ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)
της 13ης Φεβρουαρίου 2007
Υπόθεση T-354/04
Gaetano Petralia
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Υπάλληλοι – Έκτακτοι υπάλληλοι – Επιστημονικός τομέας – Κατάταξη σε βαθμό»
Αντικείμενο: Προσφυγή με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 7ης Οκτωβρίου 2003 περί της οριστικής κατατάξεως
του προσφεύγοντος στον βαθμό B 5, κλιμάκιο 3, καθώς και της αποφάσεως της 13ης Μαΐου 2004 περί απορρίψεως της διοικητικής
ενστάσεως του προσφεύγοντος.
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Έκτακτοι υπάλληλοι – Πρόσληψη – Υπάλληλος που προσλαμβάνεται βάσει του άρθρου 2, στοιχείο δ΄, του Καθεστώτος που
εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού
(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρα 2, στοιχείο δ΄, και 8, εδ, 4)
2.      Υπάλληλοι – Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού – Κριτήρια βαθμολογικής κατατάξεως του υπαλλήλου κατά την πρόσληψη
– Εφαρμογή στους εκτάκτους υπαλλήλους
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 31)
3.      Υπάλληλοι – Πρόσληψη – Διορισμός σε βαθμό – Διορισμός στον ανώτερο βαθμό της σταδιοδρομίας
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 5 και 31 § 2· παράρτημα I)
4.      Υπάλληλοι – Πρόσληψη – Διορισμός σε βαθμό – Διορισμός στον ανώτερο βαθμό της σταδιοδρομίας
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 31 § 2)
5.      Υπάλληλοι – Αρχές – Προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης – Προϋποθέσεις
6.      Υπάλληλοι – Ίση μεταχείριση
1.      Από το άρθρο 8, τέταρτο εδάφιο, πρώτη και δεύτερη περίπτωση, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού (στο
εξής: ΚΛΠ) προκύπτει σαφώς ότι οι έκτακτοι υπάλληλοι του άρθρου 2, στοιχείο δ΄, του ΚΛΠ μπορούν να προσληφθούν τόσο στον επιστημονικό
και τον τεχνικό τομέα όσο και στον διοικητικό. Συνεπώς δεν αρκεί να έχει προσληφθεί ο υπάλληλος βάσει του άρθρου 2, στοιχείο
δ΄, του ΚΛΠ προκειμένου να καταλάβει προσωρινά μόνιμη θέση αμειβόμενη από τις πιστώσεις ερευνών και επενδύσεων για να υπάγεται
αυτοδικαίως στον επιστημονικό τομέα.
(βλ. σκέψη 65)
2.      Καίτοι οι διατάξεις του ΚΛΠ δεν ορίζουν ρητά ότι έχει εφαρμογή στους εκτάκτους υπαλλήλους το άρθρο 31 του Κανονισμού Υπηρεσιακής
Καταστάσεως των υπαλλήλων (στο εξής: ΚΥΚ), που αφορά τα κριτήρια βαθμολογικής κατατάξεως των υπαλλήλων κατά την πρόσληψη,
οι κανόνες που περιέχει η διάταξη αυτή μπορούν ευλόγως να εφαρμοστούν στους εκτάκτους υπαλλήλους δυνάμει της αρχής της χρηστής
διοικήσεως.
(βλ. σκέψεις 5 και 85)
Παραπομπή: ΠΕΚ, 17 Νοεμβρίου 1998, T‑217/96, Fabert-Goossens κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1998, σ. I‑A‑607 και II‑1841,
σκέψη 41· ΠΕΚ, 6 Ιουλίου 1999, T‑203/97, Forvass κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1999, σ. I‑A‑129 και II‑705, σκέψη 42· ΠΕΚ,
17 Δεκεμβρίου 2003, T‑133/02, Chawdhry κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2003, σ. I‑A‑329 και II‑1617, σκέψη 35
3.      Ναι μεν το άρθρο 31, παράγραφος 2, του ΚΥΚ παρέχει στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχής ή, στην περίπτωση των εκτάκτων υπαλλήλων,
στην αρχή που είναι αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως τη δυνατότητα να προσλάβει μόνιμο ή έκτακτο υπάλληλο στον ανώτερο
βαθμό της σταδιοδρομίας του πλην όμως η χρήση της δυνατότητας αυτής πρέπει να συμβιβάζεται με τις απαιτήσεις που ενέχει η
έννοια της «σταδιοδρομίας» όπως προκύπτει από το άρθρο 5 και από το παράρτημα I του ΚΥΚ. Κατά συνέπεια, η πρόσληψη στον ανώτερο
βαθμό της σταδιοδρομίας επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση.
Συναφώς, όταν μια εσωτερική οδηγία που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας που παρέχει το άρθρο 31, παράγραφος 2 του
ΚΥΚ προβλέπει ως εναλλακτικές περιπτώσεις που μπορούν να ληφθούν υπόψη για την κατάταξη στον ανώτερο βαθμό της σταδιοδρομίας,
τα εξαιρετικά προσόντα του ενδιαφερομένου και τις ιδιαίτερες ανάγκες της υπηρεσίας που απαιτούν την πρόσληψη υπαλλήλου με
ιδιαίτερα προσόντα, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ή η αρχή που έχει την εξουσία συνάψεως συμβάσεων προσλήψεως πρέπει
να εξετάσει στη συγκεκριμένη περίπτωση αν αυτό ισχύει στην περίπτωση νεοπροσληφθέντος μονίμου ή εκτάκτου υπαλλήλου ο οποίος
ζητεί εφαρμογή του άρθρου 31, παράγραφος 2, του ΚΥΚ. Όταν η εν λόγω αρχή δέχεται ότι η συγκεκριμένη περίπτωση αντιστοιχεί
σε μία από τις περιπτώσεις αυτές, οφείλει να εξετάσει το ενδεχόμενο εφαρμογής της διάταξης αυτής. Στο στάδιο αυτό μπορεί να
αποφασίσει, λαμβάνοντας υπόψη το συμφέρον της υπηρεσίας γενικώς, αν ενδείκνυται ή δεν ενδείκνυται η κατάταξη του ενδιαφερομένου
στον ανώτερο βαθμό της σταδιοδρομίας. Συγκεκριμένα, η χρήση του ρήματος «δίνεται» στο άρθρο 31, παράγραφος 2, σημαίνει ότι
η εν λόγω αρχή δεν είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει τη διάταξη αυτή και ότι οι νεοπροσλαμβανόμενοι μόνιμοι ή έκτακτοι υπάλληλοι
δεν έχουν ατομικό δικαίωμα για τέτοια κατάταξη.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή ή η αρχή που είναι εξουσιοδοτημένη για τη σύναψη συμβάσεων
προσλήψεως διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, στο πλαίσιο που καθορίζει το άρθρο 31 του ΚΥΚ, για να εξετάσει αν η θέση προς
πλήρωση απαιτεί την πρόσληψη υπαλλήλου με ιδιαίτερα προσόντα ή αν ο ενδιαφερόμενος διαθέτει εξαιρετικά προσόντα. Έχει επίσης
ευρεία εξουσία εκτιμήσεως οσάκις, αφού διαπιστώσει ότι συντρέχει μια από τις δύο αυτές περιπτώσεις, εξετάζει τις σχετικές
συνέπειες.
(βλ. σκέψεις 88 έως 90, 92 και 93)
Παραπομπή: ΔΕΚ, 28 Μαρτίου 1968, 33/67, Kurrer κατά Συμβουλίου, Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 711· ΔΕΚ, 6 Ιουνίου 1985, 146/84,
De Santis κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1985, σ. 1723, σκέψεις 9 και 11· ΔΕΚ, 1 Ιουλίου 1999, C‑155/98 P, Αλεξοπούλου
κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. I‑4069, σκέψεις 32 και 33· ΠΕΚ, 5 Οκτωβρίου 1995, T‑17/95, Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής, Συλλογή
Υπ.Υπ. 1995, σ. I‑A‑227 και II‑683, σκέψη 21· ΠΕΚ, 13 Φεβρουαρίου 1998, T‑195/96, Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ.
1998, σ. I‑A‑51 και II‑117, σκέψη 43· Chawdhry κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψεις 37 και 44· ΠΕΚ, 26 Οκτωβρίου 2004,
T‑55/03, Brendel κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2004, σ. I‑A‑311 και II‑1437, σκέψη 61· ΠΕΚ, 15 Νοεμβρίου 2005, T‑145/04,
Righini κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005, σ. I‑A‑349 και II‑1547, σκέψεις 43, 44 και 52· ΠΕΚ, 15 Μαρτίου 2006, T‑44/04,
Kimman κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ. Ι-Α-2-71 και ΙΙ-Α-2-299, σκέψεις 28 και 94· ΠΕΚ, 10 Μαΐου 2006, T‑331/04, R
κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψεις 18, 19, 23 και 24
4.      Ο δικαστικός έλεγχος μιας αποφάσεως περί βαθμολογικής καταστάσεως δεν μπορεί να αντικαταστήσει την εκτίμηση της αρμόδιας για
τους διορισμούς αρχής ή της αρχής που είναι εξουσιοδοτημένη για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως. Ο κοινοτικός δικαστής εξετάζει
μόνο αν συντρέχει παράβαση ουσιώδους τύπου, αν η αρχή στήριξε την απόφασή της σε ανακριβή πραγματικά περιστατικά ή αν η απόφαση
πάσχει κατάχρηση εξουσίας, νομική πλάνη ή ελλιπή αιτιολογία. Τέλος εξετάζει αν η εν λόγω αρχή άσκησε την εξουσία της κατά
τρόπο προδήλως εσφαλμένο.
(βλ. σκέψη 94)
Παραπομπή: ΠΕΚ, 3 Οκτωβρίου 2002, T‑6/02, Platte κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2002, σ. I‑A‑189 και II‑973, σκέψη 36· Chawdhry
κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 45· Brendel κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 60· R κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα,
σκέψη 26
5.      Το δικαίωμα για προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η οποία αποτελεί μια από τις θεμελιώδεις αρχές της Κοινότητας,
καλύπτει κάθε ιδιώτη που βρίσκεται σε κατάσταση από την οποία προκύπτει ότι η κοινοτική διοίκηση παρέχοντάς του σαφείς διαβεβαιώσεις
τού δημιούργησε βάσιμες προσδοκίες. Στην περίπτωση σχέσεως εργασίας με κοινοτικό όργανο οι διαβεβαιώσεις αυτές πρέπει εν πάση
περιπτώσει να συνάδουν προς τις διατάξεις του ΚΥΚ ή του ΚΛΠ.
(βλ. σκέψη 115)
Παραπομπή: ΠΕΚ, 23 Φεβρουαρίου 2006, T‑471/04, Καρατζόγλου κατά ΕΥΑ, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ. Ι-Α-2-35 και ΙΙ-Α-2-157, σκέψεις
33 και 34 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία
6.      Η αρχή της ίσης μεταχείρισης πρέπει να συνδυάζεται με τήρηση της αρχής της νομιμότητας κατά την οποία κανείς δεν μπορεί να
επικαλείται υπέρ αυτού παρανομία που διαπράχθηκε προς όφελος τρίτου. Αν υποτεθεί ότι η αρχή που είναι εξουσιοδοτημένη για
τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως υπέπεσε σε πλάνη κατά την κατάταξη εκτάκτων υπαλλήλων στον επιστημονικό ή τον τεχνικό τομέα,
ο υπάλληλος που προσλαμβάνεται στον διοικητικό τομέα πλην όμως βρίσκεται ακριβώς στην ίδια πραγματική και νομική κατάσταση
με τους εν λόγω υπαλλήλους καθόσον μετείχε στην ίδια διαδικασία επιλογής και του έχουν ανατεθεί τα ίδια καθήκοντα δεν μπορεί
να επωφεληθεί της καταστάσεως επικαλούμενος παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
(βλ. σκέψη 134)
Παραπομπή: ΔΕΚ, 9 Οκτωβρίου 1984, 188/83, Witte κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1984, σ. 3465, σκέψη 15· ΔΕΚ, 4 Ιουλίου 1985, 134/84,
Williams κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1985, σ. 2225, σκέψη 14· ΔΕΚ, 14 Μαρτίου 2002, C‑340/98, Ιταλία κατά Συμβουλίου,
Συλλογή 2002, σ. I‑2663, σκέψεις 87 έως 93