Inhoudsindicatie: Internationaal privaatrecht. Exequaturverzoek
Belgisch verstekvonnis onder EEX-Verordening; verwerping beroep op
weigeringsgronden van art. 34, onder 1 (strijd met openbare orde) en
onder 2 (onregelmatige of niet-tijdige betekening inleidend processtuk),
EEX-Verordening. (81 RO)
Uitspraak
27 juni 2008
Eerste Kamer
Nr. 07/10866
EV/TT
Hoge Raad der Nederlanden
Beschikking
in de zaak van: [Verzoeker], h.o.d.n. [A] wonende te [woonplaats],
VERZOEKER tot cassatie, advocaat: mr. P. Garretsen, tegen [Verweerster],
gevestigd te [vestigingsplaats], België, VERWEERSTER in cassatie, niet
verschenen.
Partijen zullen hierna worden aangeduid als [verzoeker] en [verweerster].
1. Het geding in feitelijke instanties
Met een op 26 maart 2007 ter griffie van de rechtbank Leeuwarden
ingediend verzoekschrift heeft [verzoeker] zich gewend tot die rechtbank
en verzocht, kort gezegd, de beschikking van de voorzieningenrechter van
die rechtbank van 22 februari 2007 waarbij aan [verweerster] verlof werd
verleend tot tenuitvoerlegging in Nederland van het verstekvonnis van de
Eerste Kamer van de Rechtbank van Koophandel te Turnhout, België, van
6 september 2006, te vernietigen en opnieuw rechtdoende, het verlof tot
tenuitvoerlegging alsnog aan [verweerster] te onthouden door dit verzoek
af te wijzen respectievelijk haar daarin niet-ontvankelijk te verklaren.
[Verweerster] heeft het verzoek bestreden.
De rechtbank heeft, na mondelinge behandeling, bij beschikking van 20
juni 2007 het verzoek afgewezen.
2. Het geding in cassatie
Tegen de beschikking van de rechtbank heeft [verzoeker] beroep in
cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en
maakt daarvan deel uit.
De conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda strekt tot
verwerping van het beroep met toepassing van artikel 81 RO.
De advocaat van [verzoeker] heeft op 30 mei 2008 schriftelijk op die
conclusie gereageerd.
3. Beoordeling van de middelen
De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden.
Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten
niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de
rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
4. Beslissing
De Hoge Raad:
verwerpt het beroep;
veroordeelt [verzoeker] in de kosten van het geding in cassatie, tot op
deze uitspraak aan de zijde van [verweerster] begroot op nihil.
Deze beschikking is gegeven door de raadsheren A.M.J. van Buchem-
Spapens, als voorzitter, A. Hammerstein en J.C. van Oven, en in het
openbaar uitgesproken door de raadsheer E.J. Numann op 27 juni 2008.
Conclusie
Nr. 07/10866
Mr L. Strikwerda
Parket, 16 mei 2008 conclusie inzake [Verzoeker] tegen [Verweerster]
Edelhoogachtbaar College,
1. Bij beschikking van 20 juni 2007 heeft de rechtbank Leeuwarden het
door thans verzoeker tot cassatie, hierna: [verzoeker], op de voet van
art. 43 van de Verordening (EG) nr. 44/2001, PbEG 2001 L 012, hierna:
EEX-Verordening, ingestelde rechtsmiddel tegen de beschikking van de
voorzieningenrechter van die rechtbank van 22 februari 2007, waarbij
aan thans verweerster in cassatie, hierna: [verweerster], verlof werd
verleend tot tenuitvoerlegging in Nederland van een verstekvonnis van de
Rechtbank van Koophandel te Turnhout, België, van 6 september 2006,
verworpen.
2. Het tijdig door [verzoeker] op de voet van art. 44 jo. bijlage IV van
de EEX-Verordening tegen de beschikking van de rechtbank Leeuwarden
ingestelde cassatieberoep berust op twee middelen. De voorgestelde
middelen kunnen naar mijn oordeel niet tot cassatie leiden en nopen niet
tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid
of de rechtsontwikkeling, zodat de Hoge Raad de klachten kan verwerpen
met toepassing van art. 81 RO. De zaak komt daarom in aanmerking voor
een verkorte conclusie.
3. Middel I klaagt dat de rechtbank - in r.o. 4.5.2 van de bestreden
beschikking - ten onrechte de stelling van [verzoeker] dat erkenning
van het verstekvonnis van de Rechtbank van Koophandel te Turnhout
kennelijk strijdig is met de Nederlandse openbare orde (art. 34, aanhef
en onder 1, EEX-Verordening), omdat dit vonnis ten onrechte bij verstek
is gewezen waardoor het recht van [verzoeker] om verweer te voeren en
het beginsel van hoor en wederhoor is geschonden, heeft verworpen.
4. Het middel faalt. De rechtbank heeft - onbestreden in cassatie -
vastgesteld dat de Rechtbank van Koophandel te Turnhout bij vonnis van
12 maart 2007 het verzet van [verzoeker] tegen het verstekvonnis van 6
september 2006 ongegrond heeft geacht en het verstekvonnis integraal
heeft bevestigd, en dat uit het verzetvonnis blijkt dat [verzoeker]
in de gelegenheid is geweest om verweer te voeren (r.o. 2.3). Het
oordeel van de rechtbank dat onder deze omstandigheden de door
[verzoeker] opgeworpen bezwaren betreffende het ontbreken van hoor
en wederhoor niet meer kunnen leiden tot het oordeel dat erkenning van
het Belgische verstekvonnis kennelijk in strijd is met de Nederlandse
openbare orde, is juist. Of de erkenning in strijd is met de openbare orde
van de aangezochte lidstaat moet immers beoordeeld worden naar het
moment van de erkenning en niet naar het moment waarop de beslissing
waarvan tenuitvoerlegging wordt gevraagd, is gegeven. Op het moment
van de erkenning van het Belgische verstekvonnis waren de daaraan
toegeschreven tekortkomingen (het ontbreken van hoor en wederhoor)
verholpen door het daartegen aangewende rechtsmiddel van verzet. Vgl.
Kluwers Burgerlijke Rechtsvordering, losbl., Verdragen & Verordeningen,
EEX-Verordening, Art. 34, aant. 2 (P. Vlas). Zie ook Jan Kropholler,
Europäisches Zivilprozessrecht, 8. Aufl. 2005, blz. 411-412, RdNr. 14.
5. Middel II klaagt dat de rechtbank ten onrechte heeft nagelaten
(ambtshalve) te onderzoeken of erkenning van het Belgische
verstekvonnis afstuit op de weigeringsgrond van art. 34, aanhef en onder
2, EEX-Verordening.
6. Het middel faalt wegens gebrek aan belang. Al aangenomen dat de
rechtbank gehouden was ambtshalve te onderzoeken of sprake is van
de weigeringsgrond van art. 34, aanhef en onder 2, EEX-Verordening
(zie daarover Kluwers Burgerlijke Rechtsvordering, losbl., Verdragen
& Verordeningen, EEX-Verordening, Art. 34, aant. 1, P. Vlas), zou dat
onderzoek niet hebben kunnen leiden tot het oordeel dat het verzoek
van [verweerster] tot het verlenen van verlof tot tenuitvoerlegging in
Nederland van het Belgische verstekvonnis op die weigeringsgrond moet
stranden. Vaststaat immers dat [verzoeker] tegen het verstekvonnis
een rechtsmiddel (verzet) heeft ingesteld, dat [verzoeker] in de
verzetprocedure in de gelegenheid is geweest om verweer te voeren,
en dat het verzet heeft geleid tot bevestiging van het verstekvonnis,
zodat op grond van de slotzinsnede van art. 34, aanhef en onder 2,
de weigeringsgrond niet van toepassing is. Vgl. Kluwers Burgerlijke
Rechtsvordering, losbl., Verdragen & Verordeningen, EEX-Verordening,
Art. 34, aant. 3 (P. Vlas).
De conclusie strekt tot verwerping van het beroep met toepassing van art.
81 RO.
De Procureur-Generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden,