62023CJ0544_RES
Cás C-544/23
T.T. agus BAJI Trans, s.r. o.
v
Národný inšpektorát práce
(iarraidh ar réamhrialú ón Najvyšší správny súd Slovenskej republiky)
Breithiúnas na Cúirte (an Mór-Dhlísheomra) an 1 Lúnasa 2025
(Tarchur chun réamhrialú – Rialacháin (CEE) Uimh. 3821/85 agus (AE) Uimh. 165/2014 – Oibleagáid cigireacht thréimhsiúil a dhéanamh ar thacagraif – Maolú – An abairt dheireanach d’Airteagal 49(1) agus Airteagal 51(1) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh – An prionsabal lex posterior mitius – Pionóis riaracháin de chineál coiriúil – Achomharc ar phointe dlí – Dlí nua a tháinig i bhfeidhm i ndiaidh an bhreithiúnais a ndearnadh achomharc ina choinne – An coincheap ‘ciontú críochnaitheach’)
Cearta bunúsacha – An Chairt um Chearta Bunúsacha – Raon feidhme – Cur i bhfeidhm dhlí an Aontais – Reachtaíocht náisiúnta a bhfuil nasc ag dlí an Aontais léi – Reachtaíocht lena bhforchuirtear pionós ar shárú ar fhorálacha dhlí an Aontais – Pionós riaracháin a fhorchur mar gheall ar shárú den sórt sin – Bearta a ghlacadh i gcomhthéacs cumhacht dhiscréideach nó mheasúnaithe a thagann faoi rialacha arna mbunú le gníomh dhlí an Aontais – Gníomhartha lena mbaineann arb ionann iad agus cur i bhfeidhm dhlí an Aontais
(An Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, Airteagal 51(1) ; Rialacháin Uimh. 561/2006, Airteagal 13(1) Uimh. 165/2014 agus 2020/1054; Rialachán Uimh. 3821/85 ón gComhairle)
(féach míreanna 50-58, cuid oibríochtúil 1)
Cearta bunúsacha – An Chairt um Chearta Bunúsacha – An prionsabal maidir le dlíthiúlacht na gcionta agus na bpionós – Raon feidhme – Critéir chun cineál coiriúil an phionóis a mheasúnú – Aicmiú dlíthiúil an chiona sa dlí náisiúnta, cineál an chiona agus déine an phionóis – Imeachtaí nó pionóis nach n-aicmítear mar choiriúil sa dlí naisiúnta ach nach mór a mheas mar coiriúil ar bhonn an dá chritéar eile – Cuimsiú – Measúnú ar chríoch phionósach an bhirt –Bearta lena saothraítear críoch choisctheach freisin – Easpa tionchair – Déine an phionóis – Measúnú i ndáil leis an bpionós uasta
(An Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, Airteagal 49(1))
(féach míreanna 63-79)
Cearta bunúsacha – An Chairt um Chearta Bunúsacha – An prionsabal maidir le dlíthiúlacht na gcionta agus na bpionós – An prionsabal go mbeidh feidhm go cúlghabhálach ag an bpionós níos éadroime – Cur i bhfeidhm pionós riaracháin de chineál coiriúil – Pionós arna fhorchur ar bhonn riail arna leasú i ndiaidh an pionós a ghlacadh atá fabhrach don duine atá faoi phionós – Incheadaithe – Coinníollacha
(An Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, Airteagal 49(1))
(féach míreanna 81-94, cuid oibríochtúil 2)
Cearta bunúsacha – An Chairt um Chearta Bunúsacha – An prionsabal maidir le dlíthiúlacht na gcionta agus na bpionós – An prionsabal go mbeidh feidhm go cúlghabhálach ag an bpionós níos éadroime – Cinneadh breithiúnach lenar diúltaíodh don chaingean i gcoinne fíneáil riaracháin, de chineál coiriúil agus a thagann faoi raon feidhme dhlí an Aontais – Achomharc ar phointe dlí –Reachtaíocht náisiúnta níos fabhraí don duine ciontaithe, a tháinig i bhfeidhm i ndiaidh fhógairt an chinnidh atá faoi chonspóid –Cur i bhfeidhm éigeantach ag an gcúirt ar tugadh an t-achomharc os a comhair –Cinneadh atá faoi chonspóid a mheastar a bheith críochnaitheach faoin dlí náisiúnta – Easpa tionchair
(An Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, Airteagal 49(1); Rialachán 2020/1054 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle)
(féach míreanna 96-114, cuid oibríochtúil 3)
Résumé
In imeachtaí réamhrialaithe arna dtarchur ag an Najvyšší správny súd Slovenskej republiky (Cúirt Riaracháin Uachtarach, Poblacht na Slóvaice), shonraigh an Chúirt, ag rialú mar Mhór-Dhlísheomra, raon feidhme an phrionsabail go mbeidh feidhm go cúlghabhálach ag an dlí coiriúil níos fabhraí (lex mitior), a chumhdaítear san abairt dheireanach d’Airteagal 49(1) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’), i gcomhthéacs an athbhreithnithe bhreithiúnaigh ar phionós riaracháin, ag céim an achomhairc ar phointe dlí.
Le cinneadh riaracháin a glacadh i Nollaig 2016, fuarthas T.T. ciontach i gcion arb é feithicil iompair coincréite de chuid BAJI Trans a thiomáint (
1
) ar feithicil í nach ndearnadh cigireacht thréimhsiúil uirthi. I ndáil leis sin, ordaíodh do T.T. fíneáil EUR 200 a íoc.
Dhiúltaigh an tseirbhís náisiúnta cigireachta saothair don achomharc a rinne sé i gcoinne an chinnidh sin agus thug T.T. agus Baji Trans caingean os comhair an Krajský súd v Bratislave (Cúirt Réigiúnach na Bratasláive, an tSlóvaic)
Dhiúltaigh an chúirt sin don chaingean, ar an bhforas, inter alia, gur foráladh don oibleagáid tacagraif a úsáid i ngach feithicil iompair de bhóthar le Rialachán Uimh. 3821/85 (
2
) mar aon leis an reachtaíocht náisiúnta, gan dochar do na maolaithe dá dtagraítear i Rialachán Uimh. 561/2006 (
3
). Ní áirítear ar na maolaithe sin na feithiclí atá ceaptha chun coincréit a iompar.
Ansin, rinne na páirtithe achomharc ar phointe dlí i gcoinne an chinnidh dheireanaigh sin, ag leagan béim air gur leasaíodh Rialachán 561/2006 le Rialachán 2020/1054 (
4
). Dar leo go raibh sé de thionchar ag an gcinneadh sin, a rinneadh i ndiaidh a n-achomharc ar phointe dlí a thaisceadh, nach raibh an méid a rinne T.T. neamhdhleathach a thuilleadh, ós rud é gur chuir Poblacht na Slóvaice i bhfeidhm an fhéidearthacht a eascraíonn as an leasú sin na feithiclí atá ceaptha chun coincréit a iompar ón oibleagáid tacagraif a bheith iontu.
Agus an t-achomharc sin os a comhair, chinn an chúirt a rinne an tarchur ceist a chur ar an gCúirt Bhreithiúnais, go príomha, an gá don chúirt a éisteann an t-achomharc ar phointe dlí, agus í ag rialú i gcomhthéacs cinneadh a bhaineann le pionós riaracháin an prionsabal lex mitior a chur i bhfeidhm, i gcás inar tháinig an dlí níos fabhraí i bhfeidhm i ndiaidh an chinnidh arna thabhairt ag an gcúirt riaracháin níos íochtaraí, a thug breith ar shubstaint an cháis, atá tagtha chun bheith críochnaitheach de bhun an dlí náisiúnta agus a ndearnadh achomharc ar phointe dlí in, ina choinne.
Measúnú na Cúirte
Sa chéad áit, dearbhaíonn an Chúirt go gcuireann Ballstát dlí an Aontais i bhfeidhm, de réir bhrí Airteagal 51(1) den Chairt, agus go bhfuil feidhm ag an dlí sin i gcás, ar an gcéad dul síos, i gcomhréir leis an Rialachán maidir le trealamh taifeadta (
5
) agus le Rialachán Uimh. 165/2014 (
6
), go bhforchuireann an Ballstát sin pionós riaracháin ar thiománaí feithiclí, toisc gur sháraigh an tiománaí sin oibleagáidí faoi na Rialacháin sin. Ar an dara dul síos, is amhlaidh an cás nuair a úsáideann sé, ina dhiaidh sin, an fhéidearthacht atá aige faoin dara Rialachán sin (
7
), feithiclí áirithe iompair de bhóthar a dhíolmhú ó oibleagáidí den sórt sin.
Ar an gcéad dul síos, ar dháta an chiona a rinne T.T., de réir an Rialacháin maidir le trealamh taifeadta agus an Rialacháin maidir le tacagraif, bhí sé éigeantach tacagraif a bheith suiteáilte i bhfeithiclí amhail an fheithicil atá i gceist sna príomhimeachtaí, mar is amhlaidh i gcás cigireacht thréimhsiúil ar an trealamh sin. Thairis sin, cuirtear d’oibleagáid ar na Ballstáit leis an dá Rialachán sin sáruithe ar a bhforálacha a phionósú (
8
). Dá réir sin, trí reachtaíocht náisiúnta a ghlacadh lena bhforchuirtear oibleagáid tacagraif a úsáid i ngach feithicil iompair de bhóthar agus trí phionós riaracháin a fhorchur T.T. as sárú ar oibleagáidí cigireachta tréimhsiúla ar an tacagraif ar cheart a bheith ina feithicil, chuir údaráis na Slóvaice dlí an Aontais i bhfeidhm.
Thairis sin, tugann an Chúirt dá haire go mbaineann an díospóid sna príomhimeachtaí go sonrach leis an bhféidearthacht T.T. a phionósú as an sárú atá i gceist, sular tháinig Rialachán 2020/1054 i bhfeidhm, cé gurb amhlaidh, trí éifeacht chomhcheangailte an Rialacháin sin agus na reachtaíochta náisiúnta thuasluaite, go ndíolmhaítear na feithiclí iompair coincréite réamh-mheasctha anois, i ndlí na Slóvaice, ón oibleagáid tacagraif a bheith iontu. Is ionann leasú den sórt sin ar an reachtaíocht náisiúnta ábhartha, ar beart é a glacadh i gcomhthéacs cumhacht lánroghnach nó mheasúnaithe atá mar chuid dhílis de na rialacha arna leagan síos le gníomh dhlí an Aontais, agus cur i bhfeidhm dhlí an Aontais de réir Airteagal 51(1) den Chairt.
Sa dara háit, rialaíonn an Chúirt gur féidir go bhfuil feidhm ag an abairt dheireanach d’Airteagal 49(1) den Chairt maidir le pionós riaracháin, de chineál coiriúil, arna fhorchur ar bhonn riail a leasaíodh, i ndiaidh an pionós sin a ghlacadh, ar bhealach atá níos fabhraí den duine a cuireadh faoi phionós, ar choinníoll go léiríonn an leasú sin athrú sa seasamh maidir le haicmiú coiriúil na ngníomhartha a rinne an duine sin nó maidir leis an bpionós atá le cur i bhfeidhm.
Chun teacht ar an gconclúid sin, meabhraíonn an Chúirt ar dtús go dtugtar le tuiscint le cur i bhfeidhm na forála sin go bhfuil rialacha dlí ag teacht i ndiaidh a chéile ó thaobh ama de agus go léirítear athrú seasaimh atá fabhrach do dhéantóir an chiona. Thairis sin, rialaigh an Chúirt Eorpach um Chearta an Duine cheana nach ráthaítear le hAirteagal 7 den Choinbhinsiún Eorpach maidir le Cearta an Duine agus Saoirsí Bunúsacha a chosaint (
9
) go gcuirfear reachtaíocht atá fabhrach do dhéantóir ciona i bhfeidhm i gcás inarb é an t‑aon chúis leis sin athrú ar na himthosca fíorasacha, ó rinneadh an cion sin agus, dá bhrí sin, nach bhfuil sé ábhartha maidir le scrúdú ar an gcion sin ann féin.
Sa chás seo, forchuireadh pionós ar T.T. as feithicil seachadta cóincréite réamh-mheasctha a thiomáint nach raibh cigireacht thréimhsiúil bhailí déanta ar an tacagraif a bhí inti.
