61991CJ0136_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-136/91,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Finanzgericht Baden-Wuerttemberg (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Findling Waelzlager Handelsgesellschaft mbH
και
Hauptzollamt Karlsruhe
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 374/87 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1987, για την οριστική είσπραξη των ποσών που έχουν καταβληθεί ως εγγύηση συνεπεία της επιβολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ και για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συγκροτημάτων εδράνων ρουλεμάν καταγωγής Ιαπωνίας (ΕΕ L 35, σ. 32),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
συγκείμενο από τους R. Joliet, προεδρεύοντα του τμήματος, J. C. Moitinho de Almeida και F. Grevisse, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: W. Van Gerven
γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας,
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
* η Findling Waelzlager Handelsgesellschaft mbH, προσφεύγουσα στην κύρια δίκη, εκπροσωπούμενη από τον Manfred Hofmann, δικηγόρο Καρλσρούης,
* η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Eric White, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, επικουρούμενο από τον Claus-Michael Happe, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους τεθέντα στη διάθεση της Επιτροπής,
έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,
αφού άκουσε τις προφορικές παρατηρήσεις της προσφεύγουσας στην κύρια δίκη και της Επιτροπής, κατά τη συνεδρίαση της 4ης Ιουνίου 1992,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 2ας Ιουλίου 1992,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με διάταξη της 7ης Μαΐου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Μαΐου 1991, το Finanzgericht Baden-Wuerttemberg υπέβαλε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 374/87 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1987, για την οριστική είσπραξη των ποσών που έχουν καταβληθεί ως εγγύηση συνεπεία της επιβολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ και για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συγκροτημάτων εδράνων ρουλεμάν καταγωγής Ιαπωνίας (ΕΕ L 35, σ. 32, στο εξής: κανονισμός).
2 Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Findling Waelzlager Handelsgesellschaft mbH (στο εξής: Findling Waelzlager) και του Hauptzollamt Karlsruhe (στο εξής: Hauptzollamt).
3 'Οπως προκύπτει από τη δικογραφία, η Findling Waelzlager εισήγαγε έδρανα ρουλεμάν από την Ιαπωνία, όπου είχαν κατασκευαστεί από την Asahi Seiko Co. Ltd για λογαριασμό της Nachi Fujikoshi Corp. Τα εν λόγω έδρανα, που φέρουν το σήμα Nachi, πωλήθηκαν στην προσφεύγουσα της κύριας δίκης από τις εταιρίες Gloria International Corporation, Οζάκα, Ιαπωνία (στο εξής: Gloria) και Ehara Industries Ltd, Οζάκα, Ιαπωνία (στο εξής: Ehara). Στις εν λόγω εισαγωγές επιβλήθηκε, βάσει του κανονισμού, δασμός αντιντάμπινγκ ύψους 13,39 % (στο εξής: ποσοστό του δασμού για "άλλους").
4 Η Findling Waelzlager, κατόπιν απορρίψεως της ενστάσεώς της κατά της εν λόγω αποφάσεως του Hauptzollamt, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht Baden-Wuerttemberg, με την οποία ισχυρίζεται ότι το εφαρμοσθέν ποσοστό του δασμού στις προαναφερθείσες εισαγωγές οφείλεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 3, του κανονισμού.
5 Το Finanzgericht Baden-Wuerttemberg, θεωρώντας ότι είχε ανάγκη της ερμηνείας της εν λόγω διατάξεως για να επιλύσει τη διαφορά, ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
"1) 'Εχει ο πίνακας του άρθρου 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 374/87 την έννοια ότι για την εφαρμογή του ποσοστού του δασμού αντιντάμπινγκ που καθορίζεται ατομικά για καθεμία από τις μάρκες κατασκευής 1 έως 7, οι οποίες απαριθμούνται στην τρίτη στήλη, αρκεί η διαπίστωση ότι τα έδρανα ρουλεμάν κατασκευάστηκαν από ή για την αντίστοιχη επιχείρηση (που μνημονεύεται στη στήλη 'εξαγωγείς' );
2) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:
'Εχει η τελευταία σειρά του πίνακα του άρθρου 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 374/87 (' 8. 'Αλλοι Προϊόντα που κατασκευάστηκαν από τις (...) Μάρκες κατασκευής ή εμπορίας (...) 'Υψος %: 13,39 %' ) την έννοια ότι αφορά την εξαγωγή εδράνων ρουλεμάν οποιουδήποτε Ιάπωνα κατασκευαστή, μετά ή άνευ οποιασδήποτε μάρκας κατασκευής η εμπορίας, από άλλους εξαγωγείς εκτός των αναφερομένων υπό τους αριθμούς 1 έως 7;"
6 Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά και το νομικό πλαίσιο της διαφοράς στην κύρια δίκη, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
7 Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού:
"Το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ, εκφρασμένο σε ποσοστό επί της καθαρής τιμής 'ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας', πριν από την επιβολή δασμού ορίζεται ως εξής:
ΕξαγωγείςΠροϊόντα που κατασκευάστηκαν από τιςΜάρκες κατασκευής ή εμπορίας'Υψος
%1. Asahi Seiko Co. Ltd
2. Koyo Seiko Co.
3. Nachi Fujikoshi Corp.
4. Nippon Pillow Block Sales Co. Ltd
5. Nippon Seiko KK
6. NTN Toyo Bearing Ltd
7. Showa Pillow Block Mfg. Co. Ltd
8. 'ΑλλοιAsahi Seiko Co. Ltd
Nippon Pillow Block Manufacturing Co.
Asahi Seiko Co. Ltd
Nippon Pillow Block Manufacturing Co.
Nippon Seiko KK
NTN Toyo Bearing Ltd
Showa Pillow Block Mfg. Co. LtdASAHI
KOYO
NACHI
FYH
NSK
NTN
NBR4_58
7,33
2,24
3,77
13,39
11,22
3,99
13,39
"
8 Το εθνικό δικαστήριο διερωτάται μήπως, πέραν του γράμματος του κειμένου, θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη ο επιδιωκόμενος από αυτό στόχος, ο οποίος συνίσταται στον καθορισμό του ύψους των δασμών αντιντάμπινγκ, όχι για το σύνολο των εξαγωγέων, αλλά για τις μόνες επιχειρήσεις που κατασκευάζουν τα προϊόντα ή που αναθέτουν την κατασκευή τους σε άλλους. Οσάκις το προϊόν εξάγεται από εταιρία που ενεργεί ως απλή μεσάζουσα, όπως, για παράδειγμα, οι εταιρίες Gloria και Ehara, θα έπρεπε να ερευνηθεί εάν το προϊόν κατασκευάσθηκε από μια από τις επιχειρήσεις που μνημονεύονται υπό τους αριθμούς 1 έως 7 στη στήλη "εξαγωγείς" του προαναφερθέντος πίνακα. Στην περίπτωση που αυτό συμβαίνει, πρέπει να εφαρμόζεται το ειδικό ποσοστό που αντιστοιχεί στην εν λόγω επιχείρηση. Μόνον όταν αυτό δεν συμβαίνει πρέπει να εφαρμόζεται το ποσοστό του δασμού για "άλλους" 13,39 %, που προβλέπει ο εν λόγω πίνακας υπό τον αριθμό 8.
9 Το εθνικό δικαστήριο τονίζει, ωστόσο, τον εξαιρετικό χαρακτήρα μιας ερμηνείας που αντιβαίνει προς το γράμμα του κειμένου, καθώς και τη δυσχέρεια, στην προκειμένη περίπτωση, δικαιολογήσεως μιας τέτοιας ερμηνείας εφόσον, αντιθέτως προς άλλους κανονισμούς, οι επιδιωκόμενοι με τον κανονισμό 374/87 στόχοι δεν μνημονεύονται στις αιτιολογικές του σκέψεις. Παρατηρεί επίσης ότι ορισμένοι κανονισμοί, προγενέστεροι και μεταγενέστεροι του κανονισμού 374/87, αφορούν αδιακρίτως τους κατασκευαστές και τους εξαγωγείς, συμπεριλαμβανομένων των εξαγωγέων που ενεργούν ως απλές μεσάζουσες εταιρίες.
10 Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο αριθμός 8 της στήλης "εξαγωγείς", που φέρει τον τίτλο "άλλοι", περιλαμβάνει όχι μόνο τους εξαγωγείς που είναι και κατασκευαστές ή τους εξαγωγείς που πωλούν με τη δική τους μάρκα προϊόντα αγορασθέντα από άλλους κατασκευαστές, αλλά και τους εξαγωγείς οι οποίοι αγοράζουν το προϊόν για το οποίο πρόκειται και το πωλούν με τη μάρκα του κατασκευαστή. Η γραμματική αυτή ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 3, του κανονισμού επιβάλλεται για λόγους ασφαλείας του δικαίου, η οποία καθιστά αναγκαία την ομοιόμορφη εφαρμογή της τελωνειακής κανονιστικής ρυθμίσεως εντός της Κοινότητας.
11 Παρατηρείται συναφώς ότι, κατά πάγια νομολογία, για την ερμηνεία διατάξεως του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνο το γράμμα της, αλλά επίσης τα συμφραζόμενά της, και οι στόχοι που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος (απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 1983, 292/82, Merck, Συλλογή 1983, σ. 3781, σκέψη 12, και απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 1984, 337/82, St. Nikolaus Brennerei und Likoerfabrik, Kniepf-Ηelde, Συλλογή 1984, σ. 1051, σκέψη 10).
