61984J0219(01)
ΈΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠ' ΑΚΡΟΑΤΗΡΊΟΥ ΣΥΖΉΤΗΣΗ
στην υπόθεση 219/84 (
*1
)
Ι — Πραγματικά περιστατικά και έγγραφη διαδικασία
Ο Michael Powell διορίστηκε δόκιμος υπάλληλος διοικήσεως με το βαθμό Α 5 στην Επιτροπή, με την απόφαση της 1ης Μαρτίου 1974, από τις 11 Φεβρουαρίου 1974. Η κατάταξη του αυτή έγινε, κατά την Επιτροπή, βάσει των κριτηρίων που καθορίστηκαν με την απόφαση της Επιτροπής της 6ης Ιουνίου 1973, περί των κριτηρίων που εφαρμόζονται στη βαθμολογική και μισθολογική κατάταξη κατά την πρόσληψη. Στις 31 Οκτωβρίου 1974, ο Powell μονιμοποιήθηκε με το βαθμό Α 5. Ο ενδιαφερόμενος, ο οποίος είχε ήδη, προ της προσλήψεως του, ζητήσει να γίνει ο διορισμός του με το βαθμό Α 4, επέμεινε και στη συνέχεια να αναθεωρηθεί η κατάταξη του, χωρίς όμως να προσβάλει την απόφαση του διορισμού του.
Στις 21 Οκτωβρίου 1983, διανεμήθηκε ανακοίνωση του γενικού διευθυντή προσωπικού και διοικήσεως με το ακόλουθο περιεχόμενο:
« Φέρεται εις γνώση του προσωπικού της Επιτροπής ότι ο κ. Burke, μέλος της Επιτροπής αρμόδιο επί θεμάτων προσωπικού και διοικήσεως, εξέδωσε μια νέα απόφαση σχετική με τα κριτήρια που εφαρμόζονται στη βαθμολογική και μισθολογική κατάταξη κατά την πρόσληψη, η οποία τέθηκε σε ισχύ από την 1η Σεπτεμβρίου 1983. Η απόφαση αυτή καταργεί και αντικαθιστά την απόφααη της 6ης Ιουνίου 1973 που ίσχυε μέχρι τώρα.
Κατ' εξαίρεση, οποιοσδήποτε υπάλληλος, που έχει καταταγεί κατ' εφαρμογή της παλιάς αποφάσεως και ο οποίος θεωρεί ότι δεν έχει καταταγεί σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονταν με αυτή, έχει στη διάθεση του μια τελευταία προθεσμία τριών μηνών από την ημερομηνία του παρόντος δημοσιεύματος για να υποβάλει αίτηση περί ανακατατάξεως. »
Απαντώντας σε αίτηση του Powell, περί αναδρομικής ανακατατάξεώς του στο βαθμό Α 4 την οποία υπέβαλε στις 22 Νοεμβρίου 1983, η ΑΔΑ επιβεβαίωσε, με έγγραφο της 6ης Ιανουαρίου 1984, τη διατήρηση της αρχικής του κατάταξης στο βαθμό Α 5. Μόνον όταν ανέγνωσε το έγγραφο αυτό, ο Powell αντελήφθη για πρώτη φορά ότι, κατά την πρόσληψη του, είχε εφαρμοστεί στην περίπτωση του η απόφαση της Επιτροπής της 6ης Ιουνίου 1973, ληφθείσης υπόψη της διάρκειας της επαγγελματικής του πείρας, η οποία είχε υπολογιστεί εσφαλμένα από την επιτροπή κατατάξεως.
Δεδομένου ότι η διοικητική ένσταση, την οποία υπέβαλε στις 2 Φεβρουαρίου 1984, δεν έτυχε απαντήσεως εντός της προθεσμίας που προβλέπεται από τον κανονισμό υπηρεσιακής κατατάξεως των υπαλλήλων, προσέφυγε στο Δικαστήριο. Απορριπτική της ένστασης του απόφαση του κοινοποιήθηκε μετά την άσκηση της προσφυγής.
Με δικόγραφο της 11ης Οκτωβρίου 1984, η Επιτροπή υπέβαλε ένσταση απαραδέκτου της προσφυγής, ζητώντας από το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 91 του κανονισμού διαδικασίας, να αποφανθεί επί της ενστάσεως αυτής χωρίς να εισέλθει στην ουσία.
Με απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 1985, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) δέχτηκε τύποις την προσφυγή χωρίς να προβεί σε συζήτηση επί της ουσίας.
Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή και μετά από ακρόαση του γενικού εισαγγελέα, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή αποδείξεων.
II — Αιτήματα των διαδίκων
Ο προσφείψων ζητεί από το Δικαστήριο:
« α)
να ακυρώσει τις αποφάσεις της καθής της 1ης Μαρτίου 1974, περί διορισμού του ως δοκίμου υπαλλήλου από τις 11 Φεβρουαρίου 1974, και της 31ης Οκτωβρίου 1974, περί μονιμοποιήσεώς του από τις 11 Νοεμβρίου 1974, μόνο όμως κατά το μέτρο που με τις αποφάσεις αυτές κατατάχτηκε στο βαθμό Α 5
β)
να ακυρώσει την απόφαση που του κοινοποιήθηκε με το από 6 Ιανουαρίου 1984 έγγραφο του γενικού διευθυντή προσωπικού και διοικήσεως'
γ)
να ακυρώσει την απόφαση περί απορρίψεως της από 2 Φεβρουαρίου 1984 διοικητικής του ένστασης, που πρωτοκολλήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1984. »
Η καΟής ζητεί από το Δικαστήριο:
« —
να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη·
—
να αποφασίσει ως προς τα δικαστικά έξοδα κατά νόμο. »
III — Λόγοι ακυρώσεως και επιχειρήματα των διαδίκων
Ο προσφεύ}ΐωρ ισχυρίζεται ότι κακώς η ΑΔΑ τον κατέταξε στο βαθμό Α 5, ενώ δυνάμει της αποφάσεως της Επιτροπής της 6ης Ιουνίου 1973, περί των κριτηρίων που εφαρμόζονται στη βαθμολογική και μισθολογική κατάταξη κατά την πρόσληψη, έπρεπε να είχε καταταγεί στο βαθμό Α 4.
Σχετικώς, υπενθυμίζει ότι το άρθρο 3 της προαναφερθείσας απόφασης ορίζει τα εξής:
«Διορισμός ανον ανώτερο βαθμό μιας οναδιο-όρομίας
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 1_η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή μπορεί, κατ' εξαίρεση και για να ληφθούν υπόψη οι ανάγκες προσλήψεων, να διορίσει τον επιλεγέντα υποψήφιο στον ανώτερο βαθμό της εισαγωγικής ή της ενδιάμεσης σταδιοδρομίας, υπό την προϋπόθεση ότι αυτός δικαιολογεί επαγγελματική πείρα κατά την έννοια του άρθρου 2 ελαχίστης διάρκειας:
—
12 ετών για το βαθμό Α 4,
—
8 ετών για το βαθμό Α 6,
—
10 ετών για το βαθμό LA 4,
—
5 ετών για το βαθμό LA 6,
—
4 ετών για το βαθμό Β 4,
—
2 ετών για το βαθμό C 4. »
Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί, αντίθετα από ό,τι έκρινε η επιτροπή κατατάξεως κατά το χρόνο της προσλήψεως, ότι ο προσφεύγων διαθέτει επαγγελματική πείρα υπερβαίνουσα τα δώδεκα έτη και συγκεντρώνει έτσι τις προϋποθέσεις του άρθρου 3 της απόφασης της 6ης Ιουνίου 1973.
Κατά τον Powell, ουδέποτε συνέβη να μη χορηγηθεί ο ανώτερος του εισαγωγικού βαθμού της σταδιοδρομίας βαθμός, στην οποία έγινε η πρόσληψη, σε υπάλληλο πληρούντα τις προϋποθέσεις του άρθρου 3 της απόφασης της 6ης Ιουνίου 1973.
Εξάλλου, η αλληλογραφία που ανταλλάχτηκε μεταξύ του Powell και της Επιτροπής προ της προσλήψεως δείχνει ότι η καθής επειγόταν να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες του προσφεύγοντος και ότι στην ουσία του είχε υποσχεθεί το βαθμό Α 4, με συνέπεια να δεσμεύεται από το προαναφερθέν άρθρο 3, κατά το οποίο η ΑΔΑ μπορεί να διορίσει τον επιλεγέντα υπάλληλο σε βαθμό ανώτερο του εισαγωγικού, « για να ληφθούν υπόψη οι ανάγκες προσλήψεων ».
Τρίτον, ο Powell ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, αρνούμενη να κατατάξει στο βαθμό Α 4 τους υποψηφίους που προσέλαβε τελευταίους, για το μόνο λόγο ότι είχαν ήδη εξαντληθεί τα σχετικά κονδύλια του προϋπολογισμού της, παρέβη το άρθρο 5, παράγραφος 3, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, το οποίο εγγυάται ότι « οι υπάλληλοι που ανήκουν στην ίδια κατηγορία ή στον ίδιο κλάδο υπόκεινται αντίστοιχα στις ίδιες προϋποθέσεις προσλήψεως και εξελίξεως της σταδιοδρομίας ».
Τέλος, ο προσφεύγων παρατηρεί ότι, ενόψει του γεγονότος ότι, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, της απόφασης του 1973, «για να ληφθεί υπόψη η επαγγελματική πείρα του υποψηφίου κατά το μέρος που υπερβαίνει το μέτρο που λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό του βαθμού στον οποίο γίνεται ο διορισμός, η ΑΔΑ αναγνωρίζει το χρόνο υπηρεσίας σύμφωνα με τον πίνακα που περιέχεται στο παράρτημα », πρέπει η ίδια διάταξη να εφαρμοστεί κατ' αναλογία και προκειμένου για τη βαθμολογική κατάταξη κατά το διορισμό.
Η Επιτροπή απαντά ότι το άρθρο 3 της προαναφερθείσας απόφασης της 6ης Ιουνίου 1973 δεν της επέβαλλε με κανένα τρόπο να διορίσει τον προσφεύγοντα με το βαθμό Α 4.
Η διατύπωση της διατάξεως αυτής ( « Κατά παρέκκλιση του άρθρου 1, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή μπορεί, κατ' εξαίρεση και για να ληφθούν υπόψη οι ανάγκες προσλήψεων, να διορίσει τον επιλεγέντα υποψήφιο στον ανώτερο βαθμό της εισαγωγικής ή της ενδιάμεσης σταδιοδρομίας », εφόσον συγκεντρώνει ορισμένες προϋποθέσεις επαγγελματικής πείρας) δείχνει σαφώς ότι εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής και μόνο να αποφασίζει αν οι ανάγκες προσλήψεων δικαιολογούν παρέκκλιση από τους γενικούς κανόνες περί κατατάξεως.
Η πάγια πρακτική, στην οποία αναφέρεται ο προσφεύγων, έχει τηρηθεί — κατά την Επιτροπή — μόνο για την κατάταξη στον ανώτερο βαθμό της εισαγωγικής σταδιοδρομίας, ενώ ο Powell προσελήφθη σε ενδιάμεση σταδιοδρομία. Σε περιπτώσεις ανάλογες προς αυτήν του Powell, αντιθέτως, η πάγια πρακτική ήταν να μη γίνεται παρέκκλιση από το γενικό κανόνα περί κατατάξεως στον αρχικό βαθμό της σταδιοδρομίας, παρά μόνον αν αυτό δικαιολογείται από τις ανάγκες προσλήψεων. Σχετικώς ο Powell κακώς ερμηνεύει ως απόδειξη του επείγοντος των αναγκών προσλήψεων ορισμένα στοιχεία, όπως παραδείγματος χάρη μια τηλεφωνική κλήση του διευθυντή προσωπικού, η οποία δεν συνιστά παρά εκδήλωση επιμέλειας της υπηρεσίας προσλήψεων.
Τέλος, δεν χωρεί αναλογική εφαρμογή της διάταξης περί αναγνωρίσεως του χρόνου προϋπηρεσίας προς απονομή βαθμού, δεδομένου ότι η βαθμολογική κατάταξη διέπεται από ρητή διάταξη.
G. Bosco
εισηγητής δικαστής
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.