ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(πρώτο τμήμα)
της 28ης Απριλίου 2009
Υπόθεση F-72/06
Luc Verheyden
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Εσωτερική έρευνα της OLAF – Απόφαση της OLAF για τη διαβίβαση πληροφοριών στις εθνικές δικαστικές αρχές – Παραδεκτό»
Αντικείμενο: Προσφυγή-αγωγή, ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 ΕΑ, με την οποία ο L. Verheyden ζητεί, μεταξύ άλλων, να ακυρωθεί
η απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) περί διαβιβάσεως στις ιταλικές δικαστικές αρχές πληροφοριών
που τον αφορούσαν καθώς και να υποχρεωθεί η Επιτροπή στην καταβολή αποζημιώσεως.
Απόφαση: Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Προσφυγή – Βλαπτική πράξη – Απόφαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) για τη διαβίβαση
πληροφοριών στις εθνικές δικαστικές αρχές – Συνιστά βλαπτική πράξη
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 90α· κανονισμός 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου,
άρθρο 10 § 2)
2.      Υπάλληλοι – Προσφυγή – Προσφυγή κατά της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF)
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 § 1 και 90α)
3.      Υπάλληλοι – Προσφυγή – Διοικητική προδικασία
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 90)
1.      Οι αποφάσεις με τις οποίες η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) διαβιβάζει πληροφορίες σε εθνικές δικαστικές
αρχές δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού 1073/1999, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την
OLAF, συνιστούν, λαμβανομένων υπόψη, αφενός, των ενδεχομένων συνεπειών τους και, αφετέρου, της επιταγής διασφαλίσεως αποτελεσματικής
δικαστικής προστασίας των προσώπων που εμπίπτουν στον Κανονισμό Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
(στο εξής: ΚΥΚ), βλαπτικές πράξεις υπό την έννοια του άρθρου 90α του ΚΥΚ.
(βλ. σκέψη 38)
Παραπομπή:
ΔΔΔ: 28 Απριλίου 2009, F‑5/05 και F‑7/05, Violetti κ.λπ. κατά Επιτροπής, η οποία δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις
69 έως 97
2.      Στο πλαίσιο του συστήματος έννομης προστασίας που καθιερώνει το άρθρο 90α του ΚΥΚ, αγωγή αποζημιώσεως με αίτημα την αποκατάσταση
ζημίας την οποία προξένησε η OLAF είναι παραδεκτή μόνον αν έχει τηρηθεί η προβλεπόμενη από τις διατάξεις του ΚΥΚ προδικασία.
Η προδικασία αυτή διαφέρει αναλόγως του αν η ζημία της οποίας ζητείται η αποκατάσταση είναι απόρροια βλαπτικής πράξεως υπό
την έννοια του άρθρου 90α του ΚΥΚ ή αν είναι απόρροια ενέργειας της OLAF η οποία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως απόφαση. Στην
πρώτη περίπτωση, ο ενδιαφερόμενος οφείλει να υποβάλει, εντός των προβλεπομένων προθεσμιών, διοικητική ένσταση στον διευθυντή
της OLAF κατά της εν λόγω πράξεως. Στη δεύτερη περίπτωση, αντιθέτως, η διοικητική διαδικασία τίθεται σε κίνηση με την υποβολή
αιτήσεως υπό την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, με αντικείμενο την καταβολή αποζημιώσεως, και συνεχίζεται, ενδεχομένως,
με διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως με την οποία απορρίπτεται η αίτηση. Ωστόσο, όταν υφίσταται άμεσος σύνδεσμος μεταξύ
προσφυγής ακυρώσεως και αγωγής αποζημιώσεως, η αγωγή ασκείται παραδεκτώς ως παρεπομένη της προσφυγής ακυρώσεως χωρίς να πρέπει
κατ’ ανάγκην να υποβληθεί προηγουμένως αίτηση προς τη διοίκηση για την αποκατάσταση της προβαλλόμενης ζημίας και διοικητική
ένσταση κατά του βασίμου της σιωπηρής ή ρητής απορρίψεως της αιτήσεως αυτής.
(βλ. σκέψη 53)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 28 Ιουνίου 1996, T‑500/93, Y κατά Δικαστηρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1996, σ. I‑A‑335 και II‑977, σκέψεις 64 και 66
3.      Η μη τήρηση από τη διοίκηση των προθεσμιών του άρθρου 90 του ΚΥΚ μπορεί να θεμελιώσει ευθύνη του οικείου θεσμικού οργάνου
για τη ζημία που προκλήθηκε ενδεχομένως στους ενδιαφερομένους, υπό την προϋπόθεση ότι οι ενδιαφερόμενοι, για να επιτύχουν
την αποκατάσταση της προβαλλόμενης ζημίας, έχουν τηρήσει την αποτελούμενη από δυο στάδια διοικητική προδικασία και, ειδικότερα,
έχουν υποβάλει σχετική αίτηση και, εν συνεχεία, διοικητική ένσταση.
(βλ. σκέψη 60)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 26 Ιανουαρίου 2005, T‑267/03, Roccato κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005, σ. I‑A‑1 και II‑1, σκέψη 84