Arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 14 december 2022 – Green Power Technologies/Commissie
(zaak T‑753/20) (1)
„Arbitragebeding – Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007‑2013) – Subsidieovereenkomst – Subsidiabele kosten – Verslag van OLAF waarin wordt vastgesteld dat bepaalde gedane uitgaven niet voor subsidiëring in aanmerking komen – Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen – Bewijslast – Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 – Motiveringsplicht – Ongerechtvaardigde verrijking – Beroep tot nietigverklaring – Rapport van OLAF – Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld – Niet-ontvankelijkheid”
1.      Beroep tot nietigverklaring – Handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Eindverslag van het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) betreffende een extern onderzoek en aanbeveling van de directeur-generaal van OLAF over de gevolgen die de nationale autoriteiten daaraan dienen te geven – Daarvan uitgesloten – Mededeling van tijdens dat onderzoek verkregen informatie aan die autoriteiten – Daarvan uitgesloten
(Art. 263 VWEU; verordening nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad, overweging 31 en artikel 11)
(zie punten 27‑29, 31‑33)
2.      Gerechtelijke procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Summiere uiteenzetting van de aangevoerde middelen – Abstracte formulering – Niet-ontvankelijkheid
[Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 76, d)]
(zie punt 39)
3.      Gerechtelijke procedure – Rechtsgrondslag van een beroep – Keuze die aan verzoeker en niet aan de Unierechter toekomt
(Art. 263 en 272, VWEU)
(zie punt 50)
4.      Begroting van de Europese Unie – Financiële bijstand van de Unie – Verplichting van de ontvanger om de voorwaarden voor toekenning van de bijstand in acht te nemen – Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007‑2013) – Subsidieovereenkomst – Subsidiabele kosten – Onderzoeksrapport van het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF) waarin wordt vastgesteld dat bepaalde gedane uitgaven niet voor subsidiëring in aanmerking komen – Financiering uitsluitend voor daadwerkelijk gedane uitgaven – Bewijs dat de gedeclareerde kosten daadwerkelijk zijn gemaakt – Verdeling van de bewijslast
(Art. 317 VWEU)
(zie punten 66, 68, 71, 74, 85, 110, 133)
5.      Begroting van de Europese Unie – Financiële bijstand van de Unie – Verplichting van de ontvanger om de voorwaarden voor toekenning van de bijstand in acht te nemen – Financiering uitsluitend voor daadwerkelijk gedane uitgaven – Bewijs dat de gedeclareerde kosten daadwerkelijk zijn gemaakt – Geen – Niet in aanmerking komende kosten – Goede technische uitvoering van de projecten waarvoor financiële bijstand van de Unie is toegekend – Geen invloed
(Art. 317 VWEU)
(zie punt 153)
6.      Industrie – Maatregelen die nodig zijn om het concurrentievermogen van de industrie te verzekeren – Onderzoek en technologische ontwikkeling – Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007‑2013) – Gemeenschappelijke Onderneming „Digitale sleuteltechnologieën” – Subsidieovereenkomst – Verzoek tot terugbetaling – Verplichting tot motivering van de beslissingen – Omvang – Beoordeling van de motiveringsplicht aan de hand van de omstandigheden van het geval
[Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 2, c), en 51, lid 1]
(zie punten 195‑197, 199, 200)
7.      Beroep tot nietigverklaring – Middelen – Ontbrekende of ontoereikende motivering – Middel dat verschilt van het middel betreffende de materiële wettigheid
(Art. 263 en 296 VWEU)
(zie punt 212)
8.      Recht van de Europese Unie – Beginselen – Beginsel van het verbod van ongerechtvaardigde verrijking van de Unie – Begrip
(zie punt 237)
Dictum
1)
Het beroep wordt verworpen.
2)
Green Power Technologies, SL wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.
3)
Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.
1PB C 53 van 15.2.2021.