61980CJ0002_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 2/81
πού έχει ως αντικείμενο αίτηση τού Tribunal de grande instance τών Παρισίων ( ΧΙ ποινικό τμήμα ) πρός τό Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, μέ τήν οποία ζητείται, στό πλαίσιο ποινικής διαδικασίας πού εκινήθη κατά
ALBERT CLEMENT, GERARD CES ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 26 παράγραφος 4 τού κανονισμού 816/70 τού Συμβουλίου, τής 28ης Απριλίου, περί συμπληρωματικών διατάξεων στόν τομέα τής κοινής οργανώσεως τής αμπελοοινικής αγοράς ( JO L 99, σ . 1 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ απόφαση τής 24ης Ιανουαρίου 1980 πού περιήλθε στό Δικαστήριο στίς 12 Ιανουαρίου 1981, τό Tribunal de grande instance τών Παρισίων υπέβαλε,
δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, προδικαστικό ερώτημα ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 26 παράγραφος 4 τού κανονισμού 816/70 τού Συμβουλίου, τής 28ης Απριλίου 1970, περί συμπληρωματικών διατάξεων στόν τομέα τής κοινής οργανώσεως αμπελοοινικής αγοράς ( JO L 99, σ . 1 ).
2 Τό ερώτημα ανέκυψε στό πλαίσιο ποινικών διώξεων πού ησκήθησαν, κατόπιν μηνύσεως τής διευθύνσεως τελωνείων, κατά τών Albert Clement καί Gerard Ces, λόγω τού οτι «εισήγαγαν χωρίς διασάφηση απαγορευμένα εμπορεύματα, κάνοντας χρήση πλαστών, ανακριβών, ατελών ή ακύρων τιμολογίων, πιστοποιητικών ή άλλων εγγράφων» .
3 Στούς κατηγορουμένους προσάπτεται οτι ειχαν εισαγάγει στίς Κάτω Χώρες, μεταξύ 19ης Οκτωβρίου 1970 καί 3ης Αυγούστου 1971, οίνους προοριζομένους πρός οξοποίηση υπό τήν κάλυψη εγγράφων εσωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως τύπου «T 2», τά οποία εξέδωσαν οι ολλανδικές αρχές καί οτι εδήλωσαν οτι οι εν λόγω οινοι κατήγοντο από τήν χώρα προελεύσεως, ενώ ώφειλαν νά δηλώσουν οτι κατήγοντο από «τρίτες χώρες» .
4 Από τήν απόφαση περί παραπομπής προκύπτει οτι επρόκειτο περί ελληνικών καί αλγερινών οίνων, πού εισήχθησαν στίς Κάτω Χώρες πρό τής 1ης Ιουνίου 1970 ( ημερομηνίας ενάρξεως τής ισχύος τού εν λόγω κανονισμού τού Συμβουλίου ) καί οι οποίοι ανεμίχθησαν μεταξύ τους στίς Κάτω Χώρες . Οι ανωτέρω οινοι εκυκλοφόρουν ελευθέρως στίς Κάτω Χώρες καί επωλήθησαν από μία ολλανδική εταιρία στίς γαλλικές εταιρίες Albert Clement καί Gerard Ces, οι οποίες τούς εισήγαγαν στήν Γαλλία, δηλώνοντας οτι προωρίζοντο πρός οξοποίηση .
5 Τό άρθρο 26 παράγραφος 4 τού προαναφερθέντος κανονισμού 816/70, πού αφορά τόν οινο προελεύσεως τρίτων χωρών, ορίζει οτι «η ανάμιξη εισαγομένου οίνου μέ οινο τής Κοινότητος, καθώς καί η ανάμιξη στό έδαφος τής Κοινότητος εισαγομένων οίνων μεταξύ τους απαγορεύονται, εκτός παρεκκλίσεως πού αποφασίζεται, κατόπιν προτάσεως τής Επιτροπής, από τό Συμβούλιο, κατά τήν διαδικασία ψηφοφορίας πού προβλέπεται στό άρθρο 43 παράγραφος 2 τής συνθήκης» .
6 Ο κανονισμός 1021/70 τής Επιτροπής, τής 29ης Μα ΐου 1970 ( JO L 118, σ . 19 ), επέτρεψε τήν ανάμιξη οίνων πού εισήχθησαν μέχρι τίς 31 Δεκεμβρίου 1970 στό
έδαφος τών Κρατών μελών, τό οποία ειχαν κάνει χρήση τής αδείας πού εχορηγήθη ως μεταβατικό μέτρο . Πάντως, δυνάμει τού άρθρου 2 τού εν λόγω κανονισμού, οι οινοι πού προήρχοντο από τίς αναμίξεις αυτές δέν ηδύναντο νά διατεθούν στό εμπόριο παρά μόνο στό έδαφος τού Κράτους μέλους, στό οποίο ανεμίχθησαν, καί μέχρι τίς 31 Δεκεμβρίου 1970 στό έδαφος τών άλλων Κρατών μελών, τά οποία έκαναν χρήση τής αδείας πού εχορηγήθη κατά τόν ανωτέρω τρόπο ως μεταβατικό μέτρο . Ειναι γεγονός οτι η Γαλλία δέν έκανε χρήση τής ανωτέρω αδείας .
7 Οι κατηγορούμενοι υπεστήριξαν ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου οτι τό άρθρο 26 παράγραφος 4 τού κανονισμού 816/70 δέν εφηρμόζετο στούς οίνους πού προωρίζοντο πρός οξοποίηση .
8 Υπό τίς περιστάσεις αυτές, τό εθνικό δικαστήριο υπέβαλε στό Δικαστήριο τό προδικαστικό ερώτημα «άν οι διατάξεις τού άρθρου 26 παράγραφος 4 τού κοινοτικού κανονισμού 816/70, τής 28ης Απριλίου 1970, εφαρμόζονται στούς οίνους πού προορίζονται πρός οξοποίηση» .
9 Πρίν εξετασθεί τό υποβληθέν ερώτημα, πρέπει νά παρατηρηθεί οτι από τά στοιχεία πού προσεκομίσθησαν στό Δικαστήριο κατά τήν διάρκεια τής διαδικασίας προκύπτει οτι οι οινοι πού προορίζονται πρός οξοποίηση καί εισάγονται στήν Γαλλία αποτελούν αντικείμενο ειδικής τελωνειακής διασαφήσεως καί υποβάλλονται σέ τελωνειακό έλεγχο μέχρις οτου μεταποιηθούν σέ όξος . Συνεπώς, οι εν λόγω έλεγχοι επιτρέπουν νά αποκλείεται η δυνατότης διαθέσεως στό εμπόριο τέτοιων οίνων πρός άμεση κατανάλωση από ανθρώπους .
10 Γιά νά δοθεί απάντηση στό υποβληθέν ερώτημα, πρέπει νά εξετασθεί η γενική οικονομία τού άρθρου 26 τού κανονισμού . Η παράγραφος 1 ορίζει οτι σέ περίπτωση αναμίξεως, καί υπό τήν επιφύλαξη τών διατάξεων τών επομένων παραγράφων, επιτραπέζιοι οινοι ειναι μόνο τά προϊόντα πού προέρχονται από τήν ανάμιξη επιτραπεζίων οίνων μεταξύ τους καί επιτραπεζίων οίνων μέ οίνους καταλλήλους νά αποδώσουν επιτραπεζίους οίνους, υπό τόν ορο οτι οι εν λόγω κατάλληλοι οινοι έχουν φυσικό αλκοολικό τίτλο όχι ανώτερο από 17° . Η παράγραφος 2 ορίζει οτι η ανάμιξη οίνου καταλλήλου νά αποδώσει επιτραπέζιο οινο μιάς συγκεκριμένης αμπελουργικής ζώνης μέ επιτραπέζιο οινο πού προέρχεται από άλλη αμπελουργική ζώνη δύναται νά αποδώσει επιτραπέζιο οινο μόνο άν η διεργασία αυτή πραγματοποιείται εντός τής αμπελουργικής ζώνης οπου έχει παραχθεί ο οινος πού ειναι κατάλληλος νά αποδώσει επιτραπέζιο οινο . Η ανάμιξη μεταξύ οίνων καταλλήλων νά αποδώσουν επιτραπεζίους οίνους επιτρέπεται, μόνο άν προέρχονται από τήν ίδια αμπελουργική ζώνη καί άν η ανάμιξη πραγματοποιείται στήν εν λόγω ζώνη .
