61975J0038
ΑΠΌΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 19ης Νοεμβρίου 1975 (
*1
)
Στην υπόθεση 38/75,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση της Tariefcommissie προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του παραπέμποντος δικαιοδοτικού οργάνου μεταξύ
Douaneagent der NV Nederlandse Spoorwegen, Venlo,
και
Inspecteur der invoerrechten en accijnzen,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς το κύρος συμπληρωματικής σημειώσεως στο κεφάλαιο 90 του κοινού δασμολογίου, που προστέθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1/71 του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1970 (ΡΒ 1 της 1ης Ιανουαρίου 1971),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
συγκείμενο από τους R. Lecourt, πρόεδρο, Μ. Donner, J. Mertens de Wilmars, P. Pescatore, M. Sørensen, A. J. Mackenzie Stuart και A. O'Keeffe, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. Reischl
γραμματέας: A. Van Houtte
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
(το μέρος που περιέχει τα πραγματικά περιστατικά παραλείπεται)
Σκεπτικό
1
Με απόφαση της 11ης Ιουνίου 1974, η οποία περιήλθε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 16 Απριλίου 1975, η Tariefcommissie υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, τρία ερωτήματα σχετικά με το κύρος συμπληρωματικής σημειώσεως που προστέθηκε στο κεφάλαιο 90 του κοινού δασμολογίου (στο εξής: Κ.Δ.) με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1/71 του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1970, που τροποποίησε, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1971, τον κανονισμό (ΕΟΚ) 950/68 περί του κοινού δασμολογίου (ΡΒ 1 της 1.1.1971, σ. 335).
2
Αυτή η σημείωση ορίζει ότι «θεωρούνται ότι περιλαμβάνονται επίσης στη διάκριση 90.07 Α — φωτογραφικοί μηχαναί — οι μηχανές αυτόματης αναπαραγωγής εγγράφων με ηλεκτροστατική μέθοδο, που περιλαμβάνουν οπτικό σύστημα λήψεως εικόνων».
3
Κατ' εφαρμογή αυτής της διατάξεως οι ολλανδικές τελωνειακές αρχές επέβαλαν εισαγωγικό δασμό 14 %, σε εισαγωγή που πραγματοποιήθηκε στις 28 Απριλίου 1971 από τρίτη χώρα, ξηρογραφικής μηχανής αποτυπώσεως εγγράφων, της οποίας τα χαρακτηριστικά ανταποκρίνονται στη δοθείσα στη συμπληρωματική σημείωση περιγραφή.
4
Ο προσφεύγων της κύριας δίκης αμφισβήτησε την απόφαση της τελωνειακής αρχής ισχυριζόμενος ότι το ένδικο προϊόν έπρεπε να καταταγεί στη διάκριση 84.54 Β (έτεραι μηχαναί και συσκευαί γραφείου) και να επιβληθεί σ' αυτό δασμός 7,2 % ο οποίος έχει παγιωθεί στο πλαίσιο γενικής συμφωνίας δασμών (GATT).
5
Στηρίζεται κυρίως στις αποφάσεις της Tariefcommissie της 2ας Φεβρουαρίου 1970 σχετικές με τα εισαγόμενα προϊόντα στις Κάτω Χώρες πριν από τη θέση σε ισχύ, την 1η Ιουλίου 1968, του Κ.Δ. και οι οποίες, ερμηνεύοντας το δασμολόγιο BENELUX, που ίσχυε προηγουμένως στις Κάτω Χώρες, κατέταξαν τον τύπο της ένδικης μηχανής στη διάκριση 84.54 Β.
6
Κατόπιν αυτών των αποφάσεων και, παρά την εν τω μεταξύ θέση σε ισχύ του Κ.Δ., οι ολλανδικές τελωνειακές αρχές, λαμβάνοντας υπόψη την ταυτόσημη διατύπωση των οικείων δασμολογικών κλάσεων στο Κ.Δ. και στο δασμολόγιο BENELUX, συνέχισαν να κατατάσσουν αυτά τα εμπορεύματα στη διάκριση 84.54 Β και να εισπράττουν δασμό 7,2 % μέχρι της θέσεως σε ισχύ, την 1η Ιανουαρίου 1971, του κανονισμού 1/71 του Συμβουλίου, ο οποίος τροποποίησε το Κ.Δ. και πρόσθεσε την εν λόγω συμπληρωματική σημείωση, πράγμα που οδήγησε τις ολλανδικές τελωνειακές αρχές στο να εφαρμόσουν τη δασμολογική κλάση 90.07 Α και το δασμό 14 %.
Επί του πρώτου ερωτήματος
7
Με το πρώτο ερώτημα, η Tariefcommissie ερωτά αν επιτρέπεται να καταταγεί μηχάνημα που, κατά τη γνώμη της, ανήκει στη διάκριση 84.54 Β, στη διάκριση 90.07 Α, με κανονισμό του Συμβουλίου και με την προσθήκη συμπληρωματικής σημειώσεως στο κεφάλαιο 90, χωρίς να προσαρμοστεί, προς το σκοπό αυτό, η διατύπωση της δασμολογικής κλάσεως 90.07.
8
Κατά το άρθρο 28 της Συνθήκης, κάθε αυτόνομη τροποποίηση ή αναστολή των δασμών του κοινού δασμολογίου αποφασίζεται από το Συμβούλιο ομοφώνως.
9
Το Κ.Δ. προβλέπει ιδίως, στο ισχύον κατά την ένδικη εισαγωγή κείμενο, υπό τον τίτλο ΙΑ του πρώτου τμήματος, μεταξύ των γενικών κανόνων ερμηνείας της ονοματολογίας του, ότι η κατάταξη ενός είδους σε ορισμένη κλάση ενεργείται συμφώνως προς το κείμενο των κλάσεων και των σημειώσεων των τμημάτων ή των κεφαλαίων.
10
Η ένδικη συμπληρωματική σημείωση, που απορρέει από τη βούληση του Συμβουλίου, ενσωματώνεται στη δασμολογική κλάση στην οποία αναφέρεται και έχει την ίδια υποχρεωτική ισχύ με αυτήν είτε αποτελεί αυθεντική της ερμηνεία είτε την συμπληρώνει.
11
Δεν μπορεί, επομένως, να επικριθεί αυτός ο τρόπος κανονιστικής ρύθμισης, που άλλωστε είναι συνήθης σ' αυτόν τον τομέα, και προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) του Συμβουλίου 97/69 της 16ης Ιανουαρίου 1969 περί της λήψεως μέτρων για την ομοιόμορφη εφαρμογή της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου (EE ειδ. έκδ. 02/001, σ. 32 επ.).
12
Έτσι η επίμαχη σημείωση αποτελεί, αυτή καθεαυτή, είτε ερμηνεία που δεν έχει ανάγκη τροποποιήσεως του κειμένου της σχετικής δασμολογικής κλάσεως είτε, ενδεχομένως, νόμιμη συμπλήρωση αυτής της διατυπώσεως η οποία, με αυτό τον τρόπο, προσαρμόζεται στη νέα κατάσταση.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
13
Με το δεύτερο ερώτημα ερωτάται αν: «Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι, δυνάμει των άρθρων 60 και 65 του Συντάγματος του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, οι συμβάσεις που συνάπτονται με άλλες δυνάμεις και με οργανισμούς διεθνούς δημοσίου δικαίου έχουν υποχρεωτική ισχύ από τη στιγμή που δημοσιεύονται κατά τον οριζόμενο τρόπο λαμβάνοντας επίσης υπόψη το γεγονός ότι η Σύμβαση GATT, στην οποία οι Κάτω Χώρες ήταν συμβαλλόμενο μέρος, είναι σύμβαση του προαναφερθέντος τύπου, λαμβάνοντας, τέλος, υπόψη το γεγονός ότι η δασμολογική κλάση 84.54, για την οποία έγινε ήδη λόγος, και ο σχετικός εισαγωγικός δασμός παγιώθηκαν με την ευκαιρία αυτού που συνήθως αποκαλείται “Kennedy Round”, που διεξήχθη στο πλαίσιο του GATT, είναι άραγε θεμιτό, αντιθέτως προς την προαναφερθείσα παγίωση και χωρίς καμία διάταξη να προβλέπεται σχετικά με τις Κάτω Χώρες για ένα εμπόρευμα που υπάγεται σ' αυτή τη δασμολογική κλάση, να εισπράττεται ανώτερος δασμός με την κατάταξη αυτού του εμπορεύματος σε άλλο κεφάλαιο και σε άλλη δασμολογική κλάση μέσω κανονισμού του Συμβουλίου της ΕΟΚ; Δεδομένου ότι οι συμβατικές υποχρεώσεις της Κοινότητας έχουν υπεροχή επί των πράξεων των οργάνων της και, ανεξαρτήτως προς το αν μια διάταξη GATT είναι ικανή να παράσχει στους πολίτες δικαιώματα τα οποία αυτοί να μπορούν να επικαλούνται ενώπιον των δικαστηρίων, ο εθνικός δικαστής δεν έχει την υποχρέωση, στις υποβαλλόμενες στη κρίση του διαφορές, να εφαρμόζει τις διατάξεις GATT που μπορούν να έχουν άμεση ισχύ, ακόμα και αν με αυτό τον τρόπο θα ερχόταν αντιμέτωπος προς το κοινοτικό δίκαιο;»
14
Από την 1η Ιουλίου 1968, σύμφωνα άλλωστε με το άρθρο XXIV της GATT, το Κ.Δ. αντικατέστηκε τα εθνικά δασμολόγια των κρατών μελών, η δε αρμοδιότητα για την ερμηνεία και τον καθορισμό των εννόμων αποτελεσμάτων των δασμολογικών κλάσεων που το απαρτίζουν ανήκει σε μόνες τις κοινοτικές αρχές, υπό τον έλεγχο των δικαστηρίων που είναι επιφορτισμένα με την εφαρμογή και την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, ιδίως στο πλαίσιο του άρθρου 177 της Συνθήκης.
15
Οποιοσδήποτε και αν ήταν ο δεσμευτικός χαρακτήρας στην εθνική έννομη τάξη, πριν από την 1η Ιουλίου 1968, ερμηνείας δοθείσας σε δασμολογική κλάση εθνικού δασμολογίου ή δασμολογίου που ήταν κοινό για ορισμένα κράτη μέλη, από την αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους, αυτή η ερμηνεία, ακόμα και όταν η διατύπωση της δασμολογικής κλάσεως έχει παραμείνει αμετάβλητη στο Κ.Δ. δεν μπορεί, ως τέτοια, να ισχύσει στην κοινοτική έννομη τάξη που είναι εφαρμοστέα στο σύνολο των κρατών μελών.
16
Ομοίως, δεδομένου ότι η Κοινότητα έχει αντικαταστήσει τα κράτη μέλη, όσον αφορά την εκτέλεση των προβλεπόμενων από το GATT συμβάσεων, το δεσμευτικό έννομο αποτέλεσμα αυτών των υποχρεώσεων πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με τις διατάξεις που αφορούν την κοινοτική έννομη τάξη και όχι σε σχέση με τις διατάξεις που παρήγαγαν προηγουμένως τα αποτελέσματά τους στις εθνικές έννομες τάξεις.
17
Επιπλέον, η ένδικη συμπληρωματική σημείωση είναι καθόλα σύμφωνη με γνώμη περί κατατάξεως που δόθηκε, ήδη από το 1962 καν διατηρήθηκε μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1972, από το συμβούλιο τελωνειακής εργασίας και, επίσης προς τη γενικότερη πρακτική των κρατών, συμβαλλομένων μερών στο GATT και, ειδικότερα, όλων των κρατών μελών της Κοινότητας, εκτός των Κάτω Χωρών.
18
Οι δασμολογικές παραχωρήσεις και οι παγιώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του GATT είχαν, ήδη πριν από την 1η Ιουλίου 1968, αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων με τις κοινοτικές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 111 της Συνθήκης, και αφορούσαν το Κ.Δ. που θα ετίθετο σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1968.
19
Αυτές οι παραχωρήσεις και οι παγιώσεις αφορούσαν, επομένως, τις δασμολογικές κλάσεις 84.54 και 90.07 όπως ερμηνεύονταν και εφαρμόζονταν, σύμφωνα με τη γνώμη του συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας, έτσι ώστε διατηρώντας αυτή την ερμηνεία και εφαρμογή μετά την 1η Ιουλίου 1968, οι κοινοτικές αρχές δεν προέβησαν, με κανένα τρόπο, σε μονομερή αύξηση παγιωμένου δασμού.
Επί του τρίτου ερωτήματος
20
Με το τρίτο ερώτημα, ερωτάται αν η συμπληρωματική ένδικη σημείωση παραβιάζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση της 15ης Δεκεμβρίου 1950 περί της ονοματολογίας για την κατάταξη των εμπορευμάτων στις δασμολογικές κλάσεις — ειδικότερα, το άρθρο II, β, ιι — που απαγορεύει την τροποποίηση των σημειώσεων των κεφαλαίων και τμημάτων που είναι ικανές να τροποποιήσουν το περιεχόμενο των κεφαλαίων, των τμημάτων και των δασμολογικών κλάσεων της ονοματολογίας.
21
Η Κοινότητα, όπως συμβαίνει με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το GATT, αντικατέστησε τα κράτη μέλη και για τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση της 15ης Δεκεμβρίου 1950 περί της ονοματολογίας για την κατάταξη των εμπορευμάτων στις δασμολογικές κλάσεις και από τη σύμβαση της ίδιας ημερομηνίας περί ιδρύσεως συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας, και δεσμεύεται από αυτές τις υποχρεώσεις.
22
Μεταξύ των υποχρεώσεων που αναφέρονται στην πρώτη από αυτές τις συμβάσεις αναφέρεται, υπό το άρθρο 2, στοιχείο β), ιι, η υποχρέωση των συμβαλλομένων μερών: «να μην επιφέρουν στις σημειώσεις κεφαλαίων ή τμημάτων καμία αλλαγή ικανή να τροποποιήσει το περιεχόμενο των κεφαλαίων, τμημάτων και δασμολογικών κλάσεων που αναφέρονται στην ονοματολογία».
23
Παρατηρήθηκε ήδη ότι η ένδικη συμπληρωματική σημείωση, κατατάσσοντας τις μηχανές αυτόματης αναπαραγωγής εγγράφων με ηλεκτροστατική μέθοδο που περιλαμβάνει οπτικό σύστημα λήψεως κανόνων, στη δασμολογική κλάση 90.07 Α, ήταν σύμφωνη με γνώμη περί κατατάξεως του συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας και με τη γενική πρακτική των συμβαλλομένων κρατών της συμβάσεως της 15ης Δεκεμβρίου 1950.
24
Αναμφίβολα, αυτές οι γνώμες περί κατατάξεως δεν δεσμεύουν τα συμβαλλόμενα μέρη, συνιστούν όμως ερμηνευτικά στοιχεία τόσο μάλλον καθοριστικά που προέρχονται από αρχή επιφορτισμένη από τα συμβαλλόμενα μέρη να διασφαλίζει την ομοιόμορφη ερμηνεία και εφαρμογή της ονοματολογίας.
25
Μια τέτοια ερμηνεία, όταν ανταποκρίνεται, εξάλλου, σε γενικά ακολουθούμενη πρακτική από τα συμβαλλόμενα κράτη, δεν μπορεί να απορριφθεί παρά μόνο αν φαίνεται ασυμβίβαστη προς τους όρους της εν λόγω δασμολογικής κλάσεως ή αν προφανώς αποτελεί υπέρβαση της εξουσίας εκτιμήσεως που έχει παραχωρηθεί στο συμβούλιο τελωνειακής συνεργασίας.
26
Λόγω του βαθμού ομοιότητας — που έχει δεχθεί το παραπέμπον δικαιοδοτικό όργανο — μεταξύ των φωτογραφικών και ξηρογραφικών μεθόδων με λήψη εικόνων δεν φαίνεται ότι πληρούνται οι όροι που υποχρεώνουν την απόρριψη γνώμης περί κατατάξεως ως ασυμβίβαστης προς την οικεία δασμολογική κλάση, όσον αφορά την εφαρμογή της στην κοινοτική έννομη τάξη.
27
Όπως προκύπτει από τις προηγούμενες σκέψεις, από την εξέταση της δικογραφίας δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος της συμπληρωματικής σημείωσης στο άρθρο 90 του τμήματος XVIII του κοινού δασμολογίου, όπως προκύπτει από τον κανονισμό του Συμβουλίου 1/71 της 17ης Δεκεμβρίου 1970.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε, με απόφαση της 11ης Ιουνίου 1974, η Tariefcommissie, αποφαίνεται:
Από την εξέταση των ερωτημάτων που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος της συμπληρωματικής σημειώσεως στο κεφάλαιο 90 του τμήματος XVIII του κοινού δασμολογίου, όπως προκύπτει από τον κανονισμό του συμβουλίου 1/71 της 17ης Δεκεμβρίου 1970.
Lecourt
Donner
Mertens de Wilmars
Pescatore
Sørensen
Mackenzie Stuart
O'Keeffe
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 19 Νοεμβρίου 1975.
Ο γραμματέας
Α. Van Houtte
Ο πρόεδρος
R. Lecourt
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική.