Voorlopige editie
ARREST VAN HET HOF (Achtste kamer)
11 december 2025 (*)
„ Prejudiciële verwijzing – Verordening (EU) nr. 528/2012 – Artikel 3, lid 1, onder a) – Begrip ‚biocide’ – Voorwaarde in verband met het ‚beoogde gebruik’ van het product – Producten op basis van azijn die bestemd zijn voor gebruik als levensmiddelen en ook als reinigings‑ of desinfecteermiddelen voor levensmiddelen (‚dual-use-producten’) – Toepassingsgebied van verordening nr. 528/2012 – Artikel 2, leden 1 en 2 – Bijlage V – Lijst van de soorten biociden die onder de verordening vallen – Bescherming van de gezondheid van mens en dier en van het milieu ”
In zaak C‑473/24,
betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 267 VWEU, ingediend door het Bundesgerichtshof (hoogste federale rechter in burgerlijke en strafzaken, Duitsland) bij beslissing van 27 juni 2024, ingekomen bij het Hof op 4 juli 2024, in de procedure
Speyer & Grund GmbH & Co. KG
tegen
Werner & Mertz GmbH,
wijst
HET HOF (Achtste kamer),
samengesteld als volgt: S. Rodin, waarnemend voor de kamerpresident, N. Piçarra en N. Fenger (rapporteur), rechters,
advocaat-generaal: R. Norkus,
griffier: E. Sartori, administrateur,
gezien de stukken en na de terechtzitting op 22 mei 2025,
gelet op de opmerkingen van:
–        Speyer & Grund GmbH & Co. KG, vertegenwoordigd door C. Eggers en C. Böhler, Rechtsanwälte,
–        Werner & Mertz GmbH, vertegenwoordigd door T. C. Körber en V. Warnecke, Rechtsanwälte,
–        de Duitse regering, vertegenwoordigd door J. Möller en R. Kanitz als gemachtigden,
–        de Europese Commissie, vertegenwoordigd door T. S. Bohr, I. Galindo Martín en M. R. Lindenthal als gemachtigden,
gehoord de conclusie van de advocaat-generaal ter terechtzitting van 4 september 2025,
het navolgende
Arrest
1        Het verzoek om een prejudiciële beslissing betreft de uitlegging van artikel 2, lid 1, en lid 2, eerste alinea, onder e), artikel 3, lid 1, onder a), eerste streepje, van en bijlage V bij verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB 2012, L 167, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 334/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2014 (PB 2014, L 103, blz. 22) en bij gedelegeerde verordening 2019/1819 van de Commissie van 8 augustus 2019 (PB 2019, L 279, blz. 1) (hierna: „biocidenverordening”), van artikel 1, lid 5, onder e), van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB 2008, L 353, blz. 1 hierna: „CLP-verordening”), en van artikel 2, lid 6, onder d), van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1, met rectificatie in PB 2007, L 136, blz. 3), zoals gewijzigd bij de CLP-verordening (hierna: „REACH-verordening”).
2        Dit verzoek is ingediend in het kader van een geding tussen Speyer & Grund GmbH & Co. KG, een vennootschap die bepaalde uit water en citroenzuur en/of azijnzuur samengestelde producten in de handel brengt en promoot, enerzijds, en Werner & Mertz GmbH, een vennootschap die schoonmaakproducten verkoopt, anderzijds, over een door laatstgenoemde ingestelde vordering wegens oneerlijke mededinging.
Toepasselijke bepalingen
Biocidenverordening
3        De overwegingen 1, 3, 18 en 19 van de biocidenverordening luiden als volgt:
„(1)      „Biociden zijn noodzakelijk voor de bestrijding van organismen die schadelijk zijn voor de gezondheid van mens of dier, en voor de bestrijding van organismen die schade toebrengen aan natuurlijke of vervaardigde materialen. Door hun intrinsieke eigenschappen en de bijpassende gebruikspatronen kunnen biociden evenwel gevaren inhouden voor mensen, dieren en het milieu.
[...]
(3)      Doel van deze verordening is het vrije verkeer van biociden binnen de Unie te verbeteren en tegelijkertijd een hoog niveau van bescherming van zowel de gezondheid van mens en dier als het milieu te waarborgen. [...] Deze verordening moet geschraagd worden door het voorzorgsbeginsel opdat het vervaardigen en op de markt aanbieden van werkzame stoffen en biociden niet resulteert in schadelijke effecten voor de gezondheid van mens en dier of in onaanvaardbare effecten voor het milieu. [...]
[...]
(18)       Sommige biociden en behandelde voorwerpen omschreven in deze verordening vallen ook onder andere wetgeving van de Unie. Teneinde rechtszekerheid te garanderen moeten er duidelijke grenzen worden getrokken. In een bijlage bij deze verordening moet een lijst worden opgenomen van de onder deze verordening vallende productsoorten, met een indicatieve reeks omschrijvingen binnen elke productsoort.
(19)      Biociden die niet alleen bestemd zijn voor toepassingen in het kader van deze verordening, maar ook voor toepassingen in samenhang met medische hulpmiddelen, bijvoorbeeld als ontsmettingsmiddelen voor het desinfecteren van medische hulpmiddelen en oppervlakken in ziekenhuizen, kunnen andere risico’s veroorzaken dan die waarop deze verordening betrekking heeft. Derhalve moeten dergelijke biociden voldoen aan de eisen van deze verordening, maar ook aan de toepasselijke essentiële eisen [...]”
4        Artikel 1, lid 1, van deze verordening luidt als volgt:
„Deze verordening heeft ten doel de werking van de interne markt te verbeteren door de regels voor het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden te harmoniseren en tegelijk een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van mensen en dieren en van het milieu te waarborgen. De bepalingen van deze verordening stoelen op het voorzorgsbeginsel, dat tot doel heeft de gezondheid van mensen en dieren en het milieu veilig te stellen. Er wordt bijzondere aandacht besteed aan de bescherming van kwetsbare groepen.”
5        Artikel 2 van die verordening, met als opschrift „Toepassingsgebied”, bepaalt in de leden 1 en 2:
„1.      Deze verordening is van toepassing op biociden en behandelde voorwerpen. Een lijst van de onder deze verordening vallende soorten biociden, met een omschrijving daarvan, is opgenomen in bijlage V.
2.       Tenzij in deze verordening of andere wetgeving van de Unie uitdrukkelijk anders is bepaald, is deze verordening niet van toepassing op biociden of behandelde voorwerpen die vallen binnen het toepassingsgebied van de volgende instrumenten:
[...]
e)      verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne [PB 2004, L 139, blz. 1] [...];
[...]
Onverminderd de eerste alinea, is deze verordening, indien een biocide onder het toepassingsgebied van een van bovengenoemde instrumenten valt en het bestemd is voor doeleinden die niet door die instrumenten wordt gedekt, ook van toepassing op dat biocide voor zover die instrumenten deze doeleinden niet dekken.”
6        Artikel 3 van deze verordening heeft als opschrift „Definities” en bepaalt:
„1.      Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
a)      ‚biociden’:
-      alle stoffen of mengsels die, in de vorm waarin zij aan de gebruiker worden geleverd, uit een of meer werkzame stoffen bestaan dan wel die stoffen bevatten of genereren, met als doel een schadelijk organisme te vernietigen, af te schrikken, onschadelijk te maken, de effecten daarvan te voorkomen of op een andere dan louter fysieke of mechanische wijze te bestrijden;
[...]”
7        Bijlage V bij de biocidenverordening, met als opschrift „Soorten biociden en de omschrijving ervan als bedoeld in artikel 2, lid 1”, bepaalt:
„Hoofdgroep 1: Desinfecteermiddelen
[...]
Productsoort 4: Voeding en diervoeders
Producten voor desinfectie van uitrusting, houders, eet‑ en drinkgerei, oppervlakken of pijpleidingen bij de productie, het vervoer, de opslag of consumptie van voedingsmiddelen, voeder of dranken (met inbegrip van drinkwater) voor mens en dier.
Producten die verwerkt worden in materialen die in contact kunnen komen met voedsel.
Productsoort 5: Drinkwater
Producten voor het desinfecteren van drinkwater (voor mens en dier).
[...]”
REACH-verordening
8        Artikel 2 van de REACH-verordening, met als opschrift „Toepassing”, bepaalt in lid 6:
„Het bepaalde in titel IV is niet van toepassing op de volgende voor de eindgebruiker bestemde mengsels in afgewerkte vorm:
[...]
d)      in levensmiddelen [...] overeenkomstig verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB 2002, L 31, blz. 1), mede bij gebruik:
i)      als levensmiddelenadditief in voor menselijke voeding bestemde waren [...];
[...]”
9        Artikel 31 van deze verordening, met als opschrift „Voorschriften voor veiligheidsinformatiebladen”, dat is opgenomen in titel IV, met als opschrift „Informatie in de toeleveringsketen”, bepaalt in lid 1, onder a), dat de leverancier van een stof of mengsel de afnemer van de stof of het mengsel een overeenkomstig bijlage II opgesteld veiligheidsinformatieblad verstrekt indien een stof of mengsel voldoet aan de criteria voor indeling als gevaarlijk overeenkomstig de CLP-verordening.
CLP-verordening
10      Artikel 1 van de CLP-verordening bepaalt in lid 5:
„Deze verordening is niet van toepassing op de volgende voor de eindgebruiker bestemde stoffen en preparaten in afgewerkte vorm:
[...]
e)      levensmiddelen of diervoeders zoals gedefinieerd in verordening [nr. 178/2002], mede bij gebruik:
i)      als levensmiddelenadditief in voor menselijke voeding bestemde waren [...];
[...]”
Hoofdgeding en prejudiciële vragen
11      Speyer & Grund verkoopt en promoot producten onder het merk SURIG, in het bijzonder een product bestaande uit water en azijnzuur (7,5 %), SURIG Essigspray UNIVERSAL genaamd, en een product bestaande uit water, azijnzuur (10 %) en citroenzuur (1,5 %), SURIG Essigspray EXTRA genaamd.
12      Deze producten worden verkocht in doorzichtige sprayflacons. Op het etiket op de voorkant van deze producten staan, behalve het merk en de productnaam, een afbeelding van onbewerkte groenten en van een glanzend aanrecht en een zegel met de woorden „bewezen levensmiddelenkwaliteit” en „100 % plantaardig”. Op de etiketten op de achterkant van deze producten wordt onder meer de volgende informatie vermeld: „Met de praktische sprayflacon is het gemakkelijk om salades, fruit en groenten te bevochtigen. [...] niet alleen geschikt voor smakelijke saladedressings, maar verfijnt ook andere gerechten [...]”.
13      Werner & Mertz, een onderneming die schoonmaakproducten verhandelt, is van mening dat Speyer & Grund, door de producten SURIG Essigspray UNIVERSAL en SURIG Essigspray EXTRA als levensmiddelen in de handel te brengen en te promoten, inbreuk maakt op de regels inzake eerlijke mededinging, gelezen in samenhang met de biocidenverordening, de CLP-verordening en de REACH-verordening, omdat niet is voldaan aan de vereisten inzake etikettering en reclame, en omdat bovendien de consument kan worden misleid aangezien het in feite om schoonmaakproducten gaat.
14      In die omstandigheden heeft Werner & Mertz het Landgericht Frankfurt am Main (rechter in eerste aanleg Frankfurt am Main, Duitsland) in essentie verzocht Speyer & Grund te gelasten het in de handel brengen en/of promoten van de producten in het hoofdgeding te staken.
15      Die rechter heeft deze vordering toegewezen en die producten als biociden aangemerkt.
16      Speyer & Grund heeft tegen deze beslissing hoger beroep ingesteld bij het Oberlandesgericht Frankfurt am Main (hoogste rechterlijke instantie van de deelstaat Hessen, Frankfurt am Main, Duitsland). Na in essentie te hebben geoordeeld dat deze producten biociden zijn, aangezien zowel de vorm van de flacon – die door het publiek uitsluitend met schoonmaakmiddelen wordt geassocieerd – als de afbeeldingen op de etiketten van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde producten daarvoor pleiten in die zin dat die dual-use producten onder de verplichtingen vallen die voortvloeien uit de biocidenverordening, de CLP-verordening en de REACH-verordening, heeft die rechter genoemde beslissing bevestigd.
17      In het kader van het door Speyer & Grund ingestelde beroep in „Revision”, onderzoekt het Bundesgerichtshof (hoogste federale rechter in burgerlijke en strafzaken, Duitsland), de verwijzende rechter, in essentie of dual-use-producten, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, binnen het toepassingsgebied van de biocidenverordening, de CLP-verordening en de REACH-verordening vallen.
18      In die omstandigheden heeft het Bundesgerichtshof de behandeling van de zaak geschorst en het Hof verzocht om een prejudiciële beslissing over de volgende vragen:
„1)      Moet artikel 3, lid 1, onder a), eerste zin, van [de biocidenverordening] aldus worden uitgelegd dat het beoogde gebruik van een product dat vereist is om een middel als biocide te kwalificeren, het enige of overheersende gebruik moet zijn, of is het voldoende dat een middel ook – zij het ondergeschikt – bedoeld is als biocide?
2)      Moet artikel 2, lid 1, tweede zin, juncto bijlage V bij [de biocidenverordening] aldus worden uitgelegd dat een biocide dat (ook) bestemd is voor de reiniging van levensmiddelen, als product van productsoort 4 (voeding en diervoeders) in hoofdgroep 1 (desinfecteermiddelen) binnen het toepassingsgebied van [deze] verordening valt?
3)      Moet artikel 2, lid 2, eerste alinea, onder e), en tweede alinea, van [de biocidenverordening] aldus worden uitgelegd dat een biocide dat (ook) bestemd is voor het reinigen/desinfecteren van levensmiddelen uitsluitend binnen het toepassingsgebied van [verordening nr. 852/2004] valt, en dus in het bijzonder niet onder [de biocidenverordening] valt op grond van de uitzondering op de uitsluiting die in artikel 2, lid 2, tweede alinea, van die verordening is opgenomen?
4)      Moet de in artikel 1, lid 5, onder e), van [de CLP-verordening] genoemde materiële uitzondering voor levensmiddelen aldus worden uitgelegd dat deze verordening, niettegenstaande deze uitzondering – eventueel mits het beoogde gebruik als biocide overheerst – van toepassing is op een product dat niet alleen bedoeld is als levensmiddel in de zin van artikel 2 van [verordening nr. 178/2002], maar ook als biocide in de zin van artikel 2, lid 1, en artikel 3, lid 1, onder a), eerste volzin, van [de biocidenverordening]?
5)      Moet de in artikel 2, lid 6, onder d), juncto titel IV van [de REACH-verordening] genoemde materiële uitzondering voor levensmiddelen aldus worden uitgelegd dat de toepassing van titel IV op een product als bedoeld in de [vierde] prejudiciële vraag niet is uitgesloten ondanks deze uitzondering, eventueel mits het beoogde gebruik als biocide overheerst?”
Beantwoording van de prejudiciële vragen
Eerste vraag
19      Met zijn eerste vraag wenst de verwijzende rechter in essentie te vernemen of artikel 3, lid 1, onder a), eerste streepje, van de biocidenverordening aldus moet worden uitgelegd dat een product slechts onder het begrip „biocide”, zoals gedefinieerd in die bepaling, valt indien het uitsluitend of hoofdzakelijk een biocidale doelstelling heeft, dan wel of die doelstelling louter ondergeschikt kan zijn aan andere doelstellingen.
20      Volgens vaste rechtspraak vereisen de eenvormige toepassing van het Unierecht en het gelijkheidsbeginsel dat de bewoordingen van een bepaling van Unierecht die voor de vaststelling van de betekenis en de draagwijdte ervan niet uitdrukkelijk naar het recht van de lidstaten verwijst, normaliter in de gehele Unie autonoom en uniform worden uitgelegd, rekening houdend met de context van de bepaling en het doel van de betrokken regeling (arrest van 4 oktober 2024, AFAÏA, C‑228/23, EU:C:2024:829, EU:C:2024:829, punt 39 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
21      Volgens artikel 3, lid 1, onder a), eerste streepje, van de biocidenverordening wordt onder „biociden” verstaan „alle stoffen of mengsels die, in de vorm waarin zij aan de gebruiker worden geleverd, uit een of meer werkzame stoffen bestaan dan wel die stoffen bevatten of genereren, met als doel een schadelijk organisme te vernietigen, af te schrikken, onschadelijk te maken, de effecten daarvan te voorkomen of op een andere dan louter fysieke of mechanische wijze te bestrijden”.
22      Het Hof heeft reeds geoordeeld dat uit de bewoordingen van deze bepaling volgt dat een product moet worden aangemerkt als een „biocide” in de zin van deze bepaling wanneer is voldaan aan drie cumulatieve voorwaarden. Ten eerste moet dit product bestaan uit één of meer „werkzame stoffen”, dan wel die stoffen bevatten of genereren. Ten tweede moeten met het product bepaalde doeleinden worden nagestreefd, namelijk een schadelijk organisme vernietigen, afschrikken of onschadelijk maken, dan wel de effecten daarvan voorkomen of bestrijden. Ten derde moet het product „op een andere dan louter fysieke of mechanische wijze” werken (zie in die zin arrest van 14 oktober 2021, Biofa, C‑29/20, EU:C:2021:843, punten 26 en 28).
23      Wat de tweede voorwaarde betreft, waarop de vragen van de verwijzende rechter betrekking hebben, volgt niet uit de bewoordingen van artikel 3, lid 1, onder a), eerste streepje, van de biocidenverordening dat een product een exclusieve of overheersende biocidale doelstelling moet hebben om als „biocide” in de zin van deze bepaling te worden gekwalificeerd.
24      Wat de context van deze bepaling betreft, volgt uit artikel 2, lid 2, eerste alinea, van de biocidenverordening dat deze verordening, tenzij daarin of in andere Uniewetgeving uitdrukkelijk anders is bepaald, niet van toepassing is op biociden die onder bepaalde in dat artikel genoemde rechtsinstrumenten, zoals verordening nr. 852/2004, vallen.
25      Niettemin bevat artikel 2, lid 2, tweede alinea, van de biocidenverordening een afwijking van deze regel voor zover het bepaalt dat, onverminderd artikel 2, lid 2, eerste alinea, van deze verordening, een biocide dat onder een van de in die eerste alinea genoemde instrumenten valt en bestemd is voor doeleinden die niet door die instrumenten worden gedekt, eveneens onderworpen is aan de biocidenverordening voor zover die instrumenten deze doeleinden niet dekken.
26      Bovendien kunnen biociden, zoals blijkt uit overweging 1 van de biocidenverordening, met name door de bijpassende gebruikspatronen diverse gevaren inhouden voor mensen, dieren en het milieu. Zoals expliciet wordt verklaard in overweging 19 van deze verordening „[kunnen] [b]iociden die niet alleen bestemd zijn voor toepassingen in het kader van deze verordening, maar ook voor toepassingen in samenhang met medische hulpmiddelen [...] andere risico’s veroorzaken dan die waarop deze verordening betrekking heeft” en „moeten dergelijke biociden [derhalve] voldoen aan de eisen van deze verordening, maar ook aan de toepasselijke essentiële eisen van [rechtsinstrumenten betreffende deze hulpmiddelen]”.
27      Bijgevolg bevestigt de context van artikel 3, lid 1, onder a), eerste streepje, van de biocidenverordening dat de Uniewetgever rekening heeft gehouden met dual-use-producten, waaronder producten die als biocide worden gebruikt, en de toepassing van deze verordening niet afhankelijk heeft gesteld van de voorwaarde dat het betrokken product een uitsluitend biocidale doelstelling heeft.
28      Zoals de advocaat-generaal in de punten 26 en 27 van zijn conclusie in essentie heeft opgemerkt, kan de kwalificatie van een product als biocide in de zin van artikel 3, lid 1, onder a), eerste streepje, van de biocidenverordening, wat de voorwaarde inzake het beoogde gebruik ervan betreft, namelijk niet worden uitgesloten op de enkele grond dat dit product meer dan één beoogd gebruik heeft.
29      Bovendien bevat artikel 2, lid 2, tweede alinea, van de biocidenverordening, gelezen in het licht van de overwegingen 3 en 19 ervan, geen nadere informatie over de aard of de intensiteit van het gebruik als biocide, hetgeen bevestigt dat een product met een ondergeschikte biocidale doelstelling niet van het toepassingsgebied van deze verordening kan worden uitgesloten.
30      Een uitlegging van deze bepaling waarbij de kwalificatie als biocide ruim wordt opgevat, in die zin dat die kwalificatie niet beperkt is tot producten met een uitsluitende of overheersende biocidale doelstelling, is in overeenstemming met het doel van de biocidenverordening, zoals dat blijkt uit artikel 1, lid 1, van deze verordening, gelezen in het licht van overweging 31 ervan, dat er met name in bestaat een hoog niveau van bescherming te waarborgen voor de gezondheid van mensen en dieren en voor het milieu, met dien verstande dat de bepalingen van die verordening gebaseerd zijn op het voorzorgsbeginsel.
31      Wanneer artikel 3, lid 1, onder a), eerste streepje, van de biocidenverordening in die zin wordt uitgelegd dat elke biocidale doelstelling van een bepaald product – ook wanneer deze slechts van secundair belang is – volstaat om vast te stellen dat is voldaan aan de in punt 23 van dit arrest bedoelde tweede cumulatieve voorwaarde waaraan een biocide moet voldoen, leidt dat er namelijk toe dat alle gebruikers van biociden op dezelfde wijze worden beschermd, ongeacht of zij deze biociden gebruiken overeenkomstig hun secundaire biocidale doelstelling, dan wel hun enige of primaire biocidale doelstelling.
32      Gelet op een en ander moet op de eerste vraag worden geantwoord dat artikel 3, lid 1, onder a), eerste streepje, van de biocidenverordening aldus moet worden uitgelegd dat een product niet noodzakelijkerwijs uitsluitend of hoofdzakelijk een biocidale doelstelling moet hebben om onder het begrip „biocide”, zoals gedefinieerd in die bepaling, te vallen maar dat die doelstelling ondergeschikt kan zijn aan andere doelstellingen.
Tweede en derde vraag
33      Met zijn tweede en derde vraag wenst de verwijzende rechter in essentie te vernemen of artikel 2, leden 1 en 2, van de biocidenverordening, gelezen in samenhang met bijlage V, hoofdgroep 1, productsoort 4, bij deze verordening, aldus moet worden uitgelegd dat een biocide dat bestemd is voor het reinigen en desinfecteren van levensmiddelen onder die verordening valt.
34      Om te beginnen moet worden gepreciseerd dat het onderzoek van deze vragen berust op het uitgangspunt dat in de verwijzingsbeslissing wordt gehanteerd, volgens hetwelk de in het hoofdgeding aan de orde zijnde producten bestemd zijn voor tweeërlei gebruik, namelijk als levensmiddelen en als reinigingsmiddelen/desinfecteermiddelen voor die levensmiddelen.
35      Overeenkomstig artikel 2, lid 1, van de biocidenverordening is deze verordening van toepassing op biociden en behandelde voorwerpen, waarbij een lijst van de onder deze verordening vallende soorten biociden, samen met een omschrijving daarvan, is opgenomen in bijlage V.
36      Zoals in overweging 18 van de biocidenverordening is vermeld, vallen bepaalde biociden ook onder andere Uniewetgeving, wat betekent dat er duidelijke grenzen moeten worden getrokken om de rechtszekerheid te waarborgen en bijgevolg dat er in een bijlage bij de verordening „een lijst van de onder [deze] verordening vallende productsoorten” met „een indicatieve reeks omschrijvingen binnen elke productsoort” moet worden vastgesteld.
37      Uit de bewoordingen van artikel 2, lid 1, van de biocidenverordening, gelezen in het licht van overweging 18 ervan, volgt derhalve dat de lijst van producten die onder bijlage V bij deze verordening vallen, als uitputtend moet worden aangemerkt. Het woord „indicatief” in die overweging heeft namelijk enkel betrekking op de „omschrijvingen” voor elke productsoort en niet op de „lijst” van de soorten biociden.
38      Hieruit volgt dat het enkele feit dat een bepaald product voldoet aan de definitie van een biocide in artikel 3, lid 1, van de biocidenverordening, nog niet betekent dat het binnen het toepassingsgebied van die verordening valt. Een dergelijk product moet bovendien overeenkomen met een van de productsoorten van bijlage V bij de biocidenverordening.
39      Wat dat betreft vermeldt productsoort 4, die deel uitmaakt van hoofdgroep 1 van de productsoorten („Desinfecteermiddelen”) in bijlage V bij deze verordening, producten voor desinfectie van uitrusting, houders, eet‑ en drinkgerei, oppervlakken of pijpleidingen voor de productie, het vervoer, de opslag of consumptie van voedingsmiddelen of diervoeders (met inbegrip van drinkwater) voor mens en dier, alsook producten die verwerkt worden in materialen die in contact kunnen komen met voedsel.
40      Uit de beschrijving van de biociden die vallen onder productsoort 4, die deel uitmaakt van hoofdgroep 1 van de productsoorten in bijlage V bij de biocidenverordening, blijkt dat daarin niet wordt verwezen naar de „oppervlakken” van de levensmiddelen zelf, maar naar de oppervlakken waarop met deze levensmiddelen is omgegaan of de oppervlakken waarmee deze levensmiddelen in contact zijn gekomen. Voorts moeten de daarin bedoelde „producten” worden opgevat als producten die worden gebruikt voor het desinfecteren van materialen en oppervlakken die worden gebruikt in het kader van diverse handelingen met betrekking tot levensmiddelen en diervoeders.
41      Daarentegen kan die productsoort 4 niet aldus worden begrepen dat de daarin bedoelde toepassingen betrekking hebben op de desinfectie van de levensmiddelen zelf met het oog op de latere consumptie daarvan.
42      Hoewel productsoort 5 („Drinkwater”), die ook in hoofdgroep 1 van bijlage V bij deze verordening is opgenomen, betrekking heeft op producten die worden gebruikt voor het „desinfecteren van drinkwater voor mens en dier”, ziet deze productsoort uitsluitend op drinkwater en niet op levensmiddelen. Indien het de bedoeling van de Uniewetgever was geweest om ook levensmiddelen op te nemen, zouden zij immers uitdrukkelijk in die bijlage zijn vermeld, gelet op het belang van hun veiligheid binnen de Unie.
43      Bovendien kan deze verwijzing naar „drinkwater” niet tot de conclusie leiden dat de Uniewetgever producten als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, heeft willen indelen onder de biociden die onder de biocidenverordening vallen en zijn opgenomen in bijlage V bij die verordening, aangezien – zoals in punt 37 van het onderhavige arrest is opgemerkt – de lijst van producten die onder deze bijlage vallen een uitputtende lijst is.
44      Bijgevolg moet worden geoordeeld dat producten als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die tegelijkertijd een beoogd gebruik hebben als levensmiddel en als reinigings‑ of desinfecteermiddel voor levensmiddelen, niet vallen binnen het toepassingsgebied van de biocidenverordening, zoals omschreven in artikel 2, lid 1, gelezen in samenhang met bijlage V, hoofdgroep 1, productsoort 4, bij deze verordening.
45      Het feit dat de Uniewetgever productsoort 4, die voorheen was opgenomen in richtlijn 98/8 EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (PB 1998, L 123, blz. 1), in de biocidenverordening heeft overgenomen – anders dan de oude productsoort 20, die betrekking had op producten voor conservering van voedingsmiddelen of diervoeders door het tegengaan van schadelijke organismen en die eveneens in die richtlijn voorkwam –, bevestigt overigens de conclusie dat producten als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, niet onder de in bijlage V bij die verordening opgenomen productsoorten vallen.
46      Voor zover de verwijzende rechter zich afvraagt of de biocidenverordening op grond van artikel 2, lid 2, tweede alinea, ervan van toepassing is op producten die tegelijkertijd een beoogd gebruik als levensmiddel en als reinigings‑ of desinfecteermiddel voor levensmiddelen hebben, moet om te beginnen worden opgemerkt dat, terwijl artikel 2, lid 1, van deze verordening de voorwaarden voor de toepassing van deze verordening vaststelt, artikel 2, lid 2, eerste alinea, ervan biociden die onder de in de eerste alinea genoemde instrumenten vallen, van het toepassingsgebied van deze verordening uitsluit. In het bijzonder bepaalt artikel 2, lid 2, eerste alinea, onder e), dat de biocidenverordening, tenzij uitdrukkelijk anders is bepaald, niet van toepassing is op biociden die binnen het toepassingsgebied van met name verordening nr. 852/2004 vallen.
47      Vervolgens bevat artikel 2, lid 2, tweede alinea, van de biocidenverordening een uitzondering op deze uitsluiting door te bepalen dat onverminderd de eerste alinea, deze verordening, indien een biocide onder een van deze instrumenten valt en het bestemd is voor gebruik dat niet door die instrumenten wordt gedekt, ook van toepassing is op dat biocide voor zover die instrumenten dat gebruik niet dekken.
48      Zoals de advocaat-generaal in punt 54 van zijn conclusie in essentie heeft opgemerkt, voldoen de in het hoofdgeding aan de orde zijnde producten, die tegelijkertijd een beoogd gebruik als levensmiddel en als reinigings‑ of desinfecteermiddel voor levensmiddelen hebben, niet aan de criteria van artikel 2, lid 1, van de biocidenverordening en vallen zij dus niet binnen het toepassingsgebied van deze verordening, zodat zij niet vervolgens in het licht van lid 2 van dat artikel hoeven te worden onderzocht.
49      Gelet op een en ander moet op de tweede en de derde vraag worden geantwoord dat artikel 2, leden 1 en 2, van de biocidenverordening, gelezen in samenhang met bijlage V, hoofdgroep 1, productsoort 4, bij deze verordening, aldus moet worden uitgelegd dat een biocide dat bestemd is voor het reinigen en desinfecteren van levensmiddelen, niet binnen het toepassingsgebied van die verordening valt.
Vierde en vijfde vraag
50      Gelet op het antwoord op de tweede en de derde vraag behoeven de vierde en de vijfde vraag niet te worden beantwoord.
Kosten
51      Ten aanzien van de partijen in het hoofdgeding is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de verwijzende rechter over de kosten heeft te beslissen. De door anderen wegens indiening van hun opmerkingen bij het Hof gemaakte kosten komen niet voor vergoeding in aanmerking.
Het Hof (Achtste kamer) verklaart voor recht:
1)      Artikel 3, lid 1, onder a), eerste streepje, van verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 334/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2014 en bij gedelegeerde verordening (EU) 2019/1819 van de Commissie van 8 augustus 2019,
moet aldus worden uitgelegd dat
een product niet noodzakelijkerwijs uitsluitend of hoofdzakelijk een biocidale doelstelling moet hebben om onder het begrip „biocide”, zoals gedefinieerd in die bepaling, te vallen maar dat die doelstelling ondergeschikt kan zijn aan andere doelstellingen.
2)      Artikel 2, leden 1 en 2, van verordening nr. 528/2012, zoals gewijzigd bij verordening nr. 334/2014 en bij gedelegeerde verordening 2019/1819, gelezen in samenhang met bijlage V, hoofdgroep 1, productsoort 4, van die verordening,
moet aldus worden uitgelegd dat
een biocide dat bestemd is voor het reinigen en desinfecteren van levensmiddelen, niet binnen het toepassingsgebied van die verordening valt.
ondertekeningen
*      Procestaal: Duits.