62015TO0746(01)
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)
της 9ης Νοεμβρίου 2016 (
*1
)
«Προσφυγή ακυρώσεως — Φυτοπροστατευτικά προϊόντα — Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/2069 — Έγκριση της βασικής ουσίας όξινο ανθρακικό νάτριο — Πράξη που δεν αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα — Απαράδεκτο»
Στην υπόθεση T‑746/15,
Biofa AG, με έδρα το Münsingen (Γερμανία), εκπροσωπούμενη αρχικώς από τους C. Stallberg και S. Knoblich, στη συνέχεια από τον C. Stallberg, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από τους P. Ondrůšek, G. von Rintelen και την F. Moro,
καθής,
με αντικείμενο προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2069 της Επιτροπής, της 17ης Νοεμβρίου 2015, για την έγκριση της βασικής ουσίας όξινο ανθρακικό νάτριο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά, και για την τροποποίηση του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 540/2011 της Επιτροπής (ΕΕ 2015, L 301, σ. 42),
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο, κατά τις διασκέψεις, από τους S. Gervasoni, προεδρεύοντα, L. Madise και Z. Csehi (εισηγητή), δικαστές,
γραμματέας: E. Coulon
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Ιστορικό της διαφοράς
1
Η προσφεύγουσα, Biofa AG, είναι εταιρία παραγωγής και εμπορίας φυτοπροστατευτικών προϊόντων και κάτοχος άδειας κυκλοφορίας του VitiSan, ενός μυκητοκτόνου προϊόντος με βάση το όξινο ανθρακικό κάλιο.
2
Το όξινο ανθρακικό κάλιο είναι «δραστική ουσία» που περιλαμβάνεται στο παράρτημα του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 540/2011 της Επιτροπής, της 25ης Μαΐου 2011, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τον κατάλογο των εγκεκριμένων δραστικών ουσιών (ΕΕ 2011, L 153, σ. 1).
3
Κατόπιν αιτήματος του δανικού οργανισμού για την προστασία του περιβάλλοντος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε, στις 17 Νοεμβρίου 2015, τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/2069, για την έγκριση της βασικής ουσίας «όξινο ανθρακικό νάτριο», σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά, και για την τροποποίηση του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 540/2011 της Επιτροπής (ΕΕ 2015, L 301, σ. 42, στο εξής: προσβαλλόμενος κανονισμός).
4
Η Επιτροπή, αφού έλαβε την τεχνική έκθεση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) για την επίμαχη ουσία, ενέκρινε, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, το όξινο ανθρακικό νάτριο ως «βασική ουσία» κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2009, L 309, σ. 1).
5
Το όξινο ανθρακικό νάτριο διατίθεται στην αγορά ως πρόσθετο τροφίμων κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) 1130/2011 της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 2011, για την τροποποίηση του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΚ) 1333/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τα πρόσθετα τροφίμων με την καθιέρωση ενωσιακού καταλόγου για τα πρόσθετα τροφίμων που εγκρίνονται για χρήση σε πρόσθετα τροφίμων, ένζυμα τροφίμων, αρωματικές ύλες τροφίμων και θρεπτικές ουσίες (ΕΕ 2011, L 295, σ. 178). Η έγκριση της ουσίας αυτής ως «βασικής ουσίας» καθιστά δυνατή τη χρήση του προϊόντος αυτού, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως για ποικίλους σκοπούς, επίσης και για τους σκοπούς της φυτοπροστασίας.
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
6
Η προσφεύγουσα, με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 22 Δεκεμβρίου 2015, άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
7
Με χωριστό δικόγραφο, που κατέθεσε αυθημερόν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου, η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. Με διάταξη της 18ης Ιανουαρίου 2016, ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου απέρριψε την αίτηση και επιφυλάχθηκε ως προς τα δικαστικά έξοδα.
8
Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 5 Φεβρουαρίου 2016, η Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου βάσει του άρθρου 130 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου. Η προσφεύγουσα κατέθεσε τις παρατηρήσεις της επί της ενστάσεως αυτής στις 31 Μαρτίου 2016.
