61985J0321
ΈΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠ' ΑΚΡΟΑΤΗΡΊΟΥ ΥΠΌΘΕΣΗ
στην υπόθεση 321/85 (
*1
)
Ι — Πραγματικά περιστατικά και διαδικασία
1.
Στις 24 Ιουνίου 1985, το Ελεγκτικό Συνέδριο δημοσίευσε την προκήρυξη του εσωτερικού διαγωνισμού CC/Α/8/85, για την πλήρωση θέσεως διοικητικού υπαλλήλου σταδιοδρομίας Α 7/Α 6. Τα καθήκοντα συνίσταντο στη διεύθυνση, υπό την επίβλεψη του ιεραρχικώς προϊσταμένου, της υπηρεσίας διοικήσεως και στην εκτέλεση εργασιών σχεδιασμού και αναλύσεως σε τομείς σχετικούς με την εν λόγω υπηρεσία.
2.
Το σημείο VII της προκηρύξεως του διαγωνισμού διευκρίνιζε ότι οι υποψηφιότητες έπρεπε να υποβληθούν στην υπηρεσία προσωπικού, συνοδευόμενες από τα σχετικά πιστοποιητικά για τις σπουδές και την επαγγελματική πείρα. Ο προσφεύγων υπέβαλε εμπροθέσμως την υποψηφιότητα του, συνοδευόμενη από φωτοτυπίες των δικαιολογητικών που περιλαμβάνονταν στον ατομικό του φάκελο, επί των οποίων διακρινόταν τόσο η φράση με την οποία το τμήμα προσωπικού πιστοποιούσε την ακρίβεια του αντιγράφου, όσο και ο αριθμός πρωτοκόλλου του ατομικού του φακέλου.
3.
Με έγγραφο της 2ας Αυγούστου 1985 ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού πληροφόρησε τον προσφεύγοντα ότι η εξεταστική επιτροπή δεν μπόρεσε να επιτρέψει τη συμμετοχή του στις εξετάσεις του διαγωνισμού επειδή η αίτηση υποψηφιότητας δεν ήταν σύμφωνη προς τις διατάξεις του σημείου VII της προκηρύξεως του διαγωνισμού. Πράγματι, ως « δικαιολογητικό » έπρεπε να θεωρηθεί είτε το πρωτότυπο είτε αντίγραφο του πρωτοτύπου του οποίου η ακρίβεια να έχει βεβαιωθεί από την αρμόδια αρχή. Κανένα όμως από τα συνημμένα στην αίτηση υποψηφιότητας του έγγραφα δεν πληρούσε την προϋπόθεση αυτή.
Την ίδια ημέρα η εξεταστική επιτροπή διαβίβασε την έκθεση της στον προϊστάμενο του τμήματος προσωπικού και διοικητικών υπηρεσιών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ο οποίος επισήμανε στον πρόεδρο της εξεταστικής επιτροπής ότι είχε αμφιβολίες για την ορθότητα πολλών απορριπτικών αποφάσεων ενόψει των προϋποθέσεων που έθετε η προκήρυξη του διαγωνισμού. Πρέπει να αναφερθεί ότι σε κανέναν από τους δεκατέσσερις υποψηφίους δεν επιτράπηκε η συμμετοχή στις εξετάσεις του διαγωνισμού.
4.
Μετά από τη συνομιλία αυτή, η εξεταστική επιτροπή πληροφόρησε με έγγραφο της 12ης Αυγούστου 1985 τον Schwiering, όπως άλλωστε και τους δεκατρείς άλλους υποψηφίους που είχαν αποκλειστεί από το διαγωνισμό, ότι μπορούσαν να υποβάλουν, μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1985, στην εξεταστική επιτροπή, κατ' εφαρμογή του άρθρου 2 του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, τις τυχόν παρατηρήσεις τους σχετικά με την απόφαση περί αποκλεισμού τους. Στο έγγραφο αυτό η εξεταστική επιτροπή προσέθετε τα εξής: « Επιθυμώ να τονίσω με την ευκαιρία αυτή ότι το γεγονός ότι το άρθρο 2, παράγραφος 2, του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως ορίζει ότι μπορεί να ζητηθεί από τους υποψηφίους η χορήγηση “ οποιουδήποτε συμπληρωματικού εγγράφου ή πληροφορίας ” δεν σημαίνει ότι μπορείτε, στο παρόν στάδιο, να υποβάλετε συμπληρωματικά έγγραφα που να μην έχετε ήδη επισυνάψει στην αίτηση υποψηφιότητας σας. »
5.
Την 1η Οκτωβρίου 1985, οργανώθηκε συνάντηση του προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, υπό την ιδιότητά του ως ΑΔΑ, και των μελών της εξεταστικής επιτροπής. Με υπηρεσιακό σημείωμα της 4ης Οκτωβρίου 1985 ενημερώθηκε ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής για τον τρόπο με τον οποίο η ΑΔΑ αντιλαμβανόταν την εφαρμογή των προϋποθέσεων αποδοχής σε διαγωνισμό. Το υπηρεσιακό αυτό σημείωμα διευκρίνιζε τα εξής: « σε ό,τι αφορά τα δικαιολογητικά, το άρθρο 2, παράγραφος 2, του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως παρέχει στην εξεταστική επιτροπή τη δυνατότητα να ζητήσει από τους υποψηφίους, σε περίπτωση αμφιβολιών, να καταθέσουν συμπληρωματικά έγγραφα ή στοιχεία. Επειδή, στην παρούσα περίπτωση, πρόκειται για εσωτερικό διαγωνισμό στον οποίο μετέχει περιορισμένος αριθμός υποψηφίων (14), από τους οποίους ορισμένοι είναι μόνιμοι υπάλληλοι, το καλώς νοούμενο καθήκον αρωγής επιβάλλει στην εξεταστική επιτροπή την υποχρέωση να εφαρμόσει την εν λόγω διάταξη. Εξάλλου, κατ' αντίθεση προς τις προκηρύξεις γενικών διαγωνισμών η εν λόγω προκήρυξη διαγωνισμού δεν απαιτεί, κατά το στάδιο αυτό της διαδικασίας, την υποβολή πρωτοτύπων ή κυρωμένων αντιγράφων ».
6.
Παρά την υποβολή «διοικητικής ενστάσεως » του Schwiering προς τον πρόεδρο της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού στις 22 Αυγούστου 1985 και το προαναφερθέν υπηρεσιακό σημείωμα της 4ης Οκτωβρίου 1985, η εξεταστική επιτροπή, με απόφαση της 28ης Οκτωβρίου 1985, ενέμεινε, για τους ίδιους λόγους, στην απόφαση της να αποκλείσει τον Schwiering από το διαγωνισμό. Οι λόγοι για την απόφαση αυτή αναπτύσσονται στην τελική έκθεση της εξεταστικής επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 1985, στη στήλη « Δικαιολογητικά ».
7.
Με έγγραφο της 30ής Οκτωβρίου 1985, εννέα από τους δεκατέσσερις υποψηφίους που είχαν αποκλειστεί από το διαγωνισμό ζήτησαν από τον πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου να προσδιορίσει την ημερομηνία από την οποία θα άρχιζε να τρέχει η προθεσμία για την άσκηση προσφυγής. Παράλληλα τον ενημέρωσαν ότι ήταν διατεθειμένοι να αναζητήσουν, μαζί με την ΑΔΑ, λύση που θα τους επέτρεπε να αποφύγουν να ασκήσουν προσφυγή. Στην απάντηση της της 30ής Οκτωβρίου 1985, η ΑΔΑ πληροφόρησε τους εν λόγω υποψηφίους ότι η υποβολή διοικητικής ενστάσεως προς την ΑΔΑ κατά αποφάσεως εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού δεν έχει νόημα και ότι η γνώμη της ΑΔΑ δεν έχει, εν πάση περιπτώσει, παρά ανεπίσημο χαρακτήρα, ο οποίος δεν προδικάζει τη δικαστική απόφαση.
8.
Στις 31 Οκτωβρίου 1985 ο προσφεύγων, προς διασφάλιση των δικαιωμάτων του, υπέβαλε προς την ΑΔΑ διοικητική ένσταση, κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, κατά της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής να τον αποκλείσει από το διαγωνισμό.
II — Έγγραφη διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 31 Οκτωβρίου 1985 ο προσφεύγων άσκησε προσφυγή κατά του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της 2ας Αυγούστου 1985 με την οποία η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού τον απέκλεισε από τις εξετάσεις του εσωτερικού διαγωνισμού CC/Α/8/85
—
να υποχρεώσει το Ελεγκτικό Συνέδριο να επιτρέψει στον προσφεύγοντα να μετάσχει στον προαναφερθέντα διαγωνισμό
—
να καταδικάσει το καθού στα έξοδα.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να δεχθεί το κύριο αίτημα της προσφυγής'
—
να αποφανθεί ως προς τα έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 69 και επόμενα του κανονισμού διαδικασίας.
Μετά από έκθεση του εισηγητή δικαστή και αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα, το Δικαστήριο αποφάσισε την έναρξη της προφορικής διαδικασίας χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή αποδείξεων.
III — Ισχυρισμοί και επιχειρήματα των διαδίκων
1. Ο προοφεύγων:
—
αναφέρει ότι στην απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 1984 (Williams κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, 257/83, Συλλογή σ. 3547) κρίθηκε αμετάκλητα ότι στις 17 Νοεμβρίου 1982 διέθετε κατάλληλη επαγγελματική πείρα 8 ετών και έντεκα μηνών στην κατηγορία Α, η οποία επομένως, κατά το χρόνο ασκήσεως της προσφυγής, ανερχόταν σε 11 έτη και δέκα μήνες. Συγκέντρωνε, συνεπώς, τις προϋποθέσεις αποδοχής στο διαγωνισμό
—
ισχυρίζεται ότι η εξεταστική επιτροπή απέρριψε, παρά ταύτα, την υποψηφιότητά του, ερμηνεύοντας τον όρο « δικαιολογητικά », ο οποίος εξάλλου δεν χρησιμοποιείται στο δημοσιοϋπαλληλικό δίκαιο, υπό την έννοια του « πρωτοτύπου » ή του « κυρωμένου αντιγράφου », γεγονός που είναι απαράδεκτο
—
υποστηρίζει, τέλος, ότι η εξεταστική επιτροπή παραβίασε την υποχρέωση αρωγής που υπέχει έναντι των υπαλλήλων του οργάνου, καθόσον το άρθρο 2 του παραρτήματος III του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως παρείχε τη δυνατότητα στην εξεταστική επιτροπή να ζητήσει, σε περίπτωση αμφιβολίας, την πιστοποίηση της ακρίβειας των φωτοτυπημένων εγγράφων που είχε υποβάλει.
Κατά συνέπεια, εσφαλμένως η εξεταστική επιτροπή παρέλειψε με την απόφαση της της 28ης Οκτωβρίου 1985 να αναθεωρήσει την αρχική της απόφαση, της 2ας Αυγούστου 1985, παρά τις παρατηρήσεις που διατύπωσε ο προσφεύγων στο έγγραφό του της 22ας Αυγού -στου 1985, στο οποίο αναφέρεται, και τις πληροφορίες που παρέσχε η ΑΔΑ στην εξεταστική επιτροπή.
2. Το Ελεγκτικό Συνέδριο:
—
θεωρεί ότι η προσφυγή είναι όχι μόνο παραδεκτή αλλά και βάσιμη. Πράγματι, θεωρεί ότι οι εξηγήσεις που περιέχονται στα έγγραφα της εξεταστικής επιτροπής προς τον προσφεύγοντα, της 2ας Αυγούστου και της 28ης Οκτωβρίου 1985, είναι νομικώς αβάσιμες, λαμβανομένων υπόψη των προϋποθέσεων που έθετε η προκήρυξη του διαγωνισμού'
—
υπό τις προϋποθέσεις αυτές, το αναφέρει ότι αντιμετώπισε το ενδεχόμενο να ακυρώσει το ίδιο τις αποφάσεις αποκλεισμού από το διαγωνισμό, οι οποίες βαρύνονταν προφανώς με βαρεία πλάνη και να αναθέσει την επανεξέταση των προϋποθέσεων συμμετοχής στο διαγωνισμό σε νέα εξεταστική επιτροπή. Τείνει, πράγματι, να πιστέψει ότι ενόψει προφανών διαδικαστικών πλημμελειών, που ανάγονται στο νόμιμο της εφαρμογής των προϋποθέσεων προκηρύξεως διαγωνισμού για την κάλυψη ορισμένης θέσεως, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή πρέπει να έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει διορθωτικά μέτρα. Ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου και ιδίως την απόφαση της 14ης Ιουλίου 1983 (Detti κατά Δικαστηρίου, 144/82, Συλλογή σ. 2421 ), το καθού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΑΔΑ δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να ακυρώνει ή να τροποποιεί αποφάσεις εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού.
—
Κρίνει, πάντως, ότι η κατάσταση που προέκυψε στην παρούσα υπόθεση δεν είναι καθόλου ικανοποιητική και ότι, εφόσον δεν υπάρχει πραγματική διαφορά μεταξύ των δύο διαδίκων, η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να προκαλέσει την αναθεώρηση της σχετικής νομολογίας του Δικαστηρίου.
Υ. Galmot
εισηγητής δικαστής
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.