61997CJ0145_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-145/97,
Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τον Richard Β. Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο, και τον Jean-Francis Pasquier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπουμένου από τον Jan Devadder, γενικό σύμβουλο στη νομική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας για την ανάπτυξη, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Βελγίου, 4, rue des Girondins,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, εκδίδοντας το διάταγμα της 9ης Νοεμβρίου 1993 της Rιgion de Bruxelles-Capitale (περιοχής Βρυξελλών-Πρωτεύουσας), περί των κανόνων ποιότητας και ασφάλειας για τη μίσθωση επιπλωμένων κατοικιών, χωρίς να κοινοποιήσει στην Επιτροπή το σχέδιο του διατάγματος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (ΕΕ L 109, σ. 8), όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 88/182/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1988 (ΕΕ L 81, σ. 75),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(έκτο τμήμα),
συγκείμενο από τους H. Ragnemalm (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen, G. F. Mancini, G. Hirsch και K. M. Iωάννου, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: N. Fennelly
γραμματέας: H. A. Rόhl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,
αφού άκουσε τις αγορεύσεις των διαδίκων κατά τη συνεδρίαση της 11ης Δεκεμβρίου 1997, κατά τη διάρκεια της οποίας η Επιτροπή εκπροσωπήθηκε από τον Olivier Couvert-Castera, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής, και το Βασίλειο του Βελγίου από τον Jan Devadder,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 29ης Ιανουαρίου 1998,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 16 Απριλίου 1997, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή ζητώντας να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, εκδίδοντας το διάταγμα της 9ης Νοεμβρίου 1993 της Rιgion de Bruxelles-Capitale, περί των κανόνων ποιότητας και ασφάλειας για τη μίσθωση επιπλωμένων κατοικιών, χωρίς να έχει προηγουμένως κοινοποιήσει στην Επιτροπή το σχέδιο του διατάγματος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών (ΕΕ L 109, σ. 8), όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 88/182/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1988 (ΕΕ L 81, σ. 75, στο εξής: οδηγία).
2 Το διάταγμα της 9ης Νοεμβρίου 1993 της κυβερνήσεως της Rιgion de Bruxelles-Capitale, περί των κανόνων ποιότητας και ασφαλείας για τη μίσθωση επιπλωμένων κατοικιών (Moniteur belge της 31ης Δεκεμβρίου 1993, σ. 29194, στο εξής: επίδικο διάταγμα), προβλέπει μεταξύ άλλων:
Άρθρο 12
«Οι ηλεκτρικές συσκευές πρέπει να είναι σύμφωνες με τους σχετικούς βελγικούς κανόνες και τα σχετικά βασιλικά διατάγματα. Πρέπει να φέρουν το σήμα "CEBEC"».
Άρθρο 13, παράγραφοι 3 και 4
« § 3. Οι εγκαταστάσεις φυσικού αερίου πρέπει να είναι σύμφωνες με τον κανόνα ΝΒΝ D51-003: "Εγκαταστάσεις για καύσιμο αέριο, ελαφρότερο του αέρα, το οποίο διανέμεται μέσω αγωγών".
§ 4. Οι συσκευές φυσικού αερίου πρέπει να συμφωνούν με τους οικείους βελγικούς κανόνες και να φέρουν το σήμα "BENOR"· αν δεν υπάρχουν τέτοιοι κανόνες, οι συσκευές πρέπει να έχουν εγκριθεί από την Association royale des Gaziers belges (A.R.G.B.)».
Άρθρο 23
«Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων περί προλήψεως πυρκαγιών, ο εκμισθωτής πρέπει να λαμβάνει τα ακόλουθα μέτρα για να:
(...)
2, μπορεί να κατασβεσθεί ταχέως και αποτελεσματικά κάθε πυρκαγιά στην αρχική της φάση, χρησιμοποιώντας τον αναγκαίο εξοπλισμό πυροπροστασίας. Ο εν λόγω εξοπλισμός, ο οποίος καθορίζεται σε συμφωνία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία, πρέπει να είναι σύμφωνος με τους σχετικούς κανόνες και να φέρει το σήμα "BENOR"».
3 Η Επιτροπή φρονεί ότι το επίδικο διάταγμα έπρεπε να της είχε κοινοποιηθεί όταν ακόμη ήταν σχέδιο, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας, το οποίο ορίζει:
«1. Τα κράτη μέλη αμέσως ανακοινώνουν στην Επιτροπή κάθε σχέδιο τεχνικού κανόνα, εκτός αν πρόκειται απλώς για πιστή εισαγωγή διεθνούς ή ευρωπαϋκού προτύπου, οπότε αρκεί μια απλή ενημέρωση σχετικά με το εν λόγω πρότυπο. Επίσης απευθύνουν στην Επιτροπή σύντομη ανακοίνωση των λόγων που καθιστούν αναγκαία την κατάρτιση ενός τέτοιου τεχνικού κανόνα, εκτός αν οι λόγοι αυτοί εμφαίνονται ήδη στο σχέδιο. Κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη ανακοινώνουν ταυτόχρονα το κείμενο των βασικών νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων, στις οποίες αναφέρεται, κατά κύριο και άμεσο τρόπο, το σχέδιο τεχνικού κανόνα, εάν η γνώση αυτού του κειμένου είναι αναγκαία για την εκτίμηση του πεδίου εφαρμογής του σχεδίου τεχνικού κανόνα.»
4 H έννοια του «τεχνικού κανόνα», η οποία προβλέπεται στο άρθρο 8, ορίζεται στο άρθρο 1, σημείο 5, της οδηγίας ως εξής:
«"τεχνικός κανόνας", οι τεχνικές προδιαγραφές, συμπεριλαμβανομένων των διοικητικών διατάξεων που ισχύουν γι' αυτές, η τήρηση των οποίων είναι υποχρεωτική, de jure ή de facto, για την εμπορία ή χρησιμοποίηση σε κράτος μέλος ή σε μεγάλο τμήμα του κράτους αυτού, με εξαίρεση τις προδιαγραφές που ορίζονται από τις αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης».
5 Δυνάμει του άρθρου 1, σημείο 1, της οδηγίας, ως «τεχνικές προδιαγραφές» νοούνται οι «προδιαγραφές που περιέχονται σε έγγραφο με το οποίο ορίζονται τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ενός προϋόντος, όπως η ποιοτική στάθμη, η απόδοση, η ασφάλεια, οι διαστάσεις, καθώς και οι προδιαγραφές που ισχύουν για το προϋόν όσον αφορά την ορολογία, τα σύμβολα, τις δοκιμές και μεθόδους δοκιμής, τη συσκευασία, το μαρκάρισμα και το ετικετάρισμα».
6 Εκτιμώντας ότι το επίδικο διάταγμα περιείχε τεχνικούς κανόνες οι οποίοι έπρεπε, σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας, να της έχουν κοινοποιηθεί όταν ακόμη το διάταγμα ήταν σχέδιο, η Επιτροπή, με έγγραφο της 23ης Φεβρουαρίου 1995, όχλησε τη Βελγική Κυβέρνηση και ζήτησε να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.
7 Επειδή δεν έλαβε καμία απάντηση των βελγικών αρχών, η Επιτροπή, με έγγραφο της 2ας Μαου 1996, εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης.
8 Επειδή το Βασίλειο του Βελγίου δεν έδωσε καμία συνέχεια στην αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
9 Πρέπει να τονιστεί ότι, ήδη από την αρχή της προ της ασκήσεως της προσφυγής διοικητικής διαδικασίας, η Βελγική Κυβέρνηση αναγνώρισε ότι το επίδικο διάταγμα περιείχε τεχνικούς κανόνες. Εξάλλου, κατά την προφορική διαδικασία η Βελγική Κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι παρέβη τις υποχρεώσεις κοινοποιήσεως που υπείχε τουλάχιστον ως προς τα άρθρα 12, 13 και 23.
10 Κατ' αρχάς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας, τα άρθρα 12, 13 και 23 του επίδικου διατάγματος περιέχουν τεχνικούς κανόνες οι οποίοι έπρεπε να έχουν κοινοποιηθεί αμέσως στην Επιτροπή.
11 Όσον αφορά κατόπιν την ακριβή έκταση της υποχρεώσεως κοινοποιήσεως, από το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, τελευταία φράση, της οδηγίας προκύπτει ότι τα κράτη μέλη ανακοινώνουν επίσης στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων στις οποίες αναφέρεται, κατά κύριο και άμεσο τρόπο, το σχέδιο τεχνικού κανόνα, αν η γνώση αυτού του κειμένου είναι αναγκαία για την εκτίμηση του πεδίου εφαρμογής του σχεδίου τεχνικού κανόνα.
12 Όπως διευκρίνισε το Δικαστήριο με την απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 1997, C-279/94, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1997, σ. Ι-4743, σκέψη 40), ο σκοπός της τελευταίας αυτής διατάξεως συνίσταται στο να παρέχεται στην Επιτροπή η πληρέστερη δυνατή πληροφόρηση για κάθε σχέδιο τεχνικού κανόνα, όσον αφορά το περιεχόμενό του, το πεδίο του και το γενικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται, προκειμένου να μπορεί να ασκήσει, όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά, τις εξουσίες που της απονέμει η οδηγία.
13 Επομένως, το σχέδιο του επίδικου διατάγματος, δοθέντος ότι περιέχει τεχνικούς κανόνες, έπρεπε να είχε κοινοποιηθεί στην Επιτροπή.
14 Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Βασίλειο του Βελγίου, εκδίδοντας το επίδικο διάταγμα, χωρίς να έχει προηγουμένως κοινοποιήσει το σχέδιο του διατάγματος στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
15 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι το Βασίλειο του Βελγίου ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(έκτο τμήμα)
αποφασίζει:
16 Το Βασίλειο του Βελγίου, εκδίδοντας το διάταγμα της 9ης Νοεμβρίου 1993 της κυβερνήσεως της Rιgion de Bruxelles-Capitale, περί των κανόνων ποιότητας και ασφάλειας για τη μίσθωση επιπλωμένων κατοικιών, χωρίς να έχει προηγουμένως κοινοποιήσει το σχέδιο του διατάγματος στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 88/182/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1988.
17 Το Βασίλειο του Βελγίου καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.