62021TJ0618_RES
Υπόθεση T‑618/21
WV
κατά
Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 5ης Οκτωβρίου 2022
«Υπαλληλική υπόθεση – Έκτακτοι υπάλληλοι – Αναρρωτική άδεια – Αδικαιολόγητες απουσίες – Λύση της σύμβασης χωρίς προειδοποίηση – Άρθρο 16 του ΚΛΠ – Άρθρο 48, στοιχείο βʹ, του ΚΛΠ – Ευθύνη»
Υπάλληλοι – Έκτακτοι υπάλληλοι – Λύση σύμβασης αορίστου χρόνου μετά τη λήξη της αναρρωτικής άδειας – Προϋποθέσεις – Σωρευτικός χαρακτήρας
(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, άρθρα 16, εδ. 2, και 48, στοιχείο βʹ)
(βλ. σκέψη 29)
Υπάλληλοι – Έκτακτοι υπάλληλοι – Λύση σύμβασης αορίστου χρόνου μετά τη λήξη της αναρρωτικής άδειας – Προϋποθέσεις – Υπέρβαση της περιόδου που ορίζεται για την αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών – Υποχρέωση της διοίκησης να προβεί σε σχετική εξακρίβωση – Μη τήρηση για τον λόγο ότι οι απουσίες του υπαλλήλου ήταν αδικαιολόγητες – Δεν επιτρέπεται
(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, άρθρα 16, εδ. 2, και 48, στοιχείο βʹ)
(βλ. σκέψεις 35, 36, 41)
Υπάλληλοι – Έκτακτοι υπάλληλοι – Λύση σύμβασης αορίστου χρόνου μετά τη λήξη της αναρρωτικής άδειας – Προϋποθέσεις – Αδυναμία του υπαλλήλου να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντά του – Ημερομηνία που πρέπει να ληφθεί υπόψη – Ημερομηνία μεταγενέστερη της λήξης της περιόδου που είχε οριστεί για την αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών
(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, άρθρα 16, εδ. 2, και 48, στοιχείο βʹ)
(βλ. σκέψη 40)
Σύνοψη
Ο WV προσελήφθη από το Μεταφραστικό Κέντρο των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CdT) το 1997 και υπέγραψε σύμβαση αορίστου χρόνου το 2004. Από τις 23 Ιουλίου έως τις 15 Νοεμβρίου 2019 ο WV βρισκόταν σε αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών. Η απουσία του από τις 18 Νοεμβρίου 2019 έως τις 7 Φεβρουαρίου 2020 κρίθηκε από το CdT ως αδικαιολόγητη. Οι δε απουσίες του από τις 8 Φεβρουαρίου έως τις 10 Απριλίου 2020 και από τις 29 Απριλίου έως τις 4 Μαΐου 2020 έγιναν δεκτές από το CdT ως δικαιολογημένες. Όσον αφορά το χρονικό διάστημα από τις 5 Μαΐου 2020 και εφεξής, οι απουσίες του κρίθηκαν ως αδικαιολόγητες.
Η δικηγόρος του WV ζήτησε να υπαχθεί ο τελευταίος σε καθεστώς αναπηρίας. Επισήμανε ότι, λαμβανομένης υπόψη της κατάστασής του, δεν προβλεπόταν να αποκατασταθεί η υγεία του στο εγγύς μέλλον. Με έγγραφο της 14ης Σεπτεμβρίου 2020, το CdT απέρριψε την αίτηση αυτή και ενημέρωσε τον WV ότι προτίθετο να εφαρμόσει το άρθρο 48, στοιχείο βʹ, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ), με σκοπό τη λύση της σύμβασης εργασίας του.
Στις 26 Νοεμβρίου 2020, βάσει της προαναφερθείσας διάταξης, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα λύσης σύμβασης εργασίας χωρίς προειδοποίηση στην περίπτωση που ο υπάλληλος δεν είναι σε θέση να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντά του μετά τη λήξη της αναρρωτικής άδειας μετ’ αποδοχών, εκδόθηκε απόφαση με την οποία λύθηκε χωρίς προειδοποίηση η σύμβαση εργασίας του WV. Στη συνέχεια, ο τελευταίος άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως κατά της απόφασης αυτής (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
Το Γενικό Δικαστήριο κάνει δεκτή την προσφυγή και ακυρώνει την προσβαλλόμενη απόφαση. Με την απόφασή του, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ένα ζήτημα το οποίο δεν έχει ακόμη επιλυθεί από τη νομολογία, ήτοι αν η διοίκηση μπορεί να λύσει τη σύμβαση εργασίας έκτακτου υπαλλήλου βάσει του άρθρου 48, στοιχείο βʹ, του ΚΛΠ στηριζόμενη μόνο στις αδικαιολόγητες απουσίες του υπαλλήλου καθώς και στο συμφέρον της υπηρεσίας, χωρίς να εξετάσει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 16, δεύτερο εδάφιο, του ΚΛΠ, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 48, στοιχείο βʹ, του ΚΛΠ.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει ότι από το άρθρο 16, δεύτερο εδάφιο, και από το άρθρο 48, στοιχείο βʹ, του ΚΛΠ προκύπτει ότι η σύμβαση εργασίας έκτακτου υπαλλήλου μπορεί να λυθεί όταν συντρέχουν δύο προϋποθέσεις, ήτοι η υπέρβαση της περιόδου που ορίζεται για την αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών και η αδυναμία του υπαλλήλου να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντά του μετά τη λήξη της περιόδου αυτής.
Ως προς την πρώτη προϋπόθεση, η οποία αφορά την υπέρβαση της περιόδου που ορίζεται για την αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η μνημονευόμενη στο άρθρο 48, στοιχείο βʹ, του ΚΛΠ αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών, μετά τη λήξη της οποίας πρέπει να εκτιμηθεί η δυνατότητα του υπαλλήλου να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντά του, είναι αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 16, δεύτερο εδάφιο, του ΚΛΠ.
Από το άρθρο 48, στοιχείο βʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 16, δεύτερο εδάφιο, του ΚΛΠ προκύπτει ότι η σύμβαση εργασίας έκτακτου υπαλλήλου μπορεί να λυθεί χωρίς προειδοποίηση μετά τη λήξη της αναρρωτικής άδειάς του μετ’ αποδοχών σε περίπτωση που η άδεια αυτή ξεπερνά είτε τους τρεις μήνες είτε τη χρονική διάρκεια εργασίας του υπαλλήλου, εάν η τελευταία υπερβαίνει τους τρεις μήνες.
Επομένως, προκειμένου να λύσει τη σύμβαση εργασίας του WV βάσει του άρθρου 48, στοιχείο βʹ, του ΚΛΠ, το CdT όφειλε να εξακριβώσει αν πληρούνταν η προϋπόθεση αυτή.
Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει, συναφώς, ότι το CdT έκρινε ότι οι αδικαιολόγητες απουσίες του WV, καθόσον επέφεραν τη λήξη των δικαιωμάτων του για αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών, απάλλασσαν τη διοίκηση από την υποχρέωση να εξακριβώσει αν πληρούνταν η προϋπόθεση σχετικά με την υπέρβαση της περιόδου που οριζόταν για τη μετ’ αποδοχών αναρρωτική άδεια του WV. Ωστόσο, ούτε το άρθρο 48, στοιχείο βʹ, του ΚΛΠ, στο οποίο στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση, ούτε οι διατάξεις του άρθρου 16, δεύτερο εδάφιο, του ΚΛΠ, το οποίο θέτει την τελευταία αυτή προϋπόθεση, προβλέπουν ότι η απόφαση περί λύσης σύμβασης χωρίς προειδοποίηση θα μπορούσε να ληφθεί χωρίς προηγουμένως να εξακριβωθεί αν έχει γίνει υπέρβαση της περιόδου που ορίζεται για την αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών η οποία χορηγείται στον έκτακτο υπάλληλο σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 16, δεύτερο εδάφιο, του ΚΛΠ. Επιπλέον, ούτε από τις διατάξεις αυτές, αλλά ούτε και από το άρθρο 59 του ΚΥΚ, το οποίο καθορίζει, μεταξύ άλλων, το νομικό καθεστώς που ισχύει για τις αναρρωτικές άδειες και τις αδικαιολόγητες απουσίες, προκύπτει ότι η εξακρίβωση της συνδρομής της προβλεπόμενης στο άρθρο 16, δεύτερο εδάφιο, του ΚΛΠ προϋπόθεσης σχετικά με την υπέρβαση της περιόδου που ορίζεται για την αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών μπορούσε να αντικατασταθεί, σε περίπτωση αδικαιολόγητης απουσίας κατά την ημερομηνία λύσης της επίδικης σύμβασης καθώς και πριν από την ημερομηνία αυτή, από τη διαπίστωση των εν λόγω απουσιών. Συνεπώς, με την προσβαλλόμενη απόφαση, το CdT εφάρμοσε μια προϋπόθεση περί αδικαιολόγητης απουσίας η οποία δεν προβλέπεται στο άρθρο 48, στοιχείο βʹ, και στο άρθρο 16, δεύτερο εδάφιο, του ΚΛΠ και έλυσε την αορίστου χρόνου σύμβαση εργασίας του WV χωρίς να εξακριβώσει αν πληρούνταν η πρώτη προϋπόθεση που θέτουν οι διατάξεις αυτές.
Ως προς τη δεύτερη προϋπόθεση, η οποία αφορά την αδυναμία του έκτακτου υπαλλήλου να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντά του μετά τη λήξη της περιόδου που ορίζεται για την αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι από τα έγγραφα της δικηγόρου του WV προκύπτει ότι ο τελευταίος αναγνώρισε ότι αδυνατούσε να αναλάβει εκ νέου τα καθήκοντά του, πράγμα το οποίο το CdT έλαβε υπόψη του στην προσβαλλόμενη απόφαση επαναλαμβάνοντας το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων.
Ωστόσο, δεδομένου ότι η ημερομηνία κατά την οποία έπρεπε να διαπιστωθεί η αδυναμία αυτή ήταν, σύμφωνα με το άρθρο 48, στοιχείο βʹ, του ΚΛΠ, μεταγενέστερη της ορισθείσας για την αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών περιόδου, η οποία, όπως επισημάνθηκε ανωτέρω, δεν αποτέλεσε αντικείμενο εκτίμησης από το CdT, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται η δεύτερη προϋπόθεση. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι το CdT, εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, παρέβη το άρθρο 48, στοιχείο βʹ, και το άρθρο 16, δεύτερο εδάφιο, του ΚΛΠ.