Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 22 stycznia 2025 r. – Hernández Díaz/SRB
(sprawa T‑521/17)
Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o odszkodowanie – Polityka gospodarcza i pieniężna – Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych – Program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do Banco Popular Español – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Oczywista niedopuszczalność
Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Akty przygotowawcze – Decyzja w sprawie przyjęcia przez Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji – Wejście w życie – Brak wywołania wiążących skutków prawnych – Wyłączenie
(art. 263 TFUE; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 806/2014, art. 18 ust. 1–8, art. 30 ust. 1, 2)
(zob. pkt 13, 14)
Sentencja
1)
Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna.
2)
Nie ma potrzeby orzekania w przedmiocie wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta złożonych przez Królestwo Hiszpanii, Komisję Europejską, Banco Santander SA i Banco Popular Español SA.
3)
Alberto Hernández Díaz pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB).
4)
Królestwo Hiszpanii i Komisja pokrywają własne koszty związane z wnioskami o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.
5)
Banco Santander pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Banco Popular Español w związku z wnioskami o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.