61980CJ0109_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 109/80
μέ αντικείμενο αίτηση πρός τό Δικαστήριο από τό College van Beroep voor het Bedrijfsleven ( Κάτω Χώρες ), κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης EOK περί εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως στά πλαίσια τής εκκρεμούσας δίκης ενώπιον τού δικαστηρίου αυτού μεταξύ
C . TONEMAN BV, Leidschendam,
καί
ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ, Χάγη,
Αντικείμενο της υπόθεσης
επί τής ερμηνείας τού κανονισμού 1023/70 τού Συμβουλίου τής 25ης Μα ΐου 1970 περί θεσπίσεως κοινής διαδικασίας διαχειρίσεως τών ποσοστώσεων ( ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 24, τόμ . 11-001, σ . 114 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ διάταξη τής 25ης Μαρτίου 1980 πού περιήλθε στό Δικαστήριο τήν 8η Απριλίου 1980, τό College van Beroep voor het Bedrijfsleven υπέβαλε, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα σχετικά μέ τήν ερμηνεία τού άρθρου 4 τού κανονισμού 1023/70 τού Συμβουλίου τής 25ης Μα ΐου 1970 περί θεσπίσεως κοινής διαδικασίας διαχειρίσεως τών ποσοστώσεων ( ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 24, τ . 11-001, σ . 114 ).
2 Τά ανωτέρω ερωτήματα ανέκυψαν στό πλαίσιο τής εκκρεμούσας δίκης ενώπιον τού δικαστηρίου αυτού μεταξύ τής εταιρείας Handelsonderneming C . Toneman BV, προσφεύγουσας στήν κύρια δίκη ( στό εξής «Toneman» ) καί τού υπουργού τών οικονομικών υποθέσεων τών Κάτω Χωρών μέ αντικείμενο τήν άρνηση τών αρμόδιων ολλανδικών αρχών νά χορηγήσουν σέ εναν εισαγωγέα άδειες εισαγωγής γιά μαντήλια προελεύσεως Τσεχοσλοβακίας .
3 Τό 1979 η εισαγωγή μαντηλιών προελεύσεως Τσεχοσλοβακίας στίς Κάτω Χώρες, πού ήδη υπόκεινταν στή χορήγηση αδειών εισαγωγής, αποτελούσε τό αντικείμενο επιβολής ποσοστώσεως . Η εν λόγω ποσόστωση θεσπίστηκε βάσει τής οδηγίας 79/252 τού Συμβουλίου τής 21ης Δεκεμβρίου 1978 περί τροποποιήσεως τών αυτόνομων καθεστώτων εισαγωγής έναντι χωρών κρατικού εμπορίου ( ΕΕ ειδ . έκδ . αριθ . Ν 60, τ . 11-013, σ . 199 ). Η απόφαση αυτή προέβλεπε στό άρθρο 3 οτι τά Κράτη μέλη άνοιγαν ποσοστώσεις εισαγωγής καί, στό παράρτημα IX, οτι η ποσόστωση γιά τήν εισαγωγή μαντηλιών προελεύσεως Τσεχοσλοβακίας στήν Benelux ανέρχονταν σέ 3 393 000 τεμάχια . Από τή διάταξη περί παραπομπής προκύπτει οτι ο ολλανδός υπουργός τών οικονομικών υποθέσεων αποφάσισε νά κατανείμει τήν ποσόστωση πού χορηγήθηκε, ως πρός τήν Benelux στίς Κάτω Χώρες βάσει τών εισαγωγών μαντηλιών προελεύσεως Τσεχοσλοβακίας τό 1977 . Ο ενδιαφερόμενος εν προκειμένω εισαγωγέας δέν ειχε εισαγάγει μαντήλια προελεύσεως Τσεχοσλοβακίας κατά τή διάρκεια τής περιόδου αναφοράς καί οι άδειες εισαγωγής πού ειχε ζητήσει γιά τό 1979 δέν τού εγκρίθηκαν .
4 Η Toneman άσκησε προσφυγή κατά τής αρνητικής αυτής αποφάσεως ενώπιον τού College van Beroep voor het Bedrijfsleven, προβάλλοντας ιδίως οτι η απόφαση τής 21ης Δεκεμβρίου 1978 περί ανοίγματος τής εν λόγω ποσοστώσεως, μέ έναρξη ισχύος τήν 1η Ιανουαρίου 1979, δέ δημοσιεύτηκε στήν Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων παρά στίς 12 Μαρτίου 1979, καί οτι οι ολλανδικές
αρχές δέν προέβησαν ποτέ σέ γενική γνωστοποίηση τής εν λόγω ποσοστώσεως καί οτι οι ενδιαφερόμενοι δέν πληροφορήθηκαν εγκαίρως αυτό τό μέτρο .
5 Τό College van Beroep voor het Bedrijfsleven θεώρησε οτι η λύση τής ένδικης διαφοράς εξαρτιόνταν από τήν ερμηνεία τών κοινοτικών διατάξεων στόν τομέα τών ποσοστώσεων καί υπέβαλε στό Δικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα περί τής ερμηνείας τού άρθρου 4 τού κανονισμού 1023/70 τού Συμβουλίου καί περί τών συνεπειών μιάς ενδεχόμενης μή τηρήσεως αυτής τής διατάξεως .
6 Τό πρώτο από αυτά τά ερωτήματα διατυπώθηκε ως εξής :
«Ο κανονισμός 1023/70 τού Συμβουλίου πρέπει νά ερμηνευτεί υπό τήν έννοια οτι η διάταξη περί δημοσιότητας τού άρθρου 4 τού κανονισμού εφαρμόζεται σέ ποσοστώσεις εισαγωγών, τίς οποίες ανοίγουν τά Κράτη μέλη σύμφωνα μέ τό άρθρο 3 τής αποφάσεως 79/252 τού Συμβουλίου τής 21ης Δεκεμβρίου 1978;»
7 Τό άρθρο 4 τού κανονισμού 1023/70 ορίζει οτι «τό αργότερο τρείς εβδομάδες μετά από κάθε κατανομή ποσοστώσεως, τά Κράτη μέλη γνωστοποιούν, μέ επίσημη δημοσίευση, τά προϊόντα γιά τά οποία καί τόν τρόπο κατά τόν οποίο εγκρίνονται οι εισαγωγές ή οι εξαγωγές» .
8 Κατά τήν Επιτροπή καί τήν ολλανδική κυβέρνηση, η διάταξη αυτή δέν εφαρμόζεται παρά στίς κοινοτικές ποσοστώσεις καί όχι στίς εθνικές ποσοστώσεις πού εξακολουθούν νά υφίστανται σέ ορισμένες περιπτώσεις μέ έγκριση τής Κοινότητας έναντι τών χωρών κρατικού εμπορίου . Στήν προκειμένη περίπτωση πρόκειται ακριβώς γιά μιά τέτοια εθνική ποσόστωση .
9 Η απάντηση στό ερώτημα πού θέτει τό εθνικό δικαστήριο πρέπει νά αναζητηθεί τόσο στό πνεύμα τού συνόλου τών κοινοτικών διατάξεων στόν τομέα τών ποσοστώσεων, οσο καί στό γράμμα αυτών τών διατάξεων .
10 Κατά τόν καθορισμό κοινής εμπορικής πολιτικής, μετά τήν εκπνοή τής μεταβατικής περιόδου, ο κανονισμός 1023/70 τού Συμβουλίου θέσπισε, οσον αφορά τά είδη πού η εισαγωγή τους δέν ειχε ελευθερωθεί, κοινοτικές διατάξεις γιά τίς ποσοστώσεις εισαγωγών καί καθιέρωσε ιδίως τόν τρόπο κατά τόν οποίο τό μέν Συμβούλιο καθορίζει καί κατανέμει αυτές τίς ποσοστώσεις, τά δέ Κράτη μέλη
τίς διαχειρίζονται . Πάντως, επειδή δέ φαινόταν δυνατό νά καθορισθεί ενα κοινοτικό σύστημα γιά ολες τίς περιπτώσεις, διαφυλάχθηκε στά Κράτη μέλη, μέ αποφάσεις τού Συμβουλίου, η δυνατότητα νά εξακολουθούν νά διατηρούν σέ ορισμένες περιπτώσεις εθνικά συστήματα ποσοστώσεων . Αυτό συνέβη ιδίως μέ τήν απόφαση 75/210 τού Συμβουλίου τής 27ης Μαρτίου 1975 σχετικά μέ τά αυτόνομα συστήματα εισαγωγής έναντι τών χωρών κρατικού εμπορίου ( PB 1975 L 99, σ . 7 ), οπως τροποποιήθηκε από τήν απόφαση 79/252 τού Συμβουλίου τής 21ης Δεκεμβρίου 1978, δυνάμει τής οποίας θεσπίστηκε στίς Κάτω Χώρες η ένδικη ποσόστωση . Από τίς αιτιολογικές σκέψεις τής αποφάσεως 75/210 προκύπτει οτι αυτό τό σύστημα εφαρμόζεται μέχρις οτου συναφθούν μεταξύ τής Κοινότητας καί τών διάφορων χωρών κρατικού εμπορίου εμπορικές συμφωνίες περί, μεταξύ άλλων, τού εφαρμοστέου συστήματος εισαγωγών στήν Κοινότητα προϊόντων αυτών τών χωρών, καθώς καί οτι θά συνεχιστεί η προοδευτική θέσπιση ενός κοινού συστήματος εισαγωγών .
