ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (πρώτο τμήμα)
της 7ης Μαΐου 2008
Υπόθεση F-36/07
Giorgio Lebedef
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Αξιολόγηση – Αξιολογήσεις έτους 2005– Έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας – Εκπρόσωποι του προσωπικού – Συνδικαλιστική και καταστατική εκπροσώπηση – Μερική απόσπαση για τους σκοπούς συνδικαλιστικής εκπροσωπήσεως – Γνωμοδότηση της ad hoc ομάδας»
Αντικείμενο: Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 ΕΑ, με την οποία ο G. Lebedef ζητεί την ακύρωση της εκθέσεως εξελίξεως
της σταδιοδρομίας του για την περίοδο αξιολογήσεως από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2005 και, ειδικότερα, του τμήματός
της που καταρτίστηκε από την Eurostat για την περίοδο αυτή.
Απόφαση: Η έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας του προσφεύγοντος που καταρτίστηκε από την Eurostat για την περίοδο αξιολογήσεως από
1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2005 ακυρώνεται. Η Επιτροπή καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Προσφυγή – Αντικείμενο – Μερική ακύρωση
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 43, 90 και 91)
2.      Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας – Κατάρτιση
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43· παράρτημα II, άρθρο 1, εδ. 6)
1.      Ακόμη κι αν το άρθρο 43 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: ΚΥΚ) ρυθμίζει τη διαδικασία βαθμολογήσεως
βάσει μίας και μόνο εκθέσεως βαθμολογίας, δεν εμποδίζει τα όργανα να προβλέπουν ξεχωριστή για κάθε τομέα δραστηριότητας βαθμολόγηση,
προς λήψη υπ’ όψη, μεταξύ άλλων, της περιπτώσεως των εκπροσώπων του προσωπικού. Πράγματι, αυτή η ξεχωριστή βαθμολόγηση λαμβάνει
επαρκώς υπ’ όψη τoν ανεξάρτητο ρόλο του εκπροσώπου του προσωπικού, ιδιαιτέρως όταν η εκπροσώπηση πραγματοποιείται στο πλαίσιο
αποσπάσεως και ο ενδιαφερόμενος, κατά το μέρος εκείνο του χρόνου εργασίας για το οποίο είναι αποσπασμένος, απαλλάσσεται από
την εκτέλεση της εργασίας του στην υπηρεσία στην οποία έχει τοποθετηθεί, ούτως ώστε να μπορεί να αφοσιωθεί στα καθήκοντα εκπροσωπήσεως
που έχει αναλάβει. Σε αυτήν την περίπτωση, καθεμία από τις εκθέσεις βαθμολογίας είναι ανεξάρτητη από τις άλλες εκθέσεις και,
συνεπώς, συνιστά πράξη δεκτική προσφυγής. Επομένως, δεν υπάρχει κίνδυνος ο κοινοτικός δικαστής να αποφασίσει ultra petita
εξετάζοντας μόνον τη νομιμότητα μίας από τις εκθέσεις αυτές.
(βλ. σκέψεις 30 και 31)
2.      Στο πλαίσιο του συστήματος βαθμολογήσεως, το οποίο εγκαθιδρύουν οι γενικές διατάξεις εκτελέσεως του άρθρου 43 του ΚΥΚ, οι
οποίες έχουν θεσπιστεί από την Επιτροπή και προβλέπουν, αφενός, ειδικούς τρόπους αξιολογήσεως των αποσπασμένων ως εκπροσώπων
του προσωπικού υπαλλήλων, οι οποίοι, για το διάστημα της αποσπάσεως, απαλλάσσονται από την εκτέλεση της εργασίας τους σε υπηρεσία
του οργάνου, για να μπορούν να αφοσιωθούν στα καθήκοντα εκπροσωπήσεως, και, αφετέρου, την υποχρεωτική γνωμοδότηση μιας ad
hoc ομάδας για την αξιολόγηση εκπροσώπων του προσωπικού που ανήκουν σε άλλη κατηγορία από αυτή των αποσπασμένων, η γνωμοδότηση
της ως άνω ομάδας είναι επίσης υποχρεωτική, στην περίπτωση μερικώς αποσπασμένου υπαλλήλου, όταν πρόκειται να αξιολογηθεί το
μέρος του χρόνου εργασίας που αφιερώνει στην υπηρεσία όπου έχει τοποθετηθεί και κατά το οποίο ασκεί επιπλέον και τις δραστηριότητες
εκπροσωπήσεως.
