3. (...) T. beroept zich daarbij onder meer op een arrest van HvJEG 30
november 1976 dat inhoudt dat t.a.v. verbintenissen uit onrechtmatige
daad in situaties, waarbij de plaats waar zich een feit heeft voorgedaan
en de plaats waar door dat feit schade is ontstaan niet samenvallen,
onder: 'de plaats waar zich het schadebrengende feit heeft voorgedaan'
in gemeld art. 5 sub 3, moet worden verstaan zowel de plaats waar de
schade is ingetreden, als de plaats van de veroorzakende gebeurtenis.
4. Het verweer van T. faalt.
Immers een onderscheid dient te worden gemaakt tussen de begindaad
(in bovenbedoeld arrest: het storten van zout in de Rijn in Frankrijk),
het materieel gevolg - de door de begindaad veroorzaakte beschadiging
- (in bedoeld geval: de verzilting van landbouwgrond in Nederland) en
het vermogen waarin het door de 'beschadiging' veroorzaakte financieel
nadeel optreedt, welk vermogen zich overal ter wereld kan bevinden.
In eerder bedoelde uitspraak werd de bevoegdheid overeenkomstig art. 5
lid 3 van genoemd verdrag verruimd van de plaats van de 'begindaad' tot
de mogelijkheid van het doen dagvaarden in de plaats waar het materiële
gevolg of wel de 'beschadiging' zich heeft voorgedaan.
Deze verruiming gaat echter niet zover dat ook rechterlijke bevoegdheid
kan worden verbonden aan de plaats waar het gestelde nadeel in het
vermogen optreedt.
5. Nu gesteld noch gebleken is dat de begindaad of de beschadiging zich
in Nederland heeft voorgedaan dient de Rb. zich onbevoegd te verklaren
van het gevorderde in de hoofdzaak kennis te nemen.