9
Με χωριστό δικόγραφο που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 7 Απριλίου 2016, το Βασίλειο της Δανίας ζήτησε να παρέμβει υπέρ της Επιτροπής.
10
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
11
Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την προσφυγή απαράδεκτη·
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
12
Με τις παρατηρήσεις της επί της ενστάσεως απαραδέκτου, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·
—
επικουρικώς, να εξετάσει την ένσταση απαραδέκτου μαζί με την ουσία της υπόθεσης.
Σκεπτικό
Επί του παραδεκτού της προσφυγής
13
Κατά το άρθρο 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, αν ο καθού υποβάλει σχετική αίτηση, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να αποφανθεί επί του απαραδέκτου χωρίς να εισέλθει στην ουσία. Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι έχει επαρκώς ενημερωθεί από τα έγγραφα της δικογραφίας και αποφασίζει να αποφανθεί χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία και χωρίς να είναι αναγκαίο να εξετάσει την ένσταση απαραδέκτου μαζί με την ουσία της υπόθεσης.
14
Η Επιτροπή προβάλλει δύο λόγους απαραδέκτου, εκ των οποίων ο πρώτος αντλείται από το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αφορά άμεσα την προσφεύγουσα και, ο δεύτερος, από έλλειψη εννόμου συμφέροντος.
15
Πρέπει να εξεταστεί κατ’ αρχάς ο πρώτος λόγος απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή.
16
Κατά το άρθρο 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δύναται, υπό τις προϋποθέσεις του πρώτου και του δευτέρου εδαφίου αυτού του άρθρου, να ασκεί προσφυγή κατά των πράξεων των οποίων είναι αποδέκτης ή που το αφορούν άμεσα και ατομικά, καθώς και κατά των κανονιστικών πράξεων που το αφορούν άμεσα και δεν επάγονται εκτελεστικά μέτρα.
17
Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν απευθυνόταν στην προσφεύγουσα, η οποία, επομένως, δεν είναι αποδέκτρια της πράξεως αυτής. Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα μπορεί να ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως κατά του εν λόγω κανονισμού μόνον υπό την προϋπόθεση, αφενός, ότι ο κανονισμός την αφορά άμεσα και, αφετέρου, ότι την αφορά ατομικά κατά την έννοια της δευτέρας περιπτώσεως του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ ή ότι η προσβαλλόμενη πράξη συνιστά κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.
18
Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός την αφορά άμεσα, στηριζόμενη σε δύο επιχειρήματα, εκ των οποίων το πρώτο αφορά το άρθρο 59, παράγραφος 1, του κανονισμού 1107/2009 και το δεύτερο τις οικονομικές επιπτώσεις του προσβαλλόμενου κανονισμού επί της καταστάσεώς της στην αγορά.
19
Με το πρώτο επιχείρημα, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, με την τεχνική έκθεση που υπέβαλε η EFSA στην Επιτροπή στο πλαίσιο της εγκρίσεως του όξινου ανθρακικού νατρίου ως βασικής ουσίας, η εν λόγω αρχή χρησιμοποίησε, χωρίς τη συναίνεσή της, τα αποτελέσματα των μελετών που η ίδια είχε υποβάλει για την έγκριση του όξινου ανθρακικού καλίου ως δραστικής ουσίας. Ειδικότερα, με την επίμαχη τεχνική έκθεση, η EFSA απέκλεισε ότι το όξινο ανθρακικό νάτριο μπορεί να έχει επιβλαβείς συνέπειες στις μελιτοφόρες μέλισσες, λόγω του ότι οι συνέπειες αυτές είχαν αποκλειστεί όσον αφορά το όξινο ανθρακικό κάλιο στο πλαίσιο της χορηγήσεως άδειας για το VitiSan και για ένα άλλο προϊόν.
20
Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το άρθρο 59, παράγραφος 1, του κανονισμού 1107/2009 προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι για τις εκθέσεις δοκιμών και μελετών που αφορούν δραστική ουσία καταχωρισθείσα σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό παρέχεται προστασία δεδομένων υπό ορισμένους όρους οι οποίοι πληρούνται εν προκειμένω. Ειδικότερα, υπενθυμίζει ότι η διάταξη αυτή διευκρινίζει ότι, όταν μια έκθεση προστατεύεται, το κράτος μέλος στο οποίο υποβλήθηκε δεν μπορεί να τη χρησιμοποιήσει προς όφελος άλλων αιτούντων άδεια για φυτοπροστατευτικά προϊόντα, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις που προβλέπονται στον επίμαχο κανονισμό και οι οποίες δεν αφορούν την υπό κρίση περίπτωση.
21
Πρώτον, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η διάταξη αυτή της παρέχει ένα ατομικό δικαίωμα το οποίο προσέβαλε η Επιτροπή, καθόσον, στο πλαίσιο της εγκρίσεως του όξινου ανθρακικού νατρίου ως βασικής ουσίας, η Επιτροπή χρησιμοποίησε τα δεδομένα της προσφεύγουσας σχετικά με την έγκριση του όξινου ανθρακικού καλίου ως δραστικής ουσίας, χωρίς τη συναίνεσή της και πριν τη λήξη της δεκαετούς περιόδου προστασίας που παρέχεται στα δεδομένα αυτά.
22
Δεύτερον, σύμφωνα με την προσφεύγουσα, το γεγονός ότι το γράμμα του άρθρου 59, παράγραφος 1, του κανονισμού 1107/2009 δεν προβλέπει την προστασία των δεδομένων στο πλαίσιο της απλουστευμένης διαδικασίας για την έγκριση βασικής ουσίας δεν αναιρεί τα ως άνω συμπεράσματα, εφόσον, όπως και η απόφαση για τη χορήγηση αδείας κυκλοφορίας μιας δραστικής ουσίας, η απόφαση για την έγκριση μιας ουσίας ως βασικής ουσίας παρέχει τη δυνατότητα σε τρίτο να διαθέτει στο εμπόριο ένα φυτοπροστατευτικό προϊόν ανταγωνιστικό προς αυτό της προσφεύγουσας. Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο διότι η έγκριση μιας βασικής ουσίας έχει πολύ σημαντικότερες επιπτώσεις για τον ανταγωνισμό, εφόσον παρέχεται η δυνατότητα σε απεριόριστο αριθμό προσώπων να διαθέσουν στο εμπόριο την εν λόγω βασική ουσία στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως φυτοπροστατευτικό προϊόν, για απεριόριστο χρονικό διάστημα.
23
Τρίτον, το συμπέρασμα της προσφεύγουσας επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι το άρθρο 23, παράγραφος 1, του κανονισμού 1107/2009, το οποίο προβλέπει εξαιρέσεις από ορισμένα άρθρα του εν λόγω κανονισμού, δεν αναφέρει το άρθρο 59, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού.
24
Τέταρτον, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της επικουρικότητας. Κατά το άρθρο 23 του κανονισμού 1107/2009, το ειδικό καθεστώς που εφαρμόζεται στις βασικές ουσίες δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρά μόνον όταν η ανάγκη χρήσεως των επίμαχων ουσιών δεν καλύπτεται από ήδη υπάρχοντα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να αποκτήσουν οι λοιποί φορείς της αγοράς ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε σχέση με τους κατόχους αδειών, με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων για τα οποία δεν απαιτείται άδεια.
25
Συναφώς, το όξινο ανθρακικό νάτριο θεωρείται από την Επιτροπή ως δραστική ουσία των φυτοπροστατευτικών προϊόντων και δεν υφίσταται εμπορικό συμφέρον να δοθεί άδεια για τη δραστική αυτή ουσία, δεδομένου ότι σε ορισμένα κράτη μέλη επιτρέπεται ήδη η χρήση της για φυτοϋγειονομικούς σκοπούς δυνάμει διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας.
26
Περαιτέρω, η έγκριση του όξινου ανθρακικού νατρίου ως βασικής ουσίας δεν θα ήταν χρήσιμη για φυτοϋγειονομικούς σκοπούς καθόσον υφίσταται παρόμοια ή πανομοιότυπη, από χημικής απόψεως, δραστική ουσία, ειδικότερα όσον αφορά τους κανόνες ταξινόμησης και επισήμανσης, τις μεθόδους παρασκευής, τη χρήση και τον τρόπο της μυκητοκτόνου δράσης, όπως επιβεβαιώνεται από την τεχνική έκθεση της EFSA και από τα διεθνή έγγραφα και δημοσιεύσεις.
27
Πέμπτον, κατά την προσφεύγουσα, βάσει της «αρχής της προτεραιότητας», η έγκριση μιας δραστικής ουσίας ματαιώνει όλες τις εκκρεμείς αιτήσεις εγκρίσεως της ίδιας ουσίας ως βασικής ουσίας. Επομένως, εφόσον η προσφεύγουσα ζήτησε την έγκριση του όξινου ανθρακικού νατρίου ως δραστικής ουσίας, πρέπει να ανακληθεί η έγκριση της ουσίας αυτής ως βασικής ουσίας.
28
Με το δεύτερο επιχείρημα, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η έκδοση του προσβαλλόμενου κανονισμού έχει άμεσες οικονομικές επιπτώσεις στην κατάστασή της στην αγορά, διότι το όξινο ανθρακικό νάτριο, το οποίο εγκρίθηκε από την Επιτροπή ως βασική ουσία, είναι υποκατάστατο των φυτοπροστατευτικών προϊόντων με βάση το όξινο ανθρακικό κάλιο και βρίσκεται επομένως σε σχέση ανταγωνισμού με το δικό της προϊόν, το VitiSan.
29
Εισαγωγικά, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, για να αφορά μια πράξη άμεσα έναν ιδιώτη πρέπει να πληρούνται σωρευτικά δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η προσβαλλόμενη πράξη της Ένωσης πρέπει να επηρεάζει άμεσα τη νομική κατάσταση του εν λόγω ιδιώτη και, δεύτερον, να μην αφήνει καμία διακριτική ευχέρεια στους αποδέκτες της που είναι επιφορτισμένοι με την εφαρμογή της, καθόσον η εφαρμογή αυτή έχει καθαρά αυτόματο χαρακτήρα και απορρέει αποκλειστικά από τη ρύθμιση της Ένωσης χωρίς εφαρμογή άλλων παρεμβαλλόμενων κανόνων [διάταξη της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Inuit Tapiriit Kanatami κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, T‑18/10, EU:T:2011:419, σκέψη 71, και απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2011, Microban International και Microban (Europe) κατά Επιτροπής, T‑262/10, EU:T:2011:623, σκέψη 27].
30
Εν προκειμένω, πρέπει να τονιστεί ότι το πρώτο επιχείρημα που προβάλλει η προσφεύγουσα, το οποίο αφορά το άρθρο 59, παράγραφος 1, του κανονισμού 1107/2009, δεν αρκεί για να θεμελιώσει ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός αφορά άμεσα την προσφεύγουσα.
31
Συγκεκριμένα, με την τεχνική έκθεση που υπέβαλε η Επιτροπή στο πλαίσιο της εγκρίσεως του όξινου ανθρακικού νατρίου ως βασικής ουσία, η EFSA ανέφερε, πολύ γενικά, τα συμπεράσματα των μελετών που παρουσίασε η προσφεύγουσα για την έγκριση του όξινου ανθρακικού καλίου ως δραστικής ουσίας. Με την εν λόγω τεχνική έκθεση, η EFSA απέκλεισε το ενδεχόμενο να έχει το όξινο ανθρακικό νάτριο επιβλαβείς συνέπειες για τις μελιτοφόρες μέλισσες, εφόσον οι συνέπειες αυτές του όξινου ανθρακικού καλίου αποκλείστηκαν στο πλαίσιο της χορηγήσεως άδειας για το VitiSan και για ένα άλλο προϊόν.
32
Το άρθρο 59, παράγραφος 1, του κανονισμού 1107/2009 προβλέπει ότι η προστασία των δεδομένων που παρέχεται σε αιτούντα άδεια διαθέσεως στην αγορά ή χρήσεως φυτοπροστατευτικού προϊόντος περιέχοντος δραστική ουσία ο οποίος υπέβαλε έκθεση δοκιμών ή μελετών για την ουσία αυτή απαγορεύει στο κράτος μέλος που παρέλαβε την εν λόγω έκθεση να τη χρησιμοποιήσει προς όφελος άλλων αιτούντων άδεια, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό.
33
Σκοπός της διάταξης αυτής είναι, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 39 του κανονισμού 1107/2009, η προστασία των σημαντικών επενδύσεων στις οποίες προέβη ο αιτών άδεια που υπέβαλε την επίμαχη έκθεση έναντι της χρήσης που θα μπορούσε να κάνει άλλος ανταγωνιστής αιτών.
34
Η διάταξη αυτή δεν μπορεί, επομένως, να έχει την έννοια ότι προστατεύει τον εν λόγω αιτούντα άδεια από αναφορές της EFSA στην επίμαχη έκθεση που έγιναν στο πλαίσιο της εγκρίσεως, από την Επιτροπή, μιας βασικής ουσίας. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 18 του κανονισμού 1107/2009, «ουσίες οι οποίες δεν χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο ως φυτοπροστατευτικά προϊόντα ενδέχεται να είναι χρήσιμες για τη [φυτοϋγεία], [ακόμη και αν] η αίτηση για έγκριση παρουσιάζει περιορισμένο οικονομικό ενδιαφέρον». Συνεπώς, μια ουσία δεν εγκρίνεται ως βασική ουσία προς το συμφέρον των ιδιωτών που ζητούν την άδεια, αλλά προς το συμφέρον του συνόλου των χρηστών, και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της προστασίας του άρθρου 59, παράγραφος 1, του κανονισμού 1107/2009. Εξάλλου, επισημαίνεται επίσης ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 28, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κανονισμού, η έγκριση μιας ουσίας ως δραστικής ουσίας επιτρέπει μόνον τη «χρήση» της ουσίας αυτής για φυτοϋγειονομικούς σκοπούς, και δεν επιτρέπει τη διάθεσή της στην αγορά ως φυτοπροστατευτικού προϊόντος, πράγμα που επιβεβαιώνει ότι η έγκριση δεν έχει οικονομικό συμφέρον για τον ιδιώτη που ζητεί την άδεια.
35
Εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα δεν αποδεικνύει με ποιον τρόπο ο προσβαλλόμενος κανονισμός, ενώ έχει ως σκοπό να επιτρέψει μόνον τη χρήση –και όχι τη διάθεση στην αγορά– του όξινου ανθρακικού νατρίου για σκοπούς φυτοπροστασίας, μπορεί να αφορά άμεσα την κατάστασή της, προσβάλλοντας ενδεχόμενο δικαίωμά της για προστασία των δεδομένων που περιέχουν οι υποβληθείσες από την προσφεύγουσα εκθέσεις δοκιμών ή μελετών, το οποίο έλκει από τις διατάξεις του άρθρου 59, παράγραφος 1, του κανονισμού 1107/2009.
36
Όσον αφορά το δεύτερο επιχείρημα της προσφεύγουσας, το οποίο αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις του προσβαλλόμενου κανονισμού στην κατάστασή της στην αγορά, πρέπει να τονιστεί ότι, με τις παρατηρήσεις της, η προσφεύγουσα απλώς επικαλείται, γενικώς και αορίστως, το ενδεχόμενο ζημίας λόγω της χρήσεως του όξινου ανθρακικού νατρίου αντί του δικού της προϊόντος, του VitiSan, χωρίς να παρέχει στοιχεία που θα μπορούσαν να αποδείξουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός επηρεάζει άμεσα τη νομική της κατάσταση.
37
Συγκεκριμένα, μολονότι δεν αποκλείεται ο προσβαλλόμενος κανονισμός να έχει επιπτώσεις στις δυνατότητες εμπορίας του προϊόντος της προσφεύγουσας, όπως το αναγνωρίζει και η Επιτροπή με τα δικόγραφά της, οι εν λόγω οικονομικές επιπτώσεις που απορρέουν από τον κανονισμό αυτό δεν αφορούν τη νομική κατάσταση της προσφεύγουσας, αλλά αποκλειστικά την πραγματική της κατάσταση (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 28ης Απριλίου 2015, T & L Sugars και Sidul Açúcares κατά Επιτροπής, C‑456/13 P, EU:C:2015:284, σκέψη 37, και διάταξη της 6ης Σεπτεμβρίου 2011, Inuit Tapiriit Kanatami κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, T‑18/10, EU:T:2011:419, σκέψη 75).
38
Συναφώς, το γεγονός και μόνον ότι μια πράξη είναι ικανή να επηρεάσει την πραγματική κατάσταση του προσφεύγοντος δεν αρκεί για να θεωρηθεί ότι τον αφορά άμεσα (διατάξεις της 18ης Φεβρουαρίου 1998, Comité d’entreprise de la Société française de production κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑189/97, EU:T:1998:38, σκέψη 48, και της 21ης Σεπτεμβρίου 2011, Etimine και Etiproducts κατά ΕΟΧΠ, T‑343/10, EU:T:2011:509, σκέψη 41· βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 1969, Eridania κ.λπ. κατά Επιτροπής, 10/68 και 18/68, EU:C:1969:66, σκέψη 7).
39
Βάσει των ανωτέρω, διαπιστώνεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν παράγει άμεσα αποτελέσματα όσον αφορά τη νομική κατάσταση της προσφεύγουσας, καθόσον επιτρέπει απλώς τη χρήση, για σκοπούς φυτοπροστασίας, ενός προϊόντος διαφορετικού από εκείνο που εμπορεύεται η προσφεύγουσα. Δεδομένου ότι δεν πληρούται η πρώτη προϋπόθεση που απαιτείται για να αφορά άμεσα την προσφεύγουσα η προσβαλλόμενη πράξη, συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν την αφορά άμεσα, και επομένως αυτή δεν νομιμοποιείται ενεργητικώς να τον προσβάλει, παρέλκει δε να εξεταστεί κατά πόσον ο εν λόγω κανονισμός ενδέχεται να την αφορά ατομικώς κατά την έννοια της δεύτερης περιπτώσεως του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και κατά πόσον ο προσβαλλόμενος κανονισμός συνιστά κανονιστική πράξη για την εφαρμογή της οποίας δεν απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα, κατά την έννοια της τρίτης περιπτώσεως της διατάξεως αυτής.
40
Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή και να απορριφθεί η προσφυγή ως απαράδεκτη, χωρίς να απαιτείται να εξεταστεί ο δεύτερος λόγος απαραδέκτου.
Επί της αιτήσεως παρεμβάσεως
41
Κατά το άρθρο 144, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, αν ο καθού καταθέσει ένσταση απαραδέκτου ή αναρμοδιότητας, κατά το άρθρο 130, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, απόφαση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως λαμβάνεται μόνον αφού το Γενικό Δικαστήριο απορρίψει την ένσταση ή αποφασίσει ότι θα την εξετάσει μαζί με την ουσία της υποθέσεως.
42
Εν προκειμένω, εφόσον η προσφυγή απορρίφθηκε στο σύνολό της, παρέλκει η κρίση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως.
Επί των δικαστικών εξόδων
43
Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, σύμφωνα με το αίτημα της Επιτροπής.
44
Περαιτέρω, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 144, παράγραφος 10, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Βασίλειο της Δανίας φέρει τα σχετικά με την αίτηση παρεμβάσεως δικαστικά έξοδά του.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
διατάσσει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
2)
Παρέλκει η κρίση επί της αιτήσεως παρεμβάσεως του Βασιλείου της Δανίας.
3)
Καταδικάζει την Biofa AG στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων.
4)
Το Βασίλειο της Δανίας φέρει τα σχετικά με την αίτηση παρεμβάσεως δικαστικά έξοδά του.
Λουξεμβούργο, 9 Νοεμβρίου 2016.
Ο Γραμματέας
E. Coulon
Ο ασκών καθήκοντα προέδρου
S. Gervasoni
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.