Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Mór-Dhlísheomra)
14 Bealtaine 2025 (*)
(Rochtain ar dhoiciméid – Rialachán (CE) Uimh. 1049/2001 – Doiciméid maidir le teachtaireachtaí téacs a malartaíodh idir Uachtarán an Chomhairle agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógasaíochta Pfizer – Diúltú rochtana – Toimhde fírinneachta a ghabhann le dearbhú nach bhfuil ann do dhoiciméid áirithe – Easpa mínithe inchreidte lena gceadaítear na cúiseanna nach bhfuil ann do na doiciméid sin nó nach bhfuil siad [i seilbh an Choimisiúin] a chinneadh – Doiciméid a choinneáil – Prionsabal an dea-riaracháin)
I gCás T‑36/23,
Matina Stevi,
atá ina cónaí sa Bhruiséil (an Bheilg),
The New York Times Company, bunaithe i Nua Eabhrac, Nua Eabhrac (na Stáit Aontaithe),
dá ndéanann
B. Kloostra agus P.-J. Schüller, Dlíodóirí, ionadaíocht
iarratasóirí,
v
an Coimisiún Eorpach,
dá ndéanann P. Stancanelli, A. Spina agus M. Burón Pérez ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,
cosantóir,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Mór-Dhlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: M. van der Woude, Uachtarán, S. Papasavvas, R. da Silva Passos, J. Svenningsen, L. Truchot, R. Mastroianni, H. Kanninen, J. Schwarcz, P. Nihoul, J. Martín y Pérez de Nanclares, G. Hesse, M. Sampol Pucurull (Rapóirtéir), M. Stancu, I. Nõmm agus K. Kecsmár, Breithiúna,
Cláraitheoir: A. Marghelis, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn, go háirithe don bheart eagraithe imeachtaí an 11 Meán Fómhair 2024 agus do na freagraí ón gCoimisiún arna dtaisceadh i gClárlann na Cúirte an 4 agus an 7 Deireadh Fómhair 2024.
tar éis éisteacht an 15 Samhain 2024,
an Breithiúnas seo a leanas
Breithiúnas
1        Lena gcaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann na hiarratasóirí, arb iad Matina Stevi agus The New York Times Company go gcuirfí ar neamhní Cinneadh C(2022) 8371 final ón gCoimisiún Eorpach an 15 Samhain 2022, arna ghlacadh de bhun Airteagal 4 de Rialachán (CE) Uimh. 1049/2001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 30 Bealtaine 2001 maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid ó Pharlaimint na hEorpa, ón gComhairle agus ón gCoimisiún (IO 2001 L 145, lch. 43), a bhaineann le hiarraidh ar rochtain ar na teachtaireachtaí téacs uile a malartaíodh idir Uachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer, idir an 1 Eanáir 2021 agus an 11 Bealtaine 2022 (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’).
Cúlra na díospóide
2        Trí ríomhphost an 11 Bealtaine 2022, d’iarr Matina Stevi, atá fostaithe mar iriseoir leis an nuachtán laethúil The New York Times, de bhun Rialachán Uimh. 1049/2001, ar an gCoimisiún rochtain ar na teachtaireachtaí téacs uile a malartaíodh idir Uachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer idir an 1 Eanáir 2021 agus an 11 Bealtaine 2022. Rinneadh taifead don iarraidh sin, an 12 Bealtaine 2022, faoin tagairt GESTDEM 2022/2678 (‘an iarraidh bhunaidh’).
3        An 28 Meitheamh 2022, ós rud é nach bhfuair sí aon freagra ón gCoimisiún laistigh den sprioc-am dá bhforáiltear le hAirteagal 7(1) de Rialachán Uimh. 1049/2001, rinne ionadaí na n‑iarratasóirí, de bhun Airteagal 7(4) den Rialachán sin, an chéad iarratas dearbhúcháin ar rochtain ar dhoiciméid a chur isteach, ‘thar ceann Matina Stevi, atá ag gníomhú thar ceann The New York Times [Company]’.
4        Trí litir an 20 Iúil 2022, a díríodh chuig Matina Stevi, thug an Coimisiún freagra ar an iarraidh bhunaidh agus chuir sé in iúl nach raibh sé in ann an iarraidh sin a cheadú, a mhéid nach raibh na doiciméid a bhí comhfhreagrach leis an tuairisc arna leagan amach san iarraidh sin ina seilbh aige.
5        Trí litir an 9 Lúnasa 2022, rinne ionadaí na n‑iarratasóirí an dara iarraidh dearbhúcháin ar rochtain ar dhoiciméid (‘an iarraidh dearbhúcháin’) a chur isteach de bhun Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 ‘thar ceann Matina Stevi, atá ag gníomhú thar ceann The New York Times [Company]’, arna clárú ag an gCoimisiún an lá céanna.
6        Trí ríomhphost an 31 Lúnasa 2022, chuir an Coimisiún in iúl do Matina Stevi go raibh an iarraidh dearbhúcháin fós i mbun próiseála agus, de bhun Airteagal 8(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001, gur ghá síneadh a chur leis an sprioc-am chun an iarraidh sin a phróiseáil go 15 lá oibre, is é sin, go dtí an 21 Meán Fómhair 2022.
7        Trí ríomhphost an 21 Meán Fómhair 2022, chuir an Coimisiún in iúl do Matina Stevi gur cuireadh deireadh leis an measúnú ar an iarraidh dearbhúcháin ach nár mhór go ndéanfadh a Sheirbhís Dlí a dhréacht‑chinneadh a fhormheas, agus é ag geallúint di ag an am céanna go dtabharfadh sé freagra chuici a luaithe is féidir.
8        An 16 Samhain 2022, chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ar aghaidh chuig Matina Stevi, inar chuir sé in iúl nach mbeadh sé in ann an iarraidh sin a cheadú, ós rud é nach raibh aon doiciméad ina seilbh aige a bhí comhfhreagrach leis an tuairisc arna leagan amach san iarraidh bhunaidh.
An t‑ordú atá á lorg
9        Iarrann na hiarratasóirí ar an gCúirt Ghinearálta:
–        an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
–        a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
10      Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Ghinearálta:
–        an chaingean a dhiúltú;
–        a ordú do na hiarratasóirí na costais a íoc.
An dlí
Inghlacthacht
Seasamh de chuid The New York Times Company
11      Ina ráiteas cosanta, maíonn an Coimisiún nach bhfuil seasamh ag The New York Times Company. I ndáil leis sin, tugann an Coimisiún dá aire gurbh í Matina Stevi amháin a chuir an iarraidh bhunaidh
isteach agus gurbh í Bondine Kloostra, a d’fhógair í féin mar ionadaí de chuid ‘Matina Stevi, agus í ag gníomhú ar son The New York Times [Company]’ a chuir na hiarratais dearbhúcháin roimhe sin isteach. Thairis sin, cuireann an Coimisiún in iúl gurb í Matina Stevi an t‑aon duine amháin ar a ndírítear an cinneadh atá faoi chonspóid.
12      Ní mór a thabhairt faoi deara go bhfuil an chaingean inghlactha a mhéid a thug Matina Stevi
isteach é, rud nach ndiúltaíonn an Coimisiún, thairis sin.
De réir cásdlí socair, maidir le caingean amháin, ós rud é go bhfuil seasamh ag duine amháin de na hiarratasóirí, ní gá scrúdú a dhéanamh ar seasamh na n‑iarratasóirí eile
(féach, i ndáil leis sin, breithiúnais an 9 Meitheamh 2011,
Comitato ‘Venezia vuole vivere’ agus páirtithe eile v an Coimisiún,
C‑71/09 P,
C‑73/09 P agus C‑76/09 P, EU:C:2011:368, mír 37 agus an 11 Nollaig 2013,
Cisco Systems agus Messagenet v an Coimisiún,
T‑79/12, EU:T:2013:635, mír 40).
13      Dá thoradh sin, ós rud é go bhfuil seasamh ag Matina Stevi i gcoinne an chinnidh atá faoi chonspóid, ní mór a dhearbhú go bhfuil an chéad chaingean inghlactha, gan aon ghá le measúnú ar seasamh The New York Times Company.
Inghlacthacht na fianaise arna cur isteach ag na hiarratasóirí den chéad uair san iarscríbhinn a ghabhann leis an bhfreagra
14      Áirítear leis an iarscríbhinn a ghabhann leis an bhfreagra arna taisceadh ag na hiarratasóirí, faoi uimhreacha R. 1 agus R. 2, tras-scríbhinní de na hagallaimh a rinne Matina Stevi le hUachtarán an Choimisiúin agus le príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer, ar leithligh, an 25 Aibreán 2021 (‘tras-scríbhinní de na hagallaimh’).
15      San athfhreagra, maíonn an Coimisiún nach dtugann na hiarratasóirí bonn cirt leis an moill ar na tras-scríbhinní de na hagallaimh a chur isteach, mar a cheanglaítear le hAirteagal 85(2) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ionas go bhfuil na tras-scríbhinní sin do-ghlactha. Soiléiríonn an Coimisiún go raibh an fhianaise sin ann cheana féin ar dháta cláraithe na hiarrata agus gur cuireadh isteach iad, dá bhrí sin, gan bhac, san iarscríbhinn a ghabhann leis an iarraidh sin.
16      De réir Airteagal 85(1) de na Rialacha Nós Imeachta, cuirfear fianaise a thabharfar ar aird nó a dhéanfar a thairiscint ar fáil ag an gcéad mhalartú pléadálacha i scríbhinn. De bhun Airteagal 85(2) den Rialachán céanna, féadfaidh páirtí tuilleadh fianaise a chur ar fáil nó a thairiscint sa fhreagra nó san athfhreagra mar thaca lena argóintí, ar choinníoll go mbeadh bonn cirt leis an moill ar fhianaise den sórt sin a thaisceadh.
17      Ní mór a thabhairt faoi deara gur labhair Matina Stevi le hUachtarán an Choimisiúin agus le príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer an 25 Aibreán 2021, is é sin, thart ar dhá lá roimh an dáta ar ar thionscain na hiarratasóirí an chaingean seo. Dá bhrí sin, bhí na hiarratasóirí in ann na hagallaimh sin a thras-scríobh agus na tras-scríbhinní a chur faoi bhráid na Cúirte Ginearálta ag céim an iarratais.
18      Ní mór scrúdú a dhéanamh freisin ar an gceist an raibh bonn cirt
leis an moill i dtíolacadh na dtras-scríbhinní de na hagallaimh, i gcomhréir le hAirteagal 85(2) de na Rialacha Nós Imeachta.
19      Sa cháil sin, cuireann na hiarratasóirí in iúl i bhfonóta 3 den fhreagra gur bronnadh na ráitis a rinne príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer ar Uachtarán an Choimisiúin go hearráideach agus, chun aon mhearbhall a sheachaint, go ndéantar na tras-scríbhinní de na hagallaimh a sholáthar don Chúirt Ghinearálta san iarscríbhinn a ghabhann leis an bhfreagra. Thairis sin, mar fhreagra ar cheist i scríbhinn ón gCúirt Ghinearálta trí bheart eagrúcháin nós imeachta, maíonn na hiarratasóirí, cé go raibh na taifid agallamh acu ar an dáta a taisceadh an t‑iarratas, nach ndearna siad, mar sin féin, na hagallaimh sin a thras-scríobh go dtí go raibh na freagra acu ionas go mbeadh
soiléireacht ann maidir le céannacht an duine a rinne na ráitis atá i gceist.
20      I bhfianaise an mhéid sin thuas, in imthosca an cháis seo, ní mór teacht ar an gconclúid go bhfuil bonn cirt
leis an moill chun na tras-scríbhinní de na hagallaimh san iarscríbhinn a ghabhann leis an bhfreagra a thabhairt ar aird agus, dá bhrí sin, nach mór an fhianaise sin a dhearbhú a bheith inghlactha de réir bhrí Airteagal 85(2) de na Rialacha Nós Imeachta.
Substaint an cháis
21      Mar thaca lena gcaingean, maíonn na hiarratasóirí trí saincheist dlí lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar Airteagal 3(a) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus Airteagal 11 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’), ar an dara dul síos, sárú ar Airteagal 2(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus, ar an tríú dul síos, sárú ar phrionsabal an dea-riaracháin.
22      Measann an Chúirt Ghinearálta nach mór scrúdú a dhéanamh ar dtús ar an dtríú saincheist dlí.
23      I gcomhthéacs an tríú saincheist dlí, go bunúsach, cuireann na hiarratasóirí i gcoinne dhlíthiúlacht dhiúltú an Choimisiúin na doiciméid arna n-iarraidh a nochtadh.
24      Mar thaca leis an tsaincheist sin, déanann na hiarratasóirí gearán gur sháraigh an Coimisiún prionsabal an dea-riaracháin trí teorainn a chur leis féin, chun diúltú dá n‑iarraidh ar rochtain ar na doiciméid arna lorg a dheonú, do bheith ag brath ar an gcaoi nach raibh ann do na doiciméid arna n‑iarraidh gan aon mhíniú a thabhairt a chuirfeadh ar a chumas a thuiscint cén fáth nach bhféadfaí teacht ar na doiciméid arna n‑iarraidh. I ndáil leis sin, tugann na hiarratasóirí faoi deara nach leor diúltú do na doiciméid arna n‑iarraidh a bheith ann, mar a rinne an Coimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid.
25      Go sonrach, maíonn na hiarratasóirí go dtugtar fianaise
an t‑alt a foilsíodh in The New York Times an 28 Aibreán 2021 agus na hagallaimh a rinne Matina Stevi le hUachtarán an Choimisiúin agus le príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer go bhfuil na doiciméid arna n‑iarraidh ann i bhfoirm fhisiceach. Dá bhrí sin, ós rud é go mbréagnaítear an toimhde fírinneachta a ghabhann le dearbhú an Choimisiúin ar dá réir nach raibh na doiciméid arna n‑iarraidh ina seilbh aige, is faoin gCoimisiún atá sé a chruthú nach bhfuil na doiciméid sin ann nó nach bhfuil siad ina seilbh aige, trí mhínithe inchreidte a sholáthar lena gceadaítear na cúiseanna nach bhfuil siad ann nó nach bhfuil siad ina seilbh aige a chinneadh.
26      Mar sin, maíonn na hiarratasóirí nach gceadaítear, leis an dearbhú atá sa chinneadh atá faoi chonspóid ar dá réir a rinneadh ‘cuardaigh nua fhorleathana’ ar na doiciméid arna n‑iarraidh, a fháil amach cibé ar díríodh an cuardach sin ar na doiciméid a cláraíodh sa chóras bainistíochta doiciméad maidir le gníomhaíocht an Choimisiúin nó ar áirithíodh cuardach do na doiciméid nár cláraíodh sa chóras bainistíochta sin chomh maith. Ina theannta sin, tá an cinneadh atá faoi chonspóid fós míchruinn maidir leis na limistéir stórála a ndeachthas i gcomhairle leo sa deireadh, ní chuirtear in iúl leis cibé an ndearnadh cuardaigh ar fhóin póca Uachtarán an Choimisiúin agus ní thugtar míniú leis maidir leis na cúiseanna nárbh
fhéidir teacht ar
na teachtaireachtaí téacs arna n‑iarraidh.
27      Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí na n‑iarratasóirí.
28      Mar réamhbharúil, tugann an Coimisiún dá aire, san athfhreagra,
go ndearnadh argóint na n‑iarratasóirí ar dá réir a ndearnadh an toimhde fírinneachta a ghabhann lena dhearbhú nach raibh na doiciméid arna n‑iarraidh ina seilbh aige a bhréagnú agus ar dá réir, dá bhrí sin, nach mór dó mínithe inchreidte a sholáthar lena gceadófaí a chruthú nach bhfuil ann do na doiciméid sin nó nach bhfuil siad ina seilbh aige a ardú den chéad uair ag céim an fhreagra. Dá bhrí sin, áitíonn an Coimisiún gur saincheist dlí nua é, a bhfuil a tabhairt isteach déanach toirmiscthe le hAirteagal 84 de na Rialacha Nós Imeachta.
29      In aon chás, má mheastar an saincheist dlí sin a bheith inghlactha, measann an Coimisiún, go bunúsach, nár chuir na hiarratasóirí aon eilimint chun cinn lena bhféadfaí amhras a chaitheamh ar an toimhde fírinneachta atá ag gabháil lena dhearbhú ar dá réir nach raibh na doiciméid arna n‑iarraidh á gcoimeád aige. Tugann an Coimisiún dá aire nach bhfuil ach tagairt amháin ann do mhalartú teachtaireachtaí idir Uachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer, a leagtar amach ar leathanach
15 den doiciméad a chuir na hiarratasóirí isteach in Iarscríbhinn
R.2 den athfhreagra, i ndearbhú a sannadh do na hiarratasóirí. Ina theannta sin, de réir an Choimisiúin, ní léir ach ón ndearbhú sin amháin nach raibh ach ról ríthábhachtach ag na teachtaireachtaí arna malartú idir Uachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer sna comhráite a bhí eatarthu.
30      Thairis sin, maíonn an Coimisiún, fiú ag glacadh leis gur leor an dearbhú a rinne príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer chun an toimhde fírinneachta atá ag gabháil leis an dearbhú ar dá réir nach bhfuil na doiciméid arna n‑iarraidh ina seilbh aige a bhréagnú, is féidir leis fós mínithe inchreidte a thabhairt lena gceadaítear a líomhaintí a dheimhniú.
I ndáil leis sin, maíonn sé go dtugtar na mínithe sin sa chinneadh atá faoi chonspóid trína cur in iúl, ar thaobh amháin, cuardaigh nua fhorleathana, ach nár éirigh leo faraor, agus, ar an taobh eile, go ndearnadh na teachtaireachtaí téacs sin a chlárú agus, dá bhrí sin, a shainaithint, dá mbeadh faisnéis thábhachtach iontu nach raibh gearrshaolach nó cé acu a bhí nó nach raibh gníomhaíocht nó obair leantach ar a taobh féin nó ar thaobh ceann dá ranna i gceist leis an bhfaisnéis a bhí
ann.
An pléadáil do-ghlacthachta a d’ardaigh an Coimisiún.
31      De réir théarmaí Airteagal 84(1) de na Rialacha Nós Imeachta, áfach, cuirtear cosc ar shaincheisteanna dlí nua a chur isteach le linn na n‑imeachtaí ach amháin i gcás ina mbíonn na saincheisteanna dlí sin bunaithe ar ghnéithe dlíthiúla agus fíorasacha a tháinig chun solais le linn na n‑imeachtaí. Mar sin féin, ní mór argóint lena méadaítear pléadáil a cuireadh ar aghaidh roimhe sin, go díreach nó go hintuigthe, in iarratas tionscanta na n‑imeachtaí agus a bhfuil dlúthbhaint aici leis, a dhearbhú a bheith inghlactha (féach breithiúnas an 11 Iúil 2013,
Ziegler v an Coimisiún,
C‑439/11 P, EU:C:2013:513, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).
32      Sa chás seo, mhaígh na hiarratasóirí, san iarraidh, gur mhalartaigh Uachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer teachtaireachtaí téacs agus thug siad fianaise ar aird chun a chruthú go raibh ann do na doiciméid arna n‑iarraidh.
Cháin siad an Coimisiún chomh maith as an gcaoi nár chuir siad aon mhíniúcháin ar fáil lena gceadófaí an chúis nár choimeád sé na teachtaireachtaí téacs sin a thuiscint.
33      I ndáil leis sin, ba cheart a dhearbhú go bhfuil na heilimintí dlí is bun leis an dtríú saincheist dlí, is iad sin, toimhde fírinneachta a bheith ann lena ndírítear ar dhearbhuithe na n‑institiúidí agus an easpa cúiseanna líomhnaithe lena bhféadfaí a mhíniú nach ann do na teachtaireachtaí téacs arna n‑iarraidh, san iarratas cheana féin.
34      Dá bhrí sin, cé gur fíor, mar fhreagra ar bharúlacha an Choimisiúin maidir leis an gcosaint, gur chuir na hiarratasóirí, sa fhreagra, na heilimintí dlí sin isteach i gcomhthéacs fíorasach ceartaithe, is amhlaidh fós go bhfuil dlúthnasc idir argóint a cuireadh chun cinn sa fhreagra agus an argóint a ardaíodh san iarratas.
35      Dá bhrí sin, ní mór diúltú don phléadáil do-ghlacthachta a d’ardaigh an Coimisiún.
Tuillteanais na saincheiste dlí
–       Breithnithe tosaigh
36      Ní mór a mheabhrú, mar is léir ó Airteagal 1 de Rialachán 1049/2001, arna léamh go háirithe i bhfianaise aithris 4 den Rialachán sin, a bhfuil sé beartaithe leis an éifeacht is mó is féidir a thabhairt do cheart na rochtana poiblí ar dhoiciméid atá i seilbh na n‑institiúidí agus, de bhun aithris 11 den Rialachán sin, ‘ba chóir go mbeadh rochtain ag an bpobal ar dhoiciméid uile na n‑institiúidí.’
37      Féadfar aon diúltú ar rochtain ar dhoiciméid arna n‑iarraidh ar institiúid de chuid an Aontais Eorpaigh a chonspóid trí phróis bhreithiúnach. Is amhlaidh an cás gan beann ar na forais arna gcur chun cinn chun diúltú don rochtain sin. Le haon réiteach eile, ní fhéadfaí athbhreithniú a dhéanamh,
ar faoi chúirt an Aontais atá sé é a dhéanamh, ar fhiúntas na gcinntí lena ndiúltaítear rochtain ar dhoiciméid na n‑institiúidí, ós rud é gur leor don institiúid lena mbaineann a shonrú nach ann do dhoiciméad chun athbhreithniú breithiúnach a sheachaint go hiomlán. Dá réir sin, ní mór a mheas nach neamh-infheidhme iad prionsabal na trédhearcachta agus an ceart rochtana ar dhoiciméid
de bharr nach ann do dhoiciméad a bhfuil rochtain á lorg air nó toisc nach bhfuil sé i seilbh na hinstitiúide lena mbaineann. Os a choinne sin, is faoin institiúid atá i gceist atá sé
freagra a thabhairt don iarratasóir agus údar a thabhairt, os comhair an bhreithimh, dá diúltú ar rochtain dá réir sin (féach breithiúnas an 20 Meán Fómhair 2019,
Dehousse v Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh,
T‑433/17, EU:T:2019:632, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).
38      Thairis sin, glactar leis, le feidhmiú an chirt rochtana atá ag aon duine lena mbaineann, go bhfuil na doiciméid arna n‑iarraidh ann agus go bhfuil siad á gcoimeád ag na hinstitiúidí lena mbaineann, cé nach féidir an ceart rochtana ar dhoiciméid a agairt chun oibleagáid a chur ar an institiúid doiciméad nach ann dó a chruthú. Anuas air sin, tá sé tábhachtach a mheabhrú, de réir cásdlí socair, nuair a dheimhníonn institiúid nach bhfuil ann do dhoiciméad tar éis di iarratas rochtana ar fhaisnéis a fháil, toimhdítear nach bhfuil ann don doiciméad sin, i gcomhréir leis an toimhde fírinneachta atá ag gabháil leis an dearbhú sin (féach, i ndáil leis sin, breithiúnais an 20 Meán Fómhair 2019,
Dehousse v Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh,
T‑433/17, EU:T:2019:632, mír 36 agus an cásdlí dá dtagraítear; an 24 Márta 2021,
BK v EASO,
T‑277/19, nár foilsíodh, EU:T:2021:161, mír 60 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 15 Márta 2023,
Basaglia v an Coimisiún,
T‑597/21, nár foilsíodh, EU:T:2023:133, mír 25 agus an cásdlí dá dtagraítear).
39      Mar sin féin, ní dhéantar toimhde den chineál sin a bhréagnú le gach saincheist dlí,
ar bhonn fianaise ábhartha agus chomhsheasmhach arna dtabhairt isteach ag an iarrthóir
ar rochtain.
Ní mór an toimhde sin a chur i bhfeidhm de réir analaí i gcás ina dtugann an institiúid dearbhú nach bhfuil na doiciméid arna n‑iarraidh ina seilbh aici (féach breithiúnas an 20 Meán Fómhair 2019,
Dehousse v Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh,
T‑433/17, EU:T:2019:632, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).
40      Más rud é go ndéantar an toimhde sin a bhréagnú agus nach féidir leis an gCoimisiún brath uirthi a thuilleadh, is faoin gCoimisiún atá sé a chruthú nach ann do na doiciméid arna n‑iarraidh nó nach bhfuil na doiciméid sin ina seilbh acu trí mhínithe inchreidte a sholáthar lenar féidir na cúiseanna leis an easpa sin nó leis an gcaoi nach bhfuil ann do na doiciméid sin a chinneadh (féach, i ndáil leis sin, breithiúnas an 20 Meán Fómhair 2019,
Dehousse v Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh,
T‑433/17, EU:T:2019:632, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).
41      Thairis sin, ceanglaítear leis an gceart chun rochtain a fháil ar dhoiciméid go ndéanfaidh na hinstitiúidí na bearta is gá chun feidhmiú éifeachtach an chirt sin a éascú. Le feidhmiú den sórt sin, glactar leis go ndéanfaidh na hinstitiúidí lena mbaineann an doiciméadú a bhaineann lena ngníomhaíochtaí a bhunú agus a choinneáil a mhéid is féidir agus ar bhealach atá neamh-threallach agus intuartha (féach breithiúnas an 20 Meán Fómhair 2019,
Dehousse v Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh,
T‑433/17, EU:T:2019:632, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).
–       Bréagnú an toimhde nach ann [do na doiciméid sin]
42      Sa chás seo, sa chinneadh atá faoi chonspóid, chuir an Coimisiún in iúl, ós rud é nach raibh aon doiciméad á choimeád aige a bhí comhfhreagrach leis an tuairisc a bhí san iarraidh ar rochtain ar dhoiciméid, nach raibh sí in ann an iarraidh sin a cheadú.
43      Mar sin féin, tá sé tábhachtach béim a leagan ar an gcaoi gur léir ó na míniúcháin arna soláthar ag an gCoimisiún mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt Ghinearálta air i gcomhthéacs bheart eagraithe nós imeachta nár‘[dhiúltaigh sé] gur mhalartaigh Uachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin [na cuideachta cógaisaíochta] Pfizer
teachtaireachtaí téacs le linn a dteagmhálacha sna chéad mhíonna de 2021’, ag dul chomh fada fiú le deimhniú a thabhairt ‘nár dhiúltaigh sé riamh don bhfíoras sin’.
44      Ag an éisteacht, níor dheimhnigh ná níor dhiúltaigh an Coimisiún go raibh ann don mhalartú teachtaireachtaí téacs sin san am atá thart agus nach raibh sé in ann ach a mheas go bhféadfadh sé go ndearnadh an malartú sin. I ndáil leis sin, mhaígh an Coimisiún nach raibh a fhios aige go raibh ann do na doiciméid arna n‑iarraidh i ndáiríre, os rud é nach raibh siad á gcoimeád aige. Ina theannta sin, chuir an Coimisiún in iúl freisin, ós rud é go raibh poist ghnóthacha ag a Uachtarán agus ag Príomhoifigeach Feidhmiúcháin na cuideachta cógaisíochta Pfizer agus ceapacháin a bhí beartaithe de ghnáth ag a rúnaíochtaí, a gcúntóirí nó a gcomhoibrithe freisin, go ndearna siad teachtaireachtaí téacs a mhalartú chun a malartuithe ó bhéal a eagrú agus a phleanáil i gcomhthéacs airithe phaindéim COVID-19.
45      Sna himthosca sin, ní mór a mheas go bhfuil freagraí an Choimisiúin bunaithe ar thoimhdí nó ar fhaisnéis atá ag athrú nó atá míchruinn.
46      Mar sin féin, is amhlaidh fós go n‑áitíonn an Coimisiún,
cé go raibh ann do na míchruinnis sin, nach bhfuil na doiciméid arna n‑iarraidh ina seilbh aige, agus mar thoradh air sin gur faoi na hiarratasóirí atá sé innéacsanna ábhartha agus comhsheasmhacha a thabhairt ar aird chun an toimhde nach bhfuil na doiciméid sin i seilbh a bhréagnú, i gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i míreanna 38 agus 39 den bhreithiúnas seo.
47      I ndáil leis sin, ní féidir an téarma ‘seilbh’ nó ‘coimeád’ a theorannú do sheilbh nó do choimeád
doiciméid ag an institiúid tráth a fhreagraíonn sí an t‑iarratas dearbhúcháin, ós rud é go mbeadh feidhmiú an chirt rochtana ar dhoiciméad gan chuspóir dá bhféadfadh an institiúid lena mbaineann, chun éalú óna hoibleagáidí, í féin a theorannú do mhaíomh nárbh fhéidir teacht ar na doiciméid arna n‑iarraidh.
48      Dá bhrí sin, sa chás seo, ní mór a fhíorú gur chuir na hiarratasóirí an fhianaise ábhartha agus chomhsheasmhach isteach chun a thaispeáint go raibh na teachtaireachtaí téacs arna n‑iarraidh ina seilbh aige ag aon am ar leith, rud a fhágann, i bhfianaise na ndearbhaithe arna ndéanamh ag an gCoimisiún, go bhféadfadh sé go raibh ann do na doiciméid sin.
49      Sa cháil sin, ar an gcéad dul síos, tugann na hiarratasóirí dá n‑aire gur nochtaíodh go raibh ann do na doiciméid arna n‑iarraidh leis an alt a foilsíodh in The New York Times an 28 Aibreán 2021 agus a scríobhadh ar bhonn na n‑agallamh a rinne Matina Stevi le hUachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer.
50      Is léir inter alia ón alt preasa thuasluaite gur ‘mhalartaigh [Uachtarán an Choimisiúin] teachtaireachtaí téacs agus glaoanna teileafóin le príomhoifigeach feidhmiúcháin [na cuideachta cógaisaíochta] Pfizer ar feadh míosa’.
51      Os a choinne sin, leanann sé freisin ón alt preasa sin gur ‘[thosaigh] Uachtarán an Choimisiúin agus [príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer] de bheith i dteagmháil ar dtús i mí Eanáir [2021], nuair a bhí ar príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta [Pfizer] míniú a thabhairt ar an bhfáth a raibh ar an gcuideachta sin cur isteach ar sholáthar vacsaíní [laistigh den Aontas] go sealadach nuair
a d’athchóirigh siad a shaoráidí giniúna sa Bheilg'. Soiléirítear san alt preasa sin freisin, ‘os rud é go raibh na hoibreacha feabhsúcháin ar mhonarcha na Beilge réasúnta éasca, gur leanadh den phlé idir [Uachtarán an Choimisiúin] agus [príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisíochta Pfizer], toisc gur thuairiscigh siad araon sna hagallaimh a rinne siad don [nuachtán laethúil] The New York Times’. Thairis sin, is léir ón alt preasa céanna go raibh ‘sraith comhaontuithe ann idir an tAontas –[...] agus cuideachtaí [cógaisíochta] Pfizer agus BioNTech mar thoradh ar na glaoanna sin’_. Ar deireadh, is léir ón alt preasa dá dtagraítear thuas chomh maith gur luaigh príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisíochta Pfizer go raibh ‘naisc bhrionnaithe aige le [hUachtarán an Choimisiúin]’.
52      Ar an dara dul síos, measann na hiarratasóirí go dtacaítear leis na doiciméid sin a bheith ann leis na hagallaimh a rinne Matina Stevi le hUachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer.
53      I ndáil leis sin, is léir go háirithe ó thras-scríbhinn an agallaimh a bhí ag Matina Stevi le príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisíochta Pfizer gur luaigh Pfizer, ‘i bhfianaise na ndeacrachtaí, gur thosaigh [Uachtarán an Choimisiúin agus príomhoifieach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisíochta Pfizer] ag obair níos [minice]’, gur ‘sheol Uachtarán an Choimisiúin] a [h]uimhir theileafóin’ chuige, ‘go raibh siad in ann téacsanna
a mhalartú dá mbeadh ceisteanna ag [Uachtarán an Choimisiúin]’ agus ‘gur [mhalartaigh siad] teachtaireachtaí téacs [nuair a bhí] saincheisteanna nach mór aghaidh a thabhairt orthu’. Os a choinne sin, thug príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógasaíochta Pfizer dá haire’
go raibh sé ina chabhair mhór [d’Uachtarán an Choimisiúin] go [raibh] teacht orthu agus [gurbh fhéidir le hUachtarán an Choimisiúin teagmháil a dhéanamh leo agus [go raibh an fhéidearthacht aici aththeagmháil a dhéanamh leis lena hiarrataí’. Ar deireadh, dhearbhaigh príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisaíochta Pfizer gurb é ‘an rud a bhí an‑difriúil le [hUachtarán an Choimisiúin] gur fhorbair [siad] muinín mhór ionas go bhféadfadh plé fairsing a bheith acu’.
54      Ina theannta sin, leanann sé ón agallamh a rinne Matina Stevi le hUachtarán an Choimisiúin gur luaigh Uachtarán an Choimisiúin, mar fhreagra ar cheist ó Matina Stevi maidir le cé acu a bhí nó nach raibh ‘glao teileafóin nó ríomhphost ann le linn na tréimhse sin ar ar cuimhníodh mar chor cinniúnach mar gheall ar an gcaoi a ndearna sí an cás a bhainistiú’, gur luaigh Uachtarán an Choimisiúin go raibh teagmhálacha ann le Príomhoifigeach Feidhmiúcháin na cuideachta cógaisíochta Pfizer, a raibh sí buíoch as an ‘frithghníomh pearsanta’ a rinne sé.
55      Ar an tríú dul síos, measann na hiarratasóirí go ndearbhaítear le Tuarascáil speisialta ón gCúirt Iniúchóirí maidir le ceannach vacsaíní ag an Aontas i gcomhthéacs phaindéim COVID-19 an próiseas caibidlíochta neamhfhoirimiúil a glacadh nuair a rinneadh na conarthaí maidir le vaicsíní a chaibidliú i gcomhthéacs phaindéim COVID-19, mar atá tuairiscithe ag Uachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógasaíochta Pfizer sna hagallaimh a rinne siad le Matina Stevi. I ndáil leis sin, tugann na hiarratasóirí dá n‑aire go ndearna an Chúirt Iniúchóirí measúnú ar chaibidliú na gconarthaí sin agus chinn sí nár sholáthair an Coimisiún aon fhaisnéis maidir leis an réamhchaibidlíocht do na conarthaí thuasluaite, amhail amlíne na caibidlíochta, tráthúlacht na gcainteanna, taifid ar na pléití, agus sonraí faoi na téarmaí agus na coinníollacha a comhaontaíodh.
56      Is léir an méid seo a leanas go háirithe ón tuarascáil thuasluaite ‘le linn mhí an Mhárta 2021, rinne Uachtarán an Choimisiúin réamhchaibidlíocht maidir le conradh le Pfizer/BioNTech’. Os a choinne sin, tugann an Chúirt Iniúchóirí dá haire ina tuarascáil ‘nach [bhfuair sí] aon eolas faoin réamhchaibidlíocht maidir leis an gconradh is mó atá ag an Aontas’.
57      Sa chás seo, leanann sé ó na comharthaí sin go léir gur chuir na hiarratasóirí fianaise ábhartha chomhsheasmhach ar fáil lena dtugtar tuairisc ar mhalartuithe, go háirithe teachtaireachtaí téacs, idir Uachtarán an Choimisiúin agus príomhoifigeach feidhmiúcháin na cuideachta cógaisíochta Pfizer, maidir le ceannach vacsaíní ag an gCoimisiún ón gcuideachta sin i gcomhthéacs phaindéim COVID-19.
58      Is léir ón méid sin uile roimhe sin gur éirigh leis na hiarratasóirí an toimhde nach raibh na doiciméid sin ann a bhréagnú agus, dá thoradh sin, mar is léir ó mhír 48 thuas, gur éirigh leo an toimhde nach raibh na doiciméid arna n‑iarraidh ina seilbh acu a bhréagnú chomh maith .
–       Na mínithe arna soláthar ag an gCoimisiún
59      Ní mór a mheabhrú go nglactar leis, le feidhmiú éifeachtach an chirt chun rochtain a fháil ar dhoiciméid, a eascraíonn as an gceanglas trédhearcachta, gur cheart do na hinstitiúidí lena mbaineann, a mhéid is féidir agus ar bhealach neamhthreallach agus intuartha, doiciméadacht maidir lena ngníomhaíochtaí a tharraingt suas agus a choinneáil. Ciallaíonn sé sin go leanann sé ón gceart rochtana ar dhoiciméid atá á gcoimeád ag an institiúid lena mbaineann go bhfuil sé d’oibleagáid ar an institiúid lena mbaineann a áirithiú go gcaomhnófar
iad le himeacht ama freisin, a bhaineann leis an oibleagáid maidir le dea-riarachán a chumhdaítear in Airteagal 41 den Chairt, gan dochar, ar ndóigh, do choinníollacha dlíthiúla eile is infheidhme, amhail na coinníollacha sin a bhaineann le cosaint sonraí (féach, i ndáil leis sin, breithiúnas an 20 Meán Fómhair 2019,
Dehousse v Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh,
T‑433/17, EU:T:2019:632, mír 47 agus an cásdlí dá dtagraítear). Ar an gcaoi chéanna, ciallaíonn oibleagáid an díchill, atá ina chuid dhílis den cheart chun dea-riaracháin agus lena gceanglaítear ar riarachán an Aontais gníomhú go cúramach agus go stuama ina chaidreamh leis an bpobal, nach mór don riarachán imscrúduithe a dhéanamh ar na doiciméid a n‑iarrtar rochtain orthu le gach cúram is féidir, d’fhonn an t‑amhras atá ann cheana féin a chealú agus an cás a shoiléiriú (féach, de réir analaí, breithiúnas an 4 Aibreán 2017,
Médiateur v Staelen,
C‑337/15 P, EU:C:2017:256, míreanna 34 agus 114).
60      Dá bhrí sin, is léir ó mhír 40 thuas, i gcás nach féidir leis an gCoimisiún leas a bhaint as an toimhde fírinneachta a bhaineann lena dearbhú ar dá réir nach bhfuil na doiciméid arna n‑iarraidh ina seilbh aige, ceanglaítear air, de bhun phrionsabal na trédhearcachta agus oibleagáid an díchill lena dtugtar spreagadh don cheart rochtana ar dhoiciméid agus a chiallaíonn go ngníomhaíonn riarachán an Aontais le cúram agus le haire, mínithe inchreidte a sholáthar lena gceadaítear don iarrthóir ar rochtain, amhail an Chúirt Ghinearálta tuiscint a fháil ar an gcúis nárbh fhéidir teacht ar na doiciméid arna n‑iarraidh.
61      Sa chás seo, is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid nár chuir an Coimisiún in iúl go raibh na doiciméid arna iarraidh ina seilbh aige d’ainneoin an chuardaigh fhorleathain nua. Chinn sé, i ndáil leis sin, nach féidir Rialachán Uimh. 1049/2001 a agairt d’fhonn oibleagáid a chur ar institiúid doiciméad nach ann dó a chruthú. Thairis sin, luaigh an Coimisiún Airteagal 3(a) den Rialachán sin, lena sainmhínítear an coincheap ‘doiciméad’ de réir bhrí an Rialacháin sin, agus Airteagal 7(1) de Chinneadh (AE) 2021/2121 ón gCoimisiún an 6 Iúil 2020 maidir le bainistíocht taifead agus cartlanna (IO 2021 L 430, lch. 30), ónar léir ‘go gclárófar doiciméid [de chuid an Choimisiúin] más rud é go bhfuil faisnéis thábhachtach iontu nach bhfuil gearrshaolach nó más féidir go mbeidh gníomhaíocht nó obair leantach de chuid an Choimisiúin nó ceann dá chuid ranna ag baint leo’. Thug an Coimisiún dá aire go mbeadh na teachtaireachtaí téacs taifeadta dá gcomhlíonfadh siad na critéir a leagtar síos in Airteagal 7(1) de Chinneadh 2021/2121. Thug sé le fios nárbh fhéidir aon doiciméad a thagann faoi raon feidhme na hiarrata ar rochtain ar dhoiciméid a shainaithint.
Dá bhrí sin, tháinig an Coimisiún ar an gconclúid, ós rud é nach raibh aon doiciméad á choimeád aige a bhí comhfhreagrach leis an iarraidh ar rochtain, nach raibh sé in ann rochtain a thabhairt ar na doiciméid arna n-iarraidh.
62      Ar an gcéad dul síos, ní dhearna an Coimisiún ach a lua, sa chinneadh atá faoi chonspóid, d’ainneoin chuardaigh fhorleathana nua, nach raibh sé in ann aon doiciméad a thagann faoi raon feidhme na hiarrata ar rochtain ar dhoiciméid a shainaithint, gan raon feidhme ná modh na gcuardach sin a shonrú. Mar sin, níor thug sé soiléiriú, sa chinneadh atá faoi chonspóid, maidir leis na cineálacha cuardaigh a rinneadh, ná limistéir stórála na ndoiciméad a ndeachthas i gcomhairle leo.
63      Mar fhreagra ar cheist i scríbhinn arna cur isteach ag an gCúirt Ghinearálta, chuir an Coimisiún in iúl gur tugadh le fios leis an dearbhú atá ag gabháil leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ar dá réir a rinne sé ‘cuardach forleathan nua’ go ndearna sé cuardaigh
sa bhreis ar an gcuardach a rinneadh tar éis na hiarrata tosaigh.
Ina theannta sin, thug sé dá aire go ndearnadh na cuardaigh ar dtús ar na comhaid a bhaineann le conarthaí a bhaineann le ceannach vacsaíní a bheith á gcaibidliú aige i gcomhthéacs phaindéim COVID-19, ach, ós rud é nár tháinig torthaí as na cuardaigh sin, go ndeachaigh a hArd-Rúnaíocht i dteagmháil le hoifig phríobháideach a Uachtaráin. D’fhíoraigh an Chúirt Ghinearálta ar dtús, ar an gcéad dul síos, ar cláraíodh na doiciméid arna n‑iarraidh in aon chomhad ábhartha agus, ar an dara dul síos, an bhféadfadh doiciméid den sórt sin a bheith ann lasmuigh de chóras bainistithe taifead de chuid an Choimisiúin.
64      Ina theannta sin, in iarscríbhinn a ghabhann leis an athfhreagra, rinne an Coimisiún ráiteas a thíolacadh ó Cheann Oifig a Uachtaráin inar dúradh ‘[nach raibh] aon doiciméad a thagann faoi raon feidhme iarraidh na n‑iarratasóirí ar rochtain á choimeád ag a oifig’.
65      I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara gur luaigh an Coimisiún, ag an éisteacht, nach raibh sé in ann na limistéir
inar stóráladh doiciméid a shonrú, ar doiciméid iad a scrúdaigh oifig phríobháideach a Uachtaráin. Thairis sin, níor sholáthair an Coimisiún aon fhaisnéis maidir leis na limistéir lasmuigh den chóras bainistíochta doiciméad a líomhnaítear a ndeachthas i gcomhairle leo. Ar deireadh, níor thug an Coimisiún soiléiriú ar an gceist an ndearna oifig phríobháideach a Uachtaráin cuardach ar na doiciméid arna n-iarraidh sna fóin póca a cuireadh ar fáil dó nó ar cuireadh na doiciméid sin san áireamh sna cuardaigh a rinneadh tar éis na hiarrata tosaigh agus na hiarratais dearbhúcháin.
66      Nuair a ceistíodh é ina leith sin ag an éisteacht, luaigh an Coimisiún nach raibh sé in ann fianaise nua a sholáthar maidir leis an gcuardach a rinneadh, nó fiú a shonrú conas a rinneadh na himscrúduithe sin agus maidir leis an gceist ar ceistíodh Uachtarán an Choimisiúin faoi na doiciméid arna n‑iarraidh a bheith ann.
67      Mar sin féin, maíonn an Coimisiún nach ndéanann na socruithe chun na doiciméid arna n-iarraidh a chuardach difear ar bith don cheist an raibh na doiciméid sin á choimeád aige nó nach raibh.
Mar sin féin, in éagmais mínithe beachta maidir leis an gcaoi ar iarradh na doiciméid arna n‑iarraidh, níl sé de dhualgas ar an institiúid lena mbaineann mínithe sochreidte a sholáthar maidir leis an gcaoi nach raibh ann do dhoiciméid a bhí ann roimhe seo (féach, i ndáil leis sin, breithiúnas an 28 Deireadh Fómhair 2020,
Dehousse v Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh,
T‑857/19, nár foilsíodh, EU:T:2020:513, mír 97).
68      Dá bhrí sin, ní leor na mínithe a chuir an Coimisiún ar aghaidh sa chinneadh atá faoi chonspóid agus i gcomhthéacs na n‑imeachtaí reatha maidir leis na cuardaigh a rinneadh chun teacht ar na doiciméid arna n-iarraidh chun a mhíniú go hinchreidte cén fáth nár féadadh teacht ar na doiciméid sin.
69      Ar an dara dul síos, cinneann an Coimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid nach féidir Rialachán 1049/2001 a agóid d’fhonn oibleagáid a chur ar institiúid doiciméad a chruthú nach bhfuil ann dó, rud a thugann le tuiscint go bhféadfadh sé nach bhfuil ann do na doiciméid sin nó nach bhfuil ann dóibh a thuilleadh, gan soiléiriú a thabhairt, mar sin féin, ar an bhfáth nach bhfuil ann dóibh.
70      Mar fhreagra ar cheist i scríbhinn ón gCúirt Ghinearálta, chuir an Coimisiún in iúl, ó thaobh na dteachtaireachtaí téacs de, nár scriosadh an cineál cumarsáide sin go huathoibríoch, murab ionann agus ríomhphoist a malartaíodh laistigh den Choimisiún, tar éis tréimhse réasúnta ama, agus go bhféadfadh an duine lena mbaineann iad a scriosadh de láimh. Níor chuir an Coimisiún in iúl, mar sin féin, cé acu ar scriosadh nó nár scriosadh na teachtaireachtaí arna iarraidh.
71      Thairis sin, mar fhreagra ar cheist i scríbhinn eile a chuir an Chúirt Ghinearálta air, níor chuir an Coimisiún in iúl go ndearnadh fóin póca a chomhaltaí a ionadú go héigeantach, ar chúiseanna slándála, tar éis tréimhse úsáide réasúnta.
Mar sin féin, níor dheimhnigh an Coimisiún cibé an ndearnadh na fóin póca arna gcur ar fáil dá Uachtarán a ionadú ónar cuireadh an t‑iarratas ar rochtain ar dhoiciméid isteach nó an ndearnadh iad a ionadú idir na gcuardach arna ndéanamh tar éis an iarrata tosaigh agus an iarratais dearbhúcháin.
Nuair a ceistíodh é ar an bpointe sin ag an éisteacht, dheimhnigh an Coimisiún gur ghlac sé leis go ndearnadh fón póca a Uachtaráin a ionadú ónar cuireadh isteach an iarraidh bhunaidh, ós rud é gur riail éigeantach é ar chúiseanna slándála. Ina theannta sin, chuir sé in iúl gur mheas sé nach raibh an fón póca a cuireadh ar fáil don Uachtarán go hiarbhír mar an gcéanna leis an bhfón póca a bhí aici i mí
Aibreán 2021, ach nárbh
fhéidir leis a dheimhniú go raibh ábhar an fhóin póca nua sin comhfhreagrach le hábhar an tseanfhóin póca.
72      Dá bhrí sin, ní féidir a bheith ar an eolas go cinnte, ar an gcéad dul síos, an ann fós do na teachtaireachtaí téacs a iarradh nó ar scriosadh iad agus, más amhlaidh gur scriosadh iad, an ndearnadh an scriosadh sin go deonach nó go huathoibríoch agus, ar an dara dul síos, an ndearnadh fón póca nó fóin phóca Uachtarán an Choimisiúin a ionadú agus, sa chás sin, cad a tharla do na hearraí sin, nó an ndearnadh cuardaigh orthu tar éis an iarratais tosaigh agus an iarratais dearbhúcháin.
73      Sna himthosca sin, ní féidir míniúcháin an Choimisiúin, atá bunaithe ar thoimhdí, a mheas a bheith inchreidte.
74      Ar an tríú dul síos, déantar tagairt sa chinneadh atá faoi chonspóid d’Airteagal 7(1) de Chinneadh 2021/2121, agus ina dhiaidh sin an cinneadh go ndéanfaí ‘teachtaireachtaí téacs a thaifeadadh dá mbeadh faisnéis shubstaintiúil iontu nach raibh gearrshaolach nó dá bhféadfadh gníomhaíocht nó obair leantach ag an gCoimisiún nó ag ceann dá ranna a bheith i gceist leo i gcomhréir lena rialacha maidir le doiciméid a chlárú’.
75      Ba cheart a thabhairt faoi deara nach luaitear go sainráite sa chinneadh atá faoi chonspóid an bhfuil na doiciméid arna n‑iarraidh i seilbh an Choimisiúin toisc nár cláraíodh iad ina chóras bainistíochta taifead. Ní luaitear go soiléir ach oiread cé acu ar cláraíodh nó nár cláraíodh na doiciméid arna n‑iarraidh toisc go raibh siad gearrshaolach agus neamhshubstaintiúil agus nach raibh aon obair leantach ag teastáil ón gCoimisiún ná ó aon cheann dá ranna.
76      Ba ina phléadálacha i scríbhinn amháin agus le linn na héisteachta a thug an Coimisiún dá aire nach raibh faisnéis thábhachtach nach bhfuil gearrshaolach sna teachtaireachtaí téacs arna n‑iarraidh
ná go raibh gá le hobair leantach ar a thaobh féin ná ar a sheirbhísí, rud a mhíníonn cén fáth, le linn na gcuardach a rinneadh tar éis an iarratais bhunaidh
agus an iarratais dearbhúcháin, nach ndearnadh aon teachtaireacht téacs a chumhdaítear le hiarratas Matina Stevi ar rochtain ar dhoiciméid a shainaithint.
77      Maíonn an Coimisiún go bhfuil sé dodhéanta go hábhartha na doiciméid uile a tharraingíonn sé suas agus a fhaigheann sé i bhfianaise an lín mhóir comhad digiteach a ghintear trína ghníomhaíochtaí laethúla a thaifeadadh agus a choinneáil agus, dá bhrí sin, i gcomhréir lena bheartas inmheánach maidir le bainistiú doiciméad, nach ndéantar ach doiciméid a bhfuil faisnéis shubstainteach nach bhfuil gearrshaolach iontú
nach bhfuil gá le bearta leantacha ina leith a thaifeadadh agus a choinneáil.
78      I ndáil leis sin, chuir an Coimisiún in iúl, mar thaca lena hagóid
ag an éisteacht, gur thug an Chúirt Ghinearálta dá haire, sa chás ba chúis le breithiúnas an 13 Samhain 2024,
Kargins v an Coimisiún (T‑110/23, nár foilsíodh, EU:T:2024:805), cé go nglactar leis, le feidhmiú éifeachtach an chirt chun rochtain a fháil ar dhoiciméid, go gcoinníonn na hinstitiúidí lena mbaineann, a mhéid is féidir agus ar bhealach atá neamhthreallach agus intuartha, doiciméadú maidir lena ngníomhaíochtaí, a gcumarsáidí inmheánacha agus a dtionscadail a bhaineann le doiciméad amhail litir, nach bhféadfadh tábhacht nó cineál urghnách a bheith ag baint leo féin lena dtabharfaí údar lena gclárú agus lena gcoinneáil.
79      Ní mór a mheabhrú, mar is léir ó mhír 41 thuas, go nglactar leis le feidhmiú éifeachtach an chirt chun rochtain a fháil ar na doiciméid go ndéanfaidh na hinstitiúd lena mbaineann a bhaineann lena ngníomhaíochtaí a bhunú agus a choinneáil a mhéid is féidir agus ar bhealach atá neamh-threallach agus intuartha. Mar sin, ní féidir leis na hinstitiúidí gach substaint a bhaint den cheart ar rochtain ar na doiciméid atá á gcoimeád acu trí staonadh ón doiciméadacht a bhaineann lena ngníomhaíochtaí a chlárú (féach, i ndáil leis sin, breithiúnas an 25 Meán Fómhair 2024,
Herbert Smith Freehills v an Coimisiún,
T‑570/22, nár foilsíodh, EU:T:2024:644, mír 76).
80      Os a choinne sin, ní féidir idirdhealú a dhéanamh idir fíorais an cháis seo agus fíorais an cháis ba chúis le breithiúnas an 13 Samhain 2024,
Kargins v an Coimisiún (T‑110/23, nár foilsíodh, EU:T:2024:805). Mar sin, ar an gcéad dul síos, níor éirigh leis an iarratasóir sa chás thuasluaite an toimhde nach raibh ann do na doiciméid arna n-iarraidh a bhréagnú, murab ionann agus na hiarratasóirí sa chás seo (féach mír 57 thuas).
81      Ar an dara dul síos, sa chás seo, níor leag an Coimisiún amach an fáth ar tháinig sé ar an gconclúid nár measadh go raibh faisnéis shubstaintiúil nach bhfuil gearrshaolach
nó a éilíonn obair leantach uirthi nó ar cheann dá ranna i dteachtaireachtaí téacs arna malartú idir a hUachtarán agus Príomhoifigeach Feidhmiúcháin na cuideachta cógaisíochta Pfizer i gcomhthéacs vacsaíní a bheith á gceannach ag an institiúid sin i gcomhthéacs phaindéim COVID-19.
82      In aon chás, fiú ag glacadh leis nach raibh faisnéis shubstaintiúil sna teachtaireachtaí sin nach raibh gearrshaolach nó nár ceanglaíodh air obair leantach a dhéanamh ina leith nó faisnéis de chuid ceann dá ranna a thug údar lena dtaifeadadh agus, dá bhrí sin,
a gcoinneáil, ba cheart don Choimisiún mínithe sochreidte a sholáthar lena bhféadfaí teacht ar an gconclúid sin.
83      Maidir leis an bpointe
dehireanach sin, ar an gcéad dul síos, ní mór a dhearbhú nach féidir leis an gCoimisiún brath ar an easpa cláraithe ina chóras bainistíochta doiciméad amháin d’fhonn a bhunú nach raibh na doiciméid sin á gcoimeád aige, gan aon mhíniú eile a thabhairt. Ar an dara dul síos, mar is léir ó mhíreanna 62 go 73 thuas, tá mínithe an Choimisiúin maidir leis an méid a tharla do dhoiciméid a bhí ann nó a bhí ceaptha a bheith ann san am a chuaigh thart bunaithe ar thoimhdí nó dearbhuithe neamhbheacht agus ní féidir, dá bhrí sin, iad a mheas mar shochreidte.
–       Conclúid
84      Dá bhrí sin, ní mór a mheas nár thug an Coimisiún aon mhíniú inchreidte sa chinneadh atá faoi chonspóid lena gcuirtear ar a chumas a thuiscint cén fáth nach raibh sé in ann teacht ar na doiciméid arna n‑iarraidh. Ní fhreagraíonn na mínithe arna leagan amach ag an gCoimisiún mar fhreagra ar na ceisteanna a cuireadh i gcomhthéacs bheart eagraithe nós imeachta, agus a athdhearbhaíodh le linn na héisteachta, fiú má bhí siad ábhartha chun measúnú a dhéanamh ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid, don mhéid atá ag teastáil, ós rud é nach féidir leo a fháil amach cad a tharla do na doiciméid arna n‑iarraidh.
85      Ós rud é go ndearnadh an toimhde nach raibh ann do na doiciméid arna n‑iarraidh a bhréagnú, is faoin gCoimisiún a bhí sé, mar is léir ó mhír 40 den bhreithiúnas seo, míniú sochreidte a sholáthar lena gcuirfí ar a chumas a thuiscint cén fáth nach raibh sé in ann teacht ar na doiciméid arna n‑iarraidh, doiciméid a bhí ceaptha a bheith ann roimhe seo, ach nach raibh ann a thuilleadh ar dháta na hiarrata ar rochtain ar na doiciméid nó, ar a laghad, nárbh fhéidir teacht orthu. Mar sin, mar is léir ón scrúdú roimhe sin, go bunúsach,
nár
léirigh an Coimisiún ach nach raibh na doiciméid arna n-iarraidh á gcoimeád aige.
Sna himthosca sin, ní mór teacht ar an gconclúid gur sháraigh an Coimisiún na hoibleagáidí atá air maidir leis an iarratas ar rochtain ar dhoiciméid a phróiseáil, mar a mheabhraítear i mír 59 thuas, agus gur sháraigh sé prionsabal an dea-riaracháin dá bhforáiltear le hAirteagal 41 den Chairt.
86      Dá bhrí sin, ní mór seasamh leis an dtríú saincheist dlí agus leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a cuireadh ar ceal, gan rialú ar na saincheisteanna dlí eile sa chaingean nó ar iarratas ó na hiarratasóirí ar bheart fiosrúcháin a bheith de dhíth.
Costais
87      Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ordaítear don pháirtí nár éirigh leis na costais a íoc má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí ar éirigh leis. Ós rud é nár éirigh leis an gCoimisiún, ní mór a ordú dó na costais a íoc i gcomhréir leis an ordú arna lorg ag na hiarratasóirí.
Ar na forais sin,
rialaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Mór-Dhlísheomra)
mar seo a leanas:
1.      Déantar Cinneadh C(2022) 8371 final ón gCoimisiún Eorpach an 15 Samhain 2022, arna ghlacadh de bhun Airteagal 4 de na forálacha maidir le cur chun feidhme Rialacháin (CE) Uimh. 1049/2001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 30 Bealtaine 2001 maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid ó Pharlaimint na hEorpa, ón gComhairle agus ón gCoimisiún, a chur ar neamhní.
2.      Ordaítear don Choimisiún na costais a íoc.
van der Woude
Papasavvas
da Silva Passos
Svenningsen
Truchot
Mastroianni
Kanninen
Schwarcz
Nihoul
Martín y Pérez de Nanclares
Hesse
Sampol Pucurull
Stancu
Nõmm
Kecsmár
Arna thabhairt i gcúirt phoiblí i Lucsamburg, an 14 Bealtaine 2025.
Sínithe
*      Teanga an cháis: an Béarla.