62023CJ0436
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Séú Dlísheomra)
12 Nollaig 2024 (
*1
)
(Tarchur chun réamhrialú – Cánachas díreach – Airteagal 49 CFAE – Saoirse bunaíochta – Cáin ar bhrabúis cuideachtaí – Reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear do ‘fairness tax’ – Cinneadh náisiúnta lena gcuirtear an reachtaíocht sin ar neamhní – Éifeachtaí a choimeád ar bun – Cáin nach bhfuil iníoctha ag cuideachta neamhchónaitheach atá bunaithe sa Bhallstát – Cáin iníoctha ag fochuideachta de cuid cuideachta neamhchónaitheach – Rogha na foirme dlí – Inchomparáideacht na gcúinsí)
I gCás C‑436/23,
IARRAIDH ar réamhrialú de bhun Airteagal 267 CFAE, ó hof van beroep te Gent (Cúirt Achomhairc, Gent, an Bheilg), le cinneadh an 13 Meitheamh 2023, a fuarthas ag an gCúirt an 13 Iúil 2023, sna himeachtaí
Belgische Staat/Federale Overheidsdienst Financiën
v
Volvo Group Belgium NV,
tugann AN CHÚIRT (an Séú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: T. von Danwitz, Leas-Uachtarán na Cúirte, ag feidhmiú mar Uachtarán an Séú Dlísheomra, A. Kumin agus I. Ziemele (Rapóirtéir), Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: N. Emiliou,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
–
Volvo Group Belgium NV, ag T. Lauwers, advocaat,
–
Rialtas na Beilge, ag S. Baeyens, A. De Brouwer agus C. Pochet, i gcáil Gníomhairí, le cúnamh ó T. Bricout agus C. Decordier, advocaten,
–
an Coimisiún Eorpach, ag A. Ferrand agus W. Roels, i gcáil Gníomhairí,
tar éis cinneadh a dhéanamh, i ndiaidh an tAbhcóide Ginearálta a éisteacht, breith a thabhairt ar an gcás gan Tuairim,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar Airteagal 49 CFAE.
2
Rinneadh an iarraidh seo in imeachtaí idir Belgische Staat/Federale Overheidsdienst Financiën, (Stát na Beilge/Seirbhís cónaidhme airgeadais phoiblí, agus Volvo Group Belgium NV, fochuideachta de chuid cuideachta neamhchónaitheach bunaithe sa Bheilg, maidir le hiarmhairtí na reachtaíochta náisiúnta do Volvo Group Belgium, arb é atá inti ná ‘fairness tax’ a ghearradh ar fhochuideachtaí cónaitheacha de chuid cuideachtaí neamhchónaitheacha.
An dlí lena mbaineann
Dlí an Aontais Eorpaigh
3
Foráiltear le hAirteagal 49 CFAE:
‘Faoi chuimsiú na bhforálacha atá leagtha amach thíos, toirmiscfear srianta ar shaoirse bhunaíochta náisiúnaigh de chuid Ballstáit i gcríoch Bhallstáit eile. Bainfidh an toirmeasc sin freisin le srianta ar ghníomhaireachtaí, brainsí nó fochuideachtaí a chur ar bun ag náisiúnaigh d’aon Bhallstát atá bunaithe i gcríoch aon Bhallstáit.
Folóidh saoirse bhunaíochta an ceart chun gabháil le gníomhaíochtaí agus iad a shaothrú mar oibrithe ar a gconlán féin, chun gnóthais a chur ar bun agus a bhainistiú, go háirithe cuideachtaí nó gnólachtaí de réir bhrí Airteagal 54, an dara mír, faoi na coinníollacha atá leagtha síos dá náisiúnaigh féin le dlí na tíre ina bhfuil suíomh na bunaíochta sin, faoi réir fhorálacha na Caibidle a bhaineann le caipiteal’.
Dlí na Beilge
4
Rinneadh an wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 (an Cód Cánach Ioncaim 1992) a leasú le lei wet houdende diverse bepaligen (an Dlí maidir le forálacha éagsúla) an 30 Iúil 2013 (Belgisch Staatsblad, an 1 Lúnasa 2013). I gCaibidil 15, roinn 2, fo-alt 1 den Dlí sin, tá an teideal ‘Fairness Tax’. San fho-alt sin, tá Airteagail 43 go 51 den Dlí sin, lena leasaítear Airteagail 198, 207, 218, 219b, 233, 246, 275 agus 463a den Chód réamhluaite sin.
5
Faoi Airteagal 198(1)(1) den Chód Cánach Ioncaim 1992, arna leasú le dlí maidir le forálacha éagsúla, an 30 Iúil 2013:
‘Ní áireofar an méid seo a leanas le costais ghnó:
1. Cáin chorparáide, lena n‑áirítear na ranníocaíochtaí ar leithligh atá dlite faoi Airteagal 219a agus Airteagal 219b, na suimeanna arna n‑íoc le haghaidh cáin chorparáide, agus an réamhíocaíocht cánach arna híoc ag an duine a bhí faoi dhliteanas i leith an ioncaim chun an tairbhí a shaoradh, de shárú ar Airteagal 261, ach gan an ranníocaíocht ar leithligh atá dlite faoi Airteagal 219 a áireamh.’
6
Foráiltear le hAirteagal 207(2) den Chód sin:
‘Ní fhéadfar aon asbhaint ná fritháireamh den sórt sin in aghaidh chaillteanas na tréimhse cánach a dhéanamh ar chuid den toradh a eascraíonn as buntáistí neamhghnácha nó in aisce dá dtagraítear in Airteagal 79, ar na sochair airgeadais nó na sochair d’aon chineál dá dtagraítear in Airteagal 53(24), ar an méid inchánach don ranníocaíocht speisialta a thobhach arna suí ar chaiteachas nó ar bhuntáistí d’aon chineál, nach gcuirtear bonn cirt leis i gcomhréir le hAirteagal 219, ná ar an gcuid de na brabúis a leithdháiltear ar an gcaiteachas dá dtagraítear in Airteagal 198(1)(9) agus (12), ar an gcuid sin de na brabúis a eascraíonn as neamhchomhlíonadh an cheathrú mhír d’Airteagal 194c(2) agus ó chur i bhfeidhm Airteagal 194c(4), ná ar na gnóthachain chaipitiúla dá dtagraítear in Airteagal 217(3), ná ar na díbhinní dá dtagraítear in Airteagal 219b.’
7
Foráiltear le hAirteagal 219b den Chód sin:
‘1.   Don tréimhse chánach ina ndáiltear díbhinní de réir bhrí fhomhír (1) go (2)a den chéad mír d’Airteagal 18, déanfar ranníocaíocht ar leithligh a thabhairt isteach agus a ríomh leis na míreanna seo a leanas.
Beidh an ranníocaíocht ar leithligh sin neamhspleách, agus, i gcás inarb iomchuí, beidh sí comhlántach leis na cánacha eile atá dlite faoi fhorálacha eile den Chód seo, nó, i gcás inarb iomchuí, i gcomhthéacs forálacha sonracha dlí a chur chun feidhme.
2.   Is é bunús na ranníocaíochta ar leithligh sin an difríocht dhearfach idir, ar thaobh amháin, na díbhinní comhlána arna ndáileadh don tréimhse chánach agus, ar an taobh eile, an toradh inchánach deiridh atá faoi réir an ráta cánach corparáide dá dtagraítear in Airteagail 215 agus 216.
3.   Laghdaítear an méid inchánach a bhunaítear amhlaidh leis an gcuid de na díbhinní dáilte atá de thionscnamh cúlchistí ar gearradh cáin orthu ar dháta níos luaithe ach tráth nach déanaí ná an bhliain chánach 2014. Déanfar cur i bhfeidhm an laghdaithe sin a bhunú ar na cúlchistí ar a gearradh cáin cheana féin agus tosaíocht á tabhairt do na cúlchistí deireanacha a tugadh isteach.
Le haghaidh na bliana cánach 2014, ní féidir a mheas riamh gur de thionscnamh cúlchistí ar gearradh cáin orthu don bhliain chánach chéanna sin na díbhinní a dháiltear le linn na bliana cánach céanna sin.
4.   Tá an t‑iarmhéid a thagann as sin teoranta ag céatadán a léiríonn an cóimheas idir:
–
ar thaobh amháin, san uimhreoir, asbhaint na gcaillteanas tugtha ar aghaidh don tréimhse inchánach agus asbhaint caipitil riosca a rinneadh don tréimhse inchánach chéanna, agus
–
ar an taobh eile, san ainmneoir, an brabús inchánach don tréimhse inchánach, gan díolúintí i leith dímheasa, soláthairtí agus gnóthachan caipitiúil díolmhaithe a chur san áireamh.
5.   Ní fhéadfar an méid inchánach a chinnfear i gcomhréir leis na míreanna roimhe seo a theorannú ná a laghdú ar shlí eile.
6.   Beidh an ranníocaíocht ar leithligh cothrom le 5 % den tsuim a ríomhadh amhlaidh.
7.   Cuideachtaí a mheastar, ar bhonn Airteagal 15 de Chód na gCuideachtaí, gur cuideachtaí beaga iad don bhliain chánach atá nasctha leis an tréimhse chánach ina ndáiltear na díbhinní, ní bheidh siad faoi réir na ranníocaíochta sin.’
8
Luaitear an méid seo a leanas sa tríú mír d’Airteagal 233 den Chód sin:
‘Ina theannta sin, bunófar ranníocaíocht ar leithligh i gcomhréir leis na rialacha a leagtar síos in Airteagal 219b. Chun an beart seo a chur i bhfeidhm, i gcás bhunaíochtaí na Beilge, ciallaíonn an téarma “díbhinní dáilte” an sciar de na díbhinní comhlána arna ndáileadh ag an gcuideachta a fhreagraíonn don sciar dearfach de bhrabúis bhunaíocht na Beilge i mbrabúis iomlána na cuideachta.’
An díospóid sna príomhimeachtaí agus an cheist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú
9
I rith na mblianta 2015 agus 2016, bhí Volvo Group Belgium faoi réir ranníocaíochtaí cánach corparáide dar méid EUR 1 056 466.18, ar díorthaíodh EUR 1 052 467.14 de ó ‘fairness tax’ don bhliain chánach 2015, agus dar mhéid EUR 773 573.17 don bhliain chánach 2016, ar díorthaíodh EUR 769 881.87 de ó ‘fairness tax’.
10
Le linn 2016, rinne an chuideachta sin agóid i gcoinne na gcinntí lenar bunaíodh na ranníocaíochtaí sin, ag éileamh gur sháraigh an ‘fairness tax’ rialacha dhlí an Aontais, na coinbhinsiúin a bheartaítear chun cánachas dúbailte a dhíchur agus Bunreacht na Beilge. Ina leith sin, tugadh faoi deara go raibh caingean le haghaidh neamhniú ar feitheamh os comhair an Grondwettelijk Hof (an Chúirt Bhunreachtúil, an Bheilg) agus gur tharchuir an chúirt sin ceisteanna chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú maidir leis an ‘fairness tax’ agus a chomhoiriúnacht leis an tsaoirse bunaíochta atá cumhdaithe in Airteagal 49 CFAE.
11
Le breithiúnas an 1 Márta 2018 ón Grondwettelijk Hof (an Chúirt Bhunreachtúil), cuireadh na forálacha a bhaineann leis an ‘fairness tax’, eadhon Airteagail 43 go 49 agus an chéad mhír agus dara mír d’Airteagal 51 den Dlí maidir le forálacha éagsúla an 30 Iúil 2013, ar neamhní. Mar thoradh ar an mbreithiúnas sin, díbheadh na hagóidí a thaisc Volvo Group Belgium toisc iad a bheith gan bhunús le cinntí an 9 Nollaig 2019, de bhrí gur choinnigh an chúirt sin éifeachtaí na bhforálacha neamhnithe ar bun do na blianta cánach 2014 go 2018.
12
An 12 Feabhra 2020, thionscain Volvo Group Belgium imeachtaí os comhair an rechtbank van eerste aanleg Oost‑Vlaanderen, afdeling Gent (an Cúirt Chéadchéime, Flóndras Thoir, Roinn Gent, an Bheilg), a chuir ar neamhní, le breithiúnas an 4 Feabhra 2022, na cinntí lena mbunaítear na ranníocaíochtaí cánach corparáide do na blianta cánach 2015 agus 2016 a mhéid a d’fhorchuir siad ‘fairness tax’ ar Volvo Group Belgium.
13
Ba i gcoinne an bhreithiúnais sin a rinne Stát na Beilge/Seirbhís phoiblí cónaidhme airgeadais phoiblí achomharc os comhair hof van beroep te Gent (an Chúirt Achomhairc, Gent, an Bheilg), arb í an chúirt a rinne an tarchur.
14
Fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an sáraítear leis an gcinneadh ón Grondwettelijk Hof (an Chúirt Bhunreachtúil) éifeachtaí fhorálacha an Dlí maidir le forálacha éagsúla an 30 Iúil 2013 a chuir sé ar neamhní, a choinneáil ar bun, an tsaoirse bunaíochta a chumhdaítear in Airteagal 49 CFAE a mhéid nach bhfuil feidhm ag an gcinneadh sin ach amháin maidir le fochuideachtaí de chuid cuideachtaí neamhchónaitheacha, agus nach mbaineann an choinneáil sin le cuideachtaí neamhchónaitheacha a bhfuil buanbhunaíocht acu sa Bheilg agus, dá bhrí sin, nach bhfuil siad faoi réir an ‘fairness tax’.
15
Sna himthosca sin, chinn an hof van beroep te Gent (an Chúirt Achomhairc, Gent) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt le haghaidh réamhrialú:
‘An bhfuil Airteagal 49 den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh le léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc ar reachtaíocht náisiúnta, amhail an reachtaíocht a ndéantar agóid ina coinne os comhair na Cúirte Achomhairc (eadhon an reachtaíocht a chuir an Chúirt Bhunreachtúil ar ceal ach ar coimeádadh a héifeachtaí ar bun, de shárú ar an tsaoirse bunaíochta, áfach, sa chaoi go gcaithfear staonadh ón reachtaíocht náisiúnta a coimeádadh ar bun a chur i bhfeidhm i dtaca leis na brabúis a dháil na cuideachtaí atá bunaithe i mBallstát eile a bhfuil bunaíocht sheasmhach sa Bheilg) ar dá réir
–
a bhfuil cáin dlite ar dháileadh brabús nár áiríodh sa toradh inchánach deireanach le haghaidh cuideachta chónaitheach ar a bhfuil a oiread de thionchar uirthi ag cuideachta atá bunaithe i mBallstát eile gur féidir léi dul i bhfeidhm ar a gníomhaíochtaí,
–
cé nach bhfuil an cháin sin le híoc ar an mbrabús atá i gceist, má fheidhmíonn an chuideachta sin atá bunaithe i mBallstát eile a gníomhaíochtaí sa Bheilg trí bhíthin bunaíocht sheasmhach nó brainse?’
Breithniú ar a ceisteanna a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú
16
Lena ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil Airteagal 49 CFAE le léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc le reachtaíocht Bhallstáit faoina bhfuil fochuideachta chónaitheach de chuid cuideachta neamhchónaitheach faoi réir cánach ar a dtugtar ‘fairness tax’ ar dháileadh brabús, nach bhfuil, mar gheall ar úsáid buntáistí cánach áirithe dá bhforáiltear sa chóras cánach náisiúnta, curtha san áireamh i dtoradh inchánach deiridh na fochuideachta sin, cé nach bhfuil cuideachta neamhchónaitheach atá gníomhach ar bhonn eacnamaíochta sa Bhallstát sin trí bhíthin bunaíocht sheasmhach nó brainse faoi réir na cánach sin.
17
Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara go sonraíonn Rialtas na Beilge, ina bharúlacha i scríbhinn, murab ionann agus an chúirt a rinne an tarchur, go bhféadfadh coinneáil éifeachtaí an ‘fairness tax’ arna cinneadh ag Grondwettelijk Hof (an Chúirt Bhunreachtúil) a bheith bainteach ní hamháin le fochuideachtaí de chuid cuideachtaí neamhchónaitheacha ach lena mbuanbhunaíochtaí freisin. Maidir leo, choinnigh an chúirt sin an ‘fairness tax’ ar bun do na blianta cánach 2014 go 2018 go ginearálta, agus is é an t‑aon eisceacht amháin é an cás ina ndáileann fochuideachta eachtrach brabúis ar mháthairchuideachta Bheilgeach a thagann faoi raon feidhme Threoir 2011/96/AE ón gComhairle an 30 Samhain 2011 maidir leis an gcomhchóras cánachais is infheidhme i gcás máthairchuideachtaí agus fochuideachtaí de chuid Ballstát éagsúil (IO 2011 L 345, lch. 8).
18
I ndáil leis sin, is faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé raon feidhme chinneadh Grondwettelijk Hof (an Chúirt Bhunreachtúil) maidir le héifeachtaí an ‘fairness tax’ a choimeád a fhíorú. Mar sin féin, ní faoin gCúirt atá sé, i gcomhthéacs an chomhair bhreithiúnaigh arna bhunú le hAirteagal 267 CFAE, cruinneas an léirithe ar an dlí náisiúnta arna dhéanamh ag an gcúirt náisiúnta a fhíorú nó a cheistiú, ós rud é go dtagann an léiriú sin faoi dhlínse eisiach na cúirte sin. Ina theannta sin, ní mór don Chúirt Bhreithiúnais, agus tarchur chun réamhrialú ó chúirt náisiúnta á láimhseáil aici, cloí leis an léiriú ar an dlí náisiúnta a chuir an chúirt nó an binse sin faoina bráid (féach chuige sin, breithiúnas an 27 Deireadh Fómhair 2022, Instituto do Cinema e do Audiovisual, C‑411/21, EU:C:2022:836, mír 16 agus an cásdlí dá dtagraítear).
19
Dá bhrí sin, i gcomhthéacs an scrúdaithe ar an gceist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú agus i gcomhréir leis an léiriú arna sholáthar ag an gcúirt a rinne an tarchur, is iomchuí tosú ar an mbonn nach bhfuil feidhm éifeachtaí an chinnidh an ‘fairness tax’ a choinneáil maidir le buanbhunaíochtaí cuideachtaí neamhchónaitheacha ach maidir lena bhfochuideachtaí amháin, amhail Volvo Group Belgium.
20
Is éard atá i gceist leis an tsaoirse bunaíochta a thugtar do shaoránaigh an Aontais le hAirteagal 49 CFAE, ná an ceart chun gabháil le gníomhaíochtaí agus iad a shaothrú mar oibrithe ar a gconlán féin, agus chun gnóthais a chur ar bun agus a bhainistiú, faoi na coinníollacha atá leagtha síos dá náisiúnaigh féin le dlí na tíre ina bhfuil suíomh na bunaíochta sin. Áirítear leis, i gcomhréir le hAirteagal 54 CFAE, do chuideachtaí nó gnólachtaí a foirmíodh de réir dlí Ballstáit agus a bhfuil a n‑oifig chláraithe, a riarachán lárnach nó a bpríomháit ghnó acu san Aontas, an ceart chun a ngníomhaíocht a shaothrú sa Bhallstát lena mbaineann trí fhochuideachta, brainse nó gníomhaireacht (breithiúnas an 17 Bealtaine 2017, X, C‑68/15, EU:C:2017:379, mír 39 agus an agus an cásdlí dá dtagraítear).
21
Feidhmíonn oifig chláraithe na cuideachta, de réir bhrí Airteagal 54 CFAE, mar nascfhachtóir le dlíchóras Stáit ar leith, dála náisiúntacht daoine nádúrtha. Dá réir sin, baineann cur i bhfeidhm na reachtaíochta cánach náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí, maidir le cuideachta chónaitheach, lena n‑áirítear fochuideachta chónaitheach de chuideachta neamhchónaitheach, ar thaobh amháin, agus maidir le brainse nó buanbhunaíocht de chuideachta neamhchónaitheach, ar an taobh eile, le cóireáil cánach, faoi seach, do chuideachta chónaitheach agus do chuideachta neamhchónaitheach (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Nollaig 2023, Cofidis, C‑340/22, EU:C:2023:1019, mír 36 agus an agus an cásdlí dá dtagraítear).
22
Mar is léir ón dara habairt den chéad mhír d’Airteagal 49 CFAE, tá féidearthacht shainráite ann d’oibreoirí eacnamaíocha an fhoirm dhlíthiúil iomchuí a roghnú chun a ngníomhaíochtaí a shaothrú i mBallstát eile. Níor cheart an tsaoirse rogha sin a theorannú le forálacha cánach idirdhealaitheacha (breithiúnas an 21 Nollaig 2023, Cofidis, C‑340/22, EU:C:2023:1019, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).
23
Is é is cuspóir don tsaoirse chun an fhoirm dhlíthiúil iomchuí a roghnú chun gníomhaíochtaí a shaothrú i mBallstát eile, inter alia, a chur ar chumas cuideachtaí a bhfuil a n‑oifig chláraithe acu i mBallstát amháin brainse a oscailt i mBallstát eile chun a ngníomhaíochtaí a shaothrú faoi na coinníollacha céanna a bhfuil feidhm acu maidir le fochuideachtaí (breithiúnais an 23 Feabhra 2006, CLT-UFA, C‑253/03, EU:C:2006:129, mír 15; an 6 Meán Fómhair 2012, Philips Electronics UK, C‑18/11, EU:C:2012:532, mír 14 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 21 Nollaig 2023, Cofidis, C‑340/22, EU:C:2023:1019, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).
24
De réir cásdlí socair, is srianta ar an tsaoirse bunaíochta iad na bearta go léir lena gcuirtear toirmeasc ar fheidhmiú na saoirse a ráthaítear in Airteagal 49 CFAE, nó lena gcuirtear bac ar a feidhmiú nó a bhaineann de tharraingteacht fheidhmiú na saoirse sin (breithiúnas an 7 Meán Fómhair 2017, Eqiom agus Enka, C‑6/16, EU:C:2017:641, mír 54 agus an cásdlí dá dtagraítear).
25
Maidir le forálacha cánach, go sonrach, leanann sé ó chásdlí na Cúirte gur faoi gach Ballstát atá sé, i gcomhréir le dlí an Aontais, córas cánach chun cáin a ghearradh ar bhrabúis a leagan síos, a mhéid a thagann na brabúis sin faoi dhlínse chánach an Bhallstáit lena mbaineann. Dá bhrí sin, tá sé de shaoirse ag an mBallstát óstach an teagmhas inmhuirearaithe, an bonn cánach agus an ráta cánach a bhaineann le cineálacha éagsúla bunaíochtaí cuideachtaí a bhíonn ag feidhmiú sa Bhallstát sin a chinneadh, ar choinníoll go gcaitear le cuideachtaí neamhchónaitheacha ar bhealach nach bhfuil idirdhealaitheach i gcomparáid le bunaíochtaí náisiúnta inchomparáide (breithiúnas an 17 Bealtaine 2017, X, C‑68/15, EU:C:2017:379, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear).
26
Sa chás seo, faoi réir fhíorú na cúirte a rinne an tarchur, bíonn tionchar ag an gcinneadh chun éifeachtaí an ‘fairness tax’ a choinneáil ar chuideachtaí neamhchónaitheacha a mhéid a dhéanann siad a ngníomhaíochtaí eacnamaíocha a shaothrú sa Bheilg trí fhochuideachta seachas trí bhuanbhunaíocht nó brainse. Dealraíonn sé, dá bhrí sin, nach gceadaíonn coinneáil éifeachtaí an ‘fairness tax’ d’fhochuideachtaí cuideachtaí neamhchónaitheacha a ngníomhaíochtaí a shaothrú faoi na coinníollacha céanna leis na coinníollacha a bhfuil feidhm acu maidir le buanbhunaíochtaí cuideachtaí den sórt sin, agus mar thoradh air sin, faoin reachtaíocht náisiúnta, go gcuirtear na fochuideachtaí sin faoi mhíbhuntáiste i gcomparáid leis na fochuideachtaí sin.
27
Sna himthosca sin, fágfaidh cinneadh den sórt sin chun na héifeachtaí a choimeád ar bun nach mbeadh sé chomh tarraingteach céanna, do chuideachtaí a bhfuil a suíomh acu i mBallstát eile, a ngníomhaíochtaí a shaothrú sa Bheilg trí fhochuideachta (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Meán Fómhair 2017, Eqiom agus Enka, C‑6/16, EU:C:2017:641, míreanna 55 agus 56).
28
D’fhéadfadh difríocht sa chóir lena gcuirtear teorainn le saor-rogha na foirme dlíthiúla iomchuí chun gníomhaíocht a shaothrú i mBallstát eile, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 22 den bhreithiúnas seo, a bheith ina srian ar an tsaoirse bunaíochta a ráthaítear le hAirteagail 49 agus 54 CFAE (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Nollaig 2023, Cofidis, C‑340/22, EU:C:2023:1019, mír 47).
29
Chun go mbeidh an difríocht sin sa chóir comhoiriúnach le forálacha an Chonartha maidir le saoirse bunaíochta, ní mór, de réir cásdlí socair, baint a bheith aici le cásanna nach bhfuil inchomparáide go hoibiachtúil nó go bhfuil údar maith leis ar chúis sháraitheach ar mhaithe le leas an phobail (breithiúnais an 21 Nollaig 2023, Cofidis, C‑340/22, EU:C:2023:1019, mír 48, agus an 2 Meán Fómhair 2015, Groupe Steria, C‑386/14, EU:C:2015:524, mír 21 agus an cásdlí dá dtagraítear).
30
Maidir le hinchomparáideacht oibiachtúil cásanna, is léir ó chásdlí na Cúirte gurb é atá i gceist staid trasteorann a chur i gcomparáid le staid inmheánach. Chun idirdhealú a dhéanamh idir staid trasteorann agus staid inmheánach, ní mór aird a thabhairt ar cá háit a bhfuil oifig chláraithe na gcuideachtaí atá i gceist, a fheidhmíonn, mar a cuireadh in iúl i mír 21 den bhreithiúnas seo, mar an nasc idir cuideachta agus dlíchóras Stáit áirithe. Dá bhrí sin, baineann cur i bhfeidhm na reachtaíochta cánach náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí, maidir le fochuideachta chónaitheach de chuideachta neamhchónaitheach, ar thaobh amháin, agus buanbhunaíocht de chuideachta neamhchónaitheach, ar an taobh eile, le cóireáil cánach, faoi seach, do chuideachta chónaitheach agus do chuideachta neamhchónaitheach (féach, chuige sin, breithiúnas an 17 Bealtaine 2017, X, C‑68/15, EU:C:2017:379, míreanna 35 agus 36 agus an cásdlí dá dtagraítear).
31
Déantar an chomparáid oibiachtúil sin ag féachaint don aidhm atá á saothrú leis an reachtaíocht chánach náisiúnta atá faoi cheist (féach, chuige sin, breithiúnas an 17 Bealtaine 2017, X, C‑68/15, EU:C:2017:379, mír 51 agus an cásdlí dá dtagraítear).
32
Ina leith sin, shonraigh an Chúirt an méid seo a leanas, maidir le hinchomparáideacht na gcásanna agus an aidhm a shaothraítear le reachtaíocht na Beilge maidir le ‘fairness tax’, mar a bhí sí i bhfeidhm ag an tráth sin. Maidir le reachtaíocht chánach an Bhallstáit óstaigh atá dírithe ar a sheachaint go ndáilfear brabúis a ghintear sa Stát sin, mar thoradh ar an úsáid de bhuntáistí cánach áirithe dá bhforáiltear sa chóras cánach náisiúnta, gan cáin a ghearradh orthu in ainm an cháiníocóra, tá cás cáiníocóra neamhchónaithigh atá i mbun gníomhaíocht eacnamaíoch sa Bhallstát sin trí bhuanbhunaíocht inchomparáide le cás cáiníocóra chónaithigh. Sa dá chás, tá sé d’aidhm ag an reachtaíocht chánach sin a chur ar chumas an Bhallstáit a chumhachtaí cánachais a fheidhmiú i dtaobh na mbrabús a thagann faoina dhlínse chánach (breithiúnas an 17 Bealtaine 2017, X, C‑68/15, EU:C:2017:379, mír 52 agus an cásdlí dá dtagraítear).
33
Sna príomhimeachtaí, níl buanbhunaíochtaí agus brainsí de chuideachtaí neamhchónaitheacha faoi réir an ‘fairness tax’.
34
Dá bhrí sin, i gcomhthéacs an chinnidh chun na héifeachtaí den ‘fairness tax’ a choinneáil ar bun, de réir mar a léirigh an chúirt a rinne an tarchur é, ní fheidhmíonn Ríocht na Beilge a cumhacht a thuilleadh chun cáin a ghearradh ar bhrabúis bhuanbhunaíochtaí nó bhrainsí na gcuideachtaí neamhchónaitheacha. Dá réir sin, níl na cuideachtaí neamhchónaitheacha sin i staid atá inchomparáide le staid cuideachtaí cónaitheacha, amhail fochuideachta de chuid cuideachta neamhchónaitheach.
35
Dá bhrí sin, i gcás mar atá i gceist sna príomhimeachtaí, ní féidir srian ar an tsaoirse bunaíochta a bhunú mar a ráthaítear le hAirteagal 49 CFAE.
36
I bhfianaise an mhéid sin go léir, is é an freagra ar an gceist ná, nach mór Airteagal 49 CFAE a léiriú sa chaoi nach gcuirtear cosc ar reachtaíocht Bhallstáit faoina bhfuil fochuideachta chónaitheach de chuid cuideachta neamhchónaitheach faoi réir cánach ar a dtugtar ‘fairness tax’ ar dháileadh brabús, nach bhfuil, mar gheall ar úsáid buntáistí cánach áirithe dá bhforáiltear sa chóras cánach náisiúnta, curtha san áireamh i dtoradh inchánach deiridh na fochuideachta sin, cé nach bhfuil cuideachta neamhchónaitheach atá gníomhach ar bhonn eacnamaíochta sa Bhallstát sin trí bhíthin bunaíocht sheasmhach nó brainse faoi réir na cánach sin.
Costais
37
Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Séú Dlísheomra) mar seo a leanas:
Maidir le Airteagal 49 CFAE,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
ní cuirtear cosc ar reachtaíocht Bhallstáit faoina bhfuil fochuideachta chónaitheach de chuid cuideachta neamhchónaitheach faoi réir cánach ar a dtugtar ‘fairness tax’ ar dháileadh brabús, nach bhfuil, mar gheall ar úsáid buntáistí cánach áirithe dá bhforáiltear sa chóras cánach náisiúnta, curtha san áireamh i dtoradh inchánach deiridh na fochuideachta sin, cé nach bhfuil cuideachta neamhchónaitheacha atá gníomhach ar bhonn eacnamaíochta sa Bhallstát sin trí bhíthin bunaíocht sheasmhach nó brainse faoi réir na cánach sin.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Ollainnis.