62023CJ0665_RES
Cás C-665/23
IL
v
Veracash SAS
(Iarraidh ar réamhrialú ón Cour de cassation (an Chúirt um Achomharc Deiridh, an Fhrainc))
Breithiúnas na Cúirte (an Ceathrú Dlísheomra) an 1 Lúnasa 2025
(Tarchur chun réamhrialú – Seirbhísí íocaíochta sa mhargadh inmheánach – Treoir 2007/64/CE – Airteagal 56(1)(b) – Oibleagáid an úsáideora seirbhíse íocaíochta an soláthraí seirbhísí íocaíochta a chur ar an eolas ‘gan mhoill’ faoi chaillteanas, goid, míleithreasú nó aon úsáid neamhúdaraithe a ionstraime íocaíochta – Airteagal 58 – Fógra a thabhairt faoi idirbhearta íocaíochta neamhúdaraithe – Ceartú idirbhirt den sórt sin ag an soláthraí seirbhísí íocaíochta faoi réir na hoibleagáide atá ar úsáideoir na seirbhísí sin an t-idirbheart sin a thuairisciú ‘gan mhoill [...] agus ar a dhéanaí laistigh de 13 mhí ón dáta dochair’ – Airteagail 60 agus 61 – Dliteanas faoi seach an tsoláthraí seirbhísí íocaíochta agus an íocóra i gcás idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe – Comharbas idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe tar éis chaillteanas, ghoid, mhíleithreasú nó aon úsáid neamhúdaraithe a ionstraime íocaíochta – Fógra déanach ní d’aon ghnó agus ní mar gheall ar fhaillí thromchúiseach – Raon feidhme an chirt chun aisíocaíochta)
Comhfhogasú dlíthe – Seirbhísí íocaíochta sa mhargadh inmheánach – Treoir 2007/64 – Dliteanas an tsoláthraí seirbhíse íocaíochta i gcás idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe – Úsáideoir nár thug fógra don soláthraí gan mhoill maidir leis na hidirbhearta sin, agus fógra tugtha aige dó laistigh de 13 mhí ón dáta dochair – Díothacht, i bprionsabal, de cheart chun ceartú oibríochtaí
(Treoir 2007/64 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, Airteagal 58)
(féach míreanna 37, 40-44, 46-51, 56 agus an chuid oibríochtúil 1)
Comhfhogasú dlíthe – Seirbhísí íocaíochta sa mhargadh inmheánach – Treoir 2007/64 – Dliteanas an tsoláthraí seirbhíse íocaíochta i gcás idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe – Idirbheart neamhúdaraithe mar thoradh ar ionstraim íocaíochta chaillte, ghoidte nó mhíleithreasaithe a úsáid nó aon úsáid neamhúdaraithe a bhaintear as ionstraim den sórt sin – Úsáideoir a chuir an t-idirbheart sin in iúl don soláthraí laistigh de 13 mhí ón dáta dochair – Cur siar an idirbhirt d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí – Díothacht de cheart chun ceartú oibríochtaí – Inghlacthacht
(Treoir 2007/64 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, Airteagal 56(1)(b), Airteagal 58, Airteagail 60(1) agus 61(2))
(féach míreanna 62-65, 67-71, 76 agus an chuid oibríochtúil 2)
Comhfhogasú dlíthe – Seirbhísí íocaíochta sa mhargadh inmheánach – Treoir 2007/64 – Dliteanas an tsoláthraí seirbhíse íocaíochta i gcás idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe – Comharbas ar idirbhearta neamhúdaraithe tar éis ionstraim íocaíochta a cailleadh, a goideadh nó a míleithreasaíodh a úsáid nó aon úsáid neamhúdaraithe a bhaintear as ionstraim den sórt sin – Úsáideoir a chuir na hidirbhearta sin in iúl don soláthraí laistigh de 13 mhí ón dáta dochair – Oibríochtaí aonair a tuairiscíodh go déanach d'aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí – Díothacht de cheart chun ceartú na n-oibríochtaí sin amháin – Inghlacthacht
(Treoir 2007/64 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, Airteagal 56(1)(b), Airteagal 58, Airteagail 60(1) agus 61(2))
(féach míreanna 82-85, 87-90, an chuid oibríochtúil 3)
Résumé
I gcomhthéacs díospóide a bhaineann le diúltú aisíocaíocht a thabhairt do dhuine aonair maidir le haistarraingtí airgid a mheastar a bheith neamhúdaraithe, mar gheall ar thuarascáil a measadh a bheith déanach, soiléiríonn an Chúirt gnéithe áirithe den dliteanas i leith idirbhearta neamhúdaraithe a dhéantar trí ionstraim íocaíochta, i gcomhréir le Treoir 2007/64 (
1
), agus an t-iarmhéid arna bhunú ag an reachtóir idir leasanna an íocóra agus leasanna an tsoláthraí seirbhíse íocaíochta á chur san áireamh.
Is duine nádúrtha é ag a bhfuil cuntas taisce aige le Veracash. An 24 Márta 2017, chuir an Coimisiún cárta nua aistarraingthe agus íocaíochta chuig seoladh IL.
An 23 Bealtaine 2017, chuir IL in iúl do Veracash go ndearnadh aistarraingtí laethúla ón gcuntas sin idir an 30 Márta 2017 agus an 17 Bealtaine 2017, cé nach bhfuair sé an cárta íocaíochta nua ná nár údaraigh sé na haistarraingtí sin.
Thionscain sé imeachtaí dlíthiúla ansin chun, inter alia, aisíoc na suimeanna a fhreagraíonn do na haistarraingtí sin a fháil.
Tar éis do Cour d’appel de Paris (an Chúirt Achomhairc, Páras, an Fhrainc) a achomharc a dhíbhe, chinn sé go raibh an fógra do Veracash maidir leis na haistarraingtí atá i gceist as am toisc gur tharla sé beagnach dhá mhí tar éis an chéad tarraingt siar atá faoi chonspóid, rinne IL achomharc ar phointe dlí os comhair an Cour de cassation (an Chúirt um Achomharc Deiridh, an Fhrainc), arb í an chúirt a rinne an tarchur í.
Dar leis an gcúirt a rinne an tarchur, braitheann toradh na díospóide sin, inter alia, ar an bhféidearthacht atá ag an soláthraí seirbhíse íocaíochta diúltú d’aisíoc mhéid idirbhirt neamhúdaraithe i gcás ina raibh moill ar an íocóir, cé gur thug an t-íocóir fógra faoin idirbheart sin roimh dhul in éag na tréimhse 13 mhí tar éis dháta an dochair, dá bhforáiltear in Airteagal 58 de Threoir 2007/64 agus sa dlí náisiúnta, (
2
) ach gan an mhoill sin a bheith déanta d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí ar a thaobh féin.
Agus í den tuairim nach mór forálacha ábhartha an dlí náisiúnta a léiriú i bhfianaise Threoir 2007/64, tharchuir an chúirt a rinne an tarchur ceisteanna chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú maidir le léiriú na Treorach sin.
Measúnú na Cúirte
Ar an gcéad dul síos, measann an Chúirt go mbaintear den úsáideoir seirbhíse íocaíochta, i bprionsabal, an ceart chun ceartú idirbhirt a fháil mura bhfuil fógra tugtha aige gan mhoill dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta go bhfuil idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe aimsithe aige, cé gur thug sé fógra dó faoin méid sin laistigh de 13 mhí ón dáta dochair.
De réir fhoclaíocht Airteagal 58 de Threoir 2007/64, tá an t-úsáideoir seirbhísí íocaíochta faoi réir dhá choinníoll ama: ní mór dó a sholáthraí seirbhíse íocaíochta a chur ar an eolas gan mhoill gur bhraith sé idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe – oibleagáid a thosaíonn ón nóiméad a fhaigheann an t-úsáideoir sin amach faoin idirbheart sin agus nach mór measúnú a dhéanamh ar a chomhlíonadh i bhfianaise na n-imthosca ina bhfuil sé lonnaithe – agus an foláireamh sin a thabhairt laistigh de 13 mhí ón dáta dochair.
Dá bhrí sin, tá an oibleagáid tuairisc a thabhairt ‘gan mhoill’ éagsúil leis an oibleagáid tuairisciú a dhéanamh laistigh de thrí mhí dhéag tar éis an dáta dochair, mar a mholtar freisin trí úsáid a bhaint as an nath ‘oibleagáid fógra a thabhairt a luaithe is féidir’ in aithris 31 de Threoir 2007/64.
Ina theannta sin, dá dtiocfadh an oibleagáid fógra a thabhairt faoi chaillteanas, faoi ghoid, faoi mhíleithreasú nó faoi aon úsáid neamhúdaraithe a bhaintear as ionstraim íocaíochta, i gcomhréir le ceanglais Airteagal 56(1)(b) de Threoir 2007/64, (
3
) chun cinn ag an am céanna leis an oibleagáid fógra a thabhairt a leagtar síos in Airteagal 58 di, bheadh sé neamhréireach a mheas go bhféadfaí an oibleagáid fógra a thabhairt faoi Airteagal 58 a chomhlíonadh go cuí laistigh den teorainn ama 13 mhí ón dáta dochair amháin, cé nach mór an oibleagáid a leagtar síos san fhoráil sin d’Airteagal 56 a chur i gcrích níos tapúla..
Ar deireadh, leis an oibleagáid fógra a thabhairt ‘gan mhoill’ a leagtar síos in Airteagal 58 de Threoir 2007/64, saothraítear cuspóir coisctheach chun na rioscaí agus na hiarmhairtí a bhaineann le hidirbhearta neamhúdaraithe a laghdú. Chuirfí an cuspóir sin i mbaol mura bhféadfaí an oibleagáid sin a chomhlíonadh ach amháin laistigh de theorainn ama 13 mhí ón dáta dochair. Thairis sin, chuirfí cuspóir na hoibleagáide fógra a thabhairt laistigh den tréimhse 13 mhí, is é sin deimhneacht dhlíthiúil a áirithiú do na páirtithe, (
4
) i mbaol freisin dá mbeadh an t-úsáideoir seirbhíse íocaíochta i dteideal ceartú a fháil ar idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe a raibh sé ar an eolas faoi, ach a mbeadh sé déanach ag tuairisciú dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta. Tacaíonn dhá chuspóir ar leith a bheith ann leis an bhfíoras go bhforchuirtear dhá choinníoll ama ar leith le hAirteagal 58.
Ar an dara dul síos, sonraíonn an Chúirt, áfach, i gcás ina bhfuil idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe i gceist tar éis ionstraim íocaíochta chaillte, ghoidte nó mhíleithreasaithe a úsáid nó tar éis úsáid neamhúdaraithe a bhaint as ionstraim den sórt sin, agus gur thug an t-íocóir fógra dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta maidir leis an idirbheart sin laistigh de 13 mhí ó dháta an dochair, go mbaintear den íocóir sin, i bprionsabal agus mura rud é gur ghníomhaigh sé go calaoiseach, a cheart chun ceartú éifeachtach an idirbhirt sin a fháil ach amháin má tá moill curtha aige ar thuairisciú an idirbhirt sin dá sholáthraí seirbhísí íocaíochta d’aon ghnó nó mar thoradh ar fhaillí thromchúiseach arb é atá ann sárú tromchúiseach ar oibleagáid díchill chuí.
I ndáil leis sin, is léir ón gcéad abairt d’Airteagal 61(2), ó Airteagal 56(1)(b) agus ó Airteagal 60(1) de Threoir 2007/64 nach bhfuil sé ach amháin i gcás ina ngníomhaíonn sé go calaoiseach nó nuair a bhí sé déanach, d’aon ghnó nó mar thoradh ar mhórfhaillí, a sholáthraí seirbhíse íocaíochta nó an t-eintiteas arna ainmniú aige a chur ar an eolas faoi chaillteanas, ghoid, míleithreasú nó aon úsáid neamhúdaraithe na hionstraime íocaíochta sin, go bhfuil an soláthraí seirbhíse íocaíochta le hurscaoileadh óna oibleagáid méid na n-idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe a eascraíonn as teagmhas den sórt sin a aisíoc leis an íocóir.
Ar deireadh, sonraíonn an Chúirt, i gcás sraith idirbheart íocaíochta neamhúdaraithe tar éis ionstraim íocaíochta chaillte, ghoidte nó mhíleithreasaithe a úsáid nó aon úsáid neamhúdaraithe d’ionstraim den sórt sin, nach bhféadfar an ceart chun aisíocaíochta a bhaint den íocóir ach amháin caillteanais a eascraíonn as idirbhearta a thuairiscigh sé d’aon ghnó nó go tromchúiseach dá sholáthraí seirbhíse íocaíochta.
Ar an gcéad dul síos, bunaítear le foclaíocht Airteagal 61(2) nasc cúisíoch idir, ar thaobh amháin, iompar an íocóra agus, ar an taobh eile, na caillteanais a fulaingíodh nach féidir leis an gceartúchán a fháil ina leith. Ina dhiaidh sin, ós rud é go dtagraítear go sainráite in Airteagal 58 de Threoir 2007/64 d’fhógra a thabhairt faoi idirbhearta íocaíochta aonair, ní mór cineál déanach an fholáirimh a mheasúnú ar leithligh le haghaidh gach idirbhirt.
Tacaítear leis an léiriú litriúil sin le comhthéacs fhorálacha ábhartha Threoir 2007/64 agus leis na cuspóirí a shaothraítear leis an Treoir sin. Ar dtús, deimhnítear le hAirteagal 61(4), (
5
) agus le hAirteagal 61(5), (
6
) den Treoir nach féidir an t-íocóir a chur faoi dhliteanas i leith caillteanais nach bhféadfadh sé a sheachaint. Anuas air sin, a mhéid a cheanglaítear leis an Treoir sin nasc cúisíoch idir iompar an íocóra agus na caillteanais a fulaingíodh, déantar leasanna na n-úsáideoirí agus na soláthraithe seirbhísí íocaíochta a chothromú léi. Dá bhrí sin, moltar don úsáideoir aon idirbheart neamhúdaraithe a aimsíonn sé a thuairisciú go pras, agus ní mór don soláthraí seirbhíse a oibleagáidí a chomhlíonadh chun gur féidir é a bhunú.
(
1
)	Treoir 2007/64/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Samhain 2007 maidir le seirbhísí íocaíochta sa mhargadh inmheánach, lena leasaítear Treoracha 97/7/CE, 2002/65/CE, 2005/60/CE agus 2006/48/CE agus lena n-aisghairtear Treoir 97/5/CE (IO 2007 L 319, lch. 1, agus ceartúchán IO 2009 L 187, lch. 5).
(
2
)	Airteagal L-133-24 den Chód Airgeadaíochta agus Airgeadais, arna leasú le hOrdú Uimh. 2009-866 an 15 Iúil 2009 maidir leis na coinníollacha lena rialaítear soláthar seirbhísí íocaíochta agus lena mbunaítear institiúidí íocaíochta (JORF an 16 Iúil 2009, téacs Uimh. 13, agus ceartúchán JORF an 25 Iúil 2009, téacs Uimh. 18).
(
3
)	De réir an Airteagail sin, beidh sé de cheangal ar úsáideoir seirbhíse íocaíochta atá i dteideal ionstraim íocaíochta a úsáid, i gcás ina dtagann sé ar an eolas faoi chaillteanas, goid, míleithreasú nó aon úsáid neamhúdaraithe a bhaintear as a ionstraim íocaíochta, an soláthraí seirbhísí íocaíochta nó an t-eintiteas arna ainmniú ag an soláthraí seirbhísí íocaíochta a chur ar an eolas gan mhoill.
(
4
)	Féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, CRCAM (C-337/20, EU:C:2021:671, míreanna 48 go 52).
(
5
)	De réir an Airteagail sin, mura ngníomhaíonn an t-íocóir go calaoiseach, ní iompróidh an t-íocóir aon iarmhairtí airgeadais a eascraíonn as ionstraim íocaíochta chaillte, ghoidte nó mhíleithreasaithe a úsáid tar éis an fhógra dá bhforáiltear in Airteagal 56(1)(b) de Threoir 2007/64.
(
6
)	De réir an Airteagail sin, mura gcuireann an soláthraí seirbhíse íocaíochta modhanna iomchuí ar fáil chun fógra a thabhairt, tráth ar bith, faoi chaillteanas, faoi ghoid nó faoi mhíleithreasú ionstraime íocaíochta, i gcomhréir le hAirteagal 57(1)(c) de Threoir 2007/64, ní cheanglaítear ar an íocóir, mura rud é gur ghníomhaigh sé go calaoiseach, na hiarmhairtí airgeadais a eascraíonn as úsáid na hionstraime íocaíochta sin a iompar.