61991CC0270_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
Κύριε Πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
1. Με την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως η Επιτροπή καλεί το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που όφειλε να θεσπίσει προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων που υπέχει, αφενός, από την οδηγία 89/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1989 (1), αφετέρου, από την οδηγία 89/321/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 1989 (2), ή μη λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα συμμορφώσεώς της προς αυτές εντός της ταχθείσας προθεσμίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ.
2. Η οδηγία 89/360 τροποποίησε την οδηγία 64/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1964 (3), ώστε να ληφθεί υπόψη, ιδίως λόγω της υποχωρήσεως της βρουκελλώσεως και ορισμένων αλλαγών στη διάρθρωση της παραγωγής, η
σκοπιμότητα της μη υποβολής ορισμένων τύπων χοιροειδών σε ορολογική εξέταση.
3. Το άρθρο 2 της ανωτέρω οδηγίας καθορίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν το αργότερο μέχρι την 1η Οκτωβρίου 1989 να λάβουν όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς τις διατάξεις της οδηγίας και να ενημερώσουν την Επιτροπή συναφώς.
4. Η οδηγία 89/321 αποσκοπεί στο να εισαγάγει, στο παράρτημα Ι της οδηγίας 77/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1976 (4), νέες μεθόδους ανιχνεύσεως των τριχινών.
5. Το άρθρο 2 της ανωτέρω οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να λάβουν όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες το αργότερο μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 1989 και να ενημερώσουν σχετικά την Επιτροπή.
6. Με έγγραφο οχλήσεως της 26ης Ιουνίου 1990, η Επιτροπή επέσυρε την προσοχή της Ιταλικής Κυβερνήσεως επί του ότι δεν ελήφθησαν, σε σχέση με τις προαναφερθείσες δύο οδηγίες, μέτρα μεταφοράς τους στην εσωτερική έννομη τάξη.
7. Στις 18 Μαρτίου 1991 απευθύνθηκε στην Ιταλική Δημοκρατία αιτιολογημένη γνώμη με τις ίδιες αιτιάσεις, η οποία, όπως και το έγγραφο οχλήσεως, έμεινε αναπάντητη.
8. Στο υπόμνημα αντικρούσεως, η Ιταλική Κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι οι οδηγίες "δεν έχουν ακόμη μεταφερθεί εξ ολοκλήρου στην εσωτερική έννομη
τάξη" και ότι εκκρεμεί η διαδικασία ψηφίσεως διαταγμάτων.
9. Ενόψει της πάγιας νομολογίας του Δικαστηρίου, η παράβαση συντρέχει ανεξάρτητα από τις ειδικές δυσχέρειες που επικαλείται το κράτος μέλος για να εξηγήσει τους λόγους μη τηρήσεως των υποχρεώσεων και προθεσμιών που του ετάχθησαν (5).
10. Επιπλέον, η μεταφορά των κοινοτικών οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη πρέπει να διασφαλίζει την ουσιαστική και πλήρη εφαρμογή τους (6), πράγμα που δεν συμβαίνει στην περίπτωση μερικής μεταφοράς.
11. Συμπεραίνω, λοιπόν, ότι το Δικαστήριο πρέπει να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, επειδή δεν θέσπισε εντός των ταχθεισών προθεσμιών τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να εκπληρώσει τις επιταγές των οδηγιών 89/321 της Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 1989, και 89/360 του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1989.
12. Εξάλλου, προτείνω στο Δικαστήριο να καταδικάσει το καθού κράτος μέλος στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, σύμφωνα προς το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
CA/m
(*) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.
(1) Οδηγία για την τροποποίηση της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ, όσον αφορά τις διοικητικές περιφέρειες και την παύση των ορολογικών εξετάσεων για βρουκέλλωση ορισμένων τύπων χοίρου (ΕΕ 1989, L 153, σ. 29).
(2) Οδηγία για την τροποποίηση για δεύτερη φορά των παραρτημάτων της οδηγίας 77/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί αναζητήσεως τριχινών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες νωπών κρεάτων που προέρχονται από χοιροειδή κατοικίδια (ΕΕ 1989, L 133, σ. 33).
(3) Οδηγία σχετικά με ζητήματα υγειονομικού ελέγχου στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές βοοειδών και χοιροειδών (JO 1964, 121, σ. 1977).
(4) Οδηγία περί αναζητήσεως τριχινών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες νωπών κρεάτων που προέρχονται από χοιροειδή κατοικίδια (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/017, σ. 42).
(5) Βλ. ενδεικτικά αποφάσεις της 2ας Δεκεμβρίου 1980 στην υπόθεση 42/89, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Rec. 1980, σ. 3635), και στην υπόθεση 43/80, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Rec. 1980, σ. 3642), και της 12ης Ιουλίου 1988 στην υπόθεση 326/87, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1988, σ. 4009, σκέψη 6).
(6) Βλ. ενδεικτικά απόφαση της 12ης Ιουλίου 1988 στην υπόθεση 322/86, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1988, σ. 3995, σκέψη 6).