61997CJ0410_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-410/97,
Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη Marie Wolfcarius, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, εκπροσωπουμένου από τον Nicolas Schmit, διευθυντή των διεθνών οικονομικών σχέσεων και της συνεργασίας στο Υπουργείο Εξωτερικών, 6, rue de la Congrιgation, Luxembourg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/29/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για την προώθηση βελτιωμένης ιατρικής περίθαλψης στα πλοία (ΕΕ L 113, σ. 19), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(τέταρτο τμήμα),
συγκείμενο από τους P. J. G. Kapteyn, πρόεδρο τμήματος, H. Ragnemalm (εισηγητή) και K. M. Ιωάννου, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 14ης Ιουλίου 1998,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 5 Δεκεμβρίου 1997, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/29/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για την προώθηση βελτιωμένης ιατρικής περίθαλψης στα πλοία (ΕΕ L 113, σ. 19, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
2 Κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας, τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους με την οδηγία το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 1994 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή.
3 Δεδομένου ότι δεν έλαβε καμία κοινοποίηση μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στην έννομη τάξη του Λουξεμβούργου, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία διαπιστώσεως παραβάσεως κατά το άρθρο 169 της Συνθήκης και, στις 16 Μαου 1995, απηύθυνε στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου προειδοποιητική επιστολή.
4 Με έγγραφο της 12ης Σεπτεμβρίου 1996 η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου πληροφόρησε την Επιτροπή ότι τα αναγκαία μέτρα μεταφοράς της οδηγίας τελούν υπό κατάρτιση.
5 Δεδομένου ότι δεν της κοινοποιήθηκε το τελικό κείμενο, η Επιτροπή απηύθυνε, στις 16 Δεκεμβρίου 1996 αιτιολογημένη γνώμη στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου και το κάλεσε να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της.
6 Με έγγραφο της 23ης Ιανουαρίου 1997, η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου πληροφόρησε την Επιτροπή ότι ένα σχέδιο κανονισμού βρίσκεται στη διαδικασία ψηφίσεως.
7 Δεδομένου ότι δεν έλαβε καμία πληροφορία σχετικά με την περάτωση της διαδικασίας μεταφοράς της οδηγίας, η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
8 Με το υπόμνημα αντικρούσεως, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου αναγνωρίζει ότι δεν εκπλήρωσε την υποχρέωσή του να μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο. Δηλώνει πάντως ότι καταρτίζεται το νομοσχέδιο που μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο το οποίο και θα υποβληθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο πριν από τα μέσα Μαου 1998.
9 Eφόσον η μεταφορά της οδηγίας δεν έγινε εντός της προθεσμίας που έταξε η οδηγία, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.
10 Συνεπώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του αντιδίκου. Επειδή το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ηττήθηκε, η δε Επιτροπή είχε υποβάλει σχετικό αίτημα, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/29/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για την προώθηση βελτιωμένης ιατρικής περίθαλψης στα πλοία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
2) Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.