62002CJ0332_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-332/02,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
εκπροσωπούμενη από τον X. Lewis, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
προσφεύγουσα,
κατά
Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας,
εκπροσωπούμενου, αρχικώς, από την P. Ormond και, στη συνέχεια, από την C. Jackson, επικουρούμενη από την M. Demetriou, barrister, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 1999/13/ΕΚ του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1999, για τον περιορισμό των εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων που οφείλονται στη χρήση οργανικών διαλυτών σε ορισμένες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις (ΕΕ L 85, σ. 1), ή, τουλάχιστον, μη ενημερώνοντας την Επιτροπή για τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας αυτής,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και N. Colneric, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού έλαβε την απόφαση να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς προτάσεις του γενικού εισαγγελέα τον οποίο άκουσε προηγουμένως,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1. Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Σεπτεμβρίου 2002, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 1999/13/ΕΚ του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1999, για τον περιορισμό των εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων που οφείλονται στη χρήση οργανικών διαλυτών σε ορισμένες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις (ΕΕ L 85, σ. 1), ή, τουλάχιστον, μη ενημερώνοντας την Επιτροπή για τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας αυτής.
Νομικό πλαίσιο
2. Η οδηγία 1999/13, όπως έχει διορθωθεί (ΕΕ L 188 της 21ης Ιουλίου 1999, σ. 54), ορίζει, στο άρθρο της 15, ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία το αργότερο την 1η Απριλίου 2001 και ενημερώνουν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.
Η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία
3. Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμιά ενημέρωση σχετικά με τα μέτρα που είχαν ληφθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 1999/13, κίνησε την προβλεπόμενη από το άρθρο 226 ΕΚ διαδικασία. Αφού όχλησε το Ηνωμένο Βασίλειο ζητώντας του να υποβάλει τις παρατηρήσεις του, η Επιτροπή εξέδωσε, στις 20 Δεκεμβρίου 2001, αιτιολογημένη γνώμη με την οποία διαπίστωνε ότι η οδηγία δεν είχε εξ ολοκλήρου μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και ότι από καμιά πληροφορία δεν προέκυπτε ότι αυτή είχε μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο του Γιβραλτάρ. Το Ηνωμένο Βασίλειο κλήθηκε να λάβει τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή του προς την εν λόγω γνώμη εντός προθεσμίας δύο μηνών υπολογιζομένων από της κοινοποιήσεώς της.
4. Με έγγραφο της 16ης Απριλίου 2002, η Μόνιμη Αντιπροσωπεία του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση γνωστοποίησε τις επίσημες ενέργειες που είχαν γίνει για την εφαρμογή της οδηγίας στην Αγγλία, στη Σκωτία, στην Ουαλία και στη Βόρεια Ιρλανδία. Οι βρετανικές αρχές, ισχυριζόμενες ότι νέα μέτρα ήσαν αναγκαία για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας στο σύνολό της και για τη ρύθμιση ορισμένων τομέων της βιομηχανίας που δεν καλύπτονταν από την ισχύουσα κατά την εποχή εκείνη νομοθεσία, δήλωσαν ότι η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας θα είχε ολοκληρωθεί περί τα τέλη του 2002 καθόσον αφορά την Αγγλία και την Ουαλία. Όσον αφορά τη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία, θα ακολουθούνταν παρόμοιο χρονοδιάγραμμα εργασίας. Προκειμένου περί του Γιβραλτάρ, βρισκόταν υπό έκδοση σχετικό σχέδιο διατάξεως.
5. Η Επιτροπή, εκτιμώντας ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είχε λάβει εντός της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή προς την εν λόγω γνώμη, άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
Επί της προσφυγής
6. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν έχει έχει λάβει πληροφορίες σχετικά με την έκδοση των διατάξεων που πρέπει να θεσπισθούν, για τη συμμόρφωση προς την οδηγία, στη Μεγάλη Βρετανία, στη Βόρεια Ιρλανδία και στο Γιβραλτάρ. Μη διαθέτοντας άλλα στοιχεία που να της επιτρέπουν να συναγάγει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει λάβει τα μέτρα που ήσαν αναγκαία, το εν λόγω κοινοτικό όργανο υποθέτει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει θεσπίσει τις εν λόγω διατάξεις και έχει, επομένως, παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία.
7. Το Ηνωμένο Βασίλειο ισχυρίζεται ότι, καθόσον αφορά το Γιβραλτάρ, το House of Assembly ενέκρινε, στις 18 Νοεμβρίου 2002, σχέδιο νόμου για την πλήρη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας. Ο νόμος αυτός θα ετίθετο σε ισχύ στις 20 Φεβρουαρίου 2003.
8. Όσο για την Αγγλία, την Ουαλία, τη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία, είναι αναγκαία, για την πλήρη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, πρόσθετη ρύθμιση. Οι σχετικές ρυθμίσεις θα ετίθενταν σε ισχύ κατά τη διάρκεια του 2003.
9. Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αμφισβητεί ότι, κατά την εκπνοή της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας, δεν είχαν εισέτι ληφθεί τα αναγκαία για την πλήρη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας μέτρα. Απλώς εκθέτει την πρόοδο των εργασιών μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο.
10. Συναφώς, κατά πάγια νομολογία, η ύπαρξη μιας παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται ανάλογα με την κατάσταση του κράτους μέλους όπως αυτή υφίστατο κατά την εκπνοή της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας και ότι οι επελθούσες στη συνέχεια αλλαγές δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο (βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 2003, C-63/02, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου, Συλλογή 2003, σ. Ι-821, σκέψη 11).
11. Εν προκειμένω, είναι αποδεδειγμένο ότι κατά την εκπνοή της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας δεν έχει εισέτι ληφθεί κανένα μέτρο για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη.
12. Ως εκ τούτου, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.
13. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 αυτής.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
14. Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή έχει ζητήσει την καταδίκη του Ηνωμένου Βασιλείου και το τελευταίο ηττήθηκε, πρέπει αυτό να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
αποφασίζει:
1) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για συμμόρφωσή του προς την οδηγία 1999/13/ΕΚ του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1999, για τον περιορισμό των εκπομπών πτητικών οργανικών ενώσεων που οφείλονται στη χρήση οργανικών διαλυτών σε ορισμένες δραστηριότητες και εγκαταστάσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της εν λόγω οδηγίας.
2) Καταδικάζει το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα.