62004TO0078_PL
Strony
Motywy wyroku
Sentencja
Strony
W sprawie T‑78/04 R
Sumitomo Chemical (UK) plc, reprezentowana przez adwokatów C. Mereua i K. Van Maldegema,
strona skarżąca,
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez X. Lewisa i F. Simonetti, działających w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu,
strona pozwana,
mającej za przedmiot wniosek o zawieszenie wykonania art. 5 ust. 1 i 2 oraz załączników II i V do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2032/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzenia do obrotu produktów biobójczych oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1896/2000 (Dz.U. L 307, str. 1),
PREZES SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
wydaje następujące
Postanowienie
Motywy wyroku
Ramy prawne
1. W dniu 16 lutego 1998 r. Parlament Europejski i Rada przyjęły dyrektywę 98/8/WE dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123, str. 1). Dyrektywa ma na celu ustanowienie wspólnotowego systemu zezwoleń i wprowadzania do obrotu produktów biobójczych w celach stosowania.
2. Na podstawie art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8 został wprowadzony w życie program pracy mający na celu zbadanie wszystkich substancji czynnych produktów biobójczych, które w dniu 14 maja 2000 r. już znajdowały się na rynku (zwanych dalej „istniejącymi substancjami czynnymi”). Wpisanie istniejących substancji czynnych do załączników I, I A i I B do dyrektywy jest warunkiem udzielenia zezwolenia i wprowadzenia do obrotu produktów biobójczych, które zawierają te substancje.
3. Pierwsza faza tego programu pracy została wprowadzona w życie na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1896/2000 z dnia 7 września 2000 r. w sprawie pierwszej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8 (Dz.U. L 228, str. 6). Jak wskazano w motywie 2 rozporządzenia, „pierwsza faza programu przeglądu ma na celu umożliwienie Komisji identyfikacji istniejących substancji czynnych produktów biobójczych oraz określenie tych, które powinny zostać poddane ocenie przed możliwym włączeniem do załącznika I, załącznika I A lub załącznika I B do dyrektywy [98/8]”.
4. Na podstawie art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1896/2000 każdy producent istniejącej substancji czynnej wprowadzonej do obrotu w celu stosowania w produktach biobójczych „identyfikuje” tę substancję czynną przez przedłożenie Komisji informacji dotyczącej tej substancji czynnej określonej w załączniku I do rozporządzenia. Ponadto każdy formulator produktów biobójczych, tzn. wytwórca lub jego przedstawiciel we Wspólnocie, może zidentyfikować istniejącą substancję czynną.
5. Artykuł 4 rozporządzenia przewiduje, że producenci, formulatorzy oraz stowarzyszenia pragnące złożyć wniosek o włączenie do załącznika I lub załącznika I A do dyrektywy istniejącej substancji czynnej w jednym lub większej liczbie typów produktów powiadamiają Komisję o tej substancji czynnej. Termin na powiadomienie o istniejących substancjach czynnych upłynął w dniu 28 marca 2002 r. Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1687/2002 z dnia 25 września 2002 r. w sprawie dodatkowego okresu ustanowionego w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1896/2000 (Dz.U. L 258, str. 15) termin ten dla niektórych substancji czynnych został przedłużony do 31 stycznia 2003 r.
6. Na podstawie art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 1896/2000, w następstwie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim punkcie, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 28 dyrektywy 98/8 należało przyjąć rozporządzenie zawierające w szczególności pełny wykaz istniejących substancji czynnych, dla których Komisja przyjęła przynajmniej jedno powiadomienie.
7. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2032/2003 z dnia 4 listopada 2003 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych oraz zmieniające rozporządzenie nr 1896/2000 (Dz.U. L 307, str.1) wprowadziło pojęcie „uczestnika”, które zostało zdefiniowane w art. 2 i oznacza:
„[...] producenta, użytkownika [formulatora] lub stowarzyszenie, które przedłożyło notyfikację przyjętą [powiadomienie przyjęte] przez Komisję zgodnie z przepisami art. 4 ust. 2 rozporządzenia [...] nr 1896/2000 [...]”
8. Artykuł 3 rozporządzenia nr 2032/2003 dotyczy „zidentyfikowanych oraz notyfikowanych” w trakcie pierwszej fazy „istniejących substancji czynnych”. W ustępie drugim stanowi on:
„Załącznik II zawiera wyczerpujący wykaz istniejących substancji czynnych, w odniesieniu do których:
a) co najmniej jedna notyfikacja została przyjęta [jedno powiadomienie zostało przyjęte] przez Komisję zgodnie z przepisami art. 4 ust. 2 rozporządzenia [...] nr 1896/2000;
[...].
Ten wykaz określa, dla każdej umieszczonej w wykazie notyfikowanej istniejącej substancji czynnej, rodzaj (rodzaje) produktu [typ (typy) produktów], w odniesieniu do których została przyjęta notyfikacja [zostało przyjęte powiadomienie] [...]”.
