61985CJ0372_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 372 έως 374/85,
που έχουν ως αντικείμενο αίτηση του Rechtbank van Eerste Aanleg της Brugge προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του παραπέμποντος δικαστηρίου μεταξύ
Εισαγγελικής αρχής
και
Oscar Traen, κατοίκου Varsenare-Jabbeke,
Camiel Quicke, κατοίκου St . Andries-Brugge,
ΡVΒΑ Quicke, με έδρα το St . Andries-Brugge ( υπόθεση 372/85 ),
Edouard Quicke, κατοίκου St . Andries-Brugge ( υπόθεση 373/85 ),
Remi Vanhove, κατοίκου Zedelgem ( υπόθεση 374/85 ),
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 75/442 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων ( ΕΕ ειδ . έκδ . 15/01, σ . 86 ),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα )
συγκείμενο από τους Κ . Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, Τ . Koopmans και G . C . Rodriguez Iglesias, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : G . F . Mancini
γραμματέας : J . Α . Pompe, βοηθός γραμματέας
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που διατύπωσαν :
- ο εισαγγελέας του Rechtbank van Eerste Aanleg της Brugge,
- ο Remi Vanhove, κατηγορούμενος στην κύρια δίκη στην υπόθεση 374/85, συνήγορος του οποίου είναι ο Patrick Arnou, δικηγόρος Zedelgem,
- η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από το νομικό της σύμβουλο Jean Amphoux και από τον Luc Gyselen, μέλος της νομικής υπηρεσίας της,
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 23ης Οκτωβρίου 1986,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 5ης Φεβρουαρίου 1987,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με τρεις αποφάσεις της 30ής Οκτωβρίου 1985, που περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 27 Νοεμβρίου 1985, το Rechtbank van Eerste Aanleg της Brugge υπέβαλε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, πέντε προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 75/442 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων ( ΕΕ ειδ . έκδ . 15/01, σ . 86 ).
2 Τα εν λόγω ερωτήματα ανέκυψαν στο πλαίσιο τριών ποινικών διώξεων που ασκήθηκαν κατά τριών επιχειρηματιών και ενός οδηγού οχήματος αποκομιδής στερεών αποβλήτων . Οι εν λόγω κατηγορούμενοι διώκονται για παράβαση της νομοθετικής πράξεως της φλαμανδικής κοινότητας, της 2ας Ιουλίου 1981, η οποία έθεσε σε εφαρμογή την προαναφερθείσα οδηγία, καθώς και για παράβαση πολλών εκτελεστικών αποφάσεων, διότι εναπέθεσαν απορρίμματα σε διάφορα γήπεδα χωρίς προηγούμενη άδεια .
3 Επειδή το Rechtbank van Eerste Aanleg της Βrugge είχε αμφιβολίες ως προς το αν η φλαμανδική νομοθεσία συμβιβάζεται με την οδηγία 75/442, ζήτησε από το Δικαστήριο να αποφανθεί προδικαστικώς επί των ακολούθων ερωτημάτων :
1 ) Με ποια κριτήρια πρέπει να καθοριστεί αν μια επιχείρηση που ασχολείται με τη διάθεση αποβλήτων σύμφωνα με τα άρθρα 8 έως 12 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ υπάγεται σ' αυτές τις διατάξεις; Αρκεί η περιστασιακή ή εφάπαξ δραστηριότητα ή είναι αναγκαία άλλα κριτήρια, όπως για παράδειγμα ο επιδιωκόμενος εταιρικός σκοπός, η πραγματική δραστηριότητα όσον αφορά τα απόβλητα ( κύρια ή παρεπόμενη δραστηριότητα, επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα ), η προβλεπόμενη επίδραση επί του περιβάλλοντος ή άλλα ενδεχομένως κριτήρια;
