62023CO0658_INF
Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 3 september 2024 –Investcapital
(Zaak C‑658/23)
„Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Antwoord dat duidelijk uit de rechtspraak van het Hof kan worden afgeleid of waarover redelijkerwijs geen twijfel kan bestaan – Richtlijn 2008/52/EG – Mediation in burgerlijke en handelszaken – Nationale regeling die een voorlichtingsbijeenkomst over mediation verplicht stelt – Grondwettelijke rechtspraak waardoor deze regeling nietig wordt verklaard – Verenigbaarheid van deze rechtspraak met de richtlijn – Beginsel van voorrang van het Unierecht – Richtlijn 93/13/EEG – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Mogelijkheid voor de rechter om een oneerlijke beding te herzien
1.
Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Mediation in burgerlijke en handelszaken – Richtlijn 2008/52 – Gebruik van mediation – Werkingssfeer – Grondwettelijke rechtspraak waardoor een nationale regeling die een voorlichtingsbijeenkomst over mediation verplicht stelt nietig wordt verklaard – Uitgesloten – Geen mogelijkheid voor nationale rechterlijke instanties om dergelijke rechtspraak buiten toepassing te laten – Toelaatbaarheid
(Richtlijn 2008/52 van het Europees Parlement en de Raad, art. 1, lid 2, en art. 5, lid 2)
(zie punten 35‑39, 41‑43, 45, dictum 1)
2.
Consumentenbescherming – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Vaststelling dat een beding oneerlijk is – Omvang – Herziening van de inhoud van een oneerlijk beding door de nationale rechter – Matiging van de contractueel aan de consument opgelegde boeten wegens vertraging – Ontoelaatbaarheid
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 6, lid 1, en art. 7, lid 1)
(zie punten 49‑58, dictum 2)
Dictum
1)
Artikel 5, lid 2, van richtlijn 2008/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken, gelezen in samenhang met het beginsel van voorrang van het Unierecht,
moet aldus worden uitgelegd dat
het zich er niet tegen verzet dat de rechterlijke instanties van een lidstaat een beslissing van het grondwettelijk hof van die lidstaat waarbij een nationale regeling nietig wordt verklaard op grond waarvan bepaalde beroepen die onder die richtlijn kunnen vallen, slechts ontvankelijk zijn indien de verzoekende partij heeft voldaan aan de verplichting om deel te nemen aan een informatiebijeenkomst over de voordelen van mediation, niet buiten toepassing kunnen laten, aangezien een dergelijke beslissing niet onder die bepaling valt en er dus niet mee in strijd kan zijn.
2)
Artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten
moeten aldus worden uitgelegd dat
zij zich ertegen verzetten dat de nationale rechter die heeft vastgesteld dat een beding in een tussen een consument en een verkoper gesloten overeenkomst oneerlijk is op grond dat dat beding voorziet in de oplegging van boetes die de consument verschuldigd is in geval van niet-nakoming van zijn contractuele verplichtingen door een bepaald bedrag per dag vast te stellen zonder in een bovengrens te voorzien, het totaalbedrag van die boetes verlaagt door een dergelijke bovengrens in te stellen in plaats van dat beding buiten toepassing te laten.