62024CJ0316_RES
Zaak C‑316/24 P
Pesticide Action Network Europe (PAN Europe)
tegen
Europese Commissie
Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 december 2025
„Hogere voorziening – Landbouw – Gewasbeschermingsmiddelen – Artikel 4 – Verordening (EG) nr. 1107/2009 – Uitvoeringsverordening (EU) 2021/2049 – Verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof cypermethrin – Verzoek tot interne herziening – Verordening (EG) nr. 1367/2006 – Artikel 10, lid 1 – Besluit tot afwijzing van het verzoek – Risicobeoordeling en -beheer – Vaststelling van kritieke punten van zorg – Realistische gebruiksomstandigheden – Voorzorgsbeginsel”
Milieu – Verdrag van Aarhus – Toepassing op de instellingen van de Unie – Mogelijkheid voor niet-gouvernementele organisaties om te verzoeken om een intern heronderzoek van bestuurlijke handelingen op milieugebied – Administratieve handeling die de verlenging van de goedkeuring van een werkzame stof tot doel heeft – Voorwerp van het heronderzoek – Herbeoordeling van de goedkeuring
(Verordening nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad, art. 10, lid 1)
(zie punt 80)
Milieu – Verdrag van Aarhus – Toepassing op de instellingen van de Unie – Mogelijkheid voor niet-gouvernementele organisaties om te verzoeken om een intern heronderzoek van bestuurlijke handelingen op milieugebied – Precisering van de redenen voor het heronderzoek – Noodzaak om aan te geven welke elementen twijfel over de gegrondheid van de betrokken handeling kunnen doen rijzen
(Verordening nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad, art. 10, lid 1)
(zie punt 82)
Landbouw – Harmonisatie van de wetgevingen – Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen – Verordening nr. 1107/2009 – Goedkeuring van een werkzame stof – Risicobeoordeling – Criteria – In aanmerking nemen van zowel het ontwerpbeoordelingsverslag over de verlenging van de lidstaat-rapporteur als de conclusie van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA – Verplichting voor de Commissie om deze documenten op alle punten te volgen – Geen – Mogelijkheid om af te wijken van een risicobeoordeling waarin een kritiek punt van zorg is vastgesteld – Voorwaarden
(Verordening nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, leden 2 en 3, art. 11, leden 1 en 2, art. 12, lid 2, art. 13, lid 1, art. 14, lid 1, en bijlage II, punten 2 en 3)
(zie punten 87‑94, 102)
Hogere voorziening – Middelen – Ontoereikende motivering – Omvang van de motiveringsplicht – Verplichting van het Gerecht om zijn redenering duidelijk en ondubbelzinnig tot uitdrukking te brengen – Schending – Vernietiging van het bestreden arrest
[Art. 256, lid 1, tweede alinea, VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 36 en art. 53, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 117, m)]
(zie punten 98, 107, 114, 120, 123, 200, 317, 318)
Landbouw – Harmonisatie van de wetgevingen – Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen – Verordening nr. 1107/2009 – Goedkeuring van een werkzame stof – Risicobeoordeling – Criteria – Onderzoek van een of meer representatieve gebruiksdoeleinden van minstens één gewasbeschermingsmiddel dat de werkzame stof bevat – Omvang – Vaststelling door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) van kritieke punten van zorg – Goedkeuring die afhankelijk is van voorwaarden of beperkingen – Verplichting voor de Commissie om de doeltreffendheid van de risicobeperkende maatregelen aan te tonen
[Verordening nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, leden 2 en 3, art. 6, art. 14, lid 1, art. 20, lid 1, a), en art. 24]
(zie punten 170‑172, 178, 179, 319)
Landbouw – Harmonisatie van de wetgevingen – Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen – Verordening nr. 1107/2009 – Goedkeuring van een werkzame stof – Risicobeoordeling – Criteria – Verplichting voor de bevoegde autoriteit om rekening te houden met de schadelijke effecten van hormoonontregelende eigenschappen van een werkzame stof in het product – In aanmerking nemen van wetenschappelijke en technische kennis die relevant en betrouwbaar is en beschikbaar is op het moment van het onderzoek – Eerbiediging van het voorzorgsbeginsel
