62021CJ0038
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Mór-Dhlísheomra)
an 21 Nollaig 2023 (
*1
)
(Tarchur chun réamhrialú – Cosaint tomhaltóirí – Conradh léasaithe le haghaidh mótarfheithicil gan oibleagáid cheannaigh – Treoir 2008/48/CE – Airteagal 2(2)(d) – Coincheap conartha léasaithe gan aon oibleagáid ábhar an chonartha a cheannach – Treoir 2002/65/CE – Airteagal 1(1) agus Airteagal 2(b) – Coincheap an chonartha seirbhísí airgeadais – Treoir 2011/83/AE – Airteagal 2(6) agus Airteagal 3(1) – Coincheap an chonartha seirbhíse – Airteagal 2(7) – Coincheap an chianchonartha – Airteagal 2(8) – Coincheap an chonartha seacháitribh – Airteagal 16(l) – Eisceacht ón gceart chun tarraingt siar chun seirbhísí carranna ar cíos a sholáthar – Comhaontú creidmheasa maidir le mótarfheithicil a cheannach – Treoir 2008/48 – Airteagal 10(2) – Ceanglais a bhaineann leis an bhfaisnéis atá le háireamh sa chonradh – Toimhde go gcomhlíontar an oibleagáid tuairiscithe agus teimpléad tuairiscithe rialála á úsáid – Níl aon éifeacht dhíreach chothrománach ag treoir – Airteagal 14(1) – An ceart chun tarraingt siar – Tús na tréimhse tarraingthe siar i gcás faisnéis neamhiomlán nó mhíchruinn – Cineál mí-úsáideach a bhaineann le feidhmiú an chirt chun tarraingt siar – Foriata an chirt tarraingt siar – Oibleagáid an fheithicil a thabhairt ar ais roimh ré i gcás fheidhmiú an chirt tarraingt siar ó chomhaontú creidmheasa nasctha)
I gCásanna uamtha C‑38/21, C‑47/21 agus C‑232/21,
trí iarraidh ar réamhrialú faoi bhun Airteagal 267 CFAE ó Landgericht Ravensburg (an Chúirt Réigiúnach, Ravensburg, an Ghearmáin), arna déanamh le cinneadh an 30 Nollaig 2020, a fuarthas ag an gCúirt an 22 Eanáir 2021 agus arna fhorlíonadh le cinneadh an 24 Lúnasa 2021, a fuarthas ag an gCúirt an 1 Meán Fómhair 2021 (Cás C‑38/21), le cinneadh an 8 Eanáir 2021, a fuarthas ag an gCúirt an 28 Eanáir 2021 (Cás C‑47/21), agus le cinneadh an 19 Márta 2021, a fuarthas ag an gCúirt an 12 Aibreán 2021 (Cás C‑232/21), sna himeachtaí idir
VK
agus
BMW Bank GmbH (C‑38/21),
agus
F. F.
agus
C. Bank AG (C‑47/21),
agus
CR,
AY,
ML,
BQ,
agus
Volkswagen Bank GmbH,
Audi Bank (C‑232/21),
tugann AN CHÚIRT (an Mór-Dhlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K. Lenaerts, Uachtarán, L. Bay Larsen, Leas-Uachtarán, K. Jürimäe, C. Lycourgos, E. Regan, F. Biltgen, N. Piçarra, Z. Csehi, Uachtaráin Dlísheomra, M. Safjan (Rapóirtéir), S. Rodin, P. G. Xuereb, I. Ziemele, J. Passer, D. Gratsias agus M. L. Arastey Sahún, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: A. M. Collins,
Cláraitheoir: M. Krausenböck, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn agus tar éis éisteacht an 7 Meán Fómhair 2022,
tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolocadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
–
CR, AY, ML agus BQ, ag M. Basun, D. Er agus A. Esser, Rechtsanwälte,
–
BMW Bank GmbH, ag A. Ederle agus R. Hall, Rechtsanwälte,
–
C. Bank AG, ag T. Winter, Rechtsanwalt,
–
Volkswagen Bank GmbH agus Audi Bank, ag I. Heigl, T. Winter agus B. Zerelles, Rechtsanwälte,
–
Rialtas na Gearmáine, ag J. Möller, U. Bartl, M. Hellmann agus U. Kühne, i gcáil Gníomhairí,
–
an Coimisiún Eorpach, ag G. Goddin, B.-R. Killmann agus I. Rubene, i gcáil Gníomhairí,
tar éis éisteacht le Tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 16 Feabhra 2023,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Baineann na hiarrataí seo ar réamhrialú le léiriú ar Airteagal 2(a) agus (b) de Threoir 2002/65/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 23 Meán Fómhair 2002 maidir le cianmhargú seirbhísí airgeadais tomhaltóirí agus lena leasaítear Treoir 90/619/CEE ón gComhairle, Treoir 97/7/CE agus Treoir 98/27/CE (IO 2002 L 271, lch. 16), Airteagal 3(c), Airteagal 10(2)(l), (p), (r) agus (t) agus Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 23 Aibreán 2008 maidir le comhaontuithe creidmheasa le haghaidh tomhaltóirí agus lena n‑aisghairtear Treoir 87/102/CEE ón gComhairle (IO 2008 L 133, lch. 66), Airteagal 2(7), (9) agus (12), agus Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, an 25 Deireadh Fómhair 2011, maidir le cearta tomhaltóirí, lena leasaítear Treoir 93/13/CEE ón gComhairle agus Treoir 1999/44/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle agus lena n‑aisghairtear Treoir 85/577/CEE ón gComhairle agus Treoir 97/7/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (IO 2011 L 304, lch. 64), agus an dara mír d’Airteagal 267 CFAE.
2
Rinneadh na hiarrataí in imeachtaí idir VK agus BMW Bank GmbH (Cás C‑38/21), F. F. agus C. Bank AG (Cás C‑47/21) agus CR v Volkswagen Bank GmbH agus AY, ML agus BQ agus Audi Bank (Cás C‑232/21), maidir leis an gceart chun tarraingt siar a bhaineann leis na bainc sin a fheidhmiú ag VK, F. F., CR, AY, ML agus BQ.
An dlí lena mbaineann
Dlí an Aontais Eorpaigh
Treoir 2002/65
3
Foráiltear le haithrisí 14, 15 agus 19 de Threoir 2002/65 mar seo a leanas:
‘(14)
Cumhdaítear leis an Treoir seo na seirbhísí airgeadais go léir a d’fhéadfaí a sholáthar go cianda. Mar sin féin, rialaítear seirbhísí airgeadais áirithe le forálacha sonracha de reachtaíocht an Chomhphobail a leanann d’fheidhm a bheith acu maidir leis na seirbhísí airgeadais sin. Ba cheart, áfach, prionsabail a bhunú a bhaineann le cianmhargú seirbhísí den sórt sin.
(15)
Baineann conarthaí a idirbheartaítear go cianda le modhanna cianchumarsáide a úsáid a úsáidtear mar chuid de chóras díola nó soláthair seirbhísí i gcéin gan an soláthróir agus an tomhaltóir a bheith i láthair ag an am céanna. Éilíonn forbairt leanúnach na modhanna cumarsáide sin go saineofar prionsabail atá bailí fiú amháin i gcás na modhanna sin nach bhfuil in úsáid go forleathan go fóill. Dá bhrí sin, is éard atá i gceist le cianchonarthaí ná na conarthaí sin ina ndéantar an tairiscint, an chaibidlíocht agus a dtabhairt i gcrích go cianda.
[...]
(19)
Is é an soláthraí an duine a sholáthraíonn seirbhísí go cianda. Ba cheart feidhm a bheith ag an Treoir seo, áfach, nuair a bhíonn idirghabhálaí i gceann de na céimeanna margaíochta. Ag féachaint ar chineál agus ar mhéid na rannpháirtíochta sin, ba cheart go mbeadh feidhm ag forálacha ábhartha na Treorach seo maidir le hidirghabhálaí den sórt sin, beag beann ar a stádas dlíthiúil.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
4
Foráiltear le hAirteagal 1(1) de Threoir 2002/65, dar teideal ‘Ábhar agus raon feidhme’:
‘Is é is cuspóir don Treoir seo comhfhogasú a dhéanamh ar fhorálacha reachtaíochta, rialúcháin agus riaracháin na mBallstát maidir le cianmhargú seirbhísí airgeadais tomhaltóirí.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
5
De réir Airteagal 2 den Treoir sin, dar teideal ‘Sainmhínithe’:
‘Chun críocha na Treorach seo, beidh feidhm ag na sainmhínithe seo a leanas:
(a)
ciallaíonn “cianchonradh”: aon chonradh a bhaineann le seirbhísí airgeadais arna thabhairt i gcrích idir soláthróir agus tomhaltóir, faoi chianscéim díolacháin nó soláthair seirbhísí arna eagrú ag an soláthróir, ar conradh é nach n‑úsáideann ach modh cianchumarsáide amháin, nó níos mó, suas go dtí an t‑am a tugadh an conradh i gcrích, agus an t‑am a tugadh an conradh i gcrích san áireamh;
(b)
ciallaíonn “seirbhís airgeadais”: aon seirbhísí a bhaineann le baincéireacht, creidmheas, árachas, pinsin phearsanta, infheistíochtaí agus íocaíochtaí;
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
6
Foráiltear le hAirteagal 6 den Treoir sin, dar teideal ‘An ceart chun tarraingt siar’:
‘1.   Déanfaidh na Ballstáit a áirithiú go mbeidh tréimhse 14 lá féilire ag an tomhaltóir chun tarraingt siar, gan phionós agus gan cúiseanna a thabhairt. [...]
[...]
2.   Ní bheidh feidhm ag an gceart chun tarraingt siar maidir leis an méid seo a leanas:
[...]
c)
conarthaí arna bhforghníomhú ina n‑iomláine ag an dá pháirtí arna iarraidh sin go sainráite don tomhaltóir sula bhfeidhmíonn an tomhaltóir a cheart chun tarraingt siar.
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Treoir 2008/48
7
Sonraítear in aithrisí 7 go 10, 31, 34 agus 35 de Threoir 2008/48 mar a leanas:
‘(7)
Chun teacht chun cinn margaidh inmheánaigh dhea-fheidhmiúil do chreidmheas do thomhaltóirí a éascú, is gá foráil a dhéanamh maidir le creat comhchuibhithe Comhphobail i roinnt príomhréimsí. I bhfianaise fhorbairt leanúnach mhargadh creidmheasa na dtomhaltóirí agus soghluaisteacht shaoránaigh na hEorpa atá ag dul i méid, ba cheart go bhféadfaí sraith nua-aimseartha rialacha a bhunú maidir le creidmheas do thomhaltóirí mar gheall ar reachtaíocht réamhbhreathnaitheach Chomhphobail atá in ann oiriúnú do chineálacha creidmheasa amach anseo agus lena gcuirtear leibhéal iomchuí solúbthachta ar fáil do na Ballstáit maidir lena fhorálacha a thrasuí.
(8)
Chun muinín tomhaltóirí a spreagadh, tá sé tábhachtach gur féidir leis an margadh leibhéal leordhóthanach cosanta a chur ar fáil dóibh. Dá bhrí sin, ba cheart saorghluaiseacht tairiscintí creidmheasa a bheith indéanta faoi na dálaí is fearr dóibh, i gcás tairgeoirí agus iarratasóirí araon, agus na cásanna sonracha atá sna Ballstáit éagsúla á n‑urramú ag an am céanna.
(9)
Is gá comhchuibhiú iomlán a dhéanamh chun ardleibhéal coibhéiseach cosanta a áirithiú do gach tomhaltóir sa Chomhphobal agus chun fíormhargadh inmheánach a chruthú. Dá bhrí sin, níor cheart cead a bheith ag na Ballstáit forálacha náisiúnta a choinneáil ná a thabhairt isteach seachas na forálacha sin a leagtar síos sa Treoir seo. I gcás nach ann d’aon fhoráil chomhchuibhithe den sórt sin, áfach, ba cheart do na Ballstáit a bheith saor i gcónaí chun reachtaíocht náisiúnta a choinneáil ar bun nó a thabhairt isteach. Dá réir sin, féadfaidh na Ballstáit, mar shampla, forálacha náisiúnta a choinneáil ar bun nó a thabhairt isteach maidir le dliteanas comhpháirteach agus leithleach an díoltóra nó an tsoláthraí seirbhíse agus an chreidiúnaí. Ar an gcaoi chéanna, d’fhéadfadh na Ballstáit, mar shampla, forálacha náisiúnta a choinneáil nó a thabhairt isteach maidir le cealú conartha chun earraí a dhíol nó seirbhísí a sholáthar i gcás ina bhfeidhmíonn an tomhaltóir a cheart chun tarraingt siar faoin gcomhaontú creidmheasa. [...]
(10)
Cinntear raon feidhme an chomhchuibhithe leis na sainmhínithe atá sa Treoir seo. Dá bhrí sin, ba cheart oibleagáid na mBallstát forálacha na Treorach seo a chur chun feidhme a theorannú do raon feidhme na Treorach seo, mar a léirítear sna sainmhínithe sin. Mar sin féin, ba cheart an Treoir seo a bheith gan dochar do chur i bhfeidhm fhorálacha na Treorach seo ag na Ballstáit, i gcomhréir le dlí an Chomhphobail, maidir le réimsí nach dtagann faoina raon feidhme. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh Ballstát forálacha náisiúnta a choimeád ar bun nó a thabhairt isteach a chomhfhreagraíonn d’fhorálacha na Treorach seo nó do chuid dá fhorálacha maidir le comhaontuithe creidmheasa nach dtagann faoi raon feidhme na Treorach seo, mar shampla comhaontuithe creidmheasa ar lú ná EUR 200 nó níos mó ná EUR 75000 iad. Thairis sin, d’fhéadfadh na Ballstáit forálacha na Treorach seo a chur i bhfeidhm maidir le creidmheas faoi cheangal nach dtagann faoin sainmhíniú ar chomhaontú creidmheasa faoi cheangal sa Treoir seo. Dá bhrí sin, d’fhéadfaí forálacha an chomhaontaithe creidmheasa nasctha a chur i bhfeidhm maidir le comhaontuithe creidmheasa nach n‑úsáidtear ach go páirteach chun conradh chun earraí nó seirbhísí a sholáthar a mhaoiniú.
[...]
(31)
Chun go mbeidh an tomhaltóir in ann a chearta agus a oibleagáidí faoin gcomhaontú creidmheasa a bheith ar eolas aige, ba cheart an fhaisnéis uile is gá a bheith sa chomhaontú creidmheasa ar bhealach soiléir agus gonta.
[...]
(34)
Chun na nósanna imeachta maidir leis an gceart chun tarraingt siar a fheidhmiú i réimsí comhchosúla a chomhfhogasú, is gá foráil a dhéanamh maidir leis an gceart chun tarraingt siar gan phionós agus gan aon oibleagáid údar a thabhairt leis faoi choinníollacha atá cosúil leis na coinníollacha a leagtar síos i dTreoir 2002/65 [...]
(35)
I gcás ina dtarraingeoidh tomhaltóir siar ó chomhaontú creidmheasa a bhfuair sé earraí ina leith, go háirithe ó cheannach ina bhfuil tráthchodanna nó ó chomhaontú fruilithe nó léasaithe lena bhforáiltear d’oibleagáid cheannaigh, ba cheart an Treoir seo a bheith gan dochar d’aon Rialachán ó na Ballstáit maidir le ceisteanna a bhaineann le hearraí a thabhairt ar ais nó maidir le haon cheisteanna gaolmhara.
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
8
Foráiltear in Airteagal 1 de Threoir 2008/48, dar teideal ‘Ábhar’, mar a leanas:
‘Is é is cuspóir don Treoir seo comhchuibhiú a dhéanamh ar ghnéithe áirithe d’fhorálacha reachtaíochta, rialúcháin agus riaracháin na mBallstát a bhaineann le comhaontuithe creidmheasa le haghaidh tomhaltóirí.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
9
Foráiltear le hAirteagal 2 den Treoir sin, dar teideal ‘Raon feidhme’, an méid seo a leanas:
‘1.   Tá feidhm ag an Treoir seo maidir le comhaontuithe creidmheasa.
2.   Ní bheidh feidhm ag an Treoir seo maidir le:
[...]
d)
comhaontuithe fruilithe nó léasaithe i gcás nach leagtar síos oibleagáid chun cuspóir an chomhaontaithe a cheannach leis an gcomhaontú féin ná le haon chomhaontú ar leithligh; measfar gurb ann d’oibleagáid den sórt sin má chinneann an creidiúnaí amhlaidh go haontaobhach;
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
10
Foráiltear le hAirteagal 3 den Treoir sin, dar teideal ‘Sainmhínithe’, mar seo a leanas:
‘Chun críocha na Treorach seo, beidh feidhm ag na sainmhínithe seo a leanas:
[...]
c)
ciallaíonn “comhaontú creidmheasa” comhaontú trína ndeonaíonn creidiúnaí nó trína ngeallann creidiúnaí creidmheas a dheonú do thomhaltóir i bhfoirm íocaíocht iarchurtha, iasachta nó garaíocht airgeadais chomhchosúil eile seachas comhaontuithe maidir le soláthar seirbhísí ar bhonn leanúnach ná soláthar earraí den chineál céanna, i gcás ina n‑íocfaidh an tomhaltóir as na seirbhísí nó na hearraí sin ar feadh fhad a soláthair trí thráthchodanna;
[...]
(i)
ciallaíonn “ráta céatadáin bliantúil”: costas iomlán an chreidmheasa don tomhaltóir, arna shloinneadh mar chéatadán bliantúil de mhéid iomlán an chreidmheasa, agus na costais dá dtagraítear in Airteagal 19(2) á gcur san áireamh, i gcás inarb iomchuí;
[...]
(n)
ciallaíonn “comhaontuithe creidmheasa nasctha”: comhaontú creidmheasa faoina ndéantar an méid seo a leanas:
i)
feidhmíonn an creidmheas atá i gceist go heisiach chun conradh a mhaoiniú chun earraí nó seirbhísí áirithe a sholáthar; agus
ii)
is aonad tráchtála iad an dá chomhaontú sin, ó thaobh cuspóra de; measfar gurb ann d’aonad tráchtála i gcás ina maoiníonn an soláthróir nó an soláthraí seirbhíse féin an creidmheas don tomhaltóir nó, má mhaoiníonn tríú páirtí é, i gcás ina n‑úsáideann an creidiúnaí seirbhísí an tsoláthróra nó an tsoláthraí seirbhíse i dtaca leis an gcomhaontú creidmheasa a thabhairt i gcrích nó a ullmhú, nó i gcás ina sonraítear na hearraí sonracha nó soláthar seirbhíse sonraí go sainráite sa chomhaontú creidmheasa.
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
11
Tá an fhoclaíocht seo a leanas in Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48, dar teideal ‘Faisnéis le bheith san áireamh i gcomhaontuithe creidmheasa’:
‘Sonrófar an méid seo a leanas sa chomhaontú creidmheasa ar bhealach soiléir agus gonta:
[...]
l)
an ráta úis is infheidhme i gcás íocaíochtaí déanacha de réir mar is infheidhme tráth a tugadh an comhaontú creidmheasa i gcrích agus na socruithe maidir lena choigeartú agus, i gcás inarb infheidhme, aon mhuirir is iníoctha i leith mainneachtana;
[...]
p)
cibé acu is ann nó nach ann do cheart chun tarraingt siar, an tréimhse ar féidir an ceart sin a fheidhmiú lena linn agus coinníollacha eile lena rialaítear feidhmiú an chirt sin, lena n‑áirítear faisnéis faoi oibleagáid an tomhaltóra an caipiteal agus an t‑ús a íoc (draw down) i gcomhréir le hAirteagal 14(3)(b) agus méid an úis laethúil;
[...]
r)
an ceart chun aisíocaíocht luath a fháil, an nós imeachta chun aisíocaíocht luath a fháil, chomh maith le, i gcás inarb infheidhme, faisnéis maidir le ceart an chreidiúnaí chun cúiteamh a fháil agus an bealach a gcinnfear an cúiteamh sin;
[...]
t)
cibé acu atá nó nach bhfuil sásra gearáin agus sásaimh lasmuigh den chúirt ann don tomhaltóir agus, má tá, na modhanna chun rochtain a fháil air;
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
12
Foráiltear le hAirteagal 14 den Treoir sin, dar teideal ‘Ceart chun tarraingt siar’:
‘1.   Beidh tréimhse 14 lá féilire ag an tomhaltóir chun tarraingt siar as an gcomhaontú creidmheasa gan aon chúis a thabhairt.
Tosóidh an tréimhse tarraingthe siar sin:
a)
an lá a thugtar an comhaontú creidmheasa i gcrích, nó
b)
an lá a fhaigheann an tomhaltóir na téarmaí agus na coinníollacha conarthacha agus an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10, más déanaí an dáta sin ná an dáta dá dtagraítear i bpointe (a) den fhomhír seo.
[...]
3.   Má fheidhmíonn an tomhaltóir a cheart chun tarraingt siar, déanfaidh sé an méid seo a leanas:
a)
ionas go mbeidh éifeacht lena tharraingt siar roimh dhul in éag na tréimhse dá dtagraítear i mír 1, tabharfaidh sé fógra don chreidiúnaí, tar éis na faisnéise arna soláthar ag an gcreidiúnaí i gcomhréir le hAirteagal 10(2)(p), agus ar bhealach gur féidir cruthúnas ar an bhfógra sin a riar i gcomhréir leis an dlí náisiúnta. Measfar an spriocdháta a bheith comhlíonta má sheoltar an fógra sin, má tá sé ar pháipéar nó ar mheán marthanach eile atá ar fáil agus inrochtana ag an gcreidiúnaí, sula dtéann an spriocdháta in éag; agus
b)
íocfaidh sé leis an iasachtóir an phríomhshuim agus an t‑ús a d’fhaibhrigh ar an gcaipiteal sin ón dáta a tarraingíodh an creidmheas go dtí an dáta a n‑íocfar an caipiteal, gan moill mhíchuí agus tráth nach déanaí ná 30 lá féilire tar éis an fógra tarraingt siar a chur chuig an iasachtóir. Déanfar an t‑ús a ríomh ar bhonn an ráta iasachta a comhaontaíodh. Níl an t‑iasachtóir i dteideal aon chúiteamh eile a d’íoc an tomhaltóir i gcás tarraingt siar, seachas cúiteamh as costais neamh-inghnóthaithe a d’fhéadfadh a bheith íoctha ag an iasachtóir le húdarás poiblí.
4.   Má sholáthraíonn an t‑iasachtóir nó tríú páirtí seirbhís choimhdeach a bhaineann leis an gcomhaontú creidmheasa ar bhonn comhaontú idir an tríú páirtí agus an t‑iasachtóir, ní bheidh an tomhaltóir faoi cheangal a thuilleadh ag an gcomhaontú seirbhíse coimhdí má fheidhmíonn sé a cheart tarraingt siar i ndáil leis an gcomhaontú creidmheasa i gcomhréir leis an Airteagal seo.
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
13
Foráiltear le hAirteagal 22(1) den Treoir sin, dar teideal ‘Comhchuibhiú agus cineál éigeantach na Treorach seo’:
‘A mhéid atá forálacha comhchuibhithe sa Treoir seo, ní fhéadfaidh na Ballstáit forálacha seachas na forálacha a leagtar síos sa Treoir seo a choimeád ar bun ná a thabhairt isteach ina ndlí náisiúnta.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Treoir 2011/83
14
Foráiltear le haithrisí 20 go 22, 37 agus 49 de Threoir 2011/83 mar a leanas:
‘(20)
Ba cheart go gcumhdófaí leis an sainmhíniú ar chianchonradh gach cás ina dtugtar conradh i gcrích idir an trádálaí agus an tomhaltóir faoi chianscéim eagraithe díolacháin nó soláthair seirbhíse, agus úsáid eisiach á baint as modh cianchumarsáide amháin nó níos mó (amhail ordú poist, an t‑idirlíon, an teileafón nó facs) go dtí tráth a dtugtar an conradh i gcrích agus an tráth sin san áireamh. Ba cheart go gcumhdófaí leis an sainmhíniú sin freisin cásanna ina dtugann an tomhaltóir cuairt ar an áitreabh gnó chun críche faisnéis a bhailiú faoi na hearraí nó faoi na seirbhísí agus chun na críche sin amháin, agus ina dhiaidh sin go ndéanann sé cianchonradh a chaibidliú agus a thabhairt i gcrích. Os a choinne sin, níor cheart a mheas gur cianchonradh é conradh a dhéantar a chaibidliú ag áitreabh gnó an trádálaí agus a thugtar i gcrích ar deireadh trí bhíthin cianchumarsáide. Níor cheart ach oiread go measfaí gur cianchonradh é conradh a thionscnaítear trí bhíthin cianchumarsáide, ach a thugtar i gcrích ar deireadh ag áitreabh gnó an trádálaí. [...] Ba cheart córais arna dtairiscint ag tríú páirtí seachas an trádálaí ach atá in úsáid ag an trádálaí, amhail ardán ar líne, a bheith san áireamh i gcoincheap cianscéime eagraithe díolacháin nó soláthair seirbhísí. Níor cheart, áfach, go gcumhdódh sé cásanna nach dtugann suíomhanna gréasáin ach faisnéis faoin trádálaí, faoina earraí agus/nó faoina sheirbhísí agus faoina shonraí teagmhála.
(21)
Ba cheart conradh seacháitribh a shainmhíniú mar chonradh a thugtar i gcrích le láithreacht fhisiciúil chomhuaineach an trádálaí agus an tomhaltóra, in áit nach áitreabh gnó an trádálaí í, mar shampla ag baile nó áit oibre an tomhaltóra. I gcomhthéacs seacháitribh, d’fhéadfadh sé go mbeadh an tomhaltóir faoi bhrú síceolaíoch nó go bhféadfadh sé go mbeadh gné iontais os a chomhair, is cuma cé acu ar iarr an tomhaltóir cuairt an trádálaí nó nár iarr. Ba cheart go gcumhdófaí freisin leis an sainmhíniú ar chonradh seacháitribh cásanna ina ndéantar an tomhaltóir a shireadh go pearsanta agus go leithleach i gcomhthéacs seacháitribh, ach ina dtugtar an conradh i gcrích go díreach ina dhiaidh sin, ar áitreabh gnó an trádálaí nó trí bhíthin cianchumarsáide. Níor cheart go gcumhdófaí leis an sainmhíniú ar chonradh seacháitribh cásanna ina dtagann an trádálaí chuig baile an tomhaltóra den chéad uair d’fhonn tomhais a dhéanamh nó meastachán a thabhairt gan aon ghealltanas ón tomhaltóir agus i gcás nach dtugtar an conradh i gcrích go dtí tráth níos déanaí ar áitreabh gnó an trádálaí nó trí mhodhanna cianchumarsáide ar bhonn mheastachán an trádálaí. Sna cásanna sin, ní mheasfar an conradh a bheith tugtha i gcrích díreach tar éis don trádálaí an tomhaltóir a chur chuige más rud é go raibh am ag an tomhaltóir machnamh a dhéanamh ar mheastachán an trádálaí sular thug sé an conradh i gcrích. Ba cheart ceannacháin a dhéantar le linn turas arna eagrú ag an trádálaí, ar lena linn a dhéantar na táirgí ceannaithe a chur chun cinn agus a thairiscint lena ndíol, a mheas mar chonarthaí seacháitribh.
(22)
Ba cheart go n‑áireofaí in áitreabh gnó áitreabh i gcibé foirm (amhail siopaí, stallaí nó leoraithe) a fheidhmíonn mar áit ghnó bhuan nó mar ghnátháit ghnó don trádálaí. [...] Ba cheart áitreabh gnó duine atá ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí, mar a shainmhínítear sa Treoir seo, a mheas mar bhunaíocht ghairmiúil de réir bhrí na Treorach seo.
[...]
(37)
[...] Maidir le conarthaí seacháitribh, ba cheart an ceart a bheith ag an tomhaltóir tarraingt siar, ag cur san áireamh aon bhrú síceolaíoch agus/nó gné d’iontas. [...]
[...]
(49)
Ba cheart eisceachtaí áirithe ón gceart chun tarraingt siar a bheith ann, i gcás cianchonarthaí agus conarthaí seacháitribh araon. [...] Níor cheart feidhm a bheith ag an gceart chun tarraingt siar maidir le hearraí a mhonaraítear ar iarraidh bheacht ón tomhaltóir [...]. D’fhéadfadh deonú cirt chun tarraingt siar don tomhaltóir a bheith míchuí freisin i gcás seirbhísí áirithe a mbaineann áirithint acmhainní ina leith le tabhairt i gcrích an chonartha, a bhféadfadh deacrachtaí a bheith ag an trádálaí iad a chomhlíonadh má fheidhmítear an ceart chun tarraingt siar. B’amhlaidh a bheadh, mar shampla, i gcás ina ndéanfaí áirithintí in óstáin agus tithe saoire nó le himeachtaí cultúrtha nó spóirt.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
15
Foráiltear le hAirteagal 2 den Treoir sin, dar teideal ‘Sainmhínithe’, mar seo a leanas:
‘Chun críocha na Treorach seo, beidh feidhm ag na sainmhínithe seo a leanas:
[...]
2)
ciallaíonn “trádálaí” aon duine nádúrtha nó dlítheanach, beag beann ar é a bheith faoi úinéireacht phríobháideach nó phoiblí, atá ag gníomhú, lena n‑áirítear trí aon duine eile atá ag gníomhú faoi ainm an duine nádúrtha nó an duine dlítheanaigh sin nó thar a cheann, chun críocha a bhfuil baint acu lena thrádáil, lena ghnó, lena cheird nó lena ghairm, i ndáil le conarthaí a chumhdaítear leis an Treoir seo;
[...]
5)
ciallaíonn “conradh díolacháin” aon chonradh faoina n‑aistríonn an trádálaí úinéireacht na n‑earraí chuig an tomhaltóir nó faoina ngeallann sé úinéireacht na n‑earraí a aistriú chuig an tomhaltóir agus ina n‑íocann an tomhaltóir praghas na n‑earraí nó faoina ngeallann sé praghas na n‑earraí a íoc, lena n‑áirítear conarthaí a bhaineann le hearraí agus seirbhísí araon;
6)
ciallaíonn “conradh seirbhíse” aon chonradh seachas conradh díolacháin faoina soláthraíonn an trádálaí seirbhís, nó faoina ngeallann sé seirbhís a sholáthar dó agus ina n‑íocann an tomhaltóir praghas na seirbhíse sin nó faoina ngeallann sé praghas na seirbhíse sin a íoc;
7)
ciallaíonn “cianchonradh” aon chonradh arna thabhairt i gcrích idir an trádálaí agus an tomhaltóir, faoi chianscéim eagraithe díolacháin nó soláthair seirbhísí, gan láithreacht fhisiciúil chomhuaineach an trádálaí agus an tomhaltóra, trí úsáid eisiach a bhaint as modh cianchumarsáide amháin nó níos mó, suas go dtí an t‑am a tugadh an conradh i gcrích, agus an t‑am a tugadh an conradh i gcrích san áireamh;
8)
ciallaíonn “conradh seacháitribh” aon chonradh idir an trádálaí agus an tomhaltóir:
a)
a chur i gcrích i láthair fhisiciúil chomhuaineach an trádálaí agus an tomhaltóra, in áit nach áit ghnó an trádálaí é; nó
b)
a bhí ina n‑ábhar do thairiscint ag an tomhaltóir sna himthosca céanna, mar a leagtar amach i bpointe (a); nó
c)
arna thabhairt i gcrích in áit ghnó an trádálaí nó trí mhodh cianchumarsáide díreach tar éis don tomhaltóir a bheith luaite go pearsanta agus go leithleach in áit nach áit ghnó an trádálaí é, i láthair fhisiciúil chomhuaineach an trádálaí agus an tomhaltóra; nó
d)
arna thabhairt i gcrích le linn turas arna eagrú ag an trádálaí agus é mar aidhm leis nó leis an éifeacht earraí nó seirbhísí a chur chun cinn agus a dhíol leis an tomhaltóir;
(9)
ciallaíonn “áitreabh gnó”:
a)
aon áitreabh dochorraithe miondíola ina mbíonn an trádálaí i mbun gníomhaíochtaí ar bhonn buan, nó
b)
aon áitreabh sochorraithe miondíola inar gnách le trádálaí a bheith i mbun gníomhaíochtaí;
[...]
(12)
ciallaíonn “seirbhís airgeadais” aon seirbhís a bhaineann le baincéireacht, creidmheas, árachas, pinsin aonair, infheistíochtaí nó íocaíochtaí;
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
16
Foráiltear le hAirteagal 3 den Treoir sin, dar teideal ‘Raon feidhme’, mar seo a leanas:
‘1.   Beidh feidhm ag an Treoir seo, faoi na coinníollacha agus a mhéid a leagtar síos ina forálacha, maidir le haon chonradh arna thabhairt i gcrích idir díoltóir nó soláthróir agus tomhaltóir. Tá feidhm aige freisin maidir le conarthaí chun uisce, gás, leictreachas nó téamh ceantair a sholáthar, lena n‑áirítear ag soláthraithe poiblí, a mhéid a sholáthraítear na hearraí sin ar bhonn conarthach.
[...]
3.   Ní bheidh feidhm ag an Treoir seo maidir leis na conarthaí seo a leanas:
[...]
d) seirbhísí airgeadais;
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
17
Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 6(1) den Treoir sin, dar teideal ‘Ceanglais faisnéise maidir le cianchonarthaí agus conarthaí seacháitribh’:
‘1.   Sula mbeidh an tomhaltóir faoi cheangal ag cianchonradh nó conradh seacháitribh nó ag tairiscint den chineál céanna, cuirfidh an trádálaí an fhaisnéis seo a leanas ar fáil don tomhaltóir, i bhfoirm shoiléir shothuigthe:
a)
príomhthréithe an earra nó na seirbhíse, a mhéid is iomchuí don mheán cumarsáide a úsáidtear agus don earra nó don tseirbhís lena mbaineann;
[...]
e)
praghas iomlán na n‑earraí nó na seirbhísí lena n‑áirítear na cánacha uile nó, i gcás nach féidir an praghas a ríomh go réasúnta roimh ré mar gheall ar chineál na n‑earraí nó na seirbhísí, an modh chun an praghas a ríomh [...];
[...]
g)
na téarmaí íocaíochta, seachadta agus feidhmíochta, an dáta a gheallann an trádálaí na hearraí a sheachadadh nó na seirbhísí a dhéanamh agus, i gcás inarb infheidhme, na nósanna imeachta arna soláthar ag an trádálaí chun gearáin a láimhseáil;
[...]
o)
fad an chonartha, más infheidhme, nó, i gcás conradh nach bhfuil dáta deiridh luaite leis nó conradh in‑athnuaite uathoibríoch, na coinníollacha chun an conradh a fhoirceannadh;
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
18
Foráiltear le hAirteagal 9 de Threoir 2011/83, dar teideal ‘An ceart chun tarraingt siar’:
‘1.   Ach amháin i gcásanna ina bhfuil feidhm ag na heisceachtaí dá bhforáiltear in Airteagal 16, tá tréimhse 14 lá ag an tomhaltóir chun tarraingt siar ó chianchonradh nó ó chonradh seacháitribh gan bheith air cúiseanna a thabhairt lena chinneadh agus gan costais a thabhú seachas na costais dá bhforáiltear in Airteagal 13(2) agus in Airteagal 14.
2.   Gan dochar d’Airteagal 10, rachaidh an tréimhse tarraingthe siar dá dtagraítear i mír 1 den Airteagal seo in éag tar éis thréimhse 14 lá ón méid seo a leanas:
a)
i gcás conarthaí seirbhíse, ón dáta a dtabharfar an conradh i gcrích;
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
19
Foráiltear le hAirteagal 16 den Treoir sin, dar teideal ‘Eisceachtaí ar an gceart chun tarraingt siar’:
‘Ní dhéanfaidh na Ballstáit foráil maidir leis gceart chun tarraingt siar a leagtar amach in Airteagail 9 go 15 i ndáil le cianchonarthaí agus conarthaí seacháitribh i ndáil leis an méid seo a leanas:
[...]
c)
soláthar earraí a dhéantar de réir shonraíochtaí an tomhaltóra nó atá pearsantaithe go soiléir;
[...]
l)
soláthar seirbhísí cóiríochta seachas chun críocha cónaithe, iompar earraí, carr ar cíos, lónadóireacht nó seirbhísí a bhaineann le gníomhaíochtaí fóillíochta má dhéantar foráil sa chonradh do dháta nó do thréimhse shonrach feidhmíochta;
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Dlí na Gearmáine
An Dlí Bunúsach
20
Seo a leanas Airteagal 25 den Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland (Dlí Bunúsach do Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine) (‘an Dlí Bunúsach’):
‘Is cuid de dhlí cónaidhme iad rialacha ginearálta an dlí idirnáisiúnta phoiblí. Glacann siad tosaíocht ar na dlíthe agus cruthaíonn siad cearta agus oibleagáidí go díreach d’áitritheoirí na críche cónaidhme.’
An Cód Sibhialta
21
Foráiltear le hAirteagal 242 den Bürgerliches Gesetzbuch (Cód Sibhialta) (‘BGB’), dar teideal ‘Feidhmíocht de mheon macánta’:
‘Beidh oibleagáid ar an bhféichiúnaí an tseirbhís a chomhlíonadh i gcomhréir le ceanglais an dea-chreidimh, ag féachaint don ghnás.’
22
Foráiltear le hAirteagal 247 de BGB, dar teideal ‘Bonnráta iasachta’:
‘(1)   Is é 3.62 % an bunráta úis. An 1 Eanáir agus an 1 Iúil gach bliain, leasófar é leis an gcéatadán ar dá réir a mhéadaigh nó a laghdaigh an luach tagartha ón athrú deireanach a thaifead sé. Comhfhreagróidh an luach tagartha don ráta úis arna shocrú ag an mBanc Ceannais Eorpach don phríomhoibríocht athmhaoiniúcháin is déanaí a rinneadh roimh an gcéad lá féilire den tréimhse ábhartha sé mhí.
(2)   Foilseoidh Deutsche Bundesbank [Banc Cónaidhme na Gearmáine] an bunráta úis atá i bhfeidhm in Bundesanzeiger [Iris Oifigiúil na Gearmáine] díreach tar éis na ndátaí atá leagtha amach sa dara habairt den chéad mhír.’
23
Foráiltear le hAirteagal 273(1) de BGB, dar teideal ‘Lian’:
‘Má tá éileamh ag an bhféichiúnaí atá dlite don chreidiúnaí a eascraíonn as an gcaidreamh dlíthiúil céanna ar a bhfuil a oibleagáid bunaithe, féadfaidh sé, mura gcomhaontófar a mhalairt, an comhlíonadh atá dlite a dhiúltú go dtí go soláthrófar an sochar atá dlite dó (lian).’
24
Faoi Airteagal 274 de BGB, dar teideal ‘Eisceachtaí ar an gceart chun tarraingt siar’:
‘(1)   A mhéid a bhaineann le gníomhaíocht an chreidiúnaí, is é an t‑aon éifeacht a bhaineann leis an lian a agairt ná nach mór ordú a thabhairt don fhéichiúnaí an sochar atá dlite dó a fháil (feidhmíocht chomhuaineach).
(2)   Ar bhonn ordú den sórt sin, féadfaidh an creidiúnaí iarratas a dhéanamh ar fhorfheidhmiú a éilimh, gan an comhlíonadh a bhfuil sé ina theideal, má tá an féichiúnaí déanach ag fáil an fhéich.’
25
Seo a leanas mír 288(1) de BGB, dar teideal ‘Ús mainneachtana agus cúiteamh eile’:
‘Iompróidh aon fhiach airgid ús le linn na moille. Tá an ráta úis ar íocaíocht dhéanach cúig phointe céatadáin in aghaidh na bliana os cionn an bhunúis.’
26
Foráiltear le hAirteagal 293 de BGB, dar teideal ‘Moill ar ghlacadh’ mar seo a leanas:
‘Tá an creidiúnaí déanach mura nglacann sé leis an sochar a thairgtear dó.’
27
Foráiltear le hAirteagal 294 de BGB, dar teideal ‘Tairiscint iarbhír’, mar seo a leanas:
‘Ní mór an tseirbhís a thairiscint go héifeachtach don chreidiúnaí sa chaoi is go ndéanfar í.’
28
Foráiltear le hAirteagal 295 de BGB, dar teideal ‘Tairiscint bhriathartha’, mar seo a leanas:
‘Is leor tairiscint bhriathartha ón bhféichiúnaí nuair a bheidh sé ráite ag an gcreidiúnaí leis nach nglacfaidh sé le comhlíonadh na seirbhíse, nó nuair is gá caingean ón gcreidiúnaí chun an tseirbhís a chomhlíonadh, go háirithe nuair is faoin gcreidiúnaí atá sé an rud a bhailiú. Is ionann tairiscint chun an tseirbhís a dhéanamh agus iarraidh ar an gcreidiúnaí an gníomh is gá a dhéanamh.’
29
Is mar seo a leanas atá Airteagal 312b de BGB, dar teideal ‘Conarthaí seacháitribh’:
‘(1)   Is éard atá i gconarthaí seacháitribh ná conarthaí:
1.
á gcur i crích i láthair fhisiciúil chomhuaineach an tomhaltóra agus an trádálaí, in áit nach bunaíocht tráchtála de chuid an trádálaí í,
2.
a bhí ina ábhar do thairiscint ón tomhaltóir sna himthosca dá dtagraítear i bpointe 1,
3.
tugtha i gcrích in áit ghnó an trádálaí nó trí mhodh cianchumarsáide ach a ndearnadh an tomhaltóir a lua go pearsanta agus ina aonar, díreach roimh ré, in áit lasmuigh d’áitreabh gnó an trádálaí, i láthair fhisiciúil chomhuaineach an tomhaltóra agus an trádálaí, nó
4.
a tugadh i gcrích le linn turas arna eagrú ag an trádálaí nó le cúnamh an trádálaí chun earraí nó seirbhísí a chur chun cinn agus a dhíol leis an tomhaltóir agus d’fhonn na conarthaí comhfhreagracha a thabhairt i gcrích leis.
Áirítear le trádálaí aon duine atá ag gníomhú ina ainm/ina hainm nó thar a cheann/thar a ceann.
(2)   Is suíomhanna tráchtála dochorraithe iad bunaíochtaí tráchtála de réir bhrí na chéad mhíre ina ndéanann an trádálaí a ghníomhaíocht ar bhonn buan agus ar shuíomhanna tráchtála sochorraithe ina ndéanann an trádálaí a ghníomhaíocht ar bhonn rialta. Caitear le láithreáin tráchtála ina ndéanann an duine atá ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí a ghníomhaíocht nó a gníomhaíocht ar bhonn buan nó rialta mar bhunaíochtaí de chuid an trádálaí.’
30
Foráiltear le hAirteagal 312c de BGB, dar teideal ‘Cianchonarthaí’:
‘(1)   Ciallaíonn “cianchonarthaí” conarthaí ina n‑úsáideann an trádálaí, nó duine atá ag gníomhú ina ainm nó thar a cheann, agus nach n‑úsáideann an tomhaltóir ach modhanna cianchumarsáide chun an conradh a chaibidliú agus a thabhairt i gcrích, ach amháin i gcás nach ndéantar an conradh a thabhairt i gcrích i gcomhthéacs córas díolacháin nó soláthair seirbhísí arna eagrú le haghaidh ciandíolacháin.
(2)   Is éard is modhanna cianchumarsáide ann de réir bhrí an Dlí seo ná gach modh cumarsáide is féidir a úsáid chun conradh a ullmhú nó a thabhairt i gcrích gan na páirtithe conarthacha a bheith i láthair go fisiciúil ag an am céanna, amhail litreacha, catalóga, glaonna teileafóin, facsanna, ríomhphoist, teachtaireachtaí a sheoltar trí sheirbhís teileafóin póca (SMS) chomh maith le craoladh agus teileamheáin.’
31
Foráiltear le hAirteagal 312g de BGB, dar teideal “An ceart chun tarraingt siar” mar seo a leanas:
‘(1)   I gcás conarthaí seacháitribh nó cianchonarthaí, tá ceart chun tarraingt siar ag an tomhaltóir i gcomhréir le hAirteagal 355.
(2)   Mura gcomhaontaíonn na páirtithe a mhalairt, níl aon cheart tarraingt siar ann do na conarthaí seo a leanas:
1.
Conarthaí chun earraí a sholáthar nach bhfuil réamhdhéanta agus a dhéantar ar bhonn rogha aonair nó sonraíochtaí aonair de chuid an tomhaltóra nó atá oiriúnaithe go soiléir do riachtanais phearsanta an tomhaltóra,
[...]
9.
Conarthaí chun seirbhísí cóiríochta a sholáthar seachas chun críocha cónaithe, iompar earraí, carr ar cíos, lónadóireacht nó seirbhísí a bhaineann le gníomhaíochtaí fóillíochta má dhéantar foráil sa chonradh do dháta nó do thréimhse shonrach feidhmíochta;
[...]’
32
Is mar seo a leanas atá Airteagal 322(2) de BGB, dar teideal ‘Ordú forghníomhaithe chomhthráthaigh’:
‘Más gá don pháirtí a bhfuil an chaingean á tionscnamh aige an comhlíonadh a dhéanamh ar dtús, féadfaidh sé, má bhíonn an páirtí eile déanach ag fáil na seirbhíse, feidhmíocht a iarraidh tar éis an chomaoin a fháil.’
33
Foráiltear le hAirteagal 355 de BGB, dar teideal ‘An ceart chun tarraingt siar i gconarthaí tomhaltóirí’:
‘(1)   I gcás ina dtugann an dlí ceart chun tarraingt siar don tomhaltóir i gcomhréir leis an bhforáil seo, scoirfidh an tomhaltóir agus an trádálaí de bheith faoi cheangal ag a ndearbhuithe go bhfuil sé ar intinn acu an conradh a thabhairt i gcrích má tharraing an tomhaltóir siar a dhearbhú chuige sin laistigh den tréimhse fhorordaithe. [...]
(2)   14 lá a bheidh sa tréimhse tarraingthe siar. Mura bhforáiltear a mhalairt, tosóidh an tréimhse sin tráth a dtabharfar an conradh i gcrích.
[...]’
34
Foráiltear le hAirteagal 356b de BGB, dar teideal ‘An ceart chun tarraingt siar i gcomhaontuithe creidmheasa tomhaltóra’, i mír 2:
‘Más rud é, i gcomhthéacs comhaontú ginearálta creidmheasa do thomhaltóirí, nach bhfuil an fhaisnéis shainordaitheach dá bhforáiltear in Airteagal 492(2) sa doiciméad a sheachadtar ar an iasachtaí de bhun na chéad mhíre, ní thosóidh an tréimhse ag rith go dtí go leigheasfar an t‑easnamh sin i gcomhréir le hAirteagal 492(6). [...]’
35
Foráiltear le hAirteagal 357 de BGB, dar teideal ‘Iarmhairtí dlíthiúla a bhaineann le conarthaí arna dtabhairt i gcrích lasmuigh de bhunaíochtaí tráchtála a tharraingt siar agus go cianda, cé is moite de chonarthaí a bhaineann le seirbhísí airgeadais’:
‘(1)   Ní mór na seirbhísí a fhaightear a thabhairt ar ais tar éis 14 lá ar a dhéanaí.
[...]
(4)   I gcás earraí tomhaltóra, féadfaidh an trádálaí an aisíocaíocht a dhiúltú go dtí go mbeidh na hearraí bailithe aige nó go mbeidh cruthúnas curtha ar fáil ag an tomhaltóir gur sheol sé iad. Níl feidhm aige seo nuair a thairg an trádálaí na hearraí a bhailiú.’
36
Seo a leanas Airteagal 357 de BGB, sa leagan a bhí i bhfeidhm an 31 Eanáir 2012, is infheidhme maidir le staid BQ i gCás C‑232/21:
‘(1)   Mura sonraítear a mhalairt, tá feidhm mutatis mutandis ag na rialacha maidir le tarscaoileadh reachtúil maidir leis an gceart chun tarraingt siar agus filleadh.
[...]’
37
Foráiltear le hAirteagal 357a(1) de BGB, dar teideal ‘iarmhairtí dlíthiúla a bhaineann le tarraingt siar ó chonarthaí a bhaineann le seirbhísí airgeadais’:
‘(1)   Ní mór na seirbhísí a fhaightear a thabhairt ar ais tar éis 30 lá ar a dhéanaí.
[...]
(3)   I gcás comhaontuithe iasachtaí do thomhaltóirí a tharraingt siar, ní mór don iasachtaí an t‑ús dochair chomhaontaithe a íoc don tréimhse ón íocaíocht go dtí aisíocaíocht na hiasachta. [...]’
38
Foráiltear le hAirteagal 358 de BGB, dar teideal ‘Conradh a bhaineann leis an gconradh a tarraingíodh siar’:
‘[...]
(2)   Más rud é, ar bhonn Airteagal 495(1) nó na chéad abairte d’Airteagal 514(2), gur tharraing an tomhaltóir siar go bailí a dhearbhú go bhfuil sé ar intinn aige comhaontú creidmheasa do thomhaltóirí a thabhairt i gcrích, níl sé faoi cheangal a thuilleadh ag an dearbhú go bhfuil sé ar intinn conradh a thabhairt i gcrích atá nasctha leis an gcomhaontú creidmheasa do na tomhaltóirí sin, chun earraí a sheachadadh nó chun seirbhísí eile a sholáthar.
(3)   Déanfar conradh chun earraí nó seirbhísí eile a sholáthar agus comhaontú creidmheasa de bhun mhíreanna 1 agus 2 a nascadh má fhónann an creidmheas chun an conradh eile a mhaoiniú go hiomlán nó go páirteach agus más aonad eacnamaíoch iad araon. Ní mór a mheas go bhfuil aonad eacnamaíoch ann, go háirithe, i gcás ina maoiníonn an díoltóir nó an soláthróir féin comaoin an tomhaltóra nó, i gcás maoiniú ó thríú páirtí, i gcás ina mbaineann an creidiúnaí leis an díoltóir nó leis an soláthróir agus an comhaontú creidmheasa á ullmhú nó á thabhairt i gcrích. […]
(4)   Beidh feidhm mutatis mutandis ag Airteagal 355(3) agus, ag brath ar an gcineál conartha atá ceangailte, ag Airteagal 357 go hAirteagal 357b, maidir le foirceannadh an chonartha nasctha, beag beann ar an modh margaíochta. [...] Glacann an t‑iasachtóir leis, agus é ag déileáil leis an tomhaltóir, cearta agus oibleagáidí an díoltóra nó an tsoláthróra a eascraíonn as an gconradh i ndáil le hiarmhairtí dlíthiúla na tarraingthe siar más rud é, tráth a dtiocfaidh sé i bhfeidhm, gur íocadh méid na hiasachta leis an trádálaí cheana féin.
[...]’
39
Seo a leanas Airteagal 358 de BGB, sa leagan a bhí i bhfeidhm an 31 Eanáir 2012, is infheidhme maidir le staid BQ i gCás C‑232/21:
‘[...]
(2)   Más rud é go bhfuil an tomhaltóir, ar bhonn Airteagal 495(1), tar éis a dhearbhú go bhfuil sé ar intinn aige comhaontú creidmheasa do thomhaltóirí a thabhairt i gcrích a tharraingt siar go bailí, níl sé faoi cheangal a thuilleadh ag an dearbhú go bhfuil sé ar intinn conradh a thabhairt i gcrích a bhaineann leis an gcomhaontú creidmheasa do na tomhaltóirí sin, arb é is cuspóir dó earraí a sheachadadh nó seirbhís eile a sholáthar.
(3)   Déanfar conradh chun earraí a sheachadadh nó seirbhísí eile a sholáthar agus comhaontú creidmheasa de bhun mhíreanna 1 agus 2 a nascadh má fhónann an creidmheas chun an conradh eile a mhaoiniú go hiomlán nó go páirteach agus más aonad eacnamaíoch iad araon. Ní mór a mheas go bhfuil aonad eacnamaíoch ann, go háirithe, i gcás ina maoiníonn an díoltóir nó an soláthróir féin comaoin an tomhaltóra nó, i gcás maoiniú ó thríú páirtí, i gcás ina mbaineann an creidiúnaí leis an díoltóir nó leis an soláthróir agus an comhaontú creidmheasa á ullmhú nó á thabhairt i gcrích. [...]
(4)   Beidh feidhm ag Airteagal 357 de réir analaí maidir leis an gconradh nasctha. [...] Glacann an t‑iasachtóir leis, agus é ag déileáil leis an tomhaltóir, cearta agus oibleagáidí an díoltóra nó an tsoláthróra a eascraíonn as an gconradh i ndáil le hiarmhairtí dlíthiúla na tarraingthe siar nó an chúitimh más rud é, tráth a dtiocfaidh sé i bhfeidhm, gur íocadh méid na hiasachta leis an trádálaí cheana féin.’
40
Foráiltear le hAirteagal 492 de BGB, dar teideal ‘Foirm scríofa, ábhar an chonartha’ mar seo a leanas:
‘[...]
(2)   Ní mór na sonraí a fhorordaítear d’aon chomhaontú iasachta do thomhaltóirí a bheith sa chonradh, i gcomhréir le hAirteagal 247(6) go (13) den Einführungsgesetz zum Bürgerlichen Gesetzbuch (Dlí lena dtugtar isteach an Cód Sibhialta) an 21 Meán Fómhair 1994 (BGBl. 1994 I, lch. 2494, agus ceartúchán ar BGBl. 1997 I, lch. 1061) (‘EGBGB’)).
[...]
(6)   Mura bhfuil na sonraí dá dtagraítear i mír 2 sa chonradh nó má tá siad neamhiomlán, féadfar iad a chur ar mheán marthanach tar éis an conradh a thabhairt i gcrích iarbhír nó, sna cásanna dá dtagraítear sa chéad abairt d’Airteagal 494(2), a luaithe a bheidh an conradh tagtha i bhfeidhm.
[...]’
41
Foráiltear le hAirteagal 495(1) de BGB, dar teideal ‘An ceart chun tarraingt siar; tréimhse mhachnaimh’:
‘I gcomhthéacs comhaontú creidmheasa arna thabhairt i gcrích le tomhaltóir, beidh ceart chun tarraingt siar ag an iasachtaí i gcomhréir le hAirteagal 355.’
42
Seo a leanas Airteagal 495 de BGB, sa leagan a bhí i bhfeidhm an 31 Eanáir 2012, is infheidhme maidir le staid BQ i gCás C‑232/21:
‘(1)   I gcomhthéacs comhaontú creidmheasa arna thabhairt i gcrích le tomhaltóir, beidh ceart chun tarraingt siar ag an iasachtaí i gcomhréir le hAirteagal 355.
[...]
(2)   Tá feidhm ag Airteagail 355 go 359a ar choinníoll:
1.
cuirtear an fhaisnéis shainordaitheach dá bhforáiltear in Airteagal 247(6)(2) EGBGB in ionad na faisnéise maidir le tarraingt siar,
2.
Ina theannta sin, ní thosaíonn an tréimhse tarraingthe siar ag rith
a)
sula dtabharfar an conradh i gcrích
b)
sula bhfaighidh an t‑iasachtaí an fhaisnéis éigeantach dá dtagraítear in Airteagal 492(2), [...]’
43
Foráiltear le hAirteagal 506(1) de BGB, dar teideal ‘Iarchur íocaíochta, saoráid íocaíochta eile’, go mbeidh feidhm mutatis mutandis ag ‘forálacha Airteagail 358 go 360 agus 491a go 502 agus 505a go 505e lena rialaítear comhaontuithe ginearálta creidmheasa do thomhaltóirí, cé is moite d’Airteagal 492(4) agus, faoi réir mhíreanna 3 agus 4, conarthaí lena ndeonaíonn trádálaí iarchur íocaíochta nó saoráide íocaíochta eile do thomhaltóir lena gcomaoin […]’.
An dlí maidir le tabhairt isteach an Chóid Shibhialta
44
Foráiltear le hAirteagal 247 de EGBGB, dar teideal ‘Ceanglais faisnéise maidir le comhaontuithe iasachta do thomhaltóirí, cúnamh airgeadais a fhaigheann luach saothair agus comhaontuithe idirghabhála creidmheasa’:
‘[...]
§ 3 Inneachar na faisnéise réamhchonarthaí i gcás conarthaí ginearálta creidmheasa tomhaltóra
(1) Ní mór na nithe seo a leanas a bheith san áireamh san fhaisnéis a chuirtear ar fáil roimh thabhairt i gcrích an chonartha:
[...]
5. an ráta iasachta,
[...]
11. an ráta úis ar íocaíocht dhéanach agus na socruithe maidir le haon choigeartú air sin agus, i gcás inarb iomchuí, na costais a bhaineann le neamh-chomhlíonadh,
[...]
§ 6 Ábhar an chonartha
(1) Ní mór an fhaisnéis seo a leanas a chur san áireamh go soiléir agus go hintuigthe sa chomhaontú creidmheasa do thomhaltóirí:
1.
An fhaisnéis a shonraítear i bpointí 1 go 14 den chéad fhomhír de mhír 3 agus i mír 4.
[...]
(2) Má tá ceart chun tarraingt siar de réir bhrí Airteagal 495 de BGB, ní mór an fhaisnéis maidir le tréimhse agus imthosca eile an dearbhaithe tarraingt siar a lua sa chonradh, chomh maith leis an oibleagáid ar an iasachtaí méid na hiasachta a íocadh cheana a aisíoc, móide ús. Ní mór méid an úis laethúil atá le híoc a chur in iúl. Má tá clásal aibhsithe agus curtha i láthair go soiléir sa chomhaontú creidmheasa do thomhaltóirí a chomhfhreagraíonn don tsamhail in Iarscríbhinn 7 le haghaidh creidmheas ginearálta do thomhaltóirí agus Iarscríbhinn 8 le haghaidh creidmheas tomhaltóirí le haghaidh eastáit réadaigh, measfar go gcomhlíonann sé ceanglais na chéad abairte agus an dara habairt. [...] Féadfaidh an t‑iasachtóir imeacht ón teimpléad maidir le formáid agus méid na gcarachtar, má chloíonn sé leis an tríú habairt.
§ 7 Faisnéis eile atá le cur san áireamh sa chonradh
(1) Ní mór an fhaisnéis seo a leanas a leagan amach go soiléir agus go hintuigthe sa chomhaontú ginearálta creidmheasa do thomhaltóirí, a mhéid a bhaineann sí leis an gcomhaontú:
[...]
3.
an modh chun an pionós réamhíocaíochta a ríomh, ar choinníoll go bhfuil sé beartaithe ag an iasachtóir a cheart chun na slánaíochta sin a dhearbhú i gcás go n‑aisíocfaidh an t‑iasachtaí an iasacht go luath,
4.
rochtain an iasachtaí ar nós imeachta gearáin agus achomhairc lasmuigh den chúirt agus, i gcás inarb infheidhme, ar choinníollacha na rochtana sin.
[...]
§ 12 Conarthaí faoi cheangal agus saoráidí íocaíochta lena mbreithniú
(1) Beidh feidhm ag míreanna 1 go 11 de réir analaí maidir leis na conarthaí dá dtagraítear in Airteagal 506(1) de BGB a bhaineann le saoráidí íocaíochta le haghaidh comaoine. I gcás comhaontuithe den sórt sin nó comhaontuithe iasachta do thomhaltóirí atá nasctha le conradh eile i gcomhréir le hAirteagal 358 de BGB nó ina léirítear earraí nó seirbhísí i gcomhréir le hAirteagal 360(2) de BGB,
1.
ní mór an t‑ábhar agus an spotphraghas a bheith san fhaisnéis réamhchonarthach, fiú sna cásanna dá dtagraítear i mír 5,
2.
ní mór an méid seo a leanas a bheith sa chonradh
a)
an t‑ábhar agus an praghas airgid thirim
b)
faisnéis faoi na cearta a eascraíonn as Airteagail 358 agus 359 nó 360 de BGB, agus na coinníollacha chun na cearta sin a fheidhmiú.
Má tá téarma atá aibhsithe agus curtha i láthair go soiléir sa chomhaontú creidmheasa do thomhaltóirí a chomhfhreagraíonn don tsamhail in Iarscríbhinn 7 le haghaidh creidmheas ginearálta do thomhaltóirí agus Iarscríbhinn 8 le haghaidh creidmheas tomhaltóirí do mhaoin dhochorraithe, i gcás comhaontuithe nó idirbhearta nasctha dá dtagraítear sa dara habairt d’Airteagal 360(2), BGB, comhlíonfaidh sé ceanglais phointe 2(b) den dara habairt.
[...]’
Cód an Nós Imeachta Shibhialta
45
Foráiltear le hAirteagal 348a den Zivilprozessordnung (Cód an Nós Imeachta Shibhialta) mar seo a leanas:
‘(1)   Má tá dlínse tosaigh breithimh aonair i gcomhréir le hAirteagal 348(1) gan bhunús, aistreoidh an Dlísheomra Sibhialta an cás le hordú chuig duine dá chomhaltaí le haghaidh cinnidh, i gcás
1.
nach bhfuil aon deacrachtaí fíorasacha ná dlíthiúla ar leith ag baint leis an gcás,
2.
nach bhfuil tábhacht ar bith leis an gcás i bprionsabal agus
3.
nár scrúdaíodh fós ar thuillteanais an cháis os comhair an tseomra ag an bpríomhéisteacht, ach amháin má tugadh breithiúnas coinníollach, breithiúnas páirteach nó breithiúnas idirmheánach idir an dá linn.
(2)   Tarchuirfidh an breitheamh aonair an díospóid ar ais chuig an Seomra Sibhialta chun í a athscrúdú, más rud é
1.
deacrachtaí fíorasacha nó dlíthiúla ar leith an cháis nó tábhacht an cháis i bprionsabal mar thoradh ar athrú substaintiúil ar an staid nós imeachta, nó
2.
go n‑iarrann na páirtithe d’aon toil é sin.
Éistfidh an Dlísheomra an díospóid i gcás ina gcomhlíontar na coinníollacha atá leagtha síos i bpointe 1 den chéad abairt. Eiseoidh sé a chinneadh ina leith sin le hordú, tar éis éisteacht a thabhairt do na páirtithe. Ní chuirtear aistriú eile chuig an mbreitheamh aonair as an áireamh.
(3)   Ní féidir achomharc a bhunú ar aistriú, aighneacht nó toimhde a tharla nó a fágadh ar lár.’
An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tarchuireadh le haghaidh réamhrialú
Cás C‑38/21
46
Ag gníomhú dó mar idirghabhálaí creidmheasa do BMW Bank, thairg fostaí dhéileálaí ghluaisteáin BMW, ar thug a áitreabh VK, an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí, cuairt air, mótarfheithicil léasaithe don dara ceann. Ríomh an fostaí sin gnéithe éagsúla an léasa agus phléigh sé le VK fad an léasa agus méid na híocaíochta tosaigh agus na tráthchodanna míosúla a bhí le híoc má tugadh an conradh léasa i gcrích. Údaraíodh don fhostaí faisnéis a sholáthar faoin gconradh beartaithe, na saintréithe a raibh sé ar an eolas fúthu, agus ceisteanna ó chliaint ionchasacha a fhreagairt. Ar an taobh eile, ní raibh sé i dteideal conradh léasaithe a thabhairt i gcrích idir BMW Bank agus tomhaltóirí a tháinig chuige. Chuir VK iarratas i scríbhinn faoi bhráid an déileálaí sin chun comhaontú léasaithe a thabhairt i gcrích le BMW Bank maidir le mótarfheithicil lena húsáid go príobháideach. Cuireadh an t‑iarratas sin ar aghaidh ansin chuig an mbanc sin, a bhreithnigh é sular ghlac sé leis.
47
Dá bhrí sin, an 10 Samhain 2018, chuir VK, trí mhodh cianchumarsáide, comhaontú léasaithe i gcrích le BMW Bank maidir le mótarfheithicil lena húsáid go príobháideach.
48
Is léir ó na cáipéisí a bhí os comhair na Cúirte go bhfuair BMW Bank an fheithicil leis na sonraíochtaí a chuir VK ar fáil agus gur choinnigh sé úinéireacht ar an bhfeithicil ar feadh théarma an chonartha.
49
Bhí an comhaontú léasaithe bunaithe ar iasacht a dheonú ag BMW Bank faoi réir ús dochair chonarthaigh de 3.49 % in aghaidh na bliana do théarma iomlán an léasa, le ráta céatadáin bliantúil muirir de 3.55 %. I bhfianaise gur tugadh an conradh sin i gcrích ar feadh tréimhse 24 mhí gan ceangal a bheith ar VK an fheithicil a cheannach ag deireadh na tréimhse sin, sonraíodh nach n‑íocfadh VK san iomlán ach suim EUR 12 468.80, a chomhfhreagraíonn d’íocaíocht tosaigh EUR 4760 a bhí le híoc ag tús thréimhse an léasa, ar a dhéanaí nuair a thugtar an fheithicil ar láimh, chomh maith le 24 thráthchuid mhíosúla de EUR 321.95. Ina theannta sin, aontaíodh go raibh ar VK cloí le liúntas míleáiste bliantúil de 10000 ciliméadar agus go raibh air suim 7.37 cent in aghaidh an chiliméadair breise a taistealaíodh a íoc nuair a bhí an fheithicil á tabhairt ar ais, agus go n‑aisíocfaí suim 4.92 cent in aghaidh an chiliméadair nár taistealaíodh leis. Ina theannta sin, ceanglaíodh ar VK caillteanas luach na feithicle a chúiteamh dá bhfaighfí amach, tráth a fillte, nach raibh a riocht ag teacht lena haois ná leis an míleáiste comhaontaithe. Ar deireadh, sonraíodh sa chonradh sin go raibh ar VK árachas cuimsitheach a thógáil amach don fheithicil sin, a chearta a dhearbhú i gcoinne tríú páirtithe maidir le lochtanna a ráthú agus an baol caillteanais, damáiste agus dímheasa eile a sheasamh.
50
D’íoc VK an éarlais agus ghlac sé seilbh ar an bhfeithicil sular íoc sé na tráthchodanna míosúla a bhí leagtha síos sa chonradh léasaithe ó Eanáir 2019.
51
I litir dar dáta an 25 Meitheamh 2020, dúirt VK gur mhian leis tarraingt siar ón gconradh léasaithe de réir fhorálacha dhlí na Gearmáine.
52
Roimh Landgericht Ravensburg (an Chúirt Réigiúnach, Ravensburg, an Ghearmáin), an chúirt a rinne an tarchur, chuir VK in iúl, ar an dáta deireanach sin, nár thosaigh an tréimhse tarraingthe siar 14 lá a leagtar síos leis an dlí sin ag rith go fóill, ag áitiú go háirithe ina leith sin nach raibh an fhaisnéis éigeantach a bhí le soláthar di faoin dlí sin leordhóthanach agus doléite. Ina theannta sin, tá VK den tuairim nach mór an conradh léasaithe a aicmiú mar chianchonradh agus/nó mar chonradh seacháitribh, agus mar thoradh air sin go mbaineann sé tairbhe in aon chás as an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear do chonarthaí den sórt sin faoi dhlí na Gearmáine. Tugann VK faoi deara ina leith sin nárbh fhéidir leis soiléiriú a lorg ná an fhaisnéis éigeantach a fháil ó BMW Bank, ós rud é nach raibh aon fhostaí ná ionadaí de chuid BMW Bank i láthair le linn na céime ullmhúcháin chun an conradh a thabhairt i gcrích, a tharla in áitreabh an déileálaí gluaisteán.
53
Maidir lena chuid féin, díospóideann BMW Bank, inter alia, go bhfuil ceart chun tarraingt siar ann, ar an bhforas nach bhfuil feidhm ag na rialacha tarraingt siar a bhaineann le comhaontuithe creidmheasa tomhaltóirí maidir le conarthaí léasaithe amhail conarthaí atá i gceist sna príomhimeachtaí. Ina theannta sin, chuir sé in iúl go cuí do VK, sa chomhaontú léasaithe idir é agus VK, an fhaisnéis go léir a cheanglaítear le dlí na Gearmáine. Go háirithe, atáirgeann an fhaisnéis a bhaineann leis an gceart ceart chun tarraingt siar go díreach an tsamhail rialála ina bhfuil an fhaisnéis a bhaineann leis an gceart chun tarraingt siar (‘an tsamhail dhlíthiúil’), agus mar thoradh air sin ní mór a thoimhdiú, i gcomhréir leis an gceart sin, go bhfuil an fhaisnéis sin cruinn. Ina theannta sin, tá BMW Bank den tuairim nach féidir an conradh a aicmiú mar chianchonradh, ós rud é go raibh teagmháil phearsanta ag VK le hidirghabhálaí creidmheasa a bhí in ann é a chur ar an eolas faoin tseirbhís a thairgtear. Ní conradh seacháitribh é ach an oiread, ós rud é nach mór a mheas go bhfuil an t‑idirghabhálaí creidmheasa ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí.
54
Tugann an chúirt a rinne an tarchur faoi deara, ar an gcéad dul síos, go raibh cásdlí na Gearmáine bunaithe, go dtí le déanaí, ar an bprionsabal go raibh ceart chun tarraingt siar ann, maidir le conarthaí léasaithe amhail conarthaí atá i gceist sna príomhimeachtaí, de bhun, de réir analaí, forálacha náisiúnta a bhaineann le conarthaí trína ndeonaíonn díoltóir nó soláthróir iarchur íocaíochta nó saoráid íocaíochta eile do thomhaltóir lena mbreithniú.
55
Mar sin féin, le breithiúnas an 24 Feabhra 2021, chinn an Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme, an Ghearmáin) nach bhféadfaí glacadh leis an analaí sin mar gheall ar rún reachtas na Gearmáine gan aitheantas a thabhairt don cheart tarraingt siar atá ann cheana faoi shaoráidí íocaíochta le haghaidh conarthaí léasaithe amhail an ceart atá i gceist sna príomhimeachtaí. De réir na cúirte sin, tacaíonn dlí an Aontais le cur chuige den sórt sin, ós rud é, faoi Airteagal 2(2)(d) de, nach bhfuil feidhm ag Treoir 2008/48 maidir le conarthaí cíosa nó léasaithe nach bhfuil aon fhoráil ann don léasaí nó don léasaí ábhar an chonartha a cheannach, cibé acu sa chonradh féin nó i gconradh ar leithligh.
56
Mar sin féin, níl an chúirt a rinne an tarchur cinnte an dtagann conradh léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil, amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí, faoi raon feidhme Threoir 2008/48 nó, de réir mar a bheidh, faoi raon feidhme Threoir 2011/83 agus Threoir 2002/65, á iarraidh ar an gCúirt, inter alia, ina leith sin, an bhféadfar conradh den sórt sin a aicmiú mar chonradh a bhaineann le ‘seirbhísí airgeadais’ de réir bhrí ceann amháin den dá threoir dheireanacha sin.
57
Ar an dara dul síos, i gcás ina dtagann conradh léasaithe den sórt sin faoi raon feidhme Threoir 2008/48, tá an chúirt a rinne an tarchur éiginnte, ar an gcéad dul síos, an bhfuil reachtaíocht náisiúnta lena mbunaítear toimhde dhlíthiúil ag luí leis an Treoir sin go gcomhlíonann an díoltóir nó an soláthróir a oibleagáid an tomhaltóir a chur ar an eolas faoina cheart tarraingt siar nuair a thagraíonn sé, sa chonradh, d’fhorálacha náisiúnta a thagraíonn iad féin do shamhail dhlíthiúil. Ina theannta sin, fiafraíonn sé an gá, má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin, an reachtaíocht sin a dhífheidhmiú.
58
Ar an dara dul síos, i gcás nár cheart reachtaíocht den sórt sin a chur i bhfeidhm, níl an chúirt a rinne an tarchur cinnte maidir leis an bhfaisnéis a cheanglaítear ar an díoltóir nó ar an soláthróir a áireamh i gcomhaontuithe creidmheasa faoi Airteagal 10(2)(p), (l) agus (t) de Threoir 2008/48 agus maidir leis an bpointe ag a dtosaíonn an tréimhse tarraingthe siar i gcás ina luaitear an fhaisnéis shainordaitheach sin go mícheart.
59
Maidir le hAirteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48, tá Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme) den tuairim, a mhéid a shonraítear i gconradh léasaithe amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí, nach mór, i gcás aisíocaíocht luath na hiasachta tar éis an ceart chun tarraingt siar a fheidhmiú, méid úis laethúil EUR 0.00 a íoc don tréimhse idir géilleadh na feithicle agus a filleadh, cuirfí an tomhaltóir ar an eolas go leordhóthanach go dtarscaoilfeadh an t‑iasachtóir a cheart chun leasa laethúil don tréimhse sin. Measann an chúirt a rinne an tarchur, dá cuid féin, ós rud é go luaitear ráta iasachta bliantúil 3.49% sa chonradh léasaithe freisin, go bhféadfadh an fhoclaíocht a glacadh ar an gcaoi sin a bheith contrártha don cheanglas maidir le soiléireacht agus gonta dá dtagraítear san fhoráil sin, go háirithe ós rud é go bhforáiltear le hAirteagal 14(3)(b) den Treoir sin go bhfuil ús le ríomh ar bhonn an ráta iasachta a comhaontaíodh idir na páirtithe.
60
Maidir le hAirteagal 10(2)(l) de Threoir 2008/48, is leor, de réir an Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme), ar feadh téarma amhail an téarma a úsáidtear sa chonradh léasaithe atá i gceist sna príomhimeachtaí a lua go gcinntear an ráta úis is infheidhme i gcás íocaíocht dhéanach faoi threoir céatadán áirithe i ndáil le ráta úis tagartha arna lua i bhforáil reachtúil dá dtagraíonn an comhaontú sin. N’fheadar an chúirt a rinne an tarchur, áfach, an mbeadh sé níos fearr an ráta infheidhme a chur in iúl i ndearbhthéarmaí, is é sin le rá, i bhfoirm céatadán ar leith.
61
Ina theannta sin, maidir le hAirteagal 10(2)(t) de Threoir 2008/48, tá Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme) den tuairim gur léir nach gá, i gcomhthéacs téarma amhail an téarma atá sa chonradh léasaithe atá i gceist sna príomhimeachtaí, na coinníollacha uile maidir le hinghlacthacht aon éilimh ag an gcustaiméir a lua sa chonradh sin, is leor tagairt do na Rialacha lena rialaítear an nós imeachta idirghabhála. Measann an chúirt a rinne an tarchur, ó thaobh na cúirte de, gur gá na coinníollacha foirmiúla uile maidir le rochtain ar an nós imeachta idirghabhála a chur in iúl sa chonradh féin.
62
Ina theannta sin, maidir leis an tréimhse tarraingthe siar, is gá a chinneadh an gcuireann easpa faisnéis éigeantach i gconradh léasaithe amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí cosc ar an tréimhse sin tosú ag rith nó an bhféadfadh éifeacht den sórt sin a bheith ag baint le faisnéis mhíchruinn a bheith sa chonradh sin freisin.
63
Ar an tríú dul síos, níltear cinnte an féidir feidhmiú an chirt tarraingt siar dá bhforáiltear in Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a aicmiú mar mhí-úsáid nó é a dhéanamh faoi urchosc ama.
64
Maidir leis an gceist maidir le cosc ama, ar an gcéad dul síos, deir an chúirt a rinne an tarchur go bhfuil sí amhrasach, dar léi, an féidir cosc ama a chur ar fheidhmiú an chirt tarraingt siar ag an tomhaltóir, go háirithe ós rud é nach bhfuil aon bhunús dlí leis sin.
65
Go háirithe, leanann sé ó Airteagal 14(1)(a) agus (b) de Threoir 2008/48 nach bhfuil teorainn ama leis an gceart chun tarraingt siar i gcás nach bhfaigheann an tomhaltóir an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10 de Threoir 2008/48, ós rud é go bhfuil an deis ag an trádálaí an tréimhse tarraingthe siar a thionscnamh tráth ar bith tríd an bhfaisnéis sin a sholáthar. Thairis sin, tá an ceart chun tarraingt siar dírithe ní hamháin ar chosaint aonair an tomhaltóra, ach freisin ar chuspóirí níos ginearálta amhail rófhéichiúnas a chosc agus cobhsaíocht na margaí airgeadais a neartú.
66
A mhéid a bhaineann, ar an dara dul síos, leis an gceist maidir le mí-úsáid an chirt tarraingt siar, deir an chúirt a rinne an tarchur, de réir chásdlí Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme) a bhí ann le déanaí, gur cheart, i gcomhthéacs measúnú foriomlán, imthosca áirithe a chur san áireamh, eadhon, go háirithe, go bhféadfadh an tomhaltóir a chinneadh go soiléir go raibh an fhaisnéis mhícheart, nach raibh i gcomhréir leis an tsamhail dhlíthiúil, nach raibh baint aige leis, mhaígh sé den chéad uair ag céim an achomhairc ar phointe dlí nach raibh an fhaisnéis maidir leis an gceart chun tarraingt siar i gcomhréir leis an múnla sin nó gur fheidhmigh sé a cheart tarraingt siar trína mheas nár ceanglaíodh air cúiteamh a íoc leis an trádálaí tar éis dó an fheithicil a úsáid chun na críche a beartaíodh di.
67
Ar na cúiseanna céanna, go bunúsach, leis na cúiseanna a cuireadh ar aghaidh maidir leis an tréimhse theorann, tá an chúirt a rinne an tarchur den tuairim, áfach, nach féidir an ceart chun tarraingt siar a theorannú ar an bhforas gur feidhmíodh an ceart sin ar bhealach mí-úsáideach.
68
Sa tríú háit, i gcás inarb ionann conradh léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil, amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí, agus conradh seirbhísí airgeadais de réir bhrí Threoir 2002/65 agus Threoir 2011/83, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, chun a chinneadh an bhfuil VK in ann ceart chun tarraingt siar a bheith aige, cibé acu, ar an gcéad dul síos, ní mór conradh den sórt sin a aicmiú mar chonradh seacháitribh de réir bhrí Threoir 2011/83, a mhéid a tugadh i gcrích é in áitreabh gnó duine nach raibh baint aige ach amháin ag an gcéim ullmhúcháin chun an conradh a thabhairt i gcrích, sa chás seo an déileálaí gluaisteán, gan aon chumhacht ionadaíochta a bheith ag an duine sin don iasachtóir chun an conradh sin a thabhairt i gcrích.
69
I ndáil leis sin, tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire, cé go nglactar leis nach bhfuil Treoir 2011/83 infheidhme maidir le seirbhísí airgeadais de bhua Airteagal 3(3)(d) de, go mbraitheann léirmhíniú Airteagal 312b de BGB, a bhaineann le conarthaí seacháitribh, mar sin féin ar léiriú na Treorach sin. A mhéid a dhéantar an Treoir sin a thrasuí thar an gcreat a leagtar síos le dlí an Aontais, is chun leas follasach an Aontais Eorpaigh é a léiriú go haonfhoirmeach. Dá bhrí sin, is í an cheist an bhféadfar déileáil le ranníocaíocht daoine nach bhfuil ag gníomhú ach ag an gcéim ullmhúcháin chun an conradh a thabhairt i gcrích mar idirghabhálaithe ar an gcaoi chéanna le gníomhú in ainm nó thar ceann an díoltóra nó an tsoláthróra, de réir bhrí Airteagal 2(2) de Threoir 2011/83 agus, dá bhrí sin, an dara habairt d’Airteagal 312b(1), de BGB.
70
Ar an dara dul síos, i gcás gur conradh seacháitribh é conradh léasaithe amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí, níl an chúirt a rinne an tarchur cinnte an bhfuil an eisceacht ón gceart chun tarraingt siar a leagtar amach in Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83 maidir le soláthar seirbhísí carranna ar cíos infheidhme maidir leis an gconradh sin. Tagraíonn sí maidir leis sin do chinneadh ardchúirte na Gearmáine ar dá réir nach n‑áirítear ar chíos gluaisteán ach cíos gluaisteán gearrthéarmach, agus ní conarthaí léasaithe fadtéarmacha.
71
Ar an tríú dul síos, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, arís chun a chinneadh an bhfuil ceart chun tarraingt siar i bhfabhar VK, an bhféadfar conradh léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí a aicmiú mar chianchonradh, de réir bhrí Threoir 2002/65 agus Threoir 2011/83, a mhéid nach raibh teagmháil phearsanta ag an tomhaltóir ach le duine atá bainteach leis an gcéim ullmhúcháin chun an conradh a thabhairt i gcrích agus chuige sin amháin, sa chás sin, an déileálaí gluaisteán, gan cumhacht ionadaíochta a bheith ag an duine sin chun an conradh sin a thabhairt i gcrích agus, thairis sin, gan é a bheith údaraithe chun an conradh sin a thabhairt i gcrích.
72
I ndáil leis sin, deir an chúirt a rinne an tarchur nár cheart go mbeadh daoine nach ndéanann idirghabháil ach ag céim ullmhúcháin den sórt sin in ann a bheith ina n‑ionadaithe don díoltóir nó don soláthróir a thairgeann conradh den sórt sin. Mar sin féin, chinn an Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme) nach bhfuil an coinníoll maidir le húsáid eisiach modhanna cianchumarsáide, atá riachtanach chun ciandíolachán a dhéanamh de réir bhrí Threoir 2002/65 agus Threoir 2011/83, sásta i gcás ina bhfuil teagmháil phearsanta ag an tomhaltóir, le linn na céime ullmhúcháin chun conradh a thabhairt i gcrích, le duine a sholáthraíonn faisnéis dó faoin gconradh thar ceann an trádálaí.
73
Ba sna himthosca sin a chinn Landgericht Ravensburg (an Chúirt Réigiúnach, Ravensburg) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘1)
Maidir le toimhde na dlíthiúlachta a eascraíonn as an tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus as an tríú habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB:
a)
An bhfuil forálacha an tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus an tríú habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB ar neamhréir le hAirteagal 10(2)(p) agus le hAirteagal 14(1) de Threoir [2008/48] a mhéid a dhearbhaíonn siad go bhfuil téarmaí conarthacha contrártha do cheanglais Airteagal 10(2)(p) Threoir 2008/48 mar a chomhlíonann na ceanglais a leagtar síos sa chéad abairt agus sa dara habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus i bpointe 2(b) den dara habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An leanann sé ó dhlí an Aontais go háirithe Airteagal 10(2)(p) agus Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48, go bhfuil forálacha an tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus an tríú habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB neamh-infheidhme a mhéid a dhearbhaíonn siad go bhfuil téarmaí conarthacha contrártha do cheanglais Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 mar a chomhlíonann na ceanglais a leagtar síos sa chéad abairt agus sa dara habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus i bpointe 2(b) den dara habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB?
Mura dtugtar freagra dearfach ar an gcéad cheist, fo-cheist (b):
2)
Maidir leis na sonraí sainordaitheacha i gcomhréir le hAirteagal 10(2) de Threoir 2008/48:
a)
An bhfuil Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 le léiriú mar ní a chiallaíonn nach mór méid an úis laethúil atá le léiriú sa chomhaontú creidmheasa a chinneadh go huimhríochtúil leis an ráta iasachta conarthach a léirítear sa chomhaontú?
b)
An bhfuil Airteagal 10(2)(l) de Threoir 2008/48 le léiriú mar go gciallaíonn sé go bhfuil an ráta úis mainneachtana is infheidhme tráth a thugtar an comhaontú creidmheasa i gcrích nó, ar a laghad ar bith, an ráta úis tagartha (sa chás seo an bunráta úis i gcomhréir le hAirteagal 247 de BGB) óna bhfuil an ráta úis mainneachtana is infheidhme trí bhreisiú (sa chás seo, 5 phointe céatadáin i gcomhréir leis an dara habairt d’Airteagal 288(1) de BGB) le sonrú i bhfoirm absalóideach, agus nach mór an tomhaltóir a chur ar an eolas faoin ráta úis tagartha (bunráta úis) agus a athraitheacht?
c)
An bhfuil Airteagal 10(2)(t) de Threoir 2008/48 le léiriú mar rud a chiallaíonn nach mór na ceanglais fhoirmiúla riachtanacha maidir le rochtain ar nósanna imeachta gearáin agus sásaimh lasmuigh den chúirt a leagan amach i dtéacs an chomhaontaithe creidmheasa?
Má fhreagraítear ceann amháin nó níos mó d’fhocheisteanna (a), (b), nó (c) den dara ceist go dearfach:
d)
An bhfuil pointe (b) den dara habairt d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 le léiriú mar rud a chiallaíonn nach dtosaíonn an tréimhse tarraingthe siar ag rith ach amháin nuair a bheidh an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48 curtha ar fáil ar bhealach iomlán agus cruinn ó thaobh na bhfíricí de?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
e)
Cad iad na critéir ábhartha don tréimhse tarraingthe siar atá le tosú ag rith cé go bhfuil an fhaisnéis neamhiomlán nó míchruinn?
Má fhreagraítear an chéad cheist, fo-cheist (a) agus/nó ceann amháin nó níos mó d’fhocheisteanna (a), (b) nó (c) den dara ceist go dearfach:
3)
Maidir leis an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear sa chéad abairt d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a theorannú:
a)
An bhfuil an ceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear sa chéad abairt d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 faoi urchosc ama?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An ionann an teorainn ama agus teorainn ama ar an gceart chun tarraingt siar nach mór a rialú le dlí arna rith ag an bParlaimint?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
c)
An nglactar leis an bpléadáil teorann, ó thaobh na suibiachtúlachta de, go raibh an tomhaltóir ar an eolas go leanfadh sé dá cheart tarraingt siar nó, ar a laghad, go raibh sé faoi dhliteanas as a aineolas ina leith sin mar gheall ar mhórfhaillí?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
d)
An gcuireann saoráid an chreidiúnaí chun an fhaisnéis a cheanglaítear faoi Airteagal 14(1), an dara habairt, pointe (b) de Threoir 2008/48 a chur ar fáil don tomhaltóir ina dhiaidh sin, an gcuireann sé sin bac ar chur i bhfeidhm na rialacha forghéillte de mheon macánta?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
e)
An bhfuil sé seo ag teacht leis na prionsabail sheanbhunaithe a cheanglaíonn cúirt na Gearmáine faoin mBundlí?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
f)
Conas ba cheart do chleachtóir dhlí na Gearmáine coimhlint a réiteach idir ceanglais cheangailteacha an dlí idirnáisiúnta agus ceanglais na Cúirte?
4)
Toimhde go mbainfear mí-úsáid as ceart chun tarraingt siar an tomhaltóra faoi Airteagal 14(1), an chéad abairt, de Threoir 2008/48:
a)
An féidir mí-úsáid a bhaint as an gceart chun tarraingt siar faoi Airteagal 14(1), an chéad abairt, de Threoir 2008/48?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An ionann feidhmiú an chirt tarraingt siar a aicmiú mar mhí-úsáid agus teorainn ar an gceart chun tarraingt siar nach mór a rialú le dlí arna ghlacadh ag an bParlaimint?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
c)
An bhfuil an fhéidearthacht ann feidhmiú an chirt tarraingt siar a aicmiú mar mhí-úsáid, ó thaobh na suibiachtúlachta de, go raibh an tomhaltóir ar an eolas gur coinníodh a cheart chun tarraingt siar nó, ar a laghad, go raibh sé faoi dhliteanas as a aineolas ina leith sin mar gheall ar mhórfhaillí?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
d)
An bhfuil an fhéidearthacht ag an gcreidiúnaí an fhaisnéis dá dtagraítear i bpointe (b) den dara habairt d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a sholáthar don iasachtaí agus, dá bhrí sin, tús a chur leis an tréimhse tarraingthe siar ó rith cosc a chur ar fheidhmiú an chirt tarraingt siar a aicmiú mar mhí-úsáid ar bhonn meon macánta?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
e)
An bhfuil sé seo ag teacht leis na prionsabail sheanbhunaithe a cheanglaíonn cúirt na Gearmáine faoin mBundlí?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
f)
Conas ba cheart do chleachtóir dhlí na Gearmáine coimhlint a réiteach idir ceanglais cheangailteacha an dlí idirnáisiúnta agus ceanglais na Cúirte?
5)
Conarthaí léasaithe mótarfheithiclí le liúntais mhíleáiste, a mhaireann thart ar dhá bhliain go trí bliana, ina bhfuil clásal caighdeánach seachas an gnáthcheart foirceanta, lena bhforáiltear go bhfuil sé de fhreagracht ar an tomhaltóir árachas cuimsitheach a thógáil amach don fheithicil, a bhfuil sé freagrach freisin as dearbhú i gcoinne tríú páirtithe (go háirithe i gcoinne an déileálaí agus mhonaróir na feithicle) go dtagann na cearta a bhaineann le lochtanna a ráthú agus nach mór dó an riosca caillteanais, damáiste agus dímheasa eile a sheasamh freisin, faoi raon feidhme Threoir [2011/83] agus/nó Threoir 2008/48 [...] agus/nó Threoir [2002/65]? An comhaontuithe creidmheasa iad de réir bhrí Airteagal 3(c) de Threoir 2008/48 [...] agus/nó comhaontuithe seirbhísí airgeadais de réir bhrí Airteagal 2(12) de Threoir 2011/83 [...] agus Airteagal 2(b) de Threoir 2002/65 [...]?
6)
Más conarthaí seirbhísí airgeadais iad conarthaí léasaithe mótarfheithiclí atá bunaithe ar mhíleáiste – mar a thuairiscítear [i gceist 5]:
a)
An iomchuí freisin féachaint air mar bhunaíocht ghnó dhochorraithe de réir bhrí Airteagal 2(9) de Threoir 2011/83 [...] áit ghnó duine a ullmhaíonn idirbhearta a thugtar i gcrích le tomhaltóirí thar ceann an díoltóra nó an tsoláthróra ach nach bhfuil aon chumhacht ionadaíochta aige féin chun na conarthaí atá i gceist a thabhairt i gcrích?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An bhfuil feidhm ag an gcéanna i gcás inar trádálaí in earnáil eile gníomhaíochta an duine atá páirteach sa chéim ullmhúcháin sin chun an conradh a thabhairt i gcrích agus/nó nach bhfuil sé nó sí údaraithe, faoi fhorálacha an dlí stuamachta agus/nó an dlí shibhialta, conarthaí seirbhísí airgeadais a thabhairt i gcrích?
7)
Má fhreagraítear aon cheann de na ceisteanna (6)(a) nó (b) go diúltach:
An bhfuil Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83 [...] le léiriú mar ní a chiallaíonn go dtagann conarthaí léasaithe do mhótarfheithiclí le liúntais mhíleáiste (mar a thuairiscítear thuas i gCeist 5) faoi raon feidhme na heisceachta sin?
8)
Más conarthaí seirbhísí airgeadais iad conarthaí léasaithe mótarfheithiclí le liúntais mhíleáiste – mar a thuairiscítear [i gceist 5]:
a)
An féidir aicmiú mar chianchonradh de réir bhrí Airteagal 2(a) de Threoir 2002/65 [...] agus Airteagal 2(7) de Threoir 2011/83 [...] a mheas freisin mar chianchonradh i gcás nach ndearnadh, le linn caibidlíocht chonarthach, ach teagmhálacha pearsanta le duine a ullmhaíonn idirbhearta le tomhaltóirí don trádálaí ach nach bhfuil aon chumhacht ionadaíochta aige féin chun na conarthaí atá i gceist a thabhairt i gcrích?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An bhfuil feidhm ag an gcéanna i gcás inar trádálaí in earnáil eile gníomhaíochta an duine atá páirteach sa chéim ullmhúcháin sin chun an conradh a thabhairt i gcrích agus/nó nach bhfuil sé nó sí údaraithe, faoi fhorálacha an dlí stuamachta agus/nó an dlí shibhialta, conarthaí seirbhísí airgeadais a thabhairt i gcrích?’
Cás C‑47/21
74
An 12 Aibreán 2017, thug F. F. comhaontú iasachta i gcrích le C. Bank le haghaidh glanmhéid EUR 15 111.70, a bhí beartaithe chun gluaisteán paisinéirí athláimhe a cheannach le haghaidh úsáid phríobháideach.
75
Agus an comhaontú iasachta á ullmhú agus á thabhairt i gcrích, ghníomhaigh an déileálaí gluaisteán ónar ceannaíodh an fheithicil mar idirghabhálaí do C. Bank agus d’úsáid sé na foirmeacha comhaontaithe iasachta a chuir C. Bank ar fáil dó. De réir an chomhaontaithe iasachta, ba é EUR 14 880.00 praghas ceannaigh na feithicle seo. Tar éis éarlais EUR 2 000.00 a íoc, ba é EUR 12 880.00 an praghas gan íoc agus bhí sé le maoiniú ag an iasacht i dtrácht.
76
Foráiltear leis an gconradh atá i gceist go n‑aisíocfar an iasacht i 60 tráthchuid mhíosúil den mhéid céanna agus íocaíocht deiridh de mhéid níos airde. Aistríodh an fheithicil a cheannaigh F. F. chuig C. Bank mar urrús. Tar éis mhéid na hiasachta a eisíoc, d’íoc F. F. na tráthchodanna míosúla comhaontaithe ar bhonn rialta.
77
An 1 Aibreán 2020, tharraing F. F. siar ón gcomhaontú iasachta.
78
Tá F. F. den tuairim, mar gheall ar easpa soiléireachta na faisnéise a bhaineann leis an gceart chun tarraingt siar atá sa chomhaontú iasachta agus mar gheall ar chineál mícheart roinnt sonraí éigeantacha ba cheart a bheith léirithe sa chomhaontú sin faoi dhlí na Gearmáine, nach bhfuil tús curtha fós leis an tréimhse tarraingthe siar 14 lá a leagtar síos leis an dlí sin. Sna himthosca sin, iarrann sé, inter alia, aisíocaíocht na dtráthchodanna míosúla a d’íoc sé suas go dtí dáta na tarraingthe siar agus an éarlais a d’íoc sé leis an déileálaí, is é sin le rá, EUR 10 110.11 san iomlán. Lorgaíonn sé dearbhú freisin go bhfuil C. Bank déanach ag fáil na feithicle, de réir bhrí Airteagal 293 de BGB.
79
Áitíonn C. Bank gur cheart an chaingean a dhíbhe, agus é den tuairim, go háirithe, gur chuir sé an fhaisnéis shainordaitheach go léir ar fáil go cuí do F. F. go háirithe tríd an teimpléad dlíthiúil.
80
Tá an chúirt a rinne an tarchur neamhchinnte, ar an gcéad dul síos, maidir le comhoiriúnacht, le Treoir 2008/48, na reachtaíochta náisiúnta lena mbunaítear toimhde dhlíthiúil go gcomhlíonann an trádálaí a oibleagáid an tomhaltóir a chur ar an eolas faoina cheart chun tarraingt siar i gcás ina dtagraíonn sé, i gconradh, d’fhorálacha náisiúnta a thagraíonn do shamhail dhlíthiúil nó fiú nuair a chuireann sé faisnéis a tógadh ón múnla sin isteach sa chonradh sin ach atá contrártha le ceanglais na Treorach sin. Ina theannta sin, níltear cinnte an gcaithfear an reachtaíocht sin a chur i bhfeidhm i gcás nach bhfuil sí ag teacht salach ar an Treoir sin.
81
I ndáil leis sin, deir an chúirt a rinne an tarchur, fiú dá mbainfeadh C. Bank mí-úsáid as an tsamhail dhlíthiúil, nach mbeadh F. F. i dteideal agóid a dhéanamh i gcoinne chur i bhfeidhm na toimhdean dlíthiúla thuasluaite, ós rud é gurb ionann an agóid sin agus mí-úsáid ceart de réir na gcritéar atá leagtha síos ag Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme).
82
Ar an dara dul síos, níl an chúirt a rinne an tarchur cinnte maidir leis an bhfaisnéis a cheanglaítear ar an díoltóir nó ar an soláthróir a áireamh i gcomhaontuithe creidmheasa faoi Airteagal 10(2)(l), (p), (r) agus (t) de Threoir 2008/48 agus maidir leis an bpointe ag a dtosaíonn an tréimhse tarraingthe siar ag rith i gcás ina luaitear an fhaisnéis éigeantach sin go mícheart.
83
Ar an gcéad dul síos, maidir le hAirteagal 10(2)(r) de Threoir 2008/48, a bhaineann le faisnéis a bhaineann le ceart an chreidiúnaí chun cúitimh agus leis an modh ríofa a bhaineann leis sin, measann Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme), i bhfianaise téarma amhail an téarma atá i gceist sna príomhimeachtaí, go bhféadfaidh an creidiúnaí é féin a theorannú, i dtéarmaí ginearálta, do na príomhpharaiméadair chun an cúiteamh atá dlite a ríomh i gcás ina n‑aisíocfar an creidmheas go luath. Tá ceist ag an gcúirt a rinne an tarchur, áfach, an mbeadh sé níos riachtanaí foirmle uimhríochtúil atá beacht agus sothuigthe don tomhaltóir a chur in iúl i gconradh amhail an fhoirmle uimhríochtúil a bheadh i gceist sna príomhimeachtaí. Más gá, is gá freisin a chinneadh an féidir pionós a ghearradh ar neamhdhóthanacht na faisnéise a bhaineann le ríomh an chúitimh atá dlite i gcás aisíocaíocht luath na hiasachta atá i gconradh den sórt sin go heisiach tríd an gceart chun cúitimh a mhúchadh nó an gcaithfear déileáil le cás den sórt sin mar easpa faisnéise, agus mar thoradh air sin nach dtosóidh an tréimhse tarraingthe siar ag rith.
84
Ar aghaidh, maidir le hAirteagal 10(2)(l), (p) agus (t) de Threoir 2008/48, leagann an chúirt a rinne an tarchur amach na hamhrais chéanna a luaitear i míreanna 59 go 61 den bhreithiúnas reatha, agus sonraítear go raibh clásail cosúil leis na clásail dá dtagraítear sna míreanna sin sa chonradh a thug F. F. i gcrích le C. Bank an 12 Aibreán 2017.
85
Ar deireadh, maidir leis an tréimhse tarraingthe siar, ardaíonn an chúirt a rinne an tarchur na ceisteanna céanna a leagtar amach i mír 62 den bhreithiúnas reatha.
86
Ar an tríú dul síos, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an bhféadfaí an ceart chun tarraingt siar a theorannú ó thaobh ama de i gcás sárú ar mheon macánta. Go háirithe, fiosraíonn sí an bhféadfadh cosc ama a bheith ar an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear in Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 agus, dá bhfhéadfadh, conas a d’fhéadfaí é sin a mheas agus an bhféadfaí feidhmiú an chirt sin a mheas mar mhí-úsáid in imthosca áirithe. I ndáil leis sin, tá sé bunaithe ar an réasúnaíocht chéanna a leagtar amach i míreanna 63 go 67 den bhreithiúnas reatha.
87
Ar an gceathrú dul síos, tá an chúirt a rinne an tarchur neamhchinnte maidir le cur chun feidhme cheart an tomhaltóra chun aisíocaíocht a fháil ar na tráthchodanna míosúla a íocadh, i gcás ina bhfuil an comhaontú creidmheasa ónar tharraing sé siar nasctha le conradh díolacháin. Eascraíonn sé as cásdlí Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme), i gcás ina bhfuil comhaontú creidmheasa nasctha le conradh chun feithicil phríobháideach a dhíol, go bhféadfaidh an creidiúnaí diúltú na tráthchodanna míosúla a aisíoc agus, i gcás inarb iomchuí, an íocaíocht ar cuntas, go dtí go mbeidh an fheithicil sin tugtha ar ais dó nó go mbeidh cruthúnas tugtha ag an tomhaltóir gur sheol sé an fheithicil nó go gcuirfidh sé an t‑iasachtóir déanach a fháil, de réir bhrí Airteagal 293 de BGB, tar éis tairiscint iarbhír fála a seoladh chuig oifig chláraithe an trádálaí.
88
Tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire go bhféadfar aisíocaíocht a chur siar, i gcás agóid in aghaidh bhailíocht na tarraingthe siar ag an gcreidiúnaí, go dtí toradh deiridh na díospóide dlíthiúla. Fágann sin go bhfuil amhras ann faoi chomhoiriúnacht oibleagáide den sórt sin filleadh roimh ré agus a hiarmhairtí nós imeachta a dhéanamh le héifeachtacht an chirt tarraingt siar dá bhforáiltear in Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48. Tá gá le feithicil den sórt sin, i bhformhór na gcásanna, chun gairm an tomhaltóra a fheidhmiú agus dhéanfadh sí méid suntasach caipitil a cheangal. Dá dtabharfadh an dara ceann an fheithicil ar ais gan a fhios aige an bhfuil an tarraingt siar an‑éifeachtach agus laistigh den tréimhse, más ann di, gheobhaidh sé na suimeanna atá dlite ón iasachtóir, d’fhonn a bheith in ann earra athsholáthair a cheannach, is minic a bheadh drogall air a cheart tarraingt siar a fheidhmiú.
89
Thairis sin, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, má bhaintear de thátal as nach bhfuil an oibleagáid an fheithicil a thabhairt ar ais roimh ré ag luí le hAirteagal 14(1) de Threoir 2008/48, an bhfuil éifeacht dhíreach ag an bhforáil sin ionas gur cheart na forálacha náisiúnta ábhartha a dhífheidhmiú.
90
Ar an gcúigiú dul síos, tá an chúirt a rinne an tarchur neamhchinnte maidir le comhoiriúnacht na reachtaíochta nós imeachta náisiúnta lena rialaítear feidhmiú feidhme breithimh aonair le hAirteagal 267 CFAE. Mínítear an cheist sin toisc gur aistríodh an cás os comhair na cúirte a rinne an tarchur chuig breitheamh aonair ag an bpainéal coláisteach a bhí freagrach as an gcás sin laistigh den chúirt sin agus, dá bhrí sin, gur ón mbreitheamh aonair sin amháin a thagann an iarraidh ar réamhrialú.
91
I ndáil leis sin, míníonn an chúirt a rinne an tarchur go bhfuil díospóid ann maidir leis an gceist an bhfuil breitheamh aonair i dteideal tarchur le haghaidh réamhrialú a dhéanamh faoi dhlí na Gearmáine. Go sonrach, is léir ó chásdlí Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme) go sáraíonn breitheamh aonair prionsabal an bhreithimh dhleathaigh trí thagairt le haghaidh réamhrialú a dhéanamh ar a údarás féin, toisc go gceanglaítear air nó uirthi an díospóid a tharchur chuig painéal inniúil na mbreithiúna ionas gur féidir leis déileáil leis an gcás.
92
Tá an chúirt a rinne an tarchur den tuairim go gcuireann an dara mír d’Airteagal 267 CFAE bac ar oibleagáid den sórt sin an cás a tharchur chuig painéal inniúil na mbreithiúna. Cé gur chinn an Chúirt cheana féin go bhfuil tarchur le haghaidh réamhrialú arna dhéanamh ag breitheamh aonair inghlactha ó thaobh dhlí an Aontais de, is cuma cé acu ar comhlíonadh nó nár comhlíonadh rialacha nós imeachta náisiúnta, d’fhág sí an cheist oscailte an gcaithfear foráil náisiúnta a chuireann teorainn le cumhacht breithimh aonair chun tarchur a dhéanamh le haghaidh réamhrialú a chur i bhfeidhm.
93
Ina theannta sin, cuireann an chúirt a rinne an tarchur in iúl go mbaineann an cheist sin le réiteach an cháis atá os a comhair, ós rud é, in imeachtaí comhthreomhara ina ndearna cúirt aonair tagairt don Chúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú, go raibh na cosantóirí, ag brath ar bhreithnithe Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme) dá dtagraítear thuas, tar éis agóid a dhéanamh i gcoinne na n‑orduithe tarchuir nó gur iarr siad go ndéanfaí an chúirt a rinne an tarchur a atreorú ar fhorais chlaontachta, rud a d’fhéadfaí a dhéanamh arís sa chás seo.
94
Ba sna himthosca sin a chinn Landgericht Ravensburg (an Chúirt Réigiúnach, Ravensburg) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘1)
Maidir le toimhde na dlíthiúlachta faoin tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus faoin tríú habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB:
a)
An bhfuil forálacha an tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus an tríú habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB ar neamhréir le hAirteagal 10(2)(p) agus le hAirteagal 14(1) de Threoir [2008/48] a mhéid a dhearbhaíonn siad go bhfuil téarmaí conarthacha contrártha do cheanglais Airteagal 10(2)(p), Threoir 2008/48 mar a chomhlíonann na ceanglais a leagtar síos sa chéad abairt agus sa dara habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus i bpointe 2(b) den dara habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An leanann sé ó dhlí an Aontais go háirithe Airteagal 10(2)(p) agus Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48], go bhfuil forálacha an tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus an tríú habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB neamh-infheidhme a mhéid a dhearbhaíonn siad go bhfuil téarmaí conarthacha contrártha do cheanglais Airteagal 10(2)(p) den Treoir [2008/48] mar a chomhlíonann na ceanglais a leagtar síos sa chéad abairt agus sa dara habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus i bpointe 2(b) den dara habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB?
Beag beann ar na freagraí ar fhocheisteanna (a) go (b) den chéad cheist:
2)
Maidir leis na sonraí sainordaitheacha i gcomhréir le hAirteagal 10(2) de Threoir 2008/48:
(tá an dara ceist, fo-cheist (a) tarraingthe siar)
b)
Maidir le hAirteagal 10(2)(r) den Treoir [2008/48]:
aa)
An bhfuil an fhoráil sin le léiriú mar fhoráil a chiallaíonn nach mór an fhaisnéis atá sa chomhaontú creidmheasa a bhaineann leis an gcúiteamh is iníoctha i gcás aisíocaíocht luath na hiasachta a bheith sách beacht ionas go mbeidh an tomhaltóir in ann méid an chúitimh atá dlite a ríomh, thart ar a laghad?
(Más rud é go dtugtar freagra dearfach ar an gceist roimhe seo)
bb)
An gcuireann Airteagal 10(2)(r) agus an dara habairt d’Airteagal 14(1) de Threoir [2008/48] cosc ar reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear, i gcás faisnéis neamhiomlán de réir bhrí Airteagal 10(2)(r) den Treoir [2008/48], go dtosaíonn an tréimhse tarraingthe siar mar sin féin nuair a thugtar an conradh i gcrích agus nach múchtar ach ceart an chreidiúnaí chun slánaíocht luath-aisíocaíochta?
c)
An bhfuil Airteagal 10(2)(l) de Threoir [2008/48] le léiriú mar rud a chiallaíonn go bhfuil an ráta úis mainneachtana is infheidhme tráth a thugtar an comhaontú creidmheasa i gcrích nó, ar a laghad, an ráta úis tagartha (sa chás seo an bunráta úis i gcomhréir le hAirteagal 247 de BGB) óna bhfuil an ráta úis mainneachtana is infheidhme trí bhreisiú (sa chás seo, cúig phointe céatadáin i gcomhréir leis an dara habairt d’Airteagal 288(1) de BGB) le sonrú i bhfoirm absalóideach, agus nach mór an tomhaltóir a chur ar an eolas faoin ráta úis tagartha (bunráta úis) agus a athraitheacht?
d)
An bhfuil Airteagal 10(2)(t) de Threoir 2008/48 le léiriú mar rud a chiallaíonn nach mór na ceanglais fhoirmiúla riachtanacha maidir le rochtain ar nósanna imeachta gearáin agus sásaimh lasmuigh den chúirt a leagan amach i dtéacs an chomhaontaithe creidmheasa?
Má thugtar freagra dearfach ar a laghad ceann amháin de na ceisteanna 2(a) go 2(d) thuas:
e)
An bhfuil pointe (b) den dara habairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48] le léiriú mar rud a chiallaíonn nach dtosaíonn an tréimhse tarraingthe siar ag rith ach amháin nuair a bheidh an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10(2) den Treoir [2008/48] curtha ar fáil ar bhealach iomlán agus cruinn ó thaobh na bhfíricí de?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
f)
Cad iad na critéir ábhartha don tréimhse tarraingthe siar atá le cur i ngníomh cé go bhfuil an fhaisnéis neamhiomlán nó míchruinn?
Sa chás go bhfuil freagra dearfach ar fhocheist (a) den chéad cheist agus/nó ceann amháin nó níos mó d’fhocheisteanna (a) go (d) den dara ceist:
3)
Maidir leis an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear sa chéad abairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48] a theorannú:
a)
An bhfuil an ceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear sa chéad abairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48] faoi urchosc ama?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An ionann an teorainn ama agus teorainn ama ar an gceart chun tarraingt siar nach mór a rialú le dlí arna rith ag an bParlaimint?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
c)
An nglactar leis an bpléadáil teorann, ó thaobh na suibiachtúlachta de, go raibh an tomhaltóir ar an eolas go leanfadh sé dá cheart tarraingt siar nó, ar a laghad, go raibh sé faoi dhliteanas as a aineolas ina leith sin mar gheall ar mhórfhaillí?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
d)
An gcuireann saoráid an chreidiúnaí chun an fhaisnéis a cheanglaítear faoi Airteagal 14(1), an dara habairt, pointe (b) den Treoir [2008/48] a chur ar fáil don tomhaltóir ina dhiaidh sin, an gcuireann sé sin bac ar chur i bhfeidhm na rialacha forghéillte de mheon macánta?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
e)
An bhfuil sé seo ag teacht leis na prionsabail sheanbhunaithe a cheanglaíonn cúirt na Gearmáine faoin mBundlí?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
f)
Conas ba cheart do chleachtóir dhlí na Gearmáine coimhlint a réiteach idir ceanglais cheangailteacha an dlí idirnáisiúnta agus ceanglais na Cúirte?
4)
Toimhde go mbainfear mí-úsáid as ceart chun tarraingt siar an tomhaltóra faoi bhun Airteagal 14(1), an chéad abairt, den Treoir [2008/48]:
a)
An féidir mí-úsáid a bhaint as an gceart chun tarraingt siar faoi Airteagal 14(1), an chéad abairt, den Treoir [2008/48]?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An ionann feidhmiú an chirt tarraingt siar a aicmiú mar mhí-úsáid agus teorainn ar an gceart chun tarraingt siar nach mór a rialú le dlí arna ghlacadh ag an bParlaimint?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
c)
An bhfuil an fhéidearthacht ann feidhmiú an chirt tarraingt siar a aicmiú mar mhí-úsáid, ó thaobh na suibiachtúlachta de, go raibh an tomhaltóir ar an eolas gur coinníodh a cheart chun tarraingt siar nó, ar a laghad, go raibh sé faoi dhliteanas as a aineolas ina leith sin mar gheall ar mhórfhaillí?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
d)
An bhfuil an fhéidearthacht ag an gcreidiúnaí an fhaisnéis dá dtagraítear i bpointe (b) den dara habairt d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a sholáthar don iasachtaí agus, dá bhrí sin, tús a chur leis an tréimhse tarraingthe siar ó rith cosc a chur ar fheidhmiú an chirt tarraingt siar a aicmiú mar mhí-úsáid ar bhonn meon macánta?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
e)
An bhfuil sé seo ag teacht leis na prionsabail sheanbhunaithe a cheanglaíonn cúirt na Gearmáine faoin mBundlí?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
f)
Conas ba cheart do chleachtóir dhlí na Gearmáine coimhlint a réiteach idir ceanglais cheangailteacha an dlí idirnáisiúnta agus ceanglais na Cúirte?
5)
Beag beann ar na freagraí a thugtar ar an gcéad cheist go dtí an ceathrú ceist thuas:
a)
An bhfuil sé ag luí le dlí an Aontais go háirithe leis an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear sa chéad abairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48], go bhfuil, faoin dlí náisiúnta, i gcás ina bhfuil baint ag comhaontú creidmheasa le conradh díolacháin, tar éis don tomhaltóir a cheart tarraingt siar a fheidhmiú iarbhír i gcomhréir le hAirteagal 14(1) den Treoir [2008/48],
aa)
Ní thiocfaidh an ceart atá ag tomhaltóir aisíocaíocht a fháil ón gcreidiúnaí ar na híocaíochtaí a rinneadh chun bheith dlite ach amháin nuair a bheidh cuspóir an díola tugtha ar láimh ag an tomhaltóir sin don chreidiúnaí nó nuair a bheidh cruthúnas curtha ar fáil aige gur sheol an creidiúnaí chuig an gcreidiúnaí é?
bb)
Ní mór diúltú do chaingean a rinne an tomhaltóir chun aisíocaíocht a dhéanamh ar na haisíocaíochtaí míosúla a íocadh tar éis chuspóir an cheannaigh a sheachadadh mar ghníomhaíocht atá gan bhunús faoi láthair mura bhfuil sárú déanta ag an gcreidiúnaí ar a oibleagáid glacadh le cuspóir an díola?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
b)
An leanann sé ó dhlí an Aontais go bhfuil na rialacha náisiúnta a bhfuil cur síos orthu i bhfocheist (a), (aa) agus/nó (bb) neamh-infheidhme?
Beag beann ar na freagraí ar an gcéad cheist go dtí an cúigiú ceist thuas:
6)
An bhfuil Airteagal 348a(2)(1) [de Chód an Nós Imeachta Shibhialta], a mhéid a bhaineann an fhoráil sin le glacadh orduithe tagartha faoin dara fomhír d’Airteagal 267 CFAE, ar neamhréir le cumhacht na gcúirteanna náisiúnta tagairtí a dhéanamh do réamhrialú faoin dara fomhír d’Airteagal 267 CFAE? Dá bhrí sin, nach bhfuil sé infheidhme maidir le horduithe tagartha a ghlacadh?’
Cás C‑232/21
95
I gcomhréir lena n‑iarrataí an 30 Meitheamh 2017, an 28 Márta 2017, an 26 Eanáir 2019 agus an 31 Eanáir 2012 faoi seach, rinne CR, ar thaobh amháin, agus AY, ML agus BQ, ar an taobh eile, comhaontuithe iasachta le Volkswagen Bank agus Audi Bank, faoi seach, sna cásanna os comhair na cúirte a rinne an tarchur, chun feithiclí paisinéirí athláimhe a cheannach lena n‑úsáid go príobháideach. B’ionann glanmhéideanna na gcomhaontuithe iasachta agus EUR 21 418.66, EUR 28 671.25, EUR 18 972.74 agus EUR 30 208.10 faoi seach.
96
Le linn ullmhú agus thabhairt i gcrích na gcomhaontuithe iasachta, ghníomhaigh na déileálaithe gluaisteán ónar ceannaíodh na feithiclí mar idirghabhálaithe creidmheasa do Volkswagen Bank agus do Audi Bank. Rinneadh foráil sna conarthaí a bhí i gceist d’aisíoc na n‑iasachtaí trí thráthchodanna míosúla, agus méadaíodh méid na n‑iasachtaí lena mbaineann de mhéid a bhain le hárachas a chlúdaíonn bás, neamhbhailíocht nó dífhostaíocht. Rinneadh foráil sna conarthaí freisin d’íocaíocht deiridh de mhéid sonraithe agus, i gcásanna áirithe, d’íocaíocht éarlaise ag an tomhaltóir.
97
Tharraing CR, AY, ML agus BQ siar, faoi seach, ó na comhaontuithe iasachta an 31 Márta 2019, an 13 Meitheamh 2019, an 16 Meán Fómhair 2019 agus an 20 Meán Fómhair 2020. Mar is léir ón ordú tagartha, thairg an chéad triúr tomhaltóirí do Volkswagen Bank agus do Audi Bank an fheithicil a thabhairt ar ais, más gá, dá n‑oifig chláraithe, mar chúiteamh ar aisíocaíocht chomhuaineach na n‑íocaíochtaí a rinneadh. Maidir le BQ, ar dháta a tharraingt siar, d’aisíoc sé cheana féin, murab ionann agus an triúr tomhaltóirí eile, an iasacht ar bhain sé tairbhe as. D’iarr sé freisin, go príomha, go n‑aisíocfaí na tráthchodanna míosúla a íocadh tar éis aistriú úinéireachta agus aistriú na feithicle.
98
Measann an ceathrar tomhaltóirí sin go bhfuil a n‑aistarraingtí bailí ar an bhforas nár thosaigh an tréimhse tarraingthe siar 14 lá dá bhforáiltear le dlí na Gearmáine ag rith. Níor tarchuireadh an fhaisnéis a bhaineann leis an gceart chun tarraingt siar agus leis an bhfaisnéis éigeantach eile chucu go cuí.
99
Tá Volkswagen Bank agus Audi Bank den tuairim go bhfuil an fhaisnéis riachtanach ar fad curtha ar fáil acu go cuí ag baint úsáid as an tsamhail dlí. In dhá cheann de na cásanna os comhair na cúirte a rinne an tarchur, braitheann siad, mar mhalairt air sin, ar phléadáil teorann agus ar phléadáil mí-úsáid cirt ag na tomhaltóirí lena mbaineann, sa mhéid is go raibh siad ag brath go dlisteanach ar an bhfíric nach bhfeidhmeodh siad a gceart chun tarraingt siar a thuilleadh tar éis dóibh an fheithicil a úsáid go hiarbhír agus na tráthchodanna míosúla a bhí dlite faoi na comhaontuithe iasachta a íoc go rialta. Sa dá chás eile os comhair na cúirte a rinne an tarchur, maíonn siad nach bhfuil siad déanach ag fáil na feithicle de réir bhrí Airteagal 293 de BGB, ós rud é nach ndearna na tomhaltóirí lena mbaineann tairiscint iarbhír glactha dóibh de réir bhrí Airteagal 294 de BGB.
100
I gcomhthéacs fíorasach agus dlíthiúil atá an‑chosúil leis an mbunchás C‑47/21, cuireann an chúirt a rinne an tarchur ceisteanna atá beagnach mar an gcéanna leo siúd a chuirtear sa chás sin, ag cur ráiteas ar aghaidh ar chúiseanna atá comhionann go bunúsach leis an gceann achoimrithe i mír 80 go 93 den bhreithiúnas reatha.
101
Maidir leis na ceisteanna a bhaineann leis an bpléadáil a líomhnaíonn teorainn agus an phléadáil a líomhnaíonn mí-úsáid ceart, deir an chúirt a rinne an tarchur, de réir chásdlí an Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme), gur i leith conarthaí atá comhlíonta go hiomlán cheana féin ag na páirtithe gur cheart cur i bhfeidhm na n‑eisceachtaí sin a bheartú.
102
Ba sna himthosca sin a chinn Landgericht Ravensburg (an Chúirt Réigiúnach, Ravensburg) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘1)
Maidir le toimhde na dlíthiúlachta faoin tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus faoin tríú habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB:
a)
An bhfuil forálacha an tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus an tríú habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB ar neamhréir le hAirteagal 10(2)(p) agus le hAirteagal 14(1) den Treoir [2008/48] a mhéid a dhearbhaíonn siad go bhfuil téarmaí conarthacha contrártha do cheanglais Airteagal 10(2)(p) den Treoir [2008/48] mar a chomhlíonann na ceanglais a leagtar síos sa chéad abairt agus sa dara habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus i bpointe 2(b) den dara habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An leanann sé ó dhlí an Aontais, go háirithe Airteagal 10(2)(p) agus Airteagal 14(1) den Treoir 2008/48, go bhfuil forálacha an tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus an tríú habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB neamh-infheidhme a mhéid a dhearbhaíonn siad go bhfuil téarmaí conarthacha contrártha do cheanglais Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 mar a chomhlíonann na ceanglais a leagtar síos sa chéad abairt agus sa dara habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus i bpointe 2(b) den dara habairt den chéad fhomhír d’Airteagal 247(12) de EGBGB?
Beag beann ar an bhfreagra a thugtar ar fhocheisteanna (a) agus (b) den chéad cheist:
2)
Maidir leis na sonraí sainordaitheacha i gcomhréir le hAirteagal 10(2) den Treoir [2008/48]:
a)
An bhfuil Airteagal 10(2)(p) den Treoir [2008/48] le léiriú mar ní a chiallaíonn nach mór méid an úis laethúil atá le léiriú sa chomhaontú creidmheasa a chinneadh go huimhríochtúil leis an ráta iasachta conarthach a léirítear sa chomhaontú?
b)
Maidir le hAirteagal 10(2)(r) den Treoir [2008/48]:
aa)
An bhfuil an fhoráil sin le léiriú mar fhoráil a chiallaíonn nach mór an fhaisnéis atá sa chomhaontú creidmheasa a bhaineann leis an gcúiteamh is iníoctha i gcás aisíocaíocht luath na hiasachta a bheith sách beacht ionas go mbeidh an tomhaltóir in ann méid an chúitimh atá dlite a ríomh, thart ar a laghad?
(Sa chás go dtugtar freagra dearfach ar an gceist roimhe seo aa)
bb)
An gcuireann Airteagal 10(2)(r) agus an dara habairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48] cosc ar reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear, i gcás faisnéis neamhiomlán de réir bhrí Airteagal 10(2)(r) den Treoir [2008/48], go dtosaíonn an tréimhse tarraingthe siar mar sin féin nuair a thugtar an conradh i gcrích agus nach múchtar ach ceart an chreidiúnaí chun slánaíocht luath-aisíocaíochta?
Sa chás go dtugtar freagra dearfach ar cheann amháin ar a laghad de na fo-cheisteanna roimhe seo (a) nó (b):
c)
An bhfuil pointe (b) den dara habairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48] le léiriú mar rud a chiallaíonn nach dtosaíonn an tréimhse tarraingthe siar ag rith ach amháin nuair a bheidh an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10(2) den Treoir [2008/48] curtha ar fáil ar bhealach iomlán agus cruinn ó thaobh na bhfíricí de?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
d)
Cad iad na critéir ábhartha don tréimhse tarraingthe siar atá le cur i ngníomh cé go bhfuil an fhaisnéis neamhiomlán nó míchruinn?
Má tá an freagra ar an gcéad cheist, fo-cheist (a) agus/nó ceann de na fo-cheisteanna (a) nó (b) den dara ceist dearfach:
3)
Maidir leis an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear sa chéad abairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48] a theorannú:
a)
An bhfuil an ceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear sa chéad abairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48] faoi urchosc ama?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An ionann an teorainn ama agus teorainn ama ar an gceart chun tarraingt siar nach mór a rialú le dlí arna rith ag an bParlaimint?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
c)
An nglactar leis an bpléadáil teorann, ó thaobh na suibiachtúlachta de, go raibh an tomhaltóir ar an eolas go leanfadh sé dá cheart tarraingt siar nó, ar a laghad, go raibh sé faoi dhliteanas as a aineolas ina leith sin mar gheall ar mhórfhaillí? An mbaineann sé seo freisin le conarthaí a bhfuil deireadh tagtha leo?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
d)
An gcuireann saoráid an chreidiúnaí chun an fhaisnéis a cheanglaítear faoi Airteagal 14(1), an dara habairt, pointe (b) den Treoir [2008/48] a chur ar fáil don tomhaltóir ina dhiaidh sin, an gcuireann sé sin bac ar chur i bhfeidhm na rialacha forghéillte de mheon macánta? An mbaineann sé seo freisin le conarthaí a bhfuil deireadh tagtha leo?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
e)
An bhfuil sé seo ag teacht leis na prionsabail sheanbhunaithe a cheanglaíonn cúirt na Gearmáine faoin mBundlí?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
f)
Conas ba cheart do chleachtóir dhlí na Gearmáine coimhlint a réiteach idir ceanglais cheangailteacha an dlí idirnáisiúnta agus ceanglais na Cúirte?
4)
Maidir le cineál mí-úsáideach fheidhmiú an tomhaltóra ar an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear sa chéad abairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48]:
a)
An féidir mí-úsáid a bhaint as an gceart chun tarraingt siar faoi Airteagal 14(1), an chéad abairt, den Treoir [2008/48]?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
b)
An ionann feidhmiú an chirt tarraingt siar a aicmiú mar mhí-úsáid agus teorainn ar an gceart chun tarraingt siar nach mór a rialú le dlí arna ghlacadh ag an bParlaimint?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
c)
An bhfuil an fhéidearthacht ann feidhmiú an chirt tarraingt siar a aicmiú mar mhí-úsáid, ó thaobh na suibiachtúlachta de, go raibh an tomhaltóir ar an eolas gur coinníodh a cheart chun tarraingt siar nó, ar a laghad, go raibh sé faoi dhliteanas as a aineolas ina leith sin mar gheall ar mhórfhaillí? An mbaineann sé seo freisin le conarthaí a bhfuil deireadh tagtha leo?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
d)
An bhfuil an fhéidearthacht ag an gcreidiúnaí an fhaisnéis dá dtagraítear i bpointe (b) den dara habairt d’Airteagal 14(1) den Treoir [2008/48] a sholáthar don iasachtaí agus, dá bhrí sin, tús a chur leis an tréimhse tarraingthe siar ó rith cosc a chur ar fheidhmiú an chirt tarraingt siar a aicmiú mar mhí-úsáid ar bhonn meon macánta? An mbaineann sé seo freisin le conarthaí a bhfuil deireadh tagtha leo?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
e)
An bhfuil sé seo ag teacht leis na prionsabail sheanbhunaithe a cheanglaíonn cúirt na Gearmáine faoin mBundlí?
Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin:
f)
Conas ba cheart do chleachtóir dhlí na Gearmáine coimhlint a réiteach idir ceanglais cheangailteacha an dlí idirnáisiúnta agus ceanglais na Cúirte?
Beag beann ar an bhfreagra a thugtar ar an gcéad cheist go dtí an ceathrú ceist thuas:
5)
a)
An bhfuil sé ag luí le dlí an Aontais, faoin dlí náisiúnta, i gcás ina bhfuil nasc idir comhaontú creidmheasa agus comhaontú díolacháin, tar éis don tomhaltóir a cheart chun tarraingt siar a fheidhmiú iarbhír i gcomhréir le hAirteagal 14(1) de Threoir [2008/48],
aa)
Ní thiocfaidh an ceart atá ag tomhaltóir aisíocaíocht a fháil ón gcreidiúnaí ar na híocaíochtaí a rinneadh chun bheith dlite ach amháin nuair a bheidh cuspóir an díola tugtha ar láimh ag an tomhaltóir sin don chreidiúnaí nó nuair a bheidh cruthúnas curtha ar fáil aige gur sheol an creidiúnaí chuig an gcreidiúnaí é?
bb)
Ní mór diúltú do chaingean a rinne an tomhaltóir chun aisíocaíocht a dhéanamh ar na haisíocaíochtaí míosúla a íocadh tar éis chuspóir an cheannaigh a sheachadadh mar ghníomhaíocht atá gan bhunús faoi láthair mura bhfuil sárú déanta ag an gcreidiúnaí ar a oibleagáid glacadh le cuspóir an díola?
Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin:
b)
An leanann sé ó dhlí an Aontais go bhfuil na rialacha náisiúnta a bhfuil cur síos orthu i bhfocheist (a), (aa) agus/nó (bb) neamh-infheidhme?
Beag beann ar an bhfreagra a thugtar ar an gcéad cheist go dtí an cúigiú ceist thuas:
6)
An bhfuil Airteagal 348a(2)(1) [de Chód an Nós Imeachta Shibhialta], a mhéid a bhaineann an fhoráil sin le glacadh orduithe tagartha faoin dara mír d’Airteagal 267 CFAE, ar neamhréir le cumhacht na gcúirteanna náisiúnta tagairtí a dhéanamh do réamhrialú faoin dara mír d’Airteagal 267 CFAE? Dá bhrí sin, nach bhfuil sé infheidhme maidir le horduithe tagartha a ghlacadh?’
Na himeachtaí os comhair na Cúirte Breithiúnais
103
Le cinneadh ó Uachtarán na Cúirte an 22 Aibreán 2021, rinneadh Cásanna C‑38/21 agus C‑47/21 a uamadh chun críocha na gcodanna i scríbhinn agus na gcodanna ó bhéal den nós imeachta agus den bhreithiúnas. Le cinneadh ó Uachtarán na Cúirte an 31 Bealtaine 2022, rinneadh Cás C‑232/21 a uamadh sna cásanna sin chun críocha na coda ó bhéal den nós imeachta agus an bhreithiúnais.
104
I litir dar dáta an 3 Lúnasa 2021, chuir an chúirt a rinne an tarchur in iúl don Chúirt gur thángthas ar shocrú cairdiúil i gceann den dá chás sna príomhimeachtaí i gCás C‑47/21 agus, dá réir sin, gur tharraing sí siar cuid (a) den dara ceist i gCás C‑47/21, agus na ceisteanna eile go léir sa chás sin á gcoimeád aici.
105
Tar éis forlíonadh a dhéanamh ar an iarraidh ar réamhrialú i gCás C‑38/21 dar dáta an 24 Lúnasa 2021, athosclaíodh an nós imeachta i scríbhinn i gCásanna Uamtha C‑38/21 agus C‑47/21.
106
I gcomhréir leis an tríú mír d’Airteagal 16 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, d’iarr Rialtas na Gearmáine go n‑éistfeadh an Mór-Dhlísheomra na cásanna láithreacha, ar ghlac an Chúirt leis an 31 Bealtaine 2022.
Na ceisteanna le haghaidh réamhrialú
Maidir leis an inghlacthacht
107
Cuireann BMW Bank, C. Bank, Volkswagen Bank agus Audi Bank, Rialtas na Gearmáine agus an Coimisiún Eorpach amhras in iúl maidir le hinghlacthacht ceisteanna áirithe a cuireadh ar aghaidh le haghaidh réamhrialú sna trí chás.
An chéad cheist go dtí an ceathrú ceist agus an séú ceist i gCás C‑38/21
108
Áitíonn BMW Bank go bhfuil an chéad cheist go dtí an ceathrú ceist i gCás C‑38/21 neamh-inghlactha a mhéid is léir nach dtagann na fíricí atá i gceist sna príomhimeachtaí faoi raon feidhme Threoir 2008/48 lena mbaineann na ceisteanna sin. Eisiatar leis an Treoir sin óna raon feidhme conarthaí léasaithe nach bhfuil oibleagáid orthu na hearraí a léasaítear a cheannach. Ina theannta sin, tá an séú ceist i gCás C‑38/21, a ardaítear i gcás ina raibh conradh léasaithe amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí le haicmiú mar chonradh a bhaineann le seirbhís airgeadais, de réir bhrí Threoir 2011/83, neamh-inghlactha a mhéid a dhéantar conarthaí a bhaineann le seirbhísí airgeadais a eisiamh go sainráite ó raon feidhme na Treorach sin.
109
Ní mór a mheabhrú, de réir cásdlí socair, i gcomhthéacs an chomhair idir an Chúirt Bhreithiúnais agus na cúirteanna náisiúnta a leagtar síos in Airteagal 267 CFAE, gur don chúirt náisiúnta ar tugadh an díospóid os a comhair agus nach mór di freagracht a ghlacadh as an gcinneadh breithiúnach ina dhiaidh sin, i bhfianaise imthosca sonracha an cháis, atá sé a chinneadh an gá atá le réamhrialú ionas go mbeidh sí in ann a breithiúnas a thabhairt agus ábharthacht na gceisteanna a chuirfidh sí faoi bhráid na Cúirte araon. Dá bhrí sin, nuair a bhaineann na ceisteanna a cuireadh le léiriú dhlí an Aontais, tá an Chúirt faoi cheangal, i bprionsabal, rialú a thabhairt [breithiúnas an 21 Márta 2023, Mercedes-Benz Group(Dliteanas tairgeoirí feithiclí arna bhfeistiú le feistí sáraithe), C‑100/21, EU:C:2023:229, mír 52 agus an cásdlí dá dtagraítear].
110
Dá bhrí sin, tá toimhde ábharthachta ann maidir le ceisteanna a bhaineann le dlí an Aontais. Ní féidir leis an gCúirt diúltú rialú a thabhairt maidir le ceist arna tarchur ag cúirt náisiúnta ach amháin má dhealraíonn sé go follasach nach bhfuil baint ar bith ag an léiriú arna iarraidh ar dhlí an Aontais le fíorais iarbhír nó cuspóir na díospóide sna príomhimeachtaí, gur fadhb de chineál hipitéiseach í nó nach bhfuil an fhaisnéis fhíorasach agus dhlíthiúil is gá ag an gCúirt chun freagra úsáideach a thabhairt ar na ceisteanna a cuireadh uirthi [breithiúnas an 21 Márta 2023, Mercedes-Benz Group(Dliteanas tairgeoirí feithiclí arna bhfeistiú le feistí sáraithe), C‑100/21, EU:C:2023:229, mír 53 agus an cásdlí dá dtagraítear].
111
Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara gur chuir an chúirt a rinne an tarchur a hiarraidh ar réamhrialú ar aghaidh chuig an gCúirt in dhá chéim, eadhon, ar dtús, an 30 Nollaig 2020, ag tabhairt aghaidh ar an gcéad go dtí an ceathrú ceist an uair sin, agus ansin, ar an dara dul síos, an 24 Lúnasa 2021, trí cheithre cheist eile a chur in iúl. San fhorlíonadh sin dá hiarraidh tosaigh ar réamhrialú, dúirt an chúirt sin nach raibh sé cinnte an raibh sé i gceist, mar is léir ón gcúigiú ceist, go rialódh Treoir 2008/48 conradh léasaithe amhail an conradh a bhí i gceist sna príomhimeachtaí. Thug sí le fios freisin cé na cásanna inar mheas sí, ag brath ar an bhfreagra a bhí le tabhairt ag an gCúirt ina leith sin, go raibh sé fós ábhartha don chéad go dtí an ceathrú ceist a seoladh an 30 Nollaig 2020 a fhreagairt.
112
Ina theannta sin, cé gur fíor go ndearna an chúirt a rinne an tarchur an séú ceist i gCás C‑38/21 faoi réir cinnidh, i gcomhthéacs an fhreagra ar an gcúigiú ceist sa chás sin, go bhféadfar comhaontú léasaithe amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí a aicmiú mar chonradh a bhaineann le seirbhís airgeadais, de réir bhrí Threoir 2011/83, is amhlaidh atá i gcónaí gur de chineál ábhartha nó neamh-hipitéiseach é agus, dá bhrí sin, nach féidir inghlacthacht an séú ceist sin a mheasúnú ach amháin i bhfianaise an fhreagra a thabharfaidh an Chúirt don chúigiú ceist.
113
Sna himthosca sin, ní féidir an chéad cheist go dtí an ceathrú ceist i gCás C‑38/21, chomh maith leis an séú ceist sa chás sin, a mheas mar cheisteanna hipitéiseacha ag an gcéim seo, ós rud é go mbraitheann a riachtanaí agus a úsáidí atá sé iad a fhreagairt ar an bhfreagra a thabharfar ar an gcúigiú ceist sa chás sin.
114
Ar aon chuma, ba cheart a mheabhrú, nuair nach cosúil ar bhealach follasach nach bhfuil aon bhaint ag léiriú forála de dhlí an Aontais le fíorais iarbhír nó le cuspóir na díospóide sna príomhimeachtaí, ní bhaineann an agóid bunaithe ar neamhfheidhmeacht na forála sin i leith an cháis sna príomhimeachtaí le hinghlacthacht na hiarrata ar réamhrialú, ach baineann sé le substaint na gceisteanna (breithiúnais an 24 Iúil 2023, Lin, C‑107/23 PPU, EU:C:2023:606, mír 66 agus an cásdlí dá dtagraítear).
An tríú ceist, fo-cheist (e) agus (f) agus an ceathrú ceist, fo-cheist (e) agus (f) i gCásanna C‑38/21, C‑47/21 agus C‑232/21
115
Leis an tríú ceist, fo-cheist (e) agus (f) agus an ceathrú ceist, fo-cheist (e) agus (f) i gCásanna C‑38/21, C‑47/21 agus C‑232/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, ar an ngaol idir an ceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear in Airteagal 14 de Threoir 2008/48 agus rialacha an ghnáthdhlí idirnáisiúnta maidir le cosc ama agus mí-úsáid ceart.
116
Bhí amhras ar C. Bank, Volkswagen Bank agus Audi Bank agus Rialtas na Gearmáine maidir le hinghlacthacht na gceisteanna sin.
117
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú go gceanglaítear le hAirteagal 94(c) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte go mbeidh ráiteas san iarraidh ar réamhrialú maidir leis na cúiseanna a thug ar an gcúirt a rinne an tarchur fiosrú a dhéanamh maidir le léirmhíniú nó bailíocht forálacha áirithe de dhlí an Aontais agus maidir leis an nasc a bhunaíonn sí idir na forálacha sin agus an reachtaíocht náisiúnta is infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí.
118
Sa chás seo, is fíor go gceanglaítear ar an Aontas Eorpach, i gcomhréir leis an gcásdlí socair, a chumhachtaí a fheidhmiú i gcomhréir leis an dlí idirnáisiúnta ina iomláine, lena n‑áirítear ní hamháin forálacha na gcoinbhinsiún idirnáisiúnta a cheanglaíonn é, ach rialacha agus prionsabail an ghnáthdhlí idirnáisiúnta ghinearálta [breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2020, an Coimisiún v an Ungáir (Ardoideachas), C‑66/18, EU:C:2020:792, mír 87 agus an cásdlí dá dtagraítear].
119
Mar sin féin, ní luann an chúirt a rinne an tarchur ach, i gcomhréir le prionsabail ghinearálta an dlí phoiblí idirnáisiúnta, atá ina gceangal ar chúirt na Gearmáine i gcomhréir le hAirteagal 25(2) den Bhundlí agus lena n‑áirítear prionsabail an teorannaithe agus an mheoin mhacánta, nuair atá sé ar eolas ag tomhaltóir, nó nach eol dó mar thoradh ar mhórfhaillí, go bhfuil ceart chun tarraingt siar aige go bhféadfaí an ceart sin a mheas mar cheart atá faoi urchosc ama nó go bhféadfaí feidhmiú an chirt sin a mheas mar shárú ar mheon macánta.
120
Mar sin, níl an chúirt a rinne an tarchur tar éis a bhunú go leordhóthanach a mhéid a d’fhéadfadh rialacha an ghnáthdhlí idirnáisiúnta maidir le cosc ama agus mí-úsáid ceart teacht salach ar dhlí an Aontais i gcomhthéacs díospóidí idir daoine aonair a bhaineann leis an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear in Airteagal 14 de Threoir 2008/48.
121
Sna himthosca sin, ní chomhlíonann Ceisteanna 3(e) agus (f) agus 4(e) agus (f) i gCásanna C‑38/21, C‑47/21 agus C‑232/21 ceanglais Airteagal 94(c) de na Rialacha Nós Imeachta agus, dá bhrí sin, níl siad inghlactha.
An séú ceist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21
122
Leis an séú ceist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá an dara mír d’Airteagal 267 CFAE a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta faoina gceanglaítear ar bhreitheamh aonair, go háirithe mar gheall ar an tábhacht bhunúsach a bhaineann le cás os a comhair, an cás sin a aistriú chuig dlísheomra sibhialta ina bhfuil triúr breithiúna agus staonadh ó iarraidh ar réamhrialú a dhéanamh chuig an gCúirt Bhreithiúnais sa chás sin.
123
Measann C. Bank, Volkswagen Bank agus Audi Bank, Rialtas na Gearmáine agus an Coimisiún nach bhfuil na ceisteanna sin inghlactha ar an bhforas, go bunúsach, nach bhfuil gá le freagra orthu chun díospóidí sna príomhimeachtaí a réiteach.
124
Sa chás sin, i bhfianaise an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 109 agus 110 den bhreithiúnas seo, ní mór a thabhairt faoi deara go mbaineann an séú ceist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21 le léiriú an dara mír d’Airteagal 267 CFAE agus nár mhínigh an chúirt a rinne an tarchur na cúiseanna gur gá léiriú na forála sin chun a chur ar a cumas an díospóid os a comhair a chinneadh. Níor luaigh sí ach go bhféadfaí agóid a dhéanamh i gcoinne dhlínse na cúirte aonair chun a hiarrataí ar réamhrialú a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais, ag lua imeachtaí i gcásanna seachas na cinn as a n‑eascraíonn na tarchuir chun réamhrialú reatha, ina ndearnadh agóid in aghaidh orduithe tarchuir arna nglacadh ag breitheamh aonair nó inar lorgaíodh diúltú don bhreitheamh aonair ar fhorais chlaontachta. Ar an taobh eile, ní shonraítear ann éifeacht agóide den sórt sin ar na horduithe tarchuir nó, de réir mar a bheidh, ar na breitheanna ag dúnadh na n‑imeachtaí. Go háirithe, ní léir ón ordú tagartha go raibh sé, ag an gcéim sin de na himeachtaí, ina ábhar caingne ina líomhnaítear go bhfuil sé curtha ó bhail ag locht den sórt sin.
125
Sna himthosca sin, tá an séú ceist i gCás C‑47/21 agus Cás C‑232/21 neamh-inghlactha a mhéid atá sí hipitéiseach.
Substaint an cháis
An cúigiú ceist i gCás C‑38/21
126
Leis an gcúigiú ceist i gCás C‑38/21, arb iomchuí í a scrúdú ar dtús, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an dtagann comhaontú léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil, lena bhforáiltear nach bhfuil oibleagáid ar an tomhaltóir an fheithicil a cheannach ar dhul in éag an chonartha, faoi raon feidhme Threoir 2008/48, Threoir 2002/65 nó Threoir 2011/83.
127
Mar réamhphointe, ní mór a mheabhrú, cé gur faoin gcúirt a rinne an tarchur amháin atá sé rialú a thabhairt maidir le haicmiú an chonartha atá i gceist sa díospóid atá os a comhair i bhfianaise imthosca sonracha an cháis sna príomhimeachtaí, gurb amhlaidh fós go bhféadfaidh an Chúirt leas a bhaint as forálacha na dtreoracha sin nach mór don chúirt sin a chur i bhfeidhm chun na críche sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 3 Nollaig 2015, Banif Plus Bank, C‑312/14, EU:C:2015:794, mír 51 agus an cásdlí dá dtagraítear).
128
Ina theannta sin, níl aon rud ann chun cosc a chur ar chúirt náisiúnta a iarraidh ar an gCúirt rialú a thabhairt maidir le haicmiú den sórt sin, ar choinníoll, áfach, i bhfianaise na faisnéise uile sa chomhad atá ar fáil don chúirt náisiúnta sin, go ndéanfaidh an chúirt sin an cinneadh agus an measúnú ar na fíorais is gá don aicmiú sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 3 Nollaig 2015, Banif Plus Bank (C‑312/14, EU:C:2015:794, mír 52).
129
Mar sin, is léir ó na doiciméid os comhair na Cúirte, mar a luaitear i mír 49 den bhreithiúnas seo, go bhforáiltear leis an gconradh atá i gceist sna príomhimeachtaí go bhfuil iasacht le deonú do VK chun go n‑úsáidfidh VK, ar feadh tréimhse 24 mhí agus faoi réir uasteorainn mhíleáiste atá údaraithe taisteal, mótarfheithicil a cheannaigh BMW Bank i gcomhréir leis na sonraíochtaí arna soláthar ag VK, agus an fheithicil sin fós ina maoin de chuid an bhainc sin. Le linn théarma an chonartha, is ar an tomhaltóir atá an riosca go gcaillfear, go ndéanfar damáiste agus go ndéanfar lagú eile ar an bhfeithicil agus ní mór dó árachas a bhaint amach in aghaidh gach riosca. Is faoin tomhaltóir freisin atá sé na cearta a dhearbhú chun fabhtanna i leith tríú páirtithe a ráthú, go háirithe i leith an déileálaí agus an mhonaróra. Ní fhorchuirtear leis an gconradh féin ná aon chonradh ar leithligh oibleagáid ar an tomhaltóir sin an fheithicil a cheannach. Thairis sin, ní ghlacann an tomhaltóir aon ráthaíocht luacha iarmharaigh ar dhul in éag don chonradh agus ní cheanglaítear air caillteanas luach na feithicle a chúiteamh ach amháin má fhaightear amach, ar ais, nach gcomhfhreagraíonn bail na feithicle dá haois nó gur sáraíodh an míleáiste uasta comhaontaithe.
130
Maidir le raon feidhme Threoir 2008/48, ar an gcéad dul síos__ ba cheart a mheabhrú go bhfuil feidhm aici, faoi Airteagal 2(1) den Treoir sin, maidir le conarthaí creidmheasa, faoi réir na n‑eisiamh dá bhforáiltear in Airteagal 2(2) de.
131
I gcomhréir le hAirteagal 2(2)(d) de Threoir 2008/48, níl feidhm ag an Treoir sin maidir le comhaontuithe léasaithe nó cíosa nach bhfuil an oibleagáid ábhar an chonartha a cheannach leagtha síos fúthu sa chomhaontú féin nó i gconradh ar leithligh, agus meastar gurb ann d’oibleagáid den sórt sin má chinneann an t‑iasachtóir amhlaidh go haontaobhach.
132
Sa chomhthéacs sin, is gá a chinneadh an dtagann comhaontú léasaithe, amhail an comhaontú atá i gceist sna príomhimeachtaí, faoin gcoincheap ‘conradh léasaithe’ dá dtagraítear san fhoráil sin, agus tugtar faoi deara nach sainítear an coincheap sin san fhoráil sin ná in aon fhoráil eile de Threoir 2008/48 ná nach dtagraíonn sí don dlí náisiúnta.
133
De réir chásdlí socair na Cúirte, leanann sé ón ngá atá le cur i bhfeidhm aonfhoirmeach dhlí an Aontais agus ó phrionsabal an chomhionannais nach ndéantar tagairt shainráite do dhlí na mBallstát i dtéarmaí forála de dhlí an Aontais chun críche brí agus raon feidhme an dlí sin a chinneadh, nach mór léirmhíniú uathrialach aonfhoirmeach a thabhairt orthu ar fud an Aontais, nach mór téarmaí an choincheapa sin a chur san áireamh inti, i bhfianaise an chomhthéacs agus an chuspóra a shaothraítear leis an bhforáil ina n‑úsáidtear an coincheap sin (breithiúnas an 18 Meitheamh 2020, Sparkasse Südholstein, C‑639/18, EU:C:2020:477, mír 24 agus an cásdlí dá dtagraítear).
134
Sa ghnáth-theanga dhlíthiúil, cumhdaítear leis an téarma ‘comhaontú léasaithe’ conradh trína dtugann ceann de na páirtithe creidmheas don pháirtí eile chun cíos-úsáid maoine a mhaoiniú arb í an t‑úinéir í i gcónaí agus a fhéadfaidh an páirtí eile, ag deireadh an chonartha, a thabhairt ar ais nó a cheannach, agus é á shonrú go n‑aistrítear formhór na dtairbhí agus na rioscaí a bhaineann go dlúth le húinéireacht dhlíthiúil chuig an bpáirtí eile sin ar feadh théarma an chonartha (féach, de réir analaí, breithiúnas an 16 Feabhra 2012, Eon Aset Menidjmunt, C‑118/11, EU:C:2012:97, míreanna 37 agus 38).
135
Sa chás sin, is léir ó shaintréithe an chomhaontaithe léasaithe atá i gceist sna príomhimeachtaí, dá dtagraítear i mír 129 den bhreithiúnas seo, gur dheonaigh BMW Bank creidmheas do VK chun cíos-úsáid feithicle a cheannaigh an banc sin a mhaoiniú i gcomhréir leis na sonraíochtaí arna soláthar ag VK, agus é de cheangal ar VK, ag deireadh an chonartha, an fheithicil a thabhairt ar ais toisc nach bhfuil aon oibleagáid air í a cheannach, agus ag an am céanna go raibh tromlach na mbuntáistí agus na rioscaí a bhaineann go dlúth le húinéireacht na feithicle air ar feadh théarma an chonartha. Cé go dtagann comhaontú léasaithe den sórt sin faoin gcoincheap ‘léasú’ de réir bhrí Airteagal 2(2)(d) de Threoir 2008/48, eisiatar é mar sin féin ó raon feidhme na Treorach sin ós rud é nach bhfuil aon oibleagáid ar an tomhaltóir ábhar an chonartha a cheannach ag deireadh an chonartha sin.
136
Maidir le raon feidhme Threoir 2002/65, ar an dara dul síos, ba cheart a mheabhrú gurb é cuspóir na Treorach sin, i gcomhréir le hAirteagal 1(1) den Treoir sin, forálacha reachtaíochta, rialúcháin agus riaracháin na mBallstát a bhaineann le cianmhargú seirbhísí airgeadais tomhaltóirí a chomhfhogasú. Luaitear in aithris 14 den Treoir sin go gcumhdaítear léi gach seirbhís airgeadais a fhéadfar a sholáthar go cianda faoi réir chur i bhfeidhm fhorálacha reachtaíocht an Aontais lena rialaítear go sonrach seirbhísí airgeadais áirithe.
137
D’fhonn teacht faoi raon feidhme Threoir 2002/65, ní hamháin gur ‘cianchonradh’ é conradh de réir bhrí Airteagal 2(a) den Treoir sin, ach ní mór é a bheith mar chuspóir leis freisin ‘seirbhís airgeadais’ a sholáthar de réir bhrí Airteagal 2(b) den Treoir sin, agus an dá choinníoll sin a bheith carnach.
138
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú go dtugtar le Treoir 2002/65, i bprionsabal, comhchuibhiú iomlán ar na gnéithe a rialaíonn sí, agus is é an toradh a bhíonn air sin nach mór léirmhíniú coiteann a thabhairt dá foclaíocht do na Ballstáit uile (breithiúnas an 18 Meitheamh 2020, Sparkasse Südholstein, C‑639/18, EU:C:2020:477, mír 23), i gcomhréir le prionsabail an chásdlí dá dtagraítear i mír 133 den bhreithiúnas seo.
139
Maidir leis an gcoincheap ‘seirbhís airgeadais’, sainmhínítear in Airteagal 2(b) de Threoir 2002/65 go gcumhdaítear léi aon seirbhís a bhaineann le baincéireacht, creidmheas, árachas, pinsin phearsanta, infheistíochtaí agus íocaíochtaí. Dá bhrí sin, is gá a fháil amach an mbaineann conradh léasaithe amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí le ceann amháin ar a laghad de na réimsí dá dtagraítear in Airteagal 2(b) de Threoir 2002/65.
140
Ar an gcéad dul síos, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 95 dá Thuairim, ní mór an coincheap ‘seirbhís baincéireachta’, de réir bhrí na forála sin, a thuiscint mar sheirbhís a thairgtear i gcomhthéacs gníomhaíocht tráchtála a dhéanann bainc go traidisiúnta.
141
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a chuireann Rialtas na Gearmáine isteach ina chuid barúlacha i scríbhinn, go bhfuil an tairiscint ar chonradh léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil, amhail an tairiscint atá i gceist sna príomhimeachtaí, lasmuigh de raon traidisiúnta na seirbhísí in earnáil na baincéireachta, is minice a thairgeann bainc atá nasctha le monaróirí gluaisteán nó cuideachtaí a dhéanann speisialtóireacht i léasú gluaisteán amhail cuideachtaí léasaithe gluaisteán seirbhís áirithe den sórt sin.
142
Dá bhrí sin, ní bhaineann conradh den sórt sin le ‘seirbhís a bhaineann leis an mbanc’ de réir bhrí Airteagal 2(b) de Threoir 2002/65.
143
Ar an dara dul síos, maidir leis an gcoincheap ‘seirbhís a bhaineann le [...] creidmheas’ de réir bhrí Airteagal 2(b) de Threoir 2002/65, ní mór a mheas nach bhfuil sainmhíniú ar an téarma ‘creidmheas’ sa Treoir sin.
144
Mar sin féin, i ngnáthchaint dhlíthiúil, tagraíonn an téarma sin do shuim airgid nó téarmaí nó saoráidí a chur ar fáil don chreidiúnaí chun íocaíocht a dhéanamh leis an iasachtaí chun críocha maoinithe nó íocaíochta iarchurtha, agus mar thoradh air sin ní mór comhaontú creidmheasa a mheas mar chomhaontú faoina ndeonaíonn creidiúnaí creidmheas do thomhaltóir, nó faoina ngeallann creidiúnaí creidmheas a dheonú do thomhaltóir i bhfoirm íocaíocht iarchurtha, iasachta nó aon saoráide íocaíochta comhchosúla eile.
145
Dá bhrí sin, is éard atá i gconradh seirbhíse airgeadais a bhaineann le creidmheas, mar is léir freisin go bunúsach ó mhíreanna 97 agus 100 de Thuairim an Abhcóide Ghinearálta, arb é is príomhthréith ann gur cuid de loighic maoinithe nó íocaíochta iarchurtha é, trí chistí a úsáid nó trí bhíthin tréimhsí íocaíochta nó saoráidí a chuireann an trádálaí ar fáil don tomhaltóir chun na críche sin.
146
Mar sin, mar a sonraíodh os comhair na Cúirte, tá dhá eilimint i gconradh chun mótarfheithicil a léasú gan oibleagáid í a cheannach, amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí, eadhon, ar an gcéad dul síos, gné chreidmheasa arb é is príomhthréith di go ndeonaíonn banc creidmheas tomhaltóra i bhfoirm saoráidí íocaíochta agus, ar an dara dul síos, eilimint chíosa atá beartaithe chun a chur ar chumas an tomhaltóra feithicil dá rogha féin a úsáid, ar leis an mbanc sin í ar leis an mbanc sin í i gcomaoin praghas tosaigh a íoc agus tráthchodanna míosúla ina dhiaidh sin.
147
Sna himthosca sin, d’fhonn a chinneadh an mbaineann comhaontú den sórt sin, mar gheall ar a chineál hibrideach, le creidmheas, de réir bhrí Airteagal 2(b) de Threoir 2002/65, is gá, mar a luaigh an tAbhcóide Ginearálta i mír 97 dá Thuairim, féachaint ar a phríomhábhar d’fhonn a fhionnadh an mó an eilimint a bhaineann le creidmheas ná an eilimint a bhaineann leis an ligean nó an bhfuil sé a mhalairt.
148
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a luaigh an tAbhcóide Ginearálta go bunúsach i mír 100 dá Thuairim, nach féidir, go bunúsach, conradh den sórt sin a idirdhealú ó chomhaontú fadtéarmach cíosa feithicle faoina gcaithfidh an tomhaltóir cíos a íoc i gcomaoin an chirt chun an fheithicil a úsáid, ar choinníoll nach bhfuil sé ceangailte le hoibleagáid an fheithicil a cheannach ag deireadh na tréimhse léasaithe, nach n‑iompraíonn an tomhaltóir dímheas iomlán na gcostas arna dtabhú ag soláthróir na feithicle agus é á fháil aige agus nach n‑iompraíonn sé na rioscaí a bhaineann le luach iarmharach na feithicle ar dhul in éag don chonradh. Maidir leis an oibleagáid atá ar an tomhaltóir caillteanas luacha na feithicle a chúiteamh má fhaightear amach, ar ais, nach bhfreagraíonn bail na feithicle dá haois nó má sháraítear an míleáiste uasta comhaontaithe, ní féidir idirdhealú a dhéanamh idir na cineálacha conartha sin ach oiread.
149
Ós rud é go mbaineann príomhábhar comhaontaithe léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil gan oibleagáid ceannaigh, amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí, le léasú na feithicle sin, ní féidir, dá bhrí sin, conradh den sórt sin a aicmiú mar chonradh seirbhíse airgeadais a bhaineann le creidmheas, de réir bhrí Airteagal 1(1) de Threoir 2002/65, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 2(b) de.
150
Ar an tríú dul síos, is léir freisin nach mbaineann conradh den sórt sin le ‘seirbhís a bhaineann le hárachas, pinsin phearsanta, infheistíochtaí agus íocaíochtaí’ de réir bhrí Airteagal 2(b) de Threoir 2002/65, ní féidir é a aicmiú mar chonradh chun ‘seirbhís airgeadais’ a mhargú de réir bhrí na forála sin.
151
Ós rud é nach gcomhlíontar ceann amháin den dá choinníoll charnacha dá dtagraítear i mír 137 den bhreithiúnas seo, ní mór a thabhairt ar an gconclúid nach dtagann comhaontú léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil, arb é is príomhthréith leis go háirithe nach bhforáiltear sa chonradh sin ná i gconradh ar leith go gceanglaítear ar an tomhaltóir an fheithicil a cheannach ar dhul in éag an chonartha agus ós rud é nach n‑iompraíonn an tomhaltóir dímheas iomlán na gcostas arna dtabhú ag soláthróir na feithicle agus é á fháil ná na rioscaí a bhaineann le luach iarmharach na feithicle ar dhul in éag don chonradh, nach dtagann sé faoi raon feidhme Threoir 2002/65.
152
Maidir le, sa tríú háit, raon feidhme Threoir 2011/83, ní mór a mheabhrú, i gcomhréir le hAirteagal 3(1) de, go mbeidh feidhm ag an Treoir sin, faoi na coinníollacha agus a mhéid dá bhforáiltear ina forálacha, maidir le haon chonradh a thugtar i gcrích idir trádálaí agus tomhaltóir, cé is moite de na conarthaí dá dtagraítear i mír 3 den Airteagal sin, amhail conarthaí a bhaineann le seirbhísí airgeadais, agus an conradh sin á shainmhíniú in Airteagal 2(12) den Treoir sin, go bunúsach, ar an mbealach céanna agus a dhéantar tagairt d’Airteagal 2(b) de Threoir 2002/65 dá dtagraítear i mír 139 den bhreithiúnas seo.
153
Ní féidir conradh léasaithe amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí a aicmiú, de réir analaí leis na cúinsí a leagtar amach i míreanna 143 go 149 thuas, mar chonradh ‘seirbhíse airgeadais’ de réir bhrí Airteagal 2(12) de Threoir 2011/83. Ní féidir a chur as an áireamh, áfach, go bhféadfar conradh léasaithe den sórt sin a aicmiú mar ‘c[h]onradh seirbhíse’ de réir bhrí Airteagal 2(6) den Treoir sin.
154
I ndáil leis sin, tá sainmhíniú leathan ar an gcoincheap ‘conradh seirbhíse’, dá dtagraítear san fhoráil dheireanach sin, mar ‘aon chonradh seachas conradh díolacháin faoina soláthraíonn an trádálaí seirbhís, nó faoina ngeallann sé seirbhís a sholáthar dó agus ina n‑íocann an tomhaltóir praghas na seirbhíse sin nó faoina ngeallann sé praghas na seirbhíse sin a íoc’. Eascraíonn sé as foclaíocht na forála sin nach mór a thuiscint go n‑áirítear leis an gcoincheap sin gach conradh nach dtagann faoin gcoincheap ‘conradh díolacháin’ (breithiúnas an 12 Márta 2020, Verbraucherzentrale Berlin, C‑583/18, EU:C:2020:199, mír 22).
155
Ní hionann conradh léasaithe amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí, trína ngeallann soláthróir feithicil a chur ar fáil do thomhaltóir mar mhalairt ar íocaíochtaí tráthchoda gan oibleagáid an fheithicil sin a cheannach ag deireadh an léasaithe, agus ní hionann é agus ‘conradh díola’_arb é a bheadh ann úinéireacht na feithicle a aistriú chuig an tomhaltóir, de réir bhrí Airteagal 2(5) de Threoir 2011/83. Ós rud é nach dtagann an conradh sin freisin faoi liosta na n‑eisiamh dá dtagraítear in Airteagal 3(3) den Treoir sin, ní mór a mheas go dtagann sé faoi raon feidhme na Treorach sin mar ‘c[h]onradh seirbhíse’, de réir bhrí Airteagal 2(6) den dara ceann.
156
I bhfianaise na nithe sin roimhe seo, is é an freagra ar an gcúigiú ceist i gCás C‑38/21 nach mór Airteagal 2(6) de Threoir 2011/83, arna léamh in éineacht le hAirteagal 3(1) de, a léiriú mar ní a chiallaíonn go dtagann comhaontú léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil, arb é is príomhthréith dó nach bhforáiltear leis an gconradh sin ná le conradh ar leith go gceanglaítear ar an tomhaltóir an fheithicil a cheannach ar dhul in éag an chonartha, go dtagann sé faoi raon feidhme na Treorach sin, mar ‘c[h]onradh seirbhíse’ de réir bhrí Airteagal 2(6) de. Ar an taobh eile, ní thagann conradh den sórt sin faoi raon feidhme Threoir 2002/65 ná Threoir 2008/48.
An séú go dtí an t‑ochtú ceist i gCás C‑38/21
157
Ba cheart a thabhairt faoi deara go n‑ardaítear na ceisteanna sin go léir sa chás go gcinneann an Chúirt nach mór conradh léasaithe amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí a aicmiú mar chonradh a bhaineann le seirbhísí airgeadais de réir bhrí Threoir 2002/65 agus/nó Threoir 2011/83.
158
Is léir ó na cúinsí a leagtar amach i míreanna 149, 151 agus 156 den bhreithiúnas seo nach mbaineann conradh den sórt sin le seirbhísí airgeadais de réir bhrí na dtreoracha sin, ach nach mór é a aicmiú mar ‘c[h]onradh seirbhíse’ de réir bhrí Airteagal 2(6) de Threoir 2011/83, arna léamh in éineacht le hAirteagal 3(1) de.
159
Dá bhrí sin, tá an séú go dtí an t‑ochtú ceist ábhartha fós a mhéid a bhaineann siad le léiriú fhorálacha na Treorach sin.
160
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhféachann na ceisteanna sin, go bunúsach, le cur ar chumas na cúirte a rinne an tarchur a chinneadh an bhféadfaidh VK brath ar an gceart chun tarraingt siar, dá bhforáiltear in Airteagal 9 de Threoir 2011/83, i ndáil le cianchonarthaí nó conarthaí seacháitribh amháin, nó an bhfuil an ceart sin eisiata de bhua Airteagal 16 de.
161
Sna himthosca sin, measann an Chúirt gurb iomchuí an t‑ochtú ceist a bhaineann leis an gcoincheap ‘cianchonradh’ a fhreagairt ar dtús, ansin an séú ceist a bhaineann leis an gcoincheap ‘conradh seacháitribh’ agus, ar deireadh, an seachtú ceist a bhaineann le hAirteagal 16 de Threoir 2011/83.
– An t‑ochtú ceist i gCás C‑38/21
162
Leis an ochtú ceist i gCás C‑38/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 2(7) de Threoir 2011/83 a léiriú mar ní a chiallaíonn go bhféadfar conradh seirbhíse, de réir bhrí Airteagal 2(6) den Treoir sin, a tugadh i gcrích idir tomhaltóir agus trádálaí a úsáideann modh cianchumarsáide, a aicmiú mar ‘c[h]ianchonradh’, de réir bhrí na chéad fhorálacha sin, i gcás ina raibh an tomhaltóir i láthair fhisiciúil idirghabhálaí atá údaraithe chun a chuid ceisteanna a fhreagairt agus an conradh a ullmhú ach gan é a thabhairt i gcrích le linn na céime ullmhúcháin chun an conradh a thabhairt i gcrích.
163
Sainmhínítear ‘cianchonradh’ le hAirteagal 2(7) de Threoir 2011/83 aon chonradh arna thabhairt i gcrích idir an trádálaí agus an tomhaltóir, faoi chianscéim eagraithe díolacháin nó soláthair seirbhísí, gan láithreacht fhisiciúil chomhuaineach an trádálaí agus an tomhaltóra, trí úsáid eisiach a bhaint as modh cianchumarsáide amháin nó níos mó, suas go dtí an t‑am a tugadh an conradh i gcrích, agus an t‑am a tugadh an conradh i gcrích san áireamh.
164
Dá bhrí sin, eascraíonn sé as foclaíocht na forála sin, go háirithe ón nath ‘suas go dtí an t‑am a tugadh an conradh i gcrích, agus an t‑am a tugadh an conradh i gcrích san áireamh’, chun críocha conradh a aicmiú mar ‘c[h]ianchonradh’, go mbeidh feidhm ag an gceanglas modh cianchumarsáide amháin nó níos mó a úsáid go heisiach idir an trádálaí agus an tomhaltóir gan na daoine sin a bheith i láthair go fisiciúil san am céanna, ní hamháin maidir le tabhairt i gcrích an chonartha sa cháil sin, ach maidir leis an gcéim ullmhúcháin a bhaineann leis sin freisin.
165
Ar an dara dul síos, leanann sé as an sainmhíniú ar an gcoincheap ‘trádálaí’ in Airteagal 2(2) de Threoir 2011/83 go bhféadfaidh trádálaí gníomhú, maidir le conarthaí a thagann faoi raon feidhme na Treorach sin, trí dhuine eile atá ag gníomhú ina ainm nó thar a cheann.
166
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, maidir le hidirghabhálaí a údaraíonn an trádálaí, mar atá sa chás seo, na gnéithe éagsúla d’ábhar an chonartha a ríomh, chun téarmaí agus coinníollacha an chonartha a phlé leis an tomhaltóir, chun faisnéis a sholáthar maidir leis an gconradh atá beartaithe agus chun ceisteanna an tomhaltóra a fhreagairt agus chun iarraidh i scríbhinn ón tomhaltóir maidir leis an gconradh sin a thabhairt i gcrích leis an trádálaí a chomhlánú, a fháil nó a tharchur, gur gá go ngníomhaíonn sé in ainm an trádálaí agus thar a cheann araon.
167
Eascraíonn sé as na breithnithe a leagtar amach i míreanna 163 go 166 den bhreithiúnas seo go bhfágann láithreacht fhisiciúil chomhuaineach an tomhaltóra agus idirghabhálaí atá ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí ag an gcéim ullmhúcháin chun an conradh a thabhairt i gcrích go gcoisctear, i bprionsabal, an conradh sin a mheas mar chonradh a tugadh i gcrích trí mhodh cianchumarsáide amháin nó níos mó a úsáid go heisiach.
168
Mar sin féin, mar is léir ó aithris 20 de Threoir 2011/83, cumhdaítear leis an sainmhíniú ar ‘c[h]ianchonradh’ cásanna nach n‑aistríonn an tomhaltóir chuig áitreabh gnó ach amháin chun faisnéis a bhailiú maidir leis na hearraí nó na seirbhísí, agus ansin déantar an cianchonradh a chaibidliú agus a thabhairt i gcrích. Ar an taobh eile, ní mheastar gur cianchonradh é conradh a dhéantar a chaibidliú ar áitreabh gnó an trádálaí agus a thugtar i gcrích ar deireadh trí mhodh cianchumarsáide.
169
Tá forálacha Threoir 2011/83 maidir le cianchonarthaí ceaptha lena áirithiú nach dtiocfaidh laghdú ar an bhfaisnéis a chuirtear ar fáil don tomhaltóir mar thoradh ar úsáid modhanna cianchumarsáide, go háirithe sa mhéid go bhfuil tábhacht bhunúsach ag baint leis an bhfaisnéis a soláthraíodh roimh chonradh a thabhairt i gcrích faoi Airteagal 6 den Treoir sin, a bhaineann le coinníollacha conarthacha agus le hiarmhairtí na conclúide sin araon, lena gcuirtear ar chumas an tomhaltóra cinneadh a dhéanamh an mian leis a bheith faoi cheangal conarthach ag trádálaí, agus comhlíonadh cuí an chonartha, go háirithe maidir le feidhmiú chearta an tomhaltóra (féach, chuige sin, breithiúnais an 23 Eanáir 2019, Walbusch Walter Busch, C‑430/17, EU:C:2019:47, míreanna 35 agus 36 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 5 Bealtaine 2022, Victorinox, C‑179/21, EU:C:2022:353, mír 26 agus an cásdlí dá dtagraítear).
170
Dá bhrí sin, ní gá aicmiú a dhéanamh mar ‘c[h]ianchonradh’, de réir bhrí Airteagal 2(7) de Threoir 2011/83, maidir le conarthaí a tugadh i gcrích, le cead isteach, leis an trádálaí trí mhodh cianchumarsáide a úsáid, ach a caibidlíodh idir an tomhaltóir agus idirghabhálaí a bhí ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí, a bhfuair an tomhaltóir, i ndiaidh don tomhaltóir a bheith i láthair go fisiciúil leis an idirghabhálaí sin lena linn, an fhaisnéis dá dtagraítear in Airteagal 6 de Threoir 2011/83, inter alia, agus a bhí in ann ceisteanna a chur air faoin gconradh atá beartaithe nó faoin tairiscint atá beartaithe, chun aon éiginnteacht maidir le raon feidhme aon rannpháirtíochta conarthaí leis an díoltóir nó leis an soláthróir a dhíchur.
171
Os a choinne sin, féadfar conradh a thugtar i gcrích idir tomhaltóir agus trádálaí a úsáideann modh cianchumarsáide amháin nó níos mó a aicmiú mar ‘c[h]ianchonradh’, de réir bhrí Airteagal 2(7) de Threoir 2011/83, más rud é, le linn na céime ullmhúcháin chun an conradh a thabhairt i gcrích leis an trádálaí, go raibh an tomhaltóir i láthair go fisiciúil ag idirghabhálaí a bhí ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí, agus go raibh an t‑idirghabhálaí sin teoranta, áfach, don tomhaltóir faisnéis a bhailiú maidir le hábhar an chonartha agus, i gcás inarb iomchuí, iarraidh an tomhaltóra a fháil agus a tharchur chuig an trádálaí gan caibidlíocht a dhéanamh leis an tomhaltóir nó an fhaisnéis dá dtagraítear in Airteagal 6 den Treoir sin a sholáthar dó.
172
Is léir ó na breithnithe a leagtar amach i míreanna 46 agus 166 den bhreithiúnas seo gur tharla céim chaibidlíochta go deimhin idir VK agus idirghabhálaí atá údaraithe chun gníomhú in ainm nó thar ceann BMW Bank, go háirithe a mhéid a bhí eilimintí agus fad an léasaithe agus méid na híocaíochta tosaigh agus na dtráthchodanna míosúla a bhí dlite, mar fhaisnéis dá dtagraítear in Airteagal 6(1)(a), (e), (g) agus (o) de Threoir 2011/83, mar ábhar plé idir an bheirt sin, agus thug an t‑idirghabhálaí freagra freisin ar cheisteanna VK a bhaineann leis an gconradh atá beartaithe. Faoi réir fíorú ag an gcúirt a rinne an tarchur toisc go bhfuair VK le linn na céime ullmhúcháin sin, i bhfoirm shoiléir agus intuigthe, an fhaisnéis uile dá dtagraítear in Airteagal 6 den Treoir sin, ní mór, dá bhrí sin, a mheas, i gcomhréir leis na breithnithe a leagtar amach i mír 170 den bhreithiúnas seo, nach cianchonradh é an comhaontú léasaithe atá i gceist sna príomhimeachtaí de réir bhrí Airteagal 2(7) de Threoir 2011/83.
173
I bhfianaise na mbreithnithe sin roimhe seo, is é an freagra ar an ochtú ceist i gCás C‑38/21 nach mór Airteagal 2(7) de Threoir 2011/83 a léirmhíniú mar ní a chiallaíonn nach féidir conradh seirbhíse, de réir bhrí Airteagal 2(6) den Treoir sin, a tugadh i gcrích idir tomhaltóir agus trádálaí a úsáideann modh cianchumarsáide, a aicmiú mar ‘c[h]ianchonradh’ de réir bhrí na chéad fhorálacha sin, i gcás ina raibh céim na caibidlíochta roimh thabhairt i gcrích an chonartha a rinneadh i láthair fhisiciúil chomhuaineach an tomhaltóra agus idirghabhálaí atá ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí agus ar lena linn a fuair an tomhaltóir sin ón idirghabhálaí sin, chun críocha na caibidlíochta sin, an fhaisnéis go léir dá dtagraítear in Airteagal 6 den Treoir sin agus bhí sé in ann ceisteanna a chur ar an idirghabhálaí sin faoin gconradh a bhí beartaithe nó faoin tairiscint atá beartaithe, chun aon éiginnteacht maidir le raon feidhme aon rannpháirtíochta conarthaí leis an trádálaí a dhíchur.
– An séú ceist i gCás C‑38/21
174
Leis an séú ceist i gCás C‑38/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 2(8)(a) de Threoir 2011/83 a léiriú mar ní a chiallaíonn go bhféadfar conradh seirbhíse, de réir bhrí Airteagal 2(6) den Treoir sin, a tugadh i gcrích idir tomhaltóir agus trádálaí, a aicmiú mar ‘c[h]onradh seacháitribh’, de réir bhrí na chéad fhorálacha sin, más rud é, le linn na céime ullmhúcháin chun an conradh a thabhairt i gcrích trí chianchumarsáid, gur thaistil an tomhaltóir chuig áitreabh gnó idirghabhálaí atá ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí chun an conradh sin a chaibidliú ach a oibríonn i réimse gníomhaíochta seachas an trádálaí sin.
175
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir le hAirteagal 2(8)(a) de Threoir 2011/83, go sainmhínítear an coincheap ‘conradh seacháitribh’, inter alia, mar aon chonradh idir an trádálaí agus an tomhaltóir a tugadh i gcrích i láthair fhisiciúil chomhuaineach an trádálaí agus an tomhaltóra, in áit nach áitreabh gnó an trádálaí í. Faoi Airteagal 2(9) den Treoir sin, sainmhínítear an coincheap ‘áitreabh gnó’ mar aon láithreán tráchtála dochorraithe ina ndéanann an trádálaí a ghníomhaíocht ar bhonn buan nó aon láithreán tráchtála sochorraithe ina ndéanann an trádálaí a ghníomhaíocht ar bhonn rialta.
176
Foráiltear le hAirteagal 2(2) de Threoir 2011/83 go bhféadfaidh ‘an trádálaí’ gníomhú trí dhuine eile atá ag gníomhú ina ainm nó thar a cheann. Ina theannta sin, is léir ó aithris 22 den Treoir sin gur cheart bunú gnó idirghabhálaí a mheas mar bhunaíocht ghairmiúil de réir bhrí na Treorach sin, is é sin le rá, mar áitreabh gnó an trádálaí, de réir bhrí Airteagal 2(9) den Treoir sin.
177
Dá réir sin, is léir ó léamh comhcheangailte ar na forálacha sin go léir i bhfianaise na haithrise sin, i gcás ina n‑aistríonn tomhaltóir go deonach chuig áitreabh gnó idirghabhálaí atá ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí agus go ndéanann sé conradh a chaibidliú ansin sula dtugtar an conradh sin i gcrích leis an trádálaí trí bhíthin cianchumarsáide, nach ‘conradh seacháitribh’ é an conradh sin de réir bhrí Airteagal 2(8)(a) de Threoir 2011/83, fiú mura chuaigh an tomhaltóir ach go dtí áitreabh gnó an idirghabhálaí.
178
Tacaítear leis an léiriú sin leis an gcuspóir a shaothraítear le forálacha Threoir 2011/83 a bhaineann le conarthaí seacháitribh, arb é atá i gceist leis, mar is léir ó aithrisí 21 agus 37 den Treoir sin, an tomhaltóir a chosaint ar an mbaol go gcuirfí brú síceolaíoch air nó go mbeadh gné iontais os a chomhair nuair atá sé ar shiúl ó áitreabh gnó an trádálaí (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Lúnasa 2018, Verbraucherzentrale Berlin, C‑485/17, EU:C:2018:642, mír 33).
179
Sa chomhthéacs sin, chinn an Chúirt cheana féin, cé go ndearna reachtas an Aontais, i bprionsabal, foráil maidir le ceart chun tarraingt siar d’fhonn an tomhaltóir a chosaint, maidir le conarthaí seacháitribh, i gcás nach bhfuil an tomhaltóir, tráth a thugtar an conradh i gcrích, i mbunaíocht atá áitithe go buan nó de ghnáth ag an trádálaí, is toisc go measann sé nach féidir leis an tomhaltóir a bheith ag súil lena iarraidh ar an trádálaí ach amháin nuair a bhogann sé go deonach chuig bunaíocht ina bhfuil an trádálaí sin go buan nó de ghnáth, agus mar thoradh air sin, i gcás inarb iomchuí, nach féidir leis a choinneáil go bailí gur chuir tairiscint an trádálaí iontas air ina dhiaidh sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Lúnasa 2018, Verbraucherzentrale Berlin, C‑485/17, EU:C:2018:642, mír 34).
180
Ní féidir leis an suíomh a bheith difriúil i gcás ina mbogann tomhaltóir den sórt sin go deonach chuig áitreabh gnó idirghabhálaí atá ag gníomhú i ngach láithriú in ainm nó thar ceann díoltóir nó soláthraí den sórt sin, is cuma cé acu atá nó nach bhfuil an t‑idirghabhálaí sin i dteideal gníomhú chun críocha an conradh a chaibidliú agus chun na gcríoch sin amháin agus ní chun é a thabhairt i gcrích. I gcás den sórt sin, ní mór caitheamh le háitreabh gnó an idirghabhálaí ar an mbealach céanna le háitreabh gnó an trádálaí de réir bhrí Airteagal 2(8)(a) de Threoir 2011/83, arna léamh i bhfianaise aithris 22 de.
181
É sin ráite, i gcás inar trádálaí an t‑idirghabhálaí féin a dtagann a ghníomhaíocht laistigh d’earnáil seachas earnáil an trádálaí in ainm an trádálaí nó thar a cheann, go bhfuil sé cinntitheach, chun bheith in ann déileáil leis mar ghnáth-thomhaltóir, cibé acu is gnáth-thomhaltóir é nó nach ea, atá réasúnta maith ar an eolas agus atá ag breathnú agus ag brath go réasúnach, go bhféadfaidh nó nach bhféadfaidh sé a bheith ag súil, trí thaisteal chuig áitreabh gnó an idirghabhálaí sin, go mbeidh sé ina ábhar do shirtheoireacht tráchtála ag an idirghabhálaí sin chun conradh is cuid de ghníomhaíocht an trádálaí a chaibidil agus a thabhairt i gcrích ar cian ansin ar conradh é is cuid de ghníomhaíocht an trádálaí in ainm an trádálaí nó a bhfuil an t‑idirghabhálaí sin ag gníomhú thar a cheann (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Lúnasa 2018, Verbraucherzentrale Berlin, C‑485/17, EU:C:2018:642, míreanna 43 agus 44).
182
Sna himthosca sin, is faoin gcúirt a rinne an tarchur a bheidh sé a fháil amach an bhféadfadh VK, trí chuairt a thabhairt ar áitreabh gnó an déileálaí gluaisteán, ó thaobh gnáth-thomhaltóir atá réasúnta maith ar an eolas agus atá ag breathnú agus ag breathnú go réasúnach agus ag súil le sirtheoireacht tráchtála ón déileálaí sin chun comhaontú léasaithe a chaibidliú agus a thabhairt i gcrích le BMW Bank agus, thairis sin, a thuiscint go héasca go raibh an déileálaí sin ag gníomhú in ainm an díoltóra nó an tsoláthróra nó thar ceann an díoltóra nó an tsoláthróra.
183
I bhfianaise na mbreithnithe sin roimhe seo, is é an freagra ar an séú ceist dá dtagraítear i gCás C‑38/21 go gcaithfear Airteagal 2(8)(a) de Threoir 2011/83 a léiriú mar ní a chiallaíonn nach féidir conradh seirbhíse, de réir bhrí Airteagal 2(6) den Treoir sin, arna thabhairt i gcrích idir tomhaltóir agus trádálaí a aicmiú mar ‘c[h]onradh seacháitribh’ de réir bhrí na chéad fhorálacha sin, más rud é, le linn na céime mar ullmhúchán chun an conradh a thabhairt i gcrích trí chianchumarsáid, gur thaistil an tomhaltóir chuig áitreabh gnó idirghabhálaí a bhí ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí chun an conradh sin a chaibidliú ach atá ag feidhmiú i réimse gníomhaíochta seachas an trádálaí sin, ar choinníoll go bhféadfadh an tomhaltóir sin, mar ghnáth-thomhaltóir, atá réasúnta maith ar an eolas agus a bhreathnaíonn agus a théann timpeall air, a bheith ag súil leis, trí chuairt a thabhairt ar áitreabh gnó an idirghabhálaí, go bhféadfadh an tomhaltóir sin a bheith ina ábhar do shirtheoireacht tráchtála ag an trádálaí chun conradh seirbhíse a chaibidliú agus a thabhairt i gcrích leis an trádálaí agus go bhféadfadh sé a thuiscint go héasca freisin go raibh an t‑idirghabhálaí sin ag gníomhú in ainm an trádálaí nó thar a cheann.
– An seachtú ceist i gCás C‑38/21
184
De réir an seachtú ceist i gCás C‑38/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, ar cheart Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83 a léiriú mar ní a chiallaíonn go bhféadfar brath ar an eisceacht ar an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear leis an bhforáil sin i gcás cianchonarthaí nó conarthaí seacháitribh a thagann faoi raon feidhme na Treorach sin agus a bhaineann le seirbhísí carranna ar cíos a bhfuil dáta sonrach nó tréimhse shonrach feidhmíochta acu i gcoinne tomhaltóir a bhfuil conradh léasaithe tugtha i gcrích aige le trádálaí, ar feadh tréimhse 24 mhí, a bhaineann le mótarfheithicil a aicmítear mar chonradh cianseirbhíse nó mar chonradh seirbhíse seacháitribh de réir bhrí na Treorach sin.
185
Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara nach mbeidh freagra na Cúirte ar an gceist sin ábhartha ach amháin má bhí an chúirt a rinne an tarchur chun an conradh léasaithe atá i gceist a aicmiú sna príomhimeachtaí, i bhfianaise an fhreagra a tugadh ar an ochtú agus an séú ceist i gCás C‑38/21, mar chianchonradh nó mar chonradh seacháitribh, de réir bhrí Threoir 2011/83.
186
I bhfianaise an tsoiléirithe sin, ní mór a mheabhrú go ndeonaítear le hAirteagail 9 go 15 den Treoir sin ceart chun tarraingt siar don tomhaltóir tar éis cianchonradh nó conradh seacháitribh a thabhairt i gcrích, de réir bhrí Airteagal 2(7) agus (8) faoi seach den Treoir sin, agus na coinníollacha agus na rialacha mionsonraithe a leagan síos maidir leis an gceart sin a fheidhmiú.
187
Leagtar síos in Airteagal 16 den Treoir chéanna, áfach, eisceachtaí ón gceart sin chun tarraingt siar, go háirithe sa chás, dá dtagraítear i bpointe (l) den Airteagal sin, ar sholáthar seirbhísí carranna ar cíos má fhoráiltear sa chonradh do dháta sonrach nó do thréimhse shonrach feidhmíochta.
188
Is gá, dá bhrí sin, a chinneadh an mbaineann conradh léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil a tugadh i gcrích ar feadh tréimhse 24 mhí, amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí, le ‘soláthar [...] seirbhísí carrchíosa [do] d[h]áta sonrach nó tréimhse shonrach forghníomhaithe’, de réir bhrí Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83. In éagmais tagartha do dhlí na mBallstát, ní mór don choincheap sin, i gcomhréir leis an gcásdlí a mheabhraítear i mír 133 den bhreithiúnas seo, léiriú uathrialach aonfhoirmeach a fháil ar an gcoincheap sin a chaithfear a lorg agus téarmaí an choincheapa sin á gcur san áireamh chomh maith i bhfianaise an chomhthéacs agus an chuspóra atá á shaothrú ag an bhforáil seo.
189
Ina theannta sin, de réir chásdlí socair na Cúirte, nuair a léirítear na téarmaí atá le léirmhíniú i bhforáil ar maolú í ar phrionsabal nó, go sonrach, ar rialacha de chuid dhlí an Aontais atá ceaptha tomhaltóirí a chosaint, ní mór iad a léiriú go docht [féach, chuige sin, breithiúnais an 10 Márta 2005, EasyCar, C‑336/03, EU:C:2005:150, mír 21, agus an 14 Bealtaine 2020, NK (Tionscadal tithe aonair), C‑208/19, EU:C:2020:382, mír 40]. Mar sin féin, ní chiallaíonn sé sin nach mór na téarmaí a úsáidtear chun an maolú dá bhforáiltear ar an gcaoi sin a shainmhíniú a léirmhíniú ar bhealach a bhainfidh a éifeachtaí de. Ní mór léiriú na dtéarmaí sin a bheith comhsheasmhach leis na cuspóirí a shaothraítear leis na rialacha sin (breithiúnas an 30 Meán Fómhair 2021, IcadePromotion, C‑299/20, EU:C:2021:783, mír 31 agus an cásdlí dá dtagraítear).
190
Maidir le foclaíocht Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83, ar an gcéad dul síos, ní mór a mheas gur saintréith de na seirbhísí carranna ar cíos dá dtagraítear san fhoráil sin carr a chur ar fáil don tomhaltóir, ar dháta sonrach nó le linn tréimhse shonrach, is é sin le rá, mótarfheithicil, i gcomaoin praghas cíosa nó tráthchodanna míosúla a íoc (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2005, EasyCar, C‑336/03, EU:C:2005:150, mír 27).
191
Mar a luadh i mír 148 den bhreithiúnas seo, is é príomhchuspóir conartha léasaithe amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí cur ar chumas an tomhaltóra an fheithicil a úsáid ar feadh tréimhse shonrach chomhlíonta, sa chás seo 24 mhí, i gcomaoin íocaíocht mhíosúil suime airgid ar feadh na tréimhse sin. Cé gur fíor go bhfuil gné chreidmheasa i gcomhaontú den sórt sin freisin, ní cheadaítear leis an bhfoclaíocht in Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83, a mhéid a thagraíonn sé go ginearálta do ‘s[h]eirbhísí carranna ar cíos a sholáthar’, an chonclúid, lena n‑áirítear an cásdlí dá dtagraítear i mír 189 den bhreithiúnas seo a chur san áireamh, gur mhian le reachtas an Aontais comhaontuithe léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil a eisiamh ó raon feidhme na forála sin.
192
Go háirithe, ós rud é go leagtar síos le hAirteagal 16(l) de Threoir 2011/83 mar choinníoll go bhforáiltear sa chonradh fruilithe gluaisteán do dháta “sonrach” nó do thréimhse feidhmíochta, ní thacaíonn sé leis an gconclúid nach raibh beartaithe ag reachtas an Aontais ach comhaontuithe cíosa ghearrthéarmaigh. Tá an téarma ‘sonrach’ in ann conarthaí léasaithe ar feadh tréimhse níos faide a chumhdach freisin, amhail fad 24 mhí, ar choinníoll go sonraítear an téarma sin ar bhealach atá beacht go leor sa chonradh.
193
Sa dara háit, maidir le comhthéacs na forála sin, is fíor go ndéantar, mar riail ghinearálta, na catagóirí eile seirbhísí, seachas seirbhísí carranna ar cíos, a luaitear inti, eadhon seirbhísí cóiríochta seachas chun críocha cónaithe, seirbhísí chun earraí a iompar, seirbhísí bialainne agus seirbhísí a bhaineann le gníomhaíochtaí fóillíochta, a sholáthraítear ar bhonn ad hoc nó thar thréimhse réasúnta gearr. Mar sin féin, ní thugtar le fios in Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83 gurb ann d’aon teorainn ama shonrach óna bhféadfar teacht ar an gconclúid nach bhféadfadh ach comhaontuithe carranna ar cíos arna dtabhairt i gcrích ar feadh uastréimhse áirithe teacht faoin eisceacht ón gceart chun tarraingt siar a bhunaítear leis an bhforáil sin. Is amhlaidh is lú é sin toisc go bhféadfadh na catagóirí eile seirbhíse a bheith faoi réir conarthaí fadtéarmacha i gcúinsí áirithe.
194
Sa tríú háit, i bhfianaise na mbreithnithe a leagtar amach i míreanna 190 go 193 den bhreithiúnas seo agus den chásdlí dá dtagraítear i mír 189 de, is gá, dá bhrí sin, i bhfianaise an chuspóra atá á shaothrú le hAirteagal 16(l) de Threoir 2011/83, a chinneadh an bhfuil sé riachtanach a chinneadh an n‑áirítear leis an gcoincheap ‘soláthar [...] seirbhísí carranna ar cíos [...] do dháta sonrach nó do thréimhse shonrach feidhmíochta’ [Aistriúchán neamhoifigiúil], atá le léiriú go docht, comhaontuithe léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil arna dtabhairt i gcrích ar feadh tréimhse 24 mhí, amhail an coincheap sin atá i gceist sna príomhimeachtaí.
195
Is é atá sa chuspóir sin, mar is léir ó aithris 49 den Treoir sin, an trádálaí a chosaint ar an riosca a bhaineann le hacmhainneachtaí áirithe a fhorchoimeád a bhféadfadh deacrachtaí a bheith ag an trádálaí iad a chomhlíonadh dá bhfeidhmeofaí an ceart chun tarraingt siar (breithiúnas an 31 Márta 2022, CTS Eventim, C‑96/21, EU:C:2022:238, mír 44).
196
Dá bhrí sin, féachann Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83, inter alia, le cosaint leasanna na soláthraithe seirbhísí áirithe a bhunú, ionas nach mbeidh siad faoi na míbhuntáistí díréireacha a bhaineann le seirbhís a chur ar ceal, saor in aisce nó ar chúiseanna, ar seirbhís é ba chúis le háirithint roimh ré, mar thoradh ar tharraingt siar tomhaltóra go gairid roimh an dáta atá sceidealaithe chun an tseirbhís sin a sholáthar (breithiúnas an 31 Márta 2022, CTS Eventim, C‑96/21, EU:C:2022:238, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear).
197
Maidir le, go sonrach, gníomhaíocht gnóthas carranna ar cíos, chinn an Chúirt go bhfuil an chosaint a d’fhéach reachtas an Aontais lena tabhairt de bhua na heisceachta sin ar an gceart chun tarraingt siar nasctha leis an bhfíric nach mór do na gnóthais sin céimeanna a ghlacadh chun an tseirbhís chomhaontaithe a chomhlíonadh, ar an dáta a shocrófar tráth na háirithinte, agus dá bhrí sin go mbeadh na míbhuntáistí céanna ag baint léi i gcás cealú agus atá ag gnóthais atá ag oibriú sna hearnálacha eile a liostaítear san fhoráil sin (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2005, EasyCar, C‑336/03, EU:C:2005:150, mír 29).
198
Sa chás seo, is léir ó na doiciméid os comhair na Cúirte, i gcomhthéacs conradh léasaithe amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí, go bhfaigheann an trádálaí an fheithicil lena mbaineann an iarraidh sin agus i gcomhréir le sonraíochtaí an tomhaltóra. Leanfaidh an trádálaí de bheith ina úinéir ar an bhfeithicil ar feadh ré an chonartha, agus é de cheangal ar an tomhaltóir an fheithicil sin a thabhairt ar ais dó ag deireadh an chonartha chun go mbeidh an trádálaí in ann í a úsáid arís, amhail léasú nua, cineál eile fruilithe nó díola.
199
Beag beann ar an bhfad a dtugtar conradh den sórt sin i gcrích lena linn, d’fhéadfadh deacrachtaí a bheith ag an trádálaí, dá ndeonófaí ceart chun tarraingt siar don tomhaltóir, í a ath-leithdháileadh, gan míbhuntáistí díréireacha a bheith air i ndáil leis sin, an fheithicil a ceannaíodh go sonrach arna iarraidh sin don tomhaltóir chun sonraíochtaí an tomhaltóra a chomhlíonadh. Ag brath, go háirithe, ar dhéanamh, ar mhúnla, ar chineál an innill, ar dhath an chabhalra nó ar an taobh istigh den fheithicil nó ar na roghanna lena bhfuil an fheithicil feistithe, ní fhéadfaidh an trádálaí teacht, laistigh de thréimhse réasúnta tar éis fheidhmiú an chirt tarraingt siar, chun an fheithicil a shannadh d’úsáid choibhéiseach eile ar feadh na tréimhse a chomhfhreagraíonn d’fhad an léasaithe dá bhforáiltear i dtosach, gan dochar suntasach eacnamaíoch a dhéanamh.
200
Tá an léiriú sin comhsheasmhach leis an eisceacht ar an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear in Airteagal 16(c) de Threoir 2011/83, maidir le ‘soláthar earraí a dhéantar de réir shonraíochtaí an tomhaltóra nó a dhéantar a phearsantú go soiléir’. Cinnte, ní bhaineann comhaontú léasaithe amhail an comhaontú atá i gceist sna príomhimeachtaí i gCás C‑38/21 le soláthar earraí, ach le soláthar seirbhíse. Is amhlaidh fós go léiríonn an eisceacht eile sin go bhfuil sé ar intinn ag reachtas an Aontais an ceart chun tarraingt siar a eisiamh i gcásanna ina ndearnadh earraí a mhonarú nó a dhéanamh chun sonraíochtaí beachta tomhaltóra a fháil, is é sin i gcás ina n‑ordaítear feithicil nua i gcomhréir le sonraíochtaí beachta an tomhaltóra maidir le húsáid faoi chonradh léasaithe.
201
Is léir ón léiriú litriúil, comhthéacsúil agus teileolaíoch d’Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83, a rinneadh i míreanna 190 go 200 den bhreithiúnas seo, go mbaineann conradh léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil a tugadh i gcrích ar feadh tréimhse 24 mhí, amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí, le ‘soláthar [...] seirbhísí carranna ar cíos […] do dháta sonrach nó tréimhse shonrach feidhmíochta’ [Aistriúchán neamhoifigiúil], de réir bhrí Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83.
202
I bhfianaise na mbreithnithe sin roimhe seo, is é an freagra ar an seachtú ceist dá dtagraítear i gCás C‑38/21 nach mór Airteagal 16(l) de Threoir 2011/83 a léiriú mar ní a chiallaíonn go gcumhdaítear an eisceacht ar an gceart chun tarraingt siar a leagtar síos san fhoráil sin do chianchonarthaí nó do chonarthaí seacháitribh a thagann faoi raon feidhme na Treorach sin agus a bhaineann le seirbhísí carranna ar cíos a bhfuil dáta sonrach nó tréimhse shonrach feidhmíochta acu comhaontú léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil a thugtar i gcrích idir trádálaí agus tomhaltóir agus a aicmítear mar chianchonradh nó conradh seirbhíse seacháitribh de réir bhrí na Treorach sin, ós rud é gurb é príomhchuspóir an chonartha sin cead a thabhairt don tomhaltóir feithicil a úsáid don tréimhse shonrach i gcomaoin íocaíocht rialta suimeanna airgid dá bhforáiltear sa chonradh sin.
An chéad cheist go dtí an ceathrú ceist i gCás C‑38/21
203
Ós rud é go mbaineann an chéad cheist go dtí an ceathrú ceist le léiriú fhorálacha Threoir 2008/48, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, nach gá a thuilleadh, i gcomhréir leis an bhfreagra ar an gcúigiú ceist i gCás C‑38/21, go dtagann conradh léasaithe amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí faoi raon feidhme na Treorach sin, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 110 den bhreithiúnas seo, nach gá an chéad cheist go dtí an ceathrú ceist sin a fhreagairt i bhfianaise na Treorach sin.
204
Ní chuirtear an cinneadh sin faoi cheist toisc go luann an chúirt a rinne an tarchur gur cheart, dar léi, comhaontú léasaithe den sórt sin a rialú de réir analaí le forálacha an dlí náisiúnta lena dtrasuítear Treoir 2008/48.
205
Is fíor, faoi Airteagal 1 de Threoir 2008/48, arna léamh in éineacht le haithris 10 de, go bhfuil an rogha ag na Ballstáit, d’ainneoin chomhchuibhiú iomlán na ngnéithe a chumhdaítear leis an Treoir sin, forálacha náisiúnta a choinneáil nó a thabhairt isteach a fhreagraíonn d’fhorálacha na Treorach sin nó do roinnt dá forálacha i ndáil le comhaontuithe creidmheasa nach dtagann faoi raon feidhme na Treorach sin, amhail ‘comhaontuithe cíosa nó léasaithe nach bhforáiltear maidir leis an oibleagáid ábhar an chonartha a cheannach fúthu leis an gconradh féin ná le comhaontú ar leith’, dá dtagraítear in Airteagal 2(2)(d) de Threoir 2008/48.
206
Is fíor freisin gur chinn an Chúirt arís agus arís eile go bhfuil dlínse aici rialú ar tharchur chun réamhrialú i ndáil le forálacha dhlí an Aontais i gcásanna ina raibh na forálacha sin infheidhme faoin dlí náisiúnta, a chomhlíon, i gcás cásanna inmheánacha amháin, na forálacha sin a glacadh le dlí an Aontais. I gcás den sórt sin, is léir gur chun leas an Aontais é, d’fhonn difríochtaí sa léiriú a sheachaint amach anseo, gur cheart léiriú aonfhoirmeach a thabhairt d’fhorálacha nó do choincheapa a bhaintear as dlí an Aontais, beag beann ar na cúinsí ina mbeidh feidhm acu (féach, chuige sin, breithiúnas an 30 Eanáir 2020, I.G.I., C‑394/18, EU:C:2020:56, míreanna 45 agus 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).
207
É sin ráite, is léir ó chásdlí na Cúirte nach mór forálacha ábhartha dhlí an Aontais a bheith infheidhme leis an dlí náisiúnta go díreach agus go neamhchoinníollach, d’fhonn a áirithiú go gcaithfear ar an mbealach céanna le cásanna agus cásanna inmheánacha arna rialú ag dlí an Aontais, agus nach mór an fhianaise shonrach lena mbunaítear infheidhmeacht dhíreach agus neamhchoinníollach den sórt sin a bheith soiléir ón ordú tagartha. Chuige sin, is faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé a shonrú, i gcomhréir le hAirteagal 94 de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, conas atá nascfhachtóir ag an díospóid atá ar feitheamh os a comhair, d’ainneoin a cineáil inmheánaigh amháin, le forálacha dhlí an Aontais, rud a fhágann gur gá an léiriú atá á lorg le haghaidh réamhrialú chun an díospóid sin a réiteach (féach, chuige sin, breithiúnas an 30 Eanáir 2020, I.G.I., C‑394/18, EU:C:2020:56, míreanna 46, 48 agus 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).
208
Sa chás seo, deir an chúirt a rinne an tarchur, san fhorlíonadh a ghabhann leis an iarratas ar réamhrialú, gur rialaigh an Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme) nach dtagann conarthaí léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil a fhorálann nach bhfuil aon oibleagáid ar an tomhaltóir an fheithicil a cheannach ar dhul in éag don chonradh, nach dtagann siad faoi raon feidhme Airteagal 506 de BGB, a thagraíonn d’fhorálacha BGB a thrasuí Treoir 2008/48. Dá bhrí sin agus d’ainneoin go bhfuil amhras uirthi maidir leis an léiriú seo, cuireann an chúirt tagartha in iúl ina hiarratas ar réamhrialú go bhfuil, de réir chásdlí an Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme), atá mar chuid de dhlí na Gearmáine, ní dhearnadh forálacha Threoir 2008/48 infheidhme go díreach agus go neamhchoinníollach leis an dlí seo maidir le conarthaí léasaithe amhail na cinn atá i gceist sna príomhimeachtaí.
209
Sa dara háit, ba cheart a thabhairt faoi deara, san fhorlíonadh a ghabhann leis an iarraidh ar réamhrialú, go ndeir an chúirt a rinne an tarchur, fiú mura dtiocfadh an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí faoi raon feidhme Threoir 2008/48 mar chomhaontú creidmheasa tomhaltóirí, go mbeadh an tríú agus an ceathrú ceist i gCás C‑38/21 fós ábhartha dá bhféadfadh an tomhaltóir brath ar an gceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear do chonarthaí seacháitribh agus cianchonarthaí le forálacha dhlí na Gearmáine lena dtrasuítear forálacha Threoir 2002/65 agus Threoir 2011/83.
210
I ndáil leis sin, is léir ó mhír 156 den bhreithiúnas seo nach bhfuil ceart chun tarraingt siar ag tomhaltóir amhail VK ar bhonn Threoir 2002/65, ós rud é nach dtagann conradh léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil, amhail an conradh atá i gceist sna príomhimeachtaí, faoi raon feidhme na Treorach sin. Ina theannta sin, is léir ó mhíreanna 156 agus 202 den bhreithiúnas seo, cé go dtagann conradh den sórt sin faoi raon feidhme Threoir 2011/83 agus fiú dá bhféadfaí é a aicmiú mar chonradh seacháitribh nó mar chianchonradh de réir bhrí Airteagal 2(6) agus (7) den Treoir sin, nach bhfuil an ceart chun tarraingt siar dá bhforáiltear sa Treoir sin ag an tomhaltóir a thug i gcrích é le trádálaí, i gcomhréir le hAirteagal 16(l) de.
211
Sna himthosca sin, ní gá an tríú agus an ceathrú ceist a fhreagairt i gCás C‑38/21 i bhfianaise Threoir 2002/65 agus Threoir 2011/83.
An chéad cheist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21
212
Mar réamhphointe agus d’fhonn freagra a thabhairt ar an agóid a rinne C Bank, Volkswagen Bank agus Audi Bank nach bhfuil an cheist sin inghlactha, ní mór a mheabhrú, cé go n‑iarrtar le foclaíocht litriúil na ceiste sin ar an gCúirt rialú a thabhairt ar chomhoiriúnacht fhorálacha an dlí baile le dlí an Aontais, nach gcuireann an fhoclaíocht sin cosc ar an gCúirt treoir a thabhairt don chúirt a rinne an tarchur maidir le léiriú dhlí an Aontais, rud a chuirfidh ar a cumas rialú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht an dlí náisiúnta le dlí an Aontais (breithiúnas an 17 Márta 2021, Consulmarketing, C‑652/19, EU:C:2021:208, mír 33 agus an cásdlí dá dtagraítear).
213
Mar sin, is léir, ar an gcéad dul síos, ó na hiarrataí ar réamhrialú i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21 go bhforáiltear leis na conarthaí atá i gceist sna cásanna sin nach gcuirfear tús leis an tréimhse ina bhféadfaidh an tomhaltóir tarraingt siar go dtí go dtabharfar an conradh i gcrích, ar choinníoll go bhfuair an t‑iasachtaí an fhaisnéis éigeantach uile dá bhforáiltear le dlí na Gearmáine agus a chomhfhreagraíonn, go bunúsach, don fhaisnéis a luaitear in Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48.
214
Ina dhiaidh sin, tá clásail sna conarthaí sin a fhreagraíonn don tsamhail reachtúil a leagtar síos le dlí na Gearmáine. Cé go bhfuil sé suite ag an gcúirt a rinne an tarchur nach gcomhlíonann cuid de na téarmaí sin Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48, luaitear inti go leanann sé ón tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus ón tríú habairt den chéad fhomhír de mhír 12 de EGBGB, má tá téarma atá sainaitheanta go soiléir sa chonradh a fhreagraíonn don mhúnla sin, go meastar go gcomhlíonann an téarma sin na ceanglais maidir le faisnéis don tomhaltóir maidir lena cheart tarraingt siar.
215
Ar deireadh, ní mór a thabhairt faoi deara, cé go n‑ardaítear an chéad cheist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21 ní hamháin i bhfianaise Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 ach i bhfianaise Airteagal 14(1) den Treoir sin freisin, ní gá ach an chéad cheann de na forálacha sin a léiriú chun an cheist sin a fhreagairt.
216
Sna himthosca sin, ní mór a thuiscint, faoina céad cheist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21, go n‑iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena mbunaítear toimhde dhlíthiúil go gcomhlíonann an trádálaí a oibleagáid an tomhaltóir a chur ar an eolas faoina cheart tarraingt siar, i gcás ina dtagraíonn an trádálaí sin, i gconradh, d’fhorálacha náisiúnta a thagraíonn iad féin do shamhail d’fhaisnéis rialála ina leith sin, agus téarmaí á n‑úsáid sa tsamhail sin nach gcomhlíonann ceanglais na forála sin den Treoir. Má tá, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an gá an reachtaíocht náisiúnta sin a dhífheidhmiú i ndíospóid idir daoine aonair amháin.
217
I dtaca leis sin, tá sé tábhachtach a chur in iúl go bhfreagraíonn na conarthaí iasachta atá i gceist sna príomhimeachtaí i gcásanna C‑47/21 agus C‑232/21 don sainmhíniú ar na conarthaí creidmheasa atá in Airteagal 3(c) de Threoir 2008/48. Dá bhrí sin tagann na conarthaí sin faoi raon feidhme na Treorach sin, i gcomhréir le hAirteagal 2(1) de.
218
Tar éis an soiléiriú sin a dhéanamh, ba cheart a mheabhrú go liostaítear in Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48 an fhaisnéis nach mór a lua go soiléir agus go beacht i gconarthaí creidmheasa a thagann faoi raon feidhme na Treorach sin faoi Airteagal 2 de. Foráiltear le hAirteagal 10(2)(p) den Treoir sin go háirithe nach mór a lua sa chonradh creidmheasa ar an mbealach sin go bhfuil nó nach bhfuil ceart chun tarraingt siar ann, an tréimhse a bhféadfar an ceart seo a fheidhmiú lena linn agus na coinníollacha eile chun é a fheidhmiú, lena n‑áirítear faisnéis faoin oibleagáid atá ar an tomhaltóir an caipiteal a tharraingítear agus an t‑ús a íoc chomh maith le méid an úis laethúil.
219
Chinn an Chúirt cheana féin go gcuireann Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 bac ar chomhaontú creidmheasa tagairt a dhéanamh, maidir leis an bhfaisnéis dá dtagraítear in Airteagal 10 den Treoir sin, d’fhoráil náisiúnta a thagraíonn é féin d’fhorálacha eile de dhlí an Bhallstáit atá i gceist. I gcás ina dtagraíonn conradh arna thabhairt i gcrích ag tomhaltóir d’fhorálacha áirithe den dlí náisiúnta maidir leis an bhfaisnéis a cheanglaítear faoi Airteagal 10 de Threoir 2008/48, nach bhfuil an tomhaltóir in ann, ar bhonn an chonartha, méid a ghealltanais chonarthaigh a chinneadh nó a sheiceáil an bhfuil na heilimintí go léir is gá, i gcomhréir leis an bhforáil sin, le feiceáil sa chonradh atá tugtha i gcrích aige, nó, a fortiori, chun a fháil amach an bhfuil tús curtha leis an tréimhse tarraingthe siar a d’fhéadfadh sé a bheith ar fáil dó a rith ina leith (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Márta 2020, KreissparkasseSaarlouis, C‑66/19, EU:C:2020:242, míreanna 44 go 49).
220
Dá bhrí sin, le hAirteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 cuirtear cosc ar théarma a áireamh sa chomhaontú creidmheasa ina dtagraítear d’fhorálacha náisiúnta a thagraíonn iad féin do shamhail d’fhaisnéis rialála, amhail an tsamhail reachtúil. Tá an méid céanna i gceist, a fortiori, i gcás ina bhfuil clásail i samhail den sórt sin contrártha leis an bhforáil sin mar gheall ar a n‑easpa soiléireachta i gcomhthéacs an chonartha lena mbaineann. Dá réir sin, cuireann an fhoráil sin cosc freisin ar reachtaíocht náisiúnta a ghabhann le húsáid téarmaí den sórt sin toimhde dhlíthiúil go gcomhlíonann an trádálaí a oibleagáid an tomhaltóir a chur ar an eolas faoina cheart tarraingt siar.
221
Maidir leis na hiarmhairtí nach mór don chúirt a rinne an tarchur a tharraingt as an gcinneadh sin, ní mór a mheabhrú gur gá do chúirt náisiúnta a éisteann díospóid idir daoine aonair amháin, nuair a chuireann sí i bhfeidhm forálacha an dlí náisiúnta a glacadh chun na hoibleagáidí a leagtar síos le treoir a thrasuí, rialacha uile an dlí náisiúnta a chur san áireamh agus iad a léiriú, a mhéid is féidir, i bhfianaise fhoclaíocht agus chuspóir na Treorach sin chun teacht ar thoradh atá comhsheasmhach leis an gcuspóir atá á shaothrú leis an treoir (breithiúnas an 18 Eanáir 2022, ThelenTechnoparkBerlin, C‑261/20, EU:C:2022:33, mír 27 agus an cásdlí dá dtagraítear).
222
Mar sin féin, tá teorainneacha áirithe ag baint leis an bprionsabal nach mór an dlí náisiúnta a léiriú. Dá bhrí sin, tá an oibleagáid atá ar an gcúirt náisiúnta tagairt a dhéanamh d’ábhar treorach nuair a bhíonn rialacha ábhartha an dlí náisiúnta á léiriú agus á gcur i bhfeidhm teoranta ag prionsabail ghinearálta an dlí agus ní fhéadfaidh sí a bheith mar bhonn le léirmhíniú ar an dlí náisiúnta contra legem (breithiúnas an 18 Eanáir 2022, ThelenTechnoparkBerlin, C‑261/20, EU:C:2022:33, mír 28 agus an cásdlí dá dtagraítear).
223
Mar sin, dealraíonn sé ón gcomhad atá ar fáil don Chúirt, de réir an Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme), go gcuireann foclaíocht, bunús agus cuspóir na bhforálacha náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí bac orthu ó bheith in ann arna léiriú i gcomhréir le Treoir 2008/48. Luann an chúirt a rinne an tarchur, í féin, go bhfuil seasamh teagascach ann i bhfabhar léiriú den sórt sin, agus í ag smaoineamh ar chur i bhfeidhm na bhforálacha náisiúnta seo a eisiamh.
224
Sna himthosca sin, is faoin gcúirt sin atá sé a chinneadh an féidir na forálacha náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí a léiriú i gcomhréir le Treoir 2008/48, agus é á rá nach féidir léi a mheas go bailí nach féidir léi léiriú den sórt sin a thabhairt toisc go ndearna cúirteanna eile de chuid a Ballstáit, fiú cúirt uachtarach, na forálacha sin a léiriú ar bhealach nach bhfuil ag luí leis an dlí sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Aibreán 2021, ProfiCreditSlovakia, C‑485/19, EU:C:2021:313, mír 72 agus an cásdlí dá dtagraítear).
225
I gcás ina gcinneann an chúirt a rinne an tarchur nach féidir déanamh amhlaidh, ba cheart a mheabhrú, mura féidir an reachtaíocht náisiúnta a léiriú i gcomhréir le ceanglais dhlí an Aontais, go gceanglaítear le prionsabal thosaíocht dhlí an Aontais go n‑áiritheoidh an chúirt náisiúnta atá freagrach as forálacha dhlí an Aontais a chur i bhfeidhm, laistigh de theorainneacha a dlínse, éifeacht iomlán na bhforálacha sin trí dhífheidhmiú, más gá, uaithi féin, aon reachtaíocht nó cleachtas náisiúnta, fiú níos déanaí, atá contrártha le foráil de chuid dhlí an Aontais a bhfuil éifeacht dhíreach aici, gan iallach a bheith uirthi an reachtaíocht nó an cleachtas náisiúnta sin a chur ar leataobh roimh ré trí mhodhanna reachtacha nó trí mhodhanna bunreachtúla eile [breithiúnais an 8 Márta 2022, BezirkshauptmannschaftHartberg-Fürstenfeld(Éifeacht dhíreach), C‑205/20, EU:C:2022:168, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear, chomh maith leis an 24 Iúil 2023, Lin, C‑107/23 PPU, EU:C:2023:606, mír 95].
226
Mar sin féin, ní féidir le treoir inti féin oibleagáidí a fhorchur ar dhuine príobháideach agus, dá bhrí sin, ní féidir brath air mar sin os comhair cúirt náisiúnta. Dá bhrí sin, fiú má tá foráil i dtreoir soiléir, beacht agus neamhchoinníollach, ní cheadaítear don chúirt náisiúnta foráil dá dlí náisiúnta atá contrártha léi a chur i leataobh, dá mba rud é, agus sin á dhéanamh aici, go mbeadh oibleagáid bhreise le forchur ar dhuine aonair (féach, chuige sin, breithiúnas an 18 Eanáir 2022, ThelenTechnoparkBerlin, C‑261/20, EU:C:2022:33, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).
227
Sa chás seo, is comhthuiscint é, ar an gcéad dul síos, gur idir daoine aonair amháin atá na díospóidí sna príomhimeachtaí. Ar an dara dul síos, dá ndéanfaí na forálacha náisiúnta atá i gceist a eisiamh de bhun Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 sna díospóidí sna príomhimeachtaí, bhainfeadh na bainc is cosantóirí sna díospóidí sin tairbhe na toimhdean dlíthiúla a bunaíodh leis na forálacha sin agus, dá bhrí sin, cheanglófaí orthu an fhaisnéis a bhaineann leis an gceart chun tarraingt siar a liostaítear san fhoráil sin a lua ar bhealach soiléir sothuigthe sna conarthaí atá i gceist sna príomhimeachtaí. Leis an gcásdlí dá dtagraítear sa mhír roimhe seo, ní féidir an fhoráil sin a aithint mar fhoráil a bhfuil éifeacht den sórt sin aici ar bhonn dhlí an Aontais amháin.
228
Dá bhrí sin, ní cheanglaítear ar an gcúirt a rinne an tarchur, ar bhonn dhlí an Aontais amháin, an tríú habairt den dara fomhír d’Airteagal 247(6) agus an tríú habairt den chéad fhomhír de mhír 12 de EGBGB a chur i bhfeidhm, cé go bhfuil na forálacha sin contrártha le hAirteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48, gan dochar don deis atá ag an gcúirt sin na forálacha sin a chur i leataobh ar bhonn a dlí baile (féach, de réir analaí, breithiúnas an 18 Eanáir 2022, ThelenTechnoparkBerlin, C‑261/20, EU:C:2022:33, mír 33).
229
Mar sin féin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhféadfaidh an páirtí a ndearna neamh-chomhlíonadh dhlí an Aontais díobháil dó brath ar an gcásdlí a d’eascair as breithiúnas an 19 Samhain 1991, Francovichagus páirtithe eile (C‑6/90 agus C‑9/90, EU:C:1991:428), chun cúiteamh a fháil, nuair is iomchuí, as an damáiste a fulaingíodh (féach, chuige sin, breithiúnais an 7 Márta 1996, ElCorteInglés, C‑192/94, EU:C:1996:88, mír 22, agus an 18 Eanáir 2022, ThelenTechnoparkBerlin, C‑261/20, EU:C:2022:33, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear).
230
I bhfianaise na gcúiseanna sin roimhe seo, is é an freagra ar an gcéad cheist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21 nach mór Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena mbunaítear toimhde dhlíthiúil go gcomhlíonann an trádálaí a oibleagáid an tomhaltóir a chur ar an eolas faoina cheart tarraingt siar, i gcás ina dtagraíonn an trádálaí sin, i gconradh, d’fhorálacha náisiúnta a thagraíonn iad féin do shamhail d’fhaisnéis rialála ina leith sin, agus téarmaí atá sa tsamhail sin á n‑úsáid aige nach gcomhlíonann ceanglais na forála sin den Treoir. Mura féidir an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist a léiriú ar bhealach atá comhsheasmhach le Treoir 2008/48, ní cheanglaítear ar chúirt náisiúnta a éisteann díospóid idir daoine aonair amháin, ar bhonn dhlí an Aontais amháin, an reachtaíocht sin a dhífheidhmiú, gan dochar don fhéidearthacht atá ag an gcúirt neamhaird a thabhairt uirthi ar bhonn a dlí baile agus, ina éagmais sin, ar cheart an pháirtí a ndearnadh díobháil dó de dheasca neamh-chomhlíonadh an dlí náisiúnta le dlí an Aontais cúiteamh a lorg as an damáiste a d’fhulaing sí dá bharr sin.
An dara ceist, fo-cheist (a) i gCás C‑232/21
231
Leis an dara ceist, fo-cheist (a) i gCás C‑232/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur an gá Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 a léiriú mar ní a chiallaíonn nach mór méid an úis laethúil nach mór a léiriú i gcomhaontú creidmheasa de bhun na forála sin, is infheidhme i gcás ina bhfeidhmíonn an tomhaltóir an ceart chun tarraingt siar, a dhíorthú go huimhríochtúil ón ráta conarthach iasachta a comhaontaíodh sa chomhaontú sin.
232
Foráiltear le hAirteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48 nach mór a shonrú i gcomhaontú creidmheasa, ar bhealach soiléir agus beacht, faisnéis maidir le hoibleagáid an tomhaltóra, i gcás ina bhfeidhmítear a cheart tarraingt siar, an caipiteal arna tharraingt suas agus an t‑ús a íoc i gcomhréir le hAirteagal 14(3)(b) den Treoir sin agus méid an úis laethúil.
233
Is léir ó Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48, arna léamh i bhfianaise aithris 31 de, go bhfuil gá leis an gceanglas an fhaisnéis dá dtagraítear san fhoráil sin a lua i gcomhaontú creidmheasa arna tharraingt suas ar pháipéar nó ar mheán marthanach eile ar bhealach soiléir agus gonta chun go mbeidh an tomhaltóir in ann a chearta agus a oibleagáidí a fhionnadh (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bank agus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 70 agus an cásdlí dá dtagraítear).
234
Tá gá le heolas agus tuiscint an tomhaltóra ar na heilimintí nach mór a bheith i gcomhaontú creidmheasa, i gcomhréir le hAirteagal 10(2) de Threoir 2008/48, chun an comhaontú sin a chomhlíonadh go cuí agus, go háirithe, chun cearta an tomhaltóra a fheidhmiú, lena n‑áirítear a cheart tarraingt siar (féach, chuige sin, breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bank agus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 71 agus an cásdlí dá dtagraítear).
235
Ionas gur féidir na heilimintí sin a thuiscint i gceart i gcomhréir leis an gceanglas soiléireachta a leagtar síos in Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48, ní mór an fhaisnéis a sholáthraítear i gcomhaontú creidmheasa a bheith saor ó aon chontrárthacht a d’fhéadfadh meántomhaltóir a chur ar míthreoir, ar tomhaltóir é atá réasúnta maith ar an eolas agus réasúnta géarchúiseach agus cáiréiseach, maidir le raon feidhme a cheart agus a oibleagáidí faoin gcomhaontú sin.
236
Thairis sin, foráiltear le hAirteagal 14(3)(b) de Threoir 2008/48, inter alia, i gcás ina bhfeidhmítear an ceart chun tarraingt siar, go ndéanfar ús a ríomh ar bhonn an ráta iasachta a comhaontaíodh. Ní mór a mheas go n‑áirítear freisin leis an gcoincheap ‘ús’ an t‑ús laethúil dá dtagraítear in Airteagal 10(2)(p) den Treoir sin, ós rud é go gcumhdaíonn Airteagal 14(3)(b) den Treoir sin gach ‘ús fabhraithe ar chaipiteal ón dáta ar tarraingíodh síos an creidmheas go dtí an dáta ar a n‑íoctar an caipiteal’.
237
Dá bhrí sin, is léir ó fhorálacha comhcheangailte Airteagal 10(2)(p) agus Airteagal 14(3)(b) de Threoir 2008/48, maidir le méid an úis laethúil a cheanglaítear ar an tomhaltóir a íoc i gcás ina bhfeidhmeofar a cheart tarraingt siar, nach bhféadfaidh an t‑ús sin, in aon chás, dul thar an méid a eascraíonn, ar bhonn uimhríochtúil, ón ráta iasachta a comhaontaíodh sa chomhaontú creidmheasa.
238
I bhfianaise an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 233 go 235 den bhreithiúnas seo, ní mór an fhaisnéis a sholáthraítear sa chonradh maidir le méid an leasa laethúil a chur in iúl ar bhealach soiléir agus gonta ionas go mbeidh sé saor, arna léamh in éineacht le faisnéis eile, ó aon chontrárthacht a d’fhéadfadh a bheith ann go hoibiachtúil gnáth-thomhaltóir a chur ar míthreoir atá réasúnta maith ar an eolas agus réasúnta géarchúiseach agus cáiréiseach agus atá ag teacht salach ar an méid úis laethúil a bheidh air a íoc sa deireadh. In éagmais faisnéis den sórt sin, níl aon ús laethúil dlite.
239
Is faoin gcúirt a rinne an tarchur a bheidh sé a fháil amach, i bhfianaise na dtéarmaí conarthacha atá i gceist i gCás C‑232/21, an raibh gnáth-thomhaltóir, atá réasúnta maith ar an eolas agus réasúnta géarchúiseach agus cáiréiseach, in ann méid an úis laethúil is iníoctha i gcás fheidhmiú an chirt tarraingt siar a shainaithint go soiléir.
240
I bhfianaise na mbreithnithe thuas, is é an freagra ar an dara ceist, fo-cheist (a) i gCás C‑232/21 nach mór Airteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 14(3)(b) den Treoir sin, a léiriú mar ní a chiallaíonn nach féidir méid an úis laethúil nach mór a shonrú i gcomhaontú creidmheasa de bhun na forála sin, is infheidhme i gcás ina bhfeidhmeoidh an tomhaltóir an ceart chun tarraingt siar, dul thar an méid a eascraíonn as an ráta iasachta conarthach a comhaontaíodh sa chomhaontú sin. Ní mór an t‑eolas a sholáthraítear sa chonradh maidir le méid an leasa laethúil a chur in iúl ar bhealach soiléir agus gonta ionas go mbeidh sé saor, go háirithe, arna léamh in éineacht le heolas eile, ó aon chontrárthacht a d’fhéadfadh a bheith ann go hoibiachtúil gnáth-thomhaltóir a chur ar míthreoir atá réasúnta maith ar an eolas agus réasúnta géarchúiseach agus cáiréiseach maidir leis an méid úis laethúil a bheidh air a íoc sa deireadh. In éagmais eolas den sórt sin, níl aon ús laethúil dlite.
An dara ceist, fo-cheist (d) i gCás C‑47/21
241
Leis an dara ceist, fo-cheist (d) i gCás C‑47/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, ar cheart Airteagal 10(2)(t) de Threoir 2008/48 a léiriú mar ní a chiallaíonn nach mór a léiriú i gcomhaontú creidmheasa na ceanglais fhoirmiúla riachtanacha a bhfuil tabhairt isteach nós imeachta gearáin nó sásaimh lasmuigh den chúirt faoina réir nó an leor go ndéanfaí tagairt sa chomhaontú sin do rialacha nós imeachta atá ar fáil ar iarratas nó atá ar fáil ar an idirlíon.
242
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, i gcomhréir le hAirteagal 10(2)(t) de Threoir 2008/48, nach mór a shonrú i gcomhaontú creidmheasa, ar bhealach soiléir agus achomair, an bhfuil nósanna imeachta gearáin agus sásaimh lasmuigh den chúirt ar fáil don tomhaltóir agus, i gcás ina bhfuil nósanna imeachta den sórt sin ann, na socruithe chun rochtain a fháil orthu.
243
Sa chomhthéacs sin, chinn an Chúirt cheana féin, cé nach gá don fhaisnéis atá sa chomhaontú creidmheasa na rialacha nós imeachta uile a bhaineann le nósanna imeachta gearáin agus sásaimh lasmuigh den chúirt atá ar fáil don tomhaltóir a atáirgeadh, mar sin féin, tá sé i gceist le hAirteagal 10(2)(t) de Threoir 2008/48 a áirithiú, ar an gcéad dul síos, go bhféadfaidh an tomhaltóir a chinneadh, agus láneolas aige ar na fíorais, an iomchuí dó dul ar iontaoibh ceann de na nósanna imeachta sin agus, ar an dara dul síos, go bhfuil sé in ann imeachtaí den sórt sin a thionscnamh ar bhonn na faisnéise atá sa chomhaontú creidmheasa (féach, chuige sin, breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bank agus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, míreanna 132 agus 135).
244
Chuige sin, tá sé ríthábhachtach go gcuirfí an tomhaltóir ar an eolas, ar an gcéad dul síos, faoi gach nós imeachta gearáin nó sásaimh lasmuigh den chúirt atá ar fáil dó agus, i gcás inarb iomchuí, faoi chostas gach ceann acu, ar an dara dul síos, nach mór an gearán nó an leigheas a chur isteach tríd an bpost nó trí mhodhanna leictreonacha, ar an tríú dul síos, faoin seoladh fisiciúil nó leictreonach nach mór an gearán nó an leigheas sin a sheoladh chuige agus, ar an gceathrú dul síos, faoi na coinníollacha foirmiúla eile a bhfuil an gearán nó an leigheas sin faoina réir (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bankagus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 136).
245
Chinn an Chúirt cheana féin i ndáil leis sin nach leor tagairt, sa chomhaontú creidmheasa, do rialacha nós imeachta atá ar fáil ar an idirlíon nó do dhoiciméad nó doiciméad eile a bhaineann leis na rialacha lena rialaítear rochtain ar nósanna imeachta gearáin agus sásaimh lasmuigh den chúirt (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bankagus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 137). Ní mór feidhm a bheith ag an méid céanna i gcás ina luaitear sa chomhaontú creidmheasa go bhfuil socraíocht den sórt sin ar fáil ach í a iarraidh.
246
I bhfianaise na mbreithnithe thuas, is é an freagra ar an dara ceist, fo-cheist (d) i gCás C‑47/21 nach mór a léiriú le hAirteagal 10(2)(t) de Threoir 2008/48 go gciallaíonn sé nach mór a lua i gcomhaontú creidmheasa an fhaisnéis riachtanach a bhaineann leis na nósanna imeachta gearáin nó sásaimh lasmuigh den chúirt atá ar fáil don tomhaltóir agus, i gcás inarb iomchuí, an costas a bhaineann le gach ceann acu, go gcaithfear an gearán nó an leigheas a chur isteach tríd an bpost nó trí mheán leictreonach, an seoladh fisiciúil nó leictreonach a bhfuil an gearán nó an leigheas le seoladh chuige agus na coinníollacha foirmiúla eile a bhfuil an gearán nó an leigheas faoina réir, agus tuigtear go bhfuil tagairt shimplí sa chomhaontú creidmheasa do Rialachán nós imeachta atá ar fáil ar iarraidh nó ar réiteach ar an idirlíon nó nach bhfuil rochtain leordhóthanach ar an doiciméad sin.
An dara ceist, fo-cheist (b)(aa) i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21
247
Leis an dara ceist, fo-cheist (b)(aa) i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 10(2)(r) de Threoir 2008/48 a léiriú mar ní a chiallaíonn go gcaithfidh comhaontú creidmheasa, d’fhonn an cúiteamh atá dlite i gcás aisíocaíocht luath na hiasachta a ríomh, foirmle uimhríochtúil a léiriú atá sonrach agus intuigthe go leor don tomhaltóir ionas gur féidir leis an tomhaltóir an méid atá dlite i gcás den sórt sin a ríomh, a bheag nó a mhór.
248
Faoi Airteagal 10(2)(r) de Threoir 2008/48, ní mór a shonrú sa chomhaontú creidmheasa, ar bhealach soiléir agus beacht, ‘an ceart chun luath-aisíocaíochta, an nós imeachta a bheidh le leanúint i gcás aisíocaíocht luath agus, i gcás inarb iomchuí, faisnéis maidir le ceart an chreidiúnaí chun cúitimh agus maidir leis an modh chun an cúiteamh sin a ríomh’.
249
Sa chás seo, is léir ó na horduithe tagartha go bhforáiltear leis na comhaontuithe creidmheasa atá i gceist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21, go bunúsach, i gcás luath-aisíoc na hiasachta ag an tomhaltóir, go bhféadfaidh an banc cúiteamh a éileamh a ríomhtar i gcomhréir leis an gcreat uimhríochtúil arna fhorordú ag Bundesgerichtshof (Cúirt Bhreithiúnais na Cónaidhme), a chuireann san áireamh, inter alia, leibhéal an ráta úis atá athraithe idir an dá linn, na sreafaí airgid a comhaontaíodh ar dtús don iasacht, caillteanas brabúis an bhainc iasachta, na costais riaracháin a bhaineann le haisíocaíocht luath agus an riosca agus na costais riaracháin a sábháladh trí aisíocaíocht luath. Sonrófar sna conarthaí sin freisin go ndéanfar an cúiteamh réamhíocaíochta arna ríomh amhlaidh a laghdú go dtí an ceann is ísle den dá mhéid seo a leanas i gcás ina bhfuil sé níos airde: aon faoin gcéad nó, i gcás ina ndéantar aisíocaíocht luath níos lú ná seacht mbliana roimh an dáta aisíocaíochta comhaontaithe, 0.5 faoin gcéad den mhéid a aisíocadh go luath, nó méid an úis atá dlite ag an iasachtaí idir dáta na luath-aisíocaíochta agus an dáta aisíocaíochta a comhaontaíodh.
250
I gcomhthéacs comhchosúil, chinn an Chúirt cheana féin, i gcás ina bhforchuirtear le Treoir 2008/48 oibleagáid ar an díoltóir nó ar an soláthróir an tomhaltóir a chur ar an eolas faoi ábhar an ghnóthais chonarthaigh a thairgtear dó, a gcinntear gnéithe áirithe de le forálacha reachtacha nó rialála éigeantacha Ballstáit, go gceanglaítear ar an díoltóir nó ar an soláthróir sin an tomhaltóir sin a chur ar an eolas ar bhealach soiléir beacht faoi ábhar na bhforálacha sin ionas go mbeidh an tomhaltóir sin in ann a chearta agus a oibleagáidí a fhionnadh (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bankagus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 99 agus an cásdlí dá dtagraítear).
251
Más rud é nach gá, chun na críche sin, maidir leis an gcúiteamh atá dlite i gcás aisíocaíocht luath dá dtagraítear in Airteagal 10(2)(r) de Threoir 2008/48, don chonradh creidmheasa an fhoirmle uimhríochtúil a shonrú trína ríomhfar an cúiteamh seo, ní mór dó mar sin féin an modh lena ríomhtar an cúiteamh sin a chur in iúl ar bhealach nithiúil agus sothuigthe do ghnáth-thomhaltóir, atá réasúnta maith ar an eolas agus go réasúnta géarchúiseach agus cáiréiseach, ionas gur féidir leis an ngnáth-tomhaltóir méid an chúitimh a bheidh dlite i gcás aisíocaíocht luath a chinneadh bunaithe ar an bhfaisnéis a sholáthraítear sa conradh creidmheasa (féach, chuige sin, breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bank agus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 100).
252
Dá bhrí sin, chinn an Chúirt, chun críocha an cúiteamh atá dlite i gcás aisíocaíocht luath na hiasachta a ríomh, nach gcomhlíonann ach tagairt don chreat airgeadais uimhríochtúil arna fhorordú ag cúirt náisiúnta an ceanglas, dá dtagraítear i mír 250 den bhreithiúnas seo, go dtabharfaí aird an tomhaltóra ar inneachar a oibleagáide conarthaí (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bankagus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 101).
253
É sin ráite, maidir leis an oibleagáid, dá dtagraítear in Airteagal 10(2)(r) de Threoir 2008/48, an tomhaltóir a chur ar an eolas faoin modh chun an cúiteamh a ríomh a bheidh air a íoc leis an gcreidiúnaí i gcás ina n‑aisíocfar an iasacht go luath, tá sé i gceist go gcuirfear ar chumas an tomhaltóra méid an chúitimh sin a chinneadh ar bhonn na faisnéise a sholáthraítear sa chomhaontú creidmheasa. I ndáil leis sin, is léir ó chásdlí na Cúirte nach féidir soláthar faisnéise atá neamhiomlán nó mícheart a ionannú le mainneachtain faisnéis a sholáthar ach amháin má chuirtear an tomhaltóir amú, dá bhrí sin, maidir lena chearta agus a oibleagáidí (féach, chuige sin, breithiúnais an 10 Aibreán 2008, Hamilton, C‑412/06, EU:C:2008:215, mír 35, chomh maith leis an 19 Nollaig 2019, Rust‑Hackner agus páirtithe eile, C‑355/18 go C‑357/18 agus C‑479/18, EU:C:2019:1123, mír 78) agus, dá bhrí sin, gurb é an toradh a bheidh air conradh a thabhairt i gcrích a bhféadfadh sé a bheith tugtha i gcrích aige dá mbeadh an fhaisnéis iomlán agus cheart ar fad aige.
254
Ní féidir a mheas gur cuireadh tomhaltóir amú, de réir bhrí an chásdlí sin, más rud é, d’ainneoin neamh-chomhlíonadh tagartha, chun an cúiteamh sin a ríomh, don chreat airgeadais uimhríochtúil arna fhorordú ag cúirt náisiúnta, go bhfuil eilimintí eile sa chonradh a chuirfidh ar chumas an tomhaltóra sin méid an chúitimh lena mbaineann a chinneadh go héasca, go háirithe uasmhéid an chúitimh sin, a bheidh air a íoc i gcás aisíoc luath na hiasachta.
255
Dá bhrí sin, is faoin gcúirt a rinne an tarchur a bheidh sé a fháil amach an gcomhlíonann na conarthaí atá i gceist i gcásanna C‑47/21 agus C‑232/21 an coinníoll sin sa mhéid go bhforáiltear leo go bhfuil an cúiteamh as luath-aisíocaíocht arna ríomh ar bhonn an chreata airgeadais uimhríochtúil a bunaíodh sa chásdlí le laghdú go dtí an méid is ísle den dá mhéid dá dtagraítear i mír 249 thuas, i gcás ina bhfuil sé níos airde.
256
I bhfianaise na mbreithnithe sin roimhe seo, is é an freagra ar an dara ceist, fo-cheist (b)(aa) i gcásanna C‑47/21 agus C‑232/21 ná nach mór Airteagal 10(2)(r) de Threoir 2008/48 a léiriú mar ní a chiallaíonn go gcaithfidh comhaontú creidmheasa, i bprionsabal, d’fhonn an cúiteamh a bheidh dlite a ríomh i gcás luath-aisíocaíocht na hiasachta, an modh a léiriú chun an cúiteamh sin a ríomh ar bhealach nithiúil agus sothuigthe i gcás meántomhaltóir atá réasúnta maith ar an eolas agus réasúnta géarchúiseach agus cáiréiseach ionas go bhféadfaidh sé an méid cúitimh atá dlite i gcás aisíoc luath a chinneadh ar bhonn na faisnéise a sholáthraítear sa chomhaontú sin. É sin ráite, fiú in éagmais léiriú nithiúil agus sothuigthe ar an modh ríofa, féadfaidh conradh den sórt sin an oibleagáid a leagtar síos san fhoráil sin a chomhlíonadh ar choinníoll go bhfuil eilimintí eile ann a chuirfidh ar chumas an tomhaltóra méid an chúitimh lena mbaineann a chinneadh go héasca, go háirithe uasmhéid an chúitimh sin, a bheidh air a íoc i gcás aisíoc luath na hiasachta.
An dara ceist, fo-cheist (b), (bb), (e) agus (f) i gCás C‑47/21 agus an dara ceist, fo-cheist (b), (bb), (c) agus (d) i gCás C‑232/21
257
Mar réamhphointe, ní mór a mheas go bhfuil an dara ceist, fo-cheist (e) agus (f) i gCás C‑47/21 agus an dara ceist, fo-cheist (c) agus (d) i gCás C‑232/21 inghlactha, contrártha d’aighneachtaí ó C Bank agus ó Volkswagen Bank agus ó Audi Bank faoi seach ina mbarúlacha i scríbhinn. Is fíor go n‑ardaíonn an chúirt a rinne an tarchur na ceisteanna sin trí thagairt a dhéanamh go ginearálta d’Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48 agus ní do phointí sonracha na forála sin go sonrach. Mar sin féin, eascraíonn sé as léamh foriomlán na n‑orduithe tagartha sa dá chás sin go bhfuil an Chúirt in ann na gnéithe den fhoráil sin a thuiscint as a n‑eascraíonn amhras ó thaobh na cúirte a rinne an tarchur maidir lena léiriú, agus freagra úsáideach a thabhairt di ina leith sin. Dá bhrí sin, i gcomhréir leis na prionsabail a mheabhraítear i míreanna 110 agus 117 den bhreithiúnas seo, shainaithin an chúirt a rinne an tarchur, atá beacht go leor, i gcomhthéacs na gceisteanna sin, foráil de dhlí an Aontais a bhfuil baint aici le fíorais iarbhír na bpríomhghníomhaíochtaí agus a cuspóir, rud a chuireann ar chumas na Cúirte freagra úsáideach a thabhairt don chúirt sin.
258
Dá bhrí sin, leis an dara ceist, fo-cheist (b), (bb), (e) agus (f) i gCás C‑47/21 agus leis an dara ceist, fo-cheist (b), (bb), (c) agus (d) i gCás C‑232/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, ar cheart pointe (b) den dara fomhír d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a léiriú mar ní a chiallaíonn go dtosóidh an tréimhse tarraingthe siar, dá bhforáiltear sa chéad fhomhír d’Airteagal 14(1), ag rith ar an gcoinníoll amháin gur cuireadh an fhaisnéis a cheanglaítear faoi Airteagal 10(2) den Treoir sin ar fáil don tomhaltóir ina hiomláine agus go bhfuil sí saor ó aon earráid ábhartha.
259
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, amhail treoracha eile de chuid an Aontais maidir le cosaint tomhaltóirí, go bhfuil an córas cosanta a bunaíodh le Treoir 2008/48 bunaithe ar an smaoineamh go bhfuil seasamh lag ag an tomhaltóir i leith an díoltóra nó an tsoláthróra maidir lena chumhacht margála agus leibhéal na faisnéise araon, cás a fhágann go gcloífidh sé le téarmaí arna dtarraingt suas roimh ré ag an díoltóir nó ag an soláthróir gan bheith in ann tionchar a imirt ar inneachar na dtéarmaí agus na gcoinníollacha sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 4 Meitheamh 2015, Faber, C‑497/13, EU:C:2015:357, mír 42 agus an cásdlí dá dtagraítear, chomh maith leis an 21 Aibreán 2016, Radlinger agus Radlingerová, C‑377/14, EU:C:2016:283, mír 63 agus an cásdlí dá dtagraítear).
260
Ón taobh sin de, tá tábhacht bhunúsach ag baint le faisnéis a bhaineann le téarmaí an chonartha agus le hiarmhairtí na tabhartha i gcrích sin roimh an gconradh a thabhairt i gcrích agus ag an am céanna le tabhairt i gcrích an chonartha sin. Is ar bhonn na faisnéise sin, go háirithe, a chinneann an trádálaí an mian leis a bheith faoi cheangal ag na téarmaí agus na coinníollacha arna dtarraingt suas roimh ré ag an díoltóir nó ag an soláthróir (breithiúnas an 21 Aibreán 2016, Radlinger agus Radlingerová, C‑377/14, EU:C:2016:283, mír 64 agus an cásdlí dá dtagraítear).
261
Dá bhrí sin, is léir ó phointe (b) den dara fomhír d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 nach dtosóidh an tréimhse tarraingthe siar 14 lá ach ar an lá a fuair an tomhaltóir an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10 den Treoir sin, inter alia, más déanaí an lá sin ná an lá a tugadh an comhaontú creidmheasa i gcrích. Liostaítear in Airteagal 10(2) an fhaisnéis nach mór a lua ar bhealach soiléir agus beacht sa chomhaontú creidmheasa.
262
Chuige sin, ní mór a mheabhrú go rannchuidíonn an oibleagáid faisnéis a chur ar fáil, a leagtar amach in Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48, leis an gcuspóir a shaothraítear leis an Treoir sin a bhaint amach, arb é atá ann, mar is léir ó aithrisí 7 agus 9 di, foráil a dhéanamh, i ndáil le creidmheas tomhaltóirí, do chomhchuibhiú iomlán agus éigeantach i roinnt príomhréimsí, a mheastar a bheith riachtanach chun leibhéal ard coibhéiseach cosanta dá leasanna a áirithiú do gach tomhaltóir san Aontas agus chun teacht chun cinn margaidh inmheánaigh dhea-fheidhmiúil i gcreidmheas tomhaltóirí a éascú (breithiúnas an 21 Aibreán 2016, Radlinger agus Radlingerová, C‑377/14, EU:C:2016:283, mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear).
263
Mar a luadh cheana i míreanna 233 agus 234 den bhreithiúnas seo, leanann sé as Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48, arna léamh i bhfianaise aithris 31 de, go bhfuil an ceanglas a léiriú, i gcomhaontú creidmheasa arna tharraingt suas ar pháipéar nó ar mheán marthanach eile, ar bhealach soiléir agus beacht, go bhfuil gá leis an bhfaisnéis dá dtagraítear san fhoráil sin chun go mbeidh an tomhaltóir in ann a chearta agus a oibleagáidí a fhionnadh. Go sonrach, tá gá le heolas agus tuiscint an tomhaltóra ar an bhfaisnéis nach mór a bheith sa chomhaontú creidmheasa chun an comhaontú sin a chomhlíonadh go cuí agus, go háirithe, chun cearta an tomhaltóra a fheidhmiú (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bankagus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, míreanna 70 agus 71 agus an cásdlí dá dtagraítear).
264
Mar a cuireadh in iúl i mír 253 den bhreithiúnas seo, áfach, ní féidir soláthar faisnéise neamhiomláine nó míchirte a ionannú le mainneachtain faisnéis a sholáthar ach amháin ar choinníoll go gcuirtear an tomhaltóir amú dá bhrí sin maidir lena chearta agus a oibleagáidí, agus, dá bhrí sin, go bhfuil conradh tugtha i gcrích aige arbh fhéidir nach mbeadh tugtha i gcrích aige dá mbeadh an fhaisnéis iomlán agus cheart ar fad aige.
265
Dá réir sin, ní mór a mheas, i gcás ina gcruthófar go bhfuil an fhaisnéis a chuir an creidiúnaí ar fáil don tomhaltóir faoi Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48 neamhiomlán nó mícheart, nach gcuirfear tús leis an tréimhse tarraingthe siar mura rud é nach dócha go ndéanfaidh cineál neamhiomlán nó mícheart na faisnéise sin difear do chumas an tomhaltóra measúnú a dhéanamh ar mhéid a chearta agus a oibleagáidí faoin Treoir sin nó ar a chinneadh an conradh a thabhairt i gcrích agus, i gcás inarb iomchuí, an fhéidearthacht a bhaint de a chearta a fheidhmiú, go bunúsach, faoi na coinníollacha céanna a bheadh i bhfeidhm dá gcuirfí an fhaisnéis sin ar fáil ar bhealach iomlán cruinn (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnais an 9 Samhain 2016, HomeCreditSlovakia, C‑42/15, EU:C:2016:842, mír 72, chomh maith leis an 19 Nollaig 2019, Rust‑Hackneragus páirtithe eile, C‑355/18 go C‑357/18 agus C‑479/18, EU:C:2019:1123, mír 81). Is faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé an pointe sin a fhíorú.
266
Ní mór a chur in iúl freisin go bhféadfadh bearta a bheith ann, faoin dlí náisiúnta, atá ceaptha pionós a ghearradh ar chineál neamhiomlán nó mícheart na faisnéise a chuirtear ar fáil don tomhaltóir ar bhealach eile seachas an bealach a gcuirtear síos díreach air, nach bhfuil aon tionchar aige sin ar an gcaoi a spreagtar an tréimhse tarraingthe siar. Go deimhin, mar a chinn an tAbhcóide Ginearálta, go bunúsach, i mír 146 dá Thuairim, de bhua phointe (b) den dara fomhír d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48, ós rud é nach dtosaíonn an tréimhse tarraingthe siar ach amháin ón lá a fuair an tomhaltóir an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10 den Treoir sin, is iarmhairt dhíreach é ar neamh-chomhlíonadh na hoibleagáide atá ar an iasachtóir an dara ceann a sholáthar, sa chonradh creidmheasa, leis an eolas éigeantach dá dtagraítear in Airteagal 10 sin. Mar sin féin, i gcomhréir le hAirteagal 22(1) de Threoir 2008/48_bheadh sé ar neamhréir le héifeachtaí an chomhchuibhithe iomláin shainordaithigh a dhéantar leis an Treoir sin i réimse an chirt chun tarraingt siar a cheadú do na Ballstáit maolú ar an iarmhairt a ghabhann leis an dara fomhír d’Airteagal 14(1)(b) den Treoir sin maidir le neamh-chomhlíonadh na hoibleagáide faisnéise dá bhforáiltear go háirithe in Airteagal 10(2) den Treoir chéanna.
267
I bhfianaise na mbreithnithe sin roimhe seo, is é an freagra ar an dara ceist, fo-cheist (b), (bb), (e) agus (f) i gCás C‑47/21 agus an dara ceist, fo-cheist (b), (bb), (c) agus (d) i gCás C‑232/21 go gcaithfear pointe (b) den dara fomhír d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a léiriú mar ní a chiallaíonn, i gcás ina gcuireann an creidiúnaí faisnéis ar fáil don tomhaltóir de bhun Airteagal 10(2), is léir go bhfuil an Treoir sin neamhiomlán nó mícheart, ní chuirfear tús leis an tréimhse tarraingthe siar ach amháin más rud é nach dócha go ndéanfaidh cineál neamhiomlán nó mícheart na faisnéise sin difear do chumas an tomhaltóra measúnú a dhéanamh ar mhéid a cheart agus a oibleagáidí faoin Treoir sin nó ar a chinneadh an conradh a thabhairt i gcrích agus, i gcás inarb iomchuí, nach bhféadfaidh sé a chearta a fheidhmiú, go bunúsach, faoi na coinníollacha céanna a bheadh i bhfeidhm dá gcuirfí an fhaisnéis sin ar fáil ar bhealach iomlán cruinn.
An dara ceist, fo-cheist (c) i gCás C‑47/21
268
Leis an dara ceist, fo-cheist (c) i gCás C‑47/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, ar cheart Airteagal 10(2)(l) de Threoir 2008/48 a léiriú mar ní a chiallaíonn nach mór a shonrú i gcomhaontú creidmheasa, i bhfoirm céatadán sonrach, an ráta úis mainneachtana is infheidhme tráth a thugtar an comhaontú i gcrích agus, i gcás ina gcinntear an ráta sin ar bhonn ráta tagartha athraithigh, an ráta sin agus an sásra faoina bhféadfaidh sé athrú le himeacht ama.
269
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, faoi Airteagal 10(2)(l) de Threoir 2008/48, nach mór a shonrú i gcomhaontú creidmheasa, go háirithe, ar bhealach soiléir agus beacht, an ráta úis is infheidhme, i gcás íocaíocht dhéanach, tráth a thugtar an comhaontú i gcrích agus na socruithe chun an ráta sin a choigeartú.
270
I bhfianaise an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 233 go 235 den bhreithiúnas seo, chinn an Chúirt cheana féin nach mór a shonrú i gcomhaontú creidmheasa, i bhfoirm céatadán sonrach, an ráta úis mainneachtana is infheidhme tráth a tugadh an comhaontú sin i gcrích agus ní mór di tuairisc shonrach a thabhairt ar an sásra chun an ráta úis mainneachtana a choigeartú (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bankagus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, míreanna 92 agus 95).
271
Ba cheart a thabhairt faoi deara, mar is amhlaidh i gcás an chonartha atá i gceist sna príomhimeachtaí, go gcinnfear an ráta sin ar bhonn ráta tagartha athraitheach úis, nach mór, ar na cúiseanna céanna, an ráta sin a lua mar chéatadán sonrach, is infheidhme ar an dáta a tugadh an conradh i gcrích. Ní mór modh ríofa an ráta úis mainneachtana ar bhonn an ráta úis tagartha a leagan amach sa chonradh ar bhealach a thuigfidh meántomhaltóir gan saineolas airgeadais ionas gur féidir leis an tomhaltóir an ráta úis mainneachtana a ríomh ar bhonn na faisnéise a sholáthraítear sa chonradh céanna. Thairis sin, ní mór don chomhaontú creidmheasa minicíocht an mhodhnaithe ar an ráta úis tagartha sin a thaispeáint, fiú má chinntear sin le forálacha náisiúnta (féach, chuige sin, breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bankagus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 94).
272
I bhfianaise na mbreithnithe thuas, is é an freagra ar an dara ceist, fo-cheist (c) i gCás C‑47/21 nach mór a léiriú le hAirteagal 10(2)(l) de Threoir 2008/48 go gciallaíonn sé nach mór a shonrú i gcomhaontú creidmheasa, i bhfoirm céatadán sonrach, an ráta úis mainneachtana is infheidhme tráth a thugtar an comhaontú i gcrích agus ní mór dó cur síos sonrach a dhéanamh ar an sásra chun an ráta sin a choigeartú. I gcás ina gcinntear an ráta sin ar bhonn ráta tagartha a athraíonn le himeacht ama, ní mór don chomhaontú creidmheasa an ráta úis tagartha is infheidhme ar an dáta ar tugadh an comhaontú i gcrích a lua, agus é á shonrú nach mór an modh chun an ráta úis mainneachtana a ríomh ar bhonn an ráta úis tagartha a leagan amach sa chonradh ar bhealach a thuigfidh meántomhaltóir gan saineolas airgeadais ionas gur féidir leis an tomhaltóir sin an ráta úis mainneachtana a ríomh ar bhonn na faisnéise a sholáthraítear sa chonradh céanna. Thairis sin, ní mór don chomhaontú creidmheasa minicíocht an mhodhnaithe ar an ráta úis tagartha sin a thaispeáint, fiú má chinntear sin le forálacha náisiúnta.
An ceathrú ceist, fo-cheist (a) go (d) i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21
273
Leis an gceathrú ceist, fo-cheist (a) go (d) i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a léiriú mar ní a chiallaíonn, i gcás nach n‑áirítear ar a laghad ceann amháin de na sonraí sainordaitheacha dá dtagraítear in Airteagal 10(2) den Treoir sin i gcomhaontú creidmheasa nó i gcás ina n‑áirítear é ar bhealach neamhiomlán nó mícheart gan é a bheith curtha in iúl go cuí ina dhiaidh sin, go gcoisctear ar an gcreidiúnaí pléadáil go bailí gur fheidhmigh an tomhaltóir a cheart chun tarraingt siar go míchuí.
274
Chun an cheist sin a fhreagairt agus ós rud é, i gceann de na cásanna sna príomhimeachtaí ba chúis le Cás C‑232/21, gur feidhmíodh an ceart chun tarraingt siar cé go raibh an comhaontú creidmheasa comhlíonta go hiomlán, is gá, ar an gcéad dul síos, a fháil amach a mhéid a bheidh tionchar ag an lán-chomhlíonadh sin, in éagmais forálacha sonracha i dTreoir 2008/48 ina leith sin, ar choinneáil an chirt tarraingt siar dá bhforáiltear in Airteagal 14(1) di.
275
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, i gcomhréir le hAirteagal 14(1) de Threoir 2008/48, go bhfuil ceart chun tarraingt siar ag an tomhaltóir faoin gcomhaontú creidmheasa, feidhmiú an chirt sin a bhfuil d’éifeacht aige go múchfar oibleagáid na bpáirtithe an comhaontú creidmheasa a chomhlíonadh i gcomhréir leis na coinníollacha agus na teorainneacha ama dá dtagraítear in Airteagal 14(3)(b) den Treoir sin.
276
Ina theannta sin, dealraíonn sé ó aithris 34 de Threoir 2008/48 go ndéantar foráil inti do cheart chun tarraingt siar faoi choinníollacha atá cosúil leo siúd dá bhforáiltear i dTreoir 2002/65. Mar sin féin, trína fhoráil, in Airteagal 6(2)(c), nach bhfuil feidhm ag an gceart chun tarraingt siar maidir le conarthaí a dhéanann an dá pháirtí ina n‑iomláine arna iarraidh sin go sainráite don tomhaltóir, léirítear i dTreoir 2002/65 an prionsabal nach féidir, i ngach imthosca, an ceart chun tarraingt siar a agairt i gcás an conradh a chomhlíonadh go hiomlán, agus ní mór feidhm a bheith ag an bprionsabal sin maidir le Treoir 2008/48 freisin.
277
Thairis sin, i gcás lán-chomhlíonadh an chomhaontaithe creidmheasa, níl an oibleagáid an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48 a sholáthar in ann a thuilleadh, i bprionsabal, an cuspóir a shaothraítear leis an bhforáil sin a bhaint amach, is é sin, mar a thugtar faoi deara i míreanna 233 agus 234 den bhreithiúnas seo, cur ar chumas an tomhaltóra an fhaisnéis uile is gá a fháil chun an conradh a chomhlíonadh i gceart agus, go háirithe, chun a chearta a fheidhmiú, lena n‑áirítear a cheart tarraingt siar, ionas go mbeidh sé in ann méid a cheart agus a oibleagáidí a fháil. Dá bhrí sin, ní fhónann na hoibleagáidí sin a thuilleadh an leibhéal céanna fóntais a luaithe a bheidh an conradh comhlíonta ina iomláine.
278
Ar deireadh, ní mór a mheabhrú, agus rialú á dhéanamh aici ar an gceart cealaithe dá bhforáiltear i dTreoir 85/577/CEE ón gComhairle an 20 Nollaig 1985 chun an tomhaltóir a chosaint i leith conarthaí a caibidlíodh amach ó áitribh ghnó (IO 1985 L 372, lch. 31), gur chinn an Chúirt cheana féin, i gcomhréir le prionsabail ghinearálta an dlí shibhialta, nach féidir an ceart sin a fheidhmiú i gcás nach bhfuil aon oibleagáid ann a thuilleadh a eascraíonn as an gconradh sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 10 Aibreán 2008, Hamilton, C‑412/06, EU:C:2008:215, mír 42).
279
Sna himthosca sin, ós rud é gurb ionann comhlíonadh conartha agus an sásra nádúrtha chun oibleagáidí conarthacha a mhúchadh, ní mór a chinneadh, in éagmais forálacha sonracha ina leith sin, nach féidir le tomhaltóir a bheith ag brath a thuilleadh ar an gceart chun tarraingt siar a thugtar dó le hAirteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a luaithe a bheidh an comhaontú creidmheasa comhlíonta ina iomláine ag na páirtithe agus, dá bhrí sin, tar éis deireadh a theacht leis na hoibleagáidí frithpháirteacha a eascraíonn as an gcomhaontú sin.
280
Sa dara háit, maidir leis an gceist an bhféadfaidh an creidiúnaí an ceart chun tarraingt siar dá dtagraítear in Airteagal 14 de Threoir 2008/48 a fheidhmiú go mí-úsáideach, ba cheart a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, nach bhfuil forálacha sa Treoir sin lena rialaítear an cheist maidir le mí-úsáid an tomhaltóra ar na cearta a dheonaítear dó leis an Treoir sin (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bankagus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 120).
281
Mar sin féin, i gcomhréir leis an gcásdlí socair, tá, i ndlí an Aontais, prionsabal ginearálta dlí ann, ar dá réir nach féidir brath ar rialacha dhlí an Aontais chun críocha mí-úsáide nó calaoiseacha (breithiúnas an 26 Feabhra 2019, T Danmark agus Y Denmark, C‑116/16 agus C‑117/16, EU:C:2019:135, mír 70 agus an cásdlí dá dtagraítear).
282
Ní mór do dhaoine aonair prionsabal ginearálta an dlí a chomhlíonadh. Ní féidir cur i bhfeidhm reachtaíocht an Aontais a leathnú chun idirbhearta a chumhdach a dhéantar chun críche buntáistí a fháil go calaoiseach nó go mí-úsáideach dá bhforáiltear le dlí an Aontais (breithiúnas an 26 Feabhra 2019, T Danmark agus Y Denmark, C‑116/16 agus C‑117/16, EU:C:2019:135, mír 71 agus an cásdlí dá dtagraítear).
283
Dá bhrí sin, leanann sé ón bprionsabal sin nach mór do Bhallstát, fiú in éagmais fhorálacha an dlí náisiúnta lena bhforáiltear do dhiúltú den sórt sin, diúltú do thairbhe fhorálacha dhlí an Aontais i gcás nach ndéantar na forálacha sin nuair a dhéanann duine ní d’fhonn chuspóirí na bhforálacha sin a bhaint amach iad a agairt, ach d’fhonn buntáiste a fháil a thugtar don duine sin le dlí an Aontais, i gcás nach gcomhlíontar go foirmiúil na coinníollacha oibiachtúla is gá chun an buntáiste atá á lorg a fháil, a leagtar síos le dlí an Aontais (féach, chuige sin, breithiúnais an 22 Samhain 2017, Cussens agus páirtithe eile, C‑251/16, EU:C:2017:881, míreanna 32 agus 33, chomh maith leis an 26 Feabhra 2019, T Danmark agus Y Denmark, C‑116/16 agus C‑117/16, EU:C:2019:135, míreanna 72 agus 91).
284
Dá bhrí sin, cibé acu atá nó nach bhfuil prionsabal dhlí an Aontais a bhaineann le toirmeasc ar mhí-úsáid ceart cumhdaithe i bhforálacha an dlí náisiúnta agus cibé acu a ghlac nó nár ghlac parlaimint an Bhallstáit lena mbaineann na forálacha sin, ní bhaineann sé le hábhar.
285
Mar is léir ó chásdlí na Cúirte, is gá, ar an gcéad dul síos, sraith d’imthosca oibiachtúla a bheith ann de bharr cruthúnas ar chleachtas mí-úsáideach, agus, d’ainneoin urramú foirmiúil na gcoinníollacha a leagtar síos le rialacha an Aontais, nár baineadh amach an cuspóir a shaothraítear leis na rialacha sin agus, ar an dara dul síos, gur gné shuibiachtúil í arb é atá ann an rún leas a bhaint as rialacha an Aontais trí na coinníollacha is gá chun é a fháil a chruthú go saorga (breithiúnais an 26 Feabhra 2019, T Danmark agus Y Denmark, C‑116/16 agus C‑117/16, EU:C:2019:135, mír 97 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bank agus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 122).
286
Chun fíorú a dhéanamh maidir le cleachtas mí-úsáideach a bheith ann, ní mór don chúirt a rinne an tarchur fíorais agus imthosca uile an cháis a chur san áireamh, lena n‑áirítear iad siúd i ndiaidh an idirbhirt a líomhnaítear a bheith mí-úsáideach (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Aibreán 2016, Cervati agus Malvi, C‑131/14, EU:C:2016:255, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).
287
Dá bhrí sin, is faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé a fháil amach, i gcomhréir le rialacha fianaise an dlí náisiúnta, a mhéid nach mbaintear an bonn d’éifeachtacht dhlí an Aontais, an bhfuil na comhghnéithe de chleachtas mí-úsáideach, mar a leagtar amach i mír 285 den bhreithiúnas seo iad, i láthair sna díospóidí sna príomhimeachtaí, seachas na cinn dá dtagraítear i mír 274 thuas, ina ndearnadh an conradh a chomhlíonadh ina iomláine. Féadfaidh an Chúirt, áfach, agus réamhrialú á thabhairt aici, i gcás inarb iomchuí, soiléiriú a thabhairt atá beartaithe chun treoir a thabhairt don chúirt sin maidir lena léirmhíniú (breithiúnais an 28 Iúil 2016, Kratzer, C‑423/15, EU:C:2016:604, mír 42 agus an cásdlí dá dtagraítear, chomh maith leis an 22 Samhain 2017, Cussens agus páirtithe eile, C‑251/16, EU:C:2017:881, mír 59 agus an cásdlí dá dtagraítear).
288
Maidir leis sin, ar an dara dul síos, toisc oibiachtúil a bheith ann a nochtann cleachtas mí-úsáideach, dá dtagraítear i mír 285 den bhreithiúnas seo, chinn an Chúirt cheana féin, ar an gcéad dul síos, gurb é cuspóir Airteagal 14 de Threoir 2008/48 a chur ar chumas an tomhaltóra an conradh is fearr a oireann dá riachtanais a roghnú agus, dá bhrí sin, éifeachtaí conartha a thréigean a chruthaíonn, tar éis a thabhairt i gcrích, laistigh den tréimhse mharana dá bhforáiltear d’fheidhmiú an chirt tarraingt siar, go bhfuil sé míchuí do riachtanais an tomhaltóra sin. Ar an taobh eile, is é cuspóir phointe (b) den dara fomhír d’Airteagal 14(1) den Treoir sin a áirithiú go bhfaighidh an tomhaltóir an fhaisnéis uile is gá chun méid a ghealltanais chonarthaigh a mheasúnú agus pionós a ghearradh ar chreidiúnaí nach gcuireann an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10 den Treoir sin ar fáil dó (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bank agus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, míreanna 123 agus 124 agus an cásdlí dá dtagraítear).
289
Chun go ndíspreagfaí an creidiúnaí óna oibleagáidí a shárú, i gcomhréir le Treoir 2008/48, i leith an tomhaltóra, chinn an Chúirt, i mír 126 de bhreithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bank agus páirtithe eile (C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736), i gcás nár chuir an creidiúnaí an fhaisnéis dá dtagraítear in Airteagal 10 den Treoir sin ar fáil don tomhaltóir agus ina gcinneann an tomhaltóir tarraingt siar ón gcomhaontú creidmheasa tar éis thréimhse 14 lá tar éis é a thabhairt i gcrích, ní féidir leis an trádálaí sin an tomhaltóir sin a cháineadh as mí-úsáid a bhaint as a cheart tarraingt siar, fiú má tá an t‑am a chuaigh thart idir tabhairt i gcrích an chomhaontaithe sin agus tarraingt siar an tomhaltóra shuntasaigh.
290
Chinn an Chúirt nach mór Treoir 2008/48 a léiriú mar ní lena gcuirtear bac ar an gcreidiúnaí a mheas go bailí, mar gheall ar thréimhse shuntasach ama idir tabhairt i gcrích an chonartha agus feidhmiú an chirt tarraingt siar dá bhforáiltear in Airteagal 14(1) den Treoir sin, gur bhain an tomhaltóir mí-úsáid as an gceart sin i gcás nár áiríodh ceann de na sonraí sainordaitheacha dá dtagraítear in Airteagal 10(2) den Treoir sin sa chomhaontú creidmheasa agus nár cuireadh in iúl go cuí é ina dhiaidh sin, gan beann ar cé acu a bhí nó nach raibh an tomhaltóir sin ar an eolas go raibh a cheart tarraingt siar ann (breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bank agus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, mír 127).
291
Mar sin féin, ní mór a shonrú i ndáil leis sin, i gcomhréir leis an bhfreagra a thug an Chúirt i mír 267 den bhreithiúnas seo, nach féidir le creidiúnaí a phléadáil go bhfuil feidhmiú an chirt tarraingt siar éagórach nuair, i gcás ina mbeidh faisnéis neamhiomlán nó mhícheart sa chonradh, nach féidir tús a chur leis an tréimhse tarraingthe siar toisc go suitear go ndearna cineál neamhiomlán nó mícheart na faisnéise sin difear do chumas an tomhaltóra measúnú a dhéanamh ar mhéid a cheart agus a oibleagáidí faoi Threoir 2008/48 agus ar a chinneadh an conradh a thabhairt i gcrích.
292
I bhfianaise na mbreithnithe thuas, is é an freagra ar an gceathrú ceist, fo-cheist(a) go (d) i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21 go gcaithfear Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a léiriú mar ní a chiallaíonn go bhfuil díothú an chirt tarraingt siar i gceist le lánfheidhmiú an chomhaontaithe creidmheasa. Thairis sin, ní féidir leis an gcreidiúnaí a phléadáil go bailí, mar gheall ar iompar an tomhaltóra idir tabhairt i gcrích an chonartha agus feidhmiú an chirt tarraingt siar nó fiú tar éis an fheidhmithe sin, gur bhain an tomhaltóir mí-úsáid as an gceart sin i gcás, mar gheall ar fhaisnéis neamhiomlán nó mhícheart sa chomhaontú creidmheasa, de shárú ar Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48, nár cuireadh tús leis an tréimhse tarraingthe siar toisc go suitear go ndearna an cineál neamhiomlán nó mícheart sin difear do chumas an tomhaltóra measúnú a dhéanamh ar mhéid a cheart agus a oibleagáidí faoi Threoir 2008/48 agus ar a chinneadh an comhaontú a thabhairt i gcrích.
An tríú ceist, fo-cheist (a) go (d) i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21
293
Leis an tríú ceist, fo-cheist (a) go (d) i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Treoir 2008/48 a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar an gcreidiúnaí a bheith in ann, i gcás ina bhfeidhmíonn an tomhaltóir a cheart tarraingt siar i gcomhréir le hAirteagal 14(1) den Treoir sin, pléadáil go bhfuil cosc ama ar an gceart sin faoi rialacha an dlí náisiúnta, lena n‑áirítear i gcás nach raibh an tomhaltóir ar an eolas faoi choinneáil an chirt sin agus/nó i gcás nár cuireadh ceann amháin ar a laghad de na sonraí sainordaitheacha dá dtagraítear in Airteagal 10(2) den Treoir sin san áireamh sa chomhaontú creidmheasa nó go raibh sé curtha san áireamh ann go neamhiomlán nó go mícheart gan é a bheith curtha in iúl go cuí ina dhiaidh sin.
294
Chun an cheist sin a fhreagairt, ba cheart a mheabhrú, mar is léir ó phointe (b) den dara fomhír d’Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48, nach dtosaíonn an tréimhse tarraingt siar 14 lá féilire ag rith ach amháin nuair a bheidh an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10 den Treoir sin tarchurtha chuig an tomhaltóir, más déanaí an tarchur sin ná an dáta ar tugadh an comhaontú creidmheasa i gcrích. Liostaítear in Airteagal 10 an fhaisnéis atá le tabhairt ar bhealach soiléir agus beacht i gcomhaontuithe creidmheasa.
295
Ba cheart a mheabhrú gur léir ó Airteagal 22(1) de Threoir 2008/48, arna léiriú i bhfianaise aithrisí 9 agus 10 de, maidir le comhaontuithe creidmheasa a thagann faoi raon feidhme na Treorach sin, go bhforáiltear leis an Treoir sin do chomhchuibhiú iomlán agus, mar is léir ó cheannteideal Airteagal 22, go bhfuil sé éigeantach. Dá bhrí sin, sna hábhair a chumhdaítear go sonrach leis an gcomhchuibhiú sin, ní údaraítear do na Ballstáit forálacha náisiúnta a choinneáil ná a thabhairt isteach seachas na forálacha sin a leagtar síos sa Treoir sin (breithiúnas an 9 Márta 2023, Sogefinancement, C‑50/22, EU:C:2023:177, mír 27 agus an cásdlí dá dtagraítear).
296
Chinn an Chúirt cheana féin go bhfuil na coinníollacha ama a bhaineann le feidhmiú a chirt tarraingt siar ag an tomhaltóir laistigh de raon feidhme an chomhchuibhithe arna chur i gcrích le hAirteagal 14 de Threoir 2008/48 agus, dá bhrí sin, ós rud é nach bhforáiltear leis an Treoir sin d’aon teorainn ama ar fheidhmiú a chirt tarraingt siar ag an tomhaltóir i gcás nár tarchuireadh an fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 10 den Treoir sin chuige ar bhealach neamhiomlán nó mícheart agus, i gcomhréir leis an bhfreagra a thugtar i mír 267 thuas, nach féidir teorainn den sórt sin, amhail an teorainn sin a thiocfadh as teorannú, a fhorchur laistigh de Bhallstát, le reachtaíocht náisiúnta, i gcomhréir leis an bhfreagra a thugtar i mír 267 thuas (féach, chuige sin, breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Volkswagen Bank agus páirtithe eile, C‑33/20, C‑155/20 agus C‑187/20, EU:C:2021:736, míreanna 116 agus 117).
297
Sna himthosca sin agus chun ceisteanna na cúirte a rinne an tarchur a fhreagairt, ní bhaineann sé le hábhar an eascraíonn rialacha an dlí náisiúnta atá i gceist as dlí a ghlac parlaimint an Bhallstáit lena mbaineann, cibé acu an raibh nó nach raibh an tomhaltóir ar an eolas go raibh a cheart chun tarraingt siar fós ann agus an raibh an creidiúnaí in ann tús a chur leis an tréimhse tarraingthe siar tríd an bhfaisnéis atá ar iarraidh, neamhiomlán nó mícheart a chur ar fáil.
298
Is amhlaidh atá maidir leis an bhfíric a chuir Rialtas na Gearmáine ar aghaidh ina chuid barúlacha i scríbhinn go n‑éilíonn an tréimhse theorann, faoi dhlí na Gearmáine, ní hamháin go dtéann tréimhse áirithe ama in éag, ach go n‑éilíonn sí freisin imthosca fíorasacha a léiríonn go bhfuil feidhmiú an chirt lena mbaineann mí-úsáideach. Eascraíonn sé as an bhfreagra a thugtar i mír 293 den bhreithiúnas seo go n‑eisiatar éagóir den sórt sin i gcás amhail an cás a thuairiscítear i mír 297 den bhreithiúnas sin.
299
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, is é an freagra ar an tríú ceist, fo-cheist (a) go (d) i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21 nach mór Treoir 2008/48 a léirmhíniú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar an gcreidiúnaí a bheith in ann, i gcás ina bhfeidhmíonn an tomhaltóir a cheart tarraingt siar i gcomhréir le hAirteagal 14(1) den Treoir sin, pléadáil go bhfuil cosc ama ar an gceart sin faoi rialacha an dlí náisiúnta, i gcás nach raibh ar a laghad ceann amháin de na sonraí sainordaitheacha dá dtagraítear in Airteagal 10(2) den Treoir sin san áireamh sa chomhaontú creidmheasa nó gur cuireadh san áireamh ann é go neamhiomlán nó go mícheart gan é a bheith curtha in iúl go cuí ina dhiaidh sin agus, ar an gcúis sin, nár thosaigh an tréimhse tarraingthe siar a leagtar síos in Airteagal 14(1).
An cúigiú ceist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21
300
Leis an gcúigiú ceist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar an reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear, i gcás ina dtarraingeoidh an tomhaltóir siar ó chomhaontú creidmheasa nasctha, de réir bhrí Airteagal 3(n) den Treoir sin, nach mór dó na hearraí a mhaoinítear leis an gcreidmheas a thabhairt ar ais nó fógra a thabhairt don chreidiúnaí an mhaoin sin a aisghabháil sula mbeidh sé in ann aisíocaíocht na dtráthchodanna míosúla a íocadh faoin gcomhaontú creidmheasa a iarraidh agus a fháil, agus an aisíocaíocht sin á cur siar, i gcás ina ndéanfar agóid in aghaidh bhailíocht na tarraingthe siar ag an gcreidiúnaí, go dtí go dtabharfar an díospóid dhlíthiúil i gcrích go críochnaitheach.
301
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, faoi Airteagal 3(n) de Threoir 2008/48, go sainmhínítear ‘comhaontú creidmheasa nasctha’ mar chomhaontú creidmheasa faoina bhfónann an creidmheas i gceist go heisiach chun comhaontú a mhaoiniú a bhaineann, inter
alia, le soláthar earraí, amhail, sa chás seo, mótarfheithicil, ar choinníoll gur aonad gnó iad an dá chomhaontú sin ó thaobh oibiachtúil de.
302
Níl forálacha i dTreoir 2008/48, áfach, lena rialaítear na hiarmhairtí a bhaineann le tarraingt siar an tomhaltóra as comhaontú creidmheasa nasctha maidir leis an gcomhaontú chun earraí a sholáthar. Thairis sin, luaitear in aithris 35 den Treoir sin, gur cheart feidhm a bheith ag an treoir gan dochar d’aon fhorálacha de chuid na mBallstát lena rialaítear ábhair a bhaineann le hearraí a fháil ar ais a mhaoinítear leis an gcreidmheas nó le haon ábhair ghaolmhara eile.
303
In éagmais rialacha sonracha an Aontais maidir leis an ábhar sin, is faoi dhlíchóras inmheánach na mBallstát a bhaineann rialacha mionsonraithe na nósanna imeachta maidir le cosaint na gceart faoi Threoir 2008/48 a chur chun feidhme, de bhua phrionsabal neamhspleáchas nós imeachta na mBallstát. Mar sin féin, ní fhéadfaidh na rialacha mionsonraithe sin a bheith níos lú fabhair ná na rialacha lena rialaítear cásanna inmheánacha comhchosúla (prionsabal na coibhéise) ná a bheith réitithe ar shlí a fhágfaidh go mbeidh sé dodhéanta nó ródheacair na cearta a thugtar i ndlíchóras an Aontais a fheidhmiú (prionsabal na héifeachtachta) (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Meitheamh 2021, BNP ParibasPersonal Finance, C‑776/19 go C‑782/19, EU:C:2021:470, mír 27 agus an cásdlí dá dtagraítear).
304
Maidir le prionsabal na héifeachtachta, arb é an t‑aon phrionsabal ábhartha é sna cásanna seo, leanann sé ó chásdlí na Cúirte nach mór gach cás ina n‑eascraíonn an cheist maidir le cibé an bhfuil foráil náisiúnta nós imeachta dodhéanta nó ródheacair dlí an Aontais a chur i bhfeidhm a anailísiú trí thagairt do ról na forála sin sa nós imeachta ina iomláine agus do dhul chun cinn agus do ghnéithe speisialta an nós imeachta sin os comhair na gcomhlachtaí náisiúnta éagsúla. Sa chomhthéacs sin, ní mór, i gcás inarb iomchuí, bunphrionsabail an chórais bhreithiúnaigh náisiúnta a chur san áireamh, amhail cearta na cosanta a chosaint, prionsabal na deimhneachta dlíthiúla agus seoladh cuí na n‑imeachtaí (féach, chuige sin, breithiúnais an 10 Meitheamh 2021, BNP Paribas Personal Finance, C‑776/19 go C‑782/19, EU:C:2021:470, mír 28 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 17 Bealtaine 2022, Unicaja Banco, C‑869/19, EU:C:2022:397, mír 28 agus an cásdlí dá dtagraítear).
305
Sa chás sin, is léir ó na horduithe tagartha go gceanglaítear i gcónaí ar an tomhaltóir, faoi dhlí na Gearmáine, nuair a tharraingíonn sé siar ó chomhaontú creidmheasa, na hearraí a mhaoinítear leis an gcomhaontú sin a thabhairt ar ais don chreidiúnaí nó fógra a thabhairt don chreidiúnaí na hearraí sin a aisghabháil chun go mbeidh sé in ann na tráthchodanna míosúla a íocadh faoin gcomhaontú sin a éileamh agus aisíocaíocht a fháil ina leith, lena n‑áirítear i gcás ina ndíospóideann an creidiúnaí bailíocht na tarraingthe siar agus ní mór don tomhaltóir ansin, trí mhodhanna breithiúnacha, caingean aisíocaíochta a thabhairt agus fanacht le toradh na gníomhaíochta sin chun aisíocaíocht na dtráthchodanna míosúla a fháil, má éiríonn leis.
306
Faoi réir na bhfíoruithe atá le déanamh ag an gcúirt a rinne an tarchur, ní mór a chinneadh go bhfágann rialacha nós imeachta den sórt sin lena rialaítear na héifeachtaí dlíthiúla a ghabhann le feidhmiú an chirt tarraingt siar dá bhforáiltear in Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48 go bhfuil sé dodhéanta nó ródheacair i gcleachtas an ceart sin a fheidhmiú nuair a bhíonn ar an tomhaltóir na hearraí a mhaoinítear leis an gcreidmheas a thabhairt ar ais nó fógra a thabhairt don chreidiúnaí na hearraí sin a aisghabháil gan oibleagáid a bheith ar an gcreidiúnaí sin, ag an am céanna, tráthchodanna míosúla an chreidmheasa a d’íoc an tomhaltóir cheana a aisíoc.
307
I bhfianaise na mbreithnithe sin roimhe seo, is é an freagra ar an gcúigiú ceist i gCásanna C‑47/21 agus C‑232/21 go gcaithfear Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48, arna léamh in éineacht le prionsabal na héifeachtachta, a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear, i gcás ina dtarraingeoidh an tomhaltóir siar ó chonradh creidmheasa nasctha, de réir bhrí Airteagal 3(n) den Treoir sin, nach mór dó na hearraí a mhaoinítear leis an gcreidmheas a thabhairt ar ais don chreidiúnaí nó fógra a thabhairt don chreidiúnaí an mhaoin sin a aisghabháil gan oibleagáid a bheith ar an gcreidiúnaí, ag an am céanna, tráthchodanna míosúla an chreidmheasa a d’íoc an tomhaltóir cheana a aisíoc.
Costais
308
Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Mór-Dhlísheomra) mar seo a leanas:
1.
Maidir le hAirteagal 2(6) de Threoir 2011/83/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Deireadh Fómhair 2011 maidir le cearta tomhaltóirí, lena leasaítear Treoir 93/13/CEE ón gComhairle agus Treoir 1999/44/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle agus lena n‑aisghairtear Treoir 85/577/CEE ón gComhairle agus Treoir 97/7/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, arna léamh i gcomhair le hAirteagal 3(1) de Threoir 2011/83,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
tagann comhaontú léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil, arb é is príomhthréith dó nach bhforáiltear leis an gconradh sin ná le conradh ar leith go gceanglaítear ar an tomhaltóir an fheithicil a cheannach ar dhul in éag an chonartha, go dtagann sé faoi raon feidhme na Treorach sin, mar ‘c[h]onradh seirbhíse’ de réir bhrí Airteagal 2(6) de. Ar an taobh eile, ní thagann conradh den sórt sin faoi raon feidhme Threoir 2002/65/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 23 Meán Fómhair maidir le cianmhargú seirbhísí airgeadais tomhaltóirí agus lena leasaítear Treoir 90/619/CEE ón gComhairle agus Treoir 97/7/CE agus Treoir 98/27/CE ná Treoir 2008/48/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 23 Aibreán 2008, maidir le comhaontuithe creidmheasa le haghaidh tomhaltóirí agus lena n‑aisghairtear Treoir 87/102/CEE ón gComhairle.
2.
Maidir le hAirteagal 2(7) de Threoir 2011/83,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
ní féidir conradh seirbhíse, de réir bhrí Airteagal 2(6) den Treoir sin, a tugadh i gcrích idir tomhaltóir agus trádálaí a úsáideann modh cianchumarsáide, a aicmiú mar ‘c[h]ianchonradh’ de réir bhrí na chéad fhorálacha sin, i gcás ina raibh céim na caibidlíochta roimh thabhairt i gcrích an chonartha a rinneadh i láthair fhisiciúil chomhuaineach an tomhaltóra agus idirghabhálaí atá ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí agus ar lena linn a fuair an tomhaltóir sin ón idirghabhálaí sin, chun críocha na caibidlíochta sin, an fhaisnéis go léir dá dtagraítear in Airteagal 6 den Treoir sin agus bhí sé in ann ceisteanna a chur ar an idirghabhálaí sin faoin gconradh a bhí beartaithe nó faoin tairiscint atá beartaithe, chun aon éiginnteacht maidir le raon feidhme aon rannpháirtíochta conarthaí leis an trádálaí a dhíchur.
3.
Maidir le hAirteagal 2(8)(a) de Threoir 2011/83,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
ní féidir conradh seirbhíse, de réir bhrí Airteagal 2(6) den Treoir sin, arna thabhairt i gcrích idir tomhaltóir agus trádálaí, a aicmiú mar ‘c[h]onradh seacháitribh’ de réir bhrí na chéad fhorálacha sin, más rud é, le linn na céime mar ullmhúchán chun an conradh a thabhairt i gcrích trí chianchumarsáid, gur thaistil an tomhaltóir chuig áitreabh gnó idirghabhálaí a bhí ag gníomhú in ainm nó thar ceann an trádálaí chun an conradh sin a chaibidliú ach atá ag feidhmiú i réimse gníomhaíochta seachas an trádálaí sin, ar choinníoll go bhféadfadh an tomhaltóir sin, mar ghnáth-thomhaltóir, atá réasúnta maith ar an eolas agus réasúnta géarchúiseach agus cáiréiseach, a bheith ag súil leis, trí chuairt a thabhairt ar áitreabh gnó an idirghabhálaí, go bhféadfadh an tomhaltóir sin a bheith ina ábhar do shirtheoireacht tráchtála ag an trádálaí chun conradh seirbhíse a chaibidliú agus a thabhairt i gcrích leis an trádálaí agus go bhféadfadh sé a thuiscint go héasca freisin go raibh an t‑idirghabhálaí sin ag gníomhú in ainm an trádálaí nó thar a cheann.
4.
Maidir le hAirteagal 16(l) de Threoir 2011/83,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
cumhdaítear an eisceacht ar an gceart chun tarraingt siar a leagtar síos san fhoráil sin do chianchonarthaí nó do chonarthaí seacháitribh a thagann faoi raon feidhme na Treorach sin agus a bhaineann le seirbhísí carranna ar cíos a bhfuil dáta sonrach nó tréimhse shonrach feidhmíochta acu comhaontú léasaithe a bhaineann le mótarfheithicil a thugtar i gcrích idir trádálaí agus tomhaltóir agus a aicmítear mar chianchonradh nó conradh seirbhíse seacháitribh de réir bhrí na Treorach sin, ós rud é gurb é príomhchuspóir an chonartha sin cead a thabhairt don tomhaltóir feithicil a úsáid don tréimhse shonrach i gcomaoin íocaíocht rialta suimeanna airgid dá bhforáiltear sa chonradh sin.
5.
Maidir le hAirteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
cuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena mbunaítear toimhde dhlíthiúil go gcomhlíonann an trádálaí a oibleagáid an tomhaltóir a chur ar an eolas faoina cheart tarraingt siar, i gcás ina dtagraíonn an trádálaí sin, i gconradh, d’fhorálacha náisiúnta a thagraíonn iad féin do shamhail d’fhaisnéis rialála ina leith sin, agus téarmaí atá sa tsamhail sin á n‑úsáid aige nach gcomhlíonann ceanglais na forála sin den Treoir. Mura féidir an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist a léiriú ar bhealach atá comhsheasmhach le Treoir 2008/48, ní cheanglaítear ar chúirt náisiúnta a éisteann díospóid idir daoine aonair amháin, ar bhonn dhlí an Aontais amháin, an reachtaíocht sin a dhífheidhmiú, gan dochar don fhéidearthacht atá ag an gcúirt neamhaird a thabhairt uirthi ar bhonn a dlí baile agus, ina éagmais sin, ar cheart an pháirtí a ndearnadh díobháil dó de dheasca neamh-chomhlíonadh an dlí náisiúnta le dlí an Aontais cúiteamh a lorg as an damáiste a d’fhulaing sí dá bharr sin.
6.
Maidir le hAirteagal 10(2)(p) de Threoir 2008/48, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 14(3)(b) den Treoir sin,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
ní féidir méid an úis laethúil nach mór a shonrú i gcomhaontú creidmheasa de bhun na forála sin, is infheidhme i gcás ina bhfeidhmeoidh an tomhaltóir an ceart chun tarraingt siar, dul thar an méid a eascraíonn as an ráta iasachta conarthach a comhaontaíodh sa chomhaontú sin. Ní mór an t‑eolas a sholáthraítear sa chonradh maidir le méid an leasa laethúil a chur in iúl ar bhealach soiléir agus gonta ionas go mbeidh sé saor, go háirithe, arna léamh in éineacht le heolas eile, ó aon chontrárthacht a d’fhéadfadh a bheith ann go hoibiachtúil gnáth-thomhaltóir a chur ar míthreoir atá réasúnta maith ar an eolas agus réasúnta géarchúiseach agus cáiréiseach maidir leis an méid úis laethúil a bheidh air a íoc sa deireadh. In éagmais eolas den sórt sin, níl aon ús laethúil dlite.
7.
Maidir le hAirteagal 10(2)(t) de Threoir 2008/48,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
ní mór a lua i gcomhaontú creidmheasa an fhaisnéis riachtanach a bhaineann leis na nósanna imeachta gearáin nó sásaimh lasmuigh den chúirt atá ar fáil don tomhaltóir agus, i gcás inarb iomchuí, an costas a bhaineann le gach ceann acu, go gcaithfear an gearán nó an leigheas a chur isteach tríd an bpost nó trí mheán leictreonach, an seoladh fisiciúil nó leictreonach a bhfuil an gearán nó an leigheas le seoladh chuige agus na coinníollacha foirmiúla eile a bhfuil an gearán nó an leigheas faoina réir, agus tuigtear go bhfuil tagairt shimplí sa chomhaontú creidmheasa do Rialachán nós imeachta atá ar fáil ar iarraidh nó ar réiteach ar an idirlíon nó nach bhfuil rochtain leordhóthanach ar an doiciméad sin.
8.
Maidir le hAirteagal 10(2)(r) de Threoir 2008/48,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
caithfidh comhaontú creidmheasa, i bprionsabal, d’fhonn an cúiteamh a bheidh dlite a ríomh i gcás luath-aisíocaíocht na hiasachta, an modh a léiriú chun an cúiteamh sin a ríomh ar bhealach nithiúil agus sothuigthe i gcás meántomhaltóir atá réasúnta maith ar an eolas agus réasúnta géarchúiseach agus cáiréiseach ionas go bhféadfaidh sé an méid cúitimh atá dlite i gcás aisíoc luath a chinneadh ar bhonn na faisnéise a sholáthraítear sa chomhaontú sin. É sin ráite, fiú in éagmais léiriú nithiúil agus sothuigthe ar an modh ríofa, féadfaidh conradh den sórt sin an oibleagáid a leagtar síos san fhoráil sin a chomhlíonadh ar choinníoll go bhfuil eilimintí eile ann a chuirfidh ar chumas an tomhaltóra méid an chúitimh lena mbaineann a chinneadh go héasca, go háirithe uasmhéid an chúitimh sin, a bheidh air a íoc i gcás aisíoc luath na hiasachta.
9.
Maidir leis an dara fomhír d’Airteagal 14(1)(b) de Threoir 2008/48,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
i gcás ina gcuireann an creidiúnaí faisnéis ar fáil don tomhaltóir de bhun Airteagal 10(2), is léir go bhfuil an Treoir sin neamhiomlán nó mícheart, ní chuirfear tús leis an tréimhse tarraingthe siar ach amháin más rud é nach dócha go ndéanfaidh cineál neamhiomlán nó mícheart na faisnéise sin difear do chumas an tomhaltóra measúnú a dhéanamh ar mhéid a chearta agus a oibleagáidí faoin Treoir sin ná ar a chinneadh an conradh a thabhairt i gcrích agus, i gcás inarb iomchuí, nach bhféadfaidh sé a chearta a fheidhmiú, go bunúsach, faoi na coinníollacha céanna a bheadh i bhfeidhm dá gcuirfí an fhaisnéis sin ar fáil ar bhealach iomlán cruinn.
10.
Maidir le hAirteagal 10(2)(l) de Threoir 2008/48,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
ní mór a shonrú i gcomhaontú creidmheasa, i bhfoirm céatadán sonrach, an ráta úis mainneachtana is infheidhme tráth a thugtar an comhaontú i gcrích agus ní mór dó cur síos sonrach a dhéanamh ar an sásra chun an ráta sin a choigeartú. I gcás ina gcinntear an ráta sin ar bhonn ráta tagartha a athraíonn le himeacht ama, ní mór don chomhaontú creidmheasa an ráta úis tagartha is infheidhme ar an dáta ar tugadh an comhaontú i gcrích a lua, agus é á shonrú nach mór an modh chun an ráta úis mainneachtana a ríomh ar bhonn an ráta úis tagartha a leagan amach sa chonradh ar bhealach a thuigfidh meántomhaltóir gan saineolas airgeadais ionas gur féidir leis an tomhaltóir sin an ráta úis mainneachtana a ríomh ar bhonn na faisnéise a sholáthraítear sa chonradh céanna. Thairis sin, ní mór don chomhaontú creidmheasa minicíocht an mhodhnaithe ar an ráta úis tagartha sin a thaispeáint, fiú má chinntear sin le forálacha náisiúnta.
11.
Foráiltear mar a leanas in Airteagal 14(1) de Threoir 2008/48,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
tá díothú an chirt tarraingt siar i gceist le lánfheidhmiú an chomhaontaithe creidmheasa. Thairis sin, ní féidir leis an gcreidiúnaí a phléadáil go bailí, mar gheall ar iompar an tomhaltóra idir tabhairt i gcrích an chonartha agus feidhmiú an chirt tarraingt siar nó fiú tar éis an fheidhmithe sin, gur bhain an tomhaltóir mí-úsáid as an gceart sin i gcás, mar gheall ar fhaisnéis neamhiomlán nó mhícheart sa chomhaontú creidmheasa, de shárú ar Airteagal 10(2) de Threoir 2008/48, nár cuireadh tús leis an tréimhse tarraingthe siar toisc go suitear go ndearna an cineál neamhiomlán nó mícheart sin difear do chumas an tomhaltóra measúnú a dhéanamh ar mhéid a cheart agus a oibleagáidí faoi Threoir 2008/48 agus ar a chinneadh an comhaontú a thabhairt i gcrích.
12.
Maidir le Treoir 2008/48,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
cuirtear cosc leis ar an gcreidiúnaí a bheith in ann, i gcás ina bhfeidhmíonn an tomhaltóir a cheart tarraingt siar i gcomhréir le hAirteagal 14(1) den Treoir sin, pléadáil go bhfuil cosc ama ar an gceart sin faoi rialacha an dlí náisiúnta, i gcás nach raibh ar a laghad ceann amháin de na sonraí sainordaitheacha dá dtagraítear in Airteagal 10(2) den Treoir sin san áireamh sa chomhaontú creidmheasa nó gur cuireadh san áireamh ann é go neamhiomlán nó go mícheart gan é a bheith curtha in iúl go cuí ina dhiaidh sin agus, ar an gcúis sin, nár thosaigh an tréimhse tarraingthe siar a leagtar síos in Airteagal 14(1).
13.
Maidir le hAirteagal 14(1) de Threoir 2008/48, arna léamh in éineacht le prionsabal na héifeachtachta,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
cuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear, i gcás ina dtarraingeoidh an tomhaltóir siar ó chonradh creidmheasa nasctha, de réir bhrí Airteagal 3(n) den Treoir sin, nach mór dó na hearraí a mhaoinítear leis an gcreidmheas a thabhairt ar ais don chreidiúnaí nó fógra a thabhairt don chreidiúnaí an mhaoin sin a aisghabháil gan oibleagáid a bheith ar an gcreidiúnaí, ag an am céanna, tráthchodanna míosúla an chreidmheasa a d’íoc an tomhaltóir cheana a aisíoc.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Ghearmáinis.