Postanowienie Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 15 lipca 2025 r. – GTC Dijon
(sprawa C‑37/25)
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Polityka społeczna – Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników – Organizacja czasu pracy – Artykuł 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Dyrektywa 2003/88/WE – Artykuł 7 ust. 1 – Prawo do corocznego płatnego urlopu – Cele – Przerwanie pracy z powodu choroby, któremu nie towarzyszą ograniczenia dotyczące wyjść poza dom, co umożliwia pracownikowi odpoczynek i prowadzenie aktywności rekreacyjnej – Brak utraty prawa do corocznego płatnego urlopu
Polityka społeczna – Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników – Organizacja czasu pracy – Prawo do corocznego płatnego urlopu – Przerwanie pracy z powodu choroby, któremu nie towarzyszą ograniczenia dotyczące wyjść poza dom i prowadzenia aktywności – Utrata prawa do corocznego płatnego urlopu – Brak – Granice
[Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 31 ust. 2; dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/88, art. 7 ust. 1)
(zob. pkt 23–25, 30–36; sentencja)
Sentencja
Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy i art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej
należy interpretować w ten sposób, że:
prawo do corocznego płatnego urlopu nabyte za dany okres rozliczeniowy nie może wygasnąć ani zostać zmniejszone po upływie tego okresu, jeżeli dany pracownik przebywał w tym okresie na zwolnieniu chorobowym z powodu dolegliwości pozazawodowej, któremu nie towarzyszyło żadne ograniczenie dotyczące wyjść poza dom i prowadzenia aktywności przez tego pracownika, chyba że istnieją szczególne okoliczności, które mogłyby uzasadniać odstępstwo od prawa podstawowego do corocznego płatnego urlopu.