61992CJ0365_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-365/92,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Verwaltungsgericht Hannover (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Henrik Schumacher
και
Bezirksregierung Hannover,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία και το κύρος ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 714/89 της Επιτροπής, της 20ής Μαρτίου 1989, περί λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος ειδικής πριμοδότησης υπέρ των παραγωγών βοείου κρέατος (ΕΕ L 78, σ. 38),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),
συγκείμενο από τους Diez de Velasco, πρόεδρο τμήματος, Κ. Ν. Κακούρη και P. J. G. Kapteyn, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: M. Darmon
γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
* η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τον U. Woelker, μέλος της Nομικής Yπηρεσίας,
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 29ης Σεπτεμβρίου 1993,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με διάταξη της 29ης Νοεμβρίου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Σεπτεμβρίου 1992, το Verwaltungsgericht Hannover υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία και το κύρος ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 714/89 της Επιτροπής, της 20ής Μαρτίου 1989, περί λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος ειδικής πριμοδότησης υπέρ των παραγωγών βοείου κρέατος (ΕΕ L 78, σ. 38).
2 Τα ζητήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ του Schumacher, κυρίου γεωργικής εκμεταλλεύσεως, και της Bezirksregierung Hannover (στο εξής: BZR), λόγω της αρνήσεώς της να του χορηγήσει την ειδική πριμοδότηση υπέρ των παραγωγών βοείου κρέατος.
3 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 805/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ. 72), όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 467/87 του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1987 (ΕΕ L 48, σ. 1), θέσπισε σύστημα ειδικών πριμοδοτήσεων υπέρ των παραγωγών βοείου κρέατος, μεταξύ άλλων, για ζώα των οποίων η πάχυνση έχει σχεδόν περαιωθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 714/89, ο παραγωγός που ζητεί μια από τις πριμοδοτήσεις αυτές πρέπει να δηλώσει στην αίτησή του ότι την ημέρα καταθέσεως της αιτήσεώς του τα συγκεκριμένα ζώα είναι ηλικίας τουλάχιστον δώδεκα μηνών, ότι τα διατηρεί στην εκμετάλλευσή του τουλάχιστον επί ένα μήνα και ότι τα ζώα θα σφαγούν ή θα εξαχθούν σε τρίτη χώρα πριν από τις 3 Σεπτεμβρίου 1989.
4 Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89 προβλέπει ότι "οι αρμόδιες αρχές που ορίζονται από κάθε κράτος μέλος προβαίνουν σε διοικητικό έλεγχο και σε επιτόπου επιθεωρήσεις για να διαπιστωθεί αν τηρούνται οι διατάξεις του καθεστώτος της ειδικής πριμοδότησης".
5 Σε περίπτωση μη τηρήσεως των όρων χορηγήσεως της πριμοδοτήσεως, το άρθρο 9 του ιδίου κανονισμού προβλέπει κυρώσεις. Κατά τις παραγράφους 1 έως 4 του άρθρου αυτού:
"1) Εάν ο αριθμός των πράγματι επιλέξιμων ζώων που διαπιστώνεται κατά τον έλεγχο είναι μικρότερος από εκείνον που αναφέρεται στην αίτηση για πριμοδότηση, η πριμοδότηση δεν καταβάλλεται, με την επιφύλαξη των παραγράφων 2, 3 και 4.
2) Εάν η μείωση του αριθμού των ζώων οφείλεται σε φυσική εξέλιξη της ζωής της αγέλης, η πριμοδότηση καταβάλλεται για τον αριθμό των πράγματι επιλέξιμων ζώων (...).
3) Το δικαίωμα πριμοδότησης διατηρείται για τον αριθμό των ζώων που είναι πραγματικά επιλέξιμα όταν ο παραγωγός δεν μπορέσει να τηρήσει την υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 λόγω περιπτώσεως ανωτέρας βίας (...).
