61983C0092
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ CARL OTTO LENZ
ΑΝΑΠΤΫΧΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ 1984 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι αικαοτές,
Α —
Το έβδομο τμήμα του Bundesfinanzhof υπέβαλε προς το Δικαστήριο δυνάμει του άρ9ρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ ερώτημα ως προς τη δασμολογική κατάταξη ενός εμπορεύματος που περιγράφεται ως εξής: πρόκειται για κάλυμμα δαπέδου που αποτελείται από μονές ίνες πολυβινυχλωριδίων πάχους 0,9 mm, οι οποίες εξέρχονται απευθείας από την άτρακτο του κλωστηρίου περιελιγμένες και προσδένονται μεταξύ τους, κατά τρόπο διάσπαρτο, με θερμική μέθοδο. Το προϊόν αυτό, το οποίο η προσφεύγουσα στην κύρια δίκη, η επιχείρηση 3Μ Deutschland GmbH, χαρακτηρίζει ως «ποδόμακτρο που συγκρατεί τη σκόνη», εισάγεται από τις ΗΠΑ σε διαστάσεις πλάτους 90 και 120 εκατοστών και μήκους 610 εκατοστών και χρησιμοποιείται ως κάλυμμα δαπέδου.
Μετά από αίτηση της προσφεύγουσας η Oberfinanzdirektion Frankfurt/Main, με δεσμευτική της γνωμάτευση δασμολογικής κατάταξης της 7ης Απριλίου 1982, υπήγαγε το προϊόν, ως «διαφορετικό από τάπητα, του οποίου η θυσανωτή επκράνεια αποτελείται εκ νημάτων δεδεμένων διά κόμβων ή απλώς περιελιγμένων εις τα νήματα του στήμονος ή τάπητα εξ ινών κοκκοφοίνικα ή τάπητα θυσανωτό ή φλοκωτό ή κατσαρωτό ή τάπητα υφαντό από συνθετικές υφαντικές ίνες» στην κλάση 58.02 ΑII6 του κοινού δασμολογίου (ΚΔ) για την οποία προβλέπεται συμβατικός δασμολογικός συντελεστής 14,5 %. Η προσφεύγουσα, με διοικητική της ένσταση, ζήτησε την υπαγωγή του εμπορεύματος, ως υφάσματος μη υφασμένου, στη δασμολογική κλάση 59.03, για την οποία προβλέπεται συμβατικός δασμολογικός συντελεστής 9,5 ο/ο.
Στην απορριπτική της απόφαση της 19ης Αυγούστου 1982, η Oberfinanzdirektion ανέφερε, κατ' ουσία, ότι ένα εμπόρευμα από ύφασμα μη υφασμένο, αποκλείεται, καταρχήν, βάσει της σημειώσεως 1 του κεφαλαίου 58 του κοινού δασμολογίου, από το εν λόγω κεφάλαιο, εκτός αν πρόκειται για τάπητα ή παρόμοιο με τάπητα εμπόρευμα, το οποίο, σύμφωνα με την ειδικότερη σημείωση 2 του κεφαλαίου 58, υπάγεται καταρχήν στο κεφάλαιο 58. Το «ποδόμακτρο που συγκρατεί τη σκόνη», όμως, σύμφωνα με την κοινή αντίληψη και τις «επεξηγηματικές σημειώσεις για την ονοματολογία, του Συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας», για τη δασμολογική κλάση 58.02 (επεξηγηματικές σημειώσεις για το κοινό δασμολόγιο — Επ. σημ. ΚΑ — Μέρος Ι, αριθμός 2), συγκεντρώνει τις δασμολογικές προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ως «τάπητας» κατά την έννοια της σημείωσης 2 του κεφαλαίου 58 και της δασμολογικής κλάσης 58.02.
Με την προσφυγή που άσκησε κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Bundesfinanzhof η προσφεύγουσα ζητεί την κατάταξη του επίδικου εμπορεύματος στη δασμολογική κλάση 59.03, ισχυριζόμενη, κατά κύριο λόγο, ότι τόσο από τη σημείωση 2 του κεφαλαίου 58 και από το περιεχόμενο του κεφαλαίου αυτού όσο και από τις επεξηγηματικές σημειώσεις για τη δασμολογική κλάση 58.02, συνάγεται ότι κατά τον ορισμό της έννοιας «τάπης» δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μόνο η χρήση, για την οποία προορίζεται το εμπόρευμα, όπως στην περίπτωση των καλυμμάτων δαπέδου, αλλά, επίσης, η μέθοδος κατασκευής του και η φύση του.
Το VII τμήμα του Bundesfinanzhof, το οποίο θεωρεί ότι η λύση του ερωτήματος που υποβλήθηκε, κατά ορθή εφαρμογή του κοινού δασμολογίου εξαρτάται από τη διευκρίνιση της σχέσης μεταξύ των σημειώσεων 1 και 2 του κεφαλαίου 58 και, ενδεχομένως, από την ερμηνεία της σημείωσης 2 του εν λόγω κεφαλαίου, υπέβαλε, με διάταξή του της 21ης Απριλίου 1983, στο Δικαστήριο το προδικαστικό ερώτημα αν ένα εμπόρευμα, όπως αυτό που περιγράφηκε στην αρχή, πρέπει να υπαχθεί στην κλάση 58.02 ή στην κλάση 59.03 του κοινού δασμολογίου.
Β —
Η άποψη μου επί του ερωτήματος αυτού είναι η εξής:
1.
Το παραπέμπον τμήμα, οι διάδικοι στην κύρια δίκη και η Επιτροπή που διατύπωσαν την άποψη τους σχετικά με την αίτηση έκδοσης προδικαστικής απόφασης, συμφωνούν ότι το επίδικο εμπόρευμα πρέπει να θεωρηθεί, σύμφωνα με τη μέάοδο κατασκευής τον και τη φύση τον, ως εμπόρευμα κατά την έννοια της δασμολογικής κλάσης 59.03 «υφάσματα μη υφασμένα και είδη εξ υφασμάτων μη υφασμένων...». Ο κανόνας σύγκρισης της σημείωσης του κεφαλαίου 58 ορίζει εν προκειμένω ρητά ότι εκτός από τα προϊόντα που λεπτομερώς αναφέρει δεν περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 58 τα λοιπά είδη που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο 59.
Διαφορετικό συμπέρασμα θα μπορούσε να προκύψει μόνο αν ληφθεί υπόψη η χρήση, για την οποία αναμφισβήτητα προορίζεται το επίδικο προϊόν ως κάλυμμα δαπέδου. Επειδή, όμως, η ενδεχομένως ορθή δασμολογική κλάση 58.02 περιλαμβάνει, σύμφωνα με τη διατύπωση της, μόνο «τάπητες» διαφορετικούς από τάπητες των οποίων η θυσανωτή επιφάνεια αποτελείται εκ νημάτων δεδεμένων διά κόμβων, πρέπει να εξεταστεί αν επιβάλλεται η υπαγωγή στη δασμολογική αυτή κλάση βάσει της σημειώσεως 2 του κεφαλαίου 58. Η σημείωση αυτή έχει ως εξής:
«Θεωρούνται ως “τάπητες” κατά την έννοια των κλάσεων 58.01 και 58.02, εκτός των ταπήτων δαπέδου, τα παρόμοια είδη τα παρουσιάζοντα τα χαρακτηριστικά των ταπήτων δαπέδον, αλλά προοριζόμενα δι' ετέρας χρήσεις. Αποκλείονται των κλάσεων τούτων οι εκ πιλήματος τάπητες, οι οποίοι υπάγονται εις το κεφάλαιο 59.»
Κατά τη γνώμη του παραπέμποντος δικαστηρίου η διάταξη αυτή μπορεί να εκληφθεί υπό την έννοια είτε ότι η σημείωση αφορά μόνο εκείνα από τα όμοια με τάπητες δαπέδου είδη που χρησιμοποιούνται όχι ως τάπητες δαπέδου, αλλά για άλλους σκοπούς, για παράδειγμα ως καλύμματα τοίχων, είτε ότι, ως «lex specialis» σε σχέση με τη σημείωση 1, περιλαμβάνει όλα τα παρόμοια με τάπητες δαπέδου είδη, ακόμη και όταν αυτά, σύμφωνα με την τελευταία αυτή διάταξη, υπάγονται καταρχήν στο κεφάλαιο 59.
2.
Κατά της απόψεως να θεωρηθεί η επίδικη σημείωση ως «lex specialis» συνηγορεί, όμως, κατά γενικό τρόπο όπως ορθά τόνισε η Επιτροπή, το γεγονός ότι στο κείμενο της σημείωσης δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η διάταξη αυτή βρίσκεται σε οποιαδήποτε αντίθεση προς τη σημείωση 1 και ότι την περιορίζει. Επιπλέον, από την προσεκτική γραμματική ερμηνεία, με βάση όλες τις κοινοτικές γλώσσες, έστω και αν τα κείμενα στις διάφορες γλώσσες δεν συμπίπτουν εντελώς, συνάγεται ότι στις δασμολογικές κλάσεις 58.01 και 58.02 περιλαμβάνονται μόνο τα παρόμοια προς τάπητες δαπέδου εμπορεύματα, τα οποία, έστω και όταν προορίζονται για άλλους σκοπούς, παρουσιάζουν, πάντως, τα χαρακτηριστικά των ταπήτων δαπέδου. Η δυνατή χρησιμοποίηση αυτών, των παρομοίων με τάπητες δαπέδου εμπορευμάτων για άλλους σκοπούς προκύπτει κυρίως από το δανικό, το γαλλικό και το ολλανδικό κείμενο, στα οποία γίνεται λόγος για εμπορεύματα που δεν προορίζονται να τοποθετηθούν στο δάπεδο. Από τα κείμενα αυτά, ήδη, γίνεται σαφές ότι σκοπός της σημείωσης είναι να υπάγονται στις δασμολογικές κλάσεις 58.01 και 58.02 τα εμπορεύματα που παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά των ταπήτων δαπέδου, κατά την έννοια των κλάσεων αυτών, έστω και όταν δεν χρησιμοποιούνται ως καλύμματα δαπέδου. Εξ αντιδιαστολής συνάγεται ότι το ουσιαστικό πεδίο εφαρμογής της διάταξης δεν εκτείνεται στα προϊόντα που προορίζονται μεν να χρησιμοποιηθούν ως καλύμματα δαπέδου, αλλά δεν παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά των ταπήτων δαπέδου. Επομένως, εκείνο που έχει αποφασιστική σημασία είναι το αν το επίδικο εμπόρευμα παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά αυτά.
3.
Όπως, όμως, ορ9ά υπογράμμισαν όλοι οι διάδικοι, στο κοινό δασμολόγιο δεν υπάρχει καμία περιγραφή αυτών των χαρακτηριστικών. Μόνο στις επεξηγηματικές σημειώσεις για την ονοματολογία, του Συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας, για τη δασμολογική κλάση 58.02 (Επ. σημ. ΚΔ — Μέρος Ι, αριθμός 2) υπάρχει μια ένδειξη ότι οι τάπητες που υπάγονται στη δασμολογική αυτή κλάση πρέπει να είναι «επαρκώς παχείς, σκληροί και ανθεκτικοί, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως καλύμματα δαπέδου». Βάσει αυτών των χαρακτηριστικών το επίδικο εμπόρευμα πρέπει οπωσδήποτε να θεωρηθεί ως τάπητας κατά την έννοια της κλάσεως 58.02.
Το παραπέμπον δικαστήριο, ωστόσο, ορθώς σημειώνει ότι η επεξηγηματική αυτή σημείωση δεν αποκλείει, ως προς την απάντηση που πρέπει να δοθεί στο ερώτημα αν ένα προϊόν πρέπει να θεωρηθεί παρόμοιο με τάπητα, να έχουν σημασία και άλλα χαρακτηριστικά. Εξάλλου, αν τα χαρακτηριστικά αυτά θεωρηθούν, σύμφωνα με την γνώμη του καθού στην κύρια δίκη, ότι αναφέρονται περιοριστικά, ανακύπτει το ερώτημα αν συμβιοάζονται οι επεξηγηματικές αυτές σημειώσεις με την σημείωση 2 του κεφαλαίου 58 που υπερισχύει.
α)
Για την απάντηση στο ερώτημα ποια είναι τα γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν έναν τάπητα ή ένα παρόμοιο προς τάπητα εμπόρευμα βοηθούν, κατά τη γνώμη μου, η καθημερινή γλώσσα και η κοινή αντίληψη. Όπως προκύπτει και από τις δασμολογικές κλάσεις 58.01 και 58.02η έννοια «τάπης», ο οποίος καθεαυτός δεν έχει πάντοτε σαφή όρια, ανταποκρίνεται, στις διάφορες γλώσσες, σε περισσότερες έννοιες. Ωστόσο, μπορεί να διαπιστωθεί κατά τρόπο γενικό και ενόψει της καθημερινής γλώσσας και της κοινής αντίληψης και σε συμφωνία με την προσφεύγουσα στην κύρια δίκη, ότι η έννοια «τάπης» διαφέρει από την έννοια «κάλυμμα δαπέδου» κατά το ότι για τον ορισμό της πρώτης σημασία έχει, εκτός από τον προορισμό τον, η μέοοος κατασκευής του και η φύση του.
6)
Το ότι ο τάπητας, κατά την έννοια των δασμολογικών κλάσεων 58.01 και 58.02 χαρακτηρίζεται και από άλλα γνωρίσματα, εκτός από όσα αναφέρονται στις προαναφερθείσες επεξηγηματικές σημειώσεις, συνάγεται σαφώς από τη συστηματική κατάταξη των εμπορευμάτων που περιλαμβάνονται στις δασμολογικές αυτές κλάσεις. Η κλάση 58.01 περιλαμβάνει «τάπητες, των οποίων η θυσανωτή επιφάνεια αποτελείται εκ νημάτων δεδεμένων διά κόμβων ...» ενώ στην κλάση 58.02 υπάγονται οι «έτεροι τάπητες ...». Η τελευταία αυτή κλάση υποδιαιρείται κατά συνέπεια στη διάκριση 58.02 Α «τάπητες» και 58.02 Β «υφάσματα καλούμενα “κιλίμια”, “σουμάκ”, “καραμανίας”, και παρόμοια». Η διάκριση 58.02 Α υποδιαιρείται περαιτέρω στη διάκριση 1 «τάπητες εξ ινών κοκκοφοίνικος» και II «έτεροι». Κάτω από τη διάκριση 58.02 Α II «έτεροι εκτός από τάπητες εξ ινών κοκκοφοίνικος» αναφέρονται περαιτέρω στο στοιχείο α) «τάπητες θυσανωτοί ή φλοκωτοί ή κατσαρωτοί» και στο στοιχείο 6) «έτερα μη κατονομαζόμενα». Όλα τα προϊόντα που αναφέρονται ρητά στις δύο δασμολογικές κλάσεις παρουσιάζουν συνεπώς, όπως άλλωστε αποδεικνύουν οι επεξηγηματικές σημειώσεις του Συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας, σε σχέση με τη μέθοδο κατασκευής τους και έναντι των άλλων καλυμμάτων οαπέοον, ένα τουλάχιστον κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα, ότι δηλαδή πρόκειται για είδη που έχουν κατασκευαστεί με τη μέθοδο των δεμένων με κόμβους νημάτων, της υφάνσεως, του πλεξίματος ή του κεντήματος ή τουλάχιστον δημιουργούν την εντύπωση αυτή. Αντίθετα, τα μη υφασμένα υφάσματα παρουσιάζουν, όπως δηλώνεται και στις επεξηγηματικές σημειώσεις του Συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας για το κεφάλαιο 59.03 (τμήμα Ι, αριθμός 1), το χαρακτηριστικό γνώρισμα ότι με τη βοήθεια ενός ξάντη (λαναράς) ή με άλλο τρόπο δημιουργείται ένα ποκάρι που αποτελείται από ένα ή περισσότερα λεπτά υφάσματα από υφαντικές ίνες διατεταγμένες είτε παράλληλα είτε σταυρωτά είτε ακανόνιστα, ανάλογα με την περίπτωση. Οι ίνες αυτές προσκολλώνται τέλος μεταξύ τους με τη βοήθεια ενός συνδετικού μέσου ή αυτοσυγκολλήαεως, δηλαδή με χημική ή θερμική μέθοδο. Συνεπώς, θα ήταν αντίθετο από συστηματική άποψη να υπαχθούν καλύμματα δαπέδου που αποτελούνται από τέτοιο ύφασμα, το οποίο λόγω της μεθόδου κατασκευής του διαφέρει θεμελιωδώς από τα εμπορεύματα που αναφέρονται στις δασμολογικές κλάσεις 58.01 και 58.02, στη δασμολογική διάκριση 58.02 ΑII6), ως «διαφορετικά από τάπητες των οποίων η θυσανωτή επιφάνεια αποτελείται εκ νημάτων δεδεμένων διά κόμβων». Και αυτό πολύ περισσότερο, εφόσον μετά την κλάση 58.02 Β ακολουθούν άλλοι υφασμένοι διά χειρός τάπητες.
γ)
Τα προϊόντα που εμπίπτουν στις κλάσεις 58.01 και 58.02 διακρίνονται από τα προϊόντα του κεφαλαίου 59 και από το πρόσθετο κοινό τους χαρακτηριστικό γνώρισμα, ότι πέρα από τις άλλες χρήσεις για τις οποίες προορίζονται επιτελούν λίγο πολύ διακοσμητική λειτουργία. Όπως προκύπτει από τον τίτλο του, το κεφάλαιο 58 περιλαμβάνει «τάπητες και είδη επιστρώσεως, βελούδα, πλούσσαι, υφάσματα φλοκωτά και υφάσματα εκ νημάτων σενίλλης, είδη κορδελλοποιίας, είδη ταινιοπλεκτικής, τούλια και υφάσματα βροχιδωτά διά κόμβων (δικτυωτά), τριχαπτά, κεντήματα». Στο κεφάλαιο 59 εμπίπτουν «στιβάδες και πιλήματα, σχοινιά και είδη σχοινοποιίας, υφάσματα ειδικά, υφάσματα διαποτιστά ή επικεχρισμένα, είδη τεχνικών χρήσεων εξ υφαντικών υλών. Κανείς, όμως, από τους διαδίκους δεν ισχυρίζεται ότι το επίδικο κάλυμμα δαπέδου, εκτός από τη χρήση του ως ποδόμακτρο επιτελεί επιπλέον και «διακοσμητική λειτουργία».
4.
Εξάλλου, η ύπαρξη ιδίως της δασμολογικής κλάσης 59.10 με την ένδειξη «λινοτάπητες διά πάσαν χρήσιν, κεκομμένοι ή μη. Επιστρώματα δαπέδων αποτελούμενα από επίχρισμα επί υποθέματος εξ υφαντικών υλών, κεκομμένα ή μη», αποδεικνύει ότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως τάπης, κατά την έννοια των δασμολογικών κλάσεων 58.01 και 58.02, κάθε κάλυμμα δαπέδου, ανεξάρτητα από τη φύση του.
5.
Η ερμηνεία, σύμφωνα με την οποία η σημείωση 2 του κεφαλαίου 58 περιλαμβάνει μόνο τα εμπορεύματα που παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ταπήτων δαπέδου, επιβεβαιώνεται τέλος από το ιστορικό της θέσπισης της εν λόγω σημείωσης. Η πρώτη της φράση ήταν αρχικά διατυπωμένη ως εξής:
«Καλύμματα τραπέζης, τα οποία έχουν υφανθεί με τη μέθοδο που ακολουθείται για τους τάπητες δαπέδου υπάγονται στην κλάση 58.01 ή στην κλάση 58.02.»
Σύμφωνα με το κείμενο αυτό, συνεπώς, με τους τάπητες δαπέδου εξομοιώνονται μόνο τα καλύμματα τραπέζης που έχουν υφανθεί κατά τρόπο όμοιο με τον ακολουθούμενο για τους τάπητες δαπέδου. Επειδή, όμως, η εξομοίωση αυτή κρίθηκε από την προσωρινή επιτροπή για τη σύνταξη σχεδίου δασμολογίου, πολύ περιορισμένη, με το σχέδιο της 31ης Οκτωβρίου 1953 (έγγραφο 1753 F (53)), συνέστησε την αντικατάσταση του ανωτέρω κειμένου με αυτό που ισχύει ήδη. Σκοπός της αλλαγής αυτής, όπως προκύπτει από την αιτιολογία, είναι, αφενός μεν, να επεκταθεί η εξομοίωση αυτή «σε όλους τους παρόμοιους τάπητες, οι οποίοι δεν χρησιμοποιούνται μόνο ως καλύμματα δαπέδου», αφετέρου δε να αντικατασταθεί το κριτήριο της μεθόδου υφάνσεως με ένα άλλο «στο οποίο θα λαμβάνονται υπόψη τα γνωρίσματα των ταπήτων δαπέδου». Για να διαχωριστούν τα προϊόντα αυτά από τα απλά τραπεζομάντηλα ή από υφάσματα εσωτερικής διακόσμησης περιγράφηκαν τα γνωρίσματα των ταπήτων δαπέδου με βάση το κριτήριο «παχείς, σκληροί, ανθεκτικοί κλπ.» τα οποία προφανώς υιοθέτησαν αργότερα οι επεξηγήσεις του Συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας. Το ιστορικό αυτό όμως της θέσπισης της εν λόγω σημείωσης αποδεικνύει με ιδιαίτερη σαφήνεια ότι τα κριτήρια αυτά δεν είναι αποκλειστικά για τον ορισμό του τάπητα, αλλά προστίθενται στο κριτήριο της ορισμένης μεθόδου κατασκευής.
6.
Ένα πρόσθετο επιχείρημα συνάγεται από τη δεύτερη φράση της σημείωσης 2 του κεφαλαίου 58η οποία ορίζει ότι οι εκ πιλήματος τάπητες υπάγονται στο κεφάλαιο 59. Από αυτό καθίσταται, επίσης, σαφές ότι κατά τη δασμολογική κατάταξη ενός εμπορεύματος ως «τάπητα», κατά την évvota των δασμολογικών κλάσεων 58.01 και 58.02, λαμβάνεται υπόψη λιγότερο η ενδεχόμενη χρήοη παρά η φνοη και 9/μεοοος κατασκευής του προϊόντος.
7.
Όπως συνάγεται από τη μέχρι τώρα εξέταση, το επίδικο εμπόρευμα πρέπει να θεωρηθεί, βάσει αυτών των κριτηρίων, ως εμπόρευμα από ύφασμα μη υφασμένο κατά την έννοια της δασμολογικής κλάσης 59.03. Δεν συντρέχει, επίσης, βάσιμος λόγος να εφαρμοστεί εξ αντιοιαοτολής ένας άλλος κανόνας επί των καλυμμάτων δαπέδου από ύφασμα μη υφασμένο, τα οποία ως γνωστό, τόσο λόγω της μεθόδου κατασκευής τους, όσο και της φύσεως τους παρουσιάζουν περισσότερες ομοιότητες με τους εκ πιλήματος τάπητες παρά με τα εμπορεύματα που αναφέρονται στις κλάσεις 58.01 και 58.02. Το γεγονός ότι τα καλύμματα δαπέδου από μη υφασμένο ύφασμα δεν αναφέρονται ρητά στην εν λόγω φράση μαζί με τους εκ πιλήματος τάπητες, εξηγείται, επίσης, όπως πειστικά ανέφερε η Επιτροπή, από το ιστορικό θέσπισης της διάταξης. Με την υιοθέτηση του πρωτοκόλλου της 1ης Ιουλίου 1955 περί τροποποιήσεως της «Συμφωνίας των Βρυξελλών περί της ονοματολογίας για την κατάταξη των εμπορευμάτων στα δασμολόγια» της 15ης Δεκεμβρίου 1950, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την προαναφερθείσα νέα διατύπωση της πρώτης φράσης της σημειώσεως 2 του κεφαλαίου 58, δημιουργήθηκε για πρώτη φορά η σχετική εν προκειμένω δασμολογική κλάση 59.03 για τα είδη από μη υφασμένο ύφασμα τα οποία, κατά τις ενδείξεις της Επιτροπής, ήταν πολύ λίγο γνωστά μέχρι τότε και εξομοιώνονται πιθανώς προς τα πιλήματα.
8.
Κατά της νομικής θέσεως που υποστηρίζεται εδώ, μπορεί να αντιταχθεί ότι οι τελωνειακές αρχές εννέα κρατών μελών, σε απάντηση σχετικών ερωτηματολογίων περί κατατάξεως των επίδικων προϊόντων στη δασμολογική κλάση 58.02 («έτεροι τάπητες») έχουν λάβει θέση. Αυτή, όμως, οφείλεται στο ότι, αφενός μεν, όπως έχει λεχθεί, στις επεξηγηματικές σημειώσεις του Συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας για την κλάση 58.02 δεν αναφέρονται πλήρως τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ταπήτων, αφετέρου δε οι επεξηγηματικές σημειώσεις του ΣΤΣ για την κλάση 59.03 (Μέρος 1, αριθμός 17) προβλέπουν ρητά ότι οι «τάπητες δαπέδου (κλάση 58.02)» δεν εμπίπτουν στην κλάση 59.03. Για πρακτικούς, όμως, λόγους και για την ομοιόμορφη εφαρμογή του δασμολογίου προσπαθούν οι τελωνειακές αρχές να ακολουθούν τις επεξηγηματικές σημειώσεις της αρμόδιας επιτροπής ονοματολογίας.
Η υιοθέτηση αυτών των επεξηγηματικών σημειώσεων εξηγείται από το γεγονός ότι η επιτροπή ονοματολογίας του Συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας στη 39η συνοδό της, τον Οκτώβριο 1977, για λόγους πρακτικής εφαρμογής του δασμολογίου, χωρίς όμως να ασχοληθεί με τα προαναφερθέντα νομικά προβλήματα, αποφάνθηκε με πλειοψηφία υπέρ της κατατάξεως στην κλάση 58.02 ενός εμπορεύματος με την ονομασία «Nomad Cushioni», που ήταν όμοιο με το επίδικο προϊόν. Στην 40ή της σύνοδο, τέλος, το Μάιο 1975, η επιτροπή ονοματολογίας, υιοθέτησε την προαναφερθείσα επεξηγηματική σημείωση για την κλάση 59.03, σύμφωνα με την οποία οι τάπητες δαπέδου της κλάσεως 58.02 δεν εμπίπτουν στην κλάση 59.03. Η επεξηγηματική αυτή σημείωση έχει ενδεικτικό μόνο χαρακτήρα. Αντίκειται στη σημείωση 1 του κεφαλαίου 58 που έχει νομικά δεσμευτικό χαρακτήρα.
Η σημείωση 2 δεν εφαρμόζεται ως προς τη δασμολογική κατάταξη των ποδομάκτρων που συγκρατούν τη σκόνη. Επομένως, το επίδικο εμπόρευμα πρέπει να υπαχθεί, σύμφωνα με τη σημείωση 1, στην κλάση 59.03.
Γ —
Καταλήγοντας, προτείνω στο ερώτημα του VII τμήματος του Bundesfinanzhof να δοθεί η απάντηση ότι το επίδικο εμπόρευμα πρέπει να υπαχθεί στην κλάση 59.03 του κοινού δασμολογίου.
(
1
)	Μετάφραση από τα γερμανικά.