε πραγματοποιήσει 27 αποστολές ημέρα Δευτέρα για να συναντήσει μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος και ότι οι εν λόγω αποστολές είχαν παράσχει στον προσφεύγοντα τη δυνατότητα να μετάσχει στις εβδομαδιαίες συνεδριάσεις της διοικούσας επιτροπής του εν λόγω πολιτικού κόμματος. Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι πρόκειται συναφώς για τις γραμμές 1, 5, 7, 12, 17, 19, 23 και 24 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Ειδικότερα, από τις εν λόγω δραστηριότητες, στην έκθεση της OLAF μνημονεύεται μια συνεδρίαση στις 7 Απριλίου 2008 η οποία αφορά τη γραμμή 19 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
114
Όσον αφορά την παρουσία του προσφεύγοντος στις ως άνω συνεδριάσεις μετά τον Απρίλιο του 2010, η OLAF επισήμανε ότι δεν μπόρεσε να την εξακριβώσει στο πλαίσιο της έρευνάς της, πλην όμως η ιδιότητα του προσφεύγοντος ως μέλους χωρίς δικαίωμα ψήφου απαιτούσε την παρουσία του τουλάχιστον στις μηνιαίες συνεδριάσεις οι οποίες πραγματοποιούνταν την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα. Συναφώς, από την έκθεση της OLAF προκύπτει ότι η ανάλυση των αποστολών που ο προσφεύγων πραγματοποίησε στο διάστημα από τον Απρίλιο του 2010 έως τον Δεκέμβριο του 2017 ανέδειξε την ύπαρξη 17 αποστολών στις Βρυξέλλες (Βέλγιο) την πρώτη Δευτέρα του μήνα με σκοπό συναντήσεις με ιθύνοντες του επίμαχου πολιτικού κόμματος που μετείχαν στη διοίκηση του εν λόγω κόμματος. Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι δραστηριότητες του προσφεύγοντος που μνημονεύονται στις γραμμές 171, 203 και 238 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αντιστοιχούν στην ως άνω κατάσταση.
115
Επιπλέον, από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην ατζέντα του προσφεύγοντος προκύπτει ότι οι αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 120, 175 και 221 αποσκοπούσαν στη συμμετοχή στις Κοινοβουλευτικές Ημέρες του επίμαχου πολιτικού κόμματος, ότι η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 207 και, εν μέρει, αυτή που μνημονεύεται στη γραμμή 229 αποσκοπούσαν στη συμμετοχή στις δεξιώσεις του εν λόγω κόμματος για το νέο έτος, ότι η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 258 αποσκοπούσε στη συμμετοχή σε επίσκεψη πόλης διοργανωθείσα για τα μέλη του εν λόγω κόμματος και ότι οι αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 69 και 260 αποσκοπούσαν στη συμμετοχή σε συνέδριο και σε ημερίδα του ίδιου κόμματος, αντιστοίχως (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 451).
116
Δεύτερον, όσον αφορά τις σχέσεις του προσφεύγοντος με αντιπροσωπευτικούς οργανισμούς και με ενώσεις, οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 32, 48, 83, 93, 118 (εν μέρει), 131, 132, 134 και 135, 137, 143, 154, 155, 170, 174 (εν μέρει), 192, 209, 217, 219, 224, 227, 228, 242, 256 και 261 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, η OLAF διαπίστωσε ότι η πλειονότητα των εν λόγω σχέσεων αφορούσε τοπικούς οργανισμούς, όπως το εμπορικό και βιομηχανικό επιμελητήριο της περιοχής καταγωγής του προσφεύγοντος, βιομηχανικό όμιλο του τόπου καταγωγής του προσφεύγοντος και ένωση τοπικών εργοδοτών, το πεδίο δράσης της οποίας περιοριζόταν στην περιοχή καταγωγής του προσφεύγοντος. Με τις ως άνω δραστηριότητες πρέπει να εξομοιωθούν επίσης οι δραστηριότητες οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 39, 138 και 196 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και οι οποίες αφορούν επίσημες προσκλήσεις σε λέσχη που έχει ως σκοπό την ενίσχυση της παρουσίας των φλαμανδικών επιχειρήσεων στις Βρυξέλλες. Συγκεκριμένα, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην έκθεση της OLAF, ιδίως στις σελίδες της 5, 18, 29 και 37, ότι η εν λόγω λέσχη, η οποία έχει ως σκοπό την ενίσχυση της παρουσίας των φλαμανδικών επιχειρήσεων στις Βρυξέλλες, διοργανώνει συναντήσεις προκειμένου οι Φλαμανδοί επιχειρηματίες να μπορέσουν να συναντήσουν Βέλγους διπλωμάτες που υπηρετούν στην αλλοδαπή, καθώς και ότι οι εν λόγω δραστηριότητες δεν σχετίζονταν με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η παρουσία του προσφεύγοντος προκύπτει επίσης από τα πρακτικά συνεδριάσεων του προεδρείου του επίμαχου πολιτικού κόμματος κατά την ημερομηνία που αντιστοιχεί σε εκείνη της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 39.
117
Τρίτον, όσον αφορά τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 18, 29 (εν μέρει), 100 (εν μέρει), 114 και 239 και οι οποίες αφορούσαν τις συναντήσεις με πρόσωπο το οποίο προσδιορίζεται στις εντολές αποστολής ως «CEO» (διευθύνων σύμβουλος), «CEO [οικονομικού φορέα]» ή «CEO, πρόεδρος», η OLAF διαπίστωσε ότι, στο διάστημα από το 2008 έως το 2015, ο προσφεύγων είχε συναντήσει το εν λόγω πρόσωπο οκτώ φορές και ότι το πρόσωπο αυτό ήταν, τότε, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου εταιρίας χαρτοφυλακίου («holding»), στην οποία ο προσφεύγων ήταν μέτοχος, κατά τη δήλωση συμφερόντων που είχε υποβάλει το 2017. Επιπλέον, κατά τη συνέντευξη στο πλαίσιο της έρευνας της OLAF, ο προσφεύγων εξέθεσε ότι το επίμαχο πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε ήταν παλαιός φίλος και «σημαντική πηγή έμπνευσης».
118
Τέταρτον, για τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 75 και 86 και αφορούσαν τις συναντήσεις του, την 21η Δεκεμβρίου 2009 και στις 15 Μαρτίου 2010, με πρόσωπο το οποίο προσδιορίζεται ως «CEO [οικονομικού φορέα]», η OLAF μνημόνευσε ρητώς στην έκθεσή της τις δύο συναντήσεις, επισημαίνοντας ότι συνέπιπταν με την έρευνα της Ένωσης σχετικά με την κρατική ενίσχυση που η Βελγική Κυβέρνηση χορήγησε στον εν λόγω οικονομικό φορέα. Η OLAF διαπίστωσε επίσης ότι ο προσφεύγων διατηρούσε επικοινωνία με το πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε σχετικά με την εν λόγω έρευνα και ότι είχε διευκολύνει την άμεση επικοινωνία με το γραφείο μέλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και με πρόσωπο το οποίο ήταν τότε πρόεδρος του επίμαχου πολιτικού κόμματος. Επιπλέον, από τα πρακτικά συνεδριάσεων του προεδρείου του επίμαχου πολιτικού κόμματος προέκυπτε ότι ο προσφεύγων είχε παραστεί σε τέτοια συνεδρίαση κατά την ημερομηνία που αντιστοιχεί σε εκείνη της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 86.
119
Πέμπτον, οι αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 45, 130, 199, 202, 230, 232, 253 και 257 (εν μέρει) αφορούσαν δραστηριότητες των οποίων τον ιδιωτικό χαρακτήρα διαπίστωσε η OLAF. Συγκεκριμένα, η OLAF διαπίστωσε ότι οι εν λόγω αιτήσεις είχαν ως αντικείμενο γεύμα με τον πρόεδρο του βελγικού οργανισμού ασφάλισης υγείας, συνάντηση με άλλον κυνηγό, συνάντηση με τον υπεύθυνο ελεγκτικής εταιρίας σχετικά με προσφορά απασχόλησης για τον υιό του προσφεύγοντος, τη συμμετοχή του προσφεύγοντος στον γάμο τέκνου φίλου του, δύο συναντήσεις με τον διευθυντή οικονομικού φορέα, εργοδότη ενός εκ των τέκνων του προσφεύγοντος, συνάντηση με Βέλγο πολιτικό ιθύνοντα για ιδιωτικού χαρακτήρα ζήτημα και τη συμμετοχή του προσφεύγοντος σε μπάρμπεκιου το οποίο διοργάνωσε πρώην μέλος του επίμαχου πολιτικού κόμματος, αντιστοίχως. Από τα πρακτικά συνεδριάσεων του προεδρείου του επίμαχου πολιτικού κόμματος προκύπτει επίσης ότι ο προσφεύγων παρέστη σε τέτοια συνεδρίαση κατά την ημερομηνία που αντιστοιχεί σε εκείνη της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 45.
120
Με τις δραστηριότητες που παρατέθηκαν στη σκέψη 119 ανωτέρω πρέπει να εξομοιωθούν επίσης οι αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 82, 115 και 121. Συγκεκριμένα, η δραστηριότητα που μνημονεύεται στη γραμμή 115 αφορούσε το γεύμα με τον διευθυντή οικονομικού φορέα στις 10 Σεπτεμβρίου 2010. Όσον αφορά τις δραστηριότητες που μνημονεύονται στις γραμμές 82 και 121, οι οποίες έχουν ως αντικείμενο «τον […], CEO», και «επίσημη πρόσκληση εκ μέρους […]», η OLAF διαπίστωσε ότι επρόκειτο περί συνάντησης με κατασκευαστή ακινήτων για ιδιωτικούς σκοπούς.
121
Έκτον, στην έκθεση της OLAF μνημονεύονται επίσης οι δραστηριότητες του προσφεύγοντος που αφορούν συναντήσεις με διπλωμάτη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, με δύο μέλη της Επιτροπής και με τον γενικό διευθυντή ομίλου ευρωπαϊκών ομάδων συμφερόντων καθώς και με τον Βασιλέα των Βέλγων. Οι εν λόγω δραστηριότητες αφορούν τις γραμμές 56, 57 (εν μέρει), 108, 122 και 223 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
122
Κατ’ αρχάς, όσον αφορά τη συνάντηση με διπλωμάτη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η οποία μνημονεύεται στη γραμμή 56 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, η OLAF διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε συναντήσει τον εν λόγω διπλωμάτη για ζήτημα σχετικό με την υιοθεσία παιδιού ρωσικής ιθαγένειας από βελγική οικογένεια. Κατά την έκθεση της OLAF, σχόλιο στο ψηφιακό ημερολόγιο του προσφεύγοντος έκανε λόγο για τις δυσχέρειες που ανέκυψαν στην υπόθεση υιοθεσίας και ο ανωτέρω διπλωμάτης ήταν διατεθειμένος να παράσχει τη βοήθειά του σχετικά με τις διατυπώσεις για την επίλυση του προβλήματος. Επιπλέον, η OLAF επισήμανε ότι ο προσφεύγων είχε συναντήσει τον ίδιο διπλωμάτη στις 22 Ιουνίου και, εκ νέου, στις 6 Ιουλίου 2009, καθώς και ότι στις εντολές αποστολής περιλαμβανόταν η φράση «συνάντηση με τον [διπλωμάτη]», χωρίς μνεία του πραγματικού αντικειμένου των συναντήσεων. Η OLAF έκρινε ότι η συγκεκριμένη συνάντηση ήταν ιδιωτικού χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, η μνεία στη συγκεκριμένη δραστηριότητα του προσφεύγοντος περιλαμβάνεται στο μέρος της έκθεσης που επιγράφεται «Εθιμοτυπικές επισκέψεις σε επιχειρηματίες και σε γνωστούς για ιδιωτικούς λόγους».
123
Εν συνεχεία, όσον αφορά τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με τα μέλη της Επιτροπής που μνημονεύονται στις γραμμές 57 (εν μέρει) και 108, από την έκθεση της OLAF προκύπτει ότι, αφενός, ο προσφεύγων μεσολάβησε ο ίδιος στο γραφείο μέλους της Επιτροπής σχετικά με αίτηση επιδότησης την οποία υπέβαλε οργάνωση στο πλαίσιο της χρηματοδότησης για τη στήριξη των ευρωπαϊκών πολιτιστικών φεστιβάλ. Αφετέρου, η OLAF διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε διοργανώσει συνάντηση με μέλος της Επιτροπής και ένα άλλο πρόσωπο και είχε μετάσχει στην εν λόγω συνάντηση με σκοπό να συζητήσουν τη θέση ομίλου ομάδων συμφερόντων σχετικά με τη στρατηγική της Ένωσης στον τομέα της έρευνας και καινοτομίας. Κατά την έκθεση της OLAF, το προμνησθέν άλλο πρόσωπο συναντήθηκε με τον προσφεύγοντα στις 18 Οκτωβρίου 2010 σε συνέχεια της προηγούμενης συνάντησης, δραστηριότητα η οποία μνημονεύεται στη γραμμή 122 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
124
Τέλος, όσον αφορά τη συνάντηση του προσφεύγοντος με τον Βασιλέα των Βέλγων η οποία μνημονεύεται στη γραμμή 223 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, η OLAF διαπίστωσε, μέσω της ατζέντας του προσφεύγοντος, ότι ο προσφεύγων είχε προσκληθεί από τη βελγική βασιλική οικογένεια να λάβει μέρος σε «βασιλικές κυνηγετικές δραστηριότητες» σε πόλη του Βελγίου.
125
Έβδομον, για την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 63 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών (εν μέρει) και αφορά «τελετή έναρξης ακαδημαϊκού έτους ιδρύματος ευρωπαϊκών σπουδών», ο πίνακας των εισπρακτέων ποσών παραπέμπει στην ατζέντα του προσφεύγοντος με την επισήμανση ότι ο προσφεύγων δεν έλαβε μέρος στην εν λόγω τελετή στο μέτρο που το όνομά του δεν περιλαμβανόταν στον κατάλογο των ευρωπαϊκών προσωπικοτήτων που παρέστησαν σε αυτήν.
126
Όγδοον, για την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 74 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και αφορά πρόσκληση του επικεφαλής ιδιωτικού οικονομικού φορέα, από την ατζέντα του προσφεύγοντος προκύπτει ότι αντικείμενο της εν λόγω συνάντησης ήταν η παρακολούθηση συναυλίας.
127
Ένατον, σχετικά με την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 128 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και αφορά τη συμμετοχή του προσφεύγοντος σε διάλεξη που διοργάνωσε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μια οργάνωση στην οποία μετέχουν Ευρωπαίοι ιδιοκτήτες και διαχειριστές γης, από την έκθεση της OLAF προκύπτει ότι η συμμετοχή του στις εκδηλώσεις της εν λόγω οργάνωσης σχετιζόταν με την εξωτερική δραστηριότητά του ως προέδρου περιβαλλοντικού ιδρύματος στην περιοχή καταγωγής του, η οποία επετράπη με απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 30ής Απριλίου 2015 (βλ. επίσης σκέψη 33 ανωτέρω). Η OLAF διαπίστωσε επίσης ότι οι δύο οργανώσεις συνεργάζονταν στενά και είχαν κοινές διοικητικές υπηρεσίες και κοινό προσωπικό.
128
Δέκατον, για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 100 και αφορά συνάντηση με υπουργό, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι το πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε ο προσφεύγων ήταν Φλαμανδός πολιτικός, ο οποίος δεν κατείχε θέση υπουργού από το 2003.
129
Ενδέκατον, για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 173 και αφορά γεύμα εργασίας του προσφεύγοντος με Γερμανό βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος και στις σελίδες 5, 18, 29 και 37 της έκθεσης της OLAF, ότι οι υπηρεσίες οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς στο μέτρο που ο προσφεύγων ζήτησε τις υπηρεσίες οδηγού για τρεις ημέρες σε σχέση με ένα και μόνο γεύμα.
130
Δωδέκατον, για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 187 και σχετίζεται με την «επίσημη πρόσκληση [πριγκίπισσας]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι το υπηρεσιακό όχημα χρησιμοποιήθηκε για ιδιωτικούς σκοπούς, με αποτέλεσμα ο οδηγός να αναγκαστεί να επιστρέψει στο Λουξεμβούργο σιδηροδρομικώς.
131
Δέκατον τρίτον, για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 191 και της οποίας το αντικείμενο προσδιορίζεται με τη μνεία «Committee of Foreign Affairs – SR No 1/2011 Devolution», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι ο προσφεύγων χρησιμοποίησε τις υπηρεσίες οδηγού για ιδιωτικούς σκοπούς σε συνέχεια αποστολής.
132
Δέκατον τέταρτον, για την αίτηση επιστροφής εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 147 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και αφορά συνεδρίαση της επιτροπής ελέγχου του προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και διάλεξη με γεύμα που διοργάνωσε μια ένωση, στον εν λόγω πίνακα επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι πρόκειται περί αποστολής «χωρίς αποζημίωση» που αφορά ιατρικό ραντεβού του προσφεύγοντος, στο πλαίσιο του οποίου ο οδηγός επρόκειτο να μεταβεί σιδηροδρομικώς από το Λουξεμβούργο στις Βρυξέλλες και να μεταφέρει τον προσφεύγοντα με το υπηρεσιακό όχημα στο Λουξεμβούργο.
133
Δέκατον πέμπτον, για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 157 και σχετίζεται με συνάντηση με τον πρωθυπουργό και με τον υπεύθυνο ελεγκτικής εταιρίας, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι η συνάντηση, που πραγματοποιήθηκε σε λέσχη από τις 15:30 έως τις 18:00 με τους υπαλλήλους της εν λόγω εταιρίας, με αντικείμενο την ενίσχυση της παρουσίας των φλαμανδικών επιχειρήσεων στις Βρυξέλλες, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον διπλασιασμό των αποζημιώσεων αποστολής του προσφεύγοντος και του οδηγού και τον διπλασιασμό του χρόνου απασχόλησης του οδηγού, ήταν προβληματική, καθότι δεν συνδεόταν με τις δραστηριότητες του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Εξάλλου, στον εν λόγω πίνακα επισημαίνεται ότι ο οδηγός μετέβη στις Βρυξέλλες σιδηροδρομικώς, καθότι ο προσφεύγων διατήρησε στην κατοχή του το υπηρεσιακό όχημα.
134
Δέκατον έκτον, για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 229 (εν μέρει) και αφορά τα έξοδα αποστολής για επίσημη πρόσκληση σε πύργο στη Γαλλία σε «[η]μερίδα των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων», από τον πίνακα των εισπρακτέων ποσών, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, προκύπτει ότι πρόκειται περί δραστηριότητας αναψυχής, ήτοι συμμετοχής σε κυνηγετική δραστηριότητα στη Γαλλία με δύο διανυκτερεύσεις σε ξενοδοχείο εκεί.
135
Τέλος, δέκατον έβδομον, για τις αιτήσεις επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 13, 33, 47, 73, 76, 80, 103, 104, 161, 163, 164, 177, 210, 225, 237, 251 και 259 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και οι οποίες αφορούν συναντήσεις με τους επικεφαλής ιδιωτικών οικονομικών φορέων, περιλαμβανομένων των επικεφαλής διεθνών ελεγκτικών εταιριών, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνονται, διά παραπομπής στην έκθεση της OLAF, ιδίως στις σελίδες 5, 18, 29 και 37 αυτής, ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, στην ατζέντα του προσφεύγοντος, τα εξής: για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 13, «πρόσκληση σε γεύμα οικονομικού φορέα («αποστολή χωρίς αποζημίωση», τον ιδιωτικό χαρακτήρα της οποίας [ο προσφεύγων] αναγνώρισε μεταγενέστερα)»· για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 33, «δεξίωση προς τιμήν του [διευθύνοντος συμβούλου] οικονομικού φορέα […] ο οποίος είναι επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου [άλλου οικονομικού φορέα] (του οποίου ο ίδιος ο προσφεύγων ήταν μέλος έως τις 30 Ιουνίου 2006)»· για τις αιτήσεις που μνημονεύονται στις γραμμές 47, 103, 161 και 210, κατά την περιγραφή της πρόσκλησης ότι «η εκδήλωση που διοργανώθηκε από [ελεγκτική εταιρία] και προς όφελός της δεν συμβιβάζεται με τα καθήκοντα μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου»· για τις αιτήσεις που μνημονεύονται στις γραμμές 73 και 76, «συνάντηση με τον επικεφαλής εταιρίας ορκωτών λογιστών στην περιοχή του τόπου καταγωγής [του προσφεύγοντος]»· για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 80, «ιδιωτική συναυλία-αναψυχή»· για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 104, «συνάντηση με τον [διευθύνοντα σύμβουλο] οικονομικού φορέα […]»· για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 163, «συνάντηση με τον γενικό διευθυντή [οικονομικού φορέα]»· για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 164, «συνάντηση με άλλον κυνηγό […] επικεφαλής [βελγικής εταιρίας]»· για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 177, «συνάντηση με διευθυντικό στέλεχος φλαμανδικής επενδυτικής εταιρίας»· για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 225, «ιδιωτική πολιτιστική δραστηριότητα (όπερα La Traviata στο La Monnaie, Βρυξέλλες) στην οποία [ο προσφεύγων] προσεκλήθη από οικονομικό φορέα»· για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 237, «συνάντηση σε ξενοδοχείο των Βρυξελλών με εταίρο ελεγκτικής και συμβουλευτικής εταιρίας»· για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 251, «πρόσκληση σε γεύμα του [διευθύνοντος συμβούλου] εταιρίας ορκωτών λογιστών στο Hasselt (Φλάνδρα) [(Βέλγιο)], τον οποίο [ο προσφεύγων] συναντά εκ νέου την επομένη, τη φορά αυτή στο πλαίσιο εντολής αποστολής», και για την αίτηση που μνημονεύεται στη γραμμή 259, «δραστηριότητα αναψυχής: συμμετοχή στο φεστιβάλ μουσικής Odegand στη Γάνδη [(Βέλγιο)] ημέρα Σάββατο».
136
Ως εκ τούτου, όσον αφορά τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 29, 31, 32, 33, 39, 41, 43, 45, 47, 48, 54, 56, 57, 59, 60, 61, 63, 65, 66, 68, 69, 70, 73, 74, 75, 76, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 88, 89, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 100, 103, 104, 108, 111, 114, 115, 116, 118 (εν μέρει), 120, 121, 122, 128, 130, 131, 132, 133, 134 και 135, 137, 138, 143, 147, 150, 154, 155, 157, 161, 163, 164, 168, 169, 170, 171, 173, 174 (εν μέρει), 175, 177, 183, 184, 187, 190, 191, 192, 194, 196, 199, 202, 203, 204, 207, 208, 209, 210, 211, 215, 217, 218, 219, 221, 223, 224, 225, 227, 228, 229, 230, 232, 236, 237, 238, 239, 242, 248, 251, 253, 256, 257 (εν μέρει), 258, 259, 260 και 261 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν, υπό κανονικές συνθήκες, σε θέση να απαιτήσει την ικανοποίηση της αξίωσής του όσον αφορά τις εν λόγω γραμμές, κατά την έννοια του άρθρου 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046, μόνον μετά την έρευνα της OLAF.
137
Στο μέτρο που το Ελεγκτικό Συνέδριο έλαβε την έκθεση της OLAF στις 2 Ιουλίου 2018, ενώ συνέταξε την προκαταρκτική έκθεσή του στις 5 Οκτωβρίου 2018 σχετικά με τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών που παρατέθηκαν στη σκέψη 136 ανωτέρω, πρέπει να θεωρηθεί, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών που εκτέθηκαν στη σκέψη 54 ανωτέρω, ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν σε θέση να προσδιορίσει και να βεβαιώσει την απαίτησή του μόνον από τις 2 Ιουλίου 2018 και ότι, επομένως, ενημέρωσε για την απαίτησή του τον προσφεύγοντα εντός της προβλεπόμενης πενταετούς προθεσμίας από τη βεβαίωση της απαίτησης, σύμφωνα με το άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών που παρατέθηκαν στη σκέψη 136 δεν έχουν παραγραφεί.
2) Επί της δεύτερης ομάδας αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής
138
Διαπιστώνεται ότι ορισμένες από τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής, οι οποίες αντιστοιχούν στις γραμμές 1 έως 261 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, περιείχαν ελλιπείς ή ύποπτες πληροφορίες και δικαιολογούσαν τις επαληθεύσεις που διενήργησε η OLAF και, επομένως, το Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν σε θέση να βεβαιώσει την απαίτησή του μόνον μετά το πέρας της έρευνας της OLAF.
139
Αφενός, πρόκειται περί αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής τα ποσά των οποίων ήταν εκ πρώτης όψεως υπερβολικά υψηλά.
140
Συγκεκριμένα, πρώτον, οι αιτήσεις επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 27, 90, 98, 152 και 257 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και οι οποίες σχετίζονταν με συναντήσεις του προσφεύγοντος με πολιτικούς ιθύνοντες ή, σε ορισμένες περιορισμένες περιπτώσεις, με μέλη των γραφείων τους, αφορούσαν τα ποσά των 753 ευρώ για δείπνο με τρία άτομα (γραμμή 27), 1159 ευρώ για δείπνο με πέντε άτομα (γραμμή 90), 799 ευρώ για δείπνο με δύο άτομα (γραμμή 98), 884 ευρώ για δείπνο με τέσσερα άτομα (γραμμή 152) και 802 ευρώ για δείπνο με τέσσερα άτομα (γραμμή 257), αντιστοίχως.
141
Δεύτερον, οι αιτήσεις επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243 και 245 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και αφορούσαν τις δεξιώσεις που διοργανώθηκαν στην οικία του προσφεύγοντος περιελάμβαναν τα ποσά των 2520,68 ευρώ για 18 άτομα (γραμμή 22), 1976 ευρώ για 12 άτομα (γραμμή 55), 2271,36 ευρώ για 11 άτομα (γραμμή 110), 3018,90 ευρώ για 16 άτομα (γραμμή 160), 2340 ευρώ για 10 άτομα (γραμμή 216), 1897,28 ευρώ για 9 άτομα (γραμμή 243) και 2069,76 ευρώ για 10 άτομα (γραμμή 245).
142
Τρίτον, η αίτηση επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύεται στη γραμμή 123 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αφορούσε δείπνο με 11 άτομα, περιλαμβανομένων δύο «διευθυνόντων συμβούλων» οικονομικών φορέων και του προέδρου του επίμαχου πολιτικού κόμματος, για ποσό ύψους 2352 ευρώ.
143
Τέλος, τέταρτον, η αίτηση επιστροφής των εξόδων αποστολής και ημερήσιων αποζημιώσεων που μνημονεύεται στη γραμμή 252 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, σχετικά με τη συμμετοχή του προσφεύγοντος σε θερινό φόρουμ, αφορούσε ποσό ύψους 3931,20 ευρώ.
144
Αφετέρου, το Ελεγκτικό Συνέδριο ενέκρινε ορισμένες αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες δεν περιείχαν ουσιώδεις πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες που αφορούσαν.
145
Πρώτον, οι αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 42, 44, 49, 50, 51, 139, 178, 188, 205, 234 και 235 και 254 και 255 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αφορούσαν τη συνάντηση με άτομο το οποίο κατονομάζεται μεν, πλην όμως χωρίς καμία διευκρίνιση όσον αφορά την ιδιότητά του.
146
Δεύτερον, οι αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 21, 28, 40 και 162 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αφορούν συναντήσεις με άτομο το οποίο προσδιορίζεται απλώς και μόνον ως «διευθυντής σπουδών», «γενικός διευθυντής», «διευθυντής» και «κόμης».
147
Τρίτον, ο προσφεύγων αιτιολόγησε τις αιτήσεις επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 46, 53, 67, 79, 99, 101, 113, 159 και 181 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών παραπέμποντας σε «επίσημη πρόσκληση [πανεπιστημίου]» (γραμμές 46 και 159), «[πανεπιστήμιο]» (γραμμή 53), «επίσημη πρόσκληση» (γραμμές 67 και 79), «επίσημη πρόσκληση [πανεπιστημίου]» (γραμμή 99), «επίσημη πρόσκληση στην [υπαίθρια δεξίωση ορχήστρας]» (γραμμή 101), «[μεσίτη ακινήτων]» (γραμμή 113) και «παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης 2010» (γραμμή 181), αντιστοίχως.
148
Τέταρτον, οι αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 38, 62, 64, 77, 78, 107, 109, 112, 124, 126, 127, 129, 136, 140, 141, 142, 144, 145, 146, 148, 149, 156, 158, 165, 166, 172, 176, 179, 180, 182, 189, 193, 195, 197, 198, 200, 206, 212, 213, 220, 222, 226, 231, 233, 240, 241, 244, 246, 247, 249 και 250 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αφορούν έξοδα χρήσης οδηγού με την αιτιολογία «παραλαβή [του προσφεύγοντος] στο Verbier», «μεταφορά [του προσφεύγοντος]», «μετακίνηση οχήματος CD […] στο Verbier (Ελβετία)», «παραλαβή CD […]», «μετακίνηση του επίσημου αυτοκινήτου», «μετακίνηση οχήματος CD […]», «μεταφορά CD […]», «παραλαβή [του προσφεύγοντος]», «μεταφορά εγγράφων» και «μεταφορά σημαντικών εγγράφων» ή χωρίς καμία αιτιολογία.
149
Είναι αληθές ότι, εάν είχε ενεργήσει με την απαιτούμενη επιμέλεια, το Ελεγκτικό Συνέδριο θα μπορούσε να ζητήσει από τον προσφεύγοντα να παράσχει συμπληρωματικές αιτιολογίες σχετικά με τα εκ πρώτης όψεως υπερβολικά υψηλά ποσά που μνημονεύθηκαν στις σκέψεις 140 έως 143 ανωτέρω και σχετικά με τις ελλιπείς διευκρινίσεις όσον αφορά τις αιτήσεις του περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύθηκαν στις σκέψεις 145 έως 148 ανωτέρω. Μια τέτοια προσέγγιση θα είχε παράσχει στο Ελεγκτικό Συνέδριο τη δυνατότητα να αντιδράσει κατά τον χρόνο υποβολής των αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής και, ενδεχομένως, να προσδιορίσει και να βεβαιώσει την απαίτηση.
150
Εντούτοις, από τη δικογραφία προκύπτει ότι από την έρευνα της OLAF προέκυψαν συμπληρωματικές διευκρινίσεις σχετικά με τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος τις οποίες αφορούσαν όλες οι αιτήσεις του περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στις σκέψεις 140 έως 143 και 145 έως 148 ανωτέρω, καθώς και σχετικά με την ανάλυση των εν λόγω δραστηριοτήτων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν γνώριζε τις εν λόγω διευκρινίσεις κατά την υποβολή των αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής, με αποτέλεσμα να τις αμφισβητήσει μόνον κατόπιν της έρευνας της OLAF.
151
Όσον αφορά τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στις σκέψεις 140 και 142 ανωτέρω γίνεται παραπομπή στις σκέψεις 110, 111, 117 και 118 ανωτέρω, όπου εκτίθενται οι πληροφορίες τις οποίες η OLAF αποσαφήνισε στο πλαίσιο της έρευνάς της σχετικά με τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος που αντιστοιχούσαν στις επίμαχες αιτήσεις επιστροφής.
152
Οι αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 141 ανωτέρω, ήτοι στις γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243 και 245 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, αφορούν τις δεξιώσεις που διοργανώθηκαν στην οικία του προσφεύγοντος. Με την έκθεσή της, η OLAF αποσαφήνισε τον σκοπό και τη φύση τους, καθώς και τους δεσμούς του προσφεύγοντος με τους προσκεκλημένους στις εν λόγω δεξιώσεις. Η OLAF διαπίστωσε ότι, στο διάστημα από το 2006 έως το 2016, ο προσφεύγων είχε διοργανώσει δεκατρία ιδιωτικά και ανεπίσημα δείπνα για άτομα που επιλέχθηκαν από τον τόπο καταγωγής του. Κατά την OLAF, στους προσκεκλημένους περιλαμβάνονταν πάντοτε ένας ή δύο Βέλγοι πολιτικοί ιθύνοντες, καθώς και ορισμένοι φίλοι που κατείχαν υψηλές θέσεις στον ιδιωτικό τομέα και, όπως επισήμανε ο ίδιος ο προσφεύγων σε μια επιστολή πρόσκλησης, οι δεξιώσεις διοργανώνονταν με σκοπό οι παρευρισκόμενοι να περάσουν μια «ευχάριστη, χαλαρή και εποικοδομητική βραδιά με επίλεκτη φλαμανδική συντροφιά». Η OLAF εκτίμησε ότι οι προσκεκλημένοι ήταν όλοι στενοί φίλοι, οι οποίοι όφειλαν να επιδεικνύουν απόλυτη διακριτικότητα και εχεμύθεια όσον αφορά τις συζητήσεις τους. Στην έκθεση της OLAF διευκρινιζόταν επίσης ότι 46 άτομα είχαν μετάσχει στα ιδιωτικά δείπνα και ότι, πέραν του ότι επρόκειτο περί φίλων του προσφεύγοντος, οι δεσμοί τους με τον προσφεύγοντα ενέπιπταν γενικώς σε δραστηριότητες σχετικές με τη βελγική πολιτική, τη θήρα, θέσεις «διευθυνόντων συμβούλων» και τα θεσμικά όργανα της Ένωσης.
153
Όσον αφορά την αίτηση του προσφεύγοντος περί επιστροφής η οποία μνημονεύθηκε στη σκέψη 143 ανωτέρω, ήτοι εκείνη την οποία αφορά η γραμμή 252 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, σχετικά με αποστολή του προσφεύγοντος σε «θερινό φόρουμ» στην Ελβετία, κατ’ αρχάς, στο πλαίσιο της έρευνάς της, η OLAF αποσαφήνισε ότι η εν λόγω θερινή εκδήλωση δεν είχε επίσημο πρόγραμμα και ότι από την παρουσίασή της προέκυπτε ότι οι προσκεκλημένοι είχαν λάβει μέρος σε εκδρομές αναψυχής. Εν συνεχεία, η OLAF παρέπεμψε στο σημείωμα το οποίο ο προσφεύγων υπέβαλε στον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου προκειμένου να ζητήσει την επιστροφή των αντίστοιχων εξόδων και με το οποίο ο προσφεύγων είχε παρουσιάσει το εν λόγω θερινό φόρουμ ως συγκέντρωση επιφανών εκπροσώπων κυβερνήσεων, διπλωματικών αποστολών, διεθνών οργανισμών, πολιτικών κομμάτων και κοινοβουλίων με σκοπό τη συζήτηση επίκαιρων ζητημάτων διεθνούς πολιτικής. Τέλος, η OLAF συμπέρανε ότι, μολονότι είχε επίγνωση της πραγματικής φύσης της εν λόγω εκδήλωσης, ο προσφεύγων είχε παραμορφώσει τις πληροφορίες σχετικά με την εκδήλωση, την οποία παρουσίασε στον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου ως φόρουμ πολιτικών συζητήσεων υψηλού επιπέδου, με σκοπό να επιτύχει την επιστροφή των εξόδων του.
154
Όσον αφορά τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύθηκαν στις σκέψεις 145 έως 148 ανωτέρω, αφενός, πρόκειται περί των αιτήσεων ως προς τις οποίες η OLAF παρέχει με την έκθεσή της τις ακόλουθες διευκρινίσεις:
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 44, με τίτλο «Δείπνο – Πρόσκληση του […]», η OLAF διαπίστωσε ότι επρόκειτο περί δείπνου με διευθυντικό στέλεχος οικονομικού φορέα και ότι, στην πραγματικότητα, ο προσφεύγων ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του εν λόγω φορέα έως τις 30 Ιουνίου 2006·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 49, με τίτλο «Γεύμα εργασίας με […]», η OLAF συνέδεσε στην πραγματικότητα τη συγκεκριμένη δραστηριότητα με φεστιβάλ μουσικής·
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 51 και 113, με τίτλο «Συνάντηση με […]» και «[μεσίτη ακινήτων]», αντιστοίχως, η OLAF διαπίστωσε ότι οι εν λόγω δραστηριότητες συνδέονταν στην πραγματικότητα με ιδιωτικά ακίνητα του προσφεύγοντος στις Βρυξέλλες·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 101, με τίτλο «Επίσημη πρόσκληση στην [υπαίθρια δεξίωση ορχήστρας]», η OLAF διαπίστωσε στην πραγματικότητα τον ιδιωτικό χαρακτήρα της συγκεκριμένης δραστηριότητας·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 205, με τίτλο «κύριος […]», η OLAF διαπίστωσε ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν στην πραγματικότητα αρχιτέκτονας ο οποίος παρείχε συμβουλές στον προσφεύγοντα στο πλαίσιο της αγοράς διαμερίσματος στις Βρυξέλλες.
