62002CC0063_NL
Conclusie van de advocaat generaal
Conclusie van de advocaat generaal
1. De Commissie verzoekt het Hof vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door voor Noord-Ierland en Wales niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, of althans de Commissie niet van deze bepalingen in kennis te stellen, de krachtens artikel 17, leden 1 en 2, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
2. Artikel 17 van richtlijn 98/83 luidt:
1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om binnen twee jaar na de inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. [...]
2. De lidstaten doen de Commissie mededeling van de tekst van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen."
3. De richtlijn is op 25 december 1998 in werking getreden en had dus op 25 december 2000 moeten zijn omgezet.
4. Daar de Commissie geen mededeling over de omzetting ontving, leidde zij de niet-nakomingsprocedure in en verzocht zij het Verenigd Koninkrijk bij brief van 25 april 2001 om binnen twee maanden zijn opmerkingen te maken.
5. Hierop stuurde de Britse regering bij brief van 18 juli 2001 de bepalingen ter omzetting van de richtlijn voor Schotland. Wat Wales, Noord-Ierland en Gibraltar betreft, stelde zij een spoedige vaststelling van de vereiste wetteksten in het vooruitzicht.
6. Op 24 juli 2001 stuurde de Commissie het Verenigd Koninkrijk een met redenen omkleed advies, waarin zij deze lidstaat verzocht, binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving ervan de nodige maatregelen ter omzetting van de richtlijn in Wales, Noord-Ierland en Gibraltar te nemen.
7. Bij brief van 26 september 2001 stuurde de Britse regering de regelingen tot omzetting van de richtlijn in Gibraltar en verstrekte zij informatie over de stand van zaken bij de voorbereiding van de omzetting in Wales en Noord-Ierland.
8. Op 26 februari 2002 stelde de Commissie het onderhavige beroep in en verzocht zij het Hof, de in punt 1 omschreven niet-nakoming vast te stellen. Het Verenigd Koninkrijk aanvaardt een met het verzoek overeenkomende beslissing. Het deelt mee dat de bepalingen voor Wales op 7 december 2001 zijn vastgesteld en op 1 januari 2002 in werking zijn getreden. Als gevolg van capaciteitsproblemen heeft de omzetting voor Noord-Ierland vertraging opgelopen. In september 2002 zouden de vereiste bepalingen echter in werking treden.
Beoordeling
9. Volgens artikel 10, eerste alinea, EG moeten de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen treffen welke geschikt zijn om de nakoming van de uit handelingen van de instellingen der Gemeenschap voortvloeiende verplichtingen te verzekeren. Tot deze handelingen behoren de richtlijnen, die overeenkomstig artikel 249, derde alinea, EG ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend zijn voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Dit houdt voor elke staat waarvoor een richtlijn bestemd is, de verplichting in om in het kader van zijn nationale rechtsorde tijdig alle maatregelen te treffen die nodig zijn om de volle werking van de richtlijn overeenkomstig het ermee beoogde doel te verzekeren.
10. De loutere inleiding van de procedure tot vaststelling van een wet die de omzetting van een richtlijn in nationaal recht verzekert, voldoet niet aan dit vereiste.
11. Volgens vaste rechtspraak is een eventuele beëindiging van de niet-nakoming na afloop van de in het met redenen omklede advies gestelde termijn niet van invloed op de gegrondheid van het beroep. De bepalingen ter omzetting van de richtlijn in Wales zijn op 1 januari 2002 in werking getreden. De omzetting voor Noord-Ierland is door de Britse regering voor september 2002 toegezegd. Aangezien de bepalingen dus na het verstrijken van de termijn in werking zijn getreden of zullen treden, staat dit niet aan de vaststelling van een niet-nakoming in de weg.
12. De Commissie heeft bovendien verwijzing van het Verenigd Koninkrijk in de kosten gevorderd. Volgens artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen, voorzover dit is gevorderd.
Conclusie
13. Gezien het bovenstaande geef ik het Hof in overweging, als volgt te beslissen:
1) Door voor Noord-Ierland en Wales niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, of althans de Commissie niet van deze bepalingen in kennis te stellen, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens artikel 17, leden 1 en 2, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2) Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten."