62023TJ0105
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra)
16 Iúil 2025 (
*1
)
(Trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh – Imeachtaí neamhbhailíochta – Focalmharc de chuid an Aontais Eorpaigh ICELAND – Dearbhfhoras neamhbhailíochta – Cineál tuairisciúil – Airteagal 7(1)(c) de Rialachán (CE) Uimh. 40/94 (Airteagal 7(1)(c) de Rialachán (AE) 2017/1001 anois))
I gCás T‑105/23,
Iceland Foods Ltd, atá lonnaithe in Deeside (an Ríocht Aontaithe), arna ionadú ag G. Vos, Dlíodóir,
iarratasóir,
le tacaíocht ó
International Trademark Association (INTA), atá lonnaithe i Nua-Eabhrac (Stáit Aontaithe Mheiriceá), arna ionadú ag N. Parrotta, M. Perraki agus A. Lubberger, Dlíodóirí,
idiragraí,
v
Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO), arna hionadú ag V. Ruzek, i gcáil Gníomhaire,
cosantóir,
páirtithe eile sna himeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc de EUIPO, ag idiragairt os comhair na Cúirte Ginearálta,
Íslandsstofa (Promote Iceland), atá lonnaithe i Réicivíc (an Íoslainn),
an Íoslainn,
SA – Business Iceland, atá lonnaithe i Réicivíc,
arna n‑ionadú ag A. von Mühlendahl agus H. Hartwig, Dlíodóirí,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K. Kowalik-Bańczyk, Uachtarán, E. Buttigieg agus I. Dimitrakopoulos (Rapóirtéir), Breithiúna,
Cláraitheoir: G. Mitrev, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn agus tar éis éisteacht an 16 Deireadh Fómhair 2024,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Lena chaingean faoi Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, Iceland Foods Ltd, go gcuirfí an cinneadh ó Ard-Bhord Achomhairc Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO) an 15 Nollaig 2022 (Cás R 1238/2019-G) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) ar neamhní.
Stair na díospóide
2
An 14 Samhain 2016, chomhdaigh Íslandsstofa (Promote Iceland), an Íoslainn agus SA – Business Iceland iarratas le EUIPO ar dhearbhú neamhbhailíochta an trádmhairc de chuid an Aontais Eorpaigh a cláraíodh tar éis iarratas a chomhdaigh an t‑iarratasóir an 19 Aibreán 2002 maidir leis an gcomhartha focail ICELAND.
3
Bhí na hearraí agus na seirbhísí a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid ar iarradh dearbhú neamhbhailíochta ina leith in Aicmí 7, 11, 16, 29 go 32 agus 35 de Chomhaontú Nice maidir le hAicmiú Idirnáisiúnta Earraí agus Seirbhísí chun Críocha Clárú Marcanna an 15 Meitheamh 1957, arna athbhreithniú agus arna leasú, agus bhí siad ag freagairt, i gcás gach ceann de na haicmí sin, don tuairisc seo a leanas:
–
Aicme 7: ‘Fearais leictreacha ghlantacháin tí, lena n‑áirítear fearais leictreacha glantacháin fuinneoige, fearais leictreacha glantacháin coisbhirt agus folúsghlantóirí; meaisíní níocháin; fearais tí; páirteanna agus feistis do na hearraí thuasluaite go léir; na táirgí go léir thuasluaite atá san áireamh in Aicme 7’;
–
Aicme 11: ‘Fearais le haghaidh téimh, cócaireachta, cuisniúcháin, triomúcháin nó aerála; reoiteoirí, cuisneoirí, reoiteoirí comhcheangailte, oighinn mhicreathonnacha; páirteanna agus feistis do na hearraí thuasluaite go léir; na táirgí go léir thuasluaite atá san áireamh in Aicme 11’;
–
Aicme 16: ‘Páipéar, cairtchlár, táirgí páipéir, earraí cairtchláir, pacáistíocht agus ábhair phacáistíochta; málaí pacáistithe páipéir nó plaisteacha; páipéar leithris, tuáillí páipéir, málaí siopadóireachta, málaí plaisteacha, málaí páipéir nó plaisteacha; claspaí málaí; lipéid; pinn, pionsail; aistrithe; lipéid praghsanna agus ticéid agus meáin i bhfoirm imchlúdaigh; ábhar clóite, foilseacháin thréimhsiúla agus stáiseanóireacht; na táirgí go léir thuasluaite atá san áireamh in Aicme 16’;
–
Aicme 29: ‘Feoil, éanlaith chlóis agus géim, eastóscáin feola; torthaí agus glasraí leasaithe, triomaithe agus beirithe; glóthacha, subha; uibheacha, bainne agus táirgí bainne; olaí agus saillte inite; feoil agus glasraí leasaithe; na táirgí go léir thuasluaite atá san áireamh in Aicme 29’;
–
Aicme 30: ‘Caife, tae, cócó, siúcra, rís, taipióca, sáig, caife saorga; plúr agus ullmhóidí atá déanta as gránaigh, arán agus oighir; taosrán agus milseogra, oighir; mil, tromán; giosta, púdar bácála, salann, mustard; fínéagar, anlainn, anlainn sailéid; spíosraí; uachtar reoite; na táirgí go léir thuasluaite atá san áireamh in Aicme 30’;
–
Aicme 31: ‘Táirgí agus síolta talmhaíochta, gairneoireachta agus foraoiseachta, nach n‑áirítear in aicmí eile; torthaí agus glasraí úra; síolta; plandaí agus bláthanna nádúrtha; beatha, braich; na táirgí go léir thuasluaite atá san áireamh in Aicme 31’;
–
Aicme 32: ‘Beoireanna, uiscí mianraí agus uiscí aeraithe agus deochanna neamhalcólacha eile; deochanna torthaí agus súnna torthaí; síoróipí agus ullmhóidí eile chun deochanna a dhéanamh; na táirgí go léir thuasluaite atá san áireamh in Aicme 32’;
–
Aicme 35: ‘Raon táirgí a thabhairt le chéile, chun leasa daoine eile, chun a chur ar chumas custaiméirí na táirgí sin a scrúdú agus a cheannach go héasca in ollmhargadh; raon táirgí a thabhairt le chéile, chun leasa daoine eile, lena gcuirfear ar chumas custaiméirí na táirgí sin a fheiceáil agus a cheannach go caoithiúil i siopa áise; raon táirgí a thabhairt le chéile, chun leasa daoine eile, lena gcuirfear ar chumas custaiméirí na táirgí sin a scrúdú agus a cheannach go caoithiúil i siopaí bia, di agus soláthairtí tí; raon táirgí a thabhairt le chéile, chun leasa daoine eile, lena gcuirfear ar chumas custaiméirí na táirgí sin a scrúdú agus a cheannach go caoithiúil i siopaí bia, di, soláthairtí tí agus fearas leictreach tí; raon táirgí a thabhairt le chéile, chun leasa daoine eile, lena gcuirfear ar chumas custaiméirí na táirgí sin a scrúdú agus a cheannach go caoithiúil i siopaí bia, dí agus soláthairtí tí; raon táirgí a thabhairt le chéile, chun leasa daoine eile, lena gcuirfear ar chumas custaiméirí na táirgí sin a scrúdú agus a cheannach go caoithiúil i siopaí bia, di, soláthairtí tí agus fearas leictreach tí; raon táirgí a thabhairt le chéile, chun leasa daoine eile, lena gcuirfear ar chumas custaiméirí na táirgí sin a scrúdú agus a cheannach go caoithiúil ó shuíomh gréasáin idirlín a bhfuil margaíocht bia, di, soláthairtí tí agus fearas leictreach tí mar shainfheidhm aige; raon táirgí a thabhairt le chéile, chun leasa daoine eile, lena gcuirfear ar chumas custaiméirí na táirgí sin a scrúdú agus a cheannach go caoithiúil ó shuíomh gréasáin idirlín (lena n‑áirítear suíomh gréasáin idirlín a bhfuil rochtain air trí ríomhaire, líonraí ríomhaireachta, fóin phóca atá cumasaithe don idirlíon, teilifíseáin, glaoirí, agus eagraithe leictreonacha) a bhfuil margaíocht táirgí bia, dí, soláthairtí tí agus fearais leictreacha tí mar shainfheidhm aige; raon táirgí a thabhairt le chéile, chun leasa daoine eile, lena gcuirfear ar chumas custaiméirí na táirgí sin a fheiceáil agus a cheannach go caoithiúil i gcatalóg postdíola le haghaidh earraí bia, di, soláthairtí tí agus fearas leictreach tí nó trí theileachumarsáid.’
4
Go bunúsach, ba iad na forais neamhbhailíochta a bhfuiltear ag brath orthu mar thaca leis an iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta na forais dá dtagraítear in Airteagal 51(1)(a) de Rialachán (CE) Uimh. 40/94 ón gComhairle an 20 Nollaig 1993 maidir leis an trádmharc Comhphobail (IO 1994 L 11, lch. 1), arna leasú, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7(1)(b), (c) agus (g) den Rialachán sin (Airteagal 52(1)(a) agus Airteagal 7(1)(b), (c) agus (g) faoi seach de Rialachán (CE) Uimh. 207/2009 ón gComhairle an 26 Feabhra 2009 maidir leis an trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh (IO 2009 L 78, lch. 1), arna leasú, arb iad Airteagal 59(1)(a) agus Airteagal 7(1)(b), (c) agus (g) de Rialachán (AE) 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 14 Meitheamh 2017 maidir le trádmharc an Aontais Eorpaigh (IO 2017 L 154, lch. 1) anois).
5
An 5 Aibreán 2019, sheas an Rannán Cealúcháin leis an iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta i ndáil leis na hearraí agus na seirbhísí uile dá dtagraítear i mír 3 thuas.
6
An 5 Meitheamh 2019, chuir an t‑iarratasóir fógra achomhairc faoi bhráid EUIPO i gcoinne chinneadh an Rannáin Cealúcháin.
7
Le linn na n‑imeachtaí os comhair an Ard-Bhoird Achomhairc, d’ardaigh Íslandsstofa (Promote Iceland), an Íoslainn agus SA – Business Iceland foras neamhbhailíochta sa bhreis orthu siúd a cuireadh faoi bhráid na Rannóige Cealúcháin, bunaithe, go bunúsach, ar chur i bhfeidhm Airteagal 51(1)(a) i gcomhar le hAirteagal 7(1)(f) de Rialachán Uimh. 40/94 (Airteagal 7(1)(f) de Rialachán Uimh. 207/2009 ina dhiaidh sin, agus Airteagal 7(1)(f) de Rialachán 2017/1001 anois).
8
Leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, dhiúltaigh an tArd-Bhord Achomhairc don achomharc. Go bunúsach, ar an gcéad dul síos, chinn sí go raibh an t‑iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta an mhairc atá faoi chonspóid, bunaithe ar Airteagal 7(1)(f) de Rialachán Uimh. 40/94, do-ghlactha toisc gur tugadh as am é ag céim an achomhairc.
9
Ar an dara dul síos, ar an gcéad dul síos, chinn an tArd-Bhord Achomhairc gur mheas an pobal ábhartha, eadhon an pobal i gcoitinne Béarla san Aontas Eorpach, an marc atá faoi chonspóid mar léiriú gur ón Íoslainn a tháinig na hearraí agus na seirbhísí a chumhdaítear leis an marc sin. Dá bhrí sin, chinn sí gur cláraíodh an marc atá faoi chonspóid contrártha d’Airteagal 7(1)(c) de Rialachán Uimh. 40/94.
10
Ar an dara dul síos, thug an tArd-Bhord Achomhairc dá aire, go bunúsach, gur leor ceann de na dearbhfhorais le diúltú nach bhféadfaí an comhartha atá i gceist a chlárú mar thrádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh. In aon chás, dá ndéanfaí scrúdú ar an marc atá faoi chonspóid i bhfianaise fhorálacha Airteagal 7(1)(b) de Rialachán Uimh. 40/94, chaithfí a mheas nach bhfuil saintréith aige.
An t‑ordú atá á lorg
11
Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
–
an cás a tharchur ar ais chuig an Rannán Cealúcháin le haghaidh ionchúiseamh breise;
–
a ordú do EUIPO na costais a bhaineann leis an gcaingean seo a íoc agus a ordú do Íslandsstofa (Promote Iceland), an Íoslainn agus SA – Business Iceland na costais a bhaineann leis na himeachtaí os comhair na Rannóige Cealúcháin agus an Ard-Bhoird Achomhairc a íoc.
12
Iarrann EUIPO ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhiúltú;
–
a ordú don iarratasóir na costais a íoc i gcás ina dtionólfar éisteacht.
13
Iarrann Íslandsstofa (Promote Iceland), an Íoslainn agus SA – Business Iceland ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhiúltú;
–
a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
14
Iarrann an International Trademark Association (INTA) ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
–
a ordú dó a chostais féin a íoc.
An dlí lena mbaineann
15
Maíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, dhá shaincheist dlí lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar Airteagal 7(1)(c) de Rialachán Uimh. 40/94 agus, ar an dara dul síos, sárú ar Airteagal 7(1)(b) den Rialachán sin.
An chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar Airteagal 7(1)(c) de Rialachán Uimh. 40/94
16
Chinn an tArd-Bhord Achomhairc, go bunúsach, go raibh an marc atá faoi chonspóid, don phobal ábhartha, tuairisciúil ar thionscnamh geografach na n‑earraí agus na seirbhísí a chumhdaigh sé nó ar a saintréithe, ag féachaint, go háirithe, don eolas an‑ard atá ar an ainm geografach ‘an Íoslainn’ agus do shaintréithe na tíre sin i dtéarmaí an dúlra, na héiceolaíochta, an fhuinnimh in‑athnuaite, an rathúnais eacnamaíoch, lucht saothair oilte agus a bhaineann lena tionscal agus lena honnmhairí iarbhír. Tacaíonn na heilimintí sin leis an gconclúid, i gcás an phobail ábhartha, gur tír í an Íoslainn a bhí in ann go leor cineálacha éagsúla earraí a tháirgeadh agus raon leathan seirbhísí a sholáthar. Dá bhrí sin, dar leis an Ard-Bhord Achomhairc, bhunódh an pobal ábhartha nasc idir na hearraí agus na seirbhísí atá i gceist agus an marc atá faoi chonspóid mar léiriú ar a dtionscnamh geografach nó ar chuid dá saintréithe a bhaineann go sonrach leis an tionscnamh geografach sin.
17
Áitíonn an t‑iarratasóir agus INTA gur sháraigh an tArd-Bhord Achomhairc Airteagal 7(1)(c) de Rialachán Uimh. 40/94. Cuireann siad in aghaidh mheasúnuithe an Ard-Bhoird Achomhairc agus, dá bhrí sin, na conclúide maidir le cineál tuairisciúil an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh na n‑earraí agus na seirbhísí go léir atá i gceist.
18
Go sonrach, áitíonn an t‑iarratasóir, in ainneoin easpa reachtaíochta uile-Aontais lena dtoirmisctear ainmneacha tíortha a chlárú mar thrádmharcanna, mar sin féin, d’fhorchuir an tArd-Bhord Achomhairc toirmeasc den sórt sin sa chinneadh atá faoi chonspóid. I ndáil leis sin, bhí sé ag brath ar chritéir neamhchinnte, amhail eolas an phobail ábhartha ar an ainm geografach ‘an Íoslainn’ nó ar shaintréithe míchruinne agus neamh-chomhthacaithe na háite sin agus, in aon chás, neamhábhartha. Thairis sin, níor chuir sé san áireamh imscrúduithe áirithe a chuir an t‑iarratasóir isteach.
19
Déanann EUIPO, Íslandsstofa (Promote Iceland), an Íoslainn agus SA – Business Iceland agóid i gcoinne argóintí an iarratasóra agus INTA.
20
I ndáil leis sin, is léir ón gcásdlí, faoi Airteagal 51(1)(a) de Rialachán Uimh. 40/94, go ndearbhófar trádmharc de chuid an Aontais a bheith neamhbhailí ar iarratas chuig EUIPO nó ar bhonn frithéilimh in imeachtaí um shárú, i gcás inar cláraíodh an trádmharc sin ar neamhréir le forálacha Airteagal 7 den Rialachán sin.
21
Faoi Airteagal 7(1)(c) de Rialachán Uimh. 40/94, níl trádmharcanna le clárú nach bhfuil iontu ach comharthaí nó sonrúcháin a fhéadfaidh feidhmiú, sa trádáil, chun cineál, cáilíocht, cainníocht, cuspóir beartaithe, luach, tionscnamh geografach, am táirgthe na n‑earraí nó soláthar seirbhíse, nó tréithe eile na n‑earraí nó na seirbhíse, a ainmniú. Faoi Airteagal 7(2) den Rialachán sin (Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 207/2009 ina dhiaidh sin, Airteagal 7(2) de Rialachán 2017/1001 anois), beidh feidhm ag Airteagal 7(1) de Rialachán Uimh. 40/94 d’ainneoin nach bhfuil na forais maidir le neamh-inchláraitheacht le fáil ach i gcuid den Aontas Eorpach
22
Meastar nach bhfuil na comharthaí nó na tásca sin in ann feidhm bhunriachtanach trádmhairc a chomhlíonadh, eadhon tionscnamh tráchtála na n‑earraí nó na seirbhísí a shainaithint (breithiúnais an 23 Deireadh Fómhair 2003, OHIM v Wrigley, C‑191/01 P, EU:C:2003:579, mír 30, agus an 27 Feabhra 2002, Eurocool Logistik v OHIM(EUROCOOL), T‑34/00, EU:T:2002:41, mír 37).
23
Chun go ngabhfar comhartha leis an toirmeasc a leagtar síos in Airteagal 7(1)(c) de Rialachán Uimh. 40/94, ní mór gaol sách díreach agus sonrach a bheith ann idir an comhartha agus na hearraí nó na seirbhísí atá i gceist chun a chur ar chumas an phobail ábhartha tuairisc ar na hearraí agus ar na seirbhísí atá i gceist nó ceann dá saintréithe a bhrath láithreach gan tuilleadh machnamh a dhéanamh orthu (féach breithiúnais an 12 Eanáir 2005, Deutsche Post EURO EXPRESS v OHIM (EUROPREMIUM), T‑334/03, EU:T:2005:4, mír 25 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 22 Meitheamh 2005, Metso Paper Automation v OHIM (PAPERLAB), T‑19/04, EU:T:2005:247, mír 25 agus an cásdlí dá dtagraítear).
24
Thairis sin, cé nach bhfuil sé ábhartha an bhfuil saintréith den sórt sin riachtanach nó coimhdeach ó thaobh na tráchtála de, ní mór saintréith, de réir bhrí Airteagal 7(1)(c) de Rialachán Uimh. 40/94, a bheith oibiachtúil agus ina gné dhílis de chineál an táirge nó na seirbhíse agus ina saintréith intreach bhuan don táirge nó don tseirbhís sin (féach breithiúnas an 7 Bealtaine 2019, Fissler v EUIPO (vita), T‑423/18, EU:T:2019:291, mír 44 agus an cásdlí dá dtagraítear).
25
Maidir le comharthaí nó tásca, go sonrach, lena bhféadfar tionscnamh geografach nó cuspóir beartaithe na gcatagóirí earraí nó áit soláthair na gcatagóirí seirbhísí a ndéantar iarratas ar thrádmharc de chuid AE ina leith a ainmniú, go háirithe ainmneacha geografacha, tá leas ginearálta ann i gcaomhnú a n‑infhaighteachta mar gheall, go háirithe, ar a gcumas ní hamháin cáilíocht agus saintréithe eile na gcatagóirí earraí nó seirbhísí lena mbaineann a nochtadh, ach freisin tionchar éagsúil a imirt ar roghanna tomhaltóirí, mar shampla, trí na hearraí nó na seirbhísí a chomhlachú le háit a d’fhéadfadh mothúcháin dhearfacha a chruthú (breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2018, Bundesverband Souvenir – Geschenke – Ehrenpreise v EUIPO, C‑488/16 P, mír 37; féach freisin, de réir analaí, breithiúnas an 4 Bealtaine 1999, Windsurfing Chiemsee, C‑108/97 agus C‑109/97, EU:C:1999:230, mír 26).
26
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, go ndéantar ainmneacha geografacha a chlárú mar thrádmharcanna i gcás ina n‑ainmníonn siad áiteanna geografacha sonracha atá aitheanta nó aitheanta cheana féin mar gheall ar an gcatagóir earraí nó seirbhísí lena mbaineann agus, dá bhrí sin, atá nasctha leis an gcatagóir earraí nó seirbhísí sin i súile na haicme ábhartha daoine agus, ar an dara dul síos, clárú ainmneacha geografacha ar dócha go n‑úsáidfidh gnóthais iad agus nach mór iad a fhágáil ar fáil dóibh freisin mar thásca ar thionscnamh geografach na catagóire earraí nó seirbhísí lena mbaineann (féach, de réir analaí, breithiúnas an 4 Bealtaine 1999, Windsurfing Chiemsee, C‑108/97 agus C‑109/97, EU:C:1999:230, míreanna 29, 30 agus 37).
27
Dá réir sin, ní fhéadfar clárú comhartha a dhiúltú ar bhonn Airteagal 7(1)(c) de Rialachán Uimh. 40/94 ach amháin má ainmnítear leis an ainm geografach a n‑iarrtar clárú mar thrádmharc ina leith áit atá, tráth an iarratais, nasctha le catagóir na n‑earraí agus na seirbhísí lena mbaineann, i súile na haicme ábhartha daoine, nó má tá sé réasúnta glacadh leis go bhféadfar nasc den sórt sin a bhunú amach anseo (breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2018, Bundesverband Souvenir – Geschenke – Ehrenpreise v EUIPO, C‑488/16 P, mír 38; féach freisin, de réir analaí, breithiúnas an 4 Bealtaine 1999, Windsurfing Chiemsee, C‑108/97 agus C‑109/97, EU:C:1999:230, mír 31).
28
Fiú má tá áit gheografach ar eolas ag an bpobal ábhartha, ní leanann sé go huathoibríoch go bhféadfadh an comhartha feidhmiú, sa trádáil, mar thásc tionscnaimh gheografaigh. Chun scrúdú a dhéanamh an gcomhlíontar na coinníollacha maidir le cur i bhfeidhm an fhorais chun clárú atá i gceist a dhiúltú, ní mór na himthosca ábhartha go léir a chur san áireamh, amhail cineál na n‑earraí nó na seirbhísí a chumhdaítear, an clú is mó nó is lú clú, go háirithe san earnáil eacnamaíoch atá i gceist, na háite geografaí atá i gceist agus eolas níos mó nó níos lú ag an bpobal ábhartha orthu, custaim an bhrainse gníomhaíochta lena mbaineann agus an cheist maidir lena mhéid is dócha go mbeidh tionscnamh geografach na n‑earraí nó na seirbhísí ábhartha, i súile na haicme ábhartha daoine, chun measúnú a dhéanamh ar cháilíocht nó ar shaintréithe eile na n‑earraí nó na seirbhísí lena mbaineann (féach, chuige sin, breithiúnas an 25 Deireadh Fómhair 2005, Peek & Cloppenburg v OHIM (Cloppenburg), T‑379/03, EU:T:2005:373, mír 49).
29
Ina theannta sin, in imeachtaí neamhbhailíochta bunaithe ar dhearbhfhoras le diúltú, ós rud é go nglactar leis go bhfuil an trádmharc cláraithe de chuid an Aontais Eorpaigh bailí, is faoin duine a thaisc an t‑iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta na fíorais shonracha a tharraingíonn amhras ar a bhailíocht a agairt os comhair EUIPO (breithiúnas an 13 Meán Fómhair 2013, Fürstlich Castell’sches Domänenamt v OHIM – Castel Frères (CASTEL), T‑320/10, EU:T:2013:424, mír 28).
30
Sa chás seo, ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara nach ndéanann an t‑iarratasóir agóid i gcoinne an tsainmhínithe ar an bpobal ábhartha, arna ghlacadh ag an Ard-Bhord Achomhairc i míreanna 89 go 93 den chinneadh atá faoi chonspóid, ar dá réir a bhí an pobal sin comhdhéanta den phobal i gcoitinne Béarla san Aontas Eorpach ar dháta an iarratais ar chlárú an mhairc atá faoi chonspóid an 19 Aibreán 2002, atá suite i gcríocha na Fionlainne, na hÉireann, na hÍsiltíre, thíortha Chríoch Lochlann, lena n‑áirítear an Danmhairg, agus an Ríocht Aontaithe.
31
Ar an dara dul síos, sa chinneadh atá faoi chonspóid, chinn an tArd-Bhord Achomhairc, go bunúsach, gur thug cuid shuntasach den phobal ábhartha ar an bhfocal ‘an Íoslainn’ ainm tíre atá, inter alia, mar chuid den Limistéar Eorpach Eacnamaíoch (LEE).
32
I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara go n‑ainmnítear leis an marc atá faoi chonspóid ainm tíre, atá lonnaithe go geografach san Eoraip, atá comhdhéanta de chríoch atá sách tearc i ndaonra agus de limistéar atá níos mó ná limistéar Ballstáit áirithe den Aontas Eorpach agus LEE.
33
Ar an dara dul síos, ní mór a mheas, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, nár bhain an tArd-Bhord Achomhairc úsáid as eolas ar an Íoslainn mar chritéar cinntitheach chun measúnú a dhéanamh ar chineál tuairisciúil an mhairc atá faoi chonspóid. Luaigh an Bord Achomhairc go soiléir, i mír 121 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur ghá tosca ábhartha eile a chur san áireamh freisin sa mheasúnú ar chineál tuairisciúil an mhairc sin, amhail eolas ar shaintréithe na háite arna hainmniú leis an ainm geografach sin agus an nasc idir na catagóirí earraí agus seirbhísí agus an marc atá faoi chonspóid.
34
Ar an tríú dul síos, sa chinneadh atá faoi chonspóid, tháinig an tArd-Bhord Achomhairc ar shaintréithe éagsúla na hÍoslainne, rud a d’fhág, dar leis, go rabhthas in ann teacht ar an gconclúid gur tír í an Íoslainn a bhí in ann go leor cineálacha éagsúla earraí a tháirgeadh agus raon leathan seirbhísí a sholáthar.
35
I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, ba cheart a mheabhrú go ndíospóideann an t‑iarratasóir cineál aitheanta an fhíorais go bhfuil an Íoslainn ar cheann de na tíortha is neamhdhíobhálaí don chomhshaol ar domhan, measúnú an Ard-Bhoird Achomhairc ar chaidreamh tábhachtach tráchtála na hÍoslainne le Ballstáit an Aontais Eorpaigh agus aicmiú thionscal turasóireachta na hÍoslainne mar thionscal a bhfuil ‘borradh’ faoi. Rinne an tArd-Bhord Achomhairc earráid nuair a chinn sé gurbh í an Danmhairg seachas an Ísiltír an cuspóir ba choitianta le haghaidh onnmhairí earraí ón Íoslainn, agus rinne sé earráid nuair a chinn sé gur sholáthair an Íoslainn réimse réasúnta leathan earraí agus seirbhísí.
36
Ní mór a lua, áfach, nár chuir an t‑iarratasóir aon argóint ná fianaise shonrach ar aghaidh chun amhras a chaitheamh ar chruinneas mheasúnuithe an Ard-Bhoird Achomhairc. Dá bhrí sin, ní mór a mheas nach féidir amhras a chaitheamh ar mheasúnú na saintréithe sin a bhaineann leis an Íoslainn le hargóintí ginearálta agus gan bhunús an iarratasóra. Ina theannta sin, deimhnítear leis an anailís ar an bhfianaise ar a bhfuil an tArd-Bhord Achomhairc ag brath sa chinneadh atá faoi chonspóid go mbunaítear léi de réir an chaighdeáin dhlíthiúil is gá, ar an gcéad dul síos, gur tír atá neamhdhíobhálach don chomhshaol í an Íoslainn (féach míreanna 108, 109, 125, 126 agus 146 den chinneadh atá faoi chonspóid, a bhaineann, inter alia, leis an iliomad gléasraí cumhachta geoiteirmí agus hiodrálaí arna mbainistiú ag an mbainisteoir náisiúnta san Íoslainn agus leis an gcarachtar éiceolaíoch seanbhunaithe, le táirgeadh fuinnimh san Íoslainn agus le faisnéis chomhsheasmhach ó Collins Dictionary agus ó Encyclopedia Britannica), ar an dara dul síos, bhí an Íoslainn ina ceann scríbe turasóireachta a raibh an‑tóir air (féach míreanna 108 agus 109 den chinneadh atá faoi chonspóid agus mír 126 den chinneadh sin, ag tagairt go háirithe don suirbhé a rinne Íslandsstofa (Promote Iceland) a rinneadh in 2015 sa Danmhairg, sa Fhrainc, sa Ghearmáin agus sa Ríocht Aontaithe), ar an tríú dul síos, thairg an Íoslainn raon leathan earraí agus seirbhísí, agus, i ndáil leis na táirgí agus na seirbhísí sin, choinnigh sí caidreamh trádála tábhachtach le tíortha LEE (féach míreanna 143 agus 144 den chinneadh atá faoi chonspóid, ag tagairt do Bhliainiris Staidrimh na hÍoslainne 2015 agus don ráiteas ó Uachtarán na Roinne Trádála Eachtraí d’Oifig Staidrimh na hÍoslainne an 27 Eanáir 2016 maidir le honnmhairí na hÍoslainne chuig an Aontas Eorpach sa tréimhse ó 1999 go 2014)
37
Ar an dara dul síos, maidir le díospóidí an iarratasóra agus INTA maidir le hábharthacht shaintréithe na hÍoslainne a chuirtear san áireamh sa chinneadh atá faoi chonspóid chun measúnú a dhéanamh ar an nasc idir an tír sin agus na hearraí agus na seirbhísí a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid, leanann sé ón gcásdlí dá dtagraítear i míreanna 26 agus 27 thuas go bhfuil na marcanna tuairisciúil nuair a ainmníonn siad áiteanna geografacha sonracha atá aitheanta nó clúiteach cheana féin don chatagóir earraí agus seirbhísí lena mbaineann, ach freisin na háiteanna sin a bhfuil sé réasúnta a bheartú, amach anseo, go n‑úsáidfidh gnóthais iad mar thásca ar thionscnamh geografach na catagóire earraí nó seirbhísí lena mbaineann.
38
Leanann sé ón méid sin roimhe seo go bhfuil an t‑iarratasóir mícheart a mhaíomh gur ghá, sa chás seo, measúnú a dhéanamh ar an ‘clú’ a bhí ag an Íoslainn i measc an phobail ábhartha, nó ar dócha go mbainfeadh an Íoslainn tairbhe as amach anseo, maidir leis na hearraí agus na seirbhísí a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid. Mar is léir ón gcásdlí dá dtagraítear i mír 28 den bhreithiúnas seo, is gá roinnt imthosca a chur san áireamh, mar a tharla an 19 Aibreán 2002 agus i dtuairim ionchasach, ós rud é nach bhfuil na himthosca sin teoranta do cheist an chlú amháin. Ina theannta sin, tá saintréithe éagsúla na hÍoslainne, arna gcur san áireamh ag an Ard-Bhord Achomhairc, tábhachtach chun a chinneadh a mhéid is dócha go mbeidh tionscnamh geografach na n‑earraí nó na seirbhísí atá i gceist ábhartha, i bhfianaise na haicme ábhartha daoine, chun measúnú a dhéanamh ar cháilíocht nó ar shaintréithe eile na n‑earraí nó na seirbhísí lena mbaineann.
39
Ar na cúiseanna céanna sin, níl údar leis an iarratasóir agus an tArd-Bhord Achomhairc á cháineadh aige as rathúnas eacnamaíoch a chur san áireamh, lena n‑áirítear an measúnú ar an olltáirgeacht intíre (OTI), ar shaothar oilte nó ar thionscail éagsúla a bheith ann, ós rud é go bhféadfadh na critéir sin a bheith in ann a chinneadh an dócha go mbeadh an Íoslainn ar eolas nó go measfaí í a bheith ina háit tionscnaimh gheografaigh le haghaidh na n‑earraí agus na seirbhísí atá i gceist. Is léir ó léamh foriomlán an chinnidh atá faoi chonspóid, go háirithe ó mhíreanna 146, 147, 164, 167 agus 185, in fine, gur aithin an tArd-Bhord Achomhairc ábharthacht gheilleagar na hÍoslainne (i dtéarmaí gnéithe cainníochtúla, amhail OTI, agus maidir le gnéithe cáilíochtúla araon) chun comhthacú lena chonclúid maidir le cumas na tíre sin raon leathan earraí agus seirbhísí a tháirgeadh agus a sholáthar agus cineál tuairisciúil an mhairc atá faoi chonspóid i ndearcadh an phobail ábhartha. I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara freisin gur léir ón gcásdlí go bhfuil OTI ábhartha agus saintréithe áite geografaí arna hainmniú leis an gcomhartha a n‑iarrtar clárú ina leith á gcinneadh agus, dá bhrí sin, agus measúnú á dhéanamh ar an nasc atá ann idir na hearraí agus na seirbhísí a chumhdaítear leis an gcomhartha sin agus an t‑ainm geografach atá ainmnithe (féach, chuige sin, breithiúnas an 23 Feabhra 2022, Govern d’Andorra v EUIPO (Andorra), T‑806/19, nár foilsíodh, EU:T:2022:87, mír 65).
40
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, is gá an scrúdú sonrach a dhéanamh, maidir le cé acu a ainmníodh an marc atá faoi chonspóid, in intinn na haicme ábhartha daoine, tráth an iarratais ar chlárú, in áit a bhí nasctha leis na catagóirí earraí agus seirbhísí lena mbaineann nó an raibh sé réasúnach glacadh leis go bhféadfaí nasc den sórt sin a bhunú amach anseo.
Na hearraí in Aicmí 29 go 32 a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid
41
Ar an gcéad dul síos, chinn an tArd-Bhord Achomhairc nach amháin gur cleachtas coiteann sa trádáil é tionscnamh geografach earraí bia, deochanna agus táirgí talmhaíochta a shonrú ach, i bhfianaise earraí áirithe, gur oibleagáid é freisin chun ardleibhéal cosanta do shláinte tomhaltóirí a áirithiú agus chun a gceart chun faisnéise a ráthú. Dá bhrí sin, tomhaltóirí a bhfuil orthu aghaidh a thabhairt ar ainm tíre atá le feiceáil ar na hearraí sin, is mó seans go bhfeicfidh siad é mar áit tionscnaimh agus ar bhealach tuairisciúil, fiú mura bhfuil clú ar an tír atá i gceist nó mura bhfuil eolas uirthi i gcás táirge ar leith.
42
Ar an dara dul síos, chinn an tArd-Bhord Achomhairc, cé go bhféadfadh an Íoslainn a bheith bainteach go príomha le hiasc, bia mara, feoil agus táirgí déiríochta, gur tháirg sí táirgí bia eile, amhail torthaí, glasraí agus luibheanna. Ar an taobh eile, d’fhéadfaí a bheith ag súil go réasúnta go mbeadh acmhainneacht táirgthe bia sách éagsúil ag tithe gloine, a théitear go fuinneamh geoiteirmeach. Ós rud é go dtógtar éanlaith chlóis agus go ndéantar uibheacha agus gránaigh, beoir, uisce, súnna torthaí agus deochanna neamhalcólacha eile a tháirgeadh, a phacáistiú agus a mhargú go coitianta san Eoraip, measann tomhaltóirí gur dócha go dtiocfaidh na táirgí sin ón Íoslainn. Is amhlaidh atá freisin maidir le saillte agus olaí inite agus, go háirithe, ola síl ráibe a d’fhéadfaí a fhás in aeráidí níos fuaire.
43
Ar an tríú dul síos, chinn an tArd-Bhord Achomhairc, cé gur de bharr a gcineáil féin, nár fásadh earraí áirithe in Aicme 30 san Íoslainn, amhail cócó, caife, tae, rís, sáig agus taipióca, go bhféadfaí iad a phróiseáil ansin mar sin féin agus iad a chur in oiriúint don bhlas áitiúil.
44
Áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, gur dhírigh an tArd-Bhord Achomhairc go mícheart, agus measúnú á dhéanamh aige ar an nasc idir na hearraí in Aicmí 29 go 32 agus an t‑ainm geografach atá i gceist, ar an bhfíoras gur tháirg an Íoslainn, go pointe áirithe, earraí bia, cé nach bhfuil sna hearraí bia sin ach cuid íosta de na hearraí arna n‑onnmhairiú ag an tír sin. Thairis sin, i gcás earraí ‘andúchasacha’ áirithe, is measúnuithe teoiriciúla amháin iad measúnuithe an Ard-Bhoird Achomhairc. Ina theannta sin, áitíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil aon tionchar ag an oibleagáid dhlíthiúil chun an tír thionscnaimh a shonrú ar tháirge ar úsáid ainm na tíre sin mar thrádmharc.
45
I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara go n‑áirítear ar na hearraí in Aicmí 29 go 32 earraí bia de thionscnamh plandaí agus ainmhíoch agus leachtanna a bheartaítear lena gcaitheamh ag an duine, ar le hearnáil an bhia iad go léir.
46
De réir an chásdlí, tá sé comhsheasmhach leis an ngnáthchleachtas i ndáil le táirgí agraibhia go bhfuil siad ainmnithe le téarma geografach a léiríonn, nó ar dócha go sonróidh sé, a dtionscnamh geografach (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Deireadh Fómhair 2003, Nordmilch v OHIM(OLDENBURGER), T‑295/01, EU:T:2003:267, míreanna 42 go 45). Féadfar a mheas gur dócha go mbeidh tionscnamh geografach na n‑earraí sin an‑ábhartha, i súile an phobail ábhartha, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 28 den bhreithiúnas seo, chun críocha measúnú a dhéanamh ar a gcáilíocht nó ar a saintréithe eile.
47
I dteannta na mbreithnithe sin, baineann na breithnithe sin le saintréithe sonracha na dtáirgí lena mbaineann a thagann ón Íoslainn, agus na tosca nádúrtha a bhaineann leis an tír sin agus modh monaraíochta nó cóireála na dtáirgí sin á gcur san áireamh. Léirítear na breithnithe sin le fianaise, a cuireadh isteach le linn na n‑imeachtaí riaracháin os comhair EUIPO, go háirithe bróisiúr Icelandic Lamb Marketing Board (Bord Margaíochta Uain na hÍoslainne) maidir le huain a thógáil san Íoslainn (mír 154 den chinneadh atá faoi chonspóid), dar teideal Buyers Guide – From nature to the table – Flavoured by the wild pastures of Iceland (Treoir Cheannaigh – Ón dúlra go dtí an tábla – Blasaithe ag féarach fiáin na hÍoslainne), atá ábhartha, cé go bhfuil sé dátaithe in 2010, don staid ar dháta an iarratais ar chlárú an mhairc atá faoi chonspóid, a mhéid a thagraíonn sé do phróiseas ‘traidisiúnta’ tógála uain agus cóireáil a bhfeola. Is léir go háirithe ón doiciméad sin, chun ardcháilíocht a bhaint amach, gur tógadh na huain i bhfiántas de réir caighdeáin ardcháilíochta. Ina theannta sin, déantar tagairt sa doiciméad sin dá bhfuil i gceist le hoidhreacht chultúrtha sa réimse táirgthe sin.
48
Ar an dara dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar is léir ón bhfianaise sa chomhad a tugadh i láthair le linn an nós imeachta riaracháin os comhair EUIPO ag Íslandsstofa (Promote Iceland), an Íoslainn agus SA – Business Iceland, táirgeann agus onnmhairíonn an Íoslainn cineálacha éagsúla táirgí agraibhia, go háirithe táirgí éisc agus éisc, mairteoil, caoireoil agus muiceoil, táirgí déiríochta, torthaí agus glasraí, amhail cineálacha éagsúla leitíse, cabáistí, trátaí, brocailí, cairéid agus piobair, caora éagsúla, algaí agus luibheanna, milseogra lena n‑áirítear seacláid agus deochanna, amhail beoir agus deochanna neamhalcólacha. Go háirithe, is léir ón bhfianaise sin sa chomhad gur tháirg agus gur onnmhairigh an Íoslainn na hearraí sin idir 1999 agus 2014, is é sin le rá, le linn tréimhse roimh agus i ndiaidh dháta an iarratais ar chlárú an mhairc atá faoi chonspóid (féach mír 154 den chinneadh atá faoi chonspóid, go háirithe ráiteas Uachtarán na Roinne Trádála Eachtraí d’Oifig Staidrimh na hÍoslainne an 27 Eanáir 2016, a bhaineann leis an tréimhse ó 1999 go 2014, agus doiciméad staidrimh bliantúil 2015 na hÍoslainne, ina bhfuil sonraí nithiúla, arna miondealú de réir limistéar táirgthe, maidir le honnmhairí na hÍoslainne chuig an Aontas Eorpach agus chuig LEE.
49
Ina theannta sin, bhí sé de cheart ag an Ard-Bhord Achomhairc a shonrú, i mír 155 den chinneadh atá faoi chonspóid (féach mír 42 thuas), maidir le cuid de na hearraí eile atá i gceist, amhail éanlaith chlóis agus uibheacha, go bhféadfaí iad a thógáil agus a tháirgeadh ar fud na hEorpa agus, dá bhrí sin, go bhféadfaí iad a thógáil san Íoslainn freisin. Ar an gcaoi chéanna, d’fhéadfaí saillte agus olaí inite, go háirithe ola ráibe, a tháirgeadh nó a fhás fiú in aeráidí níos fuaire, amhail san Íoslainn. Dá bhrí sin, ar an iomlán, féadfar na hearraí sin in Aicmí 29 go 32, a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid, a tháirgeadh, a phacáistiú agus a mhargú san Íoslainn agus a onnmhairiú chuig tíortha LEE. Tá feidhm ag na breithnithe céanna, mar a luaigh an tArd-Bhord Achomhairc i mír 155 den chinneadh atá faoi chonspóid, maidir le beoir agus deochanna neamh-mheisciúla.
50
Dá bhrí sin, tháirg an Íoslainn, ar dháta an iarratais ar chlárú an mhairc atá faoi chonspóid, raon leathan earraí in Aicmí 29 go 32, a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid, gur onnmhairigh sí na hearraí sin freisin agus gur dócha go dtairgfeadh sí cinn eile. I bhfianaise acmhainneacht iarbhír nó acmhainneacht fhéideartha na hÍoslainne na hearraí sin a mhonarú agus a onnmhairiú, ní mór a mheas, i gcás ina ndéantar ceann de na hearraí in Aicmí 29 go 32 a mhargú faoin marc atá faoi chonspóid, go bhféadfaí a mheas gur de thionscnamh na tíre sin é. I ndáil leis sin, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, ní féidir an tArd-Bhord Achomhairc a cháineadh toisc nár chuir sé san áireamh an fíoras a bhaineann le cion ‘íseal’ líomhnaithe de na hearraí bia arna n‑onnmhairiú ag an Íoslainn. Fiú mura bhfuil onnmhairiú reatha earraí bia ag an Íoslainn ina chuid réasúnta mór dá honnmhairí i gcoitinne, ní chaitheann éileamh den sórt sin amhras ar an nasc tuairisciúil idir an marc agus na hearraí in Aicmí 29 go 32 a mhéid nach gcuirtear san áireamh leis dearcadh ionchasach ar an nasc is féidir a shuíomh go réasúnta idir an marc atá faoi chonspóid agus na hearraí a chumhdaítear.
51
Ina theannta sin, a mhéid a chuireann an t‑iarratasóir argóintí ar aghaidh chun agóid a dhéanamh i gcoinne nasc a bheith ann idir an marc atá faoi chonspóid agus feoil róin, ní mór a chur in iúl nach dtarraingíonn sé amhras ar an bhfíoras go dtáirgtear cineálacha eile feola, amhail mairteoil, caoirigh agus muiceoil, san Íoslainn agus, de réir na fianaise a cuireadh ar fáil le linn an nós imeachta riaracháin, go n‑onnmhairíonn an Íoslainn iad. Dá bhrí sin, ní féidir lena argóint amhras a chaitheamh ar chineál tuairisciúil an mhairc atá faoi chonspóid maidir leis an gcatagóir níos leithne ‘feoil’ in Aicme 29.
52
A mhéid a bhaineann le cócó, caife agus tae, in Aicme 30, is fíor, mar a áitíonn an t‑iarratasóir, nach bhfástar na hearraí sin, de bharr a gcineáil féin, san Íoslainn agus nach dócha go bhfásfar iad amach anseo. Mar sin féin, d’áitigh an tArd-Bhord Achomhairc, mar is ceart, go bhféadfaí iad a phróiseáil agus a oiriúnú don bhlas áitiúil, mar a léirítear leis an bhfianaise ar tháirgeadh seacláide, dá ndearna sé tagairt i mír 154 den chinneadh atá faoi chonspóid, agus a bhaineann le gnóthais milseogra áitiúla. Is léirithe ábhartha freisin iad na samplaí de roghanna tae ó Éirinn, ó Shasana nó ó Albain, áit nach bhfástar an táirge sin, a tairgeadh lena mhiondíol san Aontas Eorpach, ar a bhfuil an tArd-Bhord Achomhairc ag brath.
53
Cé go raibh maímh an iarratasóra le tuiscint mar thagairt don easpa fianaise a chomhthacaíonn le cleachtas próiseála nó oiriúnaithe do roghanna áitiúla, san Íoslainn, earraí amhail cócó, caife nó tae, ní mór a mheas, mar sin féin, go raibh an fhéidearthacht sin fós réasúnta, i súile an phobail ábhartha. D’fhéadfadh an cineál táirge sin a bheith mar chuid de mhargaíocht ar leith, ag aibhsiú táirge ag a bhfuil luachanna blais atá oiriúnaithe don bhlas áitiúil nó do cháilíochtaí speisialta eile atá nasctha lena thionscnamh geografach.
54
Ba cheart a thabhairt faoi deara go bhféadfadh saintréithe speisialta a bheith ag na hearraí sin, chomh maith le hearraí áirithe eile in Aicmí 29 go 32, amhail spíosraí, giostaí nó salann, tar éis iad a oiriúnú, ag féachaint, mar shampla, do na modhanna cóireála lenar féidir blasanna ar leith a aibhsiú agus a mheas mar sin ag an bpobal ábhartha.
55
I bhfianaise a bhfuil thuas, ní mór a chinneadh go raibh sé de cheart ag an Ard-Bhord Achomhairc a chinneadh go raibh an marc atá faoi chonspóid tuairisciúil maidir leis na hearraí in Aicmí 29 go 32.
Na hearraí in Aicmí 7 agus 11 a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid
56
Chun teacht ar an gconclúid go raibh an marc atá faoi chonspóid tuairisciúil maidir leis na hearraí in Aicmí 7 agus 11, ar an gcéad dul síos, chuir an tArd-Bhord Achomhairc san áireamh na tosca a bhaineann le ‘tionscal láidir iascaireachta agus próiseála bia’ a bheith ann a d’úsáid reoiteoirí agus fearais leictreacha eile san Íoslainn, cobhsaíocht agus dea-shláinte gheilleagar na hÍoslainne agus comhlachas na tíre sin le fuinneamh glas agus inbhuanaitheacht mar gheall ar a cháil sa réimse sin. Ina dhiaidh sin, rinne sé anailís ar nósanna ceannaigh tomhaltóirí san earnáil sin. Ar deireadh, chinn an tArd-Bhord Achomhairc, go bunúsach, go raibh an marc atá faoi chonspóid in ann cur síos a dhéanamh ar shaintréithe fíor-riachtanacha inbhuanaithe agus éiceolaíocha na n‑earraí in Aicmí 7 agus 11 a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid.
57
Cáineann an t‑iarratasóir an tArd-Bhord Achomhairc as a chinneadh go bhféadfaí na hearraí in Aicmí 7 agus 11 a tháirgeadh san Íoslainn, cé nach léiríonn saintréithe eacnamaíocha agus geografacha na tíre sin an acmhainneacht mhonaraíochta sin.
58
Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú go n‑áirítear leis na hearraí in Aicmí 7 agus 11, inter alia, fearais éagsúla tí agus páirteanna éagsúla díobh agus feistis díobh. Ní dhíospóideann an t‑iarratasóir dearbhú an Ard-Bhoird Achomhairc gur féidir leis na hearraí sin tairbhe a bhaint go héasca as íomhá mharthanach atá nasctha, inter alia, lena monarú atá neamhdhíobhálach don chomhshaol agus lena dtomhaltas íseal fuinnimh.
59
Ina theannta sin, ar an gcéad dul síos, ba cheart a lua, mar a thug an Bord Achomhairc dá aire i mír 164 den chinneadh atá faoi chonspóid, mar gheall ar ‘tionscal láidir’, lucht saothair oilte, geilleagar sláintiúil cobhsaí agus spreagadh na nuálaíochta agus na cruthaitheachta ag Rialtas na hÍoslainne, gur dócha go measfadh an pobal ábhartha in 2002 go bhfuil sé d’acmhainn ag an Íoslainn na hearraí go léir atá i gceist a mhonarú, a thagann faoi na haicmí sin, nó go bhféadfadh sí a bheith in ann é sin a dhéanamh go ceann i bhfad.
60
Ar an dara dul síos, mar is léir ó na doiciméid arna dtáirgeadh ag Íslandsstofa (Promote Iceland), an Íoslainn agus SA – Business Iceland le linn an nós imeachta riaracháin (féach barúlacha an 2 Samhain 2017, Iarscríbhinn 3), déanann gnóthais áirithe atá bunaithe san Íoslainn a earraí a thagann faoi Aicmí 7 agus 11 a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid, amhail cuisneoirí agus reoiteoirí. Cé go mbaineann an fhianaise sin le 2017, tá sí léiritheach, lena n‑áirítear maidir le dáta an iarratais ar chlárú an mhairc atá faoi chonspóid, eadhon an 19 Aibreán 2002, go háirithe a mhéid a léirítear léi cumas teicniúil ghnóthais na hÍoslainne san earnáil lena mbaineann.
61
Sna himthosca sin, d’fhéadfaí a mheas go réasúnta go bhféadfadh an pobal ábhartha an marc atá faoi chonspóid a mheas mar léiriú gur tháinig na hearraí in Aicmí 7 agus 11 ón Íoslainn agus, ag féachaint d’íomhá na tíre sin, go bhfuil sé neamhdhíobhálach don chomhshaol (féach mír 36 thuas) agus go raibh saintréithe acu a bhaineann lena n‑inbhuanaitheacht nó lena ngné éiceolaíoch.
62
Ní féidir an chonclúid sin a chur ó bhail le cáineadh an iarratasóra bunaithe ar an neamhábharthacht líomhnaithe, sa chás seo, de na tagairtí a rinne an tArd-Bhord Achomhairc do chomhaltaí saorga (próisis), i míreanna 80, 147 agus 163 den chinneadh atá faoi chonspóid, a mhéid nár cláraíodh an marc atá faoi chonspóid le haghaidh earraí den sórt sin. I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara nár thagair an tArd-Bhord Achomhairc dó ach amháin chun cumas ghnóthais na hÍoslainne táirgí sofaisticiúla a mhonarú, amhail Íslandsstofa (Promote Iceland), an Íoslainn agus SA – Business Iceland, a léiriú ar thús cadhnaíochta i bhforbairtí teicneolaíochta. Bhí gné den sórt sin ábhartha chun measúnú a dhéanamh ar an bhféidearthacht go measfaí an Íoslainn mar áit tionscnaimh gheografaigh na n‑earraí in Aicmí 7 agus 11.
63
Leanann sé ón méid sin roimhe seo go raibh sé de cheart ag an Ard-Bhord Achomhairc a chinneadh go raibh an marc atá faoi chonspóid tuairisciúil maidir leis na hearraí in Aicmí 7 agus 11.
Na hearraí in Aicme 16 a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid
64
Sa chinneadh atá faoi chonspóid, chinn an tArd-Bhord Achomhairc, go bunúsach, gur úsáid laethúil iad na hearraí atá déanta as páipéar agus cairtchlár agus stáiseanóireacht in Aicme 16 agus gur mheas an pobal ábhartha gurb ionann an marc atá faoi chonspóid agus léiriú gur tháinig na hearraí sin ón Íoslainn agus go raibh siad neamhdhíobhálach don chomhshaol. Ina theannta sin, maidir le hábhar clóite nó foilseacháin thréimhsiúla, dúirt an tArd-Bhord Achomhairc go bhféadfadh an pobal ábhartha glacadh leis go raibh baint acu leis an Íoslainn.
65
Cáineann an t‑iarratasóir an tArd-Bhord Achomhairc, go bunúsach, as bheith ag brath ar thoimhdí go bhféadfadh an Íoslainn earraí in Aicme 16 a tháirgeadh amach anseo.
66
I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, ní mór a mheas, mar a chinn an tArd-Bhord Achomhairc, go bunúsach, ‘páipéar, cairtchlár, earraí páipéir, earraí cairtchláir, pacáistíocht agus ábhair phacáistíochta; málaí pacáistithe páipéir nó plaisteacha; páipéar leithris, tuáillí páipéir, málaí siopadóireachta, málaí plaisteacha, málaí páipéir nó plaisteacha; claspaí málaí; lipéid; pinn, pionsail; aistrithe; féadfar lipéid phraghais agus ticéid agus tacaíochtaí i bhfoirm imchlúdaigh a tháirgeadh ó ábhair in‑bhithmhillte nó trí phróisis mhonaraíochta a d’fhéadfadh a dtionchar ar an gcomhshaol a laghdú.
67
Is dócha go mbeidh tionchar laghdaithe na dtáirgí agus a bpacáistíochta ar an gcomhshaol ina cháilíocht a bhaineann leis na táirgí nó leis an bpacáistíocht chéanna, mura rud é nach mbaineann ach le cuid den phobal a bhfuil tábhacht ag baint leis an ngné chomhshaoil, go háirithe maidir le tomhaltóirí coinsiasacha, a bhfuil fonn orthu é a dhéanamh níos éasca dramhaíl a aisghabháil agus í a athchúrsáil.
68
Dá bhrí sin, bhí sé de cheart ag an Ard-Bhord Achomhairc a chinneadh go bhfeicfeadh an pobal ábhartha an marc atá faoi chonspóid, lena n‑ainmnítear an Íoslainn, tír arb eol í a bheith neamhdhíobhálach don chomhshaol (féach mír 36 thuas), mar thásc ar thionscnamh geografach na n‑earraí in Aicme 16 nó ar a saintréith a bhaineann leis an ngné éiceolaíoch, atá nasctha leis an tionscnamh geografach sin.
69
Ar an dara dul síos, maidir le ‘ábhar clóite, foilseacháin thréimhsiúla agus stáiseanóireacht’, ní dhíospóideann an t‑iarratasóir go bhféadfadh baint a bheith ag na hearraí sin leis an Íoslainn, gan beann ar a n‑áit táirgthe. Sna himthosca sin, ní mór a mheas go bhfuil an marc atá faoi chonspóid tuairisciúil maidir leis na hearraí in Aicme 16.
Na seirbhísí in Aicme 35 a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid
70
Tagraíonn na seirbhísí in Aicme 35, a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid, go bunúsach, do mhiondíol i siopaí agus ar líne.
71
Chinn an tArd-Bhord Achomhairc, go bunúsach, gur dócha go n‑úsáidfí an marc atá faoi chonspóid mar thagairt don áit ónar soláthraíodh seirbhísí miondíola in Aicme 35 go ginearálta. Thairis sin, d’fhéadfadh an pobal ábhartha an marc sin a bhrath mar thagairt do cháilíocht shonrach na n‑earraí a mhargaítear i gcomhthéacs na seirbhísí sin.
72
Maíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, nach dócha go dtiocfaidh na seirbhísí in Aicme 35 ón Íoslainn, i bhfianaise an dlúis ísil daonra agus na críche atá do-áitrithe den chuid is mó, rud a fhágann nach féidir slabhra siopaí bia a choinneáil ar bun. Thairis sin, cuireann an t‑iarratasóir i dtábhacht nach ndéanann an Íoslainn aon seirbhísí miondíola a ‘onnmhairiú’.
73
Ní mór a chur in iúl go mbaineann na seirbhísí miondíola a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid le hearraí bia, deochanna agus earraí tí, a tháirgtear san Íoslainn. Thairis sin, d’fhéadfadh sé gur táirgí iad, amhail iasc, bia mara nó bia mara eile, nach gcuireann an t‑iarratasóir ina gcoinne gurb eol gurb í an Íoslainn an tír thionscnaimh.
74
Maidir le hargóintí an iarratasóra maidir le neamhonnmhairiú na seirbhísí a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid agus maidir le heaspa clú na hÍoslainne i leith na seirbhísí sin agus maidir leis na hargóintí lena líomhnaítear go gcuireann méid dhaonra na hÍoslainne cosc ar chumas na tíre sin slabhra siopaí bia a choinneáil ar bun, ní féidir go n‑éireoidh leo, ar na cúiseanna céanna a leagtar amach i míreanna 37 agus 38 den bhreithiúnas seo, gan, thairis sin, idirdhealú de réir thábhacht dhéimeagrafach na háite geografaí atá i gceist a bheith ábhartha. Tá sé réasúnta a mheas, i gcás ina bhfuil an marc atá faoi chonspóid ar na seirbhísí atá i gceist, go measfar iad a bheith á soláthar i siopaí atá suite sa tír sin.
75
I bhfianaise a bhfuil thuas, ba cheart a thabhairt faoi deara go raibh sé de cheart ag an Ard-Bhord Achomhairc a chinneadh go raibh an marc atá faoi chonspóid tuairisciúil maidir leis na seirbhísí in Aicme 35.
Éilimh thrasearnálacha áirithe ón iarratasóir agus INTA
76
Ní féidir le haon cheann d’argóintí eile an Iarratasóra agus INTA cinneadh an Ard-Bhoird Achomhairc maidir le tuairisciú an mhairc atá faoi chonspóid le haghaidh na n‑earraí agus na seirbhísí a chumhdaítear leis a chur ó bhail.
77
Ar an gcéad dul síos, maíonn an t‑iarratasóir agus INTA go ndearna an tArd-Bhord Achomhairc earráid dlí nuair a chinn siad, go bunúsach, gur gabhadh clárú ainmneacha na dtíortha leis an dearbhfhoras le diúltú dá dtagraítear in Airteagal 7(1)(c) agus (f) de Rialachán Uimh. 40/94, beag beann ar na hearraí nó na seirbhísí lena mbaineann.
78
Ní mór a lua, áfach, go n‑eascraíonn líomhain den sórt sin as míléamh ar an gcinneadh atá faoi chonspóid. Mar is léir ó léamh foriomlán an chinnidh sin, go háirithe míreanna 94 go 209 de, rinne an tArd-Bhord Achomhairc anailís mhionsonraithe ar chineál tuairisciúil an mhairc atá faoi chonspóid i bhfianaise na n‑earraí agus na seirbhísí go léir atá i gceist.
79
Ar an dara dul síos, maidir le hargóint an iarratasóra go bhfágann Airteagal 12(b) de Rialachán Uimh. 40/94 (Airteagal 12(b) de Rialachán Uimh. 207/2009 ina dhiaidh sin, Airteagal 14(b) de Rialachán 2017/1001 anois) gur féidir úsáid an ainm ‘an Íoslainn’ a áirithiú d’eintitis na hÍoslainne, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil an fhoclaíocht seo a leanas san fhoráil sin, dar teideal ‘Teorainn a chur le héifeachtaí trádmhairc [AE]’:
‘Ní fhágfaidh trádmharc [de chuid an Aontais Eorpaigh] go mbeidh an dílseánach i dteideal toirmeasc a chur ar thríú páirtí úsáid a bhaint as na nithe seo a leanas le linn trádála:
[...]
(b)
tásca a bhaineann le cineál, cáilíocht, cainníocht, úsáid bheartaithe, luach, tionscnamh geografach, tráth táirgthe earraí nó déanamh seirbhíse, nó saintréithe eile earraí nó seirbhísí;
[...]
ar choinníoll go mbainfear an úsáid sin as i gcomhréir le cleachtais mhacánta in ábhair thionsclaíocha nó thráchtála.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
80
Is é is aidhm don fhoráil dá dtagraítear i mír 79 thuas, inter alia, na fadhbanna a thagann chun cinn a réiteach i gcás inar cláraíodh trádmharc atá comhdhéanta go hiomlán nó go páirteach d’ainm geografach agus nach dtugann sé do thríú páirtithe ainm den sórt sin a úsáid mar thrádmharc, ach ní áirithíonn sí ach go bhféadfaidh siad é a úsáid ar bhealach tuairisciúil, eadhon mar thásc ar thionscnamh geografach, ar choinníoll go n‑úsáidtear é i gcomhréir le cleachtais mhacánta in ábhair thionsclaíocha nó thráchtála (féach, de réir analaí, breithiúnas an 4 Bealtaine 1999, Windsurfing Chiemsee, C‑108/97 agus C‑109/97, EU:C:1999:230, míreanna 26 agus 28).
81
Murab ionann agus an méid a dhealraíonn an t‑iarratasóir a thabhairt le fios, ós rud é go n‑áirithítear le hAirteagal 12(b) de Rialachán Uimh. 40/94 go bhféadfaidh aon oibreoir eacnamaíoch tásca a bhaineann le saintréithe earraí agus seirbhísí a úsáid gan bhac, ní áirithítear leis sin cosaint an leasa ghinearálta atá mar bhonn le hAirteagal 7(1)(c) den Rialachán sin. Os a choinne sin, léiríonn an fíoras sin an leas a bhaineann, thairis sin, le dearbhfhoras neamhbhailíochta a leagtar amach in Airteagal 51(1)(a), arna léamh i gcomhar le hAirteagal 7(1)(c) de Rialachán Uimh. 40/94, atá á chur i bhfeidhm iarbhír ar aon chomhartha a d’fhéadfadh saintréith na n‑earraí nó na seirbhísí dá bhfuil an marc cláraithe a shainiú (féach, chuige sin, breithiúnas an 10 Márta 2011, Agencja Wydawnicza Technopol v OHIM, C‑51/10 P, EU:C:2011:139, mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear). Dá bhrí sin, ní mór diúltú d’argóint an iarratasóra toisc í a bheith gan bhunús.
82
Ar an tríú dul síos, is cosúil go gcáineann an t‑iarratasóir an tArd-Bhord Achomhairc as diúltú, toisc é a bheith neamh-inghlactha, don suirbhé a tarraingíodh suas an 2 Lúnasa 2019, agus agallaimh teileafóin a rinneadh i mí an Mheithimh 2019 á gcur san áireamh.
83
Mar sin féin, ar léamh comhcheangailte, inter alia, mhíreanna 137, 138, 158 agus 205 den chinneadh atá faoi chonspóid, ba cheart a thabhairt faoi deara nach í an cheist maidir le hinghlacthacht shuirbhé an 2 Lúnasa 2019, ach an cheist maidir lena luach cruthúnais a rinne an tArd-Bhord Achomhairc anailís uirthi.
84
Ina theannta sin, fiú dá ndéanfadh an t‑iarratasóir iarracht agóid a dhéanamh i gcoinne an mheasúnaithe ar chineál fianaiseach an tsuirbhé sin, is leor a thabhairt faoi deara nach mbaineann sé aon iarmhairtí nithiúla a bheadh ag an suirbhé sin leis an measúnú ar chineál tuairisciúil an mhairc atá faoi chonspóid. In aon chás, mar a chinn an tArd-Bhord Achomhairc i gceart i mír 158 den chinneadh atá faoi chonspóid, ní tástáil dhosháraithe agus leordhóthanach chun measúnú a dhéanamh ar thuairisciú an mhairc sin amháin é a fhiafraí de na hearraí a thagann ar a n‑aire nuair a bhíonn orthu aghaidh a thabhairt ar an marc atá faoi chonspóid, ós rud é nach mór an measúnú sin a dhéanamh i gcónaí agus na hearraí agus na seirbhísí a chumhdaítear leis an marc sin á gcur san áireamh (féach an cásdlí dá dtagraítear i mír 23 thuas).
85
I bhfianaise a bhfuil thuas, ní mór diúltú don chéad saincheist dlí.
An dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar Airteagal 7(1)(b) de Rialachán Uimh. 40/94
86
Lena dara saincheist dlí, áitíonn an t‑iarratasóir, le tacaíocht ó INTA, go bunúsach, gur sháraigh an Bord Achomhairc Airteagal 7(1)(b) de Rialachán Uimh. 40/94.
87
Déanann EUIPO, Íslandsstofa (Promote Iceland), an Íoslainn agus SA – Business Iceland agóid i gcoinne argóintí an iarratasóra agus INTA.
88
Ós rud é gur léir ó Airteagal 7(1) de Rialachán Uimh. 40/94 gur leor go bhfuil feidhm ag ceann de na dearbhfhorais le diúltú a liostaítear ann nach féidir an comhartha a chlárú mar thrádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh, agus i bhfianaise chéad saincheist dlí an iarratasóra a dhiúltú, maidir le conclúid an Ard-Bhoird Achomhairc go raibh feidhm ag Airteagal 7(1)(c) den Rialachán sin chun a dhearbhú go bhfuil an marc atá faoi chonspóid neamhbhailí i leith na n‑earraí agus na seirbhísí go léir a ainmníonn sé, ní gá scrúdú a dhéanamh ar thuillteanais an dara saincheist dlí ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath, lena líomhnaítear sárú ar Airteagal 7(1)(b) den Rialachán sin.
89
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór diúltú don dara saincheist dlí agus, dá bhrí sin, ní mór diúltú don chaingean ina hiomláine.
Costais
90
Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ordófar don pháirtí nár éirigh leis na costais a íoc má tá iarratas déanta orthu i bpléadálacha an pháirtí ar éirigh leis.
91
Ós rud é gur tharla éisteacht agus nár éirigh leis an iarratasóir, ní mór a ordú dó na costais a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag EUIPO, an Íoslainn, Íslandsstofa (Promote Iceland) agus SA – Business Iceland.
92
Ordaítear do INTA a chostais féin a íoc, i gcomhréir le hAirteagal 138(3) de na Rialacha Nós Imeachta.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt Ghinearálta (an Seachtú Dlísheomra), mar seo a leanas:
1.
Diúltaítear don achomharc;
2.
Ordaítear do Iceland Foods Ltd a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO), ag Íslandsstofa (Promote Iceland), ag an Íoslainn agus ag SA – Business Iceland a íoc.
3.
Ordaítear don International Trademark Association (INTA) a chostais féin a íoc.
Kowalik-Bańczyk
Buttigieg
Dimitrakopoulos
Arna léamh amach i gcúirt oscailte i Lucsamburg an 16 Iúil 2025.
V. Di Bucci
Cláraitheoir
Uachtarán
(
*1
)	Teanga an cháis: an Béarla.