62025TJ0069
WYROK SĄDU (piąta izba rozpoznająca sprawy w składzie pięciu sędziów)
z dnia 25 lutego 2026 r. (
*1
)
Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Wspólna taryfa celna – Klasyfikacja taryfowa – Nomenklatura scalona – Wykładnia – Pojęcie „towarów pakowanych w zestawy” składające się z dwóch lub więcej oddzielnych składników – Uwaga 3 do sekcji VI załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87
W sprawie T‑69/25
mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Bundesfinanzhof (federalny trybunał finansowy, Niemcy) postanowieniem z dnia 12 listopada 2024 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 15 stycznia 2025 r., w postępowaniu:
A GmbH
przeciwko
Hauptzollamt C,
SĄD (piąta izba rozpoznająca sprawy w składzie pięciu sędziów),
w składzie: M. Sampol Pucurull, prezes, T. Pynnä, J. Laitenberger, M. Stancu i W. Valasidis (sprawozdawca), sędziowie,
rzecznik generalny: J. Martín y Pérez de Nanclares,
sekretarz: V. Di Bucci,
uwzględniając przekazanie Sądowi przez Trybunał w dniu 30 stycznia 2025 r. wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym na podstawie art. 50b akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
zważywszy na dziedzinę, o której mowa w art. 50b akapit pierwszy lit. a) statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, oraz niewystępowanie niezależnej kwestii dotyczącej wykładni w rozumieniu art. 50b akapit drugi statutu,
uwzględniając pisemny etap postępowania,
rozważywszy uwagi, które przedstawili:
–
w imieniu A GmbH – P. Kalski, dyrektor, oraz R. Schwerin, Rechtsanwalt,
–
w imieniu Komisji Europejskiej – A. Demeneix oraz B. Eggers, w charakterze pełnomocników,
podjąwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,
wydaje następujący
Wyrok
1
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni Nomenklatury scalonej (zwanej dalej „CN”), zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. 1987, L 256, s. 1), zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. (Dz.U. 2014, L 312, s. 1), a w szczególności pojęcia „towarów pakowanych w zestawy” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI tego załącznika.
2
Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy A GmbH, spółką prawa niemieckiego, a Hauptzollamt C (głównym urzędem celnym C, Niemcy) w przedmiocie klasyfikacji taryfowej systemu kapsułkowego, w którym znajduje się proszek stopowy i płynna rtęć przeznaczone do zmieszania w celu otrzymania wypełnienia dentystycznego z amalgamatu srebra.
Ramy prawne
Prawo międzynarodowe
3
Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (zwany dalej „HS”) został opracowany przez Radę Współpracy Celnej, obecnie Światową Organizację Celną (WCO), ustanowioną na mocy Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzonej w Brukseli w dniu 15 grudnia 1950 r. HS został wprowadzony w życie Międzynarodową konwencją w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, podpisaną w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. [Recueil des traités des Nations unies, vol. 1503, s. 4, nr 25910 (1988)], wraz z protokołem zmian do tej konwencji z dnia 24 czerwca 1986 r., która została zatwierdzona w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej na mocy decyzji Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. 1987, L 198, s. 1).
4
WCO zatwierdza na warunkach określonych w art. 8 konwencji w sprawie HS noty wyjaśniające i opinie klasyfikacyjne przygotowane przez Komitet HS.
5
Uwagi ogólne zawarte w notach wyjaśniających do uwagi 3 do sekcji VI HS, w brzmieniu mającym zastosowanie do sporu w postępowaniu głównym, mają następujące brzmienie:
„Niniejsza uwaga odnosi się do klasyfikacji towarów pakowanych w zestawy składające się z dwóch lub więcej oddzielnych składników objętych w całości lub w części sekcją VI. Uwaga ta obejmuje jednak tylko zestawy, których składniki można uznać za identyfikowane jako przeznaczone do zmieszania w celu otrzymania produktu objętego sekcją VI lub VII. Zestawy te należy klasyfikować do pozycji odnoszącej się do owego produktu, pod warunkiem że te składniki spełniają warunki określone w lit. a)–c) uwagi.
Jako przykłady towarów pakowanych w zestawy należy wymienić cementy dentystyczne i inne materiały do wypełnień dentystycznych objęte pozycją 3006, niektóre lakiery i farby objęte pozycjami 3208–3210 oraz kit itd., objęte pozycją 3214 […].
Należy zauważyć, że towary pakowane w zestawy składające się z dwóch lub więcej oddzielnych składników, z których niektóre lub wszystkie są objęte sekcją VI, które są identyfikowane jako przeznaczone do stosowania kolejno bez zmieszania, nie są objęte uwagą 3 do niniejszej sekcji. Towary te, w przypadku gdy są pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, należy klasyfikować zgodnie z ogólnymi regułami interpretacji [co do zasady reguła 3 lit. b)]; w odniesieniu do towarów, które nie są pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, ich poszczególne składniki należy klasyfikować oddzielnie”.
Prawo Unii
CN
6
Klasyfikacja celna towarów przywożonych do Unii Europejskiej jest uregulowana w CN. CN jest oparta na HS. W CN powtórzono pozycje i sześciocyfrowe podpozycje HS, a jedynie cyfry siódma i ósma tworzą podpozycje występujące tylko w CN.
7
Zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87 Komisja Europejska przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję CN, wraz ze stawkami celnymi, jako wynik środków przyjętych przez Radę Unii Europejskiej lub przez Komisję. Rozporządzenie to stosuje się od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego.
8
Z akt sprawy, którymi dysponuje Sąd, wynika, że wersją CN mającą zastosowanie w sprawie w postępowaniu głównym jest wersja wynikająca z rozporządzenia wykonawczego nr 1101/2014, które zmieniło CN od dnia 1 stycznia 2015 r.
9
Zgodnie z ogólnymi regułami interpretacji CN, zawartymi w sekcji A tytułu I części pierwszej załącznika I do rozporządzenia wykonawczego nr 1101/2014:
„1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami.
[…]
3. Jeżeli stosując regułę 2 [lit.] b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać w następujący sposób:
a)
pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Jednak gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym lub tylko do części artykułów w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za jednakowo właściwe w odniesieniu do tych towarów, nawet gdy jedna z nich daje bardziej pełne lub bardziej dokładne określenie tego towaru;
b)
mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3 [lit.] a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania;
[…]”.
10
Część druga CN, zatytułowana „Tabela stawek celnych”, zawiera sekcję VI, zatytułowaną „Produkty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych”.
11
Uwaga 1 lit. b) do sekcji VI CN stanowi, że „[z] zastrzeżeniem pkt A powyżej towary odpowiadające opisom zawartym w pozycjach 2843, 2846 lub 2852 należy klasyfikować do tych pozycji, a nie do żadnej innej pozycji niniejszej sekcji”.
12
Uwaga 2 do sekcji VI CN stanowi, co następuje:
„Z zastrzeżeniem uwagi 1 towary objęte pozycją 3004, 3005, 3006, 3212, 3303, 3304, 3305, 3306, 3307, 3506, 3707 lub 3808 ze względu na fakt, że są pakowane w odmierzone dawki lub do sprzedaży detalicznej, należy klasyfikować do tych pozycji, a nie do żadnej innej pozycji niniejszej nomenklatury”.
13
Uwaga 3 do sekcji VI CN brzmi następująco:
„Towary pakowane w zestawy składające się z dwóch lub więcej oddzielnych składników, z których część lub wszystkie są objęte niniejszą sekcją i są identyfikowane jako przeznaczone do zmieszania w celu otrzymania produktu objętego sekcją VI lub VII, należy klasyfikować do pozycji właściwej dla tego produktu, pod warunkiem że składniki te:
a)
uwzględniając sposób, w jaki są pakowane, są łatwo identyfikowane jako przeznaczone do stosowania razem bez przepakowywania;
b)
są przedstawione razem;
c)
są możliwe do zidentyfikowania ze względu na swój charakter lub względne proporcje, w jakich są obecne, jako wzajemnie uzupełniające się”.
14
Sekcja ta zawiera działy CN 28 i 30, zatytułowane, odpowiednio, „Chemikalia nieorganiczne; organiczne lub nieorganiczne związki metali szlachetnych, metali ziem rzadkich, pierwiastków promieniotwórczych lub izotopów” oraz „Produkty farmaceutyczne”.
15
Dział CN 28 zawiera pozycję 2805, zatytułowaną „Metale alkaliczne lub metale ziem alkalicznych; metale ziem rzadkich, skand i itr, nawet ich mieszaniny lub stopy; rtęć”.
16
Dział CN 28 zawiera również pozycję 2843, której tytuł odpowiada następującej tabeli:
2843
Koloidy metali szlachetnych; nieorganiczne lub organiczne związki metali szlachetnych, nawet niezdefiniowane chemicznie; amalgamaty metali szlachetnych
[…]
[…]
[…]
[…]
2843 90
– Pozostałe związki; amalgamaty
2843 90 10
– – Amalgamaty
5,3
–
17
Zgodnie z uwagą 4 do działu 30 CN przewidziano, co następuje:
„Pozycja 3006 ma zastosowanie jedynie do następujących produktów, które należy klasyfikować do tej pozycji, a nie do żadnej innej pozycji nomenklatury:
[…]
f)
cementów dentystycznych i innych wypełnień dentystycznych; cementów do rekonstrukcji kości;
[…]”.
18
Dział CN 30 zawiera pozycję 3006, zatytułowaną „Produkty farmaceutyczne wymienione w uwadze 4 do [działu 30]” Podpozycja 30064000 jest zatytułowana „Cementy dentystyczne i inne wypełnienia dentystyczne; cementy do rekonstrukcji kości”.
Wytyczne
19
Wytyczne dotyczące klasyfikacji w Nomenklaturze scalonej towarów pakowanych w zestawy do sprzedaży detalicznej (Dz.U. 2013, C 105, s. 1, zwane dalej „wytycznymi”) przewidują między innymi:
„Na potrzeby [ogólnej reguły 3 lit. b] [przez] określenie »towary pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej« należy rozumieć towary, które:
a)
składają się z co najmniej dwóch różnych artykułów, które na pierwszy rzut oka mogą być zaklasyfikowane do różnych pozycji;
b)
składają się z produktów lub artykułów pakowanych razem, aby zaspokoić określoną potrzebę lub służyć do określonych działań, oraz
c)
są pakowane w sposób odpowiedni do sprzedaży bezpośrednio użytkownikom bez przepakowywania (np. w pudełka lub skrzynki lub na paletach).
[…]
Wszystkie powyższe warunki powinny być spełnione.
Powyższe reguły nie mają zastosowania do „zestawów”, które należy klasyfikować zgodnie z regułami 1 i 6, gdy określenie „zestaw” jest w opisie kodu CN, na przykład:
[…]
lub z powodu przepisów szczegółowych, na przykład:
– uwaga 3 do sekcji VI,
[…]”.
Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne
20
We wrześniu 2015 r. skarżąca w postępowaniu głównym, A, zwróciła się do głównego urzędu celnego C o wydanie wiążącej informacji taryfowej odnośnie do systemu kapsułkowego, w którym dwa składniki, a mianowicie proszek stopowy i płynna rtęć, są umieszczone w oddzielnych komorach. Z postanowienia odsyłającego wynika, że komór tych nie można rozdzielić bez zniszczenia kapsułki zawierającej preparat. Oddzielenie komór prowadzi bowiem bezpośrednio do zmieszania składników, gdy dochodzi do uszkodzenia przegrody oddzielającej je od siebie. Każda kapsułka jest zapakowana wraz z informacjami dotyczącymi stosowania, w sztukach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej. Przewidziane zastosowanie kapsułek polega na tym, że w gabinetach dentystycznych można uzyskać z zawartości kapsułek poprzez zmieszanie, przy użyciu niewielkich aparatów i w ramach jednego prostego kroku, gotowy do użycia amalgamat srebra w postaci porcji wypełnienia dentystycznego.
21
W wiążącej informacji taryfowej z dnia 5 listopada 2015 r. główny urząd celny C, wbrew żądaniu A, nie zaklasyfikował rozpatrywanego w postępowaniu głównym systemu kapsułkowego do podpozycji CN 30064000, objętej stawką celną 0 %, lecz do podpozycji CN 28439010, podlegającej stawce celnej w wysokości 5,3 %.
22
A odwołała się od tej decyzji.
23
Po oddaleniu odwołania A wniosła skargę do Finanzgericht (sądu ds. finansowych, Niemcy), który skargi nie uwzględnił. Sąd ten stwierdził, że sporny produkt jest objęty pozycją CN 2843, a nie pozycją CN 3006, ponieważ jest on pakowany w zestaw w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN.
24
A wniosła skargę rewizyjną od tego wyroku do Bundesfinanzhof (federalnego trybunału finansowego, Niemcy), który jest sądem odsyłającym.
25
Sąd odsyłający uważa, że rozstrzygnięcie sporu w postępowaniu głównym zależy od tego, czy rozpatrywany produkt może stanowić „zestaw” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN. Gdyby tak było, klasyfikacja taryfowa powinna być dokonywana w zależności od produktu, który powstaje w wyniku zmieszania obu tych składników. Ów produkt końcowy jest objęty pozycją CN 2843, która ma pierwszeństwo w stosunku do pozycji 3006. Natomiast jeśli nie można mówić o „zestawie” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN, produkt końcowy uzyskany w wyniku zmieszania nie miałby znaczenia dla klasyfikacji. System kapsułkowy byłby zatem objęty podpozycją CN 30064000, a nie pozycją CN 28439010, ponieważ proszek stopowy i rtęć nie tworzą jeszcze amalgamatu.
26
Sąd odsyłający zastanawia się przede wszystkim, czy pojęcie „towarów pakowanych w zestawy”, o którym mowa w uwadze 3 do sekcji VI CN, należy interpretować w sposób odmienny od wykładni pojęcia „towarów pakowanych w zestawy do sprzedaży detalicznej” zawartej w ogólnej regule 3 lit. b) interpretacji CN, sprecyzowanej w wytycznych. Sąd ten zastanawia się w szczególności nad kwestią, czy ustanowiony w wytycznych wymóg, zgodnie z którym zestaw powinien składać się z co najmniej dwóch odrębnych lub dających się oddzielić artykułów, ma zastosowanie również do pojęcia „zestawów” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN. Sąd odsyłający zauważa, że kwestię prawną podniesioną w sprawie w postępowaniu głównym należy odróżnić od kwestii rozstrzygniętej przez Trybunał w wyroku z dnia 10 marca 2016 r., VAD i van Aert (C‑499/14, EU:C:2016:155), który dotyczył wykładni pojęcia „zestawu towarów” w rozumieniu ogólnej reguły 3 lit. b) interpretacji CN.
27
Sąd odsyłający zastanawia się następnie, czy warunek dotyczący „przedstawienia razem” składników, ustanowiony w uwadze 3 lit. b) do sekcji VI CN, oznacza możliwość odrębnego przedstawienia tych składników.
28
Wreszcie zdaniem sądu odsyłającego powstaje również pytanie, czy okoliczność, że termin „einige” (niektóre) jest używany w liczbie mnogiej w niemieckiej wersji uwagi 3 do sekcji VI CN, oznacza, że w przypadku gdy produkt zawiera dwa oddzielne składniki, oba muszą być objęte sekcją VI, czy też wystarczy, że tylko jeden jest nią objęty.
29
W tych okolicznościach Bundesarbeitsgericht (federalny trybunał finansowy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:
„Czy pojęcie »zestawu« w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI [CN] obejmuje systemy kapsułkowe, w których dwa składniki (a mianowicie proszek stopowy i płynna rtęć) przeznaczone do mieszania wypełnień dentystycznych z amalgamatu srebra są umieszczone w oddzielnych komorach, których nie można oddzielić bez zniszczenia kapsułki zawierającej preparat?”.
W przedmiocie pytania prejudycjalnego
30
Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający dąży do ustalenia, czy pojęcie „zestawu” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono system kapsułkowy zawierający dwa składniki, a mianowicie proszek stopowy i płynną rtęć, przeznaczone do zmieszania w celu otrzymania wypełnienia dentystycznego z amalgamatu srebra, które są umieszczone w oddzielnych komorach, których nie można oddzielić bez zniszczenia kapsułki zawierającej preparat.
31
Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy pojęcie „towarów pakowanych w zestawy” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN należy interpretować w sposób odmienny od wykładni pojęcia „towarów pakowanych w zestawy do sprzedaży detalicznej” w rozumieniu ogólnej reguły 3 lit. b) interpretacji CN, doprecyzowanej w wytycznych.
32
W tym względzie należy zauważyć, po pierwsze, że ani CN, ani noty wyjaśniające do CN nie definiują pojęcia „towarów pakowanych w zestawy” zawartego w uwadze 3 do sekcji VI CN.
33
Po drugie, należy stwierdzić, że dla celów zastosowania uwagi 3 do sekcji VI CN klasyfikacja produktów jest ustalana nie na podstawie składnika nadającego produktowi jego charakter, lecz na podstawie produktu uzyskanego w wyniku zmieszania składników objętych w całości lub w części sekcją VI CN. Uwaga 3 do sekcji VI CN stanowi zatem przepis szczególny, który określa jej własne warunki stosowania, odmienne od tych przewidzianych w ogólnej regule 3 lit. b) interpretacji CN. Uwaga ta, jako reguła szczególna, jest nadrzędna w stosunku do ogólnej reguły 3 lit. b) interpretacji CN (zob. pkt 9 powyżej).
34
Ten wniosek dotyczący autonomicznego charakteru pojęcia „towarów pakowanych w zestawy” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN znajduje potwierdzenie w wytycznych, które wyraźnie przewidują, że ogólna reguła 3 lit. b) interpretacji CN nie ma zastosowania w przypadku przepisu szczególnego dotyczącego „zestawów”. Uwaga 3 do sekcji VI CN znajduje się wśród przykładów przepisów szczególnych wyraźnie wymienionych w tych wytycznych. (zob. pkt 19 powyżej).
35
Wynika z tego, że pojęcie „towarów pakowanych w zestawy” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN należy interpretować w sposób autonomiczny w świetle określonych w nim szczególnych warunków.
36
W drugiej kolejności należy zatem sprecyzować warunki stosowania uwagi 3 do sekcji VI CN.
37
W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że aby produkty mogły zostać zakwalifikowane jako „towary pakowane w zestawy” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN, muszą one składać się z kilku oddzielnych składników. Pojęcie „oddzielnych składników” należy rozumieć w ten sposób, że wymaga ono, aby składniki, a mianowicie te, które można zidentyfikować jako przeznaczone do wytworzenia produktu końcowego, były fizycznie oddzielone od siebie.
38
W niniejszej sprawie z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że dwa rozpatrywane składniki, mimo że są fizycznie oddzielone ze względu na ich opakowanie w dwóch odrębnych komorach, są ze sobą nierozerwalnie związane, ponieważ niemożliwe jest rozdzielenie tych komór bez zniszczenia kapsułki zawierającej preparat. Zdaniem tego sądu okoliczność ta może skutkować wyłączeniem tych składników z zakresu pojęcia „towarów pakowanych w zestawy” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN.
39
Należy jednak stwierdzić, że ani z treści uwagi 3 do sekcji VI CN, ani z not wyjaśniających do HS nie wynika, że pojęcie „oddzielnych składników” w rozumieniu tej noty oznacza, że powinna istnieć możliwość oddzielenia tych składników bez spowodowania zniszczenia elementu, które je łączy.
40
W związku z tym nierozerwalność składników nie stanowi kryterium istotnego dla ustalenia, czy rozpatrywany system kapsułek można zakwalifikować jako „towary pakowane w zestawy” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN. Pakowanie tych składników w odrębne komory, stanowiące części jednego systemu, odpowiada pojęciu „oddzielnych składników” przewidzianemu w tej uwadze 3, nawet jeśli komór tych nie można oddzielić bez spowodowania zniszczenia kapsułki zawierającej preparat.
41
Wykładnia ta jest zresztą zgodna z celem uwagi 3 do sekcji VI CN, która zmierza do zagwarantowania klasyfikacji taryfowej opartej na produkcie powstałym w wyniku zmieszania, w sytuacji gdy oddzielne składniki mogą być rozpoznane jako przeznaczone, po dopuszczeniu do swobodnego obrotu, do połączenia w produkt końcowy.
42
Po drugie, uwaga 3 do sekcji VI CN uzależnia klasyfikację „towarów pakowanych w zestawy” od warunku, że dwa lub więcej oddzielnych składników jest objętych w całości lub w części sekcją VI.
43
Co się tyczy wątpliwości wyrażonych przez sąd odsyłający co do konieczności, by w przypadku dwóch składników oba te składniki były objęte sekcją VI, należy zauważyć, że wątpliwość ta wynika z brzmienia niemieckiej wersji uwagi 3 do sekcji VI CN, w której posłużono się wyrażeniem „einige oder alle” (niektóre lub wszystkie). W tej wersji bowiem termin „einige” jest przymiotnikiem liczbowym oznaczającym nieograniczoną liczbę, w związku z czym czysto literalna wykładnia mogłaby prowadzić do uznania, że w przypadku gdy chodzi tylko o dwa składniki, oba muszą być objęte sekcją VI.
44
W tym względzie z porównania różnych wersji językowych uwagi 3 do sekcji VI CN wynika, że w wersjach niemieckiej i fińskiej użyto odpowiednio terminów „einige oder alle” i „jotkut tai kaikki”, które ze względu na użycie liczby mnogiej odsyłają do niektórych lub wszystkich składników. Natomiast w wersjach językowych greckiej, hiszpańskiej, francuskiej, włoskiej, portugalskiej, rumuńskiej, szwedzkiej i angielskiej posłużono się, odpowiednio, wyrażeniami „olikos i merikos”, „en su totalidad o en parte”, „en totalité ou en partie”, „in tutto o in parte”, „no todo ou em parte”, „in totalitate sau partial”, „åtminstone någon” i „some or all of which”, które odnoszą się albo do części, albo do wszystkich składników.
45
W tym kontekście należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału sformułowania użytego w jednej z wersji językowych przepisu prawa Unii nie można traktować jako jedynej podstawy jego wykładni lub przyznawać mu w tym zakresie pierwszeństwa względem innych wersji językowych. Przepisy prawa Unii należy interpretować i stosować w sposób jednolity w świetle wersji sporządzonych we wszystkich językach urzędowych Unii. W przypadku rozbieżności pomiędzy różnymi wersjami językowymi tekstu prawa Unii dany przepis należy interpretować z uwzględnieniem ogólnej systematyki i celu regulacji, której stanowi on część (zob. wyrok z dnia 23 stycznia 2020 r., Bundesagentur für Arbeit, C‑29/19, EU:C:2020:36, pkt 48 i przytoczone tam orzecznictwo).
46
Bezsporne jest, że dokonanie wykładni uwagi 3 do sekcji VI CN w ten sposób, że wymaga ona, aby w przypadku dwóch składników oba te składniki były objęte tą sekcją, pozbawiłoby sensu zawarte w tej uwadze odniesienie do zestawów, których składniki są przeznaczone do zmieszania w celu otrzymania produktu objętego sekcją VI lub VII. Gdyby bowiem przy takiej wykładni wszystkie składniki miały być objęte sekcją VI, zmieszanie tych składników mogłoby prowadzić jedynie do uzyskania produktu objętego tą sekcją, w związku z czym wyraźne odniesienie do sekcji VII byłoby pozbawione jakiegokolwiek użytecznego znaczenia.
47
Wynika z tego, że uwaga 3 do sekcji VI CN ma zastosowanie, jeżeli którykolwiek z oddzielnych składników jest objęty tą sekcją.
48
Po trzecie, zgodnie z uwagą 3 do sekcji VI CN za „towary pakowane w zestawy” w rozumieniu tej uwagi mogą być uznane jedynie zestawy, których składniki można uznać za przeznaczone do zmieszania w celu otrzymania produktu objętego sekcją VI lub VII. Ma to miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ produkt końcowy uzyskany w wyniku zmieszania, a mianowicie amalgamat srebra do wypełnień dentystycznych, może być objęty różnymi pozycjami sekcji VI CN, która obejmuje działy 28–38 CN.
49
Po czwarte, z brzmienia uwagi 3 do sekcji IV CN wynika, że towary pakowane w zestawy są objęte tą uwagą tylko wtedy, gdy spełnione są trzy kumulatywne warunki, a mianowiciegdy składniki, po pierwsze, uwzględniając sposób, w jaki są pakowane, są łatwo identyfikowane jako przeznaczone do stosowania razem bez przepakowywania, po drugie, są przedstawiane razem, a po trzecie, są możliwe do zidentyfikowania ze względu na swój charakter lub względne proporcje, w jakich są obecne, jako wzajemnie uzupełniające się.
50
Co się tyczy pierwszego warunku, z samej struktury systemu kapsułkowego wynika, że dwa składniki produktu będącego przedmiotem postępowania głównego są przeznaczone do stosowania razem bez przepakowywania. Składniki te, znajdujące się w dokładnych dawkach w dwóch oddzielnych komorach, są przeznaczone do zmieszania przy użyciu niewielkich urządzeń w celu otrzymania amalgamatu srebra do wypełnień dentystycznych.
51
Co się tyczy drugiego warunku, który jest przedmiotem dociekań sądu odsyłającego, jest on spełniony, gdy składniki są przedstawiane jednocześnie w momencie odprawy celnej.
52
Natomiast warunek ten w żaden sposób nie oznacza, że składniki te muszą być możliwe do przedstawienia oddzielnie.
53
Jak wynika z pkt 41 powyżej, wykładnia, zgodnie z którą warunek dotyczący „przedstawienia razem” składników jest uzależniony od możliwości ich fizycznego oddzielenia, byłaby zresztą sprzeczna z celem uwagi 3 do sekcji VI CN.
54
Wynika z tego, że okoliczność, iż składniki produktu rozpatrywanego w postępowaniu głównym nie mogą być przedstawione oddzielnie bez spowodowania zniszczenia systemu kapsułkowego, w którym się one znajdują, ze względu na nierozerwalny związek łączący jego komory, nie może stać na przeszkodzie zakwalifikowaniu tego produktu jako „towaru pakowanego w zestaw” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN, ponieważ elementem decydującym do celów takiej kwalifikacji jest jednoczesne przedstawienie w chwili odprawy celnej fizycznych składników, niezależnie od tego, czy są one nierozerwalnie ze sobą związane.
55
Co się tyczy trzeciego warunku, z postanowienia odsyłającego wynika, że w chwili odprawy celnej dwa składniki produktu będącego przedmiotem postępowania głównego są możliwe do zidentyfikowania jako wzajemnie uzupełniające się, ponieważ mimo że nie są one jeszcze zmieszane w taki sposób, aby stanowić amalgamat srebra do wypełnień dentystycznych, ich dawka odpowiada już dokładnie ilości niezbędnej do wytworzenia porcji, w związku z czym warunek ten jest spełniony.
56
Nawet jeśli w niniejszej sprawie warunki stosowania uwagi 3 do sekcji VI CN wydają się na pierwszy rzut oka spełnione w odniesieniu do produktu będącego przedmiotem postępowania głównego, do sądu odsyłającego należy zbadanie, czy wszystkie warunki przewidziane w uwadze 3 zostały spełnione w odniesieniu do okoliczności faktycznych zawisłego przed nim sporu.
57
W świetle powyższych rozważań na zadane pytanie należy odpowiedzieć, że pojęcie „zestawu” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI CN należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono system kapsułkowy zawierający dwa składniki, a mianowicie proszek stopowy i płynną rtęć, przeznaczone do zmieszania w celu otrzymania wypełnienia dentystycznego z amalgamatu srebra, które są umieszczone w oddzielnych komorach, których nie można oddzielić bez zniszczenia kapsułki zawierającej preparat.
W przedmiocie kosztów
58
Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Sądowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.
Z powyższych względów
SĄD (piąta izba rozpoznająca sprawy w składzie pięciu sędziów)
orzeka, co następuje:
Pojęcie „zestawu” w rozumieniu uwagi 3 do sekcji VI załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej, zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r., należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono system kapsułkowy zawierający dwa składniki, a mianowicie proszek stopowy i płynną rtęć, przeznaczone do zmieszania w celu otrzymania wypełnienia dentystycznego z amalgamatu srebra, które są umieszczone w oddzielnych komorach, których nie można oddzielić bez zniszczenia kapsułki zawierającej preparat.
Sampol Pucurull
Pynnä
Laitenberger
Stancu
Valasidis
Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 25 lutego 2026 r.
Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: niemiecki.