62023CJ0643
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα)
της 14ης Νοεμβρίου 2024 (
*1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Οδηγία 2011/7/ΕΕ – Καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές – Άρθρο 2, σημείο 3 – Έννοια της “επιχείρησης” – Άσκηση ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας – Ηθοποιός – Σύμβαση πρακτόρευσης – Διαδικασία έκδοσης διαταγής πληρωμής»
Στην υπόθεση C‑643/23,
με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Tribunal da Relação de Lisboa (εφετείο Λισσαβώνας, Πορτογαλία) με απόφαση της 4ης Ιουλίου 2023, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 26 Οκτωβρίου 2023, στο πλαίσιο της δίκης
Agenciart – Management Artístico Lda
κατά
CT,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
συγκείμενο από τους T. von Danwitz, Αντιπρόεδρο του Δικαστηρίου, ασκούντα καθήκοντα προέδρου του έκτου τμήματος, A. Kumin (εισηγητή) και I. Ziemele, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: P. Pikamäe
γραμματέας: A. Calot Escobar
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
–
η CT, εκπροσωπούμενη από τον P. Mendes Ferreira, advogado,
–
η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τον M. Ioan και την M. Narciso,
κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (ΕΕ 2011, L 48, σ. 1).
2
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Agenciart – Management Artístico Lda (στο εξής: Agenciart) και της CT σχετικά με την καταβολή προμήθειας την οποία ζητεί η Agenciart στο πλαίσιο σύμβασης πρακτόρευσης.
Το νομικό πλαίσιο
Το δίκαιο της Ένωσης
3
Οι αιτιολογικές σκέψεις 5 και 10 της οδηγίας 2011/7 έχουν ως εξής:
«(5)
Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συναλλάσσονται σε όλη την εσωτερική αγορά υπό συνθήκες που να διασφαλίζουν ότι οι διασυνοριακές συναλλαγές δεν συνεπάγονται μεγαλύτερους κινδύνους από τις εγχώριες πωλήσεις. Η εφαρμογή ουσιωδώς διαφορετικών κανόνων για τις εγχώριες και τις διασυνοριακές συναλλαγές θα οδηγούσε σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.
[…]
(10)
Το γεγονός ότι τα ελευθέρια επαγγέλματα εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να οδηγεί τα κράτη μέλη να τα αντιμετωπίζουν ως επιχειρήσεις ή εμπόρους για σκοπούς άσχετους με το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.»
4
Το άρθρο 1 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο τιτλοφορείται «Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής», προβλέπει στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:
«1.   Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι η καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να ενισχυθεί με τον τρόπο αυτόν η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των [μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ)].
2.   Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλες τις πληρωμές που έχουν χαρακτήρα αμοιβής στο πλαίσιο εμπορικών συναλλαγών.»
5
Το άρθρο 2 της ως άνω οδηγίας ορίζει τα ακόλουθα:
«Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
1)
“εμπορική συναλλαγή”: κάθε συναλλαγή μεταξύ επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, η οποία οδηγεί στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής·
[…]
3)
“επιχείρηση”: οιαδήποτε οργάνωση εκτός των δημόσιων αρχών, που ενεργεί στα πλαίσια της ανεξάρτητης οικονομικής ή επαγγελματικής της δραστηριότητας, ακόμη και αν η δραστηριότητα αυτή ασκείται από ένα και μόνο πρόσωπο·
[…]».
Το πορτογαλικό δίκαιο
6
Η οδηγία 2011/7 μεταφέρθηκε στο πορτογαλικό δίκαιο με το decreto-lei no 62/2013 (νομοθετικό διάταγμα 62/2013), της 10ης Μαΐου 2013.
7
Το άρθρο 3 του νομοθετικού διατάγματος 62/2013 ορίζει τα εξής:
«Για τους σκοπούς του παρόντος νομοθετικού διατάγματος, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
[…]
b)
“εμπορική συναλλαγή”: κάθε συναλλαγή μεταξύ επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, η οποία οδηγεί στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής·
[…]
δ)
“επιχείρηση”: οιαδήποτε οντότητα εκτός των δημόσιων αρχών, που ενεργεί στα πλαίσια της ανεξάρτητης οικονομικής ή επαγγελματικής της δραστηριότητας, ακόμη και αν η δραστηριότητα αυτή ασκείται από ένα και μόνο πρόσωπο·
[…]».
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
8
Η Agenciart είναι εμπορική εταιρία που ασκεί τη δραστηριότητά της στον τομέα της πρακτόρευσης καλλιτεχνών και της διαχείρισης της καλλιτεχνικής σταδιοδρομίας των ηθοποιών που εκπροσωπεί. Μέχρι τις 30 Ιουνίου 2017 ήταν το πρακτορείο της CT, ηθοποιού.
9
Τον Μάιο του 2017 η Agenciart διαπραγματεύθηκε με τηλεοπτική εταιρία και με εταιρία παραγωγής τη συμμετοχή της CT σε καθημερινή τηλεοπτική σειρά, συμφωνώντας τις προϋποθέσεις και τους λεπτομερείς όρους της απασχόλησής της. Η συμμετοχή της CT στην εν λόγω σειρά ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2017 και έληξε στα τέλη Μαΐου του 2018.
10
Για τις υπηρεσίες διαχείρισης σταδιοδρομίας που παρέσχε στην CT στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην τηλεοπτική σειρά, η Agenciart εξέδωσε τιμολόγιο, με ημερομηνία 17 Ιουλίου 2019, ύψους 19188 ευρώ.
11
Δεδομένου ότι το τιμολόγιο δεν εξοφλήθηκε, η Agenciart κίνησε διαδικασία έκδοσης διαταγής πληρωμής κατά της CT, η οποία εν συνεχεία άσκησε ανακοπή.
12
Το επιληφθέν πρωτοβάθμιο δικαστήριο, Tribunal Judicial da Comarca de Lisboa – Juízo de execução de Lisboa (πρωτοδικείο Λισσαβώνας –τμήμα αναγκαστικής εκτέλεσης, Πορτογαλία) δέχθηκε την ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής, κρίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι η Agenciart δεν μπορούσε να κινήσει διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης κατά της CT στο πλαίσιο διαταγής πληρωμής, με την αιτιολογία ότι η CT δεν ήταν εμπορική επιχείρηση.
13
Κατόπιν αυτού, η Agenciart άσκησε έφεση ενώπιον του Tribunal da Relação de Lisboa (εφετείου Λισσαβώνας, Πορτογαλία), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου.
14
Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι το πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας έκδοσης διαταγής πληρωμής οριοθετείται από τη συνδρομή συγκεκριμένων αντικειμενικών και υποκειμενικών προϋποθέσεων. Εν προκειμένω, πρέπει να εξακριβωθεί αν πληρούται η προβλεπόμενη στο άρθρο 3, στοιχείο d, του νομοθετικού διατάγματος 62/2013 υποκειμενική προϋπόθεση σχετικά με την ιδιότητα της «επιχείρησης».
15
Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι η διάταξη αυτή, όπως άλλωστε και το άρθρο 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7, ορίζει την έννοια της «επιχείρησης» ως «οιαδήποτε οντότητα […] που ενεργεί στα πλαίσια της ανεξάρτητης οικονομικής ή επαγγελματικής της δραστηριότητας, ακόμη και αν η δραστηριότητα αυτή ασκείται από ένα και μόνο πρόσωπο».
16
Ενώ, κατά το αιτούν δικαστήριο, η Agenciart εμπίπτει προδήλως στην έννοια αυτή, είναι αμφίβολο κατά πόσον εμπίπτει στην ίδια έννοια και η CT. Εκ πρώτης όψεως, το γεγονός ότι είναι επαγγελματίας ηθοποιός και ότι η σύμβαση πρακτόρευσης που συνήψε με την Agenciart επικεντρώνεται στην προώθηση της επαγγελματικής της δραστηριότητας ως ανεξάρτητης επαγγελματία συνηγορεί υπέρ του χαρακτηρισμού της CT ως «επιχείρησης», κατά την έννοια του άρθρου 3, στοιχείο d, του νομοθετικού διατάγματος 62/2013.
17
Ωστόσο, κατά το αιτούν δικαστήριο, η CT υποστηρίζει ότι από την ορθή ερμηνεία του νόμου και της έννοιας της «επιχείρησης» δεν μπορεί να συναχθεί ότι ένα πρόσωπο ενεργεί στην εμπορική σφαίρα με την άσκηση ανεξάρτητης οικονομικής ή επαγγελματικής δραστηριότητας για τον λόγο και μόνον ότι ως ηθοποιός υπογράφει σύμβαση διαχείρισης σταδιοδρομίας.
