Skarga wniesiona w dniu 11 grudnia 2020 r. – Prigozhin / Rada
(Sprawa T-723/20)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Yevgeniy Viktorovich Prigozhin (Sankt Petersburg, Rosja) (przedstawiciel: M. Lewis, solicitor)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/1481 z dnia 14 października 2020 r. wykonującego art. 21 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/44 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii1 oraz decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/1483 z dnia 14 października 2020 r. wykonującej decyzję (WPZiB) 2015/1333 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii2 ;
nakazanie Radzie pokrycie kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.
Zarzut pierwszy dotyczący tego, że Rada w sposób oczywiście błędny uznała, iż w przypadku skarżącego zostały spełnione kryteria umieszczenia w wykazie osób, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi w związku z sytuacją w Libii. Skarżący podnosi, że Rada nie zidentyfikowała podmiotu wskazanego jako Wagner Group, że nie był on w żaden sposób powiązany z takim podmiotem oraz że nie współpracował z takim podmiotem, ani go nie wspierał.
Zarzut drugi dotyczący tego, że Rada naruszyła spoczywający na niej obowiązek uzasadnienia swojej decyzji. Skarżący zarzuca, że uzasadnienie nie jest właściwe w odniesieniu do środków restrykcyjnych, nie wskazuje okoliczności faktycznych i prawnych oraz nie odnosi się do konkretnych informacji zawartych w aktach sprawy wskazujących, iż decyzja została podjęta wobec skarżącego.
Zarzut trzeci dotyczący tego, że Rada nie przedstawiła odpowiednich i uzasadnionych powodów oraz popełniła oczywiste błędy w ocenie, wydając decyzję.
Zarzut czwarty dotyczący tego, że Rada nadużyła swojej władzy ze względu na oczywiste błędy w ocenie w trakcie wydawania decyzji. Skarżący podnosi, że decyzja o nałożeniu środków ograniczających na skarżącego została wydana wyłącznie lub w decydującej mierze w celu osiągnięcia celów politycznych, a nie z podanych w uzasadnieniu powodów.
Zarzut piąty dotyczący tego, że Rada naruszyła prawo skarżącego do obrony i do skutecznej ochrony sądowej. W zakresie, w jakim skarżący podnosi, iż celem decyzji było osiągnięcie celów politycznych, wbrew podanym w uzasadnieniu powodom, twierdzi on, że miał on prawo do otrzymania wszystkich dokumentów związanych z przyjęciem decyzji, jednak nie uzyskał on ich.
Zarzut szósty, dotyczący tego, że Rada naruszyła, bez uzasadnienia lub w sposób nieproporcjonalny, prawa podstawowe skarżącego, w tym jego prawo do ochrony własności, działalności gospodarczej i swobody przemieszczania się.
Zarzut siódmy, dotyczący tego, że skarżący naruszył zasadę przewidywalności działań Unii. Skarżący podnosi, że nieprecyzyjne określenie w uzasadnieniu decyzji zachowania zarzucanego skarżącemu, uniemożliwia danej osobie dowiedzenie się, od jakich działań powinna powstrzymać się, aby uniknąć nałożenia na nią środków ograniczających.
____________
1 Dz. U. 2020, L 341, s. 7.
2 Dz. U. 2020, L 341, s. 16.