EUR-Lex - 61996B0179 - EL
Avis juridique important
|
61996B0179
Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 29ης Νοεμβρίου 1996.
-
J. Antonissen κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
-
Γαλακτοκομικές ποσοστώσεις - Ζημία προκληθείσα από την Κοινότητα - Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων - Αίτημα να υποχρεωθεί η Κοινότητα να καταβάλει αποζημίωση - Προσωρινός χαρακτήρας - Δεν υφίσταται.
-
Υπόθεση T-179/96 R.
Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1996 σελίδα II-01641
Περίληψη
Λέξεις κλειδιά
Ασφαλιστικά μέτρα - Προσωρινά μέτρα - Προϋποθέσεις χορηγήσεως - Μέτρα μη προδικάζοντα την απόφαση επί της ουσίας - Κύρια αγωγή θεμελιούμενη στην εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Προκαταβολή μέρους της ζητουμένης αποζημιώσεως - Αποκλείεται(Συνθήκη ΕΚ, άρθρα 178, 186 και 215, εδ. 2· Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 107 §§ 3 και 4)
Περίληψη
Τα προσωρινά μέτρα που μπορεί να λάβει ο αρμόδιος επί των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής πρέπει να αποβλέπουν αποκλειστικά στη διαφύλαξη, κατά τη διάρκεια της δίκης ενώπιον του Δικαστηρίου ή του Πρωτοδικείου, των συμφερόντων ενός των διαδίκων, ώστε να μη καταστεί μάταιη η απόφαση της κύριας δίκης καθόσον θα στερείται πρακτικής αποτελεσματικότητας. Ως εκ τούτου, τα μέτρα αυτά, σύμφωνα με το άρθρο 107, παράγραφοι 3 και 4, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, είναι προσωρινά και, καταρχήν, παύουν να ισχύουν από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως με την οποία τερματίζεται η κύρια δίκη. Συνεπώς, δεν πρέπει να προδικάζουν την απόφαση επί της ουσίας, δηλαδή δεν πρέπει να κρίνουν ήδη τις συνέπειες της αποφάσεως που θα εκδοθεί μεταγενεστέρως επί της ουσίας.Είναι, συνεπώς, απορριπτέα αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με την οποία ζητείται να υποχρεωθεί η Κοινότητα να καταβάλει ποσά αντιστοιχούντα σε μέρος του ποσού στο οποίο ο αιτών εκτιμά τη ζημία του στο πλαίσιο της κύριας αγωγής που έχει ασκήσει βάσει των άρθρων 178 και 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης. Πράγματι, η αποδοχή ενός τέτοιου αιτήματος θα προδίκαζε τη συζήτηση επί της ουσίας,
καθόσον ο αρμόδιος επί των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής θα εκαλείτο, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως του fumus boni juris, να αποφανθεί εκ πρώτης όψεως επί της εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας και, εν συνεχεία, να χορηγήσει ένα μέρος των μέτρων που ζητούνται με την κύρια αγωγή, χωρίς να έχει εξεταστεί το βάσιμο της αγωγής αυτής από πλευράς του άρθρου 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης. Η διαπίστωση, όμως, της υπάρξεως ευθύνης και των συνεπειών που απορρέουν από αυτήν δεν μπορεί να στηριχθεί σε εκ πρώτης όψεως διαπίστωση του βασίμου της αξιώσεως, αλλά πρέπει να βασίζεται σε οριστική εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και των προβαλλομένων ισχυρισμών και, επομένως, απαιτεί διαδικασία ικανή να εξασφαλίσει τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας όλων των διαδίκων.