62022CC0352
KONKLUŻJONIJIET TAL-AVUKAT ĠENERALI
RICHARD DE LA TOUR
ippreżentati fid‑19 ta’ Ottubru 2023 (
1
)
Kawża C‑352/22
A.
fil-preżenza ta’
Generalstaatsanwaltschaft Hamm
(talba għal deċiżjoni preliminari mressqa mill-Oberlandesgericht Hamm (il-Qorti Reġjonali Superjuri ta’ Hamm, il-Ġermanja))
“Rinviju preliminari – Politika komuni dwar l-ażil – Deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru – Refuġjat li jirrisjedi, wara din id-deċiżjoni, fi Stat Membru ieħor – Talba għal estradizzjoni mill-pajjiż terz ta’ oriġini tar-refuġjat indirizzata lill-Istat Membru ta’ residenza – Direttiva 2011/95/UE – Artikolu 21(1) – Direttiva 2013/32/UE – Artikolu 9(2) u (3) – Effett tad-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat fil-kuntest tal-proċedura ta’ estradizzjoni – Artikolu 78(2) TFUE – Sistema Ewropea komuni ta’ ażil – Assenza ta’ prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku bejn l-Istati Membri ta’ deċiżjonijiet ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat – Artikolu 18 u l-Artikolu 19(2) tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea – Protezzjoni tar-refuġjat kontra l-estradizzjoni – Prinċipju ta’ non-refoulement”
I. Introduzzjoni
1.
Ġie osservat li “d-dritt tar-refuġjati u d-dritt tal-estradizzjoni għandhom relazzjonijiet qodma, densi u kumplessi” (
2
). Madankollu, dawn iż-żewġ fergħat tad-dritt internazzjonali ma għandhomx jiġu konfużi u kull waħda minnhom kisbet progressivament “l-awtonomija regolatorja tagħha stess” (
3
), filwaqt li għandha tifforma parti mid-dritt internazzjonali tad-drittijiet tal-bniedem (
4
) li stabbilixxa profondament il-prinċipju ta’ non-refoulement fix-xena ġuridika (
5
).
2.
Barra minn hekk, kif indika l-Kummissarju Għoli tan-Nazzjonijiet Uniti għar-Refuġjati (UNHCR) (
6
), “il-protezzjoni internazzjonali tar-refuġjati u l-applikazzjoni tad-dritt kriminali ma jeskludux lil xulxin. Il-Konvenzjoni tal‑1951 dwar l-Istatus ta’ Refuġjat […] u l-Protokoll tagħha tal‑1967 ma jipprovdux lir-refuġjati jew lill-applikanti għall-ażil li wettqu delitt kenn minn proċeduri kriminali u d-dritt internazzjonali dwar ir-refuġjati ma jipprojbixxix l-estradizzjoni tagħhom fiċ-ċirkustanzi kollha […]. Madankollu, meta l-persuna li fir-rigward tagħha tkun tressqet it-talba għal estradizzjoni […] tkun refuġjat jew applikant għall-ażil, il-bżonnijiet ta’ protezzjoni partikolari tagħha għandhom jittieħdu inkunsiderazzjoni” [traduzzjoni mhux uffiċjali].
3.
Din it-talba għal deċiżjoni preliminari toffri lill-Qorti tal-Ġustizzja l-opportunità li tippreċiża r-rabta bejn ir-regoli tad-dritt tal-Unjoni fil-qasam tal-protezzjoni internazzjonali u l-ġurisdizzjoni tal-Istati Membri fil-qasam tal-estradizzjoni sabiex jieħdu inkunsiderazzjoni l-bżonnijiet ta’ protezzjoni partikolari ta’ persuna li tibbenefika mill-istatus ta’ refuġjat fi Stat Membru differenti minn dak li huwa inkarigat jeżamina talba għal estradizzjoni li tikkonċernaha.
4.
Din it-talba għal deċiżjoni preliminari tirrigwarda l-interpretazzjoni tal-Artikolu 9(2) u (3) tad-Direttiva 2013/32/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas‑26 ta’ Ġunju 2013 dwar proċeduri komuni għall-għoti u l-irtirar tal-protezzjoni internazzjonali (
7
), u tal-Artikolu 21(1) tad-Direttiva 2011/95/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat‑13 ta’ Diċembru 2011 dwar standards għall-kwalifika ta’ ċittadini nazzjonali ta’ pajjiżi terzi jew persuni mingħajr stat bħala benefiċjarji ta’ protezzjoni internazzjonali, għal stat uniformi għar-refuġjati jew għal persuni eliġibbli għal protezzjoni sussidjarja, u għall-kontenut tal-protezzjoni mogħtija (
8
).
5.
Din il-kawża tqajjem il-kwistjoni delikata dwar jekk deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru għandhiex effett vinkolanti għall-Istati Membri l-oħra, fis-sens li huma marbuta b’din id-deċiżjoni u għalhekk ma jistgħux jinjorawha. Din il-kwistjoni hija ta’ importanza kunsiderevoli għas-sistema Ewropea komuni kollha tal-ażil. Hawnhekk din saret fil-kuntest ta’ talba għal estradizzjoni maħruġa mill-awtoritajiet Torok u indirizzata lill-awtoritajiet Ġermaniżi għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali kontra ċittadin Tork li jirrisjedi fil-Ġermanja, li preċedentement ingħata l-istatus ta’ refuġjat mill-awtoritajiet Taljani minħabba riskju ta’ persekuzzjonijiet politiċi fit-Turkija.
6.
Għalhekk, il-Qorti tal-Ġustizzja hija mitluba tiddeċiedi jekk id-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat meħuda minn Stat Membru għandhiex, skont id-dritt tal-Unjoni, effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa fi Stat Membru ieħor, fis-sens li l-awtorità kompetenti sabiex tmexxi din il-proċedura tkun obbligata tirrifjuta l-estradizzjoni sakemm din id-deċiżjoni tkun fis-seħħ.
7.
F’dawn il-konklużjonijiet, ser nesponi r-raġunijiet li għalihom nikkunsidra li, anki jekk deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata fi Stat Membru ma għandhiex, fl-istat attwali tad-dritt tal-Unjoni, effett vinkolanti għall-awtorità inkarigata mill-eżami ta’ talba għal estradizzjoni fi Stat Membru ieħor, xorta jibqa’ l-fatt li l-proċedura ta’ estradizzjoni għandha titwettaq filwaqt li jiġi rrispettat id-dritt għall-ażil stabbilit fl-Artikolu 18 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea (
9
) u, b’mod iktar wiesa’, fl-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement li huwa ggarantit, bħala dritt fundamentali, f’dan l-istess artikolu tal-Karta, moqri flimkien mal-Artikolu 33 tal-Konvenzjoni dwar l-Istatus tar-Refuġjati (
10
), kif issupplimentata mill-Protokoll dwar l-Istatus tar-Refuġjati (
11
) (iktar ’il quddiem il-“Konvenzjoni ta’ Genève”), kif ukoll fl-Artikolu 19(2) tal-Karta (
12
).
II. Il‑kuntest ġuridiku
A.
Id‑dritt internazzjonali
1. Il‑Konvenzjoni ta’ Genève
8.
Il-Konvenzjoni ta’ Genève tipprovdi, fl-Artikolu 33(1) tagħha:
“Ebda wieħed mill-Istati Kontraenti ma għandu jkeċċi jew jirritorna (‘refouler’), bi kwalunkwe mod, refuġjat lejn il-fruntieri tat-territorji fejn il-ħajja jew il-libertà tiegħu tkun mhedda minħabba r-razza tiegħu, ir-reliġjon tiegħu, in-nazzjonalità tiegħu, l-appartenenza tiegħu fi grupp soċjali partikolari jew l-opinjoni politika tiegħu.”
2. Il‑Konvenzjoni Ewropea dwar l‑Estradizzjoni
9.
Ir-relazzjonijiet bejn ir-Repubblika Federali tal-Ġermanja u r-Repubblika tat-Turkija fil-qasam tal-estradizzjoni huma rregolati mill-Konvenzjoni Ewropea dwar l-Estradizzjoni (
13
). L-Artikolu 3(1) u (2) ta’ din il-konvenzjoni jaqra kif ġej:
“1.   L-estradizzjoni ma għandhiex tingħata jekk ir-reat li għalih tintalab l-estradizzjoni jitqies bħala reat politiku jew att relatat ma’ tali reat mill-Parti mitluba.
2.   L-istess regola għandha tapplika jekk il-Parti mitluba jkollha raġunijiet serji biex temmen li t-talba għall-estradizzjoni bbażata fuq reat tad-dritt komuni tkun saret għall-finijiet ta’ prosekuzzjoni jew kastig ta’ individwu għal raġunijiet ta’ razza, reliġjon, nazzjonalità jew opinjoni politika jew li s-sitwazzjoni ta’ dan l-individwu tista’ tiġi aggravata għal xi waħda minn dawn ir-raġunijiet.”
B.
Id‑dritt tal‑Unjoni
1. Id‑Direttiva 2011/95
10.
L-Artikolu 11 tad-Direttiva 2011/95 jiddetermina l-każijiet li fihom ċittadin ta’ pajjiż terz jew persuna mingħajr stat ma tibqax refuġjat. L-Artikolu 12 ta’ din id-direttiva jirrigwarda l-każijiet ta’ esklużjoni mill-istatus ta’ refuġjat.
11.
Skont l-Artikolu 13 tad-direttiva msemmija, “[l]-Istati Membri għandhom jagħtu status ta’ refuġjat lil ċittadin nazzjonali ta’ pajjiż terz jew persuna mingħajr stat, li tikkwalifika bħala refuġjat bi qbil mal-Kapitoli II u III”.
12.
L-Artikolu 14 tal-istess direttiva jirrigwarda r-“[r]evoka ta’, tmiem ta’ jew [iċ-]ċaħda għat-tiġdid ta’ status ta’ refuġjat”.
13.
L-Artikolu 21 tad-Direttiva 2011/95, intitolat “Protezzjoni minn refoulement”, jipprovdi, fil-paragrafu 1 tiegħu:
“L-Istati Membri għandhom jirrispettaw il-prinċipju ta’ non-refoulement bi qbil mal-obbligi internazzjonali tagħhom.”
2. Id‑Direttiva 2013/32
14.
L-Artikolu 9 tad-Direttiva 2013/32, intitolat “Id-dritt li wieħed jibqa’ fl-Istat Membru matul l-eżami tal-applikazzjoni”, huwa fformulat kif ġej:
“1.   L-applikanti għandhom jitħallew jibqgħu fl-Istat Membru, għall-fini tal-proċedura biss, sa meta l-awtorità determinanti tkun ħadet deċiżjoni fl-ewwel istanza skont il-proċeduri stabbiliti fil-Kapitolu III. Dak id-dritt li jitħallew jibqgħu fl-Istat Membru m’għandux jikkostitwixxi intitolament għall-permess ta’ residenza.
2.   L-Istati Membri jistgħu jagħmlu eċċezzjoni biss fejn persuna tagħmel applikazzjoni sussegwenti kif imsemmi fl-Artikolu 41 jew fejn dawn iċedu jew jestradixxu, skont il-każ, persuna lejn Stat Membru ieħor skont obbligi f’konformità ma’ mandat ta’ arrest Ewropew […] jew diversament, jew lejn pajjiż terz jew lejn qrati jew tribunal(i) kriminal(i) internazzjonali.
3.   Stat Membru jista’ jestradixxi applikant f’pajjiż terz taħt il-paragrafu 2 biss fejn l-awtoritajiet kompetenti huma sodisfatti li deċiżjoni ta’ estradizzjoni mhux se tirriżulta f’refoulement diretta jew indiretta fi vjolazzjoni tal-obbligi ta’ dak l-Istat Membru taħt il-liġi internazzjonali u l-liġi tal-Unjoni.”
C.
Id‑dritt Ġermaniż
15.
L-Artikolu 6(2) tal-Gesetz über die internationale Rechtshilfe in Strafsachen (il-Liġi dwar l-Assistenza Ġudizzjarja Internazzjonali Reċiproka f’Materji Kriminali), tat‑23 ta’ Diċembru 1982 (
14
), fil-verżjoni tagħha applikabbli għall-fatti fil-kawża prinċipali (iktar ’il quddiem l‑“IRG”), jipprovdi dan li ġej:
“L-estradizzjoni hija eskluża meta jkun hemm raġunijiet serji sabiex wieħed jemmen li, fil-każ ta’ estradizzjoni, l-individwu mitlub ser jiġi pproċessat jew ikkastigat minħabba r-razza, ir-reliġjon, in-nazzjonalità, is-sħubija fi grupp soċjali partikolari jew l-opinjonijiet politiċi tiegħu, jew li s-sitwazzjoni ta’ dan l-individwu tista’ tiġi aggravata għal waħda minn dawn ir-raġunijiet.”
16.
L‑Artikolu 6 tal-Asylgesetz (il-Liġi dwar l-Ażil) (
15
), tas‑26 ta’ Ġunju 1992, fil-verżjoni tagħha ppubblikata fit‑2 ta’ Settembru 2008 (
16
), emendata l-aħħar bil-Liġi tad‑9 ta’ Lulju 2021 (
17
), jistabbilixxi:
“Id-deċiżjoni dwar l-applikazzjoni għall-ażil hija vinkolanti fil-kawżi kollha li fihom ir-rikonoxximent tal-benefiċċju tal-ażil jew l-għoti ta’ protezzjoni internazzjonali fis-sens tal-punt 2 tal-Artikolu 1(1) huwa rilevanti. Din id-dispożizzjoni ma tapplikax għall-proċedura ta’ estradizzjoni u lanqas għall-proċedura prevista fl-Artikolu 58a tal-Aufenthaltsgesetz [il-Liġi dwar ir-Residenza tal-Barranin (
18
)].”
III. Il‑fatti li wasslu għall‑kawża u d‑domandi preliminari
17.
A. huwa ċittadin Tork ta’ etniċità Kurda. Huwa telaq mit-Turkija matul is-sena 2010.
18.
Permezz ta’ deċiżjoni definittiva tad‑19 ta’ Mejju 2010, l-awtoritajiet Taljani rrikonoxxew lil A. l-istatus ta’ refuġjat minħabba li kien hemm riskju ta’ persekuzzjonijiet politiċi mill-awtoritajiet Torok minħabba s-sostenn tiegħu lill-Partit tal-Ħaddiema tal-Kurdistan (PKK). Dan l-istatus huwa validu sal‑25 ta’ Ġunju 2030.
19.
Mix-xahar ta’ Lulju tas-sena 2019, A. qiegħed jirrisjedi fil-Ġermanja.
20.
Abbażi ta’ mandat ta’ arrest, maħruġ fit‑3 ta’ Ġunju 2020 minn qorti Torka, A. kien is-suġġett ta’ senjalazzjoni mal-Organizzazzjoni Internazzjonali tal-Pulizija Kriminali (Interpol) sabiex jiġi arrestat bl-għan tal-estradizzjoni tiegħu għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali għal omiċidju volontarju. Huwa ġie akkużat li, fid‑9 ta’ Settembru 2009 f’Bingöl (it-Turkija), wara tilwima verbali ma’ missieru u ma’ ħuh, spara tir, li laqat lil ommu. Din tal-aħħar mietet fl-isptar minħabba l-ġrieħi li ġarrbet.
21.
A. ġie arrestat fil-Ġermanja fit‑18 ta’ Novembru 2020 u tqiegħed, mit‑23 ta’ Novembru 2020, taħt arrest għall-estradizzjoni sal‑14 ta’ April 2022.
22.
Permezz ta’ digriet tat‑2 ta’ Novembru 2021, l-Oberlandesgericht Hamm (il-Qorti Reġjonali Superjuri ta’ Hamm, il-Ġermanja), li hija l-qorti tar-rinviju f’din il-kawża, iddikjarat ammissibbli l-estradizzjoni ta’ A. lejn it-Turkija. Skont din il-qorti, ma kienx hemm ostakolu għall-estradizzjoni fis-sens tal-Artikolu 6(2) tal-IRG u tal-Artikolu 3(1) u (2) tal-Konvenzjoni Ewropea dwar l-Estradizzjoni. Fil-fatt, il-qorti msemmija tqis, fid-dawl tal-argumenti ppreżentati minn A. u tad-dokumenti li pprovda kif ukoll tal-elementi li ntbagħtulha fir-rigward tal-proċedura ta’ ażil fl-Italja, li ma hemmx raġunijiet serji sabiex wieħed jemmen li t-talba għal estradizzjoni, immotivata minn reat mhux politiku, kienet tressqet għall-finijiet ta’ prosekuzzjoni jew ta’ kkastigar ta’ A. għal kunsiderazzjonijiet ta’ opinjonijiet politiċi jew li s-sitwazzjoni tiegħu tirriskja, fil-każ ta’ estradizzjoni, li tiġi aggravata għal tali raġunijiet.
23.
Id-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat, meħuda mill-awtoritajiet Taljani, ma tipprekludix estradizzjoni ta’ A. lejn it-Turkija. Fil-fatt, dawn huma żewġ proċeduri distinti, li jistgħu jagħtu lok għal deċiżjonijiet diverġenti. Madankollu, għalkemm deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat ma għandhiex, konformement mad-dritt Ġermaniż, effett vinkolanti fir-rigward tal-proċedura ta’ estradizzjoni, hija tista’ tikkostitwixxi indizju għall-finijiet tal-eżami awtonomu tal-kundizzjonijiet previsti fl-Artikolu 6(2) tal-IRG u fl-Artikolu 3(1) u (2) tal-Konvenzjoni Ewropea dwar l-Estradizzjoni.
24.
Il-qorti tar-rinviju għalhekk wettqet l-evalwazzjoni tagħha tar-riskju ta’ persekuzzjonijiet politiċi kontra A. fir-rigward tas-sitwazzjoni fit-Turkija. Abbażi tal-elementi fil-pussess tagħha, hija qieset bħala solida l-garanzija pprovduta mill-awtoritajiet Torok li skont din, fil-każ ta’ estradizzjoni ta’ A. lejn it-Turkija, il-proċedura kontra tiegħu tiggarantixxi d-dritt tiegħu għal smigħ xieraq. Barra minn hekk, din il-qorti tqis li, fil-każ ta’ estradizzjoni ta’ A. lejn it-Turkija, dan ma jkunx ta’ riskju serju u konkret li jkun is-suġġett ta’ persekuzzjonijiet politiċi, b’tali mod li l-prinċipju ta’ non-refoulement li jirriżulta mill-Artikolu 33 tal-Konvenzjoni ta’ Genève lanqas ma jostakola din l-estradizzjoni.
25.
Dan id-digriet ġie annullat mill-Bundesversfassungsgericht (il-Qorti Kostituzzjonali Federali, il-Ġermanja), wara rikors kostituzzjonali ppreżentat minn A. Kif jirriżulta, essenzjalment, mid-digriet ta’ dik il-qorti tat‑30 ta’ Marzu 2022, l-Oberlandesgericht Hamm (il-Qorti Reġjonali Superjuri ta’ Hamm) naqset milli tadixxi lill-Qorti tal-Ġustizzja b’talba għal deċiżjoni preliminari dwar il-kwistjoni, rilevanti għall-finijiet tas-soluzzjoni tat-tilwima fil-kawża prinċipali u mingħajr preċedent, dwar jekk, skont id-dritt tal-Unjoni, l-għoti lil A. mill-awtoritajiet Taljani tal-istatus ta’ refuġjat huwiex vinkolanti fir-rigward tal-proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa fil-Ġermanja u għalhekk jipprekludix b’mod obbligatorju l-estradizzjoni tiegħu lejn it-Turkija (
19
).
26.
Wara r-rinviju tal-kawża quddiem l-Oberlandesgericht Hamm (il‑Qorti Reġjonali Superjuri ta’ Hamm), din tal-aħħar għandha mill-ġdid tiddeċiedi dwar it-talba għal estradizzjoni. Tali qorti tenfasizza li l-kwistjoni msemmija fil-punt preċedenti ta’ dawn il-konklużjonijiet, mhux deċiża mill-Qorti tal-Ġustizzja, hija kontroversjali fid-duttrina legali.
27.
Għalhekk, parti mid-duttrina hi favorevoli għall-effett vinkolanti ta’ deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni. Hija tiddeduċi mill-Artikolu 9(2) u (3) tad-Direttiva 2013/32, li jipprevedi l-possibbiltà li applikant għal protezzjoni internazzjonali jiġi estradit lejn pajjiż terz bil-kundizzjoni li l-awtoritajiet kompetenti jkunu żguraw li d-deċiżjoni ta’ estradizzjoni ma twassalx għal refoulement diretta jew indiretta, li, mill-mument li tkun teżisti deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat minn Stat Membru, l-estradizzjoni tal-persuna li tibbenefika minn dan l-istatus ma tibqax awtorizzata mid-dritt tal-Unjoni. It-tieni sentenza tal-Artikolu 6 tal-Liġi dwar l-Ażil għandha għalhekk tkun is-suġġett ta’ interpretazzjoni konformi mad-dritt tal-Unjoni. Barra minn hekk, din il-parti tad-duttrina ssostni li d-Direttivi 2011/95 u 2013/32 jipprevedu regoli speċifiċi għat-terminazzjoni, għall-esklużjoni jew għar-revoka tal-istatus ta’ refuġjat (
20
). Li kieku deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat ma kellhiex effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni u jekk għalhekk kien possibbli li tingħata risposta favorevoli għal talba għal estradizzjoni ta’ refuġjat irrikonoxxut bħala tali mill-awtoritajiet ta’ Stat Membru ieħor, dawn ir-regoli jiġu evitati.
28.
Skont parti oħra tad-duttrina, min-naħa l-oħra, il-leġiżlatur tal-Unjoni qies li l-proċeduri ta’ ażil u ta’ estradizzjoni huma indipendenti waħda mill-oħra, li jimplika li deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat ma jistax ikollha effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni. Fil-fatt, seta’ għadda perijodu twil ta’ żmien bejn id-deċiżjoni tal-għoti tal-istatus ta’ refuġjat u l-ftuħ tal-proċedura ta’ estradizzjoni, b’tali mod li s-sitwazzjoni setgħet inbidlet fundamentalment. Din il-proċedura tista’ tikkostitwixxi l-ewwel okkażjoni sabiex jiġu eżaminati l-kawżi ta’ esklużjoni mill-istatus ta’ refuġjat, li jistgħu jiġġustifikaw revoka ta’ dan l-istatus. Jekk jiġi rrikonoxxut effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni lil deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat, għandha tinbeda proċedura ta’ revoka minn qabel, ħaġa li d-Direttiva 2011/95 ma teħtieġx. Madankollu, għandha tiġi żgurata l-osservanza tal-prinċipju ta’ non‑refoulement, skont l-Artikolu 21(1) tad-Direttiva 2011/95.
29.
Il-qorti tar-rinviju taqbel ma’ din l-aħħar interpretazzjoni u ssostni, barra minn hekk, l-evalwazzjonijiet li diġà saru fid-digriet tagħha tat‑2 ta’ Novembru 2021.
30.
Hija tenfasizza li l-proċeduri ta’ ażil u ta’ estradizzjoni huma indipendenti minn xulxin. Id-Direttivi 2011/95 u 2013/32 ma jinkludu ebda dispożizzjoni espliċita li tipprevedi effett vinkolanti ta’ deċiżjoni li tagħti l-istatus ta’ refuġjat fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni.
31.
Ir-rikonoxximent ta’ tali effett jimplika, barra minn hekk, li, fil-każ ta’ skoperta, waqt il-proċedura ta’ estradizzjoni, ta’ elementi ġodda li jiġġustifikaw evalwazzjoni differenti tar-riskju ta’ persekuzzjonijiet politiċi mġarrba mill-individwu mitlub, wieħed għandu jistenna li l-awtorità tal-Istat Membru li fih ingħata l-istatus ta’ refuġjat tipproċedi, jekk ikun il-każ, għall-irtirar ta’ dan l-istatus. Dan itawwal il-proċedura ta’ estradizzjoni, li jkun inkompatibbli mal-prinċipju ta’ ħeffa, applikabbli b’mod partikolari meta l-persuna kkonċernata titqiegħed taħt arrest għall-estradizzjoni.
32.
Barra minn hekk, il-qorti tar-rinviju tenfasizza li huwa konformi mal-għan leġittimu li tiġi evitata l-impunità, irrikonoxxut mill-Qorti tal-Ġustizzja (
21
), li jitqies li, minkejja l-għoti tal-istatus ta’ refuġjat minn Stat Membru, l-estradizzjoni tal-persuna mitluba lejn il-pajjiż terz ta’ oriġini tagħha hija possibbli, sa fejn din l-estradizzjoni la tmur kontra d-dritt internazzjonali u lanqas kontra d-dritt tal-Unjoni, b’mod partikolari l-Artikolu 18 u l-Artikolu 19(2) tal-Karta. F’dan ir-rigward, għalkemm id-dritt Ġermaniż jippermetti, fit-teorija, li jinbdew proċeduri kriminali kontra l-individwu mitlub fin-nuqqas ta’ estradizzjoni, tali proċeduri ma jkunux, fil-prattika, possibbli fid-dawl tal-assenza ta’ provi disponibbli fir-rigward tal-fatti li seħħew fit-Turkija, fatt li jista’ jwassal għall-impunità tal-persuna mitluba.
33.
F’dawn iċ-ċirkustanzi, l-Oberlandesgericht Hamm (il-Qorti Reġjonali Superjuri ta’ Hamm) iddeċidiet li tissospendi l-proċeduri quddiemha u li tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domanda preliminari li ġejja:
“L-Artikolu 9(2) u (3) tad-Direttiva 2013/32/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas‑26 ta’ Ġunju 2013 dwar proċeduri komuni għall-għoti u l-irtirar tal-protezzjoni internazzjonali, ikkunsidrat flimkien mal-Artikolu 21(1) tad-[Direttiva 2011/95] għandu jiġi interpretat fis-sens li r-rikonoxximent definittiv ta’ persuna bħala refuġjat fis-sens tal-[Konvenzjoni ta’ Genève] fi Stat Membru ieħor […] huwa, bis-saħħa tal-obbligu ta’ interpretazzjoni konformi mad-dritt nazzjonali li jirriżulta mid-dritt tal-Unjoni (it-tielet paragrafu tal-Artikolu 288 TFUE u l-Artikolu 4(3) TUE), vinkolanti fir-rigward tal-proċedura ta’ estradizzjoni mmexxija fl-Istat Membru rikjest għall-finijiet tal-estradizzjoni ta’ tali persuna fis-sens li l-estradizzjoni tal-persuna lejn il-pajjiż terz jew lejn il-pajjiż ta’ oriġini hija obbligatorjament eskluża sakemm ir-rikonoxximent tal-istatus ta’ refuġjat ma jkunx ġie rrevokat jew ma jkunx skada ratione temporis?”
34.
Ġew ippreżentati osservazzjonijiet bil-miktub minn A., mill-Gvern Ġermaniż u dak Taljan, kif ukoll mill-Kummissjoni Ewropea.
35.
Saret seduta għas-sottomissjonijiet orali fit‑12 ta’ Ġunju 2023, fil-preżenza ta’ A., tal-Gvern Ġermaniż u tal-Gvern Taljan, kif ukoll tal-Kummissjoni.
IV. Analiżi
36.
Permezz tad-domanda preliminari tagħha, il-qorti tar-rinviju tistieden lill-Qorti tal-Ġustizzja tippreċiża r-rabta bejn ir-regoli tad-dritt tal-Unjoni fil-qasam tal-protezzjoni internazzjonali u l-ġurisdizzjoni tal-Istati Membri fil-qasam tal-estradizzjoni. B’mod iktar speċifiku, għandu jiġi ddefinit l-effett li tipproduċi deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru favur persuna fuq proċedura ta’ estradizzjoni li titmexxa fi Stat Membru ieħor fir-rigward ta’ din il-persuna, fil-każ fejn it-talba għal estradizzjoni toriġina mill-pajjiż terz li l-imsemmija persuna ħarbet minnu. Dan huwa effett vinkolanti għall-awtorità tal-Istat Membru li quddiemha titressaq it-talba għal estradizzjoni, b’tali mod li din l-awtorità hija marbuta fl-evalwazzjoni tagħha minn tali deċiżjoni, jew inkella din tikkostitwixxi biss element li għandu jittieħed inkunsiderazzjoni mill-imsemmija awtorità? Risposta favorevoli għat-talba għal estradizzjoni timplika li l-istatus ta’ refuġjat għandu jiġi rrevokat minn qabel? Dik il-qorti tirreferi, f’dan ir-rigward, għall-Artikolu 9(2) u (3) tad-Direttiva 2013/32 u għall-Artikolu 21(1) tad-Direttiva 2011/95, li magħhom jidhirli li huwa rilevanti li jiżdiedu l-Artikolu 78(2) TFUE kif ukoll l-Artikolu 18 u l-Artikolu 19(2) tal-Karta.
37.
Preliminarjament, infakkar li, għalkemm, fl-assenza ta’ konvenzjoni internazzjonali dwar dan is-suġġett bejn l-Unjoni u l-Istat terz ikkonċernat, f’dan il-każ it-Turkija, ir-regoli fil-qasam tal-estradizzjoni jaqgħu taħt il-kompetenza tal-Istati Membri, dawn l-istess Stati Membri huma obbligati jeżerċitaw din il-kompetenza fl-osservanza tad-dritt tal-Unjoni (
22
).
38.
Barra minn hekk, sa fejn A. kiseb l-istatus ta’ refuġjat fl-Italja konformement mar-regoli tad-dritt sekondarju tal-Unjoni fil-qasam tal-protezzjoni internazzjonali u sussegwentement eżerċita d-dritt tiegħu ta’ moviment u ta’ residenza fi Stat Membru differenti minn dak li tah l-istatus ta’ refuġjat (
23
), is-sitwazzjoni inkwistjoni fil-kawża prinċipali taqa’ taħt id-dritt tal-Unjoni. Minn dan isegwi li d-dispożizzjonijiet tal-Karta, b’mod partikolari l-Artikolu 18 u l-Artikolu 19(2) tagħha, huma intiżi li jiġu applikati fil-kuntest tal-eżami tat-talba għal estradizzjoni inkwistjoni fil-kawża prinċipali.
39.
Kif jirriżulta mill-Artikolu 6 tal-Liġi dwar l-Ażil, id-deċiżjoni Taljana li tagħti lil A. l-istatus ta’ refuġjat ma tipproduċix effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa fil-Ġermanja u għalhekk ma għandhiex twassal awtomatikament għal rifjut ta’ estradizzjoni. Barra minn hekk, l-istess japplika jekk din kienet deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat meħuda minn awtorità Ġermaniża.
40.
Permezz tad-domanda preliminari tagħha, il-qorti tar-rinviju tistieden lill-Qorti tal-Ġustizzja tindikalha jekk is-sitwazzjoni għandhiex tkun differenti skont id-dritt tal-Unjoni. Fi kliem ieħor, għandu jitqies li d-dritt tal-Unjoni jobbliga Stat Membru li jirrifjuta li jestradixxi persuna sakemm hija tibbenefika mill-istatus ta’ refuġjat mogħti minn Stat Membru ieħor?
41.
Il-partijiet u partijiet ikkonċernati l-oħra f’din il-proċedura jaqblu fuq il-fatt li l-eżistenza ta’ deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat fi Stat Membru għandu jkollha rwol importanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mmexxija fi Stat Membru ieħor. Ma hemmx nuqqas ta’ qbil ħlief fuq il-portata eżatta tal-effetti li għandha tiġi rrikonoxxuta lil tali deċiżjoni.
42.
Sabiex tingħata tweġiba għall-kwistjoni dwar jekk deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru għandhiex effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa fi Stat Membru ieħor, huwa neċessarju li jiġu ppreċiżati l-obbligi ta’ dan l-aħħar Stat Membru f’sitwazzjoni li taqa’ taħt id-dritt tal-Unjoni.
43.
Kif indikajt preċedentement, l-Artikolu 18 u l-Artikolu 19(2) tal-Karta huma intiżi li jiġu applikati fil-kuntest tal-eżami tat-talba għall-estradizzjoni inkwistjoni fil-kawża prinċipali. Għalhekk, huwa l-Istat Membru mitlub li għandu jivverifika li l-estradizzjoni ma hijiex ser tippreġudika d-drittijiet fundamentali tal-persuna mitluba, b’mod partikolari dawk imsemmija f’dawn id-dispożizzjonijiet.
44.
Skont l-Artikolu 18 tal-Karta, “[i]d-dritt għall-asil għandu jkun garantit b’rispett għar-regoli tal-[Konvenzjoni ta’ Genève] skond it-[Trattati]”. Barra minn hekk, skont l-Artikolu 19(2) tal-Karta, “[ħ]add ma jista’ jitneħħa, jitkeċċa jew jkun estradit lejn Stat fejn hemm riskju serju li jkun suġġett għall-piena tal-mewt, għat-tortura jew għal pieni jew trattamenti oħra inumani jew degradanti”.
45.
Id-dritt għall-ażil għandu jkun ggarantit fuq il-bażi tal-prinċipju ta’ non-refoulement kif stabbilit fl-Artikolu 33(1) tal-Konvenzjoni ta’ Genève. Fid-dritt tal-Unjoni, dan il-prinċipju huwa ggarantit, bħala dritt fundamentali, fl-Artikolu 18 tal-Karta, moqri flimkien mal-Artikolu 33 ta’ din il-konvenzjoni, kif ukoll fl-Artikolu 19(2) tal-Karta (
24
). L-osservanza tal-imsemmi prinċipju hija imposta wkoll fuq l-Istati Membri skont l-Artikolu 21(1) tad-Direttiva 2011/95. Kif jindika l‑UNHCR, “[i]l-prinċipju ta’ non-refoulement, li jipprojbixxi r-ritorn furzat ta’ refuġjati lejn post fejn jinsabu f’riskju ta’ persekuzzjoni, huwa l-pedament tar-reġim ta’ protezzjoni internazzjonali tar-refuġjati” (
25
).
46.
Il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet b’mod kostanti sa mis-sentenza tagħha tas‑6 ta’ Settembru 2016, Petruhhin (
26
), li, fil-każ fejn l-Istat Membru mitlub ikollu l-intenzjoni li jestradixxi persuna li taqa’ fil-kamp ta’ applikazzjoni tad-dritt tal-Unjoni fuq talba ta’ pajjiż terz, dan l-Istat Membru għandu jivverifika li l-estradizzjoni ma hijiex ser tippreġudika d-drittijiet iggarantiti mill-Karta, b’mod partikolari fl-Artikolu 19(2) tagħha (
27
). Fil-fatt, l-Istati Membri ma jistgħux ineħħu, jkeċċu jew jestradixxu barrani meta jkunu jeżistu raġunijiet serji u kkonfermati biex wieħed jemmen li fil-pajjiż ta’ destinazzjoni huwa ser ikollu riskju reali li jsofri trattamenti pprojbiti mill-Artikolu 4 u mill-Artikolu 19(2) tal-Karta, li jipprojbixxu f’termini assoluti t-tortura kif ukoll il-pieni u t-trattamenti inumani jew degradanti, ikun xi jkun l-aġir tal-persuna kkonċernata, bl-istess mod bħat-tneħħija lejn Stat fejn jeżisti riskju serju li persuna tiġi suġġetta għal tali trattamenti (
28
). Id-dritt tal-Unjoni jipprevedi, f’dan ir-rigward, protezzjoni internazzjonali tar-refuġjati usa’ minn dik żgurata mill-Konvenzjoni ta’ Genève, li tippermetti, min-naħa tagħha, fil-każijiet imsemmija fl-Artikolu 33(2) tagħha, ir-refoulement ta’ refuġjat lejn pajjiż fejn ħajtu jew il-libertà tiegħu jkunu mhedda (
29
).
47.
Huwa wkoll l-Istat Membru mitlub li għandu jiggarantixxi t-tgawdija effettiva tad-dritt sanċit fl-Artikolu 18 tal-Karta (
30
). Sakemm il-persuna mitluba tista’ tinvoka l-kwalità ta’ refuġjat, li għandha tiġi distinta mill-istatus ta’ refuġjat skont il-Qorti tal-Ġustizzja (
31
), dan l-artikolu jipprekludi l-estradizzjoni tagħha lejn pajjiż fejn hija tirriskja li tiġi ppersegwitata.
48.
Għalhekk, il-prinċipju ta’ non-refoulement jipprekludi li Stat Membru jipproċedi bl-estradizzjoni ta’ ċittadin ta’ pajjiż terz li kiseb l-istatus ta’ refuġjat fi Stat Membru ieħor lejn pajjiż fejn jeżistu raġunijiet serji u kkonfermati li jwasslu lil wieħed jemmen li, fil-każ ta’ estradizzjoni, dan iċ-ċittadin ikun espost għal riskju reali ta’ trattamenti li jmorru kontra l-Artikolu 18 jew l-Artikolu 19(2) tal-Karta (
32
).
49.
Fil-kuntest tal-eżami tiegħu intiż sabiex jiġi ddeterminat jekk il-prinċipju ta’ non-refoulement huwiex osservat, l-Istat Membru mitlub huwa marbut b’deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru ieħor, b’tali mod li għandu b’mod obbligatorju jirrifjuta li jestradixxi lill-persuna inkwistjoni sakemm hija tibbenefika minn dan l-istatus?
50.
Ma naħsibx li dan huwa l-każ, u dan għal żewġ raġunijiet prinċipali.
51.
Fl-ewwel lok, sa fejn id-dritt tal-Unjoni, fl-istadju attwali tal-iżvilupp tiegħu, ma jipprevedix rikonoxximent reċiproku bejn l-Istati Membri tad-deċiżjonijiet ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat, jidhirli li huwa eskluż li deċiżjoni ta’ dan it-tip adottata minn Stat Membru tista’ tipproduċi effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa fi Stat Membru ieħor (Taqsima A).
52.
Fit-tieni lok, il-proċedura ta’ estradizzjoni u l-proċedura ta’ revoka tal-istatus ta’ refuġjat jikkostitwixxu żewġ proċeduri distinti, b’tali mod li estradizzjoni ma tistax tkun suġġetta għar-revoka preċedenti tal-istatus ta’ refuġjat tal-persuna mitluba, iżda hija suġġetta għal eżami awtonomu u aġġornat mill-awtorità kompetenti fil-qasam tal-estradizzjoni tal-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement (Taqsima B).
53.
Madankollu, id-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat meħuda minn Stat Membru tikkostitwixxi element partikolarment serju li għandu jittieħed inkunsiderazzjoni fil-kuntest tal-proċedura ta’ estradizzjoni li tittieħed fi Stat Membru ieħor (Taqsima C). Inqis ukoll li din il-proċedura għandha titmexxa fl-osservanza tal-prinċipju ta’ kooperazzjoni leali stipulat fl-Artikolu 4(3) TUE sabiex tiġi żgurata l-koerenza tad-deċiżjonijiet meħuda mill-Istati Membri fi ħdan l-Ispazju ta’ Libertà, Sigurtà u Ġustizzja (iktar ’il quddiem is-“SLSĠ”), li jippreżupponi li jkun hemm skambju ta’ informazzjoni bejn l-awtoritajiet kompetenti fil-qasam tal-estradizzjoni u tal-ażil. (Taqsima D).
A.
Fuq l‑assenza ta’ prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku bejn l‑Istati Membri tad‑deċiżjonijiet ta’ għoti tal‑istatus ta’ refuġjat
54.
Il-kwistjoni dwar jekk id-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat meħuda minn Stat Membru għandhiex effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa fi Stat Membru ieħor hija marbuta mill-qrib ma’ dik tal-eżistenza jew le ta’ prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku bejn l-Istati Membri tad-deċiżjonijiet ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat.
55.
Barra minn din il-kawża, il-Qorti tal-Ġustizzja ser ikollha tiddeċiedi dwar din il-kwistjoni fil-kuntest ta’ tliet kawżi oħra attwalment pendenti (
33
). Għalkemm, meta mqabbla ma’ dawn it-tliet kawżi, din il-kawża taqa’ f’kuntest differenti, li huwa dak tal-estradizzjoni, l-erbgħa li huma jqajmu l-kwistjoni, abbażi tal-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku, tal-effett vinkolanti eventwali fi Stat Membru ta’ deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata fi Stat Membru ieħor. Il-Qorti tal-Ġustizzja hija għalhekk mistiedna f’dawn il-kawżi tippreċiża l-marġni ta’ manuvra li għandha awtorità responsabbli mill-eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali, jew awtorità inkarigata mill-eżami ta’ talba għal estradizzjoni, fil-preżenza ta’ deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata preċedentement minn Stat Membru ieħor.
56.
Waqt is-seduta, il-partijiet u partijiet ikkonċernati oħra fil-proċedura ġew mistiedna mill-Qorti tal-Ġustizzja sabiex jieħdu pożizzjoni dwar din il-problema delikata.
57.
Bħall-Gvern Ġermaniż u l-Kummissjoni, inqis li d-dritt tal-Unjoni ma jipprevedix, fl-istadju attwali tal-iżvilupp tiegħu, prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku bejn l-Istati Membri tad-deċiżjonijiet ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat (
34
).
58.
Ċertament, kif sostna, essenzjalment, il-Gvern Taljan, li huwa favur ir-rikonoxximent reċiproku ta’ tali deċiżjonijiet, jista’ jitqies li l-ispirtu tas-Sistema Ewropea Komuni tal-Ażil jimmilita favur tali rikonoxximent, li jimplika li deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat meħuda minn Stat Membru għandha tipprevali fuq l-awtoritajiet tal-Istati Membri l-oħra.
59.
Fil-fatt, l-Artikolu 78(2)(a) TFUE jipprevedi l-adozzjoni ta’ miżuri dwar sistema Ewropea komuni ta’ ażil li tinkludi status uniformi ta’ ażil favur ċittadini ta’ pajjiżi terzi, valida fl-Unjoni kollha. Kif tikkonferma l-premessa 3 tad-Direttiva 2011/95, din is-sistema, li tagħmel parti minnha kemm din id-direttiva kif ukoll id-Direttiva 2013/32, hija bbażata fuq l-applikazzjoni sħiħa u inklużiva tal-Konvenzjoni ta’ Genève, u l-iżgurar li ħadd ma għandu jintbagħat lura fil-post fejn ikun hemm riskju li jiġi ppersegwitat mill-ġdid (
35
).
60.
Barra minn hekk, is-Sistema Ewropea Komuni tal-Ażil hija bbażata fuq il-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka (
36
), li huwa stess jikkostitwixxi l-bażi u l-kundizzjoni tal-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku. Skont il-Qorti tal-Ġustizzja, il-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka jimponi fuq kull wieħed mill-Istati Membri l-obbligu li jikkunsidra, ħlief f’ċirkustanzi eċċezzjonali, li l-Istati Membri l-oħra kollha josservaw id-dritt tal-Unjoni u, b’mod partikolari, id-drittijiet fundamentali rrikonoxxuti minn dan id-dritt (
37
).
61.
Konsegwentement, fil-kuntest tas-Sistema Ewropea Komuni tal-Ażil, għandu jiġi preżunt li t-trattament irriżervat għall-applikanti għal protezzjoni internazzjonali f’kull Stat Membru huwa konformi mar-rekwiżiti tal-Karta, tal-Konvenzjoni ta’ Genève kif ukoll tal-Konvenzjoni għall-Protezzjoni tad-Drittijiet tal-Bniedem u tal-Libertajiet Fundamentali (
38
). L-istess japplika, b’mod partikolari, fl-applikazzjoni tal-Artikolu 33(2)(a) tad-Direttiva 2013/32 (
39
), li jikkostitwixxi, fil-kuntest tal-proċedura ta’ ażil komuni stabbilita minn din id-direttiva, espressjoni tal-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka (
40
).
62.
Barra minn hekk, skont ir-regoli stabbiliti mir-Regolament (UE) Nru 604/2013 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas‑26 ta’ Ġunju 2013 li jistabbilixxi l-kriterji u l-mekkaniżmi biex ikun iddeterminat liema hu l-Istat Membru responsabbli biex jeżamina applikazzjoni għall-protezzjoni internazzjonali ddepożitata għand wieħed mill-Istati Membri minn ċittadin ta’ pajjiż terz jew persuna apolida (
41
), Stat Membru wieħed biss jiddeċiedi dwar tali applikazzjoni. Barra minn hekk, is-Sistema Ewropea Komuni tal-Ażil tipprovdi għall-applikazzjoni, fil-biċċa l-kbira, tal-istess regoli għall-eżami tal-applikazzjonijiet irrispettivament mill-Istat Membru responsabbli għal dan l-eżami (
42
). Għandu jiġi rrilevat ukoll li l-għan ewlieni tad-Direttiva 2011/95, kif jirriżulta mill-Artikolu 1 ta’ din id-direttiva u mill-premessa 12 tagħha, jikkonsisti fl-iżgurar li l-Istati Membri kollha japplikaw kriterji ta’ standards komuni għall-identifikazzjoni ta’ persuni fil-bżonn ġenwin ta’ protezzjoni internazzjonali u biex jiggarantixxu livell minimu ta’ benefiċċji lil dawn il-persuni fl-Istati Membri kollha (
43
).
63.
Din l-applikazzjoni ta’ regoli u kriterji komuni tista’ timplika, bħala konsegwenza naturali, l-eżistenza ta’ prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku bejn l-Istati Membri ta’ deċiżjonijiet li jagħtu status ta’ refuġjat, li jkun ifisser li tali deċiżjonijiet għandhom ikunu imposti fuq l-awtoritajiet ta’ dawn l-Istati kollha. Dan jista’ mbagħad ikollu l-effett li jipprekludi awtorità determinanti kompetenti milli twarrab il-konklużjoni milħuqa mill-awtorità li qabel tat lil persuna status ta’ refuġjat fi Stat Membru ieħor. Dan jista’ jkollu wkoll l-effett li jipprekludi awtorità li tirċievi talba ta’ estradizzjoni milli twieġeb b’mod favorevoli għal tali talba, l-idea sottostanti tkun li, billi taċċetta l-estradizzjoni ta’ persuna li tkun ingħatat status ta’ refuġjat fi Stat Membru ieħor, din l-awtorità tkun ċaħħdet de facto lil din tal-aħħar minn dan l-istatus.
64.
Issa, għandu jiġi kkonstatat li l-leġiżlatur tal-Unjoni għadu ma kkonkretizzax kompletament, billi jipprevedi prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku bejn l-Istati Membri tad-deċiżjonijiet ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat u billi jippreċiża l-modalitajiet ta’ implimentazzjoni ta’ dan il-prinċipju, l-għan li jfittex l-Artikolu 78(2)(a) TFUE, jiġifieri status uniformi ta’ ażil favur ċittadini ta’ pajjiżi terzi, validu fl-Unjoni kollha. Id-dritt primarju tal-Unjoni jipprevedi għalhekk l-implimentazzjoni progressiva tas-sistema Ewropea komuni ta’ ażil, li għandha ssir fi stadji sabiex twassal, fl-aħħar nett, għal status uniformi ta’ ażil validu fl-Unjoni kollha (
44
). Kif sostnew il-Gvern Ġermaniż u l-Kummissjoni, is-Sistema Ewropea Komuni tal-Ażil hija suġġetta għal kostruzzjoni progressiva u huwa biss il-leġiżlatur tal-Unjoni li għandu jiddeċiedi, jekk ikun il-każ, li jagħti effett vinkolanti transkonfinali lid-deċiżjonijiet ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat.
65.
Dwar dan il-punt, għandu jiġi enfasizzat li, għalkemm il-fiduċja reċiproka hija l-bażi neċessarja għar-rikonoxximent reċiproku tad-deċiżjonijiet adottati mill-awtoritajiet kompetenti tal-Istati Membri fil-kuntest tas-SLSĠ, din il-fiduċja madankollu ma hijiex suffiċjenti jekk ma tkunx akkumpanjata minn previżjoni espliċita fid-dritt primarju jew minn rieda espressa tal-leġiżlatur tal-Unjoni li jimponi fuq l-Istati Membri tali rikonoxximent. F’dan ir-rigward, fid-Direttivi 2011/95 u 2013/32 ma nirrileva ebda riferiment espress għal prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku bejn l-Istati Membri tad-deċiżjonijiet ta’ għoti ta’ protezzjoni internazzjonali. Nosserva wkoll li, meta dan il-leġiżlatur jixtieq jistabbilixxi tali prinċipju f’qasam li jaqa’ taħt is-SLSĠ, huwa jagħmel dan b’mod espliċitu (
45
).
66.
Ninnota, barra minn dan, li l-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem tirrikonoxxi wkoll in-natura mhux awtomatika tar-rikonoxximent reċiproku tad-deċiżjonijiet dwar l-ażil (
46
).
67.
Fil-fehma tiegħi, mill-elementi preċedenti jirriżulta li awtorità ta’ Stat Membru fir-rigward tad-determinazzjoni li tiġi adita b’applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali u li tagħżel li ma tużax il-possibbiltà mogħtija lilha mill-Artikolu 33(2)(a) tad-Direttiva 2013/32 li tikkunsidra tali applikazzjoni bħala inammissibbli meta protezzjoni internazzjonali tkun ingħatat minn Stat Membru ieħor (
47
) ma hijiex marbuta b’deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru ieħor. Din l-awtorità għandha għalhekk teżamina din l-applikazzjoni fil-mertu, konformement mad-dispożizzjonijiet tad-Direttivi 2011/95 u 2013/32, u tivverifika jekk l-applikant jissodisfax il-kundizzjonijiet materjali għall-għoti ta’ din il-protezzjoni, billi twettaq eżami awtonomu li r-riżultat tiegħu ma jistax jiġi ddeterminat minn qabel mid-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat meħuda preċedentement minn Stat Membru ieħor. Fil-fatt, ebda dispożizzjoni tad-Direttiva 2011/95 jew tad-Direttiva 2013/32 ma tobbliga lill-Istati Membri jagħtu lil persuna l-istatus ta’ refuġjat għas-sempliċi raġuni li Stat Membru ieħor ikun diġà ta dan l-istatus lil din il-persuna.
68.
L-istess konklużjoni tapplika, fil-fehma tiegħi, meta Stat Membru jkun jinsab fl-impossibbiltà, skont il-ġurisprudenza li tirriżulta mis-sentenza tad‑19 ta’ Marzu 2019, Ibrahim et (
48
), li jinvoka l-possibbiltà prevista fl-Artikolu 33(2)(a) tad-Direttiva 2013/32 li jiddikjara applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali bħala inammissibbli (
49
). Nirrileva, f’dan ir-rigward, li la din id-direttiva u lanqas id-Direttiva 2011/95 ma jipprevedu deroga mill-obbligu għal Stat Membru li jeżamina applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali għar-raġuni li Stat Membru ieħor ikun ta lil persuna l-istatus ta’ refuġjat, meta din l-applikazzjoni ma tistax titqies bħala inammissibbli.
69.
Din is-soluzzjoni hija konformi mar-regola li l-għoti tal-istatus ta’ refuġjat jew ta’ protezzjoni sussidjarja għandu jsir wara eżami individwali, komplet u aġġornat tal-ħtieġa għal protezzjoni internazzjonali. Fil-fatt, mit-tieni sentenza tal-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2011/95 u mill-Artikolu 10(2) u (3) tad-Direttiva 2013/32 jirriżulta li, f’kooperazzjoni mal-applikant, l-Istat Membru għandu jwettaq eżami xieraq tal-applikazzjoni, b’mod individwali, oġġettiv u imparzjali, abbażi ta’ informazzjoni preċiża u aġġornata. Jekk minn dan l-eżami jirriżulta li l-applikant jissodisfa l-livelli minimi stabbiliti mid-dritt tal-Unjoni sabiex jibbenefika mill-istatus ta’ refuġjat jew mill-protezzjoni sussidjarja, meta huwa jissodisfa l-kundizzjonijiet previsti rispettivament fil-Kapitoli II u III jew fil-Kapitoli II u V tad-Direttiva 2011/95, l-Istati Membri huma obbligati, fid-dawl tal-Artikoli 13 u 18 ta’ din id-direttiva u bla ħsara għar-raġunijiet ta’ esklużjoni previsti minnha, jagħtu l-protezzjoni internazzjonali mitluba. Huma ma għandhom l-ebda setgħa diskrezzjonali f’dan ir-rigward (
50
). Barra minn hekk, konformement ma’ dak li huwa indikat fil-premessa 12 tad-Direttiva 2011/95, l-istatus ta’ refuġjat huwa intiż għal persuni “ġenwinament fil-bżonn ta’ protezzjoni internazzjonali”.
70.
Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li l-awtoritajiet tal-Istat Membru li fih tiġi ppreżentata applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali ma humiex obbligati li jirrikonoxxu lill-applikant l-istatus ta’ refuġjat mingħajr ma jeżaminaw fil-mertu din l-applikazzjoni sabiex jivverifikaw jekk il-kundizzjonijiet materjali għall-għoti tal-protezzjoni internazzjonali stabbiliti mid-Direttiva 2011/95 humiex issodisfatti.
71.
Din l-interpretazzjoni hija kkorroborata mill-għan intiż li jillimita l-movimenti sekondarji (
51
), li jistgħu jiġu inkoraġġiti jekk il-benefiċjarji ta’ protezzjoni internazzjonali fi Stat Membru jkunu jistgħu jistrieħu fuq il-fatt li d-deċiżjoni li tirrikonoxxilhom din il-protezzjoni għandha wkoll effett vinkolanti għall-awtoritajiet tal-Istati Membri l-oħra.
72.
Inżid ngħid li l-possibbiltà, prevista fl-Artikolu 3 tad-Direttiva 2011/95, għall-Istati Membri li jeżaminaw l-applikazzjonijiet għal protezzjoni internazzjonali u li jagħtu l-istatus ta’ refuġjat f’kundizzjonijiet iktar favorevoli minn dawk previsti minn din id-direttiva tista’ tidher inkompatibbli mal-eżistenza ta’ rikonoxximent reċiproku tad-deċiżjonijiet ta’ għoti ta’ dan l-istatus (
52
). Kif irrileva l-Gvern Ġermaniż waqt is-seduta, jekk jiġi aċċettat li deċiżjoni pożittiva fil-qasam tal-ażil għandha wkoll tiġi rrikonoxxuta mill-Istati Membri l-oħra, dak li adotta din id-deċiżjoni jista’ jimponi fuq dawn l-Istati Membri d-dispożizzjonijiet iktar favorevoli tagħha.
73.
Għaldaqstant, dawn l-elementi kollha jwassluni sabiex nikkunsidra li d-dritt tal-Unjoni ma jipprevedix, fl-istadju attwali tal-iżvilupp tiegħu, rikonoxximent reċiproku bejn l-Istati Membri tad-deċiżjonijiet ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat. Minn dan isegwi li tali deċiżjoni meħuda minn Stat Membru ma jistax ikollha effett vinkolanti għall-awtoritajiet ta’ Stat Membru ieħor li huma kompetenti fil-qasam tad-determinazzjoni.
74.
Issa, inqis li, jekk awtorità ta’ Stat Membru li hija kompetenti sabiex teżamina applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali fir-rigward ta’ persuna li diġà kisbet l-istatus ta’ refuġjat fi Stat Membru ieħor ma hijiex marbuta mill-evalwazzjoni adottata minn dan tal-aħħar minħabba l-assenza ta’ effett vinkolanti tad-deċiżjoni tal-għoti ta’ dan l-istatus, ma jistax ikun mod ieħor, skont id-dritt tal-Unjoni, fir-rigward ta’ awtorità li hija kompetenti sabiex teżamina talba għal estradizzjoni. Fl-Istat attwali tad-dritt tal-Unjoni, għalhekk lanqas ma jeżisti awtomatiżmu li jipprojbixxi lil Stat Membru milli jestradixxi ċittadin ta’ pajjiż terz lejn il-pajjiż ta’ oriġini tiegħu għas-sempliċi raġuni li dan iċ-ċittadin ikun ingħata l-istatus ta’ refuġjat fi Stat Membru ieħor.
75.
Fir-rigward, b’mod iktar partikolari, tal-kwistjoni dwar jekk deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru għandhiex effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa fi Stat Membru ieħor, id-dispożizzjonijiet tad-dritt sekondarju tal-Unjoni li jissemmew mill-qorti tar-rinviju fid-domanda preliminari tagħha ma jippermettux, fil-fehma tiegħi, li jkun hemm pożizzjoni differenti. Fil-fatt, ebda waħda minn dawn id-dispożizzjonijiet ma tistabbilixxi u lanqas ma teskludi espliċitament tali effett.
76.
Dik il-qorti tirreferi għalhekk għall-Artikolu 9 tad-Direttiva 2013/32, li l-paragrafu 1 tiegħu jagħti lill-applikant għal protezzjoni internazzjonali dritt li jibqa’ fl-Istat Membru matul il-proċedura ta’ eżami tal-applikazzjoni tiegħu. L-Artikolu 9(2) ta’ din id-direttiva jawtorizza lill-Istati Membri jipprevedu eċċezzjoni għal dan id-dritt fil-każijiet imsemmija fih, fosthom b’mod partikolari dak ta’ estradizzjoni tal-applikant lejn Stat terz. Tali estradizzjoni hija għalhekk suġġetta, konformement mal-Artikolu 9(3) tad-direttiva msemmija, għall-kundizzjoni li l-awtoritajiet tal-Istat Membru kkonċernat jiżguraw ruħhom li d-deċiżjoni ta’ estradizzjoni ma twassalx għal refoulement dirett jew indirett bi ksur tal-obbligi internazzjonali u fir-rigward tal-Unjoni li jaqgħu fuq dan l-Istat Membru.
77.
Nirrileva li dawn id-dispożizzjonijiet jikkonċernaw biss il-każ ta’ estradizzjoni matul il-proċedura ta’ eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali, mingħajr ma jirregolaw il-każ ta’ estradizzjoni wara l-għoti ta’ din il-protezzjoni minn Stat Membru. Għalhekk, fil-fehma tiegħi, minn dan ma tistax tinsilet konklużjoni favur jew kontra effett vinkolanti ta’ deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni. L-Artikolu 9(2) u (3) tad-Direttiva 2013/32 jipprevedi eċċezzjoni għad-dritt li wieħed jibqa’ fi Stat Membru waqt l-eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali, bil-kundizzjoni li l-prinċipju ta’ non-refoulement jiġi osservat. Dan ma jistax jiġi interpretat bħala impossibbiltà li jkun hemm estradizzjoni ladarba tingħata l-protezzjoni internazzjonali. Fi kliem ieħor, kif jindika ġustament il-Gvern Ġermaniż, ma jistax jiġi dedott mill-possibbiltà espliċita li ssir estradizzjoni matul il-proċedura ta’ ażil pendenti li jkun eskluż li dan iseħħ wara l-adozzjoni ta’ deċiżjoni ta’ għoti ta’ protezzjoni internazzjonali. Barra minn hekk, il-fatt li l-leġiżlatur tal-Unjoni ma ttrattax din il-kwistjoni waqt ir-riformulazzjoni tad-Direttiva tal-Kunsill 2005/85/KE tal‑1 ta’ Diċembru 2005 dwar standards minimi għal proċeduri fl-Istati Membri għall-għoti u l-irtirar tal-istatus ta’ refuġjat (
53
), li saret mid-Direttiva 2013/32, jindika li ma kellux l-intenzjoni li jirregola, fir-rigward tal-estradizzjoni, il-perijodu ta’ wara l-għeluq tal-proċedura ta’ ażil.
78.
Il-qari flimkien tal-paragrafi 2 u 3 tal-Artikolu 9 ta’ din id-direttiva jwassal sabiex jitqies li l-estradizzjoni lejn il-pajjiż ta’ oriġini ta’ persuna li titlob protezzjoni internazzjonali ma tistax isseħħ mingħajr proċedura ta’ eżami tal-mertu minn qabel (
54
). L-uniku element utli fil-kuntest ta’ din il-proċedura li jista’ jinsilet minn dawn id-dispożizzjonijiet, li f’dan il-każ sempliċement jippreċiżaw obbligu li jista’ diġà jiġi dedott mill-Artikolu 18 mill-Artikolu 19(2) tal-Karta, huwa, għalhekk, li estradizzjoni hija qabel kollox suġġetta għall-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement.
79.
Barra minn hekk, dan il-prinċipju huwa stabbilit ukoll fl-Artikolu 21(1) tad-Direttiva 2011/95, li jissemma wkoll mill-qorti tar-rinviju fid-domanda preliminari tagħha. Issa, lanqas ma jirriżulta espressament minn din id-dispożizzjoni li deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru għandha effett vinkolanti fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mmexxija fi Stat Membru ieħor.
80.
Barra minn hekk, għandu jiġi osservat li d-Direttivi 2011/95 u 2013/32 ma jinkludu ebda mekkaniżmu ta’ ammissjoni mill-ġdid fl-Istat Membru li ta protezzjoni internazzjonali, bħal dak previst fl-Artikolu 12(3a) u (3b) tad-Direttiva 2003/109, meta ċittadin ta’ pajjiż terz residenti għal żmien twil fi Stat Membru differenti minn dak li jkun tah din il-protezzjoni jkun is-suġġett ta’ deċiżjoni ta’ tneħħija. Dawn id-dispożizzjonijiet, li l-għan tagħhom huwa, skont il-premessa 10 ta’ din id-direttiva, li jipproteġu lill-benefiċjarju ta’ protezzjoni internazzjonali li jkun kiseb l-istatus ta’ resident fit-tul fi Stat Membru kontra r-refoulement meta din il-persuna tkun is-suġġett ta’ deċiżjoni ta’ tneħħija għal raġuni prevista mill-imsemmija direttiva, ma humiex intiżi sabiex jirregolaw is-sitwazzjoni partikolari li tikkostitwixxi talba għal estradizzjoni. Għaldaqstant, huma ma jistgħux jiġu invokati sabiex isostnu li l-għoti, minn Stat Membru, tal-istatus ta’ refuġjat liċ-ċittadin ta’ pajjiż terz għandu, bħala prinċipju, jipprekludi li Stat Membru ieħor iwieġeb b’mod favorevoli għal talba għal estradizzjoni ta’ dan iċ-ċittadin lejn dan il-pajjiż terz sakemm il-persuna mitluba jkollha dan l-istatus.
81.
L-assenza ta’ natura vinkolanti ta’ deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat meħuda minn Stat Membru fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa fi Stat Membru ieħor hija kkorroborata mill-konstatazzjoni li din il-proċedura u l-proċedura ta’ revoka tal-istatus ta’ refuġjat jikkostitwixxu żewġ proċeduri distinti, b’tali mod li estradizzjoni ma tistax tkun suġġetta għar-revoka minn qabel tal-istatus ta’ refuġjat tal-persuna mitluba.
B.
Il‑proċedura ta’ estradizzjoni u l‑proċedura ta’ revoka tal‑istatus ta’ refuġjat jikkostitwixxu żewġ proċeduri distinti: l‑estradizzjoni għalhekk ma hijiex suġġetta għar‑revoka preċedenti tal‑istatus ta’ refuġjat
82.
Il-Gvern Taljan isostni, essenzjalment, li l-estradizzjoni minn Stat Membru ta’ persuna li kisbet l-istatus ta’ refuġjat fi Stat Membru ieħor tikkostitwixxi revoka de facto ta’ dan l-istatus u evitar tar-regoli previsti f’dan ir-rigward mid-Direttiva 2011/95. Tali estradizzjoni hija għalhekk suġġetta għar-revoka minn qabel tal-imsemmi status.
83.
L-Artikoli 11, 12 u 14 tad-Direttiva 2011/95 jistabbilixxu regoli dwar it-terminazzjoni, l-esklużjoni kif ukoll ir-revoka, it-tmiem tal-istatus ta’ refuġjat jew ir-rifjut ta’ tiġdid tiegħu mill-Istat Membru li jkun tah. Skont it-teżi difiża minn dan il-gvern, jista’ jitqies li l-estradizzjoni ta’ refuġjat timplika, de facto, waqfien tal-protezzjoni inerenti għal dan l-istatus. Li kieku l-awtorità kompetenti ta’ Stat Membru setgħet tawtorizza l-estradizzjoni ta’ refuġjat irrikonoxxut bħala tali fi Stat Membru ieħor għar-raġuni li ma kienx f’riskju jew ma għadux f’riskju ta’ persekuzzjonijiet fl-Istat terz ta’ oriġini, hija tkun qiegħda tissostitwixxi de facto lill-awtoritajiet kompetenti ta’ dan l-Istat Membru l-ieħor.
84.
Minn dan isegwi li l-awtorità li tiddeċiedi dwar it-talba għal estradizzjoni ma tistax twieġeb b’mod favorevoli għal din it-talba qabel ma tkun kisbet mill-awtorità kompetenti tal-Istat Membru li jkun ta l-protezzjoni internazzjonali li hija tirrevoka din il-protezzjoni.
85.
Quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, il-Gvern Ġermaniż kif ukoll il-Kummissjoni, min-naħa tagħhom u ġustament fil-fehma tiegħi, enfasizzaw id-distinzjoni bejn il-kwalità u l-istatus ta’ refuġjat. B’mod partikolari, huma insistew fuq il-fatt li t-telf tal-istatus ta’ refuġjat ma jimplikax neċessarjament dak tal-kwalità ta’ refuġjat.
86.
F’dan ir-rigward, għandu jiġi indikat li r-rikonoxximent tal-istatus ta’ refuġjat skont id-Direttiva 2011/95 għandu, kif jirriżulta mill-premessa 21 tagħha, natura dikjaratorja u ma jikkostitwixxix il-kwalità ta’ refuġjat (
55
). B’dan il-mod, fis-sistema implimentata mid-Direttiva 2011/95, ċittadin ta’ pajjiż terz jew persuna mingħajr Stat li jissodisfaw il-kundizzjonijiet materjali li jinsabu fil-Kapitolu III ta’ din id-direttiva jkollu, minħabba dan il-fatt biss, il-kwalità ta’ refuġjat, fis-sens tal-Artikolu 2(d) tad-direttiva msemmija u tal-Artikolu 1(A) tal-Konvenzjoni ta’ Genève (
56
). Il-kwalità ta’ “refuġjat”, fis-sens ta’ dawn id-dispożizzjonijiet, ma tiddependix għalhekk mir-rikonoxximent formali ta’ din il-kwalità bl-għoti tal-“istatus ta’ refuġjat”, fis-sens tal-Artikolu 2(e) tad-Direttiva 2011/95, moqri flimkien mal-Artikolu 13 ta’ din tal-aħħar (
57
).
87.
Konsegwenza ta’ din id-distinzjoni bejn l-istatus u l-kwalità ta’ refuġjat hija li l-fatt li l-persuna kkonċernata taqa’ taħt wieħed mill-każijiet imsemmija fl-Artikolu 14(4) u (5) tad-Direttiva 2011/95, li fihom l-Istati Membri jistgħu jirrevokaw jew jirrifjutaw l-għoti tal-istatus ta’ refuġjat, ma jfissirx madankollu li din ma tibqax tissodisfa l-kundizzjonijiet materjali li minnhom tiddependi l-kwalità ta’ refuġjat, relatati mal-eżistenza ta’ biża’ fondat ta’ persekuzzjoni fil-pajjiż ta’ oriġini tagħha (
58
). Għaldaqstant, ir-revoka jew ir-rifjut ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat ma għandux l-effett li jċaħħad liċ-ċittadin ta’ pajjiż terz jew lill-persuna mingħajr Stat ikkonċernata li tissodisfa l-kundizzjonijiet materjali tal-Artikolu 2(d) ta’ din id-direttiva, moqri flimkien mad-dispożizzjonijiet tal-Kapitolu III tagħha, mill-kwalità ta’ refuġjat, fis-sens tal-Artikolu 1(A) tal-Konvenzjoni ta’ Genève, u għalhekk li jeskludiha mill-protezzjoni internazzjonali li l-Artikolu 18 tal-Karta jimponi li tkun iggarantita fl-osservanza ta’ din il-konvenzjoni (
59
).
88.
Għandha ssir ukoll distinzjoni ċara bejn il-proċedura li tista’ twassal lil Stat Membru jirrevoka l-istatus ta’ refuġjat u dik li tikkonsisti fl-evalwazzjoni tal-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement fil-kuntest ta’ proċedura ta’ tneħħija. Għalhekk, konformement mad-dritt tal-Unjoni, l-awtorità kompetenti tista’ tkun intitolata tirrevoka l-istatus ta’ refuġjat mogħti lil ċittadin ta’ pajjiż terz, mingħajr madankollu ma tkun neċessarjament awtorizzata li tkeċċi lil dan lejn il-pajjiż ta’ oriġini tiegħu (
60
). Minn dan isegwi, skont il-Qorti tal-Ġustizzja, li r-revoka tal-istatus ta’ refuġjat, skont l-Artikolu 14(4) tad-Direttiva 2011/95, ma tistax titqies li timplika teħid ta’ pożizzjoni fir-rigward tal-kwistjoni distinta dwar jekk din il-persuna tistax titneħħa lejn il-pajjiż ta’ oriġini tagħha (
61
). Huwa għalhekk li l-konsegwenzi, għaċ-ċittadin ikkonċernat ta’ pajjiż terz, ta’ ritorn eventwali tiegħu fil-pajjiż ta’ oriġini tiegħu huma intiżi li jittieħdu inkunsiderazzjoni mhux waqt l-adozzjoni tad-deċiżjoni li jiġi rrevokat l-istatus ta’ refuġjat, iżda, jekk ikun il-każ, meta l-awtorità kompetenti tipprevedi li tadotta deċiżjoni ta’ ritorn fir-rigward ta’ dan iċ-ċittadin ta’ pajjiż terz (
62
).
89.
Dak li ddeċidiet il-Qorti tal-Ġustizzja fir-rigward tal-każ ta’ revoka tal-istatus ta’ refuġjat previst fl-Artikolu 14(4)(b) tad-Direttiva 2011/95 u ta’ deċiżjoni ta’ ritorn skont id-Direttiva 2008/115/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas‑16 ta’ Diċembru 2008 dwar standards u proċeduri komuni fl-Istati Membri għar-ritorn ta’ ċittadini ta’ pajjiżi terzi li jkunu qegħdin fil-pajjiż illegalment (
63
), jista’, fil-fehma tiegħi, jiġi estiż għal każijiet oħra ta’ revoka ta’ dan l-istatus, bħal dak li jinsab fl-Artikolu 14(3) tad-Direttiva 2011/95, li l-punt (a) tiegħu jirreferi speċifikament għall-każ fejn ir-refuġjat huwa jew kellu jiġi eskluż mill-istatus ta’ refuġjat skont l-Artikolu 12 ta’ din id-direttiva, kif ukoll fil-qasam tal-estradizzjoni.