4) Σε περιπτώσεις άλλες από αυτές που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3, εφόσον η διαφορά μεταξύ του αριθμού των πραγματικά επιλέξιμων ζώων και του δηλωθέντος αριθμού είναι κατώτερη από 5 % ή, το πολύ, αν ο αριθμός των δηλωθέντων ζώων είναι μικρότερος ή ίσος 20 κεφαλών, η πριμοδότηση μειωμένη κατά 20 % καταβάλλεται για τον αριθμό των επιλέξιμων ζώων, εφόσον η αρμόδια αρχή έχει πεισθεί ότι δεν πρόκειται για εσφαλμένη δήλωση που έγινε εκ προθέσεως ή λόγω σοβαρής αμέλειας."
6 Με έγγραφο της 25ης Απριλίου 1989, ο Schumacher ζήτησε από την BZR τη χορήγηση ειδικής πριμοδοτήσεως για σύνολο τριάντα δύο παχυνθέντων αρσενικών βοοειδών, ηλικίας τουλάχιστον δώδεκα μηνών, τα οποία έπρεπε να σφαγούν πριν από τις 3 Σεπτεμβρίου 1989.
7 Από τη δικογραφία προκύπτει ότι εσφάγησαν είκοσι επτά ζώα κατά το χρονικό διάστημα από τις 20 Ιουνίου μέχρι τις 17 Αυγούστου 1989 και πέντε άλλα στις 25 Σεπτεμβρίου 1989, ήτοι, ως προς τα τελευταία πέντε, είκοσι δύο ημέρες μετά την τελευταία ημερομηνία που ορίζει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού 714/89. Η BZR απέρριψε την αίτηση στο σύνολό της κατ' εφαρμογήν του άρθρου 9, παράγραφος 1, του προμνησθέντος κανονισμού.
8 Τότε ο Schumacher άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Verwaltungsgericht Hannover, ισχυριζόμενος ότι είχε δικαίωμα να λάβει την ειδική πριμοδότηση τουλάχιστον για τα είκοσι επτά ζώα που εσφάγησαν πριν από τη λήξη της προθεσμίας.
9 Κατά τη διερεύνηση της υποθέσεως, το αιτούν δικαστήριο διαπίστωσε ότι η διαφορά μεταξύ του αριθμού των επιλέξιμων ζώων (είκοσι επτά) και του αριθμού των ζώων για τα οποία είχε υποβληθεί η αίτηση πριμοδοτήσεως (τριάντα δύο) δεν μπορεί να καταλογιστεί ούτε στη φυσική εξέλιξη της ζωής της αγέλης ούτε σε γεγονός ανωτέρας βίας και, κατά συνέπεια, δεν έχουν εφαρμογή οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 9 του επίμαχου κανονισμού. Το αιτούν δικαστήριο έκρινε ότι ούτε το άρθρο 9, παράγραφος 4, του ιδίου κανονισμού έχει εφαρμογή, διότι η εν λόγω διαφορά είναι μεγαλύτερη από 5 %. Δεδομένου ότι αφορούσε πέντε ζώα επί συνόλου τριάντα δύο, η διαφορά ήταν πράγματι της τάξεως του 15 %.
10 Κατά το εθνικό δικαστήριο, η αποδοχή της αιτήσεως για τη χορήγηση ειδικής πριμοδοτήσεως για τα είκοσι επτά βοοειδή προσκρούει μόνον στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού. Το αιτούν δικαστήριο διατυπώνει εντούτοις αμφιβολίες ως προς το αν συμβιβάζεται η διάταξη αυτή με την αρχή της αναλογικότητας.
11 Λόγω αυτών των αμφιβολιών, το εθνικό δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα:
"1) 'Εχει εφαρμογή το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 714/89, της 20ής Μαρτίου 1989 (ΕΕ L 78, σ. 38), επί των αιτήσεων χορηγήσεως ειδικής πριμοδοτήσεως του άρθρου 11, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού;
2) Περιλαμβάνει η έννοια του 'ελέγχου' κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 714/89 και την εξέταση των εγγράφων που υποβάλλει ο αιτών στις αρμόδιες αρχές προς απόδειξη της συνδρομής των απαιτουμένων προϋποθέσεων;
3) Αποκλείει επίσης παντελώς το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 714/89 τη χορήγηση ειδικής πριμοδοτήσεως στους παραγωγούς βοείου κρέατος, οσάκις ο παραγωγός δεν έσφαξε ορισμένα παχυνθέντα ζώα εντός της προθεσμίας του άρθρου 11, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού και δεν έχει εφαρμογή το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού, επειδή η διαφορά μεταξύ του αριθμού των πράγματι επιλέξιμων ζώων και του δηλωθέντος αριθμού υπερβαίνει το ένα ζώο ή το 5 %;
4) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, παραβιάζει το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 714/89 την αρχή της αναλογικότητας;"
12 Στην έκθεση του εισηγητή δικαστή εκτίθενται λεπτομερώς τα πραγματικά περιστατικά της κύριας δίκης, η εξέλιξη της διαδικασίας και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνον καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί του πρώτου ερωτήματος
13 Πρέπει να υπομνηστεί ότι ο κανονισμός 714/89 ορίζει τις προϋποθέσεις χορηγήσεως της ειδικής πριμοδοτήσεως υπέρ των παραγωγών βοείου κρέατος. Οι προϋποθέσεις αυτές διαφέρουν αναλόγως του αν πρόκειται για το γενικό καθεστώς της πριμοδοτήσεως (άρθρα 2, δεύτερη παύλα, και 8, παράγραφος 2) ή για το μεταβατικό καθεστώς που ισχύει στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν την πριμοδότηση για πρώτη φορά ή για ζώα των οποίων η πάχυνση έχει σχεδόν περαιωθεί (άρθρο 11).
14 Εντούτοις, οποιοδήποτε και αν είναι το καθεστώς της πριμοδοτήσεως που ζητείται, η μη τήρηση των όρων χορηγήσεως της πριμοδοτήσεως, και ειδικότερα η μη τήρηση των προϋποθέσεων επιλεξιμότητας των ζώων, υπάγεται στο σύστημα των κυρώσεων που προβλέπει το άρθρο 9 του κανονισμού. Επομένως, η διάταξη αυτή έχει επίσης εφαρμογή στην περίπτωση που η μη επιλεξιμότητα ενός ζώου είναι συνέπεια της μη τηρήσεως της προθεσμίας για τη σφαγή των ζώων που ορίζει το άρθρο 11, παράγραφος 2, τρίτη παύλα, του ιδίου κανονισμού.
15 Επομένως, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89 έχει εφαρμογή στις αιτήσεις χορηγήσεως ειδικών πριμοδοτήσεων που υποβάλλονται βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
16 Διαπιστώνεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89 οι εθνικές αρχές που είναι επιφορτισμένες με τον έλεγχο της τηρήσεως των διατάξεων του καθεστώτος της ειδικής πριμοδοτήσεως μπορούν είτε να προβαίνουν σε επιτόπου επιθεωρήσεις είτε να διενεργούν διοικητικό έλεγχο.
17 Ως προς τον διοικητικό έλεγχο, πρέπει να σημειωθεί ότι περιλαμβάνει τον έλεγχο των εγγράφων που υπέβαλε ο αιτούμενος την καταβολή της πριμοδοτήσεως προκειμένου να αποδείξει ότι πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.
18 Επομένως, ο κατ' αυτόν τον τρόπο διενεργούμενος έλεγχος από τις αρμόδιες αρχές, με σκοπό την επαλήθευση των αποδεικτικών της σφαγής των ζώων που προσκομίζει ο αιτών, αποτελεί έλεγχο κατά την έννοια του άρθρου 8 και, συνεπώς, έλεγχο κατά την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89.
19 Επομένως, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η έννοια του "ελέγχου" κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89 περιλαμβάνει τον έλεγχο των εγγράφων που υπέβαλε ο αιτών στην αρμόδιες αρχές προκειμένου να αποδείξει ότι πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.
Επί του τρίτου ερωτήματος
20 Καταρχάς, πρέπει να υπομνηστεί ότι το άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 714/89 έχει εφαρμογή οσάκις η διαφορά μεταξύ του δηλωθέντος αριθμού των ζώων και του αριθμού των πράγματι επιλέξιμων ζώων είναι μικρότερη από 5% ή, το πολύ, ένα ζώο, εάν ο αριθμός των δηλωθέντων ζώων είναι ίσος ή μικρότερος από είκοσι κεφαλές, η δε διαφορά αυτή οφείλεται σε λόγους διαφορετικούς από εκείνους που προβλέπουν οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου αυτού.
21 Ακολούθως, διαπιστώνεται, όπως προκύπτει από τη διάταξη περί παραπομπής, ότι η διαφορά που εξακριβώθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση της κύριας δίκης δεν οφείλεται ούτε στη φυσική εξέλιξη της ζωής της αγέλης ούτε σε γεγονός ανωτέρας βίας και, επομένως, οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 9 του κανονισμού 714/89 δεν έχουν εφαρμογή.
22 Τέλος, διαπιστώνεται ότι στην υπόθεση της κύριας δίκης ο αριθμός των πράγματι επιλέξιμων ζώων είναι είκοσι επτά επί συνόλου τριάντα δύο δηλωθέντων και ότι, κατά συνέπεια, η διαφορά μεταξύ του αριθμού των επιλέξιμων ζώων και εκείνου που δηλώθηκε στην αίτηση είναι μεγαλύτερη από 5 %. Επομένως, ούτε το άρθρο 9, παράγραφος 4, έχει εφαρμογή.
23 Υπ' αυτές τις συνθήκες, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, έχει εν προκειμένω εφαρμογή επί της διαφοράς της κύριας δίκης. Συγκεκριμένα, μόνον σε περίπτωση μη εφαρμογής των παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 9 του κανονισμού πρέπει να επιβάλλεται η κύρωση που προβλέπει η παράγραφος 1 του άρθρου αυτού.
24 Επομένως, στο τρίτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89 αποκλείει τη χορήγηση ειδικής πριμοδοτήσεως στους παραγωγούς βοείου κρέατος, οσάκις ο ενδιαφερόμενος δεν προβαίνει στη σφαγή του προβλεπομένου αριθμού παχυνθέντων βοοειδών εντός της προθεσμίας που ορίζει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού και οσάκις η διαφορά μεταξύ του δηλωθέντος αριθμού ζώων και του αριθμού των πράγματι επιλέξιμων ζώων είναι μεγαλύτερη από 5 %, η δε διαφορά αυτή δεν οφείλεται στους λόγους που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 9.
Επί του τετάρτου ερωτήματος
25 Με το τέταρτο ερώτημα, το εθνικό δικαστήριο θέλει κυρίως να πληροφορηθεί αν το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89, καθόσον ορίζει ότι ουδεμία πριμοδότηση καταβάλλεται σε περίπτωση μη τηρήσεως, έστω και εν μέρει, της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού, συμβιβάζεται με την αρχή της αναλογικότητας.
26 Για να κριθεί αν η εν λόγω διάταξη συμβιβάζεται με την αρχή της αναλογικότητας, πρέπει να εξεταστεί αν τα μέτρα που θεσπίζονται με τις διατάξεις αυτές υπερβαίνουν τα όρια του προσφόρου και αναγκαίου για την επίτευξη του σκοπού της εν λόγω κανονιστικής ρυθμίσεως. Ειδικότερα, πρέπει να εξεταστεί αν τα μέτρα που θέτει σε εφαρμογή η εν λόγω διάταξη για την επίτευξη του επιδιωκομένου στόχου είναι ανάλογα προς τη σημασία του και αναγκαία για την επίτευξή του (βλ., ιδίως, απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 1992 στην υπόθεση C-319/90, Pressler, Συλλογή 1992, σ. Ι-203, σκέψη 12).
27 Συναφώς, πρέπει καταρχάς να τονιστεί ότι ο κανονισμός 714/89, στην τέταρτη αιτιολογική σκέψη του, υπογραμμίζει την αναγκαιότητα ενδυναμώσεως των διατάξεων που αποσκοπούν στην κύρωση των ατασθαλιών και της απάτης
28 Από το άρθρο 9 του κανονισμού αυτού προκύπτει ότι η ολική απώλεια της πριμοδοτήσεως δεν οφείλεται μόνον στη μη τήρηση της προθεσμίας σφαγής, αλλά απαιτείται επιπλέον να συνεπάγεται η μη τήρηση αυτής της προθεσμίας σημαντική μείωση του αριθμού των πράγματι επιλέξιμων ζώων, η οποία δεν οφείλεται σε φυσική εξέλιξη της ζωής της αγέλης (άρθρο 9, παράγραφος 2) ή σε περίπτωση ανωτέρας βίας (άρθρο 9, παράγραφος 3).
29 Ως προς τις μικρότερης σημασίας παραβάσεις, εν προκειμένω οσάκις η διαφορά μεταξύ του δηλωθέντος αριθμού και του αριθμού των πράγματι επιλέξιμων ζώων είναι μικρότερη από 5% ή, το πολύ, ένα ζώο, εφόσον ο αριθμός των δηλωθέντων ζώων είναι ίσος ή μικρότερος από είκοσι κεφαλές, και υπό τον όρον ότι η διαφορά αυτή δεν οφείλεται σε εκ προθέσεως ή εκ βαρείας αμελείας εσφαλμένη δήλωση, τότε η πριμοδότηση μόνον μειώνεται.
30 Από τις ανωτέρω σκέψεις διαπιστώνεται ότι, καίτοι είναι αληθές ότι η ολική απώλεια της ειδικής πριμοδοτήσεως, σε περιπτώσεις διαφορετικές από εκείνες των παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 9, αποτελεί αυστηρή κύρωση, εντούτοις είναι πρόσφορη και αναγκαία για την επίτευξη του σκοπού του εν λόγω κανονισμού που συνίσταται στην πρόληψη των ατασθαλιών και της απάτης.
31 Επομένως, στο τέταρτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89, καθόσον ορίζει ότι ουδεμία πριμοδότηση καταβάλλεται σε περίπτωση μη τηρήσεως, έστω και εν μέρει, της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού, δεν αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
32 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 29ης Νοεμβρίου 1991 το Verwaltungsgericht Hannover, αποφαίνεται:
1) Το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 714/89 της Επιτροπής, της 20ής Μαρτίου 1989, περί λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος ειδικής πριμοδότησης υπέρ των παραγωγών βοείου κρέατος, έχει εφαρμογή επί των αιτήσεων χορηγήσεως ειδικών πριμοδοτήσεων που υποβάλλονται βάσει του άρθρου 11, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού.
2) Η έννοια του "ελέγχου" κατά το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89 περιλαμβάνει τον έλεγχο των εγγράφων που υπέβαλε ο αιτών στις αρμόδιες αρχές προκειμένου να αποδείξει ότι πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις.
3) Το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89 αποκλείει τη χορήγηση ειδικής πριμοδοτήσεως στους παραγωγούς βοείου κρέατος, οσάκις ο ενδιαφερόμενος δεν προβαίνει στη σφαγή του προβλεπομένου αριθμού παχυνθέντων βοοειδών εντός της προθεσμίας που ορίζει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού και οσάκις η διαφορά μεταξύ του δηλωθέντος αριθμού των ζώων και του αριθμού των πράγματι επιλέξιμων ζώων είναι μεγαλύτερη από 5 %, η δε διαφορά αυτή δεν οφείλεται στους λόγους που προβλέπουν οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 9.
4) Το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/89, καθόσον προβλέπει ότι ουδεμία πριμοδότηση καταβάλλεται σε περίπτωση μη τηρήσεως, έστω και εν μέρει, της προθεσμίας που ορίζει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού, δεν αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας.