61981CJ0132_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 132/81,
πού έχει ως αντικείμενο αίτηση τού Cour du travail τής Γάνδης, τομεύς Bruges, πρός τό Δικαστήριο κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, μέ τήν οποία ζητείται, στό πλαίσιο τής διαφοράς πού εκκρεμεί ενώπιον τού αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
OFFICE NATIONAL DES PENSIONS POUR TRAVAILLEURS SALARIES, Βρυξέλλες,
καί
ALICE VLAEMINCK, κατοίκου Bruges,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τήν ερμηνεία ορισμένων διατάξεων τού κανονισμού 1408/71 τού Συμβουλίου, τής 14ης Ιουνίου 1971, περί τής εφαρμογής τών συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στούς μισθωτούς καί τίς οικογένειές τους πού διακινούνται εντός τής Κοινότητος ( ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001, σ . 73 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ διάταξη τής 22ας Μα ΐου 1981, πού περιήλθε στό Δικαστήριο στίς 3 Ιουνίου 1981, τό Cour du travail τής Γάνδης, τομεύς Bruges υπέβαλε, δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, ενα προδικαστικό ερώτημα ως πρός τήν ερμηνεία ορισμένων διατάξεων τού κανονισμού 1408/71 τού Συμβουλίου, τής 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής τών συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στούς μισθωτούς καί στίς οικογένειές τους πού διακινούνται εντός τής Κοινότητος ( ΕΕ ειδ . έκδ . 05/001, σ . 73 ).
2 Τό ερώτημα αυτό ανέκυψε στό πλαίσιο διαφοράς μεταξύ τής Vlaeminck, χήρας Saelens, καί τού Office national des pensions pour travailleurs salaries, βελγικού φορέως κοινωνικής ασφαλίσεως ( στό εξής : ONPTS ).
3 Η Vlaeminck ειργάσθη ως μισθωτή στό Βέλγιο από τό 1926 ως τό 1929 καί από τό 1950 ως τό 1970 καί στήν Γαλλία από τό 1931 ως τό 1936 . Ο αποβιώσας σύζυγός της ειχε εργασθεί ως μισθωτός στό Βέλγιο από τό 1926 ως τό 1929 καί από τό 1940 ως τό 1942 καί ως μεθοριακός εργαζόμενος στήν Γαλλία από τό 1930 ως τό 1939 .
4 Τό 1971, τό ONPTS εχορήγησε στήν Vlaeminck σύνταξη λόγω αποχωρήσεως ²5 / 40 κτηθείσα κατά λόγον 1 / 40 ετησίως καί αντιστοιχούσα στά 25 έτη εργασίας πού ειχε συμπληρώσει στό Βέλγιο . Τό ίδιο έτος τό Caisse regionale d’assurance maladie du Nord de la France ( στό εξής CRAM ) τής εχορήγησε ομοίως σύνταξη λόγω αποχωρήσεως γιά τήν περίοδο εργασίας πού ειχε πραγματοποιήσει στήν Γαλλία .
5 Τό 1971 ο ONPTS εχορήγησε επίσης στήν Vlaeminck σύνταξη επιζώντος 17 / 17 γιά τά 17 έτη εργασίας πού ειχε πραγματοποιήσει ο σύζυγός της τόσο στό Βέλγιο, οσο καί στήν Γαλλία . Η τελευταία αυτή σύνταξη τής εχορηγήθη δυνάμει τού άρθρου 18, παράγραφος 6, τού βελγικού βασιλικού διατάγματος 50, περί συντάξεων λόγω αποχωρήσεως καί επιζώντος τών μισθωτών εργαζομένων, τής 24ης Οκτωβρίου 1967, διάταξη η οποία προβλέπει οσον αφορά τήν απασχόληση υπό τήν ιδιότητα τού μεθοριακού ή εποχιακού εργαζομένου σέ ομορη χώρα, οτι η χήρα τού εργαζομένου δύναται νά λάβει σύνταξη επιζώντος ίση μέ τήν διαφορά μεταξύ τού ποσού τής συντάξεως επιζώντος πού θά ελάμβανε άν η σχετική δραστηριότης ειχε ασκηθεί στό Βέλγιο καί τού ποσού τής συντάξεως πού χορηγείται γιά τήν ίδια δραστηριότητα δυνάμει τής νομοθεσίας τής χώρας απασχολήσεως . Η ανωτέρω διάταξη διευκρινίζει ακόμα οτι η εν λόγω σύνταξη αποτελεί «ελαχίστη σύνταξη»· πάντως, γιά τήν εφαρμογή τού άρθρου 50 τού κανονισμού 1408/71, η ελαχίστη σύνταξη προσδιορίζεται χωρίς νά λαμβάνεται υπ’ όψη η αλλοδαπή σύνταξη .
6 Όπως προκύπτει από τόν φάκελλο τής υποθέσεως καί ιδίως από οσα διευκρίνισε τό ONPTS κατά τήν διαδικασία, ο φορεύς αυτός υπελόγισε τήν σύνταξη επιζώντος λαμβάνοντας επίσης υπ’ όψη τά 10 έτη δραστηριότητος τού Saelens ως μεθοριακού εργαζομένου στήν Γαλλία, επειδή δέν ειχε κτηθεί δικαίωμα συντά
ξεως επιζώντος σ’ αυτό τό κράτος μέλος . Πάντως τό ποσό τής συντάξεως αυτής εμειώθη, κατ’ εφαρμογή τού κανόνος περί μή σωρεύσεως τού άρθρου 52 τού βελγικού βασιλικού διατάγματος περί γενικού κανονισμού τού συστήματος συντάξεως λόγω αποχωρήσεως καί επιζώντος τών μισθωτών εργαζομένων, τής 21ης Δεκεμβρίου 1967 . Δυνάμει τής διατάξεως αυτής, δέν δύναται νά γίνει σώρευση συντάξεως επιζώντος μέ μία ή περισσότερες συντάξεις λόγω αποχωρήσεως, παρά μόνο μέχρι ποσοστού 110 τοίς εκατό επί τού ποσού τής συντάξεως επιζώντος .
7 Τό 1976, τό CRAM εχορήγησε στήν Vlaeminck σύνταξη επιζώντος κατ’αναλογία, προσδιορισθείσα κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 46 τού κανονισμού 1408/71, γιά τήν περίοδο εργασίας τού Saelens στήν Γαλλία . Η σύνταξη αυτή εμειώθη πάντως στό μηδέν, κατ’ εφαρμογή τών διατάξεων περί μή σωρεύσεως τών προσωπικών παροχών λόγω γήρατος καί τών παροχών επιζώντος πού θεσπίζει η γαλλική νομοθεσία .
8 Η κτήση τού δικαιώματος συντάξεως επιζώντος στήν Γαλλία, καίτοι η σύνταξη αυτή εμειώθη στό μηδέν, οδήγησε τό ONPTS στήν αυτεπάγγελτη αναθεώρηση τής βελγικής συντάξεως επιζώντος . Μέ απόφαση τής 11ης Ιανουαρίου 1977 τό ONPTS εχορήγησε στήν Vlaeminck σύνταξη επιζώντος 7/17, αντιστοιχούσα στά 7 έτη εργασίας τού Saelens στό Βέλγιο κατ’ αποκλεισμό τών 10 ετών απασχολήσεως στήν Γαλλία . Η σύνταξη αυτή αποτελεί κατ’ αναλογία σύνταξη, υπολογισθείσα συμφώνως πρός τό άρθρο 46 τού κανονισμού 1408/71, στήν οποία, επομένως, δέν ενσωματώνεται πλέον τό συμπλήρωμα τών 10 / 17 πού υπολογίζεται συμφώνως πρός τό άρθρο 18, παράγραφος 6, τού βασιλικού διατάγματος 50, η οποία ομως αφ’ ετέρου δέν μειούται κατ’ εφαρμογή τού κανόνος περί μή σωρεύσεως τού άρθρου 52 τού βασιλικού διατάγματος τής 21ης Δεκεμβρίου 1967 . Σύμφωνα μέ τίς επεξηγήσεις πού παρέσχε ο ONPTS, η κατ’ αναλογία σύνταξη εξεκαθαρίσθη δεδομένου οτι ηταν υψηλότερη από τήν σύνταξη πού έπρεπε νά χορηγηθεί δυνάμει μόνου τού βελγικού δικαίου . Επομένως η σύνταξη αυτή ηταν υψηλότερη από τήν σύνταξη επιζώντος πού ελάμβανε η ενδιαφερομένη πρίν από τήν επίδικο απόφαση .
9 Η Vlaeminck εζήτησε τήν ακύρωση τής αποφάσεως τού ONPTS τής 11ης Ιανουαρίου 1977, ενώπιον τού Tribunal du travail τής Bruges, τό οποίο ακύρωσε τήν εν λόγω απόφαση λόγω ελλείψεως αιτιολογίας δυναμένης νά ελεγχθεί . Τό ONPTS ήσκησε έφεση ενώπιον τού Cour du travail τής Γάνδης .
