Προσωρινό κείμενο
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
RIMVYDAS NORKUS
της 7ης Μαΐου 2026 (1)
Υπόθεση C‑276/25
RÖSLE GROUP GmbH
κατά
EVROmat a.s.
[αίτηση του Nejvyšší soud(Ανωτάτου Δικαστηρίου, Τσεχική Δημοκρατία)για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
« Προδικαστική παραπομπή – Διανοητική ιδιοκτησία – Οδηγία 2004/48/ΕΚ – Επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας – Διαδικασία που αφορά προσβολή δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας – Δικαίωμα ενημέρωσης – Περιεχόμενο – Δικαίωμα πρόσβασης τόσο στις πληροφορίες όσο και στα σχετικά έγγραφα που αποδεικνύουν την ακρίβεια και την πληρότητα των πληροφοριών αυτών »
1.        Το δίκαιο της Ένωσης αποσκοπεί στην προστασία των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, τα οποία αποτελούν βασική κινητήρια δύναμη για την επιτυχία της εσωτερικής αγοράς. Ειδικό διαδικαστικό μέτρο της προστασίας αυτής αποτελεί το δικαίωμα του δικαιούχου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας να λαμβάνει πληροφορίες σχετικά με την προέλευση και τα δίκτυα διανομής των εμπορευμάτων ή παροχής των υπηρεσιών που προσβάλλουν το συγκεκριμένο δικαίωμα. Παρέχει το μέτρο αυτό τη δυνατότητα να ληφθούν απλές πληροφορίες, υπό την έννοια των ίδιων των δεδομένων, ή και δικαιολογητικά έγγραφα, ικανά να αποδείξουν την αλήθεια και την πληρότητα των πληροφοριών αυτών; Αυτό είναι το ζήτημα επί του οποίου καλείται να αποφανθεί το Δικαστήριο στην υπό κρίση υπόθεση.
Το νομικό πλαίσιο
Το δίκαιο της Ένωσης
2.        Κρίσιμες για την υπό κρίση υπόθεση είναι οι αιτιολογικές σκέψεις 1, 3, 10, 13, 14, 17, 20 και 21, καθώς και τα άρθρα 1, 3 και 6 έως 8 της οδηγίας 2004/48/ΕΚ (2).
Το τσεχικό δίκαιο
3.        Το άρθρο 8 της οδηγίας 2004/48 μεταφέρθηκε στο τσεχικό δίκαιο με το άρθρο 3 του zákon č. 221/2006 Sb., o vymáhání práv z průmyslového vlastnictví (νόμου 221/2006 περί ασκήσεως των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας). Το άρθρο 3 ορίζει τα εξής:
«(1)      O δικαιούχος μπορεί να απαιτήσει από τρίτο πρόσωπο,
a)      το οποίο, με σκοπό την απόκτηση άμεσου ή έμμεσου οικονομικού ή εμπορικού οφέλους, κατείχε παράνομα εμπορεύματα, ή
b)      το οποίο, με σκοπό την απόκτηση άμεσου ή έμμεσου οικονομικού ή εμπορικού οφέλους, έκανε χρήση παράνομων υπηρεσιών, ή
c)      για το οποίο διαπιστώθηκε ότι, με σκοπό την απόκτηση άμεσου ή έμμεσου οικονομικού ή εμπορικού οφέλους, παρείχε υπηρεσίες χρησιμοποιούμενες για την προσβολή δικαιώματος, ή
d)      το οποίο υποδείχθηκε, από το πρόσωπο των στοιχείων a), b) ή c), ως συμμετέχον στην παραγωγή, μεταποίηση, αποθήκευση ή διανομή των εμπορευμάτων ή στην παροχή των υπηρεσιών,
την παροχή πληροφοριών για την προέλευση και για τα δίκτυα διανομής των εμπορευμάτων ή παροχής των υπηρεσιών, που προσβάλλουν δικαίωμα.
(2)      Εάν οι πληροφορίες που ορίζονται στην παράγραφο 1 δεν παρασχεθούν οικειοθελώς εντός ευλόγου χρόνου, ο δικαιούχος μπορεί να ζητήσει την παροχή τους με αίτημά του προς το δικαστήριο στο πλαίσιο διαδικασίας που αφορά προσβολή δικαιώματος. Το δικαστήριο απορρίπτει το αίτημα εάν αυτό δεν είναι ανάλογο της σοβαρότητας της απειλής ή της προσβολής του δικαιώματος.
(3) Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν:
a)      το ονοματεπώνυμο ή την εμπορική επωνυμία, καθώς και τον τόπο κατοικίας ή την έδρα των κατασκευαστών, μεταποιητών, αποθηκευτών, διανομέων, προμηθευτών και λοιπών προηγούμενων κατόχων των παράνομων εμπορευμάτων ή υπηρεσιών,
b)      πληροφορίες για τις ποσότητες που παρήχθησαν, μεταποιήθηκαν, παραδόθηκαν, αποθηκεύτηκαν, παραλήφθηκαν ή παραγγέλθηκαν, καθώς και για το τίμημα που εισπράχθηκε για τα εν λόγω εμπορεύματα ή υπηρεσίες.
(4)      Ο διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων οι οποίες διέπουν, ιδίως:
a)      την παροχή δικαιώματος πληρέστερης ενημέρωσης,
b)      τη χρήση των πληροφοριών στο πλαίσιο αστικής ή ποινικής διαδικασίας,
c)      την ευθύνη για καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος ενημέρωσης,
d)      την υποχρέωση τήρησης της εμπιστευτικότητας,
e)      τη δυνατότητα άρνησης της παροχής πληροφοριών που θα υποχρέωναν το κατά τις διατάξεις της παραγράφου 1 πρόσωπο να παραδεχθεί τη συμμετοχή του ιδίου ή των οικείων του στην προσβολή δικαιώματος,
f)      την προστασία της εμπιστευτικότητας των πηγών πληροφοριών ή την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων.»
Τα πραγματικά περιστατικά της κύριας δίκης, το προδικαστικό ερώτημα και η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου
4.        Η υπόθεση της κύριας δίκης έχει ως αντικείμενο διαφορά μεταξύ, αφενός, της RÖSLE
GROUP, εταιρίας γερμανικού δικαίου, δικαιούχου των κοινοτικών σχεδίων ή υποδειγμάτων υπ’ αριθ. 004702645-0001 και 004702645-0002 (αμφότερων με ημερομηνία προτεραιότητας την 9η Φεβρουαρίου 2018), η οποία χρησιμοποιούσε τα εν λόγω σχέδια ή υποδείγματα για την κατασκευή των προϊόντων της, και, αφετέρου, της EVROmat, εταιρίας τσεχικού δικαίου, η οποία, κατά τους ισχυρισμούς της RÖSLE
GROUP, διέθετε στην αγορά προϊόν (βαλβίδα ως μέρος συστήματος απορροής ομβρίων υδάτων) σχήματος πανομοιότυπου προς τα σχέδια ή υποδείγματα της τελευταίας.
5.        Η RÖSLE GROUP ζήτησε, μεταξύ άλλων, να υποχρεωθεί η EVROmat να απόσχει από την κατασκευή, την προσφορά και την πώληση του επίμαχου προϊόντος καθώς και να παράσχει στη RÖSLE πληροφορίες σχετικά με το εν λόγω προϊόν, συνοδευόμενες από τα αντίστοιχα έγγραφα προς τεκμηρίωση των πληροφοριών αυτών.
6.        Το Městský soud v Praze (περιφερειακό δικαστήριο Πράγας, Τσεχική Δημοκρατία), ως πρωτοβάθμιο δικαστήριο, απέρριψε την αγωγή της RÖSLE GROUP στο σύνολό της. Ωστόσο, κατ’ έφεση, το Vrchní soud v Praze (ανώτερο δικαστήριο Πράγας, Τσεχική Δημοκρατία) μεταρρύθμισε την πρωτόδικη απόφαση διατάσσοντας την EVROmat, αφενός, να απόσχει από την κατασκευή, την προσφορά και την πώληση του προϊόντος και, αφετέρου, να παράσχει στη RÖSLE GROUP τις ακόλουθες πληροφορίες σχετικά με το προϊόν αυτό: α) το ονοματεπώνυμο ή την εμπορική επωνυμία καθώς και τον τόπο κατοικίας ή την έδρα των κατασκευαστών, μεταποιητών, διανομέων, προμηθευτών και λοιπών προηγούμενων κατόχων του προϊόντος και β) πληροφορίες σχετικά με τις ποσότητες που παρήχθησαν, μεταποιήθηκαν, παραδόθηκαν, αποθηκεύτηκαν, παραλήφθηκαν ή παραγγέλθηκαν, καθώς και για το τίμημα που εισπράχθηκε για τα εν λόγω εμπορεύματα.
7.        Εντούτοις, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επικύρωσε την απόρριψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο του αιτήματος της RÖSLE GROUP σχετικά με την προσκόμιση των εγγράφων προς τεκμηρίωση των εν λόγω πληροφοριών. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αιτιολόγησε την απόφασή όσον αφορά το δικαίωμα ενημέρωσης με το σκεπτικό ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο a), του νόμου 221/2006, μπορεί να διαταχθεί μόνον η παροχή πληροφοριών και όχι η τεκμηρίωσή τους με έγγραφα, διότι η υποχρέωση προσκόμισης των σχετικών εγγράφων θα διεύρυνε σημαντικά την εκ του νόμου υποχρέωση και θα αύξανε, μεταξύ άλλων, το κόστος που βαρύνει τον υπόχρεο για την παροχή των πληροφοριών.
8.        Οι RÖSLE GROUP και EVROmat άσκησαν αναίρεση κατά της αποφάσεως του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου ενώπιον του Nejvyšší soud (Ανωτάτου Δικαστηρίου, Τσεχική Δημοκρατία), αιτούντος δικαστηρίου, προβάλλοντας λόγο αναιρέσεως αντλούμενο από πλάνη περί το δίκαιο.
9.        Κατά το αιτούν δικαστήριο, το Δικαστήριο δεν έχει ακόμη αποφανθεί επί του ζητήματος «αν ένας φορέας ιδιωτικού δικαίου ο οποίος υποχρεούται να παράσχει πληροφορίες δυνάμει του άρθρου 8 της οδηγίας 2004/48 –ή του κανόνα του εθνικού δικαίου με τον οποίο μεταφέρθηκε το δικαίωμα ενημέρωσης– οφείλει να αποδείξει την αλήθεια και την πληρότητα των παρεχόμενων πληροφοριών προσκομίζοντας τα αντίστοιχα έγγραφα στον προσφεύγοντα». Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι οι σχετικές διατάξεις του δικαίου της Ένωσης δεν παρέχουν σαφή απάντηση στο υποβληθέν ερώτημα, κατά τρόπο ώστε αυτή να μπορεί να συναχθεί χωρίς καμία εύλογη αμφιβολία, δηλαδή, δεν συνιστούν acte clair.
10.      Υπό τις συνθήκες αυτές, το Nejvyšší soud (Ανώτατο Δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Έχει το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας [2004/48] την έννοια ότι το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο οφείλει, κατόπιν σχετικού αιτήματος του προσφεύγοντος, όχι μόνο να διατάξει τον παραβάτη (ή τα λοιπά εκεί μνημονευόμενα πρόσωπα) να παράσχει στον προσφεύγοντα τις προβλεπόμενες στο άρθρο αυτό πληροφορίες, αλλά και να τον υποχρεώσει να αποδείξει την αλήθεια και την πληρότητα των παρεχόμενων πληροφοριών μέσω της επίδειξης αντίστοιχων εγγράφων στον προσφεύγοντα;»
11.      Η από 19 Μαρτίου 2025 απόφαση περί παραπομπής περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 11 Απριλίου 2025. Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης, RÖSLE
GROUP, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το Δικαστήριο αποφάσισε, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 76, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του, να μη διεξαχθεί επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
Ανάλυση
12.      Με το μοναδικό προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς το περιεχόμενο του δικαιώματος ενημέρωσης δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48. Ειδικότερα, το ζήτημα που τίθεται είναι αν το συγκεκριμένο άρθρο παρέχει στον δικαιούχο του προσβαλλόμενου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας τη δυνατότητα να ζητήσει, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του ως άνω άρθρου, μόνο την παροχή των πληροφοριών που απαριθμούνται στο εν λόγω άρθρο ή και την προσκόμιση εγγράφων που αποδεικνύουν την αλήθεια και την πληρότητα των πληροφοριών αυτών.
