62024CC0453
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
JEAN RICHARD DE LA TOUR
της 3ης Ιουλίου 2025 (
1
)
Υπόθεση C‑453/24 [Hadenov] (
i
)
Ποινική διαδικασία
κατά
BC
παρισταμένης της:
Sofiyska gradska prokuratura
[αίτηση του Sofiyski gradski sad(πρωτοβάθμιου δικαστηρίου Σόφιας, Βουλγαρία)για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
«Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο 2005/214/ΔΕΥ – Αμοιβαία αναγνώριση χρηματικών ποινών – Άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ – Λόγος άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης – Ενημέρωση του ενδιαφερομένου για το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση επιβολής χρηματικής ποινής και για τις προθεσμίες που διαθέτει για να το ασκήσει – Άρθρο 7, παράγραφος 3 – Υποχρέωση διαβούλευσης με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης»
I. Εισαγωγή
1.
H υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 6 καθώς και του άρθρου 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, και παράγραφος 3, της αποφάσεως‑πλαισίου 2005/214/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 24ης Φεβρουαρίου 2005, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών (
2
), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση‑πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009 (
3
).
2.
Η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαδικασίας που κίνησε η Bezirkshauptmannschaft Neusiedl am See (διοικητική αρχή της περιφέρειας Neusiedl am See, Αυστρία) (στο εξής: BHM) με σκοπό την αναγνώριση και την εκτέλεση, στη Βουλγαρία, χρηματικής ποινής η οποία επιβλήθηκε στον BC, στην Αυστρία, λόγω μη πληρωμής διοδίων αυτοκινητοδρόμου.
3.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης είναι υποχρεωμένες να αναγνωρίζουν χωρίς άλλη διατύπωση κάθε απόφαση η οποία διαβιβάζεται κατά το άρθρο 4 της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου και οφείλουν να λαμβάνουν πάραυτα τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεσή της, εκτός εάν η αρμόδια αρχή αποφασίσει να προβάλει έναν από τους λόγους μη αναγνώρισης ή μη εκτέλεσης που προβλέπει το άρθρο 7 της εν λόγω αποφάσεως.
4.
Το Sofiyski gradski sad (πρωτοβάθμιο δικαστήριο Σόφιας, Βουλγαρία), το οποίο είναι το αιτούν δικαστήριο, εξετάζει το ενδεχόμενο εφαρμογής του λόγου προαιρετικής άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214.
5.
Κατά την ως άνω διάταξη, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως μπορεί να αρνηθεί να αναγνωρίσει και να εκτελέσει την απόφαση με την οποία επιβάλλεται χρηματική ποινή εφόσον αποδεικνύεται ότι, σύμφωνα με το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 4 της εν λόγω αποφάσεως‑πλαισίου, ο ενδιαφερόμενος, σε περίπτωση γραπτής διαδικασίας, δεν ενημερώθηκε, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως, προσωπικώς ή μέσω αντιπροσώπου αρμόδιου σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση και σχετικά με τις προθεσμίες που έχει για να το ασκήσει.
6.
Ωστόσο, το άρθρο 7, παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 προβλέπει ότι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης, προτού αποφασίσει βάσει, ιδίως, του λόγου αυτού ότι δεν θα αναγνωρίσει και δεν θα εκτελέσει μια απόφαση, εν όλω ή εν μέρει, διαβουλεύεται, με κάθε κατάλληλο μέσο, με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης και της ζητεί, κατά περίπτωση, να παράσχει αμελλητί τυχόν αναγκαίες πληροφορίες.
7.
Με τα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε, το αιτούν δικαστήριο ζητεί από το Δικαστήριο να διευκρινίσει τον σκοπό και το περιεχόμενο της ανωτέρω υποχρέωσης διαβούλευσης, καθώς και την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των αρχών του κράτους μέλους έκδοσης και του κράτους μέλους εκτέλεσης.
II. Τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
8.
Στις 24 Νοεμβρίου 2023 η BHM εξέδωσε απόφαση με την οποία επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 350 ευρώ στον BC, Βούλγαρο υπήκοο, (στο εξής: απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2023) για παράβαση διαφόρων διατάξεων του Bundesstrassen Mautgesetz 2002, (νόμου σχετικά με τα διόδια επί των ομοσπονδιακών οδών), της 16ης Ιουλίου 2002 (
4
). Η απόφαση κατέστη απρόσβλητη στις 12 Ιανουαρίου 2024.
9.
Η BHM ζήτησε από το Sofiyski gradski sad (πρωτοβάθμιο δικαστήριο Σόφιας), ως αρμόδια αρχή για την εκτέλεση σύμφωνα με την απόφαση-πλαίσιο 2005/214, την αναγνώριση και εκτέλεση της αποφάσεως της 24ης Νοεμβρίου 2023.
10.
Από το σχετικό πιστοποιητικό (
5
), το οποίο διαβιβάστηκε στο ως άνω δικαστήριο, προκύπτει ότι διεξήχθη έγγραφη διαδικασία και ότι, σύμφωνα με την αυστριακή νομοθεσία, ο BC ενημερώθηκε, αυτοπροσώπως ή μέσω αρμοδίου εκπροσώπου, για το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση καθώς και για τις προθεσμίες που έχει στη διάθεσή του για να το πράξει και ότι δεν άσκησε κανένα μέσο έννομης προστασίας εντός της προβλεπόμενης προς τούτο προθεσμίας. Το εν λόγω πιστοποιητικό συνοδεύεται από την απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2023, στη βουλγαρική και στη γερμανική γλώσσα, στην οποία αναφέρονται η παράβαση που διαπράχθηκε, η χρηματική ποινή που επιβλήθηκε, το είδος του μέσου έννομης προστασίας καθώς και η προθεσμία για την άσκησή του, ήτοι δύο εβδομάδες. Από τη διατύπωση της εν λόγω αποφάσεως προκύπτει ότι αυτή απεστάλη προς κοινοποίηση στον ενδιαφερόμενο.
11.
Ωστόσο, το εν λόγω πιστοποιητικό περιέχει επίσης την ένδειξη «χωρίς αποδεικτικό κοινοποίησης».
12.
Το αιτούν δικαστήριο συνάγει από την ένδειξη αυτή ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2023 κοινοποιήθηκε πράγματι στον BC. Επιπλέον, το αιτούν δικαστήριο, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναγνώρισης και εκτέλεσης της ως άνω απόφασης, διαπίστωσε ότι ο BC είχε δηλώσει στη βουλγαρική δημοτική αρχή δύο διευθύνσεις, μία «μόνιμη διεύθυνση», η οποία είναι αυτή που μνημονεύεται στο πιστοποιητικό και στην απόφαση, και μία «τρέχουσα διεύθυνση». Ωστόσο, δεν ήταν δυνατή η επικοινωνία μαζί του σε καμία από τις δύο διευθύνσεις ούτε και είχε ο ίδιος οιαδήποτε επαφή με τον συνήγορο υπεράσπισης που διορίστηκε αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο.
13.
Ο συνήγορος υπεράσπισης αντιτάχθηκε στην αναγνώριση και εκτέλεση της αποφάσεως της 24ης Νοεμβρίου 2023, υπογραμμίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι η εν λόγω απόφαση δεν είχε κοινοποιηθεί στον BC και ότι ο τελευταίος δεν είχε τη δυνατότητα να ασκήσει το δικαίωμά του να την προσβάλει.
14.
Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο BC ενημερώθηκε προσηκόντως σχετικά με την απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2023 και της διαπίστωσης του αιτούντος δικαστηρίου ότι ο BC δεν διαμένει στη διεύθυνση στην οποία απεστάλη η εν λόγω απόφαση, το αιτούν δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 έχει εφαρμογή. Πράγματι, ο BC δεν ενημερώθηκε προσωπικά ή μέσω αρμόδιου εκπροσώπου σχετικά με την απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2023 και σχετικά με το δικαίωμά του να την προσβάλει.
15.
Επιπλέον, η απουσία στοιχείων στο πιστοποιητικό σχετικά με την πραγματική κοινοποίηση της ως άνω αποφάσεως συνεπάγεται επίσης, κατά το αιτούν δικαστήριο, παράβαση του άρθρου 20, παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου (
6
) όσον αφορά το δικαίωμα ενημέρωσης σχετικά με την ποινική κατηγορία, το οποίο απολαύει το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε κύρωση βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών (
7
), καθώς και όσον αφορά το δικαίωμα συμμετοχής σε ενδεχόμενη δίκη μετά το στάδιο της γραπτής διαδικασίας, το οποίο απολαύει το εν λόγω πρόσωπο βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 6, της οδηγίας (ΕΕ) 2016/343 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2016, για την ενίσχυση ορισμένων πτυχών του τεκμηρίου αθωότητας και του δικαιώματος παράστασης του κατηγορουμένου στη δίκη του στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας (
8
).
16.
Ωστόσο, δεδομένου ότι ο λόγος άρνησης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 είναι προαιρετικός, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι έχει δύο επιλογές. Αφενός, μπορεί να αρνηθεί να αναγνωρίσει και να εκτελέσει την απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2023, επιλογή η οποία θα υπονόμευε τον μηχανισμό της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και θα ευνοούσε την ατιμωρησία. Αφετέρου, μπορεί να αναγνωρίσει και να εκτελέσει την απόφαση, επιλογή η οποία θα προσέβαλλε τα δικαιώματα που απολαύει ο BC βάσει του δικαίου της Ένωσης.
17.
Συνεπώς, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν είναι δυνατόν να ακολουθήσει μια τρίτη κατεύθυνση, η οποία να λαμβάνει υπόψη όλα τα προστατευόμενα έννομα συμφέροντα, πρώτον, με τη διασφάλιση του δικαιώματος προσβολής της απόφασης και προσωπικής συμμετοχής στη σχετική δίκη του προσώπου στο οποίο επιβλήθηκε κύρωση και, στη συνέχεια, δεύτερον, με την αναγνώριση της αποφάσεως περί επιβολής χρηματικής ποινής, εκτός εάν αυτή ανακληθεί μετά την άσκηση, κατά περίπτωση, μέσου έννομης προστασίας από το εν λόγω πρόσωπο.
18.
Πιο συγκεκριμένα, το αιτούν δικαστήριο προτείνει να συνεργαστεί με την αρχή η οποία εξέδωσε την απόφαση, προκειμένου να χορηγηθεί στο πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση το δικαίωμα άσκησης μέσου έννομης προστασίας, δικαίωμα το οποίο το πρόσωπο αυτό στερήθηκε λόγω της μη πραγματικής κοινοποίησης της αποφάσεως.
19.
Στην πράξη, η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης, δεδομένου ότι η απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής δεν έχει κοινοποιηθεί προσηκόντως, έρχεται σε επαφή με την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης, ζητώντας να πληροφορηθεί από αυτή εάν, στην περίπτωση αυτή, το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση μπορεί να προσβάλει την απόφαση, είτε ασκώντας το αρχικώς προβλεπόμενο μέσο έννομης προστασίας, εάν η αρχή έκδοσης θεωρεί ότι η προθεσμία άσκησής του δεν έχει ακόμη αρχίσει να τρέχει, είτε κατόπιν επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.
20.
Πρώτον, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης, με την οποία γνωστοποιεί, κατά περίπτωση, τις προθεσμίες εντός των οποίων το εν λόγω πρόσωπο μπορεί να ασκήσει μέσο έννομης προστασίας, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης μπορεί, με κάθε μέσο που προβλέπεται από το εθνικό της δίκαιο, να κοινοποιήσει προσηκόντως την απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής, υποδεικνύοντας συγχρόνως στον ενδιαφερόμενο την προθεσμία εντός της οποίας είναι δυνατή η άσκηση μέσου έννομης προστασίας. Επομένως, ο λόγος άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 δεν θα είχε εφαρμογή.
21.
Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης θα μπορούσε να αναστείλει την ενώπιόν της διαδικασία και να αναμείνει την έκβαση του μέσου έννομης προστασίας που άσκησε το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε κύρωση. Εάν το πρόσωπο αυτό δεν ασκήσει μέσο έννομης προστασίας ή εάν το εν λόγω μέσο απορριφθεί, δεν υφίσταται πλέον κανένα κώλυμα για την αναγνώριση και την εκτέλεση της αποφάσεως επιβολής χρηματικής ποινής.
22.
Δεύτερον, σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης απαντήσει στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης ότι δεν υπάρχουν πλέον δυνατότητες προσβολής της απόφασης, η εν λόγω αρχή ενδεχομένως να υποχρεωθεί να εφαρμόσει τον λόγο μη αναγνώρισης και μη εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214.
23.
Κατά το αιτούν δικαστήριο, η προσέγγιση αυτή θα συνεπαγόταν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών, διασφαλίζοντας συγχρόνως τα δικαιώματα τα οποία αντλούν από το δίκαιο της Ένωσης τα πρόσωπα στα οποία επιβλήθηκε κύρωση. Η εν λόγω προσέγγιση θα ήταν επίσης σύμφωνη με την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης (
9
).
24.
Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι το βουλγαρικό δίκαιο επιβάλλει στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να ενημερώσει τον ενδιαφερόμενο σχετικά με την απόφαση επιβολής χρηματικής ποινής και, στη συνέχεια, να τον καλέσει σε ακρόαση (
10
). Επιπλέον, το βουλγαρικό δίκαιο παρέχει στην εν λόγω αρχή την εξουσία να ζητεί από την αρχή έκδοσης πρόσθετες πληροφορίες, χωρίς να περιορίζει το εύρος του εν λόγω αιτήματος (
11
). Επιπροσθέτως, το βουλγαρικό δίκαιο επιβάλλει στο αρμόδιο βουλγαρικό δικαστήριο την υποχρέωση, πριν αποφασίσει να μην αναγνωρίσει την απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής, να διαβουλεύεται με την αρχή έκδοσης (
12
).
25.
Επιπλέον, το βουλγαρικό δίκαιο επιβάλλει στο βουλγαρικό αρμόδιο δικαστήριο την υποχρέωση να ενημερώνει το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε κύρωση σχετικά με τα δικαιώματά του στο πλαίσιο της εθνικής διαδικασίας για την αναγνώριση της αποφάσεως περί επιβολής χρηματικής ποινής (
13
). Παρότι διευκρινίζει ότι σκοπός της υποχρέωσης αυτής δεν είναι η εφαρμογή της στο πλαίσιο διαδικασίας επιβολής κυρώσεων η οποία έχει ήδη διεξαχθεί στο κράτος έκδοσης, το αιτούν δικαστήριο θεωρεί ότι η υποχρέωση αυτή μπορεί να ερμηνευθεί διασταλτικά. Συνεπώς, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης μπορεί, κατόπιν ρητού αιτήματος της αρχής έκδοσης της αποφάσεως περί επιβολής χρηματικής ποινής, να ενημερώσει το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε κύρωση σχετικά με τα δικαιώματα που του παρέχονται στο πλαίσιο της διαδικασίας για την έκδοση της αποφάσεως περί επιβολής χρηματικής ποινής και ιδίως σχετικά με τις δυνατότητες προσβολής της αποφάσεως αυτής.
26.
Προς υποστήριξη της λύσης που προτείνει, το αιτούν δικαστήριο παραθέτει τη νομολογία του Δικαστηρίου, από την οποία προκύπτει ότι το άρθρο 6 της οδηγίας 2012/13 δεν αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους βάσει της οποίας η προθεσμία των δύο εβδομάδων για την προβολή αντιρρήσεων κατά ποινικής διαταγής αρχίζει να τρέχει από την επίδοσή της στον αντίκλητο του προσώπου αυτού, εφόσον, από τη στιγμή κατά την οποία το εν λόγω πρόσωπο λαμβάνει γνώση της διαταγής, διαθέτει πράγματι προθεσμία δύο εβδομάδων για να προβάλει αντιρρήσεις κατ’ αυτής, ενδεχομένως κατόπιν ή στο πλαίσιο διαδικασίας επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση (
14
). Πράγματι, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, σε αυτή την περίπτωση, ο καταδικασθείς έχει το δικαίωμα να ζητήσει και να επιτύχει την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Κατά το αιτούν δικαστήριο, ο μηχανισμός που προτείνει θα μπορούσε να αποδειχθεί αρκούντως αποτελεσματικός εάν οι αυστριακές αρχές κρίνουν ότι είναι δυνατόν να ερμηνεύσουν το αυστριακό δίκαιο κατά τον ίδιο ή παρόμοιο τρόπο.
27.
Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει περαιτέρω ότι, στον βαθμό που το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει σχετικά με την οδηγία 2012/13 ότι αυτή δεν ρυθμίζει τις διαδικαστικές λεπτομέρειες όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να παρασχεθεί στον κατηγορούμενο η ενημέρωση σχετικά με την ποινική κατηγορία (
15
), τίποτα δεν εμποδίζει την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να παράσχει η ίδια συνδρομή στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης όσον αφορά την υποχρεωτική ενημέρωση του προσώπου στο οποίο επιβλήθηκε κύρωση.
28.
Το Δικαστήριο δέχθηκε εξάλλου ότι είναι δυνατόν να ενημερωθεί ο κατηγορούμενος σχετικά με την ποινική κατηγορία το πρώτον κατά το στάδιο της εκτέλεσης της αμετάκλητης καταδικαστικής αποφάσεως, δίνοντας έμφαση στην άσκηση των δικαιωμάτων υπεράσπισης μετά την εν λόγω ενημέρωση (
16
).
29.
Εντούτοις, το αιτούν δικαστήριο εκφράζει αμφιβολίες ως προς το κατά πόσον ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης στην παροχή ενημέρωσης στο πρόσωπο στο οποίο έχει επιβληθεί κύρωση είναι συμβατή με την απόφαση-πλαίσιο 2005/214.
30.
Πράγματι, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι η απόφαση‑πλαίσιο δεν περιέχει τέτοια στοιχεία. Ειδικότερα, διαπιστώνει ότι η διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 7, παράγραφος 3 αφορά την απόκτηση ορισμένων πληροφοριών και δεν προβλέπει τη διενέργεια πράξεων που αποσκοπούν στην παροχή ενημέρωσης η οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε πραγματοποιηθεί.
31.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Sofiyski gradski sad (πρωτοβάθμιο δικαστήριο Σόφιας) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«Έχουν η υποχρέωση αναγνώρισης που προβλέπεται στο άρθρο 6 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, η εξουσία διαβούλευσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου και η αρχή της αποτροπής της ατιμωρησίας την έννοια ότι παρέχουν στην αρχή εκτέλεσης, εφόσον η εν λόγω αρχή διαπιστώσει ότι συντρέχει λόγος προαιρετικής άρνησης δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, […], της [εν λόγω] αποφάσεως-πλαισίου, την εξουσία:
α)
να διαβουλευθεί με την αρχή έκδοσης σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 3, της [ίδιας] αποφάσεως-πλαισίου, προκειμένου να διαπιστώσει εάν το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε κύρωση εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα να προσβάλει την απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής·
β)
να κοινοποιήσει, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, στο πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση την απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής και να ενημερώσει το πρόσωπο αυτό σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση·
γ)
να αναμείνει, σε περίπτωση προσβολής της αποφάσεως, το αποτέλεσμα και να το λάβει υπόψη κατά την έκδοση της αποφάσεώς της επί της ουσίας;»
32.
Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
III. Ανάλυση
33.
Το αιτούν δικαστήριο πρέπει να αποφανθεί επί της αναγνώρισης και της εκτέλεσης αποφάσεως περί επιβολής χρηματικής ποινής βάσει της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214. Το αιτούν δικαστήριο εκκινεί από τη διαπίστωση ότι ο λόγος προαιρετικής άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου μπορεί να τύχει εφαρμογής λόγω αντιφατικών ενδείξεων στο πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 4 της αποφάσεως-πλαισίου. Ως εκ τούτου, το αιτούν δικαστήριο μπορεί είτε να αρνηθεί να αναγνωρίσει και να εκτελέσει μια τέτοια απόφαση είτε να αναγνωρίσει και να εκτελέσει την εν λόγω απόφαση παρά τη διαπίστωση αυτή.
34.
Ωστόσο, πριν από την έκδοση της αποφάσεώς του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν η απόφαση-πλαίσιο 2005/214 μπορεί να ερμηνευθεί κατά τρόπο που να του παρέχει τη δυνατότητα, υπό την ιδιότητά του ως αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους εκτέλεσης, να θεραπεύσει την πλημμέλεια η οποία αφορά την κοινοποίηση της εν λόγω αποφάσεως και η οποία δύναται να έχει ως αποτέλεσμα την εφαρμογή του λόγου προαιρετικής άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της απόφασης-πλαισίου. Ειδικότερα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστούν οι διαδικαστικές λεπτομέρειες και το εύρος της συνδρομής που μπορεί να παράσχει στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης, προκειμένου να παύσει να υπάρχει αυτός ο λόγος.
Α.
Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος
35.
Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Δικαστήριο να αποφανθεί αν το άρθρο 6 και το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, και παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 έχουν την έννοια ότι η υποχρέωση της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους εκτέλεσης να διαβουλευθεί με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης προτού αποφασίσει ότι δεν θα αναγνωρίσει και δεν θα εκτελέσει απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής, σε περίπτωση γραπτής διαδικασίας, μπορεί να αφορά την ύπαρξη δυνατότητας του προσώπου στο οποίο επιβάλλεται η κύρωση να προσβάλει την εν λόγω απόφαση βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους έκδοσης.
1. Επί του παραδεκτού
36.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι το ερώτημα αυτό έχει υποθετικό χαρακτήρα και, επομένως, απαραδέκτως υποβάλλεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Επισημαίνει ότι, κατά το άρθρο 7, παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης, προτού αποφασίσει ότι δεν θα αναγνωρίσει και δεν θα εκτελέσει την απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής, υποχρεούται να διαβουλευθεί με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης. Ωστόσο, το αιτούν δικαστήριο έχει ήδη διαπιστώσει ότι συντρέχει ο λόγος άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της εν λόγω αποφάσεως‑πλαισίου, διαπίστωση η οποία δεν είναι δυνατή χωρίς την προηγούμενη διαβούλευσή του με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης. Ως εκ τούτου, καθόσον δεν έχει προηγηθεί τέτοια διαβούλευση, η Επιτροπή διατυπώνει αμφιβολίες ως προς τη λυσιτέλεια του πρώτου ερωτήματος.
37.
Συναφώς, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, στο πλαίσιο της κατά το άρθρο 267 ΣΛΕΕ συνεργασίας μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων, εναπόκειται αποκλειστικώς στο εθνικό δικαστήριο, το οποίο έχει επιληφθεί της διαφοράς και φέρει την ευθύνη της εκδοθησόμενης δικαστικής απόφασης, να εκτιμήσει, με γνώμονα τις ιδιαιτερότητες της υπόθεσης, τόσο την αναγκαιότητα της προδικαστικής αποφάσεως για την έκδοση της δικής του απόφασης όσο και τη λυσιτέλεια των ερωτημάτων που υποβάλλει στο Δικαστήριο. Επομένως, εφόσον τα υποβληθέντα ερωτήματα αφορούν την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης, το Δικαστήριο υποχρεούται κατ’ αρχήν να αποφανθεί (
17
).
38.
Επομένως, τα ερωτήματα που υποβάλλονται από το εθνικό δικαστήριο σχετικά με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης, εντός του πραγματικού και κανονιστικού πλαισίου το οποίο αυτό προσδιορίζει με δική του ευθύνη και του οποίου την ακρίβεια δεν είναι αρμόδιο να ελέγξει το Δικαστήριο, θεωρούνται κατά τεκμήριο λυσιτελή. Το Δικαστήριο δύναται να μην αποφανθεί επί αιτήσεως εθνικού δικαστηρίου μόνον όταν είναι πρόδηλο ότι η ζητούμενη ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ουδεμία σχέση έχει με το υποστατό ή με το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν το πρόβλημα είναι υποθετικής φύσεως ή, ακόμη, όταν το Δικαστήριο δεν διαθέτει τα πραγματικά και νομικά στοιχεία τα οποία είναι απαραίτητα προκειμένου να δώσει χρήσιμη απάντηση στα ερωτήματα που του υποβλήθηκαν (
18
).
39.
Εν προκειμένω, φρονώ ότι από τις εξηγήσεις που παρέσχε το αιτούν δικαστήριο στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε προκύπτει σαφώς ότι, με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, ζητεί διευκρινίσεις σχετικά με τον σκοπό και το περιεχόμενο της υποχρέωσης διαβούλευσης με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 3, της αποφάσεως‑πλαισίου 2005/214, προκειμένου να μπορέσει να λάβει θέση, κατόπιν πραγματοποίησης της εν λόγω διαβούλευσης, επί του ενδεχόμενου εφαρμογής του λόγου άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως‑πλαισίου. Κατά τη γνώμη μου, το ερώτημα αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί απαράδεκτο.
2. Επί της ουσίας
40.
Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι, όπως προκύπτει ειδικότερα από τα άρθρα 1 και 6, καθώς και από τις αιτιολογικές σκέψεις 1 και 2, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, σκοπός της τελευταίας είναι να τεθεί σε λειτουργία ένας αποτελεσματικός μηχανισμός διασυνοριακής αναγνώρισης και εκτέλεσης των αποφάσεων που επιβάλλουν, χωρίς να μπορούν πλέον να προσβληθούν, χρηματική ποινή σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο κατόπιν διαπράξεως μιας από τις απαριθμούμενες στο άρθρο 5 παραβάσεις (
19
).
41.
Πράγματι, η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο αποσκοπεί, χωρίς να προβαίνει στην εναρμόνιση των ποινικών νομοθεσιών των κρατών μελών, να διασφαλίσει την εκτέλεση των χρηματικών ποινών εντός των κρατών μελών χάρη στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης (
20
).
42.
Η αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως, η οποία διαπνέει την όλη οικονομία της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, συνεπάγεται, δυνάμει του άρθρου 6 αυτής, ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται κατ’ αρχήν να αναγνωρίζουν αποφάσεις επιβάλλουσες χρηματική ποινή οι οποίες διαβιβάζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 της εν λόγω αποφάσεως‑πλαισίου, χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω διατυπώσεις, και να λαμβάνουν πάραυτα όλα τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεσή τους, οι δε λόγοι αρνήσεως της αναγνωρίσεως και της εκτελέσεως των αποφάσεων αυτών πρέπει να ερμηνεύονται στενά (
21
).
43.
Όσον αφορά τους ως άνω λόγους, το άρθρο 7 της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου απαριθμεί ρητώς, στις παραγράφους 1 και 2, τους λόγους μη αναγνωρίσεως και μη εκτελέσεως των αποφάσεων οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της.
44.
Επιπλέον, κατά το άρθρο 3, η απόφαση-πλαίσιο 2005/214, δεν επιφέρει τροποποίηση της υποχρέωσης σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών νομικών αρχών που κατοχυρώνονται στο άρθρο 6 ΣΕΕ. Για τον λόγο δε αυτόν το άρθρο 20, παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου προβλέπει επίσης ότι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως μπορεί να αρνηθεί την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεως που επιβάλλει χρηματική ποινή σε περίπτωση προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων ή παραβιάσεως των θεμελιωδών νομικών αρχών, όπως καθιερώνονται στο άρθρο 6 ΣΕΕ (
22
).
45.
Κατά συνέπεια, όταν το πιστοποιητικό του άρθρου 4 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, το οποίο συνοδεύει την απόφαση επιβολής χρηματικής ποινής, εγείρει υπόνοιες ότι ενδέχεται να υπήρξε προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων ή παραβίαση θεμελιωδών νομικών αρχών που καθιερώνονται στο άρθρο 6 ΣΕΕ, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης μπορούν να αρνηθούν να αναγνωρίσουν και να εκτελέσουν τέτοια απόφαση, εφόσον συντρέχει ένας από τους λόγους άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπει το άρθρο 7, παράγραφοι 1 και 2, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου καθώς και το άρθρο 20, παράγραφος 3, αυτής (
23
).
46.
Επομένως, οι αποδέκτες αποφάσεως εμπίπτουσας στο πεδίο εφαρμογής της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 μπορούν βασίμως να επικαλεστούν τα θεμελιώδη δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνονται, ιδίως, στο άρθρο 47, δεύτερο εδάφιο, και στο άρθρο 48, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι δε αρχές των κρατών μελών οφείλουν, κατά συνέπεια, να διασφαλίζουν τον σεβασμό των δικαιωμάτων αυτών (
24
).
47.
Το αιτούν δικαστήριο, στην αίτηση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε, εστίασε στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, βάσει του οποίου η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως μπορεί να αρνηθεί να αναγνωρίσει και να εκτελέσει μια απόφαση αν αποδεικνύεται ότι, σύμφωνα με το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 4 της εν λόγω αποφάσεως‑πλαισίου, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, σε περίπτωση γραπτής διαδικασίας, δεν ενημερώθηκε, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως, προσωπικώς ή μέσω αντιπροσώπου αρμόδιου σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση και σχετικά με τις προθεσμίες που έχει στη διάθεσή του για να το πράξει.
48.
Το Δικαστήριο έχει επισημάνει ότι η απόφαση-πλαίσιο 2005/214 δεν προβλέπει συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο ο αποδέκτης αποφάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο αʹ, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου, με την οποία του επιβάλλεται χρηματική ποινή, πρέπει να ενημερώνεται περί αυτής (
25
). Κατά το Δικαστήριο, παραπέμποντας στο δίκαιο των κρατών μελών, ο νομοθέτης της Ένωσης ανέθεσε σε αυτά την ευθύνη να αποφασίσουν ως προς τον τρόπο ενημερώσεως του ενδιαφερομένου σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση, ως προς την προθεσμία που έχει για να το πράξει καθώς και ως προς το χρονικό σημείο ενάρξεως της προθεσμίας αυτής, υπό την προϋπόθεση ότι η κοινοποίηση είναι πραγματική και ότι διασφαλίζεται ο σεβασμός του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και η άσκηση των δικαιωμάτων άμυνας (
26
).
49.
Στη συνάφεια αυτή, το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι ο σεβασμός του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας απαιτεί όχι μόνον να διασφαλίζεται η πραγματική και ουσιαστική παραλαβή των αποφάσεων, ήτοι η κοινοποίησή τους στους αποδέκτες τους, αλλά και να παρέχεται μέσω της κοινοποιήσεως η δυνατότητα σε αυτούς να γνωρίσουν επακριβώς τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η ληφθείσα εις βάρος τους απόφαση, καθώς και τα ένδικα βοηθήματα τα οποία μπορούν να ασκήσουν κατ’ αυτής και την τασσόμενη προς τούτο προθεσμία, προκειμένου να είναι σε θέση να προασπίσουν κατά τρόπο αποτελεσματικό τα δικαιώματά τους και να αποφασίσουν, έχοντας γνώση όλων των στοιχείων, αν πρέπει να προσβάλουν δικαστικώς την εν λόγω απόφαση (
27
).
50.
Σε περίπτωση αμφιβολιών, οι οποίες ενδέχεται να ανακύψουν, όπως στην υπό κρίση υπόθεση, από αντιφατικές κατά τα φαινόμενα ενδείξεις στο πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 4 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης εναπόκειται να εξακριβώσει, ενόψει των περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως, ότι ο ενδιαφερόμενος μπορούσε πράγματι να ενημερωθεί, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης, σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση και σχετικά με την προθεσμία που έχει για να το πράξει (
28
). Η εν λόγω εξακρίβωση πρέπει να διενεργείται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 3, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου.
51.
Υπενθυμίζω, συναφώς, ότι η ως άνω διάταξη ορίζει ότι, στις περιπτώσεις που προβλέπονται, ιδίως, στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης, πριν αποφασίσει ότι δεν θα αναγνωρίσει και δεν θα εκτελέσει την απόφαση επιβολής χρηματικής ποινής, διαβουλεύεται με κάθε κατάλληλο μέσο με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης και της ζητεί, κατά περίπτωση, να παράσχει αμελλητί τυχόν αναγκαίες πληροφορίες. Προκειμένου να διασφαλίσει την πρακτική αποτελεσματικότητα της εν λόγω αποφάσεως‑πλαισίου και, μεταξύ άλλων, τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, η αρχή του κράτους μέλους έκδοσης υποχρεούται να παράσχει τις πληροφορίες αυτές (
29
).
52.
Στο πλαίσιο της υπό κρίση υπόθεσης, η υποχρέωση διαβούλευσης με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης, την οποία πρέπει να εκπληρώσει η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης όταν εξετάζει το ενδεχόμενο άρνησης της αναγνώρισης και εκτέλεσης απόφασης επιβολής χρηματικής ποινής, πρέπει να αποσκοπεί στη συλλογή πληροφοριών που επιτρέπουν την άρση της αβεβαιότητας ως προς το εάν η εν λόγω απόφαση πράγματι κοινοποιήθηκε, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης, με μνεία του δικαιώματος προσβολής της αποφάσεως και της προθεσμίας για την άσκηση του αντίστοιχου μέσου έννομης προστασίας.
53.
Πράγματι, για να θεωρηθεί ότι το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε κύρωση ήταν σε θέση να προσβάλει την απόφαση με την οποία του επιβλήθηκε χρηματική ποινή, το εν λόγω πρόσωπο πρέπει να έχει λάβει γνώση του περιεχομένου της εν λόγω απόφασης, γεγονός που προϋποθέτει ότι αυτή του κοινοποιήθηκε προσηκόντως.
54.
Σημειώνω, περαιτέρω, ότι, για τον ορισμό της έννοιας της «απόφασης», το άρθρο 1, στοιχείο αʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, αναφέρεται ειδικότερα σε «οριστική απόφαση που επιβάλλει χρηματική ποινή σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο (
30
)». Το γεγονός ότι η διάταξη αυτή απαιτεί απόφαση η οποία δεν δύναται πλέον να προσβληθεί υπογραμμίζει την ιδιαίτερη σημασία που αποδίδεται στον αμετάκλητο χαρακτήρα της αποφάσεως αυτής. Ως εκ τούτου, προφανώς αποκλείονται οι αποφάσεις κατά των οποίων έχει ασκηθεί ή μπορεί να ασκηθεί μέσο ένδικης προστασίας (
31
).
55.
Συνεπώς, η προϋπόθεση που αφορά τον απρόσβλητο χαρακτήρα της απόφασης επιβολής χρηματικής ποινής πρέπει να πληρούται προκειμένου η εν λόγω απόφαση να αναγνωριστεί και να εκτελεστεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης (
32
). Ως εκ τούτου, κατά τον χρόνο υποβολής αιτήματος από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης για την αναγνώριση και εκτέλεση μιας τέτοιας απόφασης, το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση δεν πρέπει πλέον να έχει τη δυνατότητα να προσβάλει την εν λόγω απόφαση.
56.
Ωστόσο, επισημαίνω ότι, ανάλογα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης, η παράλειψη ενημέρωσης του προσώπου στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής καθώς και σχετικά με την προθεσμία που έχει στη διάθεσή του για να το πράξει ενδεχομένως να ανατρέψει τον απρόσβλητο χαρακτήρα της εν λόγω απόφασης, καθόσον θα μπορούσε να αναγνωριστεί στο εν λόγω πρόσωπο η δυνατότητα προσβολής της εν λόγω απόφασης αφ’ ής στιγμής έλαβε γνώση της εν λόγω πληροφορίας, κατά περίπτωση, κατόπιν αίτησης απαλλαγής από τα αποτελέσματα της παρόδου της προθεσμίας ασκήσεως ενδίκου μέσου. Πράγματι, θα πρέπει να σημειωθεί ότι αντικείμενο της αιτήσεως αυτής, η οποία εμπίπτει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των αρχών του κράτους μέλους έκδοσης, είναι η αποκατάσταση του δικαιώματος του εν λόγω προσώπου να ασκήσει μέσο έννομης προστασίας μετά τη λήξη της νομίμως προβλεπόμενης προθεσμίας για την άσκηση του δικαιώματος αυτού (
33
).
57.
Λαμβανομένης υπόψη της σύνδεσης του ζητήματος αυτού με την προϋπόθεση του απρόσβλητου χαρακτήρα της αποφάσεως περί επιβολής χρηματικής ποινής, εκτιμώ ότι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης πρέπει να έχει τη δυνατότητα διαβούλευσης με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης.
58.
Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα ότι το άρθρο 6 και το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, και παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 έχουν την έννοια ότι η υποχρέωση της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους εκτέλεσης να διαβουλευθεί με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης προτού αποφασίσει ότι δεν θα αναγνωρίσει και δεν θα εκτελέσει απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής, σε περίπτωση γραπτής διαδικασίας, μπορεί να αφορά την ύπαρξη δυνατότητας του προσώπου στο οποίο επιβάλλεται η κύρωση να προσβάλει την απόφαση βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους έκδοσης.
Β.
Επί του δευτέρου και του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος
59.
Με το δεύτερο και το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, τα οποία κατά τη γνώμη μου πρέπει να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Δικαστήριο να αποφανθεί αν το άρθρο 6 και το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, και παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 έχουν την έννοια ότι, όταν από τη διαβούλευση με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης προκύπτει, αφενός, ότι η απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής, σε περίπτωση γραπτής διαδικασίας, δεν έχει κοινοποιηθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους, με μνεία του δικαιώματος προσβολής της απόφασης και της προθεσμίας για την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος και, αφετέρου, ότι το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση μπορεί να εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα, βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους έκδοσης, να προσβάλει την απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής αφ’ ής στιγμής λάβει γνώση αυτής, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης έχει την εξουσία να κοινοποιήσει την απόφαση αυτή στο εν λόγω πρόσωπο, ενημερώνοντάς το σχετικά με το δικαίωμά του να την προσβάλει και σχετικά με την προθεσμία που διαθέτει για να το πράξει, καθώς και να αναστείλει τη διαδικασία αναγνώρισης και εκτέλεσης της απόφασης εν αναμονή της έκβασης του μέσου έννομης προστασίας που ενδεχομένως ασκηθεί.
60.
Συνεπώς, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν η απόφαση-πλαίσιο 2005/214 έχει την έννοια ότι παρέχει τη δυνατότητα στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να θεραπεύσει τυχόν πλημμέλεια η οποία αφορά την κοινοποίηση της αποφάσεως περί επιβολής χρηματικής ποινής και η οποία δύναται να αποτελέσει έρεισμα για την επίκληση εκ μέρους της αρχής εκτέλεσης του λόγου προαιρετικής άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου. Στο πλαίσιο τακτοποίησης μιας κατάστασης η οποία προβλέπεται στην εν λόγω διάταξη και κατά την οποία το πρόσωπο στο οποίο έχει επιβληθεί η κύρωση δεν έχει ενημερωθεί σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση και σχετικά με τις προθεσμίες που διαθέτει για να το πράξει, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί, ειδικότερα, αν και σε ποιον βαθμό μπορεί να παράσχει στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης συνδρομή επί του ζητήματος αυτού.
61.
Εν κατακλείδι, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να μάθει ποιον ρόλο μπορεί να διαδραματίσει, ως αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης, προκειμένου να ενημερώσει το πρόσωπο στο οποίο έχει επιβληθεί η κύρωση σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την οικεία απόφαση και σχετικά με τις προθεσμίες που διαθέτει για να το πράξει, όταν η αρχική ενημέρωση, όπως περιγράφεται στο πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 4 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, ήταν ελλιπής.
62.
Κατ’ αρχάς, υπενθυμίζω ότι, στο πλαίσιο ενδεχόμενης εφαρμογής του λόγου άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως‑πλαισίου 2005/214, η διαβούλευση που απαιτείται βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 3, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου έχει ως στόχο να παράσχει στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης τη δυνατότητα να εξακριβώσει, υπό το πρίσμα των περιστάσεων της υπό κρίση υπόθεσης, αν, λαμβανομένων υπόψη των αμφιβολιών που γεννώνται βάσει των ενδείξεων που περιέχονται στο πιστοποιητικό, ο ενδιαφερόμενος έχει πράγματι ενημερωθεί, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης, σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση και σχετικά με την προθεσμία που διέθετε για να το πράξει. Εναπόκειται, επομένως, στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης να παράσχει στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης τις αναγκαίες πληροφορίες ως προς το ζήτημα αυτό.
63.
Αν οι συλλεγείσες πληροφορίες αρκούν για την άρση των αμφιβολιών που ανακύπτουν από τις ενδείξεις που περιέχονται στο πιστοποιητικό, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν θα δύναται να επικαλεστεί τον λόγο άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214. Επομένως, η εν λόγω αρχή υποχρεούται, σύμφωνα με την αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως, η οποία διαπνέει την όλη οικονομία της αποφάσεως‑πλαισίου, να αναγνωρίσει την απόφαση με την οποία επιβάλλεται χρηματική ποινή και η οποία διαβιβάσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 4 της αποφάσεως‑πλαισίου, χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω διατυπώσεις, και να λάβει αμελλητί όλα τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεσή της (
34
).
64.
Εν προκειμένω, υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με το αιτούν δικαστήριο, από το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο άρθρο 4 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, το οποίο διαβιβάσθηκε στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης, προκύπτει ότι, σύμφωνα με την αυστριακή νομοθεσία, ο BC ενημερώθηκε, αυτοπροσώπως ή μέσω αρμοδίου εκπροσώπου, για το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση και για την προθεσμία που διέθετε για να το πράξει και ότι δεν άσκησε κανένα μέσο έννομης προστασίας εντός της προβλεπόμενης προς τούτο προθεσμίας. Το εν λόγω πιστοποιητικό συνοδεύεται από την απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2023, στη βουλγαρική και στη γερμανική γλώσσα, στην οποία αναφέρονται η παράβαση που διαπράχθηκε, η χρηματική ποινή που επιβλήθηκε, καθώς και το είδος του μέσου έννομης προστασίας και η προθεσμία που προβλέπεται για την άσκησή του, ήτοι δύο εβδομάδες. Επιπλέον, από τη διατύπωση της εν λόγω αποφάσεως προκύπτει ότι η απόφαση αυτή απεστάλη προς κοινοποίηση στον ενδιαφερόμενο. Λαμβανομένων υπόψη των ως άνω στοιχείων και σύμφωνα με την αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης οφείλει, κατά τη γνώμη μου, να δεχθεί ότι το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση έχει ενημερωθεί για το δικαίωμά του να προσβάλει τη σχετική απόφαση και για την προθεσμία που διέθετε για να το πράξει και, ως εκ τούτου, ότι ο λόγος άρνησης της αναγνώρισης και της εκτέλεσης που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της εν λόγω αποφάσεως-πλαισίου δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής, εκτός εάν αποδειχθεί το αντίθετο.
65.
Ωστόσο, εάν, κατόπιν της διαβούλευσης με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης, επιβεβαιωθούν οι αμφιβολίες της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους εκτέλεσης και, ως εκ τούτου, αποδειχθεί ότι η απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής δεν κοινοποιήθηκε σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης, με μνεία του δικαιώματος προσβολής της απόφασης και της προθεσμίας για την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος, η αρχή εκτελέσεως έχει, συνεπώς, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως‑πλαισίου 2005/214, την εξουσία να αρνηθεί την αναγνώριση και την εκτέλεση της εν λόγω αποφάσεως.
66.
Σε περίπτωση που, κατόπιν της διαβούλευσης με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης, αποδειχθεί επίσης ότι θα μπορούσε να αναγνωριστεί στον ενδιαφερόμενο, αφ’ ής στιγμής έλαβε γνώση της αποφάσεως με την οποία του επιβλήθηκε χρηματική ποινή, η δυνατότητα προσβολής της αποφάσεως αυτής, ενδεχομένως κατόπιν αίτησης απαλλαγής από τα αποτελέσματα της παρόδου της προθεσμίας ασκήσεως μέσου έννομης προστασίας, η εν λόγω αρχή είναι αρμόδια για την τακτοποίηση, αν χρειάζεται, της κατάστασης (
35
).
