61993CJ0260_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-260/93,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Xavier Lewis, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπούμενου από τον Patrick Duray, αναπληρωτή σύμβουλο στο Υπουργείο Εξωτερικών, Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας με τις Αναπτυσσόμενες Χώρες, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Βελγίου, 4, rue des Girondins, Residence Champagne,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε ισχύ, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 86/278/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1986, σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και ιδίως του εδάφους κατά την χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία (ΕΕ L 181, σ. 6), και/ή μη ανακοινώνοντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 της εν λόγω οδηγίας, καθώς και από τα άρθρα 5 και 189 της Συνθήκης ΕΟΚ,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
συγκείμενο από τους G. Mancini, πρόεδρο τμήματος, προεδρεύοντα, M. Diez de Velasco και D. A. O. Edward, προέδρους τμήματος, Κ. Ν. Κακούρη, R. Joliet, F. A. Schockweiler, G. C. Rodriguez Iglesias__ P. J. G. Kapteyn και J. L. Murray (εισηγητή), δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro
γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας,
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 23ης Φεβρουαρίου 1994,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Απριλίου 1993, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, ζητώντας να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε ισχύ, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 86/278/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1986, σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και ιδίως του εδάφους κατά την χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία (ΕΕ L 181, σ. 6, στο εξής: οδηγία), και/ή μη ανακοινώνοντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 της εν λόγω οδηγίας, καθώς και από τα άρθρα 5 και 189 της Συνθήκης ΕΟΚ.
2 Η Επιτροπή υπογράμμισε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 16 της οδηγίας, τα κράτη μέλη έπρεπε να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία το αργότερο μέχρι τις 17 Ιουνίου 1989 και να ανακοινώσουν τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή.
3 Η Επιτροπή, με το υπόμνημα απαντήσεως, αναγνώρισε ότι η οδηγία μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο ως προς το έδαφος της Φλάνδρας με τη θέσπιση των άρθρων 204, 205 και 210 ενός διατάγματος της Κυβερνήσεως της Φλάνδρας, της 7ης Ιανουαρίου 1992, που τροποποιήθηκε με το από 31 Ιουλίου 1992 διάταγμα της ίδιας Κυβερνήσεως, τα οποία δημοσιεύθηκαν αμφότερα στον Moniteur belge και ανακοινώθηκαν στην Επιτροπή. Κατά συνέπεια, αποφάσισε να παραιτηθεί από την αιτίαση που αντλείται από τη μη μεταφορά της οδηγίας αυτής στο έδαφος της Φλάνδρας.
4 Με έγγραφο της 6ης Δεκεμβρίου 1993, που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Δεκεμβρίου 1993, κατέστησε επίσης γνωστό στο Δικαστήριο ότι, κατόπιν εξετάσεως, θεωρούσε ότι το διάταγμα της Κυβερνήσεως της διοικητικής περιφέρειας Βρυξέλλες-πρωτεύουσα, σχετικά με τη χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία, που δημοσιεύθηκε στον Moniteur belge της 18ης Αυγούστου 1993 (σ. 18281), του οποίου το κείμενο είχε ανακοινωθεί από το Βέλγιο επισυναφθέν στο υπόμνημα ανταπαντήσεως, προέβαινε στην κατάλληλη μεταφορά της οδηγίας όσον αφορά τη διοικητική περιφέρεια Βρυξέλλες-πρωτεύουσα.
5 Κατά συνέπεια, η Επιτροπή έκρινε ότι δεν ήταν πλέον αναγκαίο το Δικαστήριο να αναγνωρίσει παράβαση του Βασιλείου του Βελγίου, ως προς το παρελθόν, όσον αφορά τη διοικητική αυτή περιφέρεια. Επομένως, παραιτήθηκε από την αντίστοιχη αιτίαση.
6 Πάντως, επέμεινε στις αιτιάσεις που αντλούνται από τη μη μεταφορά της οδηγίας σε ομοσπονδιακό επίπεδο, καθώς και στη διοικητική περιφέρεια της Βαλλονίας.
7 To Βασίλειο του Βελγίου δεν αμφισβητεί τις αιτιάσεις αυτές. Πάντως, πληροφορεί το Δικαστήριο ότι η διαδικασία μεταφοράς της οδηγίας συνεχίζεται τόσο στο ομοσπονδιακό επίπεδο, όσο και στο επίπεδο της διοικητικής περιφέρειας της Βαλλονίας.
8 Από το σύνολο των προηγούμενων σκέψεων προκύπτει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας, σε ομοσπονδιακό επίπεδο και στο επίπεδο της διοικητικής περιφέρειας της Βαλλονίας, τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
9 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή το Βασίλειο του Βελγίου ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:
1) Το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας, σε ομοσπονδιακό επίπεδο και στο επίπεδο της διοικητικής περιφέρειας της Βαλλονίας, τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις της οδηγίας 86/278/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1986, σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και ιδίως του εδάφους κατά τη χρησιμοποίηση της ίλυος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.