ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 25ης Οκτωβρίου 2018 (*)
«Ασφαλιστικά μέτρα – Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Αναστολή άσκησης των καθηκόντων υπαλλήλου, χωρίς παρακράτηση αποδοχών – Αίτηση προσωρινών μέτρων – Προσβολή της υπόληψης – Έλλειψη επείγοντος»
Στην υπόθεση T‑603/18 R,
ZE, [εμπιστευτικό (1)] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπούμενος από τον Π. Γιαταγαντζίδη, δικηγόρο,
αιτών,
κατά
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπούμενου από τον J. Steele και τη V. Montebello‑Demogeot,
καθού,
με αντικείμενο αίτηση βάσει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ, με την οποία ζητείται, αφενός, να ανασταλεί η εκτέλεση της από 25 Σεπτεμβρίου 2018 απόφασης του γενικού γραμματέα του Κοινοβουλίου για τη λήψη μέτρου προσωρινής αναστολής της άσκησης των καθηκόντων του αιτούντος, χωρίς παρακράτηση των αποδοχών του, και, αφετέρου, να διαταχθεί το Κοινοβούλιο να αποτρέψει και να μην επαναλάβει άλλες «διαρροές στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης» που να εμπλέκουν το όνομα του αιτούντος, καθώς και να καλέσει τον αιτούντα να αφαιρέσει όλα τα προσωπικά αρχεία του από τα τυχόν στοιχεία που έχουν ήδη συλλέξει οι ελεγκτές από το γραφείο του,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Ιστορικό της διαφοράς, διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
1        Ο αιτών, ZE, είναι [εμπιστευτικό] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από [εμπιστευτικό].
2        Ως [εμπιστευτικό] εργάζεται από [εμπιστευτικό].
3        Στις 26 Σεπτεμβρίου 2018 γνωστοποιήθηκε στον αιτούντα και σε δύο συναδέλφους του ότι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και ότι, ως εκ τούτου, τους είχε απαγορευθεί η είσοδος στο κτίριο [εμπιστευτικό]. Την ίδια ημέρα, ο αιτών και οι δύο συνάδελφοί του απέστειλαν τις παρατηρήσεις τους με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στον γενικό γραμματέα του Κοινοβουλίου.
4        Την επομένη, ο αιτών έλαβε συστημένη επιστολή με ημερομηνία 27 Σεπτεμβρίου 2018 και υπογραφή του γενικού γραμματέα του Κοινοβουλίου, ο οποίος του ανακοίνωνε την απόφαση που έλαβε, στις 25 Σεπτεμβρίου 2018, να τον θέσει υπό καθεστώς προσωρινής αναστολής της άσκησης των καθηκόντων του έως τις [εμπιστευτικό], χωρίς παρακράτηση των αποδοχών του (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
5        Από την επιστολή της 27ης Σεπτεμβρίου 2018 προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εντάσσεται στο πλαίσιο διοικητικής έρευνας που διέταξε στις [εμπιστευτικό], σχετικά με [εμπιστευτικό], ο γενικός γραμματέας του Κοινοβουλίου, ο οποίος αποφάσισε, δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 2, του παραρτήματος IX του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), να μην ενημερωθεί αμέσως ο αιτών. Στην προσβαλλόμενη απόφαση διευκρινιζόταν επίσης ότι ο γενικός γραμματέας του Κοινοβουλίου, μετά από ακρόαση του αιτούντος και με βάση την αναφορά η οποία θα συντασσόταν σχετικά με την έρευνα, θα αποφάσιζε για τη συνέχεια που θα έπρεπε να δοθεί στη διαδικασία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ.
6        Στις 8 Οκτωβρίου 2018 ο αιτών, στηριζόμενος στο άρθρο 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της προσβαλλόμενης απόφασης με ηλεκτρονική επιστολή.
7        Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 9 Οκτωβρίου 2018 και κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 91, παράγραφος 4, του ΚΥΚ, ο αιτών άσκησε προσφυγή ζητώντας από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
8        Την ίδια ημέρα κατατέθηκε με χωριστό δικόγραφο στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου η υπό κρίση αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ο αιτών ζητεί, κατ’ ουσίαν, από τον Πρόεδρο του Γενικού Δικαστηρίου:
–        να αναστείλει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης,
–        «συμπληρωματικώς», να διατάξει το Κοινοβούλιο να αποτρέψει και να μην επαναλάβει «τυχόν έτερες διαρροές στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης» που να εμπλέκουν το όνομά του, καθώς και να τον καλέσει να αφαιρέσει όλα τα προσωπικά αρχεία του από τα τυχόν στοιχεία που έχουν ήδη συλλέξει οι ελεγκτές από το γραφείο του, και
–        να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
9        Με τις παρατηρήσεις που κατέθεσε στις 19 Οκτωβρίου 2018 επί της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, το Κοινοβούλιο ζητεί από τον Πρόεδρο του Γενικού Δικαστηρίου να την απορρίψει και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
Γενικές εκτιμήσεις
10      Από τις συνδυασμένες διατάξεις, αφενός, των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ και, αφετέρου, του άρθρου 256, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ συνάγεται ότι ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων μπορεί, εφόσον εκτιμά ότι τούτο επιβάλλεται από τις περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή της εκτέλεσης μιας πράξης που προσβάλλεται ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ή να επιβάλει τα αναγκαία προσωρινά μέτρα, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 156 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου. Εντούτοις, το άρθρο 278 ΣΛΕΕ καθιερώνει την αρχή του μη ανασταλτικού αποτελέσματος των ενδίκων βοηθημάτων, καθώς οι πράξεις τις οποίες εκδίδουν τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τεκμαίρονται νόμιμες. Επομένως, μόνον κατ’ εξαίρεση μπορεί ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων να διατάξει την αναστολή της εκτέλεσης μιας πράξης που προσβάλλεται ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ή να επιβάλει προσωρινά μέτρα (διάταξη της 19ης Ιουλίου 2016, Βέλγιο κατά Επιτροπής, T‑131/16 R, EU:T:2016:427, σκέψη 12).
11      Το άρθρο 156, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας ορίζει ότι στις αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να προσδιορίζονται το αντικείμενο της διαφοράς, τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υπόθεσης, καθώς και οι πραγματικοί και νομικοί ισχυρισμοί που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως, τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται.
12      Συνεπώς, η αναστολή εκτέλεσης και τα λοιπά προσωρινά μέτρα μπορούν να διατάσσονται από τον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων εφόσον διαπιστώνεται ότι η χορήγησή τους δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως από τα πραγματικά και νομικά στοιχεία (fumus boni juris) και ότι είναι επείγοντα, υπό την έννοια ότι είναι αναγκαίο, προκειμένου να αποφευχθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία των συμφερόντων του αιτούντος, να διαταχθούν και να παραγάγουν τα αποτελέσματά τους πριν από την έκδοση της απόφασης στην κύρια υπόθεση. Οι ως άνω προϋποθέσεις είναι σωρευτικές, όπερ σημαίνει ότι οι αιτήσεις προσωρινών μέτρων πρέπει να απορρίπτονται όταν δεν πληρούται έστω και μία από αυτές τις προϋποθέσεις. Ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων σταθμίζει επίσης, κατά περίπτωση, τα εμπλεκόμενα συμφέροντα (βλ. διάταξη της 2ας Μαρτίου 2016, Evonik Degussa κατά Επιτροπής, C‑162/15 P-R, EU:C:2016:142, σκέψη 21 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
13      Στο πλαίσιο της συνολικής αυτής εξέτασης, ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων διαθέτει ευρεία εξουσία εκτίμησης και παραμένει ελεύθερος να κρίνει, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε υπόθεσης, με ποιον τρόπο και με ποια σειρά πρέπει να ελεγχθεί η συνδρομή των διαφόρων αυτών προϋποθέσεων, δεδομένου ότι κανένας κανόνας δικαίου δεν του επιβάλλει ένα προκαθορισμένο αναλυτικό σχήμα για να εκτιμήσει την αναγκαιότητα της λήψης προσωρινών μέτρων [βλ. διάταξη της 19ης Ιουλίου 2012, Akhras κατά Συμβουλίου, C‑110/12 P(R), μη δημοσιευθείσα, EU:C:2012:507, σκέψη 23 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
14      Λαμβανομένης υπόψη της δικογραφίας, ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου κρίνει ότι έχει στη διάθεσή του όλα τα αναγκαία στοιχεία για να αποφανθεί επί της υπό κρίση αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, χωρίς να χρειάζεται να αναπτύξουν προηγουμένως οι διάδικοι προφορικές παρατηρήσεις.
15      Υπό τις περιστάσεις της προκειμένης υπόθεσης, πρέπει να εξεταστεί κατ’ αρχάς αν πληρούται η προϋπόθεση του επείγοντος.
Σχετικά με το επείγον
16      Ο αιτών προβάλλει, κατ’ ουσίαν, προσβολή της υπόληψής του, στον βαθμό που ορισμένα δημοσιεύματα τα οποία εμφανίστηκαν στον Τύπο λίγες ημέρες μετά την προσβαλλόμενη απόφαση παρουσιάζουν την υπόθεσή του με τρόπο εξαιρετικά επιβλαβή για την εικόνα και την τιμή του. Κατόπιν τούτου, ο αιτών καταλήγει ότι, αν ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων δεν διατάξει την αναστολή της εκτέλεσης της προσβαλλόμενης απόφασης πριν από τη λήξη της ισχύος της, στις [εμπιστευτικό], θα παραταθεί ο διασυρμός της «προσωπικότητάς» του.
17      Συμπληρωματικώς, ο αιτών ζητεί από τον Πρόεδρο του Γενικού Δικαστηρίου να διατάξει το Κοινοβούλιο να λάβει μέτρα ώστε να αποτραπούν «έτερες διαρροές» που να εμπλέκουν το όνομά του. Ειδικότερα, ο αιτών επισημαίνει ότι στα μέσα μαζικής ενημέρωσης αναφέρθηκε ότι η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του Κοινοβουλίου [εμπιστευτικό]. Έτι περαιτέρω και συμπληρωματικώς, ο αιτών ζητεί από τον Πρόεδρο του Γενικού Δικαστηρίου να διατάξει το Κοινοβούλιο να του επιτρέψει να αφαιρέσει τα προσωπικά αρχεία του από τα στοιχεία που έχουν ενδεχομένως ήδη συλλέξει οι ελεγκτές από το γραφείο του.
18      Το Κοινοβούλιο διαφωνεί με τα επιχειρήματα του αιτούντος.
19      Υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, σε περίπτωση βλάβης της υπόληψης, η οποία, αν υποτεθεί ότι αποδεικνύεται, έχει ουσιαστικά επέλθει, τυχόν αναστολή της εκτέλεσης της σχετικής απόφασης δεν είναι δυνατό να αποκαταστήσει τη βλάβη πιο αποτελεσματικά απ’ ό,τι η ενδεχόμενη μεταγενέστερη ακύρωση της εν λόγω απόφασης κατά το πέρας της διαδικασίας στην κύρια υπόθεση (βλ. διάταξη της 17ης Φεβρουαρίου 2017, Janssen-Cases κατά Επιτροπής, T‑688/16 R, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:107, σκέψη 20 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
20      Επομένως, εν προκειμένω, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι η δημοσίευση ορισμένων άρθρων στον Τύπο βλάπτει την υπόληψη του αιτούντος, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι τυχόν αναστολή της εκτέλεσης της προσβαλλόμενης απόφασης δεν μπορεί να αποκαταστήσει τη βλάβη αυτή πιο αποτελεσματικά απ’ ό,τι η ενδεχόμενη μεταγενέστερη ακύρωση της ίδιας απόφασης κατά το πέρας της διαδικασίας στην κύρια υπόθεση (βλ. σκέψη 19 ανωτέρω).
21      Όσον αφορά το αίτημα να διαταχθεί το Κοινοβούλιο να λάβει μέτρα προκειμένου να αποτραπούν «έτερες διαρροές» που να εμπλέκουν το όνομα του αιτούντος, διαπιστώνονται τα ακόλουθα.