67.
Όπως ορθώς επισήμανε η Επιτροπή στις γραπτές παρατηρήσεις της, κανένα στοιχείο της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 δεν υποδηλώνει ότι ανατίθεται στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης η εξουσία να παρέμβει όσον αφορά κοινοποίηση πληροφοριών στο πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση σχετικά με το δικαίωμά του να ασκήσει μέσο έννομης προστασίας προκειμένου να θεραπεύσει την παράλειψη ενημέρωσης από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης.
68.
Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν πρέπει, συνεπώς, να υπεισέρχεται στις αρμοδιότητες της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους έκδοσης. Στην τελευταία αυτή αρχή απόκειται, αφού η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης ζητήσει πληροφορίες κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, να θεραπεύσει, εφόσον χρειάζεται, την παράλειψη ενημέρωσης του προσώπου για το οποίο εκδόθηκε απόφαση περί επιβολής σε αυτό χρηματικής ποινής σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την εν λόγω απόφαση και σχετικά με την προθεσμία που διαθέτει για να το πράξει.
69.
Συναφώς, από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 προκύπτει ότι η ενημέρωση του προσώπου στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση για το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση και για τις προθεσμίες που διαθέτει για να το πράξει πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης. Η ως άνω αναφορά στη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης υποδηλώνει ότι η ενημέρωση πρέπει να πραγματοποιείται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης, σύμφωνα με τη δική του νομοθεσία. Συνεπώς, το στάδιο που αφορά τη διαδικασία επιβολής της ποινής, το οποίο διέπεται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης, πρέπει να διακρίνεται από το στάδιο που αφορά τη διαδικασία εκτέλεσης της αποφάσεως περί επιβολής χρηματικής ποινής, το οποίο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 της αποφάσεως-πλαισίου, διέπεται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκτέλεσης. Σύμφωνα με την κατανομή εξουσιών μεταξύ των αρμόδιων αρχών αυτών των δύο κρατών μελών, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν έχει εξουσία να αντικαταστήσει την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης ενημερώνοντας η ίδια το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση για το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση και για τις προθεσμίες που διαθέτει προς τούτο.
70.
Επιπροσθέτως, στην περίπτωση που εξετάζει το αιτούν δικαστήριο, κατά την οποία το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση θα διέθετε, βάσει του δικαίου του κράτους μέλους έκδοσης, αφ’ ής στιγμής έλαβε γνώση της αποφάσεως περί επιβολής σε αυτό χρηματικής ποινής, νέο δικαίωμα προσβολής της αποφάσεως αυτής και θα ασκούσε το δικαίωμα αυτό, η αναγνώριση και η εκτέλεση της αποφάσεως θα συνεπάγονταν νέα διαδικασία, η οποία θα απαιτούσε την αποστολή νέου πιστοποιητικού, το οποίο θα περιείχε επικαιροποιημένες πληροφορίες. Ως εκ τούτου αποκλείεται η λύση που προτείνει το αιτούν δικαστήριο, η οποία συνίσταται στην αναστολή της αρχικής διαδικασίας αναγνώρισης και εκτέλεσης της αποφάσεως εν αναμονή της έκβασης του μέσου έννομης προστασίας που ενδεχομένως ασκήθηκε κατά της εν λόγω απόφασης.
71.
Συνεπώς, κατά τη γνώμη μου, αντιθέτως προς την εκτίμηση του αιτούντος δικαστηρίου, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν έχει την εξουσία, βάσει της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, να κοινοποιήσει στον ενδιαφερόμενο την απόφαση με την οποία του επιβλήθηκε χρηματική ποινή, ενημερώνοντάς τον για το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση αυτή και για τις προθεσμίες που διαθέτει για να το πράξει, ούτε και να αναστείλει τη διαδικασία αναγνώρισης και εκτέλεσης της εν λόγω αποφάσεως εν αναμονή της έκβασης τυχόν μέσου έννομης προστασίας το οποίο θα ασκηθεί ενδεχομένως κατά αυτής.
72.
Τέλος, διευκρινίζω ότι, καίτοι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν έχει την εξουσία να διενεργήσει τις πράξεις που περιγράφονται στο προηγούμενο σημείο των παρουσών προτάσεων, εντούτοις, συνάδει με τον στόχο της ενίσχυσης της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων επιβολής χρηματικών ποινών η συνέχιση, εφόσον είναι απαραίτητη, της συνεργασίας μεταξύ των αρχών του εν λόγω κράτους μέλους και εκείνων του κράτους μέλους έκδοσης ώστε το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση να μπορεί πράγματι να έχει στη διάθεσή του επαρκείς πληροφορίες. Υπό αυτό το πρίσμα, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους έκδοσης θα μπορούσαν να ζητήσουν τη συνδρομή των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους εκτέλεσης, ιδίως εάν το εν λόγω πρόσωπο βρίσκεται στο έδαφος του τελευταίου (
36
).
IV. Πρόταση
73.
Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Sofiyski gradski sad (πρωτοβάθμιο δικαστήριο Σόφιας, Βουλγαρία) ως εξής:
Το άρθρο 6 καθώς και το άρθρο 7, παράγραφος 2, στοιχείο ζʹ, και παράγραφος 3, της αποφάσεως‑πλαισίου 2005/214/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 24ης Φεβρουαρίου 2005, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση‑πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009,
έχουν την έννοια ότι:
1)
η υποχρέωση της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους εκτέλεσης να διαβουλευθεί με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης προτού αποφασίσει ότι δεν θα αναγνωρίσει και δεν θα εκτελέσει απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής, σε περίπτωση γραπτής διαδικασίας, μπορεί να αφορά την ύπαρξη δυνατότητας του προσώπου στο οποίο επιβάλλεται η κύρωση να προσβάλει την απόφαση βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους έκδοσης·
2)
όταν προκύπτει από τη διαβούλευση με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης, αφενός, ότι η απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής, σε περίπτωση γραπτής διαδικασίας, δεν έχει κοινοποιηθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους, με μνεία του δικαιώματος προσβολής της απόφασης και της προθεσμίας για την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος και, αφετέρου, ότι το πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η κύρωση μπορεί να εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα, βάσει της νομοθεσίας του εν λόγω κράτους μέλους, να προσβάλει την απόφαση περί επιβολής χρηματικής ποινής αφ’ ής στιγμής λάβει γνώση της αποφάσεως, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης δεν έχει την εξουσία να κοινοποιήσει την απόφαση στο εν λόγω πρόσωπο, ενημερώνοντάς το σχετικά με το δικαίωμά του να προσβάλει την απόφαση αυτή και σχετικά με την προθεσμία που διαθέτει για να το πράξει, καθώς και να αναστείλει τη διαδικασία αναγνώρισης και εκτέλεσης της απόφασης εν αναμονή της έκβασης του μέσου έννομης προστασίας που ενδεχομένως ασκηθεί.
(
1
)	Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.
(
i
)	Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.
(
2
)	ΕΕ 2005, L 76, σ. 16.
(
3
)	ΕΕ 2009, L 81, σ. 24 (στο εξής: απόφαση-πλαίσιο 2005/214).
(
4
)	BGBl. Ι, 109/2002.
(
5
)	Βλ. άρθρο 4 και παράρτημα της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214.
(
6
)	Κατά τη διάταξη αυτή, όταν το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο άρθρο 4 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214 εγείρει ζήτημα ότι μπορεί να παραβιάστηκαν θεμελιώδη δικαιώματα ή οι θεμελιώδεις νομικές αρχές όπως καθιερώνονται στο άρθρο 6 της ΣΕΕ, κάθε κράτος μέλος μπορεί να αντιταχθεί στην αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων με τις οποίες επιβάλλεται χρηματική ποινή. Η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 3, της εν λόγω αποφάσεως‑πλαισίου εφαρμόζεται στην περίπτωση αυτή.
(
7
)	ΕΕ 2012, L 142, σ. 1. Η εν λόγω διάταξη προβλέπει ότι τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το αργότερο με τη διαβίβαση του κατηγορητηρίου στο δικαστήριο να παρέχονται λεπτομερή στοιχεία για την ποινική κατηγορία, συμπεριλαμβανομένης της φύσης και του νομικού χαρακτηρισμού της αξιόποινης πράξης και του είδους της συμμετοχής του κατηγορουμένου.
(
8
)	ΕΕ 2016, L 65, σ. 1. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, το άρθρο 8 της οδηγίας αυτής, το οποίο αφορά αποκλειστικά το δικαίωμα παράστασης του κατηγορουμένου στη δίκη του, δεν θίγει τους εθνικούς κανόνες σύμφωνα με τους οποίους η διαδικασία ή ορισμένα στάδιά της διεξάγονται γραπτώς, εφόσον αυτό συνάδει με το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.
(
9
)	Το αιτούν δικαστήριο παραπέμπει, συναφώς, στην απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 2019, Centraal Justitieel Incassobureau (Αναγνώριση και εκτέλεση χρηματικών ποινών) (C‑671/18, EU:C:2019:1054, σκέψεις 31, 33 και 44).
(
10
)	Βλ. άρθρο 16, παράγραφος 4, του Zakon za priznavane, izpalnenie i izprashtane na aktove za konfiskatsia ili otnemane i reshenia za nalagane na finansovi sanktsii (νόμου για την αναγνώριση, εκτέλεση και διαβίβαση αποφάσεων δήμευσης και κατάσχεσης και αποφάσεων περί επιβολής χρηματικών ποινών) (DV αριθ. 15, της 23ης Φεβρουαρίου 2010) (στο εξής: νόμος για την αναγνώριση).
(
11
)	Βλ. άρθρο 16, παράγραφος 5, του νόμου για την αναγνώριση.
(
12
)	Βλ. άρθρο 32, παράγραφος 3, του νόμου για την αναγνώριση.
(
13
)	Το άρθρο 32, παράγραφος 4, του νόμου για την αναγνώριση.
(
14
)	Βλ. αποφάσεις της 22ας Μαρτίου 2017, Tranca κ.λπ. (C‑124/16, C‑188/16 και C‑213/16, EU:C:2017:228, σκέψεις 47, 48 και 51), και της 14ης Μαΐου 2020, Staatsanwaltschaft Offenburg (C‑615/18, EU:C:2020:376, σκέψεις 60 και 77).
(
15
)	Το αιτούν δικαστήριο παραπέμπει στις αποφάσεις της 15ης Οκτωβρίου 2015, Covaci (C‑216/14, EU:C:2015:686, σκέψη 62), και της 6ης Οκτωβρίου 2021, Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (C‑338/20, στο εξής: απόφαση Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty, EU:C:2021:805, σκέψη 33).
(
16
)	Το αιτούν δικαστήριο παραπέμπει, συναφώς, στην απόφαση της 22ας Μαρτίου 2017, Tranca κ.λπ. (C‑124/16, C‑188/16 και C‑213/16, EU:C:2017:228, σκέψεις 47 και 51).
(
17
)	Βλ., ιδίως, απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2021, LU (Είσπραξη προστίμων για τροχαίες παραβάσεις) [C‑136/20, στο εξής: LU (Είσπραξη προστίμων για τροχαίες παραβάσεις), EU:C:2021:804, σκέψη 29 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
(
18
)	Βλ., ιδίως, απόφαση LU (Είσπραξη προστίμων για τροχαίες παραβάσεις) (σκέψη 30 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
19
)	Βλ., ιδίως, αποφάσεις LU (Είσπραξη προστίμων για τροχαίες παραβάσεις) (σκέψη 36 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), και Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (σκέψη 22 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
20
)	Βλ., ιδίως, αποφάσεις LU (Είσπραξη προστίμων για τροχαίες παραβάσεις) (σκέψη 37 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), και Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (σκέψη 23 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
21
)	Βλ., ιδίως, αποφάσεις LU (Είσπραξη προστίμων για τροχαίες παραβάσεις) (σκέψη 38 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), και Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (σκέψη 24 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
22
)	Βλ., ιδίως, απόφαση Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (σκέψη 26 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
23
)	Βλ., ιδίως, απόφαση Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (σκέψη 27 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
24
)	Βλ. απόφαση Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (σκέψη 30).
(
25
)	Βλ. απόφαση Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (σκέψη 32).
(
26
)	Βλ., ιδίως, απόφαση Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (σκέψη 33 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
27
)	Βλ., ιδίως, απόφαση Prokuratura Rejonowa Łódź-Bałuty (σκέψη 34 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
28
)	Πρβλ. απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 2019, Centraal Justitieel Incassobureau (Αναγνώριση και εκτέλεση χρηματικών ποινών) (C‑671/18, EU:C:2019:1054, σκέψη 42).
(
29
)	Βλ., ιδίως, απόφαση LU (Είσπραξη προστίμων για τροχαίες παραβάσεις) (σκέψη 50 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
30
)	Η υπογράμμιση δική μου.
(
31
)	Βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 11ης Μαρτίου 2020, SF (Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως – Εγγύηση διαμεταγωγής στο κράτος μέλος εκτελέσεως) (C‑314/18, EU:C:2020:191, σκέψη 52 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
32
)	Στο στοιχείο ζʹ, σημείο 1, του πιστοποιητικού που προβλέπεται στο άρθρο 4 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους έκδοσης πρέπει να αναφέρει την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση περί επιβολής της χρηματικής ποινής κατέστη απρόσβλητη. Στο κεφάλαιο ηʹ, σημείο 1, στοιχείο α, του οικείου πιστοποιητικού, η εν λόγω αρχή πρέπει να σημειώσει το πλαίσιο ελέγχου στο οποίο αναγράφεται ότι η επίμαχη απόφαση κατέστη απρόσβλητη.
(
33
)	Βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 7ης Ιουλίου 2016, Lebek (C‑70/15, EU:C:2016:524, σκέψη 42).
(
34
)	Βλ. απόφαση της 5ης Δεκεμβρίου 2019, Centraal Justitieel Incassobureau (Αναγνώριση και εκτέλεση χρηματικών ποινών) (C‑671/18, EU:C:2019:1054, σκέψη 43).
(
35
)	Υπό αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα του κράτους μέλους έκδοσης να ζητήσει τη διακοπή της εκτέλεσης σύμφωνα με το άρθρο 12 της αποφάσεως-πλαισίου 2005/214.
(
36
)	Η Επιτροπή αναφέρεται, συναφώς, στη δυνατότητα των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους έκδοσης να υποβάλουν αίτηση αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής βάσει του άρθρου 5 της σύμβασης για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία καταρτίστηκε, σύμφωνα με το άρθρο 34 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την πράξη του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 (ΕΕ 2000, C 197, σ. 3).