62024TJ0093
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra, ina bhfuil cúigear Breithiúna ina suí)
21 Eanáir 2026 (
*1
)
(Iomaíocht – Cairtéil – Margaí le haghaidh bitheatánóil agus eatánóil – Cinneadh maidir le sárú ar Airteagal 101 CFAE agus Airteagal 53 de Chomhaontú LEE – Nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe – Toimhde na neamhchiontachta – Neamhchlaontacht)
I gCás T‑93/24,
Lantmännen ek för, atá bunaithe i Stócólm (an tSualainn),
Lantmännen Biorefineries AB, atá bunaithe in Norrköping (an tSualainn),
dá ndéanann R. Bachour, S. Perván Lindeborg, M. Nicolin, Dlíodóirí, agus A. Van Cauwelaert, solicitor, ionadaíocht
iarratasóirí,
v
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann T. Baumé agus P. Berghe ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,
cosantóir,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra, ina bhfuil cúigear Breithiúna ina suí),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: P. Škvařilová-Pelzl, Uachtarán, I. Nõmm, G. Steinfatt, D. Kukovec (Rapóirtéir) agus R. Meyer, Breithiúna,
Cláraitheoir: M. Zwozdziak-Carbonne, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis éisteacht an 9 Iúil 2025,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Lena gcaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann na hiarratasóirí, Lantmännen ek för agus Lantmännen Biorefineries AB, ar an gCúirt Cinneadh C(2023) 8320 final ón gCoimisiún Eorpach an 7 Nollaig 2023 a bhaineann le himeacht faoi Airteagal 101 CFAE agus Airteagal 53 de Chomhaontú LEE (Cás AT.40054 – Ethanol Benchmarks) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) a chur ar neamhní. Sa chinneadh atá faoi chonspóid, chinn an Coimisiún gur sháraigh na hiarratasóirí na forálacha sin trí pháirt a ghlacadh i sárú aonair leanúnach a raibh sé mar chuspóir leis tionchar a bheith ar bhealach comhordaithe ar an sásra chun praghsanna mórdhíola a shocrú ar mhargadh eatánóil na hEorpa, gur glacadh an cinneadh sin i gcomhthéacs nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe arb é atá ann cinneadh socraíochta ar an gcéad dul síos, a ghlacadh agus, ar an dara dul síos, cinneadh lena bhfoirceanntar an gnáthnós imeachta.
Cúlra na díospóide
2
Is é Lantmännen ek för máthairchuideachta Lantmännen Biorefineries, arb é a ghnó eatánól a tháirgeadh agus a mhargú. Táirgtear eatánól trí shintéis uisce agus eitiléine nó ó amhábhair athghiniúnacha amhail siúcra, gránaigh áirithe, stáirse nó ceallalós ina bhfuil bithmhais. Úsáidtear eatánól mar bhreiseán i dtáirgeadh breoslaí iontaise nó mar chomhábhar traidisiúnta i dtáirgeadh deochanna agus i monarú táirgí cógaisíochta, ceimiceán agus cosmaidí.
3
An 7 Nollaig 2015, thionscain an Coimisiún nós imeachta imscrúdaithe d’fhonn cinneadh a ghlacadh de bhun Chaibidil III de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 ón gComhairle an 16 Nollaig 2002 maidir le cur chun feidhme na rialacha iomaíochta a leagtar síos in Airteagail [101 agus 102 CFAE] (IO 2003 L 1, lch. 1). Ba é cuspóir an nós imeachta sin a chinneadh an ndearna na hiarratasóirí, in éineacht le Alcogroup S.A., Alcodis S.A. (le chéile, ‘Alcogroup’) agus Abengoa, áireamh na dtagarmharcanna praghais arna bhforbairt agus arna bhfoilsiú ag S&P Global Platts a chúbláil ar bhealach comhordaithe.
4
I mí na Bealtaine 2016, chuir na hiarratasóirí, Abengoa agus Alcogroup (dá ngairtear ‘páirtithe an imscrúduithe’ le chéile), in iúl go raibh suim acu páirt a ghlacadh i bpléití socraíochta. Bhí cruinnithe réitigh an Choimisiúin le páirtithe an imscrúduithe ar siúl idir Meitheamh 2016 agus Meitheamh 2017. Ag na cruinnithe sin, chuir an Coimisiún na páirtithe san imscrúdú ar an eolas faoi na hagóidí a raibh sé beartaithe a dhéanamh ina gcoinne agus chuir sé an phríomhfhianaise in iúl dóibh sa chomhad ar a raibh sé beartaithe aige na hagóidí sin a bhunú.
5
I mí an Mheithimh 2017, chuir an Coimisiún in iúl do na páirtithe san imscrúdú raon na bhfíneálacha dóchúla de réir bhrí phointe (d) den chéad fhomhír d’Airteagal 10a(2) de Rialachán (CE) Uimh. 773/2004 ón gCoimisiún an 7 Aibreán 2004 maidir le stiúradh imeachtaí ag an gCoimisiún de bhun Airteagail [101 agus 102 CFAE] (IO 2004 L 123, lch. 18).
6
Dhiúltaigh Abengoa agus Alcogroup glacadh le huasmhéid na fíneála atá beartaithe laistigh de raon na bhfíneálacha dóchúla. Mar thoradh air sin, cuireadh tús arís leis an ngnáthnós imeachta maidir leo i mí Aibreáin 2018.
7
Dheimhnigh na hiarratasóirí, a cuireadh ar an eolas sular cuireadh tús an athuair leis an ngnáthnós imeachta i ndáil le Abengoa agus Alcogroup, i mí an Mhárta 2018 go raibh siad toilteanach glacadh le huasmhéid na fíneála agus iarraidh fhoirmiúil ar shocraíocht a chur isteach.
8
An 16 Iúil 2018, chuir na hiarratasóirí aighneacht socraíochta faoi bhráid an Choimisiúin.
9
An 24 Iúil 2018, ghlac an Coimisiún, faoin ngnáthnós imeachta, ráiteas agóidí a chuir sé faoi bhráid Abengoa agus Alcogroup. Chuir siad a mbarúlacha isteach maidir leis an teachtaireacht sin agus d’fhreastail siad ar éisteacht ina leith sin i mí Eanáir 2020.
10
An 2 Márta 2021, sheol an Coimisiún litir fíoras chuig Abengoa agus Alcogroup chun tacú leis na hagóidí a leagtar amach i ráiteas an 24 Iúil 2018, dá dtagraítear i mír 9 thuas, agus, i mí Iúil 2021, litir lena bhforlíontar an litir fíoras dá dtagraítear thuas.
11
An 13 Meán Fómhair 2021, chuir Abengoa, a thug le fios go raibh deacrachtaí airgeadais aige, an Coimisiún ar an eolas go raibh suim aige an nós imeachta socraíochta a atosú chun tairbhe a bhaint as intuarthacht maidir le toradh na n‑imeachtaí um shárú ina choinne agus chun na hinfheistíochtaí is gá chun é a athstruchtúrú a dhaingniú.
12
Sa chomhthéacs sin, chuir an Coimisiún Alcogroup ar an eolas faoi atosú an nós imeachta socraíochta maidir le Abengoa agus d’iarr sé ar Alcogroup agus Abengoa araon a chur in iúl go raibh suim acu é a atosú dá réir sin. Níor ghlac ach Abengoa, a chuir aighneacht socraíochta isteach ina dhiaidh sin an 28 Deireadh Fómhair 2021, leis an gcuireadh ón gCoimisiún.
13
An 11 Samhain 2021, ghlac an Coimisiún ráiteas agóidí a díríodh ar na hiarratasóirí agus ar Abengoa i gcomhthéacs an nós imeachta socraíochta.
14
An 25 Samhain 2021, chuir na hiarratasóirí an Coimisiún ar an eolas nach raibh aon rogha acu ach tarraingt siar as an nós imeachta socraíochta, toisc nár léirigh ráiteas agóidí an 11 Samhain 2021 a n‑aighneacht socraíochta ná na pléití socraíochta. Dá bhrí sin, is é Abengoa amháin a bheadh rannpháirteach anois sa nós imeachta socraíochta.
Cinneadh maidir le socrú
15
An 10 Nollaig 2021, ghlac an Coimisiún Cinneadh C(2021) 8913 final (‘an cinneadh socraíochta’), lena bhforchuirtear fíneáil EUR 20 milliún ar Abengoa, seolaí aonair an chinnidh socraíochta, as a rannpháirtíocht i gcairtéal a bhaineann leis an sásra praghasmhúnlaithe mórdhíola ar mhargadh eatánóil na hEorpa don tréimhse ón 6 Meán Fómhair 2011 go dtí an 16 Bealtaine 2014.
16
In aithris 4 den chinneadh socraíochta, tagraíonn an Coimisiún do na hiarratasóirí agus do Alcogroup trí úsáid a bhaint as an nath ‘páirtithe eile san imscrúdú’ agus sonraíonn sé, ar taobh amháin, nach seolaithe an chinnidh sin iad agus, ar an taobh eile, nach mbunaítear leis an gcinneadh socraíochta dliteanas ‘páirtithe eile san imscrúdú’ as a rannpháirtíocht in aon sárú ná nach bhféachtar leis, fiú ar bhonn tosaigh, an dliteanas sin a shuíomh. Cuireadh isteach tuilleadh tagairtí maidir le heaspa tionchar a bheith ag an gcinneadh socraíochta ar thréithriú iompar ‘páirtithe eile san imscrúdú’ agus a ndliteanas ina leith sin in aithrisí 41 agus 49 den chinneadh sin.
17
Luaitear na hiarratasóirí go haonarach in aithrisí 4, 13, 18, 24 agus 40 den chinneadh socraíochta. Ar an gcaoi chéanna, tagraíonn roinnt aithrisí den chinneadh sin do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ faoi na ceannteidil a bhaineann le ráitis tosaigh (‘1. Introduction’) an tuairisc ar an nós imeachta riaracháin (‘3. Procedure’), an tuairisc ar an iompar neamhdhleathach (‘4. Description of the conduct’), measúnú dlíthiúil ar an iompar sin (‘5. Legal assessment’) agus bearta ceartaitheacha (‘8. Remedies’). Thairis sin, in Airteagal 1 den chuid oibríochtúil den chinneadh maidir le socrú, cinneann an Coimisiún go ndearnadh sárú ag Abengoa ar Airteagal 101 CFAE agus ar Airteagal 53 de Chomhaontú LEE, mar gheall ar a iompar arna chomhordú ar bhonn rialta leis na ‘páirtithe eile san imscrúdú’.
Leanúint den ghnáthnós imeachta maidir leis na hiarratasóirí agus a fhoirceannadh maidir le Alcogroup
18
I litir dar dáta an 28 Feabhra 2022, chuir an Coimisiún na hiarratasóirí ar an eolas faoina chinneadh filleadh ar an ngnáthnós imeachta ina leith.
19
An 7 Iúil 2022, ghlac an Coimisiún ráiteas agóidí a díríodh chuig Alcogroup agus chuig na hiarratasóirí.
20
An 10 Samhain 2022, chuir na hiarratasóirí a mbarúlacha isteach maidir le ráiteas agóidí an 7 Iúil 2022. Chuir Alcogroup a bharúlacha isteach an 3 Samhain 2022.
