61994CJ0309_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-309/94,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του tribunal de commerce de Lyon (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Nissan France SA,
Serda SA,
Lyon Vaise Auto SARL,
Garage Gambetta SA,
Lyon Automobiles SA
και
Jean-Luc Dupasquier του Garage Sport Auto,
Star' Terre SARL,
Aqueducs Automobiles SARL,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 123/85 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1985, L 15, σ. 16),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο από τους G. Hirsch, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και F. A. Schockweiler (εισηγητή), δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer
γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
* οι εναγόμενες της κυρίας δίκης, εκπροσωπούμενες από τον Jean-Claude Fourgoux, δικηγόρο Παρισιού,
* η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις Edwige Belliard, βοηθό διευθύντρια στη διεύθυνση νομικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και Isabelle Latournarie, charge de mission στην ίδια διεύθυνση,
* η Ελληνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον Φωκίωνα Γεωργακόπουλο, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, και τη Μαρία Μπασδέκη, δικαστική αντιπρόσωπο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,
* η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Francisco Enrique Gonzalez Diaz, μελος της Νομικής Υπηρεσίας, και Geraud de Bergues, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους τεθέντα στη διάθεση της Νομικής Υπηρεσίας,
έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,
αφού άκουσε τις προφορικές παρατηρήσεις των εναγουσών της κυρίας δίκης, εκπροσωπουμένων από τον Jean-Michel Reynaud, δικηγόρο Βερσαλλιών, των εναγομένων της κυρίας δίκης, εκπροσωπουμένων από τον Jean-Claude Fourgoux, της Γαλλικής Κυβερνήσεως, εκπροσωπουμένης από τον Jean-Marc Belorgey, γραμματέα εξωτερικών υποθέσεων στη διεύθυνση νομικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, της Ελληνικής Κυβερνήσεως, εκπροσωπουμένης από τον Φωκίωνα Γεωργακόπουλο, και της Επιτροπής, εκπροσωπουμένης από τους Francisco Enrique Gonzalez Diaz και Guy Charrier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους τεθέντα στη διάθεση της Νομικής Υπηρεσίας, κατά τη συνεδρίαση της 16ης Νοεμβρίου 1995,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 14ης Δεκεμβρίου 1995,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 1994, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 23 Νοεμβρίου 1994, το tribunal de commerce de Lyon υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 123/85 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1985, L 15, σ. 16).
2 Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ, αφενός, των εταιριών Nissan France, Serda, Lyon Vaise Auto, Garage Gambetta και Lyon Automobiles και, αφετέρου, του J. L. Dupasquier του Garage Sport Auto, καθώς και των εταιριών Star' Terre και Acqueducs Automobiles, αφορώσας αγωγή εξ αθεμίτου ανταγωνισμού που άσκησαν οι πρώτες κατά των δεύτερων.
3 Η εταιρία Nissan France είναι αποκλειστικός εισαγωγέας στη Γαλλία αυτοκινήτων μάρκας Nissan. Οι εταιρίες Serda, Lyon Vaise Auto, Garage Gambetta και Lyon Automobiles είναι αντιπρόσωποι της μάρκας αυτής με έδρα τον γαλλικό νομό του Rhone. 'Ολοι αυτοί οι διάδικοι θα αναφέρονται στο εξής ως Nissan France κ.λπ.
4 Ο J. L. Dupasquier του Garage Sport Auto και οι εταιρίες Star' Terre και Acqueducs Automobiles (στο εξής: Garage Sport Auto κ.λπ.), με έδρα τον ίδιο νομό, προβαίνουν σε παράλληλες εισαγωγές καινουργών αυτοκινήτων μάρκας Nissan, τα οποία αποκτούν στην αλλοδαπή, και στην πώληση των αυτοκινήτων αυτών εντός της Γαλλίας, χωρίς να έχουν εξουσιοδοτηθεί από τον κατασκευαστή. Επιπλέον, διαφημίζονται ως πωλητές αποθέματος καινουργών αυτοκινήτων Nissan.
5 Οι Nissan France κ.λπ., θεωρώντας ότι οι Garage Sport Auto κ.λπ., οι οποίοι δεν ανήκουν στο δίκτυο διανομής του κατασκευαστή αυτοκινήτων Nissan ούτε αποτελούν εντεταλμένους ενδιάμεσους ή μεσάζοντες (στο εξής: μεσάζοντες), κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 11, του κανονισμού 123/85, προέβησαν υπαιτίως σε πράξεις αθέμιτου ανταγωνισμού κατά των επισήμων διανομέων της Nissan, άσκησαν στις 22 Ιουνίου 1993 ενώπιον του tribunal de commerce de Lyon αγωγή, με την οποία ζήτησαν να υποχρεωθούν οι Garage Sport Auto κ.λπ. να τους καταβάλουν αποζημίωση λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού και να τους απαγορευθεί να διαφημίζονται ως πωλητές καινουργών αυτοκινήτων Nissan.
6 Προς στήριξη της αγωγής τους, οι Nissan France κ.λπ. ισχυρίζονται ότι το δίκτυό τους επιλεκτικής διανομής αυτοκινήτων είναι σύμφωνο προς τις επιταγές του κανονισμού 123/85 και προστατεύεται από αυτόν. Επομένως, οι παράλληλες εισαγωγές δεν είναι δυνατές παρά στο πλαίσιο ειδικής εντολής παρεχομένης από ιδιώτη, υπό τις προϋποθέσεις που καθόρισε η ανακοίνωση 91/C 329/06 της Επιτροπής, της 4ης Δεκεμβρίου 1991, η οποία τιτλοφορείται "διευκρινίσεις σχετικά με τις δραστηριότητες των μεσαζόντων κατά την πώληση αυτοκινήτων" (ΕΕ C 329, σ. 20). Επιπλέον, ο ανεξάρτητος έμπορος δεν μπορεί να εμφανίζεται, ιδίως όταν διαφημίζεται, ως μεταπωλητής.
7 Αντιθέτως, οι Garage Sport Auto κ.λπ. φρονούν ότι ο κανονισμός 123/85, ο οποίος αφορά μόνον τις σχέσεις μεταξύ αντιπροσωπευομένων και αντιπροσώπων, δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωσή τους και ότι η δραστηριότητα επιχειρηματιών ξένων προς τις σχέσεις αυτές διασφαλίζει, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, τη διατήρηση ισόρροπου ανταγωνισμού. Υπό τις συνθήκες αυτές, ένας ανεξάρτητος έμπορος, ο οποίος ασκεί ένα μέρος της δραστηριότητάς του ως εντολοδόχος κατά την έννοια της κοινοτικής ρυθμίσεως, μπορεί επίσης να προβαίνει σε παράλληλες εισαγωγές αυτοκινήτων προερχομένων από άλλα κράτη μέλη.
8 Το tribunal de commerce de Lyon, θεωρώντας ότι η επίλυση της εκκρεμούσας ενώπιόν του διαφοράς εξαρτάται από την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
"1) Μπορεί παράλληλος εισαγωγέας να ασκεί συγχρόνως τη δραστηριότητα εντολοδόχου και τη δραστηριότητα μεταπωλητή εισαγομένων αυτοκινήτων;
2) Ποιά είναι τα κριτήρια διαφοροποιήσεως των καινουργών αυτοκινήτων από τα μεταχειρισμένα, υπό την έννοια του κοινοτικού δικαίου;
Μετά πόσα χιλιόμετρα και μετά πόσο χρόνο από τη θέση σε κυκλοφορία θεωρείται ότι το αυτοκίνητο είναι μεταχειρισμένο; 'Η μήπως, σε κάθε περίπτωση, η απάντηση εναπόκειται στην εκτίμηση των εθνικών δικαστηρίων;"
Επί του πρώτου ερωτήματος
9 Προκειμένου να δοθεί χρήσιμη απάντηση στο αιτούν δικαστήριο, πρέπει να θεωρηθεί ότι με το ερώτημα αυτό ερωτάται αν ο κανονισμός 123/85 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει, αφενός, σε έναν επιχειρηματία, ο οποίος δεν είναι ούτε μεταπωλητής εξουσιοδοτημένος από το δίκτυο διανομής του κατασκευαστή ορισμένης μάρκας αυτοκινήτων ούτε εντεταλμένος μεσάζων κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 11, του κανονισμού αυτού, να ασκεί δραστηριότητα παράλληλης εισαγωγής και ανεξάρτητης μεταπωλήσεως καινουργών αυτοκινήτων της μάρκας αυτής και, αφετέρου, σε έναν ανεξάρτητο επιχειρηματία να ασκεί σωρευτικώς τις δραστηριότητες του εντεταλμένου μεσάζοντος και του μη εξουσιοδοτημένου μεταπωλητή αυτοκινήτων προερχομένων από παράλληλες εισαγωγές.
10 Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, πρέπει να υπενθυμιστεί εκ προοιμίου ότι, βάσει του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης, οι συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων που δύνανται να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και που έχουν ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς είναι κατ' αρχήν ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά και απαγορεύονται. Βάσει της παραγράφου 2 του άρθρου αυτού, οι εν λόγω συμφωνίες είναι αυτοδικαίως άκυρες, εκτός αν οι διατάξεις της παραγράφου 1 έχουν κηρυχθεί ανεφάρμοστες από την Επιτροπή, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου.
11 Η εν λόγω απόφαση περί του ανεφαρμόστου μπορεί να ληφθεί από την Επιτροπή είτε υπό τη μορφή ατομικής αποφάσεως και για συγκεκριμένη συμφωνία, κατ' εφαρμογήν του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1992, πρώτου κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25), είτε με κανονισμό εισάγοντα εξαίρεση για ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών, δυνάμει του κανονισμού 19/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Μαρτίου 1965, περί εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 59). Με ένα τέτοιο εισάγοντα εξαίρεση κανονισμό η Επιτροπή καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους η απαγόρευση του άρθρου 85, παράγραφος 1, είναι ανεφάρμοστη ως προς συμφωνία η οποία, ωστόσο, πληροί καθ' εαυτή τις προϋποθέσεις της απαγορεύσεως αυτής.
12 Αντικείμενο του κανονισμού 123/85, που εκδόθηκε από την Επιτροπή βάσει του κανονισμού 19/65, είναι να επιτρέπει ορισμένες συμφωνίες διανομής και εξυπηρετήσεως πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων, οι οποίες, διαφορετικά, θα απαγορεύονταν.
13 Πράγματι, δυνάμει του κανονισμού 123/85, το άρθρο 85, παράγραφος 1, κηρύχθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 85, παράγραφος 3, ανεφάρμοστο, υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται περιοριστικώς από τον κανονισμό αυτό, στις συμφωνίες με τις οποίες ο προμηθευτής αναθέτει σε εξουσιοδοτημένο μεταπωλητή να προαγάγει, εντός ορισμένης γεωγραφικής περιοχής, τη διανομή και την εξυπηρέτηση πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων και αναλαμβάνει την υποχρέωση να προμηθεύει, εντός της εν λόγω περιοχής, μόνο σ' αυτόν τα καλυπτόμενα από τη συμφωνία προϊόντα.
14 Ο εν λόγω κανονισμός εξαιρεί, έτσι, μεταξύ άλλων, της εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 1, την υποχρέωση που επιβάλλεται από τον προμηθευτή στον εξουσιοδοτημένο διανομέα να μην πωλεί τα καλυπτόμενα από τη σύμβαση προϊόντα σε μεταπωλητές που δεν ανήκουν στο δίκτυο διανομής (άρθρο 3, σημείο 10), εκτός και αν πρόκειται περί μεσαζόντων, δηλαδή επιχειρηματιών που ενεργούν εξ ονόματος και για λογαριασμό τελικών καταναλωτών και οι οποίοι λαμβάνουν προς τούτο έγγραφη εντολή (άρθρο 3, σημείο 11).
15 'Οπως έχει ήδη κρίνει το Δικαστήριο, ο κανονισμός 123/85, ως κανονισμός εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης, δεν θεσπίζει υποχρεωτικές διατάξεις θίγουσες άμεσα το κύρος ή το περιεχόμενο των συμβατικών ρητρών ή υποχρεώνουσες τα συμβαλλόμενα μέρη να προσαρμόζουν το περιεχόμενο της συμβάσεώς τους, αλλ' απλώς παρέχει στους επιχειρηματίες του τομέα των αυτοκινήτων ορισμένες δυνατότητες που καθιστούν δυνατό, παρά την ύπαρξη ορισμένων μορφών ρητρών αποκλειστικότητας και μη ανταγωνισμού, στις συμφωνίες διανομής και εξυπηρετήσεως των πελατών πριν και μετά την πώληση, οι εν λόγω συμφωνίες να μην εμπίπτουν στην απαγόρευση του άρθρου 85, παράγραφος 1 (βλ. απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 1986, 10/86, VAG France, Συλλογή 1986, σ. 4071, σκέψεις 12 και 16).
16 Συναφώς, πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο κανονισμός 123/85, σύμφωνα με τη λειτουργία που καλείται να επιτελέσει στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης, δεν αφορά παρά τις συμβατικές σχέσεις μεταξύ των προμηθευτών και των εξουσιοδοτημένων διανομέων τους, καθορίζοντας τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ορισμένες συμφωνίες που συνάπτουν μεταξύ τους είναι νόμιμες, από την άποψη των κανόνων ανταγωνισμού της Συνθήκης.
17 Το αντικείμενο του κανονισμού περιορίζεται έτσι στο περιεχόμενο συμφωνιών, τις οποίες τα μέρη που συνδέονται στο πλαίσιο δικτύου διανομής ορισμένου προϊόντος μπορούν νομίμως να συνάπτουν, εν όψει των κανόνων της Συνθήκης που απαγορεύουν τους περιορισμούς στην κανονική λειτουργία του ανταγωνισμού στο εσωτερικό της κοινής αγοράς.
