Υπόθεση C–114/13
Theodora Hendrika Bouman
κατά
Rijksdienst voor Pensioenen
(αίτηση του arbeidshof te Antwerpen
για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
«Προδικαστική παραπομπή – Κοινωνική ασφάλιση – Κανονισμός (EOK) 1408/71 – Ασφάλιση γήρατος και θανάτου – Άρθρο 46α, παράγραφος 3, στοιχείο γ΄ – Εκκαθάριση των παροχών – Εθνικοί κανόνες για την αποφυγή της σωρεύσεως – Παρέκκλιση – Έννοια της “προαιρετικής ασφαλίσεως ή προαιρετικής συνεχίσεως της ασφαλίσεως” – Εθνική σύνταξη δυνάμει καθεστώτος υποχρεωτικής ασφαλίσεως – Δυνατότητα υποβολής αιτήσεως περί απαλλαγής από την υπαγωγή επί ορισμένο χρονικό διάστημα – Έκταση ισχύος της βεβαιώσεως που καταρτίσθηκε από τον αρμόδιο φορέα άλλου κράτους μέλους – Κανονισμός (EΟK) 574/72 – Άρθρο 47»
Περίληψη – Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα)
της 12ης Φεβρουαρίου 2015
1.        Κοινωνική ασφάλιση – Διακινούμενοι εργαζόμενοι – Ασφάλιση γήρατος και θανάτου – Περίοδοι που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη – Βεβαίωση η οποία εκδίδεται από τον αρμόδιο φορέα κράτους μέλους και η οποία αναφέρει τις περιόδους ασφαλίσεως ή απασχολήσεως που πραγματοποιήθηκαν από εργαζόμενο υπό τη νομοθεσία του κράτους μέλους αυτού – Δεσμευτική ισχύς για τις εθνικές αρχές άλλου κράτους μέλους – Δεν υφίσταται
(Κανονισμός 574/72 του Συμβουλίου, άρθρο 47)
2.        Κοινωνική ασφάλιση – Διακινούμενοι εργαζόμενοι – Παροχές – Εθνικοί κανόνες για την αποφυγή της σωρεύσεως – Έννοια της προαιρετικής ασφαλίσεως ή προαιρετικής συνεχίσεως της ασφαλίσεως – Ενδιαφερόμενος ο οποίος έχει απαλλαγεί από την υπαγωγή στο καθεστώς υποχρεωτικής ασφαλίσεως για ορισμένο χρονικό διάστημα – Παροχή που απέρρευσε από την ως άνω περίοδο ασφαλίσεως – Εμπίπτει
(Κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 1992/2006, άρθρο 46α § 3, στοιχείο γ΄)
1.        Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 24)
2.        Το άρθρο 46α, παράγραφος 3, στοιχείο γ΄, του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1992/2006, έχει την έννοια ότι εμπίπτει σε αυτό και το τμήμα της παροχής το οποίο απορρέει από περίοδο ασφαλίσεως κατά τη διάρκεια της οποίας ο ενδιαφερόμενος είχε το δικαίωμα να ζητήσει την απαλλαγή του από την υπαγωγή στο καθεστώς υποχρεωτικής ασφαλίσεως, εάν η υπαγωγή αυτή κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου επηρεάζει την έκταση της κοινωνικοασφαλιστικής παροχής.
Ειδικότερα, ο προαιρετικός χαρακτήρας μιας ασφαλίσεως μπορεί να απορρέει τόσο από το γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος οφείλει να ζητήσει την υπαγωγή του στο καθεστώς ασφαλίσεως ή τη συνέχιση της ασφαλίσεως όσο και από το γεγονός ότι δικαιούται να ζητήσει την απαλλαγή του από την υπαγωγή στην ασφάλιση. Και οι δύο αυτές καταστάσεις αποτελούν επιλογή του ασφαλιζομένου και μαρτυρούν έτσι ότι μια τέτοια υπαγωγή, αν συνεχισθεί, διατηρεί προαιρετικό χαρακτήρα.
(βλ. σκέψεις 52, 59 και διατακτ.)