13.      Το αιτούν δικαστήριο, το οποίο φαίνεται να αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην έννοια του όρου «πληροφορίες» του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48 ο οποίος, κατά την άποψή του, παραπέμπει στα ίδια τα δεδομένα, εκτιμά ότι μόνον η γνωστοποίησή τους μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της διαδικασίας του εν λόγω άρθρου. Αντιθέτως, η Επιτροπή και η RÖSLE GROUP υποστηρίζουν, κατ’ ουσίαν, ότι το περιεχόμενο του δικαιώματος ενημέρωσης κατά την έννοια του άρθρου αυτού πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως, υπό την έννοια ότι περιλαμβάνει όχι μόνον την παροχή πληροφοριών, αλλά και την προσκόμιση των εγγράφων που αποδεικνύουν τον αληθή και πλήρη χαρακτήρα τους.
14.      Συναφώς, υπενθυμίζεται, προκαταρκτικώς, ότι, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, στο πλαίσιο διαδικασίας που αφορά προσβολή δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας και κατόπιν αιτιολογημένου και αναλογικού αιτήματος του προσφεύγοντος, οι αρμόδιες δικαστικές αρχές να δύνανται να διατάσσουν την παροχή πληροφοριών για την προέλευση και για τα δίκτυα διανομής των εμπορευμάτων ή παροχής των υπηρεσιών, που προσβάλλουν δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας, από τον παραβάτη ή/και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο διαπιστώθηκε ότι παρείχε, σε εμπορική κλίμακα, υπηρεσίες χρησιμοποιούμενες για την προσβολή δικαιώματος.
15.      Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/48 διευκρινίζει ότι οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού περιλαμβάνουν, εφόσον ενδείκνυται, τα ονοματεπώνυμα και τις διευθύνσεις των παραγωγών, κατασκευαστών, διανομέων, προμηθευτών και λοιπών προηγούμενων κατόχων του προϊόντος ή της υπηρεσίας, καθώς και των παραληπτών χονδρεμπόρων και των εμπόρων λιανικής και πληροφορίες για τις ποσότητες που παρήχθησαν, κατασκευάστηκαν, παραδόθηκαν, παραλήφθηκαν ή παραγγέλθηκαν, καθώς και για το τίμημα που εισπράχθηκε για τα εν λόγω εμπορεύματα ή υπηρεσίες.
16.      Το γράμμα του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48 δεν αναφέρει αν τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν ότι τα αρμόδια δικαστήρια μπορούν, σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, να διατάξουν τον εναγόμενο όχι μόνο να παράσχει τις ζητούμενες πληροφορίες, αλλά και να αποδείξει την αλήθεια και την πληρότητα των πληροφοριών αυτών. Με άλλα λόγια, από τη διατύπωση του ως άνω άρθρου δεν μπορεί να συναχθεί η μορφή υπό την οποία πρέπει να παρέχονται οι πληροφορίες ούτε ο τρόπος διαβίβασής τους. Εντούτοις, από το γράμμα του εν λόγω άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, δεν μπορεί ούτε και να αποκλειστεί το ενδεχόμενο οι πληροφορίες αυτές να παρέχονται υπό τη μορφή εγγράφων που αποδεικνύουν, ως εκ τούτου, την αλήθεια και την πληρότητά τους (3).
17.      Τούτου λεχθέντος, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η διαδικασία αιτήματος παροχής πληροφοριών την οποία προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48 υπέρ του δικαιούχου δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας συνιστά αυτοτελή διαδικασία και ιδιαιτερότητα του δικαίου της Ένωσης (4). Το δικαίωμα ενημέρωσης το οποίο προβλέπεται στο ως άνω άρθρο 8, παράγραφος 1, συγκεκριμενοποιεί το κατοχυρωμένο στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεμελιώδες δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και διασφαλίζει κατ’ αυτόν τον τρόπο την αποτελεσματική άσκηση του θεμελιώδους δικαιώματος της ιδιοκτησίας, μέρος του οποίου αποτελεί το δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας που προστατεύεται στο άρθρο 17, παράγραφος 2, του Χάρτη. Επομένως, το δικαίωμα ενημέρωσης παρέχει στον δικαιούχο δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας τη δυνατότητα να εντοπίσει το πρόσωπο που προσβάλλει το εν λόγω δικαίωμα και να λάβει τα αναγκαία μέτρα, όπως να ζητήσει τη λήψη προσωρινών μέτρων κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48 ή την καταβολή αποζημίωσης κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 13 της ως άνω οδηγίας, προκειμένου να προστατεύσει το εν λόγω δικαίωμα. Πράγματι, χωρίς πλήρη γνώση της έκτασης της προσβολής του δικαιώματός του διανοητικής ιδιοκτησίας, ο φορέας ενός τέτοιου δικαιώματος δεν θα ήταν σε θέση να προσδιορίσει ή να υπολογίσει την αποζημίωση την οποία δικαιούται λόγω της προσβολής αυτής (5). Επομένως, είναι βέβαιο ότι το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48 προβλέπει διαδικαστικό μέτρο το οποίο παρέχει στον δικαιούχο δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας τη δυνατότητα να λαμβάνει τις πληροφορίες που του επιτρέπουν να ενημερωθεί σχετικά με τα πρόσωπα που εμπλέκονται στην προσβολή του δικαιώματός του και σχετικά με την έκταση της προσβολής αυτής.
18.      Κατά τη γνώμη μου, η πραγματική έκταση της προσβολής και τα εμπλεκόμενα σε αυτήν πρόσωπα μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν γνωστοποιηθεί μόνον εφόσον οι πληροφορίες που παρέχονται είναι αληθείς και πλήρεις. Προκειμένου να διασφαλιστεί η αλήθεια και η πληρότητα των πληροφοριών αυτών, το δικαίωμα ενημέρωσης, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48, πρέπει να θεωρηθεί ότι αφορά όχι μόνον την παροχή των πληροφοριών που μνημονεύονται σε αυτό, αλλά και την προσκόμιση των εγγράφων που επιβεβαιώνουν τον αληθή και πλήρη χαρακτήρα τους, όταν το ζητεί ο προσφεύγων. Η προσέγγιση αυτή ενισχύεται από στοιχεία που αφορούν το πλαίσιο και τον σκοπό της διάταξης (6).
19.      Όσον αφορά το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48, επισημαίνεται ότι η αιτιολογική σκέψη 21 της οδηγίας αυτής προβλέπει ότι το δικαίωμα ενημέρωσης, το οποίο αποσκοπεί στην εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας, επιτρέπει τη λήψη συγκεκριμένων πληροφοριών ως προς την προέλευση των παρανόμων εμπορευμάτων ή υπηρεσιών, τα κυκλώματα διανομής και την ταυτότητα κάθε τρίτου που εμπλέκεται στην προσβολή. Επομένως, η εν λόγω αιτιολογική σκέψη ενισχύει την ερμηνεία κατά την οποία το δικαίωμα ενημέρωσης, κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, θα πρέπει να διασφαλίζει στον δικαιούχο του προσβαλλόμενου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας τη λήψη δεδομένων που προσδιορίζονται με ακρίβεια (7), βάσει αποδεικτικών στοιχείων.
20.      Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι η προσκόμιση εγγράφων προς τεκμηρίωση ισχυρισμού περί προσβολής δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μεταγενέστερης διαδικασίας εκτέλεσης, σύμφωνα με τους κανόνες του εθνικού δικαίου, υπό την επιφύλαξη της τήρησης των κανόνων των άρθρων 6 και 7 της οδηγίας 2004/48. Με άλλα λόγια, οι διαδικασίες που κινούνται δυνάμει, αφενός, των άρθρων 6 και 7 και, αφετέρου, δυνάμει του άρθρου 8 της εν λόγω οδηγίας είναι διακριτές, μάλιστα η τελευταία προηγείται των διαδικασιών που κινούνται δυνάμει των ως άνω άρθρων 6 και 7.
21.      Επισημαίνεται ότι από κανένα στοιχείο της οδηγίας 2004/48 δεν προκύπτει ότι τα εν λόγω διαδικαστικά μέτρα πρέπει υποχρεωτικά να ακολουθούν τη χρονολογική σειρά που προτείνει το αιτούν δικαστήριο. Υπενθυμίζεται ότι όλα αυτά τα μέτρα, τα οποία απαριθμούνται στο κεφάλαιο 2 της εν λόγω οδηγίας, με τίτλο «Μέτρα, διαδικασίες και μέτρα αποκατάστασης», κατανέμονται σε διάφορα τμήματα ανάλογα με την κατηγορία διαδικασίας την οποία αφορούν.
22.      Στο τμήμα 2 της οδηγίας 2004/48, που αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία, τα άρθρα 6 και 7 της ως άνω οδηγίας, τα οποία καθορίζουν ειδικότερα τις υποχρεώσεις που υπέχουν τα κράτη μέλη προκειμένου να διασφαλίζουν την ύπαρξη αποτελεσματικών μέσων για την προσκόμιση και τη διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων, έχουν ως σκοπό να τίθενται στη διάθεση του αιτούντος και των αρμόδιων δικαστικών αρχών οι πληροφορίες που είναι αναγκαίες για να διαπιστωθεί αν υπήρξε προσβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας και, κατά περίπτωση, οι συνέπειές της (8). Άλλωστε, η αιτιολογική σκέψη 20 της εν λόγω οδηγίας υπογραμμίζει όχι μόνον τη σημασία των αποδεικτικών στοιχείων για την τεκμηρίωση της προσβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, αλλά και τη σημασία που πρέπει να αποδίδεται στην ύπαρξη αποτελεσματικών μέσων παρουσίασης, συλλογής και προστασίας των αποδεικτικών στοιχείων. Το δε δικαίωμα ενημέρωσης, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48, αποσκοπεί μάλλον στην ενημέρωση του δικαιούχου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας όχι για την ίδια την ύπαρξη της προσβολής, αλλά για την πηγή και την έκτασή της.
23.      Επιπλέον, τα διαδικαστικά μέτρα που προβλέπονται στα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 2004/48 φαίνεται να έχουν ευρύτερο περιεχόμενο από το προβλεπόμενο στο άρθρο 8 της ίδιας οδηγίας όσον αφορά τις σχετικές πληροφορίες. Συγκεκριμένα, το άρθρο 8, παράγραφος 2, οριοθετεί εξαντλητικώς τις πληροφορίες που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο του εν λόγω διαδικαστικού μέτρου, ενώ τα άρθρα 6 και 7 αρκούνται στη γενική αναφορά στα αποδεικτικά στοιχεία, χωρίς να περιορίζουν τα πραγματικά περιστατικά που τα τελευταία προορίζονται να αποδείξουν. Άλλωστε, το άρθρο 8 της οδηγίας 2004/48 παρέχει τη δυνατότητα συλλογής και άλλων πληροφοριών πέραν εκείνων που μπορούν να ληφθούν μόνον από τον παραβάτη και, ως εκ τούτου, τη δυνατότητα εντοπισμού όλων εκείνων που βρίσκονται στο «παρασκήνιο» της προσβολής του δικαιώματος, συχνά ως μέρος ενός περίπλοκου δικτύου διανομής (9). Φρονώ ότι τα χαρακτηριστικά αυτά των προμνημονευθέντων διαδικαστικών μέτρων συνηγορούν υπέρ του συμπεράσματος ότι τα μέτρα αυτά παρουσιάζονται ως αυτοτελή χωρίς οποιαδήποτε εξάρτηση του ενός από το άλλο ούτε και από τη σειρά εφαρμογής τους.
24.      Επομένως, το δικαίωμα ενημέρωσης συνιστά «άλλο» μέτρο που αποσκοπεί στη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας σε σχέση με εκείνα που αφορούν την παρουσίαση, τη συλλογή και την προστασία των αποδεικτικών στοιχείων (10). Από αυτή την άποψη, ωστόσο, το δικαίωμα ενημέρωσης και τα μέσα παρουσίασης και προστασίας των αποδεικτικών στοιχείων μπορούν, κατά περίπτωση, να θεωρηθούν συμπληρωματικά. Πράγματι, μολονότι το δικαίωμα ενημέρωσης, ως διαδικαστικό μέσο, αποσκοπεί να καταστήσει εφικτή τη λήψη των πληροφοριών που απαριθμούνται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/48, φρονώ ότι μπορεί να ασκηθεί από κοινού με άλλα διαδικαστικά μέτρα, τα οποία αφορούν, μεταξύ άλλων, την προσκόμιση και τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με την προσβολή του δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των τελευταίων αυτών μέτρων, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας.
25.      Η αιτιολογική σκέψη 14 της οδηγίας 2004/48 ενισχύει το συμπέρασμα σχετικά με τον συμπληρωματικό χαρακτήρα των διαδικαστικών μέτρων που προβλέπονται, αφενός, στο άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, και, αφετέρου, ιδίως, στο άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής. Συγκεκριμένα, η εν λόγω αιτιολογική σκέψη ομαδοποιεί τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, και στο άρθρο 8, παράγραφος 2, της ίδιας οδηγίας, ως μέτρα που πρέπει να εφαρμόζονται μόνο σε πράξεις που διενεργήθηκαν σε εμπορική κλίμακα, με την επιφύλαξη της δυνατότητας των κρατών μελών να εφαρμόζουν τα μέτρα αυτά και σε άλλες πράξεις (11).
26.      Επιπλέον, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, αίτημα ενημέρωσης βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48 μπορεί να υποβληθεί τόσο πριν από την άσκηση αγωγής που αφορά προσβολή δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας (12), όσο και μετά την περάτωση της διαδικασίας με την έκδοση τελεσίδικης απόφασης (13). Η προτεινόμενη δε από το αιτούν δικαστήριο χρονολογική σειρά, σύμφωνα με την οποία πρέπει να υποβάλλονται τα αιτήματα, αφενός, για τη λήψη πληροφοριών και, αφετέρου, για τη λήψη των εγγράφων που τις τεκμηριώνουν, ενδέχεται να προσκρούει στο πλαίσιο που περιγράφεται ανωτέρω.
27.      Επιπλέον, η χρονολογική σειρά εξέτασης ενός αιτήματος παροχής πληροφοριών πριν από τον έλεγχο της αλήθειας και της πληρότητάς τους ενδέχεται να αντιβαίνει στη γενική υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 3 της οδηγίας 2004/48, η οποία, λαμβανομένης υπόψη της φύσης της ως γενικής διάταξης, όπως υποδηλώνει ο τίτλος του τμήματος 1 στο οποίο περιλαμβάνεται η υποχρέωση αυτή στο πλαίσιο του κεφαλαίου II σχετικά με τα «Μέτρα, διαδικασίες και μέτρα αποκατάστασης», έχει οριζόντια εφαρμογή στον τομέα της προστασίας των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας τον οποίο αφορά η εν λόγω οδηγία (14). Ειδικότερα, αν η αλήθεια και η πληρότητα των πληροφοριών που παρέχονται βάσει του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48 έπρεπε να εξακριβωθούν στο πλαίσιο μεταγενέστερης διαδικασίας εκτέλεσης, τούτο θα ενείχε τον κίνδυνο να παραταθεί και να καταστεί άνευ λόγου περίπλοκη η διαδικασία, ή ακόμη και να καταστεί πιο δαπανηρή, ιδίως για τον δικαιούχο του προσβαλλόμενου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας (15). Κατά τα λοιπά, μια λύση που αποσκοπεί στη διάκριση μεταξύ της παροχής πληροφοριών και της προσκόμισης των εγγράφων προς τεκμηρίωση της αλήθειας και της πληρότητάς τους μπορεί να αποδειχθεί ελάχιστα δικαιολογημένη από την άποψη της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
28.      Κατά συνέπεια, το πλαίσιο αυτό αντιτίθεται, κατά τη γνώμη μου, στο συμπέρασμα που προτείνει το αιτούν δικαστήριο, κατά το οποίο ο έλεγχος της πληρότητας και της αλήθειας των πληροφοριών που παρέχονται κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48 πρέπει να πραγματοποιείται στο πλαίσιο μεταγενέστερης και διακριτής διαδικασίας εκτέλεσης, υπό την επιφύλαξη της τήρησης των κανόνων που απορρέουν από τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 2004/48, ενώ ο δικαιούχος δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας υπέβαλε σχετικό αίτημα στο πλαίσιο της άσκησης του δικαιώματός του για ενημέρωση.
29.      Από τελολογικής απόψεως, το συμπέρασμα ότι, κατόπιν αιτήσεως του δικαιούχου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48, πρέπει να παρέχονται όχι μόνον οι πληροφορίες που μνημονεύονται στο άρθρο αυτό, αλλά και τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν την αλήθεια και την πληρότητά τους, φαίνεται να είναι το πλέον σύμφωνο με τον σκοπό της οδηγίας 2004/48.
30.      Πράγματι, με την οδηγία αυτή, ο νομοθέτης της Ένωσης επέλεξε να διασφαλίσει υψηλό, ισοδύναμο και ομοιογενές επίπεδο προστασίας της διανοητικής ιδιοκτησίας στην εσωτερική αγορά, μέσω της προσέγγισης των νομοθεσιών των κρατών μελών (16), και να προβεί κατ’ αυτόν τον τρόπο σε μια ελάχιστη εναρμόνιση σε σχέση με τον σεβασμό των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας εν γένει (17). Η προστασία της διανοητικής ιδιοκτησίας αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για την επιτυχία της εσωτερικής αγοράς. Ειδικότερα, η προστασία αυτή είναι σημαντική όχι μόνο για την προώθηση της καινοτομίας και της δημιουργικότητας, αλλά και για την ανάπτυξη της απασχόλησης και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας (18).
31.      Τα μέσα επιβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας αποκτούν κεφαλαιώδη σημασία για την επιτυχία της εσωτερικής αγοράς (19). Συναφώς, η οδηγία 2004/48 προβλέπει τα μέτρα, τις διαδικασίες και τα μέτρα αποκατάστασης που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της επιβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (20). Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι οι διατάξεις της ως άνω οδηγίας δεν έχουν σκοπό να διέπουν όλες τις πτυχές που συνδέονται με τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, αλλά μόνο αυτές που είναι συμφυείς, αφενός, με την τήρηση των δικαιωμάτων αυτών και, αφετέρου, με τις προσβολές των τελευταίων, επιβάλλοντας την ύπαρξη αποτελεσματικών μέσων έννομης προστασίας για την αποτροπή ή την παύση κάθε προσβολής υπάρχοντος δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας ή την αποκατάσταση των συνεπειών της προσβολής αυτής (21).
32.      Επομένως, το δικαίωμα ενημέρωσης, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48, εξυπηρετεί πρακτικούς σκοπούς και προορίζεται να διασφαλίζει την ουσιαστική προστασία της διανοητικής ιδιοκτησίας, σκοπός του δε είναι να εξισορροπήσει σε κάποιο βαθμό το διαφορετικό επίπεδο ενημέρωσης που διαθέτουν, αντιστοίχως, ο εικαζόμενος παραβάτης δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας και ο δικαιούχος του εν λόγω δικαιώματος (22). Επομένως, φρονώ, όπως και η Επιτροπή, ότι η αλήθεια και η πληρότητα των πληροφοριών την απόκτηση των οποίων καθιστά δυνατή το εν λόγω δικαίωμα ενημέρωσης είναι ουσιώδη στοιχεία για τη διασφάλιση της πρακτικής αποτελεσματικότητας του δικαιώματος αυτού και, εν γένει, της προστασίας των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στην κατοχύρωση της οποίας αποσκοπούν τα μέτρα που προβλέπονται στην οδηγία 2004/48.
33.      Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, με την απόφαση Knor, όταν ερωτήθηκε σχετικά με τις απαιτήσεις που βαρύνουν τον αιτούντα ώστε να αποδείξει, για τους σκοπούς του αιτήματος παροχής πληροφοριών, το οποίο στηρίζεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48, ότι είναι δικαιούχος δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας, το Δικαστήριο έκρινε ότι, προκειμένου να διευκρινιστεί τι συνιστά επαρκή απόδειξη στο πλαίσιο της διαδικασίας του ως άνω αιτήματος παροχής πληροφοριών, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη η φύση του δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας και οι τυχόν ειδικές διατυπώσεις που διέπουν την κτήση του δικαιώματος αυτού και ότι, ως εκ τούτου, εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξετάσει αν ο αιτών προσκομίζει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι είναι δικαιούχος του δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας (23).
34.      Στο πλαίσιο αυτό, δεν θα ήταν σκόπιμο να εξεταστεί η ενδεχόμενη ανάγκη παραλληλισμού των απαιτήσεων προστασίας των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας βάσει της οδηγίας 2004/48, όπως αυτή διασφαλίζεται από το διαδικαστικό μέτρο που προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας; Ειδικότερα, αν ο προσφεύγων, προκειμένου να ζητήσει πληροφορίες σχετικά με την έκταση της προσβολής του δικαιώματός του διανοητικής ιδιοκτησίας, υποχρεούται να προσκομίσει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για να αποδείξει την ύπαρξη του δικαιώματος αυτού, για ποιον λόγο απαλλάσσεται ο παραβάτης ή οποιοσδήποτε τρίτος από την προσκόμιση εγγράφων ικανών να τεκμηριώσουν την πληρότητα και την αλήθεια των πληροφοριών που παρασχέθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής;
35.      Φρονώ ότι η απαίτηση προσκόμισης όχι μόνον των πληροφοριών, αλλά και των εγγράφων που τις τεκμηριώνουν, δικαιολογείται κατά μείζονα λόγο καθόσον το δικαίωμα ενημέρωσης, κατά την έννοια του άρθρου 8 της οδηγίας 2004/48, δεν αποτελεί απόλυτο δικαίωμα. Πράγματι, είναι οριοθετημένο, καθόσον δεν γίνεται ανεκτή η κατάχρηση του δικαιώματος αυτού (24). Ειδικότερα, εάν διαπιστωθεί ότι το αίτημα παροχής πληροφοριών είναι καταχρηστικό, πρέπει να απορριφθεί από το αιτούν δικαστήριο (25). Είναι επίσης αυτονόητο ότι η γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης κατά την οποία «ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα» (26) έχει εφαρμογή όταν απαιτείται από τον παραβάτη ή οποιονδήποτε τρίτο να παράσχει στον δικαιούχο δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας πληροφορίες, σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο 8, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων που τις τεκμηριώνουν. Ειδικότερα, θα πρέπει να απαιτείται η προσκόμιση μόνο εγγράφων προς τεκμηρίωση των ευλόγως προσβάσιμων πληροφοριών, τούτο δε υπό όρους που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο, οι οποίοι πρέπει να διαμορφώνονται κατά τρόπο που να καθιστά δυνατή την επίτευξη των σκοπών της οδηγίας 2004/48, ιδίως καθιστώντας αποτελεσματικό και αναλογικό το διαδικαστικό μέτρο που συνίσταται στο δικαίωμα ενημέρωσης (27), διασφαλίζοντας παράλληλα την ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των διαδίκων.
36.      Τέλος, από πρακτικής απόψεως, πρέπει να υπομνησθεί ότι, μεταξύ των πληροφοριών για τις οποίες ζητούνται αποδεικτικά στοιχεία από τη RÖSLE
GROUP, περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με τις ποσότητες που παρήχθησαν, μεταποιήθηκαν, παραδόθηκαν, αποθηκεύτηκαν, παραλήφθηκαν ή παραγγέλθηκαν, καθώς και σχετικά με το τίμημα που εισπράχθηκε για τα εν λόγω εμπορεύματα.
37.      Όσον αφορά, όμως, τις πληροφορίες αυτές και, ειδικότερα, όσον αφορά τις ποσότητες και το τίμημα που εισπράχθηκε για τα εμπορεύματα, δύσκολα μπορεί να γίνει δεκτό ότι, κατά το πνεύμα του νομοθέτη της Ένωσης, θα αρκούσε ο παραβάτης ή οποιοσδήποτε τρίτος κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48 να γνωστοποιήσει μόνον τις πληροφορίες, υπό την έννοια των αντίστοιχων δεδομένων, χωρίς τα έγγραφα που πιστοποιούν τις ως άνω πληροφορίες, όπως τα δελτία παραγγελίας, τα αποδεικτικά παραλαβής ή ακόμη τα τιμολόγια. Υπό το πρίσμα αυτό, και ιδίως λαμβανομένου υπόψη του υψηλού επιπέδου προστασίας που ο νομοθέτης της Ένωσης επιδιώκει να διασφαλίσει μέσω της οδηγίας 2004/48, δύσκολα μπορεί να νοηθεί διαχωρισμός της γνωστοποίησης των πληροφοριών σχετικά με την έκταση της προσβολής ενός δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας από την προσκόμιση των εγγράφων που τεκμηριώνουν τις πληροφορίες αυτές. Συγκεκριμένα, χωρίς την προσκόμιση εγγράφων προς τεκμηρίωση των παρεχόμενων πληροφοριών, ο δικαιούχος προσβαλλόμενου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας δεν θα διέθετε κανένα μέσο για να εξακριβώσει αν οι πληροφορίες αυτές είναι εσφαλμένες, ανακριβείς ή ελλιπείς. Υπό τις περιστάσεις αυτές, το να υποχρεωνόταν να κινήσει μεταγενέστερη διαδικασία προκειμένου να επιτύχει την προσκόμιση δικαιολογητικών εγγράφων τεκμηρίωσης στα τυφλά, χωρίς να διαθέτει ενδείξεις ως προς την αλήθεια των παρεχόμενων πληροφοριών, δεν θα ήταν ικανοποιητικό υπό το πρίσμα αυτού του υψηλού επιπέδου προστασίας των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας το οποίο επιδιώκει η οδηγία 2004/48.
38.      Για όλους τους ανωτέρω λόγους, φρονώ ότι στο προδικαστικό ερώτημα που υποβλήθηκε στην υπό κρίση υπόθεση πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση. Ειδικότερα, το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48 έχει την έννοια ότι, κατόπιν αιτήματος του δικαιούχου δικαιώματος διανοητικής ιδιοκτησίας κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου, πρέπει να παρέχονται όχι μόνον οι προβλεπόμενες στο άρθρο αυτό πληροφορίες, αλλά και τα αντίστοιχα έγγραφα που μπορούν να αποδείξουν την αλήθεια και την πληρότητα των πληροφοριών αυτών.
Πρόταση
39.      Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Nejvyšší soud (Ανώτατο Δικαστήριο, Τσεχική Δημοκρατία) ως εξής:
Το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2004/48/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας,
έχει την έννοια ότι:
το εθνικό δικαστήριο πρέπει να έχει τη δυνατότητα, κατόπιν αιτιολογημένου και αναλογικού αιτήματος του προσφεύγοντος, να διατάξει τον παραβάτη, ή τα λοιπά μνημονευόμενα στο εν λόγω άρθρο πρόσωπα, όχι μόνο να παράσχει τις προβλεπόμενες στο άρθρο αυτό πληροφορίες, αλλά και να αποδείξει την αλήθεια και την πληρότητα των παρεχόμενων πληροφοριών μέσω της επίδειξης αντίστοιχων εγγράφων στον προσφεύγοντα.
1      Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.
2      Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (ΕΕ 2004, L 157, σ. 45, και διορθωτικό ΕΕ 2004, L 195, σ. 16).
3      Συναφώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο όρος «πληροφορίες» είναι ευρύτατος και, κατά τη συνήθη έννοιά του, παραπέμπει σε κάθε δεδομένο, ανεξαρτήτως του μέσου επί του οποίου αποτυπώνεται, συμπεριλαμβανομένου του γραπτού υποθέματος. Επομένως, δεν θα ήταν τεχνητή η διάκριση, ήδη από γραμματικής απόψεως, των ίδιων των δεδομένων από τα έγγραφα στα οποία αυτά περιλαμβάνονται; Άλλωστε, σε άλλα πλαίσια πέρα από αυτό της οδηγίας 2004/48, τα οποία είναι βεβαίως πολύ ειδικά, όπως στον τομέα του δικαίου του ανταγωνισμού, όσον αφορά τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το αντικείμενο έρευνας, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, λόγω του γενικού χαρακτήρα του όρου «πληροφορίες» του άρθρου 19, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003, του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα [101 και 102 ΣΛΕΕ] (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1), πρέπει να γίνει δεκτό ότι η διάταξη αυτή εφαρμόζεται αδιακρίτως τόσο στην κατηγορία των «ενδείξεων» όσο και στην κατηγορία των «αποδείξεων» [απόφαση της 9ης Μαρτίου 2023, Intermarché Casino Achats κατά Επιτροπής (C693/20 P, EU:C:2023:172, σκέψεις 103 έως 108)].
4      Απόφαση της 27ης Απριλίου 2023, Castorama Polska και Knor (C‑628/21, στο εξής: απόφαση Knor, EU:C:2023:342, σκέψεις 40 και 45).
5      Βλ. απόφαση της 18ης Ιουνίου 2017, NEW WAVE CZ (C‑427/15, EU:C:2017:18, σκέψη 25 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
6      Κατά πάγια νομολογία, για την ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος [βλ. απόφαση Knor (σκέψη 36 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία)].
7      Σχετικά με τη σημασία του όρου «précis (ακριβής)» ως συνώνυμου του όρου «exact (αληθής)», βλ. Centre national de ressources textuelles et lexicales [Εθνικό
κέντρο
κειμενικών
και
λεξικών
πόρων] (CNRTL), https://www.cnrtl.fr/definition/pr%C3 %A9cis.
8      Πρβλ. ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, της 29ης Νοεμβρίου 2017, Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με ορισμένες πτυχές της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας [COM(2017) 708 final, σ. 32].
Φρονώ ότι η χρήση του όρου «πληροφορίες» στην ανακοίνωση αυτή, στο πλαίσιο των άρθρων 6 και 7 της οδηγίας 2004/48, ενισχύει την άποψη ότι δεν είναι σκόπιμο να διαχωριστούν σαφώς οι πληροφορίες από τα αποδεικτικά στοιχεία. Πράγματι, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην περιλαμβάνονται οι πληροφορίες στα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία.
9      Έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, της 22ας Δεκεμβρίου 2010, Εφαρμογή της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας [SEC(2010) 1589 τελικό, σ. 11].
10      Αιτιολογική σκέψη 21, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 20 της οδηγίας 2004/48.
11      Κατά την αιτιολογική σκέψη 14 της οδηγίας 2008/48, «πράξεις που διενεργούνται σε εμπορική κλίμακα είναι οι πράξεις που αποσκοπούν σε άμεσο ή έμμεσο οικονομικό ή εμπορικό όφελος· εξαιρούνται συνεπώς, κατά κανόνα, οι πράξεις των τελικών καταναλωτών που ενεργούν καλόπιστα».
12      Απόφαση της 17ης Ιουνίου 2021, M.I.C.M. (C‑597/19, EU:C:2021:492, σκέψεις 84 και 96).
13      Απόφαση της 18ης Ιανουαρίου 2017, NEW WAVE CZ (C‑427/15, EU:C:2017:18, σκέψη 28).
14      Κατά τη διάταξη αυτή, αφενός, τα μέτρα, οι διαδικασίες και τα μέτρα αποκατάστασης που απαιτούνται για τη διασφάλιση της επιβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, στα οποία περιλαμβάνεται και το δικαίωμα ενημέρωσης που προβλέπεται στο άρθρο 8 της οδηγίας 2004/48, πρέπει να είναι θεμιτά και δίκαια, να μην είναι περίπλοκα και δαπανηρά άνευ λόγου και να μην προβλέπουν παράλογες προθεσμίες ούτε να συνεπάγονται αδικαιολόγητες καθυστερήσεις (παράγραφος 1 της διάταξης αυτής). Αφετέρου, τα εν λόγω μέτρα, διαδικασίες και μέτρα αποκατάστασης πρέπει επίσης να είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά και να εφαρμόζονται κατά τρόπον ώστε να αποτρέπεται η δημιουργία εμποδίων στο νόμιμο εμπόριο και να προβλέπονται εγγυήσεις κατά της κατάχρησής τους (παράγραφος 2 της εν λόγω διάταξης).
15      Συναφώς, υπογραμμίζεται ότι, μολονότι, αντιθέτως, το κόστος μπορεί να είναι υψηλότερο για τον παραβάτη ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο συμμετέχει στην προσβολή του δικαιώματος, τούτο δεν μου φαίνεται προβληματικό, στο μέτρο που το κόστος αυτό μπορεί να εκληφθεί ως αποτρεπτικός παράγοντας έναντι των προσβολών των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/48.
16      Βλ. αιτιολογική σκέψη 10 της οδηγίας 2004/48 και απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2019, IT Development (C‑666/18, EU:C:2019:1099, σκέψη 38).
17      Απόφαση της 9ης Ιουλίου 2020, Constantin Film Verleih (C‑264/19, EU:C:2020:542, σκέψη 36).
18      Αιτιολογική σκέψη 1 της οδηγίας 2004/48.
19      Αιτιολογική σκέψη 3 της οδηγίας 2004/48.
20      Άρθρο 1 της οδηγίας 2004/48.
21      Βλ. απόφαση της 16ης Ιουλίου 2015, Diageo Brands (C681/13, EU:C:2015:471, σκέψη 73 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
22      Πρβλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα P. Cruz Villalón στην υπόθεση Coty Germany (C580/13, EU:C:2015:243, σημείο 24).
23      Απόφαση Knor (σκέψεις 46, 47 και 51).
24      Άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/48.
25      Βλ. απόφαση Knor (σκέψη 53 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
26      Βλ. απόφαση της 6ης Νοεμβρίου 2018, Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής, Επιτροπή κατά Scuola Elementare Maria Montessori και Επιτροπή κατά Ferracci (συνεκδικασθείσες υποθέσεις C622/16 P έως C624/16 P, EU:C:2018:873, σκέψη 79 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
27      Άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/48.