62021CO0773_INF
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 16 november 2023 –AV en AW/Parlement
(Zaak C‑773/21 P) (
1
)
„Hogere voorziening – Openbare dienst – Ambtenaren – Tuchtprocedure – Tuchtmaatregel – Terugzetting in rang – Onderzoek door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) – Parallelle nationale strafprocedure – Volmacht van de advocaat – Evenredigheid van de tuchtsanctie – Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”
1.
Hogere voorziening – Middelen – Ontbreken van vermelding van de gestelde onjuiste rechtsopvatting – Niet–ontvankelijkheid
[Art. 256, lid 1, tweede alinea, VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 168, lid 1, d), en art. 169, lid 2]
(zie punten 39, 40, 50, 51, 58, 66, 67, 71, 72)
2.
Gerechtelijke procedure – Gedinginleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen – Abstracte formulering – Niet–ontvankelijkheid
(Statuut van het Hof van Justitie, art. 21; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 169)
(zie punt 41)
3.
Hogere voorziening – Middelen – Loutere herhaling van de voor het Gerecht aangevoerde middelen en argumenten – Niet–ontvankelijkheid
[Art. 256 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 168, lid 1, d)]
(zie punt 73)
4.
Hogere voorziening – Middelen – Onjuiste beoordeling van de feiten en het bewijsmateriaal – Niet–ontvankelijkheid – Toetsing door het Hof van de beoordeling van de feiten en het bewijsmateriaal – Uitgesloten, behoudens het geval van een onjuiste opvatting
[Art. 256, lid 1, tweede alinea, VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea; Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 168, lid 1, d)]
(zie punten 74, 75)
Dictum
1)
De hogere voorziening wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.
2)
AV en AW worden verwezen in hun eigen kosten en in die van het Europees Parlement.
3)
De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.
(
1
)	PB C 138 van 28.3.2022.