62023CO0658_INF
Postanowienie Trybunału (siódma izba) z dnia 3 września 2024 r. –Investcapital
(sprawa C‑658/23)
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa Trybunału lub niepozostawiająca żadnych uzasadnionych wątpliwości – Dyrektywa 2008/52/WE – Mediacja w sprawach cywilnych i handlowych – Uregulowania krajowe przewidujące obowiązkowe sesje informacyjne dotyczące mediacji – Orzecznictwo konstytucyjne unieważniające te uregulowania – Zgodność tego orzecznictwa z dyrektywą – Zasada pierwszeństwa prawa Unii – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Możliwość zmiany przez sąd nieuczciwego warunku
1.
Współpraca sądowa w sprawach cywilnych – Mediacja w sprawach cywilnych i handlowych – Dyrektywa 2008/52 – Korzystanie z mediacji – Zakres stosowania – Orzecznictwo konstytucyjne unieważniające uregulowania krajowe przewidujące obowiązkowe sesje informacyjne dotyczące mediacji – Wyłączenie – Brak możliwości pominięcia takiego orzecznictwa przez sądy krajowe – Dopuszczalność
(dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/52, art. 1 ust. 2, art. 5 ust. 2)
(zob. pkt 35–39, 41–43, 45; pkt 1 sentencji)
2.
Ochrona konsumentów – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Dyrektywa 93/13 – Stwierdzenie nieuczciwego charakteru warunku umowy – Zakres – Zmiana przez sąd krajowy treści nieuczciwego warunku umownego – Zmniejszenie kwoty kar za zwłokę nałożonych na konsumenta w drodze warunku umownego – Niedopuszczalność
(dyrektywa Rady 93/13, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1)
(zob. pkt 49–58; pkt 2 sentencji)
Sentencja
1)
Artykuł 5 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/52/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie niektórych aspektów mediacji w sprawach cywilnych i handlowych,
należy interpretować w ten sposób, że:
nie stoi on na przeszkodzie temu, by sądy państwa członkowskiego nie mogły pominąć orzeczenia sądu konstytucyjnego tego państwa członkowskiego unieważniającego uregulowania krajowe, na mocy których dopuszczalność niektórych skarg, które mogą być objęte zakresem tej dyrektywy, jest uzależniona od przestrzegania przez stronę skarżącą obowiązku uczestniczenia w zebraniu informacyjnym na temat korzyści wynikających z mediacji, ponieważ takie orzeczenie nie jest objęte tym przepisem i nie może w związku z tym być z nim sprzeczne.
2)
Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
należy interpretować w ten sposób, że:
stoją one na przeszkodzie temu, aby sąd krajowy, po stwierdzeniu nieuczciwego charakteru warunku umowy zawartej między konsumentem a przedsiębiorcą ze względu na to, że warunek ten przewiduje stosowanie kar za zwłokę należnych od konsumenta w przypadku niewykonania jego zobowiązań umownych, ustalając określoną dzienną kwotę bez określenia pułapu, obniżył całkowitą kwotę tych kar, wprowadzając taki pułap, zamiast odstąpić od stosowania tego warunku.