62001CC0386_NL
Conclusie van de advocaat generaal
Conclusie van de advocaat generaal
1. Het beroep betreft de niet-tijdige omzetting van richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (hierna: richtlijn 98/7).
2. Op grond van artikel 2 van richtlijn 98/7 moesten de lidstaten binnen twee jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden. De richtlijn is op 1 april 1998 in het Publicatieblad bekendgemaakt. Op grond van artikel 254 EG dienden de nodige omzettingsmaatregelen daarom uiterlijk op 21 april 2000 in werking te treden.
3. Nadat de Commissie van het Koninkrijk Spanje geen mededeling over de vaststelling van maatregelen tot omzetting van richtlijn 98/7 had ontvangen, maande zij de Spaanse regering bij brief van 8 augustus 2000 aan om binnen twee maanden hierover haar opmerkingen te maken. Toen de Commissie hierop geen antwoord ontving, zond zij de Spaanse regering bij brief van 9 maart 2001 een met redenen omkleed advies, waarin zij haar verwijt herhaalde en de Spaanse regering aanmaande, binnen twee maanden aan haar verplichtingen uit hoofde van het Verdrag te voldoen.
4. Bij brief van 25 juni 2001 deelde de Spaanse regering de Commissie mee dat de vaststelling van de omzettingsmaatregelen nog in gang was. Nadat de Commissie noch een wetsontwerp, noch een nadere mededeling over het verloop van de wetgevingswerkzaamheden had ontvangen, stelde zij op 8 oktober 2001 beroep in. Zij verzoekt om vaststelling dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
5. Spanje betwist het verwijt van de niet-tijdige omzetting van richtlijn 98/7 niet. Het wijst er slechts op dat de vaststelling van de omzettingsmaatregelen niet kon worden afgesloten in de zesde wetgevingsperiode. Intussen heeft de Spaanse Minister van Justitie een desbetreffende wetsontwerp uitgewerkt, dat reeds door de regering is goedgekeurd en alleen nog door de Cortes Generales moet worden aangenomen.
6. Volgens vaste rechtspraak moet het bestaan van een niet-nakoming worden beoordeeld op basis van de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn. Het voorwerp van het beroep wordt bepaald door het met redenen omklede advies van de Commissie. Ook indien de daarin genoemde inbreuk na het verstrijken van de krachtens artikel 226, tweede alinea, EG gestelde termijn is opgeheven, blijft handhaving van het beroep van belang ter vaststelling van de grondslag van de aansprakelijkheid die ten gevolge van de niet-nakoming op een lidstaat kan rusten jegens andere lidstaten, de Gemeenschap of particulieren. Spanje betwist de gestelde niet-nakoming van richtlijn 98/7 niet. Het verzoek van de Commissie moet dan ook worden toegewezen.
Conclusie
7. Op grond van bovenstaande overwegingen stel ik het Hof voor, als volgt te beslissen:
1. Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, is het Koninkrijk Spanje de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2. Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.