62021CO0459_INF
Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 9ης Δεκεμβρίου 2022 – The Navigator Company και Navigator Pulp Figueira
(Υπόθεση C‑459/21) (
1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Άρθρο 176 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα προς έκπτωση του ΦΠΑ – Καθεστώς λιγότερο ευνοϊκό σε σχέση με τον μηχανισμό της δυνατότητας έκπτωσης των δαπανών ο οποίος προβλέπεται για άμεσο φόρο διεπόμενο από το εθνικό δίκαιο – Αρχή της ισοδυναμίας – Μη εφαρμογή»
1.
Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άμεσο αποτέλεσμα – Ατομικά δικαιώματα – Προστασία από τα εθνικά δικαστήρια – Ένδικο βοήθημα – Αρχή της δικονομικής αυτονομίας – Καθορισμός τόσο των δικαστηρίων που είναι αρμόδια να εκδικάζουν τα ένδικα βοηθήματα που στηρίζονται στο δίκαιο της Ένωσης όσο και των δικονομικών προϋποθέσεων ασκήσεως των ενδίκων βοηθημάτων – Όρια – Τήρηση των αρχών της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας – Επαλήθευση από το εθνικό δικαστήριο
(βλ. σκέψεις 18-22)
2.
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Έκπτωση του φόρου εισροών – Περιορισμός του δικαιώματος εκπτώσεως – Διατήρηση των υφισταμένων κατά την ημερομηνία προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαιρέσεων από το δικαίωμα εκπτώσεως – Αρχή της ισοδυναμίας – Δαπάνες σχετικές με ορισμένα οχήματα, με μετακινήσεις και διαμονές καθώς και με έξοδα παραστάσεως – Ολική ή μερική εξαίρεση από το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ που καταβάλλεται – Επιτρέπεται – Καθεστώς λιγότερο ευνοϊκό σε σχέση με τον μηχανισμό της δυνατότητας εκπτώσεως των δαπανών ο οποίος προβλέπεται για άμεσο φόρο διεπόμενο από το εθνικό δίκαιο – Δεν ασκεί επιρροή
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρο 176)
(βλ. σκέψεις 26-31 και διατακτ.)
Διατακτικό
Η αρχή της ισοδυναμίας έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία διατηρείται σε ισχύ, δυνάμει του άρθρου 176, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, και η οποία θεσπίζει ολική ή μερική εξαίρεση από το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ που καταβάλλεται λόγω δαπανών σχετικών με ορισμένα οχήματα, με μετακινήσεις και διαμονές καθώς και με έξοδα παράστασης, ενώ οι δαπάνες αυτές εμπίπτουν σε καθεστώς φερόμενο ως ευνοϊκότερο, όσον αφορά τη δυνατότητα έκπτωσής τους, στο πλαίσιο άμεσου φόρου διεπόμενου από το εθνικό δίκαιο.
(
1
)	ΕΕ C 11 της 10.1.2022.