62023CO0310_INF
Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 27 listopada 2023 r. –Groupama Asigurări
(Sprawa C‑310/23)
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odpowiedź, którą można wywieść w sposób jednoznaczny z orzecznictwa – Artykuł 267 TFUE – Wykładnia wcześniejszego wyroku Trybunału – Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Rozporządzenie (WE) nr 864/2007 i rozporządzenie (WE) nr 593/2008 – Wypadek spowodowany przez pojazd poruszający się z naczepą – Pojazd i naczepa objęte ubezpieczeniem dwóch różnych ubezpieczycieli – Wypadek w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie zawarcia umów ubezpieczenia – Roszczenie regresowe jednego ubezpieczyciela względem drugiego ubezpieczyciela – Prawo właściwe
1.
Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Akty wydane przez instytucje – Wykładnia uzasadnienia wcześniejszego wyroku Trybunału – Włączenie
(art. 267 akapit pierwszy lit. b) TFUE)
(zob. pkt 18, 19; pkt 1 sentencji)
2.
Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Prawo właściwe dla zobowiązań umownych – Rozporządzenie nr 593/2008 – Prawo właściwe dla zobowiązań pozaumownych – Rozporządzenie nr 864/2007 – Wypadek spowodowany przez pojazd ciągnący z przyczepą, w sytuacji gdy każdy z pojazdów był ubezpieczony przez innego ubezpieczyciela – Roszczenie regresowe jednego ubezpieczyciela względem drugiego ubezpieczyciela – Podział odpowiedzialności za naprawienie szkody –Możliwość skorzystania przez ubezpieczyciela pojazdu ciągnącego względem ubezpieczyciela naczepy z praw przysługujących poszkodowanemu – Prawo właściwe
(rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: nr 593/2008, art. 7; nr 864/2007, art. 4 i nast.)
(zob. pkt 21, 22; pkt 2 sentencji)
Sentencja
1)
Artykuł 267 akapit pierwszy lit. b) TFUE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy, który poweźmie wątpliwości co do uzasadnienia wyroku w trybie prejudycjalnym Trybunału wydanego w następstwie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym skierowanego przez sąd krajowy, może zwrócić się do Trybunału z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi wykładni tego uzasadnienia.
2)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr nr 593/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 864/2007 z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym II)
należy interpretować w ten sposób, że:
w ramach roszczenia regresowego, z którym występuje ubezpieczyciel pojazdu ciągnącego, który wypłacił odszkodowanie poszkodowanemu w wypadku spowodowanym przez kierowcę tego pojazdu, przeciwko ubezpieczycielowi naczepy, która podczas wypadku była doczepiona do tego pojazdu, należy w pierwszej kolejności ustalić, zgodnie z właściwym prawem określonym na podstawie art. 4 i nast. rozporządzenia nr 864/2007, czy i w jakim zakresie odszkodowanie podlegające wypłacie temu poszkodowanemu należy podzielić, w danym wypadku w częściach równych, między z jednej strony kierowcę i posiadacza danego pojazdu ciągnącego a z drugiej strony posiadacza naczepy, która była do tego pojazdu doczepiona, a w konsekwencji między odnośnymi ubezpieczycielami tego pojazdu i tej naczepy. Następnie należy określić, czy zgodnie z prawem właściwym dla danej umowy ubezpieczenia, określonym na podstawie art. 7 rozporządzenia nr 593/2008, ubezpieczyciel owego pojazdu ciągnącego, który wypłacił odszkodowanie poszkodowanemu, może, w drodze subrogacji, skorzystać względem ubezpieczyciela naczepy z przysługujących poszkodowanemu praw, które zostały przyznane w prawie właściwym na mocy art. 4 i nast. rozporządzenia nr 864/2007.