61984CJ0215_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 215/84,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunal de grande instance των Βερσαλλιών προς το Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του παραπέμποντος δικαστηρίου μεταξύ
Procureur de la Republique,
— Syndicat national des gerants libres ( SNGL ),
—Chambre syndicale nationale du commerce et de la reparation automobile ( CSNCRA ),
—Bernard Thomas, Jacques Bruneau, Michel le Breton, Pierre Parent, Gerard Guillemin, Guy Loiselier, Eduard Szelag, πολιτικώς εναγόντων, αφενός,
και
Marie-Helene Ferey, το γένος Hericotte,
αστικώς υπεύθυνη : εταιρία ERG,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο στ ), 5, 30, καθώς και των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης EOK,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με απόφαση της 6ης Ιουλίου 1984, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 20 Αυγούστου 1984, το Tribunal de grande instance των Βερσαλλιών υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK, προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο στ ), 5, 30, 85 και 86 της Συνθήκης EOK, προκειμένου να εκτιμήσει αν συμβιβάζεται προς το κοινοτικό δίκαιο εθνική κανονιστική ρύθμιση επιβάλλουσα κατώτατη τιμή πωλήσεως των καυσίμων στον καταναλωτή .
2 Τα ερωτήματα ανέκυψαν στο πλαίσιο ποινικών διώξεων κατά της Marie-Helene Ferey, το γένος Hericotte, υπό την ιδιότητά της ως προέδρου-γενικού διευθυντή της εταιρίας SA ERG Carburants, που έχει την εκμετάλλευση πρατηρίων βενζίνης . H Hericotte κατηγορείται ότι προέβη στην πώληση καυσίμων σε τιμές κατώτερες από τις κατώτατες τιμές που καθόριζαν οι ισχύουσες κατά τους μήνες Αύγουστο και Δεκέμβριο 1983 κανονιστικές ρυθμίσεις .
3 H κατηγορουμένη στην κύρια δίκη δεν αμφισβήτησε τα πραγματικά περιστατικά που της προσάπτονται, ζήτησε όμως την απαλλαγή της, υποστηρίζοντας ότι τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια εκπτώσεων που δεν είχε τηρήσει στηρίζονταν στην υπουργική απόφαση 83-13/A, της 29ης Απριλίου 1982, και 83-58/A, της 9ης Νοεμβρίου 1983, περί λιανικής τιμής πωλήσεως των καυσίμων, κανονιστική ρύθμιση που ήταν ασυμβίβαστη προς το κοινοτικό δίκαιο .
4 Υπό τις περιστάσεις αυτές, το εθνικό δικαιοδοτικό όργανο έκρινε ότι ήταν αναγκαίο να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα :
« Τα άρθρα 3, στοιχείο στ ), 5, 30, 85 και 86 της Συνθήκης EOK της 25ης Μαρτίου 1957 έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν στα κράτη μέλη να θεσπίζουν νομοθετικό ή κανονιστικό σύστημα κατώτατων τιμών διατιμήσεως κατά τη λιανική πώληση της απλής και της βενζίνης σούπερ ; »
5 Με την απόφασή του της 29ης Ιανουαρίου 1985 ( στην υπόθεση 231/83, Cullet, στη Συλλογή 1985, σ . 315 ) το Δικαστήριο προέβη ήδη στην εξέταση των ζητημάτων που αφορούν την ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο στ ), 5, 30, 85 και 86 της Συνθήκης EOK . Το επίδικο σύστημα τιμών, αντικείμενο της διαφοράς στην κύρια δίκη, είναι το ίδιο που αποτέλεσε αντικείμενο της υπόθεσης 231/83, με τη διαφορά ότι η υπουργική απόφαση 83-58/A, της 9ης Νοεμβρίου 1983, η οποία ισχύει για τα πραγματικά περιστατικά της υπό κρίση υπόθεσης, διηύρυνε για την απλή και τη βενζίνη σούπερ τα περιθώρια μειώσεως των οριακών τιμών λιανικής πωλήσεως που είχαν καθοριστεί κατ’ εφαρμογή της ισχύουσας εθνικής κανονιστικής ρύθμισης . Πάντως, το στοιχείο αυτό δεν είναι τέτοιας φύσεως, ώστε να θέτει ζητήματα διαφορετικά από εκείνα που επέλυσε η προαναφερθείσα απόφαση της 29ης Ιανουαρίου 1985, όσον αφορά την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου .
6 Με την απόφασή του αυτή, το Δικαστήριο έκρινε ότι :
— τα άρθρα 3, στοιχείο στ ), και 5 της Συνθήκης EOK δεν αντιτίθενται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση που προβλέπει τον καθορισμό από τις εθνικές αρχές κατώτατης λιανικής τιμής πωλήσεως των καυσίμων·
—το άρθρο 30 της Συνθήκης αντιτίθεται σε τέτοιας φύσεως κανονιστική ρύθμιση, όταν η κατώτατη τιμή καθορίζεται με αφετηρία μόνο τις τιμές παραλαβής από τα εγχώρια διυλιστήρια, αυτές δε οι τιμές παραλαβής συνδέονται με την ανώτατη τιμή, η οποία υπολογίζεται βάσει μόνο των τιμών κόστους των εγχώριων διυλιστηρίων σε περίπτωση κατά την οποία οι τιμές στις ευρωπαϊκές αγορές καυσίμων αποκλίνουν περισσότερο από 8 % από τις τελευταίες .
7 Επειδή κανένα νέο στοιχείο δεν ανέκυψε στο πλαίσιο της υπό κρίση υπόθεσης, για τις απαντήσεις που πρέπει να δοθούν στο Tribunal de grande instance των Βερσαλλιών, καθώς και για τους λόγους που υπαγόρευσαν τις συγκεκριμένες απαντήσεις, το Δικαστήριο παραπέμπει στο κείμενο της προαναφερθείσας απόφασης της 29ης Ιανουαρίου 1985, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
8 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η γαλλική κυβέρνηση και η Επιτροπή, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα ),
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με απόφαση της 6ης Ιουλίου 1984 το Tribunal de grande instance των Βερσαλλιών, αποφαίνεται :
1 ) Τα άρθρα 3, στοιχείο στ ), 5, 85 και 86 δεν αντιτίθενται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση που προβλέπει τον καθορισμό από τις εθνικές αρχές κατώτατης λιανικής τιμής πωλήσεως των καυσίμων .
2 ) Το άρθρο 30 αντιτίθεται σε τέτοιας φύσεως κανονιστική ρύθμιση, όταν η κατώτατη τιμή καθορίζεται με αφετηρία μόνο τις τιμές παραλαβής από τα εγχώρια διυλιστήρια, αυτές δε οι τιμές παραλαβής συνδέονται με την ανώτατη τιμή, η οποία υπολογίζεται βάσει μόνο των τιμών κόστους των εγχωρίων διυλιστηρίων σε περίπτωση κατά την οποία οι τιμές στις ευρωπαϊκές αγορές καυσίμων αποκλίνουν περισσότερο από 8 % από τις τελευταίες .