61970J0032
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 1ης Δεκεμβρίου 1970 (
*1
)
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία ορισμένων διατάξεων του κανονισμού 4 ΕΟΚ, περί καθορισμού των λεπτομερειών εφαρμογής και συμπληρώσεως των διατάξεων του κανονισμού 3, ο οποίος αφορά την κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων.
Διατακτικό της αποφάσεως:
Οι διατάξεις του άρθρου 28 (2) του κανονισμού 4 δεν εφαρμόζονται στον εργαζόμενο, ο οποίος, υπαγόμενος σε ένα κράτος μέλος στη νομοθεσία τύπου Α, αποκτά σ' αυτό το κράτος, στην προκειμένη περίπτωση στο Βέλγιο, το δικαίωμά του προς χορήγηση παροχών της ασφαλίσεως κατά ασθενειών και αναπηρίας, επικαλούμενος τις ασφαλιστικές περιόδους που συμπλήρωσε σε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 16 και 17 του κανονισμού 3, και ο οποίος καθίσταται, στη συνέχεια, ανάπηρος χωρίς να έχει συμπληρώσει έξι μήνες εργασίας στο κράτος όπου υπάγεται στη νομοθεσία τύπου Α, όταν δεν μπορεί να του χορηγηθεί καμία παροχή από το άλλο κράτος μέλος, στην προκειμένη περίπτωση την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, λόγω ανεπαρκείας των ασφαλιστικών περιόδων.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
α)
Οι διατάξεις του άρθρου 28, παράγραφος 2, του κανονισμού 4 δεν εφαρμόζονται στον εργαζόμενο ο οποίος συμπλήρωσε σε κράτος μέλος ασφαλιστικές περιόδους και περιόδους εξομοιούμενες με αυτές κάτω του εξαμήνου, όταν αποδεικνύεται ότι, παρά το συνυπολογισμό του συνόλου των ασφαλιστικών περιόδων, δεν μπορεί να αποκτήσει το δικαίωμα για παροχές σε άλλο κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο πρώτο κράτος μέλος οι γενικοί κανόνες περί συνυπολογισμού των ασφαλιστικών περιόδων και περί αναλογικού επιμερισμού.
β)
Οι κανονισμοί 3 και 4 δεν μπορούν να θεωρηθούν ως διεθνείς συμβάσεις. Σύμφωνα με αυτούς τους κανονισμούς, η αρχή που πρέπει να εφαρμοστεί είναι ότι ένα κράτος μέλος δεν αντιμετωπίζει τους διακινούμενους εργαζόμενους, υπηκόους άλλων κρατών μελών, με λιγότερο ευνοϊκό τρόπο από εκείνο με τον οποίο αντιμετωπίζει τους ημεδαπούς.
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.