62018CC0742
CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
J. KOKOTT
van 12 maart 2020 (
1
)
Zaak C‑742/18 P
Tsjechische Republiek
tegen
Europese Commissie
(Controles door middel van teledetectie in het kader van het ELGF en het Elfpo)
„Hogere voorziening – Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) – Uitsluiting van uitgaven van financiering door de Europese Unie – Uitgaven verricht door de Tsjechische Republiek – Verordening (EG) nr. 1122/2009 – Oppervlaktesteun – Controles ter plaatse – Controles ter plaatse door middel van teledetectie – Twijfels over de toereikendheid en doeltreffendheid van de uitgevoerde controles – Verdeling van de bewijslast – Verordening (EG) nr. 555/2008 – Investeringen in de wijnsector – Controle op de uitvoering – Steekproeven”
I. Inleiding
1.
Gelet op de grote omvang en de complexe aard van vele steunmaatregelen van de Europese Unie in de landbouwsector zijn de lidstaten verplicht om zorgvuldig te controleren of deze maatregelen aan de voorwaarden voor steunverlening voldoen en naar behoren worden uitgevoerd. De uitgaven die een lidstaat ter ondersteuning van zijn landbouw heeft verricht, kunnen door de Commissie bijgevolg alleen dan worden verlaagd of volledig aan financiering door de Unie worden onttrokken, wanneer het vaststaat dat een concrete maatregel of een concreet steunprogramma niet subsidiabel is. Wanneer een lidstaat niet afdoende en doeltreffend controleert of alle door hem uitgevoerde maatregelen aan de voorwaarden voor steunverlening voldoen, kan daarentegen worden volstaan met een correctie. (
2
)
2.
Met de onderhavige hogere voorziening richt de Tsjechische Republiek zich tegen een arrest van het Gerecht van 13 september 2018 (hierna: „bestreden arrest”) (
3
) waarbij de onttrekking van bepaalde uitgaven aan financiering door het Europees Landbouwgarantiefonds (hierna: „ELGF”) en door het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (hierna: „Elfpo”) is bevestigd. Met name zijn partijen het oneens over bepaalde areaalgebonden steunmaatregelen en gesteunde investeringen in de wijnsector. Ter motivering van de uitsluiting van de verrichte uitgaven heeft de Commissie in haar uitvoeringsbesluit van 20 juni 2016 (hierna: „litigieus uitvoeringsbesluit”) (
4
) alleen aangevoerd dat de Tsjechische Republiek ontoereikende controles had uitgevoerd.
3.
De onderhavige hogere voorziening draait in wezen om de vraag hoe de doeltreffendheid van de controles van subsidiabele oppervlakten moet worden beoordeeld. Voorts is in geding hoe investeringen in de wijnsector door de lidstaten moeten worden gecontroleerd.
II. Toepasselijke bepalingen
4.
Het Unierechtelijke kader van deze zaak wordt gevormd door verordening (EG) nr. 73/2009 (
5
) en de op grond daarvan vastgestelde uitvoeringsverordening (EG) nr. 1122/2009 (
6
). Met name voor de wijnsector is ook uitvoeringsverordening (EG) nr. 555/2008 (
7
) van belang, waarin wordt verwezen naar uitvoeringsverordening (EU) nr. 65/2001 (
8
), die in het algemeen ziet op het Elfpo.
A.
Verordening nr. 73/2009
5.
Verordening nr. 73/2009 stelde de voorschriften vast inzake rechtstreekse betalingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid die op het voor de onderhavige procedure relevante tijdstip van toepassing waren. Rechtstreekse betalingen kunnen betrekking hebben op bepaalde landbouwgronden die subsidiabel zijn.
6.
Volgens artikel 20 van verordening nr. 73/2009 (
9
) verifiëren de lidstaten de subsidiabiliteit van een oppervlakte als volgt:
„1.   De lidstaten voeren administratieve controles van de steunaanvragen uit om de subsidiabiliteitsvoorwaarden van de steun te verifiëren.
2.   De administratieve controles worden aangevuld met een op verificatie van de subsidiabiliteit van de steun gericht systeem van controles ter plaatse. Hiertoe stellen de lidstaten een steekproefplan op voor de landbouwbedrijven.
De lidstaten kunnen teledetectietechnieken [...] gebruiken als middel om inspecties ter plaatse van landbouwpercelen uit te voeren.
[...]”
B.
Verordening nr. 1122/2009
7.
Verordening nr. 1122/2009 bevatte bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 73/2009 wat betreft het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers. Artikel 26, lid 1, van verordening nr. 1122/2009 (
10
) stelde algemene beginselen inzake controles vast:
„De administratieve controles en de controles ter plaatse waarin deze verordening voorziet, worden zo uitgevoerd dat een doeltreffende verificatie wordt gegarandeerd van de naleving van de voorwaarden voor de steunverlening en van de eisen en normen die relevant zijn in het kader van de randvoorwaarden.”
8.
Voor de controles ter plaatse stelde artikel 30 van deze verordening (
11
) de volgende controlepercentages vast:
„1.   Het totale aantal controles ter plaatse dat elk jaar wordt uitgevoerd, betreft ten minste 5 % van alle landbouwers die een aanvraag indienen voor de bedrijfstoeslagregeling, de regeling inzake een enkele areaalbetaling of oppervlaktegebonden betalingen in het kader van specifieke steun. De lidstaten zorgen ervoor dat de controles ter plaatse ten minste 3 % betreffen van de landbouwers die steun aanvragen in het kader van elk van de andere oppervlaktegebonden steunregelingen die zijn ingesteld bij de titels III, IV en V van [verordening nr. 73/2009].
[...]
3.   Indien bij de controles ter plaatse belangrijke onregelmatigheden met betrekking tot een bepaalde steunregeling of in een regio of deelregio worden vastgesteld, verricht de bevoegde autoriteit in het lopende jaar de nodige extra controles ter plaatse en verhoogt zij dienovereenkomstig het percentage landbouwers bij wie in het volgende jaar een controle ter plaatse moet worden verricht.
4.   Indien is bepaald dat bepaalde onderdelen van een controle ter plaatse op basis van een steekproef mogen worden uitgevoerd, moet die steekproef een controleniveau garanderen dat betrouwbare en representatieve resultaten oplevert. De lidstaten stellen de criteria voor de selectie van de steekproef vast. Indien de controle van de steekproef onregelmatigheden aan het licht brengt, worden de omvang en de basis van de steekproef dienovereenkomstig uitgebreid.”
9.
Artikel 31, leden 1 en 2, van verordening nr. 1122/2009 (
12
) zag op de selectie van de steekproef voor controles:
„1.   De steekproeven voor controles ter plaatse op grond van de onderhavige verordening worden door de bevoegde autoriteit geselecteerd aan de hand van een risicoanalyse en van een element van representativiteit voor de ingediende steunaanvragen.
Om voor het element van representativiteit te zorgen kiezen de lidstaten op aselecte wijze tussen 20 % en 25 % van het in artikel 30, leden 1 en 2, bedoelde minimumaantal landbouwers bij wie een controle ter plaatse moet worden verricht.
[...]
2.   De doeltreffendheid van de risicoanalyse wordt elk jaar beoordeeld en verhoogd door:
a)
de relevantie van elke risicofactor te bepalen;
b)
de resultaten van de op de risicoanalyse gebaseerde steekproef en die van de in lid 1, tweede alinea, bedoelde op aselecte wijze gekozen steekproef met elkaar te vergelijken;
c)
rekening te houden met de specifieke situatie in de lidstaat.”
10.
Artikel 33 van verordening nr. 1122/2009 (
13
) zag op de onderdelen van de controles ter plaatse:
„De controles ter plaatse hebben betrekking op alle percelen landbouwgrond waarvoor steun is aangevraagd in het kader van de in bijlage I bij [verordening nr. 73/2009] genoemde steunregelingen, met uitzondering van de percelen waarop aanvragen om steun voor zaaizaad als bedoeld in artikel 87 van die verordening betrekking hebben. De feitelijke constatering van de oppervlakten als onderdeel van een controle ter plaatse mag evenwel worden beperkt tot een steekproef die ten minste 50 % omvat van de percelen landbouwgrond waarvoor een aanvraag is ingediend in het kader van de bij de titels III, IV en V van verordening (EG) nr. 73/2009 ingestelde steunregelingen, mits de steekproef ten aanzien van de gecontroleerde oppervlakte en de aangevraagde steun een controleniveau garandeert dat betrouwbare en representatieve resultaten oplevert. Indien deze steekproefsgewijze controle anomalieën aan het licht brengt, wordt de steekproef van percelen landbouwgrond die daadwerkelijk worden geïnspecteerd, uitgebreid.
De lidstaten mogen gebruikmaken van teledetectie overeenkomstig artikel 35 [...].”
11.
Artikel 35 van deze verordening (
14
) ging nader in op de uitvoering van controles ter plaatse door middel van teledetectie:
„1.   Een lidstaat die gebruikmaakt van de bij artikel 33, tweede alinea, geboden mogelijkheid controles ter plaatse uit te voeren door middel van teledetectie, verricht:
a)
een foto-interpretatie van satellietbeelden of luchtfoto’s van alle percelen landbouwgrond per aanvraag die moeten worden gecontroleerd, met het doel de vegetatie te herkennen en de oppervlakte te meten;
b)
een fysieke veldinspectie van alle percelen landbouwgrond waarvoor niet op basis van de foto-interpretatie ten genoegen van de bevoegde autoriteit kan worden geconcludeerd dat de aangifte juist is.
2.   De in artikel 30, lid 3, bedoelde extra controles worden met behulp van middelen voor een traditionele controle ter plaatse verricht indien zij in het lopende jaar niet meer door middel van teledetectie kunnen worden verricht.”
C.
Verordening nr. 555/2008
12.
Verordening nr. 555/2008 bevat uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 479/2008 (
15
), met name met betrekking tot de controles in de wijnsector. Artikel 9, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 555/2008 ziet op het financieel beheer van de ondersteuning van maatregelen:
„De steun wordt betaald zodra vaststaat dat, naargelang van de keuze die de lidstaat voor het beheer van de maatregel heeft gemaakt, één enkele actie dan wel alle acties waarvoor de steunaanvraag is ingediend, werd(en) uitgevoerd en ter plaatse gecontroleerd.”
13.
In artikel 76 van verordening nr. 555/2008 zijn de beginselen voor controles in de wijnsector neergelegd:
„Onverminderd de specifieke bepalingen van deze verordening of van andere communautaire regelgeving voeren de lidstaten controles en maatregelen in voor zover die nodig zijn om de correcte toepassing van [verordening nr. 479/2008] en van de onderhavige verordening te garanderen. Deze controles en maatregelen moeten met het oog op een adequate bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen voldoende doeltreffend, evenredig en ontradend zijn.
Met name zien de lidstaten erop toe dat:
[...]
e)
de controles [...] stelselmatig of steekproefsgewijs [worden] uitgevoerd. Bij steekproefsgewijze controles zien de lidstaten erop toe dat deze controles door aantal, aard en frequentie representatief zijn voor hun hele grondgebied en, indien van toepassing, in overeenstemming zijn met de hoeveelheid wijnbouwproducten die is verhandeld of met het oog op verhandeling in voorraad wordt gehouden;
[...]”
14.
Artikel 77, leden 3 en 5, van deze verordening bevat verdere algemene controlebeginselen:
„3.   Naast de gevallen waarin krachtens [verordening nr. 479/2008] of de onderhavige verordening systematisch controles ter plaatse worden verricht, voeren de bevoegde autoriteiten controles ter plaatse uit bij een steekproef van een voldoende hoog percentage begunstigden/producenten, die is samengesteld op basis van een risicoanalyse als bedoeld in artikel 79 van de onderhavige verordening.
[...]
5.   Voor de maatregelen waarin artikel 15 van [verordening nr. 479/2008] voorziet, zijn de artikelen 26, 27 en 28 van [verordening nr. 1975/2006] van overeenkomstige toepassing.”
15.
In artikel 15, lid 1, van verordening nr. 479/2008 (
16
) stonden de maatregelen „materiële of immateriële investeringen in verwerkingsinstallaties, de infrastructuur van wijnhuizen en de afzet van wijn” vermeld.
D.
Verordening nr. 65/2011
16.
Met betrekking tot de controles van maatregelen overeenkomstig artikel 15 van verordening nr. 479/2008 verwijst artikel 77, lid 5, van verordening nr. 555/2008 (
17
) naar de artikelen 26 tot en met 28 van verordening (EG) nr. 1975/2006 (
18
).
17.
Verordening nr. 1975/2006 werd met ingang van 1 januari 2011 ingetrokken bij verordening nr. 65/2011. (
19
) Overeenkomstig artikel 34, lid 2, van verordening nr. 65/2011 gelden verwijzingen naar verordening nr. 1975/2006 als verwijzingen naar eerstgenoemde verordening, volgens de concordantietabel in bijlage II erbij. Artikel 4, lid 5, en de artikelen 24 tot en met 26 van verordening nr. 65/2011 stemmen overeen met de artikelen 26 tot en met 28 van verordening nr. 1975/2006.
18.
Ook artikel 25, lid 1, eerste volzin, van verordening nr. 65/2011 (
20
) bevat een regeling voor controles ter plaatse:
„De lidstaten organiseren controles ter plaatse van goedgekeurde concrete acties op basis van een passende steekproeftrekking.”
III. Achtergrond van het geschil en procedure bij het Gerecht
19.
Op 20 juni 2016 heeft de Commissie het litigieuze uitvoeringsbesluit vastgesteld, waarbij bepaalde door de lidstaten gedeclareerde uitgaven in het kader van het ELGF of het Elfpo tot op zekere hoogte aan EU-financiering werden onttrokken. Dit besluit was onder meer gericht tot de Tsjechische Republiek. Met betrekking tot de door deze lidstaat verrichte uitgaven heeft de Commissie met name de volgende bedragen aan EU-financiering onttrokken:
–
462517,83 EUR aan ontkoppelde rechtstreekse steun voor bepaalde landbouwarealen in de begrotingsjaren 2013 tot en met 2015;
–
636516,20 EUR met betrekking tot investeringen in de wijnsector in de begrotingsjaren 2011 tot en met 2014;
–
29485612,55 EUR met betrekking tot de controles op de naleving van de randvoorwaarden in de begrotingsjaren 2011 tot en met 2014. (
21
)
20.
Bij verzoekschrift van 31 augustus 2016 heeft de Tsjechische Republiek het Gerecht verzocht om nietigverklaring van het litigieuze uitvoeringsbesluit, voor zover bij dit besluit de door de Tsjechische Republiek verrichte uitgaven ten bedrage van 30206401,58 EUR van EU-financiering zijn uitgesloten. (
22
)
21.
Het Gerecht heeft het beroep gedeeltelijk toegewezen en het litigieuze uitvoeringsbesluit vernietigd, voor zover het de door de Tsjechische Republiek verrichte uitgaven in het kader van het ELGF en in verband met de controles op de naleving van de randvoorwaarden in het begrotingsjaar 2011 uitsluit voor een bedrag van 6356909,30 EUR.
22.
Voor het overige heeft het Gerecht het beroep afgewezen.
IV. Procedure bij het Hof
23.
Bij memorie van 27 november 2018 heeft de Tsjechische Republiek de onderhavige hogere voorziening tegen het bestreden arrest ingesteld, waarbij zij het Hof verzoekt:
–
het bestreden arrest te vernietigen, voor zover het Gerecht het beroep in eerste aanleg heeft afgewezen;
–
het litigieuze uitvoeringsbesluit nietig te verklaren, voor zover het uitgaven in het kader van de enkele areaalbetaling uitsluit voor een bedrag van 462517,83 EUR;
–
het litigieuze uitvoeringsbesluit nietig te verklaren, voor zover het uitgaven in het kader van investeringen in de wijnsector uitsluit voor een bedrag van 636516,20 EUR;
–
de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.
24.
De Europese Commissie, van haar kant, verzoekt het Hof:
–
de hogere voorziening af te wijzen;
–
de Tsjechische Republiek in de kosten te verwijzen.
25.
Partijen hebben schriftelijke opmerkingen ingediend en ter terechtzitting van 9 januari 2020 mondelinge opmerkingen gemaakt.
V. Beoordeling
26.
De Tsjechische Republiek steunt haar hogere voorziening op vier middelen. De eerste twee middelen betreffen de uitsluiting van financiering door de Europese Unie van areaalgebonden rechtstreekse betalingen, terwijl het derde en het vierde middel betrekking hebben op de onttrekking aan EU-financiering van uitgaven voor investeringen in de wijnsector.
A.
Onttrekking van de enkele areaalbetalingen (eerste en tweede middel)
27.
Voor een beter begrip van de eerste twee middelen moet de achtergrond van de uitsluiting van de verrichte oppervlaktegebonden uitgaven summier in herinnering worden gebracht. Ter motivering van deze uitsluiting voert de Commissie namelijk aan dat de Tsjechische Republiek onvoldoende heeft gecontroleerd of de gesteunde landbouwarealen aan de subsidiabiliteitsvoorwaarden voldoen.
28.
Met oppervlaktesteun wordt beoogd dat oppervlakten voor specifieke landbouwdoeleinden worden gebruikt, waarbij het bedrag van de steun naar evenredigheid van de grootte van het perceel wordt berekend. Bij de controles gaan de lidstaten dan ook na of de steunbegunstigde de betrokken percelen wel degelijk conform zijn steunaanvraag gebruikt en of de opgegeven grootte met de werkelijkheid overeenstemt. Eventuele afwijkingen van de steunaanvragen worden daarbij als onregelmatigheden aangemerkt.
29.
In dit verband voorziet verordening nr. 1122/2009, naast administratieve controles, in twee vormen van controles ter plaatse: „traditionele” controles ter plaatse (
23
), dat wil zeggen fysieke veldinspecties, of met behulp van teledetectie uitgevoerde controles ter plaatse (
24
). Deze controles moeten overeenkomstig artikel 26, lid 1, van verordening nr. 1122/2009 doeltreffend zijn, dat wil zeggen dat ze zo moeten worden uitgevoerd dat een doeltreffende verificatie wordt gegarandeerd van de naleving van de voorwaarden voor de steunverlening.
30.
Indien de Commissie van mening is dat een lidstaat bepaalde steunmaatregelen niet aan afdoende en doeltreffende controles onderwerpt, hoeft zij volgens de rechtspraak van het Hof de ontoereikendheid van deze nationale controles of de onregelmatigheid van de toegezonden cijfers evenwel niet volledig aan te tonen. Zij moet alleen een bewijs leveren voor de ernstige en redelijke twijfel die zij omtrent die controles of cijfers koestert. (
25
) Dat haar twijfels gerechtvaardigd zijn, moet de Commissie met bepaalde vaststellingen onderbouwen. Deze kunnen er bijvoorbeeld in bestaan dat een lidstaat tegenstrijdige cijfers heeft overgelegd. (
26
)
31.
De betrokken lidstaat kan de bevindingen van de Commissie evenwel ontkrachten door te bewijzen dat deze bevindingen onjuist zijn en dat zijn controlesysteem wel degelijk betrouwbaar en operationeel is. (
27
) In het andere geval geldt als bewezen dat het ernstig mag worden betwijfeld dat de lidstaat een afdoend en doeltreffend stelsel van toezicht en controle heeft ingevoerd. (
28
)
1. Eerste middel
32.
Met haar eerste middel voert de Tsjechische Republiek ten eerste aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie terechte twijfels heeft gekoesterd over de doeltreffendheid van de controles van de oppervlakten waarvoor steun wordt verleend. Ten tweede heeft het Gerecht eveneens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vervolgens onterecht te oordelen dat zijn onderzoek heeft uitgewezen dat de Tsjechische Republiek deze twijfels uiteindelijk niet heeft kunnen ontkrachten.
a) Gegrondheid van het eerste middel
33.
Het eerste middel betreft in wezen de vraag welke vorm van vaststellingen ten grondslag kan liggen aan gerechtvaardigde twijfels over de doeltreffendheid van de controles in de zin van de eerder geciteerde rechtspraak (
29
).
34.
Concreet moet worden beoordeeld of het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 22 van het bestreden arrest te oordelen dat de doeltreffendheid van teledetectie alleen al kan worden betwijfeld op grond van het feit dat deze controlemethode een geringer percentage onregelmatigheden oplevert in vergelijking met de traditionele controle ter plaatse. (
30
) Dit percentage drukt de verhouding uit tussen het aantal vastgestelde onregelmatigheden en het totale aantal gecontroleerde percelen.
35.
Naar het oordeel van het Gerecht moeten beide vormen van controles ter plaatse, uitgevoerd op basis van representatieve steekproeven voor het grondgebied van de betrokken lidstaat, „in beginsel gelijkaardige” resultaten opleveren. (
31
)
36.
Dit impliceert dat het Gerecht tevens van oordeel is dat bij (steekproefsgewijze) controles van afzonderlijke percelen in de Tsjechische Republiek, zowel aan de hand van klassieke veldinspecties als op basis van teledetectie, beide controlemethoden eenzelfde percentage onregelmatigheden aan het licht moeten brengen.
37.
De waarschijnlijkheid van onregelmatigheden wordt – vóór de selectie van de steekproeven voor een controle – berekend aan de hand van een risicoanalyse. Daarbij wordt op basis van uiteenlopende risicofactoren nagegaan hoe waarschijnlijk het is dat het daadwerkelijke gebruik of de reële omvang van een perceel afwijkt van de vermelde gegevens in de steunaanvraag. Ter terechtzitting zijn vooral de orografische omstandigheden als risicofactor aangehaald.
38.
In het licht hiervan is de conclusie van het Gerecht niet overtuigend. Die zou alleen steek houden wanneer de steekproeven die voor een controle via teledetectie in aanmerking komen en die welke op basis van een veldinspectie worden gecontroleerd, gemiddeld dezelfde waarschijnlijkheid van onregelmatigheden vertonen.
39.
Zoals de Tsjechische Republiek in eerste aanleg heeft aangevoerd en ook in de onderhavige hogere voorzieningsprocedure betoogt, is dit echter hoegenaamd niet het geval. Volgens deze lidstaat ligt de waarschijnlijkheid van onregelmatigheden immers stelselmatig lager bij steekproeven die zich beter lenen voor controle via teledetectie dan bij steekproeven die op basis van traditionele veldinspecties ter plaatse worden gecontroleerd.
40.
Concreet voert de Tsjechische Republiek in de eerste plaats aan dat zij de steekproeven, dat wil zeggen de percelen die in aanmerking komen voor controle via teledetectie, reeds moet selecteren voordat de steunaanvragen voor het betrokken jaar worden ingediend. Hieruit volgt dat de risicoanalyse dient te worden uitgevoerd op basis van gegevens van het jaar voordien. In het geval van veldinspecties, daarentegen, wordt gewerkt met een gerichte selectie van steunaanvragers voor wie de risicoanalyse – op basis van de gegevens in hun steunaanvragen voor het lopende jaar – de hoogste waarschijnlijkheid van onregelmatigheden oplevert.
41.
Ten tweede is het inherent aan de techniek van teledetectie dat zeer grote gebieden, en bijgevolg ook een zeer groot aantal percelen, in één keer worden gedetecteerd. Hieruit volgt dat teledetectie niet uitsluitend op bepaalde „hoog-risicopercelen” betrekking kan hebben, maar onvermijdelijk ook belendende percelen mee in kaart brengt waarvoor de waarschijnlijkheid van onregelmatigheden in voorkomend geval aanzienlijk geringer is. Dit resulteert vanzelf in een geringer percentage onregelmatigheden.
42.
Ten derde wordt teledetectie alleen aangewend voor de controle van gebieden waar ten minste 25 % van de oppervlakte voor landbouwdoeleinden wordt gebruikt. Daartegenover staat dat juist in gebieden met minder en zeer versnipperde landbouwgronden die aan de hand van veldinspecties worden gecontroleerd, de waarschijnlijkheid van onregelmatigheden vaak bijzonder hoog is.
43.
Gelet op het voorgaande sluit de Tsjechische Republiek haar betoog dan ook af met het argument dat binnen het gehele statistische universum, dat wil zeggen de volledige populatie van percelen waaruit steekproeven kunnen worden geselecteerd ten behoeve van elk van beide controlemethoden, een onderscheid moet worden gemaakt op grond van de inherente verschillen tussen die twee controlemethoden. Binnen de daaruit resulterende deelpopulaties van percelen zou bovendien gemiddeld niet dezelfde waarschijnlijkheid van onregelmatigheden worden aangetroffen. Bijgevolg kan enkel de vaststelling van verschillende percentages onregelmatigheden geen grond zijn om de doeltreffendheid van controles via teledetectie te betwijfelen.
44.
De Commissie is echter van mening dat uit artikel 31, lid 2, onder b), van verordening nr. 1122/2009 kan worden opgemaakt dat de resultaten van controles die op verschillende steekproeven betrekking hebben, wel degelijk met elkaar te vergelijken zijn.
45.
Volgens deze bepaling moet de doeltreffendheid van de risicoanalyse, die voorafgaat aan de selectie van de steekproeven voor een controlemethode, worden beoordeeld aan de hand van een vergelijking tussen de resultaten van de op de risicoanalyse gebaseerde steekproef en die van een tweede – op aselecte wijze gekozen – steekproef. De Commissie gaat hierbij echter voorbij aan het feit dat het gehele statistische universum, waaruit zowel de aselecte steekproef als de op de risicoanalyse gebaseerde steekproef wordt geselecteerd, één en hetzelfde is. Precies dit wordt dan echter weer betwist door de Tsjechische Republiek, zowel waar het gaat om veldinspecties als om controles via teledetectie.
46.
Het Gerecht is niet ingegaan op de argumenten ter zake. Met name heeft het niet vastgesteld dat het betoog van de Tsjechische Republiek onjuist is en dat dezelfde steekproeven zowel voor controles via teledetectie als voor veldinspecties in aanmerking komen, of ten minste dat de gemiddelde waarschijnlijkheid van onregelmatigheden in beide gevallen ongeveer even groot is.
47.
Uit het enkele feit dat zowel de controles ter plaatse als de controles via teledetectie worden uitgevoerd aan de hand van representatieve steekproeven voor het grondgebied van de betrokken lidstaat, heeft het Gerecht in ieder geval niet kunnen concluderen dat deze controles „in beginsel gelijkaardige” percentages onregelmatigheden moeten opleveren.
48.
Voorts kunnen controles via teledetectie ook niet als minder doeltreffend worden aangemerkt op grond van het feit dat de steekproeven die voor deze controlemethode in aanmerking komen, gemiddeld een lagere waarschijnlijkheid van onregelmatigheden vertonen.
49.
Ten eerste moet namelijk de doeltreffendheid van een controlesysteem in haar geheel worden beoordeeld. Percelen die zich bijvoorbeeld door hun geografische ligging niet lenen voor controle via teledetectie, ontsnappen geenszins aan controle. Deze worden daarentegen onderworpen aan een veldinspectie. Ten tweede kan uit de in artikel 26, lid 1, van verordening nr. 1122/2009 vastgestelde verplichting om een doeltreffende verificatie te garanderen van de naleving van de voorwaarden voor de steunverlening niet worden afgeleid dat de lidstaten een specifieke controlemethode voor een specifiek perceel moeten gebruiken wanneer een andere controlemethode zich daartoe beter lijkt te lenen. Bij de beoordeling of een controlemethode al dan niet geschikt is, kunnen praktische en economische overwegingen beslist ook een rol spelen. (
32
)
50.
Kortom, uit bovenstaande overwegingen volgt dat het Gerecht in punt 22 van het bestreden arrest ten onrechte heeft aangenomen dat de Commissie de doeltreffendheid van de controles via teledetectie terecht in twijfel heeft getrokken op grond van de vaststelling dat controles via teledetectie en traditionele controles ter plaatse verschillende percentages onregelmatigheden opleveren. Die vaststelling is namelijk niet van dien aard dat zij twijfels doet rijzen over de doeltreffendheid van de betrokken controlemethode.
51.
Bijgevolg behoeft de vraag of de Tsjechische Republiek deze twijfels heeft ontkracht, niet langer te worden beantwoord.
52.
Uit een en ander volgt dat het eerste middel gegrond is.
b) Gevolgen van de gegrondheid van het eerste middel
53.
Overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, eerste volzin, van het Statuut van het Hof van Justitie vernietigt het Hof de beslissing van het Gerecht indien het verzoek om hogere voorziening gegrond is. In het onderhavige geval rechtvaardigt de gegrondheid van het eerste middel op zichzelf de vernietiging van het bestreden arrest, aangezien het Gerecht het beroep met betrekking tot de uitsluiting van uitgaven in het kader van de enkele areaalbetaling heeft afgewezen voor een bedrag van 69054,23 EUR. Het is immers met dit bedrag dat de uitgaven werden verminderd op grond van de vermeende tekortkomingen van de controles door middel van teledetectie. (
33
)
54.
Weliswaar heeft de Commissie in eerste aanleg de doeltreffendheid van de Tsjechische controles via teledetectie ook vanuit een ander oogpunt betwist. Zo zijn bij de Commissie verdere twijfels gerezen over de doeltreffendheid van deze controles op grond van het feit dat het percentage onregelmatigheden dat met behulp van op risicoanalyses gebaseerde controles via teledetectie werd vastgesteld, in 2012 minder bedroeg dan het percentage dat op basis van aselecte controles via teledetectie werd vastgesteld. (
34
)
55.
Uit artikel 31, lid 2, onder b), van verordening nr. 1122/2009 vloeit voort dat een dergelijk vergelijkingsresultaat noopt tot een verfijning van de risicoanalyse. Daaruit volgt dan weer dat een dergelijk resultaat wel degelijk kan gelden als een vaststelling op grond waarvan twijfels kunnen rijzen over de doeltreffendheid van de risicoanalyse en derhalve ook over de doeltreffendheid van de Tsjechische controles via teledetectie als zodanig. (
35
) Het Gerecht heeft zijn conclusie volgens welke de Commissie terechte twijfels heeft gekoesterd over de doeltreffendheid van de controles via teledetectie, echter juist niet op deze omstandigheid gesteund.
56.
Weliswaar kan het Hof in beginsel de motivering van een arrest van het Gerecht vervangen wanneer het dictum ervan op andere rechtsgronden gerechtvaardigd voorkomt. (
36
) In het onderhavige geval heeft het Gerecht evenwel nagelaten om de noodzakelijke feitelijke vaststellingen te doen met betrekking tot dit tweede bezwaar van de Commissie. Het Gerecht heeft met name niet vastgesteld dat zich in 2012 een dergelijke afwijking heeft voorgedaan die niet kon worden teruggevoerd op andere oorzaken dan die welke door de Commissie zijn aangedragen. Bijgevolg is geen vervanging van de motivering mogelijk.
2. Tweede middel
57.
Met haar tweede middel voert de Tsjechische Republiek aan dat er sprake is van schending van de artikelen 33, 57 en 58 van verordening nr. 1122/2009. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de steekproef van de geïnspecteerde percelen landbouwgrond hoe dan ook moet worden uitgebreid wanneer wordt vastgesteld dat een oppervlakte tussen 0,1 en 2 hectaren of 3 % kleiner is dan in de steunaanvraag is opgegeven. Voorts heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de lidstaat bij zijn beslissing geen rekening mag houden met de omstandigheden van het geval. In de praktijk beslist de Tsjechische Republiek bij afwijkingen van ten hoogste 2 hectaren of 3 % daarentegen per geval of de steekproef moet worden uitgebreid. (
37
)
58.
In dit verband moet allereerst worden vastgesteld dat artikel 33, lid 1, tweede volzin, van verordening nr. 1122/2009 bepaalt dat in het kader van een feitelijke constatering van de oppervlakten ten minste 50 % van de aangegeven percelen van het gecontroleerde landbouwbedrijf moet worden gecontroleerd. Voorts preciseert de derde volzin ervan dat „[...] de steekproef van percelen landbouwgrond die daadwerkelijk worden geïnspecteerd, [wordt] uitgebreid” indien deze steekproefsgewijze controle „anomalieën” aan het licht brengt. Uit de bewoordingen van deze volzin kan echter niet worden opgemaakt of reeds één enkele vastgestelde „anomalie”, dat wil zeggen elke te hoge aangifte van oppervlakte, de lidstaat ertoe verplicht om de steekproef uit te breiden.
59.
Anders dan de Tsjechische Republiek meent, kan uit het feit dat in artikel 33 van verordening nr. 1122/2009 het begrip „anomalieën” in het meervoud is gesteld, echter niet worden afgeleid dat een lidstaat de steekproef alleen dan moet uitbreiden wanneer er ernstige anomalieën aan het licht komen. Dienaangaande is de Tsjechische Republiek van mening dat het begrip „anomalieën” in het enkelvoud zou zijn gesteld wanneer de Uniewetgever daarmee ook incidentele en uiteindelijk verwaarloosbare vaststellingen had willen bedoelen.
60.
De minimale afwijking die het Gerecht uiteindelijk op 0,1 hectare heeft vastgesteld (
38
), mag weliswaar overkomen als een de-minimisdrempel. Te hoge aangiften met een afwijking van 2 hectaren of 3 % en meer, daarentegen, kunnen niet als onbeduidend worden beschouwd.
61.
Bovendien laten de bewoordingen van artikel 33 van verordening nr. 1122/2009 ook geen ruimte voor een uitlegging volgens welke de lidstaten op basis van een algehele beoordeling van de omstandigheden per geval kunnen beslissen om de steekproefsgewijze controle al dan niet uit te breiden. De beslissing tot uitbreiding van de steekproef is immers een gebonden beslissing („wordt [...] uitgebreid”) (
39
) zonder beoordelingsmarge.
62.
De dienaangaande door de Tsjechische Republiek aangevoerde rechtspraak, volgens dewelke bij een beslissing steeds rekening moet worden gehouden met alle relevante aspecten van het individuele geval, heeft daarnaast uitsluitend betrekking op discretionaire beslissingen. (
40
)
63.
Samengevat dient dit middel mijns inziens te worden verworpen.
B.
Uitsluiting van investeringen in de wijnsector (derde en vierde middel)
64.
Het derde en vierde middel moet worden gesitueerd tegen de achtergrond van een nationaal steunprogramma voor welbepaalde investeringen in de wijnsector. In dit verband voert de Commissie in het litigieuze uitvoeringsbesluit ten eerste aan dat de Tsjechische Republiek betalingen heeft verricht voordat het steunprogramma überhaupt in werking was getreden. Ten tweede betoogt de Commissie dat de Tsjechische Republiek ook in dit verband heeft nagelaten om de uitvoering van de investeringen naar behoren te controleren.
1. Derde middel
65.
Met haar derde middel verwijt de Tsjechische Republiek het Gerecht dat het de inhoud van het geschil volledig verkeerd heeft opgevat door te oordelen dat de bestreden correctie alleen betrekking had op investeringen die vóór de invoering van het nationale steunprogramma waren gefinancierd. (
41
) In dat verband heeft de Tsjechische Republiek reeds in eerste aanleg aangevoerd dat de Commissie ook investeringen aan EU-financiering had onttrokken die na de invoering van het nationale steunprogramma maar vóór de goedkeuring van de afzonderlijke steunaanvragen waren gefinancierd.
66.
In punt 49 van het bestreden arrest heeft het Gerecht dit verwijt van de hand gewezen met het argument dat het geen doel treft. Volgens de Tsjechische Republiek heeft het Gerecht hiermee blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.
67.
Niets wijst er echter op dat het Gerecht de inhoud van het geschil daadwerkelijk volledig verkeerd heeft opgevat, want de Commissie heeft in eerste aanleg betoogd dat zij de betrokken correctie uitsluitend had toegepast op uitgaven die vóór de invoering van het nationale steunprogramma waren verricht.
68.
Ter onderbouwing van haar stelling dat de correctie inderdaad ook is toegepast op uitgaven die na de invoering van het nationale steunprogramma maar vóór de goedkeuring van de afzonderlijke steunaanvragen waren verricht, heeft de Tsjechische Republiek alleen het feit aangevoerd dat zij ook documenten met betrekking tot deze uitgaven aan de Commissie heeft overgelegd.
69.
Dit wettigt echter niet de conclusie dat de Commissie ook een correctie op de voornoemde uitgaven heeft toegepast. De Tsjechische Republiek heeft geen passages in het bestreden uitvoeringsbesluit aangeduid die betrekking hebben op deze uitgaven.
70.
In dit verband vermeldt het Gerecht weliswaar in punt 43 van het bestreden arrest dat de correctie vooral was ingegeven door het feit dat het ging om uitgaven voor investeringen die vóór de goedkeuring van de afzonderlijke steunaanvragen waren verricht. Daarbij gaat het echter om uitgaven voor investeringen die hoe dan ook vóór de invoering van het nationale steunprogramma hebben plaatsgevonden. (
42
)
71.
Derhalve heeft het Gerecht het betrokken verwijt van de Tsjechische Republiek ontkracht zonder blijk te geven van een onjuiste rechtsopvatting en ook zonder de inhoud van het geschil verkeerd te hebben opgevat.
72.
Bijgevolg is ook het derde middel ongegrond.
2. Vierde middel
73.
Haar vierde middel, tot slot, ontleent de Tsjechische Republiek aan schending van artikel 77, lid 5, van verordening nr. 555/2008. Op grond hiervan is het de lidstaten toegestaan om goedgekeurde investeringen aan steekproefsgewijze controles te onderwerpen. Het Gerecht heeft daarentegen ten onrechte geoordeeld dat de Tsjechische Republiek overeenkomstig artikel 19, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 555/2008 verplicht is om in de wijnsector verrichte investeringen aan stelselmatige controles ter plaatse te onderwerpen.
74.
Dit middel betreft in wezen de vraag welke van beide bepalingen in het onderhavige geval van toepassing is op de controles van deze investeringen en, vervolgens, in welke omvang – stelselmatig of steekproefsgewijs – deze controles op grond van deze bepaling door de lidstaten moeten worden uitgevoerd.
75.
Overeenkomstig artikel 77, lid 3, van verordening nr. 555/2008 voeren de lidstaten controles ter plaatse uit bij een steekproef van begunstigden, „[n]aast de gevallen waarin krachtens [...] de onderhavige verordening stelselmatig controles ter plaatse worden verricht”. Het Gerecht heeft artikel 19 van verordening nr. 555/2008 in deze context beschouwd als een lex specialis ten opzichte van artikel 77 en daaruit een verplichting afgeleid om stelselmatig controles ter plaatse uit te voeren. (
43
)
76.
Overeenkomstig artikel 19, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 555/2008 wordt de steun voor investeringsmaatregelen betaald „zodra is geverifieerd dat alle investeringen waarvoor de betrokken steunaanvraag is ingediend, zijn uitgevoerd en ter plaatse zijn gecontroleerd”.
77.
In dit verband moet ten eerste worden vastgesteld dat, anders dan het Gerecht meent, de bewoordingen van artikel 19, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 555/2008 nergens voorzien in verplichte stelselmatige controles. (
44
) Artikel 19, lid 1, eerste alinea, bepaalt slechts dat de lidstaten de uitgevoerde investeringsmaatregelen ter plaatse moeten controleren. Dit sluit evenwel niet uit dat deze controles ter plaatse steekproefsgewijs worden uitgevoerd.
78.
Ten tweede blijkt uit de algemene regelgevingstechniek van verordening nr. 555/2008 dat stelselmatige controles uitdrukkelijk worden voorgeschreven wanneer de lidstaten daartoe verplicht zijn: zo laat bijvoorbeeld artikel 76, lid 2, onder e), van verordening nr. 555/2008 – waarin de controlebeginselen in de wijnsector zijn geregeld – de lidstaten de keuze om de controles stelselmatig of steekproefsgewijs uit te voeren. Artikel 77, lid 3, van verordening nr. 555/2008 voorziet bij uitzondering in systematische controles ter plaatse, terwijl lid 2 ervan de verplichting oplegt om systematisch administratieve controles te verrichten. Dat verordening nr. 555/2008 systematische controles uitdrukkelijk voorschrijft, blijkt bovendien uit artikel 78, lid 1, derde volzin, ervan, volgens hetwelk een specifieke uitzondering geldt „voor die maatregelen waarvoor systematisch controles ter plaatse worden uitgevoerd”. Ook de bijzondere bepaling van artikel 12 van verordening nr. 555/2008 met betrekking tot het zogeheten groen oogsten is een voorbeeld van een uitdrukkelijk voorgeschreven stelselmatige controle ter plaatse. (
45
)
79.
Voor alle rechtstreekse betalingen die aan de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid zijn onderworpen, geldt ten derde het beginsel dat de lidstaten de controles ter plaatse op basis van een steekproefplan uitvoeren. (
46
) Gelet op de omvang en de doorgedreven versnippering van de steunverlening zijn andere controlemethoden in de praktijk moeilijk uitvoerbaar. Vanuit dit oogpunt zijn stelselmatige controles ter plaatse veeleer als een uitzondering te beschouwen.
80.
Ook al zou uit artikel 19, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 555/2008 kunnen worden afgeleid dat de lidstaten verplicht zijn om investeringen stelselmatig te controleren, dan nog pleit de configuratie van artikel 19 en artikel 77 ervoor om laatstgenoemd artikel als lex specialis te beschouwen en niet omgekeerd.
81.
Enerzijds geldt weliswaar het beginsel dat de algemene regel voorrang heeft op de bijzondere regel. Anderzijds bevindt artikel 19 zich in deel 6 („Investeringen”) van hoofdstuk II („Subsidiabele maatregelen”) van titel II („Steunprogramma’s”). Artikel 77, daarentegen, staat onder titel V („Controles in de wijnsector”) en aldaar onder hoofdstuk I („Controlebeginselen”). Hieruit valt af te leiden dat artikel 19 een algemene bepaling is met betrekking tot investeringen, terwijl de controle van diezelfde investeringen (en van andere steunmaatregelen) nader wordt gepreciseerd in titel V met betrekking tot controles in de wijnsector. Dat de titel met betrekking tot controles in de wijnsector wel degelijk ook ziet op de controle van investeringen, blijkt uit artikel 77, lid 5, van de verordening, waarin wordt bepaald dat dit artikel ook geldt voor de maatregelen waarin artikel 15 van verordening nr. 479/2008 voorziet. Bij al die maatregelen gaat het echter om investeringen. (
47
)
82.
Daaraan doet evenmin af, anders dan het Gerecht (
48
) meent, dat artikel 77 onder het opschrift „Algemene beginselen” staat. Deze bepaling schrijft weliswaar algemene beginselen voor inzake controles in de wijnsector, maar deze titel bevat daarnaast nog vele andere bepalingen waarin de uitvoering van deze controles nader wordt gepreciseerd. (
49
) Zo gezien moet artikel 77 van verordening nr. 555/2008 worden begrepen als de algemene regel in het kader van de bijzondere controlevoorschriften voor de wijnsector.
83.
Mocht artikel 19 van verordening nr. 555/2008 bovendien gelden als lex specialis voor de controle van investeringen en zouden de lidstaten dientengevolge investeringen aan stelselmatige controles ter plaatse moeten onderwerpen, zou artikel 77, lid 5, nooit meer kunnen worden toegepast. Volgens deze bepaling zijn bij investeringsmaatregelen immers bepaalde artikelen van verordening nr. 65/2011 (
50
) van overeenkomstige toepassing, inzonderheid artikel 25 ervan. Lid 1, eerste volzin, ervan voorziet juist in controles op basis van een passende steekproeftrekking. Deze verwijzing valt niet te rijmen met een verplichting om overeenkomstig artikel 19, lid 1, van verordening nr. 555/2008 stelselmatig controles ter plaatse uit te voeren.
84.
Anders dan het Gerecht meent (
51
), maakt het geen verschil dat de werkingssfeer van artikel 25 van verordening nr. 65/2011 behouden blijft, los van de verwijzing in verordening nr. 555/2008. Zoals de Tsjechische Republiek terecht opmerkt, doet dit niet af aan het feit dat artikel 77, lid 5, van verordening nr. 555/2008 op basis van de uitlegging van het Gerecht verstoken blijft van elke werkingssfeer.
85.
Hieruit volgt dat artikel 19 niet kan worden beschouwd als een lex specialis ten opzichte van artikel 77, lid 5, van verordening nr. 555/2008.
86.
Derhalve heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 19 van verordening nr. 555/2008 te beschouwen als een lex specialis ten opzichte van artikel 77, lid 5, van verordening nr. 555/2008 en op grond daarvan te concluderen dat de Tsjechische Republiek ertoe verplicht is om de verrichte investeringen aan systematische controles ter plaatse te onderwerpen.
87.
Uit een en ander volgt dat het vierde middel gegrond is.
88.
De gegrondheid van het vierde middel leidt tot vernietiging van het bestreden arrest, voor zover het Gerecht daarbij het beroep tegen de uitsluiting van investeringen voor een bedrag van 636516,20 EUR heeft afgewezen. Deze onjuiste rechtsopvatting is immers niet van dien aard dat het Gerecht het litigieuze uitvoeringsbesluit heeft gekritiseerd in zoverre de Commissie daarbij de steekproefsgewijze controles ter plaatse van investeringen in de wijnsector door de Tsjechische Republiek als ontoereikend heeft beschouwd.
VI. Terugverwijzing naar het Gerecht
89.
Overeenkomstig artikel 61, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie kan het Hof in geval van vernietiging van de beslissing van het Gerecht de zaak zelf afdoen wanneer deze in staat van wijzen is, dan wel haar voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht.
90.
In het onderhavige geval is de zaak niet in staat van wijzen.
91.
Wat de vernietiging van het bestreden arrest wegens de gegrondheid van het eerste middel (
52
) betreft, volgt die vaststelling uit de omstandigheid dat voor de afdoening van de zaak nadere feitelijke vaststellingen nodig zijn. (
53
)
92.
Wat de vernietiging van het bestreden arrest ingevolge de gegrondheid van het vierde middel betreft (
54
), dient te worden vastgesteld dat de Commissie de uitgaven in het kader van investeringen in de wijnsector voor een bedrag van 636516,20 EUR niet alleen van EU-financiering heeft uitgesloten op grond van ontoereikende controles ter plaatse, maar ook omdat er betalingen waren verricht voordat het nationale steunprogramma werd ingevoerd. (
55
) Het staat aan het Gerecht om te na gaan of ook alleen al op grond van het laatstgenoemde gegeven de uitsluiting van uitgaven voor een bedrag van 636516,20 EUR gerechtvaardigd is.
93.
Bijgevolg moet de zaak worden terugverwezen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak.
VII. Kosten
94.
Daar de zaak voor afdoening wordt terugverwezen naar het Gerecht, dient de beslissing omtrent de kosten te worden aangehouden.
VIII. Conclusie
95.
Gelet op het voorgaande geef ik het Hof in overweging om te beslissen als volgt:
„1)
Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 september 2018, Tsjechië/Commissie (T‑627/16, EU:T:2016:538), wordt vernietigd, voor zover het Gerecht daarbij het beroep van de Tsjechische Republiek met betrekking tot de uitsluiting van uitgaven in het kader van de enkele areaalbetaling voor een bedrag van 69054,23 EUR en de uitsluiting van investeringen voor een bedrag van 636516,20 EUR heeft afgewezen.
2)
De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.
3)
De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor een uitspraak over de verzoeken van de Tsjechische Republiek tot nietigverklaring van de uitsluiting van uitgaven in het kader van de enkele areaalbetaling voor een bedrag van 69054,23 EUR en de uitsluiting van investeringen voor een bedrag van 636516,20 EUR.
4)
De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.”
(
1
)	Oorspronkelijke taal: Duits.
(
2
)	Dit staat namelijk gelijk aan niet-naleving van het Unierecht, dat kan leiden tot een gerechtvaardigde correctie van de financiering; zie arrest van 24 februari 2005, Griekenland/Commissie (C‑300/02, EU:C:2005:103, punten 32 e.v.).
(
3
)	Arrest van 13 september 2018, Tsjechië/Commissie (T‑627/16, niet gepubliceerd, EU:T:2018:538).
(
4
)	Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 173, blz. 59).
(
5
)	Verordening van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB 2009, L 30, blz. 16); hierna: „verordening nr. 73/2009”. Bij latere wijzigingen is het hier relevante artikel 20 onaangeroerd gebleven. Verordening nr. 73/2009 is ingetrokken bij verordening (EU) nr. 1307/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 (PB 2013, L 347, blz. 608).
(
6
)	Verordening van de Commissie van 30 november 2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector (PB 2009, L 316, blz. 65); hierna: „verordening nr. 1122/2009”. Bij latere wijzigingen van verordening nr. 1122/2009 zijn de hier relevante bepalingen onaangeroerd gebleven. Verordening nr. 1122/2009 is ingetrokken bij gedelegeerde verordening (EU) nr. 640/2014 van de Commissie van 11 maart 2014 (PB. 2014, L 181, blz. 48); hierna: „verordening nr. 640/2014”.
(
7
)	Verordening van de Commissie van 27 juni 2008 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, wat betreft de steunprogramma’s, de handel met derde landen, het productiepotentieel en de controles in de wijnsector (PB 2008, L 170, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 702/2009 van de Commissie van 3 augustus 2009 (PB 2009, L 202, blz. 5); hierna: „verordening nr. 555/2008”.
(
8
)	Verordening van de Commissie van 27 januari 2011 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB 2011, L 25, blz. 8); hierna: „verordening nr. 65/2011”. Bij latere wijzigingen zijn de hier relevante bepalingen onaangeroerd gebleven. Verordening nr. 65/2011 is eveneens ingetrokken bij verordening nr. 640/2014.
(
9
)	Dit artikel komt thans overeen met artikel 74 van verordening nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 549).
(
10
)	Zie thans artikel 24, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) nr. 809/2014 van de Commissie van 17 juli 2014 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het geïntegreerd beheers- en controlesysteem, plattelandsontwikkelingsmaatregelen en de randvoorwaarden (PB 2014, L 227, blz. 69), zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) 2019/1804 van de Commissie van 28 oktober 2019 (PB 2019, L 276, blz. 12); hierna: „verordening nr. 809/2014”.
(
11
)	Zie thans artikel 50 van verordening nr. 809/2014.
(
12
)	Zie thans artikel 69 van verordening nr. 809/2014.
(
13
)	Zie thans artikel 70 van verordening nr. 809/2014.
(
14
)	Zie thans artikel 40 van verordening nr. 809/2014.
(
15
)	Verordening van de Raad van 29 april 2008 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, tot wijziging van de verordeningen (EG) nr. 1493/1999, (EG) nr. 1782/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 3/2008 en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 2392/86 en (EG) nr. 1493/1999 (PB 2008, L 148, blz. 61); hierna: „verordening nr. 479/2008”. Verordening nr. 479/2008 is ingetrokken bij verordening (EG) nr. 491/2009 van de Raad van 25 mei 2009 (PB 2009, L 154, blz. 1); hierna: „verordening nr. 491/2009”.
(
16
)	Thans stemt artikel 103 duovicies van verordening nr. 491/2009 overeen met artikel 15 van verordening nr. 479/2008.
(
17
)	Punt 14 van de onderhavige conclusie.
(
18
)	Verordening van de Commissie van 7 december 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB 2006, L 368, blz. 74), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 484/2009 van de Commissie van 9 juni 2009 (PB 2009, L 145, blz. 25); hierna: „verordening nr. 1975/2006”.
(
19
)	Artikel 34, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 65/2011.
(
20
)	Zie thans artikel 50 van verordening nr. 809/2014.
(
21
)	Punten 2 en 3 van het bestreden arrest.
(
22
)	Punten 5 en 7 van het bestreden arrest.
(
23
)	Zie artikel 35, lid 2, en overweging 48 van verordening nr. 1122/2009.
(
24
)	Artikel 33, lid 2, van verordening nr. 1122/2009.
(
25
)	Arresten van 24 februari 2005, Griekenland/Commissie (C‑300/02, EU:C:2005:103, punten 33 en 34), en 19 september 2019, Polen/Commissie (C‑358/18 P, niet gepubliceerd, EU:C:2019:763, punt 42).
(
26
)	Zie arrest van 24 februari 2005, Griekenland/Commissie (C‑300/02, EU:C:2005:103, punt 39).
(
27
)	Arresten van 24 februari 2005, Griekenland/Commissie (C‑300/02, EU:C:2005:103, punt 35), en 19 september 2019, Polen/Commissie (C‑358/18 P, niet gepubliceerd, EU:C:2019:763, punt 42).
(
28
)	Arrest van 19 september 2019, Polen/Commissie (C‑358/18 P, niet gepubliceerd, EU:C:2019:763, punt 42).
(
29
)	Zie hierboven, punt 30 van de onderhavige conclusie.
(
30
)	Volgens de vaststellingen van het Gerecht in punt 18 van het bestreden arrest bedroeg het percentage onregelmatigheden in 2012 0,29 % volgens de methode van teledetectie tegenover 0,87 % volgens de traditionele controles ter plaatse. In 2013 heeft de methode van teledetectie een percentage onregelmatigheden opgeleverd van 0,28 % tegenover 1,13 % op basis van traditionele controles ter plaatse.
(
31
)	Punt 22 van het bestreden arrest.
(
32
)	Zie in dit verband arrest van 10 april 2014, Maatschap T. van Oosterom en A. van Oosterom-Boelhouwer (C‑485/12, EU:C:2014:250, punt 62).
(
33
)	Punt 11 van het bestreden arrest.
(
34
)	Zie punt 19 van het bestreden arrest.
(
35
)	Ook het Gerecht zelf heeft zich elders op hetzelfde standpunt gesteld, zie arresten van 16 juni 2015, Portugal/Commissie (T‑3/11, niet gepubliceerd, EU:T:2015:388, punt 75), en 20 juli 2017, Spanje/Commissie (T‑143/15, niet gepubliceerd, EU:T:2017:534, punt 38).
(
36
)	Arrest van 9 september 2008, FIAMM e.a./Raad en Commissie (C‑120/06 P en C‑121/06 P, EU:C:2008:476, punt 187).
(
37
)	Zie dienaangaande de vaststellingen van het Gerecht in de punten 27, 29 en 39 van het bestreden arrest, waartegen de Tsjechische Republiek niet is opgekomen.
(
38
)	Zie de punten 35, 36 en 38 van het bestreden arrest.
(
39
)	In het Frans: „est élargi”; in het Engels: „shall be increased”; in het Pools: „zwiększa się próbę”; in het Spaans: „se aumentará la muestra”, en in het Nederlands: „wordt de steekproef [...] uitgebreid”.
(
40
)	De Tsjechische Republiek verwijst met name naar het arrest van 17 april 2018, B en Vomero (C‑316/16 en C‑424/16, EU:C:2018:256, punt 70), waarin de verwijdering van een burger van de Unie aan de orde was.
(
41
)	Punt 50 van het bestreden arrest.
(
42
)	Punt 48 van het bestreden arrest.
(
43
)	Punt 56 van het bestreden arrest.
(
44
)	Zie zinsnede „[...] die voorziet in een controle ter plaatse vóór elke steunbetaling voor een investering”, punt 56 van het bestreden arrest.
(
45
)	Zie ook, in samenhang met artikel 12, overweging 19 van verordening nr. 555/2008.
(
46
)	Zie artikel 20, lid 2, eerste alinea, tweede volzin, van verordening nr. 73/2009, thans artikel 74, lid 2, van verordening nr. 1306/2013.
(
47
)	Zie punt 15 van deze conclusie.
(
48
)	Punt 56 van het bestreden arrest.
(
49
)	Zoals onder meer over de wederzijdse bijstand van de controle-instanties (hoofdstuk II), de databank met analyseresultaten (hoofdstuk III) en de monsterneming voor controledoeleinden (hoofdstuk IV).
(
50
)	Zie punt 14 van de onderhavige conclusie.
(
51
)	Punten 60 en 61 van het bestreden arrest.
(
52
)	Zie hierboven, punt 53 van de onderhavige conclusie.
(
53
)	Zie in dit verband reeds de punten 46 en 56 van de onderhavige conclusie.
(
54
)	Zie hierboven, punt 88 van de onderhavige conclusie.
(
55
)	Zie de punten 43 e.v. van het bestreden arrest en hierboven, punt 64 van de onderhavige conclusie.