61981C0007
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤῆΣ ΓΕΝΙΚΉΣ ΕΊΣΑΓΓΕΛΈΩΣ SIMONE ROZÈS
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤΊΣ 22 'ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 1981 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
κύριοι δικαστές,
Ἡ ὑπό εξέταση υπόθεση άφορᾶ την ἑρμηνεία τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ κανονισμοῦ 1408/71 τοῦ Συμβουλίου περί εφαρμογῆς τῶν συστημάτων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως στους μισθωτούς καί τίς οἰκογένειές τους πού διακινούνται εντός τῆς Κοινότητος.
Συνεπῶς, εἶναι πολύπλοκη λόγω τοῦ συνδυασμοῦ τῶν διαφόρων κανόνων, οἱ όποιοι επιτρέπουν τόν τελικό καθορισμό τοῦ ποσοῦ τῶν ὀφειλομένων παροχῶν.
'Υπενθυμίζω συνοπτικῶς τά περιστατικά.
Ό Antonino Sinatra, Ιταλικῆς Ιθαγενείας, ἔγγαμος, εἰργάσθη κατ' ἀρχάς μέν ως μισθωτός στην Ἰταλία ἀπό τό 1948 έως τό 1956, έπειτα δέ ως εργάτης υπεδάφους ὀρυχείου στό Βέλγιο ἀπό τό 1957 έως τό 1970, δηλαδή πλέον τῶν δέκα ἐτῶν.
Λόγω τῆς εργασίας του έτυχε ἰταλικῆς συντάξεως ἀναπηρίας, βελγικῆς συντάξεως ἀναπηρίας καί, ἐπί πλέον, μιᾶς προσόδου γιά ἐπαγγελματική ἀσθένεια, τήν ὁποία ἐλάμβανε στό Βέλγιο δυνάμει μόνο τῆς βελγικής νομοθεσίας.
Τά ποσά τῶν ἐν λόγω παροχών υπέστησαν, ἀπό τό 1970, διακυμάνσεις, ὁρισμένες ἀπό τίς όποιες ὠφείλοντο σέ ἀντικειμενικές προσαρμογές, άλλες στην οικογενειακή κατάσταση τοῦ ενδιαφερομένου καί άλλες τέλος στην ἀπόφαση τοῦ Fonds national de retraite des ouvriers mineurs τό όποῖο, ἐπανεξετάζοντας τήν κατάσταση τοῦ Antonino Sinatra στό σύνολό της, ἀπήτησε εἰς βάρος του τήν επιστροφή ὡς ἀχρεωστήτως καταβληθέντος ποσοῦ 38000 βελγικών φράγκων γιά τό χρονικό διάστημα ἀπό τόν 'Ιανουάριο 1976 έως τόν 'Ιανουάριο 1979. Ό Antonino Sinatra προσέφυγε ενώπιον τοῦ Tribunal du travail τοῦ Charleroi, καί ἀκολούθως ενώπιον τοῦ Cour du travail τῆς Mons, τό όποιο καί σᾶς υπέβαλε τά προδικαστικά ερωτήματα.
Ι — Προς κατανόηση τῆς παρούσης λεπτής υποθέσεως, πού άφορᾶ τήν ἑρμηνεία των κανόνων ἀπαγορευόντων τήν σώρευση, εἶναι σκόπιμο νά εξετασθεί χρονολογικά ἡ εξέλιξη τῶν χορηγουμένων παροχών.
1.
Ό Antonino Sinatra ἐλάμβανε, ἀπό τήν 1η Δεκεμβρίου 1970, ιταλική σύνταξη κατ' ἐφαρμογή τοῦ ἄρθρου 46 τοῦ κανονισμοῦ τοῦ Συμβουλίου, σύνταξη τό ποσό τῆς ὁποίας μετεβάλλετο ἐν σχέσει πρός τήν διάρκεια τῶν περιόδων ἀσφαλίσεως.
Ή ἀνωτέρω παροχή ἀναπροσηρμόσθη επανειλημμένως, προκειμένου νά ληφθούν ὑπ᾽ ὄψη ὁ πληθωρισμός καί τά μέτρα πού ελήφθησαν λόγω τῶν διακυμάνσεων τοῦ ἰταλικοῦ νομίσματος.
Σύμφωνα μέ τό άρθρο 51 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμοῦ, ἡ ἐν λόγω τροποποίηση δέν επέφερε νέο υπολογισμό βάσει τοῦ άρθρου 46.
2.
'Από τήν 1η 'Απριλίου 1971, ὁ ενδιαφερόμενος έτυχε επίσης αὐτοτελοῦς βελγικῆς συντάξεως ἀναπηρίας, βάσει τοῦ συντελε-στοῦ πού προβλέπεται γιά τους «ἐγγάμους» ἀπό τίς διατάξεις τοῦ βελγικοῦ arrêté royal τῆς 19ης Νοεμβρίου 1970 (άρθρα 1 καί 4 — συνταξιοδοτικό καθεστώς εργατών ὀρυχείων).
Σύμφωνα μέ τήν ἐν λόγω νομοθεσία, τό ποσό δέν εξαρτᾶται ἀπό τήν διάρκεια τῶν περιόδων ἀσφαλίσεως, ὑπ᾽ τήν επιφύλαξη πάντως ελαχίστης διαρκείας 5 ἡ 10 ετών.
Στίς 10 Μαΐου 1971, τό Fonds national de retraite des ouvriers mineurs ἐμείωσε τό ποσό τῆς παρεχομένης συντάξεως, λόγω χορηγήσεως μιας προσόδου γιά επαγγελματική ἀσθένεια.
Γιά μιά ἀνάλυση τῆς ἐν λόγω νομοθεσίας, ἄς μοῦ ἐπιτραπεί νά ἀναφερθώ στίς ἀπόψεις πού ἐξέφερε σχετικά ὁ γενικός εἰσαγ-γελεύς Warner στίς προτάσεις του στίς υποθέσεις Manzoni, Mura και Greco (Rec. 1977, σσ. 1762-1763) καί, ἐκ νέου, Mura (Rec. 1979, σσ. 1830-1831), ἐπί τῶν ὁποίων ἀπε-φάνθητε μέ ἀποφάσεις τῆς 13ης Δεκεμβρίου 1977 (Rec., σσ. 1647, 1699, 1711) καί της 16ης Μαΐου 1979 (Rec., σ. 1819) ἀντιστοίχως.
3.
'Από τήν 1η Ἰανουαρίου 1976, ἡ βελγική σύνταξη ἀναπηρίας ἐμειώθη, λόγω μεταβολής τῆς καταστάσεως τῶν οικογενειακών πόρων τοῦ Antonino Sinatra, ἡ σύζυγος τοῦ οποίου άρχισε νά ἐργάζεται καί, ὡς ἐκ τούτου, δέν ἐπεβάρυνε πλέον τόν σύζυγο της. Ό λεγόμενος συντελεστής «έγγαμου» μετετράπη στον σαφῶς ὀλιγότερο ευνοϊκό συντελεστή «άγάμου». Σημειώνεται ὅτι ή μετάβαση ἀπό μιά κατηγορία στήν άλλη δέν ήταν δυνατόν νά ἐπηρεάσει τό ποσό τῆς ιταλικῆς συντάξεως.
4.
Τότε τό Fonds national de retraite des ouvriers mineurs προέβη σέ πλήρη εξέταση τοῦ φακέλου βάσει τῶν κοινοτικῶν κανονισμών, γιά νά καταλήξει τελικώς ὅτι ὁ Antonino Sinatra έλαβε ένα «καθ' υπέρβαση» ποσό, τό όποιο ἀπετίμησε σέ 38000 βελγικά φράγκα.
Στην πραγματικότητα, γιά τό χρονικό διάστημα ἀπό 1ης 'Απριλίου 1971 έως 1ης 'Ιουλίου 1975, ἡ βελγική παροχή ἐμειώθη κατά τό ποσό τῆς ιταλικῆς συντάξεως, κατ' εφαρμογή τῶν συνδυασμένων διατάξεων τοο ἄρθρου 11 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμού 3 τοῦ Συμβουλίου (τό όποιο ἀντικατεστάθη ἀπό τό άρθρο 12 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ 1408/71), πού ἀναφέρεται στίς παροχές τῆς ἰδίας φύσεως, οἱ όποιες καταβάλλονται ἀπό τους φορείς δύο ή περισσοτέρων Κρατών μελών, σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τῶν άρθρων 46, 50 καί 51 τοῦ κανονισμού καί τοῦ ἄρθρου 23 παράγραφος 1 τοῦ arrié royal.
Ή ἴδια ἡ μείωση ἀναπροσηρμόσθη βάσει τοῦ συντελεστού πού προβλέπεται στό άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ τοῦ κανονισμού τοῦ Συμβουλίου 574/72 τῆς 21ης Μαρτίου 1972 (ἀποφάσεις τοῦ Fonds national de retraite des ouvriers mineurs τῆς 5ης Αυγούστου 1975). Ή 'Επιτροπή εκθέτει στίς παρατηρήσεις ὅτι ἡ ἐν λόγω ενέργεια «ἀποσκοπεί στην ἐφαρμογή» τοῦ άρθρου 46 παράγραφος 3 τοῦ κανονισμοῦ 1408/71. Πάντως, ἡ εφαρμογή τοῦ ἐν λόγω συντελε-στοῦ φαίνεται ἀντίθετη πρός τήν ἀπόφασή σας Guiliani τῆς 20ης 'Οκτωβρίου 1977 (Rec., σ. 1865), μέ τήν ὁποία ἐκρίνατε ὅτι ή έν λόγω διάταξη δύναται νά εφαρμοσθεί μόνο στήν περίπτωση κατά τήν ὁποία εἶναι ἀναγκαία ἡ προσφυγή στό σύστημα συνυπολογισμού τῶν περιόδων ἀσφαλίσεως, προκειμένου νά γεννηθεί τό δικαίωμα πρός παροχή κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 51 στοιχείο α τῆς συνθήκης.
Τό 'ίδιο τό Fonds, μέ τίς προτάσεις πού κατέθεσε ενώπιον τοῦ ἐθνικοῦ δικαστηρίου στίς 25 'Απριλίου 1979, φρονεί ὅτι οἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ, οι όποιες ἀποτελοῦν άμεση συνέπεια τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 46 παράγραφος 3 τοῦ κανονισμοῦ 1408/71, δέν δύνανται νά ἐφαρμοσθοῦν, ἀφ᾽ οτου δέν εἶναι δυνατόν πλέον νά γίνει επίκληση τῶν τελευταίων.
Συνεπώς, προέβη σέ ἀναθεώρηση τῆς βελγικῆς παροχῆς, καί σέ «ἐπανυπολογισμό», σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 46 τοῦ κανονισμοῦ 1408/71 ἀπό τήν 1η 'Ιανουαρίου 1975, λαμβάνοντας ὑπ᾽ ὄψη τίς διάφορες τροποποιήσεις — ἀκόμη καί εκείνες πού ἐπῆλθαν λόγω προσαρμογῆς πρός τό κόστος διαδιώσεως — καθώς καί τήν κατάργηση τῆς παρεχομένης ἐπαυξή-σεως λόγω συζύγου.
'Έτσι, ἐνῶ στίς υποθέσεις πού προανέφερα τό Fonds ἔκανε χρήση τῶν εθνικών κανόνων ἀπαγορευόντων την σώρευση, προκειμένου νά μειώσει τό ὀφειλόμενο βάσει τοῦ βελγικοῦ συστήματος ποσό κατά τό ποσό τῆς παρεχομένης ἀπό τόν φορέα άλλου Κράτους μέλους παροχής, στην παροῦσα υπόθεση εφήρμοσε τους κοινοτικούς κανόνες περί ἐπανυπολογισμοῦ, γιά νά εἰσάγει ἐκ νέου την ἀναλογικότητα μιᾶς χορηγούμενης δυνάμει μόνο τοῦ βελγικού δικαίου συντάξεως καί νά ἀφαιρέσει τό ὀφειλόμενο ἐκ μέρους τοῦ Ιταλικού φορέως ποσό ἀπό τό ποσό πού χορηγείται βάσει τοῦ βελγικοῦ συστήματος.
II — Ό Antonino Sinatra προσέφυγε στό Tribunal du travail τοῦ Charleroi, διότι ἀμφισβήτησε ουσιαστικῶς τό γεγονός ὅτι ελήφθη ὑπ' ὄψη τό Ιταλικό ποσό πού ἐχορηγεῖτο ἀπό την 1η 'Ιανουαρίου 1976.
Τό ἐν λόγω δικαστήριο ἀπέρριψε τους Ισχυρισμούς τοῦ Sinatra κρίνοντας οτι «έχει μικρή σημασία στην προκειμένη περίπτωση τό γεγονός ὅτι ἡ Ιταλική παροχή δέν ἐτροποποιήθη καί ἀρκεῖ ὅτι ἠδύνατο νά τροποποιηθεί, ὅπως άλλωστε συμβαίνει συχνά σέ ολα τά συνταξιοδοτικά συστήματα, σέ περίπτωση μεταβολῆς τῆς προσωπικῆς καταστάσεως».
Ό ενδιαφερόμενος, ὁ όποιος ἤσκησε έφεση, ἐζήτησε ἀπό τό Cour du travail τῆς Mons να σᾶς υποβάλλει τό ἀκόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«'Όταν, σύμφωνα μέ την νομοθεσία ἑνός Κράτους μέλους, ἡ σύνταξη πού χορηγείται βάσει τοῦ προβλεπομένου γιά τους “έγγάμους” συντελεστού, μετατρέπεται σέ σύνταξη χορηγούμενη βάσει τοῦ προβλεπομένου γιά τους ἀγάμους συντελεστοῦ, πρέπει νά διενεργηθεί ένας νέος υπολογισμός τοῦ συνόλου τῶν παροχῶν σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 46 τοῦ κανονισμού 1408/71, έστω καί ἄν ἡ μετατροπή πού διενεργείται ἀπό τόν φορέα τοῦ ενδιαφερομένου κράτους, δέν έχει επιπτώσεις ἐπί τῆς συντάξεως πού καταβάλλεται σέ άλλο κράτος;»
Τά ἐρωτήματα πού σᾶς υπεβλήθησαν ἀναφέρονται κατ' οὐσίαν στό κατά πόσον
1.
ή εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ κανονισμού 1408/71 περιορίζεται στην περίπτωση, κατά τήν ὁποία υφίσταται τροποποίηση πρός τά άνω τοῦ ποσοῦ των παροχών, καί
2.
μεταβολή στην προσωπική κατάσταση τοῦ δικαιούχου τῆς παροχής συνεπάγεται, κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 51 παράγραφος 2, νέο ὑπολογισμό τοῦ συνόλου τῶν παροχών, τίς όποιες λαμβάνει, σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τοῦ άρθρου 46.
ΙΙΙ — Τό άρθρο 51 τοῦ κανονισμοῦ 1408/71, τό όποιο περιλαμβάνεται στό κεφάλαιο 3, «γῆρας καί θάνατος (συντάξεις)», άλλά τό όποιο εφαρμόζεται κατ' ἀναλογία στό τμῆμα 2 τοῦ κεφαλαίου 2, «ἀναπηρία», φέρει τόν τίτλο «ἐπανεκτίμηση καί νέος υπολογισμός τῶν παροχών», ὁρίζει ὅτι:
«1.   Ἄν, λόγω τῆς αυξήσεως τοῦ κόστους ζωῆς, τῆς διακυμάνσεως τοῦ ύψους τῶν μισθών ἡ άλλων λόγων προσαρμογῆς, τροποποιηθούν οἱ παροχές τῶν ενδιαφερομένων κρατών (δηλαδή οἱ παροχές πού ἀπεκτήθησαν καί καταβάλλονται δυνάμει τῶν άρθρων 45 καί 46), κατά ένα καθορισμένο ποσοστό ή ποσό, τό ποσοστό ἡ ποσό αυτό πρέπει νά εφαρμοσθεί ἀπ᾽ ευθείας στίς παροχές πού καθωρίσθησαν σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 46, χωρίς νά χρειάζεται νέος υπολογισμός κατά τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου αύτοῦ.
2.   'Αντιθέτως, σέ περίπτωση τροποποιήσεως τοῦ τρόπου καθορισμού ἡ τῶν κανόνων ὑπολογισμοῦ τῶν παροχών, πραγματοποιείται νέος υπολογισμός σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τοῦ άρθρου 46.»
Συνεπώς, τό ἀνωτέρω άρθρο διακρίνει σαφώς — ἀντιδιαστέλλοντάς τις — τήν περίπτωση τῆς ἐπανεκτιμήσεως, κατά τήν ὁποία δέν χρειάζεται νέος υπολογισμός 6άσει τοῦ ἄρθρου 46, καί τήν περίπτωση τῆς νέας ἐκκαθαρίσεως, ἡ ὁποία κατέστη ἀναγκαία λόγω τροποποιήσεως τοῦ τρόπου καθορισμοῦ ἡ τῶν κανόνων υπολογισμού τῶν παροχών, περίπτωση κατά τήν ὁποία χωρεί νέος υπολογισμός βάσει τοῦ άρθρου 46. 'Η πρώτη παράγραφος άφορᾶ τίς μεταβολές, οἱ όποιες, χωρίς νά τροποποιοῦν ουσιαστικῶς τίς παροχές, τίς επηρεάζουν ὑπό την έννοια τῆς αυξήσεως, ἐφ᾽ ὅσον τό κόστος διαβιώσεως καί τό επίπεδο των μισθῶν έχουν κατά κανόνα τάση αυξήσεως.
Ή μετατροπή μιᾶς συντάξεως «έγγάμου» σέ σύνταξη «άγαμου», δηλαδή στην περίπτωση τῆς βελγικής νομοθεσίας σέ σύνταξη προσώπου «πού δέν συντηρεί τέκνο ηλικίας κάτω τῶν 16 ετών καί ή σύζυγος τοῦ ὁποίου λαμβάνει εισοδήματα άπό άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητος ἡ κοινωνικά ὀφέλη, ἡ σημασία τῶν ὁποίων υπερβαίνει τήν σημασία εκείνων πού ἀπορρέουν ἀπό άσκηση ἐπιτρεπομένης δραστηριότητος», επιφέρει τροποποίηση τῆς παροχής, ὑπό τήν ἔννοια τῆς μειώσεως, υπάγεται δέ στην παράγραφο 2, έστω καί ἄν ἡ ἐν λόγω τροποποίηση προκύπτει ἀπό τήν εφαρμογή μιας διατάξεως έσωτερικοθ δικαίου, «πού άφορᾶ τό ποσό τῆς συντάξεως» καί ἄν οἱ κανόνες, «ὡς τοιούτοι» τοῦ ἐσωτερικοῦ δικαίου «πού ἀφοροῦν τόν τρόπο καθορισμοί) τῶν παροχών» δέν μετεβλήθησαν.
Συνεπώς, εἶναι προφανές ὅτι, γιά νά επαναλάβω τους ὅρούς πού ἐχρησιμοποίησε τό εθνικό δικαστήριο, «ή επανεκτίμηση πού ἀναφέρεται στόν τίτλο τοῦ ἄρθρου 51 συνιστά τό λογικό πλαίσιο εφαρμογής τής παραγράφου 1 τοῦ ἐν λόγω άρθρου, οὕτως ώστε οἱ υποθέσεις τῆς παραγράφου 2 νά καλύπτουν Ιδίως τήν περίπτωση κατά τήν ὁποία ὁ νέος υπολογισμός τῶν παροχών επιφέρει επιδείνωση».
'Άν τροποποιηθεί ὁ τρόπος καθορισμοί) ή οἱ κανόνες υπολογισμοῦ νῶν παροχών, περίπτωση ἡ ὁποία φαίνεται ὅτι συντρέχει ἐν προκειμένω, πρέπει νά πραγματοποιηθεῖ νέος υπολογισμός, σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 46, ὅπως τίς ερμηνεύσατε ἰδίως μέ τίς ἀποφάσεις Greco τῆς 13ης 'Οκτωβρίου 1977 (Rec., σ. 1711) καί Mura τής 16ης Μαΐου 1979 (Rec., σ. 1819). Συναφώς πρός τά ανωτέρω, δέν έχει σημασία ἄν ἡ τροποποίηση άφορᾶ τό τμήμα πού ἀναλογεί σέ ἕνα Κράτος μέλος: ὁ νέος υπολογισμός θά πρέπει νά άφορᾶ τίς παροχές ὅλων τῶν ενδιαφερομένων κρατών.
