62021CO0627_INF
Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 2ας Μαΐου 2022 –Administraţia Judeţeană a Finanţelor Publice SibiuκαιDirecţia Generală Regională a Finanţelor Publice Braşov
(Υπόθεση C-627/21) (
1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Έκπτωση του φόρου επί των εισροών σε σχέση με την απόκτηση, την κατασκευή και τη μετατροπή ακινήτων – Αυτεπάγγελτη διαγραφή υποκειμένου στον φόρο από το μητρώο ΦΠΑ– Διακανονισμός της αρχικώς πραγματοποιηθείσας έκπτωσης– Απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα η οποία μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία»
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Έκπτωση του φόρου εισροών – Διακανονισμός της αρχικής έκπτωσης – Απουσία αναφοράς φορολογητέων πράξεων στις δηλώσεις ΦΠΑ – Αυτεπάγγελτη διαγραφή υποκειμένου στον φόρο από το μητρώο ΦΠΑ – Εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει την υποχρέωση διακανονισμού της αρχικώς πραγματοποιηθείσας έκπτωσης – Αμάχητο τεκμήριο περί χρήσεως των αγαθών για σκοπούς διαφορετικούς από τις οικονομικές δραστηριότητες – Δεν επιτρέπεται
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου, άρθρα 16, 184, 186 έως 188 και 192)
(βλ. σκέψη 30 και διατακτ.)
Διατακτικό
Τα άρθρα 16, 184, 186 έως 188 και 192 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθετική ρύθμιση και πρακτική οι οποίες υποχρεώνουν υποκείμενο στον φόρο που έχει διαγραφεί από το μητρώο φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) για συγκεκριμένη περίοδο, λόγω απουσίας αναφοράς φορολογητέων πράξεων στις δηλώσεις ΦΠΑ που υπέβαλε επί έξι συνεχείς μήνες, να προβεί σε διακανονισμό του εκπεσθέντος ΦΠΑ επί των εισροών σε σχέση με την απόκτηση επενδυτικών αγαθών, χωρίς ο εν λόγω υποκείμενος στον φόρο να έχει τη δυνατότητα να αποδείξει ότι πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη γένεση του δικαιώματος έκπτωσης, με την αιτιολογία ότι υφίσταται αμάχητο τεκμήριο ότι αυτός χρησιμοποίησε τα εν λόγω αγαθά για σκοπούς διαφορετικούς από τις οικονομικές δραστηριότητες.
(
1
)	ΕΕ C 191 της 10.5.2022.