61980CJ0194_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 194/80
PAOLO BENASSI, υπάλληλος στήν υπηρεσία ορολογίας τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στό Λουξεμβούργο, κάτοικος Bridel, 7, rue Kennedy, μέ τόπο επιδόσεων τό γραφείο τού εντολοδόχου του Victor Biel, δικηγόρου Λουξεμβούργου, κατοίκου Λουξεμβούργου, 18 Α, rue des Glacis,
προσφεύγων,
κατά
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, εκπροσωπουμένης από τόν νομικό της σύμβουλο Joseph Griesmar, επικουρούμενο από τόν Robert Andersen, δικηγόρο Βρυξελλών, κάτοικο Β-1180 Βρυξελλών, 214, avenue Montjoie, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Oreste Montalto, μέλος τής νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθ’ ης,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η οποία έχει ως αντικείμενο νά αναγνωρισθεί οτι ο αριθμός τών συνταξίμων ετών, τά οποία οφείλει νά λάβει υπ’ όψη η Επιτροπή, σύμφωνα μέ τό δικό της συνταξιοδοτικό καθεστώς, βάσει τού ποσού τού ασφαλιστικού ισοδυνάμου ή τού κατ’ αποκοπή ποσού εξαγοράς, περί τού οποίου προνοεί τό άρθρο 11 εδάφιο 2 τού παραρτήματος VIII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων, πρέπει, κατ’ εφαρμογή τών γενικών διατάξεων, οι οποίες έχουν εκδοθεί πρός εκτέλεση τού εν λόγω άρθρου 11 εδάφιο 2 καί ιδίως τού άρθρου 3 εδάφιο 3 τών ανωτέρω γενικών διατάξεων, νά υπολογίζεται σέ συνάρτηση πρός τόν βασικό ετήσιο μισθό τού υπαλλήλου, χωρίς νά λαμβάνεται υπ’ όψη ο συντελεστής αναπροσαρμογής, εν προκειμένω ίσος πρός 148,7 σύμφωνα μέ τόν κανονισμό 2998/75 τού Συμβουλίου τής 17ης Νοεμβρίου 1975,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 30 Σεπτεμβρίου 1980, ο P . Benassi, υπάλληλος τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ήσκησε προσφυγή μέ τήν οποία ζητεί τήν ακύρωση τής από 2 Σεπτεμβρίου 1980 αποφάσεως τής Επιτροπής, η οποία ειχε απορρίψει τήν, βάσει τού άρθρου 90 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων τών ΕΚ, υποβληθείσα διοικητική του ένσταση, μέ τήν οποία εζήτει νά υπολογισθεί ο αριθμός τών ληπτέων υπ’ όψη γιά τόν υπολογισμό τής συντάξεώς του ετών, βάσει τού ποσού τού ασφαλιστικού στατιστικού ισοδυνάμου ή τού κατ’ αποκοπή ποσού εξαγοράς, περί τού οποίου προνοεί τό άρθρο 11 εδάφιο 2 τού παραρτήματος VIII τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων, κατ’ εφαρμογή τών γενικών διατάξεων, οι οποίες έχουν εκδοθεί πρός εκτέλεση τού εν λόγω άρθρου 11 εδάφιο 2 καί ιδίως τού άρθρου 3 εδάφιο 3 τών ανωτέρω γενικών διατάξεων, σέ συνάρτηση πρός τόν βασικό ετήσιο μισθό χωρίς νά ληφθεί υπ’ όψη ο συντελεστής αναπροσαρμογής, εν προκειμένω ίσος πρός 148,7, πού έχει καθορισθεί από τόν κανονισμό 2998/75 τού Συμβουλίου τής 17ης Νοεμβρίου 1975 .
2 Ο προσφεύγων υποστηρίζει επ’ αυτού, οτι ο βασικός ετήσιος μισθός προκύπτει από τό άθροισμα τών δώδεκα βασικών μηνιαίων μισθών, πού καθορίζονται σύμφωνα μέ τό άρθρο 66 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, τό οποίο
καθορίζει τούς βασικούς μισθούς γιά κάθε βαθμό καί κλιμάκιο, χωρίς εφαρμογή συντελεστού αναπροσαρμογής . Η εφαρμογή συντελεστού αναπροσαρμογής επί τού ανωτέρω ποσού οφείλεται σέ σύγχυση μεταξύ τών κατά κυριολεξία αποδοχών καί τού βασικού μισθού .
3 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται, εξ άλλου, οτι άν ληφθεί υπ’ όψη ο ετήσιος βασικός μισθός, προσηρμοσμένος βάσει ενός συντελεστού αναπροσαρμογής, τούτο θά ειχε απαράδεκτες συνέπειες λόγω τών ατόπων ανισοτήτων καί διακρίσεων πού προκύπτουν γιά τούς ενδιαφερομένους, αναλόγως τού τόπου οπου υπηρετούν .
4 Η Επιτροπή, στηριζομένη στήν απόφαση τού Δικαστηρίου τής 13ης Ιουλίου 1978, επί τής υποθέσεως 114/77 Jacquemart κατά Επιτροπής ( Rec . 1978, σ . 1697 ), διακρίνει μεταξύ γεωγραφικών συντελεστών αναπροσαρμογής, στούς οποίους αναφέρεται τό άρθρο 64 εδάφια 1 καί 2 καί συντελεστών αναπροσαρμογής, πού έχει καθορίσει τό Συμβούλιο, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 65 εδάφιο 2 τού κανονισμού, γιά τόν καθορισμό τού επιπέδου τών διαφόρων στοιχείων τών αποδοχών τών υπαλλήλων, οι οποίοι υπηρετούν στίς διάφορες εδρες τών Κοινοτήτων . Η Επιτροπή υποστηρίζει οτι, ενώ οι γεωγραφικοί συντελεστές αναπροσαρμογής δέν αποτελούν μέρος τού βασικού μισθού, αυτό δέν ισχύει γιά τήν δεύτερη κατηγορία συντελεστών .
5 Όπως εδέχθη τό Δικαστήριο μέ τήν ανωτέρω απόφασή του, ο αναφερόμενος στό άρθρο 64 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως συντελεστής αναπροσαρμογής αποβλέπει στήν διασφάλιση σέ ολους τούς υπαλλήλους αποδοχών πού νά έχουν τήν ίδια αγοραστική δύναμη, ανεξαρτήτως τόπου υπηρεσίας . Αντιθέτως, ο αναφερόμενος στό άρθρο 65 συντελεστής αναπροσαρμογής εμφανίζεται ως μέσο, τό οποίο διαθέτει τό Συμβούλιο γιά νά προβαίνει στήν αναπροσαρμογή τών αποδοχών ολων τών υπαλλήλων καί τού λοιπού προσωπικού τών Κοινοτήτων .
6 Η δεύτερη αυτή κατηγορία συντελεστού αναπροσαρμογής, πού αποτελεί στοιχείο τού μηχανισμού αναπροσαρμογής τών αποδοχών τών υπηρετούντων στίς εδρες τών Κοινοτήτων υπαλλήλων, προορίζεται, ως εκ τής λειτουργίας του, νά ενσωματωθεί στόν βασικό μισθό, δεδομένου οτι έχει θεσπισθεί γιά τόν καθορισμό τών αποδοχών διά τής προσαρμογής τών αναφερομένων στόν πίνακα τού άρθρου 66 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων ποσών .
7 Ο πίνακας αυτός δέν προσδιορίζει κατά τρόπο αυτόνομο τόν βασικό μισθό κατά τήν μονιμοποίηση, παρά μόνο εφ’ οσον τά ποσά πού αναφέρει δέν έχουν πράγματι αναπροσαρμοσθεί βάσει τού συντελεστού τού άρθρου 65 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . Ο βασικός μισθός προκύπτει είτε από τήν
αναπροσαρμογή τών εν λόγω ποσών μέ τήν εφαρμογή τού συντελεστού αναπροσαρμογής, οπως συνέβη κατά τά έτη 1972 εως 1976 είτε από τήν ενημέρωση τού πίνακα τού άρθρου 66 μέ τήν ενσωμάτωση τού συντελεστού αναπροσαρμογής, οπως συμβαίνει γιά τήν μετά τήν 1η Ιανουαρίου 1977 περίοδο .
8 Πρέπει νά σημειωθεί οτι η κατά τόν τρόπο αυτό οριζομένη έννοια τού βασικού μισθού επιτρέπει τήν αποφυγή τής παράλογης συνέπειας, πού συνίσταται στήν αναγνώριση, γιά τούς σκοπούς τού κοινοτικού συνταξιοδοτικού καθεστώτος, διαφορετικής αρχαιότητος, ανάλογα μέ τό άν οι πρό τής θέσεως εν ισχύι τού κανονισμού διακυμάνσεις τού κόστους ζωής έχουν ή μή ενσωματωθεί στούς αριθμούς τού πίνακος τού άρθρου 66 τού κανονισμού .
9 Εξ άλλου, τό επιχείρημα τού προσφεύγοντος κατά τό οποίο η εφαρμογή τού συστήματος τών συντελεστών αναπροσαρμογής οδηγεί σέ διακρίσεις ή μειονεκτήματα εις βάρος του, δέν λαμβάνει υπ’ όψη τήν σαφή καί ακριβή διάκριση, πού εισάγει ο κανονισμός μεταξύ γεωγραφικών συντελεστών αναπροσαρμογής καί συντελεστών τού άρθρου 65 .
10 Πρέπει νά διευκρινισθεί οτι, ο βασικός μισθός, οπως προβλέπεται στό άρθρο 66 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, περιλαμβάνει τά ποσά πού εμφαίνονται στόν πίνακα τής διατάξεως αυτής, προσαρμοσμένα, σέ ενδεχομένη περίπτωση, βάσει τού συντελεστού αναπροσαρμογής, ο οποίος έχει θεσπισθεί γιά τίς εδρες από τό Συμβούλιο, κατόπιν τής προβλεπομένης στό άρθρο 65 ετησίας εξετάσεως, χωρίς τό περιεχόμενό του νά δύναται νά ποικίλλει από τής μιάς διατάξεως στήν άλλη, εφ’ οσον δέν υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι, δικαιολογούντες μιά τέτοια διαφορά .
11 Η απόδοση στήν έννοια τού βασικού μισθού, πού αντιστοιχεί στόν βαθμό τής μονιμοποιήσεως — εν όψει τού καθορισμού τών ληπτέων υπ’ όψη συνταξίμων ετών, βάσει τού ποσού τού ασφαλιστικού στατιστικού ισοδυνάμου ή τού κατ’ αποκοπή ποσού εξαγοράς, περί τού οποίου προνοεί τό άρθρο 11 εδάφιο 2 τού παραρτήματος VIII τού κανονισμού — περιεχομένου διαφόρου εκείνου, τό οποίο εδέχθη τό Δικαστήριο στήν προμνημονευθείσα απόφαση, δέν φαίνεται δικαιολογημένη .
12 Πρέπει λοιπόν νά γίνει δεκτό οτι η Επιτροπή ορθώς ερμήνευσε τήν έννοια τού βασικού μισθού, εν όψει τού καθορισμού τών ληπτέων υπ’ όψη συνταξίμων ετών, βάσει τού ποσού τού ασφαλιστικού στατιστικού ισοδυνάμου ή τού κατ’ αποκοπή ποσού τής εξαγοράς, ως περιλαμβάνουσα επίσης τόν συντελεστή αναπροσαρμογής τού ανωτέρω άρθρου 65 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως .
13 Επομένως, η προσφυγή πρέπει νά απορριφθεί ως αβάσιμη .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
14 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα .
15 Ο προσφεύγων ηττήθη .
16 Σύμφωνα ομως μέ τό άρθρο 70 τού κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων τών Κοινοτήτων, τά όργανα φέρουν τά έξοδα, στά οποία υπεβλήθησαν .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει τήν προσφυγή .
2 ) Κάθε διάδικος φέρει τά δικαστικά του έξοδα .