62023TJ0096_RES
Υπόθεση T‑96/23
Uniper Global Commodities SE
κατά
Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο πενταμελές τμήμα) της 25ης Ιουνίου 2025
«Ενέργεια – Εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας – Κανονισμός (ΕΕ) 2017/2195 – Απόφαση του ACER σχετικά με την τροποποίηση της μεθοδολογίας τιμολόγησης της ενέργειας εξισορρόπησης – Επιβολή προσωρινού ορίου τιμής – Προσφυγή ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών του ACER – Ειδικές προϋποθέσεις και πρακτικές ρυθμίσεις όσον αφορά την άσκηση προσφυγής – Άρθρο 28, παράγραφος 1, και άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/942 – Απαράδεκτο λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών – Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας – Ισότητα έναντι του νόμου και αποτελεσματική δικαστική προστασία – Πράξη που δεν αφορά ατομικά τον προσφεύγοντα – Ιδιότητες ή πραγματικές καταστάσεις που δεν προβλήθηκαν – Προθεσμία άσκησης προσφυγής – Απουσία συγγνωστής πλάνης»
Ένδικη διαδικασία – Εισαγωγικό δικόγραφο – Τυπικά στοιχεία – Προσδιορισμός του αντικειμένου της διαφοράς – Προσδιορισμός των προβαλλόμενων λόγων βάσει του περιεχομένου τους και όχι του τυπικού χαρακτηρισμού τους
(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 21· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 76, στοιχείο δʹ)
(βλ. σκέψεις 23, 25)
Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας – Παρεμπίπτων χαρακτήρας – Έμμεση πλην σαφής διατύπωση στο δικόγραφο της προσφυγής – Παραδεκτό
(Άρθρο 277 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 24, 26, 27)
Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ερμηνεία – Μέθοδοι – Διάταξη με σαφές και ακριβές γράμμα – Υποχρέωση διασφάλισης της πρακτικής αποτελεσματικότητας της διάταξης
(βλ. σκέψεις 31-34)
Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ερμηνεία – Μέθοδοι – Υποχρέωση ερμηνείας του παράγωγου δικαίου της Ένωσης σύμφωνα με υπέρτερο κανόνα δεσμευτικής ισχύος – Όρια – Contra legem ερμηνεία – Δεν επιτρέπεται
(βλ. σκέψεις 35-37, 79, 80)
Προσφυγή ακυρώσεως – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Κανονιστικές πράξεις – Πράξεις για την εφαρμογή των οποίων δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα και οι οποίες αφορούν άμεσα τον προσφεύγοντα – Απόφαση του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) σχετικά με την τροποποίηση της μεθοδολογίας τιμολόγησης της ενέργειας εξισορρόπησης – Περιλαμβάνεται
(Άρθρο 263, εδ. 4, ΣΛΕΕ· κανονισμός 2019/942 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου)
(βλ. σκέψη 42)
Προσφυγή ακυρώσεως – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Προϋποθέσεις παραδεκτού – Απόφαση του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) σχετικά με την τροποποίηση της μεθοδολογίας τιμολόγησης της ενέργειας εξισορρόπησης – Πράξη ίδρυσης του ACER η οποία προβλέπει εσωτερική διαδικασία προσφυγής κατά της απόφασης του ACER – Προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα κατά της απόφασης του ACER χωρίς να έχει εξαντληθεί η εσωτερική διαδικασία προσφυγής – Παραδεκτό – Προϋπόθεση – Προσφεύγων ο οποίος δεν πληροί τις προϋποθέσεις παραδεκτού για την άσκηση της εσωτερικής προσφυγής – Πληρούται η προϋπόθεση – Παραβίαση των αρχών της ισότητας και της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας – Δεν συντρέχει
(Άρθρο 263, εδ. 5, ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρα 20 και 41· κανονισμός 2019/942 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, αιτιολογική σκέψη 34 και άρθρα 28 § 1 και 29)
(βλ. σκέψεις 43-45, 48, 54-75)
Προσφυγή ακυρώσεως – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά – Ατομικός επηρεασμός – Κριτήρια – Απόφαση του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) σχετικά με την τροποποίηση της μεθοδολογίας τιμολόγησης της ενέργειας εξισορρόπησης – Προσφυγή επιχείρησης δραστηριοποιούμενης στην αγορά που επηρεάζεται από την εν λόγω απόφαση – Επιχείρηση η οποία δεν απέδειξε ότι η θέση της στην αγορά επηρεάστηκε ουσιωδώς – Απαράδεκτο
(Άρθρο 263, εδ. 4, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 92-111)
Οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) – Απόφαση του ACER – Διαδικασία εσωτερικής προσφυγής ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών – Προσφυγή ενώπιον του δικαστή της Ένωσης – Αρμοδιότητα – Έλεγχος της νομιμότητας των αποφάσεων του συμβουλίου προσφυγών – Λαμβάνονται υπόψη μόνο τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που προβλήθηκαν ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών
(Άρθρο 263 ΣΛΕΕ· κανονισμός 2019/942 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 29)
(βλ. σκέψεις 115, 122)
Ένδικη διαδικασία – Προθεσμίες άσκησης προσφυγών – Εκπρόθεσμη άσκηση – Συγγνωστή πλάνη – Έννοια – Περιεχόμενο
(Άρθρο 263, εδ. 6, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 128-136)
Σύνοψη
Το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαιώνει το κύρος των αποφάσεων του συμβουλίου προσφυγών του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) με τις οποίες απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες οι προσφυγές που άσκησαν δύο εταιρίες κατά της απόφασης του ACER σχετικά με την τροποποίηση της μεθοδολογίας τιμολόγησης της ενέργειας εξισορρόπησης. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο αποφαίνεται, αφενός, επί της ενεργητικής νομιμοποίησης φυσικών ή νομικών προσώπων ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών του ACER δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942 (
1
). Αφετέρου, παρέχει διευκρινίσεις ως προς την εκτίμηση του ατομικού επηρεασμού φυσικών ή νομικών προσώπων στην περίπτωση αποφάσεων που εκδίδονται από τον ACER.
Με απόφαση της 24ης Ιανουαρίου 2020, ο ACER ενέκρινε, κατόπιν πρότασης των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς, μεθοδολογία τιμολόγησης της ενέργειας εξισορρόπησης η οποία προέβλεπε, μεταξύ άλλων, ότι οι τιμές προμήθειας ενέργειας εξισορρόπησης δεν έπρεπε να είναι υψηλότερες ή χαμηλότερες από ένα τεχνικό όριο τιμών ανερχόμενο σε περίπου 99999 ευρώ ανά μεγαβατώρα (MWh).
Με απόφαση της 25ης Φεβρουαρίου 2022 (στο εξής: αρχική απόφαση), ο ACER τροποποίησε προσωρινά την εν λόγω μεθοδολογία, αντικαθιστώντας το επίμαχο τεχνικό όριο τιμών με όριο τιμών ύψους περίπου 15000 ευρώ ανά MWh εφαρμοζόμενο αποκλειστικά στις ανταλλαγές ενέργειας εξισορρόπησης στις ευρωπαϊκές πλατφόρμες PICASSO και MARI, για περίοδο 48 μηνών από την 1η Ιουλίου 2022.
Οι προσφεύγουσες, RWE Supply & Trading GmbH και Uniper Global Commodities SE, είναι δύο προμηθευτές ενέργειας εξισορρόπησης που δραστηριοποιούνται στη γερμανική αγορά, στην οποία λειτουργούν οι ευρωπαϊκές πλατφόρμες PICASSO και MARI.
Εκτιμώντας ότι εθίγησαν από την αρχική απόφαση, άσκησαν, εκάστη, προσφυγή ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών του ACER (στο εξής: συμβούλιο προσφυγών). Με δύο αποφάσεις της 9ης Δεκεμβρίου 2022 (στο εξής: προσβαλλόμενες αποφάσεις), το συμβούλιο αυτό απέρριψε τις προσφυγές τους ως απαράδεκτες λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης κατά το άρθρο 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942.
