62024CJ0249
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Cúigiú Dlísheomra)
4 Meán Fómhair 2025 (
*1
)
(Tarchur chun réamhrialú – Beartas sóisialta – Iomarcaíochtaí comhchoiteanna – Treoir 98/59/CE – Airteagal 1(1) – Raon feidhme – Coincheap de ‘iomarcaíocht’ – Comhaontú comhchoiteann maidir le soghluaisteacht inmheánach – Iomarcaíochtaí ar fhorais eacnamaíocha bunaithe ar dhiúltú an comhaontú seo a chur i bhfeidhm – Foirceannadh an chonartha fostaíochta ar thionscnamh an fhostóra ar chúis amháin nó níos mó nach mbaineann leis an duine fostaithe – Airteagal 2 – Nósanna imeachta chun ionadaithe na bhfostaithe a chur ar an eolas agus dul i gcomhairle leo)
I gCás C‑249/24,
IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE ón Cour de cassation (an Chúirt um Achomharc Deiridh, an Fhrainc), trí bhreith an 3 Aibreán 2024, a fuarthas ag an gCúirt an 4 Aibreán 2024, sna himeachtaí idir
RT,
ED
v
Ineo Infracom,
tugann AN CHÚIRT (an Cúigiú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: M. L. Arastey Sahún (Rapóirtéir), Uachtarán Dlísheomra, D. Gratsias, E. Regan, J. Passer agus B. Smulders, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: R. Norkus,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
–
RT, ag F. Pinet, avocat,
–
Ineo Infracom, ag D. Célice, avocat,
–
Rialtas na Fraince, ag R. Bénard agus M. Guiresse, i gcáil Gníomhairí,
–
an Coimisiún Eorpach, ag S. Delaude agus D. Recchia, i gcáil Gníomhairí,
tar éis éisteacht le Tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 20 Márta 2025,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú an dara fomhír d’Airteagal 1 (1) agus Airteagal 2(2) go (4) de Threoir 98/59/CE ón gComhairle an 20 Iúil 1998 maidir le comhfhogasú dhlíthe na mBallstát a bhaineann le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna (IO 1998 L 225, lch. 16).
2
Rinneadh an iarraidh in imeachtaí idir RT agus ED agus Ineo Infracom maidir le conarthaí fostaíochta RT agus ED a fhoirceannadh toisc gur dhiúltaigh siad glacadh leis na leasuithe ar na conarthaí sin a rinneadh tar éis comhaontú comhchoiteann maidir le soghluaisteacht inmheánach a thabhairt i gcrích.
An dlí lena mbaineann
Dlí an Aontais
3
Luaitear an méid seo a leanas in aithrisí 2 agus 8 de Threoir 98/59:
‘(2)
de bhrí go bhfuil sé tábhachtach cosaint níos fearr a thabhairt d’oibrithe i gcás iomarcaíochtaí comhchoiteanna agus an gá atá le forbairt eacnamaíoch agus shóisialta chothrom laistigh den Chomhphobal á gcur san áireamh ag an am céanna;
[...]
(8)
de bhrí, chun líon na n‑iomarcaíochtaí dá bhforáiltear sa sainmhíniú ar iomarcaíochtaí comhchoiteanna de réir bhrí na Treorach seo a ríomh, gur cheart gurb ionann cineálacha eile foirceanta conarthaí fostaíochta ar thionscnamh an fhostóra agus iomarcaíochtaí, ar choinníoll go bhfuil cúig iomarcaíocht ar a laghad ann’.
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
4
Foráiltear don mhéid seo a leanas in Airteagal 1(1) den Treoir sin:
‘Chun críocha na Treorach seo:
(a)
ciallaíonn “iomarcaíochtaí comhchoiteanna”: iomarcaíochtaí arna ndéanamh ag fostóir ar chúis amháin nó níos mó nach mbaineann leis na hoibrithe aonair lena mbaineann, i gcás inar fíor an méid seo a leanas maidir le líon na n‑iomarcaíochtaí, de réir rogha na mBallstát:
(i)
thar thréimhse 30 lá:
–
ar a laghad 10 gcinn i mbunaíochtaí a fhostaíonn de ghnáth níos mó ná 20 agus níos lú ná 100 oibrí,
–
ar a laghad 10 % de líon na n‑oibrithe i mbunaíochtaí a fhostaíonn de ghnáth ar a laghad 100 ach níos lú ná 300 oibrí,
–
ar a laghad 30 oibrí i mbunaíochtaí a fhostaíonn de ghnáth ar a laghad 300 oibrí;
(ii)
thar thréimhse 90 lá, 20 ar a laghad, gan beann ar líon na n‑oibrithe atá fostaithe de ghnáth sna bunaíochtaí lena mbaineann,
(b)
ciallaíonn “ionadaithe oibrithe”: ionadaithe oibrithe dá bhforáiltear i ndlí nó i gcleachtas na mBallstát.
Chun líon na n‑iomarcaíochtaí dá bhforáiltear sa chéad fhomhír de phointe (a) a ríomh, déanfar foirceannadh conartha fostaíochta a tharlaíonn ar thionscnamh an fhostóra ar chúis amháin nó níos mó nach mbaineann leis na hoibrithe aonair lena mbaineann a chomhshamhlú le hiomarcaíochtaí, ar choinníoll go bhfuil cúig iomarcaíocht ar a laghad ann.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
5
Foráiltear le hAirteagal 2 den Treoir sin:
‘1.   I gcás ina bhfuil fostóir ag smaoineamh ar iomarcaíochtaí comhchoiteanna, cuirfidh sé tús le comhairliúcháin le hionadaithe na n‑oibrithe in am trátha d’fhonn teacht ar chomhaontú.
2.   Cumhdófar sna comhairliúcháin ar a laghad na féidearthachtaí maidir le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna a sheachaint nó a laghdú agus na féidearthachtaí iarmhairtí na n‑iomarcaíochtaí sin a mhaolú trí úsáid a bhaint as bearta sóisialta tionlacain atá dírithe, go háirithe, ar chabhrú le hath-imlonnú nó le hathoiliúint oibrithe iomarcacha.
Féadfaidh na Ballstáit foráil a dhéanamh go bhféadfaidh ionadaithe na n‑oibrithe saineolaithe a iarraidh, i gcomhréir leis an reachtaíocht náisiúnta agus/nó leis an gcleachtas náisiúnta.
3.   Chun a chur ar chumas ionadaithe na n‑oibrithe moltaí cuiditheacha a dhéanamh, déanfaidh na fostóirí an méid seo a leanas in am trátha le linn na gcomhairliúchán:
(a)
an fhaisnéis ábhartha go léir a sholáthar dóibh, agus
(b)
in aon chás, fógra i scríbhinn a thabhairt dóibh maidir leis an méid seo a leanas:
(i)
na cúiseanna leis na hiomarcaíochtaí atá beartaithe;
(ii)
líon agus catagóirí na n‑oibrithe a chuirfear ar iomarcaíocht;
(iii)
líon agus catagóirí na n‑oibrithe a fhostaítear de ghnáth;
(iv)
an tréimhse ar lena linn a dhéanfar na hiomarcaíochtaí;
(v)
na critéir atá beartaithe maidir le roghnú na n‑oibrithe a bheidh le cur ar iomarcaíocht a mhéid a thugann an reachtaíocht náisiúnta agus/nó an cleachtas náisiúnta an chumhacht sin don fhostóir;
(vi)
an modh chun aon íocaíochtaí iomarcaíochta a ríomh seachas iad sin a eascraíonn as reachtaíocht agus/nó cleachtas náisiúnta.
Cuirfidh an fostóir cóip amháin ar a laghad d’eilimintí na cumarsáide i scríbhinn dá bhforáiltear sa chéad fhomhír i bpointí (b) (i) go (v) ar aghaidh chuig an údarás poiblí inniúil.
4.   Beidh feidhm ag na hoibleagáidí a leagtar síos i míreanna 1, 2 agus 3 beag beann ar an bhfostóir nó gnóthas a rialaíonn an fostóir sin a dhéanann an cinneadh maidir le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna.
A mhéid a bhaineann leis na sáruithe líomhnaithe ar na hoibleagáidí faisnéise, comhairliúcháin agus fógra a leagtar síos sa Treoir seo, ní féidir aon réasúnú ón bhfostóir bunaithe ar an bhfíoras nár thug an gnóthas a rinne an cinneadh as ar tháinig na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna an fhaisnéis is gá don fhostóir a chur san áireamh.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
6
Foráiltear leis an gcéad fhomhír agus an tríú fomhír d’Airteagal 3(1) den Treoir sin:
‘Tabharfaidh fostóirí fógra i scríbhinn don údarás poiblí inniúil faoi aon iomarcaíochtaí comhchoiteanna réamh-mheasta.
[...]
Beidh san fhógra sin gach faisnéis ábhartha maidir leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna réamh-mheasta agus na comhairliúcháin le hionadaithe na n‑oibrithe dá bhforáiltear in Airteagal 2, agus go háirithe na cúiseanna leis na hiomarcaíochtaí, líon na n‑oibrithe a bheidh le cur ar iomarcaíocht, líon na n‑oibrithe a fhostaítear de ghnáth agus an tréimhse ar lena linn a dhéanfar na hiomarcaíochtaí.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Dlí na Fraince
7
Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 1233-61 den Chód Saothair, sa leagan is infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí (‘an Cód Saothair’):
‘I gcuideachtaí a bhfuil caoga fostaí ar a laghad acu, nuair a théann na hiomarcaíochtaí atá beartaithe i bhfeidhm ar dheichniúr fostaithe ar a laghad laistigh den tréimhse tríocha lá chéanna, déanfaidh an fostóir plean cosanta poist a dhréachtú agus a chur i bhfeidhm chun iomarcaíochtaí a sheachaint nó a líon a theorannú.
Áireofar sa phlean sin plean athaicmithe atá ceaptha chun éascú a dhéanamh ar athfhostú fostaithe sa chríoch náisiúnta nárbh fhéidir a iomarcaíochtaí a sheachaint, go háirithe i gcás oibrithe scothaosta nó oibrithe a bhfuil saintréithe sóisialta nó cáilíochta acu, rud a fhágann go bhfuil sé thar a bheith deacair iad a athimeascadh sa mhargadh saothair.
[...]’
8
I gcomhréir leis an gcéad mhír d’Airteagal L. 2242-21 den Chód Saothair, féadfaidh an fostóir dul i mbun caibidlíocht maidir leis na coinníollacha le haghaidh soghluaisteacht ghairmiúil nó gheografach laistigh den ghnóthas i gcomhthéacs bearta comhchoiteanna eagraíochtúla gan aon laghdú beartaithe ar an bhfoireann.
9
Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal L. 2242-21 den Chód Saothair:
‘Áireofar go háirithe sa chomhaontú a thiocfaidh as an gcaibidlíocht dá bhforáiltear in Airteagal L. 2242-21:
1°
Teorainneacha ar shoghluaisteacht lasmuigh de limistéar geografach fostaíochta an fhostaí, mar a shonraítear sa chomhaontú, le hurraim do shaol príobháideach agus do shaol teaghlaigh an fhostaí i gcomhréir le hAirteagal L. 1121-1;
2°
Bearta chun saol na hoibre agus an saol pearsanta agus saol an teaghlaigh a thabhairt chun réitigh agus chun cásanna a bhaineann le míchumas agus le srianta sláinte a chur san áireamh;
3°
Bearta tionlacain le haghaidh soghluaisteachta, go háirithe gníomhaíochtaí oiliúna chomh maith le cabhair le haghaidh soghluaisteacht gheografach, lena n‑áirítear rannpháirtíocht fostóirí i gcúiteamh as aon chaillteanas cumhachta ceannaigh agus costas iompair.
10
Ní féidir le téarmaí an chomhaontaithe chomhchoitinn arna thabhairt i gcrích faoi Airteagal L. 2242-21 agus an Airteagail seo a bheith ina gcúis le laghdú ar leibhéal luacha saothair nó aicmiú pearsanta an fhostaí agus ní mór cothabháil nó feabhsú oiliúint inseirbhíse an fhostaí a áirithiú.‘Foráiltear an méid seo a leanas le hAirteagal L. 2242-23 den Chód Saothair:
‘Tabharfar aird gach ceann de na fostaithe lena mbaineann ar an gcomhaontú comhchoiteann a eascraíonn as an gcaibidlíocht dá bhforáiltear in Airteagal L. 2242-21.
Tá téarmaí an chomhaontaithe arna thabhairt i gcrích faoi Airteagail L. 2242-21 agus L. 2242-22 infheidhme maidir leis an gconradh fostaíochta. Aon téarmaí den chonradh fostaíochta atá contrártha leis an gcomhaontú, tá siad le fionraí.
Más rud é, tar éis céim chomhairliúcháin lena gcuirtear ar chumas an fhostóra srianta pearsanta agus teaghlaigh gach ceann de na fostaithe a d’fhéadfadh a bheith i gceist a chur san áireamh, gur mian leis an bhfostóir beart soghluaisteachta aonair dá bhforáiltear sa chomhaontú a tugadh i gcrích faoin airteagal seo a chur chun feidhme, ní mór dó comhaontú an fhostaí a fháil i gcomhréir leis an nós imeachta a leagtar síos in Airteagal L. 1222-6.
I gcás ina ndiúltaíonn fostaí amháin nó níos mó téarmaí an chomhaontaithe soghluaisteachta inmheánaí dá dtagraítear sa chéad mhír d’Airteagal L. 2242-21 a chur i bhfeidhm ar a gconradh fostaíochta, tá a dífhostú bunaithe ar fhorais eacnamaíocha, tá sé le dearbhú i gcomhréir leis an nós imeachta maidir le dífhostú aonair ar chúiseanna eacnamaíocha agus tugtar an ceart leis bearta tacaíochta agus ath-imlonnaithe nach mór a bheartú sa chomhaontú lena n‑oiriúnaítear raon feidhme agus socruithe cur chun feidhme an ath-imlonnaithe inmheánaigh a leagtar síos in Airteagail L. 1233-4 agus L. 1233-4-1.’
11
Faoi Airteagal L. 2323-6 den Chód Saothair:
‘Ní mór an chomhairle oibreacha a chur ar an eolas agus dul i gcomhairle léi sula ndéanfaidh an fostóir aon chinneadh maidir le cúrsaí a bhaineann le heagrú, bainistiú agus iompar ginearálta an ghnóthais agus, go háirithe, maidir le bearta a d’fhéadfadh difear a dhéanamh do mhéid nó do struchtúr an luchta saothair, uaireanta oibre, fostaíocht, dálaí oibre agus gairmoiliúint.’
An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tarchuireadh le haghaidh réamhrialú
12
Is cuideachta oibreacha poiblí é Ineo Infracom a bhfuil speisialtóireacht aici i mbonneagar teileachumarsáide agus i bhforbairtí digiteacha.
13
An 26 Aibreán 2013, chuir France Télécom an chuideachta sin ar an eolas faoina chinneadh gan an margadh lena gcumhdaítear ranna Gard (an Fhrainc) agus Lozère (an Fhrainc) a athnuachan.
14
Tar éis an chinnidh sin, mhol Ineo Infracom do na 82 fhostaí a ghabhann leis an ngníomhaireacht lena mbaineann an cinneadh sin, lena n‑áirítear RT agus ED, a bheith sannta go sealadach do réigiúin eile sa Fhrainc amhail ón 1 Iúil 2013, faoin scéim taistil mhórscála dá bhforáiltear leis an gcomhaontú comhchoiteann náisiúnta d’oibrithe oibreacha poiblí an 15 Nollaig 1992.
15
An 28 Meitheamh 2013, dhiúltaigh RT agus ED do na tograí sin lena sannadh go sealadach do Ivry-sur-Seine (an Fhrainc) agus do Vitrolles (an Fhrainc), faoi seach, don tréimhse ón 1 Iúil go dtí an 28 Meán Fómhair 2013.
16
Thug RT agus ED caingean, in éineacht le naonúr fostaithe eile, os comhair Conseil de prud’hommes de Nîmes (Binse Saothair, Nîmes, an Fhrainc) ag lorg foirceannadh breithiúnach a gconartha fostaíochta ag an bhfostóir agus ag iarraidh damáistí a íoc.
17
Ar an 29 Iúil 2013, agus á bhreithniú go raibh ath-imlonnú geografach pearsanra láithreáin i gceist go rialta lena ghníomhaíocht reatha mar gheall ar chailliúint conarthaí nó fáil conarthaí nua, agus nach raibh aon laghduithe foirne beartaithe, chuaigh Ineo Infracom agus roinnt ceardchumann ionadaíocha i mbun comhaontú comhchoiteann maidir le soghluaisteacht inmheánach laistigh den chuideachta (‘an comhaontú soghluaisteachta inmheánaí’).
18
De bhun an chomhaontaithe sin, seoladh tograí le haghaidh post chuig RT agus ED, a dhiúltaigh iad, an 30 Meán Fómhair agus an 30 Nollaig 2013 do RT, agus an 27 Samhain 2013 agus an 20 Eanáir 2014 do ED.
19
An 10 Meitheamh 2014, tar éis na ndiúltuithe sin, bhí RT agus ED faoi réir iomarcaíochtaí aonair ar fhorais eacnamaíocha, de bhun Airteagal L. 2242-23 den Chód Saothair, ar chuir siad ina choinne os comhair an Conseil de prud’hommes de Nîmes, mar mhalairt ar a n‑iarratas ar fhoirceannadh breithiúnach a gconartha fostaíochta, a bhí fós ar feitheamh os comhair na cúirte sin.
20
Le breithiúnas an 3 Aibreán 2017, d’ordaigh an chúirt sin go ndéanfadh cúirt conradh fostaíochta RT a fhoirceannadh ag an bhfostóir agus d’ordaigh sí don fhostóir a damáistí a íoc. Le breithiúnas eile den dáta céanna, dhiúltaigh an chúirt sin d’éilimh ED.
21
Rinne Ineo Infracom achomharc i gcoinne na mbreithiúnas sin.
22
Le dhá bhreithiúnas an 1 Feabhra2022, chuir an cour d’appel de Nîmes (Cúirt Achomhairc Nîmes, an Fhrainc) breithiúnas an Conseil de prud’hommes de Nîmes maidir le RT ar neamhní agus sheas sé le breithiúnas na cúirte sin maidir le ED.
23
Thug an Cour d’appel de Nîmes dá aire gur luadh go sainráite sa chomhaontú comhchoiteann maidir le soghluaisteacht inmheánach go ndearnadh é a chaibidliú gan aon tionscadal laghdaithe foirne. Tháinig sé ar an gconclúid as sin nár sháraigh Ineo Infracom forálacha Airteagail 1 agus 2 de Threoir 98/59, ós rud é nach raibh sé beartaithe feidhm a bheith ag na forálacha sin in éagmais iomarcaíochtaí comhchoiteanna.
24
Áitíonn RT agus ED, a rinne achomharc ar phointe dlí os comhair an Cour de cassation (an Chúirt um Achomharc Deiridh, an Fhrainc), arb í an chúirt a rinne an tarchur í, go bunúsach, de réir Airteagail 1 agus 2, i gcás ina bhfuil sé beartaithe ag fostóir dífhostú a dhéanamh ar chúis amháin nó níos mó nach mbaineann leis na hoibrithe aonair lena mbaineann, go gceanglaítear air, in am trátha, dul i mbun comhairliúcháin le hionadaithe na n‑oibrithe d’fhonn teacht ar chomhaontú, agus nach mór a chumhdach leis na comhairliúcháin sin ar a laghad na féidearthachtaí chun iomarcaíochtaí comhchoiteanna a sheachaint nó a laghdú agus na féidearthachtaí chun na hiarmhairtí a mhaolú trí dhul ar iontaoibh bearta sóisialta tionlacain atá dírithe, go háirithe, ar chúnamh a thabhairt d’ath-imlonnú nó d’athoiliúint oibrithe iomarcacha.
25
Measann RT agus ED gur sháraigh an Cour d’appel de Nîmes forálacha ábhartha an dlí náisiúnta, mar a léirmhínítear iad i bhfianaise Airteagail 1 agus 2 de Threoir Uimh. 98/59 agus Airteagal 27 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, agus Airteagal 21 de Chairt Shóisialta na hEorpa, a síníodh in Torino an 18 Deireadh Fómhair 1961 i gcomhthéacs Chomhairle na hEorpa agus a athbhreithníodh in Strasbourg an 3 Bealtaine 1996. Áitíonn siad, i gcás inar bhain na hiomarcaíochtaí a rinne an fostóir, gan beann ar a n‑aicmiú mar iomarcaíochtaí aonair ar fhorais eacnamaíocha, de réir bhrí Airteagal L. 2242-23 den Chód Saothair, le 10 bhfostaí ar a laghad thar an tréimhse chéanna 30 lá, go bhfuil an fostóir faoi oibleagáid plean cosanta fostaíochta a chur chun feidhme lena ráthaítear faisnéis agus comhairliúchán tráthúil d’fhostaithe, de réir bhrí Airteagal L. 1233-61 den Chód Saothair, agus bearta tionlacain agus ath-imlonnaithe iomchuí.
26
Ina theannta sin, d’iarr RT agus ED, mar mhalairt air sin, go ndéanfadh an chúirt a rinne an tarchur tarchur chun na Cúirte Breithiúnais le haghaidh réamhrialú.
27
I ndáil leis sin, tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire gur chinn an Chúirt, ina breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2017, Socha agus páirtithe eile (C‑149/16, EU:C:2017:708, mír 35), nach mór Airteagal 1(1) agus Airteagal 2 de Threoir 98/59 a léiriú sa chaoi go gceanglaítear ar fhostóir na comhairliúcháin dá bhforáiltear in Airteagal 2 a dhéanamh i gcás ina bhfuil sé ar intinn aige, chun aimhleasa na n‑oibrithe, leasú aontaobhach a dhéanamh ar na coinníollacha pá as a n‑eascraíonn, i gcás ina ndiúltaíonn siad glacadh leo, deireadh a chur leis an gcaidreamh fostaíochta, a mhéid a chomhlíontar na coinníollacha a leagtar síos in Airteagal 1(1) den Treoir sin.
28
Chinn an Chúirt Bhreithiúnais freisin, ina breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2009, Akavan Erityisalojen Keskusliitto AEK agus páirtithe eile (C‑44/08, EU:C:2009:533, mír 46), ‘go nglactar leis leis an raison d’être agus éifeachtacht na gcomhairliúchán le hionadaithe na n‑oibrithe go gcinntear na tosca atá le cur san áireamh le linn na gcomhairliúchán sin, ós rud é nach féidir comhairliúcháin a dhéanamh ar bhealach iomchuí agus i gcomhréir lena gcuspóirí in éagmais cinneadh a bhaineann leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe’ agus ‘i gcás nach mbeartaítear ach iomarcaíochtaí comhchoiteanna a dhéanamh agus, dá bhrí sin, níl sna hiomarcaíochtaí sin ach dóchúlacht agus ós rud é nach eol na tosca ábhartha le haghaidh comhairliúchán, ní féidir na cuspóirí sin a bhaint amach’.
29
Cuireann an chúirt a rinne an tarchur in iúl freisin gur chinn an Chúirt, sa bhreithiúnas deireanach sin, nach bhfuil oibleagáid an fhostóra tús a chur le comhairliúcháin maidir leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe ag brath ar cé acu atá nó nach bhfuil an fostóir in ann cheana féin an fhaisnéis uile a cheanglaítear le pointe (b) den chéad fhomhír d’Airteagal 2(3) de Threoir 98/59 a chur ar fáil d’ionadaithe na n‑oibrithe.
30
Ina theannta sin, tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire, sa chomhthéacs sin, go n‑eisiatar leis an gceathrú mír d’Airteagal L. 2242-23 den Chód Saothair, lena bhforáiltear go bhfuil forálacha an chomhaontaithe soghluaisteachta arna chaibidliú le fógairt i gcomhréir leis na rialacha mionsonraithe maidir le iomarcaíocht aonair ar fhorais eacnamaíocha, cur i bhfeidhm fhorálacha Airteagail L. 1233-28 go L. 1233-33 den Chód sin maidir leis an nós imeachta chun comhairle na n‑oibreacha nó ionadaithe foirne a chur ar an eolas agus dul i gcomhairle leo i gcás ina bhfuil sé beartaithe ag an bhfostóir iomarcaíochtaí comhchoiteanna a dhéanamh ar fhorais eacnamaíocha ina bhfuil 10 bhfostaí ar a laghad laistigh den tréimhse chéanna 30 lá.
31
Sna himthosca sin, chinn an Cour de cassation (an Chúirt um Achomharc Deiridh) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘(1)
An bhfuil an dara fomhír d’Airteagal 1(1) de Threoir 98/59/CE ón gComhairle maidir le comhfhogasú dhlíthe na mBallstát um hiomarcaíochtaí comhchoiteanna (
1
) le léiriú sa chaoi gurb ionann iomarcaíochtaí ar chúiseanna eacnamaíochta bunaithe ar dhiúltú na bhfostaithe forálacha comhaontaithe chomhchoitinn maidir le gluaiseacht a chur i bhfeidhm ar a gconradh fostaíochta agus foirceannadh an chonartha fostaíochta ag an bhfostóir ar chúis nó ar chúiseanna nach mbaineann leis na fostaithe iad féin, ionas nach mór é a chur san áireamh agus líon iomlán na n-iomarcaíochtaí á ríomh?
2)
I gcás freagra dearfach ar an gcéad cheist sin, i gcás inar mó líon iomlán na n-iomarcaíochtaí ná líon na n-iomarcaíochtaí dá bhforáiltear in Airteagal 1(a) den Treoir sin, an bhfuil Airteagal 2(2) go 2(4) de Threoir 98/59/CE le léiriú sa chaoi go dtugtar díolúine don fhostóir ó na hoibleagáidí chun dul i gcomhairle le hionadaithe na bhfostaithe agus iad a chur ar an eolas má théann sé i gcomhairle leis an gcomhairle fostaithe agus má chuireann sé í ar an eolas sula dtugtar comhaontú comhchoiteann inmheánach maidir le gluaiseacht i gcrích le ceardchumainn ionadaíocha, de bhun Airteagal L. 2242-21 et seq. den Chód Saothair?’
Na ceisteanna le haghaidh réamhrialú
An chéad cheist
32
Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú gur léir ó chásdlí socair na Cúirte, sa nós imeachta a leagtar síos le hAirteagal 267 CFAE lena bhforáiltear do chomhar idir na cúirteanna náisiúnta agus an Chúirt Bhreithiúnais, gur faoin gCúirt Bhreithiúnais atá sé freagra a thabhairt don chúirt náisiúnta a bheidh úsáideach di agus lena gcuirfear ar a cumas an cás atá os a comhair a chinneadh. Chuige sin, d’fhéadfadh sé go mbeadh ar an gCúirt na ceisteanna a tarchuireadh chuici a athfhoirmliú. Cé go bhfuil ceist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú foirmlithe ag cúirt náisiúnta trí thagairt a dhéanamh d’fhorálacha áirithe de dhlí an Aontais, ní chuireann sé sin cosc ar an gCúirt na heilimintí léirithe go léir a d’fhéadfadh a bheith ina gcúnamh chun an cás os a comhair a bhreithniú a chur ar fáil don chúirt sin, cibé acu a rinne sí tagairt dóibh i bhfoclaíocht a ceisteanna nó nár thagair. I ndáil leis sin, is faoin gCúirt atá sé na pointí de dhlí an Aontais lena n‑éilítear léiriú, ag féachaint d’ábhar na díospóide (breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2024, Air Nostrum agus páirtithe eile, C 314/23, - EU:C:2024:842__ mír 24 agus an cásdlí dá dtagraítear) a bhaint as an bhfaisnéis go léir a chuir an chúirt náisiúnta ar fáil, go háirithe as forais an ordaithe tarchuir.
33
Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, ina céad cheist, nach dtagraíonn an chúirt a rinne an tarchur ach don dara fomhír d’Airteagal 1(1) de Threoir 98/59, bunaithe ar an mbonn intuigthe nach féidir foirceannadh conarthaí fostaíochta tar éis d’oibrithe diúltú forálacha comhaontaithe chomhchoitinn a bhaineann le soghluaisteacht inmheánach a chur i bhfeidhm maidir lena gconradh fostaíochta a aicmiú mar ‘iomarcaíochtaí comhchoiteanna’ de réir bhrí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(1) den Treoir sin. Dá bhrí sin, fiafraíonn sí an féidir caitheamh le foirceannadh na gconarthaí fostaíochta sin ar an mbealach céanna le hiomarcaíochtaí de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 1(1) den Treoir sin.
34
Ní mór a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, ag féachaint don chuspóir atá á shaothrú leis an Treoir sin, is é sin teacht roimh iomarcaíochtaí comhchoiteanna trí dhul i gcomhairle le hionadaithe na n‑oibrithe agus tríd an údarás poiblí inniúil a chur ar an eolas (breithiúnas an 17 Márta 2021, Consulmarketing, C‑652/19, EU:C:2021:208, mír 40 agus an cásdlí dá dtagraítear), agus comhthéacs phointe (a) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(1) di, an coincheap ‘iomarcaíocht’, ar coincheap uathrialach de dhlí an Aontais é nach mór a léirmhíniú go haonfhoirmeach, ní féidir é a shainiú trí thagairt a dhéanamh do dhlíthe na mBallstát (féach, chuige sin, breithiúnas an 11 Iúil 2024, Plamaro, C-196/23, EU:C:2024:596__ mír 25 agus an cásdlí dá dtagraítear).
35
Ar an dara dul síos, d’fhéadfadh iarmhairtí dlíthiúla a bheith ag aicmiú gnímh de chuid an fhostóra mar iomarcaíocht, de réir bhrí phointe (a) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(1) de Threoir 98/59, nó mar fhoirceannadh conartha fostaíochta, de réir bhrí an dara fomhír den mhír sin, a mhéid is féidir an dá choincheap a chomhshamhlú, chun líon na n‑iomarcaíochtaí a ríomh, ach amháin más cúig choincheap ar a laghad iad an iomarcaíocht, de réir bhrí phointe (a) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(1) den Treoir sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 11 Samhain 2015, Pujante Rivera, C-422/14, EU:C:2015:743, mír 46).
36
Sna himthosca sin, d’fhonn freagra úsáideach a thabhairt don chúirt a rinne an tarchur, ní féidir leis an gCúirt a bheith faoi cheangal ag cinneadh, sainráite nó intuigthe, arna dhéanamh ag an gcéad chúirt sin, nach féidir na fíorais atá i gceist sna príomhimeachtaí a aicmiú mar dhíbhe, de réir bhrí phointe (a) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(1) den Treoir sin.
37
Dá bhrí sin, ní mór a mheas, lena céad cheist, go n‑iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal1 (1) de Threoir 98/59 a léiriú sa chaoi nach mór foirceannadh conarthaí fostaíochta bunaithe ar dhiúltú oibrithe forálacha comhaontaithe chomhchoitinn maidir le soghluaisteacht inmheánach a chur i bhfeidhm maidir lena gconarthaí fostaíochta a mheas mar iomarcaíochtaí, de réir bhrí phointe (a) den chéad fhomhír den fhoráil sin, nó mar fhoirceannadh an chonartha fostaíochta, de réir bhrí an dara fomhír den fhoráil sin, agus mar thoradh air sin nach mór iad a chur san áireamh agus líon na n‑iomarcaíochtaí á ríomh.
38
Chun an Treoir sin a chur i bhfeidhm, sainmhínítear ‘iomarcaíochtaí comhchoiteanna’ i bpointe (a) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(1) mar iomarcaíochtaí arna ndéanamh ag fostóir ar chúis amháin nó níos mó nach mbaineann leis na hoibrithe aonair lena mbaineann, ar choinníoll go gcomhlíontar coinníollacha áirithe de chineál cainníochtúil agus ama (breithiúnas an 11 Iúil 2024, Plamaro, C‑196/23, EU:C:2024:596, mír 24 agus an cásdlí dá dtagraítear).
39
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, cé nach sainmhínítear go sainráite i dTreoir 98/59 an coincheap ‘iomarcaíocht’, is cásdlí socair é nach mór an coincheap sin a léirmhíniú mar choincheap lena gcuimsítear aon fhoirceannadh ar an gconradh fostaíochta nach bhfuil beartaithe ag an oibrí, agus dá bhrí sin gan toiliú an oibrí (féach, chuige sin, breithiúnas an 11 Iúil 2024, Plamaro, C‑196/23, EU:C:2024:596, mír 25 agus an cásdlí dá dtagraítear).
40
Chinn an Chúirt freisin, ag féachaint do chuspóir Threoir 98/59, lena bhféachtar, mar is léir ó aithris 2 di, le cosaint oibrithe a neartú i gcás iomarcaíochtaí comhchoiteanna, nach féidir na coincheapa lena sainítear raon feidhme na Treorach sin, lena n‑áirítear an coincheap ‘iomarcaíocht’ i bpointe (a) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(1) de, a léirmhíniú go sriantach (breithiúnas an 11 Iúil 2024, Plamaro, C‑196/23, EU:C:2024:596, mír 26 agus an cásdlí dá dtagraítear).
41
I ndáil leis sin, chinn an Chúirt nach mór an Treoir sin a léiriú sa chaoi go gcumhdaítear leis an gcoincheap sin an fíoras go ndéanann fostóir athrú substaintiúil, go haontaobhach agus chun aimhleasa an fhostaí, ar ghnéithe bunriachtanacha a chonartha fostaíochta ar chúiseanna nach mbaineann leis an bhfostaí aonair (breithiúnas an 11 Samhain 2015, Pujante Rivera, C‑422/14, EU:C:2015:743, mír 55).
42
Ar an taobh eile, ní féidir an fíoras go ndéanann fostóir, go haontaobhach agus chun aimhleasa an fhostaí, modhnú neamhshubstaintiúil ar ghné bhunriachtanach den chonradh fostaíochta ar chúiseanna nach mbaineann le duine aonair an oibrí sin nó modhnú substaintiúil ar ghné neamhriachtanacha den chonradh sin ar chúiseanna nach mbaineann go dlúth le duine an oibrí sin, a aicmiú mar ‘iomarcaíocht’ de réir bhrí na Treorach sin (breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2017, Ciupa agus páirtithe eile, C‑429/16, EU:C:2017:711, mír 28 agus an cásdlí dá dtagraítear).
43
Sa chás seo, is faoin gcúirt a rinne an tarchur, nach bhfuil dlínse aici amháin chun measúnú a dhéanamh ar na fíorais, a chinneadh, ar an gcéad dul síos, an ndearna Ineo Infracom, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 41 agus 42 den bhreithiúnas seo, go haontaobhach agus chun dochair RT agus ED, na leasuithe conarthacha atá i gceist sna príomhimeachtaí, eadhon athruithe ar an áit oibre, ar chúiseanna nach mbaineann leis na daoine sin.
44
I ndáil leis sin, is léir ó na doiciméid atá os comhair na Cúirte go bhfuil na tograí maidir le leithdháileadh geografach atá dírithe ar RT agus ED bunaithe ar an gcomhaontú comhchoiteann maidir le soghluaisteacht inmheánach a tugadh i gcrích idir Ineo Infracom agus eagraíochtaí ionadaíocha na n‑oibrithe.
45
Chuige sin, is faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé scrúdú a dhéanamh, i bhfianaise an chomhaontaithe chomhchoitinn sin agus théarmaí an chonartha fostaíochta, an bhfuil sé de cheangal ar na hoibrithe lena mbaineann, mar thoradh ar na forálacha sin, glacadh leis an athrú ar an úsáid gheografach arna moladh ag an bhfostóir, agus sa chás sin, is ionann a ndiúltú agus neamhchomhlíonadh an chonartha sin as ar eascair a fhoirceannadh ar chúis a bhaineann go dlúth le duine aonair na n‑oibrithe sin.
46
Má chinneann an chúirt a rinne an tarchur nach bhfuil sé de cheangal ar na hoibrithe lena mbaineann glacadh leis an athrú ar an leithdháileadh geografach arna mholadh ag an bhfostóir, ní mór di a chinneadh ansin, i bhfianaise imthosca ábhartha na díospóide sna príomhimeachtaí, an féidir na tograí le haghaidh leithdháileadh geografach nua atá i gceist a aicmiú mar ‘athrú substaintiúil ar ghné bhunriachtanach’ den chonradh fostaíochta, de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 41 den bhreithiúnas seo.
47
Ar an gcéad dul síos, maidir leis an gceist an gcaithfear a mheas gur ‘eilimint riachtanach’ den chonradh fostaíochta é an t‑ionad oibre, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 41 den bhreithiúnas seo, ní mór a chur in iúl go bhféadfadh iarmhairtí suntasacha eacnamaíocha agus eagraíochtúla a bheith ag aon athrú ar an áit oibre don oibrí lena mbaineann agus, dá bhrí sin, go bhféadfadh sé a bheith ina ghné bhunriachtanach den chonradh fostaíochta.
48
Ar an dara dul síos, maidir leis an gceist an gá athrú ar leithdháileadh geografach, amhail an t‑athrú atá i gceist sna príomhimeachtaí, a aicmiú mar ‘athrú substaintiúil’, de réir bhrí an chásdlí sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go mbraitheann cineál substaintiúil an tsannta sin, inter alia, ar cé acu atá nó nach bhfuil an leasú atá beartaithe ar an gconradh fostaíochta sealadach, ar an achar idir an t‑ionad oibre tionscnaimh agus áit na fostaíochta nua, agus ar aon bhearta tionlacain eile atá beartaithe chun an sannadh atá beartaithe a chúiteamh.
49
Más rud é, ag deireadh an scrúdaithe sin, go measann an chúirt a rinne an tarchur nach ionann an sannadh atá beartaithe agus ‘athrú substaintiúil ar ghné bhunriachtanach’ den chonradh fostaíochta, beidh ar an gcúirt sin foirceannadh an chonartha fostaíochta a aicmiú, tar éis don fhostaí diúltú glacadh leis an sannadh sin, mar fhoirceannadh an chonartha sin ar thionscnamh an fhostóra ar chúis amháin nó níos mó nach mbaineann leis na hoibrithe aonair, de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 1(1) de Threoir 98/59 (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2017, Socha agus páirtithe eile, C-149/16, EU:C:2017:708, míreanna 27 agus 28).
50
Dá bhrí sin, fiú dá measfadh an chúirt a rinne an tarchur nach dtagann an foirceannadh sin faoin gcoincheap ‘iomarcaíocht’ de réir bhrí phointe (a) den chéad fhomhír d’Airteagal1(1) de Threoir 98/59, ba cheart iad a chur san áireamh, a mhéid atá siad bunaithe ar fhoras nach gné dhílis de na hoibrithe aonair é, agus líon iomlán na n‑iomarcaíochtaí á ríomh, faoi réir an choinníll bhreise gur cúig iomarcaíocht ar a laghad iad na hiomarcaíochtaí sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2017, Ciupa agus páirtithe eile, C-429/16, EU:C:2017:711, mír 31).
51
I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, is é an freagra ar an gcéad cheist ná nach mór Airteagal 1(1) de Threoir 98/59 a léiriú sa chaoi nach mór a mheas, chun a mheas an dtagann foirceannadh conarthaí fostaíochta bunaithe ar dhiúltú na n‑oibrithe forálacha comhaontaithe chomhchoitinn a bhaineann le soghluaisteacht inmheánach a chur i bhfeidhm maidir lena gconarthaí fostaíochta faoin gcoincheap de ‘iomarcachtaí’, de réir bhrí phointe (a) den chéad fhomhír den fhoráil sin, ní mór don chúirt a rinne an tarchur scrúdú a dhéanamh, i bhfianaise an chomhaontaithe chomhchoitinn sin agus théarmaí an chonartha fostaíochta, an bhfuil sé de cheangal ar na hoibrithe lena mbaineann glacadh leis an athrú ar an leithdháileadh geografach arna mholadh ag an bhfostóir agus, más freagra diúltach é, an ionann an t‑athrú sin agus athrú substaintiúil ar ghné bhunriachtanach den chonradh fostaíochta, ionas nach mór é a chur san áireamh agus líon na n‑iomarcaíochtaí a tharla á ríomh. Mura gcomhlíonfaí an coinníoll sin, dá gcuirfí deireadh leis an gconradh fostaíochta tar éis don oibrí diúltú glacadh le leasú den sórt sin, chuirfí deireadh leis an gconradh sin ar thionscnamh an fhostóra ar chúis amháin nó níos mó nach mbaineann leis na hoibrithe aonair, de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 1(1) den Treoir sin, ionas nach mór é a chur san áireamh freisin agus líon na n‑iomarcaíochtaí á ríomh.
An dara ceist
52
Lena dara ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 2 de Threoir 98/59 a léiriú sa chaoi go bhféadfar a mheas gurb ionann faisnéis agus comhairliúchán ionadaithe na bhfostaithe a rinneadh sular tugadh comhaontú comhchoiteann maidir le soghluaisteacht inmheánach i gcrích agus comhairliúchán de réir bhrí an Airteagail sin.
53
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, gurb é príomhchuspóir na Treorach sin, mar is léir ón gcásdlí dá dtagraítear i mír 34 den bhreithiúnas seo, a áirithiú go rachfar i gcomhairle le hionadaithe na n‑oibrithe agus faisnéis don údarás poiblí inniúil roimh iomarcaíochtaí comhchoiteanna.
54
Ar an dara dul síos, i gcomhréir le hAirteagal 2(1) den Treoir sin, i gcás ina bhfuil sé ar intinn ag fostóir iomarcaíochtaí comhchoiteanna a dhéanamh, ceanglaítear air dul i gcomhairle le hionadaithe na n‑oibrithe in am trátha d’fhonn teacht ar chomhaontú.
55
Faoi Airteagal 2(2) den Treoir sin, ba cheart baint a bheith ag na comhairliúcháin leis na féidearthachtaí maidir le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna a sheachaint nó a laghdú agus leis na féidearthachtaí iarmhairtí na n‑iomarcaíochtaí sin a mhaolú trí úsáid a bhaint as bearta sóisialta tionlacain atá dírithe, inter alia, ar chúnamh a thabhairt maidir le hath-imlonnú nó athoiliúint oibrithe iomarcacha. De réir na chéad fhomhíre d’Airteagal 2(3) den Treoir sin, chun a chur ar chumas ionadaithe na n‑oibrithe tograí cuiditheacha a dhéanamh, ceanglaítear ar an bhfostóir, in am trátha le linn na gcomhairliúchán, an fhaisnéis ábhartha uile a chur ar fáil dóibh agus an fhaisnéis a leagtar amach i bpointí (b), (i) go (vi) den fhoráil sin a chur ar fáil dóibh i scríbhinn. Ina theannta sin, faoin dara fomhír d’Airteagal 2(3) agus Airteagal 3(1) de Threoir 98/59, ní mór don fhostóir fógra a thabhairt don údarás poiblí faoi aon iomarcaíochtaí comhchoiteanna réamh-mheasta agus an fhaisnéis agus an fhaisnéis dá dtagraítear sna forálacha sin a sheoladh chuige.
56
Dá bhrí sin, is léir ón bhfoclaíocht a d’úsáid reachtóir an Aontais go dtagann na hoibleagáidí comhairliúcháin dá bhforáiltear leis an Treoir sin chun cinn roimh chinneadh ón bhfostóir conarthaí fostaíochta a fhoirceannadh (breithiúnas an 27 Eanáir 2005, Junk, C‑188/03, EU:C:2005:59, mír 37). Dá bhrí sin, ós rud é gur féidir iomarcaíochtaí comhchoiteanna a sheachaint le cinneadh lena mbaineann athrú ar dhálaí oibre, ní mór tús a chur leis an nós imeachta comhairliúcháin dá bhforáiltear in Airteagal 2 tráth a bhfuil sé beartaithe ag an bhfostóir athruithe den sórt sin a dhéanamh (breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2017, Ciupa agus páirtithe eile, C‑429/16, EU:C:2017:711, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).
57
Go háirithe, de réir chásdlí na Cúirte, ní mór don fhostóir an nós imeachta comhairliúcháin dá bhforáiltear in Airteagal 2 den Treoir sin a thionscnamh tráth a glacadh cinneadh straitéiseach nó tráchtála lena gceanglaítear air iomarcaíochtaí comhchoiteanna a bheartú nó a phleanáil (breithiúnais an 10 Meán Fómhair 2009, Akavan Erityisalojen Keskusliitto AEK agus páirtithe eile, C‑44/08, EU:C:2009:533, mír 48, agus an 21 Meán Fómhair 2017, Socha agus páirtithe eile, C‑149/16, EU:C:2017:708, mír 31). Is amhlaidh atá i gcás ina gcinneann an fostóir leasuithe ar an gconradh fostaíochta a mholadh, agus ní mór dó a bheith ag súil leis go réasúnta nach nglacfaidh roinnt oibrithe leo, rud a d’fhágfadh, mar thoradh air sin, gur foirceannadh a gconradh fostaíochta (breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2017, Socha agus páirtithe eile, C‑149/16, EU:C:2017:708, mír 32).
58
Go deimhin, réamhshuítear, chun críche agus éifeachtacht na gcomhairliúchán le hionadaithe na n-oibrithe dá bhforáiltear in Airteagal 2 den treoir sin a thionscnamh, go gcinnfear na tosca atá le cur san áireamh le linn na gcomhairliúchán sin, ós rud é nach féidir comhairliúcháin a dhéanamh ar bhealach iomchuí agus i gcomhréir lena gcuspóirí, eadhon líon na bhfoirceannadh conarthaí fostaíochta a sheachaint nó a laghdú agus a n-iarmhairtí a mhaolú, mura gcinnfear na tosca ábhartha a bhaineann leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe. (féach, chuige sin, breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2009, Akavan Erityisalojen Keskusliitto AEK agus páirtithe eile, C‑44/08, EU:C:2009:533, mír 46).
59
É sin ráite, luaigh an Chúirt freisin nach mbraitheann dualgas an fhostóra dul i mbun comhairliúcháin maidir leis na hiomarcaíochtaí comhchoiteanna atá beartaithe ar cé acu atá nó nach bhfuil an fostóir in ann cheana féin an fhaisnéis uile a cheanglaítear le pointe (b) den chéad fhomhír d’Airteagal 2(3) de Threoir 98/59 a chur ar fáil d’ionadaithe na n‑oibrithe. Luaitear go soiléir i bhfoclaíocht na forála sin nach mór don fhostóir an fhaisnéis dá dtagraítear a sholáthar ‘in am trátha le linn na gcomhairliúchán’, chun ‘a chur ar chumas ionadaithe oibrithe tograí cuiditheacha a dhéanamh’. Dá bhrí sin, is féidir an fhaisnéis sin a chur in iúl le linn na gcomhairliúchán, agus ní gá go gcuirfí in iúl í tráth a chuirtear tús leis na comhairliúcháin (breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2009, Akavan Erityisalojen Keskusliitto AEK agus páirtithe eile, C‑44/08, EU:C:2009:533, míreanna 51, 52 agus 55).
60
Sa chás seo, a mhéid is léir ó fhoclaíocht Airteagal L. 2242-21 den Chód Saothair, go rialaítear leis an Airteagal sin caibidlíocht maidir leis na coinníollacha le haghaidh soghluaisteacht ghairmiúil agus gheografach ‘gan aon laghdú foirne pleanáilte’, ní cosúil go dtagann an chaibidlíocht a rinneadh i gcomhthéacs den sórt sin faoi raon feidhme na Treorach sin, ós rud é, de réir sainmhínithe, le linn na caibidlíochta sin, nach bhfuil sé i gceist ag an bhfostóir iomarcaíochtaí comhchoiteanna a dhéanamh, de réir bhrí Airteagal 2(1) di, ní féidir léi an fhaisnéis a leagtar amach i bpointí (b)(i), (ii) agus (iv) go (vi) den chéad fhomhír d’Airteagal 2(3) den Treoir sin a chur in iúl d’ionadaithe na n‑oibrithe agus níl tús curtha aige le pleananna le haghaidh iomarcaíochtaí comhchoiteanna a d’fhéadfaí a chur in iúl don údarás poiblí inniúil i gcomhréir leis an dara fomhír d’Airteagal 2(3) agus le hAirteagal 3(1) den Treoir sin.
61
Ar an taobh eile, ní mór don fhostóir an nós imeachta comhairliúcháin a leagtar síos in Airteagal 2 de Threoir 98/59 a thionscnamh i gcás ina gcomhlíontar na coinníollacha a shonraítear i mír 57 den bhreithiúnas seo. Dá bhrí sin, i gcás ina ndéantar comhaontú comhchoiteann maidir le soghluaisteacht inmheánach a chaibidliú i gcás ina bhfuil iomarcaíochtaí comhchoiteanna á bpleanáil cheana féin ag an bhfostóir, is faoin bhfostóir atá sé dul i mbun comhairliúcháin le hionadaithe na n‑oibrithe in am trátha d’fhonn teacht ar chomhaontú, de réir bhrí Airteagal 2(1) den Treoir sin, ós rud é go bhféadfadh na coinníollacha maidir le soghluaisteacht oibrithe a bheith i measc fhorálacha comhaontaithe den sórt sin.
62
I gcás den sórt sin, ní mór na comhairliúcháin dá bhforáiltear in Airteagal 2 den Treoir sin a dhéanamh roimh thabhairt i gcrích comhaontaithe chomhchoitinn maidir le soghluaisteacht inmheánach idir an fostóir agus ionadaithe na n‑oibrithe. Go háirithe, is faoin bhfostóir atá sé an fhaisnéis uile dá dtagraítear i bpointe (b) den chéad fhomhír d’Airteagal 2(3) den Treoir sin a chur in iúl d’ionadaithe na n‑oibrithe in am trátha, ionas gur féidir leo tograí cuiditheacha a dhéanamh. Thairis sin, is faoin bhfostóir atá sé na fógraí a cheanglaítear leis an dara fomhír d’Airteagal 2(3) agus le hAirteagal 3(1) di a thabhairt don údarás poiblí inniúil.
63
I ndáil leis sin, is léir ón ordú tarchuir go ndearna Ineo Infracom, sa chás seo, tograí maidir le leithdháileadh geografach ar dtús gan líon na foirne a laghdú, agus é den tuairim gur bhain a ghníomhaíocht reatha go rialta le hath-imlonnú geografach foirne suímh mar gheall ar chaillteanas conarthaí nó conarthaí nua a fháil. Mar sin féin, tar éis na dtograí tosaigh sin maidir le leithdháileadh geografach, chuaigh an chuideachta sin i mbun caibidlíochta ansin le hionadaithe na n‑oibrithe as ar eascair tabhairt i gcrích an chomhaontaithe soghluaisteachta inmheánaí comhchoitinne, lenar cuireadh ar a cumas leasuithe aontaobhacha a dhéanamh ar na conarthaí fostaíochta lena mbaineann maidir leis an áit oibre.
64
Dá bhrí sin, bhí ar Ineo Infracom a bheith ag súil, le linn chaibidlíocht an chomhaontaithe sin, nach nglacfadh roinnt oibrithe le hathruithe aontaobhacha den sórt sin ar a gconarthaí fostaíochta ar bhonn an chomhaontaithe sin agus, dá bhrí sin, go gcuirfí deireadh lena gconarthaí faoi seach.
65
Sna himthosca sin, is faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé scrúdú a dhéanamh ar comhlíonadh na hoibleagáidí faisnéise a leagtar síos in Airteagal 2(3) de Threoir 98/59.
66
I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, is é an freagra ar an dara ceist ná nach mór Airteagal 2 de Threoir 98/59 a léiriú sa chaoi go bhféadfar a mheas gurb ionann faisnéis agus comhairliúchán ionadaithe na bhfostaithe arna ndéanamh roimh thabhairt i gcrích comhaontaithe chomhchoitinn maidir le soghluaisteacht inmheánach agus comhairliúchán de réir bhrí an Airteagail sin, ar choinníoll go gcomhlíontar na hoibleagáidí faisnéise a leagtar síos i mír 3 de.
Costais
67
Ós rud é, a mhéid a bhaineann leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte náisiúnta, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Cúigiú Dlísheomra) mar seo a leanas:
1.
Maidir le hAirteagal 1(1) de Threoir 98/59/CE ón gComhairle an 20 Iúil 1998 maidir le comhfhogasú dhlíthe na mBallstát a bhaineann le hiomarcaíochtaí comhchoiteanna,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
chun measúnú a dhéanamh an bhfuil foirceannadh conarthaí fostaíochta ar bhonn diúltú na n-oibrithe cur i bhfeidhm fhorálacha comhaontaithe chomhchoiteann a bhaineann le soghluaisteacht inmheánach faoi réir choincheap na n-‘iomarcaíochtaí’ de réir bhrí phointe (a) den chéad mhír den fhoráil sin, ní mór don chúirt tagartha scrúdú a dhéanamh ar cibé an bhfuil sé de dhualgas ar na hoibrithe lena mbaineann, i bhfianaise an chomhaontaithe chomhchoiteann sin agus fhorálacha an chonartha fostaíochta, glacadh leis an athrú suíomh geografach atá beartaithe ag an bhfostóir agus, mura bhfuil, an bhfuil an t-athrú sin ina athrú substaintiúil ar ghné riachtanach den chonradh fostaíochta, sa chaoi is go gcaithfear é a chur san áireamh agus líon na ndífhostú atá tarlaithe á ríomh. Mura mbeadh an coinníoll sin comhlíonta, bheadh foirceannadh an chonartha fostaíochta tar éis don oibrí diúltú glacadh le hathrú den sórt sin ina fhoirceannadh ar an gconradh sin ar thionscnamh an fhostóra ar chúis amháin nó níos mó nach mbaineann le cúinsí pearsanta na n-oibrithe, de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 1(1) den treoir sin, agus mar sin ní mór é sin a chur san áireamh freisin agus líon na n-iomarcaíochtaí á ríomh.
2.
Maidir le hAirteagal 2 de Threoir 98/59
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
féadfar a mheas gur comhairliúchán de réir bhrí an airteagail sin é an fhaisnéis agus an chomhairliúchán le hionadaithe oibrithe a tharlaíonn roimh chomhaontú comhchoiteann maidir le soghluaisteacht inmheánach a thabhairt i gcrích, ar choinníoll go gcomhlíontar na ceanglais faisnéise a leagtar síos i mír 3 de.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Fhraincis.
(
1
)	IO 1998 L 225, lch. 16.