90.
Id-distinzjoni li għandha ssir b’dan il-mod bejn il-proċedura li tista’ twassal għar-revoka tal-istatus ta’ refuġjat, minn naħa, u l-proċedura intiża sabiex tiġi eżaminata l-kompatibbiltà ta’ estradizzjoni mal-prinċipju ta’ non-refoulement, min-naħa l-oħra, timplika, fil-fehma tiegħi, li risposta favorevoli għal talba għal estradizzjoni ma tistax tkun suġġetta għar-revoka minn qabel tal-istatus ta’ refuġjat li minnu tibbenefika l-persuna mitluba. Wieħed jista’ jżid hawn rekwiżit ta’ ħeffa fit-trattament ta’ talba għal estradizzjoni, li tista’ tidher inkompatibbli mal-bidu ta’ proċedura ta’ revoka minn qabel tal-istatus ta’ refuġjat (
64
).
91.
Minn dan isegwi li ma huwiex l-istatus ta’ refuġjat, bħala tali, li jipproteġi lil dak li jibbenefika minnu kontra l-estradizzjoni, iżda l-prinċipju ta’ non-refoulement, li huwa stabbilit taħt forom differenti mill-Artikolu 18 u l-Artikolu 19(2) tal-Karta.
92.
Għalhekk, huwa possibbli li l-awtorità ta’ Stat Membru li għandha ġurisdizzjoni fil-qasam tal-estradizzjoni tiddeċiedi li tadotta deċiżjoni ta’ estradizzjoni tal-persuna mitluba, minkejja li l-istatus ta’ refuġjat li minnu tibbenefika din il-persuna fi Stat Membru ieħor ma jkunx ġie rrevokat mill-awtorità li tkun tatu. Sa fejn il-prinċipju ta’ non-refoulement jiġi osservat, iż-żamma ta’ tali status ma jistax ikollha l-effett, fl-istat attwali tad-dritt tal-Unjoni, li tipprekludi awtorità milli testradixxi lill-persuna inkwistjoni, mingħajr ma tikser l-obbligi imposti fuqha skont il-Konvenzjoni Ewropea dwar l-Estradizzjoni.
93.
Kuntrarjament għal dak li sostna l-Gvern Taljan fil-kuntest ta’ din il-proċedura, meta hija tiddeċiedi li tirrispondi b’mod favorevoli għal talba għal estradizzjoni li tikkonċerna persuna li kisbet l-istatus ta’ refuġjat fi Stat Membru ieħor, b’mod partikolari sa fejn hija tqis li l-estradizzjoni ta’ din il-persuna ma tmurx kontra l-prinċipju ta’ non-refoulement, l-awtorità tal-Istat Membru mitlub ma tissostitwixxix l-awtorità kompetenti sabiex tirrevoka dan l-istatus fl-Istat Membru l-ieħor. Fil-fatt, hija biss din tal-aħħar li tista’, jekk ikun il-każ, tiddeċiedi dwar it-terminazzjoni jew l-irtirar tal-istatus ta’ refuġjat skont l-Artikoli 11, 12 u 14 tad-Direttiva 2011/95. Huwa għalhekk l-Istat Membru li ta l-istatus ta’ refuġjat li għandu jislet il-konsegwenzi fuq iż-żamma jew le ta’ dan l-istatus mill-elementi rrilevati mit-talba għal estradizzjoni u ta’ dawk miġbura fil-kuntest tal-proċedura ta’ estradizzjoni.
94.
Għaldaqstant, ma hemmx riskju ta’ evitar tar-regoli previsti f’dawn l-artikoli, peress li, kif enfasizzaw ġustament il-Gvern Ġermaniż u l-Kummissjoni, il-proċeduri ta’ ażil u ta’ estradizzjoni huma indipendenti u distinti minn xulxin. Huma jsegwu għanijiet differenti u jitwettqu fi ħdan l-Istati Membri minn awtoritajiet differenti. Fil-kuntest tal-proċedura ta’ estradizzjoni, l-awtorità kompetenti ma tiddeċidix dwar l-għoti jew l-irtirar tal-istatus ta’ refuġjat. Hija tevalwa, f’kuntest proċedurali distint, jekk jeżistux ostakoli għall-estradizzjoni, bħal riskju li talba għall-estradizzjoni mmotivata minn reat tad-dritt komuni tkun tressqet għall-finijiet ta’ prosekuzzjoni jew ta’ kastig ta’ individwu għal kunsiderazzjonijiet, b’mod partikolari, ta’ opinjonijiet politiċi jew li s-sitwazzjoni ta’ dan l-individwu tirriskja li tiġi aggravata għal din ir-raġuni.
95.
F’dan il-kuntest proċedurali separat, l-awtorità kompetenti fil-qasam tal-estradizzjoni għandha twettaq eżami awtonomu u aġġornat tal-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement. Fil-fatt, anki jekk deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru ieħor ma għandhiex effett vinkolanti fuq l-awtorità inkarigata mill-eżami ta’ talba għal estradizzjoni fi Stat Membru ieħor, xorta jibqa’ l-fatt li l-proċedura ta’ estradizzjoni għandha titwettaq b’osservanza tad-dritt għall-ażil stabbilit fl-Artikolu 18 u fl-Artikolu 19(2) tal-Karta. Il-garanziji legali li għandha l-persuna mitluba fil-kawża prinċipali kemm skont l-Artikolu 3(1) u (2) tal-Konvenzjoni Ewropea dwar l-Estradizzjoni kif ukoll l-Artikolu 6(2) tal-IRG għandhom, f’dan ir-rigward, rabta mill-qrib mal-prinċipju ta’ non-refoulement (
65
). Għalhekk l-estradizzjoni tista’ tiġi deċiża biss jekk il-ħtieġa għal protezzjoni internazzjonali tkun sparixxiet. Billi jiggarantixxi protezzjoni tal-persuna mitluba kontra r-refoulement, id-dritt tal-estradizzjoni ma huwiex biss “dritt tar-repressjoni” (
66
), iżda wkoll, bħad-dritt tar-refuġjati, “dritt għall-protezzjoni”.
96.
Għalhekk, jekk l-istatus ta’ refuġjat mogħti preċedentement ikunx għadu fis-seħħ jew le fil-mument li tingħata deċiżjoni dwar talba għal estradizzjoni ma jbiddilx l-obbligu li għandha l-awtorità inkarigata li tiddeċiedi dwar din it-talba, jiġifieri li tivverifika jekk il-prinċipju ta’ non-refoulement jipprekludix jew le l-estradizzjoni tal-persuna mitluba. Fi kliem ieħor, il-verifika tal-osservanza ta’ dan il-prinċipju hija ta’ natura awtonoma u taqa’ taħt il-kompetenza tal-awtorità responsabbli sabiex tiddeċiedi dwar it-talba għal estradizzjoni, mingħajr ma tista’ tabbandunaha, inkluż fil-każ ta’ revoka minn qabel tal-istatus ta’ refuġjat (
67
).
97.
Inżid ngħid li, sa fejn l-awtorità ta’ Stat Membru li hija kompetenti sabiex tiddeċiedi dwar talba għal estradizzjoni hija obbligata twettaq eżami awtonomu u aġġornat tal-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement, dan jidhirli li huwa inkompatibbli ma’ effett vinkolanti ta’ deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn awtorità ta’ Stat Membru ieħor. Fil-fatt, tali effett vinkolanti jneħħi s-setgħa diskrezzjonali li għandu jkollha l-awtorità kompetenti fil-qasam tal-estradizzjoni. Barra minn hekk, evalwazzjoni aġġornata tal-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement tkun impossibbli jekk din l-awtorità tkun marbuta mill-evalwazzjoni magħmula preċedentement, xi drabi diversi snin qabel, minn awtorità kompetenti fil-qasam tal-ażil fi Stat Membru ieħor. Wieħed għandu jżomm f’moħħu wkoll li talba għal estradizzjoni tista’ turi elementi ġodda ta’ natura li jiġġustifikaw evalwazzjoni differenti tar-riskju ta’ persekuzzjonijiet imġarrba mill-persuna mitluba.
98.
Madankollu, teżisti b’mod inkontestabbli rabta bejn, minn naħa, il-proċedura ta’ estradizzjoni, li fil-kuntest tagħha għandu jiġi vverifikat jekk l-Artikolu 18 u l-Artikolu 19(2) tal-Karta jipprekludux l-estradizzjoni tal-persuna mitluba lejn il-pajjiż ta’ oriġini tagħha u, min-naħa l-oħra, il-proċedura li wasslet għall-għoti tal-istatus ta’ refuġjat qabel lil din l-istess persuna. Għaldaqstant, għalkemm, għar-raġunijiet li esponejt, id-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru ma torbotx lill-awtorità ta’ Stat Membru ieħor li għandha tiddeċiedi dwar talba għal estradizzjoni, xorta jibqa’ l-fatt li tali deċiżjoni għandha debitament tittieħed inkunsiderazzjoni minn din l-awtorità fil-kuntest tal-eżami tagħha tal-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement.
C.
Id‑deċiżjoni ta’ għoti tal‑istatus ta’ refuġjat tikkostitwixxi element partikolarment serju li għandu jittieħed inkunsiderazzjoni mill‑awtorità kompetenti fil‑qasam tal‑estradizzjoni
99.
Il-problema dwar it-teħid inkunsiderazzjoni ta’ deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni diġà ġiet indirizzata mill-Qorti tal-Ġustizzja f’kawża preċedenti, li qajmet kwistjoni dwar l-estradizzjoni, minn Stat Membru lejn il-Federazzjoni Russa, ta’ ċittadin Russu Islandiż li ngħata l-ażil fl-Islanda qabel ma kiseb in-nazzjonalità ta’ dan l-Istat. Din hija l-kawża li tat lok għas-sentenza Ruska Federacija.
100.
F’din is-sentenza, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet, b’mod partikolari, li l-Istat Membru mitlub għandu jeżamina jekk l-estradizzjoni kinitx kompatibbli mal-Artikolu 19(2) tal-Karta, moqri flimkien mal-Artikolu 4 tagħha billi ċittadin Islandiż iddikjara riskju serju ta’ trattament inuman jew degradanti fil-każ ta’ estradizzjoni (
68
). Il-Qorti tal-Ġustizzja fakkret li, għal dan il-għan, dan l-Istat Membru, skont l-Artikolu 4 tal-Karta li jipprojbixxi pieni jew trattamenti inumani jew degradanti, ma jistax jillimita ruħu li jieħu inkunsiderazzjoni biss id-dikjarazzjonijiet tal-Istat terz rikjedenti jew l-aċċettazzjoni, mill-Istat tal-aħħar, ta’ trattati internazzjonali li jiggarantixxu, fil-prinċipju, ir-rispett tad-drittijiet fundamentali. L-awtorità kompetenti tal-Istat Membru mitlub għandha tibbaża ruħha, għall-finijiet ta’ din il-verifika, fuq elementi oġġettivi, affidabbli, preċiżi u debitament aġġornati, elementi li jistgħu jirriżultaw, b’mod partikolari, minn deċiżjonijiet ġudizzjarji internazzjonali, bħal sentenzi tal-Qorti Ewropea tad-Drittijiet tal-Bniedem, deċiżjonijiet ġudizzjarji tal-Istat terz rikjedenti kif ukoll deċiżjonijiet, rapporti u dokumenti oħra mfassla minn korpi tal-Kunsill tal-Ewropa jew fi ħdan is-sistema tan-Nazzjonijiet Uniti (
69
).
101.
Il-Qorti tal-Ġustizzja qieset ukoll li l-fatt li l-persuna mitluba kienet ingħatat l-ażil mir-Repubblika tal-Islanda minħabba li kienet tinsab f’riskju li ssofri trattamenti inumani jew degradanti fil-pajjiż ta’ oriġini tagħha jikkostitwixxi element partikolarment serju li l-awtorità kompetenti tal-Istat Membru mitlub kellha tieħu inkunsiderazzjoni għall-finijiet tal-verifika li l-estradizzjoni ma tippreġudikax id-drittijiet iggarantiti mill-Karta, b’mod partikolari fl-Artikolu 19(2) tagħha (
70
).
102.
Sussegwentement, il-Qorti tal-Ġustizzja ppreċiżat il-konsegwenzi li l-awtorità kompetenti tal-Istat Membru mitlub għandha tislet minn deċiżjoni tal-awtoritajiet Islandiżi li taw l-ażil lill-persuna mitluba.
103.
Għalhekk, skont il-Qorti tal-Ġustizzja, fl-assenza ta’ ċirkustanzi speċifiċi, fosthom, b’mod partikolari, evoluzzjoni sinjifikattiva tas-sitwazzjoni fl-Istat terz rikjedenti jew ukoll elementi serji u affidabbli li juru li l-persuna li ntalbet l-estradizzjoni tagħha ngħatat l-ażil billi ħbiet il-fatt li hija kienet is-suġġett ta’ proċeduri kriminali fil-pajjiż ta’ oriġini tagħha, l-eżistenza ta’ tali deċiżjoni għandha twassal lill-awtorità kompetenti tal-Istat Membru mitlub sabiex tirrifjuta l-estradizzjoni, skont l-Artikolu 19(2) tal-Karta (
71
).
104.
Nosserva li din il-kawża taqa’ f’kuntest fattwali u ġuridiku differenti, b’tali mod li għandu jiġi eżaminat jekk l-istess soluzzjoni, li tikkonsisti fl-għoti, fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni, ta’ valur kbir ta’ indizju ta’ riskju ta’ ksur tal-prinċipju ta’ non-refoulement għad-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata mill-awtorità kompetenti ta’ Stat Membru ieħor, għandhiex tinżamm.
105.
Fil-fatt, fil-kawża li tat lok għas-sentenza Ruska Federacija, l-ażil kien ingħata mir-Repubblika tal-Islanda. Issa, għalkemm din tipparteċipa fis-sistema ta’ “Dublin” f’dak li jirrigwarda l-kriterji u l-mekkaniżmi li jippermettu li jiġi ddeterminat l-Istat Membru responsabbli mill-eżami ta’ applikazzjoni għall-ażil (
72
), hija ma tapplikax id-Direttivi 2011/95 u 2013/32 li huma s-suġġett tad-domanda magħmula f’din il-kawża (
73
).
106.
F’din il-kawża, hija kwistjoni li jiġi ddeterminat l-effett prodott, skont id-dritt tal-Unjoni, fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa fi Stat Membru, minn deċiżjoni li biha l-awtoritajiet kompetenti ta’ Stat Membru ieħor ikunu taw status ta’ refuġjat skont ir-regoli u l-kriterji komuni tad-dritt tal-Unjoni relatati mal-protezzjoni internazzjonali. Fil-fehma tiegħi, il-fatt li din il-kwistjoni tqum bejn żewġ Stati Membri, li huma obbligati li jimplimentaw id-dritt sekondarju tal-Unjoni dwar il-protezzjoni internazzjonali u għalhekk li jirrispettaw ir-regoli u l-kriterji komuni previsti minn din il-liġi, għandu jwassalna biex nikkunsidraw li s-soluzzjoni adottata mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tagħha Ruska Federacija hija iktar u iktar valida f’kuntest bħal dan. Fi kliem ieħor, jekk il-Qorti tal-Ġustizzja rrikonoxxiet li huwa importanti li tittieħed inkunsiderazzjoni fil-proċedura ta’ estradizzjoni mwettqa minn Stat Membru d-deċiżjoni ta’ għoti ta’ ażil meħuda mir-Repubblika tal-Islanda, l-istess għandu a fortiori jkun fir-rigward tad-deċiżjoni li tagħti l-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru.
107.
Ninnota barra minn hekk li, jekk, għar-raġunijiet li semmejt qabel, awtorità ta’ Stat Membru li hija kompetenti biex tiddeċiedi fuq talba ta’ estradizzjoni ma tistax tkun marbuta b’deċiżjoni li tagħti l-istatus ta’ refuġjat meħuda minn Stat Membru ieħor, tkun tmur ċertament kontra l-kurrent tal-proċess li għandu tendenza lejn il-kostruzzjoni ta’ sistema Ewropea komuni tal-ażil, skont dak previst fl-Artikolu 78(2) TFUE, il-kunsiderazzjoni li Stat Membru jista’ jinjora, fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni, deċiżjoni ta’ Stat Membru ieħor li tagħti status ta’ refuġjat lill-persuna mitluba. Għall-kuntrarju, huwa l-ispirtu ta’ kooperazzjoni u ta’ fiduċja reċiproka bejn l-awtoritajiet tal-Istati Membri li għandu jipprevali (
74
), sa fejn l-għoti minn Stat Membru ta’ protezzjoni internazzjonali lill-persuna mitluba jikkostitwixxi indikazzjoni importanti li din tal-aħħar hija persuna politikament ippersegwitata (
75
) u fejn il-proċedura ta’ estradizzjoni trid titwettaq b’rispett għad-dritt għall-ażil sanċit fl-Artikolu 18 tal-Karta.
108.
Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti jirriżulta li, sabiex jiġi vverifikat jekk l-estradizzjoni tippreġudikax il-prinċipju ta’ non-refoulement, l-awtorità kompetenti tal-Istat Membru mitlub għandha tieħu inkunsiderazzjoni d-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru ieħor, li tikkostitwixxi element partikolarment serju għall-finijiet ta’ din il-verifika (
76
). Għalhekk, minkejja li din l-awtorità, fil-kawża prinċipali, iżżomm is-setgħa diskrezzjonali tagħha fil-kuntest tal-eżami awtonomu u aġġornat tal-kundizzjonijiet previsti fl-Artikolu 6(2) tal-IRG u fl-Artikolu 3(1) u (2) tal-Konvenzjoni Ewropea dwar l-Estradizzjoni li hija għandha twettaq, hija għandha tistabbilixxi ċ-ċirkustanzi speċifiċi li jwassluha sabiex tinjora l-evalwazzjoni mwettqa mill-awtorità Taljana li preċedentement tat l-istatus ta’ refuġjat lill-persuna mitluba.
109.
L-għan li għalih għandha timmira s-Sistema Ewropea Komuni tal-Ażil, konformement ma’ dak li huwa previst fl-Artikolu 78(2) TFUE, jimmilita għalhekk favur obbligu għall-awtorità tal-Istat Membru mitlub li tieħu debitament inkunsiderazzjoni d-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat meħuda minn Stat Membru ieħor u li tiddevja minnha biss meta jkun hemm ċirkustanzi speċifiċi. Fil-fatt, meta tali ċirkustanzi jkunu preżenti, il-prinċipju ta’ non‑refoulement ma jinkisirx peress li l-persuna inkwistjoni ma tkunx tista’ iktar tinvoka l-kwalità ta’ refuġjat.
110.
L-interpretazzjoni li nissuġġerixxi lill-Qorti tal-Ġustizzja li tadotta, fuq il-linja tas-sentenza tagħha Ruska Federacija, jidhirli li hija adegwata għall-mod kif għandu jiġi kkunsidrat l-effett extraterritorjali tal-Konvenzjoni ta’ Genève. Fil-fatt, min-nota ta’ gwida tal-UNHCR jirriżulta li “l-istatus ta’ refuġjat tal-persuna mitluba [li ngħata f’pajjiż li ma huwiex l-Istat mitlub] huwa element importanti u għandu jittieħed inkunsiderazzjoni mill-awtoritajiet ta’ estradizzjoni tal-Istat mitlub meta dawn jippruvaw jistabbilixxu jekk l-estradizzjoni hijiex kompatibbli mal-prinċipju ta’ non-refoulement” (
77
). L-UNHCR jidher li jifhem l-effett extraterritorjali tal-istatus ta’ refuġjat fis-sens li dan l-istatus mogħti minn Stat parti għal din il-konvenzjoni “għandu jiġi kkontestat minn Stat ieħor parti biss f’każijiet eċċezzjonali jekk jidher li l-persuna kkonċernata manifestament ma tissodisfax il-kundizzjonijiet meħtieġa mill-[imsemmija konvenzjoni], pereżempju jekk jinkixfu fatti li jindikaw li d-dikjarazzjonijiet magħmula inizjalment kienu frawdolenti jew li juru li l-persuna kkonċernata taqa’ taħt waħda mill-klawżoli ta’ esklużjoni previsti mill-[istess konvenzjoni]” [traduzzjoni mhux uffiċjali] (
78
).
111.
Fid-dawl tal-importanza li l-Istat Membru mitlub għandu, fil-kuntest tal-eżami awtonomu u aġġornat tiegħu tal-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement, jagħti lid-deċiżjoni tal-għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru ieħor, għandu jsir skambju ta’ informazzjoni bejn l-awtoritajiet kompetenti ta’ dawn iż-żewġ Stati Membri (
79
). Dan l-iskambju ta’ informazzjoni, li huwa meħtieġ skont il-prinċipju ta’ kooperazzjoni leali bejn l-Istati Membri, huwa wkoll ta’ natura li jiżgura l-koerenza tad-deċiżjonijiet fi ħdan is-SLSĠ.
D.
L‑eżami mill‑awtorità kompetenti tal‑Istat Membru mitlub tal‑osservanza tal‑prinċipju ta’ non‑refoulement għandu jsir f’konformità mal‑prinċipju ta’ kooperazzjoni leali u r‑rekwiżit ta’ koerenza tad‑deċiżjonijiet fi ħdan is‑SLSĠ
112.
L-effett probatorju li għandu jingħata lil deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru differenti minn dak li għandu jeżamina talba għal estradizzjoni jimplika li, anki fin-nuqqas ta’ natura legalment vinkolanti ta’ tali deċiżjoni, l-awtorità inkarigata li tevalwa jekk tali applikazzjoni għandhiex tingħata risposta favorevoli hija obbligata tmexxi l-investigazzjonijiet kollha neċessarji sabiex tiddetermina jekk il-persuna mitluba hijiex esposta għal riskju ta’ persekuzzjonijiet fl-Istat rikjedenti, b’tali mod li hija tkun għadha tista’ tinvoka l-kwalità tagħha ta’ refuġjat, u jekk drittijiet fundamentali oħra ta’ din il-persuna humiex mhedda (
80
). Minn dan isegwi li l-awtorità kompetenti fil-qasam tal-estradizzjoni għandha tidħol f’kuntatt mal-awtorità li tkun tat lill-persuna mitluba l-istatus ta’ refuġjat sabiex tikseb mingħandha l-informazzjoni neċessarja li tkun fil-pussess tagħha. Barra minn hekk, sa fejn il-fażi relatata mal-proċedura ta’ ażil hija amministrata minn persunal speċjalizzat u b’għarfien iddettaljat f’dan il-qasam, huwa importanti li l-awtorità kompetenti fil-qasam tal-estradizzjoni titlob l-opinjoni tal-awtorità li adottat id-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat.
113.
Inżid ngħid li l-eżami dwar l-osservanza tal-prinċipju ta’ speċjalità ma jeżentax lill-awtorità kompetenti fil-qasam tal-estradizzjoni milli tivverifika, billi tieħu konjizzjoni tal-fajl tal-ażil u billi tibda djalogu mal-awtorità li tat l-istatus ta’ refuġjat, jekk il-persuna mitluba għadhiex tista’ tinvoka l-kwalità ta’ refuġjat. L-awtorità kompetenti fil-qasam tal-estradizzjoni fil-kawża prinċipali għandha għalhekk, fl-ewwel lok, teżamina fil-fond jekk teżistix theddida ta’ persekuzzjoni, skont dak li jipprevedi l-Artikolu 6(2) tal-IRG, u, fit-tieni lok, tivverifika jekk il-prinċipju ta’ speċjalità jew eventwali assigurazzjonijiet humiex ta’ natura li jirrimedjaw b’mod effettiv tali theddida (
81
). Għal dan l-għan, l-elementi fattwali miġbura fil-kuntest tal-proċedura ta’ ażil għandhom jittieħdu inkunsiderazzjoni minn din l-awtorità fl-eżami tagħha tat-talba għal estradizzjoni. Il-kontenut ta’ fajl ta’ ażil jista’, f’dan ir-rigward, jipprovdi indikazzjoni tal-livell ta’ kredibbiltà tal-assigurazzjonijiet mogħtija mill-Istat rikjedenti, pereżempju billi jiżvela elementi li jagħtu lil dak li jkun x’jifhem li f’każijiet individwali wieħed ma jistax jistenna l-osservanza tal-assigurazzjonijiet mogħtija (
82
).
114.
Fil-kuntest ta’ eżami rigoruż tal-assigurazzjonijiet mogħtija mill-Istat rikjedenti, l-Istat mitlub għandu jiżgura ruħu, kif indikajt preċedentement, li, taħt il-pretest ta’ prosekuzzjoni ta’ delitt tad-dritt komuni, l-Istat rikjedenti ma għandux l-intenzjoni, fir-realtà, li jiftaħ proċeduri kontra reat politiku jew li jippersegwixxi l-persuna mitluba għal raġuni politika. F’dan ir-rigward, il-fatt li t-talba għal estradizzjoni toriġina mill-Istat ta’ oriġini tal-persuna mitluba, li kontra tiegħu ġiet meqjusa neċessarja protezzjoni waqt l-għoti tal-istatus ta’ refuġjat lil din il-persuna, jeħtieġ viġilanza partikolari. Dan jippreżumi li l-Istat rikjedenti jipprovdi assigurazzjonijiet rigorużi u solidi dwar l-assenza ta’ aggravazzjoni tar-riskju, fis-sens ta’ dak li jeżiġi l-Artikolu 3(2) tal-Konvenzjoni Ewropea dwar l-Estradizzjoni.
115.
Il-ħtieġa li tiġi żgurata l-koerenza tad-deċiżjonijiet adottati fi ħdan is-SLSĠ teħtieġ ukoll li jkun hemm skambju ta’ informazzjoni bejn l-awtorità kompetenti fil-qasam tal-estradizzjoni u l-awtorità li tkun tat lill-persuna mitluba l-istatus ta’ refuġjat, skont il-prinċipju ta’ kooperazzjoni leali (
83
).
116.
Tali skambju ta’ informazzjoni jista’ b’mod partikolari jkun utli meta l-elementi żvelati permezz ta’ talba għal estradizzjoni jistgħu jwasslu lill-awtorità li tkun tat l-istatus ta’ refuġjat sabiex tirtira dan l-istatus lill-persuna mitluba, pereżempju meta dawn l-elementi juru l-eżistenza ta’ każ ta’ esklużjoni minn dan l-istatus (
84
). Il-komunikazzjoni lil din l-awtorità mill-awtorità responsabbli għall-eżami tat-talba għall-estradizzjoni tal-informazzjoni kollha neċessarja tirriżulta għalhekk iktar neċessarja peress li l-Artikolu 45(3) tad-Direttiva 2013/32 jipprevedi li d-deċiżjoni tal-awtorità kompetenti intiża li tirtira l-protezzjoni internazzjonali tindika l-argumenti ta’ fatt u ta’ dritt li fuqhom hija bbażata din id-deċiżjoni. Għaldaqstant, din l-awtorità għandu jkollha l-informazzjoni rilevanti kollha sabiex tkun tista’ twettaq, fid-dawl ta’ din l-informazzjoni, l-evalwazzjoni tagħha stess taċ-ċirkustanzi kollha speċifiċi għall-każ inkwistjoni, sabiex tiddetermina s-sens tad-deċiżjoni tagħha kif ukoll sabiex timmotivaha b’mod komplet (
85
).
V. Konklużjoni
117.
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet kollha preċedenti, nipproponi li l-Qorti tal-Ġustizzja tirrispondi għad-domanda preliminari magħmula mill-Oberlandesgericht Hamm (il-Qorti Reġjonali Superjuri ta’ Hamm, il-Ġermanja) bil-mod kif ġej:
L-Artikolu 78(2) TFUE kif ukoll l-Artikolu 21(1) tad-Direttiva 2011/95/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat‑13 ta’ Diċembru 2011 dwar standards għall-kwalifika ta’ ċittadini nazzjonali ta’ pajjiżi terzi jew persuni mingħajr stat bħala benefiċjarji ta’ protezzjoni internazzjonali, għal stat uniformi għar-refuġjati jew għal persuni eliġibbli għal protezzjoni sussidjarja, u għall-kontenut tal-protezzjoni mogħtija, u għall-Artikolu 9(2) u (3) tad-Direttiva 2013/32/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas‑26 ta’ Ġunju 2013 dwar proċeduri komuni għall-għoti u l-irtirar tal-protezzjoni internazzjonali,
għandhom jiġu interpretati fis-sens li:
fejn ċittadin ta’ pajjiż terz li jkun kiseb l-istatus ta’ refuġjat fi Stat Membru jkun is-suġġett, fi Stat Membru ieħor li fih jirrisjedi, ta’ talba għal estradizzjoni li toriġina mill-pajjiż terz ta’ oriġini tiegħu, l-Istat Membru rikjest ma jkunx marbut, fil-kuntest tal-eżami ta’ dik it-talba, bid-deċiżjoni tal-għoti ta’ dak l-istatus li tkun ġiet adottata mill-ewwel Stat Membru, b’tali mod li ma jkunx obbligat li jirrifjuta l-estradizzjoni ta’ din il-persuna sakemm din id-deċiżjoni tkun fis-seħħ.
Madankollu, il-prinċipju ta’ non-refoulement, li huwa ggarantit, bħala dritt fundamentali, fl-Artikolu 18 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea, moqri flimkien mal-Artikolu 33 tal-Konvenzjoni dwar l-Istatus tar-Refuġjati, kif ikkompletat bil-Protokoll dwar l-Istatus tar-Refuġjati, kif ukoll fl-Artikolu 19(2) tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali, jobbliga l-Istat Membru mitlub li jirrifjuta l-estradizzjoni tal-persuna mitluba meta, wara eżami awtonomu u aġġornat tal-osservanza ta’ dan il-prinċipju, dan l-Istat Membru jqis li jkun hemm raġunijiet serji u kkonfermati li jwasslu sabiex wieħed jemmen li din il-persuna tkun ser taffaċċja fil-pajjiż ta’ destinazzjoni riskju reali li ssofri trattamenti pprojbiti minn dawn id-dispożizzjonijiet tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali.
Fil-kuntest ta’ dan l-eżami, id-deċiżjoni tal-għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru ieħor tikkostitwixxi element partikolarment serju li l-Istat Membru mitlub għandu jieħu inkunsiderazzjoni għall-finijiet tal-verifika li l-estradizzjoni ma tkunx ser tippreġudika d-drittijiet iggarantiti mill-Artikolu 18 mill-Artikolu 19(2) tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali. Għal dan l-għan u sabiex tiġi żgurata l-konsistenza tad-deċiżjonijiet adottati fl-Ispazju ta’ Libertà, Sigurtà u Ġustizzja, għandu jsir skambju ta’ informazzjoni bejn l-awtoritajiet kompetenti ta’ dawn l-Istati Membri, skont il-prinċipju ta’ kooperazzjoni leali stipulat fl-Artikolu 4(3) TUE.
(
1
)	Lingwa oriġinali: il-Franċiż.
(
2
)	Ara l-Chetail, V., “Les relations entre le droit de l’extradition et le droit des réfugiés: étude de l’article 1F(B) de la convention de Genève du 28 juillet 1951”, f’Chetail, V., u Laly-Chevalier, C., Asile et extradition – Théorie et pratique de l’exclusion du statut de réfugié, Bruylant, Brussell, 2014, p. 65 sa 91, b’mod partikolari p. 65. Dan l-awtur jispjega li, “minn perspettiva storika, id-dritt tal-estradizzjoni sawwar il-kategoriji ġuridiċi tad-dritt tar-refuġjati wara proċess regolatorju twil li kien jaf il-quċċata tiegħu fis-seklu 19 […] Fil-fatt kif ukoll fid-dritt, l-ażil kien għal żmien twil meqjus fir-relazzjonijiet interstatali bħala eċċezzjoni għar-regola tal-estradizzjoni. Il-prinċipju ta’ non-estradizzjoni tad-delinkwenti politiċi kien jikkostitwixxi għalhekk l-iktar manifestazzjoni viżibbli tal-ażil, peress li r-rifjut tal-estradizzjoni jesprimi l-protezzjoni mogħtija lir-refuġjat mill-Istat ospitanti tiegħu”. B’hekk, “il-prinċipju ta’ non-estradizzjoni għal delitt politiku jirrappreżenta f’ħafna aspetti l-matriċi kunċettwali u regolatorja ta’ dak li iktar tard isir id-dritt internazzjonali tar-refuġjati. Il-kontribuzzjoni tiegħu hija doppja. Dan ikopri ż-żewġ kunċetti fundaturi tad-dritt kontemporanju tar-refuġjati li huma d-definizzjoni ta’ refuġjat u l-prinċipju ta’ non-refoulement” [traduzzjoni libera].
(
3
)	Ara Chetail, V., op. cit., p. 66. L-imsemmija żewġ partijiet tad-dritt “issa għandhom bażijiet legali distinti, proċeduri speċifiċi u għan tagħhom proprju”.
(
4
)	Ara, dwar il-protezzjoni tad-drittijiet fundamentali fil-qasam tal-estradizzjoni, Costa, M. J., “Human Rights”, Extradition Law: Reviewing Grounds for Refusal from the Classic Paradigm to Mutual Recognition and Beyond, Brill Nijhoff, Leiden, 2019, p. 73 sa 114.
(
5
)	Ara Chetail, V., op. cit., p. 89.
(
6
)	Ara n-nota ta’ gwida dwar l-estradizzjoni u l-protezzjoni internazzjonali tar-refuġjati, April 2008, iktar ’il quddiem in-“nota ta’ gwida tal-UNHCR” (punt 2).
(
7
)	ĠU 2013, L 180, p. 60.
(
8
)	ĠU 2011, L 337, p. 9.
(
9
)	Iktar ’il quddiem il-“Karta”.
(
10
)	Iffirmata f’Genève fit‑28 ta’ Lulju 1951 (Ġabra tat-Trattati tan-Nazzjonijiet Uniti, Vol. 189, p. 150, Nru 2545 (1954)) u li daħlet fis-seħħ fit‑22 ta’ April 1954.
(
11
)	Konkluż fi New York fil‑31 ta’ Jannar 1967 u li daħal fis-seħħ fl‑4 ta’ Ottubru 1967.
(
12
)	Ara, b’mod partikolari, is-sentenza tas‑6 ta’ Lulju 2023, Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Refuġjat li wettaq delitt serju) (C‑663/21, iktar ’il quddiem is-“sentenza Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Refuġjat li wettaq delitt serju), EU:C:2023:540, punt 49 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
13
)	Iffirmata f’Pariġi fit‑13 ta’ Diċembru 1957 (Sensiela tat-Trattati tal-Kunsill tal-Ewropa, Nru 24).
(
14
)	BGBl. 1982 I, p. 2071.
(
15
)	BGBl. 1992 I, p. 1126.
(
16
)	BGBl. 2008 I, p. 1798.
(
17
)	BGBl. 2021 I, p. 2467.
(
18
)	BGBl. 2008 I, p. 162.
(
19
)	Il-qorti tar-rinviju tippreċiża li, kieku kellha tingħata risposta fl-affermattiv għal din id-domanda, ladarba jkollu għalhekk jitqies li A. jirriskja li jkun is-suġġett ta’ persekuzzjonijiet politiċi, ikun jeżisti ostakolu għall-estradizzjoni konformement mad-dispożizzjonijiet magħquda tal-Artikolu 6(2) tal-IRG u tal-Artikolu 3(2) tal-Konvenzjoni Ewropea dwar l-Estradizzjoni. Għaldaqstant, hemm lok li din l-estradizzjoni tiġi rrifjutata.
(
20
)	Il-qorti tar-rinviju tiċċita, f’dan ir-rigward, l-Artikoli 11, 12 u 14 tad-Direttiva 2011/95 kif ukoll l-Artikoli 44 u 45 tad-Direttiva 2013/32.
(
21
)	Din il-qorti tirreferi għas-sentenza tat‑2 ta’ April 2020, Ruska Federacija (C‑897/19 PPU, iktar ’il quddiem is-“sentenza Ruska Federacija, EU:C:2020:262, punt 60 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
22
)	Ara s-sentenza Ruska Federacija (punt 48).
(
23
)	Mill-indikazzjonijiet ipprovduti mill-Gvern Ġermaniż waqt is-seduta jidher li jirriżulta li din hija residenza fit-tul skont id-Direttiva tal-Kunsill 2003/109/KE tal‑25 ta’ Novembru 2003 dwar l-istatus ta’ ċittadini ta’ pajjiżi terzi li jkunu residenti għat-tul (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 2004, Vol. 16, p. 44), kif emendata bid-Direttiva 2011/51/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal‑11 ta’ Mejju 2011 (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 2011, Vol. 132, p. 1) (iktar’ il quddiem id‑“Direttiva 2003/109”). Din id-direttiva tal-aħħar estendiet il-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva 2003/109 għall-benefiċjarji ta’ protezzjoni internazzjonali.
(
24
)	Ara, b’mod partikolari, is-sentenza Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Refuġjat li wettaq delitt serju) (punt 49 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
25
)	Ara n-nota ta’ gwida tal-UNHCR (punt 8).
(
26
)	C‑182/15, EU:C:2016:630.
(
27
)	Ara s-sentenzi tas‑6 ta’ Settembru 2016, Petruhhin (C‑182/15, EU:C:2016:630, punt 60); tat‑13 ta’ Novembru 2018, Raugevicius (C‑247/17, EU:C:2018:898, punt 49); Ruska Federacija (il-punti 63 u 64); tas‑17 ta’ Diċembru 2020, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Estradizzjoni lejn l-Ukraina) (C‑398/19, EU:C:2020:1032, punt 45), kif ukoll tat‑22 ta’ Diċembru 2022, Generalstaatsanwaltschaft München (Talba għall-estradizzjoni lejn il-Bosnja‑Ħerzegovina) (C‑237/21, EU:C:2022:1017, punt 55).
(
28
)	Ara, b’mod partikolari, is-sentenza Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Refuġjat li wettaq delitt serju) (punt 36 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
29
)	Ara, b’mod partikolari, is-sentenza Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Refuġjat li wettaq delitt serju) (punt 38 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
30
)	Ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat‑22 ta’ Ġunju 2023, Il-Kummissjoni vs L-Ungerija (Dikjarazzjoni ta’ intenzjoni qabel applikazzjoni għall-ażil) (C‑823/21, EU:C:2023:504, punt 52).
(
31
)	Ara s-sentenza tal‑14 ta’ Mejju 2019, M et (Revoka tal-istatus ta’ refuġjat) (C‑391/16, C‑77/17 u C‑78/17, iktar ’il quddiem is-“sentenza M et (Revoka tal-istatus ta’ refuġjat)”, EU:C:2019:403). Ser nerġa’ lura għal dan l-aspett fl‑argumenti li ġejjin.
(
32
)	Ara, b’analoġija, is-sentenza Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Refuġjat li wettaq delitt serju) (punt 50 u l-ġurisprudenza ċċitata). Fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni, il-verifika tal-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement hija ġġustifikata mill-fatt li l-persuna li tintalab l-estradizzjoni tagħha għal delitt tad-dritt komuni tista’ tiġi ppersegwitata politikament, pereżempju jekk il-prosekuzzjoni kriminali tkun biss raġuni jew skuża biex tiġi ppersegwitata minħabba karatteristiċi rilevanti għall-ażil.
(
33
)	Dawn huma l-kawżi Bundesrepublik Deutschland (Effett ta’ deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat) (C‑753/22); El Baheer (C‑288/23); u Cassen (C‑551/23). Dawn it-tliet kawżi għandhom bħala punt ta’ tluq applikazzjonijiet għal protezzjoni internazzjonali minn ċittadini ta’ pajjiż terz jew mingħajr Stat, li ngħataw kull wieħed minnhom l-istatus ta’ refuġjat fi Stat Membru ieħor, jiġifieri r-Repubblika Ellenika. F’tali sitwazzjoni, l-Istat Membru adit bl-applikazzjoni l-ġdida jista’ jagħmel użu mill-possibbiltà, prevista fl-Artikolu 33(2)(a) tad-Direttiva 2013/32, li jiddikjara din l-applikazzjoni inammissibbli minħabba l-għoti tal-istatus ta’ refuġjat mill-Istat Membru l-ieħor. Madankollu, tali possibbiltà għandha titwarrab, konformement mal-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, meta l-persuna kkonċernata tkun f’riskju serju li tkun suġġetta, f’dan l-Istat Membru l-ieħor, għal trattamenti inumani u degradanti kuntrarji għall-Artikolu 4 tal-Karta, minħabba l-kundizzjonijiet tal-ħajja prevedibbli li tkun ser tiltaqa’ magħhom hemmhekk (ara s-sentenza tad‑19 ta’ Marzu 2019, Ibrahim et (C‑540/17, C‑297/17, C‑318/17, C‑319/17 u C‑438/17, EU:C:2019:219, punti 83 sa 94), kif ukoll id-digriet tat‑13 ta’ Novembru 2019, Hamed u Omar (C‑541/17 u, mhux ippubblikat, EU:C:2019:964, punti 34 sa 36)). Għalhekk, l-awtorità kompetenti tal-Istat Membru li jirċievi l-applikazzjoni l-ġdida ma tistax tibbaża ruħha fuq l-Artikolu 33(2)(a) tad-Direttiva 2013/32 sabiex tiċħadha bħala inammissibbli. Din l-awtorità għandha għalhekk tikkunsidra din it-talba bħala ammissibbli u tiddeċiedi fuq il-mertu tagħha. F’kull waħda minn dawn il-kawżi, il-qorti tar-rinviju għaldaqstant tistaqsi lill-Qorti tal-Ġustizzja dwar jekk, skont ir-regoli tas-sistema Ewropea komuni tal-ażil, l-imsemmija awtorità għandhiex twettaq eżami awtonomu tal-applikazzjoni l-ġdida jew jekk hijiex obbligata tirrikonoxxi lill-applikant l-istatus ta’ refuġjat mingħajr ma tivverifika l-kundizzjonijiet sostantivi ta’ din il-protezzjoni, minħabba s-sempliċi fatt li Stat Membru ieħor ikun diġà ta dan l-istatus lil dan l-applikant.
(
34
)	Ara, b’mod partikolari, dwar il-konstatazzjoni, ir-Riżoluzzjoni tal-Parlament Ewropew tat‑12 ta’ April 2016 dwar is-sitwazzjoni fil-Mediterran u l-ħtieġa ta’ approċċ olistiku tal-UE għall-migrazzjoni (2015/2095(INI)), punt 39. Ara, favur evoluzzjoni tad-dritt tal-Unjoni dwar dan is-suġġett, European Council on Refugees and Exiles, Protected across borders: Mutual recognition of asylum decisions in the EU — ECRE’ s assessment of legal provisions and practice on mutual recognition, u its recommendations for reforms to create a status “valid throughout the Union”, 2016. Ara wkoll Rasche, L., “Un nouveau départ dans la politique d’asile de l’UE”, disponibbli fl-indirizz li ġej: https://institutdelors.eu/wp-content/uploads/2020/10/7-MIGRATION-Rasche-FR.pdf, p. 5. Ir-rikonoxximent reċiproku tad-deċiżjonijiet li jagħtu l-istatus ta’ refuġjat huwa ċertament inseparabbli minn armonizzazzjoni ulterjuri tal-kundizzjonijiet u tal-proċeduri għal dan l-għan: ara, f’dan ir-rigward, il-proposta għal Regolament tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat‑13 ta’ Lulju 2016dwar standards għall-kwalifika ta’ ċittadini ta’ pajjiżi terzi jew persuni mingħajr stat bħala benefiċjarji ta’ protezzjoni internazzjonali, għal status uniformi għar-rifuġjati jew għal persuni eliġibbli għal protezzjoni sussidjarja u għall-kontenut tal-protezzjoni mogħtija u li jemenda d-Direttiva tal-Kunsill 2003/109/KE tal‑25 ta’ Novembru 2003 dwar l-istatus ta’ ċittadini ta’ pajjiżi terzi li jkunu residenti fit-tul (COM (2016) 466 final).
(
35
)	Ara s-sentenza M et (Revoka tal-istatus ta’ refuġjat) (punt 80 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
36
)	Ara s-sentenza tat‑22 ta’ Frar 2022, Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Unità tal-Familja – Protezzjoni diġà mogħtija) (C‑483/20, EU:C:2022:103, punt 37).
(
37
)	Ara, b’mod partikolari, is-sentenza tat‑22 ta’ Frar 2022, Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Unità tal-Familja – Protezzjoni diġà mogħtija) (C‑483/20, EU:C:2022:103, punt 28 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
38
)	Iffirmata f’Ruma fl‑4 ta’ Novembru 1950.
(
39
)	Infakkar li, skont din id-dispożizzjoni, Stat Membru jista’ jikkunsidra applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali bħala inammissibbli meta tali protezzjoni tkun ingħatat minn Stat Membru ieħor.
(
40
)	Ara, b’mod partikolari, is-sentenza tat‑22 ta’ Frar 2022, Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Unità tal-Familja – Protezzjoni diġà mogħtija) (C‑483/20, EU:C:2022:103, punt 29 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
41
)	ĠU 2013, L 180, p. 31; rettifika ĠU L 49, 25.2.2017, p. 50.
(
42
)	Ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal‑10 ta’ Diċembru 2013, Abdullahi (C‑394/12, EU:C:2013:813, punti 54 u 55). Kif il-Qorti tal-Ġustizzja qieset f’din is-sentenza, “ir-regoli applikabbli għat-talbiet għal ażil ġew, fil-parti l-kbira tagħhom, armonizzati fil-livell tal-Unjoni, partikolarment u finalment, mid-Direttivi 2011/95 u 2013/32” (punt 54). Isegwi, skont il-Qorti tal-Ġustizzja li “t-talba ta’ persuna li tkun qegħda tfittex l-ażil tiġi eżaminata, ġeneralment, skont l-istess regoli, ikun liema jkun l-Istat Membru responsabbli mill-eżami ta’ dik it-talba” (punt 55).
(
43
)	Ara s-sentenzi tas‑6 ta’ Lulju 2023, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Delitt partikolarment gravi) (C‑402/22, EU:C:2023:543, punt 36), kif ukoll tas‑6 ta’ Lulju 2023, Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Refuġjat li wettaq delitt serju) (C‑8/22, EU:C:2023:542, punt 42).
(
44
)	Ara, b’mod partikolari, il-premessa 6 tar-Regolament Nru 604/2013, il-premessi 7 u 9 sa 11 tad-Direttiva 2011/95, kif ukoll il-premessi 4 u 12 tad-Direttiva 2013/32.
(
45
)	Ara, bħala eżempju, id-Direttiva tal-Kunsill 2001/40/KE tat‑28 ta’ Mejju 2001, dwar ir-rikonoxximent reċiproku tad-deċiżjonijiet dwar l-espulsjoni ta’ ċittadini ta’ pajjiżi terzi (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol, 4, p. 107), li l-għan tagħha huwa, skont l-Artikolu 1(1) tagħha, “li jagħmel possibbli r-rikonoxximent ta’ deċiżjoni dwar l-espulsjoni maħruġa minn awtorità kompetenti fi Stat Membru […] kontra ċittadin ta’ pajjiż terz preżenti ġewwa t-territorju ta’ Stat Membru ieħor, […]”. Barra minn hekk, fil-qasam kriminali, ir-regola li tgħid li l-Istati Membri għandhom jeżegwixxu kull mandat ta’ arrest Ewropew abbażi tal-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku ma hijiex biss dedotta mill-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka, iżda hija s-suġġett ta’ riferiment espliċitu fl-Artikolu 1(2) tad-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2002/584/JAI tat‑13 ta’ Ġunju 2002 dwar il-mandat ta’ arrest Ewropew u l-proċeduri ta’ konsenja bejn l-Istati Membri (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 6, p. 34).
(
46
)	Għalhekk, bħala eżempju, fis-sentenza tagħha tal‑10 ta’ Diċembru 2020, Shiksaitov vs Is-Slovakkja (CE:ECHR:2020:1210JUD005675116, punti 68 sa 75), din il-Qorti tirrispondi għall-argument tar-rikorrent li d-detenzjoni tiegħu hija illegali sa fejn, fid-dawl tal-istatus tiegħu ta’ refuġjat miksub fl-Isvezja, huwa ma setax ikun is-suġġett ta’ miżura ta’ estradizzjoni mill-awtoritajiet Slovakki, li dawn l-awtoritajiet ma kinux marbuta bl-għoti ta’ dan l-istatus, li huma setgħu b’mod partikolari jeżaminaw mill-ġdid fid-dawl tal-eventwali applikabbiltà ta’ klawżola ta’ esklużjoni.
(
47
)	Moqri flimkien mal-premessa 43 tad-Direttiva 2013/32, li tiddikjara li l-Istati Membri għandhom, bħala prinċipju, jeżaminaw l-applikazzjonijiet kollha fil-mertu, l-Artikolu 33(1) ta’ din id-direttiva jipprevedi eċċezzjoni kkonkretizzata permezz ta’ lista eżawrjenti ta’ raġunijiet ta’ inammissibbiltà li tinsab fl-Artikolu 33(2) tad-direttiva msemmija: ara L-Aġenzija tal-Unjoni Ewropea għall-Ażil (AUEA), Analyse juridique: Les procédures d’asile et le principe de non-refoulement, 2018, p. 113. Skont il-Qorti tal-Ġustizzja, il-possibbiltà li applikazzjoni tiġi ddikjarata inammissibbli skont l-Artikolu 33(2)(a) tad-Direttiva 2013/32 hija spjegata b’mod partikolari mill-importanza tal-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka, li tiegħu din id-dispożizzjoni hija espressjoni: ara s-sentenzi tat‑22 ta’ Frar 2022, Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Unità tal-Familja – Protezzjoni diġà mogħtija) (C‑483/20, EU:C:2022:103, punti 29 u 37), kif ukoll tal‑1 ta’ Awwissu 2022, Bundesrepublik Deutschland (Wild ta’ refuġjati, imwieled barra mill-Istat ospitanti) (C‑720/20, EU:C:2022:603, punt 50). Din hija deroga mill-obbligu tal-Istati Membri li jeżaminaw fil-mertu l-applikazzjonijiet kollha għal protezzjoni internazzjonali: ara, f’dan ir-rigward, is-sentenza tat‑22 ta’ Frar 2022, Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Unità tal-Familja – Protezzjoni diġà mogħtija) (C‑483/20, EU:C:2022:103, punti 24 u 25), kif ukoll il-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Pikamäe fil-kawża Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Unità tal-Familja – Protezzjoni diġà mogħtija) (C‑483/20, EU:C:2021:780, punt 63).
(
48
)	C‑297/17, C‑318/17, C‑319/17 u C‑438/17, EU:C:2019:219, punti 83 sa 94.
(
49
)	Ara l-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Pikamäe fil-kawża Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Unità tal-Familja – Protezzjoni diġà mogħtija) (C‑483/20, EU:C:2021:780, punt 64). Madankollu, kif ser nispjega fl-argumenti li ġejjin fil-kuntest ta’ proċedura ta’ estradizzjoni, inqis li deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat adottata minn Stat Membru skont kriterji komuni tikkostitwixxi indizju partikolarment serju ta’ riskju ta’ persekuzzjonijiet u li hija għandha għalhekk, għal din ir-raġuni u fi spirtu ta’ fiduċja reċiproka, tittieħed inkunsiderazzjoni mill-awtorità adita mill-ġdid.
(
50
)	Ara, f’dan is-sens, is-sentenza tad‑29 ta’ Lulju 2019, Torubarov (C‑556/17, EU:C:2019:626, punt 50).
(
51
)	Ara l-premessa 13 tad-Direttiva 2011/95 u l-premessa 13 tad-Direttiva 2013/32. Ara b’mod partikolari, fir-rigward ta’ dan l-għan, is-sentenza tal‑10 ta’ Diċembru 2020, Minister for Justice and Equality (Applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali fl-Irlanda) (C‑616/19, EU:C:2020:1010, punti 51 u 52).