Δυνάμει της διάταξης αυτής, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί να ασκήσει προσφυγή κατά απόφασης του ACER της οποίας είναι αποδέκτης ή κατά απόφασης που το αφορά άμεσα και ατομικά. Δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες δεν ήταν αποδέκτριες της αρχικής απόφασης, το συμβούλιο προσφυγών έκρινε ότι η εν λόγω απόφαση τις αφορούσε μεν άμεσα, αλλά όχι ατομικά.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, οι προσφεύγουσες προσέφυγαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ζητώντας την ακύρωση των προσβαλλόμενων αποφάσεων και, επικουρικώς, της αρχικής απόφασης.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Προς στήριξη των προσφυγών τους, οι προσφεύγουσες προσάπτουν ιδίως στο συμβούλιο προσφυγών ότι παρέβη το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ (
2
) καθόσον έκρινε ότι δεν νομιμοποιούνταν να ασκήσουν προσφυγή ενώπιόν του κατά της αρχικής απόφασης. Ωστόσο, κατά την άποψή τους, η εν λόγω απόφαση είναι κανονιστική πράξη η οποία τις αφορά άμεσα και για την εφαρμογή της οποίας δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα. Ως εκ τούτου, μπορεί να προσβληθεί ενώπιον του δικαστή της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.
Κατά τις προσφεύγουσες, το άρθρο 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942, προκειμένου να είναι σύμφωνο με την αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης) –όπως αυτό τίθεται σε εφαρμογή με το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ– καθώς και με την αρχή της ισότητας έναντι του νόμου, η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 20 του Χάρτη, έπρεπε να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τους επέτρεπε να ασκήσουν προσφυγή ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών κατά της αρχικής απόφασης.
Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει, προκαταρκτικώς, ότι ο πρώτος αυτός λόγος ακυρώσεως εμπεριέχει, κατ’ ουσίαν, διττή αιτίαση, στο πλαίσιο της οποίας η μεν πρώτη αιτίαση αφορά ερμηνεία του άρθρου 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942 η οποία δεν συνάδει με τις αρχές της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και της ισότητας έναντι του νόμου που κατοχυρώνονται στα άρθρα 20 και 47 του Χάρτη, η δε δεύτερη αιτίαση αφορά εμμέσως προβαλλόμενη ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942 για τον λόγο ότι αυτό δεν είναι σύμφωνο με τις ως άνω αρχές και τα ως άνω άρθρα του Χάρτη.
Όσον αφορά την πρώτη αιτίαση, κατά πάγια νομολογία, η ερμηνεία διάταξης του δικαίου της Ένωσης δεν είναι δυνατόν να έχει ως αποτέλεσμα να καθίσταται άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας το σαφές και ακριβές γράμμα της διάταξης. Επομένως, εφόσον η έννοια μιας τέτοιας διάταξης προκύπτει σαφώς από το ίδιο το γράμμα της, ο δικαστής της Ένωσης δεν μπορεί να αποκλίνει από τη γραμματική ερμηνεία της.
Εν προκειμένω, από το σαφές και ακριβές γράμμα του άρθρου 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942 προκύπτει ότι οι προσφεύγουσες, ως νομικά πρόσωπα που δεν είναι αποδέκτες της αρχικής απόφασης, μπορούν να ασκήσουν προσφυγή κατά της εν λόγω απόφασης μόνον εάν αυτή τις αφορά όχι μόνον άμεσα, αλλά και ατομικά. Μολονότι είναι αληθές ότι η προϋπόθεση περί ατομικού επηρεασμού που τίθεται με τη ανωτέρω διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης, όπως αυτές κατοχυρώνονται στον Χάρτη, η ευρεία ερμηνεία είναι δυνατή μόνον εφόσον συμβιβάζεται με το γράμμα της επίμαχης διάταξης και δεν καταλήγει σε contra legem ερμηνεία.
Επομένως, στις προσβαλλόμενες αποφάσεις, το συμβούλιο προσφυγών ορθώς ερμήνευσε το άρθρο 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942 υπό την έννοια ότι επέτρεπε στις προσφεύγουσες, ως νομικά πρόσωπα, να ασκήσουν προσφυγή ενώπιόν του κατά της αρχικής απόφασης μόνον εφόσον η εν λόγω απόφαση τις επηρέαζε όχι απλώς άμεσα, αλλά και ατομικά.
