WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(pierwsza izba)
z dnia 18 maja 2009 r.
Sprawa F-66/08
Emile De Smedt i in.
przeciwko
Parlamentowi Europejskiemu
Służba publiczna – Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatek za pracę w systemie zmianowym – Dodatek przysługujący urzędnikom zobowiązanym do regularnego pozostawania w gotowości w miejscu pracy – Artykuły 56a i 56b regulaminu pracowniczego
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której E. De Smedt i 20 innych urzędników Parlamentu żądają stwierdzenia
nieważności odmownych decyzji indywidualnych Parlamentu w sprawie po pierwsze, przyznania im dodatków przysługujących urzędnikom
za pracę w systemie zmianowym, przewidzianych w art. 56a regulaminu pracowniczego i do których są uprawnieni zgodnie z rozporządzeniem
Rady (WE, Euratom) nr 1873/2006 z dnia 11 grudnia 2006 r. zmieniającym rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 300/76 określające
kategorie urzędników uprawnionych do pobierania dodatków za pracę zmianową oraz stawki i warunki ich przyznawania, a po drugie
przyznania dodatków przysługujących urzędnikom zobowiązanym do regularnego pozostawania w gotowości w miejscu pracy, przewidzianych
w art. 56b regulaminu pracowniczego i do których są uprawnieni zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1945/2006 z dnia
11 grudnia 2006 r. zmieniającym rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 495/77 określające kategorie uprawnionych urzędników,
warunki i stawki tych dodatków.
Orzeczenie: Stwierdza się, że skarżący odstąpili od swych żądań stwierdzenia nieważności odmownych decyzji indywidualnych Parlamentu w sprawie
przyznania dodatków przysługujących urzędnikom zobowiązanym do regularnego pozostawania w gotowości w miejscu pracy, przewidzianych
w art. 56b regulaminu pracowniczego. Stwierdza się nieważność odmownych decyzji indywidualnych Parlamentu w sprawie przyznania
skarżącym dodatków przysługujących urzędnikom za pracę w systemie zmianowym, przewidzianych w art. 56a regulaminu pracowniczego.
Parlament pokrywa całość kosztów postępowania.
Streszczenie
Urzędnicy – Warunki pracy – Dodatek za pracę zmianową
(regulamin pracowniczy, art. 56a)
Należy stwierdzić nieważność odmownych decyzji indywidualnych instytucji w sprawie przyznania dodatków przysługujących urzędnikom
za pracę w systemie „zmianowym”, przewidzianych w art. 56a regulaminu pracowniczego, urzędnikom wykonującym taką pracę, wymaganą
przez instytucję w związku z „potrzebą” centrali telefonicznej, w której są zatrudnieni, podczas gdy służba ta jest „normalnym
i stałym” elementem pracy, gdy ponadto wspomniana instytucja, przyznając ten dodatek w drodze indywidualnych decyzji wydanych
w późniejszej dacie niż ww. decyzje, sama w sposób dorozumiany – lecz jasny – przyznała, że skarżący spełniają przesłanki,
od których art. 56a uzależnia przyznanie dodatku i wreszcie, gdy bezsporne jest, że materialne warunki ich pracy były takie
same przed i po dacie, od której obowiązują decyzje indywidualne przyznające im wspomniany dodatek.
W tym względzie nadużyciem byłoby utrzymywanie braku zastosowania art. 56a regulaminu pracowniczego z tego względu, że praca
zmianowa urzędników nie wynika z formalnych decyzji tej instytucji.
Podobnie okoliczność, że urzędnicy ci nie świadczą pracy w godzinach nadliczbowych, a ich tygodniowy wymiar czasu pracy jest
mniejszy od zwykłego wymiaru czasu pracy w tej instytucji nie może podważać prawa do dodatku przewidzianego w art. 56a regulaminu
pracowniczego. Przepis ten bowiem nie wymaga ani świadczenia pracy w godzinach nadliczbowych, ani pracy w wymiarze tygodniowym
równym zwykłemu wymiarowi czasu pracy w tej instytucji. W każdym razie, zważywszy na niedogodności, jakie wynikają z tygodniowego
rozkładu czasu pracy w systemie zmianowym w odniesieniu do życia osobistego i rodzinnego, 7,5-godzinna różnica pomiędzy zwykłym
tygodniowym wymiarem czasu pracy w tej instytucji a wymiarem wprowadzonym w centrali telefonicznej nie jest pozbawiona podstaw.
(zob. pkt 21–23)