62004CJ0311_PL
Strony
Motywy wyroku
Sentencja
Strony
W sprawie C‑311/04
mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Gerechtshof te Amsterdam (Niderlandy) postanowieniem z dnia 28 czerwca 2004 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 22 lipca 2004 r., w postępowaniu:
Algemene Scheeps Agentuur Dordrecht BV,
przeciwko
Inspecteur der Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam,
TRYBUNAŁ (trzecia izba),
w składzie: A. Rosas, prezes izby, J. Malenovský (sprawozdawca), J.‑P. Puissochet, S. von Bahr i U.  Lõhmus, sędziowie,
rzecznik generalny: J. Kokott,
sekretarz: R. Grass,
uwzględniając procedurę pisemną,
rozważywszy uwagi przedstawione:
– w imieniu Algemene Scheeps Agentuur Dordrecht BV przez A. Wolkersa oraz E.H. Mennesa, advocaten,
– w imieniu rządu niderlandzkiego przez S. Terstal, działającą w charakterze pełnomocnika,
– w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez M. van Beeka oraz X. Lewisa, działających w charakterze pełnomocników,
po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 6 października 2005 r.,
wydaje następujący
Wyrok
Motywy wyroku
1. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy po pierwsze ważności uwagi dodatkowej 1 lit. f) do działu 10 załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, str. 1), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2388/2000 z dnia 13 października 2000 r. (Dz.U. L 264, str. 1, ze sprostowaniem w Dz.U. L 276, str. 92, zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2658/87”). Po drugie, dotyczy on wykładni art. 220 ust. 2 lit. b) akapit czwarty rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, str. 1), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. (Dz.U. L 311, str. 17, zwanego dalej „kodeksem celnym”).
2. Wniosek ten został złożony w ramach postępowania spornego toczącego się pomiędzy spółką Algemene Scheeps Agentuur Dordrecht BV (zwaną dalej „ASAD”) a Inspecteur der Belastingdienst – Douanedistrict Rotterdam (inspektorem administracji celnej okręgu celnego Rotterdam, zwanym dalej „inspektorem”), którego przedmiotem jest klasyfikacja określonych partii ryżu.
Ramy prawne
Prawo międzynarodowe
3. Międzynarodowa konwencja w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (zwanego dalej „HS”) sporządzona w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. oraz protokół zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r. (zwana dalej „konwencją w sprawie HS”) zostały zatwierdzone w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. L 198, str. 1).
4. Zgodnie z art. 3 ust. 1 konwencji każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej taryfa celna i nomenklatury statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Każda z umawiających się stron zobowiązuje się również do stosowania Ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu.
5. Przekształcona w Światową Organizację Celną (zwaną dalej „WCO”) Rada Współpracy Celnej, powołana na podstawie międzynarodowej konwencji w sprawie jej ustanowienia sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r., zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 konwencji w sprawie HS noty wyjaśniające do HS przygotowane przez Komitet HS, o którym mowa w art. 6 tej konwencji.
6. Załączona do konwencji w sprawie HS nomenklatura zawiera sekcję II zatytułowaną „Produkty pochodzenia roślinnego”, która obejmuje między innymi dział 10 zatytułowany „Zboża”. W dziale tym zamieszczona została pozycja 10.06 zatytułowana „Ryż”. Podpozycje zostały oznaczone następującymi kodami: 1006 10 „Ryż niełuskany”, 1006 20 „Ryż łuskany (brązowy)”, 1006 30 „Ryż częściowo lub całkowicie bielony, nawet polerowany lub glazurowany”, 1006 40 „Ryż łamany”.
7. Zgodnie z notą wyjaśniającą WCO dotyczącą pozycji 10.06, pozycja ta obejmuje w szczególności:
„1) Ryż niełuskany (ryż paddy lub ryż w łusce), to znaczy ryż, którego ziarna nadal pokryte są ściśle do nich przylegającą łuską.
2) Ryż łuskany (ryż cargo lub ryż brązowy), to ryż, który po usunięciu łuski w maszynach nazywanych łuszczarkami,
nadal zachowuje swój własny nabłonek (owocnię). Prawie zawsze zawiera niewielką ilość ryżu paddy.
3) Ryż częściowo bielony, to znaczy ryż pełnoziarnisty, z którego usunięto częściowo owocnię.
4) Ryż bielony, ryż pełnoziarnisty, z którego całkowicie usunięto owocnię poprzez przepuszczenie przez urządzenie do bielenia […]”.
Prawo wspólnotowe
Nomenklatura Scalona
8. Rozporządzenie nr 2658/87 ustanowiło, zarówno dla potrzeb Wspólnej Taryfy Celnej (zwanej dalej „WTC”), jak i statystyk handlu zewnętrznego Wspólnoty, nomenklaturę towarową, zwaną „Nomenklaturą Scaloną” (dalej „CN”), opartą na HS, od którego przejęła ona sześciocyfrowe pozycje i podpozycje, i jedynie cyfry siódma i ósma wskazują dalszy podział przez nią dokonany.
9. Wersja CN obowiązująca w okresie właściwym dla okoliczności faktycznych leżących u podstaw sporu przed sądem krajowym zawarta jest w załączniku I do rozporządzenia nr 2388/2000. Część druga tego załącznika zawiera sekcję II zatytułowaną „Produkty pochodzenia roślinnego”. Sekcja ta obejmuje dział 10 zatytułowany „Zboża”. W dziale tym znajduje się pozycja 1006 zatytułowana „Ryż”, obejmująca w szczególności następujące podpozycje:
„[...]
>lt>1
[…]”
10. Rzeczony dział 10 zawiera również uwagę dodatkową (zwaną dalej „sporną uwagą dodatkową”), zgodnie z którą będzie uważany za:
„d) »ryż paddy« [...]: ryż, który zachował łuskę po wymłóceniu;
e) »ryż łuskany« (podpozycje [...] 1006 20 98): ryż, z którego usunięto tylko łuskę. Przykładami ryżu objętego tą definicją są takie nazwy handlowe, jak: […] »ryż cargo« […];
f) »ryż częściowo bielony« (podpozycje […] 1006 30 48): ryż, z którego zostały usunięte: łuska, część zarodka i całkowicie lub częściowo zewnętrzne partie owocni, ale pozostały wewnętrzne warstwy owocni;
g) »ryż całkowicie bielony« (podpozycje [...] 1006 30 98): ryż, z którego usunięto łuskę, wewnętrzne i zewnętrzne warstwy owocni oraz w przypadku ryżu długoziarnistego lub średnioziarnistego usunięto cały zarodek, a w przypadku ryżu okrągłoziarnistego – zarodek przynajmniej częściowo […]”.
11. Na podstawie uwagi dodatkowej 2 do działu 10 CN, stawki celne stosowane dla mieszanek objętych tych działem są następujące:
„a) dla mieszanek, w których jeden ze składników stanowi co najmniej 90% masy, stosowana jest składka celna odnosząca się do tego składnika;
b) dla pozostałych mieszanek stosowana jest stawka celna odnosząca się do składnika posiadającego najwyższy poziom opłat celnych przywozowych”.
Kodeks celny
12. Zgodnie z art. 217 kodeksu celnego:
„1. Każda kwota należności celnych przywozowych lub należności celnych wywozowych wynikających z długu celnego, zwana dalej »kwotą należności«, obliczana jest przez organy celne, z chwilą gdy znajdą się one w posiadaniu niezbędnych informacji, oraz zostaje wpisana do rejestru lub zewidencjonowana w inny równoważny sposób (zaksięgowanie).
[...]”.
13. W myśl art. 220 kodeksu celnego:
„1. Je żeli kwota należności wynikających z długu celnego nie została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowania kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni, licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się o tej sytuacji i miały możliwość obliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika (zaksięgowanie retrospektywne) [...].
2. Z wyjątkiem przypadków określonych w art. 217 ust. 1 akapit drugi i trzeci zaksięgowania retrospektywnego nie dokonuje się, gdy:
a) […]
b) kwota opłat celnych należnych zgodnie z przepisami prawa nie została wykazana w rachunkach w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłat celnych działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego.
Jeżeli preferencyjny status towaru potwierdzony został w ramach systemu współpracy administracyjnej z udziałem organów państwa trzeciego, wydanie przez te organy świadectwa, o ile stwierdzono jego nieprawidłowość, stanowi błąd, którego w racjonalny sposób nie można było wykryć w rozumieniu pierwszego akapitu.
Jednakże wydanie nieprawidłowego świadectwa nie stanowi błędu, jeżeli świadectwo zostało wystawione na podstawie niewłaściwego przedstawienia faktów przez eksportera, z wyjątkiem przypadku, gdy w szczególności jest oczywiste, że organy wydające świadectwo wiedziały lub powinny były wiedzieć, że towary nie spełniają warunków wymaganych do korzystania z preferencji.
Osoba odpowiedzialna za uiszczenie opłat celnych może powołać się na dobrą wiarę, jeżeli może udowodnić, że w okresie przedmiotowych operacji handlowych zachowała należytą staranność, aby upewnić się, czy spełnione zostały wszystkie warunki korzystania z preferencji.
[…]”.
Postępowanie przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne
14. W dniu 10 sierpnia 2001 r. ASAD, działając jako agent celny, dokonała zgłoszenia do niderlandzkiego urzędu celnego przywozu partii ryżu o masie 1 134 500 kg, opisanego jako „ryż częściowo bielony długoziarnisty, o stosunku długości do szerokości równym 3 lub większym niż 3”. ASAD dokonała zatem zgłoszenia ryżu objętego pozycją 1006 30 48 WTC, odpowiadającej pozycji ryżu częściowo bielonego.
15. Zgłoszenie jako kraj pochodzenia wymieniało Arubę. ASAD powołała się na preferencję taryfową znajdującą zastosowanie do towarów wymienionych w pozycji 1006 30 48 pochodzących z Aruby.
16. ASAD dołączyła do zgłoszenia trzy świadectwa przewozowe EUR.1. Spośród tych trzech świadectw, dwa zostały poświadczone przez właściwe władze Aruby. W świadectwach znajdował się następujący opis towarów: „ryż cargo pochodzący z AKP Gujany i przetworzony w Arubie zgodnie z postanowieniami załącznika II do decyzji Rady 91/482/EWG z dnia 25 lipca 1991 r.”.
17. Do dokumentów tych załączono świadectwo przywozowe „AGRIM”, na całkowitą ilość 3 694 000 kg ryżu częściowo bielonego długoziarnistego odpowiadającego pozycji taryfowej 1006 30 48 WTC, jak również fakturę, która określała ryż jako „ryż cargo długoziarnisty, przetworzony [...]”.
18. Niderlandzkie służby celne pobrały do analizy próbki towarów. Poinformowały ASAD, iż rozpatrzenie zgłoszenia zostaje zawieszone na czas oczekiwania na wyniki analizy.
19. Analiza próbek wykazała, że partia ryżu więcej niż w połowie składała się z ryżu łuskanego i w części mniejszej niż połowa z ryżu częściowo bielonego i śladowych ilości ryżu paddy. Wyniki takie zostały uzyskane na podstawie kryteriów ustalonych w spornej uwadze dodatkowej, zgodnie z którymi ryż, z którego usunięto część owocni, ale już nie część zarodka, należy zaklasyfikować jako ryż łuskany, a nie jako ryż częściowo bielony. W oparciu o te wyniki inspektor zaklasyfikował ryż jako objęty pozycją taryfową 1006 20 98 WTC, odchodząc tym samym od pozycji wymienionej w zgłoszeniu i pozbawiając ASAD możliwości korzystania z taryfy preferencyjnej.
20. Na podstawie tej korekty inspektor skierował do ASAD w dniu 27 listopada 2001 r. nakaz płatniczy należności celnej w kwocie 541 394,80 NLG (245 674,25 euro).
21. Po bezskutecznym wniesieniu zażalenia ASAD, która nie zgadzała się z dokonaną w ten sposób zmianą klasyfikacji, wniosła odwołanie do Gerechtshof te Amsterdam. Przedmiot sporu dotyczy zasadności wydania nakazu płatniczego, nie zaś sposobu naliczenia cła jako takiego.
