62019TJ0020_RES
Sprawa T‑20/19
Pablosky, SL
przeciwko
Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
Wyrok Sądu (druga izba) z dnia 8 lipca 2020 r.
Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie sprzeciwu – Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego mediFLEX easystep – Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy Stepeasy – Względne podstawy odmowy rejestracji – Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001
Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Właściwość Sądu – Kontrola zgodności z prawem decyzji izb odwoławczych – Kontrola kwalifikacji prawnej nadanej okolicznościom faktycznym sporu – Kontrola dokonanej przez izbę odwoławczą oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Niezakwestionowanie ustaleń dotyczących czynników istotnych dla analizy tego prawdopodobieństwa – Skutek
(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 72)
(zob. pkt 26)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Ustalenie właściwego kręgu odbiorców – Poziom uwagi odbiorców
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 8 ust. 1 lit. b)]
(zob. pkt 38–40, 42)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd – Ustalenie właściwego kręgu odbiorców – Poziom uwagi odbiorców – Produkty zdrowotne
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 8 ust. 1 lit. b)]
(zob. pkt 41)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Słowny znak towarowy mediFLEX easystep i graficzny znak towarowy Stepeasy
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 8 ust. 1 lit. b)]
(zob. pkt 45, 53–57, 110–117)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Podobieństwo rozpatrywanych towarów lub usług – Kryteria oceny
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 8 ust. 1 lit. b)]
(zob. pkt 49, 50)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Definicja i uzyskanie unijnego znaku towarowego – Względne podstawy odmowy rejestracji – Sprzeciw właściciela wcześniejszego identycznego lub podobnego znaku towarowego zarejestrowanego dla identycznych lub podobnych towarów lub usług – Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do wcześniejszego znaku towarowego – Kryteria oceny
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 8 ust. 1 lit. b)]
(zob. pkt 106–109)
Streszczenie
W wyrokach Pablosky/EUIPO – docPrice (mediFLEX easystep) (T‑20/19) i Pablosky/EUIPO – docPrice (mediFLEX easySTEP) (T‑21/19), wydanych w dniu 8 lipca 2020 r., Sąd częściowo uwzględnił skargi na decyzje Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) dotyczące dwóch postępowań w sprawie sprzeciwu między Pablosky (zwanym dalej „skarżącą”) a docPrice (zwanym dalej „interwenientką”).
W niniejszej sprawie interwenientka wniosła o rejestrację słownego znaku towarowego mediFLEX easystep i graficznego znaku towarowego mediFLEX easySTEP (
1
), w szczególności dla „obuwia ortopedycznego”, „obuwia do użytku medycznego”, „odzieży”, „nakryć głowy”, „obuwia” i „obuwia zdrowotnego”. Skarżąca wniosła sprzeciw wobec rejestracji tych znaków towarowych, opierając się na swoim wcześniejszym graficznym znaku towarowym Stepeasy, zarejestrowanym dla „odzieży”, „obuwia” i „nakryć głowy”. Izba Odwoławcza uznała, że w przypadku wszystkich rozpatrywanych towarów, nawet w odniesieniu do tych, które były identyczne, nie istniało żadne prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 (
2
). W swojej skardze o stwierdzenie nieważności skarżąca podniosła, że Izba Odwoławcza powinna była uznać istnienie takiego prawdopodobieństwa.
W tym względzie w pierwszej kolejności Sąd zauważył, że brak zakwestionowania przez strony, które wnoszą o stwierdzenie nieważności decyzji izby odwoławczej, pewnych czynników istotnych dla oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, nie przesądza o tym, czy Sąd może lub powinien skontrolować ich zasadność, ponieważ czynniki te stanowią istotny etap rozumowania, które Sąd musi przeprowadzić w celu przeprowadzenia wspomnianej kontroli. Zważywszy, że jedna ze stron wnoszących o stwierdzenie nieważności decyzji izby odwoławczej zakwestionowała dokonaną przez izbę ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, zgodnie z zasadą współzależności między branymi pod uwagę czynnikami, w szczególności podobieństwem znaków towarowych oraz podobieństwem objętych nimi towarów i usług, Sąd jest właściwy do przeprowadzenia kontroli oceny tych czynników dokonanej przez izbę. Wreszcie Sąd stwierdził, że nie może być związany błędną oceną okoliczności faktycznych dokonaną przez Izbę Odwoławczą, ponieważ ocena ta stanowi część ustaleń, których zgodność z prawem została przed nim zakwestionowana.
W drugiej kolejności Sąd przypomniał, że produkty zdrowotne mogą być przeznaczone zarówno dla profesjonalistów, jak i dla konsumentów końcowych, którzy będą wykazywać wysoki poziom uwagi. I tak, orzekł on, że Izba Odwoławcza popełniła błąd, uznając, iż „obuwie ortopedyczne”, „obuwie do użytku medycznego” i „obuwie zdrowotne” są przeznaczone raczej dla szerokiego kręgu odbiorców wykazujących przeciętny poziom uwagi, niż dla profesjonalistów specjalizujących się w ortopedii oraz konsumentów wywodzących się z szerokiego kręgu odbiorców, cierpiących z powodu problemów ortopedycznych pociągających za sobą noszenie przystosowanego do tych problemów obuwia, którzy wykazywali wysoki poziom uwagi.
W trzeciej kolejności Sąd stwierdził, że „obuwie ortopedyczne” i „obuwie do użytku medycznego” objęte zgłoszonym znakiem towarowym oraz „obuwie” objęte wcześniejszym znakiem towarowym jest podobne w niewielkim stopniu, a nie, jak wskazała na to Izba Odwoławcza, „przynajmniej w niewielkim stopniu”, co sugerowało, że podobieństwo mogło być większe niż „niewielkie”. O ile bowiem obuwie ortopedyczne lub do użytku medycznego umożliwia dodatkowo, jak każde „obuwie”, okrywanie i chronienie stóp, o tyle jego główną funkcją jest korygowanie upośledzeń fizycznych o charakterze ortopedycznym. Ponadto jest powszechnie wiadome, że obuwie ortopedyczne lub do użytku medycznego jest albo dostarczane bezpośrednio przez lekarza, na receptę, albo sprzedawane w sklepach specjalizujących się w produktach ortopedycznych lub medycznych. Wreszcie, nie jest ono produkowane, podobnie jak obuwie ogólnie, w sposób przemysłowy lub standaryzowany, ale jest wykonywane na miarę lub przynajmniej przystosowywane do potrzeb każdego pacjenta przez techników ortopedów.
Sąd stwierdził zatem, że biorąc pod uwagę wysoki lub przeciętny poziom uwagi, jaki wykazuje dany krąg odbiorców, oraz niewielki samoistny charakter odróżniający wcześniejszego znaku towarowego w stosunku do „obuwia”, nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku „obuwia zdrowotnego”, „obuwia ortopedycznego”, „obuwia do użytku medycznego” i „obuwia”, objętych zgłoszonym znakiem towarowym.
Sąd orzekł natomiast, że Izba Odwoławcza błędnie stwierdziła, że nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w odniesieniu do „odzieży” i „nakryć głowy” objętych każdym z kolidujących ze sobą znaków towarowych. W rezultacie Sąd stwierdził nieważność dwóch zaskarżonych decyzji Izby Odwoławczej w zakresie, w jakim dotyczą one tych towarów.
(
1
)	Oba znaki towarowe są, odpowiednio, przedmiotem badania w sprawach T‑20/19 i T‑21/19.
(
2
)	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2017, L 154, s. 1).