62019TJ0020_RES
Zaak T‑20/19
Pablosky, SL
tegen
Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
Arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 8 juli 2020
„Uniemerk – Oppositieprocedure – Aanvraag voor Uniewoordmerk mediFLEX easystep – Ouder Uniebeeldmerk Stepeasy – Relatieve weigeringsgronden – Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”
Uniemerk – Beroepsprocedure – Beroep bij de Unierechter – Bevoegdheid van het Gerecht – Toetsing van de rechtmatigheid van de beslissingen van de kamers van beroep – Toetsing van de juridische kwalificatie van de feiten van het geding – Toetsing van het oordeel van de kamer van beroep inzake het verwarringsgevaar – Geen betwisting van de vaststellingen betreffende de voor de analyse van dat gevaar essentiële factoren – Gevolg
(Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 72)
(zie punt 26)
Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordeling van het verwarringsgevaar – Bepaling van het relevante publiek – Aandachtsniveau van het publiek
[Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)]
(zie punten 38‑40, 42)
Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordeling van het verwarringsgevaar – Bepaling van het relevante publiek – Aandachtsniveau van het publiek – Gezondheidsproducten
[Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)]
(zie punt 41)
Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Woordmerk mediFLEX easystep en beeldmerk Stepeasy
[Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)]
(zie punten 45, 53‑57, 110‑117)
Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Soortgelijkheid van de betrokken waren of diensten – Beoordelingscriteria
[Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)]
(zie punten 49, 50)
Uniemerk – Definitie en verkrijging van het Uniemerk – Relatieve weigeringsgronden – Oppositie door de houder van een gelijk of overeenstemmend ouder merk dat is ingeschreven voor dezelfde of soortgelijke waren of diensten – Gevaar voor verwarring met het oudere merk – Beoordelingscriteria
[Verordening 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad, art. 8, lid 1, b)]
(zie punten 106‑109)
Samenvatting
Bij arresten van 8 juli 2020, Pablosky/EUIPO – docPrice (mediFLEX easystep) (T‑20/19) en Pablosky/EUIPO – docPrice (mediFLEX easySTEP) (T‑21/19), heeft het Gerecht de beroepen tegen de beslissingen van de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) inzake twee oppositieprocedures tussen Pablosky (hierna: „verzoekster”) en docPrice (hierna: „interveniënte”) gedeeltelijk toegewezen.
In casu had interveniënte verzocht om inschrijving van het woordmerk mediFLEX easystep en het beeldmerk mediFLEX easySTEP (
1
), met name voor „orthopedische schoenen”, „laarzen voor medisch gebruik”, „kleding”, „hoofddeksels”, „schoeisel” en „gezondheidsschoenen”. Verzoekster heeft tegen de inschrijving van deze merken oppositie ingesteld op basis van haar oudere beeldmerk Stepeasy, dat is ingeschreven voor „kleding”, „schoeisel” en „hoofddeksels”. De kamer van beroep heeft geoordeeld dat er voor alle betrokken waren, zelfs voor de waren die dezelfde zijn, geen sprake is van verwarringsgevaar in de zin van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 (
2
). In het kader van haar beroepen tot vernietiging heeft verzoekster aangevoerd dat de kamer van beroep tot de slotsom had moeten komen dat er sprake was van een dergelijk gevaar.
In dit verband heeft het Gerecht in de eerste plaats opgemerkt dat het feit dat de partijen die vernietiging van de beslissing van een kamer van beroep vorderen, bepaalde voor de analyse van het verwarringsgevaar essentiële factoren niet betwisten, niet wegneemt dat het Gerecht de gegrondheid ervan kan of moet toetsen, aangezien deze factoren een essentieel onderdeel vormen van de redenering die het Gerecht moet volgen om die toetsing uit te voeren. Wanneer een van de partijen die vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep vorderen, de beoordeling van het verwarringsgevaar door laatstgenoemde in geding heeft gebracht, is het Gerecht krachtens het beginsel van de onderlinge samenhang tussen de in aanmerking genomen factoren, met name tussen de overeenstemming van de merken en de soortgelijkheid van de waren of diensten waarop zij betrekking hebben, bevoegd om de beoordeling door deze kamer van die factoren te onderzoeken. Ten slotte heeft het Gerecht vastgesteld dat het niet gebonden kan zijn door een onjuiste beoordeling van de feiten door de kamer van beroep, voor zover die beoordeling deel uitmaakt van de conclusies waarvan de rechtmatigheid voor hem wordt betwist.
In de tweede plaats heeft het Gerecht in herinnering gebracht dat gezondheidsproducten zowel voor professionals als voor eindverbruikers met een hoog aandachtsniveau bestemd kunnen zijn. Om die reden heeft het Gerecht geoordeeld dat de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te overwegen dat „orthopedische schoenen”, „laarzen voor medisch gebruik” en „gezondheidsschoenen” bestemd zijn voor het grote publiek met een gemiddeld aandachtsniveau, in plaats van voor professionele zorgverleners die zijn gespecialiseerd in orthopedie en consumenten van het grote publiek die orthopedische problemen hebben waardoor aangepaste schoenen dienen te worden gedragen, waarvan het aandachtsniveau hoog is.
In de derde plaats heeft het Gerecht geoordeeld dat de door het aangevraagde merk aangeduide „orthopedische schoenen” en „laarzen voor medisch gebruik” in geringe mate soortgelijk zijn aan het door het oudere merk aangeduide „schoeisel”, en niet, zoals de kamer van beroep heeft gesteld, „op zijn minst in geringe mate” soortgelijk zijn, hetgeen suggereert dat de mate van soortgelijkheid meer dan „gering” kan zijn. Orthopedische schoenen of schoenen voor medisch gebruik maken het weliswaar bijkomstig mogelijk om – zoals elk „schoeisel” – de voeten te bedekken en te beschermen, maar zij zijn hoofdzakelijk bedoeld om fysieke handicaps van orthopedische aard te corrigeren. Bovendien is het algemeen bekend dat orthopedische schoenen of schoenen voor medisch gebruik ofwel rechtstreeks op recept door een arts worden verstrekt, ofwel worden verkocht in winkels die zijn gespecialiseerd in orthopedische of medische producten. Ten slotte worden dergelijke schoenen niet, zoals schoeisel in het algemeen, op industriële of gestandaardiseerde wijze geproduceerd, maar op maat gemaakt of, op zijn minst, door orthopedische technici aan de behoeften van elke patiënt aangepast.
Het Gerecht is dan ook tot de slotsom gekomen dat, gelet op het hoge of gemiddelde aandachtsniveau van het betrokken publiek en het geringe intrinsieke onderscheidend vermogen van het oudere merk voor „schoeisel”, er geen sprake is van verwarringsgevaar voor „gezondheidsschoenen”, „orthopedische schoenen”, „laarzen voor medisch gebruik” en „schoeisel” waarop het aangevraagde merk betrekking heeft.
Wat de door beide conflicterende merken aangeduide „kleding” en „hoofddeksels” betreft, heeft het Gerecht daarentegen geoordeeld dat de kamer van beroep ten onrechte tot de slotsom is gekomen dat er geen sprake is van verwarringsgevaar. Bijgevolg heeft het Gerecht de twee bestreden beslissingen van de kamer van beroep vernietigd voor zover zij betrekking hebben op deze waren.
(
1
)	De twee merken worden respectievelijk in de zaken T‑20/19 en T‑21/19 onderzocht.
(
2
)	Verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (PB 2017, L 154, blz. 1).