18
Η CT στηρίζεται συναφώς στην απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2016, Nemec (C‑256/15, EU:C:2016:954), με την οποία το Δικαστήριο εξέτασε την ερμηνεία της έννοιας της «επιχείρησης», κατά το άρθρο 2, σημείο 1, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 2000/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (ΕΕ 2000, L 200, σ. 35), νυν άρθρο 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7, όσον αφορά τα φυσικά πρόσωπα.
19
Συγκεκριμένα, στις σκέψεις 33 και 34 της απόφασης αυτής, το Δικαστήριο έκρινε ότι, στο μέτρο που το οικείο πρόσωπο πρέπει να ενεργεί ως οργάνωση στο πλαίσιο οικονομικής ή ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας, η απαίτηση αυτή συνεπάγεται ότι, ανεξαρτήτως της μορφής και του νομικού καθεστώτος που έχει στο εθνικό δίκαιο, πρέπει να ασκεί τη δραστηριότητα αυτή κατά τρόπο διαρθρωμένο και διαρκή.
20
Συναφώς, κατά το αιτούν δικαστήριο, η έννοια της «διάρκειας» στην οποία αναφέρεται το Δικαστήριο δεν εγείρει καμία ιδιαίτερη δυσχέρεια εν προκειμένω. Αντιθέτως, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι υφίσταται αμφιβολία ως προς την έννοια της φράσης «ενεργεί ως οργάνωση» και ως προς την άσκηση τέτοιας δραστηριότητας «κατά τρόπο διαρθρωμένο».
21
Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2016, Nemec (C‑256/15, EU:C:2016:954), αφορούσε πρόσωπο που ήταν κάτοχος άδειας ανεξάρτητου βιοτέχνη, για την άσκηση δραστηριότητας τόρνευσης μηχανικών μερών και συγκόλλησης. Πλην όμως, η άσκηση τέτοιας δραστηριότητας προϋποθέτει ότι, πέραν του εργατικού δυναμικού και των τεχνικών γνώσεών του, το πρόσωπο αυτό διαθέτει τις δικές του εγκαταστάσεις για την άσκηση της βιοτεχνικής του δραστηριότητας, καθώς και πρώτες ύλες και εργαλεία, δηλαδή ένα διαρθρωμένο σύνολο μέσων παραγωγής. Τούτο διακρίνει την κατάσταση ενός βιοτέχνη από εκείνη μιας ηθοποιού όπως η CT.
22
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Tribunal da Relação de Lisboa (εφετείο Λισσαβώνας) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Πρέπει να χαρακτηριστεί ως “επιχείρηση”, κατά την έννοια και για τους σκοπούς της αιτιολογικής σκέψης 5 και του άρθρου 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7 […], φυσικό πρόσωπο το οποίο ως ελεύθερος επαγγελματίας ασκεί, κατά σύνηθες επάγγελμα, το επάγγελμα του ηθοποιού έναντι χρηματικής αμοιβής, ακόμη και αν δεν διαθέτει οργανωμένη διάρθρωση μέσων (στο μέτρο που περιορίζεται να ασκεί την εν λόγω δραστηριότητα χωρίς να διαθέτει ίδιες εγκαταστάσεις, προσωπικό, εργαλεία ή εξοπλισμό που σχετίζονται με την επαγγελματική δραστηριότητά του);»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
23
Με το μόνο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7 έχει την έννοια ότι ένα φυσικό πρόσωπο το οποίο ως ελεύθερος επαγγελματίας ασκεί, κατά σύνηθες επάγγελμα, το επάγγελμα του ηθοποιού έναντι αμοιβής, χωρίς ωστόσο να διαθέτει ίδιες εγκαταστάσεις, ούτε προσωπικό, εργαλεία ή εξοπλισμό για την επαγγελματική του δραστηριότητα, εμπίπτει στην έννοια της «επιχείρησης» κατά τη διάταξη αυτή.
24
Κατά πάγια νομολογία, για την ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος (απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2023, INTER CONSULTING, C‑726/21, EU:C:2023:764, σκέψη 43 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
25
Εκ προοιμίου, υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας 2011/7, η οδηγία αυτή εφαρμόζεται σε όλες τις πληρωμές που έχουν χαρακτήρα αμοιβής στο πλαίσιο «εμπορικών συναλλαγών» και ότι η έννοια των εμπορικών συναλλαγών ορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 1, της οδηγίας ως «κάθε συναλλαγή μεταξύ επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, η οποία οδηγεί στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής».
26
Επομένως, αντιθέτως προς όσα υποστήριξε η CT με τις γραπτές παρατηρήσεις της, ο μη διασυνοριακός χαρακτήρας συγκεκριμένης εμπορικής συναλλαγής δεν ασκεί επιρροή για την εφαρμογή της οδηγίας 2011/7.
27
Επιπλέον, δυνάμει του άρθρου 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7, ως «επιχείρηση» νοείται οιαδήποτε οργάνωση εκτός των δημόσιων αρχών, που ενεργεί στα πλαίσια της ανεξάρτητης οικονομικής ή επαγγελματικής της δραστηριότητας, ακόμη και αν η δραστηριότητα αυτή ασκείται από ένα μόνον πρόσωπο.
28
Συναφώς, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι δεν αρκεί ένα πρόσωπο να πραγματοποιεί συναλλαγή η οποία αφορά οικονομική δραστηριότητα προκειμένου να θεωρηθεί «επιχείρηση» και η συναλλαγή να χαρακτηρισθεί ως «εμπορική» συναλλαγή, αλλά πρέπει το πρόσωπο αυτό να ενεργεί ως οργάνωση στο πλαίσιο μιας τέτοιας δραστηριότητας ή μιας ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας (πρβλ. απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2016, Nemec, C‑256/15, EU:C:2016:954, σκέψη 33).
29
Η απαίτηση αυτή συνεπάγεται ότι το οικείο πρόσωπο πρέπει να ασκεί την εν λόγω δραστηριότητα κατά τρόπο διαρθρωμένο και διαρκή, οπότε η δραστηριότητα αυτή δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη και μεμονωμένη παροχή, και ότι η οικεία συναλλαγή πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο της ίδιας δραστηριότητας (πρβλ. απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2016, Nemec, C‑256/15, EU:C:2016:954, σκέψη 34).
30
Εν προκειμένω, όπως επισημαίνει το αιτούν δικαστήριο, δεν αμφισβητείται ότι η συμβατική σχέση μεταξύ Agenciart και CT συνεπαγόταν παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής και ότι η Agenciart πρέπει να χαρακτηριστεί ως «επιχείρηση». Αντιθέτως, όσον αφορά το ζήτημα αν η CT πρέπει επίσης να χαρακτηριστεί ως «επιχείρηση», η αμφιβολία του αιτούντος δικαστηρίου έγκειται στο ότι, ακόμη και αν η CT, ως ελεύθερη επαγγελματίας, ασκεί κατά σύνηθες επάγγελμα το επάγγελμα του ηθοποιού, έναντι αμοιβής, εντούτοις, δεν διαθέτει οργανωμένη διάρθρωση μέσων, στο μέτρο που περιορίζεται στην άσκηση της ως άνω δραστηριότητας χωρίς να διαθέτει ίδιες εγκαταστάσεις, ούτε προσωπικό, εργαλεία ή εξοπλισμό για την επαγγελματική της δραστηριότητα.
31
Συναφώς, καταρχάς, στο μέτρο που το άρθρο 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7 αναφέρεται, για τους σκοπούς του ορισμού της έννοιας της «επιχείρησης», σε «οιαδήποτε οργάνωση […] που ενεργεί στα πλαίσια της ανεξάρτητης οικονομικής […] της δραστηριότητας», επισημαίνεται ότι φυσικό πρόσωπο το οποίο ως ελεύθερος επαγγελματίας ασκεί, κατά σύνηθες επάγγελμα, το επάγγελμα του ηθοποιού, έναντι αμοιβής, ασκεί «ανεξάρτητη επαγγελματική δραστηριότητα», κατά την έννοια του ως άνω άρθρου 2, σημείο 3. Επιπλέον, από το γράμμα του άρθρου 2, σημείο 3, προκύπτει επίσης ότι το γεγονός ότι η οικεία δραστηριότητα ασκείται από ένα μόνον πρόσωπο δεν ασκεί επιρροή στο πλαίσιο αυτό.
32
Περαιτέρω, όσον αφορά την απαίτηση να ενεργεί ως «οργάνωση»«στο πλαίσιο» ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας, από τη νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 29 της παρούσας απόφασης προκύπτει ότι η επίμαχη δραστηριότητα πρέπει να ασκείται «κατά τρόπο διαρθρωμένο και διαρκή».
33
Όμως, ούτε από το γράμμα του άρθρου 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7 ούτε από τη νομολογία αυτή μπορεί να συναχθεί ότι ο χαρακτηρισμός της επιχείρησης, κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 2, σημείο 3, εξαρτάται από το κατά πόσον το οικείο πρόσωπο, ως προς το οποίο δεν αμφισβητείται ότι ασκεί κατά σύνηθες επάγγελμα τη δραστηριότητά του, διαθέτει οργανωμένη διάρθρωση μέσων, όπως ίδιες εγκαταστάσεις, προσωπικό, εργαλεία ή εξοπλισμό για τη δραστηριότητα αυτή. Πράγματι, σε ορισμένους οικονομικούς τομείς τα στοιχεία ενεργητικού, ενσώματα ή άυλα, είναι μειωμένα στο ελάχιστο και η δραστηριότητα στηρίζεται ουσιαστικά στο εργατικό δυναμικό (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 1998, Hernández Vidal κ.λπ., C‑127/96, C‑229/96 και C‑74/97, EU:C:1998:594, σκέψη 27).
34
Τέλος, στο μέτρο που η συναλλαγή πρέπει να εντάσσεται «στο πλαίσιο» της οικείας δραστηριότητας, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η ερμηνεία την οποία υποστηρίζει η CT, κατά την οποία, μολονότι μια ηθοποιός πρέπει, ως ελεύθερη επαγγελματίας, να χαρακτηρίζεται ως «επιχείρηση» για τους σκοπούς της οδηγίας 2011/7 όταν συνάπτει σύμβαση με τηλεοπτικό σταθμό, δεν ενεργεί ως τέτοια κατά τη σύναψη σύμβασης πρακτόρευσης όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη.
35
Πράγματι, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η σύναψη σύμβασης πρακτόρευσης από πρόσωπο που ασκεί το επάγγελμα του ηθοποιού αποτελεί μέρος της επαγγελματικής του δραστηριότητας και συνδέεται στενά με αυτήν, δεδομένου ότι, αν το οικείο πρόσωπο δεν ασκούσε το εν λόγω επάγγελμα, η σύναψη μιας τέτοιας σύμβασης, η οποία συνίσταται ακριβώς στην προώθηση και τη διαχείριση της ως άνω δραστηριότητας, δεν θα είχε, κατ’ ανάγκην, αντικείμενο.
36
Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το άρθρο 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7, καθώς και από τον σκοπό που η ίδια επιδιώκει. Συναφώς, πρώτον, από το άρθρο 1, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι σκοπός της είναι η καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να ενισχυθεί με τον τρόπο αυτόν η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των ΜΜΕ. Δεύτερον, στην αιτιολογική σκέψη 10 της οδηγίας 2011/7 υπογραμμίζεται ότι τα ελευθέρια επαγγέλματα εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ως «επιχειρήσεις».
37
Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7 έχει την έννοια ότι ένα φυσικό πρόσωπο το οποίο ως ελεύθερος επαγγελματίας ασκεί, κατά σύνηθες επάγγελμα, το επάγγελμα του ηθοποιού έναντι αμοιβής, χωρίς ωστόσο να διαθέτει ίδιες εγκαταστάσεις, ούτε προσωπικό, εργαλεία ή εξοπλισμό για την επαγγελματική του δραστηριότητα, εμπίπτει στην έννοια της «επιχείρησης» κατά τη διάταξη αυτή.
Επί των δικαστικών εξόδων
38
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 2, σημείο 3, της οδηγίας 2011/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές,
έχει την έννοια ότι:
φυσικό πρόσωπο το οποίο ως ελεύθερος επαγγελματίας ασκεί, κατά σύνηθες επάγγελμα, το επάγγελμα του ηθοποιού έναντι αμοιβής, χωρίς ωστόσο να διαθέτει ίδιες εγκαταστάσεις, ούτε προσωπικό, εργαλεία ή εξοπλισμό για την επαγγελματική του δραστηριότητα, εμπίπτει στην έννοια της «επιχείρησης» κατά τη διάταξη αυτή.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική.