62022TJ0334_RES
Sprawa T‑334/22
Danske Fragtmænd A/S
przeciwko
Komisji Europejskiej
Wyrok Sądu (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 29 stycznia 2025 r.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Pomoc państwa – Sektor pocztowy – Wkład kapitałowy na rzecz Post Danmark – Decyzja stwierdzająca brak pomocy państwa – Wkłady kapitałowe na rzecz PostNord – Decyzja uznająca pomoc za niezgodną z rynkiem wewnętrznym – Brak indywidualnego oddziaływania – Brak istotnego wpływu na pozycję konkurencyjną – Niedopuszczalność
Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Pojęcie aktu regulacyjnego w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE – Każdy akt o charakterze generalnym, z wyjątkiem aktów ustawodawczych – Decyzja Komisji dotycząca indywidualnej pomocy – Wyłączenie
(art. 263 akapit czwarty TFUE)
(zob. pkt 21)
Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Indywidualne oddziaływanie – Kryteria – Decyzja Komisji w dziedzinie pomocy państwa przyjęta po zakończeniu formalnego postępowania wyjaśniającego – Skarga przedsiębiorstwa, które jest konkurentem przedsiębiorstwa będącego beneficjentem pomocy i które brało aktywny udział w postępowaniu administracyjnym – Przedsiębiorstwo niedowodzące istotnego wpływu na jego pozycję na danym rynku – Niedopuszczalność
(art. 263 akapit czwarty TFUE)
(zob. pkt 22–51)
Streszczenie
Wydając rozstrzygnięcie w składzie powiększonym, Sąd odrzucił ze względu na brak czynnej legitymacji procesowej wnoszącej skargę, w której Danske Fragtmænd A/S zażądała stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej w sprawie pomocy wdrożonej przez Danię i Szwecję na rzecz PostNord AB i Post Danmark A/S (
1
). Po przeanalizowaniu kryterium bezpośredniego oddziaływania Sąd rozstrzygnął, że skarżąca nie wykazała, iż jej pozycja konkurencyjna na rynku właściwym mogła w efekcie rozpatrywanych środków pomocowych ulec istotnej zmianie.
Danske Fragtmænd jest spółką prawa duńskiego prowadzącą między innymi działalność na duńskim rynku usług przewozu drogowego towarów i doręczania paczek.
PostNord jest świadczącym usługi pocztowe przedsiębiorstwem, którego kapitał zakładowy należy w 40 % do Królestwa Danii, a w 60 % do Królestwa Szwecji. PostNord posiada 100 % udziałów w PostNord Group AB. Post Danmark jest całkowicie zależną spółką PostNord Group, która prowadzi działalność na duńskim i zagranicznym rynku usług pocztowych.
Przychody Post Danmark w latach 2009–2019 spadły o 55 %.
W tym kontekście Królestwo Danii i Królestwo Szwecji dokonały na rzecz PostNord, każde z osobna, zastrzyku kapitałowego w kwotach, odpowiednio, 267 mln koron szwedzkich (SEK) (około 23,1 mln EUR) i 400 mln SEK (około 34,6 mln EUR). PostNord Group dokonała zaś na rzecz Post Danmark zastrzyku kapitałowego w kwocie 2,339 mld koron duńskich (DKK) (około 313,6 mln EUR).
W zaskarżonej decyzji Komisja uznała, że zastrzyki kapitałowe dokonane przez Królestwo Danii i Królestwo Szwecji na rzecz PostNord stanowiły niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym pomoc państwa. Uznała ona natomiast, że zastrzyk kapitałowy dokonany przez PostNord na rzecz Post Danmark nie stanowi pomocy państwa.
Danske Fragtmænd wniosła skargę o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
Ocena Sądu
Komisja podniosła, że skarga jest niedopuszczalna ze względu na brak legitymacji czynnej skarżącej, która nie wykazała, że wskutek zastrzyków kapitałowych jej pozycja rynkowa uległa istotnej zmianie.
Sąd na wstępie wskazał, że to nie Danske Fragtmænd jest adresatem zaskarżonej decyzji i że decyzji tej nie można uznać za akt regulacyjny, gdyż zastrzyki kapitałowe na rzecz PostNord i Post Danmark mają indywidualny charakter. W związku z tym ta skarga o stwierdzenie nieważności będzie dopuszczalna tylko w przypadku, jeśli zgodnie z art. 263 akapit czwarty druga część zdania TFUE zaskarżona decyzja dotyczy skarżącej zarówno bezpośrednio, jak i indywidualnie, gdyż te dwie przesłanki są kumulatywne.
Analizując przesłankę oddziaływania indywidualnego, Sąd przypomniał, że w dziedzinie pomocy państwa przesłanka ta może zostać spełniona, jeżeli strona skarżąca przedstawi dowody pozwalające wykazać, iż rozpatrywany środek może w istotny sposób naruszyć jej pozycję na rynku właściwym. W tym względzie, do tego, aby można było uznać, że decyzja dotyczy danego przedsiębiorstwa indywidualnie, nie wystarczy, że powoła się ono jedynie na okoliczność, iż jest konkurentem przedsiębiorstwa będącego beneficjentem pomocy. Aby wykazać, że doszło do istotnego naruszenia jego pozycji na rynku, nie może ono również poprzestać na powołaniu się na pewne dowody świadczące o spadku jego wyników handlowych lub finansowych.
