Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 17ης Νοεμβρίου 2011 [αίτηση του Okresní soud v Chebu (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] - Hypoteční banka, a.s. κατά Udo Mike Lindner
(Υπόθεση C-327/10) 
(Διεθνής δικαιοδοσία και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Σύμβαση στεγαστικού δανείου συναφθείσα μεταξύ καταναλωτή υπηκόου ενός κράτους μέλους και τράπεζας εγκατεστημένης σε άλλο κράτος μέλος - Νομοθεσία κράτους μέλους κατά την οποία, όταν η ακριβής κατοικία του καταναλωτή δεν είναι γνωστή, επιτρέπεται η εναντίον του προσφυγή ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους αυτού)
Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
Αιτούν δικαστήριο
Okresní soud v Chebu
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Hypoteční banka, a.s.
κατά
Udo Mike Lindner
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Okresní soud v Chebu - Ερμηνεία του άρθρου 81 ΣΛΕΕ, των άρθρων 16, παράγραφος 2, 17, παράγραφος 3, και 24 του κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1) όπως επίσης και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29) - Δικαιοδοσία ως προς σύμβαση ενυπόθηκου δανείου συναφθείσα μεταξύ καταναλωτή ιθαγένειας ενός κράτους μέλους και τράπεζας με έδρα σε άλλο κράτος μέλος - Νομοθεσία κράτους μέλους επιτρέπουσα, όταν ο τόπος κατοικίας του καταναλωτή δεν είναι γνωστός, την άσκηση αγωγής κατ' αυτού ενώπιον δικαστηρίου του κράτους αυτού
Διατακτικό
Ο κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι η εφαρμογή των προβλεπόμενων κανόνων προϋποθέτει ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη περίπτωση επί της οποίας καλείται να αποφανθεί δικαστήριο κράτους μέλους είναι ικανή να θέσει ζητήματα σχετικά με τον καθορισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου αυτού. Τούτο ισχύει όταν, σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, δικαστήριο κράτους μέλους καλείται να αποφανθεί επί ενδίκου μέσου το οποίο στρέφεται κατά υπηκόου άλλου κράτους μέλους η κατοικία του οποίου είναι άγνωστη στο εν λόγω δικαστήριο.
Ο κανονισμός 44/2001 έχει την έννοια ότι:
σε περίπτωση, όπως η επίμαχη της κύριας δίκης, κατά την οποία καταναλωτής ο οποίος συμβάλλεται σε μακροχρόνια σύμβαση στεγαστικού δανείου με υποχρέωση να ενημερώνει τον αντισυμβαλλόμενό του για κάθε αλλαγή διευθύνσεως μεταφέρει την κατοικία του προ της ασκήσεως αγωγής εναντίον του για παράβαση των συμβατικών του υποχρεώσεων, τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου βρίσκεται η τελευταία γνωστή κατοικία του καταναλωτή είναι αρμόδια, κατά το άρθρο 16, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού, να επιληφθούν της αγωγής αυτής όταν δεν είναι σε θέση να διαπιστώσουν, κατ' εφαρμογή του άρθρου 59 του ίδιου κανονισμού, την τρέχουσα κατοικία του εναγομένου και δεν έχουν στη διάθεσή τους αποδεικτικά στοιχεία ικανά ώστε να διαπιστώσουν ότι αυτός πράγματι κατοικεί εκτός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
ο κανονισμός αυτός δεν απαγορεύει την εφαρμογή διατάξεως του εσωτερικού δικονομικού κράτους μέλους κατά την οποία, με σκοπό την αποφυγή αρνησιδικίας, επιτρέπεται η διεξαγωγή δίκης κατά ερημοδικούντος προσώπου αγνώστου κατοικίας, εφόσον το επιληφθέν της διαφοράς δικαστήριο διασφαλίζει, προ της εκδόσεως της αποφάσεώς του, ότι καταβλήθηκε επιμελώς, και με βάση τις επιταγές της καλής πίστης και των χρηστών ηθών, κάθε προσπάθεια για τον εντοπισμό του εναγομένου.
____________
1 - ΕΕ C 246 της 11.9.2010.