18 Επομένως, καθορίζοντας απλώς και μόνον τις υποχρεώσεις που τα μέρη που συνάπτουν τέτοιες συμφωνίες μπορούν ή όχι να αναλαμβάνουν στις σχέσεις με τους τρίτους, ο εν λόγω κανονισμός δεν αποσκοπεί, αντιθέτως, στη ρύθμιση της δραστηριότητας αυτών των τρίτων που μπορούν να αναπτύξουν δραστηριότητα στην αγορά εκτός του κυκλώματος των συμφωνιών διανομής.
19 'Ετσι, οι διατάξεις αυτού του εισάγοντος εξαίρεση κανονισμού δεν μπορούν να θίγουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τρίτων σε σχέση με τις συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ των κατασκευαστών αυτοκινήτων και των αντιπροσώπων τους, ιδίως μάλιστα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ανεξαρτήτων εμπόρων.
20 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο κανονισμός 123/85 δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως απαγορεύων σε επιχειρηματία που δεν ανήκει στο επίσημο δίκτυο διανομής ορισμένης μάρκας αυτοκινήτων και ο οποίος δεν έχει την ιδιότητα του εντεταλμένου μεσάζοντος κατά την έννοια του κανονισμού αυτού να προμηθεύεται καινουργή αυτοκίνητα της μάρκας αυτής μέσω παραλλήλων εισαγωγών και να ασκεί την ανεξάρτητη δραστηριότητα εμπορίας των αυτοκινήτων αυτών.
21 Για τους ίδιους λόγους, ο κανονισμός αυτός δεν απαγορεύει στον ανεξάρτητο επιχειρηματία να ασκεί σωρευτικώς τις δραστηριότητες του εντεταλμένου μεσάζοντος, κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 11, του κανονισμού, και του μη εξουσιοδοτημένου μεταπωλητή αυτοκινήτων προερχομένων από παράλληλες εισαγωγές.
22 'Οσον αφορά, τέλος, την προπαρατεθείσα ανακοίνωση 91/C 329/06 της Επιτροπής, την οποία επικαλούνται οι ενάγουσες της κύριας δίκης, σκοπό έχει απλώς και μόνο να διευκρινίσει ορισμένες έννοιες που χρησιμοποιεί ο κανονισμός και, επομένως, δεν μπορεί να τροποποιήσει το περιεχόμενο του κανονισμού αυτού.
23 Υπό τις συνθήκες αυτές, στο αιτούν δικαστήριο πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο κανονισμός 123/85 πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε επιχειρηματία, ο οποίος δεν είναι ούτε μεταπωλητής εξουσιοδοτημένος από το δίκτυο διανομής του κατασκευαστή ορισμένης μάρκας αυτοκινήτων ούτε εντεταλμένος μεσάζων κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 11, του κανονισμού αυτού, να ασκεί δραστηριότητα παράλληλης εισαγωγής και ανεξάρτητης μεταπωλήσεως καινουργών αυτοκινήτων της μάρκας αυτής. Ο κανονισμός αυτός ομοίως δεν απαγορεύει σε έναν ανεξάρτητο επιχειρηματία να ασκεί σωρευτικώς τις δραστηριότητες του εντεταλμένου μεσάζοντος και τις δραστηριότητες του μη εξουσιοδοτημένου μεταπωλητή αυτοκινήτων προερχομένων από παράλληλες εισαγωγές.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
24 Ενόψει της απαντήσεως που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα, παρέλκει η απόφανση επί του δευτέρου ερωτήματος.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
25 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γαλλική Κυβέρνηση, η Ελληνική Κυβέρνηση και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 1994 το tribunal de commerce de Lyon, αποφαίνεται:
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 123/85 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ, σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε επιχειρηματία, ο οποίος δεν είναι ούτε μεταπωλητής εξουσιοδοτημένος από το δίκτυο διανομής του κατασκευαστή ορισμένης μάρκας αυτοκινήτων ούτε εντεταλμένος μεσάζων κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 11, του κανονισμού αυτού, να ασκεί δραστηριότητα παράλληλης εισαγωγής και ανεξάρτητης μεταπωλήσεως καινουργών αυτοκινήτων της μάρκας αυτής. Ο κανονισμός αυτός ομοίως δεν απαγορεύει σε έναν ανεξάρτητο επιχειρηματία να ασκεί σωρευτικώς τις δραστηριότητες του εντεταλμένου μεσάζοντος και τις δραστηριότητες του μη εξουσιοδοτημένου μεταπωλητή αυτοκινήτων προερχομένων από παράλληλες εισαγωγές.