Υπόθεση C‑317/14
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
κατά
Βασιλείου του Βελγίου
«Παράβαση κράτους μέλους — Άρθρο 45 ΣΛΕΕ — Κανονισμός (ΕΕ) 492/2011 — Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων — Πρόσβαση στην απασχόληση — Τοπική δημόσια υπηρεσία — Γλωσσικές γνώσεις — Τρόπος αποδείξεως»
Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα)
της 5ης Φεβρουαρίου 2015
1.        Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων — Εργαζόμενοι — Πρόσβαση στην απασχόληση — Τοπική δημόσια υπηρεσία — Απαίτηση γλωσσικών γνώσεων — Εθνική ρύθμιση που απαιτεί την απόδειξη τέτοιων γνώσεων μέσω πιστοποιητικού χορηγούμενου αποκλειστικώς από έναν μόνο επίσημο οργανισμό του κράτους μέλους κατόπιν εξετάσεως την οποία διοργανώνει ο οργανισμός αυτός επί του εδάφους του ίδιου κράτους μέλους — Δυσανάλογος χαρακτήρας της εν λόγω ρυθμίσεως — Παράβαση
(Άρθρο 45 ΣΛΕΕ· κανονισμός 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου)
2.        Κράτη μέλη — Υποχρεώσεις — Παράβαση — Δικαιολογητικός λόγος αντλούμενος από την εσωτερική έννομη τάξη — Δεν επιτρέπεται
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
3.        Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο — Κατάσταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη — Κατάσταση κατά την εκπνοή της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
1.        Κράτος μέλος, επιβάλλοντας στους υποψηφίους για θέσεις σε τοπικές υπηρεσίες ορισμένων γλωσσικών περιφερειών, από διπλώματα ή πιστοποιητικά των οποίων δεν προκύπτει ότι ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους στην οικεία γλώσσα, να αποδεικνύουν τις γλωσσικές τους γνώσεις μέσω ενός μόνον είδους πιστοποιητικού, χορηγούμενου αποκλειστικώς από έναν μόνο επίσημο οργανισμό κράτους μέλους κατόπιν εξετάσεως την οποία διοργανώνει ο οργανισμός αυτός επί του εδάφους του ίδιου κράτους μέλους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 45 ΣΛΕΕ και τον κανονισμό 492/2011, που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης.
Συγκεκριμένα, μια τέτοια απαίτηση είναι, όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, δυσανάλογη σε σχέση με τον σκοπό αξιολογήσεως των γλωσσικών γνώσεων των εν λόγω υποψηφίων. Αφενός, η απαίτηση αυτή αποκλείει κάθε συνεκτίμηση του βαθμού γνώσεων οι οποίες μπορούν να τεκμαίρονται για τον κάτοχο διπλώματος αποκτηθέντος σε άλλο κράτος μέλος, λαμβανομένης υπόψη της φύσεως και της διάρκειας των σπουδών που πιστοποιεί. Αφετέρου, αυτή η εθνική ρύθμιση επιβάλλει στους ενδιαφερόμενους οι οποίοι κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη, ήτοι, κατά πλειονότητα στους υπηκόους των κρατών αυτών, να μεταβούν στο εθνικό έδαφος με τον σκοπό και μόνον να υποβάλουν σε αξιολόγηση τις γνώσεις τους στο πλαίσιο εξετάσεως που είναι αναγκαία για τη χορήγηση του απαιτούμενου για την κατάθεση της υποψηφιότητάς τους πιστοποιητικού. Οι πρόσθετες δαπάνες τις οποίες συνεπάγεται η απαίτηση αυτή δύνανται να καθιστούν δυσχερέστερη την πρόσβαση στις επίμαχες θέσεις εργασίας.
(βλ. σκέψεις 28, 29, 31, 35, διατακτ. 1)
2.        Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 33)
3.        Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 34)