ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ένατο πενταμελές τμήμα)
της 30ής Απριλίου 2025 (*)
« Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Προαγωγή – Περίοδος προαγωγών 2022 – Απόφαση περί μη προαγωγής του προσφεύγοντος στον βαθμό AST 8 – Προσφυγή ακυρώσεως – Έννομο συμφέρον – Απόδειξη της προοπτικής προαγωγής – Παραδεκτό – Άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ – Ποσοστά πολλαπλασιασμού – Άρθρο 45, παράγραφος 1, του ΚΥΚ – Σύγκριση των προσόντων »
Στην υπόθεση T‑202/23,
Ville Kivikoski, κάτοικος Wezembeek-Oppem (Βέλγιο),
Ottavia Maffia, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο),
Peter Pristovnik, κάτοικος Βρυξελλών,
εκπροσωπούμενοι από την N. de Montigny, δικηγόρο,
προσφεύγοντες,
κατά
Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενου από τον M. Bauer και την I. Demoulin,
καθού,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο πενταμελές τμήμα),
συγκείμενο από τους Σ. Παπασάββα, πρόεδρο, L. Truchot, H. Kanninen, M. Sampol Pucurull και T. Perišin (εισηγήτρια), δικαστές,
γραμματέας: L. Ramette, διοικητικός υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 18ης Σεπτεμβρίου 2024,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1        Με την προσφυγή τους βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, οι προσφεύγοντες, Ville Kivikoski, Ottavia Maffia και Peter Pristovnik, ζητούν την ακύρωση της απόφασης του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 13ης Ιουλίου 2022, περί μη προαγωγής τους στον βαθμό AST 8 στο πλαίσιο της περιόδου προαγωγών 2022 (στο εξής: απόφαση περί μη προαγωγής).
Ιστορικό της διαφοράς
2        Οι προσφεύγοντες είναι υπάλληλοι του Συμβουλίου με βαθμό AST 7.
3        Στις 20 Ιουνίου 2022, με την ανακοίνωση προς το προσωπικό αριθ. 30/22, η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου δημοσίευσε τον πίνακα των προαγώγιμων υπαλλήλων οι οποίοι, μεταξύ άλλων, είχαν συμπληρώσει τουλάχιστον δύο έτη στον βαθμό τους την 1η Ιανουαρίου 2022, καθώς και τον αριθμό των θέσεων που ήταν διαθέσιμες για προαγωγή σε κάθε ομάδα καθηκόντων και κάθε βαθμό, για την περίοδο προαγωγών 2022. Ο ανωτέρω πίνακας περιλάμβανε τα ονόματα των προσφευγόντων μεταξύ των 81 προαγώγιμων στον βαθμό AST 8 υπαλλήλων και ανακοίνωνε ότι υπήρχε δυνατότητα προαγωγής για 18 θέσεις στον εν λόγω βαθμό.
4        Στις 13 Ιουλίου 2022, με την ανακοίνωση προς το προσωπικό αριθ. 38/22, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή του Συμβουλίου εξέδωσε την απόφαση περί μη προαγωγής, δημοσιεύοντας και εγκρίνοντας τον πίνακα των μελών του προσωπικού της ομάδας καθηκόντων AST τα οποία πρότεινε για προαγωγή η συμβουλευτική επιτροπή προαγωγών. Τα ονόματα των προσφευγόντων δεν περιλαμβάνονταν στον ανωτέρω πίνακα.
5        Στις 12 Οκτωβρίου 2022 οι προσφεύγοντες υπέβαλαν διοικητική ένσταση κατά της απόφασης περί μη προαγωγής, δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ).
6        Στο πλαίσιο της διοικητικής ενστάσεώς τους, οι προσφεύγοντες υποστήριξαν ότι η απόφαση περί μη προαγωγής, αφενός, αντέβαινε στο άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, σε συνδυασμό με το παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ (στο εξής: κανόνες του ΚΥΚ), καθόσον για την περίοδο προαγωγών 2022 έπρεπε να υπάρχει δυνατότητα προαγωγής για 37, αντί για 18, θέσεις στον βαθμό AST 8, και, αφετέρου, παραβίαζε τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της προβλεψιμότητας και της ασφάλειας δικαίου.
7        Στις 2 Φεβρουαρίου 2023 η γενική γραμματέας του Συμβουλίου απέρριψε τη διοικητική ένσταση των προσφευγόντων (στο εξής: απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως).
8        Στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως, η γενική γραμματέας του Συμβουλίου έκρινε ότι η διοικητική ένσταση των προσφευγόντων ήταν απαράδεκτη για τον λόγο ότι οι προσφεύγοντες δεν είχαν αποδείξει ότι, σε περίπτωση που είχε τηρηθεί o αριθμός των θέσεων υπό πλήρωση με προαγωγή που έπρεπε, κατά την άποψή τους, να είναι διαθέσιμες, θα είχαν προοπτική να προαχθούν. Επικουρικώς, υποστήριξε ότι δεν έπρεπε να εφαρμοστούν τα ποσοστά πολλαπλασιασμού που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ (στο εξής: ποσοστά πολλαπλασιασμού), επισημαίνοντας ότι η εφαρμογή τους θα συνεπαγόταν αυτόματη προαγωγή των υπαλλήλων με βαθμό AST 7 μετά τη συμπλήρωση διετούς υπηρεσίας στον βαθμό αυτόν, πράγμα που θα παραβίαζε την αρχή της αξιοκρατικής προαγωγής, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 45 του ΚΥΚ. Τέλος, η γενική γραμματέας του Συμβουλίου έκρινε ότι οι προσφεύγοντες δεν υπέστησαν άνιση μεταχείριση, καθόσον δεν βρίσκονταν σε κατάσταση παρεμφερή με εκείνη υπαλλήλων διαφορετικών βαθμών.
Αιτήματα των διαδίκων
9        Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να ακυρώσει την απόφαση περί μη προαγωγής·
–        εφόσον κριθεί αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως·
–        να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
10      Το Συμβούλιο ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη ή, επικουρικώς, ως αβάσιμη·
–        να καταδικάσει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
Επί του αντικειμένου της προσφυγής
11      Με το πρώτο και το δεύτερο αίτημά τους, οι προσφεύγοντες ζητούν την ακύρωση της απόφασης περί μη προαγωγής και, εφόσον κριθεί αναγκαίο, της απόφασης περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως.
12      Δεδομένου ότι η ρητή απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως δεν έχει αυτοτελές περιεχόμενο, καθόσον επικυρώνει απλώς και μόνον την απόφαση περί μη προαγωγής, πρέπει να γίνει δεκτό ότι τα υπό κρίση αιτήματα ακυρώσεως αποσκοπούν μόνο στην ακύρωση της απόφασης περί μη προαγωγής, η νομιμότητα της οποίας θα εξεταστεί λαμβανομένης υπόψη της αιτιολογίας που παρατίθεται στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως (πρβλ. αποφάσεις της 17ης Ιανουαρίου 1989, Vainker κατά Κοινοβουλίου, 293/87, EU:C:1989:8, σκέψη 8, και της 6ης Ιουλίου 2022, MZ κατά Επιτροπής, T‑631/20, EU:T:2022:426, σκέψη 21).
Επί του παραδεκτού της προσφυγής
13      Χωρίς να προβάλλει τυπικώς ένσταση απαραδέκτου δυνάμει του άρθρου 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, το Συμβούλιο θεωρεί, κατ’ ουσίαν, ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη. Συναφώς, καίτοι δεν αμφισβητεί ότι η απόφαση περί μη προαγωγής είναι βλαπτική για τους προσφεύγοντες, εκτιμά, ωστόσο, βάσει, μεταξύ άλλων, της απόφασης της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου (T‑688/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:76), ότι οι προσφεύγοντες δεν απέδειξαν ότι είχαν έννομο συμφέρον να προσβάλουν την εν λόγω απόφαση. Κατά το Συμβούλιο, οι προσφεύγοντες όφειλαν να αποδείξουν ότι, λαμβανομένης υπόψη της προσωπικής κατάστασής τους και αν δεν συνέτρεχε η προβαλλόμενη παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, η ακύρωση της εν λόγω απόφασης μπορούσε να τους παράσχει την προοπτική να προαχθούν στον βαθμό AST 8.
14      Οι προσφεύγοντες αντικρούουν την επιχειρηματολογία του Συμβουλίου και υποστηρίζουν ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή.
15      Υπενθυμίζεται ότι προσφυγή ακυρώσεως ασκούμενη από φυσικό ή νομικό πρόσωπο είναι παραδεκτή μόνον εφόσον ο προσφεύγων έχει έννομο συμφέρον για την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης. Ένα τέτοιο συμφέρον προϋποθέτει ότι η ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης δύναται, αυτή καθεαυτή, να έχει έννομες συνέπειες και ότι, επομένως, η προσφυγή μπορεί, ως εκ του αποτελέσματός της, να ωφελήσει τον διάδικο που την άσκησε (βλ. απόφαση της 6ης Ιουλίου 2023, Julien κατά Συμβουλίου, C‑285/22 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2023:551, σκέψη 47 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και διάταξη της 22ας Δεκεμβρίου 2023, TB κατά ENISA, T‑322/21, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2023:877, σκέψη 22 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
16      Επιπλέον, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι ο υπάλληλος δεν νομιμοποιείται να προσφύγει υπέρ του νόμου ή των θεσμικών οργάνων και μπορεί να προβάλει, προς στήριξη προσφυγής ακυρώσεως, μόνον αιτιάσεις που τον αφορούν ατομικά (βλ. διάταξη της 8ης Μαρτίου 2007, Strack κατά Επιτροπής, C‑237/06 P, EU:C:2007:156, σκέψη 64 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Ειδικότερα, ως βλαπτικές πράξεις νοούνται μόνον εκείνες που θίγουν απευθείας και άμεσα τη νομική κατάσταση των ενδιαφερομένων, και η εκτίμηση αυτή δεν μπορεί να γίνει in abstracto, αλλά σε σχέση με την προσωπική κατάσταση του προσφεύγοντος (βλ. απόφαση της 24ης Απριλίου 2009, Sanchez Ferriz κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑492/07 P, EU:T:2009:116, σκέψη 26 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
17      Στο πλαίσιο αυτό, αφενός, ο πίνακας των προαγομένων υπαλλήλων συνιστά δέσμη πράξεων ατομικού χαρακτήρα που απευθύνονται στους προαγόμενους στον οικείο βαθμό υπαλλήλους. Αυτή η δέσμη πράξεων είναι, εντούτοις, βλαπτική για τους υπαλλήλους τα ονόματα των οποίων δεν περιλαμβάνονται στον πίνακα, καθόσον συνιστά σιωπηρή άρνηση προαγωγής τους (βλ. απόφαση της 24ης Απριλίου 2009, Sanchez Ferriz κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑492/07 P, EU:T:2009:116, σκέψη 32 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
18      Αφετέρου, όταν υπάλληλος προβάλλει λόγο ακυρώσεως που στηρίζεται στην ασυμβατότητα των ποσοστών πολλαπλασιασμού που εφαρμόζονται στο πλαίσιο μιας περιόδου προαγωγών προς το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, υποχρεούται να αποδείξει το έννομο συμφέρον του να προβάλει τον λόγο αυτόν, αποδεικνύοντας ότι, λαμβανομένης υπόψη της προσωπικής κατάστασής του, θα είχε προοπτική να προαχθεί αν είχε τηρηθεί ο διεκδικούμενος αριθμός θέσεων (πρβλ. αποφάσεις της 24ης Απριλίου 2009, Sanchez Ferriz κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑492/07 P, EU:T:2009:116, σκέψη 34, και της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, T‑688/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:76, σκέψεις 64 έως 66).
19      Εν προκειμένω, κατά πρώτον, επισημαίνεται ότι η απόφαση περί μη προαγωγής είναι βλαπτική για τους προσφεύγοντες, καθόσον τα ονόματά τους δεν περιλαμβάνονται στον πίνακα που διαλαμβάνεται στη σκέψη 4 ανωτέρω, με αποτέλεσμα η απόφαση να αποτελεί σιωπηρή άρνηση προαγωγής τους.
20      Κατά δεύτερον, όσον αφορά την απόδειξη του εννόμου συμφέροντος των προσφευγόντων να προβάλουν ασυμβατότητα των εφαρμοσθέντων ποσοστών πολλαπλασιασμού προς το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, υπενθυμίζεται ότι, δυνάμει της διάταξης αυτής, με την επιφύλαξη της αρχής της αξιοκρατικής προαγωγής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 45 του ΚΥΚ, ο αριθμός κενών θέσεων σε κάθε βαθμό του πίνακα θέσεων αντιστοιχεί, κατά την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους, στον αριθμό των υπαλλήλων του κατώτερου βαθμού που υπηρετούσαν την 1η Ιανουαρίου του προηγούμενου έτους, πολλαπλασιαζόμενο επί τα ποσοστά που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ για τον βαθμό αυτόν, ήτοι 25 % για τους βαθμούς AST 5 έως AST 8. Τα ποσοστά αυτά εφαρμόζονται με βάση μέση περίοδο πέντε ετών από την 1η Ιανουαρίου 2014.
21      Κατά συνέπεια, ο όρος «υπ[άλληλοι] που υπηρετούσαν» παραπέμπει σε μία από τις καταστάσεις του υπαλλήλου που προβλέπονται στο άρθρο 35 του ΚΥΚ. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία της ανωτέρω διάταξης με το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ προκύπτει ότι, στο πλαίσιο του ετήσιου καθορισμού του αριθμού κενών θέσεων σε κάθε βαθμό, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μόνον η διοικητική κατάσταση των υπαλλήλων που υπηρετούσαν στον κατώτερο βαθμό την 1η Ιανουαρίου του προηγούμενου έτους, ανεξαρτήτως της επιλεξιμότητάς τους για ενδεχόμενη προαγωγή.
22      Συνεπώς, κατά τους προσφεύγοντες, σε περίπτωση που είχαν εφαρμοστεί τα ποσοστά πολλαπλασιασμού, θα έπρεπε να ήταν διαθέσιμες 37 θέσεις για δυνατότητα προαγωγής στον βαθμό AST 8 για την περίοδο προαγωγών 2022, αντί των 18 θέσεων που ανακοινώθηκαν στο πλαίσιο της ανακοίνωσης προς το προσωπικό αριθ. 30/22.
23      Στο πλαίσιο αυτό, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν, βάσει των στοιχείων που παραθέτει η γενική γραμματέας του Συμβουλίου στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως, ότι, μεταξύ άλλων, είχαν συμπληρώσει τουλάχιστον δύο έτη στον βαθμό AST 7 και διέθεταν ικανοποιητικές εκθέσεις αξιολόγησης, με βαθμολογία παρόμοια με τη βαθμολογία των λοιπών προαγώγιμων υπαλλήλων.
24      Συναφώς, δεν αμφισβητείται ότι όλοι οι προαγώγιμοι στον βαθμό AST 8 υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των προσφευγόντων, είχαν συμπληρώσει τουλάχιστον δύο έτη στον βαθμό AST 7 την 1η Ιανουαρίου 2022, σύμφωνα με το άρθρο 45, παράγραφος 1, του ΚΥΚ.
25      Βεβαίως, η γενική γραμματέας του Συμβουλίου επισήμανε, στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως και χωρίς τούτο να αμφισβητηθεί από τους προσφεύγοντες, ότι όλοι οι προαγώγιμοι υπάλληλοι διέθεταν αρχαιότητα ίση ή μεγαλύτερη εκείνης του P. Pristovnik και ότι 49 εξ αυτών διέθεταν αρχαιότητα ίση ή μεγαλύτερη εκείνης του V. Kivikoski και της O. Maffia.
26      Εντούτοις, διαπιστώνεται ότι η εν λόγω περίσταση δεν απέκλειε το ενδεχόμενο να είχαν οι προσφεύγοντες προοπτική να προαχθούν στον βαθμό AST 8 κατά την περίοδο προαγωγών 2022. Συγκεκριμένα, καίτοι μια τέτοια αρχαιότητα δεν αρκεί, αφ’ εαυτής, για να θεμελιώσει προοπτική προαγωγής (πρβλ. διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2015, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, F‑14/12 RENV, EU:F:2015:112, σκέψη 47), δεν μπορεί, ωστόσο, και να την αποκλείσει. Η διαπίστωση αυτή συνεκτιμά, εξάλλου, το γεγονός ότι ο διπλασιασμός του αριθμού των θέσεων για τις οποίες υπήρχε δυνατότητα προαγωγής στον βαθμό AST 8 κατ’ εφαρμογήν των ποσοστών πολλαπλασιασμού θα είχε αυξήσει, συγχρόνως, τις πιθανότητες και, κατά συνέπεια, τις προοπτικές των προσφευγόντων να προαχθούν κατά την περίοδο προαγωγών 2022.
27      Το αυτό ισχύει και για το γεγονός, το οποίο προβάλλει η γενική γραμματέας του Συμβουλίου στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως, ότι οι προσφεύγοντες δεν διακρίνονταν, από την άποψη της βαθμολογίας ή των αρμοδιοτήτων που ασκούσαν δυνάμει των καθηκόντων τους, από τους λοιπούς προαγώγιμους στον βαθμό AST 8 υπαλλήλους. Οι περιστάσεις αυτές τείνουν, αντιθέτως, να αποδείξουν ότι, σε περίπτωση που είχαν εφαρμοστεί τα ποσοστά πολλαπλασιασμού, οι προσφεύγοντες θα είχαν την προοπτική, υπό τους ίδιους όρους με τους λοιπούς προαγώγιμους υπαλλήλους και υπό την επιφύλαξη της προβλεπόμενης στο άρθρο 45, παράγραφος 1, του ΚΥΚ συγκριτικής εξέτασης των προσόντων, να προαχθούν στο πλαίσιο της περιόδου προαγωγών 2022. Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο διότι, όπως επιβεβαίωσε το Συμβούλιο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, δεν είχε προβλεφθεί κανένα ειδικό κριτήριο, κατά την περίοδο προαγωγών 2022, για την προαγωγή στον βαθμό AST 8.
28      Υπό τις συνθήκες αυτές, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι προσφεύγοντες απέδειξαν ότι, λαμβανομένης υπόψη της αντίστοιχης προσωπικής κατάστασής τους, είχαν προοπτική να προαχθούν σε περίπτωση που είχε τηρηθεί, στο πλαίσιο της περιόδου προαγωγών 2022, ο διεκδικούμενος αριθμός θέσεων για τις οποίες υπήρχε δυνατότητα προαγωγής στον βαθμό AST 8. Κατά συνέπεια, απέδειξαν ότι είχαν συμφέρον να προβάλουν ασυμβατότητα των εφαρμοσθέντων ποσοστών πολλαπλασιασμού προς το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ και άρα απέδειξαν το έννομο συμφέρον τους.
29      Επομένως, η προσφυγή είναι παραδεκτή.
Επί της ουσίας
30      Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν δύο λόγους ακυρώσεως, εκ των οποίων ο πρώτος στηρίζεται σε εσφαλμένη εφαρμογή των κανόνων του ΚΥΚ και ο δεύτερος σε παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της προβλεψιμότητας και της ασφάλειας δικαίου.
31      Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι, δυνάμει των κανόνων του ΚΥΚ, ο αριθμός των θέσεων για τις οποίες υπήρχε δυνατότητα προαγωγής στον βαθμό AST 8 για την περίοδο προαγωγών 2022 έπρεπε να αντιστοιχεί στον αριθμό των υπαλλήλων που υπηρετούσαν την 1η Ιανουαρίου 2021 στον βαθμό AST 7, πολλαπλασιαζόμενο επί 0,25 (25 %). Συναφώς, οι προσφεύγοντες επισημαίνουν ότι, την 1η Ιανουαρίου 2021, στον βαθμό AST 7 υπηρετούσαν 145 υπάλληλοι και ότι, κατά συνέπεια, έπρεπε να υπάρχει δυνατότητα προαγωγής, κατά την εν λόγω περίοδο προαγωγών, για 37 θέσεις στον βαθμό AST 8.
32      Περαιτέρω, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι οι κανόνες του ΚΥΚ έμειναν συστηματικά ανεφάρμοστοι κατά τις περιόδους προαγωγών που προηγήθηκαν της περιόδου προαγωγών 2022.
33      Το Συμβούλιο θεωρεί ότι το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ πρέπει να ερμηνευθεί σε συνδυασμό με το παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ και εκτιμά ότι τα θεσμικά όργανα οφείλουν να μεριμνούν ώστε ο αριθμός των θέσεων υπό πλήρωση με προαγωγή σε κάθε περίοδο προαγωγών να προσεγγίζει, με βάση μια περίοδο πέντε ετών, τα ποσοστά πολλαπλασιασμού που καθορίζει το παράρτημα αυτό, τα οποία αντικατοπτρίζουν τη μέση σταδιοδρομία των υπαλλήλων στην ομάδα καθηκόντων τους. Συνεπώς, οι ανωτέρω διατάξεις καταλείπουν στα θεσμικά όργανα περιθώριο εκτίμησης όσον αφορά τα μέσα που διαθέτουν για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Κατά το Συμβούλιο, αν θεσμικό όργανο διαπίστωνε σημαντικές ανισορροπίες μεταξύ του αριθμού των προαγώγιμων σε ορισμένους βαθμούς υπαλλήλων και του μέσου χρόνου αναμονής στους βαθμούς αυτούς, θα υποχρεούτο να λάβει διορθωτικά μέτρα με σκοπό να προσεγγίσει η πραγματική εξέλιξη της σταδιοδρομίας των υπαλλήλων τη μέση διάρκεια αναμονής η οποία προβλέπεται στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ για τους επίμαχους βαθμούς.
34      Συναφώς, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι, ελλείψει των διορθωτικών μέτρων που ελήφθησαν μεταξύ 2017 και 2022, η εφαρμογή του άρθρου 45 του ΚΥΚ θα υπονομευόταν στον βαθμό που οι συμβουλευτικές επιτροπές προαγωγών και η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή δεν δύνανται, μετά τον καθορισμό των δυνατοτήτων προαγωγής για συγκεκριμένο βαθμό, να προσαρμόσουν, στο πλαίσιο της συγκριτικής εξέτασης των προσόντων, τον αριθμό των προαχθέντων υπαλλήλων προκειμένου να είναι συμβατός προς τα ποσοστά πολλαπλασιασμού.
35      Υπό τις συνθήκες αυτές, το Συμβούλιο επισημαίνει ότι ο μηχανισμός του μέσου όρου των πέντε ετών που προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ επιτελεί τον σκοπό του εφόσον υφίστανται διακυμάνσεις του αριθμού των υπαλλήλων που προάγονται σε συγκεκριμένο βαθμό από έτος σε έτος. Εντούτοις, ο μηχανισμός αυτός δεν δύναται, αφ’ εαυτού, να διασφαλίσει την πρακτική αποτελεσματικότητα του άρθρου 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, ερμηνευόμενου σε συνδυασμό με το άρθρο 45 καθώς και το παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ, όσον αφορά τον βαθμό AST 7, στον οποίο παρατηρήθηκε, κατά τα τελευταία έτη, συνεχής συσσώρευση υπαλλήλων που δεν έχουν προσδοκία να προαχθούν στους ανώτερους βαθμούς. Αιτία της ανωτέρω συσσώρευσης υπαλλήλων στο βαθμό AST 7 είναι οι μεταρρυθμίσεις του ΚΥΚ το 2004 και το 2013. Συναφώς, κατά την τελευταία διαδικασία πιστοποίησης η οποία οργανώθηκε το 2014, 238 υπάλληλοι επέλεξαν να παραμείνουν στη σταδιοδρομία AST 1-AST 7 και, κατά συνέπεια, να απωλέσουν τη δυνατότητα μελλοντικής προαγωγής στον βαθμό AST 8. Το Συμβούλιο συνάγει εξ αυτού ότι τα διορθωτικά μέτρα που εφαρμόστηκαν στον βαθμό AST 7 ήταν αναγκαία για τη διασφάλιση της πρακτικής αποτελεσματικότητας των ανωτέρω διατάξεων.
36      Δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, στον πίνακα θέσεων που προσαρτάται στο τμήμα του προϋπολογισμού σχετικά με κάθε όργανο, ορίζεται ο αριθμός των θέσεων για κάθε βαθμό και ομάδα καθηκόντων. Σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, με την επιφύλαξη της αρχής της αξιοκρατικής προαγωγής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 45 του ΚΥΚ, ο εν λόγω πίνακας εξασφαλίζει ότι, για κάθε όργανο, ο αριθμός κενών θέσεων σε κάθε βαθμό του πίνακα θέσεων, κατά την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους, αντιστοιχεί στον αριθμό των υπαλλήλων του κατώτερου βαθμού που υπηρετούσαν την 1η Ιανουαρίου του προηγούμενου έτους, πολλαπλασιαζόμενο επί τα ποσοστά που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ για τον βαθμό αυτόν, τα οποία εφαρμόζονται με βάση μέση περίοδο πέντε ετών από την 1η Ιανουαρίου 2014.
37      Συναφώς, η φράση «με την επιφύλαξη της αρχής της αξιοκρατικής προαγωγής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 45 του ΚΥΚ» έχει την έννοια ότι παραπέμπει στην πάγια νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου, κατά την οποία ο ΚΥΚ δεν παρέχει δικαίωμα προαγωγής, ακόμη και στους υπαλλήλους που πληρούν όλες τις προϋποθέσεις για να μπορούν να προαχθούν. Οι υπάλληλοι έχουν μόνο προσδοκία να προαχθούν, σύμφωνα με το άρθρο 45 του ΚΥΚ. Συγκεκριμένα, μια απόφαση περί προαγωγής εξαρτάται όχι μόνον από τα προσόντα και τις ικανότητες του υποψηφίου, αλλά από την αξιολόγησή τους σε σύγκριση με τα προσόντα και τις ικανότητες των άλλων υποψηφίων που έχουν προσδοκία για προαγωγή, και τούτο για κάθε νέα περίοδο προαγωγών (βλ. απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2023, QN κατά eu-LISA, T‑484/22, EU:T:2023:741, σκέψη 71 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Εντούτοις, από τη φράση αυτήν, η οποία παραπέμπει σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας προαγωγής, δεν δύναται να συναχθεί ότι η αρχή της αξιοκρατικής προαγωγής θα μπορούσε να εφαρμοστεί, προκειμένου να υπάρξει, κατά τον καθορισμό του ετήσιου αριθμού κενών θέσεων σε κάθε βαθμό, και, κατά συνέπεια, των δυνατοτήτων προαγωγής, παρέκκλιση από την εφαρμογή των ποσοστών πολλαπλασιασμού στον αριθμό των υπαλλήλων που υπηρετούσαν στον κατώτερο βαθμό την 1η Ιανουαρίου του προηγούμενου έτους.
38      Το παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ποσοστά πολλαπλασιασμού για τον καθορισμό της ισοδυναμίας των μέσων σταδιοδρομιών», καθορίζει, σε πίνακα που περιλαμβάνεται στην παράγραφο 1, τα ποσοστά πολλαπλασιασμού για τον καθορισμό της ισοδυναμίας των μέσων σταδιοδρομιών στις ομάδες καθηκόντων AST και AD. Για τον βαθμό AST 8, το ποσοστό αυτό είναι 25 %.
39      Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι τα ανωτέρω ποσοστά πολλαπλασιασμού πρέπει να εφαρμόζονται στον αριθμό των υπαλλήλων που «υπηρετούσαν», κατά την έννοια του άρθρου 35 του ΚΥΚ, στον κατώτερο βαθμό την 1η Ιανουαρίου του προηγούμενου έτους (βλ. σκέψη 21 ανωτέρω).
40      Επιπλέον, τονίζεται ότι τα ποσοστά πολλαπλασιασμού επιδιώκουν δύο διακριτούς σκοπούς. Αφενός, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, τα εν λόγω ποσοστά αποσκοπούν στον υπολογισμό του ετήσιου αριθμού θέσεων υπό πλήρωση με προαγωγή για κάθε βαθμό και, για τον σκοπό αυτόν, εφαρμόζονται με βάση μια μέση περίοδο πέντε ετών (πρβλ. απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2023, QN κατά eu-LISA, T‑484/22, EU:T:2023:741, σκέψεις 59 και 61 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
41      Αφετέρου, τα εν λόγω ποσοστά καθιστούν επίσης δυνατό, ανεξαρτήτως του άρθρου 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, τον καθορισμό της μέσης διάρκειας της σταδιοδρομίας σε έναν βαθμό. Για το ζήτημα αυτό, λαμβάνονται υπόψη τα ποσοστά πολλαπλασιασμού που ίσχυαν τα έτη κατά τα οποία ο υπάλληλος βρισκόταν στον επίμαχο βαθμό και, επομένως, δεν έχει εφαρμογή ο περιορισμός της πενταετούς βάσεως που προβλέπει το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ (πρβλ. απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2023, QN κατά eu-LISA, T‑484/22, EU:T:2023:741, σκέψεις 60 και 62 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
42      Εξ αυτού προκύπτει ότι το ζήτημα του καθορισμού της μέσης διάρκειας της σταδιοδρομίας σε έναν βαθμό πρέπει να διακρίνεται από το ζήτημα που αφορά τον καθορισμό του αριθμού των προς πλήρωση θέσεων σε ορισμένο βαθμό για μια περίοδο προαγωγών. Συγκεκριμένα, το τελευταίο αυτό ζήτημα εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από την ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του ΚΥΚ, κατά το οποίο τα ποσοστά που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ εφαρμόζονται με βάση μέση περίοδο πέντε ετών από την 1η Ιανουαρίου 2014 (πρβλ. αποφάσεις της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, T‑688/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:76, σκέψη 121, και της 22ας Νοεμβρίου 2023, QN κατά eu-LISA, T‑484/22, EU:T:2023:741, σκέψη 61).
43      Συναφώς, κατά πάγια νομολογία, η ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης υπό το πρίσμα του πλαισίου στο οποίο εντάσσεται και του σκοπού της δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να καθίσταται άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας το σαφές και ακριβές γράμμα της διάταξης αυτής, ειδάλλως η ερμηνεία αυτή θα είναι contra legem και, ως εκ τούτου, μη συμβατή προς τις επιταγές της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Επομένως, εφόσον η έννοια διάταξης του δικαίου της Ένωσης προκύπτει χωρίς αμφισημία από το ίδιο το γράμμα της, ο δικαστής της Ένωσης δεν μπορεί να αποκλίνει από την ερμηνεία αυτή (πρβλ. αποφάσεις της 13ης Ιουλίου 2023, Mensing, C‑180/22, EU:C:2023:565, σκέψη 34 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 16ης Ιουνίου 2021, Lucaccioni κατά Επιτροπής, T‑316/19, EU:T:2021:367, σκέψη 118 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
44      Υπό το πρίσμα ακριβώς των ανωτέρω σκέψεων πρέπει να εξεταστεί αν, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγοντες, το Συμβούλιο εφάρμοσε εσφαλμένα τους κανόνες του ΚΥΚ.
45      Εν προκειμένω, από τη δικογραφία και τα όσα διημείφθησαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση προκύπτει ότι την 1η Ιανουαρίου 2021 υπηρετούσαν στο Συμβούλιο, στον βαθμό AST 7, 145 υπάλληλοι και ότι το έτος 2022 αποτελούσε τη λήξη μιας πενταετούς περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας εφαρμόστηκαν συστηματικά διορθωτικά μέτρα στον βαθμό AST 7. Συναφώς, το Συμβούλιο δεν απέδειξε ότι μπορούσε, κατά τη λήξη της εν λόγω πενταετούς περιόδου και λαμβανομένων υπόψη των διορθωτικών μέτρων που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκειά της, αφενός, να εφαρμόσει ποσοστό πολλαπλασιασμού διαφορετικό από το προβλεπόμενο στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ, και, αφετέρου, να αποκλίνει από τον αριθμό των υπαλλήλων που υπηρετούσαν στον βαθμό AST 7 την 1η Ιανουαρίου 2021, κατά την έννοια του άρθρου 35 του ΚΥΚ, ερμηνευομένου σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 2, αυτού (βλ. σκέψη 21 ανωτέρω). Κατά συνέπεια, το εν λόγω θεσμικό όργανο υποχρεούτο να τηρήσει το εν λόγω ποσοστό και τον εν λόγω αριθμό προκειμένου να καθορίσει τις δυνατότητες προαγωγής στον βαθμό AST 8. Εξ αυτού προκύπτει ότι το Συμβούλιο, ανακοινώνοντας ότι υπήρχε δυνατότητα προαγωγής για 18 θέσεις στον ανωτέρω βαθμό, εφάρμοσε εσφαλμένα τους κανόνες του ΚΥΚ, όπως αυτοί υπενθυμίζονται στις σκέψεις 36 έως 39 ανωτέρω, κατά την περίοδο προαγωγών 2022.
46      Το συμπέρασμα αυτό δεν κλονίζεται από τα ακόλουθα δύο επιχειρήματα τα οποία προβάλλει το Συμβούλιο.
47      Κατά πρώτον, οι ιδιαίτερες συνθήκες, αν υποτεθεί ότι αποδεικνύονται, οι οποίες χαρακτηρίζουν την κατάσταση των υπαλλήλων με βαθμό AST 7, όπως οι συνθήκες αυτές περιγράφονται από το Συμβούλιο στα υπομνήματά του και υπενθυμίζονται στη σκέψη 35 ανωτέρω, δεν δύνανται να δικαιολογήσουν παρέκκλιση, μέσω διορθωτικών μέτρων, από το σαφές και ακριβές γράμμα των κανόνων του ΚΥΚ, διότι άλλως υπονομεύεται η εφαρμογή διατάξεων υπέρτερης τυπικής ισχύος, όπως είναι ο ΚΥΚ και το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οι γενικές αρχές του δικαίου (πρβλ. απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 2023, QN κατά eu-LISA, T‑484/22, EU:T:2023:741, σκέψη 42 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
48      Συναφώς, είναι αλυσιτελές το επιχείρημα του Συμβουλίου ότι η πραγματική εξέλιξη της σταδιοδρομίας των υπαλλήλων πρέπει να προσεγγίζει τον μέσο χρόνο αναμονής σε κάθε βαθμό, ο οποίος προβλέπεται στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ, σε περίπτωση ανισορροπίας μεταξύ του αριθμού των προαγώγιμων σε ορισμένους βαθμούς υπαλλήλων και του μέσου χρόνου αναμονής στους βαθμούς αυτούς. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τη σκέψη 42 ανωτέρω, το ζήτημα καθορισμού του αριθμού των θέσεων για τις οποίες υπήρχε δυνατότητα προαγωγής στον βαθμό AST 8 για την περίοδο 2022 δεν πρέπει να συγχέεται με το ζήτημα καθορισμού της μέσης διάρκειας σταδιοδρομίας στον βαθμό AST 7, που δεν υπόκειται, σε αντίθεση με το πρώτο ζήτημα, στον περιορισμό που απορρέει από τη μέση πενταετή βάση που προβλέπεται στο άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ.
49      Κατά δεύτερον, στον βαθμό που από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι στο Συμβούλιο υπηρετούσαν 145 υπάλληλοι στον βαθμό AST 7 την 1η Ιανουαρίου 2021, θα έπρεπε, θεωρητικά, κατ’ εφαρμογήν των κανόνων του ΚΥΚ, να υπήρχε δυνατότητα προαγωγής για 36,25 θέσεις στον βαθμό AST 8 για τους 81 προαγώγιμους κατά την περίοδο προαγωγών 2022 υπαλλήλους. Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν αποδείχθηκε, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει το Συμβούλιο, ότι η εφαρμογή των ανωτέρω κανόνων στην υπό κρίση υπόθεση, υπό το πρίσμα, ειδικότερα, της διαφοράς μεταξύ του αριθμού των προαγώγιμων υπαλλήλων και του αριθμού των θέσεων για τις οποίες υπήρχε δυνατότητα προαγωγής, μπορούσε να παρακωλύσει τη συγκριτική εξέταση των προσόντων των υπαλλήλων που προβλέπεται στο άρθρο 45, παράγραφος 1, του ΚΥΚ.
50      Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται εσφαλμένη εφαρμογή των κανόνων του ΚΥΚ είναι βάσιμος και πρέπει, επομένως, να γίνει δεκτός. Κατά συνέπεια, η απόφαση περί μη προαγωγής πρέπει να ακυρωθεί, χωρίς να απαιτείται το Γενικό Δικαστήριο να εξετάσει τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως τον οποίο προβάλλουν οι προσφεύγοντες, ούτε να αποφανθεί επί του αιτήματος περί διεξαγωγής αποδείξεων που υπέβαλαν οι προσφεύγοντες ζητώντας να προσκομισθεί ο πίνακας των υπαλλήλων με βαθμό AST 7 που προήχθησαν στον βαθμό AST 8 κατά την περίοδο προαγωγών 2022, στον οποίο να διευκρινίζονται η αρχαιότητα κάθε υπαλλήλου, τα προσόντα του καθώς και το επίπεδο των αρμοδιοτήτων που ασκούσε.
Επί των δικαστικών εξόδων
51      Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι το Συμβούλιο ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα των προσφευγόντων.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)      Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 13ης Ιουλίου 2022, περί μη προαγωγής του Ville Kivikoski, της Ottavia Maffia και του Peter Pristovnik στον βαθμό AST 8 για την περίοδο προαγωγών 2022.
2)      Καταδικάζει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Παπασάββας
Truchot
Kanninen
Sampol Pucurull
Perišin
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο, στις 30 Απριλίου 2025.
(υπογραφές)
*      Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.