POSTANOWIENIE SĄDU (trzecia izba)
z dnia 8 lipca 2004 r.
Sprawy połączone T‑7/98 DEP i T‑208/98 DEP
Carlo De Nicola
przeciwko
Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu
Ustalenie kosztów
Pełny tekst w języku włoskim II–0000
Przedmiot:         Skarga mająca za przedmiot wniosek o ustalenie kosztów w następstwie wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 lutego 2001 r.
w sprawach połączonych T‑7/98, T‑208/98 i T‑109/99 De Nicola przeciwko EBI, RecFP str. I‑A‑49 i II‑185.
Orzeczenie:         Całość kosztów podlegających zwrotowi skarżącemu przez Europejski Bank Inwestycyjny w sprawach połączonych T‑7/98, T‑208/98
i T‑109/99 zostaje ustalona na 28 000 EUR.
Streszczenie
1.     Postępowanie – Koszty – Ustalenie – Koszty podlegające zwrotowi – Pojęcie – Wydatki poniesione w ramach postępowania pojednawczego
– Wyłączenie
(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 91 lit. b))
Postępowanie – Koszty – Ustalenie – Okoliczności, jakie należy wziąć pod uwagę (regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 91
lit. b))
2.     Postępowanie – Koszty – Ustalenie – Koszty podlegające zwrotowi – Pojęcie – Podatek od wartości dodanej – Włączenie w przypadku
podmiotu niepodlegającego temu podatkowi
(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 91 lit. b))
3.     Postępowanie – Koszty – Ustalenie – Koszty podlegające zwrotowi – Niezbędne wydatki poczynione przez strony – Koszty podróży
i pobytu osób innych niż adwokaci lub radcy prawni stron – Warunki zwrotu – Koszty podróży i pobytu oraz wynagrodzenia adwokatów
lub radców prawnych stron związane ze złożeniem pism procesowych – Wyłączenie
[regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 91 lit. b)]
4.     Postępowanie – Koszty – Ustalenie – Koszty podlegające zwrotowi – Niezbędne wydatki poczynione przez strony – Koszty przekładów
– Wykładnia art. 90 lit. b) regulaminu Sądu Pierwszej Instancji
(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 90 lit. b) oraz art. 91 lit. b))
1.     W rozumieniu art. 91 lit. b) regulaminu Sądu Pierwszej Instancji za koszty podlegające zwrotowi uważa się „niezbędne wydatki
poczynione przez strony w związku z postępowaniem, w szczególności koszty podróży i pobytu, a także wynagrodzenia pełnomocników,
doradców oraz adwokatów lub radców prawnych”. Z przepisu tego wynika, że koszty podlegające zwrotowi są ograniczone po pierwsze
do kosztów poczynionych przez strony w związku z postępowaniem przed Sądem Pierwszej Instancji oraz po drugie do kosztów,
które były w związku z tym niezbędne. Przez „postępowanie” w art. 91 regulaminu rozumie się tylko postępowanie przed Sądem
Pierwszej Instancji, z wyłączeniem fazy je poprzedzającej. Wynika to w szczególności z art. 90 tego regulaminu, który stanowi
o „postępowaniu przed Sądem”. W konsekwencji należy uznać za niepodlegające zwrotowi wydatki poczynione przez skarżącego w ramach
postępowania pojednawczego przewidzianego w art. 41 regulaminu pracowniczego Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
(zob. pkt 29 i 30)
Odesłanie: Trybunał, sprawa 75/69 Hake przeciwko Komisji, 21 października 1970 r., Rec. str. 901, 902; Sąd Pierwszej Instancji,
sprawa T‑115/94 DEP Opel Austria przeciwko Radzie, 15 lipca 1998 r., Rec. str. II‑2739, pkt 26; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa
T‑64/99 DEP UK Coal przeciwko Komisji, 19 września 2001 r., RecFP str. II‑2547, pkt 25
2.     Sąd wspólnotowy nie jest uprawniony do ustalania wynagrodzenia należnego od stron ich własnym adwokatom lub radcom prawnym,
lecz do określenia kwoty, do której te wynagrodzenia mogą podlegać zwrotowi przez stronę obciążoną kosztami postępowania.
Rozstrzygając w przedmiocie wniosku o ustalenie kosztów, sąd wspólnotowy nie musi brać pod uwagę krajowych taryf ustalających
wysokość wynagrodzenia adwokatów lub radców prawnych ani ewentualnej umowy w tym zakresie między zainteresowaną stroną a jej
pełnomocnikami lub doradcami.
Wobec braku przepisów wspólnotowych o charakterze taryfowym sąd winien swobodnie ocenić okoliczności danego przypadku, uwzględniając
przedmiot i rodzaj sporu, jego znaczenie z punktu widzenia prawa wspólnotowego, a także stopień trudności sprawy, nakład pracy
wymagany w postępowaniu spornym od biorących udział w sprawie pełnomocników lub doradców oraz interes ekonomiczny, jaki strony
miały w sporze.
(zob. pkt 31 i 32)
Odesłanie: Trybunał, sprawa 318/82 DEP Leeuwarder Papierwarenfabriek przeciwko Komisji, 26 listopada 1985 r., Rec. str. 3727,
pkt 2 i 3; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑2/93 DEP Air France przeciwko Komisji, 8 marca 1995 r., Rec. str. II‑533, pkt 16;
Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑120/89 DEP Stahlwerke Peine-Salzgitter przeciwko Komisji, 8 listopada 1996 r., Rec. str. II‑1547,
pkt 27; ww. sprawa Opel Austria przeciwko Radzie, pkt 27 i 28; ww. sprawa UK Coal przeciwko Komisji, pkt 26 i 27
3.     Skarżący, który z uwagi na niepodleganie temu podatkowi nie ma możliwości odzyskania podatku od wartości dodanej od towarów
i usług, które nabywa, ma prawo do zwrotu podatku od wartości dodanej zapłaconego od kosztów podlegających zwrotowi na podstawie
art. 91 lit. b) regulaminu.
(zob. pkt 45 i 46)
Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, w sprawie T‑84/91 DEP Meskens przeciwko Parlamentowi, 5 lipca 1993 r., Rec. str. II‑757,
pkt 16; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑460/93 DEP Tête i in. przeciwko EBI, 6 lutego 1995 r., Rec. str. II‑229, pkt 13
4.     Stosownie do art. 91 lit. b) regulaminu koszty podróży i pobytu adwokatów lub radców prawnych stanowią część niezbędnych wydatków
poczynionych przez strony w związku z postępowaniem. Koszty podróży i pobytu poniesione przez osoby inne niż adwokat lub radca
prawny skarżącego nie podlegają zwrotowi, chyba że obecność tych osób była niezbędna dla postępowania. Co się zaś tyczy kosztów
podróży i pobytu oraz wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego związanych ze złożeniem pism procesowych to nie mogą zostać
uznane za niezbędne. Po pierwsze bowiem przewidziany został w tym celu przez prawodawcę wspólnotowego w art. 102 § 2 regulaminu
termin uwzględniający odległość, a po drugie istnieją inne pewne i w oczywisty sposób mniej kosztowne sposoby przesyłania
dokumentów do Sądu Pierwszej Instancji.
(zob. pkt 40)
Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawy połączone T‑85/94 DEP i T‑85/94 OP DEP Branco przeciwko Komisji, 8 lipca 1998 r.
Rec. str. II‑2667, pkt 24
5.     Nie można wnioskować z art. 90 lit. b) regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, że koszty przekładów podlegają zwrotowi. Przepis
ten dotyczy tylko zwrotu kosztów przekładów poniesionych przez Sąd Pierwszej Instancji na wniosek jednej ze stron, które są
uznane przez sekretarza za nadmierne.
(zob. pkt 41)