62023CJ0540
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Cúigiú Dlísheomra)
5 Feabhra 2026 (
*1
)
(Achomharc – Rochtain ar dhoiciméid – Rialachán (CE) Uimh. 1049/2001 – An dara fomhír d’Airteagal 4(3) – An próiseas cinnteoireachta a chosaint – Diúltú doiciméid a nochtadh a bhaineann le vótaí na mBallstát maidir le leasú Iarscríbhinn III de Rialachán (CE) Uimh. 1925/2006 – Rialachán (AE) Uimh. 182/2011 – Coisteolaíocht – Cinneadh 1999/468/CE – Nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú – Crosachomharc)
I gCás C‑540/23 P,
ACHOMHARC de bhun Airteagal 56 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, a tionscnaíodh an 23 Lúnasa 2023,
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann Ș. Ciubotaru, C. Ehrbar agus A. Spina, ionadaíocht ar dtús, agus C. Ehrbar agus A. Spina, i gcáil Gníomhairí, ina dhiaidh sin,
achomharcóir,
na páirtithe eile sna himeachtaí:
Covington & Burling LLP, a bunaíodh in Saint‑Josse-ten‑Noode (an Bheilg),
Bart Van Vooren, atá ina chónaí in Meise (an Bheilg),
dá ndéanann P. Diaz Gavier, advocaat, ionadaíocht,
iarratasóirí ag an gcéad chéim,
le tacaíocht ó:
Ríocht na hÍsiltíre, dá ndéanann M. K. Bulterman, H. S. Gijzen agus C. S. Schillemans ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,
idiragraí san achomharc,
tugann AN CHÚIRT (an Cúigiú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: L. Arastey Sahún, Uachtarán Dlísheomra, J. Passer, E. Regan, D. Gratsias (Rapóirtéir) agus B. Smulders, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: M. Szpunar,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis éisteacht le Tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 12 Meitheamh 2025,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Lena achomharc, iarrann an Coimisiún Eorpach go gcuirfí ar neamhní breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 14 Meitheamh 2023, Covington & Burling agus Van Vooren v an Coimisiún (T‑201/21, an breithiúnas atá faoi achomharc, EU:T:2023:333) lenar dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta do Chinneadh C(2021) 2541 final ón gCoimisiún an 7 Aibreán 2021 (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’), a mhéid a dhiúltaigh an institiúid sin, leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, faoin dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán (CE) Uimh. 1049/2001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 30 Bealtaine 2001 maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid de chuid Pharlaimint na hEorpa, de chuid na Comhairle agus de chuid an Choimisiúin (IO 2001 L 145, lch. 43), rochtain ar dhoiciméid maidir le vótaí aonair na mBallstát arna gcaitheamh faoin nós imeachta coiste i ndáil le leasú Iarscríbhinn III de Rialachán (CE) Uimh. 1925/2006 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 20 Nollaig 2006 maidir le vitimíní agus mianraí agus substaintí áirithe eile a chur le bianna (IO 2006 L 404, lch. 26) a mhéid a bhaineann le speiceas luibheolaíoch ina bhfuil díorthaigh hiodrocsa-antraicéine.
2
Lena gcrosachomharc, iarrann Covington & Burling LLP agus Bart Van Vooren (‘na hiarratasóirí ag an gcéad chéim’) go gcuirfí ar neamhní an breithiúnas atá faoi achomharc a mhéid a mheas an Chúirt Ghinearálta go raibh an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 infheidhme sa chás seo.
An dlí lena mbaineann
Rialachán Uimh. 1049/2001
3
Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in aithrisí 2 agus 4 a ghabhann le Rialachán Uimh. 1049/2001:
‘(2)
Trí bhíthin na hoscailteachta cumasaítear na saoránaigh chun rannpháirtíocht níos dlúithe a bheith acu sa phróiseas cinnteoireachta agus ráthaíonn sé go mbeidh dlisteanacht níos mó ag an riarachán agus go mbeidh sé níos éifeachtúla agus níos cuntasaí don saoránach i gcóras daonlathach. Trí bhíthin na hoscailteachta neartaítear prionsabail an daonlathais agus urramú ar chearta bunúsacha mar atá leagtha síos in Airteagal 6 [CAE] agus sa Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh.
[…]
(4)
Is é is cuspóir don Rialachán seo ná an éifeacht is iomláine agus is féidir a thabhairt don cheart rochtana poiblí ar dhoiciméid agus na prionsabail ghinearálta agus na teorainneacha ar an rochtain sin a leagan síos i gcomhréir le hAirteagal 255(2) de [CE].’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
4
Foráiltear don mhéid a leanas le hAirteagal 1 den Rialachán sin:
‘Is é aidhm don Rialachán seo:
(a)
na prionsabail, na coinníollacha agus na teorainneacha, ar mhaithe le leas an phobail nó ar mhaithe le leas príobháideach, lena rialaítear an ceart rochtana ar dhoiciméid de chuid Pharlaimint na hEorpa, [Chomhairle an Aontais Eorpaigh] agus an Choimisiúin (dá ngairtear “na hinstitiúidí” anseo feasta) dá bhforáiltear in Airteagal 255 de [CE] a shainiú ar shlí ina n‑áiritheofar go mbeidh an rochtain is leithne agus is féidir ann ar dhoiciméid;
[…]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
5
De réir bhrí Airteagal 4(1) agus (3) den Rialachán sin:
‘1.   Diúltóidh na hinstitiúidí rochtain a thabhairt ar dhoiciméad i gcás ina ndéanfadh nochtadh dochar do chosaint:
[...]
(b)
saol príobháideach agus sláine an duine, go háirithe i gcomhréir le reachtaíocht an Chomhphobail maidir le cosaint sonraí pearsanta;
[...]
3.   Diúltófar rochtain a thabhairt ar dhoiciméad arna tharraingt suas ag institiúid dá húsáid inmheánach nó arna fháil ag institiúid, ar doiciméad é a bhaineann le hábhar nach bhfuil cinneadh déanta aici ina leith fós, dá ndéanfaí lena nochtadh dochar tromchúiseach do phróiseas cinnteoireachta na hinstitiúide sin, mura bhfuil leas sáraitheach poiblí ann i dtaca le nochtadh an doiciméid lena mbaineann.
Diúltófar rochtain a thabhairt ar dhoiciméad ina bhfuil tuairimí atá beartaithe le haghaidh úsáid inmheánach mar chuid de phléití agus réamhchomhairliúcháin laistigh den institiúid lena mbaineann, fiú tar éis an cinneadh a ghlacadh, i gcás ina ndéanfaí dochar tromchúiseach do phróiseas cinnteoireachta na hinstitiúide dá nochtfaí an doiciméad, mura bhfuil leas sáraitheach poiblí ann i dtaca le nochtadh an doiciméid lena mbaineann.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Rialachán (CE) Uimh. 178/2002
6
Foráiltear don mhéid a leanas le hAirteagal 58(1) de Rialachán (CE) Uimh. 178/2002 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 28 Eanáir 2002 lena leagtar síos prionsabail ghinearálta agus ceanglais ghinearálta dhlí an bhia, lena mbunaítear an tÚdarás Eorpach um Shábháilteacht Bia agus lena leagtar síos nósanna imeachta in ábhair a bhaineann le sábháilteacht bia (IO 2002 L 31, lch. 1), arna leasú le Rialachán (AE) Uimh. 652/2014 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Bealtaine 2014 (IO 2014 L 189, lch. 1):
‘Beidh de chúnamh ag an gCoimisiún an Buanchoiste um Plandaí, Ainmhithe, Bia agus Beatha [...] Beidh an Coiste sin ina choiste de réir bhrí Rialachán (AE) Uimh. 182/2011 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle [an 16 Feabhra 2011 lena leagtar síos na rialacha agus na prionsabail ghinearálta a bhaineann leis na sásraí maidir le rialú ag na Ballstáit ar fheidhmiú cumhachtaí cur chun feidhme ag an gCoimisiún (IO 2011 L 55, lch. 13)] [...]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Rialachán Uimh. 1925/2006
7
Foráiltear an méid seo a leanas le hAirteagal 8(1) agus (2) de Rialachán (CE) Uimh. 1925/2006, arna leasú le Rialachán (AE) 2019/650 ón gCoimisiún an 24 Aibreán 2019 (IO 2019 L 110, lch. 21), dar teideal ‘Substaintí atá faoi réir thoirmisc, shrianta nó rialaithe an Chomhphobail’:
‘1.   Déanfar an nós imeachta dá bhforáiltear san Airteagal seo a chur i bhfeidhm nuair a chuirtear substaint seachas vitimíní nó mianraí, nó comhábhar ina bhfuil substaint nach vitimín ná mianra í, le bia nó a úsáidtear substaint den chineál sin chun bia a mhonarú, sa chaoi go n‑ionghabhfaí cainníochtaí de na substaintí sin dá bharr a bheadh i bhfad níos mó ná méid na substaintí sin a d’fhéadfaí a ionghabháil faoi ghnáthchoinníollacha a bhaineann le réim bhia chothrom agus éagsúil, nó a d’fhéadfadh a bheith ina riosca do thomhaltóirí ar chúiseanna eile.
2.   Ar thionscnamh an Choimisiúin féin, nó ar bhonn faisnéis a sholáthróidh Ballstáit, féadfaidh an Coimisiún cinneadh a ghlacadh, a cheapfar chun eilimintí neamhriachtanacha den Rialachán seo a leasú, tar éis, i ngach cás, don Údarás [Eorpach um Shábháilteacht Bia (EFSA)] measúnú a dhéanamh ar an bhfaisnéis a bheidh ar fáil, i gcomhréir leis an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú agus dá dtagraítear in Airteagal 14(3) chun an tsubstaint nó an comhábhar a chur isteach in Iarscríbhinn III, más gá. [...]
[…]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
8
Leagtar amach an méid a leanas in Airteagal 14(1) agus (3) den Rialachán sin, dar teideal ‘Nós imeachta coiste’:
‘1.   Tabharfaidh an Buanchoiste um an mBiashlabhra agus um Shláinte Ainmhithe, arna bhunú le hAirteagal 58(1) de Rialachán [Uimh. 178/2002], cúnamh don Choimisiún.
[...]
3.   I gcás go dtagrófar don mhír seo, beidh feidhm ag Airteagal 5a(1) go (4) agus Airteagal 7 de Chinneadh 1999/468/CE [ón gComhairle an 28 Meitheamh 1999 lena leagtar síos nósanna imeachta maidir le feidhmiú na gcumhachtaí cur chun feidhme arna dtabhairt don Choimisiún (IO 1999 L 184, lch. 23),] ag féachaint d’fhorálacha Airteagal 8 de.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Rialachán Uimh. 182/2011
9
De bhun aithrisí 6, 10 agus 19 go 21 a ghabhann le Rialachán Uimh. 182/2011:
‘(6)
Maidir leis na gníomhartha bunúsacha sin lena gceanglaítear rialú ag na Ballstáit i ndáil le glacadh gníomhartha cur chun feidhme ag an gCoimisiún, is iomchuí, chun críocha rialaithe den sórt sin, go ndéanfaí coistí a bheadh comhdhéanta d’ionadaithe ó na Ballstáit, faoi chathaoirleacht an Choimisiúin, a chur ar bun.
[...]
(10)
Ba cheart critéir a leagan síos chun maidir le cinneadh an nós imeachta a úsáidfear maidir le glacadh gníomhartha cur chun feidhme ag an gCoimisiún. Chun comhsheasmhacht níos mó a bhaint amach, ba cheart go mbeadh na riachtanais maidir le nósanna imeachta comhréireach le cineál agus tionchar na ngníomhartha cur chun feidhme atá le glacadh.
[...]
(19)
Ba cheart rochtain phoiblí ar fhaisnéis faoi imeachtaí coistí a áirithiú i gcomhréir le Rialachán [Uimh. 1049/2001].
(20)
Ba cheart don Choimisiún clár ina mbeidh faisnéis faoi imeachtaí coistí a choinneáil. Dá dhroim sin, maidir leis na rialacha a bhaineann le cosaint doiciméad atá aicmithe mar dhoiciméid rúnda agus is infheidhme maidir leis an gCoimisiún, ba cheart go mbeadh feidhm acu freisin maidir le húsáid an chláir.
(21)
Ba cheart Cinneadh [1999/468] a aisghairm. Chun an trasdul ón réimeas dá bhforáiltear [i gCinneadh 1999/468] chuig an Rialachán seo a áirithiú, ba cheart a thuiscint gurb ionann aon tagairt i reachtaíocht atá ann cheana do na nósanna imeachta dá bhforáiltear sa Chinneadh sin, cé is moite den nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú dá bhforáiltear in Airteagal 5a den Chinneadh sin, agus tagairt do na nósanna imeachta comhfhreagracha dá bhforáiltear sa Rialachán seo. Ba cheart éifeachtaí Airteagal 5a de Chinneadh [1999/468] a choimeád i bhfeidhm go sealadach chun críocha na ngníomhartha bunúsacha atá ann cheana agus a dhéanann tagairt don Airteagal sin.’
10
Foráiltear mar a leanas le hAirteagal 2(2) den Rialachán sin, dar teideal ‘Na nósanna imeachta a roghnú’:
‘Tá feidhm ag an nós imeachta scrúdúcháin, go háirithe, maidir leis na gníomhartha seo a leanas a ghlacadh:
(a)
gníomhartha cur chun feidhme a bhfuil raon feidhme ginearálta acu;
[...]’
11
De réir Airteagal 3 de na Rialacha sin, dar teideal ‘Forálacha coiteanna’:
‘1.   Beidh feidhm ag na forálacha coiteanna a leagtar amach san Airteagal seo maidir leis na nósanna imeachta go léir dá dtagraítear in Airteagal 4 go hAirteagal 8.
2.   Déanfaidh coiste a bheidh comhdhéanta d’ionadaithe ó na Ballstáit cúnamh a thabhairt don Choimisiún. Beidh ionadaí ón gCoimisiún mar chathaoirleach ar an gcoiste. [...]
3.   Déanfaidh an cathaoirleach an dréachtghníomh cur chun feidhme atá le glacadh ag an gCoimisiún a chur faoi bhráid an choiste.
[...]
4.   Go dtí go dtugann an coiste tuairim, féadfaidh aon chomhalta den choiste leasuithe a mholadh agus féadfaidh an cathaoirleach leaganacha leasuithe den dréachtghníomh cur chun feidhme a thíolacadh.
Féachfaidh an cathaoirleach le teacht ar réitigh a mbeidh an tacaíocht is forleithne agus is féidir acu laistigh den choiste. [...]
5.   I gcásanna cuí-réasúnaithe, féadfaidh an cathaoirleach tuairim an choiste a fháil trí nós imeachta i scríbhinn. Seolfaidh an cathaoirleach an dréachtghníomh cur chun feidhme chuig comhaltaí an choiste agus, de réir phráinn an ábhair, leagfaidh an cathaoirleach síos teorainn ama le tuairim a thabhairt. Maidir le haon chomhalta den choiste nach gcuireann i gcoinne an dréachtghnímh cur chun feidhme nó nach staonann go sainráite ó vótáil air sula dtéann an teorainn ama sin in éag, measfar gur aontaigh an comhalta sin go hintuigthe leis an dréachtghníomh cur chun feidhme.
[...]
6.   Déanfar tuairim an choiste a thaifeadadh sna miontuairiscí. [...]
[...]’
12
Leagtar amach an méid seo a leanas in Airteagal 4 den Rialachán sin, dar teideal ‘An nós imeachta comhairliúcháin’:
‘1.   I gcás ina mbeidh feidhm ag an nós imeachta comhairliúcháin, tabharfaidh an coiste a thuairim trí vótáil más gá sin. [...]
2.   Cinnfidh an Coimisiún an dréachtghníomh cur chun feidhme atá le glacadh, agus na conclúidí ó aon phlé laistigh den choiste agus an tuairim a tugadh á gcur san áireamh go hiomlán.’
13
De réir Airteagal 9 de na Rialacha sin, dar teideal ‘Rialacha Nós Imeachta’:
‘1.   Déanfaidh gach coiste, trí thromlach simplí de na comhaltaí a chomhdhéanann é, a rialacha nós imeachta féin a ghlacadh ar thogra óna chathaoirleach, ar bhonn rialacha caighdeánacha atá le tarraingt suas ag an gCoimisiún tar éis dul i gcomhairle leis na Ballstáit. Foilseoidh an Coimisiún na rialacha caighdeánacha sin in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh.
A mhéid is gá, déanfaidh coistí atá ann cheana a rialacha nós imeachta a oiriúnú do na rialacha caighdeánacha.
2.   Maidir leis na prionsabail agus na coinníollacha a bhaineann le rochtain phoiblí ar dhoiciméid agus leis na rialacha i ndáil le cosaint sonraí atá infheidhme maidir leis an gCoimisiún, beidh feidhm acu freisin maidir leis na coistí.’
14
Foráiltear mar a leanas le hAirteagal 10 de Rialachán Uimh. 182/2011, dar teideal ‘Faisnéis maidir le himeachtaí na gcoistí’:
‘1.   Coimeádfaidh an Coimisiún clár d’imeachtaí na gcoistí agus beidh an méid seo a leanas sa chlár sin:
(a)
liosta de na coistí,
(b)
cláir oibre chruinnithe na gcoistí,
(c)
na taifid achoimre, mar aon leis na liostaí de na húdaráis agus de na heagraíochtaí lena mbaineann na daoine arna n‑ainmniú ag na Ballstáit chun ionadaíocht a dhéanamh dóibh,
(d)
na dréachtghníomhartha cur chun feidhme ar ina leith a iarrtar ar na coistí tuairim a thabhairt,
(e)
torthaí na vótála,
(f)
na dréachtghníomhartha cur chun feidhme críochnaitheacha tar éis tuairim na gcoistí a thabhairt,
(g)
an fhaisnéis a bhaineann le glacadh na ndréachtghníomhartha críochnaitheacha cur chun feidhme ag an gCoimisiún, agus
(h)
sonraí staidrimh ar obair na gcoistí.
2.   Foilseoidh an Coimisiún tuarascáil bhliantúil freisin ar obair na gcoistí.
3.   Beidh rochtain ag Parlaimint na hEorpa agus ag Comhairle [an Aontais Eorpaigh] ar an bhfaisnéis dá dtagraítear i mír 1 i gcomhréir leis na rialacha is infheidhme.
4.   Ag an am céanna agus a sheolfaidh an Coimisiún na doiciméid dá dtagraítear i bpointe (b), i bpointe (d) agus i bpointe (f) de mhír 1 chuig comhaltaí an choiste, cuirfidh sé na doiciméid sin ar fáil do Pharlaimint na hEorpa agus don Chomhairle agus, chomh maith leis sin, cuirfidh sé in iúl dóibh go bhfuil na doiciméid sin ar fáil.
5.   Déanfar an fhaisnéis tagartha a bhaineann leis na doiciméid uile dá dtagraítear i bpointe (a) go pointe (g) de mhír 1, chomh maith leis an bhfaisnéis dá dtagraítear i bpointe (h) de mhír 1, a phoibliú sa chlár.’
15
Foráiltear le hAirteagal 11 den Rialachán sin, dar teideal ‘Ceart grinnscrúdaithe ag Parlaimint na hEorpa agus ag an gComhairle’, i gcás ina nglactar gníomh bunúsach faoin ngnáthnós imeachta reachtach, go bhféadfaidh an Pharlaimint agus an Chomhairle araon, in am ar bith, a tuairim a chur in iúl don Choimisiún go bhfuil dréachtghníomh cur chun feidhme de shárú ar na hinniúlachtaí cur chun feidhme dá dtagraítear sa bhunghníomh, ar dá réir a dhéanfaidh an Coimisiún athscrúdú ar an dréachtdoiciméid forghníomhaithe, i bhfianaise na seasamh arna gcur in iúl.
16
De réir Airteagal 12 den Rialachán sin:
‘Déantar Cinneadh [1999/468] a aisghairm leis seo.
17
Déanfar éifeachtaí Airteagal 5a de Chinneadh [1999/468] a choimeád ar bun chun críocha na ngníomhartha bunúsacha atá ann cheana agus a dhéanann tagairt don Airteagal sin.‘Foráiltear don mhéid seo a leanas le hAirteagal 13 den Rialachán sin, dar teideal ‘Forálacha idirthréimhseacha: gníomhartha bunúsacha atá ann cheana a oiriúnú’:
‘1.   I gcás ina ndéantar foráil le gníomhartha bunúsacha a glacadh roimh theacht i bhfeidhm an Rialacháin seo maidir le feidhmiú cumhachtaí cur chun feidhme ag an gCoimisiún i gcomhréir le Cinneadh [1999/468], beidh feidhm ag na rialacha seo a leanas:
(a)
i gcás ina ndéantar tagairt sa ghníomh bunúsach d’Airteagal 3 de Chinneadh [1999/468], beidh feidhm ag an nós imeachta comhairliúcháin dá dtagraítear in Airteagal 4 den Rialachán seo;
[...]
(e)
i gcás ina ndéantar tagairt sa ghníomh bunúsach d’Airteagal 7 agus Airteagal 8 de Chinneadh [1999/468], beidh feidhm ag Airteagal 10 agus ag Airteagal 11 den Rialachán seo.
2.   Chun críocha mhír 1, beidh feidhm ag Airteagal 3 agus ag Airteagal 9 den Rialachán seo maidir le gach coiste atá ann cheana.
[...]’
Cinneadh 1999/468
18
De réir aithris 7a de Chinneadh 1999/468, arna leasú le Cinneadh 2006/512/CE ón gComhairle an 17 Iúil 2006 (IO 2006 L 200, lch. 11):
‘Is gá an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú a úsáid i gcás beart a bhfuil raon feidhme ginearálta acu agus a ceapadh chun gnéithe neamhriachtanacha de bheart a glacadh i gcomhréir leis an nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 251 [CE] a leasú, inter alia, trí chuid de na gnéithe sin a léirscriosadh nó tríd an ionstraim a fhorlíonadh trí eilimintí nua neamhriachtanacha a chur léi. Ní mór go gceadófaí don dá chraobh den údarás reachtach, leis an nós imeachta sin, grinnscrúdú a dhéanamh sula nglactar bearta den chineál sin. Is ar bhonn an Chonartha amháin is féidir leis an reachtóir eilimintí bunriachtanacha gnímh reachtaigh a leasú’.
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
19
Foráladh mar a leanas le hAirteagal 5a(1) go (4) den Chinneadh sin, dar teideal ‘Nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú’:
‘1.   Tabharfaidh Coiste um an Nós Imeachta Rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú cúnamh don Choimisiún, is iad ionadaithe na mBallstát a bheidh ar an gCoiste sin agus is é ionadaí an Choimisiúin a bheidh ina chathaoirleach air.
2.   Cuirfidh ionadaí an Choimisiúin dréacht de na bearta a bheidh le glacadh faoi bhráid an Choiste. Tabharfaidh an Coiste a thuairim faoin dréacht sin, laistigh de theorainn ama a bhféadfaidh an Cathaoirleach í a shocrú de réir phráinn an ábhair. Is tríd an tromlach a leagtar síos in Airteagal 205(2) agus (4) [CE] den Chonradh a thabharfar an tuairim i gcás cinntí a gceanglaítear ar an gComhairle a ghlacadh ar thogra ón gCoimisiún. Maidir leis na vótaí laistigh den choiste, déanfar vótaí ionadaithe na mBallstát a ualú de réir mar a shainmhínítear san Airteagal sin. Ní bheidh vóta ag an gcathaoirleach.
