Sprawa C‑174/11
Finanzamt Steglitz
przeciwko
Ines Zimmermann
(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym
złożony przez Bundesfinanzhof)
Szósta dyrektywa VAT – Zwolnienia – Artykuł 13 część A ust. 1 lit. g) i ust. 2 – Świadczenie usług ściśle związanych z działaniami na rzecz pomocy społecznej i zabezpieczenia społecznego przez podmioty prawa publicznego i inne organizacje uznane za podmioty o charakterze socjalnym – Uznanie – Warunki niemające zastosowania do podmiotów innych niż podmioty prawa publicznego – Uprawnienia dyskrecjonalne państw członkowskich – Granice – Zasada neutralności podatkowej
Streszczenie – wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 listopada 2012 r.
1.        Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Zwolnienia przewidziane w szóstej dyrektywie – Zwolnienia świadczeń związanych z działaniami na rzecz pomocy społecznej i zabezpieczenia społecznego przez podmioty prawa publicznego i inne organizacje uznane za podmioty o charakterze socjalnym – Bezpośrednia skuteczność
(dyrektywa Rady 77/388, art. 13 część A ust. 1 lit. g))
2.        Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Cele i struktura – Zasada neutralności podatkowej – Pojęcie – Neutralność obciążeń podatkowych i równe traktowanie – Odrębne pojęcia
(dyrektywa Rady 77/388)
3.        Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Zwolnienia przewidziane w szóstej dyrektywie – Wykładnia w świetle zasady neutralności podatkowej – Granice
(dyrektywa Rady 77/388, art. 13)
4.        Harmonizacja ustawodawstw podatkowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej – Zwolnienia przewidziane w szóstej dyrektywie – Zwolnienia świadczeń związanych z działaniami na rzecz pomocy społecznej i zabezpieczenia społecznego przez podmioty prawa publicznego i inne organizacje uznane za podmioty o charakterze socjalnym – Organizacje o charakterze socjalnym – Kryteria – Pokrycie kosztów opieki w poprzednim roku kalendarzowym przez ustawowe instytucje ubezpieczeń społecznych lub pomocy socjalnej, w co najmniej dwóch trzecich przypadków – Warunek niemogący zapewnić równości traktowania podmiotów innych niż podmioty prawa publicznego – Niedopuszczalność
(dyrektywa Rady 77/388, art. 13 część A ust. 1 lit. g), art. 13 część A  ust. 2 lit. b))
1.        Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 32)
2.        Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 46–48)
3.        Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 50, 51)
4.        Artykuł 13 część A ust. 1 lit. g) szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, interpretowany w świetle zasady neutralności podatkowej, stoi na przeszkodzie temu, aby zwolnienie z podatku od wartości dodanej pozaszpitalnej opieki sprawowanej przez komercyjne placówki opieki zdrowotnej było uzależnione od takiego warunku, zgodnie z którym koszty związane z tą opieką powinny być pokryte w poprzednim roku kalendarzowym w co najmniej dwóch trzecich przypadków w całości lub w przeważającej części przez ustawowe instytucje ubezpieczeń społecznych lub pomocy socjalnej, jeżeli warunek ten nie jest tego rodzaju, by zapewnić równość traktowania w ramach uznawania do celów tego przepisu charakteru socjalnego podmiotów innych niż podmioty prawa publicznego.
W świetle wszystkich okoliczności zawisłego przed nim, sąd krajowy musi również uwzględnić wymogi art. 13 część A ust. 2 lit. b) szóstej dyrektywy. Niezależnie zatem od wykładni wyrażenia „ściśle związane”, występującego w art. 13 część A ust. 1 lit. g) szóstej dyrektywy, należy przypomnieć, że art. 13 część A ust. 2 lit. b) tiret pierwsze tej dyrektywy w każdym wypadku uzależnia zwolnienie z opodatkowania od warunku, aby owe dostawy towarów i świadczenie usług były konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu z opodatkowania.
Ponadto na podstawie art. 13 część A ust. 2 lit. b) tiret drugie szóstej dyrektywy świadczenie usług lub dostawa towarów są wyłączone ze zwolnień przewidzianych w ust. 1 lit. g) tego samego artykułu, jeśli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu dla podmiotu poprzez dokonywanie transakcji będących w bezpośredniej konkurencji z transakcjami przedsiębiorstw prowadzących działalność gospodarczą, objętych podatkiem od wartości dodanej.
(por. pkt 60–63; sentencja)