(Verordening nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, lid 1, tweede alinea, en lid 3, art. 7, lid 1, en bijlage II, punt 3.6.5)
(zie punten 204‑207)
Landbouw – Harmonisatie van de wetgevingen – Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen – Verordening nr. 1107/2009 – Goedkeuring van een werkzame stof – Aanvraag tot goedkeuring – Werkzame stof die een mengsel van isomeren is – Verplichting om de verhouding of de reeks mogelijke verhoudingen van het gehalte aan isomeren en de biologische activiteit van elke isomeer te vermelden – Kwalificatie van deze informatie als verdere bevestigende informatie – Ontoelaatbaarheid
[Verordening nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad, art. 6, f); verordening nr. 283/2013 van de Commissie, bijlage, deel A, punt 1.9, vierde alinea]
(zie punten 231, 237)
Landbouw – Harmonisatie van de wetgevingen – Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen – Verordening nr. 1107/2009 – Goedkeuring van een werkzame stof – Risicobeoordeling – Criteria – Onderzoek van een of meer representatieve gebruiksdoeleinden van minstens één gewasbeschermingsmiddel dat de werkzame stof bevat – Aanwezigheid op de markt van een gewasbeschermingsmiddel dat deze stof bevat – Geen invloed
(Verordening nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, leden 1, 2, 3 en 5, art. 14, lid 1, en art. 29, lid 1)
(zie punten 279‑285, 295‑298)
Landbouw – Harmonisatie van de wetgevingen – Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen – Verordening nr. 1107/2009 – Goedkeuring van een werkzame stof – Risicobeoordeling – Criteria – Onderzoek van een of meer representatieve gebruiksdoeleinden van minstens één gewasbeschermingsmiddel dat de werkzame stof bevat – In aanmerking nemen van de effecten van de interactie tussen deze stof en de andere bestanddelen van het middel
(Verordening nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, leden 1, 2, 3 en 5, art. 13, art. 14, lid 1, en art. 29, lid 1)
(zie punt 301)
Landbouw – Harmonisatie van de wetgevingen – Op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen – Verordening nr. 1107/2009 – Toelating voor het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen – Voorwaarden – Geen onmiddellijk of uitgesteld schadelijk effect op de gezondheid van de mens – Vrijstelling van de overlegging van onderzoeken naar de toxiciteit van de middelen bij langdurige blootstelling – Geen
[Verordening nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad, art. 4, lid 3, b), en art. 29, lid 1, e), en lid 2]
(zie punt 302)
Samenvatting
Met zijn arrest vernietigt het Hof gedeeltelijk het arrest van het Gerecht in de zaak PAN Europe/Commissie, waarbij het Gerecht het beroep heeft verworpen dat strekte tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie (
1
) van 23 juni 2022 tot afwijzing van het verzoek tot interne herziening van uitvoeringsverordening 2021/2049 (
2
) tot verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof cypermethrin. Het Hof stelt vast dat het geding in staat van wijzen is, doet hierover uitspraak en verklaart het besluit van de Commissie gedeeltelijk nietig.
Cypermethrin is een insecticide dat in de Europese Unie wordt gebruikt en dat in 2005 is goedgekeurd voor gebruik in gewasbeschermingsmiddelen.
In het kader van de procedure voor de verlenging van de goedkeuring van cypermethrin heeft de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) in haar conclusie van 2018 voor deze werkzame stof vier kritieke punten van zorg vastgesteld. Vervolgens heeft zij in september 2019, op verzoek van de Commissie, een verklaring gepubliceerd over de maatregelen ter beperking van de risico’s van cypermethrin.
Na deze risicobeoordeling heeft de Commissie op 24 november 2021 uitvoeringsverordening 2021/2049 tot verlenging van de goedkeuring van cypermethrin vastgesteld, samen met een reeks specifieke bepalingen.
