62017TJ0834_RES
Υπόθεση T‑834/17
United Parcel Service, Inc.
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (έβδομο πενταμελές τμήμα) της 23ης Φεβρουαρίου 2022
«Εξωσυμβατική ευθύνη – Ανταγωνισμός – Αγορές διεθνών υπηρεσιών ταχείας διανομής μικρών δεμάτων εντός του ΕΟΧ – Συγκέντρωση – Απόφαση με την οποία η συγκέντρωση κηρύσσεται ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά – Ακύρωση της αποφάσεως με απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου – Δικαιώματα άμυνας – Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες – Αιτιώδης συνάφεια»
Ένδικη διαδικασία – Εισαγωγικό δικόγραφο – Τυπικά στοιχεία – Συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων ισχυρισμών – Δικόγραφο με το οποίο ζητείται αποκατάσταση ζημίας που προκλήθηκε από θεσμικό όργανο της Ένωσης – Ελάχιστες απαιτήσεις – Έλλειψη ακρίβειας κατά την παρουσίαση ορισμένων νομικών και πραγματικών επιχειρημάτων – Παραδεκτό
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 47· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 21· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 76, στοιχείο δʹ)
(βλ. σκέψεις 26-28)
Ένδικη διαδικασία – Εισαγωγικό δικόγραφο – Τυπικά στοιχεία – Συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων ισχυρισμών – Νομικοί ισχυρισμοί που δεν περιέχονται στο δικόγραφο – Γενική παραπομπή σε άλλα έγγραφα συνημμένα στο δικόγραφο – Απαράδεκτο
(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρα 21 και 53, εδ. 1· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 76, στοιχείο δʹ)
(βλ. σκέψεις 31-34)
Ένδικη διαδικασία – Εισαγωγικό δικόγραφο – Τυπικά στοιχεία – Συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων ισχυρισμών – Νομικοί ισχυρισμοί που δεν περιέχονται στο δικόγραφο – Γενική παραπομπή σε άλλα έγγραφα – Απαράδεκτο – Παραδεκτή η παραπομπή σε έγγραφα που υποβλήθηκαν ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου σε άλλη υπόθεση – Εκτίμηση κατά περίπτωση – Ουσιώδης προϋπόθεση – Ταυτότητα διαδίκων και ιδίως ταυτότητα εναγόντων στις δύο υποθέσεις
(Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 21· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 76, στοιχείο δʹ)
(βλ. σκέψη 51)
Ένδικη διαδικασία – Προσκόμιση αποδείξεων – Προθεσμία – Εκπρόθεσμη υποβολή αποδεικτικών στοιχείων και προτάσεων αποδεικτικών μέσων – Προϋποθέσεις
(Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρα 76, στοιχείο στʹ, 81 § 1 και 85 §§ 1, 2 και 4)
(βλ. σκέψεις 64-66, 69, 79)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Έλλειψη νομιμότητας – Κατάφωρη παραβίαση του δικαίου του ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διακριτική ευχέρεια του οργάνου κατά την έκδοση της πράξεως – Συνεκτίμηση της διακριτικής ευχέρειας από τον δικαστή της Ένωσης κατά την αξιολόγηση του παρανόμου
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 82-88)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Έλλειψη νομιμότητας – Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες – Κανόνας δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες – Έννοια – Δικαιώματα άμυνας – Εμπίπτουν
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψη 95)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Έλλειψη νομιμότητας – Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα σε ιδιώτες – Παράβαση από την Επιτροπή της υποχρεώσεώς της να διαβιβάζει στο μέρος που έχει κοινοποιήσει συγκέντρωση την τελευταία έκδοση του οικονομετρικού προτύπου που χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση των συνεπειών της εν λόγω συγκέντρωσης επί των τιμών – Κατάφωρη προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του ενδιαφερομένου
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ· κανονισμός 139/2004 του Συμβουλίου, άρθρο 18 § 3)
(βλ. σκέψεις 97-111, 117, 118, 122, 123)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Έλλειψη νομιμότητας – Ανεπαρκής αιτιολογία μιας πράξεως της Ένωσης – Δεν εμπίπτει
