Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Séú Dlísheomra)
12 Márta 2026 (*)
(Tarchur chun réamhrialú – Saorghluaisteacht oibrithe – Cáin ioncaim – Formhuirear ar cháin ioncaim phearsanta a fhéadfaidh na bardais nó na ceirtleáin a ghearradh ó chónaitheoirí atá ina gcónaí laistigh dá gcríoch – Formhuirear ar cháin ioncaim a íocann neamhchónaitheoirí chun críoch cánach leis an Stát – Ualach fioscach níos troime ar neamhchónaitheoirí chun críoch cánach ná an t‑ualach fioscach ar chónaitheoirí cánach Ballstáit – Cásanna inchomparáide – Easpa údair)
I gCás C‑119/24 [Chefquet] (i)
IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE ó cour d’appel de Liège (an Chúirt Achomhairc,
Liège, an Bheilg), trí bhreith an 5 Feabhra 2024, a fuarthas ag an gCúirt an 14 Feabhra 2024, sna himeachtaí
DK,
JO
v
Stát na Beilge
tugann AN CHÚIRT (an Séú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: I. Ziemele, Uachtarán an Dlísheomra, A. Kumin (Rapóirtéir) agus S. Gervasoni, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: N. Emiliou,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
–        DK agus JO, ag C. Lourtie,
avocate,
–        Rialtas na Beilge, ag S. Baeyens, P. Cottin agus C. Pochet, i gcáil Gníomhairí,
–        an Coimisiún Eorpach, ag A. Ferrand agus W. Roels, i gcáil Gníomhairí,
tar éis éisteacht le Tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 4 Meán Fómhair 2025,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1        Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar Airteagal 45 CFAE.
2        Rinneadh an iarraidh in imeachtaí idir DK agus JO, beirt daoine nádúrtha a bhfuil cónaí orthu chun críoch cánach sa Fhrainc, a fhaigheann cuid dá n‑ioncam fostaíochta agus maoine sa Bheilg, agus Stát na Beilge, a mhéid a bhaineann lena gcur faoi dhliteanas sa Bheilg thar thréimhse roinnt blianta i leith cáin ioncaim arna méadú le formhuirear cánach atá iníoctha sa Bhallstát sin ag cáiníocóirí neamhchónaitheacha (‘an formhuirear cánach atá i gceist’), mar a bhunaítear de réir analaí leis an gcáin bhardasach fhorlíontach a bhfuil cónaitheoirí cánach an Bhallstáit sin faoi dhliteanas ina leith (‘an formhuirear bardasach atá i gceist’).
An dlí lena mbaineann
Dlí an Aontais Eorpaigh
3        Foráiltear don mhéid a leanas in Airteagal 45 CFAE:
‘1.      Áiritheofar saoirse gluaiseachta d’oibrithe laistigh den Aontas [Eorpach].
2.      Bhéarfaidh an tsaoirse ghluaiseachta sin go ndíothófar aon idirdhealú de bhíthin a náisiúntacht idir oibrithe na mBallstát maidir le fostaíocht, le luach saothair agus le coinníollacha eile oibre.
3.      Gabhfaidh léi, faoi réir teorainneacha a bhfuil call leo ar mhaithe leis an mbeartas poiblí, leis an tslándáil phoiblí nó leis an tsláinte phoiblí, an ceart:
(a)      chun glacadh le fostaíocht a tairgeadh iarbhír;
(b)      leis an aidhm sin, chun gluaiseacht faoi shaoirse laistigh de chríoch na mBallstát;
(c)      chun fanacht i mBallstát le bheith ag gabháil d'fhostaíocht ann de réir na bhforálacha reachtaíochta nó rialúcháin nó riaracháin a bhaineann le fostaíocht náisiúnaigh an Stáit sin;
(d)      chun fuireach i gcríoch Bhallstáit tar éis bheith ar fostú sa Stát sin, faoi réir coinníollacha a chorprófar i rialacháin a ullmhóidh an Coimisiún [Eorpach].
4.      Ní bhainfidh forálacha an Airteagail seo le fostaíocht sa tseirbhís phoiblí.’
Dlí na Beilge
4        Foráiltear le hAirteagal 245 den Code des impôts sur les revenus (an Cód Cánach Ioncaim) an 10 Aibreán 1992 (Moniteur belge an 30 Iúil 1992, lch. 17120; ‘CIR 92’), de réir mar is infheidhme i leith bhlianta cánach 1992 go 2003:
‘Déanfar an cháin arna bunú i gcomhréir le hAirteagail 243 go 244 [maidir le cáin ar ioncam neamhchónaitheoirí] a mhéadú d’fhorlíonadh sé faoin gcéad sa bhreis chun tairbhe an Stáit, a ríomhfar i gcomhréir leis na rialacha atá leagtha amach in Airteagal 466. [...]’
5        Le hAirteagal 398 den loi-programme (an Clárdhlí) an 24 Nollaig 2002 (Moniteur belge an 31 Nollaig 2002, lch. 58686), cuireadh mír nua le hAirteagal 245 de CIR 92, is infheidhme ón mbliain chánach 2005, lena bhforáiltear ‘go bhféadfaidh an Rí, trí fhoraithne arna plé i gComhairle na nAirí, na céatadáin bhreise sin a ardú go dtí uasmhéid de sheacht faoin gcéad’. Amhail ón mbliain chánach sin, socraíodh méid na gcéatadán breise dá dtagraítear sa chéad mhír d’Airteagal 245 de CIR 92 ag seacht faoin gcéad.
6        De bhun Airteagal 465 de CIR 92:
‘[...] féadfaidh ceirtleáin agus bardais formhuirear ar cháin ioncaim phearsanta a ghearradh ar dhaoine nádúrtha.’
7        Foráiltear le hAirteagal 466 de CIR 92:
‘Déanfar an formhuirear bardasach ar chánachas daoine nádúrtha agus an formhuirear cheirtleáin ar chánachas daoine nádúrtha a ríomh ar bhonn chánachas daoine nádúrtha arna measúnú:
sula n‑asbhaintear réamhíocaíochtaí [...], cánacha siarchoinneálacha, céatadán seasta na cánach eachtraí agus na gcreidmheasanna cánach [...];
roimh chur i bhfeidhm méaduithe [...], faoiseamh [...] agus méaduithe cánach [...]’
8        Foráiltear mar seo a leanas le hAirteagal 467 de CIR 92:
‘Is é an bardas nó an ceirtleán a chinnfidh an formhuirear ar cháin ioncaim phearsanta, agus is iad cónaitheoirí sa Ríocht atá faoi dhliteanas cánach sa bhardas sin nó sna bardais atá mar chuid den cheirtleán sin faoi seach a íocfaidh an cháin sin.’
9        Foráiltear mar seo a leanas le hAirteagal 468 de CIR 92:
‘Bunófar an formhuirear do gach cáiníocóir sa cheirtleán nó sa bhardas céanna ag céatadán aonfhoirmeach den cháin atá iníoctha leis an Stát. Má tá codán san áireamh sa chéatadán sin, ní mór é a bheith teoranta d’aon ionad deachúlach amháin; ní fhéadfaidh an céatadán sin a bheith níos mó ná 1 [%] i gcás ina bhforchuirfidh ceirtleán an cháin. Ní fhéadfar aon laghduithe, díolúintí ná eisceachtaí a chur i bhfeidhm maidir leis an bhformhuirear.’
An díospóid sna príomhimeachtaí agus an cheist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú
10      Is daoine nádúrtha iad DK agus JO, na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí, a raibh cónaí orthu chun críoch cánach sa Fhrainc sna blianta cánach 1992 go 1998, 2001 go 2003 agus 2007 go 2009 (‘na blianta cánach atá i gceist’). Le linn na mblianta sin, bhí DK fostaithe den chuid is mó mar stiúrthóir taighde ag an Lárionad Náisiúnta um Thaighde Eolaíoch i bPáras (an Fhrainc) agus, ina theannta sin, bhí sé fostaithe go páirtaimseartha mar léachtóir i roinnt ollscoileanna sa Bheilg, agus níos lú ná 25 % dá ioncam iomlán saothraithe leis an bhfostaíocht dheireanach sin ó fhostaíocht ó fhoinsí Beilgeacha agus eachtracha. Bhí a chéile, JO, i bhfostaíocht íoctha sa Fhrainc idir 1992 agus 1998 ach ní raibh sí i bhfostaíocht ó 2000 i leith. Ina theannta sin, is léir ón bhfaisnéis atá ar fáil don Chúirt Bhreithiúnais, le linn na mblianta cánach atá i gceist, go raibh réadmhaoin ag na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí sa Bheilg.
11      I leith na mblianta cánacha sin, ghearr údaráis na Beilge cáin orthu mar neamhchónaitheoirí chun críoch cánach ar a n‑ioncam ó fhostaíocht agus ó réadmhaoin a shaothraigh siad sa Bheilg. I gcomhréir le hAirteagal 245 de CIR 92, méadaíodh an cháin ioncaim a raibh siad faoi dhliteanas ina leith ar an mbonn sin faoin bhformhuirear cánach atá i gceist ag ráta 6 %, do na blianta cánach 1992 go 1998 agus 2001 go 2003, agus ag ráta 7 % do na blianta cánach 2007 go 2009.
12      Chuir na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí i gcoinne na ranníocaíochtaí cánach ioncaim a bunaíodh i leith na mblianta cánach atá i gceist agus rinne siad roinnt gearán ina leith sin, agus é á thabhairt faoi deara, maidir le cuid de na blianta cánach sin, gurbh é DK amháin a chuir agóid isteach ina aghaidh. Diúltaíodh do na gearáin sin le roinnt cinntí riaracháin toisc iad a bheith do-ghlactha go páirteach agus gan bhunús go páirteach, agus níor seasadh ach go páirteach leis na gearáin a bhaineann leis na blianta cánach 1993 agus 2008.
13      Dá bhrí sin, thug na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí caingne i gcoinne na gcinntí sin os comhair Tribunal de première instance de Namur (an Chúirt Chéadchéime,
Namur, an Bheilg). Le breithiúnas an 20 Eanáir 2016, rinne an chúirt sin na caingne a uamadh agus dhíbh sí iad toisc iad a bheith do-ghlactha i bpáirt agus gan bhunús i bpáirt.
14      Ina theannta sin, leis an mbreithiúnas sin, rinne an chúirt sin tarchur chuig an Cour constitutionnelle (an Chúirt Bhunreachtúil, an Bheilg) le haghaidh réamhrialú. Le breithiúnas an 6 Meitheamh 2019, chinn sí,
inter alia, nach ndearnadh idirdhealú gan údar le hAirteagal 245 de CIR 92, mar is infheidhme sna blianta cánach 1992 go 2009, chun dochair do dhaoine nach raibh cónaí orthu chun críoch cánach sa Bheilg, de shárú ar Airteagail 10 agus 11 de Bhunreacht na Beilge.
15      An 3 Feabhra 2020, rinne na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí achomharc i gcoinne bhreithiúnas an 20 Eanáir 2016 os comhair an Cour d’appel de Liège (an Chúirt Achomhairc,
Liège, an Bheilg), arb í an chúirt a rinne an tarchur í.
16      Is léir ón ordú tarchuir gur ardaigh na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí,
inter alia, ceist os comhair na cúirte achomhairc maidir le comhoiriúnacht Airteagal 245 de CIR 92 le hAirteagal 45 CFAE ós rud é nach bhfuil ach daoine nach bhfuil cónaí orthu sa Bheilg chun críoch cánach faoi réir formhuirear cánach de idir 6 % agus 7 % den cháin ioncaim, formhuirear a íoctar leis an Stát agus a bunaíodh de réir analaí leis an
bhformhuirear bardasach atá i gceist, dá bhforáiltear in Airteagal 466 de CIR 92 agus atá iníoctha ag cónaitheoirí cánach an Bhallstáit sin.
17      Áitíonn Stát na Beilge, go bunúsach, gur cheart don chúirt a rinne an tarchur seasamh le breithiúnas an 20 Eanáir 2016.
18      Maidir le comhoiriúnacht Airteagal 245 de CIR 92 le hAirteagal 45 CFAE, tá an chúirt a rinne an tarchur den tuairim, mar atá an Cour constitutionnelle (an Chúirt Bhunreachtúil), trí dhaoine nach bhfuil cónaí orthu chun críoch cánach sa Bheilg a chur faoi réir an fhormhuirir cánach atá i gceist, go bhféachann Airteagal 245, mar a léiríonn na travaux préparatoires don dlí lena n‑áirítear Airteagal 245, le haon idirdhealú a sheachaint idir cónaitheoirí cánach an Bhallstáit sin, atá faoi réir an fhormhuirir bhardasaigh atá i gceist, agus neamhchónaitheoirí, agus a áirithiú go rannchuideoidh na neamhchónaitheoirí, ar bhealach comhréireach, le maoiniú cúraimí ar mhaithe le leas an phobail a mhéid a bhaineann siad tairbhe go ginearálta as na saoráidí agus na seirbhísí a sholáthraíonn údaráis phoiblí na Beilge.
19      Thairis sin, níl an formhuirear cánach ina chúis le héifeachtaí díréireacha follasacha ós rud é go ríomhtar é i gcomhréir leis an gcáin atá dlite ar ioncam a shaothraítear nó a fhaightear sa Bhallstát sin. Thairis sin, níl an cuspóir céanna ná an fheidhm chéanna ag an gcáin ar áiteanna cónaithe tánaisteacha sa Bhallstát sin ná ag an gcáin chónaithe sa Fhrainc, a bhféadfadh neamhchónaitheoirí a bheith faoina réir, agus atá ag an bhformhuirear cánach sin agus, dá bhrí sin, níl siad inchomparáide leis. Ríomhtar an formhuirear cánach atá i gceist i gcomhréir leis na rialacha céanna leis an bhformhuirear bardasach atá i gceist, ach bailítear é chun tairbhe an Stáit agus, dá bhrí sin, níl an carachtar céanna ná an aidhm chéanna aige agus atá ag an gcáin dheireanach sin.
20      Sna himthosca sin, chinn Cour d’appel de Liège (an Chúirt Achomhairc,
Liège) bac a chur ar na himeachtaí agus an cheist seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘An gcuirtear cosc le hAirteagal 45 CFAE ar chur i bhfeidhm Airteagal 245 [de CIR 92], a mhéid a chuireann an tAirteagal sin cáiníocóirí neamhchónaitheacha faoi réir forlíonadh cánach Stáit 6-7 %, i gcomparáid leis an bhforlíonadh a d’íocfaidís dá mbeadh cónaí orthu i Ríocht na Beilge, a fhorchuirtear de réir analaí leis an gcáin áitiúil a fhorchuireann ceirtleáin agus bardais na Beilge ar chónaitheoirí Ríocht na Beilge a bhfuil a bpríomháit chónaithe acu sna ceirtleáin agus sna bardais sin?’
Breithniú ar an gceist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú
Inghlacthacht
21      Gan agóid a dhéanamh go foirmiúil maidir le do-ghlacthachta, cuireann na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí amhras in iúl maidir le hinghlacthacht na hiarrata seo ar réamhrialú, ag áitiú nach gcomhlíonann an ráiteas ar chúiseanna na hiarrata na ceanglais a bhaineann le h-inneachar na hiarrata ar réamhrialú, a leagtar síos in Airteagal 94 de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais agus i míreanna 14, 15, 19 agus 20 de na Moltaí do chúirteanna náisiúnta maidir le tionscnamh an nós imeachta um réamhrialú (IO 2019 C 380, lch. 1; ‘na Moltaí’), arna bhfoirmliú ag Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, a leagtar amach anois i míreanna 14, 15, 19 agus 20 de na Moltaí do chúirteanna náisiúnta maidir le tionscnamh an nós imeachta um réamhrialú (IO C/2024/6008), ós rud é nach bhfuil an cheist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú le feiceáil i gcuid ar leith den ordú tarchuir agus ós rud é nach bhfuil ráiteas san ordú sin ar na fíorais ná ar na forálacha náisiúnta ábhartha sa chás seo.
22      I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, de réir cásdlí socair, go gceanglaítear leis an ngá atá le léiriú ar dhlí an Aontais a bheidh úsáideach don chúirt a rinne an tarchur ar an gcúirt sin go saineofaí comhthéacs fíorasach agus reachtach na gceisteanna atá á gcur aici nó, ar a laghad, míniú a thabhairt ar na himthosca fíorasacha ar a bhfuil na ceisteanna sin bunaithe (breithiúnais an 26 Eanáir 1993,
Telemarsicabruzzo agus páirtithe eile,
C‑320/90 go C‑322/90, EU:C:1993:26, mír 6,
agus an 16 Deireadh Fómhair 2025,
Braila Winds,
C‑391/23, EU:C:2025:799, mír 30).
23      Ní hamháin go gcuireann an fhaisnéis a chuirtear ar fáil sna horduithe tarchuir ar chumas na Cúirte Breithiúnais freagraí úsáideacha a thabhairt ar na ceisteanna arna dtarchur ag an gcúirt náisiúnta, ach áirithítear léi freisin gur féidir le rialtais na mBallstát agus le páirtithe leasmhara eile barúlacha a thíolacadh i gcomhréir le hAirteagal 23 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh. Tá sé d’oibleagáid ar an gCúirt Bhreithiúnais a áirithiú go gcosnófar an deis sin, ós rud é, faoin bhforáil sin, nach dtugtar ach na horduithe tarchuir do na páirtithe leasmhara (breithiúnas an 16 Deireadh Fómhair 2025,
Braila Winds,
C‑391/23, EU:C:2025:799, mír 31 agus an cásdlí dá dtagraítear).
24      Foráiltear go sainráite na ceanglais charnacha sin maidir le hábhar an ordaithe tarchuir le hAirteagal 94 de na Rialacha Nós Imeachta, ceanglais a meastar, i gcomhthéacs an chomhair dá bhforáiltear in Airteagal 267 CFAE, go bhfuil an chúirt a rinne an tarchur ar an eolas fúthu agus a bhfuil sé de cheangal ar an gcúirt sin a bheith rí-mheasúil ina leith. Déantar tagairt dóibh freisin i míreanna 13, 15 agus 16 de na Moltaí (breithiúnas an 16 Deireadh Fómhair 2025,
Braila Winds,
C‑391/23, EU:C:2025:799, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).
25      Sa chás seo, ní mór a thabhairt faoi deara go bhfónann an fhaisnéis a chuirtear ar fáil san ordú tarchuir ní hamháin chun cur ar chumas na Cúirte Breithiúnais freagra úsáideach a thabhairt ach chun a áirithiú freisin gur féidir le rialtais na mBallstát agus páirtithe leasmhara eile barúlacha a thíolacadh i gcomhréir le hAirteagal 23 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh.
26      Ar an gcéad dul síos, cé go leagtar amach comhthéacs fíorasach na díospóide sna príomhimeachtaí go gonta, áirítear ann mar sin féin an fhaisnéis go léir is gá chun na gcríoch sin. Ina theannta sin, cé gur fíor nach dtugtar ábhar Airteagal 466 de CIR 92, a bhaineann le ríomh an fhormhuirir bhardasaigh atá i gceist, ina iomláine san ordú tarchuir, is leor a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, gurb é Airteagal 245 de CIR 92, a atáirgtear focal ar fhocal sa chinneadh sin, an bunús dlí chun an formhuirear cánach atá i gceist a fhorchur ar na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí. Ar an dara dul síos, tá inneachar beacht Airteagal 466, atá le feiceáil i mbarúlacha i scríbhinn na n‑iarratasóirí, tánaisteach ós rud é nach ndéantar tagairt in Airteagal 245 ach d’Airteagal 466 maidir leis an bhformhuirear sin a ríomh agus ós rud é go léirítear go soiléir san ordú tarchuir go ríomhtar an formhuirear ar an mbealach céanna leis an gcáin sin. Ar deireadh, faoi mhír 19 de na Moltaí, ní mór an cheist nó na ceisteanna a chuirtear a leagan amach i gcuid ar leith den ordú tarchuir atá sainaitheanta go soiléir. Sa chás seo, ní mór a lua go ndearnadh an cheist a chuireadh a leagan amach ag deireadh an chinnidh sin, i mír ar leith laistigh den chuid oibríochtúil.
27      Sna himthosca sin, tá an iarraidh seo ar réamhrialú inghlactha.
Substaint an cháis
28      Lena ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gcaithfear Airteagal 45 CFAE a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta faoina méadaítear an cháin ioncaim a fhorchuirtear, i mBallstát, ar neamhchónaitheoirí chun críoch cánach le formhuirear cánach ar ráta seasta chun tairbhe an Stáit sin, a bunaíodh de réir analaí le formhuirear ar cháin ioncaim phearsanta atá iníoctha ag cónaitheoirí cánach an Stáit sin chun tairbhe ceirtleán nó bardas a roghnaíonn an cháin sin a thabhairt isteach agus a chinneann a ráta.
29      Mar réamhphointe, ní mór a mheabhrú, de réir chásdlí na Cúirte Breithiúnais, cé go dtagann cánachas díreach faoina n‑inniúlacht, nach mór do na Ballstáit, áfach, an inniúlacht sin a fheidhmiú i gcomhréir le dlí an Aontais agus go háirithe leis na saoirsí bunúsacha a ráthaítear le CFAE (breithiúnas an 30 Deireadh Fómhair 2025,
Attal et Associés,
C‑321/24, EU:C:2025:836, mír 27 agus an cásdlí dá dtagraítear).
An tsaoirse bhunúsach is infheidhme
30      Is gá a fháil amach an bhfuil Airteagal 45 CFAE infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí.
31      De réir cásdlí socair, tagann aon náisiúnach de chuid an Aontais, beag beann ar a áit chónaithe agus a náisiúntacht, a fheidhmíonn an ceart chun saorghluaiseachta d’oibrithe agus a bhí fostaithe i mBallstát seachas an Ballstát ina bhfuil cónaí air nó uirthi, faoi raon feidhme Airteagal 45 CFAE (breithiúnas an 15 Iúil 2021,
État belge (Cailliúint buntáistí cánach sa Bhallstát cónaithe),
C‑241/20, EU:C:2021:605, mír 20 agus an cásdlí dá dtagraítear).
32      Cé nach sonraítear náisiúntacht DK agus JO san ordú tarchuir sa chás seo, mar sin féin, tá an t‑ordú sin bunaithe ar an mbonn gur náisiúnaigh de Bhallstát iad.
33      Mar is léir ó mhír
10 den bhreithiúnas seo, bhí DK, mar dhuine a bhfuil cónaí air chun críoch cánach sa Fhrainc, ag tabhairt faoi fhostaíocht íoctha sa Bheilg le linn na mblianta cánach atá i gceist, agus mar thoradh air sin go tagann a staid faoi raon feidhme Airteagal 45 CFAE.
34      Mar sin féin, de réir na faisnéise atá ar fáil don Chúirt Bhreithiúnais, bhí JO fostaithe le linn na mblianta sin sa Fhrainc, áit a bhfuil cónaí uirthi chun críoch cánach, agus ní raibh sí i bhfostaíocht íoctha ó 2000 i leith, agus ba é an t‑aon ioncam Beilgeach a bhí ag JO le linn na mblianta sin an t‑ioncam ó réadmhaoin ar ghearr údaráis na Beilge cáin ar na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí ina leith, dá dtagraítear i míreanna 10 agus 11 den bhreithiúnas seo.
35      Sa chéad áit, maidir le hinfheistíochtaí maoine, i gcomhréir le cásdlí socair, féadfaidh bearta náisiúnta lena rialaítear idirbhearta trína ndéanann neamhchónaitheoirí infheistíochtaí den sórt sin ar chríoch Bhallstáit teacht faoi raon feidhme Airteagal 49 CFAE, a bhaineann le saoirse bunaíochta, agus Airteagal 63 CFAE araon, a bhaineann le saorghluaiseacht caipitil (breithiúnas an 7 Aibreán 2022,
Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Díolúine ó chistí infheistíochta conarthacha),
C‑342/20, EU:C:2022:276, mír 39).
36      Chuige sin, is léir ó chásdlí socair nach mór cuspóir na reachtaíochta náisiúnta lena mbaineann a chur san áireamh, chun a chinneadh cibé an dtagann nó nach dtagann reachtaíocht náisiúnta faoi raon feidhme saoirse amháin nó saoirse eile de na saoirsí bunúsacha a ráthaítear le Conradh FAE, nach mór cuspóir na reachtaíochta lena mbaineann a chur san áireamh agus, i gcás nach léir ón reachtaíocht sin faoina dtagann an reachtaíocht sin den chuid is mó, go gcuirtear fíorais an cháis san áireamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Aibreán 2022,
Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Díolúine ó chistí infheistíochta conarthacha),
C‑342/20, EU:C:2022:276, míreanna 35 agus 36 agus an cásdlí dá dtagraítear).
37      Mar sin féin, ionas go mbeidh feidhm ag na forálacha a bhaineann le saoirse bunaíochta, is gá go ginearálta buanláithreacht a bheith daingnithe sa Bhallstát óstach agus, i gcás ina gceannaítear agus ina sealbhaítear maoin dhochorraithe, ba cheart an mhaoin sin a bheith bainistithe go gníomhach (breithiúnas an 7 Aibreán 2022,
Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö (Díolúine ó chistí infheistíochta conarthacha),
C‑342/20, EU:C:2022:276, mír 42 agus an cásdlí dá dtagraítear).
38      Ag féachaint don mhéid sin roimhe seo, is faoin gcúirt a rinne an tarchur a bheidh sé a fháil amach an dtagann staid JO faoi raon feidhme Airteagal 45 CFAE, mar a thugtar le fios le foclaíocht na hiarrata ar réamhrialú, nó an gá anailís a dhéanamh uirthi i bhfianaise Airteagal 49 CFAE nó Airteagal 63 CFAE, ar an tuiscint, sna cásanna deireanacha sin, go mbeadh freagra na Cúirte bunaithe ar Airteagal 45 CFAE inaistrithe,
mutatis mutandis (féach, de réir analaí, breithiúnais an 28 Feabhra 2013,
Beker agus Beker,
C‑168/11, EU:C:2013:117, mír 45, agus an 14 Márta 2019,
Jacob agus Lennertz,
C‑174/18, EU:C:2019:205, mír 23).
An bhfuil srian ar shaorghluaiseacht oibrithe
39      Faoi Airteagal 45(2) CFAE, is éard atá i gceist le saorghluaiseacht oibrithe go ndíothófar gach idirdhealú, bunaithe ar náisiúntacht, idir oibrithe na mBallstát, maidir le fostaíocht, luach saothair agus coinníollacha eile oibre.
40      Ba cheart a thabhairt faoi deara, i ndáil leis sin, gur chinn an Chúirt Bhreithiúnais arís agus arís eile le prionsabal na córa comhionainne a leagtar síos in Airteagal 45(2) CFAE go gcuirtear toirmeasc, ní hamháin ar idirdhealú díreach ar fhoras náisiúntachta ach freisin ar gach cineál idirdhealaithe indíreach as a n‑eascraíonn, trí chritéir idirdhealaithe eile a chur i bhfeidhm, amhail an critéar cónaithe, an toradh céanna (breithiúnais an 12 Feabhra 1974,
Sotgiu, 152/73, EU:C:1974:13, mír 11, agus an 30 Bealtaine 2024,
Finanzamt Köln‑Süd (Measúnú deonach arna iarraidh ag duine atá inchánach go páirteach),
C‑627/22, EU:C:2024:431, mír 83 agus an cásdlí dá dtagraítear).
41      Go háirithe, bheadh prionsabal na córa comhionainne maidir le luach saothair neamhéifeachtach dá bhféadfaí an bonn a bhaint de le forálacha náisiúnta idirdhealaitheacha maidir le cáin ioncaim (breithiúnas an 10 Márta 2022,
an Coimisiún v an Bheilg (Asbhaint íocaíochtaí cothabhála),
C‑60/21, EU:C:2022:172, mír 17 agus an cásdlí dá dtagraítear).
42      Sa chás seo, is léir ón ordú tarchuir gur tugadh isteach an formhuirear cánach atá i gceist, nach mór dóibh siúd nach cónaitheoirí iad chun críoch cánach sa Bheilg a íoc, le hAirteagal 245 de CIR 92 maidir leis an bhformhuirear bardasach atá i gceist, nach n‑íocann ach cónaitheoirí cánach an Bhallstáit sin, chun a áirithiú go ranníocann an dá chatagóir cáiníocóirí sin i gcomhréir lena n‑ioncam a fhaightear sa Bheilg agus, dá bhrí sin, an t‑ualach cánach céanna a fhorchur orthu. Dá bhrí sin, ní dócha go mbeidh éifeacht níos mó ag tabhairt isteach an fhormhuirir cánach sin ann féin ar oibrithe ar náisiúnaigh de Bhallstáit eile iad.
43      Ní bhaintear an bonn den anailís sin le hargóintí na n‑iarratasóirí sna príomhimeachtaí trína maíonn siad go n‑íocann siad cáin ar áit chónaithe cheana féin sa Fhrainc, is é sin le rá, ina Stát cónaithe chun críoch cánach, rud a fhágann go ngearrtar cáin dhúbailte orthu. Ní mór a mheas, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 46 dá Thuairim, nach bhfuil aon bhaint ag cánachas ar luach cíosa áite chónaithe le hioncam a shaothraítear i mBallstát, agus mar thoradh air sin nach féidir an forchur sin a mheas mar chánachas atá bunaithe ar an ioncam sin
(féach breithiúnas an 21 Bealtaine 2015,
Pazdziej,
C‑349/14, EU:C:2015:338, míreanna 21 go 23). Dá réir sin, ní féidir a mheas in aon chás go raibh na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí faoi réir cánachas dúbailte toisc go raibh orthu an cháin ar áit chónaithe sa Fhrainc agus an formhuirear cánach atá i gceist sa Bheilg a íoc.
44      Mar sin féin, is léir ó na doiciméid atá ar fáil don Chúirt Bhreithiúnais go gcuireann an formhuirear cánach atá i gceist, atá infheidhme, beag beann ar náisiúntacht, maidir leo siúd go léir atá neamhchónaitheach chun críoch cánach a bhfuil ioncam acu sa Bheilg, na daoine aonair sin, i gcásanna áirithe, faoi réir ualach cánach níos troime ná an t‑ualach a fhorchuirtear ar dhaoine a bhfuil cónaí orthu chun críoch cánach sa Bheilg i leith an ioncaim chéanna sin. Go deimhin, faoi réir fíorú ag an gcúirt a rinne an tarchur, sna bardais nó sna ceirtleáin Bheilgeacha sin nár thug an t‑údarás áitiúil inniúil an formhuirear bardasach atá i gceist isteach iontu nó inar shocraigh sé a ráta ar leibhéal faoi bhun ráta an fhormhuirir cánach, tá cóireáil cánach níos fabhraí acu siúd atá cónaí orthu sa bhardas nó sa ceirtleán sin chun críoch cánach ná mar atá ag neamhchónaitheoirí atá faoi dhliteanas as an bhformhuirear cánach atá i gceist.
45      Is fíor, mar is léir ó na doiciméid atá os comhair na Cúirte Breithiúnais, i mbardais nó i gceirtleáin eile sa Bheilg, go bhfuil ráta an fhormhuirir bhardasaigh atá i gceist níos airde ná ráta an fhormhuirir cánach atá i gceist. Dá réir sin, is i mbardais nó i gceirtleáin áirithe sa Bheilg amháin a bhíonn ualach cánach níos éadroime ar chónaitheoirí cánach ná ar neamhchónaitheoirí chun críoch cánach a mhéid a bhaineann le hioncam a shaothraítear sa Bheilg.
46      I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, chun go gcaithfear le beart mar bheart atá idirdhealaitheach go hindíreach, nach gá go mbeadh sé d’éifeacht leis an mbeart go gcuirfear náisiúnaigh uile an Stáit atá i gceist chun tairbhe nó gan ach náisiúnaigh de Bhallstáit eile ach ní náisiúnaigh den Stát atá i gceist a chur faoi mhíbhuntáiste (breithiúnas an 15 Meitheamh 2023,
Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca (Liostaí ar leith),
C‑132/22, EU:C:2023:489, mír 30 agus an cásdlí dá dtagraítear). Fiú i gcás chóras cánach Ballstáit atá fabhrach do cháiníocóirí neamhchónaitheacha níos minice ná a mhalairt, d’fhéadfadh sé a bheith ina idirdhealú indíreach in aghaidh na gcáiníocóirí neamhchónaitheacha i gcás ina bhfuil sé míbhuntáisteach dóibh, i gcásanna áirithe
(féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Meitheamh 2016,
Pensioenfonds Metaal en Techniek,
C‑252/14, EU:C:2016:402, mír 38).
47      D’fhéadfadh an difríocht sa chóir a fhaightear i mír 44 den bhreithiúnas seo níos mó dochair a dhéanamh do náisiúnaigh Ballstát eile a mhéid is minice go bhfuil neamhchónaitheoirí ina neamhnáisiúnaigh
(féach, chuige sin, breithiúnais an 27 Meitheamh 1996,
Asscher,
C‑107/94, EU:C:1996:251, mír 38, agus an 16 Bealtaine 2024,
Hocinx,
C‑27/23, EU:C:2024:404, mír 35), agus mar thoradh air sin is srian é ar shaorghluaiseacht oibrithe a thoirmisctear, i bprionsabal, le hAirteagal 45 CFAE.
48      Ní cheadaítear srian den sórt sin ach amháin má bhaineann sé le cásanna nach bhfuil inchomparáide go hoibiachtúil nó má tá údar leis ar chúis sháraitheach ar mhaithe le leas an phobail (breithiúnas an 22 Meitheamh 2017,
Bechtel,
C‑20/16, EU:C:2017:488, mír 52 agus an cásdlí dá dtagraítear).
49      I ndáil leis sin, maidir le cánacha díreacha, ní bhíonn cónaitheoirí agus neamhchónaitheoirí i gcásanna inchomparáide de ghnáth, ós rud é nach bhfuil san ioncam a fhaigheann neamhchónaitheoir ar chríoch Ballstáit ach cuid dá ioncam iomlán, atá dírithe ar a áit chónaithe, agus go bhfuil sé níos éasca measúnú a dhéanamh ar chumas pearsanta neamhchónaitheora cáin a íoc, arna chinneadh trí thagairt dá ioncam comhiomlán agus dá imthosca pearsanta agus teaghlaigh, ag an áit ina bhfuil a leasanna pearsanta agus airgeadais láraithe, arb é, go ginearálta, an áit ina bhfuil a ghnátháit chónaithe (breithiúnais an 14 Feabhra 1995,
Schumacker,
C‑279/93, EU:C:1995:31, míreanna 31 agus 32, agus an 10 Márta 2022,
an Coimisiún v an Bheilg (Asbhaint íocaíochtaí cothabhála),
C‑60/21, EU:C:2022:172, mír 19 an cásdlí dá dtagraítear).
50      Dá bhrí sin, ní féidir srian a chur ar shaorghluaiseacht oibrithe, de réir bhrí Airteagal 45 CFAE, ach amháin má shuitear, d’ainneoin a n‑áit chónaithe i mBallstáit éagsúla, ag féachaint d’aidhm agus do chuspóir agus d’ábhar na bhforálacha náisiúnta atá i gceist, go bhfuil cáiníocóirí cónaitheacha agus neamhchónaitheacha i staid inchomparáide (féach breithiúnais an 10 Márta 2022,
an Coimisiún v an Bheilg (Asbhaint íocaíochtaí cothabhála),
C‑60/21, EU:C:2022:172, mír 21, agus an 27 Feabhra 2025,
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Modh bainistithe UCI),
C‑18/23, EU:C:2025:119, mír 78 agus an cásdlí dá dtagraítear).
51      Thairis sin, ní gá ach na critéir idirdhealaitheacha ábhartha a leagtar síos sa reachtaíocht i dtrácht a chur san áireamh agus cinneadh á dhéanamh cibé an léirítear difríocht oibiachtúil i staideanna leis an difríocht sa chóir a eascraíonn as an reachtaíocht sin
(féach breithiúnas an 27 Feabhra 2025,
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Modh bainistithe UCI),
C‑18/23, EU:C:2025:119, mír 79 agus an cásdlí dá dtagraítear).
52      Sa chás seo, mar is léir ó mhír 42 den bhreithiúnas seo, tugadh isteach an formhuirear cánach atá i gceist chun a áirithiú go mbeidh neamhchónaitheoirí chun críoch cánach faoi réir an mhuirir cánach chéanna a fhorchuirtear ar chónaitheoirí cánach na Beilge ar bhonn an fhormhuirir bhardasaigh atá i gceist. Mar a luaigh Rialtas na Beilge ina bharúlacha i scríbhinn, deimhníonn reachtas na Beilge é sin, sna travaux préparatoires don dlí lena n‑áirítear Airteagal 245 de CIR 92, agus ag Cúirt Bhunreachtúil na Beilge, a mheas gurbh é an aidhm a bhí á saothrú ag an bhformhuirear cánach sin caitheamh le neamhchónaitheoirí agus cónaitheoirí ar an mbealach céanna ionas nach mbeadh na cónaitheoirí sin faoi réir cóir neamhfhabhrach a dhéanfadh dochar dóibh.
53      Maidir le cuspóir agus ábhar na reachtaíochta náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 35 dá Thuairim, cé go bhfuil bunús dlí difriúil ag an bhformhuirear cánach atá i gceist agus ag an bhformhuirear bardasach atá i gceist, is amhlaidh fós go n‑eascraíonn méadú ar an ualach cánach ar ioncam inchánach sa Bheilg as an dá cháin sin agus, dá bhrí sin, go bhfuil cáiníocóirí rannpháirteach, bíodh siad ina gcónaitheoirí cánach sa Bhallstát sin nó ná bíodh, i maoiniú seirbhísí poiblí.
54      Ag féachaint d’aidhm, do chuspóir agus d’ábhar na reachtaíochta atá i gceist sna príomhimeachtaí, ní mór a mheas,
maidir le cánacha a bhaineann le cáiníocóirí agus seirbhísí poiblí an Bhallstáit ina bhfaigheann siad ioncam á maoiniú acu, agus nach gcinntear a méid faoi threoir a gcúinsí pearsanta nó teaghlaigh, i dtéarmaí an chásdlí a leagtar amach i mír 49 den bhreithiúnas seo, ach a ríomhtar i gcomhréir leis an ioncam a fhaightear sa Bhallstát sin, go bhfuil cónaitheoirí agus neamhchónaitheoirí i staid inchomparáide.
55      Ina theannta sin, ní mór a thabhairt faoi deara, de réir na faisnéise a chuir an chúirt a rinne an tarchur ar fáil, go gcinntear bonn measúnaithe an fhormhuirir cánach atá i gceist trí thagairt a dhéanamh don fhormhuirear bardasach atá i gceist, a leagtar síos in Airteagal 466 de CIR 92.
56      Dá bhrí sin agus a méid sin á dhéanamh léi, caitheann an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí le cáiníocóirí neamhchónaitheacha ar an mbealach céanna le cáiníocóirí cónaitheacha agus, dá bhrí sin, glacann sí le cineál inchomparáide a gcásanna chun críocha na gcánacha atá i gceist.
57      Cé gur fíor go n‑íoctar an formhuirear cánach atá i gceist leis an Stát, cé go bhfuil an formhuirear bardasach atá i gceist dírithe ar bhardais nó ar cheirtleáin na Beilge a chuir i bhfeidhm é, ní dhéanann an difríocht sin difear d’inchomparáideacht na gcásanna atá i gceist. Go deimhin, tá baint ag forchur an fhormhuirir cánach sin ar cháiníocóirí neamhchónaitheacha leis an bhfíoras nach ‘cónaitheoirí inchánacha’ iad de bhardas nó de cheirtleán ar leith sa Bhallstát sin, de réir bhrí Airteagal 467 de CIR 92, agus nach féidir, dá bhrí sin, baint dhíreach a bheith acu le ceann de na húdaráis sin ionas go bhféadfar iad a chur faoi réir an fhormhuirir bhardasaigh sin, mar aon le cáiníocóirí cónaitheacha.
58      Dá bhrí sin, tá an difríocht sa leibhéal ar a mbailítear an formhuirear cánach atá i gceist agus an formhuirear bardasach atá i gceist bunaithe ar chritéar idirdhealaithe atá de bharr áit chónaithe na gcáiníocóirí lena mbaineann go díreach agus go heisiach (féach, de réir analaí, breithiúnais an 17 Márta 2022,
AllianzGI-Fonds AEVN,
C‑545/19, EU:C:2022:193, mír 73, agus 27 Aibreán 2023,
L Fund,
C‑537/20, EU:C:2023:339, mír 57), chun críocha an chásdlí dá dtagraítear i mír 40 den bhreithiúnas seo, cé go bhfuil neamhchónaitheoirí atá faoi dhliteanas i leith an fhormhuirir cánach atá i gceist, i gcás inchomparáide le cás chónaitheoirí cánach na Beilge, atá faoi dhliteanas i leith an fhormhuirir bhardasaigh atá i gceist.
59      Dá bhrí sin, i bhfianaise na difríochta sa chóir a leagtar amach i mír 44 den bhreithiúnas seo chun dochair do neamhchónaitheoirí chun críoch cánach sa mhéid is go bhfuil siad faoi réir ualach cánach níos troime ná cuid de chónaitheoirí cánach na Beilge, ar faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé a fhíorú, áfach, go gcuirtear srian ar shaorghluaiseacht oibrithe leis an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí. (breithiúnais an 28 Feabhra 2013,
Petersen,
C‑544/11, EU:C:2013:124, mír 46 agus an 30 Deireadh Fómhair 2025,
Attal et Associés,
C‑321/24, EU:C:2025:836, mír 38).
An bhfuil bonn cirt leis an srian ar shaorghluaiseacht oibrithe
60      De réir cásdlí socair, chun údar a bheith leis, ní mór srian ar shaorghluaiseacht oibrithe a bheith iomchuí chun a áirithiú go mbainfear amach cuspóir dlisteanach agus ní rachaidh sé thar a bhfuil riachtanach chun an cuspóir sin a bhaint amach (féach, chuige sin, breithiúnas an 10 Iúil 2025,
Städteregion Aachen,
C‑257/24, EU:C:2025:567, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).
61      Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara go sonraíonn an chúirt a rinne an tarchur agus Rialtas na Beilge go bhfuil sé i gceist leis an bhformhuirear cánach atá i gceist cosc a chur ar idirdhealú a dhéanamh ar chónaitheoirí cánach na Beilge i ndáil le neamhchónaitheoirí chun críoch cánach trí dhéileáil leo ar an mbealach céanna, eadhon trína cheangal orthu, ar an mbealach céanna le cónaitheoirí, seirbhísí poiblí a mhaoiniú i gcomhréir lena n‑ioncam ó fhoinse Bheilgeach.
62      I ndáil leis sin, ba cheart a mheas, ar an gcéad dul síos, go bhféadfadh an cuspóir chun a áirithiú go rannchuidíonn daoine neamhchónaitheacha chun críoch cánach le maoiniú seirbhísí poiblí Ballstáit i gcomhréir leis an ioncam a shaothraítear sa Bhallstát sin a bheith ina chuspóir dlisteanach. Mar sin féin, ní mór a thabhairt faoi deara, mar is léir ó mhír 44 den bhreithiúnas seo, nach bhforchuirtear leis an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí muirear cánach comhionann, ach muirear atá níos troime, i gcásanna áirithe, do na neamhchónaitheoirí sin i gcomparáid le cónaitheoirí áirithe. Dá bhrí sin, níl an reachtaíocht atá i gceist iomchuí chun a áirithiú go mbainfear amach an cuspóir sin agus téann sí thar a bhfuil riachtanach chun é a bhaint amach.
63      Ar an dara dul síos, ní mór a lua nach féidir údar a thabhairt le srian ar shaorghluaiseacht oibrithe chun aimhleasa cáiníocóirí neamhchónaitheacha leis an gcuspóir idirdhealú aisiompaithe in aghaidh cáiníocóirí cónaitheacha a chosc (féach, de réir analaí, breithiúnas an 27 Meitheamh 1996,
Asscher,
C‑107/94, EU:C:1996:251, míreanna 51 go 54).
64      Go deimhin, i gcomhréir le hAirteagal 45(2) CFAE, is éard atá i gceist le saorghluaiseacht oibrithe deireadh a chur le haon idirdhealú atá bunaithe ar náisiúntacht idir oibrithe na mBallstát. Mar is léir, go bunúsach, ó mhír 47 den bhreithiúnas seo, is daoine nach bhfuil ina náisiúnaigh iad neamhchónaitheoirí i bhformhór na gcásanna, ach is náisiúnaigh iad cónaitheoirí i bhformhór na gcásanna.
65      Dá bhrí sin, dá gceadófaí do Bhallstát údar a thabhairt le srian ar shaorghluaiseacht oibrithe chun aimhleasa cáiníocóirí neamhchónaitheacha faoi Airteagal 45(2) CFAE, ar an bhforas go bhfuil sé beartaithe cosc a chur ar chóir neamhfhabhrach do cháiníocóirí cónaitheacha, bheadh saorghluaiseacht oibrithe gan bhrí. I gcás den sórt sin, thabharfaí tosaíocht d’aidhm a shaothrú atá contrártha leis an gcuspóir deireadh a chur le gach idirdhealú atá bunaithe ar náisiúntacht ós rud é, ar an gcaoi sin, go mbeadh forlámhas ag cosaint Ballstáit dá náisiúnaigh féin ar chosaint náisiúnaigh na mBallstát eile.
66      Ina theannta sin, ba cheart a mheabhrú nach gcuirtear san áireamh le dlí an Aontais difríocht sa chóir a dhéanann Ballstát chun dochair dá náisiúnaigh féin, a thagann, de réir mar is ábhartha, faoi choincheap an idirdhealaithe aisiompaithe (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Aibreán 2020,
PF agus páirtithe eile,
C‑830/18, EU:C:2020:275, mír 35).
67      In aon chás,
ní mór a thabhairt faoi deara nach n‑eascródh aon difríocht a dhéanfar
cóir chun dochar na gcónaitheoirí cánach sa Bheilg sa chás seo ó dhlí an Aontais, ach ó dhlí na Beilge, ós rud é nach gceanglaítear le dlí an Aontais an formhuirear bardasach atá i gceist a thobhach ar bhealach ar bith
(féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 21 Márta 2019,
an Coimisiún v an Pholainn, C‑127/17, EU:C:2019:236, mír 62).
68      Dá bhrí sin, faoi réir fíorú ag an gcúirt a rinne an tarchur, is cosúil nach bhfuil údar maith leis an idirdhealú indíreach, faoi Airteagal 45(2) CFAE, a fhulaingíonn daoine nach bhfuil cónaí orthu chun críoch cánach sa Bheilg i gcásanna áirithe.
69      I bhfianaise an mhéid sin go léir roimhe seo, is é an freagra ar an gceist a tharchuirtear ná nach mór Airteagal 45(2) CFAE a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta faoina méadaítear an cháin ioncaim a bhfuil neamhchónaitheoirí faoina réir chun críoch cánach i mBallstát le formhuirear cánach ar ráta seasta i bhfabhar an Stáit sin, arna bhunú de réir analaí le formhuirear ar an gcáin ioncaim is iníoctha ag cónaitheoirí cánach an Stáit sin i bhfabhar ceirtleáin nó bardais a roghnaíonn é a thabhairt isteach agus a chinneann a ráta, i gcás ina bhfuil an t‑ualach cánach a eascraíonn as sin do na neamhchónaitheoirí atá i gceist, ar a laghad i gcásanna áirithe, níos troime ná an t‑ualach cánach a bhfuil cónaitheoirí faoina réir faoin gcáin sin.
Costais
70      Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Séú Dlísheomra) mar seo a leanas:
Ní mór Airteagal 45(2) CFAE a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta faoina méadaítear an cháin ioncaim a bhfuil neamhchónaitheoirí faoina réir chun críoch cánach i mBallstát le formhuirear cánach ar ráta seasta i bhfabhar an Stáit sin, arna bhunú de réir analaí le formhuirear ar an gcáin ioncaim is iníoctha ag cónaitheoirí cánach an Stáit sin i bhfabhar ceirtleáin nó bardais a roghnaíonn é a thabhairt isteach agus a chinneann a ráta, i gcás ina bhfuil an t‑ualach cánach a eascraíonn as sin do na neamhchónaitheoirí atá i gceist, ar a laghad i gcásanna áirithe, níos troime ná an t‑ualach cánach a bhfuil cónaitheoirí faoina réir faoin gcáin sin.
[Sínithe]
*      Teanga an cháis: an Fhraincis.
i      Is ainm bréige é ainm an cháis seo. Ní fhreagraíonn sé d’fhíorainm aon pháirtí sna himeachtaí.