61992CJ0139_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-139/92,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Antonio Aresu, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, και τη Virginia Melgar, εθνική υπάλληλο αποσπασμένη στη Nομική Yπηρεσία, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Nicola Annecchino, μέλος της Nομικής Yπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον καθηγητή Luigi Ferrari Bravo, προϊστάμενο της υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών του ιταλικού Υπουργείου Εξωτερικών, επικουρούμενο από τον Pier Giorgio Ferri, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την έδρα της Iταλικής Πρεσβείας, 5, rue Marie-Adelaide,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη ανακοινώνοντας την υπουργική απόφαση 514 της 5ης Νοεμβρίου 1987, όταν αυτή βρισκόταν στο στάδιο του σχεδίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8 και 9 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
συγκείμενο από τους O. Due, Πρόεδρο, G. C. Rodriguez Iglesias, M. Zuleeg και J. L. Murray, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, R. Joliet, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, και F. Grevisse, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: C. Gulmann
γραμματέας: J.-G. Giraud
έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,
αφού άκουσε τις αγορεύσεις των διαδίκων κατά τη συνεδρίαση της 13ης Ιουλίου 1993,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 14ης Ιουλίου 1993,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30 Απριλίου 1992, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη ανακοινώνοντας την υπουργική απόφαση 514 της 5ης Νοεμβρίου 1987, όταν αυτή βρισκόταν στο στάδιο του σχεδίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8 και 9 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (ΕΕ L 109, σ. 8). Οι διατάξεις αυτές τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν με την οδηγία 88/182/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1988 (EE L 81, σ. 75).
2 Με την επικρινόμενη υπουργική απόφαση εισάγονται "κανόνες σχετικοί με τον καθορισμό και τον έλεγχο της μεγίστης ισχύος λειτουργίας καθώς και με την κατασκευή και την εγκατάσταση, στα σκάφη, κινητήρων σκαφών αναψυχής".
3 Πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο 8, παράγραφος 1, της προπαρατεθείσας οδηγίας υποχρεώνει τα κράτη μέλη να ανακοινώνουν στην Επιτροπή αμέσως κάθε σχέδιο τεχνικού κανόνα, εκτός αν πρόκειται απλώς για την πιστή εισαγωγή διεθνούς ή ευρωπαϊκού προτύπου και να αναφέρουν τους λόγους που καθιστούν αναγκαία την κατάρτιση ενός τέτοιου τεχνικού κανόνα. Η Επιτροπή γνωστοποιεί αμέσως το σχέδιο στα λοιπά κράτη μέλη.
4 Σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 2, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη μπορούν να απευθύνουν προς το κράτος μέλος που γνωστοποίησε σχέδιο τεχνικού κανόνα παρατηρήσεις τις οποίες το εν λόγω κράτος θα λάβει υπόψη, στο μέτρο του δυνατού, αργότερα, κατά την τεχνική διατύπωση του τεχνικού κανόνα.
5 Το άρθρο 9 της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη να αναβάλουν κατά έξι μήνες από την ημερομηνία της ανακοινώσεως που αναφέρεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, την έγκριση σχεδίου τεχνικού κανόνα, εφόσον η Επιτροπή ή άλλο κράτος μέλος διατυπώσουν, πριν από την πάροδο τριών μηνών από την εν λόγω ημερομηνία, λεπτομερώς αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία κρίνεται αναγκαία η τροποποίηση του σχεδιαζομένου μέτρου ώστε να απαλειφθούν ή να περιορισθούν τα εμπόδια που το μέτρο αυτό θα μπορούσε, ενδεχομένως, να παρεμβάλει στην ελεύθερη διακίνηση των αγαθών.
6 Διαπιστώνοντας ότι οι διατάξεις της ιταλικής υπουργικής αποφάσεως 514 περιλαμβάνουν τεχνικούς κανόνες οι οποίοι δεν είχαν, πριν από τη θέσπισή τους, ανακοινωθεί κατά την έννοια της προπαρατεθείσας οδηγίας 83/189, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 169 της Συνθήκης κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
7 Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς, η εξέλιξη της διαδικασίας καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
8 Η Ιταλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί το ότι δεν ανακοίνωσε στην Επιτροπή την επίμαχη υπουργική απόφαση όταν αυτή βρισκόταν ακόμη στο στάδιο του σχεδίου.
9 Δοθέντος ότι αμφισβητείται η μη τήρηση των άρθρων 8 και 9 της οδηγίας, επιβάλλεται να διαπιστωθεί η παράβαση, όπως ακριβώς αυτή προκύπτει από τα αιτήματα της Επιτροπής.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
10 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η Ιταλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:
1) Η Ιταλική Δημοκρατία, μη ανακοινώνοντας την υπουργική απόφαση 514 της 5ης Νοεμβρίου 1987, όταν αυτή βρισκόταν στο στάδιο του σχεδίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8 και 9 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών.
2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.