61985CC0342_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
1 . Ι - Η Ιταλική Δημοκρατία ζητεί από το Δικαστήριο τη μερική ακύρωση των αποφάσεων 85/459 και 85/460 της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 1985 ( 1 ), περί εκκαθαρίσεως των λογαριασμών τους οποίους υπέβαλε για τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων ( ΕΓΤΠΕ ), τμήμα Εγγυήσεων, για τα οικονομικά έτη 1980 και 1981 αντιστοίχως, κατά το μέτρο που με τις αποφάσεις αυτές η Επιτροπή απέρριψε την επιβάρυνση του ΕΓΤΠΕ με ορισμένα ποσά που είχαν καταβληθεί για ενισχύσεις στο αποκορυφωμένο γάλα παρεμβάσεως σε σκόνη, για ενισχύσεις στην κατανάλωση ελαιολάδου, για χρηματικά αντισταθμίσματα που χορηγήθηκαν για την απόσυρση προϊόντων από την αγορά, καθώς και για νομισματικά εξισωτικά ποσά .
ΙΙ - Α - Οι ενισχύσεις που καταβλήθηκαν στο αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη
2 . Δεδομένου ότι το 1978 δεν υπήρχαν στην Ιταλία αποθέματα αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη, το Συμβούλιο αποφάσισε, με τον κανονισμό 1763/78, της 25ης Ιουλίου 1978 ( 2 ), να μεταφερθεί στον ιταλικό οργανισμό παρεμβάσεως μέρος των αποθεμάτων που υπήρχαν στους οργανισμούς παρεμβάσεως άλλων κρατών μελών, με προορισμό τη διατροφή ζώων .
3 . Η μεταφορά πραγματοποιήθηκε σε δύο στάδια, οι δε λεπτομέρειες της υλοποίησης του δεύτερου σταδίου ρυθμίστηκαν με τον κανονισμό 516/80 της Επιτροπής, της 29ης Φεβρουαρίου 1980 ( 3 ), ο οποίος τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό 3314/80, της 19ης Δεκεμβρίου 1980 ( 4 ).
4 . Το υπό εξέταση σκέλος των προσφυγών αφορά το τελικό ύψος των ενισχύσεων που έπρεπε να χορηγηθούν και που πρέπει, κατά συνέπεια, να αποδοθούν από το ΕΓΤΠΕ .
5 . Προς επίλυση του προβλήματος, πρέπει να έχουμε κατά νου το πώς συναρθρώνονται οι διάφορες κανονιστικές ρυθμίσεις που αφορούν τις ενισχύσεις για το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη .
6 . Ο κανονισμός 804/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968 ( 5 ), καθιέρωσε την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων στο άρθρο 10 προβλέπει τη χορήγηση ενισχύσεων στο αποκορυφωμένο γάλα και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη που χρησιμοποιούνται για τη διατροφή ζώων .
7 . Δυνάμει της παραγράφου 2 του ίδιου άρθρου, το Συμβούλιο θέσπισε, με τον κανονισμό 986/68, της 15ης Ιουλίου 1968 ( 6 ), ορισμένους γενικούς κανόνες για τη χορήγηση των ενισχύσεων αυτών κατ' εφαρμογή δε του άρθρου 10, παράγραφος 3, η Επιτροπή θέσπισε τις αντίστοιχες εκτελεστικές διατάξεις .
8 . Το γενικό καθεστώς που διέπει τον καθορισμό του ύψους των ενισχύσεων ( είτε πρόκειται για αγορές πραγματοποιούμενες στην ελεύθερη αγορά είτε για αγορές από οργανισμό παρεμβάσεως και, στις δύο δε περιπτώσεις, είτε ο επιχειρηματίας πραγματοποιεί τις αγορές αυτές στη χώρα του είτε σε άλλο κράτος μέλος ) περιγράφεται στον κανονισμό 1725/79 της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 1979 ( 7 ), που αντικατέστησε τον κανονισμό 990/72, της 15ης Μαΐου 1972 ( 8 ). Στο άρθρο 9, παράγραφος 1, ο κανονισμός 1725/79 ορίζει ότι "το ποσό της ενισχύσεως είναι εκείνο το οποίο ισχύει, ανάλογα με την περίπτωση, την ημέρα της μετουσιώσεως του αποκορυφωμένου γάλακτος ή του αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη ή την ημέρα της μεταποιήσεώς τους σε σύνθετες τροφές ".
9 . Σύμφωνα με το γενικό κανόνα που προκύπτει από το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 986/68, η ενίσχυση καταβάλλεται καταρχήν από το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου πραγματοποιήθηκαν οι εργασίες μετουσιώσεως ή μεταποιήσεως και εφόσον προσκομιστεί η απόδειξη περί της πραγματοποιήσεως των εργασιών αυτών ( άρθρο 3, παράγραφος 2 ).
10 . 'Οσον αφορά όμως το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη που παράγεται σε ένα κράτος μέλος και μετουσιώνεται ή μεταποιείται σε σύνθετες ζωοτροφές στο έδαφος άλλου κράτους μέλους ( είτε αγοράστηκε στην ελεύθερη αγορά είτε αγοράστηκε από οργανισμό παρεμβάσεως ), ο κανονισμός 1624/76 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1976 ( 9 ), εισήγαγε ειδικό καθεστώς : το ποσό της ενίσχυσης - το οποίο καταβάλλεται από το κράτος μέλος προελεύσεως, εφόσον αποδειχτεί ότι το γάλα υποβλήθηκε σε τελωνειακό ή διοικητικό έλεγχο, συνοδευόμενο από τη σύσταση ασφαλείας - είναι καταρχήν το ποσό που ισχύει κατά την ημέρα της συμπληρώσεως των τελωνειακών διατυπώσεων εξαγωγής ( άρθρο 8, παράγραφος 1 ) μπορεί ωστόσο να καταβληθεί στον ενδιαφερόμενο επιχειρηματία πρόσθετο ποσό, σε περίπτωση που το ποσό της ενίσχυσης που ισχύει κατά την ημέρα της μεταποίησης ή της μετουσίωσης είναι υψηλότερο εκείνου που καταβλήθηκε από το κράτος μέλος προελεύσεως ( άρθρο 8, παράγραφος 2 ).
11 . Κατά την Επιτροπή, το ειδικό αυτό καθεστώς καθιερώθηκε για να ληφθεί ιδίως υπόψη η θέση της Ιταλίας, η οποία ήταν τότε το μοναδικό κράτος που είχε έλλειμμα σε αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη, πράγμα που υποχρέωνε τους επιχειρηματίες της του οικείου τομέα να προσφεύγουν σε εισαγωγές τούτο δε τους έφερνε αντιμέτωπους, στο πλαίσιο του γενικού καθεστώτος, με δυσχέρειες οφειλόμενες στη βραδύτητα της διοικήσεως να καταβάλει τις ενισχύσεις σε δικαιούχους ευρισκόμενους στην Ιταλία .
12 . Τέλος, από το συνδυασμό των δύο καθεστώτων προκύπτει ότι, κατά γενικό κανόνα, κρίσιμος για τον υπολογισμό των ενισχύσεων είναι ο χρόνος της μεταποιήσεως ή της μετουσιώσεως - και όχι της αγοράς του προϊόντος ή κάποιος άλλος, επίσης προγενέστερος, χρόνος - στις εξής περιπτώσεις :
- όταν ο επιχειρηματίας αγοράζει στην ίδια του τη χώρα
- όταν ο επιχειρηματίας αγοράζει σε άλλο κράτος μέλος, το δε ύψος της ενίσχυσης που ισχύει κατά το χρόνο της μεταποίησης είναι ανώτερο από εκείνο που ίσχυε κατά το χρόνο της εξαγωγής .
13 . 'Ενα άλλο ακόμη ειδικό καθεστώς έχει προβλεφθεί για τις περιπτώσεις - στις οποίες αναφέρονται οι υπό κρίση προσφυγές καθόσον αφορούν το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη - όπου το γάλα σε σκόνη μεταφέρεται από τον οργανισμό παρεμβάσεως ενός κράτους μέλους στον ιταλικό οργανισμό παρεμβάσεως, για να θεραπευτεί αποτελεσματικότερα η έλλειψη αποθεμάτων στο κράτος προορισμού . Γι' αυτού του είδους τις συναλλαγές, οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο ιταλικός οργανισμός παρεμβάσεως έπρεπε να προβεί στην πώληση του γάλακτος που ετίθετο στη διάθεσή του ορίστηκαν με τον κανονισμό 516/80, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1146/80, της 7ης Μαΐου 1980 ( 10 ).
14 . Το άρθρο 3α του εν λόγω κανονισμού παραπέμπει γενικώς στις διατάξεις του κανονισμού 2213/76 της Επιτροπής, της 10ης Σεπτεμβρίου 1976 ( 11 ) ( όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό 90/80, της 17ης Ιανουαρίου 1980 ( 12 )), που ορίζει τις γενικές διατάξεις περί πωλήσεως αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη από δημόσια αποθέματα, και ιδίως τις τιμές .
15 . Εξάλλου, το ίδιο το άρθρο 3α ορίζει ορισμένες ειδικές προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων ( δεύτερο εδάφιο, σημείο 3 ) ότι "κατά την καταβολή του τιμήματος της αγοράς, αυτό μειώνεται κατά το ύψος της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 10 του κανονισμού 804/68 ".
16 . Ο προσδιορισμός της εννοίας και του περιεχομένου της παραπομπής αυτής αποτελεί, σε τελική ανάλυση, το επίδικο αντικείμενο μεταξύ της προσφεύγουσας και της καθής ως προς το υπό κρίση σκέλος της προσφυγής .
17 . Κατά την ιταλική κυβέρνηση, η παραπομπή στο άρθρο 10 του κανονισμού 804/68 συμπεριλαμβάνει τις εκτελεστικές του διατάξεις, και συγκεκριμένα το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 1725/79 - κανονισμού στον οποίο παραπέμπει άλλωστε ήδη ρητά το άρθρο 3α, δεύτερο εδάφιο, σημείο 1, του κανονισμού 1146/80 ( όπως ο κανονισμός 990/72, που προΐσχυε του κανονισμού 1725/79, παρέπεμπε ρητά στο άρθρο 5 του κανονισμού 2972/76 της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 1976 ( 13 ), ο οποίος όριζε τις εκτελεστικές διατάξεις των προηγουμένων μεταφορών που είχαν πραγματοποιηθεί προς τον ιταλικό οργανισμό παρεμβάσεως ).
18 . Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι το ύψος της ενισχύσεως είχε αυξηθεί μεταξύ του χρόνου της πωλήσεως του γάλακτος και του χρόνου της μεταποίησής του, ο ιταλικός οργανισμός παρεμβάσεως αποφάσισε να χορηγήσει στους επιχειρηματίες τη διαφορά την οποία αντιπροσώπευε η αύξηση αυτή, κατά τη διαδικασία του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 1624/76 .
19 . Η Επιτροπή δεν δέχτηκε την ερμηνεία αυτή και αρνήθηκε την αναδοχή από το ΕΓΤΠΕ της εν λόγω διαφοράς, με την αιτιολογία ότι το ποσό της ενίσχυσης δεν μπορούσε παρά να είναι εκείνο που ίσχυε κατά την ημέρα της συνάψεως της συμβάσεως πωλήσεως .
20 . Κατά την Επιτροπή, αυτό αποτελεί, ελλείψει ρητής εξαιρέσεως, φυσική συνέπεια της εφαρμογής της αρχής "tempus regit actum ".
21 . Κατά την Επιτροπή επίσης, δεδομένου ότι ο τρόπος χορηγήσεως και καταβολής της ενισχύσεως ποικίλλει ανάλογα με τα διάφορα συστήματα αγοράς ( αγορά στην ελεύθερη αγορά, αγορά στην ελεύθερη αγορά ακολουθούμενη από μετουσίωση ή μεταποίηση στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, ή αγορά από οργανισμούς παρεμβάσεως ), η παραπομπή στο άρθρο 10 δεν μπορεί να περιλαμβάνει όλες τις ρυθμίσεις που έχουν εκδοθεί προς εκτέλεσή του . Δεν περιλαμβάνει ειδικότερα την υπό κρίση περίπτωση, στην οποία οι επιχειρηματίες αγοράζουν από τον οργανισμό παρεμβάσεως της χώρας τους αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη προερχόμενο από την παρέμβαση άλλου κράτους μέλους .
22 . Κατά την άποψή μου, δεν πρέπει να γίνει δεκτή η θέση που υποστηρίζει η Επιτροπή .
23 . Καταρχάς, φρονώ - όπως και η ιταλική κυβέρνηση - ότι, εφόσον το άρθρο 10 του κανονισμού δεν ορίζει ευθέως ούτε το ύψος ούτε τον τρόπο και τις προϋποθέσεις χορηγήσεως των ενισχύσεων τις οποίες προβλέπει, αυτές ορίζονται κατ' ανάγκη βάσει του συστήματος των εκτελεστικών διατάξεων, των οποίων η θέσπιση προβλέπεται από τις παραγράφους 2 και 3 του εν λόγω άρθρου 10 και στις οποίες παραπέμπει, άλλωστε, η παράγραφος 1 του ίδιου άρθρου .
24 . Πράγματι, όπως είδαμε ήδη, ο ίδιος ο γενικός κανόνας περί καθορισμού του ύψους της ενίσχυσης επιβάλλει να λαμβάνονται υπόψη οι τιμές που ισχύουν κατά το χρόνο της μεταποίησης ή της μετουσίωσης .
25 . Δεν φαίνεται όμως να υπάρχει κάποια νομική διάταξη, την οποία οφείλει να εφαρμόσει ο οργανισμός παρεμβάσεως σε περιπτώσεις πωλήσεως γάλακτος, το οποίο του έχει μεταφερθεί από άλλον οργανισμό παρεμβάσεως, και από την οποία προκύπτει σαφώς ότι, στις περιπτώσεις αυτές, οφείλει να παρεκκλίνει από το γενικό κανόνα . Τέτοια διάταξη δεν περιέχει ούτε ο κανονισμός 516/80 ούτε κανένας άλλος κανονισμός από εκείνους που ρυθμίζουν τις μεταφορές .
26 . Νομίζω επομένως ότι, υπ' αυτές τις συνθήκες, πρέπει, κατά την ορθή ερμηνεία, να εφαρμοστεί καταρχήν η κοινώς ισχύουσα ρύθμιση περί του καθορισμού τους ύψους των ενισχύσεων και όχι η εξαιρετική ρύθμιση, η οποία, όσον αφορά την υπό κρίση περίπτωση, δεν βρίσκει σαφές έρεισμα σε καμία διάταξη νόμου .
27 . Κατά του συμπεράσματος αυτού δεν νομίζω ότι μπορεί να αντιταχθεί το επιχείρημα της Επιτροπής ( που ανταπτύσσεται στη συνοπτική της έκθεση για την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ ) περί ανυπαρξίας διατάξεως ανάλογης προς αυτήν του άρθρου 8 του κανονισμού 1624/76, προβλέπουσας όμοια ρύθμιση για τις περιπτώσεις μεταφοράς γάλακτος μεταξύ των οργανισμών παρεμβάσεως .
28 . Πράγματι, ενόψει της εξαιρετικής ρυθμίσεως περί της προκαταβολής εκ μέρους του κράτους προελεύσεως, που περιέχεται στο άρθρο 2 του πιο πάνω κανονισμού, ήταν αναγκαίο ( έστω και αν αυτό δεν αποτελούσε το μοναδικό αντικείμενο της διατάξεως ) να προσδιοριστεί ποιος ήταν ο οργανισμός παρεμβάσεως ο βαρυνόμενος με την καταβολή της διαφοράς του ύψους της ενισχύσεως και υπό ποίες προϋποθέσεις, εφόσον η μεταποίηση γινόταν σε άλλο κράτος μέλος . Το άρθρο 8, παράγραφος 2, διευκρινίζει το εφαρμοστέο καθεστώς κατά τρόπο που αφήνει άλλωστε να διαφανεί ότι ο νομοθέτης θεώρησε ότι η καταβολή της διαφοράς προέκυπτε από άλλες, προϋπάρχουσες, διατάξεις, και ιδίως του κανονισμού 990/72, στον οποίο και παρέπεμψε ρητώς .
29 . Ούτε και η εφαρμογή της γενικής αρχής "tempus regit actum" αποτελεί κώλυμα για την προεκτεθείσα ερμηνεία : πράγματι, δεν πρόκειται εδώ για την εφαρμογή διατάξεως μεταγενέστερης ως προς την αγορά, αλλά για την εντόπιση και την ερμηνεία συνόλου διατάξεων ήδη υφισταμένων και ισχυουσών κατά τον κρίσιμο χρόνο, οι οποίες για τον καθορισμό του ύψους της ενισχύσεως παραπέμπουν σε χρόνο μεταγενέστερο της αγοράς .
30 . Ούτε νομίζω ότι χωρεί, εξ αντιθέτου, επίκληση ( βλέπε συνοπτική έκθεση ) της διατάξεως του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο β ), του κανονισμού 1725/79, το οποίο ορίζει τα εξής : "Το αποκορυφωμένο γάλα και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη δεν δύνανται να ευεργετούνται από την ενίσχυση (( να τυγχάνουν ενισχύσεως )), παρά (( μόνον )) εάν ... β ) δεν έχουν ευεργετηθεί ή δεν επιδέχονται ευεργεσίας με ενίσχυση ή με μείωση της τιμής (( δεν έχουν τύχει ή δεν μπορούν να τύχουν ενισχύσεως ή μειώσεως της τιμής )) δυνάμει άλλων κοινοτικών διατάξεων ". Από τη διάταξη αυτή δεν μπορεί να αντληθεί επιχείρημα για περιπτώσεις οι οποίες υποστηρίζεται ότι αφορούν τον καθορισμό του τελικού ποσού της ίδιας ενίσχυσης, σύμφωνα με τις διατάξεις του ίδιου κανονισμού .
31 . Θεωρώ ομοίως αλυσιτελή την παραπομπή που κάνει η Επιτροπή, απαντώντας στα ερωτήματα του Δικαστηρίου, στα ειδικά καθεστώτα πωλήσεως που καθιερώνουν ο κανονισμός 368/77 της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 1977 ( 14 ), και ο κανονισμός 433/77 της Επιτροπής, της 2ας Μαρτίου 1977 ( 15 ) από τα καθεστώτα αυτά, με τα οποία καθιερώνονται ειδικές ρυθμίσεις για την πώληση και τον καθορισμό των τιμών ( και συγκεκριμένα την πώληση με διαρκή πλειοδοτικό διαγωνισμό και την πώληση σε προκαθορισμένη τιμή, αντιστοίχως ), δεν μπορεί, κατά την άποψή μου, να αντληθεί επιχείρημα σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού των ενισχύσεων, όταν οφείλονται τέτοιες .
32 . Πράγματι, δεδομένου ότι η πώληση με πλειοδοτικό διαγωνισμό πραγματοποιείται σε πολύ χαμηλή τιμή, δεν χρειάζεται, για να εξασφαλιστεί η ανταγωνιστικότητα και η εκποίηση του προϊόντος, να χορηγηθούν οι ενισχύσεις του άρθρου 10 του κανονισμού 804/68 (( πέμπτη αιτιολογική σκέψη και άρθρο 19, στοιχείο β ), του κανονισμού 368/77 ) ) όσον αφορά δε την πώληση σε προκαθορισμένη τιμή, ο κανονισμός 443/77 διευκρινίζει ότι η τιμή πρέπει να προκαθορίζεται κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζεται η προτεραιότητα της πωλήσεως με πλειοδοτικό διαγωνισμό ( δεύτερη αιτιολογική σκέψη ) και προβλέπει την εφαρμογή, για τις εν λόγω πωλήσεις, μεταξύ άλλων, της διατάξεως του άρθρου 19 του κανονισμού 368/77, το οποίο αποκλείει τη χορήγηση ενισχύσεων .
33 . Δεν υπάρχουν, ωστόσο - όπως ισχυρίζεται η Επιτροπή - αρκετά βάσιμοι λόγοι που να δικαιολογούν, στην υπό κρίση περίπτωση, παρέκκλιση από τη γενική ρύθμιση;
34 . Σχετικώς η Επιτροπή προβάλλει σειρά λόγων οικονομικής φύσεως που δικαιολογούν, κατά την άποψή της, τη διαφορετική μεταχείριση .
35 . Η Επιτροπή τονίζει ιδίως ότι, στην περίπτωση της αγοράς από τον ιταλικό οργανισμό παρεμβάσεως γάλακτος προερχομένου από την παρέμβαση εντός άλλου κράτους μέλους, οι επιχειρηματίες δεν βαρύνονται με τα έξοδα μεταφοράς του γάλακτος προς την Ιταλία, αντίθετα απ' ό,τι συμβαίνει με τις αγορές που πραγματοποιούνται βάσει του κανονισμού 1624/76 .
36 . Εξάλλου, η Επιτροπή σημειώνει ακόμη ότι, στην περίπτωση αυτή, ο επιχειρηματίας λαμβάνει αμέσως το ποσό της ενίσχυσης, ενώ, στο πλαίσιο του κανονισμού 1725/79, υποχρεούται να καταβάλει πρώτα ολόκληρο το τίμημα και στη συνέχεια να αναμείνει να πραγματοποιηθεί η μεταποίηση όχι για να εισπράξει, αλλά, για την ακρίβεια, για να ζητήσει την ενίσχυση .
37 . Τέλος ( με επιχείρημα το οποίο αναπτύσσει μόνο στη συνοπτική της έκθεση ) η Επιτροπή τόνισε ότι μόνο στο πλαίσιο του καθεστώτος του κανονισμού 1624/76 τίθεται προθεσμία για τη μεταποίηση ( έξι μηνών από τη συμπλήρωση των τελωνειακών διατυπώσεων ), ενώ αντιθέτως, στην περίπτωση μεταφοράς μεταξύ οργανισμών παρεμβάσεως, οι επιχειρηματίες είναι ελεύθεροι να επιλέξουν το συμφορότερο χρόνο για να προβούν στη μεταποίηση του γάλακτος και να λάβουν έτσι υψηλότερη ενίσχυση .
38 . Οι σκέψεις αυτές δεν μου φαίνεται, ωστόσο, ότι μπορούν να μεταβάλουν τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξα βάσει της ερμηνείας των εν ισχύι κανονισμών . Πράγματι, εφόσον δεν υπάρχει διάταξη που να καθιερώνει σαφώς την άποψη που υποστηρίζει η Επιτροπή, οι λόγοι τους οποίους προβάλλει δεν μου φαίνονται αρκούντως βάσιμοι, ώστε να την επιβάλουν μέσω μιας ερμηνείας στηριζόμενης σε γενικές θεωρήσεις λογικής και στην εν γένει οικονομία του ισχύοντος συστήματος .
39 . Ούτε με πείθει αποφασιστικά το επιχείρημα ότι, αν οι αγορές πραγματοποιούνταν από τον ιταλικό οργανισμό παρεμβάσεως χωρίς να έχει γίνει μεταφορά από άλλους οργανισμούς παρεμβάσεως ή αν πραγματοποιούνταν στην ελεύθερη αγορά στην Ιταλία, θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι ενισχύσεις που ίσχυαν κατά την ημέρα της μεταποίησης παρά τη μη πραγματοποίηση καμιάς δαπάνης για τη μεταφορά . Πράγματι, μπορεί να λεχθεί - όπως λέγει και η Επιτροπή - ότι η διαφορετική μεταχείριση απορρέει από την επιλογή που κάνει ο επιχειρηματίας μεταξύ των διαφόρων συστημάτων αγοράς, τα οποία διαφέρουν μεταξύ τους και έχουν το καθένα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του .
40 . Το επιχείρημα μπορεί ωστόσο να αντιστραφεί, εφόσον μπορεί επίσης να στηρίξει την άποψη ότι η αμφισβητούμενη ρύθμιση δεν είναι ακριβώς η ίδια με τις άλλες και ενδέχεται έτσι να ενέχει πλεονεκτήματα, τα οποία δεν έχουν οι άλλες ρυθμίσεις, ή να αποφεύγει μειονεκτήματα, τα οποία οι άλλες ρυθμίσεις δεν εξαλείφουν .
41 . Εν πάση περιπτώσει, εκείνο που δεν μπορεί να εξαλειφθεί είναι η διάκριση που εξακολουθεί να υφίσταται μεταξύ του ιταλού επιχειρηματία και του επιχειρηματία άλλου κράτους μέλους, ο οποίος αγοράζει από τον οργανισμό παρεμβάσεως της χώρας του . Ο τελευταίος θα λάβει την ενίσχυση που ισχύει κατά την ημέρα της μεταποίησης, ενώ ο πρώτος θα λάβει μόνο τις ενισχύσεις που ισχύουν κατά την ημέρα της αγοράς, περιαγόμενος έτσι σε δυσμενέστερη θέση έναντι όλων των άλλων .
42 . Δεν νομίζω δε ότι μια τέτοια συνέπεια, που συνιστά διάκριση, είναι επιτρεπτή, τουλάχιστον όταν προκύπτει, όπως εν προκειμένω, από μια ρύθμιση που παρεκκλίνει από τη γενική ρύθμιση, χωρίς να βρίσκει έρεισμα στη ρητή βούληση του νομοθέτη .
43 . Δεν φαίνεται, άλλωστε, υποστηρίξιμη η άποψη ότι η Ιταλία ευνοείται ήδη αρκετά από το ειδικό καθεστώς, το οποίο αποσκοπεί στο να θεραπεύσει τα αποτελέσματα των διαρθρωτικών ελλειμμάτων, που τη χαρακτηρίζουν κατά παράδοση : η επίδικη ρύθμιση εξυπηρετεί επίσης τα συμφέροντα των άλλων κρατών μελών, διευκολύνοντας τη διάθεση των πλεονασμάτων τους, όπως άλλωστε προκύπτει από το προοίμιο του κανονισμού 1763/78 ( πρώτη και δεύτερη αιτιολογική σκέψη ) τούτο δε αρκεί για να λυθεί και το ζήτημα των δαπανών μεταφοράς ( που επιλύεται σε κοινοτικό επίπεδο ) και το ζήτημα του ύψους της ενίσχυσης .
44 . Εξάλλου, το γεγονός ότι ο ιταλός επιχειρηματίας εισπράττει το μεγαλύτερο μέρος της ενίσχυσης προ της μεταποιήσεως επιβεβαιώνεται και στο πλαίσιο του κανονισμού 1624/76, ο οποίος επίσης προβλέπει την καταβολή της διαφοράς σε σχέση με το ποσό που ισχύει κατά το χρόνο της μεταποίησης .
45 . Τέλος, όπως τονίζει η ιταλική κυβέρνηση, το άρθρο 3 του κανονισμού 3314/80 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 1980 4, που τροποποίησε τον κανονισμό 516/80, έθεσε προθεσμία εξήντα ημερών για τη μετουσίωση ή τη μεταποίηση του αποκορυφωμένου γάλακτος σε σκόνη ( βλέπε επίσης άρθρο 9 του εν λόγω κανονισμού ).
46 . Κατά συνέπεια, εφόσον δεν αποδείχτηκε ότι για τον υπολογισμό του ύψους της ενίσχυσης δικαιολογούνταν η παρέκκλιση από την κατά κανόνα ισχύουσα ρύθμιση - πράγμα που θα προξενούσε άλλωστε διακρίσεις μεταξύ των επιχειρηματιών των διαφόρων κρατών μελών -, είμαι της γνώμης ότι οι αποφάσεις 85/459 και 85/460 της Επιτροπής πρέπει να ακυρωθούν, κατά το μέρος που με αυτές απορρίπεται η επιβάρυνση του ΕΓΤΠΕ με δαπάνες ύψους 655 750 και 677 198 690 ιταλικών λιρών ( LΙΤ ) αντιστοίχως, για ενισχύσεις στο αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη .
Β - Ενισχύσεις στην κατανάλωση ελαιολάδου
47 . Ως προς αυτό το σκέλος, οι προσφυγές ακυρώσεως στρέφονται κατά των αποφάσεων, κατά το μέτρο που απορρίπτουν τη χρηματοδότηση από το ΕΓΤΠΕ ενισχύσεων που χορηγήθηκαν σε επιχειρήσεις, κατά των οποίων έχουν κινηθεί, σε εθνικό επίπεδο, ποινικές ή διοικητικές διαδικασίες λόγω πλημμελειών κατά την είσπραξη των ενισχύσεων . Οι αποφάσεις της Επιτροπής αιτιολογούονται όχι μόνο με το ότι οι πλημμέλειες αυτές δεν της κοινοποιήθηκαν ( όπως επιβάλλει ο κανονισμός 283/72 του Συμβουλίου, της 7ης Φεβρουαρίου 1972 ( 16 )), αλλά και με το ότι οι εθνικοί έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν μόνο μετά τη λήξη της προθεσμίας ( 150 ημερών ) ισχύος της ασφάλειας, η οποία - βάσει των διατάξεων του άρθρου 8 του κανονισμού 3089/78 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978 ( 17 ), σε συνδυασμό με τα άρθρα 10 και 11 του κανονισμού 557/79 της Επιτροπής, της 23ης Μαρτίου 1979 ( 18 ) ( άρθρα 9 και 11 του κανονισμού 3172/80, της 5ης Δεκεμβρίου 1980, από το Δεκέμβριο 1980 ( 19 )) - συνόδευε την προκαταβολή της ζητούμενης ενίσχυσης καθίστατο έτσι αδύνατη η ανάκτηση, μέσω της ασφάλειας, των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, έστω και αν από τους πραγματοποιούμενους ελέγχους προέκυπτε ότι είχε σημειωθεί πλημμέλεια .
48 . Κατά την άποψή μου, η μια ή η άλλη διαδικασία που κινήθηκε από τις ιταλικές αρχές δικαιολογεί τη μη χρηματοδότηση των επίδικων δαπανών, λόγω του ότι αυτές δεν αναλήφθηκαν σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες ( άρθρο 3 του κανονισμού 729/70, της 21ης Απριλίου 1970 ( 20 )).
49 . Η ιταλική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι πραγματοποιήθηκαν πολυάριθμοι έλεγχοι, οι πλημμέλειες όμως αποκαλύφθηκαν μόνο μετά τη διενέργειά τους . Κληθείσα από την Επιτροπή να διευκρινίσει πώς είχαν αποκαλυφθεί οι πλημμέλειες μετά τη διενέργεια του ελέγχου, η ιταλική κυβέρνηση περιορίστηκε στη δήλωση ότι οι πλημμέλειες διαπιστώθηκαν κατόπιν άλλων επιθεωρήσεων, χωρίς να προσκομίσει καμιά απόδειξη για το ότι οι επιβαλλόμενοι έλεγχοι είχαν πραγματοποιηθεί εμπροθέσμως . 'Οπως φαίνεται, επρόκειτο για απλούς φορολογικούς ελέγχους, που είχαν πραγματοποιηθεί πολύ χρόνο μετά την πραγματοποίηση των εν λόγω πράξεων .
50 . Εξάλλου, ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας κυβέρνησης ότι η άρνηση χρηματοδοτήσεως δεν δικαιολογείται προ του πέρατος των ποινικών ή διοικητικών διαδικασιών, εφόσον τότε μόνο είναι δυνατό να προσδιοριστεί αν διαπράχτηκαν ή όχι πλημμέλειες, είναι αλυσιτελής σε σχέση με τη χρηματοδότηση από το ΕΓΤΠΕ, ενόψει της διατάξεως του άρθρου 8, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος κανονισμού 729/70, που ορίζει ότι, "σε περίπτωση μη πλήρους ανακτήσεως, οι οικονομικές συνέπειες των ανωμαλιών (( πλημμελειών ) ή αμελειών αναλαμβάνονται από την Κοινότητα, εκτός εκείνων που προκύπτουν από ανωμαλίες (( πλημμέλειες )) ή αμέλειες καταλογιστέες στα διοικητικά όργανα ή οργανισμούς των κρατών μελών" ( η υπογράμμιση δική μου ).
51 . Δεδομένου ότι η ιταλική διοίκηση ευθύνεται για τη μη πραγματοποίηση των ελέγχων εντός της περιόδου ισχύος των ασφαλειών και, επομένως, για τις οικονομικές συνέπειες που απορρέουν απ' αυτήν, υποχρεούται, φυσικά, να βαρύνεται με τις μη αναζητηθείσες δαπάνες .
52 . Ας προστεθεί ότι οι διατάξεις περί των ελέγχων που πρέπει να διενεργούνται στα κράτη μέλη και περί της κοινοποιήσεως των διαπιστουμένων πλημμελειών ( άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 729/70, άρθρο 3 του κανονισμού 283/72, άρθρα 7 και 8 του κανονισμού 3089/78, άρθρο 12 του κανονισμού 557/79 ) είναι αρκούντως σαφείς, ώστε να μην αφήνουν καμία αμφιβολία σχετικά με τις υποχρεώσεις που βαρύνουν τις αρχές των κρατών μελών .
53 . Η Επιτροπή διευκρίνισε, εξάλλου, ότι είχε αποκλείσει από τη χρηματοδότηση του ΕΓΤΠΕ - πέραν των περιπτώσεων για τις οποίες οι έλεγχοι απέβησαν αρνητικοί - μόνο τις περιπτώσεις στις οποίες δεν είχε πραγματοποιηθεί κανένας έλεγχος, τονίζοντας ότι πολλοί από τους ελέγχους που δεν είχαν πραγματοποιηθεί εμπροθέσμως κατέστησαν αδύνατοι για διαφόρους λόγους ( παύση ασκήσεως δραστηριοτήτων, έλλειψη λογιστικών εγγράφων κλπ .). Ως προς τις λοιπές περιπτώσεις, η Επιτροπή θεώρησε εγκύρους τους διενεργηθέντες ελέγχους, έστω και αν είχαν διενεργηθεί μετά την πάροδο της προθεσμίας των 150 ημερών και τη λήξη της ισχύος των ασφαλειών ( την οποία η ιταλική κυβέρνηση παρέτεινε, σε πολλές περιπτώσεις, ενίοτε κατά δέκα μήνες ), αρκεί να επιβεβαίωναν το σύννομο των πράξεων .
54 . Επικουρικώς, η ιταλική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η άρνηση καταβολής από το ΕΓΤΠΕ των επίδικων ενισχύσεων έπρεπε να περιορίζεται στα ποσά στα οποία αναφέρονται οι φερόμενες πλημμέλειες, ήτοι 597 899 016 LΙΤ για το οικονομικό έτος 1980 και 1 268 602 210 LΙΤ για το 1981 . Τα ποσά αυτά, διορθωμένα σε σχέση με τα αρχικά, προκύπτουν από πίνακα που είναι προσαρτημένος σε έγγραφο, το οποίο έλαβε το ΕΓΤΠΕ στις 28 Μαΐου 1985 ( παράρτημα 8 της προσφυγής ) και που έχει καταρτιστεί σύμφωνα με τα κριτήρια που έχει δεχτεί η Επιτροπή .
55 . Η Επιτροπή ωστόσο δέχτηκε μόνο τα στοιχεία που της είχαν παρασχεθεί με το έγγραφο της 28ης Νοεμβρίου 1984 ( παράρτημα ΙΙ του υπομνήματος αντικρούσεως ) πράγματι, ο πίνακας της 28ης Μαΐου 1985 απέβη ανώφελος, εφόσον περιείχε μόνο κατάλογο των εκκρεμών ποινικών και διοικητικών διαδικασιών, αντίθετα από άλλους προηγούμενους καταλόγους, τους οποίους είχαν επισυνάψει οι ιταλικές αρχές σε άλλο έγγραφο της 2ας Μαρτίου 1985 .
56 . Πράγματι, από την ανάλυση του εγγράφου της 28ης Μαΐου 1985 ( το οποίο απεστάλη στην Επιτροπή μετά την προθεσμία που είχε ταχθεί για την υποβολή των εγγράφων που αφορούσαν το οικονομικό έτος 1981 ) προκύπτει ότι αυτό δεν περιέχει διαφωτιστικές ενδείξεις σχετικά με τα προς εκκαθάριση ποσά, αλλά περιορίζεται απλώς στην έκθεση ενός καταλόγου των επιχειρήσεων για τις οποίες εκκρεμούν ποινικές ή διοικητικές διαδικασίες . Επιπλέον, ο υποβληθείς πίνακας ουδόλως ανταποκρίνεται στις πληροφορίες που είχε ζητήσει η Επιτροπή με το από 5 Μαρτίου 1984 έγγραφό της ( παράρτημα Ι του υπομνήματος αντικρούσεως ), αντίθετα απ' ό,τι το έγγραφο που απηύθυναν οι ιταλικές αρχές στην Επιτροπή στις 28 Νοεμβρίου 1984 . Εξηγείται έτσι απόλυτα γιατί η απόφαση περί εκκαθαρίσεως των λογαριασμών στηρίχτηκε στα στοιχεία που περιέχονταν σ' αυτό το έγγραφο και τούτο κατά μείζονα λόγο καθόσον, με το από 5 Μαρτίου 1984 έγγραφό της, η Επιτροπή δεν παρέλειψε να επιστήσει την προσοχή στον ανατρεπτικό και όχι απλώς ενδεικτικό χαρακτήρα των προθεσμιών που προβλέπονται για τη διενέργεια των ελέγχων .
57 . Με άλλα λόγια, κατά τη διαδικασία εκκαθαρίσεως των λογαριασμών, η ιταλική κυβέρνηση είχε, όπως έπρεπε, την ευκαιρία να προβάλει τις απόψεις της, δεν επέτυχε όμως, κατά την άποψή μου, να αποδείξει ότι τα στοιχεία τα οποία δέχτηκε η Επιτροπή ήσαν εσφαλμένα .
58 . Για τους προεκτεθέντες λόγους, φρονώ ότι οι προσφυγές πρέπει να απορριφθούν κατά το μέτρο που αφορούν τις ενισχύσεις στην κατανάλωση ελαιολάδου, δεδομένου ότι δεν δικαιολογείται ούτε η απρόσβλητη ακύρωση της απόφασης ως προς το σημείο αυτό, ούτε η επανεξέτασή της βάσει στοιχείων τα οποία δεν είχε λάβει δεόντως υπόψη .
Γ - Τα οικονομικά αντισταθμίσματα που προβλέπονται για την απόσυρση αλιευτικών προϊόντων από την αγορά
59 . Το τρίτο σκέλος της προσφυγής αφορά το σύνολο των δαπανών που δήλωσαν στο ΕΓΤΠΕ δύο οργανώσεις παραγωγών : η Domar του Porto Garibaldi και η San Marco της Chioggia .
60 . 'Οσον αφορά την Domar ( υποθέσεις 342 και 343/85 ), τόσο οι υπεύθυνοί της όσο και τα μέλη της τοπικής επιτροπής ελέγχου, που συστάθηκε για να εξετάσει αν είχαν όντως αποσυρθεί από την αγορά αλιευτικά προϊόντα, κατηγορήθηκαν για απάτη, διότι έλαβαν ή αποπειράθηκαν να λάβουν αχρεωστήτως τις κοινοτικές ενισχύσεις που προβλέπονται για την απόσυρση των εν λόγω προϊόντων από την αγορά μεταξύ των ετών 1978 και 1982 . Γι' αυτό, και λόγω παντελούς ελλείψεως εγκύρου ελέγχου των επίδικων πράξεων, η Επιτροπή αρνήθηκε να δεχτεί προς χρηματοδότηση τις δαπάνες που δήλωσε η Domar . Η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει, ωστόσο, ότι οι εν λόγω δαπάνες πρέπει να βαρύνουν το ΕΓΤΠΕ, διότι δεν μπορεί να ευθύνεται η ιταλική διοίκηση για την ενδεχόμενη δόλια συμπεριφορά των προσώπων που είναι επιφορτισμένα με τη διενέργεια των ελέγχων, καθώς και διότι οι σχετικές ποινικές διαδικασίες εκκρεμούν ακόμη επομένως, δεν είναι δυνατόν να κριθεί οριστικώς αν υπήρξαν πλημμέλειες ή αμέλειες .
61 . Η επιχειρηματολογία αυτή δεν μπορεί, ωστόσο, να γίνει δεκτή .
62 . Πράγματι, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 729/70, οι οικονομικές συνέπειες των πλημμελειών ή αμελειών που είναι καταλογιστέες στις διοικητικές αρχές ή τους οργανισμούς των κρατών μελών βαρύνουν τα τελευταία . Επιπλέον, στον υπό κρίση τομέα, υπάρχει ειδική διάταξη, η του άρθρου 8 του κανονισμού 2062/80, της 31ης Ιουλίου 1980 ( 21 ), η οποία ορίζει τα εξής :
"Τα κράτη μέλη ασκούν διαρκή έλεγχο στη λειτουργία των οργανώσεων των παραγωγών και των αναγνωρισμένων ενώσεων, κυρίως όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 4 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 105/76 και του άρθρου 5 του παρόντος κανονισμού ."
63 . 'Οπως όμως προκύπτει από τη δικογραφία, η ιταλική κυβέρνηση δεν αρνείται ότι πράγματι κανένας έλεγχος δεν διενεργήθηκε σύμφωνα με την ισχύουσα ρύθμιση εξάλλου, οι εν λόγω απάτες αποκαλύφθηκαν και καταγγέλθηκαν από την ιταλική φορολογική αρχή, πιθανότητα δε συμμετέσχαν σ' αυτήν και οι ίδιοι οι οργανισμοί ελέγχου .
64 . Η συνακόλουθη πλημμέλεια δεν μπορεί, υπό το πρίσμα των υποχρεώσεων που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο, να μην καταλογιστεί στο οικείο κράτος μέλος .
65 . Η έλλειψη ελέγχου αποτελεί, επομένως, άμεση αιτία που στοιχειοθετεί την ευθύνη του ιταλικού δημοσίου για τις χορηγηθείσες και μη αναζητηθείσες ενισχύσεις είναι μάλιστα αδιάφορη στην υπό κρίση περίπτωση ( οικονομικές συνέπειες των διαπραχθεισών πλημμελειών ) η ( πιθανολογούμενη ) ύπαρξη culpa in eligendo ( πταίσματος περί την επιλογήν ) από πλευράς ιταλικής διοικήσεως ).
66 . Ομοίως δεν θα δικαιολογούνταν, όπως ισχυρίζεται επικουρικώς η ιταλική κυβέρνηση, να εγκριθούν προσωρινώς τα επίδικα ποσά, έως ότου ολοκληρωθούν οι εκκρεμείς διαδικασίες, οι οποίες αποσκοπούν στο να διαπιστωθεί η ποινική ευθύνη για τις αξιόποινες πράξεις που φέρονται διαπραχθείσες γι' αυτό και περιέχουν ειδικές απαιτήσεις και στηρίζονται σε προϋποθέσεις πολύ διαφορετικές από εκείνες που ισχύουν για τη διαπίστωση μιας πλημμέλειας στο πλαίσιο της διαδικασίας εγκρίσεως των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ .
67 . Σχετικώς η Επιτροπή διαθέτει πληροφορίες που της κοινοποιήθηκαν από τις ιταλικές διοικητικές αρχές κατ' αυτές μάλιστα οι φερόμενοι ως υπεύθυνοι έχουν προφυλακιστεί .
68 . Κατά τους ισχυρισμούς, εξάλλου, της Επιτροπής, οι υπάλληλοί της βρέθηκαν σε αδυναμία να λάβουν από την Domar, σε εξεταστική τους αποστολή, περαιτέρω στοιχεία, εφόσον αυτά καλύπτονταν από το δικαστικό απόρρητο .
69 . Η Επιτροπή μάλιστα φρονεί ότι είναι μάλλον απίθανο να έχει εκπληρώσει η Domar όλες τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει μια οργάνωση παραγωγών, σε περίπτωση κατά την οποία, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου ( 22 ), οι δαπάνες της δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από το ΕΓΤΠΕ . Δεν θα σταθώ σ' αυτό το επιχείρημα, το οποίο δεν μου φαίνεται ότι αναπτύχθηκε εκτενώς κατά τη διαδικασία θα πω μόνο ότι το είδος των πλημμελειών που προσάπτονται στους υπευθύνους της Domar μου φαίνεται ότι δύσκολα μπορεί να συμβιβαστεί με τις προϋποθέσεις που ορίζει το κοινοτικό δίκαιο για την αναγνώριση μιας οργάνωσης παραγωγών σύμφωνα με τους κανονισμούς 105/76 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 1976 ( 23 ), και 2062/80 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 1980 .
70 . 'Οσον αφορά τη San Marco, θυγατρική της Domar, ( υπόθεση 343/85 ), κατά την εξεταστική αποστολή την οποία πραγματοποίησαν οι υπηρεσίες του ΕΓΤΠΕ τον Ιούλιο 1984 ( παράρτημα VΙ του υπομνήματος αντικρούσεως ), διαπιστώθηκε ότι αυτή δεν είχε λειτουργήσει ως πραγματική οργάνωση παραγωγών, αλλά περιοριζόταν μόνο στο να αποσύρει προϊόντα από την αγορά . Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αρνήθηκε τη χρηματοδότηση των δαπανών που είχε δηλώσει η San Marco .
71 . Η απόφαση της Επιτροπής δεν μπορεί, κατά την άποψή μου, να προσβληθεί . 'Οπως προκύπτει διεξοδικώς από την έκθεση που συντάχθηκε κατόπιν της εξεταστικής αποστολής που διοργανώθηκε για τη San Marco, αυτή ήταν ουσιαστικά μια οργάνωση-φάντασμα, που δεν ασκούσε ουσιαστικά κανένα από τα καθήκοντα που ανατίθενται στις οργανώσεις παραγωγών στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής με το άρθρο 5 του κανονισμού 100/76, της 19ης Ιανουαρίου 1976 ( 24 ), τον οποίο αντικατέστησε ο κανονισμός 3796/81, της 29ης Δεκεμβρίου 1981 ( 25 ), και με το άρθρο 5 του κανονισμού 2062/80 . Συγκεκριμένα, οι υπηρεσίες της Επιτροπής διαπίστωσαν ότι η San Marco δεν διέθετε προσωπικό, ούτε γραφεία, αποθήκες ή άλλα μέσα αναγκαία για τη συνήθη λειτουργία μιας οργάνωσης παραγωγών .
72 . Το γεγονός αυτό αρκεί για να δικαιολογήσει, ενόψει του γράμματος του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 729/70, τον αποκλεισμό της χρηματοδότησης από το ΕΓΤΠΕ των δαπανών που πραγματοποίησε μια τέτοια οργάνωση ( βλέπε προαναφερθείσες αποφάσεις, σκέψη 21 ).
73 . Ας προστεθεί ότι, δυνάμει του άρθρου 8 του προαναφερθέντος κανονισμού 2062/80, το ιταλικό δημόσιο υποχρεούνταν να ασκεί διαρκή έλεγχο της λειτουργίας των οργανώσεων παραγωγών, έλεγχο που, προφανώς, δεν έγινε εν προκειμένω, πολύ περισσότερο αφού είχε ανατεθεί στην ίδια επιτροπή, τα μέλη της οποίας προφυλακίστηκαν κατόπιν της αποκαλύψεως των πλημμελειών που είχαν διαπραχτεί στην υπόθεση της Domar .
74 . Το γεγονός ότι η ιταλική κυβέρνηση επικαλείται μια έκθεση του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας ( παράρτημα 9 της προσφυγής ), η οποία επιβεβαιώνει την ύπαρξη πλημμελειών, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι αυτές μπορούν να επανορθωθούν σύντομα, δεν δικαιολογεί την επανεξέταση του ζητήματος .
75 . Η μετατροπή της San Marco σε πραγματική οργάνωση παραγωγών θα μπορούσε να παραγάγει αποτελεσματα μόνο για το μέλλον, χωρίς να θεραπεύει ούτε τις πλημμέλειες του παρελθόντος ούτε τις ελλείψεις των ελέγχων που διαπιστώθηκαν . Αποκλείεται, συνεπώς, για την κρίσιμη περίοδο ( 1981 ) η χρηματοδότηση από το ΕΓΤΠΕ των δαπανών που υπέβαλε η οργάνωση αυτή .
76 . Συμπεραίνω, επομένως, ότι η προσφυγή είναι αβάσιμη ως προς το σκέλος αυτό .
Δ - Τα νομισματικά εξισωτικά ποσά στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές
77 . Στην υπόθεση 343/85 ( που αφορά το οικονομικό έτος 1981 ), η ιταλική κυβέρνηση ζητεί ακόμη να τροποποιηθεί η προσβαλλόμενη απόφαση "στο παρόν στάδιο της διαδικασίας" ή τουλάχιστον να ανασταλεί η ισχύς της έως ότου αποφανθεί το Δικαστήριο επί των υποθέσεων 244/85 και 245/85, κατά το μέτρο που με αυτήν η Επιτροπή επιρρίπτει στην Ιταλική Δημοκρατία τις οικονομικές συνέπειες της μη εισπράξεως νομισματικών εξισωτικών ποσών κατά τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές που αφορούσαν ορισμένες εισαγωγές και εξαγωγές σκληρού σίτου και σιμιγδαλίου σκληρού σίτου .
78 . Οι προαναφερθείσες υποθέσεις αφορούν τις προσφυγές που άσκησαν δύο ιταλικές επιχειρήσεις, που είχαν μετάσχει σ' αυτές τις συναλλαγές, κατά της από 22 Μαρτίου 1985 αποφάσεως, με την οποία η Επιτροπή απέρριψε αίτηση των ιταλικών αρχών για τη μείωση των νομισματικών εξισωτικών ποσών που είναι εδώ υπό κρίση, βάσει του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 1430/79 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 1979 ( 26 ).
79 . Συμφωνώντας με την Επιτροπή, φρονώ ότι το σκέλος αυτό της προσφυγής στερείται αντικειμένου, δεδομένου ότι η τελευταία αιτιολογική σκέψη της απόφασης περί εκκαθαρίσεως των λογαριασμών, που προσβάλλεται με την υπό κρίση προσφυγή ( παράρτημα 2 της προσφυγής ), περιέχει ακριβώς μια γενική επιφύλαξη, κατά την οποία οι συνέπειες που ενδέχεται να προκύψουν από αποφάσεις που θα εκδώσει το Δικαστήριο επί υποθέσεων που εκκρεμούν σχετικά με το αντικείμενο της απόφασης της Επιτροπής .
80 . Το Δικαστήριο εξέδωσε, εν πάση περιπτώσει, την απόφασή του στις υποθέσεις 244 και 245/85 στις 12 Μαρτίου 1987 .
81 . Με την απόφασή του, το Δικαστήριο όχι μόνο απέρριψε το επιχείρημα που αντλούσαν οι προσφεύγουσες από την ενδεχόμενη έλλειψη νομιμότητας προγενέστερης απόφασης της Επιτροπής ( μη προσβληθείσας ), κρίνοντας ότι το άρθρο 20 του κανονισμού 1371/81 δεν είχε εφαρμογή και ότι, συνεπώς, οι προσφεύγουσες όφειλαν να καταβάλουν νομισματικά εξισωτικά ποσά για τις επίδικες συναλλαγές αλλά και έκρινε αβάσιμη την προσφυγή, διότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 13, παράγραφος 1, του κανονισμού 1430/79 για τη μείωση των εν λόγω ποσών .
82 . Εφόσον, λοιπόν, οι εν λόγω επιχειρήσεις όφειλαν τα επίδικα ποσά, το σκέλος της προσφυγής το οποίο διατυπώνει η ιταλική κυβέρνηση, υπό αίρεση άλλωστε, αποδεικνύεται στερούμενο κάθε ερείσματος η ιταλική κυβέρνηση δεν είχε προσβάλει, άλλωστε, καμιά από τις προηγούμενες αποφάσεις της Επιτροπής, στις οποίες αυτή προφανώς στηρίζει την απόφασή της περί εκκαθαρίσεως των λογαριασμών .
83 . Το γεγονός, το οποίο ανέφερε η ιταλική κυβέρνηση επ' ακροατηρίου, ότι οι πιο πάνω επιχειρήσεις έχουν ασκήσει αγωγή κατά του ιταλικού δημοσίου, η οποία, όπως είπε, εκκρεμεί ενώπιον του Tribunale της Νεαπόλεως, δεν μεταβάλλει σε τίποτε τη λύση την οποία προτείνω ως προς το αίτημα που διατυπώνεται στην υπό κρίση προσφυγή . Πρόκειται για αυτοτελές ένδικο βοήθημα, που, στο παρόν στάδιο, δεν μπορεί να ασκήσει οποιαδήποτε επίδραση στη διαδικασία εκκαθαρίσεως των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ για το οικονομικό έτος 1981 και που θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει επιπτώσεις μόνο στην εκκαθάριση των λογαριασμών επομένων ετών .
84 . ΙΙΙ - Δυο λόγια μόνο για ορισμένους λόγους ακυρώσεως που επιγραμματικώς επικαλείται η Ιταλική Δημοκρατία στις επικεφαλίδες των επιμέρους αιτημάτων της, κατά τρόπο όχι ιδιαίτερα σαφή . Πρόκειται για τις πλημμέλειες που συνίστανται στην κατάχρηση εξουσίας, στην ανεπαρκή αιτιολόγηση και στην παράβαση του άρθρου 8 του κανονισμού 1723/72, της 26ης Ιουλίου 1972 .
85 . 'Οπως προκύπτει, οι λόγοι αυτοί ουδόλως αναπτύχτηκαν ή υποστηρίχτηκαν από κάποια επιχειρηματολογία κατά τη διαδικασία και επομένως πρέπει να θεωρηθούν ως προδήλως αβάσιμοι .
86 . ΙV - Για τους προεκτεθέντες λόγους, φρονώ ότι, στις υποθέσεις 342 και 343/85, το Δικαστήριο πρέπει να ακυρώσει αντιστοίχως την απόφαση 85/459/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 1985, κατά το μέτρο που απέρριψε την επιβάρυνση του ΕΓΤΠΕ με το ποσό των 655 570 LΙΤ, και την υπό την ίδια ημερομηνία απόφαση 85/460/ΕΟΚ της Επιτροπής, κατά το μέτρο που απέρριψε την επιβάρυνση του ΕΓΤΠΕ με το ποσό των 677 198 690 LΙΤ, ποσά που δαπανήθηκαν για ενισχύσεις σε αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη προοριζόμενο για τη διατροφή ζώων .
87 . Κατά τα λοιπά, και οι δύο προσφυγές πρέπει να απορριφθούν .
88 . Επειδή και οι δύο διάδικοι ηττήθηκαν μερικώς, πρέπει καθένας να φέρει τα δικαστικά του έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 3, του κανονισμού διαδικασίας .
(*) Metaevqarg ape ta poqtocakijae .
( 1 ) EE L 267 tgs 9.10.1985, rr . 33 jai 35 .
( 2 ) EE eid . ajd . 03/022, r . 56 .
( 3 ) JO L 58 tgs 1.3.1980, r . 51 .
( 4 ) EE eid . ajd . 03/032, r . 61 .
( 5 ) EE eid . ajd . 03/003, r . 82 .
( 6 ) EE eid . ajd . 03/003, r . 120 .
( 7 ) EE eid . ajd . 03/026, r . 12 .
( 8 ) JO L 115 tgs 17.5.1972, r . 1 .
( 9 ) EE eid . ajd . 03/015, r . 204 .
( 10 ) JO L 117 tgs 8.5.1980, r . 18 .
( 11 ) EE eid . ajd . 03/016, r . 118 .
( 12 ) JO L 13 tgs 18.1.1980, r . 15 .
( 13 ) JO L 339 tgs 8.12.1976, r . 18 .
( 14 ) EE eid . ajd . 03/017, r . 155 .
( 15 ) EE eid . ajd . 03/017, r . 183 .
( 16 ) EE eid . ajd . 03/007, r . 148 .
( 17 ) EE eid . ajd . 03/023, r . 236 .
( 18 ) EE eid . ajd . 03/025, r . 7 .
( 19 ) JO L 331 tgs 9.12.1980, r . 27 .
( 20 ) EE eid . ajd . 03/005, r . 93 .
( 21 ) EE eid.ejd . 04/001, r . 203 .
( 22 ) Apovaereis tgs 28gs Iamouaqiou 1986 rtis upohareis 129 jai 130/84, Itakijoe OEglojqatia jatae Epitqopoes, uukkocoe 1986, r . 309, idiys 343 .
( 23 ) EE eid . ajd . 04/001, r . 81 .
( 24 ) EE eid . ajd . 04/001, r . 43 .
( 25 ) EE L 379 tgs 31.12.1981, r . 1 .
( 26 ) EE eid . ajd . 11/015, r . 162 .