12 'Οπως προκύπτει από το άρθρο 13, παράγραφος 3, του κανονισμού 2176/84 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1984, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ L 201, σ. 1), και από τον μεταγενέστερο κανονισμό 2423/88 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 1988 (ΕΕ L 209, σ. 1), το ποσό των δασμών αντιντάμπινγκ δεν δύναται να υπερβεί το περιθώριο ντάμπινγκ και πρέπει να είναι μικρότερο στην περίπτωση που αυτός ο μικρότερος δασμός αρκεί για την εξαφάνιση της ζημίας.
13 Αυτή η αρχή, την οποία καθιερώνει και το άρθρο 8 του κώδικα αντιντάμπινγκ της ΓΣΔΕ (της συμφωνίας περί της εφαρμογής του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου, ΕΕ ειδ. έκδ. 011/017, σ. 93), παραβιάζεται, όταν εφαρμόζεται σε προϊόν εξαγόμενο από ορισμένη επιχείρηση δασμός αντιντάμπινγκ ανώτερος από αυτόν που έχει εφαρμογή όταν το ίδιο προϊόν εξάγεται προς την κοινοτική αγορά από την επιχείρηση η οποία το επώλησε στην ανωτέρω επιχείρηση. Εφόσον, στην τελευταία αυτή περίπτωση, ο καθορισθείς δασμός θεωρήθηκε επαρκής για την εξαφάνιση της ζημίας, η εφαρμογή, στην άλλη περίπτωση, ανώτερου δασμού είναι δυσανάλογη σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο.
14 Αυτή η ερμηνεία δεν μπορεί να απορριφθεί λόγω της ανάγκης ομοιόμορφης εφαρμογής, εντός της Κοινότητας, της τελωνειακής κανονιστικής ρυθμίσεως, η οποία θα προέκυπτε από τη γραμματική ερμηνεία της εν λόγω διατάξεως. Η ομοιόμορφη εφαρμογή πρέπει, πράγματι, να εξασφαλίζεται με τη σαφή, προσεκτική και πλήρη διατύπωση της οικείας κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως.
15 Η εν λόγω ερμηνεία δεν μπορεί να απορριφθεί ούτε λόγω του ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να επιτύχουν την επανεξέταση των κανονισμών για την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ, σύμφωνα με το άρθρο 14 των προαναφερθέντων κανονισμών 2176/84 και 2423/88. Η εν λόγω επανεξέταση μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο λόγω μεταβολής των περιστάσεων, πράγμα που δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, και μπορεί, εν πάση περιπτώσει, να πραγματοποιηθεί μόνον υπό την προϋπόθεση ότι παρήλθε ένα τουλάχιστον έτος από την περάτωση της έρευνας (άρθρο 14, παράγραφος 1, των προαναφερθέντων κανονισμών 2176/84 και 2423/88).
16 Πρέπει, κατά συνέπεια, να δοθεί στο πρώτο ερώτημα η απάντηση ότι ο πίνακας του άρθρου 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 374/87 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1987, για την οριστική είσπραξη των ποσών που έχουν καταβληθεί ως εγγύηση συνεπεία της επιβολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ και για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συγκροτημάτων εδράνων ρουλεμάν καταγωγής Ιαπωνίας, έχει την έννοια ότι, για την εφαρμογή του ποσοστού του δασμού αντιντάμπινγκ που καθορίζεται ατομικά για καθεμία από τις μάρκες κατασκευής 1 έως 7, οι οποίες απαριθμούνται στην τρίτη στήλη, αρκεί η διαπίστωση ότι τα έδρανα ρουλεμάν κατασκευάστηκαν από ή για την αντίστοιχη επιχείρηση, που μνημονεύεται στη στήλη "εξαγωγείς".
17 Δεδομένης της απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, παρέλκει η απάντηση στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
18 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 7ης Μαΐου 1991 το Finanzgericht Baden-Wuerttemberg, αποφαίνεται:
Ο πίνακας του άρθρου 1, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 374/87 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1987, για την οριστική είσπραξη των ποσών που έχουν καταβληθεί ως εγγύηση συνεπεία της επιβολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ και για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συγκροτημάτων εδράνων ρουλεμάν καταγωγής Ιαπωνίας, έχει την έννοια ότι, για την εφαρμογή του ποσοστού του δασμού αντιντάμπινγκ που καθορίζεται ατομικά για καθεμία από τις μάρκες κατασκευής 1 έως 7, οι οποίες απαριθμούνται στην τρίτη στήλη, αρκεί η διαπίστωση ότι τα έδρανα ρουλεμάν κατασκευάστηκαν από ή για την αντίστοιχη επιχείρηση, που μνημονεύεται στη στήλη "εξαγωγείς".