Is cosúil gur leasaíodh rialacha áirithe de chuid an Aontais maidir leis an oibleagáid tacagraif a bheith suiteáilte i bhfeithiclí áirithe agus cigireacht thréimhsiúil a dhéanamh orthu i ndiaidh an tsáraithe a rinne T.T. ar bhealach a d’fhéadfadh a bheith fabhrach dó dá gcinnfeadh údaráis na Slóvaice, i gcomhréir le hAirteagal 3(2) den Rialachán maidir le tacagraif, an cineál sin feithiclí a dhíolmhú ón oibleagáid trealamh den sórt sin a bheith suiteáilte iontu. Chinn reachtas na Slóvaice an fhéidearthacht dá bhforáiltear leis an bhforáil sin a chur i bhfeidhm (
10
). Is cosúil go léirítear, trí dheireadh a chur leis an oibleagáid tacagraif a bheith i bhfeithicil iompair coincréite réamh-mheasctha, athrú i seasamh reachtas na Slóvaice maidir leis an toil na gníomhartha a chuirtear i leith T.T. a phionósú.
Ar deireadh, ós rud é go ngabhann na ráthaíochtaí céanna le hAirteagal 49 den Chairt agus a ghabhann le hAirteagal 7 de ECHR, atá le cur san áireamh mar thairseach íosta chosanta, dearbhaíonn an Chúirt go ráthaítear leis na ceanglais atá i gceist le hAirteagal 49(1) den Chairt maidir le cur i bhfeidhm féideartha an phrionsabail go mbeidh feidhm go cúlghabhálach ag an dlí coiriúil is fabhraí, i bhfianaise chásdlí na Cúirte Eorpaigh um Chearta an Duine, leibhéal cosanta an phrionsabail sin nach bhfuil ar neamhréir leis an leibhéal a ráthaítear le hAirteagal 7 de ECHR, arna léiriú ag an gCúirt.
Mar phointe deireanach, sonraíonn an Chúirt go gceanglaítear, de bhun na habairte deireanaí d’Airteagal 49(1) den Chairt, i bprionsabal, ar chúirt a bhfuil achomharc ar phointe dlí os a comhair i gcoinne cinneadh breithiúnach lenar diúltaíodh do chaingean a tionscnaíodh i gcoinne fíneáil riaracháin de chineál coiriúil agus a thagann faoi raon feidhme dhlí an Aontais, reachtaíocht náisiúnta níos fabhraí a chur i bhfeidhm maidir leis an duine ciontaithe, ar reachtaíocht í a tháinig i bhfeidhm i ndiaidh fhógairt an chinnidh bhreithiúnaigh sin, gan beann ar an bhfíoras go n-aicmítear cinneadh den sórt sin mar chinneadh críochnaitheach faoin dlí náisiúnta.
Maidir leis sin, ar an gcéad dul síos, meabhraíonn an Chúirt go bhfuil an riail go mbeidh feidhm go cúlghabhálach ag an dlí coiriúil níos fabhraí, a chuimsítear san fhoráil sin, ceaptha chun bheith infheidhme fad nár fógraíodh aon chiontú críochnaitheach. Go deimhin, Ciallaíonn an riail sin, ón dáta ónar measadh, sa dlíchóras lena mbaineann, nár ghá iompar faoi leith a phionósú nó a phionósú chomh dian sin a thuilleadh, nach mór athrú measúnaithe den sórt sin a fheidhmiú láithreach maidir le gach nós imeachta coiriúil nach bhfuil clabhsúr curtha leis trí chiontú críochnaitheach. Ní sháraítear an tairseach chosanta a ráthaítear le hAirteagal 7 de ECHR leis an léiriú sin ar an abairt dheireanach d’Airteagal 49(1) den Chairt.
Ar an dara dul síos, cé go dtagann na rialacha nós imeachta coiriúil faoi inniúlacht na mBallstát a mhéid nach bhfuil rialacha glactha ag an Aontas sa réimse sin, tá sé de cheangal orthu fós, i bhfeidhmiú na hinniúlachta sin, na hoibleagáidí a eascraíonn as dlí an Aontais, óna dtaobhsa, lena n‑áirítear na cearta bunúsacha a chumhdaítear leis an gCairt. Dá réir sin, cé go bhfuil an measúnú ar chineál críochnaitheach an chiontaithe le déanamh ar bhonn dhlí an Bhallstáit inar tugadh an ciontú sin, ní mór an coincheap sin a léiriú go neamhspleách agus go haonfhoirmeach ar fud an Aontais, chun críoch an abairt dheireanach d’Airteagal 49(1) den Chairt a chur i bhfeidhm, ós rud é go gcinntear leis sin raon feidhme an chirt a ráthaítear leis an bhforáil sin agus, dá thoradh sin, raon feidhme na n‑oibleagáidí a eascraíonn as sin do na Ballstáit
Dá réir sin, níl an imthoisc go meastar, de bhun an dlí náisiúnta, go bhfuil ciontú críochnaitheach, cinntitheach chun an cur i bhfeidhm na forála sin ag an gcúirt a bhfuil achomharc os a comhair i gcoinne cinneadh lenar fógraíodh an ciontú sin.
Ní fhéadfaí a mheas go bhfuil ciontú críochnaitheach, de réir bhrí na habairte deireanaí d’Airteagal 49(1) den Chairt, nuair is féidir gnáthachomharc a dhéanamh ina choinne, eadhon aon achomharc atá mar ghnáthchuid de na himeachtaí agus atá ina chéim nós imeachta, ann féin, ar féidir le haon pháirtí a bheith ag súil leis go réasúnta. Is amhlaidh an cás nuair is féidir leis an duine ciontaithe nó an t-údarás poiblí atá i bhfeighil ar an ionchúiseamh coiriúil achomharc os comhair cúirte a thabhairt chun neamhniú nó athrú ar an gciontú nó ar an bpionós a forchuireadh.
Dá thoradh sin, i gcás inar féidir leis an duine ciontaithe nó an t-údarás poiblí atá i bhfeighil ar an achomharc ar phointe dlí i gcoinne cinneadh breithiúnach, laistigh de theorainn ama arna cinneadh le dlí agus gan ceanglas a bheith ann imthosca eisceachtúla a léiriú, níl an cinneadh sin ceaptha chun bheith críochnaitheach, chun críoch chur i bhfeidhm na habairte deireanaí d’Airteagal 49(1) den Chairt, go dtí go mbeidh an leigheas dlí sin ídithe ag na páirtithe nó go dtí go mbeidh an teorainn ama istigh acu chun achomharc den sórt sin a thabhairt gan é a bheith tionscanta.
Dá réir sin, ciallaíonn an abairt dheireanach d’Airteagal 49(1) den Chairt go bhfuil sé d’oibleagáid ar an gcúirt achomhairc deiridh, i prionsabal, reachtaíocht choiriúil atá fabhrach do dhéantóir ciona a chur i bhfeidhm maidir le déantóir ciona a dtagann an pionós lena mbaineann faoi chur chun feidhme dhlí an Aontais, fiú má tháinig an reachtaíocht sin i bhfeidhm i ndiaidh fhógairt an chinnidh bhreithiúnaigh a bhí ina ábhar don achomharc sin ar phointe dlí. Ní dhéantar difear don chonclúid sin leis an bhfíoras, de bhun an dlí náisiúnta, nach féidir an cinneadh a ndearnadh achomharc ina choinne a chur ar neamhní ach a mhéid a bhfuil earráid dlí ag baint leis nó a bhfuil sé de cheangal ar an gcúirt achomhairc deiridh breith a thabhairt i bhfianaise na staide a bhí i gceist tráth fógartha an chinnidh sin. Ní mór do gach cúirt an dlí coiriúil níos fabhraí a chur i bhfeidhm maidir le déantóir ciona faoin dlí coiriúil, fad nach bhfuil a chiontú críochnaitheach.
Maidir leis an bpointe deireanach sin, mura féidir léiriú a dhéanamh ar fhoráil náisiúnta atá i gcomhréir le ceanglais dhlí an Aontais, ceanglaítear leis an bprionsabal go bhfuil forlámhas ag an dlí sin go gcuirfidh an chúirt náisiúnta a bhfuil sé de chúram uirthi, laistigh dá dlínse, forálacha an dlí sin a chur i bhfeidhm, cur i bhfeidhm gach forála den dlí náisiúnta atá ar neamhréir le forálacha dhlí an Aontais a bhfuil éifeacht dhíreach acu ar leataobh. Tá an abairt dheireanach d’Airteagal 49(1) den Chairt scríofa i dtéarmaí soiléire agus beachta agus níl aon choinníoll ag gabháil léi, rud a fhágann go bhfuil éifeacht dhíreach aici. Dá thoradh sin, dá gcinnfeadh an chúirt náisiúnta nach n-údaraítear lena dhlí náisiúnta na ráthaíochtaí a eascraíonn as an bhforáil sin a chur i bhfeidhm maidir leis an díospóid atá ar feitheamh os a comhair, bheadh sé de cheangal uirthi an chosaint a eascraíonn as an bhforáil sin a áirithiú, laistigh dá dlínse, agus a lánéifeacht a ráthú trí aon fhoráil náisiúnta contrártha a fhágáil gan feidhm.
(
1
)	Úsáidtear an gléas taifeadta luais sin i mótarfheithiclí, go háirithe.
(
2
)	Féach Airteagal 3 de Rialachán (CEE) Uimh. 3821/85 ón gComhairle an 20 Nollaig 1985, maidir le trealamh taifeadta in iompar de bhóthar (IO 1985 L 370, lch. 8, ‘An Rialachán maidir le trealamh taifeadta’).
(
3
)	Tagraíonn an chúirt a rinne an tarchur d’Airteagail 3 agus 13 de Rialachán (CE) Uimh. 561/2006 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Márta 2006 maidir le comhchuibhiú reachtaíochta sóisialta áirithe a bhaineann le hiompar de bhóthar, lena leasaítear Rialacháin (CEE) Uimh. 3821/85 agus (CE) Uimh. 2135/98 ón gComhairle agus lena n-aisghairtear Rialachán (CEE) Uimh. 3820/85 ón gComhairle (IO 2006 L 102, lch. 1).
(
4
)	Rialachán (AE) 2020/1054 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Iúil 2020 lena leasaítear Rialachán (CE) Uimh. 561 a mhéid a bhaineann le riachtanais íosta maidir le huastréimhsí tiomána laethúla agus seachtainiúla, íos-sosanna agus tréimhsí scíthe laethúla agus seachtainiúla, agus Rialachán (AE) Uimh. 165/2014 a mhéid a bhaineann suíomh le tacagraif (IO 2020, L 249, lch. 1).
(
5
)	Go sonrach, is é sin Airteagal 19(1) de Rialachán (CEE) Uimh. 3821/85 ón gComhairle an 20 Nollaig 1985, maidir le trealamh taifeadta in iompar de bhóthar (IO 1985 L 370, lch. 1), arna leasú le Rialachán (CE) Uimh. 561/2006 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Márta 2006 (IO 2006 L 102, lch. 1).
(
6
)	De bhun Airteagal 41(1) de Rialachán (AE) Uimh. 165/2014 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 4 Feabhra 2014, maidir le tacagraif in iompar de bhóthar lena n-aisghairtear Rialachán (CEE) Uimh. 3821/85 ón gComhairle maidir le trealamh taifeadta in iompar de bhóthar agus lena leasaítear Rialachán (CE) (CE) Uimh. 561/2006 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle maidir le comhchuibhiú reachtaíochta sóisialta áirithe a bhaineann le hiompar de bhóthar (IO 2014 L 60, lch. 1, ‘An Rialachán maidir le tacagraif’).
(
7
)	Foráiltear don fhéidearthacht sin le hAirteagal 3(2) den Rialachán sin, a bhaineann leis na catagóirí feithiclí dá dtagraítear in Airteagal 13(1) de Rialachán Uimh. 561/2006, arna fhorlíonadh le Rialachán (AE) 2020/1054.
(
8
)	Eascraíonn an oibleagáid sin as Airteagal 19(1) den Rialachán maidir le trealamh taifeadta agus as Airteagal 41(1) den Rialachán maidir le tacagraif.
(
9
)	Coinbhinsiún arna shíniú sa Róimh an 4 Samhain 1950 (‘ECHR’).
(
10
)	Rinne reachtas na Slóvaice cinneadh chun gach catagóir d’fheithiclí a liostaítear in Airteagal 13(1) de Rialachán Uimh. 561/2006 a dhíolmhú, go huathoibríoch, ón oibleagáid tacagraf a bheith iontu ar na cúiseanna céanna a bhí ag reachtas an Aontais.