62003TO0325_PL
Strony
Motywy wyroku
Sentencja
Strony
W sprawie T‑325/03
E‑Sim Ltd, z siedzibą w Jerozolimie (Izrael), reprezentowanej przez adwokata A. Eberta‑Weidenfellera,
strona skarżąca,
przeciwko
Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), reprezentowanemu przez G. Schneidera, działającego w charakterze pełnomocnika,
strona pozwana,
w której drugą stroną w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą OHIM była
Druckhaus Waiblingen Remstal‑Bote GmbH, z siedzibą w Waiblingen (Niemcy),
mającej za przedmiot wniesioną przez zgłaszającego dla pewnych towarów i usług zaliczanych do klas 9 i 42 słowny znak towarowy E‑SIM skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 18 czerwca 2003 r. (sprawa R 281/2002‑4) nieuwzględniającej odwołania wniesionego przez skarżącą od decyzji Wydziału Sprzeciwów odmawiającej rejestracji wymienionego wyżej znaku towarowego w ramach postępowania w sprawie sprzeciwu wniesionego przez uprawnionego z krajowego słownego znaku towarowego ASIM dla pewnych towarów i usług zaliczanych do klas 9, 35, 41 i 42,
PREZES DRUGIEJ IZBY SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
wydaje niniejsze
Postanowienie
Motywy wyroku
1. Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 26 listopada 2003 r. strona skarżąca zawiadomiła Sąd o zamiarze cofnięcia skargi na podstawie art. 99 regulaminu Sądu wobec faktu, iż Druckhaus Waiblingen Remstal‑Bote GmbH pismem z dnia 31 października 2003 r. skierowanym do OHIM wycofała swój sprzeciw wobec rejestracji spornego znaku towarowego. Pismo nie zawierało żądania rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów.
2. Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 18 grudnia 2003 r. strona pozwana zwróciła uwagę, że postępowania nie należy kończyć postanowieniem o wykreśleniu, lecz postanowieniem o umorzeniu postępowania, by uniknąć sytuacji, w której zakwestionowana decyzja uzyskałaby status res iudicata. W przedstawionych uwagach strona pozwana nie zawarła żądania rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów.
3. Jak stwierdził Sąd w postanowieniu z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie T‑10/01 Lichtwer Pharma przeciwko OHIM – Biofarma (Sedonium), dotychczas nieopublikowanym w Zbiorze, pkt 15, sprzeciw, podobnie jak zgłoszenie, może być w każdym momencie wycofany. W związku z tym, jeśli dojdzie do wycofania sprzeciwu, zanim decyzja o odrzuceniu zgłoszenia na podstawie art. 43 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, str. 1) stanie się ostateczna, decyzja Wydziału Sprzeciwów, jak też decyzja Izby Odwoławczej dotycząca tego sprzeciwu staną się bezprzedmiotowe i nie będą stanowić przeszkody dla rejestracji znaku towarowego.
4. Zgodnie z treścią art. 99 regulaminu Sądu, jeżeli skarżący zawiadomi Sąd na piśmie o zamiarze cofnięcia skargi, prezes zarządza wykreślenie sprawy z rejestru.
5. Zgodnie z treścią art. 87 § 5 akapit trzeci regulaminu Sądu, jeżeli strony nie żądają zwrotu kosztów, ponoszą one swoje koszty własne.
6. Należy zatem wykreślić niniejszą sprawę z rejestru, zaś wobec braku żądania rozstrzygnięcia co do kosztów, każda ze stron poniesie własne koszty.
Sentencja
Z powyższych względów
PREZES DRUGIEJ IZBY SĄDU
zarządza, co następuje:
1) Sprawa T‑325/03 zostaje wykreślona z rejestru Sądu.
2) Strony ponoszą własne koszty.
Sporządzono w Luksemburgu w dniu 6 maja 2004 r.