62021CJ0544_INF
Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 27 października 2022 r. –Stadt Mainz
(sprawa C‑544/21) (
1
)
Odesłanie prejudycjalne – Swoboda świadczenia usług – Dyrektywa 2006/123/WE – Artykuł 15 ust. 1, art. 15 ust. 2 lit. g) i art. 15 ust. 3 – Usługi na rynku wewnętrznym – Wynagrodzenia architektów i inżynierów – Obowiązkowe stawki minimalne – Bezpośrednia skuteczność przepisów prawa Unii i ewentualny brak możliwości zastosowania przepisów krajowych
1.
Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Usługi na rynku wewnętrznym – Dyrektywa 2006/123 – Zakres stosowania ratione temporis – Umowa, która została zawarta przed wejściem w życie dyrektywy i która wyczerpała wszystkie swoje skutki przed upływem terminu transpozycji tej dyrektywy – Wykluczenie
(dyrektywa 2006/123 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 44 ust. 1, art. 45)
(zob. pkt 19, 20, 23, 24; sentencja)
2.
Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Zakres – Pytania hipotetyczne zadane w kontekście wykluczającym użyteczną odpowiedź – Pytanie zadane w odniesieniu do sporu zamykającego się w obrębie jednego państwa członkowskiego – Uregulowanie krajowe dotyczące wynagrodzenia architektów i inżynierów – Strony z siedzibą w danym państwie członkowskim i świadczenia realizowane na jego terytorium – Niedopuszczalność
(art. 49, 267 TFUE)
(zob. pkt 26–29, 31–33)
Sentencja
Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym nie ma zastosowania do sytuacji, w której umowa została zawarta przed wejściem w życie tej dyrektywy i wyczerpała wszystkie swoje skutki przed upływem terminu jej transpozycji.
(
1
)	Dz.U. C 2 z 3.1.2022.