Άλλά, γιά νά δοθεῖ χρήσιμη ἀπάντηση στό παραπέμπον δικαστήριο, προσθέτω ὅτι, μολονότι οἱ διατάξεις τοῦ κανονισμοῦ 1408/71 δέν εμποδίζουν τήν πλήρη εφαρμογή τῆς εθνικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων τῶν ἀπαγορευόντων τήν σώρευση διατάξεων (ἐν προκειμένω τό άρθρο 23 παράγραφος 3 τοῦ arrêté royal τῆς 19ης Νοεμβρίου 1970), στόν ευρισκόμενο στην κατάσταση τοῦ ἐφεσιβάλλοντος συνταξιούχου, δέν επιτρέπεται, ὑπό τό πρόσχημα εφαρμογής τοῦ ἄρθρου 52 παράγραφος 2 τοῦ ἐν λόγω κανονισμοῦ, νά ληφθούν ὑπ᾽ ὄψη, πρός τόν σκοπό μειώσεως τῆς «αυτοτελοῦς» εθνικῆς παροχῆς, οἱ ἀναπροσαρμογές τῆς συντάξεως πού χορηγείται ἀπό άλλο Κράτος μέλος, οἱ όποιες εμπίπτουν στό άρθρο 51 παράγραφος 1, ούτε καί οἱ διατάξεις τοῦ άρθρου 46 παράγραφος 3 καί τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ τοῦ κανονισμοῦ 574/72, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ άμεση συνέπεια τοῦ προηγουμένου. Μία τέτοια διαδικασία υπερβαίνει τόν σκοπό τοῦ συντονισμοῦ πού τάσσεται μέ τό άρθρο 51 τῆς συνθήκης καί εμπίπτει στην εναρμόνιση τῶν εθνικών νομοθεσιών.
'Άλλως, ὅταν, σύμφωνα μέ τήν νομοθεσία ἑνός Κράτους μέλους (Βέλγιο), μία σύνταξη ἀναπηρίας (λαμβανομένη ἀποκλειστικώς δυνάμει τοῦ βελγικοί) δικαίου), πού χορηγείται βάσει τοῦ προβλεπομένου γιά τους «έγγάμους» συντελεστοῦ, μετατρέπεται σέ σύνταξη «άγάμου» καί ἡ μετατροπή αυτή δέν έχει επίπτωση ἐπί άλλης συντάξεως ἀναπηρίας (λαμβανομένης στην 'Ιταλία βάσει τοῦ κανονισμοῦ 1408/71), δέν δύνανται νά ληφθοῦν ὑπ᾽ ὅψη οἱ ἀναπροσαρμογές μιᾶς συντάξεως (τῆς Ιταλικής), έστω καί πρός τόν σκοπό ἐπανυπολογισμοῦ, ὁ όποιος επιβάλλεται σέ παρόμοιες περιπτώσεις ἀπό τήν βελγική νομοθεσία, προκειμένου νά ἀποφευχθεί ἀδικαιολόγητη σώρευση.
Δέν επιτρέπεται νά μειωθεῖ ἡ βελγική παροχή (ὀφειλομένη ἀποκλειστικώς βάσει του βελγικοῦ δικαίου), λαμβάνοντας ὑπ᾽ ὄψη τήν σύνταξη πού καταβάλλεται στην 'Ιταλία δυνάμει τῶν κοινοτικών κανονισμών (καί τίς ἐπελθοῦσες αυξήσεις της).
Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω παρατηρήσεων καί εἰς ἀπάντηση τῶν ερωτημάτων πού σας υπέβαλε τό Cour du travail τῆς Mons, προτείνω νά ἀποφανθείτε:
1.
Λόγος εφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 51 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμοῦ 1408/71 ἐπί παροχῆς συντρέχει μόνο ἄν, γιά τήν εκκαθάριση της, κατέστη ἀναγκαίος ὁ συνυπολογισμός καί ὁ ἀναλογικός επιμερισμός. 'Αν ἡ μείωση τῆς εθνικῆς συντάξεως προκύπτει μόνο ἀπό τήν εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 12 παράγραφος 2 τοῦ ἐν λόγω κανονισμοῦ, δέν συντρέχει λόγος εφαρμογής τοῦ ἄρθρου 51 παράγραφος 2.
2.
'Όταν ἡ άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητος ἀπό τόν σύζυγο συνταξιούχου επιφέρει τροποποίηση τοῦ συντελεστοῦ, βάσει τοῦ ὁποίου χορηγεῖται μία παροχή ἀπό Κράτος μέλος δυνάμει τοῦ ἄρθρου 46 τοῦ ἐν λόγω κανονισμοῦ, τό άρθρο 51 παράγραφος 2 πρέπει νά ερμηνεύεται ὑπό τήν ἔννοια ὅτι οἱ ἀρμόδιοι φορείς ὅλων τῶν ενδιαφερομένων κρατών ὑποχρεοῦνται νά προβαίνουν σέ νέο υπολογισμό τῶν παροχών, τίς όποιες ὀφείλουν, σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τῶν άρθρων 46 καί 47 τοῦ κανονισμοῦ.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά γαλλικά.