62023TO0244
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα)
της 26ης Οκτωβρίου 2023 (
*1
)
«Προσφυγή κατά παραλείψεως – Θεσμικό δίκαιο – Πλήρης εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία – Υποχρέωση έκδοσης απόφασης δυνάμει του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου σχετικά με τους όρους και τις λεπτομέρειες της προσχώρησης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση – Ιδιότητα του προνομιούχου προσφεύγοντος – Προσφυγή προδήλως νόμω αβάσιμη»
Στην υπόθεση T‑244/23,
Eugen Tomac, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον R. Duta, δικηγόρο,
προσφεύγων,
κατά
Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
καθού,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),
συγκείμενο από τους R. da Silva Passos (εισηγητή), πρόεδρο, S. Gervasoni και I. Reine, δικαστές,
γραμματέας: V. Di Bucci
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
1
Με την ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 265 ΣΛΕΕ προσφυγή, ο προσφεύγων, Eugen Tomac, ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο, αφενός, να διαπιστώσει ότι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρανόμως παρέλειψε να προβεί σε ενέργειες προκειμένου να αποφασίσει την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία και, αφετέρου, να του αναγνωρίσει την ιδιότητα του προνομιούχου προσφεύγοντος με τη συνακόλουθη επιφύλαξη υπέρ αυτού κάθε συναφούς δικαιώματος, ισχυρισμού και μέσου έννομης προστασίας.
Ιστορικό της διαφοράς
2
Το κεκτημένο του Σένγκεν, κατά την έννοια του παραπέμποντος στο παράρτημα Α άρθρου 1 της αποφάσεως 1999/435/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1999, για τον ορισμό του κεκτημένου του Σένγκεν, προκειμένου να προσδιοριστεί, δυνάμει των οικείων διατάξεων της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η νομική βάση για κάθε μία από τις διατάξεις ή αποφάσεις που συνιστούν το κεκτημένο του Σένγκεν (ΕΕ 1999, L 176, σ. 1), αποτελεί corpus νομικών κανόνων που αποσκοπεί στη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα των κρατών μελών του χώρου Σένγκεν.
3
Η Συνθήκη του Άμστερνταμ προσάρτησε στη Συνθήκη ΕΕ και στη Συνθήκη ΕΚ το πρωτόκολλο για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 1997, C 340, σ. 93). Εν συνεχεία, το προσαρτηθέν στη Συνθήκη ΕΕ πρωτόκολλο (αριθ. 19) σχετικά με το κεκτημένο του Σένγκεν το οποίο έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2008, C 115, σ. 290) προσαρτήθηκε στη Συνθήκη της Λισσαβώνας (ΕΕ 2010, C 83, σ. 290).
4
Ειδικότερα, όσον αφορά τη Ρουμανία, το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, του Πρωτοκόλλου σχετικά με τους όρους και τις λεπτομέρειες της προσχώρησης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ 2005, L 157, σ. 29, στο εξής: Πρωτόκολλο της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση), της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας και των προσαρμογών των συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ 2005, L 157, σ. 203), προβλέπει τα εξής:
«1.   Οι διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν, […] το οποίο έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και οι πράξεις που βασίζονται σε αυτό ή σχετίζονται άλλως με αυτό και απαριθμούνται στο Παράρτημα ΙΙ, καθώς και τυχόν άλλες πράξεις που έχουν εκδοθεί πριν από την ημερομηνία προσχώρησης, είναι δεσμευτικές για τη [Δημοκρατία της] Βουλγαρία[ς] και τη Ρουμανία και εφαρμόζονται σε αυτές από την ημερομηνία της προσχώρησης.
2.   Οι διατάξεις αυτές του κεκτημένου του Σένγκεν, όπως ενσωματώθηκε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και οι πράξεις που βασίζονται σε αυτό ή σχετίζονται άλλως με αυτό, και οι οποίες δεν μνημονεύονται στην παράγραφο 1, ενώ είναι δεσμευτικές για τη [Δημοκρατία της] Βουλγαρία[ς] και τη Ρουμανία από την ημερομηνία της προσχώρησης, εφαρμόζονται σε έκαστο των κρατών αυτών μόνο με ευρωπαϊκή απόφαση του Συμβουλίου προς τούτο, μετά από εξακρίβωση σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διαδικασίες αξιολόγησης Σένγκεν ότι πληρούνται οι απαραίτητοι όροι για την εφαρμογή όλων των τμημάτων του σχετικού κεκτημένου στο συγκεκριμένο κράτος.
Το Συμβούλιο, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, λαμβάνει απόφαση με ομοφωνία των μελών του που εκπροσωπούν τις Κυβερνήσεις των κρατών μελών, στα οποία ισχύουν ήδη οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου, και του αντιπροσώπου της Κυβέρνησης του κράτους μέλους στο οποίο πρόκειται να ισχύσουν οι εν λόγω διατάξεις […]».
5
Μετά την προσχώρησή της στην Ένωση, την 1η Ιανουαρίου 2007, η Ρουμανία προέβη, μεταξύ 2009 και 2011, σε σειρά ενεργειών στο πλαίσιο των διαδικασιών αξιολόγησης Σένγκεν, με σκοπό να ικανοποιήσει τα κριτήρια που απαιτούνται για την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν.
6
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2010 και στις 8 Ιουλίου 2011, η Προεδρία του Συμβουλίου κατάρτισε και στη συνέχεια τροποποίησε ένα πρώτο σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας και στη Ρουμανία, ήτοι το σχέδιο 14142/10, το οποίο κατέστη το σχέδιο 14142/1/10 (στο εξής: σχέδιο 14142/10).
7
Με ψήφισμα της 8ης Ιουνίου 2011, σχετικά με το σχέδιο 14142/10 (ΕΕ 2012, CE 380, σ. 160), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έλαβε θέση υπέρ του σχεδίου αυτού.
8
Στα συμπεράσματα, της 9ης Ιουνίου 2011, σχετικά με την ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης της κατάστασης ετοιμότητας της Ρουμανίας για την εφαρμογή όλων των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν (9166/3/11 REV 3), η σύνθεση «Αξιολόγηση Σένγκεν» της Ομάδας «Θέματα Σένγκεν» του Συμβουλίου σημείωσε την ολοκλήρωση των διαδικασιών αξιολόγησης Σένγκεν όσον αφορά τη Ρουμανία. Διαπιστώνοντας ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις σε όλους τους τομείς του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Συμβούλιο μπορούσε να λάβει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση.
9
Μολονότι στις 24 Ιουνίου 2011 συμφωνήθηκε ότι η απόφαση για την προσχώρηση της Ρουμανίας στον χώρο Σένγκεν θα έπρεπε να ληφθεί το αργότερο τον Σεπτέμβριο του 2011, εντούτοις το Συμβούλιο ανέβαλε την ψηφοφορία για την έκδοση της εν λόγω απόφασης κατά τη συνεδρίαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2011.
10
Με ψήφισμα, της 13ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στο Σένγκεν (ΕΕ 2013, CE 94, σ. 13), το Κοινοβούλιο επανέλαβε την υποστήριξή του για την προσχώρηση της Ρουμανίας στον χώρο Σένγκεν. Κάλεσε το Συμβούλιο να λάβει τα αναγκαία μέτρα για τον σκοπό αυτό.
11
Το σχέδιο 14302/3/11 απόφασης του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 2011, το οποίο κατήρτισε η Προεδρία του Συμβουλίου, δεν τέθηκε σε ψηφοφορία στο Συμβούλιο κατά τη συνεδρίαση της 9ης Δεκεμβρίου 2011.
12
Με ψήφισμα, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία: κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά χερσαία, θαλάσσια και εναέρια σύνορα (ΕΕ 2020, C 388, σ. 18), το Κοινοβούλιο κάλεσε το Συμβούλιο, αφενός, να υποβάλει το συντομότερο νέο σχέδιο απόφασης για την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία, με βάση το σχέδιο 14142/10, και, αφετέρου, με μια ενιαία νομική πράξη, να λάβει άμεση απόφαση για την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα.
13
Εν συνεχεία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι η Ρουμανία πληρούσε τις αναγκαίες προϋποθέσεις για να αναγνωριστούν οι διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν ως εφαρμοστέες στο εν λόγω κράτος και κάλεσε το Συμβούλιο να λάβει τα αναγκαία προς τούτο μέτρα, με μια πρώτη ανακοίνωση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, της 2ας Ιουνίου 2021, με τίτλο «Στρατηγική προς έναν πλήρως λειτουργικό και ανθεκτικό χώρο Σένγκεν» [COM(2021) 277 final], και στη συνέχεια με δεύτερη ανακοίνωση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, της 24ης Μαΐου 2022, με τίτλο «Έκθεση για την κατάσταση του Σένγκεν 2022» [COM(2022) 301 final].
14
Με ψήφισμα, της 18ης Οκτωβρίου 2022, σχετικά με την προσχώρηση της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στον χώρο Σένγκεν (ΕΕ 2023, C 149, σ. 11), το Κοινοβούλιο κάλεσε εκ νέου το Συμβούλιο να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την έγκριση απόφασης σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία έως το τέλος του 2022.
15
Έκθεση εμπειρογνωμόνων της 21ης Οκτωβρίου 2022, η οποία συντάχθηκε, υπό την εποπτεία της Επιτροπής, στο πλαίσιο εθελοντικής διερευνητικής αποστολής στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία σχετικά με την εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν και των εξελίξεών του από το 2011 (13906/22), επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα των διαδικασιών αξιολόγησης που ολοκληρώθηκαν το 2011. Η έκθεση αυτή ανέφερε επίσης ότι η Ρουμανία είχε εφαρμόσει το κεκτημένο και τα εργαλεία του και είχε μάλιστα ενισχύσει την εφαρμογή τους σε όλους τους τομείς. Με ανακοίνωση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, της 16ης Νοεμβρίου 2022, με τίτλο «Ενίσχυση του χώρου Σένγκεν με την πλήρη συμμετοχή της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και της Κροατίας στον χώρο χωρίς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα» [COM(2022) 636 final], η Επιτροπή κάλεσε εκ νέου το Συμβούλιο να δεχθεί την προσχώρηση της Ρουμανίας στον χώρο Σένγκεν.
16
Στις 29 Νοεμβρίου 2022, βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση, η Προεδρία του Συμβουλίου κατήρτισε το σχέδιο 15218/22 αποφάσεως του Συμβουλίου σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία (στο εξής: σχέδιο 15218/22).
17
Στις 8 Δεκεμβρίου 2022, η σύνθεση «Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις» (ΔΕΥ) του Συμβουλίου συνήλθε προκειμένου να αποφασίσει, στο πλαίσιο της πολιτικής διακυβέρνησης του χώρου Σένγκεν (δηλαδή του Συμβουλίου Σένγκεν) και των μη νομοθετικών δραστηριοτήτων, επί του σχεδίου 15218/22, το οποίο περιλαμβανόταν στο σημείο 3, στοιχείο αʹ, της ημερήσιας διάταξης της συνεδρίασης, που προέβλεπε ότι μπορούσε να ζητηθεί ψηφοφορία για ενδεχόμενη έγκριση. Κατά τη συνεδρίαση αυτή, ελλείψει ομοφωνίας των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών όσον αφορά το σχέδιο 15218/22, το σχέδιο αυτό δεν εγκρίθηκε.
18
Ο προσφεύγων είναι ευρωβουλευτής ρουμανικής ιθαγένειας.
19
Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 15ης Δεκεμβρίου 2022, ο προσφεύγων ρώτησε τη Γενική Διευθύντρια ΔΕΥ της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου αν ήταν δυνατόν να του κοινοποιήσει τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας σχετικά με την πλήρη εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία, η οποία είχε εγγραφεί στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης του Συμβουλίου της 8ης Δεκεμβρίου 2022, καθώς και τα πρακτικά της συνεδρίασης αυτής ή τη σχετική έκθεση.
20
Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 16ης Δεκεμβρίου 2022, η Γενική Διευθύντρια ΔΕΥ της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου απάντησε στον προσφεύγοντα ότι, κατά την εν λόγω συνεδρίαση, το σχέδιο 15218/22 όντως δεν είχε εγκριθεί και ότι, σύμφωνα με τα άρθρα 8 και 9 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου, στο μέτρο που επρόκειτο για συζητήσεις επί μη νομοθετικής πράξεως μη ανοικτές στο κοινό, τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών δεν δημοσιοποιούνταν. Προσέθεσε ότι ούτε τα πρακτικά της διαδικασίας αυτής δημοσιοποιούνταν.
21
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 6 Φεβρουαρίου 2023, ο προσφεύγων άσκησε, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, προσφυγή ακυρώσεως της «απόφασης» του Συμβουλίου της 8ης Δεκεμβρίου 2022 περί μη εγκρίσεως του σχεδίου 15218/22. Η προσφυγή πρωτοκολλήθηκε με αριθμό υπόθεσης T‑48/23.
22
Με έγγραφο της 6ης Φεβρουαρίου 2023, ο προσφεύγων απέστειλε σε Υπουργό, μέλος της σύνθεσης ΔΕΥ του Συμβουλίου, πρόσκληση προς το Συμβούλιο να ενεργήσει, βάσει του άρθρου 265, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, προκειμένου να αποφασίσει την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 4, παράγραφος 2, του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση. Προς στήριξη του αιτήματος αυτού, εξέθεσε, κατ’ ουσίαν, το ιστορικό της διαφοράς και τα επιχειρήματα που είχε προβάλει προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως στην υπόθεση T‑48/23. Συναφώς, προέβαλε, μεταξύ άλλων, παραβίαση των αρχών της ισότητας, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της καλόπιστης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών. Επιπλέον, προσέθεσε ότι, «στο μέτρο που αποδεικν[υόταν] ότι η Ρουμανία πληρούσε τις προϋποθέσεις της διαδικασίας αξιολόγησης, η ενσωμάτωσή της δεν μπορούσε να απορριφθεί υπό το πρόσχημα της αδικαιολόγητης εναντίωσης ενός μόνον […] κράτους μέλους» και ότι το Συμβούλιο «[έπρεπε] να μη λάβει υπόψη μια προδήλως αδικαιολόγητη εναντίωση κατά την έννοια, μεταξύ άλλων, του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου [της Πράξεως] Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση».
23
Με έγγραφο της 13ης Απριλίου 2023, ο αρμόδιος για τη γενική και θεσμική πολιτική (ΓΘΠ) του Συμβουλίου γενικός διευθυντής απάντησε στον προσφεύγοντα. Του υπενθύμισε την προϋπόθεση ομοφωνίας που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση, της οποίας η τήρηση ήταν αναγκαία για την έκδοση απόφασης κατά την έννοια του άρθρου αυτού. Εν συνεχεία, του επισήμανε ότι το σχέδιο 15218/22 δεν είχε λάβει την ομόφωνη στήριξη των αντιπροσώπων των οικείων κρατών μελών κατά τις συνεδριάσεις της 8ης και της 9ης Δεκεμβρίου 2022 και ότι, κατά συνέπεια, οι διαπραγματεύσεις για την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία συνεχίζονταν προκειμένου να επιτευχθεί η ομοφωνία που απαιτεί η Πράξη Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση.
Αιτήματα του προσφεύγοντος
24
Ο προσφεύγων ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να διαπιστώσει την υπαίτια παράλειψη του Συμβουλίου να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια προκειμένου να αποφασίσει την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 2, του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση·
–
να του αναγνωρίσει την ιδιότητα του προνομιούχου προσφεύγοντος, με τη συνακόλουθη επιφύλαξη υπέρ αυτού κάθε συναφούς δικαιώματος, ισχυρισμού και μέσου έννομης προστασίας ·
–
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
25
Κατά το άρθρο 126 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, όταν η προσφυγή είναι προδήλως αβάσιμη, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί οποτεδήποτε να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη, χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.
26
Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι έχει επαρκώς διαφωτισθεί από τα έγγραφα της δικογραφίας και ότι είναι σε θέση να αποφανθεί, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου αυτού, χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.
27
Κατά το άρθρο 265 ΣΛΕΕ:
«Αν [θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμός της Ένωσης], κατά παράβαση των Συνθηκών, παραλείπ[ει] να αποφασίσ[ει], τα κράτη μέλη και τα άλλα θεσμικά όργανα της Ένωσης δύνανται να ασκούν προσφυγή στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ζητούν τη διαπίστωση της παράβασης αυτής […].
Η προσφυγή [κατά παραλείψεως] είναι παραδεκτή μόνον αν το εν λόγω θεσμικό ή λοιπό όργανο ή οργανισμός κληθεί προηγουμένως να ενεργήσει. Αν αυτό το θεσμικό ή λοιπό όργανο ή οργανισμός δεν λάβει θέση εντός δύο μηνών από την πρόσκληση, η προσφυγή δύναται να ασκηθεί εντός νέας προθεσμίας δύο μηνών.
Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, υπό τις προϋποθέσεις των προηγούμενων παραγράφων, δύναται να προσφεύγει στο Δικαστήριο κατά θεσμικού ή λοιπού οργάνου ή οργανισμού της Ένωσης, το οποίο παρέλειψε να του απευθύνει πράξη εκτός συστάσεως ή γνώμης».
28
Υπενθυμίζεται, εκ προοιμίου, ότι, κατά τη νομολογία, η προσφυγή κατά παραλείψεως εξαρτάται από την ύπαρξη υποχρεώσεως του οικείου θεσμικού οργάνου να ενεργήσει, οπότε η προβαλλόμενη παράλειψή του είναι αντίθετη προς τη Συνθήκη (διατάξεις της 6ης Ιουλίου 1998, Goldstein κατά Επιτροπής, T‑286/97, EU:T:1998:150, σκέψη 24, και της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Mugraby κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, T‑292/09, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2011:418, σκέψη 34), και ότι τα φυσικά και νομικά πρόσωπα δεν μπορούν να προσφεύγουν στον ενωσιακό δικαστή δυνάμει του άρθρου 265, τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ παρά μόνο όταν αντικείμενο της προσφυγής είναι να αναγνωριστεί ότι ένα από τα θεσμικά ή άλλα όργανα ή οργανισμούς της Ένωσης παρέλειψε, κατά παράβαση της Συνθήκης, να εκδώσει πράξη, εκτός συστάσεως ή γνώμης, της οποίας είναι δυνητικοί αποδέκτες ή την οποία θα μπορούσαν να προσβάλουν με προσφυγή ακυρώσεως (διάταξη της 27ης Νοεμβρίου 2012, H-Holding κατά Κοινοβουλίου, T‑672/11, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2012:628, σκέψη 16).
29
Επομένως, προκειμένου να αποφανθεί επί του βασίμου ενός αιτήματος περί διαπιστώσεως παραλείψεως, το Γενικό Δικαστήριο οφείλει να εξακριβώσει αν, κατά τον χρόνο της πρόσκλησης προς το οικείο θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμό να ενεργήσει κατά την έννοια του άρθρου 265, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, το εν λόγω θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμός είχε υποχρέωση να ενεργήσει κατά τον προτεινόμενο από τον προσφεύγοντα με την πρόσκληση προς ενέργεια τρόπο (πρβλ. διάταξη της 17ης Ιουλίου 2020, Wagenknecht κατά Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, T‑715/19, EU:T:2020:340, σκέψη 34 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
30
Επί του σημείου αυτού, εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι το άρθρο 4 του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση δεν τάσσει καμία προθεσμία κατά την εκπνοή της οποίας πρέπει να έχει ληφθεί ή λογίζεται ότι έχει ληφθεί απόφαση του Συμβουλίου βάσει του άρθρου αυτού (βλ. σκέψη 4 ανωτέρω).
31
Επιπλέον, από την οικονομία του εν λόγω άρθρου και, ειδικότερα, από την προβλεπόμενη σε αυτό ψηφοφορία, καθώς και από την προϋπόθεση της ομοφωνίας την οποία θέτει, προκύπτει ότι οι αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων των οικείων κρατών μελών δεν υποχρεούνται να λάβουν σε κάθε περίπτωση απόφαση κατά την έννοια της διάταξης αυτής, αλλά ότι, αντιθέτως, διαθέτουν συναφώς διακριτική ευχέρεια που αποκλείει το δικαίωμα των ιδιωτών να απαιτήσουν από αυτούς, και επομένως από το Συμβούλιο, να λάβουν συγκεκριμένη θέση κατά τις συζητήσεις επί σχεδίου απόφασης [πρβλ., κατ’ αναλογίαν, αποφάσεις της 14ης Φεβρουαρίου 1989, Star Fruit κατά Επιτροπής, 247/87, EU:C:1989:58, σκέψη 11, και της 5ης Σεπτεμβρίου 2023, Κοινοβούλιο κατά Επιτροπής (Απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους των Ηνωμένων Πολιτειών), C‑137/21, EU:C:2023:625, σκέψεις 57 έως 62].
32
Συναφώς, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο αρμόδιος για τη ΓΘΠ του Συμβουλίου γενικός διευθυντής ορθώς επισήμανε στον προσφεύγοντα, σε απάντηση της πρόσκλησής του προς ενέργεια της 6ης Φεβρουαρίου 2023, ότι δεν μπορούσε να γίνει δεκτό το αίτημά του για την έκδοση απόφασης σχετικά με την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στη Ρουμανία χωρίς να ληφθεί υπόψη η ψηφοφορία με την οποία δεν εγκρίθηκε το σχέδιο 15218/22, στο μέτρο που το Συμβούλιο δεν μπορούσε νομίμως να αγνοήσει την έλλειψη ομοφωνίας των αντιπροσώπων των οικείων κρατών μελών, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, θα παραβιάζονταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 4, παράγραφος 2, του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση. Επομένως, ο λόγος αυτός δικαιολογούσε τη μη έκδοση απόφασης, τηρουμένων των εν λόγω προϋποθέσεων, και, κατά συνέπεια, δικαιολογούσε τη συνέχιση των σχετικών διαπραγματεύσεων (βλ. σκέψη 23 ανωτέρω).
33
Κατά συνέπεια, συνάγεται το συμπέρασμα ότι, κατά τον χρόνο της πρόσκλησης προς ενέργεια που απηύθυνε ο προσφεύγων στο Συμβούλιο, το θεσμικό αυτό όργανο δεν είχε καμία υποχρέωση να εκδώσει απόφαση δυνάμει του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση. Αντιθέτως, εναπέκειτο στο Συμβούλιο να ενεργήσει τηρώντας την προϋπόθεση της ομοφωνίας που προβλέπεται ρητώς στο άρθρο 4 του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση.
34
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, λαμβανομένης υπόψη της επεξεργασίας από την Προεδρία του Συμβουλίου των σχεδίων 14142/10, 14302/3/11 και 15218/22, το Συμβούλιο δεν απείχε, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, από ενέργειες προκειμένου να γίνουν, πριν από την άσκηση της προσφυγής, τα αναγκαία για την έκδοση απόφασης κατά την έννοια του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση, όπως στη συνέχεια ζήτησε, κατ’ ουσίαν, ο προσφεύγων.
35
Κατά συνέπεια, είναι πρόδηλο ότι το Συμβούλιο, αρνούμενο να ανταποκριθεί στην πρόσκληση να ενεργήσει που διατύπωσε ο προσφεύγων και ανεξαρτήτως του ζητήματος αν η εναντίωση κράτους μέλους στην έγκριση του επίμαχου σχεδίου θα μπορούσε να παραβιάσει την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών, δεν παρέλειψε, εν πάση περιπτώσει, παρανόμως να ενεργήσει υπό το πρίσμα του άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση, το οποίο αποτελεί μέρος του πρωτογενούς δικαίου ακριβώς όπως και οι Συνθήκες.
36
Συνεπώς, εν προκειμένω, το Συμβούλιο δεν παρέλειψε παρανόμως να αποφασίσει κατά την έννοια του άρθρου 265 ΣΛΕΕ. Επομένως, συνάγεται ότι το πρώτο αίτημα με το οποίο ζητείται, κατ’ ουσίαν, να διαπιστωθεί η παράλειψη του Συμβουλίου όσον αφορά τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από το άρθρο 4, παράγραφος 2, του Πρωτοκόλλου της Πράξεως Προσχώρησης της Ρουμανίας στην Ένωση πρέπει να απορριφθεί ως προδήλως νόμω αβάσιμο.
37
Εξάλλου, όσον αφορά το δεύτερο αίτημα, με το οποίο ο προσφεύγων ζητεί, κατ’ ουσίαν, να του αναγνωριστεί η ιδιότητα του προνομιούχου προσφεύγοντος, με τη συνακόλουθη επιφύλαξη υπέρ αυτού κάθε συναφούς δικαιώματος, ισχυρισμού και μέσου έννομης προστασίας στο πλαίσιο αυτό, υπογραμμίζεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 263, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, η ιδιότητα του προνομιούχου προσφεύγοντος αναγνωρίζεται περιοριστικώς σε κράτος μέλος, στο Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο ή στην Επιτροπή. Υπό τις συνθήκες αυτές, η εν λόγω ιδιότητα δεν μπορεί να αναγνωριστεί, εν προκειμένω, στον προσφεύγοντα.
38
Επομένως, το δεύτερο αίτημα πρέπει επίσης να απορριφθεί ως προδήλως νόμω αβάσιμο.
39
Λαμβανομένων υπόψη όλων των ανωτέρω σκέψεων, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως προδήλως νόμω αβάσιμη, χωρίς να χρειάζεται να επιδοθεί στο Συμβούλιο.
Επί των δικαστικών εξόδων
40
Δεδομένου ότι η παρούσα διάταξη εκδίδεται πριν από την επίδοση του δικογράφου της προσφυγής στο Συμβούλιο και πριν αυτό υποβληθεί σε δικαστικά έξοδα, αρκεί η κρίση του Γενικού Δικαστηρίου ότι ο προσφεύγων φέρει τα δικαστικά έξοδά του, σύμφωνα με το άρθρο 133 του Κανονισμού Διαδικασίας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
διατάσσει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως νόμω αβάσιμη.
2)
Ο Eugen Tomac φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
Λουξεμβούργο, 26 Οκτωβρίου 2023.
Ο Γραμματέας
V. Di Bucci
Ο πρόεδρος
R. da Silva Passos
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.