61979CJ0140_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 140/79
πού έχει ως αντικείμενο αίτηση τού Pretore τού Castell’Arquato ( Ιταλία ) πρός τό Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, μέ τήν οποία ζητείται, στό πλαίσιο τής διαφοράς πού εκκρεμεί ενώπιον τού δικαστή αυτού, μεταξύ
CHEMIAL FARMACEUTICI SPA, πού εδρεύει στό Τορίνο,
καί
DAF SPA, πού εδρεύει στό San Giorgio Piacentino,
Αντικείμενο της υπόθεσης
έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 95 τής συνθήκης ΕΟΚ, σέ σχέση μέ τήν ιταλική νομοθεσία περί ειδικού φόρου επί τής μετουσιωμένης αλκοόλης,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ διάταξη τής 6ης Σεπτεμβρίου 1979, πού περιήλθε στό Δικαστήριο στίς 10 τού επόμενου μήνα, ο Pretore τού Castell’Arquato έθεσε στό Δικαστήριο δύο ερωτήματα ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 95 τής συνθήκης ΕΟΚ γιά νά μπορέσει νά εκτιμήσει άν συμβιβάζεται, μέ τίς απαιτήσεις τής συνθήκης, τό σύστημα διαφοροποιημένης φορολογίας πού εφαρμόζεται, δυνάμει τού νομοθετικού διατάγματος 1200 τής 6ης Οκτωβρίου 1948, οπως τροποποιήθηκε μέ τό νομοθετικό διάταγμα 836 τής 16ης Σεπτεμβρίου 1955 καί τού άρθρου 3 τού νόμου 506 τής 18ης Αυγούστου 1978 επί τής μετουσιωμένης συνθετικής αιθυλικής αλκοόλης καί επί τής μετουσιωμένης αιθυλικής αλκοόλης εκ ζυμώσεως .
2 Αυτά τά ερωτήματα ανέκυψαν στό πλαίσιο αστικής διαφοράς πού αφορά τήν εκτέλεση συμβάσεως πού καταρτίσθηκε στίς 18/27 Ιουλίου 1978 μεταξύ τής ενάγουσας στήν κύρια δίκη, ανώνυμης εταιρείας Chemial Farmaceutici καί ενός παρασκευαστή - εισαγωγέα αλκοόλης, τής ανώνυμης εταιρείας DAF, καί έχει ως αντικείμενο τήν παράδοση ποσότητας εισαγόμενης μετουσιωμένης συνθετικής αλκοόλης .
3 Όπως προκύπτει από τή δικογραφία, κατά τό μήνα Ιούλιο 1978 η εταιρεία Chemial παρήγγειλε στήν DAF συγκεκριμένη ποσότητα μετουσιωμένης συνθετικής αλκοόλης . Η εταιρεία DAF επέστησε τήν προσοχή τής Chemial επί τού γεγονότος οτι στή συνθετική αλκοόλη επιβαλόταν ειδικός κρατικός φόρος 6 000 λιρετών ανά εκατόλιτρο, ενώ στήν εκ ζυμώσεως αλκοόλη, δικής της παραγωγής, πού ευχερέστατα αντικαθίσταται από τή συνθετική αλκοόλη τής αρεσκείας της, δέν επιβαλόταν παρά κρατικός φόρος 1 000 λιρετών ανά εκατόλιτρο . Εν τούτοις η εταιρεία Chemial επέμεινε στήν παράδοση αλκοόλης συνθετικής προελεύσεως, γιά τεχνικούς λόγους, οπότε η εταιρεία DAF, μέ επιστολή τής 18ης Ιουλίου 1978, τής πρότεινε εμπόρευμα πού επιθυμούσε στήν τιμή τών 30 000 λιρετών ανά εκατόλιτρο πού περιλάμβανε καί τόν ειδικό κρατικό φόρο ( 6 000 λιρέτες ανά εκατόλιτρο ). Η Chemial δέχθηκε αυτή τήν πρόταση μέ επιστολή τής 27ης Ιουλίου 1978, στήν οποία παρέμεινε η «τιμή τών 30 000 λιρετών ανά εκατόλιτρο, στήν οποία περιλαμβάνεται καί ο ειδικός κρατικός φόρος» . Σύμφωνα μέ τή σύμβαση, τό εμπόρευμα έπρεπε νά παραληφθεί πρίν από τή 15η Σεπτεμβρίου 1978 .
4 Ειναι βέβαιο οτι, μέ τό νόμο τής 18ης Αυγούστου 1978, ο κρατικός φόρος επί τής μετουσιωμένης συνθετικής αλκοόλης αυξήθηκε σέ 12 000 λιρέτες ανά εκατόλιτρο . Η εταιρεία DAF, μέ επιστολή τής 7ης Σεπτεμβρίου 1978, γνωστοποίησε στήν Chemial αυτό τό γεγονός καί τήν παρακάλεσε νά θεωρήσει τήν πρόταση τής 18ης Ιουλίου 1978 ως άκυρη, εκτός άν ηταν διατεθειμένη νά επιβαρυνθεί μέ τό συμπληρωματικό ποσό τού φόρου . Η εταιρεία Chemial επέμεινε στήν εκτέλεση τής συμβάσεως σύμφωνα μέ τούς ορους πού ειχαν συνομολογηθεί, προβάλλοντας τό γεγονός οτι η αύξηση τού φόρου, στήν περίπτωση πού πρόκειται γιά εισαγόμενη συνθετική αλκοόλη, ειναι παράνομη ως αντίθετη πρός τίς διατάξεις τής Ευρωπαϊκής Κοινότητας καί κατέφυγε ενώπιον τού αρμόδιου πολιτικού δικαστηρίου γιά νά επιτύχει τήν εκτέλεση τής συμβάσεως .
5 Ενώπιον τού εθνικού δικαστή, η εταιρεία Chemial ανέπτυξε τά επιχειρήματα πού τήν οδηγούν στό νά θεωρεί τήν επίδικη επιβολή φόρου ως αντίθετη πρός τή συνθήκη ΕΟΚ . εφιστώντας ιδίως τήν προσοχή επί τής αποφάσεως τού Δικαστηρίου τής 10ης Οκτωβρίου 1978 ( Hansen & Balle, 148/77, Rec . σ . 1787 ). Η εταιρεία DAF επικαλέσθηκε πρός υπεράσπισή της οτι αφού η σύμβαση μεταξύ τών μερών ρητά προβλέπει οτι ο φόρος ειναι εις βάρος τού αγοραστή, αυτός σύμφωνα μέ τούς ορους πού συνομολογήθηκαν, βαρύνεται μέ κάθε αύξηση πού μεσολάβησε μεταξύ τής καταρτίσεως καί τής εκτελέσεως τής συμβάσεως . Η εταιρεία DAF, ως πρός τόν προβαλλόμενο παράνομο χαρακτήρα τής εισπράξεως τού επίδικου φόρου, παρατήρησε οτι η Chemial οφείλει νά επικαλεσθεί αυτή τήν παρανομία ενώπιον τών αρμόδιων αρχών γιά νά επιτύχει τήν επιστροφή του .
6 Ο Pretore, μετά τή διαπίστωση τής διαφοράς, ως πρός τή φορολογική μεταχείριση, πού ο ιταλικός νόμος θέσπισε μεταξύ τής συνθετικής αλκοόλης, προϊόντος πού εισάγεται καί τού οποίου δέν υπάρχει σημαντική παραγωγή στήν Ιταλία, καί τής εκ ζυμώσεως αλκοόλης, φρονεί οτι η προηγούμενη επίλυση τού ερωτήματος πού αφορά τό συμβιβάσιμο αυτού τού νόμου μέ τίς διατάξεις τής συνθήκης ΕΟΚ, μπορεί νά έχει αποφασιστική σημασία γιά τήν έκβαση τής διαφοράς πού εκκρεμεί ενώπιόν του . Κατά συνέπεια, αποφάσισε νά υποβάλει στό Δικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα μέ τό ακόλουθο περιεχόμενο :
1 ) Α . Τό άρθρο 95 παράγραφος 1 τής συνθήκης ΕΟΚ πρέπει μήπως νά ερμηνευτεί μέ τήν έννοια οτι πρέπει νά θεωρείται ως παράνομο καί, κατά συνέπεια, απαγορευμένο, ενα εθνικό σύστημα φορολογίας πού προβλέπει τήν επιβολή, σ’ ενα εισαγόμενο κοινοτικό προϊόν ( αιθυλική συνθετική αλκοόλη πού προορίζεται αποκλειστικά, μετά τή μετουσίωσή της, γιά χημικοβιομηχανική χρήση καί, επομένως, ακατάλληλη γιά ανθρώπινη διατροφή ) ειδικού φόρου κατά πολύ ανώτερου από αυτόν πού εφαρμόζεται σ’ ενα εθνικό προϊόν, πού παρουσιάζει τά ίδια χαρακτηριστικά καί υπάγεται στήν ίδια δασμολογική κλάση ( 22.08/300 ) ( αιθυλική αλκοόλη εκ ζυμώσεως πού επίσης προορίζεται, μετά τή μετουσίωσή της, γιά χημικοβιομηχανική χρήση καί πού επίσης ειναι ακατάλληλη γιά ανθρώπινη διατροφή ) από μόνο τό γεγονός οτι η πρώτη υλη, από τήν οποία παράγονται αντίστοιχα οι δύο τύποι αλκοόλης, ειναι διαφορετική καί, κατά συνέπεια, διαφορετική ειναι καί η μέθοδος παραγωγής ;
Β.Τό ενδεχόμενο παράνομο, πού σημειώνεται στό ανωτέρω ερώτημα, υπάρχει μήπως, θεωρητικά, ακόμη καί άν, τό σύστημα φορολογίας δέν πλήττει, μέ τρόπο πού δημιουργεί διάκριση, τό ίδιο προϊόν ανάλογα μέ τήν πρώτη υλη από τήν οποία προέρχεται ωστε, τόσο η εισαγόμενη συνθετική αιθυλική αλκοόλη οσο καί η αλκοόλη εθνικής παραγωγής, νά φορολογούνται μέ τό ίδιο μέτρο καί, κατ’ αναλογία, τόσο η εισαγόμενη εκ ζυμώσεως αιθυλική αλκοόλη οσον καί η αλκοόλη παραγωγής νά πρέπει νά υποβάλλονται στόν ίδιο φόρο ;
2)Σέ περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στό ερώτημα αριθ . 1 τίθεται, επικουρικά, τό ερώτημα μήπως τό άρθρο 95 παράγραφος 2 τής συνθήκης ΕΟΚ πρέπει νά ερμηνευτεί μέ τήν έννοια οτι ενα εθνικό σύστημα φορολογίας πού εφαρμόζεται σύμφωνα μέ τά κριτήρια πού αναφέρονται στό ερώτημα αριθ . 1 καί στά προϊόντα πού αναφέρονται σ’ αυτό τό ερώτημα, νά πρέπει νά θεωρηθεί ως παράνομο καί, κατά συνέπεια, απαγορευμένο — επειδή προστατεύει τήν εθνική παραγωγή εις βάρος τής κοινοτικής παραγωγής — άν ληφθεί υπόψη οτι τό προϊόν πού φορολογείται βαρύτερα ( συνθετική αιθυλική αλκοόλη ) εισάγεται αποκλειστικά από τίς άλλες χώρες τής Κοινότητας, ενώ τό προϊόν πού φορολογείται ελαφρότερα ( αιθυλική αλκοόλη εκ ζυμώσεως ) παράγεται στήν Ιταλία καί ανταγωνίζεται τό πρώτο ;
Επί τής αρμοδιότητας τού Δικαστηρίου
7 Η ιταλική κυβέρνηση, μέ τίς προφορικές της παρατηρήσεις, αμφισβήτησε τό παραδεκτό τής αιτήσεως περί εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, πού υπέβαλε ο Pretore τού Castell’Arquato . Θέτει τό ζήτημα μήπως η αγωγή πού έχει ασκηθεί ενώπιον τού εθνικού δικαστή, αφορά στήν πραγματικότητα πλασματική διαφορά καί μήπως η διαδικασία τού άρθρου 177 κινήθηκε στήν προκειμένη περίπτωση γιά νά παρασύρει σέ δίκη τό ιταλικό κράτος, εν απουσία οποιασδήποτε πραγματικής διαφοράς πού νά θέτει, μεταξύ τών διαδίκων, προβλήματα κοινοτικού δικαίου . Κάτω απ’ αυτές τίς συνθήκες, η ιταλική κυβέρνηση διερωτάται άν θά πρέπει νά συσχετισθεί η υπόθεση μέ εκείνη πού αποτέλεσε τό αντικείμενο τής αποφάσεως τού Δικαστηρίου τής 11ης Μαρτίου 1980 ( Foglia κατά Novello, 104/79 ), μέ τήν οποία τό Δικαστήριο έκρινε οτι ειναι αναρμόδιο νά αποφανθεί επί τών ερωτημάτων πού ειχε θέσει τό εθνικό δικαστήριο .
8 Τό Δικαστήριο, κάνοντας χρήση τής εξουσίας πού τού παρέχει τό άρθρο 60 τού κανονισμού διαδικασίας, γνωστοποίησε, μέ επιστολή τής 28ης Μα ΐου 1980, τήν επιθυμία του νά έχει περισσότερες πληροφορίες στό θέμα αυτό . Κατά συνέπεια, τό Δικαστήριο, πρίν λάβει απόφαση, ζήτησε από τούς διαδίκους ν’ απαντήσουν σέ ορισμένες ερωτήσεις .
9 Τό Δικαστήριο, αφού έλαβε γνώση τών απαντήσεων πού δόθηκαν σ’ αυτές τίς ερωτήσεις, κρίνει οτι μπορεί, στήν προκειμένη περίπτωση, νά αντιπαρέλθει τίς αμφιβολίες πού διατύπωσε η ιταλική κυβέρνηση καί νά εξετάσει τήν ουσία τής υποθέσεως .
Επί τής ουσίας
10 Η ενάγουσα στήν κύρια δίκη εκθέτει οτι αφ’ ενός η εφαρμογή διαφορετικού φορολογικού συντελεστή, επί τής αλκοόλης εκ ζυμώσεως καί, αφ’ ετέρου, επί τής συνθετικής αλκοόλης, η οποία, επειδή δέν παράγεται καθόλου στήν Ιταλία, αποτελεί αποκλειστικά εισαγόμενο προϊόν, συνιστά προφανή φορολογική διάκριση πού απαγορεύεται από τό άρθρο 95 τής συνθήκης . Πραγματικά, πρόκειται γιά προϊόντα πού δέν ειναι μόνο ομοειδή κατά τήν έννοια αυτού τού άρθρου, αλλά στήν πραγματικότητα ταυτόσημα καί, κατά συνέπεια, μπορούν νά υποκαθίστανται, ωστε τό ενα μπορεί νά χρησιμοποιηθεί στή θέση τού άλλου, χωρίς καμιά δυσκολία . Κατά τήν ενάγουσα αυτή η φορολογική διαφοροποίηση θεσπίστηκε από τόν ιταλικό νόμο μέ μοναδικό σκοπό τήν εξυπηρέτηση μιάς πολιτικής προστατευτισμού, ασυμβίβαστης μέ τήν κοινή αγορά . Υπενθυμίζει, σχετικά μ’ αυτό, τό κριτήριο πού έγινε δεκτό από τό δικαστήριο μέ τήν απόφασή του τής 17ης Φεβρουαρίου 1976 ( Rewe-Zentrale, 45/75, Rec . σ . 181 ) στήν οποία αναφέρεται οτι η σχέση ομοιότητας, κατά τήν έννοια τού άρθρου 95,
υπάρχει μεταξύ «προϊόντων, τά οποία, στό ίδιο στάδιο παραγωγής τους ή κυκλοφορίας στό εμπόριο, παρουσιάζουν γιά τούς καταναλωτές ανάλογες ιδιότητες καί ικανοποιούν τίς ίδιες ανάγκες» .
11 Η θέση τής ενάγουσας υποστηρίζεται από τήν Επιτροπή πού διατύπωσε τή γνώμη οτι παρά τή διττή προέλευση τών εν λόγω δύο προϊότων — τής συνθετικής αλκοόλης, πού προέρχεται ιδίως από τό πετρέλαιο, καί τής αλκοόλης εκ ζυμώσεως πού παράγεται μέ τή διύλιση προϊόντων τού εδάφους ( δημητριακά, κρασί, φρούτα, πατάτες, τεύτλα καί μελάσες ) — οι δύο τύποι αλκοόλης, γιά τούς οποίους πρόκειται, ειναι ταυτόσημοι από χημική άποψη καί μπορούν νά αλληλοϋποκατασταθούν κατά τή χρησιμοποίησή τους . Υπάρχει, κατά συνέπεια, μεταξύ τών δύο αυτών προϊόντων όχι μόνο ομοιότητα, αλλά στήν πραγματικότητα ταύτιση ως πρός τίς ανάγκες πού αυτά τά προϊόντα καλούνται νά ικανοποιήσουν . Άλλωστε, οι δύο τύποι αλκοόλης υπάγονται στήν ίδια δασμολογική υποκλάση, 22.08 Α, μέ τό χαρακτηρισμό «μετουσιωμένη αιθυλική αλκοόλη παντός τίτλου» . Η διαφορά τού φορολογικού συντελεστή πού προβλέπεται από τόν ιταλικό νόμο γιά τή μετουσιωμένη συνθετική αλκοόλη, αφ’ ενός, καί τή μετουσιωμένη αλκοόλη εκ ζυμώσεως, αφ’ ετέρου, έχει ως αποτέλεσμα, επειδή δέν παράγεται συνθετική αλκοόλη στήν Ιταλία, νά εμποδίζει στήν πραγματικότητα κάθε εισαγωγή αυτού τού προϊόντος πού προέρχεται από τά άλλα Κράτη μέλη καί νά ευνοεί άμεσα τήν εθνική παραγωγή τής αλκοόλης εκ ζυμώσεως . Η Επιτροπή φρονεί, κατά συνέπεια, οτι η μετουσιωμένη συνθετική αλκοόλη πού εισάγεται από άλλα Κράτη μέλη θά έπρεπε, ως προϊόν ομοειδές μέ τή μετουσιωμένη αλκοόλη εκ ζυμώσεως, νά απολαύει τού ίδιου φορολογικού συντελεστή πού ισχύει καί γιά τήν τελευταία .
12 Η ιταλική κυβέρνηση υπενθυμίζει οτι τό Δικαστήριο, σέ πολλές αποφάσεις, αναγνώρισε στά Κράτη μέλη τή δυνατότητα νά θεσπίζουν διαφοροποιημένα συστήματα φορολογίας, ακόμη καί γιά ταυτόσημα προϊόντα σύμφωνα μέ αντικειμενικά κριτήρια, οπως οι προϋποθέσεις παραγωγής καί οι χρησιμοποιούμενες πρώτες υλες ( απόφαση τής 22ας Ιουνίου 1976, Bobie, 127/75, Rec . σ . 1079, απόφαση τής 10ης Οκτωβρίου 1978, Hansen, 148/77, Rec . σ . 1787, απόφαση τής 8ης Ιανουαρίου 1980, Επιτροπή κατά Ιταλίας, 21/79, Rec . σ . 8 ). Κατά τό Δικαστήριο, παρόμοια συστήματα συμβιβάζονται μέ τή συνθήκη, οταν θεσπίζονται βάσει αντικειμενικών στοιχείων καί άν δέν έχουν χαρακτήρα διακρίσεως ή προστασίας .
13 Κατά συνέπεια, τό σύστημα πού αμφισβητείται ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου ειναι σύμφωνο μ’ αυτές τίς απαιτήσεις . Πράγματι η διαφοροποιημένη φορολογία τής συνθετικής αλκοόλης καί τής αλκοόλης εκ ζυμώσεως στήν Ιταλία οφείλεται σέ οικονομική επιλογή πού αποβλέπει στό νά ευνοήσει τήν παραγωγή τής αλκοόλης μέ βάση γεωργικά προϊόντα καί, αντίστοιχα, νά περιο
ρίσει τή μετατροπή τού αιθυλένιου, παράγωγου τού πετρελαίου, σέ αλκοόλη μέ σκοπό νά επιφυλάξει τήν πρώτη αυτή υλη γιά άλλες χρήσεις πού έχουν οικονομική προτεραιότητα . Πρόκειται, λοιπόν, γιά μιά θεμιτή επιλογή οικονομικής πολιτικής, πού πραγματοποιείται μέσω τής φορολογίας . Η εφαρμογή αυτής τής πολιτικής δέν οδηγεί σέ καμιά διάκριση, αφού, άν έχει ως αποτέλεσμα ν’ αποθαρρύνει τίς εισαγωγές συνθετικής αλκοόλης στήν Ιταλία, έχει ταυτόχρονα ως συνέπεια νά εμποδίζει τήν ανάπτυξη, επίσης στήν Ιταλία, παραγωγής αλκοόλης μέ βάση τό αιθυλένιο πού, τεχνικά, ειναι απόλυτα δυνατή .
14 Όπως επιβεβαίωσε επανειλημμένα τό Δικαστήριο, κυρίως μέ τίς αποφάσεις πού αναφέρει η ιταλική κυβέρνηση, τό κοινοτικό δίκαιο δέν περιορίζει, στό σημερινό στάδιο εξελίξεώς του, τήν ελευθερία κάθε Κράτους μέλους νά θεσπίζει σύστημα διαφοροποιημένης φορολογίας γιά ορισμένα προϊόντα, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, οπως η φύση τών πρώτων υλών πού χρησιμοποιούνται ή οι μέθοδοι παραγωγής πού εφαρμόζονται . Παρόμοιες διαφοροποιήσεις συμβιβάζονται μέ τό κοινοτικό δίκαιο εάν επιδιώκουν σκοπούς οικονομικής πολιτικής πού συμβιβάζονται καί αυτοί επίσης μέ τίς απαιτήσεις τής συνθήκης καί τού παράγωγου δικαίου καί άν οι οροι εφαρμογής αποκλείουν οποιαδήποτε μορφή διακρίσεως, άμεσης ή έμμεσης ως πρός τίς εισαγωγές πού προέρχονται από τά άλλα Κράτη μέλη ή προστασίας τής ανταγωνιστικής εθνικής παραγωγής .
15 Μία διαφοροποιημένη φορολογία οπως αυτή πού υπάρχει στήν Ιταλία, γιά τή μετουσιωμένη συνθετική αλκοόλη αφ’ ενός καί γιά τή μετουσιωμένη αλκοόλη εκ ζυμώσεως αφ’ ετέρου, ανταποκρίνεται σ’ αυτές τίς απαιτήσεις . Πράγματι, φαίνεται οτι αυτό τό φορολογικό σύστημα επιδιώκει ενα θεμιτό σκοπό βιομηχανικής πολιτικής, μέ τήν έννοια οτι μπορεί νά ευνοήσει τή διύλιση γεωργικών προϊόντων σέ σχέση μέ τήν παρασκευή αλκοόλης μέ βάση παράγωγα τού πετρελαίου . Αυτή η ευχέρεια επιλογής δέν έρχεται σέ σύγκρουση μέ τούς κανόνες τού κοινοτικού δικαίου ή μέ τίς απαιτήσεις μιάς πολιτικής πού αποφασίστηκε στό πλαίσιο τής Κοινότητας .
16 Τά ιδιαίτερα σημεία τής νομοθεσίας πού αμφισβητήθηκε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου δέν μπορεί νά θεωρηθούν οτι εισάγουν διάκριση αφού, αφ’ ενός, δέν αμφισβητείται τό οτι οι εισαγωγές αλκοόλης εκ ζυμώσεως, πού προέρχονται από τά άλλα Κράτη μέλη απολαύουν τής ίδιας φορολογικής μεταχειρίσεως πού ισχύει γιά τήν ιταλική αλκοόλη εκ ζυμώσεως καί αφού, αφ’ ετέρου, άν ο φορολογικός συντελεστής πού προβλέπεται γιά τή συνθετική αλκοόλη έχει ως αποτέλεσμα τόν περιορισμό εισαγωγής αυτού τού προϊόντος πού κατάγεται από τά άλλα Κράτη μέλη, έχει ισοδύναμο οικονομικό αποτέλεσμα στό εθνικό έδαφος, διότι περιορίζει επίσης τή δημιουργία μιάς αποδοτικής παραγωγής τού ίδιου προϊόντος από τήν ιταλική βιομηχανία .
