61981CJ0011_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 11/81,
FIRMA ANTON DUERBECK, εδρεύουσα στήν Φραγκφούρτη επί τού Μάιν, εκπροσωπουμένη από τούς Ehle, Feldmann, Schiller καί Eyl, δικηγόρους Κολωνίας, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν δικηγόρο Ernest Arendt, 34, rue Philippe-II,
ενάγουσα,
κατά
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, εκπροσωπουμένης από τόν Joern Sack, μέλος τής νομικής της υπηρεσίας, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Oreste Montalto, μέλος τής νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
εναγομένης,
Αντικείμενο της υπόθεσης
πού έχει ως αντικείμενο αγωγή, η οποία ηγέρθη δυνάμει τού άρθρου 215 παράγραφος 2 τής συνθήκης ΕΟΚ καί μέ τήν οποία ζητείται η ανόρθωση τής ζημίας πού η ενάγουσα θεωρεί οτι υπέστη ή πού δύναται ακόμη νά υποστεί συνεπεία τών μέτρων διασφαλίσεως επί τών εισαγωγών επιτραπεζίων μήλων καταγωγής Χιλής, τά οποία εθεσπίσθησαν μέ τόν κανονισμό ( ΕΟΚ ) τής Επιτροπής 687/79 τής 5ης Απριλίου 1979 ( ABl . L 86, σ . 18 ) εν συνδυασμώ πρός τούς τροποποιητικούς κανονισμούς ( ΕΟΚ ) τής Επιτροπής 797/79 τής 23ης Απριλίου 1979 ( ABl . L 101, σ . 7 ) καί 1152/79 τής 12ης Ιουνίου 1979 ( ABl . L 144, σ . 13 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου τήν 21η Ιανουαρίου 1981, η επιχείρηση Anton Duerbeck ( εφ’ εξής : Duerbeck ), η οποία εδρεύει στήν Φραγκφούρτη επί τού Μάιν, ήσκησε, δυνάμει τού άρθρου 215 παράγραφος 2 τής συνθήκης ΕΟΚ, αγωγή μέ τήν οποία ζητεί αποκατάσταση τών ζημιών πού θεωρεί οτι υπέστη ή πού δύναται ακόμη νά υποστεί, συνεπεία τών μέτρων διασφαλίσεως επί τών εισαγωγών επιτραπεζίων μήλων καταγωγής Χιλής, τά οποία εθεσπίσθησαν μέ τόν κανονισμό 687/79 τής Επιτροπής, τής 5ης Απριλίου 1979 ( ABl . L 86, σ . 18 ), οπως ετροποποιήθη από τούς κανονισμούς τής Επιτροπής 797/79 καί 1152/79, τής 23ης Απριλίου 1979 ( ABl . L 101, σ . 7 ), καί τής 12ης Ιουνίου 1979 ( ABl . L 144, σ . 13 ).
2 Πρός υποστήριξη τής αγωγής της, η Duerbeck προέβαλε οτι ο κανονισμός 687/79, πού επιβάλλει τά μέτρα διασφαλίσεως καί οι τροποποιητικοί κανονισμοί 797/79 καί 1152/79, καθ’ οσον δέν περιείχαν μεταβατικές διατάξεις, στίς οποίες θά ηδύνατο νά υπαχθεί ιδίως η ενάγουσα, ηταν παράνομοι γιά τούς ακολούθους λόγους :
— έλλειψη νομίμου ερείσματος γιά τήν σύναψη συμφωνιών αυτοπεριορισμού·
— παράβαση τών συνδυασμένων διατάξεων τού άρθρου 29 τού κανονισμού 1035/72 καί τών άρθρων 1, 2 καί 3 τού κανονισμού 2707/72·
— παραβίαση τής αρχής τής δικαιολογημένης εμπιστοσύνης·
— παράβαση τών συνδυασμένων διατάξεων τού άρθρου 37 τού κανονισμού ( ΕΟΚ ) 1035/72 καί τών άρθρων 39 καί 110 τής συνθήκης ΕΟΚ·
— παραβίαση τής γενικής αρχής τού μή επιτρεπτού τών διακρίσεων .
3 Στίς 5 Μα ΐου 1981 τό Δικαστήριο, αποφαινόμενο στήν υπόθεση 112/80 επί ενός προδικαστικού ερωτήματος πού τού ειχε υποβληθεί από τό Hessisches Finanzgericht καί αφορούσε τό κύρος τών εν λόγω κανονισμών, έκρινε οτι «από τήν εξέταση τού ερωτήματος πού υπεβλήθη δέν προέκυψαν στοιχεία ικανά νά επηρεάσουν τό κύρος τών κανονισμών 687/79, 797/79 καί 1152/79 τής Επιτροπής» .
4Στήν συνεδρίαση τής 19ης Νοεμβρίου 1981, η Duerbeck εδήλωσε οτι, λαμβάνοντας υπ’ όψη τήν απόφαση τού Δικαστηρίου στήν υπόθεση 112/80, παραιτείται από τόν ισχυρισμό περί ακυρότητος τών κανονισμών 687/79, 797/79 καί 1152/79 στό πλαίσιο τής υποθέσεως 11/81 . Διετήρησε πάντως τό αίτημά της περί αποζημιώσεως, υποστηρίζοντας, οτι μέρος τών ισχυρισμών πού προβάλλει μέ τήν αγωγή της, κυρίως οι λόγοι περί παραβιάσεως τών αρχών τού μή επιτρεπτού τών διακρίσεων καί τής δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, δύνανται νά προβληθούν καί χωρίς νά αμφισβητηθεί τό κύρος τών προαναφερθέντων κανονισμών . Προέβαλε επίσης ενα νέο ισχυρισμό σχετικά μέ τήν δυνατότητα ευθύνης τής Κοινότητος συνεπεία νομίμων ενεργειών .
5 Υπό αυτές τίς περιστάσεις, πρέπει κατ’ αρχάς νά ερευνηθεί άν οι λόγοι, στούς οποίους εμμένει η ενάγουσα, ανταποκρίνονται όντως στούς λόγους πού προεβλήθησαν μέ τήν αγωγή ή άν πρόκειται πράγματι γιά νέους ισχυρισμούς οι οποίοι, γιά νά ειναι παραδεκτοί, πρέπει νά πληρούν τούς ορους τού άρθρου 42 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας . Πρέπει, επί πλέον, νά τονισθεί οτι κάθε ισχυρισμός πού αποβλέπει σέ αμφισβήτηση τού κύρους τών κανονισμών 687/79, 797/79 καί 1152/79, γιά τούς ιδίους λόγους, πού τό Δικαστήριο ήδη εξήτασε καί δέν εδέχθη στήν απόφασή του τής 5ης Μα ΐου 1981, πρέπει νά απορριφθεί .
Επί τής παραβιάσεως τής αρχής τού μή επιτρεπτού τών διακρίσεων
6 Η ενάγουσα ισχυρίζεται οτι η διαπίστωση, πού περιέχεται στίς σκέψεις 52 καί 54 τής αποφάσεως τής 5ης Μα ΐου 1981, οτι οι κανονισμοί 797/79 καί 1152/79 απέβλεπαν μόνο στήν προσαρμογή τής εφαρμογής τών μέτρων διασφαλίσεως επί τών ήδη καθ’ οδόν πρός τήν Κοινότητα εμπορευμάτων, κατά τήν έννοια τού άρθρου 3 παράγραφος 3 τού κανονισμού 2707/72, στηρίζεται εν μέρει σέ πραγματική πλάνη, διότι ηταν πράγματι φανερό οτι τά εμπορεύματα, τών οποίων επετράπη η εισαγωγή βάσει τού κανονισμού 1152/79, ωδευσαν πρός τήν Κοινότητα μόνο μετά τίς 12 Απριλίου 1979, ημερομηνία κατά τήν οποία, δυνάμει τού κανονισμού 797/79, τά επιτραπέζια μήλα ώφειλαν νά έχουν εγκαταλείψει τήν Χιλή .
