Skarga wniesiona w dniu 5 stycznia 2016 r. – Toshiba Samsung Storage Technology i Toshiba Samsung Storage Technology Korea / Komisja
(Sprawa T-8/16)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Toshiba Samsung Storage Technology Corp. (Tokio, Japonia) i Toshiba Samsung Storage Technology Korea Corp. (Gyeonggi-do, Republika Korei) (przedstawiciele: M. Bay, J. Ruiz Calzado, A. Aresu i A. Scordamaglia-Tousis, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
stwierdzenie nieważności całości lub części decyzji Komisji z dnia 21 października 2015 r. w sprawie AT.39639 – Napędy dysków optycznych, dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE i art. 53 porozumienia EOG;
w dalszej kolejności lub alternatywnie – istotne obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżących;
obciążenie Komisji kosztami; oraz
wydanie wszelkich innych rozstrzygnięć, jakie mogą okazać się stosowne w niniejszej sprawie.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dziewięć zarzutów.
Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia istotnych wymogów proceduralnych i prawa skarżących do obrony ze względu na niespójną kwalifikację prawną zachowania, sprzecznego lub co najmniej niewystarczającego uzasadnienia dotyczącego kwalifikacji prawnej zarzucanego naruszenia, brak umożliwienia dostępu do dowodu uwalniającego oraz przywołanie w zaskarżonej decyzji wielu okoliczności prawnych i faktycznych, które nie zostały przedstawione w piśmie w sprawie przedstawienia zarzutów.
Zarzut drugi dotyczy błędów faktycznych i prawnych przy stosowaniu art. 101 TFUE w odniesieniu do ustaleń dotyczących wpływu na handel między państwami członkowskimi.
Zarzut trzeci dotyczy błędów faktycznych i prawnych przy określeniu geograficznego zakresu naruszenia art. 101 TFUE.
Zarzut czwarty dotyczy błędów faktycznych i prawnych przy stosowaniu art. 101 TFUE w odniesieniu do ustalenia, iż miało miejsce jednolite naruszenie.
Zarzut piąty dotyczy błędów faktycznych i prawnych w odniesieniu do rzekomej wiedzy skarżących o całym jednolitym naruszeniu a bardziej konkretnie o uczestnictwie wszystkich innych adresatów.
Zarzut szósty dotyczy błędów faktycznych i prawnych w odniesieniu do daty rozpoczęcia rzekomego udziału skarżących w całym jednolitym naruszeniu.
Zarzut siódmy dotyczy błędów faktycznych i prawnych w odniesieniu do zakresu naruszenia przypisywanego skarżącym poprzez stwierdzenie, że skarżący uczestniczyli w antykonkurencyjnych „porozumieniach”.
Zarzut ósmy dotyczy naruszenia prawa do dobrej administracji i związanych z nim ogólnych zasad prawa Unii wynikającego z rażąco nadmiernie długiego czasu trwania dochodzenia.
Zarzut dziewiąty, podniesiony alternatywnie, dotyczy błędów w obliczeniu grzywny wynikających z:
nieuwzględnienia przez Komisję (a) faktu, że skarżący są przedsiębiorstwami wytwarzającymi tylko jeden produkt, (b) dodatkowych okoliczności ograniczających wagę indywidualnego zachowania i okoliczności łagodzących; oraz
braku nadania przez Komisję właściwej wagi szczególnym okolicznościom naruszenia przy ustalaniu poziomu ogólnego współczynnika wagi naruszenia i opłaty za przystąpienie do porozumienia.
____________