22      Πρώτον, υπενθυμίζεται ότι έχει ήδη κριθεί σε παλαιότερη υπόθεση ότι δεν απαγορευόταν στη Διοίκηση να ενημερώσει τον Τύπο για την κίνηση πειθαρχικής διαδικασίας ή για τη λήψη μέτρου διαθεσιμότητας, μολονότι, κατ’ αρχήν, η Διοίκηση οφείλει, αφενός, να αποφεύγει να δίδει στον Τύπο πληροφορίες οι οποίες αφορούν πειθαρχική διαδικασία και θα μπορούσαν να προξενήσουν βλάβη στον ενδιαφερόμενο υπάλληλο, και, αφετέρου, να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη, εντός του αντίστοιχου θεσμικού οργάνου, κάθε είδους μετάδοσης πληροφοριών που θα μπορούσαν να έχουν δυσφημιστικό χαρακτήρα για τον υπάλληλο (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, διάταξη της 12ης Δεκεμβρίου 1995, Connolly κατά Επιτροπής, T‑203/95 R, EU:T:1995:208, σκέψεις 34 και 35).
23      Δεύτερον, επισημαίνεται ότι ο δικαστής της Ένωσης έχει επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που προξενήθηκε από τη δημοσίευση, εκ μέρους θεσμικού οργάνου, ενός Ανακοινωθέντος Τύπου το οποίο δημιουργούσε στο κοινό, ή τουλάχιστον σε μέρος του, την εντύπωση ότι συγκεκριμένος υπάλληλος ήταν αναμεμειγμένος σε παρατυπίες διαπραχθείσες εντός του ως άνω οργάνου, ενώ η ενοχή του υπαλλήλου δεν είχε ακόμη αποδειχθεί, δεδομένου ότι η δημοσίευση υπερέβαινε τα όρια αυτού που δικαιολογούσε το συμφέρον της υπηρεσίας και συνιστούσε κατάφωρη παράβαση του τεκμηρίου της αθωότητας (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση της 8ης Ιουλίου 2008, Franchet και Byk κατά Επιτροπής, T‑48/05, EU:T:2008:257, σκέψεις 309 έως 313 και 411).
24      Εν προκειμένω όμως, η δήλωση της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου του Κοινοβουλίου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πληροφορία την οποία το θεσμικό όργανο θα έπρεπε να γνωστοποιήσει στον Τύπο κατά την έννοια της προαναφερθείσας στη σκέψη 22 νομολογίας και, κατά συνέπεια, δεν αρκεί για να στοιχειοθετηθεί οποιαδήποτε προσβολή που να βλάπτει τον αιτούντα από την άποψη αυτή. Εξάλλου, ο αιτών δεν απέδειξε ότι, ενόσω διαρκούσε η διαδικασία, το Κοινοβούλιο, αφενός, γνωστοποίησε πρόσθετες πληροφορίες ικανές να του προξενήσουν σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη και, αφετέρου, παρέλειψε να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη κάθε είδους μετάδοσης πληροφοριών που θα μπορούσαν να έχουν δυσφημιστικό χαρακτήρα για εκείνον.
25      Όσον αφορά το αίτημα να διαταχθεί το Κοινοβούλιο να του επιτρέψει να αφαιρέσει τα προσωπικά αρχεία του, αρκεί η διαπίστωση ότι ο αιτών επικαλείται απλώς και μόνον την ανάγκη να ανακτήσει τη λογιστική, τραπεζική και προσωπική αλληλογραφία του, χωρίς να εξηγεί για ποιον λόγο τυχόν αδυναμία πρόσβασης σε αυτήν θα του προξενούσε σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη. Ειδικότερα, το επιχείρημα του αιτούντος ότι του έχει απαγορευθεί, από τις 26 Σεπτεμβρίου 2018, η πρόσβαση στον χώρο εργασίας του δεν αρκεί, αυτό καθ’ εαυτό, για να στοιχειοθετηθεί επείγουσα ανάγκη να ανακτήσει την αλληλογραφία του.
26      Κατόπιν των ανωτέρω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι δεν πληρούται η προϋπόθεση του επείγοντος και ότι, ως εκ τούτου, η υπό κρίση αίτηση ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να απαιτείται να εξεταστεί η προϋπόθεση του fumus boni juris ή να σταθμιστούν τα εμπλεκόμενα συμφέροντα.
27      Δυνάμει του άρθρου 158, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
διατάσσει:
1)      Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
2)      Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 25 Οκτωβρίου 2018.
Ο Γραμματέας
Ο Πρόεδρος
E. Coulon
M. Jaeger
*      Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.
1 Μη δημοσιοποιούμενα εμπιστευτικά στοιχεία.