62024CJ0125
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα)
της 12ης Ιουνίου 2025 (
*1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Απαλλαγή από τον ΦΠΑ – Άρθρο 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ – Επανεισαγωγή αγαθών – Προϋπόθεση για την απαλλαγή των επανεισαγομένων εμπορευμάτων από εισαγωγικούς δασμούς – Κανονισμός (ΕΕ) 952/2013 – Άρθρο 86, παράγραφος 6, και άρθρο 203 – Γένεση τελωνειακής οφειλής λόγω μη τήρησης τυπικής υποχρέωσης προβλεπόμενης από την τελωνειακή νομοθεσία – Περίπτωση γένεσης τέτοιας οφειλής»
Στην υπόθεση C‑125/24 [Palmstråle] (
i
),
με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Högsta förvaltningsdomstolen (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, Σουηδία) με απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 2024, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 15 Φεβρουαρίου 2024, στο πλαίσιο της δίκης
ΑΑ
κατά
Allmänna ombudet hos Tullverket,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
συγκείμενο από τους A. Kumin, πρόεδρο τμήματος, I. Ziemele και S. Gervasoni (εισηγητή), δικαστές,
γενική εισαγγελέας: J. Kokott
γραμματέας: A. Calot Escobar
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλε:
–
η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τις P. Carlin και A. Demeneix,
αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα, που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της 6ης Μαρτίου 2025,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ 2006, L 347, σ. 1) (στο εξής: οδηγία ΦΠΑ), καθώς και του άρθρου 86, παράγραφος 6, και του άρθρου 203 του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ 2013, L 269, σ. 1) (στο εξής: τελωνειακός κώδικας), όσον αφορά τις προϋποθέσεις απαλλαγής από τον φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) που ισχύουν για πράξη επανεισαγωγής αγαθών.
2
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της AA και του Allmänna ombudet hos Tullverket (εκπροσώπου του δημοσίου συμφέροντος στην τελωνειακή αρχή, Σουηδία) με αντικείμενο την υπαγωγή στον ΦΠΑ πράξης επανεισαγωγής αλόγων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το νομικό πλαίσιο
Το δίκαιο της Ένωσης
Η οδηγία ΦΠΑ
3
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, της οδηγίας ΦΠΑ έχει ως εξής:
«Στον ΦΠΑ υπόκεινται οι ακόλουθες πράξεις:
[…]
δ) οι εισαγωγές αγαθών.»
4
Το άρθρο 30, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής έχει ως εξής:
«Ως “εισαγωγή αγαθών” νοείται η είσοδος, στο εσωτερικό της [Ευρωπαϊκής] Κοινότητας, αγαθού που δεν έχει τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά την έννοια του άρθρου [29 ΣΛΕΕ]».
5
Το άρθρο 70 της εν λόγω οδηγίας έχει ως εξής:
«Η γενεσιουργός αιτία επέρχεται και ο φόρος καθίσταται απαιτητός κατά το χρόνο πραγματοποίησης της εισαγωγής αγαθών.»
6
Το άρθρο 71, παράγραφος 2, της οδηγίας ΦΠΑ ορίζει τα ακόλουθα:
«Σε περίπτωση που τα εισαγόμενα αγαθά δεν υπόκεινται σε καμία από τις επιβαρύνσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν, όσον αφορά τη γενεσιουργό αιτία και το απαιτητό του φόρου, τις διατάξεις που ισχύουν ήδη για τους δασμούς.»
7
Το άρθρο 143, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας προβλέπει τα εξής:
«Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν τις ακόλουθες πράξεις:
[…]
ε)
τις επανεισαγωγές αγαθών στην κατάσταση στην οποία ήταν όταν εξήχθησαν από το πρόσωπο που τα εξήγαγε, όταν τα αγαθά αυτά απολαύουν τελωνειακής ατέλειας.»
Ο τελωνειακός κώδικας
8
Η αιτιολογική σκέψη 38 του τελωνειακού κώδικα έχει ως εξής:
«Είναι σκόπιμο να λαμβάνεται υπόψη η καλή πίστη του ενδιαφερομένου σε περιπτώσεις κατά τις οποίες γεννάται τελωνειακή οφειλή λόγω μη συμμόρφωσης με την τελωνειακή νομοθεσία και να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις της αμέλειας εκ μέρους του οφειλέτη.»
9
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του ως άνω κώδικα ορίζει τα ακόλουθα:
«Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τον […] τελωνειακό κώδικα […], ο οποίος καθορίζει τους γενικούς κανόνες και τα καθεστώτα που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ή εξέρχονται από αυτό.»
10
Το άρθρο 79, παράγραφος 1, του εν λόγω κώδικα έχει ως εξής:
«Για τα εμπορεύματα που υπόκεινται σε εισαγωγικό δασμό, γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή λόγω της μη τήρησης οποιουδήποτε από τα εξής:
α)
μιας από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία όσον αφορά την είσοδο μη ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, την απομάκρυνσή τους από την τελωνειακή επιτήρηση ή τη διακίνηση, μεταποίηση, αποθήκευση, προσωρινή εναπόθεση, προσωρινή εισαγωγή ή διάθεση των εμπορευμάτων αυτών εντός του εν λόγω εδάφους,
[…]».
11
Το άρθρο 86, παράγραφος 6, του ίδιου κώδικα έχει ως εξής:
«Όταν η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση των εμπορευμάτων, ατέλεια ή μερική ή πλήρη απαλλαγή από τον εισαγωγικό ή εξαγωγικό δασμό σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφος 2 στοιχεία δ) έως ζ), τα άρθρα 203, 204, 205 και 208 ή τα άρθρα 259 έως 262 του παρόντος κανονισμού ή δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1186/2009 του Συμβουλίου της 16ης Νοεμβρίου 2009 για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών [(ΕΕ 2009, L 234, σ. 23)], αυτή η ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση, ατέλεια ή απαλλαγή εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα με τα άρθρα 79 ή 82 του παρόντος κανονισμού, υπό τον όρο ότι οι παραλείψεις που οδήγησαν στη γένεση τελωνειακής οφειλής δεν συνιστούσαν απόπειρα διάπραξης απάτης.»
12
Το άρθρο 139, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα προβλέπει τα εξής:
«Τα εμπορεύματα που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης προσκομίζονται αμέσως μετά την άφιξή τους στα καθορισθέντα τελωνεία ή σε οποιονδήποτε άλλο χώρο που καθορίζουν ή εγκρίνουν οι τελωνειακές αρχές, ή στην ελεύθερη ζώνη, από ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:
α)
το πρόσωπο που έφερε τα εμπορεύματα στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης,
β)
το πρόσωπο εξ ονόματος ή για λογαριασμό του οποίου ενήργησε το πρόσωπο που έφερε τα εμπορεύματα στο εν λόγω έδαφος,
γ)
το πρόσωπο που ανέλαβε την ευθύνη της μεταφοράς των εμπορευμάτων, μετά την είσοδό τους στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης.»
13
Το άρθρο 203 του ως άνω κώδικα ορίζει τα ακόλουθα:
«1.   Τα μη ενωσιακά εμπορεύματα τα οποία, αφού αρχικά εξήχθησαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης ως ενωσιακά εμπορεύματα, επανεισάγονται στο έδαφος αυτό μέσα σε διάστημα τριών ετών και αποτελούν το αντικείμενο διασάφησης για να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, απαλλάσσονται από τον εισαγωγικό δασμό κατ’ αίτηση του ενδιαφερομένου.
[…]
5.   Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό χορηγείται μόνο εφόσον τα εμπορεύματα επανεισάγονται στην κατάσταση στην οποία εξήχθησαν.
6.   Η απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό τεκμηριώνεται από πληροφορίες που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι όροι για τη χορήγηση της απαλλαγής.»
Το σουηδικό δίκαιο
Ο νόμος περί ΦΠΑ
14
Στο κεφάλαιο 1 του mervärdesskattelagen (1994:200), όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς της κύριας δίκης (νόμος 1994:200 περί φόρου προστιθέμενης αξίας, στο εξής: νόμος περί ΦΠΑ), περιλαμβάνεται το άρθρο 1, πρώτο εδάφιο, σημείο 3, το οποίο ορίζει τα εξής:
«Οφείλεται [ΦΠΑ] στο Δημόσιο σύμφωνα με τον παρόντα νόμο:
[…]
3.
για τις φορολογητέες εισαγωγές αγαθών στο εθνικό έδαφος.»
15
Στο κεφάλαιο 2 του νόμου αυτού περιλαμβάνεται το άρθρο 1a, το οποίο έχει ως εξής:
«Ως εισαγωγή νοείται η εισαγωγή αγαθού στη Σουηδία από τόπο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»
16
Στο κεφάλαιο 3 του εν λόγω νόμου, το άρθρο 30 προβλέπει τα ακόλουθα:
«Απαλλάσσονται οι εισαγωγές για τις οποίες χορηγείται απαλλαγή δυνάμει του lagen [1994:1551] om frihet från skatt vid import, m.m. [(νόμου 1994:1551 σχετικά με την απαλλαγή των εισαγωγών και λοιπά ζητήματα, στο εξής: νόμος περί απαλλαγής των εισαγωγών)]».
Ο νόμος περί απαλλαγής των εισαγωγών
17
Στο κεφάλαιο 2 του νόμου περί απαλλαγής των εισαγωγών περιλαμβάνεται το άρθρο 5, στο πρώτο και στο δεύτερο εδάφιο του οποίου ορίζονται τα εξής:
«Απαλλάσσονται τα ενωσιακά εμπορεύματα τα οποία, αφότου εξήλθαν από το έδαφος της Ένωσης με προορισμό τρίτη χώρα, εισάγονται στη Σουηδία από το πρόσωπο που τα εξήγαγε, χωρίς να έχουν μεταποιηθεί κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο βρίσκονταν εκτός της Ένωσης.
Η απαλλαγή σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο χορηγείται μόνον εφόσον τα εμπορεύματα απαλλάσσονται από δασμούς σύμφωνα με τα άρθρα 203 έως 205 του […] τελωνειακού κώδικα […]. Τα εμπορεύματα που απαλλάσσονται από δασμό βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 [του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ 1987, L 256, σ. 1),] αντιμετωπίζονται ως εάν να υπόκεινταν σε δασμό.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
18
Η AA είναι ιδιοκτήτρια αλόγων τα οποία συμμετέχουν σε αγώνες που διεξάγονται σε διάφορες χώρες. Αφού μετέφερε δύο από τα άλογά της στη Νορβηγία προκειμένου να συμμετάσχουν σε τέτοιους αγώνες, τα επανεισήγαγε στην Ένωση διά της διέλευσης των συνόρων μεταξύ Νορβηγίας και Σουηδίας, χωρίς να τα παρουσιάσει στο τελωνείο. Λίγο μετά την απομάκρυνσή της από τον τελωνειακό σταθμό, της ζητήθηκε να σταματήσει από περίπολο της Tullverket (τελωνειακής αρχής, Σουηδία).
19
Λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 203 του τελωνειακού κώδικα, δεν επιβλήθηκε εισαγωγικός δασμός στην ΑΑ για την ως άνω πράξη επανεισαγωγής, πλην όμως, η τελωνειακή αρχή έκρινε ότι η ΑΑ ήταν υπόχρεη σε καταβολή ΦΠΑ ποσού 41178 σουηδικών κορωνών (SEK) (περίπου 3750 ευρώ). Κατά την εν λόγω αρχή, μολονότι το κεφάλαιο 2, άρθρο 5, του νόμου περί απαλλαγής των εισαγωγών, με το οποίο μεταφέρθηκε στο σουηδικό δίκαιο το άρθρο 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, προβλέπει απαλλαγή από τον ΦΠΑ κατά την επανεισαγωγή αγαθών, η απαλλαγή αυτή δεν μπορούσε, ωστόσο, να χορηγηθεί στην AA, η οποία δεν υπέβαλε διασάφηση για τη θέση των αλόγων σε ελεύθερη κυκλοφορία ούτε ζήτησε απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό.
20
Το Förvaltningsrätten i Karlstad (διοικητικό πρωτοδικείο Karlstad, Σουηδία) απέρριψε την προσφυγή που άσκησε η AA κατά της αποφάσεως της εν λόγω αρχής. Το δικαστήριο αυτό διαπίστωσε ότι τα άλογα δεν παρουσιάστηκαν στο τελωνείο κατά την επανεισαγωγή τους στο έδαφος της Ένωσης. Έκρινε δε ότι γεννήθηκε τελωνειακή οφειλή, όπερ είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί απαιτητός ο ΦΠΑ. Στη συνέχεια, υπενθύμισε ότι προκειμένου τα επανεισαγόμενα αγαθά να τύχουν απαλλαγής από τον ΦΠΑ, πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διασάφησης για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία και να υποβληθεί από τον διασαφιστή αίτηση απαλλαγής από τον δασμό. Δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις αυτές δεν τηρήθηκαν εν προκειμένω, το ως άνω δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να χορηγηθεί απαλλαγή από τον ΦΠΑ.
21
Τόσο η AA όσο και ο εκπρόσωπος του δημοσίου συμφέροντος στην τελωνειακή αρχή άσκησαν έφεση κατά της αποφάσεως του Förvaltningsrätten i Karlstad (διοικητικού πρωτοδικείου Karlstad) ενώπιον του Kammarrätten i Göteborg (διοικητικού εφετείου Γκέτεμποργκ, Σουηδία) και ζήτησαν την εξαφάνιση της αποφάσεως περί υπαγωγής της AA στον ΦΠΑ. Οι εφέσεις αυτές απορρίφθηκαν.
22
Η AA άσκησε αναίρεση ενώπιον του Högsta förvaltningsdomstolen (Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου, Σουηδία), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου.
23
Όσον αφορά τις συνέπειες που πρέπει να συναχθούν από το γεγονός ότι η ΑΑ διήλθε από το τελωνείο χωρίς να παρουσιάσει τα οικεία άλογα και χωρίς να υποβάλει διασάφηση και αίτηση απαλλαγής από τον δασμό, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι καθίσταται δυσχερής η εφαρμογή του άρθρου 86, παράγραφος 6, του τελωνειακού κώδικα. Βάσει της διατάξεως αυτής, όταν προβλέπεται απαλλαγή από τον εισαγωγικό δασμό σύμφωνα, μεταξύ άλλων, με το άρθρο 203 του τελωνειακού κώδικα, η απαλλαγή αυτή εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις στις οποίες γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα με το άρθρο 79 του ως άνω κώδικα, λόγω μη τήρησης της υποχρέωσης για προσκόμιση των εμπορευμάτων που εισήχθησαν στο έδαφος της Ένωσης, υπό τον όρο ότι η παράλειψη αυτή δεν συνιστούσε απόπειρα διάπραξης απάτης.
24
Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν το άρθρο 86, παράγραφος 6, του τελωνειακού κώδικα πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά, ούτως ώστε να απαιτείται σε όλες τις περιπτώσεις η εκπλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 203 του κώδικα αυτού για τη χορήγηση απαλλαγής από τον ΦΠΑ, ή αν η απαλλαγή αυτή τυγχάνει εφαρμογής ακόμη και όταν δεν πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο 203.
25
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο το Högsta förvaltningsdomstolen (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Έχουν το άρθρο 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας ΦΠΑ καθώς και το άρθρο 86, παράγραφος 6, και το άρθρο 203 του […] τελωνειακού κώδικα, την έννοια ότι, όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή βάσει του άρθρου 79 του [εν λόγω] κώδικα λόγω μη τήρησης της υποχρέωσης προσκόμισης που προβλέπεται στο άρθρο 139, παράγραφος 1, του [ίδιου] κώδικα, πρέπει να πληρούνται τόσο οι ουσιαστικές όσο και οι διαδικαστικές προϋποθέσεις του [ως άνω] άρθρου 203 για να μπορεί να χορηγηθεί απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς –οπότε και απαλλαγή από τον ΦΠΑ– κατά την επανεισαγωγή;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
26
Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, καθώς και το άρθρο 86, παράγραφος 6, και το άρθρο 203 του τελωνειακού κώδικα έχουν την έννοια ότι η μη τήρηση τυπικών υποχρεώσεων, όπως είναι η προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο κατά το άρθρο 139, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κώδικα αυτού και η προβλεπόμενη στο άρθρο 203 του εν λόγω κώδικα διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, αποκλείει τη χορήγηση απαλλαγής από τον ΦΠΑ βάσει του άρθρου 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της ως άνω οδηγίας για τις επανεισαγωγές αγαθών στο έδαφος της Ένωσης στην κατάσταση στην οποία ήταν τα αγαθά αυτά όταν εξήχθησαν.
27
Κατά το άρθρο 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τον ΦΠΑ «τις επανεισαγωγές αγαθών στην κατάσταση στην οποία ήταν όταν εξήχθησαν από το πρόσωπο που τα εξήγαγε, όταν τα αγαθά αυτά απολαύουν τελωνειακής ατέλειας».
28
Από το ίδιο το γράμμα της διατάξεως αυτής προκύπτει ότι η απαλλαγή από τον ΦΠΑ για τις πράξεις επανεισαγωγής αγαθών στην κατάσταση στην οποία ήταν όταν εξήχθησαν υπόκειται, μεταξύ άλλων, στην προϋπόθεση ότι τα αγαθά αυτά «απολαύουν τελωνειακής ατέλειας». Επομένως, ο νομοθέτης της Ένωσης ρητώς επέλεξε να ευθυγραμμίσει τις προϋποθέσεις εφαρμογής της απαλλαγής από τον ΦΠΑ που προβλέπει η εν λόγω διάταξη με τις προϋποθέσεις, τόσο ουσιαστικές όσο και τυπικές, από τις οποίες ο τελωνειακός κώδικας εξαρτά τη χορήγηση της απαλλαγής από τον εισαγωγικό δασμό η οποία εφαρμόζεται στα επανεισαγόμενα εμπορεύματα.
29
Όσον αφορά τις προϋποθέσεις αυτές, το άρθρο 203 του τελωνειακού κώδικα, σχετικά με τα επανεισαγόμενα εμπορεύματα, ορίζει ότι τα αγαθά που εξήχθησαν από το τελωνειακό έδαφος της Ένωσης τα οποία, μέσα σε διάστημα τριών ετών, επανεισάγονται στο έδαφος αυτό στην κατάσταση στην οποία εξήχθησαν και τα οποία αποτελούν αντικείμενο διασάφησης για να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία απαλλάσσονται από τον εισαγωγικό δασμό κατ’ αίτηση του ενδιαφερομένου.
30
Εν προκειμένω, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέσχε το αιτούν δικαστήριο, δεν αμφισβητείται ότι πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που προβλέπονται στην ως άνω διάταξη. Αντιθέτως, τούτο δεν ισχύει όσον αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις που απαιτούνται από τη διάταξη αυτή. Πράγματι, από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως προκύπτει ότι η AA επανεισήγαγε τα άλογά της στο έδαφος της Ένωσης χωρίς, μεταξύ άλλων, να υποβάλει διασάφηση για τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία. Επιπλέον, αντιθέτως προς την απαίτηση που θεσπίζει το άρθρο 139, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του τελωνειακού κώδικα, η ΑΑ δεν προέβη ούτε στην παρουσίαση των αλόγων της στο τελωνείο.
31
Συναφώς, είναι αληθές ότι, κατά το άρθρο 79, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του τελωνειακού κώδικα, μπορεί να γεννηθεί τελωνειακή οφειλή από τη μη τήρηση «μιας από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία όσον αφορά την είσοδο μη ενωσιακών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Ένωσης, την απομάκρυνσή τους από την τελωνειακή επιτήρηση ή τη διακίνηση, μεταποίηση, αποθήκευση, προσωρινή εναπόθεση, προσωρινή εισαγωγή ή διάθεση των εμπορευμάτων αυτών εντός του εν λόγω εδάφους».
32
Πλην όμως, το άρθρο 86, παράγραφος 6, του τελωνειακού κώδικα επεκτείνει την απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 203 του ίδιου κώδικα στις περιπτώσεις στις οποίες γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα, μεταξύ άλλων, με το ως άνω άρθρο 79, υπό τον όρο ότι οι παραλείψεις συνεπεία των οποίων γεννήθηκε η οφειλή αυτή δεν συνιστούσαν απόπειρα διάπραξης απάτης.
33
Το ως άνω άρθρο 86, παράγραφος 6, θα στερούνταν σε μεγάλο βαθμό την πρακτική αποτελεσματικότητά του αν ερμηνευόταν υπό την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης για τον λόγο ότι δεν πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη χορήγηση τελωνειακής ατέλειας. Πράγματι, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, όπως επισήμανε, κατ’ ουσίαν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τις παρατηρήσεις της, η εφαρμογή του άρθρου 79, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κώδικα και, ως εκ τούτου, η εφαρμογή του άρθρου 86, παράγραφος 6, του ίδιου κώδικα προϋποθέτουν ακριβώς τη μη τήρηση των προϋποθέσεων αυτών.
34
Συνεπώς, το γεγονός ότι τα επανεισαγόμενα εμπορεύματα δεν προσκομίστηκαν στο τελωνείο όπως απαιτεί το άρθρο 139, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του τελωνειακού κώδικα ούτε αποτέλεσαν αντικείμενο διασάφησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά το άρθρο 203 του ίδιου κώδικα, εφόσον δεν συνιστά απόπειρα διάπραξης απάτης, δεν αποκλείει, σύμφωνα με το άρθρο 86, παράγραφος 6, του εν λόγω κώδικα, τη χορήγηση στα εμπορεύματα αυτά, κατά την επανεισαγωγή τους στο έδαφος της Ένωσης, της τελωνειακής ατέλειας που προβλέπεται στο ως άνω άρθρο 203.
35
Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται από την αιτιολογική σκέψη 38 του τελωνειακού κώδικα, η οποία αναφέρει ότι «[ε]ίναι σκόπιμο να λαμβάνεται υπόψη η καλή πίστη του ενδιαφερομένου σε περιπτώσεις κατά τις οποίες γεννάται τελωνειακή οφειλή λόγω μη συμμόρφωσης με την τελωνειακή νομοθεσία και να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις της αμέλειας εκ μέρους του οφειλέτη».
36
Δεδομένου ότι η μη τήρηση, λόγω αμέλειας, εκ μέρους καλόπιστου επιχειρηματία, τυπικών υποχρεώσεων, όπως η προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο και η διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, δεν αποκλείει τη χορήγηση τελωνειακής ατέλειας, δεν εμποδίζει κατά μείζονα λόγο, λαμβανομένης υπόψη της σαφούς διατύπωσης του άρθρου 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, την εφαρμογή της απαλλαγής από τον ΦΠΑ που προβλέπει η διάταξη αυτή.
37
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει, συγκεκριμένα, ότι το γεγονός ότι υποκείμενος στον φόρο όπως η ΑΑ δεν τήρησε τυπικές υποχρεώσεις όπως η παρουσίαση στο τελωνείο και η διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία αλόγων κατά την επανεισαγωγή τους στο έδαφος της Ένωσης δεν αποκλείει, εκτός εάν αποδειχθεί ότι συντρέχει απόπειρα διάπραξης απάτης, την εφαρμογή, επί της πράξης αυτής, της απαλλαγής από τον ΦΠΑ που προβλέπεται στο άρθρο 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας ΦΠΑ.
38
Εν προκειμένω, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η AA δεν αποπειράθηκε να διαπράξει απάτη. Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να βεβαιωθεί επ’ αυτού και, επομένως, να κρίνει αν η μη τήρηση από την ΑΑ τέτοιων τυπικών υποχρεώσεων, εφόσον θεωρηθεί αποδεδειγμένη, οφείλεται σε απλή αμέλεια εκ μέρους της, μη δυνάμενη να θέσει υπό αμφισβήτηση την καλή πίστη της.
39
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας ΦΠΑ, καθώς και το άρθρο 86, παράγραφος 6, και το άρθρο 203 του τελωνειακού κώδικα έχουν την έννοια ότι η μη τήρηση τυπικών υποχρεώσεων, όπως είναι η προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο κατά το άρθρο 139, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κώδικα αυτού και η προβλεπόμενη στο άρθρο 203 του εν λόγω κώδικα διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, εφόσον δεν συνιστά απόπειρα διάπραξης απάτης, δεν αποκλείει τη χορήγηση της απαλλαγής από τον ΦΠΑ βάσει του άρθρου 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της ως άνω οδηγίας για τις επανεισαγωγές αγαθών στο έδαφος της Ένωσης στην κατάσταση στην οποία ήταν τα αγαθά αυτά όταν εξήχθησαν.
Επί των δικαστικών εξόδων
40
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, καθώς και το άρθρο 86, παράγραφος 6, και το άρθρο 203 του κανονισμού (ΕΕ) 952/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 2013, για τη θέσπιση του ενωσιακού τελωνειακού κώδικα,
έχουν την έννοια ότι:
η μη τήρηση τυπικών υποχρεώσεων, όπως είναι η προσκόμιση των εμπορευμάτων στο τελωνείο κατά το άρθρο 139, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού αυτού και η προβλεπόμενη στο άρθρο 203 του εν λόγω κανονισμού διασάφηση για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, εφόσον δεν συνιστά απόπειρα διάπραξης απάτης, δεν αποκλείει τη χορήγηση της απαλλαγής από τον φόρο προστιθέμενης αξίας βάσει του άρθρου 143, παράγραφος 1, στοιχείο εʹ, της ως άνω οδηγίας για τις επανεισαγωγές αγαθών στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην κατάσταση στην οποία ήταν τα αγαθά αυτά όταν εξήχθησαν.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική.
(
i
)	Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.