ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (αναιρετικό τμήμα)
της 18ης Ιουνίου 2009
Υπόθεση T-572/08 P
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
κατά
Amadou Traore
«Αίτηση αναιρέσεως – Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Πρόσληψη – Προκήρυξη κενής θέσεως – Διορισμός στη θέση του προϊσταμένου επιχειρήσεων της αντιπροσωπείας της Επιτροπής στην Τανζανία – Καθορισμός του βαθμού της προς πλήρωση θέσεως – Αρχή του διαχωρισμού μεταξύ του βαθμού και των καθηκόντων»
Αντικείμενο:      Αναίρεση ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου
2008, F-90/07, Traore κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή).
Απόφαση: Η απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 13ης Νοεμβρίου 2008, F-90/07, Traore κατά Επιτροπής
αναιρείται, στο μέτρο που ακυρώνει την απόφαση του Διευθυντή πόρων του Γραφείου Συνεργασίας EuropeAid της Επιτροπής της 12ης
Δεκεμβρίου 2006, με την οποία απορρίφθηκε η υποψηφιότητα του Amadou Traore για τη θέση του προϊσταμένου επιχειρήσεων της αντιπροσωπείας
της Επιτροπής στην Τανζανία, και την απόφαση διορισμού του S. στην εν λόγω θέση. Η προσφυγή που άσκησε ο A. Traore ενώπιον
του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-90/07 απορρίπτεται. Ο Α. Traore και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
φέρουν τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν τόσο πρωτοδίκως όσο και κατ’ αναίρεση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο
της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ελεγκτικό Συνέδριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, παρεμβαίνοντα υπέρ της Επιτροπής, φέρουν τα δικαστικά
έξοδά τους.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Οργάνωση των υπηρεσιών – Καθορισμός του βαθμού της προς πλήρωση θέσεως – Προϊστάμενος επιχειρήσεων αντιπροσωπείας
της Επιτροπής
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 5)
2.      Υπάλληλοι – Οργάνωση των υπηρεσιών – Καθορισμός του βαθμού της προς πλήρωση θέσεως – Υποχρέωση καθορισμού του συγκεκριμένου
βαθμού στην προκήρυξη κενής θέσεως – Δεν υφίσταται
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 5 § 4, 7 § 1, και 29· παράρτημα I)
1.      Ακόμη και αν ο βαθμός μιας προς πλήρωση θέσεως πρέπει να αποφασισθεί λαμβανομένης υπόψη της σοβαρότητας των καθηκόντων που
ανατίθενται στον κάτοχο της επίμαχης θέσεως και αποκλειστικώς βάσει των συμφερόντων της υπηρεσίας, η δημοσίευση της προκηρύξεως
κενής θέσεως που αφορά τέσσερις διαφορετικούς βαθμούς και συγκεκριμένα τους βαθμούς A* 9 (νυν AD 9) έως A* 12 (νυν AD 12),
για την πλήρωση της θέσεως του προϊσταμένου επιχειρήσεων αντιπροσωπείας της Επιτροπής είναι νόμιμη καθόσον, αφενός, το εφαρμοστέο
νομικό πλαίσιο δεν επιβάλλει καμία υποχρέωση στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή να καθορίζει, κατά τη δημοσίευση μιας προκηρύξεως
κενής θέσεως, τον ακριβή βαθμό της προς πλήρωση θέσεως εντός του εν λόγω πλαισίου, διότι η εν λόγω αρχή, κατά την άσκηση της
εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, δικαιούται να κρίνει ότι είναι προς το συμφέρον της υπηρεσίας να καθορισθεί ο βαθμός της
θέσεως βάσει ενός πλαισίου βαθμών, ιδίως προκειμένου να διευρυνθεί ο αριθμός των επιλέξιμων υποψηφίων, και, αφετέρου, η αναφορά
των επίμαχων τεσσάρων βαθμών στην προκήρυξη κενής θέσεως δεν θίγει την αντικειμενικότητα της διαδικασίας.
(βλ. σκέψεις 38 και 41)
Παραπομπή: ΠΕΚ, 8 Ιουλίου 2008, T‑56/07 P, Επιτροπή κατά Οικονομίδη, δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 82 έως
86
2.      Το άρθρο 29 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), ενώ απαριθμεί
τρεις εναλλακτικούς τρόπους πληρώσεως κενής θέσεως ενός θεσμικού οργάνου, ήτοι τη μετάθεση, τον διορισμό σύμφωνα με τη διαδικασία
του άρθρου 45α του ΚΥΚ ή την προαγωγή, δεν ορίζει τίποτε σχετικά με τον καθορισμό του βαθμού της προς πλήρωση θέσεως στην
προκήρυξη κενής θέσεως. Κατά συνέπεια, από τη διάταξη αυτή δεν μπορεί να συναχθεί ότι απαγορεύεται ο καθορισμός, στην προκήρυξη
κενής θέσεως, του βαθμού της προς πλήρωση θέσεως βάσει ενός πλαισίου βαθμών.
Ομοίως, το άρθρο 7, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, το οποίο επιβάλλει στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή την υποχρέωση να προβαίνει
σε διορισμούς «προς το συμφέρον και μόνον της υπηρεσίας», δεν προβλέπει καμία υποχρέωσή της να καθορίζει στην προκήρυξη κενής
θέσεως τον ακριβή βαθμό της προς πλήρωση θέσεως.
Εξάλλου, ο ΚΥΚ δεν προβλέπει σαφή αντιστοιχία μεταξύ συγκεκριμένων καθηκόντων και συγκεκριμένου βαθμού. Συγκεκριμένα, το παράρτημα
I του ΚΥΚ, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 5, παράγραφος 4, του ΚΥΚ, προβλέπει, για κάθε είδος θέσεως, το οποίο απαριθμείται
ενδεικτικώς, διάφορους βαθμούς αντιστοιχούντες στην επίμαχη θέση.
Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι ο βαθμός της προς πλήρωση θέσεως πρέπει να αποφασισθεί λαμβανομένων υπόψη της σοβαρότητας των
καθηκόντων που ανατίθενται στον κάτοχο της επίμαχης θέσεως και αποκλειστικώς βάσει των συμφερόντων της υπηρεσίας δεν συνεπάγεται,
εντούτοις, ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή οφείλει να καθορίζει στην προκήρυξη κενής θέσεως τον ακριβή βαθμό της προς
πλήρωση θέσεως.
(βλ. σκέψεις 59 έως 62)
Παραπομπή: Επιτροπή κατά Οικονομίδη, προπαρατεθείσα, σκέψη 80