62023TJ0095
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra Méadaithe)
25 Meitheamh 2025 (
*1
)
(Fuinneamh – Margadh inmheánach leictreachais – Rialachán (AE) 2017/2195 – Cinneadh ó ACER lena leasaítear an mhodheolaíocht chun praghas an fhuinnimh don chothromú a shocrú – Teorainn shealadach ar phraghas a fhorchur – Caingean arna tabhairt i gcoinne Bhord Achomhairc ACER – Coinníollacha agus socruithe mionsonraithe chun caingean a thabhairt – Airteagal 28(1) agus Airteagal 29 de Rialachán (AE) 2019/942 – Do-ghlacthacht mar gheall ar easpa seasaimh os comhair Bhoird Achomhairc – Pléadáil neamhdhleathachta – Comhionannas faoin dlí agus cosaint bhreithiúnach éifeachtach – Easpa cúram díreach – Tréithe nó staideanna fíorasacha nár ardaíodh – Teorainn ama chun caingean a thabhairt – Easpa earráid inleithscéil)
I gCás T‑95/23,
RWE Supply & Trading GmbH, a bunaíodh in Essen (an Ghearmáin), dá ndéanann U. Scholz, H. Weßling agus M. von Armansperg, dlíodóirí, ionadaíocht,
iarratasóir,
v
Gníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chomhar idir Rialálaithe Fuinnimh (ACER), dá ndéanann P. Martinet, E. Tremmel agus G. Bertrand ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí, le cúnamh ó R. van der Hout, J. Wiemer agus C. Wagner, dlíodóirí,
cosantóir,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra Méadaithe),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: M. van der Woude, Uachtarán, P. Škvařilová-Pelzl (Rapóirtéir), I. Nõmm, G. Steinfatt agus D. Kukovec, Breithiúna,
Cláraitheoir: P. Cullen, Riarthóir,
ag féachaint don chuid i scríbhinn den nós imeachta,
tar éis éisteacht an 9 Meán Fómhair 2024,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Lena chaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, RWE Supply & Trading GmbH, go príomha, go gcuirfear ar neamhní Cinneadh A-002-2022 ó Bhord Achomhairc Ghníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chomhar idir Rialálaithe Fuinnimh (ACER) an 9 Nollaig 2022 (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) lena ndiúltaítear, mar a bheith do-ghlactha, an t‑achomharc a thug sé i gcoinne Chinneadh Uimh. 03/2022 ó ACER an 25 Feabhra 2022, maidir leis an leasú ar shocrú praghais an fhuinnimh don chothromú agus an acmhainneacht idir criosanna a úsáidtear chun fuinneamh don chothromú a mhalartú nó le haghaidh chur i bhfeidhm an phróisis comhardaithe míchothromaíochtaí (‘an cinneadh tosaigh’), a mhéid a shocraigh ACER, ar feadh tréimhse 48 mí ón 1 Iúil 2022, teorainn leis an bpraghas ag a bhféadfadh soláthraithe an fhuinnimh don chothromú, amhail é féin, an fuinneamh sin a mhalartú ar na hardáin Eorpacha PICASSO agus MARI agus, mar mhalairt air sin, an cinneadh tosaigh a chur ar neamhní.
Cúlra na díospóide
2
Lena chinneadh Uimh. 01/2020 an 24 Eanáir 2020, ghlac ACER, ar thogra ó na hoibreoirí córais tarchurtha (‘na OCTanna’) modheolaíocht chun praghas an fhuinnimh don chothromú agus an acmhainneacht a shocrú le haghaidh na gcriosanna a úsáideadh chun an fuinneamh don chothromú nó chun an próiseas comhardaithe míchothomraíochtaí a mhalartú (‘an mhodheolaíocht atá faoi chonspóid’), lenar foráladh inter alia nár cheart do phraghas soláthair an fhuinnimh don chothromú a bheith níos airde ná níos ísle ná praghas teicniúil de thart ar EUR 99999 in aghaidh na meigeavatuaire (MWh).
3
An 2 Meitheamh 2021, rinne an Líonra Eorpach d’Oibreoirí Córais Tarchurtha Leictreachais (‘ENTSO-E’), ar son na OCTanna ar fad, togra le haghaidh leasú ar an modheolaíocht atá faoi chonspóid chun teorainn ar phraghas de thart ar EUR 15000 MWh a chur in ionad na teorann teicniúla ar phraghas a bhí ann (‘togra na OCTanna’). Bhí nóta míniúcháin an 28 Bealtaine 2021 ag gabháil leis an togra sin.
4
Ós rud é gur chuir ENTSO-E togra na OCTanna ar aghaidh chuige lena fhormheas, sheol ACER, an 13 Deireadh Fómhair 2021, comhairliúchán poiblí ar a shuíomh gréasáin agus d’iarr sé ar ghníomhairí an mhargaidh ar suim leo a mbarúlacha faoin togra sin a chur in iúl faoin 10 Samhain 2021. Ghlac an t‑iarratasóir páirt sa chomhairliúchán poiblí sin, trí bharúlacha a chur isteach faoi na ceisteanna ar fad a d’ardaigh ACER, mar aon le tuairim dhlíthiúil maidir le togra na OCTanna.
5
Ón 22 Samhain go dtí an 6 Nollaig 2021, chuir ACER leagan, arna leasú aige féin, de thogra na OCTanna a bhí curtha ar aghaidh chucu aige, agus cúiseanna leis na leasuithe i gceangal leis, faoi bhráid na OCTanna, ENTSO-E agus údaráis rialála na mBallstát (‘ÚRNanna’) i gcomhair comhairliúcháin.
6
Trí chinneadh tosaigh, a glacadh an 25 Feabhra 2022 a foilsíodh ar a shuíomh gréasáin an 28 Feabhra 2022, dhiúltaigh ACER do thogra na OCTanna, ar an bhforas nár chomhlíon sé coinníollacha Airteagal 30(2) de Rialachán (AE) 2017/2195 ón gCoimisiún an 23 Samhain 2017 lena mbunaítear treoirlíne maidir le cothromú leictreachais (IO 2017 L 312, lch. 6), agus d’ordaigh sé an teorainn theicniúil ar phraghas de mhéid thart ar EUR 99 999/MWh a choimeád. Mar sin féin, in Iarscríbhinn I leis an gcinneadh tosaigh, rinne ACER leasú ar an modheolaíocht atá faoi chonspóid trí theorainn shealadach ar phraghas de mhéid thart ar EUR 15 000/MWh a fhorchur a bhfuil feidhm aici go heisiach maidir le malartú fuinnimh don chothromú ar na hardáin Eorpacha PICASSO agus MARI, ar feadh thréimhse 48 mí ón 1 Iúil 2022.
7
An 27 Aibreán 2022, thionscain an t‑iarratasóir achomharc i gcoinne an chinnidh tosaigh os comhair Bhord Achomhairc ACER (‘an Bord Achomhairc’).
8
Leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, dhiúltaigh an Bord Achomhairc d’achomharc an iarratasóra i gcoinne an chinnidh tosaigh toisc é a bheith do-ghlactha, ar an bhforas nach raibh seasamh ag an iarratasóir chun achomharc den sórt sin a dhéanamh de bhun Airteagal 28(1) de Rialachán (AE) 2019/942 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 5 Meitheamh 2019 lena mbunaítear Gníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Chomhar idir Rialálaithe Fuinnimh (IO 2019 L 158, lch. 22) nár díríodh an cinneadh sin air agus nach raibh an cinneadh sin dá chúram go leithleach.
An t‑ordú atá á lorg ag na páirtithe
9
Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–
go príomha, an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
–
mar mhalairt air sin, an cinneadh tosaigh a chur ar neamhní;
–
a ordú do ACER na costais a íoc.
10
Iarrann ACER, go bunúsach, ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhíbhe;
–
a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
An dlí
An príomhéileamh, an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní
11
Mar thaca leis an bpríomhéileamh chun an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, ardaíonn an t‑iarratasóir trí shaincheist dlí, go bunúsach, lena n‑éilítear, sa chéad cheann, sárú ar Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, sa dara ceann, sárú ar an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE agus, sa tríú ceann, sárú ar phrionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí, a leagtar síos in Airteagal 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’) agus prionsabail ghinearálta dhlí an Aontais Eorpaigh.
12
Iarrann ACER go ndiúltófar don phríomhéileamh toisc é a bheith gan bhunús.
13
Is iomchuí tosú trí scrúdú a dhéanamh ar an dara saincheist dlí.
An dara saincheist dlí, lena n‑éilítear gur sáraíodh an ceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE
14
Measann an t‑iarratasóir, gur sháraigh an Bord Achomhairc an ceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE sa chinneadh atá faoi chonspóid trína mheas nach raibh an seasamh is gá aige chun achomharc a dhéanamh os a chomhair, cé go raibh an cinneadh tosaigh ina ghníomh rialála a bhí dá chúram go díreach agus nach raibh aon bhearta cur chun feidhme i gceist.
15
Áitíonn an t‑iarratasóir gur chinn an Bord Achomhairc, sa chinneadh atá faoi chonspóid, agus an ceart aige, i bhfianaise an chásdlí, gurbh ionann an cinneadh tosaigh agus gníomh rialála atá dá chúram go díreach agus nach raibh aon bhearta cur chun feidhme i gceist leis agus, dá réir sin, gurbh fhéidir agóid a dhéanamh ina choinne os comhair chúirteanna an Aontais Eorpaigh, de réir bhrí an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE. Áitíonn sé nár chuir ACER ina choinne ach an oiread i gcomhthéacs na n‑imeachtaí seo.
16
Mar sin féin, dar leis an iarratasóir, mheas an Bord Achomhairc go mícheart, sa chinneadh atá faoi chonspóid, nach raibh an seasamh aige chun achomharc a dhéanamh i gcoinne an chinnidh tosaigh os a chomhair, i bhfianaise Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942. Mar a dheimhnítear sa litríocht dlí agus sa chásdlí, ní fhéadfaí srian míchuí a chur ar sheasamh maidir le gníomh rialála agus, ar deireadh, ar an gcosaint bhreithiúnach a bhronntar leis an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, nó dhéanfaí sárú ar an gcéad mhír d’Airteagal 47 den Chairt, trí bhearna a athoscailt i gcosaint bhreithiúnach dhlíthithe an Aontais Eorpaigh a raibh an fhoráil sin ceaptha go díreach a líonadh, trí choinníollacha agus modhanna cur chun feidhme an nós imeachta um achomharc riaracháin roimh ré arna chur ar bun laistigh de ACER, ar bhonn an chúigiú mír d’Airteagal 263 CFAE. Ní fhéadfadh an chosaint bhreithiúnach sin athrú ar an aon fhoras go ndearnadh institiúidí an Aontais cuid dá gcumhachtaí a tharmligean chuig comhlachtaí, oifigí nó gníomhaireachtaí seachtracha.
17
Dar leis an iarratasóir, d’fhéadfaí Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 a léiriú, agus ba cheart é a léiriú, i bhfianaise an chomhthéacs agus an chuspóra arna shaothrú ag údair na gconarthaí chun bearna sa chosaint bhreithiúnach a líonadh, i gciall atá i gcomhréir leis an gcosaint bhreithiúnach arna bronnadh leis an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE. A mhéid, mar is léir ó aithris 34 agus ó Airteagal 29 de Rialachán 2019/942 agus ón gcásdlí, is gá an nós imeachta riaracháin inmheánach a ídiú sula dtugtar caingean os comhair chúirteanna an Aontais, ós rud é nach féidir caingean a dhéanamh ach i gcoinne chinntí an Bhoird Achomhairc, is ionann an srian ar an gceart achomhairc os comhair an Bhoird sin agus srian ar an gceart chun caingean a thabhairt chun na Cúirte Breithiúnais. Ní fhéadfaí a áitiú, go mbeadh caingean le haghaidh neamhniú cinnidh tosaigh inghlactha ag an gCúirt Ghinearálta, ar bhonn an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, nó dhéanfaí sárú, ar bhonn an chásdlí, ar an bprionsabal comhionannais faoin dlí agus ar an gcosaint bhreithiúnach éifeachtach a leagtar amach in Airteagail 20 agus 47 den Chairt agus prionsabal na barainneachta breithiúnaí agus éifeachtacht an nós imeachta achomhairc inmheánaigh os comhair ACER. Sa chinneadh atá faoi chonspóid, thug an Bord Achomhairc féin faoi deara go raibh an easpa achomhairc ‘míshásúil’.
18
Déanann ACER argóintí na n‑iarratasóirí a chonspóid agus áitíonn sé, go bunúsach, gur cheart an dara saincheist dlí a dhiúltú.
19
I mír 35 den fhreagra, luann an t‑iarratasóir ‘lena dara saincheist dlí, éilíonn [sé] go ndearnadh sárú [ar an tríú cás dá dtagraítear] sa cheathrú mír d’Airteagal 263 [...] CFAE mar gheall ar dhiúltú a admháil go bhfuil an t‑ábhar dá chúram go díreach seachas sárú ar Airteagal 28(1) de Rialachán [...] 2019/942, mar a mhaíonn an cosantóir’ i mír 52 den chosaint.
20
Baineann ACER de thátal as sin, i mír 33 den fhreagra ‘mar gheall ar an soiléiriú arna thabhairt ag an iarratasóir, tá an dara saincheist dlí go follasach gan bhunús, ós rud é go bhfuil sárú ar an tríú cás [dá dtagraítear] sa cheathrú mír d’Airteagal 263 [CFAE] doshamhlaithe amach is amach’ sa chás seo, ós rud é nach raibh an fhoráil sin infheidhme maidir leis an achomharc a thug an t‑iarratasóir os comhair an Bhoird Achomhairc.
21
I ndáil leis sin, d’admhaigh cúirteanna an Aontais cheana go bhféadfaí gur leor substaint na saincheisteanna a ardú, seachas a n‑aicmiú dlíthiúil, ar choinníoll go bhfuil na saincheisteanna sin sách soiléir ón iarratas (féach breithiúnais an 23 Meán Fómhair 2004, an Iodáil v an Coimisiún, C‑297/02, nár foilsíodh, EU:C:2004:550, mír 57 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 24 Meán Fómhair 2015, an Iodáil agus an Spáinn v an Coimisiún, T‑124/13 agus T‑191/13, EU:T:2015:690, mír 33 agus an cásdlí dá dtagraítear; breithiúnas an 19 Eanáir 2017, an Coimisiún v Frieberger agus Vallin, T‑232/16 P, nár foilsíodh, EU:T:2017:15, mír 33).
22
Thairis sin, i gcomhréir leis an gcásdlí, is féidir a mheas go n‑ardaítear pléadáil neamhdhleathachta go hintuigthe, a mhéid atá sé sin sách soiléir ón iarratas go ndéanann an t‑iarratasóir agóid den sórt sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 6 Meitheamh 1996, Baiwir v an Coimisiún, T‑262/94, EU:T:1996:75, mír 37; an 27 Samhain 2018, Mouvement pour une Europe des nations et des libertés v an Pharlaimint, T‑829/16, EU:T:2018:840, mír 66, agus an 21 Nollaig 2022, Falke v an Coimisiún, T‑306/21, EU:T:2022:834, mír 30).
23
Is léir ó ábhar an dara saincheist dlí, arna leagan amach i míreanna 75 go 104 den iarratas agus i míreanna 35 go 49 den fhreagra, go n‑áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, chun bheith i gcomhréir le prionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí agus le hAirteagal 47 den Chairt, arna chur chun feidhme ag an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, lena mbronntar locus standi air chun cás a thabhairt os comhair chúirteanna an Aontais chun aon ghníomh a chur ar neamhní, amhail an cinneadh tosaigh, ar gníomh rialála é atá dá chúram go díreach agus nach bhfuil bearta cur chun feidhme ag gabháil leis, mar aon le prionsabal an chomhionannais faoin dlí a chumhdaítear le hAirteagal 20 den Chairt, gur cheart don Bhord Achomhairc Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 a léiriú sa chaoi go bhféadfaí achomharc a thabhairt os a chomhair i gcoinne an chinnidh sin.
24
Ní mór an réasúnaíocht a luaitear i mír 23 thuas a thuiscint sa chaoi go gcuimsítear siad agóid dhúbailte, go bunúsach, go ndearna an Bord Achomhairc léiriú ar Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, sa chinneadh atá faoi chonspóid, nach bhfuil i gcomhréir leis an bprionsabal maidir le cosaint bhreithiúnach éifeachtach agus le hAirteagal 47 den Chairt, arna chur i bhfeidhm leis an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin, agus le prionsabal an chomhionannais faoin dlí a leagtar síos le hAirteagal 20 den Chairt (an chéad agóid) nó pléadáil neamhdhleathachta intuigthe maidir le hAirteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 as neamhchomhlíonadh na bprionsabal agus na n‑Airteagal sin den Chairt (an dara hagóid).
25
Mar fhreagra ar bheart eagrúcháin nós imeachta arna ghlacadh ar bhonn Airteagail 89 agus 90 de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, deimhníonn an t‑iarratasóir go bhfuil pléadáil neamhdhleathachta intuigthe in Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942.
26
A mhéid a d’áitigh ACER gur ardaíodh an phléadáil neamhdhleathachta maidir le hAirteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 go déanach, i bhfreagra an iarratasóra ar bheart eagrúcháin nós imeachta a chuir an Chúirt Ghinearálta chuige, agus gur cheart, bunaithe ar agus i gcomhréir leis an gcásdlí a eascraíonn ó mhír 23 de bhreithiúnas an 15 Bealtaine 2008, an Spáinn v an Chomhairle (C‑442/04, EU:C:2008:276), míreanna 38 agus 39 de bhreithiúnas an 26 Meitheamh 2008, Alferink agus páirtithe eile v an Coimisiún (T‑94/98, EU:T:2008:226), agus míreanna 64 go 66 de bhreithiúnas an 24 Meán Fómhair 2008, Reliance Industries v an Chomhairle agus an Coimisiún (T‑45/06, EU:T:2008:398), a dhiúltú toisc iad a bheith do-ghlactha, ní mór a thabhairt faoi deara go bhfuil an dá agóid dá dtagraítear i mír 24 thuas sách soiléir ó mhíreanna 75 go 86 agus ó mhíreanna 102 agus 103 den iarratas. Dá réir sin, ní mór an agóid arna hardú ag ACER a chur ar leataobh agus substaint an dá agóid sin a scrúdú.
27
Mar réamhphointe, ní mór a thabhairt faoi deara, mar a admhaíonn na páirtithe ina n‑aighneachtaí i scríbhinn agus an Bord Achomhairc i míreanna 40 agus 50 den chinneadh atá faoi chonspóid, is gníomh rialála é an cinneadh tosaigh, cé gur glacadh é i bhfoirm cinneadh a díríodh ar bhonn aonair ar OCTanna an réigiúin lena n‑áirítear an Bheilg, Poblacht na Seice, an Ghearmáin, an Fhrainc, an Chróit, Lucsamburg, an Ungáir, an Ísiltír, an Ostair, an Pholainn, an Rómáin, an tSlóivéin agus an tSlóvaic (‘réigiún CORE’), atá de chúram an iarratasóra go díreach agus nach bhfuil bearta cur chun feidhme ag gabháil leis, de réir bhrí an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin ionas go dtagann an t‑iarratasóir, i bhfianaise an chinnidh sin, faoin gcatagóir daoine nádúrtha nó dlítheanacha lena mbaineann an tríú cás dá bhforáiltear leis an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE.
28
É sin ráite, ní mór a fhíorú, mar a áitíonn an t‑iarratasóir i gcomhthéacs na chéad agóide, ar cheart don Bhord Achomhairc Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 a léiriú sa chaoi go mbronntar seasamh air chun achomharc a dhéanamh os a chomhair i gcoinne an chinnidh tosaigh, ar mhaithe lena áirithiú go gcomhlíonann an fhoráil sin prionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí agus Airteagal 47 den Chairt, arna cur chun feidhme ag an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin agus prionsabal an chomhionannais faoin dlí a chumhdaítear in Airteagal 20 den Chairt.
29
De réir an chásdlí, ní fhéadfaidh sé a bheith de thoradh ar léiriú ar fhoráil de dhlí an Aontais go mbainfear gach éifeacht phraiticiúil d’fhoclaíocht shoiléir agus bheacht na forála sin. Dá réir sin, i gcás inar léir brí na forála sin gan débhrí ó fhoclaíocht na forála sin féin, ní fhéadfaidh cúirteanna an Aontais imeacht ón léiriú sin (féach breithiúnas an 23 Samhain 2023, Ministarstvo financija, C‑682/22, EU:C:2023:920, mír 31 agus an cásdlí dá dtagraítear). De réir cásdlí socair, is gá, chun foráil de dhlí an Aontais a léiriú, mura leagtar amach go sainráite brí na forála sin ina foclaíocht, an comhthéacs agus na cuspóirí arna saothrú ag an reachtaíocht a bhfuil sí mar chuid di a chur san áireamh (féach breithiúnas an 21 Eanáir 2021, Whiteland Import Export, C‑308/19, EU:C:2021:47, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).
30
De réir théarmaí Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, maidir le ‘cinntí [ACER] atá faoi réir achomhairc’, ‘féadfaidh aon duine nádúrtha nó dlítheanach, lena n‑áirítear [ÚRN], achomharc a dhéanamh in aghaidh chinneadh [ACER] dá dtagraítear i bpointe (d) d’Airteagal 2 [den Rialachán sin] agus atá dírithe chuig an duine sin, nó in aghaidh cinneadh a bhaineann go díreach agus go leithleach leis an duine sin’.
31
Sa chás seo, aontaíonn na páirtithe gur cinneadh ACER dá dtagraítear in Airteagal 2(d) de Rialachán 2019/942 é an cinneadh tosaigh, inar thug ACER cinneadh maidir leis na leasuithe ar an modheolaíocht atá faoi chonspóid a mhol na OCTanna i réigiún CORE, i gcomhréir le hAirteagal 5(2)(b) den Rialachán sin.
32
Is léir ó fhoclaíocht shoiléir agus bheacht Airteagal 28(1) nach bhféadfaidh an t‑iarratasóir, mar dhuine dlítheanach nach bhfuil ina sheolaí den chinneadh tosaigh, atá, i gcomhréir le hAirteagal 2, dírithe ar OCTanna réigiún CORE, achomharc a dhéanamh i gcoinne an chinnidh sin ach amháin má bhaineann an cinneadh leis ní hamháin go díreach, ach go leithleach freisin.
33
Cé nach mór an coinníoll maidir le cúram leithleach a leagtar amach ar an gcaoi sin in Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 a léiriú i bhfianaise phrionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, arna ráthú leis an gCairt, ní féidir a bheith mar thoradh ar léiriú den sórt sin an coinníoll sin a chur ar leataobh, rud dá bhforáiltear go sainráite sa téacs, gan léiriú contra legem a dhéanamh.
34
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, de réir cásdlí socair, nach féidir léiriú leathan a dhéanamh ach a mhéid atá an léiriú sin i gcomhréir le téacs na forála atá i gceist agus nach féidir fiú an prionsabal go ndéanfar léiriú i gcomhréir le riail cheangailteach níos airde a bheith mar bhunús le léiriú contra legem (féach ordú an 15 Nollaig 2023, Stan v Oifig an Ionchúisitheora Phoiblí Eorpaigh, T‑103/23, EU:T:2023:871, mír 30 agus an cásdlí dá dtagraítear; féach freisin, de réir analaí, breithiúnais an 19 Meán Fómhair 2019, Rayonna prokuratura Lom, C‑467/18, EU:C:2019:765, mír 61, agus an 5 Deireadh Fómhair 2020, Brown v an Coimisiún, T‑18/19, EU:T:2020:465, mír 111).
35
Dá réir sin, ní mór a thabhairt faoi deara, sa chinneadh atá faoi chonspóid, go raibh bunús cuí ag an mBord Achomhairc gan Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 a léiriú sa chiall gur údaraigh sé don iarratasóir, mar dhuine dlítheanach de réir bhrí na forála sin, caingean a thionscnamh os a chomhair i gcoinne an chinnidh tosaigh gan a léiriú nach amháin gur bhain an cinneadh sin leis go díreach, ach freisin go leithleach.
36
Dá bhrí sin ní mór diúltú don chéad agóid toisc í a bheith gan bhunús.
37
Is gá leanúint leis an scrúdú ar shubstaint an dara hagóid, a fhreagraíonn don phléadáil neamhdhleathachta dá dtagraítear i mír 24 thuas.
38
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, i gcomhréir le prionsabal ginearálta léirithe, nach mór gníomh an Aontais, a oiread agus is féidir, a léiriú ar bhealach nach dtugann a bhailíocht faoi cheist (breithiúnais an 4 Deireadh Fómhair 2001, an Iodáil v an Coimisiún, C‑403/99, EU:C:2001:507, mír 37, agus an 19 Samhain 2009, Sturgeon agus páirtithe eile, C‑402/07 agus C‑432/07, EU:C:2009:716, mír 47). Mar an gcéanna, i gcás inar féidir foráil de dhlí an Aontais a léiriú ar bhealaí éagsúla, ní mór an léiriú lena gcinntítear a héifeachtacht a roghnú (breithiúnas an 19 Samhain 2009, Sturgeon agus páirtithe eile, C‑402/07 agus C‑432/07, EU:C:2009:716, mír 47; féach freisin, chuige sin, breithiúnas an 22 Meán Fómhair 1988, Land de Sarre agus páirtithe eile, 187/87, EU:C:1988:439, mír 19 agus an cásdlí dá dtagraítear).
39
Sa chás seo, ní mór a thabhairt faoi deara, ina bhfreagraí ar na bearta eagrúcháin nós imeachta a sheol an Chúirt Ghinearálta chucu, gur áitigh ACER, mar aon le Parlaimint na hEorpa, Comhairle an Aontais Eorpaigh agus an Coimisiún Eorpach, go bunúsach, nach raibh Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 ar neamhréir le prionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí ná le hAirteagal 47 den Chairt, arna chur chun feidhme ag an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, mar aon le prionsabal an chomhionannais faoin dlí arna chumhdach le hAirteagal 20 den Chairt, toisc nach gcuirtear bac air, i gcásanna amhail an cás seo, go ndéanfaidh daoine nádúrtha nó dlítheanacha nár díríodh gníomh ACER a bhfuil feidhm ghinearálta leis nach ngabhann bearta cur chun feidhme agus ar bhain an gníomh sin leo go díreach, ach ní go leithleach, eadhon catagóir na ndaoine nádúrtha nó dlítheanacha a thagann faoin tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin, caingean le haghaidh neamhniú a thionscnamh i gcoinne an ghnímh sin go díreach os comhair na Cúirte Ginearálta.
40
Ós rud é gur gníomh rialála é an cinneadh tosaigh, atá dá chúram go díreach agus nach bhfuil bearta cur chun feidhme ag gabháil leis, de réir bhrí an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn as Conradh Liospóin (féach mír 27 thuas), tagann an t‑iarratasóir faoi chatagóir na ndaoine nádúrtha nó dlítheanacha a mbaineann an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE leo a fhéadfaidh, dála an dá chatagóir eile de dhaoine nádúrtha nó dlítheanacha lena mbaineann an chéad agus an dara cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, eadhon daoine nádúrtha nó dlítheanacha a díríodh an gníomh chucu nó a bhfuil an gníomh sin dá gcúram go díreach agus go leithleach, caingean a thionscnamh i gcoinne an ghnímh sin os comhair chúirteanna an Aontais, sna coinníollacha dá dtagraítear sa chéad mhír agus sa dara mír d’Airteagal 263 CFAE.
41
Mar sin féin, foráiltear leis an gcúigiú mír d’Airteagal 263 CFAE go bhféadfar a fhoráil sna gníomhartha lena mbunaítear comhlachtaí, oifigí agus gníomhaireachtaí an Aontais do choinníollacha nó socruithe mionsonraithe maidir le caingne arna dtabhairt ag daoine nádúrtha nó dlítheanacha i gcoinne ghníomhartha na gcomhlachtaí nó na ngníomhaireachtaí nó na n‑oifigí sin atá beartaithe chun éifeachtaí dlíthiúla a bheith acu ina leith.
42
Ar thogra ón gCoimisiún, rinne reachtas an Aontais foráil, in Airteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942, arna léamh i bhfianaise aithris 34 den Rialachán sin nach mór do na daoine nádúrtha agus dlítheanacha ar a ndírítear gníomhartha ACER nó a bhfuil na gníomhartha sin dá gcúram go díreach agus go leithleach, ar chúiseanna shimpliú an nós imeachta, an ceart a bheith acu achomharc a dhéanamh os comhair an Bhoird Achomhairc.
43
Sa chomhthéacs sin agus mar is léir óna bhfreagraí ar na bearta eagrúcháin nós imeachta a sheol an Chúirt Ghinearálta chucu, measann an Pharlaimint, an Chomhairle agus an Coimisiún nach gá a áireamh, i measc na ndaoine nádúrtha nó dlítheanacha a fhéadfaidh, de bhun Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, achomharc a dhéanamh i gcoinne cinneadh ó ACER dá dtagraítear in Airteagal 2(d) den Rialachán sin, daoine nádúrtha nó dlítheanacha a thagann faoin gcatagóir lena mbaineann an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin, a mhéid, go ginearálta, a ghlac ACER ‘cinntí aonair’ de bhun Airteagal 2(d) den Rialachán sin, arbh fhéidir achomharc a dhéanamh os comhair an Bhoird Achomhairc ina gcoinne. Más rud é gur ghlac ACER, mar is amhlaidh sa chás seo (féach mír 27 thuas), gníomh rialála, bheadh an leigheas dá bhforáiltear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE ar fáil.
44
A mhéid a áitíonn an t‑iarratasóir, i ndáil leis sin, de bhun Airteagal 29 de Rialachán 2019/942, nach bhféadfadh sé caingean le haghaidh neamhniú i gcoinne an chinnidh tosaigh ar bhonn an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, ní mór a thabhairt faoi deara, gur fíor go bhforáiltear le hAirteagal 29 de Rialachán 2019/942 ‘ní fhéadfar caingne maidir le cinneadh arna eisiúint ag ACER de bhun an Rialacháin [sin] a neamhniú [...] a thabhairt os chomhair [Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh] ach amháin tar éis don nós imeachta achomhairc [roimh ré] dá dtagraítear in Airteagal 28 [den Rialachán seo] a bheith ídithe’ agus go gcuirtear de cheangal leis an bhforáil sin ar na hiarratasóirí nach bhfuil faoi phribhléid neamhniú na gcinntí arna nglacadh ag an mBord Achomhairc a lorg ón gCúirt Ghinearálta (féach, chuige sin, breithiúnas an 16 Márta 2022, MEKH agus FGSZ v ACER, T‑684/19 agus T‑704/19, EU:T:2022:138, míreanna 35 go 42).
45
Mar sin féin, ní mór a thabhairt faoi deara nach mór breithiúnas an 16 Márta 2022, MEKH agus FGSZ v ACER (T‑684/19 agus T‑704/19, EU:T:2022:138), a léiriú i bhfianaise a chomhthéacs agus, go háirithe, i bhfianaise an fhíorais gur léir go raibh seasamh ag na páirtithe os comhair an Bhoird Achomhairc, ach nach raibh a gcaingean os comhair na Cúirte Ginearálta maidir le dlíthiúlacht chinntí tosaigh ACER i bhfianaise Airteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942 inghlactha.
46
I ndáil leis sin, a mhéid, ar na cúiseanna a leagtar amach i mír 43 thuas, nár chuir reachtas an Aontais an chatagóir daoine nádúrtha nó dlítheanacha faoina dtagann an t‑iarratasóir faoin nós imeachta achomhairc roimh ré dá dtagraítear in Airteagal 28 de Rialachán 2019/042, ní féidir ídiú an nós imeachta sin a cheanglaítear le hAirteagal 29 den Rialachán sin a léiriú sa chaoi go bhfuil feidhm aige maidir leis an gcatagóir sin. Dá réir sin, ní thagann na daoine nádúrtha nó dlítheanacha a thagann faoin gcatagóir lena mbaineann an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin, faoi raon feidhme an nós imeachta achomhairc éigeantaigh roimh ré a bhunaítear le hAirteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942 agus nach mór dóibh, murab ionann agus iad siúd a thagann faoin dá chatagóir eile dá dtagraítear in Airteagal 28(1) den Rialachán sin, a gcaingne i gcoinne ghníomhartha ACER lena mbaineann a thabhairt os comhair na Cúirte Ginearálta go díreach, i gcomhréir leis an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin.
47
Mar a áitíonn an Pharlaimint, an Chomhairle agus an Coimisiún ina bhfreagraí ar na bearta eagrúcháin nós imeachta, ní féidir Rialachán 2019/942 a léiriú sa chaoi go raibh sé i gceist ag reachtas an Aontais na gníomhartha go léir arna nglacadh ag ACER a chur faoi réir achomhairc ón mBord Achomhairc, ós rud é go bhfuil raon feidhme ábhartha Airteagal 28 den Rialachán sin teoranta do chinntí aonair dá dtagraítear in Airteagal 2(d) den Rialachán sin. Ina theannta sin, lean reachtas an Aontais an cur chuige ‘hibrideach’ sin, agus comhlachtaí achomhairc roinnt gníomhaireachtaí eile á mbunú, mar is léir ó na Rialacháin lena mbunaítear comhlachtaí achomhairc na Gníomhaireachta Eorpaí Ceimiceán (ECHA), an Údaráis Baincéireachta Eorpaigh (ÚBE), an Bhoird Réitigh Aonair (BRA), Ghníomhaireacht Sábháilteachta Eitlíochta an Aontais Eorpaigh (GSEE), an Údaráis Eorpaigh um Urrúis agus Margaí (ESMA) agus an Údaráis Eorpaigh um Árachas agus Pinsin Cheirde (ÚEÁPC).
48
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, ina bhfreagraí ar na bearta eagrúcháin nós imeachta, gur leag an Pharlaimint, an Chomhairle agus an Coimisiún béim air nach raibh an easpa tagartha sonraí, i Rialachán 2019/942 don fhéidearthacht cás a thabhairt os comhair chúirteanna an Aontais i gcás nach gcomhlíontar na coinníollacha inghlacthachta in Airteagal 28 den Rialachán sin ábhartha, ós rud é go mbeadh tagairt den sórt sin dearbhaitheach amháin, ós rud é nach gá Airteagal 263 CFAE a thrasuí sa dlí tánaisteach chun go mbeidh feidhm aige.
49
Thairis sin, níl an léiriú a mholtar i mír 46 thuas ag teacht salach ar mhír 57 de bhreithiúnas an 9 Márta 2023, ACER v Aquind (C‑46/21 P, EU:C:2023:182), inar chinn an Chúirt gur ‘m[h]odh iomchuí iad na Boird Achomhairc [de ghníomhaireachtaí an Aontais] chun cearta na bpáirtithe lena mbaineann a chosaint’, ós rud é nach bhfágann cinneadh den sórt sin gurb é an t‑athbhreithniú a dhéanann Bord Achomhairc ACER an t‑aon bhealach chun cearta daoine nádúrtha nó dlítheanacha nach féidir leo ábhar a chur faoi bhráid an Bhoird sin ar bhonn Airteagal 28 de Rialachán 2019/942 a chosaint, i ndáil le cinntí ACER.
50
Níl an léiriú sin ag teacht salach ar aithris 34 de Rialachán 2019/942 ina luaitear ‘i gcás ina bhfuil cumhachtaí ag ACER cinntí a dhéanamh, ba cheart, ar mhaithe le gontacht nós imeachta, ceart achomhairc chuig Bord Achomhairc a dheonú do pháirtithe leasmhara’. Ní mór an aithris sin a léamh i gcomhar le téacs Airteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942 agus leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 49 thuas, ónar léir gurb ionann an Bord Achomhairc agus bealach iomchuí chun cearta na bpáirtithe a mbaineann gníomhartha ACER leo a chosaint ar choinníoll go gcomhlíonann siad na coinníollacha inghlacthachta dá dtagraítear sa Rialachán sin. Mar sin féin, ní féidir aithris 34 de Rialachán 2019/942 ná an cásdlí thuasluaite a léiriú sa chaoi nach mbeadh caingean dhíreach os comhair chúirteanna an Aontais ar bhonn Airteagal 263 CFAE arna tabhairt ag daoine nádúrtha nó dlítheanacha nach bhfuil seasamh acu chun an t‑ábhar a chur faoi bhráid Bord Achomhairc ar bhonn Airteagal 28 den Rialachán sin ina bhealach iomchuí chun athbhreithniú a dhéanamh, ag an gcéad chéim, ar dhlíthiúlacht ghníomhartha ACER.
51
Fiú más amhlaidh, mar a áitíonn ACER, an Pharlaimint, an Chomhairle agus an Coimisiún ina bhfreagraí ar na ceisteanna ó bhéal ón gCúirt Ghinearálta le linn na héisteachta nó ar na bearta eagrúcháin nós imeachta a sheol an Chúirt Ghinearálta chucu, go mbronntar leis an gcúigiú mír d’Airteagal 263 CFAE lánrogha ar reachtas an Aontais chun na coinníollacha agus na socruithe mionsonraithe atá le glacadh a chinneadh a mhéid a bhaineann leis na caingne arna dtionscnamh ag daoine nádúrtha nó dlítheanacha i gcoinne ghníomhartha chomhlacht, ghníomhaireacht nó oifig an Aontais atá beartaithe chun éifeachtaí dlíthiúla a bheith acu ina leith, ní féidir lánrogha den sórt sin a fheidhmiú riamh ach i gcomhréir leis an dlí príomha agus, go háirithe, prionsabail ghinearálta dhlí an Aontais.
52
Dá bhrí sin, is gá an cheist a fhiosrú an amhlaidh, sa chéad áit, mar a áitíonn an t‑iarratasóir, go bhfuil an difríocht sa chóir arna bunú le hAirteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 idir catagóirí daoine nádúrtha nó dlítheanacha lena mbaineann an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin, agus na catagóirí eile de dhaoine nádúrtha nó dlítheanacha lena mbaineann an chéad agus an dara cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE maidir leis an bhféidearthacht ábhar a chur faoi bhráid an Bhoird Achomhairc ar neamhréir le prionsabal an chomhionannais faoin dlí a chumhdaítear le hAirteagal 20 den Chairt.
53
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt chun cuimhne, de réir cásdlí socair, gur prionsabal ginearálta dhlí an Aontais é prionsabal an chomhionannais faoin dlí, mar a chumhdaítear in Airteagal 20 den Chairt, ar prionsabal é lena gceanglaítear cóir neamhionann gan bheith ar chásanna comhchosúla agus cóir chomhionann gan bheith ar chásanna éagsúla, ach amháin má tá údar lena leithéid de chóir (féach breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, État belge (Ceart cónaithe i gcás foréigean teaghlaigh), C‑930/19, EU:C:2021:657, mír 57 agus an cásdlí dá dtagraítear).
54
Ní mór measúnú a dhéanamh ar an gceanglas maidir le cásanna a bheith inchomparáide, chun a chinneadh arb ann do shárú ar phrionsabal na córa comhionainne, i bhfianaise na n‑eilimintí go léir a léiríonn a bhfuil i gceist leo agus, go háirithe, i bhfianaise ábhar agus chuspóir an ghnímh lena ndéantar an t‑idirdhealú i gceist agus an cuspóir arna shaothrú aige, agus ní mór prionsabail agus cuspóirí an réimse lena mbaineann an gníomh a chur san áireamh freisin. Sa mhéid nach bhfuil na cásanna inchomparáide, ní sháraíonn difríocht sa chaoi a gcaitear leis na cásanna lena mbaineann comhionannas faoin dlí mar a chumhdaítear in Airteagal 20 den Chairt (féach breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, État belge (Ceart cónaithe i gcás foréigean teaghlaigh), C‑930/19, EU:C:2021:657, mír 58 agus an cásdlí dá dtagraítear).
55
Sa chás seo, ní mór a mheasúnú an amhlaidh, i bhfianaise chuspóir agus aidhm chóras achomhairc inmheánaigh ACER arna bhunú le hAirteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942, an bhfuil cás an duine nádúrtha nó dhlítheanaigh a thagann faoin gcatagóir lena mbaineann an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn as Conradh Liospóin, ar mian leis caingean le haghaidh neamhniú a thabhairt i gcoinne chinneadh ACER de bhun an Rialacháin sin, inchomparáide le cás duine nádúrtha nó dlítheanach a thagann faoi na catagóirí eile lena mbaineann an chéad agus an dara cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE ar mian leo cás den sórt sin a thabhairt.
56
Mar réamhphointe, ní mór a thabhairt faoi deara, mar a dheimhnigh cúirteanna an Aontais cheana, a mhéid a bhí sé i gceist ag reachtas an Aontais go mbeadh an saineolas is gá ag an mBord Achomhairc chun go ndéanfaidh sé féin na measúnuithe a bhaineann leis na gnéithe fíorasacha teicniúla nó eacnamaíocha casta a bhaineann le fuinneamh, níl cead ag an mBord Achomhairc é féin a theorannú d’athbhreithniú srianta a dhéanamh ar chinntí ACER. Seachas sin, bunaithe ar shaineolas eolaíoch a chomhaltaí, ní mór dó scrúdú a dhéanamh an dócha go léireoidh na hargóintí a chuir an t‑iarratasóir chun cinn go bhfuil na breithnithe ar a bhfuil cinneadh ACER bunaithe lochtach (féach, chuige sin, breithiúnais an 9 Márta 2023, ACER v Aquind, C‑46/21 P, EU:C:2023:182, míreanna 53 go 72, agus an 18 Samhain 2020, Aquind v ACER, T‑735/18, EU:T:2020:542, míreanna 45 go 71).
57
Sa chomhthéacs sin, shonraigh cúirteanna na Aontais go mbaineann bunú an Bhoird Achomhairc le cur chuige foriomlán, a roghnaigh reachtas an Aontais, chun comhlachtaí achomhairc a bhunú i ngníomhaireachtaí an Aontais i gcás inar bronnadh cumhacht cinnteoireachta orthu maidir le ceisteanna casta ó thaobh cúrsaí teicniúla nó eolaíochta de, a d’fhéadfadh difear a dhéanamh go díreach do staid dhlíthiúil na bpáirtithe lena mbaineann. Is bealach iomchuí iad na comhlachtaí achomhairc sin chun cearta na bpáirtithe lena mbaineann a chosaint i gcomhthéacs inarb amhlaidh, de réir cásdlí socair, ós rud é go bhfuil lánrogha leathan ag údaráis an Aontais go háirithe maidir le gnéithe fíorasacha eolaíochta agus teicniúla thar a bheith casta, chun cineál agus raon feidhme na mbeart a ghlacann siad a chinneadh, nach mór an t‑athbhreithniú a dhéanann cúirteanna an Aontais a theorannú do scrúdú a dhéanamh nach ndearnadh earráid fhollasach nó mí-úsáid cumhachtaí agus an chumhacht sin á feidhmiú nó an amhlaidh nár sháraigh na húdaráis sin teorainneacha a lánrogha (breithiúnas an 9 Márta 2023, ACER v Aquind, C‑46/21 P, EU:C:2023:182, míreanna 56 agus 57; féach, freisin, breithiúnas an 7 Márta 2013, Bilbaína de Alquitranes agus páirtithe eile v ECHA, T‑93/10, EU:T:2013:106, mír 76 agus an cásdlí dá dtagraítear).