In januari 2022 heeft rekwirante, de milieuorganisatie Pesticide Action Network Europe (PAN Europe), bij de Commissie een verzoek tot interne herziening (
3
) van uitvoeringsverordening 2021/2049 ingediend. Zij voerde een schending van het voorzorgsbeginsel aan, alsmede niet-nakoming van de verplichting van de Unie om een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van de mens en het milieu te verzekeren. De Commissie heeft dit verzoek afgewezen.
Aangezien het Gerecht het beroep van PAN Europe tegen het litigieuze besluit heeft verworpen, heeft deze laatste hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht ingesteld.
Beoordeling door het Hof
In de eerste plaats is het Hof van oordeel dat het Gerecht de motiveringsplicht heeft verzuimd, het bewijsmateriaal onjuist heeft opgevat en blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de kritieke punten van zorg met betrekking tot het ontbreken van informatie over de representativiteit van de gebruikte partijen en met betrekking tot het hoge risico voor niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen.
Om te beginnen wijst het Hof erop dat wanneer de Commissie moet beslissen over een aanvraag tot verlenging van de goedkeuring van een werkzame stof, zij een risicobeoordeling moet verrichten waarbij zowel rekening wordt gehouden met het door de lidstaat-rapporteur opgestelde ontwerpbeoordelingsverslag over de verlenging (hierna: „OBVV”) als met de conclusie van EFSA. Indien er discrepanties bestaan tussen de beoordeling van de lidstaat-rapporteur en die van EFSA, staat het aan de Commissie, die over een ruime beoordelingsmarge beschikt, om ingewikkelde technische en wetenschappelijke evaluaties te verrichten. Bij het rechterlijke toezicht door de Unierechter hoeft in dat geval enkel te worden nagegaan of de procedurevoorschriften in acht zijn genomen, of de feiten juist zijn vastgesteld, of er geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling van deze feiten dan wel van misbruik van bevoegdheid en of de motiveringsplicht niet is verzuimd.
Bij die toetsing staat het aan het Gerecht om zijn beslissing te motiveren door de gevolgde redenering duidelijk en ondubbelzinnig te laten blijken, zodat de betrokkenen kennis kunnen nemen van de gronden voor de genomen beslissing en het Hof zijn rechterlijke controle kan uitoefenen.
In casu stelt het Hof ten eerste vast dat het Gerecht onvoldoende heeft gemotiveerd waarom het rekwirantes argument heeft verworpen waarmee zij opkomt tegen de analyse van de Commissie met betrekking tot het door EFSA vastgestelde kritieke punt van zorg betreffende het ontbreken van informatie over de samenstelling van de partijen pesticiden die waren gebruikt bij de ecotoxicologische studies die de aanvragers van de goedkeuring hadden ingediend.
Het Hof merkt om te beginnen op dat het Gerecht, door zich te baseren op het feit dat de lidstaat-rapporteur had bevestigd dat op basis van diverse in het kader van het OBVV verrichte gelijkwaardigheidscontroles kon worden vastgesteld dat het bij de eerste goedkeuring gebruikte technische materiaal en het bij de verlengingsprocedure gebruikte technische materiaal gelijkwaardig waren en dat de leemte in de gegevens op zoneniveau of op nationaal niveau dan wel bij de volgende verlenging kon worden verholpen, niet heeft aangegeven waarom het standpunt van de lidstaat-rapporteur voorrang moest hebben op dat van EFSA en dat het evenmin risicobeperkende maatregelen heeft geïdentificeerd op basis waarvan de Commissie had kunnen afwijken van een risicobeoordeling waarin een kritiek punt van zorg was vastgesteld.
Voorts is het Hof van oordeel dat de beoordeling door het Gerecht van de leemte in de gegevens over de onzuiverheden van het materiaal en hun mogelijke genotoxiciteit ontoereikend is gemotiveerd en blijk geeft van een onjuiste opvatting van de bewijsmiddelen.
In dat verband onderstreept het Hof dat het aan het Gerecht stond om na te gaan of de Commissie haar verplichting was nagekomen om alle relevante gegevens van het geval zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken en of zij op basis van het dossier haar bewering kon staven dat EFSA had „bevestigd” dat met uitzondering van hexaan geen enkele onzuiverheid als toxicologisch relevant zou worden beschouwd, waarbij zij zich ten minste zou moeten baseren op een studie of op een specifiek document van EFSA dat vatbaar is voor rechterlijke toetsing.
In deze omstandigheden kon het Gerecht niet zonder meer het in het litigieuze besluit uiteengezette standpunt van de Commissie overnemen dat de verhoging van de minimale zuiverheid van de werkzame stof na de nieuwe specificatie op zich tot minder onzuiverheden zou leiden ten opzichte van de situatie ten tijde van de eerste goedkeuring van de werkzame stof.
Door zich te baseren op de omstandigheid dat genotoxiciteit van cypermethrin in de conclusie van EFSA onwaarschijnlijk werd geacht, heeft het Gerecht tot slot niet rechtens genoegzaam geantwoord op de argumenten van rekwirante met betrekking tot het genotoxische potentieel van de onzuiverheden.
Uit een en ander heeft het Hof afgeleid dat de beoordeling door het Gerecht van de evenredigheid van de door de Commissie getroffen risicobeperkende maatregelen ongegrond is.
Ten tweede, wat het kritieke punt van zorg met betrekking tot niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen betreft, merkt het Hof op dat een werkzame stof slechts kan worden goedgekeurd of dat de goedkeuring ervan slechts kan worden verlengd indien is vastgesteld dat ten minste één gebruik van een gewasbeschermingsmiddel dat deze werkzame stof bevat in realistische gebruiksomstandigheden geen schadelijke effecten heeft op de gezondheid van mens of dier en geen onaanvaardbaar effect heeft op het milieu. Hetzelfde geldt wanneer de verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof afhankelijk is van voorwaarden of beperkingen of wanneer de vervanging van die werkzame stof wordt beoogd, zoals in casu het geval is.
Uit het bestreden arrest blijkt echter niet dat het Gerecht heeft onderzocht of de Commissie, voor de verlenging van de goedkeuring van cypermethrin, zich er daadwerkelijk van heeft vergewist dat een dergelijk veilig gebruik in realistische gebruiksomstandigheden was aangetoond, zodat het vereiste niveau van risicobeperking voor niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen kon worden bereikt.
Bovendien heeft het Gerecht het standpunt van de Commissie gevolgd dat het uiteindelijk aan de lidstaten staat om bij de toelating van gewasbeschermingsmiddelen die cypermethrin bevatten na te gaan of de door haar gekozen risicobeperkende maatregelen realistisch en haalbaar zijn. Het is echter aan de Commissie om – wanneer in het kader van het risicobeheer wordt gesteld dat een „veilig” gebruik van een gewasbeschermingsmiddel met de betrokken werkzame stof het mogelijk maakt om het beoogde niveau van risicobeperking te bereiken – na te gaan of dat gebruik realistisch gezien voldoet aan de criteria van artikel 4, leden 1 tot en met 3, van verordening nr. 1107/2009.
Het Hof is derhalve van oordeel dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de argumenten waarmee rekwirante opkomt tegen de vaststelling van de Commissie dat in het permanent comité een „veilig” gebruik was vastgesteld, ten onrechte af te wijzen.
In de tweede plaats oordeelt het Hof dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het tweede verzoek om bevestigende informatie over de toxiciteit van de isomeren niet onbillijk was.
Door het argument van rekwirante dat dit tweede verzoek in strijd was met de eis van punt 1.9, vierde alinea, van deel A van de bijlage bij verordening nr. 283/2013 (
4
) niet-ontvankelijk te verklaren omdat het pas in repliek was aangevoerd, terwijl rekwirante dit argument uitdrukkelijk had aangevoerd in haar verzoek tot interne herziening en haar verzoek tot nietigverklaring, heeft het Gerecht de argumenten van rekwirante onjuist opgevat.
Het Hof heeft opgemerkt dat deze onjuiste opvatting op zich niet volstaat voor de vernietiging van het bestreden arrest, aangezien het Gerecht dit argument hoe dan ook ten gronde heeft onderzocht en het heeft verworpen op de grond dat wel degelijk rekening was gehouden met de isomeren, maar dat EFSA het nodig had geacht over specifiekere informatie te beschikken en een leemte in de gegevens had vastgesteld.
Uit de motivering die het Gerecht heeft gegeven, kan echter niet worden opgemaakt in welke zin deze motivering daadwerkelijk een antwoord bood op het argument van rekwirante.
Aangezien cypermethrin een mengsel van acht isomeren is, moesten de door de aanvragers van de verlenging van de goedkeuring ervan ingediende dossiers immers de in punt 1.9, vierde alinea, van deel A van de bijlage bij verordening nr. 283/2013 vermelde informatie bevatten, te weten de verhouding of de reeks mogelijke verhoudingen van het gehalte aan isomeren en de biologische activiteit van elke isomeer.
In casu was niet aangetoond dat de door de aanvragers van de verlenging van de goedkeuring van cypermethrin ingediende dossiers deze gegevens bevatten. Het Gerecht heeft dus ten onrechte geoordeeld dat de Commissie deze informatie terecht als louter „verdere bevestigende informatie” in de zin van artikel 6, onder f), van verordening nr. 1107/2009 had beschouwd.
In de derde plaats is het Hof van oordeel dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat rekwirante geen „aannemelijke twijfel” had doen rijzen over de wettigheid van het litigieuze besluit wegens het ontbreken van een beoordeling van de toxiciteit op de lange termijn van het door de aanvrager van de verlenging van de goedkeuring van cypermethrin ingediende representatieve gebruik.
Om te beginnen merkt het Hof op dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat artikel 4, lid 5, van verordening nr. 1107/2009 niet tot doel had de eisen van artikel 4, leden 1 tot en met 3, van deze verordening uit te breiden tot gewasbeschermingsmiddelen, in een of meer representatieve gebruiksdoeleinden. Het Hof is evenwel van oordeel dat een dergelijke strijdigheid niet betekent dat dit arrest moet worden vernietigd. In casu heeft het Gerecht immers terecht geoordeeld dat de Commissie een werkzame stof niet mag goedkeuren of de goedkeuring van een dergelijke stof niet mag verlengen wanneer het enige geteste gewasbeschermingsmiddel dat deze stof bevat, toxiciteit op de lange termijn vertoont.
Het Hof merkt vervolgens op dat de beoordelingen van het Gerecht berusten op het vermoeden dat de toxiciteit op de lange termijn was beoordeeld. Om te waarborgen dat het voorzorgsbeginsel wordt nageleefd, mag echter niet worden vermoed dat gewasbeschermingsmiddelen onschadelijk zijn.
In deze omstandigheden is het Hof van oordeel dat het Gerecht niet – zonder blijk te geven van een onjuiste rechtsopvatting – kon oordelen dat de Commissie uit het ontbreken van een onderzoek door de lidstaat-rapporteur en door EFSA naar de toxiciteit op de lange termijn van een gewasbeschermingsmiddel bij een of meer representatieve gebruiksdoeleinden ervan kon afleiden dat dit gewasbeschermingsmiddel geen problematische aspecten vertoonde. Het Gerecht moest zich er daarentegen van vergewissen dat de Commissie, in het kader van de procedure voor de verlenging van de goedkeuring van cypermethrin, was nagegaan of daadwerkelijk was „vastgesteld” dat ten minste één van de representatieve gebruiksdoeleinden van het gewasbeschermingsmiddel dat die werkzame stof bevatte, geen toxiciteit op de lange termijn vertoonde. Het Hof verduidelijkt in dat verband dat het feit dat de gewasbeschermingsmiddelen reeds op de markt aanwezig zijn, niet van invloed is op de verplichting die krachtens artikel 4, lid 5, van verordening nr. 1107/2009 op de Commissie rust.