2 ) Υποχρεούται ο μεταφορέας να έχει άδεια - λόγω του ότι αυτός προβαίνει σε απόθεση των αποβλήτων - ακόμα και όταν το πράττει για λογαριασμό, κατόπιν αιτήσεως ή με την άδεια του κυρίου ή του νομέα του οικοπέδου, ο οποίος, από νομική άποψη, έχει αποκτήσει δικαίωμα κυριότητας επί των αποβλήτων,
ή αντιστρόφως,
ο νομέας ή ο κύριος, λόγω του ότι ανέχεται την απόθεση των αποβλήτων ( επομένως δεν προβαίνει ο ίδιος στην εν λόγω απόθεση ), καθίσταται αυτομάτως επιχείρηση που υποχρεούται να έχει άδεια;
3 ) Η άδεια αποθέσεως αποβλήτων που εκδίδει ο διευθυντής εταιρίας καθαρισμού υδάτων, την οποία έχει συστήσει το Δημόσιο, πληροί τις προϋποθέσεις των άρθρων 5 και 8 της οδηγίας 75/442, της 15ης Ιουλίου 1975, περί στερεών αποβλήτων;
4 ) Μέχρι ποιο σημείο τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να οργανώσουν την εποπτεία που προβλέπεται από το άρθρο 10 της προαναφερθείσας οδηγίας ΕΟΚ;
5 ) Οι επιβαλλόμενες από τα άρθρα 8 και 12 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ υποχρεώσεις έχουν απευθείας εφαρμογή στις επιχειρήσεις ή η εφαρμογή τους εξαρτάται από την προηγούμενη δημιουργία ή υπόδειξη από το κράτος μέλος της αρμόδιας αρχής στην οποία η επιχείρηση μπορεί να απευθυνθεί, για παράδειγμα προς απόκτηση της αναγκαίας άδειας, καθώς επίσης και από τη θέσπιση, όσον αφορά για παράδειγμα τα έντυπα παραδόσεως αποβλήτων, της κανονιστικής ρυθμίσεως που είναι αναγκαία για την εποπτεία, ενόψει του γεγονότος ότι η θέση σε ισχύ των εν λόγω υποχρεώσεων επέρχεται από την κοινοποίηση στα κράτη μέλη και όχι από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( άρθρο 191 της Συνθήκης ΕΟΚ και άρθρο 13 της προαναφερθείσας οδηγίας );
4 . Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται τα περιστατικά των υποθέσεων ενώπιον του παραπέμποντος δικαστηρίου, οι επίμαχες κοινοτικές διατάξεις και οι παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο . Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .
5 Πρέπει να επισημανθεί καταρχάς ότι η οδηγία 75/442 έχει ως αντικείμενο την εναρμόνιση των διατάξεων των διαφόρων κρατών μελών όσον αφορά τη διάθεση των αποβλήτων προκειμένου, αφενός, να αποφευχθούν τα εμπόδια στο ενδοκοινοτικό εμπόριο και η ανισότητα των όρων ανταγωνισμού που προκύπτουν από τις διαφορές των εν λόγω διατάξεων και, αφετέρου, να υλοποιηθούν οι στόχοι της Κοινότητας στον τομέα της προστασίας της υγείας και του περιβάλλοντος .
6 Τα άρθρα 8 έως 12, των οποίων την ερμηνεία ζητεί το εθνικό δικαστήριο, υποχρεώνουν σχετικώς τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ένα σύστημα εποπτείας και ελέγχου της διαθέσεως των στερεών αποβλήτων .
7 Με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, το άρθρο 1 προσδίδει ευρύ πεδίο εφαρμογής στην οδηγία ορίζοντας ότι ως "στερεό απόβλητο" νοείται κατά την οδηγία κάθε ουσία ή αντικείμενο το οποίο ο κάτοχός του αποβάλλει ή υποχρεούται να αποβάλει δυνάμει των διατάξεων της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας και ως "διάθεση" η συγκέντρωση, η διαλογή, η μεταφορά, η επεξεργασία των αποβλήτων καθώς και η εναποθήκευση και απόθεσή τους επί ή εντός του εδάφους, καθώς και οι εργασίες μετατροπής οι απαραίτητες για την επαναχρησιμοποίηση, την αξιοποίηση και την ανακύκλωσή τους .
Επί του πρώτου ερωτήματος
8 Ως προς το πρώτο ερώτημα, πρέπει να παρατηρηθεί ότι οι διατάξεις των άρθρων 8 έως 12 της οδηγίας 75/442 αφορούν κάθε εργασία διαθέσεως των στερεών αποβλήτων, χωρίς να θέτουν κανέναν περιορισμό ανάλογα με τη νομική κατάσταση του επιχειρηματία ή τη συχνότητα ή το σκοπό των εν λόγω εργασιών .
9 Εξάλλου, ο βασικός σκοπός της οδηγίας, που διακηρύσσεται στην τρίτη αιτιολογική σκέψη καθώς και στο άρθρο 4, δηλαδή η προστασία της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος, θα ετίθετο σε κίνδυνο, αν η εφαρμογή των μέτρων ελέγχου και εποπτείας των εν λόγω εργασιών εξαρτιόταν από διακρίσεις επιχειρούμενες βάσει κριτηρίων όπως ο επιδιωκόμενος από την επιχείρηση εταιρικός σκοπός, ο κύριος ή επικουρικός χαρακτήρας της εργασίας σχετικά με τα απόβλητα ή οι προβλεπόμενες επιπτώσεις στο περιβάλλον .
10 Επομένως στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι κάθε επιχειρηματίας που πραγματοποιεί μια από τις εργασίες που αναφέρονται στα άρθρα 8 έως 12 της οδηγίας 75/442 υπόκειται στα μέτρα που προβλέπονται από τις εν λόγω διατάξεις .
Επί του δεύτερου ερωτήματος
11 Το δεύτερο ερώτημα αφορά το ρόλο και τη θέση του κυρίου ή του νομέα του γηπέδου επί του οποίου εναποτίθενται στερεά απόβλητα σε σχέση με την άδεια που απαιτείται από το άρθρο 8 της οδηγίας .
12 Πρέπει να επισημανθεί ότι η συναίνεση του κυρίου ή νομέα του γηπέδου επί του οποίου εναποτίθενται τα απόβλητα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την άδεια που εκδίδει η αρμόδια αρχή που έχει υποδείξει το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας . Πράγματι, από το ίδιο το γράμμα του προαναφερθέντος άρθρου 8 προκύπτει ότι "κάθε εγκατάσταση ή επιχείρηση που ασχολείται με την επεξεργασία, εναποθήκευση ή απόθεση στερεών αποβλήτων για λογαριασμό τρίτων οφείλει να λάβει άδεια από την αρμόδια αρχή που προβλέπει το άρθρο 5 ".
13 'Οσον αφορά το ζήτημα αν ο εν λόγω ιδιώτης υποχρεούται να έχει άδεια λόγω του ότι αποκτά την κυριότητα των αποβλήτων που εναποτίθενται επί του γηπέδου του, από το προαναφερθέν άρθρο 8 προκύπτει ότι η υποχρέωση για άδεια αφορά μόνο την επιχείρηση που ενεργεί για λογαριασμό τρίτων . 'Οσοι προβαίνουν στην εναποθήκευση των δικών τους στερεών αποβλήτων εποπτεύονται μόνο "από την αναφερόμενη στο άρθρο 5 αρμόδια αρχή" ( άρθρο 10 της οδηγίας ). Ωστόσο, στο πλαίσιο των "αναγκαίων μέτρων" που οφείλουν να λάβουν τα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 4 της οδηγίας, τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλουν και στην τελευταία αυτή κατηγορία επιχειρηματιών την υποχρέωση να έχουν άδεια .
14 Επομένως στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η άδεια που προβλέπεται από το άρθρο 8 της οδηγίας 75/442 εκδίδεται από την αρμόδια αρχή που έχουν συστήσει ή υποδείξει τα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 5 της οδηγίας την εν λόγω άδεια δεν μπορεί να υποκαταστήσει η συναίνεση του κυρίου ή νομέα του γηπέδου επί του οποίου εναποτίθενται τα απόβλητα . Ο κύριος ή ο νομέας του γηπέδου, εφόσον είναι επιχειρηματίας και εναποθέτει τα δικά του απόβλητα στο εν λόγω γήπεδο, δεν χρειάζεται άδεια βάσει του άρθρου 8 της οδηγίας, όμως η υποχρέωση αυτή μπορεί να του επιβληθεί στο πλαίσιο των μέτρων που είναι αναγκαίο να λάβουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας .
Επί του τρίτου ερωτήματος
15 Με το τρίτο ερώτημα το εθνικό δικαστήριο ζητεί να πληροφορηθεί κατ' ουσία αν η οδηγία 75/442 απαγορεύει στα κράτη μέλη να ορίζουν το διευθυντή εταιρίας καθαρισμού υδάτων, την οποία έχει συστήσει το Δημόσιο, ως αρμόδια αρχή κατά το άρθρο 5 της οδηγίας, για να εκδίδει την άδεια που απαιτείται από το άρθρο 8 της οδηγίας .
16 Η Επιτροπή και η εισαγγελική αρχή επισήμαναν με τις παρατηρήσεις τους ότι με το εν λόγω ερώτημα το εθνικό δικαστήριο αναφέρεται στην πραγματικότητα στην άδεια που προβλέπεται από το νόμο της 26ης Μαρτίου 1971 περί προστασίας των υδάτων επιφανείας από τη ρύπανση, η οποία δεν πρέπει να συγχέεται με την άδεια που προβλέπεται στο άρθρο 5 της οδηγίας .
17 Χωρίς το Δικαστήριο να λάβει θέση επ' αυτού, δεδομένου ότι το εν λόγω ζήτημα εναπόκειται στην κρίση του εθνικού δικαστηρίου, πρέπει να επισημανθεί ότι το άρθρο 5 της οδηγίας δεν μνημονεύει κανένα κριτήριο που να θέτει περιορισμούς όσον αφορά "τις αρμόδιες αρχές τις επιφορτισμένες, εντός μιας καθορισμένης ζώνης, να σχεδιάζουν, να οργανώνουν, να επιτρέπουν και να επιβλέπουν τις εργασίες διαθέσεως των στερεών αποβλήτων" που πρέπει να συστήσουν ή να υποδείξουν τα κράτη μέλη . Επομένως τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα τις εν λόγω αρχές .
18 Κατά συνέπεια, στο τρίτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η οδηγία 75/442 δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να ορίζουν το διευθυντή εταιρίας καθαρισμού υδάτων, την οποία έχει συστήσει το Δημόσιο, ως αρμόδια αρχή κατά το άρθρο 5 για να εκδίδει την άδεια που απαιτείται από το άρθρο 8 της οδηγίας .
Επί του τέταρτου ερωτήματος
19 Με το τέταρτο ερώτημά του το εθνικό δικαστήριο ζητεί να πληροφορηθεί την έκταση της διακριτικής εξουσίας που διαθέτουν τα κράτη μέλη κατά την οργάνωση της εποπτείας που προβλέπεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 75/442 .
20 Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι :
"Οι επιχειρήσεις οι οποίες εξασφαλίζουν τη μεταφορά, την περισυλλογή, την εναποθήκευση, την απόθεση ή την επεξεργασία των δικών τους στερεών αποβλήτων, καθώς και εκείνες οι οποίες περισυλλέγουν ή μεταφέρουν για λογαριασμό τρίτων στερεά απόβλητα, εποπτεύονται από την αναφερομένη στο άρθρο 5 αρμόδια αρχή ."
21 Επομένως η εν λόγω διάταξη δεν περιέχει κανέναν ιδιαίτερο όρο που να περιορίζει την ελευθερία των κρατών μελών κατά την οργάνωση της εποπτείας των εργασιών που απαριθμεί . Ωστόσο η ελευθερία αυτή πρέπει να ασκείται σύμφωνα με τους στόχους που διακηρύσσονται στην τρίτη αιτιολογική σκέψη και στο άρθρο 4 της οδηγίας, δηλαδή την προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος .
22 Επομένως στο τέταρτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η εξουσία που διαθέτουν τα κράτη μέλη κατά την οργάνωση της εποπτείας που προβλέπεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 75/442 περιορίζεται, εφόσον ασκείται εντός των συνήθων ορίων που τίθενται για την άσκηση διακριτικής εξουσίας, μόνο από την υποχρέωση τηρήσεως των στόχων της εν λόγω οδηγίας, δηλαδή την υποχρέωση προστασίας της υγείας και του περιβάλλοντος .
Επί του πέμπτου ερωτήματος
23 Με το πέμπτο ερώτημά του το εθνικό δικαστήριο ζητεί να πληροφορηθεί κατ' ουσία αν τα άρθρα 8 έως 12 της οδηγίας δημιουργούν απευθείας υποχρεώσεις σε βάρος των επιχειρηματιών ή αν απαιτείται για την εφαρμογή τους η έκδοση εκτελεστικών μέτρων εκ μέρους των κρατών μελών .
24 Υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο έχει ήδη δεχτεί ότι "η οδηγία δεν μπορεί, αυτή καθαυτή, να δημιουργήσει υποχρέωση για τους ιδιώτες και ότι, επομένως, δεν μπορεί να γίνει επίκληση αυτών καθαυτών των διατάξεων οδηγίας κατά των προσώπων αυτών" ( απόφαση της 26ης Φεβρουαρίου 1986, Μarshall, 152/84, Συλλογή σ . 723 ).
25 Εξάλλου, από το ίδιο το γράμμα των άρθρων 8 και 12 προκύπτει ότι για να τεθούν σε εφαρμογή πρέπει τα κράτη μέλη να προβούν στη σύσταση ή την υπόδειξη της αναφερόμενης στο άρθρο 5 αρμόδιας αρχής . Πράγματι, το άρθρο 8 ορίζει ότι οι επιχειρήσεις που ασχολούνται με την επεξεργασία, την εναποθήκευση ή την απόθεση στερεών αποβλήτων για λογαριασμό τρίτων οφείλουν να λάβουν άδεια "από την αρμόδια αρχή που προβλέπει το άρθρο 5", το δε άρθρο 12 ορίζει ότι οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να υποβάλουν ορισμένα στοιχεία "στην αναφερόμενη στο άρθρο 5 αρμόδια αρχή ". Επιπλέον, οι διατάξεις των εν λόγω άρθρων δεν περιλαμβάνουν κανόνες που να προσδιορίζουν τις αναγκαίες διαδικαστικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη λήψη της αναφερόμενης στο άρθρο 8 άδειας ή το περιεχόμενο των στοιχείων που προβλέπονται στο άρθρο 12 . Επομένως είναι αναγκαίο τα κράτη μέλη να εκδώσουν σχετικές διατάξεις .
26 Κατά συνέπεια στο πέμπτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 8 και 12 της οδηγίας 75/442 δεν δημιουργούν απευθείας υποχρεώσεις σε βάρος των επιχειρηματιών .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
27 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα ),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Rechtbank van Eerste Aanleg της Brugge με αποφάσεις της 30ής Οκτωβρίου 1985, αποφαίνεται :
1 ) Κάθε επιχειρηματίας που πραγματοποιεί μια από τις εργασίες που αναφέρονται στα άρθρα 8 έως 12 της οδηγίας 75/342 υπόκειται στα μέτρα που προβλέπονται από τις εν λόγω διατάξεις .
2 ) Η άδεια που προβλέπεται από το άρθρο 8 της οδηγίας 75/442 εκδίδεται από την αρμόδια αρχή που έχουν συστήσει ή υποδείξει τα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 5 της οδηγίας την εν λόγω άδεια δεν μπορεί να υποκαταστήσει η συναίνεση του κυρίου ή νομέα του γηπέδου επί του οποίου εναποτίθενται τα απόβλητα . Ο κύριος ή ο νομέας του γηπέδου, εφόσον είναι επιχειρηματίας και εναποθέτει τα δικά του απόβλητα στο εν λόγω γήπεδο, δεν χρειάζεται άδεια βάσει του άρθρου 8 της οδηγίας, όμως η υποχρέωση αυτή μπορεί να του επιβληθεί στο πλαίσιο των μέτρων που είναι αναγκαίο να λάβουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας .
3 ) Η οδηγία 75/442 δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να ορίζουν το διευθυντή εταιρίας καθαρισμού υδάτων, την οποία έχει συστήσει το Δημόσιο, ως αρμόδια αρχή κατά το άρθρο 5 για να εκδίδει την άδεια που απαιτείται από το άρθρο 8 της οδηγίας .
4 ) Η εξουσία που διαθέτουν τα κράτη μέλη κατά την οργάνωση της εποπτείας που προβλέπεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 75/442 περιορίζεται, εφόσον ασκείται εντός των συνήθων ορίων που τίθενται για την άσκηση διακριτικής εξουσίας, μόνο από την υποχρέωση τηρήσεως των στόχων της εν λόγω οδηγίας, δηλαδή την υποχρέωση προστασίας της υγείας και του περιβάλλοντος .
5 ) Τα άρθρα 8 και 12 της οδηγίας 75/442 δεν δημιουργούν απευθείας υποχρεώσεις σε βάρος των επιχειρηματιών .