62022TJ0246_RES
Υπόθεση T‑246/22
PGTEX Morocco
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (δέκατο πενταμελές τμήμα) της 4ης Δεκεμβρίου 2024
«Επιδοτήσεις – Επέκταση του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υφασμένων ή ραμμένων υφασμάτων από υαλοΐνες καταγωγής Κίνας στις εισαγωγές των προϊόντων αυτών που αποστέλλονται από το Μαρόκο – Έρευνα για ενδεχόμενη καταστρατήγηση – Καταστρατήγηση – Ευρωμεσογειακή Συμφωνία Συνδέσεως ΕΚ-Μαρόκου – Άρθρο 33, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1037 – Κατάχρηση εξουσίας – Προϋποθέσεις για να αποδειχθεί η ύπαρξη καταστρατήγησης – Άρθρο 23, παράγραφος 3, του κανονισμού 2016/1037 – Μεταβολή απορρέουσα από πρακτική, διαδικασία ή εργασία για την οποία δεν υπήρχε επαρκής αιτιολόγηση ή άλλη οικονομική δικαιολογία πλην της επιβολής του δασμού – Εργασίες συναρμολόγησης – Εργασίες συμπλήρωσης – Έννοια της “προστιθέμενης αξίας” – Εισαγόμενο ομοειδές προϊόν ή μέρη του προϊόντος αυτού που εξακολουθούν να τυγχάνουν της επιδότησης – Πλάνη περί το δίκαιο – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων – Ίση μεταχείριση – Αρχή της χρηστής διοίκησης – Άρθρο 28, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού 2016/1037 – Χρήση διαθέσιμων στοιχείων»
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Καταστρατήγηση – Επέκταση του αντισταθμιστικού δασμού – Οριστικός αντισταθμιστικός δασμός επεκτεινόμενος στις εισαγωγές που αποστέλλονται από χώρα η οποία έχει συνάψει συμφωνία συνδέσεως με την Ένωση – Επιτρέπεται – Προϋποθέσεις
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 18 και άρθρο 23· κανονισμός 2022/301 της Επιτροπής)
(βλ. σκέψεις 37-39, 41-48)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Καταστρατήγηση – Έννοια – Μεταβολή των εμπορικών ροών μεταξύ τρίτων χωρών και της Ένωσης – Μεταβολή απορρέουσα από πρακτική, διαδικασία ή εργασία για την οποία δεν υπήρχε επαρκής αιτιολόγηση ή άλλη οικονομική δικαιολογία – Δημιουργία μονάδας παραγωγής προϊόντος παρόμοιου με εκείνα που υπόκεινται σε αντισταθμιστικούς δασμούς σε χώρα άλλη από τη χώρα καταγωγής του εν λόγω προϊόντος – Χρονική σύμπτωση μεταξύ της έναρξης της έρευνας κατά των επιδοτήσεων που οδήγησε στην επιβολή των δασμών και της δημιουργίας της εν λόγω μονάδας παραγωγής – Τεκμήριο περί της πρόθεσης αποφυγής της εφαρμογής των ισχυόντων αντισταθμιστικών δασμών – Βάρος αποδείξεως
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 23 § 3· κανονισμός 2022/301 της Επιτροπής, αιτιολογική σκέψη 67)
(βλ. σκέψεις 74-85)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Καταστρατήγηση – Πεδίο εφαρμογής – Εργασίες συναρμολόγησης – Εμπίπτουν
(Κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2016/1036, άρθρο 13 § 1, εδ. 4, και 2016/1037, άρθρο 23 § 3, εδ. 2· κανονισμός 2022/301 της Επιτροπής, αιτιολογική σκέψη 33)
(βλ. σκέψεις 106-116)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Καταστρατήγηση – Εργασίες συναρμολόγησης – Έννοια – Εργασίες συμπλήρωσης – Εμπίπτουν
(Κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2016/1036, άρθρο 13 §§ 1, εδ. 4, στοιχείο δʹ, και 2, στοιχείο βʹ, και 2016/1037, άρθρο 23 § 3, εδ. 2· κανονισμός 2022/301 της Επιτροπής, αιτιολογικές σκέψεις 76, 77 και 79)
(βλ. σκέψεις 131-138)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καταστρατήγηση – Εργασίες συναρμολόγησης – Έννοια – Κριτήρια εκτιμήσεως
(Κανονισμός 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 13 §§ 1, εδ. 3, και 2· κανονισμός 2022/301 της Επιτροπής, αιτιολογικές σκέψεις 76, 77 και 79)
(βλ. σκέψεις 141, 142)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καταστρατήγηση – Εργασίες συναρμολόγησης – Μέρη αντιπροσωπεύοντα ποσοστό 60 % τουλάχιστον της συνολικής αξίας των μερών του συναρμολογημένου προϊόντος που έχουν ως χώρα καταγωγής τη χώρα η οποία υπόκειται στα μέτρα – Εξαίρεση – Προστιθέμενη αξία των χρησιμοποιούμενων μερών υπερβαίνουσα το 25 % του κόστους κατασκευής – Έννοια της προστιθέμενης αξίας – Περιεχόμενο – Υπολογισμός – Κόστος κατασκευής – Προσαρμογή – Κριτήρια – Συνεκτίμηση του ποσοστού χρησιμοποίησης της πραγματικής παραγωγικής ικανότητας
(Κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2016/1036, άρθρα 2 § 5 και 13 § 2, στοιχείο βʹ, και 2016/1037, άρθρο 23 § 3· κανονισμός 2022/301 της Επιτροπής, αιτιολογικές σκέψεις 80 έως 82, 85, 86, και 91 έως 94)
(βλ. σκέψεις 171-179)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καταστρατήγηση – Εργασίες συναρμολόγησης – Καθορισμός της προστιθεμένης αξίας των χρησιμοποιούμενων μερών – Προσαρμογές του κόστους κατασκευής – Επιτρέπεται – Μη προσαρμογή του κόστους παραγωγής κατά τον καθορισμό του περιθωρίου ζημίας στην έρευνα αντιντάμπινγκ – Παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως – Δεν υφίσταται
(Κανονισμός 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 2 § 5 και 13 § 2, στοιχείο βʹ· κανονισμός 2022/301 της Επιτροπής, αιτιολογικές σκέψεις 77 έως 80, 82, 83, 88, 90 και 91)
(βλ. σκέψη 202)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Καταστρατήγηση – Έννοια – Εισαγόμενο ομοειδές προϊόν ή μέρη του προϊόντος αυτού που εξακολουθούν να τυγχάνουν της επιδότησης – Νόμιμο τεκμήριο μετακύλισης των επιδοτήσεων μεταξύ συνδεδεμένων μερών – Βάρος αποδείξεως
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 23 § 3· κανονισμός 2022/301 της Επιτροπής, αιτιολογική σκέψη 105)
(βλ. σκέψεις 225-229)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Καταστρατήγηση – Διεξαγωγή της έρευνας – Χρήση των διαθέσιμων στοιχείων σε περίπτωση αρνήσεως επιχειρήσεως να συνεργαστεί – Προϋποθέσεις – Άρνηση πρόσβασης στις απαραίτητες πληροφορίες
(Κανονισμός 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 23 § 1 και 28 §§ 1 και 4· κανονισμός 2022/301 της Επιτροπής, αιτιολογικές σκέψεις 38, 39 και 41 έως 43)
(βλ. σκέψεις 244-247, 255-257)
Σύνοψη
Το Γενικό Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου προσέφυγε μαροκινή εταιρία ανήκουσα στον κινεζικό όμιλο PGTEX, απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως κατά του εκτελεστικού κανονισμού 2022/301 (
1
) για την επέκταση του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υφασμένων και/ή ραμμένων υφασμάτων από υαλοΐνες (στο εξής: υφάσματα από υαλοΐνες) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στις εισαγωγές υφασμάτων από υαλοΐνες που αποστέλλονται από το Μαρόκο. Με την ευκαιρία αυτή, το Γενικό Δικαστήριο παρέχει διευκρινίσεις όσον αφορά τη δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να επεκτείνει αντισταθμιστικούς δασμούς που επιβλήθηκαν κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στις εισαγωγές ομοειδών προϊόντων προερχόμενων από τρίτη χώρα με την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υπογράψει συμφωνία συνδέσεως, όταν καταστρατηγούνται τα ισχύοντα μέτρα. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαιώνει, μεταξύ άλλων, ότι οι εργασίες συναρμολόγησης μπορούν να συνιστούν καταστρατήγηση ικανή να δικαιολογήσει την επέκταση αντισταθμιστικών δασμών δυνάμει του άρθρου 23 του κανονισμού 2016/1037 (
2
).
Το 2020, μετά το πέρας της έρευνας κατά των επιδοτήσεων που διεξήγαγαν οι υπηρεσίες της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό 2020/776 (
3
) για την επιβολή οριστικών αντισταθμιστικών δασμών στις εισαγωγές ορισμένων υφασμάτων από υαλοΐνες καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Αιγύπτου.
Το 2021, κατόπιν αίτησης που υπέβαλε η Tech-Fab Europe eV, ένωση ενωσιακών παραγωγών υφασμάτων από υαλοΐνες, η Επιτροπή κίνησε έρευνα σχετικά με ενδεχόμενη καταστρατήγηση των αντισταθμιστικών αυτών μέτρων μέσω εισαγωγών του ίδιου προϊόντος με τόπο αποστολής το Μαρόκο, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαρόκου είτε όχι. Αφού περάτωσε την έρευνά της, η Επιτροπή εξέδωσε τον προσβαλλόμενο εκτελεστικό κανονισμό.
Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα PGTEX Morocco, μαροκινή εταιρία που παράγει και εξάγει υφάσματα από υαλοΐνες στην Ένωση, ζητεί την ακύρωση του προσβαλλόμενου εκτελεστικού κανονισμού, στο μέτρο που την αφορά. Προβάλλει, μεταξύ άλλων, παράβαση της Συμφωνίας Συνδέσεως που έχει υπογραφεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου του Μαρόκου (
4
). Η προσφεύγουσα αμφισβητεί επίσης τα συμπεράσματα όσον αφορά την απουσία άλλης οικονομικής δικαιολογίας για τη δημιουργία της μονάδας παραγωγής της προσφεύγουσας στο Μαρόκο πλην της επιβολής αντισταθμιστικών δασμών, καθώς και τον χαρακτηρισμό της διαδικασίας κατασκευής που εφαρμόστηκε από την προσφεύγουσα στο Μαρόκο ως «εργασίας συναρμολόγησης» και τη συμπερίληψή της στις πρακτικές καταστρατήγησης κατά την έννοια του άρθρου 23 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Επί της Συμφωνίας Συνδέσεως και επί της δυνατότητας εφαρμογής των κανόνων κατά της καταστρατήγησης που προβλέπονται στο άρθρο 23 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων
Κατά πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο εξετάζει αν η Επιτροπή μπορούσε να εφαρμόσει τους κανόνες κατά της καταστρατήγησης που προβλέπονται στο άρθρο 23 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων προκειμένου να επεκτείνει τους αντισταθμιστικούς δασμούς που επιβλήθηκαν στις εισαγωγές υφασμάτων από υαλοΐνες από την Κίνα και στις εισαγωγές ομοειδών προϊόντων προερχόμενων από το Μαρόκο, χωρίς να λάβει υπόψη το γεγονός ότι η Ένωση έχει υπογράψει Συμφωνία Συνδέσεως με τη χώρα αυτήν.
Η Συμφωνία Συνδέσεως και το άρθρο 23 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων αποτελούν δύο μέσα εμπορικής πολιτικής της Ένωσης που εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς και έχουν διαφορετική λογική. Πράγματι, το πρώτο είναι ένα μέσο συνεργασίας που αποσκοπεί στην προώθηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων που προέρχονται από το Μαρόκο εντός της Ένωσης, μέσω, μεταξύ άλλων, της κατάργησης των τελωνειακών δασμών και των επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος. Το δεύτερο αποτελεί μέσο εμπορικής άμυνας που αποσκοπεί στην επιβολή κυρώσεων για αθέμιτες εμπορικές πρακτικές ικανές να υπονομεύσουν την αποτελεσματικότητα των μέτρων κατά των επιδοτήσεων που ισχύουν ήδη έναντι τρίτων χωρών, επιτρέποντας στα θεσμικά όργανα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να επεκτείνουν τα εν λόγω μέτρα κατά των επιδοτήσεων στις εισαγωγές ομοειδών προϊόντων προερχομένων, μεταξύ άλλων, από άλλη χώρα, προκειμένου να αποφευχθεί η καταστρατήγηση των μέτρων κατά των επιδοτήσεων.
Εν προκειμένω, εκτιμώντας ότι ο όμιλος PGTEX χρησιμοποίησε το έδαφος του Μαρόκου για να καταστρατηγήσει τον αντισταθμιστικό δασμό που επιβλήθηκε στις κινεζικές εισαγωγές υφασμάτων από υαλοΐνες, η Επιτροπή επέκτεινε, με τον προσβαλλόμενο εκτελεστικό κανονισμό, τον αντισταθμιστικό δασμό στα υφάσματα από υαλοΐνες που αποστέλλονται από το Μαρόκο. Ο κατ’ αυτόν τον τρόπο επεκταθείς δασμός, ο οποίος έχει ως μοναδικό σκοπό τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του επιβληθέντος στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αντισταθμιστικού δασμού, δεν μπορεί να διακριθεί από τον τελευταίο, του οποίου αποτελεί παρεπόμενο. Επομένως, με τον προσβαλλόμενο εκτελεστικό κανονισμό, η Επιτροπή στοχοποιεί τις κινεζικές επιχειρήσεις του ομίλου PGTEX με σκοπό να τις εμποδίσει να χρησιμοποιήσουν το έδαφος του Μαρόκου προκειμένου να αποφύγουν τον αντισταθμιστικό δασμό που έχει επιβληθεί στις κινεζικές εισαγωγές υφασμάτων από υαλοΐνες.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι η Συμφωνία Συνδέσεως που υπεγράφη μεταξύ του Μαρόκου και της Ένωσης δεν εμποδίζει την τελευταία να χρησιμοποιεί τα μέτρα κατά της καταστρατήγησης προκειμένου να αντιμετωπίσει συμπεριφορές όπως οι προεκτεθείσες, εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 23 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων. Διαφορετική ερμηνεία θα μπορούσε να στερήσει από την Ένωση ένα μέσο εμπορικής άμυνας κρίσιμο για τη διασφάλιση αποτελεσματικής προστασίας της βιομηχανίας της Ένωσης και να μετατρέψει το Μαρόκο σε «ζώνη ελεύθερων συναλλαγών» στην οποία οι εμπορικοί φορείς θα μπορούσαν να προβούν σε κάθε είδους ενέργεια καταστρατήγησης μέτρων κατά των επιδοτήσεων, πράγμα το οποίο θα ήταν αντίθετο προς τις αμοιβαίες δεσμεύσεις που ανέλαβαν το Μαρόκο και η Ένωση στο πλαίσιο της Συμφωνίας Συνδέσεως.
