61981CJ0189_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 189/81,
ROBERT BOSMANS, υπάλληλος τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενος από τόν Edmond Lebrun, δικηγόρο Βρυξελλών, 68, rue Camille Lemonnier, 1060 Bruxelles, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Tony Biever, δικηγόρο, 83, boulevard Grande-Duchesse-Charlotte,
προσφεύγων,
κατά
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, εκπροσωπουμένης από τόν κύριο νομικό της σύμβουλο J.-P . Delahousse, επικουρούμενο από τόν Daniel Jacob, δικηγόρο Βρυξελλών, 93, avenue Brillat Savarin, 1050 Bruxelles, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν O . Montalto, μέλος τής νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg, Luxembourg,
καθ’ ης,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η οποία έχει ως αντικείμενο τήν ακύρωση τής αποφάσεως τής Επιτροπής, τής 25ης Ιουνίου 1980, περί τοποθετήσεως τού προσφεύγοντος, από 1ης Αυγούστου 1980, ως συμβούλου στήν Διεύθυνση ΙΧ-Α «Προσωπικό», κατά τό μέτρο πού αφορά προσωπική θέση βαθμού Α 3, τό αίτημα νά κριθεί οτι η θέση πού κατέχει ο προσφεύγων ειναι καί επιβάλλεται νά ειναι μόνιμη θέση Α 3, καθώς καί τήν ακύρωση τής αποφάσεως μέ τήν οποία απερρίφθη η από 25ης Ιουλίου 1980 αίτησή του καί η από 2ας Δεκεμβρίου 1980 ένστασή του,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου, στίς 19 Ιουνίου 1981, ο Bosmans, υπάλληλος τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ήσκησε προσφυγή, μέ τήν οποία ζητεί τήν ακύρωση τής από 25ης Ιουνίου 1980 αποφάσεως τής Επιτροπής, περί τοποθετήσεώς του από 1ης Αυγούστου 1980 ως συμβούλου στήν Διεύθυνση ΙΧ-Α, κατά τό μέτρο πού αφορά «προσωπική» θέση βαθμού Α 3, καί τήν ακύρωση τής αποφάσεως μέ τήν οποία απερρίφθη η από 25ης Ιουλίου 1980 αίτησή του καί η από 2ας Δεκεμβρίου 1980 ένστασή του, μέ τίς οποίες εζήτησε η θέση αυτή νά ειναι θέση «μόνιμη» βαθμού Α 3 .
2 Ο προσφεύγων εισήλθε στήν υπηρεσία τής Επιτροπής τήν 1η Σεπτεμβρίου 1958 μέ τόν βαθμό Α 5 . Από 1ης Μαρτίου 1960 προήχθη στόν βαθμό Α 4 καί, εν συνεχεία, από 1ης Οκτωβρίου 1963, στόν βαθμό Α 3, ως προϊστάμενος τμήματος, καί κατείχε θέσεις πού αντιστοιχούσαν στόν πίνακα οργανικών θέσεων τής Επιτροπής . Τήν 1η Αυγούστου 1973, ετοποθετήθη σέ προσωπική θέση τήν οποία κατείχε, διατηρώντας τόν βαθμό Α 3 .
3 Πράγματι, σύμφωνα μέ τόν πίνακα οργανικών θέσεων, κατά τήν έννοια τού άρθρου 6 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, πού έχει δημοσιευθεί στόν τόμο 01/001 τής ειδικής εκδόσεως τής Επισήμου Εφημερίδος ( σ . 19 επ .) καί τό οργανόγραμμα τής 30ής Οκτωβρίου 1973, η θέση στήν οποία διωρίσθη ο προσφεύγων τήν 1η Αυγούστου 1973 ηταν θέση Α 5/Α 4, αλλά τήν κατείχε ο ίδιος ως υπάλληλος μέ προσωπικό βαθμό Α 3 . Κατόπιν τής τοποθετήσεως αυτής, ο προσφεύγων υπέβαλε αίτηση στήν αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή, μέ τήν οποία εζήτησε η νέα του θέση νά αντικατασταθεί μέ μόνιμη, ομοία μέ τήν θέση πού κατείχε αδιαλείπτως από 1ης Οκτωβρίου 1963 . Η αίτηση αυτή ομως απεσύρθη στίς 8 Φεβρουαρίου 1974 .
4 Στίς 25 Ιουνίου 1980, ο προσφεύγων ετοποθετήθη σέ θέση συμβούλου στήν Διεύθυνση Α «Προσωπικό» τής Γενικής Διευθύνσεως ΙΧ τής Επιτροπής . Ο προσφεύγων αμφισβητεί τήν νομιμότητα τής αποφάσεως αυτής, καθ’ οσον τοποθετείται σέ θέση προσωπική, καθώς καί τήν νομιμότητα τής αποφάσεως πού απέρριψε τήν από 25ης Ιουλίου 1980 αίτησή του, μέ τήν οποία εζήτησε από τήν αρμοδία γιά τούς διορισμούς αρχή, σύμφωνα μέ τά άρθρα 25 καί 90 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, νά τόν διαβεβαιώσει οτι κατέχει μία από τίς θέσεις Α 3 τού πίνακος οργανικών θέσεων, διαφορετική από τίς προσωπικές θέσεις Α 3 .
5 Επικαλείται παράβαση τών άρθρων 1, 5 καί 7, παράγραφος 1, τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τής αποφάσεως τής Επιτροπής η οποία, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 5, παράγραφος 4, τού κανονισμού, καθορίζει τά καθήκοντα καί τίς αρμοδιότητες κάθε πρότυπης θέσεως πού περιλαμβάνεται στό παράρτημα Ι, τμήμα Α, τού κανονισμού, τής από 10ης Δεκεμβρίου 1963 αποφάσεως τής Επιτροπής, περί προαγωγής τού προσφεύγοντος στόν βαθμό Α 3, καθώς καί τών αρχών τού δικαίου, ιδίως τής αρχής τής ισότητος, τής χρηστής διοικήσεως καί τής διανεμητικής δικαιοσύνης .
6 Κατά τόν προσφεύγοντα, η τοποθέτησή του σέ προσωπική θέση Α 3 αντίκειται στό δικαίωμα τού υπαλλήλου νά ειναι τοποθετημένος — από τής ενάρξεως καί
κατά τήν διάρκεια τής σταδιοδρομίας του — σέ μόνιμη θέση τού πίνακος οργανικών θέσεων τού οργάνου στό οποίο υπηρετεί, αντίστοιχη δέ πρός τόν βαθμό του, όχι μόνον ως πρός τήν φύση τών καθηκόντων καί τήν ονομασία τής θέσεως αυτής, αλλά καί από απόψεως κατατάξεώς της στόν πίνακα οργανικών θέσεων .
7 Θεωρεί οτι η τοποθέτηση αυτή ειναι αποτέλεσμα πρακτικής στερουμένης νομικής βάσεως καί οτι αποτελεί αιτία συγχύσεων καί άνισης μεταχειρίσεως τών υπαλλήλων .
8 Η Επιτροπή υποστηρίζει οτι η τοποθέτηση σέ προσωπική θέση Α 3 δέν έχει καμμία επίπτωση στήν υπηρεσιακή κατάσταση καί στά υλικά καί ηθικά συμφέροντα τού ενδιαφερομένου, εφ’ οσον η προσωπική θέση αποτελεί έννοια πού αφορά αποκλειστικώς τόν προϋπολογισμό, χωρίς καμμία συνέπεια στόν ορισμό τής θέσεως πού δίδεται από τόν κανονισμό υπηρεσιακής καταστάσεως καί κυρίως από τό άρθρο 5 τού κανονισμού καί τό παράρτημά του ΙΑ .
9 Η Επιτροπή προτείνει, εξ άλλου, τό απαράδεκτο τής προσφυγής, καθ’ οσον θίγεται μία κατάσταση πού υφίσταται αδιαλείπτως τουλάχιστον από οκταετίας, δεδομένου οτι η απόφαση τής 25ης Ιουνίου 1980 ουδεμία επίπτωση έχει στήν υπηρεσιακή κατάσταση καί στά υλικά καί ηθικά συμφέροντα τού προσφεύγοντος .
10 Ειναι βέβαιο οτι η προσφυγή στρέφεται κατά τής αποφάσεως τής 25ης Ιουνίου 1980, περί τοποθετήσεως τού προσφεύγοντος ως συμβούλου σέ προσωπική θέση Α 3 . Η εν λόγω απόφαση, τοποθετώντας τόν προσφεύγοντα σέ προσωπική θέση Α 3, ουδεμία μεταβολή επέφερε στήν υπηρεσιακή του κατάσταση, οπως ειχε διαμορφωθεί από τήν 1η Αυγούστου 1973, μετά τήν τοποθέτησή του σέ προσωπική θέση Α 3 .
11 Από τά ανωτέρω προκύπτει οτι, κατά τό μέτρο πού διατηρεί τόν προσφεύγοντα σέ προσωπική θέση Α 3, η προσβαλλομένη πράξη — τής οποίας άλλωστε δέν ειναι αυτό τό περιεχόμενο — δέν μεταβάλλει τήν κατάσταση τού προσφεύγοντος . Κατά τό σημείο αυτό, συνεπώς, δέν τόν βλάπτει .
12 Ως πρός τήν μετάθεσή του ως συμβούλου, η οποία αποτελεί τό πραγματικό αντικείμενο τής προσβαλλομένης αποφάσεως τής 25ης Ιουνίου 1980, ο προσφεύγων δέν αμφισβητεί τήν ορθότητά της .
13 Συνεπώς, η προσφυγή πρέπει νά απορριφθεί ως αβάσιμη, παρέλκει δέ η εξέταση τής ενστάσεως απαραδέκτου πού προέτεινε η Επιτροπή, ως αλυσιτελής .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
14 Κατά τό άρθρο 69, παράγραφος 2, τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα .
Σύμφωνα ομως μέ τό άρθρο 70 τού κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων τών Κοινοτήτων, τά όργανα φέρουν τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν .
Διατακτικό
Διά ταύτα,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει τήν προσφυγή .
2)Κάθε διάδικος φέρει τά δικαστικά του έξοδα .