61985CJ0103_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 103/85,
Stahlwerke Peine-Salzgitter ΑG, με έδρα το Salzgitter, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Κολωνίας Deringer, Tessin, Hermann και Sedemund, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Jacques Loesch, 8, rue Zithe,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Rolf Waegenbauer, νομικό της σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο άρνηση της Επιτροπής να προβεί σε προσαρμογή των ποσοστώσεων της προσφεύγουσας, σε ό,τι αφορά τις ποσοστώσεις παραδόσεως των προϊόντων της κατηγορίας ΙΙΙ (μορφοχάλυβες), σύμφωνα με το άρθρο 14 της αποφάσεως 234/84/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 31ης Ιανουαρίου 1984, για παράταση του συστήματος επιτήρησης και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα των επιχειρήσεων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 29, σ. 1),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
συγκείμενο από τους O. Due, πρόεδρο τμήματος, K. Bahlmann και T. F. O' Higgins, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: J. Mischo
γραμματέας: H. A. Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 7ης Οκτωβρίου 1987,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 17ης Νοεμβρίου 1987,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Απριλίου 1985, η Stahlwerke Peine-Salzgitter AG (στο εξής: Stahlwerke Peine-Salzgitter ΑG) άσκησε, δυνάμει του άρθρου 35 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, προσφυγή με την οποία ζητεί ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε σιωπηρώς να προβεί σε προσαρμογή των ποσοστώσεων παραδόσεως της προσφεύγουσας για τα προϊόντα της κατηγορίας ΙΙΙ (μορφοχάλυβες), για το πρώτο τρίμηνο του 1985, δυνάμει του άρθρου 14 της γενικής αποφάσεως 234/84 της Επιτροπής, της 31ης Ιανουαρίου 1984, για παράταση του συστήματος επιτήρησης και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα των επιχειρήσεων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 29, σ. 1).
2 Με έγγραφο της 15ης Ιανουαρίου 1985 η προσφεύγουσα ζήτησε από την Επιτροπή να προβεί στην προαναφερθείσα προσαρμογή. Επειδή η Επιτροπή δεν έλαβε απόφαση επί της αιτήσεως αυτής εντός της προθεσμίας των δύο μηνών που προβλέπει το άρθρο 35 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, η προσφεύγουσα άσκησε την παρούσα προσφυγή. Με ρητή ατομική απόφαση της 11ης Ιουνίου 1985, η οποία εκδόθηκε κατά τη διάρκεια της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας, η Επιτροπή αποφάσισε να μην προβεί σε προσαρμογή των ποσοστώσεων, δυνάμει του προαναφερθέντος άρθρου 14, σε ό,τι αφορά την προσφεύγουσα, για το πρώτο και δεύτερο τρίμηνο του 1985. Με το υπόμνημα απαντήσεώς της η προσφεύγουσα επεξέτεινε την προσφυγή της και στη ρητή απόφαση της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1985, και ζήτησε ακύρωση της εν λόγω αποφάσεως καθόσον απορρίπτει το αίτημα της προσφεύγουσας για προσαρμογή των ποσοστώσεων δυνάμει του άρθρου 14 σε ό,τι αφορά τα προϊόντα της κατηγορίας ΙΙΙ και για το πρώτο τρίμηνο του 1985.
3 Δυνάμει του συστήματος επιτηρήσεως και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα των επιχειρήσεων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα, η Επιτροπή καθορίζει ανά τρίμηνο τις ποσοστώσεις παραγωγής και το μέρος των ποσοστώσεων αυτών που μπορεί να παραδοθεί εντός της κοινής αγοράς (ποσοστώσεις παραδόσεων), βάσει παραγωγών και ποσοτήτων αναφοράς που καθορίστηκαν κατά τη θέσπιση του συστήματος και μετά από εφαρμογή, επί των εν λόγω παραγωγών και ποσοτήτων αναφοράς, ορισμένων ποσοστών μειώσεως που καθορίζονται ανά τρίμηνο.
4 Το άρθρο 14 της γενικής αποφάσεως 234/84 προβλέπει:
"Εάν, λόγω της έκτασης του ποσοστού μείωσης μιας κατηγορίας προϊόντων που έχει καθοριστεί για ένα τρίμηνο, το σύστημα των ποσοστώσεων δημιουργεί εξαιρετικές δυσκολίες σε κάποια επιχείρηση, η οποία κατά τη διάρκεια των δώδεκα μηνών που προηγούνται του εν λόγω τριμήνου:
- δεν έχει λάβει ενισχύσεις εγκεκριμένες από την Επιτροπή για την κάλυψη απωλειών εκμεταλλεύσεως,
- δεν έχει υποστεί κυρώσεις όσον αφορά τους κανόνες τιμών ή έχει εξοφλήσει οφειλόμενα πρόστιμα,
η Επιτροπή προβαίνει για το σχετικό τρίμηνο, σε κατάλληλη προσαρμογή των ποσοστώσεων ή/και των τμημάτων των ποσοστώσεων που μπορούν να διατεθούν στην κοινή αγορά για την ή τις σχετικές κατηγορίες προϊόντων ..."
5 Η Stahlwerke Peine-Salzgitter ΑG είναι επιχείρηση παραγωγής σιδήρου και χάλυβα. Παράγει ιδίως εξελασμένους χάλυβες της κατηγορίας ΙΙΙ (μορφοχάλυβες), που αντιπροσωπεύουν το 16 % της συνολικής της παραγωγής. Για την κατηγορία αυτή προϊόντων η σχέση μεταξύ της ποσοστώσεως παραγωγής και του μέρους της ποσοστώσεως αυτής που μπορεί να παραδοθεί εντός της κοινής αγοράς (η γνωστή ως σχέση Ι προς Ρ) είναι ιδιαιτέρως δυσμενής για την προσφεύγουσα, τόσο σε απόλυτες τιμές όσο και σε σύγκριση με τον κοινοτικό μέσο όρο κατά το χρόνο δε των περιστατικών, υπολειπόταν κατά 24 % από τον εν λόγω μέσο όρο για την κατηγορία αυτή.
6 Η Επιτροπή, γνωρίζοντας τις δυσχέρειες που αντιμετώπιζε η προσφεύγουσα λόγω της σχέσεως Ι προς Ρ και κατόπιν αιτήσεώς της, προέβη σε προσαρμογή του μέρους της ποσοστώσεως που μπορεί να παραδοθεί εντός της κοινής αγοράς για το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο τρίμηνο του 1984, βάσει του άρθρου 14 της αποφάσεως 234/84. Ωστόσο, σε ό,τι αφορά το πρώτο τρίμηνο του 1985, η Επιτροπή άφησε να εννοηθεί ότι δεν είχε την πρόθεση να προβεί σε προσαρμογή των ποσοστώσεων της προσφεύγουσας βάσει του προαναφερθέντος άρθρου 14, επειδή οι αρχές της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας της είχαν χορηγήσει, κατά το τέταρτο τρίμηνο του 1984, ενισχύσεις για διαρθρωτικές βελτιώσεις, ως ειδικές αποσβέσεις, τις οποίες είχε εγκρίνει η Επιτροπή. Κατά την Επιτροπή, οι ενισχύσεις αυτές για διαρθρωτικές βελτιώσεις πρέπει να χαρακτηριστούν ως ενισχύσεις προς κάλυψη ζημιών εκμεταλλεύσεως οι οποίες, κατά το εν λόγω άρθρο 14, αποκλείουν τη χορήγηση προσθέτων ποσοστώσεων βάσει της διατάξεως αυτής. Η ρητή απόφαση της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1985, στηρίχτηκε, επίσης, στο ίδιο επιχείρημα. Στην απόφαση αυτή, εξάλλου, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι, εφόσον τα αποτελέσματα της προσφεύγουσας επιχειρήσεως ήταν θετικά στο σύνολό τους, από το τέταρτο τρίμηνο του 1984, δεν συνέτρεχαν πλέον "εξαιρετικές δυσκολίες" κατά την έννοια του άρθρου 14.
7 Δεν αμφισβητείται ότι η Stahlwerke Peine-Salzgitter ΑG έλαβε, κατά την αναφερόμενη χρονική περίοδο, ενισχύσεις βάσει της "οδηγίας του ομοσπονδιακού Υπουργού Οικονομίας περί χορηγήσεως ενισχύσεων για διαρθρωτικές βελτιώσεις στις επιχειρήσεις παραγωγής σιδήρου και χάλυβα, της 28ης Δεκεμβρίου 1983" (Bundesanzeiger) αριθ. 245 της 31.12.1983). Οι ενισχύσεις για διαρθρωτικές βελτιώσεις αφορούν:
- τις δαπάνες υπέρ των εργαζομένων οι οποίοι θίγονται από τα μέτρα αναδιαρθρώσεως και αποχωρούν από την επιχείρηση, επειδή τα μέτρα αυτά τους αφορούν άμεσα ή έμμεσα
- την ειδική απόσβεση εγκαταστάσεων παραγωγής σιδήρου και χάλυβα, κατά την έννοια της Συνθήκης ΕΚΑΧ, δηλαδή τη διακοπή της λειτουργίας των εν λόγω εγκαταστάσεων ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, λόγω διαρκούς μειώσεως της χρησιμοποιουμένης παραγωγικής ικανότητας.
8 Η προσφεύγουσα έλαβε ενισχύσεις υπέρ των εργαζομένων οι οποίοι εθίγησαν από τα μέτρα αναδιαρθρώσεως και αποχώρησαν από την επιχείρηση, καθώς και ενισχύσεις για την απόσβεση της διακοπής της λειτουργίας εγκαταστάσεων και λόγω διαρκούς μειώσεως της χρησιμοποιουμένης παραγωγικής ικανότητας. Μόνο τις τελευταίες αυτές ενισχύσεις αφορά η παρούσα υπόθεση.
9 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, η διαδικασία, οι λόγοι και οι ισχυρισμοί των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνον καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί του παραδεκτού
10 Η Επιτροπή διατυπώνει αμφιβολίες ως προς το παραδεκτό της μετατροπής μιας προσφυγής κατά παραλείψεως σε προσφυγή ακυρώσεως χωρίς, ωστόσο, να θέτει ρητώς θέμα παραδεκτού.
11 Πρέπει να παρατηρηθεί, σχετικώς, ότι η ρητή απόφαση της 11ης Ιουνίου 1985 η οποία, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αντικατέστησε την προηγούμενη σιωπηρή απόφαση που αφορούσε το ίδιο αντικείμενο, δηλαδή την απόρριψη της αιτήσεως προσαρμογής, βάσει του άρθρου 14 της αποφάσεως 234/84, των ποσοστώσεων παραδόσεως της προσφεύγουσας για τα προϊόντα της κατηγορίας ΙΙΙ και για το πρώτο τρίμηνο του 1985, πρέπει να θεωρηθεί ως νέο στοιχείο που επιτρέπει στην προσφεύγουσα να προσαρμόσει τα αιτήματα και τους ισχυρισμούς της. 'Οπως έχει ήδη αποφανθεί το Δικαστήριο στις αποφάσεις του της 3ης Μαρτίου 1982 (Alpha Steel Ltd. κατά Επιτροπής, 14/81, Συλλογή 1982, σ. 749) και της 29ης Σεπτεμβρίου 1987 (Fabrique de Fer de Charleroi SA και Dillinger Huettenwerke AG κατά Επιτροπής, 351 και 360/85, Συλλογή 1987, σ. 3639), θα ήταν αντίθετο προς τις αρχές της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και προς τις απαιτήσεις της οικονομίας της διαδικασίας να υποχρεωθεί η προσφεύγουσα να ασκήσει νέα προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου.
12 Θα ήταν, εξάλλου, άδικο να έχει η Επιτροπή τη δυνατότητα, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις επικρίσεις που περιέχονται σε προσφυγή που ασκήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά σιωπηρής αποφάσεως, να εκδίδει ρητή απόφαση για το ίδιο θέμα και να επικαλείται, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, την ρητή αυτή απόφαση προκειμένου να στερήσει από τον αντίδικο τη δυνατότητα να επεκτείνει τα αρχικά του αιτήματα και τους ισχυρισμούς του και στη ρητή απόφαση ή να προβάλλει πρόσθετα αιτήματα και ισχυρισμούς κατά της αποφάσεως αυτής.
13 Η προσφυγή είναι, συνεπώς, παραδεκτή.
Επί της ουσίας
14 Η διαφορά θίγει δύο ζητήματα, αφενός μεν, το αν, όπως ισχυρίζεται η Επιτροπή, το άρθρο 14 της αποφάσεως 234/84 δεν έχει εφαρμογή διότι το σύστημα των ποσοστώσεων δεν προκαλεί πλέον "εξαιρετικές δυσκολίες" στην προσφεύγουσα, από το πρώτο τρίμηνο του 1984, αφετέρου δε, το αν οι ενισχύσεις που έλαβε η προσφεύγουσα πρέπει να θεωρηθούν ως ενισχύσεις προς κάλυψη ζημιών εκμεταλλεύσεως κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 14.
Επί της εννοίας των "εξαιρετικών δυσκολιών"
15 Η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον ισχυρισμό της Επιτροπής κατά τον οποίο η προσφεύγουσα παρουσιάζει κέρδη από το τέταρτο τρίμηνο του 1984. Καίτοι τα αποτελέσματα χρήσεως της προσφεύγουσας είναι πράγματι θετικά αν αφαιρεθούν οι ζημίες που παρουσίασε κατά το παρελθόν, εξακολουθεί να παρουσιάζει ζημίες, σε ό,τι αφορά την παραγωγή μορφοχαλύβων, λόγω της δυσμενούς σχέσεως Ι προς Ρ. Εξάλλου, η ύπαρξη ελλείματος δεν πρέπει να αναχθεί σε άγραφο κριτήριο εφαρμογής του άρθρου 14, δεδομένου ότι στην πράξη η Επιτροπή προέβη σε προσαρμογή, κατά το εν λόγω άρθρο, ποσοστώσεων επιχειρήσεων μη ελλειματικών. Τέλος, η ύπαρξη "εξαιρετικών δυσκολίων", καθορίζεται βάσει της καταστάσεως που επικρατεί σε μία συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων και όχι από τα συνολικώς θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα χρήσεως της επιχειρήσεως.
16 Η Επιτροπή παρατηρεί ότι το άρθρο 14 δεν έχει εφαρμογή σε περίπτωση επιχειρήσεως που παρουσιάζει κέρδη. Η ύπαρξη "εξαιρετικών δυσκολιών" εξαρτάται από την κατάσταση της επιχειρήσεως στο σύνολό της και όχι από την κατάσταση μιας συγκεκριμένης κατηγορίας προϊόντων.
17 Η άποψη που υποστηρίζει η Επιτροπή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. 'Οπως, πράγματι, προκύπτει από το γράμμα του άρθρου 14 της αποφάσεως 234/84, η εν λόγω διάταξη προβλέπει περιορισμένες δυνατότητες προσαρμογής των ποσοστώσεων μόνο όταν η επιχείρηση αντιμετωπίζει "εξαιρετικές δυσκολίες" "λόγω του μεγέθους του ποσοστού μειώσεως, που καθορίζεται ανά τρίμηνο, για μια συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων". Η Επιτροπή, κατά την εφαρμογή του άρθρου 14, μπορεί να λάβει υπόψη εκείνες μόνο τις δυσκολίες οι οποίες αποτελούν άμεση συνέπεια της επιβολής και της εφαρμογής του συστήματος των ποσοστώσεων.
18 'Οπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου, της 22ας Ιουνίου 1983 (Usine Gustave Boel και Fabrique de fer de Maubeuge κατά Επιτροπής, 317/82, Συλλογή 1983, σ. 2041), η Επιτροπή, μπορεί να προβεί σε προσαρμογή των ποσοστώσεων σε εξαιρετικές μόνο περιστάσεις όταν η προσαρμογή αυτή είναι απαραίτητη για τις κατηγορίες εκείνες για τις οποίες ισχύει υψηλό ποσοστό μειώσεως. 'Οπως προκύπτει από την εν λόγω απόφαση, η Επιτροπή δεν μπορεί να λάβει υπόψη της, προκειμένου να καθορίσει αν συντρέχει περίπτωση "εξαιρετικών δυσκολιών", την κατάσταση των άλλων κατηγοριών προϊόντων. Επίσης, η Επιτροπή δεν μπορεί να στηρίξει τα επιχειρήματά της ως προς την ύπαρξη "εξαιρετικών δυσκολιών", επί του γεγονότος ότι η επιχείρηση ως σύνολο παρουσιάζει κέρδη.
19 Πρέπει, τέλος, να παρατηρηθεί ότι, όπως προκύπτει από τα έγγραφα που κατατέθηκαν στη δικογραφία κατόπιν αιτήσεως του Δικαστηρίου, η Επιτροπή πολλές φορές χορήγησε συμπληρωματικές ποσοστώσεις δυνάμει του άρθρου 14, καίτοι οι οικείες επιχειρήσεις παρουσίαζαν κέρδη.
Επί του χαρακτηρισμού των επιδίκων ενισχύσεων
20 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι επίδικες ενισχύσεις δεν προορίζονταν για την κάλυψη ζημιών εκμεταλλεύσεως, κατά την έννοια του άρθρου 14 της αποφάσεως 234/84. Επρόκειτο για ενισχύσεις για ειδικές αποσβέσεις και αφορούσαν μέτρα τα οποία ελήφθησαν λόγω της πλήρους ή μερικής διακοπής της λειτουργίας εγκαταστάσεων παραγωγής σιδήρου και χάλυβα. Αποφασιστικό κριτήριο για τον χαρακτηρισμό μιας ενισχύσεως είναι ο σκοπός της και όχι η εξ αντικειμένου δυνατότητά της να περιορίσει τις ζημίες εκμεταλλεύσεως.
21 Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η εφαρμογή του άρθρου 14 εξαρτάται από το αν οι ενισχύσεις μπορούν εξ αντικειμένου να συμβάλουν στην κάλυψη ζημιών εκμεταλλεύσεως. Οι επίδικες ενισχύσεις για αποσβέσεις είχαν ως συνέπεια τον περιορισμό των ζημιών της επιχειρήσεως και, συνεπώς, η τελευταία δεν μπορεί να επωφεληθεί και από μείωση των ποσοστώσεών της βάσει του άρθρου 14, διότι σκοπός της διατάξεως αυτής είναι ακριβώς η αποφυγή της σωρεύσεως δύο ευεργετημάτων.
22 Διαπιστώνεται σχετικώς, ότι το άρθρο 14α διαμορφώθηκε προοδευτικώς μέσα από τις διαδοχικές γενικές αποφάσεις που παρέτειναν το σύστημα των ποσοστώσεων. Στην αρχική διατύπωση του άρθρου αυτού, στη γενική απόφαση 2177/83 της Επιτροπής, της 28ης Ιουλίου 1983, για παράταση του συστήματος επιτηρήσεως των ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα των επιχειρήσεων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 208, σ. 1), αποκλείονταν από το πεδίο εφαρμογής του όλες οι επιχειρήσεις οι οποίες είχαν λάβει μια οποιαδήποτε ενίσχυση, εκτός από την ενίσχυση για το κλείσιμο εγκαταστάσεων. Αντιθέτως, κατά τις μεταγενέστερες γενικές αποφάσεις, περιλαμβανομένης της επίδικης απόφασης 234/84, το ευεργέτημα του άρθρου 14 μπορούσε να επεκταθεί σε όλες τις επιχειρήσεις, ακόμα και σε εκείνες που έλαβαν ενίσχυση, με μόνη εξαίρεση τις επιχειρήσεις στις οποίες χορηγήθηκε ενίσχυση για την κάλυψη ζημιών εκμεταλλεύσεως.
23 Συνεπώς, εφόσον το γεγονός ότι μια επιχείρηση έλαβε ενίσχυση κάποιας άλλης μορφής δεν αρκεί για να την αποκλείσει από το ευεργέτημα του άρθρου 14, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει μια ενίσχυση στον ισολογισμό επιχειρήσεως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έγκυρο κριτήριο για τον εντοπισμό των ενισχύσεων που προορίζονται να καλύψουν ζημίες εκμεταλλεύσεως κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου. Πράγματι, εφόσον κάθε ενίσχυση μπορεί να έχει ως συνέπεια την πλήρη ή μερική κάλυψη ενδεχομένων ζημιών εκμεταλλεύσεως, η άποψη που υποστηρίζει η Επιτροπή αποκλείει, σε ό,τι αφορά την εφαρμογή του άρθρου 14, την χορήγηση του συνόλου σχεδόν των ενισχύσεων οι οποίες δεν αποτελούν ενισχύσεις για το κλείσιμο.
24 Πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνονται υπόψη οι προϋποθέσεις χορηγήσεως και ο σκοπός μιας ενισχύσεως, προκειμένου να καθοριστεί αν αυτή αποτελεί ενίσχυση προοριζόμενη να καλύψει ζημίες εκμεταλλεύσεως κατά την έννοια του άρθρου 14 της αποφάσεως 234/84.
25 Το Δικαστήριο στην απόφασή του της 15ης Ιανουαρίου 1985 (Finsider κατά Επιτροπής, 250/83, Συλλογή 1985, σ. 131) έκρινε ότι σκοπός της γενικής αποφάσεως με την οποία παρατείνεται το σύστημα των ποσοστώσεων είναι η παροχή κινήτρων για την αναδιάρθρωση που είναι απαραίτητη προκειμένου να προσαρμοστούν η παραγωγή και η δυναμικότητα παραγωγής στην προβλεπόμενη ζήτηση και να αποκατασταθεί η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα. Το Δικαστήριο τόνισε ότι είναι σύμφωνο προς το σκοπό αυτό οι επιχειρήσεις εκείνες οι οποίες έλαβαν μορφή ενισχύσεως που μπορεί να καθυστερήσει την επιθυμητή αναδιάρθρωση, δηλαδή ενίσχυση που προορισμός της ήταν να καλύψει της ζημίες εκμεταλλεύσεως, να αποκλειστούν από τη χορήγηση συμπληρωματικών ποσοστώσεων, η οποία μπορεί επίσης, να αποτελέσει αντικίνητρο για μια τέτοια αναδιάρθρωση. 'Οπως προκύπτει από την απόφαση αυτή οι ενισχύσεις οι οποίες μπορούν πράγματι να προωθήσουν την αναδιάρθρωση και την επιδιωκόμενη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ενισχύσεις προοριζόμενες να καλύψουν ζημίες εκμεταλλεύσεως κατά την έννοια του άρθρου 14 της ισχύουσας γενικής απόφασης.
26 Στην παρούσα, όμως, περίπτωση οι επίδικες ενισχύσεις χορηγήθηκαν ακριβώς βάσει "προγράμματος αναδιαρθρώσεως ιδιαιτέρως αποτελεσματικού σε πολιτικοοικονομικό επίπεδο ...", προγράμματος η δυνατότητα εφαρμογής του οποίου εξακριβώθηκε και διαπιστώθηκε από ανεξάρτητο ελεγκτή ή από ανεξάρτητη εταιρία ελέγχου (σημείο 4 της προαναφερθείσης οδηγίας). Οι ενισχύσεις αυτές μπορούν, εξάλλου, να επιστραφούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, αν η εταιρία αναθεωρήσει την απόφασή της για το κλείσιμο ή τον περιορισμό της λειτουργίας εγκαταστάσεών της (σημείο 12 της εν λόγω οδηγίας). Υπό τις προϋποθέσεις αυτές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ενισχύσεις που είναι δυνατόν να καθυστερήσουν την επιθυμητή αναδιάρθρωση, κατά την έννοια της προαναφερθείσης αποφάσεως του Δικαστηρίου, της 15ης Ιανουαρίου 1985. Συνεπώς, οι επίδικες ενισχύσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ενισχύσεις προοριζόμενες να καλύψουν ζημίες εκμεταλλεύσεως, κατά την έννοια του άρθρου 14 της αποφάσεως 234/84.
27 Συνεπώς, τα σχετικά επιχειρήματα της Επιτροπής πρέπει να απορριφθούν.
28 Βάσει των σκέψεων αυτών επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η ρητή απόφαση της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1985, περί αρνήσεως προσαρμογής, βάσει του άρθρου 14 της γενικής αποφάσεως 234/84, των ποσοστώσεων της προσφεύγουσας, για τα προϊόντα της κατηγορίας ΙΙΙ, για το πρώτο τρίμηνο του 1985, η οποία αντικατέστησε τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής με το ίδιο αντικείμενο, στηρίζεται σε πεπλανημένη ερμηνεία του άρθρου 14 και πρέπει, κατά συνέπεια να ακυρωθεί.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
29 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ηττήθη πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
αποφαίνεται:
1) Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 1985, περί αρνήσεως προσαρμογής, βάσει του άρθρου 14 της γενικής αποφάσεως 234/84, των ποσοστώσεων της προσφεύγουσας για τα προϊόντα της κατηγορίας ΙΙΙ, για το πρώτο τρίμηνο του 1985.
2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.