WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(druga izba)
z dnia 14 czerwca 2007 r.
Sprawa F‑121/05
Michel De Meerleer
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Urzędnicy – Konkurs otwarty – Niedopuszczenie do egzaminów pisemnych – Doświadczenie zawodowe – Obowiązek uzasadnienia – Powiadomienie o decyzji komisji konkursowej – Żądanie ponownego przeegzaminowania
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której M. De Meerleer żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności
decyzji komisji konkursowej konkursu otwartego EPSO/A/19/04 z dnia 19 kwietnia 2005 r. odrzucającej kandydaturę skarżącego
w tym konkursie i stwierdzenia nieważności decyzji tej samej komisji z dnia 30 maja 2005 r. odmawiającej ustosunkowania się
do żądania ponownego przeegzaminowania skarżącego oraz, po drugie, zasądzenia od Komisji na jego rzecz, tytułem naprawy jakoby
poniesionej szkody, odszkodowania.
Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania.
Streszczenie
1.      Urzędnicy – Skarga – Interes prawny
(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)
2.      Urzędnicy – Konkurs – Organizacja – Warunki i szczegółowe zasady dopuszczenia
(regulamin pracowniczy, art. 25, 90, 91; załącznik III, art. 7)
1.      Kandydat w konkursie dopuszczającym do wspólnotowej służby publicznej posiada niezależny i żywotny interes w żądaniu stwierdzenia
nieważności decyzji komisji konkursowej odmawiającej ustosunkowania się do żądania ponownego zbadania pierwotnej decyzji o niedopuszczeniu
go do konkursu ze względu na brak dostatecznego doświadczenia zawodowego, chociaż mógł w każdym razie złożyć zażalenie i skargę
do sądu na tę pierwotną decyzję o niedopuszczeniu. Uprawnienia dyskrecjonalne komisji konkursowej w ramach ponownego badania
jej decyzji, przy ocenie zarówno rodzaju i długości wcześniejszego doświadczenia zawodowego kandydatów, jak i jego związku
z wymogami stanowiska pracy do obsadzenia nie są bowiem porównywalne z kontrolą wykonywaną w ramach rozpatrywania zażalenia
przez organ powołujący, który nie jest uprawniony do stwierdzenia nieważności lub zmiany decyzji komisji konkursowej, ani
też z dokonywaną przez sąd wspólnotowy w ramach skargi kontrolą zgodności z prawem, która musi ograniczyć się do sprawdzenia,
czy komisja konkursowa, korzystając ze swojego uprawnienia do oceny doświadczenia zawodowego każdego z kandydatów, nie dopuściła
się oczywistego błędu.
W rezultacie skarżący musi mieć możliwość poddania kontroli sądu wspólnotowego zgodności z prawem decyzji komisji konkursowej
odmawiającej ponownego zbadania decyzji tej komisji o niedopuszczeniu go do konkursu, wydanej ze względu na to, że wniosek
złożony został zbyt późno, nawet jeśli w tym samym czasie sąd ten rozpatruje zasadność decyzji pierwotnej.
(zob. pkt 29, 30, 32, 33)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 117/78 Orlandi przeciwko Komisji, 5 kwietnia 1979 r., Rec. str. 1613, pkt 9; sprawa 52/85 Rihoux i in. przeciwko
Komisji, 7 maja 1986 r., Rec. str. 1555, pkt 9
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑115/89 González Holguera przeciwko Parlamentowi, 13 grudnia 1990 r., Rec. str. II‑831, pkt 54;
sprawa T‑214/99 Carrasco Benítez przeciwko Komisji, 21 listopada 2000 r., RecFP str. I‑A‑257, II‑1169, pkt 70, 71; sprawa
T‑386/00 Gonçalves przeciwko Parlamentowi, 23 stycznia 2002 r., RecFP str. I‑A‑13, II‑55, pkt 34; sprawa T‑145/02 Petrich
przeciwko Komisji, 25 marca 2004 r., RecFP str. I‑A‑101, II‑447, pkt 37
2.      O ile prawdą jest, że postępowanie w sprawie ponownego zbadania decyzji wydanej przez komisję konkursową nie podlega przepisom
art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego, o tyle skuteczność wniosku o ponowne zbadanie i zagwarantowanie kandydatom możliwości
zastosowania tej drogi prawnej w celu zapewnienia poszanowania zasady równego traktowania wymagają nie tylko, aby adresat
decyzji będącej przedmiotem wniosku o ponowne zbadanie został o niej powiadomiony, ale by był w stanie skutecznie się z nią
zapoznać. W tym zakresie administracja ma obowiązek zapewnienia, by kandydaci mogli faktycznie i w sposób łatwy zapoznać się
z aktami administracyjnymi, które dotyczą ich indywidualnie.
Decyzja komisji konkursowej w konkursie zorganizowanym przez Europejski Urząd Doboru Kadr (EPSO) odrzucająca jako złożony
z opóźnieniem wniosek o ponowne zbadanie decyzji o niedopuszczeniu kandydata, pomimo braku potwierdzenia odbioru przez niego
pisma informującego go o przekazaniu tej decyzji do jego akt osobowych na stronie internetowej EPSO, nie jest sprzeczna z art. 25
regulaminu pracowniczego, z art. 7 załącznika III do regulaminu pracowniczego, z ogłoszeniem o konkursie, a także z zasadą
równego traktowania, w sytuacji gdy chociaż ogłoszenie o konkursie nie uściśla sposobu ogłaszania decyzji komisji konkursowej,
to informacje zawarte w ogłoszeniu wraz z załącznikiem i wyraźnymi wytycznymi umieszczonymi na stronie EPSO przewidują, że
po pierwsze, rozpoczęcie biegu terminu na złożenie wniosku o ponowne zbadanie nie zależy od otrzymania powiadomienia wysłanego
na adres poczty elektronicznej kandydata, lecz od wpłynięcia nowego dokumentu do jego akt osobistych na stronie internetowej
EPSO, a po drugie, że kandydat ma obowiązek aktywnego śledzenia zmian w tych aktach, czego kandydat ten nie uczynił wbrew
obowiązkowi staranności.
(zob. pkt 61, 72, 80, 81, 87, 88)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑95/04 Lavagnoli przeciwko Komisji, 17 maja 2006 r., Zb.Orz.SP str. I-A-2-121, II‑A‑2‑569,
pkt 45, 48