62023TO0385_INF
Postanowienie Sądu (dziesiąta izba) z dnia 28 lutego 2024 r. –Mincu Pătrașcu Brâncuși/Prokuratura Europejska
(sprawa T‑385/23) (
1
)
Skarga o stwierdzenie nieważności – Decyzja stałej izby Prokuratury Europejskiej o wniesieniu sprawy do sądu – Artykuł 42 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2017/1939 – Akt proceduralny Prokuratury Europejskiej – Brak właściwości
1.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Właściwość sądu Unii – Skarga na decyzję stałej izby Prokuratury Europejskiej o wniesieniu sprawy dotyczącej skarżącego do sądu – Akt proceduralny Prokuratury Europejskiej – Brak właściwości
(art. 19 TUE; art. 263 TFUE; rozporządzenie Rady 2017/1939, art. 42 ust. 1, 2, 3, 8)
(zob. pkt 21–24, 27, 29, 32)
2.
Prawo Unii Europejskiej – Wykładnia – Metody – Obowiązek dokonywania wykładni prawa wtórnego Unii zgodnie z wiążącą normą wyższego rzędu – Granice – Wykładnia contra legem – Niedopuszczalność
(zob. pkt 26, 28)
Sentencja
1)
Skarga zostaje odrzucona.
2)
Nie ma potrzeby orzekania w sprawie wniosków złożonych przez Radę Unii Europejskiej, Komisję Europejską, Parlament Europejski i European Criminal Bar Association (ECBA) o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenientów.
3)
Constantin Mincu Pătrașcu Brâncuși pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Prokuraturę Europejską, z wyjątkiem kosztów związanych z wnioskiem o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta.
4)
C. Mincu Pătrașcu Brâncuși, Rada, Komisja, Parlament oraz ECBA pokrywają własne koszty związane z wnioskami o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenientów.
(
1
)	Dz.U. C 321 z 11.9.2023.