61981C0003
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤῆΣ ΓΕΝΙΚΉΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΩΣ SIMONE ROZÈS
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤΊΣ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ 1982 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
Τό Bundesfinanzhof σᾶς υπέβαλε αίτηση περί εκδόσεως προδικαστικῆς ἀποφάσεως, ὅσον άφορᾶ τίς ἐπιστροφές κατά τήν εξαγωγή «κριθής μεθ᾽ ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεσιν τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευσιν κατά τά δύο άκρα» («orge perlé»).
Τά περιστατικά εἶναι τά έξης:
Κατά τίς ἀρχές τοῦ ἔτους 1966, στίς 4 Μαρτίου, 9 καί 13 'Απριλίου, τό Ὁμοσπονδιακό 'Ιδρυμα 'Οργανώσεως τῶν Γεωργικών 'Αγορῶν ενέκρινε την χορήγηση στην εταιρία Ludwig Wünsche & Co. τοῦ 'Αμβούργου επιστροφών κατά τήν εξαγωγή κριθής μετά ἀπό ̠λοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα πρός τίς τρίτες χώρες. Ή δυνατότης αυτή προεβλέπετο ἀπό τούς κοινοτικούς κανονισμούς περί βαθμιαίας καθιερώσεως κοινής ὀργανώσεως τῶν ἀγορών στόν τομέα τῶν σιτηρών πού ίσχυαν τότε (άρθρο 20, παράγραφος 2, τοῦ κανονισμού 19 τοῦ Συμβουλίου, άρθρο 5, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμοῦ 141/64 τοῦ Συμβουλίου, τῆς 21ης 'Οκτωβρίου 1964, κανονισμός 164/64 τῆς 'Επιτροπής, τῆς 29ης 'Οκτωβρίου 1964, κανονισμός 11/66 τῆς 'Επιτροπής, τῆς 3ης Φεβρουαρίου 1966).
Κατά τό στάδιο αὐτό τῆς βαθμιαίας προσεγγίσεως τῶν ἀγορών, ἡ σκοπιμότης τῆς καταβολής επιστροφών καί ὁ καθορισμός τοῦ ύψους τους ἐπαφίεντο στην κρίση τῶν Κρατών μελῶν καί τά ποσά αυτά ἐπεστρέφοντο κατόπιν στά Κράτη μέλη βάσει αὐτοῦ πού έχει συμφωνηθεί νά ὀνομάζεται ή χαμηλότερη μέση επιστροφή.
Ή επιστροφή ἠδύνατο νά συνίσταται εἴτε σέ καταβολή εἰς χρήμα γιά τά δημητριακά προϊόντα πού ἐξήγοντο πρός τίς τρίτες χώρες εἴτε, προκειμένου περί τῶν προϊόντων πού εἰσήγοντο ἀπό τρίτη χώρα καί προορίζοντο πρός ἐπανεξαγωγή έκτος τῆς Κοινότητος μετά ἀπό μεταποίηση (εμπόριο τελειοποιήσεως), σέ εισαγωγή χωρίς εισφορά μιᾶς ποσότητος ακατέργαστης κριθής ίσης πρός τήν ποσότητα πού εἶχε χρησιμοποιηθεί γιά τήν παρασκευή τοῦ μεταποιηθέντος προϊόντος. 'Εν προκειμένω εἶχε επιλεγεί ἡ τελευταία αύτη μορφή τῆς επιστροφής σέ είδος : γιά κάθε 100 kg κριθής μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα (τοῦ προϊόντος μεταποιήσεως) εἶχε χορηγηθεί στην εταιρία Wünsche τό δικαίωμα τῆς εισαγωγής χωρίς εισφορά 220 kg ἀκατέργαστης κριθής (τοῦ προϊόντος βάσεως).
Τό σύστημα αυτό εἶχε τεθεί σέ ἰσχύ στην Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας μέ διάταγμα τῆς 24ης Νοεμβρίου 1964 (άρθρο 6).
Τό ὕψος τῆς επιστροφής ἐξηρτᾶτο ἀπό τήν ποιότητα τοῦ προϊόντος μεταποιήσεως: οἱ μεταποιητές δέν ἠδύναντο νά τύχουν τῆς μεγίστης επιστροφής παρά μόνο ἄν τό προϊόν τῆς μεταποιήσεως ἀνταπεκρίνετο πλήρως στά κριτήρια πού ίσχυαν — καί πού άλλωστε είχαν καθορισθεί σέ συνάρτηση μέ τίς λιγότερο ἀποδοτικές ἐθνικές βιομηχανίες μεταποιήσεως — ἀφοῦ σέ ἀντίθετη περίπτωση ὁ συντελεστής μετατροπής σέ προϊόν βάσεως θά ἐνοθεύετο υπέρ τοῦ μεταποιητοῦ.
Βάσει τῶν εκθέσεων τῶν ἀναλύσεων πού είχαν καταρτίσει οἱ επίσημες υπηρεσίες, ὁ γερμανικός ὀργανισμός έκρινε ὅτι τό προϊόν πού εἶχε εξαγάγει ἡ ἑταιρία Wünsche δέν ήταν κριθή μετά ἀπό όλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα καί ἀνεκάλεσε κατά συνέπεια σέ δύο περιπτώσεις την άδεια πού τῆς εἶχε χορηγήσει, ὁπότε τελικώς ίσχυσε γιά την ἑταιρία αύτη ένας λιγότερο ευνοϊκός συντελεστής μεταποιήσεως, δηλαδή 160 kg ἀκατέργαστης κριθής για 100 kg προϊόντος μεταποιήσεως.
Ή εταιρία Wünsche προσέβαλε τίς ἀνακλητικές αυτές ἀποφάσεις βασιζόμενη στίς εκθέσεις τῶν δικῶν τῆς ὁρκωτών πραγματογνωμόνων. Ή υπόθεση έφθασε μέχρι τό ἀνώτατο γερμανικό δικαστήριο, τό όποιο σᾶς ζητεί κυρίως νά προσδιορίσετε τήν έκταση εφαρμογής τοῦ ὅρου «κριθή μεθ᾿ ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεσιν τοῦ περικαρ-πίου καί στρογγύλευσιν κατά τά δύο άκρα πού έχει περιεκτικότητα σέ τέφρες, ἐπί ξηρού προϊόντος, κατώτερη τοῦ 1 %», έκφραση πού χρησιμοποιείται στον κανονισμό 11/66 τῆς Ἐπιτροπής, έρωτᾶ δέ ειδικότερα ἄν ἡ περιεκτικότης σέ τέφρες κάτω τοῦ 1 % σημαίνει κατ᾿ ἀνάγκη ὅτι πρόκειται γιά σπόρους κριθής μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα. 'Αν δέν ισχύει αυτό, τό ἀνώτατο γερμανικό δικαστήριο σᾶς έρωτᾶ επίσης ἄν γιά τήν έννοια «κριθή μεθ᾿ ὁλοσχερή σχεδόν ἀπό-ξεσιν τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευσιν κατά τά δύο άκρα» ἀρκεῖ ἡ διαπίστωση ὅτι τό περικάρπιο τῶν σπόρων έχει σχεδόν ὁλοσχερώς ἀποξεσθεῖ καί τά δύο άκρα έχουν στρογγυλευθεῖ, κατά τήν έννοια τῶν επεξηγηματικών σημειώσεων τῆς ὀνοματολογίας τῶν Βρυξελλών, σέ ποσοστό μεγαλύτερο ἀπό τό 50 % τῶν σπόρων καί ἄν ή ἀναλογία αυτή πρέπει νά ἀναφέρεται στό βάρος ἡ στόν ἀριθμό τῶν σπόρων.
Σύμφωνα μέ τό άρθρο 177, δέν εναπόκειται σέ σᾶς τους ίδιους νά προβείτε στην δασμολογική κατάταξη τοῦ επιδίκου εμπορεύματος οὔτε νά κρίνετε, ὅπως υποστηρίζει ή ἐταιρία Wünsche, ὅτι τά ἐπίδικα φορτία ἀπετελοῦντο ὁπωσδήποτε ἀπό «σπόρους κριθής μεθ᾿ ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεσιν τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευσιν κατά τά δύο άκρα» κατά τήν έννοια τῆς διακρίσεως 11.02 Β III α (ἤδη 11.02 Γ III) τοῦ κοινοῦ δασμολογίου. 'Εχετε ἀντιθέτως τήν υποχρέωση νά δώσετε στό ἐθνικό δικαστήριο ὅλες τίς ἀναγκαίες ενδείξεις προκειμένου νά επιλύσει τήν συγκεκριμένη περίπτωση.
Ι —
Σύμφωνα μέ τίς επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τοῦ Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας (τής λεγομένης ὀνοματολογίας τῶν Βρυξελλών), ἀπό τίς όποιες δανειζόμαστε τίς διευκρινίσεις αυτές (ἀριθ. 10.03),
«ή κριθή, οι σπόροι τῆς ὁποίας εἶναι μεγαλύτεροι ἀπό τους σπόρους τοῦ σίτου, χρησιμοποιείται κυρίως γιά τήν παρασκευή βύνης καί, μετά τήν μερική ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου ἡ τήν ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί τήν στρογγύ-λευση κατά τά δύο άκρα, γιά τήν παρασκευή σούπας ἡ φαγητού.
Ή κριθή διαφέρει ἀπό τά περισσότερα άλλα δημητριακά στό ὅτι τά βράκτεια πολλών ποικιλιών τῆς (ἐνδεδυμένη κριθή) τά όποια εἶναι προσκολλημένα στους σπόρους δέν ἀποχωρίζονται μέ τό ἀλώνισμα ή τό λίχνισμα καί μόνο. Οἱ ποικιλίες αυτές έχουν τό κίτρινο χρώμα τοῦ άχυρου καί οἱ σπόροι εἶναι μυτεροί στά δύο άκρα, ὑπάγονται δέ στην παρούσα κλάση μόνο ἐφ᾿ ὅσον τά βράκτεια εἶναι ἀκόμη προσκολλημένα ἐπί τῶν σπόρων. 'Εφ' ὅσον ἀφαιρεθοῦν τά βράκτεια — πράγμα πού ἀπαιτεί άλεσμα πού μερικές φορές έχει ὡς ἀποτέλεσμα τήν ἀφαίρεση καί μέρους τοῦ περι-καρπίου — υπάγονται στην κλάση 11.02 ...».
Οἱ διάδικοι στην κυρία δίκη συμφωνούν ὅτι ἡ περιεκτικότης σέ τέφρες, ἐπί ξηρού προϊόντος, τῶν δειγμάτων πού είχαν ληφθεί ήταν κατώτερη ἀπό 1 %.
Τό Bundesanstalt πάντως υποστηρίζει ὅτι ἀπό τίς επίσημες ἀναλύσεις προέκυψε ὅτι τά ἀναλυθέντα δείγματα κριθής δέν εἶχαν ὁμοιογένεια: μαζί μέ τους σπόρους πού ἠδύναντο ἀναμφισβητήτως νά χαρακτηρισθούν ὡς «perlé» υπήρχαν καί άλλοι πού παρουσίαζαν ένα ελάχιστο βαθμό ἐπεξεργασίας ἡ μερικές φορές μάλιστα έφεραν ἀκόμη τά βράκτειά τους καί συνεπώς έπρεπε νά θεωρηθούν τό πολύ ὡς ἀποφλοιωμένοι.
Ἄν ἀναφερθούμε στίς ἀνωτέρω ἐπεξηγηματικές σημειώσεις, ὅπως ίσχυαν τόν Ἰούλιο 1976, διαβάζουμε τά έξης, ὅσον άφορᾶ την δασμολογική κλάση 11.02, «πλιγούρια, σιμιγδάλια, σπόροι μετά μερικήν ἀπόξεσιν τοῦ περικαρπίου των, μεθ᾽ ὁλοσχερῆ σχεδόν ἀπόξεσιν τοῦ περικαρπίου τῶν καί στρογγύλευσιν αυτῶν κατά τά δύο άκρα ...»:
«Ή παρούσα κλάση περιλαμβάνει ὅλα τά μή παρεσκευασμένα προϊόντα πού προέρχονται ἀπό τό άλεσμα καί την επεξεργασία των δημητριακών, έκτός ἀπό τό ἀλεύρι καί τά ὑπολείμματα ...
Τά προϊόντα πού υπάγονται στην παρούσα κλάση εἶναι:...
3)
Οἱ ἀποφλοιωμένοι σπόροι, δηλαδή οἱ σπόροι ἀπό τους ὁποίους ἔχει ἀφαιρεθεί ἐν μέρει τό περικάρπιο καί — ειδικώς στην περίπτωση τῆς ἐνδεδυμένης κριθής ... — οἱ σπόροι ἀπό τους ὁποίους ἔχουν ἀφαιρεθεί τά βράκτεια, πού παραμένουν προσκολλημένα στους σπόρους ἀκόμη καί μετά τό ἁλώνισμα ἡ τό λίχνισμα. Ό ἀμυλούχος πυρήνας τῶν ἀποφλοιωμένων σπόρων εἶναι ἐν γένει ὁρατός.
4)
Οἱ σπόροι perlé (κυρίως κριθῆς), οἱ όποιοι εἶναι σπόροι ἀποφλοιωμένοι (mondé) τῶν ὁποίων έχει ἀφαιρεθεί σχεδόν ὁλοσχερώς τό περικάρπιο καί οἱ όποιοι επιπλέον έχουν υποστεί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα.»
