61981CJ0103_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 103/81,
LILIANE CHAUMONT-BARTHEL, υπάλληλος τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, διαμένουσα στό Elvange, εκπροσωπουμένη από τόν Ernest Arendt, δικηγόρο Λουξεμβούργου, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν προαναφερθέντα δικηγόρο Ernest Arendt, 34B, rue Philippe-II,
προσφεύγουσα,
κατά
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ, εκπροσωπουμένου από τόν Martin Schmidt, διευθυντή προσωπικού καί κοινωνικών υποθέσεων, επικουρούμενο από τόν Alex Bonn, δικηγόρο Λουξεμβούργου, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν προαναφερθέντα δικηγόρο Bonn, 22B, Cote-d’Eich,
καθ’ ου,
Αντικείμενο της υπόθεσης
πού έχει ως αντικείμενο τήν ακύρωση τής αποφάσεως τού προϊσταμένου τού τμήματος κοινωνικών υποθέσεων, τής 24ης Ιουλίου 1980, σύμφωνα μέ τήν οποία
οι Κοινότητες, στό πλαίσιο τής καλύψεως τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά τών κινδύνων ατυχημάτων καί επαγγελματικών ασθενειών, υποκαθίσταντο στά δικαιώματα τής προσφευγούσης, επί τού ποσού πού τής ειχε καταβληθεί, από μία ασφαλιστική εταιρία, καθώς καί τό αίτημα νά καταδικασθεί τό καθ’ ου νά καταβάλει στήν προσφεύγουσα τό ποσό τών 50 000 βελγικών φράγκων,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 28 Απριλίου 1981, η Chaumont-Barthel, υπάλληλος τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ήσκησε προσφυγή, μέ τήν οποία ζητεί αφ’ ενός μέν νά ακυρωθεί η απόφαση τού
προϊσταμένου τού τμήματος κοινωνικών υποθέσεων τού Κοινοβουλίου, τής 24ης Ιουλίου 1980, σύμφωνα μέ τήν οποία οι Κοινότητες, στό πλαίσιο τής καλύψεως τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά τών κινδύνων ατυχημάτων καί επαγγελματικών ασθενειών, υποκαθίσταντο στά δικαιώματα τής προσφευγούσης επί τής αποζημιώσεως πού τής ειχε καταβληθεί από μία ασφαλιστική εταιρία λόγω προσβολής τής σωματικής ακεραιότητος, αφ’ ετέρου δέ νά καταδικασθεί τό καθ’ ου νά τής καταβάλει τό ποσό τών 50 000 βελγικών φράγκων, τό οποίο ισούται πρός τήν αποζημίωση αυτή .
2 Η προσφεύγουσα έπεσε θύμα τροχαίου ατυχήματος στίς 25 Μα ΐου 1977 . Υπέστη τραύματα, γιά τά οποία έλαβε αποζημίωση από δύο πηγές .
3 Κατ’ αρχάς η προσφεύγουσα παρέστη ως πολιτικώς ενάγουσα στήν ποινική δίκη κατά τού ευθυνομένου τρίτου, κατόπιν τούτου δέ τής κατεβλήθη, βάσει τής εκθέσεως τού πραγματογνώμονος πού ειχε διορίσει τό δικαστήριο, αποζημίωση 65 000 βελγικών φράγκων, δηλαδή 15 000 φράγκα γιά τήν ηθική βλάβη λόγω τών προκληθέντων πόνων καί 50 000 φράγκα λόγω προσβολής τής σωματικής ακεραιότητος, εν όψει τών παροδικών συνεπειών από τά τραύματα καί τών μικρών διαρκών επιπλοκών . Τό δικαστήριο έκρινε οτι δέν υπήρχε λόγος νά δεχθεί οτι υφίστατο μερική μόνιμη αναπηρία .
4 Κατόπιν, στό πλαίσιο τής καλύψεως τών υπαλλήλων κατά τών κινδύνων ατυχημάτων πού προβλέπεται στό άρθρο 73 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ΕΕ ειδ . έκδ . 01/001, σ . 108 ), η προσφεύγουσα εδέχθη τήν πρόταση, τήν οποία τής απηύθυνε μέ επιστολή τής 16ης Ιανουαρίου 1980 ο προϊστάμενος τού τμήματος κοινωνικών υποθέσεων, νά τής καταβληθεί λόγω μερικής μονίμου αναπηρίας αποζημίωση 292 582 φράγκων, η οποία ειχε υπολογισθεί βάσει τού ποσοστού αναπηρίας 6 % πού ειχε διαγνώσει ο ιατρός-σύμβουλος τού Κοινοβουλίου .
5 Τό Κοινοβούλιο ομως, κατόπιν, αφήρεσε από τό ποσό τής αποζημιώσεως αυτής τό ποσό τών 50 000 φράγκων πού ειχε καταβάλει στήν προσφεύγουσα η ασφάλεια τού ευθυνομένου τρίτου λόγω προσβολής τής σωματικής ακεραιότητος, ισχυριζόμενο οτι γιά τό ποσό αυτό χωρεί υποκατάσταση τών Κοινοτήτων στά δικαιώματα τής προσφευγούσης .
6 Η προσφεύγουσα υπέβαλε ένσταση κατά τής αποφάσεως αυτής στίς 2 Οκτωβρίου 1980 . Ο γενικός γραμματεύς απέρριψε τήν ένσταση αυτή στίς 29 Ιανουαρίου 1981 . Η προσφεύγουσα ήσκησε προσφυγή δυνάμει τού άρθρου 91 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως στίς 28 Απριλίου 1981 .
7 Κατά τήν προσφεύγουσα, οι δύο αποζημιώσεις αφορούν δύο διαφορετικά είδη ζημίας, μία ηθική καί μία υλική, καί τό δικαίωμα υποκαταστάσεως τών Κοινοτήτων δέν ειναι δυνατόν νά ισχύσει γιά τό πρώτο . Τό Κοινοβούλιο αντιθέτως υποστηρίζει οτι καί οι δύο αποζημιώσεις αποζημιώνουν τήν προσφεύγουσα γιά τήν προσβολή τής σωματικής ακεραιότητός της καί οτι επομένως εδικαιούτο νά εκπέσει τό ποσό τών 50 000 φράγκων, ωστε νά αποφευχθεί η αποζημίωση τής προσφευγούσης δύο φορές γιά τήν ίδια ζημία .
8 Πρός επίλυση τής διαφοράς πού υφίσταται μεταξύ τών διαδίκων ειναι αναγκαία η εξέτασή της εντός τού πλαισίου τών διατάξεων τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, οι οποίες εφαρμόζονται εν προκειμένω .
9 Οι κανόνες πού αφορούν τήν κάλυψη τών υπαλλήλων τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά τών κινδύνων ατυχημάτων καί επαγγελματικών ασθενειών, πού εθεσπίσθησαν κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 73 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, προσδιορίζουν τίς αποζημιώσεις πού καταβάλλονται στούς υπαλλήλους σέ περίπτωση ατυχήματος . Τό άρθρο 12, παράγραφος 2 αυτών τών κανόνων προβλέπει οτι, σέ περίπτωση μερικής μονίμου αναπηρίας, καταβάλλεται στόν υπάλληλο ορισμένο ποσό . Τό άρθρο 14 τών ιδίων κανόνων προβλέπει αποζημίωση, πού καθορίζεται κατ’ αναλογία πρός τούς συντελεστές πού προβλέπονται στήν κλίμακα αναπηρίας πού αναφέρεται στό άρθρο 12, «γιά κάθε μόνιμη βλάβη ή παραμόρφωση, η οποία, έστω καί άν δέν επηρεάζει τήν ικανότητα τού υπαλλήλου πρός εργασία, αποτελεί προσβολή τής σωματικής ακεραιότητος τού προσώπου καί προξενεί πραγματική βλάβη στίς κοινωνικές του σχέσεις» .
10 Όσον αφορά τήν υποκατάσταση, η διάταξη πού εφηρμόζετο κατά τόν χρόνο τού ατυχήματος ηταν τό άρθρο 8 τών κανόνων, σύμφωνα μέ τό οποίο οι προβλεπόμενες αποζημιώσεις καταβάλλονται στούς υπαλλήλους ή στούς δικαιούχους μόνο εφ’ οσον συναινέσουν στήν υποκατάσταση τών Κοινοτήτων, μέχρι τό ποσό τών ανωτέρω αποζημιώσεων, στά δικαιώματα καί τίς αξιώσεις τους κατά τών τρίτων πού ενδεχομένως ευθύνονται . Τήν 1η Ιουλίου 1977 η προσφεύγουσα υπέγραψε ενα έντυπο υποκαταστάσεως, μέ τό οποίο οι Κοινότητες υποκαθίσταντο σέ ολες τίς αξιώσεις της κατά τού ευθυνομένου τρίτου τόσο ως πρός τίς παροχές, αποζημιώσεις καί επιστροφές εξόδων πού τής κατεβλήθησαν βάσει τών άρθρων 72, 73 καί 75 τού κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, οσο καί ως πρός τήν αμοιβή πού τής κατεβλήθη κατά τίς περιόδους τής ανικανότητός της πρός εργασία .
11 Οι διάδικοι δέν αμφισβητούν τό γεγονός οτι σκοπός τού δικαιώματος τών Κοινοτήτων πρός υποκατάσταση ειναι νά αποφευχθεί η αποζημίωση τού υπαλλήλου δύο φορές γιά τήν ίδια ζημία .
12 Πρέπει συνεπώς νά εξετασθεί άν οι δύο αποζημιώσεις πού κατεβλήθησαν στήν προσφεύγουσα καλύπτουν τήν ίδια ζημία . Από τήν επιστολή τού προϊσταμένου τού τμήματος κοινωνικών υποθέσεων, τής 16ης Ιανουαρίου 1980, οπως επεβεβαιώθη καί κατά τήν επ’ ακροατηρίου συζήτηση, συνάγεται οτι η αποζημίωση τήν οποία κατέβαλε τό Κοινοβούλιο δέν αφορούσε παρά τήν μερική μόνιμη αναπηρία πού ειχε διαγνώσει ο ιατρός-σύμβουλος τού οργάνου . Η αποζημίωση αυτή εμπίπτει στό άρθρο 12 τής ρυθμίσεως .
13 Η αποζημίωση πού επεδικάσθη στήν προσφεύγουσα, από τό δικαστήριο, εβασίσθη στίς διαπιστώσεις τού πραγματογνώμονος πού ειχε διορίσει τό ίδιο καί ο οποίος ρητώς απέκλεισε τήν υπαρξη μερικής μονίμου αναπηρίας, αλλά προέτεινε αντιθέτως αποζημίωση 50 000 φράγκων λόγω προσβολής τής σωματικής ακεραιότητος, αποζημίωση πού εμπίπτει στό άρθρο 14 τής ρυθμίσεως .
14 Υπό τίς περιστάσεις αυτές καί από τά εκτεθέντα ανωτέρω καθίσταται σαφές οτι η αποζημίωση, τήν οποία κατέβαλε τό Κοινοβούλιο, δέν αφορά τήν ίδια ζημία γιά τήν οποία επεδίκασε τό δικαστήριο τήν αποζημίωση . Υπό τίς συνθήκες αυτές τό Κοινοβούλιο δέν ειχε δικαίωμα νά προβάλει τήν υποκατάσταση καί συνεπώς έπρεπε νά καταβάλει ακεραία τήν αποζημίωση . Η προσβαλλομένη απόφαση πρέπει συνεπώς νά ακυρωθεί καί τό Κοινοβούλιο νά καταδικασθεί νά καταβάλει στήν προσφεύγουσα τό ποσό τών 50 000 φράγκων .
15 Επί τού ποσού αυτού πρέπει επίσης νά καταβληθούν τόκοι, βάσει ετησίου επιτοκίου 6 %, από τίς 24 Ιουλίου 1980 .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
16 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 69, παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα .
17 Επειδή τό Κοινοβούλιο ηττήθη, πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τρίτο τμήμα )
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Ακυρώνει τήν απόφαση τού προϊσταμένου τού τμήματος κοινωνικών υποθέσεων τού Κοινοβουλίου, τής 24ης Ιουλίου 1980 .
2)Καταδικάζει τό Κοινοβούλιο νά καταβάλει στήν προσφεύγουσα τό ποσό τών 50 000 βελγικών φράγκων εντόκως, μέ ετήσιο επιτόκιο 6 %, από τίς 24 Ιουλίου 1980 μέχρι τήν ημέρα τής πραγματικής καταβολής .
3)Καταδικάζει τό Κοινοβούλιο στά δικαστικά έξοδα .