POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(pierwsza izba)
z dnia 20 maja 2009 r.
Sprawa F-73/08
Luigi Marcuccio
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Urzędnicy – Zabezpieczenie społeczne – Ubezpieczenie chorobowe – Oddalenie wniosków o zwrot kosztów leczenia
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda w szczególności po pierwsze, stwierdzenia
nieważności dorozumianych decyzji odmownych Komisji w sprawie wniosków z dnia 27 i 30 czerwca 2007 r. o zwrot poniesionych
kosztów leczenia w normalnej wysokości oraz w sprawie wniosków z dnia 29 czerwca i 2 lipca 2007 r. o zwrot „dodatkowy”, czyli
w 100%, tych samych kosztów leczenia, po drugie, stwierdzenia nieważności wyraźnej decyzji Komisji z dnia 29 kwietnia 2008 r.
oddalającej zażalenia na te decyzje, po trzecie, zasądzenia od Komisji na jego rzecz kwoty – z tytułu zwrotu wspomnianych
kosztów leczenia w wysokości 100% – kwoty 4747,29 EUR lub jakiejkolwiek innej kwoty, którą Sąd uzna za słuszną i sprawiedliwą
z tego tytułu, powiększonej o odsetki w stosunku 10% rocznie z roczną kapitalizacją, naliczane od dnia 7 listopada 2007 r.
Orzeczenie: Skarga zostaje w części oddalona jako oczywiście pozbawiona jakiejkolwiek podstawy prawnej, a w części odrzucona jako oczywiście
niedopuszczalna. Skarżący pokrywa koszty postępowania.
Streszczenie
1.      Urzędnicy – Decyzja niekorzystna – Obowiązek uzasadnienia – Zakres – Wniosek o zwrot kosztów leczenia
(regulamin pracowniczy, art. 25 akapit drugi)
2.      Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Akt potwierdzający
(regulamin pracowniczy, art. 72 ust. 1, art. 90, 91)
1.      Odmowna decyzja w sprawie wniosku o zwrot kosztów leczenia jest wystarczająco uzasadniona, jeśli informuje urzędnika o sposobie,
w jaki rozpatrzono jego wniosek, oraz względach faktycznych i prawnych, które uzasadniają odbiór udzielonych zaliczek przez
system ubezpieczenia chorobowego Wspólnot Europejskich, nawet jeśli urzędnik ten nie był adresatem wszystkich informacji o rozliczeniu
wysłanych przez biuro rozliczeń. Okoliczność, że urzędnik nie przyjmował do wiadomości istnienia takich rozliczeń, zanim nie
doręczono mu decyzji odmownej, nie ma wpływu na zgodność tej decyzji z prawem.
Ponadto w każdym razie, nawet przy założeniu, że taka decyzja odmowna zawierałaby niewystarczające uzasadnienie, powinna być
analizowana jako zawierająca co najmniej zaczątek uzasadnienia, pozwalający instytucji przedstawić informacje uzupełniające
w toku postępowania i wywiązać się z obowiązku uzasadnienia.
(zob. pkt 51, 52, 54)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑37/89 Hanning przeciwko Parlamentowi, 20 września 1990 r., Rec. s. II‑463, pkt 41, 44
2.      Odmowna decyzja w sprawie wniosku o pokrycie kosztów leczenia w 100%, który nie zawiera żadnego nowego elementu w stosunku
do identycznego, wcześniej oddalonego wniosku, stanowiącego przedmiot postępowania przed sądem wspólnotowym, nie zmienia sytuacji
prawnej skarżącego, a tym samym nie stanowi aktu niekorzystnego w rozumieniu art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego.
Zakładając nawet, że taka decyzja mogłaby być rozumiana jako akt potwierdzający pierwszą decyzję, a zatem pokrywać się z nią,
i mogłaby w tym zakresie wywoływać niekorzystne skutki, sąd wspólnotowy rozpatrujący skargę na taką decyzję musi z urzędu
uwzględnić okoliczność, że postępowanie toczy się między tymi samymi stronami, ma ten sam przedmiot i opiera się na takich
samych zarzutach. W takich okolicznościach skarga natrafia na zarzut zawisłości sporu i tym samym jest oczywiście niedopuszczalna.
(zob. pkt 60, 61)
Odesłanie:
Trybunał: sprawy połączone 58/72 i 75/72 Perinciolo przeciwko Radzie, 17 maja 1973 r., Rec. s. 511, pkt 3–5; sprawy połączone
172/83 i 226/83 Hoogovens Groep przeciwko Komisji, 19 września 1985 r., Rec. s. 2831, pkt 9
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑68/07 Landtag Schleswig-Holstein przeciwko Komisji, 14 czerwca 2007 r., niepublikowana w Zbiorze,
pkt 16; sprawy połączone T‑296/05 i T‑408/05 Marcuccio przeciwko Komisji, 9 lipca 2008 r., niepublikowana w Zbiorze, pkt 47–49;
sprawa T‑143/08 Marcuccio przeciwko Komisji, 9 września 2008 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑0000, II‑A‑2‑0000, pkt 39–41; sprawa T‑144/08
Marcuccio przeciwko Komisji, 9 września 2008 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑0000, II‑A‑2‑0000, pkt 32–34
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑80/06 Duyster przeciwko Komisji, 25 stycznia 2008 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000,
pkt 52