22. Sąd ten podniósł, że poza Wspólnotą używana jest nota wyjaśniająca WCO w celu odróżnienia ryżu z pozycji 1006 20 HS od ryżu z pozycji 1006 30 HS. Przyjmując, że sporna uwaga dodatkowa posługuje się dodatkowym kryterium dla dokonania klasyfikacji ryżu częściowo bielonego, to znaczy kryterium usunięcia (części) zarodka ziarna ryżu, sąd ten uznał, że prawodawca wspólnotowy posłużył się innym rozgraniczeniem tych pozycji. Będąc zdania, iż Wspólnota mogła uchybić zobowiązaniom międzynarodowym ciążącym na niej na podstawie konwencji w sprawie HS, sąd ten ma wątpliwości dotyczące ważności spornej uwagi dodatkowej. W przypadku gdyby nie stwierdzono nieważności rzeczonej uwagi, sąd ten uważa, że uzasadnione byłoby powołanie się przez ASAD na art. 220 ust. 2 lit. b) kodeksu celnego w celu sprzeciwienia się nakazowi płatniczemu, niemniej jednak wątpi w to, że spółka ta dochowała należytej staranności w celu upewnienia się, ze zostały spełnione wszystkie warunki korzystania z preferencyjnego traktowania.
23. W tych okolicznościach Gerechtshof te Amsterdam postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1. Czy [sporna] uwaga dodatkowa [...], jest ważna w zakresie w jakim określa inne wymogi dotyczące pojęcia ryżu częściowo bielonego niż wymogi, które zostały przewidziane w nocie wyjaśniającej [WCO] [...] dotyczącej pozycji 10.06 Systemu Zharmonizowanego?
2 W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze – czy zainteresowany w sytuacji, gdy znał lub powinien był znać [sporną] uwagę dodatkową [...], lecz nie wiedział lub przynajmniej mógł mieć wątpliwości co do tego, czy uwaga ta jest ważna, ze względu na odmienną treść noty wyjaśniającej [WCO] [...] dotyczącej pozycji 10.06 HS, może powoływać się na swą dobrą wiarę na podstawie art. 220 ust. 2 in initio i lit. b) akapit czwarty kodeksu celnego [...]?”.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
W przedmiocie pytania pierwszego
24. Poprzez pierwsze pytanie prejudycjalne sąd krajowy zasadniczo usiłuje dowiedzieć się, czy sporna uwaga dodatkowa jest nieważna z tego względu, iż zawiera ona definicję ryżu częściowo bielonego zawierającą jeden element – dotyczący zarodka ziarna ryżu – do którego nie odwołuje się nota wyjaśniająca HS.
25. Tytułem wstępu należy przypomnieć, że zgodnie z postanowieniami art. 300 ust. 7 WE konwencja w sprawie HS wiąże instytucje Wspólnoty. Wspólnota zgodnie z art. 3 tej konwencji zobowiązała się do niedokonywania zmian zakresu HS (zob. podobnie wyrok z dnia 28 marca 2000 r. w sprawie C‑309/98 Holz Geenen, Rec. str. I‑1975, pkt 13). W tym względzie należy przypomnieć również, że pierwszeństwo umów międzynarodowych zawartych przez Wspólnotę przed przepisami wtórnego prawa wspólnotowego (wyrok z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie C‑344/04 IATA i in., Zb.Orz. str. I‑403, pkt 35) wymaga, aby w miarę możliwości przepisy te były interpretowane zgodnie z tymi umowami (wyroki z dnia 10 września 1996 r. w sprawie C‑61/94 Komisja przeciwko Niemcom, Rec. str. I‑3989, pkt 52, oraz z dnia 1 kwietnia 2004 r. w sprawie C‑286/02 Bellio F.lli, Rec. str. I‑3465, pkt 33).
26. Ponadto z utrwalonego orzecznictwa wynika, że w imię bezpieczeństwa prawnego i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach charakterystycznych i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN, oraz uwagach do sekcji lub działów (zob. w szczególności wyroki z dnia 16 września 2004 r. w sprawie C‑396/02 DFDS, Rec. str. I‑8439, pkt 27, oraz z dnia 15 września 2005 r. w sprawie C‑495/03 Intermodal Transports, Zb.Orz. str. I‑8151, pkt 47).
27. Uwagi przygotowane przez Komisję Wspólnot Europejskich odnośnie do CN i noty przygotowane przez WCO odnośnie do HS, przyczyniają się w znaczny sposób do wykładni zakresu różnych pozycji taryfowych, przy czym nie mają obowiązującej mocy prawnej (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawie DFDS, pkt 28, oraz w sprawie Intermodal Transports, pkt 48).
28. Treść rzeczonych uwag do CN powinna być zgodna z postanowieniami CN i nie powinna zmieniać jej zakresu (zob. w szczególności wyroki z dnia 9 lutego 1999 r. w sprawie C‑280/97 ROSE Elektrotechnik, Rec. str. I‑689, pkt 23; z dnia 26 września 2000 r. w sprawie C‑42/99 Eru Portuguesa, Rec. str. I‑7691, pkt 20, oraz ww. wyrok w sprawie Intermodal Transports, pkt 48).
29. W niniejszym przypadku należy stwierdzić, że brzmienie opisów różnych typów ryżu w pozycjach i podpozycjach jest identyczne w HS oraz w CN. Ponadto oczywistym jest, że definicje ryżu paddy i ryżu łuskanego zawarte w lit. d) i e) spornej uwagi dodatkowej są identyczne z definicjami zawartymi w nocie wyjaśniającej HS. Tak więc ryżem paddy jest ryż, którego ziarna zachowały jeszcze łuskę. Ryżem łuskanym jest ryż, z którego w wyniku pierwszej obróbki usunięto tę łuskę.
30. Z kolei jeżeli chodzi o podpozycję 1006 30, obejmuje ona tak w HS, jak i w CN, ryż, który został poddany dodatkowej obróbce stając się ryżem częściowo bielonym lub całkowicie bielonym, nawet polerowanym lub glazurowanym. CN jest więc zgodna z HS.
31. Pytanie postawione przez sąd krajowy wymaga zbadania tego, czy brzmienie postanowień spornej uwagi dodatkowej w zakresie, w jakim definiuje ona ryż częściowo bielony i ryż całkowicie bielony, zmienia zakres CN.
32. Zgodnie z HS, którego zakres został określony przez notę wyjaśniającą WCO, ryż częściowo bielony jest to ryż, z którego częściowo usunięto owocnię, zaś ryż całkowicie bielony jest to ryż, z którego owocnia została w całości usunięta. Sporna uwaga dodatkowa definiuje w lit. f) ryż częściowo bielony jako ryż, z którego zostały usunięte łuska, część zarodka i całkowicie lub częściowo zewnętrzne warstwy owocni, ale pozostały wewnętrzne warstwy owocni. Rzeczona uwaga dodatkowo określa w lit. g) ryż całkowicie bielony jako ryż, z którego usunięto łuskę, wewnętrzne i zewnętrzne warstwy owocni oraz w przypadku ryżu długoziarnistego lub średnioziarnistego usunięto cały zarodek, a w przypadku ryżu okrągłoziarnistego – zarodek przynajmniej częściowo. Tym samym, pomiędzy notą wyjaśniającą WCO oraz pomiędzy sporną uwagą dodatkową istnieje różnica w brzmieniu definicji, która dotyczy uwzględnienia bądź też braku uwzględnienia usunięcia zarodka przy definiowaniu ryżu częściowo bielonego.
33. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę obiektywne cechy charakterystyczne ryżu, które wynikają z informacji zawartych w aktach sprawy, ryż, z którego usunięto częściowo owocnię, nie jest już ryżem łuskanym odpowiadającym podpozycji 1006 20 HS, ponieważ, jak zaznaczono w pkt 29 niniejszego wyroku, w przypadku ryżu łuskanego została usunięta jedynie łuska. Ponadto ponieważ zgodnie z HS kategoria ryżu częściowo bielonego obejmuje każdy ryż, z którego usunięto część owocni, ryż częściowo bielony określony w lit. f) spornej uwagi dodatkowej spełnia to kryterium, a co za tym idzie, rzeczona uwaga nie jest sama w sobie sprzeczna z HS.
34. Niemniej jednak, jeżeli sporna uwaga dodatkowa miałaby być rozumiana w ten sposób, iż wyłącza ona z podpozycji 1006 30 ryż, z którego usunięto część owocni, ale już nie zarodek, należałoby stwierdzić, iż nie można go również zaklasyfikować w podpozycji 1006 20 CN. Taka wykładnia skutkowałaby pozbawieniem takiego ryżu jakiejkolwiek możliwości zaklasyfikowania, a co za tym idzie ograniczeniem zakresu HS, którego ogólnym założeniem jest dokonanie klasyfikacji wszystkich towarów. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę warunki, które zostały przypomniane w pkt 25 niniejszego wyroku, zgodnie z którymi na podstawie art. 300 ust. 7 WE prawo wtórne powinno być interpretowane w świetle wiążących Wspólnotę umów międzynarodowych, należy zastanowić się, czy istnieje inna wykładnia spornej uwagi dodatkowej, która byłaby zgodna z HS.
35. Otóż, zgodnie z tym, na co wskazuje rzecznik generalny w pkt 42 opinii, ze zbliżenia pkt f) i g) spornej uwagi dodatkowej wynika, że uwagę tę można rozumieć jako ograniczającą się do wyjaśnienia w tym względzie, ze częściowe usunięcie zarodka w przypadku ryżu długoziarnistego nie wystarczy do tego, aby ryż został zaklasyfikowany jako ryż całkowicie bielony. W tych okolicznościach sporna uwaga dodatkowa powinna być interpretowana w ten sposób, że wzmianka o usunięciu części zarodka nie stanowi dodatkowego wymogu dla zaklasyfikowania ryżu jako ryżu częściowo bielonego w stosunku do ryżu łuskanego.
36. Ponieważ owo odwołanie się do zarodka w spornej uwadze dodatkowej może mieć jedynie wpływ na zaklasyfikowanie ryżu bądź to jako ryżu częściowo bielonego, bądź to jako ryżu całkowicie bielonego, które to obydwa gatunki zostały ujęte w podpozycji 1006 30 CN, nie będzie mogło skutkować wykluczeniem z tej podpozycji ryżu, z którego – zgodnie z HS – owocnia została poddana całkowitej lub częściowej obróbce. W związku z tym odwołanie to należy uznać za zgodne z HS i tym samym za niekwestionujące ważności spornej uwagi dodatkowej.
37. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, na pytanie pierwsze należy odpowiedzieć, iż jego analiza nie wykazała istnienia jakiegokolwiek elementu, który mógłby mieć wpływ na ważność lit. f) spornej uwagi dodatkowej.
W przedmiocie pytania drugiego
38. W pytaniu drugim sąd krajowy zasadniczo zastanawia się nad tym, czy w przypadku uznania spornej uwagi dodatkowej za ważną, podmiot zobowiązany do uiszczenia opłat celnych, taki jak ASAD, może zostać uznany za będący w dobrej wierze do celu zwolnienia go z retrospektywnego pobrania cła przywozowego na podstawie art. 220 ust. 2 lit. b) kodeksu celnego, przy czym istnieją wątpliwości co do tego, czy podmiot ten dokonując zgłoszenia celnego w oparciu o notę wyjaśniającą WCO, a nie w oparciu o sporną uwagę dodatkową dochował należytej staranności w celu upewnienia się, czy zostały spełnione wszystkie warunki umożliwiające uzyskanie preferencyjnego traktowania.
39. Z postanowienia odsyłającego wynika, że pytanie drugie zostało skierowane jedynie na wypadek, gdyby stosowanie spornej uwagi dodatkowej mogło doprowadzić do zaklasyfikowania partii ryżu, z którego usunięto część owocni, ale nie usunięto zarodka, do innych podpozycji niż podpozycja ryżu częściowo bielonego i ryżu całkowicie bielonego.
40. Z pkt 35 niniejszego wyroku wynika, że sporna uwaga dodatkowa powinna być interpretowana w ten sposób, iż ryż, z którego usunięto część owocni, lecz nie usunięto zarodka, może być zaklasyfikowany jedynie do podpozycji ryżu częściowo bielonego. Sąd krajowy sam zauważył, że zgłoszony ryż powinien zostać zaklasyfikowany do podpozycji 1006 30 CN oraz że ASAD postąpiła zgodnie ze wszystkimi przepisami przewidzianymi przez obowiązujące uregulowania.
41. W tych okolicznościach nie ma konieczności udzielania odpowiedzi na pytanie drugie.
W przedmiocie kosztów
42. Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem; do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.
Sentencja
Z powyższych względów Trybunał (trzecia izba) orzeka, co następuje:
Analiza pierwszego przedstawionego pytania nie wykazała istnienia jakiegokolwiek elementu, który mógłby mieć wpływ na ważność lit. f) uwagi dodatkowej 1 do działu 10 załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2388/2000 z dnia 13 października 2000 r.