62019CC0666
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
EVGENI TANCHEV
της 6ης Οκτωβρίου 2021 (
1
)
Υπόθεση C‑666/19 P
Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
«Αίτηση αναιρέσεως – Ντάμπινγκ – Εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Κίνας – Δυνατότητα εφαρμογής ratione temporis του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 – Άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 – Καθορισμός της κανονικής αξίας με βάση την τιμή ομοειδούς προϊόντος στην Ευρωπαϊκή Ένωση – Άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 – Πραγματοποίηση προσαρμογών με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ – Πραγματοποίηση προσαρμογών με σκοπό τον προσδιορισμό της ύπαρξης ζημίας»
Περιεχόμενα
I. Το νομικό πλαίσιο
II. Το ιστορικό της διαφοράς
III. Η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
IV. Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και τα αιτήματα των διαδίκων
V. Ανάλυση
Α. Έχει ο κανονισμός 2016/1036 εφαρμογή ratione temporis στην υπό κρίση υπόθεση;
1. Τα επιχειρήματα των μετεχόντων στη διαδικασία
2. Εκτίμηση
Β. Επί του δεύτερου λόγου αναιρέσεως
1. Τα επιχειρήματα των μετεχόντων στη διαδικασία
2. Εκτίμηση
α) Επί του παραδεκτού
β) Επί της ουσίας
1) Το τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως
2) Το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως
Γ. Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως
1. Τα επιχειρήματα των μετεχόντων στη διαδικασία
2. Εκτίμηση
α) Επί του παραδεκτού
β) Επί της ουσίας
1) Το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως
2) Το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως
3) Το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως
4) Το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως
Δ. Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως
1. Τα επιχειρήματα των μετεχόντων στη διαδικασία
2. Εκτίμηση
VI. Επί των δικαστικών εξόδων
VII. Πρόταση
1.
Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την απόφαση της 28ης Ιουνίου 2019, Changmao Biochemical Engineering κατά Επιτροπής (στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση) (
2
), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της με αίτημα την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/1247 της Επιτροπής (στο εξής: επίμαχος κανονισμός) (
3
), ο οποίος επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ ύψους 55,4 % στις εισαγωγές ασπαρτάμης παραγωγής της.
2.
Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως παρέχει στο Δικαστήριο την ευκαιρία να αποφανθεί επί του ζητήματος του κατά πόσον η Επιτροπή δύναται, στις περιπτώσεις εισαγωγών από χώρες χωρίς οικονομία αγοράς, να καθορίζει την κανονική αξία χρησιμοποιώντας όχι την κύρια μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου (
4
), ήτοι όχι με βάση την τιμή ή την κατασκευασμένη αξία σε τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς (στο εξής: ανάλογη χώρα), αλλά μια εναλλακτική μέθοδο, ήτοι με βάση την πράγματι καταβληθείσα ή καταβλητέα τιμή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ομοειδές προϊόν. Στην υπό κρίση υπόθεση τίθεται, επίσης, το ζήτημα της αρμοδιότητας ή του καθήκοντος της Επιτροπής να πραγματοποιεί προσαρμογές, προκειμένου να προσδιορίζει όχι μόνον το περιθώριο ντάμπινγκ, αλλά και την ύπαρξη ζημίας.
I. Το νομικό πλαίσιο
3.
Το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (
5
), ορίζει τα εξής:
«Στην περίπτωση εισαγωγών από χώρες χωρίς οικονομία αγοράς, η κανονική αξία καθορίζεται με βάση την τιμή ή την κατασκευασμένη αξία σε τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς, ή την τιμή από αυτή την τρίτη χώρα προς άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της [Ένωσης], ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, πάνω σε κάθε άλλη λογική βάση, συμπεριλαμβανομένης της τιμής που έχει πράγματι πληρωθεί ή πρέπει να πληρωθεί στην [Ένωση] για το ομοειδές προϊόν, δεόντως προσαρμοσμένης αν χρειάζεται ώστε να συμπεριλαμβάνει ένα εύλογο περιθώριο κέρδους.
Μία κατάλληλη τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς θα επιλέγεται με εύλογο τρόπο, αφού ληφθεί δεόντως υπόψη κάθε αξιόπιστη πληροφορία διαθέσιμη κατά τη στιγμή της επιλογής. Επίσης θα λαμβάνονται υπόψη οι σχετικές προθεσμίες· όπου είναι σκόπιμο, θα χρησιμοποιείται μία τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς η οποία εμπλέκεται στην ίδια έρευνα.
[…]»
4.
Το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 2016/1036, ορίζει τα εξής:
«Μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας διεξάγεται δίκαιη σύγκριση. Η σύγκριση αυτή αφορά το ίδιο στάδιο εμπορίας και πωλήσεις πραγματοποιηθείσες σε ημερομηνίες όσο το δυνατόν εγγύτερες, λαμβάνονται δε δεόντως υπόψη άλλες διαφορές που επηρεάζουν τη συγκρισιμότητα των τιμών. Όταν η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής που διαμορφώνεται δεν πληρούν αυτές τις προϋποθέσεις σύγκρισης, πραγματοποιούνται προσαρμογές για κάθε περίπτωση, με βάση τα ατομικά της στοιχεία προκειμένου να ληφθούν δεόντως υπόψη διαφορές των παραγόντων για τους οποίους προβάλλεται ο ισχυρισμός και αποδεικνύεται ότι επηρεάζουν τις τιμές και, κατ’ επέκταση, τη συγκρισιμότητα των τιμών. […]»
5.
Το άρθρο 3 του κανονισμού 1225/2009, το οποίο επιγράφεται «Προσδιορισμός της ζημίας», προβλέπει στις παραγράφους 2 και 3, οι οποίες αντιστοιχούν στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 3 του κανονισμού 2016/1036, τα εξής:
«2.   Ο προσδιορισμός της ζημίας γίνεται με βάση θετικά αποδεικτικά στοιχεία και προϋποθέτει αντικειμενική εξέταση τόσο:
α)
του όγκου των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και της επίδρασής τους στις τιμές των ομοειδών προϊόντων στην αγορά της [Ένωσης], όσο και
β)
των συνεπειών των εισαγωγών αυτών για την […] βιομηχανία [της Ένωσης].
3.   Προκειμένου περί του όγκου των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ, εξετάζεται κατά πόσον έχει σημειωθεί σημαντική αύξηση των εισαγωγών αυτών, είτε σε απόλυτα μεγέθη, είτε σε συνάρτηση με την παραγωγή ή την κατανάλωση στην [Ένωση]. Προκειμένου περί της επίδρασης των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ επί των τιμών, εξετάζεται κατά πόσον έχουν πραγματοποιηθεί εισαγωγές με πρακτικές ντάμπινγκ σε τιμές αισθητά κατώτερες από τις τιμές που εφαρμόζει για τα ομοειδή προϊόντα η […] βιομηχανία [της Ένωσης] ή κατά πόσον εισαγωγές αυτού του είδους προκαλούν με οποιονδήποτε τρόπο τη συμπίεση των τιμών σε σημαντικό βαθμό ή τη σε σημαντικό βαθμό παρακώλυση της αύξησης των τιμών που θα είχε σημειωθεί σε αντίθετη περίπτωση. Κανένας από τους ανωτέρω παράγοντες, ούτε περισσότεροι εξ αυτών από κοινού δεν έχουν κατ’ ανάγκη αποφασιστική σημασία.»
II. Το ιστορικό της διαφοράς
6.
Στις 30 Μαΐου 2015, κατόπιν καταγγελίας την οποία είχε υποβάλει, στις 16 Απριλίου 2015, ο μοναδικός παραγωγός ασπαρτάμης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ήτοι η Ajinomoto Sweeteners Europe SAS, νυν Hyet Sweet SAS, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία αντιντάμπινγκ με αντικείμενο εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Κίνας στην Ένωση.
7.
Η ασπαρτάμη είναι γλυκαντική ουσία που παράγεται με τη μορφή λευκών, άοσμων κρυστάλλων διαφόρων μεγεθών, με γεύση παρόμοια με της ζάχαρης, αλλά με αυξημένη γλυκαντική δύναμη και σημαντικά μικρότερη θερμιδική αξία. Χρησιμοποιείται κυρίως ως υποκατάστατο της ζάχαρης στις βιομηχανίες αναψυκτικών, τροφίμων και γαλακτοκομικών (
6
).
8.
Στις 25 Φεβρουαρίου 2016 η Επιτροπή εξέδωσε τον προσωρινό κανονισμό.
9.
Στις 28 Ιουλίου 2016 η Επιτροπή εξέδωσε τον επίμαχο κανονισμό, με τον οποίο επέβαλε οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ασπαρτάμης παραγωγής διαφόρων κινεζικών εταιριών, περιλαμβανομένου, όπως επισημάνθηκε στο σημείο 1 των παρουσών προτάσεων, δασμού ύψους 55,4 % στις εισαγωγές ασπαρτάμης παραγωγής της Changmao Biochemical Engineering.
III. Η διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
10.
Στις 21 Οκτωβρίου 2016 η Changmao Biochemical Engineering άσκησε προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του επίμαχου κανονισμού.
11.
Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή αυτή.
12.
Δεδομένου ότι μου ζητήθηκε από το Δικαστήριο να περιοριστώ, στις παρούσες προτάσεις, στην εξέταση του δεύτερου, του τρίτου και του τέταρτου λόγου αναιρέσεως, οι οποίοι βάλλουν κατά της εκτίμησης του Γενικού Δικαστηρίου επί του δεύτερου και του τρίτου λόγου ακυρώσεως, θα συνοψίσω, ακολούθως, την εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου μόνον επί των δύο αυτών λόγων ακυρώσεως.
13.
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, με τον οποίο προβαλλόταν ότι η Επιτροπή, υπολογίζοντας την κανονική αξία με βάση τις τιμές του μοναδικού παραγωγού της Ένωσης για το ομοειδές προϊόν στην αγορά της Ένωσης, και όχι με βάση τις τιμές εξαγωγής ενός παραγωγού της προβλεφθείσας ανάλογης χώρας, ήτοι της Ιαπωνίας, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2016/1036. Κατά το Γενικό Δικαστήριο, από την πρώτη περίπτωση της διάταξης αυτής προκύπτει ότι, στις περιπτώσεις εισαγωγών από χώρες χωρίς οικονομία αγοράς, η Επιτροπή δύναται να επιλέγει να μην εφαρμόζει τον γενικό κανόνα που προβλέπεται στη διάταξη αυτή (κατά τον οποίο η κανονική αξία πρέπει να καθορίζεται με βάση την τιμή σε ανάλογη χώρα ή με βάση την τιμή από τη χώρα αυτήν προς άλλες χώρες), χρησιμοποιώντας «άλλη λογική βάση», μόνον όταν είναι αδύνατον να εφαρμοστεί ο γενικός αυτός κανόνας. Τέτοια περίπτωση συντρέχει όταν οι πληροφορίες που είναι διαθέσιμες κατά τον χρόνο της επιλογής δεν είναι αξιόπιστες και μπορούν να οδηγήσουν σε ακατάλληλη και μη εύλογη επιλογή ανάλογης χώρας. Στην υπό κρίση υπόθεση, τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τον Ιάπωνα παραγωγό δεν ήταν αξιόπιστα και οι ενδιαφερόμενοι εξέφρασαν ανησυχίες ως προς την επιλογή της Ιαπωνίας ως ανάλογης χώρας. Επιπλέον, δεδομένου του εξαιρετικά περιορισμένου αριθμού παραγωγών ασπαρτάμης σε παρεμφερείς χώρες και της δυσχέρειας εύρεσης παραγωγού πρόθυμου να συνεργαστεί, η Επιτροπή δεν παρέλειψε να επιδείξει τη δέουσα επιμέλεια κατά την αναζήτηση ανάλογων χωρών.
14.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, με τον οποίο προβαλλόταν ότι η Επιτροπή, αρνούμενη να πραγματοποιήσει τις αναγκαίες προσαρμογές για τη διασφάλιση δίκαιης σύγκρισης των τιμών, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 2016/1036, και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης. Κατά πρώτον, κατά το Γενικό Δικαστήριο, η Επιτροπή, αρνούμενη να πραγματοποιήσει προσαρμογές με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού αυτού. Τούτο δε διότι η Changmao Biochemical Engineering δεν απέδειξε ότι οι προβαλλόμενες διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής μεταξύ του παραγωγού της Ένωσης και της ίδιας επηρέαζαν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών, ώστε να δικαιολογούνται προσαρμογές. Επιπλέον, καμία από τις διατάξεις τις οποίες επικαλέστηκε η Changmao Biochemical Engineering δεν υποχρέωνε την Επιτροπή να πραγματοποιήσει προσαρμογές με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ζημίας. Κατά δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό της Changmao Biochemical Engineering ότι η Επιτροπή, ζητώντας της να αποδείξει ότι οι προβαλλόμενες διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής επηρέαζαν τις τιμές και τη συγκρισιμότητά τους, μολονότι δεν είχε πρόσβαση σε στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, της επέβαλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως. Κατά το Γενικό Δικαστήριο, ο ισχυρισμός αυτός έπρεπε να απορριφθεί, επειδή τα σχετικά με τον παραγωγό της Ένωσης στοιχεία είχαν κοινοποιηθεί στην Changmao Biochemical Engineering και αυτή έφερε το βάρος να αποδείξει τον αντίκτυπο επί των τιμών.
IV. Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και τα αιτήματα των διαδίκων
15.
Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering ζητεί από το Δικαστήριο: να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση· να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς και να ακυρώσει τον επίμαχο κανονισμό κατά το μέρος που αφορά την Changmao Biochemical Engineering· και να καταδικάσει την Επιτροπή και την Hyet Sweet στα δικαστικά έξοδά της. Επικουρικώς, η Changmao Biochemical Engineering ζητεί από το Δικαστήριο να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί του δεύτερου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως, όσον αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 2016/1036, ή, επικουρικότερα, να αποφανθεί επί κάθε άλλου λόγου ακυρώσεως, και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
16.
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως και να καταδικάσει την Changmao Biochemical Engineering στα δικαστικά έξοδα.
V. Ανάλυση
17.
Η Changmao Biochemical Engineering προβάλλει πέντε λόγους αναιρέσεως. Όπως επισημάνθηκε στο σημείο 12 των παρουσών προτάσεων, μου ζητήθηκε από το Δικαστήριο να περιοριστώ, στις παρούσες προτάσεις, στην εξέταση του δεύτερου, του τρίτου και του τέταρτου λόγου αναιρέσεως.
18.
Ωστόσο, τίθεται ένα προκαταρκτικό ζήτημα σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής ratione temporis του κανονισμού 2016/1036, στον οποίο στηρίζεται ο επίμαχος κανονισμός (
7
). Συγκεκριμένα, ο κανονισμός 2016/1036, ο οποίος κατήργησε και αντικατέστησε τον κανονισμό 1225/2009, άρχισε να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήτοι την εικοστή ημέρα μετά τις 30 Ιουνίου 2016 (
8
). Επομένως, ο κανονισμός 2016/1036 άρχισε να ισχύει πριν από την έκδοση του επίμαχου κανονισμού, στις 28 Ιουλίου 2016, αλλά σε χρόνο μεταγενέστερο των πραγματικών περιστατικών που αποτελούν το αντικείμενο της έρευνας. Επομένως, τίθεται το ζήτημα αν η Επιτροπή και το Γενικό Δικαστήριο (
9
) υπέπεσαν σε πλάνη εφαρμόζοντας τον κανονισμό 2016/1036, και όχι τον κανονισμό 1225/2009. Σχετική ερώτηση προς γραπτή απάντηση απευθύνθηκε στους μετέχοντες στη διαδικασία, οι οποίοι απάντησαν εντός της ταχθείσας από το Δικαστήριο προθεσμίας. Κατά συνέπεια, θα εξετάσω αν ο κανονισμός 2016/1036 είχε εφαρμογή ratione temporis (τμήμα Α), πριν αναλύσω τον δεύτερο, τον τρίτο και τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως (τμήματα Β, Γ και Δ).
Α. Έχει ο κανονισμός 2016/1036 εφαρμογή ratione temporis στην υπό κρίση υπόθεση;
1.
Τα επιχειρήματα των μετεχόντων στη διαδικασία
19.
Η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι οι κανόνες ουσιαστικού δικαίου του κανονισμού 1225/2009 διέπουν την επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ στην υπό κρίση υπόθεση, δεδομένου ότι ο κανονισμός αυτός ήταν σε ισχύ κατά τον χρόνο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών, της οριστικής εκτίμησής τους στο έγγραφο γενικής ενημέρωσης, καθώς και της υποβολής των παρατηρήσεων της Changmao Biochemical Engineering επί του εγγράφου αυτού. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή έσφαλε μνημονεύοντας, στον επίμαχο κανονισμό, τον κανονισμό 2016/1036.
20.
Αντιθέτως, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο κανονισμός 2016/1036 διέπει την επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ στην υπό κρίση υπόθεση. Τούτο προκύπτει, κατά την άποψή της, από την παλαιότερη –αλλά πάγια– νομολογία του Δικαστηρίου, η οποία δεν διακρίνει μεταξύ κανόνων ουσιαστικού δικαίου και διαδικαστικών κανόνων, καθώς και από το γεγονός ότι ο κανονισμός 2016/1036 αποτελεί απλώς κωδικοποίηση του κανονισμού 1225/2009 και των τροποποιήσεων που έχουν επέλθει στον κανονισμό αυτόν. Η Επιτροπή υποστηρίζει, επίσης, ότι από την απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 2013, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας κ.λπ. (C‑272/12 P, EU:C:2013:812, σκέψη 28), προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάζει αυτεπαγγέλτως τη δυνατότητα εφαρμογής ratione temporis κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.
2.
Εκτίμηση
21.
Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι οι διατάξεις του κανονισμού 2016/1036 των οποίων η παράβαση προβάλλεται στην υπό κρίση υπόθεση (
10
) είναι πανομοιότυπες με τις αντίστοιχες διατάξεις του κανονισμού 1225/2009. Επομένως, σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η Επιτροπή και το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσαν σε πλάνη κατά τον προσδιορισμό του εφαρμοστέου κανονισμού, τούτο δεν θα ασκήσει επιρροή στην έκβαση της διαφοράς. Ωστόσο, φρονώ ότι είναι σημαντικό να προσδιοριστεί ποιος κανονισμός έχει εφαρμογή στην υπό κρίση υπόθεση, ειδάλλως η απόφαση του Δικαστηρίου θα μπορούσε να στηρίζεται σε κανονισμό ο οποίος δεν έχει εφαρμογή ratione temporis.
22.
Θα εξετάσω, πρώτον, αν, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, το Δικαστήριο δύναται να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν ο κανονισμός 2016/1036 έχει εφαρμογή ratione temporis στην υπό κρίση υπόθεση και, δεύτερον, αν ο κανονισμός αυτός έχει εφαρμογή ή όχι.
23.
Πρώτον, φρονώ ότι η δυνατότητα εφαρμογής του κανονισμού 2016/1036 ratione temporis μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως.
24.
Βεβαίως, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, μολονότι ορισμένοι λόγοι ακυρώσεως δύνανται, ενδεχομένως δε και πρέπει, να εξετάζονται αυτεπαγγέλτως από τα δικαιοδοτικά όργανα της Ένωσης, λόγος που αφορά την ουσιαστική νομιμότητα της επίμαχης απόφασης μπορεί, αντιθέτως, να εξετασθεί από τα δικαιοδοτικά όργανα της Ένωσης μόνον εφόσον προβλήθηκε από τον προσφεύγοντα (
11
).
25.
Πλην όμως, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει επίσης ότι ο δικαστής της Ένωσης δεν οφείλει να λαμβάνει υπόψη μόνον τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι διάδικοι προς στήριξη των ισχυρισμών τους, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, κινδυνεύει να θεμελιώσει την απόφασή του σε εσφαλμένες νομικές εκτιμήσεις (
12
). Επομένως, ο δικαστής της Ένωσης έχει την ευχέρεια και, ενδεχομένως, την υποχρέωση να εξετάζει αυτεπαγγέλτως ορισμένους λόγους ακυρότητας που αφορούν την εσωτερική νομιμότητα. Το Γενικό Δικαστήριο και το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έχουν ήδη κρίνει ότι τούτο ισχύει στην περίπτωση λόγου με τον οποίον προβάλλεται παρερμηνεία του πεδίου εφαρμογής του νόμου (
13
).
26.
Mνείας χρήζει, ειδικότερα, η απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, Wurster κατά EIGE (F‑20/12 και F‑43/12, EU:F:2013:129), στην οποία το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης εξέτασε αυτεπαγγέλτως τη δυνατότητα εφαρμογής ratione temporis των γενικών εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με το προσωπικό μέσου επιπέδου του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την ισότητα ανδρών και γυναικών (
14
), οι οποίες είχαν εκδοθεί αφού η προσφεύγουσα είχε υπογράψει σύμβαση έκτακτου υπαλλήλου, αλλά πριν συμπληρώσει τη δοκιμαστική περίοδο, την οποία και παρέτειναν οι εν λόγω γενικές εκτελεστικές διατάξεις. Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκρινε ότι οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις δεν είχαν εφαρμογή ratione temporis (
15
).
27.
Ως εκ τούτου, κατ’ αναλογία, συνάγω ότι το Δικαστήριο δύναται να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν ο κανονισμός 2016/1036 έχει εφαρμογή ratione temporis στην υπό κρίση υπόθεση.
28.
Δεύτερον, είμαι της γνώμης ότι ο κανονισμός 2016/1036 δεν έχει εφαρμογή ratione temporis στην υπό κρίση υπόθεση.
29.
Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ο νέος κανόνας εφαρμόζεται, κατ’ αρχήν, αμέσως στα μελλοντικά αποτελέσματα κατάστασης που γεννήθηκε υπό το κράτος του παλαιότερου κανόνα. Αντιθέτως, προκειμένου να διασφαλίζεται η τήρηση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι κανόνες ουσιαστικού δικαίου της Ένωσης πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι αφορούν καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί πριν από την έναρξη της ισχύος τους μόνον καθόσον προκύπτει σαφώς από το γράμμα τους, τους σκοπούς τους ή την οικονομία τους ότι πρέπει να παράγουν τέτοια αποτελέσματα (
16
). Με άλλα λόγια, ενώ οι διαδικαστικοί κανόνες θεωρούνται γενικώς ότι εφαρμόζονται αμέσως σε καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί πριν από την έναρξη της ισχύος τους, οι κανόνες ουσιαστικού δικαίου θεωρούνται γενικώς ότι δεν εφαρμόζονται σε τέτοιες καταστάσεις, εκτός αν προβλέπουν το αντίθετο.
30.
Δεν αμφισβητείται ότι οι διατάξεις του κανονισμού 2016/1036 των οποίων προβάλλεται η παράβαση στην υπό κρίση υπόθεση (
17
) περιέχουν κανόνες ουσιαστικού δικαίου (
18
). Επιπλέον, καμία διάταξη του κανονισμού 2016/1036 δεν ορίζει ότι ο κανονισμός αυτός εφαρμόζεται σε καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί πριν από την έναρξη της ισχύος του.
31.
Επομένως, από τη νομολογία που μνημονεύεται στο σημείο 29 των παρουσών προτάσεων προκύπτει ότι οι διατάξεις του κανονισμού 2016/1036 των οποίων προβάλλεται η παράβαση δεν έχουν εφαρμογή στην υπό κρίση υπόθεση.
32.
Το συμπέρασμά μου στο σημείο 31 των παρουσών προτάσεων δεν αναιρείται από τις αποφάσεις της 27ης Μαρτίου 2019, Canadian Solar Emea κ.λπ. κατά Συμβουλίου (C‑236/17 P, EU:C:2019:258), της 9ης Ιουνίου 2011, Diputación Foral de Vizcaya κατά Επιτροπής (C‑465/09 P έως C‑470/09 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2011:372), και της 11ης Δεκεμβρίου 2008, Επιτροπή κατά Freistaat Sachsen (C‑334/07 P, EU:C:2008:709), τις οποίες επικαλείται η Επιτροπή για να υποστηρίξει ότι δεν πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ διαδικαστικών κανόνων και κανόνων ουσιαστικού δικαίου, τούτο δε συνεπάγεται ότι κάθε νέος κανόνας, ακόμη και ουσιαστικού δικαίου, πρέπει να εφαρμόζεται αμέσως στις καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί πριν από την έναρξη της ισχύος του.
33.
Βεβαίως, στην απόφαση της 27ης Μαρτίου 2019, Canadian Solar Emea κ.λπ. κατά Συμβουλίου (C‑236/17 P, EU:C:2019:258, σκέψεις 129 έως 140), το Δικαστήριο έκρινε ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 1168/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (
19
), ο οποίος παρέτεινε την τρίμηνη προθεσμία που διέθετε η Επιτροπή για να αποφαίνεται επί των αιτήσεων υπαγωγής σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, είχε εφαρμογή ratione temporis, μολονότι είχε αρχίσει να ισχύει μετά τη λήξη της τρίμηνης προθεσμίας στη συγκεκριμένη εκείνη υπόθεση, χωρίς η Επιτροπή να έχει αποφανθεί επί της αίτησης των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων (
20
). Ωστόσο, η κατάσταση στην υπό κρίση υπόθεση διαφέρει από την κατάσταση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση εκείνη. Πρώτον, σε αντίθεση με τον κανονισμό 2016/1036, ο κανονισμός 1168/2012 περιέχει μεταβατικές διατάξεις. Αναφέρει ρητώς ότι εφαρμόζεται «σε όλες τις […] εκκρεμούσες έρευνες από τις 15 Δεκεμβρίου 2012» (
21
) –ημερομηνία κατά την οποία η έρευνα εκκρεμούσε ακόμα στην εν λόγω υπόθεση. Δεύτερον, ο κανονισμός 1168/2012, καθόσον παρατείνει την προαναφερθείσα τρίμηνη προθεσμία, μπορεί να θεωρηθεί διαδικαστικός κανόνας. Ως εκ τούτου, βάσει της νομολογίας που μνημονεύεται στο σημείο 29 των παρουσών προτάσεων, πρέπει να εφαρμόζεται αμέσως στις διαμορφωθείσες καταστάσεις. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει επίκληση των σκέψεων 135 και 136 της εν λόγω απόφασης, στις οποίες το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η κατάσταση των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων διαμορφώθηκε κατά τρόπο οριστικό μόνον κατά την έναρξη της ισχύος του κανονισμού με τον οποίον τους επιβλήθηκαν οι δασμοί αντιντάμπινγκ, προκειμένου να υποστηριχθεί, όπως κατ’ ουσίαν πράττει η Επιτροπή, ότι η επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ διέπεται από τους κανόνες που είναι σε ισχύ κατά την ημερομηνία επιβολής των δασμών.
34.
Είναι επίσης αληθές ότι, στην απόφαση της 9ης Ιουνίου 2011, Diputación Foral de Vizcaya κατά Επιτροπής (C‑465/09 P έως C‑470/09 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2011:372, σκέψεις 121 έως 129), το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα (
22
) είχαν εφαρμογή ratione temporis, μολονότι είχαν αρχίσει να ισχύουν μετά την έγκριση της σχεδιαζόμενης ενίσχυσης (
23
). Ωστόσο, οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές ανέφεραν ρητώς ότι εφαρμόζονταν στις μη κοινοποιηθείσες ενισχύσεις που είχαν τεθεί σε εφαρμογή πριν από τη θέσπισή τους, όπως πράγματι συνέβαινε με τα επίμαχα μέτρα ενίσχυσης. Επομένως, η κατάσταση στην υπό κρίση υπόθεση διαφέρει από εκείνη της υπόθεσης επί της οποίας εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση, δεδομένου ότι, σε αντίθεση με τις κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες αφορούσε η απόφαση εκείνη, ο κανονισμός 2016/1036 δεν περιέχει μεταβατικές διατάξεις.
35.
Τέλος, είναι μεν αληθές ότι, στην απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 2008, Επιτροπή κατά Freistaat Sachsen (C‑334/07 P, EU:C:2008:709, σκέψεις 43 έως 59), το Δικαστήριο έκρινε ότι ο κανονισμός (ΕΚ) 70/2001 της Επιτροπής (
24
) είχε εφαρμογή ratione temporis, μολονότι είχε εκδοθεί μετά την κοινοποίηση των επίμαχων ενισχύσεων (
25
). Πλην όμως, υπογραμμίζω ότι το Δικαστήριο, για να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό, στηρίχθηκε, στις σκέψεις 52 και 53 της εν λόγω απόφασης, στο γεγονός ότι η κοινοποίηση μιας σχεδιαζόμενης ενίσχυσης δεν δημιουργεί οριστικά διαμορφωμένη έννομη κατάσταση, δεδομένου ότι ως μοναδικό σκοπό έχει να παράσχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να διενεργήσει τον προληπτικό έλεγχο της κρατικής ενίσχυσης. Στον τομέα της νομοθεσίας αντιντάμπινγκ, προφανώς, δεν υφίσταται υποχρέωση κοινοποίησης. Επομένως, δεν μπορεί να γίνει επίκληση της απόφασης αυτής για να υποστηριχθεί, όπως πράττει η Επιτροπή, ότι η επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ διέπεται από τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου που ίσχυαν κατά την ημερομηνία επιβολής των δασμών.
36.
Εν πάση περιπτώσει, υπογραμμίζω ότι, ακόμη και αν το Δικαστήριο συντασσόταν με την άποψη της Επιτροπής ότι οι κανόνες ουσιαστικού δικαίου της Ένωσης εφαρμόζονται αμέσως σε καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί πριν από την έναρξη της ισχύος τους, τούτο δεν θα συνεπαγόταν ότι ο κανονισμός 2016/1036 έχει εφαρμογή ratione temporis στην υπό κρίση υπόθεση.
37.
Τούτο δε διότι, κατά τη γνώμη μου, η κατάσταση εν προκειμένω δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «διαμορφωμένη» κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού 2016/1036. Συγκεκριμένα, η περίοδος που ελήφθη υπόψη για να κριθεί αν πληρούνταν οι προϋποθέσεις επιβολής των δασμών αντιντάμπινγκ διήρκεσε μέχρι τις 31 Μαρτίου 2015 (
26
). Επομένως, τα πραγματικά περιστατικά είναι προγενέστερα της έναρξης ισχύος του κανονισμού 2016/1036. Επιπλέον, ο προσδιορισμός των πραγματικών αυτών περιστατικών ολοκληρώθηκε πριν από την έναρξη ισχύος του εν λόγω κανονισμού, δεδομένου ότι η τελική κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και του σκεπτικού επί τη βάσει των οποίων επρόκειτο να διατυπωθεί εισήγηση για την επιβολή οριστικών μέτρων, η υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με την κοινοποίηση αυτή και η επ’ ακροατηρίου συζήτηση είναι όλες προγενέστερες της έναρξης ισχύος του κανονισμού 2016/1036 (
27
). Με άλλα λόγια, τα πραγματικά περιστατικά διαμορφώθηκαν οριστικά πριν από την έναρξη ισχύος του κανονισμού 2016/1036.
38.
Η προσέγγιση που εκτίθεται στο σημείο 37 των παρουσών προτάσεων συνάδει με τη νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία η τήρηση των αρχών που διέπουν τη διαχρονική εφαρμογή του δικαίου καθώς και των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης επιβάλλουν την εφαρμογή των κανόνων ουσιαστικού δικαίου που ισχύουν κατά τον χρόνο των επίμαχων πραγματικών περιστατικών, ακόμη και αν οι κανόνες αυτοί έχουν παύσει να ισχύουν κατά τον χρόνο έκδοσης της πράξης από το θεσμικό όργανο της Ένωσης (
28
).
39.
Η προσέγγιση αυτή συνάδει επίσης με τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου κατά την οποία, όταν τα πραγματικά περιστατικά τα οποία αφορά η έρευνα αντιντάμπινγκ είναι προγενέστερα της έναρξης ισχύος του κανονισμού 2016/1036, αλλά η επιβολή των μέτρων αντιντάμπινγκ είναι μεταγενέστερη της έναρξης ισχύος του κανονισμού αυτού, η κατάσταση διέπεται από τους διαδικαστικούς κανόνες του κανονισμού 2016/1036 και από τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου του κανονισμού 1225/2009 (
29
).
40.
Εξ αυτού συνάγω ότι ο κανονισμός 2016/1036 δεν έχει εφαρμογή ratione temporis στην υπό κρίση υπόθεση και ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον μνημόνευσε, στη σκέψη 1 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, τον κανονισμό αυτόν ως τον εφαρμοστέο κανονισμό.
41.
Ωστόσο, υπενθυμίζω ότι, όπως επισημάνθηκε στο σημείο 21 των παρουσών προτάσεων, δεδομένου ότι οι διατάξεις του κανονισμού 1225/2009 των οποίων η παράβαση προβάλλεται εν προκειμένω είναι πανομοιότυπες με εκείνες του κανονισμού 2016/1036, τούτο δεν ασκεί επιρροή στην έκβαση της διαφοράς.
42.
Πάντως, στην ανάλυση του δεύτερου, του τρίτου και του τέταρτου λόγου αναιρέσεως, στις παρούσες προτάσεις, δεν θα αναφέρομαι στον κανονισμό 2016/1036, αλλά στον κανονισμό 1225/2009.
Β. Επί του δεύτερου λόγου αναιρέσεως
1.
Τα επιχειρήματα των μετεχόντων στη διαδικασία
43.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να ζητήσει από τον Ιάπωνα παραγωγό-εξαγωγέα έναν λεπτομερή κατάλογο εξαγωγικών συναλλαγών και να τον εκτιμήσει, δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, και το άρθρο 6, παράγραφος 8, του κανονισμού 2016/1036 ούτε παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης και ούτε παρέβη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει. Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως υποδιαιρείται σε τρία σκέλη.
44.
Στο πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, στις σκέψεις 113, 115, 116, 128 και 129 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Επιτροπή, καθορίζοντας την κανονική αξία με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, μολονότι δεν ζήτησε από τον Ιάπωνα παραγωγό-εξαγωγέα να προσκομίσει στοιχεία ανά συναλλαγή σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του, δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2016/1036 ούτε παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης και ούτε παρέβη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει. Κατά την Changmao Biochemical Engineering, από το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2016/1036 προκύπτει ότι, στις περιπτώσεις εισαγωγών από χώρες χωρίς οικονομία αγοράς, η κανονική αξία μπορεί να καθορίζεται με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης μόνον αν η εγχώρια τιμή σε ανάλογη χώρα και η τιμή εξαγωγής από τη χώρα αυτή δεν είναι αξιόπιστες. Ωστόσο, στην υπό κρίση υπόθεση, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ορισμένες εξαγωγικές συναλλαγές του Ιάπωνα παραγωγού-εξαγωγέα να ήταν επικερδείς και, ως εκ τούτου, αξιόπιστες, δεδομένου ότι η Επιτροπή διέθετε μόνο συγκεντρωτικά στοιχεία, και όχι ανά συναλλαγή, όσον αφορά τις εξαγωγικές πωλήσεις του εν λόγω παραγωγού. Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά κρίνοντας, στη σκέψη 113 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι όλες οι εξαγωγικές πωλήσεις του παραγωγού αυτού ήταν ελλειμματικές. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή κακώς καθόρισε την κανονική αξία με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης.
45.
Στο δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, στις σκέψεις 125 και 126 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Επιτροπή, παραλείποντας να ζητήσει από τον Ιάπωνα παραγωγό-εξαγωγέα στοιχεία ανά συναλλαγή και να εξετάσει τα στοιχεία αυτά, δεν παρέβη την υποχρέωση που υπέχει από το άρθρο 6, παράγραφος 8, του κανονισμού 2016/1036 να «ελέγχ[ει] κατά το δυνατόν διεξοδικότερα [την] ακρίβεια» των πληροφοριών που παρέχονται από τους ενδιαφερομένους.
46.
Στο τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, στις σκέψεις 117 και 118 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι εναπέκειτο στην αναιρεσείουσα να προσκομίσει αποδείξεις περί του ότι το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας αν είχαν ληφθεί υπόψη οι εξαγωγικές πωλήσεις του Ιάπωνα παραγωγού-εξαγωγέα. Αντιθέτως, στην Επιτροπή εναπόκειται να εξετάσει, με δική της πρωτοβουλία, όλα τα διαθέσιμα στοιχεία.
47.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι αλυσιτελής στο σύνολό του, δεδομένου ότι δεν αμφισβητεί τη διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου, στις σκέψεις 112 και 114 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι τα στοιχεία που προσκόμισε ο Ιάπωνας εξαγωγέας-παραγωγός ήταν αναξιόπιστα και δεν διευκρινίζει τον λόγο για τον οποίο τα πρόσθετα στοιχεία που θα ζητούνταν από τον παραγωγό αυτόν δεν θα βαρύνονταν με τα ίδια προβλήματα.
48.
Επικουρικώς, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, όπως αυτό συνοψίστηκε στο σημείο 46 των παρουσών προτάσεων, είναι αβάσιμο και ότι, κατά συνέπεια, το πρώτο και το δεύτερο σκέλος του λόγου αυτού, όπως συνοψίστηκαν στα σημεία 44 και 45 των παρουσών προτάσεων, είναι αλυσιτελή.
49.
Όλως επικουρικώς, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το πρώτο και το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, όπως συνοψίστηκαν στα σημεία 44 και 45 των παρουσών προτάσεων, είναι είτε αλυσιτελή (το πρώτο σκέλος, στο μέτρο που προβάλλεται παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών στη σκέψη 113 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης) είτε απαράδεκτα (το δεύτερο σκέλος) και ότι, εν πάση περιπτώσει, είναι αβάσιμα.
2.
Εκτίμηση
50.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η Επιτροπή, καθορίζοντας την κανονική αξία με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, μολονότι δεν ζήτησε από τον Ιάπωνα παραγωγό-εξαγωγέα να παράσχει στοιχεία ανά συναλλαγή σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του, δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 ούτε παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης ούτε παρέβη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει.
51.
Όπως διευκρινίστηκε στα σημεία 44 έως 46 των παρουσών προτάσεων, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως υποδιαιρείται σε τρία σκέλη. Στο πρώτο σκέλος, το οποίο βάλλει κατά των σκέψεων 113, 115, 116, 128 και 129 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009, παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης και παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή. Στο δεύτερο σκέλος, το οποίο βάλλει κατά των σκέψεων 125 και 126 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, προβάλλεται παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 8, του εν λόγω κανονισμού. Στο τρίτο σκέλος, το οποίο βάλλει κατά των σκέψεων 117 και 118 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι εναπέκειτο στην αναιρεσείουσα να προσκομίσει αποδείξεις περί του ότι το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας αν είχαν ληφθεί υπόψη οι εξαγωγικές πωλήσεις του Ιάπωνα παραγωγού-εξαγωγέα.
α)
Επί του παραδεκτού
52.
Η Επιτροπή προβάλλει ένσταση απαραδέκτου κατά του δεύτερου σκέλους του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, υποστηρίζοντας ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν προβλήθηκε πρωτοδίκως.
53.
Ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, η Changmao Biochemical Engineering υποστήριξε ότι η Επιτροπή, καθορίζοντας την κανονική αξία με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009, καθώς και το καθήκον επιμέλειας που υπέχει. Δεν υποστήριξε ότι η Επιτροπή, ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, παρέβη το άρθρο 6, παράγραφος 8, του εν λόγω κανονισμού. Στην πραγματικότητα, η τελευταία αυτή διάταξη δεν μνημονεύεται στις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσε η Changmao Biochemical Engineering ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
54.
Επιπλέον, το άρθρο 6, παράγραφος 8, του κανονισμού 1225/2009 δεν μνημονεύεται στις σκέψεις 102 έως 130 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, στις οποίες το Γενικό Δικαστήριο εξετάζει και απορρίπτει τον ισχυρισμό που συνοψίστηκε στο σημείο 53 των παρουσών προτάσεων. Ειδικότερα, η διάταξη αυτή δεν μνημονεύεται στις σκέψεις 125 και 126 της εν λόγω απόφασης, κατά των οποίων βάλλει το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως.
55.
Ως εκ τούτου, φρονώ ότι το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως είναι απαράδεκτο.
β)
Επί της ουσίας
56.
Πριν εξετάσω το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, θα εξετάσω το τρίτο σκέλος του λόγου αυτού.
1) Το τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως
57.
Επισημαίνω ευθύς εξαρχής ότι, βάσει του κανόνα περί «χαμηλότερου δασμού», που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 4, τελευταία περίοδος, του κανονισμού 1225/2009, «[τ]ο ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το περιθώριο ντάμπινγκ που έχει διαπιστωθεί, αλλά θα πρέπει να είναι κατώτερο του εν λόγω περιθωρίου, αν η επιβολή δασμού χαμηλότερου ύψους κρίνεται επαρκής για την εξάλειψη της ζημίας που υφίσταται ο […] κλάδος παραγωγής [της Ένωσης]». Επομένως, το περιθώριο ζημίας χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του ύψους του δασμού αντιντάμπινγκ, όταν το περιθώριο ντάμπινγκ υπερβαίνει το περιθώριο ζημίας. Στην υπό κρίση υπόθεση, ο δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στην Changmao Biochemical Engineering καθορίστηκε στο επίπεδο του περιθωρίου ζημίας (55,4 %), δεδομένου ότι ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ντάμπινγκ (124 %) (
30
).
58.
Το Γενικό Δικαστήριο, για να απορρίψει το επιχείρημα της Changmao Biochemical Engineering ότι η κανονική αξία έπρεπε να καθοριστεί με βάση τις τιμές εξαγωγής του Ιάπωνα παραγωγού-εξαγωγέα και όχι με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, στηρίχθηκε, στις σκέψεις 117 και 118 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, στο γεγονός ότι η Changmao Biochemical Engineering δεν απέδειξε ότι, αν η κανονική αξία είχε υπολογιστεί με τον τρόπο που η ίδια πρότεινε, το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας και ότι, ως εκ τούτου, ο δασμός αντιντάμπινγκ που της επιβλήθηκε θα είχε καθοριστεί με βάση το περιθώριο ντάμπινγκ.
59.
Όπως επισημάνθηκε στο σημείο 51 των παρουσών προτάσεων, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει, στο τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, ότι οι σκέψεις 117 και 118 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης πάσχουν πλάνη περί το δίκαιο.
60.
Όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι οι σκέψεις αυτές δεν πάσχουν πλάνη περί το δίκαιο, το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως θα πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελές. Συγκεκριμένα, σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η Changmao Biochemical Engineering όφειλε να αποδείξει ότι το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας, αν η κανονική αξία είχε υπολογιστεί με βάση τις τιμές εξαγωγής του Ιάπωνα παραγωγού-εξαγωγέα, πράγμα που αναμφισβήτητα δεν έπραξε η Changmao Biochemical Engineering, θα είναι άνευ σημασίας το αν η κανονική αξία μπορούσε ή όχι να υπολογιστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο χωρίς να υπάρξει παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009, παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης και παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον, όπως επισημάνθηκε στο σημείο 56 των παρουσών προτάσεων, θα εξετάσω το τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως πριν εξετάσω το πρώτο σκέλος του λόγου αυτού.
61.
Είμαι της γνώμης ότι το τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως είναι βάσιμο, αλλά πρέπει εντούτοις να απορριφθεί ως αλυσιτελές.
62.
Φρονώ ότι, στις περιπτώσεις που ο δασμός αντιντάμπινγκ καθορίζεται με βάση το περιθώριο ζημίας, ο παραγωγός στον οποίο έχει επιβληθεί δασμός αντιντάμπινγκ μπορεί να αμφισβητήσει τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, ακόμη και αν δεν έχει αποδείξει ότι, αν το περιθώριο ντάμπινγκ είχε υπολογιστεί με τον τρόπο που πρότεινε, θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας και ότι, ως εκ τούτου, ο δασμός αντιντάμπινγκ θα είχε καθοριστεί με βάση το περιθώριο ντάμπινγκ. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, η σκέψη 118 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης πάσχει πλάνη περί το δίκαιο και το τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως είναι βάσιμο για τους λόγους που εκτίθενται ακολούθως.
63.
Πρώτον, είναι μεν αληθές ότι, σε ορισμένες υποθέσεις, ζητήθηκε από τους προσφεύγοντες, προκειμένου να αμφισβητήσουν τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, να αποδείξουν ότι το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας, αν το πρώτο είχε υπολογιστεί με τον τρόπο που πρότειναν.
64.
Συναφώς, χρήζει μνείας η απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1988, Brother Industries κατά Συμβουλίου (250/85, EU:C:1988:464, σκέψη 24). Με την εν λόγω απόφαση, το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό με τον οποίο προβαλλόταν, κατ’ ουσίαν, σφάλμα κατά τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, με το σκεπτικό ότι i) ο δασμός αντιντάμπινγκ είχε καθοριστεί με βάση το περιθώριο ζημίας ύψους 21 %, ενώ ii) το περιθώριο ντάμπινγκ ανερχόταν στο 33,6 %, οπότε iii) το προβαλλόμενο σφάλμα, το οποίο θα συνεπαγόταν μείωση του περιθωρίου ντάμπινγκ κατά 1,5 %, «δεν θα είχε καμία επίδραση όσον αφορά το συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ».
65.
Μνείας χρήζει, επίσης, η απόφαση της 10ης Μαρτίου 2009, Interpipe Niko Tube και Interpipe NTRP κατά Συμβουλίου (T‑249/06, EU:T:2009:62, σκέψη 111). Με την εν λόγω απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό με τον οποίο προβαλλόταν σφάλμα κατά τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας (το οποίο συνίστατο, κατ’ ουσίαν, στην παράλειψη να ληφθούν υπόψη οι πωλήσεις των παραγωγών της Ένωσης σε συνδεδεμένες εταιρίες) κρίνοντας ότι: i) οι επιβληθέντες στις προσφεύγουσες δασμοί αντιντάμπινγκ είχαν καθοριστεί με βάση το ανερχόμενο σε 25,7 % περιθώριο ντάμπινγκ και όχι με βάση το ανερχόμενο σε 57 % περιθώριο ζημίας (
31
) · ii) το προβαλλόμενο σφάλμα κατά τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας αντιπροσώπευε ποσοστό το πολύ 10 % των συνολικών πωλήσεων της βιομηχανίας της Ένωσης· κατά συνέπεια, iii) θα έπρεπε οι τιμές πώλησης που εφάρμοζαν οι συνδεδεμένες με τους παραγωγούς της Ένωσης εταιρίες να ήταν εντελώς δυσανάλογες σε σχέση με εκείνες των άλλων πωλήσεων που ελήφθησαν υπόψη στο πλαίσιο του υπολογισμού του περιθωρίου της ζημίας, για να έχει η τελευταία επίπεδο χαμηλότερο του περιθωρίου ντάμπινγκ. Το Δικαστήριο δεν διαπίστωσε πλάνη περί το δίκαιο στη συλλογιστική αυτήν. Επιπλέον, έκρινε ότι, κατά συνέπεια, οι λοιποί ισχυρισμοί με τους οποίους αμφισβητείτο ο προσδιορισμός της ζημίας έπρεπε να κριθούν αλυσιτελείς (
32
).
66.
Ομοίως, στην απόφαση της 4ης Μαρτίου 2010, Foshan City Nanhai Golden Step Industrial κατά Συμβουλίου (T‑410/06, EU:T:2010:70, σκέψεις 94 έως 98), το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως αλυσιτελή τον ισχυρισμό με τον οποίο προβαλλόταν σφάλμα κατά τον υπολογισμό του ανερχόμενου σε 66 % περιθωρίου υποτιμολόγησης, με το σκεπτικό ότι, χωρίς το σφάλμα αυτό, το περιθώριο υποτιμολόγησης θα ανερχόταν είτε σε 20,5 % (κατά το Συμβούλιο) είτε σε 17,3 % (κατά την προσφεύγουσα), οπότε θα εξακολουθούσε να είναι υψηλότερο του ανερχόμενου σε 9,7 % περιθωρίου ντάμπινγκ, με βάση το οποίο είχε καθοριστεί ο επιβληθείς στην προσφεύγουσα δασμός αντιντάμπινγκ (
33
).
67.
Πλην όμως, επισημαίνω ότι, στις αποφάσεις της 5ης Οκτωβρίου 1988, Brother Industries κατά Συμβουλίου (250/85, EU:C:1988:464), και της 10ης Μαρτίου 2009, Interpipe Niko Tube και Interpipe NTRP κατά Συμβουλίου (T‑249/06, EU:T:2009:62) –όχι όμως και στην απόφαση της 4ης Μαρτίου 2010, Foshan City Nanhai Golden Step Industrial κατά Συμβουλίου (T‑410/06, EU:T:2010:70)–, ήταν προφανές ότι, χωρίς το προβαλλόμενο σφάλμα κατά τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας, το περιθώριο αυτό δεν θα είχε μειωθεί κάτω από το περιθώριο ντάμπινγκ (ή ότι, χωρίς το προβαλλόμενο σφάλμα κατά τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, το περιθώριο αυτό δεν θα είχε μειωθεί κάτω από το περιθώριο ζημίας). Συγκεκριμένα, στις δύο πρώτες αυτές αποφάσεις, το προβαλλόμενο σφάλμα ήταν μικρό και/ή η απόκλιση μεταξύ του περιθωρίου ντάμπινγκ και του περιθωρίου ζημίας ήταν σημαντική.
68.
Δεύτερον, είναι μεν αληθές ότι, στην απόφαση της 14ης Μαρτίου 1990, Nashua Corporation κ.λπ. κατά Επιτροπής και Συμβουλίου (C‑133/87 και C‑150/87, EU:C:1990:115, σκέψη 38), την οποία μνημόνευσε το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 118 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό ότι το Συμβούλιο έσφαλε καθόσον υπολόγισε τον δασμό αντιντάμπινγκ αποκλειστικώς και μόνο με βάση τη ζημία που προκλήθηκε από τις πωλήσεις που πραγματοποίησαν οι Ιάπωνες παραγωγοί, χωρίς να λάβει υπόψη τη ζημία που προκλήθηκε από τις πωλήσεις που πραγματοποίησαν οι Ιάπωνες κατασκευαστές γνήσιου εξοπλισμού (στο εξής: OEM). Ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε με το σκεπτικό ότι η προσφεύγουσα, ιαπωνική εταιρία κατασκευής Ricoh, «δεν απέδειξε ότι [η προσέγγιση του Συμβουλίου που συνίστατο στον αποκλεισμό των πωλήσεων των ΟΕΜ] επηρέασε το ύψος του επιβληθέντος δασμού αντιντάμπινγκ ούτε σε ποιο μέτρο το ύψος αυτό θα ήταν διαφορετικό αν οι πωλήσεις που πραγματοποίησαν οι OEM είχαν ληφθεί επίσης υπόψη».
69.
Πλην όμως, επισημαίνω ότι, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση που μνημονεύθηκε στο σημείο 68 των παρουσών προτάσεων, ο δασμός αντιντάμπινγκ είχε καθοριστεί με βάση το περιθώριο ζημίας (
34
) και η προσφεύγουσα αμφισβητούσε ακριβώς τον προσδιορισμό της ζημίας. Συγκεκριμένα, αυτό που ζήτησε το Δικαστήριο από την προσφεύγουσα ήταν να αποδείξει ότι, χωρίς το προβαλλόμενο σφάλμα, ο δασμός αντιντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερος, και όχι να αποδείξει ότι, χωρίς το σφάλμα αυτό, ο δασμός θα είχε καθοριστεί με βάση το περιθώριο ντάμπινγκ, και όχι με βάση το περιθώριο ζημίας.
70.
Τρίτον, υπογραμμίζω ότι υπάρχουν πολυάριθμα παραδείγματα περιπτώσεων στις οποίες τα δικαστήρια της Ένωσης εξέτασαν ισχυρισμούς περί σφάλματος κατά τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, μολονότι ο προσφεύγων δεν είχε αποδείξει ότι, χωρίς το προβαλλόμενο σφάλμα, το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας. Μνείας χρήζει, για παράδειγμα, η απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, PT Musim Mas κατά Συμβουλίου (T‑80/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2016:504). Μολονότι ο επιβληθείς στην προσφεύγουσα δασμός αντιντάμπινγκ είχε καθοριστεί με βάση το περιθώριο ζημίας (
35
), το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε τον ισχυρισμό ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή έσφαλαν κατασκευάζοντας την κανονική αξία με βάση το κόστος παραγωγής της κύριας πρώτης ύλης, όπως αυτή αντικατοπτριζόταν στις δημοσιευθείσες διεθνείς τιμές, και δεν ζήτησε από την προσφεύγουσα να αποδείξει ότι, αν η κανονική αξία δεν είχε υπολογισθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας.
71.
Τέταρτον, επισημαίνω ότι, στην απόφαση της 2ας Απριλίου 2020, Hansol Paper κατά Επιτροπής (T‑383/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:139, σκέψεις 162 έως 169), το Γενικό Δικαστήριο, στηριζόμενο στην απόφαση της 4ης Μαρτίου 2010, Foshan City Nanhai Golden Step Industrial κατά Συμβουλίου (T‑410/06, EU:T:2010:70, σκέψη 94), η οποία μνημονεύτηκε στο σημείο 66 των παρουσών προτάσεων, έκρινε παραδεκτό έναν ισχυρισμό με τον οποίο αμφισβητείτο ο υπολογισμός του περιθωρίου ζημίας, μολονότι η προσφεύγουσα δεν είχε εκθέσει επακριβώς τον βαθμό κατά τον οποίο, χωρίς το προβαλλόμενο σφάλμα, το περιθώριο ζημίας θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ντάμπινγκ. Κατά το Γενικό Δικαστήριο, με τον ισχυρισμό αυτόν, η προσφεύγουσα αμφισβητούσε γενικότερα τον προσδιορισμό της ύπαρξης ζημίας και αιτιώδους συνάφειας, οι οποίες αποτελούσαν ουσιώδεις προϋποθέσεις για την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ, και η εσφαλμένη εκτίμηση των οποίων μπορούσε, ως εκ τούτου, «να επισύρει την ακύρωση του προσβαλλόμενου εκτελεστικού κανονισμού, χωρίς […] να είναι αναγκαίο να τεθεί το ζήτημα αν το περιθώριο ζημίας ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ντάμπινγκ» (
36
).
72.
Πέμπτον, υπογραμμίζω ότι το να οφείλουν οι παραγωγοί-εξαγωγείς στους οποίους επιβάλλονται δασμοί αντιντάμπινγκ να αποδεικνύουν ότι, χωρίς το προβαλλόμενο σφάλμα κατά τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, οι δασμοί αυτοί θα ήταν χαμηλότεροι του περιθωρίου ζημίας θα ισοδυναμούσε, όπως υποστηρίζει η Changmao Biochemical Engineering, με την επιβολή στους παραγωγούς-εξαγωγείς ενός επαχθούς βάρους αποδείξεως, το οποίο, λαμβανομένης υπόψη της πολυπλοκότητας των απαιτούμενων υπολογισμών, ενδέχεται να μην είναι σε θέση να εκπληρώσουν. Τούτο θα ίσχυε ακόμη και αν οι παραγωγοί-εξαγωγείς καλούνταν απλώς να αποδείξουν ότι, χωρίς το προβαλλόμενο σφάλμα, το περιθώριο ντάμπινγκ θα μπορούσε να είναι χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας (
37
), δεδομένης της δυσχέρειας να προσδιοριστεί υπό ποιες προϋποθέσεις ή περιστάσεις θα συνέτρεχε τέτοια περίπτωση.
73.
Εξ αυτού συνάγω ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, στη σκέψη 118 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Changmao Biochemical Engineering έφερε το βάρος να αποδείξει ότι το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας αν το πρώτο είχε υπολογιστεί με τον τρόπο που αυτή πρότεινε. Επομένως, το τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως είναι βάσιμο.
74.
Ωστόσο, όπως επισημάνθηκε στο σημείο 61 των παρουσών προτάσεων, το τρίτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως πρέπει, εντούτοις, να απορριφθεί ως αλυσιτελές. Τούτο δε διότι το Γενικό Δικαστήριο, για να απορρίψει τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στο γεγονός ότι η Changmao Biochemical Engineering δεν απέδειξε ότι το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν χαμηλότερο του περιθωρίου ζημίας, αν η κανονική αξία είχε υπολογιστεί με τον τρόπο που αυτή πρότεινε. Το Γενικό Δικαστήριο στηρίχθηκε επίσης, στις σκέψεις 111 έως 116 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, στο γεγονός ότι τα στοιχεία που ήταν διαθέσιμα κατά τον χρόνο της επιλογής δεν ήταν αξιόπιστα και μπορούσαν να οδηγήσουν σε ακατάλληλη και μη εύλογη επιλογή ανάλογης χώρας.
2) Το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως
75.
Στο πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, καθορίζοντας την κανονική αξία με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, μολονότι δεν ζήτησε από τον Ιάπωνα παραγωγό-εξαγωγέα να προσκομίσει στοιχεία ανά συναλλαγή σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009, παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης και παρέβη το καθήκον επιμέλειας.
76.
Είμαι της γνώμης ότι το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο.
77.
Όσον αφορά, πρώτον, την παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009, επισημαίνω ότι το πρώτο εδάφιο της διάταξης αυτής ορίζει ότι, στις περιπτώσεις εισαγωγών από χώρες χωρίς οικονομία αγοράς, κατά παρέκκλιση από τους κανόνες που προβλέπονται στο άρθρο 2, παράγραφοι 1 έως 6, του ίδιου κανονισμού, η κανονική αξία καθορίζεται, κατ’ αρχήν, με βάση την τιμή ή την κατασκευασμένη αξία σε τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς, δηλαδή σύμφωνα με τη μέθοδο της ανάλογης χώρας.
78.
Ωστόσο, κατά τη νομολογία, η Επιτροπή δύναται να μην εφαρμόζει τον γενικό κανόνα που προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 για τον καθορισμό της κανονικής αξίας προϊόντων καταγωγής από χώρες χωρίς οικονομία αγοράς, στηριζόμενη σε άλλη εύλογη βάση, μόνον όταν είναι αδύνατη η εφαρμογή του γενικού αυτού κανόνα (
38
).
79.
Στην υπό κρίση υπόθεση, η κανονική αξία υπολογίστηκε, στον προσωρινό κανονισμό, με βάση τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από έναν συνεργαζόμενο παραγωγό από τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς, ήτοι από την Ιαπωνία (στο εξής: Ιάπωνας παραγωγός). Ο παραγωγός αυτός ήταν η Ajinomoto Co., Ιαπωνία (
39
). Συγκεκριμένα, η παγκόσμια παραγωγή ασπαρτάμης ήταν συγκεντρωμένη σε ορισμένες χώρες, ήτοι στην Κίνα, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα και, ενώ ο μόνος γνωστός παραγωγός της Νότιας Κορέας αρνήθηκε να συνεργαστεί, ο Ιάπωνας παραγωγός δέχθηκε να το πράξει (
40
).
80.
Ωστόσο, στον επίμαχο κανονισμό, η κανονική αξία υπολογίστηκε σε «άλλη λογική βάση», όπως προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1225/2009. Ο εν λόγω υπολογισμός στηρίχθηκε στις τιμές του μόνου παραγωγού της Ένωσης για το ομοειδές προϊόν στην αγορά της Ένωσης, ήτοι της Ajinomoto Sweeteners Europe SAS, νυν Hyet Sweet, η οποία ήταν θυγατρική του Ιάπωνα παραγωγού (
41
). Οι λόγοι για τους οποίους η Επιτροπή αποφάσισε, στον επίμαχο κανονισμό, να μη χρησιμοποιήσει τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τον Ιάπωνα παραγωγό ήταν οι ακόλουθοι: i) ο παραγωγός αυτός ήταν ο μόνος παραγωγός που δραστηριοποιούνταν στην ιαπωνική αγορά ανταγωνιστικά με τις εισαγωγές από την Κίνα και την Κορέα· και ii) το σημαντικότερο, τα περιθώρια κέρδους του Ιάπωνα παραγωγού διέφεραν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ διαφόρων τύπων και μεγεθών πελατών, χωρίς η έρευνα να φέρει στο φως κάποιον αποχρώντα λόγο για τη μεγάλη διαφορά μεταξύ των περιθωρίων κέρδους (
42
).
81.
Στις σκέψεις 105 έως 116 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή, υπολογίζοντας την κανονική αξία με βάση τις τιμές του μόνου παραγωγού της Ένωσης στην αγορά της Ένωσης, δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009. Το Γενικό Δικαστήριο στήριξε την κρίση αυτή στους ακόλουθους λόγους: i) τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τον Ιάπωνα παραγωγό δεν ήταν αξιόπιστα, λόγω των σημαντικών και αδικαιολόγητων διακυμάνσεων των περιθωρίων κέρδους του παραγωγού αυτού· ii) όπως προκύπτει από τον πίνακα 15 της απάντησης του Ιάπωνα παραγωγού στο ερωτηματολόγιο της Επιτροπής, μολονότι όλες οι εγχώριες πωλήσεις του παραγωγού αυτού ήταν πολύ επικερδείς, όλες οι εξαγωγικές του πωλήσεις ήταν ελλειμματικές· και iii) είχαν εκφραστεί ανησυχίες από τους ενδιαφερομένους ως προς την επιλογή της Ιαπωνίας ως ανάλογης χώρας.
82.
Η Changmao Biochemical Engineering προβάλλει το επιχείρημα ότι η Επιτροπή ζήτησε από τον Ιάπωνα παραγωγό να προσκομίσει στοιχεία ανά συναλλαγή σχετικά με τις εγχώριες πωλήσεις του, αλλά όχι σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του. Συγκεκριμένα, κατά την Changmao Biochemical Engineering, δεν αποκλείεται ορισμένες εξαγωγικές πωλήσεις του εν λόγω παραγωγού να είναι επικερδείς. Επομένως, η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τον Ιάπωνα παραγωγό ήταν αναξιόπιστα και ότι δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας. Η Changmao Biochemical Engineering συνάγει εξ αυτού ότι η Επιτροπή, υπολογίζοντας την κανονική αξία όχι με βάση τις τιμές εξαγωγής του Ιάπωνα παραγωγού, αλλά με βάση τα στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 και ότι οι σκέψεις 113, 115 και 116 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης ενέχουν πλάνη περί το δίκαιο.
83.
Επομένως, η Changmao Biochemical Engineering δεν αμφισβητεί ότι, όπως εκτέθηκε στα σημεία 77 και 78 των παρουσών προτάσεων, η μέθοδος καθορισμού της κανονικής αξίας με βάση τις τιμές στην Ένωση αποτελεί εναλλακτική μέθοδο η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον όταν δεν είναι δυνατή η χρήση της κύριας μεθόδου. Αυτό που αμφισβητεί η Changmao Biochemical Engineering είναι η διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν τα στοιχεία του Ιάπωνα παραγωγού (και ότι, ως εκ τούτου, η κανονική αξία δεν μπορούσε να υπολογιστεί επί της βάσης αυτής).
84.
Η Επιτροπή αντιτείνει ότι ο ισχυρισμός περί παράβασης του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 είναι αλυσιτελής και, εν πάση περιπτώσει, αβάσιμος.
85.
Κατά τη γνώμη μου, ο ισχυρισμός περί παράβασης του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, και όχι ως αλυσιτελής. Θα εξηγήσω ακολούθως γιατί δεν συμμερίζομαι την άποψη της Επιτροπής ότι ο ισχυρισμός αυτός είναι αλυσιτελής, πριν εκθέσω τους λόγους για τους οποίους είναι αβάσιμος.
86.
Κατά την Επιτροπή, ο ισχυρισμός περί παράβασης του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 είναι αλυσιτελής, διότι, πρώτον, η Changmao Biochemical Engineering δεν αμφισβητεί τη διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τον Ιάπωνα παραγωγό ήταν αναξιόπιστες, δεύτερον, αμφισβητεί μόνον έναν από τους τρεις λόγους στους οποίους στήριξε το Γενικό Δικαστήριο την απόρριψη του ισχυρισμού περί παράβασης του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009, ήτοι τον λόγο που εκτίθεται στη σκέψη 113 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, και όχι τους λόγους που εκτίθενται στις σκέψεις 112 και 114 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, και, τρίτον, οι σκέψεις 124 έως 128 της απόφασης αυτής αρκούν προς στήριξη της διαπίστωσης του Γενικού Δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε παράβαση.
87.
Ωστόσο, πρώτον, είναι μεν αληθές ότι η Changmao Biochemical Engineering, όπως ισχυρίζεται η Επιτροπή, δεν υποστηρίζει ότι τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τον Ιάπωνα παραγωγό είναι ανακριβή. Πλην όμως, υποστηρίζει ότι τα στοιχεία αυτά είναι ελλιπή, στο μέτρο που ο Ιάπωνας παραγωγός παρέσχε στην Επιτροπή συγκεντρωτικά στοιχεία σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του, και όχι στοιχεία ανά συναλλαγή σχετικά με τις πωλήσεις αυτές. Φρονώ ότι, αντιθέτως προς όσα ισχυρίζεται η Επιτροπή, η Changmao Biochemical Engineering, αμφισβητεί, κατ’ αυτόν τον τρόπο, την αξιοπιστία των στοιχείων που παρασχέθηκαν από τον Ιάπωνα παραγωγό κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1225/2009.
88.
Δεύτερον, είναι μεν αληθές ότι η Changmao Biochemical Engineering, όπως ισχυρίζεται η Επιτροπή, αμφισβητεί μόνον τη σκέψη 113 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, και όχι τις σκέψεις 112 και 114 της απόφασης αυτής. Πλην όμως, στις σκέψεις 112 και 113, δεν εκτίθενται διακριτοί λόγοι για τους οποίους το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή δεν έσφαλε αρνούμενη να υπολογίσει την κανονική αξία με βάση τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τον Ιάπωνα παραγωγό. Αμφότερες οι σκέψεις αναφέρονται στις ανεξήγητες διακυμάνσεις των περιθωρίων κέρδους του Ιάπωνα παραγωγού. Στη δε σκέψη 114 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης απλώς επαναλαμβάνονται παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν από ενδιαφερομένους στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, χωρίς ούτε η Επιτροπή ούτε το Γενικό Δικαστήριο να ενστερνίζονται τις παρατηρήσεις αυτές. Επομένως, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, το γεγονός ότι η Changmao Biochemical Engineering αμφισβητεί τη σκέψη 113 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, αλλά όχι τις σκέψεις 112 και 114 της απόφασης αυτής, δεν συνεπάγεται ότι ο ισχυρισμός περί παράβασης του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 είναι αλυσιτελής.
89.
Τρίτον, επισημαίνω ότι, αντιθέτως προς όσα ισχυρίζεται η Επιτροπή, η Changmao Biochemical Engineering αμφισβητεί τη σκέψη 128 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.
90.
Ωστόσο, όπως επισήμανα στο σημείο 85 των παρουσών προτάσεων, συμφωνώ με την Επιτροπή ότι ο ισχυρισμός περί παράβασης του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 είναι αβάσιμος.
91.
Τούτο δε διότι, πρώτον, κατά τη γνώμη μου, δεν ήταν αναγκαίο να λάβει η Επιτροπή στοιχεία ανά συναλλαγή σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του Ιάπωνα παραγωγού, προκειμένου να κρίνει τα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τον εν λόγω παραγωγό ως αναξιόπιστα και ως δυνάμενα να οδηγήσουν σε ακατάλληλη και μη εύλογη επιλογή ανάλογης χώρας.
92.
Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1225/2009, μια κατάλληλη τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς θα επιλέγεται «αφού ληφθεί δεόντως υπόψη κάθε αξιόπιστη πληροφορία διαθέσιμη κατά τη στιγμή της επιλογής».
93.
Βεβαίως, στην απόφαση της 22ας Μαρτίου 2012, GLS (C‑338/10, EU:C:2012:158, σκέψεις 31 και 32), το Δικαστήριο έκρινε ότι η έννοια της «διαθέσιμης αξιόπιστης πληροφορίας», κατά το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1225/2009, δεν περιορίζεται στις πληροφορίες που παρέχονται από τον καταγγέλλοντα ή από τους ενδιαφερομένους, δεδομένου ότι η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να εξετάζει με δική της πρωτοβουλία όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες.
94.
Πλην όμως, υπογραμμίζω ότι, κατά τη νομολογία, η Επιτροπή διαθέτει ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως κατά τον προσδιορισμό της διαθεσιμότητας των στοιχείων, δεδομένου ότι τα μέσα έρευνας που προβλέπονται είναι προαιρετικά και η εφαρμογή τους είναι κατά μείζονα λόγο δυσχερής όταν αφορούν στοιχεία σχετικά με τρίτες χώρες. Συγκεκριμένα, το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού 1225/2009 διευκρινίζει ότι έρευνες μπορούν να διεξάγονται σε τρίτες χώρες, υπό την προϋπόθεση, μεταξύ άλλων, ότι «οι οικείες επιχειρήσεις παρέχουν τη συγκατάθεσή τους». Επιπλέον, το άρθρο 6, παράγραφος 8, του κανονισμού αυτού προβλέπει ότι η ακρίβεια των πληροφοριών ελέγχεται «κατά το δυνατόν διεξοδικότερα» (
43
).
95.
Στην υπό κρίση υπόθεση, μολονότι δεν αμφισβητείται ότι, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, η Επιτροπή ούτε ζήτησε ούτε έλαβε στοιχεία ανά συναλλαγή σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του Ιάπωνα παραγωγού και σχετικά με τα περιθώρια κέρδους από τις πωλήσεις αυτές, εντούτοις διέθετε συγκεντρωτικά στοιχεία σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του εν λόγω παραγωγού. Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έκρινε αναγκαίο να ζητήσει στοιχεία ανά συναλλαγή εμπίπτει στην επισημανθείσα στο σημείο 94 των παρουσών προτάσεων διακριτική της ευχέρεια να κρίνει την αξιοπιστία των πληροφοριών που είχε ήδη στην κατοχή της.
96.
Επιπλέον, η κατάσταση στην υπό κρίση υπόθεση διαφέρει από εκείνη της υπόθεσης επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 22ας Μαρτίου 2012, GLS (C‑338/10, EU:C:2012:158), στην οποία το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή έσφαλαν υπολογίζοντας την κανονική αξία με βάση τις τιμές που ίσχυαν στην Ένωση, δεδομένου ότι δεν επέδειξαν όλη την απαιτούμενη επιμέλεια προκειμένου να κριθεί αν η κανονική αξία μπορούσε να υπολογιστεί με βάση τις τιμές που ίσχυαν σε ανάλογη χώρα. Στην εν λόγω υπόθεση, η Επιτροπή περιορίστηκε στην αποστολή ενός μόνο ερωτηματολογίου σε δύο ταϊλανδικές επιχειρήσεις και από το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις αυτές δεν απάντησαν συνήγαγε το συμπέρασμα ότι ήταν αδύνατον να καθοριστεί η κανονική αξία με βάση τις τιμές που εφαρμόζονταν σε τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς. Τούτο σημαίνει ότι δεν εξέτασε αν κάποια από τις τρεις άλλες τρίτες χώρες με οικονομία αγοράς, των οποίων οι εισαγωγές στην Ένωση ήταν σαφώς μεγαλύτερες από εκείνες από την Ταϊλάνδη, μπορούσε να επιλεγεί ως ανάλογη χώρα (
44
). Αντιθέτως, στην υπό κρίση υπόθεση, δεν προβλήθηκε, ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, ο ισχυρισμός ότι η Επιτροπή δεν ερεύνησε άλλες τρίτες χώρες με οικονομία αγοράς πλην της Ιαπωνίας (
45
).
97.
Δεύτερον, και σημαντικότερο, η Changmao Biochemical Engineering δεν απέδειξε ότι η επιλογή της Επιτροπής να υπολογίσει την κανονική αξία με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης δεν ήταν εύλογη.
98.
Συγκεκριμένα, κατά τη νομολογία, στο πλαίσιο αιτίασης με την οποία αμφισβητείται η μέθοδος καθορισμού της κανονικής αξίας, ο προσφεύγων δεν μπορεί να αρκεστεί στην επίκληση μιας μεθόδου καθορισμού της κανονικής αξίας διαφορετικής από εκείνη που επέλεξε η Επιτροπή, αλλά οφείλει να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία επαρκή για να κλονίσουν την αξιοπιστία των εκτιμήσεων επί των οποίων στηρίζεται η επιλογή αυτή, δεδομένου ότι τα δικαστήρια της Ένωσης δεν μπορούν να υποκαταστήσουν με τις δικές τους εκτιμήσεις τις εκτιμήσεις της Επιτροπής (
46
).
99.
Στην υπό κρίση υπόθεση, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει, στο δικόγραφο της αίτησης αναιρέσεως, απλώς ότι «δεν μπορεί να αποκλειστεί» ότι «ορισμένες» εξαγωγικές συναλλαγές του Ιάπωνα παραγωγού μπορεί να είναι επικερδείς και ότι μπορούν, ως εκ τούτου, να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας. Η Changmao Biochemical Engineering δεν υποστηρίζει, πολλώ δε μάλλον δεν απέδειξε, ότι όλες οι εξαγωγικές συναλλαγές του Ιάπωνα παραγωγού ή η πλειοψηφία των συναλλαγών αυτών είναι επικερδείς, πράγμα που θα μπορούσε να κλονίσει την επιλογή της Επιτροπής να υπολογίσει την κανονική αξία όχι με βάση τις τιμές εξαγωγής του Ιάπωνα παραγωγού, αλλά με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης. Επομένως, η Changmao Biochemical Engineering δεν απέδειξε τον μη εύλογο χαρακτήρα της διαπίστωσης της Επιτροπής ότι τα στοιχεία σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις του Ιάπωνα παραγωγού ήταν αναξιόπιστα.
100.
Εξ αυτού συνάγω ότι το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο, στο μέτρο που προβάλλεται παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009.
101.
Δεύτερον, όσον αφορά την παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή, επισημαίνω ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1225/2009, η Επιτροπή πρέπει να εξετάζει τα στοιχεία του φακέλου με όλη την απαιτούμενη επιμέλεια, ώστε να μπορεί να γίνει δεκτό ότι η κανονική αξία του οικείου προϊόντος καθορίστηκε με κατάλληλο και εύλογο τρόπο (
47
). Επομένως, φρονώ ότι ο ισχυρισμός περί παράβασης του καθήκοντος επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος για τους ίδιους λόγους με τον ισχυρισμό περί παράβασης του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009.
102.
Τρίτον, όσον αφορά την παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης, επισημαίνω ότι η Επιτροπή υποχρεούται, βάσει της αρχής αυτής, να εξετάζει με την απαιτούμενη επιμέλεια και αμεροληψία τα προσκομισθέντα στοιχεία και να λαμβάνει υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία (
48
). Επομένως, και στην περίπτωση αυτή, ο ισχυρισμός περί παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος για τους ίδιους λόγους με τον ισχυρισμό περί παράβασης του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009.
103.
Συνεπώς, το πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο και, ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του.
Γ. Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως
1.
Τα επιχειρήματα των μετεχόντων στη διαδικασία
104.
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας, στις σκέψεις 141 έως 144, 151 έως 153 και 155 έως 162 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Επιτροπή δεν έσφαλε καθόσον αρνήθηκε να πραγματοποιήσει τις προσαρμογές τις οποίες ζήτησε η Changmao Biochemical Engineering στο πλαίσιο του υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ, παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά και παρέβη τις ακόλουθες διατάξεις: το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 2016/1036· το άρθρο 2.4, τελευταία περίοδος, της Συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994 (GATT) (
49
) (στο εξής: συμφωνία αντιντάμπινγκ)· το άρθρο 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 2016/1036 και το άρθρο 6.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, στο μέτρο που οι διατάξεις αυτές καθορίζουν τα δικαιώματα άμυνας της Changmao Biochemical Engineering· τα άρθρα 12.2.1 και 12.2.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ· το άρθρο 6.4 της ίδιας συμφωνίας· και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 2016/1036, καθώς επίσης παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης και παρέβη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή.
105.
Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως υποδιαιρείται, κατ’ ουσίαν, σε τέσσερα σκέλη.
106.
Στο πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά κρίνοντας, στις σκέψεις 141 έως 144 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Changmao Biochemical Engineering δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία προς στήριξη του ισχυρισμού της ότι υπήρχαν διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής μεταξύ του παραγωγού της Ένωσης και του Κινέζου παραγωγού και ότι οι διαφορές αυτές επηρέαζαν τη συγκρισιμότητα των τιμών.
107.
Στο δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 2016/1036 κρίνοντας, στις σκέψεις 151 έως 153 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι οι αιτήσεις προσαρμογής των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων οι οποίοι δεν έχουν υπαχθεί σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς δεν μπορούν να αφορούν το πραγματικό κόστος στην Κίνα.
108.
Στο τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, στις σκέψεις 143 και 144 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Changmao Biochemical Engineering έφερε το βάρος αποδείξεως όσον αφορά το ότι οι διαφορές μεταξύ των παραγόντων που απαριθμούνται στο άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχεία αʹ έως ιʹ, του κανονισμού 2016/1036, όπως οι διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής, επηρέαζαν τη συγκρισιμότητα των τιμών. Κατά την άποψή της, τούτο προκύπτει από το γράμμα του άρθρου 2, παράγραφος 10. Οποιαδήποτε άλλη λύση θα επέβαλλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως στους παραγωγούς από χώρες χωρίς οικονομία της αγοράς, στις περιπτώσεις που η κανονική αξία υπολογίζεται με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης.
109.
Στο τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας, στις σκέψεις 155 έως 160 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Επιτροπή δεν της επέβαλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως ζητώντας αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι οι διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής συνεπάγονταν διαφορές μεταξύ των τιμών, παρέβη τις ακόλουθες διατάξεις: το άρθρο 2.4, τελευταία περίοδος, της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, όπως ερμηνεύεται από τις αποφάσεις του Οργάνου Επίλυσης Διαφορών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ)· το άρθρο 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 2016/1036 και το άρθρο 6.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, στο μέτρο που οι διατάξεις αυτές καθορίζουν τα δικαιώματα άμυνας της Changmao Biochemical Engineering· και τα άρθρα 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της εν λόγω συμφωνίας, καθώς επίσης παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης και παρέβη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη καθόσον αρνήθηκε, στη σκέψη 207 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, να υποχρεώσει την Επιτροπή, στο πλαίσιο μέτρου οργάνωσης της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων, να προσκομίσει την ανάλυση βάσει της οποίας διαπίστωσε, στην αιτιολογική σκέψη 70 του επίμαχου κανονισμού, ότι δεν υπήρχε καμία διαφορά μεταξύ του υπό εξέταση προϊόντος και του ομοειδούς προϊόντος που να αποτυπώνεται συστηματικά στις τιμές.
110.
Η Επιτροπή ζητεί την απόρριψη του τρίτου λόγου αναιρέσεως.
111.
Κατά την άποψη της Επιτροπής, το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου ότι, κατ’ ουσίαν, στην αίτηση αναιρέσεως δεν μνημονεύονται τα πραγματικά περιστατικά ή τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία παραμόρφωσε το Γενικό Δικαστήριο ούτε αποδεικνύεται ότι οι διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής συνεπάγονταν διαφορές μεταξύ των τιμών.
112.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι είναι απαράδεκτο, δεδομένου ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν είχε προβληθεί ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει, το σκέλος αυτό είναι αλυσιτελές, δεδομένου ότι οι σκέψεις 151 έως 153 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης περιέχουν μόνον επικουρική αιτιολογία, ενώ το κύριο σκεπτικό εκτίθεται στις σκέψεις 137 έως 150 της απόφασης αυτής. Τέλος, είναι αβάσιμο, δεδομένου, ειδικότερα, ότι η προέλευση των στοιχείων που χρησιμοποιούνται για την πραγματοποίηση της προσαρμογής δεν ασκεί επιρροή. Αυτό που έχει σημασία είναι η προσαρμογή να μην καθιστά αναποτελεσματικό το άρθρο 2, παράγραφος 7, του κανονισμού 2016/1036.
113.
Κατά την Επιτροπή, το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο, δεδομένου ότι από το γράμμα του άρθρου 2, παράγραφος 10, και του άρθρου 2, παράγραφος 10, στοιχείο κʹ, του κανονισμού 2016/1036, καθώς και από τη νομολογία, καθίσταται σαφές ότι η απαίτηση απόδειξης της ύπαρξης αντικτύπου στις τιμές και στη συγκρισιμότητα των τιμών ισχύει για όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στο άρθρο 2, παράγραφος 10, του ίδιου κανονισμού.
114.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι απαράδεκτο, στο μέτρο που προβάλλεται παράβαση των ακόλουθων διατάξεων: του άρθρου 2.4, τελευταία περίοδος, της συμφωνίας αντιντάμπινγκ· του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 2016/1036 και του άρθρου 6.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, στο μέτρο που οι διατάξεις αυτές καθορίζουν τα δικαιώματα άμυνας της Changmao Biochemical Engineering· και των άρθρων 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της εν λόγω συμφωνίας. Τούτο δε διότι η παράβαση των διατάξεων αυτών δεν προβλήθηκε πρωτοδίκως. Εν πάση περιπτώσει, το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο, στο μέτρο που προβάλλεται παράβαση των διατάξεων αυτών. Τέλος, όσον αφορά το εναπομένον τμήμα του τέταρτου σκέλους του τρίτου λόγου αναιρέσεως, ήτοι το αίτημα της Changmao Biochemical Engineering για λήψη μέτρου οργάνωσης της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι είναι αλυσιτελές και, εν πάση περιπτώσει, αβάσιμο.
2.
Εκτίμηση
115.
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν έσφαλε καθόσον αρνήθηκε να πραγματοποιήσει τις ζητηθείσες από την Changmao Biochemical Engineering προσαρμογές στο πλαίσιο του υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ, παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά και παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, το άρθρο 9, παράγραφος 4, το άρθρο 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 1225/2009, το άρθρο 2.4 και άλλες διατάξεις της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, παραβίασε δε την αρχή της χρηστής διοίκησης και παρέβη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή.
116.
Όπως εκτέθηκε στα σημείο 105 έως 109 των παρουσών προτάσεων, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως υποδιαιρείται σε τέσσερα σκέλη. Στο πρώτο σκέλος, που βάλλει κατά των σκέψεων 141 έως 144 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, προβάλλεται παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, καθόσον έκρινε ότι η Changmao Biochemical Engineering δεν προσκόμισε αποδείξεις από τις οποίες να προκύπτει η ύπαρξη διαφορών ως προς το κόστος παραγωγής, οι οποίες επηρέαζαν τη συγκρισιμότητα των τιμών. Στο δεύτερο σκέλος, το οποίο βάλλει κατά των σκέψεων 151 έως 153 της απόφασης αυτής, προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας ότι οι αιτήσεις προσαρμογής που υποβάλλονται από παραγωγούς χώρας χωρίς οικονομία της αγοράς δεν μπορούν να αφορούν το πραγματικό κόστος στη χώρα αυτή, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009. Στο τρίτο σκέλος, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι, στις σκέψεις 143 και 144 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο, ζητώντας από τους παραγωγούς χώρας χωρίς οικονομία της αγοράς να αποδείξουν ότι οι διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής επηρέαζαν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 και τους επέβαλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως. Στο τέταρτο σκέλος, το οποίο βάλλει κατά των σκέψεων 155 έως 160 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο, ζητώντας από την Changmao Biochemical Engineering να αποδείξει την ύπαρξη αντίκτυπου στη συγκρισιμότητα των τιμών μολονότι δεν είχε πρόσβαση σε στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, παρέβη τα άρθρα 2.4, 6.2, 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, το άρθρο 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 1225/2009, παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης και παρέβη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή. Στο τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως βάλλει, επίσης, κατά της άρνησης του Γενικού Δικαστηρίου, στη σκέψη 207 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, να διατάξει μέτρο οργάνωσης της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων.
α)
Επί του παραδεκτού
117.
Η Επιτροπή προβάλλει ένσταση απαραδέκτου του δεύτερου σκέλους του τρίτου λόγου αναιρέσεως στο σύνολό του και του τέταρτου σκέλους του λόγου αυτού εν μέρει.
118.
Αφενός, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι απαράδεκτο, επειδή πρόκειται για νέο ισχυρισμό.
119.
Κατά τη γνώμη μου, η εν λόγω ένσταση απαραδέκτου πρέπει να απορριφθεί.
120.
Πρώτον, η Changmao Biochemical Engineering δεν προέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου κανένα επιχείρημα το οποίο δεν είχε προβάλει ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
121.
Συγκεκριμένα, στο δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009, καθόσον αρνήθηκε να πραγματοποιήσει τις ζητηθείσες προσαρμογές με την αιτιολογία ότι αίτηση προσαρμογής η οποία υποβάλλεται από Κινέζο παραγωγό-εξαγωγέα ο οποίος δεν έχει υπαχθεί σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς δεν μπορεί να αφορά το πραγματικό κόστος στην Κίνα. Η Changmao Biochemical Engineering επισημαίνει, συναφώς, ότι ζήτησε από την Επιτροπή να πραγματοποιήσει προσαρμογή όχι με βάση το δικό της κόστος παραγωγής, αλλά με βάση το κόστος εντός της Ένωσης.
122.
Ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι η Επιτροπή, αρνούμενη να πραγματοποιήσει τις ζητηθείσες προσαρμογές, παρέβη, μεταξύ άλλων, το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009, η Changmao Biochemical Engineering υποστήριξε ότι το γεγονός ότι ο Κινέζος παραγωγός-εξαγωγέας δεν είχε υπαχθεί σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς δεν εμπόδιζε τον εν λόγω παραγωγό να ζητήσει προσαρμογές. Κατά την άποψη της Changmao Biochemical Engineering, μολονότι οι προσαρμογές αυτές δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν με βάση το κόστος του παραγωγού αυτού, ωστόσο μπορούσαν να αφορούν άλλες παραμέτρους στην Κίνα πέραν των τιμών και του κόστους, όπως τη χρησιμοποίηση διαφορετικής μεθόδου παραγωγής στη χώρα αυτή.
123.
Δεύτερον, κατά τη νομολογία, ο αναιρεσείων μπορεί να προβάλλει λόγους αντλούμενους από την ίδια την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, οι οποίοι αποσκοπούν στην αμφισβήτηση της νομικής της ορθότητας, ανεξαρτήτως του αν επικαλέστηκε ή όχι τους λόγους αυτούς ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου (
50
). Τέτοια περίπτωση συντρέχει εν προκειμένω, δεδομένου ότι το ζήτημα αν ο παραγωγός-εξαγωγέας ο οποίος δεν έχει υπαχθεί σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς δύναται παρά ταύτα να ζητεί προσαρμογές, και σε σχέση με ποιες παραμέτρους, εξετάζεται στις σκέψεις 151 έως 153 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.
124.
Αφετέρου, η Επιτροπή προβάλλει ένσταση απαραδέκτου του τέταρτου σκέλους του τρίτου λόγου αναιρέσεως κατά το μέρος που προβάλλεται παράβαση του άρθρου 2.4, τελευταία περίοδος, της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, των άρθρων 6.2, 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της συμφωνίας αυτής, καθώς και του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 1225/2009. Κατά την Επιτροπή, ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δεν προβλήθηκε καμία από τις διατάξεις αυτές.
125.
Κατά τη γνώμη μου, η ως άνω ένσταση απαραδέκτου πρέπει να γίνει δεκτή. Πράγματι, ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δεν προβλήθηκε παράβαση καμίας από τις απαριθμούμενες στο σημείο 124 των παρουσών προτάσεων διατάξεις, σε σχέση με την άρνηση της Επιτροπής να πραγματοποιήσει τις προσαρμογές που ζήτησε η Changmao Biochemical Engineering.
126.
Ωστόσο, το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως παραμένει παραδεκτό κατά το μέρος που προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης και παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή, καθώς και κατά το μέρος που προσβάλλεται η άρνηση του Γενικού Δικαστηρίου να διατάξει μέτρο οργάνωσης της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων.
127.
Εξ αυτού συνάγω ότι το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι παραδεκτό και ότι το τέταρτο σκέλος του λόγου αυτού είναι απαράδεκτο, κατά το μέρος που προβάλλεται παράβαση του άρθρου 2.4, τελευταία περίοδος, της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, των άρθρων 6.2, 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της συμφωνίας αυτής, και του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 1225/2009.
β)
Επί της ουσίας
128.
Θα εξετάσω το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, στη συνέχεια το πρώτο σκέλος του λόγου αυτού, κατόπιν τούτου, το τέταρτο σκέλος και, τέλος, το δεύτερο σκέλος.
1) Το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως
129.
Βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009, μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας πρέπει να διεξάγεται δίκαιη σύγκριση. Το εισαγωγικό εδάφιο της διάταξης αυτής ορίζει ότι, «[ό]ταν η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής […] δεν πληρούν αυτές τις προϋποθέσεις σύγκρισης, πραγματοποιούνται προσαρμογές για κάθε περίπτωση, με βάση τα ατομικά της στοιχεία προκειμένου να ληφθούν δεόντως υπόψη διαφορές των παραγόντων για τους οποίους προβάλλεται ο ισχυρισμός και αποδεικνύεται ότι επηρεάζουν τις τιμές και, κατ’ επέκταση, τη συγκρισιμότητα των τιμών».
130.
Κατά τη νομολογία, αν ένας ενδιαφερόμενος ζητεί, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009, προσαρμογές για να καταστούν συγκρίσιμες η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, ο ως άνω ενδιαφερόμενος πρέπει να αποδείξει ότι το αίτημά του είναι δικαιολογημένο. Το βάρος της αποδείξεως του ότι πρέπει να πραγματοποιηθούν οι ειδικές προσαρμογές που απαριθμούνται στο άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχεία αʹ έως κʹ, του εν λόγω κανονισμού φέρουν εκείνοι που θεωρούν αναγκαίες τις προσαρμογές αυτές (
51
).
131.
Στην υπό κρίση υπόθεση, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 48 του επίμαχου κανονισμού, η Changmao Biochemical Engineering ζήτησε από την Επιτροπή να πραγματοποιήσει προσαρμογές με σκοπό τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, επειδή υπήρχαν διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής μεταξύ του Κινέζου παραγωγού και του παραγωγού της Ένωσης. Κατά την αιτιολογική σκέψη 49 του κανονισμού αυτού, η Επιτροπή απέρριψε την εν λόγω αίτηση προσαρμογής με την αιτιολογία ότι η Changmao Biochemical Engineering δεν τεκμηρίωσε τον ισχυρισμό της και ότι, ειδικότερα, δεν απέδειξε ότι «οι πελάτες [κατέβαλλαν] διαρκώς διαφορετικές τιμές στην εγχώρια αγορά λόγω των διαφορών [ως προς το κόστος παραγωγής]».
132.
Στις σκέψεις 143 και 144 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι εναπέκειτο στην Changmao Biochemical Engineering να αποδείξει ότι οι διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής συνεπάγονταν διαφορές μεταξύ των τιμών, πράγμα το οποίο δεν έπραξε, και ότι, ως εκ τούτου, η Επιτροπή, απορρίπτοντας τις αιτήσεις της Changmao Biochemical Engineering περί προσαρμογής, δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009.
133.
Στο τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, διατυπώνοντας την ανωτέρω κρίση, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο.
134.
Είμαι της γνώμης ότι το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο.
135.
Πρώτον, τούτο προκύπτει από το γράμμα του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009. Δεν συμμερίζομαι το επιχείρημα της Changmao Biochemical Engineering ότι όποιος ζητεί προσαρμογή οφείλει να αποδεικνύει την ύπαρξη αντικτύπου στις τιμές και στη συγκρισιμότητα των τιμών μόνο στις περιπτώσεις που η προσαρμογή ζητείται, βάσει του στοιχείου κʹ της διάταξης αυτής, λόγω «άλλων παραγόντων μη προβλεπομένων στα εδάφια α) έως ι)», αλλά όχι στις περιπτώσεις που η προσαρμογή ζητείται λόγω διαφορών μεταξύ των παραγόντων που απαριθμούνται στα στοιχεία αʹ έως ιʹ. Βεβαίως, το στοιχείο κʹ ορίζει ρητώς ότι απαιτείται η «κατάδειξ[η] της επίδρασ[ης των διαφορών λόγω των παραγόντων] επί της συγκρισιμότητας των τιμών», ενώ τα στοιχεία αʹ έως ιʹ δεν περιέχουν τέτοια ρητή μνεία (
52
). Πλην όμως, επισημαίνω ότι το εισαγωγικό εδάφιο του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009, το οποίο παρατίθεται στο σημείο 129 των παρουσών προτάσεων, προβλέπει ότι οι διαφορές των «παραγόντων» πρέπει να «αποδεικνύεται ότι επηρεάζουν τις τιμές και, κατ’ επέκταση, τη συγκρισιμότητα των τιμών». Το εισαγωγικό εδάφιο καλύπτει όλους τους παράγοντες που απαριθμούνται στα στοιχεία αʹ έως κʹ. Επισημαίνω, επίσης, ότι το στοιχείο κʹ απαιτεί να καταδεικνύεται ότι οι διαφορές που αφορούν άλλους παράγοντες έχουν «επίδρασ[η] επί της συγκρισιμότητας των τιμών, όπως απαιτεί η [εν λόγω] παράγραφος» (
53
). Επομένως, το ίδιο το στοιχείο κʹ υποδηλώνει ότι η απόδειξη αυτή απαιτείται σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες ζητείται προσαρμογή δυνάμει της παραγράφου 10, ανεξαρτήτως του εκάστοτε κρίσιμου παράγοντα.
136.
Δεύτερον, τούτο συνάδει με τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου κατά την οποία τόσο από το γράμμα όσο και από την οικονομία του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 προκύπτει ότι προσαρμογή της τιμής εξαγωγής ή της κανονικής αξίας μπορεί να πραγματοποιείται μόνο για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές όσον αφορά παράγοντες που επιδρούν στις τιμές και, επομένως, στη συγκρισιμότητά τους. Για παράδειγμα, στην απόφαση της 29ης Απριλίου 2015, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (T‑558/12 και T‑559/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:237, σκέψη 114), το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή οφείλουν να αρνούνται την προσαρμογή λόγω διαφορών μεταξύ παραγόντων ως προς τους οποίους δεν αποδείχθηκε ότι επιδρούν στις τιμές και, επομένως, στη συγκρισιμότητά τους (
54
). Ομοίως, στην απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2016, Crown Equipment (Suzhou) και Crown Gabelstapler κατά Συμβουλίου (T‑351/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2016:616, σκέψη 138), το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι απέκειτο στους παραγωγούς-εξαγωγείς, οι οποίοι ζητούσαν προσαρμογή ως προς το ποσό που αντιστοιχούσε στον επιβληθέντα από τις αρχές της ανάλογης χώρας εισαγωγικό δασμό ύψους 14 %, να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι ο εν λόγω εισαγωγικός δασμός είχε αντίκτυπο στα επίπεδα τιμών που συνιστούσαν την κανονική αξία, καθώς και στη δυνατότητα σύγκρισης των εν λόγω τιμών με τις τιμές εξαγωγής.
137.
Τρίτον, δεν συμμερίζομαι το επιχείρημα της Changmao Biochemical Engineering ότι το Γενικό Δικαστήριο, ζητώντας της να αποδείξει την ύπαρξη αντικτύπου στις τιμές και στη συγκρισιμότητα των τιμών, της επέβαλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως, επειδή η κανονική αξία υπολογίστηκε με βάση στοιχεία που παρασχέθηκαν από τον παραγωγό της Ένωσης, στον οποίο η Changmao Biochemical Engineering, ως Κινέζος παραγωγός-εξαγωγέας, δεν είχε πρόσβαση.
138.
Επισημαίνω ότι το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε και απέρριψε το εν λόγω επιχείρημα, στις σκέψεις 155 έως 159 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, πράγμα που η Changmao Biochemical Engineering αμφισβητεί στο τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως. Ωστόσο, θα το εξετάσω στις παρούσες προτάσεις, διότι, διαφορετικά, η ανάλυση του τρίτου σκέλους του τρίτου λόγου αναιρέσεως θα ήταν ελλιπής.
139.
Βεβαίως, κατά τη νομολογία, όποιος ζητεί προσαρμογή δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 και οφείλει να αποδείξει ότι η ζητούμενη προσαρμογή είναι αναγκαία δεν πρέπει να φέρει υπέρμετρο βάρος αποδείξεως (
55
). Τέτοια περίπτωση δεν συντρέχει όμως εν προκειμένω για τους ακολούθως εκτιθέμενους λόγους.
140.
Τονίζω ότι η προβλεπόμενη στο εισαγωγικό εδάφιο του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 απαίτηση, σύμφωνα με την οποία οι διαφορές των παραγόντων που απαριθμούνται στα στοιχεία αʹ έως κʹ της διάταξης αυτής πρέπει να αποδεικνύεται ότι επηρεάζουν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών, δεν περιέχει καμία επιφύλαξη. Τούτο σημαίνει ότι η εν λόγω απόδειξη πρέπει να παρέχεται ανεξαρτήτως της μεθόδου που έχει χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας και, επομένως, ακόμη και όταν υπολογίζεται με βάση στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης. Ειδάλλως, η Επιτροπή θα μπορούσε, κατόπιν αίτησης, να κληθεί να πραγματοποιήσει προσαρμογή η οποία δεν επηρεάζει τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών και η οποία, ως εκ τούτου, συνεπάγεται τη δημιουργία ασυμμετρίας μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής.
141.
Επιπλέον, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Changmao Biochemical Engineering, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν έχουν πρόσβαση στα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής, στις περιπτώσεις που τα στοιχεία αυτά έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή από παραγωγό ανάλογης χώρας ή, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, από παραγωγό της Ένωσης.
142.
Επισημαίνω ότι, βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 7, του κανονισμού 1225/2009, οι εξαγωγείς μπορούν να εξετάζουν όλες τις πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί από οποιοδήποτε από τα μέρη που μετέχουν στην έρευνα και, βάσει του άρθρου 20, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, δύνανται να ζητούν την τελική κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και του σκεπτικού επί τη βάσει των οποίων πρόκειται να διατυπωθεί εισήγηση για την επιβολή οριστικών μέτρων. Βεβαίως, η εξέταση των πληροφοριών και η τελική κοινοποίηση εφαρμόζονται μόνο στις πληροφορίες που δεν είναι απόρρητες κατά την έννοια του άρθρου 19 του εν λόγω κανονισμού (
56
). Ωστόσο, στην υπό κρίση υπόθεση, από την αιτιολογική σκέψη 40 του επίμαχου κανονισμού προκύπτει ότι η Επιτροπή κοινοποίησε στην Changmao Biochemical Engineering στοιχεία σχετικά με τον παραγωγό της Ένωσης.
143.
Επισημαίνω, επίσης, ότι, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, η Changmao Biochemical Engineering δεν ισχυρίζεται, προς στήριξη του επιχειρήματός της ότι το Γενικό Δικαστήριο της επέβαλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως, ότι η Επιτροπή δεν της κοινοποίησε τα αναγκαία στοιχεία για να ζητήσει προσαρμογή (πέραν μιας γενικής και μη στοιχειοθετημένης μνείας, στην αίτηση αναιρέσεως, ότι «οι παραγωγοί από χώρες χωρίς οικονομία αγοράς δεν διαθέτουν τα στοιχεία σχετικά με τις τιμές του ανάλογου παραγωγού»). Αντιθέτως, προς στήριξη του επιχειρήματος αυτού, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει, ειδικότερα, ότι ο παραγωγός της Ένωσης δεν προσκόμισε όλα τα αναγκαία στοιχεία για να καταστεί δυνατή η δίκαιη σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής.
144.
Βεβαίως, η Changmao Biochemical Engineering βάλλει, επίσης, κατά της άρνησης του Γενικού Δικαστηρίου να υποχρεώσει την Επιτροπή, στο πλαίσιο μέτρου οργάνωσης της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων, να προσκομίσει την ανάλυση βάσει της οποίας διαπίστωσε, στην αιτιολογική σκέψη 70 του επίμαχου κανονισμού, ότι δεν υπήρχε καμία διαφορά μεταξύ του υπό εξέταση προϊόντος και του ομοειδούς προϊόντος που να αντανακλάται συστηματικά στις τιμές. Εντούτοις, επισημαίνω ότι η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει, συναφώς, όχι μόνον ότι η Επιτροπή «απέκρυψε» (κατά τη διατύπωση που χρησιμοποίησε) τα στοιχεία που ήταν αναγκαία για την πραγματοποίηση προσαρμογών, αλλά, πρωτίστως, ότι η Επιτροπή μπορεί απλώς να μη συγκέντρωσε τα στοιχεία αυτά, ιδίως τα τιμολόγια και τις συμβάσεις της βιομηχανίας της Ένωσης. Ως εκ τούτου, φρονώ ότι, βάλλοντας κατά της άρνησης του Γενικού Δικαστηρίου να διατάξει την προσκόμιση της προαναφερθείσας ανάλυσης, η Changmao Biochemical Engineering επιδιώκει, κατ’ ουσίαν, να κριθεί αν η Επιτροπή συγκέντρωσε επαρκή στοιχεία, και όχι να αποδειχθεί ότι η Επιτροπή δεν της κοινοποίησε επαρκή στοιχεία.
145.
Εξ αυτού συνάγω ότι το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο.
2) Το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως
146.
Στις σκέψεις 141 έως 144 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή, αρνούμενη να πραγματοποιήσει τις ζητηθείσες από την Changmao Biochemical Engineering προσαρμογές, δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009, δεδομένου ότι η εταιρία αυτή δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο προς στήριξη της αίτησής της και ότι δεν απέδειξε ότι οι προβαλλόμενες διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής συνεπάγονταν διαφορές μεταξύ των τιμών.
147.
Στο πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, διατυπώνοντας την ανωτέρω κρίση, παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά.
148.
Φρονώ ότι το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.
149.
Κατά τη νομολογία, εναπόκειται στον αναιρεσείοντα να αναφέρει επακριβώς τα αποδεικτικά στοιχεία που παραμορφώθηκαν και να εκθέτει τις πεπλανημένες εκτιμήσεις στις οποίες υπέπεσε το Γενικό Δικαστήριο (
57
).
150.
Εν προκειμένω, μολονότι η Changmao Biochemical Engineering απαριθμεί, στην αίτηση αναιρέσεως, τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία επικαλέστηκε στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, δεν εξηγεί επακριβώς με ποιον τρόπο οι προβαλλόμενες διαφορές μεταξύ καθενός από τους κρίσιμους παράγοντες επηρέασαν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών, και με ποιον τρόπο, ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά κρίνοντας, στη σκέψη 143 της εν λόγω απόφασης, ότι η Changmao Biochemical Engineering δεν απέδειξε ότι οι διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής συνεπάγονταν διαφορές μεταξύ των τιμών.
151.
Επισημαίνω επίσης ότι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Changmao Biochemical Engineering, δεν υπάρχει καμία αντίφαση μεταξύ της αιτιολογικής σκέψης 49 του επίμαχου κανονισμού, στην οποία εκτίθεται ότι η Changmao Biochemical Engineering δεν απέδειξε την ύπαρξη αντικτύπου στις τιμές και στη συγκρισιμότητα των τιμών, και της αιτιολογικής σκέψης 76 του κανονισμού αυτού, κατά την οποία οι κινεζικές εισαγωγές που αποτελούσαν αντικείμενο ντάμπινγκ υποτιμολογήθηκαν σε σχέση με τις τιμές της Ένωσης κατά 21,1 %. Συγκεκριμένα, η διαπίστωση της Επιτροπής περί υποτιμολόγησης σημαίνει ότι η βιομηχανία της Ένωσης υπέστη ζημία, χωρίς να υφίσταται καμία ένδειξη ότι η υποτιμολόγηση αυτή προκλήθηκε από τις διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής, ώστε να δικαιολογείται η πραγματοποίηση προσαρμογής.
152.
Επομένως, το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.
3) Το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως
153.
Στις σκέψεις 155 έως 160 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή, ζητώντας από την Changmao Biochemical Engineering να αποδείξει ότι οι προβαλλόμενες διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής συνεπάγονταν διαφορές μεταξύ των τιμών, μολονότι η Changmao Biochemical Engineering δεν είχε πρόσβαση σε στοιχεία της βιομηχανίας της Ένωσης, δεν της επέβαλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως.
154.
Στο τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, διατυπώνοντας την ανωτέρω κρίση, παρέβη το άρθρο 2.4, τελευταία περίοδος, της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, τα άρθρα 6.2, 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της συμφωνίας αυτής, και το άρθρο 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 1225/2009, παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης και δεν έλαβε υπόψη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή. Επιπλέον, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη αρνούμενο, στη σκέψη 207 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, να υποχρεώσει την Επιτροπή, στο πλαίσιο μέτρου οργάνωσης της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων, να προσκομίσει την ανάλυση στην οποία στήριξε την απόρριψη των αιτήσεων προσαρμογής.
155.
Όπως εκτέθηκε στις σκέψεις 124 έως 127 των παρουσών προτάσεων, το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι εν μέρει απαράδεκτο. Ωστόσο, χάριν πληρότητας, θα εξηγήσω ακολούθως τον λόγο για τον οποίο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που κρίνει ότι το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι παραδεκτό στο σύνολό του, θα πρέπει παρά ταύτα να το απορρίψει ως αβάσιμο.
156.
Πρώτον, το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο, στο μέτρο που προβάλλεται παράβαση του άρθρου 2.4, τελευταία περίοδος, της συμφωνίας αντιντάμπινγκ και των άρθρων 6.2, 6.4, 12.2.1 και 12.2.2 της συμφωνίας αυτής.
157.
Κατά πάγια νομολογία, λόγω της φύσης και της οικονομίας τους, οι συμφωνίες ΠΟΕ δεν περιλαμβάνονται, κατ’ αρχήν, στους κανόνες βάσει των οποίων μπορεί να ελεγχθεί η νομιμότητα των πράξεων των θεσμικών οργάνων της Ένωσης. Μόνο σε δύο εξαιρετικές περιπτώσεις, οι οποίες απορρέουν από τη βούληση του νομοθέτη της Ένωσης να περιορίσει ο ίδιος τη διακριτική ευχέρειά του κατά την εφαρμογή των κανόνων του ΠΟΕ, το Δικαστήριο έχει δεχθεί ότι απόκειται στον δικαστή της Ένωσης, εφόσον απαιτείται, να ελέγξει τη νομιμότητα πράξεων του δικαίου της Ένωσης και των πράξεων που εκδίδονται για την εφαρμογή τους υπό το πρίσμα των συμφωνιών ΠΟΕ. Πρόκειται, κατά πρώτον, για την περίπτωση κατά την οποία βούληση της Ένωσης ήταν η εκπλήρωση μιας ειδικής υποχρέωσης αναληφθείσας στο πλαίσιο των συμφωνιών αυτών και, κατά δεύτερον, για την περίπτωση που η επίμαχη πράξη του δικαίου της Ένωσης ρητώς παραπέμπει σε συγκεκριμένες διατάξεις των εν λόγω συμφωνιών (
58
).
158.
Κανένα άρθρο του κανονισμού 1225/2009 δεν παραπέμπει σε συγκεκριμένη διάταξη των συμφωνιών ΠΟΕ. Ωστόσο, κατά τη νομολογία, το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 θέτει σε εφαρμογή το άρθρο 2.4 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, του οποίου επαναλαμβάνει, κατ’ ουσίαν, τις διατάξεις (
59
).
159.
Εντούτοις, το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 δεν επαναλαμβάνει ρητώς την απαίτηση του άρθρου 2.4, τελευταία περίοδος, της συμφωνίας αντιντάμπινγκ, κατά την οποία «[ο]ι αρχές οφείλουν να ενημερώνουν τους ενδιαφερομένους σχετικά με τα στοιχεία που απαιτούνται για τη διασφάλιση δίκαιων όρων σύγκρισης, ενώ το βάρος της απόδειξης που επιβάλλουν στους ενδιαφερομένους δεν πρέπει να είναι υπέρμετρο» (
60
). Επομένως, φρονώ ότι ο νομοθέτης της Ένωσης δεν είχε προφανή βούληση να εκπληρώσει την ειδική υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 2.4, τελευταία περίοδος, της συμφωνίας αντιντάμπινγκ. Ως εκ τούτου, η νομιμότητα του επίμαχου κανονισμού δεν μπορεί να ελεγχθεί υπό το πρίσμα του άρθρου 2.4, τελευταία περίοδος, της συμφωνίας αντιντάμπινγκ (
61
).
160.
Επιπλέον, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί αν ειδικές διατάξεις του κανονισμού 1225/2009 θέτουν σε εφαρμογή τα άρθρα 6.2, 6.4, 12.2.1 ή 12.2.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ και αν, κατά συνέπεια, η νομιμότητα του επίμαχου κανονισμού μπορεί να ελεγχθεί υπό το πρίσμα των διατάξεων αυτών, φρονώ ότι ο ισχυρισμός περί παράβασης των άρθρων 6.2, 6.4, 12.2.1 ή 12.2.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ δεν μπορεί να ευδοκιμήσει. Συγκεκριμένα, δεν αντιλαμβάνομαι την κρισιμότητα των άρθρων 12.2.1 και 12.2.2, τα οποία αφορούν τις δημόσιες ανακοινώσεις της επιβολής μέτρων αντιντάμπινγκ, ή του άρθρου 6.2, το οποίο αφορά τις συναντήσεις με τις αντίθετες πλευρές. Όσον αφορά το άρθρο 6.4, το οποίο διευκρινίζει ότι οι αρχές πρέπει να παρέχουν στους ενδιαφερομένους τη δυνατότητα να εξετάσουν το σύνολο των στοιχείων τα οποία δεν έχουν εμπιστευτικό χαρακτήρα, επισημαίνω ότι, όπως εκτέθηκε στο σημείο 143 και όπως θα εκθέσω στο σημείο 161 των παρουσών προτάσεων, η Changmao Biochemical Engineering δεν υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν της κοινοποίησε τα αναγκαία στοιχεία για να ζητήσει προσαρμογές.
161.
Δεύτερον, κατά τη γνώμη μου, το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο, στο μέτρο που προβάλλεται παράβαση του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 1225/2009. Όπως επισήμανα στο σημείο 142 των παρουσών προτάσεων, βάσει του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 1225/2009, οι εξαγωγείς μπορούν να ζητούν την τελική κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και του σκεπτικού, «[λ]αμβανομένης δεόντως υπόψη της ανάγκης προστασίας των πληροφοριών εμπιστευτικού χαρακτήρα». Ωστόσο, στο σημείο 143 των παρουσών προτάσεων διευκρίνισα ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, η Changmao Biochemical Engineering δεν υποστηρίζει, προς στήριξη του ισχυρισμού περί παράβασης του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 1225/2009, ότι η Επιτροπή δεν της κοινοποίησε τα αναγκαία στοιχεία για να ζητήσει προσαρμογές. Αντιθέτως, προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού, ισχυρίζεται, ειδικότερα, ότι η Επιτροπή δεν συγκέντρωσε όλα τα αναγκαία στοιχεία για να κρίνει αν πρέπει ή όχι να δεχτεί τις εν λόγω αιτήσεις. Η παράβαση αυτή, ακόμη και αν θεωρηθεί αποδεδειγμένη, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά παράβαση του άρθρου 20, παράγραφος 2 και 4, του κανονισμού 1225/2009.
162.
Τρίτον, το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο, στο μέτρο που προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή. Κατά τη νομολογία που μνημονεύεται στο σημείο 102 των παρουσών προτάσεων, η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να εξετάσει με τη δέουσα επιμέλεια και αμεροληψία τα στοιχεία που προσκόμισε η Changmao Biochemical Engineering προς στήριξη των αιτήσεών της περί προσαρμογής. Όπως όμως κατέδειξα στα σημεία 148 έως 152 των παρουσών προτάσεων, το Γενικό Δικαστήριο δεν παραμόρφωσε τα πραγματικά περιστατικά κρίνοντας, στις σκέψεις 141 έως 144 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Changmao Biochemical Engineering δεν απέδειξε ότι οι προβαλλόμενες διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής επηρέασαν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών.
163.
Τέταρτον, εκτιμώ ότι το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο, στο μέτρο που προβάλλεται παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης. Κατά τη νομολογία, από την αρχή της χρηστής διοίκησης προκύπτει ότι το βάρος αποδείξεως που επιβάλλει η Επιτροπή στους παραγωγούς-εξαγωγείς που ζητούν προσαρμογή δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 δεν μπορεί να είναι υπέρμετρο (
62
). Ωστόσο, στα σημεία 139 έως 144 των παρουσών προτάσεων εξέθεσα τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή, ζητώντας από την Changmao Biochemical Engineering να αποδείξει ότι οι προβαλλόμενες διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής επηρέασαν τις τιμές και τη συγκρισιμότητά τους, δεν της επέβαλε υπέρμετρο βάρος αποδείξεως.
164.
Πέμπτον, το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι αβάσιμο, στο μέτρο που προσάπτεται στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη αρνούμενο, στη σκέψη 207 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, να υποχρεώσει την Επιτροπή, στο πλαίσιο μέτρου οργάνωσης της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων, να προσκομίσει την ανάλυση στην οποία στηρίχτηκε για να διαπιστώσει, στην αιτιολογική σκέψη 70 του επίμαχου κανονισμού, ότι δεν υφίστατο καμία διαφορά μεταξύ του υπό εξέταση προϊόντος και του ομοειδούς προϊόντος που να αντανακλάται συστηματικά στις τιμές. Επισημαίνεται ότι, κατά τη νομολογία, όσον αφορά την εκτίμηση από το Γενικό Δικαστήριο των υποβαλλόμενων από διάδικο αιτημάτων λήψης μέτρων οργάνωσης της διαδικασίας ή διεξαγωγής αποδείξεων, το Γενικό Δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο να κρίνει την ενδεχόμενη ανάγκη συμπλήρωσης των πληροφοριακών στοιχείων που έχει στη διάθεσή του στις υποθέσεις των οποίων επιλαμβάνεται (
63
). Επιπλέον, όπως καταδείχθηκε στα σημεία 148 έως 152 των παρουσών προτάσεων, δεν αποδείχθηκε, στην υπό κρίση υπόθεση, παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών.
165.
Επομένως, το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του.
4) Το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως
166.
Στις σκέψεις 151 έως 153 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς που δεν υπάγονται σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις προσαρμογής, αλλά οι αιτήσεις αυτές δεν μπορούν να «αφορούν το πραγματικό κόστος στην Κίνα», ειδάλλως το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 θα στερείτο πρακτικής αποτελεσματικότητας.
167.
Στο δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, διατυπώνοντας την ανωτέρω κρίση, παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009.
168.
Είμαι της γνώμης ότι, μολονότι το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι βάσιμο, πρέπει εντούτοις να απορριφθεί ως αλυσιτελές. Ακολούθως, θα εκθέσω τους λόγους για τους οποίους εκτιμώ ότι το σκέλος αυτό είναι βάσιμο, προτού διευκρινίσω για ποιον λόγο είναι αλυσιτελές.
169.
Κατά τη νομολογία, σκοπός του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 είναι η αποφυγή του ενδεχομένου να λαμβάνονται υπόψη οι τιμές και το κόστος που υφίστανται σε χώρες οι οποίες δεν έχουν οικονομία της αγοράς, καθόσον οι παράμετροι αυτές δεν αποτελούν στις πιο πάνω χώρες τη φυσιολογική συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς (
64
).
170.
Το επιχείρημα της Επιτροπής είναι ότι, αν πραγματοποιείτο προσαρμογή λόγω των διαφορών ως προς το κόστος παραγωγής μεταξύ Κίνας και Ένωσης, τούτο θα στερούσε από το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 την πρακτική αποτελεσματικότητά του, διότι το κόστος παραγωγής στην Κίνα συναρτάται με το χαρακτηριστικό της Κίνας ότι αποτελεί χώρα χωρίς οικονομία αγοράς και υπόκειται σε στρεβλώσεις.
171.
Κατά τη γνώμη μου, το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
172.
Βεβαίως, στην απόφαση της 29ης Απριλίου 2015, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (T‑558/12 και T‑559/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:237), το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ήταν δυνατή καμία προσαρμογή λόγω των διαφορών αποτελεσματικότητας και παραγωγικότητας μεταξύ των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων στους οποίους είχαν επιβληθεί οι δασμοί αντιντάμπινγκ και του παραγωγού της ανάλογης χώρας, επειδή οι πρώτοι δεν είχαν υπαχθεί σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς και, επομένως, τα σχετικά με αυτούς στοιχεία δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της κανονικής αξίας (
65
). Ενώπιον του Δικαστηρίου, οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς υποστήριξαν ότι η πραγματοποίηση προσαρμογών λόγω των διαφορών αποτελεσματικότητας και παραγωγικότητας δεν θα καθιστούσε άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας τη χρήση της μεθόδου της ανάλογης χώρας, διότι η χαμηλότερη κατανάλωση πρώτων υλών και ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και η υψηλότερη ανά εργαζόμενο παραγωγικότητα τους (σε σύγκριση με εκείνες του παραγωγού της ανάλογης χώρας) δεν είχαν καμία σχέση ούτε με τις τιμές και το κόστος ούτε με τις δυνάμεις της αγοράς στην Κίνα (
66
). Ο γενικός εισαγγελέας P. Mengozzi πρότεινε την απόρριψη του επιχειρήματος αυτού, με την αιτιολογία ότι «επιχείρηση μη υπαχθείσα σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς δεν μπορεί να επικαλεστεί διαφορές που αφορούν την παραγωγικότητα και την αποδοτικότητα προκειμένου να ζητήσει προσαρμογές της κανονικής αξίας», δεδομένου ότι η παραγωγικότητα και η αποδοτικότητα «είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων […] οι οποίοι μπορεί ευλόγως να θεωρηθεί ότι επηρεάζονται, τουλάχιστον εμμέσως, από παραμέτρους που δεν αποτελούν τη φυσιολογική συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς» (
67
). Ωστόσο, το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επί της άρνησης του Συμβουλίου και της Επιτροπής να πραγματοποιήσουν τις ζητηθείσες προσαρμογές (
68
).
173.
Είναι επίσης αληθές ότι, στην απόφαση της 23ης Απριλίου 2018, Shanxi Taigang Stainless Steel κατά Επιτροπής (T‑675/15, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:209), το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι καμία προσαρμογή λόγω διαφορών ως προς την παραγωγική διαδικασία και ως προς την πρόσβαση στις πρώτες ύλες μεταξύ της Κίνας και της ανάλογης χώρας δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί, δεδομένου ότι, πρώτον, η Κίνα δεν θεωρείτο, κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, ως οικονομία της αγοράς και, δεύτερον, η προσφεύγουσα, παραγωγός-εξαγωγέας από την Κίνα, δεν είχε υποβάλει αίτηση υπαγωγής σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Συγκεκριμένα, κατά το Γενικό Δικαστήριο, από κανένα στοιχείο δεν προέκυπτε ότι ο εφοδιασμός με νικέλιο ή η παραγωγική διαδικασία μιας επιχείρησης που λειτουργούσε υπό συνθήκες χωρίς οικονομία της αγοράς δεν επηρεάζονταν από παραμέτρους που δεν αποτελούσαν συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς (
69
). Ενώπιον του Δικαστηρίου, οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς υποστήριξαν ότι το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει –πράγμα το οποίο δεν έπραξε– αν οι ζητηθείσες προσαρμογές θα είχαν ως αποτέλεσμα να περιληφθούν εκ νέου στην κανονική αξία δαπάνες οι οποίες επηρεάζονταν από παραμέτρους που δεν αποτελούσαν τη συνισταμένη δυνάμεων της αγοράς (
70
). Το Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα αυτό ως αλυσιτελές, με την αιτιολογία ότι οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν αμφισβήτησαν ρητώς την πραγματική διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου ότι δεν προέκυπτε ότι οι προσαρμογές αφορούσαν παράγοντες που αποτελούσαν συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς (
71
).
174.
Πλην όμως, επισημαίνω ότι ούτε στην απόφαση της 5ης Απριλίου 2017, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (C‑376/15 P και C‑377/15 P, EU:C:2017:269), ούτε στην απόφαση της 29ης Ιουλίου 2019, Shanxi Taigang Stainless Steel κατά Επιτροπής (C‑436/18 P, EU:C:2019:643), εξέτασε το Δικαστήριο επί της ουσίας το ζήτημα αν οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς που δεν έχουν υπαχθεί σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς μπορούν να ζητούν προσαρμογές λόγω διαφορών ως προς την παραγωγική διαδικασία και ως προς την κατανάλωση πρώτων υλών, καθώς και ως προς την πρόσβαση σε πρώτες ύλες, μεταξύ της Κίνας και της ανάλογης χώρας.
175.
Επισημαίνω, επίσης, ότι η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει, χωρίς να αντικρούεται από την Επιτροπή, ότι η κατάσταση στην υπό κρίση υπόθεση διαφέρει από εκείνη της υπόθεσης επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 29ης Ιουλίου 2019, Shanxi Taigang Stainless Steel κατά Επιτροπής (C‑436/18 P, ΕU:C:2019:643), επειδή, στην υπό κρίση υπόθεση, οι προσαρμογές δεν θα πραγματοποιούνταν με βάση το κόστος παραγωγής του ίδιου του Κινέζου παραγωγού-εξαγωγέα ή με βάση το κόστος παραγωγής στην Κίνα, αλλά με βάση το κόστος παραγωγής στην Ένωση. Το επιχείρημα της Changmao Biochemical Engineering είναι, κατ’ ουσίαν, ότι ο καθορισμός της κανονικής αξίας σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 δεν εμποδίζει την Επιτροπή να δέχεται αιτήσεις προσαρμογής στις περιπτώσεις που η Επιτροπή δεν χρησιμοποιεί στοιχεία από την κινεζική αγορά για τον καθορισμό του ποσού των προσαρμογών.
176.
Η Changmao Biochemical Engineering διευκρινίζει ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, δεν ζήτησε από την Επιτροπή να πραγματοποιήσει προσαρμογές με βάση το δικό της κόστος παραγωγής. Πρώτον, ζήτησε από την Επιτροπή, στις περιπτώσεις που η βιομηχανία της Ένωσης και η ίδια χρησιμοποιούσαν διαφορετικές πρώτες ύλες και διαφορετικούς πόρους, είτε να μειώσει την κανονική αξία είτε να αυξήσει την τιμή εξαγωγής της κατά ποσό ίσο προς τη διαφορά μεταξύ i) του κόστους των πρώτων υλών ή των πόρων που χρησιμοποιεί η βιομηχανία της Ένωσης και ii) του κόστους, στην Ένωση, των αντίστοιχων πρώτων υλών ή πόρων που χρησιμοποιεί η ίδια (
72
). Δεύτερον, η Changmao Biochemical Engineering ζήτησε από την Επιτροπή, στις περιπτώσεις που επιβαρυνόταν με κόστος μόνον η βιομηχανία της Ένωσης, και όχι η ίδια, να πραγματοποιήσει προσαρμογές μέχρι του ύψους του κόστους αυτού. Η Changmao Biochemical Engineering υπογραμμίζει ότι, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, η Επιτροπή δεν θα λάμβανε υπόψη το δικό της κόστος παραγωγής ή το πραγματικό κόστος στην Κίνα για να πραγματοποιήσει τις ζητηθείσες προσαρμογές. Επομένως, κατά την Changmao Biochemical Engineering, το άρθρο 2, παράγραφος 7, του κανονισμού 1225/2009 δεν απαγόρευε στην Επιτροπή να πραγματοποιήσει τις προσαρμογές αυτές.
177.
Κατά τη γνώμη μου, το άρθρο 2, παράγραφος 7, του κανονισμού 1225/2009 απαγορεύει στην Επιτροπή να δέχεται τις αιτήσεις προσαρμογής που υποβάλλονται από Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς οι οποίοι δεν έχουν υπαχθεί σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς μόνο στις περιπτώσεις που το κόστος παραγωγής των ίδιων των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων ή το κόστος παραγωγής στην Κίνα χρησιμοποιείται για τον καθορισμό του ποσού της προσαρμογής και στις περιπτώσεις που το κόστος αυτό περιλαμβάνεται, ως εκ τούτου, στον υπολογισμό της κανονικής αξίας. Αντιθέτως, όταν το κόστος παραγωγής στην Κίνα χρησιμοποιείται μόνο για να αποδειχθεί η ύπαρξη διαφορών μεταξύ των παραγόντων που απαριθμούνται στο άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχεία αʹ έως κʹ, του εν λόγω κανονισμού, το άρθρο 2, παράγραφος 7, του κανονισμού αυτού δεν απαγορεύει στην Επιτροπή να δέχεται τις αιτήσεις προσαρμογής που υποβάλλονται από τους εν λόγω παραγωγούς-εξαγωγείς.
178.
Τούτο δε διότι, αν απαγορευόταν στους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς να ζητούν προσαρμογές στις περιπτώσεις που η κανονική αξία καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009, ακόμη και αν κανένα στοιχείο της κινεζικής αγοράς δεν χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του ποσού των προσαρμογών, θα απαγορευόταν, επί της ουσίας, στους εν λόγω παραγωγούς-εξαγωγείς να ζητούν προσαρμογές στις περιπτώσεις που η κανονική αξία καθορίζεται σύμφωνα με τη διάταξη αυτήν. Ωστόσο, από τη νομολογία που μνημονεύεται στο σημείο 169 των παρουσών προτάσεων, κατά την οποία ο σκοπός του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 1225/2009 συνίσταται στην αποφυγή του ενδεχομένου να λαμβάνονται υπόψη οι τιμές και το κόστος που υφίστανται σε χώρες χωρίς οικονομία της αγοράς, καθόσον οι παράμετροι αυτές δεν αποτελούν τη φυσιολογική συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς δεν προκύπτει ότι η κανονική αξία δεν μπορεί να προσαρμόζεται καθόλου στις περιπτώσεις που καθορίζεται σύμφωνα με τη διάταξη αυτήν. Αντιθέτως, μάλιστα, από κανένα στοιχείο του κανονισμού αυτού δεν προκύπτει ότι το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κανονισμού προβλέπει γενική παρέκκλιση από την υποχρέωση διενέργειας προσαρμογών βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, του ίδιου κανονισμού, για λόγους συγκρισιμότητας (
73
).
179.
Επιπλέον, η προτεινόμενη στο σημείο 177 των παρουσών προτάσεων λύση συνάδει με τη διαπίστωση του Γενικού Δικαστηρίου, στις σκέψεις 607 και 608 της απόφασης της 19ης Μαΐου 2021, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής (T‑254/18, EU:T:2021:278), σύμφωνα με την οποία το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 πρέπει να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα και στο πλαίσιο του άρθρου 2, παράγραφος 7, στοιχείο αʹ, του κανονισμού αυτού, όπερ σημαίνει ότι οι πραγματοποιούμενες προσαρμογές δεν πρέπει να περιλαμβάνουν ή να περιλαμβάνουν εκ νέου ένα στοιχείο στρέβλωσης του κινεζικού συστήματος, κατά τον υπολογισμό της κανονικής αξίας που καθορίζεται με τη μέθοδο της ανάλογης χώρας.
180.
Στην απόφαση που μνημονεύεται στο σημείο 179 των παρουσών προτάσεων, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι μπορούσε να πραγματοποιηθεί προσαρμογή της κανονικής αξίας με την εφαρμογή του συντελεστή ΦΠΑ 12 % ο οποίος προβλεπόταν στο κινεζικό δίκαιο για την εξαγωγή του υπό εξέταση προϊόντος από την Κίνα, με το σκεπτικό, κατ’ ουσίαν, ότι το στοιχείο αυτό δεν είχε στρεβλωθεί (
74
). Βεβαίως, η κατάσταση στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση διαφέρει από την κατάσταση στην υπό κρίση υπόθεση, δεδομένου ότι, στην εν λόγω υπόθεση, η προσαρμογή δεν είχε ζητηθεί από τους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς (
75
). Ωστόσο, γεγονός παραμένει ότι, κατά την εν λόγω απόφαση, προσαρμογή μπορεί να πραγματοποιείται με τη χρήση στοιχείων του κινεζικού συστήματος, υπό την προϋπόθεση όμως ότι τα στοιχεία αυτά δεν δημιουργούν στρεβλώσεις, αλλά αποτελούν συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς.
181.
Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, στη σκέψη 153 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι οι αιτήσεις προσαρμογής που υποβάλλονται από Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς οι οποίοι δεν έχουν υπαχθεί σε καθεστώς εταιρίας που λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς δεν μπορούν να αφορούν το πραγματικό κόστος στην Κίνα. Κατά τη γνώμη μου, οι αιτήσεις των εν λόγω παραγωγών-εξαγωγέων μπορούν να απορρίπτονται μόνο στην περίπτωση κατά την οποία τα στοιχεία σχετικά με το πραγματικό κόστος στην Κίνα χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό του ποσού προσαρμογής και όχι στην περίπτωση που τα στοιχεία αυτά προβάλλονται για να αποδειχθεί η ύπαρξη διαφορών κόστους μεταξύ της Κίνας και της ανάλογης χώρας.
182.
Επομένως, το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι βάσιμο.
183.
Ωστόσο, όπως επισημάνθηκε στο σημείο 168 των παρουσών προτάσεων, το σκέλος αυτό πρέπει, εντούτοις, να απορριφθεί ως αλυσιτελές, για τους ακόλουθους δύο λόγους.
184.
Πρώτον, φρονώ ότι η Επιτροπή οφείλει να δέχεται τις αιτήσεις προσαρμογής που αφορούν το πραγματικό κόστος στην Κίνα μόνο εφόσον οι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς που υποβάλλουν τις εν λόγω αιτήσεις αποδεικνύουν ότι το επίμαχο συγκεκριμένο κόστος αποτελεί τη φυσιολογική συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς, ακόμη και στην περίπτωση που τα σχετικά με το κόστος αυτό στοιχεία χρησιμοποιούνται μόνο για να αποδειχθεί η ύπαρξη διαφορών μεταξύ των παραγόντων που απαριθμούνται στο άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχεία αʹ έως κʹ, του κανονισμού 1225/2009. Τούτο προκύπτει από τη νομολογία που μνημονεύεται στο σημείο 130 των παρουσών προτάσεων, κατά την οποία το βάρος αποδείξεως ότι πρέπει να πραγματοποιηθούν συγκεκριμένες προσαρμογές φέρουν εκείνοι που επιθυμούν να τις επικαλεστούν.
185.
Ωστόσο, στην υπό κρίση υπόθεση η Changmao Biochemical Engineering, κατά τη γνώμη μου, δεν απέδειξε ότι η χρησιμοποίηση διαφορετικών πρώτων υλών και πόρων ή το κόστος με το οποίο επιβαρύνεται αποκλειστικά η βιομηχανία της Ένωσης (
76
) αποτελούν τη φυσιολογική συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς. Απλώς περιέγραψε τις υφιστάμενες μεταξύ Κίνας και Ένωσης διαφορές ως προς τις χρησιμοποιούμενες πρώτες ύλες και τους χρησιμοποιούμενους πόρους, καθώς και ως προς τη διαδικασία διύλισης, χωρίς να εξηγήσει τον λόγο για τον οποίο τα στοιχεία αυτά δεν επηρεάζονται από το γεγονός ότι στην Κίνα δεν υφίστανται συνθήκες οικονομίας της αγοράς.
186.
Δεύτερον, το σκεπτικό που παρατίθεται στις σκέψεις 151 έως 153 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης αποτελεί επικουρικό σκεπτικό, δεδομένου ότι, στη σκέψη 144 της απόφασης αυτής, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ήδη ότι η Επιτροπή, αρνούμενη να προβεί στις ζητηθείσες από την Changmao Biochemical Engineering τροποποιήσεις, δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009, με το σκεπτικό ότι η επιχείρηση αυτή δεν απέδειξε ότι οι προβαλλόμενες διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής συνεπάγονταν διαφορές μεταξύ των τιμών. Τούτο προκύπτει από τη χρήση του όρου «εν πάση περιπτώσει» στη σκέψη 151 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.
187.
Επομένως, το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως, μολονότι είναι βάσιμο, πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελές.
188.
Χάριν πληρότητας, επισημαίνεται ότι πρέπει, κατά συνέπεια, να απορριφθεί και ο ισχυρισμός περί παράβασης του άρθρου 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 1225/2009. Προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι, αν η Επιτροπή είχε πραγματοποιήσει τις ζητηθείσες προσαρμογές, το περιθώριο ντάμπινγκ θα είχε μειωθεί κάτω από το περιθώριο ζημίας με βάση το οποίο καθορίστηκε ο δασμός αντιντάμπινγκ. Ωστόσο, δεδομένου ότι, κατά τη γνώμη μου, η Επιτροπή, αρνούμενη να πραγματοποιήσει τις προσαρμογές αυτές, δεν υπέπεσε σε πλάνη, δεν συντρέχει παράβαση του άρθρου 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 1225/2009.
189.
Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του.
Δ. Ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως
1.
Τα επιχειρήματα των μετεχόντων στη διαδικασία
190.
Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας, στις σκέψεις 148 και 150 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Επιτροπή δεν έσφαλε αρνούμενη να πραγματοποιήσει τις ζητηθείσες προσαρμογές με σκοπό τον προσδιορισμό της ύπαρξης ζημίας, παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 2016/1036, όπως έχει τροποποιηθεί, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού, παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης και παρέβη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή. Κατά την Changmao Biochemical Engineering, οι διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής μεταξύ του παραγωγού της Ένωσης και των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων δεν δικαιολογούσαν μόνο προσαρμογές με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, αλλά και, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 10, και/ή του άρθρου 3, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, προσαρμογές με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ζημίας.
191.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, διότι (ιδίως) το άρθρο 2, παράγραφος 10, και το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 2016/103 δεν περιέχουν καμία αναφορά σε προσαρμογές.
2.
Εκτίμηση
192.
Με τον επίμαχο κανονισμό, η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση της Changmao Biochemical Engineering για πραγματοποίηση προσαρμογών με σκοπό τον προσδιορισμό, όχι του περιθωρίου ντάμπινγκ, αλλά του περιθωρίου ζημίας, λόγω των διαφορών ως προς το κόστος παραγωγής μεταξύ του παραγωγού της Ένωσης και των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων. Η αιτιολογία την οποία επικαλέστηκε η Επιτροπή για να απορρίψει τις αιτήσεις αυτές ήταν, κατ’ ουσίαν, ότι οι εν λόγω διαφορές δεν συνεπάγονταν κατ’ ανάγκην διαφορές μεταξύ των τιμών ή δεν επηρέαζαν κατ’ ανάγκην τη συγκρισιμότητα των τιμών (
77
).
193.
Στις σκέψεις 148 και 150 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή, αρνούμενη να πραγματοποιήσει τις ζητηθείσες προσαρμογές με σκοπό τον προσδιορισμό της ύπαρξης ζημίας, δεν παρέβη το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 ούτε το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, ούτε το άρθρο 9, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού.
194.
Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η Changmao Biochemical Engineering υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο, διατυπώνοντας την ανωτέρω κρίση, παρέβη τις ανωτέρω διατάξεις, δεν έλαβε υπόψη το καθήκον επιμέλειας που υπέχει η Επιτροπή και παραβίασε την αρχή της χρηστής διοίκησης.
195.
Φρονώ ότι ο λόγος αναιρέσεως αυτός πρέπει να απορριφθεί. Μολονότι είναι, κατά τη γνώμη μου, βάσιμος, στο μέτρο που προβάλλεται παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, του κανονισμού 1225/2009, είναι εντούτοις αλυσιτελής στο σύνολό του. Ακολούθως, θα εκθέσω τους λόγους για τους οποίους ο λόγος αυτός είναι εν μέρει βάσιμος, προτού εξηγήσω για ποιον λόγο είναι αλυσιτελής.
196.
Βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1225/2009, δασμοί αντιντάμπινγκ επιβάλλονται μόνον εφόσον οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ προκαλούν ζημία στη βιομηχανία της Ένωσης. Κατά το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κανονισμού, ο προσδιορισμός της ζημίας προϋποθέτει αντικειμενική εξέταση «του όγκου των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και της επίδρασής τους στις τιμές των ομοειδών προϊόντων στην αγορά [της Ένωσης]». Το άρθρο 3, παράγραφος 3, του ίδιου κανονισμού ορίζει ότι, «[π]ροκειμένου περί της επίδρασης των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ επί των τιμών, εξετάζεται κατά πόσον έχουν πραγματοποιηθεί εισαγωγές με πρακτικές ντάμπινγκ σε τιμές αισθητά κατώτερες από τις τιμές που εφαρμόζει για τα ομοειδή προϊόντα η [βιομηχανία της Ένωσης] ή κατά πόσον εισαγωγές αυτού του είδους προκαλούν με οποιονδήποτε τρόπο τη συμπίεση των τιμών σε σημαντικό βαθμό ή τη σε σημαντικό βαθμό παρακώλυση της αύξησης των τιμών που θα είχε σημειωθεί σε αντίθετη περίπτωση».
197.
Βεβαίως, ούτε το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, ούτε οποιαδήποτε άλλη διάταξη του κανονισμού 1225/2009 ορίζει ότι η Επιτροπή οφείλει να πραγματοποιεί προσαρμογές με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ζημίας. Συναφώς, δεν υπάρχει πρόβλεψη αντίστοιχη προς το άρθρο 2, παράγραφος 10, του εν λόγω κανονισμού, το οποίο ορίζει ότι πρέπει να πραγματοποιούνται προσαρμογές με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ.
198.
Ωστόσο, κατά τη νομολογία, η υποχρέωση αντικειμενικής εξέτασης των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 1225/2009, επιβάλλει να πραγματοποιείται δίκαιη σύγκριση μεταξύ της τιμής του υπό εξέταση προϊόντος και της τιμής του ομοειδούς προϊόντος της βιομηχανίας της Ένωσης κατά τις πωλήσεις που πραγματοποιούνται στο έδαφος της Ένωσης. Μια τέτοια δίκαιη σύγκριση αποτελεί προϋπόθεση για τη νομιμότητα του υπολογισμού της ζημίας της εν λόγω βιομηχανίας (
78
).
199.
Φρονώ ότι, στις περιπτώσεις που απαιτούνται προσαρμογές για να διασφαλιστεί ο δίκαιος χαρακτήρας της σύγκρισης μεταξύ της τιμής του υπό εξέταση προϊόντος και της τιμής του ομοειδούς προϊόντος της βιομηχανίας της Ένωσης, πρέπει να θεωρηθεί ότι η Επιτροπή υπέχει υποχρέωση να πραγματοποιεί τις εν λόγω προσαρμογές. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αποκαθίσταται η συμμετρία μεταξύ της τιμής του υπό εξέταση προϊόντος και της τιμής του ομοειδούς προϊόντος, ακριβώς όπως και η προσαρμογή της κανονικής αξίας που πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 10, του κανονισμού 1225/2009 αποκαθιστά, κατά τη νομολογία, τη συμμετρία μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής ενός προϊόντος, διασφαλίζοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τη συγκρισιμότητα των τιμών (
79
).
200.
Μολονότι σε καμία διάταξη του κανονισμού 1225/2009 δεν προβλέπεται ρητώς ότι η Επιτροπή οφείλει να πραγματοποιεί προσαρμογές προκειμένου να διασφαλίζεται η δίκαιη σύγκριση μεταξύ της τιμής του υπό εξέταση προϊόντος και της τιμής του ομοειδούς προϊόντος της βιομηχανίας της Ένωσης στην Ένωση, η υποχρέωση αυτή μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να ερείδεται στο άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, στο μέτρο που η διάταξη αυτή απαιτεί δίκαιη σύγκριση.
201.
Βεβαίως, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, στη σκέψη 149 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η απόφαση της 17ης Φεβρουαρίου 2011, Zhejiang Xinshiji Foods και Hubei Xinshiji Foods κατά Συμβουλίου (T‑122/09, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2011:46), αφορούσε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας των προσφευγουσών και έλλειψη αιτιολογίας του προσβαλλόμενου κανονισμού. Συγκεκριμένα, στην εν λόγω απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο δεν είχε εξετάσει το βάσιμο του ισχυρισμού ότι η πραγματοποιηθείσα στο πλαίσιο του υπολογισμού της υποτιμολόγησης προσαρμογή της τιμής εξαγωγής ήταν ανεπαρκής (
80
).
202.
Ωστόσο, μνείας χρήζει η απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1988, Canon κ.λπ. κατά Συμβουλίου (277/85 και 300/85, EU:C:1988:467, σκέψεις 65 και 66), στην οποία το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή δεν έσφαλε πραγματοποιώντας, στο πλαίσιο της εκτίμησης της ζημίας, προσαρμογή λόγω των διαφορών μεταξύ των εισαγομένων μοντέλων του υπό εξέταση προϊόντος (ηλεκτρονικές γραφομηχανές) και των συγγενέστερων μοντέλων της Ένωσης (
81
).
203.
Ομοίως, στην απόφαση της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψεις 172 έως 189), το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι ο πραγματοποιηθείς από την Επιτροπή υπολογισμός της υποτιμολόγησης αντέβαινε στο άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 1225/2009, επειδή η Επιτροπή σύγκρινε τις τιμές της βιομηχανίας της Ένωσης, όσον αφορά τις πωλήσεις στους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες του ομοειδούς προϊόντος, με τις τιμές CIF (κόστος, ασφάλιση και ναύλος) του Κινέζου παραγωγού-εξαγωγέα. Κατά το Γενικό Δικαστήριο, η απαίτηση σύγκρισης των τιμών κατά το ίδιο στάδιο εμπορίας επέβαλλε στην Επιτροπή την υποχρέωση να μην χρησιμοποιήσει τις τιμές CIF του Κινέζου παραγωγού-εξαγωγέα, αλλά τις τιμές των πωλήσεων του εν λόγω παραγωγού-εξαγωγέα προς τους πρώτους ανεξάρτητους πελάτες. Επομένως, η Επιτροπή όφειλε να πραγματοποιήσει τις αντίστοιχες προσαρμογές, πράγμα το οποίο δεν έπραξε (
82
).
204.
Συνεπώς, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας, στη σκέψη 148 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι καμία από τις διατάξεις του κανονισμού 1225/2009 που μνημονεύονται από την Changmao Biochemical Engineering, ήτοι το άρθρο 2, παράγραφος 10, το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού, δεν απαιτεί από την Επιτροπή να πραγματοποιεί προσαρμογές με σκοπό τον προσδιορισμό της ύπαρξης ζημίας. Κατά τη γνώμη μου, το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, του κανονισμού 1225/2009 απαιτεί από την Επιτροπή να το πράττει. Επομένως, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος, στο μέτρο που προβάλλεται παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού.
205.
Εντούτοις, όπως αναφέρθηκε στο σημείο 195 των παρουσών προτάσεων, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να απορριφθεί ως αλυσιτελής.
206.
Συγκεκριμένα, φρονώ ότι, εφόσον θεωρηθεί ότι η Επιτροπή οφείλει να πραγματοποιεί τις αναγκαίες προσαρμογές στο πλαίσιο της εκτίμησης της ζημίας, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι αρχές που διέπουν τις αιτήσεις πραγματοποίησης προσαρμογών στο πλαίσιο του προσδιορισμού του ντάμπινγκ. Επομένως, κατ’ αναλογία προς τη νομολογία που μνημονεύθηκε στο σημείο 130 των παρουσών προτάσεων, ο αιτών την προσαρμογή με σκοπό τον προσδιορισμό της ύπαρξης ζημίας οφείλει να αποδεικνύει ότι η αξίωσή του είναι δικαιολογημένη. Ειδικότερα, οφείλει να αποδεικνύει ότι οι διαφορές (για παράδειγμα) ως προς το κόστος παραγωγής συνεπάγονται διαφορές μεταξύ των τιμών.
207.
Ωστόσο, στη σκέψη 160 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατ’ ουσίαν, ότι η Changmao Biochemical Engineering δεν απέδειξε ότι οι διαφορές ως προς το κόστος παραγωγής μεταξύ Κίνας και Ένωσης συνεπάγονταν διαφορές μεταξύ των τιμών. Υπογραμμίζω ότι η σκέψη 160 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης αφορά ειδικά την αίτηση της Changmao Biochemical Engineering για πραγματοποίηση προσαρμογών με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου υποτιμολόγησης. Συγκεκριμένα, η διατύπωση της σκέψης αυτής επαναλαμβάνει τη διατύπωση της αιτιολογικής σκέψης 70 του επίμαχου κανονισμού, στην οποία η Επιτροπή εκθέτει τον λόγο για τον οποίο απορρίπτει τις υποβληθείσες από την Changmao Biochemical Engineering αιτήσεις προσαρμογής με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου υποτιμολόγησης.
208.
Η Changmao Biochemical Engineering δεν βάλλει κατά της σκέψης 160 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου αναιρέσεως, ο οποίος αφορά τη νομιμότητα των προσαρμογών που πραγματοποιούνται με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου υποτιμολόγησης. Βάλλει κατά της σκέψης αυτής μόνο στο πλαίσιο του τρίτου λόγου αναιρέσεως, ο οποίος αφορά τις προσαρμογές που πραγματοποιούνται με σκοπό τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ.
209.
Επομένως, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως, μολονότι είναι βάσιμος, πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής.
210.
Κατά συνέπεια, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
VI. Επί των δικαστικών εξόδων
211.
Κατά το άρθρο 184, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, όταν η αίτηση αναιρέσεως είναι βάσιμη και το Δικαστήριο κρίνει το ίδιο οριστικά τη διαφορά, αποφαίνεται επί των δικαστικών εξόδων.
212.
Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Εν προκειμένω, η Changmao Biochemical Engineering ηττήθηκε και η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί η Changmao Biochemical Engineering στα δικαστικά έξοδα. Επομένως, η Changmao Biochemical Engineering πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.
VII. Πρόταση
213.
Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
–
να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως· και
–
να καταδικάσει την Changmao Biochemical Engineering Co. Ltd στα δικαστικά έξοδά της, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
(
1
)	Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.
(
2
)	T‑741/16 (μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:454).
(
3
)	Κανονισμός της 28ης Ιουλίου 2016 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2016, L 204, σ. 92).
(
4
)	Κανονισμός της 30ής Νοεμβρίου 2009 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 343, σ. 51).
(
5
)	Κανονισμός της 8ης Ιουνίου 2016 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 21). Ο κανονισμός 2016/1036 κατήργησε και αντικατέστησε τον κανονισμό 1225/2009.
(
6
)	Βλ. αιτιολογικές σκέψεις 19 έως 22 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/262 της Επιτροπής, της 25ης Φεβρουαρίου 2016, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2016, L 50, σ. 4) (στο εξής: προσωρινός κανονισμός), και αιτιολογική σκέψη 18 του επίμαχου κανονισμού.
(
7
)	Βλ. προοίμιο [«(έ)χοντας υπόψη τον (κανονισμό 2016/1036) (…)»] και αιτιολογική σκέψη 142 του επίμαχου κανονισμού.
(
8
)	Άρθρο 25 του κανονισμού 2016/1036.
(
9
)	Σκέψη 1 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.
(
10
)	Όπως παρατίθενται στις υποσημειώσεις 17 και 18 των παρουσών προτάσεων.
(
11
)	Απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2017, Επιτροπή κατά Ιταλίας (C‑467/15 P, EU:C:2017:799, σκέψη 15). Βλ., επίσης, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi στην υπόθεση Bensada Benallal (C‑161/15, EU:C:2016:3, σημεία 62 και 63).
(
12
)	Απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 2021, Επιτροπή κατά Printeos (C‑301/19 P, EU:C:2021:39, σκέψη 58).
(
13
)	Αποφάσεις της 15ης Ιουλίου 1994, Browet κ.λπ. κατά Επιτροπής (T‑576/93 έως T‑582/93, EU:T:1994:93, σκέψη 35), της 12ης Ιουνίου 2019, RV κατά Επιτροπής (T‑167/17, EU:T:2019:404, σκέψεις 60 και 65), της 31ης Ιανουαρίου 2008, Valero Jordana κατά Επιτροπής (F‑104/05, EU:F:2008:13, σκέψη 53), της 21ης Φεβρουαρίου 2008, Putterie-De-Beukelaer κατά Επιτροπής (F‑31/07, EU:F:2008:23, σκέψη 52) (η οποία δεν αναιρέθηκε επί του σημείου αυτού από την απόφαση της 8ης Ιουλίου 2010, Επιτροπή κατά Putterie-De-Beukelaer (T‑160/08 P, EU:T:2010:294, σκέψη 67), της 23ης Σεπτεμβρίου 2009, Νεοφύτου κατά Επιτροπής (F‑22/05 RENV, EU:F:2009:120, σκέψη 56), της 13ης Απριλίου 2011, Βακάλης κατά Επιτροπής (F‑38/10, EU:F:2011:43, σκέψεις 28, 38 και 40), και της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, Wurster κατά EIGE (F‑20/12 και F‑43/12, EU:F:2013:129, σκέψη 84).
(
14
)	Απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, Wurster κατά EIGE (F‑20/12 και F‑43/12, EU:F:2013:129, σκέψη 84).
(
15
)	Ο λόγος για τον οποίο κρίθηκε ότι οι εν λόγω γενικές εκτελεστικές διατάξεις δεν είχαν εφαρμογή ratione temporis ήταν ότι οι διατάξεις αυτές δεν ανέφεραν ότι εφαρμόζονταν αναδρομικώς, αλλά ότι εφαρμόζονταν από την επομένη της έκδοσής τους. Επιπλέον, η κατάσταση της προσφεύγουσας είχε διαμορφωθεί οριστικά πριν από τη θέσπιση των γενικών εκτελεστικών διατάξεων, δεδομένου ότι πληρούσε ήδη όλες τις προϋποθέσεις καταλληλότητας για τη θέση εργασίας της, κατά τον χρόνο πρόσληψής της, και ότι η περίοδος δοκιμαστικής υπηρεσίας αφορούσε μόνο τη διάρκεια της σύμβασής της (απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 2013, Wurster κατά EIGE_F‑20/12 και F‑43/12, EU:F:2013:129, σκέψεις 93 έως 97).
(
16
)	Απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2015, Επιτροπή κατά Andersen (C‑303/13 P, EU:C:2015:647, σκέψεις 49 και 50 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
17
)	Ήτοι το άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία αʹ και γʹ, το άρθρο 2, παράγραφος 10, το άρθρο 3, παράγραφοι 2, 3 και 5, το άρθρο 6, παράγραφος 8, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού.
(
18
)	Δεδομένου ότι το τέταρτο σκέλος του τρίτου λόγου αναιρέσεως είναι, κατά τη γνώμη μου, απαράδεκτο, στο μέτρο που προβάλλεται παράβαση του άρθρου 20, παράγραφοι 2 και 4, του ίδιου κανονισμού (βλ. σημείο 127 των παρουσών προτάσεων).
(
19
)	Κανονισμός της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου (ΕΕ 2012, L 344, σ. 1).
(
20
)	Πάντως, ο κανονισμός 1168/2012 άρχισε να ισχύει πριν από την έκδοση του κανονισμού με τον οποίο επιβλήθηκαν μέτρα αντιντάμπινγκ στην εν λόγω υπόθεση.
(
21
)	Άρθρο 2 του κανονισμού 1168/2012.
(
22
)	ΕΕ 1998, C 74, σ. 9.
(
23
)	Πάντως, άρχισαν να ισχύουν πριν από την έκδοση των αποφάσεων με τις οποίες η Επιτροπή διαπίστωσε ότι τα επίμαχα μέτρα ενίσχυσης δεν ήταν συμβατά με την εσωτερική αγορά.
(
24
)	Κανονισμός της 12ης Ιανουαρίου 2001 σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΕΕ 2001, L 10, σ. 33).
(
25
)	Πάντως, ο κανονισμός 1370/2007 άρχισε να ισχύει πριν από την έκδοση της απόφασης με την οποία η Επιτροπή έκρινε την ενίσχυση ως εν μέρει συμβατή με την εσωτερική αγορά.
(
26
)	Η περίοδος έρευνας και η περίοδος που ελήφθη υπόψη για την εκτίμηση της ζημίας διήρκεσαν μέχρι τις 31 Μαρτίου 2015 (βλ. αιτιολογική σκέψη 3 του επίμαχου κανονισμού).
(
27
)	Η τελική κοινοποίηση πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουνίου 2016, παρατηρήσεις κατατέθηκαν στις 13 Ιουνίου 2016 και επ’ ακροατηρίου συζήτηση διενεργήθηκε στις 5 Ιουλίου 2016 (βλ. σκέψεις 7 έως 9 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης).
(
28
)	Απόφαση της 14ης Ιουνίου 2016, Επιτροπή κατά McBride κ.λπ. (C‑361/14 P, EU:C:2016:434, σκέψη 40). Βλ., επίσης, αποφάσεις της 15ης Μαρτίου 2018, Deichmann (C‑256/16, EU:C:2018:187, σκέψη 76), και της 19ης Ιουνίου 2019, C & J Clark International (C‑612/16, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2019:508, σκέψη 54).
(
29
)	Απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2019, Jinan Meide Casting κατά Επιτροπής (T‑650/17, EU:T:2019:644, σκέψεις 41 και 42). Βλ., επίσης, απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2019, Zhejiang Jndia Pipeline Industry κατά Επιτροπής (T‑228/17, EU:T:2019:619, σκέψη 2).
(
30
)	Αιτιολογική σκέψη 131 του επίμαχου κανονισμού.
(
31
)	Επομένως, η κατάσταση στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 10ης Μαρτίου 2009, Interpipe Niko Tube και Interpipe NTRP κατά Συμβουλίου (T‑249/06, EU:T:2009:62), είναι η αντίστροφη της κατάστασης στην υπό κρίση υπόθεση (στην οποία ο δασμός αντιντάμπινγκ καθορίστηκε με βάση το περιθώριο ζημίας, και όχι με βάση το περιθώριο ντάμπινγκ).
(
32
)	Απόφαση της 16ης Φεβρουαρίου 2012, Συμβούλιο κατά Interpipe Niko Tube και Interpipe NTRP (C‑191/09 P και C‑200/09 P, EU:C:2012:78, σκέψεις 153 έως 158). Βλ., επίσης, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Συμβούλιο κατά Interpipe Niko Tube και Interpipe NTRP (C‑191/09 P και C‑200/09 P, EU:C:2011:245, σημεία 254, 277 και 278).
(
33
)	Μνείας χρήζει επίσης η απόφαση της 21ης Μαρτίου 2012, Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening κ.λπ. κατά Συμβουλίου (T‑115/06, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2012:136, σκέψεις 35, 36, και 45 έως 47).
(
34
)	Βλ. αιτιολογικές σκέψεις 27, 107 και 114 του κανονισμού (ΕΟΚ) 535/87 του Συμβουλίου, της 23ης Φεβρουαρίου 1987, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συσκευών φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας (ΕΕ 1987, L 54, σ. 12).
(
35
)	Αιτιολογική σκέψη 215 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1194/2013 του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2013, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές βιοντίζελ, καταγωγής Αργεντινής και Ινδονησίας (ΕΕ 2013, L 315, σ. 2).
(
36
)	Απόφαση της 2ας Απριλίου 2020, Hansol Paper κατά Επιτροπής (T‑383/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:139, σκέψη 168). Η υπογράμμιση δική μου.
(
37
)	Πρβλ. σκέψη 194 της απόφασης της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T‑301/16, EU:T:2019:234), στην οποία το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι «δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι, εάν η υποτιμολόγηση είχε υπολογιστεί ορθώς, το περιθώριο ζημίας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης θα είχε καθοριστεί σε επίπεδο χαμηλότερο του περιθωρίου ντάμπινγκ» (η υπογράμμιση δική μου).
(
38
)	Απόφαση της 22ας Μαρτίου 2012, GLS (C‑338/10, EU:C:2012:158, σκέψη 26).
(
39
)	Βλ. αιτιολογική σκέψη 17, στοιχείο εʹ, και αιτιολογικές σκέψεις 45 και 46 του προσωρινού κανονισμού.
(
40
)	Βλ. αιτιολογικές σκέψεις 42 έως 46 του προσωρινού κανονισμού. Βλ., επίσης, αιτιολογική σκέψη 29 του επίμαχου κανονισμού.
(
41
)	Βλ. αιτιολογικές σκέψεις 2, 26, 32 και 33 του επίμαχου κανονισμού.
(
42
)	Βλ. αιτιολογική σκέψη 31 του επίμαχου κανονισμού.
(
43
)	Πρβλ. αποφάσεις της 23ης Σεπτεμβρίου 2015, Schroeder κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (T‑205/14, EU:T:2015:673, σκέψη 44), της 23ης Σεπτεμβρίου 2015, Hüpeden κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (T‑206/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:672, σκέψη 45), και της 19ης Μαΐου 2021, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής (T‑254/18, EU:T:2021:278, σκέψη 198) (επισημαίνω ότι εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως κατά της τελευταίας ως άνω απόφασης).
(
44
)	Απόφαση της 22ας Μαρτίου 2012, GLS (C‑338/10, EU:C:2012:158, σκέψεις 33 και 34).
(
45
)	Υπενθυμίζω ότι η ασπαρτάμη παράγεται σε λίγες χώρες, ότι μόνο μία άλλη τρίτη χώρα, ήτοι η Νότια Κορέα, θα μπορούσε να επιλεγεί ως ανάλογη χώρα και ότι ο μόνος γνωστός Νοτιοκορεάτης παραγωγός αρνήθηκε να συνεργαστεί (βλ. σημείο 79 των παρουσών προτάσεων).
(
46
)	Απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2019, Jinan Meide Casting κατά Επιτροπής (T‑650/17, EU:T:2019:644, σκέψη 191). Βλ., επίσης, κατ’ αναλογία, αποφάσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2014, Gold East Paper and Gold Huasheng Paper κατά Συμβουλίου (T‑444/11, EU:T:2014:773, σκέψη 62), και της 15ης Οκτωβρίου 2020, Zhejiang Jiuli Hi-Tech Metals κατά Επιτροπής (T‑307/18, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:487, σκέψεις 241 και 242) (επισημαίνω ότι εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως κατά της τελευταίας ως άνω απόφασης).
(
47
)	Αποφάσεις της 22ας Μαρτίου 2012, GLS (C‑338/10, EU:C:2012:158, σκέψη 22), της 10ας Σεπτεμβρίου 2015, Fliesen-Zentrum Deutschland (C‑687/13, EU:C:2015:573, σκέψη 51), και της 29ας Ιουλίου 2019, Shanxi Taigang Stainless Steel κατά Επιτροπής (C‑436/18 P, EU:C:2019:643, σκέψη 31).
(
48
)	Απόφαση της 19ης Ιουλίου 2012, Συμβούλιο κατά Zhejiang Xinan Chemical Industrial Group (C‑337/09 P, EU:C:2012:471, σκέψη 104).
(
49
)	ΕΕ 1994, L 336, σ. 103.
(
50
)	Αποφάσεις της 16ης Ιουνίου 2016, Evonik Degussa και AlzChem κατά Επιτροπής (C‑155/14 P, EU:C:2016:446, σκέψη 55), και της 28ης Φεβρουαρίου 2018, Επιτροπή κατά Xinyi PV Products (Anhui) Holdings (C‑301/16 P, EU:C:2018:132, σκέψη 90).
(
51
)	Αποφάσεις της 7ης Μαΐου 1987, Nachi Fujikoshi κατά Συμβουλίου (255/84, EU:C:1987:203, σκέψη 33), της 10ης Μαρτίου 1992, Canon κατά Συμβουλίου (C‑171/87, EU:C:1992:106, σκέψη 32), της 16ης Φεβρουαρίου 2012, Συμβούλιο κατά Interpipe Niko Tube και Interpipe NTRP (C‑191/09 P και C‑200/09 P, EU:C:2012:78, σκέψη 58), της 26ης Οκτωβρίου 2016, PT Musim Mas κατά Συμβουλίου (C‑468/15 P, EU:C:2016:803, σκέψη 83), και της 9ης Ιουλίου 2020, Donex Shipping και Forwarding (C‑104/19, EU:C:2020:539, σκέψη 60).
(
52
)	Εξαιρουμένου, ωστόσο, του άρθρου 2, παράγραφος 10, στοιχείο δʹ, σημείο i, του κανονισμού 1225/2009, το οποίο ορίζει ότι είναι δυνατή η προσαρμογή για διαφορές στα επίπεδα εμπορίας σε περιπτώσεις κατά τις οποίες «αποδεικνύεται […] ότι η τιμή εξαγωγής […] αντιστοιχεί σε διαφορετικό στάδιο εμπορίας σε σύγκριση με την κανονική αξία και εφόσον η διαφορά επέδρασε επί της συγκρισιμότητας των τιμών η οποία αποδεικνύεται από τις επίμονες και σαφείς διαφορές στις λειτουργίες και στις τιμές του πωλητού για τα διάφορα επίπεδα εμπορίου στην εγχώρια αγορά της εξάγουσας χώρας» (η υπογράμμιση δική μου).
(
53
)	Η υπογράμμιση δική μου.
(
54
)	Επισημαίνω ότι, μολονότι η απόφαση αυτή αναιρέθηκε από το Δικαστήριο, με την απόφαση της 5ης Απριλίου 2017, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (C‑376/15 P και C‑377/15 P, EU:C:2017:269), η αναίρεση αυτή ερειδόταν, κατ’ ουσίαν, στην παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 11, του κανονισμού 1225/2009, χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, με τον οποίον προβαλλόταν παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 10, του κανονισμού αυτού.
(
55
)	Απόφαση της 19ης Μαΐου 2021, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής (T‑254/18, EU:T:2021:278, σκέψη 580). Βλ., επίσης, αποφάσεις της 8ης Ιουλίου 2008, Huvis κατά Συμβουλίου (T‑221/05, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2008:258, σκέψεις 77 και 78), και της 18ης Οκτωβρίου 2016, Crown Equipment (Suzhou) και Crown Gabelstapler κατά Συμβουλίου (T‑351/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2016:616, σκέψη 137).
(
56
)	Βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 7, και του άρθρου 20, παράγραφος 4, του κανονισμού 1225/2009.
(
57
)	Αποφάσεις της 27ης Απριλίου 2017, FSL κ.λπ. κατά Επιτροπής (C‑469/15 P, EU:C:2017:308, σκέψη 48), της 26ης Σεπτεμβρίου 2018, Philips και Philips France κατά Επιτροπής (C‑98/17 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2018:774, σκέψη 70), και της 10ης Ιουλίου 2019, Caviro Distillerie κ.λπ. κατά Επιτροπής (C‑345/18 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2019:589, σκέψη 56).
(
58
)	Αποφάσεις της 27ης Σεπτεμβρίου 2007, Ikea Wholesale (C‑351/04, EU:C:2007:547, σκέψεις 29 και 30), της 16ης Ιουλίου 2015, Επιτροπή κατά Rusal Armenal (C‑21/14 P, EU:C:2015:494, σκέψεις 38 έως 41), της 4ης Φεβρουαρίου 2016, C & J Clark International και Puma (C‑659/13 και C‑34/14, EU:C:2016:74, σκέψεις 85 έως 87), και της 9ης Ιουλίου 2020, Donex Shipping και Forwarding (C‑104/19, EU:C:2020:539, σκέψη 46).
(
59
)	Αποφάσεις της 8ης Ιουλίου 2008, Huvis κατά Συμβουλίου (T‑221/05, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2008:258, σκέψη 73), και της 20ής Σεπτεμβρίου 2019, Jinan Meide Casting κατά Επιτροπής (T‑650/17, EU:T:2019:644, σκέψη 250). Βλ., επίσης, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (C‑376/15 P και C‑377/15 P, EU:C:2016:928, σημείο 37).
(
60
)	Αποφάσεις της 8ης Ιουλίου 2008, Huvis κατά Συμβουλίου (T‑221/05, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2008:258, σκέψη 77), και της 6ης Σεπτεμβρίου 2013, Godrej Industries και VVF κατά Συμβουλίου (T‑6/12, EU:T:2013:408, σκέψη 51).
(
61
)	Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα G. Pitruzzella στην υπόθεση Donex Shipping και Forwarding (C‑104/19, EU:C:2020:159, σημεία 46 έως 49).
(
62
)	Βλ. τη μνημονευόμενη στην υποσημείωση 55 των παρουσών προτάσεων νομολογία.
(
63
)	Αποφάσεις της 30ής Σεπτεμβρίου 2003, Freistaat Sachsen κ.λπ. κατά Επιτροπής (C‑57/00 P και C‑61/00 P, EU:C:2003:510, σκέψη 47), της 14ης Σεπτεμβρίου 2016, Ori Martin και SLM κατά Επιτροπής (C‑490/15 P και C‑505/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2016:678, σκέψη 108), της 22ας Οκτωβρίου 2020, Silver Plastics και Johannes Reifenhäuser κατά Επιτροπής (C‑702/19 P, EU:C:2020:857, σκέψη 28), και της 4ης Μαρτίου 2021, Liaño Reig κατά SRB (C‑947/19 P, EU:C:2021:172, σκέψη 98).
(
64
)	Αποφάσεις της 22ας Οκτωβρίου 1991, Nölle (C‑16/90, EU:C:1991:402, σκέψη 10), της 29ης Μαΐου 1997, Rotexchemie (C‑26/96, EU:C:1997:261, σκέψη 9), της 10ης Σεπτεμβρίου 2015, Fliesen-Zentrum Deutschland (C‑687/13, EU:C:2015:573, σκέψη 48), και της 4ης Φεβρουαρίου 2016, C & J Clark International και Puma (C‑659/13 και C‑34/14, EU:C:2016:74, σκέψη 106).
(
65
)	Απόφαση της 29ης Απριλίου 2015, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (T‑558/12 και T‑559/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:237, σκέψη 111). Βλ., επίσης, σκέψεις 115 και 116 της εν λόγω απόφασης.
(
66
)	Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (C‑376/15 P και C‑377/15 P, EU:C:2016:928, σημείο 93).
(
67
)	Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Mengozzi στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (C‑376/15 P και C‑377/15 P, EU:C:2016:928, σημεία 107 και 108).
(
68
)	Απόφαση της 5ης Απριλίου 2017, Changshu City Standard Parts Factory και Ningbo Jinding Fastener κατά Συμβουλίου (C‑376/15 P και C‑377/15 P, EU:C:2017:269, σκέψη 73).
(
69
)	Απόφαση της 23ης Απριλίου 2018, Shanxi Taigang Stainless Steel κατά Επιτροπής (T‑675/15, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:209, σκέψεις 63 και 64).
(
70
)	Απόφαση της 29ης Ιουλίου 2019, Shanxi Taigang Stainless Steel κατά Επιτροπής (C‑436/18 P, EU:C:2019:643, σκέψη 49).
(
71
)	Απόφαση της 29ης Ιουλίου 2019, Shanxi Taigang Stainless Steel κατά Επιτροπής (C‑436/18 P, EU:C:2019:643, σκέψεις 51 και 52).
(
72
)	Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι η βιομηχανία της Ένωσης χρησιμοποιεί την πρώτη ύλη Α, ενώ η Changmao Biochemical Engineering χρησιμοποιεί την πρώτη ύλη Β, με αποτέλεσμα να έχει χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Κατά την Changmao Biochemical Engineering, η Επιτροπή όφειλε είτε να μειώσει την κανονική αξία είτε να αυξήσει την τιμή εξαγωγής της κατά ποσό ίσο με τη διαφορά μεταξύ i) του κόστους της πρώτης ύλης Α στην Ένωση και ii) του κόστους της πρώτης ύλης Β όχι στην Κίνα, αλλά στην Ένωση.
(
73
)	Απόφαση της 19ης Μαΐου 2021, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής (T‑254/18, EU:T:2021:278, σκέψη 605).
(
74
)	Απόφαση της 19ης Μαΐου 2021, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής (T‑254/18, EU:T:2021:278, σκέψεις 602 έως 610). Πρέπει να διευκρινίσω ότι, στην εν λόγω υπόθεση, η κανονική αξία υπολογίστηκε με βάση τις τιμές που ίσχυαν σε ανάλογη χώρα, ήτοι στην Ινδία, ενώ η χρησιμοποιηθείσα τιμή εξαγωγής ήταν η πραγματική τιμή εξαγωγής την οποία εφάρμοζαν οι περιληφθέντες στο επιλεγέν δείγμα Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς, καθώς και ότι πραγματοποιήθηκε προσαρμογή για τη διαφορά του ΦΠΑ μεταξύ των εξαγωγικών πωλήσεων από την Κίνα προς την Ένωση (στην περίπτωση αυτή, επιβαλλόταν φόρος 17 % επί της εξαγωγής και το 5 % του φόρου αυτού, στη συνέχεια, επιστρεφόταν) και του ΦΠΑ επί των εγχώριων πωλήσεων στην Ινδία (στην περίπτωση αυτή, δεν περιλαμβάνονταν φόροι στην εγχώρια τιμή). Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι, μολονότι οι προσαρμογές δεν μπορούσαν να περιλαμβάνουν εκ νέου παράγοντες που συναρτώνται με παραμέτρους οι οποίες, στην Κίνα, δεν αποτελούν τη φυσιολογική συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς, τέτοια περίπτωση δεν συνέτρεχε στην εν λόγω υπόθεση. Συγκεκριμένα, κατά το Γενικό Δικαστήριο, ο λόγος για τον οποίο το κινεζικό καθεστώς ΦΠΑ δημιουργούσε στρεβλώσεις ήταν μόνον ο τρόπος με τον οποίο η Κίνα εφάρμοζε τον ΦΠΑ επί των εξαγωγών, προβλέποντας επιστροφή για ορισμένα προϊόντα και όχι για άλλα (υπενθυμίζω ότι εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως κατά της απόφασης αυτής).
(
75
)	Αιτιολογική σκέψη 79 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/140 της Επιτροπής, της 29ης Ιανουαρίου 2018, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων αντικειμένων χυτοσιδήρου καταγωγής Ινδίας (ΕΕ 2018, L 25, σ. 6).
(
76
)	Βλ. σημείο 176 των παρουσών προτάσεων.
(
77
)	Αιτιολογικές σκέψεις 64 έως 74 του επίμαχου κανονισμού.
(
78
)	Απόφαση της 10ης Απριλίου 2019, Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T‑301/16, EU:T:2019:234, σκέψη 176).
(
79
)	Απόφαση της 19ης Μαΐου 2021, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products κ.λπ. κατά Επιτροπής (T‑254/18, EU:T:2021:278, σκέψη 593).
(
80
)	Απόφαση της 17ης Φεβρουαρίου 2011, Zhejiang Xinshiji Foods και Hubei Xinshiji Foods κατά Συμβουλίου (T‑122/09, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2011:46, σκέψη 93).
(
81
)	Βλ., επίσης, απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1988, Brother Industries κατά Συμβουλίου (250/85, EU:C:1988:464, σκέψη 36).
(
82
)	Βλ., επίσης, απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2011, Transnational Company Kazchrome και ENRC Marketing κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (T‑107/08, EU:T:2011:704, σκέψεις 50 έως 71).