61994TO0066_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση T-66/94,
Auditel Srl, εταιρία ιταλικού δικαίου, με έδρα το Μιλάνο (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους Giuseppe Sena και Paola Tarchini, δικηγόρους Μιλάνου, Mario Siragusa, δικηγόρο Ρώμης, Giuseppe Scassellati Sforzolini και Francesca Maria Moretti, δικηγόρους Βολώνιας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των Elvinger, Hoss & Prussen, 15, Cote d' Eich,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τον Giuliano Marenco, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, επικουρούμενο από τον Alberto Dal Ferro, δικηγόρο Vicence, με αντίκλητο στο Λουμεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση των άρθρων 1 και 2 της αποφάσεως 93/668/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με τη διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (IV/32.031 * Auditel, EE 1993, L 306, σ. 50),
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (τέταρτο πενταμελές τμήμα),
συγκείμενο από τους K. Lenaerts, Πρόεδρο, R. Schintgen, C. P. Briet, R. Garcia-Valdecasas και C. W. Bellamy, δικαστές,
Γραμματέας: H. Jung
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 13 Ιουνίου 1994, η D & Β Marketing Information Services SpA (στο εξής: D & Β ή αιτούμενη την παρέμβαση), εταιρία ιταλικού δικαίου, με έδρα το Corsico (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τον Brian Hartnett, του Δικηγορικού Συλλόγου της Ιρλανδίας, και τον Egidio Rinaldi, δικηγόρο Μιλάνου, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των Arendt και Medernach, 8-10, rue Mathias Hardt, ζήτησε να παρέμβει στην υπόθεση Τ-66/94 προς στήριξη των αιτημάτων της καθής. Η αιτούμενη την παρέμβαση υπέβαλε περαιτέρω αίτημα προκειμένου να της επιτραπεί να κάνει χρήση της αγγλικής γλώσσας στα πλαίσια τόσο της έγγραφης όσο και της προφορικής διαδικασίας.
2 Η αίτηση παρεμβάσεως υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 115 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου και κατ' εφαρμογήν του άρθρου 37, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού (ΕΚ) του Δικαστηρίου, τυγχάνοντος εφαρμογής, δυνάμει του άρθρου 46, πρώτο εδάφιο αυτού, στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία.
3 Με το από 13 Ιουνίου 1994 έγγραφο του Γραμματέα, τα αιτήματα κοινοποιήθηκαν στους διαδίκους σύμφωνα με το άρθρο 116 του Κανονισμού Διαδικασίας. Οι διάδικοι υπέβαλαν στις 19 Ιουλίου 1994 τις παρατηρήσεις τους επί των ανωτέρω αιτημάτων, ενώ η προσφεύγουσα ζήτησε, εξάλλου, εμπιστευτική μεταχείριση για ορισμένα έγγραφα του φακέλου της σε περίπτωση ευδοκιμήσεως της αιτήσεως παρεμβάσεως. Με έγγραφο της 5ης Σεπτεμβρίου 1994, η καθής διευκρίνισε ότι δεν διαφωνούσε με το υποβληθέν από την προσφεύγουσα αίτημα για εμπιστευτική μεταχείριση.
4 Ο Πρόεδρος παρέπεμψε την αίτηση παρεμβάσεως στο Πρωτοδικείο (τέταρτο πενταμελές τμήμα) υπό τις προβλεπόμενες στο άρθρο 116, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας προϋποθέσεις.
Το ιστορικό
5 Η Auditel Srl (στο εξής: Auditel), προσφεύγουσα, είναι εταιρία ιταλικού δικαίου της οποίας μέλη είναι όλα τα ιταλικά τηλεοπτικά δίκτυα, δημόσια και ιδιωτικά, καθώς και οι ενώσεις διαφημιστών και διαφημιζομένων, με εταιρικό σκοπό την αντικειμενική και αμερόληπτη καταγραφή και συστηματική διάδοση των στοιχείων που αφορούν την παρακολούθηση των τηλεοπτικών εκπομπών.
6 Παράλληλα με τη σύσταση της εταιρίας Auditel, οι μέτοχοι συνήψαν σύμβαση, το άρθρο 11 της οποίας προβλέπει ότι "οι εταίροι της Auditel αναλαμβάνουν την υποχρέωση, σε ό,τι μπορεί να έχει σημασία από διαφημιστική ή εμπορική άποψη, να χρησιμοποιούν αποκλειστικά τις υπηρεσίες της Auditel και να αναγνωρίζουν ως έγκυρα μόνον τα στοιχεία που προέρχονται από τις καταστάσεις [πίνακες] και έρευνες της Auditel". Κατά την Auditel, ο σκοπός του άρθρου 11 συνίστατο στην αποφυγή της διαμάχης ως προς τους δείκτες ακροαματικότητας μεταξύ των τηλεοπτικών σταθμών.
7 Τέλος, η Auditel συνήψε με την AGB Italia SpA (στο εξής: AGB) σύμβαση με αντικείμενο την υλοποίηση και διαχείριση, εκ μέρους της AGB και για λογαριασμό της Auditel, ολοκλήρου του συστήματος καταγραφής των δεικτών ακροαματικότητας.
8 Η Auditel κοινοποίησε τις εν λόγω τρεις συμφωνίες στην Επιτροπή τον Σεπτέμβριο του 1986.
9 Το άρθρο 11 της συμβάσεως μεταξύ των μετόχων της Auditel τροποποιήθηκε δύο φορές κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας με σκοπό τον περιορισμό της εκτάσεώς του, ενώ τελικά καταργήθηκε στις 24 Ιουλίου 1993.
10 Τον Ιούνιο του 1987 η AC Nielsen Italia SpA (στο εξής: Nielsen), εταιρία ειδικευμένη στις μελέτες και έρευνες αγοράς, υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή, ισχυριζόμενη, ιδίως, ότι η παραχώρηση αποκλειστικότητας με τη σύμβαση AGB/Auditel και η επιβληθείσα στα μέλη της Auditel υποχρέωση δυνάμει του άρθρου 11 της συμβάσεως συνιστούν παράβαση του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΟΚ (που κατέστη Συνθήκη ΕΚ, στο εξής: Συνθήκη). Η Nielsen υποστήριξε επίσης ότι το άρθρο 11 της συμβάσεως προσέδιδε στην Auditel δεσπόζουσα θέση στην αγορά των στοιχείων βάσεως των δεικτών ακροαματικότητας της οποίας θα προέβαινε σε κατάχρηση.
11 Στις 24 Νοεμβρίου 1993 η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 93/668/ΕΚ, σχετικά με τη διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (IV/32.031 * Auditel, EE 1993, L 306, σ. 50), σύμφωνα με την οποία:
* μέχρι την επίσημη κατάργησή του στις 24 Ιουλίου 1993, το άρθρο 11 της συμβάσεως μεταξύ των μελών της Auditel συνιστούσε παράβαση του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης (άρθρο 1 της αποφάσεως),
* δεν έγινε δεκτή η δυνάμει του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης αίτηση απαλλαγής αφορώσα το άρθρο 11 της συμβάσεως (άρθρο 2 της αποφάσεως),
* δεν συνέτρεχε λόγος επεμβάσεως της Επιτροπής, δυνάμει των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης, ως προς τη συστατική πράξη και το καταστατικό της εταιρίας Auditel, τις συμβάσεις μεταξύ Auditel και AGB, τις διατάξεις της συμβάσεως που εξακολουθούν να ισχύουν και ως προς τη
συμπεριφορά της Auditel στην αγορά (άρθρο 3 της αποφάσεως).
12 Η Auditel άσκησε προσφυγή ακυρώσεως (υπόθεση Τ-66/94) των άρθρων 1 και 2 της αποφάσεως.
Επί της αιτήσεως παρεμβάσεως
Επιχειρηματολογία των διαδίκων
13 Η αιτούμενη την παρέμβαση επικαλείται, κατ' ουσίαν, τρεις λόγους, οι οποίοι, κατά την άποψή της, δικαιολογούν το συμφέρον της για την επίλυση της διαφοράς.
14 Πρώτον, διευκρινίζει ότι διαδέχθηκε τη Nielsen, η οποία είχε υποβάλει καταγγελία δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτου κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25, στο εξής: κανονισμός 17), στα πλαίσια της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Προσθέτει ότι κλήθηκε να συμμετάσχει στην ενώπιον της Επιτροπής ακρόαση και παρέσχε αποδεικτικά στοιχεία για τις αντίθετες προς τον ανταγωνισμό συνέπειες της συμβάσεως μεταξύ των μελών της Auditel. 'Οπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου (απόφαση της 6ης Μαρτίου 1974 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 6/73 και 7/73, Istituto Chemioterapico Italiano και Commercial Solvents κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1974, σ. 113), ο καταγγέλλων επιτρέπεται να παρέμβει σε υποθέσεις, όπως η προκείμενη, στα πλαίσια της οποίας η προσβαλλόμενη απόφαση επιφύλαξε ευνοϊκή συνέχεια στην καταγγελία του.
15 Δεύτερον, η D & Β ισχυρίζεται ότι οι επίδικες συμφωνίες έχουν άμεσο αποτέλεσμα επί της ανταγωνιστικής θέσεώς της. Επειδή ασκεί δραστηριότητα στον τομέα των μελετών και ερευνών της αγοράς, καθώς και στον τομέα των υπηρεσιών σχετικά με την προώθηση προϊόντων και τη διαφήμιση, βρίσκεται σε ευθεία ανταγωνιστική θέση έναντι της AGB, στην οποία η Auditel ανέθεσε την οργάνωση και διαχείριση του συστήματος Auditel περί μετρήσεως της ακροαματικότητας, αναλύσεως και διαχειρίσεως των συλλεγομένων για λογαριασμό της Auditel και των μελών της στοιχείων. Το άρθρο 11 της συμβάσεως, το οποίο ορίζει ότι "οι εταίροι της Auditel αναλαμβάνουν την υποχρέωση, σε ό,τι μπορεί να έχει σημασία από διαφημιστική ή εμπορική άποψη, να χρησιμοποιούν αποκλειστικά τις υπηρεσίες της Auditel και να αναγνωρίζουν ως έγκυρα μόνον τα στοιχεία που προέρχονται από τις καταστάσεις [πίνακες] και έρευνες της Auditel", δεν της επιτρέπει να προσφέρει ανταγωνιστικές υπηρεσίες, καθώς και μια σειρά προσθέτων και συναφών υπηρεσιών, στα μέλη της Auditel που εκπροσωπούν περίπου το 95 % της αγοράς των υπηρεσιών της.
16 Τέλος, η αιτούμενη την παρέμβαση δικαιολογεί το συμφέρον της για την επίλυση της διαφοράς από το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της παρέχει έρεισμα για την αγωγή που άσκησε κατ' αυτής η Auditel ενώπιον του Tribunale di Milano, καθώς και αποδεικτικό στοιχείο προς στήριξη της ανταγωγής της (απόφαση του Δικαστηρίου της 13ης Ιουλίου 1966 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 56/64 και 58/64, Consten και Grundig κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 363).
17 Με τις παρατηρήσεις επί της αιτήσεως παρεμβάσεως, η καθής υποστηρίζει ότι, ενόψει των λόγων που επικαλείται η D & Β, η τελευταία, υπό την ιδιότητά της ως διαδόχου της Nielsen, έχει άμεσο και πραγματικό συμφέρον συνδεόμενο με την επιφυλασσόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση τύχη, εφόσον τυχόν ακύρωση της αποφάσεως θίγει την κατάστασή της (διατάξεις του Πρωτοδικείου της 13ης Ιουνίου 1994 στην υπόθεση Τ-542/93, Reti Televisive Italiane κατά Επιτροπής του Δικαστηρίου της 25ης Οκτωβρίου 1978 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 209/78 έως 215/78 και 218/78, Van Landewyck κ.λπ. κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσες ακόμη στη Συλλογή).
