61982CJ0011_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 11/82
AE Πειραϊκή-Πατραϊκή, Βιομηχανία βάμβακος,
AE Volos Cotton Manufacturing Company,
AE Μακεδονικά κλωστήρια,
AE Κλωστήρια Πρεβέζης,
AE Βόμβυξ Π.Β . Σβολόπουλος και Χρ . Κουτρουμπής,
AE Κλωστήρια Ναούσσης,
AE Unicot Hellas, ανώνυμη βιομηχανική εταιρία βάμβακος,
εδρεύουσες στην Αθήνα, επικουρούμενες και εκπροσωπούμενες από το δικηγόρο Θεσσαλονίκης Δ . Ευρυγένη και το δικηγόρο Βρυξελλών G . Vandersanden, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Janine Biver, 2, rue Goethe,
προσφεύγουσες,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους Michel van Ackere, νομικό σύμβουλο της Επιτροπής, και Ξενοφώντα Γιαταγάνα, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Oreste Montalto, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
υποστηριζόμενης από την
Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον Noel Museux, με αναπληρωτή τον Alexandre Carnelutti,
παρεμβαίνουσα,
Αντικείμενο της υπόθεσης
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 81/988 της Επιτροπής, της 30ής Οκτωβρίου 1981 ( EE L 362, σ . 33 ), με την οποία επετράπη στη Γαλλική Δημοκρατία να λάβει μέτρα διασφαλίσεως έναντι της εισαγωγής νημάτων βάμβακος ελληνικής προελεύσεως, κατά την έννοια του άρθρου 130 της πράξεως προσχωρήσεως της Ελλάδος στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Ιανουαρίου 1982, επτά ελληνικές επιχειρήσεις βάμβακος άσκησαν, δυνάμει του άρθρου 173 της Συνθήκης EOK, προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως 81/988 της Επιτροπής, της 30ής Οκτωβρίου 1981 ( EE L 362, σ . 33 ), με την οποία επετράπη στη Γαλλική Δημοκρατία, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 130 της πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των συνθηκών ( στο εξής : πράξη προσχωρήσεως ), να θέσει τις εισαγωγές στη Γαλλία νημάτων βάμβακος ελληνικής προελεύσεως υπό σύστημα ποσοστώσεων για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 1981 και Ιανουάριο 1982 .
2 Με υπόμνημα της 12ης Φεβρουαρίου 1982, η Επιτροπή προέβαλε, δυνάμει του άρθρου 91 του κανονισμού διαδικασίας, ένσταση απαραδέκτου της προσφυγής την οποία υποστήριξε και η παρεμβαίνουσα Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας .
3 H Επιτροπή και η Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας υπενθυμίζουν ότι αποδέκτες τις επίδικης αποφάσεως είναι η Γαλλική Δημοκρατία και η Ελληνική Δημοκρατία . Ισχυρίζονται ότι πρόκειται για απόφαση γενικής οικονομικής ισχύος, που θίγει όχι μόνο ιδιώτες αλλά ένα ολόκληρο οικονομικό τομέα . Μολονότι οι συνέπειες των μέτρων διασφαλίσεως που επετράπησαν πλήττουν τις προσφεύγουσες, η επίδικη απόφαση δεν τις αφορά ούτε άμεσα ούτε ατομικά .
4 Σύμφωνα με το άρθρο 173, εδάφιο 2, της Συνθήκης EOK, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί, υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει το πρώτο εδάφιο του ίδιου άρθρου, να ασκήσει προσφυγή κατά των αποφάσεων που απευθύνονται σ’ αυτό, καθώς και κατά των αποφάσεων που, αν και εκδίδονται ως κανονισμοί ή αποφάσεις που απευθύνονται σε άλλο πρόσωπο, το αφορούν άμεσα και ατομικά .
5 Δεν αμφισβητείται ότι οι προσφεύγουσες στην υπό κρίση υπόθεση δεν είναι αποδέκτες της προσβαλλόμενης απόφασης . Επομένως, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί η νομική φύση της αποφάσεως αυτής, επιβάλλεται να εξεταστεί αν, παρά ταύτα, η απόφαση αφορά τις προσφεύγουσες άμεσα και ατομικά .
6 Ως προς το αν τις αφορά άμεσα, η Επιτροπή και η Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας υποστηρίζουν ότι η επίδικη απόφαση δεν αφορά άμεσα τις προσφεύγουσες, καθόσον η απόφαση αυτή περιορίζεται στο να παράσχει στη Γαλλική Δημοκρατία την έγκριση να θεσπίσει σύστημα ποσοστώσεων εισαγωγής ελληνικών νημάτων βάμβακος και, κατά συνέπεια, αφήνει το κράτος μέλος που υπέβαλε την αίτηση ελεύθερο να κάμει ή μη χρήση της εν λόγω εγκρίσεως . Επομένως, η απόφαση δεν θεσπίζει, αυτή καθαυτή, περιοριστικό καθεστώς των εισαγωγών, αλλά απαιτεί, προκειμένου να παραγάγει πρακτικά αποτελέσματα, τη λήψη μέτρων εκτελέσεως εκ μέρους των γαλλικών αρχών .
7 Είναι βεβαίως αληθές ότι, χωρίς μέτρα εκτελέσεως στο εθνικό επίπεδο, η απόφαση της Επιτροπής δεν θα μπορούσε να επηρεάσει τις προσφεύγουσες . Ωστόσο, στην παρούσα περίπτωση, το επιχείρημα αυτό δεν αρκεί για να αποκλείσει το ενδεχόμενο να αφορά η εν λόγω απόφαση τις προσφεύγουσες άμεσα, εφόσον άλλα στοιχεία επιτρέπουν να συναχθεί το συμπέρασμα ότι έχουν άμεσο ατομικό συμφέρον ασκήσεως προσφυγής .
8 Πρέπει σχετικά να σημειωθεί ότι, όπως η ίδια η Επιτροπή δέχτηκε κατά τη διάρκεια της έγγραφης διαδικασίας, η Γαλλική Κυβέρνηση, ήδη πριν της παράσχει την έγκριση η Επιτροπή, διατηρούσε σε ισχύ ένα πολύ περιοριστικό σύστημα αδειών εισαγωγής νημάτων βάμβακος ελληνικής καταγωγής . Πρέπει, επίσης, να παρατηρηθεί ότι όχι μόνο η αίτηση εγκρίσεως μέτρων διασφαλίσεως υποβλήθηκε από τις γαλλικές αρχές, αλλά και ότι με την αίτηση ζητήθηκε από την Επιτροπή να εγκρίνει σύστημα ποσοστώσεων εισαγωγής πιο αυστηρό από εκείνο που της εγκρίθηκε τελικά .
9 Υπό τις περιστάσεις αυτές, η δυνατότητα της Γαλλικής Δημοκρατίας να αποφασίσει να μην κάνει χρήση της ευχέρειας που της παρέσχε η απόφαση της Επιτροπής ήταν καθαρά θεωρητική, καθόσον δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για τη βούληση των γαλλικών αρχών να εφαρμόσουν την απόφαση .
10 Επομένως πρέπει να γίνει δεκτό ότι η επίδικη απόφαση αφορούσε άμεσα τις προσφεύγουσες .
11 Ως προς το ζήτημα αν η επίδικη απόφαση αφορά τις προσφεύγουσες και ατομικά, πρέπει, πρώτα, να υπομνηστεί ότι, όπως έκρινε το Δικαστήριο με την απόφασή του της 15ης Ιουλίου 1963 ( Plaumann, 35/62, Recueil σ . 197 ), « πρόσωπα που δεν είναι αποδέκτες μιας αποφάσεως μπορούν να ισχυριστούν ότι τα αφορά ατομικά, μόνον αν η εν λόγω απόφαση τα θίγει λόγω ορισμένων ιδιοτήτων που προσιδιάζουν σ’ αυτά ή λόγω μιας πραγματικής καταστάσεως που τα χαρακτηρίζει σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο και τα εξατομικεύει κατά τρόπο ανάλογο με εκείνο των αποδεκτών » .
12 Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι πληρούν τις ανωτέρω προϋποθέσεις, καθόσον είναι οι κυριότερες ελληνικές επιχειρήσεις που παράγουν και εξάγουν προς τη Γαλλία νήματα βάμβακος . Ισχυρίζονται ότι ανήκουν, κατά συνέπεια, σε ομάδα επιχειρήσεων εξατομικευμένων και δυναμένων να αναγνωριστούν βάσει κριτηρίων που αναφέρονται στο εν λόγω προϊόν, στις οικονομικές δραστηριότητες που αναπτύσσουν και στο χρόνο εντός του οποίου ασκήθηκαν οι εν λόγω δραστηριότητες . Οι προσφεύγουσες υπογραμμίζουν σχετικώς, ότι η δραστηριότητα της παραγωγής και εξαγωγής προς τη Γαλλία νημάτων βάμβακος ελληνικής καταγωγής προϋποθέτει βιομηχανική και εμπορική οργάνωση η οποία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί από τη μία ημέρα στην άλλη και, πάντως, ουδέποτε κατά τη σύντομη περίοδο ισχύος της επίδικης απόφασης .
13 Η άποψη αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή . Πρέπει, πρώτον, να διευκρινιστεί ότι η επίδικη απόφαση επηρεάζει τις προσφεύγουσες μόνον υπό την ιδιότητά τους ως εξαγωγέων προς τη Γαλλία νημάτων βάμβακος ελληνικής καταγωγής . Πράγματι, η επίδικη απόφαση δεν έχει ως σκοπό ή ως αποτέλεσμα να περιορίσει, καθ’ οποιοδήποτε τρόπο, την παραγωγή των εν λόγω προϊόντων .
14 Σε o,τι αφορά την εξαγωγή των προϊόντων αυτών προς τη Γαλλία, πρόκειται προφανώς για εμπορική δραστηριότητα την οποία μπορεί να ασκήσει οποτεδήποτε κάθε επιχείρηση . Κατά συνέπεια, η επίδικη απόφαση αφορά τις προσφεύγουσες ακριβώς όπως και κάθε άλλο επιχειρηματία που βρίσκεται, πραγματικώς ή δυνητικώς, σε όμοια κατάσταση . Επομένως, μόνη η ιδιότητα του εξαγωγέα προς τη Γαλλία δεν αρκεί για να αποδείξει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αφορά ατομικά τις προσφεύγουσες .
15 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, ωστόσο, ότι την κατάστασή τους την χαρακτηρίζει, σε σχέση με κάθε άλλο εξαγωγέα νημάτων βάμβακος ελληνικής καταγωγής προς τη Γαλλία, το γεγονός ότι είχαν ήδη συνάψει σειρά συμβάσεων πωλήσεως με γάλλους πελάτες, οι οποίες αφορούσαν ποσότητες νημάτων βάμβακος μεγαλύτερες από τις ποσοστώσεις που ενέκρινε η Επιτροπή και οι οποίες έπρεπε να εκτελεστούν κατά την περίοδο ισχύος της εν λόγω αποφάσεως . Οι προσφεύγουσες διατείνονται ότι οι συμβάσεις αυτές δεν μπόρεσαν να εκτελεστούν ακριβώς λόγω του συστήματος ποσοστώσεων που εφάρμοσαν οι γαλλικές αρχές . Θεωρούν ότι, υπό τις προϋποθέσεις αυτές, η επίδικη απόφαση έθιξε τα ατομικά τους συμφέροντα .
16 Κατά τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή μπορούσε και μάλιστα όφειλε να εξατομικεύσει τους επιχειρηματίες εκείνους τους οποίους, όπως οι προσφεύγουσες, η απόφασή της αφορούσε ατομικά . Παραλείποντας να ενημερωθεί σχετικά, παραβίασε τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 130 της πράξεως προσχωρήσεως, καθόσον, κατά την άποψη των προσφευγουσών, η εν λόγω διάταξη επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να εξατομικεύει, προηγουμένως, τους επιχειρηματίες εκείνους, στην προκειμένη περίπτωση έλληνες, τους οποίους αφορά ατομικά το εγκριθέν μέτρο διασφαλίσεως .
17 Πρώτον, πρέπει να τονιστεί ότι το επιχείρημα αυτό, αν αποδειχτεί βάσιμο, αποβαίνει μόνο υπέρ των προσφευγουσών εκείνων που απέδειξαν ότι, πριν από τη θέσπιση της προσβαλλόμενης απόφασης, είχαν συνάψει, με γάλλους πελάτες, συμβάσεις για παράδοση ελληνικών νημάτων βάμβακος κατά την περίοδο ισχύος της επίδικης απόφασης .
