61986O0055
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΈΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
της 22ας Απριλίου 1986 (
*1
)
Στην υπόθεση 55/86 R,
Asociación Provincial de Armadores de Buques de Pesca de Gran Sol de Pontevedra ( Arposol ), με έδρα το Vigo, εκπροσωπούμενο από τον José Luis Meseguer Sánchez, δικηγόρο Μαδρίτης, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Aloyse May, 31, Grand-Rue,
αιτούν,
κατά
Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενου από τον Yves Chrétien, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Jörg Käser, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, boulevard Konrad-Adenauer,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναστολής της εκτελέσεως του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 3781/85 του Συμβουλίου, της 31ης Δεκεμβρίου 1985,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
εκδίδει την ακόλουθη
ΔΙΑΤΑΞΗ
1
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Φεβρουαρίου 1986, το αιτούν σωματείο άσκησε προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητεί την ακύρωση του κανονισμού 3781/85 του Συμβουλίου, της 31ης Δεκεμβρίου 1985, περί θεσπίσεως των μέτρων που πρέπει να ληφθούν για τους συναλλασσόμενους που δεν τηρούν ορισμένες διατάξεις σχετικά με τις δραστηριότητες αλιείας που προβλέπονται στην πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας ( ΕΕ L 363 της 31.12.1985, σ. 26 ).
2
Ο κανονισμός αυτός προβλέπει ιδίως ότι οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών κοινοποιούν αμελλητί στην Επιτροπή και στο κράτος μέλος της σημαίας ή στο κράτος μέλος εγγραφής ή νηολογήσεως κάθε διαπιστωθείσα παράβαση της ρύθμισης σχετικά με την πρόσβαση στα ύδατα και τους πόρους που προβλέπεται στα άρθρα 163, 164 και 165, 349, 351 και 352 της πράξεως προσχωρήσεως, αναφέροντας, εκτός από τα στοιχεία αναγνωρίσεως του σχετικού σκάφους, τις συνθήκες της παράβασης και τις ενέργειες για την ποινική ή διοικητική δίωξη και τα άλλα μέτρα που έχουν ενδεχομένως ληφθεί καθώς και κάθε απόφαση δικαστηρίου σχετική με μια τέτοια παράβαση. Μετά την κοινοποίηση της δικαστικής αποφάσεως ή κάθε άλλης πράξεως με την οποία διαπιστώνεται κάποια παράβαση της σχετικής ρύθμισης, το κράτος μέλος της σημαίας δεν δύναται πλέον να εγγράψει το συγκεκριμένο σκάφος στα σχέδια περιοδικών καταλόγων που υποβάλλει στην Επιτροπή για μια περίοδο που καθορίζεται από τον κανονισμό και που ποικίλλει ανάλογα με το αν πρόκειται για την αλιεία εν γένει ή για ορισμένες δραστηριότητες ειδικευμένης αλιείας, για την πρώτη παράβαση ή για νέα παράβαση ή ακόμη για αλιευτική δραστηριότητα για την οποία δεν έχει χορηγηθεί άδεια η για άλλη παράβαση. Στην περίπτωση αλιείας χωρίς άδεια, ο κανονισμός προβλέπει επιπλέον τη δυνατότητα για το κράτος μέλος να μην εγγράψει σε σχέδιο περιοδικού καταλόγου, για τα ίδια χρονικά διαστήματα, άλλο σκάφος εφοπλισμένο από τον πλοιοκτήτη ή το ναυλωτή του σκάφους που διέπραξε την παράβαση, εφόσον το σκάφος αυτό, όταν διαπράχθηκε η παράβαση, περιλαμβανόταν σε περιοδικό κατάλογο.
3
Οι διατάξεις της πράξεως προσχωρήσεως που αφορούν τα αλιευτικά σκάφη που ανήκουν στα μέλη του αιτούντος σωματείου είναι τα άρθρα 154 έως 166 καθώς και το παράρτημα IX. Τα άρθρα αυτά καθορίζουν κατά τρόπο πολύ λεπτομερή το αλιευτικό σύστημα που θα διέπει κατά τη μεταβατική περίοδο τα πλοία με ισπανική σημαία στα ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των κρατών μελών της Κοινότητας των Δέκα. Το παράρτημα IX περιέχει ονομαστικό κατάλογο των 300 πλοίων στα οποία μπορεί να δοθεί άδεια να ασκήσουν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες σε ορισμένες ζώνες. Εντούτοις, μόνο 150 πλοία-τύποι, από τα οποία 70 υπάγονται στη διαίρεση CIEM VII, που ενδιαφέρει ιδιαιτέρως το αιτούν σωματείο, εξουσιοδοτούνται να ασκούν συγχρόνως τις αλιευτικές τους δραστηριότητες. Τα εν λόγω πλοία περιλαμβάνονται σε περιοδικό κατάλογο που καταρτίζει η Επιτροπή βάσει σχεδίου καταλόγου που υποβάλλουν οι ισπανικές αρχές.
4
Σύμφωνα με το άρθρο 185 της Συνθήκης ΕΟΚ, οι προσφυγές στο Δικαστήριο δεν έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα. Το Δικαστήριο όμως μπορεί, αν κρίνει ότι επιβάλλεται από τις περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή της εκτελέσεως της προσβαλλόμενης πράξης και να διατάξει κάθε άλλο αναγκαίο προσωρινό μέτρο.
5
Προκειμένου το Δικαστήριο να διατάξει να ληφθούν προσωρινά μέτρα, όπως αυτά που ζητούνται εν προκειμένω, το άρθρο 83, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας προβλέπει ότι οι αιτήσεις για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να προσδιορίζουν τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν εκ πρώτης όψεως τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται καθώς και τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της αίτησης.
6
Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το επείγον μιας αίτησης για τη λήψη προσωρινών μέτρων που προβλέπεται στο άρθρο 83, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη που υφίσταται για τη λήψη αποφάσεως περί προσωρινών μέτρων προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στο διάδικο που ζητεί τη λήψη του προσωρινού μέτρου.
7
Το αιτούν σωματείο προβάλλει τέσσερις πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που, κατά την άποψη του, δικαιολογούν την αναστολή εκτελέσεως του προσβαλλόμενου κανονισμού. Πρώτον, η δυνατότητα να μη δοθεί στο πλοίο για το οποίο πρόκειται άδεια αλιείας για ορισμένη περίοδο αποτελεί νέα κύρωση που επιβάλλεται στους υπεύθυνους. Η κύρωση αυτή, η οποία παραβιάζει την αρχή της μιας και μόνης δικαιοδοσίας, δεδομένου ότι τόσο το κατά τόπο αρμόδιο κράτος μέλος όσο και το κράτος μέλος του οποίου τη σημαία φέρει το πλοίο θα ήταν αρμόδια για να επιβάλουν χωριστά κυρώσεις για τα ίδια περιστατικά, είναι επίσης αντίθετη προς τη γενική αρχή non bis in idem, σύμφωνα με την οποία σε κανένα δεν επιτρέπεται να επιβληθούν κυρώσεις δύο φορές για το ίδιο περιστατικό. Εξάλλου, το μέτρο στερεί τους ιδιώτες στους οποίους επιβάλλεται η κύρωση από τη δυνατότητα να αμυνθούν κατά της κυρώσεως είτε ενώπιον των διοικητικών αρχών του κράτους μέλους είτε ενώπιον δικαστηρίου. Επιπλέον, ο κανονισμός είναι ασαφής ως προς τους όρους υπό τους οποίους επιβάλλεται σε περίπτωση νέας παραβάσεως η αυστηρότερη κύρωση.
8
Το αιτούν σωματείο επισημαίνει ότι το κόστος της ακινητοποίησης ενός πλοίου για τέσσερις μήνες ανέρχεται σε 100000 ECU, ζημία που δύσκολα θα μπορούσε να επανορθωθεί αν το Δικαστήριο ακυρώσει εκ των υστέρων τον προσβαλλόμενο κανονισμό. Επιπλέον, τα μέλη του πληρώματος του πλοίου θα υποστούν σημαντική απώλεια μισθού, ακόμη και να λάβουν το επίδομα ανεργίας. Για Ιδμελές πλήρωμα η απώλεια αυτή ανέρχεται σε 32000 ECU ή 58000 ECU, εφόσον τα μέλη του πληρώματος δεν λάβουν επίδομα ανεργίας.
9
Εξάλλου, ο κανονισμός εισάγει διακρίσεις, διότι η ρύθμιση εφαρμόζεται μόνο στα ισπανικά σκάφη που έχουν άδεια αλιείας στις διαιρέσεις CIEM V b, VI, VII και VIII a, b, d, δυνάμει των άρθρων 158 και 160 της πράξεως προσχωρήσεως. Συνεπώς, αν και υποτίθεται ότι ο κανονισμός έχει γενικό χαρακτήρα και εφαρμόζεται σ' όλα τα σκάφη της Κοινότητας, εισάγει εντούτοις διάκριση μεταξύ των ισπανικών σκαφών και των άλλων κοινοτικών σκαφών που δρουν στις αναφερθείσες διαιρέσεις CIEM.
10
Υπάρχει επίσης διάκριση οικονομικού χαρακτήρα, δεδομένου ότι η ακινητοποίηση ορισμένων ισπανικών πλοίων θα δημιουργήσει ελλείψεις όσον αφορά τον εφοδιασμό της ισπανικής αγοράς σε νωπά ψάρια, οι οποίες θα καλυφθούν από τις εξαγωγές των μη ισπανικών κοινοτικών επιχειρήσεων.
11
To αιτούν σωματείο επισημαίνει επίσης μια διάκριση μεταξύ των ισπανικών πλοίων ανάλογα με το αν ψαρεύουν στις αναφερθείσες διαιρέσεις ή στις διαιρέσεις CIEM VIII c και IX, που αποτελούν ισπανικά ύδατα, δεδομένου ότι τα μέτρα που προβλέπονται από τον επίδικο κανονισμό δεν εφαρμόζονται σ' αυτές τις τελευταίες. Τέλος, γίνονται διακρίσεις σε βάρος των ισπανικών σκαφών σε σχέση προς τα πορτογαλικά πλοία στα πορτογαλικά ύδατα και στα ισπανικά ύδατα.
12
Το Συμβούλιο αμφισβητεί στις παρατηρήσεις του ευθύς εξαρχής το παραδεκτό της αίτησης, δεδομένου ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόφαση που ελήφθη υπό τη μορφή κανονισμού, αλλά έχει γενική ισχύ καθαρά νομοθετικής φύσεως. Επιπλέον, βάσει της σχετικής νομολογίας του Δικαστηρίου, το σωματείο δεν έχει έννομο συμφέρον να προστατεύσει τα συμφέροντα των μελών του.
13
Το Συμβούλιο υπογραμμίζει ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν στερεί από τα ισπανικά σκάφη το δικαίωμα να ασκούν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες. Το αλιευτικό σύστημα που θεσπίζεται από την πράξη προσχωρήσεως για τη μεταβατική περίοδο δίνει το δικαίωμα αλιείας σε δεδομένο χρόνο μόνο στα σκάφη που περιλαμβάνονται σε έναν περιοδικό κατάλογο. Η κύρωση που προβλέπεται από τον κανονισμό μπορεί να ισχύσει μόνο αν συντρέξουν δύο προϋποθέσεις, δηλαδή η ύπαρξη παραβάσεως της αλιευτικής ρύθμισης και η νομότυπη εξακρίβωση της σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στο αρμόδιο κράτος μέλος.
14
Το Συμβούλιο αμφισβητεί ότι το γεγονός της μη εγγραφής σε περιοδικό κατάλογο συνιστά ανεπανόρθωτη ζημία. Η παύση της αλιευτικής δραστηριότητας στα κοινοτικά ύδατα αποτελεί ασφαλώς διαφυγόν κέρδος, αυτό όμως δεν είναι παρά το αποτέλεσμα απλώς της εφαρμογής της πράξεως προσχωρήσεως. Κατά την άποψη του Συμβουλίου, η δικαστική οδός παραμένει ανοικτή στον εφοπλιστή που θεωρεί ότι έχει θιγεί, ο οποίος μπορεί να αξιώσει την επανόρθωση της ζημίας που του προκάλεσε ενδεχομένως κάποια παράνομη ενέργεια.
15
Το Συμβούλιο δεν δέχεται τον ισχυρισμό περί διακρίσεων. Ο κανονισμός 3781/85 δεν εφαρμόζεται μόνο στους ισπανούς αλιείς στα ύδατα των αρχικών κρατών μελών, αλλά και στους αλιείς των άλλων κρατών μελών στα ισπανικά ύδατα. Αυτό προκύπτει από την πράξη προσχωρήσεως που, στο άρθρο 164, παράγραφος 2, προβλέπει ότι οι ειδικευμένες αλιευτικές δραστηριότητες των πλοίων που φέρουν τη σημαία ενός από τα παρόντα κράτη μέλη στα ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία της Ισπανίας ασκούνται με τον ίδιο τρόπο προσβάσεως και ελέγχου με τον καθοριζόμενο για τα ισπανικά πλοία τα οποία επιτρέπεται να ασκούν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες στις ζώνες αλιείας των παρόντων κρατών μελών. Όσον αφορά τις άλλες αλιευτικές δραστηριότητες που ασκούνται δυνάμει του άρθρου 164, παράγραφος 1, της πράξεως προσχωρήσεως, όπως αναφέρεται στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 3781/85, το καθεστώς που ισχύει για τα οικεία σκάφη είναι παρόμοιο με το εφαρμοζόμενο για τις μη ειδικευμένες αλιευτικές δραστηριότητες σκαφών με σημαία της Ισπανίας στα ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των παρόντων κρατών μελών.
16
Οι διάδικοι ανέπτυξαν προφορικά τις παρατηρήσεις τους κατά τη συνεδρίαση της 14ης Απριλίου 1986, ημέρα Δευτέρα.
17
Κατά την προφορική διαδικασία, ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου δήλωσε ότι το εν λόγω όργανο προτίθεται να ζητήσει από το Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 91 του κανονισμού διαδικασίας, να αποφανθεί χωριστά επί του παραδεκτού. Σύμφωνα με την πρακτική που ακολουθείται όσον αφορά τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, δεν είναι αναγκαίο το Δικαστήριο να εξετάσει σε βάθος στην παρούσα Διάταξη το ζήτημα του παραδεκτού της προσφυγής.
18
Ο πρόεδρος του Δικαστηρίου κρίνει ότι το αιτούν δεν απέδειξε ότι τα μέλη του σωματείου θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημία σε περίπτωση μη χορηγήσεως της αναστολής εκτελέσεως. Η κύρωση που προβλέπεται από τον προσβαλλόμενο κανονισμό επιβάλλεται μόνο αν ένα ισπανικό σκάφος παραβεί την ισχύουσα αλιευτική ρύθμιση. Επομένως, αρκεί ο εφοπλιστής και ο πλοίαρχος να τηρούν την ισχύουσα ρύθμιση για να μην υποστούν την κύρωση που προβλέπεται από τον κανονισμό. Ακόμη και αν στην αρχή του έτους υπήρξε ενδεχομένως κάποια σύγχυση σχετικά με την ισχύουσα ρύθμιση, το αιτούν δέχεται ότι τώρα οι εφοπλιστές και οι πλοίαρχοι των σκαφών είναι ενήμεροι όσον αφορά τη ρύθμιση που εφαρμόζεται εν προκειμένω.
19
Φαίνεται επίσης ότι η ασφάλεια του δικαίου κατοχυρώνεται επαρκώς με το σύστημα ελέγχου και κυρώσεων που προβλέπεται από τις συνδυασμένες διατάξεις της πράξεως προσχωρήσεως και του προσβαλλόμενου κανονισμού. Καταρχάς, αν οι αρχές του κατά τόπο αρμόδιου κράτους μέλους ανακαλύψουν ένα πλοίο να διαπράττει παράβαση, η επιβολή οποιασδήποτε κυρώσεως από τα δικαστήρια του εν λόγω κράτους μέλους θα γίνει σύμφωνα με τη διαδικασία που ισχύει σ' αυτό το κράτος μέλος, με τις διαδικαστικές εγγυήσεις, το δικαίωμα εφέσεως και τη δυνατότητα υποβολής αιτήσεως στο Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως. Ομοίως, όσον αφορά τον αποκλεισμό από τον περιοδικό κατάλογο, φαίνεται ότι υφίσταται η δυνατότητα προσβολής του περιοδικού καταλόγου συγχρόνως σε εθνικό και σε κοινοτικό επίπεδο. Κατ' αυτό τον τρόπο, ο εφοπλιστής δεν στερείται κάθε δυνατότητα ασκήσεως ενδίκου μέσου σε περίπτωση που η κύρωση του αποκλεισμού έχει απαγγελθεί παρανόμως.
20
Κατόπιν των σκέψεων που προηγήθηκαν, δεν είναι αναγκαίο να αποφανθεί το Δικαστήριο επί των ισχυρισμών περί δυσμενούς μεταχειρίσεως των ισπανικών πλοίων, επί των οποίων θα αποφανθεί κατά την εξέταση της κύριας υπόθεσης. Αρκεί να σημειωθεί ότι το Συμβούλιο αμφισβητεί τους ισχυρισμούς αυτούς.
21
Δεδομένου ότι η αιτούσα δεν απέδειξε την ύπαρξη ανεπανόρθωτης ζημίας, δεν συντρέχει λόγος λήψεως των αιτούμενων προσωρινών μέτρων.
Για τους λόγους αυτούς
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ,
κρίνοντας επί προσωρινών μέτρων,
διατάσσει:
1)
Απορρίπτει την αίτηση.
2)
Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 22 Απριλίου 1986.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος
Α. J. Mackenzie Stuart
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.