18 Αντίθετα, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι, όπως προκύπτει από τα επιχειρήματα που προέβαλε η αιτούμενη την παρέμβαση, η τελευταία δεν έχει συμφέρον για την επίλυση της διαφοράς.
19 Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η αιτούμενη την παρέμβαση δεν εμφανίζεται, αλλ' ούτε είναι στην πραγματικότητα, ανταγωνιστική της Auditel, αλλά της AGB, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα δίκη, δεδομένου ότι η σύμβαση που συνήφθη μεταξύ Auditel και AGB αναγνωρίστηκε ότι συμβιβάζεται με τους κανόνες περί ανταγωνισμού, σύμφωνα με το άρθρο 3 της αποφάσεως, και ότι το άρθρο αυτό δεν προσβλήθηκε ενώπιον του Πρωτοδικείου. Το άρθρο 11 της συμβάσεως, το οποίο είναι και το μόνο επίδικο στα πλαίσια της εκκρεμούς προσφυγής, αφορά αποκλειστικά την αμιγώς εσωτερικού χαρακτήρα και περιορισμένης εκτάσεως υποχρέωση να γίνεται χρήση, για ορισμένους σκοπούς, μόνον των "απλών" στοιχείων που παρέχει η Auditel. Η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι η D & Β ουδέποτε αμφισβήτησε την περιεχόμενη στο εν λόγω άρθρο 11 υποχρέωση και δεν αντιλαμβάνεται πώς το εν λόγω άρθρο, το οποίο άλλωστε καταργήθηκε, μπορεί να προσλαμβάνει κεφαλαιώδη σημασία για την D & Β. Η προσφεύγουσα υποθέτει ότι στην πραγματικότητα η D & Β, η οποία δεν άσκησε προσφυγή κατά του άρθρου 3 της αποφάσεως, προσπαθεί, μέσω της παρεμβάσεως, να κάνει χρήση ενός ενδίκου μέσου στα πλαίσια του οποίου μπορεί να επικαλεστεί επιχειρήματα που, λόγω της εκπνοής της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής κατά του άρθρου 3 της αποφάσεως, δεν μπορούσαν πλέον να προβληθούν.
20 Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι το άρθρο 11 της συμβάσεως δεν εμπόδισε την αιτούμενη την παρέμβαση να παράσχει στα μέλη της Auditel ανταγωνιστικές ή συναφείς υπηρεσίες. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το άρθρο 11 δεν αφορούσε παρά τη χρήση των "απλών" στοιχείων και τούτο σε πολύ περιορισμένους τομείς, κατά τρόπον ώστε η D & Β να είναι σε θέση να διαθέτει στα μέλη της Auditel, αφενός, τις ίδιες καταγραφές "απλών" στοιχείων για όλες τις μη προβλεπόμενες στο άρθρο 11 χρήσεις και, αφετέρου, "σύνθετα" στοιχεία υπό οποιαδήποτε μορφή. Ενόψει του ότι τα "απλά" στοιχεία στερούνται οποιασδήποτε εμπορικής σημασίας στο μέτρο που δεν είχαν υποστεί επεξεργασία και ενόψει του ότι προσφέρθηκαν σε ευτελείς τιμές, πρέπει, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το άρθρο 11 δεν μπορούσε να έχει οποιαδήποτε επίπτωση στις οικονομικές σχέσεις μεταξύ των επιχειρηματιών.
21 'Οσον αφορά τη φερόμενη σχέση μεταξύ της υπό κρίση προσφυγής και της εκκρεμούς ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου διαδικασίας, η Auditel ισχυρίζεται ότι η εν λόγω εθνική διαδικασία που κινήθηκε με δική της πρωτοβουλία δεν αφορά ειδικά το άρθρο 11 της συμβάσεως, αλλά το σύνολο των συμφωνιών της Auditel και ότι, συνακόλουθα, το αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής δεν ταυτίζεται με τη "βάση της αγωγής" που εκκρεμεί ενώπιον του Tribunale di Milano. Προσθέτει ότι η ίδια η Επιτροπή χαρακτήρισε την εθνική δίκη ως χωριστή και ανεξάρτητη από την κοινοτική διαδικασία και ως αφορώσα ζητήματα που εν μέρει μόνον ταυτίζονται με τη δεύτερη.
22 Τέλος, η προσφεύγουσα είναι της γνώμης ότι η ιδιότητα της D & Β ως υποβαλούσας την καταγγελία ενώπιον της Επιτροπής δεν αρκεί για να στοιχειοθετήσει το συμφέρον της προς παρέμβαση και διευκρινίζει συναφώς ότι το γενεσιουργό αίτιο της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν είναι η καταγγελία, αλλά η κοινοποίηση των συμφωνιών στην οποία προέβη η ίδια η Auditel. Εξάλλου, η D & Β ουδέποτε προέβαλε, κατά την προσφεύγουσα, αντιρρήσεις όσον αφορά την υποχρέωση των μελών της Auditel να κάνουν χρήση των "απλών" στοιχείων που προέρχονται από την ίδια πηγή ούτε έναντι του περιεχομένου του άρθρου 11.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
23 Καταρχάς, πρέπει να υπομνησθεί ότι δεν αμφισβητείται ότι η αιτούμενη την παρέμβαση, ή τουλάχιστον η εταιρία Nielsen η οποία τη διαδέχθηκε, όχι μόνον υπέβαλε αίτηση δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού 17, αλλά συμμετέσχε ενεργά και στην ενώπιον της Επιτροπής διοικητική διαδικασία.
24 Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι η αιτούμενη την παρέμβαση ουδέποτε προέβαλε αντιρρήσεις έναντι του περιεχομένου του άρθρου 11 της συμβάσεως, η εκτίμηση του οποίου σε σχέση με τους κανόνες περί ανταγωνισμού της Συνθήκης αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής, στερείται προφανώς βάσεως. 'Οπως αναφέρεται στο σημείο 9 της αποφάσεως, η Nielsen υποστήριξε, μεταξύ άλλων, με την καταγγελία της ότι "η επιβληθείσα στα μέλη της Auditel υποχρέωση με το άρθρο 11 της συμβάσεως" συνιστά παράβαση του άρθρου 85. Ομοίως, κατά την ακρόαση ενώπιον της Επιτροπής, ο σύμβουλος της αιτουμένης την παρέμβαση επέμεινε διά μακρών στο γεγονός ότι "Article 11, which is the object of the Statement of Objections, is clearly one unjustifiable restriction of competition and one which both Nielsen and MTVS have been contesting since 1986" ("το άρθρο 11, το οποίο αποτελεί αντικείμενο της γνωστοποιήσεως των αντιρρήσεων, συνιστά προφανώς αδικαιολόγητο περιορισμό του ανταγωνισμού, αμφισβητούμενο ήδη από το 1986 από τις Nielsen και MTVS") (πρακτικά της ακροάσεως, σ. 11).
25 Πρέπει να υπογραμμισθεί περαιτέρω, όπως και η ίδια η προσφεύγουσα υπενθύμισε με την προσφυγή της, ότι η Auditel ενήγαγε τη Nielsen ενώπιον του Tribunale di Milano με σκοπό να ελεγχθεί η νομιμότητα των επιδίκων συμφωνιών από πλευράς κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού (προσφυγή, σ. 7) και ότι το επιληφθέν Tribunale ανέστειλε επανειλημμένα τη δίκη εν αναμονή των αποτελεσμάτων της έρευνας που διεξάγει η Επιτροπή (παράρτημα 12 της προσφυγής).
26 Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι, βάσει του άρθρου 37 του Οργανισμου (ΕΚ) του Δικαστηρίου, δικαιολογείται επαρκώς το συμφέρον της D & Β να υποστηρίξει την άποψη της καθής στην υπό κρίση διαφορά.
27 Το Πρωτοδικείο υπογραμμίζει περαιτέρω ότι ο φόβος που εξέφρασε η προσφεύγουσα ότι η αιτούμενη την παρέμβαση θα κάνει χρήση αυτής με σκοπό να αμφισβητήσει την επαρκή αιτιολογία τής περιεχομένης στο άρθρο 3 της αποφάσεως διαπιστώσεως, η οποία δεν αποτελεί αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής, είναι αβάσιμος, δεδομένου ότι τα αιτήματα του παρεμβαίνοντος έχουν ως αντικείμενο να στηρίξουν ή να αποδοκιμάσουν τα αιτήματα ενός από τους κυρίους διαδίκους της διαφοράς και ότι ο παρεμβαίνων δεν διαθέτει, συνακόλουθα, τη δυνατότητα να τροποποιήσει με οποιοδήποτε τρόπο το αντικείμενο της προσφυγής.
28 Υπό τις περιστάσεις αυτές, πρέπει να επιτραπεί η παρέμβαση της D & Β στην παρούσα υπόθεση προς στήριξη των αιτημάτων της καθής.
Επί του αιτήματος περί εμπιστευτικής μεταχειρίσεως
29 Με έγγραφο της 19ης Ιουλίου 1994, η προσφεύγουσα ζήτησε όπως τα παραρτήματα 1 (έντυπο Α/Β και τα παραρτήματά του) και 20 (σύμβαση συναφθείσα μεταξύ Auditel και AGB) της προσφυγής της μη κοινοποιηθούν στην D & Β σε περίπτωση ευδοκιμήσεως της αιτήσεώς της παρεμβάσεως. Ισχυρίζεται συναφώς ότι πρόκειται για συμβάσεις που συνήφθησαν μεταξύ ιδιωτών, που δεν κοινοποιήθηκαν στο σύνολό τους στην παρεμβαίνουσα κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας και των οποίων η κοινοποίηση θα μπορούσε, ενόψει της ευθέως ανταγωνιστικής σχέσεως που υφίσταται μεταξύ της D & Β και της AGB, να τη ζημιώσει.
30 Με έγγραφο της 5ης Σεπτεμβρίου 1994 η καθής επιβεβαίωσε ότι, κατά την άποψή της, οι συμβάσεις στις οποίες αναφέρεται η Auditel έχουν εμπιστευτικό χαρακτήρα στο μέτρο που περιγράφουν πολύ λεπτομερώς το σύνολο του συστήματος AGB των καταγραφών των δεικτών ακροαματικότητας.
31 Το Πρωτοδικείο υπογραμμίζει ότι, προκειμένου να εκτιμήσει τις συνθήκες υπό τις οποίες αναγνωρίζεται σε ορισμένα έγγραφα της δικογραφίας εμπιστευτική μεταχείριση, πρέπει να σταθμίσει το έννομο συμφέρον της προσφεύγουσας να αποφύγει ουσιώδη βλάβη των εμπορικών της συμφερόντων με το εξίσου έννομο συμφέρον του παρεμβαίνοντος να έχει στη διάθεσή του τις πληροφορίες που του είναι αναγκαίες ώστε να είναι πλήρως σε θέση να υπερασπίσει τα δικαιώματά του και να εκθέσει τις απόψεις του ενώπιον του κοινοτικού δικαστή (βλ. διάταξη του Πρωτοδικείου της 4ης Απριλίου 1990 στην υπόθεση Τ-30/89, Hilti κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. ΙΙ-163, σκέψη 11).
32 Η εξέταση εκ μέρους του Πρωτοδικείου του παραρτήματος 20 της προσφυγής, υπό το φως των προηγηθεισών σκέψεων, επιβάλλει την αντιμετώπιση του εν λόγω εγγράφου ως "απορρήτου ή εμπιστευτικού στοιχείου", κατά την έννοια του άρθρου 116, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
33 'Οσον αφορά το παράρτημα 1 της προσφυγής, υπενθυμίζεται, καταρχάς, ότι η προσφεύγουσα αιτιολόγησε το αίτημά της περί εμπιστευτικής μεταχειρίσεως εκ του ότι τα έγγραφα συνιστούν συμβάσεις μεταξύ ιδιωτών. Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι το εν λόγω παράρτημα 1 έγκειται, αφενός, στο ίδιο το έγγραφο της κοινοποιήσεως (έντυπο Α/Β και παράρτημά του) και, αφετέρου, σε έξι παραρτήματά της. Πέραν κάποιων ελαχίστων στοιχείων εκφραζομένων σε αριθμούς που μπορούν να θεωρηθούν ως επαγγελματικό απόρρητο και να τύχουν, επομένως, εμπιστευτικής μεταχειρίσεως, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι η κοινοποίηση περιλαμβάνει κατά τα λοιπά γενική περιγραφή, αρκετά συνοπτική, των συμφωνιών και αξιολόγησή τους σε σχέση με τις παραγράφους 1 και 3 του άρθρου 85, η γνωστοποίηση των οποίων στην παρεμβαίνουσα δεν είναι ικανή να βλάψει ουσιωδώς τα εμπορικά συμφέροντα της προσφεύγουσας, ακόμη λιγότερο δε τη στιγμή κατά την οποία τα εν λόγω στοιχεία παρατίθενται στην πλειονότητά τους στην απόφαση, όπως αυτή δημοσιεύθηκε, καθώς και στα υπομνήματα των διαδίκων. 'Οσον αφορά τα παραρτήματα της κοινοποιήσεως, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι πρέπει να θεωρηθούν ως εμπιστευτικά μόνον τα παραρτήματα 1 (πρακτικά συσκέψεως του διοικητικού συμβουλίου της Auditel), 2 (σύμβαση περί ιδρύσεως της Auditel), 4 (σύμβαση μεταξύ των μετόχων της Auditel) και 5 (σύμβαση μεταξύ Auditel και AGB). Τα παραρτήματα 3 (καταστατικό της Auditel) και 6 (αποκόμματα Τύπου) αφορούν, αντιθέτως, έγγραφα ο δημόσιος χαρακτήρας των οποίων αποκλείει εξ ορισμού το ευεργέτημα της εμπιστευτικής μεταχειρίσεως.
Επί του αιτήματος παρεκκλίσεως από το γλωσσικό καθεστώς
34 Η D & Β ζήτησε επίσης την άδεια να κάνει χρήση της αγγλικής τόσο κατά τη διάρκεια της έγγραφης όσο και της προφορικής διαδικασίας ή τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της προφορικής διαδικασίας. Ισχυρίζεται συναφώς ότι, ως θυγατρική αμερικανικής εταιρίας, χρησιμοποιεί την αγγλική στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της, ότι η καταγγελία της ενώπιον της Επιτροπής συντάχθηκε στην αγγλική και ότι χρησιμοποίησε την αγγλική καθόλη τη διάρκεια της ενώπιον της Επιτροπής διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένης της ακροάσεως. Προσθέτει ότι, σε περίπτωση απορρίψεως του αιτήματος περί παρεκκλίσεως από τη γλώσσα διαδικασίας, θα στερούνταν των υπηρεσιών ενός από τους συμβούλους της που την εκπροσώπησε κατά τη διάρκεια της ενώπιον της Επιτροπής διαδικασίας.
35 Η προσφεύγουσα αντιτάχθηκε στο εν λόγω αίτημα.
36 Πρέπει να υπομνησθεί ότι το άρθρο 35, παράγραφος 3, τέταρτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας εξαιρεί μόνον τα παρεμβαίνοντα κράτη μέλη από την τήρηση του κανόνα περί χρησιμοποιήσεως, υπό την ιδιότητα του παρεμβαίνοντος, της γλώσσας διαδικασίας που καθορίζουν οι κύριοι διάδικοι. Πάντως, το άρθρο 35, παράγραφος 2, στοιχείο β', του Κανονισμού Διαδικασίας παρέχει στο Πρωτοδικείο την ευχέρεια να επιτρέψει τη χρήση, εν όλω ή εν μέρει, μιας από τις παρατιθέμενες στο άρθρο 35, παράγραφος 1, γλώσσες, εκτός της γλώσσας διαδικασίας (διατάξεις του Πρωτοδικείου της 1ης Ιουλίου 1993 στην υπόθεση Τ-3/93, Air France κατά Επιτροπής, και της 15ης Ιουλίου 1993 στην υπόθεση Τ-2/93, Air France κατά Επιτροπής, που δεν έχουν δημοσιευθεί στη Συλλογή).
37 Το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι τα προβαλλόμενα από την παρεμβαίνουσα επιχειρήματα δεν επιτρέπουν να συναχθεί το συμπέρασμα ότι, αν δεν επιτραπεί η παρέκκλιση, θα θίγονταν τα δικαιώματά της κατά τη διάρκεια της έγγραφης διαδικασίας, δεδομένου ότι αυτή έχει τη δυνατότητα να προμηθευθεί, με ίδια μέσα, μεταφράσεις στην αγγλική γλώσσα των υπομνημάτων και άλλων εγγράφων της διαδικασίας και να μεταφράσει το υπόμνημά της στην αγγλική, τοσούτο μάλλον καθόσον ένας από τους συμβούλους της είναι Ιταλός. Επομένως, το αίτημά της είναι απορριπτέο ως προς την έγγραφη διαδικασία.
38 Αντίθετα, όσον αφορά την προφορική διαδικασία, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι πρέπει να γίνει δεκτό το αίτημα περί χρήσεως της αγγλικής που υπέβαλε η παρεμβαίνουσα ενόψει, αφενός, του προφανούς συμφέροντός της να μπορέσει να συνεχίσει να επικουρείται από τον σύμβουλο της εκλογής της και, αφετέρου, του γεγονότος ότι η συναφής παρέκκλιση δεν θίγει τα δικονομικά δικαιώματα των κυρίων διαδίκων και ειδικότερα δεν καθυστερεί την εξέλιξη της διαδικασίας.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο πενταμελές τμήμα)
διατάσσει:
1) Δέχεται την αίτηση παρεμβάσεως της D & Β Marketing Information Sercices SpA προς στήριξη των αιτημάτων της καθής.
2) Δέχεται το αίτημα περί εμπιστευτικής μεταχειρίσεως, έναντι της παρεμβαίνουσας, του παραρτήματος 20 του δικογράφου της προσφυγής στο σύνολό του και του παραρτήματος 1 σύμφωνα με τα κατωτέρω:
* η επίδοση του εντύπου Α/Β και του παράρτηματός του στην παρεμβαίνουσα θα γίνει χωρίς τα διαγεγραμμένα επί του εγγράφου σημεία υπό την προσαρτημένη στην παρούσα διάταξη μορφή
* τα παραρτήματα 1, 2, 4 και 5 δεν θα επιδοθούν στην παρεμβαίνουσα
* κατά τα λοιπά, ήτοι όσον αφορά τα παραρτήματα 3 και 6 της επιδόσεως, απορρίπτει το αίτημα περί εμπιστευτικής μεταχειρίσεως.
3) Με φροντίδα του Γραμματέα θα επιδοθούν στην παρεμβαίνουσα τα μη εμπιστευτικά έγγραφα της δίκης.
4) Τάσσεται στην παρεμβαίνουσα προθεσμία προκειμένου να εκθέσει εγγράφως τους λόγους στους οποίους στηρίζει τα αιτήματά της.
5) Απορρίπτει το αίτημα της D & Β περί παρεκκλίσεως από το γλωσσικό καθεστώς, όσον αφορά την έγγραφη διαδικασία.
6) Δέχεται το αίτημα της D & Β να κάνει χρήση της αγγλικής γλώσσας κατά την προφορική διαδικασία.
7) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 6 Φεβρουαρίου 1995.