61994TO0381_NL
Partijen
Overwegingen van het arrest
Beslissing inzake de kosten
Dictum
Partijen
In zaak T-381/94,
Sindacato Pensionati Italiani,
Federazione Nazionale Pensionati,
Unione Italiana Lavoratori Pensionati,
verenigingen naar Italiaans recht, vertegenwoordigd door M. S. Giannini en M. D' Antona, advocaten te Rome, en M. Chiti, advocaat te Florence, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11,
verzoeksters,
tegen
Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door G. Maganza en A. Tanca, leden van zijn juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij B. Eynard, directeur van de juridische dienst van de Europese Investeringsbank, Boulevard Konrad Adenauer 100,
verweerder,
betreffende een beroep tot nietigverklaring van besluit 94/660/EG, Euratom van de Raad van 26 september 1994 tot benoeming van de leden van het Economisch en Sociaal Comité voor de periode van 21 september 1994 tot en met 20 september 1998 (PB 1994, L 257, blz. 20), voor zover F. De Jorio daarbij is benoemd,
geeft
HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Tweede kamer),
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident, D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters,
griffier: H. Jung
de navolgende
Beschikking
Overwegingen van het arrest
Het rechtskader
1 Artikel 193 EG-Verdrag stelt een Economisch en Sociaal Comité (hierna: "ESC") van raadgevende aard in en bepaalt, dat het bestaat uit vertegenwoordigers van alle sectoren van het economische en sociale leven, met name van de producenten, landbouwers, vervoerders, werknemers, handelaren en ambachtslieden, van de vrije beroepen en van het algemeen belang.
2 Artikel 194, eerste alinea, EG-Verdrag verdeelt de zetels van het ESC over de Lid-Staten. Luidens artikel 194, tweede alinea, worden de leden van het ESC door de Raad met eenparigheid van stemmen voor vier jaar benoemd. Zij zijn herbenoembaar. Volgens artikel 194, derde alinea, mogen de leden van het ESC niet gebonden zijn door enig imperatief mandaat en oefenen zij hun ambt volkomen onafhankelijk uit in het algemeen belang van de Gemeenschap.
3 Artikel 195 EG-Verdrag luidt als volgt:
"1. Met het oog op de benoeming van de leden van het Comité, zendt elke Lid-Staat aan de Raad een lijst waarop tweemaal zoveel kandidaten voorkomen als er zetels toegekend zijn voor zijn onderdanen.
Bij de samenstelling van het Comité moet rekening worden gehouden met de noodzaak, aan de verschillende sectoren van het economische en sociale leven een passende vertegenwoordiging te verzekeren.
2. De Raad raadpleegt de Commissie. Hij kan de mening vragen van de Europese organisaties die representatief zijn voor de verschillende economische en sociale sectoren welke belang hebben bij de activiteit van de Gemeenschap."
De feiten en het procesverloop
4 Tussen partijen staat vast, dat Italië, met het oog op de op handen zijnde benoeming van de leden van het ESC voor de periode van 21 september 1994 tot en met 20 september 1998, de Raad op 19 september 1994 overeenkomstig artikel 195, eerste alinea, van het Verdrag een lijst deed toekomen, waarop tweemaal zoveel kandidaten als het aan Italië toegekende aantal zetels voorkwamen, waarbij de helft van de namen primair en de andere helft subsidiair werd voorgedragen. Na raadpleging van de Commissie volgens een spoedprocedure stelde de Raad op 26 september 1994 volgens de zogenoemde "punt A"-procedure besluit 94/660/EG, Euratom tot benoeming van de leden van het ESC voor de periode van 21 september 1994 tot en met 20 september 1998 (PB 1994, L 257, blz. 20), vast.
5 Onder de benoemde kandidaten bevindt zich F. De Jorio van de Alleanza dei Pensionati.
6 In die omstandigheden hebben verzoeksters, drie verenigingen die de belangen van de Italiaanse gepensioneerden vertegenwoordigen, bij op 30 november 1994 ter griffie van het Gerecht neergelegd verzoekschrift het onderhavige beroep ingesteld.
7 Bij op 10 februari 1995 ter griffie van het Gerecht neergelegde akte heeft de Raad een exceptie van niet-ontvankelijkheid opgeworpen. Verzoeksters hebben op 16 maart 1995 hun schriftelijke opmerkingen over deze exceptie van niet-ontvankelijkheid ingediend.
8 Bij op 4 april 1995 ter griffie van het Gerecht neergelegde akte heeft De Jorio verzocht te mogen tussenkomen ter ondersteuning van de conclusies van de Raad.
Conclusies van partijen
9 Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
° overeenkomstig de artikelen 173 en 174 EG-Verdrag nietig en niet bestaand te verklaren besluit 94/660 van 26 september 1994, voor zover F. De Jorio, vertegenwoordiger van de Alleanza dei Pensionati, daarbij is benoemd;
° de Raad in de kosten te verwijzen.
10 De Raad concludeert dat het het Gerecht behage:
° het beroep niet-ontvankelijk te verklaren;
° verzoeksters in de kosten te verwijzen.
De ontvankelijkheid
Samenvatting van de argumenten van partijen
11 Verweerder betoogt, dat de verzoekende verenigingen door het litigieuze besluit niet individueel worden geraakt in de zin van artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag.
12 Hij beklemtoont in de eerste plaats, dat volgens de bewoordingen zelf van de artikelen 193 en 194 van het Verdrag de leden van het ESC op persoonlijke titel en volkomen onafhankelijk worden benoemd als vertegenwoordigers van sectoren van het economische en sociale leven en niet als vertegenwoordigers van de verenigingen waartoe zij behoren. Volgens hem volgt daaruit, dat een vereniging niet individueel kan worden geraakt door een besluit tot benoeming van een lid van het ESC.
13 Hij herinnert er ook aan, dat enerzijds de betrokken verenigingen bij de benoeming van de leden van het ESC geen enkele rol hebben gespeeld, en anderzijds, volgens vaste rechtspraak een vereniging, als vertegenwoordiger van een categorie personen, niet kan worden geraakt door een handeling die de algemene belangen van die categorie raakt.
14 In antwoord hierop beklemtonen verzoeksters het constitutionele belang van de benoeming van de leden van het ESC voor de Gemeenschap. Bijgevolg achten zij het in het algemeen belang, dat de leden van het ESC overeenkomstig het Verdrag worden benoemd.
15 Vervolgens betogen zij, dat het feit dat de sector gepensioneerden in artikel 193 van het Verdrag niet uitdrukkelijk wordt genoemd, doch veeleer onder het algemeen belang valt, de Raad niet ontslaat van de verplichting de gepensioneerden een passende vertegenwoordiging te verzekeren. Met name zou het noodzakelijk zijn dat de Raad, wanneer hij een lid benoemt om de belangen van de gepensioneerden te behartigen, zich ervan vergewist, dat die persoon bekwaam is om ze op passende wijze te vertegenwoordigen. Zij beklemtonen, dat hun beroep er niet op gericht is een van hun vertegenwoordigers in het ESC te laten opnemen, maar een lid te doen uitsluiten dat geen enkele representativiteit bezit. Hun beroep zou tot doel hebben de belangen van de gepensioneerden, van wie zij de wettige vertegenwoordigers zijn, en niet hun eigen belangen veilig te stellen. In dit verband beklemtonen de verzoekende verenigingen, dat zij met hun drieën de belangen van meer dan vier en een half miljoen Italiaanse gepensioneerden vertegenwoordigen.
16 Zij zijn van mening, dat het Hof in het arrest van 30 juni 1988 (zaak 297/86, CIDA e.a., Jurispr. 1988, blz. 3531) niet heeft geoordeeld, dat de organisaties die sectoren vertegenwoordigen, nooit in rechte kunnen optreden om de besluiten tot benoeming van de leden van het ESC te betwisten, maar gewoon heeft opgemerkt, dat de in die zaak betrokken vereniging, die op nationaal niveau slechts een deel van de werknemerssector en niet die sector in zijn geheel vertegenwoordigde, niet verkeerde in een situatie die haar het recht gaf om door de Raad in aanmerking te worden genomen wanneer deze zijn besluit nam. Om de zaak CIDA van de onderhavige te onderscheiden, beklemtonen zij, dat in eerstgenoemde zaak een ander persoon als vertegenwoordiger van dezelfde sector zitting had in het ESC. In de onderhavige zaak zou De Jorio de enige zijn die door de Lid-Staten is benoemd om de belangen van de gepensioneerden te vertegenwoordigen.
17 Verzoeksters herinneren er ook aan, dat de Gemeenschap een rechtsgemeenschap is, en dat een zo ruim mogelijke deelneming van natuurlijke en rechtspersonen aan de procedures van rechterlijke toetsing een van de onmisbare voorwaarden is om het democratische karakter van een rechtsstelsel te waarborgen. Zij herinneren eraan, dat een beroep tot nietigverklaring bedoeld is om de eerbiediging van het recht te verzekeren en dat het met dit doel in strijd zou zijn de voorwaarden waaronder het beroep ontvankelijk is, restrictief uit te leggen (arrest Hof van 11 november 1981, zaak 60/81, IBM, Jurispr. 1981, blz. 2639).
18 Verzoeksters beklemtonen ook, dat de gekozen beroepsweg de enige is waarover de Italiaanse gepensioneerden beschikken om de verenigbaarheid met het Verdrag van de benoeming van De Jorio te betwisten. Door de niet-ontvankelijkverklaring van het onderhavige beroep zou de Raad aan elke rechterlijke toetsing van die benoeming ontsnappen. Zij beklemtonen in dit verband, dat zij naar Italiaans recht niet ontvankelijk zouden zijn om de lijst van door de Italiaanse regering voorgedragen kandidaten te betwisten, aangezien die slechts het karakter van een voorbereidende handeling heeft.
19 Verzoeksters vestigen de aandacht van het Gerecht op het arrest van het Hof van 23 april 1986 (zaak 294/83, Les Verts, Jurispr. 1986, blz. 1339), waaruit volgens hen kan worden afgeleid, dat de in artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag gestelde voorwaarden extensief moeten worden uitgelegd telkens wanneer het beroep van belanghebbende derden tot doel heeft de goede werking van een tot de institutionele structuur van de Gemeenschappen behorend orgaan te verzekeren.
Beoordeling door het Gerecht
20 Volgens artikel 111 van het Reglement voor de procesvoering kan het Gerecht, wanneer een beroep kennelijk niet-ontvankelijk is, zonder de behandeling voort te zetten, beslissen bij met redenen omklede beschikking. In casu beslist het Gerecht, voldoende voorgelicht door de stukken van het dossier, dat er geen termen aanwezig zijn om de behandeling voort te zetten.
21 Het Gerecht stelt vast, dat het litigieuze besluit niet tot verzoeksters is gericht en dat dezen dus slechts een beroep tot nietigverklaring van dit besluit kunnen instellen, indien het hen rechtstreeks en individueel raakt.
22 Dienaangaande blijkt uit vaste rechtspraak, dat anderen dan degenen tot wie een beschikking is gericht, slechts kunnen stellen individueel door de beschikking te worden geraakt in de zin van artikel 173 van het Verdrag, indien die beschikking hen raakt uit hoofde van bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hen derhalve individualiseert op soortgelijke wijze als de adressaat (zie laatstelijk arrest Gerecht van 6 juli 1995, gevoegde zaken T-447/93, T-448/93 en T-449/93, AITEC e.a., Jurispr. 1995, blz. II-1971).
23 In casu stelt het Gerecht vast, dat volgens de artikelen 193 en 194 van het Verdrag de leden van het ESC worden benoemd als vertegenwoordigers van sectoren van het economische en sociale leven en niet om de belangen te vertegenwoordigen van verenigingen waarvan zij mogelijk deel uitmaken. Artikel 194, derde alinea, bepaalt dienaangaande duidelijk, dat de leden van het ESC niet door enig imperatief mandaat gebonden mogen zijn en hun ambt volkomen onafhankelijk uitoefenen in het algemeen belang van de Gemeenschap.
24 Het Gerecht is derhalve van oordeel, dat de verzoekende verenigingen door het litigieuze besluit niet worden geraakt uit hoofde van bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert, en bijgevolg niet kunnen worden geacht individueel door het litigieuze besluit te worden geraakt.
25 Daaraan moet in dit verband worden toegevoegd, dat verzoeksters voor de ontvankelijkheid van hun beroep niet kunnen aanvoeren dat zij een aanzienlijk aantal Italiaanse gepensioneerden vertegenwoordigen, aangezien volgens vaste rechtspraak de behartiging van algemene belangen niet volstaat voor de ontvankelijkheid van een door een vereniging ingesteld beroep tot nietigverklaring (arrest AITEC, reeds aangehaald).
26 In ieder geval moet eraan worden herinnerd, dat het Hof juist in verband met de benoeming van de leden van het ESC heeft geoordeeld, dat een vereniging die op nationaal niveau slechts een deel vertegenwoordigt van een van de in artikel 193 van het Verdrag vermelde sectoren en niet een sector in zijn geheel, niet verkeert in een situatie die haar het recht geeft om door de Raad in aanmerking te worden genomen wanneer deze zijn benoemingsbesluit neemt, en dus niet kan worden geacht individueel te zijn geraakt in de zin van artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag (arrest CIDA, reeds aangehaald, r.o. 11).
27 Het Gerecht stelt echter vast, dat de verzoekende verenigingen, ofschoon zij de belangen van een groot aantal Italiaanse gepensioneerden vertegenwoordigen, niet kunnen stellen dat zij in Italië de in artikel 193 van het Verdrag vermelde sector "algemeen belang" in zijn geheel vertegenwoordigen. Derhalve kunnen zij, volgens het door het Hof in genoemd arrest CIDA ontwikkelde beginsel, om deze reden niet worden geacht individueel te zijn geraakt in de zin van artikel 173 van het Verdrag.
28 Mitsdien moet worden vastgesteld dat het onderhavige beroep kennelijk niet-ontvankelijk is.
Het verzoek tot tussenkomst
29 In die omstandigheden behoeft het Gerecht geen uitspraak te doen op het door De Jorio ingediende verzoek tot tussenkomst.
Beslissing inzake de kosten
Kosten
30 Ingevolge artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering moet de in het ongelijk gestelde partij in de kosten worden verwezen, voor zover zulks is gevorderd. Aangezien verzoeksters in het ongelijk zijn gesteld, dienen zij in hun eigen kosten, met inbegrip van die betreffende hun opmerkingen over het verzoek tot tussenkomst, alsook in die van de Raad te worden verwezen.
Dictum
HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Tweede kamer)
beschikt:
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2) Verzoeksters zullen hun eigen kosten alsook die van verweerder dragen.
Luxemburg, 29 september 1995.