Bovendien blijkt uit niets in het dossier dat het Gerecht – weliswaar met inachtneming van het vertrouwelijke karakter van deel 4 van het door de lidstaat-rapporteur opgestelde beoordelingsdossier – heeft verzocht om dit dossier te raadplegen teneinde met de nodige zorgvuldigheid te controleren of de beweringen van de Commissie dat de toxiciteit op de lange termijn van ten minste één representatief gebruik was beoordeeld, juist waren.
Tot slot biedt de grond die het Gerecht heeft gehanteerd, te weten dat de veiligheidsinformatiebladen overeenkomstig de Reach-verordening (
5
) en verordening nr. 1272/2008 (
6
) zijn opgesteld voor elk bestanddeel van het representatieve gebruik van een gewasbeschermingsmiddel dat de betrokken werkzame stof bevat, geen antwoord op rekwirantes argument dat het met een afzonderlijke beoordeling van elk van de bestanddelen niet mogelijk is om de algemene toxiciteit ten gevolge van de interactie tussen die bestanddelen te beoordelen. Om te verzekeren dat de criteria van artikel 4, lid 3, van verordening nr. 1107/2009 worden nageleefd, moet immers rekening worden gehouden met de effecten van de interactie tussen de betrokken werkzame stof en de andere bestanddelen van het middel. Voor de beoordeling van de toxiciteit op de lange termijn moeten bovendien specifieke testen worden verricht om het risico op een dergelijke toxiciteit uit te sluiten.
Gelet op het voorgaande vernietigt het Hof het arrest van het Gerecht voor zover daarbij de argumenten van rekwirante zijn verworpen die gebaseerd zijn op, respectievelijk:
–
het ontbreken van informatie over de representativiteit van de gebruikte partijen pesticiden,
–
het onrealistische karakter van de maatregelen ter beperking van de risico’s voor niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen in zones buiten het perceel,
–
het onbillijke karakter van het tweede verzoek om bevestigende informatie over de toxiciteit van de isomeren, en
–
het ontbreken van een onderzoek naar de toxiciteit op de lange termijn van het door de aanvragers van de verlenging van de goedkeuring van cypermethrin ingediende representatieve gebruik van het gewasbeschermingsmiddel dat deze werkzame stof bevat.
Het Hof stelt vast dat het geding in staat van wijzen is, spreekt zich hierover uit en verklaart het besluit van de Commissie van 23 juni 2022 nietig voor zover daarin:
–
is vastgesteld dat de representativiteit van de voor de beoordeling van cypermethrin gebruikte partijen pesticiden is aangetoond,
–
de verlenging van de goedkeuring van cypermethrin wordt gerechtvaardigd op basis van een risicobeperkende maatregel voor niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen in de zones buiten het perceel waarvan niet is aangetoond dat deze realistisch is,
–
is geoordeeld dat het tweede verzoek om verdere bevestigende informatie dat de Commissie aan de aanvragers van de verlenging van de goedkeuring van cypermethrin heeft gericht, niet onbillijk is, en
–
is vastgesteld dat het door de aanvragers van de verlenging van de goedkeuring van cypermethrin ingediende representatieve gebruik van het gewasbeschermingsmiddel dat deze werkzame stof bevat, geen toxiciteit op de lange termijn vertoont.
(
1
)	Arrest van 21 februari 2024, PAN Europe/Commissie (T‑536/22, EU:T:2024:98; hierna: „bestreden arrest”).
(
2
)	Uitvoeringsverordening (EU) 2021/2049 van de Commissie van 24 november 2021 tot verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof cypermethrin als stof die in aanmerking komt voor vervanging, overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (PB 2021, L 420, blz. 6).
(
3
)	Op grond van artikel 10, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13), zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2021/1767 van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 2021 (PB 2021, L 356, blz. 1).
(
4
)	Verordening (EU) nr. 283/2013 van de Commissie van 1 maart 2013 tot vaststelling van de gegevensvereisten voor werkzame stoffen overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB 2013, L 93, blz. 1).
(
5
)	Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1).
(
6
)	Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1967/2006 (PB 2008, L 353, blz. 1).