62020TJ0058
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra, Comhdéanamh Leathnaithe)
13 Samhain 2024 (
*1
)
(Iomaíocht – Comhchruinnithe – Margaí Gearmánacha do sheirbhísí teilifíse agus seirbhísí teileachumarsáide – Cinneadh lena ndearbhaítear go bhfuil an comhchruinniú comhoiriúnach leis an margadh inmheánach agus le Comhaontú LEE – Gealltanais – Measúnú ar éifeachtaí cothrománacha, ingearacha agus ilchuideachta an idirbhirt ar an iomaíocht – Tuarascáil iomaíochta idir na páirtithe sa chomhchruinniú – Athrú a bhaineann go sonrach le comhchruinniú – Earráid fhollasach mheasúnaithe)
I gCás T‑58/20,
NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH, a bunaíodh in Köln (an Ghearmáin), dá ndéanann M. Geppert, P. Schmitz agus J. Schulze zur Wiesche, Dlíodóirí, ionadaíocht
iarratasóir,
v
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann G. Conte, A. Keidel agus C. Vollrath, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
cosantóir,
le tacaíocht ó
Vodafone Group plc, a bunaíodh in Newbury (an Ríocht Aontaithe), dá ndéanann V. Vollmann, solicitor, C. Jeffs, A. Chadd agus D. Seeliger, Dlíodóirí, ionadaíocht
idiragraí,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra, Comhdéanamh Leathnaithe),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: M. van der Woude, Uachtarán, R. da Silva Passos (Rapóirtéir), I. Reine, L. Truchot agus M. Sampol Pucurull, Breithiúna,
Cláraitheoir: S. Jund, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis éisteacht an 22 Meán Fómhair 2023,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas (
1
)
1
Lena chaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH, go gcuirfí Cinneadh C(2019) 5187 final ón gCoimisiún an 18 Iúil 2019 lena ndearbhaítear go bhfuil an comhchruinniú comhoiriúnach leis an margadh inmheánach agus le Comhaontú LEE maidir le Vodafone Group plc ag fáil socmhainní áirithe Liberty Global plc (Cás COMP/M.8864 – Vodafone v Certain Liberty Global Assets) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’)
[omissis]
I. Nós imeachta agus an t‑ordú atá á lorg ag na páirtithe
[omissis]
47
Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
–
a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
48
Iarrann an Coimisiún agus Vodafone ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhíbhe;
–
a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
II. An dlí lena mbaineann
[omissis]
B.
An chéad saincheist dlí lena n‑éilítear earráidí follasacha measúnaithe, sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua agus an oibleagáid díchill chuí a eascraíonn as diúltú BSIÉ a shuíomh ar mhargadh MDU
[omissis]
3. An chéad chuid lena n‑éilítear earráidí follasacha measúnaithe arna ndéanamh ag an gCoimisiún, sa mhéid gur aithin an Coimisiún nach raibh na páirtithe sa chomhchruinniú ina n‑iomaitheoirí díreacha
[omissis]
98
Maidir leis sin, ba cheart a shonrú go bhfuil iomaíocht dhíreach idir na gnóthais ann nuair a bhíonn siad in iomaíocht do na custaiméirí céanna.
99
Sa chás seo, ní chonspóidtear nach mbeidh comhthráth idir líonraí cáblaithe na bpáirtithe sa chomhchruinniú agus, nuair atá custaiméir MDU ag iarraidh conradh le soláthróir comharthaí teilifíse a thabhairt i gcrích, níl aige ach, i bprionsabal, an fhéidearthacht roghnú idir an páirtí sa chomhchruinniú den achar cáblaithe ina bhfuil an foirgneamh atá le ceangal suite agus ceann dá iomaitheoirí, amhail an t‑iarratasóir. Ní athróidh an cás go raibh margadh MDU ar an leibhéal náisiúnta roimh an idirbheart nó go raibh sé teoranta d’achar cáblaithe na bpáirtithe sa chomhchruinniú, ós rud é gurb amhlaidh an dá chás.
100
Mar thoradh air sin, ní raibh na táirgí a dhíolann na páirtithe don chomhchruinniú, sa chleachtas, in iomaíocht agus, dá dheasca sin, chinn an Coimisiún, gan earráid fhollasach mheasúnaithe a dhéanamh, nach raibh na páirtithe in iomaíocht dhíreach roimh an gcomhchruinniú.
101
Ní féidir leis na hargóintí arna ndéanamh ag an iarratasóir a mhalairt a thabhairt ar aird.
102
Sa chéad áit, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a dheimhnigh an Coimisiún os comhair na Cúirte Ginearálta, go raibh leideanna tromchúiseacha ann go raibh margadh MDU, roimh an idirbheart, teoranta ó thaobh na tíreolaíochta de d’achar cáblaithe gach páirtí ach nach bhféadfaí féidearthacht mhargadh MDU ar leibhéal náisiúnta a eisiamh go hiomlán mar gheall gurb ann do sholáthróirí agus custaiméirí gníomhacha ar leibhéal náisiúnta agus nach raibh aon difríochtaí praghais laistigh den tír ceangailte leis na hachair sin.
103
Mar sin, ní hionann gur mheas an Coimisiún gur féidir raon feidhme náisiúnta a bheith ag an margadh agus gur mheas sé, ar mhargadh hipitéiseach den sórt sin, go raibh na páirtithe sa chomhchruinniú in iomaíocht dhíreach. Ní raibh sé ach sa dara chéim, maidir lena athbhreithniú ar éifeachtaí an idirbhirt ar mhargadh MDU, go ndearna an Coimisiún measúnú, maidir le margadh náisiúnta féideartha, an mbeadh, ag cur san áireamh ghníomhaíocht na bpáirtithe, caillteanas iomaíochta dírí eatarthu mar thoradh ar an idirbheart. Ós rud é, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur mheas an Coimisiún go bhféadfadh raon feidhme náisiúnta a bheith ag margadh MDU cheana féin roimh an idirbheart, ní féidir teacht ar an gconclúid go raibh na páirtithe sa chomhchruinniú ina n‑iomaitheoirí iarbhír ar mhargadh den sórt sin, de réir mar a thíolacann an t‑iarratasóir. Ar deireadh, ní chuirtear as an áireamh go bhfeidhmíonn dhá ghnóthas le gnóthais eile ar an margadh geografach céanna, ach nach féidir leis an dá ghnóthas na custaiméirí céanna a iarraidh, go háirithe de dheasca teoireannacha geografacha a líonraí cáblaithe.
104
Maidir le mainneachtain líomhnaithe cúiseanna a lua arna maíomh ag an iarratasóir, sa mhéid a theip ar an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh ar éifeachtaí comhchruinnithe ar mhargadh MDU, arna theorannú ar an leibhéal náisiúnta, is fiú a thabhairt faoi deara, i Roinn VIII.2.4.2.3 den chinneadh atá faoi chonspóid, nó in aithrisí 721 go 785 den chinneadh sin, go ndearna an Coimisiún measúnú go sonrach ar an mbeadh sé d’éifeacht ag an idirbheart deireadh a chur le srian iomaíoch iarbhír nó féideartha idir na páirtithe sa chomhchruinniú. Mar sin féin, chuir na torthaí a rinneadh iontu i bhfeidhm cé acu an raibh raon feidhme náisiúnta ag margadh MDU nó an raibh sé teoranta d’achar cáblaithe Vodafone agus Unitymedia.
105
Sa dara háit, maidir leis na gearáin a rinne an t‑iarratasóir gan beann ar theorannú geografach mhargadh MDU, ba cheart a shoiléiriú, cé nach raibh aon chomhthráth idir líonraí cáblaithe na bpáirtithe sa chomhchruinniú, nach gcuireann an t‑iarratasóir in amhras, is fíor, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur chinn an Coimisiún go bhfuil, mar sin féin, comhthráth áirithe idir a ngníomhaíochtaí, sa chás sin a cheannaigh na hoibreoirí sin seirbhísí idirghabhálacha chun comharthaí teilifíse a tharchur ón bpáirtí eile nó ó oibreoir eile de líonra leibhéal 3, chun bheith in ann teagmháil a dhéanamh leis na custaiméirí MDU lena mbaineann.
106
Mar sin féin, ba cheart a thabhairt faoi deara cé go ndíospóideann sé a neamhábharthacht, ní chuireann an t‑iarratasóir i gcoinne na bhfigiúirí a nochtaigh an Coimisiún le linn na n‑imeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta a bhaineann le conarthaí arna dtabhairt i gcrích ag na páirtithe sa chomhchruinniú lasmuigh dá n‑achair cháblaithe agus líon na gcustaiméirí lena mbaineann. Chuige sin, ní mór a thabhairt faoi deara go léiríonn na figiúirí sin gurb ionann na conarthaí sin agus líon an‑teoranta custaiméirí MDU i dtéarmaí na dteaghlach ceangailte agus sciar den mhargadh, ós rud é go raibh sé níos lú ná 1 %, atá chomh fánach sin nach bhféadfadh sé iomaíocht iarmharach a dteastaíonn cosaint uaidh a léiriú. Níor tugadh na conarthaí sin lasmuigh dá n‑achar cáblaithe i gcríoch, ina theannta sin, ach amháin ag na páirtithe sa chomhchruinniú, rud nach ndíospóideann an t‑iarratasóir.
107
Ag an am céanna, maidir le neamhábharthacht sciar den mhargadh a eascraíonn as conarthaí arna dtabhairt i gcrích lasmuigh dá n‑achar cáblaithe ag na páirtithe sa chomhchruinniú, níor dócha go mbeadh neartú ceannasachta mar thoradh ar an idirbheart sin, ionas nach féidir glacadh le hargóint an iarratasóra gur cheart don Choimisiún a chinneadh gurb ann do BSIÉ, i bhfianaise sciartha arda den mhargadh atá ag na páirtithe sa chomhchruinniú a bheadh neartaithe arís ag an gcomhchruinniú.
108
In aon chás, ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir le hAirteagal 2(2) agus (3) de Rialachán Uimh. 139/2004, maidir le comhchruinnithe a chuirfeadh bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach sa mhargadh inmheánach nó i gcuid shuntasach de, go háirithe trí cheannasacht a chruthú nó a neartú, ní mór a dhearbhú nach bhfuil siad comhoiriúnach leis an margadh inmheánach. Eascraíonn sé as foclaíocht na bhforálacha sin go mbaineann an critéar fíor-riachtanach chun scrúdú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht comhchruinnithe leis an margadh inmheánach le cruthú BSIÉ laistigh de. Léiríonn úsáid an dobhriathair ‘go háirithe’ go cuimsíonn cruthú nó neartú ceannasachta ceann de na cásanna inar féidir bac den sórt sin a shuíomh. Dá thoradh sin, ní eascraíonn BSIÉ go huathoibríoch as comhchruinniú a chruthaíonn nó a neartaíonn ceannasacht agus níl uathoibríocht ar bith ann idir critéir ceannasachta agus critéir BSIÉ, i gcodarsnacht le líomhaintí an iarratasóra.
109
Ansin, maidir le líomhain an iarratasóra gur theip ar an gCoimisiún roinnt doiciméad a léiríonn go raibh sé beartaithe ag Unitymedia custaiméirí MDU atá lonnaithe in achar cáblaithe Vodafone a cheangal a chur san áireamh, ní mór a thabhairt faoi deara go mbaineann ráiteas den sórt sin le hiomaíocht ionchasach a bheith ann seachas iomaíocht dhíreach a líomhnaítear a bheith ann, rud a fhágann neamhfheidhmiúil é mar an chéad chuid den tsaincheist dlí seo.
110
Ar deireadh, i gcás líomhain an iarratasóra go ndearna an Coimisiún imeallú go mícheart ar an iomaíocht dhíreach atá ann idir na páirtithe sa chomhchruinniú, toisc nárbh iomaíocht ‘ghníomhach’ ann, ba cheart a mheas go raibh an cinneadh a rinne an Coimisiún in aithris 768 den chinneadh atá faoi chonspóid, sa mhéid nach raibh na páirtithe in ‘iomaíocht ghníomhach’, dírithe go heisiach ar mhíniú go raibh sé mar fhreagairt amháin ar iarrataí gan iarraidh ar éileamh chustaiméirí MDU go raibh na conarthaí tugtha i gcrích ag na páirtithe, go fíorannamh, chun comhartha teilifíse a sholáthar ar achar an pháirtí eile. Chun freagra a thabhairt ar iarratais den sórt sin, ní mór do na páirtithe seirbhísí idirghabhálacha chun comharthaí teilifíse a tharchur a fháil ó oibreoir eile. Ar an gcaoi sin, níor mheas an Coimisiún ar bhealach ar bith, maidir le comhchruinnithe a rialú, go raibh gá deireadh a chur le hiomaíocht ‘ghníomhach’ chun a shuíomh gurb ann do BSIÉ.
111
Eascraíonn sé as an méid sin roimhe seo nár léirigh an t‑iarratasóir gur mheas an Coimisiún, ar bhealach atá earráideach go follasach nó de shárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua nó ar an oibleagáid díchill chuí, sa chinneadh atá faoi chonspóid nach raibh na páirtithe sa chomhchruinniú ina n‑iomaitheoirí díreacha roimh an gcomhchruinniú. Ní mór an chéad chuid den tsaincheist seo, mar sin, a dhiúltú.
4. An dara cuid lena n‑éilítear earráidí follasacha measúnaithe arna ndéanamh ag an gCoimisiún, sa mhéid gur aithin sé nach raibh na páirtithe sa chomhchruinniú ina n‑iomaitheoirí ionchasacha.
[omissis]
134
Sa chéad áit, maidir le líomhain an iarratasóra go raibh sé intuartha go n‑ardódh an claonadh atá ag na cuideachtaí tithíochta ar mian leo nach mbeadh ach soláthróir amháin ag freastal orthu, i bhfianaise an chomhdhlúthaithe shuntasaigh a tharla san earnáil tithíochta sa Ghearmáin le roinnt blianta anuas, ní mór a thabhairt faoi deara nach leor rún a bheith ann chun measúnú a dhéanamh an bhfuil caidreamh iomaíochta ionchasach ann idir an dá ghnóthas.
135
Go deimhin, fiafraítear leis an measúnú ar iomaíocht ionchasach a bheith ann, ag cur struchtúr an mhargaidh agus an comhthéacs eacnamaíoch agus dlíthiúil lena rialaítear a fheidhmiú san áireamh, an bhfuil féidearthachtaí iarbhír agus nithiúla ann go bhféadfadh na gnóthais lena mbaineann dul in iomaíocht lena chéile, nó gur féidir le hiomaitheoir nua dul isteach sa mhargadh ábhartha agus dul in iomaíocht leis na gnóthais atá bunaithe (féach breithiúnas an 4 Iúil 2006, easyJet v an Coimisiún, T‑177/04, EU:T:2006:187, mír 116 agus an cásdlí dá dtagraítear). Eascraíonn sé as sin go mbraitheann measúnú den sórt sin go príomha, bunaithe ar na coinníollacha maidir le dul isteach ar mhargadh tairgeora nua ionchasaigh, ar mheasúnú ar thaobh an tsoláthair, agus ní ar thaobh an éilimh, ionas nach seasfaidh an chéad argóint sin.
136
In aon chás, luann an t‑iarratasóir é féin go ndearnadh comhdhlúthú láidir ar earnáil tithíochta sa Ghearmáin le roinnt blianta anuas. Mar sin féin, níl méadú suntasach ar sciar den mhargadh atá ag na páirtithe sa chomhchruinniú lasmuigh dá n‑achar faoi seach, mar gheall ar thabhairt i gcrích na gconarthaí le custaiméirí móra MDU ar mian leo nach ndéanfadh ach oibreoir amháin freastal orthu, mar thoradh ar an gcomhdhlúthú sin atá ar siúl le roinnt blianta anuas, ó a léirigh Tábla Uimh. 16 den chinneadh atá faoi chonspóid go raibh sciar den mhargadh ag Vodafone agus Unitymedia de [0–5 %] ar achar an pháirtí eile.
137
Sa dara háit, maidir le torthaí an imscrúduithe margaidh nár chuir an Coimisiún san áireamh, ba cheart a chur i bhfios go bhfuil an Coimisiún i dteideal iad a chur san áireamh, ach nach féidir leis na torthaí sin a bheith cinntitheach d’fhonn measúnú a dhéanamh ar iomaíocht ionchasach a bheith ann.
138
Go deimhin, cé gur féidir le tuairim na n‑iomaitheoirí a bheith ina foinse thábhachtach faisnéise ar thionchar intuartha an chomhchruinnithe sa mhargadh, ní féidir leis an gCoimisiún a cheangal agus measúnú neamhspleách á dhéanamh aige ar thionchar comhchruinnithe ar an margadh (féach, chuige sin, breithiúnais an 25 Márta 1999, Gencor v an Coimisiún, T‑102/96, EU:T:1999:65, míreanna 290 agus 291, agus an 5 Deireadh Fómhair 2020, HeidelbergCement agus Schwenk Zement v an Coimisiún, T‑380/17, EU:T:2020:471, mír 673 (nár foilsíodh)), ionas nach féidir glacadh leis an dara gearán.
139
In aon chás, léirítear in aithrisí 727, 728, 752 agus 753 den chinneadh atá faoi chonspóid gur chuir an Coimisiún tuairim na n‑oibreoirí iomaíocha san áireamh, toisc go n‑eascraíonn sé as na haithrisí sin gur thionscain sé athbhreithniú cuimsitheach ar iomaíocht ionchasach a bheith ann idir na páirtithe sa chomhchruinniú, mar gheall, inter alia, ar na barúlacha a thug siad. Dá bhrí sin, níor shéan an Coimisiún ar aon bhealach aon luach fianaiseach ar thorthaí an imscrúdaithe margaidh agus d’fhíoraigh sé go criticiúil líomhaintí na bpáirtithe sa chomhchruinniú i bhfianaise na dtorthaí sin, i gcodarsnacht le líomhaintí an iarratasóra.
140
Sa tríú háit, ós rud é go raibh bonneagar áirithe ag Vodafone cheana féin in achar cáblaithe Unitymedia, ní mór a thabhairt faoi deara gur chuir an Coimisiún é sin san áireamh i gcomhthéacs a anailíse maidir le hiomaíocht ionchasach a bheith ann idir na páirtithe sa chomhchruinniú. Is léir ó aithris 740 den chinneadh atá faoi chonspóid gur chuir na réamh-mheastacháin arna ndéanamh ag Vodafone agus arna bhfíorú ag an gCoimisiún bonneagar an oibreora sin atá ann agus soláthar 5G san áireamh, nár thug cead áfach dúbailt líonra cháblaithe atá brabúsach go leordhóthanach a dhéanamh, ionas nach seasfaidh an tríú hargóint sin.
141
Sa ceathrú háit, ós rud é nach ndearna Vodafone líonra cáblaithe Unitymedia a dhúbailt roimhe seo, ní fianaise é sin ar easpa iomaíocht ionchasach eatarthu, i gcodarsnacht le líomhaintí ón iarratasóir, tá an ghné sin ábhartha go leor d’fhonn measúnú a dhéanamh ar an dóchúlacht go dtiocfaidh Vodafone isteach in achar cáblaithe Unitymedia. Go deimhin, ós rud é nach ndearna an t‑oibreoir sin dúbailt den sórt sin san am atá thart, agus ós rud é nach raibh sé ar intinn aige é sin a dhéanamh, tacaíonn siad le conclúid an Choimisiúin go raibh síneadh Vodafone in achar cáblaithe Unitymedia neamhdhóchúil in éagmais an idirbhirt, ionas nach féidir glacadh leis an gceathrú hargóint. In aon chás, mar a léirítear i míreanna 115 agus 116 de, ní mór a chur in iúl freisin, sa chinneadh atá faoi chonspóid, nach raibh an Coimisiún ag brath ar an ngné sin amháin (féach aithrisí 731 go 746 den chinneadh atá faoi chonspóid).
142
Sa chúigiú háit, maidir le líomhain an iarratasóra go raibh an Coimisiún ag brath, chun an neamhbhrabúsacht a bhaineann le dúbailt an líonra cáblaithe a shuíomh, ar na gnéithe a bhfuil i bhfeidhm ar gach síneadh líonra, lena n‑áirítear síneadh ar achar an oibreora féin lena mbaineann, is fiú a thabhairt faoi deara, in aithris 737 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur chinn an Coimisiún nach raibh dúbailt an líonra cháblaithe tarraingteach go ginearálta do Vodafone, ‘go háirithe i gcomparáid le tithe nua a chur isteach ina achar féin a raibh baint aige le hinfheistíocht níos ísle sa bhonneagar agus lena gcuirtear deiseanna ioncaim níos airde ar fáil mar gheall ar easpa oibreora a bhí ann cheana’. Fágann sé sin gur chinn an Coimisiún nach mbeadh dúbailt líonra cháblaithe lasmuigh dá achar chomh brábúsach céanna le síneadh líonra cháblaithe ar a chríoch féin, rud nach séanann an t‑iarratasóir dá réir sin.
143
Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, i sliocht amháin d’aithris 736 den chinneadh atá faoi chonspóid a thug an Coimisiún i gcomhréir le hordú an 30 Márta 2023, chuir an Coimisiún in iúl gur chinn sé, le linn na 5 bliana deireanacha, nár shín Vodafone ach ar bhealach fánach a líonra inmheánach dá achar cáblaithe nó gar dó. Comhthacaíonn an cinneadh sin, nach ndearna an t‑iarratasóir agóid ina leith ina bharúlacha an 2 Meitheamh 2023, leis an gconclúid ón gCoimisiún ar dá réir go raibh síneadh Vodafone in achar cáblaithe Unitymedia neamhdhóchúil in éagmais an idirbhirt. Go deimhin, mura shín Vodafone a líonra cáblaithe ach ar bhealach fánach laistigh dá achar féin roimh an idirbheart, bhí sé an‑neamhdhóchúil go ndéanfadh sé dúbailt in achar cáblaithe Unitymedia toisc nach mbeadh idirbheart den sórt sin chomh brabúsach sin. Ní mór an cúigiú hagóid ón iarratasóir, mar sin, a dhiúltú.
144
Sa séú háit, maidir le critéir infheistíochta Vodafone agus líomhain an iarratasóra go raibh an Coimisiún ag brath go mícheart orthu go príomha, gan iad a fhíorú go leordhóthanach, ba cheart a thabhairt faoi deara, d’fhonn a fhíorú an ionann gnóthas agus iomaíocht ionchasach ar mhargadh, ceanglaítear ar an gCoimisiún a fhíorú, in éagmais an chomhchruinnithe atá i gceist, dá mbeadh féidearthachtaí iarbhír agus nithiúla don chomhchruinniú sin dul isteach sa mhargadh sin agus a bheith in iomaíocht le gnóthais a bunaíodh ann. Ní gá do léiriú den sórt sin a bheith bunaithe ar hipitéis shimplí, ach ní mór do ghnéithe fíorasacha nó anailís ar struchtúir an mhargaidh ábhartha tacaíocht a thabhairt dó. Chomh maith leis sin, ní féidir gnólacht a cháiliú mar iomaitheoir ionchasach mura gcomhfhreagraíonn a theacht isteach sa mhargadh do straitéis eacnamaíoch inbhuanaithe (féach, de réir análaí, breithiúnas an 29 Meitheamh 2012, E.ON Ruhrgas agus E.ON v an Coimisiún, T‑360/09, EU:T:2012:332, mír 86 agus an cásdlí dá dtagraítear).
145
Os a choinne sin, ní hionann inbhuanaitheacht eacnamaíoch de straitéis na hiontrála sa mhargadh agus brabúsacht straitéis den sórt sin. Dá mb’amhlaidh an cás, d’fhéadfaí inniúlacht shimplí theoiriciúil chun dul isteach i margadh a mheas mar leordhóthanach chun a chinneadh gurb ann d’iomaíocht ionchasach. Mar thoradh air sin, féadfaidh an Coimisiún an leas tráchtála nó eacnamaíoch chun dul isteach i margadh an ghnóthais ina ndéantar anailís ar a stádas mar iomaitheoir ionchasach a chur san áireamh (féach, chuige sin, breithiúnais an 21 Meán Fómhair 2005, EDP v an Coimisiún, T‑87/05, EU:T:2005:333, míreanna 177, 185, 187, 188, 191 agus 195, agus an 4 Iúil 2006, easyJet v an Coimisiún, T‑177/04, EU:T:2006:187, mír 123) agus, mar sin, a bheith ag brath ar a gcritéir infheistíochta. Chomh maith leis sin, ní féidir leis an gCoimisiún gnóthas a cháiliú mar iomaitheoir ionchasach bunaithe ar bhreithnithe ginearálta agus teibí gan leasanna tráchtála an ghnóthais sin, a straitéis maidir le forbairt ghearrthéarmach agus mheántéarmach agus critéir na brabúsachta a bhfuil socraithe aige chun na críche sin a chur san áireamh.
146
Chuige sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach mór don Choimisiún brath ar roinnt gnéithe chun measúnú a dhéanamh an bhfuil iomaíocht ionchasach ann. Sa chleachtas sin, ní féidir neamhaird a dhéanamh ar straitéisí infheistíochta na ngnóthas lena mbaineann. Is amhlaidh atá go háirithe do na grúpaí móra idirnáisiúnta amhail Vodafone, ar gá dóibh a bheith ábalta idirghabháil a dhéanamh idir pleananna infheistíochta le haghaidh roinnt mhaith margaí náisiúnta bunaithe, chun na críche sin, ar na rátaí toraidh is fearr. Thairis sin, tugtar faoi deara nach bhfuil na gnéithe a sholáthair an t‑iarratasóir leordhóthanach chun a chinneadh go raibh fianaise ag an gCoimisiún go raibh na figiúirí, arna dtíolacadh ag an bpáirtí a chuir an t‑idirbheart in iúl, míchruinn.
147
Ina theannta sin, ba cheart a chur i bhfios go leagtar síos sa reachtaíocht is infheidhme maidir le comhchruinnithe a rialú na bearta éagsúla chun tarchur faisnéise míchruinne nó míthreoraí a dhíspreagadh agus a phionósú. Tá na páirtithe a bhfuil fógra á thabhairt acu maidir le comhchruinniú faoi réir ceanglas sainráite chun na fíricí agus na himthosca is ábhartha don chinneadh maidir le comhréireacht a sholáthar don Choimisiún go hiomlán agus go macánta, faoi Airteagal 4(1) agus Airteagal 6(2) de Rialachán (CE) Uimh. 802/2004 ón gCoimisiún an 7 Aibreán 2004 maidir le cur chun feidhme Rialachán Uimh. 139/2004 (IO 2004 L 133, lch. 1 agus ceartúchán IO 2004 L 172, lch. 9), agus an ceanglas sin deimhnithe ag Airteagal 14 de Rialachán Uimh. 139/2004. Thairis sin, féadfaidh an Coimisiún, ar bhonn Airteagal 6(3)(a) agus Airteagal 8(6)(a) de Rialachán Uimh. 139/2004, cinneadh maidir le comhoiriúnacht a chúlghairm freisin i gcás ina mbeidh an cinneadh sin bunaithe ar fhaisnéis mhícheart a bhfuil ceann de na gnóthais lena mbaineann freagrach aisti nó ní i gcás inar trí chealgaireacht a rinneadh cinneadh den sórt sin (breithiúnas an 7 Bealtaine 2009, NVV agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑151/05, EU:T:2009:144, mír 185).
148
Ar deireadh, ní mór a thabhairt faoi deara, ar thaobh amháin, mar a léirítear go háirithe in aithris 742 agus i bhfonóta Uimh. 553 den chinneadh atá faoi chonspóid gur fhíoraigh an Coimisiún na réamh-mheastacháin arna ndéanamh ag na páirtithe sa chomhchruinniú, sa mhéid a scrúdaigh na páirtithe an bhrabúsacht, i ndáil lena gcritéir infheistíochta, ar roinnt tionscadal maidir le bonneagar a sholáthar, agus mheas siad go raibh torthaí na réamh‑mheastachán sin láidir go leor agus, ar an taobh eile, nach raibh an Coimisiún ag brath ar chritéir infheistíochta na bpáirtithe sa chomhchruinniú amháin chun a chinneadh nach raibh iomaíocht ionchasach eatarthu, ach gur chuir sé san áireamh go háirithe nach ndearna Vodafone nó Unitymedia dúbailt ar líonraí cáblaithe an pháirtí eile, go praiticiúil, agus nár leathnaigh na páirtithe sin a líonra cáblaithe ach ar bhealach fánach laistigh dá n‑achar cáblaithe féin, cé go raibh leathnú den sórt sin níos brabúsaí.
149
Maidir leis an maíomh gur chinn an Coimisiún é féin go raibh Deutsche Telekom ar fáil chun a líonra a leathnú, rud a d’fhágfadh gur cheart go raibh Vodafone in ann é sin a dhéanamh dar leis an iarratasóir, ba cheart a thabhairt faoi deara, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur mhínigh an Coimisiún na cúiseanna nach raibh na straitéisí sin infheidhme do na páirtithe sa chomhchruinniú.
150
Maidir le cás Deutsche Telekom ach go háirithe, chomh maith leis an méid a léirítear in aithris 744(c) den chinneadh atá faoi chonspóid agus freagra an oibreora féin a luaitear ann, tá a staid an‑éagsúil le staid na bpáirtithe sa chomhchruinniú, go háirithe ar an bhforas go bhfuil líonra snáthoptaice forleathan ag Deutsche Telekom cheana féin agus go n‑úsáideann sé an líonra sin chun seirbhísí rochtana leathanbhanda a sholáthar trí theicneolaíocht ar líne síntiúsóra digiteach (Digital Subscriber Line, DSL). Dá bhrí sin, chun a thariscint a chur ar fáil i limistéir nua go custaiméirí MDU, d’fhéadfadh Deutsche Telekom a bheith ag brath ar a líonraí snáthoptaice nó a dhuctanna féin atá ann agus ní theastaíonn uaidh go ginearálta ach codanna gearra den líonra ag leibhéal 3 a thógáil.
151
Ní mór an séú hagóid ón iarratasóir, mar sin, a dhiúltú.
152
Sa seachtú háit, maidir le comhar idir Vodafone agus Deutsche Glasfaser, sonraíonn an t‑iarratasóir é féin, san iarratas, leis an líonra a sholáthraítear dá réir sin d’fhéadfaí snáthoptaice a sholáthar do na gnólachtaí agus dá bhrí sin ní áirítear léi margadh MDU.
153
Leis an bplean infheistíochta ‘Gigabit’ a rinne an t‑iarratasóir, ní dhéantar ach a dhearbhú, ós rud é go léiríonn sé gurb é aidhm don tionscadal sin, ar thaobh amháin, líonra snáthoptaice a sholáthar chun idirlíon an‑ghasta a chur ar fáil do na gnóthais (100000 gnóthas i thart ar 2000 crios gníomhaíochta eacnamaíche idir EUR 1.4 agus 1.6 billiún) agus go teaghlaigh tuaithe i gcomhar le bardasachtaí agus le fóirdheontais ó na bardasachtaí sin (1 milliún teaghlach tuaithe nach bhfuil freastal ceart á dhéanamh orthu leis an idirlíon ar chostas idir EUR 0.2 agus 0.4 billiún) agus, ar an taobh eile, uasghrádú a dhéanamh ar bhonneagar cáblaithe Vodafone i gcomhréir le caighdeán DOCSIS 3.1 d’fhonn idirlíon an‑ghasta a sholáthar do ‘na 12.6 milliún teaghlach ábhartha uile’ (le haghaidh méid EUR 0.2 billiún).
154
Ní mór a thabhairt faoi deara, mar sin, go mbaineann an tionscadal sin le margadh chun seirbhísí maidir le rochtain sheasta ar an idirlíon a sholáthar agus níl sé ábhartha dá bhrí sin sa scrúdú maidir le hiomaíocht ionchasach a bheith ann idir na páirtithe sa chomhchruinniú ar mhargadh MDU.
155
In aon chás, ba cheart a shonrú freisin go bhfuil sé d’aidhm ag an tionscadal sin go príomha na gnóthais agus na teaghlaigh tuaithe sna limistéir nach bhfuil freastal ceart á dhéanamh orthu a nascadh (le hidirlíon an‑ghasta), agus gan custaiméirí MDU mar sin, agus, ar an dara dul síos, nuashonrú a dhéanamh ar líonra cáblaithe Vodafone atá ann cheana féin chun nasc idirlín custaiméirí reatha an oibreora sin a fheabhsú.
156
Ba cheart a shonrú gur léir ó phlean infheistíochta ‘Gigabit’ a rinne an t‑iarratasóir go gcomhlíonann an tionscadal sin critéir infheistíochta Vodafone amhail dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid, rud a dhearbhaíonn, ar thaobh amháin, go n‑áirithíonn an t‑oibreoir sin go gcomhlíontar na critéir sin i gcás ina ndéanann sé machnamh ar thionscadal bonneagair a chur chun cinn agus, ar an taobh eile, go bhféadfadh an Coimisiún a bheith ag brath go bailí ar na critéir sin le linn dó scrúdú a dhéanamh ar an dóchúlacht go ndéanann Vodafone dúbailt ar líonra cáblaithe in achar Unitymedia d’fhonn custaiméirí MDU a nascadh.
157
Ar deireadh, níl fógra ó Vodafone an 6 Nollaig 2019 go gcuirfidh sé síneadh lena chomhoibriú le Deutsche Glasfaser chun snáithín a sholáthar do bhailte príobháideacha, go háirithe in achar cáblaithe Unitymedia, ábhartha mar chuid de scrúdú ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid, ós rud é gur tharla sé seo tar éis an cinneadh sin a ghlacadh. Go deimhin, i gcaingean le haghaidh neamhniú, ní mór dlíthiúlacht an ghnímh atá faoi chonspóid a mheasúnú i gcomhréir le heilimintí ábhartha fíorasacha agus le dlí láithreach ón dáta ar glacadh an gníomh (féach breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2019, HTTS v an Chomhairle, C‑123/18 P, EU:C:2019:694, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear; breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2007, Microsoft v an Coimisiún, T‑201/04, EU:T:2007:289, mír 260) agus na píosaí éagsúla fianaise atá ag an institiúid is údar an ghnímh tráth a glacadh é (breithiúnais an 9 Meán Fómhair 2009, Brink’s Security Luxembourg v an Coimisiún, T‑437/05, EU:T:2009:318, mír 96, agus an 12 Aibreán 2013, Du Pont de Nemours (an Fhrainc) agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑31/07, nár foilsíodh, EU:T:2013:167, mír 157). Dá bhrí sin, ní féidir le hiarratasóir brath, os comhair Chúirteanna an Aontais, ar fhíorais a tharla tar éis an gníomh a bhfuil a dhlíthiúlacht ina hábhar agóide nó nach bhféadfadh údar an ghnímh sin a bheith ar an eolas faoi na fíorais sin tráth a glacadh an gníomh. In aon chás, ní léiríonn an t‑iarratasóir go mbeidh sé d’aidhm ag an gcomhoibriú sin custaiméirí MDU a cheangal.
158
Ní mór an seachtú hagóid ón iarratasóir, mar sin, a dhiúltú.
159
San ochtú háit, maidir leis an líomhain go bhfhéadfaí freastal ar chustaiméirí MDU gan ghá le líonra cáblaithe ag leibhéal 3 a sholáthar, ní mór a chur in iúl nach raibh an Coimisiún teoranta dóchúlacht iomaíochta ionchasaí a scrúdú trí líonra cáblaithe an pháirtí eile sa chomhchruinniú a dhúbailt, mar a léirítear in aithris 745 den chinneadh atá faoi chonspóid le haghaidh Vodafone agus in aithris 763 den chinneadh sin le haghaidh Unitymedia. Mheas an Coimisiún, dá réir sin, nár dhócha freisin go rachadh páirtí isteach in achar cáblaithe an pháirtí eile ag baint úsáid as modhanna neamhspleácha ó bhonneagar, amhail ach go háirithe, línte léasaithe, bonneagar satailíte nó líonraí ag leibhéal 4.
160
I ndáil leis an méid sin, ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, le haithris 820 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur chinn an Coimisiún gur bhraith na hoibreoirí ar leibhéal 4 go hiomlán ar dhea‑thoil na bpáirtithe seirbhísí idirmheánacha comharthaí teilifíse a thairiscint ar dhálaí iomaíocha, iad sin nach shéanann an t‑iarratasóir. Anois, maidir le haithris 1479 den chinneadh atá faoi chonspóid, thug an Coimisiún dá aire gur mhínigh na hoibreoirí ar leibhéal 4 iad féin go raibh siad gníomhach i sciar nideog den mhargadh, agus ag an am céanna, dhearbhaigh na comhlachais tithíochta nár chomhlíon na hoibreoirí sin na ceanglais is gá maidir le leibhéal seirbhíse go minic agus nach raibh siad in ann aghaidh a thabhairt ar uasghrádú líonra leibhéal 3, a mhéid nach séanann an t‑iarratasóir ach oiread.
161
Ag an am céanna, i gcodarsnacht le líomhaintí an iarratasóra, ós rud é nár úsáid na páirtithe sa chomhchruinniú ach ar bhealach fánach an fhéidearthacht theicniúil sin, ní dheimhnítear ach nach bhfuil sé tarraingteach ó thaobh na hiomaíochta de agus comhthacaíonn sé le cinneadh ón gCoimisiún nár dhócha go sínfeadh na páirtithe sa chomhchruinniú a ngníomhaíochtaí go hachar cáblaithe an pháirtí eile ag brath ar mhodhanna neamhspleácha ó bhonneagar.
162
Ní mór an t‑ochtú hagóid ón iarratasóir, mar sin, a dhiúltú.
163
Sa naoú háit, maidir leis na tagairtí arna ndéanamh ag an iarratasóir, ar thaobh amháin, do chleachtas cinnteoireachta an Choimisiúin roimhe seo agus, ar an taobh eile, do chinneadh ón Office fédéral des ententes (Oifig Cónaidhme na gCairtéal) agus breithiúnas ó Oberlandesgericht Düsseldorf (Ardchúirt Réigiúnach Düsseldorf), ní mór a thabhairt faoi deara nach bhfuil an Coimisiún faoi cheangal acu.
164
Go deimhin, ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara nuair a rialaíonn an Coimisiún maidir le comhoiriúnacht comhchruinnithe leis an margadh inmheánach bunaithe ar fhógra agus ar chomhad a bhaineann leis an idirbheart sin, níl iarratasóir i dteideal amhras a tharraingt ar a thorthaí ar an bhforas go bhfuil siad éagsúil leo siúd a rinneadh roimhe seo i gcás eile, bunaithe ar fhógra agus ar chomhad difriúil, fiú dá mba rud é go bhfuil na margaí atá i gceist sa dá chás comhchosúil nó fiú comhionann (breithiúnais an 14 Nollaig 2005, General Electric v an Coimisiún, T‑210/01, EU:T:2005:456, mír 118, agus an 13 Bealtaine 2015, Niki Luftfahrt v an Coimisiún, T‑162/10, EU:T:2015:283, mír 142).
165
Ar an taobh eile, ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, ag cur san áireamh dháileadh beacht na n‑inniúlachtaí a bhfuil mar bhun le Rialachán Uimh. 139/2004, ní féidir le cinntí na n‑údarás inniúil náisiúnta a bheith ceangailteach ar an gCoimisiún i nósanna imeachta maidir le comhchruinnithe a rialú (féach, chuige sin, breithiúnais an 18 Nollaig 2007, Cementbouw Handel & Industrie v an Coimisiún, C‑202/06 P, EU:C:2007:814, mír 56, agus an 7 Bealtaine 2009, NVV agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑151/05, EU:T:2009:144, mír 139).
166
Ní mór an naoú hagóid ón iarratasóir, mar sin, a dhiúltú.
167
Eascraíonn sé as an méid thuas go mainníonn an t‑iarratasóir a chruthú go ndearna an Coimisiún earráidí follasacha measúnaithe nuair a bhreithnigh sé, sa chinneadh atá faoi chonspóid, nach raibh na páirtithe sa chomhchruinniú ina n-iomaitheoirí ionchasacha i margadh MDU agus mar sin níor chuir siad brú iomaíoch ar a chéile.
5. An tríú cuid lena n‑éilítear earraídí follasacha sa mheasúnú ar iarmhairtí an chomhchruinnithe ar na srianta iomaíochta a chuireann iomaitheoirí i bhfeidhm
[omissis]
(b) An anailís a maíodh a bheith neamhleor agus míchruinn ar na srianta iomaíochta intuartha a chuireann na tríú páirtithe i bhfeidhm i ndiaidh an chomhchruinnithe
[omissis]
190
I ndáil leis sin, is fíor gur féidir BSIÉ a bheith mar thoradh ar staid ina ndéantar an brú iomaíoch arna chur i bhfeidhm ag na hiomaitheoirí a laghdú go suntasach mar gheall ar chomhchruinniú.
191
Ina theannta sin, ní mór a chur in iúl, chun measúnú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht an chomhchruinnithe leis an margadh inmheánach, chuir an Coimisiún roinnt tosca san áireamh amhail struchtúr na margaí atá i gceist, an fhíoriomaíocht nó an iomaíocht d’fhéadfadh a bheith ann ó ghnóthais, an seasamh chomh maith le neart eacnamaíoch agus airgeadais na ngnóthas lena mbaineann, rogha na soláthróirí agus na n‑úsáideoirí, bacainní iontrála chomh maith le hathruithe ar an soláthar agus ar an éileamh a bheith ann (breithiúnas an 15 Feabhra 2005, an Coimisiún v Tetra Laval, C‑12/03 P, EU:C:2005:87, mír 125). Ní féidir a bhaint de thátal gurbh ann do BSIÉ ón gcinneadh, ann féin, dá bhrí sin, maidir le méadú ar chumhacht airgeadais an eintitis atá i gceist sa chomhchruinniú.
192
Thairis sin, cinnte is léir ó Airteagal 2(1)(a) de Rialachán Uimh. 139/2004, chun measúnú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht nó neamhchomhoiriúnacht idirbhirt leis an margadh inmheánach, cuirfidh an Coimisiún san áireamh an gá le hiomaíocht éifeachtach a choimeád agus a fhorbairt sa mhargadh inmheánach i bhfianaise, go háirithe, struchtúr na margaí go léir atá i gceist agus i bhfianaise na fíoriomaíochta nó na hiomaíochta a d’fhéadfadh a bheith ann ó ghnóthais atá lonnaithe laistigh nó lasmuigh den Aontas. Is ceanglas é ar cuid thábhachtach é sa mheasúnú nach mór don Choimisiún a thabhairt (breithiúnas an 6 Samhain 2012, Éditions Odile Jacob v an Coimisiún, C‑551/10 P, EU:C:2012:681, mír 68).
193
Mar sin féin, ní fhéadfaidh an ceanglas sin an riail atá sainithe i mír 2 den Airteagal sin a leasú, ar dá réir nach mór do na comhchruinnithe nach gcuirfeadh bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach sa mhargadh inmheánach nó cuid shubstaintiúil de, go háirithe trí cheannasacht a chruthú nó a neartú, a dhearbhú go bhfuil siad comhoiriúnach leis an margadh inmheánach (breithiúnas an 6 Samhain 2012, Éditions Odile Jacob v an Coimisiún, C‑551/10 P, EU:C:2012:681, mír 68).
194
Ní mór a chur i bhfios freisin nach bhfhéadfadh an Coimisiún a dhearbhú nach bhfuil comhchruinniú ag luí leis an margadh inmheánach ach i gcás ina gcinneann sé go bhfuil BSIÉ mar thoradh díreach agus láithreach den chomhchruinniú. Ní fhéadfaidh bac den sórt sin, a n‑eascraíonn as na cinntí a dhéanfaidh na heintitis atá i gceist sa chomhchruinniú amach anseo, a mheas ach amháin mar thoradh díreach agus láithreach den chomhchruinniú má dhéanfaí an iompraíocht sa todhchaí indéanta agus réasúnach ó thaobh na heacnamaíochta de le leasú ar chineál agus struchtúr an mhargaidh arb é an comhchruinniú is cúis leis (breithiúnas an 11 Nollaig 2013, Cisco Systems agus Messagenet v an Coimisiún, T‑79/12, EU:T:2013:635, mír 118).
195
Ar deireadh, ní mór a thabhairt faoi deara gur measúnú eacnamaíochta casta i bprionsabal ar a bhfuil corrlach lánroghnach ag an gCoimisiún ina leith é measúnú ar chumhacht dhifreálach idir na gnóthais difriúla in iomaíocht ar mhargadh (féach breithiúnas an 14 Nollaig 2005, General Electric v an Coimisiún, T‑210/01, EU:T:2005:456, mír 253 agus an cásdlí dá dtagraítear).
196
Sa chéad áit, maidir le hagóid an iarratasóra lena n‑éilítear cineál a líomhnaíodh a bheith neamh-leordhóthanach maoirseacht an Choimisiúin ar na hiarmhairtí a d’fhéadfadh a bheith diúltach ar fhorbairt na n‑iomaitheoirí ar mhargadh MDU agus méadú líomhnaithe i gcumhacht airgeadais an eintitis atá i gceist sa chomhchruinniú, níl na measúnuithe a rinne an Coimisiún maidir leis na héifeachtaí is dócha a bheadh ann ar na srianta iomaíochta a chuireann na hiomaitheoirí i bhfeidhm bunaithe ar seiceálacha bréige agus toimhdí amháin, mar a mhaíonn an t‑iarratasóir.
197
Go deimhin, mar a léirítear i míreanna 179 go 182 thuas, léiríonn na mínithe a thug an Coimisiún in aithrisí 821 go 832 den chinneadh atá faoi chonspóid, ar a ndearnadh anailís mhionsonraithe ar éifeachtaí is dócha a bheadh ag an gcomhchruinniú ar na srianta iomaíocha a chuireann iomaitheoirí i bhfeidhm ar mhargadh MDU i ndiaidh an idirbhirt, cineál réamhbhreathnaitheach a mheasúnuithe, an leibhéal fianaise is gá dó chomh maith le fianaise a bhí ar fáil aige, mar chuid den anailís ina raibh corrlach breithmheasa ag an gCoimisiún, ionas nach féidir glacadh leis an gcéad argóint sin, lena n‑éilítear measúnú neamhleor.
198
In aon chás, ba cheart a mheabhrú, cé gur chinn an Coimisiún, tar éis na hanailíse sin, go raibh méadú tagtha ar chumhacht airgeadais an eintitis atá i gceist sa chomhchruinniú, a bhaineann go sonrach leis, ní bheadh cinneadh den sórt sin leordhóthanach, ina aonair, chun teacht ar an gconclúid go raibh BSIÉ ann, mar is léir ón gcásdlí dá dtagraítear i mír 191 thuas.
199
Dá bhrí sin, ní mór an chéad argóint ón iarratasóir a dhiúltú.
[omissis]
215
Ní mór an tríú cuid den chéad saincheist dlí chomh maith leis an gcéad saincheist dlí ina hiomláine a dhiúltiú.
[omissis]
E.
An ceathrú saincheist dlí lena n‑éilítear earráidí follasacha measúnaithe agus sárú ar Airteagail 2 agus 8 de Rialachán Uimh. 139/2004, ar an oibleagáid cúiseanna a lua agus ar an oibleagáid díchill chuí sa mheasúnú maidir le ceangaltas WCBA
[omissis]
3. An dara cuid lena n‑éilítear earráidí follasacha measúnaithe agus ráiteas ar chúiseanna agus fiosrúchán easnamhacha sa chás a chruthódh ceangaltas WCBA fadhbanna iomaíochta nua
[omissis]
(a) Neamhdhóthanacht an scrúdaithe agus na gcúiseanna maidir leis na héifeachtaí ar na hiomaitheoirí atá gníomhach ar an margadh maidir le rochtain sheasta ar an idirlíon maidir leis an gcomhchruinniú in éineacht le ceangaltas WCBA
[omissis]
340
Chuige sin, ar an gcéad dul síos, ní mór a thabhairt faoi deara, maidir leis an líomhain nach raibh ann d’fhíorú go gcuirfeadh ceangaltas WCBA deireadh leis na fadhbanna iomaíochta a sainaithníodh as an áireamh go hiomlán, in aithris 1895 den chinneadh atá faoi chonspóid, mar chuid de sin tiomnaithe don scrúdú ar na ceangaltais tosaigh arna dtíolacadh ag Vodafone, gur fíor gur mhínigh an Coimisiún, i gcomhréir le prionsabail Rialachán Uimh. 139/2004 maidir le hinghlacthacht ceangaltas, go ndearna sé measúnú go raibh na ceangaltais tosaigh oiriúnach agus leordhóthanach chun deireadh a chur leis na fadhbanna iomaíochta agus go bhféadfadh siad a bheith curtha chun feidhme ar bhealach éifeachtach laistigh de thréimhse ghearr. Chomh maith leis sin, níor chuir an Coimisiún in iúl go sainráite nach mór do na ceangaltais na fadhbanna iomaíochta arna sainaithint a réiteach ina n‑iomláine.
341
Mar sin féin, chuir an Coimisiún in iúl roimhe sin, in aithris 1894 den chinneadh atá faoi chonspóid, chun bheith inghlactha, nach mór do na ceangaltais arna dtairiscint a bheith in ann comhchruinniú a dhéanamh comhoiriúnach leis an margadh inmheánach, amhail go gcuirtear cosc leo ar theagmhas BSIÉ ar na margaí go léir atá i gceist inar sainaithníodh na fadhbanna iomaíochta, ag cur leis, sa chás seo, nach mór do na ceangaltais deireadh a chur leis na fadhbanna iomaíochta a aithníodh, go háirithe ar na margaí maidir le rochtain sheasta ar an idirlíon agus tairiscintí cuachta 2P. Dá bhrí sin, maidir lena scrúdú ar cheangaltas WCBA, d’fhíoraigh an Coimisiún go gcuirfeadh an ceangaltas sin deireadh leis na fadhbanna iomaíochta a sainaithníodh, cé nach ndearna sé an fíorú sin i roinn shonrach, ar bhealach foirmiúil ar leith ón scrúdú an raibh an ceangaltas sin iomchuí agus leordhóthanach chun deireadh a chur leis na fadhbanna sin agus an raibh sé faoi dhliteanas a bheith curtha chun feidhme go héifeachtach laistigh de thréimhse ghearr.
342
Thairis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, le haithris 1953 den chinneadh atá faoi chonspóid, inar leag an Coimisiún a chonclúid chríochnaitheach síos faoi cheangaltas WCBA, deir sé go bhfuil méid agus éifeachtacht an réitigh leordhóthanach ‘d’fhonn deireadh a chur le fadhbanna iomaíochta’ ar na margaí maidir le rochtain sheasta ar an idirlíon agus tairiscintí cuachta 2P, rud a dhearbhaíonn go ndearna an Coimisiún an fíorú sin.
343
Ansin, maidir le mainneachtain líomhnaithe an Choimisiúin cúiseanna a lua, amhail gur theip air a áirithiú nach mbeadh ceangaltas WCBA ina chúis é féin le BSIÉ, ní mór a thabhairt faoi deara gur léir ó aithrisí 1995 go 2005 den chinneadh atá faoi chonspóid, mar fhreagairt ar na hábhair imní a chuireann na rannpháirtithe sa mhargadh in iúl i gcomhthéacs an chomhairliúcháin a bhaineann go háirithe leis an mbunleagan de cheangaltas WCBA, d’fhíoraigh an Coimisiún nach tionchair dhíobhálacha ag an gceangaltas sin, lena n‑áirítear ar infheistíocht sa snáthoptaice nó ar mhargadh miondíola tairiscintí ilseirbhíse, agus leag sé amach go mionsonraithe na cúiseanna a mheas sé nach amhlaidh an cás seo. Dá bhrí sin, ní fhéadfadh an Coimisiún a cháineadh tar éis dó scrúdú neamhleordhóthanach a dhéanamh agus cúiseanna neamhleordhóthanacha a thabhairt lena chinneadh nach mbeadh an comhchruinniú, in éineacht le ceangaltas WCBA, ina chúis le tionchair dhíobhálacha ar na hiomaitheoirí atá gníomhach sa mhargadh maidir le rochtain sheasta ar an idirlíon.
344
In aon chás, ní mhíníonn an t‑iarratasóir in aon chaoi conas nach raibh réasúnú leordhóthanach leis na mínithe a leag an Coimisiún amach in aithrisí 1995 go 2005 den chinneadh atá faoi chonspóid chun a chur ar chumas na ndaoine lena mbaineann a bheith ar an eolas maidir leis na cúiseanna atá leis an mbeart a glacadh agus a chur ar chumas na Cúirte Ginearálta a hathbhreithniú a dhéanamh.
345
Ar an dara dul síos, maidir le líomháin an iarratasóra go léireoidh úsáid an téarma prima facie sa theideal roimh an anailís maidir le heaspa fadhbanna iomaíochta a thagann ó chur chun feidhme cheangaltas WCBA, nádúr achomair na hanailíse sin, arna déanamh ag an gCoimisiún sa chinneadh atá faoi chonspóid, ní mór a thabhairt faoi deara go bhfuil athbhreithniú cuimsitheach ar gach agóid a rinne rannpháirtithe sa mhargadh le linn an chomhairliúcháin maidir leis na ceangaltais a chuir Vodafone isteach ar dtús, ag an gcuid sin den chinneadh atá faoi chonspóid, cé go ndéanann a theideal tagairt d’anailís prima facie (féach, go háirithe, aithrisí 1995 go 2005). Dá bhrí sin, ní féidir an scrúdú a rinne an Coimisiún maidir le tionchair cheangaltas WCBA a d’fhéadfadh a bheith díobhálach ar na hiomaitheoirí a cháiliú mar achomair, ar leor sin chun argóint an iarratasóra a dhíbhe.
346
In aon chás, de réir mar a áitíonn an Coimisiún sa nós imeachta seo, eascraíonn úsáid an téarma prima facie i dteideal na scrúduithe ó chur i bhfeidhm mhír 104 den chumarsáid maidir le bearta ceartaitheacha, ar dá réir ‘agus cinneadh á dhéanamh an dócha go ndéanfaidh an ceannaitheoir molta fadhbanna iomaíochta a chruthú, déanfaidh an Coimisiún measúnú prima facie i bhfianaise na faisnéise atá ar fáil dó mar chuid de phróiseas formheasa an cheannaitheora’. Cé gur fíor go mbaineann an pointe seo le formheas an cheannaitheora agus leis an gcomhaontú díola agus ceannaigh a bhaineann le ceangaltas maidir le dífheistiú, ní mór a thabhairt faoi deara, ar thaobh amháin, go leanann sé ó mhír 129 den chumarsáid sin go bhféadfadh feidhm a bheith ag roinnt prionsabal maidir le cur chun feidhme na gceangaltas maidir le dífheistiú i gcineálacha eile ceangaltais agus, ar an taobh eile, go leanann scrúdú ar na rioscaí iomaíochta, a d’fhéadfadh teacht as formheas gnóthais a fhaigheann ceangaltas lena bhforáiltear do rochtain ar líonra, loighic atá cosúil leis sin ar féidir a chinneadh an dócha go ndéanfaidh an ceannaitheoir molta a bhaineann le ceangaltais maidir le dífheistiú fadhbanna iomaíochta a chruthú, rud a d’fhágfadh go bhféadfadh an Coimisiún anailís den chineál céanna ar na rioscaí sin nó ar an riosca sin sa dá chás.
347
Eascraíonn sé as an méid sin thuas nach léiríonn an t‑iarratasóir nach leor an scrúdú a rinne an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, ar éifeachtaí chomhchruinnithe in éineacht le ceangaltas WCBA, ar na hiomaitheoirí atá gníomhach sa mhargadh maidir le rochtain sheasta ar an idirlíon, nó nach raibh sé réasúnaithe go leor, rud a fhágann nach mór diúltú don argóint sin.
(b) Cineál earráideach follasach an mheasúnaithe prima facie ar thionchair cheangaltas WCBA ar an iomaíocht
[omissis]
358
Maidir le fiúntais na n‑argóintí eile ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath, ba cheart a chur in iúl nach mór don Choimisiún, agus scrúdú á dhéanamh aige ar chomhchruinniú le linn chéim II, a léiriú, le dóchúlacht leordhóthanach, nach gcuirfeadh an t‑idirbheart sin, arna leasú leis na ceangaltais arna dtairiscint ag na páirtithe san idirbheart, bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach sa mhargadh inmheánach nó i gcuid shubstaintiúil de (féach breithiúnas an 23 Bealtaine 2019, KPN v an Coimisiún, T‑370/17, EU:T:2019:354, mír 110 agus an cásdlí dá dtagraítear).
359
Ar an mbealach céanna leis an measúnú ar thionchair chomhchruinnithe, is éard is bonn leis an gceist an gcruthaíonn ceangaltas fadhbanna iomaíochta ná measúnú ar dhóchúlachtaí seachas oibleagáid don Choimisiún a léiriú thar aon amhras réasúnach nach n‑ardaíonn an ceangaltas atá i gceist fadhbanna iomaíochta ar bith (féach, de réir análaí, breithiúnas an 11 Nollaig 2013, Cisco Systems agus Messagenet v an Coimisiún, T‑79/12, EU:T:2013:635, mír 47).
360
Thairis sin, ní bhíonn dualgas ar na páirtithe a bhfuil fógra á thabhairt acu iad féin a theorannú do cheangaltais atá beartaithe go sriantach an staid iomaíochta roimh an gcomhchruinniú a athbhunú a mholadh, chun cur ar chumas an Choimisiúin a dhearbhú go bhfuil an t‑idirbheart sin comhoiriúnach leis an margadh inmheánach (féach, chuige sin, breithiúnas an 23 Feabhra 2006, Cementbouw Handel & Industrie v an Coimisiún, T‑282/02, EU:T:2006:64, mír 308).
361
Sa chás seo, maidir le, ar an gcéad dul síos, líomhain an iarratasóra go ndéanann ceangaltas WCBA dochar don mhargadh agus go neartóidh sé struchtúr olagaplacht an mhargaidh sin trí rochtain a thabhairt ar bhonn mórdhíola ar choinníollacha pribhléideacha do Telefónica, ní mór a chur in iúl, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur mhínigh an Coimisiún go neartóidh an réiteach sin an t‑oibreoir sin, ach nach n‑eascróidh fadhbanna iomaíochta as sin, ós rud é nach iomaitheoir láidir é Telefónica ar na margaí maidir le rochtain sheasta ar an idirlíon agus na tairiscintí cuachta 2P, ina bhfuil sciar teoranta den mhargadh de 5-6 % acu, agus go raibh a ráta fáis diúltach. Dúirt an Coimisiún freisin, cé go gcuireann ceangaltas WCBA coinníollacha tráchtála níos tarraingtí ar fáil ná na coinníollacha arna soláthar ag Deutsche Telekom, ní bheadh d’éifeacht aige sin go méadófaí iomaíochas Telefónica ar bhealach a chruthódh fadhb iomaíochta ann féin (féach aithrisí 1993 agus 1994 den chinneadh atá faoi chonspóid).
362
Mar sin féin, d’fhonn a mhalairt a léiriú, tá an t‑iarratasóir sásta argóintí doiléire agus ginearálta a chur chun chinn nach féidir amhras a chur ar na gnéithe a chuir an Coimisiún ar aghaidh.
363
Dá bhrí sin, cé go maíonn an t‑iarratasóir gur oibreoir cábla mór uile-Eorpach atá comhtháite go hingearach é Telefónica, ní dhéanann sé agóid i gcoinne an sciar den mhargadh teoranta agus ráta fáis diúltach an oibreora sin ar na margaí ábhartha, eadhon na margaí maidir le rochtain sheasta ar an idirlíon agus tairiscintí cuachta 2P, mar a chinn an Coimisiún sa chinneadh faoi chonspóid, eadhon na gnéithe a chuir ar a chumas teacht ar an gconclúid nárbh iomaitheoir láidir é Telefónica ar na margaí sin agus nach mbeadh neartú an oibreora sin, agus ceangaltas WCBA ba chúis leis, ina chúis le fadhbanna iomaíochta.
364
Os a choinne sin, ba cheart a shuí nach léiríonn an t‑iarratasóir, mar thoradh ar cheangaltas WCBA, go leasófaí seasamh Telefónica ar na margaí ábhartha ar bhealach go bhféadfaí an réiteach sin, go measartha luath amach anseo, fadhbanna iomaíochta a spreagadh, ann féin, chun dochair bheag nó mheánmhéide d’iomaitheoirí.
365
Dá bhrí sin, ní léiríonn an t‑iarratasóir go ndearna an Coimisiún earráid fhollasach mheasúnaithe agus é á mheas nach mbeadh sé d’éifeacht ag ceangaltas WCBA, ann féin, fadhbanna iomaíochta a chruthú.
[omissis]
Ar na forais sin,
dearbhaíonn agus ordaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra, Comhdéanamh Leathnaithe),
mar seo a leanas:
1.
Déantar an chaingean a dhiúltú.
2.
Ordaítear do NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH na costais a íoc.
van der Woude
da Silva Passos
Reine
Trucht
Sampol Pucurull
Arna thabhairt i gcúirt oscailte i Lucsamburg, an 13 Samhain 2024.
[Sínithe]
(
*1
)	Teanga an cháis: an Ghearmáinis.
(
1
)	Ní atáirgtear ach amháin na míreanna den bhreithiúnas seo a mheasann an Chúirt gurbh iomchuí iad a fhoilsiú.