62021CC0689
TUAIRIM AN ABHCÓIDE GHINEARÁLTA
SZPUNAR
arna tabhairt an 26 Eanáir 2023 (
1
)
Cás C‑689/21
X
v
Udlændinge- og Integrationsministeriet
(Iarraidh ar réamhrialú ón Østre Landsret (Cúirt Achomhairc Réigiúnach an Oirthir, an Danmhairg))
(Tarchur chun réamhrialú – Saoránacht an Aontais – Airteagal 20 CFAE – Airteagal 7 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh – Náisiúntacht Ballstáit agus tríú Stáit – Cailliúint náisiúntacht an Bhallstáit go huathoibríoch ag 22 bliain d’aois de bharr easpa naisc éifeachtach in éagmais iarratais ar chothabháil roimh an dáta sin – Cailliúint shaoránacht an Aontais – Scrúdú faoi phrionsabal na comhréireachta ar iarmhairtí an chaillteanais faoi dhlí an Aontais Eorpaigh)
I. Réamhrá
1.
Foráiltear le rialacháin náisiúnta Ballstáit go gcaillfear náisiúntacht náisiúnach an Bhallstáit sin go huathoibríoch, faoi choinníollacha áirithe, ag 22 bliain d’aois mar gheall ar easpa nasc éifeachtach agus in éagmais iarratais ar náisiúntacht a choinneáil roimh an dáta sin. Dá bhrí sin, go gcaillfidh an duine lena mbaineann a stádas mar shaoránach den Aontas, gan seiceáil comhréireachta á dhéanamh ag na húdaráis náisiúnta, maidir le dlí an Aontais, ar na hiarmhairtí a bheidh ag an gcaillteanas sin ar chás an duine sin nuair a chuirfear iarratas isteach tar éis na haoise sin.
2.
Tá soiléiriú á lorg ag an gcúirt a rinne an tarchur i dtaobh an gcomhlíonann reachtaíocht náisiúnta den sórt sin Airteagal 20 CFAE, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’).
3.
Is é an cás seo an ceathrú cuid den chaibidil a bhaineann le hoibleagáidí na mBallstát maidir le náisiúntacht a fháil agus a chailleadh faoi dhlí an Aontais Eorpaigh, a d’oscail an cás as ar tháinig breithiúnas Rottmann. (
2
) Dheimhnigh an Chúirt an cásdlí a bhí mar thoradh ar an mbreithiúnas seo i mbreithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile (
3
) agus Wiener Landesregierung (Aisghairm ar ghealltanais eadóirseachta). (
4
) Tugann an cás seo deis don Chúirt scrúdú a dhéanamh arís eile ar na coinníollacha maidir le náisiúntacht Ballstáit a chailleadh go huathoibríoch as a dtiocfadh caillteanas ar stádas saoránach den Aontas i bhfianaise na gceanglas a eascraíonn ón Aontas, arna léiriú ag an gCúirt i mbreithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile.
II. An dlí lena mbaineann
A. Dlí an Aontais Eorpaigh
4.
Le hAirteagal 20(1) CFAE bunaítear saoránacht an Aontais agus foráiltear gur saoránach den Aontas é ‘gach duine a bhfuil náisiúntacht Ballstáit aige’. I gcomhréir le hAirteagal 20(2) (a) CFAE, tá ‘an ceart chun gluaiseacht agus cónaí faoi shaoirse ar chríoch na mBallstát’ ag saoránaigh an Aontais.
5.
De réir Airteagal 7 den Chairt, tá an ceart ag gach duine go ndéanfar a shaol nó a saol príobháideach agus a shaol nó a saol teaghlaigh, a chónaí nó a cónaí agus a chumarsáidí nó a cumarsáidí a urramú.
B. Dlí na Danmhairge
6.
Foráiltear le § 8(1) de Lov nr. 422 om dansk indfødsret, lovbekendtgørelse (An Dlí maidir le Náisiúntacht na Danmhairge, Ordú um Chomhdhlúthú Uimh. 422) an 7 Meitheamh 2004, sa leagan is infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí (‘an Dlí maidir le náisiúntacht’):
‘Duine a rugadh thar lear, nár chónaigh sa chríoch náisiúnta riamh agus nár fhan ann ach an oiread faoi choinníollacha a thaispeánann comhtháthú leis an Danmhairg, cailleann sé a náisiúntacht Dhanmhargach ag aois 22 bliain, mura rud é go n‑éireodh sé gan stát. Féadfaidh an tAire um Dhídeanaithe, Inimirce agus Imeascadh, áfach, nó an duine a bheidh údaraithe aige chun na críche sin, ar iarratas a cuireadh isteach roimh an dáta seo, a údarú go gcoimeádfaí náisiúntacht.’
7.
Leasaíodh an cirkulæreskrivelse nr. 10873 om naturalisation (Ciorclán maidir le headóirsiú Uimh. 10873) an 13 Deireadh Fómhair 2015 le Ciorclán Uimh. 9248 an 16 Márta 2016 (‘an Ciorclán eadóirseachta’).
8.
De réir an chiorcláin eadóirseachta, ní mór do iar-náisiúnaigh na Danmhairge a chaill a náisiúntacht ón Danmhairg faoi § 8(1) den dlí maidir le náisiúntacht, i bprionsabal, na coinníollacha ginearálta chun náisiúntacht na Danmhairge a fháil, a cheanglaítear de réir an dlí a chomhlíonadh. Ciallaíonn sé seo go n‑áirítear daoine a chomhlíonann na coinníollacha atá leagtha síos sa chiorclán seo maidir le tréimhsí, aois, dea-iompar, fiacha i leith údaráis phoiblí, neamhthuilleamaíocht, fostaíocht, eolas ar an Danmhairg agus eolas ar shochaí, ar chultúr agus ar stair na Danmhairge a áirítear i mbille rialtas na Danmhairge maidir le saoránacht a dheonú. I gcomhréir le § 5(1) den chiorclán sin, ní mór don iarratasóir cónaí sa chríoch náisiúnta ag tráth an iarratais ar eadóirseacht. Faoi § 7 den chiorclán sin, ceanglaítear ar an iarratasóir fanacht 9 mbliana gan bhriseadh a bheith aige.
9.
De bhun § 13, arna léamh i gcomhar le hIarscríbhinn 1, mír 3, den chiorclán céanna, féadfar na ceanglais ghinearálta chónaithe a mhaolú maidir le daoine a raibh náisiúntacht Dhanmhargach acu roimhe seo nó ar de bhunadh na Danmhairge iad.
III. Fíorais sna príomhimeachtaí, an cheist a tarchuireadh agus na himeachtaí os comhair na Cúirte
10.
Tá an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí, a rugadh an 5 Deireadh Fómhair 1992 i Stáit Aontaithe Mheiriceá, náisiúntachtaí na Danmhairge agus Mheiriceánach aici ó rugadh í agus níor chónaigh sí riamh sa Danmhairg. Tá beirt deartháireacha agus deirfiúracha aici a bhfuil cónaí orthu sna Stáit Aontaithe, duine acu de náisiúntacht na Danmhairge, agus níl aon tuismitheoir, deartháir ná deirfiúr aici sa Danmhairg.
11.
An 17 Samhain 2014, rinne an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí iarratas ar an Udlændinge – og Integrationsministeriet (an Aireacht Inimirce agus Lánpháirtíochta) ar dheimhniú coinneála a náisiúntachta Danmhargach tar éis 22 bliana d’aois. Ar bhonn na faisnéise a bhí san iarratas seo, mheas an aireacht seo gur fhan sí sa Danmhairg ar feadh uastréimhse 44 seachtain roimh a 22ú breithlá. Ina theannta sin, luaigh an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí gur fhan sí sa Danmhairg ar feadh 5 seachtaine tar éis a 22ú breithlá agus go raibh sí mar chuid d’fhoireann náisiúnta cispheile ban na Danmhairge in 2015. Thug sí le fios freisin gur fhan sí thart ar 3 go 4 seachtaine sa Fhrainc le linn 2005. Ní thugtar le fios, áfach, go raibh sí tar éis fanacht i gcríoch Ballstáit eile den Aontas Eorpach.
12.
Le cinneadh an 31 Eanáir 2017 (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’), chuir an Aireacht Inimirce agus Lánpháirtíochta in iúl don iarratasóir sna príomhimeachtaí maidir le cailleadh a náisiúntachta Danmhargach nuair a shroich sí 22 bliain d’aois, i gcomhréir leis an gcéad abairt de § 8(1), den dlí maidir le náisiúntacht, agus nárbh fhéidir leas a bhaint as an maolú dá bhforáiltear leis an dara habairt de § 8(1), den dlí seo, ó cuireadh a iarratas chun náisiúntacht na Danmhairge a choinneáil isteach tar éis 22 bliain d’aois. Sonraítear sa chinneadh sin, inter alia, gur chaill an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí a náisiúntacht Danmhargach nuair a shroich sí 22 bhliain d’aois, ós rud é nár chónaigh sí sa Danmhairg riamh agus nach raibh cónaí uirthi ann faoi choinníollacha a léirigh comhtháthú leis an mBallstát sin, de na tréimhsí ar fad a chaith sí ar chríoch náisiúnta, roimh 22 bliain d’aois, gan í ach 44 seachtaine ar a mhéad.
13.
An 9 Feabhra 2018, rinne an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí iarratas chuig Københavns byret (Cúirt Dúiche Chóbanhávan, an Danmhairg) inar iarradh cinneadh an 31 Eanáir 2017 a neamhniú agus go ndéanfaí an cás a athbhreithniú. Le hordú an 3 Aibreán 2020, tarchuireadh an díospóid faoi bhráid Østre Landsret (Cúirt Achomhairc Réigiúnach an Oirthir, an Danmhairg), a chinn an cás a scrúdú ag an gcéad chéim.
14.
Sna himthosca sin, le cinneadh an 11 Deireadh Fómhair 2021, a fuarthas sa Chúirt an 16 Samhain 2021, chinn Østre Landsret (Cúirt Achomhairc Réigiúnach an Oirthir) bac a chur ar na himeachtaí agus an cheist seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt le haghaidh réamhrialú:
‘An ndéanann Airteagal 20 CFAE, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7 den [Chairt], cosc ar reachtaíocht Ballstáit, amhail an reachtaíocht atá i saincheist sna príomhimeachtaí, lena bhforáiltear go ndéanfar daoine a rugadh lasmuigh den Bhallstát sin agus nach raibh cónaí orthu riamh in imthosca a léiríonn comhtháthú leis an mBallstát sin caillfidh ex lege náisiúntacht an Stáit sin ag 22 bhliain d’aois, lena mbaineann, i gcás daoine nach náisiúnaigh de Bhallstát eile iad, go gcaillfidís a stádas mar shaoránaigh den Aontas agus de na cearta a ghabhann leis, de bhrí gur de thoradh na scéime atá i gceist sna príomhimeachtaí,
de bhrí go dtoimhdítear go háirithe go bhfuil comhtháthú leis an mBallstát ann i gcás fanachta nó tréimhsí fanachta ar feadh tréimhse bliana amháin sa Bhallstát sin,
go bhféadfaí, má chuirtear isteach iarratas ar choinneáil náisiúntachta roimh 22 bhliain d’aois a bhaint amach, is féidir a cheadú go gcoinneofaí náisiúntacht an Bhallstáit faoi choinníollacha níos solúbtha agus go ndéanfadh na húdaráis inniúla na hiarmhairtí a bhaineann le cailliúint na náisiúntachta a scrúdú, agus
nach féidir téarnamh na náisiúntachta a cailleadh tar éis an dara breithlá is fiche a fháil ach amháin trí eadóirsiú a bhfuil líon áirithe ceanglas ag gabháil leis, lena n‑áirítear ceanglais maidir le cónaí fadtéarmach leanúnach sa Bhallstát, ar an tuiscint go bhféadfadh an ceanglas maidir le fad an chónaithe a bheith laghdaithe beagán do iarnáisiúnaigh an Bhallstáit sin?’
15.
Tá barúlacha i scríbhinn curtha isteach ag an iarratasóir sna príomhimeachtaí, ag Rialtais na Danmhairge agus na Fraince agus ag an gCoimisiún Eorpach. Bhí ionadaíocht ag na páirtithe céanna, cé is moite de rialtas na Fraince, ag an éisteacht a tionóladh an 4 Deireadh Fómhair 2022 agus d’fhreagair siad na ceisteanna le haghaidh freagra ó bhéal a chuir an Chúirt orthu.
IV. Anailís
16.
De réir na ceiste sin, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 20 CFAE, arna léamh i bhfianaise Airteagal 7 den Chairt, a léiriú mar rud a chuireann cosc ar reachtaíocht Ballstáit lena bhforáiltear, faoi choinníollacha áirithe, go gcaillfí, trí fheidhmiú dlí, náisiúntacht an Bhallstáit sin go huathoibríoch ag 22 bliana d’aois mar gheall ar easpa nasc éifeachtach in éagmais iarratais chun náisiúntacht a choinneáil roimh an aois sin, go gcaillfí, i gcás daoine nach bhfuil náisiúntacht Ballstáit eile acu freisin, a stádas mar shaoránaigh den Aontas agus ar na cearta a ghabhann leis, gan dul ar aghaidh, i gcás ina ndéantar an t‑iarratas sin ar choinneáil náisiúntachta tar éis 22 bhliain d’aois, chun scrúdú aonair a dhéanamh, i bhfianaise phrionsabal na comhréireachta, ar iarmhairtí an chaillteanais sin ar a cás faoi dhlí an Aontais Eorpaigh.
17.
Maidir le hamhras na cúirte a tharchuir, a bhaineann le comhréireacht le hAirteagal 20 CFAE, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7 den Chairt, faoin gcóras chun náisiúntacht na Danmhairge a chailleadh, dá bhforáiltear in § 8(1), den dlí maidir le náisiúntacht, a thagann i bhfeidhm ag 22 bliain d’aois, de bharr, ar thaobh amháin, gur cailleadh an náisiúntacht seo agus, dá bhrí sin, stádas saoránach de chuid an Aontais go huathoibríoch agus nach bhforáiltear leis an bhforáil seo d’eisceachtaí agus, agus, ar an láimh eile, leis an deacracht a bhaineann le náisiúntacht a aisghabháil trí eadóirseacht tar éis na haoise seo.
18.
I m’anailís, léireoidh mé, ar an gcéad dul síos, na gnéithe a bhaineann leis an díospóid sna príomhimeachtaí a mheasaim a bheith ábhartha maidir leis an gcás os comhair na Cúirte (Teideal A). Leagfaidh mé amach ansin an snáithe a eascraíonn as cásdlí na Cúirte a bhaineann le stádas saoránach de chuid an Aontais a chailliúint agus, go háirithe, ón mbreithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile, ar chuir an chúirt a rinne an tarchur a amhras in iúl maidir le comhréireacht an chórais chun náisiúntacht na Danmhairge a chailleadh i dtaobh dlí an Aontais Eorpaigh (Teideal B). Ar deireadh, déanfaidh mé anailís ar an gceist a tharchuirtear chun réamhrialú i bhfianaise an chásdlí seo ag díriú, ar thaobh amháin, ar dhlisteanacht an chuspóra leasa ghinearálta arna shaothrú ag cailliúint náisiúntacht na Danmhairge dá bhforáiltear sa reachtaíocht atá i gceist agus, ar an dara dul síos, maidir leis an athbhreithniú ar chomhréireacht an chaillteanais sin, stádas saoránach den Aontas a bheidh mar thoradh air, maidir le dlí an Aontais (Teideal C).
A. Gnéithe na díospóide sna príomhimeachtaí a bhaineann leis an gcás os comhair na Cúirte
1.
Gnéithe sonracha chóras na Danmhairge maidir le cailliúint náisiúntachta atá i gceist sna príomhimeachtaí
19.
Is léir ón gcreat dlíthiúil atá leagtha amach ag an gcúirt a rinne an tarchur go mbunaítear an córas maidir le náisiúntacht na Danmhairge a chailleadh go huathoibríoch, ar thaobh amháin, le § 8(1) den dlí maidir le náisiúntacht agus le cleachtas riaracháin na hAireachta Inimirce agus Lánpháirtíochta a bhaineann le cur i bhfeidhm na forála seo (
5
) agus, ar an taobh eile, leis an gciorclán ar eadóirsiú, lena leagtar síos na coinníollacha chun náisiúntacht a aisghabháil d’iarnáisiúnaigh Danmhargacha a chaill a náisiúntacht Danmhargach faoin bhforáil sin.
20.
Ar an gcéad dul síos, maidir le dlí náisiúntachta, meabhraím go ndéantar foráil in § 8, mír 1, an chéad abairt, den dlí sin maidir le caillteanas uathoibríoch náisiúntacht na Danmhairge ag 22 bliain d’aois d’aon Danmhairgeach ‘a rugadh thar lear, nach raibh cónaí orthu riamh san Danmhairg, agus nach ndeachaigh siad ar shiúl ansin faoi choinníollacha a thaispeánann comhtháthú leis an Danmhairg, mura n‑éiríonn [leo] bheith gan stát’. (
6
) Forálann an dara abairt de § 8(1), den dlí seo, áfach, do mhaolú ar an riail seo, eadhon go bhféadfaidh na náisiúnaigh sin, sula slánóidh siad 22 bliain d’aois, iarratas a chur isteach chuig an Aireacht Inimirce agus Lánpháirtíochta chun a náisiúntacht Danmhargach a choinneáil.
21.
Ar an dara dul síos, maidir le cleachtas riaracháin na hAireachta Inimirce agus Lánpháirtíochta maidir le cur i bhfeidhm § 8(1) den dlí maidir le náisiúntacht, leagann an chúirt a rinne an tarchur amach an méid seo a leanas.
22.
Ar an gcéad dul síos, maidir leis an riail dá bhforáiltear sa chéad abairt de§ 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht, cuireann an chúirt sin in iúl, maidir leis an gcritéar cónaithe atá i gceist sa chás seo, go ndéantar idirdhealú ag brath ar cibé fhad fanachta sa Danmhairg, roimh 22 bliain d’aois, bliain amháin ar a laghad nó níos lú ná bliain amháin. Sa chéad chás, aithníonn an Aireacht Inimirce agus Lánpháirtíochta go bhfuil ‘comhtháthú leordhóthanach’ ann leis an Danmhairg chun náisiúntacht na Danmhairge a choinneáil. Sa dara cás, tá na ceanglais chomhtháthaithe a eascraíonn ón gcleachtas riaracháin seo níos déine, áfach. (
7
) Go deimhin, ní mór don iarratasóir údar a thabhairt gur léiriú ar ‘chomhtháthú ar leith leis an Danmhairg’ iad tréimhsí fanachta níos lú ná bliain amháin. I ndáil leis sin, deir an chúirt a rinne an tarchur, de réir obair ullmhúcháin an dlí maidir le náisiúntacht (
8
) go bhféadfadh tréimhsí den sórt sin a bheith bainteach le tréimhsí seirbhíse míleata, ardoideachais, oiliúna nó laethanta saoire athfhillteacha ar feadh ré áirithe.
23.
Maidir leis an maolú dá bhforáiltear sa dara habairt de § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht, míníonn an chúirt a rinne an tarchur, de réir chleachtas riaracháin na hAireachta Inimirce agus Lánpháirtíochta, i gcás nach gcomhlíontar na coinníollacha maidir le cónaí nó fanacht, agus má taisceadh an t‑iarratas roimh 22 bliain d’aois bheith slánaithe (
9
) go gcuirtear an bhéim ar shraith eilimintí eile, amhail fad fanachta iomlán an iarratasóra sa Danmhairg, an líon tréimhsí sa Bhallstát sin, gur tharla na tréimhsí fanachta go gairid roimh 22 bliain d’aois nó gur chuaigh siad siar roinnt blianta roimhe sin, chomh maith leis an bhfíric go bhfuil an t‑iarratasóir líofa sa Danmhairgis agus go bhfuil baint aige leis an mBallstát sin ar shlí eile.
24.
Ar deireadh, maidir le hiarratais ar choinneáil náisiúntachta, is léir ón bhfaisnéis a chuir an chúirt a rinne an tarchur ar fáil go bpróiseálann an Aireacht Inimirce agus Lánpháirtíochta na hiarratais sin trí idirdhealú a dhéanamh idir trí chás, ag brath ar cibé acu ag an am a rinne taisceadh ar an iarratas, go bhfuil an t‑iarratasóir faoi bhun 21 bliain d’aois, idir 21 agus 22 bliain d’aois, nó os cionn 22. Má tá an t‑iarratasóir faoi bhun 21 bliana d’aois, ní eisíonn an aireacht sin ach deimhniú náisiúntachta don iarratasóir faoi réir náisiúntacht na Danmhairge a bheith caillte faoi § 8 den dlí maidir le náisiúntacht, a chiallaíonn, de réir na cúirte sin, go nglacfaidh an Aireacht seasamh ar an bpointe nach fios dóibh má tá náisiúntacht na Danmhairge ag an iarratasóir ach fios a bheith ann an náisiúntacht sin amháin a bheith aige. Tugann an chúirt sin le fios go bhfuil sé seo mar gheall ar an bhfíoras, de réir chleachtas na hAireachta céanna, nach mór an measúnú ar choinneáil náisiúntachta a dhéanamh chomh gar agus is féidir do 22 bliain d’aois.
25.
Deir an chúirt a rinne an tarchur freisin, cé go raibh feidhm fós ag cleachtas riaracháin na Danmhairge d’ainneoin gur tugadh an breithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile, a tugadh tar éis an chinnidh sna príomhimeachtaí, go bhfuil § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht leasaithe áfach. Tugann sé le fios go gciallaíonn an modhnú seo nach mór don Aireacht Inimirce agus Lánpháirtíochta as seo amach, i gcás iarratais ar choinneáil náisiúntachta a cuireadh isteach roimh 22 bliain d’aois, roinnt tosca breise a chur san áireamh chun scrúdú aonair a dhéanamh ar na héifeachtaí, i bhfianaise dhlí an Aontais, a bhaineann le cailleadh náisiúntacht na Danmhairge agus, dá bhrí sin, saoránacht an Aontais. I ndáil leis sin, ceanglaítear ar an aireacht sin measúnú a dhéanamh an bhfuil na héifeachtaí sin comhréireach le cuspóir na reachtaíochta atá i gceist sna príomhimeachtaí, eadhon nasc éifeachtach a bheith ann idir náisiúnaigh na Danmhairge agus an Danmhairg.
26.
Ar an tríú dul síos, maidir leis an gciorclán ar eadóirsiú, míníonn an chúirt a rinne an tarchur go bhfuil an fhéidearthacht ag iar-náisiúnaigh na Danmhairge a chaill náisiúntacht na Danmhairge faoi § 8(1) den dlí maidir le náisiúntacht iarratas a dhéanamh ar náisiúntacht na Danmhairge trí eadóirsiú agus, sa chás seo, ní mór dóibh, i bprionsabal, sraith coinníollacha ginearálta a chomhlíonadh chun náisiúntacht na Danmhairge a fháil dá bhforáiltear sa dlí seo. (
10
) Féadfar na coinníollacha sin a mhaolú, áfach, maidir le náisiúnaigh den sórt sin maidir leis an tréimhse 9 mbliana cónaithe gan bhriseadh is gá sa Danmhairg. (
11
) Mar sin féin, is léir ón bhfaisnéis a chuir an chúirt sin ar fáil go bhfuil raon feidhme an‑teoranta ag an maolú seo, ar thaobh amháin, agus, ar an taobh eile, nach n‑athraíonn sé, i gcomhréir le § 5(1), den chiorclán seo, ní mór don iarratasóir cónaí sa chríoch náisiúnta tráth an iarratais. (
12
)
2.
Staid an iarratasóra sna príomhimeachtaí
27.
Maidir le staid an iarratasóra sna príomhimeachtaí, déanann an chúirt a rinne an tarchur na cinntí fíorais seo a leanas: tá dénáisiúntacht Danmhargach agus Meirceánach aici; rugadh í sna Stáit Aontaithe agus níor chónaigh sí sa Danmhairg riamh; mar sin féin bhí cónaí uirthi sa Bhallstát sin ar feadh 44 seachtaine roimh 22 bliain d’aois agus ar feadh 5 seachtaine tar éis na haoise sin; chuir sí iarratas faoi bhráid na hAireachta Inimirce agus Lánpháirtíochta a náisiúntacht a choinneáil 43 lá tar éis di 22 bliain d’aois a bhaint amach; cuireadh in iúl di, leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ar thaobh amháin, go raibh a náisiúntacht Danmhargach caillte go huathoibríoch aici nuair a shroich sí 22 bliain d’aois mar gheall ar easpa nasc éifeachtach in éagmais iarratais chun a saoránacht a choinneáil roimh an dáta sin i gcomhréir le § 8(1), an chéad abairt, den Dlí maidir le náisiúntacht, agus ar an dara dul síos, nár cháiligh sí don mhaolú dá bhforáiltear in § 8(1), an dara habairt, den dlí sin, tar éis a hiarratas a bheith déanta tar éis di 22 bliain d’aois a shlánú.
B. An snáithe a eascraíonn as cásdlí na Cúirte Breithiúnais maidir le stádas shaoránaigh an Aontais a chailleadh
28.
Sa mhéid a leanas, leagfaidh mé amach cásdlí na Cúirte a bhaineann le stádas saoránach den Aontas a chailleadh agus na gnéithe tábhachtacha dá fhorbairt chun anailís a dhéanamh ar an gcás seo.
1.
Breithiúnas Rottmann: prionsabal an rialaithe bhreithiúnaigh éifeachtach faoi dhlí an Aontais a thabhairt i gcrích
29.
I mbreithiúnas Rottmann (
13
) a bhain le scrúdú ar chinneadh a ghlac údaráis na Gearmáine chun eadóirseacht a tharraingt siar, dheimhnigh an Chúirt ar dtús an prionsabal, a bhí cumhdaithe sna 1990idí, (
14
) ar dá réir a chaithfidh inniúlacht na mBallstát maidir le sealbhú agus cailliúint náisiúntachta a fheidhmiú i gcomhréir le dlí an Aontais. (
15
) Soiléiríodh raon feidhme an phrionsabail seo trína shonrú ‘de bhrí go dtagann ábhar faoi inniúlacht na mBallstát, ní choisceann sin, i gcásanna a thagann faoi dhlí an Aontais, nach mór do na rialacha náisiúnta lena mbaineann an ceann deireanach sin a urramú’. (
16
) Measaíodh mar sin, i bhfianaise nádúr bunúsach an stádais mar shaoránach den Aontas a thugtar le hAirteagal 20 CFAE, go bhfuil cás saoránach den Aontas atá ag tabhairt aghaidh ar chinneadh chun eadóirseacht a tharraingt siar arna ghlacadh ag údaráis Ballstáit a chuir air, tar éis dó náisiúntacht Ballstáit eile a bhí ina sheilbh aige i dtosach a chailleadh, i gcás ar dóigh dó an stádas sin agus na cearta a ghabhann leis a chailleadh, tá sé, de réir a cineál agus dá n‑iarmhairtí, faoi réir dhlí an Aontais. (
17
)
30.
