62021TJ0748_RES
Υπόθεση T‑748/21
Hangzhou Dingsheng Industrial Group Co., Ltd κ.λπ.
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2023
«Ντάμπινγκ – Επέκταση, στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου που αποστέλλονται από την Ταϊλάνδη, του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου καταγωγής Κίνας – Έρευνα κατά της καταστρατηγήσεως – Καταστρατήγηση – Άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 – Επαρκή αποδεικτικά στοιχεία – Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως – Υποχρέωση αιτιολογήσεως»
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καταστρατήγηση – Έναρξη έρευνας – Προϋποθέσεις – Επαρκής χαρακτήρας των πληροφοριών που περιέχονται στην καταγγελία – Υποχρεώσεις που υπέχει η Επιτροπή κατά την εκτίμηση των εν λόγω πληροφοριών – Περιεχόμενο
(Κανονισμός 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 5 § 2 και 3 και 13 § 1 και 3)
(βλ. σκέψεις 27-34, 100-102)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Διακριτική ευχέρεια των οργάνων – Δικαστικός έλεγχος – Όρια
(βλ. σκέψη 35)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καταστρατήγηση – Έννοια – Μεταβολή των τρόπων διεξαγωγής εμπορικών συναλλαγών μεταξύ τρίτων χωρών και της Ένωσης – Στοιχεία που ασκούν επιρροή
(Κανονισμός 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 13 § 1)
(βλ. σκέψεις 44-51)
Ένδικη διαδικασία – Προβολή νέων ισχυρισμών κατά τη διάρκεια της δίκης – Προϋποθέσεις – Ισχυρισμός στηριζόμενος σε στοιχεία που ανέκυψαν κατά τη διαδικασία – Δεν υφίσταται – Περαιτέρω ανάπτυξη υφιστάμενου ισχυρισμού – Δεν υφίσταται περαιτέρω ανάπτυξη – Απαράδεκτο
(Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 84 § 1)
(βλ. σκέψεις 54, 55, 58)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καταστρατήγηση – Έννοια – Ανάγκη να αποδεικνύεται ότι πληρούται απαίτηση σχετικά με την αντικατάσταση των προερχόμενων από τη χώρα που υπόκειται σε δασμό αντιντάμπινγκ εισαγωγών με εκείνες που προέρχονται από τη χώρα μέσω της οποίας γίνεται η καταστρατήγηση – Δεν υπάρχει
(Κανονισμός 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 13 § 1)
(βλ. σκέψη 61)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καταστρατήγηση – Διαπίστωση περί υπάρξεως καταστρατηγήσεως – Βάρος αποδείξεως – Απόδειξη καταστρατηγήσεως βάσει δέσμης ενδείξεων – Επιτρέπεται
(Κανονισμός 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 13 § 1)
(βλ. σκέψεις 64-66, 100)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καταστρατήγηση – Έννοια – Διατήρηση των επανορθωτικών συνεπειών του δασμού αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις τιμές και/ή τις ποσότητες ομοειδών προϊόντων –Εναλλακτικά κριτήρια
(Κανονισμός 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 13 § 1)
(βλ. σκέψη 74)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ – Καταστρατήγηση – Έννοια – Ύπαρξη ντάμπινγκ σε σχέση με την κανονική αξία που έχει ήδη καθοριστεί για τα ομοειδή προϊόντα – Καθορισμός της κανονικής αξίας – Λήψη υπόψη της ήδη καθορισθείσας κανονικής αξίας για ένα μόνον προϊόν μεταξύ των σχετικών προϊόντων – Επιτρέπεται – Προϋποθέσεις
(Κανονισμός 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 13 § 1)
(βλ. σκέψεις 86-95)
Πράξεις των οργάνων – Αιτιολόγηση – Υποχρέωση – Περιεχόμενο – Κανονισμός που επεκτείνει τους δασμούς αντιντάμπινγκ – Εφαρμογή ως προς τη διατήρηση των επανορθωτικών συνεπειών του δασμού αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις τιμές και/ή τις ποσότητες ομοειδών προϊόντων
(Άρθρο 296 ΣΛΕΕ· κανονισμός 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 13 § 1)
(βλ. σκέψεις 105-111, 121-133)
Σύνοψη
Στο πλαίσιο της πολιτικής για την εμπορική άμυνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Συμβούλιο εξέδωσε, το 2009, τον κανονισμό 925/2009, για επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβάλλεται στις εισαγωγές ορισμένου φύλλου αλουμινίου, καταγωγής Αρμενίας, Βραζιλίας και Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (
1
).
Η διάρκεια ισχύος των ως άνω μέτρων αντιντάμπινγκ παρατάθηκε ως προς τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας με τον εκτελεστικό κανονισμό 2015/2384 της Επιτροπής (
2
). Τα δε μέτρα αυτά επεκτάθηκαν και σε άλλες κατηγορίες αλουμινόχαρτου με τον εκτελεστικό κανονισμό 2017/271 της Επιτροπής (
3
).
Το 2020, κατόπιν καταγγελίας ανώνυμου χρήστη, η Επιτροπή κίνησε έρευνα σχετικά με ενδεχόμενη καταστρατήγηση των εν λόγω μέτρων αντιντάμπινγκ, μετά το πέρας της οποίας εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό 2021/1474 (
4
), για την επέκταση των εν λόγω μέτρων στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου (στο εξής: υπό εξέταση προϊόντα (
5
)) που αποστέλλονταν από την Ταϊλάνδη, είτε δηλώνονταν ως καταγωγής Ταϊλάνδης είτε όχι.
Η Hangzhou Dingsheng Industrial Group Co., Ltd, η Dingheng New Materials Co., Ltd και η Thai Ding Li New Materials Co., Ltd ανήκουν στον όμιλο Dingsheng, μια πολυεθνική κινεζική εταιρία δραστηριοποιούμενη στον τομέα της παραγωγής προϊόντων αλουμινίου, με παρουσία και στην Ταϊλάνδη. Οι εταιρίες αυτές άσκησαν προσφυγή με αίτημα την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού 2021/1474, προσάπτοντας στην Επιτροπή, μεταξύ άλλων, ότι στηρίχθηκε στους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονταν στην καταγγελία προκειμένου να κινήσει την έρευνά της, χωρίς να βεβαιωθεί ότι διέθετε συναφώς επαρκή στοιχεία υπό το πρίσμα των απαιτήσεων του κανονισμού 2016/1036 (
6
).
Το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή διευκρινίζοντας παράλληλα, στο πλαίσιο αυτό, την αξία των στοιχείων που είναι ικανά να δικαιολογήσουν την έναρξη έρευνας κατά της καταστρατηγήσεως.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Προκαταρκτικώς, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού, πρέπει να πληρούνται τέσσερις προϋποθέσεις προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη καταστρατηγήσεως. Κατά πρώτον, πρέπει να υφίσταται μεταβολή των τρόπων διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ τρίτης χώρας και της Ένωσης ή μεταξύ των εταιριών της χώρας που υπόκειται στα μέτρα και της Ένωσης. Κατά δεύτερον, η μεταβολή αυτή πρέπει να απορρέει από μια πρακτική, διαδικασία ή εργασία για την οποία δεν υφίσταται ικανός αποχρών λόγος ή άλλη οικονομική δικαιολογία, πλην της επιβολής του δασμού. Κατά τρίτον, πρέπει να εντοπίζονται στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής υφίσταται ζημία ή ότι εξουδετερώνονται οι επανορθωτικές συνέπειες του δασμού αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις τιμές ή τις ποσότητες ομοειδούς προϊόντος. Κατά τέταρτον, πρέπει να υφίστανται επίσης αποδεικτικά στοιχεία ως προς την ύπαρξη ντάμπινγκ σε σχέση με την κανονική αξία που έχει ήδη προσδιοριστεί για το ομοειδές προϊόν.
Επιπλέον, από το άρθρο 5, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, το οποίο έχει εφαρμογή και στις έρευνες κατά της καταστρατηγήσεως (
7
), προκύπτει ότι η Επιτροπή εξετάζει, στο μέτρο του δυνατού, την ακρίβεια και την πληρότητα των αποδεικτικών στοιχείων που περιέχονται στην καταγγελία, προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσον υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που δικαιολογούν την έναρξη έρευνας.
Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι η ποσότητα και η ποιότητα των αποδεικτικών στοιχείων που απαιτούνται προκειμένου να πληρούται το κριτήριο της επάρκειας των αποδεικτικών στοιχείων για την έναρξη έρευνας διαφέρουν από εκείνες που απαιτούνται για την τελική διαπίστωση της ύπαρξης καταστρατηγήσεως. Επομένως, δεν απαιτείται η καταγγελία να περιέχει ανάλυση των παρεχόμενων πληροφοριακών στοιχείων ούτε τα εν λόγω στοιχεία να αποτελούν αδιάσειστη απόδειξη της συνδρομής των προβαλλομένων πραγματικών περιστατικών. Επιπρόσθετα, ο επαρκής χαρακτήρας των εν λόγω πληροφοριακών στοιχείων εξαρτάται από τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης και πρέπει να εκτιμάται κατά περίπτωση.
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω σκέψεων, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει, κατ’ αρχάς, την αιτίαση με την οποία προβάλλεται ότι η καταγγελία δεν περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη μεταβολή των τρόπων διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών.
Επ’ αυτού, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι η ανωτέρω πρώτη προϋπόθεση είναι διατυπωμένη με πολύ γενικούς όρους, με αποτέλεσμα να καταλείπεται ένα ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως στα θεσμικά όργανα της Ένωσης όσον αφορά τον καθορισμό της φύσεως και των χαρακτηριστικών της.
Εν προκειμένω, πρώτον, από την καταγγελία προκύπτει ότι, μεταξύ του 2017 και του 2019, οι εισαγωγές στην Ένωση αλουμινόχαρτου από την Ταϊλάνδη αυξήθηκαν σημαντικά. Μολονότι δε οι εισαγωγές αυτές δεν περιλάμβαναν αποκλειστικώς τα υπό εξέταση προϊόντα, ήταν πιθανό ότι το μερίδιο των συγκεκριμένων προϊόντων στην εν λόγω αύξηση ήταν εξίσου σημαντικό. Συνεπώς, δεδομένου ότι η επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ μπορεί να στηριχθεί στην ύπαρξη κινδύνου καταστρατηγήσεως, εφόσον ο κίνδυνος αυτός είναι αποδεδειγμένος και δεν είναι απλώς υποθετικός, η Επιτροπή μπορούσε να κρίνει ότι υπήρχε τέτοιος κίνδυνος κατά το χρονικό σημείο έναρξης της έρευνας. Δεύτερον, η καταγγελία περιείχε στατιστικά στοιχεία για την περίοδο από το 2015 έως το 2019 σχετικά με τις εισαγωγές στην Ταϊλάνδη από την Κίνα της πρώτης ύλης που ήταν αναγκαία για την παραγωγή των υπό εξέταση προϊόντων. Από τα στοιχεία δε αυτά προκύπτει αύξηση του όγκου των εισαγωγών καθ’ όλη την εν λόγω περίοδο και, επομένως, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως κρίνοντας, λαμβανομένων υπόψη των ως άνω στοιχείων, ότι οι συγκεκριμένες εισαγωγές μπορούσαν να στηρίξουν την παραγωγή των υπό εξέταση προϊόντων στην Ταϊλάνδη, με σκοπό τη μεταγενέστερη εξαγωγή τους στην Ένωση κατά καταστρατήγηση του δασμού αντιντάμπινγκ που είχε επιβληθεί στις εξαγωγές των προϊόντων αυτών από την Κίνα.
Τρίτον, ματαίως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες ότι δεν αποδείχθηκε ότι οι εξαγωγές από την Κίνα προς την Ένωση είχαν αντικατασταθεί από εξαγωγές από την Ταϊλάνδη. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι η αντικατάσταση των προερχόμενων από τη χώρα που υπόκειται σε δασμό αντιντάμπινγκ εισαγωγών με εκείνες που προέρχονται από τη χώρα μέσω της οποίας γίνεται η καταστρατήγηση δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται προκειμένου να αποδειχθεί η ύπαρξη καταστρατηγήσεως κατά την έννοια του άρθρου 13, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού.
Τέταρτον, τέλος, μολονότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι είχε συλλέξει λεπτομερέστερα δεδομένα σχετικά με την περίοδο 2019‑2020, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι δεν είχε τέτοια υποχρέωση, αφ’ ης στιγμής η καταγγελία περιείχε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία προκειμένου να συναχθεί η ύπαρξη καταστρατηγήσεως καθώς και η εκτέλεση εκτεταμένων εργασιών συναρμολόγησης του υπό εξέταση προϊόντος στην Ταϊλάνδη.
Εν συνεχεία, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την αιτίαση με την οποία προβάλλεται ότι η καταγγελία δεν περιείχε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την τρίτη προϋπόθεση, ήτοι την εξουδετέρωση των επανορθωτικών συνεπειών των αρχικώς επιβληθέντων δασμών, καθόσον η καταγγελία δεν περιλάμβανε επαρκή πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τον υπολογισμό της μη ζημιογόνου τιμής.
Επ’ αυτού, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι από το άρθρο 13, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού προκύπτει ότι η εξουδετέρωση των επανορθωτικών συνεπειών μπορεί να προσδιοριστεί είτε βάσει της τιμής ομοειδών προϊόντων είτε βάσει της ποσότητας τέτοιων προϊόντων, δεδομένου ότι οι δύο αυτές παράμετροι μπορούν να χρησιμοποιούνται εναλλακτικώς. Συνεπώς, η Επιτροπή ορθώς αναφέρθηκε, εν προκειμένω, αποκλειστικώς στην παράμετρο που αφορούσε τις εισαγόμενες ποσότητες ομοειδών προϊόντων, χωρίς να υποχρεούται να αναφερθεί και στις τιμές τέτοιων προϊόντων.
Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την αιτίαση με την οποία προβάλλεται ότι η καταγγελία δεν περιείχε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την τέταρτη προϋπόθεση, ήτοι την ύπαρξη ντάμπινγκ σε σχέση με την κανονική αξία που είχε ήδη προσδιοριστεί για τα ομοειδή προϊόντα.
Όσον αφορά τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας, από την καταγγελία προκύπτει ότι η απόδειξη της ύπαρξης ντάμπινγκ στηριζόταν στα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν στο πλαίσιο του εκτελεστικού κανονισμού 2015/2384 για τη λήξη ισχύος των μέτρων. Επομένως, στην καταγγελία ελήφθη υπόψη η κανονική αξία που είχε ήδη προσδιοριστεί μόνο για το προϊόν το οποίο αφορούσε ο κανονισμός αυτός.
Πλην όμως, αφενός, ο βασικός κανονισμός δεν επιβάλλει, όταν το υπό εξέταση προϊόν περιλαμβάνει περισσότερους τύπους προϊόντων, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, να παρέχει η καταγγελία πληροφορίες για το σύνολο αυτών των τύπων προϊόντων. Αντιθέτως, από το άρθρο 13, παράγραφοι 1 και 3, του εν λόγω κανονισμού προκύπτει ότι η Επιτροπή μπορεί βασίμως να θεωρήσει ότι διαθέτει επαρκή στοιχεία για την έναρξη έρευνας όταν τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της είναι ικανά να αποδείξουν την ύπαρξη ντάμπινγκ του προϊόντος στο σύνολό του, και όχι μόνο μιας ήσσονος σημασίας υποκατηγορίας του προϊόντος. Δεδομένου δε ότι οι προσφεύγουσες δεν υποστήριξαν ότι το προϊόν το οποίο αφορά ο εκτελεστικός κανονισμός 2015/2384 αποτελεί μια ήσσονος σημασίας υποκατηγορία των υπό εξέταση προϊόντων, η Επιτροπή ορθώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το ντάμπινγκ του συγκεκριμένου προϊόντος ήταν επαρκή προκειμένου να δικαιολογήσουν την έναρξη της έρευνας.
Αφετέρου, τα υπό εξέταση προϊόντα πρέπει να θεωρηθούν ομοειδή με το προϊόν το οποίο αφορά ο εκτελεστικός κανονισμός 2015/2384. Συνεπώς, το γεγονός ότι στην καταγγελία ελήφθη υπόψη η ήδη καθορισθείσα κανονική αξία μόνο για το προϊόν το οποίο αφορά ο εκτελεστικός κανονισμός 2015/2384 είναι σύμφωνο προς το άρθρο 13 του βασικού κανονισμού.
Όσον αφορά τον προσδιορισμό της τιμής εξαγωγής, μολονότι η τιμή αυτή προσδιορίστηκε με αναφορά σε ένα ευρύ φάσμα προϊόντων, τα οποία δεν περιορίζονται στα υπό εξέταση προϊόντα, εντούτοις το Γενικό Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, εν πάση περιπτώσει, από τη σχετική ανάλυση προκύπτει ότι η Επιτροπή μπορούσε, χωρίς να υποπέσει σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στην καταγγελία περιλαμβάνονταν επαρκή, εκτιμώμενα στο σύνολό τους, αποδεικτικά στοιχεία και να στηριχθεί σε δέσμη συγκλινουσών ενδείξεων προκειμένου να αποφασίσει την έναρξη έρευνας αντιντάμπινγκ.
Υπό το πρίσμα, μεταξύ άλλων, των ανωτέρω εκτιμήσεων, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή στο σύνολό της.
(
1
)	Κανονισμός (ΕΚ) 925/2009 του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 2009, για επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβάλλεται στις εισαγωγές ορισμένου φύλλου αλουμινίου, καταγωγής Αρμενίας, Βραζιλίας και Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2009, L 262, σ. 1).
(
2
)	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/2384 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2015, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την περάτωση της διαδικασίας όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου καταγωγής Βραζιλίας ύστερα από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου (ΕΕ 2015, L 332, σ. 63).
(
3
)	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/271 της Επιτροπής, της 16ης Φεβρουαρίου 2017, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 925/2009 του Συμβουλίου στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στις εισαγωγές ορισμένων ελαφρώς τροποποιημένων ειδών αλουμινόχαρτου (ΕΕ 2017, L 40, σ. 51).
(
4
)	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2021/1474 της Επιτροπής, της 14ης Σεπτεμβρίου 2021, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/2384 και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/271 στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου που αποστέλλονται από την Ταϊλάνδη, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Ταϊλάνδης είτε όχι (ΕΕ 2021, L 325, σ. 6).
(
5
)	Τα υπό εξέταση προϊόντα τα οποία αφορούσε ο κανονισμός αυτός ήταν τα προϊόντα τα οποία αφορούσαν ο κανονισμός 925/2009 και ο εκτελεστικός κανονισμός 2017/271.
(
6
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 21, στο εξής: βασικός κανονισμός).
(
7
)	Το άρθρο 13, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Καταστρατήγηση», ορίζει ότι «[ο]ι σχετικές διαδικαστικές διατάξεις που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό για την έναρξη και τη διεξαγωγή ερευνών εφαρμόζονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο».