61980C0184
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΟ ΕΊΣΑΓΓΕΛΈΩΣ
SIR GORDON SLYNN
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤΊΣ 4 'ΙΟΥΝΊΟΥ 1981 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
κύριοι δικαστές,
Τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο ἱδρύθη τό 1975. Κατά τήν διάρκεια τῆς ὀργανώσεως τῆς μεταφραστικής του υπηρεσίας, ἐδημοσίευσε, στίς 24 'Οκτωβρίου 1978, ἀνακοίνωση περί υπάρξεως κενῆς θέσεως (ὑπ' ἀριθ. ΕΣ/LA/27/1978) σχετικά μέ τήν θέση τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής του υπηρεσίας. Ή θέση αυτή ἀντιστοιχοῦσε στό βαθμό L/A3. Κανείς ἀπό τους ήδη υπηρετούντες υπαλλήλους στό 'Ελεγκτικό Συνέδριο δέν ἐθεωρήθη ὅτι είχε δυνατότητα προαγωγῆς στό βαθμό L/A3. Οἱ υποψήφιοι, οἱ όποιοι κατείχαν θέση προϊσταμένου τμήματος μέ βαθμό L/A3 στην Κοινότητα καί οι όποιοι ἐθεώρουν ὅτι εἶχαν τά ἀπαιτούμενα προσόντα, εκλήθησαν νά υποβάλουν τήν υποψηφιότητά τους. Γιά τήν ἐν λόγω ἀνακοίνωση εξεδήλωσαν κατ' ἀρχήν ενδιαφέρον τρεις υποψήφιοι, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ένας ἐθεωρήθη ὅτι πληροῦσε τίς προϋποθέσεις πού προεβλέποντο στην ἀνακοίνωση καί ὁ ὁποῖος ἀπέσυρε τήν υποψηφιότητά του. Συνεπώς, ἡ θέση τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικῆς υπηρεσίας παρέμεινε κενή.
Τήν ίδια ήμερα, ἐδημοσιεύθη μία άλλη ἀνακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως (ὑπ' ἀριθ. ΕΣ/LA/28/1978, ἡ ὁποία ἀφορούσε θέση ἀναθεωρητοῦ μέ βαθμό L/A5 — L/A4. 'Εκλήθησαν νά υποβάλουν τήν υποψηφιότητά τους οἱ ἀναθεωρητές πού κατείχαν τους βαθμούς αυτούς στην Κοινότητα. Ό Adriaen van Zaanen, ὁ όποιος ήταν ἀναθεωρητής μέ βαθμό L/A4 στην 'Επιτροπή στό Λουξεμβοῦργο, ἐζήτησε βάσει τῆς ἀνωτέρω ἀνακοινώσεως τήν μετάταξη του στό 'Ελεγκτικό Συνέδριο. Στις 8 Δεκεμβρίου 1978, τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο έλαβε ἀπόφαση, μέ τήν ὁποία ὁ Adriaen Van Zaanen μετετάσσετο στην μεταφραστική υπηρεσία τοῦ Συνεδρίου, ὅπού έπρεπε νά καταταγεί ἀπό τήν 1η Δεκεμβρίου 1978 μέ τό βαθμό L/A4 κλιμάκιο 5.
Ὁ Van Zaanen ἀνέφερε ὅτι τοῦ ἐδόθησαν ὁρισμένες διαβεβαιώσεις ὅτι, ἄν μετετάσσετο στό 'Ελεγκτικό Συνέδριο, θά προήγετο, εντός ὁρισμένης προθεσμίας, στην θέση τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής υπηρεσίας. Ό ἐν λόγω ισχυρισμός διεψεύσθη γιά λογαριασμό τοῦ Ἐλεγκτικοί) Συνεδρίου. 'Εν πάση περιπτώσει, καμμία περαιτέρω προσπάθεια δέν ἐμεσολάβησε στό στάδιο αυτό, προκειμένου νά ευρεθεί κάποιος νά καταλάβει μονίμως τήν θέση τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής υπηρεσίας. 'Αντιθέτως, τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο ἀπεφάσισε νά πληρώσει τήν ἐν λόγω θέση προσωρινῶς καί, τήν 1η Μαρτίου 1979, έλαβε ἀπόφαση, μέ τήν ὁποία ὥρισε τόν Van Zaanen στην θέση αυτή γιά χρονικό διάστημα τριών μηνῶν, τό όποιο άρχιζε τήν ὡς άνω ημερομηνία. Ή ἐν λόγω ἀπόφαση ἐστηρίχθη στό άρθρο 7 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως τό όποιο, καθ' ὅσον μᾶς ἐνδιαφέρει ἐδῶ, προβλέπει τά ἀκόλουθα:
«2)
Ό υπάλληλος δύναται νά κληθεί νά καταλάβει, προσωρινά, θέση σταδιοδρομίας τῆς κατηγορίας ἡ τοῦ κλάδου του, ἀνώτερη ἀπό τήν σταδιοδρομία στην ὁποία ἀνήκει. 'Από τόν τέταρτο μήνα προσωρινής υπηρεσίας, εισπράττει εξισωτική ἀποζημίωση ίση μέ τήν διαφορά τῶν ἀποδοχών πού ἀντιστοιχούν στόν βαθμό καί στό κλιμάκιο του καί εκείνων πού ἀντιστοιχούν στό κλιμάκιο, τό όποιο θά ελάμβανε στον βασικό βαθμό, ἄν εἶχε διωρισθεῖ στην σταδιοδρομία, στην οποία εργάζεται προσωρινά.
Ή προσωρινή υπηρεσία περιορίζεται σέ ένα έτος, έκτός ἄν έχει σάν ἀντικείμενο νά εξασφαλίσει άμεσα ἡ έμμεσα τήν ἀντικατάσταση υπαλλήλου πού έχει ἀποσπασθεί γιά τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας ἡ έχει κληθεί ὑπό τά ὅπλα ή είναι σέ ἀναρρωτική άδεια μεγάλης διαρκείας.»
Οἱ διάδικοι συνομολόγησαν ὅτι ὁ Van Zaanen δέν ἀντικαθιστοῦσε ὑπάλληλο, ὁ όποιος εἶχε ἀποσπασθεί σέ άλλη θέση, εἶχε κληθεί ὑπό τά ὅπλα ἡ εὑρίσκετο σέ αναρρωτική άδεια μακράς διαρκείας. Πράγματι, ή διάρκεια τῆς προσωρινής του υπηρεσίας παρετάθη μέ μία σειρά ἀποφάσεων, ἐκ τῶν οποίων ἡ τελευταία έφερε ημερομηνία 28 Φεβρουαρίου 1980. Ή ἐν λόγω ἀπόφαση παρέτεινε τήν διάρκεια τῆς προσωρινής υπηρεσίας ἀπό τήν 1η 'Ιανουαρίου 1980 έως τίς 29 Φεβρουαρίου 1980, ημερομηνία κατά τήν ὁποία, σύμφωνα μέ τήν διατύπωση τῆς ἀποφάσεως, «θά έληγε υποχρεωτικώς». Γιά νά ἀκριβολογήσουμε, οἱ διάφορες ἀποφάσεις πού προσεκομίσθησαν ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου, δέν παρέτειναν παρά τήν καταβολή τῆς εξισωτικής ἀποζημιώσεως πού συνεδέετο μέ τήν προσωρινή υπηρεσία, άλλά ἐθεωρήθησαν ὅτι παρέτειναν τήν προσωρινή υπηρεσία. 'Από τήν διατύπωση τῆς ἀποφάσεως τῆς 28ης Φεβρουαρίου 1980 προκύπτει σαφῶς ὅτι τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ὅτι ἡ προσωρινή υπηρεσία θά ἐτερματίζετο αυτόματα κατά την λήξη του' χρονικοῦ διαστήματος τοῦ ενός έτους πού καθορίζεται στό άρθρο 7 παράγραφος 2.
Τήν ἴδια ήμερα, στίς 28 Φεβρουαρίου 1980, τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο έλαβε άλλη ἀπόφαση, μέ τήν ὁποία ἀνέθεσε στον Ε. ἀνα-θεωρητή μέ βαθμό L/A5, νά διευθύνει προσωρινῶς τήν μεταφραστική υπηρεσία γιά χρονικό διάστημα έξι μηνών. Κατά συνέπεια, στίς 3 'Απριλίου 1980, ὁ Van Zaanen υπέβαλε στό 'Ελεγκτικό Συνέδριο ένσταση κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 90 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακῆς καταστάσεως. Στην ένσταση αύτη, ἐδέχετο ὅτι, σύμφωνα μέ τό άρθρο 7 παράγραφος 2, ἡ διάρκεια τῆς προσωρινής του υπηρεσίας δέν ήταν δυνατόν νά παραταθεί περισσότερο, ἀλλα ὑπεστήριζε ὅτι ὁ ὁρισμός τοῦ Ε. ήταν παράνομος γιά τρεις λόγους. Ό πρώτος ήταν ὅτι τό άρθρο 7 παράγραφος 2 ἀπαγορεύει στην ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή νά πληρώσει κενή θέση μέ σειρά προσωρινών διορισμών ἐπί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο τοῦ έτους. Κατά δεύτερο, ἰσχυρίσθη ὅτι, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 2, ένας υπάλληλος ἠδύνατο νά κληθεί νά καταλάβει προσωρινώς μόνο θέση, ἡ ὁποία ἀντιστοιχεί στόν ἀμέσως ἀνώτερο βαθμό, ἐνῶ ὁ Ε. είχε μόνο τόν βαθμό L/A5, ὁ δέ προϊστάμενος τῆς μεταφραστικής ὑπηρεσίας κατε-τάσσετο στόν βαθμό L/A3. Ό τρίτος λόγος ήταν ὅτι ὁ διορισμός τοῦ Ε. δέν ἐπραγμα-τοποιήθη πρός τό συμφέρον τῆς υπηρεσίας, τό όποιο ἀπαιτοῦσε νά πληρωθεί ἡ θέση βάσει μιᾶς τῶν διαδικασιών, πού καθορίζονται στό άρθρο 29 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως.
Φαίνεται ὅτι τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο δέν ἀπήντησε στην ένσταση τοῦ Van Zaanen. Συνεπώς, ἐθεωρήθη ὡς ἀπορριφθείσα κατά τήν ἐκπνοή τῆς προθεσμίας τῶν τεσσάρων μηνών πού καθορίζεται στό άρθρο 90 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακῆς καταστάσεως, καί στίς 4 Σεπτεμβρίου 1980, ὁ Van Zaanen κατέθεσε στην γραμματεία τό εἰσαγωγικό τῆς παρούσης δίκης δικόγραφο.
'Εν τῶ μεταξύ, στίς 2 Σεπτεμβρίου, τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο ἐδημοσίευσε τήν ὑπ' ἀριθ. ΕΣ/1Α/3/80 προκήρυξη διαγωνισμοῦ, πού ἀφεώρα τήν διεξαγωγή εσωτερικοῦ διαγωνισμοῦ γιά τήν πλήρωση τῆς θέσεως τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής του υπηρεσίας. Στίς 8 Σεπτεμβρίου, ὁ Van Zaanen ἐγνωστοποίησε εγγράφως στην επιτροπή ὅτι δέν θά ήταν υποψήφιος γιά τους λόγους πού ἀνέφερε στην ένσταση του τῆς 3ης 'Απριλίου καί λόγω τῆς καταθέσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ τῆς δίκης δικογράφου ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου. 'Ως τελευταία ημερομηνία γιά τήν ὑποβολή τῶν υποψηφιοτήτων καθωρίσθη αρχικώς ἡ 22 Σεπτεμβρίου, άλλά στίς 12 Σεπτεμβρίου τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο παρέτεινε τήν προθεσμία μέχρι τίς 2 'Οκτωβρίου. Τήν 1η 'Οκτωβρίου, ὁ Van Zaanen άλλαξε γνώμη. Υπέβαλε ρητώς τήν υποψηφιότητά του, ἐνῶ έκανε ταυτόχρονα γνωστή τήν πρόθεση του νά εμμείνει στην προσφυγή του. Κατά τήν συνεδρίαση, ὁ δικηγόρος τοῦ Van Zaanen ἀνέφερε ὅτι γιά τόν διαγωνισμό υπεβλήθησαν συνολικώς 18 υποψηφιότητες, ἐκ τῶν ὁποίων ὅλες, συμπεριλαμβανομένης αυτής τοῦ Van Zaanen, ἀπερρίφθησαν γιά τόν έναν ἡ γιά τόν άλλο λόγο.
Μέ τήν προσφυγή του, ὁ Van Zaanen προβάλλει τέσσερα αιτήματα:
1)
ή ἀπόφαση μέ τήν ὁποία ἐτερματίσθη ή προσωρινή του υπηρεσία δέν ήταν αἰτιο-λογημένη καί, συνεπώς, πρέπει νά ἀκυρωθεί
2)
τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο δέν ἠδύνατο επίσης νά ὁρίσει προσωρινώς άλλον υπάλληλο, δεδομένου ὅτι τό χρονικό διάστημα για έναν τέτοιο ὁρισμό περιορίζεται στό ένα έτος
3)
τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο ὑπεχρεοῦτο νά ἀνακοινώσει την ύπαρξη κενῆς θέσεως καί νά εξετάσει την δυνατότητα πληρώσεως τῆς μέ προαγωγή, σύμφωνα μέ τά άρθρα 4 καί 29 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως
4)
μέ την παραλειψη του, τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο έβλαψε τόν Van Zaanen καί ἐπροξένησε σ' αυτόν ζημία, ἡ ὁποία δύναται νά ἀποτιμηθεί στό ποσό τῆς μιᾶς λογιστικής μονάδος.
Τά άρθρα 4 καί 29 έχουν διατυπωθεί ὡς. ἀκολούθως:
"Αρθρο 4
«Οἱ διορισμοί ἡ οἱ προαγωγές έχουν ὡς ἀντικείμενο μόνο την πλήρωση κενής θέσεως, σύμφωνα μέ τίς προϋποθέσεις πού προβλέπονται ἀπό τόν παρόντα κανονισμό.
Κάθε κενή θέση σέ όργανο γνωστοποιείται στό προσωπικό τοῦ οργάνου αὐτοῦ, μόλις ή ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή ἀποφασίσει την πλήρωση τῆς θέσεως.
"Αν δέν εἶναι δυνατόν νά πληρωθεί ἡ κενή αυτή θέση μέ μετάθεση, προαγωγή ἡ εσωτερικό διαγωνισμό γίνεται γνωστοποίηση στό προσωπικό τῶν τριών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.»
"Αρθρο 29
«1)   Γιά την πλήρωση τῶν κενών θέσεων σέ ὄργανο, ἡ ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή, ἀφοῦ εξετάσει:
(α)
τίς δυνατότητες προαγωγής καί μεταθέσεως εντός τοῦ ὀργάνου
(β)
τίς δυνατότητες ὀργανώσεως εσωτερικών διαγωνισμών στό όργανο
(γ)
τίς αιτήσεις μετατάξεως υπαλλήλων άλλων ὀργάνων τῶν τριών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
κινεί τήν διαδικασία διαγωνισμών βάσει τίτλων, κατόπιν εξετάσεων ή βάσει τίτλων καί εξετάσεων. Ή διαδικασία διαγωνισμών καθορίζεται στό παράρτημα ΙΙΙ.
Ἡ διαδικασία αυτή δύναται νά κινηθεῖ επίσης μέ σκοπό τήν κατάρτιση πίνακος προσληπτέων.
2)   Γιά τήν πρόσληψη τῶν υπαλλήλων τῶν βαθμών Α1 καί Α 2, καθώς καί σέ εξαιρετικές περιπτώσεις γιά θέσεις πού ἀπαιτούν ειδικά προσόντα, ἡ ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή δύναται νά υιοθετήσει διαδικασία προσλήψεως διάφορη ἀπό τήν διαδικασία διαγωνισμών.»
Τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο ἀμφισβήτησε τό παραδεκτό τῶν τριών πρώτων αιτημάτων ισχυριζόμενο ὅτι:
(1)
μέ τήν ένσταση του, ὁ Van Zaanen εδέχθη ὅτι ἡ προσωρινή του υπηρεσία δέν ήταν δυνατόν νά ἀνανεωθεί, συνεπῶς, δέν ἠδύνατο νά προβάλει τό αἴτημα αυτό μέ τήν προσφυγή
(2)
ή ἀπόφαση, μέ τήν ὁποία ἐτερματίσθη ή προσωρινή του υπηρεσία, δέν τόν έβλαψε, διότι τό 'ίδιο ἀποτέλεσμα ἀπορρέει ἀναπόφευκτα ἀπό τό άρθρο 7 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως.
(3)
ὁ ὁρισμός τοῦ Ε. δέν δύναται νά ἀμφισβητηθεί, χωρίς ὁ Van Zaanen νά στραφεί καί κατ' αυτού
(4)
τό τρίτο αίτημα τοῦ Van Zaanen εἶναι ἀπαράδεκτο διότι δέν προεβλήθη στην ένσταση.
Δέν νομίζομε ὅτι εἶναι βάσιμα τά ἐπιχειρήματα πού εξέθεσε ὁ δικηγόρος τοῦ Ελεγκτικοί) Συνεδρίου, ὡς πρός τό παραδεκτό τῶν αιτημάτων τοῦ Van Zaanen. Κανένα νομολογιακό προηγούμενο δέν ἀνεφέρθη πρός ὑποστήριξη τοῦ ἰσχυρισμοῦ, κατά τόν ὁποῖο έπρεπε ὁ Ε. νά νομιμοποιηθεῖ παθη-τικῶς στην παρούσα δίκη, γιά νά είναι παραδεκτό τό αἴτημα. "Αν ὁ τελευταῖος εἶχε τήν επιθυμία, θά ἠδύνατο, χωρίς καμμία ἀμφιβολία, νά παρέμβει πρός διασφάλιση των συμμφερόντων του. Τό γεγονός ὅτι ὁ προσφεύγων δέν εστράφη κατ' αυτοί), δέν σημαίνει, κατά τήν γνώμη μας, ὅτι ή παρούσα προσφυγή εἶναι ἀπαράδεκτη.
"Αν καί ὁ Van Zaanen δέχεται ὅτι δέν ήταν δυνατή ἡ ἀνανέωση τῆς προσωρινής υπηρεσίας του, τό πραγματικό ζήτημα πού θέλει νά κριθεί εἶναι τό κατά πόσον τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο εἶχε ἡ ὄχι τό δικαίωμα νά διατηρεί τήν θέση τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής του ὑπηρεσίας κενή, καλύπτοντας την προσωρινώς ἐπί χρονικό διάστημα πού υπερβαίνει τό έτος. Σέ περίπτωση ἀρνητικῆς ἀπαντήσεως, τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο είχε τήν υποχρέωση νά τήν πληρώσει κατ' εφαρμογή τῶν άρθρων 4 καί 29 τοῦ κανονισμοί) ὑπηρεσιακής καταστάσεως, περίπτωση κατά τήν ὁποία θά ἐδί-δετο στόν Van Zaanen ἡ δυνατότης νά καταλάβει τήν θέση αὐτή μέ προαγωγή ἤ κατόπιν διαγωνισμοί). Τά ἀνωτέρω δέν μᾶς φαίνεται ὅτι συνιστούν αίτημα, τό όποιο δύναται νά θεωρηθεί ὡς ἀπαράδεκτο. 'Επί πλέον πρόκειται γιά αίτημα, τό όποιο ἀντι-μετωπίζετο στην ένσταση πού υπέβαλε ὁ Van Zaanen.
"Οσον ἀφορᾶ τό πρώτο αἴτημα τοῦ Van Zaanen, μᾶς φαίνεται ὅτι, ἄν καί ὁ ἀκριβής λόγος τῆς υποχρεωτικής λήξεως τῆς προσωρινής υπηρεσίας του δέν ἀναφέρεται, υποδεικνύεται ἀρκετά σαφώς ὅτι ἡ προσωρινή υπηρεσία του λήγει, διότι πρέπει νά τερματισθεί, οἱ δέ δύο διάδικοι ἐγνώριζαν ὅτι τό πράγμα είχε έτσι λόγω τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 7. 'Εν τούτοις, ἄν καί ὀρθῶς ισχυρίζεται ὅτι ἡ ἀπόφαση δέν ήταν αιτιολογημένη, ὁ Van Zaanen δέν έχει κανένα συμφέρον νά επιτύχει τήν ἀκύρωση τῆς ἀποφάσεως μέ τήν ὁποία ἐτερματίσθη ἡ προσωρινή υπηρεσία του, διότι, ὅπως καί ὁ 'ίδιος εδέχθη ρητώς μέ τήν ένσταση του καί ἐμμέσως μέ τό δεύτερο αἴτημα τῆς προσφυγής του, ἡ προσωρινή του υπηρεσία δέν ἠδύνατο νά συνεχισθεί πέραν τοῦ τέλους τοῦ μηνός Φεβρουαρίου 1980. "Αν ἡ ἀπόφαση έπρεπε νά ἀκυρωθεῖ, ἡ κατάσταση του δέν θά ἐβελτιώνετο, ἐφ' ὅσον, σύμφωνα μέ τό άρθρο 7 παράγραφος 2, τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο δύναται μόνο νά τήν επικυρώσει κατ' ουσία (βλ. υπόθεση 9/76 Morello κατά 'Επιτροπῆς Rec. 1976, σ. 1415). Κατά συνέπεια, μᾶς φαίνεται ὅτι τό ἐν λόγω αἴτημα πρέπει νά ἀπορριφθεί ὡς ἀβάσιμο.
Ό δικηγόρος τοῦ Van Zaanen ὑποστηρίζει ὅτι τό ἄρθρο 7 παράγραφος 2 ἀπαγορεύει τήν πλήρωση θέσεως μέ ένα ἡ περισσότερους προσωρινούς ὁρισμούς ἐπί χρονικό διάστημα ἀνώτερο τοῦ έτους. 'Από τό ἐν λόγω άρθρο σέ συνδυασμό μέ τίς διατάξεις τοῦ άρθρου 4, προκύπτει ἡ υποχρέωση πληρώσεως τῆς θέσεως εντός προθεσμίας ενός έτους, αρχομένης ἀπό τήν ημερομηνία κατά τήν ὀποία κενοῦται ἡ θέση. 'Η ἀντίθετη ερμηνεία, ἰσχυρίσθη, θά ἐπέτρεπε στην ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή νά διατηρεί τήν θέση κενή ἐπ' ἀόριστο χρόνο, ἄν ὄχι συνεχώς, μέσω τῶν προσωρινών ὁρισμών.
Κατά τήν γνώμη μας, τό άρθρο 7 παράγραφος 2 δέν ἀναφέρεται στό χρονικό διάστημα κατά τό όποιο ἡ θέση δύναται νά πληρωθεί μέ έναν ἡ περισσοτέρους προσωρινούς ὁρισμούς. Ἀπό τό πρώτο εδάφιο τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 7 συνάγεται σαφώς ὅτι πρόκειται γιά τόν διορισμό ἑνός προσώπου σέ θέση, στην ὁποία «εργάζεται προσωρινά». Ή φράση «ή προσωρινή υπηρεσία περιορίζεται», ἀναφέρεται στό 'ίδιο πρᾶγμα. Ό σκοπός τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 2 συνίσταται βασικῶς στό νά εμποδίσει την διατήρηση ἑνός υπαλλήλου σέ θέση σταδιοδρομίας ἀνωτέρας ἀπό τήν σταδιοδρομία, στην ὁποία ἀνήκει, ἐπί πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, μέ ὅλες τίς συνέπειες πού αυτό δύναται νά συνεπάγεται γιά τήν εξέλιξη τῆς σταδιοδρομίας του καί τήν κατάσταση του στήν υπηρεσία. Δέν καθορίζεται ὅριο ἑνός έτους γιά τήν κατοχή τῆς θέσεως μέ προσωρινούς ὁρισμούς. Διαφορετικά, ἄν κανείς κατάλληλος υποψήφιος δέν ἠδύνατο νά ευρεθεί εντός προθεσμίας ἑνός έτους, θά ήταν ἀναγκαίο, σέ περίπτωση πού ὁ δικηγόρος τοῦ Van Zaanen εἶχε δίκιο, νά παραμείνει ἡ θέση κενή ἡ νά διορισθεί μή κατάλληλος υποψήφιος κατά τήν λήξη τοῦ έτους.
Τά ἀνωτέρω δέν σημαίνουν ὅτι κανένα ὅριο δέν ἐπιβάλλεται στην ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή. Όταν πρόκειται νά πληρωθεί μία θέση, ἡ ἀρχή ὀφείλει νά προβεί, εντός ευλόγου προθεσμίας, στην κίνηση τῶν διαδικασιῶν πού ἀναφέρονται στά άρθρα 4 καί 29. "Αν οἱ ἐν λόγω ενέργειες δέν γίνουν ἤ υπάρχει υπερβολική καθυστέρηση, εἶναι δυνατόν νά προκύψουν λόγοι προσφυγῆς βασιζόμενης ἐπί τῶν άρθρων 4 καί 29. Πάντως, τό άρθρο 7 παράγραφος 2 δέν επιβάλλει αυτόματο ὅριο ενός έτους γιά τόν ὁρισμό στην ἐν λόγω θέση, άλλά μόνο ὅριο ὅσον άφορα τήν διάρκεια τοῦ χρονικοῦ διαστήματος, κατά τό όποιο ένα πρόσωπο δύναται νά κατέχει τήν θέση.
Περαιτέρω, ὑπεστηρίχθη ὅτι ὁ ὁρισμός τοῦ Ε. ήταν παράνομος διότι προσωρινός ὁρισμός δύναται νά γίνει μόνο στον ἀμέσως επόμενο βαθμό ἀπό εκείνον πού κατέχει ὁ ἐν λόγω υπάλληλος. Τό συμφέρον τοῦ Van Zaanen ὅσον άφορᾶ τήν πλευρά αυτή τοῦ δευτέρου αιτήματός του έγκειται, ὅπως ειπώθηκε, στην διατήρηση τῆς ἑνότητος τοῦ συστήματος κατατάξεως. "Ενας υπάλληλος δέν πρέπει νά εξαρτάται ἱεραρχικῶς ἀπό συνάδελφο, ὁ όποιος έχει κατώτερο βαθμό. Ἐν τούτοις, ἡ λέξη κλειδί τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 2 δέν εἶναι ή λέξη «βαθμός» άλλά ἡ λέξη «σταδιοδρομία». Πολλές θέσεις καλύπτουν περισσότερους ἀπό ένα βαθμό. 'Ως ἐκ τούτου, ὅταν ένας υπάλληλος, ὁ όποιος κατέχει θέση σέ σταδιοδρομία πού περιλαμβάνει δύο βαθμούς καί τοῦ ὁποίου ὁ βαθμός εἶναι ὁ κατώτερος, κληθεί νά καταλάβει προσωρινώς θέση σέ σταδιοδρομία ἀμέσως ἀνωτέρα ἀπό εκείνη στην ὁποία ἀνήκει, εἶναι ἀπολύτως δυνατόν νά υπερπηδήσει τόν ἐνδιάμεσο βαθμό. Πράγματι, αυτή φαίνεται νά εἶναι ἡ περίπτωση στην παρούσα υπόθεση, διότι ἡ ἀνακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως, ἐπί τῆ βάσει τῆς ὁποίας ὁ Van Zaanen μετετάχθη στό Ἐλεγκτικό Συνέδριο, ἀναφέρει ὅτι οἱ ἀναθεωρητές ὑπάγονται στην σταδιοδρομία L/A5-L/A4. Συνεπώς, φαίνεται ὅτι δέν υπάρχει τίποτα τό παράνομο στό γεγονός ὅτι ένας ἀναθεωρητής μέ βαθμό L/A5 κατέχει προσωρινώς θέση σέ σταδιοδρομία ἀνωτέρα, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τόν βαθμό L/A3. Δέν υπάρχει ἀπόδειξη οιασδήποτε σοβαρᾶς ζημίας στά συμφέροντα τῆς υπηρεσίας.
Συνεπώς, φρονούμε ὅτι τό δεύτερο αίτημα πρέπει νά ἀπορριφθεί.
Ὅσον άφορᾶ τό τρίτο αἴτημα, ὑπεστηρίχθη γιά λογαριασμό τοῦ Van Zaanen ὅτι τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο ὤφειλε νά επαναρχίσει τήν διαδικασία πρός τόν σκοπό διορισμοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής του υπηρεσίας, μόλις ἡ πρώτη ἀνακοίνωση περί υπάρξεως κενῆς θέσεως τῆς 24ης 'Οκτωβρίου 1978 δέν επέτρεψε τήν εξεύρεση καταλλήλου ὑποψηφίου. Πράγματι, ὁ δικηγόρος τοῦ Van Zaanen ἰσχυρίσθη ὅτι τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο ὤφειλε νά εξετάσει τίς δυνατότητες πληρώσεως τῆς κενής θέσεως μέ προαγωγή, δεδομένου ὅτι ὁ Van Zaanen ήταν εκείνος ὁ όποιος συνεκέντρωνε τά περισσότερα προσόντα γιά τήν θέση αυτή (καί ίσως ὁ μόνος πού είχε δυνατότητα προαγωγής στον βαθμό L/A3).
Τό άρθρο 29 ἀναφέρει κατά σειρά προτιμήσεως τήν προαγωγή καί τήν μετάταξη ὡς τίς δύο διαδικασίες, οἱ όποιες χρησιμοποιούνται γιά τήν πλήρωση κενής θέσεως καί τίς όποιες ἡ ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή πρέπει νά εξετάσει κατά πρῶτο λόγο (ἀπόφαση 176/73 Van Belle κατά Σνμβουλίου, Rec. 1974 σ. 1361, σ. 1370). Ἀλλά αυτό δέν παρέχει σ' έναν υπάλληλο δικαίωμα προαγωγής: ἡ ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή διαθέτει εὐρεία διακριτική εξουσία καί, ὑπό ὁρισμένες συνθήκες, δύναται ὀρθώς νά διοργανώσει εσωτερικό διαγωνισμό, ἰδίως ὅταν δέν υπάρχει παρά ἕνας υπάλληλος, ὁ όποιος έχει δυνατότητα προαγωγής (βλ. υπόθεση 123/75 Küster κατά Κοινοβουλίου, Rec. 1976 σ. 1701_. σ. 1709 έως 1710). Στην παρούσα υπόθεση, ὁ λόγος καθυστερήσεως τῆς ενάρξεως μιᾶς νέας διαδικασίας προσλήψεως τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής υπηρεσίας ἐνέκειτο προφανώς στό γεγονός ὅτι, ἀφού ή πρώτη ἀνακοίνωση περί υπάρξεως κενής θέσεως δέν επέτρεψε τήν εξεύρεση καταλλήλου υποψηφίου, τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο ἀπεφάσισε νά προκηρύξει διαγωνισμό, άλλα οἱ προετοιμασίες καί οἱ δατυπώσεις πού ἀπητοῦντο πρός τόν σκοπό αυτόν ἐχρειάσθησαν πολύ χρόνο, διότι εὑρίσκετο ἀκόμα στό στάδιο περατώσεως τῆς εσωτερικῆς του ὀργανώσεως ἐν τούτοις, διωργάνωσε συνολικῶς 157 διαγωνισμούς, ἐκ των ὁποίων ὁ τελευταίος ήταν εκείνος, ὁ όποιος εἶχε ὡς ἀντικείμενο τήν πλήρωση τῆς θέσεως τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής του υπηρεσίας. Τό γεγονός ὅτι παρήλθε ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ τῆς πρώτης ἀνακοινώσεως περί υπάρξεως κενής θέσεως καί τοῦ διαγωνισμοί) γιά τήν πλήρωση τῆς θέσεως τοῦ προϊσταμένου τῆς μεταφραστικής υπηρεσίας εἶναι λυπηρό. Πάντως, ὑπό τό φως των δοθέντων επεξηγήσεων, δέν έχουμε πεισθεί ὅτι τό 'Ελεγκτικό Συνέδριο παρέβει τό καθήκον του σέ τέτοιο σημείο, ώστε νά δικαιολογείται προσφυγή ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου. 'Ως ἐκ τούτου, τό τρίτο αίτημα πρέπει νά ἀπορριφθεί.
Ἐν ὄψει τοῦ ἀβασίμου τῶν τριών πρώτων αἰτημάτων, πρέπει νά ἀπορριφθεί καί τό τέταρτο αίτημα τοῦ Van Zaanen.
Κατά συνέπεια, ἄν καί τό αίσθημα ἀπογοητεύσεως τοῦ Van Zaanen εἶναι κατανοητό, ἡ παροῦσα προσφυγή πρέπει, κατά τήν γνώμη μας, νά ἀπορριφθεί. Κάθε διάδικος πρέπει νά φέρει τά δικαστικά του έξοδα.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά ἀγγλικά.