Eagrán sealadach
TUAIRIM AN ABHCÓIDE GHINEARÁLTA
ĆAPETA
arna tabhairt an 30 Deireadh Fómhair 2025 (1)
Cás C‑293/24
João Filipe Ferreira da Silva e Brito agus páirtithe eile
v
Estado português
(Iarraidh ar réamhrialú ón Supremo Tribunal de Justiça (an Chuirt Uachtarach, an Phortaingéil))
(Iarraidh ar réamhrialú – Dliteanas Ballstáit i leith damáiste a dhéantar do dhaoine aonair mar thoradh ar sháruithe ar dhlí an Aontais atá inchurtha i leith cúirt náisiúnta céime deiridh – Sárú tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais – Measúnú – Aistriú gnóthas – Cearta fostaithe a choimirciú – Treoracha 77/187/CEE agus 2001/23/CEE – Airteagal 1(1) – An coincheap ‘aistriú gnólachta’ – An tríú mír d’Airteagal 267 CFAE – Oibleagáid tarchur a dhéanamh chun réamhrialú)
I.      Réamhrá
1.        In Köbler, (2) chuir an Chúirt in iúl go soiléir go bhféadfaí Ballstát a chur faoi dhliteanas i leith damáistí mar gheall ar earráidí breithiúnacha a rinne a chúirteanna náisiúnta céime deiridh. Níl dliteanas den sórt sin ann ach amháin más sárú tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais iad na hearráidí sin. Ceist, nach bhfuil soiléirithe go hiomlán fós, is ea conas a chuireann mainneachtain na gcúirteanna sin tarchur chuig an gCúirt faoin tríú mír d’Airteagal 267 CFAE le tromchúis an tsáraithe.
2.        Ardaíodh an cheist sin leis an iarraidh seo ar réamhrialú a thíolaic an Supremo Tribunal de Justiça (an Chúirt Uachtarach, an Phortaingéil) i gcomhthéacs dlíthíocht intíre a thosaigh breis agus 30 bliain ó shin.
3.        Dá bhrí sin, tugann an cás seo deis don Chúirt a shoiléiriú conas a idirghníomhaíonn cásdlí Köbler agus CILFIT (3) agus cur lena breithiúnas in Consorzio. (4)
II.    Cúlra an cháis seo, na ceisteanna a tharchuirtear agus an nós imeachta os comhair na Cúirte
4.        Téann cúlra an cháis seo siar go 1993, nuair a díscaoileadh Air Atlantis, SA (‘AIA’), cuideachta aerlíne Phortaingéalach atá ag feidhmiú in earnáil an aeriompair neamhsceidealaithe (cairteitiltí). Ba é an toradh a bhí air sin dhá shraith imeachtaí os comhair chúirteanna na Portaingéile. Ós rud é go bhfuil an dá cheann ábhartha chun tuiscint a fháil ar na saincheisteanna a ardaíodh sa chás seo, tabharfaidh mé tuairisc ghairid orthu thíos.
A.      An chéad sraith imeachtaí (a bhaineann leis an éileamh gur tharla aistriú gnólachta)
5.        Agus AIA á dhíscaoileadh, bhí a chuid fostaithe ina n‑ábhar do bheart comhchoiteann iomarcaíochta. Mar sin féin, thug siad faoi deara go gairid ina dhiaidh sin, gur bhog cuid d’aerárthaí AIA go dtí an chuideachta aerlíne Phortaingéalach TAP Air Portugal (‘TAP’), arbh é an scairshealbhóir is mó de chuid AIA é. Ag an am céanna, bhí tús curtha ag TAP le cairteitiltí ar bhealaí a raibh AIA ag freastal orthu roimhe seo. Dá bhrí sin, mheas na fostaithe sin gur aistríodh gnó AIA chuig TAP.
6.        Dá bhrí sin, in 1993 agus in 1994, thug iarfhostaithe AIA caingne chun agóid a dhéanamh i gcoinne na hiomarcaíochta comhchoitinne os comhair Tribunal do Trabalho de Lisboa (Cúirt Oibreachais, Liospóin, an Phortaingéil; ‘Cúirt Oibreachais Liospóin’). Lorg siad, go háirithe, aischur laistigh de TAP agus íocaíocht luacha saothair ar an bhforas gur aistríodh gnó.
7.        Bhí an cinneadh maidir lena n‑éilimh ag brath, i measc nithe eile, ar chur i bhfeidhm Threoir 77/187/CEE,(5) a bhaineann le cearta fostaithe a choimirciú i gcás aistriú gnólachta, ar cuireadh Treoir 2001/23/CE ina hionad le linn na n‑imeachtaí. (6)
8.        Faoi Threoracha 77/187 agus 2001/23, tá cearta áirithe ag fostaithe i gcás athrú fostóra. Go háirithe, aistrítear a gcaidreamh fostaíochta go huathoibríoch ón seanfhostóir chuig an bhfostóir nua agus cosnaítear iad ar dhífhostú mar gheall ar an aistriú amháin. (7)
9.        Mar sin féin, de réir Airteagal 1(1) de Threoracha 77/187 agus 2001/23, chun teacht faoina raon feidhme, ní mór ‘gnóthas, gnólacht, nó cuid de ghnóthas nó de ghnólacht a aistriú chuig fostóir eile mar thoradh ar aistriú dlíthiúil nó cumasc’. Dá bhrí sin, is tairseach ríthábhachtach é an coincheap sin – ar a dtugaim
‘aistriú gnólachta’ – chuig na cearta a thugtar d’fhostaithe leis na treoracha sin. Ar dtús, ní raibh aon sainmhíniú ar an gcoincheap ‘aistriú gnólachta’ i dTreoir 77/187, agus dá bhrí sin cuireadh freagracht a léirithe ar an gCúirt. Leasaíodh an Treoir sin níos déanaí le Treoir 98/50, chun cásdlí na Cúirte a chur san áireamh. Le Treoir 2001/23, códaíodh Treoir 77/187 gan í a athrú. (8)
10.      Tar éis d’iarfhostaithe AIA a gcaingne a chur isteach, thóg sé beagnach 15 bliana ar Chúirt Oibreachais Liospóin cinneadh a dhéanamh maidir lena n‑éilimh. (9) Le breithiúnas an 6 Feabhra 2007, (10) chinn an chúirt sin gur aistríodh gnóthas agus d’ordaigh sí do TAP na fostaithe a athbhunú agus damáistí agus tuilleamh caillte a íoc leo.
11.      Taisceadh achomhairc i gcoinne an bhreithiúnais sin os comhair Tribunal da Relação de Lisboa (Cúirt Achomhairc, Liospóin, an Phortaingéil; ‘Cúirt Achomhairc Liospóin’). Le breithiúnas an 16 Eanáir 2008, (11) chuir an chúirt sin breithiúnas na cúirte níos ísle ar neamhní agus dhiúltaigh sí do na caingne, agus chinn sí nach ndearnadh gnólacht a aistriú ó AIA go TAP.
12.      Thaisc na fostaithe achomhairc i gcoinne an bhreithiúnais sin os comhair an Supremo Tribunal de Justiça (an Chúirt Uachtarach, an Phortaingéil; ‘Cúirt Uachtarach na Portaingéile’). Bhí siad ag brath,
inter alia, ar chásdlí na Cúirte Breithiúnais a bhaineann le Treoracha 77/187 agus 2001/23, agus d’iarr siad go ndéanfaí tarchur chun réamhrialú leis an gCúirt Bhreithiúnais.
13.      Le breithiúnas an 25 Feabhra 2009 (‘breithiúnas 2009’),(12) dhiúltaigh Cúirt Uachtarach na Portaingéile do na hachomhairc sin. Go háirithe, chinn an chúirt sin nárbh fhéidir, ar bhonn fhíorais an cháis, a chinneadh go raibh aistriú gnólachta ó AIA go TAP. (13) Mheas an chúirt sin freisin nach raibh sé d’oibleagáid uirthi tarchur chun réamhrialú a dhéanamh leis an gCúirt Bhreithiúnais agus dhiúltaigh sí d’iarrataí na bhfostaithe é sin a dhéanamh. (14)
B.      An dara sraith imeachtaí (a bhaineann leis an éileamh ar dhamáistí i gcoinne Stát na Portaingéile)
14.      Tar éis a gcás a bheithe dífe, thionscain Ferreira da Silva e Brito agus 96 iarfhostaí eile de chuid AIA caingean le haghaidh damáistí i gcoinne Stát na Portaingéile os comhair Varas Cíveis de Lisboa (an Chúirt Chéadchéime, Liospóin, an Phortaingéil; ‘Cúirt Chéadchéime Liospóin’). Bhunaigh na hiarratasóirí sin a gcaingean ar sháruithe líomhnaithe ar dhlí an Aontais ag Cúirt Uachtarach na Portaingéile i mbreithiúnas 2009.
15.      D’áitigh siad go raibh an breithiúnas sin neamhdhleathach go follasach toisc gur léirigh Cúirt Uachtarach na Portaingéile an coincheap ‘aistriú gnólachta’ go mícheart de réir bhrí Threoir 2001/23 agus toisc nár chomhlíon an chúirt sin an oibleagáid tarchur chun réamhrialú a dhéanamh maidir le léiriú an choincheapa sin.
16.      I gcomhthéacs na n‑imeachtaí sin, d’iarr Cúirt Chéadchéime Liospóin réamhrialú ón gCúirt Bhreithiúnais. D’eascair breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2015,
Ferreira da Silva e Brito agus páirtithe eile (‘Ferreira I’) as an iarraidh sin. (15)
17.      Sa bhreithiúnas sin, rialaigh an Chúirt, go háirithe, go gcuimsítear leis an gcoincheap ‘aistriú gnólachta’ de réir bhrí Airteagal 1(1) de Threoir 2001/23 ‘cás ina ndéantar gnóthas atá gníomhach ar mhargadh na gcairteitiltí
a fhoirceannadh ag a scairshealbhóir tromlaigh, ar gnóthas aeriompair é féin, agus ansin go ndéanann an gnóthas sin áit an ghnóthais a foirceannadh trí chonarthaí léasaithe aerárthaí agus conarthaí cairteitiltí
leanúnacha a ghlacadh chuige féin, go ndéanann sé gníomhaíochtaí a rinne an gnóthas a foirceannadh roimhe sin, go n‑athbhunaítear roinnt fostaithe a tugadh ar iasacht don ghnóthas sin go dtí seo, go sanntar cúraimí dóibh atá comhionann leis na cúraimí a rinneadh roimhe sin, agus go nglacann sé míreanna beaga trealaimh ón ngnóthas a foirceannadh’. (16)
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
18.      Mheas an Chúirt, in earnáil an aeriompair, nach mór a mheas gur príomhthoisc é go n‑aistrítear sócmhainní inláimhsithe agus gur thug tosca eile léiriú láidir ar aistriú. (17) Bhí an Chúirt ag brath freisin ar an mbreithiúnas in Klarenberg (18) – a tugadh roinnt laethanta roimh bhreithiúnas 2009 – chun a fháil amach gurb é an rud is tábhachtaí ná nasc feidhmiúil a choinneáil idir na heilimintí éagsúla a aistríodh, fiú má tá siad comhtháite i struchtúr eagraíochtúil nua agus éagsúil tar éis an aistrithe. (19)
19.      Ina theannta sin, in Ferreira I, chinn an Chúirt, in imthosca amhail an cás atá idir lámha arb é is príomhthréith dóibh breitheanna contrártha ó chúirteanna níos ísle agus deacrachtaí léirithe sna Ballstáit éagsúla, go bhfuil sé d’oibleagáid ar chúirt náisiúnta céime deiridh, faoin tríú mír d’Airteagal 267 CFAE, tarchur chun réamhrialú a dhéanamh maidir le léiriú an choincheapa ‘aistriú gnólachta’. (20) Chuir an Chúirt i dtábhacht, sa réimse lena mbaineann, gur eascair éiginnteacht ó go leor cúirteanna náisiúnta as léiriú an choincheapa sin, rud a chinn gur ghá tarchuir chun réamhrialú a dhéanamh; go léiríonn an éiginnteacht sin ‘ní hamháin go bhfuil deacrachtaí léirithe ann, ach freisin go bhfuil baol ann go mbeidh éagsúlachtaí i gcinntí breithiúnacha laistigh den Aontas Eorpach’ agus, dá bhrí sin, nach mór do chúirt céime deiridh a hoibleagáid tarchur a dhéanamh a chomhlíonadh ‘chun an baol go ndéanfaí léiriú mícheart ar dhlí an Aontais a sheachaint’. (21)
20.      Ina dhiaidh sin, le breithiúnas an 20 Eanáir 2020, (22) dhiúltaigh Tribunal Judicial da Comarca de Lisboa (Cúirt Dúiche Liospóin, an Phortaingéil; ‘Cúirt Dúiche Liospóin’), ar cosúil gur tháinig sí i gcomharbas ar Chúirt Chéadchéime Liospóin, don chaingean ar an bhforas nár léiríodh aon sárú tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais. (23)
21.      Rinne cuid de na hiarratasóirí sin achomharc i gcoinne an bhreithiúnais sin os comhair Chúirt Achomhairc Liospóin. Le breithiúnas an 16 Márta 2023, (24) rinne an chúirt sin an t‑achomharc a dhíbhe. Mheas sí gur cheart do Chúirt Uachtarach na Portaingéile a tharchur chuig an gCúirt, ach nár léirigh an chúirt sin an coincheap ‘aistriú gnólachta’ go mícheart.
Dá bhrí sin, chinn sí nárbh ann d’aon sárú atá tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais. (25)
22.      Thaisc Ferreira da Silva e Brito agus roinnt iarratasóirí eile (‘na hiarratasóirí’) achomharc i gcoinne an bhreithiúnais sin os comhair Chúirt Uachtarach na Portaingéile, arb í an chúirt a rinne an tarchur sa chás seo.
23.      Tugann an chúirt sin dá haire, i mbreithiúnas Ferreira I, gur rialaigh an Chúirt an bhféadfaí staid fhíorasach an cháis seo a chumhdach leis an gcoincheap ‘aistriú gnólachta’ de réir bhrí Threoir 2001/23 gan tagairt don tráth a tugadh breithiúnas 2009, is é sin, an 25 Feabhra 2009. D’fhágfadh sé sin gur ghá cásdlí na Cúirte mar a bhí sé ar an dáta sin a chur san áireamh. Cuireann an chúirt a rinne an tarchur in iúl freisin gur mheas an Chúirt, i mbreithiúnas Ferreira I, gur sháraigh Cúirt Uachtarach na Portaingéile Airteagal 267 CFAE trí dhiúltú, i mbreithiúnas 2009, réamhrialú a iarraidh. Mar sin féin, níor rialaigh an Chúirt sa bhreithiúnas sin maidir le cé acu a bhí nó nach raibh an sárú tromchúiseach go leor, toisc nár iarradh uirthi é sin a dhéanamh.
24.      Dá bhrí sin, leis an tarchur seo, féachann an chúirt a rinne an tarchur lena fháil amach an bhfuil an freagra a tugadh in Ferreira I infheidhme freisin maidir leis an tráth a tugadh breithiúnas 2009, a líomhnaítear gur sháraigh sé dlí an Aontais.
25.      Fiafraíonn an chúirt sin freisin an bhfuil sárú tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais i mbreithiúnas 2009, mar gheall ar léirmhíniú mícheart a bheith déanta ar an gcoincheap ‘aistriú gnólachta’ i bhfianaise dhlí an Aontais, nó toisc nár chomhlíon sí an oibleagáid tarchur chun réamhrialú a dhéanamh. (26)
26.      Ina theannta sin, má chinneann an Chúirt go ndearnadh sárú tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, chun críocha measúnú a dhéanamh ar an gcoinníoll a bhaineann le nasc cúisíoch, an bhfuil an reachtaíocht náisiúnta is infheidhme, (27) lena bhforáiltear gurbh ionann glacadh cúitimh ag fostaí, agus gur ghlac sé leis an dífhostú agus dá bhrí sin gur chuir sé cosc ar an bhfostaí agóid a dhéanamh i gcoinne an dífhostaithe, contrártha le forálacha Threoir 77/187, an dlí AE a bhí i bhfeidhm ag an am.
27.      Sna himthosca sin, chinn Cúirt Uachtarach na Portaingéile bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘1.      I bhfianaise na bhfíoras cruthaithe arna leagan amach roimhe seo agus i bhfianaise chásdlí na Cúirte Breithiúnais go nuige an 25 Feabhra 2009, ar cheart [Treoir 77/187] agus [Treoir 2001/23], go háirithe Airteagal 1(1) de [Threoir 2001/23], lenar soiléiríodh an coincheap “aistriú” – a bheith léirithe ar an dáta sin ar chaoi gur bhain an coincheap úd sin “aistriú gnólachta” le cúinsí inar díscaoileadh gnóthas atá gníomhach ar mhargadh na gcairteitiltí
le cinneadh óna scairshealbhóir tromlaigh, ar gnóthas é siúd atá gníomhach in earnáil na heitlíochta agus a rinne, i gcomhthéacs an leachtaithe, na gníomhartha a bhfuil cur síos níos mionsonraithe déanta orthu sna fíorais arna mbunú roimhe seo?
2.      I gcás go dtugtar freagra dearfach ar an gceist sin agus i bhfianaise na bhfíoras cruthaithe arna leagan amach roimhe seo agus i bhfianaise chásdlí na Cúirte Breithiúnais go nuige 25 Feabhra 2009, an ionann an cinneadh atá sa bhreithiúnas a thug an Supremo Tribunal de Justiça [(an Chúirt Uachtarach)], ar an dáta céanna sin agus sárú tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais, lenar measadh, ag rialú don chúirt sin ag an gcéim dheireanach agus i bhfianaise na bhfíoras a raibh sí ar an eolas fúthu, go raibh na Treoracha thuasluaite, go háirithe Airteagal 1(1) de [Threoir 2001/23] le léiriú ar chaoi nár bhain an coincheap “aistriú gnólachta” leis na cúinsí a ndéantar cur síos orthu sa cheist roimhe seo?
3.      I bhfianaise na bhfíoras cruthaithe arna leagan amach roimhe seo agus i bhfianaise chásdlí na Cúirte Breithiúnais go nuige an 25 Feabhra 2009, an ionann an cinneadh atá sa bhreithiúnas a thug an Supremo Tribunal de Justiça (an Chúirt Uachtarach) ar an dáta céanna sin agus sárú tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais, lenar measadh, ag rialú don Chúirt sin ag an gcéim dheireanach agus i bhfianaise na bhfíoras a raibh sí ar an eolas fúthu, gur chóir Airteagal 234 CCE (Airteagal 267 anois) a léiriú ar chaoi nach gcaithfeadh an Supremo Tribunal (an Chúirt Uachtarach) úd – i bhfianaise na bhfíoras a ndéantar cur síos orthu sa chéad cheist le haghaidh réamhrialú agus ós rud é go raibh cinntí contrártha tugtha ag na cúirteanna náisiúnta níos ísle ar tugadh an cás os a gcomhair – ceist a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú maidir leis an léiriú ceart a fháil ar an gcoincheap ‘aistriú gnólachta’ chun críocha Airteagal 1(1) [Threoir 2001/23]?
4.      Má thugtar freagra dearfach ar an gcéad cheist, agus má thugtar freagra dearfach ar cheachtar den dá cheist roimhe seo nó ar an dá cheist roimhe seo, an mbaintear de thátal as go bhfuil sárú tromchúiseach go leor á dhéanamh ar dhlí an Aontais i gcás amhail an cás seo, ina suitear gur aontaigh na hoibrithe cúiteamh a fháil as an gcomhiomarcaíocht ar an bhforas go raibh foirceannadh Air Atlantis, a fhostóir, dosheachanta, agus gan a fhios aige, tar éis fhoirceannadh a chonarthaí fostaíochta, go ndéanfadh an cosantóir TAP cuid, ar a laghad, de na hoibríochtaí cairteitlíocht a raibh Air Atlantis ina mbun roimhe sin agus go soláthrófaí cuid dá threalamh do TAP, lena n‑áirítear aerárthaí – an gcaithfear Airteagal 3(1) de [Threoir 77/187] a léiriú ar chaoi go gcuirtear cosc leis ar fhoráil náisiúnta, amhail Airteagal 23(3) den Decreto Lei n.º 64-A/89 [Foraithne Reachtach Uimh. 64-A/89] an 27 Feabhra [1989], a aisghaireadh idir an dá linn, ach a bhí infheidhme ag an am sin sna príomhimeachtaí, ar dá réir “gurb ionann an t‑oibrí ag glacadh an chúitimh dá dtagraítear san airteagal seo agus é a bheith ag glacadh leis an iomarcaíocht”?’
28.      Chuir na hiarratasóirí, Rialtas na Portaingéile agus an Coimisiún Eorpach barúlacha i scríbhinn faoi bhráid na Cúirte.
29.      Tionóladh éisteacht an 16 Meitheamh 2025 inar chuir na páirtithe leasmhara sin uile, mar aon le Rialtais na Gearmáine agus na Spáinne, argóint ó bhéal i láthair.
III. Anailís
30.      Rinneadh ceithre cheist a tharchur sa chás seo. Go bunúsach, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an méid seo a leanas. Ar an gcéad dul síos, an bhfuil an cinneadh i mbreithiúnas 2009 nach raibh aon aistriú gnólachta ina shárú ar dhlí an Aontais is infheidhme? Ar an dara dul síos, má bhí an cinneadh sin mícheart, an sárú tromchúiseach go leor é sin lena bhféadfaí
dliteanas an Stáit i leith damáistí a shuí? Ar an tríú dul síos, an bhfuil cinneadh Chúirt Uachtarach na Portaingéile nach raibh sé d’oibleagáid uirthi tarchur chun réamhrialú a dhéanamh ina shárú atá tromchúiseach go leor? Ar an gceathrú dul síos, an gcuirtear cosc le forálacha Threoir 77/187 ar reachtaíocht náisiúnta lena mbaintear a gceart d’fhostaithe agóid a dhéanamh i gcoinne a n‑iomarcaíochta comhchoitinne ar ghlacadh leis an gcúiteamh a raibh siad ina theideal?
31.      Mar a d’iarr an Chúirt, díreoidh mé m’anailís ar an tríú ceist.
32.      Ós rud é go nglactar leis an gceist an bhfuil sárú ar dhlí an Aontais tromchúiseach go leor go ndearnadh sárú ar an gcéad dul síos, glacfaidh mé leis, mar fhreagra ar an gcéad cheist, go n‑aimseodh an Chúirt sárú den sórt sin.
33.      Míneoidh mé thíos cén fáth nach féidir le sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh gabháil do dhliteanas Stáit i leith damáistí ann féin. I bhfianaise an mhéid sin, ní leor é a fhiafraí ar leithligh an bhfuil sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh tromchúiseach go leor. Tuigim, dá bhrí sin, go bhfiafraítear leis an tríú ceist conas a chuireann sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh leis an gcinneadh go bhfuil sárú ar dhlí an Aontais, atá ceaptha cearta a thabhairt do dhaoine aonair, tromchúiseach go leor.
34.      Tosaíonn m’anailís le coincheap an tsáraithe atá tromchúiseach go leor agus le cásdlí Köbler. Cuirtear deireadh leis an gconclúid go bhféadfadh sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh, a áirítear sa chásdlí sin mar cheann de na tosca ábhartha chun a chinneadh go bhfuil sárú ar dhlí an Aontais tromchúiseach go leor, cur le cinneadh den sórt sin i gcásanna ina ndearna cúirt céime deiridh earráid bhreithiúnach go neamhbheartaithe. I ndáil leis sin, is é is cúis le sárú atá tromchúiseach go leor ná léiriú mícheart nó cur i bhfeidhm mícheart ar dhlí an Aontais, arb é is aidhm dó cearta a thabhairt do dhaoine aonair, mar aon le sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh (A).
35.      Chun cur le tromchúis an tsáraithe, ní mór an oibleagáid tarchur a dhéanamh a bheith ann sa chás ar leith. Chun a shuí cén uair is ann don oibleagáid tarchur a dhéanamh, déanfaidh mé anailís ar chásdlí CILFIT, mar a forbraíodh le déanaí in Consorzio. Scrúdóidh mé an tsaincheist atá fós gan réiteach in Consorzio maidir le cé acu atá nó nach bhfuil cúirt céime deiridh faoi oibleagáid tarchur a dhéanamh ach amháin má tá amhras réasúnach ann faoin léiriú ceart ar dhlí an Aontais amháin, seachas a chur i bhfeidhm ceart, rud a dhealraíonn a bheith amhlaidh sa chás seo. Measaim nach féidir idirdhealú a dhéanamh idir léiriú agus cur i bhfeidhm chun cinntí breithiúnacha áirithe a eisiamh ón oibleagáid tarchur a dhéanamh. Ciallaíonn sé sin gur féidir le sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh maidir le cur i bhfeidhm dhlí an Aontais rannchuidiú freisin le sárú atá tromchúiseach go leor a chinneadh (B).
36.      Mar sin féin, mar a phléifidh mé faoi (C), féadfar deireadh a chur le sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh má tá cúiseanna inghlactha tugtha ag cúirt céime deiridh gan tarchur a dhéanamh, lena n‑áirítear míniú ar an bhfáth ar mheas sí go raibh cur i bhfeidhm dhlí an Aontais, lena n‑áirítear cásdlí ábhartha na Cúirte, ceart in imthosca an cháis.
37.      Ar deireadh, faoi (D), cuirfidh mé m’anailís i bhfeidhm ar an gcás seo maidir le cé acu a fhéadfar nó nach bhféadfar leithscéal a dhéanamh do Chúirt Uachtarach na Portaingéile as cinneadh a dhéanamh gan tarchur chun réamhrialú a dhéanamh i mbreithiúnas 2009.
A.      Sárú atá tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais
1.      Caighdeán Köbler (28)
38.      In Köbler, (29) leathnaigh an Chúirt prionsabal dhliteanas an Stáit i leith damáiste a rinneadh do dhaoine aonair mar gheall ar sháruithe ar dhlí an Aontais (dá dtagróidh mé mar ‘dhliteanas Stáit’), a forbraíodh agus a cuireadh i bhfeidhm roimhe sin i ndáil le húdaráis feidhmiúcháin agus reachtacha náisiúnta, (30) chuig cásanna ina bhfuil an sárú ar dhlí an Aontais inchurtha i leith cúirteanna náisiúnta céime deiridh.
39.      Mar a chinn an Chúirt, fanann na coinníollacha maidir le dliteanas den sórt sin mar an gcéanna: ní mór go mbeadh sé d’aidhm ag riail dhlí an Aontais a sáraíodh cearta a thabhairt do dhaoine aonair; ní mór an sárú a bheith tromchúiseach go leor; agus ní mór nasc cúisíoch díreach a bheith ann idir an sárú ar an oibleagáid atá ar an mBallstát agus an caillteanas nó an damáiste a bhain do na páirtithe díobhálaithe. (31)
40.      Dá bhrí sin, ní eascraíonn dliteanas Stáit, beag beann ar institiúid Ballstáit a bhfuil an sárú inchurtha ina leith, i gcás gach sáraithe ar dhlí an Aontais, ach amháin i leith na sáruithe sin a d’fhéadfaí a shaintréithriú mar sháruithe atá tromchúiseach go leor. Ciallaíonn sé sin nach ndéantar an díobháil a dhéantar do dhuine aonair a cheartú gach uair a sháraítear a chearta nó a cearta atá bunaithe san Aontas. Ina ionad sin, leis an gcoincheap maidir le dliteanas Stáit, mar a forbraíodh i ndlí an Aontais, baintear cothromaíocht amach idir an gá atá le cosaint éifeachtach chearta an duine aonair a áirithiú, ar thaobh amháin, agus an gá atá le feidhmiú gan bac na n‑institiúidí Stáit a chumasú agus a gcúraimí poiblí á gcomhlíonadh acu, ar an taobh eile. (32)
41.      Agus an comhardú sin á chur i bhfeidhm ar dhliteanas Stáit atá inchurtha i leith cúirteanna céime deiridh in Köbler, mheas an Chúirt nach mór cineál sonrach na feidhme breithiúnaí a chur san áireamh agus critéir á mbunú le haghaidh sárú atá tromchúiseach go leor. Chinn an Chúirt, dá bhrí sin, nach féidir dliteanas i leith earráidí breithiúnacha a thabhú ‘ach amháin sa chás eisceachtúil inar sháraigh an chúirt an dlí is infheidhme go follasach’. (33) Dá bhrí sin, is sárú follasach ar dhlí an Aontais é caighdeán Köbler.
42.      Dá bhrí sin, is féidir teacht ar an gconclúid, má dhéantar earráid bona fide i bhfeidhmiú fheidhm na cúirte i léiriú nó i gcur i bhfeidhm dhlí an Aontais, nach n‑eascraíonn dliteanas Stáit.
2.      Tosca chun measúnú a dhéanamh ar thromchúis an tsáraithe
43.      Níl aon fhoirmle ‘a d’oirfeadh do chách’ ann, áfach, chun a chinneadh an bhfuil sárú follasach. Ina ionad sin, tá roinnt tosca leagtha amach ag an gCúirt a d’fhéadfadh a bheith ábhartha sa chinneadh sin.(34) Luadh formhór na dtosca sin – méid soiléireachta agus beachtais na rialach a sáraíodh, cibé acu a rinneadh an sárú d’aon ghnó, cibé acu an raibh an earráid dlí dofhulaingthe nó do-ghlactha, nó an seasamh a ghlac institiúid de chuid an Aontais – cheana féin sa chásdlí nár bhain le sáruithe a bhí inchurtha i leith cúirteanna céime deiridh, ach le húdaráis náisiúnta eile. (35) Leis an liosta sin, chuir an Chúirt le neamh-chomhlíonadh na hoibleagáide tarchur chun réamhrialú a dhéanamh faoin tríú mír d’Airteagal 267 CFAE.
44.      Dá bhrí sin, tá an sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh ar cheann de na tosca a d’fhéadfadh tionchar a imirt ar thréithriú léirithe mhíchirt ar dhlí an Aontais ag cúirt náisiúnta a bheith tromchúiseach go leor. Murab ionann agus na tosca eile a áirítear, níl sé ábhartha ach amháin maidir le dliteanas Stáit atá inchurtha i leith cúirteanna céime deiridh.
45.      Is féidir leis an sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh, nach bhféadfaidh ach cúirteanna céime deiridh a dhéanamh, difear a dhéanamh don chaoi a ndéantar tosca eile a mheas sa mheasúnú ar cé acu atá nó nach bhfuil sárú tromchúiseach go leor. Mar shampla, ní mór measúnú difriúil a dhéanamh ar leibhéal shoiléireacht na rialach a sáraíodh nuair is údarás riaracháin nó reachtach a dhéanann an sárú, i gcomparáid le cás ina n‑eascraíonn tuiscint mhícheart agus cur i bhfeidhm mícheart ar an riail ag cúirt náisiúnta céime deiridh as soiléireacht neamhleor rialach. Mura bhfuil an riail soiléir, ní mór do chúirt náisiúnta céime deiridh tarchur chun réamhrialú a dhéanamh chuig an gCúirt Bhreithiúnais. Os a choinne sin, ní féidir le comhlacht Stáit eile, mar shampla, aireacht, soiléiriú a iarraidh ar an gCúirt Bhreithiúnais. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh soiléireacht neamhleor rialach leithscéal a dhéanamh do shárú ar an riail sin ag údarás riaracháin náisiúnta, (36) ach ní féidir leithscéal a dhéanamh do chúirt náisiúnta céime deiridh nach ndearna tarchur chun réamhrialú.
46.      Feictear dom go bhfuil an phríomhcheist atá le freagairt agus measúnú á dhéanamh an bhfuil sárú tromchúiseach go leor ag brath go bunúsach ar cé acu atá nó nach bhfuil an earráid a rinne comhlacht Stáit, lena n‑áirítear cúirt céime deiridh, inmhaithe nó neamh-inmhaithe. (37)
47.      Is léir go mbeadh sárú neamh-inmhaithe dá gcuirfeadh cúirt céime deiridh riail de chuid an Aontais i bhfeidhm d’aon ghnó, ar riail í atá contrártha lena brí shoiléir. Áirítear leis sin sáruithe follasacha ar chásdlí na Cúirte.(38) Chuirfinn leis sin, cásanna ina ndéanann cúirt céime deiridh neamhaird ar dhlí an Aontais a bheith ann, lena n‑áirítear cásdlí na Cúirte, agus ina gcinneann sí an cás trí dhlí náisiúnta amháin a chur i bhfeidhm, go háirithe i gcásanna ina raibh na páirtithe sna himeachtaí ag brath ar dhlí an Aontais os comhair na cúirte sin. D’fhéadfaí cásanna den sórt sin a thuiscint mar sheachaint d’aon ghnó ar dhlí an Aontais agus, dá bhrí sin, is sárú follasach iad freisin.
3.      Rannchuidiú sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh do chinneadh gur tharla sárú atá tromchúiseach go leor
48.      Más rud é, áfach, nach d’aon ghnó a dhéantar an sárú, arb é atá ann léiriú mícheart ar dhlí an Aontais mar a chuirtear i bhfeidhm sa chás é, is cosúil go dtugtar le tuiscint le cásdlí Köbler go bhféadfaí a mheas, mar sin féin, go bhfuil sé tromchúiseach go leor mura ndearna an chúirt céime deiridh tarchur chun réamhrialú de shárú ar a hoibleagáid faoin tríú mír d’Airteagal 267 CFAE.
49.      Dá bhrí sin, ag brath ar na himthosca, d’fhéadfaí, i bprionsabal, leithscéal a dhéanamh do chúirt céime deiridh as tuiscint mhícheart ar dhlí an Aontais a raibh cinneadh mícheart mar thoradh uirthi, ach ní féidir leithscéal a dhéanamh di as earráid den sórt sin mura n‑iarr sí léiriú na Cúirte sa nós imeachta um réamhrialú cé go raibh sí faoi oibleagáid den sórt sin.
50.      Tá an tríú ceist de chuid na cúirte a rinne an tarchur ceaptha mar cheist a fhiafraíonn an bhfuil sárú Chúirt Uachtarach na Portaingéile ar a hoibleagáid tarchur a dhéanamh tromchúiseach go leor. Spreag sé sin plé i measc na rannpháirtithe sna himeachtaí sin an féidir dliteanas Stáit a bhunú ar shárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh ina leith féin.
51.      I mo thuairimse, ní féidir dliteanas Stáit a bheith mar thoradh ar shárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh ina aonair.
52.      Le caingean atá bunaithe ar dhliteanas Stáit, réitítear na hiarmhairtí díobhálacha a bhaineann le sárú ar chearta an duine aonair bunaithe ar dhlí an Aontais. Má tharlaíonn an sárú sin mar thoradh ar earráid bhreithiúnach a rinne cúirt náisiúnta céime deiridh, ní mór an fhoráil de dhlí an Aontais a sáraíodh a bheith ceaptha cearta a thabhairt do dhaoine aonair.
53.      Níl an oibleagáid tarchur a dhéanamh faoi dhliteanas ag cúirt náisiúnta céime deiridh do pháirtí. Is é sin le rá, mar a mhaígh na hiarratasóirí chomh maith le Rialtais na Gearmáine agus na Spáinne sna himeachtaí seo, nach riail í an tríú mír d’Airteagal 267 CFAE atá ceaptha cearta a thabhairt do dhaoine aonair. (39) Ós rud é nach bhfuil aon cheart ann, ní féidir aon sárú a dhéanamh ar an gceart sin agus, dá bhrí sin, ní féidir aon dliteanas Stáit a bheith ann i leith an tsáraithe sin. I mbeagán focal, ní modh chun an oibleagáid tarchur a dhéanamh a fhorfheidhmiú é caingean le haghaidh damáistí atá bunaithe ar dhliteanas Stáit. (40)
54.      I gcomhthéacs na caingne sin, ní bhíonn an sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh ábhartha ach amháin mar thoisc a chuireann leis an gcinneadh go bhfuil léiriú mícheart nó cur i bhfeidhm mícheart ar dhlí an Aontais atá ceaptha cearta a thabhairt do dhaoine aonair tromchúiseach go leor chun dul i ngleic le dliteanas Stáit. (41) Más rud é nár thagair cúirt céime deiridh, cé go raibh sí faoi oibleagáid é sin a dhéanamh, ach mar sin féin go ndearna sí dlí an Aontais a léiriú agus a chur i bhfeidhm i gceart, ní tharlaíonn aon damáiste inchúitithe agus ní thabhaítear aon dliteanas Stáit.
55.      Más rud é, áfach, go ndéanann cúirt céime deiridh dlí an Aontais a léiriú nó a chur i bhfeidhm go mícheart, lena mbainfí a chearta nó a cearta atá bunaithe san Aontas de dhuine aonair, ní mór a mheas go bhfuil sárú den sórt sin tromchúiseach go leor más rud é gur mhainnigh an chúirt an tarchur a dhéanamh go mícheart. Is amhlaidh atá toisc nach ndéanfaí sárú ar chearta aonair dá gcloífeadh an chúirt lena hoibleagáid tarchur a dhéanamh, rud a chuireann ar chumas na Cúirte Breithiúnais léiriú ceart ar dhlí an Aontais a sholáthar.
56.      Dá réir sin, is cosúil gurb é seo a leanas an fhoirmle chun measúnú a dhéanamh ar cé acu atá nó nach bhfuil sárú neamhbheartaithe ar dhlí an Aontais ag cúirt céime deiridh tromchúiseach go leor: sárú ar dhlí an Aontais lena dtugtar cearta do dhaoine aonair + sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh = sárú atá tromchúiseach go leor.
57.      Ardaítear dhá shaincheist leis an bhfoirmle sin atá ábhartha chun an tríú ceist a fhreagairt, a dtabharfaidh mé aghaidh orthu ceann ar cheann. Ar an gcéad dul síos, an bhfuil sé d’oibleagáid ar chúirt céime deiridh tarchur a dhéanamh má tá amhras uirthi faoi chur i bhfeidhm ceart dhlí an Aontais, seachas faoin léiriú ceart? Mura spreagann amhras faoin iarratas an oibleagáid tarchur a dhéanamh, ní féidir leis an neamh-tharchur a bheith ina thoisc as a n‑eascraíonn sárú atá tromchúiseach go leor. Ar an dara dul síos, má sháraíonn cúirt céime deiridh a hoibleagáid tarchur a dhéanamh, d’fhéadfadh a fhiafraí an féidir leithscéal a dhéanamh don sárú sin mar sin féin, ionas nach bhfuil aon sárú tromchúiseach go leor ann.
58.      Sa chás deireanach sin, níor mhór an fhoirmle a mhodhnú beagán: sárú ar dhlí an Aontais lena dtugtar cearta do dhaoine aonair + sárú neamh-inmhaithe ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh = sárú atá tromchúiseach go leor.
59.      Mar achoimre, chun a shuí an ionann earráid bhreithiúnach ag cúirt céime deiridh agus sárú atá tromchúiseach go leor chun gabháil do dhliteanas Stáit, níl i sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh ach toisc atá le cur san áireamh. Ní féidir dliteanas Stáit a bheith mar thoradh ar shárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh. Má mhainníonn an chúirt go hearráideach tarchur a dhéanamh, ach má chuireann sí dlí an Aontais i bhfeidhm i gceart, ní féidir aon dliteanas den sórt sin a thabhú. Má chuireann an chúirt dlí an Aontais i bhfeidhm go mícheart d’aon ghnó, tá an sárú tromchúiseach go leor inti féin. Mar sin féin, i gcás sárú neamhbheartaithe ar dhlí an Aontais atá ceaptha cearta a thabhairt do dhaoine aonair, tá an sárú sin tromchúiseach go leor má sháraigh an chúirt a hoibleagáid tarchur a dhéanamh faoin tríú mír d’Airteagal 267 CFAE.
B.      Cathain atá oibleagáid ann tarchur a dhéanamh
1.      CILFIT
60.      Leis an tríú mír d’Airteagal 267 CFAE, forchuirtear oibleagáid ar chúirteanna náisiúnta céime deiridh ceisteanna maidir le léiriú (nó bailíocht) dhlí an Aontais a tharchur chuig an gCúirt, ceisteanna a theastaíonn uathu chun an cás atá ar feitheamh os a gcomhair a chinneadh.
61.      In CILFIT, shainaithin an Chúirt trí chás – neamhábharthacht,
‘acte éclairé’
agus ‘acte clair’ – nach bhfuil oibleagáid den sórt sin ar chúirteanna náisiúnta na céime deiridh tarchur a dhéanamh iontu. (42)
62.      Ag fágáil an chéad cháis nach bhfuil ábhartha sa chás seo ar leataobh, tá feidhm ag ‘acte éclairé’ i gcás ina bhfuil léiriú déanta cheana féin ag an gCúirt ar an riail is infheidhme de dhlí an Aontais i gcás comhionann nó i gcás comhchosúil cé nach raibh na ceisteanna atá i gceist díreach mar an gcéanna. (43) Tá feidhm ag an gcás ‘acte clair’ i gcás ina bhfuil cur i bhfeidhm ceart dhlí an Aontais chomh soiléir sin ‘chun nach bhfágfar aon amhras réasúnach maidir leis an gcaoi a bhfuil an cheist a ardaíodh le réiteach.’ (44)
63.      Nuair a chuirtear i bhfeidhm é maidir leis an gcás seo, ní léir dom go hiomlán an bhféadfaí a thuiscint go bhféadfadh údar a bheith le cinneadh Chúirt Uachtarach na Portaingéile gan tarchur a dhéanamh faoi ‘acte éclairé’ nó ‘acte clair’. Nuair a thug Cúirt Uachtarach na Portaingéile breithiúnas 2009, bhí roinnt rialuithe ann cheana inar léirigh an Chúirt Bhreithiúnais an coincheap ‘aistriú gnólachta’ i dTreoracha 77/187 agus 2001/23. Mar sin féin, ní raibh na cásanna inar soláthraíodh na léirithe sin comhionann le himthosca an cháis seo.
64.      Más rud é go raibh na cásanna inar léirigh an Chúirt Bhreithiúnais an coincheap ‘aistriú gnólachta’ comhchosúil go leor, féadfar measúnú a dhéanamh ar an gceist an bhfuil sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh i bhfianaise an cháis ‘acte éclairé’. Mura bhfuil, d’fhéadfaí a mheas gur rannchuidigh an cásdlí atá ann cheana le soiléireacht an choincheapa sin ionas, nuair a thug Cúirt Uachtarach na Portaingéile a rialú in 2009, nach raibh aon amhras réasúnach ann cheana maidir leis an gcaoi a raibh an coincheap sin le cur i bhfeidhm in imthosca nua an cháis atá i gceist. Dhéanfaí measúnú ansin ar an gceist an bhfuil sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh i bhfianaise an cháis ‘acte clair’.   (45)
65.      I mo thuairimse, ní gá an cás seo a aicmiú faoi cheann den dá chás sin. Ós rud é gurb é is príomhchuspóir don oibleagáid tarchur a dhéanamh aonfhoirmeacht dhlí an Aontais a áirithiú, is ionann an cheist atá le freagairt chun cinneadh a dhéanamh an bhfuil sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh: an bhféadfadh Cúirt Uachtarach na Portaingéile teacht ar an gconclúid nach raibh aon amhras réasúnach ann go dtiocfadh an Chúirt Bhreithiúnais nó cúirteanna céime deiridh na mBallstát eile ar an léiriú céanna ar an gcoincheap ‘aistriú gnólachta’ agus a cuireadh i bhfeidhm maidir le himthosca sonracha na díospóide atá ar feitheamh os comhair na cúirte sin.
66.      Má thugtar freagra dearfach ar an gceist sin, ní dhearnadh aon sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh agus, dá bhrí sin, ní féidir a mheas go bhfuil an sárú ar dhlí an Aontais tromchúiseach go leor, mura rud é go ndearnadh d’aon ghnó é.
2.      Consorzio: léiriú i gcomparáid le cur i bhfeidhm
67.      Rinneadh cásdlí CILFIT a bheachtú in Consorzio. Sa chás sin, dheimhnigh an Chúirt na trí chás CILFIT, le dhá dhifríocht a d’fhéadfadh a bheith tábhachtach.
68.      Ar an gcéad dul síos, in Consorzio, mhodhnaigh an Chúirt, mar a thug scoláirí faoi deara, an fhoclaíocht ar dá réir nach bhfuil gá le tarchur chun réamhrialú má tá an léiriú ceart ar dhlí an Aontais (seachas cur i bhfeidhm ceart dhlí an Aontais) chomh soiléir sin nach bhfágann sé aon amhras réasúnach. (46) Ceist a fágadh gan freagra is ea ar theastaigh ón gCúirt an oibleagáid tarchur a dhéanamh i gcásanna ina bhfuil amhras ar chúirt céime deiridh faoi chur i bhfeidhm ceart dhlí an Aontais a eisiamh.
69.      Ar an dara dul síos, mheas an Chúirt nach mór do chúirt deiridh a chinneann gan tarchur a dhéanamh ráiteas ar na cúiseanna leis an gcinneadh sin a sholáthar i bhfianaise na dtrí chás CILFIT. (47) D’fhéadfadh réasúnaíocht leordhóthanach den sórt sin, i mo thuairimse, leithscéal a dhéanamh do shárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh, rud a d’fhágfadh nach ndearnadh aon sárú atá tromchúiseach go leor.
70.      Spreag an t‑athrú foclaíochta ó chur i bhfeidhm go léiriú in Consorzio plé bríomhar ar ghlac an Chúirt leis an moladh ón Abhcóide Ginearálta Bobek sa chás sin, a bhí ag brath ar an idirdhealú idir léiriú agus cur i bhfeidhm dhlí an Aontais. (48) Ba é an moladh a bhí aige nár cheart é a bheith d’oibleagáid ar na cúirteanna céime deiridh tarchur a dhéanamh ach amháin nuair a bhí gá leis sin chun léiriú aonfhoirmeach a dhéanamh ar dhlí an Aontais, agus ní nuair a bhí amhras orthu faoi chur i bhfeidhm ceart dhlí an Aontais. (49)
71.      Mhínigh an tAbhcóide Ginearálta Bobek gurb í cumhacht na gcúirteanna tarchur a dhéanamh cuspóir an nós imeachta um réamhrialú maidir le cúnamh a thabhairt do chúirteanna náisiúnta le cur i bhfeidhm dhlí an Aontais; is é sin an fáth a bhféadfaidh aon chúirt náisiúnta tarchur a dhéanamh i gcónaí. Mar sin féin, tá cuspóir ginearálta ag an nós imeachta um réamhrialú freisin maidir le léiriú aonfhoirmeach ar dhlí an Aontais a áirithiú; is é sin an fáth nach mór do na cúirteanna céime deiridh tarchur a dhéanamh. Dar leis an Abhcóide Ginearálta Bobek, cuireann an oibleagáid a fhorchuirtear faoin tríú mír d’Airteagal 267 CFAE leis an gcuspóir deireanach sin, agus níor cheart go gceanglófaí léi ar na cúirteanna céime deiridh tarchur a dhéanamh aon uair a d’fhéadfadh fadhbanna a bheith ag baint le cur i bhfeidhm dhlí an Aontais. Is é sin le rá, má chuireann an chúirt céime deiridh dlí an Aontais i bhfeidhm, a léiríodh nó a soiléiríodh cheana féin, níl aon oibleagáid ann tarchur a dhéanamh.
72.      Easaontaíonn scoláirí faoi thábhacht an athraithe foclaíochta in Consorzio. Cé go measann roinnt acu go dtugann sí le fios gur ghlac an Chúirt leis an moladh ón Abhcóide Ginearálta Bobek idirdhealú a dhéanamh idir léiriú agus cur i bhfeidhm, (50) tá cuid eile acu níos faichillí, ag míniú go gcuimsíonn an nath ‘an léiriú ceart ar dhlí an Aontais’ cur i bhfeidhm ceart dhlí an Aontais freisin. (51)
73.      Cén fáth a bhfuil an cheist sin ábhartha i gcomhthéacs an cháis seo?
74.      I bprionsabal, beidh ar chúirteanna náisiúnta léiriú a fháil ar dhlí an Aontais ón gCúirt Bhreithiúnais chun dlí an Aontais a chur i bhfeidhm chun díospóid atá ar feitheamh os a gcomhair a réiteach. Baineann an cheist maidir le léiriú dhlí an Aontais le fíorais an cháis atá i gceist i gcónaí. Mheas an tAbhcóide Ginearálta Bobek nár cheart go n‑ardódh difríochtaí a d’fhéadfadh a bheith ann maidir leis an gcaoi a gcuireann cúirteanna náisiúnta éagsúla dlí an Aontais i bhfeidhm ábhair imní maidir leis an gcuspóir léiriú aonfhoirmeach ar dhlí an Aontais a áirithiú. Dá bhrí sin, dar leis, níl sé d’oibleagáid ar chúirt a bhfuil cabhair ón gCúirt Bhreithiúnais de dhíth uirthi chun dlí an Aontais a chur i bhfeidhm tarchur a dhéanamh. Dá bhrí sin, mura bhfuil aon oibleagáid ann tarchur a dhéanamh, ní féidir sárú ar an oibleagáid sin a bheith ann a d’fhéadfaí a chur san áireamh agus measúnú á dhéanamh an bhfuil sárú ar dhlí an Aontais lena dtugtar cearta do dhaoine aonair tromchúiseach go leor chun dliteanas Stáit a thabhú.
75.      Má ghlactar leis an togra sin, bheadh ar chúirt a rialaíonn caingean le haghaidh dliteanas Stáit a chinneadh an ndearna an chúirt céime deiridh earráid i léiriú nó i gcur i bhfeidhm dhlí an Aontais. Sa chás deireanach sin, d’fhéadfadh sé an sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh a eisiamh mar thoisc a d’fhéadfadh a bheith ina chúis leis an gconclúid go bhfuil sárú ar dhlí an Aontais lena dtugtar cearta do dhaoine aonair tromchúiseach go leor.
76.      Más rud é, áfach, nár eisiadh athrú fhoclaíocht na Cúirte in Consorzio ceisteanna maidir le cur i bhfeidhm dhlí an Aontais ón oibleagáid tarchur a dhéanamh, ní gá a shuí an raibh dlí an Aontais á léiriú nó á chur i bhfeidhm ag an gcúirt céime deiridh.
77.      D’fhéadfaí earráid Chúirt Uachtarach na Portaingéile i mbreithiúnas 2009 a thuiscint mar earráid i gcur i bhfeidhm dhlí an Aontais, ós rud é gur chuir an chúirt sin an coincheap ‘aistriú gnólachta’ i reachtaíocht an Aontais san áireamh mar a léirítear é i gcásdlí ábhartha na Cúirte Breithiúnais, ach ansin chuir sí i bhfeidhm go mícheart é maidir leis an gcás atá i gceist. (52) Mura spreagann cur i bhfeidhm dhlí an Aontais an oibleagáid tarchur a dhéanamh, ní thagann sárú ar an oibleagáid sin mar thoisc chun measúnú a dhéanamh ar thromchúis an tsáraithe i gceist. (53)
78.      Níorbh é sin, áfach, cinneadh na Cúirte in Ferreira I.
Mheas an Chúirt gur cheart do Chúirt Uachtarach na Portaingéile tarchur a dhéanamh. (54) Mar thoradh air sin, tagaim ar an gconclúid nach ndéanann an Chúirt idirdhealú idir léiriú agus cur i bhfeidhm maidir leis an oibleagáid tarchur a dhéanamh, nó mheas sí gur earráid léirithe, seachas cur i bhfeidhm, a bhí san earráid a rinne Cúirt Uachtarach na Portaingéile.
79.      Dá bhrí sin, dhéanfadh soiléiriú na Cúirte ar an athrú foclaíochta in Consorzio difear sa fhreagra atá le tabhairt don chúirt a rinne an tarchur.
80.      Mar sin féin, nílim cinnte gur cheart don Chúirt idirdhealú idir léiriú agus cur i bhfeidhm a úsáid mar chritéar chun a dheimhniú nó a eisiamh gurb ann don oibleagáid tarchur a dhéanamh. Is amhlaidh atá ar dhá phríomhchúis.
81.      Is é an chéad chúis nach féidir idirdhealú a dhéanamh idir an dá cheann ar bhonn riail oibiachtúil. D’fhéadfaí cur síos a dhéanamh ar léiriú mar phróiseas as a dtagann tuiscint ar bhrí rialach. Is féidir cur i bhfeidhm a thuiscint mar shiollóg inar riail ghinearálta dlí é an premissa maior, agus is fíorais an cháis é an premissa minor. Is í
an fhadhb, áfach, mar a luaigh an tAbhcóide Ginearálta Capotorti in CILFIT, nach féidir cur i bhfeidhm gan léiriú a dhéanamh; chun an riail a chur i bhfeidhm maidir le fíorais an cháis, ní mór do chúirt í a léiriú ar dtús, fiú amháin chun a chinneadh go bhfuil an bhrí atá léi go hiomlán soiléir. (55) Dá bhrí sin, chun a chinneadh go bhfuil an premissa maior soiléir, i gciall ‘acte clair’, ní mór don chúirt an réamhleagan sin a léiriú ar dtús.
82.      Dá bhrí sin, ní féidir an líne idir léiriú agus cur i bhfeidhm, bunaithe ar leibhéal áirithe ginearáltachta réamhshocraithe, a bhunú. Féadfaidh daoine éagsúla measúnú éagsúil a dhéanamh i gcás ina stoptar an léiriú agus ina dtosaíonn an cur i bhfeidhm. (56)
83.      Is é an dara cúis a mheasaim nár cheart don Chúirt idirdhealú a dhéanamh idir léiriú agus cur i bhfeidhm ná go bhféadfadh difríochtaí sa chur i bhfeidhm a bheith ábhartha freisin ó thaobh aonfhoirmeacht dhlí an Aontais de.
84.      Féach sampla an Abhcóide Ghinearálta Bobek de chur i bhfeidhm dhlí an Aontais nár cheart oibleagáid a bheith ar chúirt náisiúnta céime deiridh an méid seo a leanas a tharchur ina leith: an ionann imbhualadh eitleáin le héan agus imthoisc urghnách lena scaoiltear, ar bhonn dhlí an Aontais is infheidhme, (57) cuideachta aerlíne ón oibleagáid cúiteamh a íoc le paisinéir ar cuireadh a eitilt ar ceal nó ar cuireadh moill uirthi. (58) Chuir sé in iúl gur chuir an Chúirt léiriú ar an gcoincheap ‘imthosca urghnácha’ ar fáil cheana féin mar ‘theagmhas … nach gné dhílis é de ghnáthfheidhmiú ghníomhaíocht an aeriompróra lena mbaineann agus nach bhfuil neart iarbhír ag an iompróir sin air’. (59) Dar leis, agus cinneadh á dhéanamh an imthoisc urghnách é imbhualadh eitleáin le héan, cuireann cúirt dlí an Aontais i bhfeidhm.
85.      Mar sin féin, fiú dá bhféadfainn a aontú gur sampla den chur i bhfeidhm é sin (má ghlactar leis an idirdhealú idir léiriú agus cur i bhfeidhm), d’fhéadfadh sé go mbeadh gá le tarchur chun réamhrialú don chás sin, ar mhaithe le haonfhoirmeacht dhlí an Aontais a áirithiú. D’fhéadfadh cúirt amháin a mheas go bhfuil imbhualadh eitleáin le héan ina chuid dhílis de ghnáthfheidhmiú gníomhaíochta aeriompróra (eitlíonn eitleáin, ag deireadh an lae), fiú mura bhfuil smacht aige air agus, dá bhrí sin, nach imthoisc urghnách é. D’fhéadfadh cúirt eile cinneadh a dhéanamh ar bhealach difriúil, agus chinn sí gur imthoisc urghnách é imbhualadh den chineál sin, toisc nach dtarlaíonn sé go minic agus nach féidir leis an aeriompróir, in aon chás, é a thuar. Is é an toradh a bheadh air sin go n‑ordódh an chéad chúirt, a bhí mícheart mar is eol dúinn inniu, (60) don aerlíne cúiteamh a íoc, cé nach n‑ordódh an dara cúirt a leithéid. Dá bhrí sin, chaithfí ar bhealach difriúil le paisinéirí agus aerlínte atá sa chás céanna.
86.      Ní críoch ann féin é an cuspóir ginearálta maidir le haonfhoirmeacht dhlí an Aontais a áirithiú; tá gá le haonfhoirmeacht chun gur féidir caitheamh go cothrom le daoine is ábhar do dhlí an Aontais i gcásanna comhionanna. Ciallaíonn sé sin, arna mheasúnú i bhfianaise an chuspóra chun aonfhoirmeacht dhlí an Aontais a áirithiú, go bhféadfadh sé go mbeadh sé d’oibleagáid ar na cúirteanna sa sampla tarchur a dhéanamh, cé nach raibh ach dlí an Aontais á chur i bhfeidhm acu.
87.      Mar achoimre, i mo thuairimse, níor cheart don Chúirt brath ar an idirdhealú idir léiriú agus cur i bhfeidhm chun cur i bhfeidhm a eisiamh ón oibleagáid tarchur a dhéanamh faoin tríú mír d’Airteagal 267 CFAE. (61) Dá réir sin, má chuir cúirt céime deiridh dlí an Aontais i bhfeidhm go mícheart a bhí beartaithe cearta a thabhairt do dhaoine aonair, d’fhéadfadh sárú atá tromchúiseach go leor chun críocha dliteanas Stáit a bheith mar thoradh ar mhainneachtain tarchur a dhéanamh. Is é sin le rá, d’fhéadfadh cur i bhfeidhm mícheart a bheith ina dara ghné den chothromóid mar a luaitear i mír 56 den Tuairim seo.
88.      Sa chás seo, fiú dá bhféadfaí a mheas go raibh coincheap an Aontais maidir le ‘haistriú gnólachta’ á chur i bhfeidhm ag Cúirt Uachtarach na Portaingéile, seachas léiriú a dhéanamh air, níor cheart, ar an mbonn sin amháin, í a scaoileadh ón oibleagáid tarchur a dhéanamh. Ní féidir údar a thabhairt lena cinneadh gan tarchur a dhéanamh ach amháin má mheasann an chúirt sin go gcuirfeadh an Chúirt Bhreithiúnais agus na cúirteanna céime deiridh eile an coincheap sin i bhfeidhm ar an mbealach céanna in imthosca an cháis.
89.      In Ferreira I, mar a míníodh, mheas an Chúirt go raibh sé d’oibleagáid ar Chúirt Uachtarach na Portaingéile tarchur a dhéanamh in imthosca an cháis atá i gceist. Is cosúil go dtugann sé sin le fios gur sháraigh sé a hoibleagáid tarchur a dhéanamh faoin tríú mír d’Airteagal 267 CFAE, rud a d’fhágfadh go mbainfí de thátal as go raibh cur i bhfeidhm mícheart choincheap an Aontais maidir le ‘haistriú gnólachta’ tromchúiseach go leor.
90.      Mar sin féin, is féidir a fhiafraí fós an bhféadfaí leithscéal a dhéanamh don sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh.
91.      I mo thuairimse, is féidir leithscéal a dhéanamh do chúirt céime deiridh gan tarchur a dhéanamh, fiú má chinneann an Chúirt Bhreithiúnais a posteriori gur cheart di tarchur a dhéanamh. Ciallaíonn sé sin nach bhfuil sárú neamh-inmhaite ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh mar thoradh ar chinneadh na Cúirte Breithiúnais ar bhreathnú siar.
92.      Má tá míniú réasúnach tugtha ag an gcúirt maidir leis an bhfáth ar mheas sí, tráth a ndearna sí cinneadh, nach raibh aon oibleagáid den sórt sin in imthosca an cháis os a comhair, ní bheidh sárú atá tromchúiseach go leor ar chur i bhfeidhm dhlí an Aontais mar thoradh ar a sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh. Fágann sé sin go bhfuil mé ar an dara húrnuacht de Consorzio lena gceanglaítear ar chúirteanna céime deiridh réasúnú a thabhairt maidir lena gcinntí gan tarchur a dhéanamh.
C.      Tábhacht na réasúnaíochta
93.      Fiú má táim den tuairim nach féidir idirdhealú a dhéanamh idir léiriú agus cur i bhfeidhm chun cúirteanna céime deiridh a shaoradh ón oibleagáid tarchur a dhéanamh, measaim nach mór saoirse leordhóthanach a thabhairt do chúirteanna den sórt sin maidir le léiriú agus cur i bhfeidhm dhlí an Aontais.
94.      Mar atá socraithe cheana in
van Gend & Loos, (62) is cuid de bhreithiúna an Aontais iad cúirteanna náisiúnta. Rinneadh a seasamh mar chúirteanna an Aontais a threisiú agus a neartú i gcásdlí níos déanaí. (63)
95.      I gcóras den sórt sin, ní mór an caidreamh idir an Chúirt Bhreithiúnais agus na cúirteanna náisiúnta a bheith bunaithe ar mhuinín fhrithpháirteach. Níl aon chúis ann, i bprionsabal, le bheith in amhras go ndéanfaidh cúirteanna céime deiridh tarchur má mheasann siad go bhfuil sé sin tábhachtach ar mhaithe le haonfhoirmeacht dhlí an Aontais. Dá bhrí sin, measaim go bhfuil áibhéil á déanamh ar an eagla roimh neamh-aonfhoirmeacht a d’fhéadfadh a bheith ann mar thoradh ar sháruithe ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh. (64)
96.      I mo thuairimse, is leor an oibleagáid cúiseanna a thabhairt, atá ceangailteach ar chúirteanna náisiúnta ar bhonn Airteagal 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’) agus a neartaíodh i ndáil le cúiseanna a lua gan tarchur a dhéanamh in Consorzio, chun iallach a chur ar na cúirteanna an leas in aonfhoirmeacht dhlí an Aontais a mheas agus cinneadh á dhéanamh acu an gá dóibh tarchur a dhéanamh i gcás ar leith.
97.      Mar a luadh cheana, in Consorzio, chuir an Chúirt de cheangal ar na cúirteanna céime deiridh cúiseanna a thabhairt leis an gcinneadh gan tarchur a dhéanamh i bhfianaise na dtrí chás CILFIT. Dar liomsa, is bealach iomchuí í an réasúnaíocht sin inar féidir aonfhoirmeacht dhlí an Aontais a chosaint agus, ag an am céanna, foráil a dhéanamh maidir le cearta an duine aonair a chosaint go héifeachtach.
98.      Mar a thug mé faoi deara i mo Thuairim in Remling, (65) d’fhéadfadh ráiteas cuí ar chúiseanna lena mínítear cén fáth nach ndearna cúirt céime deiridh tarchur an chúirt sin a scaoileadh ó dhliteanas Köbler.
99.      Cén cineál ráitis ar chúiseanna ar féidir leithscéal a dhéanamh do neamh-tharchur? Go bunúsach, éilítear le réasúnaíocht cheart go míneoidh cúirt céime deiridh an fáth a mheasann sí nach bhfágann riail de chuid an Aontais, i bhfianaise an chásdlí lena léirítear í, amhras réasúnach go bhfuil feidhm aici maidir le tacar áirithe fíoras ar bhealach ar leith.
100. Má mhíníonn an chúirt an fáth a mheasann sí go bhfuil iarratas den sórt sin ceart, léiríonn sé sin ag an am céanna nár mheas an chúirt sin go ndéanfadh an Chúirt Bhreithiúnais nó cúirteanna céime deiridh de chuid Ballstát eile cinneadh éagsúil.
101. Ní féidir seicliosta de mhínithe iomchuí a chur ar fáil do na cúirteanna, toisc go mbraitheann sé sin ar imthosca gach cáis. Is féidir a rá, áfach, nach ráiteas cuí ar chúiseanna é, mar shampla, ráiteas folamh nach bhfuil aon amhras ar an gcúirt maidir le cur i bhfeidhm ceart dhlí an Aontais gan míniú a thabhairt ar cén fáth, nó áireamh meicniúil ar bhreithiúnais ábhartha na Cúirte Breithiúnais, gan aon mhíniú ar an bhfáth a dtugann siad toradh ar leith sa chás sin don chúirt.
102. Bhí an cás seo ann sular tugadh isteach an oibleagáid ar chúirteanna céime deiridh cúiseanna a thabhairt lena gcinneadh gan tarchur a dhéanamh i bhfianaise chritéir CILFIT, nár luadh go sainráite os comhair Consorzio.
103. Mar sin féin, níl an oibleagáid cúiseanna a lua bunaithe, in aon chás, ar Airteagal 267 CFAE, ach ar Airteagal 47 den Chairt, mar chuid den cheart chun triail chóir a fháil, agus tá sí ann chun a chur ar chumas na bpáirtithe i gcás na cúiseanna atá leis an mbreithiúnas a thugtar a thuiscint. (66) I bprionsabal, bheadh míniú ceart ann maidir leis an bhfáth ar cuireadh riail i bhfeidhm ar bhealach ar leith, fiú mura mbeadh sé sainráite, míniú ar an bhfáth nach ndearna an chúirt tarchur.
104. Dá bhrí sin, fiú ar bhreathnú siar dom, mar atá sa chás seo, d’fhéadfadh an Chúirt Bhreithiúnais a mheas gur cheart do chúirt céime deiridh tarchur a dhéanamh, ní chiallaíonn sé sin go gciallaíonn a sárú (atá soiléir anois) ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh go huathoibríoch go bhfuil an sárú ar dhlí an Aontais lena dtugtar cearta do dhaoine aonair tromchúiseach go leor.
105. Is féidir le míniú cuí ar neamh-tharchur leithscéal a dhéanamh don sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh agus ní bheadh sárú atá tromchúiseach go leor mar thoradh air.
106. Tá léiriú den sórt sin ar an idirghníomhaíocht idir an sárú ar riail an Aontais lena dtugtar cearta agus sárú na hoibleagáide tarchur a dhéanamh comhsheasmhach leis an toradh in Köbler. Sa chás sin, mheas an Chúirt gur chuir cúirt céime deiridh de chuid na hOstaire dlí an Aontais i bhfeidhm go mícheart agus gur cheart di leanúint dá hiarraidh ar réamhrialú. Mar sin féin, chinn an Chúirt nach raibh an cinneadh gan tarchur a dhéanamh inmhaithe toisc gur léigh an chúirt breithiúnas ábhartha na Cúirte go mícheart. Mar thoradh air sin, chinn an Chúirt nach ndearnadh aon sárú atá tromchúiseach go leor. (67)
107. Chun an chuid seo a thabhairt i gcrích, má thugann cúirt céime deiridh míniú réasúnach ar an bhfáth ar chuir sí dlí an Aontais i bhfeidhm, lena n‑áirítear cásdlí ábhartha, ar an gcaoi a ndearna sí, fiú má mheastar iarratas den sórt sin a bheith mícheart, is féidir leithscéal a dhéanamh do chinneadh na cúirte gan tarchur a dhéanamh agus ní féidir a chinneadh gur tharla sárú atá tromchúiseach go leor chun críocha dliteanas Stáit.
D.      Cur i bhfeidhm maidir leis an gcás seo
108. Maidir leis an gcás seo, tugaim faoi deara, nuair a bhíonn réiteach cáis ag brath ar chur i bhfeidhm coincheap atá an‑spleách ar fhíricí amhail an coincheap ‘aistriú gnólachta’, go bhféadfadh beirt bhreithiúna teacht ar chonclúid éagsúil sna himthosca céanna maidir le cé acu ar tharla aistriú gnólachta nó nár tharla.(68)
109. Go deimhin, tháinig Cúirt Uachtarach na Portaingéile ar chonclúidí éagsúla i mbreithiúnas 2009 agus ar tháinig an Chúirt Bhreithiúnais in Ferreira I.
110. Ar choinníoll go ndeimhníonn an Chúirt Bhreithiúnais, agus an chéad cheist á freagairt aici, gur chuir Cúirt Uachtarach na Portaingéile coincheap an Aontais maidir le ‘haistriú gnólachta’ i bhfeidhm go mícheart, d’fhéadfadh cinneadh na cúirte sin gan tarchur a dhéanamh i mbreithiúnas 2009 rannchuidiú lena chinneadh gur sárú atá tromchúiseach go leor é an cur i bhfeidhm mícheart. Ní bheadh sé sin amhlaidh, áfach, ach amháin mura dtabharfadh an chúirt sin míniú leordhóthanach i mbreithiúnas 2009 maidir leis an bhfáth ar mheas sí gur chinn sí nár tharla aistriú gnólachta in imthosca an cháis de bharr chásdlí na Cúirte.
111. Fiú má mheas an Chúirt Bhreithiúnais in Ferreira I gur cheart do Chúirt Uachtarach na Portaingéile tarchur a dhéanamh, ní chiallaíonn sé sin nach féidir leithscéal a dhéanamh do shárú den sórt sin. In Ferreira I, níor iarradh ar an gCúirt conas a rannchuidíonn an sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh leis an gcinneadh gurbh ann do shárú atá tromchúiseach go leor chun críocha dliteanas Stáit.
112. Feictear dom gur chuir Cúirt Uachtarach na Portaingéile cásdlí ábhartha na Cúirte Breithiúnais san áireamh, agus gur mhínigh sí conas ar tháinig sí ar an gconclúid mar thoradh ar an gcásdlí sin nár tharla aistriú gnólachta in imthosca ar leith an cháis (féach mír 13 den Tuairim seo). (69) Is faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé, áfach, fíorú a dhéanamh bunaithe ar an míniú atá i mbreithiúnas 2009.
113. Is cosúil dom freisin gur mar gheall ar chásdlí sin na Cúirte Breithiúnais go díreach a mheas Cúirt Uachtarach na Portaingéile nach raibh gá le tarchur chun réamhrialú. Bhí sí den tuairim go ndearnadh an coincheap ‘aistriú gnólachta’ a shoiléiriú go leordhóthanach trí léiriú na Cúirte chun an cás a réiteach.
114. Mheas an Chúirt Bhreithiúnais in Ferreira I, áfach, gurb é ceann de na cúiseanna a raibh sé d’oibleagáid ar Chúirt Uachtarach na Portaingéile tarchur a dhéanamh go beacht ná gur chinn cúirteanna náisiúnta eile go raibh an coincheap ‘aistriú gnólachta’ casta agus gur ndearna siad tarchur go minic (féach mír 19 den Tuairim seo). Dá bhrí sin, aisteach go leor, mheas an Chúirt Bhreithiúnais gurbh iad na léirithe iomadúla a chuir sí ar fáil i gcásanna éagsúla an chúis a ndearna Cúirt Uachtarach na Portaingéile tarchur arís. Mheas an chúirt sin, os a choinne sin, gurbh iad na léirithe sin an chúis nár ghá di tarchur a dhéanamh, toisc gur chinn sí gur tugadh dóthain eolais di leis an gcásdlí reatha chun an coincheap sin a chur i bhfeidhm maidir le himthosca nua an cháis.
115. Dealraíonn sé domsa gur míniú inghlactha é seasamh Chúirt Uachtarach na Portaingéile maidir leis an bhfáth ar mheas sí nach raibh gá di tarchur a dhéanamh. Mar sin féin, is amhlaidh atá, ar choinníoll gur mhínigh sí go deimhin cén fáth ar soiléiríodh leis an gcásdlí atá ann cheana an coincheap ‘aistriú gnólachta’ thar aon amhras réasúnach chun críocha a chur i bhfeidhm maidir le himthosca an cháis.
IV.    Conclúid
116. I bhfianaise na mbreithnithe go léir sin roimhe seo, molaim go bhfreagróidh an Chúirt an tríú ceist a tharchuir an Supremo Tribunal de Justiça (an Chúirt Uachtarach, an Phortaingéil) mar seo a leanas:
Chun a shuí an ionann earráid bhreithiúnach ag cúirt céime deiridh agus sárú atá tromchúiseach go leor chun gabháil do dhliteanas Stáit, níl i sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh ach toisc atá le cur san áireamh. D’fhéadfadh sárú ar an oibleagáid tarchur a dhéanamh rannchuidiú lena chinneadh go bhfuil an sárú ar dhlí an Aontais lena dtugtar cearta tromchúiseach go leor, ach nach féidir dliteanas Stáit a bheith mar thoradh air ann féin.
Cé acu a léirigh nó a chuir cúirt céime deiridh dlí an Aontais i bhfeidhm go mícheart lena dtugtar cearta do dhaoine aonair, d’fhéadfadh sárú atá tromchúiseach go leor chun críocha dliteanas Stáit a bheith mar thoradh ar mhainneachtain tarchur a dhéanamh.
Má thugann cúirt céime deiridh réasúnaíocht leordhóthanach maidir leis an bhfáth ar chuir sí dlí an Aontais i bhfeidhm, lena n‑áirítear cásdlí ábhartha, ar an mbealach a rinne sí, ansin is féidir leithscéal a dhéanamh do chinneadh na cúirte gan tarchur a dhéanamh agus ní féidir a chinneadh gur tharla sárú atá tromchúiseach go leor chun críocha dliteanas Stáit.
1      Bunteanga: an Béarla.
2      Breithiúnas an 30 Meán Fómhair 2003 (C‑224/01, ‘Köbler’, EU:C:2003:513).
3      Breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 1982, Cilfit agus páirtithe eile (283/81, ‘CILFIT’, EU:C:1982:335).
4      Breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2021, Consorzio Italian Management agus Catania Multiservizi (C‑561/19, ‘Consorzio’, EU:C:2021:799).
5      Treoir ón gComhairle an 14 Feabhra 1977 maidir le comhfhogasú a dhéanamh ar dhlíthe na mBallstát a bhaineann le cearta na bhfostaithe a choimirciú i gcás aistriú gnóthas nó gnólachtaí nó codanna de ghnólachtaí
(IO 1977 L 61, lch. 26). Leasaíodh an Treoir sin le Treoir 98/50/CE ón gComhairle an 29 Meitheamh 1998 (IO 1998 L 201, lch. 88).
6      Treoir ón gComhairle an 12 Márta 2001 maidir le comhfhogasú a dhéanamh ar dhlíthe na mBallstát a bhaineann le cearta na bhfostaithe a choimirciú i gcás aistriú gnóthas nó gnólachtaí nó codanna de ghnóthais nó de ghnólachtaí
(IO 2001 L 82, p. 16).
7      Féach, i ndáil leis sin, Airteagail 3 agus 4 agus an dara haithris de Threoir 77/187; Airteagail 3 agus 4 agus aithris 3 de Threoir 2001/23.
8      Féach, i ndáil leis sin, Airteagal 1(1)(b) agus aithrisí 1, 7 agus 8 de Threoir 2001/23.
9      D’eascair breithiúnas ón gCúirt Eorpach um Chearta an Duine (ECtHR) as fad na n‑imeachtaí, lenar cinneadh sárú ar Airteagal 6(1) den Choinbhinsiún Eorpach um Chearta an Duine (ECHR) as ucht dul thar tréimhse réasúnta, chomh maith le sárú ar Airteagal 13 ECHR bunaithe ar easpa leigheas éifeachtach chun gearán a dhéanamh faoi thréimhse iomarcach na n‑imeachtaí. Féach ECtHR, 22 Bealtaine 2012, Ferreira da Silva e Brito agus páirtithe eile v an Phortaingéil (CE:ECHR:2012:0522JUD004627309).
10      Féach, go háirithe, lgh. 74 go 79 (léite le cúnamh an mheaisínaistriúcháin).
11      Féach, go háirithe, lgh. 49 go 57 (léite le cúnamh an mheaisínaistriúcháin).
12      Féach, go háirithe, lgh. 157 go 181 (léite le cúnamh an mheaisínaistriúcháin). Déantar achoimre ar an mbreithiúnas sin san ordú tarchuir sa chás seo.
13      De réir bhreithiúnas 2009, chinn Cúirt Uachtarach na Portaingéile go bunúsach mar a leanas. Ar an gcéad dul síos, leag an chúirt sin amach an creat reachtach lena rialaítear aistriú gnólachta, agus cuspóirí na reachtaíochta náisiúnta agus forálacha Threoracha 77/187 agus 2001/23 á gcur san áireamh, mar aon le cásdlí na Cúirte Breithiúnais maidir leis an measúnú atá le déanamh i dtaobh ar aistríodh gnólacht. Ar an dara dul síos, rinne an chúirt sin, ag féachaint do na critéir a leagtar síos leis an dlí náisiúnta agus le dlí an Aontais, an measúnú sin sa chás seo. Mheas sí, inter alia, nach raibh aon ghníomh foirmiúil aistrithe idir AIA agus TAP, ná nach raibh aistriú de facto ann de roinnt gnéithe ar leith a atheagraítear laistigh de TAP mar eintiteas gnó uathrialach, agus fiú ag glacadh leis go bhféadfadh aistriú sócmhainní ar leith é a dhéanamh indéanta gnó a athbhunú mar aontacht eacnamaíoch laistigh den fhaighteoir, nár léiríodh sa chás. Chuir sí gnéithe éagsúla san áireamh freisin, agus chinn sí nach raibh aon cheann acu dochloíte maidir le haistriú gnólachta a bheith ann ó AIA go TAP agus thagair í do chásdlí na Cúirte Breithiúnais ina leith sin.
14      De réir bhreithiúnas 2009, thug Cúirt Uachtarach na Portaingéile réasúnú, go bunúsach, ar an méid seo a leanas. Ar an gcéad dul síos, i bhfianaise ábhar na dtreoracha lena mbaineann, maidir lena léiriú ag an gCúirt Bhreithiúnais agus eilimintí an cháis atá i gceist, ní raibh aon amhras ábhartha ann maidir leis an léiriú a mbeadh tarchur chun réamhrialú ag teastáil ina leith. Ar an dara dul síos, bhunaigh an Chúirt Bhreithiúnais corpas cásdlí socair maidir le léiriú an choincheapa ‘aistriú gnólachta’, ós rud é gur léirigh Treoir 2001/23 comhdhlúthú na gcoincheap a eascraíonn as an gcásdlí sin agus go raibh na coincheapa sin soiléir anois ó thaobh léiriú breithiúnach (an Aontais agus náisiúnta) de, rud a d’fhág nár ghá dul i gcomhairle leis an gCúirt Bhreithiúnais roimh ré. Ar an tríú dul síos, ní fhéadfadh an cheist maidir le comhoiriúnacht forálacha áirithe den dlí náisiúnta leis an Treoir sin a bheith faoi réir tarchur chun réamhrialú. Ar an gceathrú dul síos, ní faoin gCúirt Bhreithiúnais a bhí sé a chinneadh an raibh riail de dhlí an Aontais infheidhme maidir le cás ar leith os comhair chúirteanna náisiúnta na mBallstát éagsúil; dá bhrí sin, ní fhéadfaí an cheist an raibh léiriú na Cúirte Breithiúnais ar Threoracha 77/187 agus 2001/23 i gcomhréir le léiriú agus cur i bhfeidhm na reachtaíochta náisiúnta maidir le haistriú gnólachta arna dhéanamh ag Cúirt Achomhairc Liospóin a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais.
15      C‑160/14, EU:C:2015:565.
16      Ferreira I (mír 35).
17      Féach Ferreira I (míreanna 29 go 31).
18      Breithiúnas an 12 Feabhra 2009 (C‑466/07, ‘Klarenberg’, EU:C:2009:85). Mar mheabhrúchán, tugadh breithiúnas 2009 an 25 Feabhra 2009.
19      Féach Ferreira I (míreanna 32 go 34).
20      Féach Ferreira I (mír 45). I ndáil leis sin, i míreanna 41 agus 42 den bhreithiúnas sin, chuir an Chúirt in iúl go soiléir nach raibh an fíoras gur thug cúirteanna níos ísle cinntí contrártha dochloíte chun an oibleagáid tarchur a dhéanamh a spreagadh. Bhí sé sin i gcomhréir le breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2015, X agus van Dijk (C‑72/14 agus C‑197/14, EU:C:2015:564, míreanna 52 go 63), arna chinneadh ag an gCúirt an lá céanna agus ag an dlísheomra céanna le Ferreira I, inar chinn an Chúirt nach bhfuil aon oibleagáid ann tarchur a dhéanamh ó chúirt céime deiridh bunaithe ar an bhfíoras amháin go ndearna cúirt níos ísle tarchur chun réamhrialú i gcás comhchosúil, ná nach bhfuil ar an gcúirt céime deiridh fanacht go dtí go dtabharfar freagra ar an gceist sin.
21      Ferreira I (míreanna 43 agus 44).
22      Féach, go háirithe, lgh. 203 go 215 (léite le cúnamh an mheaisínaistriúcháin).
23      De réir an bhreithiúnais sin, mheas Cúirt Dúiche Liospóin nach raibh aon earráid sa léiriú ar an gcoincheap ‘aistriú gnólachta’ faoi Threoir 2001/23. Chuir sí i dtábhacht, inter alia, go raibh réasúnaíocht chríochnúil forbartha ag Cúirt Uachtarach na Portaingéile agus dlí an Aontais á chur san áireamh aici, agus d’aithin sí, de réir chásdlí na Cúirte Breithiúnais, gur ghá anailís fhoriomlán a dhéanamh ar imthosca an cháis. Ní fhéadfaí a rá ach oiread go raibh Cúirt Uachtarach na Portaingéile mícheart a mhéid nár thagair sí do bhreithiúnas Klarenberg, ós rud é gur thug sí aghaidh ar an tsaincheist ar bhealach ginearálta. Chinn an chúirt sin freisin gur leag Cúirt Uachtarach na Portaingéile amach na cúiseanna lena cinneadh gan tarchur chun réamhrialú a dhéanamh ar bhealach loighciúil agus comhleanúnach agus, fiú má bhí an cinneadh mícheart bunaithe ar fhaisnéis a bhí ar eolas níos déanaí, ní fhéadfaí an earráid sin a shainiú mar shárú atá tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais.
24      Féach, go háirithe, lgh. 318 go 382 (léite le cúnamh an mheaisínaistriúcháin).
25      De réir an bhreithiúnais sin, chinn Cúirt Achomhairc Liospóin, i bhfianaise an mheasúnaithe fhoriomláin nach mór a dhéanamh ar na tosca agus ar na himthosca go léir i gcomhréir le cásdlí na Cúirte Breithiúnais, nár léirigh Cúirt Uachtarach na Portaingéile an coincheap ‘aistriú gnólachta’ go mícheart. Chuir sí i dtábhacht, inter alia, nár athraigh breithiúnas Klarenberg an measúnú sin, agus gurb í an chúirt náisiúnta a bhfuil dlínse aici cinneadh a dhéanamh an ndéantar aistriú gnólachta i gcás sonrach. Mheas sí freisin gur sháraigh Cúirt Uachtarach na Portaingéile an oibleagáid tarchur a dhéanamh trí mheasúnú mícheart a dhéanamh an raibh forais ann chun an oibleagáid sin a chur ar neamhní, ach nach raibh sé sin follasach in imthosca sonracha an cháis. Chuir sí in iúl, go háirithe, gur chuir Cúirt Uachtarach na Portaingéile forálacha ábhartha na dtreoracha atá i gceist agus cásdlí na Cúirte Breithiúnais a bhaineann leis an gcoincheap ‘aistriú gnólachta’ san áireamh.
26      I ndáil leis sin, tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire, in Köbler agus i mbreithiúnas an 28 Iúil 2016, Tomášová (C‑168/15, EU:C:2016:602), gur chinn an Chúirt nach ndearnadh sárú tromchúiseach go leor ar dhlí an Aontais.
27      De réir Airteagal 23(3) de Dhlí Foraithne Uimh. 64-A/89 an 27 Feabhra 1989 lena mbunaítear na rialacha dlíthiúla lena rialaítear foirceannadh conarthaí fostaíochta aonair agus tabhairt i gcrích agus dul in éag conarthaí fostaíochta ar théarma seasta, b’ionann cúiteamh a ghlacadh ag fostaithe ar foirceannadh a gconradh mar gheall ar iomarcaíocht chomhchoiteann agus glacadh leis an dífhostú.
28      An cur in iúl ó Thuairim an Abhcóide Ghinearálta Bobek in Hochtief Solutions Magyarországi Fióktelepe (C‑620/17, EU:C:2019:340, mír 131) a fháil ar iasacht.
29      Féach Köbler (go háirithe míreanna 30 go 50).
30      Féach, go háirithe, breithiúnais an 19 Samhain 1991, Francovich agus páirtithe eile (C‑6/90 agus C‑9/90, EU:C:1991:428), agus an 5 Márta 1996, Brasserie du pêcheur agus Factortame (C‑46/93 agus C‑48/93, EU:C:1996:79).
31      Féach Köbler (míreanna 51 agus 52).
32      Féach, de réir analaí, maidir le dliteanas neamhchonarthach an Aontais, breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2019, HTTS v an Chomhairle (C‑123/18 P, EU:C:2019:694, mír 34), inar aithin an Chúirt an méid seo a leanas: ‘eascraíonn an ceanglas go ndéanfar sárú atá tromchúiseach go leor ar riail de dhlí an Aontais as an ngá atá le cothromaíocht a bhaint amach idir, ar thaobh amháin, cosaint daoine aonair ar iompar neamhdhleathach na n‑institiúidí agus, ar an taobh eile, an tsaoirse nach mór a thabhairt do na hinstitiúidí ionas nach gcuirfear bac ar ghníomhaíocht na n‑institiúidí’.
33       Köbler (mír 53) (béim curtha leis). D’athdhearbhaigh an Chúirt é sin i gcásanna eile a bhaineann le dliteanas Stáit atá inchurtha i leith cúirteanna náisiúnta na céime deiridh. Féach, mar shampla, breithiúnais an 13 Meitheamh 2006, Traghetti del Mediterraneo (C‑173/03, EU:C:2006:391, míreanna 32 agus 42); agus an 28 Iúil 2016, Tomášová (C‑168/15, EU:C:2016:602, mír 24); agus an 29 Iúil 2019, Hochtief Solutions Magyarországi Fióktelepe (C‑620/17, EU:C:2019:630, mír 41).
34      Féach Köbler (mír 55). Leagadh amach tosca comhchosúla freisin i mbreithiúnais ina dhiaidh sin a bhaineann le dliteanas Stáit atá inchurtha i leith cúirteanna náisiúnta céime deiridh. Féach, mar shampla, breithiúnais an 13 Meitheamh 2006, Traghetti del Mediterraneo (C‑173/03, EU:C:2006:391, mír 43), agus an 28 Iúil 2016, Tomášová (C‑168/15, EU:C:2016:602, mír 25).
35      Féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Márta 1996, Brasserie du pêcheur agus Factortame (C‑46/93 agus C‑48/93, EU:C:1996:79, mír 56).
36      Mar shampla suntasach, féach breithiúnas an 24 Meán Fómhair 1998, Brinkmann (C‑319/96, EU:C:1998:429, go háirithe míreanna 30 go 33), inar mheas an Chúirt nach sárú tromchúiseach go leor é cur i bhfeidhm mícheart treorach de chuid an Aontais i réimse an chánachais ag comhlacht náisiúnta riaracháin, a d’aicmigh an táirge inchánach go mícheart.
37      Dá bhrí sin, cé go liostaítear na tosca go léir le chéile, is cosúil gurb é an toisc a bhaineann le cineál inmhaithe nó neamh-inmhaithe an tsáraithe an toisc lárnach, lena gcuimsítear na cinn eile. Féach, chuige sin, Tuairimí an Abhcóide Ghinearálta Léger in Köbler (C‑224/01, EU:C:2003:207, mír 139), agus in Traghetti del Mediterraneo (C‑173/03, EU:C:2005:602, mír 71).
38      Is é sin an tuiscint atá agam ar ráiteas na Cúirte in Köbler (mír 56) go mbeidh ‘sárú ar dhlí [an Aontais] tromchúiseach go leor i gcás ina ndearnadh an cinneadh atá i gceist de shárú follasach ar chásdlí na Cúirte san ábhar’.
39      Féach, i ndáil leis sin, mo Thuairim in Remling (C‑767/23, EU:C:2025:486, míreanna 46 agus 47).
40      Ós rud é gur forchuireadh an oibleagáid tarchur a dhéanamh ar mhaithe leis an leas ginearálta chun aonfhoirmeacht dhlí an Aontais a áirithiú, féadfar í a fhorfheidhmiú trí chaingean um shárú faoi Airteagail 258 go 260 CFAE. Féach, mar shampla, breithiúnais an 4 Deireadh Fómhair 2018, an Coimisiún v an Fhrainc (Réamhíocaíocht) (C‑416/17, EU:C:2018:811), agus an 14 Márta 2024, an Coimisiún v an Ríocht Aontaithe (Breithiúnas na Cúirte Uachtaraí) (C‑516/22, EU:C:2024:231).
41      Féach, ina leith sin, an breithiúnas a thug Cúirt CSTE le déanaí an 5 Meitheamh 2025 in Dartride AS v Stát na hIorua (E-25/24, mír 36), inar luaigh an chúirt sin: ‘Dá bhrí sin, tá ról ag an tríú mír d’Airteagal 267 CFAE sa mheasúnú ar thromchúis an tsáraithe seachas a bheith ar cheann de na heilimintí a chomhdhéanann dliteanas a bheith ann …’.
42      Féach CILFIT (míreanna 10, 13, 14 agus 16).
43      Féach CILFIT (míreanna 13 agus 14).
44      CILFIT (mír 16). Phléigh mé na trí chás CILFIT ar bhealach níos mionsonraithe i mo Thuairim in Remling (C‑767/23, EU:C:2025:486, míreanna 24 go 35).
45      I ndáil leis sin, i mo thuiscint, ní chiallaíonn ‘acte clair’ gur féidir riail shoiléir de chuid an Aontais a chur i bhfeidhm go meicniúil ar imthosca an cháis. Ina ionad sin, ciallaíonn sé nach mór do chúirt céime deiridh dlí an Aontais is infheidhme a léiriú i gcomhréir leis na rialacha léiritheacha a úsáideann an Chúirt (critéir CILFIT) agus cinneadh a dhéanamh an bhfágann sí scóip d’aon amhras réasúnta go bhféadfadh an Chúirt, ag brath ar na rialacha léiritheacha céanna, teacht ar chonclúid eile. Féach, i ndáil leis sin, Petrić, D., ‘How to make a unicorn or there never was an “acte clair” in EU law’: Some remarks about Case C‑561/19 Consorzio Italian Management’, Croatian Yearbook of European Law & Policy, Iml. 17, 2021, lgh. 307-328.
46      Comparáid a dhéanamh idir CILFIT (míreanna 16 agus 21), agus Consorzio (míreanna 33, 39 agus 66).
47      Féach Consorzio (mír 51). Féach freisin mo Thuairim in Remling (C‑767/23, EU:C:2025:486, go háirithe míreanna 43 go 61), inar phléigh mé na cúiseanna agus an bunús dlí le hoibleagáid den sórt sin.
48      Féach Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Bobek in Consorzio Italian Management agus Catania Multiservizi (C‑561/19, EU:C:2021:291, go háirithe míreanna 131 go 181).
49      Ina Thuairim in Consorzio Italian Management agus Catania Multiservizi (C‑561/19, EU:C:2021:291, mír 134), mhol an tAbhcóide Ginearálta Bobek nach mbeadh sé d’oibleagáid ar chúirt náisiúnta na céime deiridh ach amháin má ardaítear leis an gcás: (i) saincheist ghinearálta maidir le léiriú dhlí an Aontais (seachas a chur i bhfeidhm); (ii) a bhfuil níos mó ná léiriú amháin atá réasúnta indéanta go oibiachtúil air; (iii) nach féidir an freagra ina leith a thuiscint ó chásdlí reatha na Cúirte (nó ar mian leis an gcúirt a rinne an tarchur imeacht ón gcásdlí sin ina leith).
50      Féach, mar shampla, Broberg, M. agus Fenger, N., ‘If you love somebody set them free: On the Court of Justice’s revision of the acte clair doctrine’, Common Market Law Review, Iml. 59, Uimh. 3, 2022, lgh. 711-738, go háirithe lgh. 735-736, ag tabhairt faoi deara, leis an athrú ar an bhfoclaíocht, gur thacaigh an Chúirt leis an léamh ar dá réir is é is aidhm d’Airteagal 267 CFAE léiriú aonfhoirmeach a áirithiú, agus gan an Chúirt a rannpháirtiú i ngach aon chur i bhfeidhm deacair dhlí an Aontais ag na cúirteanna céime deiridh.
51      Féach, mar shampla, Cecchetti, L. agus Gallo, D., ‘The unwritten exceptions to the duty to refer after Consorzio Italian Management II: “CILFIT Strategy” 2.0 and its loopholes’, Review of European Administrative Law, Iml. 15, Uimh. 3, 2022, lgh. 29-61, go háirithe lgh. 52-53.
52      Mar shampla, tugann Broberg, M. agus Fenger, N., Broberg and Fenger on Preliminary References to the European Court of Justice,  3ú heag., Oxford University Press, Oxford, 2021, lgh. 216-218, le fios gur sampla é Ferreira I de chur i bhfeidhm dhlí an Aontais.
53      D’fhéadfaí rialú na Cúirte in Ferreira I a thuiscint freisin mar chur i bhfeidhm dhlí an Aontais, ós rud é gur léirigh an Chúirt an coincheap ‘aistriú gnólachta’ in imthosca sonracha an cháis sin (féach mír 17 den Tuairim seo). Mar sin féin, ós rud é go ndéantar cur síos ar roinnt na gcúraimí sa nós imeachta um réamhrialú ionas go léiríonn an Chúirt Bhreithiúnais, agus go gcuireann na cúirteanna náisiúnta, dlí an Aontais i bhfeidhm, is dócha go ndéanfaí cur síos ar fhreagra na Cúirte dá bhforáiltear sa chás sin mar léiriú ar dhlí an Aontais.
54      Féach mír 19 den Tuairim seo.
55      Féach Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Capotorti in Cilfit agus páirtithe eile (283/81, EU:C:1982:267, mír 4; 1982 ECR 3432, go háirithe lch. 3435). D’úsáid sé argóint den sórt sin chun teoiric an ‘acte clair’ a dhiúltú, rud a thuigtear sa chiall, má tá riail soiléir, nach gá í a léiriú, ach gan ach í a chur i bhfeidhm.
56      Ina Thuairim in Consorzio Italian Management agus Catania Multiservizi (C‑561/19, EU:C:2021:291, mír 149), d’aithin an tAbhcóide Ginearálta Bobek go deimhin an mhíchaoithiúlacht sin, ag rá nach raibh sé ag moladh ‘go bhfaighimid réidh le haonbheannach amháin chun ceann eile a chur ina ionad láithreach’
57      Rialachán (CE) Uimh. 261/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Feabhra 2004 lena mbunaítear comhrialacha maidir le cúiteamh agus cúnamh do phaisinéirí i gcás nach gceadófar dóibh bordáil agus i gcás ina gcuirfear eitiltí ar ceal nó i gcás ina gcuirfear moill fhada orthu, agus lena n‑aisghairtear Rialachán (CEE) Uimh. 295/91 (IO 2004 L 46, lch. 1).
58      Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Bobek in Consorzio Italian Management agus Catania Multiservizi (C‑561/19, EU:C:2021:291, mír 140).
59      Féach Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Bobek in Consorzio Italian Management agus Catania Multiservizi (C‑561/19, EU:C:2021:291, mír 140, fonóta 115) (ag tagairt, go háirithe, do bhreithiúnas an 22 Nollaig 2008, Wallentin‑Hermann (C‑549/07, EU:C:2008:771, mír 23)).
60      Inniu, tá a fhios againn gur imthoisc urghnách é imbhualadh eitleáin le héan, mar a chinn an Chúirt i mbreithiúnas an 4 Bealtaine 2017, Pešková agus Peška (C‑315/15, EU:C:2017:342, mír 26).
61      Ní chiallaíonn sin nach féidir leis an gCúirt, mar chuid dá beartas breithiúnach, cinneadh a dhéanamh freagra níos ginearálta a thabhairt nuair a iarrtar uirthi dlí an Aontais a léiriú.
Féach, chuige sin, Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Jacobs in Wiener SI (C‑338/95, EU:C:1997:352, go háirithe míreanna 8 go 21 agus 48), lena moltar an cur chuige deireanach sin, i measc nithe eile, agus breithniú á dhéanamh ar léiriú na Cúirte ar an gcoincheap ‘aistriú gnólachta’.
62      Breithiúnas an 5 Feabhra 1963 (26/62, EU:C:1963:1).
63      Féach, mar shampla, breithiúnas an 27 Feabhra 2018, Associação Sindical dos Juízes Portugueses (C‑64/16, EU:C:2018:117).
64      Aontaím, áfach, go bhféadfadh sé a bheith difriúil nuair a cinneadh CILFIT. Féach, mar shampla, Rasmussen, H., ‘The European Court’s acte clair strategy in CILFIT Or: acte clair, of course! But what does it mean?’, European Law Review, Iml. 40, Uimh. 4, 2015, lgh. 475-489 (atáirgtear san alt seo an t‑alt níos sine a foilsíodh sa European Law Review, Iml. 9, 1984, lgh. 242-259).
65      Féach mo Thuairim in Remling (C‑767/23, EU:C:2025:486, mír 50). Féach freisin Krommendijk, J., ‘“Open sesame!”: Improving access to the ECJ by requiring national courts to reason their refusals to refer’, European Law Journal, Iml. 42, Uimh. 1, 2017, lgh. 46-62, go háirithe lch. 59, fonóta 104, agus an méid seo a leanas á thabhairt ar aird: ‘Tá sé níos éasca freisin don chúirt náisiúnta a láimhseálann éileamh Köbler scrúdú a dhéanamh ar cé acu atá nó nach bhfuil na critéir maidir le dliteanas comhlíonta ag an gcúirt. Ní cosúil go bhfuil sé míréasúnta glacadh leis, nuair a thugann cúirteanna náisiúnta cúiseanna lena ndiúltuithe tarchur a dhéanamh, gur fusa dóibh dliteanas a sheachaint, toisc nach bhfuil meon mímhacánta acu’.
66      Féach mo Thuairim in Remling (C‑767/23, EU:C:2025:486, míreanna 52 agus 59).
67      Féach Köbler (míreanna 123 agus 124).
68      Féach, mar shampla, Beltzer, R.M., ‘The Transfer of Undertakings and the Importance of Taking Over Personnel – A Vicious Circle?’, International Journal of Comparative Labour Law and Industrial Relations, Iml. 23, Uimh. 1, 2007, lgh. 139-155, go háirithe lgh. 141-142, a mheas, fiú má sholáthair an Chúirt roinnt tosca léiritheacha, ‘go bhféadfadh beirt bhreithiúna, mar shampla, rialú éagsúil a dhéanamh ar an bhfaisnéis fhíorasach chéanna agus freagra á thabhairt acu ar an gceist ar tharla aistriú gnóthais. Tá sé beagnach dodhéanta an tsuibiachtúlacht sin a chur faoi bhráid cúirt Eorpach, ós rud é gur ceist aimsithe fíoras seachas cleachtadh dlíthiúil é tosca Spijkers a mheá.’
69      I ndáil leis sin, ní dhéanann fágáil ar lár bhreithiúnas Klarenberg, a thug an Chúirt ach roinnt laethanta roimh bhreithiúnas 2009, difríocht shuntasach maidir le measúnú a dhéanamh ar cé acu a d’fhéadfadh nó nach bhféadfadh Cúirt Uachtarach na Portaingéile a mheas nach raibh gá le tarchur chun réamhrialú. Ní raibh sa bhreithiúnas sin ach breithiúnas amháin sa tsraith breithiúnas inar míníodh an coincheap ‘aistriú gnólachta’ i sraith éagsúil imthosca.