9. Artykuł 5 rozporządzenia nr 2032/2003, który dotyczy przeglądu notyfikowanych istniejących substancji czynnych, stanowi:
„1. Przegląd substancji czynnych wymienionych w załączniku II, w odniesieniu do określonego rodzaju (rodzajów) produktu [typu (typów) produktów], podejmuje Państwo Członkowskie będące sprawozdawcą, wyznaczone do tego celu na podstawie kompletnej dokumentacji dla danej substancji czynnej i dla danego produktu, o ile:
a) dokumentacja spełnia wymogi wymienione w załączniku IV;
b) kompletna dokumentacja jest przedłożona w terminie określonym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danego rodzaju [typu] produktu, wraz ze streszczeniem dokumentacji, określonym w art. 11 ust. 1 lit. b) dyrektywy 98/8 [...] i określonym w załączniku IV do tego rozporządzenia.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 8 niniejszego rozporządzenia substancje czynne wymienione w załączniku II zostaną przejrzane wyłącznie w związku z rodzajem (rodzajami) produktu [typem (typami) produktów], w odniesieniu do których notyfikacja została przyjęta [powiadomienie zostało przyjęte].
2. Państwa Członkowskie będące sprawozdawcami, wyznaczone do dokonania przeglądu substancji czynnych wymienionych w załączniku II w odniesieniu do rodzajów produktu [typów produktów] 8 i 14, zostały określone w części A załącznika V.
Państwa Członkowskie będące sprawozdawcami, wyznaczone do dokonania przeglądu substancji czynnych wymienionych w załączniku II w odniesieniu do rodzajów [typów] produktów 16, 18, 19 i 21, zostały określone w części B załącznika V.
Państwa Członkowskiego, które zgłosiło zainteresowanie względem istniejącej substancji czynnej na podstawie art. 5 ust. 3 rozporządzenia [...] nr 1896/2000, nie wyznacza się jako Państwa Członkowskiego będącego sprawozdawcą w odniesieniu do takiej substancji.
3. Bez uszczerbku dla przepisów art. 8 niniejszego rozporządzenia wnioskodawca, który nie jest uczestnikiem oraz który zamierza wystąpić z wnioskiem, zgodnie z przepisami art. 11 dyrektywy 98/8 [...], o włączenie do załącznika I, I A lub I B istniejącej substancji czynnej, która została notyfikowana lub w stosunku do której Państwo Członkowskie zgłosiło zainteresowanie, w związku z rodzajem [typem] produktu określonym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia, przedkłada pełną [kompletną] dokumentację w terminie określonym w załączniku V dla danej substancji lub kombinacji rodzaju produktu [dla tej kombinacji substancji i typu produktu].
4. Odpowiednie na dzień 1 lipca 2003 r. właściwe organy wymienia się w załączniku VI”.
10. Artykuł 6 ustanawiający reguły przygotowania kompletnej dokumentacji ma następujące brzmienie:
„1. W przygotowywaniu kompletnej dokumentacji podejmuje się odpowiednie wysiłki, między innymi w celu uniknięcia dublowania przeprowadzania testów na kręgowcach oraz, gdzie stosowne, w celu ustanowienia zbiorczej kompletnej dokumentacji.
2. Przed rozpoczęciem gromadzenia kompletnej dokumentacji uczestnik:
a) powiadamia Państwo Członkowskie będące sprawozdawcą o jakichkolwiek testach już przeprowadzonych na kręgowcach;
b) nawiązuje kontakt z Państwem Członkowskim będącym sprawozdawcą w celu konsultacji odnośnie do możliwości zaakceptowania określonych uzasadnień dla podjęcia niektórych badań;
c) powiadamia Państwo Członkowskie będące sprawozdawcą o jakimkolwiek zamiarze przeprowadzenia dalszych testów na kręgowcach do celów zgromadzenia kompletnej dokumentacji;
d) z chwilą powiadomienia przez Państwo Członkowskie będące sprawozdawcą o tym, że inny uczestnik powiadomił o zamiarze przeprowadzenia takich samych testów, podejmuje odpowiednie wysiłki w celu współpracy z tym uczestnikiem w przeprowadzaniu wspólnych testów.
Wynik konsultacji z Państwami Członkowskimi będącymi sprawozdawcami zgodnie z [akapitem pierwszym] lit. b) […], nie ma wpływu na wynik kontroli kompletności na mocy art. 9 ust. 1.
3. Państwo Członkowskie będące sprawozdawcą może umożliwić dokonanie odesłania do jakiegokolwiek testu przeprowadzonego na kręgowcach w odniesieniu do substancji czynnej wymienionej w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem przypadków, w których odesłanie ma zostać uznane za poufne zgodnie z art. 19 dyrektywy 98/8 […]. Takie odesłanie może zawierać nazwę danej substancji czynnej, wynikowe punkty badań i adres kontaktowy posiadacza danych.
4. W przypadku gdy Państwo Członkowskie będące sprawozdawcą stwierdzi, że więcej niż jeden uczestnik ma zamiar dokonania przeglądu określonej substancji czynnej, wówczas Państwo Członkowskie będące sprawozdawcą powiadamia odpowiednio [o tym] uczestników.
5. Uczestnicy mający zamiar dokonania przeglądu tej samej substancji czynnej dla tego samego rodzaju (rodzajów) produktu [typu (typów) produktów], podejmują odpowiednie wysiłki w celu przedłożenia zbiorczej kompletnej dokumentacji, bez uszczerbku dla reguł konkurencji Wspólnoty.
W przypadku gdy w powyższych okolicznościach zbiorcza dokumentacja nie zostanie przedłożona, w poszczególn[ych] dokumentacj[ach] indywidualn[ych] określa się w sposób szczegółowy wysiłki podjęte w celu zapewnienia współpracy oraz przyczyny nieuczestniczenia.
[...]”.
11. Artykuł 7, zatytułowany „Przedłożenie kompletnej dokumentacji”, stanowi:
„Uczestnik przedkłada Państwu Członkowskiemu będącemu sprawozdawcą co najmniej jedną kopię kompletnej dokumentacji w formie papierowej oraz jedną kopię w formie elektronicznej.
Uczestnik przedkłada również [...] jedną kopię streszczenia dokumentacji w formie papierowej [...]”.
12. Artykuł 8 ustanawia reguły dotyczące łączenia, zastępowania i wycofywania uczestników. Stanowi on co następuje:
„1. Jeżeli, drogą wzajemnego porozumienia, producent, użytkownik [formulator] lub stowarzyszenie przystępuje do uczestnika lub zastępuje uczestnika w przedkładaniu kompletnej dokumentacji, wszystkie strony porozumienia wspólnie powiadamiają o tym Komisję oraz odpowiednio Państwo Członkowskie będące sprawozdawcą, załączając odpowiednie pismo w sprawie przystąpienia.
Komisja odpowiednio powiadamia każdego uczestnika zamierzającego dokonać przeglądu tej samej substancji czynnej w związku z tym samym rodzajem (rodzajami) produktu [typem (typami) produktów].
[...].
3. Komisja powiadamia Państwa Członkowskie o powstaniu sytuacji, w której [gdy] w zakresie szczególnej istniejącej substancji czynnej lub kombinacji rodzaju produktu [w zakresie danej kombinacji istniejącej substancji czynnej i typu produktu] wszyscy uczestnicy się wycofali. Taką informację podaje się również do publicznej wiadomości za pomocą środków przekazu elektronicznego.
4. W terminie trzech miesięcy od dnia ujawnienia informacji określonych w ust. 3 producent, użytkownik [formulator], stowarzyszenie lub inna osoba, której zamiarem jest przejęcie roli uczestnika w odniesieniu do istniejącej substancji czynnej lub kombinacji rodzaju produktu [w odniesieniu do kombinacji istniejącej substancji czynnej i typu produktu], powiadamia odpowiednio Komisję.
W terminie wskazanym w akapicie pierwszym Państwo Członkowskie może również wykazać Komisji zainteresowanie we włączeniu do załącznika I, I A lub I B do dyrektywy 98/8 [...] istniejącej substancji czynnej lub kombinacji rodzaju produktu [(...) kombinacji istniejącej substancji czynnej i typu produktu], w przypadku gdy istnieją zastosowania, które dane Państwo Członkowskie uznaje za istotne, w szczególności dla ochrony zdrowia ludzi, zdrowia zwierząt lub środowiska naturalnego. Poprzez wykazanie [przez nie] takiego zainteresowania takie Państwo Członkowskie uważa się za przejmujące rolę uczestnika.
W przypadkach przewidzianych w akapicie pierwszym i drugim odpowiedni termin określony w załączniku V może, gdzie stosowne, zostać przedłużony oraz może zostać wyznaczone inne Państwo Członkowskie będące sprawozdawcą.
5. W przypadku gdy Komisja nie otrzyma odpowiedzi zgodnie z ust. 4, podejmowana jest decyzja o niewłączeniu istniejącej substancji czynnej do załącznika I, I A lub I B do dyrektywy 98/8 [...] w ramach programu przeglądu dla odpowiedniego rodzaju (rodzajów) produktu [typu (typów) produktów]”.
Stan faktyczny i przebieg postępowania
13. Skarżąca produkuje i wprowadza do obrotu 18 substancji czynnych oraz produkty biobójcze zawierające te substancje czynne. Odnośnie do ośmiu substancji czynnych skarżąca jest jedynym powiadamiającym, który został przyjęty przez Komisję i który tym samym nabył status „uczestnika” zgodnie z art. 2 rozporządzenia nr 2032/2003.
14. Jeśli chodzi o wspomniane 18 substancji czynnych, z załącznika II do rozporządzenia nr 2032/2003 wynika, że powiadomienie zostało przyjęte dla typu produktów 18 (insektycydy). Dla jednej z tych substancji czynnych – permetryny – powiadomienie zostało również przyjęte dla typu produktów 8 (środki do konserwacji drewna). Z części B załącznika V do rozporządzenia nr 2032/2003 wynika, że dla substancji czynnych, w odniesieniu do których powiadomienie zostało przyjęte dla typu produktów 18, kompletna dokumentacja musi zostać dostarczona właściwemu organowi Państwa Członkowskiego będącego sprawozdawcą najwcześniej w dniu 1 listopada 2005 r., a najpóźniej w dniu 30 kwietnia 2006 r. Z części A załącznika V do tego rozporządzenia wynika, że dla typu produktów 8 kompletna dokumentacja musi zostać dostarczona właściwemu organowi Państwa Członkowskiego będącego sprawozdawcą najpóźniej w dniu 28 marca 2004 r.
15. Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 17 lutego 2004 r. skarżąca wniosła, na podstawie art. 230 WE akapit czwarty, skargę o stwierdzenie nieważności art. 3, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 3, art. 10 ust. 2 akapit drugi, art. 11 ust. 3, art. 13, art. 14 ust. 2, jak również załącznika II do rozporządzenia nr 2032/2003.
16. Odrębnym pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 24 marca 2004 r. skarżąca wniosła, na podstawie art. 242 WE i art. 243 WE, po pierwsze o zawieszenie wykonania art. 5 ust. 1 i 2 oraz załączników II i V do rozporządzenia nr 2032/2003 oraz po drugie o przyjęcie „wszelkich innych środków tymczasowych, jakie [sędzia rozpatrujący wniosek o zarządzenie środków tymczasowych] uzna za właściwe”.
17. Na podstawie art. 105 § 2 regulaminu Sądu skarżąca zwróciła się do sędziego rozpatrującego wniosek o zarządzenie środków tymczasowych [zwanego dalej „sędzią rozpatrującym wniosek”] o rozpatrzenie jej wniosku w możliwie najkrótszym terminie, przed przedstawieniem uwag przez Komisję.
18. Postanowieniem z dnia 26 marca 2004 r. w sprawie T‑78/04 R (Rec. str. II‑0000) prezes Sądu zarządził, na podstawie art. 105 § 2 regulaminu Sądu, zawieszenie wykonania załącznika V do rozporządzenia nr 2032/2003, w zakresie w jakim zobowiązuje on skarżącą do przedłożenia kompletnej dokumentacji dla substancji czynnej permetryny przed dniem 28 marca 2004 r.
19. Komisja w dniu 1 kwietnia 2004 r. przedstawiła swoje uwagi na piśmie w sprawie wniosku o zastosowanie środka tymczasowego.
20. Przesłuchanie przed sędzią rozpatrującym wniosek odbyło się w dniu 14 maja 2004 r.
Co do prawa
21. Na podstawie postanowień art. 242 WE w związku z art. 243 WE oraz art. 225 ust. 1 WE Sąd może, jeśli uzna, że okoliczności tego wymagają, zarządzić zawieszenie wykonania zaskarżonego aktu lub zarządzić inne niezbędne środki tymczasowe.
22. Artykuł 104 § 2 regulaminu przewiduje, że wniosek o zastosowanie środka tymczasowego powinien wskazywać okoliczności niecierpiące zwłoki, a także uprawdopodobnić z faktycznego i prawnego punktu widzenia konieczność zastosowania środka (fumus boni juris), którego dotyczy. Warunki te muszą być spełnione kumulatywnie, co oznacza, że wniosek o zawieszenie wykonania musi zostać oddalony, jeśli jeden z warunków nie został spełniony [postanowienie prezesa Trybunału z dnia 14 października 1996 r. w sprawie C-268/96 P(R) SCK i FNK przeciwko Komisji, Rec. str. I‑4971, pkt 30].
W przedmiocie dopuszczalności skargi
23. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem kwestia dopuszczalności skargi nie powinna zasadniczo być analizowana w ramach postępowania w przedmiocie środka tymczasowego, aby nie przesądzać rozstrzygnięć w postępowaniu głównym. Może jednakże okazać się konieczne, o ile podnoszona jest oczywista niedopuszczalność skargi, na której opiera się wniosek o zastosowanie środka tymczasowego, wykazanie istnienia pewnych elementów umożliwiających uprawdopodobnienie dopuszczalności takiej skargi (postanowienie prezesa Trybunału z dnia 27 stycznia 1988 r. w sprawie 376/87 R Distrivet przeciwko Radzie, Rec. str. 209, pkt 21 oraz postanowienie prezesa Sądu z dnia 11 kwietnia 2003 r. w sprawie T‑
392/02 R Solvay Pharmaceuticals przeciwko Radzie, Rec. str. II‑1825, pkt 53).
24. W niniejszym przypadku sędzia rozpatrujący wniosek o zastosowanie środka tymczasowego uznaje, że należy sprawdzić, czy wniesiona przez skarżącą skarga o stwierdzenie nieważności jest oczywiście niedopuszczalna.
25. Komisja podnosi, że skarga jest niedopuszczalna. Odnośnie do tego uznaje ona, że stanowisko skarżącej wobec rozporządzenia nr 2032/2003 jest wyraźnie takie samo jak stanowisko Bactria Industriehygiene-Service Verwaltungs GmbH & Co. KG wobec rozporządzenia nr 1896/2000. Sąd wspólnotowy uznał już za niedopuszczalną skargę wniesioną przez tę spółkę na to ostatnie rozporządzenie (postanowienie Sądu z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie T‑339/00 Bactria przeciwko Komisji, utrzymane w postępowaniu odwoławczym postanowieniem Trybunału z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie C-258/02 P Bactria przeciwko Komisji, Rec. str. I‑0000). Zdaniem Komisji rozporządzenie nr 2032/2003 może mieć co do zasady zastosowanie do nieokreślonej liczby podmiotów gospodarczych, a nie tylko do zamkniętej kategorii, w skład której wchodzą po prostu te podmioty, które mają status uczestników w dniu przyjęcia rozporządzenia. Komisja zauważa, że na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 2032/2003 producent, formulator lub stowarzyszenie, którzy nie mieli dotąd statusu uczestnika, mogą przystąpić do uczestnika przy przedkładaniu kompletnej dokumentacji. Podobnie, zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 2032/2003, producent, formulator lub stowarzyszenie mogą przejąć rolę uczestnika na warunkach, o których mowa w tym przepisie. Ponadto art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 2032/2003 umożliwia wnioskodawcy, który nie jest uczestnikiem, wystąpienie z wnioskiem o włączenie istniejącej substancji czynnej do załącznika I, I A lub I B do dyrektywy 98/8. Wnioskodawca ten podlega pewnym przepisom rozporządzenia nr 2032/2003, jak na przykład przepisowi dotyczącemu terminu ustalonego w załączniku V, zgodnie z art. 5 ust. 3.
26. Skarżąca utrzymuje, że jej skarga o stwierdzenie nieważności jest dopuszczalna.
27. W tym względzie należy przypomnieć, że art. 230 akapit czwarty WE przyznaje osobom fizycznym lub prawnym prawo wniesienia skargi na decyzje, które mimo przyjęcia w formie rozporządzenia, dotyczą ich bezpośrednio i indywidualnie. Celem tego postanowienia jest w szczególności uniknięcie sytuacji, w której przez sam wybór formy rozporządzenia instytucje wspólnotowe mogą wykluczyć skargę podmiotu prywatnego na decyzję, która dotyczy go bezpośrednio i indywidualnie, oraz doprecyzowanie w ten sposób, że wybór formy nie zmienia charakteru aktu (zob. zwłaszcza wyrok Trybunału z dnia 17 czerwca 1980 r. w sprawach połączonych 789/79 i 790/79 Calpak i Società Emiliana Lavorazione Frutta przeciwko Komisji, Rec. str. 1949, pkt 7; wyroki Sądu: z dnia 7 listopada 1996 r. w sprawie T‑298/94 Roquette Frères przeciwko Radzie, Rec. str. II‑1531, pkt 35, z dnia 11 września 2002 r. w sprawie T‑13/99 Pfizer Animal Health przeciwko Radzie, Rec. str. II‑3305, pkt 81 i wyrok w sprawie T‑70/99 Alpharma przeciwko Radzie, Rec. str. II‑3495, pkt 73).
28. W wyżej wskazanym postanowieniu z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie Bactria przeciwko Komisji (utrzymanym w postępowaniu odwoławczym ww. postanowieniem z dnia 12 grudnia 2003 r. Bactria przeciwko Komisji) Sąd uznał za niedopuszczalną wniesioną przez skarżącą skargę na rozporządzenie nr 1896/2000, orzekając w szczególności, że wspomniane rozporządzenie mogło, zgodnie ze swoim brzmieniem, stosować się do nieokreślonej liczby podmiotów gospodarczych mających interes w identyfikacji istniejących substancji czynnych i produktów biobójczych zawierających te substancje oraz w powiadomieniu o nich.
29. W niniejszym przypadku rozporządzenie nr 2032/2003 nakłada na producentów, formulatorów lub stowarzyszenia, którzy przedłożyli przed dniem 28 marca 2002 r. lub, w odpowiednim przypadku, przed dniem 31 stycznia 2003 r. powiadomienie, które zostało przyjęte przez Komisję zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1896/2000, szereg obowiązków, zwłaszcza w art. 6 i 7 dotyczących przygotowania i przedłożenia kompletnej dokumentacji.
30. Stąd w odróżnieniu od sprawy Bactria przeciwko Komisji, w której wydane zostało postanowienie z dnia 29 kwietnia 2002 r., w niniejszym przypadku rozporządzenie nr 2032/2003 stosuje się do określonej kategorii podmiotów gospodarczych, które zgodnie z art. 2 rozporządzenia są zwane „uczestnikami”. Zresztą, jak zauważyła skarżąca w swoim wniosku o zastosowanie środka tymczasowego, rozporządzenie nr 2032/2003 umożliwia zidentyfikowanie tych uczestników, zważywszy, że w przypisie na dole strony w załączniku II do rozporządzenia wskazano, że „dane szczegółowe dotyczące kontaktu z uczestnikami znajdują się na stronie: http://ecbrjc.it/biocides”.
31. W swoich uwagach na piśmie Komisja odwołuje się do art. 8 ust. 1 i 4, jak również do art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 2032/2003, aby wykazać, że rozporządzenie jest skierowane jednak do „otwartego” kręgu podmiotów gospodarczych.
32. Co się tyczy art. 8 ust. 1, przepis ten przewiduje możliwość przystąpienia do uczestnika lub zastąpienia uczestnika przez formulatora lub stowarzyszenie, które nie są jeszcze uczestnikami, w przedkładaniu kompletnej dokumentacji w drodze „wzajemnego porozumienia” między stronami.
33. Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia nr 2032/2003 przewiduje, że producent, formulator lub stowarzyszenie może przyjąć rolę uczestnika, gdy w zakresie danej kombinacji istniejącej substancji czynnej i typu produktu wszyscy uczestnicy się wycofali.
34. Prawdą jest zatem, jak podnosi Komisja, że na podstawie art. 8 ust. 1 i 4 rozporządzenia nr 2032/2003, liczba i tożsamość uczestników może co do zasady zostać zmieniona.
35. Jednakże, jak tłumaczyła to skarżąca w trakcie przesłuchania, z przepisów tych wynika również, że ewentualna modyfikacja liczby i tożsamości uczestników zależy całkowicie od decyzji podjętych przez tych ostatnich, którzy muszą przede wszystkim albo przyjąć, że nowe przedsiębiorstwa zastąpią je lub do nich dołączą, albo zdecydować o całkowitym wycofaniu się z programu przeglądu. W odniesieniu do tych elementów nie można wykluczyć, że liczba i tożsamość podmiotów gospodarczych, których dotyczy rozporządzenie nr 2032/2003, może być uznana za dającą się wystarczająco zidentyfikować w chwili przyjęcia wspomnianego rozporządzenia, aby przyznać skarżącej status podmiotu, którego rozporządzenie dotyczy indywidualnie.
36. Co się tyczy art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 2032/2003, to z przepisu tego wynika, że podmiot gospodarczy, który nie jest uczestnikiem, może wystąpić z wnioskiem o włączenie do załącznika I, I A lub I B do dyrektywy 98/8 istniejącej substancji czynnej, która została notyfikowana, w którym to przypadku przedkłada kompletną dokumentację w terminie określonym w załączniku V do tego rozporządzenia. Jednakże nic nie wskazuje na to, że w takim przypadku ów podmiot gospodarczy nabywa status „uczestnika” na mocy rozporządzenia nr 2032/2003 ani że podlega tym samym obowiązkom co uczestnicy. W istocie choć podmiot taki musi przestrzegać tych samych terminów odnośnie do przedłożenia kompletnej dokumentacji, rozporządzenie nr 2032/2003 jedynie na uczestników nakłada szereg obowiązków, zwłaszcza w zakresie przygotowania kompletnej dokumentacji (zob. art. 6 rozporządzenia nr 2032/2003). Wydaje się, że z tą analizą zgadza się również Komisja, która w swoich uwagach na piśmie zauważa, że wnioskodawca podlegałby „co najmniej niektórym przepisom rozporządzenia, na przykład w zakresie terminu ustalonego w załączniku V, jak stanowi art. 5 ust. 3”.
37. Do powyższych uwag należy dodać, że skarżąca wysunęła szereg argumentów zmierzających do wykazania, że rozporządzenie nr 2032/2003 dotyczy jej indywidualnie, a argumentom tym nie przeciwstawiła się Komisja. W szczególności skarżąca zauważyła, że uczestniczyła w procesie przyjmowania rozporządzenia nr 2032/2003, w zakresie w jakim przygotowanie i przedłożenie danych w dokumentacji dotyczącej powiadomienia dla każdej z jej kombinacji substancji czynnej i typu produktu było niezbędnym warunkiem wstępnym rozpoczęcia programu przeglądu na mocy rozporządzenia nr 1896/2000. Zabiegi te umożliwiły następnie Komisji zidentyfikowanie substancji czynnych oraz typów produktów wchodzących w zakres programu przeglądu na mocy rozporządzenia nr 2032/2003, wymienionych w załączniku II do niego. Ponadto skarżąca korzystała z przyznanej na podstawie art. 12 dyrektywy 98/8 szczególnej ochrony danych przedłożonych w jej powiadomieniu i kompletnej dokumentacji w odniesieniu do każdej z jej kombinacji substancji czynnej i typu produktu objętych powiadomieniem, której Państwa Członkowskie muszą przestrzegać (ww. wyrok w sprawie Alpharma przeciwko Radzie). Skarżąca zauważyła również, że korzysta z pewnych gwarancji proceduralnych wynikających z dyrektywy 98/8, rozporządzenia nr 1896/2000 oraz rozporządzenia nr 2032/2003, które indywidualizują ją dla celów postępowania głównego (ww. wyrok w sprawie Alpharma przeciwko Radzie). Ponadto skarżąca odróżnia się od innych podmiotów gospodarczych przez fakt bycia uprawnioną z tytułu wyłącznych uprzednio istniejących praw własności intelektualnej, które rozporządzenie nr 2032/2003 narusza (wyrok Trybunału z dnia 18 maja 1994 r. w sprawie C-309/89 Codorniu przeciwko Radzie, Rec. str. I‑1853). Wreszcie zdaniem skarżącej Komisja miała obowiązek uwzględnić interesy wszystkich „uczestników”, biorąc pod uwagę fakt, że po pierwsze, posiadała wiedzę na temat ich tożsamości oraz sytuacji prawnej oraz po drugie, przyjęte powiadomienia stanowiły jedyne przyczyny przyjęcia rozporządzenia nr 2032/2003 (wyrok Sądu z dnia 14 września 1995 r. w sprawach połączonych T‑480/93 i T‑483/93 Antillean Rice Mills i in. przeciwko Komisji, Rec. str. II‑2305).
38. Komisja zresztą nie kwestionuje, że rozporządzenie nr 2032/2003 dotyczy skarżącej bezpośrednio, gdyż dotyczy substancji czynnej, którą produkuje skarżąca i wobec której wspomniane rozporządzenie nakłada obowiązek dopełnienia pewnych formalności.
39. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można wykluczyć, że rozporządzenie nr 2032/2003 dotyczy skarżącej bezpośrednio i indywidualnie oraz, w konsekwencji, że skarga o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 230 akapit czwarty WE jest dopuszczalna.
W przedmiocie dopuszczalności wniosku o zastosowanie środka tymczasowego
40. Komisja podnosi, że wniosek o zastosowanie środka tymczasowego jest niedopuszczalny z uwagi na fakt, że zaskarżone przepisy w skardze oraz przepisy, co do których został złożony wniosek o zawieszenie wykonania, nie są tożsame. Taka różnica stanowiłaby naruszenie istotnych wymogów proceduralnych przewidzianych w art. 104 § 1 regulaminu. Zdaniem Komisji choć sąd wspólnotowy nie zawsze ściśle stosował regułę nakazującą, by dokładnie taki sam środek stanowił przedmiot skargi o stwierdzenie nieważności oraz wniosku o zawieszenie wykonania, niemniej jednak zawieszenie środka niestanowiącego przedmiotu skargi o stwierdzenie nieważności powinno pozostać wyjątkiem.
41. W trakcie przesłuchania skarżąca podniosła, że jej wniosek o zastosowanie środka tymczasowego jest dopuszczalny.
42. Należy przypomnieć, że art. 104 § 1 akapit pierwszy regulaminu przewiduje, że wniosek o zawieszenie wykonania aktu wydanego przez instytucję zgodnie z art. 242 WE jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wnioskodawca zaskarżył taki akt do Sądu.
43. Jeśli chodzi o wniosek dotyczący jednego ze środków tymczasowych, o których mowa w art. 243 WE, to z art. 104 § 1 akapit drugi regulaminu wynika, że taki wniosek jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy istnieje wystarczająco ścisły związek pomiędzy tym środkiem tymczasowym a przedmiotem skargi. Jednakże regułę, o której mowa w art. 104 § 1 akapit pierwszy regulaminu, stosuje się do wniosku o zastosowanie środków tymczasowych o tyle, o ile ma ona na celu, zasadniczo, osiągnięcie tego samego rezultatu co wniosek o zawieszenie wykonania, chyba że mają miejsce wyjątkowe okoliczności (zob. podobnie postanowienie prezesa Sądu z dnia 22 listopada 1995 r. w sprawie T‑395/94 R II Atlantic Container Line i in. przeciwko Komisji, Rec. str. II‑2893, pkt 39).
44. W tym względzie należy doprecyzować, że celem postępowania w przedmiocie środka tymczasowego jest zagwarantowanie pełnej skuteczności wyrokowi rozstrzygającemu sprawę co do istoty, tak aby uniknąć luk w ochronie prawnej zapewnianej przez sąd wspólnotowy (zob. podobnie postanowienie prezesa Trybunału z dnia 3 maja 1996 r. w sprawie C-399/95
R Niemcy przeciwko Komisji, Rec. str. I‑2441, pkt 46, postanowienie prezesa Trybunału z dnia 29 stycznia 1997 r. w sprawie C-393/96
P(R) Antonissen przeciwko Radzie i Komisji, Rec. str. I‑441, pkt 36, postanowienie prezesa Trybunału z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie C-65/99
P(R) Willeme przeciwko Komisji, Rec. str. I‑1857, pkt 62 oraz postanowienie prezesa Sądu z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie T‑306/01
R Aden i.in. przeciwko Radzie i Komisji, Rec. str. II‑2387, pkt 45).
45. Należy ponadto stwierdzić, że w niniejszym przypadku skarga ma na celu stwierdzenie nieważności art. 3, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 3, art. 10 ust. 2 akapit drugi, art. 11 ust. 3, art. 13, art. 14 ust. 2, jak również załącznika II do rozporządzenia nr 2032/2003.
46. Z drugiej strony, ze wstępu i z żądań wniosku o zastosowanie środka tymczasowego wynika, że skarżąca wnosi o zawieszenie wykonania art. 5 ust. 1 i 2 oraz załączników II i V do rozporządzenia nr 2032/2003. Prawdą jest, że pkt 54 wniosku o zastosowanie środka tymczasowego stanowi, że „z powyższych przyczyn wnioskodawca wnosi do Sądu o natychmiastowe zawieszenie wykonania art. 5 ust. 2 i 3 oraz załączników II i V do rozporządzenia [nr 2032/2003], które ustanawiają terminy przedłożenia kompletnej dokumentacji w zakresie kombinacji substancji czynnych i typów produktu”. Jednakże z wyjaśnień i argumentów prawnych przedstawionych przez skarżącą w jej wniosku oraz w trakcie przesłuchania wynika, że odesłanie w tym jedynym miejscu do art. 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 2032/2003 stanowi błąd pisarski i powinno być rozumiane jako odesłanie do art. 5 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia.
47. Wynika stąd, że jedynym przepisem zaskarżonym w postępowaniu głównym, co do którego wniesiono o zawieszenie wykonania, jest załącznik II do rozporządzenia nr 2032/2003.
48. Zgodnie z art. 104 § 1 akapit pierwszy regulaminu należy zatem uznać za niedopuszczalny wniosek o zawieszenie wykonania art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia oraz załącznika V do rozporządzenia nr 2032/2003.
49. W swoim wniosku o zastosowanie środka tymczasowego skarżąca wnosi również, odwołując się do art. 243 WE, o „wszelkie inne środki tymczasowe, jakie [sędzia rozpatrujący wniosek] uzna za właściwe w celu utrzymania stanowiska skarżących do momentu całkowitego rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu [głównym]”.
50. Skarżąca nie przedstawiła jednakże żadnych dodatkowych informacji, które mogłyby wyjaśnić tę część jej wniosku, która przybiera charakter niejasny i nieprecyzyjny. Z uwagi na brak bardziej wyczerpujących wyjaśnień odnośnie do przedmiotu sporu, taki wniosek nie spełnia przesłanek zawartych w art. 44 § 1 lit. d) regulaminu, do którego odsyła art. 104 § 3 regulaminu i jest zatem niedopuszczalny (zob. podobnie postanowienie prezesa Sądu z dnia 12 lutego 1996 r. w sprawie T‑228/95 R Lehrfreund przeciwko Radzie i Komisji, Rec. str. II‑111, pkt 58).
51. W tych okolicznościach należy ograniczyć niniejszą analizę do kwestii, czy uzasadnione jest zarządzenie zawieszenia wykonania załącznika II do rozporządzenia nr 2032/2003.
52. Należy w tym względzie podkreślić, że w celu uzyskania środków tymczasowych strona skarżąca powinna uzasadnić swój interes w uzyskaniu środków, o które wnosi (zob. podobnie postanowienie prezesa pierwszej izby Trybunału z dnia 19 maja 1989 r. w sprawie w sprawie C-107/89
R Caturla-Poch przeciwko Parlementowi, Rec. str. 1357 oraz postanowienie prezesa Sądu z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie T‑164/96
R Moccia Irme przeciwko Komisji, Rec. str. II‑2261, pkt 26). Stąd wniosek o zastosowanie środków tymczasowych, który nie ma na celu zmiany sytuacji skarżącego i co za tym idzie nie ma dla niego praktycznego znaczenia, musi zostać oddalony [zob. podobnie postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 31 lipca 1989 r. w sprawie C-206/89
R S. przeciwko Komisji, Rec. str. 2841, pkt 14, postanowienie prezesa Trybunału z dnia 30 kwietnia 1997 r. w sprawie C-89/97
P(R) Moccia Irme przeciwko Komisji, Rec. str. I‑2327, pkt 45 oraz postanowienie prezesa Sądu z dnia 16 stycznia 2004 r. w sprawie T‑369/03 R Arizona Chemical i in. przeciwko Komisji, Rec. str. II‑0000, pkt 62].
53. W niniejszym przypadku z art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 2032/2003 wynika, że załącznik II, zatytułowany „Istniejące substancje czynne i rodzaje [typy] produktów włączonych w program przeglądu” zawiera wykaz istniejących substancji czynnych i rodzajów produktów, w odniesieniu do których co najmniej jedno powiadomienie zostało przyjęte przez Komisję zgodnie z przepisami art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1896/2000 lub w odniesieniu do których Państwo Członkowskie zgłosiło zainteresowanie zgodnie z art. 5 ust. 3 tego rozporządzenia.
54. Odnośnie do 18 substancji czynnych produkowanych i wprowadzanych do obrotu przez skarżącą załącznik II wymienia ich numer „WE” oraz ich oznaczenie numeryczne „CAS”, a także wskazuje, że zostały notyfikowane dla typu produktu 18, a w odniesieniu do permetryny – dla typu produktu 8.
55. Załącznik II stanowi zatem proste zestawienie faktów, które nie ustanawia samo z siebie żadnego obowiązku dla skarżącej. Należy również podnieść, że w trakcie przesłuchania skarżąca nie przedstawiła żadnego wyjaśnienia, które miałoby na celu wykazanie, że zawieszenie wykonania załącznika II mogłoby zmienić jej sytuację. Stąd nic nie pozwala na wyciągnięcie wniosków, że zawieszenie wykonania wspomnianego załącznika byłoby w jakikolwiek sposób użyteczne dla skarżącej.
56. W związku z tym, że skarżąca nie uzasadniła jakiegokolwiek interesu w uzyskaniu za pomocą środka tymczasowego zawieszenia wykonania załącznika II do rozporządzenia nr 2032/2003, należy oddalić wniosek mający na celu przyznanie zawieszenia wykonania wspomnianego załącznika.
57. Z powyższych rozważań wynika, że należy oddalić wniosek o zastosowanie środka tymczasowego, bez potrzeby badania, czy pozostałe przesłanki zawieszenia wykonania aktu i przyznania innych wnioskowanych środków tymczasowych zostały spełnione.
Sentencja
Z powyższych względów
PREZES SĄDU
postanawia co następuje:
1) Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych zostaje oddalony.
2) Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
Sporządzono w Luksemburgu w dniu 2 lipca 2004 r.