61987CJ0219_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 219/87,
Hoogovens Groep BV, εταιρία ολλανδικού δικαίου, με έδρα το IJmuiden (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τους F. O. W. Vogelaar και L. H. van Lennep, δικηγόρους Χάγης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Jacques Loesch, 8, rue Zithe,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από το νομικό της σύμβουλο Rolf Waegenbaur, επικουρούμενο από τον Piet Vercruysse, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, Centre Wagner,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της γενικής αποφάσεως 1434/87/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 1987, με την οποία καταργήθηκε η απόφαση 3524/86/ΕΚΑΧ περί τροποποιήσεως της αποφάσεως 3485/85/ΕΚΑΧ σχετικά με την παράταση της ισχύος του συστήματος επιτηρήσεως και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)
συγκείμενο από τους T. Koopmans, πρόεδρο τμήματος, T. F. O' Higgins, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler και M. Diez de Velasco, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz
γραμματέας: H. A. Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 1ης Μαρτίου 1989,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 28ης Απριλίου 1989,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Ιουλίου 1987, η εταιρία Hoogovens Groep BV (εφεξής: Hoogovens) άσκησε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 33, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, προσφυγή με αντικείμενο την ακύρωση της γενικής αποφάσεως 1434/87/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 1987, με την οποία καταργήθηκε η απόφαση 3524/86/ΕΚΑΧ περί τροποποιήσεως της αποφάσεως 3485/85/ΕΚΑΧ σχετικά με την παράταση της ισχύος του συστήματος επιτηρήσεως και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 136, σ. 39).
2 Η ισχύς του συστήματος επιτηρήσεως και ποσοστώσεων παραγωγής για τα προϊόντα των κατηγοριών Ια, Ιβ, Ιγ, ΙΙ και ΙΙΙ (της 1ης ομάδας) και ΙΙΙ, ΙV και VΙ (της 2ης ομάδας) που παράγουν οι βιομηχανίες σιδήρου και χάλυβα παρατάθηκε για το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 1986 μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 1987 με την απόφαση 3485/85/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1985 (ΕΕ L 340, σ. 5). Το άρθρο 15, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως προέβλεπε τις προϋποθέσεις για τη μεταφορά ποσοτήτων αναφοράς εντός δύο κατηγοριών προϊόντων, και συγκεκριμένα των κατηγοριών Ια, Ιβ, Ιγ, ΙΙ και ΙΙΙ (της 1ης ομάδας) και ΙΙΙ, ΙV και VΙ (της 2ης ομάδας). Κατά το άρθρο 15, παράγραφος 2, της αποφάσεως αυτής, η Επιτροπή μπορούσε να επιτρέψει τις ανταλλαγές, πωλήσεις ή παραχωρήσεις των παραγωγών και των ποσοτήτων αναφοράς σε περιπτώσεις οριστικής παύσεως της λειτουργίας, πωλήσεως ή μεταφοράς των εγκαταστάσεων σε τρίτη χώρα μετά την 1η Ιανουαρίου 1980. Η παράγραφος 3 προέβλεπε ότι σε παρόμοιες περιπτώσεις η Επιτροπή μπορούσε να επιτρέψει τη μεταφορά των ποσοτήτων αναφοράς που αντιστοιχούσαν στην οικεία εγκατάσταση εντός των απαριθμούμενων στην πρώτη παράγραφο ομάδων.
3 Εκτιμώντας ότι από 1ης Ιανουαρίου 1987 η κατηγορία προϊόντων Ιγ δεν θα υπέκειτο πλέον στο σύστημα των ποσοστώσεων και ότι θα ήταν συνεπώς ευκταία η αποφυγή διαταραχών της αγοράς χάλυβα οφειλομένων στην τεχνητή διόγκωση των ποσοτήτων αναφοράς των παραμενόντων υπό ποσόστωση προϊόντων με τη μεταφορά των ποσοτήτων αναφοράς των προϊόντων που επρόκειτο να ελευθερωθούν, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 3524/86/ΕΚΑΧ, της 19ης Νοεμβρίου 1986, περί τροποποιήσεως της αποφάσεως 3485/85/ΕΚΑΧ (ΕΕ L 325, σ. 35), με την οποία περιόρισε, με άμεση ισχύ, τις κατά το άρθρο 15, παράγραφοι 1 και 3, της εν λόγω αποφάσεως δυνατότητες μεταφοράς μόνο στα προϊόντα των κατηγοριών Ια, Ιβ, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV και VΙ.
4 Με την απόφαση 3746/86/ΕΚΑΧ, της 5ης Δεκεμβρίου 1986, περί τροποποιήσεως της αποφάσεως 3485/85/ΕΚΑΧ (ΕΕ L 348, σ. 1), η Επιτροπή εξαίρεσε την κατηγορία προϊόντων Ιγ από το σύστημα των ποσοστώσεων.
5 Διαπιστώνοντας ότι οι επιπτώσεις από τις ενδεχόμενες μεταφοράς ποσοτήτων αναφοράς της κατηγορίας Ιγ προς τις κατηγορίες που εξακολουθούσαν να υπόκεινται σε ποσοστώσεις δεν ήταν τόσο σοβαρές ώστε να δικαιολογείται το θεσπισθέν με την απόφαση 3524/87/ΕΚΑΧ μέτρο, η Επιτροπή κατάργησε αναδρομικώς από τις 19 Νοεμβρίου 1986 την εν λόγω απόφαση, εκδίδοντας την απόφαση 1434/87/ΕΚΑΧ.
6 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι λόγοι και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
7 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την επίδικη απόφαση, ενήργησε έναντι αυτής κατά κατάχρηση εξουσίας, διότι δεν προέβλεψε τα αναγκαία μέτρα, προκειμένου να διασφαλίσει τη διατήρηση της σχετικής θέσεώς της στην αγορά.
8 Ως οιονεί μονοπαραγωγός, εφόσον το 90 % της συνολικής της παραγωγής αναφοράς κάλυπτε δύο κατηγορίες προϊόντων, η προσφεύγουσα δεν απολάμβανε περισσότερα ωφελήματα από τα προβλεπόμενα στο άρθρο 15 της αποφάσεως 3485/85/ΕΚΑΧ για τους μονοπαραγωγούς που χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι η παραγωγή αναφοράς τους για μια κατηγορία προϊόντων αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 80 % της συνολικής τους παραγωγής αναφοράς. 'Οσον αφορά, λοιπόν, τη διατήρηση της σχετικής θέσεώς της στην αγορά, η προσφεύγουσα έπρεπε να τύχει της ίδιας μεταχείρισης με τους μονοπαραγωγούς. Ενώ, όμως, με τη ρύθμιση της Επιτροπής προβλέπονταν προσαρμογές υπέρ των μονοπαραγωγών, η σχετική θέση των οποίων θιγόταν από τις μεταφορές προς την κατηγορία των παραγομένων από αυτούς προϊόντων, δεν ελήφθη κανένα μέτρο του είδους αυτού υπέρ των οιονεί μονοπαραγωγών, όπως είναι και η προσφεύγουσα.
9 Για να κριθεί το βάσιμο του προβαλλομένου από την προσφεύγουσα λόγου περί καταχρήσεως εξουσίας, απαιτείται να εξεταστεί αν η Επιτροπή, εκδίδοντας την επίδικη απόφαση, έκανε χρήση των εξουσιών της για την επίτευξη σκοπών ξένων προς εκείνους για τους οποίους της ανατέθηκαν οι εξουσίες αυτές.
10 Πρέπει συναφώς να εξεταστεί εμπεριστατωμένα αν ο σκοπός του συστήματος των ποσοστώσεων παραγωγής που υπό ορισμένες περιστάσεις η Επιτροπή οφείλει, δυνάμει του άρθρου 58 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, να εγκαθιδρύσει συνεπάγεται παράλληλα και υποχρέωση της Επιτροπής να διασφαλίζει υπέρ των ευρισκομένων στην κατάσταση της προσφεύγουσας επιχειρήσεων τη διατήρηση της σχετικής θέσεώς τους στην αγορά.
11 Επ' αυτού το Δικαστήριο είχε ήδη την ευκαιρία να αναγνωρίσει ότι τα θεσπιζόμενα δυνάμει του άρθρου 58 μέτρα πρέπει να παρέχουν στο σύνολο των επιχειρήσεων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα της Κοινότητας τη δυνατότητα να αμύνονται συλλογικά και με πνεύμα αλληλεγγύης κατά των συνεπειών που απορρέουν από καταστάσεις κρίσεως σε περίπτωση μειώσεως της ζητήσεως. Από τα ανωτέρω, το Δικαστήριο συνήγαγε ότι ο σκοπός της εν λόγω διατάξεως δεν έγκειται στο να καθιστά δυνατό στις επιχειρήσεις να αποφεύγουν, σε περίοδο κρίσεως, τις συνέπειες των προγενεστέρων επιλογών τους στον τομέα των επενδύσεων και της παραγωγής (βλέπε αποφάσεις της 7ης Ιουλίου 1982 στην υπόθεση 119/81, Kloeckner, Συλλογή 1982, σ. 2627, και της 11ης Μαΐου 1983 στην υπόθεση 244/81, Kloeckner, Συλλογή 1983, σ. 1451).
12 Το προβλεπόμενο στην απόφαση 3485/85/ΕΚΑΧ σύστημα των μεταφορών ποσοτήτων αναφοράς από μία κατηγορία σε άλλη, σύστημα του οποίου η νομιμότητα ουδέποτε αμφισβητήθηκε, έχει ως αναπόδραστη συνέπεια την τροποποίηση της σχετικής θέσεως των επιχειρήσεων εντός των κατηγοριών προϊόντων που θίγουν οι εν λόγω μεταφορές.
13 Γεγονός είναι ότι η Επιτροπή θέσπισε τη διάταξη του άρθρου 15, παράγραφος 1, μόνο υπέρ των παραγουσών αποκλειστικά ένα προϊόν επιχειρήσεων ή των επιχειρήσεων των οποίων η παραγωγή αναφοράς για μια κατηγορία προϊόντων αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 80 % της συνολικής της παραγωγής αναφοράς, ορίζοντας ότι εγκρίνει τις αναγκαίες προσαρμογές αν, λόγω των επιτρεπομένων κατά το άρθρο 15, παράγραφος 1, μεταφορών ποσοτήτων αναφοράς, διαπιστώσει αξιόλογη μείωση της αναλογίας των ποσοτήτων αναφοράς των εν λόγω επιχειρήσεων, αφενός, και όλων των άλλων επιχειρήσεων της Κοινότητας, αφετέρου.
14 Η εν λόγω διάταξη παρεκκλίσεως από το γενικό σύστημα των ποσοστώσεων παραγωγής δικαιολογείται από το γεγονός ότι ο μονοπαραγωγός, έννοια της οποίας ούτε η εισαγωγή στη ρύθμιση των ποσοστώσεων ούτε ο ορισμός αμφισβητήθηκε, βρίσκεται σε ιδιάζουσα κατάσταση, συνιστάμενη στο ότι αυτός δεν μπορεί να κάνει χρήση, όπως συμβαίνει με τους παραγωγούς περισσοτέρων του ενός κυρίων προϊόντων, των μεταφορών του άρθρου 15 ή μπορεί να το πράξει μόνο σε πολύ περιορισμένο βαθμό.
15 Κανένας τέτοιος λόγος δεν υφίσταται για επιχειρήσεις που δεν πληρούν τις χαρακτηρίζουσες τους μονοπαραγωγούς ειδικές περιστάσεις και κατά συνέπεια η Επιτροπή δεν είχε καμιά υποχρέωση να διασφαλίσει υπέρ επιχειρήσεων που βρίσκονται στην κατάσταση της προσφεύγουσας τη σχετική θέση τους στην αγορά.
16 Υπό τις περιστάσεις αυτές, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή, μη εγγυωμένη τη σχετική θέση της προσφεύγουσας στην αγορά, δεν ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας έναντι αυτής.
17 Κατόπιν των ανωτέρω, η προσφυγή είναι απορριπτέα.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
18 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττούμενος διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Απορρίπτει την προσφυγή.
2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.