62021CJ0548_RES
Υπόθεση C‑548/21
CG
κατά
Bezirkshauptmannschaft Landeck
(αίτηση του Landesverwaltungsgericht Tirol για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 4ης Οκτωβρίου 2024
«Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων – Οδηγία (ΕΕ) 2016/680 – Άρθρο 3, σημείο 2 – Έννοια της “επεξεργασίας” – Άρθρο 4 – Αρχές που διέπουν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ – Αρχή της “ελαχιστοποίησης των δεδομένων” – Άρθρα 7, 8 και 47 καθώς και άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Απαίτηση κατά την οποία ένας περιορισμός στην άσκηση θεμελιώδους δικαιώματος πρέπει να “προβλέπεται από τον νόμο” – Αναλογικότητα – Εκτίμηση της αναλογικότητας υπό το πρίσμα του συνόλου των κρίσιμων στοιχείων – Προηγούμενος έλεγχος από δικαστήριο ή ανεξάρτητη διοικητική αρχή – Άρθρο 13 – Ενημέρωση που διατίθεται ή δίδεται στο υποκείμενο των δεδομένων – Όρια – Άρθρο 54 – Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προσφυγής κατά υπευθύνου επεξεργασίας ή εκτελούντος την επεξεργασία – Αστυνομική έρευνα σχετική με τη διακίνηση ναρκωτικών – Απόπειρα των αστυνομικών αρχών να ξεκλειδώσουν κινητό τηλέφωνο προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση, για τους σκοπούς της εν λόγω έρευνας, στα δεδομένα που περιέχονται στο τηλέφωνο αυτό»
Προσέγγιση των νομοθεσιών – Τομέας των τηλεπικοινωνιών – Επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών – Οδηγία 2002/58 – Πεδίο εφαρμογής – Απόπειρα των αστυνομικών αρχών να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο στο πλαίσιο ποινικής έρευνας – Απουσία παρέμβασης των παρόχων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών – Δεν εμπίπτει
(Οδηγία 2002/58 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136, άρθρα 1 §§ 1 και 3 και 3)
(βλ. σκέψεις 57-59)
Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε ποινικές υποθέσεις – Οδηγία 2016/680 – Πεδίο εφαρμογής – Απόπειρα των αστυνομικών αρχών να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο στο πλαίσιο ποινικής έρευνας – Εμπίπτει
(Οδηγία 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 2 §§ 1 και 3, σημείο 2)
(βλ. σκέψεις 71-77)
Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε ποινικές υποθέσεις – Οδηγία 2016/680 – Αρχές που διέπουν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Αρχές της ελαχιστοποίησης των δεδομένων και της αναλογικότητας – Αστυνομική έρευνα σχετική με τη διακίνηση ναρκωτικών – Εθνική ρύθμιση η οποία παρέχει στις αρμόδιες αρχές τη δυνατότητα να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο με σκοπό την πρόληψη, διερεύνηση, ανίχνευση και δίωξη ποινικών αδικημάτων εν γένει – Επιτρέπεται – Προϋποθέσεις
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρα 7, 8 και 52 § 1· οδηγία 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 1, στοιχείο γʹ)
(βλ. σκέψεις 84-86, 89-93, 95-106, 109, 110, διατακτ. 1)
Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε ποινικές υποθέσεις – Οδηγία 2016/680 – Ενημέρωση του υποκειμένου των δεδομένων – Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προσφυγής – Αστυνομική έρευνα σχετική με τη διακίνηση ναρκωτικών – Εθνική ρύθμιση η οποία επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να επιχειρήσουν να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο χωρίς να ενημερώσουν το υποκείμενο των δεδομένων για τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η σχετική άδεια πρόσβασης – Δεν επιτρέπεται – Υποχρέωση των αρμόδιων αρχών να ενημερώσουν το υποκείμενο των δεδομένων για τους λόγους αυτούς – Περιεχόμενο
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρα 47 και 52 § 1· οδηγία 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 13 και 54)
(βλ. σκέψεις 115-123, διατακτ. 2)
Σύνοψη
Επιληφθέν αιτήσεως προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Landesverwaltungsgericht Tirol (περιφερειακό διοικητικό πρωτοδικείο του ομόσπονδου κράτους του Τιρόλου, Αυστρία), το τμήμα μείζονος συνθέσεως του Δικαστηρίου διευκρινίζει, αφενός, τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες, βάσει της οδηγίας 2016/680 (
1
), οι αρμόδιες εθνικές αρχές μπορούν να έχουν πρόσβαση στα δεδομένα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο με σκοπό την πρόληψη, διερεύνηση, ανίχνευση και δίωξη ποινικών αδικημάτων εν γένει. Αφετέρου, αναγνωρίζει το δικαίωμα του υποκειμένου των δεδομένων να ενημερώνεται για τους λόγους βάσει των οποίων χορηγήθηκε η άδεια πρόσβασης σε τέτοια δεδομένα, τούτο δε αφ’ ης στιγμής δεν υπάρχει πλέον πιθανότητα η ενημέρωση αυτή να θέσει σε κίνδυνο τα καθήκοντα που έχουν οι ως άνω αρχές.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2021, κατά τη διάρκεια ελέγχου για τον εντοπισμό ναρκωτικών, Αυστριακοί τελωνειακοί υπάλληλοι κατέσχεσαν δέμα με παραλήπτη τον CG, το οποίο περιείχε 85 γραμμάρια κάνναβης. Το εν λόγω δέμα διαβιβάστηκε, προς εξέταση, στις αυστριακές αστυνομικές αρχές. Στις 6 Μαρτίου 2021, στο πλαίσιο αστυνομικής έρευνας σχετικής με τη διακίνηση ναρκωτικών, δύο αστυνομικοί διεξήγαγαν έρευνα στην κατοικία του CG και του έθεσαν ερωτήσεις σχετικά με τον αποστολέα του δέματος. Κατόπιν της άρνησης του CG να παράσχει στους αστυνομικούς πρόσβαση στα δεδομένα σύνδεσης του κινητού τηλεφώνου του, οι τελευταίοι κατέσχεσαν το τηλέφωνο.
Στη συνέχεια, διάφοροι αστυνομικοί προσπάθησαν να ξεκλειδώσουν το κινητό τηλέφωνο του CG. Εν προκειμένω, τόσο η κατάσχεση του τηλεφώνου όσο και οι μετέπειτα απόπειρες αξιοποίησης του περιεχομένου του πραγματοποιήθηκαν από τους αστυνομικούς χωρίς άδεια της εισαγγελικής αρχής ή δικαστή.
Στις 31 Μαρτίου 2021 ο CG άσκησε προσφυγή ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου αμφισβητώντας τη νομιμότητα της κατάσχεσης του κινητού τηλεφώνου του, το οποίο του επεστράφη στις 20 Απριλίου 2021. Ο CG δεν ενημερώθηκε αμέσως για τις απόπειρες αξιοποίησης του περιεχομένου του τηλεφώνου του και τις πληροφορήθηκε στο πλαίσιο της εκκρεμούς ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου δίκης.
Στο πλαίσιο αυτό, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν, υπό το πρίσμα της οδηγίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (
2
), η πλήρης και ανεξέλεγκτη πρόσβαση στο σύνολο των δεδομένων που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο συνιστά τόσο σοβαρή επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα (
3
) ώστε η πρόσβαση αυτή να πρέπει να παρέχεται μόνο για την καταπολέμηση των σοβαρών αδικημάτων. Διερωτάται επίσης, αφενός, αν η εν λόγω οδηγία (
4
) αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση δυνάμει της οποίας η δικαστική αστυνομία μπορεί, κατά τη διάρκεια ποινικής έρευνας, να αποκτήσει πλήρη και ανεξέλεγκτη πρόσβαση στο σύνολο των δεδομένων που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο, χωρίς την άδεια δικαστή ή ανεξάρτητης διοικητικής αρχής, και, αφετέρου, αν η εθνική αυτή ρύθμιση συμβιβάζεται με το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προσφυγής, στο μέτρο που δεν υποχρεώνει τις αστυνομικές αρχές να ενημερώνουν τον ιδιοκτήτη κινητού τηλεφώνου για τα μέτρα ψηφιακής αξιοποίησης του τηλεφώνου του.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
Προκαταρκτικώς, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι η απόπειρα των αστυνομικών αρχών να αποκτήσουν απευθείας πρόσβαση στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο χωρίς οποιαδήποτε παρέμβαση παρόχου υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως αυτή που αφορά τον CG, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες.
Κατά πρώτον, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι μια τέτοια απόπειρα πρόσβασης εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2016/680. Συναφώς, διευκρινίζει ότι, λαμβανομένου υπόψη του ευρέος περιεχομένου που ο νομοθέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέλησε να προσδώσει στην έννοια της «επεξεργασίας» (
5
), όταν οι αστυνομικές αρχές κατάσχουν ένα τηλέφωνο και επιχειρούν να ανακτήσουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που περιέχονται στο τηλέφωνο και να αναζητήσουν πληροφορίες σε αυτά, προβαίνουν σε «επεξεργασία», ακόμη και αν οι αρχές αυτές δεν καταφέρουν, για τεχνικούς λόγους, να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα. Πράγματι, η αποτελεσματικότητα της αρχής του περιορισμού των σκοπών (
6
) απαιτεί κατ’ ανάγκην να καθορίζεται ο σκοπός της συλλογής ήδη από το στάδιο κατά το οποίο οι αρμόδιες αρχές επιχειρούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, καθώς μια τέτοια απόπειρα, αν ευοδωθεί, είναι ικανή να τους παράσχει τη δυνατότητα, μεταξύ άλλων, να συλλέξουν και να ανακτήσουν αμέσως τα επίμαχα δεδομένα ή να αναζητήσουν αμέσως πληροφορίες σε αυτά. Αν μια τέτοια απόπειρα δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «επεξεργασία» των δεδομένων, θα διακυβευόταν το υψηλό επίπεδο προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των φυσικών προσώπων. Ομοίως, αν η δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας 2016/680 εξαρτιόταν από την επιτυχία της απόπειρας πρόσβασης σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο, τούτο θα δημιουργούσε τόσο για τις αρμόδιες εθνικές αρχές όσο και για τους πολίτες αβεβαιότητα η οποία θα ήταν ασυμβίβαστη με την αρχή της ασφάλειας δικαίου.
Κατά δεύτερον, το Δικαστήριο εξετάζει αν η αρχή της «ελαχιστοποίησης των δεδομένων» (
7
), ως έκφραση της αρχής της αναλογικότητας, αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία παρέχει στις αρμόδιες αρχές τη δυνατότητα να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο, με σκοπό την πρόληψη, διερεύνηση, ανίχνευση και δίωξη ποινικών αδικημάτων εν γένει, χωρίς να εξαρτά την άσκηση της δυνατότητας αυτής από τη διενέργεια προηγούμενου ελέγχου εκ μέρους δικαστή ή ανεξάρτητης διοικητικής αρχής. Ειδικότερα, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι οι περιορισμοί των θεμελιωδών δικαιωμάτων σχετικά με την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή και την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (
8
) πρέπει να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας και μπορούν να επιβάλλονται μόνον εφόσον είναι αναγκαίοι και ανταποκρίνονται πράγματι σε σκοπούς γενικού συμφέροντος τους οποίους αναγνωρίζει η Ένωση. Υπ’ αυτή την έννοια, αφενός, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο αστυνομικής έρευνας για την καταστολή ποινικού αδικήματος, όπως η απόπειρα πρόσβασης στα δεδομένα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο, πρέπει να θεωρηθεί, καταρχήν, ότι ανταποκρίνεται πράγματι σε σκοπό γενικού συμφέροντος που αναγνωρίζει η Ένωση. Αφετέρου, επισημαίνει ότι, για να είναι αναλογικοί οι απορρέοντες από μια τέτοια επεξεργασία περιορισμοί στην άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που αφορούν τον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής και την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, πρέπει να γίνεται στάθμιση όλων των κρίσιμων στοιχείων της εκάστοτε περίπτωσης.
Συγκεκριμένα, πρώτον, όσον αφορά τη σοβαρότητα του περιορισμού των εν λόγω θεμελιωδών δικαιωμάτων που απορρέει από ρύθμιση η οποία επιτρέπει στις αρμόδιες αστυνομικές αρχές να αποκτήσουν πρόσβαση, χωρίς προηγούμενη άδεια, στα δεδομένα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο, το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι η πρόσβαση αυτή ενδέχεται να αφορά, ανάλογα με το περιεχόμενο του κινητού τηλεφώνου και τις επιλογές των αστυνομικών αρχών, ένα πολύ ευρύ φάσμα δεδομένων και, επομένως, θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ ακριβή συμπεράσματα σχετικά με την ιδιωτική ζωή του υποκειμένου των δεδομένων. Συνεπώς, μια τέτοια επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα που αφορούν τον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής και την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα πρέπει να θεωρηθεί σοβαρή, ή ακόμη και ιδιαίτερα σοβαρή.
Δεύτερον, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι η σοβαρότητα του αδικήματος που αποτελεί αντικείμενο της έρευνας είναι βασικό στοιχείο κατά την εξέταση της αναλογικότητας της σοβαρής επέμβασης που συνίσταται στην πρόσβαση στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τα οποία περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο. Ωστόσο, εάν γινόταν δεκτό ότι μόνον η καταπολέμηση της σοβαρής εγκληματικότητας μπορεί να δικαιολογήσει την πρόσβαση σε τέτοια δεδομένα, θα περιορίζονταν οι εξουσίες των αρμόδιων αρχών προς διεξαγωγή έρευνας όσον αφορά τα ποινικά αδικήματα εν γένει, θα παραβλεπόταν η ιδιαίτερη φύση των καθηκόντων που ασκούν οι εν λόγω αρχές και θα υπονομευόταν ο σκοπός της εγκαθίδρυσης ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης εντός της Ένωσης. Τούτου λεχθέντος, για να πληρούται η απαίτηση κατά την οποία κάθε περιορισμός στην άσκηση θεμελιώδους δικαιώματος πρέπει να «προβλέπεται από τον νόμο» (
9
), ο εθνικός νομοθέτης οφείλει να ορίσει με επαρκή ακρίβεια τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, ιδίως τη φύση ή τις κατηγορίες των σχετικών αδικημάτων.
Τρίτον, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση της αρχής της αναλογικότητας, όταν η πρόσβαση των αρμόδιων εθνικών αρχών στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα ενέχει τον κίνδυνο σοβαρής, ή ακόμη και ιδιαίτερα σοβαρής, επέμβασης στα θεμελιώδη δικαιώματα του υποκειμένου των δεδομένων, η πρόσβαση αυτή πρέπει να εξαρτάται από τη διενέργεια προηγούμενου ελέγχου από δικαστήριο ή από ανεξάρτητη διοικητική αρχή. Ο εν λόγω έλεγχος πρέπει να διενεργείται πριν από οποιαδήποτε απόπειρα πρόσβασης στα σχετικά δεδομένα, εκτός αν πρόκειται για δεόντως αιτιολογημένη περίπτωση επείγοντος, οπότε ο έλεγχος πρέπει να διενεργείται το συντομότερο δυνατόν. Στο πλαίσιο του ελέγχου αυτού, το δικαστήριο ή η ανεξάρτητη διοικητική αρχή πρέπει να έχει την εξουσία να αρνηθεί ή να περιορίσει μια αίτηση πρόσβασης εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2016/680 όταν διαπιστώνει ότι η επέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα την οποία θα συνιστούσε η εν λόγω πρόσβαση θα ήταν δυσανάλογη. Εν προκειμένω, το δικαστήριο ή η ανεξάρτητη διοικητική αρχή πρέπει να αρνηθεί ή να περιορίσει την πρόσβαση των αρμόδιων αστυνομικών αρχών στα δεδομένα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο εάν, λαμβανομένης υπόψη της σοβαρότητας του αδικήματος και των αναγκών της έρευνας, δεν δικαιολογείται η πρόσβαση στο περιεχόμενο των επικοινωνιών ή σε ευαίσθητα δεδομένα.
Κατόπιν των ανωτέρω, το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αρχή της ελαχιστοποίησης των δεδομένων, ερμηνευόμενη υπό το πρίσμα των δικαιωμάτων στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής, δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία παρέχει στις αρμόδιες αρχές τη δυνατότητα να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο, με σκοπό την πρόληψη, διερεύνηση, ανίχνευση και δίωξη ποινικών αδικημάτων εν γένει. Πάντως, προϋπόθεση για να επιτρέπεται μια τέτοια ρύθμιση είναι να τηρούνται οι αρχές της νομιμότητας και της αναλογικότητας και να διενεργείται, από δικαστή ή ανεξάρτητη διοικητική αρχή, προηγούμενος έλεγχος της άσκησης του δικαιώματος πρόσβασης σε τέτοια δεδομένα.
Κατά τρίτον, το Δικαστήριο αποφαίνεται επί του ζητήματος αν ο CG έπρεπε να έχει ενημερωθεί για τις απόπειρες πρόσβασης στα δεδομένα που περιέχονταν στο κινητό του τηλέφωνο (
10
). Διαπιστώνει συναφώς ότι οι αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες έχουν λάβει άδεια από δικαστή ή ανεξάρτητη διοικητική αρχή να αποκτήσουν πρόσβαση σε αποθηκευμένα δεδομένα οφείλουν να ενημερώνουν τα υποκείμενα των δεδομένων για τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η άδεια, μόλις παύσει να υπάρχει πιθανότητα η ενημέρωσή τους αυτή να υπονομεύσει τις έρευνες που διεξάγουν οι αρμόδιες αυτές εθνικές αρχές. Οι τελευταίες οφείλουν να θέτουν στη διάθεση των υποκειμένων των δεδομένων το σύνολο των πληροφοριών που προβλέπει η οδηγία 2016/680 (
11
), προκειμένου αυτά να μπορούν να ασκήσουν, μεταξύ άλλων, το δικαίωμά τους σε αποτελεσματική προσφυγή (
12
). Επομένως, εθνική ρύθμιση η οποία αποκλείει γενικώς κάθε δικαίωμα λήψης τέτοιων πληροφοριών δεν συνάδει με το δίκαιο της Ένωσης. Εν προκειμένω, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο CG θα έπρεπε να έχει ενημερωθεί εκ των προτέρων για τις απόπειρες πρόσβασης στα δεδομένα που περιέχονταν στο κινητό του τηλέφωνο. Πράγματι, αφού το κινητό τηλέφωνο του CG είχε ήδη κατασχεθεί όταν οι αστυνομικές αρχές προσπάθησαν να το ξεκλειδώσουν, δεν προκύπτει ότι η ενημέρωση του CG για τις εν λόγω απόπειρες πρόσβασης ήταν ικανή να υπονομεύσει την έρευνα. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι διατάξεις της οδηγίας 2016/680, ερμηνευόμενες υπό το πρίσμα του Χάρτη (
13
), αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές να αποκτήσουν πρόσβαση σε δεδομένα που περιέχονται σε κινητό τηλέφωνο χωρίς να ενημερώσουν το υποκείμενο των δεδομένων για τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η χορηγηθείσα από δικαστή ή ανεξάρτητη διοικητική αρχή άδεια πρόσβασης σε τέτοια δεδομένα, αφ’ ης στιγμής δεν υπάρχει πλέον πιθανότητα η ενημέρωση αυτή να θέσει σε κίνδυνο τα καθήκοντα που έχουν οι ως άνω αρμόδιες αρχές.
(
1
)	Οδηγία (ΕΕ) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της απόφασης-πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ του Συμβουλίου (ΕΕ 2016, L 119, σ. 89).
(
2
)	Και, πιο συγκεκριμένα, του άρθρου 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία [της] ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (ΕΕ 2002, L 201, σ. 37), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009 (ΕΕ 2009, L 337, σ. 11) (στο εξής: οδηγία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες).
(
3
)	Τα οποία προβλέπονται στα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης).
(
4
)	Και, πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 15, παράγραφος 1, της οδηγίας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες.
(
5
)	Κατά το άρθρο 3, σημείο 2, της οδηγίας 2016/680, ως «επεξεργασία» νοείται «κάθε πράξη ή σειρά πράξεων που πραγματοποιείται, με ή χωρίς τη χρήση αυτοματοποιημένων μέσων, σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα ή σε σύνολα δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα […]».
(
6
)	Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2016/680.
(
7
)	Όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2016/680, κατά το οποίο τα κράτη μέλη πρέπει να προβλέπουν ότι τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα είναι κατάλληλα, συναφή και όχι υπερβολικά σε σχέση με τους σκοπούς για τους οποίους υποβάλλονται σε επεξεργασία.
(
8
)	Άρθρα 7 και 8 του Χάρτη.
(
9
)	Άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη.
(
10
)	Άρθρο 47 του Χάρτη.
(
11
)	Οι οποίες μνημονεύονται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2016/680.
(
12
)	Άρθρο 54 της οδηγίας 2016/680.
(
13
)	Πιο συγκεκριμένα, τα άρθρα 13 και 54 της οδηγίας 2016/680, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα των άρθρων 47 και 52, παράγραφος 1, του Χάρτη.