21
An 20 Aibreán 2023, sheol an Coimisiún litir chuig na hiarratasóirí inar cuireadh in iúl dóibh, tar éis a malartuithe agus ag féachaint do na barúlacha maidir le ráiteas agóidí an 7 Iúil 2022, go raibh sé ag smaoineamh ar an bhféidearthacht fad an tsáraithe a ghiorrú, ionas gurbh é an 25 Márta 2014 seachas an 16 Bealtaine 2014 an dáta deiridh, mar a leagadh amach ar dtús sa ráiteas agóidí. Ós rud é go raibh tionchar áirithe ag laghdú den sórt sin ar ríomh mhéid na fíneála, chuir an Coimisiún na hiarratasóirí ar an eolas faoin deis a mbarúlacha a chur isteach ina leith sin laistigh de 5 lá.
22
An 20 Aibreán 2023, sheol an Coimisiún iarraidh ar fhaisnéis chuig na hiarratasóirí freisin maidir le faisnéis faoi luach a ndíolachán le linn na tréimhse sáraithe agus sonraí láimhdeachais le haghaidh 2022. Thug na hiarratasóirí freagra ar an iarraidh sin ar fhaisnéis an 27 Aibreán 2023.
23
I litir dar dáta an 2 Bealtaine 2023, chuir an Coimisiún na hiarratasóirí ar an eolas nár measadh gur leor an fhianaise a bailíodh in aghaidh Alcogroup i ndáil lena dliteanas i leith an tsáraithe ar feadh na tréimhse iomláine dá dtagraítear i ráiteas agóidí an 7 Iúil 2022 (féach mír 19 thuas).
24
An 4 Bealtaine 2023, chuir na hiarratasóirí a mbarúlacha isteach maidir leis an bhféidearthacht fad an tsáraithe a ghiorrú agus maidir leis na hiarmhairtí a bhaineann leis sin chun méid na fíneála a ríomh (féach mír 21 thuas).
25
An 23 Bealtaine 2023, ós rud é go raibh an teorainn ama chun barúlacha a chur isteach maidir le litir an 2 Bealtaine 2023 dá dtagraítear i mír 23 thuas imithe in éag, ghlac an Coimisiún Cinneadh C(2023) 3486 final, lena bhfoirceanntar an gnáthnós imeachta i leith Alcogroup.
26
An 12 Meitheamh 2023, sheol an Coimisiún litir chuig na hiarratasóirí inar sonraíodh an chaoi a raibh sé beartaithe aige luach na ndíolachán a ríomh chun críoch fíneála a d’fhéadfadh a bheith ann, gan bharúlacha a bheith curtha isteach ag na hiarratasóirí ina leith sin.
An cinneadh atá faoi chonspóid
27
An 7 Nollaig 2023, ghlac an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid, inar cinneadh gur sháraigh na hiarratasóirí, arb iad amháin seolaithe an chinnidh sin iad, Airteagal 101(1) CFAE agus Airteagal 53(1) de Chomhaontú LEE, trí pháirt a ghlacadh i sárú aonair leanúnach a raibh sé mar chuspóir aige tionchar comhordaithe an tsásra praghasmhúnlaithe mórdhíola in earnáil eatánóil na hEorpa. Ghearr an Coimisiún fíneáil EUR 47.718 milliún ar na hiarratasóirí.
Tuairisc ar phraghsáil ar mhargadh eatánóil na hEorpa sa chinneadh atá faoi chonspóid
28
Is é an táirge a bhaineann leis an sárú dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid eatánól a úsáidtear, nuair a mheasctar é le peitreal, i dtáirgeadh bithbhreoslaí (dá ngairtear ‘fuel-grade ethanol’ go coitianta i mBéarla).
29
De réir an chinnidh atá faoi chonspóid, tugtar na conarthaí chun eatánól a dhíol ar mhargadh na hEorpa i gcrích san fhadtéarma nó ar an spotmhargadh. Déantar líon suntasach comhaontuithe díolacháin eatánóil laistigh den Aontas Eorpach ar bhonn conarthaí déthaobhacha fadtéarmacha agus nósanna imeachta tairisceana. Is minic a áirítear i bpraghas conarthaí den sórt sin cuid sheasta agus cuid athraitheach, agus is iondúil go nglactar mar thagairt na hinnéacsanna arna bhfoilsiú ag S&P Global Platts.
30
Meastar go bhfuil idirbhearta laistigh den spotmhargadh (dá ngairtear ‘spot trades’ i mBéarla) láithreach, lena seachadadh ar dháta sonrach (‘spotdate’). Ba é Amsterdam-Rotterdam-Antwerp barge market’ (‘limistéar Rotterdam’) an ‘spotmhargadh’ eatánóil ba thábhachtaí sa Limistéar Eorpach Eacnamaíoch (LEE) le linn na tréimhse tagartha, agus a ghníomhaíocht á cur san áireamh ag S&P Global Platts agus a thagarmharcanna praghais á bhforbairt aige.
31
Eagraíodh S&P Global, cuideachta Mheiriceánach a bhfuil ceanncheathrú Eorpach aige i Londain (an Ríocht Aontaithe), i roinnt rannóg le linn na tréimhse tagartha, lena n‑áirítear S&P Global Platts, an ghníomhaireacht faireacháin praghsanna is tábhachtaí don mhargadh eatánóil. Go deimhin, le linn na tréimhse tagartha, d’úsáid 90 % de na conarthaí déthaobhacha chun eatánól a dhíol na hinnéacsanna arna bhfoilsiú ag S&P Global Platts mar thagarmharcanna.
32
Cuireann S&P Global Platts tagarmharcanna praghsanna ar fáil go poiblí i margadh eatánóil na hEorpa (tagarmharcanna eatánóil Platts) arb é is aidhm dóibh praghsanna na n‑idirbheart i limistéar Rotterdam a léiriú. Chuige sin, úsáideann S&P Global Platts próiseas tagarmhairc ar a dtugtar ‘Market‑on‑Close’ (‘próiseas MOC’).
33
Tá an próiseas MOC bunaithe ar fhaisnéis a bhailítear ó rannpháirtithe, lena n‑áirítear gach tairiscint díola agus ceannaigh, rún trádála agus idirbheart deimhnithe a chuirtear isteach go deonach le linn an lae agus, go háirithe, le linn an eatraimh ama idir 16.00 agus 16.30 (am Londan), ar a dtugtar ‘fuinneog MOC’ (MOC window).
34
Cé go gcomhtháthaíonn S&P Global Platts faisnéis ó fhoinsí éagsúla i bhforbairt a thagarmharcanna praghais eatánóil, tugann sé tús áite d’fhaisnéis a fhaightear le linn ‘fhuinneog MOC’.
35
De réir an Choimisiúin, ós rud é gur minic a úsáidtear innéacsanna praghsanna eatánóil mar thagarmharc i gconarthaí chun eatánól a dhíol san fhadtéarma, is dócha go mbeadh tionchar suntasach fiú ag saobhadh íosta ar na praghsanna a thuairiscítear chun na hinnéacsanna sin a thiomsú ar phraghas margaidh eatánóil agus, dá bhrí sin, ar ioncam gnóthas atá ina bpáirtithe i gconarthaí díolacháin fadtéarmacha den sórt sin.
Iompar a líomhnaítear i gcoinne na n‑iarratasóirí sa chinneadh atá faoi chonspóid
36
Cinntear sa chinneadh atá faoi chonspóid go ndearna na hiarratasóirí, Abengoa agus Alcogroup comhaontuithe nó go ndeachaigh siad i mbun cleachtais chomhbheartaithe arb é is aidhm dóibh leibhéal na dtagarmharcanna eatánóil arna bhfoilsiú ag S&P Global Platts a mhéadú, a choinneáil ar bun nó cosc a chur ar laghdú go saorga.
37
De réir anailís an Choimisiúin, tá dhá ghné ag baint leis an iompar sáraitheach. Ar thaobh amháin, chomhordaigh na hiarratasóirí a n‑iompraíocht socraíochta roimh ‘fhuinneog MOC’, lena linn agus ina diaidh le Abengoa agus Alcogroup. Ar an taobh eile, chomhaontaigh na hiarratasóirí le Abengoa agus Alcogroup teorainn a chur leis an soláthar eatánóil fhisicigh i limistéar Rotterdam a d’fhéadfadh a bheith ar fáil le haghaidh caibidlíocht san ‘fhuinneog MOC’. Chun an t‑iompar neamhdhleathach a chur chun feidhme, rinne na hiarratasóirí faisnéis atá íogair ó thaobh na tráchtála de a mhalartú go rialta le Abengoa agus Alcogroup.
38
Tagann an Coimisiún ar an gconclúid go raibh sé d’aidhm ag an iompar comhordaithe ar a dtugtar tuairisc i mír 37 thuas agus gur dócha go mbeadh méadú ar phraghsanna dhíolacháin eatánóil na n‑iarratasóirí, Abengoa agus Alcogroup sa chomhthéacs conarthaí soláthair eatánóil a tugadh i gcrích lena gcustaiméirí, agus tagairt á déanamh do na conarthaí sin do na hinnéacsanna arna bhfoilsiú ag S&P Global Platts.
An t‑ordú atá á lorg
39
Iarrann na hiarratasóirí ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, go hiomlán nó go páirteach;
–
a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
40
Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhíbhe;
–
a ordú do na hiarratasóirí na costais a íoc.
An dlí lena mbaineann
41
Mar thaca lena gcaingean, ardaíonn na hiarratasóirí dhá shaincheist dlí lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar a gceart chun toimhde na neamhchiontachta agus, ar an dara dul síos, sárú ag an gCoimisiún ar an gceanglas maidir le neamhchlaontacht a eascraíonn as prionsabal an dea-riaracháin.
An chéad saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar cheart na n‑iarratasóirí chun toimhde na neamhchiontachta
42
Mar thaca leis an gcéad saincheist dlí, maíonn na hiarratasóirí, trí úsáid a bhaint as nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe le gnóthas aonair atá rannpháirteach sa tsocraíocht agus trí chinneadh socraíochta Abengoa a ghlacadh, gur sháraigh an Coimisiún a gceart chun toimhde na neamhchiontachta. Dá bhrí sin, tá an t‑ualach atá orthu agus, ar deireadh, an cinneadh atá faoi chonspóid lochtach go nádúrtha.
43
Tá sárú ar thoimhde neamhchiontachta na n‑iarratasóirí léirithe de bharr go ndearna an Coimisiún dhá earráid mhóra, thromchúiseacha agus dholeigheasta lena dtugtar údar leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a neamhniú.
44
Ar thaobh amháin, roghnaigh an Coimisiún go mícheart nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe a úsáid le gnóthas aonair atá rannpháirteach sa tsocraíocht (an chéad chuid agus an tríú cuid den chéad saincheist dlí). Sa chomhthéacs sin, tugann na hiarratasóirí dá n‑aire nach bhféadfadh an Coimisiún cinneadh socraíochta Abengoa a ghlacadh roimh dheireadh an ghnáthnóis imeachta gan a gceart chun toimhde na neamhchiontachta a shárú.
45
Ar an taobh eile, áitíonn na hiarratasóirí gur sháraigh an Coimisiún a gceart chun toimhde na neamhchiontachta agus an cinneadh socraíochta á dhréachtú aige, a mhéid a bhí tagairtí soiléire gan débhrí sa chinneadh sin maidir le rannpháirtíocht ‘páirtithe eile san imscrúdú’ nár socraíodh maidir leis an iompar neamhdhleathach a chumhdaítear leis an gcinneadh sin agus a ndliteanas i ndáil leis an iompar sin, tagairtí nach raibh riachtanach chun dliteanas Abengoa a shuí (an dara cuid den chéad saincheist dlí).
An chéad chuid agus an tríú cuid den chéad saincheist dlí, a bhaineann le nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe a úsáid
46
I gcomhthéacs an chéad chuid agus an tríú cuid den chéad saincheist dlí, ar cheart anailís a dhéanamh orthu le chéile, áitíonn na hiarratasóirí, ar an gcéad dul síos, go bhfuil sárú ar a gceart chun toimhde na neamhchiontachta i gceist le húsáid nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe le himeacht ama, cé nár ghlac ach Abengoa páirt sa nós imeachta socraíochta agus, ar an dara dul síos, nár tugadh aon údar inghlactha maidir le nós imeachta den sórt sin a úsáid in imthosca an cháis seo.
47
Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí na n‑iarratasóirí.
48
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, go bhfuil argóint na n‑iarratasóirí bunaithe ar an mbonn go bhféadfadh úsáid nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe le gnóthas aonair atá rannpháirteach sa nós imeachta socraíochta a bheith ina sárú ar thoimhde na neamhchiontachta gan beann ar anailís in concreto ar an gcinneadh socraíochta. I bhfianaise an chásdlí, tá toimhde den sórt sin mícheart.
49
Ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara nach gcoisctear le hAirteagal 10a de Rialachán Uimh. 773/2004 an fhéidearthacht don Choimisiún nós imeachta atá ‘hibrideach’ a leanúint i gcomhthéacs chur i bhfeidhm Airteagal 101 CFAE (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Feabhra 2022, Scania agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑799/17, EU:T:2022:48, míreanna 98 agus 99).
50
Tá an Coimisiún i dteideal cur chuige ‘hibrideach’ a úsáid agus nós imeachta socraíochta a chur chun feidhme maidir le gnóthas a chuireann aighneachtaí socraíochta isteach, agus ag an am céanna leanúint den nós imeachta a rialaítear le forálacha ginearálta Rialachán Uimh. 773/2004, in ionad na nósanna imeachta sin lena rialaítear an nós imeachta socraíochta maidir le gnóthais nach mian leo socrú a dhéanamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 20 Bealtaine 2015, Timab Industries agus CFPR v an Coimisiún, T‑456/10, EU:T:2015:296, míreanna 70, 71 agus 104).
51
Chinn Cúirteanna an Aontais Eorpaigh go bhféadfaidh an Coimisiún, ar dtús, cinneadh socraíochta a ghlacadh i ndáil leis na páirtithe a chinn socrú a dhéanamh agus, ina dhiaidh sin, cinneadh a ghlacadh ag deireadh an ghnáthnóis imeachta maidir leis na páirtithe a chinn gan socrú a dhéanamh, ar choinníoll, áfach, go n‑áiritheoidh sé, i gcomhthéacs ghlacadh an chinnidh socraíochta, go gcomhlíonfar prionsabal thoimhde na neamhchiontachta i ndáil leis na páirtithe nach bhfuil rannpháirteach sa chomhaontú socraíochta (féach, chuige sin, breithiúnas an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, míreanna 64 agus 65, agus an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, míreanna 88 agus 89).
52
Sa chomhthéacs sin, tá lánrogha leathan ag an gCoimisiún na cásanna a shainaithint a d’fhéadfadh a bheith oiriúnach chun suim na bpáirtithe a lorg i bpléití socraíochta, cinneadh a dhéanamh na pléití sin a thionscnamh nó a fhoirceannadh nó teacht ar réiteach críochnaitheach ar an gcás, mar is léir ó aithris 4 de Rialachán (CE) Uimh. 622/2008 ón gCoimisiún an 30 Meitheamh 2008 lena leasaítear Rialachán Uimh. 773/2004 maidir le nósanna imeachta socraíochta a sheoladh i gcásanna cairtéil (IO 2008 L 171, lch. 3) (féach, chuige sin, breithiúnas an 29 Feabhra 2016, Deutsche Bahn agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑267/12, nár foilsíodh, EU:T:2016:110, mír 417).
53
Thairis sin, d’fhéadfadh sé a bheith riachtanach go hoibiachtúil don Choimisiún aghaidh a thabhairt, sa chinneadh lena bhfoirceanntar an nós imeachta socraíochta, ar fhíorais agus iompar áirithe a bhaineann le rannpháirtithe sa chairtéal líomhnaithe atá faoi réir an ghnáthnóis imeachta (breithiúnais an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, mír 65, agus an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, mír 89). Sa chomhthéacs sin, ní féidir le haon cheann de na tagairtí i leith na bpáirtithe neamhshocraithe a bheith cinntitheach a mhéid a bhaineann lena rannpháirtíocht san iompar atá i gceist.
54
Ar an dara dul síos, maidir le toimhde na neamhchiontachta go sonrach, is prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é, a leagtar amach in Airteagal 48(1) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’) (breithiúnais an 22 Samhain 2012, E.ON Energie v an Coimisiún, C‑89/11 P, EU:C:2012:738, mír 72, agus an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, mír 60). Freagraíonn Airteagal 48 den Chairt d’Airteagal 6(2) agus (3) den Choinbhinsiún chun Cearta an Duine agus Saoirsí Bunúsacha a Chosaint, arna shíniú sa Róimh an 4 Samhain 1950, mar is léir ó na mínithe a bhaineann leis an bhforáil sin den Chairt. Dá bhrí sin, i gcomhréir le hAirteagal 52(3) den Chairt, ní mór Airteagal 6(2) agus (3) den Choinbhinsiún chun Cearta an Duine agus Saoirsí Bunúsacha a Chosaint a chur san áireamh chun Airteagal 48 den Chairt a léiriú mar thairseach cosanta íosta (breithiúnais an 5 Meán Fómhair 2019, AH agus páirtithe eile (Toimhde na neamhchiontachta), C‑377/18, EU:C:2019:670, mír 41, agus an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, mír 61).
55
Dá bhrí sin, sáraítear an prionsabal toimhde na neamhchiontachta i gcás ina bhfuil ráiteas soiléir i gcinneadh breithiúnach nó i ráiteas oifigiúil a bhaineann le cúisí, arna dhéanamh in éagmais ciontú deiridh, go ndearna an duine lena mbaineann an cion atá i gceist. Sa chomhthéacs sin, tá sé tábhachtach béim a leagan ar thábhacht rogha na dtéarmaí a úsáideann na húdaráis bhreithiúnacha, ar na himthosca ar leith inar ceapadh iad agus ar chineál agus comhthéacs na n‑imeachtaí atá i gceist (féach, chuige sin, breithiúnais an 5 Meán Fómhair 2019_AH agus páirtithe eile (Toimhde na neamhchiontachta), C‑377/18, EU:C:2019:670, mír 43; an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, mír 79 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus ECtHR, an 27 Feabhra 2014, Karaman v an Ghearmáin, CE:ECHR:2014:0227JUD001710310, § 63).
56
Ar an tríú dul síos, agus dá bhrí sin, is i bhfianaise anailís in concreto ar an gcinneadh socraíochta agus na measúnuithe a rinneadh ann amháin gur féidir a mheas an ann do shárú féideartha ar cheart na n‑iarratasóirí chun toimhde na neamhchiontachta. Dá bhrí sin, níl an cáineadh ar úsáid nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe le himeacht ama i dtaca le páirtí socraíochta aonair in ann a léiriú gurb ann do shárú den sórt sin ann féin.
57
Ina theannta sin, maidir leis an gcáineadh, go sonrach, gur thug an rogha nós imeachta a raibh an Coimisiún ina fabhar le tuiscint go bunúsach gur ghlac na hiarratasóirí páirt sa sárú atá i gceist agus go raibh siad ciontach san iompar dá dtagraítear sa chinneadh socraíochta, ní mór a mheabhrú gur léir ón gcásdlí a bhaineann le himeachtaí coiriúla casta, is infheidhme mutatis mutandis maidir leis an gcás seo (féach, chuige sin, breithiúnas an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, mír 64), nach ionann glacadh cinnidh socraíochta i leith cúisí aonair, cé go nglactar leis go bhfuil rannpháirtíocht chomhchoiteann i gceist leis an iompar dá dtagraítear sa chinneadh sin, ann féin, agus sárú ar an gceart chun toimhde neamhchiontachta daoine eile nach bhfuil páirteach i socrú (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2019, AH agus páirtithe eile (Toimhde na neamhchiontachta), C‑377/18, EU:C:2019:670, mír 45, agus ordú an 28 Bealtaine 2020, UL agus VM, C‑709/18, nár foilsíodh, EU:C:2020:411, mír 35).
58
I ndáil leis sin, áitíonn na hiarratasóirí go mícheart, go bunúsach, gur ceanglaíodh leis an gcinneadh socraíochta ar an gCoimisiún cinneadh a ghlacadh ag deireadh an ghnáthnós imeachta. Is nós imeachta riaracháin malartach é an nós imeachta socraíochta i gcomparáid leis an ngnáthnós imeachta, atá éagsúil leis an nós imeachta sin agus a bhfuil saintréithe áirithe ag baint leis. Mar chuid den nós imeachta socraíochta, mura bhfuil aighneacht socraíochta ag an gnóthas lena mbaineann, rialaítear an nós imeachta as a n‑eascraíonn an cinneadh críochnaitheach le forálacha ginearálta Rialachán Uimh. 773/2004, in ionad na bhforálacha sin lena rialaítear an nós imeachta socraíochta. Ar an taobh eile, maidir leis an ngnáthnós imeachta, ina bhfuil dliteanais fós le bunú, níl an Coimisiún faoi cheangal ach ag an ráiteas agóidí agus ceanglaítear air faisnéis nua a cuireadh in iúl dó le linn an nós imeachta sin a chur san áireamh (féach, chuige sin, breithiúnais an 12 Eanáir 2017, Timab Industries agus CFPR v an Coimisiún, C‑411/15 P, EU:C:2017:11, mír 136, agus an 1 Feabhra 2024, Scania agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑251/22 P, EU:C:2024:103, mír 75).
59
Dá bhrí sin, murab ionann agus an méid a áitíonn na hiarratasóirí, níl aon iarmhairt dhlíthiúil ag glacadh an chinnidh socraíochta ann féin a dhéanann difear do chinntí a rinneadh ina dhiaidh sin i gcomhthéacs an ghnáthnós imeachta maidir le páirtí neamhshocraithe.
60
Dá réir sin, níor cinneadh le glacadh an chinnidh socraíochta thoradh an ghnáthnós imeachta, mar a léirítear leis an gcinneadh a glacadh i leith Alcogroup, inar tháinig an Coimisiún ar an gconclúid ar deireadh nach raibh an fhianaise sa chomhad sách conclúideach chun tacú leis an gconclúid gur ghlac Alcogroup páirt sa sárú tar éis an 14 Márta 2013, agus mar thoradh air sin go raibh cosc ama ar an gCoimisiún fíneáil a fhorchur ar Alcogroup. Tá sé tábhachtach a chur in iúl, maidir leis an bpointe sin, nach raibh aon rud ann chun cosc a chur ar an gCoimisiún cinneadh a ghlacadh atá cosúil leis an gcinneadh a bhaineann le Alcogroup i leith na n‑iarratasóirí tar éis scrúdú a dhéanamh ar an bhfianaise sa chomhad sa ghnáthnós imeachta, fiú tar éis dhúnadh an ghnáthnós imeachta i leith Alcogroup.
61
Ar an dara dul síos, maidir le mainneachtain líomhnaithe an Choimisiúin údar a thabhairt le nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe thar ama, ní éireoidh le haon cheann d’argóintí eile na n‑iarratasóirí.
62
Ar an gcéad dul síos, murab ionann agus an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, ní thugtar le tuiscint le breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2019, AH agus páirtithe eile (Toimhde na neamhchiontachta) (C‑377/18, EU:C:2019:670), go gceanglaítear ar an gCoimisiún a léiriú go bhfuil úsáid nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe ‘iomarcach’, rud nárbh amhlaidh, dar leis na hiarratasóirí, sa chás seo.
63
Is fíor go bhfuil an cásdlí a d’eascair as breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2019, AH agus páirtithe eile (Toimhde na neamhchiontachta) (C‑377/18, EU:C:2019:670), ábhartha, mutatis mutandis, i gcás ina nglacann an Coimisiún, maidir le cairtéal aonair, dhá chinneadh a bhfuil seolaithe éagsúla acu tar éis dhá nós imeachta ar leith, eadhon, ar an gcéad dul síos, cinneadh a rinneadh ag deireadh nós imeachta socraíochta agus a díríodh ar na gnóthais socraíochta agus, ar an dara dul síos, cinneadh a rinneadh ag deireadh an ghnáthnós imeachta agus a díríodh ar na gnóthais eile a bhí rannpháirteach sa chairtéal (féach mír 57 thuas).
64
Ar an taobh eile, ní féidir an cásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2019, AH agus páirtithe eile (Toimhde na neamhchiontachta) (C‑377/18, EU:C:2019:670), a léiriú sa chaoi go gceanglaítear ar an gCoimisiún a chruthú i ngach cás go bhfuil úsáid nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe ‘riachtanach’. Tá an Coimisiún ceaptha a lánrogha a fheidhmiú chun scrúdú a dhéanamh an gcuireann úsáid nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe ar a chumas a áirithiú go ndéileálfar leis an gcás ar bhealach níos tapúla agus níos éifeachtaí le gnóthais a roghnaigh socrú, agus na teorainneacha a fhorchuirtear leis na rialacha is infheidhme á n‑urramú ag an am céanna, lena n‑áirítear an ceart chun toimhde na neamhchiontachta atá ag gnóthais neamhshocraithe (féach míreanna 51 go 53 thuas).
65
Ar an dara dul síos, ní léiríonn na hiarratasóirí conas a sháraíonn na cúiseanna a thugann údar le nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe a úsáid, sa chás seo, dá dtagraítear in aithrisí 428 go 448 den chinneadh atá faoi chonspóid, a gceart chun toimhde na neamhchiontachta.
66
De réir an chinnidh atá faoi chonspóid, tráth a chinn Abengoa dul isteach sa nós imeachta socraíochta arís, bhí na hiarratasóirí fós rannpháirteach ann, agus mar thoradh air sin bhí deis ann an nós imeachta sin a thabhairt chun críche i leith fhormhór na bpáirtithe atá faoi imscrúdú (aithris 441 den chinneadh atá faoi chonspóid).
67
Chumhdaigh glacadh cinnidh socraíochta lena n‑áirítear Abengoa tréimhse iomlán an tsáraithe, a raibh buntáistí soiléire aige don Choimisiún i gcomparáid le glacadh cinnidh socraíochta a díríodh go heisiach ar na hiarratasóirí (aithris 442 den chinneadh atá faoi chonspóid).
68
De réir aithris 443 den chinneadh atá faoi chonspóid, bhí sé d’aidhm ag an gcur chuige a bhí beartaithe ag an gCoimisiún ansin an nós imeachta riaracháin a thabhairt chun críche a luaithe is féidir, ag díriú ar dtús ar an nós imeachta socraíochta agus ansin a acmhainní a shlógadh chun an cinneadh lena bhfoirceanntar an gnáthnós imeachta a ghlacadh, ar mheas Alcogroup go raibh dúshlán ina leith intuartha.
69
A mhéid a bhaineann leis an riosca go mbeadh na hiarratasóirí gan chosaint ar éilimh ar dhamáistí ó thríú páirtithe mar thoradh ar ghlacadh céimnithe an chinnidh socraíochta agus an chinnidh lena ndúntar an gnáthnós imeachta, áitíonn an Coimisiún go raibh an cinneadh socraíochta ceaptha a bheith gonta agus gan bheith foilsithe ach i leagan neamhrúnda, a bhí chun an riosca sin a laghdú go suntasach (aithris 444 den chinneadh atá faoi chonspóid).
70
Mar is léir ó aithris 445 den chinneadh atá faoi chonspóid, pléadh buntáistí an chur chuige atá beartaithe ag an gCoimisiún leis na hiarratasóirí roimh ré, rud nach ndíospóideann na hiarratasóirí.
71
Thairis sin, de réir aithris 447 den chinneadh atá faoi chonspóid, bhí údar le glacadh an chinnidh socraíochta, seolaí aonair Abengoa, ar fhorais éifeachtúlachta. Cé gur chuir an Coimisiún an nós imeachta socraíochta i bhfeidhm arís ag céim dhéanach, d’eascair éifeachtúlachtaí suntasacha as glacadh an chinnidh sin, lena n‑áirítear an fhéidearthacht cinneadh socraíochta a dhréachtú i bhfad níos gonta ná an cinneadh a chomhfhreagraíonn don ghnáthnós imeachta agus an riosca go ndéanfadh Abengoa agóid i gcoinne an chinnidh socraíochta a laghdú.
72
I bhfianaise a n‑ábhair, ní thacaíonn aon cheann de na haithrisí thuasluaite den chinneadh atá faoi chonspóid leis an gconclúid gur sháraigh an Coimisiún ceart na n‑iarratasóirí chun toimhde na neamhchiontachta nuair a chinn sé nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe a úsáid.
73
In aon chás, dá gcuirfí moill ar nós imeachta socraíochta nó dá dtréigfí é ar an bhforas gur chinn ceann de na gnóthais lena mbaineann gan dul i mbun caibidlíocht socraíochta, bheadh sé sin bunoscionn leis an gcuspóir atá á shaothrú leis an nós imeachta socraíochta, mar a leagtar amach in aithris 4 de Rialachán Uimh. 622/2008 é, is é sin a áirithiú go láimhseálfar an cás ar bhealach níos tapúla agus níos éifeachtúla le gnóthais a roghnaigh socraíocht a dhéanamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Feabhra 2022, Scania agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑799/17, EU:T:2022:48, mír 102).
74
Ar an tríú dul síos, níl san argóint a bhaineann le sárú ar an gclásal ama a comhaontaíodh idir an Coimisiún agus na hiarratasóirí sa nós imeachta socraíochta, ar dá réir nár mhór cinntí críochnaitheacha an nós imeachta socraíochta agus an ghnáthnós imeachta a ghlacadh ‘thart ar an dáta céanna’, ach gné amháin den chomhthéacs dá dtagraíonn na hiarratasóirí, a léirítear a bheith neamhéifeachtach i gcomhthéacs an scrúdaithe ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid.
75
Mar is léir óna bhfreagraí i scríbhinn ar na bearta eagrúcháin nós imeachta, ní líomhnaíonn na hiarratasóirí sárú ar aon cheann de na rialacha lena rialaítear an nós imeachta socraíochta ná maíonn siad neamhdhleathacht na rialacha sin maidir le mainneachtain an Choimisiúin an clásal ama a chomhlíonadh.
76
Is amhlaidh atá maidir le neamh-chomhlíontacht an clásal athbhreithnithe malartaithe a chomhlíonadh, ar dá réir atá an tsocraíocht faoi réir an choinníll nach ndíreoidh an Coimisiún cinneadh níos fabhraí ar na rannpháirtithe sa ghnáthnós imeachta ná an cinneadh socraíochta.
77
In aon chás, mar a thugann an Coimisiún faoi deara gan agóid a bheith déanta ag na hiarratasóirí ina choinne, atáirgtear i ráiteas agóidí an 11 Samhain 2021 a bhaineann leis an gcomhaontú socraíochta aighneacht socraíochta na n‑iarratasóirí maidir le hábhar an tsáraithe, a chur chun feidhme, na príomhfhíorais agus a saintréithriú dlíthiúil, lena n‑áirítear ról na n‑iarratasóirí agus fad a rannpháirtíochta sa sárú. Dá bhrí sin, léirigh an ráiteas agóidí ábhar na haighneachta socraíochta a mhéid a bhaineann leis na heilimintí a luaitear i bpointe 20(a) den fhógra ón gCoimisiún maidir le nósanna imeachta socraíochta a sheoladh d’fhonn cinntí a ghlacadh de bhun Airteagail 7 agus 23 de Rialachán Uimh. 1/2003 i gcásanna cairtéil (IO 2008 C 167, lch. 1). Níl gealltanais amhail an clásal ama agus an clásal athbhreithnithe malartaithe i measc na n‑eilimintí sin.
78
Dá bhrí sin, i gcomhréir le pointe 22 den fhógra socraíochta ón gCoimisiún maidir le nósanna imeachta socraíochta a sheoladh, d’fhormhuinigh ráiteas agóidí an Choimisiúin aighneacht socraíochta na n‑iarratasóirí.
79
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní féidir le haon cheann de na hargóintí a d’ardaigh na hiarratasóirí sa chéad chuid agus sa tríú cuid den chéad saincheist dlí a shuíomh gur sháraigh an Coimisiún a cheart chun toimhde na neamhchiontachta, agus mar thoradh air sin ní mór diúltú do na codanna sin.
An dara cuid den chéad saincheist dlí, a bhaineann le dréachtú an chinnidh socraíochta
80
Dar leis na hiarratasóirí, sháraigh an Coimisiún a gceart chun toimhde na neamhchiontachta agus an cinneadh socraíochta á ghlacadh aige, ina bhfuil tagairtí soiléire gan débhrí maidir leis an rannpháirtíocht líomhnaithe sa sárú atá i gceist agus maidir le dliteanas na ngnóthas neamhshocraithe, gan gá a bheith le tagairtí den sórt sin chun dliteanas Abengoa a shuí.
81
Ar an gcéad dul síos, tá breithiúnas anabaí sa chinneadh socraíochta ós rud é go luaitear ann go bhfuil na hiarratasóirí i measc na ngnóthas dá dtagraítear mar ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ atá faoi dhliteanas in Airteagal 1 den chuid oibríochtúil den chinneadh sin agus go dtagraíonn an cinneadh sin dá n‑iompar, lena n‑áirítear mar chuid dá mheasúnú dlíthiúil. Thairis sin, dá dtréigfí an t‑imscrúdú in aghaidh Alcogroup ina dhiaidh sin, threiseofaí an tuiscint go raibh dliteanas comhpháirteach na n‑iarratasóirí le Abengoa i gceist leis an gcinneadh socraíochta. Ar deireadh, ní leor na séantaí chun na tagairtí sin a dhíbirt.
82
Ar an dara dul síos, tagann an cur chuige a lean an Coimisiún ó na cleachtais a bhí ag an gCoimisiún roimhe seo i nósanna imeachta ‘hibrideacha’.
83
Ar an tríú dul síos, téann na tagairtí sa chinneadh socraíochta thar an méid a mheas an Chúirt a bheith riachtanach chun dliteanas na bpáirtithe socraíochta a chur in iúl agus a aicmiú.
84
Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí na n‑iarratasóirí.
85
Mar is léir ón gcásdlí a luaitear i mír 55 den bhreithiúnas seo, sáraítear toimhde na neamhchiontachta i gcás ina bhfuil ráiteas soiléir i gcinneadh breithiúnach nó i ráiteas oifigiúil a bhaineann le cúisí, arna dhéanamh in éagmais ciontú críochnaitheach, go ndearna an duine lena mbaineann an cion atá i gceist, agus dá bhrí sin tábhacht na dtéarmaí a d’úsáid na húdaráis lena mbaineann agus na himthosca ar leith inar ceapadh iad agus cineál agus comhthéacs na n‑imeachtaí atá i gceist.
86
In imeachtaí coiriúla casta a bhaineann le roinnt daoine atá faoi amhras nach féidir a thriail le chéile, glacadh leis cheana féin, chun measúnú a dhéanamh ar chiontacht na gcosantóirí, go gcaithfidh an chúirt inniúil tagairt a dhéanamh do rannpháirtíocht tríú páirtithe a d’fhéadfaí a thriail ar leithligh ina dhiaidh sin. Más gá fíorais a bhaineann le rannpháirtíocht tríú páirtithe a thabhairt isteach, áfach, níor cheart don chúirt ábhartha níos mó faisnéise a thabhairt ná mar is gá chun measúnú a dhéanamh ar dhliteanas dlíthiúil na ndaoine sin atá cúisithe sa triail os a comhair. Ina theannta sin, ní mór an réasúnaíocht atá le cinntí breithiúnacha a bheith i bhfoclaíocht lena seachnófaí breithiúnas anabaí féideartha ar chiontacht na dtríú páirtithe lena mbaineann, ar breithiúnas é a d’fhéadfadh scrúdú cothrom na gcúiseamh ina gcoinne a chur i mbaol in imeachtaí ar leithligh (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2019AH agus páirtithe eile (Toimhde na neamhchiontachta), C‑377/18, EU:C:2019:670, mír 44; an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, mír 63, agus ECtHR, 27 Feabhra 2014, Karaman v an Ghearmáin, CE:ECHR:2014:0227JUD001710310, § § 64 agus 65).
87
Mar a cuireadh in iúl i mír 57 den bhreithiúnas seo, tá feidhm ag toimhde na neamhchiontachta freisin i gcás ina nglacann an Coimisiún i ndiaidh a chéile, i ndáil leis an gcairtéal céanna, dhá chinneadh a bhfuil seolaithe éagsúla acu tar éis dhá nós imeachta ar leith, eadhon, ar an gcéad dul síos, cinneadh a rinneadh ag deireadh nós imeachta socraíochta agus a díríodh ar na gnóthais socraíochta agus, ar an dara dul síos, cinneadh a rinneadh ag deireadh gnáthnós imeachta agus a díríodh ar na gnóthais eile a bhí rannpháirteach sa chairtéal (breithiúnais an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, mír 64, agus an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, mír 88).
88
Sa chomhthéacs sin, ceanglaítear ar an gCoimisiún an oibleagáid cúiseanna a lua le gníomhartha dlí a chomhlíonadh, a leagtar síos sa dara mír d’Airteagal 296 CFAE, nach mór dá ábhar a chur ar chumas na ndaoine lena mbaineann a bheith ar an eolas faoi na cúiseanna ar a bhfuil an cinneadh bunaithe agus ábhar leordhóthanach a sholáthar d’údarás breithiúnach chun a chumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú i gcaingean (féach, de réir análaí, breithiúnas an 26 Samhain 2013, Groupe Gascogne v an Coimisiún, C‑58/12 P, EU:C:2013:770, mír 37).
89
Mar a cuireadh in iúl i mír 53 den bhreithiúnas seo, d’fhéadfadh sé gur ghá don Choimisiún aghaidh a thabhairt go hoibiachtúil, sa chinneadh lena bhfoirceanntar an nós imeachta socraíochta, ar fhíorais agus iompar áirithe a bhaineann le rannpháirtithe sa chairtéal líomhnaithe is ábhar don ghnáthnós imeachta, gan aon tagairt dóibh a bheith cinntitheach maidir lena rannpháirtíocht san iompar atá i gceist.
90
Is faoin gCoimisiún atá sé a áirithiú, sa chinneadh lena bhfoirceanntar an nós imeachta socraíochta, go gcosnófar an ceart chun toimhde na neamhchiontachta atá ag gnóthais a dhiúltaigh socraíocht a dhéanamh agus atá faoi réir gnáthnós imeachta. Sa chomhthéacs sin, is sárú sách tromchúiseach é sárú ag an gCoimisiún ar an gceart chun toimhde na neamhchiontachta atá ag gnóthais neamhshocraithe, a mbeadh sé d’éifeacht aige cearta bunúsacha na ngnóthas lena mbaineann a shárú, chun an nós imeachta iomlán as ar eascair glacadh an chinnidh lena bhfoirceanntar an gnáthnós imeachta a chur ó bhail (breithiúnas an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, mír 95).
91
Chun athbhreithniú a dhéanamh ar chomhlíontacht an Choimisiúin leis an gceart chun toimhde na neamhchiontachta, is faoi bhreithiúnacht an Aontais atá sé anailís a dhéanamh ar an gcinneadh lena bhfoirceanntar an nós imeachta socraíochta agus ar a ráiteas ar chúiseanna ina iomláine, i bhfianaise na n‑imthosca ar leith inar glacadh an cinneadh. Bheadh aon tagairt shainráite, i sleachta áirithe den chinneadh sin, d’easpa dliteanas na rannpháirtithe eile sa chairtéal líomhnaithe gan bhrí dá bhféadfaí sleachta eile den chinneadh sin a thuiscint mar léiriú roimh am ar a ndliteanas (breithiúnais an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, mír 66, agus an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, mír 90).
92
Dá bhrí sin, is gá a fháil amach, ar an gcéad dul síos, an ndearna an Coimisiún réamhchúraimí dréachtaithe leordhóthanacha sa chinneadh socraíochta, chun breithiúnas anabaí a sheachaint maidir le rannpháirtíocht na n‑iarratasóirí sa chairtéal agus, ar an dara dul síos, an raibh gá leis na tagairtí do na hiarratasóirí sa chinneadh sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, mír 68, agus an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, mír 219).
93
Sa chás seo, is léir ó fhreagraí i scríbhinn na n‑iarratasóirí ar na bearta eagrúcháin nós imeachta ar sheol an Chúirt Ghinearálta chucu nach gcuireann siad i gcoinne réamhchúraimí dréachtaithe an Choimisiúin sa chinneadh socraíochta, ach áitíonn sí nár leor na réamhchúraimí sin.
94
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, in aithris 4 den chinneadh socraíochta, gur bhunaigh an Coimisiún an comhaontú i scríbhinn ‘páirtithe eile san imscrúdú’ chun tagairt a dhéanamh go comhpháirteach do na hiarratasóirí agus do Alcogroup. Ina dhiaidh sin, luaigh an Coimisiún nárbh iad na ‘páirtithe eile san imscrúdú’ seolaithe an chinnidh socraíochta agus nár suíodh leis an gcinneadh socraíochta, ná nár fhéach sé lena ndliteanas a shuí, fiú ar bhonn tosaigh, as a rannpháirtíocht in aon sárú. Luaitear ann freisin nár úsáideadh an tuairisc ar an iompar lena mbaineann ‘páirtithe eile san imscrúdú’ ach a mhéid is gá chun dliteanas Abengoa a shuí.
95
Cuireadh nathanna comhchosúla eile a bhaineann le ‘páirtithe eile san imscrúdú’ agus a n‑easpa dliteanais mar thoradh ar ghlacadh an chinnidh socraíochta isteach in aithrisí 41 agus 49 den Chinneadh sin.
96
Leis na tagairtí dá dtagraítear i míreanna 94 agus 95 den bhreithiúnas seo, chuir an Coimisiún in iúl go soiléir nár iarradh air rialú a thabhairt ar dhliteanas ‘páirtithe eile san imscrúdú’, agus mar thoradh air sin gur glacadh réamhchúraimí dréachtaithe maidir leis na hiarratasóirí i ndáiríre.
97
É sin ráite, is gá a fháil amach an féidir sleachta eile den chinneadh socraíochta a thuiscint mar léiriú roimh am ar dhliteanas na n‑iarratasóirí, rud a d’fhéadfadh a n‑éifeachtacht a bhaint de na réamhchúraimí dréachtaithe a ghlac an Coimisiún, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 91 den bhreithiúnas seo.
98
I gcomhréir le míreanna 60 go 63 den iarratas, is iad na tagairtí do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ a léiríonn sárú ar cheart na n‑iarratasóirí chun toimhde na neamhchiontachta, inter alia, na tagairtí in aithrisí 33, 35, 46, 47, 53 go 55 agus 60 den chinneadh socraíochta agus in Airteagal 1 dá chuid oibríochtúil.
99
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, go bhfuil na tagairtí do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ faoi na ceannteidil lena dtugtar tuairisc ar iompar neamhdhleathach Abengoa, lena n‑áirítear iad siúd in aithrisí 33 agus 35 den chinneadh socraíochta, de réir a gcuspóra, tuairisciúil amháin ar an iompar a chumhdaítear leis an gcinneadh socraíochta maidir le Abengoa.
100
Thairis sin, ní thugtar le tuiscint le haon cheann de na tagairtí a luaitear i mír 99 den bhreithiúnas seo, go sainráite ná go hintuigthe, aicmiú dlíthiúil iompar na n‑iarratasóirí, agus mar thoradh air sin féadfar a mheas go bhfuil siad ag luí leis an gcásdlí a luaitear i mír 91 den bhreithiúnas seo.
101
Ar an dara dul síos, is gá anailís a dhéanamh ar na tagairtí faoin gceannteideal a bhaineann leis an measúnú dlíthiúil ar iompar Abengoa (‘Legal assessment’) agus, go sonrach, iad siúd in aithrisí 46, 47, 53 go 55 agus 60 den chinneadh socraíochta. Tá na tagairtí sin le fáil sna codanna den chinneadh a bhaineann le cur i bhfeidhm, sa chás seo, na bprionsabal a bhaineann le hAirteagal 101 CFAE agus Airteagal 53 de Chomhaontú LEE (pointe 5.1.2, aithrisí 46 agus 47 den chinneadh socraíochta), na prionsabal a bhaineann le sárú aonair leanúnach a bheith ann (pointe 5.2.2, aithrisí 53 go 55 den chinneadh socraíochta) agus na prionsabal a bhaineann le srian ar iomaíocht (pointe 5.3.2, aithris 60 den chinneadh socraíochta).
102
I ndáil leis sin, ar an gcéad dul síos, ní mór a mheabhrú, mar a luaitear i mír 57 den bhreithiúnas seo, nach gá teacht ar an gconclúid go ndearna na hiarratasóirí an sárú dá dtagraítear sa chinneadh socraíochta chun nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe a úsáid le gnóthas aonair atá rannpháirteach sa nós imeachta socraíochta.
103
Ina theannta sin, mar is léir ón gcásdlí a luaitear i míreanna 86, 87 agus 89 den bhreithiúnas seo, níl fadhbanna ag baint leis na tagairtí do ghnóthais neamhshocraithe iontu féin agus d’fhéadfadh sé go mbeadh gá oibiachtúil leo chun cur síos agus aicmiú a dhéanamh ar rannpháirtíocht i gcairtéal an ghnóthais socrúcháin, ar choinníoll nach bhfuil dliteanas anabaí a shannadh do na rannpháirtithe sa ghnáthnós imeachta i gceist leo.
104
Sa chomhthéacs sin, ós rud é go dtagraíonn an Coimisiún do na hiarratasóirí agus do Alcogroup tríd an gcomhaontú i scríbhinn ‘páirtithe eile san imscrúdú’, comhthacaíonn sé leis an bhfíoras nach raibh sé beartaithe aige a ndliteanas a thréithriú as an iompar dá dtagraítear sa chinneadh socraíochta (féach, chuige sin, ECtHR, an 17 Meán Fómhair 2024, C.O. v an Ghearmáin, CE:ECHR:2024: 0917JUD001667822, § 68).
105
Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, sa leagan poiblí den chinneadh socraíochta atá i gceist sa chás as ar eascair breithiúnas an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún (C‑440/19 P, EU:C:2021:214), agus sa leagan atá i gceist sa chás as ar eascair breithiúnas an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún (C‑883/19 P, EU:C:2023:11), gur úsáid an Coimisiún comhaontú i scríbhinn ‘na bpáirtithe’ chun na gnóthais uile lena mbaineann an t‑imscrúdú a ainmniú.
106
Os a choinne sin, sa chinneadh socraíochta atá i gceist sa chás seo, d’úsáid an Coimisiún comhaontú i scríbhinn ‘páirtithe eile san imscrúdú’, rud a fhágann gur féidir idirdhealú níos soiléire a dhéanamh idir tagairtí a bhaineann le seolaí an chinnidh sin agus tagairtí a bhaineann le gnóthais neamhshocraithe. Thairis sin, níl aon tagairt shainráite sa chinneadh socraíochta do na hiarratasóirí i gcomhthéacs na tuairisce ar an iompar neamhdhleathach, contrártha d’aithrisí 26, 28, 29 agus 31 den chinneadh socraíochta atá i gceist sa chás ba chúis le breithiúnas an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún (C‑440/19 P, EU:C:2021:214).
107
Ar an dara dul síos, fiú má luaitear ‘páirtithe eile san imscrúdú’ sa roinn a bhaineann le tréithriú dlíthiúil iompar Abengoa, ní léirítear go soiléir le léamh ar an gcinneadh socraíochta seasamh an Choimisiúin maidir le rannpháirtíocht na n‑iarratasóirí sa sárú atá i gceist agus tréithriú dlíthiúil a n‑iompair agus a ndliteanas i leith an tsáraithe sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 10 Samhain 2017, Icap agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑180/15, EU:T:2017:795, míreanna 259 agus 260).
108
Dá bhrí sin, is léir ó roinnt eilimintí den chinneadh socraíochta, arna léamh i bhfianaise na réamhchúraimí dréachtaithe dá dtagraítear i míreanna 94 agus 95 den bhreithiúnas seo, an méid seo a leanas:
–
is é Abengoa amháin nach mór a chur faoi dhliteanas i leith an tsáraithe atá i gceist sa chinneadh socraíochta (aithris 25);
–
is é an teideal atá ar mhír 4.1.2 den chinneadh sin, faoi cheannteideal 4 maidir leis an tuairisc ar an iompar, ‘Abengoa’s behaviour in the MOC process’ (Iompraíocht Abengoa sa phróiseas MOC);
–
ní bhaineann an measúnú a rinneadh faoi Theideal 5, a bhaineann le haicmiú dlíthiúil iompar Abengoa, ach le hiompar Abengoa (aithris 42);
–
tá difríocht shoiléir idir iompar Abengoa agus iompar ‘páirtithe eile san imscrúdú’, ós rud é go luaitear ann gur chomhordaigh Abengoa a iompar leis na ‘páirtithe eile san imscrúdú’ (aithris 47), ionas nach raibh ach ag a iompar féin (‘[i]ts behaviour’), na saintréithe uile comhaontaithe nó cleachtais chomhbheartaithe agus ní iompar na ‘bpáirtithe eile san imscrúdú’ (aithris 48); thairis sin, baineann na conclúidí in aithris 49, arna léamh i bhfianaise aithrisí 46 go 48, go heisiach le Abengoa agus tá an réamhchúram dréachtaithe breise seo a leanas iontu freisin: ‘[a]s already stressed in recital (4) above, this Decision is only addressed to Abengoa and not to any other undertaking. In particular, this Decision does not establish or seek to establish, even on a preliminary basis, any liability of the other parties to the investigation for any participation in any infringement’ ([A]r cuireadh i dtábhacht cheana in aithris (4) thuas, is chuig Abengoa amháin a dhírítear an Cinneadh seo agus ní chuig aon ghnóthas eile. Go háirithe, ní bhunaítear leis an gCinneadh seo aon dliteanas de chuid na bpáirtithe eile san imscrúdú maidir le haon rannpháirtíocht in aon sárú ná ní fhéachtar leis an dliteanas sin a shuí, fiú ar bhonn tosaigh);
–
bhain Abengoa úsáid as na teagmhálacha déthaobhacha leis na ‘páirtithe eile san imscrúdú’ chun leanúint dá iompar frithiomaíoch, arb é a bhí i gceist leis a iompar a chomhordú leis na ‘páirtithe eile san imscrúdú’, foclaíocht a léiríonn nár fhéach an Coimisiún le hiompar seachas iompar Abengoa a thréithriú (aithris 55);
–
cé go gcinntear, in aithris 60, go raibh Abengoa ag gabháil do chleachtais fhrithiomaíocha i gcomhpháirt leis na ‘páirtithe eile san imscrúdú’, is amhlaidh fós, san abairt deiridh den aithris sin, nár luaigh an Coimisiún ach go gcuirfeadh Abengoa srian ar an iomaíocht; go deimhin, tagraítear go heisiach i gconclúid an Choimisiúin in aithris 61 do ‘iompar Abengoa’, mar a thuairiscítear i roinn 4.
109
Thairis sin, mheas breithiúnacht an Aontais cheana féin go bhfuil an tagairt do na páirtithe neamhshocraithe sa roinn a bhaineann le haicmiú dlíthiúil an iompair atá i gceist inghlactha, fiú más go hintuigthe é (féach, chuige sin, ar an gcéad dul síos, aithrisí 50 go 55 den chinneadh socraíochta atá faoi chonspóid sa chás as ar eascair breithiúnas an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, eadhon Cinneadh C(2014) 2074 final ón gCoimisiún, agus, ar an dara dul síos, breithiúnas an 20 Nollaig 2023, Crédit agricole agus Crédit agricole Corporate and Investment Bank v an Coimisiún, T‑113/17, atá faoi achomharc, EU:T:2023:847, mír 96 (nár foilsíodh), a mhéid a bhaineann le haithrisí 53, 57 go 59 den chinneadh socraíochta atá faoi chonspóid sa chás as ar eascair breithiúnas an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, eadhon Cinneadh C(2013) 8512 final ón gCoimisiún).
110
Ar an tríú dul síos, ní hionann an tagairt do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ in Airteagal 1 den chuid oibríochtúil den chinneadh socraíochta agus ráiteas soiléir go ndearna na páirtithe sin an sárú atá i gceist.
111
Ar an gcéad dul síos, ní thugtar le tuiscint leis an tagairt amháin do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ sa chuid oibríochtúil go nochtfar faisnéis a bhaineann leo, de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 86 den bhreithiúnas seo. Mar a cuireadh in iúl i mír 103 den bhreithiúnas seo, níl fadhbanna ag baint leis na tagairtí do ghnóthais neamhshocraithe iontu féin agus d’fhéadfadh sé go mbeadh gá oibiachtúil leo chun tuairisc agus sonrú a dhéanamh ar rannpháirtíocht i gcairtéal an ghnóthais socraíochta, ar choinníoll nach bhfuil dliteanas anabaí i leith na rannpháirtithe sa ghnáthnós imeachta i gceist leo.
112
Ar an dara dul síos, ní thugtar le tuiscint leis an tagairt do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ sa chuid oibríochtúil, inti féin, breithiúnas anabaí maidir le ciontacht na n‑iarratasóirí a d’fhéadfadh scrúdú cothrom na gcúiseamh ina gcoinne sna gnáthimeachtaí a chur i mbaol.
113
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara nach bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ag an gcuid oibríochtúil den chinneadh socraíochta ach amháin maidir le Abengoa, ina cháil mar sheolaí an chinnidh sin.
114
Thairis sin, in Airteagal 1 den chuid oibríochtúil den chinneadh socraíochta, tagann an Coimisiún ar an gconclúid gurb é Abengoa amháin a sháraigh na rialacha cairtéil is infheidhme.
115
Ina theannta sin, i gcomhréir le hábhar na coda oibríochtúla den chinneadh socraíochta, níl ach Abengoa faoi dhliteanas i leith an tsáraithe atá i gceist, mar is léir go háirithe ó Airteagail 2, 4 agus 5 den chinneadh sin.
116
Dá bhrí sin, ní léir ar bhealach ar bith ón gcuid oibríochtúil den chinneadh socraíochta go raibh sé beartaithe ag an gCoimisiún iompar ‘páirtithe eile san imscrúdú’ a thréithriú maidir lena rannpháirtíocht sa chairtéal atá i gceist.
117
Ar an gceathrú dul síos, is fíor go bhféadfaí a mheas go bhfuil raon feidhme roinnt de na ráitis atá i gceist, lena n‑áirítear iad siúd a chuirtear isteach in aithrisí 46, 53 go 55 agus 60 den chinneadh socraíochta, neamhbheacht i dtaobh an mbaineann an t‑aicmiú dlíthiúil a dhéantar iontu ní hamháin le hiompar Abengoa, ach le hiompar ‘páirtithe eile san imscrúdú’ freisin.
118
Mar sin féin, is míshásaimh eagarthóireachta, ar a mhéad, iad na tagairtí do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ sna haithrisí thuasluaite den chinneadh socraíochta, cé go mbaineann siad le tréithriú dlíthiúil an iompair a rinneadh i gcoinne an pháirtí socraíochta, eadhon Abengoa, nach bhfuil aon mheasúnú soiléir, sainráite ná intuigthe iontu féin ar chiontacht na bpáirtithe neamhshocraithe i gceist leo (féach, chuige sin, breithiúnais an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, míreanna 79 agus 231, agus an 20 Nollaig 2023, Crédit agricole agus Crédit agricole Corporate and Investment Bank v an Coimisiún, T‑113/17, faoi achomharc, EU:T:2023:847, mír 97 (nár foilsíodh)).
119
Ar an gcéad dul síos, ní féidir an scrúdú ar aicmiú dlíthiúil iompar na n‑iarratasóirí sa chinneadh socraíochta a bheith teoranta go luaitear na ‘páirtithe eile san imscrúdú’ sa roinn a bhaineann le haicmiú dlíthiúil an iompair a bhfuiltear ag brath air i gcoinne Abengoa (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Eanáir 2023, HSBC agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, mír 231).
120
Ar an dara dul síos, mar is léir ó chásdlí na Cúirte Eorpaí um Chearta an Duine, d’ainneoin a thábhachtaí atá rogha na dtéarmaí a úsáideann na húdaráis lena mbaineann, ní féidir le húsáid roinnt foirmlithe mí-ámharacha, ann féin, a bheith cinntitheach maidir leis an gcinneadh a d’fhéadfadh a bheith ann go ndearnadh sárú ar an gceart chun toimhde na neamhchiontachta, ag féachaint do chineál agus do chomhthéacs an nós imeachta lena mbaineann (féach, chuige sin, ECtHR, an 27 Feabhra 2014, Karaman v an Ghearmáin, CE:ECHR:2014: 0227JUD001710310, § 63 agus ECtHR, an 25 Samhain 2021, Mucha v an tSlóvaic, CE:ECHR:2021: 1125JUD006370319, § 57).
121
Dá bhrí sin, i bhfianaise a réasúnaíochta agus a gcomhthéacs, ní féidir aon cheann de na tagairtí do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ a cuireadh isteach sa chinneadh socraíochta a thuiscint mar ráiteas soiléir lena dtugtar le tuiscint go gcuirtear ciontacht na n‑iarratasóirí in iúl roimh am.
122
Dá bhrí sin, ní mór teacht ar an gconclúid nach bhfuil brí leis na réamhchúraimí dréachtaithe a ghlac an Coimisiún agus nach mór, i bhfianaise a n‑ábhair (féach mír 91 thuas), a mheas gur leor iad.
123
Ina theannta sin, is gá anailís a dhéanamh ar chuir an Coimisiún níos mó faisnéise in iúl maidir le rannpháirtíocht na n‑iarratasóirí ná mar a bhí riachtanach chun dliteanas Abengoa a thabhú.
124
I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach ndéantar cur síos ná tréithriú d’iompar na n‑iarratasóirí ina n‑aonar in aon cheann de na tagairtí atá faoi dhíospóid.
125
Is iad na tagairtí aonair a bhaineann leis na hiarratasóirí a áirítear sa chinneadh socraíochta na cinn atá leagtha síos in aithrisí 4, 13, 18, 24 agus 40 den chinneadh sin, a bhaineann, go bunúsach, leis an tuairisc ar an nós imeachta socraíochta agus nár chuir na hiarratasóirí i gcoinne a n‑ábhair maidir le sárú ar a gceart chun toimhde na neamhchiontachta.
126
Os a choinne sin, rinneadh na tagairtí atá faoi chonspóid do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ sa chinneadh socraíochta, lena n‑áirítear iad siúd dá dtagraítear i mír 101 den bhreithiúnas seo, gan eisceacht, i gcomhpháirt le Abengoa, ós rud é gur cuireadh Abengoa i láthair mar phríomhábhar an iompair neamhdhleathaigh. Dá bhrí sin, ní úsáidtear na tagairtí sin ach amháin chun cur síos agus aicmiú a dhéanamh ar iompar Abengoa agus, dá bhrí sin, féadfar a mheas go bhfuil gá oibiachtúil leo chun na críche sin.
127
Sa chomhthéacs sin, is é go díreach gur gá go mbeadh iompar comhchoiteann i gceist leis an sárú is ábhar don chinneadh socraíochta, rud a thugann údar leis an ngá atá le tagairtí do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ (féach, chuige sin, ECtHR, 17 Meán Fómhair 2024, C.O. v an Ghearmáin, CE:ECHR:2024:0917JUD001667822 § 63; féach freisin, de réir analaí, breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2019, AH agus páirtithe eile (Toimhde na neamhchiontachta), C‑377/18, EU:C:2019:670, mír 47).
128
Is amhlaidh atá maidir leis an tagairt do ‘páirtithe eile san imscrúdú’ sa chuid oibríochtúil den chinneadh socraíochta.
129
I ndáil leis sin, tá sé tábhachtach idirdhealú a dhéanamh idir an cás atá i gceist agus na cásanna as ar eascair breithiúnais an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún (C‑440/19 P, EU:C:2021:214), agus an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún (C‑883/19 P, EU:C:2023:11), nár áiríodh ina gcuid oibríochtúil tagairtí do na páirtithe neamhshocraithe. Sa chás seo, ní raibh ach Abengoa rannpháirteach sa tsocraíocht, ionas go raibh sé níos riachtanaí ‘páirtithe eile san imscrúdú’ a lua chun an t‑iompar sáraitheach a chumhdaítear leis an gcinneadh socraíochta a cháiliú i leith Abengoa a chinn socraíocht a dhéanamh.
130
In aon chás, braitheann an cheist ar sháraigh an Coimisiún ceart na n‑iarratasóirí chun toimhde na neamhchiontachta ar na cinntí socraíochta a bhaineann go sonrach le gach cás, lena n‑áirítear a gcúiseanna, agus ar na himthosca sonracha inar glacadh iad (breithiúnas an 18 Márta 2021, Pometon v an Coimisiún, C‑440/19 P, EU:C:2021:214, mír 86).
131
Mar sin féin, i bhfianaise a réasúnaíochta agus a gcomhthéacs, tá gá oibiachtúil leis na tagairtí do ‘pháirtithe eile san imscrúdú’ sna sleachta atá faoi chonspóid den chinneadh socraíochta chun tuairisc a thabhairt ar thionscnamh an chairtéil ina iomláine.
132
Dá bhrí sin, ní éireoidh leis na hargóintí a chuir na hiarratasóirí chun cinn mar thaca leis an dara cuid den chéad saincheist dlí agus ní mór diúltú dóibh.
133
Leanann as na breithnithe thuasluaite nach mór an chéad phléadáil a dhiúltú toisc í a bheith gan bhunús.
An dara saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar cheanglas na neamhchlaontachta
134
Áitíonn na hiarratasóirí, mar mhalairt air sin, gur baineadh an bonn de neamhchlaontacht an Choimisiúin agus gur sáraíodh a gcearta cosanta trí nós imeachta atá ‘hibrideach’ céimnithe a roghnú agus trí chinneadh socraíochta a ghlacadh le haghaidh Abengoa roimh an ghnáthnós imeachta a chur i gcríoch.
135
Ar an gcéad dul síos, dá nglacfaí an cinneadh socraíochta roimh ré, chuirfí d’oibleagáid ar an gCoimisiún gnóthas amháin eile ar a laghad a chur faoi dhliteanas.
136
Ar an dara dul síos, sna himthosca dá dtagraítear i mír 135 den bhreithiúnas seo, ní féidir ‘aon amhras dlisteanach a eisiamh’, i gcomhréir leis an gcásdlí, maidir le cumas an Choimisiúin neamhchlaontacht oibiachtúil a urramú maidir le rannpháirtíocht na n‑iarratasóirí in iompar frithiomaíoch dá dtagraítear sa chinneadh socraíochta. Ar an gcúis sin, ní fhéadfadh an Coimisiún an prionsabal ar a dtugtar ‘tabula rasa’ a chomhlíonadh.
137
Ar an tríú dul síos, áitíonn na hiarratasóirí go léirítear leis an réasúnaíocht a lean an Coimisiún i roinnt sleachta den chinneadh atá faoi chonspóid, go háirithe in aithrisí 556, 557 agus 560, agus i malartuithe áirithe leo le linn an ghnáthnós imeachta ar fad, an easpa neamhchlaontachta sin.
138
Ar an gceathrú dul síos agus ar deireadh, maíonn na hiarratasóirí go bhfuil dearbhuithe an Choimisiúin maidir lena neamhchlaontacht neamhéifeachtach agus, in aon chás, neamháititheach, agus iad ag diúltú dá argóint nach mór a mheon macánta a thoimhdiú agus iad á mheabhrú, de réir an chásdlí, gur leor amhras dlisteanach a bheith ann maidir lena neamhchlaontacht.
139
Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí na n‑iarratasóirí.
140
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go gceanglaítear ar an gCoimisiún, le linn an nós imeachta riaracháin, cearta bunúsacha na ngnóthas lena mbaineann a urramú. I ndáil leis sin, ní mór prionsabal na neamhchlaontachta, a bhaineann leis an gceart chun dea-riaracháin, a idirdhealú ó thoimhde na neamhchiontachta (breithiúnais an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, mír 76, agus an 1 Feabhra 2024, Scaniaagus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑251/22 P, EU:C:2024:103, mír 69).
141
Foráiltear leis an gceart chun dea-riaracháin, a chumhdaítear in Airteagal 41 den Chairt, go bhfuil sé de cheart ag gach duine, inter alia, go ndéanfaidh institiúidí an Aontais Eorpaigh a ghnóthaí nó a gnóthaí a láimhseáil go neamhchlaon. Cumhdaítear leis an gceanglas neamhchlaontachta sin, ar thaobh amháin, an neamhchlaontacht shuibiachtúil, sa chaoi nár chóir d’aon chomhalta den institiúid lena mbaineann atá freagrach i leith an cháis aon laofacht nó claonadh a léiriú, agus ar an taobh eile, an neamhchlaontacht oibiachtúil, sa chaoi nach mór don institiúid ráthaíochtaí leordhóthanacha a chur ar fáil chun fáil réidh le haon amhras dlisteanach chuige sin (breithiúnas an 12 Eanáir 2023, HSBC Holdings agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑883/19 P, EU:C:2023:11, mír 77, agus an 1 Feabhra 2024, Scaniaagus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑251/22 P, EU:C:2024:103, mír 70).
142
Sa chás seo, níl ach an coincheap ‘neamhchlaontacht oibiachtúil’ ina ábhar don dara saincheist dlí.
143
Maidir leis an gcoincheap ‘neamhchlaontacht oibiachtúil’, shoiléirigh an Chúirt, ar mhaithe le léiriú nár tugadh ráthaíochtaí leordhóthanacha trí reáchtáil na n‑imeachtaí riaracháin ionas nach bhfuil aon amhras faoi chlaonadh féideartha, ní gá neamhchlaontacht a chruthú. Is leor amhras dlisteanach a bheith ann ina leith sin nach féidir a dhíbirt (féach, chuige sin, breithiúnais an 27 Márta 2019, August Wolff agus Remedia v an Coimisiún, C‑680/16 P, EU:C:2019:257, mír 37, agus an 21 Deireadh Fómhair 2021, an Pharlaimint v UZ, C‑894/19 P, EU:C:2021:863, mír 54).
144
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara ag an tús nach líomhnaíonn na hiarratasóirí aon sárú ar a gcearta cosanta gan beann ar an sárú ar a bhfuil siad ag brath faoi dhualgas na neamhchlaontachta.
145
Mar is léir ó na pléadálacha i scríbhinn, na freagraí ar na bearta eagrúcháin nós imeachta agus na hargóintí ó bhéal, áitíonn na hiarratasóirí go n‑eascraíonn sárú an Choimisiúin ar a gcearta cosanta as sárú an Choimisiúin ar a dhualgas neamhchlaontachta a chomhlíonadh.
146
Dá bhrí sin, i gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i mír 141 den bhreithiúnas seo, is gá scrúdú a dhéanamh an dtacaíonn argóintí na n‑iarratasóirí leis an gconclúid go bhfuil amhras dlisteanach ann maidir le haon chlaontacht ar thaobh an Choimisiúin maidir lena chiontacht i ndáil leis an sárú atá i gceist.
147
Ar an gcéad dul síos, ní mór diúltú d’argóint na n‑iarratasóirí de bharr gur díríodh an cinneadh socraíochta go heisiach ar ghnóthas aonair go raibh an Coimisiún ceaptha teacht ar an gconclúid go raibh ceann amháin ar a laghad de na ‘páirtithe eile san imscrúdú’ rannpháirteach sa sárú, ionas nach gcaillfí an loighic dhlíthiúil agus an bunús dlí is bonn leis an gcinneadh socraíochta.
148
Mar is léir ón gcásdlí a luaitear i mír 58 den bhreithiúnas seo, i gcomhthéacs an ghnáthnós imeachta, níl an Coimisiún faoi cheangal ach ag an ráiteas agóidí agus ceanglaítear air an fhaisnéis nua a cuireadh in iúl dó le linn an nós imeachta sin a chur san áireamh.
149
Mar a cuireadh in iúl i mír 60 den bhreithiúnas seo, ní dhearna glacadh cinnidh socraíochta difear do thoradh an ghnáthnós imeachta, agus mar thoradh air sin ní raibh aon rud ann chun cosc a chur ar an gCoimisiún cinneadh a ghlacadh atá cosúil leis an gcinneadh a bhaineann le Alcogroup i leith na n‑iarratasóirí, tar éis scrúdú a dhéanamh ar an bhfianaise a cuireadh sa chomhad i gcomhthéacs an ghnáthnós imeachta, fiú tar éis an nós imeachta sin a dhúnadh i leith Alcogroup.
150
Dá réir sin, tá na hiarratasóirí mícheart a mhaíomh go gcaillfeadh an cinneadh socraíochta a loighic dhlíthiúil agus a bhunús dlí dá mba rud é nár dhearbhaigh an Coimisiún go raibh siad ciontach sa chinneadh atá faoi chonspóid.
151
Is amhlaidh atá i gcás na hargóinte go gcruthaíonn leas an Choimisiúin tarraingteacht an tsásra socraíochta a chosaint a easpa neamhchlaontacht oibiachtúil sa nós imeachta atá i gceist sa chás seo.
152
Ní éireoidh le hargóint den sórt sin, arna leagan amach go teibí agus bunaithe ar léiriú na n‑iarratasóirí ar leasanna an Choimisiúin maidir le beartas iomaíochta a bhunú, ós rud é nach gceadaítear léi, inti féin, a chinneadh nár tugadh le heagrú an nós imeachta atá i gceist sa chás seo ráthaíochtaí leordhóthanacha chun aon amhras dlisteanach a chur as an áireamh maidir le dochar a d’fhéadfadh a bheith ann.
153
Ar an dara dul síos, ní mór diúltú don argóint go raibh an réasúnaíocht a lean an Coimisiún i roinnt sleachta den chinneadh atá faoi chonspóid agus i malartuithe áirithe leis na hiarratasóirí le linn an ghnáthnós imeachta de chineál a léiríonn easpa neamhchlaontacht na hInstitiúide sin.
154
Dar leis na hiarratasóirí, is léir ó aithrisí 556 agus 557 den chinneadh atá faoi chonspóid gurb é cuspóir an scrúdaithe a rinne an Coimisiún údar a thabhairt le hiompar frithiomaíoch a mheas sé a bheith bunaithe go dlíthiúil cheana féin. Léiríonn seo go bhfuil an réasúnaíocht chiorclach a leagtar amach in aithris 560 den chinneadh sin, inar thosaigh an Coimisiún ar an mbonn gur chomhordaigh sé leis an dá ghnóthas eile atá faoi réir an imscrúdaithe agus é mar aidhm aige laghdú ar leibhéal na dtagarmharcanna eatánóil arna bhfoilsiú ag S&P Global Platts a mhéadú, a choinneáil ar bun nó a chosc go saorga.
155
I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara nár chuir na hiarratasóirí i gcoinne chinneadh na bhfíoras a rinneadh sa chinneadh atá faoi chonspóid ná na conclúidí a baineadh as an anailís dhlíthiúil a rinneadh ina leith sa chinneadh sin.
156
Ní féidir seasamh le maíomh na n‑iarratasóirí i ndáiríre gurbh é ‘túsphointe’ anailís an Choimisiúin a gciontacht, ós rud é nach gcaitear amhras ar bhealach ar bith ar fhóntacht agus ar fhiúntas an chinnidh atá faoi chonspóid leis an maíomh sin.
157
In aon chás, ní féidir go n‑éireodh le hargóintí na n‑iarratasóirí maidir le hábhar an chinnidh atá faoi chonspóid.
158
Ar an gcéad dul síos, in aithrisí 556 agus 557 den chinneadh atá faoi chonspóid, sonraíonn an Coimisiún go ndearna sé anailís chuimsitheach ar mhargadh an eatánóil agus ar fheidhmiú na dtagarmharcanna arna bhforbairt agus arna bhfoilsiú ag S&P Global Platts, mar is léir ó theideal 2 den chinneadh sin, dar teideal ‘Tionscal an eatánóil’ (aithrisí 6 go 86 den chinneadh atá faoi chonspóid). Bhí an anailís sin mar bhonn leis an tuairisc ar an iompar neamhdhleathach a leagtar amach sa réasúnaíocht i dteideal 5 den chinneadh sin (aithrisí 213 go 401), ar taifeadadh an fhianaise a ndearnadh anailís uirthi i bpointe 5.2 den chinneadh sin (‘Croineolaíocht thréimhse sáraithe [na n‑iarratasóirí]’, aithrisí 254 go 390 den chinneadh atá faoi chonspóid) agus ar cuireadh a conclúidí isteach i bpointí 5.3 (‘Conclúidí maidir le fianaise’, aithrisí 391 go 393 den chinneadh atá faoi chonspóid) agus 5.4 den chinneadh atá faoi chonspóid (‘Conclúidí maidir le sonraí Platts’, aithrisí 394 go 401 den chinneadh atá faoi chonspóid).
159
Dá bhrí sin, ní léirítear le haon cheann de na haithrisí dá dtagraítear i mír 158 thuas gurbh é ciontacht na n‑iarratasóirí túsphointe anailís an Choimisiúin. Os a choinne sin, léirítear leis na haithrisí sin leibhéal mionsonraithe na hanailíse a rinne an Coimisiún maidir lena rannpháirtíocht sa chairtéal.
160
Is amhlaidh atá maidir le haithris 560 den chinneadh atá faoi chonspóid, ina ndéanann an Coimisiún anailís ar iompar comhordaithe na n‑iarratasóirí leis na ‘páirtithe eile san imscrúdú’ ar bhonn na measúnuithe in aithrisí 470 go 474 den chinneadh sin, bunaithe ar chorpas d’fhianaise shubstaintiúil chonclúideach (féach, mar léiriú air sin, aithrisí 472 agus 473 den chinneadh atá faoi chonspóid), agus ní, mar a mhaíonn na hiarratasóirí, ar chlaontacht maidir lena gciontacht.
161
Dá bhrí sin, ní thacaíonn na hargóintí a chuir na hiarratasóirí chun cinn leis an gconclúid nár eagraigh an Coimisiún an nós imeachta riaracháin ar bhealach a dtabharfadh ráthaíochtaí leordhóthanacha chun aon amhras dlisteanach maidir le claontacht a d’fhéadfadh a bheith ann a chur as an áireamh.
162
Ní féidir conclúid den sórt sin a neamhbhailíochtú tríd an gcásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 14 Márta 2024, D & A Pharma v an Coimisiún agus EMA (C‑291/22 P, EU:C:2024:228) a chur san áireamh. Dar leis na hiarratasóirí, ceadaítear leis an gcásdlí sin teacht ar an gconclúid nach fúthu atá sé a chruthú go bhfuil claontacht ann ar thaobh an Choimisiúin, ach gur faoin gCúirt Ghinearálta atá sé measúnú a dhéanamh, ó thaobh dlí de, ar cé acu a ardaíonn nó nach n‑ardaíonn an cur chuige a ghlac an Coimisiún amhras dlisteanach maidir lena neamhchlaontacht.
163
De réir an chásdlí dá dtagraítear thuas, ní féidir a cheangal ar dhaoine lena ndéileálann institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais lena gcásanna fianaise ar thásca sonracha claontachta a sholáthar, mar thaca lena n‑argóint nár comhlíonadh an ceanglas maidir le neamhchlaontacht oibiachtúil le linn nós imeachta riaracháin de chuid an Aontais (breithiúnas an 14 Márta 2024, D & A Pharma v an Coimisiún agus EMA, C‑291/22 P, EU:C:2024:228, míreanna 77 agus 80).
164
Mar sin féin, i bhfianaise na conclúide a leagtar amach i mír 161 thuas, níl an cásdlí ar a bhfuil an t-iarratasóir ag brath infheidhme sa chás seo, i gcás nár suíodh easpa neamhchlaontacht oibiachtúil an Choimisiúin agus sa chás nach léir ó aon cheann de na doiciméid sa chomhad a cuireadh faoi bhráid na Cúirte lena measúnú nár eagraíodh an nós imeachta riaracháin ar bhealach lena dtabharfaí ráthaíochtaí leordhóthanacha chun aon amhras dlisteanach maidir le claontacht a d’fhéadfadh a bheith ann a chur as an áireamh.
165
Leanann as an méid sin nach mór an dara saincheist dlí a dhiúltú toisc í a bheith gan bhunús. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chaingean ina hiomláine.
Costais
166
Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n-éireoidh leis.
167
Ós rud é nár éirigh leis na hiarratasóirí, ní mór ordú dóibh a gcostais féin a íoc, mar aon leis na costais arna dtabhú ag an gCoimisiún, de réir an ordaithe atá á lorg ag an gCoimisiún.
Ar na forais sin,
dearbhaíonn agus ordaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra, ina bhfuil cúigear Breithiúna ina suí)
mar seo a leanas:
1.
Díbhtear an chaingean.
2.
Ordaítear do Lantmännen ek för agus Lantmännen Biorefineries AB a gcostais féin agus na costais arna dtabhú aga an gCoimisiún Eorpach a íoc.
Škvařilová-Pelzl
Nõmm
Steinfatt
Kukovec
Meyer
Arna thabhairt i gcúirt oscailte i Lucsamburg, an 21 Eanáir 2026.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Béarla.