61977CJ0087_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 87, 130/77, 22/83, 9 και 10/84,
Vittorio Salerno, πρώην υπάλληλος που υπηρετούσε στην έδρα του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Συνεργασίας ( ΕΣΣ ) ο οποίος απεβίωσε στις 24 Απριλίου 1984 και για τον οποίο συνεχίζουν τη δίκη ο Enrico Maria Salerno, κάτοικος Etterbeek, square Charles Maurice Wiser, h Teresa Daniela Salerno και η Maria Adele Salerno, εκπροσωπούμενοι και επικουρούμενοι από τον Marcel Slusny, δικηγόρο Βρυξελλών, 272, avenue Brugmann, Uccle, 1180 Βρυξέλλες, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Arendt, Centre Louvigny, 34 B IV, rue Philippe-II,
( υπόθεση 87/77 ),
Yvette Ane, χήρα Prachazal,
Francois Bettendorf,
Gabrielle Boissin,
Margaret Boland,
Jan Bos,
Walter Buekenhoudt,
Elza De Coster,
Eliane De Ruette,
Marcel Devolder,
Liliane Dussaussois, σύζυγος Aigret,
Myfanwy Ellis,
Luigi Ferri,
Lino Francescon,
Armande Gillard,
Lambert Haeldermans,
Denise Lewkowitch, σύζυγος Panzani,
Gilbert Lhemon,
Marcel Louis,
Henri Mehlen,
Myriam Mercier,
Ingeborg Nijpels, σύζυγος Vattuone,
Derek Pullinger,
Hanna Schinkel,
Philippe Schiphorst,
Ingrid Simons, σύζυγος Cuypers,
Tatiana Socoloff, σύζυγος Baran,
Elisabeth Vanderlande,
Vina Verryck,
όλοι πρώην υπάλληλοι που υπηρετούσαν στην έδρα του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Συνεργασίας, επικουρούμενοι και εκπροσωπούμενοι από τους Marcel Gregoire και Edmond Lebrun, δικηγόρους Βρυξελλών, rue Camille-Lemonnier 68, 1060 Βρυξέλλες, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο στο εφετείο Tony Biever, 83, boulevard Grande-Duchesse-Charlotte,
( υπόθεση 130/77 ),
Gabrielle Boissin,
Eliane De Ruette,
Marcel Devolder,
Liliane Dussaussois,
Gilbert Lhemon,
Marcel Louis,
Myriam Mercier,
Yvette Prachazal-Ane,
Vittorio Salerno,
Ingrid Cuypers-Simons,
Vina Verryck,
( υπόθεση 22/83 ),
Gabrielle Boissin,
Eliane De Ruette,
Marcel Devolder,
Liliane Dussaussois,
Gilbert Lhemon,
Marcel Louis,
Myriam Mercier,
Yvette Prachazal-Ane,
Ingrid Cuypers-Simons,
Vina Verryck,
( υπόθεση 9/84 ),
Vittorio Salerno,
( υπόθεση 10/84 ),
όλοι υπάλληλοι που υπηρέτησαν στον ΕΣΣ, εκπροσωπούμενοι επίσης από το δικηγόρο Slusny,
προσφεύγοντες,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Alain Van Solinge, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Mario Cervino, νομικό σύμβουλο της Επιτροπής, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg, Λουξεμβούργο,
και ( στην υπόθεση 22/83 )
Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενου από τον Hoff-Nielsen, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον κ . Pabbruwe, διευθυντή της νομικής υπηρεσίας της ETE, 100, boulevard Konrad-Adenauer, Kirchberg, Λουξεμβούργο
καθών,
Αντικείμενο της υπόθεσης
που έχει ως αντικείμενο, όσον αφορά τις υποθέσεις 87 και 130/77, αφενός μεν, την ακύρωση της απόφασης του διοικητικού συμβουλίου του ΕΣΣ, της 4ης Νοεμβρίου 1976, περί « των τροποποιήσεων του συστήματος αμοιβών των υπαλλήλων επί συμβάσει CS και της έδρας του ΕΣΣ », αφετέρου δε, την ακύρωση της αποφάσεως, της 28ης Ιουλίου 1977, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλαν κατά της εν λόγω αποφάσεως οι προσφεύγοντες, στις 3 Φεβρουαρίου 1977, και, τέλος, την αναγνώριση της ιδιότητας του μονίμου ή εκτάκτου υπαλλήλου στους υπαλλήλους που υπηρετούσαν στην έδρα του ΕΣΣ· όσον αφορά την υπόθεση 22/83, την ακύρωση του κανονισμού 3332/82 του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1982, για τη θέσπιση ειδικών και μεταβατικών μέτρων σχετικά με την πρόσληψη 56 υπαλλήλων της έδρας του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Συνεργασίας ως μονίμων υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( EE L 352, σ . 5 ), μόνο, όμως, καθόσον ο εν λόγω κανονισμός δεν προέβλεψε ότι ο διορισμός των προσφευγόντων θα ανέτρεχε από την ημερομηνία προσλήψεώς τους από τον ΕΣΣ· σε o,τι αφορά τις υποθέσεις 9 και 10/84 αίτηση για τη μερική μη εφαρμογή του κανονισμού 3332/82 του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1982, για τη θέσπιση ειδικών και μεταβατικών μέτρων σχετικά με την πρόσληψη 56 υπαλλήλων της έδρας του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Συνεργασίας ως μονίμων υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Ιουλίου 1977 και στις 27 Οκτωβρίου 1977 αντιστοίχως ο Vittorio Salerno, υπάλληλος που υπηρετεί στην έδρα του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Συνεργασίας ( στο εξής ΕΣΣ ) και 28 άλλοι υπάλληλοι που υπηρετούν στην έδρα του ιδίου Συνδέσμου άσκησαν προσφυγή με την οποία ζητούν, αφενός μεν, την ακύρωση της αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου του ΕΣΣ, της 4ης Νοεμβρίου 1976, περί « των τροποποιήσεων του συστήματος αμοιβών των υπαλλήλων επί συμβάσει CS και των υπαλλήλων της έδρας του ΕΣΣ » και, αφετέρου, να αναγνωριστεί ότι οι υπάλληλοι που υπηρετούν στην έδρα του ΕΣΣ είναι κοινοτικοί υπάλληλοι από την ημερομηνία της προσλήψεώς τους από τον ΕΣΣ ( υποθέσεις 87/77 και 130/77 ).
2 Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 11 Φεβρουαρίου 1983, δέκα από τους 28 προσφεύγοντες στην προαναφερθείσα υπόθεση 130/77 άσκησαν προσφυγή με την οποία ζητούν την ακύρωση του κανονισμού 3332/82 του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1982, για τη θέσπιση ειδικών και μεταβατικών μέτρων σχετικά με την πρόσληψη 56 υπαλλήλων της έδρας του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Συνεργασίας ως μονίμων υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( EE L 353, σ . 5 ) καθόσον ο εν λόγω κανονισμός δεν προβλέπει το διορισμό των υπαλλήλων που υπηρετούν στην έδρα του εν λόγω Συνδέσμου από την ημερομηνία της προσλήψεώς τους από τον ΕΣΣ ( υπόθεση 22/83 ).
3 Με δύο δικόγραφα που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου, στις 9 Ιανουαρίου 1984, ο Vittorio Salerno και 10 προσφεύγοντες της προαναφερθείσης υποθέσεως 22/83 άσκησαν, αντιστοίχως, δύο προσφυγές με την οποία ζητούν τη μη εφαρμογή του προαναφερθέντος κανονισμού 3332/82 καθόσον δεν προβλέπει το διορισμό των υπαλλήλων που υπηρετούσαν στην έδρα του Συνδέσμου από την ημερομηνία της προσλήψεώς τους από τον ΕΣΣ ( υποθέσεις 9 και 10/84 ).
A — Ιστορικό της διαφοράς
I — Το νομικό πλαίσιο του ΕΣΣ
4 Όλοι οι προσφεύγοντες ήταν υπάλληλοι που υπηρετούσαν στην έδρα του ΕΣΣ, διεθνούς μη κερδοσκοπικού συνδέσμου βελγικού δικαίου ο οποίος απέκτησε νομική προσωπικότητα με βασιλικό διάταγμα της 15ης Σεπτεμβρίου 1964 ( Moniteur belge της 3.10.1964, σ . 10536 ). Το άρθρο 1 του καταστατικού του ΕΣΣ ορίζει ότι ο ΕΣΣ ιδρύθηκε « για να προωθήσει τη συνεργασία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των αναπτυσσομένων χωρών, καθώς και των υπερποντίων εδαφών και διαμερισμάτων που είναι συνδεδεμένα με τις Κοινότητες ... » . Το άρθρο 3, εδάφιο 2, του ίδιου καταστατικού προβλέπει ότι ο ΕΣΣ « αναλαμβάνει, στο πλαίσιο του καταστατικού του και των συμβάσεων που συνάπτει με την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την πρόσληψη, την τοποθέτηση και τη διοίκηση προσώπων που πρόκειται να επιφορτιστούν με καθήκοντα συνεργασίας και επιστημονικού και τεχνικού ελέγχου καθώς και τη διαχείριση των υποτροφιών που χορηγεί η Κοινότητα » . Καίτοι τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΕΣΣ ήταν όλοι υπάλληλοι της Επιτροπής, ο διευθυντής και ο αναπληρωτής διευθυντής του ΕΣΣ δεν μπορούσαν να κατέχουν ενεργή θέση σε ένα από τα όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( άρθρο 25 του καταστατικού ).
5 Με τις συμβάσεις που συνήφθησαν στις 13 Ιουλίου 1965 και 4 Ιουνίου 1974 μεταξύ ΕΣΣ και Επιτροπής, μνεία των οποίων γίνεται στο άρθρο 3 του καταστατικού του ΕΣΣ, ανατίθεται στον ΕΣΣ, μεταξύ άλλων, « το καθήκον να μεριμνήσει για την πρόσληψη και τη διοίκηση εντεταλμένων από την Επιτροπή και επί συμβάσει υπαλλήλων ... για την εκτέλεση των έργων που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αναπτύξεως ή από τον προϋπολογισμό της Επιτροπής » ( άρθρο 1 της συμβάσεως της 13ης Ιουλίου 1965 ). H Επιτροπή εξουσιοδοτεί τον ΕΣΣ « να προσλάβει, στην έδρα του, τους υπαλλήλους που είναι απαραίτητοι για τη διοικητική του λειτουργία », να προβεί στην επιλογή και να καθορίσει τις προϋποθέσεις προσλήψεως του προσωπικού ( άρθρα 2 και 3 της ίδιας συμβάσεως ). Από τις συμβάσεις αυτές προκύπτει, επίσης, ότι ο ΕΣΣ ενεργούσε κυρίως βάσει οδηγιών και υπό τον έλεγχο της Επιτροπής .
6 Σε o,τι αφορά τη διαχείριση των εσόδων και των εξόδων του ΕΣΣ, το οικονομικό πρωτόκολλο του ΕΣΣ το σχετικό με τη διαχείριση των εσόδων και των εξόδων του ΕΣΣ, που ενέκρινε στις 10 Σεπτεμβρίου 1965 το διοικητικό του συμβούλιο, προβλέπει ότι οι δαπάνες που πραγματοποιεί ο ΕΣΣ καλύπτονται από τις πιστώσεις του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αναπτύξεως ( στο εξής ETA ). H κατάσταση προβλεπομένων δαπανών εγκρίνεται κατ’ έτος από την Επιτροπή .
7 Σε o,τι αφορά το διοικητικό καθεστώς, το διοικητικό πρωτόκολλο το σχετικό με την οργάνωση και τη λειτουργία του ΕΣΣ, που ενέκρινε επίσης το διοικητικό του συμβούλιο, ορίζει στο άρθρο 2 ότι « η πρόσληψη του προσωπικού που υπηρετεί στην έδρα του Συνδέσμου και το ύψος των αποδοχών εγκρίνονται από το διοικητικό συμβούλιο ή από τον εντεταλμένο σύμβουλο » . Το άρθρο 15 του ίδιου πρωτοκόλλου προβλέπει ότι « για την καλύτερη δυνατή εναρμόνιση της λειτουργίας του Συνδέσμου με το ρυθμό λειτουργίας των υπηρεσιών της Επιτροπής για λογαριασμό της οποίας ο Σύνδεσμος εκτελεί τα καθήκοντα της προσλήψεως προσωπικού και της διαχειρίσεως, οι διατάξεις που διέπουν τις αργίες, το ωράριο εργασίας και τη διάρκεια των αδειών είναι, καταρχήν, οι ίδιες με εκείνες που εφαρμόζονται στις υπηρεσίες της Επιτροπής » . Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 20 του εν λόγω πρωτοκόλλου « οι αποδοχές, αποζημιώσεις και παρεπόμενες παροχές ... του προσωπικού που υπηρετεί στην έδρα του Συνδέσμου καθορίζονται από την εργασιακή τους σύμβαση, στο πλαίσιο των νομοθετικών διατάξεων και των αποφάσεων του διοικητικού συμβουλίου και του εντεταλμένου συμβούλου » . Τέλος, ένας εσωτερικός κανονισμός του ΕΣΣ περί του διοικητικού και οικονομικού καθεστώτος, που φέρει ημερομηνία 14 Δεκεμβρίου 1971, ορίζει ότι το διοικητικό καθεστώς που εφαρμόζεται στο προσωπικό καθορίζεται από τη βελγική νομοθεσία, το καταστατικό του ΕΣΣ, το διοικητικό πρωτόκολλο ..., καθώς και από τις γενικές αποφάσεις και τις διατάξεις της ατομικής συμβάσεως .
8 Βάσει αυτών των διατάξεων και της αντίστοιχης συμβάσεως εργασίας προσλήφθηκαν από τον ΕΣΣ και άσκησαν τα καθήκοντά τους όλοι οι προσφεύγοντες .
