61979CJ0532(01)_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 532, 534, 567, 600, 618, 660/79 και 543/79
1 ) Jan Amesz, κάτοικος Cocquio ( Varese ), Ιταλία, via Carnisio 28,
2)Rolf Bauch, κάτοικος Angera ( Varese ), Ιταλία, via Matteotti 13,
3)Jakob Flamm, κάτοικος Ranco ( Varese ), Ιταλία, via Grazia Deledda,
4)Hans Hoffmann, κάτοικος Taino ( Varese ), Ιταλία, via Cervino 2,
5)Helmut Knoeppel, κάτοικος Cadrezzate ( Varese ), Ιταλία, via Matteotti 116,
6)Henricus Nijman, κάτοικος Varese, Ιταλία, via Corridoni 55,
7)Anton Birke, κάτοικος Taino ( Varese ), Ιταλία, via Verbano 9,
εκπροσωπούμενοι από τους B . Potthast και H . J . Rueber, δικηγόρους Κολωνίας, επικουρούμενους από τον καθηγητή E . Steindorff, καθηγητή του πανεπιστημίου του Μονάχου, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο, τον V . Biel δικηγόρο, 18 A, rue des Glacis,
προσφεύγοντες,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον J . Pipkorn, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον O . Montalto, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
Αντικείμενο της υπόθεσης
που έχει ως αντικείμενο τα αιτήματα που διατυπώνονται στα δικόγραφα των προσφυγών,
Σκεπτικό της απόφασης
1
Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 11 Οκτωβρίου 1979, οι προσφεύγοντες, μόνιμοι υπάλληλοι της Επιτροπής, υπηρετούντες στο Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ispra Ιταλίας, άσκησαν, δυνάμει του άρθρου 91 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, προσφυγή με την οποία ζητούν να ακυρωθούν οι αποφάσεις της Επιτροπής με τις οποίες καθορίστηκαν οι αποδοχές τους για τους μήνες Ιανουάριο και Απρίλιο 1979 και να υποχρεωθεί η Επιτροπή σε αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν από τις αποφάσεις καθορισμού των αποδοχών τους .
2 Στις 15 Δεκεμβρίου 1982, το Δικαστήριο εξέδωσε, στην υπόθεση Birke ( 543/79, Συλλογή, σ . 4425 ) και στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Amesz και λοιποί ( 532, 534, 567, 600, 618 και 660/79, Συλλογή, σ . 4465 ), δύο ταυτόσημες αποφάσεις με τις οποίες, αποφαινόμενο επί των αιτημάτων των προσφευγόντων σχετικά με τις αποφάσεις της Επιτροπής περί καθορισμού των αποδοχών τους για το μήνα Απρίλιο 1979, απέρριψε τις προσφυγές τους κατά το μέρος που επικαλέστησαν έλλειψη νομιμότητας των κανονισμών 3085/78 και 3086/78 του Συμβουλίου .
3 Με τις ίδιες αυτές αποφάσεις, το Δικαστήριο, αποφαινόμενο επί των αιτημάτων σχετικά με τις αποφάσεις της Επιτροπής περί καθορισμού των αποδοχών τους για το μήνα Ιανουάριο 1979, αφού δέχτηκε το βάσιμο του ισχυρισμού που προέβαλαν οι προσφεύγοντες, σύμφωνα με τον οποίο ο κανονισμός 3087/78 παραβίαζε τα άρθρα 64 και 65 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, αφενός, ακύρωσε το εκκαθαριστικό σημείωμα των αποδοχών τους του μηνός Ιανουαρίου 1979, κατά το μέτρο που το εν λόγω σημείωμα περιόριζε την ισχύ του προαναφερθέντος κανονισμού του Συμβουλίου, τόσον όσον αφορά το ύψος της προσαρμογής του συντελεστή αναπροσαρμογής [ διορθωτικού συντελεστή ], όσο και την αναδρομική ισχύ του και, αφετέρου, αναγνώρισε ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν εφαρμόζεται ως προς τους προσφεύγοντες κατά το μέτρο που δεν ελάμβανε υπόψη το κόστος ζωής στη Varese και περιόριζε την έναρξη της αναδρομικής ισχύος της προσαρμογής του διορθωτικού συντελεστή στην 1η Ιανουαρίου 1978 . Με τις ίδιες αποφάσεις, το Δικαστήριο ζήτησε από την Επιτροπή να του γνωστοποιήσει τα μέτρα που θα ελάμβανε για να συμμορφωθεί με τις εν λόγω αποφάσεις και αποφάσισε να αναβάλει την εξέταση του αιτήματος περί αποκαταστάσεως της οικονομικής ζημίας των προσφευγόντων σε ημερομηνία που θα καθοριζόταν αργότερα, αν παρίστατο ανάγκη, ενώ επιφυλάχτηκε ως προς τα δικαστικά έξοδα .