7 Η επιχείρηση Duerbeck υπογραμμίζει οτι στίς 10 Απριλίου 1979, μέ τηλετύπημα πρός τήν Επιτροπή, εζήτησε νά τής επιτραπεί η εισαγωγή περίπου 2 000 τόννων επιτραπεζίων μήλων Χιλής, τά οποία ηταν ήδη ετοιμα πρός φόρτωση, πρίν από τίς 10 ή 15 Μα ΐου 1979, η δέ Επιτροπή τής απήντησε, ομοίως στίς 10 Απριλίου,
αρνητικά, διευκρινίζοντας οτι τά προϊόντα περί ων επρόκειτο στό τηλετύπημα τής εναγούσης δέν ηταν δυνατό νά θεωρηθούν ως εμπορεύματα καθ’ οδόν πρός τήν Κοινότητα .
8 Ο ισχυρισμός αυτός προεβλήθη μέ τήν αγωγή καί, επομένως, ειναι παραδεκτός . Επί πλέον, άν καί ουσιαστικώς, καταλήγει σέ αμφισβήτηση τού κανονισμού 1152/79 ως δημιουργούντος διάκριση, περιλαμβάνει ενα στοιχείο πού δέν ελήφθη υπ’ όψη στήν υπόθεση 112/80 . Πρέπει, επομένως, νά εξετασθεί ο εν λόγω ισχυρισμός στά πλαίσια τής παρούσης υποθέσεως .
9 Η Επιτροπή υπεγράμμισε δικαίως οτι η μεταχείριση πού επεφυλάχθη στήν Duerbeck δέν συνιστά διάκριση . Κατά τήν συνεδρίαση, εξήγησε οτι οι ποσότητες τών μήλων καταγωγής Χιλής, πού εφορτώθησαν μετά τήν 12η Απριλίου 1979, εδεσμεύθησαν κατ’ αρχάς στίς τελωνειακές αποθήκες ενός Κράτους μέλους καί, στήν συνέχεια, η εισαγωγή τους δέν επετράπη παρά βάσει αντικειμενικών εκτιμήσεων καί ανεξαρτήτων από τήν ταυτότητα τών ενδιαφερομένων προσώπων, αφ’ οτου διεπιστώθη οτι η μία παρτίδα τών ήδη εισαχθέντων μήλων θά επανεξήγετο εκτός τής Κοινότητος . Η μικρή πρόσθετη ποσότητα τών μήλων, πού η εισαγωγή τους έγινε έτσι δυνατή, δέν ηδυνήθη νά κατανεμηθεί ορθώς σέ ενα μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων καί ηταν συνεπώς λογικό νά δοθεί η προτίμηση στά εμπορεύματα πού ευρίσκοντο ήδη σέ εναν κοινοτικό λιμένα .
10 Η λύση πού επέλεξε η Επιτροπή δέν υπερβαίνει συνεπώς τά ορια τής διακριτικής εξουσίας τήν οποία διαθέτει γιά τήν εκπλήρωση τών καθηκόντων πού τής ανετέθησαν μέ τόν κανονισμό 1035/72 τού Συμβουλίου περί κοινής οργανώσεως τών αγορών στόν τομέα τών οπωροκηπευτικών .
11 Εν όψει τών συνθηκών αυτών, ο κανονισμός 1152/79 δέν δύναται νά θεωρηθεί οτι ενέχει διάκριση . Ο λόγος αυτός, επομένως, πρέπει νά απορριφθεί .
Επί τής παραβιάσεως τής αρχής τής δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
12 Η Duerbeck ισχυρίζεται οτι η Επιτροπή παρεβίασε τήν αρχή τής δικαιολογημένης εμπιστοσύνης μή πληροφορώντας την οτι μία ορισμένη ποσότης μήλων ηδύνατο ακόμη νά εισαχθεί, σέ περίπτωση πού θά διεπιστούτο στήν συνέχεια οτι ποσότητες μήλων πού ειχαν ήδη εισαχθεί δέν προωρίζοντο γιά τήν κοινοτική αγορά .
13Ο λόγος αυτός δέν αντιστοιχεί πρός εκείνον πού προετάθη μέ τό δικόγραφο τής αγωγής οτι η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη τής εναγούσης ειχε θιγεί από τήν Επιτροπή μέ τήν λήψη ακριβώς τών μέτρων διασφαλίσεως καί, συνεπώς, πρέπει νά θεωρηθεί ως νέος ισχυρισμός .
14 Τό άρθρο 42 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας τού Δικαστηρίου προβλέπει οτι «κατά τήν διάρκεια τής δίκης απαγορεύεται η προβολή νέων ισχυρισμών, εκτός εάν στηρίζονται σέ νομικά καί πραγματικά στοιχεία πού ανέκυψαν κατά τήν έγγραφη διαδικασία» . Εν προκειμένω, η ενάγουσα δέν επικαλείται κανένα νέο νομικό ή πραγματικό στοιχείο, κατά τήν έννοια τής προαναφερθείσης διατάξεως . Ο εν λόγω ισχυρισμός ειναι, συνεπώς, απαράδεκτος .
Επί τής ευθύνης πού δυνατόν νά υπέχει η Επιτροπή γιά τήν λήψη νομίμων μέτρων
15 Πρέπει νά σημειωθεί οτι ο λόγος αυτός δέν προεβλήθη παρά κατά τήν διάρκεια τής προφορικής διαδικασίας καί, συνεπώς, αποτελεί ομοίως νέο ισχυρισμό, πού στηρίζεται στήν απόφαση τού Δικαστηρίου, τής 5ης Μα ΐου 1981 .
16 Η απόφαση, ομως τού Δικαστηρίου στήν υπόθεση 112/80 δέν δύναται νά θεωρηθεί ως επαρκής λόγος γιά νά δύναται, βάσει τού προαναφερθέντος άρθρου 42, παράγραφος 2, νά προβληθεί ο νέος αυτός ισχυρισμός .
17 Όντως, ενα νέο πραγματικό γεγονός, γιά νά δύναται νά δικαιολογήσει τήν προβολή νέου ισχυρισμού κατά τήν διάρκεια τής δίκης, πρέπει νά μή υφίστατο ή νά μή ηταν γνωστό στόν ενάγοντα κατά τόν χρόνο ασκήσεως τής αγωγής . Δεδομένου, ομως, οτι υπέρ τών πράξεων τών κοινοτικών οργάνων υφίσταται τεκμήριο νομιμότητος μέχρις οτου τό Δικαστήριο ενδεχομένως τίς κηρύξει ασυμβίβαστες μέ τίς συνθήκες περί ιδρύσεως τών Κοινοτήτων, η απόφαση πού εξέδωσε τό Δικαστήριο, στά πλαίσια τής υποθέσεως 112/80, απλώς, επιβεβαίωσε μία νομική κατάσταση, η οποία ηταν γνωστή στήν ενάγουσα κατά τόν χρόνο ασκήσεως τής προσφυγής της .
18 Υπ’ αυτές τίς συνθήκες, η Duerbeck δέν ηδύνατο νά προστατεύσει τά δικαιώματά της παρά μόνο άν επεκαλείτο στό δικόγραφο τής αγωγής της, επικουρικώς, τούς ισχυρισμούς πού έκρινε οτι ηταν δυνατό νά προβάλει, ακόμη καί άν οι προβαλλόμενες πράξεις θά εκρίνοντο ως νόμιμες .
19Επομένως καί ο λόγος αυτός πρέπει νά κριθεί ως απαράδεκτος .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
20 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα, εφ’ οσον υπήρχε σχετικό αίτημα τού νικήσαντος διαδίκου . Επειδή, στήν παρούσα υπόθεση, η ενάγουσα ηττήθη, πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει τήν αγωγή ως αβάσιμη οσον αφορά τόν λόγο περί τής παραβιάσεως τής αρχής τού μή επιτρεπτού τών διακρίσεων .
2)Απορρίπτει τήν αγωγή ως απαράδεκτη, οσον αφορά τούς άλλους λόγους πού προέβαλε η ενάγουσα .
3)Καταδικάζει τήν ενάγουσα στά δικαστικά έξοδα .