62025CO0137_INF
Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 10 november 2025 –[Woluc] (
i
)
(Zaak C‑137/25)
„Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Antwoord dat duidelijk uit de rechtspraak kan worden afgeleid – Consumentenbescherming – Richtlijn 93/13/EEG – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Gevolgen van de vaststelling dat een beding oneerlijk is – Hypothecair krediet dat in een vreemde munteenheid is geïndexeerd – Bepaling van de wisselkoers tussen valuta – Oneerlijk onderdeel van een omrekeningsbeding – Artikel 267 VWEU – Regeling die een lagere rechterlijke instantie verplicht om gevolg te geven aan de door een hogere rechter verrichte beoordelingen – Beginsel van voorrang van het Unierecht – Verplichtingen van de nationale rechter”
1.
Recht van de Europese Unie – Voorrang – Nationale regeling die een lagere rechterlijke instantie verplicht om gevolg te geven aan de door een hogere rechter verrichte beoordelingen – Beoordelingen die in strijd zijn met de door het Hof gegeven uitlegging van het Unierecht – Ontoelaatbaarheid
(Art. 267 VWEU)
(zie punten 23‑35, dictum 1)
2.
Prejudiciële vragen – Voorlegging aan het Hof – Verplichting tot verwijzing – Nationale regeling op grond waarvan een lagere rechterlijke instantie zich moet houden aan de beoordelingen van een hogere rechterlijke instantie – Beoordelingen die in strijd zijn met de door het Hof gegeven uitlegging van het Unierecht – Geen verplichting tot verwijzing voor de lagere rechterlijke instantie
(Art. 267 VWEU)
(zie punten 37‑42, dictum 2)
Dictum
1)
De beginselen van doeltreffendheid en voorrang van het Unierecht moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan de rechtsoordelen van een rechter in tweede aanleg bindend zijn voor de rechter in eerste aanleg naar wie de zaak is terugverwezen, wanneer deze laatste rechter van oordeel is dat die beoordelingen in strijd zijn met de uitlegging van artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten die voortvloeit uit een beslissing van het Hof waaraan hij gevolg wil geven
2)
Artikel 267 VWEU en het beginsel van voorrang van het Unierecht moeten aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter van eerste aanleg die uitspraak doet in het kader van een zaak die naar hem is terugverwezen voor heroverweging, in het kader waarvan hij op grond van het nationale recht verplicht is om gevolg te geven aan de rechtsoordelen van de rechter in tweede aanleg die over die terugverwijzing heeft beslist, niet verplicht is om het Hof een prejudiciële vraag te stellen alvorens die beoordelingen naast zich neer te leggen indien zij van oordeel is dat deze in strijd zijn met de uit een beslissing van het Hof voortvloeiende duidelijke uitlegging van artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13.
(
i
)	Dit is een fictieve naam, die niet overeenkomt met de werkelijke naam van enige partij in de procedure.