POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(druga izba)
z dnia 17 lipca 2007 r.
Sprawa F‑141/06
Marc Hartwig
przeciwko
Parlamentowi Europejskiemu i Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Urzędnicy – Kwestie incydentalne – Zarzut niedopuszczalności
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której M. Hartwig żąda stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu
z dnia 27 marca 2006 r. i decyzji Komisji z dnia 12 kwietnia 2006 r. w zakresie, w jakim dokonują jego zaszeregowania do grupy
B*3.
Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim skierowana jest przeciwko Parlamentowi. Parlament pokryje
własne koszty postępowania. Skarżący i Komisja pokryją własne koszty związane z postępowaniem w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności.
Rozstrzygnięcie o pozostałych kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
Streszczenie
Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Wymogi formalne
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 90 ust. 2)
Akt złożony drogą elektroniczną, w oczywisty i jasny sposób wyrażający wolę autora zaskarżenia decyzji względem niego wydanej,
stanowi zażalenie w drodze administracyjnej w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego, ponieważ takie zażalenie
złożone przez urzędnika nie wymaga żadnej szczególnej formy.
Zażalenie zostaje złożone z momentem jego wpływu do instytucji będącej jego adresatem. Nie jest tak w przypadku zażalenia
wysłanego na niewłaściwy adres elektroniczny, nawet jeśli mogło dotrzeć na ogólny serwer instytucji, a nadawca nie otrzyma
informacji o błędzie.
Urzędnik dochowujący należytej staranności, decydujący się na przesłanie zażalenia drogą elektroniczną, powinien bowiem upewnić
się, jaki jest dokładny adres odbiorcy i czy dokument został odebrany, na przykład poprzez rozmowę telefoniczną z adresatem
lub poproszenie go o potwierdzenie odbioru poczty elektronicznej. Taka elementarna ostrożność jest konieczna tym bardziej,
jeśli brak jest pewności, że techniki komunikacyjne stosowane obecnie w instytucjach dają gwarancję, że system prześle dany
dokument - szczególnie w przypadku, gdy nazwy poprzedzające małpę są błędne lub nieścisłe – do jego adresata lub przynajmniej
nadawca otrzyma informację o błędzie w formie automatycznej odpowiedzi („autoreply”).
(zob. pkt 26–30, 32)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 167/86 Rousseau przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 31 maja 1988 r., Rec. str. 2705, pkt 8; sprawy połączone
23/87 i 24/87 Aldinger i Virgili przeciwko Parlamentowi, 14 lipca 1988 r., Rec. str. 4395, pkt 13
Sąd Pierwszej instancji: sprawa T‑54/90 Lacroix przeciwko Komisji, 25 września 1991 r., Rec. str. II‑749, pkt 28, 29; sprawa
T‑354/03 Reggimenti przeciwko Parlamentowi, 16 lutego 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑33, II‑147, pkt 43
Sąd do Spraw Służby Publicznej: sprawa F‑3/05 Schmit przeciwko Komisji, 15 maja 2006 r., Zb.Orz.SP str. I‑A-1-9, II‑A-1-33,
pkt 28