Eagrán sealadach
TUAIRIM AN ABHCÓIDE GHINEARÁLTA
EMILIOU
arna tabhairt an 23 Aibreán 2026 (1)
Cás C‑414/25 [Sedrata] (i)
Ministero dell’Interno,
Questura di Roma
v
S.H.,
A.H.,
páirtithe uamtha:
Procuratore generale della Repubblica presso la Corte Suprema di Cassazione
(Iarraidh ar réamhrialú ón Corte suprema di cassazione (an Chúirt Uachtarach um Achomharc Deiridh, an Iodáil))
(Tarchur chun réamhrialú – Rialuithe teorann, tearmann agus inimirce – Treoir 2008/115/CE – Treoir 2013/32/AE – Nósanna imeachta um fhilleadh – Scrúdú ar iarratais ar chosaint idirnáisiúnta – Comhaontú déthaobhach idir Ballstát agus tríú Stát – Coinneáil i saoráidí atá lonnaithe i dtríú tíortha)
I.      Réamhrá
1.        In 2023, thug Rialtas na hIodáile comhaontú déthaobhach i gcrích le Rialtas na hAlbáine lena gcuirtear, go bunúsach, ar chumas údaráis na hIodáile saoráidí áirithe a oibriú atá lonnaithe ar chríoch na hAlbáine ina bhféadfar náisiúnaigh tríú tír atá faoi réir nósanna imeachta teorann nó nósanna imeachta um fhilleadh a choinneáil ar feadh na tréimhse is gá chun na nósanna imeachta sin a chur i gcrích. Faoin gcomhaontú sin, tagann na saoráidí sin faoi dhlínse na hIodáile, agus leanann reachtaíocht ábhartha náisiúnta agus reachtaíocht ábhartha an Aontais de bheith infheidhme maidir leis na náisiúnaigh tríú tír lena mbaineann.
2.        Lena ceisteanna, féachann an chúirt a rinne an tarchur – an Corte suprema di cassazione (an Chúirt Uachtarach um Achomharc Deiridh, an Iodáil) – go bunúsach, le soiléiriú an bhfuil rialacha na hIodáile lena gcuirtear an comhaontú sin chun feidhme comhoiriúnach le forálacha Threoir 2008/115/CE (ar a dtugtar ‘an Treoir um Fhilleadh’ freisin) (2) agus Threoir 2013/32/AE (ar a dtugtar ‘an Treoir maidir le Nósanna Imeachta Tearmainn’). (3)
II.    An dlí lena mbaineann
A.      Dlí an Aontais Eorpaigh
1.      Treoir 2008/115
3.        In Airteagal 3(3) de Threoir 2008/115, sainítear ‘filleadh’ mar ‘phróiseas náisiúnaigh tríú tír a théann ar ais – bíodh sé dá dheoin féin chun oibleagáid um fhilleadh a chomhlíonadh, nó go héigeantach – chuig:
–a thír thionscnaimh nó a tír thionscnaimh, nó
–tír idirthurais i gcomhréir le comhaontuithe Comhphobail nó déthaobhacha um athligean isteach nó le socruithe eile, nó
–tríú tír eile, a gcinneann an náisiúnach tríú tír lena mbaineann filleadh dá dheoin féin uirthi agus ina nglacfar leis nó léi’.
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
4.        Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 6(1) de Threoir 2008/115:
‘Eiseoidh na Ballstáit cinneadh um fhilleadh d’aon náisiúnach tríú tír atá ag fanacht go neamhdhleathach ar a gcríoch, gan dochar do na heisceachtaí dá dtagraítear i míreanna 2 go 5.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
5.        Foráiltear le hAirteagal 8(1) de Threoir 2008/115:
‘Déanfaidh na Ballstáit gach beart is gá chun an cinneadh um fhilleadh a fhorfheidhmiú murar ceadaíodh aon tréimhse le haghaidh imeacht deonach [...] nó murar comhlíonadh an oibleagáid um fhilleadh laistigh den tréimhse le haghaidh imeacht deonach a ceadaíodh [...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
6.        Foráiltear le hAirteagal 15 de Threoir 2008/115:
‘1.      Mura féidir bearta leordhóthanacha eile nach bhfuil chomh comhéigneach céanna a chur i bhfeidhm go héifeachtach i gcás sonrach, ní fhéadfaidh na Ballstáit náisiúnach tríú tír atá faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh a choinneáil ach amháin chun an filleadh a ullmhú agus/nó chun an próiseas aistrithe a chur i gcrích [...]
Beidh aon tréimhse choinneála chomh gearr agus is féidir agus ní mhairfidh sí ach fad atá socruithe um aistriú idir lámha agus á gcur i ngníomh le dícheall cuí.
2.      [...]
Scaoilfear saor an náisiúnach tríú tír lena mbaineann láithreach mura bhfuil an choinneáil dleathach.
[...]
4.      Nuair a dhealraíonn sé nach bhfuil ionchas réasúnach aistrithe ann a thuilleadh ar chúiseanna dlíthiúla nó ar chúiseanna eile, nó nach ann a thuilleadh do na coinníollacha a leagtar síos i mír 1, níl údar leis an gcoinneáil a thuilleadh agus scaoilfear saor an duine lena mbaineann láithreach.
[...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
7.        Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 16(1) de Threoir 2008/115:
‘De ghnáth, is i saoráidí coinneála speisialaithe a dhéanfar coinneáil. I gcás nach féidir le Ballstát cóiríocht a chur ar fáil i saoráid choinneála speisialaithe agus nach mór dó dul i muinín cóiríocht phríosúin, coimeádfar na náisiúnaigh tríú tír atá faoi choinneáil scartha ó ghnáthphríosúnaigh.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
2.      Treoir 2013/32
8.        De réir phointe (p) d’Airteagal 2 de Threoir 2013/32, ina bhfuil na sainmhínithe, ciallaíonn ‘“fanacht sa Bhallstát” fanacht i gcríoch an Bhallstáit ina ndearnadh an t‑iarratas ar chosaint idirnáisiúnta nó ina bhfuil sé á scrúdú, lena n‑áirítear ag an teorainn nó i gcriosanna idirthurais’.
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
9.        Foráiltear le hAirteagal 3(1) de Threoir 2013/32, a bhaineann le raon feidhme na Treorach sin:
‘1. Beidh feidhm ag an Treoir seo maidir leis na hiarratais uile ar chosaint idirnáisiúnta a dhéanfar sa chríoch, lena n‑áirítear ag an teorainn, in uiscí teorann nó i gcriosanna idirthurais na mBallstát, agus maidir le cosaint idirnáisiúnta a tharraingt siar.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
10.      Léitear Airteagal 9(1) de Threoir 2013/32, a bhaineann leis an gceart fanacht sa Bhallstát go dtí go scrúdófar an t‑iarratas, mar seo a leanas: ‘Ceadófar d’iarratasóirí fanacht sa Bhallstát, chun críche an nós imeachta agus chun na críche sin amháin, go dtí go mbeidh cinneadh déanta ag an údarás cinntitheach i gcomhréir leis na nósanna imeachta ag an gcéad chéim a leagtar amach i gCaibidil III. Ní hionann an ceart fanachta sin agus teidlíocht ar chead cónaithe.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
B.      An dlí idirnáisiúnta agus náisiúnta
11.      Ina hiarraidh ar réamhrialú, tagraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go príomha (4) do (i) Protocollo tra il Governo della Repubblica italiana e il Consiglio dei ministri della Repubblica di Albania per il rafforzamento della collaborazione in materia migratoria (Prótacal idir Rialtas Phoblacht na hIodáile agus Comhairle Airí Phoblacht na hAlbáine maidir leis an gcomhar a neartú i réimse na himirce; ‘an Prótacal’) a síníodh sa Róimh an 6 Samhain 2023; agus (ii) an dlí náisiúnta lena gcuirtear an Prótacal chun feidhme (‘Dlí Uimh. 14’), arna leasú ina dhiaidh sin. (5)
1.      An Prótacal
12.      De réir Airteagal 2 den Phrótacal, is é is cuspóir dó ‘an comhar déthaobhach idir na Páirtithe a neartú maidir le sreabha imirce ó thríú tíortha a bhainistiú, i gcomhréir leis an dlí idirnáisiúnta agus leis an dlí Eorpach’.
13.      Déantar foráil in Airteagal 4 den Phrótacal maidir le ceart Phoblacht na hIodáile limistéir áirithe de chríoch na hAlbáine a úsáid (ar limistéir iad a shainaithnítear, de bhun Airteagal 1(1)(c) den Phrótacal, in Iarscríbhinn 1 a ghabhann leis) chun saoráidí a bhunú chun imircigh a choinneáil ó thaobh riaracháin de. De réir Airteagal 4(2), ní mór don Iodáil na saoráidí sin a bhainistiú i gcomhréir le rialacháin náisiúnta agus Eorpacha. Foráiltear le hAirteagal 4(3), ar an gcéad dul síos, go gceadófar dul isteach agus fanacht i gcríoch na hAlbáine d’imircigh a gcuirtear cóiríocht ar fáil dóibh sna saoráidí ‘chun nósanna imeachta teorann nó nósanna imeachta um fhilleadh dá bhforáiltear i reachtaíocht na hIodáile agus i reachtaíocht an Aontais a dhéanamh, agus chun na críche sin amháin, agus ar feadh na tréimhse a bhfuil géarghá léi chun iad a dhéanamh’ agus, ar an dara dul síos, ‘i gcás ina dtiocfaidh deireadh leis an gceart chun fanacht sna saoráidí ar chúis ar bith, aistreoidh an Iodáil na himircigh sin amach as críoch na hAlbáine láithreach’. De réir Airteagal 4(3) agus (4), is trí bhíthin údaráis na hIodáile amháin a thagann imircigh isteach in uiscí teorann agus i gcríoch na hAlbáine agus ceadaíonn údaráis na hAlbáine iad chun nósanna imeachta teorann agus nósanna imeachta um fhilleadh a chur i gcrích, agus chun na críche sin amháin, agus ar feadh an ama a bhfuil géarghá leis chun iad a chur i gcrích.
14.      Le hAirteagal 6(5) agus (6) den Phrótacal, forchuirtear ar Phoblacht na hIodáile an dualgas ‘na bearta is gá a ghlacadh chun a áirithiú go bhfanfaidh imircigh laistigh de na limistéir, rud a chuirfidh cosc ar a n‑imeacht neamhúdaraithe isteach i gcríoch Phoblacht na hAlbáine’ agus, i gcás imeacht den sórt sin, an chumhacht a thabhairt d’údaráis na hAlbáine na himircigh a chur ar ais chuig na lárionaid.
15.      De bhun Airteagal 9(1) den Phrótacal, ní fhéadfaidh fanacht imirceach ar chríoch na hAlbáine dul thar an uastréimhse choinneála a cheadaítear le reachtaíocht na hIodáile atá i bhfeidhm. Foráiltear le hAirteagal 9(2) den Phrótacal ‘go gceadóidh na Páirtithe rochtain ar na saoráidí dá bhforáiltear sa Phrótacal seo do dhlíodóirí, dá gcúntóirí, agus d’eagraíochtaí idirnáisiúnta agus do ghníomhaireachtaí an Aontais Eorpaigh a sholáthraíonn comhairle agus cúnamh d’iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta, laistigh de na teorainneacha dá bhforáiltear i reachtaíocht na hIodáile, na hEorpa agus na hAlbáine is infheidhme’.
2.      Dlí Uimh. 14
16.      Is ionann Airteagal 3(3) de Dhlí Uimh. 14 agus na limistéir dá dtagraítear in Airteagal 1(1)(c) den Phrótacal leis na limistéir teorann nó idirthurais arna sainaithint in ionstraimí eile de dhlí na hIodáile. Is ionann Airteagal 3(4) den dlí sin agus aistrithe idir saoráid atá lonnaithe i gcríoch na hIodáile agus saoráid a shainaithnítear sa Phrótacal chun aistrithe a dhéanamh idir dhá shaoráid atá lonnaithe i gcríoch na hIodáile.
17.      Foráiltear le hAirteagal 4 de Dhlí Uimh. 14 go mbeidh feidhm ag reachtaíocht na hIodáile maidir le hinimirce agus ‘rialacháin na hIodáile agus na hEorpa maidir leis na ceanglais agus na nósanna imeachta a bhaineann le heachtrannaigh a ligean isteach agus fanacht sa chríoch náisiúnta’, maidir le himircigh a aistrítear sna saoráidí atá lonnaithe i gcríoch na hAlbáine, ‘a mhéid atá siad comhoiriúnach’.
III. Fíorais, nós imeachta agus na ceisteanna a tharchuirtear
18.      Eascraíonn na príomhimeachtaí as dhá chinneadh a ghlac Prefetto di Ancona (Maor Ancona, an Iodáil) agus Prefetto di Firenze (Maor Fhlórans, an Iodáil) faoi seach, lena n‑ordaítear beirt náisiúnach tríú tír a fuarthas amach go bhfuil siad ag fanacht go neamhdhleathach san Iodáil a dhíbirt.
19.      Sa dá chás, ós rud é nárbh fhéidir an t‑aistriú a dhéanamh, d’ordaigh an Questore (Ceann na bPóilíní) inniúil go gcoinneofaí na daoine lena mbaineann chun iad a aistriú ag Ionad Fillte Bari (an Iodáil). D’fhormhuinigh Giudice di pace di Bari (Giúistís Síochána, Bari, an Iodáil) na horduithe coinneála sin ina dhiaidh sin.
20.      Ina dhiaidh sin, chinn Ministero dell’Interno (an Aireacht Gnóthaí Baile, an Iodáil) na daoine lena mbaineann a aistriú chuig Ionad Fillte Gjadër (an Albáin), saoráid arna bunú de bhun an Phrótacail agus atá lonnaithe ar chríoch na hAlbáine. Tar éis dóibh an lárionad sin a bhaint amach, thaisc an bheirt acu iarratais ar chosaint idirnáisiúnta le húdaráis na hIodáile. I ngach cás, d’ordaigh Questore di Roma (Ceann na bPóilíní, an Róimh, an Iodáil) go leanfaí de na daoine lena mbaineann a choinneáil san ionad céanna.
21.      Le dhá bhreithiúnas an 24 Aibreán 2025, dhiúltaigh Corte di Appello di Roma (an Chúirt Achomhairc, an Róimh, an Iodáil) seasamh leis na horduithe ó Cheann na bPóilíní, an Róimh, agus chinn sé go raibh an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist ar neamhréir le dlí an Aontais.
22.      Agus í ag easaontú leis an measúnú sin, thaisc an Aireacht Gnóthaí Baile achomharc ar phointí dlí i gcoinne na mbreithiúnas sin os comhair an Corte suprema di cassazione (an Chúirt Uachtarach um Achomharc Deiridh). Rinne an chúirt an dá chás a uamadh agus, agus amhras uirthi faoi léiriú ceart fhorálacha ábhartha dhlí an Aontais, chinn sí bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘(1)      An gcuirtear cosc le Treoir [2008/115]/CE agus, go háirithe le hAirteagail 3, 6, 8, 15, 16 agus di, ar chur i bhfeidhm reachtaíochta náisiúnta [...] lena gceadaítear daoine a thabhairt go dtí na limistéir dá dtagraítear in Airteagal 1(1)(c) [den Phrótacal] atá faoi réir bearta coinneála arna mbailíochtú, in éagmais aon ionchas um fhilleadh réamhchinntithe agus inaitheanta?
(2)      Má thugtar freagra diúltach ar an gceist sin, an gcuirtear cosc le hAirteagal 9(1) de Threoir [2013/32] ar chur i bhfeidhm reachtaíochta náisiúnta [...]lena bhféadfar a ordú, ar fhorais iarratais ar chosaint a mheastar a bheith taiscthe chun críocha mí-úsáid, go gcoinneofaí, i gceann de na limistéir dá dtagraítear in Airteagal 1(1)(c) [den Phrótacal] an t‑imirceach atá faoi réir ordú díbeartha agus a chuir iarratas den sórt sin isteach tar éis dó a bheith tugtha chuig na ceantair sin?’
23.      D’iarr an chúirt a rinne an tarchur freisin go ndéileálfaí leis an gcás faoin nós imeachta práinne um réamhrialú dá bhforáiltear in Airteagal 107(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais. Tar éis don chúirt a rinne an tarchur freagra a thabhairt ar iarraidh ar shoiléiriú – inar chuir an chúirt sin in iúl nár coinníodh na daoine aonair lena mbaineann a thuilleadh – chinn an Chúirt nach raibh aon ghá an iarraidh sin a dheonú. Mar sin féin, tugadh tosaíocht don chás de bhun Airteagal 53(3) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais.
24.      Chuir Rialtais na hÍsiltíre, na hIodáile agus na Polainne, chomh maith leis an gCoimisiún Eorpach, barúlacha i scríbhinn isteach. Chuir na páirtithe sin, seachas Rialtas na Polainne, argóint ó bhéal i láthair freisin ag an éisteacht an 24 Márta 2026.
IV.    Anailís
25.      Sa Tuairim seo, tabharfaidh mé aghaidh ar dtús ar an agóid a rinne Rialtas na hIodáile maidir le hinghlacthacht na hiarrata ar réamhrialú (A). Tabharfaidh mé réamhbharúlacha áirithe ansin maidir le, ar an gcéad dul síos, infheidhmeacht Threoir 2008/115 agus Threoir 2013/32 maidir leis na príomhimeachtaí (B) agus, ar an dara dul síos, mo thuiscint ar an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí (C). Tabharfaidh mé aghaidh ansin ar an dá cheist a tharchuirtear (D agus E).
A.      A. Inghlacthacht na hiarrata ar réamhrialú
26.      Áitíonn Rialtas na hIodáile, ag an tús, go bhfuil an iarraidh ar réamhrialú do-ghlactha. Dar léi, ní mhínítear leis an ordú tarchuir ar bhealach atá soiléir go leor cén fáth a bhfuil amhras ar an gcúirt a rinne an tarchur maidir le comhoiriúnacht na reachtaíochta náisiúnta atá i gceist le dlí an Aontais.
27.      Is féidir, i mo thuairimse, an argóint sin a dhíbhe gan deacracht. Leagtar amach san ordú tarchuir, le soiléireacht leordhóthanach, na cúiseanna a thug ar an gcúirt a rinne an tarchur treoir a lorg maidir le léiriú forálacha áirithe de Threoir 2008/15 agus de Threoir 2013/32, chomh maith lena ngaol leis an reachtaíocht náisiúnta is infheidhme maidir leis na príomhimeachtaí.
28.      Dá bhrí sin, is léir cé na saincheisteanna dlí nach mór don chúirt a rinne an tarchur a réiteach chun breithiúnas a thabhairt agus cén fáth a mheasann sí go mbeadh treoir ón gCúirt Bhreithiúnais úsáideach ina leith sin. Go deimhin, is fiú a thabhairt faoi deara nach raibh aon deacracht ag Rialtas na hIodáile ná ag na daoine leasmhara eile a chuir barúlacha isteach maidir le haghaidh a thabhairt ar na saincheisteanna substainteacha a ardaíodh san iarraidh ar réamhrialú.
B.      B. Réamhbharúlacha (I): infheidhmeacht Threoir 2008/115 agus Threoir 2013/32
29.      Tabharfaidh mé aghaidh anois ar an scrúdú ar na saincheisteanna sin. Sula ndéanfar amhlaidh, áfach, is iomchuí réamhbharúlacha áirithe a thabhairt maidir leis an ngaol idir an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist agus ionstraimí an Aontais dá dtagraítear san ordú tarchuir.
30.      Tuigim, faoin dlí náisiúnta, go bhfuil feidhm ag reachtaíocht an Aontais Eorpaigh lena rialaítear na nósanna imeachta is infheidhme maidir le daoine aonair a choinnítear i saoráidí atá lonnaithe i bPoblacht na hAlbáine – lena n‑áirítear Treoir 2008/115 agus Treoir 2013/32 – maidir leis na daoine aonair sin.
31.      Tagraítear in Airteagal 4(2) agus (3) den Phrótacal, i ndáil leis sin, do ‘reachtaíocht na hIodáile agus na hEorpa’ ábhartha. (6) Ina theannta sin, foráiltear le hAirteagal 4 de Dhlí Uimh. 14 go bhfuil feidhm ag reachtaíocht inimirce na hIodáile, agus ‘Rialacháin na hIodáile agus na hEorpa maidir leis na ceanglais agus na nósanna imeachta a bhaineann le heachtrannaigh a ligean isteach agus fanacht sa chríoch náisiúnta’, maidir le himircigh a aistrítear chuig saoráidí atá lonnaithe i gcríoch na hAlbáine, ‘a mhéid atá siad comhoiriúnach’. (7)
32.      Nuair a iarradh ar Rialtas na hIodáile ag an éisteacht brí an natha ‘a mhéid atá siad comhoiriúnach’ a shoiléiriú, mhínigh sé nach bhfuil sé beartaithe ach a áirithiú go ndéanfar téarmaí áirithe a áirítear sna forálacha náisiúnta ábhartha agus i bhforálacha ábhartha an Aontais, a bhféadfadh sé nach gcumhdaítear leo go sainráite cásanna amhail iad siúd a eascraíonn as an bPrótacal agus as Dlí Uimh. 14, a léiriú ar bhealach lena n‑áirithítear infheidhmeacht na bhforálacha atá i gceist. (8) Tuigim, dá bhrí sin, i gcásanna amhail na cásanna atá i gceist sna príomhimeachtaí, go bhfuil feidhm ag Treoir 2008/115 agus ag Treoir 2013/32, mar ábhar dlí náisiúnta, agus go bhfuil feidhm iomlán acu. Nuair a fiafraíodh de ag an éisteacht an bhfeidhmeodh prionsabal thosaíocht dhlí an Aontais i gcás coinbhleacht idir foráil den reachtaíocht náisiúnta ábhartha agus foráil de Threoir 2008/115 nó Treoir 2013/32, d’fhreagair Rialtas na hIodáile go dearfach.
33.      É sin ráite, is gá a mhíniú freisin cén fáth, i mo thuairimse, a bhfuil feidhm ag na treoracha sin sa chás seo mar ábhar dhlí an Aontais.
34.      I ndáil leis sin, is ar éigean is gá a mheabhrú nach féidir le Ballstát srian aontaobhach a chur le raon feidhme ratione personae nó rationemateriae reachtaíocht an Aontais, ná a fhorálacha a chur i bhfeidhm go roghnaitheach, ag brath ar cé acu atá nó nach bhfuil siad comhsheasmhach le reachtaíocht náisiúnta a glacadh ina dhiaidh sin. Is léir go mbeadh iompar den sórt sin ar neamhréir le prionsabal thosaíocht dhlí an Aontais.
35.      Maidir le raon feidhme Threoir 2008/115, chinn an Chúirt go comhsheasmhach ‘[go sainítear a raon feidhme] trí thagairt a dhéanamh do staid [an fhanachta neamhdhleathaigh] ina bhfuil an náisiúnach tríú tír [é féin nó í féin amháin], beag beann ar na cúiseanna leis an staid sin nó ar na bearta is féidir a ghlacadh i ndáil leis an náisiúnach sin’. (9) Chuir an Chúirt in iúl freisin go ‘leagtar amach go sonrach leis an Treoir sin an nós imeachta atá le cur i bhfeidhm ag gach Ballstát maidir le náisiúnaigh tríú tír atá ag fanacht go neamhdhleathach a fhilleadh agus socraítear inti an t‑ord inar cheart na céimeanna éagsúla comhleanúnacha den nós imeachta sin a dhéanamh’. (10)
36.      Sa chás seo, níl aon amhras ann go raibh na daoine lena mbaineann sna príomhimeachtaí ‘ag fanacht go neamhdhleathach’ ar chríoch na hIodáile de réir bhrí Airteagal 2(1) de Threoir 2008/115. Dá réir sin, ceanglaíodh ar údaráis na hIodáile (i) cinneadh um fhilleadh a eisiúint de bhun Airteagal 6(1) de, agus (ii) céimeanna an nós imeachta ina dhiaidh sin a leagtar síos in Airteagail 7 go 11 den Treoir sin a leanúint. Ní fhéadfadh na húdaráis sin an nós imeachta sin a athrú, a chur ar fionraí ná a dhéanamh neamh-infheidhme go páirteach nó go hiomlán, (11) díreach trí na daoine lena mbaineann a aistriú chuig saoráidí coinneála atá lonnaithe lasmuigh de chríoch na hIodáile.
37.      Tá feidhm ag an réasúnaíocht chéanna, mutatis mutandis, maidir le Treoir 2013/32. Ráthaítear le hAirteagail 18 agus 19 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’), go bunúsach, an ceart atá ag gach duine iarratas a dhéanamh ar chosaint idirnáisiúnta i gcás ina bhfuil eagla orthu go ndéanfar géarleanúint nó díobháil thromchúiseach ina dtír thionscnaimh. Is ann don cheart sin gan beann ar an mbealach ar tháinig an duine isteach i gcríoch an Bhallstáit lena mbaineann (12) agus gan beann ar cé acu atá nó nach bhfuil sé dleathach iad a bheith ann. (13) Cuimsítear leis an gceart chun tearmainn – ar mhaithe le téarmaíocht Airteagal 14(1) de Dhearbhú Uilechoiteann na Náisiún Aontaithe um Chearta an Duine a úsáid – an fhéidearthacht cosaint a lorg agus, i gcás ina gcomhlíontar na coinníollacha ábhartha, leas a bhaint aisti.
38.      Is cuid lárnach de phríomhbheartas de chuid an Aontais é an ceart sin. Beartaíodh sna Conarthaí agus i reachtas an Aontais go mbunófaí ‘comhbheartas maidir le tearmann, inimirce agus rialú ag teorainneacha seachtracha’ mar ‘chuid dhílis de chuspóir an Aontais Eorpaigh limistéar saoirse, slándála agus ceartais a bhunú de réir a chéile’. (14)
39.      Mar is léir ó aithris 8 de Threoir 2013/32, glacadh an Treoir sin i gcomhthéacs ghlacadh ‘Chlár Stócólm’ ag an gComhairle Eorpach in 2009. Ba é cuspóir an chláir sin ‘limistéar comhchoiteann cosanta agus dlúthpháirtíochta a bhunú bunaithe ar nós imeachta comhchoiteann tearmainn agus stádas aonfhoirmeach dóibh siúd a ndeonaítear cosaint idirnáisiúnta dóibh bunaithe ar ardchaighdeáin chosanta agus ar nósanna imeachta cothroma agus éifeachtacha’. Measadh ‘nach mór rochtain ar nósanna imeachta tearmainn atá sábháilte agus éifeachtúil ó thaobh an dlí de a áirithiú do dhaoine a bhfuil cosaint idirnáisiúnta de dhíth orthu’, agus ‘gur cheart an leibhéal céanna córa a thairiscint do dhaoine aonair a mhéid a bhaineann le socruithe nós imeachta agus cinneadh stádais, gan beann ar an mBallstát ina dtaisctear a n‑iarratas ar chosaint idirnáisiúnta. Is é an cuspóir gur cheart caitheamh le cásanna comhchosúla ar an gcaoi chéanna agus an toradh céanna a bheith orthu’. (15)
40.      I bhfianaise an mhéid sin, ní mór feidhm a bheith ag an loighic chéanna a leagtar amach thuas maidir le Treoir 2008/115 freisin maidir le Treoir 2013/32. Ní féidir le húdaráis Ballstáit an bonn a bhaint de chur i bhfeidhm na rialacha comhchoiteanna maidir le nósanna imeachta tearmainn trí náisiúnaigh tríú tír a tháinig isteach san Aontas Eorpach a aistriú chuig saoráidí atá lonnaithe lasmuigh dá gcríoch. Ní fhéadfaidh siad ach oiread caitheamh le náisiúnaigh tríú tír áirithe ar bhealach éagsúil le náisiúnaigh eile atá i staid inchomparáide, rud a d’fhéadfadh teorainn a chur lena gceart cosaint idirnáisiúnta a lorg – agus, i gcás inarb iomchuí, tairbhe a bhaint aisti – trí nós imeachta cothrom éifeachtach.
41.      Is fíor, ar an gcéad amharc, go bhféadfadh sé nach mbeadh Treoir 2013/32 infheidhme maidir leis na príomhimeachtaí, ós rud é nár thaisc na daoine aonair lena mbaineann a n‑iarratais ar chosaint idirnáisiúnta ach amháin tar éis dóibh a bheith aistrithe chuig saoráid atá suite i gcríoch na hAlbáine. Foráiltear le hAirteagal 3(1) den Treoir sin go bhfuil feidhm aige ‘maidir leis na hiarratais uile ar chosaint idirnáisiúnta a dhéantar sa chríoch, lena n‑áirítear ag an teorainn, in uiscí teorann nó i gcriosanna idirthurais na mBallstát, agus maidir le cosaint idirnáisiúnta a tharraingt siar’.
42.      I mo thuairimse, áfach, ní féidir Airteagal 3(1) de Threoir 2013/32 a léiriú go docht go litriúil i gcás, amhail an cás atá i gceist sna príomhimeachtaí ina raibh na daoine aonair lena mbaineann i láthair ar dtús ar chríoch an Bhallstáit agus inar aistríodh iad go sealadach ina dhiaidh sin, le cinneadh ó na húdaráis náisiúnta, chuig suíomh lasmuigh den chríoch sin. In imthosca den sórt sin, bheadh neamh-infheidhmeacht Threoir 2013/32 ina toradh hipitéiseach ar ghníomh na n‑údarás náisiúnta féin. (16) Bheadh an toradh sin ag teacht salach ar chuspóir na Treorach ‘rochtain éifeachtach a ráthú, eadhon rochtain atá chomh simplí agus is féidir, ar an nós imeachta chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú’, mar a chuir an Chúirt in iúl ina cásdlí. (17)
43.      Ní dhéantar difear don chonclúid sin ach oiread toisc go bhféadfadh na daoine aonair lena mbaineann, go teoiriciúil, iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a chur isteach roimh a n‑aistriú. Le dlí an Aontais, ceanglaítear ar na Ballstáit rochtain ar fhaisnéis agus ar chúnamh a sholáthar nó a éascú d’iarratasóirí féideartha nó iarbhír. (18) Léirítear leis na forálacha sin – atá i gcomhréir le rialacha agus caighdeáin idirnáisiúnta (19) – go n‑aithnítear gur minic a bhíonn iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta i staid leochaileach agus nach mór dóibh dul i ngleic le nósanna imeachta dlíthiúla casta in imthosca nach bhfuil cur amach acu orthu. Ar an gcúis sin, foráiltear le hAirteagal 10(1) de Threoir 2013/32 nach féidir leis na Ballstáit séanadh nó diúltú scrúdú a dhéanamh ar iarratais ar chosaint idirnáisiúnta ‘ar an bhforas amháin nach ndearnadh iad a luaithe is féidir’.
44.      Ós rud é go bhféadfadh sé nach gcuirfeadh cosc le dlí an Aontais, i bprionsabal, ar na Ballstáit feidhmeanna áirithe a fheidhmiú lasmuigh dá gcríoch chun críoch nósanna imeachta teorann nó nósanna imeachta um fhilleadh – pointe a bhfillfidh mé air thíos – ní thabharfadh sé sin le tuiscint, in aon chás, go scaoiltear iad óna n‑oibleagáidí faoi dhlí an Aontais a chomhlíonadh. Mar a chuir mé i dtábhacht i mo Thuairim in Danané agus páirtithe eile, tá corrlach lánroghnach áirithe ag na Ballstáit maidir le cinneadh a dhéanamh faoi na limistéir a mheasann siad a bheith ina dteorainneacha nó ina gcriosanna idirthurais chun críocha na nósanna imeachta sin. (20) Níl an corrlach sin neamhtheoranta, áfach, agus ní féidir é a fheidhmiú ar bhealach a fhágann go dtéitear timpeall ar rialacha an Aontais.
45.      Má chinneann Ballstát go ndéanfar gníomhaíochtaí áirithe, a dhéantar laistigh dá chríoch de ghnáth, i limistéir atá suite lasmuigh dá theorainneacha a bhfeidhmíonn sé dlínse de chineál éigin orthu, ní scaoiltear an Ballstát sin óna fhreagracht a áirithiú go gcomhlíonfar na rialacha uile is infheidhme maidir leis na gníomhaíochtaí sin. (21) Os a choinne sin, coinníonn sí an fhreagracht sin lena n‑áirítear, mar is gá, comhlíonadh na gceart bunúsach a bhfuil sé beartaithe a chosaint leis na rialacha sin a áirithiú. (22)
46.      Ní chaitear amhras ar an tuiscint atá agam ar raon feidhme Threoir 2013/32 le foclaíocht Airteagal 3(2) di, ar dá réir ‘[nach mbeidh feidhm ag an Treoir sin] maidir le hiarrataí ar thearmann taidhleoireachta nó críochach a chuirtear faoi bhráid ionadaíochtaí na mBallstát’. (23)
47.      I mo thuairimse, ní féidir a mheas go dtagann saoráidí coinneála amhail na saoráidí sin arna n‑oibriú ag údaráis na hIodáile ar chríoch na hAlbáine faoin gcoincheap ‘ionadaíochtaí na mBallstát’ chun críocha na forála sin. Ní mór an abairt sin a thuiscint mar thagairt do chomhlachtaí – amhail ambasáidí, consalachtaí nó misin bhuana – arna mbunú ag Stát amháin (an Stát sallchuir) laistigh de chríoch Stáit eile (an Stát óstach) chun caidreamh oifigiúil a sheoladh, leasanna náisiúnta a choimirciú agus seirbhísí a sholáthar dá náisiúnaigh thar lear. Thairis sin, rialaítear a stádas, a bhfeidhmeanna agus a gcreidiúnú le rialacha seanbhunaithe an dlí idirnáisiúnta. (24) Is léir nach bhfuil na saintréithe sin ag saoráid amhail an ionad fillte in Gjadër. Ná ní thuigim aon chúis áititheach le léiriú leathan a dhéanamh ar an maolú a leagtar síos in Airteagal 3(2) de Threoir 2013/32, chun a raon feidhme a leathnú chuig ionaid choinneála den chineál sin.
48.      Dá bhrí sin, táim den tuairim go bhfuil feidhm ag Treoir 2008/115 agus Treoir 2013/32 – agus go bhfuil feidhm acu ina n‑iomláine – maidir le daoine a aistrítear chuig na saoráidí coinneála atá lonnaithe i gcríoch na hAlbáine. Tagann an chonclúid sin ní hamháin ón renvois atá sa reachtaíocht náisiúnta atá i gceist, ach go díreach ó dhlí an Aontais freisin.
49.      Ar deireadh, tugaim faoi deara go bhfuil infheidhmeacht ‘Rialachán Bhaile Átha Cliath III’ i gceist freisin le hinfheidhmeacht Threoir 2013/32 sa chomhthéacs seo. (25) Go háirithe, ní mór Airteagail 1 agus 3 den Rialachán sin a léiriú i gcomhréir le forálacha comhfhreagracha Threoir 2013/32.
C.      C. Réamhbharúlacha (II): roinnt príomhghnéithe den reachtaíocht náisiúnta atá i gceist
50.      Tá sé, i mo thuairimse, thar dhíospóid, i gcás ina bhfuil Treoir 2018/115 agus Treoir 2013/32 infheidhme maidir le daoine aonair a aistrítear chuig saoráidí coinneála atá suite ar chríoch na hAlbáine, go bhfuil feidhm ag an gCairt freisin. Dá bhrí sin, ní mór do na daoine sin a bheith in ann brath, vis-à-vis údaráis na hIodáile, ar na cearta bunúsacha a ráthaítear leo. Ní fhéadfaidh sé a bheith d’éifeacht ag tabhairt i gcrích comhaontaithe dhéthaobhaigh le tríú Stát Ballstát a shaoradh óna oibleagáid comhlíonadh na gceart sin a áirithiú. (26)
51.      Sa chomhthéacs sin, tá tábhacht ar leith ag baint le hAirteagal 47 den Chairt, i gcásanna a bhaineann le cailleadh saoirse, lena gcumhdaítear an ceart chun leigheas éifeachtach agus triail chóir a fháil. (27) Dá bhrí sin, tá na bealaí nós imeachta dá bhforáiltear faoi dhlí an Aontais, lena gcuirtear ar chumas na ndaoine lena mbaineann agóid a dhéanamh os comhair comhlachtaí riaracháin agus/nó údaráis bhreithiúnacha a dhéanann dochar dóibh, fós infheidhme go hiomlán. I ndáil leis sin, tá dlínse fós ag údaráis inniúla na hIodáile, idir údaráis riaracháin agus bhreithiúnacha. Ar mhaithe le hiomláine, ba mhaith liom a rá freisin go gcoinníonn cúirteanna na hIodáile dlínse freisin chun caingne a éisteacht i leith damáistí arna dtionscnamh, ar bhonn na bprionsabal lena rialaítear dliteanas Stáit, ag náisiúnaigh tríú tír lena líomhnaítear sáruithe ar chearta a thugtar dóibh le dlí an Aontais. (28)
52.      Thairis sin, ceanglaítear le hAirteagal 20 den Chairt, lena ráthaítear comhionannas os comhair an dlí, nach gcaitear ar bhealach éagsúil, mar ábhar dlí, le daoine aonair a aistrítear chuig saoráidí coinneála atá lonnaithe san Albáin i gcomparáid leo siúd atá á gcoinneáil laistigh de chríoch na hIodáile. (29)
53.      Ina bharúlacha i scríbhinn, áitíonn Rialtas na hIodáile nach ndéanann an áit choinneála difear do stádas dlíthiúil na ndaoine lena mbaineann ná do raon feidhme a gceart. Léirítear ann freisin, faoin reachtaíocht náisiúnta is infheidhme, go gcaitear le haistrithe idir saoráid atá lonnaithe san Iodáil agus saoráid atá lonnaithe i gcríoch na hAlbáine, i dtéarmaí dlíthiúla, mar aistrithe atá coibhéiseach le haistrithe idir saoráidí atá lonnaithe go heisiach laistigh de chríoch na hIodáile.
54.      Ar deireadh, dealraíonn sé ó na forálacha náisiúnta ábhartha nach ndéanann aistriú chuig saoráidí atá lonnaithe san Albáin fad na coinneála a fhadú ná a athrú ar shlí eile. (30) Ar fhoirceannadh na coinneála, aistrítear na daoine lena mbaineann, de réir mar a bheidh, ar ais go dtí an Iodáil nó treoraítear iad chuig cinn scríbe a cheadaítear faoi rialacha infheidhme na hIodáile agus an Aontais; i bprionsabal, ní scaoiltear ar chríoch na hAlbáine iad.
55.      I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, is cosúil, prima facie, go gcomhlíontar leis an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist na príomhphrionsabail a leagtar amach thuas. Murab amhlaidh an cás – ar faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé é sin a fhíorú – is gá go mbeadh an measúnú comhoiriúnachta a leagtar amach thíos difriúil. Is iomchuí, dá bhrí sin, ag an gcéim seo, dul i muinín na saincheisteanna sonracha a ardaítear leis an dá cheist a tharchuirtear.
D.      D. An chéad cheist a tharchuirtear
56.      Lena céad cheist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gcuirtear cosc le forálacha Threoir 2008/115 ar reachtaíocht náisiúnta lena gceadaítear náisiúnaigh tríú tír atá faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh a aistriú chuig saoráidí coinneála atá lonnaithe i gcríoch tríú Stát (‘an t‑aistriú sealadach’), i gcás ina bhfanann na saoráidí sin faoi réir dhlínse na hIodáile agus ina leanann rialacha infheidhme na hIodáile agus an Aontais Eorpaigh de na nósanna imeachta atá i gceist a rialú. (31)
57.      Míneoidh mé cén fáth, i mo thuairimse, nach gcuirtear cosc le Treoir 2008/115, i bprionsabal, ar reachtaíocht den sórt sin (1), agus béim á leagan agam ag an am céanna ar an bhfíoras nach mór coinníollacha áirithe a chomhlíonadh mar sin féin chun comhlíonadh iomlán na Treorach sin a áirithiú (2).
1.      I bprionsabal, ní chuirtear cosc le Treoir 2008/115 ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí
58.      Ní chuirtear cosc go sainráite le haon fhoráil de Threoir 2008/115 ar na Ballstáit saoráidí coinneála atá lonnaithe lasmuigh dá gcríoch a oibriú chun daoine aonair a choinneáil faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh.
59.      I ndáil leis sin, is iomchuí scrúdú a dhéanamh, ar an gcéad dul síos, ar fhorálacha Threoir 2008/115 lena rialaítear coinneáil. Tá ábharthacht ar leith ag baint le hAirteagal 16, a mhéid a leagtar síos leis roinnt ceanglas is infheidhme maidir le ‘saoráidí coinneála speisialaithe’ – coincheap a ndearna an Chúirt léiriú leathan air, cé nach sainmhínítear é sa treoir. (32) Ní bhaineann aon cheann de na ceanglais sin, áfach, le suíomh geografach saoráidí den sórt sin. Ní féidir aon teorainn ina leith sin, bíodh sí sainráite nó intuigthe, a thuiscint ó fhorálacha eile na Treorach, lena ndéantar úsáid na coinneála a ‘theorannú go docht’ ach oiread. (33) Baineann na forálacha sin, inter alia, le cuspóir na coinneála, (34) a fad, (35) agus na coinníollacha lena rialaítear a forchur (36) agus a forghníomhú araon. (37) Is amhlaidh atá maidir le daoine atá faoi choinneáil a aistriú idir saoráidí coinneála éagsúla: ní bhaineann aon fhoráil de Threoir 2008/115, go díreach ná go hindíreach, le gné den sórt sin.
60.      Is féidir a lua freisin, sa chomhthéacs sin, nach féidir aistriú sealadach den chineál atá i gceist a mheas mar ‘fhilleadh’ de réir bhrí Airteagal 3(3), de Threoir 2008/115. Nach gcuirfear an duine lena mbaineann ar ais chuig a thír thionscnaimh nó a tír thionscnamh, chuig tír idirthurais i gcomhréir le comhaontuithe um athligean isteach nó le socruithe comhchosúla, (38) nó chuig tríú tír eile is rogha leis nó léi. Ná ní chuirtear deireadh le haistriú den sórt sin leis an nós imeachta um fhilleadh; ina ionad sin, is céim idirmheánach é laistigh de nós imeachta leanúnach.
61.      Ar chúiseanna comhchosúla, ní féidir aistriú den sórt sin a aicmiú mar ‘aistriú’ de réir bhrí Airteagal 3(5) de Threoir 2008/115. Trí na daoine lena mbaineann a aistriú chuig saoráidí atá lonnaithe san Albáin, ní fhorfheidhmíonn na húdaráis náisiúnta an oibleagáid maidir le filleadh. Ní dhéanfar an t‑aistriú, i bhforghníomhú an chinnidh um fhilleadh, ach ag céim níos déanaí, faoi réir chomhlíonadh na gcoinníollacha ábhartha.
62.      Ní féidir a mheas ach oiread gurb ionann aistriú den sórt sin agus díbirt éigeantach nó aistriú neamhdhleathach den chineál a scrúdaigh an Chúirt in an Coimisiún v an Ungáir (Glacadh iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta). (39) Ní féidir leis na daoine lena mbaineann an t‑ionad coinneála a fhágáil agus gluaiseacht faoi shaoirse ar chríoch na hAlbáine. Nuair a scaoiltear saor iad, aistrítear ar ais chuig an Iodáil iad nó treoraítear chuig ceann de na cinn scríbe dá dtagraítear in Airteagal 3(3) den Treoir iad. Ina theannta sin, cé go gcoinnítear iad in ionad fillte Gjadër, tá sé de chumas ag na náisiúnaigh tríú tír atá i gceist – mar a léirítear sa chás seo – iarratas a dhéanamh ar chosaint idirnáisiúnta. (40)
63.      Mar a áitíonn Rialtas na hÍsiltíre, is léir i bhfad go raibh cás amhail an cás dá bhforáiltear sa reachtaíocht náisiúnta atá i gceist á bheartú ag reachtas an Aontais tráth a glacadh Treoir 2008/115. Thairis sin, tugtar tacaíocht leis na travaux préparatoires a raibh rochtain agam orthu tacaíocht don tuairim sin.
64.      Más amhlaidh atá, bheadh ar dhuine teacht ar an gconclúid – i gcomhréir leis an nath aitheanta ‘ubi lex voluit dixit, ubi noluit tacuit’ (41) – go n‑éalaíonn an t‑ábhar ó rialáil ar leibhéal an Aontais agus, dá bhrí sin, go bhfanann sé faoi inniúlacht na mBallstát. (42) Bheadh an chonclúid sin, ar an gcéad amharc, compordach le cásdlí socair na Cúirte ar dá réir, faoin tríú mír d’Airteagal 288 CFAE, a choimeádann na Ballstáit lánrogha maidir le foirm agus modhanna a roghnú agus treoir á trasuí acu. (43)
65.      Go deimhin, mar is léir ó fhoclaíocht Threoir 2008/115, (44) agus ó chásdlí na Cúirte féin, tá corrlach lánroghnach ag na Ballstáit, (45) ar roinnt bealaí, maidir le forálacha na hionstraime sin a chur chun feidhme, i bhfianaise ghnéithe sonracha a ndlíchóras intíre. A fortiori, níl an Treoir sin – mar a chinn an Chúirt go sainráite – ‘ceaptha chun na rialacha náisiúnta maidir le fanacht náisiúnach eachtrach a chomhchuibhiú ina n‑iomláine’. (46)
66.      Mar sin féin, níl an corrlach lánroghnach sin gan teorainneacha. Chuir an Chúirt i dtábhacht arís agus arís eile, agus a lánrogha á feidhmiú acu i réimsí nach bhfuil comhchuibhithe go huileghabhálach, nár cheart do na Ballstáit éifeachtacht (effet utile) na nósanna imeachta um fhilleadh a bhunaítear leis an treoir a chur i mbaol, (47) ná nach féidir leo an bonn a bhaint de na cearta agus de na ráthaíochtaí a thugtar do na daoine lena mbaineann. (48) Mar a shoiléirítear in aithris 2 de Threoir 2008/115, is é an cuspóir atá á shaothrú leis an ionstraim sin beartas éifeachtach aistrithe agus aisdúichithe a bhunú, bunaithe ar chaighdeáin choiteanna, lena n‑áiritheofar go ndéanfar filleadh ar bhealach daonnúil agus lánurraim á tabhairt do chearta bunúsacha agus do dhínit an duine. (49)
67.      I bhfianaise an mhéid sin, is í an cheist chinntitheach an bhféadfadh reachtaíocht náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí, éifeachtacht an nós imeachta um fhilleadh a lagú nó cosaint na gceart agus na ráthaíochtaí a aithnítear do náisiúnaigh tríú tír a chur i mbaol.
68.      Sula ndéanfaidh mé scrúdú níos mionsonraithe ar an dá ghné sin, tá réamhbharúil in ord. Leis an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna himeachtaí seo, cuirtear comhaontú idir Poblacht na hIodáile agus Poblacht na hAlbáine chun feidhme. Níl sé tábhachtach a chur in iúl, ar an gcéad dul síos, gur tír chomharsanachta de chuid na hIodáile í an Albáin, ós rud é go bhfuil teorainneacha an dá Stát níos lú ná 100 km óna chéile, agus nach bhfuil siad scartha ach ag Muir Aidriad. Ar an dara dul síos, is páirtí conarthach í an Albáin sa Choinbhinsiún Eorpach um Chearta an Duine, agus is tír oifigiúil is iarrthóir ar bhallraíocht san Aontas í ó 2014 i leith, agus seoladh caibidlíocht aontachais go foirmiúil i mí Iúil 2022.
69.      D’fhéadfadh an anailís a dhéanfaidh mé thíos a bheith difriúil dá dtabharfaí an comhaontú atá i gceist i gcrích le tríú Stát, rud a d’fhágfadh, murab ionann agus an Albáin, mar gheall ar a suíomh i bhfad i gcéin, nach dócha go bhféadfaí nósanna imeachta um fhilleadh a dhéanamh go ginearálta ar bhealach éifeachtach. Bheadh an rud céanna fíor maidir le comhaontuithe a rinneadh le tíortha a d’fhéadfadh, mar gheall ar a staid pholaitiúil agus/nó a gcóras dlí, gan na ráthaíochtaí uile is gá a thabhairt go n‑urramófaí cearta bunúsacha na náisiúnach tríú tír atá á gcoinneáil sna tíortha sin.
70.      Ag féachaint anois ar dhá ghné dá dtagraítear i mír 67 thuas, ní mór dom a rá, ar an gcéad dul síos, nach bhfuilim cinnte go bhfuil úsáid saoráidí coinneála atá lonnaithe lasmuigh de chríoch an Bhallstáit lena mbaineann, ann féin, in ann an bonn a bhaint d’éifeachtacht na nósanna imeachta um fhilleadh a leagtar síos i dTreoir 2008/115.
71.      I ndáil leis sin, áitíonn Rialtas na hIodáile gurb é cuspóir na reachtaíochta náisiúnta atá i gceist acmhainneacht fhoriomlán na saoráidí atá beartaithe chun freastal ar náisiúnaigh tríú tír atá faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh a mhéadú. Ón taobh sin de, rannchuideodh reachtaíocht den sórt sin go dearfach le bainistiú fónta sreabha imirce – cúram atá ag éirí níos dúshlánaí, dar leis, le blianta beaga anuas i bhfianaise an mhéadaithe ar inimirce neamhrialta. Tagraíonn an rialtas sin freisin, sa chomhthéacs sin, do mholtaí a díríodh ar údaráis na hIodáile tar éis mheastóireacht thírshonrach 2021 ar acquis Schengen, inar iarradh, inter alia, go gcuirfí feabhas ar bhonneagar, ar sheirbhísí agus ar dhálaí maireachtála i saoráidí coinneála (moladh Uimh. 6), agus go ndéanfaí an acmhainneacht ghlactha a ailíniú leis na riachtanais iarbhír (moladh Uimh. 7).
72.      Ní cosúil go gcaitheann aon ní sa cháschomhad amhras ar na haighneachtaí sin, a fhaigheann, thairis sin, tacaíocht sna barúlacha ó Rialtas na Polainne.
73.      Éilítear leis an dara gné, áfach, measúnú níos caolchúisí. In éagmais aon neamh-chomhoiriúnacht dhealraitheach in abstracto, ní chuirtear bac ar dheacrachtaí teacht chun cinn sa chleachtas. I ndeireadh na dála, d’fhéadfadh comhoiriúnacht reachtaíochta náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí, le Treoir 2008/115 a bheith ag brath ar an gcaoi a gcuireann na húdaráis náisiúnta inniúla i bhfeidhm í. Dá bhrí sin, bheadh aon mheasúnú atá fós teoranta do litir an dlí neamhiomlán. (50)
74.      Is chuige sin a thiontóidh mé anois.
2.      Na coinníollacha atá le comhlíonadh chun go mbeidh reachtaíocht náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí, comhoiriúnach le Treoir 2008/115
75.      Ní mór aird ar leith a thabhairt sa chomhthéacs seo ar roinnt forálacha de Threoir 2008/115, lena gcumhdaítear cearta agus ráthaíochtaí ar mhaithe leis na náisiúnaigh tríú tír atá faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh.
76.      Ar dtús, tugaim faoi deara nach ndealraíonn sé go n‑eisiatar le haon cheann de na forálacha sin, ann féin, an fhéidearthacht go bhféadfaí na daoine lena mbaineann a choinneáil i saoráidí atá suite lasmuigh de chríoch an Bhallstáit atá freagrach as an nós imeachta um fhilleadh. É sin ráite, is cosúil go bhfuil sé chomh soiléir céanna go bhféadfadh sé go n‑éileodh comhlíonadh na bhforálacha sin, in imthosca den sórt sin, go nglacfadh an Ballstát atá i gceist bearta sonracha. D’fhéadfadh sé go mbeadh roinnt de na bearta sin cruthaithe, d’fhéadfaí glacadh leis go réasúnta, go mbeadh ualach riaracháin ag baint leo nó go mbeidís dochraideach ó thaobh airgeadais de. Dá bhrí sin, ní féidir a chur as an áireamh, i ndáil le catagóirí áirithe daoine – nó fiú daoine aonair áirithe – go bhféadfadh sé nach mbeadh coinneáil i saoráidí den sórt sin indéanta go réalaíoch gan a bheith ina cúis le sárú ar cheann amháin nó níos mó d’fhorálacha Threoir 2008/115.
77.      Féadfar forálacha Threoir 2008/115 atá i gceist, chun na gcríoch seo, a ghrúpáil in dhá chatagóir, ag brath ar a raon feidhme ratione personae.
78.      Cuimsítear sa chéad chatagóir forálacha is infheidhme maidir le gach duine atá faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh nó, laistigh den chreat sin, maidir le coinneáil.
79.      Ar an gcéad dul síos, foráiltear le hAirteagal 13(3) de Threoir 2008/115 nach mór ‘an deis a bheith ag aon duine atá faoi réir nós imeachta um fhilleadh comhairle dlí, ionadaíocht dhlíthiúil agus, i gcás inar gá, cúnamh teanga a fháil’. Ina theannta sin, sonraítear in Airteagal 16(2) de go mbeidh ‘cead ag daoine atá faoi choinneáil – arna iarraidh sin dóibh – teagmháil a bhunú in am trátha le hionadaithe dlíthiúla, le baill teaghlaigh agus le húdaráis chonsalacha inniúla’.
80.      Ní cosúil gur bacainn dhosháraithe ar chomhlíonadh na bhforálacha sin é go bhféadfar na náisiúnaigh tríú tír lena mbaineann a choinneáil i saoráidí atá suite lasmuigh de chríoch an Bhallstáit. Mar sin féin, d’fhéadfadh deacrachtaí praiticiúla a bheith ann toisc go bhféadfadh sé nach mbeadh rochtain éasca ag daoine nach baill foirne údaraithe iad ar shaoráidí den sórt sin, ní hamháin mar gheall ar a bhfad geografach, ach freisin toisc go mbeadh trasnú teorann idirnáisiúnta i gceist le cuairteanna in loco. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh sé go mbeadh ar na húdaráis inniúla socruithe lóistíochta sonracha a chur i bhfeidhm chun a áirithiú go n‑urramófar ceanglais Airteagal 13(3) agus Airteagal 16(2) de Threoir 2008/115 go hiomlán. (51)
81.      Ar an dara dul síos, foráiltear leis an gceathrú fomhír d’Airteagal 15(2) de Threoir 2008/115 ‘go scaoilfear saor an náisiúnach tríú tír lena mbaineann láithreach bonn mura bhfuil an choinneáil dleathach’. Ar an gcaoi chéanna, luaitear in Airteagal 15(4) de Threoir 2008/115 ‘nuair is cosúil nach bhfuil ionchas réasúnach aistrithe ann a thuilleadh... níl údar leis an gcoinneáil a thuilleadh agus scaoilfear saor an duine lena mbaineann láithreach’.
82.      I bhfianaise na bhforálacha sin, ní féidir neamhaird a dhéanamh den fhíoras go bhféadfadh sé gur ghá na daoine lena mbaineann a aistriú ar ais chuig críoch an Bhallstáit – lena mbaineann, mar shampla, taisteal d’aer nó ar muir ar feadh roinnt uaireanta an chloig. Le bheith soiléir, níor cheart an téarma ‘láithreach’ a fhorléiriú ar bhealach atá ró-litriúil nó ródhocht, amhail is nár ceadaíodh leis ach tréimhse dhiomaibhseach ama idir tarlú an teagmhais ba chúis leis an scaoileadh agus an scaoileadh iarbhír féin. (52) É sin ráite, tá sé lasmuigh den díospóid freisin, chun Airteagal 15(2) agus (4) de Threoir 2008/115 a chomhlíonadh, nach mór do na húdaráis inniúla a bheith in ann an t‑iompar is gá a eagrú, laistigh de thréimhse ghearr ama, chun éifeacht a thabhairt don scaoileadh sin.
83.      Cuimsítear sa dara catagóir forálacha a bhfuil feidhm shonrach acu maidir le catagóirí áirithe daoine, amhail mionaoisigh agus daoine leochaileacha eile (lena n‑áirítear, mar shampla, daoine a bhfuil drochshláinte acu nó, i gcás inarb iomchuí, daoine scothaosta).
84.      I ndáil leis sin, foráiltear le hAirteagal 5 de Threoir 2008/115, i dtéarmaí ginearálta, ‘agus an Treoir seo á cur chun feidhme, tabharfaidh na Ballstáit aird chuí ar an méid seo a leanas: (a) leas an linbh; (b) saol an teaghlaigh; [agus] (c) staid sláinte an náisiúnaigh tríú tír lena mbaineann’. Leagtar síos roinnt oibleagáidí sonracha i ndáil leis sin i bhforálacha breise.
85.      Dá bhrí sin, ceanglaítear le hAirteagal 17(3) de Threoir 2008/115 ‘go mbeidh an deis ag mionaoisigh atá faoi choinneáil dul i mbun gníomhaíochtaí fóillíochta, lena n‑áirítear gníomhaíochtaí súgartha agus áineasa atá oiriúnach dá n‑aois, agus go mbeidh rochtain acu, ag brath ar fhad a bhfanachta, ar oideachas’. Deirtear freisin in Airteagal 17(4) ‘go gcuirfear cóiríocht ar fáil do mhionaoisigh neamhthionlactha a mhéid is féidir in institiúidí ina bhfuil pearsanra agus saoráidí a chuireann san áireamh riachtanais daoine dá n‑aois’. Thairis sin, foráiltear le hAirteagal 17(5) ‘go dtabharfar tús áite do leas an linbh i gcomhthéacs mionaoisigh a choinneáil go dtí go n‑aistreofar iad’. (53)
86.      Maidir le daoine leochaileacha eile, ceanglaítear le hAirteagal 16(3) de Threoir 2008/115 ar na Ballstáit ‘aird ar leith’ a thabhairt maidir lena ndálaí coinneála agus ‘cúram sláinte éigeandála agus cóireáil riachtanach breoiteachta’ a áirithiú.
87.      Is cosúil go gceanglaítear leis na forálacha sin ar na Ballstáit bonneagar iomchuí a sholáthar laistigh de na saoráidí coinneála féin – mar shampla, le haghaidh cúram leighis nó oideachais – agus rochtain a cheadú do ghairmithe cuícháilithe, nó cead a thabhairt do dhaoine atá faoi choinneáil, i gcás inar gá, na saoráidí coinneála a fhágáil go sealadach chun rochtain a fháil ar na seirbhísí sin in áit eile (mar shampla, i scoileanna nó in ospidéil).
88.      Sa chás sin, d’fhéadfadh deacrachtaí tromchúiseacha a bheith mar thoradh ar an achar geografach idir saoráidí atá lonnaithe i dtríú Stát agus críoch an Bhallstáit atá freagrach as an nós imeachta um fhilleadh, mar aon leis na srianta praiticiúla a bhaineann le haistrithe. In imthosca den sórt sin, ní féidir a shamhlú go bhféadfadh sáruithe ar cheanglais Threoir 2008/115 a bheith mar thoradh, de facto, ar dhaoine leochaileacha – amhail mionaoisigh, daoine atá i ndrochshláinte nó, i gcásanna áirithe, daoine scothaosta – a choinneáil i saoráidí den sórt sin. (54) Ar ndóigh, d’fhéadfadh an measúnú a bheith difriúil má tá saoráidí agus seirbhísí leordhóthanacha ar fáil go héifeachtach ar an láthair.
89.      I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, molaim go bhfreagródh an Chúirt an chéad cheist a tharchuirtear sa chaoi nach gcuirtear cosc le forálacha Threoir 2008/115, i bprionsabal, ar reachtaíocht náisiúnta lena gceadaítear náisiúnaigh tríú tír atá faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh a aistriú chuig saoráidí coinneála atá lonnaithe i gcríoch tríú Stát, ar choinníoll go bhfanfaidh na saoráidí sin faoi réir dhlínse an Bhallstáit lena mbaineann agus go leanfaidh an reachtaíocht náisiúnta agus reachtaíocht an Aontais is infheidhme de na nósanna imeachta atá i gceist a rialú. Mar sin féin, níl reachtaíocht den sórt sin comhoiriúnach le dlí an Aontais ach amháin a mhéid a chuirtear i bhfeidhm í ar bhealach (i) lena n‑áirithítear urraim do na cearta a ráthaítear do náisiúnaigh tríú tír faoi Airteagal 13(3) agus Airteagal 16(2) de Threoir 2008/115; (ii) gur féidir éifeacht a thabhairt, gan moill mhíchuí, don oibleagáid maidir le scaoileadh láithreach faoi Airteagal 15(2) agus (4) de; agus (iii) ráthaítear leis go gcomhlíonfar na cosaintí sonracha a thugtar do mhionaoisigh agus do dhaoine leochaileacha eile faoi Airteagal 16(3) agus Airteagal 17(3) agus (4) de Threoir 2008/115.
90.      I bhfianaise an fhreagra sin atá beartaithe, is gá freisin dul i muinín an dara ceist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú.
E.      E. An dara ceist a tharchuirtear
91.      Lena dara ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gá Airteagal 9(1) de Threoir 2013/32 a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar reachtaíocht náisiúnta lena gceadaítear náisiúnach tríú tír a choinneáil faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh i saoráidí atá lonnaithe i dtríú Stát, i gcás inar thaisc an duine sin iarratas ar chosaint idirnáisiúnta agus é á choinneáil sna saoráidí sin.
92.      I mo thuairimse, ní chuirtear cosc le hAirteagal 9(1) de Threoir 2013/32, mar phrionsabal, ar reachtaíocht den chineál sin. Mar sin féin, mar is amhlaidh i gcás Threoir 2008/115, níl an chonclúid sin fíor ach amháin ar choinníoll go gcomhlíontar coinníollacha áirithe, lena n‑áirithítear comhlíonadh iomlán scéim agus chuspóirí Threoir 2013/32.
1.      I bprionsabal, ní chuirtear cosc le Treoir 2013/32 ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí
93.      Is fíor go bhféadfadh léamh litriúil ar Airteagal 9(1) de Threoir 2013/32 a thabhairt le fios, i gcás amhail an cás atá i gceist sna príomhimeachtaí, go gceanglaítear ar na húdaráis náisiúnta na náisiúnaigh tríú tír sin a rinne iarratas ar chosaint idirnáisiúnta agus iad á gcoinneáil thar lear a thabhairt ar ais chuig an gcríoch náisiúnta.
94.      Foráiltear le hAirteagal 9(1) de Threoir 2013/32 – lena gcumhdaítear ‘an ceart chun fanacht sa Bhallstát go dtí go scrúdófar an t‑iarratas’ – ‘go gceadófar do na hiarratasóirí fanacht sa Bhallstát, chun críche an nós imeachta agus chun na críche sin amháin, go dtí go mbeidh cinneadh déanta ag an údarás cinntitheach i gcomhréir leis na nósanna imeachta ag an gcéad chéim a leagtar amach i gCaibidil III’.
95.      Mar sin féin, ní féidir seasamh le léiriú den sórt sin, i mo thuairimse, má léitear an fhoráil sin ina comhthéacs cuí agus i bhfianaise a cuspóra agus a cuspóra.
96.      Ar an gcéad dul síos, ní mór Airteagal 9(1) de Threoir 2013/32 a léamh i gcomhar le hAirteagal 2(p) di, lena sainmhínítear an nath ‘fanacht sa Bhallstát’ mar ‘fhanacht i gcríoch an Bhallstáit, lena n‑áirítear ag an teorainn nó i gcriosanna idirthurais, ina ndearnadh an t‑iarratas ar chosaint idirnáisiúnta nó ina bhfuil sé á scrúdú’. (55)
97.      Tá an sainmhíniú sin i bhfabhar léamh níos leithne ar Airteagal 9(1) de Threoir 2013/32. Is fíor gur cosúil go dtagraíonn Airteagal 2(p), d’ainneoin méid débhríochta – a léirítear go páirteach i leaganacha teanga áirithe (56) – do ‘chriosanna idirthurais’ atá suite laistigh de chríoch an Bhallstáit lena mbaineann.
98.      Mar sin féin, léiríonn roinnt breithnithe treo eile. Mar a mhínigh mé thuas, ar an gcéad dul síos, ní cheanglaítear le dlí an Aontais ná – chomh fada agus is eol dom – leis an dlí idirnáisiúnta ar na Ballstáit nósanna imeachta teorann nó nósanna imeachta um fhilleadh a chur i gcrích go heisiach laistigh dá gcríoch. Ar an dara dul síos, d’fhormhuinigh an Chúirt Bhreithiúnais agus an Chúirt Eorpach um Chearta an Duine araon coincheap measartha leathan de chriosanna teorann agus idirthurais. Ar an tríú dul síos, tá sé inchreidte nár bheartaigh reachtóir an Aontais cásanna amhail an cás dá bhforáiltear sa reachtaíocht náisiúnta atá i gceist agus Treoracha 2008/115 agus 2013/32 á nglacadh aige. Ar an gceathrú dul síos, agus thar aon ní eile, ní féidir leis na Ballstáit oibleagáidí faoi dhlí an Aontais a sheachaint trí shaoráidí coinneála a ‘athlonnú’ go héifeachtach chuig tríú Stáit.
99.      Sna himthosca sin, is cosúil go bhfuil sé loighciúil agus riachtanach Airteagal 9(1) de Threoir 2013/32 a léiriú mar Airteagal lena gcumhdaítear aon teorainn nó crios idirthurais a thagann faoi dhlínse an Bhallstáit lena mbaineann, gan beann ar a shuíomh fisiciúil.
100. Thairis sin, tacaítear leis an léiriú sin leis an réasúnaíocht is bonn leis an bhforáil sin. Mar a thugann Rialtas na hIodáile faoi deara, agus an ceart aige, féachann Airteagal 9(1) de Threoir 2013/32 lena áirithiú nach n‑aistrítear iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta sula ndéanann an riarachán scrúdú ar a iarratas agus, i gcás inarb iomchuí, sula ndéanann cúirt náisiúnta athbhreithniú air. Murach sin, bheadh na cearta a thugtar do na hiarratasóirí, in go leor cásanna, neamhéifeachtach.
101. Leis an tuiscint sin, faightear tacaíocht indíreach freisin i gcásdlí na Cúirte. In an tSlóvaic agus an Ungáir v an Chomhairle, (57) tháinig an cheist chun cinn ar cheart a thuiscint go gciallaíonn sliocht sonrach den Lámhleabhar agus de na treoirlínte maidir le nósanna imeachta agus critéir chun stádas dídeanaithe a chinneadh faoi Choinbhinsiún 1951 agus faoi Phrótacal 1967 a bhaineann le stádas dídeanaithe (58) nach mór cead a thabhairt d’iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta fanacht sa Bhallstát inar thaisc siad a n‑iarratas, go dtí go ndéanfaidh na húdaráis inniúla cinneadh.
102. Thug an Chúirt faoi deara, ar an gcéad dul síos, nach féidir an sliocht atá i gceist a thuiscint amhail go dtugtar le tuiscint ‘go ráthaítear le Coinbhinsiún na Ginéive an ceart d’iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta fanacht sa Stát inar taisceadh an t‑iarratas ar chosaint fad atá an t‑iarratas ar feitheamh’. Shoiléirigh sí ansin ‘nach mór an sliocht sin a thuiscint mar léiriú ar leith ar phrionsabal an non‑refoulement, lena dtoirmisctear iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a dhíbirt chuig tríú tír fad nach bhfuil cinneadh déanta maidir lena iarratas’. (59)
103. Tá feidhm ag an loighic chéanna, i mo thuairimse, maidir le Treoir 2013/32. Ní féidir an ceanglas maidir le cead a thabhairt d’iarratasóirí ‘fanacht sna Ballstáit’ a ionannú – i ngach cás – le ceart fanacht laistigh de chríoch an Bhallstáit sin nó filleadh ar chríoch an Bhallstáit sin. Rachadh léamh den sórt sin thar a bhfuil riachtanach chun an cuspóir a shaothraítear leis an bhforáil a bhaint amach. I ndáil leis sin, is léir go bhforáiltear leis an abairt dheireanach d’Airteagal 9(1) de Threoir 2013/32 ‘nach ionann an ceart fanachta sin agus teidlíocht ar chead cónaithe’. I gcás amhail an cás atá i gceist sna príomhimeachtaí, ina bhfuil forálacha Threoir 2013/32 infheidhme go hiomlán agus nach ndealraíonn sé go bhfuil aon bhaol aistrithe ag baint leis an reachtaíocht náisiúnta, caomhnaítear an cuspóir sin.
104. Dá bhrí sin, tagaim ar an gconclúid nach gcuirtear cosc le hAirteagal 9(1) de Threoir 2013/32, i bprionsabal, ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí.
2.      Na coinníollacha atá le comhlíonadh chun go mbeidh reachtaíocht náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí,  comhoiriúnach le Treoir 2013/32
105. É sin ráite, ba cheart dom a rá freisin go léirítear leis an scrúdú ar fhorálacha eile Threoir 2013/32 – ar na cúiseanna a pléadh thuas – go bhféadfaí a cheangal ar an mBallstát lena mbaineann bearta eagrúcháin nó lóistíochta áirithe a ghlacadh chun a áirithiú nach gcuirfear an reachtaíocht náisiúnta i bhfeidhm ar bhealach atá ar neamhréir le dlí an Aontais.
106. Go háirithe, le hAirteagal 8 (‘Faisnéis agus comhairleoireacht i saoráidí coinneála agus ag pointí trasnaithe teorann’), Airteagal 12 (‘Ráthaíochtaí d’iarratasóirí’), Airteagal 20 (‘Cúnamh dlí agus ionadaíocht dhlíthiúil saor in aisce i nósanna imeachta achomhairc’), Airteagal 22 (‘An ceart chun cúnamh dlí agus ionadaíocht dhlíthiúil a fháil ag gach céim den nós imeachta’), Airteagal 23 (‘Raon feidhme an chúnaimh dlí agus na hionadaíochta dlíthiúla’), Airteagal 24 (‘Iarratasóirí a bhfuil ráthaíochtaí nós imeachta speisialta de dhíth orthu’) agus Airteagal 25 (‘Ráthaíochtaí do mhionaoisigh neamhthionlactha’) de Threoir 2013/32, leagtar síos sraith ceart agus ráthaíochtaí chun tairbhe na n‑iarratasóirí uile, dóibh siúd atá faoi choinneáil, nó do chatagóirí sonracha iarratasóirí, amhail mionaoisigh agus daoine leochaileacha eile.
107. Níl sé i gceist leis na forálacha sin ach struchtúr nós imeachta a leagan síos lena gcomhlíontar Airteagail 18 agus 19 den Chairt, ar thaobh amháin, agus Airteagal 47 di, ar an taobh eile. Léirítear go nithiúil leo freisin na luachanna agus na prionsabail a chumhdaítear, inter alia, in Airteagal 6 (‘An ceart chun saoirse agus slándála’), Airteagal 7 (‘Meas ar an saol príobháideach agus ar shaol an teaghlaigh’), Airteagal 21 (‘Neamh-idirdhealú’) agus Airteagal 24 (‘Cearta an linbh’) den Chairt.
108. Dá bhrí sin, níor cheart reachtaíocht náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí, a chur i bhfeidhm ar bhealach a d’fhéadfadh bac a chur ar theachtadh éifeachtach na gceart sin nó an bonn a bhaint den chosaint a thugtar leis na ráthaíochtaí sin. Mar a léirítear thuas, d’fhéadfadh sé gur ghá socruithe praiticiúla iomchuí a ghlacadh chuige sin. (60)
109. Thairis sin, le forálacha áirithe de Threoir 2013/32, ceanglaítear ar iarratasóirí nó ceadaítear dóibh teacht os comhair na n‑údarás inniúil riaracháin nó breithiúnach, bíodh sin go pearsanta nó go cianda. (61) Dá gcuirfí cosc ar dhaoine atá á gcoinneáil i saoráidí atá lonnaithe i gcríoch tríú Stát é sin a dhéanamh – nó é sin a dhéanamh go héifeachtach (62) – ní hamháin a sháródh cearta na ndaoine aonair sin, ach a chuirfeadh éifeachtacht na nósanna imeachta a bunaíodh le Treoir 2013/32 i mbaol freisin. In imthosca den sórt sin, d’fhéadfadh gá a bheith le socruithe a fhágann ní hamháin go bhfuil rannpháirtíocht indéanta, ach nach bhfuil ualach míchuí ná neamhéifeachtach freisin, chun a áirithiú go gcomhlíonfar Treoir 2013/32.
110. Ar deireadh, ba mhaith liom a chur leis, trí iar-scríbhinn ghairid, go bhforáiltear le hAirteagal 26(1) de Threoir 2013/32 ‘[nach gcuirfidh] na Ballstáit duine faoi choinneáil ar an gcúis amháin gur iarratasóir é nó í. Beidh na forais agus na dálaí coinneála agus na ráthaíochtaí atá ar fáil d’iarratasóirí atá faoi choinneáil i gcomhréir le Treoir 2013/33/AE’. Ceanglaítear le hAirteagal 26(2) de Threoir 2013/32 freisin ‘i gcás ina mbeidh iarratasóir faoi choinneáil, áiritheoidh na Ballstáit go bhféadfaí athbhreithniú breithiúnach tapa a dhéanamh i gcomhréir le Treoir [2013/33]’. Dá bhrí sin, bunaítear leis na forálacha sin nasc soiléir idir Treoir 2013/32 agus Treoir 2013/33 maidir le hiarratasóirí a choinneáil. (63)
111. Sa chás seo, níor ardaigh an chúirt a rinne an tarchur aon cheist maidir le Treoir 2013/33 agus, go deimhin, níor thug aon cheann de na páirtithe leasmhara a chuir barúlacha isteach aghaidh ar an Treoir sin. Thairis sin, in dhá iarraidh ar leith ar réamhrialú, a thaisctear go gairid tar éis na hiarrata seo, iarrtar go sonrach ar an gCúirt scrúdú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht na reachtaíochta náisiúnta, amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí, le forálacha Threoir 2013/33. (64) Sna himthosca sin, feictear dom gurb iad na cásanna deireanacha sin – a bhfuil scrúdú á dhéanamh ag an gCúirt orthu ag an am céanna – an creat is oiriúnaí chun aghaidh a thabhairt ar aon saincheist a thagann chun cinn ina leith sin.
112. I bhfianaise na hanailíse thuas, táim den tuairim gur cheart don Chúirt an dara ceist a tharchuirtear a fhreagairt ar dá réir nach gcuirtear cosc, i bprionsabal, le hAirteagal 9(1) de Threoir 2008/155 ar reachtaíocht náisiúnta lena gceadaítear náisiúnach tríú tír atá faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh a choinneáil i saoráidí atá lonnaithe i dtríú Stát, i gcás inar thaisc an duine sin iarratas ar chosaint idirnáisiúnta agus é á choinneáil sna saoráidí sin. Is amhlaidh atá, áfach, ar choinníoll go gcuirtear an reachtaíocht náisiúnta i bhfeidhm ar bhealach (i) lena n‑urramaítear na cearta agus na ráthaíochtaí a thugtar d’iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta faoi Airteagail 8, 12, 20 agus 22 go 25 de Threoir 2013/32; (ii) a chuireann ar chumas na n‑iarratasóirí sin teacht i láthair go pearsanta, i gcás ina gceanglaítear sin nó ina gceadaítear sin, os comhair na n‑údarás inniúil riaracháin nó breithiúnach; agus (iii) go gcomhlíonann sé na ceanglais a leagtar síos in Airteagal 26(1) agus (2) de Threoir 2013/32.
V.      Conclúid
113. I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, molaim go bhfreagródh an Chúirt Bhreithiúnais na ceisteanna a tharchuir an Corte suprema di cassazione (an Chúirt Uachtarach um Achomharc Deiridh, an Iodáil) mar seo a leanas:
–        ní chuirtear cosc le forálacha Threoir 2008/115, i bprionsabal, ar reachtaíocht náisiúnta lena bhforáiltear d’aistriú náisiúnach tríú tír atá faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh chuig saoráidí coinneála atá suite i gcríoch tríú Stát, ar choinníoll go dtagann na saoráidí sin faoi dhlínse an Bhallstáit lena mbaineann agus go leanann forálacha ábhartha na reachtaíochta náisiúnta agus dhlí an Aontais de bheith infheidhme. Is amhlaidh atá, áfach, ar choinníoll amháin go gcuirtear an reachtaíocht náisiúnta i bhfeidhm ar bhealach (i) lena n‑urramaítear na cearta a thugtar do na daoine lena mbaineann faoi Airteagal 13(3) agus Airteagal 16(2) de Threoir 2008/115; (ii) ceadaíonn sé iad a scaoileadh láithreach i gcás nach gcomhlíontar na coinníollacha a leagtar amach in Airteagal 15(2) agus (4) de Threoir 2008/115 a thuilleadh; agus (iii) áiritheoidh sé go gcomhlíonfar na coimircí sonracha a thugtar do mhionaoisigh agus do dhaoine leochaileacha eile a leagtar amach in Airteagal 16(3) agus Airteagal 17(3) agus (4) de;
–        Ní chuirtear cosc le hAirteagal 9(1) de Threoir 2013/32/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le nósanna imeachta coiteanna chun stádas cosanta idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar, i bprionsabal, ar reachtaíocht náisiúnta lena gceadaítear náisiúnach tríú tír a choinneáil faoi réir nósanna imeachta um fhilleadh i saoráidí atá lonnaithe i dtríú Stát i gcás ina ndearna an duine sin, agus é á choinneáil sna saoráidí sin, iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a thaisceadh. Is amhlaidh atá, áfach, ar choinníoll amháin go gcuirtear an reachtaíocht náisiúnta i bhfeidhm ar bhealach (i) lena n‑urramaítear na cearta agus na ráthaíochtaí a thugtar d’iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta faoi Airteagail 8, 12, 20 agus 22 go 25 de Threoir 2013/32; (ii) áiritheoidh sé go mbeidh na hiarratasóirí sin in ann teacht i láthair go pearsanta, i gcás ina gceanglaítear sin nó ina gceadaítear sin, os comhair na n‑údarás inniúil riaracháin nó breithiúnach; agus (iii) go gcomhlíonann sé na ceanglais a leagtar síos in Airteagal 26(1) agus (2) de Threoir 2013/32.
1      Bunteanga: an Béarla.
i      Is ainm bréige é ainm an cháis seo. Ní fhreagraíonn sé d’fhíorainm aon pháirtí sna himeachtaí.
2      Treoir ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Nollaig 2008 maidir le caighdeáin choiteanna agus nósanna imeachta coiteanna sna Ballstáit i ndáil le náisiúnaigh tríú tír atá ag fanacht go neamhdhleathach a fhilleadh (IO 2008 L 348, lch. 98). D’fhéadfadh sé a bheith úsáideach a thabhairt faoi deara, ar mhaithe le hiomláine, gur thíolaic an Coimisiún Eorpach, an 11 Márta 2025, togra le haghaidh rialachán lena n‑aisghairfí Treoir 2008/115 (Togra le haghaidh rialachán ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle lena mbunaítear comhchóras maidir le náisiúnaigh tríú tír atá ag fanacht go neamhdhleathach san Aontas a fhilleadh, agus lena n‑aisghairtear Treoir 2008/115/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, Treoir 2001/40/CE ón gComhairle agus Cinneadh 2004/191/CE (COM(2025) 101 final) ón gComhairle).
3      Treoir ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le nósanna imeachta coiteanna chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar (IO 2013 L 180, lch. 60). Aisghaireadh Treoir 2013/32 le Rialachán (AE) 2024/1348 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 14 Bealtaine 2024 lena mbunaítear nós imeachta coiteann le haghaidh cosaint idirnáisiúnta san Aontas (IO L, 2024/1348). Mar sin féin, ní bheidh feidhm ag Rialachán 2024/1348 go dtí an 12 Meitheamh 2026.
4      Tagraíonn an chúirt a rinne an tarchur freisin d’ionstraimí eile den dlí náisiúnta is infheidhme sa chás seo, ach is cosúil go bhfuil a dtábhacht sa mheasúnú atá le déanamh ag an gCúirt sa chás seo níos teoranta. Tagrófar d’fhorálacha ábhartha an dlí náisiúnta i dteannta a chéile ina dhiaidh sin mar ‘an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist’
5      Legge 21 febbraio 2024, n. 14, Ratifica ed esecuzione del Protocollo tra il Governo della Repubblica italiana e il Consiglio dei ministri della Repubblica di Albania per il rafforzamento della collaborazione in materia migratoria, fatto a Roma il 6 novembre 2023, nonché norme di coordinamento con l’ordinamento interno (Dlí Uimh. 14 – an Prótacal idir Rialtas Phoblacht na hIodáile agus Comhairle Airí Phoblacht na hAlbáine a dhaingniú agus a fhorghníomhú maidir leis an gcomhar i réimse na himirce a neartú, a tugadh i gcrích sa Róimh an 6 Samhain 2023, agus forálacha maidir le comhordú leis an reachtaíocht intíre) (GURI Uimh. 44 an 22 Feabhra 2024).
6      Béim curtha leis.
7      Béim curtha leis.
8      Thug Rialtas na hIodáile sampla de reachtaíocht lena dtagraítear do chríoch na hIodáile ar cheart, chun críocha Dhlí Uimh. 14, í a léamh anois mar reachtaíocht lena gcumhdaítear críocha a thagann faoi dhlínse na hIodáile freisin.
9      Féach, mar shampla, breithiúnas an 17 Deireadh Fómhair 2024, Ararat (C‑156/23, EU:C:2024:892, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear). Béim curtha leis.
10      Féach breithiúnas an 1 Lúnasa 2025, Al Hoceima agus Boghni (C‑636/23 agus C‑637/23, EU:C:2025:603, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear). Béim curtha leis.
11      Féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Meitheamh 2016, Affum (C‑47/15, EU:C:2016:408, mír 88).
12      Féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Bealtaine 2020, Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság Dél-alföldi Regionális Igazgatóság (C‑924/19 PPU agus C‑925/19 PPU, EU:C:2020:367, mír 165) (‘an breithiúnas in FMS agus páirtithe eile’).
13      Féach breithiúnas an 16 Samhain 2021, an Coimisiún v an Ungáir (Cúnamh d’iarrthóirí tearmainn a choiriúlú) (C‑821/19, EU:C:2021:930, mír 136).
14      Féach, chuige sin, Airteagail 67 agus 78 CFAE agus aithris 2 de Threoir 2013/32.
15      Béim curtha leis.
16      Féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 27 Aibreán 2023, M.D. (Toirmeasc ar theacht isteach san Ungáir) (C‑528/21, EU:C:2023:341, míreanna 83 agus 84).
17      Breithiúnas an 25 Meitheamh 2020, Ministerio Fiscal (Údarás ar dócha go bhfaighidh sé iarratas ar chosaint idirnáisiúnta) (C‑36/20 PPU, EU:C:2020:495, mír 63). Béim curtha leis.
18      Féach, inter alia, aithrisí 22, 23, 25, 26 agus 28, agus Airteagail 12 agus 19 go 25 de Threoir 2013/32. Féach freisin breithiúnas an 16 Samhain 2021, an Coimisiún v an Ungáir (Cúnamh d’iarrthóirí tearmainn a choiriúlú) (C‑821/19, EU:C:2021:930, míreanna 80, 95, 96 agus 119).
19      Féach, mar shampla, Ard-Choimisinéir na Náisiún Aontaithe le haghaidh Dídeanaithe, Procedural Standards for Refugee Status Determination under the UNHCR’s Mandate [Caighdeáin Nós Imeachta maidir le Stádas Dídeanaithe a Chinneadh faoi Shainordú UNHCR], Lúnasa 2020.
20      Cásanna Uamtha C‑50/24 go C‑56/24, EU:C:2025:493, míreanna 42 go 46. Feictear dom gur féidir an chonclúid sin a thuiscint freisin ón mbreithiúnas in FMS agus páirtithe eile, míreanna 215 go 248. Féach freisin, mutatis mutandis, an Chúirt Eorpach um Chearta an Duine (‘ECtHR’), breithiúnas an 21 Samhain 2019, Ilias agus Ahmed v an Ungáir (CE:ECHR:2019:1121JUD004728715, § 236). Is díol spéise é gur thug an Coimisiún freagra diúltach nuair a cuireadh ceist air ag an éisteacht an bhfuil sé ar an eolas faoi aon riail shonrach den dlí idirnáisiúnta maidir leis an gcoincheap ‘criosanna idirthurais’.
21      Mar shampla, tugaim faoi deara nach mbaineann aon cheann de na prionsabail ná na coinníollacha lena rialaítear freagracht na Stát as gníomhartha éagóracha idirnáisiúnta faoi Dhréacht‑Airteagail na Náisiún Aontaithe 2001 maidir le Freagracht Stát as Gníomhartha Éagóracha ar Leibhéal Idirnáisiúnta leis an gcríoch ina dtarlaíonn an gníomh éagórach.
22      Sa chomhthéacs sin, d’fhéadfadh sé a bheith suimiúil a mheabhrú, faoi Airteagal 1 den Choinbhinsiún Eorpach um Chearta an Duine (‘ECHR’), dar teideal ‘Oibleagáid Cearta an Duine a Urramú’, go gceanglaítear ar na Páirtithe Conarthacha ‘[a áirithiú] do gach faoina ndlínse na cearta agus na saoirsí’ a leagtar amach ann (béim curtha leis). Mar a chinn ECtHR go comhsheasmhach, ‘cé gur inniúlacht chríochach go príomha í inniúlacht dhlínsiúil Stáit, níl coincheap na dlínse de réir bhrí Airteagal 1 den Choinbhinsiún teoranta do chríoch náisiúnta na nArdpháirtithe Conarthacha’ (féach, inter alia, breithiúnas an 16 Meitheamh 2015, Chiragovagus páirtithe eile v an Airméin (CE:ECHR:2015:0616JUD001321605, § 165). Féach freisin, mutatis mutandis, cinntí Chúirt Uachtarach na Stát Aontaithe inar chinn sí, go bunúsach, go raibh ceart bunreachtúil ag na daoine atá faoi choinneáil i gcampa coinneála Bhá Guantanamo (príosún míleata atá á reáchtáil ag arm na Stát Aontaithe i gCúba) agóid a dhéanamh i gcoinne a gcoinneála os comhair chúirteanna na Stát Aontaithe, agus go raibh dlínse ag na cúirteanna sin cásanna a comhdaíodh thar a gceann a éisteacht (féach, go háirithe, Rasul v Bush (542 U.S. 466 (2004) agus Boumediene v Bush (553 U.S. 723 (2008)).
23      Béim curtha leis.
24      Amhail Coinbhinsiún Vín 1961 ar Chaidreamh Taidhleoireachta (Sraith Chonarthaí na Náisiún Aontaithe, Imleabhar 500, lch. 95) agus Coinbhinsiún Vín 1963 ar Chaidreamh Consalachta (Sraith Chonarthaí na Náisiún Aontaithe, Imleabhar 596, lch. 261).
25      Rialachán (AE) Uimh. 604/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 lena mbunaítear na critéir agus na sásraí lena gcinntear cé acu Ballstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna thaisceadh i gceann de na Ballstáit ag náisiúnach tríú tír nó ag duine gan stát (IO 2013 L 180, lch. 31).
26      Féach, de réir analaí, ECtHR, breithiúnas an 23 Feabhra 2012, Hirsi Jamaa agus páirtithe eile v an Iodáil (CE:ECHR:2012:0223JUD002776509, § 129).
27      Féach, i ndáil leis sin, breithiúnas an 8 Samhain 2022, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Athbhreithniú ex officio ar choinneáil)
(C‑704/20 agus C‑39/21, EU:C:2022:858, míreanna 81 go 87). Féach freisin an breithiúnas in FMS agus páirtithe eile, míreanna 289 agus 290.
28      Sa chomhthéacs sin, ba cheart dom a rá freisin go bhféadfadh an Coimisiún nó Ballstáit eile de chuid an Aontais gníomhú os comhair Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh faoi Airteagail 258 go 260 CFAE, mar gheall ar mhainneachtain dlí an Aontais a chomhlíonadh a tharlaíonn i ndáil le daoine a choinnítear sna saoráidí atá lonnaithe i gcríoch na hAlbáine.
29      Féach thuas, mír 40 den Tuairim seo. Féach freisin aithris 21 de Threoir 2008/115 maidir le prionsabal an neamh-idirdhealaithe.
30      De réir Airteagal 15(5) agus (6) de Threoir 2008/115. Maidir le tábhacht na gné sin, féach, de réir analaí, ECtHR, breithiúnas an 21 Samhain 2019, Ilias agus Ahmed v an Ungáir (CE:ECHR:2019:1121JUD004728715, § 227).
31      Is cosúil go bhfuil gá le barúil ghairid maidir le hathfhoirmliú na chéad cheiste. Mar a leag an chúirt a rinne an tarchur amach, beartaítear leis an gceist sin cásanna ina gcoinnítear coinneáil d’ainneoin ‘easpa aon ionchais réamhchinntithe agus inaitheanta maidir le filleadh’ na ndaoine lena mbaineann. Tá sé deacair, ar an gcéad amharc, an réamhleagan sin a réiteach le scéim Airteagal 15(4) de Threoir 2008/115, ar dá réir: ‘Nuair is cosúil nach bhfuil ionchas réasúnach aistrithe ann a thuilleadh [...] níl údar leis an gcoinneáil a thuilleadh agus scaoilfear saor an duine lena mbaineann láithreach’. Dá bhrí sin, i gcás amhail an cás a ndearna an chúirt a rinne an tarchur cur síos air, bheadh ar choinneáil, in aon chás, teacht chun deiridh, gan beann ar cé acu atá nó nach bhfuil an duine lena mbaineann á choinneáil i saoráid atá lonnaithe san Iodáil nó san Albáin. Sna himthosca sin, is cosúil nach bhfuil aon tionchar ag an ngné sin ar an bpríomh-shaincheist a ardaítear leis an gcéad cheist. Dá bhrí sin, ní chuirfidh mé san áireamh é san anailís seo a leanas.
32      Féach, i ndáil leis sin, breithiúnas an 10 Márta 2022, Landkreis Gifhorn (C‑519/20, EU:C:2022:178, míreanna 33 go 36).
33      Féach, chuige sin, an breithiúnas in FMS agus páirtithe eile, mír 274.
34      Féach, go háirithe, aithris 16 agus Airteagal 16(1) de Threoir 2008/115.
35      Féach, go háirithe, Airteagal 15(4) go (6) de Threoir 2008/115.
36      Féach, go háirithe, Airteagal 15(2) de Threoir 2008/115.
37      Féach, go háirithe, aithris 17, Airteagal 15(3) agus Airteagail 16 agus 17 de Threoir 2008/115.
38      Maidir leis an bpointe sin, ní chuirtear ina luí orm leis an argóint a chuir Rialtas na hÍsiltíre chun cinn go bhféadfaí, de bhua an Phrótacail, an Albáin a mheas mar ‘thír idirthurais’ de réir bhrí Airteagal 3(3) de Threoir 2008/115. Is leor a thabhairt faoi deara go bhféadfadh sé nach ndéanfaí náisiúnaigh tríú tír áirithe atá á gcoinneáil sna saoráidí atá lonnaithe san Albáin a ‘fhilleadh’ ar deireadh chuig tríú tír, ach go n‑aistreofaí ar ais chuig an Iodáil iad ina ionad sin. Sna himthosca sin, is cosúil go bhfuil amhras ann faoi aicmiú na hAlbáine mar ‘thír idirthurais’. É sin ráite, níl an tsaincheist cinntitheach chun críocha an cháis seo. Aontaím le Rialtas na hÍsiltíre nach gcuirtear cosc le Treoir 2008/115, i bprionsabal, ar reachtaíocht náisiúnta amhail an reachtaíocht atá i gceist sna príomhimeachtaí.
39      Breithiúnas an 17 Nollaig 2020 (C‑808/18, EU:C:2020:1029, mír 255).
40      Féach ibid., míreanna 257 agus 258.
41      I gcás inar theastaigh (rud éigin a rá) ón dlí, labhair sé, i gcás nár theastaigh uaidh, d’fhan sé ina thost.
42      Féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Meán Fómhair 2021, État belge (Ceart cónaithe i gcás foréigean teaghlaigh) (C‑930/19, EU:C:2021:657, mír 76).
43      Féach, inter alia, breithiúnas an 1 Lúnasa 2025, Alace agus Canpelli (C‑758/24 agus C‑759/24, EU:C:2025:591, mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear).
44      Féach, go háirithe, aithrisí 11, 12, 15 agus 17, chomh maith le hAirteagail 7, 8, 12, 13 agus 14 de Threoir 2008/115.
45      Féach breithiúnas an 5 Meitheamh 2014, Mahdi (C‑146/14 PPU, EU:C:2014:1320, mír 39). Féach freisin breithiúnas an 5 Samhain 2014, Mukarubega (C‑166/13, EU:C:2014:2336, míreanna 41 agus 51).
46      Féach breithiúnas an 6 Nollaig 2011, Achughbabian (C‑329/11, EU:C:2011:807, mír 28).
47      Féach, chuige sin, breithiúnais an 28 Aibreán 2011, El Dridi (C‑61/11 PPU, EU:C:2011:268, míreanna 55 agus 59); an 6 Nollaig 2012, Sagor (C‑430/11, EU:C:2012:777, míreanna 45 agus 46); agus an 7 Meitheamh 2016, Affum (C‑47/15, EU:C:2016:408, míreanna 63 agus 68).
48      Féach, inter alia, breithiúnais an 18 Nollaig 2014, Abdida (C‑562/13, EU:C:2014:2453, míreanna 42 agus 45), agus an 17 Nollaig 2020, an Coimisiún v an Ungáir (Glacadh le hiarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta) (C‑808/18, EU:C:2020:1029, mír 256).
49      Mar a leag an Chúirt béim air, mar shampla, i mbreithiúnas an 28 Aibreán 2011, El Dridi (C‑61/11 PPU, EU:C:2011:268, mír 31).
50      Ar an gcaoi chéanna, agus le tagairtí breise, Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Wahl in an Ostair v an Ghearmáin (C‑591/17, EU:C:2019:99, mír 104).
51      Mar shampla, sa chás seo feicim go n‑áirithítear le foráil shonrach den Phrótacal, Airteagal 9(2) de, go bhféadfaidh dlíodóirí agus a bhfoireann rochtain a bheith acu ar na saoráidí coinneála. Mar sin féin, ní fheadar ar cheart foráil chomhchosúil a áireamh sa Phrótacal maidir le baill teaghlaigh na ndaoine atá á gcoinneáil. Tuigim, mar atá an dlí faoi láthair, go bhfuil forálacha sonracha i ndlí na hIodáile agus na hAlbáine araon maidir leis an ábhar sin. Mar sin féin, in éagmais aon tagairt sa Phrótacal, níl aon ráthaíocht ann nach bhféadfadh údaráis na hAlbáine an staid a athrú go haontaobhach.
52      Go deimhin, ba cheart roinnt foirmiúlachtaí riaracháin a chur i gcrích de ghnáth roimh an scaoileadh iarbhír. Go ginearálta, maidir leis an ábhar seo, le tagairtí breise, féach Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Rantos in Bouskoura (C‑387/24 PPU, EU:C:2024:703, míreanna 68 agus 69).
53      Féach freisin aithris 22 de Threoir 2008/115.
54      Féach, chuige sin, de réir analaí, breithiúnas an 18 Nollaig 2014, Abdida (C‑562/13, EU:C:2014:2453, mír 49).
55      Béim curtha leis.
56      Féach, mar shampla, foclaíocht Airteagal 2(p) de Threoir 2013/32 sna leaganacha Béarla, Fraincise nó Iodáilise, leis na leaganacha Gréigise agus Spáinnise.
57      Breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2017 (C‑643/15 agus C‑647/15, EU:C:2017:631, mír 316).
58      Arna fhoilsiú ag Ard-Choimisinéir na Náisiún Aontaithe le haghaidh Dídeanaithe i mí na Bealtaine 1992.
59      Breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2017, an tSlóvaic agus an Ungáir v an Chomhairle (C‑643/15 agus C‑647/15, EU:C:2017:631, mír 316).. Béim curtha leis.
60      Féach, go háirithe, Airteagal 23(2), Airteagal 24(3) agus Airteagal 25(3) de Threoir 2013/32.
61      Is é sin le rá, Airteagal 13(2)(a), Airteagal 14, Airteagal 23(4) agus Airteagal 25(1) de Threoir 2013/32.
62      Féach, go sonrach, Airteagal 15(3) agus Airteagal 16 de Threoir 2013/32. Samhlaímis, go hipitéiseach, go gceanglaítear orainn teacht i láthair go pearsanta os comhair údarás riaracháin nó breithiúnach agus nach bhféadfaimis é sin a dhéanamh ach amháin tar éis turas fada agus traochta.
63      Treoir ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 lena leagtar síos caighdeáin maidir le glacadh le hiarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta (IO 2013 L 180, lch. 96) (‘an Treoir maidir le Coinníollacha Glactha’).
64      Féach Cásanna Uamtha C-706/25, Comeri, agus C-707/25, Sidilli.