62019TO0141_INF
Postanowienie Sądu (czwarta izba) z dnia 6 maja 2020 r. –Sabo i in./Parlament i Rada
(sprawa T‑141/19)
Skarga o stwierdzenie nieważności – Środowisko naturalne – Energia – Dyrektywa (UE) 2018/200 – Zaliczenie biomasy leśnej do odnawialnych źródeł energii – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność
1.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Indywidualne oddziaływanie – Kryteria – Dyrektywa określająca wspólne ramy dla promowania produkcji energii ze źródeł odnawialnych i ustanawiająca jako cel zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych – Skarga wniesiona przez jednostki powołujące się na naruszenie praw podstawowych – Brak indywidualnego oddziaływania – Niedopuszczalność
(art. 263 akapit czwarty TFUE; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2018/2001)
(zob. pkt 24–27, 29–34)
2.
Prawa podstawowe – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Kontrola zgodności z prawem aktów Unii – Tryby postępowania – Ochrona tego prawa przez sąd Unii lub sądy krajowe w zależności od charakteru prawnego zaskarżonego aktu – Możliwość wykorzystania trybu skargi o stwierdzenie nieważności lub wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w kwestii ważności
(art. 263, 267, 277 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47)
(zob. pkt 41–43)
3.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Wykładnia contra legem wymogu, by dany akt dotyczył tych osób indywidualnie – Niedopuszczalność
(art. 263 akapit czwarty TFUE)
(zob. pkt 44, 45)
Przedmiot
Oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia częściowej nieważności dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz.U. 2018, l 328, s. 82) w zakresie, w jakim zalicza ona biomasę leśną do odnawialnych źródeł energii.
Sentencja
1)
Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
2)
Postępowanie w sprawie złożonych przez Komisję, U.S. Industrial Pellet Association, Stichting Dutch Biomass Certification i Stichting RBCN (Rotterdam Biomass Commodities Network) wniosków o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta zostaje umorzone.
3)
Peter Sabo i pozostali skarżący, których nazwiska są zawarte w załączniku, pokrywają własne koszty, a także koszty poniesione przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej.
4)
Komisja, U.S. Industrial Pellet Association, Stichting Dutch Biomass Certification i Stichting RBCN (Rotterdam Biomass Commodities Network) pokrywają własne koszty związane z wnioskami o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.