155
Αφετέρου, στις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύθηκαν στις σκέψεις 145 έως 148 ανωτέρω καταλέγονται και εκείνες για τις οποίες, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών, γίνεται παραπομπή στις συγκεκριμένες σελίδες της έκθεσης της OLAF ή της ατζέντας του προσφεύγοντος που αποτελεί μέρος της εν λόγω έκθεσης, χωρίς ειδική μνεία των εν λόγω αιτήσεων στην έκθεση, ήτοι οι εξής:
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 21 και 40 και αφορούν δύο γεύματα του προσφεύγοντος με «διευθυντή σπουδών», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται ότι πρόκειται περί συναντήσεων με μέλος του επίμαχου πολιτικού κόμματος και, προς απόδειξη, γίνεται επίκληση των διαπιστώσεων της OLAF στις σελίδες 10, 11 και 12 της έκθεσής της ενώ, όσον αφορά τη δραστηριότητα που μνημονεύεται στη γραμμή 40, της ατζέντας του προσφεύγοντος·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 28, με τίτλο «κύριος […], γενικός διευθυντής», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών γίνεται παραπομπή στις σελίδες 15 και 16 και στο παράρτημα 16 της έκθεσης της OLAF, από δε τη σελίδα 16 της εν λόγω έκθεσης προκύπτει ότι το πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε ο προσφεύγων ήταν γενικός διευθυντής ένωσης που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργοδοτών ιδιωτικών επιχειρήσεων στην Ένωση·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 38, με τίτλο «Παραλαβή [του προσφεύγοντος] στο Verbier (Ελβετία)», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στις συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν με τους οδηγούς στο πλαίσιο της έρευνας, ότι αφορούσε στην πραγματικότητα διακοπές για σκι για τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν υπηρεσίες οδηγού, ο οποίος παρέλαβε τον προσφεύγοντα από τον τόπο των διακοπών του και τον μετέφερε στον τόπο καταγωγής του·
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 42, 46, 50, 52 και 53, με τίτλο, «Γεύμα με τον κ. […]», «Επίσημη πρόσκληση [πανεπιστημίου]», «Συνάντηση με τον κ. […]», «Πρόσκληση [επικεφαλής μουσικού σχολείου]» και «[Πανεπιστήμιο]», αντιστοίχως, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στις ατζέντες του προσφεύγοντος, ότι επρόκειτο περί αποστολών «χωρίς αποζημίωση», οι οποίες σχετίζονταν με έξοδα εκπροσώπησης που αφορούσαν, στην πραγματικότητα, συνάντηση με εισαγγελέα περιφέρειας του δήμου καταγωγής του προσφεύγοντος (γραμμή 42) και τα έξοδα χρήσης οδηγού για μετακίνηση σε σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην πόλη καταγωγής του προσφεύγοντος για βραδινή εκδήλωση (γραμμή 46), για τη μεταφορά του προσφεύγοντος σε ιδιωτική συνάντηση (γραμμή 50), για μετακίνηση του οδηγού, ο οποίος μετέφερε τον προσφεύγοντα στον τόπο καταγωγής του στο πέρας βραδιάς αναψυχής, διανυκτέρευσε σε ξενοδοχείο στον εν λόγω τόπο και επέστρεψε σιδηροδρομικώς την επομένη στο Λουξεμβούργο (γραμμή 52), καθώς και για την τελετή απονομής διπλώματος στη θυγατέρα του προσφεύγοντος (γραμμή 53)·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 62, με τίτλο «Μεταφορά [του προσφεύγοντος]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι ο προσφεύγων επρόκειτο να είναι σε αποστολή την Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2009 σε πόλη του Βελγίου από τις 10:30 έως τις 13:00 (τελετή έναρξης ακαδημαϊκού έτους ιδρύματος ευρωπαϊκών σπουδών) και ότι, εντούτοις, ο προσφεύγων ζήτησε από οδηγό να τον παραλάβει την παραμονή από τον τόπο καταγωγής του, και όχι από το Λουξεμβούργο, και να διανυκτερεύσει επιτόπου σε ξενοδοχείο. Στον ίδιο πίνακα διευκρινίζεται επίσης ότι ο προσφεύγων ζήτησε από τον οδηγό να τον μεταφέρει εκ νέου στον τόπο καταγωγής του την Τρίτη 4 Νοεμβρίου, να διανυκτερεύσει επιτόπου στο ίδιο ξενοδοχείο και να τον μεταφέρει εκ νέου στο Λουξεμβούργο την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου·
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 64 και 78, με τίτλο «Μεταφορά [του προσφεύγοντος]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην έκθεση της OLAF, ότι οι εν λόγω δραστηριότητες αφορούσαν στην πραγματικότητα τη συμμετοχή του προσφεύγοντος σε συνεδρίαση του προεδρείου του επίμαχου πολιτικού κόμματος·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 67, με τίτλο «Επίσημη πρόσκληση», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος και στη σελίδα 8 της έκθεσης της OLAF, ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα συνδεόταν με θήρα, καθότι ο προσφεύγων ζήτησε από δεύτερο οδηγό να τον συναντήσει σε πόλη του Βελγίου στην οποία θήρευε μολονότι βρισκόταν επιτόπου με οδηγό και με το υπηρεσιακό όχημα·
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 77, 107, 112, 195, 198, 212, 213 και 233, με τίτλο «Μεταφορά CD […]», «Μεταφορά [του προσφεύγοντος]» ή «Παραλαβή [του προσφεύγοντος]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στις ατζέντες του προσφεύγοντος ή στις σελίδες 5, 18, 29 και 37 της έκθεσης της OLAF, ότι τα έξοδα χρήσης οδηγού που συνδέονται με μετακινήσεις στην πόλη καταγωγής του προσφεύγοντος ή στις Βρυξέλλες πραγματοποιήθηκαν χωρίς να υπάρχει καμία αποστολή του προσφεύγοντος·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 79, με τίτλο «Formal Invitation», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος και στις σελίδες 5, 18, 29 και 37 της έκθεσης της OLAF, ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα συνδεόταν με τη δεξίωση για το νέο έτος την οποία διοργάνωσε σε ξενοδοχείο λέσχη η οποία είχε ως σκοπό την ενίσχυση της παρουσίας των φλαμανδικών επιχειρήσεων στις Βρυξέλλες·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 99, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι η αποστολή η οποία είχε ως αντικείμενο την επίσημη πρόσκληση πανεπιστημίου αφορούσε την απονομή διδακτορικών διπλωμάτων τιμής ένεκεν σε καλλιτέχνες σε πανεπιστήμιο της περιοχής καταγωγής του προσφεύγοντος και ότι την εν λόγω δραστηριότητα είχε ακολουθήσει συναυλία·
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 106, 151, 153, 167 και 214, με τίτλο «Ιατρός […] – Αποστολή χωρίς αποζημίωση», «Καθηγ. Δρ Ιατρ. […], [πανεπιστημιακού νοσοκομείου]», Καθηγ. Δρ […]», «Καθηγ. Δρ […] [πανεπιστημιακού νοσοκομείου]» και «[…] Καθηγ. Δρ […]», αντιστοίχως, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι ο οδηγός χρησιμοποιήθηκε στην πραγματικότητα για ιδιωτικούς σκοπούς για επισκέψεις σε ιατρούς·
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 109, 126, 145, 146, 148, 156, 158, 165, 179, 180, 188, 200, 206, 220, 226, 231, 240, 241, 244 και 246, με τίτλο «Μεταφορά [του προσφεύγοντος]» ή «μεταφορά CD […]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς για τη μεταφορά του προσφεύγοντος στον τόπο καταγωγής του ή για τη θέση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου στη διάθεση του προσφεύγοντος, ενώ ο οδηγός διανυκτέρευσε σε ξενοδοχείο στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος και επέστρεψε σιδηροδρομικώς την επομένη. Στις ανωτέρω αιτήσεις πρέπει να προστεθεί επίσης η μνημονευόμενη στη γραμμή 247, με τίτλο «Μετακίνηση υπηρεσιακού οχήματος», για την οποία προκύπτει από τον πίνακα των εισπρακτέων ποσών, ο οποίος παραπέμπει στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι ο οδηγός οδήγησε υπηρεσιακό αυτοκίνητο με σκοπό να το θέσει στη διάθεση του προσφεύγοντος στο Bornem (Βέλγιο)·
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 124, 176 και 181, εκ των οποίων οι δύο πρώτες έφεραν τον τίτλο «Παραλαβή [του προσφεύγοντος]» και η τρίτη «Παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης του 2010», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς, ήτοι μετά το πέρας της αποστολής, για την επιστροφή του προσφεύγοντος στον τόπο καταγωγής του, και όχι στο Λουξεμβούργο·
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 127, 140, 149, 166, 182, 189, 193, 234 και 235, με τίτλο «Μεταφορά του υπηρεσιακού οχήματος» ή «Μεταφορά [του προσφεύγοντος]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στις ατζέντες του προσφεύγοντος, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς, στο μέτρο που ο προσφεύγων ζήτησε από οδηγό να μεταβεί και να τον παραλάβει από τον τόπο καταγωγής του ή τις Βρυξέλλες και να τον μεταφέρει στο Λουξεμβούργο·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 129, με τίτλο «Μετακίνηση του υπηρεσιακού οχήματος», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς, δεδομένου ότι ο οδηγός μετέβη στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος για να παραλάβει τη σύζυγό του και να τη μεταφέρει σε δείπνο στο οποίο παρίσταντο μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Λουξεμβούργο·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 136, με τίτλο «Μεταφορά [του προσφεύγοντος]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς, δεδομένου ότι οδηγός μετέφερε τον προσφεύγοντα στον τόπο καταγωγής του ημέρα Παρασκευή αργά το απόγευμα, άφησε στον προσφεύγοντα το υπηρεσιακό όχημα και επέστρεψε σιδηροδρομικώς στο Λουξεμβούργο·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 139, με τίτλο «Συνάντηση με τον […] και τον […]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών γίνεται παραπομπή στην ατζέντα του προσφεύγοντος και στις διαπιστώσεις της OLAF στις σελίδες 10, 11 και 12 της έκθεσής της·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 141, με τίτλο «Μεταφορά εγγράφων», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς, εκτίθενται δε τα ακόλουθα:
«[ο προσφεύγων] ήταν σε αποστολή CONT [επιτροπής ελέγχου του προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου] την Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου από τις 9:00 έως τις 12:00 και, σύμφωνα με την εντολή αποστολής, επέστρεψε στο Λουξεμβούργο στις 14:00 με το υπηρεσιακό όχημα. Εάν τούτο ήταν αληθές, [ο προσφεύγων] δεν θα είχε ζητήσει από οδηγό να μεταφέρει “έγγραφα του Ελεγκτικού Συνεδρίου” από το Λουξεμβούργο στον [τόπο καταγωγής του] στις 10 Φεβρουαρίου στις 15:00. Στην πραγματικότητα, [ο προσφεύγων] δεν επέστρεψε στο Λουξεμβούργο. [Ο προσφεύγων] είχε προκαλέσει ζημία στο υπηρεσιακό όχημα στο πλαίσιο ατυχήματος που συνέβη στις 2 Φεβρουαρίου και ζήτησε από [τον οδηγό του] να του φέρει όχημα αντικατάστασης στον [τόπο καταγωγής του] στις 10 Φεβρουαρίου, να διανυκτερεύσει επιτόπου και να αναχωρήσει την Παρασκευή σιδηροδρομικώς αφήνοντας στον προσφεύγοντα το όχημα αντικατάστασης. Επομένως, σκοπός δεν ήταν η “μεταφορά εγγράφων του Ελεγκτικού Συνεδρίου” στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος, αλλά η παράδοση στον προσφεύγοντα οχήματος αντικατάστασης προκειμένου να μπορέσει να μεταβεί σε τόπο χειμερινού αθλητισμού με το εν λόγω αυτοκίνητο»·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 142, με τίτλο «Μετακίνηση οχήματος CD […] στο Verbier (Ελβετία)», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος και στη συνέντευξη με οδηγό στο πλαίσιο της έρευνας της OLAF, ότι η υπηρεσία οδηγού χρησιμοποιήθηκε για ιδιωτικούς σκοπούς·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 144, με τίτλο «Μεταφορά [του προσφεύγοντος]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος και στις σελίδες 5, 18, 29 και 37 της έκθεσης της OLAF, ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα συνδεόταν με συνάντηση με τον επικεφαλής φλαμανδικής εταιρίας φωτογραμμετρίας·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 159, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι η αποστολή η οποία είχε ως αντικείμενο επίσημη πρόσκληση πανεπιστημίου συνδεόταν με σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην πόλη καταγωγής του προσφεύγοντος και ότι επρόκειτο περί αποστολής «χωρίς αποζημίωση»·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 162, με τίτλο «Επίσημη πρόσκληση κόμη», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται, διά παραπομπής στις σελίδες 5, 18, 29 και 37 της έκθεσης της OLAF και στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι, στο πλαίσιο της εν λόγω δραστηριότητας, ο προσφεύγων παρέστη σε διαγωνισμό τραγουδιού σε μουσική σχολή·
–
για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 172, 222 και 249, με τίτλο «Μεταφορά σημαντικών εγγράφων», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς για τη μεταφορά εγγράφων στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος, ο δε οδηγός αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει άλλο υπηρεσιακό όχημα ή να διανυκτερεύσει επιτόπου προτού επιστρέψει στο Λουξεμβούργο·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 178, με τίτλο «κύριος […]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται ότι πρόκειται περί συνάντησης με τον επικεφαλής εταιρίας πώλησης αθλητικών ενδυμάτων, διά παραπομπής στις διαπιστώσεις της OLAF στο παράρτημα 10 της έκθεσής της (ήτοι εκείνες που αφορούν τις κυνηγετικές δραστηριότητες σε πύργο στη Γαλλία), χωρίς ειδική μνεία της δραστηριότητας που μνημονεύεται στην εν λόγω γραμμή·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 197, με τίτλο «Παραλαβή CD […]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής μεταξύ άλλων στις συνεντεύξεις με τον προσφεύγοντα και έναν οδηγό, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς, στο μέτρο που ο οδηγός παρέλαβε το ιδιωτικό όχημα του προσφεύγοντος από συνεργείο στις Βρυξέλλες για να το μεταφέρει στο Λουξεμβούργο·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 250, με τίτλο «Μεταφορά CD […]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στις συνεντεύξεις με τον προσφεύγοντα και έναν οδηγό και στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για ιδιωτικούς σκοπούς, στο μέτρο που επρόκειτο περί παράδοσης σαμπάνιας για τον γάμο της θυγατέρας του προσφεύγοντος·
–
για την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στις γραμμές 254 και 255, με τίτλο «Μεταφορά CD […]», στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών επισημαίνεται, διά παραπομπής στην ατζέντα του προσφεύγοντος, ότι οι υπηρεσίες του οδηγού χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά του προσφεύγοντος σε ιδιωτικό δείπνο που προσφέρθηκε σε βραβευμένο εστιατόριο.
156
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, όσον αφορά τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 21, 22, 27, 28, 38, 40, 42, 44, 46, 49, 50, 51, 52, 53, 55, 62, 64, 67, 77, 78, 79, 90, 98, 99, 101, 106, 107, 109, 110, 112, 113, 123, 124, 126, 127, 129, 136, 139, 140, 141, 142, 144, 145, 146, 148, 149, 151, 152, 153, 156, 158, 159, 160, 162, 165, 166, 167, 172, 176, 178, 179, 180, 181, 182, 188, 189, 193, 195, 197, 198, 200, 205, 206, 212, 213, 214, 216, 220, 222, 226, 231, 233, 234 και 235, 240, 241, 243, 244, 245, 246, 247, 249, 250, 252, 254 και 255 και 257 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν, υπό κανονικές συνθήκες, σε θέση να απαιτήσει την ικανοποίηση της αξίωσής του όσον αφορά τις εν λόγω γραμμές, να βεβαιώσει την απαίτηση και να αποστείλει χρεωστικό σημείωμα στον προσφεύγοντα, κατά την έννοια του άρθρου 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046, μόνον μετά την έρευνα της OLAF.
157
Στο μέτρο που το Ελεγκτικό Συνέδριο έλαβε την έκθεση της OLAF στις 2 Ιουλίου 2018, ενώ συνέταξε την προκαταρκτική έκθεσή του στις 5 Οκτωβρίου 2018 σχετικά με τις αιτήσεις επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών που παρατέθηκαν στη σκέψη 156 ανωτέρω, μπορεί να θεωρηθεί, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών που εκτέθηκαν στη σκέψη 54 ανωτέρω, ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο ενημέρωσε τον προσφεύγοντα για την απαίτησή του εντός της προβλεπόμενης πενταετούς προθεσμίας από τη βεβαίωση της απαίτησης, σύμφωνα με το άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046. Υπό τις συνθήκες αυτές, οι αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών που παρατέθηκαν στη σκέψη 156 δεν έχουν παραγραφεί.
3) Επί της τρίτης ομάδας αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής
158
Διαπιστώνεται ότι ορισμένες από τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 1 έως 261 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών παρείχαν στο Ελεγκτικό Συνέδριο τη δυνατότητα να διενεργήσει προηγούμενο έλεγχο και να εναντιωθεί, εφόσον το έκρινε σκόπιμο, στη χρήση των πόρων του στην οποία απέβλεπε ο προσφεύγων, ή θα είχαν παράσχει στο Ελεγκτικό Συνέδριο τη δυνατότητα να εναντιωθεί στην εν λόγω χρήση, εάν είχε ενεργήσει με την απαιτούμενη επιμέλεια, στο μέτρο που τα αποτελέσματα της έρευνας της OLAF δεν ανέδειξαν νέα στοιχεία ως προς αυτές.
159
Συναφώς, αφενός, πρόκειται περί αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες δεν συνοδεύονταν από επαρκείς διευκρινίσεις σχετικά με τις δραστηριότητες που αφορούσαν και οι οποίες δεν εξετάστηκαν στο πλαίσιο της έρευνας της OLAF:
–
πρώτον, η αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 37 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και αφορούσε συνάντηση με άτομο το οποίο κατονομάζεται μεν, πλην όμως δεν παρέχεται καμία διευκρίνιση όσον αφορά την ιδιότητά του·
–
δεύτερον, οι αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 25 και 26 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και για τις οποίες ο προσφεύγων παρέσχε αιτιολογία παραπέμποντας απλώς και μόνον στον τίτλο «Επίσημο δείπνο».
160
Αφετέρου, διαπιστώνεται ότι η έρευνα της OLAF δεν αφορούσε τις ακόλουθες αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες παρείχαν στο Ελεγκτικό Συνέδριο τη δυνατότητα να διενεργήσει έλεγχο και να εναντιωθεί, ενδεχομένως, σε αυτές πριν από την εν λόγω έρευνα:
–
πρώτον, τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 30, 35, 117 και 201 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και αφορούν τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με έναν πρέσβη, έναν πρύτανη, τρεις Βέλγους πολιτικούς ιθύνοντες εκπροσώπους πολιτικών κομμάτων και έναν υπουργό·
–
δεύτερον, την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 36 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και αφορούσε συνάντηση με ιδιωτικό οικονομικό φορέα·
–
τρίτον, την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 102 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και αφορούσε τη συμμετοχή του προσφεύγοντος σε διάλεξη που διοργάνωσαν η Επιτροπή και ένα μη κυβερνητικό ίδρυμα.
161
Ως εκ τούτου, όσον αφορά τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής, οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 25, 26, 30, 35, 36, 37, 102, 117 και 201 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν, υπό κανονικές συνθήκες, σε θέση να απαιτήσει την ικανοποίηση της αξίωσής του όσον αφορά τις εν λόγω γραμμές, να βεβαιώσει την απαίτηση και να αποστείλει χρεωστικό σημείωμα στον προσφεύγοντα κατά την έννοια του άρθρου 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046, κατά τον χρόνο υποβολής των εν λόγω αιτήσεων επιστροφής, εάν είχε ενεργήσει με την απαιτούμενη επιμέλεια. Όσον αφορά τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος που σχετίζονται με τις εν λόγω γραμμές, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν ισχυρίζεται και, κατά μείζονα λόγο, δεν αποδεικνύει ότι η καθυστέρηση στην ανάληψη ενεργειών οφείλεται στη συμπεριφορά του προσφεύγοντος.
162
Στο μέτρο που οι αιτήσεις επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών που παρατέθηκαν στη σκέψη 161 ανωτέρω υποβλήθηκαν στο διάστημα από τις 3 Δεκεμβρίου 2007 έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2013, το δε Ελεγκτικό Συνέδριο συνέταξε την προκαταρκτική έκθεσή του στις 5 Οκτωβρίου 2018, δεν τηρήθηκε η πενταετής προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 98, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2018/1046 και, επομένως, η δυνατότητα κίνησης της διαδικασίας είσπραξης των ποσών που αφορούν οι εν λόγω αιτήσεις έχει παραγραφεί. Το συνολικό ποσό των εν λόγω αιτήσεων επιστροφής ανέρχεται σε 3170,19 ευρώ.
γ)
Συμπέρασμα σχετικά με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως
163
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, οι αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες παρατίθενται στις γραμμές που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 161 ανωτέρω πρέπει να θεωρηθούν ως παραγραφείσες, ο δε τρίτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί κατά τα λοιπά.
4.
Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων»
164
Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, ο προσφεύγων αμφισβητεί κατ’ ουσίαν τον καθορισμό από το Ελεγκτικό Συνέδριο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ποσών τα οποία ο προσφεύγων οφείλει σχετικά με μεγάλο αριθμό δραστηριοτήτων για τις οποίες οι πόροι του Ελεγκτικού Συνεδρίου χρησιμοποιήθηκαν, κατά το θεσμικό αυτό όργανο, καταχρηστικώς, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, και τα οποία αντιστοιχούν σε έξοδα αποστολής και ημερήσιες αποζημιώσεις, έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής, καθώς και έξοδα που οφείλονται στη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και στη χρήση των υπηρεσιών οδηγού.
165
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά, κατ’ ουσίαν, τη μη τήρηση της προθεσμίας παραγραφής, πρέπει να θεωρηθεί ότι η αξίωση όσον αφορά τα ποσά ορισμένων εκ των επίμαχων αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής έχει παραγραφεί, ειδικότερα δε η αξίωση για τα ποσά που μνημονεύονται στις γραμμές 25, 26, 30, 35, 36, 37, 102, 117 και 201 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών (βλ. σκέψη 161 ανωτέρω). Επομένως, οι εν λόγω αιτήσεις δεν θα εξεταστούν στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, δεδομένου ότι παρέλκει η εξέταση του βασίμου της επιχειρηματολογίας που τις αφορά και προβλήθηκε στο πλαίσιο του συγκεκριμένου λόγου ακυρώσεως.
166
Επιβάλλεται επίσης η διαπίστωση ότι οι παρατυπίες που το Ελεγκτικό Συνέδριο προσήψε στον προσφεύγοντα με την προσβαλλόμενη απόφαση αποτέλεσαν αντικείμενο της προσφυγής που το Ελεγκτικό Συνέδριο άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ, με την οποία το θεσμικό αυτό όργανο ζήτησε από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι ο προσφεύγων δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τη θέση του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου δυνάμει των άρθρων 285 και 286 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, τόσο με την προσφυγή εκείνη όσο και με την υπό κρίση προσφυγή, οι παρατυπίες προσδιορίζονται μέσω του ίδιου πίνακα που προσαρτάται ως παράρτημα και καταρτίστηκε βάσει της έκθεσης της OLAF (βλ. σκέψη 44 ανωτέρω). Η πρώτη από τις αιτιάσεις που προβλήθηκαν προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), αφορούσε την κατάχρηση, από τον προσφεύγοντα, των πόρων του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων που δεν συνδέονταν ή ήταν ασυμβίβαστες με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (στο εξής: πρώτη αιτίαση που προέβαλε το Ελεγκτικό Συνέδριο). Το Δικαστήριο αποφάνθηκε επί της ως άνω αιτιάσεως με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 359 έως 799), κρίνοντας ότι ο προσφεύγων είχε παραβεί τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τη θέση του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψη 53 ανωτέρω).
167
Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να εξεταστεί λαμβανομένου υπόψη του ως άνω πλαισίου. Πρέπει, κατ’ αρχάς, να εξεταστεί το παραδεκτό της αιτιάσεως που αφορά την ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων».
α)
Επί του παραδεκτού της αιτιάσεως που αφορά την ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων»
168
Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστήριξε ότι ο προσφεύγων δεν προσδιόρισε τα σφάλματα που πλήττουν τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επισήμανε ότι, με το δικόγραφο της προσφυγής, ο προσφεύγων παρέπεμψε απλώς και μόνον σε ένα παράρτημα, στο οποίο είχε επισημάνει, πριν από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, 69 σφάλματα τα οποία χαρακτήρισε ως «πρόδηλα», στοιχείο το οποίο δεν μπορεί, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, να προβληθεί παραδεκτώς στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, καθότι δεν απόκειται στο Γενικό Δικαστήριο να αναζητήσει τα πρόδηλα σφάλματα τα οποία ενδεχομένως ενέχει η προσβαλλόμενη απόφαση. Ο προσφεύγων δεν υπέβαλε παρατηρήσεις συναφώς.
169
Το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι, με το τελευταίο σημείο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, ο προσφεύγων επισημαίνει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε «εντυπωσιακό αριθμό σφαλμάτων όχι μόνον όσον αφορά νομικό χαρακτηρισμό[,] αλλά και ως προς τα πραγματικά περιστατικά». Είναι αληθές ότι, στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, ο προσφεύγων χρησιμοποιεί τον όρο «σφάλμα» σε ένα μόνο προηγούμενο σημείο που παραπέμπει στο επίμαχο παράρτημα, διαπιστώνεται δε ότι η παραπομπή στο εν λόγω παράρτημα γίνεται μόνον επικουρικώς, ήτοι «κατά τα λοιπά».
170
Εντούτοις, από το πλαίσιο των επιχειρημάτων που ο προσφεύγων προέβαλε με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, τόσο με το δικόγραφο της προσφυγής όσο και με το υπόμνημα απαντήσεως, προκύπτει ότι αμφισβητεί κατ’ ουσίαν ως εσφαλμένη την αιτιολογία που εκτίθεται στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών για καθεμία από τις καταχωρίσεις του και βάσει της οποίας το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίνει ότι οι πόροι του Ελεγκτικού Συνεδρίου χρησιμοποιήθηκαν καταχρηστικώς όσον αφορά έξοδα αποστολής και ημερήσιες αποζημιώσεις, έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής, καθώς και έξοδα που οφείλονται στη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και στη χρήση των υπηρεσιών οδηγού. Η ως άνω διαπίστωση επιρρωννύεται επίσης υπό το πρίσμα των διευκρινίσεων που περιέχονται στο δικόγραφο της προσφυγής, με τις οποίες ο προσφεύγων υπογραμμίζει ότι το γεγονός ότι δεν σχολιάζει το σύνολο των καταχωρίσεων του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, πέραν όσων περιέχονται στο δικόγραφο της προσφυγής και στα παραρτήματά του, ουδόλως συνεπάγεται ότι ο προσφεύγων αναγνωρίζει το βάσιμο των ισχυρισμών του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
171
Ως εκ τούτου, η αιτίαση που αφορά την ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων» είναι αρκούντως τεκμηριωμένη ώστε να είναι παραδεκτή. Επομένως, πρέπει να εξεταστεί, εν συνεχεία, το βάσιμο των αιτιάσεων που αφορούν παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων».
β)
Επί της ουσίας
172
Με τις παρατηρήσεις του όσον αφορά τις συνέπειες που πρέπει να αντληθούν, για την υπό κρίση υπόθεση, από την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ο προσφεύγων επισημαίνει ότι, όσον αφορά τις αιτιάσεις που αντλούνται από παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις του Δικαστηρίου στις σκέψεις 364 έως 381 της ανωτέρω απόφασης.
173
Στη σκέψη 364 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο επισήμανε, όμως, ότι, μολονότι ο προσφεύγων επικαλούνταν τυπικώς την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η επιχειρηματολογία του αφορούσε στην πραγματικότητα αποκλειστικά και μόνο τη δεύτερη από τις εν λόγω αρχές.
174
Στην παρούσα διαδικασία διαπιστώνεται ότι, με το υπόμνημα απαντήσεως, το οποίο υποβλήθηκε μετά την έκδοση της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), η επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος σχετικά με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως ουδεμία περιέχει πλέον αναφορά στην αρχή της ασφάλειας δικαίου. Επομένως, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως θα πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα μόνον της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και ενδεχόμενων «πρόδηλων σφαλμάτων».
175
Κατά πρώτον, όσον αφορά την προβαλλόμενη παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο παραβίασε την εν λόγω αρχή στο μέτρο που αυτός έλαβε, μέσω των χορηγηθεισών εγκρίσεων και της πρακτικής του Ελεγκτικού Συνεδρίου, συγκεκριμένες, ανεπιφύλακτες και συγκλίνουσες διαβεβαιώσεις, προερχόμενες από αξιόπιστες πηγές, επί δέκα και πλέον έτη, οι οποίες του δημιούργησαν τη θεμιτή προσδοκία ότι οι πραγματοποιηθείσες πληρωμές ήταν νομότυπες.
176
Κατά δεύτερον, όσον αφορά ενδεχόμενα «πρόδηλα σφάλματα», όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 170 ανωτέρω, ο προσφεύγων θεωρεί κατ’ ουσίαν εσφαλμένη την αιτιολογία βάσει της οποίας το Ελεγκτικό Συνέδριο χαρακτήρισε τα επιμέρους ποσά ως αχρεωστήτως καταβληθέντα.
1) Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
i) Επί της εκτάσεως της εξέτασης της αιτιάσεως που αφορά παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
177
Όσον αφορά τις αιτιάσεις που αντλούνται από παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, ο προσφεύγων επισημαίνει ότι δεν εμμένει σε αυτές όσον αφορά τους πόρους που το Ελεγκτικό Συνέδριο διέθεσε για τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής, καθώς και για τη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και τη χρήση των υπηρεσιών οδηγού. Εντούτοις, ο προσφεύγων εμμένει στις αιτιάσεις του που αφορούν τις εντολές αποστολής.
178
Με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 365 έως 374), το Δικαστήριο επισήμανε τα ακόλουθα:
«365 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το δικαίωμα επίκλησης της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προϋποθέτει ότι έχουν δοθεί από τις αρμόδιες αρχές της Ένωσης στον ενδιαφερόμενο συγκεκριμένες, ανεπιφύλακτες και συγκλίνουσες διαβεβαιώσεις, προερχόμενες από αρμόδιες και αξιόπιστες πηγές (απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 2020, Επιτροπή και Συμβούλιο κατά Carreras Sequeros κ.λπ., C-119/19 P και C-126/19 P, EU:C:2020:676, σκέψη 144 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
366 Η δυνατότητα εφαρμογής της αρχής αυτής πρέπει, εκ προοιμίου, να αποκλειστεί όσον αφορά τους πόρους που διέθεσε το Ελεγκτικό Συνέδριο για τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής καθώς και για τη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και τη χρήση των υπηρεσιών οδηγού.
367 Αφενός, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, πληρωμές όπως αυτές που πραγματοποιούνται για τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής δεν μπορούν, ελλείψει οποιουδήποτε άλλου σχετικού στοιχείου και ακόμη και όταν έχει μεσολαβήσει μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ των πληρωμών αυτών και της αμφισβήτησης του νομότυπου χαρακτήρα τους, να δημιουργήσουν στον δικαιούχο τους δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς το ότι οι εν λόγω πληρωμές δεν μπορούν πλέον να αμφισβητηθούν (πρβλ. απόφαση της 14ης Ιουνίου 2016, Marchiani κατά Κοινοβουλίου, C-566/14 P, EU:C:2016:437, σκέψη 79).
368 Η πρακτική του Ελεγκτικού Συνεδρίου να επιστρέφει τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής, βάσει των στοιχείων που παρείχε ο [προσφεύγων], χωρίς να ζητεί περισσότερες πληροφορίες και χωρίς να αμφισβητεί το βάσιμο των αιτήσεών του περί επιστροφής, δεν αρκεί για να αποδειχθεί ότι το θεσμικό όργανο του παρέσχε συγκεκριμένες, ανεπιφύλακτες και συγκλίνουσες διαβεβαιώσεις ως προς το νομότυπο των εν λόγω αιτήσεων.
369 Αφετέρου, για τη χρήση από τον [προσφεύγοντα] του υπηρεσιακού του αυτοκινήτου ή τη χρήση των υπηρεσιών οδηγού δεν ελήφθη καμία ρητή απόφαση από το Ελεγκτικό Συνέδριο και δεν αναφέρθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου καμία άλλη μορφή ειδικής τοποθέτησης του Ελεγκτικού Συνεδρίου ως προς την πρακτική που έπρεπε να ακολουθήσει συναφώς ο [προσφεύγων].
370 Ως εκ τούτου, ακόμη και αν υποτεθεί ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο άφησε να διατηρηθούν στον τομέα αυτό, όπως υποστηρίζει ο [προσφεύγων], πρακτικές την ύπαρξη των οποίων το εν λόγω θεσμικό όργανο δεν μπορούσε να αγνοεί, το γεγονός αυτό δεν αρκεί, εν πάση περιπτώσει, για να αποδειχθεί ότι το θεσμικό όργανο παρέσχε στον [προσφεύγοντα] συγκεκριμένες, ανεπιφύλακτες και συγκλίνουσες διαβεβαιώσεις επί του θέματος.
371 Αντιθέτως, οι εντολές αποστολής που εκδόθηκαν ρητώς, κατόπιν αίτησης του [προσφεύγοντος], από τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου συνιστούν επαρκείς διαβεβαιώσεις, […], ώστε ο [προσφεύγων] να μπορεί, καταρχήν, να θεμελιώσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς το νομότυπο των σχετικών αποστολών.
372 Ωστόσο, πρέπει, καταρχάς, να επισημανθεί ότι από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι πολίτες δεν μπορούν να επικαλούνται δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς τη διατήρηση κατάστασης που χαρακτηρίζεται από τη διάπραξη απάτης (πρβλ. απόφαση της 14ης Ιουνίου 2017, Santogal M-Comércio e Reparação de Automóveis, C-26/16, EU:C:2017:453, σκέψη 76 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
373 Περαιτέρω, λαμβανομένης υπόψη της υποχρέωσης των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου […] να τηρούν σχολαστικά τις υποχρεώσεις δήλωσης που προβλέπουν οι θεσπιζόμενοι από το Ελεγκτικό Συνέδριο κανόνες προκειμένου να διασφαλίζεται η πλήρης ενημέρωση του εν λόγω θεσμικού οργάνου σχετικά με τις αιτήσεις χρήσης πόρων του τελευταίου, μια εντολή αποστολής που εκδίδεται βάσει αίτησης από την οποία παραλείπονται πληροφορίες που είναι ουσιώδεις προκειμένου ο Πρόεδρος του θεσμικού οργάνου να δύναται να εκτιμήσει τον νομότυπο χαρακτήρα της επίμαχης αποστολής δεν μπορεί, ακόμη και αν δεν έχει διαπραχθεί απάτη, να θεμελιώσει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του ενδιαφερόμενου μέλους ως προς τον νομότυπο αυτό χαρακτήρα.
374 Τέλος, δεν μπορεί να γίνει επίκληση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης από πρόσωπο το οποίο είναι υπαίτιο πρόδηλης παράβασης των ισχυόντων κανόνων (αποφάσεις της 16ης Μαΐου 1991, Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών, C-96/89, EU:C:1991:213, σκέψη 30, και της 14ης Ιουλίου 2005, ThyssenKrupp κατά Επιτροπής, C-65/02 P και C-73/02 P, EU:C:2005:454, σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).»
179
Ως εκ τούτου, στην παρούσα διαδικασία, δεν συντρέχει λόγος εξέτασης της προβαλλόμενης παραβίασης της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης όσον αφορά τους πόρους που το Ελεγκτικό Συνέδριο διέθεσε για τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής, καθώς και για τη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και τη χρήση των υπηρεσιών οδηγού.
180
Αντιθέτως, πρέπει να εξεταστεί αν οι εντολές αποστολής που εκδόθηκαν, κατόπιν αιτήσεως του προσφεύγοντος, από τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου ήταν ικανές να θεμελιώσουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο των εξόδων που σχετίζονται με τις αντίστοιχες αποστολές.
ii) Επί της εκτάσεως της εξέτασης των αιτιάσεων που αφορούν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο των αποστολών του και ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων»
181
Μετά την έκδοση της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ο προσφεύγων διευκρίνισε ότι εμμένει στην αιτίασή του που αφορά την ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων» μόνο σε σχέση με τις δραστηριότητες τις οποίες το Δικαστήριο χαρακτήρισε, με την εν λόγω απόφαση, ως μη παράτυπες στο πλαίσιο της εξέτασης της πρώτης αιτιάσεως που προέβαλε το Ελεγκτικό Συνέδριο.
182
Συναφώς, από τη δικογραφία προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της ως άνω αιτιάσεως, το Δικαστήριο έκρινε ως παράτυπες ή προδήλως παράτυπες πλείονες δραστηριότητες, οι οποίες περιλαμβάνονται στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο συμπεραίνει ότι παρέλκει η απόφανση επί των αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής που συνδέονται με τις εν λόγω δραστηριότητες και επί του αν οι εντολές αποστολής που εκδόθηκαν, κατά περίπτωση, σε σχέση με τις εν λόγω αιτήσεις επιστροφής θα ήταν ικανές να θεμελιώσουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπό τους. Πρόκειται για τις δραστηριότητες που σχετίζονται με τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 13, 15, 16, 18, 20, 21, 25, 26, 29, 32, 33, 36, 37, 39, 40, 42, 44, 45, 46, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 60, 61, 62, 64, 67, 68, 69, 70, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 88, 93, 94, 95, 99, 100, 101, 104, 107, 108, 109, 112, 113, 114, 115, 118 (εν μέρει), 120, 121, 122, 123, 124, 126, 127, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 139, 140, 141, 144, 145, 146, 148, 149, 152, 154, 155 (εν μέρει), 156, 158, 159, 162, 163, 164, 165, 166, 170, 172, 173, 174, 175, 177, 178, 179, 180, 181, 182, 188, 189, 191, 192, 193, 195, 197, 198, 200, 201, 202, 205, 206, 207, 209, 212, 213, 217, 219, 220, 221, 222, 223, 224, 225, 226, 227, 228, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 239, 240, 241, 242, 244, 246, 249, 250, 251, 252, 253, 254, 255, 256, 258, 259, 260, 261, 262, 263, 264, 265, 266, 267, 268, 269, 270, 271, 272, 273, 274, 275, 278, 280, 283, 285, 286, 287, 288, 289, 291, 292, 295, 296 (εν μέρει), 297, 298, 299, 300, 302, 304, 305, 306, 307, 308, 309, 310 (εν μέρει), 311, 312, 315, 316, 318, 321, 322, 324, 325, 326 (εν μέρει), 327, 328, 329, 333, 337, 340, 341, 342, 343, 344, 345, 348, 349, 351, 353, 356, 359, 360, 361, 362, 363, 364, 365, 366, 368, 369, 371, 372, 375, 376, 377, 378, 380, 383, 384, 385, 386, 387, 388, 389, 390, 392, 393, 394, 396, 397, 398, 399, 400, 401, 404, 405, 406, 409, 410, 413, 414 και 416 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
183
Το ίδιο συμπέρασμα επιβάλλεται όσον αφορά την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 34, στο μέτρο που, στο πλαίσιο μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας, ο προσφεύγων επισήμανε ότι δεν εμμένει πλέον στην αιτίαση που προέβαλε με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως όσον αφορά τη συγκεκριμένη αίτηση επιστροφής, υπό το πρίσμα της σκέψης 636 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
184
Ως εκ τούτου, λαμβανομένων υπόψη των αιτήσεων επιστροφής για τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η αξίωση είσπραξης των σχετικών ποσών έχει παραγραφεί (βλ. σκέψη 165 ανωτέρω), πρέπει να εξεταστούν μόνον οι αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 12, 14, 17, 19, 22, 23, 24, 27, 28, 31, 38, 41, 43, 47, 55, 56, 57, 59, 63, 65, 66, 89, 90, 92, 96, 97, 98, 103, 106, 110, 111, 116, 118 (εν μέρει), 128, 137, 138, 142, 143, 147, 150, 151, 153, 155 (εν μέρει), 157, 160, 161, 167, 168, 169, 171, 176, 183, 184, 187, 190, 194, 196, 199, 203, 204, 208, 210, 211, 214, 215, 216, 218, 236, 237, 238, 243, 245, 247, 248, 257, 276, 277, 279, 281, 284, 290, 293 και 294, 296 (εν μέρει), 301, 303, 310 (εν μέρει), 313, 314, 317, 319 και 320, 323, 326 (εν μέρει), 330, 331, 334, 335, 336, 338, 339, 346, 347, 350, 352, 354, 355, 357, 358, 367, 370, 373 και 374, 379, 381, 382, 391, 395, 402, 403, 408, 411 και 412 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
iii) Επί της εκτάσεως του ελέγχου του Γενικού Δικαστηρίου
185
Στο πλαίσιο της προσφυγής του Ελεγκτικού Συνεδρίου επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο διευκρίνισε, όσον αφορά την πρώτη αιτίαση που προέβαλε το Ελεγκτικό Συνέδριο, τα ακόλουθα.
186
Αφενός, το Δικαστήριο επισήμανε ότι, στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ, όφειλε να αποφανθεί επί της εν λόγω αιτίασης βάσει των αποδεικτικών στοιχείων που τέθηκαν στη διάθεσή του και υπό το πρίσμα των κριτηρίων του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ, προκειμένου να κρίνει αν οι προβαλλόμενες παρατυπίες μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως παράβαση των υποχρεώσεων που απορρέουν εκ της θέσεως του μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την έννοια της συγκεκριμένης διάταξης (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 361).
187
Αφετέρου, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, μολονότι το Ελεγκτικό Συνέδριο κοινοποίησε στον προσφεύγοντα την προσβαλλόμενη απόφαση, σχετικά με τις παρατυπίες που αποτελούν αντικείμενο της πρώτης αιτίασης που το Ελεγκτικό Συνέδριο προέβαλε με την προσφυγή επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), οι εκτιμήσεις του Δικαστηρίου επί της εν λόγω αιτίασης, με την απόφαση εκείνη, δεν αφορούσαν τον προσδιορισμό των ποσών που θα όφειλε ενδεχομένως ο προσφεύγων και, επομένως, δεν επηρέαζαν την εκτίμηση που θα έπρεπε να διατυπωθεί επί της αποφάσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο πλαίσιο της προσφυγής ακυρώσεως την οποία ο προσφεύγων είχε ασκήσει κατά της εν λόγω απόφασης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ (πρβλ. απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 362).
188
Η προβλεπόμενη στο άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ διαδικασία συνιστά ένδικο βοήθημα ελέγχου της νομιμότητας των πράξεων των θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών της Ένωσης το οποίο, κατά το άρθρο 263, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, μπορεί να καταλήξει στην ακύρωση της σχετικής πράξης λόγω αναρμοδιότητας, παράβασης ουσιώδους τύπου, παράβασης των Συνθηκών ή οποιουδήποτε κανόνα δικαίου σχετικού με την εφαρμογή τους ή λόγω κατάχρησης εξουσίας. Επομένως, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να εκτιμήσει εν προκειμένω αν, στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας που διενεργεί, οποιοσδήποτε από τους προμνησθέντες λόγους δικαιολογεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.
189
Στο πλαίσιο του προμνησθέντος ελέγχου νομιμότητας, ο δικαστής της Ένωσης ασκεί, κατ’ αρχήν, πλήρη έλεγχο της νομιμότητας της πράξης επί της ουσίας, ήτοι έλεγχο ο οποίος περιλαμβάνει τόσο τους νομικούς και πραγματικούς λόγους έκδοσης της πράξης όσο και το περιεχόμενό της. Στην περίπτωση αυτή, ο δικαστής της Ένωσης ελέγχει μεταξύ άλλων το κύρος των πραγματικών εκτιμήσεων στις οποίες προέβη το όργανο που εξέδωσε την πράξη (απόφαση της 14ης Ιουλίου 2021, Arnautu κατά Κοινοβουλίου, T-740/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:444, σκέψη 87).
190
Συναφώς, ο δικαστής της Ένωσης οφείλει να εξετάζει την ακρίβεια, την αξιοπιστία και τη συνοχή των αποδεικτικών στοιχείων των οποίων γίνεται επίκληση (πρβλ. αποφάσεις της 15ης Φεβρουαρίου 2005, Επιτροπή κατά Tetra Laval, C-12/03 P, EU:C:2005:87, σκέψη 39, της 7ης Απριλίου 2016, ArcelorMittal Tubular Products Ostrava κ.λπ. κατά Hubei Xinyegang Steel, C‑186/14 P και C-193/14 P, EU:C:2016:209, σκέψη 36, και της 23ης Οκτωβρίου 2018, McCoy κατά Επιτροπής των Περιφερειών, T-567/16, EU:T:2018:708, σκέψη 98). Υπό το πρίσμα αυτό, η εκτίμηση της αποδεικτικής ισχύος ενός εγγράφου αποτελεί επίσης αντικείμενο πλήρους ελέγχου (πρβλ. απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 2004, Valmont κατά Επιτροπής, T-274/01, EU:T:2004:266, σκέψη 43). Επομένως, ακόμη και οι περίπλοκες ή λεπτές εκτιμήσεις στις οποίες προβαίνει η διοίκηση πρέπει να τεκμηριώνονται με από στέρεες αποδείξεις (πρβλ. αποφάσεις της 15ης Φεβρουαρίου 2005, Επιτροπή κατά Tetra Laval, C-12/03 P, EU:C:2005:87, σκέψη 41, και της 7ης Απριλίου 2016, Akhras κατά Συμβουλίου, C-193/15 P, EU:C:2016:219, σκέψη 56). Επομένως, ακόμη και στο συγκεκριμένο πλαίσιο, εναπόκειται στον δικαστή να εξετάζει εμπεριστατωμένα τα αποδεικτικά στοιχεία (πρβλ. απόφαση της 10ης Ιουλίου 2008, Bertelsmann και Sony Corporation of America κατά Impala, C-413/06 P, EU:C:2008:392, σκέψη 146).
191
Το άρθρο 264 ΣΛΕΕ προβλέπει ότι, εάν η προσφυγή είναι βάσιμη, η προσβαλλόμενη πράξη κηρύσσεται άκυρη. Επομένως, ο δικαστής της Ένωσης δεν δύναται, εν πάση περιπτώσει, να υποκαταστήσει με τη δική του αιτιολογία εκείνη του οργάνου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη (αποφάσεις της 27ης Ιανουαρίου 2000, DIR International Film κ.λπ. κατά Επιτροπής, C-164/98 P, EU:C:2000:48, σκέψη 38, της 22ας Δεκεμβρίου 2008, British Aggregates κατά Επιτροπής, C-487/06 P, EU:C:2008:757, σκέψη 141, και της 28ης Φεβρουαρίου 2013, Πορτογαλία κατά Επιτροπής, C-246/11 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2013:118, σκέψη 85). Εντούτοις, το όργανο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη μπορεί να συμπληρώσει την αιτιολογία της, εάν η συμπληρωματική αιτιολογία εντάσσεται στη συνολική αιτιολογία της πράξης και σε πλαίσιο γνωστό στον αποδέκτη της πράξης κατά την έκδοσή της.
192
Επιπλέον, κατά τη νομολογία, οι πράξεις των θεσμικών οργάνων απολαύουν, κατ’ αρχήν, τεκμηρίου νομιμότητας και, επομένως, παράγουν έννομα αποτελέσματα εφόσον δεν έχουν ακυρωθεί ή ανακληθεί (απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2006, Roquette Frères κατά Επιτροπής, T-322/01, EU:T:2006:267, σκέψη 333).
193
Εξάλλου, εν προκειμένω, λαμβανομένου υπόψη του τεκμηρίου νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, το οποίο υπομνήσθηκε στη σκέψη 192 ανωτέρω, σε περίπτωση αμφιβολιών όσον αφορά το νομότυπο των ποσών που επιστράφηκαν στον προσφεύγοντα, το βάρος απόδειξης φέρει ο προσφεύγων, ο οποίος πρέπει να αποδείξει, σε σχέση με κάθε αίτηση επιστροφής, ότι πραγματοποίησε τα επίμαχα έξοδα τηρουμένων των εφαρμοστέων κανόνων. Συναφώς, από τη νομολογία προκύπτει ότι απόκειται στον προσφεύγοντα να προσκομίσει τα στοιχεία για την αμφισβήτηση απόφασης που αφορά την είσπραξη των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της 7ης Μαρτίου 2018, Le Pen κατά Κοινοβουλίου, T-140/16, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:122, σκέψεις 61 έως 66, και της 19ης Ιουνίου 2018, Le Pen κατά Κοινοβουλίου, T‑86/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:357, σκέψεις 121 επ.). Κατά κανόνα, ο προσφεύγων πρέπει ιδίως να είναι σε θέση να προσκομίσει έγγραφα που να δικαιολογούν χρήση των εν λόγω ποσών σύμφωνη προς τους εφαρμοστέους κανόνες (πρβλ. και κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 22ας Δεκεμβρίου 2005, Gorostiaga Atxalandabaso κατά Κοινοβουλίου, T-146/04, EU:T:2005:584, σκέψη 157).
iv) Επί των συνεπειών που πρέπει να αντληθούν, στην υπό κρίση προσφυγή, από την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19), σχετικά με τις παρατυπίες τις οποίες το Ελεγκτικό Συνέδριο προσάπτει στον προσφεύγοντα
194
Όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 166 ανωτέρω, οι παρατυπίες τις οποίες το Ελεγκτικό Συνέδριο προσάπτει στον προσφεύγοντα με την προσβαλλόμενη απόφαση αποτέλεσαν αντικείμενο της προσφυγής που άσκησε το Ελεγκτικό Συνέδριο στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Ειδικότερα, η πρώτη από τις αιτιάσεις που προέβαλε το Ελεγκτικό Συνέδριο προς στήριξη της προσφυγής εκείνης ενώπιον του Δικαστηρίου αφορούσε την κατάχρηση, από τον προσφεύγοντα, των πόρων του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων που δεν συνδέονταν ή ήταν ασυμβίβαστες με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε επί της ως άνω αιτιάσεως με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 359 έως 799), κρίνοντας ότι ο προσφεύγων είχε παραβεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη θέση του μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψη 53 ανωτέρω).
195
Εν προκειμένω, όσον αφορά τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το περιεχόμενο του συγκεκριμένου λόγου ακυρώσεως εξετάστηκε από το Δικαστήριο στις σκέψεις 359 έως 363 και 387 έως 799 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Επιπλέον, κατά τον προσφεύγοντα, στις σκέψεις 392, 615 έως 618 και 700 της ίδιας απόφασης, το Δικαστήριο καθόρισε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μια αποστολή ή η καταβολή ημερήσιας αποζημίωσης, καθώς και εξόδων εκπροσώπησης και αποστολής του οδηγού, που ο προσφεύγων υπέγραψε ως διατάκτης, αντιστοίχως, έπρεπε να θεωρηθούν ως νομότυπες. Ο προσφεύγων προβάλλει ότι, μολονότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις του Δικαστηρίου που είναι κρίσιμες για την παρούσα διαδικασία και, επομένως, η κρισιμότητά τους πρέπει να εκτιμηθεί σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, εντούτοις δεν είναι δυνατόν να αμφισβητηθούν, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, τα όσα έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), υπό το πρίσμα της δικογραφίας που του υποβλήθηκε και των πραγματικών και νομικών διαπιστώσεών του.
196
Το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει, αντιθέτως, ότι η προσφυγή στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η υπό κρίση προσφυγή είναι αυτοτελείς, καθότι επιδιώκει καθεμία τους σκοπούς της, η μεν πρώτη τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, όπως επισήμανε το Δικαστήριο στη σκέψη 86 της εν λόγω απόφασης, η δε δεύτερη την ακύρωση δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ της απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου περί εισπράξεως. Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, απόκειται στο Γενικό Δικαστήριο να εκτιμήσει τα πραγματικά περιστατικά που του προσκόμισε, στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο υπογραμμίζει επίσης ότι, με την προμνησθείσα απόφαση, το Δικαστήριο δεν αναγνώρισε καμία δραστηριότητα ως νομότυπη και ότι διαπίστωσε απλώς και μόνον ότι ορισμένες δραστηριότητες δεν ήταν προδήλως παράτυπες για τους σκοπούς της προβλεπόμενης στο άρθρο 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ διαδικασίας.
197
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω επιχειρημάτων των διαδίκων, πρέπει να εξεταστεί αν και σε ποιο μέτρο μπορούν να ληφθούν υπόψη στην παρούσα διαδικασία οι εκτιμήσεις στις οποίες προέβη το Δικαστήριο στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
198
Συναφώς, κατ’ αρχάς, υπενθυμίζεται ότι το αντικείμενο της προσφυγής που ασκήθηκε δυνάμει του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ, στο πλαίσιο της οποίας το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του όσον αφορά τον προσφεύγοντα, είναι διαφορετικό από το αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής. Πράγματι, η πρώτη προσφυγή αφορά τη διαπίστωση παράβασης των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη θέση του μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την έννοια της προμνησθείσας διάταξης, καθώς και την ενδεχόμενη επιβολή κύρωσης. Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η διαδικασία του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ έχει δικό της σκοπό, καθόσον αποσκοπεί στη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας των θεσμικών οργάνων της Ένωσης (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 86). Επιπλέον, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας, απόκειται στο Δικαστήριο να εξετάσει, κάνοντας πλήρως χρήση της εξουσίας εκτίμησης που διαθέτει, αν τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προσάπτονται στο μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου συνιστούν παράβαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη θέση του (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 87).
199
Αντιθέτως, το αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής, η οποία ασκήθηκε δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ αφορά το ζήτημα της είσπραξης αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Όπως διευκρινίστηκε στη σκέψη 188 ανωτέρω, η προβλεπόμενη στην προμνησθείσα διάταξη προσφυγή συνιστά ένδικο βοήθημα ελέγχου της νομιμότητας των πράξεων των θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών της Ένωσης το οποίο, κατά το δεύτερο εδάφιο της ίδιας διάταξης, μπορεί να καταλήξει στην ακύρωση της σχετικής πράξης λόγω αναρμοδιότητας, παράβασης ουσιώδους τύπου, παράβασης των Συνθηκών ή οποιουδήποτε κανόνα δικαίου σχετικού με την εφαρμογή τους ή λόγω κατάχρησης εξουσίας. Επομένως, στο πλαίσιο της διαδικασίας επί τέτοιας προσφυγής, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να εκτιμήσει εν προκειμένω αν, στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας που το ίδιο διενεργεί, οποιοσδήποτε από τους προμνησθέντες λόγους δικαιολογεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως υπομνήσθηκε στις σκέψεις 189 έως 193 ανωτέρω.
200
Εν συνεχεία, το βάρος της απόδειξης στην παρούσα διαδικασία διαφέρει από εκείνο που είχε εφαρμογή στην διαδικασία στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782). Στο πλαίσιο της προσφυγής του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το βάρος απόδειξης της παράβασης από τον προσφεύγοντα των υποχρεώσεών του, κατά την έννοια του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ, έφερε το εν λόγω θεσμικό όργανο, το οποίο άσκησε την προσφυγή. Συγκεκριμένα, το Ελεγκτικό Συνέδριο έπρεπε να αποδείξει ότι οι προσαπτόμενες παρατυπίες ήταν αρκούντως σοβαρές και πρόδηλες ώστε να συνιστούν παράβαση των υποχρεώσεων του προσφεύγοντος οι οποίες απορρέουν από τη θέση του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κατά την έννοια του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ.
201
Αντιθέτως, με την υπό κρίση προσφυγή, την οποία άσκησε ο προσφεύγων δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, το βάρος απόδειξης φέρει ο προσφεύγων (βλ. σκέψη 193 ανωτέρω).
202
Το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί επιπλέον ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο, έχοντας διαπιστώσει ότι η πρώτη αιτίαση που προέβαλε το Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν, εν μέρει, βάσιμη, έλεγξε από νομικής απόψεως καθεμία από τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος τις οποίες το Ελεγκτικό Συνέδριο είχε κρίνει παράτυπες. Συναφώς, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι δραστηριότητες αυτές ήταν, εν μέρει, νομότυπες ή μη προδήλως παράτυπες και, εν μέρει, παράτυπες ή προδήλως παράτυπες (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 359 έως 798).
203
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής, οι παρατυπίες τις οποίες το Ελεγκτικό Συνέδριο προσάπτει στον προσφεύγοντα με την προσβαλλόμενη απόφαση και οι οποίες αφορούν την καταβολή των εξόδων που επιβάρυναν αδικαιολογήτως τον προϋπολογισμό της Ένωσης είναι πανομοιότυπες με εκείνες τις οποίες το θεσμικό όργανο είχε μνημονεύσει προς στήριξη της προσφυγής στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Συγκεκριμένα, σε αμφότερες τις προσφυγές, οι εν λόγω παρατυπίες εκτίθενται μέσω του ίδιου πίνακα ο οποίος προσαρτάται στο αντίστοιχο εισαγωγικό δικόγραφο.
204
Εντούτοις, λαμβανομένου υπόψη του διακριτού αντικειμένου της υπό κρίση προσφυγής σε σχέση με το αντικείμενο της προσφυγής στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782) (βλ. σκέψεις 198 και 199 ανωτέρω), της διαφορετικής φύσης του βάρους απόδειξης (βλ. σκέψη 199 ανωτέρω), καθώς και του γεγονότος ότι, εν προκειμένω, το υπόμνημα αντικρούσεως και τα υπομνήματα απαντήσεως και ανταπαντήσεως υποβλήθηκαν μετά την έκδοση της προμνησθείσας απόφασης, οι διάδικοι μπόρεσαν, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, να παράσχουν διευκρινίσεις, να προβάλουν επιχειρήματα και να προσκομίσουν νέα αποδεικτικά στοιχεία προς στήριξη του υποστατού των εν λόγω παρατυπιών, όσον αφορά το Ελεγκτικό Συνέδριο, ή προς αντίκρουσή τους, όσον αφορά τον προσφεύγοντα.
205
Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο θα πρέπει να υιοθετήσει, στην υπό κρίση υπόθεση, την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την προμνησθείσα απόφαση μόνον σε περίπτωση ταυτότητας των πραγματικών περιστατικών που προβλήθηκαν και των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίστηκαν, αφενός, με την προσφυγή επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και, αφετέρου, με την υπό κρίση προσφυγή, εάν δεν υπάρχουν νέες διευκρινίσεις και εφόσον δεν χωρεί οποιαδήποτε αμφιβολία.
206
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, εν προκειμένω, κάθε δραστηριότητα του προσφεύγοντος η οποία συνδέεται με τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών που παρατέθηκαν στη σκέψη 184 ανωτέρω θα πρέπει να εκτιμηθεί υπό το πρίσμα των επιχειρημάτων και των επεξηγήσεων των διαδίκων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου να διαπιστωθεί αν πρέπει ή όχι να υιοθετηθεί, στην υπό κρίση υπόθεση, η εκτίμηση του Δικαστηρίου στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
207
Εν προκειμένω, στο μέτρο που, όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 191 ανωτέρω, ο δικαστής της Ένωσης δεν δύναται να υποκαταστήσει με τη δική του αιτιολογία εκείνη του οργάνου που εξέδωσε την πράξη, το Γενικό Δικαστήριο, όταν εξετάζει αν ο προσφεύγων κατορθώνει να αποδείξει το νομότυπο των εξόδων που πραγματοποίησε, πρέπει να λάβει υπόψη τους λόγους για τους οποίους το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι τα έξοδα που πραγματοποίησε ο προσφεύγων είχαν επιβαρύνει αδικαιολογήτως τον προϋπολογισμό της Ένωσης. Το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει αποκλειστικά και μόνο υπό το πρίσμα των συγκεκριμένων λόγων αν ο προσφεύγων κατορθώνει να τους αντικρούσει και να αποδείξει το νομότυπο των εξόδων.
208
Οι αιτιάσεις που αντλούνται από παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και από την ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων» όσον αφορά τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος που σχετίζονται με τις αιτήσεις επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών που παρατέθηκαν στη σκέψη 184 ανωτέρω πρέπει να εξεταστούν υπό το πρίσμα των παρατηρήσεων που εκτέθηκαν στις σκέψεις 177 έως 207 ανωτέρω.
209
Στο μέτρο που, με την προσβαλλόμενη απόφαση, χαρακτηρίζοντας τα ποσά ως απαιτήσεις, το Ελεγκτικό Συνέδριο διακρίνει μεταξύ τριών κατηγοριών εξόδων, ήτοι, πρώτον, των εξόδων αποστολής και των ημερήσιων αποζημιώσεων, δεύτερον, των εξόδων εκπροσώπησης και, τρίτον, των εξόδων που σχετίζονται με τη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και τη χρήση των υπηρεσιών οδηγού, πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια προσέγγιση όσον αφορά την εξέταση των παρατυπιών που το Ελεγκτικό Συνέδριο προσάπτει στον προσφεύγοντα, οι οποίες περιορίζονται στις δραστηριότητες του προσφεύγοντος τις οποίες αφορούσαν οι αιτήσεις επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών που παρατέθηκαν στη σκέψη 184 ανωτέρω.
2) Επί των εξόδων αποστολής και των ημερήσιων αποζημιώσεων
210
Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι, στη διαδικασία επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο αποφάνθηκε, όσον αφορά την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπορεί να προσάψει βασίμως στον προσφεύγοντα ότι έλαβε ποσά ως έξοδα αποστολής ή ημερήσιες αποζημιώσεις για αποστολή για την οποία δόθηκε άδεια από τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, βάσει αίτησης η οποία δεν είχε απατηλό χαρακτήρα, από την οποία δεν είχαν παραλειφθεί ουσιώδεις πληροφορίες και της οποίας ο παράτυπος χαρακτήρας δεν προέκυπτε προδήλως (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 380). Το Δικαστήριο έκρινε ότι το ζήτημα αν οι εντολές αποστολής που εξέδωσε, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ήταν ικανές να θεμελιώσουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του ενδιαφερομένου ως προς το νομότυπο των σχετικών αποστολών έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο κατά περίπτωση εκτίμησης, η οποία να στηρίζεται, ιδίως, στη σύγκριση του λόγου που προβλήθηκε με την αίτηση χορήγησης άδειας και του πραγματικού σκοπού της αποστολής, όπως αυτός προέκυπτε από τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο.
211
Το Δικαστήριο διευκρίνισε επίσης ότι μια αίτηση επιστροφής εξόδων αποστολής ή καταβολής ημερήσιων αποζημιώσεων έπρεπε να θεωρηθεί παράτυπη εάν αποδεικνυόταν ότι η δραστηριότητα που πράγματι ασκήθηκε υπό την κάλυψη της επίμαχης εντολής αποστολής δεν μπορούσε να συνδεθεί με την άσκηση των καθηκόντων του προσφεύγοντος. Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η παρατυπία αυτή μπορούσε να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ είτε όταν η έκδοση της εντολής αποστολής επετεύχθη με απατηλό τρόπο ή βάσει αίτησης από την οποία είχαν παραλειφθεί ουσιώδεις πληροφορίες είτε όταν είναι πρόδηλη η έλλειψη σχέσης μεταξύ της εν λόγω δραστηριότητας και των εν λόγω καθηκόντων (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 392).
212
Οι εκτιμήσεις του Δικαστηρίου, οι οποίες υπομνήσθηκαν στις σκέψεις 210 και 211 ανωτέρω, πρέπει να εφαρμοστούν τηρουμένων των αναλογιών στην παρούσα διαδικασία. Εντούτοις, κατά την εφαρμογή τους στην υπό κρίση υπόθεση, σε σχέση με τη διαδικασία επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), πρέπει να ληφθούν υπόψη τα νέα επιχειρήματα που προέβαλαν και τα νέα στοιχεία που προσκόμισαν οι διάδικοι, ειδικότερα λαμβανομένου υπόψη του διαφορετικού βάρους απόδειξης που φέρουν οι διάδικοι και του διαφορετικού αντικειμένου της υπό κρίση προσφυγής, η οποία αφορά το ζήτημα της είσπραξης ποσών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως, δυνάμει του κανονισμού 2018/1046, και έχει ως αίτημα την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης, δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.
213
Υπενθυμίζεται επίσης ότι, εν προκειμένω, τις εντολές αποστολής εξέδωσε, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που είχε παράσχει ο προσφεύγων και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε βάσει της έκθεσης της OLAF, η οποία είχε διαπιστώσει ότι οι πληροφορίες που ο προσφεύγων είχε διαβιβάσει στο Ελεγκτικό Συνέδριο με τις εντολές αποστολής ήταν ανεπαρκείς προκειμένου ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου να μπορέσει να αποφασίσει αν η επίμαχη δραστηριότητα ασκήθηκε ή όχι προς το συμφέρον του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψη 104 ανωτέρω). Ως εκ τούτου, λαμβανομένης υπόψη της έλλειψης εξουσιών έρευνας του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε σχέση με τις εξουσίες έρευνας που διαθέτει η OLAF, όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 107 ανωτέρω, τα συμπεράσματα της έκθεσης της OLAF πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την εκτίμηση, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, του αν εντολή αποστολής εκδοθείσα, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, από τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου ήταν ικανή να θεμελιώσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος όσον αφορά το νομότυπο της σχετικής αποστολής.
214
Για τους σκοπούς της εκτίμησης, θα πρέπει να εξεταστεί, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης που υπομνήσθηκε στη σκέψη 193 ανωτέρω, αν ο προσφεύγων αποδεικνύει, εν ανάγκη βάσει νέων αποδεικτικών στοιχείων ικανών να θέσουν υπό αμφισβήτηση τις διαπιστώσεις που περιέχονται στην έκθεση της OLAF, ότι η έκδοση της εντολής αποστολής δεν επετεύχθη με απατηλό τρόπο ή βάσει αίτησης από την οποία είχαν παραλειφθεί ουσιώδεις πληροφορίες ή ότι η δραστηριότητα που πράγματι ασκήθηκε υπό την κάλυψη της επίμαχης εντολής αποστολής μπορούσε να συνδεθεί με την άσκηση των καθηκόντων του.
i) Επί των αποστολών που αφορούσαν τις συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες και μέλη των γραφείων τους
215
Πλείονες από τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται μεταξύ των παρατεθεισών στη σκέψη 184 ανωτέρω γραμμών του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και οι οποίες εγκρίθηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο, έχοντας ως αποτέλεσμα την επιστροφή εξόδων αποστολής ή την καταβολή ημερήσιων αποζημιώσεων, αφορούσαν συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες. Πρόκειται για τις αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 1, 7, 19, 41, 43, 59, 92, 97, 118 (εν μέρει), 169, 171, 203, 204, 208, 211, 215, 238, 248, 296 (εν μέρει), 301, 303, 313, 314, 319 και 320, 326 (εν μέρει), 330 (εν μέρει), 331 (εν μέρει), 334 (εν μέρει), 336, 339 (εν μέρει), 346, 352, 355, 373 και 374 (εν μέρει), 381, 382 (εν μέρει), 395 και 402 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
216
Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τα έξοδα αποστολής ή ημερήσιας αποζημίωσης που ο προσφεύγων πραγματοποίησε σε σχέση με τις δραστηριότητές του, οι οποίες μνημονεύονται στις ανωτέρω γραμμές, εκτιμώντας κατ’ ουσίαν ότι δεν σχετίζονταν με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου ή με τις εργασίες του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
217
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι οι επίμαχες συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες μπορούσαν να συνδεθούν με την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου και, επομένως, πρέπει να θεωρηθούν ως νομότυπες και ως ικανές να θεμελιώσουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του ως προς το νομότυπό τους. Ο προσφεύγων παραπέμπει, κατ’ ουσίαν, στην εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι η άσκηση των καθηκόντων μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου μπορούσε να περιλαμβάνει εθιμοτυπικές δραστηριότητες, οι οποίες αποσκοπούν ιδίως στο να γίνουν γνωστές και να προωθηθούν οι εργασίες του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και στο να διατηρηθούν, προς το συμφέρον του θεσμικού οργάνου, σχέσεις με ιθύνοντες πρωταρχικής σημασίας. Επιπλέον, ο προσφεύγων παρατηρεί ότι το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι τέτοιες εθιμοτυπικές δραστηριότητες ενδέχεται να αφορούν συχνότερα τους ιθύνοντες που προέρχονται από το ίδιο κράτος μέλος όπως και το ενδιαφερόμενο μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Εξάλλου, κατά τον προσφεύγοντα, η παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να παράσχει στο Ελεγκτικό Συνέδριο τη δυνατότητα να αμφισβητήσει όσα έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), υπό το πρίσμα της δικογραφίας που του υποβλήθηκε και των πραγματικών και νομικών διαπιστώσεών του.
218
Στη διαδικασία επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι οι αποστολές που εγκρίθηκαν, κατά τρόπο διαφανή, προκειμένου να πραγματοποιηθούν συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες δεν μπορούν, γενικώς, να θεωρηθούν, λόγω του σκοπού τους, ως προδήλως παράτυπες (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 438). Ειδικότερα, όσον αφορά τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με τα μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, το Δικαστήριο επισήμανε, στο πλαίσιο της ίδιας διαδικασίας, ότι οι στενοί δεσμοί που διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν μεταξύ του προσφεύγοντος και του εν λόγω πολιτικού κόμματος δεν αρκούν, στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας, για να στοιχειοθετηθεί τεκμήριο βάσει του οποίου μπορεί να συναχθεί συστηματικά ότι μια αποστολή που αποσκοπεί σε συνάντηση με πολιτικό ιθύνοντα είναι προδήλως παράτυπη για τον λόγο και μόνον ότι ο τελευταίος είναι μέλος του επίμαχου πολιτικού κόμματος (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 464). Συγκεκριμένα, κατά το Δικαστήριο, λαμβανομένου ιδίως υπόψη του σημαντικού ρόλου που διαδραμάτισε το εν λόγω κόμμα στη βελγική πολιτική ζωή και των σχέσεων που μπορούσε θεμιτώς να έχει ο προσφεύγων εντός του κόμματος αυτού λόγω των δραστηριοτήτων του πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η διοργάνωση ορισμένων εθιμοτυπικών αποστολών που αποσκοπούσαν σε συνάντηση με πολιτικούς ιθύνοντες του ίδιου κόμματος δεν είναι εύλογη (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 465).
219
Το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι στο πλαίσιο έρευνας της OLAF εντοπίστηκαν πλείονες παραλείψεις χάρη στις οποίες αποκρύφτηκε το πραγματικό, ιδιωτικού χαρακτήρα, αντικείμενο των δραστηριοτήτων του προσφεύγοντος. Το Ελεγκτικό Συνέδριο προσάπτει στον προσφεύγοντα ότι είχε τακτικές και δυναμικές σχέσεις με περιορισμένο κύκλο πολιτικών ιθυνόντων υψηλού επιπέδου οι οποίοι ήταν μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, στο οποίο ο προσφεύγων ανήκε πριν από τον διορισμό του στο Ελεγκτικό Συνέδριο, και τους οποίους ο προσφεύγων γνώριζε από πολλών ετών. Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, οι εν λόγω σχέσεις συνδέονταν με μη δηλωθείσα πολιτική δραστηριότητα ή, εν πάση περιπτώσει, δεν συνδέονταν με την άσκηση των καθηκόντων μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
220
Στο μέτρο που με τα επιχειρήματα που προβάλλει στην παρούσα διαδικασία ο προσφεύγων παραπέμπει απλώς και μόνο, κατ’ ουσίαν, στην εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και λαμβανομένων υπόψη των παρατηρήσεων του Γενικού Δικαστηρίου στις σκέψεις 202 έως 205 ανωτέρω, προκειμένου να εξακριβωθεί αν οι εντολές αποστολής που συνδέονται με τις μνημονευόμενες στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 215 ανωτέρω αιτήσεις επιστροφής ήταν ικανές να θεμελιώσουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο των σχετικών αποστολών, πρέπει να εξεταστεί κατ’ αρχάς αν το Ελεγκτικό Συνέδριο προβάλλει νέα επιχειρήματα ή παρέχει νέες επεξηγήσεις σε σχέση με τα επιχειρήματα που είχε προβάλει και τις επεξηγήσεις που είχε παράσχει ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικά με τις εν λόγω αιτήσεις και, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, πρέπει να εξεταστεί αν, λαμβανομένων υπόψη των νέων αυτών στοιχείων, η εκτίμηση όσον αφορά το νομότυπο των επίμαχων αιτήσεων μπορεί να είναι διαφορετική από εκείνη του Δικαστηρίου ή αν το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782) (βλ. σκέψη 205 ανωτέρω).
221
Συναφώς, με την επιχειρηματολογία που προέβαλε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στο γεγονός ότι οι πολιτικοί ιθύνοντες που μνημονεύονται στις επίμαχες εντολές αποστολής ήταν μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος και ήταν γνωστοί του προσφεύγοντος. Πράγματι, το Ελεγκτικό Συνέδριο παρέχει συγκεκριμένες πρόσθετες επεξηγήσεις προκειμένου να καταδείξει ότι οι συναντήσεις του προσφεύγοντος με τους εν λόγω πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, μπορούσαν να διαχωριστούν από τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, λαμβανομένων υπόψη της συχνότητάς τους και του περιορισμένου κύκλου των ίδιων ατόμων που ο προσφεύγων συναντούσε, όπως ανέδειξε η έρευνα της OLAF.
222
Κατά πρώτον, παρατηρείται όντως, χωρίς τούτο να αμφισβητείται από τον προσφεύγοντα, ότι, κατά τη διάρκεια των δύο θητειών του στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο προσφεύγων διατηρούσε συχνές σχέσεις με πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος.
223
Κατ’ αρχάς, υπενθυμίζεται, όπως διαπιστώθηκε στις σκέψεις 111 και 112 ανωτέρω, ότι η συχνότητα των συναντήσεων του προσφεύγοντος με πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, αναδείχθηκε στο πλαίσιο της έρευνας της OLAF. Αφενός, η OLAF διαπίστωσε ότι, κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο προσφεύγων είχε συναντήσει τουλάχιστον 188 φορές Βέλγους πολιτικούς ιθύνοντες οι οποίοι ήταν κατά κύριο λόγο μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος. Κατά την έκθεση της OLAF, ο ανωτέρω αριθμός αντιστοιχούσε στο 24 % του συνόλου των συναντήσεων ή γευμάτων του προσφεύγοντος που είχαν αποτελέσει αντικείμενο των αιτήσεων επιστροφής. Διαπιστώνεται ότι τούτο ισχύει για όλες τις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 215 ανωτέρω, πλην των γραμμών 314, 319 και 320 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Αφετέρου, η OLAF είναι επίσης αυτή που διαπίστωσε τον σύνδεσμο μεταξύ των συναντήσεων με τους Βέλγους πολιτικούς ιθύνοντες και τις εβδομαδιαίες συνεδριάσεις της διοικούσας επιτροπής του επίμαχου πολιτικού κόμματος. Συναφώς, από την έκθεση της OLAF προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της έρευνάς της, απέκτησε τα πρακτικά 44 συνεδριάσεων στα οποία μνημονεύεται η παρουσία των μελών της διοικούσας επιτροπής του εν λόγω πολιτικού κόμματος κατά το διάστημα από τις 17 Νοεμβρίου 2008 έως τις 29 Απριλίου 2010. Η OLAF εξακρίβωσε την παρουσία του προσφεύγοντος σε 28 συνεδριάσεις.
224
Εν συνεχεία, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι 42 αποστολές τις οποίες ο προσφεύγων παρουσίασε ως αποσκοπούσες σε συναντήσεις με Βέλγους πολιτικούς ιθύνοντες ενδέχεται να συνδέονταν άμεσα με ασυμβίβαστη με τα καθήκοντά του πολιτική δραστηριότητά του προσφεύγοντος, καθόσον απέβλεπαν, στην πραγματικότητα, στο να του δοθεί η δυνατότητα να μετάσχει σε συνεδρίαση του προεδρείου του επίμαχου πολιτικού κόμματος ή σε δραστηριότητες ή δεξιώσεις που διοργάνωνε το εν λόγω πολιτικό κόμμα (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 442 έως 457). Πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι δέκα αιτήσεις επιστροφής που αφορούσαν έξοδα εκπροσώπησης, τις οποίες το Δικαστήριο έκρινε παράτυπες καθόσον συνδέονταν άμεσα με την πολιτική δραστηριότητα του προσφεύγοντος (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 633 έως 637).
225
Τέλος, επιπλέον των συναντήσεων που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 224 ανωτέρω, και μεταξύ αυτών που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 184 ανωτέρω, επισημαίνεται ότι ο προσφεύγων έλαβε μέρος σε 64 επιπλέον συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη πάντοτε του επίμαχου πολιτικού κόμματος, στο πλαίσιο αποστολής ή αίτησης επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης (γραμμές 19, 23, 24, 27, 41, 43, 57, 59, 65, 66, 89, 92, 96, 97, 111, 116, 118, 168, 169, 171, 183, 184, 190, 203, 204, 204, 208, 211, 215, 218, 236, 238, 248, 257, 276, 281, 293 και 294, 296, 303, 313, 314, 323, 326, 330, 331, 334, 336, 338, 339, 346, 350, 352, 354, 355, 357, 358, 367, 370, 381, 382, 395, 402 και 408 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών). Στις ανωτέρω συναντήσεις προστίθενται εκείνες που αποσκοπούσαν στη συνάντηση με μέλος του γραφείου πολιτικού ιθύνοντος, ήτοι τρεις συναντήσεις οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 1, 7 και 301 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
226
Κατά δεύτερον, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι ο προσφεύγων πραγματοποίησε συναντήσεις με περιορισμένο αριθμό πολιτικών ιθυνόντων, οι οποίοι ήταν όλοι μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της Ένωσης, καθώς και ότι η μεγάλη πλειονότητα των εν λόγω συναντήσεων διοργανώθηκαν στην περιοχή καταγωγής του προσφεύγοντος.
227
Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η συχνότητα των συναντήσεων του προσφεύγοντος με περιορισμένο αριθμό Βέλγων πολιτικών ιθυνόντων, μελών του επίμαχου πολιτικού κόμματος κατά τη διάρκεια των δύο θητειών του στο Ελεγκτικό Συνέδριο, καταδεικνύει το ιδιαίτερο πλαίσιο των εν λόγω συναντήσεων και συνιστά, επομένως, ουσιώδη πληροφορία, την οποία το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν διέθετε κατά τον χρόνο έγκρισης κάθε αίτησης επιστροφής των εξόδων αποστολής και αποζημιώσεων, την οποία ο προσφεύγων υπέβαλε χωριστά μετά τις επίμαχες συναντήσεις. Το ειδικό αυτό πλαίσιο έγινε αντιληπτό μόνον μετά τη διεξοδική εξέταση της κατάστασης από την OLAF βάσει των πρόσθετων πληροφοριών που απέκτησε σε χρόνο μεταγενέστερο της έγκρισης των εν λόγω αποστολών από τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Επομένως, λαμβανομένης υπόψη της παράλειψης της ως άνω ουσιώδους πληροφορίας, ο προσφεύγων δεν μπορεί να επικαλεστεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς τις εντολές αποστολής οι οποίες αφορούσαν τις συναντήσεις με Βέλγους πολιτικούς ιθύνοντες ή μέλη των γραφείων τους, που ήταν όλοι μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, και οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 1, 7, 19, 41, 43, 59, 92, 97, 118 (εν μέρει), 169, 171, 203, 204, 208, 211, 215, 238, 248, 296 (εν μέρει), 301, 303, 313, 326 (εν μέρει), 330 (εν μέρει), 331 (εν μέρει), 334 (εν μέρει), 336, 339 (εν μέρει), 346, 352, 355, 373 και 374 (εν μέρει), 381, 382 (εν μέρει), 395 και 402 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
228
Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται από τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος.
229
Αφενός, ο προσφεύγων εκτιμά ότι είναι σαφές ότι η μακροχρόνια γνωριμία με το πρόσωπο με το οποίο συναντάται δεν αρκεί για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η συνάντηση να σχετίζεται με την άσκηση των καθηκόντων του. Κατά τον προσφεύγοντα, καμία διάταξη δεν απαγορεύει σε μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου να πραγματοποιεί συναντήσεις με γνωστούς του. Αφετέρου, ο προσφεύγων επισημαίνει κατ’ ουσίαν ότι είναι πρόδηλο ότι οι επτά συναντήσεις σε διάστημα δώδεκα ετών με μέλος του γραφείου του επικεφαλής πολιτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο πλαίσιο των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 1, 7 και 301 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, δεν είναι ικανές να καταδείξουν ότι κάθε συνάντηση με το συγκεκριμένο πρόσωπο είχε αποκλειστικά και μόνο πολιτικούς σκοπούς και, επομένως, ότι δεν εντασσόταν στην άσκηση των καθηκόντων του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
230
Είναι αληθές ότι το γεγονός και μόνο ότι μια συνάντηση πραγματοποιήθηκε με πρόσωπο γνωστό στον προσφεύγοντα δεν αποδεικνύει κατ’ ανάγκην ότι η εν λόγω συνάντηση δεν συνδεόταν με την άσκηση των καθηκόντων του προσφεύγοντος. Είναι επίσης αληθές ότι ο αριθμός των συναντήσεων του προσφεύγοντος με ορισμένο πρόσωπο κατά τη διάρκεια των θητειών του στο Ελεγκτικό Συνέδριο δεν αρκεί αυτός και μόνος για να αποδειχθεί ότι κάθε συνάντηση αφορούσε τη μη δηλωθείσα πολιτική δραστηριότητα του προσφεύγοντος ή δεν συνδεόταν με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
231
Εντούτοις, οι αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στη σκέψη 227 ανωτέρω πρέπει να εκτιμηθούν εντός του συγκεκριμένου πλαισίου στο οποίο εντάσσονται.
232
Συγκεκριμένα, στις σκέψεις 222 έως 226 ανωτέρω διαπιστώθηκε ότι, κατά τη διάρκεια των θητειών του προσφεύγοντος στο Ελεγκτικό Συνέδριο, οι προμνησθείσες συναντήσεις ήταν πολύ συχνές και αφορούσαν περιορισμένο αριθμό ατόμων. Η εν λόγω συχνότητα των συναντήσεων με περιορισμένο αριθμό ατόμων πρέπει να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα της διαπίστωσης του Δικαστηρίου, κατά την οποία ο προσφεύγων, κατά το μεγαλύτερο μέρος των δύο θητειών του στο Ελεγκτικό Συνέδριο, είχε ασκήσει ενεργό πολιτική δραστηριότητα, η οποία εκδηλώθηκε ιδίως με την άμεση και τακτική συμμετοχή του σε διοικητικό όργανο εθνικού πολιτικού κόμματος, καθώς και του συμπεράσματος του Δικαστηρίου ότι τέτοια δραστηριότητα ήταν σαφώς ασυμβίβαστη με τα καθήκοντα του μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 267 και 270).
233
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οι επίμαχες επαναλαμβανόμενες συναντήσεις του προσφεύγοντος με πολύ περιορισμένο αριθμό πολιτικών ιθυνόντων σε εθνικό επίπεδο, που ήταν όλοι μέλη του ίδιου πολιτικού κόμματος, στο οποίο ο προσφεύγων ανήκε πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ήταν προς το συμφέρον του Ελεγκτικού Συνεδρίου με σκοπό να διασφαλιστούν η προώθηση των εργασιών του ή να γίνουν ανταλλαγές απόψεων σχετικά με τα καθήκοντά του. Συγκεκριμένα, τέτοιος τρόπος άσκησης των καθηκόντων μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν τηρεί τα πρότυπα συμπεριφοράς στα οποία απαιτείται να ανταποκρίνεται το μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ως πρόσωπο που κατέχει υψηλό αξίωμα σε θεσμικό όργανο της Ένωσης. Όπως εξέθεσε ο γενικός εισαγγελέας G. Hogan με τις προτάσεις του στην υπόθεση Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2020:1052), τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου οφείλουν να τηρούν τις υποχρεώσεις ανεξαρτησίας, εντιμότητας και διακριτικότητας που προβλέπουν τα άρθρα 285 και 286 ΣΛΕΕ, αλλά και να ανταποκρίνονται στα υψηλότερα πρότυπα αμεροληψίας και ανιδιοτέλειας. Για τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο αποτελεί τη «δημοσιονομική συνείδηση» της Ένωσης, τούτο συνεπάγεται κατ’ ανάγκην την επίδειξη πλήρους υπευθυνότητας όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο διαθέτουν τα δημόσια κονδύλια και, κατά συνέπεια, ορισμένο βαθμό διαφάνειας ως προς τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούν τη διάθεση αυτή (προτάσεις του γενικού εισαγγελέα G. Hogan στην υπόθεση Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2020:1052, σημείο 76).
234
Επομένως, λαμβανομένου υπόψη του ως άνω πλαισίου πρέπει να διαπιστωθεί η έλλειψη σύνδεσης των αποστολών που αφορούσαν τις συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 227 ανωτέρω, με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τούτο δε ελλείψει παροχής επεξηγήσεων ή προσκόμισης στοιχείων από τον προσφεύγοντα προς απόδειξη του αντιθέτου.
235
Ορισμένες αιτιάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου ή στοιχεία που προκύπτουν προδήλως από τη δικογραφία επιρρωννύουν την έλλειψη τέτοιας σύνδεσης.
236
Πρώτον, διαπιστώνεται ότι, από τις αποστολές του προσφεύγοντος που παρατέθηκαν στη σκέψη 227 ανωτέρω, οι μνημονευόμενες στις γραμμές 19, 41, 118, 171, 203, 211, 215, 238, 303, 326, 331, 334, 346, 352 και 402 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν ημέρα Δευτέρα, συνδέονται άμεσα με τη μη δηλωθείσα πολιτική δραστηριότητα του προσφεύγοντος και είναι ασυμβίβαστες με τα καθήκοντά του. Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της έρευνάς της, η OLAF διαπίστωσε ότι οι εβδομαδιαίες συνεδριάσεις της διοικούσας επιτροπής του επίμαχου πολιτικού κόμματος πραγματοποιούνταν ημέρα Δευτέρα. Η OLAF επισήμανε επίσης ότι ήταν σαφές ότι η ιδιότητα του προσφεύγοντος ως μέλους με δικαίωμα ψήφου του επίμαχου πολιτικού κόμματος απαιτούσε την τακτική παρουσία του στις εν λόγω εβδομαδιαίες συνεδριάσεις έως τον Νοέμβριο του 2008. Επιπλέον, από την έκθεση της OLAF προκύπτει ότι η ιδιότητα του προσφεύγοντος ως μέλους χωρίς δικαίωμα ψήφου εντός του επίμαχου πολιτικού κόμματος, την οποία είχε από τον Απρίλιο του 2010, απαιτούσε την παρουσία του τουλάχιστον στις μηνιαίες συνεδριάσεις που πραγματοποιούνταν την πρώτη Δευτέρα του μήνα. Ο προσφεύγων δεν προσκομίζει στοιχεία τα οποία να αποδεικνύουν ότι δεν ήταν παρών στις συνεδριάσεις του επίμαχου πολιτικού κόμματος στο πλαίσιο των σχετικών αποστολών που πραγματοποιήθηκαν ημέρα Δευτέρα.
237
Δεύτερον, όσον αφορά τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 19 και 296 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, οι οποίες αφορούσαν τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με δύο βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρινίζει ότι οι εν λόγω βουλευτές ήταν μέλη της επιτροπής ανάπτυξης ή της επιτροπής μεταφορών και τουρισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι τα καθήκοντα των εν λόγω βουλευτών ουδόλως συνδέονταν με εκείνα του προσφεύγοντος, ο οποίος, κατά τη διάρκεια των θητειών του στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ήταν επιφορτισμένος με τον έλεγχο των δαπανών της Ένωσης στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων, της διεύρυνσης και της ανθρωπιστικής βοήθειας. Επιπλέον, όσον αφορά έναν εκ των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι ανήκε στο παρελθόν στο ίδιο πολιτικό κόμμα, όπως και ο προσφεύγων έως το 2002, και ότι υπήρξε, με τον προσφεύγοντα, ιδρυτικό μέλος άλλου πολιτικού κόμματος για σύντομο χρονικό διάστημα το 2002.
238
Τρίτον, από τη δικογραφία προκύπτει ότι ο προσφεύγων υπέβαλε αίτηση επιστροφής των εξόδων αποστολής ή ημερήσιας αποζημίωσης για αποστολές που είχαν ως αντικείμενο επανειλημμένες συναντήσεις με το ίδιο πρόσωπο εντός σχετικά βραχέος χρονικού διαστήματος. Συγκεκριμένα, το 2015 έγιναν συχνότερες οι συναντήσεις του προσφεύγοντος ειδικά με δύο πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, όπως εμφαίνεται στις γραμμές 330 (εν μέρει), 331 (εν μέρει), 334 (εν μέρει), 336, 346 και 355 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ο προσφεύγων κλήθηκε να παράσχει εξηγήσεις για τη συχνότητα των συναντήσεών του με τα δύο ως άνω άτομα, αλλά δεν εξέθεσε κανέναν λόγο συναφώς. Επομένως, ελλείψει επεξηγήσεων εκ μέρους του προσφεύγοντος όσον αφορά την αναγκαιότητα πραγματοποίησης πλειόνων εθιμοτυπικών αποστολών σε σχέση με το ίδιο πρόσωπο εντός του ίδιου έτους, οι αντίστοιχες δαπάνες πρέπει να θεωρηθούν ως προδήλως παράτυπες και, επομένως, ως μη σχετιζόμενες με την άσκηση των καθηκόντων του προσφεύγοντος.
239
Συμπερασματικά, λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων και εντός του πλαισίου που εκτέθηκε στη σκέψη 232 ανωτέρω, οι αποστολές οι οποίες αφορούν τις συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, και οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 227 ανωτέρω, πρέπει να θεωρηθούν ως μη σχετιζόμενες με την άσκηση των καθηκόντων του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Κατά συνέπεια, οι σχετικές με τις ανωτέρω συναντήσεις εντολές αποστολής οι οποίες εκδόθηκαν, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, από τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν ήταν ικανές να θεμελιώσουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο των σχετικών αποστολών. Ως εκ τούτου, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τις συγκεκριμένες αποστολές.
240
Αντιθέτως, όσον αφορά τις αποστολές του προσφεύγοντος που μνημονεύονται στις γραμμές 314, 319 και 320 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, πρέπει να επισημανθούν τα ακόλουθα.
241
Κατά πρώτον, όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 314 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, από τον εν λόγω πίνακα, που αποτελεί μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι ο προσφεύγων έλαβε επίσημη πρόσκληση από ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα ως προς την οποία δεν υπήρχε καμία απόδειξη σύνδεσης με τις δραστηριότητες του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
242
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η παρούσα διαδικασία δεν παρέχει στο Ελεγκτικό Συνέδριο τη δυνατότητα να αμφισβητήσει τις κρίσεις στις οποίες προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), υπό το πρίσμα της δικογραφίας που του υποβλήθηκε και των πραγματικών και νομικών διαπιστώσεών του (βλ. σκέψη 217 ανωτέρω). Συναφώς, πρέπει να θεωρηθεί ότι ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την εν λόγω απόφαση όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης επ’ ευκαιρία δείπνου που μνημονεύεται στη γραμμή 314 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
243
Το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο αποφάνθηκε μόνον επί του νομότυπου των εξόδων εκπροσώπησης που σχετίζονταν με την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 314 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, ήτοι δείπνο με βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκπροσωπούντος ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι, εφόσον το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν προέβαλε πρόσθετους λόγους ή αποδεικτικά στοιχεία περί παρατυπίας, πρέπει να θεωρηθούν νομότυπες οι αιτήσεις επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο προσκλήσεων προς βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 624).
244
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο θεωρεί ως παράτυπα τα έξοδα που πραγματοποιήθηκαν επ’ ευκαιρία της συνάντησης που μνημονεύεται στη γραμμή 314 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Συναφώς, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπενθυμίζει ότι ο προσφεύγων αποδέχθηκε την πρόσκληση πολιτικού κόμματος και ότι το άλλο μέρος της επίμαχης αποστολής αφορούσε κυνηγετική δραστηριότητα αναψυχής στο Βέλγιο, την οποία το Δικαστήριο έκρινε παράτυπη με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Ως εκ τούτου, ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, το Ελεγκτικό Συνέδριο προβάλλει νέα επιχειρήματα σε σχέση με τα επιχειρήματα που τεκμηριώνουν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την εν λόγω απόφαση και η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 243 ανωτέρω.
245
Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι από τη δικογραφία προκύπτει ότι το πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε ο προσφεύγων ήταν βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος της επιτροπής ελέγχου του προϋπολογισμού. Αφενός, στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν υποστηρίζει ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν μέλος του επίμαχου πολιτικού κόμματος ή ότι ο προσφεύγων αποδέχθηκε πρόσκληση του εν λόγω πολιτικού κόμματος. Αφετέρου, όσον αφορά το επιχείρημα του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι το Δικαστήριο έκρινε ως παράτυπη κυνηγετική δραστηριότητα αναψυχής, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε παράτυπες τις αποστολές του προσφεύγοντος που αφορούσαν προσκλήσεις συμμετοχής σε κυνηγετικές δραστηριότητες στο Βέλγιο, οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 315 και 371 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Οι εν λόγω αποστολές δεν έχουν, όμως, καμία σχέση με το δείπνο του προσφεύγοντος με βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο μνημονεύεται στη γραμμή 314 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Αφενός, από τη δικογραφία προκύπτει ότι το εν λόγω δείπνο πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες την ίδια ημέρα με την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 315, η οποία αφορούσε κυνηγετική δραστηριότητα στο Βέλγιο, ήτοι στις 15 Οκτωβρίου 2014. Εντούτοις, κατά τη δικογραφία, η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 315 ξεκίνησε μόλις στις 23:00 από το Βέλγιο και, επομένως, κατά πάσα πιθανότητα, μπορεί να ξεκίνησε μόνον μετά το επίμαχο δείπνο, το οποίο μνημονεύεται στη γραμμή 314. Επομένως, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν αποδεικνύει την ύπαρξη κυνηγετικής δραστηριότητας αναψυχής την ημέρα της συνάντησης που μνημονεύεται στη γραμμή 314. Αφετέρου, η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 371 πραγματοποιήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2015, ήτοι περισσότερο από ένα έτος μετά το δείπνο που μνημονεύεται στη γραμμή 314.
246
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι διευκρινίσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 244 ανωτέρω δεν αρκούν προκειμένου η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 314 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών να μπορεί να τύχει, στην παρούσα διαδικασία, εκτίμησης διαφορετικής από εκείνη στην οποία κατέληξε το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 243 ανωτέρω. Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο υιοθετεί την εν λόγω εκτίμηση σε σχέση με τα έξοδα αποστολής και ημερήσιας αποζημίωσης της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 314 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, τούτο δε ανεξαρτήτως του ότι η εκτίμηση αφορούσε μόνον τα έξοδα εκπροσώπησης που συνδέονται με την αποστολή που μνημονεύεται στην εν λόγω γραμμή.
247
Ως εκ τούτου, στο μέτρο που, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν ότι η αίτηση επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που σχετίζονταν με την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 314 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών έπρεπε να θεωρηθεί ως νομότυπη (βλ. σκέψη 243 ανωτέρω), πρέπει να διαπιστωθεί ότι η εντολή αποστολής που εξέδωσε ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, σχετικά με την εν λόγω αποστολή ήταν ικανή να θεμελιώσει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπό της. Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί καθόσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 314 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών για ποσό ύψους 96,60 ευρώ.
248
Κατά δεύτερον, όσον αφορά τη συνάντηση με μέλος του γραφείου Βέλγου υπουργού η οποία μνημονεύεται στις γραμμές 319 και 320 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, προς αμφισβήτηση του παράτυπου χαρακτήρα των εξόδων που σχετίζονται με την εν λόγω αποστολή, ο προσφεύγων παραπέμπει κατ’ ουσίαν στην εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782) (βλ. σκέψη 217 ανωτέρω).
249
Προς στήριξη της αιτιάσεως περί του παράτυπου χαρακτήρα της συνάντησης, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι πρόκειται περί συνάντησης με τον ομοσπονδιακό υπουργό κινητικότητας, η οποία ουδόλως σχετίζεται με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου επιφορτισμένου με τον έλεγχο των δαπανών της Ένωσης στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων, της διεύρυνσης και της ανθρωπιστικής βοήθειας.
250
Με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν περιγράφει το πρόσωπο με το οποίο πραγματοποιήθηκε η συνάντηση ως ανήκον στο επίμαχο πολιτικό κόμμα και ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτίμησε ότι η συγκεκριμένη αποστολή έπρεπε να συνδεθεί με πολιτική ή ιδιωτική δραστηριότητα, λόγω της σχέσης της με τον τομέα των μεταφορών. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το στοιχείο αυτό δεν αρκούσε για να αποδείξει τον προδήλως παράτυπο χαρακτήρα της εν λόγω αποστολής (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 470).
251
Λαμβανομένου υπόψη του συμπεράσματος που προεκτέθηκε στη σκέψη 205, δεδομένης της ταυτότητας των πραγματικών περιστατικών που προβλήθηκαν και των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίστηκαν στη διαδικασία επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και στην παρούσα διαδικασία, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει την εκτίμηση του Δικαστηρίου όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στις γραμμές 319 και 320 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Επομένως, στο μέτρο που ο προδήλως παράτυπος χαρακτήρας της εν λόγω αποστολής δεν αποδείχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. σκέψη 250 ανωτέρω) και το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν υποστηρίζει ότι η έκδοση της εντολής αποστολής επετεύχθη με απατηλό τρόπο ή βάσει αίτησης από την οποία είχαν παραλειφθεί ουσιώδεις πληροφορίες, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η σχετική εντολή αποστολής η οποία εκδόθηκε, κατόπιν αιτήσεως του προσφεύγοντος, από τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου ήταν ικανή να θεμελιώσει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο της σχετικής αποστολής. Ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί καθόσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στις γραμμές 319 και 320 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών για ποσό ύψους 96,60 ευρώ.
ii) Επί των λοιπών αποστολών
252
Μεταξύ των αιτήσεων επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών που παρατέθηκαν στη σκέψη 184 ανωτέρω, ορισμένες άλλες αιτήσεις οι οποίες κατέληξαν στην επιστροφή εξόδων αποστολής ή στην καταβολή ημερήσιων αποζημιώσεων που το Ελεγκτικό Συνέδριο θεώρησε ότι δεν σχετίζονταν με την άσκηση των καθηκόντων του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορούσαν τις δραστηριότητες του προσφεύγοντος που μνημονεύονται στις γραμμές 47, 56, 57, 63, 103, 128, 137, 138, 143, 155 (εν μέρει), 157, 161, 196, 199, 210, 237, 277, 284, 290, 293 και 294, 310 (εν μέρει), 330 (εν μέρει), 331 (εν μέρει), 334 (εν μέρει), 335, 339 (εν μέρει), 347, 373 και 374 (εν μέρει), 382, 391, 411 και 412 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
253
Όπως και για τις αποστολές που αφορούσαν τις συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες και μέλη των γραφείων τους (βλ. σκέψη 216 ανωτέρω), από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τα έξοδα αποστολής ή ημερησίων αποζημιώσεων τα οποία ο προσφεύγων ζήτησε με τις αιτήσεις επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 252 ανωτέρω, επικαλούμενο κατ’ ουσίαν ότι δεν σχετίζονταν με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
254
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι οι αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 252 ανωτέρω σχετίζονται με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συναφώς, ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και προβάλλει ότι η εν λόγω εκτίμηση πρέπει να ληφθεί υπόψη στην παρούσα διαδικασία. Ο προσφεύγων εκθέτει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπορεί να αμφισβητήσει, στην υπό κρίση υπόθεση, την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την ως άνω απόφαση υπό το πρίσμα της δικογραφίας που του υποβλήθηκε και των πραγματικών και νομικών διαπιστώσεών του.
255
Κατά πρώτον, όσον αφορά, εν μέρει, τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 330, 331 και 334 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, διαπιστώνεται ότι το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), επί του νομότυπου χαρακτήρα της συμμετοχής του προσφεύγοντος σε δεξίωση για το νέο έτος την οποία διοργάνωσε φλαμανδική ένωση πολιτικού χαρακτήρα (γραμμή 330, εν μέρει) και σε παρουσίαση εγγράφου στην επιτροπή ελέγχου του προϋπολογισμού (CONT) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (γραμμή 331, εν μέρει), ούτε επί της συνάντησής του με Βέλγο πρέσβη στην Κούβα (γραμμή 334, εν μέρει).
256
Όσον αφορά τις δραστηριότητες που μνημονεύονται στις γραμμές 330 και 331, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι ο προσφεύγων, μετά τη συμμετοχή του σε δεξίωση για το νέο έτος που διοργάνωσε φλαμανδική ένωση πολιτικού χαρακτήρα και σε παρουσίαση εγγράφου στην CONT, συναντήθηκε με μέλος του επίμαχου πολιτικού κόμματος. Όσον αφορά τη δραστηριότητα που μνημονεύεται στη γραμμή 334, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι στην ατζέντα του προσφεύγοντος δεν καταγράφεται καμία συνάντηση με Βέλγο πρέσβη στην Κούβα τη συγκεκριμένη ημέρα και ότι, εν πάση περιπτώσει, τέτοια ενδεχόμενη συνάντηση δεν μπορούσε να σχετίζεται με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δεδομένου ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν είχε προγραμματίσει οποιαδήποτε ελεγκτική αποστολή στην Κούβα.
257
Ο προσφεύγων δεν υποβάλλει καμία παρατήρηση όσον αφορά τους ισχυρισμούς του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μολονότι, στην παρούσα διαδικασία, σε αυτόν απόκειται να αποδείξει (βλ. σκέψη 193 ανωτέρω) ότι η κάλυψη από τον προϋπολογισμό της Ένωσης των επίμαχων εξόδων αποστολής ήταν δικαιολογημένη και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη καθόσον το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ότι τα εν λόγω έξοδα καταβλήθηκαν αχρεωστήτως.
258
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι αποστολές που μνημονεύονται, εν μέρει, στις γραμμές 330, 331 και 334 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών δεν σχετίζονται με την άσκηση των καθηκόντων του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Κατά συνέπεια, οι εντολές αποστολής που αφορούσαν τις ανωτέρω αποστολές, οι οποίες εκδόθηκαν, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, από τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δεν ήταν ικανές να θεμελιώσουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο των σχετικών αποστολών. Ως εκ τούτου, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τις συγκεκριμένες αποστολές.
259
Κατά δεύτερον, όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στις γραμμές 293 και 294 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο εκτίμησε ότι οι αιτιάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με την εν λόγω αποστολή έπρεπε να απορριφθούν δεδομένου ότι η παρατυπία που το Ελεγκτικό Συνέδριο προσήψε στον προσφεύγοντα μπορούσε να θεωρηθεί ως συγγνωστή πλάνη του προσφεύγοντος. Κατά το Δικαστήριο, μολονότι ο ισχυρισμός του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι η αποστολή αυτή διατηρήθηκε παρά την ακύρωση της συνάντησης είναι βάσιμος δεδομένης της ακύρωσης της συνάντησης, όπως προκύπτει από μνεία που περιλαμβάνεται στην ατζέντα του προσφεύγοντος, η ύπαρξη σχετικής απάτης δεν αποδείχθηκε, δεδομένου ότι κατά την ώρα που προβλεπόταν αρχικά για την εκτέλεση της εν λόγω αποστολής παρατέθηκε γεύμα το οποίο δηλώθηκε στο Ελεγκτικό Συνέδριο (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 579).
260
Εν προκειμένω, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπενθυμίζει ότι η συνεδρίαση που σχετίζεται με την αποστολή που μνημονεύεται στις γραμμές 293 και 294 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ακυρώθηκε και ότι, αντ’ αυτής, ο προσφεύγων προσκάλεσε σε γεύμα τρία μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος.
261
Λαμβανομένων υπόψη των σχέσεων του προσφεύγοντος με πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, για τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν σχετίζονται με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψεις 232 έως 234 και 239 ανωτέρω), σχετικά με την αποστολή που μνημονεύεται στις γραμμές 293 και 294 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών επιβάλλεται το ίδιο συμπέρασμα με εκείνο που διατυπώθηκε στη σκέψη 227 ανωτέρω.
262
Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι το πλαίσιο των σχέσεων του προσφεύγοντος με τα μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος συνιστά ουσιώδη πληροφορία την οποία ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά τον χρόνο έγκρισης της αίτησης επιστροφής των επίμαχων εξόδων αποστολής και ημερήσιων αποζημιώσεων. Λαμβανομένης υπόψη της παράλειψης μνείας τέτοιας ουσιώδους πληροφορίας, ο προσφεύγων δεν μπορεί να επικαλεστεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς την εντολή αποστολής, η οποία αφορούσε συνεδρίαση που ακυρώθηκε και αντικαταστάθηκε με γεύμα με τρία μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος. Ως εκ τούτου, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στις γραμμές 293 και 294 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
263
Κατά τρίτον, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν ότι η μεγάλη πλειονότητα των αιτήσεων επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 252 ανωτέρω, ήτοι στις γραμμές 56, 57, 63, 128, 137, 138, 143, 155 (εν μέρει), 196, 199, 277, 284, 290, 310 (εν μέρει), 335, 339 (εν μέρει), 347, 373 και 374 (εν μέρει), 382, 391, 411 και 412 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, δεν έπρεπε να θεωρηθούν ως προδήλως παράτυπες σε σχέση με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 498 έως 501, 515, 534 έως 536, 558, 559, 561 έως 563, 567 έως 576 και 579).
264
Εν προκειμένω, ο προσφεύγων παραπέμπει κατ’ ουσίαν στην εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), όσον αφορά το ζήτημα του αν οι εντολές αποστολής που αφορούσαν τις αιτήσεις επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 263 ανωτέρω ήταν ικανές να θεμελιώσουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του ως προς το νομότυπο των σχετικών αποστολών. Συγκεκριμένα, πρέπει να εφαρμοστεί η ίδια συλλογιστική με εκείνη που εκτέθηκε στη σκέψη 220 ανωτέρω. Ως εκ τούτου, πρέπει να εξεταστεί αν το Ελεγκτικό Συνέδριο παρέχει νέες διευκρινίσεις και προβάλλει νέα επιχειρήματα σε σχέση με εκείνα που προέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου όσον αφορά τις συγκεκριμένες αιτήσεις και, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, πρέπει να εξεταστεί αν, λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων στοιχείων, οι εν λόγω αιτήσεις πρέπει, στην υπό κρίση υπόθεση, να τύχουν ή όχι διαφορετικής εκτίμησης από εκείνη του Δικαστηρίου με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782) (βλ. σκέψη 205 ανωτέρω).
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 56, 138, 196, 284 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
265
Όσον αφορά τις εντολές αποστολής σχετικά με τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με διπλωμάτες και επιχειρηματίες που μνημονεύονται στις γραμμές 56, 138, 196, 284 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο, που έφερε το βάρος απόδειξης, δεν είχε αποδείξει επαρκώς κατά νόμον ότι οι αποστολές κατά τη διάρκεια των οποίων είχαν πραγματοποιηθεί τα εν λόγω έξοδα ήταν ιδιωτικής φύσεως. Κατά το Δικαστήριο, οι εν λόγω αποστολές, οι οποίες αφορούσαν συναντήσεις με διπλωμάτες και επιχειρηματίες, μπορούσαν κατ’ αρχήν να συνδέονται με τα καθήκοντα μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου που μετέχει στο αρμόδιο για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης τμήμα (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 569 έως 575).
266
Όσον αφορά τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, οι οποίες είχαν ως αντικείμενο να παρασχεθεί στους Φλαμανδούς επιχειρηματίες η δυνατότητα να συναντήσουν Βέλγους διπλωμάτες που υπηρετούν στην αλλοδαπή, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι τέτοιες συναντήσεις ήταν ικανές να αποτελέσουν ευκαιρία να ανταλλαγούν απόψεις επί θεμάτων που ενδιαφέρουν το Ελεγκτικό Συνέδριο, καθώς και να γίνουν γνωστές και να προωθηθούν οι εργασίες του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε υψηλά ιστάμενους αξιωματούχους του κράτους. Κατά το Δικαστήριο, το γεγονός ότι οι εν λόγω συναντήσεις διοργανώθηκαν από οργανισμό που αποσκοπεί στην προώθηση των φλαμανδικών συμφερόντων στις Βρυξέλλες δεν αρκούσε, αυτό και μόνο, για να αποδειχθεί η παρατυπία των σχετικών αποστολών (πρβλ. απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 573).
267
Όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 116 ανωτέρω, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών, που αποτελεί μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης, επισημαίνεται, διά παραπομπής στην έκθεση της OLAF, ιδίως στις σελίδες της 5, 18, 29 και 37, ότι οι αιτήσεις επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές 138 και 196 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αφορούν τις επίσημες προσκλήσεις λέσχης, η οποία είχε ως σκοπό την ενίσχυση της παρουσίας των φλαμανδικών επιχειρήσεων στις Βρυξέλλες και διοργάνωνε συναντήσεις προκειμένου οι Φλαμανδοί επιχειρηματίες να μπορέσουν να συναντήσουν Βέλγους διπλωμάτες που υπηρετούν στην αλλοδαπή, καθώς και ότι οι εν λόγω αιτήσεις επιστροφής δεν σχετίζονταν με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η ίδια διαπίστωση διατυπώνεται όσον αφορά την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
268
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπενθυμίζει το αντικείμενο των δραστηριοτήτων που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 267 ανωτέρω. Επιπλέον, το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει ότι το συμπέρασμα του Δικαστηρίου το οποίο εκτέθηκε στη σκέψη 266 ανωτέρω, ήτοι ότι τέτοιες δραστηριότητες έπρεπε να ήταν ικανές να αποτελέσουν ευκαιρία να ανταλλαγούν απόψεις επί θεμάτων που ενδιαφέρουν το Ελεγκτικό Συνέδριο, καθώς και να γίνουν γνωστές και να προωθηθούν οι εργασίες του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε υψηλά ιστάμενους αξιωματούχους του κράτους, έχει εφαρμογή σε οποιαδήποτε συνάντηση μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου με άτομο εκτός του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
269
Συναφώς, το ανωτέρω επιχείρημα δεν αρκεί καθεαυτό για να κλονίσει τη διαπίστωση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ήτοι, αφενός, ότι δεν αμφισβητούνταν ότι ένα «διπλωματικό δείπνο» που πραγματοποιούνταν, κάθε χρόνο, στις Βρυξέλλες συγκέντρωνε μεγάλο αριθμό Βέλγων διπλωματών και, αφετέρου, ότι συναντήσεις με διπλωμάτες μπορούσαν κατ’ αρχήν να σχετίζονται με τα καθήκοντα μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου που μετέχει στο αρμόδιο για τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης τμήμα (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 569 και 573).
270
Ως εκ τούτου, όσον αφορά τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, πρέπει να υιοθετηθεί, εν προκειμένω, η σχετική εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στις σκέψεις 265, 266 και 269 ανωτέρω, και πρέπει να θεωρηθεί ότι οι εν λόγω αποστολές δεν είναι, κατ’ αρχήν, παράτυπες.
271
Αντιθέτως, δεν ισχύει το ίδιο όσον αφορά τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 56 και 284 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
272
Όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 56 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και σχετίζεται με γεύμα εργασίας στις 6 Ιουλίου 2009 με διπλωμάτη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το οποίο, κατά τις επεξηγήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών που αποτελεί μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης, συνδεόταν με παρέμβαση υπέρ τρίτου που επιθυμούσε να υιοθετήσει παιδί στην εν λόγω χώρα, το Δικαστήριο έκρινε ότι από τα προσκομισθέντα από το Ελεγκτικό Συνέδριο έγγραφα τα οποία ήταν μεταγενέστερα κατά αρκετούς μήνες της ημερομηνίας της εν λόγω αποστολής και δεν ανέφεραν ούτε το συγκεκριμένο γεύμα ούτε οποιοδήποτε γεγονός που είχε συμβεί προηγουμένως δεν μπορούσε να συναχθεί με βεβαιότητα ότι η αποστολή είχε αντικείμενο άσχετο προς τα καθήκοντα του προσφεύγοντος (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 570 και 571).
273
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο παραπέμπει στη δικογραφία, η οποία περιέχει απόσπασμα της έκθεσης της OLAF σχετικά με την ανωτέρω συνάντηση με διπλωμάτη της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 122 ανωτέρω, η OLAF εκτίμησε, στο πλαίσιο της έρευνάς της, ότι η εν λόγω συνάντηση ήταν ιδιωτικής φύσεως. Η OLAF εξακρίβωσε ότι ο προσφεύγων είχε συναντηθεί με τον εν λόγω διπλωμάτη σχετικά με ζήτημα που αφορούσε την υιοθεσία παιδιού ρωσικής ιθαγένειας από βελγική οικογένεια. Κατά την έκθεση της OLAF, σε σχόλιο στο ψηφιακό ημερολόγιο του προσφεύγοντος γινόταν μνεία των δυσχερειών που ανέκυψαν στην υπόθεση υιοθεσίας και ο εν λόγω πρόξενος ήταν διατεθειμένος να παράσχει τη βοήθειά του στην εκπλήρωση των αναγκαίων διατυπώσεων και την επίλυση του ανακύψαντος προβλήματος. Επιπλέον, η OLAF επισήμανε ότι ο προσφεύγων είχε συναντήσει τον ίδιο διπλωμάτη στις 22 Ιουνίου και, εκ νέου, στις 6 Ιουλίου 2009, καθώς και ότι στις εντολές αποστολής περιλαμβανόταν η φράση «συνάντηση με τον [διπλωμάτη]», χωρίς μνεία του πραγματικού αντικειμένου των συναντήσεων.
274
Το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει επίσης ότι αντικείμενο της ανωτέρω συνάντησης ήταν η διευκόλυνση της διαδικασίας υιοθεσίας παιδιού ρωσικής ιθαγένειας από ζεύγος βελγικής ιθαγένειας, στοιχείο που καταδεικνύει τον ιδιωτικό χαρακτήρα της. Το Ελεγκτικό Συνέδριο παραπέμπει στο πλαίσιο της συγκεκριμένης αποστολής επισημαίνοντας ότι, στις 22 Ιουνίου 2009, ήτοι δύο εβδομάδες νωρίτερα, είχε προηγηθεί άλλη αποστολή «χωρίς αποζημίωση» και ότι ακολούθησε μία ακόμη επικοινωνία στις 30 Νοεμβρίου 2009. Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, το γεγονός ότι για τις δύο ως άνω επικοινωνίες ο προσφεύγων δεν ζήτησε εντολή αποστολής με αποζημίωση αποδεικνύει ότι οι επικοινωνίες αφορούσαν την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ενδιαφερόμενου ζεύγους.
275
Πρέπει να γίνει δεκτό ότι υπάρχουν αμφιβολίες όσον αφορά τον νομότυπο χαρακτήρα της ανωτέρω αποστολής, λαμβανομένων υπόψη των διευκρινίσεων που παρέσχε το Ελεγκτικό Συνέδριο. Το Ελεγκτικό Συνέδριο στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στη συχνότητα των συναντήσεων μεταξύ του προσφεύγοντος και του ίδιου διπλωμάτη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, εντός ιδιαιτέρως σύντομου χρονικού διαστήματος, χωρίς άλλες συναντήσεις τα προηγούμενα ή τα επόμενα έτη, σε συνδυασμό με την ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων κατά το ίδιο χρονικό διάστημα σχετικά με συγκεκριμένη διαδικασία υιοθεσίας ενός παιδιού προς εξυπηρέτηση φιλικού ζεύγους και εκτιμά ότι υπάρχουν αμφιβολίες όσον αφορά τον νομότυπο χαρακτήρα της επίμαχης αποστολής.
276
Ως εκ τούτου, εφόσον υπάρχουν αμφιβολίες όσον αφορά το νομότυπο των ποσών που επιστράφηκαν στον προσφεύγοντα, το βάρος απόδειξης φέρει ο προσφεύγων, ο οποίος πρέπει να αποδείξει ότι πραγματοποίησε τα επίμαχα έξοδα τηρουμένων των εφαρμοστέων κανόνων (βλ. σκέψη 193 ανωτέρω). Εντούτοις, στην υπό κρίση υπόθεση, ο προσφεύγων δεν προσκόμισε νέα στοιχεία ικανά να άρουν τις προμνησθείσες αμφιβολίες.
277
Όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 284 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, η οποία σχετίζεται με γεύμα με τον πρέσβη του Βασιλείου του Βελγίου στη Γαλλία, υπάρχουν επίσης αμφιβολίες όσον αφορά το νομότυπό της, λαμβανομένων υπόψη των διευκρινίσεων που παρέσχε το Ελεγκτικό Συνέδριο. Όσον αφορά την ως άνω αποστολή, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο ιδιωτικός χαρακτήρας του εν λόγω γεύματος, τον οποίο το Ελεγκτικό Συνέδριο προέβαλε επικαλούμενο φιλική σχέση μεταξύ του πρέσβη και του προσφεύγοντος και την ταυτότητα των λοιπών συνδαιτυμόνων, δεν αποδείχθηκε, καθότι δεν προσκομίστηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ικανό να παράσχει στο Δικαστήριο πληροφορίες για το αντικείμενο του εν λόγω γεύματος, και δεδομένου ότι η ύπαρξη και μόνο μιας τέτοιας σχέσης δεν αρκούσε, εν πάση περιπτώσει, για να αποκλειστεί τυχόν επαγγελματική διάσταση του γεύματος (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 575).
278
Στην παρούσα διαδικασία ο προσφεύγων δεν προσκομίζει κανένα νέο στοιχείο. Αντιθέτως, το Ελεγκτικό Συνέδριο εκθέτει εκ νέου, με διαφορετική διατύπωση, ότι η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 284 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ήταν ιδιωτικής φύσεως. Το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρινίζει ότι επρόκειτο περί πρόσκλησης του πρέσβη του Βασιλείου του Βελγίου στη Γαλλία προς πέντε άτομα, περιλαμβανομένων του προσφεύγοντος και της συζύγου του, προκειμένου να περάσουν ένα Σαββατοκύριακο στην οικία του, στο Παρίσι, επ’ ευκαιρία γευσιγνωσίας κρασιών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης αποστολής, ο προσφεύγων πλήρωσε το γεύμα και μερίμνησε για την παράδοση ανθοδέσμης εξ ονόματος όλων των προσκεκλημένων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο υπογραμμίζει ότι από συγκεκριμένα στοιχεία προκύπτει ότι ο προσφεύγων ζήτησε επίσης και έλαβε από το Ελεγκτικό Συνέδριο μία γραβάτα και ένα φουλάρι ως επίσημα δώρα για τον πρέσβη και τη σύζυγό του.
279
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αιτιολογεί περαιτέρω τον ιδιωτικό χαρακτήρα της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 284 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αναφερόμενο σε δραστηριότητα στην οποία ο προσφεύγων είχε συμμετάσχει στο παρελθόν με τα ίδια πέντε άτομα και την οποία το Δικαστήριο έκρινε ως παράτυπη με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Επιπλέον, το Ελεγκτικό Συνέδριο παραπέμπει στα έγγραφα της δικογραφίας στα οποία περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, απόσπασμα της έκθεσης της OLAF όπου η εν λόγω δραστηριότητα του προσφεύγοντος συνδέεται με «[ε]θιμοτυπικές επισκέψεις σε επιχειρηματίες και σε γνωστούς για λόγους ιδιωτικού χαρακτήρα».
280
Οι διευκρινίσεις που παρέσχε το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι ευλογοφανείς. Συγκεκριμένα, επρόκειτο περί συνάντησης η οποία, σε πολύ βραχύ χρονικό διάστημα, πραγματοποιήθηκε, βάσει πανομοιότυπης πρόσκλησης, με τα ίδια άτομα, για τα οποία μια άλλη συνάντηση, που μνημονεύεται στη γραμμή 268 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, κρίθηκε ως παράτυπη από το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), καθόσον αφορούσε δείπνο που διοργανώθηκε σε εστιατόριο κοντά σε αμπελώνα, από δε πλείονα ηλεκτρονικά μηνύματα προέκυπτε ότι η μετακίνηση του προσφεύγοντος και του προσκεκλημένου του στην περιοχή εκείνη έγινε με σκοπό να επισκεφθούν τον εν λόγω αμπελώνα (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 659). Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω περιστάσεων, μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχουν αμφιβολίες όσον αφορά το νομότυπο της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 284 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
281
Στο μέτρο που ο προσφεύγων δεν είναι σε θέση να αποδείξει, στην υπό κρίση υπόθεση, ότι οι αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 56 και 284 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών επεδίωκαν επαγγελματικούς σκοπούς και εφόσον εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες όσον αφορά τον νομότυπο χαρακτήρα των εν λόγω αποστολών, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι συναντήσεις που μνημονεύονται στις ανωτέρω γραμμές δεν σχετίζονται με την άσκηση των καθηκόντων του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου και είναι, επομένως, παράτυπες. Κατά συνέπεια, οι εντολές αποστολής που αφορούσαν τις ανωτέρω συναντήσεις, οι οποίες εκδόθηκαν, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, από τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δεν ήταν ικανές να θεμελιώσουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο των σχετικών αποστολών. Επομένως, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τα έξοδα των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 56 και 284.
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 57 και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
282
Όσον αφορά τις εντολές αποστολής που σχετίζονται με τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με μέλος της Επιτροπής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 57 και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν επαρκούσαν προς απόδειξη της παρατυπίας που το Ελεγκτικό Συνέδριο προέβαλε σε σχέση με τις δύο ως άνω αποστολές. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν αμφισβητούνταν ότι μια τέτοια συνάντηση μπορούσε, κατ’ αρχήν, να σχετίζεται με την άσκηση των καθηκόντων μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 561).
283
Όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 57 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Δικαστήριο επισήμανε ότι το βάσιμο του ισχυρισμού του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι η εν λόγω αποστολή συνδεόταν, στην πραγματικότητα, με τη διοργάνωση φεστιβάλ μουσικής για το οποίο ο προσφεύγων είχε προσωπικό ενδιαφέρον δεν αποδείχθηκε. Το Δικαστήριο εξέθεσε ότι η συγκεκριμένη αποστολή πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουλίου 2009, ενώ τα ηλεκτρονικά μηνύματα σχετικά με το εν λόγω φεστιβάλ τα οποία προσκόμισε το Ελεγκτικό Συνέδριο αφορούσαν επιδότηση για το έτος 2011 και χρονολογούνταν από τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2011. Επιπλέον, κατά το Δικαστήριο, η σχέση μεταξύ της εν λόγω αποστολής και της επιδότησης ήταν ακόμη λιγότερο πιθανή δεδομένου ότι το ενδιαφερόμενο μέλος της Επιτροπής επιφορτίστηκε με τα πολιτιστικά θέματα μόλις από τις 10 Φεβρουαρίου 2010 (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 562 και 563).
284
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο παραπέμπει στα έγγραφα της δικογραφίας, στα οποία περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, απόσπασμα της έκθεσης της OLAF από το οποίο προκύπτει ότι η συνάντηση με μέλος της Επιτροπής που μνημονεύεται στη γραμμή 57 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών σχετιζόταν με ευρωπαϊκό φεστιβάλ μουσικής για τους νέους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι η συγκεκριμένη σχέση παρέσχε στον προσφεύγοντα τη δυνατότητα να παρέμβει προσωπικά, δύο χρόνια αργότερα, για τη χορήγηση επιδότησης σε ένωση που δραστηριοποιούνταν στον δήμο ο οποίος είχε συγχωνευθεί το 2019 με τον δήμο καταγωγής του προσφεύγοντος, του οποίου ο ίδιος είχε διατελέσει δήμαρχος, και ο οποίος διοργάνωνε ευρωπαϊκό φεστιβάλ μουσικής για τους νέους. Τα προεκτεθέντα στοιχεία εξετάστηκαν από το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), όπως προκύπτει από τη σκέψη 283 ανωτέρω.
285
Επιπλέον, το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει ότι η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 57 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών είναι παράτυπη δεδομένου ότι δεν υπάρχει σχέση μεταξύ, αφενός, των ελεγκτικών καθηκόντων του προσφεύγοντος και, αφετέρου, των καθηκόντων του ενδιαφερόμενου μέλους της Επιτροπής, το οποίο ήταν την εποχή εκείνη αρμόδιο για τον τομέα της υγείας.
286
Εντούτοις, ακόμη και αν γινόταν δεκτό ότι τα ζητήματα που αφορούν τις εξωτερικές σχέσεις, τη διεύρυνση και την ανθρωπιστική βοήθεια, για τα οποία ο προσφεύγων ήταν άμεσα αρμόδιος κατά τη διάρκεια των θητειών του (βλ. σκέψη 32 ανωτέρω), δεν μπορούσαν να σχετίζονται με το ζήτημα της υγείας, το γεγονός αυτό και μόνο δεν αρκεί καθεαυτό, λαμβανομένης υπόψη της χρονικής απόστασης των επίμαχων πραγματικών περιστατικών και της έλλειψης συγκεκριμένων αποδεικτικών στοιχείων, ώστε η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 57 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών να μπορεί να τύχει, στην παρούσα διαδικασία, εκτίμησης διαφορετικής από την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στις σκέψεις 282 και 283 ανωτέρω, και, επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 57 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών δεν είναι παράτυπη.
287
Όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Δικαστήριο έκρινε με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν είχε προσκομίσει κανένα συγκεκριμένο στοιχείο προς στήριξη του ισχυρισμού ότι η εν λόγω αποστολή αφορούσε «ιδιωτικό γεύμα». Κατά το Δικαστήριο, το γεγονός, το οποίο άλλωστε δεν αποδείχθηκε, ότι το ενδιαφερόμενο μέλος της Επιτροπής θηρεύει συχνά μαζί με τον προσφεύγοντα δεν αρκεί, αυτό καθεαυτό, για να αποδειχθεί ο ιδιωτικός χαρακτήρας του γεύματος. Επιπλέον, ούτε το γεγονός ότι ένας υπεύθυνος οργάνωσης Ευρωπαίων ιδιοκτητών και διαχειριστών γης συμμετείχε επίσης στο γεύμα μπορούσε, κατά το Δικαστήριο, να αποδείξει το βάσιμο της θέσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, πολλώ δε μάλλον καθόσον δεν αμφισβητούνταν ότι ο κατάλογος των συνδαιτυμόνων στο γεύμα αυτό, το οποίο παρατέθηκε στην έδρα της Επιτροπής, δεν είχε καταρτιστεί από τον προσφεύγοντα (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 564 και 565)
288
Στην υπό κρίση υπόθεση, το Ελεγκτικό Συνέδριο επικαλείται μια δέσμη ενδείξεων ικανών να αποδείξουν τον ιδιωτικό χαρακτήρα της συνάντησης που μνημονεύεται στη γραμμή 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, λαμβανομένων υπόψη της παρουσίας στη συνάντηση δύο συζύγων, η οποία δεν συνάδει με τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των επαγγελματικής φύσεως συζητήσεων, της ύπαρξης άλλων συναντήσεων με τα ίδια πέντε άτομα, τις οποίες το Δικαστήριο έκρινε με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ως ιδιωτικής φύσεως, καθώς και του αποδεδειγμένου κοινού ενδιαφέροντος του μέλους της Επιτροπής με το οποίο πραγματοποιήθηκε η συνάντηση και του προσφεύγοντος για τη θήρα.
289
Κατ’ αρχάς, όσον αφορά τον ιδιωτικό χαρακτήρα της επίμαχης συνάντησης, τον οποίο διαπίστωσε η OLAF με την έκθεσή της, και το γεγονός ότι το συγκεκριμένο μέλος της Επιτροπής και ο προσφεύγων ενδιαφέρονταν αμφότεροι για τη θήρα, οι εν λόγω ισχυρισμοί εξετάστηκαν από το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), όπως προκύπτει από τη σκέψη 287 ανωτέρω.
290
Εν συνεχεία, όσον αφορά την παρουσία δύο συζύγων, το Δικαστήριο υπενθύμισε, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ότι το σημείωμα της 22ας Απριλίου 2004 προέβλεπε ρητώς ότι οι σύζυγοι και οι σύντροφοι των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και των προσκεκλημένων τους μπορούσαν να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις για τις οποίες καταβάλλονταν έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 611).
291
Τέλος, όσον αφορά τις λοιπές συναντήσεις με τα πέντε ίδια άτομα ως προς τις οποίες το Δικαστήριο έκρινε με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ότι ήταν ιδιωτικής φύσεως, το Ελεγκτικό Συνέδριο επικαλείται τη δραστηριότητα που μνημονεύεται στη γραμμή 376 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Τοιουτοτρόπως, το Ελεγκτικό Συνέδριο προβάλλει ένα νέο επιχείρημα σε σχέση με εκείνα που το Δικαστήριο εξέτασε με την ως άνω απόφαση, τα οποία μνημονεύθηκαν στη σκέψη 287 ανωτέρω.
292
Εντούτοις, συναφώς, αρκεί η παρατήρηση ότι στη δραστηριότητα που μνημονεύεται στη γραμμή 376 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών μετείχαν άτομα τα οποία δεν ήταν όλα παρόντα στο γεύμα που εξετάζεται στο πλαίσιο της δραστηριότητας η οποία μνημονεύεται στη γραμμή 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
293
Επομένως, οι νέες επεξηγήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 291 ανωτέρω δεν αρκούν προκειμένου η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών να μπορεί να τύχει εκτίμησης διαφορετικής από εκείνη στην οποία κατέληξε το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στις σκέψεις 282, 287, 290 και 292 ανωτέρω.
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 137, 143, 155 (εν μέρει) και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
294
Όσον αφορά τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 137, 143, 155 (εν μέρει) και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, σχετικά με τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας βελγικών επιχειρήσεων και τη συμμετοχή του σε φόρα που διοργάνωσε η εν λόγω ομοσπονδία, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο σημαντικός ρόλος που αναγνωρίζεται στις εθνικές ομοσπονδίες επιχειρήσεων συνεπαγόταν ότι οι εν λόγω αποστολές δεν έπρεπε να θεωρηθούν ως προδήλως παράτυπες (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 515).
295
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο επικαλείται τα έγγραφα της δικογραφίας, στα οποία περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, απόσπασμα της έκθεσης της OLAF από το οποίο, κατά το εν λόγω θεσμικό όργανο, προκύπτει ότι η πλειονότητα των ως άνω σχέσεων αφορούσε τοπικούς οργανισμούς, όπως το εμπορικό και βιομηχανικό επιμελητήριο της περιοχής καταγωγής του προσφεύγοντος, βιομηχανικό όμιλο του τόπου καταγωγής του προσφεύγοντος και ένωση τοπικών εργοδοτών, το πεδίο δράσης της οποίας περιοριζόταν στην περιοχή καταγωγής του προσφεύγοντος (βλ. επίσης σκέψη 116 ανωτέρω). Συναφώς, διαπιστώνεται ότι το Δικαστήριο εξέτασε το ανωτέρω απόσπασμα της έκθεσης της OLAF στο πλαίσιο της διαδικασίας επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), καθώς και ότι οι αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 137, 143, 155 (εν μέρει) και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών δεν αφορούσαν συναντήσεις με τοπικούς οργανισμούς της περιοχής καταγωγής του προσφεύγοντος, αλλά συναντήσεις με την εθνική ομοσπονδία βελγικών επιχειρήσεων.
296
Όσον αφορά τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας βελγικών επιχειρήσεων, οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 137 και 143 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρινίζει, στην υπό κρίση υπόθεση, ότι είναι προδήλως ξένες προς τις δραστηριότητες του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τούτο για δύο λόγους. Αφενός, οι συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν εντός διαστήματος τεσσάρων μόνον εβδομάδων, ήτοι η πρώτη στις 24 Ιανουαρίου 2011 και η δεύτερη την 21η Φεβρουαρίου 2011. Αφετέρου, πρόκειται για χρονικό διάστημα κατά το οποίο το πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε ο προσφεύγων αποχωρούσε από την επίμαχη ομοσπονδία. Το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρινίζει ότι, στο τέλος του Ιανουαρίου του 2011, ανακοινώθηκε στον Τύπο ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο επρόκειτο να αντικατασταθεί από άλλο.
297
Εντούτοις, λαμβανομένης υπόψη της διαπίστωσης του Δικαστηρίου που υπομνήσθηκε στη σκέψη 294 ανωτέρω, οι δύο ως άνω λόγοι δεν αρκούν προκειμένου να δημιουργήσουν υπόνοιες περί του ιδιωτικού χαρακτήρα των επίμαχων συναντήσεων και προκειμένου οι αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 137 και 143 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών να μπορέσουν να τύχουν, στην παρούσα διαδικασία, εκτίμησης διαφορετικής από την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
298
Όσον αφορά τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 155 (εν μέρει) και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι μόνον δραστηριότητα η οποία ασκείται προς το συμφέρον της υπηρεσίας μπορεί να δικαιολογεί εντολή αποστολής και την επιστροφή των σχετικών εξόδων. Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, η διάκριση ανάλογα με τον περιφερειακό ή εθνικό χαρακτήρα των οργανισμών, στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), δεν είναι ικανή να εκπληρώσει την ως άνω απαίτηση. Ειδικότερα, όσον αφορά τη δραστηριότητα που καλύπτεται από την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 155, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι πρόκειται περί δραστηριότητας άσκησης επιρροής από ομάδες συμφερόντων η οποία δεν μπορεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τις δραστηριότητες του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που είναι ο εξωτερικός ελεγκτής της Ένωσης. Το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρινίζει επιπλέον ότι ο προσφεύγων δεν έλαβε μέρος στη συνάντηση ως ομιλητής.
299
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο δεν αναγνώρισε μόνον τον σημαντικό ρόλο των εθνικών ομοσπονδιών επιχειρήσεων. Το Δικαστήριο επισήμανε επίσης ότι οι οργανισμοί που εκπροσωπούν την κοινωνία των πολιτών ενδέχεται να εκφράζουν απόψεις σχετικά με τη λειτουργία των θεσμικών οργάνων οι οποίες μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Ελεγκτικό Συνέδριο κατά τη σύνταξη εκθέσεων που αφορούν την εν λόγω λειτουργία (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 504). Ως εκ τούτου, δεν αποκλείεται η συμμετοχή σε φόρα που διοργάνωσε η ομοσπονδία βελγικών επιχειρήσεων να μπορεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τις δραστηριότητες του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το ως άνω συμπέρασμα δεν αναιρείται από το γεγονός ότι ο προσφεύγων δεν έλαβε μέρος στη συνάντηση ως ομιλητής. Συγκεκριμένα, η συνεκτίμηση των απόψεων που εκφράζουν οργανισμοί που εκπροσωπούν την κοινωνία των πολιτών μπορεί να προσλάβει πλείονες, ενεργητικές ή παθητικές, μορφές.
300
Ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα που εκτέθηκαν στη σκέψη 298 ανωτέρω δεν αρκούν προκειμένου οι αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 155 (εν μέρει) και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών να μπορούν να τύχουν, στην παρούσα διαδικασία, εκτίμησης διαφορετικής από εκείνη στην οποία κατέληξε το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στις σκέψεις 294 και 299 ανωτέρω. Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι αποστολές που μνημονεύονται στις ως άνω γραμμές δεν είναι παράτυπες.
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 47, 103, 157, 161, 199, 210, 237, 277, 339 (εν μέρει), 373 και 374 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
301
Όσον αφορά τις αποστολές οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 47, 103, 157, 161, 199, 210, 237, 277, 339 (εν μέρει) και 373 και 374 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και οι οποίες σχετίζονται με συναντήσεις με τον υπεύθυνο διεθνούς ελεγκτικού γραφείου, το Δικαστήριο επισήμανε, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι οι αποστολές που αποσκοπούσαν στην ανταλλαγή απόψεων με υπευθύνους διεθνών ελεγκτικών γραφείων ήταν προδήλως παράτυπες (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 494). Σε σχέση με το επιχείρημα του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι οι εν λόγω συναντήσεις έπρεπε να διέπονται από δημόσιες συμβάσεις ή να πραγματοποιούνται στο πλαίσιο δραστηριοτήτων κατάρτισης, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι τέτοιες αρχές δεν προβλέπονταν από τους εσωτερικούς κανόνες στους οποίους παρέπεμψε το θεσμικό όργανο και δεν ανταποκρίνονταν στην πρακτική του, όπως αυτή προέκυπτε από τις εντολές αποστολής του προσφεύγοντος (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 497).
302
Ειδικότερα, όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 199 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, σε σχέση με την οποία το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστήριξε ότι είχε ως αντικείμενο να συζητηθεί προσφορά εργασίας που θα μπορούσε να ενδιαφέρει ένα από τα τέκνα του προσφεύγοντος, το Δικαστήριο έκρινε ότι από τα έγγραφα που προσκόμισε το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν αποδείχθηκε, επαρκώς κατά νόμον, ότι η συγκεκριμένη συνάντηση είχε διοργανωθεί για τον σκοπό αυτό ή ότι αφορούσε κυρίως τα οικογενειακά συμφέροντα του προσφεύγοντος και ότι, ως εκ τούτου, δεν αποδείχθηκε η πρόδηλη παρατυπία της συγκεκριμένης αποστολής. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι, βεβαίως, από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που προσκόμισε το Ελεγκτικό Συνέδριο προέκυπτε ότι το άτομο με το οποίο πραγματοποιήθηκε συνάντηση κατά την εν λόγω αποστολή έλαβε, μετά τη συνομιλία του με τον προσφεύγοντα, το βιογραφικό σημείωμα ενός εκ των τέκνων του τελευταίου και γνωστοποίησε τις προοπτικές δυνητικής απασχόλησης του εν λόγω τέκνου. Εντούτοις, η δικαιολογία που προέβαλε ο προσφεύγων, κατά την οποία ένα γεύμα εργασίας ενδέχεται να συνοδεύεται από περισσότερο άτυπες συζητήσεις σχετικά, μεταξύ άλλων, με την οικογενειακή κατάσταση των συνδαιτυμόνων οι οποίες μπορούν να εξηγήσουν τα εν λόγω ηλεκτρονικά μηνύματα, είναι εύλογη (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 500 και 501).
303
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπενθυμίζει ότι οι επαφές με διεθνείς ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρίες πρέπει να διέπονται, όπως κάθε επαφή με ιδιωτικούς φορείς, από δημόσιες συμβάσεις. Όσον αφορά ειδικότερα τη συνάντηση που μνημονεύεται στη γραμμή 199 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρινίζει ότι, με την έκθεσή της, η OLAF εκτίμησε ότι η συγκεκριμένη συνάντηση ήταν ιδιωτικής φύσεως, στο μέτρο που την ακολούθησε ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων μεταξύ του προσφεύγοντος και του προσώπου που συνάντησε, κατά την οποία το εν λόγω πρόσωπο έλαβε το βιογραφικό σημείωμα ενός εκ των τέκνων του προσφεύγοντος και γνωστοποίησε τις προοπτικές δυνητικής απασχόλησης του εν λόγω τέκνου. Με τα ως άνω επιχειρήματα, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν προσκομίζει κανένα νέο στοιχείο, στην παρούσα διαδικασία, σε σχέση με τα επιχειρήματα τα οποία είχε προβάλει ενώπιον του Δικαστηρίου στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), και τα οποία εκτέθηκαν στις σκέψεις 301 και 302 ανωτέρω.
304
Όπως, όμως, διευκρινίστηκε στις σκέψεις 301 και 302 ανωτέρω, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι από τα έγγραφα που προσκόμισε το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν αποδεικνυόταν επαρκώς κατά νόμον ότι η συνάντηση που μνημονεύεται στη γραμμή 199 είχε διοργανωθεί για ιδιωτικούς σκοπούς και αφορούσε κυρίως τα οικογενειακά συμφέροντα του προσφεύγοντος, ενώ δεν μπορούσε να γίνει δεκτό ότι οι αποστολές που αποσκοπούσαν στην ανταλλαγή απόψεων με υπευθύνους διεθνών ελεγκτικών γραφείων ήταν προδήλως παράτυπες.
305
Ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα που εκτέθηκαν στη σκέψη 303 ανωτέρω δεν αρκούν προκειμένου οι αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 47, 103, 157, 161, 199, 210, 237, 277, 339 (εν μέρει) και 373 και 374 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών να μπορούν να τύχουν, στην παρούσα διαδικασία, εκτίμησης διαφορετικής από εκείνη στην οποία κατέληξε το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στις σκέψεις 301 και 302 ανωτέρω, και, επομένως, οι εν λόγω αποστολές πρέπει να θεωρηθούν ως νομότυπες.
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 128, 411 και 412 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
306
Όσον αφορά τις αποστολές οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 128, 411 και 412 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και οι οποίες σχετίζονται με εκδηλώσεις που διοργάνωσαν μια οργάνωση Ευρωπαίων ιδιοκτητών και διαχειριστών γης, μια άλλη οργάνωση ιδιοκτητών γης και ένα ίδρυμα για τη διατήρηση των οικοτόπων, αντιστοίχως, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως προδήλως παράτυπες. Όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 128 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Δικαστήριο επισήμανε ότι δεν μπορούσε να προσαφθεί στον προσφεύγοντα ότι συμμετείχε, βάσει διαφανούς εντολής αποστολής, σε διάλεξη που διοργανώθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η οποία σχετιζόταν με αντιπροσωπευτική οργάνωση ευρωπαϊκής διάστασης. Όσον αφορά τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 411 και 412 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Δικαστήριο επισήμανε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο βασιζόταν σε υποτιθέμενους δεσμούς μεταξύ των εν λόγω οργανώσεων και περιβαλλοντικού ιδρύματος της περιοχής καταγωγής του προσφεύγοντος οι οποίοι δεν στηρίζονται σε αποδεικτικά στοιχεία προσκομισθέντα στο Δικαστήριο (πρβλ. απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 534 έως 536).
307
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπενθυμίζει τις παρατηρήσεις του κατά τις οποίες οι επίμαχες εκδηλώσεις ουδόλως σχετίζονταν με την άσκηση των καθηκόντων του προσφεύγοντος ή με το συμφέρον του Ελεγκτικού Συνεδρίου, πλην όμως δεν προσκομίζει κανένα νέο στοιχείο προς τεκμηρίωση του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός και μόνο δεν αρκεί προκειμένου οι εν λόγω αποστολές να μπορούν να τύχουν, στην παρούσα διαδικασία, εκτίμησης διαφορετικής από εκείνη στην οποία κατέληξε το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 306 ανωτέρω. Ως εκ τούτου, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι εν λόγω αποστολές δεν είναι προδήλως παράτυπες.
– Επί της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 347 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
308
Όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 347 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, σχετικά με τη συνάντηση με υπεύθυνο της Εθνικής Τράπεζας του Βελγίου καθώς και με Βέλγο βουλευτή και με δικηγόρο, ο οποίος ασκούσε επίσης καθήκοντα στην εν λόγω Τράπεζα, το Δικαστήριο επισήμανε, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), ότι δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ως προδήλως παράτυπη απλώς και μόνο βάσει του ισχυρισμού του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι η αποστολή «δεν συνδεόταν με τα καθήκοντα του [προσφεύγοντος]» και ότι ο βουλευτής ήταν μέλος του επίμαχου πολιτικού κόμματος (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 559).
309
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν προσκομίζει κανένα στοιχείο σχετικά με την επίμαχη αποστολή και, επομένως, πρέπει να θεωρηθεί, κατά την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 308 ανωτέρω, ότι η εν λόγω αποστολή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως προδήλως παράτυπη.
– Επί της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 310 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
310
Όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύθηκε στη γραμμή 310 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, σχετικά, εν μέρει, με επίσκεψη σε πανεπιστήμιο, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι, ελλείψει οποιασδήποτε διευκρίνισης εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου ως προς τον λόγο της προβαλλόμενης παρατυπίας, η εν λόγω αποστολή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως προδήλως παράτυπη, καθόσον αφορούσε, εν μέρει, επίσκεψη σε πανεπιστήμιο (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 558).
311
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 310 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών πρέπει να θεωρηθεί ξένη προς το συμφέρον της υπηρεσίας και, επομένως, παράτυπη, χωρίς να προσκομίζει νέα στοιχεία προς τεκμηρίωση του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Εντούτοις, πρέπει να θεωρηθεί, όπως έπραξε το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782) (βλ. σκέψη 310 ανωτέρω), ότι τέτοιος ισχυρισμός δεν αρκεί αυτός καθεαυτόν προκειμένου η επίμαχη αποστολή να μπορεί να θεωρηθεί ως προδήλως παράτυπη, ελλείψει οποιασδήποτε διευκρίνισης εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
– Επί της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 335 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
312
Όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 335 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, η οποία έχει ως αντικείμενο την παρουσία στην κηδεία του πατέρα μιας βοηθού του προσφεύγοντος, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο επισήμανε ότι η παρουσία στην κηδεία του πατέρα μιας βοηθού του προσφεύγοντος μπορούσε να σχετίζεται με την άσκηση του καθηκόντων μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, από το οποίο μπορούσε ευλόγως να αναμένεται ότι, σε τέτοια περίσταση, θα στηρίξει σε προσωπικό επίπεδο έναν από τους στενούς συνεργάτες του εντός του εν λόγω θεσμικού οργάνου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 576).
313
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο επαναλαμβάνει την επιχειρηματολογία του ότι η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 335 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, η οποία αφορά την κηδεία γονέα της βοηθού του προσφεύγοντος, δεν θα πρέπει να συνεπάγεται την ανάληψη υποχρεώσεων από τα κεφάλαια της Ένωσης, στο μέτρο που ο θάνατος γονέα είναι γεγονός το οποίο εμπίπτει στη σφαίρα της ιδιωτικής ζωής. Συναφώς, κατά την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 312 ανωτέρω, πρέπει να θεωρηθεί ότι η ανωτέρω επιχειρηματολογία δεν αρκεί καθεαυτήν προκειμένου η εν λόγω αποστολή να μπορεί να θεωρηθεί ως παράτυπη.
– Επί της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 63 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
314
Για την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 63 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, η οποία αφορούσε «τελετή έναρξης ακαδημαϊκού έτους [ιδρύματος ευρωπαϊκών σπουδών]», το Δικαστήριο έκρινε με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), σχετικά με την επιχειρηματολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου όσον αφορά τη μη συμπερίληψη του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο των ευρωπαϊκών προσωπικοτήτων που παρέστησαν στην εν λόγω τελετή και το απόσπασμα διαδικτυακού τόπου που το Ελεγκτικό Συνέδριο προσκόμισε συναφώς, ότι η επιχειρηματολογία αυτή δεν αρκούσε για να αποδειχθεί η απουσία του προσφεύγοντος από την εν λόγω τελετή, λαμβανομένων υπόψη τόσο της φύσης του εν λόγω αποσπάσματος, το οποίο δεν μπορεί να εξομοιωθεί με πρακτικά που περιλαμβάνουν κατάλογο παρόντων, όσο και της διατύπωσης που χρησιμοποιείται στο έγγραφο, από την οποία προέκυπτε ότι μνημόνευε ορισμένες μόνον από τις προσωπικότητες που ήταν παρούσες στην τελετή (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 567). Επιπλέον, το Δικαστήριο έκρινε ότι, μολονότι αποδείχθηκε ότι, την ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα η επίμαχη αποστολή, ο προσφεύγων γευμάτισε στις Βρυξέλλες, από τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπορούσε να προσδιοριστεί η ώρα του γεύματος αυτού (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 568).
315
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει ότι η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 63 πρέπει να θεωρηθεί ως παράτυπη στο μέτρο που, κατά το εν λόγω θεσμικό όργανο, ο προσφεύγων δεν παρέστη σε αυτήν. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι ο προσφεύγων είχε, την ίδια ώρα, «γεύμα εργασίας» στις Βρυξέλλες με μέλος του γραφείου Βέλγου υπουργού. Αφενός, το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρινίζει ότι, στο μέτρο που η επίμαχη τελετή πραγματοποιήθηκε από τις 10:30 έως τις 13:00, η απόσταση μεταξύ του τόπου της εν λόγω τελετής και του τόπου του γεύματος εργασίας στις Βρυξέλλες δεν καθιστούσε δυνατή την έγκαιρη άφιξη του προσφεύγοντος στο γεύμα. Το Ελεγκτικό Συνέδριο εκθέτει ότι η απόσταση μεταξύ του τόπου της τελετής και του εστιατορίου στις Βρυξέλλες είναι 99,6 χιλιόμετρα και ότι η διάρκεια του ταξιδιού, χωρίς κίνηση, εκτιμάται σε μία ώρα και δεκατρία λεπτά. Αφετέρου, το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει ότι από τη σελίδα του διαδικτυακού τόπου του ιδρύματος ευρωπαϊκών σπουδών την οποία προσκομίζει μπορεί να διαπιστωθεί –διά της συναγωγής, βάσει των εθιμοτυπικών κανόνων που εφαρμόζονται σε τέτοιες εκδηλώσεις– ότι ο προσφεύγων δεν είχε παραστεί στην εν λόγω τελετή. Το Ελεγκτικό Συνέδριο παραπέμπει επίσης σε βίντεο, διαθέσιμο στον ίδιο διαδικτυακό τόπο, από το οποίο προκύπτει, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, ότι, με την ομιλία του, ο πρύτανης του ιδρύματος απηύθυνε χαιρετισμό, με εθιμοτυπική σειρά, στις προσωπικότητες που ήταν παρούσες στην τελετή, χωρίς ουδόλως να μνημονεύσει τον προσφεύγοντα ως μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
316
Τα επιχειρήματα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που παρατέθηκαν στη σκέψη 315 ανωτέρω, είναι νέα σε σχέση με εκείνα που τεκμηριώνουν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Εντούτοις, τα εν λόγω επιχειρήματα δεν αρκούν προκειμένου η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 63 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών να μπορεί να τύχει, στην παρούσα διαδικασία, εκτίμησης διαφορετικής από εκείνη του Δικαστηρίου στην προμνησθείσα απόφαση. Συγκεκριμένα, οι πληροφορίες σχετικά με την απόσταση μεταξύ του τόπου της τελετής και του τόπου του γεύματος εργασίας του προσφεύγοντος στις Βρυξέλλες δεν αποδεικνύουν ότι ο προσφεύγων δεν ήταν παρών στην εν λόγω τελετή, ελλείψει πληροφοριών σχετικά με την ώρα του γεύματος στο εστιατόριο, όπως διαπίστωσε το Δικαστήριο με την εν λόγω απόφαση (βλ. σκέψη 314 ανωτέρω). Όσον αφορά το βίντεο από το οποίο προκύπτει, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, ότι, με την ομιλία του, ο πρύτανης του σχετικού ιδρύματος απηύθυνε χαιρετισμό, με εθιμοτυπική σειρά, στις προσωπικότητες που ήταν παρούσες στην τελετή, χωρίς ουδόλως να μνημονεύσει τον προσφεύγοντα, η εν λόγω ομιλία είναι διαθέσιμη στον ίδιο διαδικτυακό τόπο στον οποίο είναι διαθέσιμο το απόσπασμα που μνημονεύθηκε στη σκέψη 314 ανωτέρω. Συναφώς, αρκεί η υπόμνηση ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι στο επίμαχο απόσπασμα μνημονευόταν μέρος μόνον των προσωπικοτήτων που ήταν παρούσες στην τελετή και, επομένως, δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο στην ομιλία του πρύτανη να εφαρμόστηκε η ίδια λογική. Τέλος, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ο προσφεύγων να αποφάσισε να αναχωρήσει από την τελετή πριν από το πέρας της, προκειμένου να μπορέσει να φθάσει εγκαίρως στο γεύμα στις Βρυξέλλες.
317
Ως εκ τούτου, λαμβανομένης υπόψη της εκτίμησης στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 314 ανωτέρω, πρέπει να θεωρηθεί ότι η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 63 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών δεν είναι προδήλως παράτυπη.
318
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, το Γενικό Δικαστήριο υιοθετεί, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), όσον αφορά τις δραστηριότητες που σχετίζονται με τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 47, 57, 63, 103, 128, 137, 138, 143, 155 (εν μέρει), 157, 161, 196, 199, 210, 237, 277, 290, 310 (εν μέρει), 335, 339 (εν μέρει), 347, 373 και 374 (εν μέρει), 382, 391, 411 και 412 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Όπως και το Δικαστήριο, το οποίο έκρινε ότι οι εν λόγω δραστηριότητες δεν έπρεπε να θεωρηθούν ως προδήλως παράτυπες σε σχέση με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψη 263 ανωτέρω), το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι εντολές αποστολής που εξέδωσε, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, σχετικά με τις ανωτέρω δραστηριότητες ήταν ικανές να θεμελιώσουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο των σχετικών αποστολών. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τα έξοδα αποστολής ή ημερήσιων αποζημιώσεων που μνημονεύονται στις ανωτέρω γραμμές, τα οποία ανέρχονται συνολικά στο ποσό των 2018,71 ευρώ. Συναφώς, όσον αφορά τα έξοδα αποστολής και ημερήσιων αποζημιώσεων που μνημονεύονται στις γραμμές 155, 310, 339 και 373 και 374 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, πρέπει να υπολογιστεί το ήμισυ των εν λόγω εξόδων όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 155 (48,30 ευρώ), το ένα τρίτο των εν λόγω εξόδων όσον αφορά την αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 310 (48,30 ευρώ) και το ένα τέταρτο των εν λόγω εξόδων όσον αφορά τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 339 και 373 και 374 (99,57 ευρώ και 12,075 ευρώ, αντιστοίχως).
319
Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τις αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 56, 284, 293 και 294, 330 (εν μέρει), 331 (εν μέρει) και 334 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
iii) Συμπέρασμα σχετικά με τα έξοδα αποστολής και τις ημερήσιες αποζημιώσεις
320
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, στην παρούσα διαδικασία, οι εντολές αποστολής που εξέδωσε, κατόπιν αίτησης του προσφεύγοντος, ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις δραστηριότητες που μνημονεύονται στις γραμμές 47, 57, 63, 103, 128, 137, 138, 143, 155 (εν μέρει), 157, 161, 196, 199, 210, 237, 277, 290, 310 (εν μέρει), 314, 319 και 320, 335, 339 (εν μέρει), 347, 373 και 374 (εν μέρει), 382, 391, 411 και 412 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ήταν ικανές να θεμελιώσουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο των σχετικών αποστολών. Ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τα έξοδα αποστολής και ημερήσιων αποζημιώσεων που καταβλήθηκαν για τις εν λόγω αποστολές, συνολικού ύψους 2211,91 ευρώ, ο δε τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί κατά τα λοιπά όσον αφορά τα εν λόγω έξοδα.
3) Επί των εξόδων εκπροσώπησης και υποδοχής
321
Από τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών οι οποίες παρατέθηκαν στη σκέψη 184 ανωτέρω, τα ποσά των αιτήσεων επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης και υποδοχής τα οποία το Ελεγκτικό Συνέδριο θεωρεί ως αχρεωστήτως καταβληθέντα αφορούν τις γραμμές 1, 2, 4, 5, 6, 7, 12, 14, 17, 19, 22, 23, 24, 27, 55, 56, 57, 63, 65, 89, 90, 96, 98, 110, 111, 116, 138, 150, 160, 168, 171, 183, 184, 190, 194, 196, 204, 216, 218, 236, 243, 245, 257, 276, 279, 281, 284, 290, 293 και 294, 314, 319 και 320, 323, 336, 338, 339, 350, 354, 357, 358, 367, 370, 373 και 374, 381, 382 και 408 του εν λόγω πίνακα.
322
Ο προσφεύγων εκτιμά κατ’ ουσίαν ότι οι αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 321 ανωτέρω σχετίζονται με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συναφώς, ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν στην εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και υποστηρίζει ότι η εν λόγω εκτίμηση του Δικαστηρίου πρέπει να υιοθετηθεί στην παρούσα διαδικασία. Ο προσφεύγων εκτιμά ότι η παρούσα διαδικασία δεν μπορεί να παράσχει στο Ελεγκτικό Συνέδριο τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την ως άνω απόφαση υπό το πρίσμα της δικογραφίας που του υποβλήθηκε και των πραγματικών και νομικών διαπιστώσεών του.
323
Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι, στην παρούσα διαδικασία, όπως διευκρινίστηκε στη σκέψη 179 ανωτέρω, δεν συντρέχει λόγος εξέτασης της προβαλλόμενης παραβίασης της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης όσον αφορά τους πόρους που διέθεσε το Ελεγκτικό Συνέδριο για τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής. Επομένως, όσον αφορά τα εν λόγω έξοδα, πρέπει να εξεταστεί μόνον το ζήτημα του αν το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε «πρόδηλα σφάλματα» εκτιμώντας ότι είχαν πραγματοποιηθεί για παράτυπες αποστολές.
i) Επί των εξόδων εκπροσώπησης που αφορούσαν τις συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες και μέλη των γραφείων τους, οι οποίοι ήταν όλοι μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος
324
Πλείονες από τις γραμμές που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 321 ανωτέρω αφορούν τις σχέσεις του προσφεύγοντος με πολιτικούς ιθύνοντες ή με μέλη των γραφείων τους, οι οποίοι ήταν όλοι μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος. Πρόκειται για τις γραμμές 1, 2, 4, 5, 6, 7, 12, 14, 19, 23, 24, 27, 57, 63, 65, 89, 90, 96, 111, 116, 150, 168, 171, 183, 184, 190, 194, 204, 218, 236, 257, 276, 293 και 294, 323, 336, 338, 350, 354, 357, 358, 367, 370, 373 και 374, 381, 382 (εν μέρει) και 408 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
325
Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι πέντε από τις ανωτέρω αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης τα οποία πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο προσκλήσεων προς τους προμνησθέντες πολιτικούς ιθύνοντες ή τα μέλη των γραφείων τους, ήτοι οι αιτήσεις που μνημονεύονται στις γραμμές 1, 7, 19, 171 και 336 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, συνδέονται με αιτήσεις του προσφεύγοντος για την επιστροφή εξόδων αποστολής ή ημερήσιων αποζημιώσεων. Στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο έκρινε στη σκέψη 239 ανωτέρω ότι τα εν λόγω έξοδα δεν συνδέονται με την άσκηση των καθηκόντων του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το συμπέρασμα αυτό επιβάλλεται επίσης και για τα έξοδα εκπροσώπησης που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των σχετικών αποστολών.
326
Όσον αφορά τις λοιπές γραμμές που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 324 ανωτέρω και αφορούν επίσης τις σχέσεις με πολιτικούς ιθύνοντες ή με μέλη των γραφείων τους, που ήταν όλοι μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, η εκτίμηση που εκτέθηκε στις 230 έως 235 και 237 έως 239 ανωτέρω ισχύει επίσης για την επιστροφή εξόδων εκπροσώπησης που συνδέονται με τις εν λόγω γραμμές.
327
Είναι αληθές, όπως επισημαίνει ο προσφεύγων, ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε, σε σχέση με τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής που συνδέονται με τις επαγγελματικές σχέσεις που διατηρεί ο ίδιος με πρόσωπο το οποίο ενδέχεται, λαμβανομένης υπόψη της ιδιότητάς του, να παρουσιάζει ενδιαφέρον για το Ελεγκτικό Συνέδριο, ότι η πρόσκληση προς το πρόσωπο αυτό πρέπει να θεωρείται νομότυπη (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 618).
328
Εντούτοις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης που ο προσφεύγων φέρει εν προκειμένω, και ελλείψει επεξηγήσεων ή στοιχείων ικανών να αποδείξουν το αντίθετο, το υπομνήσθέν στη σκέψη 232 ανωτέρω πλαίσιο των σχέσεων του προσφεύγοντος με πολιτικούς ιθύνοντες ή τα μέλη των γραφείων τους, οι οποίοι ήταν όλοι μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, θέτει υπό αμφισβήτηση τον σύνδεσμο των εν λόγω σχέσεων με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψη 239 ανωτέρω).
329
Ως εκ τούτου, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 1, 2, 4, 5, 6, 7, 12, 14, 19, 23, 24, 27, 57, 63, 65, 89, 90, 96, 111, 116, 150, 168, 171, 183, 184, 190, 194, 204, 218, 236, 257, 276, 293 και 294, 323, 336, 338, 350, 354, 357, 358, 367, 370, 373 και 374, 381, 382 (εν μέρει) και 408 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, στο μέτρο που αποδεικνύεται ότι αυτά δεν σχετίζονται με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
330
Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η εξέταση των ποσών των εξόδων εκπροσώπησης που το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ως υπερβολικά τα οποία μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 329 ανωτέρω, ήτοι των ποσών που αφορούν τις γραμμές 6, 24, 27, 89, 90, 116, 168, 190, 194, 218, 236, 257, 293 και 294, 338, 350, 354, 357, 358, 367, 370, 373 και 374 και 408 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, και τα οποία αφορούν γεύματα ή δείπνα που ο προσφεύγων προσέφερε στους πολιτικούς ιθύνοντες, επίσης μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος.
331
Εν πάση περιπτώσει, από τις γραμμές που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 330 ανωτέρω προκύπτει ότι το κόστος των γευμάτων για δύο άτομα ανερχόταν σε 124 ευρώ (γραμμή 350), 293,50 ευρώ (γραμμή 6), 482 ευρώ (γραμμή 24), 292 ευρώ (γραμμή 89), 341 ευρώ (γραμμή 116), 225 ευρώ (γραμμή 194), 227 ευρώ (γραμμή 236), 296 ευρώ (γραμμή 338), 226 ευρώ (γραμμή 354), 315 ευρώ (γραμμή 357), 196 ευρώ (γραμμή 358), 338,20 ευρώ (γραμμή 367), 414 ευρώ (γραμμές 373 και 374) και 347 ευρώ (γραμμή 408), το κόστος των γευμάτων για τρία άτομα ανερχόταν σε 753 ευρώ (γραμμή 27), το κόστος των γευμάτων για τέσσερα άτομα ανερχόταν σε 513 ευρώ (γραμμή 190), 802 ευρώ (γραμμή 257) και 670 ευρώ (γραμμές 293 και 294), το κόστος των γευμάτων για πέντε άτομα ανερχόταν σε 564 ευρώ (γραμμή 168) και το κόστος των γευμάτων για έξι άτομα ανερχόταν σε 1159 ευρώ (γραμμή 90), 630 ευρώ (γραμμή 218) και 1330 ευρώ (γραμμή 370).
332
Επισημαίνεται ότι τα ανωτέρω ποσά είναι ιδιαιτέρως υψηλά για έξοδα εστίασης και ότι, επομένως, το Ελεγκτικό Συνέδριο μπορούσε βασίμως να τα θεωρήσει ως εκ πρώτης όψεως προδήλως υπερβολικά. Δεδομένου ότι ο προσφεύγων δεν παρέχει καμία συγκεκριμένη εξήγηση ώστε να αποδείξει τον εύλογο και αναγκαίο χαρακτήρα των ανωτέρω ποσών, μολονότι σε αυτόν απόκειται να αποδείξει ότι η κάλυψη των εξόδων εκπροσώπησης από τον προϋπολογισμό της Ένωσης ήταν δικαιολογημένη (βλ. σκέψη 193 ανωτέρω), η προσβαλλόμενη απόφαση δεν μπορεί να ακυρωθεί επειδή με αυτήν διαπιστώθηκε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο κατέβαλε αχρεωστήτως τα εν λόγω έξοδα.
333
Ως εκ τούτου, λαμβανομένων υπόψη των διαπιστώσεων της OLAF στο πλαίσιο της έρευνάς της σχετικά με τη συχνότητα των συναντήσεων του προσφεύγοντος με πολιτικούς ιθύνοντες μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος (βλ. σκέψη 223 ανωτέρω), όπως εκτιμήθηκαν υπό το πρίσμα του πλαισίου που εκτέθηκε στη σκέψη 232 ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος, στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως με σκοπό την αμφισβήτηση του υπερβολικού χαρακτήρα των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 330 ανωτέρω.
ii) Επί των εξόδων εκπροσώπησης που αφορούσαν τις συναντήσεις με άλλα πρόσωπα πλην των πολιτικών ιθυνόντων, μελών του επίμαχου πολιτικού κόμματος
334
Όσον αφορά τις λοιπές αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης, οι οποίες σχετίζονται με τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με άλλα πρόσωπα πλην των πολιτικών ιθυνόντων, μελών του επίμαχου πολιτικού κόμματος, υπενθυμίζεται, κατ’ αρχάς, όπως διευκρίνισε ο γενικός εισαγγελέας G. Hogan με τις προτάσεις του στην υπόθεση Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2020:1052), ότι η «δημοσιονομική συνείδηση» της Ένωσης συνεπάγεται κατ’ ανάγκην την επίδειξη πλήρους υπευθυνότητας όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου διαθέτουν τα δημόσια κονδύλια και, κατά συνέπεια, κάποιον βαθμό διαφάνειας ως προς τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούν τη διάθεση αυτή (προτάσεις του γενικού εισαγγελέα G. Hogan στην υπόθεση Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2020:1052, σημείο 76).
335
Εν συνεχεία, από το παράρτημα 1 του σημειώματος της 22ας Απριλίου 2004 προκύπτει ότι στα παραδείγματα δαπανών οι οποίες είναι αποδεκτές ως έξοδα εκπροσώπησης καταλέγονται τα «δώρα η αξία των οποίων δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 50 ευρώ ανά πρόσκληση». Ο κανόνας αυτός παρέχει μια ένδειξη του ποσού το οποίο μπορεί να θεωρηθεί εύλογο για τα δώρα που ο προσφεύγων μπορούσε να προσφέρει στα πρόσωπα που προσκαλεί σε γεύμα ή σε δείπνο.
336
Τέλος, όπως διευκρινίστηκε στις σκέψεις 193 και 332 ανωτέρω, απόκειται στον προσφεύγοντα να αποδείξει ότι η κάλυψη των δαπανών εκπροσώπησης από τον προϋπολογισμό της Ένωσης ήταν δικαιολογημένη και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη επειδή με αυτήν διαπιστώθηκε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο κατέβαλε αχρεωστήτως τα εν λόγω έξοδα.
337
Υπό το πρίσμα των εκτιμήσεων που υπομνήσθηκαν στις σκέψεις 334 έως 336 ανωτέρω, καθώς και της έκτασης του ελέγχου που το Γενικό Δικαστήριο διενεργεί στην παρούσα διαδικασία, όπως προσδιορίστηκε στις σκέψεις 185 έως 193 ανωτέρω, πρέπει να εξεταστεί αν, όπως υποστηρίζει ο προσφεύγων, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε σφάλματα εκτίμησης όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης οι οποίες αφορούσαν τις συναντήσεις του προσφεύγοντος με άλλα πρόσωπα πλην των πολιτικών ιθυνόντων του επίμαχου πολιτικού κόμματος, οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 17, 28, 56, 98, 138, 196, 281, 284, 290, 314, 319 και 320, 339 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
338
Λαμβανομένου υπόψη του περιεχομένου των επιχειρημάτων του προσφεύγοντος στην υπό κρίση υπόθεση, τα οποία υπομνήσθηκαν στη σκέψη 322 ανωτέρω, καθώς και των παρατηρήσεων του Γενικού Δικαστηρίου στις σκέψεις 202 έως 205 ανωτέρω, στο πλαίσιο της εξέτασης των αιτήσεων επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 337 ανωτέρω, πρέπει να εφαρμοστεί η συλλογιστική που εκτέθηκε στις σκέψεις 220 και 264 ανωτέρω. Ως εκ τούτου, πρέπει κατ’ αρχάς να εξεταστεί αν το Ελεγκτικό Συνέδριο προβάλλει νέα επιχειρήματα και παρέχει νέες διευκρινίσεις σε σχέση με τα επιχειρήματα που προέβαλε και τις διευκρινίσεις που παρέσχε ενώπιον του Δικαστηρίου όσον αφορά τις συγκεκριμένες αιτήσεις και, εν συνεχεία, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, πρέπει να εκτιμηθεί αν, λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων στοιχείων, πρέπει να υιοθετηθεί, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, η εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782) (βλ. σκέψη 205 ανωτέρω).
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 56, 138, 196, 284 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
339
Τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αφορούν τα δείπνα που ο προσφεύγων διοργάνωσε με σκοπό Φλαμανδοί επιχειρηματίες να μπορέσουν να συναντήσουν Βέλγους διπλωμάτες που υπηρετούν στην αλλοδαπή, τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 56 αφορούν γεύμα με διπλωμάτη της Ρωσικής Ομοσπονδίας και τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 284 σχετίζονται με πρόσκληση του πρέσβη του Βασιλείου του Βελγίου στη Γαλλία, προς πέντε άτομα, περιλαμβανομένων του προσφεύγοντος και της συζύγου του.
340
Ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο στο πλαίσιο της διαδικασίας επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Στη διαδικασία εκείνη, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι συναντήσεις με διπλωμάτες, οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 56, 138, 284 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, έπρεπε να θεωρηθούν νομότυπες, δεδομένου ότι διαπιστώθηκε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν απέδειξε τον παράτυπο χαρακτήρα των αποστολών κατά τη διάρκεια των οποίων πραγματοποιήθηκαν τα επίμαχα έξοδα (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 643). Το ίδιο ισχύει όσον αφορά τη συνάντηση που μνημονεύεται στη γραμμή 196, λαμβανομένης υπόψη της διαπίστωσης του Δικαστηρίου ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν είχε αποδείξει επαρκώς κατά νόμον ότι η εν λόγω συνάντηση ήταν ιδιωτικής φύσεως (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 569 και 572 έως 574).
341
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει ότι τα δείπνα που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και τα γεύματα που μνημονεύονται στις γραμμές 56 και 284 ήταν ιδιωτικής φύσεως. Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, σκοπός των δείπνων που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196 και 382 ήταν να παρασχεθεί στους Φλαμανδούς επιχειρηματίες η δυνατότητα να συναντήσουν Βέλγους διπλωμάτες που υπηρετούν στην αλλοδαπή, το γεύμα με διπλωμάτη της Ρωσικής Ομοσπονδίας που μνημονεύεται στη γραμμή 56 αφορούσε συζητήσεις με σκοπό τη διευκόλυνση της διαδικασίας υιοθεσίας παιδιού ρωσικής ιθαγένειας από ζεύγος φίλων του προσφεύγοντος βελγικής ιθαγένειας, το δε γεύμα που μνημονεύεται στη γραμμή 284 αφορούσε πρόσκληση του πρέσβη του Βασιλείου του Βελγίου στη Γαλλία, προς πέντε άτομα, περιλαμβανομένων του προσφεύγοντος και της συζύγου του, στη διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου, στην κατοικία του στο Παρίσι, επ’ ευκαιρία γευσιγνωσίας κρασιών, στο πλαίσιο της οποίας ο προσφεύγων πλήρωσε το γεύμα και μερίμνησε για την παράδοση ανθοδέσμης εξ ονόματος όλων των προσκεκλημένων. Επιπλέον, από τη δικογραφία προκύπτει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο θεωρεί ως υπερβολικά υψηλό το ποσό που αφορά το γεύμα που μνημονεύεται στη γραμμή 284.
342
Συναφώς, όσον αφορά τον ιδιωτικό χαρακτήρα των συναντήσεων που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Γενικό Δικαστήριο παραπέμπει στις σκέψεις 266 έως 270 ανωτέρω, όπου έκρινε ότι, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, πρέπει να υιοθετηθεί η σχετική εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στις σκέψεις 266 και 269 ανωτέρω. Επομένως, στο μέτρο που οι εν λόγω συναντήσεις δεν πρέπει να θεωρηθούν ως προδήλως παράτυπες, σε σχέση με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψη 263 ανωτέρω), διαπιστώνεται ότι, θεωρώντας ότι οι εν λόγω συναντήσεις είχαν ιδιωτικό χαρακτήρα και απαιτώντας την είσπραξη των εξόδων εκπροσώπησης που σχετίζονται με αυτές, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης.
343
Αντιθέτως, όσον αφορά τις συναντήσεις που μνημονεύονται στις γραμμές 56 και 284 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε στη σκέψη 281 ανωτέρω ότι τα έξοδα αποστολών που σχετίζονται με τις εν λόγω συναντήσεις ήταν παράτυπα. Ως εκ τούτου, τα έξοδα εκπροσώπησης που σχετίζονται με τις ως άνω αποστολές είναι επίσης παράτυπα και, επομένως, δεν πρέπει να επιβαρύνουν το Ελεγκτικό Συνέδριο.
344
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, πρέπει, αφενός, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, ύψους 382 ευρώ, και, αφετέρου, να απορριφθεί ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 56 και 284 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 17, 28 και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
345
Τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 17, 28 και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αφορούν γεύματα με ανώτερο διοικητικό στέλεχος, με πρόεδρο ομίλου εκπροσώπησης των συμφερόντων των εργοδοτών ιδιωτικών επιχειρήσεων στην Ένωση και με υπεύθυνο διεθνούς ελεγκτικού γραφείου, αντιστοίχως.
346
Ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Συναφώς, το Δικαστήριο έκρινε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν κατόρθωσε να αποδείξει ότι οι αιτήσεις επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 345 ανωτέρω αφορούσαν έξοδα που δεν είχαν πραγματοποιηθεί υπό την ιδιότητα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 639). Όσον αφορά τα έξοδα που μνημονεύονται στη γραμμή 17, το Δικαστήριο έκρινε ότι πρόσκληση απευθυνόμενη σε ανώτερο διοικητικό στέλεχος επιφορτισμένο με την προεδρία επιτροπής στη διεύθυνση της Ομοσπονδιακής Δημόσιας Υπηρεσίας Οικονομικών (Βέλγιο) έπρεπε, ελλείψει αποδείξεων σχετικά με τον ιδιωτικό χαρακτήρα της εν λόγω πρόσκλησης, να θεωρηθεί ως εμπίπτουσα στην κατηγορία αυτή (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 640). Κατά το Δικαστήριο, το ίδιο ίσχυε όσον αφορά τα έξοδα που διαλαμβάνονται στις γραμμές 28 και 290, στο μέτρο που οι προσκλήσεις προς τον διευθυντή αντιπροσωπευτικής ένωσης με ευρωπαϊκή διάσταση και προς υπεύθυνο διεθνούς ελεγκτικού γραφείου μπορούσαν να συνδεθούν με τα καθήκοντα μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 642).
347
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι πρέπει να θεωρηθεί ότι τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 17, 28 και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο συναντήσεων ξένων προς το συμφέρον της υπηρεσίας και, επομένως, παράτυπων.
348
Κατ’ αρχάς, όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Γενικό Δικαστήριο παραπέμπει στις σκέψεις 297 και 300 ανωτέρω, όπου διαπίστωσε ότι οι σχετικές αποστολές δεν ήταν προδήλως παράτυπες και, επομένως, τα σχετικά έξοδα εκπροσώπησης μπορούν να τύχουν της ίδιας εκτίμησης.
349
Εν συνεχεία, όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της συνάντησης που μνημονεύεται στη γραμμή 17 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, προς στήριξη του επιχειρήματος ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα δεν σχετίζεται με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο «αποστολής χωρίς αποζημίωση», στοιχείο το οποίο υποδηλώνει, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, ότι, για τον ίδιο τον προσφεύγοντα, η σχετική δραστηριότητα επεδίωκε, εξ ορισμού, ιδιωτικούς σκοπούς.
350
Εντούτοις, για εντολή αποστολής «χωρίς αποζημίωση», υπενθυμίζεται ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο εξέτασε το επιχείρημα του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι ο προσφεύγων αναγνώρισε, κατά την ακρόασή του από την OLAF, ότι το σύνολο των αποστολών που παρουσιάστηκαν ρητώς, στις αιτήσεις περί εντολών αποστολής, ως «αποστολές χωρίς αποζημίωση» δεν είχε σχέση με τα καθήκοντά του. Επ’ αυτού, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι από τα πρακτικά της ακρόασης εκείνης προέκυπτε ότι ο προσφεύγων είχε δηλώσει απλώς ότι υπέβαλλε κατά τέτοιο τρόπο τις ως άνω αιτήσεις, για λόγους διαφάνειας, όταν μια αποστολή «είχε σκοπό συνδεόμενο με το αξίωμά [του] αλλά και μια ιδιωτική πτυχή» ή όταν διατηρούσε «αμφιβολίες ως προς τη σκοπιμότητα» της αποστολής λαμβανομένου υπόψη του αντικειμένου και της σημασίας της επίμαχης δραστηριότητας. Το Δικαστήριο συμπέρανε ότι οι αποστολές τις οποίες ο προσφεύγων προσδιόρισε ρητώς ως «αποστολές χωρίς αποζημίωση» έπρεπε να εξεταστούν με τον ίδιο τρόπο όπως και οι λοιπές αποστολές που αποτελούν αντικείμενο της πρώτης αιτιάσεως που προέβαλε το Ελεγκτικό Συνέδριο (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 393 έως 395). Λαμβανομένης υπόψη της ως άνω εκτίμησης του Δικαστηρίου, το ένα και μόνο επιχείρημα το οποίο το Ελεγκτικό Συνέδριο προβάλλει, επικαλούμενο το γεγονός ότι τα έξοδα εκπροσώπησης σχετίζονται με «αποστολή χωρίς αποζημίωση», δεν αρκεί προκειμένου η συνάντηση που σχετίζεται με τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 17 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών να μπορεί, στην παρούσα διαδικασία, να τύχει εκτίμησης διαφορετικής από την εκτίμηση του Δικαστηρίου που υπομνήσθηκε στη σκέψη 346 ανωτέρω και, επομένως, η εν λόγω εκτίμηση πρέπει να υιοθετηθεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας και πρέπει να θεωρηθεί ότι τα σχετικά έξοδα εξακολουθούν να επιβαρύνουν το Ελεγκτικό Συνέδριο.
351
Τέλος, όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης που σχετίζονται με τη συνάντηση του προσφεύγοντος με τον διευθυντή αντιπροσωπευτικής ένωσης με ευρωπαϊκή διάσταση, η οποία μνημονεύεται στη γραμμή 28 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Ελεγκτικό Συνέδριο παραπέμπει στα έγγραφα της δικογραφίας, στα οποία περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων απόσπασμα της έκθεσης της OLAF από την οποία προκύπτει ο ιδιωτικός χαρακτήρας της εν λόγω συνάντησης.
352
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το προμνησθέν απόσπασμα της έκθεσης της OLAF περιλαμβανόταν στη δικογραφία που είχε στη διάθεσή του το Δικαστήριο στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), στο μέτρο που, όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 166 ανωτέρω, στη διαδικασία εκείνη και στην παρούσα διαδικασία, οι παρατυπίες που το Ελεγκτικό Συνέδριο προσήψε στον προσφεύγοντα προσδιορίζονται με τον ίδιο πίνακα, ο οποίος προσαρτάται στο παράρτημα A.47 των δύο εισαγωγικών δικογράφων. Επομένως, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν προσκομίζει κανένα νέο στοιχείο προς συμπλήρωση των επιχειρημάτων που είχε προβάλει ενώπιον του Δικαστηρίου στη σχετική υπόθεση. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Ελεγκτικό Συνέδριο πρέπει να επιβαρυνθεί με τα έξοδα εκπροσώπησης που σχετίζονται με τη συνάντηση που μνημονεύεται στη γραμμή 28 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, η οποία δεν είναι προδήλως παράτυπη.
353
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, θεωρώντας ότι οι συναντήσεις που μνημονεύονται στις γραμμές 17, 28 και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ήταν ξένες προς το συμφέρον της υπηρεσίας και απαιτώντας την είσπραξη των σχετικών εξόδων εκπροσώπησης, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 17, 28 και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών για ποσό ύψους 608,80 ευρώ.
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 314, 319 και 320 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
354
Όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 314 και 319 και 320 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, τα οποία αφορούν τις σχέσεις με πολιτικούς ιθύνοντες μη μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, πρέπει να υιοθετηθεί συναφώς η εκτίμηση που διατυπώθηκε στις σκέψεις 241 έως 251 ανωτέρω.
355
Επομένως, εν προκειμένω, λαμβανομένης υπόψη της σχετικής εκτίμησης στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782) (βλ. σκέψεις 243 και 250 ανωτέρω), ότι τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 314 είναι νομότυπα και τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 319 και 320 δεν είναι προδήλως παράτυπα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης θεωρώντας ότι οι συναντήσεις που σχετίζονται με τα εν λόγω έξοδα είναι παράτυπες και απαιτώντας την είσπραξη των σχετικών εξόδων. Ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 314 και 319 και 320 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών για ποσό ύψους 209,40 ευρώ.
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 339 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
356
Τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 339 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών σχετίζονται με συνάντηση με τον προϊστάμενο του γραφείου του Βασιλέα των Βέλγων.
357
Ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), με την οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι τα καθήκοντα που ασκούσε το πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε ο προσφεύγων δικαιολογούσαν το νομότυπο των επιστροφών των εξόδων εκπροσώπησης που ζήτησε ο προσφεύγων (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 625).
358
Στην παρούσα διαδικασία, προς στήριξη του ισχυρισμού περί έλλειψης συνδέσμου μεταξύ της επίμαχης συνάντησης και των καθηκόντων του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το Ελεγκτικό Συνέδριο βασίζεται στην ιδιότητα του προσώπου με το οποίο πραγματοποιήθηκε η συνάντηση. Το εν λόγω επιχείρημα δεν διαφέρει από εκείνο που το Ελεγκτικό Συνέδριο προέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782) και, επομένως, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, πρέπει να υιοθετηθεί η εκτίμηση του Δικαστηρίου όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 339 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 357 ανωτέρω.
359
Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι επιστροφές των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 339 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών είναι νομότυπες και ότι, επομένως, απαιτώντας την είσπραξη των εν λόγω εξόδων, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης.
360
Εντούτοις, το Ελεγκτικό Συνέδριο θεωρεί υπερβολικά τα έξοδα που αφορούν δείπνο δύο ατόμων ύψους 158 ευρώ. Συναφώς, διαπιστώνεται ότι ο προσφεύγων δεν διατυπώνει καμία παρατήρηση όσον αφορά τον εύλογο χαρακτήρα του ανωτέρω ποσού, μολονότι σε αυτόν απόκειται να αντικρούσει την αιτίαση που προβάλλει συναφώς το Ελεγκτικό Συνέδριο (βλ. σκέψη 336 ανωτέρω).
361
Υπό τις συνθήκες αυτές, και λαμβανομένων υπόψη των παρατηρήσεων που εκτέθηκαν στη σκέψη 335 ανωτέρω, το ποσό των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύεται στη γραμμή 339 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών πρέπει να θεωρηθεί ως υπερβολικό, το δε ποσό που δικαιολογείται για τα έξοδα εκπροσώπησης που πραγματοποιεί μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου πρέπει να καθοριστεί σε 50 ευρώ ανά άτομο, ήτοι εν προκειμένω 100 ευρώ.
362
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά την αίτηση επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 339 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, καθόσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης ύψους 100 ευρώ. Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί καθόσον αφορά τα λοιπά έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 339 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 98 και 281 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
363
Τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 98 και 281 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αφορούν δείπνο με τον προϊστάμενο του γραφείου μέλους της Επιτροπής και δείπνο με μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μέλος της Βελγικής Κυβέρνησης και «διευθυντή γραφείου», αντιστοίχως.
364
Ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Συναφώς, αφενός, το Δικαστήριο έκρινε, όσον αφορά τα έξοδα που πραγματοποιήθηκαν για δείπνο με τον προϊστάμενο του γραφείου μέλους της Επιτροπής που μνημονεύεται στη γραμμή 98 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, ότι τα εν λόγω έξοδα έπρεπε, κατ’ αρχήν, λαμβανομένων υπόψη των καθηκόντων που ασκούσε ο προσκεκλημένος, να θεωρηθούν ως πραγματοποιηθέντα από τον προσφεύγοντα υπό την ιδιότητα μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 644). Κατά το Δικαστήριο, τα στοιχεία που προσκόμισε συναφώς το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν αρκούσαν για να αποδείξουν το βάσιμο του ισχυρισμού του ότι το δείπνο αυτό είχε ιδιωτικό χαρακτήρα (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 645). Το Δικαστήριο επισήμανε ότι, μολονότι το Ελεγκτικό Συνέδριο επικαλέστηκε ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων της 20ής Μαΐου 2010, από τα εν λόγω μηνύματα προέκυπτε, εντούτοις, ότι τα συγκεκριμένα ζητήματα που μνημονεύονταν σε αυτά ρυθμίστηκαν πριν από το δείπνο και ότι από κανένα στοιχείο δεν προέκυπτε ότι αποτέλεσαν το αντικείμενο του εν λόγω δείπνου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 646). Επιπλέον, το Δικαστήριο έκρινε ότι το επιχείρημα του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι το κόστος του επίμαχου δείπνου συνεπαγόταν παράβαση, εκ μέρους του προσκεκλημένου, των υποχρεώσεων που αυτός υπείχε από το άρθρο 11 του ΚΥΚ δεν ήταν, εν πάση περιπτώσει, ικανό να αποδείξει τον ιδιωτικό χαρακτήρα του δείπνου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 647).
365
Στην παρούσα διαδικασία, όσον αφορά τον πολιτικό χαρακτήρα της συνάντησης που μνημονεύεται στη γραμμή 98 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι οι πολιτικές σχέσεις που συνδέουν τον προσφεύγοντα με τον συγκεκριμένο προϊστάμενο γραφείου συνιστούν ένδειξη του ιδιωτικού χαρακτήρα της αποστολής. Συναφώς, το Ελεγκτικό Συνέδριο παραπέμπει σε ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων της 20ής Μαΐου 2010 που περιλαμβάνονται στη δικογραφία και αφορούν τη διοργάνωση του επίμαχου δείπνου, στα οποία το πρόσωπο με το οποίο πραγματοποιήθηκε η συνάντηση φέρεται να χρησιμοποίησε τη φράση «με τους πιο γαλάζιους χαιρετισμούς μου», η οποία παραπέμπει, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο στο χρώμα που συνδέεται στη Φλάνδρα (Βέλγιο) με το επίμαχο πολιτικό κόμμα. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει επίσης ότι, εν πάση περιπτώσει, τα έγγραφα που κατάσχεσε η OLAF αποδεικνύουν ότι η επίμαχη συνάντηση δεν αφορούσε ζητήματα που σχετίζονται με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος.
366
Το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρινίζει επιπλέον ότι το πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε ο προσφεύγων ήταν ο προϊστάμενος του γραφείου Βέλγου μέλους της Επιτροπής, μέλους του επίμαχου πολιτικού κόμματος. Από τη χρήση, στα ηλεκτρονικά μηνύματα της 20ής Μαΐου 2010, από το πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε ο προσφεύγων, της φράσης «με τους πιο γαλάζιους χαιρετισμούς μου», προκύπτει ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν επίσης μέλος του επίμαχου πολιτικού κόμματος.
367
Λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου των σχέσεων του προσφεύγοντος με πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, το οποίο εκτέθηκε στη σκέψη 232 ανωτέρω και το οποίο πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν σχετίζεται με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψη 239 ανωτέρω), το επιχείρημα του Ελεγκτικού Συνεδρίου που μνημονεύθηκε στη σκέψη 366 ανωτέρω αρκεί για να δημιουργηθούν αμφιβολίες όσον αφορά τον επίσημο χαρακτήρα της επίμαχης συνάντησης. Ελλείψει περαιτέρω διευκρινίσεων συναφώς εκ μέρους του προσφεύγοντος, ο οποίος φέρει εντούτοις το σχετικό βάρος απόδειξης, τα επίμαχα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 98 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών πρέπει να επιβαρύνουν τον ίδιο.
368
Ως εκ τούτου, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 98 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
369
Αφετέρου, όσον αφορά δείπνο με μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μέλος της Βελγικής Κυβέρνησης και «διευθυντή γραφείου», που μνημονεύεται στη γραμμή 281 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι, στο μέτρο που το άρθρο 2 της απόφασης 7-2004 απαιτούσε απλώς να γίνει μνεία του κύριου προσκεκλημένου προκειμένου να δικαιολογηθεί η καταβολή εξόδων εκπροσώπησης, η παρουσία ενός ακόμη προσκεκλημένου του οποίου η ιδιότητα δεν δικαιολογούσε αφ’ εαυτής τέτοια δαπάνη δεν αρκούσε για να αποδειχθεί ο παράτυπος χαρακτήρας του συνόλου της αίτησης επιστροφής των επίμαχων εξόδων εκπροσώπησης (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 627).
370
Στην παρούσα διαδικασία, διαπιστώνεται ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο προσδιόρισε ως κύριο προσκεκλημένο του δείπνου μέλος της Βελγικής Κυβέρνησης. Από τη δικογραφία προκύπτει, όμως, ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν μέλος του επίμαχου πολιτικού κόμματος υπέρ του οποίου ο προσφεύγων ασκούσε μη δηλωθείσα πολιτική δραστηριότητα. Στο μέτρο που στη σκέψη 239 ανωτέρω διαπιστώθηκε ότι, στο πλαίσιο που εκτέθηκε στη σκέψη 232 ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι αποστολές που αφορούσαν συναντήσεις του προσφεύγοντος με Βέλγους πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, δεν σχετίζονταν με την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η λύση αυτή πρέπει να εφαρμοστεί όσον αφορά την αίτηση επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της συνάντησης που μνημονεύεται στη γραμμή 281.
371
Ως εκ τούτου, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι αιτήσεις επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των δείπνων που μνημονεύονται στις γραμμές 98 και 281 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών σχετίζονται με τη μη δηλωθείσα πολιτική δραστηριότητα του προσφεύγοντος, η οποία είναι ασυμβίβαστη με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Επομένως, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί συναφώς.
372
Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η εξέταση της επιχειρηματολογίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου όσον αφορά το υπερβολικό ύψος των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 98 και 281 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
373
Εν πάση περιπτώσει, παρατηρείται ότι τα επίμαχα ποσά ανέρχονται σε 799 ευρώ για δείπνο δύο ατόμων, το οποίο μνημονεύεται στη γραμμή 98 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, και σε 685 ευρώ για δείπνο τριών ατόμων, το οποίο μνημονεύεται στη γραμμή 281 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Επ’ αυτού, ο προσφεύγων δεν διατυπώνει καμία παρατήρηση όσον αφορά τον εύλογο χαρακτήρα των ανωτέρω ποσών, μολονότι σε αυτόν απόκειται να προσκομίσει στοιχεία συναφώς (βλ. σκέψη 336 ανωτέρω).
374
Υπό τις συνθήκες αυτές, λαμβανομένων υπόψη των διαπιστώσεων που περιέχονται στην έκθεση της OLAF σχετικά με τη συχνότητα των συναντήσεων του προσφεύγοντος με πολιτικούς ιθύνοντες, μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος, οι οποίες υπομνήσθηκαν στη σκέψη 223 ανωτέρω και οι οποίες πρέπει να εκτιμηθούν υπό το πρίσμα του πλαισίου που εκτέθηκε στη σκέψη 232 ανωτέρω, αποδεικνύεται ο υπερβολικός χαρακτήρας των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 98 και 281 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί επίσης συναφώς.
– Συμπέρασμα σχετικά με τα έξοδα εκπροσώπησης που αφορούν τις συναντήσεις με άλλα πρόσωπα
375
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, καθόσον αφορά συνολικά ποσό ύψους 1300,20 ευρώ κατανεμημένων ως ακολούθως:
–
τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης οι οποίες αφορούν τις συναντήσεις που μνημονεύονται στις γραμμές 17, 28, 138, 196, 290, 314, 319 και 320 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, για το συνολικό ποσό των 1200,20 ευρώ,
–
την αίτηση επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης που αφορούν τη γραμμή 339 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, για το ποσό των 100 ευρώ.
376
Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί κατά τα λοιπά όσον αφορά τα εν λόγω έξοδα εκπροσώπησης.
iii) Επί των γευμάτων στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος
377
Οι αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης που αφορούν τα γεύματα στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος μνημονεύονται στις γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243, 245 και 279 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών. Όσον αφορά τις εν λόγω αιτήσεις, ο προσφεύγων επικαλείται, κατ’ ουσίαν, την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και υποστηρίζει ότι τα έξοδα που πραγματοποίησε επ’ ευκαιρία των εν λόγω γευμάτων συνδέονταν με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνέδριο και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη στο μέτρο που το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ότι τα σχετικά έξοδα καταβλήθηκαν αχρεωστήτως. Συναφώς, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι εν λόγω αιτήσεις αφορούσαν έξοδα τα οποία είχαν πραγματοποιηθεί σε σχέση με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Κατά το Δικαστήριο, σε οκτώ περιπτώσεις, οι οποίες μνημονεύονται στις ανωτέρω γραμμές, οι ιδιότητες των περισσοτέρων από τους προσκεκλημένους σε δεξίωση διοργανωθείσα στην κατοικία του προσφεύγοντος ήταν ικανές να αποδείξουν ότι ο προσφεύγων μπορούσε θεμιτώς να επιδιώξει τη διατήρηση, προς το συμφέρον του Ελεγκτικού Συνεδρίου, επαγγελματικών σχέσεων με τους προσκεκλημένους αυτούς. Ειδικότερα, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, μεταξύ των προσκεκλημένων αυτών περιλαμβάνονταν πρόσωπα που ασκούσαν αρμοδιότητες πρωταρχικής σημασίας εντός των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, ήτοι μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Επιτροπής, του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, και εντός των κρατών μελών, όπως μέλη του Βελγικού Κοινοβουλίου, της Βελγικής Κυβέρνησης και του γραφείου του Βασιλέα των Βέλγων, καθώς και πρέσβεις ή υψηλόβαθμοι δημόσιοι υπάλληλοι (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 682 και 683).
378
Κατ’ εφαρμογήν της συλλογιστικής που εκτέθηκε στις σκέψεις 220, 264 και 338 ανωτέρω, πρέπει, κατ’ αρχάς, να εξεταστεί αν το Ελεγκτικό Συνέδριο παρέχει νέες διευκρινίσεις και προβάλλει νέα επιχειρήματα σε σχέση με τις διευκρινίσεις που είχε παράσχει και τα επιχειρήματα που είχε προβάλει ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικά με τις επίμαχες αιτήσεις και, εν συνεχεία, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, να εκτιμηθεί αν, λαμβανομένων υπόψη των εν λόγω στοιχείων, τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου σχετικά με τις εν λόγω αιτήσεις τα οποία εκτέθηκαν στην απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782) (βλ. σκέψη 205 ανωτέρω), μπορούν να ισχύσουν στην υπό κρίση υπόθεση.
379
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι τα έξοδα εκπροσώπησης τα οποία σχετίζονται με τα γεύματα στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος και τα οποία αφορούν οι γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243, 245 και 279 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών είναι προδήλως ξένα προς τις δραστηριότητές του. Συναφώς, το Ελεγκτικό Συνέδριο προσκομίζει κυρίως επιστολή του προσφεύγοντος της 28ης Απριλίου 2015 προς τον Πρωθυπουργό του Βασιλείου του Βελγίου με την οποία τον προσκαλεί σε δείπνο και στην οποία ο προσφεύγων εξέθεσε ότι προσκαλούσε τακτικά «ορισμένους φίλους για ανεπίσημο δείπνο στο σπίτι [του]», στο οποίο παρίσταντο μεταξύ άλλων «μία ή δύο σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες, καθώς και μερικοί φίλοι που κατέχουν υψηλή θέση στον χώρο των επιχειρήσεων», προκειμένου να «περάσου[ν] μια ευχάριστη, χαλαρή και εποικοδομητική βραδιά με καλή παρέα». Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, από τη διατύπωση της επιστολής αυτής προέκυπτε, γενικώς, ότι τα γεύματα που διοργανώθηκαν στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος αποσκοπούσαν, στην πραγματικότητα, στη συνάντηση με φίλους του σε εμπιστευτικό πλαίσιο και, επομένως, δεν είχαν καμία σχέση με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
380
Εξάλλου, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι τα γεύματα διοργανώθηκαν στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος και όχι στην κατοικία του, όπου έπρεπε να έχει εγκατασταθεί επισήμως μετά τον διορισμό του, ούτε στην έδρα του, η οποία διέθετε χώρο συναντήσεων που είχε προβλεφθεί για τον συγκεκριμένο σκοπό.
381
Επιπλέον, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπενθυμίζει ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο δεν έκρινε ότι η ανωτέρω επιστολή αρκούσε για να αποδειχθεί ότι το σύνολο των γευμάτων που ο προσφεύγων διοργάνωσε στην κατοικία του στον τόπο καταγωγής του είχαν ιδιωτικό χαρακτήρα (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 676 έως 681), και στη συνέχεια προσθέτει ότι από την επιστολή της 28ης Απριλίου 2015 προκύπτουν τόσο το αντικείμενο όσο και η μέθοδος που ο προσφεύγων εφάρμοζε για τη διοργάνωση δεξιώσεων οι οποίες ήταν προδήλως ξένες προς τις δραστηριότητές του. Εν πάση περιπτώσει, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, οι φορολογούμενοι της Ένωσης δεν πρέπει να χρηματοδοτούν εκδηλώσεις ιδιωτικού χαρακτήρα που ωφελούν τους προσκεκλημένους συνδαιτυμόνες και που προσομοιάζουν με συμπεριφορές που ενέχουν σύγκρουση συμφερόντων και συμπαιγνία μεταξύ φίλων που κατέχουν δημόσια αξιώματα ή ιδιωτικές θέσεις υψηλού επιπέδου.
382
Τα επιχειρήματα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που εκτέθηκαν στις σκέψεις 379 έως 381 ανωτέρω, δεν προσθέτουν κανένα νέο στοιχείο σε εκείνα στα οποία θεμελιώθηκε η εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), όσον αφορά την επιστολή του προσφεύγοντος της 28ης Απριλίου 2015 και την ιδιότητα των προσκεκλημένων στα επίμαχα γεύματα, και η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 377 ανωτέρω. Ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα αυτά δεν αρκούν προκειμένου οι αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 377 ανωτέρω να μπορούν να τύχουν, στην παρούσα διαδικασία, εκτίμησης διαφορετικής από την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
383
Υπενθυμίζεται επίσης, όπως διευκρινίστηκε στη σκέψη 152 ανωτέρω, ότι, όσον αφορά τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243 και 245 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, με την έκθεσή της, η OLAF διευκρίνισε, μεταξύ άλλων, τον σύνδεσμο του προσφεύγοντος με τους προσκεκλημένους στις εν λόγω δεξιώσεις. Κατά την OLAF, στους προσκεκλημένους περιλαμβάνονταν πάντοτε ένας ή δύο Βέλγοι πολιτικοί ιθύνοντες και ορισμένοι καλοί φίλοι του προσφεύγοντος που κατείχαν υψηλές θέσεις στον ιδιωτικό τομέα, η δε δεξίωση είχε διοργανωθεί με σκοπό οι παριστάμενοι να περάσουν μια «ευχάριστη, χαλαρή και εποικοδομητική βραδιά με επίλεκτη φλαμανδική συντροφιά». Η OLAF εκτίμησε ότι οι προσκεκλημένοι ήταν όλοι στενοί φίλοι και ότι μπορούσαν να δεσμευτούν ότι θα επιδείξουν απόλυτη διακριτικότητα και εχεμύθεια όσον αφορά τις συζητήσεις τους. Στην έκθεση της OLAF διευκρινίστηκε επίσης ότι 46 άτομα είχαν μετάσχει στα εν λόγω ιδιωτικά δείπνα και ότι, πέραν του ότι επρόκειτο περί φίλων του προσφεύγοντος, ο σύνδεσμός τους με τον προσφεύγοντα συνίστατο συνήθως στην παρουσία τους στους κύκλους της βελγικής πολιτικής, της θήρας, του ιδιωτικού τομέα και των θεσμικών οργάνων της Ένωσης.
384
Ειδικότερα, όσον αφορά τη συμμετοχή Βέλγων πολιτικών ιθυνόντων στα γεύματα τα οποία ο προσφεύγων διοργάνωσε στον τόπο καταγωγής του και τα οποία μνημονεύονται στις γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243, 245 και 279 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, από τη δικογραφία που έχει στη διάθεσή του το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαιώνεται η διαπίστωση της OLAF ότι, στους προσκεκλημένους στα εν λόγω γεύματα, περιλαμβάνονταν ένας ή δύο Βέλγοι πολιτικοί ιθύνοντες. Συγκεκριμένα, στον πίνακα των εισπρακτέων ποσών διευκρινίζεται ότι στα γεύματα που μνημονεύονται στις γραμμές 22, 55, 216, 245 και 279 συμμετείχε ένα μέλος του επίμαχου πολιτικού κόμματος, στο δε γεύμα που μνημονεύεται στη γραμμή 160 συμμετείχαν δύο μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος. Ο εν λόγω πίνακας δεν περιέχει καμία διευκρίνιση όσον αφορά την παρουσία μελών του επίμαχου πολιτικού κόμματος στα γεύματα που μνημονεύονται στις γραμμές 110 και 243.
385
Είναι αληθές ότι η συμμετοχή μελών του επίμαχου πολιτικού κόμματος σε τέτοια γεύματα είναι προβληματική, λαμβανομένων υπόψη των διαπιστώσεων της OLAF στο πλαίσιο της έρευνάς της σχετικά με τη συχνότητα των συναντήσεων του προσφεύγοντος με τους εν λόγω πολιτικούς ιθύνοντες, οι οποίες μνημονεύθηκαν στη σκέψη 223 ανωτέρω, σε συνδυασμό με το πλαίσιο που εκτέθηκε στη σκέψη 232 ανωτέρω. Για τον λόγο αυτόν, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι τέτοια γεύματα επεδίωκαν, εν μέρει τουλάχιστον, πολιτικούς σκοπούς του προσφεύγοντος, κάτι το οποίο θα ήταν ασυμβίβαστο με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
386
Εντούτοις, επιβάλλεται η διαπίστωση, όπως προκύπτει από τις σκέψεις 383 και 384 ανωτέρω, ότι ο κατάλογος των προσκεκλημένων στα επίμαχα γεύματα δεν περιοριζόταν σε μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος ή, όπως διαπίστωσε το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 678), σε «προσωπικότητες της Φλάνδρας» και περιελάμβανε συχνά ένα ή περισσότερα άτομα που ασκούσαν αρμοδιότητες εντός των θεσμικών οργάνων της Ένωσης.
387
Το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν διευκρινίζει ποιοι είναι οι προσκεκλημένοι των οποίων η παρουσία στα γεύματα που διοργανώθηκαν στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος και τα οποία μνημονεύονται στις γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243, 245 και 279 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών καταδεικνύει την έλλειψη επαγγελματικών σχέσεων με τον προσφεύγοντα. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 377 ανωτέρω, ήτοι ότι οι αιτήσεις επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης που σχετίζονται με τα ανωτέρω γεύματα αφορούσαν έξοδα τα οποία πραγματοποιήθηκαν σε σχέση με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
388
Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι, όσον αφορά όλες τις μνημονευθείσες στη σκέψη 377 ανωτέρω αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης σχετικά με γεύματα στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει επίσης τα ποσά των εν λόγω εξόδων, επικρίνοντας κατ’ ουσίαν το υπερβολικό ύψος τους.
389
Συναφώς, διαπιστώνεται ότι τα έξοδα που σχετίζονται με τα εν λόγω γεύματα ανέρχονται σε 2520,68 ευρώ για 18 άτομα (γραμμή 22), σε 1976 ευρώ για 12 άτομα (γραμμή 55), σε 2271,36 ευρώ για 11 άτομα (γραμμή 110), σε 3018,90 ευρώ για 16 άτομα (γραμμή 160), σε 2340 ευρώ για 10 άτομα (γραμμή 216), σε 1897,28 ευρώ για 9 άτομα (γραμμή 243), σε 2069,76 ευρώ για 10 άτομα (γραμμή 245) και σε 1104 ευρώ για 6 άτομα (γραμμή 279). Τα εν λόγω έξοδα, δεδομένου ότι κυμαίνονται μεταξύ 140 και 234 ευρώ ανά άτομο, πρέπει να θεωρηθεί ότι υπερβαίνουν προδήλως το μέτρο που είναι αναγκαίο για δεξιώσεις στην ιδιωτική κατοικία του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένου του ανθοστολισμού, εφόσον υπήρχε, κατά τα προβλεπόμενα στο σημείωμα της 22ας Απριλίου 2004 (βλ. σκέψη 16 ανωτέρω). Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι τα επίμαχα έξοδα πραγματοποιήθηκαν εκτός του τόπου υπηρεσίας του προσφεύγοντος.
390
Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο προσφεύγων δεν υπέβαλε καμία παρατήρηση όσον αφορά τον εύλογο χαρακτήρα των ανωτέρω ποσών, μολονότι, όπως διευκρινίστηκε στη σκέψη 336 ανωτέρω, σε αυτόν απόκειται να αντικρούσει τις αιτιάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και να αποδείξει ότι η κάλυψη των εξόδων εκπροσώπησης από τον προϋπολογισμό της Ένωσης ήταν δικαιολογημένη και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη καθόσον το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε με αυτήν ότι τα σχετικά έξοδα καταβλήθηκαν αχρεωστήτως.
391
Υπό τις συνθήκες αυτές, λαμβανομένων υπόψη των εκτιμήσεων του Γενικού Δικαστηρίου στη σκέψη 335 ανωτέρω, οι οποίες εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών στα γεύματα που διοργανώθηκαν στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος, κατά δίκαιη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης, το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει ότι ποσό 50 ευρώ ανά άτομο δεν υπερβαίνει το μέτρο που είναι αναγκαίο για τα γεύματα τα οποία διοργανώθηκαν στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος και τα οποία μνημονεύονται στις γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243, 245 και 279 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
392
Επιπλέον, από το παράρτημα 1 του σημειώματος της 22ας Απριλίου 2004, σχετικά με προτάσεις όσον αφορά τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, προκύπτει ότι οι σχετικές δαπάνες στην ιδιωτική κατοικία του μέλους μπορούσαν να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τον ανθοστολισμό, για ποσό το οποίο δεν υπερβαίνει το μέτρο που είναι αναγκαίο για τον σκοπό της διοργάνωσης δεξίωσης (βλ. σκέψη 17 ανωτέρω). Εντούτοις, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι τα τιμολόγια που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, σχετικά με καθένα από τα γεύματα που διοργανώθηκαν στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος, τα οποία μνημονεύονται στις γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243, 245 και 279 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, δεν περιέχουν καμία διευκρίνιση όσον αφορά τον προβλεπόμενο ανθοστολισμό για τα εν λόγω γεύματα. Συγκεκριμένα, τα τιμολόγια για τα γεύματα που μνημονεύονται στις γραμμές 22, 55, 110, 160, 216, 243 και 245 διαλαμβάνουν κατ’ ουσίαν μόνον την τιμή του μενού ανά άτομο που προσφέρθηκε στα εν λόγω γεύματα. Μόνον στο τιμολόγιο που αφορά το γεύμα που μνημονεύεται στη γραμμή 279 αναγράφεται, μεταξύ άλλων υπηρεσιών που παρέσχε ο προμηθευτής του γεύματος, «διακόσμηση τραπεζιού», χωρίς εντούτοις οποιαδήποτε ένδειξη για το ότι πρόκειται περί ανθοστολισμού και χωρίς καμία μνεία στην τιμή του εν λόγω ανθοστολισμού, εφόσον υπήρξε. Εν πάση περιπτώσει, στο μέτρο που, κατά το άρθρο 6 της απόφασης 7-2004, για τις δεξιώσεις που πραγματοποιούνται σε οικία, το Ελεγκτικό Συνέδριο επιστρέφει τα καταβληθέντα έξοδα μέχρι του ποσού που προκύπτει από τα προσκομισθέντα δικαιολογητικά έγγραφα (βλ. σκέψη 15 ανωτέρω), η μνεία απλώς και μόνο σε υπηρεσία «διακόσμησης τραπεζιού» δεν αρκεί για την επιστροφή των εξόδων που συνδέονται με τον ανθοστολισμό.
393
Ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί καθόσον με αυτήν το Ελεγκτικό Συνέδριο απαιτεί την είσπραξη ποσών ύψους 900 ευρώ για τη γραμμή 22, 600 ευρώ για τη γραμμή 55, 550 ευρώ για τη γραμμή 110, 800 ευρώ για τη γραμμή 160, 500 ευρώ για τη γραμμή 216, 450 ευρώ για τη γραμμή 243, 500 ευρώ για τη γραμμή 245 και 300 ευρώ για τη γραμμή 279, ήτοι συνολικού ποσού ύψους 4600 ευρώ, ο δε τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί κατά τα λοιπά όσον αφορά τα επίμαχα έξοδα.
4) Επί των εξόδων που σχετίζονται με τη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και τη χρήση των υπηρεσιών οδηγού
394
Από τις αιτήσεις του προσφεύγοντος περί επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές του πίνακα των εισπρακτέων ποσών οι οποίες παρατέθηκαν στη σκέψη 184 ανωτέρω, τα ποσά των αιτήσεων επιστροφής εξόδων χρήσης του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και χρήσης των υπηρεσιών οδηγού τα οποία το Ελεγκτικό Συνέδριο θεωρεί ως αχρεωστήτως καταβληθέντα αφορούν τις γραμμές 3, 31, 38, 57, 66, 103, 138, 142, 143, 161, 196, 199, 203, 211, 215, 237, 238, 277, 281, 293 και 294, 296 (εν μέρει), 310 (εν μέρει), 313, 317, 319 και 320, 330, 335, 336, 339, 347, 352, 354, 355, 373 και 374, 379, 381, 382, 391, 402 και 403 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
395
Ο προσφεύγων εκτιμά κατ’ ουσίαν ότι οι αιτήσεις επιστροφής εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 394 ανωτέρω σχετίζονται με τα καθήκοντά του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συναφώς, ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και επισημαίνει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπορεί να αμφισβητήσει την εν λόγω εκτίμηση στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
396
Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι, στην παρούσα διαδικασία, όπως διευκρινίστηκε στη σκέψη 179 ανωτέρω, δεν συντρέχει λόγος εξέτασης της προβαλλόμενης παραβίασης της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης όσον αφορά τους πόρους που το Ελεγκτικό Συνέδριο διέθεσε για τα έξοδα χρήσης του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και χρήσης των υπηρεσιών οδηγού. Ως εκ τούτου, όσον αφορά τα εν λόγω έξοδα, πρέπει να εξεταστεί μόνον, λαμβανομένης υπόψη της έκτασης του διενεργούμενου ελέγχου από το Γενικό Δικαστήριο στην παρούσα διαδικασία, η οποία υπομνήσθηκε στις σκέψεις 185 έως 193 ανωτέρω, αν το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης απαιτώντας την είσπραξή τους.
i) Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που σχετίζονται με τις αποστολές ή με τα έξοδα εκπροσώπησης του προσφεύγοντος που συνδέονται με τις συναντήσεις με μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος
397
Όσον αφορά τις γραμμές 203, 211, 215, 238, 293 και 294, 296 (εν μέρει), 313, 330, 336, 339 (εν μέρει), 352, 355, 381, 382 (εν μέρει) και 402 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε στις σκέψεις 239 και 261 ανωτέρω ότι οι αποστολές του προσφεύγοντος που μνημονεύονται στις εν λόγω γραμμές δεν συνδέονταν με την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις ίδιες γραμμές στερούνται αντιστοίχως τέτοιου συνδέσμου.
398
Το ίδιο ισχύει για τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων χρήσης οδηγού οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 281, 293 και 294 και 354 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και οι οποίες σχετίζονται με τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων εκπροσώπησης που πραγματοποιήθηκαν για τα δείπνα με μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος τα οποία μνημονεύονται στις ίδιες γραμμές και θεωρούνται ασυμβίβαστα με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψεις 329 και 371 ανωτέρω).
399
Το ίδιο συμπέρασμα ισχύει όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 3, 31 και 66 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, στο μέτρο που αντικείμενο των εν λόγω αιτήσεων ήταν η πραγματοποίηση συναντήσεων με μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος.
400
Ως εκ τούτου, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 3, 31, 66, 203, 211, 215, 238, 281, 293 και 294, 296 (εν μέρει), 313, 330, 336, 339 (εν μέρει), 352, 354, 355, 381, 382 (εν μέρει) και 402 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
ii) Επί των λοιπών εξόδων χρήσης οδηγού
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 57, 103, 143, 157, 161, 199, 237, 277, 310, 335, 347, 354 και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
401
Από τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων χρήσης οδηγού που παρατέθηκαν στη σκέψη 394 ανωτέρω, οι μνημονευόμενες στις γραμμές 3, 31, 57, 66, 103, 143, 157, 161, 199, 237, 277, 310 (εν μέρει), 335, 347, 354 και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών συνδέονται με τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων αποστολής ή ημερήσιων αποζημιώσεων, καθώς και εξόδων εκπροσώπησης που υπέβαλε ο προσφεύγων. Το Δικαστήριο εξέτασε τις εν λόγω αιτήσεις με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), προκειμένου να εξακριβώσει αν συνδέονταν με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
402
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο, αφού εκτίμησε καθεμία από τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων αποστολής ή ημερήσιων αποζημιώσεων που μνημονεύονται στις γραμμές 31, 57, 66, 103, 143, 157, 161, 199, 237, 277, 310 (εν μέρει), 335, 347 και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, σε σχέση με τις παρατυπίες τις οποίες το Ελεγκτικό Συνέδριο προέβαλε σε εκείνη τη διαδικασία, έκρινε κατ’ ουσίαν ότι οι αιτήσεις αυτές αφορούσαν έξοδα τα οποία είχαν πραγματοποιηθεί σε σχέση με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 494, 497, 500, 501, 504, 505, 515, 558, 559, 561 έως 565, 576 και 735).
403
Στην παρούσα διαδικασία, ο προσφεύγων βασίζεται στην ανωτέρω εκτίμηση του Δικαστηρίου προκειμένου να αποδείξει ότι η κάλυψη των εξόδων τα οποία πραγματοποιήθηκαν σε συνέχεια των αιτήσεων επιστροφής που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 401 ανωτέρω σχετιζόταν με τα καθήκοντά του και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη καθόσον το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε με αυτήν ότι τα εν λόγω έξοδα καταβλήθηκαν αχρεωστήτως.
404
Λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων του προσφεύγοντος και των παρατηρήσεων που εκτέθηκαν στις σκέψεις 202 έως 205 ανωτέρω, στο πλαίσιο της εξέτασης των αιτήσεων επιστροφής των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 401 ανωτέρω, πρέπει να εφαρμοστεί η ίδια συλλογιστική με εκείνη που εκτέθηκε στις σκέψεις 220, 264, 338 και 378 ανωτέρω. Ως εκ τούτου, πρέπει κατ’ αρχάς να εξεταστεί αν το Ελεγκτικό Συνέδριο προβάλλει νέα επιχειρήματα και παρέχει νέες διευκρινίσεις σε σχέση με τα επιχειρήματα που προέβαλε και τις διευκρινίσεις που παρέσχε ενώπιον του Δικαστηρίου όσον αφορά τις συγκεκριμένες αιτήσεις επιστροφής και, εν συνεχεία, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, πρέπει να εκτιμηθεί αν, λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων στοιχείων, πρέπει να αντληθούν τα ίδια συμπεράσματα με εκείνα στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο (βλ. σκέψη 205 ανωτέρω) σε σχέση με τις εν λόγω αιτήσεις.
405
Όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής των εξόδων αποστολής ή ημερήσιων αποζημιώσεων που μνημονεύονται στις γραμμές 57, 103, 143, 157, 161, 199, 237, 277, 310 (εν μέρει), 335, 347 και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι, λαμβανομένης υπόψη της εξέτασης που διενεργήθηκε στις σκέψεις 282 έως 297, 301 έως 305 και 308 έως 313 ανωτέρω, στην παρούσα διαδικασία πρέπει να υιοθετηθεί η σχετική εκτίμηση του Δικαστηρίου. Στο μέτρο που, όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις ανωτέρω γραμμές, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν προσκομίζει κανένα νέο στοιχείο σε σχέση με τα επιχειρήματα που προέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει, όπως και το Δικαστήριο, ότι πρέπει να γίνει δεκτό ότι τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις εν λόγω γραμμές πραγματοποιήθηκαν σε σχέση με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
406
Υπό τις συνθήκες αυτές, διαπιστώνεται ότι, εκτιμώντας ότι τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 57, 103, 143, 157, 161, 199, 237, 277, 310 (εν μέρει), 335, 347 και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ήταν ξένα προς τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου και απαιτώντας την είσπραξή τους, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις προμνησθείσες γραμμές, για ποσό ύψους 3224,72 ευρώ. Συναφώς, όσον αφορά τα έξοδα που μνημονεύονται στη γραμμή 310, πρέπει να υπολογιστεί το ένα τρίτο των σχετικών εξόδων (153,65 ευρώ).
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196, 319, 320, 339 (εν μέρει) και 382 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
407
Όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196, 319 και 320, 339 (εν μέρει) και 382 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επ’ αυτών με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
408
Οι ανωτέρω αιτήσεις συνδέονται με τις αιτήσεις επιστροφής των εξόδων εκπροσώπησης του προσφεύγοντος για τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε ότι οι δραστηριότητες που σχετίζονται με αυτές δεν ήταν ξένες προς τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου (βλ. σκέψεις 342, 355 και 359 ανωτέρω).
409
Κατ’ εφαρμογήν της ίδιας συλλογιστικής με εκείνη που εκτέθηκε στη σκέψη 404 ανωτέρω, διαπιστώνεται ότι, όσον αφορά τις αιτήσεις επιστροφής των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις ανωτέρω γραμμές, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν προσκομίζει στην υπό κρίση υπόθεση κανένα νέο στοιχείο σε σχέση με τα επιχειρήματα που είχε προβάλει ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196, 319 και 320, 339 (εν μέρει) και 382 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών πραγματοποιήθηκαν σε σχέση με τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
410
Υπό τις συνθήκες αυτές, διαπιστώνεται ότι, εκτιμώντας ότι τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196, 319 και 320, 339 (εν μέρει) και 382 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ήταν ξένα προς τα προμνησθέντα καθήκοντα και απαιτώντας την είσπραξή τους, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196, 319 και 320, 339 (εν μέρει) και 382 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών για ποσό ύψους 1158,83 ευρώ. Συναφώς, όσον αφορά τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 339 και 382, πρέπει να υπολογιστεί το ένα τέταρτο των εν λόγω εξόδων για τη γραμμή 339 (74,13 ευρώ) και το ένα τρίτο των επίμαχων εξόδων για τη γραμμή 382 (165,70 ευρώ).
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 379 και 403 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
411
Οι δύο αιτήσεις επιστροφής εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 394 ανωτέρω και αφορούν τις γραμμές 379 και 403 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών δεν εξετάστηκαν ρητώς από το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
412
Συναφώς, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης που υπομνήσθηκε στη σκέψη 193 ανωτέρω, απόκειται στον προσφεύγοντα να αποδείξει ότι η κάλυψη από τον προϋπολογισμό της Ένωσης των επίμαχων εξόδων χρήσης οδηγού που σχετίζονται με τις γραμμές 379 και 403 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ήταν δικαιολογημένη και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη καθόσον το Ελεγκτικό συνέδριο έκρινε με αυτήν ότι τα εν λόγω έξοδα καταβλήθηκαν αχρεωστήτως.
413
Το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 379 δεν συνδέονταν με αποστολή του προσφεύγοντος. Από την εντολή αποστολής του οδηγού προκύπτει ότι αντικείμενο της εν λόγω αποστολής ήταν να μεταφέρει τον προσφεύγοντα από το Λουξεμβούργο στις Βρυξέλλες και έπειτα στον τόπο καταγωγής του, όπου ο οδηγός θα διανυκτέρευε σε ξενοδοχείο και από όπου θα επέστρεφε στο Λουξεμβούργο σιδηροδρομικώς.
414
Αντιθέτως, τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 403 συνδέονταν με αποστολή χωρίς αποζημίωση του προσφεύγοντος. Από την εντολή αποστολής προκύπτει ότι η αποστολή αφορούσε τον «συμβολαιογράφο […]» και το δρομολόγιο Λουξεμβούργο-Ντιζόν-Λουξεμβούργο. Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, η δραστηριότητα που μνημονεύεται στην ανωτέρω γραμμή αφορούσε στην πραγματικότητα την αγορά αμπελώνα.
415
Ο προσφεύγων επισημαίνει απλώς και μόνον ότι, στο μέτρο που τα σχετικά έξοδα δεν χαρακτηρίστηκαν ως παράτυπα από το Δικαστήριο, δεν μπορούν να θεωρηθούν παράτυπα στην παρούσα διαδικασία.
416
Επιβάλλεται, όμως, η διαπίστωση ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε παράτυπες τις αποστολές οδηγού που είχαν ως αντικείμενο τη μεταφορά του προσφεύγοντος για λόγο άγνωστο ή σαφώς διαχωριζόμενο από τα καθήκοντά του (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 711 έως 716).
417
Δεδομένου ότι ο προσφεύγων δεν προσκόμισε στοιχεία ικανά, αφενός, να αποδείξουν ότι τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 379 και 403 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών σχετίζονταν με μετακινήσεις που συνδέονταν με την άσκηση των καθηκόντων του και, αφετέρου, να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς του Ελεγκτικού Συνεδρίου όσον αφορά τον ιδιωτικό χαρακτήρα των εν λόγω εξόδων, πρέπει να θεωρηθεί ότι ορθώς το Ελεγκτικό Συνέδριο χαρακτήρισε τα επίμαχα έξοδα ως απαιτήσεις και απαίτησε την είσπραξή τους.
418
Ως εκ τούτου, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά την αμφισβήτηση του νομότυπου χαρακτήρα της είσπραξης των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 379 και 403 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών.
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 38 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
419
Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίνει παράτυπη την αποστολή οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 38 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, στο πλαίσιο της οποίας οδηγός μετέβη από το Λουξεμβούργο στον τόπο διακοπών του προσφεύγοντος στην Ελβετία για να τον μεταφέρει από εκεί στον τόπο καταγωγής του.
420
Ο προσφεύγων βασίζεται κατ’ ουσίαν στην εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), κατά την οποία, μολονότι ο προβληθείς από το Ελεγκτικό Συνέδριο λόγος της αποστολής οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 38 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, ήτοι η παραλαβή του προσφεύγοντος από τον τόπο διακοπών του, θα μπορούσε να αποδείξει τον παράτυπο χαρακτήρα της εν λόγω αποστολής, ο προσφεύγων αρνήθηκε ότι ενέκρινε τέτοια αποστολή, το δε Ελεγκτικό Συνέδριο δεν απέδειξε ότι η εν λόγω αποστολή πραγματοποιήθηκε όντως, δεδομένου ότι η δικογραφία που είχε στη διάθεσή του το Δικαστήριο δεν περιελάμβανε εντολή αποστολής υπογεγραμμένη από τον προσφεύγοντα (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 717).
421
Το Δικαστήριο διαπίστωσε επίσης ότι, στο πλαίσιο της ρύθμισης που ίσχυε στο Ελεγκτικό Συνέδριο μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 2016, το μέλος του εν λόγω θεσμικού οργάνου όφειλε να υπογράφει τις εντολές αποστολής των οδηγών τις υπηρεσίες των οποίων χρησιμοποιούσε (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 698).
422
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι δεν υπήρχε εντολή αποστολής η οποία να αφορά τον προσφεύγοντα, στοιχείο το οποίο αρκεί αφ’ εαυτού για τη διαπίστωση του παράτυπου χαρακτήρα της αποστολής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο ισχυρίζεται επίσης ότι, ως διατάκτης του οδηγού, ο προσφεύγων ζήτησε και επικύρωσε την επίμαχη αποστολή στο ηλεκτρονικό σύστημα MISPROD, το οποίο χρησιμοποιούνταν τότε από το θεσμικό όργανο για την επιβεβαίωση του υποστατού της αποστολής.
423
Είναι αληθές ότι η δικογραφία δεν περιέχει καμία υπογεγραμμένη από τον προσφεύγοντα εντολή αποστολής οδηγού για τη δραστηριότητα που μνημονεύεται στη γραμμή 38 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, όπως απαιτούσαν οι ισχύοντες τότε κανόνες. Εντούτοις, μολονότι η διοικητική πράξη δεν εκτελέστηκε, εντούτοις δεν αμφισβητείται ότι τα έξοδα για τη σχετική δραστηριότητα πραγματοποιήθηκαν από οδηγό στο διάστημα από τις 7 έως τις 9 Μαρτίου 2009 και αφορούσαν ποσό ύψους 716,82 ευρώ. Επιπλέον, το Ελεγκτικό Συνέδριο περιλαμβάνει στη δικογραφία τα αποσπάσματα του ηλεκτρονικού συστήματος MISPROD από τα οποία προκύπτει ότι ο προσφεύγων ήταν ο διατάκτης της αποστολής στο πλαίσιο της οποίας ο οδηγός του μετέβη για να τον παραλάβει σε πόλη της Ελβετίας. Τα εν λόγω αποσπάσματα επιρρωννύουν επίσης τους ισχυρισμούς του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις δραστηριότητες του οδηγού που συνδέονται με την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στην ανωτέρω γραμμή, κατά τους οποίους ο οδηγός διανυκτέρευσε σε ξενοδοχείο στην Ελβετία από τις 7 έως τις 8 Μαρτίου 2009, μετέφερε τον προσφεύγοντα στον τόπο καταγωγής του στις 8 Μαρτίου 2009, όπου διανυκτέρευσε σε ξενοδοχείο από τις 8 έως τις 9 Μαρτίου 2009, και εν συνεχεία επέστρεψε στο Λουξεμβούργο στις 9 Μαρτίου 2009.
424
Ο προσφεύγων δεν διατυπώνει καμία παρατήρηση όσον αφορά τους ισχυρισμούς του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μολονότι, στην παρούσα διαδικασία, σε αυτόν απόκειται να αποδείξει (βλ. σκέψη 193 ανωτέρω) ότι η κάλυψη από τον προϋπολογισμό της Ένωσης των επίμαχων εξόδων χρήσης οδηγού ήταν δικαιολογημένη και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη καθόσον το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε με αυτήν ότι τα εν λόγω έξοδα καταβλήθηκαν αχρεωστήτως.
425
Υπό τις συνθήκες αυτές, τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 38 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών πρέπει να θεωρηθούν ως παράτυπα και ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί όσον αφορά τη συγκεκριμένη γραμμή.
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 106, 147, 151, 153, 167 και 214 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
426
Οι αποστολές οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 106, 147, 151, 153, 167 και 214 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών είχαν ως αντικείμενο τη μεταφορά του προσφεύγοντος στο πλαίσιο αποστολών που αφορούσαν ιατρικά ραντεβού.
427
Συναφώς, ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782).
428
Το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει ότι οι αποστολές οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στη σκέψη 426 ανωτέρω ήταν παράτυπες, δεδομένου ότι οι αντίστοιχες αποστολές του προσφεύγοντος ήταν «αποστολές χωρίς αποζημίωση» ή αποστολές που περατώθηκαν «χωρίς έξοδα». Κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, δεδομένου ότι οι εν λόγω αποστολές δεν συνιστούσαν αποστολή δυνάμει των εσωτερικών κανόνων, δεν επιτρεπόταν για αυτές η χρήση υπηρεσιών οδηγού.
429
Υπενθυμίζεται ότι, όσον αφορά τις εν λόγω αποστολές οδηγού, το Δικαστήριο έκρινε, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), τα εξής:
«777 Οι επίμαχες αποστολές του [προσφεύγοντος] δεν μπορούν να θεωρηθούν ως σχετιζόμενες με την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, δεδομένου ότι ούτε υποστηρίχθηκε ούτε, κατά μείζονα λόγο, αποδείχθηκε ότι τα ραντεβού αυτά αφορούσαν ιατρικές επισκέψεις που ήταν υποχρεωτικές για τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
778 Ωστόσο, επισημαίνεται ότι ο [προσφεύγων] δεν ζήτησε, για τις αποστολές αυτές, την επιστροφή εξόδων αποστολής ή την καταβολή ημερήσιων αποζημιώσεων. Επομένως, οι μόνες δαπάνες τις οποίες συνεπάγονταν, για το Ελεγκτικό Συνέδριο, οι εν λόγω αποστολές αφορούσαν τη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και τη χρήση των υπηρεσιών οδηγού.
779 Αφενός, τα σχόλια επί της απόφασης 33-2004 και τα σχόλια επί της απόφασης 19-2009 παρουσιάζουν σημαντική ασάφεια όσον αφορά τη δυνατότητα να θεωρηθεί μια διαδρομή με σκοπό τη μετάβαση σε ιατρικό ραντεβού ως “[άλλη] μετακίνηση που συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων”, κατά την έννοια του άρθρου 4 καθεμίας από τις αποφάσεις αυτές.
780 Πράγματι, στην απαρίθμηση των “περιπτώσεων ανωτέρας βίας” που μπορούσαν να θεωρηθούν ως τέτοια μετακίνηση περιλαμβάνονταν οι “ιατρικοί έλεγχοι”.
781 Βεβαίως, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, διαμορφωθείσα στο πλαίσιο διαφόρων τομέων του δικαίου της Ένωσης, η έννοια της ανωτέρας βίας πρέπει να νοείται ως καλύπτουσα ξένες προς τον επικαλούμενο την ανωτέρα βία περιστάσεις, ασυνήθεις και απρόβλεπτες, οι συνέπειες των οποίων δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν παρά την επιδειχθείσα επιμέλεια (απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 2017, Vilkas, C-640/15, EU:C:2017:39, σκέψη 53 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
782 Δεδομένου, επομένως, ότι η χρήση του όρου “ανωτέρα βία” συνεπάγεται συνήθως απρόβλεπτο χαρακτήρα, το κείμενο τόσο των σχολίων επί της απόφασης 33-2004 όσο και των σχολίων επί της απόφασης 19-2009 παρουσίαζε, συναφώς, ανακολουθία, καθώς η έννοια των “ιατρικών ελέγχων” αποκλείει κάθε διάσταση επείγοντος ή απρόβλεπτου χαρακτήρα.
783 Αφετέρου, μολονότι η χρήση υπηρεσιών οδηγού στο πλαίσιο “[άλλης] μετακίνησης που συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων” δεν απαιτεί, εξ ορισμού, να είναι το οικείο μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε αποστολή, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο [προσφεύγων], ζητώντας κατά τρόπο διαφανή τη χορήγηση άδειας από το εν λόγω θεσμικό όργανο προκειμένου να μεταβεί, στο πλαίσιο αποστολής, σε ιατρικό ραντεβού, παρέσχε στο θεσμικό όργανο τη δυνατότητα να διενεργήσει προηγούμενο έλεγχο και να αντιταχθεί, εάν το θεωρούσε ενδεδειγμένο, στη χρήση των πόρων του Ελεγκτικού Συνεδρίου στην οποία σχεδίαζε να προβεί ο [προσφεύγων].
784 Λαμβανομένων υπόψη των δύο αυτών στοιχείων, η παρατυπία των αποστολών του [προσφεύγοντος] και του οδηγού του γραφείου του [τις οποίες αφορούν, μεταξύ άλλων, οι γραμμές 106, 151, 153, 167 και 214 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών] δεν είναι πρόδηλη ώστε να μπορεί να προσαφθεί στον [προσφεύγοντα] στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.»
430
Οι ως άνω εκτιμήσεις και διαπιστώσεις στις οποίες προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C‑130/19, EU:C:2021:782), όσον αφορά τις ίδιες αποστολές οδηγού οι οποίες μνημονεύονται στις γραμμές 106, 151, 153, 167 και 214 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, πρέπει να ισχύσουν και στην υπό κρίση υπόθεση.
431
Επιπλέον, η ανωτέρω συλλογιστική του Δικαστηρίου έχει επίσης εφαρμογή στην αποστολή οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 147, η οποία περιλαμβάνει τα έξοδα μετακίνησης του οδηγού σε σχέση με δύο ιατρικά ραντεβού του προσφεύγοντος. Συναφώς, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι τα εν λόγω ραντεβού, για τα οποία ο προσφεύγων είχε ζητήσει έγκριση από το Ελεγκτικό Συνέδριο, πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια μετακίνησης, με τη χρήση υπηρεσιακού οχήματος, σε συνεδρίαση της επιτροπής ελέγχου του προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και σε διάλεξη με γεύμα που διοργάνωσε μια ένωση (βλ. επίσης σκέψη 132 ανωτέρω), η αίτηση του προσφεύγοντος για χρήση των υπηρεσιών οδηγού για να επιστρέψει στο Λουξεμβούργο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παράτυπη, τούτο δε μολονότι προϋπέθετε ότι ο ενδιαφερόμενος οδηγός θα έπρεπε να μεταβεί σιδηροδρομικώς από το Λουξεμβούργο στις Βρυξέλλες.
432
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, πρέπει να θεωρηθεί ότι, χαρακτηρίζοντας ως απαιτήσεις τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 106, 147, 151, 153, 167 και 214 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και απαιτώντας την είσπραξή τους, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις εν λόγω γραμμές, για ποσό ύψους 1689,25 ευρώ.
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 142 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
433
Η αποστολή οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 142 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών αφορά τα έξοδα που πραγματοποιήθηκαν για την μετακίνηση του υπηρεσιακού οχήματος του προσφεύγοντος στον τόπο διακοπών του στην Ελβετία. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το Ελεγκτικό Συνέδριο λαμβάνει υπόψη την επιστροφή από τον προσφεύγοντα των ποσών που δαπανήθηκαν επ’ ευκαιρία της συγκεκριμένης μετακίνησης του οδηγού. Εντούτοις, το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι το μέρος του μισθού του οδηγού που χρησιμοποιήθηκε αδικαιολογήτως δεν εισπράχθηκε.
434
Ο προσφεύγων αμφισβητεί τον ισχυρισμό ότι ο μισθός του οδηγού που αφορά η αποστολή που μνημονεύεται στη γραμμή 142 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών συνιστά απαίτηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου έναντι αυτού. Ειδικότερα, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν επρόκειτο περί παρατυπίας.
435
Με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), το Δικαστήριο έκρινε ότι, μολονότι δεν αμφισβητείται το παράτυπο της αποστολής οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 142, η παρατυπία αυτή δεν μπορεί να προσαφθεί στον προσφεύγοντα στο πλαίσιο της ενώπιόν του διαδικασίας (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 752). Συναφώς, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι, μολονότι οι διάδικοι διαφωνούσαν ως προς το συγκεκριμένο αντικείμενο της αποστολής αυτής, ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος ότι η εν λόγω αποστολή αποσκοπούσε, σε συμφωνία με τον υπεύθυνο των οδηγών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στην παραλαβή του υπηρεσιακού αυτοκινήτου κατόπιν ατυχήματος αντιστοιχούσε, κατ’ ουσίαν, στις δηλώσεις στις οποίες προέβη ο συγκεκριμένος οδηγός κατά την ακρόασή του από την OLAF στις 16 Οκτωβρίου 2017 (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 754). Επιπλέον, το Δικαστήριο επισήμανε ότι αποδείχθηκε ότι, αφού πληροφορήθηκε την ενδεχόμενη παρατυπία της αποστολής του εν λόγω οδηγού, ο προσφεύγων είχε επικοινωνήσει με τη διοίκηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το 2011, προκειμένου να επιστρέψει τα ποσά με τα οποία επιβαρύνθηκε αχρεωστήτως το θεσμικό όργανο λόγω της ως άνω αποστολής και ότι τα ποσά αυτά αφαιρέθηκαν από τον μισθό του (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 755).
436
Στην υπό κρίση υπόθεση, αρκεί η διαπίστωση, όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 35 ανωτέρω, ότι, το 2011, το Ελεγκτικό Συνέδριο έθεσε στη διάθεση του προσφεύγοντος υπηρεσίες οδηγού και, επομένως, ο μισθός του εν λόγω οδηγού έπρεπε να καταβάλλεται από το Ελεγκτικό Συνέδριο και ότι, κατά συνέπεια, δεν αποδείχθηκε ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέστη συναφώς οποιαδήποτε οικονομική ζημία.
437
Ως εκ τούτου, χαρακτηρίζοντας τον μισθό του οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 142 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ως απαίτηση και απαιτώντας την είσπραξή του, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στην εν λόγω γραμμή, για ποσό ύψους 185,43 ευρώ.
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 187 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
438
Η αποστολή οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 187 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών είχε ως αντικείμενο την «επίσημη πρόσκληση [πριγκίπισσας]». Το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι η εν λόγω αποστολή ήταν παράτυπη, δεδομένου ότι η σχετική αποστολή του προσφεύγοντος ήταν «αποστολή χωρίς αποζημίωση». Ειδικότερα, το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρινίζει ότι ο προσφεύγων βρισκόταν σε αποστολή στις Βρυξέλλες, με τον οδηγό του και το υπηρεσιακό όχημα, αλλά αποφάσισε να διατηρήσει στην κατοχή του το υπηρεσιακό όχημα για τις ιδιωτικές δραστηριότητές του κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ο δε οδηγός αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Λουξεμβούργο σιδηροδρομικώς.
439
Ο προσφεύγων επικαλείται κατ’ ουσίαν την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), με την οποία το Δικαστήριο διαπίστωσε κατ’ ουσίαν ότι παρείλκε η εξακρίβωση του αν το Ελεγκτικό Συνέδριο μπορούσε να προσάψει εγκύρως στον προσφεύγοντα πρακτική κατά την οποία η διατήρηση της κατοχής του υπηρεσιακού οχήματος από τον προσφεύγοντα είχε ως συνέπεια ο οδηγός να πραγματοποιήσει διαδρομή με τρένο (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C‑130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 798).
440
Στην παρούσα διαδικασία και με συλλογιστική παρόμοια με εκείνη σχετικά με την αίτηση επιστροφής που μνημονεύεται στη γραμμή 147 (βλ. σκέψη 431 ανωτέρω), αρκεί η διαπίστωση ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν αμφισβητεί το νομότυπο της μετακίνησης του προσφεύγοντος, σε απάντηση στην πρόσκληση της προμνησθείσας προσωπικότητας, και ότι δεν διευκρινίζει επίσης τις ιδιωτικές δραστηριότητες για τις οποίες ο προσφεύγων διατήρησε στην κατοχή του το υπηρεσιακό όχημα κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Υπό τις συνθήκες αυτές και δεδομένου ότι η σχετική αποστολή του προσφεύγοντος είχε εγκριθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο, η αίτηση χρήσης των υπηρεσιών οδηγού δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παράτυπη.
441
Ως εκ τούτου, χαρακτηρίζοντας τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 187 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ως απαίτηση και απαιτώντας την είσπραξή τους, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τα εν λόγω έξοδα χρήσης οδηγού, για ποσό ύψους 42,64 ευρώ.
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 247 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
442
Η αποστολή του οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 247 είχε ως αντικείμενο τη μεταφορά του επίσημου αυτοκινήτου του προσφεύγοντος, το οποίο ο ίδιος χρησιμοποιούσε, σε συνεργείο στο Βέλγιο με σκοπό τη συντήρησή του.
443
Ο προσφεύγων εκτιμά κατ’ ουσίαν ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις στις οποίες προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Συναφώς, έχοντας διαπιστώσει ότι η αποστολή του οδηγού που μνημονεύεται στη γραμμή 247 αφορούσε, κατά τον προσφεύγοντα, τη μεταφορά του υπηρεσιακού αυτοκινήτου του σε συνεργείο με σκοπό τη συντήρησή του, το Δικαστήριο έκρινε ότι το επιχείρημα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ελλείψει οποιουδήποτε στοιχείου που να το στηρίζει, δεν μπορούσε να γίνει δεκτό (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 748 και 749).
444
Στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι το επιφορτισμένο με τη συντήρηση του επίσημου αυτοκινήτου του προσφεύγοντος συνεργείο βρισκόταν, κατά την ισχύουσα σύμβαση χρηματοδοτικής μίσθωσης, στο Λουξεμβούργο και, επομένως, το αντικείμενο της επίμαχης αποστολής δεν μπορούσε να αφορά τέτοια συντήρηση.
445
Συναφώς, κατ’ εφαρμογή της ίδιας συλλογιστικής με εκείνη που εκτέθηκε στη σκέψη 404 ανωτέρω, αρκεί η παρατήρηση ότι η δικογραφία δεν περιέχει άλλο στοιχείο που να αποδεικνύει το υποστατό του ισχυρισμού του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι η συντήρηση του οχήματος είχε ανατεθεί σε συνεργείο ευρισκόμενο σε άλλη χώρα. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει, στην παρούσα διαδικασία, την εκτίμηση στην οποία προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), και η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 443 ανωτέρω.
446
Κατά συνέπεια, χαρακτηρίζοντας τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 247 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ως απαίτηση και απαιτώντας την είσπραξή τους, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τα εν λόγω έξοδα, για ποσό ύψους 239,10 ευρώ.
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 176, 317, 373 και 374 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
447
Όσον αφορά τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 176, 317, 373 και 374 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, ο προσφεύγων εκτιμά κατ’ ουσίαν ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις στις οποίες προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782). Συναφώς, το Δικαστήριο δεν διαπίστωσε τον παράτυπο χαρακτήρα των αποστολών οδηγών που μνημονεύονται στις γραμμές 176, 317 και 373 και 374 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, δεδομένου ότι η δικογραφία που το Δικαστήριο είχε στη διάθεσή του δεν περιελάμβανε τις εντολές αποστολής του προσφεύγοντος στις οποίες παρέπεμπε το Ελεγκτικό Συνέδριο και, ως εκ τούτου, δεν ήταν δυνατόν να αποδειχθεί ότι οι επίμαχες διαδρομές δεν καλύπτονταν, κατά τρόπο δικαιολογημένο, από τις εν λόγω εντολές αποστολής (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 735).
448
Κατ’ εφαρμογήν της συλλογιστικής που εκτέθηκε στη σκέψη 404 ανωτέρω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, στην παρούσα διαδικασία, το Ελεγκτικό Συνέδριο υποστηρίζει, παραπέμποντας στις σχετικές εντολές αποστολής που προσαρτώνται στα παραρτήματα, ότι οι αποστολές που μνημονεύονται στις γραμμές 176, 317 και 373 και 374 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών έπρεπε να ξεκινούν και να περατώνονται στο Λουξεμβούργο.
449
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί, όπως και το Δικαστήριο, ότι η δικογραφία που έχει στη διάθεσή του δεν περιλαμβάνει επίσης εν προκειμένω τις εντολές αποστολής του προσφεύγοντος που σχετίζονται με τα έξοδα χρήσης οδηγού τα οποία μνημονεύονται στις γραμμές 176, 317 και 373 και 374 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών και, επομένως, ο παράτυπος χαρακτήρας των επίμαχων εξόδων δεν αποδεικνύεται επαρκώς ώστε να μπορεί να προσαφθεί στον προσφεύγοντα.
450
Υπό τις συνθήκες αυτές, διαπιστώνεται ότι, εκτιμώντας ότι τα έξοδα χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 176, 317 και 373 και 374 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών ήταν ξένα προς τα καθήκοντα του προσφεύγοντος ως μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου και απαιτώντας την είσπραξή τους, το Ελεγκτικό Συνέδριο υπέπεσε σε πλάνη εκτίμησης. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί καθόσον το Ελεγκτικό Συνέδριο απαιτεί την είσπραξη των εν λόγω εξόδων, ήτοι για ποσό ύψους 1431,93 ευρώ.
– Συμπέρασμα σχετικά με τα λοιπά έξοδα χρήσης οδηγού
451
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί όσον αφορά τα έξοδα οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 57, 103, 106, 138, 142, 143, 147, 151, 153, 157, 161, 167, 176, 187, 196, 199, 214, 237, 247, 277, 310 (εν μέρει), 317, 319 και 320, 335, 339 (εν μέρει), 347, 354, 373 και 374, 382 (εν μέρει) και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών, για ποσό ύψους 7971,90 ευρώ. Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί κατά τα λοιπά όσον αφορά τα εν λόγω λοιπά έξοδα.
γ)
Συμπέρασμα σχετικά με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως
452
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί, καθόσον διατάσσει την είσπραξη των ποσών των αιτήσεων επιστροφής εξόδων που μνημονεύονται στις γραμμές που παρατέθηκαν στις σκέψεις 320, 375, 393 και 451 ανωτέρω, για ποσό ύψους 16084,01 ευρώ. Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί κατά τα λοιπά.
5.
Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παραβίαση της αρχής κατά την οποία η ποινική διαδικασία συνεπάγεται αναστολή της διοικητικής διαδικασίας
453
Στο πλαίσιο του πέμπτου λόγου ακυρώσεως ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, λόγω εκκρεμούς ποινικής διαδικασίας στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπορούσε να εκδώσει την απόφασή του πριν από την έκδοση απόφασης των λουξεμβουργιανών ποινικών αρχών οι οποίες έχουν επιληφθεί των ίδιων πραγματικών περιστατικών με εκείνα στα οποία βασίστηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Καθόσον δεν ανέμεινε την έκβαση της ποινικής διαδικασίας, το Ελεγκτικό Συνέδριο παραβίασε την αρχή κατά την οποία η ποινική διαδικασία συνεπάγεται αναστολή της διοικητικής διαδικασίας. Με τις παρατηρήσεις του σχετικά με τις συνέπειες που πρέπει να αντληθούν, για την υπό κρίση υπόθεση, από την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ο προσφεύγων εκτιμά ότι το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επί του παρόντος λόγου ακυρώσεως.
454
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος.
455
Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, όπως υποστηρίζει το Ελεγκτικό Συνέδριο, το Δικαστήριο, με την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), απέρριψε παρόμοια επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος η οποία αφορούσε την ύπαρξη εκκρεμούς ποινικής διαδικασίας στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου. Συναφώς, κατ’ αρχάς, το Δικαστήριο επισήμανε ότι καμία διάταξη του δικαίου της Ένωσης δεν προβλέπει ότι η διαδικασία που κινείται ενώπιόν του δυνάμει του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ πρέπει να ανασταλεί όταν έχει κινηθεί ποινική διαδικασία που αφορά, εν όλω ή εν μέρει, τις ίδιες πράξεις (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 83). Εν συνεχεία, έχοντας παραπέμψει στο άρθρο 25 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ, το οποίο ορίζει ότι, όταν ένας υπάλληλος διώκεται ποινικώς για τις ίδιες πράξεις, η οριστική απόφαση για την πειθαρχική κατάστασή του λαμβάνεται μόνον αφού η απόφαση που εκδόθηκε από το επιληφθέν δικαστήριο καταστεί αμετάκλητη, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι διαδικασίες που αφορούν την παράβαση, από μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη θέση του εμπίπτουν σε αυτοτελές ένδικο βοήθημα, προβλεπόμενο στο άρθρο 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ και ότι, επομένως, οι διαδικασίες αυτές δεν διέπονται από τους κανόνες σχετικά με την πειθαρχική διαδικασία τους οποίους προβλέπει ο ΚΥΚ (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψεις 84 και 85). Τέλος, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν ήταν αναγκαίο να ανασταλεί η διαδικασία που κινήθηκε δυνάμει του άρθρου 286, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ εν αναμονή της έκβασης της κινηθείσας στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ποινικής διαδικασίας, καθώς, εν πάση περιπτώσει, η έκβαση της ποινικής διαδικασίας δεν εδύνατο να περιορίσει το εύρος των εκτιμήσεων στις οποίες όφειλε να προβεί το Δικαστήριο προκειμένου να αποφανθεί επί της υπό κρίση στην υπόθεση εκείνη προσφυγής (απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten, C-130/19, EU:C:2021:782, σκέψη 88).
456
Η ως άνω συλλογιστική πρέπει να εφαρμοστεί στην παρούσα διαδικασία, η οποία κινήθηκε δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, κανένας κανόνας του δικαίου της Ένωσης δεν προβλέπει ότι η διαδικασία που κινείται ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δυνάμει της προμνησθείσας διάταξης πρέπει να ανασταλεί όταν έχει κινηθεί ποινική διαδικασία που αφορά, εν όλω ή εν μέρει, τις ίδιες πράξεις. Επιπλέον, οι οικονομικές συνέπειες που προκύπτουν από την παράβαση, εκ μέρους μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη θέση του δεν διέπονται από τους κανόνες σχετικά με την πειθαρχική διαδικασία τους οποίους προβλέπει ο ΚΥΚ. Οι εν λόγω οικονομικές συνέπειες επιβλήθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 98 και 100 του κανονισμού 2018/1046. Εξάλλου, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, μπορεί επίσης να διαπιστωθεί ότι δεν θα είναι αναγκαία ενδεχόμενη αναστολή της εν λόγω διαδικασίας, εν αναμονή της έκβασης της κινηθείσας στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ποινικής διαδικασίας, καθώς, εν πάση περιπτώσει, η έκβαση της ποινικής διαδικασίας δεν δύναται να περιορίσει το εύρος των εκτιμήσεων στις οποίες οφείλει να προβεί το Γενικό Δικαστήριο προκειμένου να αποφανθεί επί της υπό κρίση προσφυγής.
457
Υπό το πρίσμα των προεκτεθέντων, ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
6.
Επί του έκτου λόγου ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως όσον αφορά τη χρήση των υπηρεσιών οδηγών και παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 966/2012 ή του άρθρου 94 του κανονισμού 2018/1046
458
Ο προσφεύγων αμφισβητεί ότι ευθύνεται, ως διατάκτης, για τα έξοδα των οδηγών του, τα οποία ανέρχονται σε 30501,27 ευρώ για μισθούς και σε 40595,15 ευρώ για έξοδα αποστολής και ημερήσιες αποζημιώσεις. Ο προσφεύγων επικαλείται το άρθρο 75 του κανονισμού 966/2012 και υποστηρίζει ότι τέτοια ευθύνη μπορούσε να στοιχειοθετηθεί μόνο σε περίπτωση «δόλου» ή «βαριάς αμέλειας» εκ μέρους του ως διατάκτη των αποστολών των οδηγών. Ο προσφεύγων επισημαίνει επίσης ότι η προμνησθείσα διάταξη, καθώς και το άρθρο 94 του κανονισμού 2018/1046 προβλέπουν τη σύγκληση της ειδικευμένης επιτροπής δημοσιονομικών παρατυπιών σε περίπτωση ευθύνης δημοσιονομικού παράγοντα. Επιπλέον, ο προσφεύγων εκθέτει ότι δεν είναι ο διατάκτης των ημερήσιων αποζημιώσεων των οδηγών που τον μετέφεραν ή της αμοιβής τους.
459
Ο προσφεύγων εκτιμά ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο παραβαίνει, αφενός, την υποχρέωση αιτιολόγησης καθότι δεν απαντά, με την προσβαλλόμενη απόφαση, σε «ένα από τα επιχειρήματα που προέβαλε στο πλαίσιο της άσκησης του δικαιώματός του ακρόασης» και, αφετέρου, το άρθρο 75 του κανονισμού 966/2012 ή το άρθρο 94 του κανονισμού 2018/1046.
460
Χάριν συγκρίσεως, ο προσφεύγων επισημαίνει ότι η ιδιότητα του διατάκτη των δύο Προέδρων του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά τη διάρκεια των δύο θητειών του για τα έξοδά τους αποστολών, εκπροσώπησης και υποδοχής δεν είχε ως αποτέλεσμα τη στοιχειοθέτηση της ευθύνης τους. Εξάλλου, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι τα έξοδα αποστολών των οδηγών ήταν σύμφωνα προς το ισχύον νομικό πλαίσιο κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς, ήτοι, μεταξύ άλλων, σύμφωνα προς τις αποφάσεις 33-2004 και 19-2009.
461
Με τις παρατηρήσεις του σχετικά με τις συνέπειες που πρέπει να αντληθούν, για την υπό κρίση υπόθεση, από την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ο προσφεύγων επισημαίνει ότι το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επί του παρόντος λόγου ακυρώσεως ο οποίος δεν προβλήθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας που το Ελεγκτικό Συνέδριο κίνησε ενώπιον του Δικαστηρίου.
462
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος.
463
Κατά πρώτον, όσον αφορά την αιτίαση που αφορά παράβαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης, ο προσφεύγων επισημαίνει απλώς και μόνον ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν παρέχεται απάντηση σε ένα από τα επιχειρήματα που προέβαλε στο πλαίσιο της άσκησης του δικαιώματός του ακρόασης. Δεδομένου ότι δεν παρέχεται καμία διευκρίνιση όσον αφορά το σχετικό επιχείρημα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η συγκεκριμένη αιτίαση δεν πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου όσον αφορά τη σαφήνεια και την ακρίβεια και, επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
464
Ειδικότερα, δυνάμει του άρθρου 21, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο εφαρμόζεται στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία βάσει του άρθρου 53, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού, καθώς και δυνάμει του άρθρου 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας, το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να περιέχει το αντικείμενο της διαφοράς, τους λόγους και ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα που προβάλλονται, καθώς και συνοπτική έκθεση των λόγων και των ισχυρισμών αυτών. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να είναι αρκούντως σαφή και ακριβή ώστε να μπορεί ο μεν καθού να προετοιμάσει την άμυνά του, το δε Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί επί της προσφυγής, χωρίς να απαιτούνται ενδεχομένως άλλα στοιχεία. Η ασφάλεια δικαίου και η ορθή απονομή της δικαιοσύνης επιτάσσουν, για να είναι μια προσφυγή παραδεκτή, τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία επί των οποίων αυτή στηρίζεται να προκύπτουν κατά τρόπο συνεπή και κατανοητό από το ίδιο το κείμενο του δικογράφου της προσφυγής (πρβλ. διάταξη της 28ης Απριλίου 1993, De Hoe κατά Επιτροπής, T-85/92, EU:T:1993:39, σκέψη 20 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Ως εκ τούτου, με το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να διευκρινίζεται σε τι συνίσταται ο λόγος ακυρώσεως στον οποίο στηρίζεται η προσφυγή, οπότε απλώς και μόνον η αφηρημένη επίκλησή του δεν πληροί τα όσα επιτάσσει ο Κανονισμός Διαδικασίας. Ανάλογα στοιχεία απαιτούνται οσάκις προβάλλεται αιτίαση προς στήριξη λόγου ακυρώσεως (βλ. απόφαση της 25ης Μαρτίου 2015, Βέλγιο κατά Επιτροπής, T-538/11, EU:T:2015:188, σκέψη 131 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία· διάταξη της 27ης Νοεμβρίου 2020, PL κατά Επιτροπής, T-728/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:575, σκέψη 64).
465
Κατά δεύτερον, όσον αφορά την αιτίαση με την οποία προβάλλεται παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 966/2012 ή του άρθρου 94 του κανονισμού 2108/1046, ο προσφεύγων διευκρίνισε, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ότι αναφερόταν, στην πραγματικότητα, στο άρθρο 73 του κανονισμού 966/2012 ή στο άρθρο 92 του κανονισμού 2018/1046.
466
Όσον αφορά την εξέταση επί της ουσίας της αιτιάσεως με την οποία προβάλλεται παράβαση των τελευταίων ως άνω διατάξεων, αρκεί η επισήμανση ότι από το εφαρμοστέο καθεστώς για τη χρήση υπηρεσιών οδηγού από μέλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου προκύπτει, όπως έκρινε το Δικαστήριο στις σκέψεις 695 έως 700 της απόφασης της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19, EU:C:2021:782), ότι απέκειτο στον προσφεύγοντα, ως διατάκτη των αποστολών των οδηγών, να μεριμνά ότι, κατά την έκδοση των εντολών αποστολής των οδηγών, τηρούνταν οι σχετικοί εφαρμοστέοι κανόνες. Η συγκεκριμένη απαίτηση πρέπει να θεωρηθεί ανεξάρτητη από κάθε ενδεχόμενη κίνηση της διαδικασίας που καθορίζεται στο άρθρο 73 του κανονισμού 966/2012 ή στο άρθρο 92 του κανονισμού 2018/1046 ή ακόμη και από την παρέμβαση της OLAF. Επομένως, οι ως άνω διατάξεις δεν είναι κρίσιμες στην παρούσα διαδικασία.
467
Επιπλέον, η ευθύνη, λόγω δόλου ή σοβαρής αμέλειας, του προσφεύγοντος ως διατάκτη των αποστολών των οδηγών δεν μπορεί να συγκριθεί με την ευθύνη του Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ως διατάκτη των εξόδων αποστολών, εκπροσώπησης και υποδοχής που πραγματοποιούν τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συγκεκριμένα, οι αποστολές των οδηγών συνδέονται με τις δραστηριότητες του ίδιου του προσφεύγοντος, ενώ τέτοιος σύνδεσμος δεν υφίσταται μεταξύ του μέλους του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του προέδρου του θεσμικού οργάνου όσον αφορά τις αποστολές του πρώτου.
468
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, η αιτίαση που αφορά παράβαση του άρθρου 73 του κανονισμού 966/2012 ή του άρθρου 92 του κανονισμού 2018/1046 πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.
469
Εξάλλου, όσον αφορά την αιτίαση με την οποία ο προσφεύγων αμφισβητεί την ευθύνη του για τα έξοδα των οδηγών του, τα οποία ανέρχονται σε 30501,27 ευρώ για τους μισθούς τους και σε 40595,15 ευρώ για έξοδα αποστολής και ημερήσιες αποζημιώσεις, η συγκεκριμένη αιτίαση αλληλεπικαλύπτεται κατ’ ουσίαν με την αιτίαση με την οποία προβάλλεται ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων» και η οποία εξετάστηκε στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου ακυρώσεως (βλ. σκέψεις 394 έως 451 ανωτέρω).
470
Βάσει των ανωτέρω, ο έκτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του.
7.
Συμπέρασμα σχετικά με το αίτημα ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης
471
Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, χωρίς να είναι αναγκαία η λήψη των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας που ζήτησε ο προσφεύγων, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί καθόσον αφορά, αφενός, τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, στη σκέψη 162 ανωτέρω, ως παραγραφείσες και, αφετέρου, τις αιτήσεις επιστροφής εξόδων που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 452 ανωτέρω. Συνολικά, τα έξοδα που σχετίζονται με όλες τις ανωτέρω αιτήσεις ανέρχονται στο ποσό των 19254,20 ευρώ. Το αίτημα ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης πρέπει να απορριφθεί κατά τα λοιπά.
Β. Επί των αιτημάτων ακυρώσεως των αποφάσεων της 4ης και 7ης Ιουνίου 2019 του υπολόγου του Ελεγκτικού Συνεδρίου
472
Το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι, στο πλαίσιο των αιτημάτων ακυρώσεως, μετά το αίτημα ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης, ο προσφεύγων ζητεί να ακυρωθούν, «εφόσον κρίνεται αναγκαίο», οι αποφάσεις της 4ης και της 7ης Ιουνίου 2019 του υπολόγου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συναφώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, χωρίς να προβάλει καμία συγκεκριμένη αιτίαση βάλλουσα κατά των δύο ως άνω αποφάσεων, ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωσή τους όσον αφορά το ποσό που μνημονεύεται σε αυτές, όπως προσαυξήθηκε με τόκους από την 31η Μαΐου 2019, το οποίο, κατά τους υπολογισμούς της υπολόγου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ανερχόταν σε 153584,10 ευρώ στις 4 Ιουνίου 2019 και σε 153495,84 ευρώ στις 7 Ιουνίου 2019.
473
Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι με το έγγραφο της 7ης Ιουνίου 2019 η υπόλογος του Ελεγκτικού Συνεδρίου βεβαίωσε ότι η πληρωμή είχε πραγματοποιηθεί λαμβανομένων υπόψη των οφειλόμενων τόκων κατά την εν λόγω ημερομηνία (βλ. σκέψη 57 ανωτέρω). Επομένως, λαμβανομένου υπόψη του συμπεράσματος που εκτίθεται στη σκέψη 471 ανωτέρω, το αίτημα ακυρώσεως της απόφασης της υπολόγου του Ελεγκτικού Συνεδρίου που περιέχεται στο έγγραφο της 7ης Ιουνίου 2019, καθόσον προβλέπει την καταβολή τόκων υπερημερίας με επιτόκιο 3,5 % επί του ποσού που μνημονεύθηκε στη σκέψη 471 ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτό.
474
Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η ακύρωση της απόφασης της 4ης Ιουνίου 2019, στην οποία μνημονεύεται ποσό, προσαυξημένο με τους τόκους από την 31η Μαΐου έως τις 4 Ιουνίου 2019, διαφορετικό από εκείνο που η υπόλογος του Ελεγκτικού Συνεδρίου βεβαίωσε στις 7 Ιουνίου 2019 και το οποίο κατέβαλε όντως ο προσφεύγων.
Γ. Επί των αιτημάτων επιστροφής ποσών και καταβολής τόκων
475
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να υποχρεώσει το Ελεγκτικό Συνέδριο να του επιστρέψει το ποσό το οποίο το θεσμικό αυτό όργανο χαρακτήρισε ως αχρεωστήτως καταβληθέν, προσαυξημένο με τόκους υπερημερίας με επιτόκιο 3,5 % από την 31η Μαΐου 2019, προθεσμία η οποία του τάχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση για την καταβολή συνολικού ποσού 153407,58 ευρώ, και μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως.
476
Υπενθυμίζεται ότι η ακύρωση πράξης από τον δικαστή της Ένωσης έχει ως αποτέλεσμα την αναδρομική εξαφάνιση της εν λόγω πράξης από την έννομη τάξη (βλ. απόφαση της 30ής Ιουνίου 2021, Mélin κατά Κοινοβουλίου, T-51/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:398, σκέψη 68 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
477
Δυνάμει του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, το θεσμικό ή άλλο όργανο ή ο οργανισμός του οποίου η πράξη κηρύχθηκε άκυρη οφείλει να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης περί ακυρώσεως. Επομένως, το καθού θεσμικό όργανο υποχρεούται, δυνάμει της εν λόγω διάταξης, να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εξουδετερώσει τα αποτελέσματα των διαπιστωθεισών παρανομιών (βλ. απόφαση της 30ής Ιουνίου 2021, Mélin κατά Κοινοβουλίου, T-51/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:398, σκέψη 69 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
478
Επιπλέον, όταν η ακυρωθείσα πράξη έχει ήδη εκτελεσθεί, η εξουδετέρωση των αποτελεσμάτων της επιβάλλει, κατ’ αρχήν, την αποκατάσταση της έννομης κατάστασης στην οποία βρισκόταν ο προσφεύγων πριν από την έκδοσή της (βλ. απόφαση της 30ής Ιουνίου 2021, Mélin κατά Κοινοβουλίου, T-51/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:398, σκέψη 70 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
479
Όσον αφορά την καταβολή τόκων με επιτόκιο 3,5 % από την 31η Μαΐου 2019, επισημαίνονται τα ακόλουθα.
480
Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, σε περίπτωση εισπραχθέντων κατά παράβαση του δικαίου της Ένωσης ποσών, από το δίκαιο της Ένωσης απορρέει υποχρέωση επιστροφής των εν λόγω ποσών εντόκως. Τούτο ισχύει, ιδίως, όταν τα ποσά έχουν εισπραχθεί κατ’ εφαρμογήν πράξης της Ένωσης η οποία κηρύχθηκε ανίσχυρη ή ακυρώθηκε από τον δικαστή της Ένωσης (απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2021, Επιτροπή κατά Printeos, C-301/19 P, EU:C:2021:39, σκέψεις 66 και 67).
481
Όσον αφορά, ειδικότερα, την ακύρωση από τον δικαστή της Ένωσης πράξης βάσει της οποίας καταβλήθηκε ένα ποσό στην Ένωση, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι η καταβολή τόκων υπερημερίας συνιστά μέτρο εκτέλεσης της ακυρωτικής απόφασης, υπό την έννοια του άρθρου 266, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, καθόσον αποσκοπεί στην καταβολή κατ’ αποκοπήν αποζημίωσης για τη στέρηση της ικανοποίησης μιας απαίτησης και στην παρακίνηση του οφειλέτη να εκτελέσει, το συντομότερο δυνατόν, την ακυρωτική απόφαση (απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2021, Επιτροπή κατά Printeos, C-301/19 P, EU:C:2021:39, σκέψη 68).
482
Εν προκειμένω, όπως διευκρίνισε το Ελεγκτικό Συνέδριο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, οι τόκοι πρέπει να υπολογιστούν από τις 7 Ιουνίου 2019, ήτοι από την ημερομηνία πραγματοποίησης της πληρωμής εκ μέρους του προσφεύγοντος. Συγκεκριμένα, η καταβολή τόκων υπερημερίας από την ημερομηνία της καταβολής του επίμαχου ποσού από τον προσφεύγοντα επιδιώκει τον σκοπό της κατ’ αποκοπήν αποζημίωσης της στέρησης της δυνατότητας εκμετάλλευσης των κεφαλαίων του εκ μέρους του προσφεύγοντος (πρβλ. απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2021, Επιτροπή κατά Printeos, C-301/19 P, EU:C:2021:39, σκέψη 85).
483
Όσον αφορά τους τόκους που αξιώνει ο προσφεύγων, με επιτόκιο 3,5 %, κατά τη νομολογία, εφαρμοστέο, σύμφωνα με το άρθρο 99, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2018/1046, είναι το επιτόκιο που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης και ισχύει την πρώτη ημερολογιακή ημέρα του μήνα κατά τον οποίο εκπνέει η προθεσμία πληρωμής, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι εκατοστιαίες μονάδες (βλ., κατ’ αναλογίαν, διάταξη της 27ης Ιανουαρίου 2016, ANKO κατά Επιτροπής και REA, T-165/14 DEP, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2016:108, σκέψη 50).
484
Στο μέτρο που ο προσφεύγων ζητεί την καταβολή τόκων με επιτόκιο μόνον 3,5 %, και όχι με το επιτόκιο που καθορίζει η ΕΚΤ για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης προσαυξημένο κατά 3,5 εκατοστιαίες μονάδες, πρέπει να αποφασιστεί μόνον ότι, εν προκειμένω, το ποσό των 19254,20 ευρώ παράγει, από τις 7 Ιουνίου 2019, τόκους υπερημερίας με επιτόκιο 3,5 %, τούτο δε έως την ολοσχερή εξόφληση εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Δ. Επί του αιτήματος αποζημιώσεως
485
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να υποχρεώσει το Ελεγκτικό Συνέδριο να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη και την οποία αποτιμά, ex æquo et bono, στο ποσό των 50000 ευρώ. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο έβλαψε τη σταδιοδρομία του και έθιξε τη φήμη του με τις διαδοχικές ανακοινώσεις του σχετικά με την ύπαρξη και τα συμπέρασμα της έκθεσης της OLAF, μολονότι ο ίδιος δεν είχε στη διάθεσή του την εν λόγω έκθεση ούτε ενδεχόμενη προκαταρκτική έκθεση του Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συναφώς, ο προσφεύγων επισημαίνει ότι η έκθεση της OLAF τέθηκε στη διάθεση των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της επιτροπής ελέγχου του προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 3 Ιουλίου 2018, μολονότι η προκαταρκτική έκθεση του Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία περιείχε την έκθεση της OLAF κοινοποιήθηκε στον ίδιο μόλις στις 5 Οκτωβρίου 2018. Εντούτοις, ο προσφεύγων επισημαίνει ότι, «κατόπιν διαρροής», στις 11 Ιουλίου 2018, ο Τύπος είχε διαδώσει την ύπαρξη και τα συμπεράσματα της έκθεσης της OLAF. Στο πλαίσιο αυτό, ο προσφεύγων προσάπτει στο Ελεγκτικό Συνέδριο ότι δεν διενήργησε έρευνα για να προσδιορίσει την ακριβή πηγή της εν λόγω «διαρροής». Ο προσφεύγων υπενθυμίζει επίσης ότι την ίδια ημέρα, στις 11 Ιουλίου 2018, το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε ανακοινωθέν Τύπου και ανακοίνωση προς το σύνολο του προσωπικού του.
486
Ο προσφεύγων εκτιμά ότι, επικυρώνοντας την έρευνα της OLAF με ανακοινώσεις που του επιρρίπτουν ευθύνη και επισημαίνοντας ότι θα ληφθούν μέτρα για την είσπραξη των δολίως πραγματοποιηθεισών δαπανών, το Ελεγκτικό Συνέδριο διέδωσε την πληροφορία ότι ήταν ένοχος κατάχρησης κεφαλαίων και προσέβαλε κατάφωρα το δικαίωμά του στο τεκμήριο αθωότητας. Κατά τον προσφεύγοντα, με τον τρόπο αυτόν, το Ελεγκτικό Συνέδριο έλαβε θέση χωρίς να έχει διαφωτιστεί δεόντως, κατά παράβαση των απαιτήσεων της αρχής της χρηστής διοίκησης που προβλέπεται στο άρθρο 41 του Χάρτη και των αρμοδιοτήτων του. Ο προσφεύγων προβάλλει επίσης παράβαση των διαδικαστικών εγγυήσεων που προβλέπονται στη Συνθήκη ΛΕΕ και στον εσωτερικό κανονισμό του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
487
Με το υπόμνημα απαντήσεως, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο παραβίασε την αρχή του τεκμηρίου αθωότητας και την αρχή της χρηστής διοίκησης, ειδικότερα τον κανόνα της αμεροληψίας και το καθήκον επιμέλειας που υπέχουν τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, καθώς και ότι παρέβη τις διαδικαστικές εγγυήσεις και την υποχρέωση τήρησης εχεμύθειας.
488
Το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι το αίτημα αποζημιώσεως του προσφεύγοντος είναι απαράδεκτο, δεδομένου ότι υποβλήθηκε στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως ασκηθείσας δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και όχι δυνάμει αυτοτελούς αγωγής ασκηθείσας κατ’ εφαρμογήν των άρθρων 268 και 340 ΣΛΕΕ. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρίνισε ότι δεν αμφισβητεί ότι είναι, κατ’ αρχήν, δυνατή η υποβολή, στο πλαίσιο του ίδιου ένδικου βοηθήματος, αιτήματος αποζημιώσεως και αιτήματος ακυρώσεως. Εντούτοις, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, το αίτημα αποζημιώσεως του προσφεύγοντος δεν είναι παραδεκτό, στο μέτρο που δεν εκθέτει, επαρκώς κατά νόμον, το σύνολο των προϋποθέσεων από τις οποίες εξαρτάται η στοιχειοθέτηση της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ένωσης. Το Ελεγκτικό Συνέδριο υπενθυμίζει ότι ο προσφεύγων εξέθεσε με καλύτερα διαρθρωμένο τρόπο το αίτημα αποζημιώσεως μόλις με το υπόμνημα απαντήσεως.
489
Προκαταρκτικώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης, κατά την έννοια του άρθρου 340, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, θεμελιώνεται εφόσον συντρέχει ένα σύνολο σωρευτικών προϋποθέσεων σχετικά με τον παράνομο χαρακτήρα της προσαπτόμενης στα όργανα της Ένωσης συμπεριφοράς, το υποστατό της ζημίας και την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συμπεριφοράς του οργάνου και της προβαλλόμενης ζημίας (βλ. απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2016, Ledra Advertising κ.λπ. κατά Επιτροπής και ΕΚΤ, C-8/15 P έως C-10/15 P, EU:C:2016:701, σκέψη 64 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
490
Εάν μια από τις τρεις προϋποθέσεις στοιχειοθέτησης της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ένωσης δεν πληρούται, τα αιτήματα αποζημιώσεως πρέπει να απορριφθούν, χωρίς να είναι αναγκαίο να εξεταστεί αν πληρούνται οι δύο άλλες προϋποθέσεις (βλ. διάταξη της 11ης Νοεμβρίου 2014, Bergallou κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, T-22/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:954, σκέψη 61 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
491
Προς στήριξη του αιτήματος αποζημιώσεως, ο προσφεύγων προσάπτει κατ’ ουσίαν στο Ελεγκτικό Συνέδριο δύο συμπεριφορές: αφενός, ότι δεν διενήργησε έρευνα για να προσδιορίσει την ακριβή πηγή της «διαρροής» όσον αφορά την ύπαρξη και τα συμπεράσματα της έκθεσης της OLAF ως προς το πρόσωπό του και, αφετέρου, ότι εξέδωσε ανακοινωθέν Τύπου και ανακοίνωση προς το σύνολο του προσωπικού του στις 11 Ιουλίου 2018, ήτοι μετά την εν λόγω «διαρροή» πληροφοριών, αλλά πριν από την κοινοποίηση στον προσφεύγοντα της έκθεσης της OLAF ή της προκαταρκτικής έκθεσης του Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
492
Επ’ αυτού, διαπιστώνεται ότι, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρίνισε ότι δεν εκδόθηκε ανακοινωθέν Τύπου με δική του πρωτοβουλία, στοιχείο το οποίο ο προσφεύγων δεν αμφισβήτησε. Η ύπαρξη ανακοινωθέντος Τύπου δεν προκύπτει ούτε από τη δικογραφία. Επομένως, στο πλαίσιο της εξέτασης του παρόντος αιτήματος αποζημιώσεως, η αιτίαση του προσφεύγοντος που αντλείται από την ύπαρξη ανακοινωθέντος Τύπου εκδοθέντος από το Ελεγκτικό Συνέδριο πρέπει να απορριφθεί εξαρχής ως ανεπαρκώς τεκμηριωμένη.
493
Επιπλέον, αρκεί η διαπίστωση ότι από τις παρατηρήσεις που το Ελεγκτικό Συνέδριο διατύπωσε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση και τις οποίες ο προσφεύγων δεν αντέκρουσε συναφώς, προκύπτει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε ανακοίνωση προς το σύνολο του προσωπικού του στις 11 Ιουλίου 2018 μόνον μετά τη διάδοση στον Τύπο, «κατόπιν διαρροής», της ύπαρξης και των συμπερασμάτων της έκθεσης της OLAF. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση το Ελεγκτικό Συνέδριο διευκρίνισε ότι είχε απαντήσει σε ορισμένες ερωτήσεις που έθεσαν συναφώς δημοσιογράφοι και ότι, εν συνεχεία, οι απαντήσεις του γνωστοποιήθηκαν στο σύνολο του προσωπικού. Τούτο επιβεβαιώνεται επίσης, αφενός, από το ίδιο το κείμενο της ανακοίνωσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου προς το προσωπικό του, το οποίο παραπέμπει στις «ερωτήσεις που έθεσε ο Τύπος» και, αφετέρου, από το άρθρο στον Τύπο στο οποίο παραπέμπει ο προσφεύγων στο σημείο 234 του δικογράφου της προσφυγής, το οποίο κάνει λόγο για «καλά πληροφορημένη πηγή η οποία προέβη σε δηλώσεις υπό τον όρο της ανωνυμίας» και γνωστοποίησε στον Τύπο πληροφορίες για την έρευνα της OLAF σχετικά με τον προσφεύγοντα.
494
Επομένως, στην ανωτέρω «διαρροή» πληροφοριών στον Τύπο, εκ μέρους ανώνυμου τρίτου, ανάγεται η μεταγενέστερη ανακοίνωση του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο σύνολο του προσωπικού του και στην εν λόγω «διαρροή» βασίζονται, στην πραγματικότητα, οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος όσον αφορά τη βλάβη στη σταδιοδρομία και στη φήμη του. Εντούτοις, υπό τις συνθήκες αυτές, ο προσφεύγων δεν προσκομίζει στοιχεία που να συνιστούν αρχή απόδειξης της ευθύνης του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την επίμαχη διαρροή στον Τύπο όσον αφορά την ύπαρξη και τα συμπεράσματα της έκθεσης της OLAF σε σχέση με το πρόσωπό του.
495
Ως εκ τούτου, δεδομένου ότι ο προσφεύγων δεν απέδειξε ότι η προβαλλόμενη βλάβη για τη σταδιοδρομία του και τη φήμη του ήταν άμεση συνέπεια πράξης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, πρέπει να γίνει δεκτό ότι δεν μπορεί να διαπιστωθεί οποιαδήποτε υπαιτιότητα του Ελεγκτικού Συνεδρίου και ότι δεν πληρούται η πρώτη από τις προϋποθέσεις για τη στοιχειοθέτηση της ευθύνης της Ένωσης, οι οποίες υπομνήσθηκαν στη σκέψη 489 ανωτέρω. Περαιτέρω, μολονότι προσάπτει στο Ελεγκτικό Συνέδριο ότι δεν διενήργησε έρευνα για τον προσδιορισμό της ακριβούς πηγής της επίμαχης «διαρροής» πληροφοριών στον Τύπο, ο προσφεύγων δεν προσδιορίζει τη νομική βάση από την οποία απορρέει τέτοια υποχρέωση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, λαμβανομένου υπόψη, επιπλέον, ότι επρόκειτο περί «διαρροής» πληροφοριών για την οποία δεν υπείχε ευθύνη.
496
Κατά συνέπεια, το αίτημα αποζημιώσεως του προσφεύγοντος πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να είναι αναγκαίο το Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί επί του παραδεκτού του.
V. Επί των δικαστικών εξόδων
497
Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Εξάλλου, κατά το άρθρο 134, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων, κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του. Πάντως, αν τούτο δικαιολογείται από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει ότι ένας διάδικος, πέραν των δικαστικών εξόδων του, φέρει και μέρος των εξόδων του αντιδίκου.
498
Μολονότι η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται για ποσό 19254,20 ευρώ, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το ένα όγδοο του συνολικού ποσού των 153407,58 ευρώ που το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτίμησε ως αχρεωστήτως καταβληθέν, επισημαίνεται ότι ο προσφεύγων ηττήθηκε ως προς τα επτά όγδοα του τελευταίου ως άνω ποσού και ως προς το αίτημα αποζημιώσεως. Επομένως, ο προσφεύγων πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδα του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τα τέσσερα πέμπτα των δικών του δικαστικών εξόδων και το Ελεγκτικό Συνέδριο πρέπει να φέρει το ένα πέμπτο που απομένει.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, της 11ης Απριλίου 2019, περί βεβαίωσης απαίτησης και είσπραξης έναντι του CQ, με την οποία το ποσό των 153407,58 ευρώ χαρακτηρίστηκε ως αχρεωστήτως καταβληθέν και διατάχθηκε η είσπραξή του, κατά το μέρος που αφορά ποσό ύψους 19254,20 ευρώ, και ακυρώνει την απόφαση που περιέχεται στο έγγραφο του υπολόγου του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 7ης Ιουνίου 2019 κατά το μέρος που προβλέπει την καταβολή τόκων υπερημερίας με επιτόκιο τρεισήμισι εκατοστιαίων μονάδων επί του τελευταίου ποσού.
2)
Επί του ποσού των 19254,20 ευρώ οφείλονται, από τις 7 Ιουνίου 2019, τόκοι υπερημερίας με επιτόκιο τρεισήμισι εκατοστιαίων μονάδων, μέχρι της πλήρους εξοφλήσεως από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
3)
Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά.
4)
Ο CQ φέρει τα δικαστικά έξοδα του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τα τέσσερα πέμπτα των δικών του δικαστικών εξόδων και το Ελεγκτικό Συνέδριο το ένα πέμπτο που απομένει.
da Silva Passos
Gervasoni
Półtorak
Reine
Pynnä
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 11 Σεπτεμβρίου 2024.
(υπογραφές)
Περιεχόμενα
I. Νομικό πλαίσιο
Α. Συνθήκη ΛΕΕ
Β. Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 883/2013
Γ. Εσωτερικοί κανόνες του Ελεγκτικού Συνεδρίου
1. Απόφαση 1-2003 σχετικά με τα έξοδα αποστολών των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου
2. Απόφαση 7-2004 σχετικά με τα έξοδα εκπροσώπησης και υποδοχής των μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου
3. Απόφαση 33-2004 σχετικά με τη διαχείριση και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου
4. Απόφαση 19-2009 σχετικά με τη διαχείριση και τη χρήση του στόλου αυτοκινήτων του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου
5. Κώδικας συμπεριφοράς των Μελών του Ελεγκτικού Συνεδρίου του 2012
II. Ιστορικό της διαφοράς
Α. Προκαταρκτικά μέτρα που έλαβε το Ελεγκτικό Συνέδριο
Β. Έρευνα της OLAF
Γ. Ποινική διαδικασία κινηθείσα από τις δικαστικές αρχές του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
Δ. Κίνηση της διαδικασίας εντός του Ελεγκτικού Συνεδρίου
Ε. Διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
ΣΤ. Είσπραξη από το Ελεγκτικό Συνέδριο των εξόδων που θεωρούνται ως αχρεωστήτως καταβληθέντα
III. Αιτήματα των διαδίκων
IV. Σκεπτικό
Α. Επί του αιτήματος ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης
1. Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παρατυπία της έρευνας της OLAF και της έκθεσής της
2. Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά τη μη άσκηση εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου της εξουσίας εκτίμησης που διαθέτει, ιδίως ως διατάκτης, παράβαση της υποχρέωσής του να αποδείξει την κατηγορία και παράβαση της υποχρέωσής του αιτιολόγησης
3. Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της διαδικασίας
α) Επί της προθεσμίας παραγραφής
β) Επί των αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής οι οποίες αντιστοιχούν στις γραμμές 1 έως 261 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
1) Επί της πρώτης ομάδας αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής
2) Επί της δεύτερης ομάδας αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής
3) Επί της τρίτης ομάδας αιτήσεων του προσφεύγοντος περί επιστροφής
γ) Συμπέρασμα σχετικά με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως
4. Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων»
α) Επί του παραδεκτού της αιτιάσεως που αφορά την ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων»
β) Επί της ουσίας
1) Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
i) Επί της εκτάσεως της εξέτασης της αιτιάσεως που αφορά παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
ii) Επί της εκτάσεως της εξέτασης των αιτιάσεων που αφορούν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του προσφεύγοντος ως προς το νομότυπο των αποστολών του και ύπαρξη «πρόδηλων σφαλμάτων»
iii) Επί της εκτάσεως του ελέγχου του Γενικού Δικαστηρίου
iv) Επί των συνεπειών που πρέπει να αντληθούν, στην υπό κρίση προσφυγή, από την απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2021, Ελεγκτικό Συνέδριο κατά Pinxten (C-130/19), σχετικά με τις παρατυπίες τις οποίες το Ελεγκτικό Συνέδριο προσάπτει στον προσφεύγοντα
2) Επί των εξόδων αποστολής και των ημερήσιων αποζημιώσεων
i) Επί των αποστολών που αφορούσαν τις συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες και μέλη των γραφείων τους
ii) Επί των λοιπών αποστολών
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 56, 138, 196, 284 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 57 και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 137, 143, 155 (εν μέρει) και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 47, 103, 157, 161, 199, 210, 237, 277, 339 (εν μέρει), 373 και 374 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των αποστολών που μνημονεύονται στις γραμμές 128, 411 και 412 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 347 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 310 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 335 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί της αποστολής που μνημονεύεται στη γραμμή 63 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
iii) Συμπέρασμα σχετικά με τα έξοδα αποστολής και τις ημερήσιες αποζημιώσεις
3) Επί των εξόδων εκπροσώπησης και υποδοχής
i) Επί των εξόδων εκπροσώπησης που αφορούσαν τις συναντήσεις με πολιτικούς ιθύνοντες και μέλη των γραφείων τους, οι οποίοι ήταν όλοι μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος
ii) Επί των εξόδων εκπροσώπησης που αφορούσαν τις συναντήσεις με άλλα πρόσωπα πλην των πολιτικών ιθυνόντων, μελών του επίμαχου πολιτικού κόμματος
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 56, 138, 196, 284 και 382 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 17, 28 και 290 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 314, 319 και 320 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στη γραμμή 339 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων εκπροσώπησης που μνημονεύονται στις γραμμές 98 και 281 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Συμπέρασμα σχετικά με τα έξοδα εκπροσώπησης που αφορούν τις συναντήσεις με άλλα πρόσωπα
iii) Επί των γευμάτων στον τόπο καταγωγής του προσφεύγοντος
4) Επί των εξόδων που σχετίζονται με τη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου και τη χρήση των υπηρεσιών οδηγού
i) Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που σχετίζονται με τις αποστολές ή με τα έξοδα εκπροσώπησης του προσφεύγοντος που συνδέονται με τις συναντήσεις με μέλη του επίμαχου πολιτικού κόμματος
ii) Επί των λοιπών εξόδων χρήσης οδηγού
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 57, 103, 143, 157, 161, 199, 237, 277, 310, 335, 347, 354 και 391 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 138, 196, 319, 320, 339 (εν μέρει) και 382 (εν μέρει) του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 379 και 403 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 38 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 106, 147, 151, 153, 167 και 214 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 142 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 187 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στη γραμμή 247 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Επί των εξόδων χρήσης οδηγού που μνημονεύονται στις γραμμές 176, 317, 373 και 374 του πίνακα των εισπρακτέων ποσών
– Συμπέρασμα σχετικά με τα λοιπά έξοδα χρήσης οδηγού
γ) Συμπέρασμα σχετικά με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως
5. Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παραβίαση της αρχής κατά την οποία η ποινική διαδικασία συνεπάγεται αναστολή της διοικητικής διαδικασίας
6. Επί του έκτου λόγου ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως όσον αφορά τη χρήση των υπηρεσιών οδηγών και παράβαση του άρθρου 75 του κανονισμού 966/2012 ή του άρθρου 94 του κανονισμού 2018/1046
7. Συμπέρασμα σχετικά με το αίτημα ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης
Β. Επί των αιτημάτων ακυρώσεως των αποφάσεων της 4ης και 7ης Ιουνίου 2019 του υπολόγου του Ελεγκτικού Συνεδρίου
Γ. Επί των αιτημάτων επιστροφής ποσών και καταβολής τόκων
Δ. Επί του αιτήματος αποζημιώσεως
V. Επί των δικαστικών εξόδων
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.