De Californische vennootschap Raychem (eiseres) is rechthebbende
op een Nederlands octrooi, na oppositie en beroep verleend met
dagtekening 30 november 1994, voor een werkwijze ter vervaardiging
van een zelfregulerende stripverhitter. In België en in Frankrijk is
Raychem gerechtigd tot parallelle octrooien, berustend op hetzelfde
prioriteitsdocument, te weten US aanvrage nr. 750149. Op die
Amerikaanse aanvrage is in de Verenigde Staten in verschillende
instanties afwijzend beslist wegens gebrek aan inventiviteit. Raychem was
in de Bondsrepubliek Duitsland gerechtigd tot een parallel octrooi, dat
door het Bundespatentgericht is herroepen, eveneens wegens gebrek aan
inventiviteit.
Gedaagde sub 5, een Amerikaanse vennootschap, vervaardigt in de
Verenigde Staten zelfregelende stripverhitters en levert die aan onder
meer de in Nederland gevestigde gedaagde sub 1, die deze stripverhitters
aan afnemers in Nederland en in België en aan de in Frankrijk gevestigde
gedaagde sub 3, die de afnemers in Frankrijk bevoorraadt. Gedaagden
sub 1, 4 en 5 hebben op 10 mei 1995 een dagvaarding aan Raychem
doen uitbrengen, strekkende tot nietigverklaring van het Nederlandse
octrooi. Raychem vordert thans in kort geding - zakelijk samengevat -
een verbod aan gedaagden direct of indirect inbreuk te maken op haar
Nederlandse octrooi en op een aantal parallelle octrooien, te weten het
Belgische octrooi en de Franse octrooien. Voorts vordert Raychem de
veroordeling van gedaagden hun afnemers in Nederland te verzoeken
om terugzending van de aan dezen na 30 november 1994 geleverde
stripverhitters voor zover die niet zijn verwerkt en om aan de raadsman
van Raychem een lijst te verschaffen van namen en adressen van die
afnemers. Gedaagden betwisten de bevoegdheid van de Pres.Rb. en
voeren voorts inhoudelijk verweer. De vorderingen tegen gedaagden sub
6 en 7 zijn ter terechtzitting ingetrokken.
OVERWEGINGEN
"Bevoegdheid Pres.
6. De in het buitenland gevestigde verschenen gedaagden hebben betwist
dat de Pres. te hunnen aanzien bevoegd is van de ingestelde vorderingen
kennis te nemen.
7. Dienaangaande wordt het volgende overwogen:
8. Dat de Pres. bevoegd is tot kennisneming van de vorderingen tegen de
gedaagden sub 1 en sub 2 is terecht niet betwist.
9. Onderzocht moet worden of uit die bevoegdheid voortvloeit dat de
Pres. ook bevoegd is tot kennisneming van de vorderingen tegen de
in het buitenland gevestigde gedaagden. Een dergelijke bevoegdheid
zou allereerst kunnen berusten op art. 6-1 EEX (voor wat betreft
gedaagde sub 3) dan wel op art. 126-7 Rv. (voor wat betreft de overige
buitenlandse gedaagden). Om op grond van die bepalingen bevoegdheid
aan te kunnen nemen is vereist dat de vorderingen tegen deze gedaagden
voldoende samenhang vertonen met die tegen de gedaagden sub 1 en
sub 2. Zie het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie d.d.
27 september 1988, NJ 1990, 425 (JCS) inzake Kalfelis/Schröder (NIPR
1990 nr. 483. Red.) en het arrest HR 16 mei 1986, NJ 1987, 456 (NIPR
1986 nr. 490. Red.). Gedaagden sub 1 en sub 2 worden gedagvaard ter
zake van inbreuk in Nederland op een Nederlands octrooi en ter zake van
inbreuk in België op een Belgisch paralleloctrooi. Gedaagde sub 3 wordt
gedagvaard ter zake van inbreuk in Frankrijk op een Frans paralleloctrooi.
De overige gedaagden wordt verweten dat zij inbreuk maken op al deze
octrooien in al deze landen.
10. Aan gedaagden kan worden toegegeven dat het in het geval van
parallelle nationale octrooien - zoals i.c. - minder snel voor de hand
ligt voldoende samenhang aan te nemen dan in geval van inbreuk op
een Europees octrooi. Zulks te meer nu het deels nationale octrooien
betreft die niet of nauwelijks zijn vooronderzocht zodat de werkelijke
beschermingsomvang van die octrooien minder duidelijk lijkt.
11. Daar staat tegenover dat het octrooien betreft die dezelfde uitvinding
tot onderwerp hebben en die berusten op hetzelfde prioriteitsdocument.
Ook is het Nederlandse octrooi kennelijk beperkter verleend dan de
Belgische en Franse octrooien, zodat het (gezien ook de harmonisatie
van de uitlegbepalingen binnen Europa) voor de hand lijkt te liggen
dat een eventuele inbreuk op het Nederlandse octrooi in België en in
Frankrijk ook als inbreuk op de aldaar verleende octrooien zal worden
beschouwd. Bovendien moet bij de beoordeling van het al dan niet
bestaan van voldoende samenhang niet uit het oog worden verloren
dat alle verschenen gedaagden behoren tot een en hetzelfde concern.
Tenslotte is niet onbelangrijk dat de Amerikaanse gedaagden niet alleen
worden gedagvaard ter zake van inbreuk op de Belgische en Franse
octrooien maar - net als de in Nederland gevestigde gedaagden - ook ter
zake van inbreuk op hetzelfde Nederlandse octrooi.
12. Voorshands wordt, dit alles in aanmerking genomen, geoordeeld dat
er i.c. voldoende samenhang bestaat tussen de verschillende vorderingen
om bevoegdheid op grond van art. 6-1 EEX en art. 126-7 Rv. aan te
kunnen nemen.
13. Los daarvan staat de vraag of er ook plaats is voor een inbreukverbod
buiten Nederland, welke vraag indien nodig afzonderlijk moet worden
onderzocht. Spoedeisend belang.
14. Nu het Nederlandse octrooi eerst is verleend met dagtekening 30
november 1994 en is uitgegeven op 16 januari 1995, kan niet gezegd
worden dat Raychem sedertdien zolang heeft stilgezeten dat zij geacht
moet worden haar spoedeisende belang bij de handhaving van het octrooi
te hebben verloren. Dat de verleningsprocedure lang heeft geduurd
omdat Raychem daarin geen haast heeft gemaakt doet daaraan niet af.
Integendeel: de nog maar zeer beperkte resterende geldingsduur van het
octrooi onderstreept juist het spoedeisend belang bij handhaving daarvan.
15. Anders moet echter worden geoordeeld voor wat betreft de Franse
en Belgische octrooien. Immers staat als onbetwist vast dat Thermon
sedert 1983 of 1985 actief is op de Franse en Belgische markt. De
aldaar geldende octrooien zijn verleend in 1978 (België) respectievelijk
in 1984 en 1988 (Frankrijk). Nu niet is gesteld of gebleken dat er in
die landen nietigheidsprocedures aanhangig zijn (geweest) of andere
omstandigheden in de weg hebben gestaan aan een voortvarend
optreden, kan thans voor wat betreft de gestelde inbreuken op de Franse
en Belgische octrooien geen spoedeisend belang meer aanwezig worden
geacht. Immers heeft Raychem alle gelegenheid gehad in die landen in
rechte tegen de beweerde inbreuk op te treden. Raychem kan dus niet
in haar vorderingen worden ontvangen voor zover die betrekking hebben
op de inbreuken in België en in Frankrijk. Ter beoordeling staat dus nog
slechts of een inbreukverbod cum annexis moet worden gegeven voor wat
betreft het Nederlandse octrooi."
De Pres.Rb. overweegt dat in het midden kan blijven of de in geding
zijnde stripverhitters zijn vervaardigd volgens de geoctrooieerde
werkwijze. Op grond van verschillende overwegingen meent de Pres.Rb.
dat er een serieuze en niet te verwaarlozen kans bestaat dat het octrooi
alsnog zal worden nietigverklaard. Op grond van de overweging dat het
vaste jurisprudentie is dat in zo'n geval een inbreukverbod achterwege
moet blijven, wordt de gevraagde voorziening geweigerd.