Sprawa C‑350/11
Argenta Spaarbank NV
przeciwko
Belgische Staat
(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen)
Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy od osób prawnych – Odliczenie na kapitał wysokiego ryzyka – Fikcyjne odsetki – Zmniejszenie kwoty podlegającej odliczeniu dla spółek posiadających zakłady za granicą, których dochody są zwolnione na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
Streszczenie – Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 4 lipca 2013 r.
1.        Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Postanowienia traktatu – Zakres stosowania – Przeszkody ustanowione przez państwo członkowskie wobec jego własnych obywateli w korzystaniu przez nich z ich swobody przedsiębiorczości – Włączenie
(art. 49 TFUE)
2.        Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Wykładnia prawa krajowego – Wyłączenie
(art. 267 TFUE)
3.        Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy od osób prawnych – Przepisy krajowe przewidujące odliczenie na kapitał wysokiego ryzyka wartości netto aktywów stałego zakładu – Odmowa tego odliczenia dla stałych zakładów znajdujących się w państwie członkowskim, których dochody są zwolnione z opodatkowania na mocy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – Niedopuszczalność – Względy uzasadniające – Brak
(art. 49 TFUE)
1.        Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 20, 21)
2.        Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 29)
3.        Artykuł 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej, na podstawie której przy obliczaniu odliczenia przyznanego spółce podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w jednym państwie członkowskim wartość netto aktywów zakładu stałego znajdującego się w innym państwie członkowskim nie jest uwzględniana, jeżeli zyski rzeczonego zakładu nie są opodatkowane w pierwszym państwie członkowskim na mocy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, podczas gdy aktywa przypisane zakładowi stałemu znajdującemu się na terytorium pierwszego państwa członkowskiego są uwzględniane w tym celu. Ograniczenie to nie może być uzasadnione ani względami konieczności zapewnienia spójności systemu podatkowego państwa członkowskiego ani zrównoważonym rozdziałem kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi.
(por. pkt 49, 58, 59; sentencja)