61986O0095
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ ( τρίτο τμήμα )
της 17ης Μαρτίου 1987 (
*1
)
Στην υπόθεση 95/86,
Ferriere San Carlo SpA, με έδρα το Caino, via Nazionale 1 ( Ιταλία ), ενεργούσα διά του προέδρου της Dante Busseni, εκπροσωπούμενου από τον Fabrizio Massoni, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο André Elvinger, 15, Côte d'Eich,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από το νομικό της σύμβουλο Michel Ackere, επικουρούμενο από τον Piero Α. Μ. Ferrari, δικηγόρο Ρώμης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο στο παρόν στάδιο της διαδικασίας, το παραδεκτό της προσφυγής,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )
συγκείμενο από τους Υ. Galmot, πρόεδρο τμήματος, U. Everling και J. C Moitinho de Almeida, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. F. Mancini
γραμματέας: P. Heim
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
1
Με απόφαση της 13ης Αυγούστου 1982, η Επιτροπή επέβαλε στην εταιρία San Carlo πρόστιμο 165 570 ECU, λόγω υπερβάσεως των ποσοστώσεων παραγωγής. Η εν λόγω εταιρία άσκησε κατ' αυτής της αποφάσεως προσφυγή ακυρώσεως, την οποία το Δικαστήριο απέρριψε με απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 1983 ( υπόθεση 235/82, San Carlo, Συλλογή σ. 3949 ). Το Δικαστήριο απέρριψε επίσης « αίτηση αναθεωρήσεως » που υπέβαλε η εταιρία κατά αυτής της αποφάσεως, με νέα απόφαση της 11ης Ιουνίου 1986 ( υπόθεση 235/82 Rév., San Carlo, Συλλογή σ. 1799 ).
2
Κατόπιν αιτήσεως της προσφεύγουσας, η Επιτροπή της χορήγησε προθεσμίες πληρωμής του εν λόγω προστίμου με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1984, προσθέτοντας όμως στο πρόστιμο τόκους προς 20 ο/ο. Αυτοί οι όροι πληρωμής έγιναν δεκτοί από την εταιρία στις 20 Φεβρουαρίου 1984.
3
Εντούτοις, με επιστολή της 7ης Ιανουαρίου 1985, η εταιρία San Carlo γνωστοποίησε στην Επιτροπή ότι θεωρούσε άδικο το επιτόκιο των 20 % και της ζήτησε, αφενός, να της βεβαιώσει ποία επιτόκια εφαρμόζει σήμερα η Επιτροπή για τα πρόστιμα και, αφετέρου, την άποψη της σχετικά με το δικό της φάκελο. Της δόθηκε η απάντηση ότι το επιτόκιο των 20 % έπρεπε πράγματι να εφαρμοστεί.
4
Με συστημένη επιστολή με απόδειξη παραλαβής, της 24ης Ιανουαρίου 1986, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 27 Ιανουαρίου 1986, η εταιρία San Carlo ζήτησε από την Επιτροπή « να της αναθεωρήσει το επιτόκιο σύμφωνα με το αντίστοιχο επιτόκιο της ευρωπαϊκής αγοράς του ECU, κατά την περίοδο 1984-1985, και να της επιστρέψει την επιπλέον καταβληθείσα διαφορά ». Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν απάντησε σ' αυτή την αίτηση, η εταιρία άσκησε, βάσει του άρθρου 35 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, προσφυγή κατά παραλείψεως.
5
Η Επιτροπή προέβαλε, κατά της εν λόγω προσφυγής, πέντε ενστάσεις απαραδέκτου. Χωρίς να υφίσταται ανάγκη να. ληφθεί απόφαση επ' αυτών των ενστάσεων, παρατηρείται ότι δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν υποχρεούται από διάταξη της Συνθήκης, ή από το παράγωγο κοινοτικό δίκαιο, να παραχωρεί προθεσμίες καταβολής προστίμου, η προσφυγή της εταιρίας San Carlo δεν μπορούσε να στηριχθεί παρά στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 35 της Συνθήκης ΕΚΑΧ. Σύμφωνα μ' αυτή τη διάταξη, οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις μπορούν να ασκήσουν ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως της σιωπηρής αποφάσεως που απορρέει από τη σιωπή της Επιτροπής έναντι της αιτήσεως τους, μόνον όταν η παράλειψη της Επιτροπής « συνιστά κατάχρηση εξουσίας ». Όμως, η εταιρία δεν επικαλέστηκε την κατάχρηση εξουσίας στο δικόγραφο της προσφυγής, αλλά μόνο στην απάντηση της. Από αυτό προκύπτει ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη κατ' εφαρμογή του άρθρου 42, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας.
6
Είναι αληθές ότι η εταιρία San Carlo υποστηρίζει ότι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στο εισαγωγικό της δίκης έγγραφο, ήτοι η παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και η παράβαση των διατάξεων της Συνθήκης περί ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, συνιστούν κατάχρηση εξουσίας.
7
Αυτό το επιχείρημα δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Οι προβληθέντες ισχυρισμοί δεν μπορούν να συνιστούν κατάχρηση εξουσίας παρά εάν η προσφεύγουσα είχε υποστηρίξει ότι η Επιτροπή αρνήθηκε να ενεργήσει, στην προκειμένη περίπτωση, με σκοπό άλλο εκτός αυτού για τον οποίο της απονεμήθηκε η εξουσία την οποία διαθέτει. Ούτε το δικόγραφο της προσφυγής ούτε άλλωστε η απάντηση, περιέχουν έναν τέτοιο ισχυρισμό.
8
Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι οι όροι τους οποίους θέτει το άρθρο 35, δεύτερη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΚΑΧ για το παραδεκτό της προσφυγής δεν συντρέχουν και ότι η προσφυγή της εταιρίας San Carlo είναι, εκ του γεγονότος αυτού, απαράδεκτη.
Επί των δικαστικών εξόδων
9
Δυνάμει του άρθρου 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθη πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )
διατάσσει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
2)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 17 Μαρτίου 1987.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος του τρίτου τμήματος
Υ. Galmot
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.