Ως προς τη δεύτερη αιτίαση, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 263, πέμπτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, οι πράξεις για τη δημιουργία λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης μπορούν να προβλέπουν ειδικές προϋποθέσεις και πρακτικές ρυθμίσεις όσον αφορά τις προσφυγές που ασκούνται από φυσικά ή νομικά πρόσωπα κατά πράξεων αυτών των λοιπών οργάνων ή οργανισμών που προορίζονται να παράγουν έννομα αποτελέσματα έναντι των εν λόγω προσώπων.
Συγκεκριμένα, ο νομοθέτης της Ένωσης προέβλεψε, στα άρθρα 28 και 29 του κανονισμού 2019/942, ότι τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία είναι αποδέκτες των πράξεων του ACER ή τα οποία αφορούν άμεσα και ατομικά οι πράξεις αυτές πρέπει, για λόγους διαδικαστικής οικονομίας, να έχουν δικαίωμα προσφυγής ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών. Στο πλαίσιο αυτό, αποφάσισε να μην περιλάβει, μεταξύ των φυσικών ή νομικών προσώπων που μπορούν να προσφύγουν απευθείας στο συμβούλιο προσφυγών, τα πρόσωπα που εμπίπτουν στην τρίτη περίπτωση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Τα τελευταία αυτά πρόσωπα μπορούν, σε περίπτωση που ο ACER, όπως εν προκειμένω, εκδώσει κανονιστική πράξη, να ασκήσουν προσφυγή ακυρώσεως απευθείας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Επί του θέματος αυτού, το Γενικό Δικαστήριο αποκλείει το ενδεχόμενο το άρθρο 29 του κανονισμού 2019/942, το οποίο απαιτεί την εξάντληση των εσωτερικών μέσων έννομης προστασίας πριν από την άσκηση προσφυγής ενώπιον του δικαστή της Ένωσης, να εμποδίζει τις προσφεύγουσες να ασκήσουν προσφυγή ακυρώσεως απευθείας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Πράγματι, η εν λόγω διάταξη πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι εφαρμόζεται μόνο στις κατηγορίες φυσικών ή νομικών προσώπων που νομιμοποιούνται να προσφύγουν ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών κατά την έννοια του άρθρου 28 του ανωτέρω κανονισμού.
Επομένως, τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που υπάγονται στην τρίτη περίπτωση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της υποχρεωτικής διαδικασίας προηγούμενης προσφυγής την οποία θεσπίζουν τα άρθρα 28 και 29 του κανονισμού 2019/942 και, ως εκ τούτου, πρέπει να ασκούν τις προσφυγές τους απευθείας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Υπό το πρίσμα αυτών των σκέψεων εξετάζει το Γενικό Δικαστήριο, κατά πρώτον, αν η διαφορετική μεταχείριση που εισάγει το άρθρο 28 του κανονισμού 2019/942 μεταξύ των φυσικών ή νομικών προσώπων τα οποία εμπίπτουν στην τρίτη περίπτωση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και των φυσικών ή νομικών προσώπων τα οποία δύνανται να προσφεύγουν απευθείας στο συμβούλιο προσφυγών, και τα οποία εμπίπτουν στην πρώτη και τη δεύτερη περίπτωση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, είναι συμβατή με την αρχή της ισότητας έναντι του νόμου που κατοχυρώνεται στο άρθρο 20 του Χάρτη.
Προκαταρκτικώς, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η σύσταση συμβουλίου προσφυγών εντάσσεται σε μια σφαιρική προσέγγιση που αποσκοπεί στη θέσπιση οργάνων προσφυγής εντός των οργανισμών της Ένωσης όταν στους οργανισμούς αυτούς έχει ανατεθεί εξουσία λήψης απόφασης επί περίπλοκων τεχνικών ή επιστημονικών ζητημάτων. Τα εν λόγω όργανα προσφυγής αποτελούν πρόσφορο μέσο για την προστασία των δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων σε ένα πλαίσιο όπου, δεδομένου ότι οι αρχές της Ένωσης διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, ιδίως όσον αφορά άκρως περίπλοκα πραγματικά στοιχεία επιστημονικού και τεχνικού χαρακτήρα, ο έλεγχος του δικαστή της Ένωσης πρέπει να περιορίζεται στην εξέταση του ζητήματος αν η άσκηση της εν λόγω εξουσίας ενέχει πρόδηλη πλάνη ή κατάχρηση εξουσίας ή ακόμη αν οι αρχές αυτές υπερέβησαν προδήλως τα όρια της εξουσίας εκτιμήσεως την οποία διαθέτουν.