Tá an prionsabal cumhdaithe ag an gCúirt freisin, nuair a thagann sé chuig saoránaigh den Aontas, feidhmiú na cumhachta sin, a mhéid is go ndéanann sé difear do na cearta a thugtar agus a chosnaítear faoi ordú dlíthiúil an Aontais, mar is amhlaidh go háirithe i gcás a cinneadh chun eadóirsiú a tharraingt siar, faoi réir athbhreithniú breithiúnach faoi dhlí a Aontais Eorpaigh. (
18
) Mar sin, tar éis teacht ar an gconclúid go raibh cinneadh dlisteanach, i bprionsabal, chun eadóirsiú a tharraingt siar bunaithe ar chleachtais chalaoiseacha (
19
) dearbhaíodh go bhfuil cinneadh den sórt sin faoi réir athbhreithniú comhréireachta mar sin féin chun ‘na hiarmhairtí a d’fhéadfadh a bheith ag an gcinneadh seo don duine a chur san áireamh lena mbaineann agus, i gcás inarb infheidhme, do bhaill a theaghlaigh maidir le cailliúint na gceart atá ag aon saoránach den Aontas’. (
20
)
31.
Ar deireadh, rialaigh an Chúirt nach gcuireann Airteagal 20 CFAE bac ar Bhallstát náisiúntacht an Bhallstáit sin a fuarthas trí eadóirsiú nuair a fuarthas go calaoiseach é a tharraingt siar ó shaoránach den Aontas, ar choinníoll go n‑urramaítear prionsabal na comhréireachta leis an gcinneadh sin tarraingt siar. (
21
)
32.
Deimhníodh an cásdlí seo agus cuireadh leis ar phointí áirithe le dhá bhreithiúnas ón gCúirt ina dhiaidh sin.
2.
An breithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile: a thábhachtaí atá sé scrúdú aonair a dhéanamh ar na hiarmhairtí a bhaineann le stádas saoránach de chuid an Aontais a chailleadh i gcomhthéacs na tástála comhréireachta
33.
Sa bhreithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile, a bhain le scrúdú faoi dhlí an Aontais ar choinníoll ginearálta maidir le náisiúntacht Ísiltíreach a chailleadh go huathoibríoch (
22
) agus, dá bhrí sin, stádas shaoránachta an Aontais maidir leis na daoine a mbaineann (
23
) is é an pointe tosaigh a bhaineann le réasúnaíocht na Cúirte dearbhú an phrionsabail a leagadh amach i gcásdlí roimhe seo. (
24
) Dá bhrí sin, bunaithe ar mhír 42 agus ar mhír 45 de bhreithiúnas Rottmann, dhearbhaigh an Chúirt go bhfuil cás na saoránach den Aontas nach bhfuil ach náisiúntacht Ballstáit amháin acu agus a bhfuil, tríd an náisiúntacht seo a chailleadh, i dteideal a stádas mar shaoránach den Aontas a chailleadh, a thugtar le hAirteagal 20 CFAE, chomh maith leis na cearta a ghabhann leis, a thagann, óna nádúr agus a iarmhairtí, faoi dhlí an Aontais agus nach mór do na Ballstáit, dá bhrí sin, i bhfeidhmiú a ndlínse in ábhair náisiúntachta, dlí an Aontais a chomhlíonadh. (
25
)
34.
Go sonrach, ar an gcéad dul síos, trína mheabhrú go háirithe, i bhfeidhmiú a inniúlachta a cheadaíonn dó na coinníollacha a shainiú chun náisiúntacht a fháil agus a chailliúint, go bhfuil sé dlisteanach do Bhallstát a mheas go léiríonn an náisiúntacht nasc éifeachtach idir í féin agus a náisiúnaigh agus, dá bhrí sin, nach bhfuil nasc éifeachtach den sórt sin ann nó nach bhfoirceanntar é (
26
) dhearbhaigh an Chúirt nach gcoisctear, mar phrionsabal, ag dlí an Aontais i gcoinne Ballstáit, i gcásanna amhail iad siúd dá dtagraítear sa reachtaíocht náisiúnta lena mbaineann, lena bhforáiltear go gcaillfear a náisiúntacht ar chúiseanna leasa ghinearálta, fiú má bhaineann an caillteanas sin, i gcás an duine lena mbaineann, lena stádas mar shaoránach den Aontas. (
27
)
35.
Mar sin féin, áfach, ag tabhairt dá haire a thábhachtaí is atá sé go gcomhlíonfadh na húdaráis inniúla agus na cúirteanna náisiúnta prionsabal na comhréireachta sna cásanna sin, dhearbhaigh an Chúirt go mbeadh caillteanas uathoibríoch náisiúntacht Ballstáit ar neamhréir leis an bprionsabal seo mura gceadaítear leis na rialacha náisiúnta ábhartha, tráth ar bith, scrúdú aonair a dhéanamh ar na h-iarmhairtí a bheadh i gceist leis an gcaillteanas sin do na daoine lena mbaineann maidir le dlí an Aontais. (
28
)
36.
Dá bhrí sin, chinn an Chúirt cheana féin, i gcás ina dtarlaíonn caillteanas náisiúntacht Ballstáit go huathoibríoch agus ina gcailltear stádas mar shaoránach den Aontas, go gcaithfidh na húdaráis náisiúnta inniúla agus na cúirteanna a bheith in ann scrúdú a dhéanamh, i.e. go teagmhasach, iarmhairtí an chaillteanais náisiúntachta sin agus, más gá, náisiúntacht an duine lena mbaineann a aisghabháil ex tunc, nuair a dhéanfaidh an duine sin iarratas ar dhoiciméad taistil nó ar aon doiciméad eile lena bhfianaítear a náisiúntacht. (
29
) Dúirt an Chúirt freisin go gceanglaítear leis an tástáil comhréireachta seo ar na húdaráis náisiúnta agus ar na cúirteanna náisiúnta chun a áirithiú go gcomhlíonfaidh caillteanas náisiúntachta den sórt sin na cearta bunúsacha a ráthaítear leis an gCairt, a n‑áirithíonn sí a n‑urramú agus, go háirithe, ó thaobh meas ceart ar shaol an teaghlaigh, mar atá leagtha amach in Airteagal 7 den Chairt. (
30
)
37.
Dhearbhaigh Wiener Landesregierung an cásdlí a d’eascair as Rottmann agus Tjebbes, inar chinn an Chúirt go soiléir nach raibh an cinneadh atá i gceist sa chás sin ag luí le prionsabal na comhréireachta.
3.
Breithiúnas Wiener Landesregierung: neamh-chomhoiriúnacht le prionsabal na comhréireachta an chinnidh atá faoi chonspóid sa chás seo
38.
Tagraím do na cúinsí a leag mé amach i mo Thuairim in Wiener Landesregierung (
31
) agus ní dhéanfaidh mé ach achoimre ghairid a sholáthar anseo, ar mhaithe le soiléireacht, ar ghnéithe úsáideacha an bhreithiúnais in Wiener Landesregierung chun anailís a dhéanamh ar na ceisteanna a tharchuir an chúirt a rinne an tarchur i gcomhthéacs an cháis seo.
39.
Sa chás sin, ba mhian le cúirt Ostarach a fháil amach an dtagann cás duine nach bhfuil ach náisiúntacht Ballstáit amháin aige, an náisiúntacht sin a thréigean agus, ar an gcaoi sin, a stádas mar shaoránach den Aontas a chailleadh, d’fhonn náisiúntacht Ostarach a fháil, i.e tar éis d’údaráis na hOstaire a dhearbhú go ndeonófaí an náisiúntacht dó, go dtagann sé, óna nádúr agus dá hiarmhairtí, faoi dhlí an Aontais nuair a chúlghairtear an ráthaíocht sin, agus go gcoisctear ar an duine sin stádas saoránach de chuid an Aontais a fháil ar ais. D’fhreagair an Chúirt an cheist seo go dearfach, rud a dheimhnigh infheidhmeacht dhlí an Aontais i gcás den sórt sin. (
32
)
40.
D’iarr cúirt na hOstaire freisin a fháil amach an bhfuil sé de cheangal ar na húdaráis inniúla agus, i gcás inarb iomchuí, ar chúirteanna náisiúnta an Bhallstáit óstaigh a fhíorú an bhfuil an cinneadh chun an dearbhú a chúlghairm a bhaineann le deonú náisiúntacht an Bhallstáit sin, rud a fhágann gur cailleadh stádas críochnaitheach an duine lena mbaineann mar shaoránach de chuid an Aontais, ag luí le prionsabal na comhréireachta i bhfianaise na n‑iarmhairtí a bhaineann leis do staid an duine sin. Thug an Chúirt freagra dearfach ar an gceist seo freisin trí oibleagáid na gcúirteanna náisiúnta sa Bhallstát aíochta a dhearbhú go bhfuil an cinneadh náisiúnta i gceist ag luí le prionsabal na comhréireachta a fhíorú. (
33
)
41.
Ba mhaith liom aird a tharraingt ar ghnéithe áirithe den bhreithiúnas sin.
42.
Ar an gcéad dul síos, thug an Chúirt dá haire a thábhachtaí is atá sé measúnú a dhéanamh ar chás aonair an duine lena mbaineann agus, i gcás inarb iomchuí, ar chás a theaghlaigh i gcomhthéacs an scrúdaithe ar chomhlíonadh phrionsabal na comhréireachta atá cumhdaithe i ndlí an Aontais. (
34
) I ndáil leis an méid sin, d’athdhearbhaíodh go háirithe an cásdlí socraithe ar dá réir atá sé faoi na húdaráis inniúla agus, i gcás inarb iomchuí, faoi na cúirteanna náisiúnta a áirithiú go gcomhlíonann an cinneadh náisiúnta lena mbaineann na cearta bunúsacha a ráthaítear leis an gCairt agus, go háirithe, an ceart chun saol an teaghlaigh a urramú, mar atá leagtha amach in Airteagal 7 de. (
35
)
43.
Ar an dara dul síos, tar éis scrúdú a dhéanamh ar na forais le bonn cirt a thabhairt don chinneadh náisiúnta as a dtiocfadh caillteanas ar stádas shaoránach de chuid an Aontais a chuir rialtas na hOstaire ar aghaidh (
36
) mheas an Chúirt, i bhfianaise na n‑iarmhairtí suntasacha do chás an duine lena mbaineann agus, go háirithe, maidir le gnáthfhorbairt a theaghlaigh agus a shaol gairmiúil a bhain leis an gcinneadh an t‑árachas a bhaineann le náisiúntacht na hOstaire a dheonú, a d’fhág go gcaillfí stádas saoránach den Aontas é, a chúlghairm, níor bhrath an cinneadh comhréireach thaobh tromchúiseacht na gcionta a rinne an duine seo. (
37
) Dá bhrí sin, chinn sé ‘níl an ceanglas comhréireachta chomh maith le prionsabal na comhréireachta á gcomhlíonadh atá spreagtha ag cionta riaracháin tráchta, de réir an dlí náisiúnta is infheidhme, pionós simplí airgid mar thoradh ar chinneadh den sórt sin’. Is é sin le rá, den chéad uair i gcomhthéacs an chásdlí sin, chinn an Chúirt go daingean nach gcomhlíonann cinneadh náisiúnta den sórt sin prionsabal na comhréireachta i ndlí an Aontais. (
38
)
4.
Prionsabail an chásdlí a bhaineann le hanailís a dhéanamh ar na coinníollacha chun náisiúntacht a fháil agus a chailliúint i bhfianaise dhlí an Aontais
44.
Go bunúsach is dhá phrionsabal cásdlí atá sa snáithe a eascraíonn as cásdlí na Cúirte a bhaineann le stádas saoránach den Aontas a chailleadh.
45.
Is é an chéad phrionsabal nach mór inniúlacht na mBallstát i gcúrsaí sealbhaithe agus cailleadh náisiúntachta a fheidhmiú i gcomhréir le dlí an Aontais. Agus an prionsabal sin á thuiscint, glactar leis go bhfuil tuiscint cheart ann ar an idirdhealú idir an inniúlacht eisiach sin agus feidhmiú na hinniúlachta sin i gcomhréir le dlíchóras an Aontais. I ndáil leis sin, ba mhaith liom a chur in iúl nár chuir an Chúirt inniúlacht seo na mBallstát faoi cheist riamh. Mar a scríobh an tAbhcóide Ginearálta Poiares Maduro, ‘ní hé go bhfuil sealbhú agus caillteanas náisiúntachta (agus dá bhrí sin saoránacht an Aontais) faoi réir dlí [an Aontais], ach ní mór na coinníollacha maidir le sealbhú agus cailleadh náisiúntachta a bheith ann comhoiriúnach le rialacha [dhlí an Aontais] agus urramaíonn sé cearta shaoránaigh na hEorpa’. (
39
) Dá bhrí sin, ní ceist atá ann baint as an bprionsabal seo an féidearthacht iomlán náisiúntacht a tharraingt siar, sa chás go gcaillfí stádas saoránach den Aontas dá gcaillfí é, ná a mheas go bhfuil coinníollacha sealbhaithe agus cailleadh náisiúntachta lasmuigh de rialú dhlí an Aontais. (
40
) Go deimhin, ní féidir éifeacht phraiticiúil a bhaint as stádas saoránach den Aontas agus, dá bhrí sin, ní féidir na cearta a thugann sé a shárú trí reachtaíocht náisiúnta a ghlacadh nach n‑urramaíonn ceart an Aontais agus, go háirithe, na prionsabail a eascraíonn as cásdlí na Cúirte, mar a luaitear thuas. (
41
)
46.
Is é an dara prionsabal go ndéantar athbhreithniú breithiúnach i bhfianaise dhlí an Aontais agus, go háirithe, i bhfianaise phrionsabal na comhréireachta. I gcomhthéacs prionsabal na comhréireachta a chomhlíonadh, ní mór roinnt gnéithe a chur san áireamh: ar an gcéad dul síos, an scrúdú aonair ar na hiarmhairtí a bhaineann le cailliúint stádas saoránach de chuid an Aontais don duine lena mbaineann agus do na baill dá dteaghlach maidir le stádas saoránach de chuid an Aontais do chailliúint na gceart atá ag aon saoránach den Aontas; ansin, an ceanglas go gcomhlíonfaidh na hiarmhairtí sin na cearta bunúsacha a ráthaítear leis an gCairt agus, ar deireadh, i gcás inarb infheidhme, leis an oibleagáid an náisiúntacht a aisghabháil ex tunc ón duine lena mbaineann. Tá na tosca sin riachtanach don athbhreithniú breithiúnach i bhfianaise dhlí an Aontais agus ní mór do na húdaráis inniúla agus do na cúirteanna náisiúnta scrúdú a dhéanamh ar chomhréireacht an chaillteanais náisiúntachta as a n‑eascraíonn cailleadh an stádais mar shaoránach den Aontas a éilíonn an Chúirt.
47.
Dá bhrí sin, is beag amhras atá ann, i bhfianaise na bprionsabal sin, nach mór scrúdú a dhéanamh ar an gcailliúint náisiúntachta, as a n‑eascraíonn caillteanas stádais mar shaoránach den Aontas, dá bhforáiltear leis an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí.
C. Prionsabail an chásdlí a chur i bhfeidhm maidir leis an gcás seo
48.
Ba mhaith liom a chur in iúl ag an tús, gur chaill an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí, i gcomhréir le § 8(1), an chéad abairt, den Dlí maidir le náisiúntacht ex lege a náisiúntacht Danmhargach nuair a shroich sí 22 bliain d’aois mar gheall ar easpa nasc éifeachtach leis an Danmhairg agus, ós rud é gur cuireadh isteach a iarratas chun náisiúntacht na Danmhairge a choinneáil tar éis 22 bliana d’aois, ní fhéadfadh sí leas a bhaint as an maolú dá bhforáiltear in § 8, an dara habairt de mhír 1, den dlí seo.
49.
Dá bhrí sin, caillfidh an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí a stádas mar shaoránach den Aontas, arb é, de réir cásdlí socair, stádas bunúsach náisiúnaigh na mBallstát. (
42
)
50.
Ag féachaint don chreat dlí-eolaíochta atá leagtha amach thuas (
43
) agus, go háirithe, do bhreithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, is léir go bhfuil cás saoránach den Aontas a shealbhaíonn náisiúntacht Ballstáit amháin agus a bhfuil a stádas caillte aige a thugtar faoi Airteagal 20 CFAE agus na cearta a ghabhann leis, is ar dhlí an Aontais a thagann, óna chineál agus a iarmhairtí. (
44
) Fágann sin, ós rud é go dtagann staid an iarratasóra sna príomhimeachtaí faoi raon feidhme dhlí an Aontais Eorpaigh, go gcaithfidh an Danmhairg, i bhfeidhmiú a dlínse in ábhair náisiúntachta, an dlí sin a urramú agus nach mór an staid sin a bheith faoi réir rialaithe maidir leis an gceart seo. (
45
)
51.
I bhfianaise an chinnidh sin, tagann an cheist an bhfuil caillteanas uathoibríoch náisiúntachta, dá bhforáiltear in § 8(1) de dhlí náisiúntachta na Danmhairge, i gcomhréir le dlí an Aontais Eorpaigh. Ba mhaith liom a chur in iúl, mar is léir ó chásdlí na Cúirte, go gcaithfidh caillteanas na náisiúntachta dá bhforáiltear leis an reachtaíocht náisiúnta a bheith comhsheasmhach leis an dlí sin, nach mór dó freagairt d’fhoras ar mhaithe le leas an phobail, rud a chiallaíonn gurb iomchuí é chun an cuspóir atá á shaothrú a bhaint amach agus nach gníomh treallach é an caillteanas náisiúntachta a bhaineann leis an reachtaíocht sin. (
46
)
52.
Maidir leis an gcaillteanas uathoibríoch, dá bhforáiltear in § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht, déanann an t‑iarratasóir é a thíolacadh sna príomhimeachtaí go bhfuil sé mar aidhm agus mar chuspóir aige nasc éifeachtach a choinneáil ar bun agus an caidreamh speisialta idir an Ballstát agus a shaoránaigh a chosaint, mar atá dlúthpháirtíocht agus dílseacht, ní iomchuí, áfach, an cuspóir sin a bhaint amach. Ina theannta sin, ní bheadh an caillteanas uathoibríoch dá bhforáiltear leis an bhforáil seo comhréireach agus bheadh sé contrártha dá bhrí sin d’Airteagal 20 CFAE, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7 den Chairt.
53.
Ar an taobh eile, seasann Rialtas na Danmhairge, ina bharúlacha i scríbhinn, nach foláir an scrúdú ar dhlíthiúlacht agus comhréireacht § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht i gcás daoine a bhfuil 22 bliana d’aois slánaithe acu tráth an iarratais ar náisiúntacht a choinneáil, a bheith bunaithe ar mheasúnú foriomlán ar chóras na Danmhairge chun náisiúntacht a chailleadh agus a aisghabháil. Ba cheart comhréireacht an chaillteanais de náisiúntacht na Danmhairge i gcás daoine a bhfuil 22 bliain d’aois slánaithe acu a mheasúnú freisin i bhfianaise na rialacha maidir le náisiúntacht a choinneáil go dtí an aois sin, atá, ina n‑iomláine, an‑neamhghlactha. Ina theannta sin, measann an rialtas sin go dtacaíonn dlíthiúlacht agus comhréireacht na rialacha maidir le cailliúint náisiúntachta na Danmhairge leis an bhfíric go bhféadfaidh sé a údarú, ar bhonn measúnaithe de réir an cháis, go gcoinneofar náisiúntacht i gcás ina dtíolactar an t‑iarratas roimh aois 22.
54.
Scrúdóidh mé, dá bhrí sin, i bhfianaise an chásdlí atá leagtha amach thuas, an bhfuil an reachtaíocht náisiúnta i dtrácht, lena bhforáiltear go gcailltear náisiúntacht na Danmhairge agus lena gcailltear stádas mar shaoránach de chuid an Aontais ar nós an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí, ag saothrú a chúis dhlisteanach agus an bhfuil sé in ann an cuspóir atá á shaothrú a bhaint amach agus cibé i gcás náisiúntacht na Danmhairge a chailleadh, comhlíonann sé prionsabal na comhréireachta maidir leis na hiarmhairtí a ghabhann leis do chás an iarratasóra sna príomhimeachtaí.
1.
Scrúdú ar dhlisteanacht an fhorais leasa ghinearálta atá á shaothrú ag an gcóras ina gcailltear náisiúntacht Dhanmhargach
55.
Ar an gcéad dul síos, is cuimhin liom gur rialaigh an Chúirt cheana féin go bhfuil sé dlisteanach do Bhallstát a bheith ag iarraidh caidreamh speisialta na dlúthpháirtíochta agus na dílseachta idir é féin agus a náisiúnaigh a chosaint chomh maith le cómhalartacht na gceart agus na ndualgas, atá mar bhonn don banna náisiúntachta. (
47
) Is é an tuairim ná go bhfuil sé dlisteanach, dá bhrí sin, do Bhallstát, i bhfeidhmiú a inniúlachta a cheadaíonn dó na coinníollacha a shainiú chun náisiúntacht a fháil agus a chailliúint, a mheas go léiríonn náisiúntacht an léiriú ar nasc éifeachtach idir é féin agus a náisiúnaigh, agus dá bharr sin caillteanas a náisiúntachta nó deireadh a chur le nasc éifeachtach maidir le cailliúint náisiúntachta. (
48
)
56.
Ar an dara dul síos, ba mhaith liom a chur in iúl freisin go raibh deis ag an gCúirt cheana féin, i mbreithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, go bhféadfar critéar atá bunaithe ar ghnáthchónaí náisiúnaigh an Bhallstáit sin ar feadh tréimhse sách fada ‘lasmuigh de [an] Ballstát [lena mbaineann] agus na críocha a bhfuil Conradh AE infheidhme maidir leo’ a mheas mar thoisc a léiríonn nach bhfuil an nasc éifeachtach sin ann. (
49
)
57.
Sa chás seo, mar is léir ón ord tagartha, tá sé i gceist le § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht cosc a chur ar náisiúntacht na Danmhairge a aistriú chuig daoine nach bhfuil nó nach bhfuil nasc éifeachtach acu leis an Danmhairg a thuilleadh. De réir Rialtas na Danmhairge, mheas reachtóir na Danmhairge go gcaillfeadh daoine a rugadh thar lear agus nach raibh cónaí orthu sa Danmhairg nó nach raibh cónaí orthu go suntasach sa Bhallstát sin a ndílseacht, a ndlúthpháirtíocht agus a nasc leis an mBallstát sin de réir a chéile de réir mar a fhásann siad. (
50
)
58.
Sna himthosca sin, táim den tuairim, mar a áitíonn Rialtas na Danmhairge agus Rialtas na Fraince agus an Coimisiún, go bhfuil sé dlisteanach, i bprionsabal, do Bhallstát a mheas go bhféadfaidh daoine a rugadh thar lear agus nach raibh cónaí orthu nó nach raibh cónaí orthu sa Bhallstát sin ar dhóigh a léireodh nasc éifeachtach leis an mBallstát sin a gcaidreamh dílseachta agus dlúthpháirtíochta agus a nasc leis an mBallstát sin a chailleadh de réir a chéile. I ndáil leis sin, tugaim dá aire go bhforáiltear le hAirteagal 7(1)(e) den Choinbhinsiún Eorpach um Náisiúntacht go bhféadfar náisiúntacht a chailleadh trí oibriú an dlí in éagmais aon nasc éifeachtach idir an Stát agus náisiúnach a bhfuil gnáthchónaí air nó uirthi thar lear. (
51
)
59.
Dá bhrí sin, is cosúil dom, i bprionsabal, go bhfuil sé dlisteanach do Bhallstát, ar thaobh amháin, a chinneadh nach léiríonn critéir amhail cónaí ar a chríoch ar feadh tréimhsí a bhfuil tréimhse níos lú ná bliain amháin nasc éifeachtaigh leis an mBallstát sin agus, ar an dara dul síos, a bheith in ann aois a bhunú, mar atá sa chás seo, 22 bliain d’aois, chun a scrúdú an bhfuil na coinníollacha maidir le náisiúntacht a chailleadh á gcomhlíonadh.
60.
É sin ráite, ní mór dom ceist thábhachtach a lua, ar mhaithe le hiomláine, a tharraing an Coimisiún anuas ina bharúlacha i scríbhinn agus a pléadh ag an éisteacht tar éis ceiste ón gCúirt, a théann níos faide ná an fhadhb atá os comhair na cúirte a rinne an tarchur. Is í an cheist an féidir a mheas gur critéar dlisteanach faoi dhlí an Aontais Eorpaigh é critéar maidir le caillteanas náisiúntachta atá bunaithe ar an bhfíoras go bhfuil cónaí ar náisiúnach Dhanmhargach lasmuigh den Danmhairg agus nach ndéantar idirdhealú ann idir cónaí laistigh den Aontas agus cónaí i dtríú Stát, i gcás ina gcaillfear stádas shaoránaigh an Aontais mar thoradh ar an gcaillteanas sin. (
52
)
61.
Go deimhin, bheadh iarmhairt ag cur i bhfeidhm critéar cónaithe den sórt sin, mar a chuir an Coimisiún in iúl go ceart ina bharúlacha scríofa agus ó bhéal, gur náisiúnach de chuid na Danmhairge é agus ar náisiúnach tríú tír é agus a rugadh i mBallstát eile, máthair nó athair Danmhargach a d’fheidhmigh a gceart chun saorghluaiseachta faoi Airteagal 21 CFAE, ar an gcaoi sin, a náisiúntacht Dhanmhargach a chailleadh trí oibriú an dlí agus, dá bhrí sin, a stádas mar shaoránach den Aontas, más rud é, nuair a shroicheann sí 22 bhliain d’aois, go gcomhlíonann sé na coinníollacha carnacha a leagtar síos sa chéad abairt de § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht agus nach dtairbhíonn den mhaolú dá bhforáiltear sa dara habairt de § 8(1) den dlí sin. I bhfocail eile, d’fhágfadh feidhmiú na gceart a ghabhann le stádas shaoránaigh an Aontais a thuismitheoirí, go gcaillfeadh an duine sin na cearta uile a ghabhann lena stádas mar shaoránach den Aontas, go paradacsach. (
53
) Ina theannta sin, tharlódh an caillteanas seo freisin nuair a bhainfeadh an duine seo, a rugadh i mBallstát eile, úsáid, idir 18 agus 22 bliain d’aois, as a cheart chun saorghluaiseachta agus as a cheart cónaithe, go háirithe, oibriú nó cónaí i mBallstát eile. (
54
)
62.
I ndáil leis sin, cé go bhfuil amhras ar an gCoimisiún faoi dhlisteanacht chritéir cónaithe den sórt sin agus faoin tionchar ginearálta atá aige ar shaorghluaiseacht na saoránach laistigh den Aontas, ní chreidim, sa chás seo, go bhfuil gá le mionanailís shonrach a dhíríonn ar an toisc sin chun an cheist a tharchuir an chúirt a rinne an tarchur a fhreagairt. Is léir ón ordú tagartha, cé is moite d’fhanacht trí nó ceithre seachtaine sa Fhrainc (
55
) nach raibh cónaí ar an iarratasóir sna príomhimeachtaí i mBallstát seachas an Danmhairg agus go raibh cónaí air i gcónaí sna Stáit Aontaithe. Mar sin féin, déanfaidh mé na ráitis seo a leanas i gcás tuairim dhifriúil a bheith ag an gCúirt.
63.
Ar an gcéad dul síos, is cuimhin liom nár tháinig an fhadhb atá leagtha amach sna pointí roimhe seo chun cinn sa chás ba bhun leis an mbreithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile, ós rud é go raibh an critéar bunaithe ar áit chónaithe dá bhforáiltear le reachtaíocht na hÍsiltíre i gceist sa chás, ní dhearna an breithiúnas sin idirdhealú idir cónaí san Ísiltír agus cónaí i mBallstát eile. (
56
) Mar sin, cé go bhfuil sé fíor cinnte, sa bhreithiúnas seo, gur mheas an Chúirt critéar den sórt sin a léiríonn easpa nasc éifeachtach, ghlac sí cúram mar sin féin a shonrú gur ceist chónaithe a bhí ann ‘lasmuigh den Bhallstát [lena mbaineann] agus na críocha a bhfuil an Conradh Aontais Eorpaigh infheidhme maidir leo’. (
57
)
64.
Ina dhiaidh sin, níor cheart dearmad a dhéanamh, i gcás saoránaigh den Aontas a rugadh sa Bhallstát óstach agus nár bhain úsáid riamh as an gceart chun saorghluaiseachta, gur chinn an Chúirt cheana féin go bhfuil na saoránaigh sin i dteideal brath ar Airteagal 21(1) CFAE agus ar na forálacha arna nglacadh lena chur i bhfeidhm. (
58
)
65.
Mar fhocal scoir, is léir dom gur critéar nach ndéanann aon idirdhealú, maidir le náisiúntacht a chailleadh ag 22 bliana d’aois, a fhágann go gcaillfidh an duine lena mbaineann a stádas mar shaoránach den Aontas, idir áit chónaithe nó fanacht i tríú Stát agus is ionann áit chónaithe nó fanacht i mBallstát agus teorannú soiléir ar an gceart chun saorghluaiseachta agus chun cónaithe laistigh de chríoch na mBallstát, rud a d’fhéadfadh náisiúnach na Danmhairge a dhíspreagadh an ceart seo a fheidhmiú. (
59
) Caithfidh mé a chur in iúl, maidir leis sin, nach bhfeicim conas a d’fhéadfaí a rá go bhfuil srian den sórt sin ar cheart saorghluaiseachta agus cónaithe shaoránaigh an Aontais comhréireach. Go deimhin, ós rud é go bhféadfadh saoránach de chuid an Aontais a náisiúntacht a chailleadh trína áit chónaithe a bhunú i mBallstát seachas an Ballstát ina bhfuil an náisiúntacht sin aige, cuireann sé srian díréireach, dar liom, ar cheart saorghluaiseachta agus cónaithe an tsaoránaigh sin. Mar a thug an Coimisiún le fios go ceart ag an éisteacht, níor cheart cónaí agus fanacht ar chríoch an Aontais Eorpaigh a mheas mar réabadh ar an bhfíornasc atá idir saoránach den Aontas agus a Bhallstát tionscnaimh.
66.
Faoi na coinníollacha sin, agus na forchoimeádais atá agam maidir leis na héifeachtaí ar shaorghluaiseacht saoránach laistigh den Aontas ag critéar cónaithe amhail an ceann dá bhforáiltear in § 8(1), an chéad abairt, den náisiúntacht, á gcur san áireamh agam, in imthosca an cháis sna príomhimeachtaí, ní chuireann dlí an Aontais bac, i bprionsabal, ar Bhallstát foráil a dhéanamh, sna cásanna dá dtagraítear san fhoráil sin, ar chúiseanna leasa ghinearálta, go gcaillfear náisiúntacht, fiú amháin más rud é go gcaillfí an náisiúntacht sin don duine lena mbaineann, i stádas an duine sin mar shaoránach den Aontas.
2.
Athbhreithniú ar chomhréireacht na reachtaíochta náisiúnta atá i gceist i bhfianaise na n‑iarmhairtí a ghabhann léi don duine lena mbaineann
67.
I bhfianaise chásdlí na Cúirte agus, go háirithe, mhíreanna 40 go 42 den bhreithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile, (
60
) tá amhras orm maidir le prionsabal na comhréireachta a bheith á chomhlíonadh ag an gcóras maidir le náisiúntacht na Danmhairge a chailleadh, a tharlaíonn ag 22 bliana d’aois, dá bhforáiltear in § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht agus a chuireann údaráis na Danmhairge i bhfeidhm sa chleachtas riaracháin. Ní ó ghné amháin de na rialacha atá i gceist sna príomhimeachtaí atá m’amhrais ach i roinnt comhghnéithe den chóras sin, agus a bhaineann leis an easpa, ar thaobh amháin, scrúdú aonair ar na hiarmhairtí a bhaineann le cailleadh saoránachta an Aontais maidir le dlí an Aontais maidir le haon duine a chuir a iarratas isteach tar éis 22 bliana d’aois agus, ar an taobh eile, i ndáil le haisghabháil ex tunc na náisiúntachta caillte.
(a)
Easpa scrúdú aonair córasach ar na hiarmhairtí a bhaineann le cailliúint stádais mar shaoránach de chuid an Aontais faoi dhlí an Aontais d’aon duine a chuir a iarratas isteach tar éis 22 bliain d’aois
68.
Ba mhaith liom a chur in iúl go mbaineann amhras na cúirte a rinne an tarchur leis an bhfíoras go gcailltear náisiúntacht na Danmhairge agus, dá bhrí sin, stádas saoránach den Aontas go huathoibríoch agus nach bhforáiltear d’aon eisceacht sa Dlí maidir le náisiúntacht. Mar a luaigh an Coimisiún ag an éisteacht, sa chás atá i gceist sna príomhimeachtaí, níor bhain an duine a ndearna an caillteanas sin difear dó leas riamh as scrúdú aonair ar a chás féin agus, más iomchuí, ar chás a theaghlaigh. Is cosúil go bhfuil an pointe sin i gcroílár na ndeacrachtaí a bhaineann leis an gcóras maidir le náisiúntacht a chailleadh go huathoibríoch a bhfuil dúshlán ina leith sa chás seo
69.
Ar an gcéad dul síos, tugaim faoi deara gurb é an t‑aon bhealach atá ar fáil do náisiúnach Danmhargach chun leas a bhaint as scrúdú aonair ar na hiarmhairtí a bhaineann le cailliúint na náisiúntachta, as a n‑eascraíonn cailliúint stádais mar shaoránach den Aontas, faoi dhlí an Aontais, iarratas ar choinneáil náisiúntacht na Danmhairge a chur isteach sula mbeidh 22 bhliain d’aois slánaithe (
61
) agus, go sonrach, idir 21 agus 22 bliain d’aois (
62
) ar thréimhse an‑ghearr é, dar liom. Má chuirtear a iarratas isteach tar éis na haoise sin, ní scrúdófar é ach amháin chun a fháil amach an bhfuil na coinníollacha a leagtar síos sa chéad abairt de § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht á gcomhlíonadh. Más amhlaidh an cás, diúltófar dá iarratas go huathoibríoch (
63
) agus ní hamháin go gcaillfidh an duine lena mbaineann náisiúntacht na Danmhairge agus, dá bhrí sin, a stádas mar shaoránach den Aontas, ach ní bhaineann sé leas, tráth ar bith, as scrúdú aonair ar iarmhairtí an chaillteanais sin ó thaobh dhlí an Aontais de.
70.
Ar an dara dul síos, tugaim faoi deara go bhfuil sé soiléir ó na mínithe a thug an chúirt a rinne an tarchur, tar éis an breithiúnas a thabhairt in Tjebbes agus páirtithe eile, gur chinn an Aireacht Inimirce agus Lánpháirtíochta go ndéanfadh iar-náisiúnaigh de chuid na Danmhairge a shroich 22 bliain d’aois ar nó tar éis an 1 Samhain 1993, a rinne iarratas ar a náisiúntacht Dhanmhargach a choinneáil sular shroich siad 22 bliain d’aois agus a bhí ina n‑ábhar do chinneadh go gcaillfí náisiúntacht faoi § 8 den Dlí maidir le náisiúntacht, rud a d’fhéadfadh go gcaillfí saoránacht an Aontais dá bharr agus athbhreithniú a iarraidh ar an gcinneadh seo. (
64
) Mar sin, cé go raibh na náisiúnaigh sin in ann leas a bhaint as athbhreithniú den sórt sin faoi dhlí an Aontais, ní raibh an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí, a raibh 22 bliain d’aois slánaithe acu tar éis an 1 Samhain 1993, in ann leas a bhaint as, áfach, ós rud é gur chuir sí iarratas isteach ar choinneáil náisiúntachta 43 lá tar éis 22 bliain d’aois.
(1) Na hagóidí a líomhain Rialtas na Danmhairge
71.
Maidir leis an gcúis leis an gceanglas a leagtar síos sa chéad abairt de § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht nach mór an t‑iarratas chun saoránacht na Danmhairge a choinneáil a bheith curtha isteach roimh 22 bliain d’aois, léiríonn an chúirt a rinne an tarchur go bhfuil sé soiléir ón obair ullmhúcháin don fhoráil seo, gur mheas an Coimisiún, nuair a leasaigh reachtas na Danmhairge í chun an breithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile a chomhlíonadh, ‘nach cosúil nach gcuireann an breithiúnas seo féidearthacht chórasach scrúdú [aonair] den sórt sin i bhfeidhm’.
72.
Chuige sin, d’áitigh Rialtas na Danmhairge, ina bharúlacha scríofa agus ó bhéal, nach leanann sé ón mbreithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile go bhféadfaí scrúdú aonair a dhéanamh tráth ar bith, nuair is mian leis an duine lena mbaineann. De réir a léirithe ar an mbreithiúnas sin, is leor scrúdú aonair den sórt sin a dhéanamh, is é sin, dar leis, má dhéantar an t‑iarratas ar náisiúntacht a choinneáil roimh 22 bhliain d’aois.
73.
Sa chás seo, dá nglacfaí leis an léiriú sin, thiocfadh na ceisteanna seo a leanas chun cinn ansin: dá mbreathnófaí, i gcásanna áirithe, gur féidir le duine náisiúntacht Ballstáit a chailleadh, agus go gcaillfí stádas an Aontais dá bharr, gan scrúdú aonair a dhéanamh ag am ar bith ar an gcaillteanas sin agus ar na hiarmhairtí a ghabhann leis don duine seo maidir le dlí an Aontais? Agus ar cheart dúinn a mheas, mar a thugann an rialtas seo le fios, gur féidir teorainn a chur le tréimhse teorann an oibleagáid atá ar na Ballstáit an scrúdú aonair seo a dhéanamh, mar a bunaíodh i gcásdlí na Cúirte?
74.
De bharr na gceisteanna sin, tháinig mé ar an tátal nach féidir leis an reachtas agus le Rialtas na Danmhairge an léiriú sin ar an mbreithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile a bhaint amach sa mhéid is go bhfuil sé bunaithe ar mhíléamh ar an mbreithiúnas sin.
75.
Ar an gcéad dul síos, déanann léamh den sórt sin, i mo thuairim, neamhaird ar an oibleagáid atá ar na húdaráis inniúla agus ar na cúirteanna náisiúnta, ar thaobh amháin, prionsabal na comhréireachta a urramú maidir le stádas saoránach de chuid an Aontais a chailleadh agus, ar an taobh eile, scrúdú aonair a dhéanamh, faoi chuimsiú an phrionsabail seo a chomhlíonadh, ar na hiarmhairtí a bhaineann le cailliúint an stádais seo i bhfianaise dhlí an Aontais.
76.
Ar an dara dul síos, is ionann léiriú den sórt sin agus ligean do na Ballstáit Airteagal 20 CFAE a bhaint, mar a léiríonn an Chúirt, a éifeacht úsáideach i gcásanna amhail an ceann sna príomhimeachtaí. Ba mhaith liom a chur in iúl, de réir cásdlí socair, go bhfuil saoránacht an Aontais ceaptha mar stádas bunúsach náisiúnaigh na mBallstát. Dá bhrí sin, ní féidir a éifeachtacht a bhaint den stádas sin agus, dá bhrí sin, ní féidir na cearta a thugann sé a shárú trí reachtaíocht náisiúnta a ghlacadh nach gcomhlíonann dlí an Aontais.
(2) Léamh ceart an bhreithiúnais i Tjebbes agus páirtithe eile
77.
Ba mhaith liom a chur in iúl go bhfuil sé soiléir ó chásdlí na Cúirte nach gceadaítear breithniú a dhéanamh ar an bprionsabal nach mór inniúlacht na mBallstát i gcúrsaí sealbhaithe agus caillteanas náisiúntachta a fheidhmiú ag féachaint go cuí do dhlí an Aontais go bhfuil na coinníollacha ina gcailltear náisiúntacht, rud a fhágann go gcailltear stádas saoránach de chuid an Aontais, nach bhfuil aon smacht acu ar dhlí an Aontais. (
65
) I dtaca leis sin, chinn an Chúirt, i mbreithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, go mbeadh caillteanas uathoibríoch náisiúntacht Ballstáit ar neamhréir le prionsabal na comhréireachta mura gceadódh na rialacha náisiúnta ábhartha, tráth ar bith, scrúdú aonair a dhéanamh ar iarmhairtí an chaillteanais sin do na daoine lena mbaineann i bhfianaise dhlí an Aontais. (
66
)
78.
Murab ionann agus an méid a bhreithnigh an Chúirt i míreanna 41 agus 42 den bhreithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile, i gcás cosúil le cás an iarratasóra sna príomhimeachtaí, nuair a chailltear náisiúntacht Danmhargach go huathoibríoch agus as a leanann cailliúint stádais mar shaoránach den Aontas, tugaim faoi deara nach bhfuil údaráis na Danmhairge in ann, go teagmhasach, iarmhairtí an chaillteanais sin a scrúdú do gach náisiúnach Dhanmhargach a d’iarr a náisiúntacht Dhanmhargach a choinneáil tar éis 22 bliain d’aois. Go deimhin, ní bhaineann na náisiúnaigh sin tairbhe as scrúdú aonair, tráth ar bith, ar chomhréireacht na n‑iarmhairtí a bhaineann leis an gcaillteanas sin dóibh i bhfianaise dhlí an Aontais. Ní hamháin go bhfuil scrúdú den sórt sin uathoibríoch, i mo thuairimse, de réir mar a chinneann an chúirt a rinne an tarchur, ach go bhfuil sé córasach freisin.
79.
Tugann léamh ceart an bhreithiúnais in Tjebbes agus páirtithe eile le tuiscint nach mór gach cás ina gcailltear náisiúntacht, as a dtagann cailleadh stádais mar shaoránach de chuid an Aontais, a bheith in ann a scrúdú i bhfianaise phrionsabal na comhréireachta, arna léiriú ag an gCúirt i gcásdlí a bhaineann le hAirteagal 20 CFAE, lena ngabhann oibleagáid scrúdú aonair freisin i gcás daoine atá i gcás amhail chás an iarratasóra sna príomhimeachtaí. Mar sin féin, i bhfianaise na reachtaíochta atá i gceist sna príomhimeachtaí, ní féidir scrúdú a dhéanamh choíche ar chásanna áirithe ina bhféadfadh iarmhairtí díréireacha a bheith ag baint le cailliúint stádas shaoránaigh an Aontais faoi dhlí an Aontais cé go gcailleann na daoine lena mbaineann na cearta uile a bhaineann leis an stádas sin.
80.
An féidir linn glacadh leis seo? Ní dóigh liom.
81.
Is cuimhin liom, i dtaca leis seo, gur chinn an Chúirt cheana féin, sa bhreithiúnas in Wiener Landesregierung, go dtugann aon chaillteanas, fiú go sealadach, ar stádas saoránach de chuid an Aontais le tuiscint go mbainfear an fhéidearthacht don duine lena mbaineann, ar feadh tréimhse éiginnte na cearta go léir a thugtar leis an stádas seo a theachtadh. (
67
) Dá bharr sin, i gcás amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí, i gcás ina bhfuil a náisiúntacht iomlán caillte cheana féin ag duine ag 22 bliain d’aois agus, dá bhrí sin, a stádas mar shaoránach den Aontas gan an deis a bheith aige an caillteanas sin a chonspóid, ag féachaint do na hiarmhairtí a ghabhann leis sin, faoi dhlí an Aontais, tá oibleagáid ar an mBallstát lena mbaineann éifeachtacht Airteagal 20 CFAE a áirithiú.
82.
Más rud é, mar atá sa chás seo, go bhfuil na cúiseanna atá le náisiúntacht a chailleadh, as a dtagann stádas saoránach de chuid an Aontais, dlisteanach, i bprionsabal, ní fhéadfaidh an caillteanas sin tarlú ach amháin má urramaíonn na húdaráis inniúla agus na cúirteanna náisiúnta prionsabal na comhréireachta. Is rud amháin é gur féidir leis an reachtaíocht náisiúnta riail a leagan síos maidir le cailliúint náisiúntachta ex lege, rogha reachtach den sórt sin a thagann faoi inniúlacht eisiach na mBallstát. Ní hionann an fíoras nach gcuireann an nós imeachta náisiúnta dá bhforáiltear sa reachtaíocht sin ar chumas an duine lena mbaineann agóid a dhéanamh i gcoinne an chaillteanais sin i gcomhthéacs athbhreithniú ar chomhréireacht (
68
) agus, dá bhrí sin, tairbhe a bhaint as scrúdú aonair ar iarmhairtí an chaillteanais sin. Dá bhrí sin, ní mór idirdhealú a dhéanamh idir an fíoras go bhféadfadh Ballstát foráil a dhéanamh go dlisteanach maidir le cailliúint náisiúntachta agus prionsabal comhréireachta an chaillteanais sin a chomhlíonadh i bhfianaise dhlí an Aontais.
83.
Sna himthosca sin, d’fhéadfaí a mhaíomh nach mbeadh scrúdú aonair chomh huile agus go córasach dá leithéid ar dhaoine a rinne a n‑iarratas tar éis 22 bliain d’aois in ann an cuspóir atá á shaothrú ag an oibleagáid scrúdú comhréireachta a dhéanamh a bhaint amach, eadhon chun cumasú dóibh náisiúntacht an Bhallstáit i dtrácht a choinneáil agus, dá bhrí sin, stádas saoránach den Aontas, agus gur cinneadh treallach agus neamhréireach é an díothacht náisiúntachta a ghabhann leis an bhforáil i gceist.
84.
Mar léiriú, i gcás beirt deirfiúracha le náisiúntacht na Danmhairge, AA agus BB. Rugadh AA sa Danmhairg ach bhog sí go dtí na Stáit Aontaithe lena tuismitheoirí cúpla mí i ndiaidh a breithe. Ar an láimh eile, rugadh BB sna Stáit Aontaithe, agus tá sé sa chás céanna leis an iarratasóir sna príomhimeachtaí. Sa chás seo, mar thoradh ar § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht a chur i bhfeidhm maidir leis an dá dheirfiúr sin, coinneoidh AA a náisiúntacht Dhanmhargach de bharr a breithe sa Danmhairg, agus caillfidh a deirfiúr BB, a d’iarr náisiúntacht na Danmhairge a choinneáil go gairid tar éis dóibh 22 bhliain d’aois a shlánú, a náisiúntacht go huathoibríoch agus, dá bhrí sin, a stádas mar shaoránach den Aontas, gan an fhéidearthacht a bheith ann cur i gcoinne caillteanas den sórt sin.
85.
Sa chás seo, shonraigh an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí, mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt ag an éisteacht, go raibh a deartháireacha agus a deirfiúracha in ann a náisiúntacht Dhanmhargach a choinneáil agus, dá bhrí sin, a stádas mar shaoránaigh den Aontas a choinneáil toisc gur chuir siad an t‑iarratas isteach go tráthúil. Dá bhrí sin, ní mór dúinn aghaidh a thabhairt ar chás inarb é an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí, laistigh dá teaghlach, an t‑aon duine a chaill náisiúntacht na Danmhairge agus, dá bhrí sin, a stádas mar shaoránach den Aontas.
86.
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go dtugann an scrúdú aonair ar chás an duine lena mbaineann, i gcás inarb iomchuí, go ndéanfar cás a theaghlaigh a scrúdú chun an cinneadh ó thaobh cailliúint náisiúntacht an Bhallstáit lena mbaineann i gceist, nuair a bheidh sé níos mó ná stádas an tsaoránaigh den Aontas, beidh iarmhairtí acu a dhéanfaidh difear díréireach, i ndáil leis an gcuspóir atá á shaothrú ag an reachtóir náisiúnta, ar ghnáthfhorbairt a theaghlaigh agus a shaol gairmiúil, maidir le dlí an Aontais. (
69
) In éagmais tástála comhréireachta den sórt sin, ní bheidh na húdaráis náisiúnta inniúla agus, i gcás inarb iomchuí, na cúirteanna náisiúnta in ann iad féin a shásamh go bhfuil caillteanas náisiúntachta den sórt sin i gcomhréir leis na cearta bunúsacha a ráthaítear leis an gCairt agus, go háirithe, an ceart chun meas a bheith aige ar shaol an teaghlaigh, mar atá leagtha amach in Airteagal 7 den Chairt. (
70
)
87.
Táim den tuairim mar sin, gan beann ar rogha dhlisteanach an reachtais náisiúnta cé acu a thabharfaidh isteach teorainn ama chun náisiúntacht a chailliúint ex lege nó gan í a thabhairt isteach, nach mór do na húdaráis inniúla nó, i gcás inarb iomchuí, na cúirteanna náisiúnta a bheith in ann scrúdú a dhéanamh ina n‑aonar ar aon chaillteanas náisiúntachta, rud a fhágann go gcaillfear stádas an Aontais Eorpaigh, tráth a dhéanfar an t‑iarratas ar náisiúntacht a choinneáil. Sa chás seo, tagann an cheist chun cinn maidir le cén tréimhse ba cheart a chur san áireamh chun scrúdú den sórt sin a dhéanamh i gcomhthéacs na tástála comhréireachta. I ndáil leis sin, chuir an Coimisiún in iúl, mar is ceart, go bhféadfaí an scrúdú sin a dhéanamh agus cás an duine lena mbaineann ag 22 bliain d’aois á cur san áireamh aige. Ós rud é go bhféadfaí scrúdú aonair a dhéanamh freisin nuair a bheadh an t‑iarratas ar chothabháil náisiúntachta curtha isteach tar éis 22 bliain d’aois, dá gcuirfí teorainn dá leithéid leis an tréimhse a cuireadh san áireamh chun an scrúdú seo a dhéanamh, is é mo thuairim go n‑urramófaí prionsabal na deimhneachta dlíthiúla agus prionsabal na comhréireachta araon. I ndáil leis sin, ba cheart a lua freisin, má dhéantar an scrúdú sin agus cás an duine lena mbaineann á chur san áireamh agus é 22 bhliain d’aois, go bhféadfaí scrúdú nua ar na fíorais sin a éileamh mar sin féin má tá fíorais nua ann i gcásanna áirithe.
(b)
Easpa téarnamh ex tunc náisiúntachta i réim ina gcailltear í go huathoibríoch agus go bhféadfaí é a aisghabháil ina dhiaidh sin faoi chuimsiú nós imeachta eadóirseachta ginearálta
88.
Mar a thug mé le fios cheana, tá an chúirt a rinne an tarchur ag déanamh iontais freisin faoin deacracht a bhaineann le náisiúntacht a aisghabháil trí eadóirseacht tar éis 22 bliain d’aois. I ndáil leis sin, áitíonn Rialtas na Danmhairge go ndéanfar scrúdú ar chomhréireacht an chaillteanais náisiúntachta dá bhforáiltear in § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht i gcás daoine a bhfuil 22 bhliain d’aois slánaithe acu tráth an iarratais ar náisiúntacht a choinneáil, a bheith bunaithe ar mheasúnú foriomlán ar chóras na Danmhairge chun náisiúntacht a chailleadh agus a aisghabháil.
89.
I dtaca leis sin, mar a luaigh mé cheana, tugann réim an chaillteanais uathoibríoch náisiúntachta an féidearthacht d’iar-náisiúnaigh na Danmhairge an náisiúntacht sin a aisghabháil níos déanaí faoi chuimsiú an nós imeachta eadóirseachta ginearálta, ar choinníoll go gcomhlíonann siad sraith ceanglais, ina measc siúd a bhfuil cónaí orthu sa chríoch náisiúnta tráth an iarratais ar eadóirseacht agus a bhfuil 9 mbliana de chónaí gan bhriseadh acu sa Danmhairg. (
71
)
90.
An leor an fhéidearthacht seo maidir le náisiúntacht a aisghabháil chun a mheas go gcomhlíonann an córas ina gcailltear náisiúntacht na Danmhairge go huathoibríoch ceanglais dhlí an Aontais, mar a léiríonn an Chúirt in Tjebbes agus páirtithe eile iad?
91.
Ní dóigh liom.
92.
Ar an gcéad dul síos, mar a mhínigh mé cheana féin, tá an prionsabal leagtha síos ag an gCúirt, ina cásdlí, nach mór inniúlacht na mBallstát i ndáil le náisiúntacht a fháil agus a chailleadh a fheidhmiú i gcomhréir le dlí an Aontais. (
72
)
93.
Ar an dara dul síos, mar a luaigh mé freisin, chinn an Chúirt cheana féin, i gcás ina dtarlaíonn caillteanas náisiúntacht Ballstáit go huathoibríoch agus ina gcailltear stádas mar shaoránach den Aontas, go gcaithfidh na húdaráis náisiúnta inniúla agus na cúirteanna náisiúnta a bheith in ann ní amháin scrúdú a dhéanamh, go teagmhasach, ar iarmhairtí an chaillteanais náisiúntachta sin, ach freisin, i gcás inarb iomchuí, náisiúntacht an duine lena mbaineann a aisghabháil ex tunc, ócáid na hiarrata, ar dhoiciméad taistil nó ar aon doiciméad eile lena bhfianaítear a náisiúntacht. (
73
)
94.
Ba chóir a thabhairt faoi deara nach ndéantar foráil sa scéim um chailliúint náisiúntacht na Danmhairge atá i gceist sna príomhimeachtaí don fhéidearthacht seo, contrártha leis an méid a bhí ag an gCúirt sa bhreithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile. Mar sin féin, ciallaíonn caillteanas náisiúntachta den sórt sin, fiú ar feadh tréimhse socraithe cúpla bliain, mar atá sa chás seo, tugann sé le tuiscint go bhfuil an duine lena mbaineann díothach, ar feadh na tréimhse seo, de na cearta uile a thugann an saoránach den Aontais. (
74
) Dá bhrí sin, measaim nach leor an fhéidearthacht seo maidir le náisiúntacht a aisghabháil, fiú amháin i gcás maolú ar na ceanglais chónaithe ghinearálta, chun a mheas go gcomhlíonann an córas um chailliúint uathoibríoch náisiúntacht na Danmhairge na ceanglais a eascraíonn as prionsabal na comhréireachta faoi Airteagal 20 CFAE.
95.
Sna himthosca sin, táim den tuairim go ndéanfar athbhreithniú ar chomhréireacht, maidir le dlí an Aontais, ar na hiarmhairtí a bhaineann le cailleadh náisiúntachta, nuair a chailltear stádas saoránach den Aontas i gceist leis sin, nach ndéanfar sin ach amháin má tá an iarraidh sin déanta sula mbeidh 22 bliain d’aois slánaithe ag an duine lena mbaineann agus gan náisiúntacht an duine sin a aisghabháil ex tunc ní leor sin chun na ceanglais a eascraíonn as dlí an Aontais, arna léiriú ag an gCúirt i mbreithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, a chomhlíonadh.
V. Conclúid
96.
I bhfianaise na mbreithnithe sin roimhe seo, molaim go dtabharfaidh an Chúirt freagra ar an gceist a tharchuir an Chúirt chun réamhrialú ón Østre Landsret (Cúirt Réigiúnach an Oirthir, an Danmhairg) mar a leanas:
Maidir le hAirteagal 20 CFAE, arna léamh i bhfianaise Airteagal 7 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht Ballstáit lena ndéantar foráil, faoi choinníollacha áirithe, maidir le náisiúntacht an Bhallstáit sin a chailleadh go huathoibríoch ag 22 bliain d’aois as easpa nasc éifeachtach in éagmais iarratais ar náisiúntacht a chothabháil roimh an aois sin, a thabhaíonn, i gcás daoine nach bhfuil náisiúntacht Ballstáit eile acu freisin, go gcaillfear a stádas mar shaoránaigh den Aontas agus na cearta a ghabhann leis, gan scrúdú aonair a dhéanamh nuair a dhéanfar an iarraidh sin tar éis 22 bliana d’aois, i bhfianaise phrionsabal na comhréireachta, na hiarmhairtí a bheadh ag caillteanas den sórt sin ar a gcás maidir le dlí an Aontais, agus an fhéidearthacht náisiúntacht a aisghabháil ex tunc ó na daoine lena mbaineann nuair a dhéanann siad iarratas ar dhoiciméad taistil nó ar dhoiciméad taistil ar bith eile a dhearbhaíonn a náisiúntacht.
(
1
)	Bunteanga: an Fhraincis.
(
2
)	Breithiúnas an 2 Márta 2010 (C‑135/08, EU:C:2010:104, ‘Rottmann’).
(
3
)	Breithiúnas an 12 Márta 2019 (C‑221/17, Tjebbes agus páirtithe eile, EU:C:2019:189).
(
4
)	Breithiúnas an 18 Eanáir 2022 (C‑118/20, Wiener Landesregierung, EU:C:2022:34).
(
5
)	Is léir ón ordú tagartha go bhfuil cleachtas riaracháin na hAireachta Inimirce agus Lánpháirtíochta maidir le cur i bhfeidhm Airteagal 8(1) den Acht um Shaoránacht bunaithe ar obair ullmhúcháin na forála seo.
(
6
)	Maidir leis an gcritéar cónaithe, nach bhfuil i gceist sa chás seo, míníonn an chúirt a rinne an tarchur, de réir chleachtas riaracháin na hAireachta Inimirce agus Lánpháirtíochta, go bhfuil an critéar sin comhlíonta i gcás ina mbaineann sé le cónaí atá cláraithe i gClár Lárnach na nDaoine CPR) 3 mhí ar a laghad roimh aois 22, nó i gcás inar féidir leis an duine lena mbaineann a chruthú go raibh seoladh aige sa Danmhairg ar feadh 3 mhí as a chéile ar a laghad roimh an aois sin agus a bhí beartaithe ón tús ar feadh tréimhse 3 mhí ar a laghad. De réir na cúirte seo, nuair a chónaítear ort san Fhionlainn nó sa tSualainn ar feadh tréimhse 7 mbliana ar a laghad comhshamhlaítear thú chun cónaí sa Danmhairg.
(
7
)	Is léir ón ordú tagartha, sa chás seo, de réir chleachtas riaracháin na hAireachta Inimirce agus Lánpháirtíochta, gur féidir béim a leagan go háirithe ar an bhfios go ndearnadh na tréimhsí fanachta go gairid roimh 22 bliana d’‘aois nó má théann siad siar go leor blianta roimhe sin, má tá siad ceaptha mian an iarratasóra féin a léiriú chun cuairt a thabhairt ar an Danmhairg nó mar thoradh, go háirithe, ar shocruithe a rinne na tuismitheoirí nó an fostóir.
(
8
)	Tagraíonn an chúirt a rinne an tarchur tagairt d’alt 2.2.2 den mheabhrán míniúcháin a ghabhann le dréacht‑Dlí Uimh. L 138 an 28 Eanáir 2004, maidir le § 8 den dlí ar náisiúntacht.
(
9
)	Ba cheart a mheabhrú go n‑eascraíonn an coinníoll seo as § 8, mír 1, an dara habairt, den Dlí maidir le náisiúntacht.
(
10
)	Maidir leis na coinníollacha ginearálta sin, féach mír 8 den Tuairim seo. Deir an chúirt a rinne an tarchur go bhforáiltear le § 44(1) den dlí bunúsach nach féidir le haon eachtrannach saoránacht na Danmhairge a fháil ach amháin de bhua an dlí. Dá bhrí sin, ní mór eadóirseacht a dhéanamh le dlí ina luaitear go sainráite ainm gach duine eadóirsithe.
(
11
)	Féach, i ndáil leis sin, mír 9 den Tuairim seo.
(
12
)	Maidir le cleachtas riaracháin na hAireachta Inimirce agus Lánpháirtíochta a bhaineann leis an gcritéar ‘áit chónaithe’, féach fonóta 10 a ghabhann leis an Tuairim seo.
(
13
)	Mar mheabhrúchán, bhí náisiúntacht Ghearmánach faighte ag an Uasal Rottmann trí eadóirseacht chalaoiseach.
(
14
)	Féach Breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais an 7 Iúil, 1992, Micheletti agus páirtithe eile (C‑369/90, EU:C:1992:295, mír 10) ‘tagann sainmhíniú na gcoinníollacha chun náisiúntacht a fháil agus a chailleadh, i gcomhréir leis an dlí idirnáisiúnta, faoi inniúlacht gach Ballstáit, inniúlacht nach mór a fheidhmiú i gcomhréir le dlí an Aontais‘. Béim curtha leis. Meabhraím go raibh an smaoineamh sin leagtha amach cheana féin ag an gCúirt i mBreithiúnas an 12 Samhain 1981, Airola v an Coimisiún (72/80, EU:C:1981:267, mír 8
et seq.) agus an 7 Feabhra 1979, Auer (136/78, EU:C:1979:34, mír 28). Go deimhin, is prionsabal ginearálta é sin de dhlí an Aontais a chuirtear i bhfeidhm i réimse shaoránacht an Aontais.
(
15
)	Breithiúnas in Rottmann, míreanna 39 agus 45 agus an cásdlí dá dtagraítear.
(
16
)	Breithiúnas Rottmann, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear. Meabhraím gur bhraith an Chúirt, i mír 41 den bhreithiúnas sin, ag brath ar chásdlí socair a bhaineann le cásanna ina ndéantar reachtaíocht arna glacadh in ábhar a thagann faoi inniúlacht náisiúnta a mheasúnú i bhfianaise dhlí an Aontais. Féach freisin Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Poiares Maduro sa chás sin (C‑135/08, EU:C:2009:588, mír 20).
(
17
)	Míreanna 42 agus 43.
(
18
)	Breithiúnas Rottmann, mír 48.
(
19
)	Breithiúnas Rottmann, mír 54. Féach freisin míreanna 51 go 53.
(
20
)	Breithiúnas Rottmann, mír 56. Béim curtha leis.
(
21
)	Breithiúnas Rottmann, mír 59 agus an chuid oibríochtúil.
(
22
)	Is é sin, go bhfuil cónaí ar aon náisiúnach de chuid na hÍsiltíre a bhfuil náisiúntacht Ballstáit eile aige freisin lasmuigh den Ísiltír agus de na críocha a bhfuil feidhm ag Conradh an Aontais Eorpaigh maidir leo ar feadh tréimhse 10 mbliana gan bhriseadh.
(
23
)	Sa chás ba chúis le breithiúnas Rottmann, cinneadh aonair a bhí ann náisiúntacht a tharraingt siar, bunaithe ar iompar an duine lena mbaineann.
(
24
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 30 agus an cásdlí dá dtagraítear.
(
25
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 32.
(
26
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 35. Féach freisin breithiúnas Rottmann, mír 51.
(
27
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 39.
(
28
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, míreanna 40 agus 41.
(
29
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 42 agus an chuid oibríochtúil
(
30
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 45 agus an chuid oibríochtúil
(
31
)	C‑118/20, EU:C:2021:530. Féach mír 47 et seq.
(
32
)	Breithiúnas Wiener Landesregierung, mír 44 agus mír 1 den chuid oibríochtúil.
(
33
)	Breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais Wiener Landesregierung, mír 58 agus an cásdlí dá dtagraítear. Ba cheart a thabhairt faoi deara, i mír 49 den bhreithiúnas sin, i gcomhthéacs an scrúdaithe ar an dara ceist a tarchuireadh chun réamhrialú, gur chinn an Chúirt, ag tagairt do mhír 62 de bhreithiúnas Rottmann, go bhfuil feidhm ag na prionsabail a eascraíonn as dlí an Aontais maidir le hinniúlacht na mBallstát in ábhair náisiúntachta agus ag a n‑oibleagáid an dlínse sin a fheidhmiú i gcomhréir le dlí an Aontais maidir leis an mBallstát óstach agus maidir leis an mBallstát ina bhfuil náisiúntacht tionscnaimh araon.
(
34
)	Breithiúnas Wiener
Landesregierung, mír 59 agus an cásdlí dá dtagraítear.
(
35
)	Breithiúnas Wiener Landesregierung mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear.
(
36
)	Breithiúnas Wiener Landesregierung, míreanna 60 agus 62 go 72.
(
37
)	Breithiúnas Wiener Landesregierung, mír 73.
(
38
)	Breithiúnas Wiener Landesregierung, mír 74 agus mír 2 den chuid oibríochtúil.
(
39
)	Féach an Tuairim ón Abhcóide Ginearálta Poiares Maduro in Rottmann (C‑135/08, EU:C:2009:588, mír 23). Béim curtha leis.
(
40
)	Féach, i ndáil leis sin, Tuairim ón Abhcóide Ginearálta Poiares Maduro in Rottmann (C‑135/08, EU:C:2009:588, mír 23).
(
41
)	Féach, maidir leis seo, breithiúnais Rottmann, míreanna 41 go 43, 45, 48, 56 agus 59; Tjebbes agus páirtithe eile, míreanna 30, 32, 40 go 42 agus 45, agus Wiener Landesregierung, míreanna 44, 59, 61 agus 73. Féach, freisin, míreanna 29 agus 43 agus, go háirithe mír 45 a bhaineann leis an Tuairim seo.
(
42
)	Breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais an 20 Meán Fómhair 2001, Grzelczyk, C‑184/99, EU:C:2001:458, mír 31, agus Wiener Landesregierung (mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).
(
43
)	Féach ar mhíreanna 29, 30 agus 33 a bhaineann leis an Tuairim seo.
(
44
)	Féach breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 32.
(
45
)	Féach, i ndáil leis sin, breithiúnas Rottmann, míreanna 42 agus 45, agus Tjebbes agus páirtithe eile, mír 32. D’áitigh Rialtas na Danmhairge ag an éisteacht gur léir ó chinneadh na gCeannairí Stáit agus Rialtais, ag teacht le chéile dóibh i dtionól na Comhairle Eorpaí i nDún Éideann an 11 agus an 12 Nollaig 1992, go bhfuil lánrogha leathan ag Ríocht na Danmhairge maidir leis na coinníollacha a shainiú maidir le náisiúntacht a fháil agus a chailliúint agus tá seasamh speisialta aige maidir le saoránacht an Aontais. Mar sin féin, mheabhraigh an Coimisiún go bhfuil na focail chéanna sna codanna ábhartha den chinneadh seo a bhaineann le saoránacht an Aontais agus atá i ndearbhú Uimh. 2 a bhaineann le náisiúntacht Ballstáit, arna chur ag na Ballstáit le gníomh críochnaitheach chonartha an Aontais Eorpaigh Féach, i ndáil leis seo, breithiúnas Rottmann, mír 40 Meabhraíodh freisin go leanann sé ó chásdlí na Cúirte nach mór inniúlacht na mBallstát maidir le sealbhú agus cailliúint náisiúntachta a fheidhmiú i gcomhréir le dlí an Aontais Eorpaigh. Féach, i ndáil leis seo, breithiúnas Rottmann, mír 41.
(
46
)	Féach, i ndáil leis seo, breithiúnas Rottmann, míreanna 51 go 54.
(
47
)	Breithiúnais Rottmann, mír 51; Tjebbes agus páirtithe eile, mír 32, agus Wiener Landesregierung, mír 52.
(
48
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 35. Féach freisin Tuairim an Abhcóide Ginearálta Mengozzi i gcás Tjebbes agus páirtithe eile (C‑221/17, EU:C:2018:572, mír 53).
(
49
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 36. Féach, i ndáil le sin, Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Mengozzi i gcás Tjebbes agus páirtithe eile, (C‑221/17, EU:C:2018:572, mír 54). Béim curtha leis.
(
50
)	Cé gur n’fheadar an féidir an caillteanas céimseach seo ar an nasc éifeachtach a ghinearálú do gach duine a thagann faoi raon feidhme na forála atá faoi dhíospóid, aontaím go bhféadfadh baol a bheith ann, i bprionsabal, go bhféadfadh caillteanas comhleanúnach de nasc éifeachtach tarlú i gcásanna áirithe. Ina theannta sin, feictear dom gur féidir a mheas go bhféadfadh nasc éifeachtach a bheith ag saoránaigh áirithe den Aontas le níos mó ná Ballstát amháin. Chun amhras a chaitheamh ar thoradh den sórt sin, b’ionann bunbhrí shaoránacht an Aontais a cheistiú. I mo thuairimse, bheadh sé paradacsach gan glacadh leis na hiarmhairtí a d’fhéadfadh a bheith ann do náisiúnaigh as ceann de shaoirsí bunúsacha an Aontais Eorpaigh a fheidhmiú, eadhon saorghluaiseacht daoine, go háirithe.
(
51
)	Tá an Coinbhinsiún Eorpach um Náisiúntacht, a glacadh an 6 Samhain 1997 faoi chuimsiú Chomhairle na hEorpa agus a tháinig i bhfeidhm an 1 Márta 2000 (‘an Coinbhinsiún um Náisiúntacht’), daingnithe ag Ríocht na Danmhairge an 24 Iúil 2002. Luaitear i dTuarascáil Mhíniúcháin an choinbhinsiúin seo go bhfuil sé d’aidhm ag an bhforáil seo a údarú don Stát ar mian leis é a chosc go gcoinneoidh a náisiúnaigh a chónaíonn thar lear ar feadh i bhfad ó náisiúntacht an Stáit sin a choinneáil i gcás nach ann do nasc leis an Stát sin a thuilleadh nó ar cuireadh nasc le tír eile ina hionad, ar an tuiscint, mar atá sa chás seo, gur daoine iad sin a bhfuil náisiúntacht acu agus nach bhfuil aon bhaol go n‑eascróidh siad gan stát. Féach mír 70 den tuarascáil sin.
(
52
)	Dhearbhaigh Rialtas na Danmhairge nach ndearnadh idirdhealú den sórt sin mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt. Maidir leis an idirdhealú a dhéantar i reachtaíocht na Danmhairge idir cónaí san Fhionlainn nó sa tSualainn agus cónaí i mBallstát eile, dheimhnigh Rialtas na Danmhairge ag an éisteacht go bhforáiltear le § 8(3) den dlí maidir le náisiúntacht go measfar go léiríonn tréimhse chónaithe seacht mbliana sa dá Bhallstát sin nasc éifeachtach leis an Danmhairg. I ndáil leis sin, shonraigh an Coimisiún, mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt, gurb ionann an riail sin agus idirdhealú bunaithe ar an mBallstát cónaithe a fhéadfar a mheas mar easpa comhsheasmhacht leis an bhforas leasa phoiblí atá á shaothrú ag reachtaíocht na Danmhairge. Féach freisin fonóta 6 a ghabhann leis an Tuairim seo.
(
53
)	Mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt, chuir an Coimisiún in iúl go leanann sé as critéar den sórt sin a chur i bhfeidhm go gcaillfí an ceart sin de bharr feidhmiú an chirt gluaiseachta agus cónaithe ag náisiúnach na Danmhairge lena mbaineann.
(
54
)	Bheadh a leithéid amhlaidh, i mo thuairimse, ag náisiúnach na Danmhairge, a rugadh san Ísiltír d’athair ón Danmhairg agus de mháthair Mheiriceánach, a chleachtann, in aois a 18 mbliana, a cheart saorghluaiseachta agus cónaithe chun dul ag obair nó staidéar a dhéanamh san Iodáil, ag fanacht ann go dtí 22 bliain d’‘aois. Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, mar a mhínigh an Coimisiún mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt, go dtiocfadh an cás ina mbeadh náisiúntacht dhé Danmhargach agus Iodálach ag náisiúnach den sórt sin faoi raon feidhme dhlí an Aontais freisin. Sa chás seo, ní chaillfí stádas shaoránaigh an Aontais ach srian ar an gceart chun gluaiseacht agus cónaí faoi shaoirse laistigh den Aontas.
(
55
)	Dheimhnigh an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí ag an éisteacht gur lá saoire a bhí ann.
(
56
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 10.
(
57
)	Breithiúnais Tjebbes agus páirtithe eile, mír 36. Féach, i ndáil le sin, Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Mengozzi i gcás Tjebbes agus páirtithe eile (C‑221/17, EU:C:2018:572, mír 54). Béim curtha leis.
(
58
)	Breithiúnais an 19 Deireadh Fómhair 2004, Zhu agus Chen (C‑200/02, EU:C:2004:639, mír 26); an 13 Meán Fómhair 2016, Rendón Marín (C‑165/14, EU:C:2016:675, míreanna 42 agus 43), agus an 2 Deireadh Fómhair 2019, Bajratari (C‑93/18, EU:C:2019:809, mír 26).
(
59
)	Féach an Tuairim ón Abhcóide Ginearálta Poiares Maduro in Rottmann (C‑135/08, EU:C:2009:588, mír 32). ‘Is ionann é gan amhras agus sárú ar an gceart gluaiseachta agus cónaithe a thugtar do shaoránach den Aontas le hAirteagal [21 CFAE], riail stáit lena ndéanfaí foráil maidir le náisiúntacht a chailleadh i gcás aistriú cónaithe go Ballstát eile.‘
(
60
)	Féach míreanna 35 agus 36 den Tuairim seo.
(
61
)	Maidir leis an leasú ar § 8(1) den Dlí maidir le náisiúntacht tar éis an breithiúnas a thabhairt in Tjebbes agus páirtithe eile, féach mír 25 den Tuairim seo.
(
62
)	Ba mhaith liom a chur in iúl go míníonn an chúirt a rinne an tarchur nach nglacann an Aireacht Inimirce agus Lánpháirtíochta, i gcás iarratas ar náisiúntacht a choinneáil roimh aois 21 bliain d’aois, seasamh maidir le ar choinnigh nó nár choinnigh an t‑iarratasóir náisiúntacht na Danmhairge nó atá ag eisiúint teastas ag deimhniú náisiúntacht na Danmhairge faoi réir na náisiúntachta sin a bheith caillte ag 22 bhliain d’aois, de bhun Airteagal 8 den Dlí maidir le náisiúntacht. Is fíor go bhfuil an argóint nach mór an measúnú ar choinneáil náisiúntachta a dhéanamh chomh gar agus is féidir do 22 bliain d’‘aois ionas gur féidir le húdaráis na Danmhairge seasamh a ghlacadh maidir le coinneáil na náisiúntachta, de réir dealraimh domsa. Féach ar mhír 24 den tuairim seo.
(
63
)	Ag an éisteacht, dúirt Rialtas na Danmhairge, mar fhreagra ar cheist a chuir an Chúirt, mura gcuireann údaráis na Danmhairge náisiúnaigh na Danmhairge ar an eolas go córasach faoi na coinníollacha faoina gcaillfidh siad a náisiúntacht ag 22 bliain d’aois, áfach, go mbeadh an riail maidir le cailliúint náisiúntachta na Danmhairge ar leathanach 2 de na pasanna. Ina theannta sin, luaigh an rialtas sin freisin nach bhfuil pas an duine lena mbaineann cailleadh náisiúntacht na Danmhairge bailí a thuilleadh ó aois 22 bhliain d’aois. I ndáil leis sin, táim den tuairim nach bhfuil baint ar bith ag tagairt don riail seo ar leathanach 2 den phas leis an bhfadhb atá ag croílár an cháis seo, eadhon nach féidir leis an iarratasóir sna príomhimeachtaí agóid a dhéanamh i gcoinne chailliúint a náisiúntachta, rud a fhágann go gcaillfidh sí a stádas mar shaoránach den Aontas, agus, dá bhrí sin, leas a bhaint as athbhreithniú ar chomhréireacht, i bhfianaise dhlí an Aontais, maidir le hiarmhairtí an chaillteanais sin.
(
64
)	Tagraíonn an chúirt a rinne an tarchur, ina leith sin, do dhoiciméad na hAireachta Inimirce agus Lánpháirtíochta dar teideal ‘Orientering om behandlingen af ansøgninger om bevis for bevarelse af dansk indfødsret efter EU-Domstolens dom i sag C‑221/17, Tjebbes’. (Faisnéis maidir le próiseáil iarratas ar dheimhniú coinneála náisiúntacht na Danmhairge tar éis breithiúnas Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh i gcás C‑221/17, Tjebbes).
(
65
)	Féach, i ndáil leis sin, breithiúnais Rottmann, míreanna 41 go 43, 45, 48, 56 agus 59; Tjebbes agus páirtithe eile, míreanna 30, 32, 40 go 42 agus 45, agus Wiener Landesregierung, míreanna 44, 59, 61 agus 73. Féach, freisin, ar mhíreanna 29 go 43 agus, go háirithe mír 45 a bhaineann leis na Tuairimí seo.
(
66
)	Breithiúnas in Tjebbes agus páirtithe eile, mír 41. Meabhraím, sa chás as ar eascair an breithiúnas sin, gur iarradh ar an gCúirt rialú a thabhairt gan an inniúlacht a bheith aici coinníoll a leagan síos maidir le náisiúntacht a chailleadh sa reachtaíocht náisiúnta (amhail cónaí náisiúnach de chuid Ballstáit lasmuigh den Bhallstát sin agus lasmuigh den Aontas Eorpach ar feadh tréimhse 10 mbliana gan bhriseadh), ach maidir le neamhréireacht na reachtaíochta sin le prionsabal na comhréireachta ós rud é nár cheadaigh sí tráth ar bith iarmhairtí an chaillteanais sin a scrúdú i bhfianaise dhlí an Aontais. Maidir leis an idirdhealú sin, féach na breithnithe a leagtar amach i mír 45 den Tuairim seo..
(
67
)	Mír 48. Béim curtha leis.
(
68
)	Mar shampla, mar chuid den nós imeachta maidir doiciméad taistil cúlghairme nó nuair a dhéantar iarratas ar phas nua.
(
69
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 44, agus Wiener Landesregierung, mír 59.
(
70
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 45, agus Wiener Landesregierung, mír 61.
(
71
)	Féach míreanna 8 agus 26 den Tuairim seo.
(
72
)	Féach breithiúnais an 7 Iúil 1992, Micheletti agus páirtithe eile (C‑369/90, EU:C:1992:295, mír 10); in Rottmann (míreanna 39 agus 41); in Tjebbes agus páirtithe eile (mír 30); an 14 Nollaig 2021, Stolichna obshtina, rayon Pancharevo (C‑490/20, EU:C:2021:1008, mír 38); agus in Wiener Landesregierung (mír 37).
(
73
)	Breithiúnas Tjebbes agus páirtithe eile, mír 42 agus an chuid oibríochtúil
(
74
)	Féach, i ndáil leis sin, Wiener Landesregierung, mír 48.