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψη 189)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Έλλειψη νομιμότητας – Κατάφωρη παραβίαση του δικαίου του ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διακριτική ευχέρεια του οργάνου κατά την έκδοση της πράξεως – Επιλογή οικονομετρικού προτύπου από την Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας ελέγχου των συγκεντρώσεων που αποκλίνει αισθητά από τη συνήθη πρακτική του θεσμικού οργάνου – Δεν υφίσταται κατάφωρη παράβαση
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 201-203, 209, 210, 215-228)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Αιτιώδης συνάφεια – Έννοια – Βάρος αποδείξεως
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψη 341)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Αιτιώδης συνάφεια – Ζημία που συνίσταται στα έξοδα συμμετοχής σε διαδικασία ελέγχου συγκεντρώσεως μεταξύ δύο ανταγωνιστριών επιχειρήσεων – Έξοδα που αποτελούν απόρροια της ελεύθερης επιλογής του ενάγοντος – Έλλειψη άμεσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ζημίας και της συμπεριφοράς του θεσμικού οργάνου
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψη 343)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Αιτιώδης συνάφεια – Ζημία που συνίσταται στα έξοδα που αφορούν την καταβολή αποζημιώσεως βάσει συμβατικής ευθύνης λόγω καταγγελίας κατόπιν αποφάσεως με την οποία κοινοποιηθείσα πράξη συγκέντρωσης κηρύχθηκε μη συμβατή με την εσωτερική αγορά – Έξοδα που προκύπτουν από συμβατική υποχρέωση απορρέουσα από τη βούληση των μερών – Έλλειψη άμεσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ζημίας και της συμπεριφοράς του θεσμικού οργάνου
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 344-350)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Αιτιώδης συνάφεια – Διαφυγόν κέρδος εξαιτίας αποφάσεως με την οποία κοινοποιηθείσα συγκέντρωση κηρύσσεται μη συμβατή με την εσωτερική αγορά – Εταιρία που δηλώνει ότι αποχωρεί από τη συγκέντρωση κατόπιν εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως – Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας χωρίς αποφασιστικό αντίκτυπο για την έκβαση της διαδικασίας ελέγχου της σχεδιαζόμενης πράξης – Εγκατάλειψη της συγκέντρωσης – Έλλειψη άμεσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ζημίας και της συμπεριφοράς του θεσμικού οργάνου
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 353-371)
Σύνοψη
Το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει δύο αγωγές αποζημιώσεως που άσκησαν η UPS και η ASL Aviation Holdings· οι δύο εταιρίες ζητούσαν την αποκατάσταση της οικονομικής ζημίας που ισχυρίζονταν ότι υπέστησαν λόγω του παράνομου χαρακτήρα αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία κοινοποιηθείσα συγκέντρωση κηρύχθηκε ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά
Με απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2013 (στο εξής: επίμαχη απόφαση) (
1
), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κήρυξε ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά κοινοποιηθείσα πράξη συγκέντρωσης μεταξύ της United Parcel Service, Inc. (στο εξής: UPS) και της TNT Express NV (στο εξής: TNT), δύο επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στις αγορές των διεθνών υπηρεσιών ταχείας διανομής μικρών δεμάτων.
Η UPS, αν και ανακοίνωσε δημοσίως ότι αποχωρεί από την εν λόγω πράξη συγκέντρωσης, άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως της επίμαχης απόφασης. Με απόφαση της 7ης Μαρτίου 2017 (
2
), το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε την προσφυγή αυτή, το δε Δικαστήριο, με απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 2019 (
3
), απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως που η Επιτροπή άσκησε κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου.
Στο μεταξύ, η Επιτροπή είχε κηρύξει συμβατή με την εσωτερική αγορά μια κοινοποιηθείσα πράξη συγκέντρωσης μεταξύ της TNT και της FedEx Corp. (στο εξής: FedEx), ανταγωνίστριας της UPS (
4
).
Στα τέλη του 2017, η UPS άσκησε αγωγή αποζημιώσεως κατά της Επιτροπής, ζητώντας αποζημίωση για την οικονομική ζημία που φέρεται να υπέστη λόγω του παράνομου χαρακτήρα της επίμαχης απόφασης (
5
). Το 2018, ασκήθηκε επίσης αγωγή αποζημιώσεως από τις εταιρίες ASL Aviation Holdings DAC και ASL Airlines (Ireland) Ltd (στο εξής, από κοινού: εταιρίες ASL), οι οποίες, πριν από την έκδοση της επίμαχης απόφασης, είχαν συνάψει με την TNT εμπορικές συμφωνίες που επρόκειτο να εκτελεστούν μετά την έγκριση της συγκέντρωσης μεταξύ της UPS και της TNT (
6
).
Το έβδομο πενταμελές τμήμα του Γενικού Δικαστηρίου απέρριψε τις δύο αυτές αγωγές αποζημιώσεως.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Απόρριψη της αγωγής αποζημιώσεως που άσκησε η UPS (υπόθεση T‑834/17)
Με την αγωγή της αποζημιώσεως, η UPS προέβαλε ότι, με την επίδικη απόφαση, η Επιτροπή υπέπεσε σε κατάφωρες παραβιάσεις του δικαίου της Ένωσης, δυνάμενες να στοιχειοθετήσουν εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης. Κατά την UPS, η Επιτροπή, πρώτον, προσέβαλε τα διαδικαστικά δικαιώματά της κατά τη διοικητική διαδικασία, δεύτερον, παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως και, τρίτον, υπέπεσε σε πλάνη σχετικά με την επί της ουσίας εκτίμηση της κοινοποιηθείσας πράξης συγκέντρωσης.
Προκαταρκτικώς, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης θεμελιώνεται εφόσον συντρέχουν σωρευτικώς τρεις προϋποθέσεις, δηλαδή κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου ο οποίος αποσκοπεί στην απονομή δικαιωμάτων στους ιδιώτες, υποστατό της ζημίας και ύπαρξη άμεσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράβασης και της προκληθείσας ζημίας.
Όσον αφορά, πρώτον, την προβαλλόμενη προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων της κατά τη διοικητική διαδικασία, η UPS προσήψε, αφενός, στην Επιτροπή ότι δεν της γνωστοποίησε ούτε την τελική μορφή του οικονομετρικού προτύπου που χρησιμοποιήθηκε για την ανάλυση των συνεπειών της κοινοποιηθείσας συγκέντρωσης επί των τιμών ούτε τα κριτήρια εκτίμησης της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας που προέκυψε από τη συγκέντρωση αυτή. Αφετέρου, η UPS υποστήριζε ότι η Επιτροπή είχε προσβάλει το δικαίωμά της πρόσβασης στις πληροφορίες που η FedEx είχε παράσχει κατά τη διοικητική διαδικασία.
Όσον αφορά τη μη γνωστοποίηση της τελικής μορφής του οικονομετρικού προτύπου που χρησιμοποίησε η Επιτροπή, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι, δυνάμει της εφαρμοστέας νομοθεσίας, η Επιτροπή ήταν, πράγματι, υποχρεωμένη να γνωστοποιήσει στην UPS την τελική αυτή μορφή. Δεδομένου ότι η Επιτροπή διέθετε, συναφώς, σημαντικά περιορισμένο, αν όχι ανύπαρκτο, περιθώριο εκτιμήσεως, υπέπεσε σε κατάφωρη προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της UPS καθόσον παρέλειψε να της γνωστοποιήσει το πρότυπο αυτό. Λαμβανομένης υπόψη της νομολογίας σχετικά με τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας και της απόφασης του Δικαστηρίου της 16ης Ιανουαρίου 2019, η εν λόγω προσβολή των δικαιωμάτων της UPS δεν ήταν, εξάλλου, συγγνωστή λόγω φερόμενης έλλειψης σαφήνειας του δικαίου της Ένωσης, όπως υποστήριξε η Επιτροπή.
Το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει ομοίως το αμυντικό επιχείρημα της Επιτροπής που αντλείται από το γεγονός ότι, πριν από τη διαμόρφωση του οικονομετρικού προτύπου, είχαν πραγματοποιηθεί πλείονες ανταλλαγές απόψεων με την UPS. Συγκεκριμένα, παραλείποντας να γνωστοποιήσει την τελική μορφή του οικονομετρικού προτύπου, η Επιτροπή όχι μόνο δεν τήρησε μια διαδικαστική δέσμευση που αποσκοπεί στη διασφάλιση της νομιμότητας της διαδικασίας ελέγχου των συγκεντρώσεων της Ένωσης καθώς και στη διασφάλιση του ότι η διαδικασία αυτή θα είναι δίκαιη, αλλά, επιπλέον, στέρησε από την UPS τη δυνατότητα να κατανοήσει μέρος της αιτιολογίας της επίμαχης απόφασης.
Αντιθέτως, όσον αφορά τη μη γνωστοποίηση στην UPS των κριτηρίων αξιολόγησης της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας που προέκυψε από την κοινοποιηθείσα συγκέντρωση, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι καμία διάταξη του δικαίου της Ένωσης που εφαρμόζεται στον έλεγχο των συγκεντρώσεων δεν επιβάλλει στην Επιτροπή να προσδιορίσει εκ των προτέρων, κατά τρόπο αφηρημένο, τα συγκεκριμένα κριτήρια βάσει των οποίων προτίθεται να δεχθεί ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας μπορεί να θεωρηθεί επαληθεύσιμη. Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι αβάσιμα τα επιχειρήματα με τα οποία η UPS επιδιώκει να αποδείξει ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να της γνωστοποιήσει τα συγκεκριμένα κριτήρια και το ελάχιστο όριο αποδείξεως που σκόπευε να εφαρμόσει, προκειμένου να προσδιορίσει κατά πόσον ήταν επαληθεύσιμη κάθε μία από τις προβαλλόμενες βελτιώσεις της αποτελεσματικότητας.
Το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει, εξάλλου, το επιχείρημα ότι η Επιτροπή προσέβαλε το δικαίωμα πρόσβασης της UPS σε ορισμένα έγγραφα που η FedEx είχε παράσχει στην Επιτροπή κατά τη διοικητική διαδικασία. Συγκεκριμένα, εφόσον η UPS δεν άσκησε εγκαίρως τα δικαιώματά της πρόσβασης κατά τον προβλεπόμενο από την εφαρμοστέα νομοθεσία τύπο (μη προσφυγή στον σύμβουλο ακροάσεων), δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις αποκατάστασης της ζημίας την οποία φέρεται ότι υπέστη από την προσβολή των εν λόγω δικαιωμάτων.
Όσον αφορά, δεύτερον, την προβαλλόμενη παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως εκ μέρους της Επιτροπής, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η ανεπαρκής αιτιολογία, αφ’ εαυτής, δεν είναι, καταρχήν, ικανή να στοιχειοθετήσει εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης.
Όσον αφορά, τρίτον, το επιχείρημα της UPS που αντλείται από πλάνη όσον αφορά την επί της ουσίας αξιολόγηση της κοινοποιηθείσας πράξης συγκέντρωσης, το Γενικό Δικαστήριο, μολονότι επιβεβαίωσε ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε ορισμένα σφάλματα, επισημαίνει ότι τα σφάλματα αυτά δεν συνιστούν κατάφωρες παραβιάσεις του δικαίου της Ένωσης ώστε να μπορεί να στοιχειοθετηθεί εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει ότι η Επιτροπή, ακόμη και αν χρησιμοποίησε, κατά παράβαση των δικών της κανόνων (Βέλτιστες πρακτικές για την υποβολή οικονομικών στοιχείων), οικονομετρικό πρότυπο το οποίο παρέκκλινε αισθητά από τη συνήθη οικονομική πρακτική, διέθετε σημαντικό περιθώριο εκτίμησης κατά τον προσδιορισμό του εν λόγω προτύπου. Επιπλέον, για την ανάλυση των επιπτώσεων της κοινοποιηθείσας πράξης συγκέντρωσης, η Επιτροπή δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στο εν λόγω οικονομετρικό πρότυπο, αλλά προέβη επίσης σε γενική ανάλυση των χαρακτηριστικών της σχετικής αγοράς, καταδεικνύοντας τη φύση και τα χαρακτηριστικά της εν λόγω αγοράς και τις συνέπειες που απορρέουν από τη σχεδιαζόμενη πράξη.
Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η UPS δεν κατόρθωσε να αποδείξει την ύπαρξη πρόδηλης και σοβαρής πλάνης στο πλαίσιο της εκτίμησης του επαληθεύσιμου χαρακτήρα της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας ή της ανταγωνιστικής θέσης της FedEx στο πλαίσιο της σχεδιαζόμενης συγκέντρωσης ούτε οποιασδήποτε ένδειξης από την οποία θα μπορούσε να προκύψει άνιση μεταχείριση μεταξύ της απόφασης που αφορούσε την πράξη συγκέντρωσης μεταξύ της FedEx και της TNT και της επίμαχης απόφασης.
Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο, αφού διαπίστωσε ότι η κατάφωρη προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων της UPS κατά τη διοικητική διαδικασία περιοριζόταν στη μη γνωστοποίηση του τελικού οικονομετρικού προτύπου που χρησιμοποίησε η Επιτροπή για να αναλύσει τις συνέπειες της κοινοποιηθείσας συγκέντρωσης επί των τιμών, εξέτασε, στη συνέχεια, την ύπαρξη άμεσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της πλημμέλειας αυτής και των ζημιών που προέβαλε η UPS, οι οποίες αφορούσαν, πρώτον, τα έξοδα που συνδέονται με τη συμμετοχή της στη διαδικασία ελέγχου της κοινοποιηθείσας πράξης συγκέντρωσης μεταξύ της FedEx και της TNT, δεύτερον, την καταβολή στην TNT αποζημίωσης βάσει ενδοσυμβατικής ευθύνης λόγω καταγγελίας κατόπιν της λύσης της συμφωνίας συγχώνευσης και, τρίτον, το διαφυγόν κέρδος.
Όσον αφορά, καταρχάς, τα έξοδα που συνδέονται με τη συμμετοχή της UPS στη διαδικασία ελέγχου της κοινοποιηθείσας πράξης συγκέντρωσης μεταξύ της FedEx και της TNT, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η συμμετοχή αυτή αποτελούσε προδήλως απόρροια ελεύθερης επιλογής της UPS. Επομένως, η προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων της UPS κατά τη διαδικασία ελέγχου της πράξης συγκέντρωσης μεταξύ αυτής και της TNT δεν μπορεί να θεωρηθεί ως η καθοριστική αιτία των εξόδων που συνδέονται με τη συμμετοχή της στη διαδικασία ελέγχου της πράξης συγκέντρωσης μεταξύ της FedEx και της TNT. Ομοίως, δεδομένου ότι η καταβολή της αποζημίωσης λόγω καταγγελίας στην TNT οφειλόταν σε συμβατική υποχρέωση απορρέουσα από τους όρους της συμφωνίας συγχώνευσης μεταξύ της UPS και της TNT, οι πλημμέλειες τις οποίες ενείχε η επίδικη απόφαση δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως η καθοριστική αιτία της καταβολής της αποζημίωσης στην TNT.
Όσον αφορά, τέλος, το φερόμενο διαφυγόν κέρδος της UPS, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι, εάν δεν είχε υπάρξει προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων της UPS κατά τη διαδικασία ελέγχου της πράξης συγκέντρωσης μεταξύ αυτής και της TNT, η συγκέντρωση αυτή θα είχε κηρυχθεί συμβατή με την εσωτερική αγορά. Εξάλλου, η UPS δεν απέδειξε ούτε προσκόμισε στοιχεία που να παρέχουν στο Γενικό Δικαστήριο τη δυνατότητα να συναγάγει ότι, στην περίπτωση που δεν υφίστατο η ως άνω προσβολή, η Επιτροπή θα είχε κηρύξει την εν λόγω πράξη συμβατή με την εσωτερική αγορά. Επιπλέον, η εκ μέρους της UPS αποχώρηση από τη σχεδιαζόμενη πράξη συγκέντρωσης ήδη από την ανακοίνωση της επίμαχης απόφασης είχε ως αποτέλεσμα τη διάρρηξη οποιασδήποτε άμεσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της εν λόγω πλημμέλειας και της προβαλλόμενης ζημίας.
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, το Γενικό Δικαστήριο καταλήγει ότι η UPS δεν απέδειξε ότι η προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων της κατά τη διαδικασία ελέγχου της πράξης συγκέντρωσης μεταξύ αυτής και της TNT συνιστούσε την καθοριστική αιτία των προβαλλόμενων ζημιών. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την αγωγή αποζημίωσης στο σύνολό της.
Απόρριψη της αγωγής αποζημιώσεως που άσκησαν οι εταιρίες ASL (υπόθεση T‑540/18)
Με την αγωγή αποζημίωσης που άσκησαν οι εταιρίες ASL ζήτησαν αποζημίωση για το φερόμενο διαφυγόν κέρδος που προέκυψε από την αδυναμία εκτέλεσης, λόγω της επίμαχης απόφασης, των εμπορικών συμφωνιών που είχαν συναφθεί με την TNT. Προς στήριξη του αιτήματος αυτού, οι εταιρίες ASL προέβαλαν προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους και προσβολή των δικαιωμάτων της UPS εκ μέρους της Επιτροπής, καθώς και την ύπαρξη σοβαρών και πρόδηλων σφαλμάτων κατά την εκτίμηση εκ μέρους της Επιτροπής της κοινοποιηθείσας συγκέντρωσης μεταξύ της UPS και της TNT.
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι εταιρίες ASL δεν μπορούν να προβάλουν, ως βάση του δικού τους αιτήματος αποζημίωσης, την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της UPS στο πλαίσιο της διαδικασίας ελέγχου της πράξης συγκέντρωσης μεταξύ της τελευταίας και της TNT. Πράγματι, κατά πάγια νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου, η προστασία την οποία παρέχει ο κανόνας δικαίου του οποίου γίνεται επίκληση προς στήριξη αγωγής αποζημίωσης πρέπει να ενεργεί υπέρ του προσώπου που τον επικαλείται και, επομένως, το πρόσωπο αυτό πρέπει να συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων στα οποία ο εν λόγω κανόνας απονέμει δικαιώματα.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει ως αβάσιμο το επιχείρημα των εταιριών ASL κατά το οποίο η Επιτροπή προσέβαλε, στο πλαίσιο της διαδικασίας ελέγχου της συγκέντρωσης μεταξύ της UPS και της TNT, τα θεμελιώδη δικαιώματά τους και ιδίως το δικαίωμά τους χρηστής διοίκησης, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει ότι, στο μέτρο που οι εταιρίες ASL είχαν επιλέξει ελεύθερα να μη μετάσχουν στη διαδικασία αυτή, δεν μπορούσαν βασίμως να προβάλουν προσβολή, εκ μέρους της Επιτροπής, των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας.
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει ως απαράδεκτο το επιχείρημα που αντλείται από την ύπαρξη σοβαρών και πρόδηλων σφαλμάτων στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά την εκτίμηση της πράξης συγκέντρωσης μεταξύ της UPS και της TNT, δεδομένου ότι οι εταιρίες ASL περιορίστηκαν να παραπέμψουν συναφώς στο δικόγραφο της αγωγής που άσκησε η UPS στην υπόθεση T‑834/17.
Λαμβανομένων υπόψη των εκτιμήσεων αυτών, το Γενικό Δικαστήριο, διαπιστώνοντας ότι οι εταιρίες ASL δεν απέδειξαν την ύπαρξη κατάφωρων παραβιάσεων του δικαίου της Ένωσης που να καθιστούν πλημμελή την επίμαχη απόφαση, απορρίπτει την αγωγή τους ως αβάσιμη.
(
1
)	Απόφαση C(2013) 431, με την οποία κηρύχθηκε συγκέντρωση ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/M.6570 – UPS/TNT Express).
(
2
)	Απόφαση της 7ης Μαρτίου 2017, United Parcel Service κατά Επιτροπής (T‑194/13, EU:T:2017:144).
(
3
)	Απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 2019, Επιτροπή κατά United Parcel Service (C‑265/17 P, EU:C:2019:23).
(
4
)	Απόφαση της 8ης Ιανουαρίου 2016 με την οποία συγκέντρωση κηρύσσεται συμβατή με την εσωτερική αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση M.7630 – FedEx/TNT Express), περίληψη της οποίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, C 450, σ. 12)
(
5
)	Υπόθεση T‑834/17, United Parcel Service κατά Επιτροπής.
(
6
)	Υπόθεση T‑540/18, ASL Aviation Holdings και ASL Airlines (Ireland) κατά Επιτροπής.