11 Η παράγραφος 3 προσθέτει οτι η ανάμιξη οίνου καταλλήλου νά αποδώσει λευκό επιτραπέζιο οινο ή λευκού επιτραπεζίου οίνου μέ οινο κατάλληλο νά αποδώσει ερυθρό επιτραπέζιο οινο ή μέ ερυθρό επιτραπέζιο οινο δέν δύναται νά αποδώσει επιτραπέζιο οινο, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις πού πρέπει νά προσδιορισθούν, υπό τήν επιφύλαξη οτι τό λαμβανόμενο προϊόν θά έχει τά χαρακτηριστικά ερυθρού επιτραπεζίου οίνου .
12 Οι χαρακτηρισμοί «οινος κατάλληλος νά αποδώσει επιτραπέζιο οινο» καί «επιτραπέζιος οινος», πού υπάρχουν στίς εν λόγω τρείς παραγράφους, καθώς καί στήν παράγραφο 6 πού αφορά τίς λεπτομέρειες εφαρμογής τού άρθρου 26, επιφυλάσσονται, σύμφωνα μέ τό παράρτημα ΙΙ τού κανονισμού, στούς οίνους πού παράγονται εντός τής Κοινότητος .
13 Συνεπώς, η παράγραφος 4, η οποία αφορά τήν ανάμιξη εισαγομένων οίνων, εντάσσεται σέ ενα σύνολο διατάξεων οι οποίες αφορούν τήν ανάμιξη οίνων πού προορίζονται νά διατεθούν στό εμπόριο πρός άμεση κατανάλωση από ανθρώπους καί, κατά συνέπεια, πρέπει νά ερμηνευθούν ως αφορώσες τούς οίνους πού έχουν τόν αυτό προορισμό, εξαιρουμένων τών οίνων πού προορίζονται πρός οξοποίηση .
14 Η ανωτέρω ερμηνεία ενισχύεται από τίς διατάξεις τών άρθρων 27 καί 28 τού κανονισμού . Σύμφωνα μέ τό άρθρο 27, ο οινος ο οποίος δέν ανταποκρίνεται στούς χαρακτηρισμούς «οινος κατάλληλος νά αποδώσει επιτραπέζιο οινο» καί «επιτραπέζιος οινος» καί ο οποίος προέρχεται από ποικιλίες αμπέλων πού αναφέρονται στό άρθρο 16 ( ποικιλίες αμπέλων πού επιτρέπεται νά καλλιεργούνται στήν Κοινότητα ) δύναται νά χρησιμοποιηθεί μόνο γιά τήν οικογενειακή κατανάλωση τού ιδιώτου αμπελουργού, τήν παραγωγή οινόξους ή τήν απόσταξη . Τό άρθρο 28 προβλέπει οτι, εκτός τών ηδυπότων καί τών αφρωδών οίνων, οι εισαγόμενοι οινοι δύνανται νά παραδοθούν πρός άμεση κατανάλωση από ανθρώπους μόνο υπό ορισμένες επιφυλάξεις ( παράγραφος 1 ) καί οτι οι εισαγόμενοι οινοι, εκτός εκείνων πού αναφέρονται στήν παράγραφο 1, δύνανται νά χρησιμοποιηθούν μόνο γιά τούς σκοπούς πού επιτρέπονται γιά τούς αντιστοίχους κοινοτικούς οίνους .
15 Συνεπώς, η απάντηση πού προσήκει στό υποβληθέν ερώτημα ειναι οτι τό άρθρο 26 παράγραφος 4 τού κανονισμού δέν εφαρμόζεται στούς οίνους πού προορίζονται πρός οξοποίηση .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
16 Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν η κυβέρνηση τής Γαλλικής Δημοκρατίας καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει ως πρός τούς διαδίκους τής κυρίας δίκης τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφασίσει γιά τά δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
κρίνοντας επί τού ερωτήματος πού τού υπέβαλε τό Tribunal de grande instance τών Παρισίων μέ απόφαση τής 24ης Ιανουαρίου 1980, αποφαίνεται :
Οι διατάξεις τού άρθρου 26 παράγραφος 4 τού κανονισμού 816/70 τού Συμβουλίου, τής 28ης Απριλίου 1980, περί συμπληρωματικών διατάξεων στόν τομέα τής κοινής οργανώσεως τής αμπελοοινικής αγοράς ( JO L 99, σ . 1 ) δέν εφαρμόζονται στούς οίνους πού προορίζονται πρός οξοποίηση .