62018TJ0716_RES
Υπόθεση T-716/18
The Logistical Approach BV
κατά
Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 20ής Σεπτεμβρίου 2019
«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Idealogistic Compass Greatest care in getting it there – Προγενέστερο διεθνές εικονιστικό σήμα IDÉA – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Κίνδυνος συγχύσεως – Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001»
Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου – Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος που έχει καταχωρισθεί για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες – Κίνδυνος συγχύσεως με το προγενέστερο σήμα – Εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως – Καθορισμός του ενδιαφερόμενου κοινού – Βαθμός προσοχής του κοινού
(Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 8, § 1, στοιχείο βʹ)
(βλ. σκέψεις 18, 23-25)
Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ορισμός και κτήση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Σχετικοί λόγοι απαραδέκτου – Ανακοπή από τον δικαιούχο προγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου σήματος που έχει καταχωρισθεί για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες – Κίνδυνος συγχύσεως με το προγενέστερο σήμα – Εικονιστικό σήμα Idealogistic Compass Greatest care in getting it there
(Κανονισμός 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 8 § 1, στοιχείο βʹ)
(βλ. σκέψεις 26-30, 63-70)
Περίληψη
Με την απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2019, The Logistical Approach κατά EUIPO – Idea Groupe (Idealogistic Compass Greatest care in getting it there) (T-716/18), το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) η οποία επικύρωνε την απόφαση του τμήματος ανακοπών που είχε κάνει δεκτή την ανακοπή κατά της καταχώρισης του εικονιστικού σήματος Idealogistic Compass Greatest care in getting it there, βάσει του προγενέστερου διεθνούς εικονιστικού σήματος IDÉA.
Κατά το Γενικό Δικαστήριο, αν θεωρηθεί ότι οι υπηρεσίες είναι πανομοιότυπες, όπως είχε κρίνει το τμήμα προσφυγών, και λαμβανομένου υπόψη του συνήθους διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος, το τμήμα προσφυγών όφειλε να αποκλείσει τον κίνδυνο συγχύσεως, τουλάχιστον για τις υπηρεσίες που απευθύνονται αποκλειστικώς στο επαγγελματικό κοινό, το οποίο θα επιδείξει υψηλό βαθμό προσοχής. Πράγματι, λόγω του ως άνω υψηλού βαθμού προσοχής κατά την επιλογή των επίμαχων υπηρεσιών και λαμβανομένου υπόψη του μικρού βαθμού ομοιότητας των επίμαχων σημείων, μεταξύ άλλων λόγω της διαφορετικής δομής καθενός εξ αυτών, στοιχείο που δεν διαφεύγει την προσοχή ενός ιδιαίτερα προσεκτικού και ενημερωμένου κοινού, δεν μπορεί να υπάρξει κίνδυνος συγχύσεως ως προς την εμπορική προέλευση των υπηρεσιών αυτών.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε ότι, αντιθέτως προς όσα έκρινε το τμήμα προσφυγών, το γεγονός ότι ο επαγγελματίας σπανίως έχει τη δυνατότητα να προβεί σε απευθείας σύγκριση των διαφορετικών σημάτων αλλά πρέπει να εμπιστεύεται την ατελή εικόνα τους που έχει συγκρατήσει στη μνήμη του δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η εικόνα των επίμαχων σημάτων καθορίζεται, εν προκειμένω, κατά μεγάλο μέρος από το κοινό τους στοιχείο «idea». Πιο συγκεκριμένα, μολονότι το στοιχείο «idea» περιλαμβάνεται σε ένα από τα κυρίαρχα στοιχεία του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση και μολονότι συνιστά το διακριτικό στοιχείο του προγενέστερου σήματος, δεν θα θεωρηθεί από τους επαγγελματίες ως το μοναδικό στοιχείο που καθιστά δυνατή την αναγνώριση των επίμαχων σημάτων.
Συνεπώς, το Γενικό Δικαστήριο δέχτηκε τον μοναδικό λόγο ακυρώσεως ο οποίος αφορούσε παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 2017/1001 (
1
) ως προς εκείνες τις υπηρεσίες του επίμαχου σήματος που απευθύνονται αποκλειστικώς στο επαγγελματικό κοινό.
Εντούτοις, στο μέτρο που το τμήμα προσφυγών δεν προσδιόρισε κατά τρόπο εξαντλητικό ποιες υπηρεσίες απευθύνονται αποκλειστικώς στους επαγγελματίες οι οποίοι επιδεικνύουν υψηλό βαθμό προσοχής και ποιες υπηρεσίες απευθύνονται τόσο στους επαγγελματίες όσο και στο ευρύ κοινό το οποίο επιδεικνύει μέσο βαθμό προσοχής, το Γενικό Δικαστήριο δέχτηκε τον μοναδικό λόγο ακυρώσεως στο σύνολό του και ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.
Το Γενικό Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, στο μέτρο που το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι ο κίνδυνος συγχύσεως υφίσταται τόσο για τις υπηρεσίες που απευθύνονται εξίσου στους επαγγελματίες και στο ευρύ κοινό όσο και για τις υπηρεσίες που απευθύνονται αποκλειστικώς στους επαγγελματίες, το EUIPO μπορούσε, για λόγους οικονομίας της διαδικασίας, να μην ορίσει τον μέσο καταναλωτή για κάθε επίμαχη υπηρεσία. Εντούτοις, η προσέγγιση αυτή συνάδει με τις αρχές οι οποίες απορρέουν από τη νομολογία μόνον εφόσον είναι ορθή η κρίση του τμήματος προσφυγών ότι ο κίνδυνος συγχύσεως υφίσταται τόσο για τις υπηρεσίες που απευθύνονται σε κοινό αποτελούμενο ταυτοχρόνως από το ευρύ κοινό το οποίο επιδεικνύει μέσο βαθμό προσοχής και από το επαγγελματικό κοινό το οποίο επιδεικνύει υψηλό βαθμό προσοχής, όσο και για τις υπηρεσίες που απευθύνονται αποκλειστικώς στο επαγγελματικό κοινό, πράγμα που δεν συμβαίνει εν προκειμένω.
(
1
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EE 2017, L 154, σ. 1).