61986CJ0309_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 309/86,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Guido Berardis, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον Luigi Ferrari Bravo, προϊστάμενο της υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών, επικουρούμενο από τον Ivo M . Braguglia, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ιταλίας,
καθής,
με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθεί :
- προς την οδηγία 82/242 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1982, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των μη ιονικών τασιενεργών ουσιών, και περί τροποποιήσεως της οδηγίας 73/404/ΕΟΚ ( ΕΕ L 109, σ . 1 )
και
- προς την οδηγία 82/243 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1982, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 73/405/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των ανιονικών τασιενεργών ουσιών ( ΕΕ L 109, σ . 18 ),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
συγκείμενο από τους Mackenzie Stuart, πρόεδρο, G . Bosco, O . Due και G . C . Rodriguez Iglesias, προέδρους τμήματος, T . Koopmans, K . Κακούρη, R . Joliet, T . F . O' Higgins και F . Schockweiler, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : M . Darmon
γραμματέας : H . A . Roehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως
έχοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 15ης Δεκεμβρίου 1987,
αφού άκουσε τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα που αναπτύχθηκαν στη συνεδρίαση της ίδιας ημερομηνίας,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Δεκεμβρίου 1986, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθεί :
- προς την οδηγία 82/242 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1982, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των μη ιονικών τασιενεργών ουσιών, και περί τροποποιήσεως της οδηγίας 73/404/ΕΟΚ ( ΕΕ L 109, σ . 1 )
και
- προς την οδηγία 82/243 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1982, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 73/405/ΕΟΚ, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των ανιονικών τασιενεργών ουσιών ( ΕΕ L 109, σ . 18 ),
( στο εξής : οι οδηγίες ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ .
2 Οι οδηγίες προβλέπουν ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς τις εν λόγω οδηγίες εντός προθεσμίας δεκαοκτώ μηνών από της κοινοποιήσεώς τους και ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή . Οι οδηγίες κοινοποιήθηκαν στην Ιταλική Δημοκρατία στις 8 Απριλίου 1982 .
3 Δεδομένου ότι δεν έλαβε καμία κοινοποίηση της ιταλικής κυβερνήσεως σχετική με τα μέτρα μεταφοράς των εν λόγω οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή της απηύθυνε, στις 12 Νοεμβρίου 1984, όχληση καλώντας την να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της . Με τηλετύπημα της 6ης Μαρτίου 1986, η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ιταλίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες απήντησε ότι το ιταλικό Υπουργείο Υγείας μελετούσε κατάλληλη μέθοδο αναλύσεως των απορρυπαντικών που θα μπορούσε να επιτρέψει μια πρώτη εφαρμογή της κοινοτικής κανονιστικής ρύθμισης . Η Επιτροπή, αφού διατύπωσε, στις 14 Μαΐου 1986, αιτιολογημένη γνώμη που παρέμεινε αναπάντητη, άσκησε την υπό κρίση προσφυγή .
4 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς το ιστορικό της διαφοράς καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων . Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνον καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .
5 Η ιταλική κυβέρνηση ομολογεί ότι δεν εξεπλήρωσε τις υποχρεώσεις της, παρατηρεί όμως ότι η εσωτερική της νομοθεσία, και ιδίως ο νόμος 136 της 13ης Απριλίου 1983, περί μεθόδου καθορισμού του ποσοστού βιοδιασπασιμότητας των συνθετικών ανιονικών απορρυπαντικών, περιέχει διατάξεις επιτρέπουσες επίτευξη ορισμένων στόχων των οδηγιών . Κατά συνέπεια, η παράβαση δεν συνίσταται παρά στη μερική εφαρμογή αυτών των οδηγιών .
6 Πρέπει να υπομνηστεί ότι, όπως το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ιδίως με την απόφαση της 9ης Απριλίου 1987 ( Επιτροπή κατά Ιταλική Δημοκρατίας, Συλλογή σ . 1733 ), η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των κοινοτικών οδηγιών πρέπει να διασφαλίζει πράγματι την πλήρη τους εφαρμογή . 'Ομως, η ιταλική κυβέρνηση ομολόγησε ότι η εσωτερική νομοθεσία δεν συνιστά πλήρη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των εν λόγω οδηγιών .
7 Από αυτό έπεται ότι πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 82/242 και 82/243 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1982, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
8 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Δεδομένου ότι η καθής ηττήθη πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει :
1 ) Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 82/242 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1982, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των μη ιονικών τασιενεργών ουσιών, και περί τροποποιήσεως της οδηγίας 73/404/ΕΟΚ, και προς την οδηγία 82/243 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1982, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 73/405/ΕΟΚ, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις μεθόδους ελέγχου της βιοδιασπασιμότητας των ανιονικών τασιενεργών ουσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη .
2 ) Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα .