Skarga wniesiona w dniu 26 lutego 2019 r. – Spadafora/Komisja
(Sprawa T-130/19)
Język postępowania: włoski
Strony
Strona skarżąca: Sergio Spadafora (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat G. Belotti)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 26 listopada 2018 r. przez dyrektora generalnego OLAF-u oddalającej zażalenie złożone przez skarżącego w dniu 24 lipca 2018 r.;
stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez pełniącego obowiązki dyrektora generalnego OLAF-u, działającego w charakterze organu powołującego, o powołaniu kierownika wydziału OLAF.C4 („Doradztwo prawne”) z dniem 1 czerwca 2018 r.;
zasądzenie od Komisji Europejskiej na rzecz skarżącego odszkodowania i zadośćuczynienia za krzywdę;
obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Niniejsza skarga dotyczy przede wszystkim decyzji o powołaniu z dniem 1 czerwca 2018 r. kierownika wydziału „Doradztwo Prawne” dyrekcji ds. wsparcia dochodzeń OLAF-u i oddaleniu złożonego przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego zażalenia na ww. decyzję o powołaniu.
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 8 ust. 1 i 2 decyzji Komisji C(2016) 3288 wersja ostateczna.
Skarżący podnosi w tym względzie, że oceny zawarte w sprawozdaniach zewnętrznej firmy konsultingowej nie zostały uwzględnione przez organ powołujący, czego wymaga art. 8 ust. 1 ww. decyzji Komisji w celu zgodnego z prawem wyboru kierownika wydziału.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku bezstronności.
Skarżący podnosi w tym względzie, że w niniejszej sprawie nie przestrzegano art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, ponieważ decyzja o powołaniu rozpatrywanego kierownika wydziału zamiast stanowić zgodny z prawem rezultat sprawiedliwego procesu selekcji, od samego początku była celem realizowanym za pomocą niezgodnego z prawem planu pozwanej. Dwa główne elementy mogą o tym świadczyć: (i) faworyzowanie w konfrontacjach konkurentki skarżącego; (ii) nieprzestrzeganie wyroku Sądu Unii Europejskiej (izba ds. odwołań) z dnia 5 grudnia 2017 r. w sprawie T-250/16 P.
Zarzut trzeci dotyczący tego, że chociaż na podstawie art. 8 ust. 2 lit. a) decyzji Komisji C(2016) 3288 wersja ostateczna „avant de procéder a une nomination, le directeur général concerné consulte le Commissaire de tutelle”, organ powołujący nie zastosował tej procedury konsultacji w niniejszej sprawie a zamiast tego uzgodnił z jedną lub kilkoma osobami kwestię kandydata do powołania na kierownika wydziału.
____________