62024CJ0488_RES
Cás C-488/24
D. V.
v
MB ‘Kigas’
(iarraidh ar réamhrialú ó Lietuvos Aukščiausiasis Teismas)
Breithiúnas na Cúirte Breithiúnais (an Ceathrú Dlísheomra) an 13 Bealtaine 2026
(Tarchur chun réamhrialú – Cosaint tomhaltóirí – Treoir 2011/83/AE – Airteagal 5(1)(a) agus (c) – Oibleagáid faisnéis a sholáthar maidir le conarthaí seachas cianchonarthaí nó conarthaí seacháitribh – Oibleagáid atá ar an trádálaí an tomhaltóir a chur ar an eolas faoi phríomh-shaintréithe na seirbhíse – Dleachtanna custaim – Oibleagáid atá ar an trádálaí an tomhaltóir a chur ar an eolas faoi phraghas iomlán na seirbhíse – Costais bhreise – Ábhar na faisnéise atá le soláthar don tomhaltóir – Coinbhinsiún maidir leis an gConradh maidir le hIompar Idirnáisiúnta Earraí de Bhóthar (CMR) – Airteagail 6 agus 11)
Cosaint tomhaltóirí – Conarthaí tomhaltóirí – Treoir 2011/83 – Oibleagáid faisnéis a sholáthar maidir le conarthaí seachas cianchonarthaí nó conarthaí seacháitribh – Conradh maidir le hiompar idirnáisiúnta earraí de bhóthar – Oibleagáid atá ar an trádálaí an tomhaltóir a chur ar an eolas faoi phríomh-shaintréithe na seirbhíse agus praghas iomlán na seirbhíse – Raon feidhme – Oibleagáid an seoltóir-tomhaltóir a chur ar an eolas faoin gceanglas a d’fhéadfadh a bheith ann maidir le foirmiúlachtaí custaim agus dleachtanna custaim – Cuimsiú – Oibleagáid faisnéis mhionsonraithe a sholáthar maidir leis na doiciméid atá le cur faoi bhráid an lucht custaim agus rátaí agus méideanna na ndleachtanna custaim is infheidhme a chur in iúl – Eisiamh
(Treoir 2011/83 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, Airteagal 5(1)(a) agus (c))
(féach míreanna 43-50, 52, 54-58, agus an chuid oibríochtúil)
Résumé
Agus tarchur chun réamhrialú á éisteacht aici ó Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Cúirt Uachtarach na Liotuáine), rialaíonn an Chúirt Bhreithiúnais, den chéad uair, ar mhéid na n-oibleagáidí atá ar thrádálaithe faisnéis a sholáthar do thomhaltóirí de réir bhrí Airteagal 5 de Threoir 2011/83, (
1
) maidir le conradh maidir le hiompar idirnáisiúnta earraí de bhóthar.
Thug D.V., tomhaltóir, conradh chun a earraí a iompar ón Iorua go dtí an Liotuáin i gcrích ar an nguthán le cuideachta Kigas. Mar fhreagra ar cheist ón gcuideachta sin, chuir D.V. in iúl go raibh na hearraí a iompraíodh beartaithe dá úsáid phearsanta, agus mar thoradh air sin nár ghá dearbhú custaim a sholáthar. Mar sin féin, le linn seiceáil ag an teorainn ar theacht isteach i gcríoch an Aontais, mheas na húdaráis chustaim nach mór na hearraí sin a dhearbhú don lucht custaim agus shocraigh siad méid dleachtanna custaim a d’íoc Kigas.
Dá bhrí sin, sheol Kigas sonrasc chuig D.V. ina raibh an méid a comhaontaíodh chun earraí a iompar agus na dleachtanna custaim. Ina theannta sin, sheachaid sé na hearraí go léir a cuireadh de chúram air seachas ceann amháin a choinnigh sé go dtí go n-íocfar an sonrasc.
Thug D. V. caingean os comhair na gcúirteanna ansin, agus thug Kigas frithéileamh. Chuir an chúirt chéadchéime agus an chúirt ag rialú ar achomharc araon an Coinbhinsiún maidir leis an gConradh maidir le hIompar Idirnáisiúnta Earraí de Bhóthar (
2
) i bhfeidhm agus d’ordaigh D.V. na méideanna a éilíodh a íoc le Kigas, ag ordú do Kigas an mhaoin a coinníodh a thabhairt ar ais.
Agus achomharc á éisteacht aici ar phointe dlí, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur den Chúirt Bhreithiúnais, go bunúsach, an gceanglaítear ar an trádálaí, i gcás ina dtugtar conradh maidir le hiompar idirnáisiúnta earraí de bhóthar i gcrích, an tomhaltóir a chur ar an eolas faoi na foirmiúlachtaí custaim agus na dleachtanna custaim a d’fhéadfadh a bheith iníoctha, i gcomhréir le hAirteagal 5(1)(a) agus (c) de Threoir 2011/83.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
Sa chead áit, tugann an Chúirt Bhreithiúnais faoi deara, i gcomhthéacs conartha maidir le hiompar idirnáisiúnta earraí, nach mór measúnú a dhéanamh ar mhéid na faisnéise nach mór do thrádálaí a chur in iúl roimh ré, i bhfianaise, inter alia, chineál na seirbhíse. I ndáil leis sin, tugann sí faoi deara, i bhfianaise chineál trasteorann an chonartha sin agus ós rud é go mbíonn allmhairiú earraí ó thríú tír faoi réir dleachtanna custaim de ghnáth, go bhfuil foirmiúlachtaí custaim ar cheann de phríomh-shaintréithe an chineáil sin conartha nach mór tomhaltóir a chur ar an eolas faoi sula dtabharfar i gcrích é.
Dá bhrí sin, ceanglaítear ar an trádálaí iompair an tomhaltóir a chur ar an eolas go bhféadfadh sé go mbeadh gá le foirmiúlachtaí custaim a chur i gcrích chun na hearraí a iompraítear a allmhairiú. Mar sin féin, i gcás nach ngeallann sé ach na hearraí a iompar gan seirbhís bróicéireachta custaim a chur i gcrích, ní cheanglaítear air faisnéis mhionsonraithe a sholáthar maidir leis na doiciméid atá le cur faoi bhráid an lucht custaim, rud a dhearbhaítear le hAirteagal 11(2) den Choinbhinsiún maidir leis an gConradh maidir le hIompar Idirnáisiúnta Earraí de Bhóthar.
Sa dara háit, maidir leis an oibleagáid atá ar an trádálaí an tomhaltóir a chur ar an eolas faoi phraghas iomlán na seirbhíse, tugann an Chúirt Bhreithiúnais faoi deara, gan beann ar an tagairt don phraghas iomlán nó do mhodh ríofa an phraghais sin, ní mór na costais bhreise a chur san áireamh a fhéadfar a chur le praghas iomlán na seirbhíse agus, mura féidir iad a ríomh roimh ré, nach mór a chur in iúl don tomhaltóir go bhfuil siad iníoctha.
Dá bhrí sin, measann an Chúirt Bhreithiúnais, maidir le conarthaí maidir le hiompar idirnáisiúnta earraí, gur costais bhreise iad dleachtanna custaim a chuirtear le praghas iomlán na seirbhíse, ós rud é go bhfuil siad iníoctha ní mar gheall ar fheidhmíocht na seirbhíse iompair, ach mar gheall ar na hearraí a iompraítear a thabhairt isteach i gcríoch chustaim an Aontais. Sa chineál sin conartha, ní féidir leis an trádálaí i gcónaí praghas iomlán na seirbhíse ‘lena n áirítear cánacha’ a ríomh roimh thabhairt i gcrích an chonartha, toisc go bhféadfadh méid beacht na ndleachtanna custaim a bheith ag brath ar ghnéithe áirithe a bhféadfadh sé nach mbeadh eolas orthu roimh ré.
Dá bhrí sin, ní cheanglaítear ar an trádálaí an tomhaltóir a chur ar an eolas go bhféadfadh dleachtanna custaim a bheith iníoctha, arb ionann iad agus costais bhreise a íocann an tomhaltóir agus nach bhféadfar a ríomh go réasúnta roimh ré agus a chur san áireamh i bpraghas na seirbhíse iompair.
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, cinneann an Chúirt Bhreithiúnais, maidir le conradh maidir le hiompar idirnáisiúnta earraí de bhóthar ó thríú tír chuig Ballstát den Aontas, is é atá i gceist leis an oibleagáid atá ar an trádálaí faisnéis a sholáthar faoi Airteagal 5(1)(a) agus (c) sin an seoltóir-tomhaltóir a chur ar an eolas go bhféadfadh sé go mbeadh gá le foirmiúlachtaí custaim a chur i gcrích agus go mbeadh dleachtanna custaim iníoctha aige chun na hearraí a allmhairiú isteach i gcríoch an Aontais. Os a choinne sin, ní cheanglaítear ar an trádálaí faisnéis mhionsonraithe a sholáthar maidir leis na doiciméid atá le cur faoi bhráid an lucht custaim nó rátaí agus méideanna na ndleachtanna custaim is infheidhme a chur in iúl.
(
1
)	Treoir 2011/83/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Deireadh Fómhair 2011 maidir le cearta tomhaltóirí, lena leasaítear Treoir 93/13/CEE ón gComhairle agus Treoir 1999/44/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle agus lena n-aisghairtear Treoir 85/577/CEE ón gComhairle agus Treoir 97/7/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (IO 2011, L 304, lch. 64).
(
2
)	An Coinbhinsiún maidir leis an gConradh maidir le hIompar Idirnáisiúnta Earraí de Bhóthar, a síníodh sa Ghinéiv an 19 Bealtaine 1956, arna leasú leis an bPrótacal a síníodh sa Ghinéiv an 5 Iúil 1978.