62021CO0307
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (όγδοο τμήμα)
της 27ης Σεπτεμβρίου 2022 (
*1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Αεροπορικές μεταφορές – Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 – Κοινοί κανόνες αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης – Άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ – Δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση ματαίωσης πτήσης – Σύμβαση μεταφοράς που συνάπτεται μέσω διαδικτυακού ταξιδιωτικού πράκτορα – Παροχή πληροφοριών για τη ματαίωση της πτήσης μέσω διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που δημιουργήθηκε αυτόματα από τον ταξιδιωτικό πράκτορα – Μη αποτελεσματική ενημέρωση του επιβάτη»
Στην υπόθεση C‑307/21,
με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Landgericht Kleve (πρωτοδικείο του Kleve, Γερμανία) με απόφαση της 25ης Μαρτίου 2021, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 14 Μαΐου 2021, στο πλαίσιο της δίκης
AB κ.λπ.
κατά
Ryanair DAC,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα),
συγκείμενο από τους N. Jääskinen, πρόεδρο τμήματος, M. Safjan (εισηγητή) και N. Piçarra, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: P. Pikamäe
γραμματέας: A. Calot Escobar
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
–
οι AB κ.λπ., εκπροσωπούμενοι από τον C. Jansen, Rechtsanwalt,
–
η Ryanair DAC, εκπροσωπούμενη από την S. Hensel, Rechtsanwältin,
–
η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους G. Braun, K. Simonsson και G. Wilms,
κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη σύμφωνα με το άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
1
Η αίτηση προδικαστικής απόφασης αφορά την ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91 (ΕΕ 2004, L 46, σ. 1, διορθωτικό ΕΕ 2006, L 365, σ. 89, και διορθωτικό ΕΕ 2018, L 81, σ. 85).
2
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ, αφενός, του AB και διαφόρων άλλων επιβατών και, αφετέρου, του αερομεταφορέα Ryanair DAC, σχετικά με την άρνηση του τελευταίου να καταβάλει στους επιβάτες αποζημίωση κατόπιν ματαίωσης της πτήσης τους.
Το νομικό πλαίσιο
3
Οι αιτιολογικές σκέψεις 1, 7 και 12 του κανονισμού 261/2004 αναφέρουν τα εξής:
«(1)
Η ανάληψη δράσης από την [Ευρωπαϊκή Ένωση] στο πεδίο των αερομεταφορών θα πρέπει να αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στην εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του επιβατικού κοινού. Θα πρέπει εξάλλου να ληφθούν πλήρως υπόψη οι απαιτήσεις προστασίας των καταναλωτών.
[…]
(7)
Προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, οι υποχρεώσεις που επιβάλλει θα πρέπει να βαρύνουν τον αερομεταφορέα που εκτελεί ή σκοπεύει να εκτελέσει πτήση, είτε με δικά του αεροσκάφη είτε με αεροσκάφη ναυλωμένα με ή χωρίς πλήρωμα είτε με οποιαδήποτε άλλη μορφή.
[…]
(12)
Θα πρέπει επίσης να μειωθεί η ταλαιπωρία και η αναστάτωση των επιβατών που προκαλείται από την ματαίωση πτήσεων. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει να απαιτηθεί από τους αερομεταφορείς να ενημερώνουν τους επιβάτες για τη ματαίωση πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης και επιπλέον να τους προσφέρουν μια εύλογη μεταφορά με άλλη πτήση, ώστε οι επιβάτες να μπορούν να προβούν σε άλλες διευθετήσεις. Διαφορετικά οι αερομεταφορείς θα πρέπει να αποζημιώνουν τους επιβάτες, εξαιρουμένων των έκτακτων περιστάσεων ματαίωσης που δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν ακόμη και αν είχαν ληφθεί όλα τα εύλογα μέτρα.»
4
Το άρθρο 2 του κανονισμού φέρει τον τίτλο «Ορισμοί» και προβλέπει τα ακόλουθα:
«Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού νοείται ως:
[…]
β)
“πραγματικός αερομεταφορέας”, αερομεταφορέας που πραγματοποιεί ή σκοπεύει να πραγματοποιήσει πτήση κατόπιν συμβάσεως με επιβάτη ή για λογαριασμό άλλου φυσικού ή νομικού προσώπου που έχει σύμβαση με τον επιβάτη·
[…]».
5
Το άρθρο 3 του ίδιου κανονισμού φέρει τον τίτλο «Πεδίο εφαρμογής» και ορίζει στην παράγραφο 5 τα ακόλουθα:
«Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε κάθε πραγματικό αερομεταφορέα που παρέχει υπηρεσίες μεταφοράς σε επιβάτες καλυπτόμενους από τις παραγράφους 1 και 2. Όταν ο πραγματικός αερομεταφορέας που δεν έχει σύμβαση με τον επιβάτη εκπληρώνει υποχρεώσεις του βάσει του παρόντος κανονισμού, λογίζεται ότι το πράττει για λογαριασμό του προσώπου με το οποίο έχει σύμβαση ο συγκεκριμένος επιβάτης.»
6
Το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού φέρει τον τίτλο «Ματαίωση» και ορίζει στις παραγράφους 1 και 4 τα εξής:
«1.   Σε περίπτωση ματαίωσης μιας πτήσης, οι επιβάτες δικαιούνται:
[…]
γ)
αποζημίωση από τον πραγματικό αερομεταφορέα σύμφωνα με το άρθρο 7, εκτός αν:
i)
έχουν πληροφορηθεί τη ματαίωση δύο εβδομάδες τουλάχιστον πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης, ή
[…]
4.   Το βάρος αποδείξεως του αν ενημερώθηκε και πότε ενημερώθηκε ο επιβάτης για τη ματαίωση της πτήσης το φέρει ο πραγματικός αερομεταφορέας.»
7
Το άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 φέρει τον τίτλο «Δικαίωμα αποζημίωσης» και ορίζει στην παράγραφο 1 τα ακόλουθα:
«Όταν γίνεται παραπομπή στο παρόν άρθρο, ο επιβάτης λαμβάνει αποζημίωση ύψους:
[…]
β)
400 ευρώ για όλες τις ενδοκοινοτικές πτήσεις άνω των 1500 χιλιομέτρων και όλες τις άλλες πτήσεις μεταξύ 1500 και 3500 χιλιομέτρων·
[…]».
8
Το άρθρο 13 του ίδιου κανονισμού φέρει τον τίτλο «Δικαίωμα αποζημίωσης» και ορίζει τα εξής:
«Σε περίπτωση που ένας πραγματικός αερομεταφορέας καταβάλει την αποζημίωση ή εκπληρώσει τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του βάσει του παρόντος κανονισμού, καμία διάταξη του παρόντος κανονισμού δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως περιορίζουσα το δικαίωμά του να απαιτήσει αποζημίωση από οποιοδήποτε πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων των τρίτων, σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο. Ειδικότερα, ο παρών κανονισμός ουδόλως περιορίζει το δικαίωμα του πραγματικού αερομεταφορέα να διεκδικήσει αποζημίωση από ταξιδιωτικό πράκτορα ή άλλο πρόσωπο με το οποίο συμβάλλεται. Παρομοίως, καμία διάταξη του παρόντος κανονισμού δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως περιορίζουσα το δικαίωμα ταξιδιωτικού πράκτορα ή τρίτου προσώπου, διάφορου από επιβάτη, με τον οποίον συμβάλλεται ο πραγματικός αερομεταφορέας, να απαιτήσει επιστροφή ή αποζημίωση από τον εν λόγω πραγματικό αερομεταφορέα βάσει των εφαρμοστέων διατάξεων της οικείας νομοθεσίας.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
9
Ο AB και οι λοιποί εκκαλούντες της κύριας δίκης ζητούν από τη Ryanair, ήτοι τον αερομεταφορέα, αποζημίωση ύψους 400 ευρώ ανά εκκαλούντα, πλέον τόκων, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 261/2004, λόγω της ματαίωσης της εκτελούμενης από αυτήν πτήσης τους.
10
Οι εκκαλούντες πραγματοποίησαν μέσω του ταξιδιωτικού πράκτορα kiwi.com κράτηση στον εν λόγω αερομεταφορέα για την πτήση Düsseldorf-Weeze (Γερμανία) – Tanger (Μαρόκο) για τις 6 Απριλίου 2019.
11
Κατά την κράτηση, κοινοποιήθηκε στον αερομεταφορέα αριθμός τηλεφώνου και ηλεκτρονική διεύθυνση στην οποία οι εκκαλούντες δεν είχαν πρόσβαση και η οποία πιθανότατα δημιουργήθηκε αυτόματα από τον ταξιδιωτικό πράκτορα kiwi.com. Ο πραγματικός αερομεταφορέας απέστειλε στη διεύθυνση αυτή, στις 14 Δεκεμβρίου 2018, ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο με το οποίο γνωστοποιούσε τη ματαίωση της πτήσης για την οποία είχαν πραγματοποιήσει κράτηση οι εκκαλούντες.