(
52
)	F’dan ir-rigward, skont l-Artikolu 3 tad-Direttiva 2011/95, “[l]-Istati Membri jistgħu jdaħħlu jew jżommu standards aktar favorevoli biex jistabbilixxu min jikkwalifika bħala refuġjat jew bħala persuna eliġibbli għal protezzjoni sussidjarja, u biex jistabbilixxu l-kontenut ta’ protezzjoni internazzjonali, safejn dawk l-istandards stabbiliti huma kompatibbli ma’ din id-Direttiva”. Barra minn hekk, skont l-Artikolu 5 tad-Direttiva 2013/32, “[l]-Istati Membri jistgħu jintroduċu jew iżommu fis-seħħ standards aktar favorevoli għal proċeduri għall-għoti u l-irtirar tal-protezzjoni internazzjonali, sa fejn dawk l-istandards ikunu kompatibbli ma’ din id-Direttiva”.
(
53
)	ĠU 2006, L 175M, p. 168.
(
54
)	Ara AUEA, Analyse juridique: Les procédures d’asile et le principe de non-refoulement, op. cit., p. 82.
(
55
)	Ara s-sentenza M et (Revoka tal-istatus ta’ refuġjat) (punt 85).
(
56
)	Ara s-sentenza M et (Revoka tal-istatus ta’ refuġjat) (punt 86).
(
57
)	Ara s-sentenza M et (Revoka tal-istatus ta’ refuġjat) (punt 92).
(
58
)	Ara s-sentenza M et (Revoka tal-istatus ta’ refuġjat) (punt 98).
(
59
)	Ara s-sentenza M et (Revoka tal-istatus ta’ refuġjat) (punt 100).
(
60
)	Ara, fir-rigward tar-revoka tal-istatus ta’ refuġjat skont l-Artikolu 14(4) (b) tad-Direttiva 2011/95, is-sentenza Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Refuġjat li wettaq delitt serju) (punt 39).
(
61
)	Ara, b’mod partikolari, fir-rigward tar-revoka tal-istatus ta’ refuġjat skont l-Artikolu 14(4)(b) tad-Direttiva 2011/95, is-sentenza Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Refuġjat li wettaq delitt serju) (punt 41 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
62
)	Ara s-sentenza Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Refuġjat li wettaq delitt serju) (punt 42).
(
63
)	ĠU 2008, L 348, p. 98.
(
64
)	Ara Forteau, M., u Laly-Chevalier, C., “Les problèmes d’articulation des procédures d’asile, d’extradition et d’entraide judiciaire pénale”, f’Chetail, V., u Laly-Chevalier, C., Asile et extradition – Théorie et pratique de l’exclusion du statut de réfugié, op. cit., p. 145 sa 203, b’mod partikolari p. 162, li jiċċitaw, bħala eżempju, sentenza tal-Qorti Suprema tal-Kanada, Németh vs Kanada, 2010 CSC 56, punt 30. Għaldaqstant, ma tistax tiġi aċċettata l-interpretazzjoni sostnuta mill-Gvern Taljan, li tgħid li, abbażi tal-prinċipju ta’ kooperazzjoni leali, l-awtorità li tiddeċiedi dwar it-talba għal estradizzjoni għandha tinforma lill-awtorità kompetenti tal-Istat Membru li tkun tat l-istatus ta’ refuġjat ta’ din it-talba u tħallilha terminu raġonevoli sabiex tiddetermina jekk hemmx lok, jew le, li jiġi rrevokat l-istatus ta’ refuġjat.
(
65
)	Ara n-nota ta’ gwida tal-UNHCR (punt 5). Kif jirrileva l-UNHCR, “[f]il-każijiet ta’ estradizzjoni li jikkonċernaw refuġjat jew applikant għall-ażil, ċerti prinċipji u dispożizzjonijiet tad-dritt tal-estradizzjoni joffru garanziji ġuridiċi lill-persuna kkonċernata. Il-persuna mitluba tista’ pereżempju tibbenefika mill-applikazzjoni tal-prinċipju ta’ speċjalità; restrizzjonijiet fuq l-estradizzjoni mill-ġdid mill-Istat rikjedenti lejn Stat terz; il-possibbiltà li tingħata l-estradizzjoni bil-kundizzjoni li l-persuna mitluba tkun tista’ tirritorna fl-Istat mitlub fi tmiem il-proċeduri kriminali jew wara li tkun skontat il-piena tagħha; ir-regola ta’ nuqqas ta’ estradizzjoni għal reati politiċi; jew raġunijiet oħra ta’ rifjut tradizzjonali, b’mod partikolari dawk relatati mal-piena kapitali u l-kunċetti tal-ġustizzja u l-ekwità. Il-‘klawżoli ta’ diskriminazzjoni’, li bis-saħħa tagħhom l-estradizzjoni tista’ jew għandha tiġi rrifjutata jekk tintalab għal raġunijiet politiċi jew għal finijiet ta’ persekuzzjoni jew ta’ diskriminazzjoni, huma żvilupp iktar reċenti fid-dritt tal-estradizzjoni” (punt 5) [traduzzjoni mhux uffiċjali]. Ara wkoll Forteau, M., u Laly-Chevalier, C., op. cit., nota ta’ qiegħ il-paġna 46, li jindikaw li, skont il-Qorti Federali Svizzera u l-Qorti Suprema tal-Kanada, l-Artikolu 3(2) tal-Konvenzjoni Ewropea dwar l-Estradizzjoni huwa l-espressjoni konkreta tal-prinċipju ta’ non-refoulement inkluż fid-dritt tar-refuġjati fil-kuntest tad-dritt tal-estradizzjoni. Ara, fl-istess sens, Chetail, V., op. cit., li jirrileva li “ma jistax ma jiġix ikkonstatat il-paralleliżmu bejn din id-dispożizzjoni u d-definizzjoni ta’ refuġjat li tinsab fl-Artikolu 1A(2) tal-Konvenzjoni ta’ Genève. Madankollu, dan l-artikolu huwa differenti [minn dik il-konvenzjoni] f’żewġ aspetti. Il-Konvenzjoni Ewropea [dwar l-estradizzjoni] ma rriproduċietx il-kunċett ta’ ‘appartenenza għal ċertu grupp soċjali’ meqjus vag wisq. Bla ħsara għal din il-kundizzjoni, l-Artikolu 3(2) huwa min-naħa l-oħra iktar wiesa’ mid-definizzjoni ta’ refuġjat, sa fejn ma jeskludix lill-awturi ta’ delitt serju tad-dritt komuni u jipproteġi lill-individwu mitlub, meta s-sitwazzjoni tiegħu tirriskja li tiġi aggravata għal waħda mir-raġunijiet iċċitati iktar ’il fuq u mhux biss fil-każ ta’ riskju ta’ persekuzzjoni” (p. 79) [traduzzjoni libera].
(
66
)	Biex nerġgħu nużaw it-termini użati minn Chetail, V., op. cit., p. 66.
(
67
)	B’mod iktar ġenerali, wieħed jassisti fl-awtonomizzazzjoni tal-eżami tal-osservanza tal-prinċipju ta’ non-refoulement. Ara, f’dan ir-rigward, Chetail, V. op. cit., li jenfasizza li, meta jeżisti riskju reali ta’ tortura jew ta’ trattament inuman jew degradanti fl-Istat ta’ destinazzjoni, “[i]l-prinċipju ta’ non-refoulement ma jipprekludix biss l-estradizzjoni fil-preżenza ta’ tali riskju fl-Istat mitlub. Huwa jinnewtralizza wkoll il-konsegwenzi tal-esklużjoni mill-istatus ta’ refuġjat li ma hijiex iktar sinonima ma’ tkeċċija fil-pajjiż ta’ oriġini” (p. 90).
(
68
)	Ara s-sentenza Ruska Federacija (punti 64 u 65).
(
69
)	Ara s-sentenza Ruska Federacija (punt 65 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(
70
)	Ara s-sentenza Ruska Federacija (punt 66). Skont il-Qorti tal-Ġustizzja, tali element huwa iktar u iktar importanti għall-finijiet ta’ din il-verifika meta l-għoti tal-ażil kien ibbażat preċiżament fuq il-proċeduri li l-persuna kkonċernata hija s-suġġett tagħhom fil-pajjiż ta’ oriġini tagħha u li wasslu għat-tressiq minn dan tal-aħħar ta’ talba għal estradizzjoni fil-konfront ta’ din il-persuna (punt 67).
(
71
)	Ara s-sentenza Ruska Federacija (punt 68).
(
72
)	Ara l-Ftehim bejn il-Komunità Ewropea u r-Repubblika tal-Islanda u r-Renju tan-Norveġja dwar il-kriterji u l-mekkaniżmi għall-istabbiliment tal-Istat responsabbli għall-eżami ta’ talba għal ażilju ppreżentata fi Stat Membru jew fl-Islanda jew fin-Norveġja (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 4, p. 78).
(
73
)	Ara, fir-rigward tar-Renju tan-Norveġja, is-sentenza tal‑20 ta’ Mejju 2021, L.R. (Applikazzjoni għall-ażil miċħuda min-Norveġja) (C‑8/20, EU:C:2021:404, punti 39 u 45).
(
74
)	Ara, b’analoġija, is-sentenza tat‑2 ta’ April 2020, Il-Kummissjoni vs Il-Polonja, L-Ungerija u Ir-Repubblika Ċeka (Mekkaniżmu temporanju ta’ rilokazzjoni ta’ applikanti għal protezzjoni internazzjonali) (C‑715/17, C‑718/17 u C‑719/17, EU:C:2020:257, punti 164 u 182).
(
75
)	Ara s-Schierholt, C., u Zimmermann, F., “§ 6 Politische Straftaten, politische Verfolgung”, f’Schomburg, W., u Lagodny, O., lnternationale Rechtshilfe in Strafsachen, is-sitt edizzjoni, C. H. Beck, Munich, 2020, p. 130.
(
76
)	Ara Forteau, M., u Laly-Chevalier, C., op. cit., li josservaw li “l-informazzjoni żvelata fil-kuntest tal-proċedura ta’ estradizzjoni jista’ jkollha effett fuq id-determinazzjoni tal-applikazzjoni għal ażil u b’mod partikolari fuq l-applikazzjoni tal-klawżoli ta’ esklużjoni, filwaqt li bil-kontra, l-eżitu tal-proċedura ta’ ażil jikkostitwixxi element essenzjali li l-Istat mitlub għandu jieħu inkunsiderazzjoni meta jipprova jistabbilixxi jekk il-persuna mitluba tistax jew le tiġi estradita legalment” (p. 162) [traduzzjoni libera].
(
77
)	Ara n-nota ta’ gwida tal-UNHCR (punt 55).
(
78
)	Ara n-nota ta’ gwida tal-UNHCR (punt 55). Ara, f’dan ir-rigward, Forteau, M., u Laly-Chevalier, C., op. cit. Minn dawn l-elementi dawn l-awturi jiddeduċu li “[l]-kontenut tal-eċċezzjonijiet li l-UNHCR jaċċetta fir-rigward tal-[effett extraterritorjali tal-Konvenzjoni ta’ Genève] juri […] li l-awtorità tal-forum għandha fir-realtà dejjem setgħa ta’ eżami mill-ġdid tal-fajl u ta’ stħarriġ tal-fondatezza tal-evalwazzjoni tal-awtorità barranija” [traduzzjoni libera]. Fil-fehma tagħhom, “[g]ħaldaqstant ma jidhirx li huwa ‘effett extraterritorjali’ fis-sens li dan ikollu fil-kuntest ta’ mekkaniżmu ta’ rikonoxximent reċiproku – mekkaniżmu li tabilħaqq ma tipprovdix għalih il-[Konvenzjoni ta’ Genève]. B’‘effett extraterritorjali’, l-UNHCR jidher li fl-aħħar mill-aħħar jirreferi għall-effett probatorju u mhux għall-effett eżekuttiv tad-deċiżjoni mogħtija mill-awtorità barranija” (p. 186 u 187).
(
79
)	F’dan ir-rigward, jidhirli li huwa rilevanti li jiġi stabbilit paralleliżmu mas-sitwazzjoni li semmejt preċedentement, li fiha, skont l-Artikolu 33(2)(a) tad-Direttiva 2013/32, li jikkostitwixxi espressjoni tal-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka, l-Istati Membri għandhom il-possibbiltà li jiddikjaraw bħala inammissibbli applikazzjoni ġdida għal protezzjoni internazzjonali meta Stat Membru ieħor ikun diġà ta tali protezzjoni. Fil-fatt, dan il-prinċipju kif ukoll dak ta’ kooperazzjoni leali jimplikaw ukoll, fil-fehma tiegħi, li l-awtorità kompetenti ta’ Stat Membru fil-qasam tad-determinazzjoni li tiddeċiedi – jew li hija obbligata, fl-ipoteżi enfasizzata fis-sentenza tad‑19 ta’ Marzu 2019, Ibrahim et (C‑297/17, C‑318/17, C‑319/17 u C‑438/17, EU:C:2019:219) – li twettaq l-eżami tagħha stess ta’ tali applikazzjoni ma tistax tinjora d-deċiżjoni ta’ għoti tal-istatus ta’ refuġjat meħuda minn Stat Membru ieħor. Din l-awtorità għandha għalhekk tieħu inkunsiderazzjoni din id-deċiżjoni wara skambju ta’ informazzjoni mal-awtorità li adottatha, filwaqt li tista’ titbiegħed minnha jekk tiżvela ċirkustanzi speċifiċi li huma ta’ natura li jimmotivaw l-adozzjoni ta’ deċiżjoni li tmur f’sens differenti. F’dan ir-rigward, għalkemm huwa minnu li l-eżistenza ta’ kriterji armonizzati mil-leġiżlatur tal-Unjoni timplika li l-evalwazzjonijiet imwettqa mill-awtoritajiet suċċessivament aditi għandhom, bħala prinċipju, jikkonverġu, ma jistax madankollu jiġi eskluż li l-awtorità l-ġdida adita tasal għal konklużjoni differenti minn dik li kienet waslet għaliha awtorità oħra preċedentement. Dan jista’ jkun il-każ meta jiġi kkonstatat bdil fiċ-ċirkustanzi jew meta jkun jidher element ġdid, li ma kienx magħruf mill-Istat Membru li jkun ta l-istatus ta’ refuġjat. L-applikazzjoni l-ġdida tista’ għalhekk tiġi miċħuda.
(
80
)	Ara Schierholt, C., u Zimmermann, F., op. cit., p. 129.
(
81
)	Ara Schierholt, C., u Zimmermann, F., op. cit., p. 129.
(
82
)	Ara R. Marx, AsylG – Kommentar zum Asylgesetz, l-għaxar edizzjoni, Luchterhand, Köln, 2019, p. 275, punt 10. Infakkar, f’dan ir-rigward, ir-rekwiżiti fil-qasam tal-assigurazzjoni li l-Qorti tal-Ġustizzja indikat fis-sentenza tagħha Ruska Federacija (punt 65).
(
83
)	Ara Forteau, M., u Laly-Chevalier, C., op. cit., li jindikaw li “l-proċeduri ta’ ażil u ta’ estradizzjoni għandhom jiġu kkoordinati b’mod li jiġi żgurat li r-rekwiżiti ta’ kull waħda jittieħdu inkunsiderazzjoni fil-kuntest tal-implimentazzjoni tal-oħra”, filwaqt li jiġi osservat li “bl-ebda mod ma għandha proċedura tipprevali fuq l-oħra” (p. 153). Ir-relazzjoni bejn iż-żewġ proċeduri ma għandhiex għaldaqstant tinftiehem mill-perspettiva tal-“kunflitt leġiżlattiv”, iżda billi tfittex “applikazzjoni jew interpretazzjoni konformi”, b’tali mod li “ż-żewġ partijiet tad-dritt jistgħu fil-fatt jeżistu flimkien” (p. 155). Fi kliem ieħor, ma huwiex il-każ li d-dritt tal-estradizzjoni jiġi invokat fuq id-dritt tar-refuġjati jew viċi versa, iżda “li tiġi żgurata l-applikazzjoni simultanja tat-tnejn” (p. 156). B’hekk, “iż-żewġ korpi ta’ regoli jsegwu dinamika kumplessa ta’ konċiljazzjoni jew ta’ koordinazzjoni u mhux prinċipju semplistiku ta’ ġerarkija” (p. 158). Barra minn hekk, dawn l-awturi jikkunsidraw li “l-kooperazzjoni bejn l-awtoritajiet tal-ażil u tal-estradizzjoni tista’ tkun utli ħafna […] billi tiffavorixxi teħid ta’ deċiżjonijiet iktar rapidu u informat aħjar permezz ta’ kondiviżjoni ta’ informazzjoni iktar fluwida” (p. 162) [traduzzjoni libera].
(
84
)	Infakkar, f’dan ir-rigward, li, skont l-Artikolu 14(3)(a) tad-Direttiva 2011/95, “[l]-Istati Membri għandhom jirrevokaw, itemmu jew jirrifjutaw li jġeddu l-istatus ta’ refuġjat ta’ persuna li tkun ċittadin nazzjonali ta’ pajjiż terz jew persuna mingħajr stat jekk, wara li hija tkun ingħatat status ta’ refuġjat, jiġi stabbilit mill-Istat Membru interessat li […] hija kellha tkun jew hija eskluża milli tkun refuġjat bi qbil mal-Artikolu 12 [ta’ din id-direttiva]”. Din id-dispożizzjoni tal-aħħar tipprevedi, fil-paragrafu 2(b) tagħha, li “[p]ersuna li tkun ċittadina nazzjonali ta’ pajjiż terz jew persuna mingħajr stat għandha tiġi eskluża milli tkun refuġjat meta jkun hemm raġunijiet serji biex jitqies li […] hija kkommettiet delitt serju mhux politiku barra mill-pajjiż tar-refuġju qabel id-dħul tagħha bħala refuġjat”.
(
85
)	Ara, b’mod partikolari, is-sentenza tas‑6 ta’ Lulju 2023, Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides (Refuġjat li wettaq delitt serju) (C‑8/22, EU:C:2023:542, punt 62 u l-ġurisprudenza ċċitata).