58
Dá bhrí sin, ní mór a thabhairt faoi deara, ós rud é nach gceadaítear do dhaoine nádúrtha nó dlítheanacha, amhail an t‑iarratasóir, a thagann faoin tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin, cás a chur faoi bhráid an Bhoird Achomhairc, bunaítear difríocht sa chóir le hAirteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, a mhéid nach bhféadfaidh na daoine sin ach athbhreithniú srianta a fháil ar chinntí ACER ón gCúirt Ghinearálta maidir le breithnithe eolaíochta, teicniúla nó eacnamaíocha casta a bhaineann le fuinneamh, fad is a fhéadfaidh daoine nádúrtha nó dlítheanacha a thagann faoin gcéad chás agus faoin dara cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE athbhreithniú iomlán a fháil ón mBord Achomhairc i ndáil leis na measúnuithe eolaíochta, teicniúla nó eacnamaíocha.
59
Dála ACER, d’áitigh an Pharlaimint, an Chomhairle agus an Coimisiún, go bunúsach, ina bhfreagraí ar na bearta eagrúcháin nós imeachta a sheol an Chúirt Ghinearálta chucu, go bhfuil údar leis an difríocht sin sa chóir maidir le rochtain ar athbhreithniú iomlán arna dhéanamh ag an mBord Achomhairc, áfach, bunaithe ar dhlúite an cheangail atá na catagóirí éagsula daoine nádúrtha nó dlítheanacha lena mbaineann le cinntí ACER. Fad a bhaineann na cinntí sin go leithleach leis na daoine nádúrtha nó dlítheanacha a thagann faoi na catagóirí lena mbaineann an chéad agus an dara cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn as Conradh Liospóin, a mhéid atá na cinntí sin dírithe orthu nó a dhéanann na cinntí sin difear dóibh ar bhealach cosúil ina ndéanfadh sé difear do dhuine ar ar díríodh an cinneadh, mar gheall ar thréithe áirithe a bhaineann leo nó mar gheall ar imthosca fíorasacha lena ndéantar iad a idirdhealú ó dhuine ar bith eile (breithiúnais an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún, 25/62, EU:C:1963:17, lch. 223, agus an 17 Meán Fómhair 2015, Mory agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑33/14 P, EU:C:2015:609, mír 93), ní hamhlaidh an cás maidir le daoine nádúrtha nó dlítheanacha a thagann faoin tríú catagóir dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE.
60
Dá réir sin, tá údar leis an difríocht sin sa chóir, bunaithe ar na critéir oibiachtúla arna leagan síos in Airteagal 28 de Rialachán 2019/942, toisc go mbaineann sí le cuspóir inghlactha ó thaobh an dlí de arna shaothrú ag an reachtaíocht atá i gceist agus go bhfuil sí i gcomhréir leis an gcuspóir arna shaothrú ag an gcóir lena mbaineann (féach, chuige sin, breithiúnais an 5 Iúil 1977, Bela-Mühle Bergmann, 114/76, EU:C:1977:116, mír 7, agus an 16 Nollaig 2008, Arcelor Atlantique agus Lorraine agus páirtithe eile, C‑127/07, EU:C:2008:728, mír 47).
61
Tá úsáid na gcritéar oibiachtúil arna socrú ag reachtas an Aontais in Airteagal 28 de Rialachán 2019/942 i gcomhréir leis an gcuspóir arna shaothrú ag an bhforáil sin, arb é córas leigheasanna riaracháin a bhunú maidir le catagóirí sonracha de ghníomhartha ACER agus daoine nádúrtha nó dlítheanacha a bhfuil dlúthcheangal acu leo sin.
62
I bhfianaise go bhfuil ceangal nach bhfuil chomh dlúth céanna acu le ‘cinntí aonair’ ACER i gcomparáid le daoine nádúrtha nó dlítheanacha a thagann faoi na catagóirí lena mbaineann an chéad agus an dara cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin, tá údar leis agus is iomchuí nach bhfuil ag na daoine nádúrtha nó dlítheanacha a thagann, dála an iarratasóra, faoin gcatagóir lena mbaineann an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE ach an fhéidearthacht athbhreithniú srianta a fháil ar na cinntí sin os comhair na Cúirte Ginearálta, agus é á thabhairt faoi deara, murab ionann agus iad siúd a thagann faoin dá chatagóir eile, nach bhfuil na daoine sin faoi réir na hoibleagáide, arna forchur le hAirteagal 29 den Rialachán sin, an nós imeachta achomhairc roimh ré dá dtagraítear in Airteagal 28 den Rialachán sin a ídiú (féach mír 45 thuas) ná faoi réir an nós imeachta um ligean d’achomhairc dul ar aghaidh dá bhforáiltear in Airteagal 58a de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh.
63
Thairis sin, de réir an chásdlí, chun gur féidir an reachtas a cháineadh as sárú a dhéanamh ar phrionsabal na córa comhionainne, is gá gur chaith sé le cásanna inchomparáide ar bhealach éagsúil, agus go bhfuil míbhuntáiste i gceist do dhaoine áirithe i gcomparáid le daoine eile mar gheall air sin (breithiúnais an 13 Iúil 1962, Klöckner-Werke agus Hoesch v an tArd-Údarás, 17/61 agus 20/61, EU:C:1962:30, lch. 652, agus 16 Nollaig 2008, Arcelor Atlantique et Lorraine agus páirtithe eile, C‑127/07, EU:C:2008:728, mír 39).
64
I ndáil leis sin, ní féidir a mheas go bhfuil an t‑athbhreithniú díreach arna dhéanamh ag an gCúirt Ghinearálta míbhuntáisteach do na daoine nádúrtha nó dlítheanacha nach bhfuil i gceann de na cásanna dá dtagraítear in Airteagal 28 de Rialachán 2019/942, i ndáil le gníomh ACER.
65
Ní féidir an fíoras gur measadh gur mhodh iomchuí é scrúdú ar ghníomh ACER ag an mBord Achomhairc chun cearta daoine nádúrtha nó dlítheanacha a chosaint a bhfuil dlúthcheangal acu leis an ngníomh sin i gcomhthéacs ina bhfuil lánrogha leathan ag údaráis an Aontais, go háirithe i ndáil le gnéithe fíorasacha eolaíocha nó teicniúla thar a bheith casta, chun cineál agus raon feidhme na mbeart a ghlacfaidh siad a chinneadh (féach, chuige sin, breithiúnas an 9 Márta 2023, ACER v Aquind, C‑46/21 P, EU:C:2023:182, mír 57), a léiriú sa chaoi nach bhféadfaí caingean dhíreach os comhair na Cúirte Ginearálta ar bhonn an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, freisin, a mheas mar bhealach iomchuí chun cearta daoine nádúrtha nó dlítheanacha a bhfuil nasc acu nach bhfuil chomh dlúth céanna leis an ngníomh sin a chosaint.
66
Dá réir sin, bhunaigh reachtas an Aontais, in Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, difríocht sa chóir a bhfuil údar léi idir daoine nádúrtha nó dlítheanacha nach bhfuil i staid chomhionann nó inchomparáide i bhfianaise chinntí ACER agus nach gá a chur faoi réir na gcoinníollacha céanna nó na socruithe mionsonraithe céanna mar sin i ndáil leis na hachomhairc a dhéanann siad i gcoinne na gcinntí sin, ionas nach féidir a mheas go sáraíonn an difríocht sin prionsabal an chomhionannais faoin dlí a chumhdaítear in Airteagal 20 den Chairt.
67
Is gá a scrúdú, sa dara háit, an amhlaidh, mar a áitíonn an t‑iarratasóir, ós rud é nach féidir le daoine nádúrtha nó dlítheanacha, cosúil léi, a thagann faoin tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin, ábhar a thabhairt os comhair an Bhoird Achomhairc, go sáraítear prionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí agus Airteagal 47 den Chairt, arna chur chun feidhme leis an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE.
68
De réir Airteagal 47 den Chairt, tá ag gach duine a ndéantar a chearta nó a cearta agus a shaoirsí nó a saoirsí, arna ráthú le dlí an Aontais, a shárú, an ceart chun leigheas éifeachtach a fháil os comhair binse i gcomhréir leis na coinníollacha atá leagtha síos san Airteagal sin. Is léir ó chásdlí na Cúirte agus ó chásdlí na Cúirte Eorpaí um Chearta an Duine nach ceart absalóideach é an ceart chun rochtain a fháil ar chúirt agus, dá réir sin, gur féidir srianta comhréireacha a chur air lena saothraítear cuspóir dlisteanach agus nach sáraítear substaint féin an chirt sin (féach ordú an 6 Aibreán 2017, PITEE v an Coimisiún, C‑464/16 P, nár foilsíodh, EU:C:2017:291, mír 31 agus an cásdlí dá dtagraítear). I gcomhréir le hAirteagal 52(1) den Chairt, níl údar le haon teorannú ar an gceart chun leighis éifeachtaigh ach má dhéantar foráil dó le dlí, má urramaítear inneachar sár-riachtanach an chirt sin agus má tá gá leis, i gcomhréir le prionsabal na comhréireachta agus má fhreagraíonn sé do chuspóirí leasa ghinearálta arna n‑aithint ag an Aontas nó don riachtanas cearta agus saoirsí daoine eile a chosaint (breithiúnais an 4 Bealtaine 2016, Pillbox 38, C‑477/14, EU:C:2016:324, mír 160, agus an 15 Meán Fómhair 2016, Star Storage agus páirtithe eile, C‑439/14 agus C‑488/14, EU:C:2016:688, mír 49).
69
Sa chás seo, mar a tugadh faoi deara (féach míreanna 45 agus 66 thuas), is léir ó léamh comhcheangailte ar an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE agus Airteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942, arna léiriú i bhfianaise an phrionsabail ghinearálta léirithe a mheabhraítear i mír 38 thuas, go bhféadfaidh na daoine nádúrtha nó dlítheanacha, amhail an t‑iarratasóir, a thagann faoin gcatagóir lena mbaineann an tríú cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin, caingean a thionscnamh go díreach i gcoinne chinntí ACER os comhair na Cúirte Ginearálta.
70
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, a mhéid is féidir caingean le haghaidh neamhniú a thionscnamh os comhair na Cúirte Ginearálta i gcónaí, ní féidir a mheas gur sháraigh reachtas an Aontais an ceart chun cosanta breithiúnaí éifeachtaí agus Airteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942 á nglacadh.
71
Is fíor, mar a thug an Bord Achomhairc faoi deara, i mír 55 den chinneadh atá faoi chonspóid, agus an t‑iarratasóir, le linn na héisteachta, go bhfuil castachtaí nós imeachta nach bhfuil ró-shásúil ag gabháil leis na coinníollacha agus socruithe mionsonraithe áirithe achomhairc os comhair an Bhoird Achomhairc arna mbunú ag reachtas an Aontais in Airteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942. Ar an gcéad dul síos, d’fhéadfadh sé a bheith mar thoradh orthu go dtionscnófaí caingne comhuaineacha i gcoinne na gcinntí céanna ó ACER os comhair an Bhoird Achomhairc agus na Cúirte Ginearálta, ag na daoine nádúrtha nó dlítheanacha sin i gcás ina bhfuil amhras faoin gcatagóir dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE lena mbaineann siad, nó ag daoine nádúrtha nó dlítheanacha a thagann faoi chatagóirí éagsúla dá dtagraítear san fhoráil sin, le gach castacht a bhaineann le bainistiú achomharc den sórt sin (fionraí, cinneadh nach gá breith a thabhairt, etc.). Ar an dara dul síos, trí dhlínse an Bhoird Achomhairc agus na Cúirte Ginearálta, faoi seach, chun achomharc arna thabhairt ag duine nádúrtha nó dlítheanach nár díríodh gníomh ACER air, ach a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ag an ngníomh sin ina leith agus, dá réir sin, an nós imeachta atá le leanúint aige chun cur i gcoinne an ghnímh sin, a chur faoi réir na ceiste casta an bhfuil an gníomh sin ‘dá chúram go leithleach’, d’fhéadfadh cur i bhfeidhm na gcoinníollacha agus na socruithe mionsonraithe sin a bheith ina chúis le go leor díospóidí os comhair an Bhoird Achomhairc, na Cúirte Ginearálta agus na Cúirte Breithiúnais.
72
Mar sin féin, ar an gcéad dul síos, tá riosca go mbeidh caingne comhuaineacha i gcoinne ghníomh ACER gan beann ar Airteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942 ós rud é, mar is léir ó mhír 31 de bhreithiúnas an 16 Márta 2022, MEKH agus FGSZ v ACER (T‑684/19 agus T‑704/19, EU:T:2022:138), go bhfuil sé de cheart ag na hiarratasóirí atá faoi phribhléid caingean le haghaidh neamhniú i gcoinne chinneadh ACER a thionscnamh go díreach os comhair na Cúirte Ginearálta. Ar an dara dul síos, ní eascraíonn castacht an choincheapa ‘dá chúram go leithleach’ go sonrach ó chóras na leigheasanna riaracháin arna gcur ar bun le hAirteagail 28 agus 29 de Rialachán 2019/942.
73
In aon chás, ní fhéadfaidh sé gur leor castachtaí nós imeachta den sórt chun a chinneadh go bhfuil an córas leigheasanna atá curtha ar bun, ann féin, contrártha do phrionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí, arna ráthú le hAirteagal 47 den Chairt.
74
Dá bhrí sin, ní fhéadfaí a mheas ach an oiread go sáraítear le hAirteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 prionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí agus Airteagal 47 den Chairt, arna cur chun feidhme leis an gceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE.
75
Dá thoradh sin, ní mór a phléadáil neamhdhleathachta a chur ar leataobh, ionas go ndiúltaítear don dara saincheist dlí ina hiomláine.
76
Is iomchuí leanúint ar aghaidh le scrúdú a dhéanamh ar an tríú saincheist dlí, lena n‑éilítear go ndearnadh sárú ar an bprionsabal maidir le cosaint bhreithiúnach éifeachtach, arna leagan síos in Airteagal 47 den Chairt agus i bprionsabail ghinearálta dhlí an Aontais.
An tríú saincheist dlí, lena n‑éilítear go ndearnadh sárú ar an bprionsabal maidir le cosaint bhreithiúnach éifeachtach, arna leagan síos in Airteagal 47 den Chairt agus i bprionsabail ghinearálta dhlí an Aontais
77
Measann an t‑iarratasóir gur sháraigh an Bord Achomhairc, sa chinneadh atá faoi chonspóid, prionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí, a leagtar síos le hAirteagal 47 den Chairt agus i bprionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, trína mheas nach raibh an seasamh cuí aige chun achomharc a thabhairt os a chomhair, cé go bhfágfadh sé sin go mbainfí cosaint bhreithiúnach éifeachtach de i ndáil le cinneadh, eadhon an cinneadh tosaigh, lena gcuirtear teorainn lena shaoirse chun gnó a sheoladh, arna ráthú le hAirteagal 16 den Chairt. I gcomhréir leis an gcásdlí, is pobal dlí é an tAontas Eorpach, bunaithe ar córas iomlán leigheasanna dlí agus nósanna imeachta atá beartaithe chun go gcuirfear de chúram ar chúirteanna an Aontais athbhreithniú a dhéanamh ar dhlíthiúlacht ghníomhartha institiúidí, chomhlachtaí, oifigí agus ghníomhaireachtaí an Aontais Eorpaigh. Is é córas an Chonartha caingean dhíreach a chur ar fáil i gcoinne gach cinnidh arna nglacadh acu atá beartaithe chun éifeachtaí dlíthiúla a bheith acu. Sa chomhthéacs sin, ní mór na coinníollacha do-ghlacthachta dá bhforáiltear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE a léiriú i bhfianaise an chirt bhunúsaigh chun cosanta breithiúnaí éifeachtaí, arna leagan síos in Airteagal 47 den Chairt. In éagmais achomharc os comhair an Bhoird Achomhairc, luann an t‑iarratasóir go séantar gach cosaint bhreithiúnach éifeachtach air i bhfianaise an chinnidh tosaigh, a bhfuil tionchar diúltach aige ar a staid dhlíthiúil, trína éifeachtaí rialála, mar sholáthraí fuinnimh don chothromú (féach míreanna 86 agus 92 thíos), ós rud é, sa chás seo go bhfuil rochtain ar chúirteanna an Aontais faoi réir achomharc den sórt sin a dhéanamh (féach mír 16 thuas). Luann an t‑iarratasóir go bhfuil locus standi aige chun caingean le haghaidh neamhniú a thabhairt i gcoinne an chinnidh tosaigh de bhun an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE.
78
Déanann ACER argóintí na n‑iarratasóirí a chonspóid agus áitíonn sé gur cheart an tríú saincheist dlí a dhiúltú.
79
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, de réir cásdlí socair dá dtagraítear cheana (féach mír 34 thuas), nach féidir léiriú leathan a dhéanamh ach a mhéid atá an léiriú sin i gcomhréir le téacs na forála atá i gceist agus nach féidir fiú an prionsabal go ndéanfar léiriú i gcomhréir le riail cheangailteach níos airde a bheith mar bhunús le léiriú contra legem.
80
Sa chás seo, i bhfianaise fhoclaíocht shoiléir Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, nach dtugtar faoi cheist le hinneachar na reachtaíochta ábhartha agus leis na cuspóirí arna saothrú aici (féach míreanna 32 go 35 thuas), bhí bunús ag an mBord Achomhairc, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gan dochar dá oibleagáid prionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí a urramú, arna leagan amach in Airteagal 47 den Chairt agus i bprionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, gan léiriú a dhéanamh ar Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 sa chaoi go n‑údaraíonn sé don iarratasóir, nach bhfuil ina iarratasóir faoi phribhléid agus nach bhfuil an cinneadh tosaigh dírithe air, achomharc a thabhairt os a chomhair i gcoinne an chinnidh lena mbaineann gan a léiriú nach amháin go raibh an cinneadh sin dá chúram go díreach, ach freisin go leithleach.
81
Fiú más gá an tsaincheist dlí seo a thuiscint freisin sa chaoi go gcuimsítear pléadáil neamhdhleathachta maidir le hAirteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 de bharr sárú ar phrionsabal na cosanta breithiúnaí éifeachtaí, arna leagan amach in Airteagal 47 den Chairt agus i bprionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, ní mór diúltú di, toisc nach bhfuil bunús léi, ar na forais chéanna leo siúd a leagtar amach i míreanna 68 go 71 thuas.
82
Dá réir sin, ní mór diúltú don tríú saincheist dlí toisc í a bheith gan bhunús agus leanúint leis an scrúdú ar shubstaint na chéad saincheiste dlí, lena n‑éilítear sárú ar Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942.
An chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear go sáraítear Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942
83
Measann an t‑iarratasóir gur sháraigh an Bord Achomhairc Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 sa chinneadh atá faoi chonspóid, trína mheas nach raibh an seasamh is gá aige chun achomharc a thabhairt os a chomhair i gcoinne an chinnidh tosaigh, cé go raibh an cinneadh sin dá chúram go díreach agus go leithleach.
84
Tugann an t‑iarratasóir dá aire, i míreanna 39 et seq den chinneadh atá faoi chonspóid, gur chinn an Bord Achomhairc, agus an ceart aige i bhfianaise an chásdlí, go raibh an cinneadh tosaigh dá chúram go díreach, a raibh tionchar aige go díreach ar a staid dhlíthiúil trí bhac a chur air go sealadach praghsanna a thairiscintí a shocrú ar mhargadh an leictreachais don chothromú, ós rud nach bhféadfadh OCTanna réigiún CORE glacadh leis na tairiscintí a sháraigh teorainn an phraghais shealadaigh arna shocrú leis an gcinneadh tosaigh trí na hardáin Eorpacha PICASSO agus MARI.
85
Os a choinne sin, bhí an Bord Achomhairc mícheart nuair a dhiúltaigh sé a chinneadh, sa chinneadh atá faoi chonspóid, go raibh an cinneadh tosaigh dá chúram go leithleach, de réir bhrí an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, arna léiriú ag an gcásdlí.
86
Ar an gcéad dul síos, luann an t‑iarratasóir go bhfuil an cinneadh tosaigh dá chúram go leithleach ós rud é, i gcomhréir leis an gcásdlí, go ndéanann an cinneadh sin difear suntasach dá sheasamh ar an margadh soláthair fuinnimh don chothromú, trí laghdú saorga ar an bpraghas ag a bhféadfaidh sé an leictreachas sin a dhíol leis na OCTanna a dhéanamh, arb iad sin na hiarratasóirí aonair, ionas go bhfuil bac orthu go sealadach praghas an mhargaidh ba cheart a bheith ar an gceann is airde a fháil (chun deischostas na dtairiscintí a chumhdach) nó iomaíocht bunaithe ar an bpraghas le haghaidh an leictreachais sin a dhéanamh. Ní bhaineann an cinneadh tosaigh ach le líon srianta d’oibreoirí eacnamaíocha, cosúil leis, a oibríonn i bPoblacht na Seice, sa Ghearmáin agus san Ostair, arb iad sin na criosanna aonair ina bhfuil na hardáin Eorpacha PICASSO agus MARI ag obair faoi láthair, agus ar éirigh leo, ag deireadh nós imeachta fada agus costasach, a suiteálacha a réamhcháiliú chun fuinneamh don chothromú a sholáthar. Sáraítear leis an gcinneadh tosaigh sin, ar bhealach spriocdhírithe, ar shaoirse gnó na soláthraithe fuinnimh sin don chothromú trí chosc a chur orthu an fuinneamh sin a dhíol ar phraghas a sháraíonn teorainn an phraghais shealadaigh arna socrú ag an gcinneadh sin, agus sin i gcúinsí nárbh fhéidir costais imeallacha athraitheacha, fiú má tá siad éifeachtach agus iomaíoch, a chuimsiú leis an teorainn sin.
87
Ar an dara dul síos, luann an t‑iarratasóir gur ghlac siad páirt go gníomhach sa nós imeachta inar glacadh an cinneadh tosaigh sin, ar ghné thábhachtach é sin, i measc gnéithe eile chun a léiriú go raibh an cinneadh de chúram an iarratasóra go leithleach. Is leor, de réir an chásdlí, gur leor gníomh an iarratasóra chun tionchar a imirt ar an nós imeachta atá i gceist. Sa chás seo, ghlac an t‑iarratasóir páirt go gníomhach sa chomhairliúchán poiblí maidir le togra na OCTanna arna sheoladh ag ACER, de bhun Airteagal 14(1) de Rialachán 2019/942, sular glacadh an cinneadh tosaigh, trí fhreagra a thabhairt ar cheistneoir arna ullmhú aige agus trí thuairim dhlíthiúil maidir leis an tsubstaint a chur faoina bhráid. Sa chinneadh tosaigh, chuir ACER na nótaí agus na barúlacha sin san áireamh, agus dhiúltaigh sé dóibh, nó rinne sé trácht orthu, maidir leis na cinn a bhaineann le socrú na bpraghsanna ar an margadh fuinnimh don chothromú, nó d’fhiosraigh sé iad, go háirithe maidir le diúltú thogra na OCTanna.
88
Ar an tríú dul síos, tugann an t‑iarratasóir dá aire nach gcuireann ACER ina choinne gur chuir sé san áireamh, ina chinneadh tosaigh, a staid ó thaobh ábhair de, rud atá ina ghné ábhartha, i measc gnéithe eile, de réir an chásdlí chun a léiriú go bhfuil sé de chúram an iarratasóra go leithleach. Mar a luadh i mír 87 thuas, bhí tionchar ag na nótaí agus na barúlacha a rinne sé i gcomhthéacs an chomhairliúcháin phoiblí ar thogra na OCTanna ar ACER sa chinneadh tosaigh. De réir an iarratasóra, bhí oibleagáid dhlíthiúil na hiarmhairtí a bheadh ag an gcinneadh tosaigh ar a staid a chur san áireamh, rud, de réir an chásdlí, a bhí de chineál go ndearnadh é a dhealú i ndáil leis an gcinneadh sin. De bhun Airteagal 10(6) de Rialachán 2017/2195, bhí sé de cheangal ar na OCTanna dul i gcomhairle leis na bpáirtithe leasmhara, ar mhaithe lena leasanna ina a dtograí a chur san áireamh. Mar an gcéanna, de bhun Airteagal 9 de Rialachán 2017/2195 agus Airteagal 14(1) agus (3) de Rialachán 2019/942, bhí sé de cheangal ar ACER dul i gcomhairle leis na páirtithe sin agus le gníomhairí an mhargaidh, ar mhaithe lena leasanna a chur san áireamh ina gcinntí.
89
Ar an gceathrú dul síos agus mar argóint mhalartach, áitíonn an t‑iarratasóir go mbaineann an cinneadh tosaigh leis go leithleach ar an gcaoi chéanna leis na OCTanna ar ar díríodh an cinneadh sin, ós rud é gur sháraigh an cinneadh sin na ráthaíochtaí nós imeachta a dheonaigh dlí an Aontais di i gcomhthéacs ghlacadh an chinnidh sin, de réir bhrí an chásdlí. Mar a d’áitigh sé os comhair an Bhoird Achomhairc, i gcomhthéacs an nós imeachta faoinar glacadh an cinneadh tosaigh, níor thug ACER fógra dó faoin gcinneadh tosaigh agus, dá bhrí sin, sháraigh sé a cheart, arna ráthú le hAirteagal 14(6) de Rialachán 2019/942 agus Airteagal 41 den Chairt, réamhbharúlacha a thíoclacadh mar pháirtí a bhfuil an cinneadh sin dá chúram, a dhéanann difear dá staid ar an margadh d’fhuinneamh don chothromú sa Ghearmáin. Thairis sin, ón tráth a chuir sé a dhearcadh in ionad dhearcadh na OCTanna trína dtogra a leasú, ba cheart do ACER a gceart chun comhairliúcháin dá bhforáiltear in Airteagal 10(6) de Rialachán 2017/2195 a urramú freisin. Níl an ceanglas sin díréireach i bhfianaise an fhíorais nach bhfuil ach líon teoranta gníomhaithe ar an margadh fuinnimh don chothromú, go háirithe sa Ghearmáin.
90
Mar an gcéanna, dar leis an iarratasóir, bhí an Bord Achomhairc mícheart nuair a dhiúltaigh sé a chinneadh, sa chinneadh atá faoi chonspóid, go raibh an cinneadh tosaigh dá chúram go leithleach, de réir bhrí léiriú Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942 i bhfianaise an chásdlí a eascraíonn ó bhreithiúnas an 15 Iúil 1963Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223), agus shaintréithe achomhairc inmheánaigh ACER. Tá an cásdlí sin oscailte agus tá lamháltas ann chun cásanna nua a fhionnadh, bunaithe ar shaintréithe an nós imeachta achomhairc atá i gceist.
91
Maidir le saintréithe nós imeachta achomhairc inmheánaigh ACER, tugann an t‑iarratasóir dá aire, de réir aithris 34 de Rialachán 2019/942, go mbaineann cinntí ACER, mar bhearta rialála margaidh, le líon mór gníomhaithe nach mór dóibh, ar chúiseanna simplithe nós imeachta ceart chun caingean inmheánach a bheith acu, os comhair Bord Achomhairc neamhspleách laistigh de ACER, sula tionscnaíonn siad aon chaingean os comhair chúirteanna an Aontais. Tagraíonn na coinníollacha agus socruithe mionsonraithe [...] maidir le caingne arna dtionscnamh [...] In aghaidh gníomhartha de chuid na gcomhlachtaí, na n‑oifigí nó na ngníomhaireachtaí [den Aontas]’ dá dtagraítear sa chúigiú mír d’Airteagal 263 CFAE, de réir an chásdlí, go sonrach, do nós imeachta inmheánach amháin a leagan síos, roimh an gcaingean os comhair cúirte, amhail sásra riaracháin féinmhonatóireachta teicniúla iomláine arna chur ar bun laistigh de ACER.
92
Maidir leis an léiriú ar Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, i gcomhréir leis an gcásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223), luann an t‑iarratasóir gur mian leis a áitiú, sa chás seo, go mbaineann an cinneadh tosaigh leis go hábhartha ar an gcaoi chéanna leis na OCTanna arb iad, go foirmiúil, amháin ar a bhfuil sé dírithe, de bhun an chórais fhéinrialaithe de mhargadh an fhuinnimh don chothromú ag na OCTanna, faoi réir údarú na ÚRNanna nó ACER, arna chur ar bun le hAirteagal 4(1) de Rialachán 2017/2195. Leis an gcinneadh sin, rialaítear go sealadach praghas na malartuithe fuinnimh don chothromú a d’fhéadfadh sé agus na soláthraithe eile lena mbaineann a shocrú, mar chomhpháirtithe conarthacha, leis na OCTanna agus tríú páirtithe eile ar na hardáin Eorpacha PICASSO agus MARI. Cé go mbeadh an cinneadh sin i gcomhréir le togra na OCTanna praghas an fhuinnimh don chothromú a cheannaíonn siad a laghad, bheadh sé mífhabhrach dá leasanna féin agus do leasanna na soláthraithe eile lena mbaineann, dá mbainfí an fhéidearthacht a bhí acu go dtí sin chun soláthar fuinnimh don chothromú a chaibidliú faoi shaoirse ar phraghas an mhargaidh a d’fhéadfadh dul thar 15000 euro/MWh agus fiú go suas go 99999 euro/MWh. I gcomhthéacs chóras féinrialaithe an mhargaidh ag na OCTanna faoi réir údarú ó ACER, bheadh an ceart chun achomharc inmheánach a dhéanamh os comhair ACER agus an rialú teicniúil iomlán arna dhéanamh ag an mBord Achomhairc, dá bhforáiltear in Airteagal 28 de Rialachán 2019/942, ina ráthaíocht bhunriachtanach, a thugtar do ghníomhairí an mhargaidh ar mhaithe lena leasanna a chosaint.
93
Déanann ACER argóintí na n‑iarratasóirí a chonspóid agus áitíonn sé gur cheart an chéad saincheist dlí a dhiúltú.
94
Mar réamhphointe, ní mór a thabhairt chun cuimhne nach mór na ‘coinníollacha agus [na] socruithe mionsonraithe’ de réir bhrí an chúigiú mír d’Airteagal 263 CFAE a léiriú sa chaoi go mbaineann siad le coinníollacha agus socruithe inmheánacha amháin a bheith á gcur ar bun ag institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht den Aontas, roimh an gcaingean os comhair cúirte lena rialaítear, inter alia, feidhmiú sásra féinmhonatóireachta agus seoladh nós imeachta um réiteach cairdiúil chun dlíthíocht os comhair chúirteanna an Aontais a sheachaint (féach, chuige sin, ordú an 12 Meán Fómhair 2013, European Dynamics Luxembourg agus páirtithe eile v OHIM, T‑556/11, EU:T:2013:514, mír 60, agus breithiúnas an 25 Deireadh Fómhair 2018, KF v EUSC, T‑286/15, EU:T:2018:718, mír 107). Ní mór na coinníollacha agus na socruithe mionsonraithe sin a bheith ag teacht go hiomlán leis na rialacha ginearálta dá bhforáiltear in Airteagal 263 CFAE a mhéid a bhaineann le dlínse chúirteanna an Aontais chun na caingne dá gcúram a éisteacht agus a chinneadh (féach, chuige sin, breithiúnais an 4 Feabhra 2016, Italian International Film v EACEA, T‑676/13, EU:T:2016:62, mír 27; an 8 Meitheamh 2016, Monster Energy v EUIPO(Léiriú shiombail na síochána), T‑583/15, EU:T:2016:338, mír 43, agus an 8 Meitheamh 2016, Monster Energy v EUIPO (GREEN BEANS), T‑585/15, nár foilsíodh, EU:T:2016:339, mír 41).
95
Dá réir sin, i gcás inarb ann do na coinníollacha céanna inghlacthachta faoi na rialacha ginearálta dá bhforáiltear le hAirteagal 263 CFAE agus faoi na coinníollacha agus socruithe mionsonraithe arna nglacadh de bhun an chúigiú mír d’Airteagal 263 CFAE, ní mór iad sin a léiriú, i bprionsabal, go haonfhoirmeach. Is iomchuí freisin, chun a mheasúnú an bhfuil an gníomh atá faoi chonspóid de chúram an iarratasóra go leithleach, eadhon an cinneadh tosaigh, de bhun Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942, tagairt a dhéanamh don chásdlí arna thabhairt maidir leis an dara cás dá dtagraítear sa cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn as Conradh Liospóin.
96
Maidir leis an gcoinníoll a bhaineann le cúram leithleach de réir bhrí an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, ní mór a choinneáil i gcuimhne nach bhféadfaidh duine nádúrtha nó dlítheanach, nach é an té ar ar díríodh an gníomh a mhaíomh go bhfuil an gníomh sin dá chúram go leithleach, ach amháin má bhaineann an gníomh sin leis mar gheall ar thréithe áirithe a bhaineann leis go sonrach nó staid fhíorasach lena ndéantar é a idirdhealú ó dhuine ar bith eile agus, dá bhrí sin, a dhéantar é a dhealú ar bhealach cosúil le duine ar ar díríodh an cinneadh (breithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún, 25/62, EU:C:1963:17, lch. 223).
97
Thairis sin, leanann an prionsabal ón gcásdlí arna thabhairt ar bhonn an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE gur faoin iarratasóir is duine nádúrtha nó duine dlítheanach nár díríodh an gníomh a gcuireann sé ina choinne air, mar thaca lena chaingean, na tréithe a bhaineann leis go sonrach nó an staid fhíorasach lena ndéantar é a idirdhealú ó dhuine ar bith eile agus lena ndéantar é a dhealú ar bhealach cosúil leis an mbealach a bheadh i gceist i gcás duine ar a ndírítear an cinneadh a ardú agus a léiriú (féach, chuige sin, orduithe an 28 Meán Fómhair 2011_UCAPT v an Chomhairle, T‑96/09, nár foilsíodh, EU:T:2011:542, mír 47, agus an 6 Bealtaine 2020, Sabo agus páirtithe eile v an Pharlaimint agus an Chomhairle, T‑141/19, nár foilsíodh, EU:T:2020:179, mír 32). Chuige sin, tugtar chun cuimhne in Airteagal 15(1)(d) de Rialacha Nós Imeachta an Bhoird Achomhairc gur faoin iarratasóir atá sé a léiriú go bhfuil cinneadh ACER dá chúram go díreach agus go leithleach, i gcomhréir le hAirteagal 28(1) de Rialachán 2019/942.
98
Sa chás seo, mar is léir ón gcur síos ar a argóintí i mír 43 den chinneadh atá faoi chonspóid, nár cuireadh ina choinne i gcomhthéacs na caingne seo, arna léamh i gcomhar le míreanna 24 go 28 dá phléadálacha lena leagtar amach na forais leis an achomharc os comhair an Bhoird Achomhairc an 27 Aibreán 2022, mhaígh an t‑iarratasóir, os comhair an Bhoird Achomhairc, go raibh an cinneadh tosaigh dá chúram go leithleach de bhrí go raibh sé gníomhach ar mhargadh na Gearmáine le haghaidh leictreachas don chothromú agus go raibh sé ar cheann de na soláthraithe is mó ar an margadh sin. Rinne an cinneadh sin difear do ghrúpa réamhchinnte gníomhaithe eacnamaíocha, comhdhéanta de sholáthraithe fuinnimh don chothromú ar éirigh leo na suiteálacha le haghaidh soláthar fuinnimh don chothromú a réamhcháiliú nó a raibh a suiteálacha á réamhcháiliú.
99
I míreanna 44 go 48 den chinneadh atá faoi chonspóid, scrúdaigh an Bord Achomhairc na ‘tréithe’ nó ‘staideanna fíorasacha’ arna n‑ardú ag an iarratasóir agus chinn sé nár leor iad sin chun é a dhealú de réir bhrí an chásdlí a eascraíonn agus breithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223).
100
I gcomhthéacs na caingne seo, cáineann an t‑iarratasóir go bunúsach an Bord Achomhairc toisc nár chinn sé, sa chinneadh atá faoi chonspóid, go raibh an cinneadh tosaigh dá chúram go leithleach mar gheall ar thréithe a bhain leis go sonrach agus, go háirithe agus iad á nglacadh le chéile, a rinne é a dhealú ó dhuine ar bith eile.
101
Ar an gcéad dul síos, ardaíonn an t‑iarratasóir an difear substainteach, a rinne an cinneadh tosaigh, dá staid ar mhargadh na Gearmáine do sholáthar fuinnimh don chothromú. B’ionann an cinneadh tosaigh agus cur isteach ar an margadh, trí bhac a chur ar shaorshocrú praghsanna, trí chur isteach ar shaoirse chun gnó a sheoladh, trí fhéidearthachtaí iomaíochta trí phraghsanna a laghdú agus trí bhac a chur ar sholáthraithe fuinnimh, fiú a bhfuil suiteálacha éifeachtacha agus iomaíocha acu, a deischostais a chumhdach, a d’fhéadfadh a bheith an‑ard le linn tréimhsí móréilimh ar fhuinneamh don chothromú. Níor bhain an cinneadh tosaigh ach le líon sách srianta agus cobhsaí soláthraithe fuinnimh don chothromú, cosúil leis, a bhí ag feidhmiú i bPoblacht na Seice, nó sa Ghearmáin nó san Ostair, arb iad sin na criosanna aonair ina bhfuil na hardáin Eorpacha PICASSO agus MARI ag obair faoi láthair, agus ar éirigh leo, ag deireadh nós imeachta fada agus costasach, a suiteálacha a réamhcháiliú chun fuinneamh don chothromú a sholáthar. Dar leis gur fhág an cinneadh tosaigh gur laghdaíodh luach infheistíochtaí suntasacha arna ndéanamh ag na soláthraithe fuinnimh don chothromú chun réamhcháiliú a fháil dá suiteálacha, fad is a bhí an deis ag a n‑iomaitheoirí féideartha na hinfheistíochtaí sin a sheachaint trí staonadh dul isteach sa mhargadh.
102
Ar an dara dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir gur ghlac sé páirt go gníomhach sa nós imeachta faoinar glacadh an cinneadh tosaigh sin.
103
Ar an tríú dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir gur chuir ACER a staid airgeadais san áireamh go cuí sa chinneadh tosaigh.
104
Ar an gceathrú dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir gur sáraíodh na ráthaíochtaí nós imeachta a thugtar dó le dlí an Aontais i gcomhthéacs an cinneadh tosaigh a ghlacadh. Ar deireadh, áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach nach mór an coinníoll maidir le cúram leithleach a léiriú ar bhealach sonrach i gcomhthéacs achomhairc arna dtabhairt os comhair an Bhoird Achomhairc i gcoinne chinntí ACER, i bhfianaise an lín mhóir gníomhaithe ar an margadh a d’fhéadfadh na cinntí difear a dhéanamh dóibh.
105
Ina phléadálacha i scríbhinn, tacaíonn ACER le seasamh an Bhoird Achomhairc nach leor na ‘tréithe’ nó ‘staideanna fíorasacha’ arna n‑ardú ag an iarratasóir os comhair na Cúirte Ginearálta, arna nglacadh ina n‑aonair ná le chéile, chun é a dhealú de réir bhrí an chásdlí a eascraíonn agus breithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223) (féach mír 99 thuas).
106
Maidir leis na ‘tréithe’ nó na ‘staideanna fíorasacha’ a d’ardaigh sé os comhair an Bhoird Achomhairc agus a scrúdaigh sé sa chinneadh atá faoi chonspóid, eadhon go raibh sé gníomhach ar mhargadh na Gearmáine an fhuinnimh don chothromú agus go raibh sé ar na soláthraithe ba mhó ar an margadh sin, agus a chuir sé chun cinn i gcomhthéacs na caingne seo, trína áitiú go ndearna an cinneadh tosaigh difear suntasach dá staid ar an margadh sin (féach míreanna 98, 99 agus 101 thuas), tagraíonn an t‑iarratasóir do chásdlí chúirteanna an Aontais i réimse na státchabhrach agus na gcomhchruinnithe.
107
I ndáil leis sin, is fíor gurb iomchuí a chinneadh, de réir an chásdlí gur aithníodh go bhfuil cinneadh an Choimisiúin lena gcuirtear clabhsúr ar nós imeachta scrúdaithe fhoirmiúil i réimse na Státchabhrach de chúram go leithleach, de bhreis ar an ngnóthas is tairbhí den bheart cabhrach is ábhar don chinneadh atá faoi chonspóid, na ngnóthas atá in iomaíocht leis a raibh ról gníomhach acu i gcomhthéacs an nós imeachta sin, ar choinníoll go ndearnadh difear suntasach dá staid ar an margadh leis an mbeart cabhrach sin (féach breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, Ja zum Nürburgring v an Coimisiún, C‑647/19 P, EU:C:2021:666, mír 33 agus an cásdlí dá dtagraítear). Sa chomhthéacs sin, is féidir le gnóthas brath ar a cháil mar iomaitheoir i ndáil leis an ngnóthas is tairbhí den bheart cabhrach, ach ní mór dó a léiriú, thairis sin, go bhfuil sé i staid fhíorasach lena ndealaítear é ar an mbealach céanna leis an duine ar a ndírítear an cinneadh (breithiúnas an 22 Nollaig 2008, British Aggregates v an Coimisiún, C‑487/06 P, EU:C:2008:757, mír 48).
108
Thairis sin, is léir ón gcásdlí maidir le comhchruinnithe, i gcás cinneadh maidir le comhoiriúnacht oibríochta comhchruinnithe leis an margadh inmheánach, agus maidir le gnóthas tríú páirtí leis an oibríocht seo gurb é, ar an gcéad dul síos, ar bhonn a rannpháirtíochta i nós imeachta riaracháin an ghnóthais sin agus, ar an dara dul síos, ar bhonn an difir a dhéantar dá staid ar an margadh sin is ceart a chinneadh an mbaineann an cinneadh sin leis go leithleach. Chun go nglacfar leis go ndéantar difear do staid iarratasóra ar an margadh, cuireann cúirteanna an Aontais san áireamh, go bhfuil sé ar phríomhiomaitheoirí na bpáirtithe sa chomhchruinniú, is tairbhithe den chinneadh lena n‑údaraítear sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Iúil 2006, easyJet v an Coimisiún, T‑177/04, EU:T:2006:187, mír 37; an 20 Nollaig 2023, Mainova v an Coimisiún, T‑64/21, nár foilsíodh, gan achomharc, EU:T:2023:843, mír 85, agus an 20 Nollaig 2023, enercity v an Coimisiún, T‑65/21, nár foilsíodh, gan achomharc, EU:T:2023:844, mír 83), nó go bhfuil sé ina ghnáthiomaitheoir ar na páirtithe sin, ach go bhféadfadh sé go bhfuil tionchar arna shainaithint go sonrach ag an gcomhchruinniú ar a staid eacnamaíoch, amhail díluacháil infheistíochtaí suntasacha arna ndéanamh agus arna ríomh san fhadtéarma, agus struchtúr an mhargaidh reatha á chur san áireamh (féach, chuige sin, breithiúnais an 17 Bealtaine 2023, EVH v an Coimisiún, T‑312/20, gan achomharc, EU:T:2023:252, míreanna 42 agus 46; an17 Bealtaine 2023, TEAG v an Coimisiún, T‑315/20, nár foilsíodh, gan achomharc, EU:T:2023:259, míreanna 42 agus 46, agus an 17 Bealtaine 2023, GGEW v an Coimisiún, T‑319/20, nár foilsíodh, gan achomharc, EU:T:2023:263, míreanna 42 agus 46), nó go bhfuil sé ina iomaitheoir féideartha ar na páirtithe sa chomhchruinniú i gcás margaí olagaplacha, nó in imthosca áirithe, go bhfuil láithreacht aige ar na margaí comharsanacha, go réamhtheachtach nó go hiartheachtach uathu siúd ar a bhfeidhmíonn gnóthas atá i staid mhonaplachta a ndéantar a staid a neartú leis an gcomhchruinnú (féach, chuige sin, breithiúnas an 30 Meán Fómhair 2003, ARD v an Coimisiún, T‑158/00, EU:T:2003:246, mír 78).
109
Mar sin féin, tá an cásdlí dá dtagraítear i míreanna 107 agus 108 bunaithe, ar a laghad go páirteach, ar cheangal iomaíochta, iarbhír nó féideartha, idir tairbhithe an chinnidh atá faoi chonspóid, ar an margadh lena mbaineann, agus an t‑iarratasóir, a ndéantar difear diúltach dá staid ar an margadh sin nó ar na margaí comharsanacha, go réamhtheachtach nó go hiartheachtach, ar bhealach arna shainaithint go sonach, agus, de réir mar a bheidh, go suntasach, leis an gcinneadh sin.
110
Sa chás sin, ní mhaíonn an t‑iarratasóir, agus ní léiríonn sé ach an oiread go bhfuil iomaitheoirí áirithe atá aige, ar mhargadh na Gearmáine le haghaidh an fhuinnimh don chothromú ar a bhfuil sé ag feidhmiú agus a mbaineann an cinneadh tosaigh sin leis, ina dtairbhithe den chinneadh sin ar an margadh sin. Seachas sin, is léir óna argóintí nach dtagraíonn sé ach do thionchar ginearálta an chinnidh tosaigh ar mhargadh na Gearmáine le haghaidh an fhuinnimh don chothromú, a bhfuil tionchar diúltach aige ar gach soláthraí fuinnimh don chothromú atá ag feidhmiú, cosúil leis, ar an margadh sin agus ar mhargadh na Seice agus na hOstaire.
111
Fiú dá nglacfaí leis, mar cheann de na soláthraithe is mó ar mhargadh na Gearmáine le haghaidh an fhuinnimh don chothromú, go ndéantar difear níos diúltaí ó thaobh ábhair de don iarratasóir ná mar a dhéantar dá iomaitheoirí ar an margadh sin, níor leor é sin chun é a dhealú de réir bhrí an chásdlí a eascraíonn ó bhreithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223). Is cásdlí socair é nach leor go ndéantar difear níos mó d’oibreoirí áirithe eacnamaíocha le gníomh ná dá n‑iomaitheoirí chun go measfar, dá bhrí sin go bhfuil an gníomh sin dá gcúram go leithleach. Dá réir sin, fiú dá nglacfaí leis go ndéanann cinneadh difear sonrach do staid eacnamaíoch an iarratasóra, ní leor an imthoisc sin chun é a idirdhealú ó dhuine ar bith eile (orduithe an 2 Aibreán 2004, Gonnelli agus AIFO v an Coimisiún, T‑231/02, EU:T:2004:105, mír 45; an 12 Márta 2007, Confcooperative, Unione regionale della Cooperazione Friuli-Venezia Giulia Federagricole agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑418/04, nár foilsíodh, EU:T:2007:83, mír 57, agus an 13 Samhain 2008, Lemaître Sécurité v an Coimisiún, T‑301/06, nár foilsíodh, EU:T:2008:495, mír 24).
112
Thairis sin, ní féidir gur leor an imthoisc gur bhain an cinneadh tosaigh le líon sách srianta agus cobhsaí de sholáthraithe fuinnimh don chothromú ar éirigh leo, dála an iarratasóra, a gcuid suiteálacha a réamhcháiliú le haghaidh soláthar fuinnimh don chothromú agus a bhí gníomhach ar mhargadh na Gearmáine d’fhuinneamh don chothromú, agus ar mhargadh na Seice agus na hOstaire, ach oiread chun an t‑iarratasóir a dhealú de réir bhrí an chásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223). Is léir freisin ó chásdlí socair nach bhfuil sé d’éifeacht ag an bhféidearthacht a dhéanamh amach, go cruinn nó go neasach, líon nó fiú céannacht na n‑eintiteas dlíthiúil a bhfuil feidhm ag beart ina leith nach mór a mheas go bhfuil an beart sin dá gcúram go leithleach, ós rud é go bhfuil an cur i bhfeidhm sin le déanamh i bhfianaise staid oibiachtúil dlí nó fíorais arna sainiú leis an ngníomh atá i gceist (féach breithiúnas an 18 Deireadh Fómhair 2018, Internacional de Productos Metálicos v an Coimisiún, C‑145/17 P, EU:C:2018:839, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear; orduithe an 19 Meán Fómhair 2022, TDK Foil Italy v an Coimisiún, T‑788/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:581, mír 18, agus an 7 Nollaig 2022, Sunrise Medical agus Sunrise Medical Logistics v an Coimisiún, T‑721/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:791, mír 53). Sa chás seo, mar a thug an Bord Achomhairc dá aire go bunúsach i mír 48 den chinneadh atá faoi chonspóid, baineann an cinneadh tosaigh le gach soláthraí fuinnimh don chothromú ar an gcaoi chéanna, a mhéid a bhfuil feidhm aige maidir le gach gníomhaí sa mhargadh ar mhian leis fuinneamh don chothromú a mhalartú, sa Ghearmáin, ach freisin i bPoblacht na Seice agus san Ostair, ar na hardáin Eorpacha PICASSO agus MARI.
113
Ar deireadh, níl an chomparáid a dhéanann an t‑iarratasóir, ina phléadálacha, idir a staid agus staid a iomaitheoirí ar mhargadh na Gearmáine d’fhuinneamh don chothromú i ndiaidh an chinnidh tosaigh agus staid na n‑iomaitheoirí féideartha ar an margadh sin a bhféadfadh an cinneadh sin dul chun tairbhe dóibh trí staonadh, i bhfianaise an chinnidh sin, ó chostais a thabhú chun a suiteálacha a réamhcháiliú chun dul isteach sa mhargadh sin den chineál go mbunaítear ceangal iomaíochta, iarbhír nó féideartha eatarthu.
114
Thairis sin, ní mhaíonn an t‑iarratasóir, agus ní léiríonn sé ach chomh beag, go bhfuil sé i gcaidreamh iomaíoch, iarbhír nó féideartha, leis na daoine ar ar díríodh an cinneadh agus, dar leis, fíorthairbhithe an chinnidh tosaigh ar mhargadh na Gearmáine d’fhuinneamh don chothromú, eadhon na OCTanna lena mbaineann an cinneadh sin.
115
Sa chás sin, ní féidir leis an iarratasóir, nár léirigh go bhfuil sé i gcaidreamh iomaíoch, iarbhír nó féideartha le tairbhithe an chinnidh tosaigh ar mhargadh na Gearmáine d’fhuinneamh don chothromú, ar a bhfuil sé ag feidhmiú agus a mbaineann an cinneadh tosaigh leo, leas a bhaint as an gcásdlí dá dtagraítear i míreanna 107 agus 108 thuas chun a mhaíomh, mar a rinne sé sa chás seo, go ndearnadh difear suntasach dá staid ar an margadh leis an gcinneadh sin.
116
Maidir leis na ‘tréithe’ agus na ‘staideanna fíorasacha’ a d’ardaigh an t‑iarratasóir os comhair an bhoird achomhairc, eadhon an fíoras go raibh sé gníomhach ar mhargadh na Gearmáine d’fhuinneamh don chothromú agus go raibh sé ar cheann de na soláthraithe is mó ar an margadh sin, agus a chuir sé chun cinn i gcomhthéacs na caingne sin, trína áitiú go ndearnadh difear suntasach dá staid ar an margadh leis an gcinneadh tosaigh, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 107 agus 108 thuas, ní mór a chinneadh mar sin go raibh an ceart ag an mBord Achomhairc nuair a chinn sé, i míreanna 45 go 48 den chinneadh atá faoi chonspóid, nach raibh siad sin, iontu féin, den chineál go ndealaítear an t‑iarratasóir de réir bhrí an chásdlí a eascraíonn ó bhreithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223).
117
Maidir leis na ‘tréithe’ nó na ‘staideanna fíorasacha’ nár luadh, sa chinneadh atá faoi chonspóid, mar nithe a d’ardaigh an t‑iarratasóir os comhair an bhoird achomhairc, agus dá réir sin, nár scrúdaigh sé mar chuid den chinneadh sin, ach a d’ardaigh an t‑iarratasóir i gcomhthéacs na caingne seo (féach míreanna 102 go 104 thuas), d’iarr an Chúirt Ghinearálta ar na páirtithe, i gcomhthéacs beart eagrúcháin nós imeachta, seasamh a ghlacadh faoina n‑inghlacthacht.
118
I ndáil leis sin, d’áitigh an t‑iarratasóir gurbh ionann a sheasamh chun achomharc a dhéanamh os comhair an Bhoird Achomhairc agus ceist ba cheart don Bhord Achomhairc a scrúdú dá thionscnamh féin, de bhun cur i bhfeidhm, de réir analaí, den chásdlí ar dá réir atá inghlacthacht caingne le haghaidh neamhniú os comhair na Cúirte Ginearálta ina ábhar beartais phoiblí a fhéadfaidh sí a scrúdú tráth ar bith, fiú dá tionscnamh féin, mar is amhlaidh i ndáil le hAirteagal 15 de Rialacha Nós Imeachta an Bhoird Achomhairc. Maidir le cinneadh a bheith de chúram iarratasóra go díreach, ba cheart don Bhord Achomhairc an fhaisnéis go léir a bhí ar fáil dó a chur san áireamh. Sa chás seo, bhí rochtain ag an mBord sin ar thuarascáil mheasúnaithe an chomhairliúcháin phoiblí arna seoladh ag ACER de bhun Airteagal 14(6) de Rialachán 2019/942, in Iarscríbhinn II den chinneadh tosaigh agus lena ndearbhaítear a rannpháirtíocht ghníomhach sa nós imeachta riaracháin sular glacach an cinneadh tosaigh. Thairis sin, luaigh an t‑iarratasóir go ndearna sé tagairt don rannpháirtíocht chéanna sin i míreanna 27 agus 49 dá phléadálacha lena leagtar amach forais an achomhairc os comhair an Bhoird Achomhairc an 27 Aibreán 2022, inar thagair sé, le haghaidh tuilleadh mionsonraí, d’Iarscríbhinn II a ghabhann leis an gcinneadh tosaigh ina fhonótaí Uimh. 9 agus 19, agus i míreanna 25 go 33 dá bharúlacha breise an 22 Iúil 2022. Thairis sin, luann sé gur áitigh sé, i gcomhthéacs an séú foras le haghaidh neamhniú, an fíoras gur sáraíodh a cheart chun éisteacht a fháil de bhun Airteagal 14(6) de Rialachán 2019/942 i gcomhthéacs an nós imeachta riaracháin, i míreanna 118 et seq de na pléadálacha lena leagtar amach an foras leis an gcaingean agus i mír 26 dá bharúlacha breise, inar thagair sé freisin dá cheart go rachfar i gcomhairle leis de bhun Airteagal 14(1) den Rialachán sin.
119
Measann ACER, maidir leis an gcinneadh a bheith de chúram an iarratasóra go díreach, go raibh sé ag brath, go bunúsach, i míreanna 24 go 28 dá phléadálacha lena leagtar amach forais na caingne, maidir leis an gceist sin ar an bhfíoras go raibh sé ar na soláthraithe is mó atá gníomhach ar mhargadh na Gearmáine d’fhuinneamh don chothromú agus nach mbeadh sé inghlactha go n‑ardódh sé níos déanaí agus, dá réir sin, go déanach, ‘tréithe’ nó ‘staideanna fíorasacha’ eile lena bhféadfaí é a dhealú de réir bhrí an chásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223).
120
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara nach féidir leis an gCúirt Ghinearálta na ‘tréithe’ nó na ‘staideanna fíorasacha’ nár ardaigh agus nár léirigh an t‑iarratasóir os comhair an Bhoird Achomhairc a chur san áireamh chun dlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid a mheasúnú. De bhun Airteagal 29 de Rialachán 2019/942, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 263 CFAE, iarrtar ar an gCúirt Ghinearálta dlíthiúlacht chinneadh an Bhoird Achomhairc a fhíorú trí athbhreithniú a dhéanamh ar chur i bhfeidhm dhlí an Aontais arna dhéanamh i ndáil leis i bhfianaise, go háirithe, na bhfíoras a cuireadh faoina bráid, ach ní fhéadfaidh sí, os a choinne sin, athbhreithniú den sórt sin a dhéanamh agus fíorais arna n-agairt nó arna dtabhairt ar aird den chéad uair os a comhair á gcur san áireamh (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnais an 13 Márta 2007, OHIM v Kaul, C‑29/05 P, EU:C:2007:162, mír 54, agus an 15 Aibreán 2010, Schräder v CPVO, C‑38/09 P, EU:C:2010:196, mír 76).
121
Thairis sin, is léir ó na rialacha lena rialaítear an nós imeachta os comhair chúirteanna an Aontais, go háirithe Airteagal 21 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh agus ó Airteagal 76 agus Airteagal 84(1) de na Rialacha Nós Imeachta, gurb iad na páirtithe, i bprionsabal, a chinneann agus a theoranaíonn an díospóid agus nach bhféadfaidh cúirteanna an Aontais rialú a thabhairt ultra petita (féach breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2020, Alfamicro v an Coimisiún, C‑623/19 P, nár foilsíodh, EU:C:2020:734, mír 40 agus an cásdlí dá dtagraítear; breithiúnas an 22 Nollaig 2022, an Pharlaimint v Moi, C‑246/21 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:1026, mír 55). Thairis sin, i gcomhréir leis an gcéad mhír d’Airteagal 21 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh agus le hAirteagal 120(c) agus (d) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais agus leis an gcéad mhír d’Airteagal 76(d) agus (e) de na Rialacha Nós Imeachta, i gcomhthéacs caingean dhíreach os comhair chúirteanna an Aontais nach mór a bheith san iarratas lena dtioncscnaítear an chaingean, inter alia, ábhar na díospóide, achoimre ar na saincheisteanna arna n‑ardú agus an t‑ordú atá á lorg ag an iarratasóir.
122
Sa chás seo, i míreanna 24 go 28 dá phléadálacha ina leagtar amach na forais leis an gcaingean, bhí an t‑iarratasóir ag brath, go bunúsach, chun a mhaíomh go bhfuil an cinneadh tosaigh dá chúram go leithleach, rud a d’fhág gur cuireadh bac go sealadach ar phraghas ar a díoladh an fuinneamh don chothromú do na OCTanna, ar an imthoisc shonrach go raibh sé ar na soláthraithe ba mhó atá gníomhach ar mhargadh na Gearmáine don fhuinneamh sin.
123
I gcomhréir leis an gcásdlí agus le foclaíocht Airteagal 15(1)(d) de Rialacha Nós Imeachta an Bhoird Achomhairc dá dtagraítear i mír 97 thuas, bhí údar cuí ag an mBord sin nuair nár chuir sé san áireamh, sa chinneadh atá faoi chonspóid, ach an t‑imthoisc shonrach a d’ardaigh an t‑iarratasóir mar is cuí os a chomhair mar imthoisc lena ndéantar é a dhealú de réir bhrí an chásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223), gan ceanglas a bheith ann scrúdú a dhéanamh an bhféadfaí ‘tréithe’ eile nó ‘staideanna fíorasacha’ eile lena bhféadfaí é a dhealú a thuiscint ón bpléadáil lena leagtar amach na forais leis an achomharc, ó na hIarscríbhinní a ghabhann leis, na barúlacha breise nó, ar bhonn níos ginearálta, ón gcáschomhad.
124
Fiú dá mba rud é gur mhainnigh an Bord Achomhairc a chur san áireamh, go neamhdhleathach, sa chinneadh atá faoi chonspóid, na ‘tréithe’ nó na ‘staideanna fíorasacha’ ar cheart don iarratasóir iad a ardú os a chomhair, ba cheart don iarratasóir agóid a dhéanamh ina choinne, trí fhoras chuige sin a bhaineann leis na coinníollacha soiléireachta agus cruinnis a leagtar amach in Airteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta (féach mír 114 thuas).
125
Féadfaidh sé a bheith de thoradh ar mhainneachtain breith a thabhairt ar chuntar éilimh go gcuirfear ar neamhní, ar a laghad go páirteach, cinneadh arna ghlacadh ag Bord Achomhairc neamhspleách chomhlacht, ghníomhaireacht nó oifig an Aontais dá dtagraítear in Airteagal 58a de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 8 Meitheamh 2016, GREEN BEANS, T‑585/15, nár foilsíodh, EU:T:2016:339, mír 27 agus an cásdlí dá dtagraítear).
126
Cé go dtagraíonn an t‑iarratasóir i míreanna 50 agus 59 den iarratas, mar imthosca lena bhféadfar é a dhealú de réir bhrí an chásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 15 Iúil 1963, Plaumann v an Coimisiún (25/62, EU:C:1963:17, lch. 223), dá rannpháirtíocht ghníomhach sa nós imeachta riaracháin sular glacadh an cinneadh tosaigh agus don sárú ar a cheart chun barúlacha a thíolacadh sular glacadh an cinneadh sin, de bhun Airteagal 14(6) de Rialachán 2019/942 agus Airteagal 41 den Chairt, níor ardaigh sé go soiléir agus go cruinn, i ndáil leis sin, pléadáil chun an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní lena n‑éilítear, sa chinneadh sin gur mhainnigh an Bord Achomhairc rialú a thabhairt ar na ‘tréithe’ nó na ‘staideanna fíorasacha’ sin arna n‑ardú go cuí os a chomhair.
127
Dá bhrí sin, ní féidir an leis iarratasóir a ardú go hinghlactha, i gcomhthéacs na caingne seo, na ‘tréithe’ nó na ‘staideanna fíorasacha’ nár tagraíodh dóibh, sa chinneadh atá faoi chonspóid, mar a bheith ardaithe aige os comhair an Bhoird Achomhairc agus, dá réir sin, nár scrúdaigh sé sa chinneadh sin (féach míreanna 102 go 104 thuas).
128
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad saincheist dlí toisc nach bhfuil bunús léi, ionas nach mór diúltú don phríomhéileamh atá gan bhunús, lena n‑iarrtar an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, mar a bheith gan bhunús. Is iomchuí leanúint ar aghaidh le scrúdú ar an éileamh malartach.
An t‑éileamh malartach, lena n‑iarrtar an cinneadh tosaigh a chur ar neamhní
129
Mar thaca leis an éileamh malartach, ardaíonn an t‑iarratasóir sé shaincheist dlí lena n‑éilítear, go bunúsach, maidir leis an gcéad cheann, sárú ar Airteagal 10(1) de Rialachán 2019/943, maidir leis an dara ceann, easpa inniúlachta ACER chun breith a thabhairt ar thogra na OCTanna, maidir leis an tríú ceann, easpa dlínse ACER chun reachtaíocht neamhspleách a chruthú i ndáil leis na rialacha arna moladh ag na OCTanna, maidir leis an gceathrú ceann, sárú ar na cuspóirí arna saothrú ag Rialachán 2017/2195, maidir leis an gcúigiú ceann, easpa cúiseanna agus, maidir leis an séú ceann, sárú ar an gceart chun éisteacht a fháil arna ráthú le hAirteagal 41 den Chairt agus le hAirteagal 14(6) de Rialachán 2019/942.
130
Áitíonn ACER go bhfuil an t‑iarratas malartach a taisceadh an 17 Feabhra 2023 do-ghlactha go follasach de bharr neamhchomhlíonadh na teorann ama 2 mhí agus 10 lá chun imeachtaí a thionscnamh chun an cinneadh tosaigh a neamhniú, a leagtar amach sa séú mír d’Airteagal 263 CFAE, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 60 de na Rialacha Nós Imeachta a thosaigh, ar a dhéanaí, ón dáta a chuir an t‑iarratasóir an t‑achomharc faoi bhráid an Bhoird Achomhairc, eadhon an 27 Aibreán 2022. Ní fhéadfadh an t‑iarratasóir brath go bailí ar aon earráid inleithscéil, agus é á thabhairt faoi deara gur seoladh an fhaisnéis faoi na leigheasanna dlí atá sa chinneadh tosaigh dírithe go sainráite chuig na daoine ar ar díríodh an cinneadh sin agus go bhfágfadh léiriú comhréireach ar théacs Airteagal 29 de Rialachán 2019/942 gur gá a mheas nach gcuirtear bac leis ar cheart an iarratasóra caingean le haghaidh neamhniú a thionscnamh go díreach os comhair na Cúirte Ginearálta ar bhonn an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn as Conradh Liospóin. In aon chás, ba cheart diúltú don éileamh malartach mar a bheith gan bhunús.
131
Áitíonn an t‑iarratasóir go n‑eascraíonn neamhchomhlíonadh na teorann ama chun imeachtaí a thionscnamh, sa chás seo, ó earráid inleithscéil, a mhéid, i bhfianaise na faisnéise maidir leis na leigheasanna dlí sa chinneadh tosaigh agus fhoclaíocht Airteagal 29 de Rialachán 2019/942 go raibh bunús aige nuair a cheap sé nach bhféadfadh sé caingean a thabhairt os comhair na Cúirte Ginearálta gan an nós imeachta achomhairc dá dtagraítear in Airteagal 28 den Rialachán sin a ídiú roimh ré.
132
Maidir leis an bpléadáil do-ghlacthachta san éileamh malartach a chuireann ACER ina coinne, ní mór a thabhairt faoi deara, ar dtús, mar is léir ó mhír 45 go bhféadfadh an t‑iarratasóir, sa chás seo, caingean le haghaidh neamhniú a dhéanamh i gcoinne an chinnidh tosaigh go díreach os comhair chúirteanna an Aontais, ar bhonn an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn as Conradh Liospóin.
133
Thairis sin, is léir ón séú mír d’Airteagal 263 CFAE nach mór na caingne le haghaidh neamhniú a thionscnamh laistigh de 2 mhí ón uair a foilsíodh an beart, nó a cuireadh in iúl don iarratasóir é nó, murar cuireadh, ón lá a fuair sé fios air, de réir mar a bheidh.
134
Ní féidir maolú ó chur i bhfeidhm reachtaíocht an Aontais a bhaineann le teorainneacha ama ach sna cúinsí thar a bheith eisceachtúil, ina bhfuil imthosca nárbh fhéidir a thuar nó force majeure ann, i gcomhréir leis an dara mír d’Airteagal 45 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, ós rud é go bhfreagraíonn cur i bhfeidhm dian na rialacha sin do cheanglas na deimhneachta dlíthiúla agus don ghá le haon idirdhealú nó cóir threallach i riar an cheartais a sheachaint (féach breithiúnas an 14 Nollaig 2016, SV Capital v ABE, C‑577/15 P, EU:C:2016:947, mír 56 agus an cásdlí dá dtagraítear).
135
Is léir freisin ón gcásdlí, i gcomhthéacs reachtaíocht an Aontais a bhaineann le tréimhsí teorann, nach mbaineann an coincheap ‘earráid inleithscéil’ lenar féidir maolú uaithi, ach le himthosca eisceachtúla, go háirithe, inar ghlac an institiúid lena mbaineann iompar atá de chineál, ann féin nó go pointe cinntitheach gur fhág sé go raibh mearbhall inghlactha ar dhlíthí atá de mheon macánta agus a léiríonn gach cúram cuí d’oibreoir atá feasach ar ghnáthleibhéal (féach breithiúnas an 14 Nollaig 2016, SV Capital v ABE, C‑577/15 P, EU:C:2016:947, mír 59 agus an cásdlí dá dtagraítear).
136
Sa chás seo, foilsíodh an cinneadh tosaigh ar shuíomh gréasáin ACER an 28 Feabhra 2022 agus chuir an t‑iarratasóir an t‑ábhar faoi bhráid an Bhoird Achomhairc an 27 Aibreán 2022. Fiú dá mbeadh an t‑iarratasóir ar an eolas faoin gcinneadh tosaigh an lá céanna a chuir sé an t‑ábhar faoi bhráid an Bhoird Achomhairc, trí rialacha ríofa na dteorainneacha ama a chur i bhfeidhm, dá bhforáiltear in Airteagail 58 agus 60 de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte, ní mór a thabhairt faoi deara, ar dháta tionscanta na caingne seo, eadhon an 17 Feabhra 2023, go raibh cosc ama ar an iarratasóir chun cur i gcoinne an chinnidh sin.
137
Thairis sin, ní raibh bunús ag an iarratasóir, in imthosca an cháis seo, earráid inleithscéil a agairt, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 135 thuas.
138
Ar an gcéad dul síos, níor thug ACER aon ghealltanas don iarratasóir maidir le dlínse an Bhoird Achomhairc chun caingean arna tabhairt aige i gcoinne an chinnidh tosaigh a éisteacht agus a chinneadh, ós rud é go raibh na treoracha maidir leis na leigheasanna ag deireadh an chinnidh tosaigh dírithe go sainráite ar ‘na daoine ar ar díríodh’ an cinneadh sin, eadhon OCTanna réigiún CORE, agus bhí an fhaisnéis sin cruinn i ndáil leo siúd (féach pointe 44 thuas). Os a choinne sin, níor tugadh aon fhaisnéis sa chinneadh tosaigh maidir leis na leigheasanna ba cheart do dhaoine nádúrtha nó dlítheanacha nach iad na daoine ar ar díríodh an cinneadh sin a leanúint. Dá réir sin, ní féidir an fhaisnéis sin a aicmiú mar iompar ACER a d’fhéadfadh a bheith ina chúis le mearbhall inghlactha a bheith ar an iarratasóir maidir le dlínse an Bhoird Achomhairc chun caingean arna tabhairt i gcoinne an chinnidh tosaigh a éisteacht agus a chinneadh.
139
Ar an dara dul síos, d’fhágfadh léiriú ar fhoclaíocht Airteagal 29 de Rialachán 2019/942 atá i gcomhréir le dlí príomha an Aontais nach gcuirfeadh an dlí sin bac ar dhaoine nádúrtha agus dlítheanacha, dála an iarrtasóra, a raibh gníomh a bhfuil feidhm ghinearálta aige arna ghlacadh ag ACER dá gcúram go díreach, ach ní go leithleach, caingean le haghaidh neamhniú a thabhairt i gcoinne an ghnímh sin go díreach os comhair chúirteanna an Aontais, ar bhonn an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, sa leagan a eascraíonn ó Chonradh Liospóin. Thairis sin, i mír 117 den iarratas a d’áitigh an t‑iarratasóir féin ‘nach bhfuil an chaingean is ábhar don éileamh malartach faoi réir na leigheasanna dlí a ídiú i gcomhréir leis an gcúigiú mír d’Airteagal 263 CFAE agus Airteagal 29 de Rialachán 2019/942, ós rud é go raibh an fhéidearthacht caingean dhíreach a thaisceadh riachtanach faoin dlí príomha’.
140
Dá réir sin, sa chás seo, ní fhéadfadh an t‑iarratasóir brath go bailí ar an gcásdlí atá bunaithe ar fhoclaíocht ghinearálta téacsanna áirithe lena rialaítear na leigheasanna dlí nó ar nósanna atá ann chun a chinneadh go ndearnadh earráid inleithscéil maidir le caingean a thionscnamh go déanach os comhair chúirteanna an Aontais i ndiaidh leigheas dlí inmheánach a ídiú nach raibh infheidhme, sa chás sonrach sin agus i gcomhréir leis an gcásdlí (féach, chuige sin, breithiúnais an 14 Meitheamh 1972, Marcato v an Coimisiún, 44/71, EU:C:1972:53, míreanna 5 go 9, agus an 5 Aibreán 1979, Orlandi v an Coimisiún, 117/78, EU:C:1979:109, míreanna 9 go 11).
141
Is léir ón méid sin nach bhféadfaidh an t‑iarratasóir brath ar aon earráid inleithscéil lena bhféadfaí údarú a thabhairt dó maolú, sa chás seo, ón oibleagáid an teorainn ama arna forchur don chaingean a urramú.
142
Dá thoradh sin, ní mór diúltú don éileamh malartach, lena n‑éilítear an cinneadh tosaigh a chur ar neamhní, toisc go bhfuil sé do-ghlactha, ionas go ndiúltaítear don chaingean ina hiomláine.
Costais
143
De bhun Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ní mór a ordú don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis.
144
Ós rud é nár éirigh leis an t‑iarratasóir, ní mór a ordú dó na costais a íoc, i gcomhréir leis an ordú arna lorg ag ACER.
Ar na forais sin,
rialaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra Méadaithe)
mar seo a leanas:
1.
Díbhtear an chaingean.
2.
Ordaítear do RWE Supply & Trading GmbH na costais a íoc.
van der Woude
Škvařilová-Pelzl
Nõmm
Steinfatt
Kukovec
Arna thabhairt i gcúirt oscailte i Lucsamburg, an.
Sínithe
Clár
Cúlra na díospóide
An t‑ordú atá á lorg ag na páirtithe
An dlí
An príomhéileamh, an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní
An dara saincheist dlí, lena n‑éilítear gur sáraíodh an ceathrú mír d’Airteagal 263 CFAE
An tríú saincheist dlí, lena n‑éilítear go ndearnadh sárú ar an bprionsabal maidir le cosaint bhreithiúnach éifeachtach, arna leagan síos in Airteagal 47 den Chairt agus i bprionsabail ghinearálta dhlí an Aontais
An chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear go sáraítear Airteagal 28(1) de Rialachán 2019/942
An t‑éileamh malartach, lena n‑iarrtar an cinneadh tosaigh a chur ar neamhní
Costais
(
*1
)	Teanga an cháis: an Ghearmáinis.