Πράγματι, στο μέτρο που η ίδια η Επιτροπή δέχεται ότι οι μερικώς αποσπασμένοι υπάλληλοι μπορούν να ασκούν δραστηριότητες εκπροσωπήσεως
και κατά τον υπόλοιπο χρόνο εργασίας τους, κατά τον οποίο κανονικά απασχολούνται στην υπηρεσία στην οποία είναι τοποθετημένοι,
έστω και αν αυτές οι δραστηριότητες είναι σποραδικές και χρονικώς περιορισμένες, η γνωμοδότηση της ad hoc ομάδας είναι το
μοναδικό μέσο για να διασφαλισθεί ότι οι εκπρόσωποι του προσωπικού δε θίγονται κατά την αξιολόγησή τους εξαιτίας των δραστηριοτήτων
εκπροσωπήσεως που ασκούν. Σε αντίθετη περίπτωση, η αξιολόγηση των τελευταίων προς τον σκοπό της καταρτίσεως των εκθέσεων εξελίξεως
της σταδιοδρομίας τους θα παρουσίαζε κενά και θα μπορούσε να τους βλάψει, κατά παράβαση του κανόνα του άρθρου 1, έκτο εδάφιο,
του παραρτήματος II, του ΚΥΚ, που αποσκοπεί ακριβώς στην προστασία των εκ του ΚΥΚ δικαιωμάτων των μελών της επιτροπής προσωπικού
όπως και των υπαλλήλων που μετέχουν, κατ’ εξουσιοδότηση της επιτροπής προσωπικού, σε όργανο που προβλέπεται από τον ΚΥΚ ή
το οποίο δημιουργείται από θεσμικό όργανο.
Η έλλειψη μίας τέτοιας γνωμοδοτήσεως δεν μπορεί να αντισταθμιστεί ούτε από το γεγονός ότι ο πρόεδρος της ad hoc ομάδας ενήργησε
ως επικυρωτής της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας που καταρτίστηκε για τον χρόνο εργασίας που αφιερώθηκε στην απόσπαση,
ούτε από τις άμεσες επαφές των βαθμολογούμενων με τους βαθμολογητές της υπηρεσίας όπου οι πρώτοι έχουν τοποθετηθεί, ούτε,
τέλος, με τη λήψη υπόψη της εκθέσεως επί του αφιερωθέντος στην απόσπαση χρόνου εργασίας από τους συντάκτες της σχετικής με
τον χρόνο εργασίας κατά τον οποίο ο υπάλληλος εργάζεται σε μία συγκεκριμένη υπηρεσία εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας,
καθόσον αυτοί οι παράγοντες παρέχουν, εν πάση περιπτώσει, λιγότερες εγγυήσεις στον βαθμολογούμενο από αυτές που παρέχει η
γνωμοδότηση της ad hoc ομάδας.
Τούτο ισχύει ανεξαρτήτως του χρόνου εργασίας τον οποίο ο μερικώς αποσπασμένος από την υπηρεσία στην οποία έχει τοποθετηθεί
αφιερώνει στις δραστηριότητες εκπροσωπήσεως, ακόμα και αν αυτές καταλαμβάνουν όλον το χρόνο εργασίας του. Συναφώς, ο τυχών
καταχρηστικός χαρακτήρας της συμπεριφοράς του υπαλλήλου, υπό την έννοια ότι αυτός ασκεί τις δραστηριότητες εκπροσωπήσεως κατά
τον χρόνο εργασίας του στην υπηρεσία όπου έχει τοποθετηθεί πέραν των προβλεπόμενων σποραδικών και περιορισμένων χρονικώς δραστηριοτήτων,
δεν καθιστά εξίσου καταχρηστικό το αίτημά του περί γνωμοδοτήσεως της ad hoc ομάδας για την κατάρτιση της εκθέσεως εξελίξεως
της σταδιοδρομίας του σχετικά με το χρόνο εργασίας του στην υπηρεσία όπου έχει τοποθετηθεί. Εάν η Επιτροπή εκτιμά ότι η συμπεριφορά
του υπαλλήλου είναι παράνομη, πρέπει να θέσει σε εφαρμογή τις κατάλληλες διαδικασίες, όπως, π.χ., τη σχετική με τις αντικανονικές
απουσίες, αντί να τον τιμωρεί στερώντας του μια εγγύηση της οποίας απολαύει κανονικά κάθε εκπρόσωπος του προσωπικού.
Η απουσία της γνωμοδοτήσεως της ad hoc ομάδας συνιστά, συνεπώς, λόγω του περιεχομένου και του αντικειμένου του παραβιασθέντος
κανόνα, παράβαση ουσιώδους τύπου και συνεπάγεται την ακύρωση της πλημμελούς εκθέσεως χωρίς να απαιτείται να διαπιστωθεί η
ύπαρξη ζημίας
(βλ. σκέψεις 46 έως 50, 52 και 56)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 13 Δεκεμβρίου 2007, T‑113/05, Αγγελίδης κατά Κοινοβουλίου, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 62 και
76