61987CO0289_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 289/87,
Michele Giubilini, κάτοικος Besozzo, πρώην επικουρικός υπάλληλος της Επιτροπής τοποθετημένος στο Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ispra, εκπροσωπούμενος από τον Angleo Ulgheri, δικηγόρο Μιλάνου, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Roland Michel, 7, Cote d' Eich,
προσφεύγων,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Sergio Fabro, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ο παράνομος χαρακτήρας της πράξεως της Επιτροπής περί λύσεως της συμβάσεως εργασίας του προσφεύγοντος ως επικουρικού υπαλλήλου, να αναγνωριστεί η ιδιότητά του ως εκτάκτου υπαλλήλου και να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη ο προσφεύγων,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
συγκείμενο από τους G . Bosco, πρόεδρο τμήματος, R . Joliet και F . Schockweiler, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : G . F . Mancini
γραμματέας : D . Loutermann, υπάλληλος διοικήσεως
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Σεπτεμβρίου 1987, ο Michele Giubilini, πρώην επικουρικός υπάλληλος της Επιτροπής τοποθετημένος στο Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ispra, άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να διαπιστωθεί ο παράνομος χαρακτήρας της πράξεως της Επιτροπής περί λύσεως της συμβάσεως εργασίας του προσφεύγοντος ως επικουρικού υπαλλήλου, να αναγνωριστεί η ιδιότητά του ως εκτάκτου υπαλλήλου και να υποχρεωθεί η Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη ο προσφεύγων .
2 Ο Giubilini προσελήφθη από την Επιτροπή με σύμβαση της 27ης Φεβρουαρίου 1986 ως επικουρικός υπάλληλος, προκειμένου να εργαστεί για διάστημα έξι μηνών, από τις 3 Μαρτίου μέχρι τις 2 Σεπτεμβρίου 1986, σε θέση εξειδικευμένου εργάτη στο Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ispra . Αφού παρατάθηκε για άλλους έξι μήνες, η ισχύς της εν λόγω σύμβασης έληξε στις 2 Μαρτίου 1987 .
3 Θεωρώντας ότι εκτελούσε τα καθήκοντα εκτάκτου υπαλλήλου ο οποίος είχε απαλλαγεί της υπηρεσίας για λόγους υγείας, ο Giubilini απηύθυνε στις 27 Φεβρουαρίου 1987 έγγραφο στην Επιτροπή, ισχυριζόμενος ότι η σύμβασή του ως επικουρικού υπαλλήλου ήταν παράνομη και ότι έπρεπε να τροποποιηθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων .
4 Με απόφαση της 28ης Ιουλίου 1987 η Επιτροπή απέρριψε τις αιτιάσεις του Giubilini και επέστησε την προσοχή του στο ότι η διοικητική του ένσταση δεν είχε υποβληθεί εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τρίμηνης προθεσμίας, που άρχισε να τρέχει από τη σύμβαση προσλήψεως .
5 Η παρούσα προσφυγή του Giubilini στρέφεται κατά της εν λόγω αποφάσεως .
6 Η Επιτροπή προσέβαλε ένσταση απαραδέκτου της προσφυγής, υποστηρίζοντας ότι βλαπτική πράξη στην προκειμένη περίπτωση συνιστά η σύμβαση εργασίας του προσφεύγοντος ως επικουρικού υπαλλήλου και η μετέπειτα παράτασή της, καθώς επίσης ότι η διοικητική ένσταση έπρεπε να έχει υποβληθεί εντός προθεσμίας τριών μηνών, όπως ορίζει το άρθρο 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, από τη σύναψη της συμβάσεως .
7 Ο προσφεύγων αντέκρουσε, υποστηρίζοντας ότι μπόρεσε να στραφεί κατά της Επιτροπής μόνο μόλις έλαβε γνώση του παράνομου χαρακτήρα της καταστάσεώς του, και συγκεκριμένα τη στιγμή που έμαθε ότι η Επιτροπή αρνούνταν την ανανέωση της συμβάσεώς του . 'Αλλωστε, το έγγραφο της 27ης Φεβρουαρίου 1987 δεν αποτελούσε διοικητική ένσταση κατά το άρθρο 90, παράγραφος 2, αλλά αίτηση κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, του κανονισμού .
8 Σχετικώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το έγγραφο της 27ης Φεβρουαρίου 1987 συνιστά διοικητική ένσταση κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, εφόσον ο προσφεύγων βάλλει κατ' ουσίαν κατά της ιδιότητας του επικουρικού υπαλλήλου που του είχε προσδοθεί με τη σύμβαση εργασίας .
9 Η ιδιότητα του επικουρικού υπαλλήλου είχε συμφωνηθεί ρητά με την αρχική σύμβαση εργασίας, επειδή δε ο χαρακτηρισμός αυτός δεν τροποποιήθηκε ούτε και κατά την ανανέωση της συμβάσεως, ως βλαπτική πράξη πρέπει εν προκειμένω να θεωρηθεί η αρχική σύμβαση εργασίας ( βλέπε απόφαση της 9ης Ιουλίου 1987 στην υπόθεση 329/85, Castagnoli, Συλλογή σ . 3281 )
.10 'Οπως έκρινε το Δικαστήριο με την προαναφερθείσα απόφασή του της 9ης Ιουλίου 1987, η ασκηθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως, για να είναι παραδεκτή, έπρεπε η διοικητική ένσταση να έχει υποβληθεί εντός της τρίμηνης προθεσμίας του άρθρου 90, παράγραφος 2, του κανονισμού η οποία έπεται της βλαπτικής πράξεως, ήτοι της συμβάσεως εργασίας υπό την ιδιότητα του επικουρικού υπαλλήλου που συνήφθη στις 27 Φεβρουαρίου 1986 και ίσχυσε από τις 3 Μαρτίου 1986 .
11 Δεδομένου ότι ο προσφεύγων υπέβαλε τη διοικητική του ένσταση μόλις στις 27 Φεβρουαρίου 1987, δεν τήρησε την τασσόμενη με το άρθρο 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως προθεσμία .
12 Κατά συνέπεια, η προσφυγή είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
13 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Σύμφωνα όμως με το άρθρο 70 του ίδιου κανονισμού, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλου των Κοινοτήτων, τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
διατάσσει :
1 ) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη .
2 ) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα .
Λουξεμβούργο, 23 Μαρτίου 1988 .