Επομένως, το άρθρο 28 του κανονισμού 2019/942, μη επιτρέποντας στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που εμπίπτουν στην τρίτη περίπτωση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ να προσφύγουν στο συμβούλιο προσφυγών, εισάγει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ, αφενός, των φυσικών ή νομικών προσώπων τα οποία, όπως η προσφεύγουσα, θα μπορούν να επιτύχουν μόνον έναν περιορισμένο έλεγχο των αποφάσεων του ACER ασκούμενο από το Γενικό Δικαστήριο, ιδίως όσον αφορά τις περίπλοκες επιστημονικές, τεχνικές ή οικονομικές εκτιμήσεις στον τομέα της ενέργειας, και, αφετέρου, των φυσικών ή νομικών προσώπων τα οποία θα μπορούν να προσφύγουν απευθείας στο συμβούλιο προσφυγών και, ως εκ τούτου, να επωφεληθούν από την άσκηση πλήρους ελέγχου των αποφάσεων του ACER όσον αφορά τις εν λόγω εκτιμήσεις.
Ωστόσο, η διαφορετική αυτή μεταχείριση δικαιολογείται από την κατά το μάλλον ή ήττον στενή σχέση μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών ενδιαφερόμενων φυσικών ή νομικών προσώπων και των αποφάσεων του ACER. Πράγματι, τα πρόσωπα τα οποία δύνανται να προσφεύγουν απευθείας στο συμβούλιο προσφυγών εξατομικεύονται με τις εν λόγω αποφάσεις, καθόσον είναι οι αποδέκτες τους ή καθόσον οι αποφάσεις αυτές τα θίγουν με τρόπο ανάλογο εκείνου με τον οποίο θα θιγόταν ένας αποδέκτης. Αντιθέτως, τούτο δεν ισχύει ως προς τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που εμπίπτουν στην τρίτη περίπτωση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.
Επιπλέον, από τη νομολογία προκύπτει ότι, για να μπορεί να προσαφθεί στον νομοθέτη της Ένωσης ότι παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχείρισης, αυτός πρέπει να έχει αντιμετωπίσει με διαφορετικό τρόπο συγκρίσιμες καταστάσεις, προκαλώντας μειονέκτημα για ορισμένα πρόσωπα σε σχέση με άλλα. Πλην όμως, ο άμεσος έλεγχος πράξης του ACER τον οποίο διενεργεί το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι προκαλεί μειονέκτημα για φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία δεν δύνανται να προσφύγουν απευθείας στο συμβούλιο προσφυγών του ACER. Πράγματι, αυτός ο τρόπος ελέγχου πρέπει να θεωρηθεί ως πρόσφορο μέσο για την προστασία των δικαιωμάτων φυσικών ή νομικών προσώπων που έχουν λιγότερο στενή σχέση με την εν λόγω πράξη.
Επομένως, ο νομοθέτης της Ένωσης, με το άρθρο 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942, εισήγαγε δικαιολογημένη διαφορετική μεταχείριση μεταξύ φυσικών ή νομικών προσώπων που δεν βρίσκονται σε πανομοιότυπη ή συγκρίσιμη κατάσταση όσον αφορά τις αποφάσεις του ACER. Ως εκ τούτου, τα πρόσωπα αυτά δεν απαιτείται να υπόκεινται στις ίδιες ειδικές προϋποθέσεις ή πρακτικές ρυθμίσεις ως προς τις προσφυγές τις οποίες ασκούν κατά των εν λόγω αποφάσεων, με αποτέλεσμα η διαφορετική αυτή μεταχείριση να μην παραβιάζει την αρχή της ισότητας έναντι του νόμου που κατοχυρώνεται στο άρθρο 20 του Χάρτη.
Κατά δεύτερον, όσον αφορά την προβαλλόμενη παραβίαση της αρχής της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και του άρθρου 47 του Χάρτη (
3
) για τον λόγο ότι τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που εμπίπτουν στην τρίτη περίπτωση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών, το Γενικό Δικαστήριο σημειώνει ότι, στο μέτρο που το ένδικο βοήθημα της προσφυγής ακυρώσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου παραμένει διαθέσιμο, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο νομοθέτης της Ένωσης παραβίασε την ανωτέρω αρχή κατά τη θέσπιση των άρθρων 28 και 29 του κανονισμού 2019/942.
Το Γενικό Δικαστήριο προσθέτει ότι οι ενδεχόμενες διαδικαστικές περιπλοκές που απορρέουν από το εν λόγω σύστημα προσφυγής, ιδίως η ενδεχόμενη άσκηση παράλληλων προσφυγών κατά των ίδιων αποφάσεων του ACER ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών και του Γενικού Δικαστηρίου, καθώς και ο σύνθετος χαρακτήρας της έννοιας του «ατομικού επηρεασμού», από την οποία εξαρτάται η αρμοδιότητα, αντιστοίχως, του συμβουλίου προσφυγών και του Γενικού Δικαστηρίου, δεν αρκούν για να διαπιστωθεί ότι το ανωτέρω σύστημα είναι, αυτό καθεαυτό, αντίθετο προς την αρχή της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
Συνεχίζοντας την ανάλυση της προσφυγής, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει επίσης τον λόγο ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942 καθόσον το συμβούλιο προσφυγών δεν διαπίστωσε, με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, ότι η αρχική απόφαση αφορούσε ατομικά τις προσφεύγουσες λόγω ιδιαίτερων ιδιοτήτων τους που τις διέκριναν έναντι κάθε άλλου προσώπου.
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει ότι, προκειμένου να εκτιμηθεί αν οι προσφεύγουσες επηρεάζονται ατομικά, σύμφωνα με το άρθρο 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942, πρέπει να ληφθεί υπόψη η νομολογία των δικαστηρίων της Ένωσης σχετικά με τη δεύτερη περίπτωση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.
Συγκεκριμένα, οι ειδικές προϋποθέσεις και πρακτικές ρυθμίσεις σχετικά με την άσκηση προσφυγής τις οποίες θεσπίζει ο κανονισμός 2019/942 δυνάμει του άρθρου 263, πέμπτο εδάφιο, ΣΛΕΕ πρέπει να συνάδουν απολύτως με το γενικό καθεστώς που προβλέπει το άρθρο 263 ΣΛΕΕ όσον αφορά την αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης να αποφαίνεται επί των προσφυγών που άγονται ενώπιόν του. Συνεπώς, όταν υφίστανται οι ίδιες προϋποθέσεις παραδεκτού στο γενικό καθεστώς που προβλέπει το άρθρο 263 ΣΛΕΕ και στις ειδικές προϋποθέσεις και πρακτικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται δυνάμει του πέμπτου εδαφίου της εν λόγω διάταξης, αυτές πρέπει, κατ’ αρχήν, να ερμηνεύονται ομοιόμορφα.
Δεύτερον, όσον αφορά τις ιδιότητες και τις πραγματικές καταστάσεις που επικαλέστηκαν οι προσφεύγουσες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου να αποδείξουν ότι επηρεάζονται ατομικά, το Γενικό Δικαστήριο περιορίζει την εξέτασή του στις ιδιότητες και τις καταστάσεις που επίσης προβλήθηκαν ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών και αναλύθηκαν από αυτό στις προσβαλλόμενες αποφάσεις. Βεβαίως, το Γενικό Δικαστήριο καλείται να κρίνει τη νομιμότητα των αποφάσεων αυτών ελέγχοντας την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης εκ μέρους του συμβουλίου προσφυγών βάσει, ιδίως, των πραγματικών στοιχείων που υποβλήθηκαν στην κρίση του τελευταίου. Αντιθέτως, δεν μπορεί να διενεργήσει τέτοιο έλεγχο λαμβάνοντας υπόψη πραγματικά στοιχεία που προβάλλονται ή προσκομίζονται για πρώτη φορά ενώπιόν του.
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω διευκρινίσεων, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, όσον αφορά τις ιδιότητες και τις πραγματικές καταστάσεις που επικαλέστηκαν οι προσφεύγουσες ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών, δηλαδή το γεγονός ότι δραστηριοποιούνταν στη γερμανική αγορά ενέργειας εξισορρόπησης και το γεγονός ότι συγκαταλέγονταν μεταξύ των μεγαλύτερων προμηθευτών στην εν λόγω αγορά, ιδιότητες και καταστάσεις τις οποίες εν συνεχεία ανέπτυξαν στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής, υποστηρίζοντας ότι η θέση τους στην αγορά αυτή επηρεάστηκε ουσιωδώς από την αρχική απόφαση, οι προσφεύγουσες παραπέμπουν στη νομολογία των δικαστηρίων της Ένωσης στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων και των συγκεντρώσεων.
Ωστόσο, αφενός, οι προσφεύγουσες δεν μπορούν να επικαλεστούν λυσιτελώς τη νομολογία αυτή για να υποστηρίξουν ότι η θέση τους στη γερμανική αγορά ενέργειας εξισορρόπησης επηρεάστηκε ουσιωδώς από την εν λόγω απόφαση. Πράγματι, η νομολογία αυτή στηρίζεται, τουλάχιστον εν μέρει, στην ύπαρξη πραγματικής ή δυνητικής σχέσης ανταγωνισμού μεταξύ των ωφελούμενων από την εκάστοτε επίμαχη απόφαση επιχειρήσεων, στην αγορά την οποία αφορά η εν λόγω απόφαση, και του προσφεύγοντος, του οποίου η θέση στην αγορά αυτή ή σε παραπλήσιες ή προηγούμενου ή επόμενου σταδίου αγορές επηρεάζεται αρνητικά και, ενδεχομένως, ουσιωδώς από την ως άνω απόφαση, κατά τρόπο ειδικώς προσδιορισμένο.
Εν προκειμένω, οι προσφεύγουσες δεν ισχυρίζονται, ούτε κατά μείζονα λόγο αποδεικνύουν, ότι τελούν σε πραγματική ή δυνητική σχέση ανταγωνισμού με τους αποδέκτες της αρχικής απόφασης και με τους, κατά την άποψή τους, πράγματι ωφελούμενους από αυτήν στη γερμανική αγορά ενέργειας εξισορρόπησης στην οποία οι ίδιες δραστηριοποιούνται και την οποία αφορά η εν λόγω απόφαση.
Αφετέρου, και εν πάση περιπτώσει, οι ιδιότητες και οι πραγματικές καταστάσεις που επικαλέστηκαν οι προσφεύγουσες δεν ήταν ικανές να τις εξατομικεύσουν σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο.
Δεδομένου ότι οι λόγοι ακυρώσεως που προέβαλαν οι προσφεύγουσες απορρίφθηκαν, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως κατά των προσβαλλόμενων αποφάσεων.
Όσον αφορά τα επικουρικά αιτήματα με τα οποία ζητείται η ακύρωση της αρχικής απόφασης, τα αιτήματα αυτά υποβλήθηκαν μετά τη λήξη της προθεσμίας άσκησης προσφυγής που προβλέπεται στο άρθρο 263, έκτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και, επομένως, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτα. Επ’ αυτού, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υπόθεσης, οι προσφεύγουσες δεν δύνανται να επικαλεστούν συγγνωστή πλάνη, η οποία θα τους επέτρεπε να παρεκκλίνουν από την υποχρέωση τήρησης της προβλεπόμενης προθεσμίας άσκησης προσφυγής.
Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή στο σύνολό της.
(
1
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2019/942 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, για την ίδρυση Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ΕΕ 2019, L 158, σ. 22).
(
2
)	Κατά το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί να ασκεί προσφυγή κατά των πράξεων των οποίων είναι αποδέκτης (πρώτη περίπτωση) ή που το αφορούν άμεσα και ατομικά (δεύτερη περίπτωση), καθώς και κατά των κανονιστικών πράξεων που το αφορούν άμεσα και για την εφαρμογή των οποίων δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα (τρίτη περίπτωση).
(
3
)	Όπως αυτό τίθεται σε εφαρμογή με το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.