61981CJ0066_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στίς συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 66 καί 99/81,
πού έχουν ως αντικείμενο τίς αιτήσεις τού Bundesgerichtshof ( όγδοο τμήμα αστικών υποθέσεων ) πρός τό Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, περί εκδόσεως, στό πλαίσιο τών εκκρεμών ενώπιον τού αιτούντος δικαστηρίου διαφορών μεταξύ
ARNOLD POMMEREHNKE ( υπόθεση 66/81 )
καί
BUNDESANSTALT FUER LANDWIRTSCHAFTLICHE MARKTORDNUNG ( BALM ) ( Ομοσπονδιακού Ιδρύματος Οργανώσεως Γεωργικών Αγορών )
καί
1 . FIRMA WILHELM FRANZEN
2 . HANS-HARALD WITT ( υπόθεση 99/81 )
καί
BUNDESANSTALT FUER LANDWIRTSCHAFTLICHE MARKTORDNUNG
Αντικείμενο της υπόθεσης
προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 6 τού κανονισμού 349/73 τής Επιτροπής, τής 31ης Ιανουαρίου 1973, περί διαθέσεως σέ μειωμένη τιμή βουτύρου παρεμβάσεως προοριζομένου γιά τήν άμεση κατανάλωση υπό μορφή συμπυκνωμένου βουτύρου ( ABl . L 40, σ . 1 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ διατάξεις τής 11ης Μαρτίου καί 8ης Απριλίου 1981, πού περιήλθαν στό Δικαστήριο στίς 31 Μαρτίου καί 24 Απριλίου αντιστοίχως, τό Bundesgerichtshof υπέβαλε, δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ δύο προδικαστικά ερωτήματα ως πρός τήν ερμηνεία τού άρθρου 6 τού κανονισμού 349/73 τής Επιτροπής, τής 31ης Ιανουαρίου 1973, περί διαθέσεως σέ μειωμένη τιμή βουτύρου παρεμβάσεως προοριζομένου γιά τήν άμεση κατανάλωση υπό μορφή συμπυκνωμένου βουτύρου ( ABl . L 40, σ . 1 ).
2 Τά ανωτέρω ερωτήματα ανέκυψαν στά πλαίσια δύο διαφορών μεταξύ αφ’ ενός τού Pommerehnke καί τής επιχειρήσεως W . Franzen καί H.-H . Witt καί αφ’ ετέρου τού Bundesanstalt fuer landwirtschaftliche Marktordnung ( Ομοσπονδιακό Ίδρυμα Οργανώσεως Γεωργικών Αγορών ) ( εφ’ εξής : BALM ). Μέ διάταξη τής 13ης Μα ΐου 1981 τό Δικαστήριο διέταξε τήν συνεκδίκαση τών δύο υποθέσεων .
3 Η Επιτροπή εξέδωσε τόν εν λόγω κανονισμό γιά νά περιορίσει τά αποθέματα βουτύρου πού ειχαν συγκεντρωθεί κατόπιν παρεμβάσεων στήν αγορά βουτύρου βάσει τού άρθρου 6 παράγραφοι 1 καί 2 τού κανονισμού 804/68 τού Συμβουλίου, τής 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στόν τομέα τού γάλακτος καί τών γαλακτοκομικών προϊόντων ( ΕΕ ειδ . έκδ . 03/003, σ . 82 ). Πρός τόν σκοπό αυτό η Επιτροπή προέβλεψε δυνατότητες πωλήσεως τού βουτύρου σέ μειωμένη τιμή υπό μορφή συμπυκνωμένου βουτύρου, η οποία πώληση ομως, γιά νά αποφευχθούν εκτροπές τού συμπυκνωμένου βουτύρου από τόν προορισμό του καί διαταραχές στήν αγορά βουτύρου, «πραγματοποιείται κατόπιν αιτήσεως τού Κράτους μέλους, πού ειναι σέ θέση νά τήν φέρει σέ αίσιο πέρας» .
4 Γιά νά τηρηθούν οι στόχοι αυτοί, η Επιτροπή, μέ τό άρθρο 6 τού κανονισμού 349/73, εθέσπισε τίς ακόλουθες διατάξεις :
«1 . Κάθε κάτοχος βουτύρου ή συμπυκνωμένου βουτύρου πρέπει γιά κάθε παράδοση νά τηρεί βιβλίο, στό οποίο νά εμφαίνονται τό όνομα καί η διεύθυνση τού αγοραστού τού βουτύρου ή τού συμπυκνωμένου βουτύρου καί οι αντίστοιχες ποσότητες .
2.Σέ περίπτωση μεταπωλήσεως τού βουτύρου πρέπει η σύμβαση πωλήσεως νά περιέχει τίς υποχρεώσεις μεταποιήσεως, συσκευασίας, καθώς καί τής τελικής χρησιμοποιήσεώς του .
Η σύμβαση πωλήσεως πρέπει νά συναφθεί εγγράφως καί νά περιέχει βεβαίωση οτι ο αγοραστής γνωρίζει τίς κυρώσεις, πού έχει θεσπίσει τό σχετικό Κράτος μέλος τίς οποίες θά υποστεί σέ περίπτωση πού δέν εκπληρώσει τίς ανωτέρω υποχρεώσεις.»
5 Μέ απόφαση τής 8ης Φεβρουαρίου 1973 η Επιτροπή εξουσιοδότησε τήν Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας νά πωλήσει 4 000 τόννους συμπυκνωμένου βουτύρου σέ μειωμένη τιμή . Η Einfuhr- und Vorratsstelle fuer Fette ( υπηρεσία εισαγωγής καί αποθεματοποιήσεως λιπών ) ( εφ’ εξής : EVSt ) — προκάτοχος τού BALM — ανέλαβε, υπό τήν ιδιότητά της ως υπηρεσίας παρεμβάσεως, νά διαθέσει αυτό τό συμπυκνωμένο βούτυρο καί εξέδωσε, πρός τόν σκοπό αυτό, στίς 13 Φεβρουαρίου 1973 κατευθυντήριες οδηγίες, μέ τίς οποίες επέβαλε στούς αγοραστές νά πωλούν τό συμπυκνωμένο βούτυρο μόνον βάσει εγγράφων συμβάσεων πωλήσεως, στίς οποίες πρέπει νά περιλαμβάνεται ορος περί ποινικής ρήτρας γιά τήν περίπτωση εκτροπής τού βουτύρου από τόν προορισμό του, δεσμευτικός καί γιά τούς μετέπειτα αγοραστές .
6 Υπ’ αυτές τίς συνθήκες οι ενάγοντες στήν κυρία δίκη απέκτησαν ορισμένη ποσότητα συμπυκνωμένου βουτύρου από διάφορες επιχειρήσεις . Μερικές από τίς εν λόγω πωλήσεις έγιναν χωρίς νά υπογραφούν τά έγγραφα πού επεγράφοντο «σύμβαση πωλήσεως καί δήλωση αναλήψεως υποχρεώσεως» . Σέ ολες τίς περιπτώσεις έλειπε η έγγραφη δήλωση πωλήσεως εκ μέρους τού προμηθευτού . Σέ ορισμένα από τά έγγραφα αυτά ανεφέρετο η αγορασθείσα ποσότης, αλλά όχι καί τό τίμημα, σέ άλλα δέ δέν ανεφέρετο ούτε τό ενα ούτε τό άλλο . Όλες οι ανωτέρω δηλώσεις περιείχαν εν τούτοις μία ρήτρα, βάσει τής οποίας ο αγοραστής υπεχρεούτο νά τηρήσει τίς διατάξεις πού περιείχοντο στίς κατευθυντήριες οδηγίες τής EVSt καθώς καί, σέ περίπτωση παραβάσεως, νά καταβάλει στήν EVSt — καί αργότερα στό BALM — τό ποσόν τής διαφοράς μεταξύ τής τιμής παρεμβάσεως καί τής τιμής πωλήσεως πού ειχε καθορίσει η Επιτροπή .
7 Ένα τμήμα τού βουτύρου, πού επωλήθη μέ τόν τρόπο αυτό, μετεπωλήθη σέ τρίτους χωρίς νά τηρηθεί ο έγγραφος τύπος καί εχρησιμοποιήθη από αυτούς αντιθέτως πρός τόν προβλεπόμενο σκοπό .
8 Οι ενάγοντες στήν κυρία δίκη, οι οποίοι καταδικάσθησαν από τά εθνικά δικαστήρια νά καταβάλουν ποινική ρήτρα, ήσκησαν, ενώπιον τού Bundesgerichtshof, Revision κατά τής εν λόγω καταδίκης καί ισχυρίσθησαν, οτι δέν υπεχρεούντο νά καταβάλουν τήν αξιουμένη ποινική ρήτρα, γιά τόν λόγο οτι δέν συνήψαν έγγραφη σύμβαση πωλήσεως μέ τούς προμηθευτές τους .
9 Επειδή τό Bundesgerichtshof έκρινε, οτι η επίλυση τών δύο διαφορών εξηρτάτο από τό άν η υπόσχεση καταβολής ποινικής ρήτρας εδόθη μέ τόν απαιτούμενο έγγραφο τύπο, εθεώρησε αναγκαία τήν ερμηνεία τού άρθρου 6 παράγραφος 2 τού κανονισμού 349/73 . Έτσι, υπέβαλε, στό Δικαστήριο εν σχέσει πρός τήν υπόθεση 66/81 τά ακόλουθα ερωτήματα :
«1 . Τό άρθρο 6 παράγραφος 2 τού κανονισμού ΕΟΚ 349/73 τής Επιτροπής, τής 31ης Ιανουαρίου 1973 ( ABl . L 40 τής 13ης Φεβρουαρίου 1973, σ . 1 ), αφορά τή μεταπώληση μόνο τού μή μεταποιημένου βουτύρου ή καί τού συμπυκνωμένου βουτύρου ;
2.Άν αυτή η διάταξη ισχύει καί γιά τό συμπυκνωμένο βούτυρο :
α ) Υπό ποίες προϋποθέσεις απαιτείται η τήρηση τού εγγράφου τύπου κατά τό κοινοτικό δίκαιο ; Αρκεί ειδικότερα γιά τήν τήρηση τού εγγράφου τύπου οτι διετυπώθη εγγράφως μόνο η δήλωση τού αγοραστού, όχι ομως καί τού πωλητού ή τό άν απαιτείται έγγραφος τύπος πρέπει νά κριθεί σύμφωνα μέ τό δίκαιο τών Κρατών μελών ;
β)Στήν περίπτωση πού σύμφωνα μέ τό κοινοτικό δίκαιο μία παραγγελία υπογεγραμμένη μόνο από τόν αγοραστή ειναι αρκετή γιά τήν τήρηση τού εγγράφου τύπου, αρκεί τό οτι μόνο η πρώτη παραγγελία έγινε εγγράφως ενώ οι επόμενες συμβάσεις πωλήσεως συνήφθησαν προφορικώς μέ αναφορά στήν πρώτη παραγγελία ;
γ)Άν σύμφωνα μέ τό κοινοτικό δίκαιο ο έγγραφος τύπος δέν ετηρήθη, η σύμβαση πωλήσεως μαζί μέ τήν υπόσχεση τού αγοραστού περί καταβολής ποινικής ρήτρας, πού περιέχει, δέν παράγει αποτελέσματα σύμφωνα μέ τό κοινοτικό δίκαιο ή η ρύθμιση τών νομικών συνεπειών παραμένει στήν αρμοδιότητα τού δικαίου τών Κρατών μελών;»
Στήν υπόθεση 99/81 τό Bundesgerichtshof υπέβαλε τά ίδια ερωτήματα, στό ερώτημα ομως 2, α ) προσέθεσε τήν διευκρίνιση « . . . η δήλωση τού αγοραστού, η οποία δέν αναφέρει λεπτομερώς τιμή καί ποσότητα . . . » .
Επί τού πρώτου ερωτήματος
10 Κατά τό Bundesgerichtshof, τό άρθρο 6 παράγραφος 2 τού κανονισμού 349/73 αφορά καί τό συμπυκνωμένο βούτυρο, επειδή ο σκοπός τού κανονισμού αποκλείει διαφορετική ρύθμιση γιά τήν διάθεση τού βουτύρου καί τού συμπυκνωμένου βουτύρου καί η έννοια «βούτυρο» πρέπει νά θεωρηθεί ως έννοια γενική γιά τό πρό καί μετά τήν μεταποίηση στάδιο .
11 Ενώ η παράγραφος 1 τού άρθρου 6 τού κανονισμού 349/73 αναφέρει ρητώς τό βούτυρο καί τό συμπυκνωμένο βούτυρο, η παράγραφος 2 αναφέρει μόνον τό «βούτυρο» . Πέραν τούτου, οι ενέργειες πού αναφέρονται εκεί, οπως η «μεταποίηση» καί η «συσκευασία» φαίνεται, αντιθέτως, οτι αφορούν μόνον τό βούτυρο καί όχι τό συμπυκνωμένο βούτυρο, εφ’ οσον τό συμπυκνωμένο βούτυρο αναγκαίως ειναι ήδη μεταποιημένο καί συσκευασμένο .
12 Από τήν επικεφαλίδα καί τήν αιτιολογία τού εν λόγω κανονισμού προκύπτει, εν τούτοις, οτι σκοπός του ειναι νά περιορίσει τά σημαντικά αποθέματα βουτύρου παρεμβάσεως, προωθώντας τήν πρόσθετη κατανάλωση βουτύρου αποκλειστικώς διά τής απ’ ευθείας καταναλώσεως υπό τήν μορφή συμπυκνωμένου βουτύρου . Συνεπώς, ηταν αναγκαία η πρόβλεψη ενός αποτελεσματικού συστήματος ελέγχου καί ενδεχομένως κυρώσεων, γιά τήν περίπτωση παραβάσεων· οι διατάξεις πού περιέχονται στό άρθρο 6 καί εξειδικεύονται στά επόμενα άρθρα εξεδόθησαν πρός τόν σκοπό αυτό .
13 Η ρύθμιση αυτή ομως θά έχανε τελείως τήν αποτελεσματικότητά της, άν οι κυρώσεις δέν αφορούσαν τό συμπυκνωμένο βούτυρο, γιατί στήν περίπτωση αυτή, θά ηταν δυνατόν νά πωληθεί στίς βιομηχανίες μεταποιήσεως καί επομένως θά εξετρέπετο από τόν προβλεπόμενο προορισμό του, δηλαδή τήν άμεση κατανάλωση .
14 Επομένως, εφ’ οσον τό σύνολο τού συμπυκνωμένου βουτύρου πρέπει νά φθάσει στήν άμεση κατανάλωση, οι οροι πού θέτει τό άρθρο 6 παράγραφος 2 τού κανονισμού γιά τήν μεταπώληση τού βουτύρου, ισχύουν καί γιά τήν πώληση τού συμπυκνωμένου βουτύρου γιά νά αποκλεισθεί κάθε δυνατότης εκτροπής του από τόν προβλεπόμενο προορισμό του .
15 Στό πρώτο, επομένως, ερώτημα προσήκει η απάντηση, οτι τό άρθρο 6 παράγραφος 2 τού κανονισμού 349/73 αφορά επίσης τήν μεταπώληση τού συμπυκνωμένου βουτύρου .
Επί τού δευτέρου ερωτήματος
16 Κατ’ αρχάς πρέπει νά τονισθεί οτι σύμφωνα μέ τήν τρίτη αιτιολογική σκέψη τού εν λόγω κανονισμού, «η ενέργεια αυτή πραγματοποιείται μόνον κατόπιν αιτήσεως τού Κράτους μέλους, πού ειναι σέ θέση νά τήν φέρει σέ αίσιο πέρας» καί οτι τό άρθρο 12 τού κανονισμού ορίζει οτι :
«Τά Κράτη μέλη λαμβάνουν τά αναγκαία μέτρα, ωστε η μείωση τής τιμής ή τό ποσόν τής ενισχύσεως νά επενεργεί στό στάδιο τής λιανικής πωλήσεως . . . »
17 Η Επιτροπή, εν τούτοις, εθεώρησε απαραίτητο νά επιβάλλεται σέ ολα τά ενδιαφερόμενα από αυτή τήν πράξη Κράτη μέλη, ανεξαρτήτως τών μέτρων, τών οποίων τήν θέσπιση θά εθεώρουν ως αναγκαία, η υποχρέωση νά προβλέπουν τήν δι’ εγγράφου σύναψη τής συμβάσεως πωλήσεως, στήν οποία θά ορίζεται, οτι ο αγοραστής ειναι εν γνώσει τών κυρώσεων πού έχει προβλέψει τό ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος, καί τίς οποίες θά υποστεί σέ περίπτωση μή τηρήσεως τών υποχρεώσεων, πού αφορούν ιδίως τήν τελική χρήση τού βουτύρου .
18 Κατά τό παραπέμπον δικαστήριο, δεδομένου οτι οι πωλήσεις βουτύρου σέ μειωμένη τιμή πραγματοποιούνται κάθε φορά στό έδαφος μόνον ενός Κράτους μέλους, αυτή η διάταξη περί τού εγγράφου τύπου πρέπει νά θεωρηθεί ως ρύθ
μιση αρχής, τής οποίας η διαμόρφωση καί οι έννομες συνέπειες διέπονται αντιθέτως από τό δίκαιο τών Κρατών μελών· τά Κράτη μέλη δύνανται νά προβλέψουν πρόσθετες προϋποθέσεις, αυστηρότερες απ’ αυτές πού προβλέπει τό κοινοτικό δίκαιο, γιά νά εκπληρώσουν τήν υποχρέωση πού ανέλαβαν, νά φέρουν σέ «αίσιο πέρας» τήν ενέργεια αυτή .
19 Πρέπει νά υπομνησθεί οτι σκοπός τού εν λόγω κανονισμού ειναι η διάθεση τών προερχομένων από παρέμβαση αποθεμάτων βουτύρου σέ μειωμένη τιμή γιά τήν άμεση κατανάλωση .
20 Από τό άρθρο 6 παράγραφος 2, επομένως, προκύπτει σαφώς, αφού ληφθούν υπ’ όψη οι σκοποί πού επιδιώκονται από τό σύνολο αυτής τής δημοσίου δικαίου ρυθμίσεως, οτι η έννοια «σύμβαση πωλήσεως» έχει άλλη έννοια από ο,τι συνήθως στό ιδιωτικό δίκαιο .
21 Πράγματι, εν όψει τής ρυθμίσεως αυτής ειναι ουσιαστική η έγγραφη δήλωση τού αγοραστού οτι έλαβε γνώση τών κυρώσεων, οι οποίες θά τού επιβληθούν σέ περίπτωση μή εκπληρώσεως τών υποχρεώσεων, ιδίως εν σχέσει πρός τήν τελική χρησιμοποίηση τού πωληθέντος σέ μειωμένη τιμή βουτύρου .
22 Στήν προκειμένη περίπτωση, οι εγγυήσεις γιά τήν χρησιμοποίηση τού πωληθέντος σέ μειωμένη τιμή βουτύρου σύμφωνα μέ τούς ορους τού κανονισμού καί οι ενδεχομένως επιβλητέες κυρώσεις ρυθμίζονται λεπτομερώς μέ τίς κατευθυντήριες οδηγίες τής EVSt, τής 13ης Φεβρουαρίου 1973· επομένως πρέπει νά ερμηνευθούν σύμφωνα μέ τό εθνικό δίκαιο . Εν αμφιβολία, πάντως, κατά τήν ερμηνεία αυτή πρέπει νά ληφθούν υπ’ όψη τά ήδη υφιστάμενα κοινοτικά μέτρα καί νά τηρηθεί ο σκοπός πού επιδιώκεται μέ τήν εν λόγω κοινοτική ρύθμιση .
23 Προκειμένου νά τηρηθεί ο ορος τού έγγραφου τύπου πού προβλέπει ο κανονισμός 349/73, αρκεί, επομένως, τό γεγονός οτι ο αγοραστής εδεσμεύθη εγγράφως νά τηρήσει τίς υποχρεώσεις πού περιέχονται στίς εθνικές κατευθυντήριες οδηγίες καί οτι στό έγγραφο αυτό αναφέρονται οι κυρώσεις, οι οποίες θά επιβληθούν στόν αγοραστή σέ περίπτωση μή εκπληρώσεως τών υποχρεώσεων αυτών .
24 Άν, επομένως, η πρώτη παραγγελία έγινε βάσει εγγράφου συμβάσεως, πού υπέγραψε ο αγοραστής καί στήν οποία περιέχονται τά ανωτέρω αναφερόμενα στοιχεία, ενώ οι επόμενες παραγγελίες έγιναν προφορικώς, ολες οι παραγγελίες πληρούν τόν ορο τού εγγράφου τύπου πού θέτει τό άρθρο 6 παράγραφος 2, εφ’ οσον οι ενδεχόμενες κυρώσεις ειναι δυνατόν νά επιβληθούν καί στήν περίπτωση μή εκπληρώσεως τών προβλεπομένων υποχρεώσεων κατά τίς επόμενες παραγγελίες .
25 Αρκεί, συνεπώς, η μονομερής, έγγραφη δέσμευση τού αγοραστού, οτι θά εκπληρώσει τίς υποχρεώσεις ως πρός τήν τελική χρησιμοποίηση, τήν οποία επιβάλλει η σχετική κοινοτική ρύθμιση .
26 Στό δεύτερο ερώτημα, συνεπώς, προσήκει η απάντηση οτι :
α ) Προκειμένου νά τηρηθεί ο έγγραφος τύπος πού προβλέπει τό άρθρο 6 παράγραφος 2 τού κανονισμού 349/73 αρκεί οτι διετυπώθη εγγράφως η δήλωση τού αγοραστού — ακόμη καί οταν δέν αναφέρει λεπτομερώς τήν τιμή καί τήν ποσότητα — υπό τόν ορο οτι στό έγγραφο αυτό αναφέρονται οι κυρώσεις, τίς οποίες θά υποστεί ο αγοραστής σέ περίπτωση μή τηρήσεως τών προβλεπομένων υποχρεώσεων, ιδίως οσον αφορά τήν τελική χρησιμοποίηση .
β)Αρκεί, εν όψει τών απαιτήσεων τού κοινοτικού δικαίου, τό οτι μόνο η πρώτη παραγγελία έγινε εγγράφως, εφ’ οσον συνάγεται οτι οι επόμενες συμβάσεις πωλήσεως, ακόμη καί άν συνήφθησαν μόνο προφορικώς, θεωρούνται οτι αναφέρονται στήν πρώτη παραγγελία καί εξασφαλίζεται η δυνατότης επιβολής κυρώσεων καί κατά τίς επόμενες παραγγελίες .
γ)Οι λοιπές προϋποθέσεις, πού αφορούν τίς εν λόγω συμβάσεις, καθώς καί τίς έννομες συνέπειές τους, ρυθμίζονται από τό εσωτερικό δίκαιο .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
27 Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθη η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει, ως πρός τούς διαδίκους τής κυρίας δίκης, τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφανθεί επί τών δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )
κρίνοντας επί τών ερωτημάτων πού τού υπέβαλε τό Bundesgerichtshof μέ διάταξη τής 11ης Μαρτίου καί 8ης Απριλίου 1981 αποφαίνεται :
1 ) Τό άρθρο 6 παράγραφος 2 τού κανονισμού 349/73 τής Επιτροπής, τής 31ης Ιανουαρίου 1973, περί διαθέσεως σέ μειωμένη τιμή βουτύρου εκ παρεμβάσεως, προοριζομένου γιά τήν άμεση κατανάλωση υπό μορφή συμπυκνωμένου βουτύρου ( ABl . L 40, σ . 1 ), αφορά επίσης τήν μεταπώληση τού συμπυκνωμένου βουτύρου .
2)α ) Προκειμένου νά τηρηθεί ο έγγραφος τύπος πού προβλέπει τό άρθρο 6 παράγραφος 2 τού κανονισμού 349/73 αρκεί οτι διετυπώθη εγγράφως η δήλωση τού αγοραστού — ακόμη καί οταν δέν αναφέρει λεπτομερώς τήν τιμή καί τήν ποσότητα — υπό τόν ορο οτι στό έγγραφο αυτό αναφέρονται οι κυρώσεις, τίς οποίες θά υποστεί ο αγοραστής σέ περίπτωση μή τηρήσεως τών προβλεπομένων υποχρεώσεων, ιδίως οσον αφορά τήν τελική χρησιμοποίηση·
β)αρκεί, εν όψει τών απαιτήσεων τού κοινοτικού δικαίου, τό οτι μόνο η πρώτη παραγγελία έγινε εγγράφως, εφ’ οσον συνάγεται οτι οι επόμενες συμβάσεις πωλήσεως, ακόμη καί άν συνήφθησαν μόνο προφορικώς, θεωρούνται οτι αναφέρονται στήν πρώτη παραγγελία καί εξασφαλίζεται η δυνατότης επιβολής κυρώσεων καί κατά τίς επόμενες παραγγελίες·
γ)οι λοιπές προϋποθέσεις, πού αφορούν τίς εν λόγω συμβάσεις, καθώς καί τίς έννομες συνέπειές τους, ρυθμίζονται από τό εσωτερικό δίκαιο .