62002TO0094_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση T-94/02,
Hugo Boss AG, με έδρα το Metzingen (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον E. Baud, δικηγόρο,
προσφεύγουσα,
κατά
Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ ), εκπροσωπούμενο από τον O. Waelbroeck,
καθού,
παρεμβαίνουσα ενώπιον του Πρωτοδικείου
Δέλτα Holding ΑΕ, πρώην Δέλτα Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος ΑΕ, με έδρα την Αθήνα (Ελλάδα), εκπροσωπούμενη από τον Π. Κανελλόπουλο, δικηγόρο,
που έχει ως αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 12ης Δεκεμβρίου 2001 (υπόθεση R 53/2001-4), σχετικά με ανακοπή μεταξύ της Hugo Boss AG και της Δέλτα Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος ΑΕ,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές,
γραμματέας: H. Jung
εκδίδει την παρούσα
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
Πραγματικά περιστατικά, διαδικασία και επιχειρήματα των διαδίκων
1. Στις 12 Αυγούστου 1996, η Δέλτα Holding ΑΕ, πρώην Δέλτα Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος ΑΕ (στο εξής: Δέλτα Holding), κατέθεσε, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1), όπως έχει τροποποιηθεί, αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (στο εξής: Γραφείο).
2. Στις 29 Μαΐου 1998, η προσφεύγουσα άσκησε ανακοπή, βάσει του άρθρου 42 του κανονισμού 40/94, κατά της καταχωρίσεως του οικείου σήματος. Κατόπιν απορρίψεως της ανακοπής, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή ενώπιον του Γραφείου κατά της αποφάσεως του τμήματος ανακοπών, βάσει του άρθρου 59 του κανονισμού 40/94.
3. Στις 12 Δεκεμβρίου 2001, η προσφυγή απορρίφθηκε με απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου.
4. Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 27 Μαρτίου 2002, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών.
5. Στις 26 Αυγούστου 2002, η Δέλτα Holding κατέθεσε υπόμνημα απαντήσεως.
6. Στις 12 Αυγούστου 2002, η Δέλτα Βιομηχανία Παγωτού ΑΕ, η οποία έχει επίσης την επωνυμία Δέλτα Ice Cream ΑΕ (στο εξής: Δέλτα Ice Cream), υπέβαλε αίτηση παρεμβάσεως στην παρούσα υπόθεση προς υποστήριξη των αιτημάτων της Δέλτα Holding, βάσει του άρθρου 115 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
7. Η Δέλτα Ice Cream υποστήριξε ότι είναι θυγατρική της Δέλτα Holding και ότι, στο πλαίσιο αναδιαρθρώσεως που πραγματοποιήθηκε το 2002, η Δέλτα Holding της μεταβίβασε τα δικαιώματα από την αίτησή της καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώθηκε από συμφωνητικό της 29ης Απριλίου 2002, το οποίο κοινοποιήθηκε στο Γραφείο στις 5 Ιουνίου 2002. Η εν λόγω μεταβίβαση καταχωρίσθηκε στο Γραφείο στις 25 Ιουλίου 2002, σύμφωνα με τα άρθρα 17 και 24 του κανονισμού 40/94.
8. Με τις παρατηρήσεις του επί της αιτήσεως παρεμβάσεως, το Γραφείο ζήτησε από το Πρωτοδικείο να αποφανθεί ότι η Δέλτα Ice Cream μπορεί να μετάσχει στην ενώπιόν του διαδικασία ως παρεμβαίνουσα βάσει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου. Το Γραφείο τόνισε τα μειονεκτήματα που συνεπάγεται η αναγνώριση ως παρεμβαίνοντος, δυνάμει του άρθρου 40 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και των άρθρων 115 και 116 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, του νέου δικαιούχου των συνδεόμενων με την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος δικαιωμάτων.
9. Η Δέλτα Ice Cream, κληθείσα να προσδιορίσει τον σκοπό της αιτήσεώς της παρεμβάσεως, ισχυρίσθηκε ότι επιθυμεί να μετάσχει στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία ως παρεμβαίνουσα, δυνάμει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, στη θέση της Δέλτα Holding. Επικουρικώς, ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτησή της παρεμβάσεως προς υποστήριξη των αιτημάτων της Δέλτα Holding, σύμφωνα με τα άρθρα 115 και 116 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου. Επιπλέον, σε περίπτωση που γίνει δεκτή η υποκατάστασή της στη θέση της Δέλτα Holding κατά την παρούσα διαδικασία, η Δέλτα Ice Cream ζήτησε να θεωρηθούν ως κατατεθείσες από την ίδια όλες οι παρατηρήσεις και αποδείξεις τις οποίες είχε καταθέσει η Δέλτα Holding.
10. Οι υπόλοιποι διάδικοι κλήθηκαν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί της ούτως προσδιορισθείσας αιτήσεως παρεμβάσεως.
11. Η Δέλτα Holding δήλωσε ότι δεν φέρει αντίρρηση στην υποκατάστασή της από τη Δέλτα Ice Cream στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Το Γραφείο συμφώνησε με το αίτημα της Δέλτα Ice Cream να υποκαταστήσει τη Δέλτα Holding. Η προσφεύγουσα δεν υπέβαλε παρατηρήσεις.
Σκεπτικό
12. Το δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής δυνάμει του άρθρου 63 του κανονισμού 40/94 έχει, κατά το άρθρο 63, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού, κάθε διάδικος της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας, εφόσον η απόφαση του τμήματος αυτού δεν τον δικαιώνει.
13. Σύμφωνα με το άρθρο 134, παράγραφοι 1 και 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, οι διάδικοι της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας, πλην του προσφεύγοντος, μπορούν να συμμετάσχουν στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία ως παρεμβαίνοντες και έχουν, υπό την ιδιότητά τους αυτή, τα ίδια δικονομικά δικαιώματα με τους κυρίους διαδίκους.
14. Επιπλέον, η παρέμβαση στη διαδικασία τρίτων, οι οποίοι έχουν συμφέρον στην επίλυση της διαφοράς, μπορεί να γίνει δεκτή με διάταξη κατά το άρθρο 40 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και κατά τα άρθρα 115 και 116 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
15. Ούτε ο Οργανισμός του Δικαστηρίου ούτε ο Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου περιέχουν διατάξεις ρυθμίζουσες ρητώς την περίπτωση κατά την οποία διάδικος της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας εκχωρεί το επίδικο δικαίωμά του πνευματικής του ιδιοκτησίας μετά την έκδοση αποφάσεως από το τμήμα προσφυγών. Ειδικότερα, ουδεμία διάταξη προβλέπει τη δυνατότητα του νέου δικαιούχου του δικαιώματος να υποκαταστήσει τον εκχωρήσαντα αυτό, στο πλαίσιο της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας.
16. Βεβαίως, ο νέος δικαιούχος του δικαιώματος έχει, εν πάση περιπτώσει, τη δυνατότητα να ασκήσει παρέμβαση, σύμφωνα με το άρθρο 40 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και τα άρθρα 115 και 116 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου. Εντούτοις, η ύπαρξη αυτής της δυνατότητας δεν καλύπτει επαρκώς, από όλες τις απόψεις, την ανάγκη να ληφθεί υπόψη η ιδιαιτερότητα της καταστάσεως των διαδίκων σε διαφορά που εμπίπτει στον τομέα της πνευματικής ιδιοκτησίας.
17. Πράγματι, όπως προκύπτει από το άρθρο 53, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, οι ιδιαιτερότητες των διαφορών που εμπίπτουν στον τομέα της πνευματικής ιδιοκτησίας καθιστούν αναγκαία την πρόβλεψη παρεκκλίσεων από ορισμένους κανόνες που ρυθμίζουν την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία. Όπως ορθώς επισημαίνει το Γραφείο, οι ειδικές διατάξεις του τέταρτου τίτλου του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου θεσπίστηκαν προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εν λόγω ιδιαιτερότητες. Μια εκ των ιδιαιτεροτήτων αυτών έγκειται στο γεγονός ότι οι αμφισβητήσεις που ανακύπτουν στον τομέα της πνευματικής ιδιοκτησίας αφορούν, ως προς διαδικασίες ανακοπής, διαφορές μεταξύ ιδιωτών. Προς επίτευξη του σκοπού αυτού, θεσπίστηκαν, μεταξύ άλλων, ειδικοί κανόνες επί των δικονομικών δικαιωμάτων των παρεμβαινόντων. Έτσι, το άρθρο 134, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, προσδίδει στους διαδίκους της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας, πλην του προσφεύγοντος, δικονομική θέση αντίστοιχη με αυτή των κυρίων διαδίκων. Επομένως, η εν λόγω διάταξη παρεκκλίνει από το άρθρο 40, τέταρτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το οποίο τα αιτήματα της αιτήσεως παρεμβάσεως μπορούν να έχουν ως αντικείμενο μόνον την υποστήριξη των αιτημάτων ενός εκ των κυρίων διαδίκων. Οι παρεμβαίνοντες δυνάμει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου μπορούν όχι μόνο να υποστηρίξουν τα αιτήματα ενός εκ των κυρίων διαδίκων, αλλά και να διατυπώσουν αιτήματα και επιχειρήματα αυτοτελή σε σχέση με τα διατυπωθέντα από τους κυρίους διαδίκους.
18. Εάν ο δικαιοδόχος ενός διαδίκου της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας μπορεί να μετάσχει στη διαδικασία επιλύσεως της διαφοράς μόνο στο πλαίσιο παρεμβάσεως ασκηθείσας βάσει των άρθρων 40 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και 115 και 116 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του μπορεί να αποδυναμωθεί από το γεγονός ότι δεν έχει κατά την ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία δικονομική θέση αντίστοιχη με εκείνη των κυρίων διαδίκων, τη στιγμή που ο πρώην δικαιούχος του δικαιώματος μπορεί να μην έχει πλέον συμφέρον, κατόπιν της εκχωρήσεως αυτού, να εξασφαλίσει την αποτελεσματική υπεράσπιση των εν λόγω δικαιωμάτων.
19. Όταν πρόκειται, όπως εν προκειμένω, για εκχώρηση δικαιωμάτων που συνδέονται με αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος, η εφαρμογή του άρθρου 40 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και των άρθρων 115 και 116 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου στον δικαιοδόχο διαδίκου της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας θα είχε, επιπλέον, ως συνέπεια τη διαφοροποίηση μεταξύ της θέσεως του εν λόγω δικαιοδόχου ενώπιον του Γραφείου, όπου λογίζεται νέος δικαιούχος των δικαιωμάτων από την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος και, ως εκ τούτου, κύριος διάδικος της διαδικασίας ανακοπής, και της θέσεώς του ενώπιον του Πρωτοδικείου. Τελικώς, η εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων θα είχε ως συνέπεια να ανακύψει ασυμφωνία μεταξύ της καταστάσεως του νέου δικαιούχου του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί της ουσίας και της καταστάσεώς του στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του κοινοτικού δικαστή.
20. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται να γίνει δεκτή η δυνατότητα του δικαιοδόχου ενός διαδίκου της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας να τον υποκαταστήσει στο πλαίσιο της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας.
21. Εντούτοις, αντιθέτως προς τις διατυπωθείσες από το Γραφείο παρατηρήσεις, δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτό ότι η υποκατάσταση επέρχεται αυτοδικαίως με την καταχώριση της μεταβιβάσεως του επίδικου δικαιώματος στο Γραφείο.
22. Βεβαίως, η νομολογία έχει αναγνωρίσει τη δυνατότητα του καθολικού διαδόχου διαδίκου να συνεχίσει την ασκηθείσα από αυτόν αγωγή, ιδίως σε περίπτωση θανάτου φυσικού προσώπου ή σε περίπτωση κατά την οποία νομικό πρόσωπο παύει να υφίσταται με τη μεταβίβαση σε νέο δικαιούχο του συνόλου των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών του (βλ., υπό την έννοια αυτή, αποφάσεις του Δικαστηρίου της 20ής Οκτωβρίου 1983, 92/82, Gutmann κατά Επιτροπής, Συλλογή 1983, σ. 3127, σκέψη 2˙ της 23ης Απριλίου 1986, 294/83, Les Verts κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1986, σ. 1339, σκέψεις 13 έως 18, και της 9ης Σεπτεμβρίου 2003, C-361/01 P, Kik κατά ΓΕΕΑ, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 19). Στις περιπτώσεις αυτές ο διάδοχος υποκαθιστά αυτοδικαίως τον αρχικό διάδικο.
23. Εντούτοις, η ανωτέρω λύση δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στις περιπτώσεις μεταβιβάσεως, με αυτοτελή πράξη, δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας.
24. Πρώτον, η μεταβίβαση δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, είτε αυτή επέρχεται αυτοτελώς είτε στο πλαίσιο μεταβιβάσεως ολόκληρης επιχειρήσεως, δεν επηρεάζει, καθεαυτή, την ύπαρξη ή την ικανότητα διαδίκου του πρώην δικαιούχου του δικαιώματος. Υπό αυτές τις περιστάσεις και ελλείψει ρητών διατάξεων περί του αντιθέτου, ο εν λόγω πρώην δικαιούχος δεν μπορεί να στερηθεί την ιδιότητα του διαδίκου της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας, εκτός εάν του παρασχέθηκε η δυνατότητα να λάβει θέση επί του ζητήματος αυτού και δεν προέβαλε αντιρρήσεις.
25. Δεύτερον, η υποκατάσταση διαδίκου από άλλο πρόσωπο στη διάρκεια της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας μπορεί να θίγει νόμιμα συμφέροντα τρίτων σχετικά με τη διαφορά. Συνεπώς, δεν είναι δυνατό να χωρήσει υποκατάστασ η δίχως να τηρηθεί το δικαίωμα ακροάσεως των εν λόγω τρίτων.
26. Τρίτον, οι διαφορές που εισάγονται ενώπιον του Πρωτοδικείου δεν αφορούν αποκλειστικώς δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που αναγνωρίζονται σε κοινοτικό επίπεδο, όπως κοινοτικά σήματα ή δικαιώματα συνδεόμενα με αιτήσεις καταχωρίσεως κοινοτικών σημάτων, αλλά μπορούν επίσης να αφορούν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που αναγνωρίζονται βάσει του εθνικού δικαίου των κρατών μελών. Όμως, η δικονομική θέση του δικαιοδόχου δεν είναι δυνατό να διαφέρει ανάλογα με το αν το δικαίωμα που του μεταβιβάσθηκε αναγνωρίζεται σε κοινοτικό ή σε εθνικό επίπεδο. Οι προϋποθέσεις του κύρους και της προβολής έναντι των τρίτων της μεταβιβάσεως δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, αναγνωριζομένου από το εθνικό δίκαιο κράτους μέλους, ρυθμίζονται από το οικείο εθνικό δίκαιο. Το Πρωτοδικείο δεν είναι πάντοτε σε θέση να διαπιστώσει με ευκολία αν πληρούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η αναγνώριση αυτοδίκαιης υποκαταστάσεως θα δημιουργούσε στους διαδίκους της ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασίας αβεβαιότητα δυνάμενη να προκαλέσει επιβλαβείς συνέπειες.
27. Κατά συνέπεια, η υποκατάσταση μπορεί να γίνει δεκτή μόνον υπό την προϋπόθεση εκδόσεως διατάξεως από το Πρωτοδικείο. Λαμβανομένου υπόψη ότι πρόκειται, κατ’ ουσίαν, για απόφαση με την οποία γίνεται δεκτός νέος διάδικος στη διαφορά, επιβάλλεται η κατ’ αναλογία εφαρμογή των διαδικαστικών διατάξεων των άρθρων 115 και 116 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
28. Επομένως, το αίτημα του δικαιοδόχου προς υποκατάσταση του πρώην δικαιούχου πρέπει να κατατεθεί εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 115, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου προθεσμίας και να πληρoί, τηρουμένων των αναλογιών, τις τυπικές προϋποθέσεις που θέτει η παράγραφος 2 της εν λόγω διατάξεως.
29. Κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 116, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, το αίτημα προς υποκατάσταση πρέπει να επιδίδεται στους διαδίκους και να τους παρέχεται σε αυτούς η δυνατότητα να υποβάλουν εγγράφως ή προφορικώς τις παρατηρήσεις τους επί του εν λόγω αιτήματος. Δεδομένου ότι, σε περίπτωση υποκαταστάσεώς του, ο πρώην δικαιούχος του δικαιώματος παύει να είναι διάδικος στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία, δεν μπορεί να χωρήσει υποκατάσταση εφόσον ο πρώην δικαιούχος αντιτίθεται σε αυτήν. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, μπορεί να γίνει δεκτή παρέμβαση του δικαιοδόχου του βάσει του άρθρου 40 του Οργανισμού του Δικαστηρίου. Η δυνατότητα αυτή παρέχεται επίσης στον δικαιοδόχο του διαδίκου στις περιπτώσεις όπου η υποκατάσταση δεν ενδείκνυται, είτε διότι θίγει νόμιμα συμφέροντα τρίτων κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τα νόμιμα συμφέροντα του πρώην δικαιούχου και του δικαιοδόχου του είτε για άλλους λόγους.
30. Κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 116, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, επί του αιτήματος υποκαταστάσεως αποφαίνεται με διάταξη είτε ο πρόεδρος του τμήματος του Πρωτοδικείου που είναι αρμόδιο επί της υποθέσεως είτε το εν λόγω τμήμα του Πρωτοδικείου, εφόσον ο πρόεδρος παραπέμψει την έκδοση αποφάσεως σε αυτό.
31. Ο δικαιοδόχος του διαδίκου οφείλει να αποδεχθεί τη δίκη στο στάδιο που αυτή βρίσκεται κατά τον χρόνο της υποκαταστάσεως. Ειδικότερα, δεσμεύεται από τυχόν διαδικαστικές πράξεις στις οποίες έχει προβεί ο πρώην δικαιούχος. Εάν κριθεί απαραίτητο, μπορεί να του χορηγηθεί η άδεια να καταθέσει υπόμνημα ανταπαντήσεως, σύμφωνα με το άρθρο 135, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, πλην όμως η υποκατάσταση καθεαυτή δεν αρκεί προκειμένου να δικαιολογηθεί η χορήγηση της αδείας αυτής. Σε κάθε περίπτωση, ο δικαιοδόχος, του οποίου το αίτημα προς υποκατάσταση του πρώην δικαιούχου έγινε δεκτό σύμφωνα με τις ανωτέρω εκτεθείσες προϋποθέσεις, μπορεί να υπερασπίσει τη θέση του κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
32. Εν προκειμένω, η Δέλτα Holding, πρώην δικαιούχος των συνδεόμενων με την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος δικαιωμάτων, δήλωσε ότι δεν φέρει αντιρρήσεις στην υποκατάστασή της και το Γραφείο σημείωσε ότι συμφωνεί με την εν λόγω υποκατάσταση. Η προσφεύγουσα δεν προέβαλε αντιρρήσεις. Υπό τις περιστάσεις αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η Δέλτα Ice Cream υποκαθιστά τη Δέλτα Holding ως παρεμβαίνουσα βάσει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
Επί των δικαστικών εξόδων
33. Δεδομένου ότι η υπό κρίση αίτηση παρεμβάσεως έχει χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, το Δικαστήριο επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (δεύτερο τμήμα)
διατάσσει:
1) Η Δέλτα Βιομηχανία Παγωτού ΑΕ γίνεται δεκτή ως παρεμβαίνουσα βάσει του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου στη θέση της Δέλτα Holding ΑΕ, πρώην Δέλτα Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος ΑΕ.
2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 5 Μαρτίου 2004.