62018TJ0219_RES
Zaak T‑219/18
Piaggio & C S.p.A.
tegen
Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
Arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 24 september 2019
„Gemeenschapsmodel – Nietigheidsprocedure – Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een bromfiets weergeeft – Ouder gemeenschapsmodel – Nietigheidsgrond – Eigen karakter – Verschillende algemene indruk – Geïnformeerde gebruiker – Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 – Uitlegging overeenkomstig artikel 6 van verordening nr. 6/2002 – Geen gebruik van een ouder niet-ingeschreven nationaal driedimensionaal merk in het ingeschreven model – Artikel 25, lid 1, onder e), van verordening nr. 6/2002 – Geen gebruik zonder toestemming van een in een lidstaat auteursrechtelijk beschermd werk in het ingeschreven model – Artikel 25, lid 1, onder f), van verordening nr. 6/2002”
Recht van de Europese Unie – Uitlegging – Meertalige teksten – Eenvormige uitlegging – Divergentie tussen de verschillende taalversies – Context en doel van de betrokken regeling als uitgangspunt
(zie punt 30)
Gemeenschapsmodellen – Beschermingsvoorwaarden – Eigen karakter – Model dat bij de geïnformeerde gebruiker een algemene indruk wekt die verschilt van de door het oudere model gewekte algemene indruk – Algemene indruk die niet in belangrijke mate hoeft te verschillen
(Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 6, lid 1)
(zie punten 31‑35)
Gemeenschapsmodellen – Beschermingsvoorwaarden – Eigen karakter – Model dat bij de geïnformeerde gebruiker een algemene indruk wekt die verschilt van de door het oudere model gewekte algemene indruk – Bepaling van de algemene indruk ten opzichte van een of meer individueel beschouwde oudere modellen
(Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 6, lid 1)
(zie punt 46)
Gemeenschapsmodellen – Nietigheidsgronden – Geen eigen karakter – Model dat bij de geïnformeerde gebruiker geen algemene indruk wekt die verschilt van de door het oudere model gewekte algemene indruk – Weergave van een scooter
[Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 6, lid 1, en 25, lid 1, b)]
(zie punten 41‑45, 49‑63)
Gemeenschapsmodellen – Beschermingsvoorwaarden – Eigen karakter – Model dat bij de geïnformeerde gebruiker een algemene indruk wekt die verschilt van de door het oudere model gewekte algemene indruk – Globale beoordeling van alle door het oudere model afgebeelde elementen
(Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 6, lid 1)
(zie punten 47, 48)
Gemeenschapsmodellen – Nietigheidsgronden – Gebruik van een onderscheidend teken in een later ingeschreven model – Vergelijking van het bestreden model en het onderscheidend teken – Relevant publiek
[Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 25, lid 1, e)]
(zie punt 67)
Gemeenschapsmodellen – Nietigheidsgronden – Gebruik van een onderscheidend teken in een later ingeschreven model – Vergelijking van het bestreden model en het onderscheidend teken – Verwarringsgevaar
[Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 25, lid 1, e)]
(zie punt 86)
Gemeenschapsmodellen – Nietigheidsgronden – Gebruik zonder toestemming van een in een lidstaat auteursrechtelijk beschermd werk – Recht van de lidstaat dat medebepalend is bij het definiëren van de voorwaarden voor het verkrijgen en bewijzen van een auteursrecht
[Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 25, lid 1, f) en lid 3; verordening nr. 2245/2002 van de Commissie, art. 28, lid 1, b), iii)]
(zie punt 99)
Samenvatting
In zijn arrest van 24 september 2019, Piaggio & C./EUIPO – Zhejiang Zhongneng Industry Group (Bromfietsen) (T‑219/18), heeft het Gerecht de strekking van drie van de in artikel 25 van verordening nr. 6/2002 weergegeven nietigheidsgronden van een ingeschreven model, alsook de in het kader van deze nietigheidsgronden gebruikte begrippen verduidelijkt. Deze gronden zijn in de eerste plaats het feit dat een model een eigen karakter ontbeert in de zin van artikel 25, lid 1, onder b), van deze verordening, gelezen in samenhang met artikel 6 ervan, in de tweede plaats het feit dat in een model gebruik wordt gemaakt van een ouder onderscheidend teken in de zin van artikel 25, lid 1, onder e), van verordening nr. 6/2002 en, in de derde plaats, het feit dat in een model gebruik wordt gemaakt van een auteursrechtelijk beschermd geestesproduct in de zin van artikel 25, lid 1, onder f), van deze verordening.
Het Gerecht heeft de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO bevestigd waarbij de door Piaggio & C. SpA ingestelde vordering tot nietigverklaring van het model dat een scooter weergeeft werd afgewezen.
Om te beginnen heeft het Gerecht, voor zover Piaggio & C. het oudere model „Vespa LX” heeft ingeroepen, met betrekking tot het argument dat het betwiste model een eigen karakter ontbeerde in de zin van artikel 25, lid 1, onder b), van deze verordening, gelezen in samenhang met artikel 6 ervan, geoordeeld dat de kamer van beroep geen blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat het litigieuze model en het oudere model bij de geïnformeerde gebruiker een verschillende algemene indruk wekken en door tot de slotsom te komen dat het litigieuze model ten opzichte van het oudere model een eigen karakter ontbeert in de zin van artikel 6 van verordening nr. 6/2002.
In dit verband heeft het Gerecht in de eerste plaats aangegeven dat verzoekster ten onrechte aanvoert dat uit het feit dat de betrokken modellen diverse gemeenschappelijke elementen en een zeer soortgelijke algemene vorm hebben, kan worden afgeleid dat het litigieuze model een algemene „déjà vu”-indruk wekt ten opzichte van het oudere model.
In de tweede plaats heeft het Gerecht opgemerkt dat de door de kamer van beroep juist onderkende verschillen tussen de betrokken modellen, die tevens betrekking hebben op de elementen die verzoekster aanvoert als specifieke kenmerken van het oudere model, voor de geïnformeerde gebruiker waarneembaar zijn en van belang zijn voor de algemene indruk die de betrokken modellen bij deze gebruiker wekken, ongeacht het gezichtspunt vanwaaruit de geïnformeerde gebruiker deze modellen waarneemt.
In de derde plaats heeft het Gerecht geoordeeld dat de kamer van beroep, die niet is gebonden aan de feitelijke beoordelingen van de nietigheidsafdeling, rechtens genoegzaam heeft toegelicht om welke redenen zij na het onderzoek ten gronde van het beroep en na een objectieve technische beoordeling van de tussen de betrokken modellen bestaande verschillen tot andere gevolgtrekkingen is gekomen dan de nietigheidsafdeling.
Vervolgens heeft het Gerecht met betrekking tot de schending van artikel 25, lid 1, onder e), van verordening nr. 6/2002 geoordeeld dat de kamer van beroep geen blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat het ter toepassing van deze bepaling vereiste gevaar voor verwarring, waaronder begrepen het gevaar voor associatie, bij het relevante publiek niet bestond.
In dit verband heeft het Gerecht geoordeeld dat de gemiddelde consument, die blijk geeft van een hoog aandachtsniveau, gelet op de visuele totaalindruk die wordt gewekt door het oudere door Piaggio & C. aangevoerde merk, dat bestaat uit de tevens door het oudere model beschermde driedimensionale scootervorm – welke totaalindruk verschilt van die welke het litigieuze model oproept – en op de belangrijke rol die het design speelt bij diens keuze, zal uitsluiten dat in het litigieuze model gebruik is gemaakt van het oudere merk, hoewel het gaat om dezelfde waren.
Meer in het bijzonder heeft het Gerecht opgemerkt dat de gemiddelde consument, die geen vakman met grondige technische deskundigheid is, bij het aanschouwen van de door het oudere merk beschermde driedimensionale scootervorm en de vorm van het litigieuze model, niet in staat is om spontaan de X‑vorm tussen de achterkant van het frame en de onderkant van het zadel alsook de omgekeerde Ω‑vorm tussen de onderkant van het zadel en de voorplaat te herkennen, en evenmin om automatisch de pijlvorm van de voorplaat op te merken, zelfs al geeft hij blijk van een hoog aandachtsniveau. Wat de achterkuip betreft, zal hij vooral het verschil opmerken tussen de spits uitlopende vorm van de achterkuip van het oudere merk en de achterkuip van het litigieuze model, die meer lijkt op een halve cirkel. Meer in het algemeen zal de gemiddelde consument, die blijk geeft van een hoog aandachtsniveau, de stijl, de lijnen en de aanblik van de door het oudere merk beschermde driedimensionale scootervorm visueel als verschillend van die van het litigieuze model percipiëren.
Ten slotte heeft het Gerecht geoordeeld dat de kamer van beroep geen blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door op basis van de elementen waarover zij beschikte te oordelen dat het met het oudere model overeenkomende scootertype dat wordt beschermd door het Franse en Italiaanse auteursrecht, niet zonder toestemming was gebruikt in het litigieuze model zoals vereist voor de toepassing van artikel 25, lid 1, onder f), van verordening nr. 6/2002.
Het Gerecht heeft dienaangaande opgemerkt dat krachtens het Italiaanse auteursrecht de artistieke en creatieve kern die bestaat uit de vormkenmerken van het scootermodel dat overeenkomt met het oudere model, niet mag worden gebruikt in het litigieuze model. Tussen de achterkant van het frame en de onderkant van het zadel alsook tussen de onderkant van het zadel en de voorplaat, vertoont het litigieuze model veeleer hoekige lijnen. De puntige voorplaat ervan lijkt tot aan het spatbord eerder op een „stropdas” dan op een pijl. De achterkuip van het litigieuze model is niet spits uitlopend in tegenstelling tot de druppelvormige achterkuip van het oudere model.
Bovendien zijn volgens het Gerecht het kenmerkende algemene voorkomen en de bijzondere vorm – met een „gerond, vrouwelijk en ‚vintage’ karakter” – van het oudere model evenmin terug te vinden in het litigieuze model dat wordt gekenmerkt door rechte lijnen en hoeken, zodat het met het oudere model overeenstemmende werk en het litigieuze model een verschillende indruk oproepen.