Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra ina bhfuil cúigear Breithiúna ina suí)
6 Bealtaine 2026(*)
(Rochtain a fháil ar dhoiciméid – Rialachán (CE) Uimh. 1049/2001 – Doiciméid a malartaíodh i gcomhthéacs nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán (AE) Uimh. 1094/2010 – Diúltú rochtana – Eisceacht a bhaineann le cosaint chuspóir na n‑imscrúduithe – An oibleagáid cúiseanna a thabhairt – Toimhde ghinearálta rúndachta – An oibleagáid scrúdú nithiúil agus aonair a dhéanamh – Leas sáraitheach poiblí – Prionsabal na comhréireachta – Airteagal 41 den Chairt um Chearta Bunúsacha)
I gCás T‑185/24,
Novis Insurance Company, Novis Versicherungsgesellschaft, Novis Compagnia di Assicurazioni, Novis Poisťovňa a.s., a bunaíodh sa Bhratasláiv (An tSlóvaic), dá ndéanann A.
Börner, S.
Henrich agus S.
Förster, Dlíodóirí, ionadaíocht
iarratasóir,
v
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann K.
Herrmann, M.
Burón Pérez agus P. Vanden Heede, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
cosantóir,
le tacaíocht ó
Poblacht na Slóvaice, dá ndéanann S.
Ondrášiková, E.
Larišová agus A.
Lukáčik, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
idiragraí,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra ina bhfuil cúigear Breithiúna ina suí),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K.
Kowalik-Bańczyk (Rapóirtéir), Uachtarán, I.
Reine, R.
da Silva Passos, H.
Cassagnabère agus T.
Pavelin, Breithiúna,
Cláraitheoir: A. Audras-Hidelot, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis éisteacht an 18 Nollaig 2025,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1        Lena chaingean de bhun Airteagal 263
CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, Novis Insurance Company, Novis Versicherungsgesellschaft, Novis Compagnia di Assicurazioni, Novis Poisťovňa a.s., go gcuirfí Cinneadh C(2024)
810 final ón gCoimisiún Eorpach an 2 Feabhra 2024 maidir le hiarratas daingniúcháin ar rochtain ar na doiciméid sin (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) ar neamhní.
I.      Cúlra na díospóide agus na fíorais atá in ábhar don chaingean a tugadh
2        Is gnóthas árachais saoil é an t‑iarratasóir atá bunaithe sa tSlóvaic agus atá faoi réir mhaoirseacht Národná banka Slovenska (Banc Náisiúnta na Slóvaice) (‘NBS’).
A.      Nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú
3        An 17 Márta 2022, thionscain an tÚdarás Eorpach um Árachas agus Pinsin Cheirde (ÚEÁPC) nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17(2) de Rialachán (AE) Uimh. 1094/2010 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 24 Samhain 2010 lena mbunaítear Údarás Maoirseachta Eorpach (an tÚdarás Eorpach um Árachas agus Pinsin Cheirde), lena leasaítear Cinneadh Uimh. 716/2009/CE agus lena n‑aisghairtear Cinneadh 2009/79/CE ón gCoimisiún (IO 2010 L 331, lch. 48). Bhí sé d’aidhm ag an imscrúdú sin a fhíorú, ar fheidhmigh NBS a chumhachtaí maoirseachta, i leith an iarratasóra, i gcomhréir le Treoir 2009/138/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Samhain 2009 maidir le gabháil le gnó árachais agus athárachais agus an gnó sin a shaothrú (IO 2009 L 335, lch. 1).
4        An 16 Bealtaine 2022, ghlac ÚEÁPC, ar bhonn Airteagal 17(3) de Rialachán Uimh. 1094/2010, moladh, a bhí dírithe chuig NBS, maidir leis an ghníomhaíocht is gá a dhéanamh chun Treoir 2009/138 a chomhlíonadh (‘moladh an 16 Bealtaine 2022’). Bhí an moladh sin ina ábhar do chaingean le haghaidh neamhniú a thionscain an t‑iarratasóir os comhair na Cúirte Ginearálta agus a dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta toisc é a bheith do-ghlactha le hordú an 23 Bealtaine 2025,
Novis v ÚEÁPC (T‑204/24, EU:T:2025:555).
5        An 13 Meán Fómhair 2022, ghlac an Coimisiún, ar bhonn Airteagal 17(4) de Rialachán Uimh. 1094/2010, Tuairim C(2022)
6455 final, atá dírithe ar NBS, maidir leis an ngníomhaíocht is gá chun Treoir 2009/138 a chomhlíonadh (‘tuairim fhoirmiúil an 13 Meán Fómhair 2022’). Bhí an tuairim sin ina ábhar do chaingean le haghaidh neamhniú a thionscain an t‑iarratasóir os comhair na Cúirte Ginearálta agus a dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta toisc é a bheith do-ghlactha le hordú an 23 Bealtaine 2025,
Novis v an Coimisiún (T‑179/24, faoi achomharc, EU:T:2025:554).
6        Le Cinneadh an 31 Deireadh Fómhair 2022, arna dheimhniú le Cinneadh an 1 Meitheamh 2023, tharraing NBS údarú an iarratasóra siar (‘an cinneadh maidir le húdarú a tharraingt siar’). An 28 Nollaig 2023, rinne an t‑iarratasóir agóid i gcoinne an chinnidh sin os comhair Správny súd v Bratislave (Cúirt Riaracháin Bhratasláiv, an tSlóvaic).
B.      Nós imeachta maidir le rochtain a fháil ar dhoiciméid
1.      An Chéim Thosaigh
7        Le litir an 25 Iúil 2023 (‘an t‑iarratas tosaigh’), d’iarr an t‑iarratasóir ar an gCoimisiún, go bunúsach, rochtain a fháil ar gach doiciméad a bhaineann leis an nós imeachta imscrúdaithe a thuairiscítear i míreanna 3 go 6 den bhreithiúnas seo agus atá i seilbh nó curtha in eagar ag na hinstitiúide sin.
8        Le Cinneadh an 8 Meán Fómhair 2023, rinne Ard-Stiúrthóireacht um Chobhsaíocht Airgeadais, Seirbhísí Airgeadais agus Aontas na Margaí Caipitil sa Choimisiún cinneadh maidir leis an iarratas ar rochtain.
9        An tráth sin,
shainaithin an Coimisiún 14
doiciméad tagartha a bhaineann leis an iarratas ar rochtain. Mar sin féin, dhiúltaigh sé rochtain, ina iomlán nó go páirteach, ar na doiciméid sin, ar an bhforas go mbainfeadh a nochtadh an bonn de chosaint, ar an gcéad dul síos, chuspóir na n‑imscrúduithe de réir bhrí an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán (CE) Uimh. 1049/2001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 30 Bealtaine 2001 maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid ó Pharlaimint na hEorpa, ón gComhairle agus ón gCoimisiún (IO 2001 L 145, lch. 43) agus, ar an dara dul síos, de chosaint imeachtaí cúirte de réir bhrí an dara fleasc d’Airteagal 4(2) den Rialachán sin, cé nach raibh aon leas sáraitheach poiblí ann i nochtadh den sórt sin.
2.      An Chéim Dhaingniúcháin
10      An 29 Meán Fómhair 2023, thaisc an t‑iarratasóir iarratas daingniúcháin ar rochtain a fháil ar dhoiciméid de bhun Airteagal 7(4) de Rialachán Uimh. 1049/2001 (‘an t‑iarratas daingniúcháin’).
11      An 2 Feabhra 2024, ghlac Ard-Rúnaí an Choimisiúin an cinneadh atá faoi chonspóid.
12      An tráth sin, shainaithin an Coimisiún, go sonrach, na doiciméid a bhaineann leis an iarratas, eadhon 19 doiciméad ina iomlán, arna ghrúpáil i 14 thagairt:
–        Tuairim NBS an 5 Aibreán 2022, a seoladh chuig ÚEÁPC maidir le dréacht‑tuarascáil EIOPA-22-235 an 17 Márta 2022 den tagairt Ares (2022)4798170 (doiciméad amháin);
–        moladh an 16 Bealtaine 2022 (doiciméad amháin);
–        nuashonrú NBS an 30 Meitheamh 2022, a seoladh chuig an gCoimisiún den tagairt Ares(2022)4798170 (dhá dhoiciméad);
–        freagra ón gCoimisiún an 25 Iúil 2022, a seoladh chuig NBS den tagairt Ares(2022)5362224 (doiciméad amháin);
–        nuashonrú NBS an 23 Lúnasa 2022, a seoladh chuig an gCoimisiún den tagairt Ares(2022)5884917 (dhá dhoiciméad);
–        nuashonrú NBS an 30 Lúnasa 2022, a seoladh chuig an gCoimisiún den tagairt Ares(2022)6009523 (doiciméad amháin);
–        tuairim fhoirmiúil an 13 Meán Fómhair 2022, (doiciméad amháin);
–        nuashonrú NBS an 28 Meán Fómhair 2022, a seoladh chuig an gCoimisiún den tagairt Ares(2022)6685040 (doiciméad amháin);
–        freagra ón gCoimisiún an 10 Deireadh Fómhair 2022, a seoladh chuig NBS den tagairt Ares(2022)6974798 (doiciméad amháin);
–        nuashonrú NBS an 4 Samhain
2022, a seoladh chuig an gCoimisiún den tagairt Ares(2022)7621287 (dhá dhoiciméad);
–        litir ón gCoimisiún an 16 Samhain 2022, a seoladh chuig NBS den tagairt Ares(2022)7915331 (doiciméad amháin);
–        nuashonrú NBS an 16 Nollaig 2022, a seoladh chuig an gCoimisiún den tagairt Ares(2022)8752093 (doiciméad amháin);
–        litir ón gCoimisiún an 30 Eanáir 2023, a seoladh chuig NBS den tagairt Ares(2023)661656 (doiciméad amháin);
–        nuashonrú NBS an 7 Meitheamh 2023, a seoladh chuig an gCoimisiún den tagairt Ares(2023)3938575 (trí dhoiciméad);
13      Sa chinneadh atá faoi chonspóid, dhearbhaigh an Coimisiún diúltú rochtain, ina hiomlán nó go páirteach, ar na doiciméid iarrtha go léir.
14      Mheas an Coimisiún, sa chéad áit, go mbainfeadh nochtadh na ndoiciméad iarrtha an bonn de chosaint, ar an gcéad dul síos, chuspóir imscrúduithe áirithe de réir bhrí an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus, ar an dara dul síos, de phróiseas cinnteoireachta leanúnach de réir bhrí na chéad fhomhíre d’Airteagal 4(3) den Rialachán sin.
15      I ndáil leis sin, luaigh an Coimisiún, go bunúsach, gur bhain na doiciméid iarrtha le nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 a bhí fós ar siúl agus a bhféadfadh imeachtaí um shárú faoi Airteagal 258
CFAE a bheith ina dhiaidh. Dá bhrí sin, de réir an Choimisiúin, d’fhéadfadh nochtadh na ndoiciméad sin an bonn a bhaint den mhuinín fhrithpháirteach a bhaineann leis an bplé idir an Coimisiún agus NBS arb é is aidhm dó a chur ina luí ar NBS a oibleagáidí a chomhlíonadh ar bhonn deonach. Thairis sin, leis an nochtadh sin, nochtfaí an Coimisiún do bhrú seachtrach, bhainfí an bonn d’éifeachtacht agus de sheoladh cuí an nós imeachta imscrúdaithe, chuirfí isteach ar an bpróiseas cinnteoireachta maidir le himeachtaí um shárú a thionscnamh i gcoinne Phoblacht na Slóvaice nó gan iad a thionscnamh agus d’athrófaí cineál déthaobhach na n‑imeachtaí sin amháin.
16      Sa dara háit, mheas an Coimisiún go mbainfeadh nochtadh na ndoiciméad iarrtha an bonn de chosaint imeachtaí cúirte de réir bhrí an dara fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001.
17      De réir an Choimisiúin, ní féidir na doiciméid iarrtha, a tarraingíodh suas i gcomhthéacs a mhalartuithe le NBS agus ina bhfuil seasaimh inmheánacha arna nglacadh ag NBS, a dhealú ó na himeachtaí cúirte idir an t‑iarratasóir agus NBS os comhair Správny súd v Bratislave (Cúirt Riaracháin Bhratasláiv). Dá réir sin, bhainfeadh nochtadh na ndoiciméad sin an bonn de shláine na n‑imeachtaí cúirte sin agus de chomhionannas arm idir na páirtithe sna himeachtaí sin.
18      Sa tríú háit, tháinig an Coimisiún ar an gconclúid nach raibh ain leas sáraitheach poiblí ann i nochtadh na ndoiciméad iarrtha.
19      De réir an Choimisiúin, ar an gcéad dul síos, ní féidir leis na breithnithe ginearálta a bhaineann le prionsabail na trédhearcachta agus na cuntasachta a chuir an t‑iarratasóir chun cinn a bheith ina leas poiblí sáraitheach den sórt sin. Ina dhiaidh sin, is leasanna príobháideacha iad nochtadh na ndoiciméad iarrtha don iarratasóir, ar tarraingíodh siar a údarú, agus dá chustaiméirí, a bhfuil deireadh tagtha lena bpolasaithe árachais, chun a gcearta a chosaint os comhair na gcúirteanna nó chun faireachán a dhéanamh ar ghníomhaíochtaí NBS. Ar deireadh, a úsáidí atá sé don phobal a bheith ar an eolas an raibh gníomhaíochtaí NBS, agus go háirithe an cinneadh maidir le ceadúnas a tharraingt siar, dleathach nó nach féidir leo forlámhas a bheith acu ar na cúiseanna le neamhnochtadh. Sna himthosca sin, freastalaítear ar leas an phobail ar bhealach níos fearr trí sheoladh rianúil an imscrúdaithe agus seoladh cuí na n‑imeachtaí breithiúnacha atá ar feitheamh os comhair chúirteanna na Slóvaice a áirithiú.
20      Sa ceathrú háit, mheas an Coimisiún nárbh fhéidir aon rochtain pháirteach fhóinteach a thabhairt gan an bonn a bhaint de na leasanna a chosnaítear leis na heisceachtaí dá dtagraítear i míreanna
14 agus 16 den bhreithiúnas seo agus, dá bhrí sin, gur cumhdaíodh na doiciméid iarrtha go hiomlán leis na heisceachtaí sin.
C.      Imeacht um shárú
21      Le litir fhoirmiúil fógartha an 24 Aibreán 2024, tar éis an chaingean seo a thionscnamh, chinn an Coimisiún imeachtaí um shárú a thionscnamh faoi Airteagal 258
CFAE i gcoinne Phoblacht na Slóvaice, ar an bhforas gur mhainnigh NBS a oibleagáidí a chomhlíonadh i bhfeidhmiú a chumhachtaí maoirseachta i leith an iarratasóra.
II.    Na hordaithe atá á lorg ag na páirtithe
22      Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–        an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
–        a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
23      Iarrann an Coimisiún, le tacaíocht ó Phoblacht na Slóvaice, ar an gCúirt Ghinearálta:
–        an chaingean a dhíbhe;
–        a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
III. An dlí lena mbaineann
24      Mar thaca lena chaingean, ardaíonn an t‑iarratasóir cúig shaincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar an dara fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001, ar an dara dul síos, sárú ar an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) den Rialachán céanna, ar an tríú dul síos, sárú ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(3) den Rialachán sin, ar an gceathrú dul síos, sárú ar Airteagal 4(6) de Rialachán Uimh. 1049/2001, de phrionsabal na comhréireachta agus an oibleagáid cúiseanna a thabhairt agus, ar an gcúigiú dul síos, sárú ar Airteagal 41(2)(b) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh.
25      In imthosca an cháis seo, ní mór a scrúdú ag an tús an dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001. Is gá ansin scrúdú a dhéanamh, a mhéid is gá, ar na saincheisteanna dlí eile sa chaingean.
A.      An dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001
26      Lena dhara saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir gur sháraigh an Coimisiún an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001. Tá an tsaincheist dlí sin roinnte ina trí chuid, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, nach bhfuil aon idirdhealú idir na heisceachtaí a leagtar síos, faoi seach, sa tríú fleasc d’Airteagal 4(2) den Rialachán sin agus sa chéad fhomhír d’Airteagal 4(3) den Rialachán sin, ar an dara dul síos, nach mbaintear an bonn de chosaint chuspóir na n‑imscrúduithe i gcás nochtadh na ndoiciméad iarrtha agus, ar an tríú dul síos, go bhfuil leas sáraitheach poiblí ann maidir le nochtadh.
1.      An chéad cuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear éagmais idirdhealú idir na heisceachtaí i gcomhréir, faoi seach, leis an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus an chéad fhomhír d’Airteagal 4(3) den Rialachán céanna
27      Cáineann an t‑iarratasóir an Coimisiún, go bunúsach, toisc nach ndearna sé scrúdú ar leithligh ar na coinníollacha sonracha le haghaidh na n‑eisceachtaí dá bhforáiltear, ar thaobh amháin, leis an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus, ar an taobh eile, leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(3) den Rialachán sin. Is é an toradh a bhíonn air sin ráiteas ar chúiseanna atá neamhréireach agus neamhiomlán, go háirithe maidir leis an dara ceann de na heisceachtaí sin.
28      Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
29      Sa chéad áit, mar is léir ó chásdlí socair, ní mór an ráiteas ar chúiseanna a cheanglaítear le hAirteagal 296
CFAE agus le hAirteagal 41(2)(c) den Chairt um Chearta Bunúsacha a bheith iomchuí don ghníomh atá i gceist agus ní mór dó an réasúnaíocht arna leanúint ag an institiúid, ag an gcomhlacht, ag an oifig nó ag an ngníomhaireacht de chuid an Aontais a ghlac an beart atá i gceist a nochtadh ar bhealach soiléir agus aonchiallach ar bhealach a chuirfidh ar chumas na ndaoine lena mbaineann na cúiseanna atá leis an mbeart a fháil amach agus a chur ar chumas na cúirte inniúla a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Braitheann na ceanglais atá le comhlíonadh leis an ráiteas ar chúiseanna ar imthosca gach cáis, go háirithe inneachar an ghnímh atá i gceist, cineál na gcúiseanna a tugadh agus an leas a d’fhéadfadh a bheith ag na seolaithe, nó ag daoine eile a bhfuil baint dhíreach nó aonair acu leis an ngníomh, ann ó thaobh mínithe a fháil. Ní cheanglaítear go sonrófar leis na cúiseanna a thugtar na gnéithe fíorasacha agus dlí go léir is ábhartha, a mhéid nach mór a mheas an gcomhlíonann na cúiseanna a thugtar
le gníomh ceanglais Airteagal 296
CFAE ní hamháin maidir le foclaíocht na gcúiseanna, ach freisin a gcomhthéacs chomh maith leis na rialacha dlí uile lena rialaítear an t‑ábhar lena mbaineann (féach breithiúnais an 1 Feabhra 2007,
Sison v an Chomhairle,
C‑266/05 P, EU:C:2007:75, mír 80 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 30 Eanáir 2024,
Agentsia ‘Patna infrastruktura’ (Maoiniú Eorpach don bhonneagar bóithre),
C‑471/22, EU:C:2024:99, míreanna 25 agus 26 agus an cásdlí dá dtagraítear).
30      Sa dara háit,
de réir cásdlí atá chomh socair céanna, féadfaidh institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais, chun measúnú a dhéanamh ar iarratas ar rochtain ar dhoiciméid, roinnt foras le diúltú a leagtar amach in Airteagal 4 de Rialachán Uimh. 1049/2001 a chur san áireamh (breithiúnais an 28 Meitheamh 2012,
an Coimisiún v Éditions Odile Jacob,
C‑404/10 P, EU:C:2012:393, mír 113, agus an 3 Iúil 2014,
an Chomhairle v in ’t Veld,
C‑350/12 P, EU:C:2014:2039, mír 100). Fágann sé sin nach féidir a mheas go bhfuil an spleáchas comhpháirteach ar roinnt eisceachtaí ar neamhréir le forálacha an Rialacháin sin (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 5 Márta 1997,
WWF UK v an Coimisiún,
T‑105/95, EU:T:1997:26, míreanna 61 agus 73).
31      Sa chás seo, sa chinneadh atá faoi chonspóid, bhí an Coimisiún ag brath, go carnach, ar thrí eisceacht ar leith (féach míreanna 14 agus 16 den bhreithiúnas seo). Ní dhíospóideann an t‑iarratasóir gur féidir leis an gCoimisiún roinnt foras diúltaithe a chur san áireamh, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír
30 den bhreithiúnas seo.
32      Mar sin féin, is léir freisin ó struchtúr agus ó ábhar an chinnidh atá faoi chonspóid, mar a chuireann an t‑iarratasóir in iúl, gur scrúdaigh an Coimisiún le chéile agus ní ar leithligh an dá eisceacht dá bhforáiltear, ar an gcéad dul síos, leis an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus, ar an dara dul síos, leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(3) den Rialachán sin (féach míreanna
14 agus 15 den bhreithiúnas seo).
33      Murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, níl an modh sin chun dul ar aghaidh neamhdhleathach per se. Ní féidir a chur as an áireamh go bhféadfar fíorais chomhionanna a chur san áireamh chun údar a thabhairt le cur i bhfeidhm dhá eisceacht éagsúla, ar choinníoll go mínítear conas a d’fhéadfadh nochtadh na ndoiciméad atá i gceist an bonn a bhaint go sonrach agus go hiarbhír de na leasanna faoi seach a chosnaítear le gach ceann den dá eisceacht (féach, chuige sin, breithiúnas an 3 Iúil 2014, an Chomhairle v in ’t Veld,
C‑350/12 P, EU:C:2014:2039, mír 101).
34      I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, ní dhéanann an t‑iarratasóir ach an Coimisiún a cháineadh as na coinníollacha a leagtar síos leis an dá eisceacht dá dtagraítear i mír
32 den bhreithiúnas seo a ‘mheascadh’, gan aon mhionsonraí a chur i gceangal leis an ngearán sin lenar féidir measúnú a dhéanamh ar a fhiúntas. Go sonrach, ní aithnítear leis aon earráid dlí maidir le cur i bhfeidhm na gcoinníollacha sin.
35      Ar an dara dul síos, is cosúil go maíonn an t‑iarratasóir ráiteas neamhleor ar chúiseanna. Sa chás seo, tá cur i bhfeidhm na heisceachta dá dtagraítear sa tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 réasúnaithe ar bhealach atá beacht, intuigthe agus neamh-fhrithráiteach go leor le breithnithe fairsinge a bhaineann le himscrúduithe a chosaint. Dá bhrí sin, maidir leis an gcéad eisceacht sin, chomhlíon an Coimisiún a oibleagáid cúiseanna a thabhairt
faoi Airteagal 296
CFAE agus Airteagal 41(2)(c) den Chairt um Chearta Bunúsacha, mar a léirítear sa chásdlí dá dtagraítear i mír
29 den bhreithiúnas seo.
36      Ar an tríú dul síos, baineann gearáin an iarratasóra, thar aon ní eile, leis an ráiteas foirmiúil ar chúiseanna agus leis an mbonn cirt substainteach atá leis an bhforas diúltaithe atá leithleach go dlíthiúil bunaithe ar an eisceacht dá bhforáiltear sa chéad fhomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001. Ní bhaineann gearáin den sórt sin le hábhar i gcomhthéacs an dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) den Rialachán sin.
37      Sna himthosca sin, ní mór diúltú don chéad chuid den dara saincheist dlí.
2.      An dara cuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear nár baineadh an bonn de chosaint chuspóir na n‑imscrúduithe
38      Áitíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil an eisceacht dá bhforáiltear sa tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 infheidhme sa chás seo. Áitíonn sé, go bunúsach, ar an gcéad dul síos, nach raibh aon imscrúdú ar siúl ar an dáta a diúltaíodh rochtain a fháil ar dhoiciméid, ar an dara dul síos, nach mbainfí an bonn do chosaint chuspóir na n‑imscrúduithe ná do rúndacht imscrúdaithe atá ar siúl, i gcás nochtadh na ndoiciméad a iarradh agus, ar an tríú dul síos, nach féidir leis an gCoimisiún brath ar thoimhde ghinearálta rúndachta líomhnaithe lena ndíolmhaítear é ó scrúdú sonrach agus aonair a dhéanamh ar na doiciméid iarrtha nó, ar a laghad, ar na catagóirí éagsúla doiciméad iarrtha.
39      Déanann an Coimisiún, le tacaíocht ó Phoblacht na Slóvaice, argóint na n‑iarratasóirí a dhíospóid.
(a)    An coinníoll go bhfuil imscrúdú ar siúl
40      Faoin tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001, diúltóidh na hinstitiúidí rochtain a thabhairt ar dhoiciméad i gcás ina mbainfeadh nochtadh an bonn de chosaint chuspóir na gcigireachtaí, na n‑imscrúduithe agus na n‑iniúchtaí, mura rud é go bhfuil leas sáraitheach poiblí ann i dtaca le nochtadh an doiciméid lena mbaineann.
41      Sa chéad áit, chinn an Chúirt Bhreithiúnas, gan é a bheith riachtanach sainmhíniú uileghabhálach ar ‘imscrúduithe’ a shainaithint, de réir bhrí an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001, gur gníomhaíocht den sórt sin é nós imeachta struchtúrtha agus foirmiúil arb é is cuspóir dó faisnéis a bhailiú agus a anailísiú chun go mbeidh institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais in ann seasamh a ghlacadh i bhfeidhmiú a feidhmeanna faoi Chonradh an Aontais Eorpaigh agus faoi Chonradh FAE (breithiúnas an 7 Meán Fómhair 2017,
an Fhrainc v Schlyter,
C‑331/15 P, EU:C:2017:639, mír 46).
42      Sa dara háit, ní mór an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 a léiriú sa chaoi nach bhfuil feidhm ag an bhforáil sin ach amháin más rud é go bhféadfadh nochtadh na ndoiciméad atá i gceist cur i gcrích na gcigireachtaí, na n‑imscrúduithe agus na n‑iniúchtaí dá dtagraítear a chur i mbaol (breithiúnas an 5 Aibreán 2017,
an Fhrainc v an Coimisiún,
T‑344/15, EU:T:2017:250, mír 86).
43      Dá bhrí sin, i bprionsabal, féadfaidh na gníomhartha éagsúla imscrúdaithe nó cigireachta leanúint de bheith cumhdaithe ag an eisceacht atá bunaithe ar chosaint cigireachtaí, imscrúduithe agus iniúchtaí fad a leanann na himscrúduithe nó na cigireachtaí ar aghaidh, fiú má cuireadh i gcrích an t‑imscrúdú nó an chigireacht áirithe as ar eascair an tuarascáil a bhfuil rochtain á hiarraidh ina leith (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Aibreán 2017,
an Fhrainc v an Coimisiún,
T‑344/15, EU:T:2017:250, mír 87).
44      Thairis sin, ní féidir a mheas go bhfuil nós imeachta imscrúdaithe curtha i gcrích nuair a ghlactar cinneadh críochnaitheach ón institiúid, ón gcomhlacht, ón oifig nó ón ngníomhaireacht lena mbaineann, gan aon neamhniú ina dhiaidh sin ag cúirteanna an Aontais a chur san áireamh. Faoi Airteagal 266
CFAE, dá ndéanfaí cinneadh den sórt sin a chur ar neamhní, d’fhéadfadh sé go mbeadh ar an institiúid, ar an gcomhlacht, ar an oifig nó ar an ngníomhaireacht sin dul i mbun a gníomhaíochtaí arís chun cinneadh nua a ghlacadh, de réir mar a bheidh, agus, dá bhrí sin, go mbeadh uirthi an t‑ábhar sa chomhad a bhaineann leis an gcinneadh a cuireadh ar neamhní a athúsáid nó an comhad sin a fhorlíonadh le hábhar eile. Mar thoradh air sin, ní féidir a mheas go bhfuil imscrúduithe curtha i gcrích ach amháin nuair is cinneadh críochnaitheach é an cinneadh a dhéanann an institiúid, an comhlacht, an oifig nó an ghníomhaireacht lena mbaineann (féach, chuige sin, breithiúnas an 27 Feabhra 2014, an Coimisiún v EnBW,
C‑365/12 P, EU:C:2014:112, mír 99).
45      Ina theannta sin, cuimsítear le cosaint imscrúduithe bearta leantacha, ar choinníoll go ndéantar é sin laistigh de thréimhse réasúnta ama. (féach breithiúnas an 26 Bealtaine 2016,
International Management Group v an Coimisiún,
T‑110/15, EU:T:2016:322, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear). Is amhlaidh atá, go háirithe, i gcás ina bhfuil imscrúdú ar siúl ar leibhéal an Aontais nó i gcás ina bhfuil imscrúdú díreach dúnta agus, sa chás deireanach sin, nach bhfuil cinneadh déanta fós ag na húdaráis náisiúnta inniúla, laistigh de thréimhse réasúnta, maidir leis an ngníomhaíocht atá le déanamh tar éis tuarascáil imscrúdaithe (féach, chuige sin, breithiúnais an 1 Meán Fómhair 2021,
Homoki v an Coimisiún,
T‑517/19, nár foilsíodh, EU:T:2021:529, mír 63, agus an 28 Meán Fómhair 2022,
Agrofert v an Pharlaimint,
T‑174/21, EU:T:2022:586, mír 92).
46      Sa chás seo, chun údar a thabhairt le cur i bhfeidhm na heisceachta a bhaineann le cosaint chuspóir na n‑imscrúduithe, thagair an Coimisiún do dhá chineál imscrúdaithe, eadhon, ar an gcéad dul síos, an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 a tionscnaíodh i gcoinne NBS agus, ar an dara dul síos, imeachtaí um shárú faoi Airteagal 258
CFAE a fhéadfar a thionscnamh i gcoinne Phoblacht na Slóvaice (féach mír 15 den bhreithiúnas seo).
47      Áitíonn an t‑iarratasóir nach raibh aon imscrúdú ar siúl ar dháta an diúltaithe rochtain a fháil ar dhoiciméid.
48      De réir an iarratasóra, ar an gcéad dul síos, dúnadh an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 le tuairim fhoirmiúil an 13 Meán Fómhair 2022 nó, ar a dhéanaí, nuair a chomhlíon NBS an tuairim fhoirmiúil sin trí tharraingt siar an údaraithe a dheimhniú, is é sin le rá, an 1 Meitheamh 2023. Féachann an Coimisiún le síneadh míchuí a chur le fad an imscrúdaithe sin trí ‘mhalartuithe leantacha’ agus ‘bearta maoirseachta’ a líomhnaítear a rinneadh lasmuigh de chreat foirmiúil agus ama an imscrúdaithe sin a chur san áireamh ann.
49      Ar an dara dul síos, ní raibh aon imeachtaí um shárú faoi Airteagal 258
CFAE tionscanta go foirmiúil fós ar an dáta a diúltaíodh rochtain a fháil ar dhoiciméid.
50      Is gá scrúdú a dhéanamh ag an tús an raibh an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 fós ar siúl ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid.
51      Sa chéad áit, mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara gur nós imeachta struchtúrtha agus foirmiúil é an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú dá dtagraítear
in
Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 a bhaineann le ÚEÁPC, leis an gCoimisiún agus leis an údarás náisiúnta lena mbaineann, arb é is cuspóir dó faisnéis a bhailiú agus a anailísiú ionas gur féidir leis na trí údarás sin seasamh a ghlacadh i bhfeidhmiú a bhfeidhmeanna faoi seach. Dá bhrí sin, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír
41 den bhreithiúnas seo, is ionann nós imeachta den sórt sin agus ‘imscrúdú’ de réir bhrí an tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001.
52      Sa dara háit, tá comhthuiscint ann, sa chás seo, gur thionscain ÚEÁPC an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 an 17 Márta 2022 agus gur eascair moladh an 16 Bealtaine 2022 as, arna eisiúint ag an údarás sin ar bhonn Airteagal 17(3) den Rialachán sin, agus ansin tuairim fhoirmiúil an 13 Meán Fómhair 2022, arna heisiúint ag an gCoimisiún ar bhonn Airteagal 17(4) den Rialachán sin (féach míreanna
3 go 5 den bhreithiúnas seo).
53      Sa tríú háit, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, níor cuireadh clabhsúr cinntitheach ar an nós imeachta sin le tuairim fhoirmiúil an 13 Meán Fómhair 2022, nó fiú leis an gcinneadh maidir le húdarú a tharraingt siar, a rinne NBS an 31 Deireadh Fómhair 2022 agus a deimhníodh an 1 Meitheamh 2023 (féach mír
6 den bhreithiúnas seo).
54      Ar an gcéad dul síos, tá an cinneadh maidir le húdarú a tharraingt siar mar chuid den nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010. Tá an cinneadh sin ar cheann de na ‘bearta [...] atá déanta [ag an údarás náisiúnta lena mbaineann] chun an tuairim fhoirmiúil [ón gCoimisiúin] a chomhlíonadh’ de réir bhrí Airteagal 17(5) den Rialachán sin. Ar an mbonn sin, d’eascair faisnéis ón gCoimisiún ag NBS as an gcinneadh sin trí bhíthin dhá litir dar dáta an 16 Nollaig 2022 agus an 7 Meitheamh 2023, mar is léir ó fhoclaíocht (agus ó ábhar) dhá cheann de na doiciméid iarrtha, dar teideal ‘Faisnéis ó NBS maidir leis na gníomhaíochtaí a rinneadh chun an Tuairim Fhoirmiúil a chomhlíonadh [an 13 Meán Fómhair 2022]’. Dá bhrí sin, is beart leantach é de réir bhrí mhír 45 den bhreithiúnas seo, nó fiú, de réir mar a bheidh, cinneadh críochnaitheach de réir bhrí mhír 44 den bhreithiúnas seo, arna ghlacadh tar éis an imscrúdaithe agus arna dhéanamh ag an údarás náisiúnta lena mbaineann laistigh de thréimhse réasúnta.
55      Thairis sin, luaitear go sainráite sa chinneadh atá faoi chonspóid agus ar chomhfhoras idir na páirtithe, ar an gcéad dul síos, go ndearna an t‑iarratasóir agóid i gcoinne an chinnidh maidir lena údarú a tharraingt siar os comhair Správny súd v Bratislave (Cúirt Riaracháin Bhratasláiv) agus, ar an dara dul síos, go raibh an chaingean dlí sin fós ar feitheamh ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, eadhon an 2 Feabhra 2024. Dá bhrí sin, ní raibh an cinneadh maidir le húdarú a tharraingt siar críochnaitheach faoin dáta sin.
56      I gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i míreanna 44 agus 45 den bhreithiúnas seo, ní fhéadfar a mheas go bhfuil nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 curtha i gcrích ach amháin i gcás ina bhfuil an cinneadh arna ghlacadh ag an údarás náisiúnta lena mbaineann i gcomhthéacs an nós imeachta sin ní hamháin glactha ach ina bhfuil sé críochnaitheach freisin. Dá gcinnfí a mhalairt, bheadh an baol ann go gcuirfí feidhmiú cuí an nós imeachta sin i mbaol, ina mbeadh ar an údarás náisiúnta lena mbaineann, chomh maith le ÚEÁPC agus an Coimisiún, seasamh a ghlacadh i bhfeidhmiú a fheidhmeanna, mar is léir ó mhír 51 den bhreithiúnas seo.
57      Ina theannta sin, ní féidir an cheist, agus an cinneadh maidir le húdarú a tharraingt siar á ghlacadh, ar chomhlíon NBS tuairim fhoirmiúil an 13 Meán Fómhair 2022 i ndáiríre i gcomhthéacs na caingne seo, a bhaineann le dlíthiúlacht cinnidh lena ndiúltaítear rochtain ar dhoiciméid seachas dlíthiúlacht ghníomhartha NBS. Dá bhrí sin, ní féidir leis an iarratasóir a mhaíomh go réasúnach, ós rud é gur chomhlíon NBS an tuairim fhoirmiúil sin, gur ghá go ndúnfaí an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010.
58      Ar an dara dul síos, fiú tar éis ghlacadh an chinnidh maidir le húdarú a tharraingt siar, ba dhócha fós go leanfadh an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 ar aghaidh i gcás nach mbeadh an cinneadh sin leordhóthanach chun comhlíonadh dhlí an Aontais a áirithiú.
59      Mar atá curtha in iúl ag an gCoimisiún, agus an ceart aige, ina phléadálacha i scríbhinn, más rud é nach ndéanann an t‑údarás náisiúnta lena mbaineann de réir na tuairime foirmiúla arna heisiúint ag an gCoimisiún laistigh den tréimhse ama a leagtar síos sa tuairim sin agus má chomhlíontar coinníollacha áirithe, féadfaidh ÚEÁPC, ar bhonn na chéad fhomhíre d’Airteagal 17(6) de Rialachán Uimh. 1094/2010, ‘cinneadh ar leithligh a ghlacadh a bheidh dírithe ar [an institiúid airgeadais lena mbaineann] á cheangal go ndéanfaidh an institiúid airgeadais gach gníomhaíocht is gá chun a cuid oibleagáidí faoi dhlí an Aontais a chomhlíonadh, lena n‑áirítear scor d’aon chleachtas.’ Níor shuigh an t‑iarratasóir, nó líomhain sé fiú, nár comhlíonadh ceann amháin ar a laghad de na coinníollacha lena gcuirtear ar chumas ÚEÁPC cinneadh den sórt sin a ghlacadh sa chás seo.
60      Ar an tríú dul síos, ní féidir leis an iarratasóir brath ar bhealach úsáideach, sa chás seo, ar an seasamh a líomhnaítear a ghlac Bord Achomhairc na nÚdarás Maoirseachta Eorpach i gcinneadh an 30 Iúil 2024, arna dhéanamh i gcomhthéacs iarratas ar rochtain ar dhoiciméid a thíolaic an t‑iarratasóir os comhair ÚEÁPC, maidir le cathain nach mór a mheas go bhfuil nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 dúnta. Ní mór a mheabhrú, i gcomhthéacs a athbhreithnithe ar dhlíthiúlacht, nach bhfuil an Chúirt faoi cheangal ag cleachtas cinnteoireachta an Bhoird Achomhairc sin (féach, de réir analaí, breithiúnas an 26 Aibreán 2007,
Alcon v OHMI,
C‑412/05 P, EU:C:2007:252, mír 65, agus an 29 Meán Fómhair 2021,
Tokin v an Coimisiún,
T‑343/18, EU:T:2021:636, mír 176 (nár foilsíodh) agus an cásdlí dá dtagraítear).
61      Sa cheathrú háit, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, baineann na malartuithe idir an Coimisiún agus NBS tar éis thuairim fhoirmiúil an 13 Meán Fómhair 2022 agus fiú, i gcásanna áirithe, tar éis an chinnidh maidir le húdarú a tharraingt siar, leis an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 freisin. Bhain na malartuithe sin, a fhreagraíonn do na doiciméid a liostaítear sna seacht bhfleasc dheireanacha de mhír
12 thuas, go beacht leis na bearta a rinne NBS nó atá le déanamh aige chun an tuairim fhoirmiúil sin a chomhlíonadh. Dá bhrí sin, ba i bhfianaise na malartuithe sin a bhí an Coimisiún in ann a fhíorú ar chomhlíon NBS an tuairim fhoirmiúil sin i ndáiríre. Dá bhrí sin, ba bhearta leantacha ar an imscrúdú iad na malartuithe atá i gceist de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 45 den bhreithiúnas seo.
62      Sna himthosca sin agus i bhfianaise an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 42 go 45 den bhreithiúnas seo, ní mór teacht ar an gconclúid, ar an gcéad dul síos, go raibh an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 fós ar siúl ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid agus, ar an dara dul síos, go bhféadfadh na doiciméid iarrtha go léir, ó thaobh ama de, a bheith cumhdaithe ag an eisceacht atá bunaithe ar chosaint chuspóir na n‑imscrúduithe.
63      Dá bhrí sin, gan é a bheith riachtanach, ag an gcéim seo, a chinneadh an raibh imeachtaí um shárú faoi Airteagal 258
CFAE ar siúl freisin nó, ar a laghad, beartaithe i gcoinne Phoblacht na Slóvaice ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid,
ní mór diúltú do ghearán an iarratasóra lena líomhnaítear nach raibh aon imscrúdú ar siúl.
(b)    Toimhde ghinearálta rúndachta a chur i bhfeidhm agus an oibleagáid scrúdú sonrach agus aonair a dhéanamh ar na doiciméid
(1)    Réamhbhreithnithe
64      Sa chéad áit, ba cheart a mheabhrú, i gcás ina gcinneann institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais ar cuireadh iarratas ar rochtain ar dhoiciméad faoina bráid an iarraidh sin a dhiúltú ar bhonn ceann de na heisceachtaí a leagtar síos in Airteagal 4 de Rialachán Uimh. 1049/2001, nach mór di, i bprionsabal, míniú a thabhairt ar an gcaoi a bhféadfadh rochtain ar an doiciméad sin an bonn a bhaint go sonrach agus go hiarbhír den leas a chosnaítear leis an eisceacht sin, agus nach mór an riosca go mbainfí an bonn den leas a bheith measartha intuartha agus nár cheart é a bheith go hiomlán hipitéiseach (féach breithiúnas an 22 Eanáir 2020,
MSD Animal Health Innovation agus Intervet International v EMA,
C‑178/18 P, EU:C:2020:24, mír 54 agus an cásdlí dá dtagraítear).
65      Dá bhrí sin, ní mór an scrúdú is gá chun iarratas ar rochtain ar dhoiciméid a phróiseáil, ar an gcéad dul síos, a bheith de chineál sonrach agus, ar an dara dul síos, ní mór é a dhéanamh i ndáil le gach doiciméad dá dtagraítear san iarraidh. Thairis sin, ní mór an scrúdú sin a bheith soiléir ó fhorais an chinnidh (breithiúnais an 13 Aibreán 2005,
Verein für Konsumenteninformation v an Coimisiún,
T‑2/03, EU:T:2005:125, míreanna 69 agus 70, agus an 25 Meán Fómhair 2018,
Psara agus páirtithe eile v an Pharlaimint,
T‑639/15 go T‑666/15 agus T‑94/16, EU:T:2018:602, míreanna 103 agus 104).
66      Ar an dara dul síos, d’aithin cúirteanna an Aontais Eorpaigh, áfach, i gcásanna áirithe, gur féidir le hinstitiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais, i bprionsabal, a cinntí a bhunú ar thoimhdí ginearálta a bhfuil feidhm acu maidir le catagóirí áirithe doiciméad, ós rud é gur dócha go mbeidh feidhm ag breithnithe den chineál céanna maidir le hiarrataí ar nochtadh a bhaineann le doiciméid den chineál céanna (féach breithiúnas an 22 Eanáir 2020,
MSD Animal Health Innovation agus Intervet International v EMA,
C‑178/18 P, EU:C:2020:24, mír 55 agus an cásdlí dá dtagraítear).
67      Dá bhrí sin, is é is cuspóir do thoimhdí den sórt sin an fhéidearthacht don institiúid, don chomhlacht, don oifig nó don ghníomhaireacht lena mbaineann de chuid an Aontais a mheas go mbainfeadh nochtadh catagóirí áirithe doiciméad, i bprionsabal, an bonn den leas a chosnaítear leis an eisceacht ar a bhfuil sé ag brath, trí bheith ag brath ar bhreithnithe ginearálta den sórt sin, gan ceangal a bheith air scrúdú sonrach agus aonair a dhéanamh ar gach ceann de na doiciméid iarrtha (féach breithiúnas an 22 Eanáir 2020,
MSD Animal Health Innovation agus Intervet International v EMA,
C‑178/18 P, EU:C:2020:24, mír 56 agus an cásdlí dá dtagraítear).
68      Ní mór úsáid toimhdí ginearálta rúndachta a bheith bunaithe ar chúiseanna daingne diongbháilte. Chun bheith in ann brath ar thoimhde ghinearálta neamhnochta i gcoinne an iarrthóir rochtana, ní mór d’institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht an Aontais lena mbaineann míniú a thabhairt ar an gcaoi a bhfuil gá leis an toimhde sin chun feidhmiú cuí an nós imeachta atá i gceist a áirithiú (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2018,
Daimler v an Coimisiún,
T‑128/14, EU:T:2018:643, míreanna 155 agus 156 agus an cásdlí dá dtagraítear).
69      Shainaithin cúirteanna an Aontais Eorpaigh i roinnt breithiúnas critéir áirithe chun toimhde ghinearálta rúndachta a aithint.
70      Ar an gcéad dul síos, is léir ón gcásdlí a luaitear i mír 66 den bhreithiúnas seo, chun toimhde ghinearálta rúndachta a agairt go bailí i gcoinne duine a iarrann rochtain a fháil ar dhoiciméid, gur gá go mbaineann na doiciméid iarrtha leis an gcatagóir chéanna doiciméad nó gur den chineál céanna iad (féach breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2018,
Daimler v an Coimisiún,
T‑128/14, EU:T:2018:643, mír 138 agus an cásdlí dá dtagraítear).
71      Ar an dara dul síos, d’fhéadfadh aitheantas do thoimhde ghinearálta rúndachta a bheith bunaithe ar neamh-chomhoiriúnacht na rochtana a fháil ar dhoiciméid i nósanna imeachta áirithe le seoladh cuí na nósanna imeachta sin agus ar an mbaol go mbainfí an bonn díobh, ar an tuiscint go bhfágann toimhdí ginearálta gur féidir sláine sheoladh na nósanna imeachta sin a chaomhnú trí chur isteach ó thríú páirtithe a theorannú. Maidir le rialacha sonracha a bheith ann lena gcuirtear srian le rochtain ar chomhad, ar dhoiciméid nó ar fhaisnéis a bhaineann le nós imeachta arna sheoladh os comhair institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais, tá sé sin ar cheann de na critéir lenar féidir údar a thabhairt le toimhde ghinearálta rúndachta a aithint (féach breithiúnas an 26 Bealtaine 2016,
International Management Group v an Coimisiún,
T‑110/15, EU:T:2016:322, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).
(2)    Toimhde ghinearálta rúndachta a chur i bhfeidhm
72      Ag an éisteacht, ceistíodh na páirtithe faoin bhféidearthacht toimhde ghinearálta rúndachta a chur i bhfeidhm faoin eisceacht a bhaineann le cosaint chuspóir na n‑imscrúduithe.
73      Measann an t‑iarratasóir, ar thaobh amháin, nár chuir an Coimisiún aon toimhde ghinearálta rúndachta i bhfeidhm sa chinneadh atá faoi chonspóid agus, ar an dara dul síos, nach bhfuil aon toimhde ghinearálta rúndachta infheidhme sa chás seo. Go sonrach, ní féidir leis an gCoimisiún brath ar thoimhde ghinearálta rúndachta líomhnaithe is infheidhme maidir le doiciméid a bhaineann le nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010.
74      Áitíonn an Coimisiún gur chuir sé i bhfeidhm i gceart, sa chinneadh atá faoi chonspóid, dhá thoimhde ghinearálta rúndachta ar leith, eadhon, ar an gcéad dul síos, toimhde nua lena gcumhdaítear doiciméid arna malartú i gcomhthéacs Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 agus, ar an dara dul síos, toimhde atá ann cheana lena gcumhdaítear doiciméid a bhaineann le himeachtaí um shárú faoi Airteagal 258
CFAE. Measann sé go gcumhdaítear na doiciméid iarrtha le toimhde ghinearálta rúndachta, amhail na doiciméid atá i gcomhad nós imeachta EU Pilot.
75      Tacaíonn Poblacht na Slóvaice freisin le cur i bhfeidhm thoimhde ghinearálta na rúndachta lena gcumhdaítear doiciméid a bhaineann le himeachtaí um shárú faoi Airteagal 258
CFAE.
76      Sa chéad áit, ba cheart a chinneadh ar chuir an Coimisiún toimhde ghinearálta na rúndachta i bhfeidhm sa chinneadh atá faoi chonspóid.
77      I ndáil leis sin, is fíor,
sa chinneadh atá faoi chonspóid, nár thagair an Coimisiún go sainráite do thoimhde ghinearálta rúndachta i gcomhthéacs chur i bhfeidhm na heisceachta a bhaineann le cosaint chuspóir na n‑imscrúduithe.
78      Mar sin féin, is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid gur thug an Coimisiún cúiseanna foriomlána leis an eisceacht sin a chur i bhfeidhm, gan idirdhealú a dhéanamh idir na doiciméid iarrtha éagsúla. Go sonrach, rinne sé cur síos ar dtús ar fheidhmiú agus mheabhraigh sé cuspóirí an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú dá dtagraítear in
Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010. Ina dhiaidh sin, mhínigh sé, trí bhreithnithe ginearálta, go bhféadfadh nochtadh na ndoiciméad iarrtha an bonn a bhaint de chosaint na gcuspóirí a shaothraítear lena ghníomhaíochtaí imscrúdaithe agus faireacháin, ar an gcéad dul síos, tríd an mbonn a bhaint den mhuinín fhrithpháirteach a bhaineann leis an bplé idir an Coimisiún agus NBS agus trí NBS a dhíspreagadh óna oibleagáidí a chomhlíonadh ar bhonn deonach, ar an dara dul síos, tríd an gCoimisiún a nochtadh do bhrú seachtrach agus, ar an tríú dul síos, tríd an mbonn a bhaint d’éifeachtacht agus de sheoladh cuí an nós imeachta imscrúdaithe sin. Ar deireadh, tháinig sí ar an gconclúid gur ghá rochtain ar ‘na doiciméid iarrtha’ a dhiúltú agus, thairis sin, go raibh na doiciméid sin ‘cumhdaithe go hiomlán’ leis na heisceachtaí ar a bhfuiltear ag brath.
79      I bhfianaise na faisnéise sin go léir, is cosúil, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur chuir an Coimisiún toimhde ghinearálta rúndachta i bhfeidhm, go hintuigthe ach go riachtanach, lena gcumhdaítear na doiciméid uile a bhaineann le nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010.
80      Murab ionann agus an méid a mhol an t‑iarratasóir ag an éisteacht, ní leor nach ndearna an Coimisiún tagairt shainráite don choincheap maidir le toimhde ghinearálta rúndachta sa chinneadh atá faoi chonspóid chun an cinneadh sin a chur ó bhail le ráiteas neamhleor ar chúiseanna nó chun cosc a chur ar an gCúirt toimhde ghinearálta na rúndachta dá dtagraítear i mír 79 den bhreithiúnas seo a chur san áireamh. Ní mór a mheabhrú go bhféadfadh an réasúnaíocht a bheith intuigthe ar choinníoll go gcuireann sé ar chumas na ndaoine lena mbaineann a fhios a bheith acu cén fáth a ndearnadh na bearta atá i gceist agus go dtugann sí dóthain ábhair don chúirt inniúil chun a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú (féach breithiúnas an 25 Márta 2015,
Central Bank of Iran v an Chomhairle,
T‑563/12, EU:T:2015:187, mír 77 agus an cásdlí dá dtagraítear; breithiúnas an 13 Iúil 2018,
K. Chrysostomides & Co. agus páirtithe eile v an Chomhairle agus páirtithe eile,
T‑680/13, EU:T:2018:486, mír 394). Sa chás seo, mar a chuir an Coimisiún in iúl freisin ag an éisteacht, ba léir ó fhoclaíocht an chinnidh atá faoi chonspóid, de réir réasúnaíocht an Choimisiúin, go raibh na breithnithe a rabhthas ag brat orthu infheidhme maidir leis na doiciméid uile agus maidir lena n‑ábhar iomlán. Ina theannta sin, is léir ó na gearáin a d’ardaigh an t‑iarratasóir, ar an gcéad dul síos ina iarratas agus ansin ina fhreagra, gur bhraith an t‑iarratasóir go maith, go cothromach, nach ndearna an Coimisiún aon idirdhealú idir na doiciméid éagsúla agus idir na codanna éagsúla de na doiciméid sin agus, dá bhrí sin, chun údar a thabhairt lena sheasamh maidir le rúndacht na ndoiciméad iarrtha, gur lean an Coimisiún cur chuige toimhdeanach agus ginearálta.
81      Sa dara háit, ní mór scrúdú a dhéanamh an bhféadfadh an Coimisiún brath ar thoimhde ghinearálta rúndachta lena gcumhdaítear na doiciméid uile a bhaineann le nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010.
82      I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú dá bhforáiltear in Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 struchtúrtha agus curtha ar bhonn foirmiúil go leordhóthanach ionas gur féidir na doiciméid a bhaineann leis a shainiú agus a shainaithint go beacht. Thairis sin, sa chás seo, tá comhthuiscint ann go ndearnadh na doiciméid iarrtha, a liostaítear i mír
12 den bhreithiúnas seo, a mhalartú, don chéad dá cheann, idir ÚEÁPC agus NBS agus, do na 17 eile, idir an Coimisiún agus NBS le linn an nós imeachta imscrúdaithe chéanna a bhaineann le NBS. Dá bhrí sin, tá na doiciméid sin mar chuid den chomhad riaracháin céanna agus, mar sin, baineann siad go léir leis an gcatagóir chéanna (féach, de réir analaí, breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2018,
Daimler v an Coimisiún,
T‑128/14, EU:T:2018:643, mír 141).
83      Ar an dara dul síos, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír
68 den bhreithiúnas seo, leag an Coimisiún amach, sa chinneadh atá faoi chonspóid, cúiseanna daingne agus diongbháilte lena dtugtar údar le toimhde ghinearálta rúndachta a úsáid in imthosca an chás seo, mar a mheabhraítear i mír
78 den bhreithiúnas seo. Ní dhíospóideann an t‑iarratasóir ábharthacht na dtosca sin mar bhonn chun toimhde ghinearálta rúndachta a aithint lena gcumhdaítear na doiciméid arna malartú i gcomhthéacs Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010.
84      Ar an tríú dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil rialacha sonracha sa nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú dá dtagraítear in Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 lena gcuirtear teorainn le nochtadh faisnéise a fhaightear nó a bhunaítear i gcomhthéacs nós imeachta den sórt sin. De bhun Airteagal 70(1) go (3) den Rialachán sin, tá ÚEÁPC agus a bhaill foirne faoi réir cheanglais na rúndachta gairmiúla agus ní fhéadfaidh siad faisnéis a fhaigheann siad nó a mhalartaíonn siad leis na húdaráis inniúla náisiúnta atá faoi rún nó atá cumhdaithe ag rúndacht ghairmiúil a nochtadh. Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin nach gcuirtear aon rochtain ar an gcomhad ná ar na doiciméid a bhaineann leis an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 ar fáil don institiúid airgeadais lena mbaineann imscrúdú den sórt sin. Dá bhrí sin, comhlíontar freisin an critéar a luaitear sa chásdlí dá dtagraítear i mír 71 den bhreithiúnas seo.
85      Sna himthosca sin, ní mór a aithint go gcumhdaítear le toimhde ghinearálta rúndachta na doiciméid arna malartú ag ÚEÁPC, ag an gCoimisiún agus ag an údarás náisiúnta lena mbaineann i gcomhthéacs nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010.
86      Ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil an toimhde ghinearálta rúndachta sin, a bhaineann go sonrach leis an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú dá dtagraítear in
Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010, éagsúil leis na toimhdí a d’aithin cúirteanna an Aontais cheana féin maidir le doiciméid arna dtarraingt suas agus arna malartú, ar an gcéad dul síos, le linn chéim réamhdhlíthíochta na n‑imeachtaí um shárú (breithiúnas an 14 Samhain 2013,
LPN agus an Fhionlainn v an Coimisiún,
C‑514/11 P agus C‑605/11 P, EU:C:2013:738, mír 65) agus, ar an dara dul síos, i gcomhthéacs nós imeachta EU Pilot (breithiúnas an 11 Bealtaine 2017,
an tSualainn v an Coimisiún,
C‑562/14 P, EU:C:2017:356, mír 51).
87      Dá bhrí sin, ní mór diúltú do ghearán an iarratasóra nach féidir leis an gCoimisiún, sa chás seo, brath ar thoimhde ghinearálta rúndachta.
(3)    An oibleagáid scrúdú nithiúil aonair a dhéanamh ar na doiciméid
88      Meabhraíonn an t‑iarratasóir an oibleagáid scrúdú nithiúil aonair a dhéanamh ar gach doiciméad a chumhdaítear le hiarratas ar rochtain. Cuireann sé in iúl freisin, fiú dá gcuirfí toimhde ghinearálta rúndachta i bhfeidhm, gur cheart don Choimisiún, ar a laghad, measúnú a dhéanamh ar cé acu ba ghá nó nár ghá caitheamh ar bhealach éagsúil leis na catagóirí éagsúla doiciméad.
89      Measann an Coimisiún nach raibh sé de cheangal air scrúdú nithiúil aonair a dhéanamh ar na doiciméid iarrtha ós rud é, go soiléir, go raibh feidhm ag na hargóintí a leagtar amach sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir leis na doiciméid sin go léir agus gur cumhdaíodh iad go léir le toimhde ghinearálta rúndachta.
90      I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, is leor a thabhairt faoi deara go leanann sé ó mhír 85 den bhreithiúnas seo gur cumhdaíodh na doiciméid iarrtha le toimhde ghinearálta rúndachta, agus mar thoradh air sin, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 67 den bhreithiúnas seo, nár ceanglaíodh ar an gCoimisiún scrúdú sonrach agus aonair a dhéanamh ar gach ceann de na doiciméid sin.
91      Sa dara háit, malartaíodh na doiciméid iarrtha le linn an nós imeachta imscrúdaithe chéanna, baineann siad leis an gcomhad riaracháin céanna agus, dá bhrí sin, baineann siad leis an gcatagóir chéanna (féach mír
82 den bhreithiúnas seo). Fágann sé sin nár ceanglaíodh ar an gCoimisiún ach oiread catagóirí nó fochatagóirí éagsúla doiciméad a shainaithint agus scrúdú a dhéanamh ar cheart caitheamh leis na doiciméid sin ar bhealach éagsúil. Bhainfeadh ceanglas den sórt sin cuid dá éifeacht phraiticiúil den toimhde ghinearálta rúndachta, eadhon a chur ar chumas an Choimisiúin freagairt d’iarratas dhomhanda ar rochtain ar bhealach atá chomh domhanda céanna (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Samhain 2013,
LPN agus an Fhionlainn v an Coimisiún,
C‑514/11 P agus C‑605/11 P, EU:C:2013:738, mír 68). Thairis sin, ní shonraíonn an t‑iarratasóir cad a bhí sna catagóirí nó fochatagóirí éagsúla doiciméad sin agus ní luann sé ach go bhféadfaí iad a idirdhealú trí theidil na ndoiciméad a léamh amháin.
92      Dá réir sin, ní mór diúltú do ghearán an iarratasóra ina líomhnaítear nach ndearnadh scrúdú nithiúil aonair ar na doiciméid iarrtha nó, ar a laghad, ar na catagóirí éagsúla doiciméad iarrtha toisc é a bheith neamhéifeachtach.
(c)    Éifeacht dhíobhálach a bheith ann ar chuspóir na n‑imscrúduithe
93      Le haithint toimhde ghinearálta rúndachta, ceadaítear don institiúid, don chomhlacht, don oifig nó don ghníomhaireacht lena mbaineann de chuid an Aontais a mheas go mbainfeadh nochtadh doiciméad den chineál céanna nó a bhaineann leis an gcatagóir chéanna, i bprionsabal, an bonn de chosaint ceann de na leasanna a liostaítear in Airteagal 4 de Rialachán Uimh. 1049/2001 (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Samhain 2013,
LPN agus an Fhionlainn v an Coimisiún,
C‑514/11 P agus C‑605/11 P, EU:C:2013:738, mír 48).
94      Mar sin féin, ní chuirtear as an áireamh leis an toimhde ghinearálta rúndachta sin ceart an iarrthóir rochtana a léiriú nach dtagann doiciméad ar leith ar iarradh é a nochtadh faoin toimhde sin nó go bhfuil leas sáraitheach poiblí ann lena dtugtar údar maith leis an doiciméad lena mbaineann a nochtadh faoi Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 (breithiúnais an 29 Meitheamh 2010,
an Coimisiún v Technische Glaswerke Ilmenau,
C‑139/07 P, EU:C:2010:376, mír 62, agus an 27 Feabhra 2014,
an Coimisiún v EnBW,
C‑365/12 P, EU:C:2014:112, mír 100).
95      Áitíonn an t‑iarratasóir, ar an gcéad dul síos, nach féidir teacht ar aon sárú ar chosaint chuspóir na n‑imscrúduithe ná ar rúndacht doiciméad a bhaineann le himscrúdú in éagmais aon scrúdú atá ar siúl faoi láthair agus, go háirithe, in éagmais thionscnamh na céime réamhdhlíthíochta d’imeachtaí um shárú. Ní fhéadfaidh an Coimisiún brath ach oiread ar an mbonn a d’fhéadfaí a bhaint d’imscrúdú hipitéiseach amach anseo.
96      Maidir leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara go bhfuil an argóint sin bunaithe ar bhonn mícheart. Léirítear, beag beann ar thionscnamh imeachtaí um shárú faoi Airteagal 258
CFAE, go raibh an nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú a tionscnaíodh de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 ar siúl ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid (féach míreanna 62 agus 63 den bhreithiúnas seo).
97      Ar an dara dul síos, maíonn an t‑iarratasóir gur cheart don Choimisiún teacht ar an gconclúid gur cheart an toimhde ghinearálta rúndachta a líomhnaítear a cuireadh i bhfeidhm a bhréagnú sa chás seo. Mar sin féin, ní thugann sé aon fhianaise shonrach ar aird chun tacú leis an dearbhú sin agus,
go háirithe, ní léiríonn sé nach gcumhdaítear ceann amháin nó níos mó de na doiciméid iarrtha leis an toimhde sin. Go sonrach,
diúltaíodh dá argóint nach dtagann na ‘malartuithe leantacha’ idir an Coimisiún agus NBS faoi chreat foirmiúil agus ambhunaithe nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú a tionscnaíodh de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 i míreanna 61 agus 62 den bhreithiúnas seo.
98      Ar an tríú dul síos, measann an t‑iarratasóir nár dhócha go ndéanfaí idirghabháil phoiblí nó brú poiblí i gcomhthéacs na n‑imeachtaí um shárú a tionscnaíodh ina dhiaidh sin i gcoinne Phoblacht na Slóvaice ar bhonn Airteagal 258
CFAE. Mar sin féin, ní bhaineann argóint den sórt sin le hábhar chun agóid a dhéanamh i gcoinne éifeacht dhíobhálach a bheith ann ar chuspóirí na n‑imscrúduithe ar shárú ar dhlí an Aontais arna dtionscnamh faoi Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010, cé go bhfuil toimhde ghinearálta rúndachta ar leithligh infheidhme maidir leis na doiciméid a bhaineann leis na himscrúduithe sin agus, go háirithe, maidir leis na doiciméid iarrtha (féach míreanna
85 agus 90 den bhreithiúnas seo).
99      Sna himthosca sin, ní mór diúltú do ghearán an iarratasóra lena líomhnaítear nár baineadh an bonn de chuspóir na n‑imscrúduithe agus, mar thoradh ar an méid thuas, an dara cuid den dara saincheist dlí ina hiomláine.
3.      An tríú chuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear leas sáraitheach poiblí a d’fhéadfadh a bheith ann i nochtadh na ndoiciméad iarrtha
100    Tagraíonn an t‑iarratasóir dá argóint, a forbraíodh i gcomhthéacs an dara cuid den chéad saincheist dlí, go bhfuil, sa chás seo, leas sáraitheach poiblí ann lena dtugtar údar le nochtadh na ndoiciméad iarrtha.
101    Déanann an Coimisiún, le tacaíocht ó Phoblacht na Slóvaice, argóint na n‑iarratasóirí a dhíospóid.
102    Maidir leis sin, ba cheart a mheabhrú, i gcás ina gcuireann institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais Eorpaigh ceann de na heisceachtaí dá bhforáiltear in Airteagal 4 de Rialachán Uimh. 1049/2001 i bhfeidhm, gur faoin institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht sin atá sé cothromaíocht a bhaint amach, ar thaobh amháin, idir an leas sonrach atá le cosaint trí neamhnochtadh an doiciméid lena mbaineann agus, ar an taobh eile, leas an phobail sa doiciméad a chur ar fáil, ag féachaint do na buntáistí a eascraíonn as trédhearcacht mhéadaithe (féach breithiúnais an 17 Deireadh Fómhair 2013,
an Chomhairle v Access Info Europe,
C‑280/11 P, EU:C:2013:671, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 3 Iúil 2014,
an Chomhairle v in ’t Veld,
C‑350/12 P, EU:C:2014:2039, mír 53 agus an cásdlí dá dtagraítear).
103    Is faoin iarrthóir rochtana atá sé, áfach, imthosca sonracha a agairt chun leas sáraitheach poiblí a bhunú maidir le nochtadh na ndoiciméad lena mbaineann (breithiúnais an 14 Samhain 2013, LPN agus an Fhionlainn v an Coimisiún,
C‑514/11 P agus C‑605/11 P, EU:C:2013:738, mír 94, agus an 16 Iúil 2015,
ClientEarth v an Coimisiún,
C‑612/13 P, EU:C:2015:486, mír 90).
104    Ní mór a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, nach gá go mbeadh an leas sáraitheach poiblí lena bhféadfaí údar a thabhairt le nochtadh doiciméid ar leithligh nó na prionsabail is bun le Rialachán Uimh. 1049/2001. Mar sin féin, ní féidir le breithnithe ginearálta amháin a shuí, sa chás seo, go raibh prionsabal na trédhearcachta fíorphráinneach agus go raibh sé in ann forlámhas a bheith aige ar na cúiseanna lena dtugtar údar leis an diúltú an fhaisnéis atá i gceist a nochtadh (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Samhain 2013,
LPN agus an Fhionlainn v an Coimisiún,
C‑514/11 P agus C‑605/11 P, EU:C:2013:738, míreanna 92 agus 93).
105    Ar an dara dul síos, is leas príobháideach é, seachas leas an phobail, an leas maidir le feidhmiú chearta daoine aonair a éascú trí chead a thabhairt dóibh doiciméid a úsáid chun a gcosaint a éascú os comhair cúirteanna náisiúnta (féach, chuige sin, breithiúnais an 14 Iúil 2016,
Sea Handling v an Coimisiún,
C‑271/15 P, nár foilsíodh, EU:C:2016:557, míreanna 97 agus 99, agus an 25 Meán Fómhair 2014,
Spirlea v an Coimisiún,
T‑306/12, EU:T:2014:816, mír 99). Sa comhthéacs sin, ní mór a thabhairt faoi deara go mbeadh nochtadh na ndoiciméad sin don duine sin amháin mar thoradh ar dhoiciméid a chur in iúl chun críocha fheidhmiú a cheart cosanta, murab ionann agus a dteachtaireacht faoi Rialachán Uimh. 1049/2001, rud a d’fhágfadh go mbeadh rochtain ag aon duine ar na doiciméid sin. Ní athraítear an anailís sin toisc gur féidir na doiciméid atá i gceist a úsáid i líon mór imeachtaí, ós rud é nach féidir a mheas, mar phrionsabal, go n‑athraítear iad ina leas poiblí trí leasanna príobháideacha a chur leo (breithiúnas an 9 Deireadh Fómhair 2018,
Pint v an Coimisiún,
T‑634/17, nár foilsíodh, EU:T:2018:662, mír 59).
106    Sa chás seo, sa chéad áit, áitíonn an t‑iarratasóir nach ndearna an Coimisiún aon chothromú ar na leasanna lena mbaineann, eadhon, ar thaobh amháin, cosaint na leasanna a chosnaítear leis na heisceachtaí ar a bhfuil an Coimisiún ag brath agus, ar an taobh eile, leas an phobail na doiciméid iarrtha a chur ar fáil.
107    I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur luaigh an Coimisiún nach raibh na leasanna a d’agair an t‑iarratasóir, agus go háirithe ceart an phobail a bheith ar an eolas an raibh gníomhaíochtaí NBS agus tarraingt siar a údaraithe dleathach, in ann forlámhas a bheith acu ar na heisceachtaí lena dtugtar údar le neamhnochtadh. Sna himthosca sin, maíonn an t‑iarratasóir go mícheart nach ndearna an Coimisiún aon chomhardú ar na leasanna lena mbaineann.
108    Ar an dara dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir go bhfuil leas sáraitheach poiblí ann maidir le nochtadh, i gcomhréir le prionsabal na trédhearcachta, na bpríomh
dhoiciméad arna dtarraingt suas i gcomhthéacs nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010, agus go háirithe na moltaí arna n‑eisiúint ag ÚEÁPC agus na tuairimí foirmiúla arna nglacadh ag an gCoimisiún, chun gur féidir athbhreithniú a dhéanamh ar sheoladh na nósanna imeachta sin agus chun dlisteanacht an phróisis cinnteoireachta agus muinín an phobail a áirithiú. Tá tábhacht mhór ag baint leis na nósanna imeachta imscrúdaithe sin agus d’fhéadfadh iarmhairtí tromchúiseacha a bheith acu do na hinstitiúidí airgeadais lena mbaineann, do shealbhóirí conarthaí árachais agus, dá bhrí sin, do chobhsaíocht an mhargaidh árachais sna Ballstáit. Níl an leas poiblí sin, ar thaobh amháin, bunaithe ar leasanna príobháideacha amháin agus, ar an taobh eile, is mó é ná na breithnithe a chuir an Coimisiún ina gcoinne.
109    I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, mar a chuir an Coimisiún in iúl, agus an ceart aige, sa chinneadh atá faoi chonspóid agus ansin ag an éisteacht agus i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 105 den bhreithiúnas seo, go bhfreagraíonn a úsáidí atá sé na doiciméid iarrtha a nochtadh don iarratasóir agus dá chliaint do leasanna príobháideacha.
110    Ina dhiaidh sin, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 104 den bhreithiúnas seo, ní leor breithnithe de chineál ginearálta atá bunaithe ar phrionsabal na trédhearcachta, iontu féin, chun a shuí gurb ann do leas sáraitheach poiblí.
111    Ar deireadh, is cosúil go bhfuil an leas poiblí teoranta trí dhoiciméid arna dtarraingt suas i gcomhthéacs nós imeachta imscrúdaithe ar dhlí an Aontais a shárú de bhun Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 a nochtadh. Murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, níl leas den sórt sin, sa chás seo, de chineál leasa sháraithigh phoiblí a d’fhéadfadh a bheith i réim ar na cúiseanna lena dtugtar údar leis an diúltú na doiciméid iarrtha a nochtadh, eadhon, sa chás seo, cosaint chuspóir na n‑imscrúduithe a dhéantar ar an mbonn sin. Mar a mhíníonn an Coimisiún, dá nochtfaí na doiciméid sin, seachas cobhsaíocht an mhargaidh árachais sna Ballstáit a áirithiú, chuirfí gníomhaíochtaí na n‑údarás atá freagrach as feidhmiú cuí agus cobhsaíocht na margaí sin a áirithiú i mbaol.
112    Thairis sin, tá comhthuiscint ann gur cuireadh an pobal ar an eolas, ar bhealach íosta ach leordhóthanach ar a leibhéal, trí phreaseisiúintí a bhaineann le moladh an 16 Bealtaine 2022 a fhoilsiú, le tuairim fhoirmiúil an 13 Meán Fómhair 2022 agus leis an gcinneadh maidir le húdarú a tharraingt siar.
113    Sna himthosca sin, níor léirigh an t‑iarratasóir gurb ann do leas sáraitheach poiblí lena dtugtar údar le nochtadh na ndoiciméad iarrtha.
114    Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú cuid den dara saincheist dlí agus, dá bhrí sin, don dara saincheist dlí ina hiomláine.
B.      An chéad saincheist dlí agus an tríú saincheist dlí, lena n‑éilítear, faoi seach, sárú ar an dara fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001, agus sárú ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 4(3) den Rialachán céanna
115    Leis an gcéad saincheist dlí agus leis an tríú saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir gur sháraigh an Coimisiún, faoi seach, an dara fleasc d’Airteagal 4(2), de Rialachán Uimh. 1049/2001, agus an chéad fhomhír d’Airteagal 4(3) den Rialachán céanna. Agus an méid sin á dhéanamh aige, cuireann an t‑iarratasóir i gcoinne dhlíthiúlacht fhorais an chinnidh atá faoi chonspóid lenar chuir an Coimisiún na heisceachtaí i bhfeidhm a bhaineann, ar an gcéad dul síos, le himeachtaí cúirte a chosaint agus, ar an dara dul síos, le próiseas cinnteoireachta leanúnach a chosaint.
116    I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, a mhéid atá cuid de na forais a leagtar amach i ngníomh, iontu féin, in ann údar a thabhairt leis de réir an chaighdeáin dhlíthiúil is gá, nach bhfuil aon éifeacht ag earráidí a d’fhéadfadh forais eile an ghnímh a chur ó bhail, in aon chás, ar a chuid oibríochtúil. Thairis sin, is cásdlí socair é nach bhfuil feidhm ag pléadáil nach bhféadfadh an neamhniú atá á lorg ag an iarratasóir a bheith mar thoradh uirthi, fiú dá mbeadh bunús maith léi (féach breithiúnas an 14 Nollaig 2005,
Honeywell v an Coimisiún, EU:T:2005:455, mír 48 agus an cásdlí dá dtagraítear; breithiúnas an 15 Meán Fómhair 2021,
an Fhrainc v ECHA,
T‑127/20, nár foilsíodh, EU:T:2021:572, mír 32).
117    Maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid, is foras leordhóthanach é gach eisceacht dá bhforáiltear in Airteagal 4 de Rialachán Uimh. 1049/2001 chun rochtain a dhiúltú (féach, de réir analaí,
breithiúnas an 13 Meán Fómhair 2000,
Denkavit Nederland v an Coimisiún,
T‑20/99, EU:T:2000:209, mír 42).
118    Sa chás seo, a mhéid, ina dhara saincheist dlí, nár éirigh leis an iarratasóir an foras diúltaithe bunaithe ar an eisceacht dá bhforáiltear sa tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 a chur ó bhail, ní mór, dá bhrí sin, diúltú don chéad agus don tríú saincheist dlí lena ndéantar agóid i gcoinne an dá fhoras diúltaithe eile toisc iad a bheith neamhéifeachtach.
C.      An ceathrú saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar Airteagal 4(6) de Rialachán Uimh. 1049/2001, ar phrionsabal na comhréireachta agus ar an oibleagáid cúiseanna a thabhairt
119    Lena cheathrú saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir, maidir le rochtain pháirteach ar na doiciméid iarrtha a dhiúltú, gur sháraigh an Coimisiún, ar an gcéad dul síos,
Airteagal 4(6) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus prionsabal na comhréireachta agus, ar an dara dul síos, gur chuir sé an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí mhainneachtain cúiseanna a thabhairt. Níor mhínigh an Coimisiún cén fáth nárbh fhéidir aon rochtain pháirteach fhóinteach a bheith ann, ná nach ndearna sé idirdhealú idir na doiciméid iarrtha éagsúla, ná idir na codanna éagsúla de na doiciméid sin, ná níor thug sé údar leis an bhfíoras go raibh feidhm iarbhír ag na heisceachtaí a rabhthas ag brath orthu maidir leis na doiciméid sin uile agus maidir le gach cuid díobh.
120    Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
121    Faoi Airteagal 4(6) de Rialachán Uimh. 1049/2001, mura gcumhdaítear ach codanna den doiciméad iarrtha le haon cheann de na heisceachtaí, tá na codanna eile den doiciméad le scaoileadh.
122    Ba cheart a mheabhrú go gceanglaítear le prionsabal na comhréireachta ar an institiúid, ar an gcomhlacht, ar an oifig nó ar an ngníomhaireacht de chuid an Aontais ar tarchuireadh an t‑ábhar chuici rochtain pháirteach ar dhoiciméad a mheas (breithiúnas an 6 Nollaig 2001,
an Chomhairle v Hautala,
C‑353/99 P, EU:C:2001:661, mír 27; féach freisin, chuige sin, breithiúnas an 7 Feabhra 2018,
Access Info Europe v an Coimisiún,
T‑851/16, EU:T:2018:69, míreanna 117 agus 118 agus an cásdlí dá dtagraítear). Tugtar le tuiscint leis an gceanglas sin, i bprionsabal, go ndéanfar scrúdú nithiúil aonair ar ábhar gach doiciméid (féach, chuige sin, breithiúnais an 6 Iúil 2006,
Franchet agus Byk v an Coimisiún,
T‑391/03 agus T‑70/04, EU:T:2006:190, mír 117, agus an 23 Meán Fómhair 2015,
ClientEarth agus International Chemical Secretariat v ECHA,
T‑245/11, EU:T:2015:675, mír 230).
123    Mar sin féin, cinneadh go dtagann doiciméid a chumhdaítear le toimhde ghinearálta rúndachta lasmuigh den oibleagáid a n‑inneachar a nochtadh, go hiomlán nó go páirteach (féach, chuige sin, breithiúnais an 28 Meitheamh 2012,
an Coimisiún v Éditions Odile Jacob,
C‑404/10 P, EU:C:2012:393, mír 133, agus an 27 Feabhra 2014,
an Coimisiún v EnBW,
C‑365/12 P, EU:C:2014:112, mír 134). Sa chás sin, tá an Coimisiún i dteideal freagra a thabhairt ar an iarratas ar rochtain a fháil ar dhoiciméid ar bhealach iomlánaíoch, gan scrúdú sonrach aonair a dhéanamh ar ábhar gach ceann de na doiciméid atá i gceist (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Samhain 2013,
LPN agus an Fhionlainn v an Coimisiún,
C‑514/11 P agus C‑605/11 P, EU:C:2013:738, mír 68).
124    Sa chás seo, leanann sé ó scrúdú ar an dara saincheist dlí gur cumhdaíodh na doiciméid iarrtha le toimhde ginearálta rúndachta (féach mír
90 den bhreithiúnas seo), nár chuir an t‑iarratasóir ar ceal (féach míreanna
97 agus 113 den bhreithiúnas seo).
125    Fágann sé sin, sa chéad áit, i gcomhréir leis an gcásdlí a thugtar chun cuimhne i mír 123 den bhreithiúnas seo, níor ceanglaíodh ar an gCoimisiún, ar an gcéad dul síos, scrúdú nithiúil aonair a dhéanamh ar gach ceann de na doiciméid iarrtha maidir leis an bhféidearthacht rochtain pháirteach a thabhairt ar cheann amháin nó ar cheann eile de na doiciméid sin agus, ar an dara dul síos, a mheas go dleathach go raibh na doiciméid sin cumhdaithe go hiomlán leis an eisceacht a leagtar síos sa tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001.
126    Mar thoradh air sin, níl údar ag an iarratasóir a mhaíomh go sáraítear Airteagal 4(6) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus prionsabal na comhréireachta leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
127    Sa dara háit, sa chomhthéacs a luaitear i mír
124 den bhreithiúnas seo, ní mór a mheas go bhfuil an diúltú do rochtain pháirteach a dheonú réasúnaithe go leordhóthanach ós rud é go dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid don fhéidearthacht rochtain pháirteach a thabhairt ar na doiciméid iarrtha agus go mbaintear de thátal as go raibh na doiciméid sin cumhdaithe go hiomlán leis na heisceachtaí ar a raibh an Coimisiún ag brath (féach, de réir analaí, breithiúnais an 25 Márta 2015,
Sea Handling v an Coimisiún,
T‑456/13, nár foilsíodh, EU:T:2015:185, mír 92, agus an 7 Meán Fómhair 2017,
AlzChem v an Coimisiún,
T‑451/15, nár foilsíodh, EU:T:2017:588, míreanna 96 agus 97).
128    Ina theannta sin, cé gur fíor gur luaigh an Coimisiún freisin, gan míniú breise, nárbh fhéidir aon rochtain pháirteach fhóinteach a thabhairt gan an bonn a bhaint de na leasanna a chosnaítear leis na heisceachtaí ar a bhfuiltear ag brath, is leor ráiteas ar chúiseanna den sórt sin freisin, cé go bhfuil sé gonta, ag féachaint don ghá atá ann gan faisnéis a nochtadh a thagann,
inter alia, faoi raon feidhme na heisceachta dá bhforáiltear sa tríú fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 (féach, chuige sin, breithiúnais an 1 Feabhra 2007,
Sison v an Chomhairle,
C‑266/05 P, EU:C:2007:75, mír 82, agus an 7 Feabhra 2018,
Access Info Europe v an Coimisiún,
T‑851/16, EU:T:2018:69, mír 122).
129    Dá bhrí sin, níl údar maith ag an iarratasóir ach oiread a mhaíomh go sáraítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid an oibleagáid cúiseanna a thabhairt
a eascraíonn as Airteagal 296
CFAE.
130    Dá réir sin, ní mór diúltú don cheathrú saincheist dlí.
D.      An cúigiú saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an gceart rochtana ar an gcomhad a ráthaítear le hAirteagal 41(2)(b) den Chairt um Chearta Bunúsacha
131    Áitíonn an t‑iarratasóir gur sháraigh an Coimisiún a cheart rochtana ar an gcomhad a ráthaítear le hAirteagal 41(2)(b) den Chairt um Chearta Bunúsacha. Áitíonn sé, ar an gcéad dul síos, go raibh iarratas ar rochtain ar chomhad os comhair an Choimisiúin freisin, ar an dara dul síos, go raibh Ard-Rúnaí an Choimisiúin, a dhréachtaigh an cinneadh atá faoi chonspóid, inniúil chun rialú a thabhairt ar an iarraidh sin, ar an tríú dul síos, go raibh na doiciméid iarrtha mar chuid de chomhad riaracháin a bhaineann leis ar bhealach suntasach agus, ar an gceathrú dul síos, go raibh sé de cheangal ar an gCoimisiún rochtain ar an gcomhad sin a dheonú dó.
132    Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
133    Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú go luaitear in Airteagal 41(2)(b) den Chairt um Chearta Bunúsacha, a bhaineann leis an gceart chun dea-riaracháin, go n‑áirítear leis an gceart sin,
inter alia, ‘ceart gach duine rochtain a fháil ar a chomhad nó a comhad, agus leasanna dlisteanacha rúndachta agus sicréideachta gairmiúla agus gnó á n‑urramú ag an am céanna’.
134    Foráiltear le hAirteagal 42 den Chairt um Chearta Bunúsacha, maidir le rochtain a fháil ar dhoiciméid, go bhfuil ag gach saoránach den Aontas agus ag gach duine nádúrtha nó dlítheanach a chónaíonn nó a bhfuil a oifig chláraithe aige i mBallstát ‘an ceart chun rochtain a fháil ar dhoiciméid de chuid institiúidí, chomhlachtaí, oifigí agus ghníomhaireachtaí an Aontais, is cuma cén meán ina bhfuil siad’. Le Rialachán Uimh. 1049/2001, leagtar síos na coinníollacha agus na nósanna imeachta maidir le feidhmiú an chirt sin i dtaca le doiciméid ó Pharlaimint na hEorpa, ó Chomhairle an Aontais Eorpaigh agus ón gCoimisiún.
135    Dá bhrí sin, is dhá chóras ar leith iad na córais maidir le rochtain a fháil ar dhoiciméid agus rochtain ar an gcomhad, faoi réir nósanna imeachta ar leithligh (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Samhain 2024,
MeSoFa v BCE,
T‑790/22, nár foilsíodh, EU:T:2024:783, mír 29). Glactar leis sa dá chás, in aon chás, go gcuirfear isteach iarratas (breithiúnas an 11 Nollaig 2014,
Heli-Flight v EASA,
T‑102/13, EU:T:2014:1064, mír 51).
136    Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos,
go raibh gnéithe áirithe san iarratas tosaigh, cé go raibh sé bunaithe go príomha ar Rialachán Uimh. 1049/2001 agus nár luadh Airteagal 41 den Chairt um Chearta Bunúsacha, a d’fhéadfadh tacú le hiarratas ar rochtain ar an gcomhad. Ar an gcéad dul síos, luaigh sé Airteagail 47 agus 48 den Chairt sin agus, ar an dara dul síos, leag sé béim ar an ngá atá leis na doiciméid iarrtha a bheith ag an iarratasóir chun a ‘chosaint’ a ullmhú i gcomhthéacs ‘imeachtaí pionóis’ arna dtionscnamh ina choinne ag NBS agus as ar eascair tarraingt siar a údaraithe.
137    Os a choinne sin, bhí an t‑iarratas daingniúcháin bunaithe go soiléir agus go heisiach ar Rialachán Uimh. 1049/2001 agus ar Airteagal 42 den Chairt um Chearta Bunúsacha. Níor luaigh sé Airteagal 41 den Chairt sin, ná níor luaigh sé an ceart chun rochtain a fháil ar an gcomhad. I theannta sin, murab ionann agus an t‑iarratas tosaigh, níor thagair sé d’Airteagail 47 agus 48 den Chairt sin, ná do chearta cosanta an iarratasóra, mar bhonn leis an iarratas ar rochtain. Ní raibh sé ach go teagmhasach agus d’aon toisc chun agóid a dhéanamh i gcoinne chur i bhfeidhm na heisceachta bunaithe ar chosaint imeachtaí cúirte de réir bhrí an dara fleasc d’Airteagal 4(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 gur luadh san iarratas daingniúcháin ceart an iarratasóra chun ‘cosaint éifeachtach’ agus gur bhain na doiciméid iarrtha leis an iarratasóir.
138    Sa dara háit, ní rialaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ach amháin an t‑iarratas daingniúcháin a chuir an t‑iarratasóir isteach ar bhonn Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001. Ní scrúdaíonn sé, nó ní luann sé fiú, ceart rochtana an iarratasóra ar a chomhad faoi Airteagal 41(2)(b) den Chairt um Chearta Bunúsacha. Ní thagraíonn sé ach oiread d’Airteagail 47 agus 48 den Chairt sin, ná do chearta cosanta an iarratasóra. Thairis sin, déanann sí an leas a d’fhéadfadh a bheith ag nochtadh na ndoiciméad iarrtha chun a cosaint a ullmhú os comhair na gcúirteanna náisiúnta a dhíbhe mar leas príobháideach agus, dá bhrí sin, ní bhaineann sé le hábhar i gcomhthéacs Rialachán Uimh. 1049/2001 (féach mír
19 den bhreithiúnas seo).
139    Mar a tharlaíonn, de bhun an chéad fhomhír d’Airteagal 4 de na forálacha lena gcuirtear Rialachán Uimh. 1049/2001 chun feidhme, atá i gceangal le Rialacha Nós Imeachta an Choimisiúin (IO 2000 L 308, lch. 26), arna leasú le Cinneadh 2001/937/CE, CEGC, Euratom, ón gCoimisiún an 5 Nollaig 2001 (IO 2001 L 345, lch. 94), tarmligtear, i bprionsabal, an chumhacht chun cinntí a ghlacadh maidir le hiarratais daingniúcháin ar rochtain a fháil ar dhoiciméid chuig Ardrúnaí na hinstitiúide sin. Os a choinne sin, is léir ón gcás seo ó mhínithe an Choimisiúin nár tugadh aon chumhacht dá Ardrúnaí scrúdú a dhéanamh ar na hagóidí i gcoinne cinntí lena ndiúltaítear rochtain ar an gcomhad.
140    Sna himthosca sin, ní bhfuair Ardrúnaí an Choimisiúin, údar an chinnidh atá faoi chonspóid, aon iarratas ar rochtain ar an gcomhad agus ní dhearna sé, agus ní fhéadfadh sé, aon chinneadh a dhéanamh ina leith sin. Fágann sé sin nach féidir leis an iarratasóir an Coimisiún a cháineadh go bailí, i gcomhthéacs caingean i gcoinne an chinnidh atá faoi chonspóid, toisc nár dheonaigh sé ceart rochtana ar an gcomhad dó ar bhonn Airteagal 41(2)(b) den Chairt um Chearta Bunúsacha. (féach, de réir analaí, breithiúnais an 20 Nollaig 2023,
OCU v BRA,
T‑496/18, nár foilsíodh, EU:T:2023:857, míreanna 32 go 35 agus 38, agus an 13 Samhain 2024,
Kargins v an Coimisiún,
T‑110/23, nár foilsíodh, EU:T:2024:805, míreanna 137 agus 138).
141    Dá réir sin, ní mór diúltú don chúigiú saincheist dlí.
142    I bhfianaise an mhéid sin go léir, ní mór an chaingean a dhíbhe.
IV.    Costais
143    Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta,
ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis. Ós rud é nár éirigh leis an iarratasóir, ní mór a ordú dó a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag an gCoimisiún a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag an gCoimisiún.
144    Ina theannta sin, i gcomhréir le hAirteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta,
beidh ar Bhallstáit agus institiúidí a bhfuil idiragairt sna himeachtaí déanta acu a gcostais féin a íoc. Ordaítear do Phoblacht na Slóvaice a costais féin a íoc.
Ar na forais sin,
dearbhaíonn agus ordaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra ina bhfuil cúigear Breithiúna ina suí)
mar seo a leanas:
1.      Díbhtear an chaingean.
2.      Ordaítear do Novis Insurance Company, Novis Versicherungsgesellschaft, Novis Compagnia di Assicurazioni, Novis Poisťovňa a.s. a gcostais féin agus na costais arna dtabhú ag an gCoimisiún Eorpach a íoc.
3.      Ordaítear do Phoblacht na Slóvaice a costais féin a íoc.
Kowalik-Bańczyk
Reine
da Silva Passos
Cassagnabère
Pavelin
Arna thabhairt i gcúirt oscailte i Lucsamburg, an
6 Bealtaine 2026
.
[Sínithe]
*      Teanga an cháis: an Béarla.