62023TJ1180_RES
Υπόθεση T‑1180/23
BW
κατά
Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία στον Τομέα της Επιβολής του ΝόμουκαιΟργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία στον Τομέα της Ποινικής Δικαιοσύνης
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 25ης Φεβρουαρίου 2026
«Συνεργασία των αστυνομικών αρχών και άλλων υπηρεσιών επιβολής του νόμου των κρατών μελών – Υπηρεσία κρυπτογραφημένων επικοινωνιών Sky ECC – Προβαλλόμενη παράνομη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Προσφυγή ακυρώσεως – Πράξη μη δεκτική προσφυγής – Προπαρασκευαστική πράξη – Παραδεκτό – Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα κράτη μέλη και διαβίβαση των δεδομένων αυτών προς την Ευρωπόλ – Διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Ευρωπόλ προς κράτος μέλος – Διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Eurojust προς τρίτη χώρα – Εξωσυμβατική ευθύνη – Άρθρο 50 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/794 – Αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη της Ευρωπόλ και των κρατών μελών για παράνομη επεξεργασία δεδομένων – Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες – Υποστατό της ζημίας – Κανονισμός (ΕE) 2018/1727 – Ανεπαρκής συντονισμός από την Eurojust των ποινικών διώξεων κράτους μέλους και τρίτης χώρας – Άρθρα 71, 72, 89, 91 και 92 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725»
Προσφυγή ακυρώσεως – Αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης – Αίτημα για την ακύρωση πράξεων επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στις οποίες προέβησαν οι εθνικές αρχές στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, καθώς και πράξεων διαβίβασης εγγράφων και πληροφοριών από τις εν λόγω αρχές προς την Ευρωπόλ ή την Eurojust – Δεν εμπίπτουν
(Άρθρο 263 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 23-25)
Προσφυγή ακυρώσεως – Αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης – Αίτημα ακυρώσεως συμφωνίας για τη σύσταση κοινής ομάδας έρευνας (ΚΟΕ) – Δεν εμπίπτει
(άρθρο 34 ΣΕΕ· άρθρο 263 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 26-31)
Αγωγή αποζημιώσεως – Αντικείμενο – Αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε από παράνομη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Αγωγή κατά της Eurojust για πράξεις των κρατών μελών ή της Ευρωπόλ – Αναρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης
(Άρθρα 268 και 340 ΣΛΕΕ· κανονισμός 2018/1727 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου)
(βλ. σκέψεις 33-35, 41)
Αγωγή αποζημιώσεως – Αντικείμενο – Αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε από παράνομη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Αγωγή κατά της Ευρωπόλ για πράξεις των κρατών μελών – Αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης – Όρια – Αναρμοδιότητα σε περίπτωση ζημίας που προκλήθηκε από επιχειρησιακές δράσεις της αστυνομίας ή άλλων αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών
(Άρθρα 268, 276 και 340 ΣΛΕΕ· κανονισμός 2016/794 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 57 και άρθρα 49 §§ 3 και 4, και 50)
(βλ. σκέψεις 37, 38, 42-46)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη της Ένωσης και των κρατών μελών – Κανονισμός 2016/794 – Ευθύνη λόγω παράνομης επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη της Ευρωπόλ και του οικείου κράτους μέλους – Κριτήρια – Απόδειξη του ότι η παράνομη επεξεργασία είναι καταλογιστέα στην Ευρωπόλ ή στο οικείο κράτος μέλος
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ· κανονισμός 2016/794 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 50 § 1)
(βλ. σκέψεις 93, 136)
Προσφυγή ακυρώσεως – Πράξεις δεκτικές προσφυγής – Έννοια – Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα – Προπαρασκευαστικές πράξεις – Δεν εμπίπτουν – Συμμετοχή της Ευρωπόλ ή της Eurojust σε συσκέψεις ή ομάδες εργασίας – Δεν εμπίπτει
(Άρθρο 263 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 108-110)
Προσφυγή ακυρώσεως – Πράξεις δεκτικές προσφυγής – Έννοια – Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα – Διαβίβαση από οργανισμό της Ένωσης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προερχόμενων από την υπηρεσία κρυπτογραφημένων επικοινωνιών Sky ECC – Διαβίβαση προς κράτος μέλος – Δεν εμπίπτει – Διαβίβαση προς τρίτη χώρα – Εμπίπτει – Προϋπόθεση
(Άρθρο 263 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 111-123)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Κανονισμός 2016/794 – Ευθύνη λόγω παράνομης επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Φύση της εν λόγω ευθύνης – Αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη της Ευρωπόλ και του οικείου κράτους μέλους – Εύρος – Εκτίμηση της νομιμότητας πράξεων ή συμπεριφορών των κρατών μελών πέραν της συλλογής δεδομένων στο πλαίσιο επιχειρησιακών δράσεων της αστυνομίας ή άλλων αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών – Εκτίμηση βάσει του δικαίου της Ένωσης ή του οικείου εθνικού δικαίου
(Άρθρα 268, 276 και 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ· κανονισμός 2016/794 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 50 § 1)
(βλ. σκέψεις 141, 142, 162-164)
Σύνοψη
Το Γενικό Δικαστήριο, απορρίπτοντας προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως του BW κατά του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία στον Τομέα της Επιβολής του Νόμου (Ευρωπόλ) και του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία στον Τομέα της Ποινικής Δικαιοσύνης (Eurojust), στο πλαίσιο αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας μεταξύ πλειόνων κρατών μελών, παρέχει, για πρώτη φορά μετά την απόφαση Kočner κατά Ευρωπόλ (
1
), διευκρινίσεις ως προς την εμβέλεια του καθεστώτος αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης, ιδίως υπό το πρίσμα των ορίων που απορρέουν από το άρθρο 276 ΣΛΕΕ. Το Γενικό Δικαστήριο αποφαίνεται, περαιτέρω, ότι οι διαβιβάσεις δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Eurojust προς κράτος μέλος δεν συνιστούν πράξεις δεκτικές προσφυγής κατά την έννοια του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, αναγνωρίζοντας, αντιθέτως, ως πράξη δεκτική προσφυγής τη διαβίβαση τέτοιων δεδομένων προς τρίτη χώρα, ελλείψει άλλου αποτελεσματικού μέσου δικαστικού ελέγχου.
Ο BW, προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων), είναι Σέρβος υπήκοος ο οποίος διώκεται και κρατείται στις Κάτω Χώρες από τον Μάιο του 2023 για εισαγωγή κοκαΐνης, διώκεται δε επίσης στη Σερβία από το φθινόπωρο του 2023, μεταξύ άλλων, για διακίνηση ναρκωτικών.
Οι ποινικές διώξεις ασκήθηκαν από τις ολλανδικές και τις σερβικές αρχές κατόπιν μέτρων έρευνας που έλαβαν στο τέλος της δεκαετίας του 2010 οι βελγικές, οι ολλανδικές και οι γαλλικές αρχές κατά της «οργάνωσης Sky ECC» –όπου «ECC» σημαίνει «Elliptic Curve Cryptography» (Κρυπτογραφία Ελλειπτικών Καμπυλών)– για την οποία υπήρχαν υπόνοιες ότι εμπορεύεται προϊόντα και υπηρεσίες κρυπτογραφημένων επικοινωνιών που αποσκοπούν ειδικά στη διευκόλυνση της τέλεσης εγκληματικών πράξεων.
Κατόπιν των ανωτέρω μέτρων έρευνας, το Βέλγιο και οι Κάτω Χώρες εξέδωσαν στα τέλη του 2018 αποφάσεις κοινών ερευνών, ζητώντας από τη Γαλλία να παράσχει μια εικόνα για τους διακομιστές που χρησιμοποιούνταν από την υπηρεσία Sky ECC και βρίσκονταν στο εν λόγω κράτος. Η Γαλλία ανταποκρίθηκε στο αίτημα, προβαίνοντας στην υποκλοπή, την καταγραφή και τη μεταγραφή των κρυπτογραφημένων επικοινωνιών που εισέρχονταν και εξέρχονταν από τους ως άνω διακομιστές, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων που αφορούσαν τον BW.
Το 2019 οι βελγικές, οι γαλλικές και οι ολλανδικές αρχές, με τη μεταξύ τους συναφθείσα συμφωνία κοινής ομάδας έρευνας (στο εξής: συμφωνία ΚΟΕ) (
2
), συνέστησαν κοινή ομάδα έρευνας (στο εξής: ΚΟΕ). Κατόπιν τούτου υπήρξε, μεταξύ της Ευρωπόλ και των τριών ενδιαφερόμενων κρατών μελών, κοινοχρησία των μη επεξεργασμένων υποκλαπέντων δεδομένων, τα οποία θα υποβάλλονταν στη συνέχεια σε ανάλυση, καθώς και των αποτελεσμάτων της ανάλυσης.
Στο πλαίσιο της ως άνω συνεργασίας, η Ευρωπόλ αποθήκευσε τα δεδομένα στο πληροφοριακό σύστημά της, προέβη σε διασταυρώσεις, προσκόμισε εκθέσεις πληροφοριών, κατάρτισε γραφικές παραστάσεις για την απεικόνιση των δεδομένων και ερμήνευσε σύνολα πολυγλωσσικών δεδομένων. Η δε Eurojust παρέσχε υποστήριξη και συμβουλές σχετικά με τις δυνατότητες δικαστικής συνεργασίας, διοργάνωσε πλείονες συντονιστικές συσκέψεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων εθνικών αρχών και της Ευρωπόλ και διευκόλυνε τη δικαστική συνεργασία μεταξύ, αφενός, της Σερβίας και, αφετέρου, των Κάτω Χωρών και της Γαλλίας.
Στο πλαίσιο αυτό, ο BW ζήτησε από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει τη συμφωνία ΚΟΕ, τις πράξεις της Ευρωπόλ και της Eurojust που εκδόθηκαν βάσει της συμφωνίας αυτής, καθώς και τις πράξεις επεξεργασίας, ανάλυσης και κοινοχρησίας, εκ μέρους της Ευρωπόλ και της Eurojust και των ενδιαφερόμενων κρατών μελών, των δεδομένων του διακομιστή Sky ECC που τον αφορούν. Επιπλέον, ο BW ζήτησε να υποχρεωθούν η Ευρωπόλ και η Eurojust να του καταβάλουν χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη και αποζημίωση για την υλική ζημία που θεωρεί ότι υπέστη.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Όσον αφορά, πρώτον, το ζήτημα της αρμοδιότητάς του, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει, κατά πρώτον, ότι είναι αναρμόδιο να αποφανθεί, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, ως προς τη χορήγηση άδειας από γαλλικό δικαιοδοτικό όργανο για τις υποκλοπές στις οποίες προέβησαν οι γαλλικές αρχές, τη διεξαγωγή των εν λόγω υποκλοπών, τη διαβίβαση από τις γαλλικές αρχές προς την Ευρωπόλ των εγγράφων και των πληροφοριών που συνελέγησαν στο πλαίσιο των ως άνω υποκλοπών, τη διαβίβαση από τις γαλλικές αρχές προς την Eurojust και τις σερβικές αρχές των εγγράφων και των πληροφοριών που ζήτησαν οι σερβικές αρχές στο πλαίσιο των αιτήσεων δικαστικής συνδρομής που υπέβαλαν, το νομότυπο της ποινικής διαδικασίας που διεξήχθη ενώπιον των σερβικών δικαστηρίων, καθώς και ως προς τη συμφωνία ΚΟΕ.
Όσον αφορά, ειδικότερα, την ως άνω συμφωνία, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι ο δικαστής της Ένωσης είναι αναρμόδιος να αποφανθεί, απευθείας βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, επί της νομιμότητάς της, δεδομένου ότι η συμφωνία αυτή δεν αποτελεί πράξη της Ένωσης. Πράγματι, η συμφωνία ΚΟΕ υπογράφηκε και, επομένως, συνάφθηκε μόνον από τρία κράτη μέλη. Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται ούτε από το ότι η εν λόγω συμφωνία στηρίζεται σε σύμβαση συναφθείσα από τα ως άνω κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 34 ΣΕΕ, καθώς και σε απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε από το ότι η συγκεκριμένη ΚΟΕ συστάθηκε με πρωτοβουλία της Ευρωπόλ ή της Eurojust, ούτε και από το ότι το Βέλγιο, η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες έλαβαν, δυνάμει της συμφωνίας ΚΟΕ, την απόφαση να εμπλέξουν την Ευρωπόλ και την Eurojust ως «μετέχουσες» στην ΚΟΕ. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει ότι η ευχέρεια που παρέχεται στην Ευρωπόλ ή στην Eurojust να προτείνουν τη σύσταση ΚΟΕ ή να βοηθήσουν στη σύσταση αυτή, όπως και στους υπαλλήλους τους να συμμετέχουν σε ΚΟΕ (
3
), δεν προσδίδει στους οργανισμούς αυτούς την ιδιότητα του «συμβαλλομένου μέρους» στη συμφωνία με την οποία τα τρία κράτη μέλη συνέστησαν τη συγκεκριμένη ΚΟΕ.
Κατά δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι είναι αναρμόδιο να εκδικάσει το αίτημα του προσφεύγοντος να διαπιστωθεί η ευθύνη που υπέχει η Eurojust για τις πράξεις του Βελγίου, της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών ή και της Σερβίας, ή ακόμη και για τις πράξεις της Ευρωπόλ. Το Γενικό Δικαστήριο καταλήγει στην κρίση αυτή, μεταξύ άλλων, στηριζόμενο στο γεγονός ότι η ευθύνη της Ένωσης βάσει των άρθρων 268 και 340 ΣΛΕΕ δεν μπορεί να αναζητηθεί εις βάρος θεσμικού ή άλλου οργάνου ή οργανισμού της Ένωσης διαφορετικού από εκείνο στο οποίο προσάπτεται η γενεσιουργός αιτία της ευθύνης, εκτός εάν ο νομοθέτης της Ένωσης έχει προβλέψει ρητώς κατά παρέκκλιση καθεστώς αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης το οποίο να ισχύει είτε μεταξύ ενός εκ των εν λόγω θεσμικών ή λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης και ενός ή περισσότερων κρατών μελών, ή ακόμη και μίας ή περισσοτέρων τρίτων χωρών, είτε μεταξύ περισσότερων θεσμικών και λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης. Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι εν προκειμένω ουδεμία πράξη προβλέπει κατά παρέκκλιση καθεστώς αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης το οποίο να ισχύει μεταξύ της Eurojust και των κρατών μελών ή μεταξύ της Eurojust και της Σερβίας.
Πάντως, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι είναι αρμόδιο να εκδικάσει το αίτημα να διαπιστωθεί η ευθύνη της Eurojust για δικές της συμπεριφορές καθώς και η ευθύνη της Ευρωπόλ για συμπεριφορές καταλογιστέες τόσο στην ίδια όσο και στα κράτη μέλη που μετείχαν στη συνεργασία σχετικά με την υπηρεσία Sky ECC.
Πλην όμως, το Γενικό Δικαστήριο, μολονότι είναι αρμόδιο να αποφανθεί επί του αιτήματος περί διαπιστώσεως της αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης της Ευρωπόλ για συμπεριφορές καταλογιστέες, μεταξύ άλλων, στις γαλλικές αρχές, διευκρινίζει ότι είναι αναρμόδιο να αποφανθεί επί των ισχυρισμών του προσφεύγοντος περί ζημιών που του προκλήθηκαν από τις υποκλοπές των προσωπικού χαρακτήρα δεδομένων του, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των αστυνομικών επιχειρησιακών δράσεων των γαλλικών αρχών. Συναφώς, παρά το καθεστώς αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης που προβλέπεται στον κανονισμό Ευρωπόλ, ο οργανισμός αυτός δεν μπορεί να θεωρηθεί αλληλεγγύως και εις ολόκληρον υπεύθυνος για τη ζημία που τυχόν απορρέει από παράνομη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα φυσικού προσώπου, η οποία διεξήχθη στο πλαίσιο επιχειρήσεων της αστυνομίας ή άλλων αρχών επιβολής του νόμου κράτους μέλους, ακόμη και αν η επεξεργασία αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο συνεργασίας βάσει του ως άνω κανονισμού. Πράγματι, από το άρθρο 276 ΣΛΕΕ προκύπτει ότι ο δικαστής της Ένωσης, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του στους τομείς της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και της αστυνομικής συνεργασίας, δεν είναι αρμόδιος να ελέγχει το κύρος ή την αναλογικότητα επιχειρησιακών δράσεων της αστυνομίας ή άλλων υπηρεσιών επιβολής του νόμου ενός κράτους μέλους.
Όσον αφορά, δεύτερον, τα ακυρωτικά αιτήματα, το Γενικό Δικαστήριο, αποφαινόμενο επί του παραδεκτού αυτών, διαπιστώνει ότι οι πράξεις ή συμπεριφορές κατά των οποίων βάλλει ο προσφεύγων δεν είναι δεκτικές προσφυγής, με εξαίρεση τη διαβίβαση από την Eurojust προς τις σερβικές αρχές, στις 24 Ιουνίου 2022, μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των γαλλικών αρχών με σύνδεσμο προς ασφαλή ιστότοπο μεταφόρτωσης, όπου περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, ορισμένες από τις συνομιλίες του που προήλθαν από την υπηρεσία Sky ECC.
Ως προς τη διαβίβαση αυτή, το Γενικό Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι, καίτοι από τη νομολογία σχετικά με τη διαβίβαση τελικών εκθέσεων και πληροφοριών από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) προς τα κράτη μέλη, η οποία εφαρμόζεται κατ’ αναλογίαν στην υπό κρίση υπόθεση, προκύπτει ότι η διαβίβαση αυτή δεν συνιστά πράξη δεκτική προσφυγής, τόσο το Δικαστήριο όσο και το ίδιο το Γενικό Δικαστήριο έχουν λάβει υπόψη, προκειμένου να αποκλείσουν τον δεκτικό προσφυγής χαρακτήρα των διαβιβάσεων της OLAF, το γεγονός ότι ο αναιρεσείων ή ο προσφεύγων είχε στη διάθεσή του άλλα μέσα για να διασφαλίσει τον έλεγχο της νομιμότητας των εν λόγω αποφάσεων διαβίβασης, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας προδικαστικής παραπομπής. Το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει, ωστόσο, ότι η διαβίβαση της 24ης Ιουνίου 2022 πραγματοποιήθηκε μεταξύ οργανισμού της Ένωσης και των αρχών τρίτης χώρας, εν προκειμένω της Σερβίας. Επομένως, η νομιμότητα της διαβίβασης αυτής υπό το πρίσμα του δικαίου της Ένωσης, ελλείψει δυνατότητας αμφισβήτησής της στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής-αγωγής, δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί και τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που περιέχονται στη διαβίβαση μπορούν να θεωρηθούν ως νομίμως διαβιβασθέντα προς τις σερβικές αρχές, χωρίς, εν συνεχεία, να μπορεί ο προσφεύγων να ζητήσει από τα δικαστήρια της τρίτης αυτής χώρας είτε να εκτιμήσουν το κύρος της εν λόγω διαβίβασης υπό το πρίσμα του δικαίου της Ένωσης είτε να υποβάλουν στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα ως προς την εκτίμηση του κύρους της. Στο πλαίσιο αυτό, η εν λόγω διαβίβαση συνιστά το πέρας μιας ειδικής διαδικασίας με την οποία η Eurojust διαβιβάζει προς τις αρχές τρίτης χώρας και κατόπιν αιτήσεώς τους δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα ταυτοποιημένου προσώπου.
Το Γενικό Δικαστήριο προσθέτει ότι μόνον αν αναγνωρισθεί ότι η διαβίβαση της 24ης Ιουνίου 2022 είναι δεκτική προσφυγής μπορεί να διασφαλισθεί ο αποτελεσματικός έλεγχος, από δικαστική αρχή ή άλλο ανεξάρτητο όργανο, της διαβίβασης υποκλαπέντων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και της χρήσης τους για άλλους σκοπούς πλην εκείνων της ποινικής δίκης για την οποία συνελέγησαν αρχικώς. Είναι αδιάφορο το γεγονός ότι ο προσφεύγων θα μπορούσε να προσφύγει ενώπιον των γαλλικών δικαστηρίων ή ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατόπιν ενδεχόμενης καταδίκης από τα σερβικά ποινικά δικαστήρια. Αφενός, τα γαλλικά δικαστήρια δεν μπορούν να επιληφθούν προσφυγής ακυρώσεως κατά πράξης οργανισμού της Ένωσης. Αφετέρου, ελλείψει προσχώρησης της Ένωσης στη Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν μπορεί να διαπιστώσει παράβαση της Συμβάσεως αυτής εκ μέρους της Ένωσης, ιδίως στο πλαίσιο προσφυγής ασκηθείσας κατά τρίτης χώρας.
Εντούτοις, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει ως αβάσιμο το αίτημα περί ακυρώσεως της διαβίβασης της 24ης Ιουνίου 2022, δεδομένου ότι ο προσφεύγων δεν απέδειξε με ποιον τρόπο η διαβίβαση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη επεξεργασία των προσωπικού χαρακτήρα δεδομένων του.
Όσον αφορά, τρίτον, τα αποζημιωτικά αιτήματα του προσφεύγοντος, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι ο πρώτος λόγος αποζημίωσης αφορά ισχυρισμούς περί εσφαλμένης επεξεργασίας δεδομένων τόσο από την Ευρωπόλ όσο και από τα τρία ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, τα οποία υπάγονται στο κατά παρέκκλιση καθεστώς της αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης που προβλέπει ο κανονισμός Ευρωπόλ (
4
), και, επομένως, λαμβάνει υπόψη όχι μόνον τις πράξεις ή τις συμπεριφορές της Ευρωπόλ, βάσει του καθεστώτος γενικής ευθύνης στο οποίο υπάγεται δυνάμει του κανονισμού αυτού (
5
), αλλά και εκείνες των τριών ενδιαφερόμενων κρατών μελών, βάσει του εν λόγω κατά παρέκκλιση καθεστώτος αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης.
Το Γενικό Δικαστήριο προσθέτει ότι κακώς η Ευρωπόλ υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για τις πράξεις ή τις συμπεριφορές των κρατών μελών και ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να εκτιμήσει τη νομιμότητά τους. Καίτοι, βεβαίως, σύμφωνα με το άρθρο 276 ΣΛΕΕ, ο δικαστής της Ένωσης δεν είναι αρμόδιος να ελέγχει το κύρος ή την αναλογικότητα επιχειρησιακών δράσεων της αστυνομίας ή άλλων υπηρεσιών επιβολής του νόμου ενός κράτους μέλους, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο προσφυγών βάσει των άρθρων 268 και 340 ΣΛΕΕ, γεγονός παραμένει ότι, πέραν των συγκεκριμένων αυτών επιχειρησιακών δράσεων, το κατά παρέκκλιση καθεστώς αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης που προβλέπεται στον κανονισμό Ευρωπόλ συνεπάγεται, εμμέσως πλην σαφώς, ότι η Ευρωπόλ μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για πράξεις ή συμπεριφορές των κρατών μελών. Εξ αυτού συνάγεται επίσης κατ’ ανάγκην ότι, στο πλαίσιο αγωγών αποζημίωσης στηριζόμενων στο ως άνω κατά παρέκκλιση καθεστώς, το Γενικό Δικαστήριο είναι αρμόδιο να εκτιμά τη νομιμότητα πράξεων ή συμπεριφορών των κρατών μελών διαφορετικών από εκείνες με τις οποίες οι αστυνομικές υπηρεσίες τους ή άλλες υπηρεσίες επιβολής του νόμου προέβησαν στη συλλογή των οικείων δεδομένων, είτε βάσει του δικαίου της Ένωσης είτε βάσει του εθνικού δικαίου του οικείου κράτους.
Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο αποζημίωσης, ο οποίος αφορά, κατ’ ουσίαν, μόνον την προσβολή του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη λόγω της αδυναμίας εξακρίβωσης της «δυνατότητας χρήσης» των προερχόμενων από την υπηρεσία Sky ECC δεδομένων στις εθνικές ποινικές διαδικασίες που κινήθηκαν κατόπιν των ερευνών στις οποίες συμμετείχε η Ευρωπόλ, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο προσφεύγων δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα της επεξεργασίας των προσωπικού χαρακτήρα δεδομένων του, κατά την έννοια του άρθρου 28 του κανονισμού Ευρωπόλ –όπερ αποτελεί το μόνο επιχείρημα που θα μπορούσε να θεμελιώσει αγωγή εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του κατά παρέκκλιση καθεστώτος αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης που προβλέπεται στον ως άνω κανονισμό. Επομένως, για την εξέταση του ως άνω λόγου αποζημίωσης, το Γενικό Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη μόνον τις πράξεις ή τις συμπεριφορές της Ευρωπόλ βάσει του καθεστώτος γενικής ευθύνης που απορρέει από τον εν λόγω κανονισμό.
Όσον αφορά τον τρίτο λόγο αποζημίωσης, σχετικά με την προβαλλόμενη ύπαρξη διπλής δίωξης κατά του προσφεύγοντος για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, κινηθείσας εις βάρος του από τις ολλανδικές και τις σερβικές ποινικές αρχές, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει ότι, με τον συγκεκριμένο λόγο αποζημίωσης, ο προσφεύγων προσάπτει στην Ευρωπόλ αποκλειστικώς την εκ μέρους της παράβαση των υποχρεώσεων που υπέχει από τη συμφωνία ΚΟΕ. Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη μόνον τις πράξεις ή τις συμπεριφορές της Ευρωπόλ βάσει του καθεστώτος γενικής ευθύνης που απορρέει από τον κανονισμό Ευρωπόλ.
Το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει και τους τρείς λόγους αποζημίωσης ως αβάσιμους.
(
1
)	Απόφαση της 5ης Μαρτίου 2024, Kočner κατά Ευρωπόλ (C‑755/21 P, EU:C:2024:202).
(
2
)	Η συμφωνία αυτή συνήφθη βάσει του άρθρου 13 της σύμβασης που καταρτίστηκε από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 34 ΣΕΕ, για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2000, C 197, σ. 3), και της αποφάσεως-πλαισίου του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τις κοινές ομάδες έρευνας (ΕΕ 2002, L 162, σ. 1).
(
3
)	Παρεχόμενη, αντιστοίχως, από το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/794 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2016, για την Ευρωπόλ και την αντικατάσταση και κατάργηση των αποφάσεων του Συμβουλίου 2009/371/ΔΕΥ, 2009/934/ΔΕΥ, 2009/935/ΔΕΥ, 2009/936/ΔΕΥ και 2009/968/ΔΕΥ (ΕΕ 2016, L 135, σ. 53, στο εξής: κανονισμός Ευρωπόλ), και το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1727 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2018, σχετικά με την Eurojust και την αντικατάσταση και την κατάργηση της απόφασης 2002/187/ΔΕΥ του Συμβουλίου (ΕΕ 2018, L 295, σ. 138).
(
4
)	Άρθρο 50, παράγραφος 1, του κανονισμού Ευρωπόλ.
(
5
)	Γενική ευθύνη της Ευρωπόλ, προβλεπόμενη στο άρθρο 49 του κανονισμού Ευρωπόλ.