W odniesieniu do, przede wszystkim, roli odgrywanej przez skarżącą w ramach postępowania administracyjnego przed Komisją, sama tylko okoliczność polegająca na tym, że Danske Fragtmænd miała odegrać w tym przypadku w tym postępowaniu aktywną rolę, nie wystarczy do oparcia na tej podstawie wniosku, że zaskarżona decyzja dotyczy jej indywidualnie.
Następnie, w odniesieniu do istotnego wpływu na pozycję skarżącej na rynku, Sąd w pierwszej kolejności stwierdził, że ze względu na brak uprawdopodobnienia należy odrzucić twierdzenie, zgodnie z którym Danske Fragtmænd miała stracić około 30 % udziału w rynku z powodu praktykowanego przez Post Danmark dumpingu cenowego, możliwego dzięki rozpatrywanym zastrzykom kapitałowym.
Po drugie, Sąd oddalił przedstawiony przez skarżącą argument, zgodnie z którym przed przyznaniem rozpatrywanych środków traciła ona klientów na rzecz szeregu konkurentów, podczas gdy po przyznaniu tych środków traciła klientów wyłącznie na rzecz PostNord, a w szczególności – na rzecz Post Danmark. W tym względzie Sąd stwierdził, że wykazy klientów, którzy mieli zostać utraceni na rzecz PostNord, przedstawione przez Danske Fragtmænd na poparcie swej argumentacji, należy rozumieć jako wskazujące klientów, którzy opuścili skarżącą, aby przenieść się wyłącznie do PostNord lub podwykonawców tej spółki, nawet jeszcze przed przyznaniem zastrzyków kapitałowych. Tak więc przedstawione wykazy nie stanowią dowodów na zmianę zachowania klientów, do której miało dojść wskutek przyznania tych zastrzyków.
Po trzecie, Sąd oddalił podnoszony przez skarżącą argument, zgodnie z którym z powodu przyznania rozpatrywanych zastrzyków kapitałowych, utraciła ona na rzecz PostNord znaczną liczbę klientów. W tym względzie Sąd podniósł, że, przy założeniu, iż wykazy klientów, których miała ona utracić na rzecz PostNord, wystarczają do wykazania prima facie prawdopodobieństwa wywarcia istotnego wpływu na pozycję konkurencyjną skarżącej, to nie wykazała ona w sposób wymagany prawem możliwości istnienia korelacji między podnoszoną przez stratą klientów na rzecz PostNord a rozpatrywanymi zastrzykami kapitałowymi.
Przede wszystkim bowiem utrata klientów, której Danske Fragtmænd miała doświadczyć, pozostawała w latach 2016–2019, pomimo przyznania rozpatrywanych zastrzyków kapitałowych, na względnie stałym poziomie.
Następnie skarżąca nie uprawdopodobniła swojego argumentu, zgodnie z którym podnoszona utrata klientów wynikała w szczególności z cen dumpingowych lub cen niższych od cen konkurencji, które Post Danmark miała stosować dzięki zastrzykom kapitałowym.
Ponadto, skoro podnoszoną utratę klientów można wytłumaczyć na gruncie okoliczności innych niż rozpatrywane zastrzyki kapitałowe, to do skarżącej należało przedstawienie dowodów pozwalających wykazanie w szczególności tego, że, pomimo zachodzenia tych innych okoliczności, istotny wpływ na jej pozycję konkurencyjną mógł wynikać z tych zastrzyków kapitałowych. Skarżąca nie przedstawiła zaś żadnych takich dowodów.
Wreszcie, okoliczność polegająca na tym, że Danske Fragtmænd w rozpatrywanym okresie, pomimo przyznania rozpatrywanych środków, osiągała stosunkowo stabilne obroty, świadczy o tym, że środki te nie mogły w istotny sposób naruszyć jej pozycji na rozpatrywanym rynku.
W tych okolicznościach skarżąca nie wykazała, iż jej pozycja konkurencyjna na rynku właściwym mogła w efekcie rozpatrywanych zastrzyków kapitałowych ulec istotnej zmianie. Tak więc nie wykazała ona tego, że zaskarżona decyzja dotyczy jej indywidualnie, a Sąd odrzucił jej skargę ze względu na brak czynnej legitymacji procesowej, bez orzekania w przedmiocie tego, czy ta decyzja dotyczy skarżącej bezpośrednio.
(
1
)	Decyzja Komisji (UE) 2022/459 z dnia 10 września 2021 r. w sprawie pomocy państwa SA.49668 (2019/C) (ex 2017/FC) i SA.53403 (2019/C) (ex 2017/FC) wdrożonej przez Danię i Szwecję na rzecz PostNord AB i Post Danmark A/S (Dz.U. 2022, L 93, s. 146; zwana dalej „zaskarżoną decyzją”).