17 Πρέπει λοιπόν νά δοθεί, στά ερωτήματα πού έθεσε ο εθνικός δικαστής, η απάντηση οτι δέν ειναι αντίθετο πρός τό άρθρο 95 παράγραφος 1 τής συνθήκης ΕΟΚ ενα φορολογικό σύστημα πού επιβάλλει επί τής μετουσιωμένης συνθετικής αλκοόλης φόρο βαρύτερο από τόν επιβαλλόμενο επί τής μετουσιωμένης αλκοόλης εκ ζυμώσεως βάσει τής πρώτης υλης καί τών μεθόδων πού χρησιμοποιούνται γιά τήν παρασκευή τού ενός καί τού άλλου προϊόντος, εφ’ οσον οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται μέ τόν ίδιο τρόπο σ’ αυτές τίς δύο κατηγορίες αλκοόλης πού κατάγονται από τά άλλα Κράτη μέλη .
18 Η εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος φορολογίας δέν μπορεί νά θεωρηθεί οτι αποτελεί έμμεση προστασία τής εθνικής παραγωγής αλκοόλης εκ ζυμώσεως κατά τήν έννοια τού άρθρου 95 παράγραφος 2, απλώς καί μόνο επειδή έχει ως συνέπεια οτι τό προϊόν στό οποίο επιβάλλεται βαρύτερος φόρος ειναι, στήν πραγματικότητα, προϊόν πού εισάγεται αποκλειστικά από τά άλλα Κράτη μέλη τής Κοινότητας, άν, εξαιτίας τής επιβολής φόρου επί τής συνθετικής αλκοόλης, η αποδοτική παραγωγή αυτού τού τύπου αλκοόλης δέν μπόρεσε ν’ αναπτυχθεί στό εθνικό έδαφος .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
19 Τά δικαστικά έξοδα στά οποία υποβλήθηκαν η κυβέρνηση τής Ιταλικής Δημοκρατίας καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία, έχει ως πρός τούς διαδίκους στήν κύρια δίκη τό χαρακτήρα παρεμπίπτοντος πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστή, σ’ αυτόν εναπόκειται νά αποφανθεί ως πρός τά δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
κρίνοντας επί τών ερωτημάτων πού τού υποβλήθηκαν από τόν Pretore τού Castell’Arquato μέ διάταξη τής 6ης Σεπτεμβρίου 1979 αποφαίνεται :
1 ) Δέν ειναι αντίθετο πρός τό άρθρο 95 παράγραφος 1 τής συνθήκης ΕΟΚ ενα φορολογικό σύστημα πού επιβάλλει επί τής μετουσιωμένης συνθετικής αλκοόλης φόρο βαρύτερο από τόν επιβαλλόμενο επί τής μετουσιωμένης αλκοόλης εκ ζυμώσεως σέ συνάρτηση μέ τήν πρώτη υλη καί τίς μεθόδους πού χρησιμοποιούνται γιά τήν παρασκευή τού ενός καί τού άλλου προϊόντος, άν οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται μέ τόν ίδιο τρόπο σ’ αυτές τίς δύο κατηγορίες αλκοόλης, πού κατάγονται από τά άλλα Κράτη μέλη .
2)Άν λόγω τής επιβολής φόρου επί τής συνθετικής αλκοόλης η αποδοτική παραγωγή αυτού τού τύπου αλκοόλης δέν μπόρεσε νά αναπτυχθεί στό εθνικό έδαφος, η εφαρμογή ενός τέτοιου φορολογικού συστήματος δέν μπορεί νά θεωρηθεί οτι αποτελεί έμμεση προστασία τής εθνικής παραγωγής αλκοόλης εκ ζυμώσεως, κατά τήν έννοια τού άρθρου 95 παράγραφος 2 τής συνθήκης ΕΟΚ, απλώς καί μόνο γιατί έχει ως συνέπεια οτι τό προϊόν, στό οποίο επιβάλλεται βαρύτερος φόρος ειναι, στήν πραγματικότητα, προϊόν πού εισάγεται αποκλειστικά από τά άλλα Κράτη μέλη τής Κοινότητας .