62019TO0181_INF
Postanowienie Sądu (szósta izba) z dnia 18 listopada 2019 r. –Dickmanns/EUIPO
(sprawa T‑181/19)
Służba publiczna – Personel tymczasowy – Umowa o pracę na czas określony zawierająca klauzulę o jej rozwiązaniu – Klauzula rozwiązująca umowę w przypadku, gdy nazwisko pracownika nie znajdzie się na liście rezerwy kadrowej konkursu – Akt wyłącznie potwierdzający – Termin do złożenia zażalenia – Niedopuszczalność
1.
Skargi urzędników – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Dorozumiana decyzja odmowna w sprawie wniosku niezakwestionowana w terminie – Późniejsza wyraźna decyzja – Akt potwierdzający
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 91 ust. 2)
(zob. pkt 38)
2.
Postępowanie sądowe – Termin do wniesienia skargi – Prekluzja – Ścisłe stosowanie przepisów Unii
(Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47)
(zob. pkt 51, 52)
3.
Skargi urzędników – Żądanie odszkodowawcze powiązane z żądaniem stwierdzenia nieważności – Oddalenie żądania stwierdzenia nieważności powodujące oddalenie żądania odszkodowawczego
(regulamin pracowniczy, art. 91)
(zob. pkt 56, 57)
4.
Postępowanie sądowe – Koszty – Obciążenie – Wzięcie pod uwagę względów słuszności – Obciążenie kosztami postępowania strony wygrywającej sprawę
(regulamin postępowania przed Sądem, art. 134 § 1, art. 135 § 1)
(zob. pkt 60–63)
Przedmiot
Skarga na podstawie art. 270 TFUE mająca na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji EUIPO z dnia 4 czerwca 2018 r. o odrzuceniu przedstawionych przez skarżącą żądań wykreślenia klauzuli dotyczącej rozwiązania umowy zawartej ze skarżącą, ujętej w art. 5 tej umowy, przekwalifikowania tej umowy w umowę na czas nieokreślony, cofnięcia – o ile to konieczne – decyzji z dnia 14 grudnia 2017 r. i dokonania drugiego przedłużenia umowy zawartej ze skarżącą poza dzień 30 września 2018 r. lub co najmniej do objęcia skarżącej postępowaniem w sprawie drugiego przedłużenia umów zawieranych z personelem tymczasowym, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi przedłużania umów zawieranych na czas określony z personelem tymczasowym z dnia 28 stycznia 2016 r., oraz po drugie, naprawienie szkody, którą miała ponieść skarżąca.
Sentencja
1)
Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
2)
Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Sigrid Dickmanns.