62020TJ0194_RES
Υπόθεση T‑194/20
JF
κατά
EUCAP Somalia
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο πενταμελές τμήμα) της 13ης Ιουλίου 2022
«Ρήτρα διαιτησίας – Διεθνής συμβασιούχος υπάλληλος της EUCAP Somalia – Αποστολή εμπίπτουσα στην εξωτερική πολιτική και στην πολιτική ασφαλείας – Μη ανανέωση σύμβασης εργασίας μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση – Δικαίωμα ακροάσεως – Ίση μεταχείριση – Απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας – Μεταβατική περίοδος που ορίζεται στη συμφωνία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση – Προσφυγή ακυρώσεως – Αγωγή αποζημιώσεως – Πράξεις που συνδέονται αναπόσπαστα με τη σύμβαση – Απαράδεκτο»
Προσφυγή ακυρώσεως – Πράξεις δεκτικές προσφυγής – Έννοια – Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα – Πράξεις που αφορούν τη μη ανανέωση σύμβασης εργασίας διεθνούς συμβασιούχου υπαλλήλου αποστολής εμπίπτουσας στην κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση – Δεν αποτελούν τέτοιες πράξεις – Πράξεις οι οποίες δεν παράγουν τέτοια αποτελέσματα εκτός της συμβατικής σχέσης που συνδέει τα μέρη και οι οποίες δεν συνεπάγονται την άσκηση προνομιών δημόσιας εξουσίας που απονέμονται στη συμβαλλόμενη αρχή – Απαράδεκτο
[Άρθρο 50, παράγραφος 3, ΣΕΕ· άρθρο 263 ΣΛΕΕ· απόφαση 2012/389/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1942, άρθρο 7, παράγραφος 4]
(βλ. σκέψεις 27, 29, 40, 41)
Αγωγή αποζημιώσεως – Αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης – Όρια – Φύση της προβαλλόμενης ευθύνης – Έλεγχος εκ μέρους του δικαστή – Αίτημα σχετικό με την εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης για τις ενέργειες αποστολής εμπίπτουσας στην εξωτερική πολιτική και στην πολιτική ασφαλείας στο πλαίσιο σύμβασης εργασίας – Απαράδεκτο
[Άρθρο 268 ΣΛΕΕ· απόφαση του Συμβουλίου 2012/389/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1942]
(βλ. σκέψεις 42-47)
Ένδικη διαδικασία – Άσκηση αγωγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου βάσει ρήτρας διαιτησίας – Πράξεις που αφορούν τη μη ανανέωση σύμβασης εργασίας διεθνούς συμβασιούχου υπαλλήλου αποστολής εμπίπτουσας στην κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση – Αγωγή αποζημίωσης λόγω συμβατικής ευθύνης – Καθορισμός του εφαρμοστέου δικαίου – Σύμβαση εργασίας μη προσδιορίζουσα το εφαρμοστέο δίκαιο – Εξέταση της αγωγής αποκλειστικά βάσει της επίμαχης σύμβασης και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και υπό το πρίσμα των γενικών αρχών του δικαίου – Παραδεκτό
[Άρθρο 50 ΣΕΕ· άρθρα 272 και 340, εδ. 1, ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· κανονισμός 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου· απόφαση 2012/389/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1942]
(βλ. σκέψεις 51-59)
Ένδικη διαδικασία – Άσκηση αγωγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου βάσει ρήτρας διαιτησίας – Περιεχόμενο – Δικαστικός έλεγχος πράξεων που αφορούν τη μη ανανέωση συμβάσεως εργασίας διεθνούς συμβασιούχου υπαλλήλου αποστολής εμπίπτουσας στην κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση – Αρμοδιότητα εξέτασης λόγων αντλούμενων από την παραβίαση αρχών που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης – Παραδεκτό – Σεβασμός του δικαιώματος αποτελεσματικής ένδικης προστασίας
[Άρθρο 272 ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρα 20, 21, 41, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ· απόφαση 2012/389/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1942]
(βλ. σκέψεις 69-71)
Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας – Μη στρατιωτικές αποστολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Προσωπικό – Διεθνές πολιτικό προσωπικό – Πράξεις που αφορούν τη μη ανανέωση σύμβασης εργασίας διεθνούς συμβασιούχου υπαλλήλου μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση – Έκδοση των επίμαχων πράξεων χωρίς προηγούμενη ακρόαση του ενδιαφερομένου – Προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως – Δεν υφίσταται
