Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα)
της 10ης Νοεμβρίου 2025 – [Wawicz] (i)
(Υπόθεση C‑160/25)
« Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Απάντηση που μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/ ΕΟΚ – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Αποτελέσματα της διαπίστωσης του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας – Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου συνδεδεμένου με ξένο νόμισμα – Καθορισμός της συναλλαγματικής ισοτιμίας – Καταχρηστικό στοιχείο ρήτρας μετατροπής – Αποτρεπτικό αποτέλεσμα – Υποχρεώσεις του εθνικού δικαστηρίου – Διακριτός χαρακτήρας του καταχρηστικού στοιχείου της ρήτρας »
Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13 – Διαπίστωση του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας – Έκταση – Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου συνομολογηθείσα σε ένα νόμισμα και συνδεόμενη με άλλο νόμισμα – Εθνική νομολογία η οποία επιτρέπει τη διατήρηση της σύμβασης αυτής σε ισχύ μετά την απάλειψη του καταχρηστικού στοιχείου της ρήτρας μετατροπής μεταξύ των νομισμάτων αυτών – Επιτρέπεται – Προϋπόθεση – Στοιχείο που ορίζει αυτοτελείς δεσμεύσεις, δυνάμενες να διαχωριστούν από τις λοιπές υποχρεώσεις που προβλέπει η εν λόγω ρήτρα – Έλεγχος βαρύνων τα εθνικά δικαστήρια
(Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου, άρθρα 6 § 1 και 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 24-31, 34, 35 και διατακτ.)
Διατακτικό
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές,
έχει την έννοια ότι:
δεν αντιτίθενται σε εθνική νομολογία κατά την οποία σύμβαση πίστωσης συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, συνομολογηθείσα σε ένα νόμισμα και συνδεόμενη με άλλο νόμισμα, εξακολουθεί να υφίσταται παρά την απάλειψη του στοιχείου της ρήτρας σχετικά με τον καθορισμό της τιμής αγοράς και πώλησης του εν λόγω νομίσματος, το οποίο προβλέπει την προσαρμογή της μέσης τιμής μετατροπής του συγκεκριμένου νομίσματος σε συνάρτηση με το περιθώριο αγοράς και πώλησης που καθορίζει ο πιστωτικός φορέας, λόγω του καταχρηστικού χαρακτήρα του στοιχείου αυτού, όταν το εν λόγω στοιχείο συνιστά συμβατική υποχρέωση διακριτή των περιλαμβανόμενων στην εν λόγω ρήτρα, υπό την έννοια ότι ορίζει αυτοτελείς υποχρεώσεις δυνάμενες να διαχωριστούν από τις λοιπές υποχρεώσεις που προβλέπει η ίδια ρήτρα.
i      Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.