61975CJ0009_NL
Partijen
Onderwerp
Overwegingen van het arrest
Beslissing inzake de kosten
Dictum
Partijen
IN DE ZAAK 9-75,
MARTIN MEYER-BURCKHARDT, GEPENSIONEERD DIRECTEUR BIJ DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, WONENDE TE HORBEN
IN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND, TEN DEZE VERTEGENWOORDIGD DOOR H . NIEDERHAUSEN, ADVOCAAT TE FREIBURG, EN DOMICILIE GEKOZEN HEBBENDE TE LUXEMBURG TEN KANTORE VAN E . ARENDT, 34B, RUE PHILIPPE II,
VERZOEKER,
TEGEN
COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN TE BRUSSEL, TEN DEZE VERTEGENWOORDIGD DOOR HAAR JURIDISCH ADVISEUR P . GILSDORF, BIJGESTAAN DOOR M . HILF, LID VAN DE JURIDISCHE DIENST, EN DOMICILIE GEKOZEN HEBBENDE TE LUXEMBURG BIJ J . CERVINO, JURIDISCH ADVISEUR VAN DE COMMISSIE, PLACE DE LA GARE,
VERWEERSTER,
Onderwerp
BETREFFENDE VERZOEK TOT BETALING VAN SCHADEVERGOEDING,
Overwegingen van het arrest
1 OVERWEGENDE DAT HET BEROEP ERTOE STREKT DE COMMISSIE TE DOEN VEROORDELEN TOT BETALING VAN DM 122 486,88 TER VERGOEDING VAN DE SCHADE DIE ZIJ VERZOEKER ZOU HEBBEN TOEGEBRACHT DOOR TE WEIGEREN TEGEN DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND EEN PROCEDURE VOLGENS ARTIKEL 169 VAN HET VERDRAG
IN TE LEIDEN;
2 DAT VERZOEKER, GEWEZEN AMBTENAAR VAN DE BONDSREPUBLIEK EN
VERVOLGENS VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP, BIJ DE
DUITSE RECHTERLIJKE INSTANTIES OPKOMT TEGEN DE GELDIGHEID NAAR GEMEENSCHAPSRECHT VAN ENKELE WETTELIJKE BEPALINGEN VAN
DE BONDSREPUBLIEK, OP GROND WAARVAN ZIJN DUITSE PENSIOEN OVER HET TIJDVAK VAN 1 OKTOBER 1968 TOT EN MET 30 JUNI 1972 WEGENS CUMULATIE MET HET COMMUNAUTAIRE PENSIOEN AANMERKELIJK WERD GEKORT;
DAT VERZOEKER ZICH, NA VERWERPING VAN ZIJN BEROEP BIJ VONNIS VAN HET VERWALTUNGSGERICHT FREIBURG VAN 28 JUNI 1973, RECHTSSTREEKS TOT HET BUNDESVERWALTUNGSGERICHT HEEFT GEWEND, HETWELK OP DE DATUM VAN HET ONDERHAVIGE ARREST NOG GEEN UITSPRAAK HEEFT GEDAAN;
3 DAT HIJ ECHTER REEDS OP 23 MEI 1973 - TOEN HIJ KENNIS HAD GEKREGEN VAN EEN VOORDIEN OP 24 FEBRUARI 1972 DOOR HET BUNDESVERWALTUNGSGERICHT GEWEZEN ARREST IN EEN ZAAK WAARIN HIJ GEEN PARTIJ WAS MAAR DIE HIJ ALS GELIJKAARDIG BESCHOUWT, EN WAARIN DEZE HOOGSTE RECHTERLIJKE INSTANTIE NAAR ZIJN MENING EEN PREJUDICIELE BESLISSING KRACHTENS ARTIKEL 177 VAN HET VERDRAG HAD MOETEN VRAGEN - EEN VERZOEK IN DE ZIN VAN ARTIKEL 90 VAN HET AMBTENARENSTATUUT TOT DE COMMISSIE HAD GERICHT TENEINDE TEGEN DE BONDSREPUBLIEK DE PROCEDURE VAN ARTIKEL 169 VAN HET VERDRAG TE DOEN INLEIDEN "OM EEN EINDE TE MAKEN AAN DE SCHENDING VAN ARTIKEL 177, DERDE ALINEA, VAN HET VERDRAG" DIE HET BUNDESVERWALTUNGSGERICHT VOLGENS HEM HAD GEPLEEGD;
DAT DIT - EERST STILZWIJGEND, VERVOLGENS UITDRUKKELIJK AFGEWEZEN - VERZOEK WERD GEVOLGD DOOR EEN KLACHT VAN DEZELFDE STREKKING, DIE BIJ BRIEF VAN 7 FEBRUARI 1974 EVENEENS WERD AFGEWEZEN;
DAT, ZONDER BIJ HET HOF VAN JUSTITIE BEROEP TEGEN DE AFWIJZING VAN ZIJN KLACHT TE HEBBEN INGESTELD, VERZOEKER OP
18 APRIL 1974 TOT DE COMMISSIE EEN NIEUW VERZOEK, STREKKENDE TOT SCHADEVERGOEDING, RICHTTE HETWELK NA EEN STILZWIJGENDE AFWIJZING EN EEN OP 7 NOVEMBER 1974 UITDRUKKELIJK AFGEWEZEN KLACHT, AANLEIDING HEEFT GEGEVEN TOT HET ONDERHAVIGE BEROEP TOT SCHADEVERGOEDING;
4 OVERWEGENDE DAT VOLGENS VERZOEKER HET VERZUIM VAN DE COMMISSIE OM NAAR AANLEIDING VAN HET ARREST VAN 24 FEBRUARI
1972 VAN HET BUNDESVERWALTUNGSGERICHT EEN PROCEDURE TEGEN DE BONDSREPUBLIEK IN TE LEIDEN, DE OORZAAK ZOU ZIJN VAN DE SCHADE WAARVOOR HIJ VERGOEDING VRAAGT EN DIE ZOU OVEREENKOMEN MET DE VERLAGING VAN ZIJN DUITSE PENSIOEN INGEVOLGE DE BETROKKEN NATIONALE BEPALINGEN;
DAT HIJ TEN DEZE BETOOGT DAT DE DUITSE BEPALINGEN WAARDOOR HIJ IN ZIJN POSITIE WAS GETROFFEN, ONVERENIGBAAR ZIJN MET HET GEMEENSCHAPSRECHT EN DAT BIJ EEN PREJUDICIELE BESLISSING INZAKE DE UITLEGGING VAN HET AMBTENARENSTATUUT, INDIEN HET HOF VAN JUSTITIE DAAROM WAS VERZOCHT, DE DUITSE RECHTERLIJKE INSTANTIES DE BEWEERDE ONVERENIGBAARHEID HADDEN KUNNEN VASTSTELLEN;
5 OVERWEGENDE DAT VOLGENS DE COMMISSIE HET BEROEP NIET-ONTVANKELIJK IS, ONGEACHT OF HET ZOU ZIJN GEGROND OP ARTIKEL 179 VAN HET VERDRAG EN OP HET STATUUT VAN DE AMBTENAREN, DAN WEL OP ARTIKEL 215 VAN HET VERDRAG;
6 OVERWEGENDE DAT VERZOEKER ZIJN BEROEP ZOWEL OP DE ARTIKELEN 178 EN 215 VAN HET VERDRAG, ALS OP ARTIKEL 179 EN
HET STATUUT VAN DE AMBTENAREN DOET STEUNEN;
DAT DERHALVE TER BEOORDELING VAN DE ONTVANKELIJKHEID DIENT TE WORDEN VASTGESTELD, OP WELKE BEPALINGEN HET BEROEP
MOET WORDEN GEGROND;
7 OVERWEGENDE DAT VOLGENS ARTIKEL 179 VAN HET VERDRAG HET HOF VAN JUSTITIE BEVOEGD IS, UITSPRAAK TE DOEN IN ALLE GESCHILLEN TUSSEN DE GEMEENSCHAP EN HAAR PERSONEELSLEDEN, BINNEN DE GRENZEN EN ONDER DE VOORWAARDEN VASTGESTELD IN HET STATUUT OF VOORTVLOEIENDE UIT DE REGELING WELKE VOOR GENOEMDE PERSONEELSLEDEN TOEPASSELIJK IS;
DAT LUIDENS ARTIKEL 91 VAN HET STATUUT VAN DE AMBTENAREN HIERTOE DE GESCHILLEN VAN GELDELIJKE AARD BEHOREN, TERZAKE WAARVAN VOORTS AAN HET HOF VOLLEDIGE RECHTSMACHT IS TOEGEKEND;
DAT MITSDIEN EEN UIT DE DIENSTBETREKKING VOORTKOMEND SCHADEGEDING TUSSEN EEN AMBTENAAR EN DE INSTELLING WAARBIJ HIJ IN DIENST IS OF WAS, BINNEN HET KADER VAN ARTIKEL 179 VAN HET VERDRAG EN DE ARTIKELEN 90 EN 91 VAN HET STATUUT LIGT, EN MET NAME OP HET PUNT VAN DE ONTVANKELIJKHEID BUITEN HET TOEPASSINGSGEBIED VAN ZOWEL DE ARTIKELEN 178 EN 215 VAN HET VERDRAG ALS ARTIKEL 43 VAN 'S HOFS EEG-STATUUT VALT;
8 OVERWEGENDE DAT VERZOEKER ZIJN BEROEP MET NAME GRONDT OP SCHENDING DOOR DE COMMISSIE VAN ARTIKEL 24 VAN HET STATUUT BETREFFENDE DE DOOR DE INSTELLINGEN AAN HUN PERSONEELSLEDEN
VERSCHULDIGDE BESCHERMING;
DAT HIJ BOVENDIEN, DOOR DE INDIENING VAN EEN VERZOEK EN EEN
KLACHT, ZELF DE IN DE ARTIKELEN 90 EN 91 AANGEGEVEN WEG HEEFT GEVOLGD;
DAT DE ONTVANKELIJKHEID VAN HET BEROEP MITSDIEN AAN DE HAND
VAN DEZE LAATSTE BEPALINGEN MOET WORDEN BEOORDEELD;
9 OVERWEGENDE DAT DE COMMISSIE TEN DEZE BETOOGT DAT HET ONDERHAVIGE BEROEP NIET-ONTVANKELIJK IS, OMDAT VERZOEKER HEEFT NAGELATEN BINNEN DE IN ARTIKEL 91, LID 3, VAN HET STATUUT BEPAALDE TERMIJN VAN DRIE MAANDEN BEROEP BIJ HET HOF IN TE STELLEN TEGEN DE AFWIJZING, BIJ BRIEF VAN DE COMMISSIE VAN 7 FEBRUARI 1974, VAN ZIJN EERSTE KLACHT VAN 1 OKTOBER 1973, EN DAT HIJ DEZE NALATIGHEID NIET VIA DE ONDERHAVIGE SCHADEVORDERING KAN HERSTELLEN;
DAT VERZOEKER HIERTEGEN INBRENGT DAT DE SCHADEVERGOEDINGSACTIE TEN OPZICHTE VAN HET BEROEP TOT NIETIGVERKLARING EEN ZELFSTANDIGE, AAN SPECIFIEKE ONTVANKELIJKHEIDSVOORWAARDEN ONDERWORPEN BEROEPSWEG IS, WAARUIT VOLGT DAT ZIJN BEROEP, INGESTELD BINNEN DE TERMIJN VAN DRIE MAANDEN NA AFWIJZING VAN ZIJN KLACHT OVER DE WEIGERING OM HEM SCHADEVERGOEDING TOE TE KENNEN, ONTVANKELIJK IS;
10 OVERWEGENDE DAT, AL VORMEN DE ACTIE TOT SCHADEVERGOEDING EN HET BEROEP TOT NIETIGVERKLARING INDERDAAD VERSCHILLENDE BEROEPSMOGELIJKHEDEN, NIETTEMIN BIJ
GESCHILLEN TUSSEN AMBTENAREN EN DE INSTELLINGEN DE ARTIKELEN 90 EN 91 VAN HET STATUUT TUSSEN DEZE BEIDE GEEN ONDERSCHEID MAKEN TER ZAKE VAN ZOWEL DE ADMINISTRATIEVE ALS
DE GERECHTELIJKE PROCEDURE WAARTOE ZIJ AANLEIDING KUNNEN GEVEN;
DAT HET TEN DEZE VAN BETEKENIS IS DAT NOCH ARTIKEL 178 VAN HET VERDRAG NOCH DE ARTIKELEN 90 EN 91 VAN HET STATUUT ZICH
UITLATEN OVER DE AARD VAN HET BEROEP DAT TEGEN AFWIJZING VAN DE ADMINISTRATIEVE KLACHT OPENSTAAT;
DAT VOLGENS ARTIKEL 91 HET HOF, ONGEACHT DE AARD VAN HET BEROEP, BEVOEGD IS, ZODRA HET GAAT OM EEN GESCHIL OVER DE WETTIGHEID VAN EEN BESLUIT WAARDOOR VERZOEKER ZICH BEZWAARD ACHT;
11 DAT ALDUS VERZOEKER ONMIDDELIJK NA AFWIJZING VAN ZIJN KLACHT VAN 1 OKTOBER 1973 BIJ BRIEF VAN DE COMMISSIE VAN 7 FEBRUARI 1974 ZICH BINNEN DE TERMIJN VAN DRIE MAANDEN TOT
HET HOF KON WENDEN TER ZAKE VAN DE WETTIGHEID VAN EEN HEM BEZWAREND BESLUIT EN DE EVENTUEEL DAARUIT VOORTVLOEIENDE GELDELIJKE GEVOLGEN;
DAT DIENT TE WORDEN OPGEMERKT DAT VERZOEKER ZIJN AANSPRAAK OP SCHADEVERGOEDING JUIST OP DE ONWETTIGHEID VAN DE AFWIJZING VAN ZIJN KLACHT GRONDT EN DAARMEE ERKENT DAT DE VASTSTELLING DEZER ONWETTIGHEID EN ZIJN SCHADEVORDERING TEZAMEN HET ONDERWERP VAN HET GEDING VORMEN;
DAT HET HEM VRIJ STOND WEGENS DE ZELFSTANDIGHEID DER VERSCHILLENDE BEROEPSMOGELIJKHEDEN HETZIJ DE ENE, HETZIJ DE
ANDERE, HETZIJ BEIDE GEZAMENLIJK TE KIEZEN, MAAR DAT HIJ IN ELK GEVAL ZIJN BEROEP MOEST INSTELLEN BINNEN DE TERMIJN VAN DRIE MAANDEN NA DE AFWIJZING VAN ZIJN KLACHT VAN 1 OKTOBER 1973;
12 DAT MET HET BEROEP VAN 22 JANUARI 1975, INGESCHREVEN TER GRIFFIE OP 31 JANUARI 1975, DEZE TERMIJN IS OVERSCHREDEN;
13 OVERWEGENDE DAT TEN OVERVLOEDE ZIJ OPGEMERKT DAT ZELFS INDIEN HET BEROEP ZOU KUNNEN WORDEN GEGROND OP ARTIKEL 215 VAN HET VERDRAG EN BUITEN DE PROCESREGELS VAN DE ARTIKELEN 90 EN 91 VAN HET STATUUT ZOU VALLEN, HET NIETTEMIN TARDIEF ZOU ZIJN, DAAR HET NA AFLOOP VAN DE IN ARTIKEL 43 VAN 'S HOFS EEG-STATUUT BEPAALDE TERMIJN IS INGESTELD;
DAT WAAR IMMERS HET TOT DE INSTELLING GERICHTE VERZOEK OM SCHADEVERGOEDING OP 30 APRIL 1974 WAS INGESCHREVEN EN DE INSTELLING HAAR STANDPUNT NIET BINNEN DE IN ARTIKEL 75, TWEEDE ALINEA, VOORGESCHREVEN TERMIJN VAN TWEE MAANDEN HAD BEPAALD, HET BEROEP BINNEN EEN NIEUWE TERMIJN VAN TWEE MAANDEN HAD MOETEN WORDEN INGESTELD, HETGEEN NIET IS GEBEURD;
DAT ZELFS INDIEN DE KLACHT TEGEN DE AFWIJZING VAN HET VERZOEK TOT SCHADEVERGOEDING, INGESCHREVEN OP 9 SEPTEMBER 1974 EN OP HAAR BEURT AFGEWEZEN OP 7 NOVEMBER 1974, ZOU ZIJN TE BESCHOUWEN ALS EEN IN ARTIKEL 43 VAN 'S HOFS EEG-STATUUT BEDOELD VERZOEK, ZULKS NIET ANDERS WORDT;
14 DAT HET BEROEP MITSDIEN NIET-ONTVANKELIJK MOET WORDEN VERKLAARD;
Beslissing inzake de kosten
15 OVERWEGENDE DAT VERZOEKER IN HET ONGELIJK IS GESTELD;
DAT INGEVOLGE ARTIKEL 69, PARAGRAAF 2, VAN HET REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING DE IN HET ONGELIJK GESTELDE
PARTIJ IN DE KOSTEN MOET WORDEN VERWEZEN;
DAT EVENWEL VOLGENS ARTIKEL 70 VAN HET REGLEMENT VOOR DE PROCESVOERING DE KOSTEN, DOOR DE INSTELLINGEN TER ZAKE VAN BEROEPEN VAN DE PERSONEELSLEDEN DER GEMEENSCHAPPEN GEMAAKT, TE HAREN LASTE BLIJVEN;
Dictum
HET HOF ( EERSTE KAMER ),
RECHTDOENDE :
1 . VERWERPT HET BEROEP;
2 . VERSTAAT DAT ELK DER PARTIJEN HAAR EIGEN KOSTEN ZAL HEBBEN TE DRAGEN .