62000C0268
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
F. G. JACOBS
της 17ης Ιανουαρίου 2002 (
1
)
1.
Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 226 ΕΚ, ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 1975 (
2
), περί της ποιότητος των υδάτων κολυμβήσεως.
2.
Η οδηγία έχει ως αντικείμενο την προστασία του περιβάλλοντος και της δημοσίας υγείας και προς τούτο επιδιώκει τη μείωση της ρυπάνσεως των υδάτων κολυμβήσεως και την προστασία των υδάτων αυτών από κάθε περαιτέρω επιδείνωση.
3.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει τα εξής:
«Τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να καταστεί η ποιότης των υδάτων κολυμβήσεως, εντός προθεσμίας 10 ετών από της κοινοποιήσεως της παρούσης οδηγίας, σύμφωνη προς τις οριακές τιμές που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 3.»
Δεδομένου ότι η οδηγία κοινοποιήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1975, η προθεσμία έληξε στις 10 Δεκεμβρίου 1985.
4.
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, προβλέπει τα εξής:
«Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών πραγματοποιούν δειγματοληψίες των οποίων η ελαχίστη συχνότης καθορίζεται στο παράρτημα.» Κατά το άρθρο 12, παράγραφος 1, οι δειγματοληψίες έπρεπε να αρχίσουν εντός δύο ετών από της κοινοποιήσεως της οδηγίας.
5.
Με την προσφυγή της, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι οι Κάτω Χώρες δεν τήρησαν τις υποχρεώσεις που υπέχουν από τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας, δεδομένου ότι, όπως προκύπτει από την έκθεση της Επιτροπής για την περίοδο 1999, για το 0,7 % των εσωτερικών υδάτων (4 από τις 528 περιοχές κολυμβήσεως) εξακολούθησαν να γίνονται ανεπαρκείς δειγματοληψίες και για το 8 % των εσωτερικών υδάτων δεν είχαν τηρηθεί οι κατώτατες οριακές τιμές.
6.
Οι Κάτω Χώρες δέχονται ότι δεν έχουν συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις τους ως προς τα ζητήματα που ανέφερε η Επιτροπή. Υποβάλλουν παρατηρήσεις για τους λόγους των παλαιοτέρων παραβάσεων (1996, 1997 και 1998), για τα μέτρα που ελήφθησαν εν τω μεταξύ προκειμένου να αποφευχθούν νέες παραβάσεις και για τη συχνότητα των δειγματοληψιών και την ποιότητα των υδάτων κολυμβήσεως κατά την περίοδο 1999. Κατά την Ολλανδική Κυβέρνηση, τα αποτελέσματα των δειγματοληψιών της περιόδου 1999 δείχνουν σημαντική βελτίωση σε σύγκριση με παλαιότερα έτη και οι ανεπαρκείς δειγματοληψίες στις τέσσερις περιοχές κολυμβήσεως οφείλονταν σε ανθρώπινο λάθος. Όσον αφορά το 8 % των εσωτερικών υδάτων το οποίο δεν ανταποκρινόταν στις κατώτατες οριακές τιμές, το ποσοστό αυτό αντιπροσώπευε αύξηση σε σύγκριση με το 1998, αλλά τα αποτελέσματα στο ήμισυ των σχετικών υδάτων οφείλονταν κατά πάσα πιθανότητα σε εσφαλμένη ανάλυση, τα υπόλοιπα δε σε συγκεκριμένες αιτίες. Εν κατακλείδι, οι Κάτω Χώρες αναγνωρίζουν ότι δεν συμμορφώθηκαν προς τις υποχρεώσεις που υπέχουν από τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας.
Πρόταση
7.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο, κατά τη γνώμη μου, πρέπει:
1)
να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 1975, περί της ποιότητος των υδάτων κολυμβήσεως·
2)
να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
(
1
)	Γλώσσα πρωτοτύπου: η αγγλική.
(
2
)	ΕΕ ειδ.έκδ. 15/001, σ. 108.