61987CJ0069_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 69/87,
Societa Laminazione a Freddo PA (LAF), Τουρίνο, Corso Mortara, εν τω προσώπω του εντεταλμένου της συμβούλου C. Barbieri, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους S. Carbone και R. Barabino, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο N. Schaeffer, 12, avenue de la Porte-Neuve,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους νομικούς της συμβούλους R. Wagenbaur και G. Campogrande, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γ. Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της απόφασης C(87) 51 τελ. 8 της Επιτροπής, της 9ης Ιανουαρίου 1987, περί επιβολής προστίμου δυνάμει του άρθρου 64 της Συνθήκης ΕΚΑΧ λόγω παραβάσεως της αποφάσεως 3715/83/ΕΚΑΧ της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 1983, για τον καθορισμό ελαχίστων τιμών για ορισμένα προϊόντα σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ 1983, L 373, σ. 1),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)
συγκείμενο από τους G. Bosco, πρόεδρο τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida, U. Everling, Y. Galmot και R. Joliet, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: Sir Gordon Slynn
γραμματέας: H. A. Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως
έχοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 19ης Απριλίου 1988,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 1ης Ιουνίου 1988,
εκδίδει την ακόλουθη
Α πόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 5 Μαρτίου 1987, η Societa Laminazione a Freddo PA LAF, άσκησε, δυνάμει των άρθρων 33, δεύτερο εδάφιο, και 36 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, προσφυγή με την οποία ζητεί, κυρίως μεν, την ακύρωση της αποφάσεως C(87) 51 τελ. 8, της 9ης Ιανουαρίου 1987, με την οποία η Επιτροπή βεβαίωσε παραβάσεις του θεσπισθέντος με την απόφαση 3715/83/ΕΚΑΧ (ΕΕ 1983, L 373, σ. 1) καθεστώτος ελαχίστων τιμών, τις οποίες διέπραξε η προσφεύγουσα, επιβάλλοντάς της κατά συνέπεια πρόστιμο 50 000 Ecu, επικουρικώς δε, τη μείωση αυτού του προστίμου.
2 Η προσφεύγουσα είναι εταιρία, την οποία συνέστησε η FΙΑΤ όταν αποφάσισε να εγκαταλείψει την παραγωγή από τον όμιλό της ορισμένων ειδικών χαλύβων και να μεταβιβάσει τις αντίστοιχες παραγωγικές εγκαταστάσεις σε ορισμένες νέες εταιρίες, των οποίων το κεφάλαιο θα εξαγόραζαν εταιρίες του ομίλου Finsider. Το εταιρικό κεφάλαιο της προσφεύγουσας ανήκει τώρα στην εταιρία Nuova Italsider, του ομίλου Finsider, η οποία αγόρασε το πρώτο ήμισυ τον Οκτώβριο 1982 και το έτερο ήμισυ τον Δεκέμβριο του 1985.
3 Σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση, η προσφεύγουσα προέβη, κατά το πρώτο τρίμηνο του 1985, στην πώληση λαμαρινών και φαρδιών ταινιών ψυχρής ελάσεως μη επενδεδυμένων στην ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία FΙΑΤ, χωρίς να τηρήσει τις ελάχιστες τιμές και, συνεπώς, κατά παράβαση του άρθρου 3 της προαναφερθείσας απόφασης.
4 Οι πωλήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο 13 συμβάσεων προμηθείας, οι οποίες, συναφθείσες με δεκαετή διάρκεια μεταξύ της LΑF και των ιταλικών εταιριών του ομίλου FΙΑΤ, προβλέπουν την έγκαιρη ενημέρωση της προσφεύγουσας επί της εξελίξεως των αναγκών των συμβαλλομένων εταιριών σε προϊόντα και των χαρακτηριστικών αυτών των προϊόντων. Με τις συμβάσεις αυτές, η προσφεύγουσα ανελάμβανε, από την άλλη πλευρά, την υποχρέωση να διατηρεί την τεχνολογία της προσαρμοσμένη στο επίπεδο που είναι αναγκαίο για να εγγυάται την τήρηση, από άποψη ποιότητας και εξυπηρετήσεως, των αντιστοίχων ευρωπαϊκών standards προμηθείας. Οι συμβάσεις προβλέπουν, εξάλλου, ότι, σε περίπτωση ενδεχομένης διαφωνίας επί της τιμής, η ισχύς τους δεν αναστέλλεται, αλλά η διαφορά πρέπει να παραπέμπεται σε συλλογικό διαιτητικό όργανο, του οποίου η απόφαση είναι ανέκκλητη.
5 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει παράβαση των άρθρων 60 και 61 της Συνθήκης ΕΚΑΧ και των άρθρων 1 και 3 της απόφασης 3715/83/ΕΚΑΧ, καθώς και ανεπαρκή και αντιφατική αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
6 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς, καθώς και οι λόγοι ακυρώσεως και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Α - Παράβαση των άρθρων 60 και 61 της Συνθήκης ΕΚΑΧ και 1 και 3 της απόφασης 3715/83/ΕΚΑΧ
7 Κατά την προσφεύγουσα, το καθεστώς ελαχίστων τιμών, που θεσπίστηκε με την προαναφερθείσα απόφαση 3715/83/ΕΚΑΧ, εφαρμόζεται μόνο στο πλαίσιο συγκρισίμων συναλλαγών, συναπτομένων βάσει τιμοκαταλόγων επιχειρήσεων. Τα χαρακτηριστικά όμως των συναφθεισών μεταξύ LΑF και ομίλου FΙΑΤ συμβάσεων, που υπομνήστηκαν παραπάνω, και η προκύψασα απ' αυτές κατάσταση για τη LΑF, της οποίας το κεφάλαιο ελέγχεται από τη FΙΑΤ, το δε 65 % της όλης παραγωγής της προορίζεται για τις εταιρίες FΙΑΤ, αποκλείουν αυτή τη δυνατότητα συγκρίσεως.
8 Πρέπει σχετικώς να υπομνηστεί ότι, όπως ορθώς παρατήρησε η Επιτροπή, η έννοια των "συγκρισίμων συναλλαγών" αφορά μόνο την απαγόρευση εισαγωγής διακρίσεων της παραγράφου 1 του άρθρου 60 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, η οποία αναφέρεται στην εκ μέρους του πωλητή εφαρμογή ανίσων όρων επί συγκρισίμων συναλλαγών, ιδίως βάσει της ιθαγενείας των αγοραστών.
9 Ο καθορισμός ελαχίστων τιμών από την Επιτροπή, στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 61 της Συνθήκης, εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι το εν λόγω όργανο αναγνωρίζει ότι υφίσταται ή επίκειται έκδηλη κρίση και ότι μια τέτοια απόφαση είναι αναγκαία για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 3 της Συνθήκης ΕΚΑΧ. Ασκώντας την αρμοδιότητα αυτή, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 3715/83/ΕΚΑΧ, η οποία, αφενός, προβλέπει ελάχιστες τιμές για όλες τις συναλλαγές και, αφετέρου, εισήγαγε τη δυνατότητα παρεκκλίσεως υπέρ επιχειρήσεων σιδήρου και χάλυβα που είχαν συνάψει, πριν από τις 9 Νοεμβρίου 1983, μακροπρόθεσμες συμβάσεις με καταναλωτές χάλυβα, ισχύουσες για παραδόσεις που θα πραγματοποιούνταν μετά τις 30 Ιουνίου 1984, αν οι συμβάσεις αυτές περιλάμβαναν ρήτρες βιομηχανικής συνεργασίας ή καθόριζαν επακριβώς τις τιμές. Σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, της απόφασης 3715/83/ΕΚΑΧ, οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις έπρεπε να υποβάλουν, προς τούτο, αίτηση στην Επιτροπή, το αργότερο μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 1984.
10 Αντίθετα, επομένως, προς ό,τι υποστηρίζει η προσφεύγουσα, η απόφαση 3715/83/ΕΚΑΧ εφαρμόζεται σε όλες τις συναλλαγές και όχι μόνο στις συναπτόμενες βάσει των τιμοκαταλόγων των επιχειρήσεων. Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται και από το άρθρο 2 της προαναφερθείσας απόφασης, το οποίο απαγορεύει την προσαύξηση των μειώσεων και εκπτώσεων οποιασδήποτε φύσεως, που έχουν δημοσιευθεί στους τιμοκαταλόγους και στους όρους πωλήσεως ή γνωστοποιηθεί στην Επιτροπή (παράγραφος 3), επιβάλλει δε στις επιχειρήσεις, από τους δημοσιευμένους τιμοκαταλόγους και τους γνωστοποιημένους όρους των οποίων προκύπτουν τιμές κατώτερες από τις ελάχιστες τιμές, να δημοσιεύουν ή να γνωστοποιούν νέους όρους που να τις καθιστούν σύμφωνες με την απόφαση 3715/83/ΕΚΑΧ, μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε ημερών από την έναρξη ισχύος της (παράγραφος 4).
11 Το καθεστώς ελαχίστων τιμών αφορά δηλαδή τις συναλλαγές που συνάπτονται βάσει τιμοκαταλόγων, αλλά και εκείνες που αφορούν ορισμένες κατηγορίες καταναλωτών και διαθέτουν περιθώρια τιμών, τα οποία, ναι μεν δεν δημοσιεύονται στους τιμοκαταλόγους, κοινοποιούνται όμως στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 5 της απόφασης 31/53, της 4ης Μαΐου 1953 (τροποποιημένο κείμενο, όπως έχει δημοσιευθεί στην G.U. 1973, C 29, σ. 32).
12 Για να παρεκκλίνει από τις ελάχιστες τιμές, τις οποίες καθόρισε η Επιτροπή με την απόφαση 3715/83/ΕΚΑΧ, η προσφεύγουσα όφειλε να υποβάλει αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, της ίδιας απόφασης, πράγμα που δεν έπραξε.
13 Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι πρέπει να απορριφθεί ο λόγος περί παραβάσεως των άρθρων 60 και 61 της Συνθήκης ΕΚΑΧ και των άρθρων 1 και 3 της απόφασης 3715/83/ΕΚΑΧ.
Β - 'Ελλειψη αιτιολογίας και αντιφατικός χαρακτήρας της προσβαλλόμενης απόφασης. Παραβίαση της αρχής της ισότητας
14 Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε γιατί οι πωλήσεις της LΑF είναι, όπως ισχυρίζεται, συγκρίσιμες μεταξύ τους, υπέπεσε δε σε αντίφαση δεχόμενη τη μια φορά ότι οι επίδικες συναλλαγές ήταν μη συγκρίσιμες, πράγμα το οποίο απέκλεισε στη συνέχεια τέλος, υπάγοντας στην ίδια ρύθμιση μη συγκρίσιμες συναλλαγές, παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
15 Πρέπει, σχετικώς, να σημειωθεί ότι, δεδομένου ότι η έννοια της συγκρίσιμης συναλλαγής δεν ισχύει στον τομέα του καθορισμού ελαχίστων τιμών, ο λόγος ακυρώσεως περί ελλείψεως αιτιολογίας και περί αντιφατικής αιτιολογήσεως δεν μπορεί, εν πάση περιπτώσει, να θίξει την προσβαλλόμενη απόφαση και πρέπει συνεπώς να απορριφθεί.
16 'Οσον αφορά την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, πρέπει να υπομνηστεί ότι, όπως σημειώθηκε παραπάνω, η απόφαση 3715/83/ΕΚΑΧ προβλέπει, για τις συναλλαγές ιδιάζουσας φύσης, δυνατότητες παρεκκλίσεως, τις οποίες η προσφεύγουσα δεν χρησιμοποίησε.
17 Επομένως, και αυτός ο λόγος πρέπει να απορριφθεί.
Γ - Περί του ύψους του προστίμου
18 'Οσον αφορά το επικουρικώς υποβληθέν αίτημα περί μειώσεως του προστίμου, πρέπει να σημειωθεί ότι το πρόστιμο των 50 000 Ecu είναι το ίδιο με εκείνο που επιβλήθηκε σε άλλες δεκαέξι επιχειρήσεις ευρισκόμενες στην ίδια κατάσταση. Το ύψος του καθορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 64 της Συνθήκης ΕΚΑΧ και είναι κατά πολύ κατώτερο του ορίου που θέτει η διάταξη αυτή.
19 Το επικουρικό αίτημα πρέπει επομένως να απορριφθεί.
20 Από το σύνολο των προηγηθεισών σκέψεων προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
21 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επειδή η Societa Laminazione a Freddo PA LAF ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Απορρίπτει την προσφυγή.
2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.