Σέ μία ἀνακοίνωση τῆς 15ης 'Απριλίου 1966, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη στό Bundesanzeiger ἀριθ. 73 τῆς 19ης 'Απριλίου 1966, ή κριθή μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα περιεγράφετο ως έξῆς:
«Ὡς κριθή μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα νοείται μόνο τό προϊόν ή περιεκτικότης σέ τέφρες τοῦ ὁποίου, ἐπί ξηροῦ προϊόντος, δέν υπερβαίνει τό 1 ο/ο κατά βάρος (χωρίς τάλκ) καί τό όποιο έχει ἀποφλοιωθεί καί στρογγυλευθεῖ διά λειάνσεως κατά τέτοιο τρόπο, ώστε οἱ σπόροι νά μή εμφανίζουν ούτε βαθειές αύλακες ούτε έντονες κῶχες, ούτε φύτρα ούτε υπολείμματα βρακτείων, τά κύτταρα δέ τῆς γλου-τένης, έχουν ἀφαιρεθεί τόσο, ώστε τά κύτταρα τοῦ ἀμύλου είναι, σέ ποσοστό μεγαλύτερο ἀπό τό 50 ο/ο, ὁρατά ἐπί ὅλης τῆς επιφανείας τοῦ σπόρου. Τό προϊόν πρέπει νά εμφανίζει ὁμοιόμορφο διαμέτρημα τῶν σπόρων καί τό εύρος τῶν σπόρων (ή ἀπόσταση μεταξύ τῶν πλευρών) δέν δύναται νά ἐμφανίζει, γιά μέν τό 70 % τουλάχιστον τῶν σπόρων, διαφορές μεγαλύτερες ἀπό 0,5 mm, γιά δέ τό σύνολο τῶν σπόρων, ἀπό 1 mm (ὁ έλεγχος αυτός πραγματοποιείται διά κοκκομετρικῆς ἀναλύσεως μέ τή βοήθεια ενός κόσκινου μέ στρογγυλές ὀπές ή διά μετρήσεως 200 σπόρων)...»
Εἶναι ἀπολύτως ὀρθό, ὅπως υποστηρίζει καί ἡ εταιρία Wünsche, ὅτι ἡ περιεκτικότης σέ τέφρες ἀποτελεί μία ένδειξη ὅτι τό προϊόν έχει υποστεί μιά περισσότερο ἡ λιγότερο έντονη ἐπεξεργασία, ἀφοῦ οἱ ἀνόργανες ουσίες καί ἡ κυτταρίνη, ἀπό τίς όποιες προέρχονται οἱ τέφρες, ευρίσκονται κυρίως στόν φλοιό (βράκτεια, περικάρπιο) καί στό φύτρο. Ή περιεκτικότης σέ τέφρες ὁλοκλήρου τοῦ σπόρου κριθής ἀνέρχεται, ἐπί ξηροῦ προϊόντος, σέ 2,6 έως 2,8 % περίπου.
'Ενώ ὅμως εἶναι ἀναγκαίο νά ληφθεί ὑπ᾽ ὄψη τό κριτήριο αυτό τῆς περιεκτικότητος σέ τέφρες, αυτό καί μόνο δέν εἶναι ἀρκετό. Τό κριτήριο αυτό είσήχθη αρχικώς στό κοινοτικό δίκαιο γιά τά άλευρα (άρθρο 4 τοθ κανονισμού 81 τῆς 'Επιτροπής, τῆς 25ης Ἰουλίου 1962).
Τό κριτήριο αυτό παρελήφθη ἀπό τόν κανονισμό 5/63 τοῦ Συμβουλίου, τῆς 28ης 'Ιανουαρίου 1963, ὁ όποιος καθορίζει τόν τρόπο τοῦ υπολογισμού τοῦ μεταβλητού στοιχείου τῆς εἰσφορᾶς πού εφαρμόζεται στην εἰσαγωγή πιτύρου μέ σκοπό νά προληφθούν οἱ απάτες.
Τό κριτήριο αυτό ελήφθη ὑπ᾽ ὄψη γιά τους σπόρους κριθής μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα, ὅπως καί γιά τά άλευρα καί τίς νιφάδες, μέ σκοπό τόν περιορισμό τοῦ ύψους τῆς μεγίστης επιστροφής, ἡ ὁποία υπολογίζεται βάσει τοῦ μεταβλητού στοιχείου τῆς εἰσφορᾶς καί χορηγείται κατά τήν εξαγωγή τῶν σπόρων αυτών (κανονισμός 11/66 τῆς 'Επιτροπής, τῆς 3ης Φεβρουαρίου 1966).
Τό κριτήριο ὅμως αυτό τῆς περιεκτικότητος σέ τέφρες, πού ἐπεξέτεινε στους σπόρους κριθής ὁ κανονισμός 11/66, ὁ όποιος ίσχυε ἀκόμη κατά τόν χρόνο τῶν περιστατικῶν, δέν δύναται νά αντικαταστήσει τήν άλλη προϋπόθεση πού έπρεπε να τηρούν τά Κράτη μέλη γιά τήν διάκριση μεταξύ κριθής μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα καί ἁπλῶς ἀποφλοιωμένης κριθής καί πού ἀναφέρεται στίς επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας των Βρυξελλῶν.
Τό κριτήριο αυτό, πού θά ἠδύνατο νά χαρακτηρισθεί ὡς «ὀπτικό», ἀφοῦ ἀναφέρεται στην εξωτερική εμφάνιση τοῦ σπόρου, φαίνεται έξ άλλου νά επιβάλλεται ἀπό τήν ἴδια τήν περιγραφή τῶν ἐν λόγω προϊόντων. 'Από τῆς ἀπόψεως αυτής τό γερμανικό κείμενο εἶναι ἀκριβέστερο ἀπό τό γαλλικό κείμενο.
'Οπου τό γαλλικό κείμενο κάνει λόγο γιά σπόρους «décortiqués», «pelés» (ἀποφλοιωμένους), «mondés» (μετά μερική ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου τους) ἡ «perlés» (μετά ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου τους καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα), τό γερμανικό κείμενο ἀναφέρει «entspelzt», «geschält», «geschliffen» ἡ «periförmig geschliffen», πράγμα πού μεταφράζεται κατά λέξη ὡς «έχοντες λάβει διά λειάνσεως τό σχήμα μαργαριταριοῦ». Ή ἑταιρία Wünsche ἀντιτάσσει δύο επιχειρήματα κατά τῆς εξετάσεως τοῦ κριτηρίου πού βασίζεται στην μορφή καί στό μέγεθος των σπόρων:
1)
'Ισχυρίζεται κατ' ἀρχάς ὅτι οἱ επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας των Βρυξελλών εἶναι μεταγενέστερες τῶν περιστατικών τῆς υποθέσεως.
Τό Δικαστήριο οὅως έχει κρίνει επανειλημμένως (Brodersen, 15 Δεκεμβρίου 1971, Rec. σ. 1069 — Merkur, 8 'Απριλίου 1976, Rec. σ. 531) ὅτι, ἐφ᾽ ὅσον οἱ γεωργικοί κανονισμοί δέν ορίζουν ἡ δέν ὁρίζουν πλήρως τά προϊόντα στά όποια εφαρμόζονται, επιτρέπεται ἡ ἀναδρομή στους ὁρισμούς τοῦ κοινού δασμολογίου, στίς ἑρμηνευτικές μεθόδους πού ἀκολουθοῦνται στά τελωνειακά θέματα, καθώς καί στίς διευκρινίσεις πού περιέχονται στην ἴδια τήν νομολογία του, ἀκόμη καί ἄν οἱ διευκρινίσεις αὐτές παρεσχέθησαν μόνο μετά τήν πραγματοποίηση τῆς επιδίκου εξαγωγής.
Ἐφ᾽ ὅσον ιδίως οἱ κλάσεις τοῦ κοινού δασμολογίου δέν έχουν ἀποτελέσει ἀντικείμενο επεξηγηματικών σημειώσεων σέ κοινοτικό πλαίσιο, οἱ επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τῶν Βρυξελλών ἀποτελοῦν τό μόνο έγκυρο βοήθημα γιά τήν ἑρμηνεία τῶν κλάσεων αυτών. Ἀπό τό γεγονός ὅτι τότε δέν υπήρχαν παρά μόνο τό ἀγγλικό καί τό γαλλικό κείμενο τῶν σημειώσεων αυτών δέν ἠδύνατο νά δημιουργηθεί «δικαιολογημένη εμπιστοσύνη» τῶν ενδιαφερομένων κύκλων, ὑπό τό πρόσχημα ὅτι οἱ κύκλοι αυτοί δέν τίς ἐγνώριζαν (Bakels, 8 Δεκεμβρίου 1970, Rec. σ. 1001 — Henck, 14 'Ιουλίου 1971, Rec. σ. 744, καί, πλέον προσφάτως, Wünsche, 16 Ἰουλίου 1981).
2)
Ή ἑταιρία Wünsche ισχυρίζεται κατά δεύτερον ὅτι οἱ σημειώσεις αυτές κατηρτίσθησαν ἀπό αναρμόδια πρόσωπα καί ὅτι ή πρόσθετη ἀπαίτηση τοῦ ὀπτικοῦ κριτηρίου ἀντέφασκε πρός τό κριτήριο τῆς περιεκτικότητος σέ τέφρες ἡ ήταν περιττό.
Ή ἀφαίρεση τῶν βρακτείων κανονικώς επαρκεί ώστε νά ἐξασφαλισθεί ὅτι ή περιεκτικότης σέ τέφρες δέν θά υπερβαίνει τό 1 %. Ἡ περαιτέρω επεξεργασία τοῦ προϊόντος δέν εξυπηρετεί κανένα σκοπό, δεδομένου ὅτι ἡ ἀφαίρεση τοῦ περικαρπίου ὁδηγεῖ σέ ἀφαίρεση ενός τμήματος τοῦ πυρῆνος καί στην ελάττωση κατά συνέπεια τῆς θρεπτικής ἀξίας τοῦ προϊόντος.
Προκειμένου οἱ σπόροι νά χαρακτηρισθοῦν ώς perles, ἀρκεῖ ἡ ἀφαίρεση ὅλον σχεοόν τοῦ περικαρπίου, ἐνῶ προκειμένου νά χαρακτηρισθοῦν ὡς ἀποφλοιωμένοι (mondés), πρέπει τό περικάρπιο νά έχει ἀποξεσθεῖ ὁλοσχερῶς. Πράγματι, μετά τήν τροποποίηση τοῦ Ιανουαρίου 1978, οί επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τῶν Βρυξελλών ὁρίζουν ὡς ἀποφλοιωμένους σπόρους τους σπόρους «ἀπό τους ὁποίους ἔχει ἀφαιρεθεί εν ὅλω ἡ ἐν μέρει τό περικ̤ρπιο ...». 'Εφ' ὅσον οἱ σπόροι έχουν τουλάχιστον ἀποφλοιωθεί, αυτομάτως καί κατ' ἀνάγκη, εἶναι σχεδόν ἀποξεσμένοι καί στρογγυλευμένοι στά άκρα.
Μοῦ φαίνεται ὅτι ἡ μερική αύτη επικάλυψη μεταξύ ἀποφλοιωμένων καί στρογγυλευμένων σπόρων εξηγείται ἀπό τό γεγονός ὅτι στην περίπτωση τῆς κριθής δέν γίνεται διάκριση μεταξύ τῆς ἀφαιρέσεως τῶν βρακτείων καί τῆς ἀποφλοιώσεως: τά βράκτεια τῆς κριθής εἶναι ἐν μέρει προσκολλημένα στό περικάρπιο. Ἄν ἡ ἀποφλοίωση δέν πραγματοποιηθεί σέ βάθος, ἀφαιρείται μόνο τό σύνολο σχεδόν τῶν βρακτείων. Ἀντιθέτως, ἄν ἡ ἀποφλοίωση γίνει σέ βάθος, ἀφαιρείται καί ἕνα τμήμα τοῦ περικαρπίου.
Ὅσον άφορᾶ την θρεπτική ἀξία τοῦ προϊόντος, ἔχετε κρίνει (Wünsche, 16 'Ιουλίου 1981, σκέψη 21) ὅτι «ὁ ἀπό θρεπτικής ἀπόψεως ρόλος ἑνός ἐμπορεύματος ἀποτελεί ἕνα μόνο ἀπό τά στοιχεία τά όποια δύνανται νά ληφθοῦν ὑπ᾽ ὄψη γιά την κατάταξη ενός προϊόντος σέ ὁρισμένη κλάση τοῦ κοινοῦ δασμολογίου».
Ή εξέταση τοῦ σχήματος καί τοῦ μεγέθους τοῦ σπόρου μοῦ φαίνεται χρήσιμη στην περίπτωση τῶν μυτερῶν ἡ επιμηκών σπόρων τῶν ἐνδεδυμ̥νων δημητριακῶν, ὅπως τῆς κριθής, τῆς βρώμης ἡ τῆς ὀρύζης, οἱ όποιοι πρέπει νά ἀποφλοιωθοῦν προκειμένου νά ἀπαλλαγούν ἀπό τό ἰνῶδες περίβλημά τους. Στην περίπτωση τῆς βρώμης πρέπει επιπλέον νά κοπούν τά άκρα τοῦ σπόρου. 'Επομένως, υπάρχει διαφορά μεταξύ τῆς ἀποφλοιωμένης κριθής, στήν ὁποία έχει ἐν μέρει ἀπλώς ἀποξεσθεῖ τό περικάρπιο, καί τῆς κριθής στην ὁποία έχει σχεδόν ολοσχερώς ἀποξεσθεῖ τό περικάρπιο καί έχουν στρογγυλευθεῖ τά δύο άκρα.
Κατά συνέπεια, ἡ περιεκτικότης σέ τέφρες κάτω τοῦ 1 ο/ο ἀποτελεί βεβαίως ένδειξη ὅτι έχει ἀφαιρεθεί ένα τμήμα τοῦ περικαρπίου, άλλά ὁπωσδήποτε δέν ἀποτελεί ἀπόδειξη ὅτι έχει ἀφαιρεθεί ὅλο σχεδόν τό περικάρπιο, ούτε ὅτι οἱ σπόροι έχουν υποστεί στρογγύλευση κατά τά άκρα τους. Ή προϋπόθεση ὅμως αύτη ἐκφράζεται σαφώς στίς επεξηγηματικές σημειώσεις πού παρέθεσα ἀνωτέρω.
Ἑπομένως, ἡ Ἐπιτροπή καί τό γερμανικό ὁμοσπονδιακό 'Ιδρυμα ὀρθώς υποστηρίζουν ὅτι, ἀκόμη καί ἄν ἡ περιεκτικότης σέ τέφρες τοῦ ἐπιδίκου προϊόντος εἶναι συνάρτηση τῆς περισσότερο ἡ λιγότερο πλήρους ἀφαιρέσεως τοῦ περικαρπίου καί τῆς περισσότερο ἡ λιγότερο έντονης στρογγυλεύσεως τῶν σπόρων κριθής κατά τά άκρα τους, δέν δύναται νά θεωρηθεί ὡς δεδομένο ὅτι, ἄν ἡ περιεκτικότης αύτη εἶναι κατωτέρα τοῦ 1 %, πρόκειται κατ' ἀνάγκη γιά σπόρους κριθής μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά άκρα (perlés) κατά την έννοια τῶν κοινοτικών κανονισμών.
3)
Ή ερμηνεία τέλος τῶν δασμολογικών κλάσεων πρέπει σέ περίπτωση ἀμφιβολίας νά λαμβάνει ὑπ᾽ ὄψη τόσο τήν λειτουργία τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, ἀπό τῆς ἀπόψεως τῶν ἀναγκών τοῦ συστήματος τῆς ὀργανώσεως τῶν ἀγορών, ὅσο καί τήν καθαρά τελωνειακή του λειτουργία (Henck, 14 'Ιουλίου 1971, Rec. σ. 752, σκέψη 9).
Δέν πρέπει νά λησμονείται ὅτι ἡ ἀξίωση ἐπί επιστροφής ἐγεννᾶτο καί γιά τήν εξαγωγή τῶν άλλων προϊόντων πού προήρχοντο ἀπό τήν μεταποίηση τῶν σπόρων κριθής (κυρίως τά φύτρα σπερμάτων) καί ὅτι ἑπομένως δέν ἐχάνοντο.
Όταν τό σύστημα τῶν επιστροφών κατά τήν εξαγωγή πρός τίς τρίτες χώρες άνῆκε ἀκόμη κατά μεγάλο μέρος στην ἁρμοδιότητα τῶν Κρατών μελών, μέ τήν επιστροφή ἐπεδιώκετο ἡ ἀντιστάθμιση τῆς διαφοράς μεταξύ τῶν τιμών τῶν προϊόντων βάσεως στό εσωτερικό τοῦ ἐξάγοντος Κράτους μέλους καί τῶν τιμών τῆς παγκοσμίου αγοράς. Ἦταν ἑπομένως θεμιτό νά ὁρίζουν τά Κράτη μέλη αυστηρές προϋποθέσεις γιά τήν χορήγηση τῶν επιστροφών.
Τήν ἀνάγκη αύτη ἀνεγνώρισε καί ἡ Κοινότητα, ὅταν τό σύστημα τῶν επιστροφών κατέστη κοινοτικό καί επελέγη επισήμως τό «ὀπτικό» κριτήριο.
Ό κανονισμός 821/68 τῆς 'Επιτροπής, τῆς 28ης 'Ιουνίου 1968, περί προσδιορισμοί) τῶν μετά μερική ὡς καί ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου τους καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα σπόρων σιτηρῶν, ἐφαρμοζομένου γιά τήν χορήγηση επιστροφής κατά τήν εξαγωγή, περιέχει τήν ἀκόλουθη αἰτιολογική σκέψη :
«Ή επιστροφή κατά τήν ἐξαγωγή πρέπει νά χορηγείται ἀφού ληφθεί ὑπ᾽ ὄψη ἡ ποιότης τοῦ μεταποιημένου προϊόντος σιτηρών, τό όποιο δικαιούται τήν ἐν λόγω επιστροφή, κατά τρόπο ώστε νά ἀποφεύγεται ὁπως τά δημόσια χρήματα συμβάλλουν στην εξαγωγή προϊόντων κατωτέρας ποιότητος...»
'Επιπλέον, έπρεπε νά ἀποφευχθεί ἡ νόθευση τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν παραγωγών τῶν Κρατῶν μελών στην παγκόσμια ἀγορά: τά γεωργικά προϊόντα τῶν τρίτων χωρών πού μετεποιοῦντο ἀπό τίς βιομηχανίες ενός Κράτους μέλους δέν έπρεπε νά ευνοούνται σέ σχέση μέ τά ἴδια προϊόντα πού προήρχοντο ἀπό τήν Κοινότητα.
Ό κανονισμός 11/66 τῆς Ἐπιτροπῆς έχει σαφῶς σκοπό νά περιορίσει καί αυτός τό ὕψος τῆς ἀνωτάτης επιστροφής πού υπολογίζεται βάσει τοῦ μεταβλητοῦ στοιχείου της εισφοράς καί πού χορηγείται κατά τήν εξαγωγή τῆς κριθής μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά άκρα:
«Ή ποσότης τῆς πρώτης ύλης πού πράγματι χρησιμοποιείται γιά τήν παραγωγή ὁρισμένων προϊόντων δύναται νά ποικίλλει σημαντικά ἀνάλογα μέ τήν τελική χρήση κάθε προϊόντος. 'Επιπλέον, οἱ επιστροφές γιά διάφορα προϊόντα πού παρήχθησαν από τήν ίδια διαδικασία μεταποιήσεως είναι δυνατόν νά σωρεύονται... Ή εφαρμογή ενός ἀνωτάτου ὁρίου (επιστροφής)... θά ἠδύνατο νά καταστήσει δυνατές τίς εξαγωγές πρός τίς τρίτες χώρες σέ τιμές κατώτερες ἀπό τίς τιμές τῆς παγκοσμίου ἀγοράς...»
II —
Τό Bundesfinanzhof σᾶς υπέβαλε επικουρικώς καί ένα άλλο ερώτημα: ποιά εἶναι ἡ ἀναλογία τῶν σπόρων ὁρισμένου φορτίου πού δίνει στό μίγμα τον χαρακτήρα κριθής μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα;
Ό γερμανικός ὀργανισμός θεωρεί ὅτι πρόκειται γιά κριθή μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα, ὅταν ὅλοι σχεδόν οἱ σπόροι ὁρισμένου φορτίου ἀνταποκρίνονται στό «οπτικό» κριτήριο καί ὅτι, ἄν ἀρκεῖ ἀναλογία μεγαλύτερη ἀπό τό 50 ο/ο, τό ποσοστό αυτό πρέπει νά ἀναφέρεται στό βάρος καί ὄχι στον ἀριθμό τῶν σπόρων.
Είναι ἀπό τά πράγματα ἀδύνατο νά εμφανίζουν τά ἀπαιτούμενα χαρακτηριστικά ὅλοι σχεδόν οἱ σπόροι ὁρισμένου φορτίου. Δέν είναι ὅμως ἐξ άλλου δυνατό νά ἀποφευχθοῦν οἱ μεθοδεύσεις (ἀνάμιξη κριθής μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα μέ κριθή μετά ἀπό μερική ἁπλώς ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου), μέ τίς όποιες επιδιώκεται νά πληρούται το ελάχιστο τῶν ἀπαιτουμένων προϋποθέσεων, προκειμένου νά εξασφαλισθεί ἡ ἀνωτάτη επιστροφή.
Εἶναι δυνατόν νά γίνει δεκτό ὅτι έπρεπε νά εφαρμοσθεί κατ' ἀναλογία ὁ γενικός κανόνας 3 β γιά τήν ερμηνεία τῆς ὀνοματολογίας τοῦ κοινού δασμολογίου. Σύμφωνα μέ τόν κανόνα αυτό, «ὁσάκις ἐμπορεύματα εἶναι επιδεκτικά κατατάξεως είς δύο ή περισσοτέρας κλάσεις, ... τά ἐν ἀναμίξει προϊόντα ... πρέπει νά κατατάσσονται συμφώνως πρός τήν ολην ... ἡ ὁποία προσδίδει εἰς αυτά τόν ουσιώδη αυτόν χαρακτήρα ...». Ἀρκεῖ επομένως νά ὑπερτερούν οἱ σπόροι μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγ̥λευση κατά τά δύο άκρα, δηλαδή ἡ ἀναλογία τους σέ ὁρισμένο φορτίο νά υπερβαίνει τό 50 %.
Ή ἀναλογία αύτη πάντως δέν δύναται νά ἀναφέρεται στον ἀριθμό τῶν σπόρων, ἀφοῦ θά ήταν εύκολο νά επιτευχθεί ποσοστό σπόρων κριθῆς, μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα, μεγαλύτερο ἀπό 50% διά τῆς ἀναμίξεως θραυσμάτων σπόρων πού θά πληροῦσαν τίς ἀπαιτούμενες προϋποθέσεις μέ σπόρους πού δέν θά πληρούσαν τίς προϋποθέσεις αυτές. Ἑπομένως τό προϊόν πρέπει νά πληροί τίς προϋποθέσεις αυτές σέ ποσοστό μεγαλύτερο ἀπό 50 % κατά βάρος ἐπί ξηροῦ προϊόντος.
Προτείνω νά ἀπαντήσετε ὡς έξης στά υποβληθέντα ερωτήματα:
Γιά τήν χορήγηση ἐκ τῶν προτέρων κατά τόν Μάρτιο καί 'Απρίλιο 1966 των επιστροφών πού προεβλέποντο ἀπό τους κανονισμούς 19/62 καί 141/64 τοῦ Συμβουλίου γιά τήν κριθή μετά ἀπό ὁλοσχερή σχεδόν ἀπόξεση τοῦ περικαρπίου καί στρογγύλευση κατά τά δύο άκρα, ἐπεβάλλετο τά φορτία νά ἀποτελούνται σέ ποσοστό μεγαλύτερο ἀπό τό 50 ο/ο, κατά βάρος ἐπί ξηροῦ προϊόντος, ἀπό σπόρους πού πληροῦσαν τίς προϋποθέσεις πού τίθενται ἀπό τίς επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τῶν Βρυξελλῶν γιά τήν κλάση 11.02 τοῦ κοινοῦ δασμολογίου.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά γαλλικά.