62023CJ0313_RES
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-313/23, C-316/23 και C-332/23
Inspektorat kam Visshia sadeben savet
(αιτήσεις του Sofiyski rayonen sad για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 30ής Απριλίου 2025
«Προδικαστική παραπομπή – Κράτος δικαίου – Ανεξαρτησία των δικαστών – Άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ – Αποτελεσματική δικαστική προστασία στους τομείς που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης – Δικαστικό όργανο αρμόδιο να προτείνει την κίνηση πειθαρχικών διαδικασιών κατά των δικαστικών λειτουργών με σκοπό την επιβολή πειθαρχικών κυρώσεων – Παραμονή των μελών του δικαστικού οργάνου στη συγκεκριμένη θέση μετά το πέρας της θητείας τους – Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 – Ασφάλεια των δεδομένων – Πρόσβαση δικαστικού οργάνου στα δεδομένα που αφορούν τους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαστικών λειτουργών και των μελών των οικογενειών τους – Δικαστική άδεια για την άρση του τραπεζικού απορρήτου – Δικαστήριο το οποίο χορηγεί άδεια για την άρση του τραπεζικού απορρήτου – Άρθρο 4, σημείο 7 – Έννοια του “υπευθύνου επεξεργασίας” – Άρθρο 51 – Έννοια της “εποπτικής αρχής”»
Προδικαστικά ερωτήματα – Παραπομπή ζητήματος στο Δικαστήριο – Εθνικό δικαστήριο κατά το άρθρο 267 ΣΛΕΕ – Έννοια – Καθορισμός βάσει οργανικών και λειτουργικών κριτηρίων – Δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται αιτήσεως δικαστικού οργάνου για την παροχή πρόσβασης στα δεδομένα που αφορούν τους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαστικών λειτουργών και των μελών των οικογενειών τους – Δικαστική άδεια για την άρση του τραπεζικού απορρήτου – Δικαστήριο το οποίο ασκεί καθήκοντα δικαιοδοτικής φύσεως – Εμπίπτει
(Άρθρο 19 § 1, εδ. 2, ΣΕΕ· άρθρο 267 ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρα 7 και 8)
(βλ. σκέψεις 59-63)
Προδικαστικά ερωτήματα – Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου – Όρια – Υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέπουν τα ένδικα βοηθήματα και μέσα που είναι αναγκαία για να διασφαλίζεται αποτελεσματική δικαστική προστασία – Προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με εθνικούς κανόνες που αφορούν την οργάνωση και τη λειτουργία δικαστικού οργάνου – Εμπίπτουν
(Άρθρο 19 § 1, εδ. 2, ΣΕΕ· άρθρο 267 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 71-73)
Κράτη μέλη – Υποχρεώσεις – Πρόβλεψη των ενδίκων βοηθημάτων και μέσων που είναι αναγκαία για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική δικαστική προστασία – Τήρηση της αρχής της ανεξαρτησίας των δικαστών – Παραμονή των μελών δικαστικού οργάνου, αρμόδιου να προτείνει την κίνηση πειθαρχικών διαδικασιών κατά των δικαστικών λειτουργών, στη συγκεκριμένη θέση μετά το πέρας της θητείας τους – Έλλειψη ρητής νομικής βάσης ή χρονικού περιορισμού της εν λόγω παράτασης – Δεν επιτρέπεται
(Άρθρα 2 και 19 § 1, εδ. 2, ΣΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 47)
(βλ. σκέψεις 81-97, διατακτ. 1)
Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός 2016/679 – Πεδίο εφαρμογής – Παρεκκλίσεις – Επεξεργασία δεδομένων στο πλαίσιο δραστηριότητας μη εμπίπτουσας στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης – Έννοια – Γνωστοποίηση σε δικαστικό όργανο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα τα οποία προστατεύονται από το τραπεζικό απόρρητο και τα οποία αφορούν δικαστικούς λειτουργούς και μέλη των οικογενειών τους – Γνωστοποίηση στο πλαίσιο της εξακρίβωσης των δηλώσεων σχετικά με την περιουσιακή κατάσταση – Δεν εμπίπτει
(Κανονισμός 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 2 §§ 1, 2, στοιχείο αʹ, και 3)
(βλ. σκέψεις 99-106, διατακτ. 2)
Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός 2016/679 – Έννοια του υπευθύνου επεξεργασίας – Δικαστήριο το οποίο είναι αρμόδιο να χορηγεί, κατόπιν αιτήσεως δικαστικού οργάνου, άδεια για την εκ μέρους τράπεζας γνωστοποίηση στο εν λόγω όργανο δεδομένων σχετικών με τους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαστικών λειτουργών και των μελών των οικογενειών τους – Δεν εμπίπτει
(Κανονισμός 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4, σημείο 7)
(βλ. σκέψεις 108-117, διατακτ. 3)
Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός 2016/679 – Εθνικές εποπτικές αρχές – Έννοια – Δικαστήριο το οποίο είναι αρμόδιο να χορηγεί, κατόπιν αιτήσεως δικαστικού οργάνου, άδεια για την εκ μέρους τράπεζας γνωστοποίηση στο εν λόγω όργανο δεδομένων σχετικών με τους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαστικών λειτουργών και των μελών των οικογενειών τους – Δεν εμπίπτει
(Άρθρο 16 ΣΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 8 § 3· κανονισμός 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 51 §§ 1, 2 και 4, 57 § 1, στοιχεία αʹ και ζʹ, και 58)
(βλ. σκέψεις 119-123, διατακτ. 4)
Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός 2016/679 – Ένδικα βοηθήματα – Δικαστήριο το οποίο είναι αρμόδιο να χορηγεί άδεια για τη γνωστοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε άλλο δικαστικό όργανο – Δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται αιτήσεως για την παροχή πρόσβασης στα εν λόγω δεδομένα υποβληθείσας από το εν λόγω όργανο και όχι προσφυγής ασκηθείσας κατά υπευθύνου επεξεργασίας – Υποχρέωσή του να διασφαλίζει αυτεπαγγέλτως την τήρηση των σχετικών με την ασφάλεια των δεδομένων κανόνων – Δεν υφίσταται – Παράβαση των εν λόγω κανόνων εκ μέρους του συγκεκριμένου οργάνου – Δεν ασκεί επιρροή
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 47· κανονισμός 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 79 § 1)
(βλ. σκέψεις 128-138, διατακτ. 5)
Σύνοψη
Επιληφθέν αιτήσεων προδικαστικής αποφάσεως τις οποίες υπέβαλε το Sofiyski rayonen sad (πρωτοδικείο Σόφιας, Βουλγαρία), το Δικαστήριο κρίνει ότι η αρχή της ανεξαρτησίας των δικαστών αντιτίθεται στην πρακτική κράτους μέλους βάσει της οποίας επιτρέπεται στα μέλη δικαστικού οργάνου το οποίο είναι αρμόδιο να προτείνει την κίνηση πειθαρχικών διαδικασιών κατά των δικαστικών λειτουργών να παραμένουν στα καθήκοντά τους και μετά το πέρας της νόμιμης διάρκειας της θητείας τους ελλείψει ρητής νομικής βάσης ή χρονικού περιορισμού της εν λόγω παράτασης. Επιπλέον, το Δικαστήριο διευκρινίζει το περιεχόμενο των εννοιών «υπεύθυνος επεξεργασίας» και «εποπτική αρχή», κατά τον γενικό κανονισμό για την προστασία δεδομένων (
1
), στο πλαίσιο της γνωστοποίησης προστατευόμενων από το τραπεζικό απόρρητο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν δικαστικούς λειτουργούς και τα μέλη των οικογενειών τους, την οποία επιτρέπει εθνικό δικαστήριο κατόπιν αιτήσεως του εν λόγω δικαστικού οργάνου.
Τον Μάιο του 2023, μετά τη λήξη της προθεσμίας που προβλεπόταν για την κατάθεση των ετήσιων δηλώσεων περιουσιακών στοιχείων των δικαστικών λειτουργών και των οικογενειών τους για το έτος 2022, η Inspektorat kam Visshia sadeben savet (Επιθεώρηση παρά τω Ανωτάτω Δικαστικώ Συμβουλίω, Βουλγαρία, στο εξής: Επιθεώρηση) υπέβαλε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου αίτηση για την άρση του τραπεζικού απορρήτου όσον αφορά τους τραπεζικούς λογαριασμούς πλειόνων δικαστικών λειτουργών και των μελών των οικογενειών τους (
2
).
Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι η Επιθεώρηση συστάθηκε το 2007, κατόπιν αναθεώρησης του βουλγαρικού Συντάγματος, και ότι, ως δικαστικό όργανο, είναι επιφορτισμένη να ερευνά το ενδεχόμενο άσκησης αθέμιτων επιρροών στους δικαστικούς λειτουργούς, να ελέγχει τις δηλώσεις περιουσιακών στοιχείων των τελευταίων και να εντοπίζει τυχόν συγκρούσεις συμφερόντων καθώς και περιπτώσεις προσβολής της ανεξαρτησίας της δικαστικής εξουσίας. Επιπλέον, διευκρινίζει ότι οι θητείες των μελών της Επιθεώρησης, τα οποία εκλέγονται από το εθνικό κοινοβούλιο για τετραετή ή πενταετή θητεία, έληξαν το 2020, χωρίς να υπάρξει εκλογή νέων μελών. Εντούτοις, σύμφωνα με νομολογία του Konstitutsionen sad (Συνταγματικού Δικαστηρίου, Βουλγαρία), τα μέλη της Επιθεώρησης εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους έως ότου εκλεγούν νέα μέλη, καθόσον κρίνεται ότι η διαφύλαξη της αποστολής που έχει ανατεθεί στο εν λόγω όργανο είναι σημαντικότερη από τους κινδύνους κατάχρησης εκ μέρους των μελών του.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται εάν τυχόν παράταση της θητείας των μελών της Επιθεώρησης μπορεί να θίγει τις εγγυήσεις περί ανεξαρτησίας της εν λόγω αρχής και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποια είναι τα κριτήρια με βάση τα οποία καθίσταται δυνατό να διαπιστωθεί εάν επιτρέπεται τέτοιου είδους παράταση και για ποια χρονική διάρκεια.
Επιπροσθέτως, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς την αποστολή και τις υποχρεώσεις των εθνικών δικαστηρίων σε περίπτωση κατά την οποία είναι υποχρεωμένα να παρέχουν στην Επιθεώρηση πρόσβαση στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα των δικαστικών λειτουργών. Ειδικότερα, διερωτάται εάν η δραστηριότητά του η οποία συνίσταται στο να επιτρέπει στην Επιθεώρηση την πρόσβαση σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που καλύπτονται από το τραπεζικό απόρρητο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ΓΚΠΔ και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, ποιες είναι οι συνέπειες που πρέπει να αντληθούν εξ αυτού σε σχέση με τον έλεγχο τον οποίο οφείλει να ασκήσει. Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν ο έλεγχος τον οποίο καλείται να διενεργήσει προτού επιτρέψει την πρόσβαση της Επιθεώρησης στα επίμαχα δεδομένα πρέπει να είναι αμιγώς τυπικός και να περιορίζεται στον έλεγχο του ζητήματος αν τα πρόσωπα για τα οποία ζητείται η άρση του τραπεζικού απορρήτου έχουν πράγματι την ιδιότητα των προσώπων που υπόκεινται στην υποχρέωση δήλωσης, δηλαδή αν είναι δικαστικοί λειτουργοί ή πρόσωπα που έχουν κάποιον οικογενειακό ή άλλου είδους δεσμό με τους τελευταίους, ή αν οφείλει να εγγυάται την ασφάλεια των επίμαχων δεδομένων βάσει του ΓΚΠΔ.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Το Δικαστήριο κρίνει, κατά πρώτον, ότι το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας (
3
), ειδικότερα δε η αρχή της ανεξαρτησίας των δικαστών, αντιτίθεται στην πρακτική κράτους μέλους κατά την οποία τα μέλη δικαστικού οργάνου, τα οποία εκλέγονται από το εθνικό κοινοβούλιο για θητεία ορισμένου χρόνου και είναι αρμόδια να ελέγχουν τη δραστηριότητα των δικαστικών λειτουργών κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, την ακεραιότητά τους και την απουσία σύγκρουσης συμφερόντων, καθώς και να προτείνουν σε άλλο δικαστικό όργανο την κίνηση πειθαρχικής διαδικασίας με σκοπό την επιβολή πειθαρχικών κυρώσεων σε βάρος των δικαστικών λειτουργών, εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους και μετά το πέρας της καθοριζόμενης στο Σύνταγμα του συγκεκριμένου κράτους μέλους νόμιμης διάρκειας της θητείας τους, έως ότου το εθνικό κοινοβούλιο εκλέξει νέα μέλη. Τα προεκτεθέντα ισχύουν σε περίπτωση κατά την οποία η παράταση της θητείας που έχει λήξει δεν ερείδεται σε ρητή νομική βάση κατά το εθνικό δίκαιο περιλαμβάνουσα σαφείς και συγκεκριμένους κανόνες δυνάμενους να ρυθμίζουν την άσκηση των εν λόγω καθηκόντων, χωρίς να διασφαλίζεται ότι η παράταση είναι, στην πράξη, χρονικώς περιορισμένη.
Συναφώς, το Δικαστήριο υπενθυμίζει την πάγια νομολογία του, κατά την οποία η απαίτηση περί ανεξαρτησίας των δικαστηρίων (
4
) επιβάλλει να περιβάλλεται το πειθαρχικό καθεστώς των δικαστών τις αναγκαίες εγγυήσεις, ώστε να αποφεύγεται κάθε ενδεχόμενο χρήσης του ως συστήματος πολιτικού ελέγχου του περιεχομένου των δικαστικών αποφάσεων. Εγγύηση προς τούτο αποτελεί η θέσπιση κανόνων οι οποίοι ορίζουν ποιες συμπεριφορές συνιστούν πειθαρχικά αδικήματα και ποιες κυρώσεις εφαρμόζονται συγκεκριμένα επ’ αυτών, οι οποίοι προβλέπουν την παρέμβαση ανεξάρτητου οργάνου βάσει διαδικασίας που εγγυάται πλήρως το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και το δικαίωμα άμυνας (
5
) και οι οποίοι καθιερώνουν τη δυνατότητα προσβολής των αποφάσεων των πειθαρχικών οργάνων ενώπιον των δικαστηρίων.
Πράγματι, είναι ζωτικής σημασίας τέτοια όργανα να ενεργούν, κατά την εκτέλεση της αποστολής τους, με αντικειμενικότητα και αμεροληψία και να προφυλάσσονται, ως εκ τούτου, από οποιαδήποτε εξωτερική επιρροή. Τούτο ισχύει, ιδίως, για δικαστικό όργανο το οποίο, όπως η Επιθεώρηση, διαθέτει ευρεία εξουσία συνιστάμενη στο να ελέγχει τη δραστηριότητα των δικαστικών λειτουργών κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, την ακεραιότητά τους και την απουσία σύγκρουσης συμφερόντων στο πρόσωπό τους καθώς και στο να προτείνει, σε συνέχεια των εν λόγω ελέγχων, σε άλλο δικαστικό όργανο (εν προκειμένω στο βουλγαρικό Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο) την κίνηση πειθαρχικής διαδικασίας με σκοπό την επιβολή πειθαρχικών κυρώσεων σε βάρος τους. Για τον λόγο αυτόν, το σύνολο των κανόνων που διέπουν την οργάνωση και τη λειτουργία ενός τέτοιου οργάνου, μεταξύ των οποίων καταλέγονται και οι κανόνες που διέπουν τη διαδικασία διορισμού των μελών του, πρέπει να έχουν διαμορφωθεί με τέτοιον τρόπο ώστε να μην είναι δυνατόν να εγείρουν στους πολίτες καμία εύλογη αμφιβολία όσον αφορά τη χρήση των εξουσιών και των αρμοδιοτήτων του εν λόγω οργάνου ως μέσου άσκησης πιέσεων στο έργο των δικαστών ή ως μέσου πολιτικού ελέγχου του έργου τους.
Όσον αφορά τη θητεία των μελών της Επιθεώρησης, η οποία έχει λήξει χωρίς το εθνικό κοινοβούλιο να έχει εκλέξει νέα μέλη, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι η εθνική νομοθεσία δεν φαίνεται να περιέχει οιονδήποτε κανόνα όσον αφορά τη δυνατότητα των μελών της Επιθεώρησης να εξακολουθήσουν να ασκούν τα καθήκοντά τους και μετά το πέραςτης θητείας τους. Μολονότι, βεβαίως, κατ’ εφαρμογήν της νομολογίας του Συνταγματικού Δικαστηρίου, τα μέλη της Επιθεώρησης εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους έως ότου εκλεγούν νέα μέλη, εντούτοις, η εν λόγω εθνική νομοθεσία δεν περιλαμβάνει κανόνες που να ρυθμίζουν την παραταθείσα κατά τα ανωτέρω άσκηση των εν λόγω καθηκόντων και δεν προβλέπει κάποιον εκ του νόμου μηχανισμό δυνάμενο να άρει ενδεχόμενη παρεμπόδιση της εξέλιξης της διαδικασίας διορισμού των νέων μελών της Επιθεώρησης. Ως εκ τούτου, η θητεία των πρώην μελών της Επιθεώρησης μπορεί, στην πράξη, να παρατείνεται χωρίς χρονικό περιορισμό.
Στο ως άνω πλαίσιο, απόκειται αποκλειστικώς και μόνο στα κράτη μέλη να αποφασίζουν εάν επιτρέπουν ή όχι την άσκηση των καθηκόντων των μελών δικαστικού οργάνου, το οποίο είναι αρμόδιο να ελέγχει τη δραστηριότητα των δικαστικών λειτουργών και να προτείνει την κίνηση πειθαρχικών διαδικασιών σε βάρος τους, και μετά το πέρας της νόμιμης διάρκειας της θητείας τους, προκειμένου να διασφαλίζεται η συνεχής λειτουργία του εν λόγω οργάνου. Εντούτοις, οσάκις επιλέγουν μια τέτοια παράταση θητείας, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να μεριμνούν ώστε η άσκηση των καθηκόντων μετά τη λήξη της θητείας να ερείδεται σε ρητή νομική βάση κατά το εσωτερικό δίκαιο περιλαμβάνουσα σαφείς και συγκεκριμένους κανόνες δυνάμενους να ρυθμίζουν την άσκηση των εν λόγω καθηκόντων. Τα κράτη μέλη οφείλουν επίσης να μεριμνούν ώστε οι προϋποθέσεις και οι λεπτομερείς όροι ασκήσεως των εν λόγω καθηκόντων να έχουν διαμορφωθεί με τέτοιον τρόπο ώστε τα οικεία μέλη ενός τέτοιου δικαστικού οργάνου να δύνανται να ενεργούν, κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων τους, με αντικειμενικότητα και αμεροληψία. Επομένως, καίτοι η παράταση της θητείας μπορεί, υπό ορισμένες περιστάσεις, να αποδεικνύεται αναγκαία, λαμβανομένης υπόψη της σημασίας των καθηκόντων τα οποία ασκεί το οικείο δικαστικό όργανο, η εν λόγω παράταση χωρεί μόνον κατ’ εξαίρεση και υπό την προϋπόθεση ότι ρυθμίζεται από σαφείς και συγκεκριμένους κανόνες αποκλείοντες, στην πράξη, τη δυνατότητα να έχει απεριόριστη χρονική διάρκεια.
Κατά δεύτερον, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η γνωστοποίηση σε άλλο δικαστικό όργανο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα τα οποία προστατεύονται από το τραπεζικό απόρρητο και τα οποία αφορούν δικαστικούς λειτουργούς καθώς και τα μέλη των οικογενειών τους, προς τον σκοπό της εξακρίβωσης των δηλώσεων τις οποίες υποβάλλουν οι εν λόγω δικαστικοί λειτουργοί σχετικά με την περιουσιακή τους κατάσταση, καθώς και με εκείνη των μελών της οικογένειάς τους, και οι οποίες δημοσιεύονται, συνιστά επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εμπίπτουσα στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του ΓΚΠΔ.
Προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι, μολονότι η θέσπιση κανόνων που εφαρμόζονται στο καθεστώς των δικαστικών λειτουργών και στην άσκηση των καθηκόντων τους υπάγεται στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, εντούτοις επεξεργασία δεδομένων η οποία έχει ως σκοπό τον έλεγχο της ακεραιότητας των δικαστικών λειτουργών και την εξακρίβωση της ύπαρξης τυχόν σύγκρουσης συμφερόντων δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις από το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του ΓΚΠΔ (
6
), δεδομένου ότι δεν πρόκειται ούτε για δραστηριότητα που αποσκοπεί στη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας ούτε για δραστηριότητα δυνάμενη να υπαχθεί στην ίδια κατηγορία. Πράγματι, η γνωστοποίηση σε άλλο δικαστικό όργανο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα τα οποία προστατεύονται από το τραπεζικό απόρρητο και τα οποία αφορούν δικαστικούς λειτουργούς καθώς και τα μέλη των οικογενειών τους σημαίνει ότι τίθενται στη διάθεση του εν λόγω οργάνου τα επίμαχα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.
Κατά τρίτον, το Δικαστήριο αποφαίνεται επί της ερμηνείας των εννοιών του «υπευθύνου επεξεργασίας» και της «εποπτικής αρχής», κατά τον ΓΚΠΔ (
7
).
Όσον αφορά την έννοια του «υπευθύνου επεξεργασίας», το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν εμπίπτει στην έννοια αυτή δικαστήριο το οποίο είναι αρμόδιο να χορηγεί, κατόπιν αιτήσεως άλλου δικαστικού οργάνου, άδεια για την εκ μέρους τράπεζας γνωστοποίηση στο εν λόγω όργανο δεδομένων σχετικών με τους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαστικών λειτουργών και των μελών των οικογενειών τους.
Δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, η Επιθεώρηση είναι αρμόδια να διενεργεί, μεταξύ άλλων, ελέγχους όσον αφορά την ακεραιότητα και την απουσία σύγκρουσης συμφερόντων στο πρόσωπο των δικαστικών λειτουργών καθώς και όσον αφορά τις σχετικές με την περιουσιακή τους κατάσταση δηλώσεις. Προς τούτο, βάσει της νομοθεσίας παρέχεται στην Επιθεώρηση, αφενός, η δυνατότητα να ζητεί πρόσβαση στα δεδομένα που σχετίζονται με τους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαστικών λειτουργών καθώς και των μελών των οικογενειών τους και, αφετέρου, η εξουσία να ζητεί τη χορήγηση προηγούμενης δικαστικής άδειας για την παροχή πρόσβασης στα εν λόγω δεδομένα, όταν τα υποκείμενα των δεδομένων δεν έχουν παράσχει τη συγκατάθεσή τους για την παραχώρηση τέτοιας πρόσβασης. Το δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται αιτήσεως για τη χορήγηση άδειας γνωστοποίησης παρεμβαίνει, επομένως, μόνον κατόπιν αιτήσεως της Επιθεώρησης και απλώς επαληθεύει εάν πληρούνται οι καθοριζόμενες από το εθνικό δίκαιο προϋποθέσεις νομιμότητας. Ομοίως, η Επιθεώρηση και όχι το εν λόγω δικαστήριο αποτελεί το όργανο που καθορίζει, ανάλογα με τους εφαρμοστέους εθνικούς κανόνες, τα πρόσωπα στα δεδομένα των οποίων επιθυμεί να έχει πρόσβαση για τους σκοπούς της άσκησης των εξουσιών του και σε σχέση με τα οποία υποβάλλει αίτηση για τη χορήγηση αδείας ενώπιον του δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, ακόμη και αν το εν λόγω δικαστήριο εξετάζει εάν και κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις νομιμότητας της επεξεργασίας σε συγκεκριμένη περίπτωση, δεν καθορίζει αφ’ εαυτού ούτε τον σκοπό της επεξεργασίας ούτε τα πρόσωπα και δεδομένα τα οποία αυτή αφορά. Υπό τις συνθήκες αυτές, υπεύθυνος επεξεργασίας δεν είναι το εν λόγω δικαστήριο αλλά το αρμόδιο για την επίτευξη των επιδιωκόμενων σκοπών όργανο.
Όσον αφορά την έννοια της «εποπτικής αρχής», δικαστήριο το οποίο είναι αρμόδιο να χορηγεί άδεια για τη γνωστοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε άλλο δικαστικό όργανο δεν εμπίπτει, κατά το Δικαστήριο, στην έννοια αυτή, όταν το κράτος μέλος στο οποίο υπάγεται δεν του έχει αναθέσει την παρακολούθηση της εφαρμογής του ΓΚΠΔ προκειμένου να προστατεύονται, ιδίως, οι ελευθερίες και τα θεμελιώδη δικαιώματα των φυσικών προσώπων από την επεξεργασία των προσωπικών τους δεδομένων.
Τέλος, το Δικαστήριο εκτιμά ότι δικαστήριο το οποίο είναι αρμόδιο να χορηγεί άδεια για τη γνωστοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε άλλο δικαστικό όργανο δεν υποχρεούται, όταν δεν επιλαμβάνεται προσφυγής ασκηθείσας κατά υπευθύνου επεξεργασίας (
8
), να διασφαλίζει αυτεπαγγέλτως την προστασία των υποκειμένων των δεδομένων όσον αφορά την τήρηση των σχετικών με την ασφάλεια των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα διατάξεων του κανονισμού. Το αυτό ισχύει και στην περίπτωση που το εν λόγω όργανο έχει παραβεί, στο παρελθόν, τις εν λόγω διατάξεις.
Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι εθνικό δικαστήριο το οποίο δεν επιλαμβάνεται προσφυγής ασκηθείσας κατά εποπτικής αρχής ή κατά υπευθύνου επεξεργασίας (
9
) δεν υποχρεούται, ελλείψει κανόνων που να του απονέμουν ρητώς εξουσίες ελέγχου, να μεριμνά για την τήρηση των ουσιαστικών διατάξεων του ΓΚΠΔ. Προκειμένου να διασφαλίσουν την αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας προσφυγής, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν ότι οι συγκεκριμένοι κανόνες που διέπουν την άσκηση των μέσων έννομης προστασίας που προβλέπονται στον ΓΚΠΔ ανταποκρίνονται πραγματικά στις απαιτήσεις που απορρέουν από το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής (
10
). Προς τούτο, ο υπεύθυνος επεξεργασίας, ήτοι το αρμόδιο δικαστικό όργανο στο οποίο χορηγήθηκε πρόσβαση στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, πρέπει να παράσχει στα υποκείμενα των δεδομένων τις πληροφορίες που απαριθμούνται στο άρθρο 14 του ΓΚΠΔ (
11
), καθόσον οι πληροφορίες αυτές είναι αναγκαίες προκειμένου τα υποκείμενα των δεδομένων να μπορούν να ασκήσουν, ενδεχομένως, το δικαίωμά τους να αντιταχθούν στην επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τα αφορούν (
12
) καθώς και το δικαίωμά τους να ασκήσουν αγωγή σε περίπτωση ζημίας (
13
).
(
1
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) (ΕΕ 2016, L 119, σ. 1, και διορθωτικό ΕΕ 2021, L 74, σ. 35, στο εξής: ΓΚΠΔ).
(
2
)	Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 62, παράγραφος 6, σημείο 12, του Zakon za kreditnite institutsii (νόμου περί των πιστωτικών ιδρυμάτων) (DV αριθ. 59, της 21ης Ιουλίου 2006).
(
3
)	Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).
(
4
)	Όπως απορρέει από το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ.
(
5
)	Άρθρα 47 και 48 του Χάρτη.
(
6
)	Ιδίως δε στην προβλεπόμενη στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του ΓΚΠΔ εξαίρεση, κατά την οποία ο εν λόγω κανονισμός δεν εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα η οποία πραγματοποιείται «στο πλαίσιο δραστηριότητας η οποία δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης». Η εξαίρεση αυτή αποσκοπεί στον αποκλεισμό από το πεδίο εφαρμογής του ΓΚΠΔ της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα η οποία πραγματοποιείται από τις κρατικές αρχές στο πλαίσιο δραστηριότητας που αποσκοπεί στη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας ή δραστηριότητας δυνάμενης να υπαχθεί στην ίδια κατηγορία.
(
7
)	Κατά το άρθρο 4, σημείο 7, και το άρθρο 51, παράγραφος 1, του ΓΚΠΔ.
(
8
)	Βάσει του άρθρου 79, παράγραφος 1, του ΓΚΠΔ.
(
9
)	Άρθρο 78, παράγραφος 1, και άρθρο 79, παράγραφος 1, του ΓΚΠΔ.
(
10
)	Άρθρο 47 του Χάρτη.
(
11
)	Ειδικότερα, στις παραγράφους 1 και 2 της διατάξεως αυτής.
(
12
)	Άρθρο 21 του ΓΚΠΔ.
(
13
)	Άρθρα 79 και 82 του ΓΚΠΔ.