12
Πρωτοδίκως, οι εκκαλούντες της κύριας δίκης υποστήριξαν ότι, κατά την κράτηση, είχαν αναγράψει τη δική τους ηλεκτρονική διεύθυνση και αριθμό τηλεφώνου. Δεν γνώριζαν ότι ο ταξιδιωτικός πράκτορας είχε γνωστοποιήσει στον πραγματικό αερομεταφορέα διαφορετική ηλεκτρονική διεύθυνση.
13
Δεδομένου ότι ο ταξιδιωτικός πράκτορας δεν προώθησε κανένα μήνυμα του πραγματικού αερομεταφορέα, οι εκκαλούντες πληροφορήθηκαν τη ματαίωση της πτήσης τους μόλις στις 5 Απριλίου 2019, όταν επιχείρησαν να προβούν σε ηλεκτρονική καταχώριση (check-in).
14
Με απόφαση της 29ης Ιουλίου 2020, το Amtsgericht Geldern (ειρηνοδικείο Geldern, Γερμανία) απέρριψε την αγωγή των νυν εκκαλούντων με την αιτιολογία ότι ο πραγματικός αερομεταφορέας είχε εκπληρώσει επαρκώς την υποχρέωση ενημέρωσης που υπέχει σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, σημείο i, του κανονισμού 261/2004, καθόσον διαβίβασε την πληροφορία σχετικά με τη ματαίωση της πτήσης στην ηλεκτρονική διεύθυνση που παρασχέθηκε κατά την κράτηση.
15
Μετά την άσκηση έφεσης κατά της αποφάσεως αυτής από τους εκκαλούντες της κύριας δίκης ενώπιον του Landgericht Kleve (πρωτοδικείου του Kleve, Γερμανία), το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, ο πραγματικός αερομεταφορέας εκπλήρωσε την υποχρέωση ενημέρωσης που υπέχει δυνάμει του κανονισμού 261/2004. Ειδικότερα, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν, προκειμένου να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού, το ζήτημα αν ο αερομεταφορέας αγνοούσε την παρουσία μεσάζοντα ασκεί επιρροή ή αν η διάταξη αυτή προβλέπει, αντιθέτως, ένα είδος αντικειμενικής ευθύνης του αερομεταφορέα.
16
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Landgericht Kleve (πρωτοδικείο του Kleve) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Έχουν το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 7 του κανονισμού [261/2004] την έννοια ότι, σε περίπτωση ματαίωσης πτήσης σχετικά με την οποία ο επιβάτης δεν ενημερώθηκε τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης, ο πραγματικός αερομεταφορέας υποχρεούται να καταβάλει την αποζημίωση ακόμη και αν απέστειλε το ενημερωτικό μήνυμα εμπροθέσμως, πριν από την παρέλευση των δύο εβδομάδων, στη μοναδική ηλεκτρονική διεύθυνση που του γνωστοποιήθηκε στο πλαίσιο της κράτησης, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει ότι η κράτηση πραγματοποιήθηκε μέσω πράκτορα και/ή μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας του και ότι με την αποστολή μηνύματος στη γνωστοποιηθείσα μέσω της πλατφόρμας κρατήσεων ηλεκτρονική διεύθυνση μπορούσε να ενημερωθεί ενδεχομένως ο πράκτορας και όχι ευθέως ο επιβάτης;»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
17
Δυνάμει του άρθρου 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν η απάντηση σε ερώτημα που υποβάλλεται με αίτηση προδικαστικής αποφάσεως μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία ή όταν δεν υπάρχει καμία εύλογη αμφιβολία ως προς την απάντηση που προσήκει στο υποβληθέν με αίτηση προδικαστικής αποφάσεως ερώτημα, το Δικαστήριο, κατόπιν προτάσεως του εισηγητή δικαστή και αφού ακούσει τον γενικό εισαγγελέα, μπορεί οποτεδήποτε να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη.
18
Στο πλαίσιο της υπό κρίση υπόθεσης, επιβάλλεται η εφαρμογή του άρθρου αυτού.
19
Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 έχουν την έννοια ότι υποχρεούται να καταβάλει την αποζημίωση που προβλέπουν οι εν λόγω διατάξεις σε περίπτωση ματαίωσης πτήσης για την οποία ο επιβάτης δεν ενημερώθηκε δύο εβδομάδες τουλάχιστον πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης ο πραγματικός αερομεταφορέας ο οποίος διαβίβασε εγκαίρως την ενημέρωση μόνο στην ηλεκτρονική διεύθυνση που του είχε γνωστοποιηθεί κατά την κράτηση, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει, αφενός, ότι η διεύθυνση αυτή καθιστούσε δυνατή την επικοινωνία μόνο με τον ταξιδιωτικό πράκτορα μέσω του οποίου είχε πραγματοποιηθεί η κράτηση και όχι την άμεση επικοινωνία με τον επιβάτη και, αφετέρου, ότι ο εν λόγω ταξιδιωτικός πράκτορας δεν διαβίβασε εγκαίρως τη σχετική ενημέρωση στον επιβάτη.
20
Συναφώς, το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 261/2004 ορίζει ότι, σε περίπτωση ματαίωσης πτήσης, οι ενδιαφερόμενοι επιβάτες δικαιούνται αποζημίωση από τον πραγματικό αερομεταφορέα σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού αυτού, εκτός εάν έχουν πληροφορηθεί τη ματαίωση της πτήσης υπό τις προϋποθέσεις του ως άνω στοιχείου γʹ.
21
Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 4, του ίδιου κανονισμού, το βάρος αποδείξεως του αν ενημερώθηκε και πότε ενημερώθηκε ο επιβάτης για τη ματαίωση της πτήσης το φέρει ο πραγματικός αερομεταφορέας.
22
Από το σαφές γράμμα των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι ο πραγματικός αερομεταφορέας, εφόσον αδυνατεί να αποδείξει ότι ο οικείος επιβάτης ενημερώθηκε για τη ματαίωση της πτήσης του τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχωρήσεως, υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 (απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2021, Airhelp, C‑263/20, EU:C:2021:1039, σκέψη 51).
23
Το Δικαστήριο έχει κρίνει συναφώς ότι η ερμηνεία αυτή ισχύει όχι μόνον οσάκις η σύμβαση μεταφοράς συνήφθη απευθείας μεταξύ του οικείου επιβάτη και του αερομεταφορέα, αλλά και οσάκις η εν λόγω σύμβαση συνήφθη με τη διαμεσολάβηση τρίτου, επί παραδείγματι μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης (αποφάσεις της 11ης Μαΐου 2017, Krijgsman, C‑302/16, EU:C:2017:359, σκέψη 26, και της 21ης Δεκεμβρίου 2021, Airhelp, C‑263/20, EU:C:2021:1039, σκέψη 52).
24
Πράγματι, όπως προκύπτει τόσο από το άρθρο 3, παράγραφος 5, του κανονισμού 261/2004 όσο και από τις αιτιολογικές σκέψεις 7 και 12 του ίδιου κανονισμού, ο πραγματικός αερομεταφορέας που εκτελεί ή σκοπεύει να εκτελέσει πτήση είναι ο μόνος υπεύθυνος για την καταβολή αποζημιώσεως προς τους επιβάτες λόγω αθετήσεως των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον κανονισμό, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η υποχρέωση ενημέρωσης που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του εν λόγω κανονισμού (αποφάσεις της 11ης Μαΐου 2017, Krijgsman, C‑302/16, EU:C:2017:359, σκέψη 27, και της 21ης Δεκεμβρίου 2021, Airhelp, C‑263/20, EU:C:2021:1039, σκέψη 53).
25
Η ως άνω ερμηνεία είναι η μόνη που ανταποκρίνεται στον οριζόμενο στην αιτιολογική σκέψη 1 του κανονισμού 261/2004 σκοπό που συνίσταται στην εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των επιβατών, καθότι διασφαλίζει ότι ο επιβάτης του οποίου η κράτηση της πτήσης πραγματοποιήθηκε μέσω τρίτου, ενώ ακολούθως η πτήση ματαιώθηκε, είναι σε θέση να εντοπίσει τον οφειλέτη της αποζημίωσης που προβλέπουν το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 7 του κανονισμού αυτού (απόφαση της 11ης Μαΐου 2017, Krijgsman, C‑302/16, EU:C:2017:359, σκέψη 28).
26
Η ερμηνεία αυτή δεν αναιρείται από το γεγονός ότι ο πραγματικός αερομεταφορέας δεν γνώριζε ότι, κατά την αποστολή της ενημέρωσης σχετικά με τη ματαίωση της οικείας πτήσης, δεν επικοινωνούσε άμεσα με τον επιβάτη. Συγκεκριμένα, αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο επιβάτης δεν ενημερώθηκε εγκαίρως για τη ματαίωση της πτήσης του. Στην περίπτωση αυτή και όπως επισημάνθηκε στις σκέψεις 24 και 25 της παρούσας διάταξης, ο πραγματικός αερομεταφορέας είναι ο μόνος υπεύθυνος για την αποζημίωση που οφείλεται στον επιβάτη λόγω παράβασης της υποχρέωσης ενημέρωσης.
27
Μόνον εάν ο επιβάτης έχει εξουσιοδοτήσει ρητώς τον μεσάζοντα να λαμβάνει τις πληροφορίες που διαβιβάζει ο πραγματικός αερομεταφορέας και εάν ο αερομεταφορέας έχει λάβει γνώση της εξουσιοδοτήσεως, μπορεί να γίνει δεκτό ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 261/2004, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο πραγματικός αερομεταφορέας διαβιβάζει τις πληροφορίες σχετικά με τις μεταβολές της πτήσης στον μεσάζοντα, χωρίς ο τελευταίος να τις προωθεί στη συνέχεια στον επιβάτη (πρβλ. απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2021, Airhelp, C‑263/20, EU:C:2021:1039, σκέψη 44). Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι στην υπόθεση της κύριας δίκης δεν δόθηκε τέτοια εξουσιοδότηση.
28
Τούτου λεχθέντος, επισημαίνεται ότι οι υποχρεώσεις που εκπληρώνει ο πραγματικός αερομεταφορέας βάσει του κανονισμού 261/2004 δεν θίγουν το δικαίωμά του να αξιώσει αποζημίωση, σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, από οιοδήποτε πρόσωπο ευθύνεται για την εκ μέρους του μεταφορέα αυτού αθέτηση των υποχρεώσεών του, μεταξύ άλλων και από τρίτους, όπως προβλέπει το άρθρο 13 του εν λόγω κανονισμού (αποφάσεις της 11ης Μαΐου 2017, Krijgsman, C‑302/16, EU:C:2017:359, σκέψη 29 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, καθώς και της 21ης Δεκεμβρίου 2021, Airhelp, C‑263/20, EU:C:2021:1039, σκέψη 54).
29
Δεδομένου ότι το άρθρο 13 μνημονεύει ρητώς τους τρίτους, εξ αυτού συνάγεται ότι ο κανονισμός 261/2004 δεν εξαρτά το δικαίωμα του πραγματικού αερομεταφορέα να ζητήσει αποκατάσταση της ζημίας από την ύπαρξη συμβάσεως μεταξύ αυτού και του μεσάζοντος στον οποίο απευθύνθηκε ο επιβάτης προκειμένου να προβεί σε κράτηση για την πτήση του (απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2021, Airhelp, C‑263/20, EU:C:2021:1039, σκέψη 55).
30
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 έχουν την έννοια ότι υποχρεούται να καταβάλει την αποζημίωση που προβλέπουν οι εν λόγω διατάξεις σε περίπτωση ματαίωσης πτήσης για την οποία ο επιβάτης δεν ενημερώθηκε δύο εβδομάδες τουλάχιστον πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης ο πραγματικός αερομεταφορέας o οποίος διαβίβασε εγκαίρως την ενημέρωση μόνο στην ηλεκτρονική διεύθυνση που του είχε γνωστοποιηθεί κατά την κράτηση, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει, αφενός, ότι η διεύθυνση αυτή καθιστούσε δυνατή την επικοινωνία μόνο με τον ταξιδιωτικό πράκτορα μέσω του οποίου είχε πραγματοποιηθεί η κράτηση και όχι την άμεση επικοινωνία με τον επιβάτη και, αφετέρου, ότι ο εν λόγω ταξιδιωτικός πράκτορας δεν διαβίβασε εγκαίρως τη σχετική ενημέρωση στον επιβάτη.
Επί των δικαστικών εξόδων
31
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) αποφαίνεται:
Το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, και το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91,
έχουν την έννοια ότι:
υποχρεούται να καταβάλει την αποζημίωση που προβλέπουν οι εν λόγω διατάξεις σε περίπτωση ματαίωσης πτήσης για την οποία ο επιβάτης δεν ενημερώθηκε δύο εβδομάδες τουλάχιστον πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης ο πραγματικός αερομεταφορέας ο οποίος διαβίβασε εγκαίρως την ενημέρωση μόνο στην ηλεκτρονική διεύθυνση που του είχε γνωστοποιηθεί κατά την κράτηση, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει, αφενός, ότι η διεύθυνση αυτή καθιστούσε δυνατή την επικοινωνία μόνο με τον ταξιδιωτικό πράκτορα μέσω του οποίου είχε πραγματοποιηθεί η κράτηση και όχι την άμεση επικοινωνία με τον επιβάτη και, αφετέρου, ότι ο εν λόγω ταξιδιωτικός πράκτορας δεν διαβίβασε εγκαίρως τη σχετική ενημέρωση στον επιβάτη.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.