61980C0179
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΩΣ GERHARD REISCHL
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤΊΣ 8 'ΙΟΥΛΊΟΥ 1981 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικασνές,
Ἡ εκδίκαση τῆς παρούσης υποθέσεως, δέν κατέληξε σέ έκδοση ἀποφάσεως, καί κατά συνέπεια, σύμφωνα μέ τό άρθρο 69, παράγραφος 5, τοῦ κανονισμού διαδικασίας, τό Δικαστήριο κανονίζει τά δικαστικά έξοδα κατά τήν κρίση του.
"Αν εξετάσει κανείς τίς πιθανότητες νά γίνει παραδεκτή ἡ προσφυγή στό τελευταίο στάδιο τῆς διαδικασίας, τότε πράγματι θά ἀπέμενε ένας καί μόνον ισχυρισμός, ὅτι δηλαδή ὁ κανονισμός, κατά τοῦ ὁποίου στρέφεται ἡ προσφυγή, ἐξεδόθη χωρίς τήν ἀναγκαία διαβούλευση μέ τό Κοινοβούλιο. Δέν νομίζω ὅτι αυτό ευσταθεί, διότι τό Κοινοβούλιο δέν πήρε μέν θέση ἐπ' αυτού τοῦ συγκεκριμένου κανονισμού, άλλα ἐπί ενός σχεδίου κανονισμοῦ πού ἀπέβλεπε στην θέσπιση ενός συστήματος ποσοστώσεων γιά ένα χρονικό διάστημα 5 ετών. Κατά τήν γνώμη μου, στην συναίνεση τοῦ Κοινοβουλίου γιά τήν θέσπιση μιᾶς νέας ὁλικής ρυθμίσεως ευρίσκεται επίσης ἡ συναίνεση γιά τήν παράταση τῆς ἀντίστοιχης ρυθμίσεως πού ίσχυε μέχρι τότε.
Πράγματι, εἶναι επίσης χαρακτηριστικό ὅτι ἐνῶ τό Κοινοβούλιο παρενέβη στην πρώτη υπόθεση (υπόθεση 138/79, Roquette frères κατά Συμβουλίου τῶν Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων, ἀπόφαση τῆς 29ης 'Οκτωβρίου 1980), δέν παρενέβη στην παρούσα υπόθεση. Νομίζω ὅτι καί τό Κοινοβούλιο είναι τῆς γνώμης ὅτι στην παρούσα υπόθεση δέν εμειώθησαν οἱ εξουσίες του.
Κατά συνέπεια ἡ προσφυγή εἶναι ἀνέρειστη. Ἐν τούτοις προτείνω, νά διατάξει τό Δικαστήριο τον συμψηφισμό τῶν δικαστικῶν εξόδων, δηλαδή κάθε διάδικος νά φέρει τά έξοδά του.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά γερμανικά.