18 Δεδομένου ότι ούτε η εταιρία Βόμβυξ, Π.Β . Σβολόπουλος και Χρ . Κουτρουμπής ούτε η εταιρία Unicot Hellas προσκόμισαν σχετικές αποδείξεις, η προσφυγή πρέπει να θεωρηθεί απαράδεκτη ως προς τις δύο αυτές προσφεύγουσες .
19 Ως προς τις υπόλοιπες προσφεύγουσες, πρέπει να παρατηρηθεί ότι το γεγονός της συνάψεως, πριν από τη θέσπιση της επίδικης απόφασης, συμβάσεων, η εκτέλεση των οποίων είχε προβλεφθεί για τους μήνες που καλύπτει η εν λόγω απόφαση, συνιστά μια πραγματική κατάσταση που τις χαρακτηρίζει σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο που αφορά η εν λόγω απόφαση, καθόσον η θέσπιση της αποφάσεως εμπόδισε την πλήρη ή μερική εκτέλεση των συμβάσεών τους .
20 Ωστόσο, η Επιτροπή αμφισβητεί το αν αρκεί αυτό και μόνο το γεγονός για να μπορεί να θεωρηθεί ότι η απόφαση αφορά ατομικώς τις προσφεύγουσες . Ισχυρίζεται ότι, εν πάση περιπτώσει, κατά τη θέσπιση της αποφάσεως αγνοούσε τον αριθμό των συμβάσεων που είχαν ήδη συναφθεί για την περίοδο που κάλυπτε η εν λόγω απόφαση και ότι, αντιθέτως προς τις περιπτώσεις για τις οποίες υπάρχει νομολογία του Δικαστηρίου, δεν είχε καμία δυνατότητα σχετικής ενημερώσεως, καθόσον επρόκειτο για συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου, που δεν δηλώνονται ενώπιον των κοινοτικών ή εθνικών αρχών .
21 Πρέπει, σχετικά, να παρατηρηθεί ότι η απάντηση στο ερώτημα αν, και σε ποια έκταση, η Επιτροπή γνώριζε ή ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιοι ήταν οι έλληνες εξαγωγείς που είχαν συνάψει συμβάσεις για την περίοδο ισχύος της επίδικης απόφασης, εξαρτάται στενά από την ερμηνεία του άρθρου 130 της πράξεως προσχωρήσεως που θα γίνει δεκτή και, ιδίως, από το αν η Επιτροπή, πριν εγκρίνει μέτρο διασφαλίσεως κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, είναι υποχρεωμένη να προβεί σε κατάλληλη έρευνα για τις οικονομικές συνέπειες της αποφάσεως που πρόκειται να λάβει και για τις επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να θιγούν με την απόφαση αυτή . Δεδομένου ότι προβλήθηκαν λόγοι ακυρώσεως που συνδέονται με το πρόβλημα αυτό προκειμένου να υποστηριχτεί ο παράνομος χαρακτήρας της επίδικης απόφασης, το παραδεκτό της προσφυγής από την άποψη αυτή πρέπει να εξεταστεί με την ουσία της υποθέσεως .
22 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, καταρχάς, ότι η επίδικη απόφαση ελήφθη χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 130 της πράξεως προσχωρήσεως . Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, σχετικά, τρεις χωριστούς λόγους ακυρώσεως . Με τον πρώτο υποστηρίζουν ότι το προϊόν στο οποίο αναφέρεται η επίδικη απόφαση δεν εμπίπτει στην έννοια του « τομέα οικονομικής δραστηριότητος », που προβλέπεται στο άρθρο 130 . Με το δεύτερο λόγο προβάλλουν ότι οι κλαδικές ή περιφερειακές δυσχέρειες, που προβλέπει το εν λόγω άρθρο, δεν συνέτρεχαν στην παρούσα περίπτωση . Με τον τρίτο λόγο ισχυρίζονται ότι, αντίθετα προς την παράγραφο 3 του άρθρου 130, το περιεχόμενο της επίδικης απόφασης δεν περιορίζεται στο απολύτως αναγκαίο μέτρο .
23 Λαμβανομένων υπόψη των όσων προαναφέρθηκαν ως προς το παραδεκτό της προσφυγής, πρέπει πρώτα να εξεταστεί ο τελευταίος λόγος .
24 Σχετικά, πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 130, παράγραφος 1, της πράξεως προσχωρήσεως, τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν να τους επιτραπεί η λήψη μέτρων διασφαλίσεως έναντι της ελληνικής δημοκρατίας « σε περίπτωση σοβαρών και ενδεχομένως παρατεινομένων δυσχερειών σε τομέα οικονομικής δραστηριότητος, καθώς και δυσχερειών που δύνανται να επιφέρουν σοβαρή επιδείνωση της οικονομικής καταστάσεως σε ορισμένη περιοχή » .
25 H παράγραφος 3 του εν λόγω άρθρου προβλέπει ότι :
« Τα μέτρα που έχουν επιτραπεί κατά την παράγραφο 2 δύνανται να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις της Συνθήκης EOK και της παρούσης πράξεως, κατά το μέτρο και τις προθεσμίες που είναι απόλυτα αναγκαίες για την επίτευξη των στόχων της παραγράφου 1 . Κατά προτεραιότητα πρέπει να επιλέγονται τα μέτρα που διαταράσσουν κατά το δυνατό λιγότερο τη λειτουργία της κοινής αγοράς . »
26 H απαίτηση αυτή εξηγείται από το γεγονός ότι μία διάταξη που προβλέπει τη δυνατότητα εγκρίσεως μέτρων διασφαλίσεως έναντι κράτους μέλους, των οποίων σκοπός είναι να εξαιρεθούν, έστω και προσωρινώς και περιορισμένως, ορισμένα προϊόντα από τους κανόνες της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, πρέπει, όπως κάθε διάταξη αυτού του είδους, να ερμηνεύεται στενά .
27 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η επίδικη απόφαση πλήττει βαρέως τους ενδιαφερομένους έλληνες επιχειρηματίες, χωρίς να υπάρχει στις αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλόμενης πράξης η παραμικρή ένδειξη ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις βαρύτατες συνέπειες που επρόκειτο να έχει η απόφασή της γι’ αυτή την κατηγορία επιχειρηματιών .
28 Πρέπει να παρατηρηθεί ότι, για να μπορέσει να εκτιμήσει αν το μέτρο που προτίθεται να εγκρίνει ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις της παραγράφου 3 του προαναφερθέντος άρθρου 130, η Επιτροπή υποχρεούται να εξετάσει, επίσης, την κατάσταση που υπάρχει στο κράτος μέλος έναντι του οποίου ζητείται το μέτρο διασφαλίσεως . Ειδικότερα η Επιτροπή οφείλει, στο μέτρο που οι περιστάσεις της συγκεκριμένης υποθέσεως δεν την εμποδίζουν, να ενημερώνεται για τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει η απόφασή της στην οικονομία του εν λόγω κράτους μέλους, καθώς και για τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις . Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη, στο μέτρο του δυνατού, οι συμβάσεις που οι εν λόγω επιχειρήσεις, στηριζόμενες στη διατήρηση της ελευθερίας του ενδοκοινοτικού εμπορίου, έχουν ήδη συνάψει και των οποίων η εκτέλεση θα παρεμποδιζόταν, εν όλω ή εν μέρει, από την απόφαση που εγκρίνει το μέτρο διασφαλίσεως .
29 H Επιτροπή αντιτάσσει, σχετικά, ότι της είναι αδύνατο, στο σύντομο χρονικό διάστημα κατά το οποίο οφείλει να επέμβει, να πληροφορείται τον ακριβή αριθμό των συμβάσεων που ανταποκρίνονται στις προαναφερθείσες προϋποθέσεις .
τότητα να συλλέξει αρκετά ακριβείς πληροφορίες για τις συμβάσεις που είχαν ήδη συναφθεί και η εκτέλεση των οποίων συνέπιπτε με την περίοδο ισχύος της επίδικης αποφάσεως . Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτό, όσον αφορά το παραδεκτό της υπό κρίση προσφυγής, ότι η επίδικη απόφαση αφορά ατομικά τις επιχειρήσεις που είχαν συνάψει συμβάσεις ανταποκρινόμενες στα εν λόγω χαρακτηριστικά, υπό την ιδιότητά τους ως μελών περιορισμένης ομάδας επιχειρήσεων εξατομικευμένων ή δυναμένων να εξατομικευτούν από την Επιτροπή, τις οποίες η επίδικη απόφαση θίγει ειδικά λόγω των συμβάσεων αυτών .
32 Πρέπει, κατά συνέπεια, να απορριφθεί η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή και υποστήριξε η Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας, εκτός σε o,τι αφορά τις δύο προσφεύγουσες που αναφέρονται ανωτέρω στη σκέψη 18 .
33 Όσον αφορά την ουσία της υποθέσεως, από την εν λόγω απόφαση προκύπτει ότι η Επιτροπή, μέχρις ορισμένου ορίου, ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις της παραγράφου 3 του προαναφερθέντος άρθρου 130 . Ενέκρινε, πράγματι, λιγότερο αυστηρές ποσοστώσεις από εκείνες που είχε ζητήσει η Γαλλική Δημοκρατία . Προσέθεσε, εξάλλου, στο άρθρο 3 της αποφάσεως, ρήτρα εξαιρέσεως για τις ποσότητες που είχαν ήδη αποσταλεί από την Ελλάδα πριν από την κοινοποίηση της εν λόγω αποφάσεως .
34 Ωστόσο, ενόψει των ιδιομορφιών της υπό κρίση υποθέσεως, δεν προκύπτει ότι η Επιτροπή έλαβε επαρκώς υπόψη της τα συμφέροντα άλλων ελληνικών επιχειρήσεων τις οποίες θίγει εξίσου η απόφασή της . Πράγματι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπου η αίτηση μέτρων διασφαλίσεως υποβλήθηκε όταν το αιτούν κράτος μέλος εφάρμοζε ήδη ένα σύστημα ποσοστώσεων κατά την εισαγωγή των εν λόγω προϊόντων που δεν είχε εγκριθεί, η Επιτροπή όφειλε να επιδείξει πιο συνετή στάση και να μεριμνήσει περισσότερο για την κατάσταση των ελληνικών επιχειρήσεων, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη, προκειμένου να εξαιρέσει ενδεχομένως, εν όλω ή εν μέρει, από το πεδίο εφαρμογής της αποφάσεως τις συμβάσεις που είχαν καλόπιστα συναφθεί πριν από την ημερομηνία της εν λόγω αποφάσεως και των οποίων η εκτέλεση είχε προβλεφθεί για τους μήνες που καλύπτονται από τα μέτρα διασφαλίσεως .
35 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν τήρησε πλήρως τη διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 130, εφόσον έλαβε υπόψη μόνο τις συμβάσεις που αφορούν εμπορεύματα τα οποία είχαν ήδη αποσταλεί από την Ελλάδα, όχι δε και τις συμβάσεις που ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις που προαναφέρθηκαν, αφού δεν συνέτρεχε κανένας αντίθετος λόγος .
36 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, περαιτέρω, ότι το προϊόν στο οποίο αναφέρεται η επίδικη απόφαση δεν αποτελεί « τομέα οικονομικής δραστηριότητος », κατά την έννοια του άρθρου 130 της πράξεως προσχωρήσεως . Υποστηρίζουν, σχετικά, ότι τα νήματα βάμβακος peigne, στα οποία αναφερόταν η αίτηση λήψεως μέτρων διασφαλίσεως που υπέβαλε η Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας, δεν διακρίνονται καθόλου από τα νήματα βάμβακος carde, καθόσον τα δύο προϊόντα μπορούν σε μεγάλο βαθμό να υποκατασταθούν μεταξύ τους και απαιτούν την ίδια δομή παραγωγής .
37 Όμως, μολονότι η αίτηση της Κυβερνήσεως της Γαλλικής Δημοκρατίας αναφερόταν μόνο σε δυσχέρειες του τομέα των νημάτων βάμβακος peigne, η απόφαση της Επιτροπής περιέλαβε τόσο τα νήματα peigne όσο και τα νήματα carde . Επομένως, η Επιτροπή δεν έκανε διάκριση μεταξύ των δύο αυτών προϊόντων . Κατά συνέπεια, το επιχείρημα που προαναφέρθηκε πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο .
38 Οι προσφεύγουσες εκθέτουν, κατόπιν, ότι η επίδικη απόφαση αναφέρεται τόσο στην ύπαρξη « σοβαρών και ενδεχομένως παρατεινομένων δυσχερειών σε τομέα οικονομικής δραστηριότητος » όσο και « δυσχερειών που δύνανται να επιφέρουν σοβαρή επιδείνωση της οικονομικής καταστάσεως σε ορισμένη περιοχή », κατά την έννοια του προαναφερθέντος άρθρου 130, χωρίς να συντρέχει καμία από τις διαζευκτικές αυτές προϋποθέσεις .
39 Πρέπει, σχετικά, να διευκρινιστεί ότι, μολονότι αληθεύει ότι το άρθρο 130 θέτει δύο χωριστές προϋποθέσεις υπό τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει μέτρα διασφαλίσεως, αυτό δεν σημαίνει ότι τα στοιχεία που αφορούν τη μία ή την άλλη από τις προϋποθέσεις αυτές δεν μπορούν να ληφθούν γενικώς υπόψη προκειμένου να συναχθεί το συμπέρασμα ότι δικαιολογείται η αίτηση λήψεως μέτρων διασφαλίσεως κράτους μέλους .
40 Εξάλλου, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 130 η Επιτροπή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως ως προς την ύπαρξη των προϋποθέσεων που δικαιολογούν τη λήψη μέτρων διασφαλίσεως . Ενόψει αυτής της εξουσίας, το Δικαστήριο, όπως επανειλημμένα έχει κρίνει ( βλ . απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 1979, Racke, 98/78, Recueil σ . 69 ), οφείλει να περιοριστεί στον έλεγχο του αν η άσκηση της εξουσίας αυτής φέρει το στίγμα πρόδηλης πλάνης ή κατάχρησης εξουσίας ή του αν η Επιτροπή υπερέβη προφανώς τα άκρα όρια αυτής της εξουσίας εκτιμήσεως .
41 Από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι η απόφαση της Επιτροπής πάσχει από παρόμοια ελαττώματα . Κατά συνέπεια, ο εν λόγω ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί .
42 Από τις προηγούμενες σκέψεις συνάγεται ότι πρέπει να ακυρωθεί η απόφαση 81/988 της Επιτροπής, της 30ής Οκτωβρίου 1981, με την οποία παρασχέθηκε στη Γαλλική Δημοκρατία η έγκριση λήψεως μέτρων διασφαλίσεως έναντι της εισαγωγής νημάτων βάμβακος ελληνικής προελεύσεως, καθόσον έχει εφαρμογή επί των συμβάσεων που συνήφθησαν πριν από την ημερομηνία κοινοποιήσεως της προαναφερθείσας απόφασης και επρόκειτο να εκτελεστούν κατά τη διάρκεια ισχύος της απόφασης αυτής .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
43 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Ωστόσο, σύμφωνα με την παράγραφο 3, εδάφιο 1, του εν λόγω άρθρου, το Δικαστήριο μπορεί να συμψηφίσει τα έξοδα ολικώς ή μερικώς σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων ή εφόσον συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι .
44 Στην παρούσα υπόθεση, η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώθηκε μόνο μερικώς . Κατά συνέπεια, η Επιτροπή πρέπει να φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, τα μισά από τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες .
45 Ωστόσο, δεδομένου ότι η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη, ως προς την εταιρία Βόμβυξ, Π.Β . Σβολόπουλος και Χρ . Κουτρουμπής και την εταιρία Unicot Hellas, οι τελευταίες πρέπει να φέρουν το σύνολο των δικαστικών τους εξόδων .
46 H Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε για την παρέμβασή της .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη ως προς την εταιρία Βόμβυξ, Π.Β . Σβολόπουλος και Χρ . Κουτρουμπής και την εταιρία Unicot Hellas .
2 ) Ακυρώνει την απόφαση 81/988 της Επιτροπής, της 30ής Οκτωβρίου 1981, με την οποία παρασχέθηκε στη Γαλλική Δημοκρατία η έγκριση λήψεως μέτρων διασφαλίσεως έναντι της εισαγωγής νημάτων βάμβακος ελληνικής προελεύσεως, καθόσον έχει εφαρμογή επί των συμβάσεων που συνήφθησαν πριν από την ημερομηνία κοινοποιήσεως της προαναφερθείσας απόφασης και επρόκειτο να εκτελεστούν κατά τη διάρκεια ισχύος της απόφασης αυτής .
3 ) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά .
4 ) H Επιτροπή φέρει, εκτός από τα δικά της δικαστικά έξοδα, τα μισά από τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγουσες, εκτός από τις εταιρίες Βόμβυξ, Π.Β . Σβολόπουλος και Χρ . Κουτρουμπής και Unicot Hellas, οι οποίες φέρουν το σύνολο των δικαστικών τους εξόδων .
5 ) H Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε για την παρέμβασή της .