62021CJ0801_RES
Sprawa C‑801/21 P
Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
przeciwko
Indo European Foods Ltd
Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 20 czerwca 2024 r.
Odwołanie – Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Abresham Super Basmati Selaa Grade One World’s Best Rice – Wcześniejszy niezarejestrowany słowny znak towarowy Zjednoczonego Królestwa BASMATI – Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 – Artykuł 8 ust. 4 – Rozporządzenie (UE) 2017/1001 – Artykuł 72 – Względna podstawa odmowy rejestracji – Sprzeciw – Odwołanie do izby odwoławczej – Oddalenie – Skarga do Sądu – Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej – Artykuły 126 i 127 – Okres przejściowy – Skutki zakończenia okresu przejściowego dla ochrony wcześniejszego znaku towarowego – Okoliczności zaistniałe po wydaniu spornej decyzji – Dalsze istnienie przedmiotu skargi i zachowanie interesu prawnego
Skarga o stwierdzenie nieważności – Przesłanki dopuszczalności – Interes prawny – Badanie z urzędu przez sąd
(art. 263 akapit czwarty TFUE)
(zob. pkt 45, 76)
Skarga o stwierdzenie nieważności – Przedmiot – Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji opartej na prawie wcześniejszym, które ustało po wydaniu tej decyzji – Dalsze istnienie przedmiotu skargi – Warunek – Brak cofnięcia zaskarżonego aktu
(art. 263 TFUE)
(zob. pkt 58, 59)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Odwołanie od decyzji oddalającej sprzeciw wobec rejestracji unijnego znaku towarowego – Interes prawny – Warunek – Skarga mogąca przynieść korzyść stronie, która ją wniosła – Kryteria oceny
(art. 263 akapit czwarty TFUE; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 72)
(zob. pkt 78–83)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Właściwość Sądu – Nakaz skierowany do Urzędu – Wyłączenie
(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 72 ust. 6)
(zob. pkt 93)
Streszczenie
Trybunał, rozpatrując odwołanie Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), które oddalił, wypowiedział się w kwestii dalszego istnienia przedmiotu skargi i zachowania przez wnoszącego sprzeciw interesu prawnego w następstwie ustania, po wydaniu decyzji potwierdzającej oddalenie sprzeciwu i po wniesieniu do Sądu skargi na tę decyzję, ochrony przyznanej prawu wcześniejszemu ze względu na zakończenie okresu przejściowego ustanowionego umową o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii (
1
).
W dniu 14 czerwca 2017 r. H.A. Chakari dokonał w EUIPO zgłoszenia graficznego unijnego znaku towarowego Abresham Super Basmati Selaa Grade One World’s Best Rice dla towarów na bazie ryżu. Indo European Foods Ltd wniosła sprzeciw (
2
), opierając go na niezarejestrowanym słownym znaku towarowym Zjednoczonego Królestwa BASMATI, który na mocy prawa mającego zastosowanie w Zjednoczonym Królestwie pozwala jej zdaniem zakazać używania zgłoszonego znaku towarowego. Wydział Sprzeciwów oddalił ten sprzeciw.
Następnie decyzją z dnia 2 kwietnia 2020 r. (zwaną dalej „sporną decyzją”) Izba Odwoławcza podtrzymała to rozstrzygnięcie na tej podstawie, że Indo European Foods nie wykazała, iż nazwa „basmati” pozwalała jej zakazać używania zgłoszonego znaku towarowego w Zjednoczonym Królestwie.
Wyrokiem z dnia 6 października 2021 r. (
3
). Sąd stwierdził nieważność spornej decyzji. Orzekł on, po pierwsze, że wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii nie spowodowało bezprzedmiotowości sporu, ponieważ sporna decyzja została wydana w okresie przejściowym, w którym rozpatrywany wcześniejszy znak towarowy nadal był objęty taką samą ochroną jak ta, z której korzystałby, gdyby Zjednoczone Królestwo nie wystąpiło z Unii. Po drugie, uznał on, że Indo European Foods zachowała interes prawny.
EUIPO wniosło zatem odwołanie od tego wyroku, w którym podniosło jeden tylko zarzut, dotyczący naruszenia wymogu zachowania interesu prawnego przez stronę skarżącą.
Ocena Trybunału
W pierwszej kolejności Trybunał wypowiedział się w przedmiocie badania przez Sąd dalszego istnienia przedmiotu sporu. I tak, stwierdził on, że argumentacja EUIPO, zgodnie z którą Sąd pomylił kwestię zachowania interesu prawnego z kwestią daty, w odniesieniu do której należy oceniać zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, opiera się na błędnym rozumieniu wyroku Sądu. Jeśli chodzi bowiem o przedmiot sporu, Sąd ograniczył się do zbadania jego dalszego istnienia w świetle zakończenia okresu przejściowego, które nastąpiło w trakcie toczącego się przed nim postępowania.
Ponadto Trybunał podkreślił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przedmiot sporu, podobnie jak i interes prawny muszą istnieć, pod rygorem umorzenia postępowania, do momentu wydania orzeczenia sądowego, co oznacza, że skarga czy też, w odpowiednim przypadku, odwołanie powinny w efekcie móc przynieść korzyść stronie, która je wniosła. Przypomniał on również, że w przypadku gdy decyzja będąca przedmiotem wniesionej do Sądu skargi o stwierdzenie nieważności nie została formalnie cofnięta, Sąd ma podstawy, by stwierdzić, że spór zachował swój przedmiot. Stwierdzenia tego nie podważa bezskuteczność zaskarżonej decyzji, która nastąpiła po wniesieniu skargi.
W niniejszej sprawie Trybunał stwierdził, że aby uznać, iż skarga nie utraciła swojego przedmiotu, Sąd oparł się na stwierdzeniu, że przedmiotem sporu była sporna decyzja, która została wydana przed zakończeniem okresu przejściowego. Zważywszy, że EUIPO nie kwestionuje ani tego, że w dniu wydania orzeczenia przez Sąd sporna decyzja nie została formalnie cofnięta, ani że zakończenie okresu przejściowego nie skutkowało usunięciem tej decyzji z obiegu prawnego z mocą wsteczną, Trybunał uznał, że argumentacja EUIPO jest zatem bezzasadna.
W drugiej kolejności Trybunał zbadał kwestię oceny zachowania interesu prawnego. W tym względzie oddalił on argument EUIPO, zgodnie z którym Sąd nie wziął pod uwagę szczególnego charakteru postępowania w sprawie sprzeciwu, podstawowej funkcji znaku towarowego, zasady terytorialności oraz jednolitego charakteru unijnego znaku towarowego.
Przede wszystkim argumentacja ta opiera się bowiem na założeniu, że w przypadku skargi na decyzję izby odwoławczej oddalającą sprzeciw zachowanie interesu prawnego przed Sądem należy oceniać wyłącznie w świetle interesu prawnego chronionego przez mające zastosowanie rozporządzenie w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej i takie zachowanie interesu prawnego jest zatem zależne jedynie od tego, czy na etapie orzekania przez Sąd wciąż może jeszcze zaistnieć prawdopodobieństwo wystąpienia kolizji. Otóż założenie to zakładałoby ograniczenie elementów, które można wziąć pod uwagę w celu dokonania oceny zachowania interesu prawnego przez skarżącego wnoszącego skargę na podstawie art. 72 rozporządzenia 2017/1001 (
4
) w porównaniu ze skargą wniesioną na podstawie art. 263 TFUE, i nie znajduje oparcia ani w mających zastosowanie aktach prawnych, ani w orzecznictwie.
Następnie Trybunał zauważył, że istnienie interesu prawnego w stwierdzeniu nieważności zaskarżonego aktu zakłada, że rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi może przynieść korzyść osobie, która ją wniosła. A zatem kwestię, czy w przypadku decyzji oddalającej sprzeciw wobec rejestracji unijnego znaku towarowego osoba, która wniosła sprzeciw, może odnieść korzyść z wniesionej do Sądu skargi, należy oceniać w sposób konkretny w świetle wszystkich konsekwencji mogących wyniknąć ze stwierdzenia ewentualnej niezgodności z prawem tej decyzji oraz charakteru szkody, jaka miała zostać poniesiona. Tymczasem w niniejszej sprawie, po pierwsze, Sąd miał podstawy, by stwierdzić, że skarga nie stała się bezprzedmiotowa. Po drugie, sporną decyzją utrzymano w mocy oddalenie sprzeciwu w oparciu o stwierdzenie, że przesłanki zastosowania art. 8 ust. 4 rozporządzenia 2017/1001 nie zostały spełnione. W rezultacie, ponieważ na poparcie swojej skargi do Sądu Indo European Foods powołała się na naruszenie przez Izbę Odwoławczą tego przepisu oraz ponieważ decyzja sporna narusza w szczególności interesy gospodarcze tej spółki, stwierdzenie nieważności tej decyzji mogłoby przynieść jej korzyść.
Wreszcie okoliczność, że druga strona postępowania przed izbą odwoławczą mogłaby, gdyby odwołanie wniesione do tej instancji zostało uwzględnione, dokonać konwersji zgłoszenia znaku towarowego na zgłoszenia krajowych znaków towarowych we wszystkich państwach członkowskich, począwszy od zakończenia okresu przejściowego, nie ma wpływu na interes prawny Indo European Foods we wniesieniu skargi na sporną decyzję.
W trzeciej kolejności Trybunał przeanalizował argumentację, w której EUIPO twierdzi, że Sąd naruszył art. 72 ust. 6 rozporządzenia 2017/1001 dotyczący wykonywania przez EUIPO wyroków sądów Unii, ponieważ nakazał mu nie badać kwestii zachowania interesu prawnego oraz nie brać pod uwagę skutków prawnych zakończenia okresu przejściowego przewidzianego w umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii.
Po pierwsze, Trybunał uściślił, że o ile instytucja, organ lub jednostka organizacyjna, od których pochodzi akt, którego nieważność została stwierdzona, są zobowiązane, w celu zastosowania się do wyroku stwierdzającego nieważność i zapewnienia jego wykonania w pełnym zakresie, do uwzględnienia sentencji tego wyroku i uzasadnienia, które stanowi jej niezbędne wsparcie, o tyle Sąd nie może kierować nakazów do EUIPO. Po drugie, uznał on, że Sąd ograniczył się w istocie do stwierdzenia interesu Indo European Foods we wniesieniu skargi do Sądu. W rezultacie nie można z tego wywieść wniosku, że Sąd nałożył na EUIPO przywoływane obowiązki.
(
1
)	Artykuły 126 i 127 Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. 2020, L 29, s. 7).
(
2
)	Oparty na art. 8 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).
(
3
)	Wyrok z dnia 6 października 2021 r., Indo European Foods/EUIPO – Chakari (Abresham Super Basmati Selaa Grade One World’s Best Rice) (T‑342/20, EU:T:2021:651),
(
4
)	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2017, L 154, s. 1).