62023TJ1093_RES
Υπόθεση T‑1093/23
AH
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 22ας Ιανουαρίου 2025
«Υπαλληλική υπόθεση – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Αποδοχές – Επίδομα αποδημίας – Άρνηση χορήγησης του επιδόματος αποδημίας – Υπολογισμός της πενταετούς περιόδου αναφοράς – Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ – Ευθύνη»
Υπάλληλοι – Αποδοχές – Επίδομα αποδημίας – Προϋποθέσεις χορήγησης – Μόνιμη διαμονή εκτός του κράτους μέλους υπηρεσίας κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς – Εφαρμογή στην περίπτωση διαδοχικών συμβάσεων του ενδιαφερομένου με διαφορετικά θεσμικά όργανα εντός του κράτους υπηρεσίας – Διατήρηση του δικαιώματος λήψης του επιδόματος αποδημίας
(Καθεστώς Υπηρεσιακής Καταστάσεως, παράρτημα VII, άρθρο 4 §1, στοιχείο aʹ)
(βλ. σκέψεις 32-34, 36-42, 44-47)
Υπαλληλικές προσφυγές – Πλήρης δικαιοδοσία – Χρηματικές διαφορές κατά την έννοια του άρθρου 91, παράγραφος 1, του ΚΥΚ – Έννοια – Αγωγή με αντικείμενο την αναδρομική καταβολή του επιδόματος αποδημίας – Εμπίπτει
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως, άρθρο 91 § 1)
(βλ. σκέψεις 50-53)
Σύνοψη
Επιληφθέν προσφυγής-αγωγής που άσκησε ο AH, συμβασιούχος υπάλληλος, το Γενικό Δικαστήριο, αποφαινόμενο σε πενταμελή σύνθεση, ακυρώνει την απόφαση του Γραφείου «Διαχείριση και Εκκαθάριση των Ατομικών Δικαιωμάτων» (PMO) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μη χορηγηθεί στον AH επίδομα αποδημίας (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση). Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει τις περιστάσεις υπό τις οποίες πρέπει να χορηγείται το επίδομα αποδημίας στους συμβασιούχους υπαλλήλους.
Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων), ο οποίος έχει την ιταλική ιθαγένεια και διαμένει στις Βρυξέλλες από τον Μάιο του 2017, προσλήφθηκε ως συμβασιούχος υπάλληλος στην Επιτροπή των Περιφερειών για το χρονικό διάστημα από την 1η Οκτωβρίου 2022 έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2023. Η Επιτροπή των Περιφερειών, κατά τον προσδιορισμό των χρηματικών δικαιωμάτων του προσφεύγοντος στο πλαίσιο της ανάληψης καθηκόντων σε αυτή, δέχθηκε τη χορήγηση στον προσφεύγοντα του επιδόματος αποδημίας του άρθρου 69 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), το οποίο υπολογίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ.
Εν συνεχεία, ο προσφεύγων έπαυσε την 31η Ιανουαρίου 2023 να ασκεί τα καθήκοντά του στην Επιτροπή των Περιφερειών, λόγω της πρόσληψής του ως συμβασιούχου υπαλλήλου στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου (στο εξής: ΓΓΣ). Ανέλαβε καθήκοντα στη ΓΓΣ την επόμενη ημέρα.
Στο πλαίσιο της ανάληψης των καθηκόντων του στη ΓΓΣ, το PMO τού κοινοποίησε την προσβαλλόμενη απόφαση σύμφωνα με την οποία δεν δικαιούνταν το επίδομα αποδημίας διότι, αφενός, η πρόσληψή του στη ΓΓΣ συνιστούσε νέα ανάληψη καθηκόντων. Αφετέρου, εργαζόταν και διέμενε στο Βέλγιο καθ’ όλη τη διάρκεια της πενταετούς περιόδου αναφοράς, βάσει της οποίας προσδιορίζεται το δικαίωμα αυτό κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, δεύτερη περίπτωση, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, που θεωρήθηκε ότι κάλυπτε το χρονικό διάστημα από την 1η Αυγούστου 2017 έως την 31η Ιουλίου 2022, ήτοι την πενταετία που έληγε έξι μήνες πριν από την 1η Φεβρουαρίου 2023, ημερομηνία πρόσληψης του προσφεύγοντος από τη ΓΓΣ.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Κατά πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι το επίδομα αποδημίας σκοπεί να αντισταθμίσει τα ιδιαίτερα βάρη και τα μειονεκτήματα τα οποία είναι απότοκα της ανάληψης καθηκόντων στην Ένωση για τους υπαλλήλους που υποχρεούνται, εκ του λόγου αυτού, να μεταφέρουν τη διαμονή τους από το κράτος της κατοικίας τους στο κράτος υπηρεσίας και να ενταχθούν σε νέο περιβάλλον.
Εν προκειμένω, η κατάσταση του προσφεύγοντος, ως είχε κατά τον χρόνο ανάληψης των καθηκόντων του στην Επιτροπή των Περιφερειών, δεν είχε μεταβληθεί κατά τον χρόνο ανάληψης των καθηκόντων του στη ΓΓΣ. Το ίδιο ίσχυε ως προς τα βάρη και τα μειονεκτήματα τα οποία σκοπεί να αντισταθμίσει το επίδομα αποδημίας. Συγκεκριμένα, δεν υπήρξε χρονικό κενό μεταξύ της σύμβασης που συνήφθη με την Επιτροπή των Περιφερειών και εκείνης που συνήφθη με τη ΓΓΣ. Επιπλέον, δεδομένου ότι η Επιτροπή των Περιφερειών και η ΓΓΣ είναι εγκατεστημένες στο Βέλγιο, η αλλαγή της εργασίας δεν επέφερε μεταβολή του κράτους υπηρεσίας.
Συναφώς, η απουσία χρονικού κενού μεταξύ των συμβάσεων που συνήψε ο προσφεύγων διαδοχικά με την Επιτροπή των Περιφερειών και τη ΓΓΣ καθώς και το γεγονός ότι δεν μεταβλήθηκε το κράτος υπηρεσίας του προσφεύγοντος οδηγούν στο συμπέρασμα ότι, παρά την αλλαγή του εργοδότη, υφίσταται εν προκειμένω συνέχεια μεταξύ των συμβάσεων του προσφεύγοντος η οποία δικαιολογεί την επέκταση του δικαιώματός του να λαμβάνει το επίδομα αποδημίας, όπως είχε αυτό προσδιοριστεί κατά την ανάληψη των καθηκόντων του στην Επιτροπή των Περιφερειών.
Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι το PMO υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, του παραρτήματος VII του ΚΥΚ, καθόσον αρνήθηκε στον προσφεύγοντα τη χορήγηση του επιδόματος αποδημίας στο πλαίσιο της πρόσληψής του στη ΓΓΣ.
Κατά δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, στις περιπτώσεις χρηματικών διαφορών, διαθέτει πλήρη δικαιοδοσία δυνάμει του άρθρου 91, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, του ΚΥΚ, η οποία του παρέχει την εξουσία να επιλύει πλήρως τις διαφορές των οποίων επιλαμβάνεται, δηλαδή να αποφαίνεται επί του συνόλου των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του υπαλλήλου ή, άλλως, να αναθέτει στο εμπλεκόμενο θεσμικό όργανο, και υπό τον έλεγχό του, την εκτέλεση κάποιου μέρους της απόφασης, σύμφωνα με τους συγκεκριμένους όρους που το ίδιο το Γενικό Δικαστήριο καθορίζει.
Συνιστούν «χρηματικές διαφορές» κατά τη συγκεκριμένη διάταξη όχι μόνον οι αγωγές αποζημίωσης που ασκούν οι υπάλληλοι κατά οργάνου, αλλά και οι ένδικες προσφυγές με τις οποίες ζητείται να καταβάλει το όργανο σε υπάλληλο ποσό το οποίο ο τελευταίος θεωρεί ότι του οφείλεται δυνάμει του ΚΥΚ ή άλλης πράξεως που διέπει τις εργασιακές τους σχέσεις. Στον δικαστή της Ένωσης εναπόκειται συνακόλουθα να υποχρεώσει, ενδεχομένως, ένα όργανο στην καταβολή ποσού το οποίο δικαιούται ο προσφεύγων δυνάμει του ΚΥΚ ή άλλης νομικής πράξεως.
Συνεπώς, το Γενικό Δικαστήριο αποφαίνεται ότι ο προσφεύγων δικαιούται το επίδομα αποδημίας από 1ης Φεβρουαρίου 2023, ήτοι από την ημερομηνία πρόσληψής του από τη ΓΓΣ.