II — Οι πράξεις που αποτελούν αντικείμενο της διαφοράς
9 Στις 4 Νοεμβρίου 1976, το διοικητικό συμβούλιο του ΕΣΣ έλαβε την προαναφερθείσα απόφαση σχετικά με τις τροποποιήσεις που επιφέρονται στο σύστημα αμοιβών των υπαλλήλων που υπηρετούν στην έδρα του ΕΣΣ . Με την απόφαση αυτή ο ΕΣΣ εναρμόνισε τα συστήματα αμοιβών των υπαλλήλων που υπηρετούν στην έδρα του, ιδίως σε, ότι αφορά τα οικογενειακά και σχολικά επιδόματα καθώς και τις αποζημιώσεις και τις προϋποθέσεις αδείας, με εκείνα που ισχύουν για τους υπαλλήλους της Επιτροπής . Ωστόσο, η εν λόγω απόφαση δεν εφαρμόζει τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στους υπαλλήλους που υπηρετούν στην έδρα του Συνδέσμου . Κατά συνέπεια, υπήρχαν διαφορές μεταξύ των συστημάτων επιδόματος στέγης και συντάξεως των υπαλλήλων του ΕΣΣ και των κοινοτικών υπαλλήλων .
10 Με την έναρξη της ισχύος της Σύμβασης της Λομέ ( JO 1976, L 25, σ . 1 ), την 1η Απριλίου 1976, επεκτάθηκε σημαντικά το γεωγραφικό πεδίο και το ύψος των ενισχύσεων και επήλθε μια διαφοροποίηση και τελειοποίηση της συνεργασίας . Γι’ αυτό το λόγο η Επιτροπή, στις 9 Μαρτίου 1978, πρότεινε τη θέσπιση κανονισμού του Συμβουλίου για την ίδρυση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνεργασίας ( στο εξής Οργανισμός ). Κατόπιν αυτής της πρότασης και μετά τη γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το Συμβούλιο θέσπισε τον κανονισμό 3245/81 του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 1981, περί ιδρύσεως Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνεργασίας ( EE L 328, σ . 1 ).
11 O Οργανισμός έχει ως αποστολή να συνδράμει την Επιτροπή για την πρόσληψη, τοποθέτηση και διοίκηση του προσωπικού που τίθεται στη διάθεση των αντιπροσωπειών της Επιτροπής ή που προορίζεται να αναλάβει τα καθήκοντα τεχνικής βοήθειας ή συνεργασίας, για τον καθορισμό των κανόνων διοικήσεως του προσωπικού και για τη συμμετοχή στην εκτέλεση προγραμμάτων υποτροφιών και πρακτικής ασκήσεως ( άρθρο 3 του κανονισμού 3245/81 ).
12 Το άρθρο 14 του εν λόγω κανονισμού ορίζει ότι « οι γενικοί όροι προσλήψεως και απασχολήσεως, καθώς και το γενικό καθεστώς αμοιβών, αποζημιώσεων και παρεπομένων παροχών ... του προσωπικού της έδρας του Οργανισμού καθορίζονται από ειδικές διατάξεις που εκδίδονται από την Επιτροπή .... » .
13 O Οργανισμός δεν έχει ακόμα αρχίσει να λειτουργεί, επομένως δεν έχει ακόμα προσωπικό και οι διατάξεις που προβλέπει το άρθρο 14 δεν έχουν ακόμα θεσπιστεί . Κατά συνέπεια ο ΕΣΣ δεν έχει ακόμα διαλυθεί .
14 Έχοντας υπόψη ότι με τον κανονισμό 3245/81 ιδρύθηκε ο Οργανισμός που πρόκειται να αναλάβει τις δραστηριότητες που ασκούσε πριν ο ΕΣΣ, το Συμβούλιο θέσπισε τον κανονισμό 3332/82 της 3ης Δεκεμβρίου 1982 . Το άρθρο 1 του κανονισμού αυτού ορίζει ότι « υπάλληλος που υπηρετεί στην έδρα του Συνδέσμου την 1η Ιανουαρίου 1982 και εξακολουθεί να παραμένει στη θέση του κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού μπορεί να διοριστεί ασκούμενος υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και να τοποθετηθεί σε μία από τις θέσεις που αναγράφονται για το σκοπό αυτό στον πίνακα προσωπικού της Επιτροπής για το οικονομικό έτος 1982 » . Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού, « ο διορισμός ... διενεργείται κατά παρέκκλιση του άρθρου 4, εδάφια 2 και 3, του άρθρου 28, σημείο δ ), και του άρθρου 29 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων . Το άρθρο 3 του κανονισμού προβλέπει ότι « κατά παρέκκλιση των άρθρων 31 και 32 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων, ο υπάλληλος που διορίζεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού κατατάσσεται στο βαθμό και στο κλιμάκιο που καθορίζονται σύμφωνα με τον πίνακα ισοτιμίας που περιγράφεται στο παράρτημα . O χρόνος αρχαιότητας κατά βαθμό είναι εκείνος της ημέρας διορισμού ως ασκούμενου υπαλλήλου . O χρόνος αρχαιότητας κατά κλιμάκιο είναι εκείνος που έχει αποκτηθεί στο Σύνδεσμο » .
15 Όλοι οι προσφεύγοντες, εκτός από τον Salerno, διορίστηκαν στις 10 Μαρτίου 1983 δόκιμοι υπάλληλοι της Επιτροπής από 1ης Ιανουαρίου 1983, σύμφωνα με τις διατάξεις του προαναφερθέντος κανονισμού 3332/82 .
16 Πριν από το διορισμό τους όλοι οι υπάλληλοι της έδρας του Συνδέσμου υποβλήθηκαν σε προηγούμενη ιατρική εξέταση . Σε o,τι αφορά τον Salerno η Επιτροπή του γνωστοποίησε ότι κατά τη γνώμη της δεν μπορούσε να του αναγνωρίσει τις προϋποθέσεις φυσικής ικανότητας που απαιτούνται για την άσκηση καθηκόντων στην Επιτροπή . O Salerno, στον οποίο η Επιτροπή κοινοποίησε ότι ο φάκελός του παραπέμφθηκε σε ιατρική επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 33 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, απεβίωσε πριν προλάβει η εν λόγω επιτροπή να εξετάσει την περίπτωσή του .
17 Οι προσφυγές στρέφονται κατά της αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου του ΕΣΣ, της 4ης Νοεμβρίου 1976, καθώς και κατά του κανονισμού 3332/82 . Ωστόσο, με την προσφυγή ζητείται κυρίως από το Δικαστήριο να αποφανθεί ότι οι προσφεύγοντες που υπηρετούσαν στον ΕΣΣ είναι, κατά κύριο λόγο, μόνιμοι υπάλληλοι και, επικουρικώς, έκτακτοι υπάλληλοι της Επιτροπής από την πρόσληψή τους στην υπηρεσία του ΕΣΣ .
18 Με τη διοικητική τους ένσταση, της 3ης Φεβρουαρίου 1977, που υποβλήθηκε στην Επιτροπή, οι προσφεύγοντες ζήτησαν, αφενός μεν, την ακύρωση της αποφάσεως της 4ης Νοεμβρίου 1976 και, αφετέρου, την αναγνώριση εκ μέρους της Επιτροπής της ιδιότητάς τους ως μονίμων ή εκτάκτων υπαλλήλων από την πρόσληψή τους στον ΕΣΣ . H Επιτροπή απέρριψε τη διοικητική αυτή ένσταση κρίνοντας ότι δεν υφίσταται καμιά άμεση ή έμμεση ιεραρχική σχέση μεταξύ των προσφευγόντων και της Επιτροπής .
19 Οι προσφεύγοντες στις υποθέσεις 9 και 10/84 υπέβαλαν, ως συντηρητικό μέτρο, διοικητική ένσταση με την οποία ζητούσαν την ακύρωση και τη μη εφαρμογή του κανονισμού 3332/82 . H Επιτροπή έλαβε υπό σημείωση τη διοικητική αυτή ένσταση .
20 Το Δικαστήριο, με Διατάξεις της 12ης Απριλίου 1978 και 5ης Οκτωβρίου 1983, αποφάσισε να ενώσει τις υποθέσεις 87 και 130/77, καθώς και την υπόθεση 22/83 . Αποφάσισε, επίσης, μετά το πέρας της προφορικής διαδικασίας, κατόπιν αιτήσεως των προσφευγόντων και αφού άκουσε την Επιτροπή και το γενικό εισαγγελέα να ενώσει τις υποθέσεις 9 και 10/84 προς έκδοση κοινής αποφάσεως .
B — Επί του παραδεκτού των προσφυγών
21 H Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου στις υποθέσεις 87 και 130/77, την οποία το Δικαστήριο αποφάσισε να την εξετάσει μαζί με την ουσία . Δεδομένου ότι το Συμβούλιο, στην υπόθεση 22/83, και η Επιτροπή, στις υποθέσεις 9 και 10/84, αμφισβήτησαν το παραδεκτό των προσφυγών πρέπει, πρώτα, να εξεταστεί το ζήτημα αυτό για όλες τις υποθέσεις .
I — Οι υποθέσεις 87 και 130/77
22 H Επιτροπή προέβαλε τέσσερις λόγους απαραδέκτου των εν λόγω προσφυγών . Πρώτον, ο ΕΣΣ αποτελεί αυτοτελή και χωριστή από την Επιτροπή μονάδα . Δεύτερον, δεδομένου ότι η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του ΕΣΣ δεν αποτελεί παρά επιβεβαίωση προϋπάρχουσας νομικής κατάστασης, η οποία προκύπτει από τις συμβάσεις εργασίας που έχουν συνάψει οι προσφεύγοντες, δεν αποτελεί βλαπτική πράξη . Εξάλλου, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν έχει την αρμοδιότητα να διορίσει τους προσφεύγοντες πέραν των τύπων και των προϋποθέσεων που προβλέπει ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης . Τέλος, ακόμα κι αν τηρούνται οι εν λόγω τύποι και συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις, το γεγονός αυτό δεν συνεπάγεται τη γένεση δικαιώματος, λόγω παραβάσεως του οποίου μπορεί το Δικαστήριο να διατάξει την Επιτροπή να διορίσει ή να προσλάβει τους προσφεύγοντες .
23 Αντιθέτως, κατά την άποψη των προσφευγόντων, ο ΕΣΣ συνιστά διοικητική μονάδα της Επιτροπής . Εφόσον διεκδικούν την ιδιότητα του υπαλλήλου μπορούν να προσφύγουν στο Δικαστήριο . Εξάλλου, η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει νέα στοιχεία . Με την προσφυγή τους ζητούν τη δικαστική αναγνώριση μιας καταστάσεως η εφαρμογή της οποίας αποτελεί αποκλειστικό καθήκον της Επιτροπής .
24 Σχετικά με το θέμα αυτό πρέπει, καταρχάς, να γίνει δεκτό ότι όχι μόνο τα πρόσωπα που έχουν την ιδιότητα του μονίμου υπαλλήλου ή που ανήκουν στο λοιπό προσωπικό, εκτός των τοπικών υπαλλήλων, αλλά, επίσης, και τα πρόσωπα που διεκδικούν τις ιδιότητες αυτές μπορούν να προσβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου μια βλαπτική γι’ αυτούς απόφαση ( απόφαση της 5ης Απριλίου 1979, Bellintani κατά Επιτροπής, 116/78, Rec . σ . 1585 ).
25 Εφόσον οι προσφεύγοντες ζητούν να αναγνωριστεί η ιδιότητά τους ως υπαλλήλων της Επιτροπής από την πρόσληψή τους από τον ΕΣΣ, η προσφυγή τους κατά της αποφάσεως της 4ης Νοεμβρίου 1976, με την οποία η Επιτροπή αρνείται, σιωπηρώς, να εφαρμόσει στην περίπτωσή τους τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης και η οποία, επομένως, τους βλάπτει, είναι παραδεκτή .
II — H υπόθεση 22/83
26 Το Συμβούλιο αμφισβητεί, καταρχάς, ότι ο κανονισμός 3332/82 αφορά τους προσφεύγοντες άμεσα και ατομικά . Θεωρεί ότι ο κανονισμός έχει νομοθετικό περιεχόμενο, εφαρμόζεται σε καταστάσεις αντικειμενικά καθορισμένες και αναπτύσσει έννομες συνέπειες κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο . Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, της 25ης Μαρτίου 1982 ( Moksel κατά Επιτροπής, 45/81, Συλλογή σ . 1129 ), η ίδια διάταξη δεν μπορεί να αποτελεί συγχρόνως πράξη γενικής ισχύος και ατομική πράξη . Εφόσον ο κανονισμός έχει κανονιστικό χαρακτήρα το στοιχείο αυτό αρκεί για να θεωρηθεί η προσφυγή απαράδεκτη .
27 Οι προσφεύγοντες υπογραμμίζουν ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν έχει νομοθετικό χαρακτήρα ούτε είναι γενικής ισχύος, αλλά αποτελεί την ειδική εφαρμογή αποφάσεως περί ενσωματώσεως στην Επιτροπή 56 υπαλλήλων που υπηρετούσαν στην έδρα του Συνδέσμου και οι οποίοι προσδιορίζονται ονομαστικά . Έχει ατομικό αποτέλεσμα διότι αφορά μόνο 56 εξατομικευμένα πρόσωπα .
28 Προκειμένου να επιλυθεί αυτό το επίδικο σημείο πρέπει να γίνει δεκτό, καταρχάς, ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή μόνο αν ο κανονισμός 3332/82 θεωρηθεί ως απόφαση η οποία, αν και έχει ληφθεί υπό τη μορφή κανονισμού, αφορά τους προσφεύγοντες άμεσα και ατομικά κατά την έννοια του άρθρου 173, εδάφιο 2, της Συνθήκης .
29 Όπως το υπέμνησε το Δικαστήριο στην απόφασή του της 26ης Φεβρουαρίου 1981 ( Giuffrida και Campogrande κατά Συμβουλίου, 64/80, Συλλογή σ . 693 ) το κριτήριο για τη διάκριση μεταξύ ενός κανονισμού και μιας αποφάσεως πρέπει να αναζητηθεί στη γενική ή όχι ισχύ της εν λόγω πράξεως .
30 Είναι δεδομένο ότι ο κανονισμός 3332/82 θεσπίστηκε προκειμένου να προσληφθούν οι 56 μόνοι υπάλληλοι που υπηρετούσαν στην έδρα του ΕΣΣ, την 1η Ιανουαρίου 1982, και οι οποίοι εξακολουθούσαν να υπηρετούν στις 15 Δεκεμβρίου 1982 ( δηλαδή την επομένη της δημοσίευσης του κανονισμού στην Επίσημη Εφημερίδα ). Κατά τη θέσπιση του κανονισμού ο αριθμός και η ταυτότητα των προσώπων που θα μπορούσε να αφορά ήταν οριστικά καθορισμένος . Κατά συνέπεια, ο κανονισμός δεν αποτελεί διάταξη γενικής ισχύος, αλλά αναλύεται σε δέσμη αποφάσεων που έλαβε το Συμβούλιο και που αφορούν ατομικά καθέναν από τους 56 υπαλλήλους που υπηρετούσαν στην έδρα του ΕΣΣ .
31 Σε o,τι αφορά το ζήτημα αν ο εν λόγω κανονισμός αφορά τους προσφεύγοντες κατά τρόπο άμεσο, πρέπει να αναφερθεί ότι το άρθρο 3 του κανονισμού ορίζει ότι οι υπάλληλοι που υπηρετούσαν στην έδρα του Συνδέσμου και διορίζονται δυνάμει του κανονισμού κατατάσσονται σε βαθμό και κλιμάκιο που καθορίζονται σύμφωνα με τον πίνακα ισοτιμίας του παραρτήματος του κανονισμού . Από τη διάταξη αυτή προκύπτει σαφώς ότι η ΑΔΑ δεν διαθέτει καμία εξουσία εκτιμήσεως ως προς την κατάταξη των ενδιαφερομένων .
32 Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, ο κανονισμός 3332/82 αφορά άμεσα και ατομικά τους ενδιαφερόμενους οι προσφυγές των οποίων είναι, κατά συνέπεια, παραδεκτές .
III — Οι υποθέσεις 9 και 10/84
33 H Επιτροπή διαπιστώνει, καταρχάς, ότι οι προσφεύγοντες δεν προσβάλλουν τις ατομικές πράξεις που τους αφορούν και τους διορίζουν ως μονίμους υπαλλήλους ή, στην υπόθεση 10/84, απορρίπτουν τη μονιμοποίησή τους . H δυνατότητα να προβάλλεται το μη εφαρμοστέο ενός κανονισμού δεν συνιστά αυτοτελές ένδικο μέσο και μπορεί να προβληθεί μόνο ως ένσταση . Τέλος, η στρεφόμενη κατά της Επιτροπής προσφυγή υπαλλήλων θα έπρεπε να είχε στραφεί κατά της ΑΔΑ, δεδομένου ότι η βλαπτική πράξη θα έπρεπε να προέρχεται από την εν λόγω αρχή .
34 Κατά την άποψη των προσφευγόντων, το νόημα του άρθρου 184 της Συνθήκης είναι να τους δώσει μια δεύτερη ευκαιρία και, κατά συνέπεια, οι προσφυγές τους είναι παραδεκτές . Εξάλλου, στις διοικητικές τους ενστάσεις είχαν θέσει θέμα « από τώρα » ακυρότητας και, εν πάση περιπτώσει, μη εφαρμογής του κανονισμού 3332/82, βάσει των άρθρων 179 και 184 της Συνθήκης . Τέλος, ζητώντας την ένωση των προσφυγών τους με τις υποθέσεις 87/77 και 130/77 παραπέμπουν σιωπηρώς μεν αλλά, ωστόσο, σαφώς στα αιτήματα που είχαν διατυπώσει στις εν λόγω υποθέσεις . Δεν μπορεί, επομένως, να υπάρξει αμφιβολία ως προς το ότι αιτιώνται την Επιτροπή διότι δεν διορίστηκαν αναδρομικώς .
35 Προκειμένου να επιλυθεί το σημείο αυτό της διαφοράς πρέπει να υπομνηστεί ότι σύμφωνα με το άρθρο 184 « παρά τη λήξη της προθεσμίας του άρθρου 173, τρίτη παράγραφος, κάθε διάδικος σε διαφορά όπου τίθεται υπό αμφισβήτηση η ισχύς κανονισμού του Συμβουλίου ή της Επιτροπής δύναται να επικαλεσθεί στο Δικαστήριο το ανεφάρμοστο του κανονισμού αυτού για έναν από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 173, πρώτη παράγραφος » .
36 Από αυτό έπεται, αφενός, ότι μοναδικός σκοπός του άρθρου 184 είναι η προστασία των πολιτών κατά της εφαρμογής ενός παρανόμου κανονισμού, χωρίς όμως να θίγεται ο ίδιος ο κανονισμός ο οποίος κατέστη απρόσβλητος λόγω παρελεύσεως των προθεσμιών του άρθρου 173 . Αφετέρου, η δυνατότητα που παρέχει το άρθρο 184 προβολής του ανεφάρμοστου ενός κανονισμού δεν συνιστά αυτοτελές ένδικο μέσο και δεν μπορεί να ασκηθεί παρά μόνο παρεμπιπτόντως, όταν το κύρος του κανονισμού τίθεται υπό αμφισβήτηση καθόσον ο κανονισμός αποτελεί το νομικό έρεισμα των προσβαλλομένων πράξεων εφαρμογής .
37 Οι προσφεύγοντες δεν στρέφονται με την προσφυγή τους κατά του διορισμού τους ως υπαλλήλων και της αρνήσεως διορισμού τους αντιστοίχως . Μόνο με την απάντησή τους περιέλαβαν στο αντικείμενο της διαφοράς και τους διορισμούς . Δεδομένου ότι το αντικείμενο της διαφοράς καθορίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 38, παράγραφος 1, στοιχείο γ ), του κανονισμού διαδικασίας με το δικόγραφο της προσφυγής, η εν λόγω επέκταση είναι εκπρόθεσμη . Συνεπώς, οι προσφυγές που αφορούν το ανεφάρμοστο του κανονισμού 3332/82 είναι απαράδεκτες .
Γ — Επί της ουσίας των προσφυγών
I — Οι υποθέσεις 87 και 130/77
38 Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν κατ’ ουσία, αφενός, ότι είναι κοινοτικοί υπάλληλοι από τότε που τους προσέλαβε ο ΕΣΣ διότι ο εν λόγω Σύνδεσμος δεν αποτελεί παρά διοικητική μονάδα της Επιτροπής και, αφετέρου, ότι η κατάστασή τους είναι ίδια με εκείνη των μονίμων ή εκτάκτων υπαλλήλων της Επιτροπής, γεγονός που συνεπάγεται μεταχείριση ίδια με αυτήν των εν λόγω υπαλλήλων . Δεδομένου ότι οι τρεις ισχυρισμοί που προβάλλονται κατά της εν λόγω αποφάσεως στηρίζονται στα δύο αυτά επιχειρήματα επιβάλλεται να εξεταστούν από την αρχή .
Επί του πρώτου επιχειρήματος
39 Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι ο ΕΣΣ δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της βελγικής νομοθεσίας περί διεθνών συνδέσμων . Επικαλούνται περαιτέρω το γεγονός ότι ο ΕΣΣ δεν διαθέτει ίδια περιουσία, τα δε έξοδα λειτουργίας του βαρύνουν τον προϋπολογισμό της Επιτροπής . O πλασματικός χαρακτήρας του ΕΣΣ καταδεικνύεται και από το γεγονός της εγγραφής του στο οργανόγραμμα της Επιτροπής καθώς και από το ότι το διοικητικό του συμβούλιο αποτελείται αποκλειστικά από υπαλλήλους της Επιτροπής . Οι προσφεύγοντες συνάγουν ακόμα και από άλλα στοιχεία την πλήρη ενσωμάτωση του ΕΣΣ στην ιεραρχία της Επιτροπής, γεγονός που επιβεβαιώνουν τα εσωτερικά υπηρεσιακά σημειώματα των υπαλλήλων της Επιτροπής . Τέλος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε, και εκείνο, με την έκθεσή του της 28ης Ιουνίου 1977 την « επανένταξη » του ΕΣΣ στις κεντρικές διοικητικές δομές και στον προϋπολογισμό της Επιτροπής .
40 H Επιτροπή υποστηρίζει ότι η επιδότηση που παρέχει στον ΕΣΣ καλύπτει μόνο το 5 % του συνολικού προϋπολογισμού του Συνδέσμου . Τις υπόλοιπες δαπάνες χρηματοδοτεί το ETA . H δήθεν ιεραρχική ενσωμάτωση του ΕΣΣ δεν αποδεικνύεται ούτε από την αναφορά του στο οργανόγραμμα της Επιτροπής, ούτε από τη σύνθεση του διοικητικού του συμβουλίου ούτε από άλλο κανένα στοιχείο . Εξάλλου, αν πράγματι κατά την άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η Επιτροπή δεν πρέπει να προσφεύγει σε εξωτερικούς οργανισμούς, αυτό δεν αποτελεί απόδειξη ότι ο ΕΣΣ αποτελεί διοικητική μονάδα της Επιτροπής .
41 Πριν από την επίλυση του σημείου αυτού της διαφοράς πρέπει να γίνει η ακόλουθη προκαταρκτική παρατήρηση ως προς τη νομική προσωπικότητα του ΕΣΣ : ο ΕΣΣ ιδρύθηκε σύμφωνα με τη βελγική νομοθεσία ως διεθνής μη κερδοσκοπικός σύνδεσμος και απέκτησε νομική προσωπικότητα με βασιλικό διάταγμα . Εναπόκειται, λοιπόν, στα εθνικά δικαστήρια να αποφανθούν αν ο οργανισμός αυτός ανταποκρίνεται, σε o,τι αφορά την ίδρυση και τη λειτουργία του, στα κριτήρια που απαιτεί η εν λόγω νομοθεσία .
42 Σε ό,τι αφορά ειδικότερα το επιχείρημα των προσφευγόντων σύμφωνα με το οποίο είναι μόνιμοι υπάλληλοι ή ανήκουν στο λοιπό προσωπικό της Επιτροπής από τότε που τους προσέλαβε ο ΕΣΣ, πρέπει να αναφερθεί ότι το άρθρο 1, εδάφιο 1, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ορίζει ότι « υπάλληλος των Κοινοτήτων είναι κάθε πρόσωπο που έχει διοριστεί σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό σε μόνιμη θέση ενός από τα όργανα των Κοινοτήτων με γραπτή πράξη της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής του οργάνου αυτού » .
43 Αντιθέτως προς τις απαιτήσεις της προαναφερθείσας διάταξης οι προσφεύγοντες προσλήφθηκαν από τον ΕΣΣ βάσει συμβάσεως εργασίας που συνήφθη μεταξύ του ΕΣΣ και καθενός από αυτούς . H σύμβαση αυτή διέπεται από τη βελγική νομοθεσία, το καταστατικό του ΕΣΣ, το διοικητικό πρωτόκολλο του ΕΣΣ της 26ης Ιουλίου 1966, τις αποφάσεις εφαρμογής που έλαβαν τα διοικούντα όργανα του ΕΣΣ και τις διατάξεις της ατομικής συμβάσεως . Βεβαίως, η πρόσληψη των προσφευγόντων έπρεπε να εγκριθεί προηγουμένως από την Επιτροπή . Αυτό όμως δεν εμποδίζει εργοδότης να είναι ο ΕΣΣ και όχι όργανο των Κοινοτήτων .
44 Τα επιχειρήματα που αναφέρονται σε διάφορες πραγματικές καταστάσεις που προέβαλαν οι προσφεύγοντες ως προς τη νομική προσωπικότητα του ΕΣΣ δεν μπορούν να εξομοιώσουν τον ΕΣΣ με όργανο των Κοινοτήτων, στην προκειμένη δε περίπτωση με μια διοικητική μονάδα της Επιτροπής . Πρέπει, καταρχάς, να αναφερθεί ότι το 1984 η οργάνωση της οικονομικής συνεργασίας με τις αναπτυσσόμενες χώρες δεν αποτελούσε ακόμα κύριο έργο της Επιτροπής . Την εποχή λοιπόν εκείνη ήταν απολύτως εύλογο να ανατεθεί το καθήκον της οργάνωσης αυτής σε σύνδεσμο ιδιωτικού δικαίου ο οποίος, λόγω της μορφής του αυτής, θα μπορούσε να ενεργεί πιο ευέλικτα στον τομέα αυτό .
45 Ως προς την υποτιθέμενη έλλειψη ιδίας περιουσίας αρκεί να αναφερθούν τα άρθρα 28 έως 30 του καταστατικού του ΕΣΣ και τα άρθρα 12 έως 19 της συμβάσεως της 13ης Ιουλίου 1965 μεταξύ Επιτροπής και ΕΣΣ που ρυθμίζουν τη διαχείριση των εσόδων και δαπανών του ΕΣΣ . Από το σύνολο των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι τα έσοδα του ΕΣΣ αποτελούνται από εισφορές των μελών του, προκαταβολές του ETA και από κάθε άλλο έσοδο και ότι ορισμένα έσοδα μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς προηγούμενη έγκριση είτε της Επιτροπής είτε του ETA . Υπό τις περιστάσεις αυτές δεν μπορεί να υποστηριχτεί σοβαρά ότι ο ΕΣΣ δεν διαθέτει ιδία περιουσία .
46 H εγγραφή του ΕΣΣ στο οργανόγραμμα της Επιτροπής, τα εσωτερικά υπηρεσιακά σημειώματα που συντάσσουν υπάλληλοι της Επιτροπής καθώς και η έκθεση του Κοινοβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1977, η οποία « καλεί την Επιτροπή να επανεντάξει τον Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Συνεργασίας στις κεντρικές διοικητικές δομές και τον προϋπολογισμό της Κοινότητας » δεν αποδεικνύουν καθόλου ότι ο ΕΣΣ αποτελεί διοικητική μονάδα της Επιτροπής· αντιθέτως εκφράζουν τη μέριμνα, αφενός μεν, της Επιτροπής, αφετέρου δε, του Κοινοβουλίου να επιτύχουν μια προσέγγιση μεταξύ του ΕΣΣ και της Επιτροπής, ακόμα δε και την απορρόφησή του στο προσεχές μέλλον . Μια τέτοια, όμως, απορρόφηση προϋποθέτει ότι ο ΕΣΣ είναι οργανισμός αυτοτελής και δεν έχει ακόμη ενσωματωθεί στις υπηρεσίες της Επιτροπής .
47 Πρέπει, συνεπώς, να απορριφθεί το επιχείρημα των προσφευγόντων κατά το οποίο είναι μόνιμοι κοινοτικοί υπάλληλοι ή ανήκουν στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων από την πρόσληψή τους στον ΕΣΣ, διότι ο τελευταίος αποτελεί διοικητική μονάδα της Επιτροπής .
Επί του δευτέρου επιχειρήματος
48 Ως προς το επιχείρημα που στηρίζεται στην ομοιότητα της καταστάσεως των προσφευγόντων και των μονίμων ή εκτάκτων υπαλλήλων των Κοινοτήτων, οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι η πρόσληψή τους έγινε εν ονόματι και για λογαριασμό της Επιτροπής, καθώς μάλιστα ορισμένοι υπάλληλοι προσλήφθηκαν με έγγραφο που έφερε έντυπο τον τίτλο της Επιτροπής . Οι προϋποθέσεις προσλήψεως ήταν αυτές που προβλέπει ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων ( για παράδειγμα η προηγούμενη ιατρική εξέταση ) καθώς και οι όροι εργασίας, το χρηματικό και φορολογικό καθεστώς, με μόνη εξαίρεση το επίδομα στέγης . Πράγματι, ο ΕΣΣ παρακρατούσε ποσό ίσο προς τον κοινοτικό φόρο, αλλά κατέβαλλε τον εθνικό φόρο για τους υπαλλήλους του ΕΣΣ . Τέλος, από τις διαβεβαιώσεις των υπαλλήλων της Επιτροπής προκύπτει ότι οι υπάλληλοι που υπηρετούν στην έδρα του ΕΣΣ αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της Επιτροπής .
49 H Επιτροπή αναφέρει ότι οι προσφεύγοντες προσλήφθηκαν από τον ΕΣΣ και ότι δεν εξαρτώνται ούτε λαμβάνουν οδηγίες από την Επιτροπή . Βεβαίως, οι όροι εργασίας και αμοιβής συμπίπτουν, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το καθεστώς που διέπει τους υπαλλήλους που υπηρετούν στην έδρα του ΕΣΣ δεν το καθόρισε ο εν λόγω Σύνδεσμος . Σε o,τι αφορά το φορολογικό καθεστώς η καταβολή των εθνικών φόρων για τους υπαλλήλους του ΕΣΣ από τον ίδιο τον ΕΣΣ δεν μπορεί να μεταβάλει τις υφιστάμενες σχέσεις εργασίας σε σχέσεις εργασίας μεταξύ των υπαλλήλων του ΕΣΣ και της Επιτροπής . Ως προς τις διαβεβαιώσεις που αναφέρθηκαν, η Επιτροπή απαντά ότι οι δήθεν αυτές δηλώσεις δεν έχουν καμία νομική σημασία .
50 Το επιχείρημα αυτό των προσφευγόντων που στηρίζεται σε μια πραγματική κατάσταση δεν μπορεί, επίσης, να γίνει δεκτό . Τα περιστατικά που αναφέρθηκαν αποδεικνύουν μέχρι ποιο βαθμό πέτυχε η πολιτική του ΕΣΣ και της Επιτροπής που απέβλεπε σε εξομοίωση των υπαλλήλων του ΕΣΣ με τους μόνιμους υπαλλήλους ή το λοιπό προσωπικό της Επιτροπής . Δεν επιτρέπουν, όμως, να παραβλεφθεί η διαφορά που υπάρχει στη νομική κατάσταση των υπαλλήλων του ΕΣΣ οι οποίοι έχουν προσληφθεί από σύνδεσμο ιδιωτικού δικαίου και των μονίμων υπαλλήλων ή του λοιπού προσωπικού της Επιτροπής, οι οποίοι έχουν διοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων . Οι προσφεύγοντες δεν προσκόμισαν σχετικά καμία απόδειξη που να πείθει ότι διορίστηκαν με έγγραφη πράξη της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής « εν ονόματι και για λογαριασμό της Επιτροπής », σύμφωνα με τις προϋποθέσεις προσλήψεως που προβλέπει ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων . Αντιθέτως, τόσο το διοικητικό πρωτόκολλο όσο και ο εσωτερικός κανονισμός που προαναφέρθηκαν αποδεικνύουν ότι εργοδότης των προσφευγόντων ήταν ο ΕΣΣ και όχι η Επιτροπή . Σε o, τι αφορά τις υποτιθέμενες διαβεβαιώσεις των υπαλλήλων της Επιτροπής, έστω και αν αυτές αποδεικνύονταν αληθείς, δεν μπορούν να δεσμεύσουν την Επιτροπή και, κατά συνέπεια, στερούνται κάθε νομικής αξίας .
51 Το επιχείρημα, λοιπόν, που στηρίζεται στην ομοιότητα της καταστάσεως των προσφευγόντων και των μονίμων υπαλλήλων ή του λοιπού προσωπικού της Επιτροπής πρέπει, επίσης, να απορριφθεί .
II — H υπόθεση 22/83
52 Οι προσφεύγοντες προβάλλουν κατά του κανονισμού 3332/82 δύο ισχυρισμούς . Κατά τον πρώτο, το Συμβούλιο παρέλειψε στον κανονισμό 3332/82, κατά παράβαση της αρχής « patere legem quam ipse fecisti » να θεωρήσει ως χρόνο εισόδου στην υπηρεσία υπό την ιδιότητα του μονίμου υπαλλήλου το χρόνο προσλήψεώς τους στην υπηρεσία του ΕΣΣ . O δεύτερος ισχυρισμός στηρίζεται στο γεγονός ότι οι προσφεύγοντες είχαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι ο διορισμός τους, που έγινε βάσει του κανονισμού 3332/82, θα είχε αναδρομική ισχύ από την ημερομηνία προσλήψεώς τους στον ΕΣΣ .
Επί του πρώτου ισχυρισμού
53 Οι προσφεύγοντες αναφέρουν ότι στο κείμενο του γενικού προϋπολογισμού για το έτος 1982, του οποίου την ευθύνη έχει το Συμβούλιο, είχε εγγραφεί πίστωση για την απασχόληση των 56 υπαλλήλων που υπηρετούν στην έδρα του Συνδέσμου, καθώς και σχόλιο κατά το οποίο η μονιμοποίηση των υπαλλήλων της έδρας του ΕΣΣ έπρεπε να πραγματοποιηθεί από την ημέρα της προσλήψεώς τους από τον εν λόγω Σύνδεσμο . Το Συμβούλιο στον κανονισμό 3332/82 δεν έλαβε υπόψη του το προαναφερθέν σχόλιο και, συνεπώς, παραβίασε την αρχή της τηρήσεως των ιδίων του αποφάσεων . Εξάλλου, το Συμβούλιο δεσμεύεται, επίσης, και από τη δήλωσή του που περιελήφθη στα πρακτικά της συνόδου κατά την οποία ψηφίστηκε ο κανονισμός 3245/81, σύμφωνα με την οποία θα λάβει « τα επιβαλλόμενα μεταβατικά μέτρα για την επίλυση των προβλημάτων των υπαλλήλων της έδρας του Συνδέσμου » . Εξάλλου, ο κανονισμός 3332/82 δεν ήταν απαραίτητος διότι η Επιτροπή είχε τη δυνατότητα να διορίσει τους προσφεύγοντες σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 του κανονισμού 3245/81, δεδομένου ότι υπήρχαν διαθέσιμες θέσεις στον προϋπολογισμό για το έτος 1982 . Κατά συνέπεια, ο κανονισμός 3332/82 που υστερεί σε σχέση με τις προγενέστερες αποφάσεις του Συμβουλίου είναι επομένως παράνομος .
54 Το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι τα προαναφερθέντα σχόλια και δηλώσεις είναι πολιτικής φύσεως και εσωτερικής χρήσεως . Βεβαίως η εγγραφή μιας πιστώσεως στον προϋπολογισμό των Κοινοτήτων αποτελεί απαραίτητη, αλλά όχι επαρκή προϋπόθεση για την πραγματοποίηση μιας δαπάνης . H ψήφιση του προϋπολογισμού δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη νομοθετική εξουσία του Συμβουλίου και δεν επηρεάζει καθόλου την υποχρέωση να πραγματοποιηθεί ένας διορισμός σύμφωνα με τους κανόνες του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης . Το Συμβούλιο θέσπισε τον κανονισμό 3332/82 ακριβώς για να μπορέσουν να υπερπηδηθούν οι δυσχέρειες που έθετε ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης . Ούτε ο κανονισμός 3245/81 ούτε η δήλωση που περιελήφθη στα πρακτικά περιέχουν στοιχεία που να αφορούν την αναδρομική ισχύ μονιμοποίησης .
55 Ενόψει αυτής της διαστάσεως γνωμών πρέπει, πρώτον, να παρατηρηθεί ότι ο κανονισμός 3345/81 αφορά την ίδρυση νέου οργανισμού, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνεργασίας, αλλά δεν μεταβάλλει καθόλου την πραγματική ή νομική κατάσταση των προσφευγόντων που ήταν υπάλληλοι του ΕΣΣ . Κατά συνέπεια, το άρθρο 14 του εν λόγω κανονισμού που ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι οι γενικοί όροι προσλήψεως και απασχολήσεως του προσωπικού της έδρας του Οργανισμού καθορίζονται από ειδικές διατάξεις που εκδίδονται από την Επιτροπή δεν έχει καμία άμεση ή έμμεση επίπτωση επί της νομικής καταστάσεως των προσφευγόντων . H ίδια διαπίστωση ισχύει, επίσης, και για τη δήλωση του Συμβουλίου που περιελήφθη στα πρακτικά και την οποία επικαλέστηκαν οι προσφεύγοντες .
56 Την οριστική ψήφιση του γενικού προϋπολογισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για το έτος 1982 ( EE L 31 της 8.2.1982, σ . 1 ) από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή τη διαπίστωσε, σύμφωνα με τις διατάξεις των Συνθηκών, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου και όχι το Συμβούλιο . Πρέπει, επίσης, να προστεθεί ότι ούτε ο προϋπολογισμός, καίτοι αναγκαίος για την πραγματοποίηση μιας δαπάνης, ούτε ακόμα λιγότερο ένα επεξηγηματικό σχόλιο, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης που αφορούν την πρόσληψη υπαλλήλων . Δεν έχουν, εξάλλου, δεσμευτικό χαρακτήρα για το Συμβούλιο ή την Επιτροπή που ασκούν τη νομοθετική εξουσία . Επομένως, θεσπίζοντας τον κανονισμό 3332/82 το Συμβούλιο δεν παρέβη υποχρέωση που είχε επιβάλει το ίδιο .
57 Πρέπει, συνεπώς, να απορριφθεί ο ισχυρισμός που στηρίζεται στη μη τήρηση κανόνων που είχε θεσπίσει το ίδιο το Συμβούλιο .
Επί του δευτέρου ισχυρισμού
58 Ως προς την υποτιθέμενη παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, οι προσφεύγοντες αναφέρονται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 11ης Μα ΐου 1979, με το οποίο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διατύπωσε τη γνώμη του για την πρόταση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προς το Συμβούλιο σχετικά με κανονισμό για την ίδρυση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνεργασίας ( ΕΟΣ ) ( JO C 140, σ . 142 ) σύμφωνα με το οποίο « το ενδιαφερόμενο προσωπικό διατηρεί τα κεκτημένα του δικαιώματα » και « οι νέες ευεργετικές διατάξεις είναι αναδρομικές από την ημέρα προσλήψεώς του στον Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Συνεργασίας » . Εξάλλου, η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή περιέλαβε σχόλιο στον προϋπολογισμό του 1982, σύμφωνα με το οποίο « η ένταξη στο μόνιμο οργανόγραμμα της Επιτροπής θέσεων που προορίζονται για το προσωπικό του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Συνεργασίας ( της έδρας ) πραγματοποιείται σύμφωνα με τους όρους που διατυπώνονται στο ψήφισμα που υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 11 Μα ΐου 1979 » . Κατά την εκφρασθείσα με τον τρόπο αυτό βούληση του Κοινοβουλίου, η μονιμοποίηση των υπαλλήλων της έδρας του Συνδέσμου έπρεπε να έχει αναδρομική ισχύ . Δικαιολογημένα, επομένως, μπορούσαν να αναμένουν οι προσφεύγοντες ότι θα τηρηθεί το ψήφισμα αυτό και το προαναφερθέν σχόλιο της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής σε συνδυασμό και με την άλλη προαναφερθείσα δήλωση του Συμβουλίου, που έγινε κατά την ψήφιση του κανονισμού 3245/81 .
59 Αντιθέτως προς τον ισχυρισμό των προσφευγόντων, τα ψηφίσματα του Κοινοβουλίου δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα και δεν μπορούν να δημιουργήσουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι τα όργανα θα συμμορφωθούν προς τα ψηφίσματα . Ως προς το σχόλιο που περιελήφθη στον προϋπολογισμό του 1982, δεν μπορεί ούτε να δημιουργήσει ατομικά δικαιώματα υπέρ των προσφευγόντων ούτε να στηρίξει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ( βλέπε Διάταξη της 26ης Σεπτεμβρίου 1984, Les Verts κατά Επιτροπής και Συμβουλίου, 216/83, Συλλογή 1984, σ . 3335 ). Ούτε από την όλη στάση του Συμβουλίου μπορούσαν οι προσφεύγοντες να αναμένουν ότι ο διορισμός τους θα είχε αναδρομική ισχύ .
60 Συνεπώς, και ο ισχυρισμός που αναφέρεται στην παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης πρέπει να απορριφθεί .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
61 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου .
62 Σύμφωνα όμως με το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων των Κοινοτήτων, τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )
αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει ως απαράδεκτες τις προσφυγές 9/84 και 10/84 .
2 ) Απορρίπτει ως αβάσιμες τις προσφυγές 87, 130/77 και 22/83 .
3 ) Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα .