62020TJ0069
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra Méadaithe)
13 Samhain 2024 (
*1
)
(Iomaíocht – Comhchruinnithe – Margaí seirbhísí teilifíse agus teileachumarsáide na Gearmáine – Cinneadh lena ndearbhaítear go bhfuil an tiúchan comhoiriúnach leis an margadh inmheánach agus le Comhaontú LEE – Gealltanais – Measúnú ar éifeachtaí cothrománacha agus ingearacha an idirbhirt ar an iomaíocht – Caidreamh iomaíochta idir na páirtithe sa chomhchruinniú – Malartú sonrach ó thaobh cumaisc de – Earráid fhollasach mheasúnaithe)
I gCás T‑69/20,
Tele Columbus AG, a bunaíodh i mBeirlín (an Ghearmáin), dá ndéanann C. Wagner agus J. Hackl, Dlíodóirí, ionadaíocht,
iarratasóir,
v
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann G. Conte, A. Keidel, J. Szczodrowski agus C. Vollrath, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
cosantóir,
le tacaíocht ó
Vodafone Group plc, a bunaíodh in Newbury (an Ríocht Aontaithe), dá ndéanann V. Vollmann, solicitor, C. Jeffs, A. Chadd agus D. Seeliger, Dlíodóirí, ionadaíocht,
idiragraí,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra Méadaithe),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: M. van der Woude, Uachtarán, R. da Silva Passos (Rapóirtéir), I. Reine, L. Truchot agus M. Sampol Pucurull, Breithiúna,
Cláraitheoir: S. Jund, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
agus tar éis éisteacht an 22 Meán Fómhair 2023,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas (
1
)
1
Lena chaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, Tele Columbus AG, go gcuirfí Cinneadh C(2019) 5187 final ón gCoimisiún an 18 Iúil 2019 ar neamhní, lena ndearbhaítear go luíonn comhchruinniú lena mbaineann éadáil sócmhainní áirithe de Liberty Global plc ag Vodafone Group plc leis an margadh inmheánach agus le Comhaontú LEE (Cás COMP/M.8864) Vodafone/Certain Liberty Global Assets) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’).
[omissis]
I. Nós imeachta agus éilimh na bpáirtithe
[omissis]
48
Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an cinneadh atá á chonspóid a chur ar neamhní;
–
a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
49
Iarrann an Coimisiún agus Vodafone ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhiúltú;
–
a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
III. An dlí
[omissis]
B.
An chéad saincheist dlí lena n‑éilítear earráidí follasacha measúnaithe agus neamhrialtachtaí nós imeachta sa scrúdú ar éifeachtaí cothrománacha neamh-chomhordaithe ar mhargadh MDU
[omissis]
2. An chéad chuid, lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe a dhéanann difear don mheasúnú ar iomaíocht dhíreach a bheith ann idir na páirtithe sa chomhchruinniú
[omissis]
82
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go mbíonn iomaíocht dhíreach ann idir gnóthais nuair a bhíonn siad in iomaíocht le haghaidh na gcustaiméirí céanna.
83
Sa chás seo, ní chonspóidtear nach bhfuil forluí idir líonraí cáblaí na bpáirtithe sa chomhchruinniú agus, sa chleachtas, i gcás inar mian le custaiméir MDU conradh a dhéanamh le soláthraí comharthaí teilifíse, níl aige, i bprionsabal, ach an fhéidearthacht rogha a dhéanamh idir an páirtí sa chomhchruinniú sa lorg cábla a bhfuil an foirgneamh atá le nascadh lonnaithe agus ceann dá iomaitheoirí, amhail an t‑iarratasóir. Cé acu a bhí nó nach raibh margadh MDU náisiúnta ó thaobh raon feidhme de roimh an idirbheart nó cé acu a bhí nó nach raibh sé teoranta do loirg chábla na bpáirtithe sa chomhchruinniú, ní athraíonn sé sin, ós rud é go bhfuil feidhm aige sin sa dá chás.
84
Dá bhrí sin, ní féidir Unitymedia a aicmiú go bailí mar ‘sholáthraí malartach’ do chuideachtaí tithíochta ar mhargadh MDU, rud a dhíothaítear leis an gcomhchruinniú, de réir mar a choinníonn an t‑iarratasóir ar bun. Leanann sé freisin ón méid sin roimhe seo nach raibh na táirgí a mhargaíonn na páirtithe sa chomhchruinniú, sa chleachtas, in iomaíocht, beag beann ar theorannú geografach mhargadh MDU, agus mar thoradh air sin nach féidir rath a bheith ar an gcéad chuid den tsaincheist dlí.
85
Ní féidir a mhalairt a léiriú leis na hargóintí eile a chuir an t‑iarratasóir chun cinn.
86
Ar an gcéad dul síos, maidir le héileamh an iarratasóra go bhfuil gníomhaíochtaí na bpáirtithe sa chomhchruinniú ag forluí ar a chéile, ba cheart a thabhairt faoi deara, cé nach raibh aon fhorluí idir líonraí cábla Vodafone agus Unitymedia, nach gcuireann an t‑iarratasóir faoi cheist, gur fíor, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur chinn an Coimisiún, mar sin féin, go raibh forluí áirithe idir a ngníomhaíochtaí, ós rud é gur cheannaigh na hoibreoirí sin, sa chás sin, seirbhísí tarchurtha comharthaí teilifíse idirghabhálacha ón bpáirtí eile nó ó oibreoir líonra eile leibhéal 3 chun na custaiméirí MDU lena mbaineann a bhaint amach.
87
Ba cheart a thabhairt faoi deara, cé go ndíospóideann sé a gcineál diomaibhseach, nach gcaitheann an t‑iarratasóir amhras ar na figiúirí, iontu féin, a nocht an Coimisiún le linn na n‑imeachtaí os comhair na Cúirte a bhaineann leis na conarthaí arna dtabhairt i gcrích ag na páirtithe sa chomhchruinniú lasmuigh dá lorg cábla agus leis an líon custaiméirí lena mbaineann. I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go léirítear leis na figiúirí sin gurb ionann na conarthaí sin agus líon an‑teoranta chustaiméirí MDU i dtéarmaí teaghlaigh atá nasctha agus sciar den mhargadh, ós rud é go bhfuil sé níos lú ná 1 %, chomh diomaibhseach sin nach bhféadfadh sé a bheith ina léiriú ar iomaíocht iarmharach nach mór a chosaint.
88
Ina dhiaidh sin, maidir le maíomh an iarratasóra go bhféadfadh forbairt teacht ar straitéis tráchtála na bpáirtithe sa chomhchruinniú, agus mar thoradh air sin go bhféadfaidís cinneadh a dhéanamh a ngníomhaíochtaí a leathnú lasmuigh dá loirg chábla faoi seach, ní mór a lua go mbaineann an dearbhú sin le hiomaíocht fhéideartha a bheith ann, seachas le hiomaíocht dhíreach líomhnaithe atá ann cheana, rud a fhágann go bhfuil sé neamhéifeachtach i gcomhthéacs an chéad chuid den phléadáil seo.
89
Baineann an rud céanna le maíomh an iarratasóra go bhfuil na sciartha comhcheangailte den mhargadh agus luach innéacs Herfindahl-Hirschman ar mhargadh MDU, a shainítear mar mhargadh náisiúnta, an‑ard, ós rud é nach bhfuil sé i gceist leis na sonraí sin iomaíocht dhíreach a léiriú idir dhá pháirtí i gcomhchruinniú roimh an gcomhchruinniú sin. Go sonrach, maidir le hinnéacs Herfindahl-Hirschman, atá cothrom le suim chearnóga na sciartha den mhargadh atá ag gach gnóthas atá ar an margadh, ní mór a shonrú go n‑úsáidtear an t‑innéacs sin chun méid an chomhchruinnithe i margadh a thomhas agus gur féidir leis léiriú tosaigh a thabhairt ar na srianta iomaíochta a chuirfí i bhfeidhm tar éis an chomhchruinnithe.
90
Leanann sé as an méid sin roimhe seo nár léirigh an t‑iarratasóir gur mheas an Coimisiún, ar bhealach a bhí mícheart go follasach, sa chinneadh atá faoi chonspóid nach raibh na páirtithe sa chomhchruinniú ina n‑iomaitheoirí díreacha roimh an gcinneadh sin. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad chuid den tsaincheist dlí seo.
3. An ceathrú cuid, lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe a dhéanann difear don mheasúnú ar iomaíocht indíreach a bheith ann idir na páirtithe sa chomhchruinniú
[omissis]
103
Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhféadfadh gnóthais nach ngabhann d’iomaíocht dhíreach iad féin a bheith in iomaíocht indíreach mar sin féin, go háirithe i gcás ina mbíonn brú iomaíoch comhchosúil orthu ó ghnóthais seachas gach ceann acu go díreach nó i gcás ina gcuireann tosca eile, amhail ceanglais arna bhforchur ag custaiméirí, teorainn ar bhealach inchomparáide lena gcumas a bpraghsanna agus a ndálaí tráchtála a shocrú.
104
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil argóint an iarratasóra, a thuairiscítear, go bunúsach, i míreanna 98 go 101 den bhreithiúnas seo, ar ardleibhéal ginearáltachta, nach dtacaíonn aon fhianaise léi agus go bhfuil sí bunaithe ar líomhaintí doiléire, nach féidir leo amhras a chaitheamh ar na measúnuithe a rinne an Coimisiún. Is é an t‑aon argóint nithiúil ná sin bunaithe ar phraghsanna agus saintréithe na dtairiscintí pacáiste idirlín agus teileafóin. Ós rud é go mbaineann siad le margaí eile, níl praghsanna agus saintréithe na dtairiscintí a luaigh an t‑iarratasóir ábhartha don mheasúnú ar iomaíocht indíreach a bheith ann ar mhargadh MDU, a bhaineann le tarchur an chomhartha teilifíse.
105
Is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid (féach go háirithe aithris 697 den chinneadh atá faoi chonspóid) agus ní dhéanann an t‑iarratasóir agóid ina leith, go bhfuil go leor conarthaí le custaiméirí MDU mar thoradh ar chaibidlíochtaí, tairiscintí iomaíocha nó nósanna imeachta foirmiúla tairisceana, atá rúnda i bprionsabal. Dá bhrí sin, ní conarthaí caighdeánacha iad na conarthaí arna dtabhairt i gcrích ag na páirtithe sa chomhchruinniú lena gcustaiméirí MDU, a bhféadfadh tionchar a bheith ag an méid a thairgeann an páirtí eile ina lorg cábla nó ag oibreoirí áirithe atá gníomhach ar an leibhéal náisiúnta ar a dtéarmaí, murab ionann agus maíomh an iarratasóra.
106
Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur mhínigh an Coimisiún, ar an gcéad dul síos, nár cuireadh aon fhianaise ar fáil sa scrúdú ar dhoiciméid inmheánacha na bpáirtithe sa chomhchruinniú a thugann le fios gur chuir na páirtithe sin téarmaí a gcaibidlíochta faoi seach maidir le conarthaí MDU san áireamh agus, ar an dara dul síos, gur chuir na páirtithe sa chomhchruinniú fianaise dhiongbháilte ar fáil chun agóid a dhéanamh i gcoinne ailíniú chonarthaí MDU ar fud na Gearmáine. Ní leor an fíoras nach measann an t‑iarratasóir go bhfuil na torthaí sin ‘inchreidte’ chun iad a thabhairt faoi cheist.
107
Dá bhrí sin, ní léiríonn an t‑iarratasóir gur tháinig an Coimisiún ar an gconclúid, ar bhealach a bhí mícheart go follasach, sa chinneadh atá faoi chonspóid nach iomaitheoirí indíreacha iad na páirtithe sa chomhchruinniú.
108
A mhéid nár léirigh an t‑iarratasóir go ndearna an Coimisiún earráid fhollasach mheasúnaithe nuair a mheas sé nach gcaillfí aon iomaíocht indíreach mar thoradh ar an idirbheart, ní mór an gearán seo a dhiúltú gan é a bheith riachtanach a mheas ar cheart go mbeadh iomaíocht indíreach an‑láidir nó an raibh gá le tarchur córasach coinníollacha.
109
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don cheathrú cuid den tsaincheist dlí seo.
4. An tríú cuid, lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe agus sárú ar an gceart chun éisteacht a fháil agus ar phrionsabal an dea-riaracháin a dhéanann difear don mheasúnú ar iomaíocht fhéideartha idir na páirtithe sa chomhchruinniú
[omissis]
(b) Earráid fhollasach mheasúnaithe ag an gCoimisiún, sa mhéid is gur bhraith sé go heisiach ar chritéir infheistíochta shuibiachtúla agus ar dhoiciméid inmheánacha na bpáirtithe sa chomhchruinniú
[omissis]
139
I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, ba cheart a choinneáil i gcuimhne, i réimse comhchruinnithe a rialú, de réir cásdlí socair, go bhfuil scrúdú na gcoinníollacha iomaíochta bunaithe ní hamháin ar an iomaíocht reatha atá ag gnóthais atá sa mhargadh ábhartha cheana féin, ach ar an iomaíocht a d’fhéadfadh a bheith ann freisin, chun a fháil amach, i bhfianaise struchtúr an mhargaidh agus an chomhthéacs eacnamaíoch agus dhlíthiúil lena rialaítear oibriú an mhargaidh sin, an bhfuil fíorfhéidearthachtaí nithiúla ann do na gnóthais lena mbaineann dul in iomaíocht le chéile nó d’iomaitheoir nua dul isteach sa mhargadh ábhartha agus dul in iomaíocht le gnóthais bhunaithe (féach breithiúnas an 4 Iúil 2006, easyJet v an Coimisiún, T‑177/04, EU:T:2006:187, mír 116 agus an cásdlí dá dtagraítear).
140
Chun a chinneadh an iomaitheoir ionchasach ar mhargadh é gnóthas, ní mór don Choimisiún a fhíorú, in éagmais an chomhchruinnithe atá i gceist, an mbeadh fíorfhéidearthachtaí nithiúla ann dó an margadh sin a chomhtháthú agus dul in iomaíocht leis na gnóthais atá bunaithe ann. Níor cheart léiriú den sórt sin a bheith bunaithe ar hipitéis amháin, ach ní mór fianaise fhíorasach nó anailís ar struchtúir an mhargaidh ábhartha a bheith mar thaca leis. Dá bhrí sin, ní féidir gnóthas a aicmiú mar iomaitheoir féideartha mura gcomhfhreagraíonn a iontráil sa mhargadh do straitéis eacnamaíoch inmharthana (féach, de réir analaí, breithiúnas an 29 Meitheamh 2012, E.ON Ruhrgas agus E.ON v an Coimisiún, T‑360/09, EU:T:2012:332, mír 86 agus an cásdlí dá dtagraítear).
141
Thairis sin, ní féidir inmharthanacht eacnamaíoch straitéise iontrála margaidh a ionannú le straitéis nach bhfuil inti ach brabúsacht. Dá mb’amhlaidh an cás, d’fhéadfaí a mheas gur leor cumas teoiriciúil chun dul isteach i margadh chun a shuí go bhféadfadh iomaíocht a bheith ann. Dá bhrí sin, féadfaidh an Coimisiún a chur san áireamh an leas tráchtála nó eacnamaíoch a bhaineann le dul isteach i margadh an ghnóthais a ndéantar anailís ar a stádas mar iomaitheoir féideartha (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2005, EDP v an Coimisiún, T‑87/05, EU:T:2005:333, míreanna 177, 185, 187, 188, 191 agus 195, agus an 4 Iúil 2006, easyJet v an Coimisiún, T‑177/04, EU:T:2006:187, mír 123) agus, dá bhrí sin, braitheann siad ar a chritéir infheistíochta. Dá bhrí sin, ní féidir leis an gCoimisiún gnóthas a aicmiú mar iomaitheoir féideartha ar bhonn breithnithe ginearálta agus teibí gan leasanna tráchtála an ghnóthais sin, a straitéis forbartha ghearrthéarmach agus mheántéarmach agus na critéir bhrabúsachta atá leagtha síos aige chun na críche sin a chur san áireamh.
142
Dá bhrí sin, i gcás ina gcinnfidh an Coimisiún, ar an gcéad dul síos, nach bhfuil aon bheart déanta ag an ngnóthas lena mbaineann chun dul isteach sa mhargadh laistigh de thréimhse ama atá gearr go leor arna ríomh i bhfianaise shaintréithe an mhargaidh, ar an dara dul síos, nach measann an gnóthas sin go bhfuil sé réasúnach agus tarraingteach go heacnamaíoch dul isteach sa mhargadh agus, dá bhrí sin, ar an tríú dul síos, nach bhfuil sé beartaithe ag an ngnóthas sin dul isteach sa mhargadh go suntasach amach anseo, féadfaidh sé teacht ar an gconclúid, gan earráid fhollasach mheasúnaithe a dhéanamh, nach iomaitheoir ionchasach de chuid an pháirtí eile sa chomhchruinniú é an gnóthas atá i gceist. Is leor an cinneadh sin chun diúltú do chéad ghearán an iarratasóra, ar dá réir a mhainnigh an Coimisiún sa chás seo aird a thabhairt ar na critéir ábhartha chun scrúdú a dhéanamh ar iomaíocht a d’fhéadfadh a bheith ann trí bheith ag brath beagnach go heisiach ar na critéir infheistíochta shuibiachtúla agus ar dhoiciméid inmheánacha na bpáirtithe sa chomhchruinniú.
143
Ar an dara dul síos, maidir le maíomh an iarratasóra nach bhféadfadh an Coimisiún brath ar chritéir infheistíochta na bpáirtithe sa chomhchruinniú, ós rud é go bhféadfaí na critéir sin a leasú tráth ar bith, nó fiú a chúbláil, agus nár chomhfhreagair siad do chleachtas tionscail, ní mór a choinneáil i gcuimhne nach féidir inmharthanacht eacnamaíoch straitéise iontrála margaidh a chothromú le straitéis atá brabúsach amháin agus go bhféadfaidh an Coimisiún brath ar an leas tráchtála nó eacnamaíoch maidir le dul isteach i margadh an ghnóthais a ndéantar anailís ar a stádas mar iomaitheoir féideartha.
144
Ina theannta sin, i bhfianaise an ghá atá le luas agus na dteorainneacha ama dochta a fhorchuirtear ar an gCoimisiún in imeachtaí comhchruinnithe a rialú, ní féidir a cheangal ar an gCoimisiún, in éagmais fianaise lena léirítear míchruinneas na faisnéise a chuirtear ar fáil, seiceálacha a dhéanamh i ndáil leis an bhfaisnéis uile a fhaigheann sé. Cé nach gceadaítear leis an scrúdú dícheallach agus neamhchlaonta a bhfuil sé d’oibleagáid ar an gCoimisiún a dhéanamh i gcomhthéacs an nós imeachta sin é féin a bhunú ar fhíorais nó ar fhaisnéis nach féidir a mheas a bheith cruinn, glactar leis, áfach, leis an ngá thuasluaite le luas, nach féidir leis féin barántúlacht agus iontaofacht na faisnéise uile a fhaigheann sé a fhíorú go mion, ós rud é go bhfuil an nós imeachta chun comhchruinnithe a rialú bunaithe, go bhfuil gá leis agus go pointe áirithe, ar iontaoibh (breithiúnas an 7 Bealtaine 2009, NVV agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑151/05, EU:T:2009:144, mír 184).
145
Thairis sin, ba cheart a chur in iúl go bhforáiltear leis na rialacha chun comhchruinnithe a rialú do bhearta éagsúla chun tarchur faisnéise míchruinne nó míthreoraí a dhíspreagadh agus chun pionós a ghearradh ina leith. Tá na páirtithe a thugann fógra faoi chomhchruinniú faoi réir na hoibleagáide sainráite, faoi Airteagal 4(1) agus Airteagal 6(2) de Rialachán Uimh. 802/2004, na fíorais agus na himthosca atá ábhartha don chinneadh comhoiriúnachta a chur ar fáil don Choimisiún go fírinneach agus go cuimsitheach, agus an oibleagáid sin á daingniú le hAirteagal 14 de Rialachán Uimh. 139/2004. Thairis sin, féadfaidh an Coimisiún, an cinneadh comhoiriúnachta a chúlghairm freisin ar bhonn Airteagal 6(3)(a) agus Airteagal 8(6)(a) de Rialachán Uimh. 139/2004, má tá sé bunaithe ar fhaisnéis mhícheart a bhfuil ceann de na gnóthais lena mbaineann freagrach aisti nó má fuarthas trí mheabhlaireacht é (breithiúnas an 7 Bealtaine 2009, NVV agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑151/05, EU:T:2009:144, mír 185).
146
Ar deireadh, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, gur léir go háirithe ó aithris 742 agus fonóta 553 den chinneadh atá faoi chonspóid gur fhíoraigh an Coimisiún na réamh-mheastacháin a rinne na páirtithe sa chomhchruinniú, ar ina leith a scrúdaigh siad an bhrabúsacht, i bhfianaise a gcritéar infheistíochta, a bhain le roinnt tionscadail imscartha bonneagair, agus gur mheas sé go raibh torthaí na dtionscadal sin sách láidir agus, ar an dara dul síos, nár bhraith an Coimisiún ar chritéir infheistíochta na bpáirtithe sa chomhchruinniú amháin chun teacht ar an gconclúid nach raibh aon iomaíocht fhéideartha eatarthu, ach gur chuir sé san áireamh, go háirithe, sa chleachtas, nár dhúbláil Vodafone ná Unitymedia riamh líonra cábla an pháirtí eile agus nár leathnaigh na páirtithe sin a líonra ach go himeallach laistigh dá lorg cáblaí féin, cé go raibh leathnú inmheánach den sórt sin níos brabúsaí.
147
Dá bhrí sin, ní féidir seasamh leis an dara gearán de chuid an iarratasóra maidir le hiontaofacht chritéir infheistíochta na bpáirtithe sa chomhchruinniú.
148
Ar an tríú dul síos, maidir leis an gcinneadh ón gCoimisiún an 16 Meitheamh 2011 i gCás M.5900 – LGI/KBW, a luaigh an t‑iarratasóir, ní mór a chur in iúl, sa chinneadh sin, gur tharchuir an Coimisiún an comhchruinniú ar tugadh fógra dó ina leith, a bhain le LGI a fháil ag údaráis inniúla Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine, i gcomhréir le hAirteagal 9(3)(b) de Rialachán Uimh. 139/2004, tar éis dó a chinneadh gur comhlíonadh na coinníollacha maidir le tarchur faoi Airteagal 9(2(a) de Rialachán Uimh. 139/2004. In ordú tarchuir den sórt sin, ní thugann an Coimisiún rialú ar chomhoiriúnacht comhchruinnithe leis an margadh inmheánach (féach, chuige sin, breithiúnais an 3 Aibreán 2003, Royal Philips Electronics v an Coimisiún, T‑119/02, EU:T:2003:101, mír 275, agus an 30 Meán Fómhair 2003, Cableuropa agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑346/02 agus T‑347/02, EU:T:2003:256, mír 52). Ní hé cuspóir don chineál sin cinnidh rialú a thabhairt ar éifeachtaí an chomhchruinnithe ar na margaí ábhartha is ábhar don tarchur, ach an fhreagracht as an scrúdú sin a aistriú chuig na húdaráis náisiúnta inniúla a iarrann air cinneadh a dhéanamh ar bhonn a ndlí iomaíochta náisiúnta (féach, chuige sin, breithiúnais an 3 Aibreán 2003, Royal Philips Electronics v an Coimisiún, T‑119/02, EU:T:2003:101, mír 276, agus an 30 Meán Fómhair 2003, Cableuropa agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑346/02 agus T‑347/02, EU:T:2003:256, mír 53).
149
Thairis sin, in ordú tarchuir, ní féidir leis an gCoimisiún scrúdú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht an chomhchruinnithe, gan an sásra céanna a bhaint dá shubstaint, amhail ceangal a chur ar na húdaráis náisiúnta lena mbaineann maidir leis an tsubstaint, ach ní mór dó é féin a theorannú d’fhíorú, tar éis scrúdú prima facie, an bhfuil an comhchruinniú lena mbaineann i mbaol ceannasacht a chruthú nó a neartú ar na margaí lena mbaineann, ar bhonn na faisnéise atá ar fáil dó tráth an mheasúnaithe ar fhiúntas na hiarrata ar tharchur (féach breithiúnas an 30 Meán Fómhair 2003, Cableuropa agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑346/02 agus T‑347/02, EU:T:2003:256, mír 217 an cásdlí dá dtagraítear).
150
Dá bhrí sin, ní mór a mheas, i mbreithiúnas an 16 Meitheamh 2011, i gCás M.5900 – LGI/KBW, ní dhearna an Coimisiún aon mheasúnú cinntitheach ar chaidreamh iomaíoch a d’fhéadfadh a bheith ann idir na páirtithe sa chomhchruinniú. Thairis sin, deimhnítear an measúnú sin leis na foirmlí hipitéiseacha a úsáidtear sa chinneadh sin.
151
Ina theannta sin, fiú ag glacadh leis go bhfuil dearbhú den sórt sin ag an iarratasóir i ndáil le Cás M.5900 – LGI/KBW ceart, is leor a choinneáil i gcuimhne nach bhfuil an Coimisiún faoi cheangal, in aon chás, ag an gcleachtas a bhí aige roimhe seo. Ba cheart a thabhairt faoi deara, i gcás ina rialaíonn an Coimisiún maidir le comhoiriúnacht comhchruinnithe leis an margadh inmheánach ar bhonn fógra agus comhad a bhaineann go sonrach leis an gcomhchruinniú sin, nach bhfuil iarratasóir i dteideal a chinntí a cheistiú ar an bhforas go bhfuil siad éagsúil leo siúd a rinneadh roimhe sin i gcás eile, ar bhonn fógra agus comhad difriúil, fiú má tá na margaí atá i gceist sa dá chás cosúil nó comhionann (breithiúnais an 14 Nollaig 2005, General Electric v an Coimisiún, T‑210/01, EU:T:2005:456, mír 118, agus an 13 Bealtaine 2015, Niki Luftfahrt v an Coimisiún, T‑162/10, EU:T:2015:283, mír 142).
152
Maidir leis na cinntí ón Oifig Chónaidhmeach Cairtéil ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath, ba cheart a thabhairt faoi deara, ag féachaint do roinnt bheacht na gcumhachtaí ar a bhfuil Rialachán Uimh. 139/2004 bunaithe, nach féidir cinntí na n‑údarás náisiúnta a bheith ina gceangal ar an gCoimisiún in imeachtaí chun comhchruinnithe a rialú (féach, chuige sin, breithiúnais an 18 Nollaig 2007, Cementbouw Handel & Industrie v an Coimisiún, C‑202/06 P, EU:C:2007:814, mír 56, agus an 7 Bealtaine 2009, NVV agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑151/05, EU:T:2009:144, mír 139), a fortiori i gcás ina mbaineann siad leis na páirtithe i gcomhchruinniú eile agus le tréimhse eile.
153
Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach ndearna an Coimisiún aon earráid fhollasach mheasúnaithe agus critéir infheistíochta agus doiciméid inmheánacha na bpáirtithe sa chomhchruinniú á gcur san áireamh, d’fhonn a chinneadh ar cheart iad a mheas mar iomaitheoirí féideartha nó nár cheart.
(c) Earráid fhollasach mheasúnaithe ag an gCoimisiún, sa mhéid nár chuir sé tosca eile san áireamh go leordhóthanach
[omissis]
160
I ndáil leis sin, maidir le, ar an gcéad dul síos, tuairimí na ngnóthas atá gníomhach cheana féin ar an margadh atá i gceist, a cuireadh in iúl le linn an imscrúdaithe margaidh, ní mór a chur in iúl go bhfuil an Coimisiún i dteideal an dearcadh sin a chur san áireamh. Mar sin féin, ní féidir leis an tástáil sin a bheith cinntitheach maidir le measúnú a dhéanamh ar iomaíocht fhéideartha a bheith ann.
161
Cé go bhféadfadh tuairimí iomaitheoirí a bheith ina bhfoinse thábhachtach faisnéise maidir leis an tionchar intuartha a bheadh ag comhchruinniú ar an margadh, ní féidir leis an gCoimisiún a bheith ina cheangal ina mheasúnú neamhspleách ar thionchar an chomhchruinnithe ar an margadh sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 25 Márta 1999, Gencor v an Coimisiún, T‑102/96, EU:T:1999:65, míreanna 290 agus 291, agus an 5 Deireadh Fómhair 2020, HeidelbergCement agus Schwenk Zement v an Coimisiún, T‑380/17, EU:T:2020:471, mír 673 (nár foilsíodh)).
162
In aon chás, ní mór a mheas gur léir ó aithrisí 727, 728, 752 agus 753 den chinneadh atá faoi chonspóid gur chuir an Coimisiún tuairimí na n‑oibreoirí iomaíocha san áireamh, ós rud é go leanann sé ó na haithrisí sin go ndearna sé mionscrúdú ar iomaíocht a d’fhéadfadh a bheith ann idir na páirtithe sa chomhchruinniú, mar gheall, go háirithe, ar na barúlacha a thug siad.
163
Maidir le maíomh an iarratasóra go raibh na páirtithe sa chomhchruinniú gníomhach cheana féin i lorg cábla an pháirtí eile, go ndearna Vodafone infheistíochtaí cheana féin i lorg cábla Unitymedia nó go ndearna na páirtithe sin faireachán ar a ngníomhaíochtaí faoi seach, ba cheart a thabhairt faoi deara go mbaineann na heilimintí sin le hiomaíocht dhíreach nó indíreach iarbhír a líomhnaítear a bheith ann, rud a fhágann go bhfuil líomhain den sórt sin neamhéifeachtach i gcomhthéacs an chuid seo den phléadáil a bhaineann le hiomaíocht fhéideartha. In aon chás, is léir ón scrúdú ar an gcéad chuid agus ar an dara cuid thuas nach ndearna an Coimisiún earráid fhollasach mheasúnaithe agus é ag teacht ar an gconclúid, sa chinneadh atá faoi chonspóid, nach iomaitheoirí díreacha ná indíreacha ar mhargadh MDU iad na páirtithe sa chomhchruinniú.
164
Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach mór diúltú do chéad ghearán an iarratasóra.
165
Ar an dara dul síos, maidir le maíomh an iarratasóra go raibh ar an gCoimisiún, tar éis dó a chinneadh go ndearna oibreoirí níos lú infheistíochtaí lasmuigh dá limistéir loirg, a mheas go raibh Vodafone agus Unitymedia in ann é sin a dhéanamh freisin, ní mór a lua gur mhínigh an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, na cúiseanna nach raibh na straitéisí sin infheidhme maidir leis na páirtithe sa chomhchruinniú.
166
Go sonrach, maidir le cás an iarratasóra, tugtar le fios leis an bhfianaise a leagtar amach in aithris 744(a) agus in aithrisí 797 go 799 den chinneadh atá faoi chonspóid, nach bhfuil faoi dhíospóid mar sin ag an iarratasóir, nár thug an t‑iarratasóir faoi róthógáil cáblaí i ndáiríre sna blianta sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid. Go háirithe, léirítear i bhFíor 20 a áirítear in aithris 798 den chinneadh atá faoi chonspóid nár tháinig méadú suntasach ar líon na dteaghlach atá nasctha le líonra an iarratasóra idir 2012 agus 2018, seachas mar gheall ar éadáil sócmhainní a bhí ann cheana ó chuideachtaí eile.
167
Maidir le Deutsche Telekom, is léir ó aithris 744(c) den chinneadh atá faoi chonspóid agus ó fhreagra an oibreora sin a luaitear ann go raibh a staid an‑difriúil le staid na bpáirtithe sa chomhchruinniú, go háirithe ar an bhforas go raibh líonra snáthoptaice an‑mhór ag Deutsche Telekom cheana féin agus gur úsáid sé an líonra sin chun seirbhísí rochtana leathanbhanda a sholáthar trí theicneolaíocht líne digití suibscríobhaí (Digital Subscriber Line, DSL), rud nach ndéanann an t‑iarratasóir agóid ina choinne ar bhealach ar bith. Dá bhrí sin, chun a thairiscint do chustaiméirí MDU a leathnú chuig limistéir nua, d’fhéadfadh Deutsche Telekom brath ar a línte snáthoptaice féin nó ar a línte snáthoptaice atá ann cheana agus nach bhfuil ag teastáil go ginearálta ach chun codanna gearra den líonra leibhéal 3 is gá a thógáil.
168
Dá bhrí sin, ní chaitheann na cásanna dúblála líonra a dhéanann na hoibreoirí sin amhras ar mheasúnuithe an Choimisiúin ar iomaíocht fhéideartha idir na páirtithe sa chomhchruinniú.
169
Dá bhrí sin, ní mór dara gearán an iarratasóra a dhiúltú.
170
Ar an tríú dul síos, maidir leis an bhfíoras nár chuir an Coimisiún bonneagar Vodafone atá ann cheana san áireamh, go háirithe i lorg cábla Unitymedia, agus go raibh gá le costais chomhchosúla chun líonra cábla a leathnú, cibé acu laistigh nó lasmuigh de lorg cábla na bpáirtithe sa chomhchruinniú, ní mór a thabhairt faoi deara gur léir ó aithris 740 den chinneadh atá faoi chonspóid gur cuireadh san áireamh sna réamh-mheastacháin a rinne Vodafone agus a d’fhíoraigh an Coimisiún bonneagar an oibreora sin atá ann cheana agus imscaradh 5G, rud nár fhág, áfach, go bhféadfaí róthógáil cáblaí a dhéanamh brabúsach go leor.
171
Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, in aithris 737 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur chinn an Coimisiún nach raibh róthógáil cáblaí tarraingteach do Vodafone ar an iomlán, ‘go háirithe i gcomparáid le teaghlaigh nua a chur lena lorg cábla féin a raibh infheistíochtaí níos ísle i mbonneagar i gceist leo agus a thairg deiseanna ioncaim níos airde mar gheall ar easpa oibreoir reatha’. Dá bhrí sin, chinn an Coimisiún nach raibh róthógáil cáblaí lasmuigh dá lorg chomh brabúsach céanna le leathnú ar an líonra cábla ina chríoch féin, rud nach ndéanann an t‑iarratasóir agóid ina choinne. Sa chás seo, ní mhaíonn an t‑iarratasóir ach go raibh na costais a bhaineann le forbairt a líonra ag oibreoir cábla laistigh dá lorg cábla cosúil leis na costais a tabhaíodh as a líonra cábla a leathnú lasmuigh dá lorg, gan bunús a thabhairt ar bhealach ar bith le maíomh den sórt sin, agus go háirithe gan an fhianaise sin a chuir an Coimisiún ar aghaidh a dhíospóid.
172
Thairis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, in dhá shliocht a nocht an Coimisiún, de bhun ordú an 30 Márta 2023, aithrisí 736 agus 759 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur chinn an Coimisiún, le 5 bliana anuas, nár leathnaigh na páirtithe sa chomhchruinniú a líonra ach go pointe diomaibhseach laistigh dá loirg chábla faoi seach nó gar dóibh. Leis an gcinneadh sin, nár cheistigh an t‑iarratasóir ina bharúlacha an 2 Meitheamh 2023, tacaítear le conclúid an Choimisiúin nach dócha go gcuirfí síneadh leis na páirtithe sa chomhchruinniú i lorg cábla an pháirtí eile in éagmais an idirbhirt. Go deimhin, mura raibh ach leathnú diomaibhseach ag Vodafone agus Unitymedia ar a líonra cáblaí laistigh dá loirg chábla féin roimh an idirbheart, ní dócha go leathnóidís a líonra cáblaí lasmuigh dá loirg cáblaí, agus go háirithe laistigh de lorg an pháirtí eile, ós rud é nach raibh leathnú den sórt sin chomh brabúsach le síneadh laistigh dá loirg chábla faoi seach.
173
Dá bhrí sin, ní éireoidh leis an tríú gearán sin a chuir an t‑iarratasóir chun cinn.
174
Ar an gceathrú dul síos, maidir le héileamh an iarratasóra gur theip ar an gCoimisiún a chur san áireamh go bhféadfadh Vodafone agus Unitymedia dul san iomaíocht ar bhonn modhanna nach mbaineann le bonneagar, ní mór a thabhairt faoi deara, in aghaidh an mhéid atá á éileamh ag an iarratasóir, nár theorannaigh an Coimisiún é féin do scrúdú a dhéanamh ar an dóchúlacht go bhféadfadh iomaíocht a bheith ann trí dhúbailt líonra cáblaí, mar is léir ó aithris 745 den chinneadh atá faoi chonspóid a mhéid a bhaineann le Vodafone, agus aithris 763 a mhéid a bhaineann le Unitymedia. Sa chomhthéacs sin, mheas an Coimisiún nár dhócha ach oiread go rachadh páirtí amháin isteach i lorg cábla an pháirtí eile ó mhodhanna nach bhfuil bunaithe ar bhonneagar, amhail, inter alia, línte léasaithe, bonneagar satailíte nó líonraí leibhéal 4, agus mar thoradh air sin nach féidir seasamh leis an gceathrú gearán sin.
175
In aon chás, mhínigh an Coimisiún os comhair na Cúirte Ginearálta, gan an t‑achomharcóir a chur ina choinne, cé go raibh sé indéanta go teoiriciúil seirbhísí tarchurtha comharthaí teilifíse a sholáthar do chustaiméirí MDU gan a bhonneagar leibhéal 3 féin a úsáid, ní raibh sé sin, sa chleachtas, ina fhéidearthacht spéisiúil ó thaobh iomaíochta de. I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, in aithris 820 den chinneadh atá faoi chonspóid, ar thagair an t‑iarratasóir dó roinnt uaireanta sna himeachtaí seo, gur chinn an Coimisiún go raibh oibreoirí leibhéal 4, lena n‑áirítear an t‑iarratasóir, ag brath go hiomlán ar thoilteanas na bpáirtithe seirbhísí idirmheánacha tarchurtha comharthaí teilifíse a thairiscint ar théarmaí iomaíocha, rud nach ndéanann an t‑iarratasóir agóid ina choinne. Ina dhiaidh sin, in aithris 1479 den chinneadh atá faoi chonspóid, thug an Coimisiún dá aire gur mhínigh oibreoirí leibhéal 4 iad féin go raibh siad gníomhach i ndeighleog nideoige den mhargadh, cé gur luaigh na comhlachais tithíochta gur minic nár chomhlíon oibreoirí leibhéal 4 na ceanglais riachtanacha maidir leis an leibhéal seirbhíse agus nach raibh siad in ann aire a thabhairt d’fheabhsú líonra leibhéal 3, rud nach ndéanann an t‑iarratasóir agóid ina choinne freisin. Tacaíonn na tosca sin le cinneadh an Choimisiúin nár dhócha go leathnódh na páirtithe sa chomhchruinniú a gcuid gníomhaíochtaí i lorg cábla an pháirtí eile trí bheith ag brath ar mhodhanna nach bhfuil bunaithe ar bhonneagar.
176
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don cheathrú gearán ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath.
[omissis]
(e) An claonpháirteachas líomhnaithe idir na páirtithe sa chomhchruinniú
188
Áitíonn an t‑iarratasóir freisin nach raibh na páirtithe sa chomhchruinniú in iomaíocht lena chéile agus nár dhúbláil siad a líonraí cábla riamh toisc go raibh claonpháirteachas intuigthe nó intuigthe eatarthu. Dar leis an iarratasóir, dá ngníomhódh an Coimisiún i gceart, bheadh air a fháil amach, dá mba rud é nár leathnaigh Vodafone ná Unitymedia a ngníomhaíochtaí ar mhargadh MDU i lorg cábla an duine eile, gurbh é claonpháirteachas den sórt sin amháin ba chúis leis sin.
[omissis]
191
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach mbaineann cáineadh an iarratasóra leis an gcomhchruinniú a scrúdaíodh sa chinneadh atá faoi chonspóid ná le héifeachtaí an chomhchruinnithe sin ar mhargadh MDU, ach go bhféachann sé lena mhíniú cén fáth nach raibh na páirtithe sa chomhchruinniú sin san iomaíocht os a chomhair.
192
Leanann sé ó Airteagal 21(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 nach bhfuil feidhm ag an Rialachán sin ach amháin maidir le comhchruinnithe mar a shainmhínítear in Airteagal 3 den Rialachán sin, nach bhfuil feidhm, i bprionsabal, ag Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 ón gComhairle an 16 Nollaig 2002 maidir le cur chun feidhme na rialacha iomaíochta a leagtar síos in Airteagail [101] agus [102 CFAE] (IO 2003 L 1, lch. 1) maidir leo. Os a choinne sin, is é an Rialachán deireanach sin an t‑aon Rialachán amháin is infheidhme maidir le hiompar gnóthas a bhféadfadh comhordú a bheith mar thoradh air, gan é a bheith ina chomhchruinniú de réir bhrí Rialachán Uimh. 139/2004, contrártha d’Airteagal 101 CFAE agus, ar an gcúis sin, atá faoi réir athbhreithniú ag an gCoimisiún nó ag na húdaráis iomaíochta náisiúnta (breithiúnas an 7 Meán Fómhair 2017, Austria Asphalt, C‑248/16, EU:C:2017:643, míreanna 32 agus 33).
193
Dá bhrí sin, tá gearán an iarratasóra ina líomhnaítear claonpháirteachas intuigthe nó intuigthe idir na páirtithe sa chomhchruinniú roimh an gcomhchruinniú neamhéifeachtach, ós rud é nach mbaineann sé le cuspóir an chinnidh atá faoi chonspóid, eadhon comhchruinniú atá faoi réir Rialachán Uimh. 139/2004, ach go mbaineann sé le cleachtais a d’fhéadfadh teacht faoi raon feidhme Airteagail 101 nó 102 CFAE agus Rialachán Uimh. 1/2003. Dá bhrí sin, fiú dá mbeadh bunús maith le héilimh an iarratasóra, is é sin le rá, fiú dá mbeadh claonpháirteachas intuigthe ann, roimh an idirbheart, idir na páirtithe sa chomhchruinniú, lena mínítear easpa iomaíocht iarbhír nó féideartha eatarthu ar mhargadh MDU, mar a mhaíonn an t‑iarratasóir, ní chaithfeadh sé sin amhras ar chonclúid an Choimisiúin maidir leis an margadh sin, eadhon easpa iomaíochta idir na páirtithe sa chomhchruinniú, a bhféadfadh SIEC a bheith mar thoradh ar a dhíothú.
194
In aon chás, is ceart a choinneáil i gcuimhne, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur mheas an Coimisiún nár deimhníodh éilimh tríú páirtithe ina líomhnaítear claonpháirteachas intuigthe idir na páirtithe sa chomhchruinniú le scrúdú ar dhoiciméid inmheánacha na bpáirtithe sin agus gur bréagnaíodh iad leis an bhfianaise sa chomhad maidir le brabúsacht neamhleor dhúbláil na líonraí cábla. Ní chaitheann na hargóintí a chuir an t‑iarratasóir chun cinn, ar diúltaíodh dóibh go léir thuas, i gcomhthéacs an scrúdaithe ar an gcuid seo den phléadáil, amhras ar chinneadh sin an Choimisiúin. Thairis sin, nuair a ceistíodh maidir le claonpháirteachas intuigthe idir na páirtithe sa chomhchruinniú ag an éisteacht, ní raibh an t‑iarratasóir in ann aon fhianaise prima facie a thabhairt ar aird ina leith sin. Ar deireadh, maidir leis an dá chinneadh ón Oifig Chónaidhmeach Cairtéil ar a bhfuiltear ag brath, ní mór a mheabhrú nach féidir leo ceangal a chur ar an gCoimisiún, mar a cuireadh in iúl i mír 152 thuas.
[omissis]
5. An dara cuid, lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe agus mainneachtain cúiseanna a lua, sa mhéid is gur mhainnigh an Coimisiún an méadú ollmhór ar acmhainní an eintitis chumaiscthe a chur san áireamh
[omissis]
(b) Ar earráid fhollasach mheasúnaithe
[omissis]
219
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara go luaitear in Airteagal 2(1)(b) de Rialachán Uimh. 139/2004 cumhacht eacnamaíoch agus airgeadais i measc na dtosca nach mór a chur san áireamh chun a mheas an bhfuil comhchruinniú comhoiriúnach leis an margadh inmheánach nó nach bhfuil.
220
Mar sin féin, chun measúnú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht comhchruinnithe leis an margadh inmheánach, cuireann an Coimisiún roinnt tosca san áireamh amhail struchtúr na margaí atá i gceist, iomaíocht iarbhír nó ionchasach ó ghnóthais, staid agus cumhacht eacnamaíoch agus airgeadais na ngnóthas lena mbaineann, na roghanna atá ar fáil do sholáthróirí agus d’úsáideoirí, bacainní ar iontráil a bheith ann agus éabhlóid an tsoláthair agus an éilimh (breithiúnas an 15 Feabhra 2005, an Coimisiún v Tetra Laval, C‑12/03 P, EU:C:2005:87, mír 125). Dá bhrí sin, ní thacaíonn an toradh maidir le méadú ar acmhainní an eintitis chumaiscthe, ann féin, le toradh SIEC.
221
Dá bhrí sin, ní leor ann féin comhchruinniú idir dhá ghnóthas a bheith ina chúis le méadú ar acmhainní an eintitis chumaiscthe, fiú má shuitear é, chun a dhearbhú nach luíonn an comhchruinniú sin leis an margadh inmheánach. Go deimhin, ní mór a léiriú fós go n‑eascraíonn SIEC as an méadú sin ar acmhainní.
222
Sa chás seo, gan é a bheith riachtanach cinneadh a dhéanamh an raibh an méadú ar acmhainní ‘sonrach’ don chomhchruinniú nó nach raibh, níor léirigh an t‑iarratasóir conas a d’fhéadfadh méadú den sórt sin a bheith ina chúis le SIEC.
223
Ní hamhlaidh toisc go n‑eascraíonn sineirgí nó laghduithe costas as comhchruinniú i bhfabhar an eintitis a thiocfaidh as gur gá go gcuirfeadh an comhchruinniú bac ar iomaíocht. Thairis sin, ní hamhlaidh toisc go gcruthaítear nó go neartaítear ceannasacht le comhchruinniú, ná toisc go gcinneann gnóthas ceannasach aonair ar straitéis iomaíoch agus ar bheartas praghsála an eintitis chumaiscthe ar fud na críche náisiúnta, go n‑eascraíonn SIEC uaidh go huathoibríoch. Ní leor ann féin go gcruthódh nó go neartódh comhchruinniú ceannasacht chun a mheas nach mbeadh an comhchruinniú sin comhoiriúnach leis an margadh inmheánach, ós rud é nach gcuireann sé bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach sa mhargadh inmheánach nó i gcuid shubstaintiúil de (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 20 Deireadh Fómhair 2021, Polskie Linie Lotnicze LOT v an Coimisiún, T‑296/18, EU:T:2021:724, mír 107).
224
Thairis sin, ba cheart a chur i dtábhacht nach féidir leis an gCoimisiún a dhearbhú nach bhfuil comhchruinniú comhoiriúnach leis an margadh inmheánach ach amháin má chinneann sé go bhfuil SIEC ina iarmhairt dhíreach agus láithreach ar an gcomhchruinniú. Ní féidir bac den sórt sin, a bheadh mar thoradh ar chinntí an eintitis chumaiscthe amach anseo, a mheas mar iarmhairt dhíreach agus láithreach ar an gcomhchruinniú ach amháin má tá an t‑iompar sin indéanta agus réasúnach ó thaobh an gheilleagair de mar gheall ar an athrú ar shaintréithe agus ar struchtúr an mhargaidh de bharr an chomhchruinnithe (breithiúnas an 11 Nollaig 2013, Cisco Systems agus Messagenet v an Coimisiún, T‑79/12, EU:T:2013:635, mír 118).
225
Sa chás seo, tá comhthuiscint ann go raibh ceannasacht ag Vodafone agus Unitymedia araon cheana féin ar mhargadh MDU ar a n‑imprisean cábla faoi seach roimh an gcomhchruinniú, agus mar thoradh air sin go raibh an chumhacht ag an mbeirt acu cheana féin iad féin a iompar go pointe suntasach neamhspleách ar a n‑iomaitheoirí agus ar chustaiméirí MDU. Dá bhrí sin, fiú más rud é, mar a mhaíonn an t‑iarratasóir, go bhféadfadh an t‑eintiteas cumaiscthe, mar thoradh ar mhéadú ar a acmhainní, a iomaitheoirí atá fágtha a fhoriamh trí, inter alia, praghsanna creiche a chur i bhfeidhm, ní mór a mheas gurbh amhlaidh an cás cheana féin roimh an idirbheart agus dá bhrí sin nach féidir an t‑iompar sin amach anseo a dhéanamh agus nach bhfuil sé réasúnach go heacnamaíoch mar gheall ar an athrú ar shaintréithe agus ar struchtúr an mhargaidh mar thoradh ar an gcomhchruinniú.
226
In aon chás, dá rachadh an t‑eintiteas cumaiscthe i mbun cleachtais fhrithiomaíocha d’fhonn iomaíocht iarmharach ar mhargadh MDU a fhoriamh, bheadh tríú páirtithe fós saor chun mí-úsáid fhéideartha den sórt sin a thuairisciú do na húdaráis iomaíochta náisiúnta nó don Choimisiún, gan dochar don fhéidearthacht atá ag na húdaráis sin gníomhú ex officio, i gcomhréir le hAirteagal 5 agus Airteagal 7(1) de Rialachán Uimh. 1/2003 (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Bealtaine 2015, Niki Luftfahrt v an Coimisiún, T‑162/10, EU:T:2015:283, mír 250).
227
Ar deireadh, níl an Coimisiún faoi cheangal ag cinneadh Oberlandesgericht Düsseldorf (Uaschúirt Réigiúnach, Düsseldorf) an 14 Lúnasa 2013 ná ag a chleachtas cinnteoireachta féin.
228
Maidir leis an gcinneadh ó Oberlandesgericht Düsseldorf (Uaschúirt Réigiúnach, Düsseldorf), ní mór a lua freisin gur tugadh an cinneadh sin in 2013, nuair a tugadh fógra faoin idirbheart in 2018. Mar sin féin, tá margaí teileachumarsáide ag teacht chun cinn go han‑tapa. Sa chomhthéacs sin, d’fhéadfadh dul in éag 5 bliana údar a thabhairt freisin leis an mainneachtain an cinneadh sin a chur san áireamh. Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, ag féachaint do roinnt bheacht na gcumhachtaí ar a bhfuil Rialachán Uimh. 139/2004 bunaithe, nach féidir le cinntí na n‑údarás náisiúnta a bheith ina gceangal ar an gCoimisiún in imeachtaí chun comhchruinnithe a rialú (féach, chuige sin, breithiúnais an 18 Nollaig 2007, Cementbouw Handel & Industrie v an Coimisiún, C‑202/06 P, EU:C:2007:814, mír 56, agus an 7 Bealtaine 2009, NVV agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑151/05, EU:T:2009:144, mír 139).
229
Maidir le cleachtas cinnteoireachta an Choimisiúin roimhe seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, i gcás ina ndéanann an Coimisiún cinneadh maidir le comhoiriúnacht comhchruinnithe leis an margadh inmheánach ar bhonn fógra agus comhad a bhaineann go sonrach leis an gcomhchruinniú sin, nach bhfuil iarratasóir i dteideal a thorthaí a thabhairt faoi cheist ar an bhforas go bhfuil siad éagsúil leo siúd a rinneadh roimhe sin i gcás eile, ar bhonn fógra agus comhad difriúil, fiú má tá na margaí atá i gceist sa dá chás cosúil nó comhionann fiú (breithiúnais an 14 Nollaig 2005, General Electric v an Coimisiún, T‑210/01, EU:T:2005:456, mír 118, agus an 13 Bealtaine 2015, Niki Luftfahrt v an Coimisiún, T‑162/10, EU:T:2015:283, mír 142).
230
Leanann sé ón méid sin roimhe seo nár léirigh an t‑iarratasóir go ndearna an Coimisiún earráid fhollasach mheasúnaithe sa mhéid is nár tháinig sé ar an gconclúid go raibh éifeachtaí cothrománacha neamh-chomhordaithe ar mhargadh MDU mar thoradh ar an méadú ar acmhainní a d’eascair as an gcomhchruinniú.
[omissis]
D.
An tríú saincheist dlí lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe agus neamhrialtachtaí nós imeachta sa scrúdú ar na héifeachtaí ingearacha neamh-chomhordaithe ar an margadh idirmheánach agus ar mhargadh MDU
[omissis]
3. An dara cuid, ag líomhain earráidí follasacha measúnaithe
[omissis]
314
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara gur léir ó mhír 31 de na Treoirlínte maidir leis an measúnú ar chomhchruinnithe neamhchothrománacha faoin Rialachán ón gComhairle maidir le comhchruinnithe a rialú idir gnóthais (IO 2008 C 265, lch. 6; ‘na Treoirlínte maidir le comhchruinnithe neamhchothrománacha’) go dtarlaíonn foriamh ar mhargadh na n-ionchur i gcás inar dócha, tar éis an chomhchruinnithe atá i gceist, go gcuirfidh an t‑eintiteas nua srian ar rochtain ar na táirgí nó na seirbhísí a sholáthródh sé dá mba rud é nár tharla an comhchruinniú sin, go háirithe, i gcás inar dócha go méadóidh an t‑eintiteas sin costais a iomaitheoirí iartheachtacha trína dhéanamh níos deacra do na hiomaitheoirí sin ionchuir a sholáthar ar phraghsanna agus ar na téarmaí céanna a bheadh i réim in éagmais an chomhchruinnithe sin.
315
De réir mhír 32 de na Treoirlínte maidir le comhchruinnithe neamhchothrománacha, agus measúnú á dhéanamh aige ar an dóchúlacht go dtarlódh cás foriaimh frithiomaíocha ar mhargadh na n-ionchur, tá an Coimisiún le scrúdú a dhéanamh, ar an gcéad dul síos, an mbeadh sé ar chumas an eintitis chumaiscthe, tar éis an chomhchruinnithe, rochtain ar ionchuir a fhoriamh go suntasach, ar an dara dul síos, an mbeadh dreasacht aige é sin a dhéanamh agus, ar an tríú dul síos, an mbeadh tionchar diúltach suntasach ag straitéis foriaimh ar an iomaíocht iartheachtach.
316
Ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil na trí choinníoll sin carnach, ionas gur leor easpa ceann amháin acu chun an riosca maidir le foriamh frithiomaíocha na n-ionchur a eisiamh (breithiúnais an 23 Bealtaine 2019, KPN v an Coimisiún, T‑370/17, EU:T:2019:354, míreanna 118 agus 119, agus an 27 Eanáir 2021, KPN v an Coimisiún, T‑691/18, nár foilsíodh, EU:T:2021:43, míreanna 111 agus 112). Thairis sin, maidir leis an tríú cuid de na coinníollacha sin go sonrach, ba cheart a thabhairt faoi deara, chun coinníoll den sórt sin a chomhlíonadh, gur gá tionchar diúltach suntasach ar an iomaíocht iartheachtach a léiriú, mar is léir ó mhír 32 de na Treoirlínte maidir le comhchruinnithe neamhchothrománacha.
317
Ní mór a thabhairt faoi deara, sa chinneadh atá faoi chonspóid, d’ainneoin nach bhfuil nasc ingearach nua ann idir an margadh réamhtheachtach idirmheánach agus margadh iartheachtach MDU a eascraíonn as an gcomhchruinniú, go ndearna an Coimisiún, in aithrisí 1476 go 1506 den chinneadh atá faoi chonspóid, scrúdú ar na trí choinníoll sin gan an cur chuige sin, ann féin, a bheith cáinte ag an iarratasóir.
318
Sa chás seo, measann an Chúirt gurb iomchuí tosú trí scrúdú a dhéanamh ar na hargóintí a chuir an t‑iarratasóir ar aghaidh chun a léiriú gur tháinig an Coimisiún ar an gconclúid, sa chinneadh atá faoi chonspóid, ar bhealach a bhí go follasach mícheart nár comhlíonadh an tríú cuid de na coinníollacha sin, eadhon a thríú gearán, a bhfuil achoimre air i mír 312 den bhreithiúnas seo.
319
I ndáil leis sin, ní mór a chur in iúl, sa chomhthéacs sin, nach gcaitheann an t‑iarratasóir amhras ar roinnt de na tosca a thug ar an gCoimisiún teacht ar an gconclúid nach mbeadh tionchar diúltach suntasach ag aon straitéis foriaimh ar iomaíocht iartheachtach.
320
Dá bhrí sin, ní dhíospóideann an t‑iarratasóir nach ndéanfadh straitéis den sórt sin difear dá phríomhghníomhaíocht, ós rud é go ndearnadh í lasmuigh de lorg cábla Unitymedia. Thairis sin, cé go ndíospóideann an t‑iarratasóir cinneadh an Choimisiúin nach raibh sé gníomhach ach go dona i lorg cábla Unitymedia, ní thugann sé bunús le maíomh den sórt sin ar bhealach ar bith agus, go háirithe, ní chaitheann sé amhras ar an bhfíoras nach bhféadfadh sé páirt a ghlacadh i nglaonna ar thairiscintí lena gceanglaítear nuashonruithe ar líonra leibhéal 3, ar an gcineál teoranta, ó [0-5] %, dá sciar ábhartha den mhargadh agus dá rannpháirtíocht theoranta i dtairiscintí i lorg cábla Unitymedia.
321
Thairis sin, níl bunús maith le haon cheann de na hargóintí a chuir an t‑iarratasóir chun cinn.
322
Ar an gcéad dul síos, maidir le maíomh an iarratasóra gur fheidhmigh sé srian leordhóthanach iomaíochta i lorg cábla Unitymedia, d’ainneoin nár dhíol sé ach táirge Unitymedia ansin, ní mór a chur in iúl nach bhfuil fianaise ag gabháil leis an maíomh sin a d’fhéadfadh amhras a chaitheamh ar na mínithe a leagtar amach in aithrisí 1501 agus 1503 den chinneadh atá faoi chonspóid, mar a mheabhraítear i míreanna 283 agus 284 thuas.
323
Dá bhrí sin, ní thugann an t‑iarratasóir bunús ar bith lena mhaíomh go mbeadh tionchar diúltach suntasach ar an iomaíocht dá rachadh athdhíoltóirí ar iarraidh, ar athdhíoltóirí iad ar éirigh leo tairiscintí a bhuachan san am a chuaigh thart.
324
Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, murab ionann agus maíomh an iarratasóra, nach dtagann sé faoi raon feidhme na n‑imeachtaí chun comhchruinnithe a rialú chun a áirithiú go neartófar an t‑iarratasóir mar phríomhiomaitheoir na bpáirtithe sa chomhchruinniú agus mar phríomhfhoinse na hiomaíochta iarmharaí, go háirithe ós rud é nach sonraíonn an t‑iarratasóir cad a bheadh i gceist le neartú den sórt sin, nó cén bunús dlí ba cheart a leanúint uaidh.
325
Ar deireadh, níl údar maith ag an iarratasóir a bheith ag brath ar an bhfíoras, a mhéid a bhaineann le héifeachtaí cothrománacha neamh-chomhordaithe ar an margadh le haghaidh rochtain fhosaithe ar an idirlíon, gur ghlac an Coimisiún le leigheas atá dírithe go hiomlán ar athdhíoltóirí. Mar a mhíníonn an Coimisiún, tá difríochtaí suntasacha idir margadh MDU agus an margadh le haghaidh rochtain fhosaithe ar an idirlíon, rud a d’fhág gur ghá leigheas a ghlacadh i gcás MDU. Go deimhin, bhí na dálaí iomaíochta ar an dá mhargadh difriúil (féach aithris 391 et seq. agus aithris 700 et seq. den chinneadh atá faoi chonspóid). I ndáil leis sin, i margadh MDU díríodh go príomha ar an mbonneagar a bhí le cur ar fáil (féach aithrisí 107 agus 699 den chinneadh atá faoi chonspóid) agus níor chuir soláthróirí leibhéal 4 srian suntasach iomaíochta i bhfeidhm ansin (féach aithrisí 818 go 820 agus 1478 go 1480 den chinneadh atá faoi chonspóid). Os a choinne sin, roimh an gcomhcruinniú, chuir Vodafone srian suntasach iomaíoch ar an margadh le haghaidh rochtain sheasta ar an idirlíon (féach aithrisí 445 go 499, agus go háirithe aithris 454 den chinneadh atá faoi chonspóid), ionas go mbeadh gá le leigheas (féach, go háirithe, aithris 1898 den chinneadh atá faoi chonspóid).
326
Ar an dara dul síos, maidir le maíomh an iarratasóra nár bhraith sé ach go sealadach ar na seirbhísí idirmheánacha tarchurtha comharthaí teilifíse arna soláthar ag Unitymedia go dtí go n‑úsáidfí a líonra féin ar leibhéal 3, is léir ó aithris 798 agus ó Fhíor 20 den chinneadh atá faoi chonspóid, dá dtagraíonn an Coimisiún in aithris 1504 den chinneadh sin, go bhfuil measúnuithe an Choimisiúin bunaithe ar an bhfreagra ar an ráiteas agóidí agus ar fhigiúirí an iarratasóra féin. Léiríonn an fhianaise a chuirtear i láthair in aithrisí 744(a) agus 797 go 799 den chinneadh atá faoi chonspóid nár thug an t‑iarratasóir faoi aon róthógáil ar líonra cábla oibreora eile i ndáiríre sna blianta sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid. Go háirithe, léirítear i bhFíor 20 den chinneadh atá faoi chonspóid, a áirítear in aithris 798 den chinneadh sin, nár tháinig méadú suntasach ar líon na dteaghlach atá nasctha le líonra an iarratasóra idir 2012 agus 2018, seachas mar gheall ar shócmhainní cuideachtaí eile a bhí ann cheana a fháil. Ní thagraíonn an t‑iarratasóir ach dá ráitis féin, áfach, ach ní sholáthraíonn sé aon fhianaise a thagann salach ar an gconclúid ‘nach bhfuil ach fíorbheagán forbartha déanta aige ar a bhonneagar leibhéal 3 le blianta beaga anuas’.
327
Dá bhrí sin, ní léiríonn na hargóintí a chuir an t‑iarratasóir chun cinn go ndearna an Coimisiún earráid fhollasach mheasúnaithe nuair a mheas sé gur léirigh an fhianaise a bhí ar fáil dó nach mbeadh tionchar diúltach suntasach ag lagú lorg cábla Unitymedia ar an iomaíocht ar an margadh le haghaidh sholáthar miondíola chustaiméirí MDU.
328
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú gearán a chuir an t‑iarratasóir chun cinn mar thaca leis an dara cuid den tríú saincheist dlí.
329
I bhfianaise chineál carnach na dtrí choinníoll a bhaineann le riosca foriaimh ionchuir a bheith ann, nach bhfuil, thairis sin, á dhíospóid ag an iarratasóir, ós rud é nár léirigh an t‑iarratasóir go ndearna an Coimisiún earráid fhollasach mheasúnaithe agus é á chinneadh aige nár comhlíonadh an tríú ceann de na coinníollacha sin, is leor é sin chun riosca foriaimh den sórt sin a chur as an áireamh, gan gá a bheith le scrúdú a dhéanamh ar cé acu a mheas nó nár mheas an Coimisiún, ar bhealach a bhí mícheart go follasach, nár comhlíonadh an dá choinníoll eile freisin. Dá bhrí sin, ní gá scrúdú a dhéanamh ar fhiúntas an chéad ghearáin agus an dara gearán a chuir an t‑iarratasóir ar aghaidh mar thaca leis an dara cuid den tríú saincheist dlí, a bhaineann, go bunúsach, leis an gcéad dá choinníoll sin.
330
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór diúltú don tríú saincheist dlí, gan aon ghá a bheith ann a scrúdú an raibh leas ag an iarratasóir brath air.
E.
An ceathrú saincheist dlí lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe i gcomhthéacs scrúdú a dhéanamh ar na héifeachtaí cothrománacha neamh-chomhordaithe ar an margadh le haghaidh soláthar mórdhíola seirbhísí tarchurtha comharthaí teilifíse
[omissis]
1. An earráid fhollasach mheasúnaithe a líomhnaíonn an t‑iarratasóir
[omissis]
348
Ar an gcéad dul síos, maidir le gearán an iarratasóra gur líomhnaíodh go ndearna an Coimisiún é féin a theorannú d’anailís a dhéanamh ar éifeachtaí frithiomaíocha áirithe a bhaineann le táillí ar sholáthar leictreachais nó le seirbhísí OTT agus HbbTV, ní luann an t‑iarratasóir ach feidhmiúlachtaí teicniúla áirithe agus gnéithe tráchtála áirithe ar cheart don Choimisiún scrúdú a dhéanamh orthu, dar leis, ach ní mhíníonn sé ar bhealach ar bith conas a d’fhéadfadh an comhchruinniú difear a dhéanamh dóibh, agus go háirithe na cúiseanna agus an chaoi a mbeadh sé de chumas ag an eintiteas cumaiscthe, agus thar aon ní eile, an leas, na feidhmiúlachtaí agus na gnéithe tráchtála sin a mheath ina chaibidlíocht le craoltóirí, conas, ag féachaint go háirithe do thábhacht na gcraoltóirí sin, a d’fhéadfadh sé a bheith d’éifeacht aige sin bac suntasach a chur ar iomaíocht éifeachtach ar an margadh chun comharthaí teilifíse a cheannach agus conas a bhainfeadh meath dóchúil den sórt sin leis na gnéithe sin agus na gnéithe tráchtála sin go sonrach don chomhchruinniú, rud a fhágann gur féidir diúltú don chéad ghearán sin.
349
In aon chás, mar a áitíonn an Coimisiún, agus an ceart aige, ní thugann an fíoras nach ndearna an Coimisiún na scrúduithe go léir a d’iarr an t‑iarratasóir nó a mheas an t‑iarratasóir a bheith úsáideach údar, ann féin, leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a neamhniú.
350
Ar an dara dul síos, maidir leis an maíomh gur mhainnigh an Coimisiún a chur san áireamh go mbeadh sé de chumas agus de dhreasacht ag an eintiteas cumaiscthe eisiachas páirteach a chur i bhfeidhm chun cosc a chur ar scaipeadh ábhair trí chuid dá iomaitheoirí, amhail é féin, ní mór a chur in iúl go bhfuil líomhain den sórt sin an‑ghinearálta agus nach bhfuil bunús ar bith léi.
351
Thairis sin, cé go maíonn an t‑iarratasóir go mbeadh sé de chumas agus de dhreasacht ag an eintiteas cumaiscthe straitéis eisiachais pháirtigh den sórt sin a thabhairt isteach i gcoinne roinnt dá iomaitheoirí, ní mór a lua nach ndéanann sé iarracht fiú a léiriú go mbeadh tionchar diúltach suntasach ag straitéis den sórt sin ar iomaíocht iartheachtach, trí bhrath, mar shampla, ar fhianaise lena léirítear go mbeadh cion mór cuideachtaí tithíochta a d’fhéadfadh a bheith ann i ndáil le margadh MDU, nó lucht féachana Gearmánach i ndáil le margadh SDU, toilteanach aistriú chuig tairiscint an eintitis chumaiscthe ar an gcúis amháin nár thairg a soláthróir reatha bealaí áirithe. Mar is léir ó mhíreanna 315 agus 316 den bhreithiúnas seo agus ón gcásdlí dá dtagraítear iontu, tá na trí choinníoll dá dtagraítear i mír 32 de na Treoirlínte maidir le comhchruinnithe neamhchothrománacha carnach, ionas gur leor easpa ceann amháin acu chun an baol go ndéanfaí foriamh frithiomaíocha na n-ionchur a eisiamh, rud a fhágann gur féidir diúltú don dara gearán sin.
352
In aon chás, má thugann gnóthas i staid cheannasach comhaontuithe eisiachais i gcrích le soláthróir atá dírithe ar iomaitheoir amháin nó níos mó atá ainmnithe go haonarach ón margadh iartheachtach a fhoriamh, d’fhéadfadh an tabhairt i gcrích sin a bheith ina hiompar atá contrártha do dhlí na hiomaíochta (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Márta 2011, Altstoff Recycling Austria v an Coimisiún, T‑419/03, EU:T:2011:102, mír 51). Nuair a ceistíodh é ina leith sin ag an éisteacht, dheimhnigh an Coimisiún, thairis sin, dá dtabharfadh an t‑eintiteas cumaiscthe comhaontú eisiachais iomlán nó páirteach i gcrích le craoltóir, go bhféadfadh sé a bheith ina shárú ar Airteagail 101 nó 102 CFAE.
353
Dá bhrí sin, ní mór a mheas nár dhócha go mbeadh an dreasacht ag an eintiteas cumaiscthe comhaontuithe den sórt sin a thabhairt i gcrích tar éis an idirbhirt sin, a raibh feidhm aige freisin maidir le craoltóirí. Is léir ón gcásdlí, cé gur iomchuí na dreasachtaí chun dul i mbun iompar frithiomaíoch a chur san áireamh, nach mór a chur san áireamh freisin go bhféadfaí na dreasachtaí sin a laghdú nó fiú a dhíchur, mar gheall ar neamhdhleathacht an iompair atá i gceist, an dóchúlacht go mbraithfí é, a ionchúiseamh ag na húdaráis inniúla ar leibhéal an Aontais agus ar an leibhéal náisiúnta araon agus na pionóis airgeadais a d’fhéadfadh a bheith mar thoradh air sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 25 Deireadh Fómhair 2002, Tetra Laval v an Coimisiún, T‑5/02, EU:T:2002:264, mír 159, agus an 14 Nollaig 2005, General Electric v an Coimisiún, T‑210/01, EU:T:2005:456, míreanna 303 go 311). Dá bhrí sin, ní féidir an Coimisiún a cháineadh toisc nár chuir sé san áireamh an fhéidearthacht neamhdhóchúil, i bhfianaise a chineáil neamhdhleathaigh a d’fhéadfadh a bheith ann, go ndéanfadh an t‑eintiteas cumaiscthe comhaontú eisiachais le craoltóir trína mbainfí rochtain ar inneachar áirithe d’iomaitheoir amháin nó níos mó ar na margaí iartheachtacha, amhail an t‑iarratasóir.
354
Ar an tríú dul síos, maidir leis an maíomh go bhféadfadh an t‑eintiteas cumaiscthe leas a bhaint ar mhargadh MDU as na buntáistí a bhainfeadh sé as an margadh chun comharthaí teilifíse a cheannach, ní mór a thabhairt faoi deara gur bhraith an t‑iarratasóir ar an bhfianaise sin cheana féin mar thaca leis an dara cuid dá chéad saincheist dlí, lena líomhnaítear earráid fhollasach mheasúnaithe agus mainneachtain cúiseanna a lua, sa mhéid nár chuir an Coimisiún san áireamh, agus scrúdú á dhéanamh aige ar mhargadh MDU, an méadú ollmhór ar acmhainní an eintitis chumaiscthe. Diúltaíodh don dara cuid sin den phléadáil ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 199 go 230 den bhreithiúnas seo, agus mar thoradh air sin ní féidir go n‑éireoidh leis an tríú gearán sin.
355
In aon chás, dá gcuirfeadh na buntáistí líomhnaithe a bhí ag an eintiteas cumaiscthe ar a chumas dó praghsanna níos buntáistí a thairiscint do chustaiméirí MDU, mar a mhaíonn an t‑iarratasóir, ní mór a mheas gur léiriú é sin ar éifeachtaí dearfacha do thomhaltóirí, ós rud é gur dhócha go léireofaí laghdú praghais den sórt sin i méid chíos míosúil thionóntaí na bhfoirgneamh lena mbaineann, seachas SIEC. Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nár léirigh an t‑iarratasóir ar bhealach ar bith go raibh na buntáistí a líomhnaíonn sé, eadhon bailiú táillí ar sholáthar leictreachais agus ábhar a fháil ar théarmaí níos buntáistí ná na hoibreoirí cábla níos lú, sonrach don chomhchruinniú.
356
Dá réir sin, níor léirigh an t‑iarratasóir go ndearna an Coimisiún earráid fhollasach mheasúnaithe i gcomhthéacs an scrúdaithe ar éifeachtaí cothrománacha neamh-chomhordaithe ar an margadh chun comharthaí teilifíse a fháil, agus mar thoradh air sin ní mór diúltú don cheathrú saincheist dlí.
F.
An cúigiú saincheist dlí lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe agus neamhrialtacht nós imeachta agus na gealltanais á scrúdú
[omissis]
2. An chéad chuid, lena líomhnaítear earráid fhollasach i measúnú ghnóthas WCBA
[omissis]
370
Ina dhiaidh sin, maidir le maíomh an iarratasóra go bhfuil gealltanas WCBA neamhéifeachtach toisc nach gcúitítear leis caillteanas brú iomaíochta ó bhonneagar agus nuálaíochtaí a chuir Unitymedia i bhfeidhm roimh an idirbheart, ní mór a chur in iúl gurbh é príomhchuspóir ghealltanas WCBA an fhadhb iomaíoch a d’eascair as imeacht an bhrú iomaíochta a chuir gnó DSL Vodafone i lorg cábla Unitymedia a leigheas, mar is léir go háirithe ó aithris 1898 den chinneadh atá faoi chonspóid.
371
Mar thoradh ar an idirbheart, leanfaí leis an ngníomhaíocht a dhéanann Unitymedia trína líonra cábla agus ghlacfadh Vodafone ar láimh í. Os a choinne sin, bhí sé beartaithe ag Vodafone deireadh a chur, i lorg cábla Unitymedia, lena ghnó DSL, a d’oibrigh sé ar bhonn rochtain mhórdhíola arna soláthar ag Deutsche Telekom (féach, go háirithe, aithrisí 566, 604 agus 605 den chinneadh atá faoi chonspóid). Fágann sé sin go n‑imeodh gnó DSL Vodafone, is é sin le rá, gníomhaíocht athdhíola de tháirge DSL Deutsche Telekom, tar éis an idirbhirt.
372
Ní fhéadfaí a mheas, dá bhrí sin, go raibh gealltanas WCBA neamhéifeachtach sa mhéid is go ndearnadh foráil ann d’iontráil oibreora, Telefónica, nach raibh gníomhach ó thaobh bonneagair de, ach a athdhíol, ós rud é gurbh é an cuspóir beacht a bhí leis cúiteamh a thabhairt as imeacht oibreora, Vodafone, ó lorg cábla Unitymedia, nach raibh gníomhach ó thaobh bonneagair de, ach a athdhíol, agus é mar thoradh air sin nach féidir seasamh leis an gcéad ghearán.
373
In aon chás, is léir go háirithe ó aithris 452 den chinneadh atá faoi chonspóid go raibh Vodafone ag infheistiú agus ag nuáil roimh an idirbheart ina lorg cábla. Thairis sin, tar éis an idirbhirt, bheadh iomaíocht fós roimh ghnó cábla an eintitis chumaiscthe, i lorg cábla Unitymedia, ó oibreoirí eile, amhail Deutsche Telekom, United Internet agus Telefónica, rud is léir ón aithris sin freisin. Dá bhrí sin, is dócha go mbeadh ar an eintiteas cumaiscthe infheistíochtaí a dhéanamh i dtéarmaí bonneagair agus nuálaíochta cosúil leis na hinfheistíochtaí a rinne Unitymedia in iar-lorg cábla Unitymedia roimh an idirbheart. In aon chás, níor thug an t‑iarratasóir aon fhianaise leordhóthanach ar aird, d’ainneoin na n‑imthosca sin agus, go sonrach, d’ainneoin na hiomaíochta ó Deutsche Telekom, United Internet agus Telefónica, go scoirfeadh an t‑eintiteas cumaiscthe d’infheistíocht agus de nuáil a dhéanamh i seanlorg cábla Unitymedia, agus mar thoradh air sin go gcaillfí brú iomaíoch mar thoradh ar na hinfheistíochtaí agus na nuálaíochtaí sin.
374
Ar an dara dul síos, maidir le maíomh an iarratasóra nach bhféadfadh an Coimisiún glacadh le gealltanas WCBA mar gheall ar a chineál iompraíochta agus neamhstruchtúrach, is fíor, mar a thugann an t‑iarratasóir faoi deara, go míníonn an Coimisiún i mír 15 den Fhógra um Leigheasanna gur fearr go ginearálta gealltanais de chineál struchtúrach, amhail an gealltanas chun gnólacht a dhífheistiú, ó thaobh an chuspóra a leagtar amach i Rialachán Uimh. 139/2004, a mhéid a choisctear go buan na hábhair imní maidir le hiomaíocht a thiocfadh as an gcomhchruinniú ar tugadh fógra ina leith ar bhonn marthanach agus nach gá faireachán a dhéanamh orthu sa mheántéarma ná san fhadtéarma. Thairis sin, cuireann an Coimisiún in iúl i mír 17 den fhógra sin nach féidir gealltanais a bhaineann le hiompar an eintitis chumaiscthe amach anseo a bheith inghlactha ach go heisceachtúil, in imthosca an‑sonrach.
375
Ina dhiaidh sin, níl an Coimisiún i dteideal glacadh ach le gealltanais a d’fhéadfadh an comhchruinniú a dhéanamh comhoiriúnach leis an margadh inmheánach. Is é sin le rá, ní mór do na gealltanais arna moladh ag na gnóthais lena mbaineann a chur ar chumas an Choimisiúin teacht ar an gconclúid nach gcuirfeadh an comhchruinniú atá i gceist bac suntasach ar iomaíocht éifeachtach sa mhargadh inmheánach nó i gcuid shubstaintiúil de, go háirithe mar thoradh ar cheannasacht a chruthú nó a neartú de réir bhrí Airteagal 2(2) den Rialachán sin (féach breithiúnas an 23 Feabhra 2006, Cementbouw Handel & Industrie v an Coimisiún, T‑282/02, EU:T:2006:64, mír 294 agus an cásdlí dá dtagraítear).
376
Tá na gealltanais a rinneadh i gCéim II beartaithe, inter alia, chun réiteach a fháil ar na hábhair imní maidir leis an iomaíocht a shainaithin an Coimisiún i gCéim I agus as ar eascair oscailt Chéim II ag an gCoimisiún. Dá bhrí sin, i gcás ina n‑iarrtar ar an gCúirt scrúdú a dhéanamh an bhfuil na gealltanais a tugadh le linn Chéim II, ag féachaint dá raon feidhme agus dá n‑ábhar, amhail a chur ar chumas an Choimisiúin cinneadh a ghlacadh lena bhformheastar an comhchruinniú, ní mór di a fhíorú go raibh an Coimisiún i dteideal, gan earráid fhollasach mheasúnaithe a dhéanamh, a chinneadh gur freagairt dhíreach agus leordhóthanach iad na gealltanais sin ar na hábhair imní a sainaithníodh i gcéim I maidir le hiomaíocht (breithiúnas an 13 Bealtaine 2015, Niki Luftfahrt v an Coimisiún, T‑162/10, EU:T:2015:283, mír 297).
377
De réir aithris 30 de Rialachán Uimh. 139/2004, i gcás ina leasóidh na gnóthais lena mbaineann comhchruinniú ar tugadh fógra ina leith, go háirithe trí ghealltanais a chur isteach chun é a dhéanamh comhoiriúnach leis an margadh inmheánach, ba cheart don Choimisiún a bheith in ann a dhearbhú go bhfuil an comhchruinniú sin, arna leasú, comhoiriúnach leis an margadh inmheánach. Ba cheart na gealltanais sin a bheith i gcomhréir le fadhb na hiomaíochta agus aghaidh iomlán a thabhairt uirthi (féach, chuige sin, breithiúnas an 23 Feabhra 2006, Cementbouw Handel & Industrie v an Coimisiún, T‑282/02, EU:T:2006:64, mír 307).
378
Ar deireadh, ní leor gealltanais iompraíochta de bharr a gcineáil chun cosc a chur ar SIEC sa mhargadh inmheánach nó i gcuid shubstaintiúil de, go háirithe mar thoradh ar cheannasacht a chruthú nó a neartú agus ní mór measúnú a dhéanamh orthu ar bhonn cás ar chás ar an mbealach céanna le gealltanais struchtúracha (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2005, EDP v an Coimisiún, T‑87/05, EU:T:2005:333, mír 100 agus an cásdlí dá dtagraítear).
379
Dá bhrí sin, i mír 16 den Fhógra um Leigheasanna, cuireann an Coimisiún i dtábhacht nach féidir a chur as an áireamh a priori go bhféadfadh cineálacha eile gealltanas seachas gealltanais struchtúracha cosc a chur ar bhunú SIEC freisin.
380
Leanann sé ón méid roimhe seo gur fíor, san Fhógra um Leigheasanna, gur fearr leis an gCoimisiún gealltanais struchtúracha, go háirithe mar gheall ar a éasca atá sé iad a chur chun feidhme. Ní mór a mheas, áfach, gurb é oiriúnacht agus leordhóthanacht na ngealltanas go príomha chun an fhadhb iomaíochta a sainaithníodh a réiteach, agus an chinnteacht go bhféadfar na gealltanais sin a chur chun feidhme, lena rialaítear glacadh na ngealltanas sin.
381
Dá bhrí sin, níl údar maith ag an iarratasóir lena mhaíomh gur cheart don Choimisiún gealltanas WCBA a dhiúltú ar an bhforas amháin gur bhain sé le hiompar an eintitis chumaiscthe, rud a fhágann gur féidir diúltú don dara gearán.
382
Ar an tríú dul síos, maidir le maíomh an iarratasóra go líomhnaítear nach raibh Telefónica in ann brú iomaíoch suntasach a chur ar an margadh le haghaidh rochtain sheasta ar an idirlíon, ní mór a lua go mbaineann ábhar aithris 529 den chinneadh atá faoi chonspóid, ar ar bhraith an t‑iarratasóir mar thaca leis an ngearán seo, le ráiteas ó Deutsche Telekom maidir le neart iomaíoch Telefónica sular cuireadh gealltanas WCBA san áireamh, rud a fhágann gur féidir diúltú d’argóint an iarratasóra gur admhaigh an Coimisiún féin, san aithris sin, nach raibh Telefónica in ann gníomhú.
383
Thairis sin, maidir le hargóint an iarratasóra bunaithe ar na luasanna a líomhnaítear a bheith teoranta a cuireadh ar fáil do Telefónica faoi ghealltanas WCBA, is fíor, in aithris 531 den chinneadh atá faoi chonspóid, go ndearna an Coimisiún na torthaí seo a leanas:
‘Ní raibh tairiscint 250 Mbit/s ina phunann táirgí ag Telefónica go dtí le déanaí. Go dtí seo, níor thairg sé ach luasanna 10, 50 agus 100 Mbit/s, a mheasann iomaitheoirí a bheith ina theorainn thromchúiseach dá iomaíochas. Is fianaise thábhachtach é luasanna níos airde a thabhairt isteach go déanach ina phunann táirgí ar iomaíochas teoranta Telefónica ar an margadh.’ [Aistriúchán neamhoifigiúil]
384
Ní mór a chur in iúl, áfach, gur bhain na torthaí sin a rinne an Coimisiún le staid Telefónica in éagmais ghealltanas WCBA.
385
Dá réir sin, ní mór a mheas nach gceadaítear leis na torthaí sin, nach gcuireann san áireamh na hoibleagáidí go léir a rinne Vodafone i gcomhthéacs ghealltanas WCBA, aon chonclúid a bhaint amach maidir le cumas agus dreasacht Telefónica oibriú mar fhórsa iomaíoch inmharthana agus gníomhach a luaithe a chuirfear an gealltanas sin chun feidhme.
386
Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, in aithrisí 1896 go 1917 den chinneadh atá faoi chonspóid, i roinn dar teideal ‘Raon feidhme’, go ndearna an Coimisiún scrúdú mionsonraithe ar ghealltanas WCBA. Go sonrach, in aithrisí 1901 go 1906 den chinneadh sin, scrúdaigh an Coimisiún na luasanna a thairgfeadh Vodafone do Telefónica. Mar a chuireann an t‑idiragraí in iúl sna himeachtaí seo, bhí tréchur uasta hipitéiseach de 250 Mbits/s ag Telefónica dá ghníomhaíochtaí DSL. I gcomparáid leis sin, thabharfadh gealltanas WCBA rochtain dó ar luasanna suas le 300 Mbit/s tráth a chur chun feidhme agus suas le 500 Mbit/s ina dhiaidh sin. [INT 85] Dá bhrí sin, in aithris 1906 den chinneadh atá faoi chonspóid, mheas an Coimisiún gur thug na luasanna a bhí ar fáil faoi ghealltanas WCBA buntáistí suntasacha dóibh siúd a bhí ar fáil ar bhonneagar DSL Deutsche Telekom. Go háirithe, thug sé dá aire go dtabharfadh an gealltanas sin luasanna níos airde ná an táirge is tapúla atá ar fáil go teicniúil le bonneagar DSL agus go gcruthódh sé iomaitheoir a bhí níos gaire do Unitymedia ná gnó DSL Vodafone ó thaobh luais de. Go ginearálta, mheas an Coimisiún gur feabhas a bheadh sna luasanna a bheadh ar fáil faoi ghealltanas WCBA i gcomparáid le tairiscint mhórdhíola Deutsche Telekom agus gur leor iad chun a chur ar a chumas do Telefónica dul san iomaíocht go héifeachtach ar an margadh le haghaidh rochtain fhosaithe ar an idirlíon sa todhchaí intuartha.
387
Dá bhrí sin, ós rud é, sular cuireadh gealltanas WCBA san áireamh, gur mheas an Coimisiún gur fhianaise thábhachtach é luasanna níos airde a thabhairt isteach go déanach ina phunann táirgí ar iomaíochas teoranta Telefónica ar an margadh, ní féidir teacht ar aon chonclúid maidir le cumas agus dreasacht Telefónica oibriú mar fhórsa iomaíoch inmharthana agus gníomhach, agus dá bhrí sin maidir le hoiriúnacht agus leordhóthanacht ghealltanas WCBA, a luaithe a chuirfear chun feidhme é, rud a fhágann gur féidir diúltú don tríú gearán sin.
388
Is léir ón méid sin roimhe seo nach mór diúltú don chéad chuid den chúigiú saincheist dlí, lena líomhnaítear earráid fhollasach a rinne an Coimisiún ina mheasúnú ar ghealltanas WCBA.
3. An dara cuid, lena n‑éilítear neamhrialtacht nós imeachta agus earráid fhollasach sa mheasúnú ar na gealltanais a bhaineann leis an margadh chun comharthaí teilifíse a cheannach
389
Ar an gcéad dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir go ndearna an Coimisiún neamhrialtacht nós imeachta agus é ag glacadh leis an ngealltanas maidir leis an táille ar sholáthar leictreachais, ós rud é gur tíolacadh go déanach é, tar éis dhul in éag na tréimhse a leagtar síos in Airteagal 19(2) de Rialachán Uimh. 802/2004, agus gan dul i gcomhairle leis na rannpháirtithe sa mhargadh. [REQ 211]
[omissis]
400
Ar an dara dul síos, maidir le héileamh an iarratasóra nach raibh gealltanas OTT leordhóthanach, ós rud é go raibh tábhacht theoranta fós ag baint le seirbhísí OTT sa Ghearmáin agus toisc nár chosain sé oibreoirí cábla eile agus soláthraithe IPTV eile, ní mór a chur in iúl, ar an gcéad dul síos, gur léir ó aithris 1266 den chinneadh atá faoi chonspóid gurbh é a bhí i gceist leis an bhfadhb iomaíochta, a ndearnadh iarracht í a réiteach leis an leigheas sin, ná an fhéidearthacht mhéadaithe go gcuirfeadh an t‑eintiteas cumaiscthe bac ar theacht chun cinn agus ar fhorbairt seirbhísí teilifíse nuálacha áirithe, ar sainaithníodh a dtábhacht mhéadaitheach, rud a d’fhág gur féidir níos mó idirghníomhaíochta a bheith ann idir an craoltóir teilifíse agus an lucht féachana, lena n‑áirítear OTT.
401
Dá bhrí sin, gan beann ar cheist an chreata ama ina mbeadh seirbhísí OTT in ann teorainn a chur le solúbthacht agus cumhacht mhargála an eintitis chumaiscthe, ní mór a mheas go gcuirtear le gealltanas OTT, a mhéid a choisctear ar Vodafone, ó dháta glactha an chinnidh atá faoi chonspóid, ní hamháin comhaontú a thabhairt i gcrích nó a athnuachan le craoltóir lena n‑áireofaí téarmaí lena gcuirfí srian go díreach nó go hindíreach ar chumas an chraoltóra sin seirbhís OTT a thairiscint sa Ghearmáin, ach freisin gan clásail den sórt sin a bheadh ann a chur chun feidhme agus srianta den sórt sin a bhaint sna conarthaí atá ann cheana (féach míreanna 13 agus 14 de Roinn B.II de théacs na nGealltanas), bhí sé in ann cosc a chur láithreach ar Vodafone bac a chur ar theacht chun cinn agus ar fhorbairt sheirbhísí OTT agus, ar an gcaoi sin, deireadh a chur leis an ábhar imní a sainaithníodh maidir leis an iomaíocht ar glacadh é ina leith.
402
Ar an dara dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara, cé gur mheas an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, go mbeadh sé de chumas agus de spreagadh ag an eintiteas cumaiscthe bac a chur ar theacht chun cinn agus ar fhorbairt seirbhísí nuálacha teilifíse amhail HbbTV agus OTT agus gur mhol Vodafone, chun an fhadhb iomaíochta sin a réiteach, gealltanais OTT agus HbbTV, níor mheas sé gurbh amhlaidh a bheadh i gcás modhanna eile craolacháin, amhail oibreoirí cábla eile nó soláthraithe IPTV. A mhéid a bhaineann leis an táirge deiridh sin, ní mór a chur in iúl, murab ionann agus OTT, go raibh sé ag céim mhoillithe, le sciar teoranta 8 % den mhargadh (féach aithris 291 den chinneadh atá faoi chonspóid), nach ndéanann an t‑iarratasóir agóid ina choinne.
403
Níor cháin an t‑iarratasóir an Coimisiún toisc nár mheas sé go mbeadh sé de chumas agus de rún ag an eintiteas cumaiscthe bac a chur ar theacht chun cinn agus ar fhorbairt modhanna eile craolacháin, amhail oibreoirí cábla eile nó soláthróirí IPTV, agus mar thoradh air sin nár ghá gealltanas a fhorchur ina leith sin, rud a fhágann gur féidir leis an iarratasóir diúltú don éileamh sin.
404
Ar an tríú dul síos, maidir le maíomh an iarratasóra nár leor an acmhainneacht a bhí ann idir líonra idirlín an eintitis chumaiscthe agus soláthraithe tríú páirtí seirbhísí idirnascachta idirlín dá bhforáiltear i ngealltanas OTT chun luas lenar féidir seirbhísí OTT a chraoladh a ráthú, ach gur cheart líon na dteaghaisí atá nasctha in aghaidh an dáileora a shocrú ag 32, ní mór a chur in iúl nach dtugann an t‑iarratasóir bunús le haon mhaíomh den sórt sin, agus mar thoradh air sin nach féidir seasamh leis an tríú gearán sin.
405
In aon chás, ní mór a thabhairt faoi deara gur léir ó mhír 15 de Roinn B.II de théacs na ngealltanas gurbh é cuspóir an dara gné de ghealltanas OTT, a bhaineann le hidirnascadh do sheirbhísí OTT, trí bhealach neamhphlódaithe ar a laghad chuig líonra IP an eintitis chumaiscthe sa Ghearmáin a choinneáil ar bun. I bhfocail eile, ba é an cuspóir a bhí ann acmhainneacht idirnaisc leordhóthanach a sholáthar chun ligean do chustaiméirí leathanbhanda an eintitis chumaiscthe rochtain a fháil ar aon seirbhís OTT sa Ghearmáin, trí na pointí idirnaisc a dtugtar tuairisc orthu i Roinn B.II, pointe 16 de théacs na nGealltanas, nó ar shlí eile.
406
Chuige sin, foráladh le mír 16 de Roinn B.II de théacs na ngealltanas, inter alia, do na hoibleagáidí seo a leanas. Ar an gcéad dul síos, d’áiritheodh Vodafone nár mhó ná 80 % buaicúsáid laethúil ag gach pointe idirnaisc den eintiteas cumaiscthe le gach ceann de na grúpaí de thrí sholáthraí idirnascachta chreidiúnacha ar a laghad a bhí toilteanach seirbhísí seolta lasta a dhíol, trí phointe idirnaisc fisiceach amháin nó níos mó sa Ghearmáin, áit a bhféadfadh trácht sreabhadh chuig custaiméirí leathanbhanda, agus mar thoradh air sin go mbeadh 20 % ar a laghad den toilleadh ar fáil thar an mbuaicphointe laethúil. Ar an dara dul síos, d’áiritheodh Vodafone gur 20 Gbit/s ar a laghad a bheadh sa toilleadh a bheadh ar fáil tar éis na buaice laethúla. Dhéanfaí athbhreithniú bliantúil ar an bhfigiúr sin de réir nós imeachta a dtugtar tuairisc air i dtéacs na nGealltanas. Dhéanfaí athbhreithniú bliantúil ar an bhfigiúr sin de réir nós imeachta a dtugtar tuairisc air i dtéacs na nGealltanas. Mar sin féin, ní mhíníonn an t‑iarratasóir go sonrach conas a bhí sé sin neamhleor.
407
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara freisin gur mhínigh an Coimisiún agus an t‑idiragraí, go bunúsach, gan a bheith contrártha, go mbeadh dreasacht láidir ag an eintiteas cumaiscthe plódú na lúibe logánta a íoslaghdú ar an bhforas go gcuirfeadh plódú den sórt sin, is cúis le scrogaill ‘an mhíle deiridh’, tarraingteacht a thairisceana féin ar sheirbhís leathanbhanda fhosaithe i mbaol agus go nochtfadh sé é don riosca go gcaillfeadh sé custaiméirí d’oibreoirí eile. [DEF 238 + INT 92]
408
Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, in aithris 1929 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur thug an Coimisiún dá aire gur cheart go gcuirfeadh neodracht líonra, a ráthaítear le Rialachán (AE) 2015/2120 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Samhain 2015 lena leagtar síos bearta maidir le rochtain oscailte ar an idirlíon agus lena leasaítear Treoir 2002/22/CE maidir le seirbhís uilíoch agus cearta úsáideoirí a bhaineann le líonraí agus seirbhísí cumarsáide leictreonaí agus Rialachán (AE) Uimh. 531/2012 maidir le fánaíocht a dhéanamh ar líonraí poiblí cumarsáide soghluaiste laistigh den Aontas (IO 2015 L 310, lch. 1), cosc ar an eintiteas cumaiscthe cleachtais aontaobhacha shriantacha a ghlacadh arb é is aidhm dóibh dul timpeall ar an ngealltanas, amhail athbheartú tosaíochta tráchta nó idirdhealú, nach ndéanann an t‑iarratasóir agóid ina choinne.
409
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór a mheas nár léirigh an t‑iarratasóir nár leor gealltanas OTT chun cáilíocht ghlactha leordhóthanach a ráthú do chustaiméirí teilifíse OTT, rud a fhágann gur féidir diúltú don tríú gearán.
410
Ar an gceathrú dul síos, maidir le héileamh an iarratasóra nár chuir gealltanas OTT agus gealltanas HbbTV cosc ar an eintiteas cumaiscthe mí-úsáid a bhaint as a sheasamh tríd an mbonn a bhaint d’fheidhmiúlachtaí teicniúla eile, is ceart a choinneáil i gcuimhne gur léir ó mhíreanna 348 agus 349 den bhreithiúnas seo, i gcomhthéacs a cheathrú saincheist dlí, nár éirigh leis an iarratasóir a léiriú nár chinn an Coimisiún go bhféadfadh an t‑eintiteas cumaiscthe an bonn a bhaint d’fheidhmiúlachtaí teicniúla eile, amhail ‘CI Plus’, ‘TVHD’, an treoir leictreonach maidir le cláir nó VOD, teilifís athdheise agus seirbhísí craolacháin ar an toirt, i.e. mar an gcéanna leo siúd a luann sé mar thaca leis an éileamh seo.
411
Go sonrach, ní léiríonn an t‑iarratasóir, ar an gcéad dul síos, conas a d’fhéadfadh an comhchruinniú difear a dhéanamh do na feidhmiúlachtaí sin, chomh maith leis na cúiseanna agus conas a bheadh sé de chumas ag an eintiteas cumaiscthe, agus thar aon rud eile an leas, na gnéithe sin a mheath le linn a chaibidlíochta le craoltóirí, ar an dara dul síos, conas, ag féachaint go háirithe do thábhacht na gcraoltóirí sin, a d’fhéadfadh bac suntasach a chur ar iomaíocht éifeachtach ar an margadh chun comharthaí teilifíse a fháil; agus ar an tríú dul síos, conas a bheadh meath dóchúil den sórt sin ar na feidhmiúlachtaí sin sonrach ó thaobh cumaisc de, agus mar thoradh air sin nár ghá gealltanas a fhorchur ina leith sin, rud a fhágann gur féidir diúltú don mhaíomh sin ag an iarratasóir.
412
Maidir le héileamh an iarratasóra, ar an gcúigiú dul síos, nár chuir an gealltanas maidir le táille ar sholáthar cosc ar an eintiteas cumaiscthe coinníollacha a dhéanamh seachas na ríchíosanna sin nach bhfuil chomh fabhrach céanna i leith craoltóirí, ba cheart a thabhairt faoi deara go n‑aontaíonn an t‑iarratasóir agus an t‑idiragraí nach raibh an chaibidlíocht idir craoltóirí agus ardáin teilifíse teoranta do na sruthanna ioncaim ó chraoltóirí chuig an eintiteas cumaiscthe, is é sin le rá, táillí ar sholáthar leictreachais, ach gur cumhdaíodh léi freisin íocaíochtaí a bhaineann le hábhar agus íocaíochtaí as cáilíocht theicniúil nó feidhmiúlachtaí agus seirbhísí breise, a rinne an t‑eintiteas cumaiscthe ar mhaithe le craoltóirí.
413
Mar sin féin, ní mór a chur in iúl, ar an gcéad dul síos, in aithris 1221 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur luaigh an Coimisiún go raibh na táillí ar sholáthar leictreachais nasctha go díreach le tarchur comharthaí teilifíse le cábla agus, dá bhrí sin, gur chosúil gurb iad an phríomhghné den sreabhadh íocaíochta iad a ndéanfadh cumhacht mhéadaithe margaidh an eintitis chumaiscthe ar an margadh chun comharthaí teilifíse a cheannach difear dóibh. Thairis sin, in aithris 1959 den chinneadh sin, mhínigh an Coimisiún, cé gur chuir an fhorbairt a rinneadh le déanaí ar sheirbhísí teilifíse breisluacha le méadú ar an sreabhadh ioncaim ó ardáin teilifíse go craoltóirí, go raibh táillí ar sholáthar leictreachais fós ina ngné airgeadais an‑ábhartha sa chaidreamh conarthach idir ardáin teilifíse saor go haer agus teilifíse cábla. Sonraigh an Coimisiún freisin gur tugadh eilimintí áirithe sa chomhad le fios gur dócha go mbeadh éifeacht an idirbhirt ar shruth ioncaim an eintitis comhchruinnithe teoranta do chraoltóirí (féach Roinn VIII.C.2.11.3.9(ii) den chinneadh atá faoi chonspóid), cé nach raibh aon rud sa chomhad a thabharfadh le fios go raibh an rud céanna fíor i gcás táillí ar sholáthar (féach freisin aithris 1261).
414
Dá bhrí sin, bhí an Coimisiún i dteideal, gan earráid fhollasach a dhéanamh, a chur san áireamh go bhféadfadh an gealltanas gan táillí ar sholáthar leictreachais a mhéadú fritháireamh a dhéanamh ar an riosca go laghdófaí raon feidhme agus cáilíocht na tairisceana teilifíse do chustaiméirí miondíola, mar thoradh ar dhul in olcas suntasach na gcoinníollacha conarthacha arna bhforchur ag an eintiteas cumaiscthe ar chraoltóirí saorchraolta.
415
Ina dhiaidh sin, ní mór a mheas go raibh údar leis an gCoimisiún cineál comhlántach an ghealltanais maidir le táille ar sholáthar leictreachais agus ghealltanas OTT a chur san áireamh, ar an bhforas go ndearna an chéad cheann idirghabháil dhíreach ar an gcaidreamh airgeadais idir an t‑eintiteas cumaiscthe agus na craoltóirí atá i gceist maidir le tairiscintí teilifíse traidisiúnta agus líneacha agus go raibh tionchar ag an dara ceann ar sholáthar seirbhísí breise.
416
Thairis sin, le linn na n‑imeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta, d’áitigh an Coimisiún, gan an t‑iarratasóir agóid a dhéanamh ina choinne, dá gcuirfeadh an t‑eintiteas cumaiscthe íocaíochtaí suntasacha seachas táillí ar sholáthar leictreachais leis, rud a bheadh ina imchéimniú so-aitheanta ar na gealltanais.
417
Ar deireadh, fiú ag glacadh leis go bhfuil feidhm ag a éileamh ar imchéimniú na ngealltanas maidir le teilifís le táille freisin, níor thug an t‑iarratasóir aon fhianaise ar aird freisin chun teacht salach ar dhearbhú an Choimisiúin, a mhéid a bhaineann le cainéil teilifíse le táille, go mbeadh aon iompar den chineál a thuairiscítear ann contrártha do ghealltanas OTT.
418
Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach bhfuil an t‑iarratasóir in ann a léiriú go ndearna an Coimisiún earráid fhollasach mheasúnaithe agus é ag glacadh le gealltanas OTT, leis an ngealltanas maidir le táille ar sholáthar leictreachais agus le gealltanas HbbTV, agus mar thoradh air sin ní mór diúltú don chéad ghearán sin.
419
Ar an dara dul síos, maidir le tíolacadh déanach an ghnóthais táille ar sholáthar leictreachais agus an neamhrialtacht nós imeachta a d’eascródh, dá bhrí sin, as a ghlacadh ag an gCoimisiún, ba cheart a thabhairt faoi deara gur léir ó Airteagal 19(2) de Rialachán Uimh. 802/2004, dá dtagraíonn an t‑iarratasóir, nach mór na gealltanais arna moladh ag na gnóthais lena mbaineann i gcomhréir le hAirteagal 8(2) de Rialachán Uimh. 139/2004 a chur in iúl don Choimisiún laistigh de 65 lá oibre ón dáta a tionscnaíodh an nós imeachta. I gcás ina gcuirfear síneadh leis an teorainn ama chun cinneadh a ghlacadh de bhun Airteagal 8(2) de Rialachán Uimh. 139/2004, cuirfear an líon céanna laethanta oibre leis an tréimhse 65 lá oibre go huathoibríoch.
420
Thairis sin, is léir ó mhír 94 den Fhógra um Leigheasanna, i gcás ina leasóidh na páirtithe na gealltanais atá beartaithe tar éis an sprioc-ama de 65 lá oibre, nach nglacfaidh an Coimisiún leis na gealltanais mhodhnaithe sin ach amháin más féidir leis a shuí go soiléir – ar bhonn a mheasúnaithe ar an bhfaisnéis a fuarthas cheana le linn an imscrúdaithe, go háirithe torthaí an chomhairliúcháin roimhe sin le rannpháirtithe sa mhargadh agus gan dul i muinín comhairliúchán breise den chineál céanna – go gcuirfear leis na gealltanais sin deireadh iomlán leis na hábhair imní maidir le hiomaíocht a luaithe a chuirfear chun feidhme iad, trí aon débhríocht a bhaint, agus ar choinníoll go mbeidh dóthain ama aige anailís chuí a dhéanamh agus dul i gcomhairle leis na Ballstáit go hiomchuí. Thairis sin, is léir ó fhonóta 107 a ghabhann leis an bhfógra sin, a bhaineann le mír 94 de, go nglactar leis de ghnáth, trí dhul i gcomhairle leis na Ballstáit, go bhfuil an Coimisiún in ann dréachtchinneadh críochnaitheach a sheoladh chuig na cistí sin, lena n‑áirítear measúnú ar na gealltanais leasaithe, deich lá oibre ar a laghad roimh chruinniú an Choiste Chomhairligh leis na Ballstáit.
421
Ar deireadh, ba cheart a thabhairt faoi deara gur cinneadh leis an gcásdlí go raibh an dá choinníoll sin carnach agus gur soiléiríodh iad, sa mhéid is go bhféadfaidh an Coimisiún gealltanais arna gcur isteach go déanach ag na páirtithe i gcomhchruinniú ar tugadh fógra ina leith a chur san áireamh, ar an gcéad dul síos, más rud é go réitítear go soiléir agus gan gá le tuilleadh imscrúdaithe na fadhbanna iomaíochta a sainaithníodh roimhe sin agus, ar an dara dul síos, an bhfuil dóthain ama ann chun dul i gcomhairle leis na Ballstáit maidir leis na gealltanais sin (féach breithiúnas an 6 Iúil 2010, Ryanair v an Coimisiún, T‑342/07, EU:T:2010:280, mír 455 agus an cásdlí dá dtagraítear).
422
Sa chás seo, ní mór a chur in iúl go gcomhlíontar an dá choinníoll sin.
423
Maidir leis an gcéad choinníoll, ar an gcéad dul síos, is léir ó mhíreanna 399 go 419 den bhreithiúnas seo gur diúltaíodh d’argóintí an iarratasóra inar líomhnaíodh nár leor an gealltanas maidir leis an táille ionchuir. Dá réir sin, ní mór a mheas nár léirigh an t‑iarratasóir nach bhféadfadh an Coimisiún a shuíomh go soiléir – ar bhonn a mheasúnaithe ar an bhfaisnéis a fuarthas cheana féin le linn an imscrúdaithe, go háirithe torthaí an chomhairliúcháin le rannpháirtithe sa mhargadh roimhe seo – go réiteodh an gealltanas maidir le táille ar sholáthar leictreachais, a luaithe a chuirfí chun feidhme é, go soiléir agus gan aon ghá le himscrúdú breise a dhéanamh ar na fadhbanna iomaíochta a sainaithníodh roimhe seo.
424
Ar an dara dul síos, maidir leis an dara coinníoll, ba cheart a thabhairt faoi deara gur léir ó aithrisí 25 agus 26 den chinneadh atá faoi chonspóid gur thíolaic an páirtí a thug fógra faoin idirbheart dréachtghealltanais athbhreithnithe an 11 Meitheamh 2019 agus gur phléigh an Coiste Comhairleach an dréachtchinneadh agus gur eisigh sé tuairim fhabhrach an 28 Meitheamh. Dá bhrí sin, sa chás seo, bhí an Coimisiún in ann dréachtchinneadh críochnaitheach a sheoladh chuig na Ballstáit lena n‑áirítear measúnú ar na gealltanais leasaithe 10 lá oibre ar a laghad roimh chruinniú an Choiste Chomhairligh, nach gcuireann an t‑iarratasóir ina choinne agus, dá bhrí sin, gur tugadh dóthain ama dó dul i gcomhairle leis na Ballstáit maidir leis an ngealltanas táille ionchuir.
425
Leanann sé ón méid sin roimhe seo go raibh an Coimisiún i dteideal an gealltanas maidir le táille ar sholáthar a chur san áireamh in ainneoin gur cuireadh isteach go déanach é, agus mar thoradh air sin nach mór diúltú do ghearán an iarratasóra ina líomhnaítear neamhrialtacht nós imeachta, mar aon leis an dara cuid den saincheist dlí seo.
426
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór diúltú don chúigiú saincheist dlí.
[omissis]
Ar na forais sin, dearbhaíonn agus rialaíonn
AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra Méadaithe)
mar seo a leanas:
1.
Díbhtear an chaingean
2.
Ordaítear do Tele Columbus AG na costais a íoc.
van der Woude
da Silva Passos
Reine
Truchot
Sampol Pucurull
Arna thabhairt i gcúirt oscailte i Lucsamburg, an 13 Samhain 2024.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Ghearmáinis.
(
1
)	Níl le fáil anseo ach na míreanna den bhreithiúnas seo a mheasann an Chúirt gur cuí iad a fhoilsiú.