Υπόθεση T-70/15
(δημοσίευση αποσπασμάτων)
Trajektna luka Split d.d.
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
«Ανταγωνισμός – Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως – Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 102 ΣΛΕΕ – Καθορισμός, εκ μέρους της αρχής λιμένος του Split, των τιμών για τις υπηρεσίες λιμένος που αφορούν τις εσωτερικές μεταφορές στα ανώτατα επίπεδα – Απόρριψη καταγγελίας – Καταγγελία την οποία εξετάζει η αρχή ανταγωνισμού κράτους μέλους – Έλλειψη συμφέροντος της Ένωσης»
Περίληψη – Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα)
της 30ής Σεπτεμβρίου 2016
1.      Ανταγωνισμός – Διοικητική διαδικασία – Απόφαση της Επιτροπής να μη δώσει συνέχεια σε καταγγελία με την οποία έχει ήδη ασχοληθεί εθνική αρχή ανταγωνισμού και η οποία έχει απορριφθεί από την αρχή αυτή για λόγους προτεραιότητας – Επιτρέπεται – Προϋποθέσεις
(Άρθρα 101 ΣΛΕΕ και 102 ΣΛΕΕ· κανονισμός 1/2003 του Συμβουλίου, άρθρο 13 § 2)
2.      Ανταγωνισμός – Κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Επιτροπής και των αρμόδιων εθνικών αρχών ανταγωνισμού – Απόφαση εθνικής αρχής ανταγωνισμού περί απορρίψεως καταγγελίας – Δικαστικός έλεγχος – Αρμοδιότητα των εθνικών δικαστηρίων
(Άρθρα 101 ΣΛΕΕ και 102 ΣΛΕΕ· κανονισμός 1/2003 του Συμβουλίου, άρθρο 13 § 2)
3.      Προσχώρηση νέων κρατών μελών στην Ευρωπαϊκή Ένωση – Κροατία – Ικανότητα των εθνικών δικαστηρίων να εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης
1.      Το άρθρο 13, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003, όπως και το σύνολο των διατάξεων του εν λόγω κανονισμού, αφορά περιπτώσεις εφαρμογής των άρθρων 101 ΣΛΕΕ και 102 ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή μπορεί, επομένως, να απορρίψει καταγγελία βάσει της διατάξεως αυτής, μόνον όταν η καταγγελία αυτή έχει εξεταστεί από την άποψη των κανόνων του δικαίου του ανταγωνισμού της Ένωσης.
Υπό τις συνθήκες αυτές, όταν εθνική αρχή ανταγωνισμού σε απόφασή της έχει αποφανθεί αποκλειστικά βάσει του εθνικού δικαίου ανταγωνισμού, δεν μπορεί να γίνει χρήση των διατάξεων του άρθρου 13, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 και, συνεπώς, δεν είναι εφαρμοστέες οι διατάξεις αυτές.
(βλ. σκέψεις 26-29)
2.      Οι επιχειρήσεις που παρουσιάζονται ως θύματα παραβάσεως δεν μπορούν να θεωρούν την Επιτροπή δευτεροβάθμιο όργανο ικανό να ακυρώσει τις αποφάσεις εθνικής αρχής η οποία δεν έκανε δεκτή την καταγγελία τους. Πράγματι, αρμόδια για τον έλεγχο των αποφάσεων των αρχών ανταγωνισμού των κρατών μελών είναι μόνο τα εθνικά δικαστήρια, τα οποία επιτελούν ουσιώδη λειτουργία κατά την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού της Ένωσης.
(βλ. σκέψη 34)
3.      Η Δημοκρατία της Κροατίας έγινε μέλος της Ένωσης μόνον όταν ανταποκρίθηκε στα πολιτικά και οικονομικά κριτήρια και εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις των υποψήφιων για προσχώρηση κρατών, που έχει θεσπίσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης (Δανία) της 21ης και 22ας Ιουνίου 1993. Βάσει των κριτηρίων αυτών απαιτείται από το υποψήφιο κράτος, μεταξύ άλλων, να είναι σε θέση να τηρεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την προσχώρηση, ιδίως να είναι ικανό να εφαρμόζει αποτελεσματικά τις ρυθμίσεις, τους κανόνες και τις πολιτικές που αποτελούν το νομοθετικό corpus της Ένωσης. Συνεπώς, δεν μπορεί να αμφισβητείται επί της αρχής η ικανότητα των κροατικών δικαστηρίων να εφαρμόσουν το δίκαιο της Ένωσης.
(βλ. σκέψεις 53, 54)