Επομένως, κατά το Γενικό Δικαστήριο, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πλάνη καθόσον εφάρμοσε τους κανόνες κατά της καταστρατήγησης που προβλέπονται στο άρθρο 23 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων.
Επί της εκτίμησης των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 23 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων στην υπό κρίση υπόθεση
Κατά δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 23, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, τέσσερις προϋποθέσεις είναι αναγκαίες για τη διαπίστωση της ύπαρξης καταστρατήγησης. Πρώτον, πρέπει να υπάρχει μεταβολή των εμπορικών ροών μεταξύ τρίτης χώρας και της Ένωσης ή μεταξύ συγκεκριμένων εταιριών στη χώρα που υπόκειται στα μέτρα και της Ένωσης. Δεύτερον, η μεταβολή αυτή πρέπει να απορρέει από πρακτική, διαδικασία ή εργασία για την οποία δεν υπάρχει επαρκής αιτιολόγηση ή άλλη οικονομική δικαιολογία πλην της επιβολής του αντισταθμιστικού δασμού. Τρίτον, πρέπει να εντοπίζονται στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής υφίσταται ζημία ή ότι οι τιμές ή οι ποσότητες των ομοειδών προϊόντων έχουν ως αποτέλεσμα την εξουδετέρωση των επανορθωτικών συνεπειών του δασμού κατά των επιδοτήσεων. Τέταρτον, το εισαγόμενο ομοειδές προϊόν και/ή τα μέρη του προϊόντος αυτού πρέπει να εξακολουθούν να τυγχάνουν της επιδότησης.
Εν προκειμένω, αφού διαπίστωσε ότι η αύξηση των εξαγωγών υφασμάτων από υαλοΐνες από το Μαρόκο προς την Ένωση συνιστά μεταβολή των εμπορικών ροών μεταξύ τους, η Επιτροπή ανέλυσε τη δεύτερη προϋπόθεση που απαιτείται προκειμένου να αποδειχθεί η ύπαρξη καταστρατήγησης σχετικά με τη δημιουργία της μονάδας παραγωγής της προσφεύγουσας στο Μαρόκο.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει, πρώτον, ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πλάνη καθόσον έκρινε ότι δεν υπήρχε επαρκής αιτιολόγηση ή οικονομική δικαιολογία για τη δημιουργία μονάδας παραγωγής υφασμάτων από υαλοΐνες στο Μαρόκο πλην της πρόθεσης καταστρατήγησης των ισχυόντων αντισταθμιστικών δασμών.
Πράγματι, η δημιουργία της εν λόγω μονάδας παραγωγής ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2019, ήτοι πέντε μήνες μετά την έναρξη της έρευνας κατά των επιδοτήσεων που οδήγησε στην επιβολή αντισταθμιστικών δασμών στις κινεζικές εισαγωγές υφασμάτων από υαλοΐνες.
Η ύπαρξη τέτοιας χρονικής σύμπτωσης μεταξύ της έναρξης της έρευνας κατά των επιδοτήσεων και της δημιουργίας της μονάδας παραγωγής της προσφεύγουσας στο Μαρόκο μπορεί, κατά τη νομολογία, να δικαιολογήσει το τεκμήριο σύμφωνα με το οποίο η εγκατάσταση εργοστασίου παραγωγής στη χώρα από την οποία εξάγονται τα εμπορεύματα αποσκοπεί στην αποφυγή της εφαρμογής μέτρων εμπορικής πολιτικής.
Σε περίπτωση τέτοιας χρονικής συμπτώσεως, εναπόκειται στον ενδιαφερόμενο επιχειρηματία να αποδείξει την ύπαρξη εύλογου λόγου, πέραν του λόγου αποφυγής των συνεπειών που απορρέουν από τα επίμαχα μέτρα, που να δικαιολογεί τη δημιουργία μονάδας παραγωγής στη χώρα από την οποία εξάγονται τα εμπορεύματα. Επομένως, εναπέκειτο στην προσφεύγουσα να αποδείξει ότι η δημιουργία της μονάδας παραγωγής της στο Μαρόκο ήταν αιτιολογημένη και δικαιολογούνταν οικονομικά από άλλους λόγους πλην του λόγου αποφυγής της εφαρμογής των επίμαχων μέτρων κατά των επιδοτήσεων, όπερ δεν έπραξε εν προκειμένω.
Εξάλλου, κακώς η προσφεύγουσα επικαλείται παράβαση της υποχρέωσης της Επιτροπής να εξετάσει με επιμέλεια και αμεροληψία όλα τα κρίσιμα στοιχεία της συγκεκριμένης περίπτωσης, δεδομένου ότι η Επιτροπή προέβη σε ορθή ανάλυση των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε η προσφεύγουσα και κατέληξε ορθώς ότι τα στοιχεία αυτά δεν κατόρθωσαν να κλονίσουν το συμπέρασμά της.
Δεύτερον, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πλάνη ούτε παρέβη το άρθρο 23 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων καθόσον περιέλαβε τη συναρμολόγηση, στην οποία αναφέρεται το άρθρο 13, παράγραφος 1, τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού 2016/1036 (
5
), στις πρακτικές, διαδικασίες ή εργασίες που ενδέχεται να συνιστούν καταστρατήγηση κατά την έννοια του άρθρου 23, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, προκειμένου να εκτιμήσει αν υφίστατο, εν προκειμένω, καταστρατήγηση των ισχυόντων μέτρων κατά των επιδοτήσεων.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι η συναρμολόγηση δεν μνημονεύεται ρητώς στο άρθρο 23, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, το οποίο ορίζει, όπως και το άρθρο 13, παράγραφος 1, τέταρτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, τις πιθανές πρακτικές καταστρατήγησης. Εντούτοις, αυτή η έλλειψη μνείας δεν σημαίνει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης είχε την πρόθεση να εξαιρέσει τη συναρμολόγηση από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου αυτού.
Πράγματι, η διάταξη αυτή περιλαμβάνει μη εξαντλητικό κατάλογο πιθανών πρακτικών καταστρατήγησης. Συνεπώς, δύναται επίσης να καλύπτει και άλλες πρακτικές καταστρατήγησης οι οποίες δεν αναφέρονται ρητά στο εν λόγω άρθρο, όπως οι εργασίες συναρμολόγησης.
Η ερμηνεία αυτή όχι μόνον επιρρωννύεται από τη νομολογία κατά την οποία το άρθρο 13, παράγραφος 1, τέταρτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ δεν περιέχει εξαντλητικό κατάλογο των πιθανών πρακτικών καταστρατήγησης, αλλά είναι επίσης σύμφωνη με τον σκοπό που διαπνέει τη διάταξη αυτή, ήτοι τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των ισχυόντων μέτρων κατά των επιδοτήσεων.
Δεδομένης της διευκρίνισης αυτής, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πλάνη ούτε παρέβη το άρθρο 13 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διαδικασία κατασκευής των υφασμάτων από υαλοΐνες που πραγματοποιούνταν στο Μαρόκο συνιστά εργασία συμπλήρωσης, η οποία εμπίπτει στην έννοια της «συναρμολόγησης» κατά τη διάταξη αυτήν.
Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο προβαίνει σε γραμματική, συστηματική και τελολογική ανάλυση της επίμαχης διάταξης, προκειμένου να καθορίσει αν η έννοια της «συναρμολόγησης» πρέπει να τύχει ευρείας ερμηνείας, όπως προτείνει η Επιτροπή, ώστε να συμπεριλάβει τις εργασίες συμπλήρωσης, ή στενής ερμηνείας, όπως προτείνει η προσφεύγουσα, ώστε οι τελευταίες αυτές εργασίες να μην εμπίπτουν στην έννοια της «συναρμολόγησης».
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι ο βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ δεν περιέχει ορισμό της έννοιας της «συναρμολόγησης» ούτε της έννοιας των «εργασιών συμπλήρωσης». Δεν διευκρινίζει επίσης αν οι τελευταίες αυτές εργασίες περιλαμβάνονται στην έννοια της «συναρμολόγησης».
Όσον αφορά το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η διάταξη, οι εργασίες συμπλήρωσης δεν περιλαμβάνονται μεταξύ των πρακτικών, διαδικασιών ή εργασιών που ενδέχεται να συνιστούν καταστρατήγηση κατά την έννοια του άρθρου 13, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ. Εντούτοις, η παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της διάταξης αυτής (
6
), η οποία διευκρινίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μια διαδικασία συναρμολόγησης γίνεται δεκτό ότι καταστρατηγεί τα ισχύοντα μέτρα, αναφέρεται στη «συμπλήρωση». Η αναφορά αυτή υποδηλώνει ότι οι εργασίες συμπλήρωσης μπορούν να ερμηνευθούν ως παραλλαγή των εργασιών συναρμολόγησης.
Η ερμηνεία αυτή είναι, αφενός, σύμφωνη με τον σκοπό ο οποίος διαπνέει τη νομοθεσία της Ένωσης στον τομέα της καταστρατήγησης, ήτοι τον σκοπό να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων που λαμβάνει η Ένωση κατά των επιδοτήσεων και να αποτραπεί η καταστρατήγησή τους, και, αφετέρου, επιρρωννύεται από το γεγονός ότι ο νομοθέτης άφησε ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στα θεσμικά όργανα της Ένωσης όσον αφορά τον ορισμό των ενεργειών καταστρατήγησης.
Τέλος, οι περιστάσεις που επικαλείται η προσφεύγουσα, όπως η πολυπλοκότητα της μεθόδου κατασκευής των υφασμάτων από υαλοΐνες, δεν ασκούν επιρροή στον χαρακτηρισμό της διαδικασίας κατασκευής των υφασμάτων από υαλοΐνες στο Μαρόκο ως εργασίας συναρμολόγησης ή συμπλήρωσης. Πράγματι, προκειμένου μια εργασία συναρμολόγησης να συνιστά καταστρατήγηση, το άρθρο 13, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ αναφέρεται στην αναλογία των χρησιμοποιούμενων μερών που προέρχονται από την υποκείμενη στα μέτρα χώρα και στην προστιθέμενη αξία των μερών αυτών χάρη στην επίμαχη συναρμολόγηση.
Τρίτον, όσον αφορά τον καθορισμό της προστιθέμενης αξίας των εργασιών συναρμολόγησης, κατά την έννοια του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ούτε παρέβη τη διάταξη αυτήν καθόσον προσάρμοσε το κόστος απόσβεσης, όπως αυτό υπολογίστηκε από την προσφεύγουσα, λαμβάνοντας υπόψη το ποσοστό χρησιμοποίησης της πραγματικής παραγωγικής ικανότητας κατά την περίοδο αναφοράς και καθόσον δεν έλαβε υπόψη τις τρεις λοιπές μεθόδους υπολογισμού της προστιθέμενης αξίας που πρότεινε η προσφεύγουσα.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι τόσο από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το άρθρο 13 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ όσο και από τον σκοπό του προκύπτει ότι, για τον καθορισμό της προστιθέμενης αξίας των εργασιών συναρμολόγησης, είναι αναγκαίο να λαμβάνεται υπόψη μόνον το κόστος που συνδέεται με την πραγματική παραγωγή των υφασμάτων από υαλοΐνες, και μάλιστα μόνον το κόστος απόσβεσης και οι δαπάνες μίσθωσης που συνδέονται με τη λειτουργία των μηχανημάτων τα οποία πράγματι χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή των μερών που όντως ενσωματώθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.
Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα κοινοποίησε στην Επιτροπή κόστος απόσβεσης υπολογιζόμενο βάσει της μέγιστης θεωρητικής λειτουργίας του συνόλου των μηχανημάτων της. Η Επιτροπή, καθόσον εκτίμησε ότι το εν λόγω κόστος απόσβεσης και οι δαπάνες μίσθωσης δεν μπορούσαν να αντανακλούν κατά τρόπο αξιόπιστο την προστιθέμενη αξία των χρησιμοποιούμενων μερών, προέβη στις απαραίτητες προσαρμογές. Προς τούτο, χρησιμοποίησε το ποσοστό χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας που κοινοποιήθηκε από την προσφεύγουσα και δεν αμφισβητήθηκε από αυτήν.
Όμως, δεδομένου ότι τόσο το κόστος απόσβεσης, υπολογισθέν από την προσφεύγουσα βάσει της μέγιστης θεωρητικής παραγωγικής ικανότητας των μηχανημάτων της, όσο και η χρησιμοποίηση της παραγωγικής ικανότητας υπολογίστηκαν με βάση τον ίδιο αριθμό μηχανημάτων παραγωγής υφασμάτων από υαλοΐνες, ως εάν τα εν λόγω μηχανήματα είχαν λειτουργήσει καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, η χρησιμοποίηση του ενός στοιχείου για την προσαρμογή του άλλου δεν συνιστά πλάνη περί τα πράγματα.
Όσον αφορά τις λοιπές μεθόδους υπολογισμού της προστιθέμενης αξίας που πρότεινε η προσφεύγουσα στην Επιτροπή, το θεσμικό αυτό όργανο ορθώς έκρινε ότι οι εν λόγω μέθοδοι δεν θα είχαν μπορέσει να αποτυπώσουν καλύτερα την προστιθέμενη αξία των χρησιμοποιούμενων μερών.
Τέταρτον, η Επιτροπή δεν παραβίασε τις αρχές της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ίσης μεταχείρισης καθόσον προέβη στις προαναφερθείσες προσαρμογές για να καθορίσει την προστιθέμενη αξία, ενώ, κατά τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας, δεν προσάρμοσε το κόστος παραγωγής του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, παρά τη διαπίστωση χαμηλού βαθμού χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας.
Συγκεκριμένα, η συνεκτίμηση του κόστους παραγωγής για τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης λόγω εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και η συνεκτίμηση του κόστους παραγωγής προκειμένου να υπολογιστεί η προστιθέμενη αξία των μερών που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια διαδικασίας συναρμολόγησης ή συμπλήρωσης της κατασκευής, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχει καταστρατήγηση μέτρων αντιντάμπινγκ, εντάσσονται σε διαφορετικό πλαίσιο και εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς. Η προσφεύγουσα πάντως όφειλε να έχει εξηγήσει, όπερ δεν έπραξε εν προκειμένω, με ποιον τρόπο η Επιτροπή, συνεκτιμώντας διαφορετικά το κόστος αυτό, παραβίασε τις αρχές της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ίσης μεταχείρισης.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή εξέτασε με επιμέλεια και αμεροληψία όλα τα κρίσιμα στοιχεία της συγκεκριμένης περίπτωσης και προέβη στην προσαρμογή του κόστους λαμβάνοντας υπόψη τις εξηγήσεις που παρέσχε η προσφεύγουσα σχετικά με τη χρησιμοποίηση των μηχανημάτων και τις δαπάνες μίσθωσης, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει επίσης την αιτίαση η οποία στηρίζεται σε προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοίκησης.
Όσον αφορά την τέταρτη προϋπόθεση, η Επιτροπή απέδειξε ότι, στο μέτρο που τα φιτίλια από υαλοΐνες, ήτοι η πρώτη ύλη των υφασμάτων από υαλοΐνες, τύγχαναν διαφόρων επιδοτήσεων στην Κίνα και συναρμολογούνταν ή συμπληρώνονταν στο Μαρόκο από την προσφεύγουσα για την παραγωγή των δικών της υφασμάτων από υαλοΐνες, τα υφάσματα από υαλοΐνες που εξάγονταν από το Μαρόκο στην Ένωση εξακολουθούσαν να τυγχάνουν των επιδοτήσεων που χορηγούνταν στους Κινέζους παραγωγούς υφασμάτων από υαλοΐνες.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει, κατ’ αρχάς, ότι η προσφεύγουσα δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι οι εκτιμήσεις στις οποίες προέβη η Επιτροπή κατά την επιβολή των αντισταθμιστικών δασμών επί των εισαγωγών υφασμάτων από υαλοΐνες προέλευσης Κίνας ισχύουν μόνον καθόσον αφορούν τα προϊόντα αυτά και όχι την πρώτη ύλη που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή τους, δεδομένου ότι η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα, χωρίς να αντικρουσθεί από την προσφεύγουσα, ότι οι επιδοτήσεις που χορηγήθηκαν από την Κινεζική Κυβέρνηση ωφέλησαν το σύνολο της παραγωγής ολόκληρου του ομίλου PGTEX, είτε πρόκειται για τα υφάσματα από υαλοΐνες είτε για την πρώτη ύλη τους.
Εν συνεχεία, με τον προσβαλλόμενο εκτελεστικό κανονισμό, η Επιτροπή δεν αποσκοπεί να αντισταθμίσει τις επιδοτήσεις που χορήγησε το Μαρόκο, αλλά να διασφαλίσει τη μη καταστρατήγηση των αντισταθμιστικών μέτρων που ελήφθησαν έναντι των κινεζικών εισαγωγών υφασμάτων από υαλοΐνες.
Τέλος, η Επιτροπή ορθώς στηρίχθηκε στο νόμιμο τεκμήριο μετακύλισης των επιδοτήσεων στην περίπτωση συνδεδεμένων εταιριών, ιδίως όταν η συνδεδεμένη κατάντη εταιρία συναρμολογούσε και εξήγε το τελικό προϊόν στην Ένωση, προκειμένου να διαπιστώσει ότι πληρούνταν εν προκειμένω η τέταρτη προϋπόθεση. Συγκεκριμένα, απέδειξε, αφενός, ότι η πρώτη ύλη που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή των υφασμάτων από υαλοΐνες επιδοτήθηκε και, αφετέρου, ότι οι τιμές πώλησης που χρεώνονταν στην προσφεύγουσα ήταν πάντοτε χαμηλότερες από τις τιμές που χρεώνονταν σε ανεξάρτητους πελάτες.
Επί της χρήσης των διαθέσιμων στοιχείων
Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο εξετάζει τον λόγο ακυρώσεως με τον οποίο η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι παρέβη το άρθρο 28 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων καθόσον χρησιμοποίησε τα διαθέσιμα στοιχεία, μολονότι η προσφεύγουσα παρέσχε τις πληροφορίες που ζήτησε η Επιτροπή.
Σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο της διάταξης αυτής, η Επιτροπή μπορεί, κατά τη διάρκεια της έρευνας κατά των επιδοτήσεων που διεξάγει, να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα στοιχεία αντί των στοιχείων ενός ή περισσοτέρων από τους ενδιαφερομένους, σε περίπτωση που ένα ενδιαφερόμενο μέρος αρνείται την πρόσβαση στις απαραίτητες πληροφορίες ή γενικότερα δεν τις παρέχει ή παρεμποδίζει σημαντικά την έρευνα.
Εν προκειμένω, από τον προσβαλλόμενο εκτελεστικό κανονισμό προκύπτει ότι η Επιτροπή χρησιμοποίησε τα στοιχεία που διαβίβασε η προσφεύγουσα σχετικά με τις πωλήσεις και το κόστος ως σημείο εκκίνησης για την ανάλυσή της. Χρησιμοποίησε επίσης στατιστικά στοιχεία προκειμένου να αντιμετωπίσει την έλλειψη αξιοπιστίας των πληροφοριών που κοινοποίησε η προσφεύγουσα σχετικά με τους όγκους των εξαγωγικών πωλήσεων προς την Ένωση και για να καθορίσει αν είχε μεταβληθεί ο τρόπος διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών, πράγμα το οποίο δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα. Αντιθέτως, δεν χρησιμοποίησε τα διαθέσιμα στοιχεία για να αποδείξει την ύπαρξη συναρμολόγησης ή συμπλήρωσης.
Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε αυτόν τον λόγο ακυρώσεως ως αλυσιτελή.
Υπό το πρίσμα όλων των προεκτεθέντων, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή στο σύνολό της.
(
1
)	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2022/301 της Επιτροπής, της 24ης Φεβρουαρίου 2022, για την επέκταση του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού που επιβλήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2020/776 στις εισαγωγές ορισμένων υφασμένων και/ή ραμμένων υφασμάτων από υαλοΐνες (στο εξής: υφάσματα από υαλοΐνες) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (στο εξής: ΛΔΚ) στις εισαγωγές υφασμάτων από υαλοΐνες που αποστέλλονται από το Μαρόκο, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαρόκου είτε όχι, και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά την πιθανή καταστρατήγηση των αντισταθμιστικών μέτρων που επιβλήθηκαν με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2020/776 στις εισαγωγές υφασμάτων από υαλοΐνες καταγωγής Αιγύπτου από εισαγωγές υφασμάτων από υαλοΐνες που αποστέλλονται από το Μαρόκο, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαρόκου είτε όχι (ΕΕ 2022, L 46, σ. 31, στο εξής: προσβαλλόμενος εκτελεστικός κανονισμός).
(
2
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 55, στο εξής: βασικός κανονισμός κατά των επιδοτήσεων).
(
3
)	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2020/776 της Επιτροπής, της 12ης Ιουνίου 2020, για την επιβολή οριστικών αντισταθμιστικών δασμών στις εισαγωγές ορισμένων υφασμένων και/ή ραμμένων υφασμάτων από υαλοΐνες καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Αιγύπτου και για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2020/492 της Επιτροπής για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων υφασμένων και/ή ραμμένων υφασμάτων από υαλοΐνες καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Αιγύπτου (ΕΕ 2020, L 189, σ. 1).
(
4
)	Ευρωμεσογειακή συμφωνία συνδέσεως μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Βασιλείου του Μαρόκου, αφετέρου (ΕΕ 2000, L 70, σ. 2), όπως έχει τροποποιηθεί (στο εξής: Συμφωνία Συνδέσεως).
(
5
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 21, στο εξής: βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ). Το άρθρο 13, παράγραφος 1, τέταρτο εδάφιο, του κανονισμού αυτού ορίζει τις πρακτικές, διαδικασίες ή εργασίες που ενδέχεται να συνιστούν καταστρατήγηση.
(
6
)	Δυνάμει της διάταξης αυτής, μια συναρμολόγηση στην Ένωση ή σε τρίτη χώρα γίνεται δεκτό ότι καταστρατηγεί τα ισχύοντα μέτρα όταν: «β) τα μέρη αντιπροσωπεύουν ποσοστό 60 % τουλάχιστον της συνολικής αξίας των μερών του συναρμολογημένου προϊόντος, αν και σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι υπάρχει καταστρατήγηση, αν η προστιθέμενη αξία των μερών που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας συναρμολόγησης ή συμπλήρωσης υπερβαίνει το 25 % του κόστους κατασκευής».