61981C0105
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤῆΣ ΓΕΝΙΚΉΣ ΕἰΣΑΓΓΕΛέΩΣ SIMONE ROZÈS
ΠΟΫ ἀΝΕΠΤύΧΘΗΣΑΝ ΣΤίΣ 8 'ΙΟΥΝΊΟΥ 1982 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαοτές,
'Η Dominique Noëlle Oberthür ἤσκησε ενώπιόν σας προσφυγή κατά τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, περί ἀκυρώσεως διαφόρων ἀποφάσεων πού ἀφοροῦν, ἀφ᾽ ενός, τίς εκθέσεις κρίσεως τῆς καί ἀφ' έτερου, τήν τοποθέτηση της.
Τά πραγματικά περιστατικά έχουν ὡς έξῆς:
1.
Μέ τήν ὑπ᾽ ἀριθ. 24/79 προσφυγή ή ἀνωτέρω υπάλληλος τῆς Ἐπιτροπής, πού υπηρετεί στίς Βρυξέλλες, προσέβαλε τήν διαδικασία προαγωγών στην κατηγορία Β γιά τό έτος 1978.
Μέ ἀπόφαση τῆς 5ης 'Ιουνίου 1980, τό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) κατεδίκασε τήν 'Επιτροπή να καταβάλει στην Dominique Oberthür τό ποσό τῶν 20000 βελγικών φράγκων ὡς ἀποζημίωση ἐπί πλέον κατεδίκασε τήν 'Επιτροπή στά δικαστικά έξοδα.
Ή ἀπόφαση αυτή ήταν αιτιολογημένη μέ τήν σκέψη ὅτι ἡ έκθεση κρίσεως τῆς προ-σφευγούσης γιά τήν περίοδο ἀπό 1ης 'Ιουλίου 1975 μέχρι 30ης 'Ιουνίου 1977, βάσει τῆς ὁποίας εκθέσεως, σύμφωνα μέ τό άρθρο 43 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως, έπρεπε νά γίνει ἡ συγκριτική εξέταση τῶν προσόντων τῶν δυναμένων νά προαχθοῦν υπαλλήλων, δέν συνετάγη εγκαίρως, ἀντίθετα μέ τίς εκθέσεις τῶν συναδέλφων της.
'Αργότερα, μέ σημείωμα τῆς 4ης 'Ιουλίου 1980, ὁ δευτεροβάθμιος κριτής διετήρησε χωρίς τροποποιήσεις, τήν έκθεση κρίσεως τῆς 4ης 'Απριλίου 1979.
Μέ τήν προκειμένη προσφυγή, ἡ Dominique Oberthür αμφισβητεί τίς συνθήκες ὑπό τίς όποιες συνετάγη ἡ ἐν λόγω έκθεση. 'Ισχυρίζεται ἰδίως ὅτι ἡ τοποθέτηση τῆς πού καθορίζει τήν ἁρμοδία γιά τήν κρίση τῆς ἀρχή μετεβλήθη ἀναδρομικώς, ἡ ίδια δέ ἐστερήθη κατ' αυτόν τόν τρόπο τοῦ φυσικού τῆς κριτοῦ πού εἶναι ἁρμόδιος λόγω τῆς πραγματικής τοποθετήσεως της.
Προκαταρκτικῶς παρατηρώ ὅτι ἡ προσφεύγουσα δέν φαίνεται νά έχει πραγματικό συμφέρον στην άσκηση τῆς νέας αυτής προσφυγής. Πράγματι, οἱ εσωτερικές παρατυπίες πού θά κριθεί ενδεχομένως ὅτι παρουσιάζει ἡ τελική έκθεση κρίσεως της δέν δύνανται νά έχουν άλλες συνέπειες ἀπό εκείνες πού προέκυψαν ήδη ἀπό τήν καθυστέρηση στην σύνταξη τῆς ἐν λόγω εκθέσεως.
Καί τό Δικαστήριο ἐκύρωσε ήδη τήν μή έγκαιρη σύνταξη τῆς εκθέσεως αυτής, υποκαθιστώντας, στά περί ἀκυρώσεως αιτήματα πού προέβαλε ἡ Dominique Oberthür μέ τήν ὑπ᾽ ἀριθ. 24/79 προσφυγή της, τήν καταδίκη τῆς Ἐπιτροπῆς λόγω ὑπηρε-σιακοῦ πταίσματος.
Συγκεκριμένως, τό Δικαστήριο έκρινε (σκέψη 13 τῆς ἀποφάσεως) ὅτι, ἡ ἀκύρωση τῶν προαγωγών τῶν προαχθέντων υπαλλήλων θά συνιστοῦσε υπερβολική ή αυθαίρετη κύρωση τῆς διαπραχθείσης παρατυπίας καί ὅτι (σκέψη 14) ἡ επιδίκαση ἀποζημιώσεως ἀπετέλει, ἐν προκειμένω τήν ἀποκατάσταση πού ἀνταπεκρίνετο συγχρόνως καί κατά τόν καλύτερο τρόπο στά συμφέροντα τῆς προσφευγούσης καί στίς ἀπαιτήσεις τῆς υπηρεσίας.
Τό Δικαστήριο προσέθεσε (σκέψη 15) ὅτι «γιά τήν εκτίμηση τῆς προκληθείσης βλάβης πρέπει νά ληφθεί ὑπ᾿ ὄψη ὅτι ή προσφεύγουσα θά έχει τήν δυνατότητα νά συμμετάσχει σέ προσεχή διαδικασία προαγωγών, πού ἡ 'Επιτροπή θά φροντίσει νά διεξαγάγει ὑπό κανονικές συνθήκες.
Ή 'Επιτροπή ἀνταπεκρίθη στην παραίνεση αύτη, ἀφοῦ, μέ ἀπόφαση τῆς 24ης Νοεμβρίου 1980, ἡ Dominique Oberthür προήχθη στόν βαθμό Β 2, κλιμάκιο 3, ἀπό 1ης Ἰανουαρίου 1980.
Ἑπομένως, ἡ έκθεση κρίσεως τῆς προσφευγούσης γιά τήν περίοδο 1975-1977, ἀκόμα καί στην τέταρτη ὁριστική μορφή τῆς δέν ἀπετέλεσε εμπόδιο στην περαιτέρω εξέλιξη τῆς σταδιοδρομίας της. Ή προσφεύγουσα ἀπεκατεστάθη πλήρως στά δικαιώματα της.
2.
'Εν τούτοις, ὡρισμένοι λόγοι ἀκυρώσεως τῆς νέας αυτής προσφυγής παρουσιάζουν ἀφ᾿ ἑαυτών κάποιο ενδιαφέρον, κατά τοῦτο, δέ καί μόνο θά τους εξετάσω.
Γιά νά στηρίξει τό περί ἀκυρώσεως αἴτημά της ἡ προσφεύγουσα Ισχυρίζεται ἰδίως:
1)
Όχι ἡ τυπική άλλα ἡ πραγματική τοποθέτηση τοῦ υπαλλήλου προσδιορίζει τήν ἁρμοδία άρχή γιά τήν σύνταξη τῆς οικείας εκθέσεως κρίσεως
2)
'Ακόμα καί ἄν ἡ τυπική τοποθέτηση είναι καθοριστική, δέν δύναται πάντως νά προκύπτει ἀπό ἀναδρομικής ισχύος ἀπόφαση.
Τό ερώτημα πού ἀνακύπτει εἶναι τό ἄν καθοριστική τῆς ἁρμοδίας γιά τήν σύνταξη της εκθέσεως κρίσεως ἀρχής εἶναι ἡ πραγματική ἡ ἡ τυπική τοποθέτηση.
Ἐπ᾿ αὐτοῦ πιστεύω ὅτι ἡ πρώτη λύση εἶναι μάλλον ἡ καλύτερη, ιδίως ὅταν, ὅπως ἐν προκειμένω, ἡ ενδιαφερόμενη δέν έχει εργασθεί, σέ περίοδο δύο ετών, παρά μόνο τέσσερις μήνες στην γενική διεύθυνση ὅπου εἶχε τυπικά τοποθετηθεί.
Τό γεγονός ὅτι ὁ Ὁδηγός κρίσεως — πού ἐθέσπισε ἡ Ἐπιτροπή βάσει τοῦ ἄρθρου 43 τοῦ κανονισμοῦ ὑπηρεσιακής καταστάσεως — υἱοθετεῖ, ὅπως ίσχυε κατά τήν κρίσιμη περίοδο, τήν δεύτερη λύση δέν εἶναι καθοριστικής σημασίας.
Ό ἐν χρήσει εντός τῆς Ἐπιτροπῆς 'Οδηγός κρίσεως έχει άλλωστε τροποποιηθεί στό σημείο αυτό.
'Ενώ τό κείμενο πού ίσχυε κατά τόν 'Ιούλιο 1975 ὥριζε ὅτι οἱ δυσχέρειες πού ἀφορούν τόν προσδιορισμό τοῦ ἁρμοδίου κριτοῦ «πρέπει νά ἐπιλύωνται λαμβανομένων ὑπ᾿ ὄψη ἀναλόγως τῶν περιπτώσεων, τῶν νομικών ἡ τῶν πραγματικών καταστάσεων», τό ἀπό Σεπτεμβρίου 1979 ἐν ἰσχύι κείμενο ὁρίζει ὅτι «οί δυσχέρειες αυτές (πρέπει νά) ἐπιλύωνται λαμβανομένων ὑπ᾿ ὄψη ὄχι μόνο τῶν νομικών ἀλλά καί τῶν πραγματικών καταστάσεων» (σημείο Β. 1.2.2.). 'Η φράση: «πράγματι, γιά λόγους νομικούς ὅσο καί πρακτικούς, ἡ τυπική τοποθέτηση τοῦ υπαλλήλου υπερισχύει τῶν πραγματικών καταστάσεων», πού περιείχετο στό σημείο Β. 1.2.2.2., δέν ἀπαντάται πλέον στό κείμενο τοῦ Σεπτεμβρίου 1979.
Φαίνεται πράγματι ὀρθότερο νά λαμβάνεται ὑπ᾿ ὄψη ἡ πραγματική κατάσταση τοῦ υπαλλήλου εντός τῆς υπηρεσίας μάλλον παρά ἡ τυπική του κατάσταση.
Δέχομαι ὅτι γιά λόγους σκοπιμότητος καί ἁπλουστεύσεως ἡ τυπική τοποθέτηση τοῦ υπαλλήλου υπερισχύει, σέ ὡρισμένες περιπτώσεις, τῆς πραγματικής καταστάσεως, πρέπει ὅμως νά έχει γίνει κανονικώς κατά τήν περίοδο κρίσεως.
Όπως, ὅμως, παρετήρησε ὁ γενικός εἰσαγγελεύς Mayras στίς προτάσεις του τῆς 27ης Μαρτίου 1980, επειδή ἡ ἀπό 29ης Νοεμβρίου 1976 ἀπόφαση μέ τήν ὁποία ὑπήχθη ἡ θέση Β/3-2 καί ἡ κάτοχός της, Dominique Oberthür, «έκτακτος υπάλληλος στόν βαθμό Β/3», στην γενική διεύθυνση «Μεταφορές» περιείχε ὁρισμένα σφάλματα, ελήφθη νέα ἀπόφαση στις 13 Δεκεμβρίου 1978, πού έθεσε τέρμα στην προσωρινή τοποθέτηση τῆς προσφευγούσης, τῆς 17ης 'Οκτωβρίου 1975 στην διεύθυνση V-B «Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο» καί την ἐτοποθέτησε στην γενική διεύθυνση «Μεταφορές» ἀναδρομικώς ἀπό 1ης Δεκεμβρίου 1976.
Είναι ἀδύνατο νά θεωρηθεί ὅτι ὁ προσδιορισμός τοῦ αρμοδίου κριτοῦ δύναται νά εξαρτηθεί ἀπό μιά τέτοια ἀναδρομική μεταβολή, την στιγμή κατά τήν ὁποία, μέ τήν προσποίηση αυτή προέκυψε ένας κριτής (ὁ βοηθός τοῦ προϊσταμένου τῆς προσφευγούσης ενεργῶν ἀντ᾽ αὐτοῦ) γιά τόν όποιο διευκρινίζεται στόν φάκελλο ὅτι δέν ἦταν ιδιαιτέρως καλά διατεθειμένος έναντι τῆς προσφευγούσης.
"Αν κρίνετε ὅτι ἡ εξέταση αυτών τῶν δύο λόγων τῆς προσφευγούσης εξακολουθεί νά παρουσιάζει ενδιαφέρον προτείνω νά τους δεχθείτε, χωρίς ὅμως άλλη συνέπεια ἀπό τόν καταλογισμό τῶν δικαστικῶν εξόδων εἰς βάρος τῆς Ἐπιτροπῆς.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά γαλλικά.