11 Σ’ αυτόν τό δυισμό τών συστημάτων ποσοστώσεως οφείλεται τό οτι οι διατάξεις τού κανονισμού 1023/70 εφαρμόζονται δυνάμει τού άρθρου 1 αυτού τού κανονισμού «στή διαχείριση τών ποσοστώσεων επί τών εισαγωγών . . . τίς οποίες η Κοινότητα έχει καθορίσει κατά τρόπο αυτόνομο ή συμβατικό», δηλαδή οπως διευκρινίζεται στή δεύτερη αιτιολογική σκέψη, σέ «κοινοτικές ποσοστώσεις» ενώ τό άρθρο 1 πρώτη παράγραφος τής αποφάσεως 75/210, οπως τροποποιήθηκε από τό άρθρο 3 τής αποφάσεως 79/252, ορίζει οτι, στίς περιπτώσεις τών μέτρων πού λήφθηκαν δυνάμει αυτής τής διατάξεως, πρόκειται γιά ποσοστώσεις πού «τά Κράτη μέλη ανοίγουν», άρα γιά εθνικές ποσοστώσεις .
12 Επιπλέον, τό άρθρο 1 παράγραφος 2 τής αποφάσεως 75/210 διευκρινίζει οτι «ο τρόπος κατά τόν οποίο διενεργούνται στά Κράτη μέλη τό άνοιγμα καί η διαχείριση τών ποσοστώσεων» δέ θίγεται . Οι διατυπώσεις πού έπρεπε νά τηρήσουν οι ολλανδικές αρχές καθορίζοντας τήν επίδικη ποσόστωση, καί ιδίως οι σχετικές μέ τήν ενδεχόμενη δημοσιότητα αυτής τής ποσοστώσεως, ηταν συνεπώς εκείνες πού καθόριζε τό εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο καί όχι εκείνες πού προβλέπονταν στόν κανονισμό 1023/70 προκειμένου περί τών κοινοτικών ποσοστώσεων .
13 Συνεπώς, στό πρώτο ερώτημα πού υπέβαλε τό College van Beroep voor het Bedrijfsleven πρέπει νά δοθεί η απάντηση οτι τό άρθρο 4 τού κανονισμού 1023/70 τού Συμβουλίου δέν εφαρμόζεται στίς ποσοστώσεις εισαγωγών πού ανοίγουν τά Κράτη μέλη έναντι τών χωρών κρατικού εμπορίου, δυνάμει τού άρθρου 3 τής αποφάσεως 79/252 τού Συμβουλίου τής 21ης Δεκεμβρίου 1978 .
14 Τό δεύτερο ερώτημα πού έθεσε τό College van Beroep voor het Bedrijfsleven, κατέστη άνευ αντικειμένου, δεδομένου οτι δέν υποβλήθηκε παρά μόνο γιά τήν περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στό πρώτο ερώτημα .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
15 Τά έξοδα στά οποία υποβλήθηκε η κυβέρνηση τού Βασιλείου τών Κάτω Χωρών καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες υπέβαλαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει ως πρός τούς διαδίκους τής κύριας δίκης τό χαρακτήρα παρεμπίπτοντος πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφασίσει γιά τά έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )
κρίνοντας επί τών ερωτημάτων πού τού υπέβαλε τό College van Beroep voor het Bedrijfsleven ( Κάτω Χώρες ) μέ διάταξη τής 25ης Μαρτίου 1980, η οποία πρωτοκολλήθηκε στό Δικαστήριο στίς 8 Απριλίου 1980 αποφαίνεται :
Τό άρθρο 4 τού κανονισμού 1023/70 τού Συμβουλίου τής 25ης Μα ΐου 1970 δέν εφαρμόζεται στίς ποσοστώσεις εισαγωγών πού ανοίγουν τά Κράτη μέλη έναντι τών χωρών κρατικού εμπορίου, δυνάμει τού άρθρου 3 τής αποφάσεως 79/252 τού Συμβουλίου τής 21ης Δεκεμβρίου 1978 .