4 Μετά την έκδοση των αποφάσεων αυτών, η Επιτροπή κατέθεσε δύο εκθέσεις, από τις οποίες η πλέον πρόσφατη αναφέρεται στη θέσπιση, από το Συμβούλιο, του κανονισμού 3681/83 της 19ης Δεκεμβρίου 1983 ( EE L 368, σ . 1 ), με τον οποίο τροποποιήθηκαν από 1ης Ιανουαρίου 1976 οι διορθωτικοί συντελεστές που εφαρμόζονται στις αποδοχές των μονίμων και μη μονίμων υπαλλήλων που υπηρετούν στην Ιταλία και από την ίδια ημερομηνία καθορίστηκαν ειδικοί διορθωτικοί συντελεστές για τη Varese . Βάσει του κανονισμού αυτού, η Επιτροπή προέβη στην εκκαθάριση και στην καταβολή των καθυστερούμενων τμημάτων των αποδοχών στους προσφεύγοντες κατά τη διάρκεια της περιόδου από το τέλος Δεκεμβρίου 1983 μέχρι τον Ιανουάριο του 1984 .
5 Επειδή το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι, παρά την έκδοση του προαναφερθέντος κανονισμού και των μέτρων προς εκτέλεσή του που έλαβε η Επιτροπή, οι διάδικοι δεν κατέληξαν σε συμφωνία ώστε να ρυθμίσουν εξωδίκως τη διαφορά τους, αποφάσισε, εν συνεχεία των αποφάσεών τους της 15ης Δεκεμβρίου 1982, να προβεί στην εξέταση των θεμάτων που εκκρεμούσαν, τα οποία αφορούν αφενός το αίτημα περί αποκαταστάσεως της οικονομικής ζημίας των προσφευγόντων και αφετέρου τα δικαστικά έξοδα .
Επί του αιτήματος αποκαταστάσεως της οικονομικής ζημίας των προσφευγόντων
6 Όσον αφορά την εξέταση του αιτήματος αποκαταστάσεως της οικονομικής ζημίας που υπέστησαν οι προσφεύγοντες, υπενθυμίζεται ότι με το δικόγραφο των προσφυγών τους οι προσφεύγοντες ζήτησαν από το Δικαστήριο να υποχρεώσει την Επιτροπή αφενός να τους καταβάλει σε ιταλικές λιρέτες τη διαφορά μεταξύ του ποσού των αποδοχών τις οποίες θα δικαιούνταν αν είχε ληφθεί υπόψη η αγοραστική δύναμη της ιταλικής λιρέτας στην αλλοδαπή, καθώς και στην επαρχία της Varese, από της τοποθετή σεως των προσφευγόντων στην Ispra, « αλλά το ενωρίτερο από του Ιανουαρίου 1976 », και τα ποσά που πράγματι καταβλήθηκαν βάσει του κανονισμού 3087/78, και αφετέρου να επαυξήσει το ποσό των καθυστερούμενων αποδοχών που τους οφείλονταν, εντόκως, με επιτόκιο 6 % από τις αντίστοιχες ημερομηνίες κατά τις οποίες κατέστησαν απαιτητά τα κύρια ποσά μέχρι της ημέρας που πράγματι καταβλήθηκαν .
Επί του κύριου αιτήματος ( καθυστερούμενες αποδοχές )
7 Με τις παρατηρήσεις τους που κατέθεσαν ως απάντηση στις εκθέσεις που κατέθεσε η Επιτροπή, οι προσφεύγοντες δεν αμφισβητούν ούτε το ύψος των διορθωτικών συντελεστών που καθόρισε το Συμβούλιο με τον κανονισμό 3681/83, ούτε το ύψος των ποσών που τους καταβλήθηκαν από την Επιτροπή κατ’ εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού ως καθυστερούμενες αποδοχές για το χρονικό διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 1976 . Θεωρούν εντούτοις ότι τους οφείλονται επίσης καθυστερούμενες αποδοχές για τον προ της ημερομηνίας αυτής χρόνο, με την αιτιολογία ότι, για να συμμορφωθούν στις αποφάσεις της 15ης Δεκεμβρίου 1982, τα ενδιαφερόμενα κοινοτικά όργανα έπρεπε να προσαρμόσουν τους διορθωτικούς συντελεστές που εφαρμόζονται στη Varese για τον προ της 1ης Ιανουαρίου 1976 χρόνο, κατά το μέτρο που οι επαληθεύσεις των στοιχείων που έδωσε η ιταλική στατιστική υπηρεσία, οι οποίες έγιναν από τη στατιστική υπηρεσία των Κοινοτήτων, απέδειξαν ότι από τον Ιούλιο 1974 υπήρχε διαφορά κατά 1,8 % του κόστους ζωής μεταξύ Varese και Ρώμης .
8 H Επιτροπή αμφισβητεί το παραδεκτό του αιτήματος αυτού, τονίζοντας ότι το εν λόγω αίτημα βαίνει προφανώς πέραν των απαιτήσεων που προέβαλαν οι προσφεύγοντες τόσο με τις ενστάσεις τους του 1979 όσο και με τα δικόγραφα της προσφυγής τους, δεδομένου ότι τα δικόγραφα της προσφυγής αναφέρονταν σαφώς στην περίοδο « από της τοποθετήσεως του προσφεύγοντος στην Ispra, αλλά το ενωρίτερο από του Ιανουαρίου 1976 » .
9 H ένσταση αυτή πρέπει να γίνει δεκτή . Σχετικά αρκεί να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, το άρθρο 19 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της EOK και το άρθρο 38 του κανονισμού διαδικασίας αποκλείουν την προβολή νέων αιτημάτων κατά τη διάρκεια της διαδικασίας .
10 Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτό, εφόσον θα παρίστατο ανάγκη, ότι το κύριο αίτημα, κατά το μέρος που αφορά την καταβολή καθυστερούμενων αποδοχών που οφείλονται από 1ης Ιανουαρίου 1976, δεν έχει πλέον αντικείμενο, δεδομένου ότι η Επιτροπή κατέβαλε τα καθυστερούμενα ποσά κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 3681/83 .
Επί του παρεπόμενου αιτήματος ( τόκοι )
11 Όπως ήδη αναφέρθηκε, οι προσφεύγοντες ζήτησαν ακόμη από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι δικαιούνται να τους καταβληθούν από την Κοινότητα τόκοι, με επιτόκιο 6 %, επί των ποσών των καθυστερούμενων αποδοχών από τις αντίστοιχες ημερομηνίες που τα ποσά αυτά κατέστησαν απαιτητά μέχρι την ημέρα που πράγματι καταβλήθηκαν .
Τόκοι υπερημερίας
12 Οι προσφεύγοντες ζήτησαν να τους καταβληθούν τόκοι για την καθυστέρηση της εκκαθάρισης των ποσών που τους οφείλονταν με επιτόκιο στον προσδιορισμό του οποίου θα ελαμβάνετο υπόψη η υποτίμηση του νομίσματος, που ήταν ιδιαίτερα αισθητή στην Ιταλία . H Επιτροπή υποστήριξε κυρίως ότι δεν οφείλονται τόκοι υπερημερίας, όταν πρόκειται για ποσά που καταβάλλονται στο προσωπικό χωρίς να υπάρχει πταίσμα της διοίκησης, βάσει κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται στο πλαίσιο του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και επικουρικώς ότι, αν αναγνωριστεί ότι υπάρχει απαίτηση καταβολής τόκων, οι τόκοι αυτοί έπρεπε να καταβληθούν με ετήσιο επιτόκιο ύψους 6 % από 15ης Δεκεμβρίου 1982, ημερομηνίας εκδόσεως της απόφασης του Δικαστηρίου ή, εν πάση περιπτώσει, από 26ης Μαρτίου 1979, ημερομηνίας κατά την οποία οι προσφεύγοντες υπέβαλαν την ένστασή τους ενώπιον της Επιτροπής βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή δήλωσε ότι, ακόμη και σε περίπτωση που το Δικαστήριο αναγνώριζε στους προσφεύγοντες το δικαίωμα τόκων υπερημερίας από της ημερομηνίας της υποβολής της ενστάσεώς τους ενώπιον της Επιτροπής, θα επέκτεινε το μέτρο αυτό σε όλους τους προσφεύγοντες .
13 Οι προσφεύγοντες αντικρούουν το επιχείρημα της Επιτροπής, υποστηρίζοντας κυρίως ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σοβαρό υπηρεσιακό πταίσμα, επειδή, ενώ είχε ενημερωθεί για την παράνομη κατάσταση που κατήγγειλαν οι ενδιαφερόμενοι, δεν ενήργησε για να επανορθώσει την κατάσταση αυτή .
14 Λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά περιστατικά των υπό κρίση υποθέσεων και ιδίως την υπερβολική βραδύτητα με την οποία τα κοινοτικά όργανα εκτέλεσαν τα καθήκοντά τους, καθώς και τη νομολογία του Δικαστηρίου, ιδίως την απόφαση της 20ής Μαρτίου 1984 ( Razzouk και Beydoun, 75 και 117/82, Συλλογή 1984, σ . 1509 ), στην οποία επρόκειτο, όπως και στις υπό κρίση υποθέσεις, για ποσά που οφείλονταν βάσει του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, το Δικαστήριο καθορίζει τους τόκους για την καθυστέρηση που επήλθε στην εκκαθάριση των ποσών που οφείλονταν στους προσφεύγοντες σε ύψος 6 % ετησίως από 26ης Μαρτίου 1979, ημερομηνίας που οι προσφεύγοντες υπέβαλαν ένσταση ενώπιον της Επιτροπής δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, για τα καθυστερούμενα ποσά που οφείλονταν την ημερομηνία αυτή, ή από τις ημερομηνίες κατά τις οποίες τα καθυστερούμενα ποσά έπρεπε να είχαν καταβληθεί, σε περίπτωση που οι εν λόγω ημερομηνίες είναι μεταγενέστερες της 26ης Μαρτίου 1979 .
Τόκοι προς αποκατάσταση της ζημίας
15 Με τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν ως απάντηση στις εκθέσεις της Επιτροπής, οι προσφεύγοντες ζητούν, επιπλέον, να υποχρεωθεί η Επιτροπή να τους καταβάλει τόκους προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν λόγω της υποτίμησης της ιταλικής λιρέτας κατά τη διάρκεια της περιόδου που λήγει με την εκκαθάριση των καθυστερούμενων αποδοχών .
16 H Επιτροπή αμφισβητεί όχι μόνο το βάσιμο του αιτήματος αυτού, αλλά και το παραδεκτό του, για τους ίδιους λόγους που επικαλέστηκε κατά του αιτήματος προς καταβολή καθυστερούμενων αποδοχών για τον προ του 1976 χρόνο .
17 H ένσταση περί απαραδέκτου του αιτήματος αυτού πρέπει να γίνει δεκτή . Πράγματι, το αίτημα αυτό αποτελεί νέο αίτημα, το οποίο πρέπει να θεωρηθεί ως όψιμο και συνεπώς απαράδεκτο .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
18 Σύμφωνα με το άρθρο 69 του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, ενώ το Δικαστήριο μπορεί να συμψηφίσει τα έξοδα ολικώς ή μερικώς σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων .
19 Επειδή οι διάδικοι ηττήθηκαν μερικώς — οι προσφεύγοντες ως προς τα αιτήματά τους σχετικά με τις αποφάσεις της Επιτροπής περί καθορισμού των αποδοχών τους για το μήνα Αύγουστο 1979 και η Επιτροπή ως προς τα αιτήματά της σχετικά με τις αποφάσεις περί καθορισμού των αποδοχών τους για το μήνα Ιανουάριο 1979 — πρέπει να συμψηφιστούν τα δικαστικά έξοδα και η Επιτροπή να φέρει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε και το 1/3 των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγοντες .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα ),
κρίνοντας εν συνεχεία των αποφάσεών του της 15ης Δεκεμβρίου 1982, αποφασίζει :
1 ) Το αίτημα των προσφευγόντων περί καταβολής καθυστερούμενων αποδοχών κατέστη χωρίς αντικείμενο, κατά το μέρος που αφορά την καταβολή καθυστερούμενων αποδοχών που οφείλονται από 1ης Ιανουαρίου 1976 .
2 ) Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει τόκους υπερημερίας, προς 6 % ετησίως, επί του ποσού των καθυστερούμενων αποδοχών που κατέβαλε σε εκτέλεση του κανονισμού 3681/83· οι τόκοι αυτοί πρέπει να υπολογιστούν από 26ης Μαρτίου 1979, ημερομηνίας υποβολής των ενστάσεων των προσφευγόντων, για τα καθυστερούμενα ποσά που οφείλονταν κατά την ημερομηνία αυτή ή από τις ημερομηνίες κατά τις οποίες τα καθυστερούμενα ποσά έπρεπε να είχαν καταβληθεί, σε περίπτωση που οι εν λόγω ημερομηνίες είναι μεταγενέστερες της 26ης Μαρτίου 1979 .
3 ) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά .
4 ) H Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε και το 1/3 των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκαν οι προσφεύγοντες .