61987CJ0258_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 258, 337 και 338/87,
Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Luigi Ferrari Bravo, προϊστάμενο της υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών, επικουρούμενο από τον Oscar Fiumara, avocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ιταλίας,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους Peter Karpenstein και Giuliano Marenco, μέλη της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 1987, σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών που υπέβαλε η Ιταλική Δημοκρατία ως προς τις δαπάνες
που έχουν χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1983 (ΕΕ L 195, σ. 43) και των αποφάσεων της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 1987, σχετικά με την εκκαθάριση των εν λόγω λογαριασμών για τα οικονομικά έτη 1984 και 1985 (ΕΕ L 262, σσ. 23 και 35, αντιστοίχως),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
συγκείμενο από τους O. Due, πρόεδρο, Gordon Slynn, Κ. Ν. Κακούρη και F. A. Schockweiler, προέδρους τμήματος, Τ. Koopmans, G. F. Mancini, R. Joliet, G. C. Rodriguez Iglesias και Diez de Velasco, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz
γραμματέας: D. Louterman, κυρία υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 30ής Μαΐου 1989
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 7ης Ιουλίου 1989,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Αυγούστου 1987, η Ιταλική Δημοκρατία άσκησε, δυνάμει του άρθρου 173, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή, με την οποία ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 87/368 της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 1987, σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών που υπέβαλε η Ιταλική Δημοκρατία για τις δαπάνες που έχουν χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1983 (ΕΕ L 195, σ. 43).
2 Με δικόγραφα που κατέθεσε στην γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Οκτωβρίου 1987, η Ιταλική Δημοκρατία άσκησε, δυνάμει της ιδίας διατάξεως της Συνθήκης, δύο προσφυγές με τις οποίες ζητεί τη μερική ακύρωση των αποφάσεων 87/468 και 87/469 της Επιτροπής, της 18ης Αυγούστου 1987, σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών που υπέβαλε η Ιταλική Δημοκρατία για τις δαπάνες που έχουν χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα εγγυήσεων, για τα οικονομικά έτη 1984 και 1985 (ΕΕ L 262, σσ. 23 και 33).
3 Με τις προσφυγές επιδιώκεται η ακύρωση των τριών επιμάχων αποφάσεων καθόσον δεν αναγνωρίζουν την επιβάρυνση του ΕΓΤΠΕ με τα ακόλουθα ποσά που αφορούν τα εν λόγω τρία οικονομικά έτη:
- 19 447 011 549 ιταλικών λιρετών (LΙΤ) για τις πωλήσεις αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη δημοσίας αποθεματοποιήσεως
- 7 201 099 330 LΙΤ για τον συντελεστή μετατροπής για τη μεταποίηση των πορτοκαλιών και των λεμονιών
- 454 112 525 LΙΤ για την ειδική πριμοδότηση στον τομέα της αλιείας.
4 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς, το νομικό πλαίσιο καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Ι - Οι πωλήσεις αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη δημοσίας αποθεματοποιήσεως
5 Οι λόγοι ακυρώσεως της ιταλικής κυβερνήσεως αναφέρονται σε δύο διαφορετικά προβλήματα στον τομέα της πωλήσεως αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη: το της μη σφραγίσεως των σάκων και το του διαρκούς ελέγχου της μετουσιώσεως του αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη.
α) Περί της σφραγίσεως των σάκων
6 Η Επιτροπή αρνήθηκε την απόδοση των εξόδων που προέκυψαν από τις πωλήσεις αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη δημοσίας αποθεματοποιήσεως για το οικονομικό έτος 1983. Η άρνηση αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι, κατά την Επιτροπή, οι σάκοι με το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη, που είχε παραδοθεί από οργανισμό παρεμβάσεως, δεν έφεραν τις επιγραφές που επιβάλλουν οι κανονισμοί της Επιτροπής 368/77, της 23ης Φεβρουαρίου 1977, περί πωλήσεως με πλειοδοτικό διαγωνισμό αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη που προορίζεται για τη διατροφή των χοίρων και των πουλερικών (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/017, σ. 155) και 443/77, της 2ας Μαρτίου 1977, περί πωλήσεως σε καθορισμένη τιμή αποβουτυρωμένου γάλακτος σε σκόνη που προορίζεται για τη διατροφή χοίρων και πουλερικών και ο οποίος τροποποιεί τους κανονισμούς (ΕΟΚ) 1687/76 και 368/77 (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/017, σ. 183).
7 Κατά το άρθρο 15 του κανονισμού 368/77 και το άρθρο 7 του κανονισμού 443/77, οι σάκοι που περιέχουν το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη το οποίο παραδίδεται από τον οργανισμό παρεμβάσεως σύμφωνα με έναν από τους δύο αυτούς κανονισμούς, εν συνεχεία διαγωνισμού ή πωλήσεως σε καθορισμένη τιμή, πρέπει να φέρουν, με ψηφία μεγέθους τουλάχιστον ενός εκατοστού του μέτρου, την ένδειξη "προς μετουσίωση" συνοδευόμενη από τον αριθμό του σχετικού κανονισμού.
8 Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η σφράγιση των σάκων που επιβάλλεται από τις δύο αυτές διατάξεις δεν είχε πραγματοποιηθεί στην Ιταλία κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους 1983. Η κρίση της αυτή βασίστηκε στο γεγονός ότι οι ιταλικές αρχές δεν είχαν ζητήσει την απόδοση των εξόδων σφραγίσεως και ότι από καμία ένδειξη δεν της ήταν δυνατό να διαπιστώσει ότι η σφράγιση είχε όντως πραγματοποιηθεί. Η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η σφράγιση όντως έγινε και ότι παρέσχε τα αναγκαία δικαιολογητικά στην Επιτροπή.
9 Διαπιστώνεται συναφώς ότι η Επιτροπή αποφάσισε στις 17 Ιουνίου 1986, βάσει του κανονισμού της 1723/72, της 26ης Ιουλίου 1972, περί εκκαθαρίσεως λογαριασμών για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα εγγυήσεων (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/008, σ. 115), ότι όλες οι συμπληρωματικές πληροφορίες που παρέχονται από τα κράτη μέλη και είναι αναγκαίες για την έκδοση αποφάσεων εκκαθαρίσεως των λογαριασμών για το οικονομικό έτος 1983 έπρεπε να περιέλθουν σ' αυτήν πριν από τις 15 Ιουλίου 1986. Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στην ιταλική κυβέρνηση στις 18 Ιουνίου 1986. Δεν αμφισβητείται ότι οι ιταλικές αρχές, οι οποίες δεν αγνοούσαν τις αντιρρήσεις της Επιτροπής σχετικά με το πρόβλημα της σφραγίσεως των σάκων, δεν παρέσχον καμία πρόσθετη πληροφορία πριν από τις 15 Ιουλίου 1986.
10 Η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει, εντούτοις, ότι η προθεσμία μέχρι τις 15 Ιουλίου 1986 δεν μπορούσε να ισχύσει ως προς τις πληροφορίες σχετικά με τη σφράγιση των σάκων. Σχετικά ισχυρίζεται, πρώτον, ότι οι πληροφορίες αυτές είχαν ήδη παρασχεθεί στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια διμερούς συναντήσεως που έγινε στις 26 Ιουνίου 1986 και ότι, εν πάση περιπτώσει, η Επιτροπή είχε παρατείνε sine die με τηλετύπημα της 8ης Ιουλίου 1986 την προθεσμία της 15ης Ιουλίου 1986. Εν συνεχεία, η ίδια η Επιτροπή αναγνώρισε ότι η προθεσμία αυτή δεν ήταν δεσμευτική καθόσον ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες κατά τον Οκτώβριο 1986 εξάλλου, με την ευκαιρία αυτή το ιταλικό Υπουργείο Γεωργίας παρέσχε τα αναγκαία δικαιολογητικά σχετικά με τη σφράγιση των σάκων.
11 Ως προς το πρώτο σημείο πρέπει να παρατηρηθεί ότι οι ιταλικές αρχές παρέσχον μεν πράγματι προφορικές εξηγήσεις κατά τη διάρκεια διμερούς συναντήσεως, η Επιτροπή όμως ρητώς ζήτησε γραπτές πληροφορίες με το από 8 Ιουνίου 1986 τηλετύπημά της. Το τηλετύπημα αυτό, το οποίο είχε ως αντικείμενο την ανακοίνωση στο ιταλικό Υπουργείο Γεωργίας των αποτελεσμάτων της διμερούς συναντήσεως, ανέφερε απλώς, σχετικά με τη σφράγιση των σάκων, ότι η Επιτροπή "αναμένει την αναγγελθείσα γραπτή απάντηση". Από αυτό συνάγεται, αφενός, ότι οι προφορικές πληροφορίες που παρασχέθηκαν κατά τη διάρκεια της διμερούς συναντήσεως δεν είχαν θεωρηθεί επαρκείς και, αφετέρου, ότι το τηλετύπημα, με το οποίο ζητήθηκε η ανακοίνωση της υπεσχημένης γραπτής απαντήσεως δεν είχε ως αντικείμενο την παράταση της προθεσμίας που είχε καθοριστεί με απόφαση της Επιτροπής.
12 Ως προς το δεύτερο σημείο, το οποίο αφορά τις πληροφορίες που ζητήθηκαν μετά την παρέλευση της προθεσμίας της 15ης Ιουλίου 1986, πρέπει να τονιστεί ότι, κατά τη διάρκεια του Αυγούστου 1986, οι υπηρεσίες της Επιτροπής ετοίμασαν ένα πρώτο κείμενο της συνοπτικής εκθέσεως για το οικονομικό έτος 1983. Το κείμενο αυτό ανακοινώθηκε εν συνεχεία στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Είναι αληθές ότι, με τηλετύπημα της 17ης Οκτωβρίου 1986, η Επιτροπή ζήτησε ακόμη πρόσθετες πληροφορίες από τον ιταλικό οργανισμό παρεμβάσεως ΑΙΜΑ, χωρίς εντούτοις να αμφισβητήσει την απόφαση, που ήδη είχε ανακοινωθεί, περί μη εγκρίσεως ορισμένων ποσών λόγω μη σφραγίσεως των σάκων. Πράγματι, το κείμενο του τηλετυπήματος διευκρινίζει ότι, λόγω ελλείψεως στοιχείων, οι υπηρεσίες του ΕΤΓΠΕ "δεν μπόρεσαν ακόμη να υπολογίσουν το ύψος της διορθώσεως που πρέπει να επιφέρουν" επομένως, η άρνηση επιβαρύνσεως εθεωρείτο δεδομένη σε εκείνο το στάδιο της προετοιμασίας της τελικής αποφάσεως. 'Εχει σημασία να αναγνωριστεί σχετικά ότι η αίτηση πληροφοριών απέβλεπε, ιδίως, σε στοιχεία σχετικά με την κατανομή των δαπανών σφραγίσεως αναλόγως του τόπου μετουσιώσεως του αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη πράγματι, η Επιτροπή αποφάσισε να αρνείται τη χρηματοδότηση μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η μετουσίωση έχει πραγματοποιηθεί σε τόπο διαφορετικό της αποθηκεύσεως, για το λόγο ότι ο κίνδυνος μεταβολής του προορισμού του προϊόντος θα ήταν στην περίπτωση αυτή μέγιστος.
13 Πρέπει να προστεθεί ότι, με την απάντησή του στο προαναφερθέν τηλετύπημα, ο ΑΙΜΑ παρέσχε, στις 27 Οκτωβρίου 1986, τα αριθμητικά στοιχεία που ζήτησε η Επιτροπή και με τον τρόπο αυτό κατέστησε δυνατό στο εν λόγω θεσμικό όργανο να υπολογίσει ακριβώς το ποσό για το οποίο δεν έπρεπε να απορριφθεί η χρηματοδότηση. Το γεγονός ότι το συνοδευτικό έγγραφο του ΑΙΜΑ περιείχε επιπλέον τον ισχυρισμό, ότι η σφράγιση των σάκων γινόταν πάντοτε όταν οι σάκοι εγκατέλειπαν τον τόπο αποθηκεύσεως δεν μπορούσε πλέον, κατ' αυτό το χρονικό σημείο, να δικαιολογήσει την επανάληψη της συζητήσεως επί της αρχής της διορθώσεως, δεδομένου ότι ο ισχυρισμός αυτός, επιπλέον, δεν στηριζόταν σε καμία διευκρίνιση ή δικαιολογητικό.
14 Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι οι λόγοι ακυρώσεως σχετικά με τη μη σφράγιση των σάκων δεν είναι βάσιμοι.
β) Περί του ελέγχου της μετουσιώσεως
15 Οι τρεις αμφισβητούμενες αποφάσεις βασίζονται στη σκέψη ότι η μετουσίωση του αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη πρέπει να ελέγχεται σύμφωνα με σύστημα επιτοπίου διαρκούς ελέγχου καθώς και με συστηματική χημική ανάλυση. Αυτή η ανάλυση είναι αναγκαία προκειμένου να επαληθεύεται η ομοιογένεια του μετουσιωμένου προϊόντος, δεδομένου ότι αυτή δεν μπορεί να αποδειχθεί με καμία άλλη μέθοδο.
16 Η πρώτη αιτίαση της ιταλικής κυβερνήσεως αφορά τον υποχρεωτικό χαρακτήρα της χημικής αναλύσεως. Οι εφαρμοστέες διατάξεις δεν έχουν σε καμία περίπτωση το περιεχόμενο που τους αποδίδει η Επιτροπή. Το άρθρο 16, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος κανονισμού 368/77 επιβάλλει στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να διασφαλίζουν τον έλεγχο της μετουσιώσεως "συμπληρώνοντας το λογιστικό έλεγχο με έναν επιτόπιο έλεγχο" η διάταξη αυτή δεν αναφέρεται καθόλου στη χημική ανάλυση. Η ιταλική κυβέρνηση προσθέτει ότι μπορεί μεν το παράρτημα του κανονισμού, παράγραφος 3, σημείο Δ, να προβλέπει μία ανάλυση του μετουσιωμένου προϊόντος ουδόλως όμως περιέχει υποχρέωση συστηματικής διενεργείας της εν λόγω αναλύσεως.
17 Πρέπει να αναφερθεί σχετικά ότι το άρθρο 16, παράγραφος 2, του κανονισμού 368/77 καθιερώνει την αρχή του ελέγχου της μετουσιώσεως και καθορίζει τις σχετικές διαδικασίες. Ως προς το περιεχόμενο των ελέγχων, η διάταξη αυτή παραπέμπει στο άρθρο 6 του ιδίου κανονισμού, το οποίο με τη σειρά του παραπέμπει, για τις τεχνικές προδιαγραφές, στην παράγραφο 3 του παραρτήματος του κανονισμού. Η παράγραφος αυτή προβλέπει, στο σημείο της Δ, ότι τα προϊόντα που προστίθενται στο αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη ενόψει της μετουσιώσεως "πρέπει να αναμειγνύονται κατά ομοιόμορφο τρόπο, έτσι ώστε δύο δείγματα 50 γραμμαρίων το καθένα, που έχουν ληφθεί στην τύχη σε μία παρτίδα 25 χιλιογράμμων, πρέπει να δώσουν στη χημική ανάλυση τα ίδια αποτελέσματα, μέσα στα όρια σφάλματος που γίνονται ανεκτά για τη μέθοδο αναλύσεως που χρησιμοποιείται".
18 Από τη σύντομη αυτή υπενθύμιση των εφαρμοστέων διατάξεων προκύπτει ότι οι τεχνικές προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 3, σημείο Δ, του παραρτήματος αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του συστήματος ελέγχου της μετουσιώσεως που καθιερώνεται με τον κανονισμό 368/77 και ότι οι εν λόγω προδιαγραφές προϋποθέτουν, αυτές καθαυτές, το συστηματικό χαρακτήρα της χημικής αναλύσεως. Οι διατάξεις αυτές απηχούν το σκοπό του κανονισμού που έγκειται στο να αποκλειστεί η χρήση του μετουσιωμένου προϊόντος στη διατροφή των μόσχων ο αποκλεισμός όμως αυτός μπορεί να κατοχυρωθεί μόνον αν εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη κατανομή των μετουσιωτών σε ολόκληρη τη μετουσιούμενη ποσότητα.
19 Υπό τις συνθήκες αυτές, αυτή η αιτίαση της ιταλικής κυβερνήσεως πρέπει να απορριφθεί.
20 Με τη δεύτερη αιτίασή της, η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι αναλύσεις των οποίων η μη πραγματοποίηση έχει τεθεί ως θέμα από την Επιτροπή εκτελούνταν ανέκαθεν, κατ' αίτηση της επιχειρήσεως Zoovit, που εξειδικεύεται στον τομέα των εργασιών μετουσιώσεως, από εργαστήριο εγκατεστημένο στην Crotone, Itrapag. Το εργαστήριο αυτό δεν είναι δημόσιο αλλά η κοινοτική ρύθμιση δεν περιέχει καμία σχετική απαίτηση.
21 Η αιτίαση αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Συγκεκριμένα, από δήλωση του οικείου εργαστηρίου, της 21ης Ιουλίου 1987, προκύπτει ότι η επιχείρηση Zoovit ουδέποτε ζήτησε ανάλυση με σκοπό τον έλεγχο και ότι, συνεπώς, αυτή η ανάλυση δεν πραγματοποιήθηκε. Με το από 27 Οκτωβρίου 1986 έγγραφο του ΑΙΜΑ προς την Επιτροπή διευκρινίζεται εξάλλου ότι η "κατανομή του προϊόντος που αποτελεί το αντικείμενο του ελέγχου χωρίς ανάλυση" αφορά μόνο την Zoovit και επιβεβαιώνεται με τον τρόπο αυτό η προβαλλόμενη από την Επιτροπή μη πραγματοποίηση αναλύσεως.
22 Επομένως, οι σχετικοί με τον έλεγχο της μετουσιώσεως λόγοι πρέπει να απορριφθούν.
ΙΙ - Μεταποίηση πορτοκαλιών και λεμονιών
23 Οι τρεις αμφισβητούμενες αποφάσεις αποκλείουν την αναδοχή από το ΕΓΤΠΕ μέρους της χρηματικής αντισταθμίσεως που παρασχέθηκε στους μεταποιητές νωπών πορτοκαλιών και λεμονιών, για το λόγο ότι οι ιταλικές αρχές εφάρμοσαν εσφαλμένο συντελεστή μετατροπής. Η έριδα μεταξύ των διαδίκων αφορά το πότε αρχίζει να εφαρμόζεται ένας νέος συντελεστής μετατροπής σ' αυτές τις χρηματικές αντισταθμίσεις. Για να προσδιορίσει το χρονικό αυτό σημείο, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις περιόδους εμπορίας των πορτοκαλιών και λεμονιών, ενώ η ιταλική κυβέρνηση φρονεί ότι το καθεστώς της βιομηχανικής μεταποιήσεως, στο οποίο παριλαμβάνονται και οι χρηματικές αντισταθμίσεις, δεν έχει σχέση με το καθεστώς των νωπών προϊόντων, για το οποίο έχουν καθοριστεί οι περίοδοι εμπορίας.
24 Με την προσφυγή της, η ιταλική κυβέρνηση επιδιώκει καταρχάς να αποδείξει ότι η βιομηχανική μεταποίηση των εσπεριδοειδών διέπεται από αυτοτελείς κανόνες που δεν κάνουν καμία μνεία της κοινής οργανώσεως αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Η κοινοτική ρύθμιση καθιερώνει με τον τρόπο αυτό σαφή διάκριση μεταξύ του καθεστώτος που εφαρμόζεται στα νωπά φρούτα και του καθεστώτος μεταποιήσεως εσπεριδοειδών, ώστε να αποκλείεται κάθε δυνατότητα επεκτάσεως των αποτελεσμάτων της εννοίας της περιόδου εμπορίας στο ίδιο καθεστώς μεταποιήσεως φρούτων για το οποίο η έννοια αυτή δεν ενδείκνυται.
25 Η ιταλική κυβέρνηση ισχυρίζεται εν συνεχεία ότι οι κοινοτικές διατάξεις που εφαρμόζονται στη μεταποίηση των εσπεριδοειδών προβλέπουν ακριβή ημερομηνία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη πράγματι, κατά τις διατάξεις αυτές, το γενεσιουργό γεγονός του δικαιώματος για τη χρηματική αντιστάθμιση θεωρείται ότι επήλθε σε καθορισμένη ημερομηνία. Ο καθορισμός της ημερομηνίας αυτής γίνεται ακριβώς για να αποφεύγεται η νομική αβεβαιότητα που μπορεί να προκύψει από τη δυσχέρεια αποδείξεως της ακριβούς ημερομηνίας της μεταποιήσεως για δεδομένη παρτίδα. Σχετικά, η κυβέρνηση αναφέρεται ιδίως στον κανονισμό 2972/75 της Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 1975, περί τροποποιήσεως του κανονισμού 208/70 της Επιτροπής περί θεσπίσεως των λεπτομερειών εφαρμογής των μέτρων που αποβλέπουν στην προώθηση της μεταποιήσεως των πορτοκαλιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/014, σ. 101) για τα πορτοκάλια, ο κανονισμός αυτός προβλέπει ότι το γενεσιουργό γεγονός του δικαιώματος χρηματικής αντισταθμίσεως θεωρείται ότι επέρχεται την 1η Μαΐου κάθε έτους.
26 Πρέπει καταρχάς να παρατηρηθεί ότι η ενίσχυση στη μεταποίηση πορτοκαλιών και λεμονιών έχει ως σκοπό την υποστήριξη της εμπορίας των εν λόγω προϊόντων. Οι χρηματικές αντισταθμίσεις που χορηγούνται στους μεταποιητές πορτοκαλιών έχουν προβλεφθεί με τον κανονισμό 2601/69 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1969, περί ειδικών μέτρων για την προώθηση της μεταποιήσεως ορισμένων ποικιλιών πορτοκαλιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/005, σ. 28). Οι αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού αυτού αναφέρονται στις σοβαρές δυσκολίες διαθέσεως της κοινοτικής παραγωγής και στην ανάγκη λήψεως μέτρων για την αύξηση των κοινοτικών αγορών διαθέσεως χάρη στην σε μεγαλύτερο βαθμό πραγματοποίηση μεταποιήσεως προς αντιμετώπιση της καταστάσεως αυτής. Ο κανονισμός θεσπίζει προς τούτο σύστημα χρηματικών αντισταθμίσεων για την προώθηση της μεταποιήσεως πορτοκαλιών στο πλαίσιο συμβάσεων που εξασφαλίζουν, με μία κατώτατη τιμή αγοράς στον παραγωγό, τον κανονικό εφοδιασμό των μεταποιητικών βιομηχανιών.
27 Από αυτό προκύπει ότι η χρηματική ενίσχυση των μεταποιητικών επιχειρήσεων αποτελεί μέρος ενός συστήματος που επιδιώκει την προώθηση της διαθέσεως των νωπών πορτοκαλιών και συνεπάγεται την καταβολή ελαχίστων τιμών στους παραγωγούς των εν λόγω φρούτων. Το ίδιο συμπέρασμα επιβάλλεται όσον αφορά τις ενισχύσεις στη μεταποίηση λεμονιών. Επομένως, η κοινοτική χρηματοδότηση των εν λόγω χρηματικών αντισταθμίσεων στηρίζεται στη στενή τους συνάρτηση με τις τιμές που καταβάλλονται στους παραγωγούς νωπών πορτοκαλιών και λεμονιών.
28 Εν συνεχεία, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η κατωτάτη τιμή ισχύει για ορισμένη περίοδο εμπορίας, ότι το ύψος της χρηματικής αντισταθμίσεως καθορίζεται πριν από την έναρξη κάθε περιόδου και ότι η αντιστάθμιση αυτή υπολογίζεται βάσει της κατωτάτης τιμής, αφενός, και της συνήθους τιμής προμηθείας των μεταποιητών, αφετέρου, η οποία υπολογίζεται βάσει των τιμών που ίσχυσαν στη βιομηχανία κατά τις τρεις προηγηθείσες περιόδους.
29 Αυτό το καθεστώς χρηματοδοτήσεως καθορίζεται έτσι από τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας, έχει δε ως συνέπεια ότι ο καθορισμός των τιμών που χρησιμεύουν ως βάση υπολογισμού της χρηματικής αντισταθμίσεως ισχύει μόνο για τη διάρκεια της οικείας περιόδου. Επομένως, και ο εφαρμοστέος συντελεστής μετατροπής ισχύει μόνο για την περίοδο αυτή. Το ότι λαμβάνεται υπόψη η ημερομηνία του γενεσιουργού της χρηματικής αντισταθμίσεως γεγονότος δεν αναιρεί τον ενιαίο χαρακτήρα του συντελεστή που εφαρμόζεται καθόλη την περίοδο. Πράγματι, η ημερομηνία αυτή είναι πλασματική και χρησιμεύει μόνο στο να καθορίζεται, κατά τρόπο αόριστο, πότε λογίζεται ότι πραγματοποιήθηκε η μεταποίηση. Δεν ορίζει ωστόσο το χρονικό διάστημα της ισχύος ορισμένου συντελεστή.
30 Από τις σκέψεις αυτές προκύπτει ότι οι λόγοι ακυρώσεως σχετικά με τον συντελεστή μετατροπής που εφαρμόζεται στη χρηματική αντιστάθμιση των μεταποιητών πορτοκαλιών και λεμονιών δεν είναι βάσιμοι.
ΙΙΙ - Η ειδική πριμοδότηση στον τομέα της αλιείας
31 Η ειδική πριμοδότηση αποτελεί μέρος του μηχανισμού χρηματικών αντισταθμίσεων για τη μεταποίηση σαρδέλας και γαύρου. Με τις τρεις αμφισβητούμενες αποφάσεις, η Επιτροπή αρνήθηκε να λάβει υπόψη τα ποσά που καταβλήθηκαν ως πριμοδοτήσεις στους μεταποιητές, οι οποίοι είχαν κάνει τις προμήθειές τους από την οργάνωση παραγωγών DΟΜΑR στο Porto Garibaldi.
32 Με τις αποφάσεις της 25ης Νοεμβρίου 1987, Ιταλία (342/85 και 343/85, Συλλογή, 1987, σσ. 4701 και 4725), το Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές της Ιταλικής Δημοκρατίας που έβαλαν κατά της αποφάσεως περί μη επιβαρύνσεως του ΕΓΤΠΕ με τα ποσά που καταβλήθηκαν ως κοινοτικές αντισταθμίσεις για την απόσυρση από την αγορά αλιευτικών προϊόντων κατά τη διάρκεια των ετών 1980 και 1981, τα οποία δήλωσε η ίδια οργάνωση παραγωγών DΟΜΑR. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο αποκλεισμός αυτός εδικαιολογείτο λόγω του ότι οι δραστηριότητες της εν λόγω οργανώσεως παραγωγών δεν είχαν υποστεί κανενός είδους έλεγχο, είχαν δε καταγγελθεί οι υπεύθυνοι της DΟΜΑR στις δικαστικές αρχές, ως εισπράξαντες παρανόμως κοινοτικές ενισχύσεις.
33 Η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι αντισταθμίσεις για την απόσυρση από την αγορά, οι οποίες έχουν καταβληθεί στην ίδια την οργάνωση παραγωγών, δεν μπορούν να συγκριθούν με τις ειδικές πριμοδοτήσεις για τις οποίες πρόκειται στην παρούσα περίπτωση και οι οποίες πρέπει να καταβληθούν στις μεταποιητικές επιχειρήσεις. Ο ΑΙΜΑ είχε ελέγξει τις ποσότητες προϊόντων που είχαν παραληφθεί και μεταποιηθεί από τις επιχειρήσεις, καθώς και την κανονική καταβολή της τιμής αγοράς από τις εν λόγω επιχειρήσεις. Υπό τις συνθήκες αυτές το γεγονός ότι οι δραστηριότητες της DΟΜΑR αποτελούν αντικείμενο έρευνας δεν πρέπει να εμποδίσει την καταβολή των πριμοδοτήσεων στις επιχειρήσεις που έχουν προβεί στη μεταποίηση των προϊόντων τους.
34 Πρέπει να αναφερθεί, όπως ορθώς ετόνισε η Επιτροπή, ότι η λειτουργία του συστήματος των πριμοδοτήσεων βασίζεται στις δραστηριότητες των οργανώσεων παραγωγών. Το άρθρο 2 του κανονισμού 2204/82 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουλίου 1982, για τον καθορισμό των γενικών κανόνων σχετικά με τη χορήγηση ειδικής πριμοδοτήσεως για τις σαρδέλες και τους γαύρους της Μεσογείου (ΕΕ L 235, σ. 7), προβλέπει ότι η πριμοδότηση χορηγείται μόνο για τα προϊόντα που "έχουν αλιευθεί από μέλος μιας οργανώσεως παραγωγών". Το άρθρο 5, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού αναθέτει στις οργανώσεις παραγωγών να ανακοινώνουν τις ποσότητες προϊόντων που διατίθενται προς πώληση στην επιφορτισμένη με τον έλεγχο αρχή.
35 Ως προς τα κρίσιμα για την παρούσα διαφορά οικονομικά έτη, η ιταλική κυβέρνηση αναγνώρισε ότι η DΟΜΑR δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως κανονική οργάνωση παραγωγών δυναμένη να επικαλεστεί τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που αναγνωρίζουν στις οργανώσεις αυτές οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου. Αυτό το γεγονός και μόνο αρκεί για να εμποδίσει την αναδοχή των επίμαχων πριμοδοτήσεων, δεδομένου ότι οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από μία οργάνωση παραγωγών δεν μπορούν να καταλογιστούν στο ΕΓΤΠΕ, αν η εν λόγω οργάνωση δεν συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις που προβλέπονται από την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση.
36 Επομένως, οι σχετικοί με την ειδική πριμοδότηση λόγοι ακυρώσεως δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί.
37 Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι οι προσφυγές πρέπει να απορριφθούν στο σύνολό τους.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
38 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η Ιταλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:
1) Απορρίπτει τις προσφυγές.
2) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.