62000CJ0151_NL
Partijen
Overwegingen van het arrest
Beslissing inzake de kosten
Dictum
Partijen
In zaak C-151/00,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. Mongin als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
verzoekster,
tegen
Franse Republiek, vertegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger en A. Lercher als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
verweerster,
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de nationale maatregelen tot omzetting van de artikelen 4, lid 2, 6, leden 1, 3 en 4, 7, 8, leden 2, 3, 4 en 6, 11, lid 2, en 12 van richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (PB 1998, L 24, blz. 1) in werking te doen treden en aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,
wijst
HET HOF VAN JUSTITIE (Vierde kamer),
samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur) en S. von Bahr, rechters,
advocaat-generaal: S. Alber,
griffier: R. Grass,
gezien het rapport van de rechter-rapporteur,
gehoord de conclusie van de advocaat-generaal ter terechtzitting van 26 oktober 2000,
het navolgende
Arrest
Overwegingen van het arrest
1 Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Hof op 19 april 2000, heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen krachtens artikel 226 EG beroep ingesteld, strekkende tot vaststelling dat de Franse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de nationale maatregelen tot omzetting van de artikelen 4, lid 2, 6, leden 1, 3 en 4, 7, 8, leden 2, 3, 4 en 6, 11, lid 2, en 12 van richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (PB 1998, L 24, blz. 1) in werking te doen treden en aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
2 Volgens artikel 15, lid 1, van richtlijn 97/66 moeten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk 24 oktober 1998, of wat artikel 5 betreft uiterlijk op 24 oktober 2000, aan deze richtlijn te voldoen. Bovendien moeten de lidstaten volgens lid 4 van dit artikel de Commissie de tekst meedelen van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
3 Omdat zij niet door de Franse regering op de hoogte was gebracht van maatregelen tot omzetting van richtlijn 97/66, maande de Commissie de Franse regering bij brief van 3 februari 1999 aan om binnen een termijn van twee maanden na ontvangst van deze brief haar opmerkingen dienaangaande in te dienen.
4 Bij brief van 12 april 1999 deelde de permanente vertegenwoordiging van Frankrijk bij de Europese Unie de Commissie mee, dat richtlijn 97/66 reeds gedeeltelijk in Frans recht was omgezet. De Franse autoriteiten merkten op dat de nog niet omgezette artikelen van richtlijn 97/66 zouden worden omgezet bij een decreet tot wijziging van artikel D.98-1 van de Code des postes et télécommunications (post- en telecommunicatiewet), dat aan het eind van het eerste semester van 1999 zou worden aangenomen. Zij voegden hieraan toe, dat artikel 12 van richtlijn 97/66 gelijktijdig met richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (PB L 144, blz. 19) zou worden omgezet en dat de noodzaak van een beroep op de bepalingen van artikel 3, lid 3, van richtlijn 97/66 nog werd onderzocht.
5 Aangezien de aangekondigde maatregelen niet door de Franse regering waren genomen, of in ieder geval niet waren meegedeeld, deed de Commissie de Franse regering op 23 juli 1999 een met redenen omkleed advies toekomen, waarin zij haar verzocht de omzetting van richtlijn 97/66 binnen twee maanden na de betekening van dit advies te voltooien. In een gemeenschappelijk antwoord betreffende diverse inbreukprocedures verklaarden de Franse autoriteiten op 22 oktober 1999, dat de omzetting van richtlijn 97/66 in voorbereiding was.
6 Toen de Commissie van de Franse regering verder geen informatie ontving waaruit bleek dat de maatregelen tot omzetting van richtlijn 97/66 definitief waren aangenomen en in werking getreden, heeft zij het onderhavige beroep ingesteld.
7 De Franse regering ontkent niet dat zij verplicht is om de bepalingen van richtlijn 97/66 in nationaal recht om te zetten en erkent dat bij de omzetting van deze richtlijn achterstand is opgelopen. Zij merkt op dat voor de omzetting van richtlijn 97/66 een wijziging van de Code des postes et télécommunications nodig is, dat de omzettingsprocedure is gestart en dat deze zo spoedig mogelijk zal worden afgerond.
8 Aangezien richtlijn 97/66 dus niet binnen de daarin gestelde termijn in nationaal recht is omgezet, moet het beroep van de Commissie gegrond worden verklaard.
9 Derhalve moet worden vastgesteld dat de Franse republiek, door niet binnen de gestelde termijn de nationale maatregelen tot omzetting van de artikelen 4, lid 2, 6, leden 1, 3 en 4, 7, 8, leden 2, 3, 4 en 6, 11, lid 2, en 12 van richtlijn 97/66 in werking te doen treden, de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
Beslissing inzake de kosten
Kosten
10 Ingevolge artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen, voorzover dit is gevorderd. Aangezien de Franse Republiek in het ongelijk is gesteld, moet zij overeenkomstig de vordering van de Commissie in de kosten worden verwezen.
Dictum
HET HOF VAN JUSTITIE (Vierde kamer),
rechtdoende, verstaat:
1) Door niet binnen de gestelde termijn de nationale maatregelen tot omzetting van de artikelen 4, lid 2, 6, leden 1, 3 en 4, 7, 8, leden 2, 3, 4 en 6, 11, lid 2, en 12 van richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector in werking te doen treden, is de Franse Republiek de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
2) De Franse republiek wordt verwezen in de kosten.