61987CJ0381_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-381/87,
Hoogovens Groep BV, εταιρία ολλανδικού δικαίου με έδρα το Ijmuiden, εκπροσωπούμενη από τον B. H. ter Kuile, καθηγητή και δικηγόρο Χάγης και από τον L. H. van Lennep, δικηγόρο Χάγης, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο του δικηγόρου Jacques Loesch, 8, rue Zithe,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον νομικό της σύμβουλο Rolf Waegenbaur και τον Thomas van Rijn, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, Centre Wagner, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητείται να ακυρωθεί η απόφαση C (87) 2031 τελικό/3 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 1987, σχετικά με πρόστιμο που επιβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 58 της Συνθήκης ΕΚΑΧ,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
συγκείμενο από τους Κ. Ν. Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, T. Koopmans και M. Diez de Velasco, δικαστές
γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro
γραμματέας: J. A. Pompe, βοηθός γραμματέας
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 23ης Μαΐου 1989,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 28ης Ιουνίου 1989,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Δεκεμβρίου 1987, η εταιρεία Hoogovens Groep BV (στο εξής: Hoogovens) άσκησε προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 33, εδάφιο 2, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, με την οποία ζητεί, κυρίως, να ακυρωθεί εν όλω ή εν μέρει η απόφαση C (87) 2031 τελικό/3 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 1987, με την οποία η τελευταία επέβαλε στην προσφεύγουσα πρόστιμο κατ' εφαρμογή του άρθρου 58 της Συνθήκης ΕΚΑΧ και του άρθρου 12 της απόφασης 234/84/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 31ης Ιανουαρίου 1984, για παράταση του συστήματος επιτήρησης και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα των επιχειρήσεων της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 29, σ. 1). Επικουρικώς, η Hoogovens ζητεί την εύλογη μείωση του προστίμου.
2 Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η Hoogovens δεν τήρησε τις ποσοστώσεις παραγωγής και τα τμήματα των ποσοστώσεων αυτών που μπορούσε να διαθέσει εντός της κοινής αγοράς κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο 1985. Το ύψος των εν λόγω υπερβάσεων είναι το εξής:
Τρίμηνο Κατηγορία Παραγωγή (τ) Παράδοση (τ)
ΙΙ/1985 Ιβ - 4 070
ΙΙ - 3 890
ΙΙΙ/1985 Ια 1 142 -
Ιβ - 6 255
3 Η Επιτροπή διαπίστωσε, καταρχάς, ότι η Hoogovens δεν αμφισβητούσε τις αναφερθείσες υπερβάσεις. Προκειμένου να εξετάσει ποια θα ήταν η πρόσφορη κύρωση, εξέτασε εν συνεχεία τα τρία επιχειρήματα που προέβαλε η Hoogovens για να δικαιολογήσει τις υπερβάσεις αυτές.
4 Η Επιτροπή απέρριψε το πρώτο επιχείρημα, κατά το οποίο η Hoogovens δεν μπόρεσε να αποφύγει την υπέρβαση στις κατηγορίες Ιβ και ΙΙ, διότι ήταν πάντοτε υποχρεωμένη να αγοράζει σημαντικό αριθμό ποσοστώσεων, αλλά, για την εν λόγω περίοδο, αντιμετώπισε δυσχέρειες στην ανεύρεση επαρκών ποσοτήτων προς αγορά. Πράγματι, η Επιτροπή θεώρησε ότι η εν λόγω αδυναμία αγοράς δεν δικαιολογούσε το ότι η Hoogovens παρέβη τις υποχρεώσεις που υπείχε από το σύστημα ποσοστώσεων και ότι σ' αυτήν εναπέκειτο να προγραμματίσει τις παραδόσεις της.
5 'Οσον αφορά το δεύτερο επιχείρημα, κατά το οποίο η αναγκαιότητα αγοράς ποσοστώσεων της κατηγορίας Ιβ προέκυψε από τη δυσμενή σχέση μεταξύ του τμήματος των ποσοστώσεων που προοριζόταν να διατεθεί εντός της κοινής αγοράς και των ποσοστώσεων παραγωγής (σχέση Ι/Ρ), η Επιτροπή περιορίσθηκε στη διαπίστωση ότι οι δυσχέρειες αυτές της Hoogovens αναγνωρίσθηκαν και πράγματι οδήγησαν την Επιτροπή να εκδώσει την απόφαση 1433/87/ΕΚΑΧ, της 20ής Μαΐου 1987, σχετικά με τη μετατροπή μέρους των ποσοστώσεων παραγωγής σε ποσοστώσεις παραδόσεων μέσα στην κοινή αγορά (ΕΕ L 136, σ. 37).
6 Κατά το τρίτο επιχείρημα, η υπέρβαση των ποσοστώσεων παραγωγής στην κατηγορία Ια, για το τρίτο τρίμηνο 1985, οφειλόταν στο πρόωρο κλείσιμο ενός ελάστρου φαρδιών ταινιών θερμής ελάσεως που είχε προβλεφθεί για το τέταρτο τρίμηνο 1985 και το γεγονός αυτό υποχρέωσε την Hoogovens να ενισχύσει την παραγωγή κατά το τρίτο τρίμηνο για να μπορέσει να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Σχετικώς, η Επιτροπή θεώρησε ότι το σύστημα ποσοστώσεων συνιστά κανονιστική ρύθμιση εφαρμοστέα ανά τρίμηνο, πράγμα που αποκλείει τη δυνατότητα συμψηφισμού από το ένα τρίμηνο στο άλλο.
7 Το τμήμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως που αφορά το ύψος του επιβληθέντος στη Hoogovens προστίμου είναι διατυπωμένο ως εξής:
"Μετά τις διαπιστωθείσες παραβάσεις, μπορεί να επιβληθεί στην επιχείρηση Hoogovens, δυνάμει του άρθρου 58 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, πρόστιμο το ύψος του οποίου είναι κατά ανώτατο όριο ίσο προς την αξία των ποσοτήτων που παρήχθησαν αντικανονικά.
Το άρθρο 12, εδάφιο 1, της απόφασης 234/87/ΕΚΑΧ προβλέπει για τις υπερβάσεις πρόστιμο που ανέρχεται κατά γενικό κανόνα σε 100 Ecu ανά τόνο υπερβάσεως.
Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που προέκυψαν κατά την έρευνα που έγινε στο πλαίσιο των διαδικασιών παραβάσεως, πρέπει να επιβληθεί πρόστιμο 50 Ecu ανά τόνο υπερβάσεως.
Λαμβάνοντας υπόψη τις ποσότητες που καλύφθηκαν με τις υπερβάσεις, η επιβολή προστίμου 767 850 (επτακοσίων εξήντα επτά χιλιάδων οκτακοσίων πενήντα) Ecu είναι δικαιολογημένη."
8 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα περιστατικά της διαφοράς, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
9 Πρέπει να υπογραμμισθεί ότι στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής, όπως και κατά τη διαδικασία που προηγήθηκε της δίκης, η Hoogovens δεν αμφισβητεί τις υπερβάσεις που της προσάπτονται. Διατυπώνει αιτίαση την οποία αντλεί από την έλλειψη αιτιολογίας του κεφαλαίου της επίδικης αποφάσεως που αφορά τον καθορισμό του προστίμου που της επιβλήθηκε και παραπονείται για το ύψος του προστίμου αυτού.
10 Ειδικότερα, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι κατά τη διαδικασία που προηγήθηκε της δίκης επικαλέστηκε περιστάσεις οι οποίες μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα τον καθορισμό πάρα πολύ μειωμένου προστίμου. 'Ομως, οι λόγοι βάσει των οποίων καθορίσθηκε το ύψος του προστίμου δείχνουν ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις επικληθείσες περιστάσεις.
11 Πρέπει, καταρχάς, να παρατηρηθεί ότι η επίδικη απόφαση εξετάζει, σημείο προς σημείο, τα επιχειρήματα που προέβαλε η Hoogovens κατά τη διαδικασία που προηγήθηκε της δίκης. Μολονότι απέρριψε δύο από τα επιχειρήματα αυτά, η Επιτροπή δέχθηκε το επιχείρημα ότι η σχέση Ι/Ρ της επιχείρησης αυτής ήταν δυσμενής και λαμβάνοντας υπόψη την περίσταση αυτή μείωσε το πρόστιμο, καθόσον αυτό ανέρχεται κανονικά σε 100 Ecu ανά τόνο υπερβάσεως, όπως αναφέρεται ρητά στην απόφαση.
12 Πρέπει, εν συνεχεία, να εξετασθεί το αίτημα της προσφεύγουσας με το οποίο ζητεί την εύλογη μείωση του προστίμου, αφού ληφθούν υπόψη το σύνολο των στοιχείων που περιλαμβάνονται στο φάκελο.
13 Σχετικώς, το Δικαστήριο, ασκώντας τις εξουσίες πλήρους δικαιοδοσίας που διαθέτει δυνάμει του άρθρου 36, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, κρίνει δίκαιο να μειώσει το συντελεστή του προστίμου που επιβλήθηκε στη Hoogovens σε 30 Ecu ανά τόνο υπερβάσεως. Κατ' αυτόν τον τρόπο το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη, ιδίως, τη δυσμενή σχέση Ι/Ρ της επιχείρησης αυτής κατά την περίοδο των προσαπτομένων υπερβάσεων, την οποία αναγνωρίζει η Επιτροπή, και τις συνέπειες της παρατεταμένης διάρκειας της δυσμενούς αυτής καταστάσεως για την ανταγωνιστική θέση της Hoogovens.
14 Δεδομένου ότι το σύνολο των ποσοτήτων που καλύφθηκαν με τις υπερβάσεις ανέρχεται σε 15 357 τόνους, το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε στη Hoogovens με το άρθρο 2 της επίδικης αποφάσεως πρέπει, επομένως, να μειωθεί σε 460 710 Ecu.
15 Η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί κατά τα λοιπά.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
16 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Σύμφωνα όμως με την παράγραφο 3, εδάφιο 1, του ίδιου άρθρου, το Δικαστήριο μπορεί να συμψηφίσει εν όλω ή εν μέρει τα δικαστικά έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων. Επειδή η Hoogovens και η Επιτροπή ηττήθηκαν εν μέρει, πρέπει η καθεμιά να καταδικασθεί στα δικαστικά της έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην εταιρεία Hoogovens με το άρθρο 2 της απόφασης C (87) 2031 τελικό/3 της Επιτροπής, της 10ης Νοεμβρίου 1987, καθορίζεται σε 460 710 Ecu.
2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
3) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.