10 Κρίνοντας οτι τού ηταν αναγκαία γιά τήν έκδοση τής αποφάσεώς του μία απόφαση τού Δικαστηρίου, τό Cour du travail τής Γάνδης, τομεύς Bruges, υπέβαλε τό ερώτημα
«άν κατ’ εφαρμογή τού κανονισμού 1408/71, οι διατάξεις περί μή σωρεύσεως δύνανται νά εφαρμοσθούν εν νέου στό Βέλγιο, επί συντάξεως επιζώντος πού εχορηγήθη στήν Γαλλία σέ Βέλγο, αλλά πού εκρίθη μή καταβλητέα : Ο ενδιαφερόμενος έτυχε, στήν Γαλλία, από 1ης Ιανουαρίου 1973, συντάξεως επιζώντος ποσού 1 418 FF, η οποία ομως εκρίθη μή καταβλητέα δυνάμει τού άρθρου 12 τού κανονισμού ( ΕΟΚ ) 1408/71 καί τού άρθρου 7 τού κανονισμού ( ΕΟΚ ) 574/72 . Τό Office national des pensions pour travailleurs salaries εχορήγησε στόν ενδιαφερόμενο πλήρη σύνταξη λόγω αποχωρήσεως, αλλά η σύνταξη επιζώντος εμειώθη κατά τό ποσό τής γαλλικής συντάξεως κατ’ εφαρμογή τού περί μή σωρεύσεως κανόνος πού προβλέπεται στούς ανωτέρω κανονισμούς ΕΟΚ» .
11 Από τά ανωτέρω προκύπτει οτι η σύνταξη επιζώντος πού εχορηγήθη στήν Vlaeminck μέ τήν από 11ης Ιανουαρίου 1977 απόφαση τού ONPTS δέν οφείλεται στήν εφαρμογή κανόνος περί μή σωρεύσεως λόγω τής κτήσεως δικαιώματος γιά σύνταξη επιζώντος στήν Γαλλία, αλλ’ αποτελεί μία κατ’ αναλογία σύνταξη στηριζομένη στήν καθ’ εαυτή ορθή εφαρμογή τού άρθρου 46 τού κανονισμού 1408/71 . Αντίθετα από ο,τι υποθέτει ο παραπέμπων δικαστής, δέν υπάρχει επομένως διπλή εφαρμογή τών κανόνων περί μή σωρεύσεως .
12 Από τίς ανωτέρω σκέψεις προκύπτει επίσης οτι η σύνταξη επιζώντος τής Vlaeminck υπελογίσθη κατ’ αναλογία σύμφωνα μέ τό άρθρο 46 τού κανονισμού 1408/71, δεδομένου οτι η κατ’ αυτόν τόν τρόπο υπολογισθείσα σύνταξη ηταν υψηλότερη από τήν σύνταξη πού θά εχορηγείτο βάσει μόνης τής βελγικής νομοθεσίας, δηλαδή προσηυξήθη κατά τό συμπλήρωμα τών 10/17, σύμφωνα μέ τό άρθρο 18, παράγραφος 6, τού βασιλικού διατάγματος 50, αλλά εμειώθη, εν συνεχεία, κατ’ εφαρμογή τού περί μή σωρεύσεως κανόνος τού άρθρου 52 τού βασιλικού διατάγματος τής 21ης Δεκεμβρίου 1967 .
13 Υπό τό φώς αυτών τών πραγματικών περιστατικών, τό προδικαστικό ερώτημα εμφανίζεται άνευ αντικειμένου . Δέν επιτρέπει τήν συναγωγή ερμηνευτικών στοιχείων κοινοτικού δικαίου πού ο παραπέμπων δικαστής θά ηδύνατο νά εφαρμόσει επωφελώς γιά νά επιλύσει βάσει τού δικαίου αυτού τήν ενώπιόν του εκκρεμούσα διαφορά .
14 Άρα, εν όψει τών πραγματικών καί νομικών δεδομένων τής κυρίας υποθέσεως, δέν ανακύπτει εν προκειμένω κανένα πρόβλημα κοινοτικού δικαίου, έτσι ωστε τό Δικαστήριο δέν δύναται νά αποφανθεί στό πλαίσιο τής διαδικασίας τού άρθρου 177 επί τού ερωτήματος πού υπέβαλε τό Cour du travail τής Γάνδης .
15 Υπό τίς συνθήκες αυτές, η απάντηση στό ερώτημα πού υπέβαλε τό εθνικό δικαστήριο παρέλκει .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
16 Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν η ιταλική καί η γαλλική κυβέρνηση, καθώς καί η Επιτροπή, πού κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η διαδικασία έχει έναντι τών διαδίκων τής κυρίας υποθέσεως τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφανθεί επί τών δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )
κρίνοντας επί τού ερωτήματος πού τού υπέβαλε, μέ διάταξη τής 22ας Μα ΐου 1981, τό Cour du travail τής Γάνδης, τομεύς Bruges, αποφαίνεται :
Η απάντηση στό ερώτημα πού υπέβαλε τό εθνικό δικαστήριο παρέλκει .