3.   I gcás ina mbeidh na bearta atá molta ag an gCoimisiún i gcomhréir le tuairim an Choiste, beidh feidhm ag an nós imeachta seo a leanas:
(a)
cuirfidh an Coimisiún na dréachtbhearta faoi bhráid Pharlaimint na hEorpa agus na Comhairle, gan mhoill, chun go ndéanfar grinnscrúdú orthu;
(b)
féadfaidh Parlaimint na hEorpa, ag gníomhú di trí thromlach a comhaltaí, nó an Chomhairle, ag gníomhú di trí thromlach cáilithe, cur i gcoinne na mbeart a ghlac an Coimisiún, ar an bhforas go sáraíonn na dréachtbhearta na cumhachtaí cur chun feidhme dá bhforáiltear sa ghníomh bunúsach, nó nach bhfuil siad comhoiriúnach le haidhm an ghnímh bhunúsaigh nó lena bhfuil inti, nó nach n‑urramaítear prionsabal na coimhdeachta nó na comhréireachta leo;
(c)
más rud é, laistigh de 3 mhí ón dáta ar cuireadh faoina mbráid iad, go gcuirfidh Parlaimint na hEorpa nó an Chomhairle i gcoinne na ndréachtbheart, ní ghlacfaidh an Coimisiún na dréachtbhearta sin. Sa chás sin, féadfaidh an Coimisiún dréachtleasú de na bearta a chur faoi bhráid an Choiste nó togra reachtach a thíolacadh ar bhonn an Chonartha;
(d)
más rud é, nuair a rachaidh an tréimhse sin in éag, nach mbeidh Parlaimint na hEorpa ná an Chomhairle tar éis cur i gcoinne na ndréachtbheart, glacfaidh an Coimisiún iad.
4.   I gcás beart nach bhfuil tuairim tugtha ag an gcoiste ina leith nó a bhfuil tuairim dhiúltach tugtha ag an gcoiste ina leith, beidh feidhm ag an nós imeachta seo a leanas:
(a)
Cuirfidh an Coimisiún togra maidir leis na bearta atá le glacadh ag an gComhairle, gan mhoill, agus seolfaidh sé é chuig Parlaimint na hEorpa ag an am céanna;
(b)
Gníomhóidh an Chomhairle trí thromlach cáilithe ar an togra sin laistigh de 2 mhí ón díospóid a bheith curtha faoina bráid;
(c)
más rud é, laistigh den tréimhse sin, go gcuireann an Chomhairle i gcoinne tromlach cáilithe maidir leis na bearta atá molta, ní ghlacfar iad. [...]
(d)
má bheartaíonn an Chomhairle na bearta atá molta a ghlacadh, cuirfidh sí ar aghaidh chuig Parlaimint na hEorpa iad gan mhoill. Mura ngníomhóidh an Chomhairle laistigh den tréimhse 2 mhí dá dtagraítear thuas, cuirfidh an Coimisiún na bearta faoi bhráid Pharlaimint na hEorpa gan mhoill;
(e)
féadfaidh Parlaimint na hEorpa, ag gníomhú di trí thromlach de na Feisirí a chomhdhéanann í laistigh de 4 mhí ón uair a tharchuirtear an gníomh i gcomhréir le pointe (a), cur i gcoinne ghlacadh na mbeart atá i gceist, [...]
(f)
más rud é, laistigh den tréimhse sin, go gcuireann Parlaimint na hEorpa i gcoinne na mbeart atá beartaithe, ní ghlacfar iad. [...];
(g)
más rud é, ar dhul in éag don tréimhse sin, nach ndéanfaidh Parlaimint na hEorpa agóid i gcoinne na mbeart atá molta, glacfaidh an Chomhairle nó an Coimisiún iad de réir mar is iomchuí.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta
20
Foráiltear don mhéid seo a leanas le hAirteagal 10(2) de na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta do Choistí (IO 2011 C 206, lch. 11, ‘na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta’), dar teideal ‘Miontuairiscí agus cuntas achomair ar chruinnithe’:
‘Chun críocha Airteagal 10 de Rialachán [Uimh. 182/2011], beidh an Cathaoirleach freagrach as cuntas achomair a thabhairt ina gcuirfear síos ar phointí uile an chláir oibre agus ar thoradh gach vóta maidir le gach dréachtghníomh cur chun feidhme arna chur faoi bhráid an choiste. Ní luafar sa chuntas achomair seasamh aonair na mBallstát le linn chur agus chúiteamh an choiste.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
21
Foráiltear don mhéid seo a leanas le hAirteagal 13 de na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta sin, dar teideal ‘Rochtain ar dhoiciméid agus rúndacht’:
‘1.   Caithfear le hiarratais ar rochtain ar dhoiciméid an choiste i gcomhréir le Rialachán [Uimh. 1049/2001]. I gcomhréir lena Rialacha Nós Imeachta, arna leasú le Cinneadh [2001/937/CE, CEGC, Euratom ón gCoimisiún an 5 Nollaig 2001 lena leasaítear a Rialacha Nós Imeachta (IO 2001 L 345, lch. 94), is faoin gCoimisiún atá sé cinneadh a dhéanamh maidir le hiarratais ar rochtain ar na doiciméid sin. [...]
2.   Beidh plé an choiste faoi rún.
3.   Beidh doiciméid a chuirtear faoi bhráid chomhaltaí an choiste, saineolaithe agus ionadaithe tríú páirtithe, faoi rún […], ach amháin má thugtar rochtain ar na doiciméid sin de bhun mhír 1 nó má chuireann an Coimisiún ar fáil go poiblí iad ar bhealach eile. [...]
4.   Beidh na hoibleagáidí rúndachta arna mbunú san airteagal seo le comhlíonadh ag comhaltaí an choiste, ag na saineolaithe agus ag na hionadaithe tríú páirtithe. Áiritheoidh an cathaoirleach go gcuirfear saineolaithe agus ionadaithe tríú páirtithe ar an eolas faoi na ceanglais rúndachta arna leagan orthu.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Cúlra na díospóide
22
Leagtar amach cúlra na díospóide i míreanna 2 go 7 den bhreithiúnas atá faoi achomharc sna téarmaí seo a leanas:
‘2.
An 4 Nollaig 2020, rinne [na hiarratasóirí ag an gcéad chéim] iarratas ar rochtain maidir le doiciméid ina raibh vótaí na 22 Bhallstát den Bhuanchoiste um Plandaí, Ainmhithe, Bia agus Beatha – An Roinn um Dhlí Ginearálta an Bhia (“Scopaff”), trí thairseach ghréasáin an Choimisiúin [Standing Committee on Plants, Animals, Food and Feeds, “Scopaff”]. Caitheadh na vótaí sin i bhfabhar an dréacht‑Rialacháin ón gCoimisiún lena leasaítear Iarscríbhinn III de Rialachán [Uimh. 1925/2006], as ar lean gur glacadh Rialachán (AE) 2021/468 ón gCoimisiún an 18 Márta 2021 lena leasaítear Iarscríbhinn III de Rialachán (CE) Uimh. 1925/2006 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle maidir le speiceas planda ina bhfuil díorthaigh hiodrocsa-antraicéine (IO 2021 L 96, lch. 6, [...]).
3
An 11 Eanáir 2021, sheol Ard-Stiúrthóireacht (AS) an Choimisiúin um Shláinte agus Sábháilteacht Bia freagra ar an iarratas ar rochtain ar dhoiciméid an 4 Nollaig 2020 chuig “Mr Bart Van Vooren Covington & Burling LLP”.
4
Sa litir sin, chuir an Coimisiún in iúl gur sainaithníodh 21 dhoiciméad [...] mar dhoiciméid a thagann faoi raon feidhme an iarratais. Diúltaíodh rochtain ar na doiciméid sin ar bhonn na heisceachta maidir le cosaint an phróisis cinnteoireachta, dá bhforáiltear sa dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán [Uimh. 1049/2001].
5
Le ríomhphost an 29 Eanáir 2021, rinne Van Vooren iarratas dearbhúcháin de bhun Airteagal 7(2) de Rialachán Uimh. 1049/2001 tar éis an chéad fhreagra dhiúltaigh.
6
An 15 Feabhra 2021, chuir an Coimisiún in iúl do [na hiarratasóirí ag an gcéad chéim] i ríomhphost chuig Van Vooren, gur cuireadh síneadh 15 lá oibre breise leis an teorainn ama chun an cinneadh dearbhúcháin a ghlacadh, eadhon go dtí an 12 Márta 2021.
7
An 10 Márta 2021, sheol an Coimisiún ríomhphost nua chuig na [hiarratasóirí ag an gcéad chéim], inar chuir sé in iúl nach raibh sé inniúil cinneadh dearbhúcháin a ghlacadh laistigh den teorainn ama ar cuireadh síneadh léi.’
Na himeachtaí os comhair na Cúirte Ginearálta agus an breithiúnas atá faoi achomharc
23
Le hiarratas arna thaisceadh le Cláraitheoir na Cúirte Ginearálta an 6 Aibreán 2021, rinne na hiarratasóirí ag an gcéad chéim caingean a thionscnamh, in éagmais freagra sainráite ar a n‑iarratas dearbhúcháin an 29 Eanáir 2021, a luadh i mír 5 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, lenar iarradh cinneadh intuigthe an Choimisiúin maidir le diúltú an iarratais sin a neamhniú. An 7 Aibreán 2021, ghlac an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid, lenar dheimhnigh sé gur dhiúltaigh sé rochtain a thabhairt ar na doiciméid arna n‑iarraidh, ar bhonn na heisceachta maidir le cosaint an phróisis cinnteoireachta, dá bhforáiltear leis an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001, agus chuir sé Van Vooren ar an eolas faoi. Bhraith an Coimisiún, ina theannta sin, ar an eisceacht maidir le príobháideachas agus sláine an duine aonair a chosaint, dá bhforáiltear le hAirteagal 4(1)(b) den Rialachán sin, d’fhonn údar a thabhairt lena diúltú rochtain a thabhairt ar shonraí pearsanta atá sna doiciméid arna n‑iarraidh.
24
Le doiciméad ar leith, a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 12 Aibreán 2021, rinne na hiarratasóirí ag an gcéad chéim, ar bhonn Airteagal 86 de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, a n‑iarratas a oiriúnú do neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid a iarraidh.
25
Mar thaca lena gcaingean, mhaígh na hiarratasóirí cúig shaincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001, ar an dara dul síos, go bunúsach, nár taispeánadh go ndearnadh sárú ar raon feidhme an phróisis cinnteoireachta mar gheall ar nochtadh na ndoiciméad iarrtha agus tromchúis an tsáraithe sin, ar an tríú dul síos, gur bhraith an Coimisiún go mícheart ar Rialachán Uimh. 182/2011 chun údar a thabhairt dá dhiúltú do rochtain ar na doiciméid iarrtha, ar an gceathrú dul síos, gur bhraith an Coimisiún go mícheart ar na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta chun údar a thabhairt dá dhiúltú do rochtain ar na doiciméid iarrtha agus, ar an gcúigiú dul síos, sárú ar phrionsabal na trédhearcachta agus sárú ar dhlisteanacht dhaonlathach na ngníomhartha cur chun feidhme arna nglacadh de bhun an nós imeachta arna bhunú le Rialachán Uimh. 182/2011.
26
Go sonrach, lena gcéad saincheist dlí, mhaígh na hiarratasóirí ag an gcéad chéim, nach raibh feidhm ag an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 maidir lena n‑iarratas ar rochtain ar na doiciméid, mar gheall ar a foclaíocht féin. Ar thaobh amháin, rinneadh tagairt san iarraidh do vótaí 22 Bhallstát a caitheadh i bhfabhar an dréachtrialacháin ón gCoimisiún lena leasaítear Iarscríbhinn III a ghabhann le Rialachán Uimh. 1925/2006 maidir le speicis luibheolaíocha ina bhfuil díorthaigh hiodrocsa-antraicéine. Níorbh ionann na vótaí sin agus ‘plé agus réamhchomhairliúcháin’, ach ba thoradh iad ar na comhairliúcháin sin. Bheadh vóta den sórt sin ‘lasmuigh’ den phróiseas cinnteoireachta ‘inmheánach’, arb é an t‑aon cheann amháin a chosnaítear faoin eisceacht atá i gceist. Ar an taobh eile, níor léirigh vóta den sórt sin tuairim comhalta aonair de choiste ach ba ghníomh é lena bhfeidhmítear cumhacht cheannasach thar ceann Ballstáit.
27
I ndáil leis sin, mheas an Chúirt Ghinearálta gur eisíodh na doiciméid arna n‑iarraidh i gcomhthéacs an phróisis cinnteoireachta as ar eascair glacadh Rialachán Uimh. 2021/468 agus a rinneadh ar bhonn Airteagal 8(2) de Rialachán Uimh. 1925/2006, i gcomhréir leis an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú dá dtagraítear in Airteagal 14(3) den Rialachán sin agus, dá bhrí sin, i gcomhréir le hAirteagal 5a de Chinneadh 1999/468. Is léir ón mbreithiúnas atá faoi achomharc gur de bhun an Airteagail sin a chuir an Coimisiún an dréachtrialachán faoi bhráid Scopaff as ar eascair glacadh Rialachán Uimh. 2021/468, a thug tuairim dhearfach maidir leis an dréacht sin, a cuireadh faoi bhráid na Parlaiminte agus na Comhairle, ina dhiaidh sin, sular ghlac an Coimisiún é.
28
Mheabhraigh an Chúirt Ghinearálta gur buanchoiste é Scopaff, atá comhdhéanta d’ionadaithe na mBallstát agus a bhfuil ionadaí ón gCoimisiún ina Chathaoirleach air, a chuidíonn leis an gCoimisiún, i gcomhréir le hAirteagal 14(1) de Rialachán Uimh. 1925/2006, a chumhachtaí cur chun feidhme a fheidhmiú. I ndáil leis sin, mheas sí, i míreanna 40 agus 41 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, cé gur fíor gur léiriú ar a gcearta ceannasacha iad vótaí na mBallstát, gur caitheadh laistigh den choiste sin iad mar sin féin, chun a chur ar chumas an Choimisiúin seasamh a ullmhú, sular cuireadh an dréachtrialachán as ar eascair glacadh Rialachán Uimh. 2021/468 faoi bhráid na Parlaiminte agus na Comhairle. Dá bhrí sin, mar a luaitear i míreanna 42 agus 43 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, bhí tionchar ag toradh na vótaí aonair sin ar phróiseas cinnteoireachta inmheánach an Choimisiúin agus ní mór, dá bhrí sin, iad a mheas mar ghníomhartha ullmhúcháin don dréachtrialachán sin nach mór don institiúid sin a chur san áireamh ina próiseas cinnteoireachta inmheánach agus, dá bhrí sin, nach mór a mheas mar bheith caite ‘mar chuid de phléití agus réamhchomhairliúcháin’, de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001.
29
Dá bhrí sin, agus í den tuairim gur comhlíonadh na coinníollacha maidir le hinfheidhmeacht na forála sin, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta don chéad saincheist dlí a chuir na hiarratasóirí chun cinn ag an gcéad chéim. Shonraigh sí, i ndáil leis sin, i mír 44 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach mbaineann an cheist an bhfuil vótaí na mBallstát féin ina bpléití nó ina dtoradh ar phléití le hábhar, a mhéid is gurb ionann na vótaí sin, ar a laghad, agus céim dheiridh na bpléití laistigh den Choimisiún. Bhraith an Chúirt Ghinearálta, ar an bpointe sin, ar bhreithiúnas an 14 Meán Fómhair 2022, Pollinis France v an Coimisiún (T‑371/20 agus T‑554/20, EU:T:2022:556), lenar deimhníodh, de réir mhír 45 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bhféadfaidh an Coimisiún, i gcásanna a bhfuil údar cuí leo, rochtain a dhiúltú ar dhoiciméid a bhaineann le seasamh aonair na mBallstát laistigh de Scopaff.
30
Rinne an Chúirt Ghinearálta, ina dhiaidh sin, scrúdú comhpháirteach ar an dara go dtí an cúigiú saincheist dlí ar a raibh na hiarratasóirí ag an gcéad chéim ag brath, ar bhonn coimhdeach, lenar mhaígh siad, go bunúsach, nár thaispeáin an Coimisiún, ar thaobh amháin, go ndéanfaí sárú ar an bpróiseas cinnteoireachta mar thoradh ar nochtadh na ndoiciméad arna n‑iarraidh agus, ar an taobh eile, go ndearna an Coimisiún earráid dlí trína mheas nach bhféadfaí údar a thabhairt leis an nochtadh atá i gceist. Bhraith siad, ar deireadh, ar an gcaoi gur sháraigh an Coimisiún prionsabal ginearálta na trédhearcachta a ráthaítear leis na Conarthaí agus leis an gCairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, agus sárú ar dhlisteanacht dhaonlathach na ngníomhartha cur chun feidhme arna nglacadh de bhun an nós imeachta a bunaíodh i Rialachán Uimh. 182/2011.
31
Sa chéad áit, rinne an Chúirt Ghinearálta scrúdú ar na hargóintí arna gcur chun cinn ag na hiarratasóirí ag an gcéad chéim lenar fhéach siad cur i gcoinne an chinnidh atá faoi chonspóid ar dá réir go bhforáiltear go soiléir leis an gcreat dlíthiúil is infheidhme maidir leis an nós imeachta coiste do rúndacht sheasaimh vótála aonair na mBallstát. Chinn sí, i mír 68 den bhreithiúnas atá faoi achomharc nach gcuirtear bac ar an gceart ar rochtain ar na dhoiciméid a leagtar síos le Rialachán Uimh. 1049/2001 leis an gcreat dlíthiúil sin agus ní féidir leis údar a thabhairt, dá réir sin, ar bhaol a bheith ann go mbainfí an bonn go mór de phróiseas cinnteoireachta an Choimisiúin.
32
Trí thagairt a dhéanamh arís agus arís eile, go háirithe, do bhreithiúnas an 14 Meán Fómhair 2022, Pollinis France v an Coimisiún (T‑371/20 agus T‑554/20, EU:T:2022:556), mheabhraigh an Chúirt Ghinearálta, ar an gcéad dul síos, i mír 59 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach bhféadfaí údar a thabhairt d’institiúid, i gcomhréir leis an gcásdlí, le rialacha an Aontais maidir le rochtain ar dhoiciméid, diúltú, ar bhonn prionsabail, do rochtain ar dhoiciméid a bhaineann lena pléití ar an bhforas go bhfuil faisnéis sna doiciméid sin a bhaineann leis an seasamh arna ghlacadh ag ionadaithe na mBallstát.
33
Maidir leis na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta, ar an dara dul síos, ar a raibh an Coimisiún ag brath sa chinneadh atá faoi chonspóid, mheas an Chúirt Ghinearálta, i mír 63 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach bhféadfaí cosaint a dheonú ar na doiciméid lena mbaineann iarraidh ar rochtain, a théann thar an gcosaint dá bhforáiltear le Rialachán Uimh. 1049/2001 le forálacha na rialacha nós imeachta coiste nó fiú le forálacha na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta.
34
Ar an tríú dul síos, mheas an Chúirt Ghinearálta gur bhraith an Coimisiún go mícheart ar Airteagal 10(1) de Rialachán Uimh. 182/2011 chun údar a thabhairt dá dhiúltú do rochtain ar na doiciméid arna n‑iarraidh. De réir mhír 67 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, cé nach bhforáiltear leis an bhforáil sin ach amháin do chlár imeachtaí an choiste lena mbaineann a choinneáil chun toradh iomlán na vótaí a thaifeadadh agus ní vótaí aonair na mBallstát, is amhlaidh fós nach mbaineann an fhoráil sin ach amháin le hábhar an chláir sin agus ní le rochtain phoiblí ar na doiciméid a bhaineann leis na himeachtaí sin.
35
Ar an dara dul síos, maidir leis an mbaol a bhain, dar leis an gCoimisiún, le nochtadh na ndoiciméad a iarradh agus, go háirithe, leis an mbaol go ndéanfaí difear don mhuinín fhrithpháirteach idir na Ballstáit i gcomhthéacs an nós imeachta coiste, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 73 agus 74 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go raibh na cúiseanna ar a raibh an Coimisiún ag brath teibí agus bunaithe ar an mbonn go gcosnaítear rúndacht sheasaimh aonair na mBallstát leis na nósanna imeachta coiste, bonn tuisceana atá mícheart, dar leis an gCúirt Ghinearálta.
36
Mar sin, rinne an Chúirt Ghinearálta an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní a mhéid a dhiúltaigh an Coimisiún, leis an gcinneadh sin, rochtain ar vótaí aonair ionadaithe na mBallstát de bhun an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001, agus a mhéid a mheas sí nach raibh aon ghá scrúdú a dhéanamh ar an gceist an raibh leas sáraitheach poiblí ann lena bhféadfaí údar a thabhairt le nochtadh na ndoiciméad arna n‑iarraidh nó le sárú féideartha ar phrionsabal na trédhearcachta.
An nós imeachta os comhair na Cúirte Breithiúnais agus conclúidí na bpáirtithe
37
Trína achomharc, iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Bhreithiúnais:
–
an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní;
–
na saincheisteanna dlí go léir ar sheas an Chúirt Ghinearálta leo ag an gcéad chéim a dhíbhe;
–
breithiúnas críochnaitheach a thabhairt sa díospóid;
–
nó, mar mhalairt air sin, an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta; agus
–
costais na n‑imeachtaí seo a fhorchoimeád, i gcás ina dtarchuireann sí an cás ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta, nó a ordú do na hiarratasóirí ag an gcéad chéim na costais a íoc, má thugann sí breithiúnas críochnaitheach sa díospóid.
38
Iarrann na hiarratasóirí ag an gcéad chéim ar an gCúirt Bhreithiúnais:
–
an t‑achomharc a dhíbhe;
–
an breithiúnas atá faoi achomharc a dheimhniú ina iomláine, agus
–
a ordú don Choimisiún Eorpach na costais a íoc.
39
Maidir le Ríocht na hÍsiltíre, ar tugadh cead di, le cinneadh ó Uachtarán na Cúirte an 9 Feabhra 2024, idiragairt a dhéanamh chun tacú leis an ordú atá á lorg ag na hiarratasóirí ag an gcéad chéim, iarrann sí ar an gCúirt an t-achomharc a dhíbhe, seasamh leis an mbreithiúnas atá faoi achomharc ina iomláine agus a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
40
Lena gcrosachomharc, iarrann na hiarratasóirí ag an gcéad chéim ar an gCúirt Bhreithiúnais:
–
an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní, sa mhéid gur chinn an Chúirt Ghinearálta go raibh an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 infheidhme;
–
breithiúnas críochnaitheach a thabhairt í féin, agus a dhearbhú nach mór vótaí aonair arna gcaitheamh ag na Ballstáit faoi nós imeachta coiste a phoibliú, gan eisceacht; nó
–
mar mhalairt air sin, an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta; agus
–
má dhéanann sí an cás a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta, costais na n‑imeachtaí seo a fhorchoimeád nó, má thugann sí breithiúnas críochnaitheach sa díospóid, a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
41
Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Bhreithiúnais:
–
a dhiúltú don chrosachomharc agus
–
a ordú do na hiarratasóirí ag an gcéad chéim costais an dá imeacht a íoc.
An crosachomharc
42
Mar thaca lena gcrosachomharc, maíonn na hiarratasóirí ag an gcéad chéim foras achomhairc amháin, lena n‑éilítear go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trína mheas go raibh an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 infheidhme sa chás seo agus trína n‑iarraidh, mar sin, go gcuirfí an breithiúnas atá faoi achomharc ar neamhní ina hiomláine.
Argóintí na bpáirtithe
43
Leis an t-aon fhoras achomhairc arna chur chun cinn acu, maíonn na hiarratasóirí ag an gcéad chéim go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí sa mhéid gur chinn sí, i míreanna 35 go 47 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nár mhór vótaí aonair na mBallstát mar a caitheadh iad laistigh de Scopaff a mheas mar bheith mar chuid de phléití agus réamhchomhairliúcháin, de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001. Áitíonn siad, dá nglacfaí leis go bhfuil na vótaí sin mar chuid de na pléití agus de na réamhchomhairliúcháin sin, go gciallódh sé nach dtagann ach gníomh críochnaitheach próisis amhail an gníomh atá i gceist, eadhon, sa chás seo, Rialachán Uimh. 2021/468, faoi raon feidhme na forála sin de Rialachán Uimh. 1049/2001.
44
De réir na n‑iarratasóirí ag an gcéad chéim, ar an gcéad dul síos, ní hionann na vótaí sin agus tuairimí sealadacha a d’fhéadfadh athrú tráth ar bith, ach is toradh iad ar na pléití. Ní pléití inmheánacha ná réamhchomhairliúcháin de chuid Scopaff ná an Choimisiúin iad ach oiread, a mhéid a dhéantar an vótáil ar ábhar tar éis dheireadh na bpléití nó na gcainteanna ar an ábhar sin. Ní chumhdaítear le foclaíocht an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 ach plé nó comhairliúcháin.
45
Ar an dara dul síos, mar is léir ó bhreithiúnas an 21 Iúil 2011, an tSualainn v MyTravel agus an Coimisiún (C‑506/08 P, EU:C:2011:496), ní thagann na vótaí sin faoin gcatagóir ‘doiciméid ina bhfuil tuairimí atá beartaithe le haghaidh úsáid inmheánach’, a leagtar amach sa dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001. Ní thagann siad faoin gcineál tuairime ar gá ‘spás chun smaoineamh’ a bheith ag comhaltaí an choiste atá i gceist ina leith ach oiread. Is léiriú iad vótaí aonair na mBallstát in Scopaff ar a gceannasacht agus ní vótaí iad a chaitear ‘[go h]inmheánach laistigh den Choimisiún ná den choiste sin.
46
Ar an tríú dul síos, i bhfianaise Airteagal 2 CAE, dá ndéanfaí vótaí aonair arna gcaitheamh ag Ballstáit i gcomhthéacs nós imeachta coiste a mheas mar vótaí a thagann faoi raon feidhme an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001, bhainfí an bonn de dhlisteanacht dhaonlathach ghníomhartha cur chun feidhme an Aontais. Ní hamháin go gcuirfí cosc ar shaoránaigh an Aontais Eorpaigh a bheith ar an eolas faoin gcaoi ar vótáil na Stáit sin, ach, i gcás amhail an cás seo, ní bheadh siad in ann athbhreithniú a dhéanamh ach oiread ar dhlíthiúlacht cinnidh arna ghlacadh i nós imeachta amhail an nós imeachta atá i gceist.
47
Cuireann an Coimisiún i gcoinne na hargóinte sin.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
48
Mar is léir ó chásdlí na Cúirte Breithiúnais, déantar idirdhealú soiléir in Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001, i dtaobh ar cuireadh críoch ar nós imeachta nó nár cuireadh. Ar thaobh amháin, de réir na chéad fhomhíre de mhír 3, tagann gach doiciméad arna tharraingt suas ag an institiúid lena húsáid inmheánach agus arna fháil ag insitiúid agus a bhaineann le ceist nár glacadh cinneadh ina leith go fóill faoi raon feidhme na heisceachta maidir leis an bpróiseas cinnteoireachta a chosaint (breithiúnas an 21 Iúil 2011, an tSualainn v MyTravel agus an Coimisiún, C‑506/08 P, EU:C:2011:496, mír 78).
49
Ar an taobh eile, agus é ag meas nach bhfuil na ceanglais chun an próiseas cinnteoireachta a chosaint chomh dian sin (breithiúnas an 21 Iúil 2011, an tSualainn v MyTravel agus an Coimisiún, C‑506/08 P, EU:C:2011:496, mír 80), chuir reachtóir an Aontais an eisceacht dá bhforáiltear le hAirteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 faoi réir coinníollacha dochta, leis an dara fomhír de mhír 3. Go deimhin, cumhdaítear cineálacha áirithe doiciméad leis an eisceacht sin, eadhon doiciméid ina bhfuil tuairimí atá beartaithe le haghaidh úsáid inmheánach mar chuid de phléití agus réamhchomhairliúcháin laistigh den institiúid lena mbaineann, agus is é an t‑údar atá le rochtain ar dhoiciméid den sórt sin a dhiúltú go mbaineann nochtadh an bonn ‘mór’ de phróiseas cinnteoireachta na hinstitiúide (féach, chuige sin, breithiúnas an 28 Meitheamh 2012, an Coimisiún v Agrofert Holding, C‑477/10 P, EU:C:2012:394, mír 77).
50
Mar sin féin, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 58 dá Thuairim, is amhlaidh fós, mar a thug an Chúirt Bhreithiúnais faoi deara cheana féin, go bhfuil an eisceacht sin infheidhme maidir le gach doiciméad ina bhfuil tuairimí den chineál sin (breithiúnas an 21 Iúil 2011, an tSualainn v MyTravelagus an Coimisiún, C‑506/08 P, EU:C:2011:496, mír 93).
51
Sa chás seo, is léir ó na forálacha lena rialaítear an nós imeachta faoinar caitheadh vótaí na mBallstát is ábhar d’iarraidh na n‑iarratasóirí ag an gcéad chéim, gurb ionann caitheamh na vótaí sin agus céim sa phróiseas cinnteoireachta atá i gceist agus nach mór na vótaí sin a mheas mar thuairimí atá beartaithe le haghaidh úsáid inmheánach mar chuid de phléití agus réamhchomhairliúcháin laistigh den Choimisiún, de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001.
52
Go sonrach, leis na vótaí sin, a caitheadh laistigh de Scopaff, thacaigh na Ballstáit don dréacht‑rialachán ón gCoimisiún lena leasaítear Iarscríbhinn III de Rialachán Uimh. 1925/2006, a d’fhéadfaí a leasú, de réir Airteagal 8(2) agus Airteagal 14(3) den Rialachán sin, i gcomhréir leis an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú a rialaítear le hAirteagal 5a de Chinneadh 1999/468.
53
Ba ag deireadh na vótála sa choiste sin, a chuidíonn leis an gCoimisiún i gcomhréir le hAirteagal 58 de Rialachán Uimh. 178/2002 agus le hAirteagal 5a(1) de Chinneadh 1999/468, agus i bhfianaise na tuairime fabhraí ón gcoiste sin mar gheall ar an vóta sin, a chuir an Coimisiún, de bhun Airteagal 5a(3)(a) den chinneadh sin, an dréachtrialachán sin faoi bhráid na Parlaiminte agus na Comhairle chun go ndéanfadh siad grinnscrúdú air.
54
Dá bhrí sin, mar a chinn an Chúirt Ghinearálta, agus an ceart aici, i mír 43 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, is ionann na vótaí a bhaineann le hiarraidh na n‑iarratasóirí ag an gcéad chéim, ar ar a mbonn a thugann an coiste lena mbaineann tuairim sula gcuireann an Coimisiún a dhréachtrialachán faoi bhráid na Parlaiminte agus na Comhairle, agus ‘tuairimí’ de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001, nach féidir a mheas, iontu féin, mar thoradh deiridh an phróisis cinnteoireachta atá i gceist.
55
Ar an gcéad dul síos, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara, go bunúsach, i mír 62 dá Thuairim, ní cheadaítear le haon ní i Rialachán Uimh. 1049/2001 doiciméid nach dtagraítear dóibh mar ‘thuairimí’ ach atá i seilbh na hinstitiúide lena mbaineann agus atá beartaithe lena n‑úsáid go hinmheánach mar chuid de phléití agus réamhchomhairliúcháin laistigh den institiúid sin a eisiamh ó raon feidhme an dara fomhír d’Airteagal 4(3) den Rialachán sin. Dá bhrí sin, a mhéid nach féidir a dhíospóid go léiríonn na vótaí lena mbaineann iarraidh na n‑iarratasóirí ag an gcéad chéim na tuairimí a chuir na Ballstáit in iúl, laistigh de Scopaff, maidir leis na bearta atá molta ag an gCoimisiún d’fhonn Iarscríbhinn III a ghabhann le Rialachán Uimh. 1925/2006 a leasú, ní mór na vótaí sin a mheas mar thuairimí de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001.
56
Sa dara háit, is léir ó Airteagal 5a(3) agus (4) de Chinneadh 1999/468 nach ionann an tuairim dhearfach nó dhiúltach a thug an coiste lena mbaineann, Scopaff sa chás seo, ag deireadh na vótála a chaith ionadaithe a Bhallstát, agus an toisc lena bhféadfaí a chinneadh an nglacfar nó nach nglacfar na bearta atá molta ag an gCoimisiún, ós rud é go gceanglaítear ar an institiúid sin, in aon chás, togra le haghaidh beart a chur faoi bhráid na Parlaiminte agus na Comhairle gan beann ar bhrí na tuairime a thug an coiste sin.
57
Is fíor, i gcomhréir le hAirteagal 5a(3) de Chinneadh 1999/468, i gcás ina bhfuil na bearta atá molta ag an gCoimisiún, mar atá sa chás seo i gcomhréir le tuairim an choiste, ‘[go g]cuirfidh an Coimisiún […] gan mhoill’, na dréachtbhearta faoi bhráid na Parlaiminte agus na Comhairle chun go ndéanfadh siad grinnscrúdú orthu. Mar sin féin, murab ionann agus an méid a mhaíonn na hiarratasóirí ag an gcéad chéim, ní féidir a bheith mar thoradh ar fhoclaíocht na forála sin, de réir bhrí na tuairime arna tabhairt ag an gcoiste lena mbaineann, athrú a dhéanamh ar stádas an choiste sin lena dtugtar cúnamh don Choimisiún, i gcomhréir le mír 1 d’Airteagal 5a, ná ar chineál na vótaí arna gcaitheamh ag na Ballstáit laistigh den choiste sin. Mar sin, ní féidir a mheas, in aon chás, gurb ionann na vótaí sin, ina n‑aonar, agus glacadh rialacháin leasaithigh amhail, sa chás seo, Rialachán Uimh. 2021/468.
58
Ní féidir amhras a chaitheamh ar na breithnithe sin le hargóint na n‑iarratasóirí ag an gcéad chéim a leagtar amach i mír 46 den bhreithiúnas seo. Cé go dtagann vótaí na mBallstát arna gcaitheamh i gcomhthéacs próisis, amhail an próiseas cinnteoireachta ar a bhfuil an Coimisiún ag brath sa chás seo, faoi raon feidhme an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001, ní chiallaíonn sé sin go gcuirtear cosc ar shaoránaigh an Aontais, go ginearálta, a bheith ar an eolas faoi bhrí na vótaí sin agus, dá bhrí sin, nach féidir a mheas go mbaintear an bonn de dhlisteanacht dhaonlathach ghníomhartha cur chun feidhme an Aontais leis na vótaí sin. Ní mór a mheabhrú, i ndáil leis sin, i gcomhréir leis an bhforáil sin, go bhféadfar diúltú rochtain a thabhairt ar dhoiciméad ina bhfuil tuairimí atá beartaithe le haghaidh úsáid inmheánach mar chuid de phléití agus réamhchomhairliúcháin laistigh den institiúid lena mbaineann, fiú tar éis an cinneadh a ghlacadh, sa chás amháin ina ndéanfaí dochar tromchúiseach do phróiseas cinnteoireachta na hinstitiúide dá nochtfaí an doiciméad sin, mura bhfuil leas sáraitheach ann i dtaca leis an nochtadh sin.
59
Ní mór a mheabhrú, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 67 dá Thuairim, de réir Airteagal 1(a) de Rialachán Uimh. 1049/2011, arna léamh i gcomhar le haithris 4 den fhoráil sin, go bhféachtar leis an Rialachán sin a leithne sin de cheart rochtana ar dhoiciméid institiúidí agus is féidir a thabhairt don phobal. Cé gur fíor go bhfuil an ceart sin, fiú i gcás doiciméid a bhaineann le gníomhaíochtaí institiúide ag gníomhú di ina cáil reachtach, faoi réir teorainneacha áirithe bunaithe ar chúiseanna leasa phoiblí nó phríobháidigh, is fíor fós, ós rud é go n‑imíonn na heisceachtaí, i ndáil leis sin, ón bprionsabal maidir leis an rochtain poiblí is leithne is féidir ar dhoiciméid, nach mór iad a léiriú agus a chur i bhfeidhm go docht (féach, i ndáil leis sin, breithiúnas an 16 Eanáir 2025, an Coimisiún v Pollinis France, C‑726/22 P, EU:C:2025:17, mír 62 agus an cásdlí dá dtagraítear).
60
I bhfianaise na mbreithnithe uile roimhe seo, ní mór diúltú don fhoras achomhairc amháin arna mhaíomh ag na hiarratasóirí ag an gcéad chéim agus, dá thoradh sin, don achomharc seo ina hiomláine.
An príomhachomharc
61
Mar thaca lena achomharc, maíonn an Coimisiún dhá fhoras achomhairc lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, earráid dlí arna déanamh ag an gCúirt Ghinearálta sa mhéid gur chinn sí nach raibh an creat dlíthiúil is infheidhme ábhartha maidir leis an scrúdú ar an gceist an ndéanfaí sárú tromchúiseach ar phróiseas cinnteoireachta na hinstitiúide sin le nochtadh na ndoiciméad arna n‑iarraidh, de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus, ar an dara dul síos, earráid dlí arna déanamh ag an gCúirt Ghinearálta a mhéid nach ndearna sí measúnú, ar bhealach cuimsitheach, i gcomhthéacs an scrúdaithe sin, ar na fachtóirí ábhartha uile.
An chéad fhoras achomhairc
Argóint na bpáirtithe
62
Tá an chéad fhoras achomhairc roinnte ina dhá chuid.
63
Leis an gcéad chuid den chéad fhoras achomhairc, déanann an Coimisiún gearán go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí agus prionsabal an léirithe chomhsheasmhaigh ar Rialachán Uimh. 1049/2001 á chur i bhfeidhm aici le rialacha earnála eile nach mbaineann go díreach le rochtain ar dhoiciméid agus, dá bhrí sin, gur sháraigh sí a hoibleagáid cúiseanna a lua.
64
Trí thagairt a dhéanamh, go sonrach, do mhíreanna 64 agus 67 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, measann an Coimisiún go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trína mheas nach raibh Airteagal 10(1) de Rialachán Uimh. 182/2011 agus Airteagal 10(2) de na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta ábhartha maidir le rochtain ar dhoiciméid. Tá na forálacha sin ábhartha maidir le cur i bhfeidhm na heisceachta a leagtar síos in Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus ba cheart iad a chur san áireamh san anailís ar cé acu a bhí nó nach raibh baol ann go mbainfí an bonn de phróiseas cinnteoireachta na hinstitiúide. Mar thaca leis na dearbhuithe sin, braitheann an Coimisiún ar bhreithiúnais an 29 Meitheamh 2010, an Coimisiún v Technische Glaswerke Ilmenau (C‑139/07 P, EU:C:2010:376, míreanna 58 agus 59), an 21 Meán Fómhair 2010, An tSualainnagus páirtithe eile v API agus an Coimisiún, (C‑514/07 P, C‑528/07 P agus C‑532/07 P, EU:C:2010:541, míreanna 79 et seq.), an 28 Meitheamh 2012, an Coimisiún v Agrofert Holding (C‑477/10 P, EU:C:2012:394), agus an 14 Samhain 2013, LPN agus an Fhionlainn v an Coimisiún (C‑514/11 P agus C‑605/11 P, EU:C:2013:738, míreanna 59 go 64).
65
I bhfianaise na mbreithiúnas sin, measann an Coimisiún go bhfuil sé ar cheann de na ‘cúiseanna oibiachtúla’ ábhartha atá le cur san áireamh sa mheasúnú nithiúil ar rúndacht doiciméad a bhaineann le vótaí aonair, go bhforáiltear leis na rialacha nós imeachta coiste nach mór toradh na vótaí a lua i dtaifid achoimre ar phlé a dhéantar ar bhonn na rialacha sin gan seasaimh aonair na gcomhaltaí a léiriú. Sa mhéid nár mhínigh an Chúirt Ghinearálta cén fáth gur imigh sí ó na breithiúnais a luadh sa mhír roimhe seo den bhreithiúnas seo, measann an Coimisiún gur sháraigh sí, thairis sin, a oibleagáid cúiseanna a lua.
66
Leis an dara cuid den chéad fhoras achomhairc, maíonn an Coimisiún go ndearna an Chúirt Ghinearálta léiriú mícheart ar Airteagal 13 de na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta. Trí thagairt a dhéanamh go háirithe do mhíreanna 66 agus 67 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, maíonn sé, go bunúsach, mura gcuirfí na rialacha coiste san áireamh go cuí, nach mbeadh aon chuspóir acu. Tá léiriú na Cúirte Ginearálta ar Airteagal 13 de na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta ag teacht salach ar a fhoclaíocht, agus ar fhoclaíocht Airteagal 10(2) den Rialachán sin, ós rud é go léirítear cineál íogair na seasamh aonair arna gcur in iúl ag na Ballstáit leis an dá fhoráil sin.
67
Is léir ó léamh comhcheangailte ar na forálacha sin agus ar Airteagal 10 de Rialachán Uimh. 182/2011, dá dtagraítear in Airteagal 10(2) de na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta, go meastar go bhfuil faisnéis íogair i seasaimh aonair chomhaltaí an choiste lena mbaineann agus sna doiciméid a sheoltar chuig na comhaltaí sin. Cuireann an Coimisiún béim, i ndáil leis sin, ar an difríocht idir, ar thaobh amháin, Airteagal 13(2) de na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta, atá scríofa i ndearbhthéarmaí, agus, ar an taobh eile, mír 3 d’Airteagal 13, ina luaitear go sainráite na heisceachtaí a bhaineann le doiciméid a chomhroinntear le hionadaithe tríú páirtithe i gcoistí coisteolaíochta. Cé go n‑aithníonn an Coimisiún gurb í ‘an trédhearcacht’ an treoirphrionsabal, measann sé gur léir ón difríocht sin agus ó fhorálacha Rialachán Uimh. 182/2011 go raibh sé beartaithe ag reachtas an Aontais cosaint níos fearr a thabhairt do na ‘pléití’ a tharlaíonn i gcomhthéacs an nós imeachta coiste, agus do na seasaimh aonair a chuir comhaltaí na gcoistí sin in iúl. Ní féidir neamhaird a thabhairt ar na rialacha sin ar an bhforas amháin go dtagann doiciméid a mhalartaítear i gcomhthéacs nósanna imeachta coisteolaíochta faoi raon feidhme Rialachán Uimh. 1049/2001.
68
Trí thagairt a dhéanamh, thairis sin, do mhír 63 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, maíonn an Coimisiún nach ionann rialacha amhail Airteagal 339 CFAE agus lex specialis lena gceadaítear maolú ar na ceanglais a leagtar síos le Rialachán Uimh. 1049/2001, ach go bhféadfaí agus gur cheart iad a chur san áireamh i gcomhthéacs chur i bhfeidhm an rialacháin sin, ós rud é nach leagtar síos leis an Rialachán sin, roimh ré agus in abstracto, leibhéal áirithe trédhearcachta atá infheidhme maidir le gníomhaíochtaí an Aontais agus nach gcuireann sé teorainn leis na gnéithe éagsúla dlí nó fíorais a d’fhéadfaí a chur san áireamh chun a léiriú in concreto go bhféadfaí an bonn a bhaint de na leasanna a d’fhéadfaí a chosaint le hAirteagal 4 de mar thoradh ar nochtadh doiciméid.
69
Ar deireadh, maíonn an Coimisiún, ar na cúiseanna céanna a luaitear i míreanna 66 go 68 den bhreithiúnas seo, go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a chinn sí, i míreanna 73 go 76 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go raibh an Coimisiún ag brath ar réasúnaíocht theibí, a bhaineann le caomhnú an chomhoibrithe idir na Ballstáit i gcomhthéacs nósanna imeachta coiste go ginearálta.
70
Déanann na hiarratasóirí ag an gcéad chéim, le tacaíocht ó Ríocht na hÍsiltíre, agóid i gcoinne na hargóinte sin.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
71
Leis an dá cuid den chéad fhoras achomhairc, nach mór scrúdú a dhéanamh orthu le chéile, déanann an Coimisiún agóid, go bunúsach, ar thaobh amháin, i gcoinne léiriú, arna dhéanamh ag an gCúirt Ghinearálta, ar fhorálacha Rialachán Uimh. 182/2011 agus de na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta. De réir an Choimisiúin, cumhdaítear leis na forálacha sin rúndacht obair coiste amhail Scopaff agus, go háirithe, rúndacht na seasamh arna gcur in iúl ag na Ballstáit laistigh den choiste sin. Ar an taobh eile, déanann an Coimisiún agóid i gcoinne an chomhchoibhnis arna leagan síos ag an gCúirt Ghinearálta idir na forálacha sin agus forálacha Rialachán Uimh. 1049/2001.
72
Leis an argóint sin, iarrann an Coimisiún, go bunúsach, ar an gCúirt aitheantas a thabhairt, sa chás seo, do thoimhde ginearálta rúndachta a bheith ann agus, os a choinne sin, neamhnochtadh doiciméid áirithe a bhaineann le nósanna imeachta coiste, go háirithe, doiciméid a bhaineann le seasaimh aonair na mBallstát a chuirtear in iúl le linn obair coistí amhail Scopaff.
73
Ní mór a mheabhrú, i ndáil leis sin, de réir cásdlí socair, chun údar a thabhairt le diúltú do rochtain ar dhoiciméid ar iarradh nochtadh ina leith, nach leor, i bprionsabal, go dtiocfadh an doiciméad sin faoi ghníomhaíocht a luaitear in Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001. Ní mór don institiúid lena mbaineann mínithe a sholáthar maidir leis an gceist conas a fhéadfaí sárú nithiúil a dhéanamh ar an leas arna chosaint leis an eisceacht dá bhforáiltear san airteagal sin agus ar a bhfuil an institiúid ag brath, mar thoradh ar rochtain ar an doiciméad sin (féach, i ndáil leis sin, breithiúnais an 29 Meitheamh 2010, an Coimisiún v Technische Glaswerke Ilmenau, C‑139/07 P, EU:C:2010:376, mír 53, agus an 27 Feabhra 2014, an Coimisiún v EnBW, C‑365/12 P, EU:C:2014:112, mír 64 agus an cásdlí dá dtagraítear).
74
Mar sin féin, d’aithin an Chúirt gur féidir le hinstitiúid lena mbaineann de chuid an Aontais a cinntí ar an ábhar sin a bhunú ar thoimhdí ginearálta a bhfuil feidhm acu maidir le catagóirí áirithe doiciméad, ós rud é gur dócha go mbeidh feidhm ag breithnithe den chineál céanna maidir le hiarrataí a nochtadh a bhaineann le doiciméid den chineál céanna (breithiúnas an 27 Feabhra 2014, an Coimisiún v EnBW, C‑365/12 P, EU:C:2014:112, mír 65 agus an cásdlí dá dtagraítear).
75
Mar sin féin, má aithnítear toimhde ghinearálta den sórt sin maidir le catagóir doiciméad, glactar leis gur léiríodh ar dtús go bhfuil sé measartha intuartha go bhféadfadh nochtadh an chineál doiciméad a thagann faoin gcatagóir sin an bonn a bhaint den leas a chosnaítear leis an eisceacht atá i gceist. Thairis sin, ós rud é gurb ionann toimhdí ginearálta agus eisceacht ón riail go bhfuil sé d’oibleagáid ar institiúid an Aontais lena mbaineann scrúdú sonrach agus aonair a dhéanamh ar gach doiciméad atá faoi réir iarraidh ar rochtain agus, ar bhonn níos ginearálta, ar an bprionsabal gur cheart an rochtain is leithne is féidir a bheith ag an bpobal ar dhoiciméid atá i seilbh institiúidí an Aontais, ní mór iad a léiriú agus a chur i bhfeidhm go docht (breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2018, ClientEarth v an Coimisiún, C‑57/16 P, EU:C:2018:660, mír 80 agus an cásdlí dá dtagraítear).
76
I gcás den sórt sin, cuirtear ar chumas na hinstitiúide lena mbaineann iarraidh foriomlán a láimhseáil agus freagra a thabhairt uirthi trí aitheantas a thabhairt don toimhde ghinearálta ar dá réir go ndéanfaí an bonn a bhaint de chosaint ceann de na leasanna a liostaítear in Airteagal 4 de Rialachán Uimh. 1049/2001, i bprionsabal, mar gheall ar nochtadh doiciméad den chineál áirithe (breithiúnas an 27 Feabhra 2014, an Coimisiún v EnBW, C‑365/12 P, EU:C:2014:112, mír 68 agus an cásdlí dá dtagraítear).
77
Sa chás seo, sa chéad áit, mar a thug an Chúirt Ghinearálta faoi deara agus an ceart aici i mír 67 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, sonraítear le hAirteagal 9(2) de Rialachán Uimh. 182/2011, arna léamh i gcomhar le haithris 19 den Rialachán sin, go bhfuil an ceart ar rochtain ar dhoiciméid a thagann faoina raon fheidhme le feidhmiú faoi chuimsiú Rialachán Uimh. 1049/2001. I ndáil leis sin, mar is léir ón mír chéanna den bhreithiúnas atá faoi achomharc, níl Airteagal 10(1) de Rialachán Uimh. 182/2011, nach sainaithnítear ann ach na gnéithe nach mór a chur san áireamh sa chlár a choimeádtar le haghaidh obair coiste amhail Scopaff, ábhartha, ós rud é nach bhfuil aon riail shonrach san fhoráil sin a bhaineann le rochtain ar na gnéithe sin nó ar dhoiciméid eile.
78
Sa dara háit, mar a mheabhraigh an Chúirt Ghinearálta i míreanna 63 go 68 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ní féidir léiriú a dhéanamh ach oiread ar fhorálacha na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta sa chaoi go gcuirtear cosc leo ar rochtain phoiblí ar sheasaimh aonair na mBallstát. Go háirithe, ós rud é go bhforáiltear le hAirteagal 10(2) de na rialacha sin nach ndéantar tagairt sa taifead achomair ar imeachtaí an choiste do na seasaimh aonair sin, ní féidir réamhbhreith a dhéanamh ar bhealach ar bith, mar a chuir an Chúirt Ghinearálta in iúl, agus an ceart aici, i mír 64 den bhreithiúnas sin, ar rochtain phoiblí, arna hiarraidh sin, ar dhoiciméid ina leagtar amach na seasaimh aonair sin. Maidir le hAirteagal 13 de na Rialacha sin, áirítear leis an bhforáil sin forálacha lena rialaítear go sainráite an nasc idir an Rialachán sin agus Rialachán Uimh. 1049/2001. Go deimhin, de réir mhír 1 den Airteagal sin, is é an Coimisiún, gan eisceacht, a dhéanann na hiarratais ar rochtain ar dhoiciméid na gcoistí a láimhseáil, i gcomhréir le Rialachán Uimh. 1049/2001.
79
Is fíor, mar a chuir an Chúirt Ghinearálta in iúl i mír 66 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bhforáiltear le mír 2 d’Airteagal 13 go mbeidh ‘pléití’ na gcoistí faoi rún. Ní mór a lua, áfach, nach n‑áirítear aon eisceacht le mír 3 d’Airteagal 13, faoina gcuirtear doiciméid a sheoltar chuig comhaltaí an choiste, saineolaithe agus ionadaithe tríú páirtithe faoi réir na rialacha a leagtar síos le Rialachán Uimh. 1049/2001 d’ainneoin a gcineáil rúnda.
80
In aon chás, ní mór Airteagal 13 de na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta, ar téacs é, faoi Airteagal 9(1) de Rialachán Uimh. 182/2011, ‘arna tharraingt suas’ agus ‘arna fhoilsiú’ ag an gCoimisiún ‘tar éis dó dul i gcomhairle leis na Ballstáit’, a léiriú ar bhealach atá comhsheasmhach le Rialachán Uimh. 1049/2001, lenar leag reachtóir an Aontais síos, mar a mheabhraítear i mír 59 den bhreithiúnas seo, prionsabal maidir leis an rochtain is leithne is féidir ar dhoiciméid institiúidí an Aontais.
81
Leanann sé ón méid sin gur chinn an Chúirt Ghinearálta, agus an ceart aici, agus a hoibleagáid cúiseanna a lua á comhlíonadh aici, i míreanna 67 agus 68 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach bhféadfaí bac a chur leis an gcreat dlíthiúil a bhaineann le nósanna imeachta coiste, é féin, ar an gceart, a eascraíonn as Rialachán Uimh. 1049/2001, ar rochtain ar na doiciméid agus nach bhféadfaí a cheadú don Choimisiún leis an dlí sin, ina haonar, sárú tromchúiseach ar a phróiseas cinnteoireachta a líomhain.
82
Níl an cásdlí ar a bhfuil an Coimisiún ag brath i ndáil leis sin ábhartha sa chás seo.
83
Ar an gcéad dul síos, i mbreithiúnas an 29 Meitheamh 2010, an Coimisiún v Technische Glaswerke Ilmenau (C‑139/07 P, EU:C:2010:376), chinn an Chúirt go bhféadfadh toimhdí ginearálta amhail iad siúd dá dtagraítear i mír 74 den bhreithiúnas seo a bheith mar thoradh ar na rialacha is infheidhme maidir le nósanna imeachta chun athbhreithniú a dhéanamh ar Státchabhair agus ar an gcásdlí a bhaineann leis an gceart chun breathnú ar na doiciméid sa chomhad riaracháin a bhaineann leis. Mar a thug an Chúirt Bhreithiúnais dá haire i mír 56 den bhreithiúnas sin, ní dhéantar foráil le Rialachán (CE) Uimh. 659/1999 ón gComhairle an 22 Márta 1999 lena leagtar síos rialacha mionsonraithe maidir le hAirteagal 93 den Chonradh CE a chur i bhfeidhm (IO 1999 L 83, lch. 1), atá infheidhme sa chás as ar eascair an breithiúnas sin, ‘d’aon cheart rochtana ar dhoiciméid i gcomhad riaracháin an Choimisiúin do pháirtithe leasmhara’ i gcomhthéacs nós imeachta chun athbhreithniú a dhéanamh ar Státchabhair. Ní hamhlaidh atá i gcás Rialachán Uimh. 182/2011 ná na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta, ina dtagraítear go sainráite nó go bunúsach, mar is léir ó mhíreanna 77 agus 78 den bhreithiúnas seo, do na rialacha maidir le rochtain ar dhoiciméid a leagtar síos le Rialachán Uimh. 1049/2001.
84
Ar an dara dul síos, tá feidhm ag na breithnithe atá comhchosúil leis na breithnithe atá sa bhreithiúnas dá dtagraítear sa mhír roimhe seo, mar a chuireann an Chúirt Bhreithiúnais in iúl i mír 59 de bhreithiúnas an 28 Meitheamh 2012, an Coimisiún v Agrofert Holding (C‑477/10 P, EU:C:2012:394), maidir le nós imeachta chun comhchruinnithe idir gnóthais a rialú. Measadh, i mír 62 den bhreithiúnas sin, go bhféadfadh rochtain fhorleathan ar na doiciméid a malartaíodh, ar bhonn Rialachán Uimh. 1049/2001, i gcomhthéacs nós imeachta den sórt sin, idir an Coimisiún agus na páirtithe a bhfuil fógra á thabhairt acu nó tríú páirtithe an chothromaíocht a d’fhéach reachtóir an Aontais lena áirithiú idir, ar thaobh amháin, an oibleagáid atá ar na gnóthais lena mbaineann faisnéis tráchtála a d’fhéadfadh a bheith íogair a chur in iúl don Choimisiún chun a chur ar chumas an Choimisiúin measúnú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht an chomhchruinnithe bheartaithe leis an gcómhargadh agus, ar an taobh eile, an ráthaíocht maidir le cosaint fheabhsaithe, de bhua rúndacht ghairmiúil agus gnó, don fhaisnéis a tharchuirtear chuig an gCoimisiún ar an gcaoi sin. Mar sin, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 91 dá Thuairim, ní féidir na Rialacha Caighdeánacha Nós Imeachta a mheas mar bheith mar thoradh ar an iarmhéid arna bhunú ag reachtóir an Aontais d’fhonn obair na gcoistí coisteolaíochta a chosaint.
85
Ar an tríú dul síos, i mbreithiúnas an 14 Samhain 2013, LPN agus an Fhionlainn v an Coimisiún (C‑514/11 P agus C‑605/11 P, EU:C:2013:738), d’aithin an Chúirt Bhreithiúnais gur ann do thoimhde ghinearálta amhail an toimhde a leagtar amach i mír 74 den bhreithiúnas atá faoi achomharc a mhéid a bhaineann le doiciméid maidir le nós imeachta um shárú. Is léir ó mhír 59 den chéad bhreithiúnas nach bhforáiltear le dlí an Aontais don cheart, do dhuine aonair, dul i gcomhairle le comhad a bhaineann le nós imeachta den sórt sin, fiú má tionscnaíodh an nós imeachta sin mar thoradh ar ghearán an duine sin. Mar sin féin, ní mór a thabhairt faoi deara nach bhfuil breithnithe amhail na cinn a luaitear i mír 63 den chéad bhreithiúnas, ina ndéantar tagairt do na hiarmhairtí a d’fhéadfadh a bheith ag nochtadh doiciméad i gcomhad den sórt sin ar sheoladh an nós imeachta um shárú lena mbaineann, ábhartha sa chás seo.
86
Ar an gceathrú dul síos, ní féidir an creat rialála is infheidhme maidir le nósanna imeachta coisteolaíochta a chur i gcomparáid leis na rialacha lena rialaítear nochtadh pléadálacha arna dtaisceadh ag institiúid in imeachtaí cúirte. De réir an chásdlí sin, níl aon fhoráil ann maidir le ceart ginearálta rochtana ag tríú páirtithe ar phléadálacha a chuirtear faoi bhráid na Cúirte i gcomhthéacs na n‑imeachtaí sin (breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2010, an tSualainn agus páirtithe eile v API agus an Coimisiún, C‑514/07 P, C‑528/07 P agus C‑532/07 P, EU:C:2010:541, mír 99).
87
Ar deireadh, ní féidir feidhm a bheith ag an gcásdlí ar a bhfuil an Coimisiún ag brath, sa chás seo, mar thaca lena argóint, mar gheall ar chineál sonrach an nós imeachta lena gcumhdaítear na doiciméid arna n‑iarraidh.
88
I ndáil leis sin, mar is léir ó Airteagal 2(2)(a) de Rialachán Uimh. 182/2011, tugann coistí amhail Scopaff cúnamh don Choimisiún sa nós imeachta i ndáil le gníomhartha cur chun feidhme a ghlacadh a bhfuil raon feidhme ginearálta leo. Thairis sin, de réir aithris 7a de Chinneadh 1999/468, ní mór go gceadófaí don dá chuid den údarás reachtach leis an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú, arna chur i bhfeidhm sa chás seo, grinnscrúdú a dhéanamh sula nglacfar bearta atá ceaptha chun gnéithe neamhriachtanacha de ghníomh arna ghlacadh i gcomhréir leis an ngnáthnós imeachta reachtach a leasú.
89
Dá bhrí sin, ní mór a chur san áireamh, agus scrúdú á dhéanamh ar argóintí an Choimisiúin, na buntáistí a eascraíonn, de réir aithris 2 de Rialachán Uimh. 1049/2001, as trédhearcacht mhéadaithe, eadhon rannpháirtíocht níos fearr na saoránach sa phróiseas cinnteoireachta agus dlisteanacht, éifeachtúlacht agus cuntasacht níos fearr ar thaobh an riaracháin i leith na saoránach i gcóras daonlathach (breithiúnas an 1 Iúil 2008, an tSualainnagus Turco v an Chomhairle, C‑39/05 P agus C‑52/05 P, EU:C:2008:374, mír 45).
90
Cé go bhfuil ábharthacht ar leith ag baint leis na breithnithe sin i gcás ina ngníomhaíonn institiúidí an Aontais ina gcáil reachtach (breithiúnas an 1 Iúil 2008, an tSualainn agus Turco v an Chomhairle, C‑39/05 P agus C‑52/05 P, EU:C:2008:374, mír 46), tá siad ábhartha freisin i gcás ina bhfeidhmíonn an Coimisiún a chumhachtaí i gcomhthéacs nós imeachta chun gníomhartha cur chun feidhme a bhfuil feidhm ghinearálta acu a ghlacadh, amhail an nós imeachta chun dréachtrialachán a tharraingt suas lena leasaítear Iarscríbhinn III a ghabhann le Rialachán Uimh. 1925/2006, a d’fhéadfadh, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 100 dá Thuairim, difear a dhéanamh do shaoránaigh an Aontais ina n‑iomláine.
91
I bhfianaise an mhéid uile roimhe seo, ní mór diúltú don chéad fhoras achomhairc.
An dara foras achomhairc
Argóint na bpáirtithe
92
Tá an dara foras achomhairc roinnte ina dhá chuid.
93
Leis an gcéad chuid den dara foras achomhairc, cáineann an Coimisiún an Chúirt Ghinearálta as sárú a dhéanamh ar a oibleagáid cúiseanna a lua agus as measúnú neamhiomlán a dhéanamh ar na forais ar a bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid bunaithe.
94
Go háirithe, roinn an Chúirt Ghinearálta na forais a leagadh amach sa chinneadh sin i ndá chatagóir, eadhon cinn a bhaineann le ‘seasamh Ballstát aonair i nósanna imeachta coisteolaíochta’, arna measúnú i míreanna 54 go 69 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, agus cinn a bhaineann le ‘comhoibriú na mBallstát sa nós imeachta coiste’, arna measúnú i míreanna 70 go 76 den bhreithiúnas seo. Ní dhearna an Chúirt Ghinearálta measúnú ar an mbaol go nochtfaí na doiciméid lena mbaineann i ndáil le prionsabal an chomhair dhílis dá bhforáiltear in Airteagal 4(3) CAE. D’fhéadfadh an fhoráil sin údar a thabhairt le neamhnochtadh faisnéise rúnda i gcás ina bhféadfadh nochtadh na faisnéise sin an próiseas reachtach a chur i mbaol.
95
Mhainnigh an Chúirt Ghinearálta a chur san áireamh freisin nach raibh an nós imeachta chun Rialachán Uimh. 2021/468 a ghlacadh curtha i gcrích go hiomlán, rud a bhí ina ghné bhunriachtanach lena léirítear ‘nach bhféadfaí a chur as an áireamh go mbeadh ar an gCoimisiún plé a athoscailt sula nglacfaí go críochnaitheach é [...]’. Os a choinne sin, sháraigh an Chúirt Ghinearálta a hoibleagáid cúiseanna a lua agus rinne sí ‘measúnú neamhiomlán ar na hargóintí arna gcur chun cinn ag an gCoimisiún sa chinneadh [atá faoi chonspóid]’.
96
Leis an dara cuid den dara foras achomhairc, maíonn an Coimisiún nach ndearna an Chúirt Ghinearálta measúnú foriomlán ar na himthosca arna gcur chun cinn ag an institiúid sin i gcomhthéacs an mheasúnaithe sin, ar bhaol a bheith ann go ndéanfaí sárú tromchúiseach ar an bpróiseas cinnteoireachta ar a rabhthas ag brath sa chinneadh atá faoi chonspóid.
97
Cuireann na hiarratasóirí ag an gcéad chéim i gcoinne na hagóide sin.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
98
Leis an dá chuid den dara foras achomhairc, nach mór scrúdú a dhéanamh orthu le chéile, déanann an Coimisiún gearán, go bunúsach, gur mhainnigh an Chúirt Ghinearálta measúnú foriomlán a dhéanamh ar na gnéithe a chuir sé chun cinn, nuair a rinne sí an measúnú ar bhaol a bheith ann go mbainfí an bonn go mór de phróiseas cinnteoireachta na hinstitiúide sin. Go háirithe, rinne an Chúirt Ghinearálta, ar an gcéad dul síos, Airteagal 4(3) CAE agus, ar an dara dul síos, na rialacha nós imeachta maidir le rúndacht obair na gcoistí amhail Scopaff, a chur as an áireamh. Sna himthosca sin, sháraigh an Chúirt Ghinearálta, thairis sin, a hoibleagáid cúiseanna a lua.
99
Mar is léir ó mhíreanna 73 agus 74, faoi réir toimhde ghinearálta neamhnochta maidir le catagóir doiciméad a bheith aitheanta ag an gCúirt Bhreithiúnais, ceanglaítear ar institiúidí an Aontais scrúdú aonair agus sonrach a dhéanamh ar gach ceann de na doiciméid a iarrtar faoi Rialachán Uimh. 1049/2001 agus mínithe sonracha a thabhairt maidir leis an mbaol go mbainfí an bonn den phróiseas cinnteoireachta ar a bhfuil siad ag brath agus, dá bhrí sin, ní féidir leo iad féin a theorannú d’fhorais theibí agus ghinearálta chun údar a thabhairt le neamhnochtadh na ndoiciméad sin.
100
Mar is léir ó na breithnithe a leagtar amach sa scrúdú ar an gcéad fhoras den achomharc seo, tá an bonn ar a raibh an Coimisiún ag brath sa chinneadh atá faoi chonspóid, eadhon go gcosnaíonn an creat rialála lena rialaítear nósanna imeachta coiste, maidir le haon iarraidh ar rochtain ar dhoiciméid, rúndacht sheasaimh aonair na mBallstát, mícheart.
101
I bhfianaise na mbreithnithe sin, ní féidir amhras a chaitheamh ar mhír 73 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, inar chinn an Chúirt Ghinearálta go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid bunaithe ar chúiseanna teibí a bhaineann le comhoibriú idir na mBallstát a chaomhnú i nósanna imeachta coiste go ginearálta, le haon cheann de na hargóintí arna gcur chun cinn ag an gCoimisiún mar thaca leis an dara foras achomhairc uaidh.
102
Is amhlaidh atá, go háirithe, maidir leis an bhfíoras, ar a bhfuil an Coimisiún ag brath, nár scrúdaigh an Chúirt Ghinearálta mar argóint neamhspleách an argóint a d’eascair as Airteagal 4(3) CAE, a ndearna an Chúirt Ghinearálta tagairt shainráite di, in aon chás, i mír 72 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. Thug an Chúirt Ghinearálta dá haire i míreanna 73 agus 74 den bhreithiúnas sin, gan agóid a bheith déanta ag an gCoimisiún san achomharc seo ina choinne, nach raibh aon nasc nithiúil ag na hiarmhairtí diúltacha a fuarthas sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir le comhar na mBallstát le himthosca sonracha an phróisis cinnteoireachta atá i gceist, agus na hiarmhairtí diúltacha sin bunaithe ar an mbonn gur chosain na nósanna imeachta coiste rúndacht sheasaimh aonair na mBallstát maidir le haon iarraidh ar rochtain ar dhoiciméid, lena nglactar leis, mar a mheabhraítear i mír 100 den bhreithiúnas seo, go bhfuil siad mícheart.
103
Is amhlaidh atá maidir le héilimh an Choimisiúin ar dá réir nár chuir an Chúirt Ghinearálta san áireamh na rialacha nós imeachta coiste a bhaineann le rúndacht nósanna imeachta amhail an nós imeachta atá i gceist sa chás seo. I ndáil leis sin, chinn an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 68 agus 69 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, cé nach bhféadfaí bac a chur ar an gceart a eascraíonn as Rialachán Uimh. 1049/2011 chun rochtain a fháil ar na doiciméid leis an gcreat dlíthiúil a bhaineann le nósanna imeachta coiste nó go bhféadfadh an Coimisiún a mhaíomh go bhfuil baol ann go mbainfí an bonn go mór den phróiseas cinnteoireachta mar gheall ar infheidhmeacht an chreata dhlíthiúil amháin, nár cuireadh bac ar an institiúid sin leis an gcreat dlíthiúil sin, ar bhealach ar bith, i gcásanna a bhfuil údar cuí leo, diúltú do rochtain ar dhoiciméid amhail na doiciméid a iarradh sa chás seo, i gcás ina mbeadh baol ann go mbainfí an bonn go sonrach de na leasanna a chosnaítear leis na heisceachtaí a leagtar síos in Airteagal 4 den Rialachán sin, dá nochtfaí iad. Ní mhaíonn an Coimisiún go ndearna sé, sa chinneadh atá faoi chonspóid, fianaise shonrach a leagan amach lena bhféadfaí a shuíomh gurb ann do riosca den sórt sin maidir leis an bpróiseas cinnteoireachta lena mbaineann.
104
Thairis sin, cé go maíonn an Coimisiún gur roinn an Chúirt Ghinearálta na forais a leagtar amach sa chinneadh atá faoi chonspóid go mícheart ina dhá gcatagóir, ní mór a lua nach míníonn an Coimisiún conas nár chuir an Chúirt Ghinearálta na tosca ábhartha uile sa chás seo san áireamh ná cén fáth a mbeadh toradh difriúil mar thoradh ar mhodh eile chun scrúdú a dhéanamh ar na forais sin.
105
Sna himthosca sin, ní féidir leis an gCoimisiún a mhaíomh gur sháraigh an Chúirt Ghinearálta a hoibleagáid cúiseanna a lua.
106
Ar deireadh, ní mór diúltú d’argóint an Choimisiúin ar dá réir gur mhainnigh an Coimisiún scrúdú a dhéanamh ar an gcaoi nár cuireadh an nós imeachta um Rialachán Uimh. 2021/468 a ghlacadh i gcríoch go hiomlán, rud atá soiléir, de réir an Choimisiúin, ón gcinneadh atá faoi chonspóid.
107
Go deimhin, ar thaobh amháin, ní mór a thabhairt faoi deara gur léir go háirithe ó mhír 25 agus ón gcuid oibríochtúil den bhreithiúnas atá faoi achomharc, sa chinneadh sin, go raibh an Coimisiún, nach bhfuil ag maíomh go ndearnadh saobhadh ina leith sin ina achomharc, ag brath ar an dara fomhír d’Airteagal 4(3) de Rialachán Uimh. 1049/2001 agus ní ar an gcéad fhomhír de mhír 3, a bhaineann le próiseas cinnteoireachta atá fós ar siúl a chosaint. Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 114 dá Thuairim, ós rud é go mbraitheann an Coimisiún ar an dara mír sin, ní féidir leis brath ar an mainneachtain líomhainte an nós imeachta a chur i gcrích chun a áitiú go mbainfeadh nochtadh na ndoiciméad iarrtha an bonn go mór dá phróiseas cinnteoireachta.
108
Ar an taobh eile agus in aon chás, glacadh Rialachán Uimh. 2021/468 an 18 Márta 2021, is é sin roimh ghlacadh an chinnidh atá faoi chonspóid, an 7 Aibreán den bhliain chéanna. Ní féidir a mheas, mar sin, nach raibh an nós imeachta um an rialachán sin a ghlacadh curtha i gcrích go hiomlán tráth a glacadh an cinneadh sin.
109
I bhfianaise an mhéid uile roimhe seo, ní mór diúltú don dara foras achomhairc agus, dá thoradh sin, don achomharc ina hiomláine.
Costais
110
De bhun Airteagal 184(2) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, i gcás nach bhfuil bunús leis an achomharc, tá an Chúirt Bhreithiúnais le breith a thabhairt maidir le costais.
111
De réir Airteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta sin, a bhfuil feidhm aige maidir le himeachtaí achomhairc de bhun Airteagal 184(1), ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis.
112
Ós rud é nár éirigh leis an gCoimisiún sa phríomhachomharc, agus ós rud é gur iarr na hiarratasóirí ag an gcéad chéim go n‑ordófaí don institiúid sin na costais a íoc, ní mór a ordú don Choimisiún na costais arna dtabhú sa phríomhachomharc a íoc.
113
Ós rud é nár éirigh leis na hiarratasóirí ag an gcéad chéim ina gcrosachomharc, agus ós rud é gur iarr an Coimisiún go n‑ordófaí do na páirtithe na costais a íoc, ní mór a ordú dóibh na costais arna dtabhú sa chrosachomharc a íoc.
114
Foráiltear le hAirteagal 140(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, a bhfuil feidhm aige maidir leis an nós imeachta achomhairc de bhun Airteagal 184(1) de na Rialacha sin go mbeidh ar Bhallstáit agus institiúidí a bhfuil idiragairt sna himeachtaí déanta acu a gcostais féin a íoc.
115
Dá thoradh sin, ordaítear do Ríocht na hÍsiltíre a costais féin a íoc.
Ar na forais sin, dearbhaíonn an Chúirt (an Cúigiú Dlísheomra):
1.
Diúltaítear don phríomhachomharc agus don chrosachomharc.
2.
Ordaítear don Choimisiún Eorpach na costais arna dtabhú sa phríomhachomharc a íoc.
3.
Ordaítear do Covington & Burling LLP agus do Bart Van Vooren na costais arna dtabhú sa chrosachomharc a íoc.
4.
Ordaítear do Ríocht na hÍsiltíre a costais féin a íoc.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Béarla.