62022CO0067_INF
Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 1 września 2022 r. –Pharol
(sprawa C‑67/22)
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Artykuły 63 i 65 TFUE – Swobodny przepływ kapitału – Podatek dochodowy od osób prawnych – Dywidendy otrzymywane od spółki z siedzibą w państwie członkowskim spółki będącej beneficjentem – Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w państwie trzecim – Uregulowanie krajowe mające na celu unikanie podwójnego opodatkowania – Odmienne traktowanie – Ograniczenie – Względy uzasadniające – Skuteczność kontroli podatkowych – Brak przewidzianego w umowie międzynarodowej obowiązku udzielania informacji podatkowych
Swobodny przepływ kapitału i płatności – Ograniczenia – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy od osób prawnych – Opodatkowanie dywidend – 113430 / Uregulowanie krajowe służące unikaniu podwójnego opodatkowania – Uregulowanie umożliwiające pełne lub częściowe odliczenie przez spółkę będącą rezydentem państwa członkowskiego dywidend wypłacanych przez spółkę będącą rezydentem tego samego państwa członkowskiego – Uregulowanie nie umożliwiające takiego odliczenia w wypadku spółki będącą rezydentem państwa trzeciego – Dopuszczalność – Przesłanki
(art. 63, 65 TFUE)
(zob. pkt 28, 34–43; sentencja)
Sentencja
Artykuły 63 i 65 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu służącemu uniknięciu podwójnego opodatkowania dywidend, zgodnie z którym spółka będąca rezydentem danego państwa członkowskiego może odliczyć od swojego podlegającego opodatkowaniu zysku dywidendy wypłacone jej przez inną spółkę będącą rezydentem, ale nie może odliczyć dywidend wypłaconych przez spółkę mającą siedzibę w państwie trzecim, w oparciu o uzasadnianie, że to ostatnie państwo nie jest związane z państwem członkowskim żadną umową międzynarodową zobowiązującą do udzielania informacji podatkowej, jeżeli odliczenie jest obwarowane wymogiem opodatkowania spółki wypłacającej dywidendy w tym państwie trzecim, a ze względu na brak przewidzianego w umowie międzynarodowej obowiązku tego państwa trzeciego do udzielania informacji podatkowych, niemożliwe staje się uzyskanie informacji od tego państwa trzeciego. Państwo członkowskie nie ma obowiązku stworzyć podatnikowi możliwości przedstawienia we własnym zakresie informacji wykazujących, że spełnione są warunki konieczne dla uzyskania owego prawa do odliczenia jeżeli, z powodu braku istnienia rzeczonego obowiązku przewidzianego w umowie międzynarodowej, owo państwo członkowskie nie może kontrolować prawdziwości tych informacji.