61985J0363
ΈΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠ' ΑΚΡΟΑΤΗΡΊΟΥ ΣΥΖΉΤΗΣΗ
στην υπόθεση 363/85 (
*1
)
Ι — Παράθεση των πραγματικών περιστατικών
1.
Η οδηγία 80/502/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 1980, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 74/63/ΕΟΚ περί του προσδιορισμού σε μέγιστες περιεκτικότητες των ανεπιθύμητων ουσιών και προϊόντων στις ζωοτροφές (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 164), συμπληρώνει κατ' ουσίαν τους ορισμούς των τεχνικών όρων στους οποίους αναφέρεται η οδηγία 74/63/ΕΟΚ, δηλαδή τις έννοιες ζώα, οικιακά ζώα (κατοικίδια) και μίγματα ζωοτροφών ( σύνθετες ζωοτροφές ).
Το άρθρο 2 της οδηγίας 80/502 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1981 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς αυτήν και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή επ' αυτού.
2.
Επειδή η ιταλική κυβέρνηση δεν προέβη σε καμία ενημέρωση σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη της και δεδομένου ότι δεν υπήρχαν άλλα στοιχεία που να επιτρέπουν να συναχθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία εξεπλήρωσε την υποχρέωση της να θέσει σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις, η Επιτροπή έταξε, με έγγραφο της 22ας Δεκεμβρίου 1983 και σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΟΚ διαδικασία, στην ιταλική κυβέρνηση προθεσμία ενός μηνός για να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί της εν λόγω παραβάσεως.
3.
Με έγγραφο της 25ης Φεβρουαρίου 1984 οι ιταλικές αρχές απάντησαν ότι η ιταλική κυβέρνηση επεξεργαζόταν νομοσχέδιο προορισμένο να εισαγάγει στην ιταλική έννομη τάξη τις διατάξεις και τους ορισμούς που περιείχε το άρθρο 1, παράγραφοι 1, 2 και 3, της οδηγίας.
4.
Καμία άλλη πληροφορία δεν περιήλθε στην Επιτροπή μετά τη λήψη του εν λόγω εγγράφου, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν η Ιταλική Δημοκρατία εξεπλήρωσε τις επιβαλλόμενες από τη σχετική οδηγία υποχρεώσεις της. Στις 7 Ιουνίου 1985, η Επιτροπή διατύπωσε, δυνάμει του άρθρου 169, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ, αιτιολογημένη γνώμη σύμφωνα με την οποία η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσης προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 80/502, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
Η Επιτροπή κάλεσε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 169, παράγραφος 2, της Συνθήκης, την Ιταλική Δημοκρατία να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την αιτιολογημένη γνώμη εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της.
Στην αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής, η οποία κοινοποιήθηκε στην Ιταλική Δημοκρατία με έγγραφο της 7ης Ιουνίου 1985, δεν δόθηκε απάντηση.
II — Έγγραφη διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
1.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 25 Νοεμβρίου 1985, η Επιτροπή άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου, κατ' εφαρμογή του άρθρου 169, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή λόγω παραβάσεως κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, σύμφωνα με την οποία η τελευταία δεν έλαβε εντός της ταχθείσης προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 80/502.
2.
Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή και μετά από ακρόαση του γενικού εισαγγελέα, το Δικαστήριο αποφάσισε την έναρξη της προφορικής διαδικασίας χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή αποδείξεων.
3.
Η Επιτροπή, προσφεύγουσα, ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσης προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 80/502/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 1980, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 74/63/ΕΟΚ περί του προσδιορισμού σε μέγιστες περιεκτικότητες των ανεπιθύμητων ουσιών και προϊόντων στις ζωοτροφές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ·
—
να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
4.
Η Ιταλική Δημοκρατία, καΟής, ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να απορρίψει την προσφυγή,
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
III — Ισχυρισμοί και επιχειρήμτα των διαδίκων
1.
Η Επιτροπή διευκρινίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 189, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ, οι οδηγίες δεσμεύουν τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, της Συνθήκης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη Συνθήκη ή που προκύπτουν από πράξεις των οργάνων της Κοινότητας.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το άρθρο 2 της οδηγίας 80/502 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς αυτήν το αργότερο την 1η Ιουλίου 1981, ενώ ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή επ' αυτού και ότι, παρ' όλ' αυτά, η Ιταλική Δημοκρατία δεν έλαβε εντός της ταχθείσης προθεσμίας τα μέτρα εφαρμογής που όφειλε να λάβει.
Με το υπόμνημα απαντήσεως της η Επιτροπή διευκρίνισε ότι η προσφυγή της αφορά τό άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας, το οποίο συμπληρώνει το άρθρο 2 της οδηγίας 74/63, δίδοντας τον ορισμό των εννοιών ζώα, κατοικίδια ζώα και σύνθετες ζωοτροφές, και ότι οι λοιπές διατάξεις της οδηγίας δεν απαιτούν τη θέσπιση « αναγκαίων διατάξεων ».
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι είναι αντιφατικό αφενός μεν η καθής να δηλώνει ότι όλα είναι διευθετημένα, παράλληλα δε να καταθέτει στο Κοινοβούλιο προς ψήφιση ad hoc νομοσχέδιο. Η εν λόγω αντίφαση έγκειται στο γεγονός ότι οι επίδικοι ορισμοί δεν εμφαίνονται στους νόμους που παρέθεσε η καθής, ενώ ο μοναδικός ορισμός που δίδεται σαφώς με το άρθρο 1 του νόμου της 8ης Μαρτίου 1968 είναι εκείνος των σύνθετων ζωοτροφών που έχει ως εξής: ως « σύνθετες ζωοτροφές » νοούνται τα παρασκευάσματα που προέρχονται από την ανάμιξη κατά τον προσήκοντα τρόπο δύο ή περισσοτέρων απλών ζωοτροφών. Κατά την άποψη της Επιτροπής, ο ορισμός αυτός δεν συμπίπτει με εκείνον της οδηγίας.
2.
Η κυβέρνηση της Ιταλικής Δημοκρατίας απαντά ότι η προσφυγή στερείται προφανώς οιασδήποτε νομικής βάσεως.
Καταρχάς, η Ιταλική Δημοκρατία παρατηρεί ότι η Επιτροπή δεν διευκρινίζει τις διατάξεις της οδηγίας 80/502, τις οποίες αφορά η παράβαση που προσάπτεται εν γένει στην Ιταλική Δημοκρατία Kat ότι η Επιτροπή όφειλε να αναφέρει τις επιπτώσεις από τις τροποποιήσεις που επήλθαν με το άρθρο 1, παράγραφος 3, της οδηγίας.
Η Ιταλική Δημοκρατία ισχυρίζεται ότι εν πάση περιπτώσει οι κατά την παράγραφο 3 του άρθρου Ι της οδηγίας ορισμοί μπορούν να συναχθούν από τον ιταλικό νόμο 281, της 15ης Φεβρουαρίου 1963, όπως τροποποιήθηκε με το νόμο 399, της 8ης Μαρτίου 1968, και τις συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Αλλ' ακόμα και αν ήταν αδύνατο να ανευρεθούν στην ιταλική ρύθμιση οι αντίστοιχοι ρητοί ορισμοί, τα τρεφόμενα ζώα (ζώα και κατοικίδια ζώα) καθώς και τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των τροφών, συμπεριλαμβανομένων των σύνθετων τροφών, θα μπορούσαν και πάλι να συναχθούν από το σύνολο της εθνικής ρύθμισης.
Εξάλλου, το γεγονός ότι η ιταλική νομοθεσία δεν επαναλαμβάνει επακριβώς τους ορισμούς που περιλαμβάνει η οδηγία δεν μπορεί αφ' εαυτού να θεωρηθεί ως μη εκτέλεση, τη στιγμή ιδίως κατά την οποία η ίδια η Επιτροπή δεν ανέφερε, μολονότι της ζητήθηκε να το πράξει με το υπόμνημα αντικρούσεως, ποιες είναι κατ' ουσία οι επιπτώσεις που συνεπάγονται οι διαφορετικοί ορισμοί.
Συνεπώς, τόσο από άποψη ουσίας όσο και από άποψη αποτελέσματος δεν μπορεί να προσαφθεί στην καθής καμία παράβαση. Εν πάση περιπτώσει με νομοσχέδιο που κατατέθηκε από καιρό στο ιταλικό κοινοβούλιο διασφαλίζεται και από τυπική άποψη η αποδοχή των επίδικων ορισμών στην ιταλική έννομη τάξη.
F. Schockweiler
εισηγητής δικαστής
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.