[Άρθρο 50 ΣΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ· απόφαση 2012/389/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1942, άρθρο 7, παράγραφος 4]
(βλ. σκέψεις 76-96)
Πράξεις των οργάνων – Αιτιολογία – Υποχρέωση – Περιεχόμενο – Πράξεις που εκδόθηκαν εντός συμβατικού πλαισίου – Αντικατάσταση της αρχικής αιτιολογίας με εντελώς νέα αιτιολογία στο στάδιο της ένδικης διαδικασίας – Απαράδεκτο
[Άρθρο 296 ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ]
(βλ. σκέψεις 102, 103)
Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας – Μη στρατιωτικές αποστολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Προσωπικό – Διεθνές πολιτικό προσωπικό – Μη ανανέωση σύμβασης εργασίας διεθνούς συμβασιούχου υπαλλήλου, υπηκόου του Ηνωμένου Βασιλείου μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση – Υπάλληλοι υπήκοοι κράτους μέλους το οποίο κίνησε διαδικασία αποχώρησης από την Ένωση και υπάλληλοι υπήκοοι άλλου κράτους μέλους οι οποίοι δεν βρίσκονται σε συγκρίσιμη κατάσταση – Διάκριση λόγω ιθαγένειας – Δεν υφίσταται
[Άρθρο 50 ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 21· απόφαση 2012/389/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1942, άρθρο 7, παράγραφος 3]
(βλ. σκέψεις 115-119)
Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας – Μη στρατιωτικές αποστολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Προσωπικό – Διεθνές πολιτικό προσωπικό – Πράξεις που αφορούν τη μη ανανέωση σύμβασης εργασίας διεθνούς συμβασιούχου υπαλλήλου μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση – Έναρξη ισχύος των ουσιαστικών διατάξεων της συμφωνίας για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας («Ευρατόμ») μετά την έκδοση των επίμαχων πράξεων – Δυνατότητα επίκλησης των εν λόγω διατάξεων – Δεν υφίσταται
[Άρθρο 50 ΣΕΕ· Άρθρο 272 ΣΛΕΕ· Συμφωνία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρατόμ, άρθρο 127, παράγραφοι 2 και 6 και άρθρο 129, παράγραφος 7· Απόφαση 2012/389/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1942]
(βλ. σκέψεις 131-137)
Σύνοψη
Ο προσφεύγων-ενάγων [στο εξής: προσφεύγων] JF, υπήκοος Ηνωμένου Βασιλείου, υπέγραψε με την EUCAP Somalia, αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση των ικανοτήτων της Σομαλίας στον τομέα της θαλάσσιας ασφαλείας (
1
), πολλές διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ως διεθνής συμβασιούχος υπάλληλος.
Στην τελευταία σύμβαση εργασίας του προσφεύγοντος, η οποία έληγε στις 31 Ιανουαρίου 2020, υπήρχε η πρόβλεψη ότι αυτή μπορούσε να λυθεί πριν από τη λήξη της, αν το Ηνωμένο Βασίλειο έπαυε να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με σημείωμα της 18ης Ιανουαρίου 2020, ο αρχηγός αποστολής της EUCAP Somalia ενημέρωσε τους διεθνείς συμβασιούχους υπαλλήλους της εν λόγω αποστολής που ήταν υπήκοοι του Ηνωμένου Βασιλείου, μεταξύ των οποίων και τον προσφεύγοντα, ότι, λόγω της πιθανής αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση στις 31 Ιανουαρίου 2020, οι συμβάσεις εργασίας τους θα έληγαν κατά την ημερομηνία αυτή. Εν συνεχεία, με επιστολή της 29ης Ιανουαρίου 2020, επιβεβαίωσε στον JF ότι η σύμβασή του δεν επρόκειτο να ανανεωθεί πέραν της λήξης της και ότι θα έληγε στις 31 Ιανουαρίου 2020 λόγω της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση.
Με την προσφυγή του, ο JF ζήτησε, κυρίως, βάσει των άρθρων 263 και 268 ΣΛΕΕ, να ακυρωθούν το σημείωμα της 18ης Ιανουαρίου 2020 και η επιστολή της 29ης Ιανουαρίου 2020 (στο εξής, από κοινού: επίδικες πράξεις) και να αποκατασταθεί η ζημία που υπέστη με τις πράξεις αυτές λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης της EUCAP Somalia, και, επικουρικώς, βάσει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, να κηρυχθούν παράνομες οι επίδικες πράξεις και να αποκατασταθεί επίσης η ίδια ζημία λόγω συμβατικής ευθύνης της εν λόγω αποστολής.
Με απόφαση πενταμελούς τμήματος, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή που άσκησε ο JF στο σύνολό της. Με την ευκαιρία αυτή εξειδικεύει τη νομολογία του αποφαινόμενο ιδίως επί του παραδεκτού και της φύσεως της προσφυγής, καθώς και επί της δυνατότητας, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να μην προσδιοριστεί το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο για την επίλυση διαφοράς εκ συμβάσεως. Εξετάζει επίσης τους λόγους που αντλούνται από παραβιάσεις του δικαίου της Ένωσης στο πλαίσιο τέτοιας συμβατικής διαφοράς και παρέχει διευκρινίσεις ως προς την εφαρμογή, εν προκειμένω, της αρχής της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Όσον αφορά το παραδεκτό της προσφυγής, πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει ως απαράδεκτο το στηριζόμενο στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ αίτημα ακυρώσεως των επίδικων πράξεων. Συναφώς, παρατηρεί, μεταξύ άλλων, ότι οι όροι απασχόλησης, καθώς και τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του διεθνούς προσωπικού της EUCAP Somalia καθορίζονται με σύμβαση, οπότε η εργασιακή σχέση μεταξύ του προσφεύγοντος και της EUCAP Somalia ήταν συμβατικής φύσης. Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ακόμη ότι, με τις επίδικες πράξεις, ο αρχηγός αποστολής της EUCAP Somalia επιβεβαίωσε στον προσφεύγοντα την προβλεπόμενη στη σύμβασή του ημερομηνία λήξης, μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση η οποία αποτελούσε συμβατική αιτία λήξης της σύμβασης. Εξ αυτού το Γενικό Δικαστήριο συνάγει ότι οι επίμαχες πράξεις δεν αποσκοπούν στην παραγωγή δεσμευτικών έννομων αποτελεσμάτων εκτός των ορίων της συμβατικής σχέσης μεταξύ του προσφεύγοντος και της EUCAP Somalia τα οποία θα συνεπάγονταν την εκ μέρους της τελευταίας άσκηση προνομιών δημόσιας εξουσίας. Επομένως, οι επίμαχες πράξεις είναι συμβατικής φύσης και η ακύρωσή τους δεν μπορεί να ζητηθεί βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει ως απαράδεκτο το στηριζόμενο στο άρθρο 268 ΣΛΕΕ αίτημα αποζημίωσης λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης της Ένωσης για τις ενέργειες της EUCAP Somalia. Ένα πραγματικό συμβατικό πλαίσιο περιβάλλει το αίτημα αυτό, οπότε εμπίπτει στη συμβατική ευθύνη της Ένωσης.
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι παραδεκτή η αγωγή καθόσον στηρίζεται, επικουρικώς, στο άρθρο 272 ΣΛΕΕ. Διευκρινίζει ότι, προς στήριξη των αιτημάτων του δυνάμει της εν λόγω διάταξης, ο προσφεύγων επικαλείται κανόνες τους οποίους η διοίκηση της Ένωσης οφείλει να τηρεί σε συμβατικό πλαίσιο, εφόσον προβάλλει λόγους που αφορούν, μεταξύ άλλων, προσβολή του δικαιώματος ακρόασης και παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχείρισης και της απαγόρευσης των διακρίσεων (
2
), καθώς και λόγο αντλούμενο από παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης η οποία συνιστά γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων δεν μπορεί να εμποδίζεται να επικαλεστεί παραβίαση των αρχών αυτών προς στήριξη των αιτημάτων του, για τον λόγο ότι δεν μπορεί βασίμως να επικαλεστεί παρά μόνο μη εκτέλεση ρητρών της σύμβασής του ή παραβίαση του εφαρμοστέου σε αυτή δικαίου, διότι αλλιώς θα παραβιαζόταν η αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας (
3
).
Όσον αφορά το εφαρμοστέο δίκαιο, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει την αρχή κατά την οποία η συμβατική ευθύνη της Ένωσης διέπεται από το δίκαιο που εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη σύμβαση (
4
). Εντούτοις, κρίνει ότι δεν είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί το εθνικό δίκαιο που εφαρμόζεται στην υπό κρίση διαφορά, η οποία μπορεί να επιλυθεί βάσει της επίμαχης σύμβασης, των τυποποιημένων επιχειρησιακών διαδικασιών της EUCAP Somalia στις οποίες αυτή παραπέμπει, καθώς και του Χάρτη και των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί, ιδίως, ότι προς στήριξη των επικουρικών αιτημάτων του, τα οποία στηρίζονται στο άρθρο 272 ΣΛΕΕ, ο προσφεύγων προβάλλει αποκλειστικώς λόγους που αντλούνται από παραβιάσεις του δικαίου της Ένωσης, ειδικότερα δε των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης και του Χάρτη. Επιπλέον, δεν προκύπτει ότι για την επίλυση της διαφοράς είναι αναγκαία η εφαρμογή εθνικών διατάξεων αναγκαστικού δικαίου.
Ως προς την ουσία της υπόθεσης, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει, πρώτον, όσον αφορά την προσβολή του δικαιώματος ακρόασης, ότι ούτε από τις ρήτρες της επίμαχης σύμβασης ούτε από τις τυποποιημένες επιχειρησιακές διαδικασίες της EUCAP Somalia, στις οποίες παραπέμπει η σύμβαση αυτή, προκύπτει ότι ο αρχηγός αποστολής της EUCAP Somalia ήταν υποχρεωμένος να ακούσει τον JF πριν εκδώσει το σημείωμα της 18ης Ιανουαρίου 2020. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι η επιλογή της EUCAP Somalia να μην κάνει χρήση της δυνατότητας ανανέωσης της σύμβασης του προσφεύγοντος, όπως αυτή προκύπτει από τις επίδικες πράξεις, δεν αποτελούσε μέτρο ληφθέν εις βάρος του το οποίο τον έθιγε δυσμενώς κατά την έννοια του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του Χάρτη. Επομένως, ούτε το δικαίωμα ακρόασης, όπως κατοχυρώνεται στη διάταξη αυτή, επέβαλλε στην EUCAP Somalia την υποχρέωση να ακούσει τον προσφεύγοντα πριν από τη σύνταξη του σημειώματος της 18ης Ιανουαρίου 2020. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αγωγής συμβατικής φύσεως, ότι ακόμη και αν υποτεθεί ότι ο προσφεύγων είχε δικαίωμα σε προηγούμενη ακρόαση πριν από τη σύνταξη του εν λόγω σημειώματος, η διαδικασία δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε διαφορετικό αποτέλεσμα, αν ο προσφεύγων είχε ασκήσει το δικαίωμά του.
Δεύτερον, όσον αφορά την προβαλλόμενη διάκριση λόγω ιθαγένειας, το Γενικό Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι ο προσφεύγων, ως υπήκοος κράτους μέλους που κίνησε τη διαδικασία αποχώρησης από την Ένωση, δεν βρισκόταν αντικειμενικά σε κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη των διεθνών συμβασιούχων υπαλλήλων που ήταν υπήκοοι άλλου κράτους μέλους στο πλαίσιο της EUCAP Somalia, οπότε ο αρχηγός της αποστολής αυτής μπορούσε να αποφασίσει να μην ανανεώσει τη σύμβαση εργασίας του μετά την 31η Ιανουαρίου 2020, χωρίς αυτό να συνιστά δυσμενή διάκριση λόγω ιθαγένειας.
Τρίτον, τέλος, όσον αφορά την προβαλλόμενη παράβαση, με τις επίδικες πράξεις, της συμφωνίας αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ΕΥΡΑΤΟΜ (
5
), το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί, στο πλαίσιο αγωγής συμβατικής φύσεως, ότι οι διατάξεις της συμφωνίας αυτής, οι οποίες είναι κρίσιμες στην επίμαχη υπόθεση, διέπουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το δίκαιο της Ένωσης εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τη μεταβατική περίοδο και, ως εκ τούτου, συνιστούν ουσιαστικούς κανόνες. Δεδομένου ότι οι κανόνες αυτοί δεν έχουν εφαρμογή σε έννομες καταστάσεις οι οποίες δημιουργήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας αποχώρησης και δεδομένου ότι οι επίδικες πράξεις είναι προγενέστερες της συγκεκριμένης ημερομηνίας, η προβαλλόμενη παράβαση δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
(
1
)	Η EUCAP Somalia ιδρύθηκε με την απόφαση 2012/389/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 2012, σχετικά με την αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την οικοδόμηση ικανοτήτων στην Σομαλία (EUCAP Somalia) (ΕΕ 2012, L 187, σ. 40), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1942 του Συμβουλίου, της 10ης Δεκεμβρίου 2018 (ΕΕ 2018, L 314, σ. 56).
(
2
)	Τα οποία κατοχυρώνονται αντιστοίχως στο άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και στα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).
(
3
)	Κατά την έννοια της απόφασης της 16ης Ιουλίου 2020, ADR Center κατά Επιτροπής (C‑584/17 P, EU:C:2020:576, σκέψεις 85 έως 89).
(
4
)	Άρθρο 340, πρώτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.
(
5
)	Συμφωνία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (ΕΕ 2020, L 29, σ. 7), η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου 2020.