ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα)
της 5ης Φεβρουαρίου 2021 (*)
«Παρέμβαση – Συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς – Αίτημα εμπιστευτικής μεταχείρισης»
Στην υπόθεση T‑347/20,
Σόγια Ελλάς AE, με έδρα την Αθήνα (Ελλάδα), εκπροσωπούμενη από τους Π. Μπερνίτσα, Μ. Ανδρουλακάκη, Α.-Τ. Πατσαλιά και Ε. Καλογιάννη, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
εκπροσωπούμενης από τους Α. Μπουχάγιαρ και Θ. Ραμόπουλο,
καθής,
με αντικείμενο προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως (ΕΕ) 2020/394 της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2019, σχετικά με τα μέτρα SA.39119 (2016/C) (πρώην 2015/NN) (πρώην 2014/CP) που εφήρμοσε η Ελληνική Δημοκρατία με τη μορφή επιδοτήσεων επιτοκίου και εγγυήσεων που συνδέονται με τις πυρκαγιές του 2007 (η παρούσα απόφαση αφορά μόνο τον γεωργικό τομέα) (EE 2020, L 76, σ. 4),
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους H. Kanninen, πρόεδρο, N. Półtorak και O. Porchia (εισηγήτρια), δικαστές,
γραμματέας: E. Coulon
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Πραγματικά περιστατικά και διαδικασία
1        Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 29 Μαΐου 2020, η προσφεύγουσα, Σόγια Ελλάς AE, άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως (ΕΕ) 2020/394 της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2019, σχετικά με τα μέτρα SA.39119 (2016/C) (πρώην 2015/NN) (πρώην 2014/CP) που εφήρμοσε η Ελληνική Δημοκρατία με τη μορφή επιδοτήσεων επιτοκίου και εγγυήσεων που συνδέονται με τις πυρκαγιές του 2007 (η παρούσα απόφαση αφορά μόνο τον γεωργικό τομέα) (EE 2020, L 76, σ. 4) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
2        Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε κρίνει τα επίμαχα εθνικά καθεστώτα ενισχύσεων παράνομα και ασυμβίβαστα με την εσωτερική αγορά και είχε καλέσει την Ελληνική Δημοκρατία να ανακτήσει τις ενισχύσεις αυτές από τους δικαιούχους τους.
3        Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 28 Σεπτεμβρίου 2020, η εταιρία Μύλοι Σόγιας ΑΕ ζήτησε να παρέμβει υπέρ των αιτημάτων της Επιτροπής.
4        Η αίτηση παρεμβάσεως επιδόθηκε στους διαδίκους σύμφωνα με το άρθρο 144, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
5        Με παρατηρήσεις που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 6 Νοεμβρίου 2020, η προσφεύγουσα προέβαλε αντιρρήσεις ως προς την αίτηση παρεμβάσεως. Η Επιτροπή, από την πλευρά της, δεν κατέθεσε παρατηρήσεις συναφώς.
6        Με χωριστά δικόγραφα που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 6 και στις 11 Νοεμβρίου 2020 αντιστοίχως, η προσφεύγουσα ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 144, παράγραφοι 5 και 7, του Κανονισμού Διαδικασίας, να εξαιρεθούν ορισμένα εμπιστευτικά στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας από την κοινοποίηση στην εταιρία Μύλοι Σόγιας, σε περίπτωση που η αίτηση παρεμβάσεως της τελευταίας γίνει δεκτή, και υπέβαλε, για τους σκοπούς της κοινοποίησης αυτής, μια μη εμπιστευτική εκδοχή των οικείων διαδικαστικών εγγράφων.
Σκεπτικό
7        Δυνάμει του άρθρου 144, παράγραφος 5, και του άρθρου 19, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος παρέπεμψε στο τμήμα την κρίση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως.
8        Κατά το άρθρο 40, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο εφαρμόζεται στη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 53, πρώτο εδάφιο, του ίδιου Οργανισμού, κάθε πρόσωπο το οποίο έχει συμφέρον στην επίλυση διαφοράς που έχει υποβληθεί ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου μπορεί να παρέμβει στη διαφορά, εξαιρουμένων των υποθέσεων μεταξύ κρατών μελών, μεταξύ θεσμικών οργάνων της Ένωσης ή μεταξύ κρατών μελών, αφενός, και θεσμικών οργάνων της Ένωσης, αφετέρου.
9        Το συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς, κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, πρέπει να ορίζεται λαμβανομένου υπόψη του ίδιου του αντικειμένου της διαφοράς και να νοείται ως άμεσο και ενεστώς συμφέρον για την έκβαση των αιτημάτων αυτών καθ’ εαυτά, και όχι ως συμφέρον σχετικά με τους λόγους και τα επιχειρήματα που προβάλλονται. Ειδικότερα, ως «επίλυση» της διαφοράς πρέπει να νοείται η ζητούμενη από τον δικαστή τελική κρίση, όπως θα αποτυπωθεί στο διατακτικό της δικαστικής αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί. Επιβάλλεται ιδίως να εξετάζεται αν ο αιτών την παρέμβαση θίγεται άμεσα από την προσβαλλόμενη πράξη και αν το συμφέρον του στην επίλυση της διαφοράς είναι συγκεκριμένο (βλ. διάταξη της 10ης Φεβρουαρίου 2014, Comunidad Autónoma de Galicia κατά Επιτροπής, T‑463/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:82, σκέψη 7 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
10      Το συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς δεν μπορεί κατ’ αρχήν να θεωρείται αρκούντως άμεσο παρά μόνον όταν η επίλυση αυτή μπορεί να μεταβάλει τη νομική θέση του αιτούντος την παρέμβαση [βλ. διάταξη της 13ης Νοεμβρίου 2019, EDP España κατά Επιτροπής, C‑536/19 P(I), μη δημοσιευθείσα, EU:C:2019:965, σκέψη 30 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
11      Πιο συγκεκριμένα, κατά πάγια νομολογία, επιχείρηση η οποία βρίσκεται σε ανταγωνισμό με τον δικαιούχο κρατικής ενισχύσεως έχει συμφέρον στην επίλυση διαφοράς που αφορά την ενίσχυση (βλ. διάταξη της 10ης Φεβρουαρίου 2014, Comunidad Autónoma de Galicia κατά Επιτροπής, T‑463/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:82, σκέψη 12 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
12      Εν προκειμένω, η εταιρία Μύλοι Σόγιας ισχυρίζεται ότι δραστηριοποιείται στον ίδιο τομέα με την προσφεύγουσα, δηλαδή στον τομέα της επεξεργασίας του σπόρου της σόγιας και άλλων ελαιούχων σπόρων, της παραγωγής και της εμπορίας σογιάλευρου, σογιέλαιου και άλλων σπορέλαιων, καθώς και της διαχείρισης, της αποθήκευσης και της εμπορίας δημητριακών, όπερ δεν αμφισβητείται από την προσφεύγουσα. Πρέπει επομένως να γίνει δεκτό ότι οι δύο επιχειρήσεις είναι άμεσοι ανταγωνιστές.
13      Ομοίως, δεν αμφισβητείται ότι η προσφεύγουσα υπήρξε δικαιούχος του καθεστώτος κρατικής ενισχύσεως που αποτέλεσε το αντικείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως, όπως προκύπτει από τα σημεία 28 και 30 της αποφάσεως αυτής, καθώς και ότι η Ελληνική Δημοκρατία υποχρεώθηκε να ανακτήσει τις χορηγηθείσες ενισχύσεις.
14      Εντούτοις, η προσφεύγουσα επιχειρεί να θέσει εν αμφιβόλω το συμφέρον της εταιρίας Μύλοι Σόγιας στην επίλυση της διαφοράς. Ειδικότερα, κατά την άποψή της, η εταιρία Μύλοι Σόγιας θα όφειλε να αποδείξει, με τρόπο ορισμένο και σαφή, την πραγματική ζημία την οποία θα της προκαλούσε η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως και το πώς η ακύρωση αυτή θα μετέβαλλε τη νομική της θέση. Ένας γενικόλογος μόνον ισχυρισμός περί ύπαρξης ανταγωνιστικής σχέσης δεν αρκεί, κατά την προσφεύγουσα, για να τεκμηριωθεί η ύπαρξη συμφέροντος στην επίλυση της διαφοράς.
15      Επισημαίνεται συναφώς ότι οι διατάξεις της Συνθήκης ΛΕΕ οι οποίες διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις παρέχουν στον επιχειρηματία το δικαίωμα να μην υφίσταται τις συνέπειες της στρέβλωσης του ανταγωνισμού λόγω εθνικών μέτρων (πρβλ. απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2018, Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής, Επιτροπή κατά Scuola Elementare Maria Montessori και Επιτροπή κατά Ferracci, C‑622/16 P έως C‑624/16 P, EU:C:2018:873, σκέψη 43 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
16      Ως εκ τούτου, εφόσον η προσφεύγουσα ζητεί με την προσφυγή της την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, με την οποία, αφενός, η επίμαχη ενίσχυση κρίθηκε παράνομη και ασυμβίβαστη, και, αφετέρου, διατάχθηκε η ανάκτησή της από τους δικαιούχους της, η επίλυση της διαφοράς μπορεί να μεταβάλει τη νομική θέση των ανταγωνιστών των δικαιούχων της ενισχύσεως ως προς το δικαίωμά τους να μην υφίστανται τις συνέπειες της στρέβλωσης του ανταγωνισμού.
17      Υπό τις συνθήκες αυτές, στον βαθμό που από τα στοιχεία της δικογραφίας, τα οποία δεν αμφισβητούνται εξάλλου από την προσφεύγουσα, προκύπτει ότι, τουλάχιστον σε σχέση με τις δραστηριότητες της προσφεύγουσας που προεκτέθηκαν στη σκέψη 12 ανωτέρω, η εταιρία Μύλοι Σόγιας και η προσφεύγουσα βρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό, κρίνεται ότι η εταιρία Μύλοι Σόγιας απέδειξε επαρκώς κατά νόμον το άμεσο συμφέρον της στην επίλυση της διαφοράς. Κατά συνέπεια, η αίτηση παρεμβάσεώς της πρέπει να γίνει δεκτή.
18      Όσον αφορά το αίτημα της προσφεύγουσας για εμπιστευτική μεταχείριση ορισμένων στοιχείων, η κοινοποίηση στην εταιρία Μύλοι Σόγιας των εγγράφων που έχουν επιδοθεί και θα επιδοθούν τυχόν στους κύριους διαδίκους πρέπει, στο παρόν στάδιο, να περιοριστεί σε μια μη εμπιστευτική εκδοχή των σχετικών εγγράφων. Το Γενικό Δικαστήριο θα αποφανθεί επί της βασιμότητας του αιτήματος εμπιστευτικής μεταχείρισης σε μεταγενέστερο χρόνο, αφού ληφθούν υπόψη τυχόν αντιρρήσεις που θα προβληθούν συναφώς.
Επί των δικαστικών εξόδων
19      Δεδομένου ότι το άρθρο 133 του Κανονισμού Διαδικασίας ορίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει για τα δικαστικά έξοδα με την απόφαση ή τη διάταξη που περατώνει τη δίκη και δεδομένου ότι με την παρούσα διάταξη κρίνεται μόνον ένα παρεμπίπτον ζήτημα, το Γενικό Δικαστήριο επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)
διατάσσει:
1)      Η αίτηση παρεμβάσεως της εταιρίας Μύλοι Σόγιας AE υπέρ των αιτημάτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην υπόθεση T‑347/20 γίνεται δεκτή.
2)      Ο Γραμματέας θα κοινοποιήσει στην εταιρία Μύλοι Σόγιας μια μη εμπιστευτική εκδοχή όλων των διαδικαστικών εγγράφων που έχουν επιδοθεί στους κύριους διαδίκους.
3)      Θα ταχθεί στην εταιρία Μύλοι Σόγιας προθεσμία για την υποβολή τυχόν παρατηρήσεων επί του αιτήματος εμπιστευτικής μεταχείρισης. Το Γενικό Δικαστήριο επιφυλάσσεται ως προς την κρίση του επί της βασιμότητας του αιτήματος αυτού.
4)      Θα ταχθεί στην εταιρία Μύλοι Σόγιας προθεσμία για την υποβολή υπομνήματος παρεμβάσεως, το οποίο θα μπορεί να συμπληρωθεί ενδεχομένως σε μεταγενέστερο χρόνο, αφότου κριθεί η βασιμότητα του αιτήματος εμπιστευτικής μεταχείρισης.
5)      Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 5 Φεβρουαρίου 2021.
Ο Γραμματέας
Ο Πρόεδρος
E. Coulon
H. Kanninen
*      Γλώσσα διαδικασίας η ελληνική.