61991CJ0231_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-231/91,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Finanzgericht Hamburg (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Annuss GmbH & Co. KG
και
Hauptzollamt Hamburg-Jonas,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 798/80 της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 1980, περί των λεπτομερειών εφαρμογής όσον αφορά τη προκαταβολή των επιστροφών των εισφορών κατά την εξαγωγή και των θετικών νομισματικών εξισωτικών ποσών για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 86), και του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2267/84 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 1984, για την πρόβλεψη χορήγησης ενίσχυσης που προκαθορίζεται κατ' αποκοπή στην ιδιωτική αποθεματοποίηση σφαγίων, ημιμορίων σφαγίου, οπισθίων και εμπροσθίων τεταρτημορίων στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ L 208, σ. 31),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο από τους J. L. Murray, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και F. A. Schockweiler, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: C. Gulmann
γραμματέας: L. Hewlett, υπάλληλος διοικήσεως,
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
* η Annuss GmbH & Co. KG, εκπροσωπουμένη από τον Wolfgang Ziemer, δικηγόρο Αμβούργου
* η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τον Ulrich Woelker, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,
έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,
αφού άκουσε τις προφορικές παρατηρήσεις της Annuss GmbH & Co. KG και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατά τη συνεδρίαση της 17ης Σεπτεμβρίου 1992,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 13ης Οκτωβρίου 1992,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με διάταξη της 27ης Μαΐου 1991, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Σεπτεμβρίου 1991, το Finanzgericht Hamburg υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, ένα προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των διατάξεων του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 798/80 της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 1980, περί των λεπτομερειών εφαρμογής όσον αφορά την προκαταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή και των θετικών νομισματικών εξισωτικών ποσών για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 86), και του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2267/84 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 1984, για την πρόβλεψη χορήγησης ενίσχυσης που προκαθορίζεται κατ' αποκοπή στην ιδιωτική αποθεματοποίηση σφαγίων, ημιμορίων σφαγίου, οπισθίων και εμπροσθίων τεταρτημορίων στον τομέα του βοείου κρέατος (ΕΕ L 208, σ. 31).
2 Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο προσφυγής που άσκησε η εταιρία Annuss (στο εξής: προσφεύγουσα) κατά του Hauptzollamt Ηamburg-Jonas (στο εξής: καθού), το οποίο της ζήτησε να αποδώσει τις προκαταβληθείσες επιστροφές κατά την εξαγωγή λόγω της εκ μέρους της προσφεύγουσας υπερβάσεως μιας προθεσμίας την οποία καθόριζαν οι εφαρμοστέες κοινοτικές διατάξεις.
3 Εκ προοιμίου πρέπει να υπενθυμιστεί η εφαρμοστέα κοινοτική κανονιστική ρύθμιση.
4 Το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 565/80 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 1980, περί της προπληρωμής των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 50), παρέχει τη δυνατότητα στους επιχειρηματίες να λάβουν, κατόπιν αιτήσεως, προκαταβολή ποσού ίσου προς τις επιστροφές κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα μόλις τα εμπορεύματα τεθούν υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης, με σκοπό την εξαγωγή τους εντός καθορισμένης προθεσμίας.
5 Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 798/80, για τη χορήγηση της προκαταβολής των επιστροφών απαιτείται η υποβολή στις τελωνειακές αρχές της δηλώσεως πληρωμής με την οποία ο εξαγωγέας εκδηλώνει την επιθυμία του να θέσει τα εμπορεύματα υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης, να τα εξαγάγει μετά την αποθήκευση και να λάβει σχετική επιστροφή. Δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού, από της αποδοχής της δηλώσεως πληρωμής από τις τελωνειακές αρχές τα εμπορεύματα τίθενται υπό τελωνειακό έλεγχο.
6 Το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού ορίζει ότι το χρονικό διάστημα κατά το οποίο τα εμπορεύματα μπορούν να παραμείνουν υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης είναι έξι μήνες από την ημέρα αποδοχής της δηλώσεως πληρωμής.
7 Εξάλλου, για τη χορήγηση της ενισχύσεως στην ιδιωτική αποθεματοποίηση που προκαθορίζεται κατ' αποκοπή στον τομέα του βοείου κρέατος απαιτείται σύναψη συμβάσεως αποθεματοποιήσεως μεταξύ του διενεργούντος την αποθεματοποίηση και του εκμεταλλευομένου τον αποθηκευτικό χώρο. Δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 2267/84, η διάρκεια της αποθεματοποιήσεως μπορεί να είναι 9, 10, 11 ή 12 μήνες ανάλογα με τη χρονική περίοδο την οποία ο διενεργών την αποθεματοποίηση αναφέρει κατά την υποβολή της αιτήσεως προς χορήγηση της ενισχύσεως.
8 Κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 2267/84, το δικαίωμα λήψεως της ενισχύσεως στην ιδιωτική αποθεματοποίηση αποκτάται μόνον αν το σύνολο του κρέατος παραμένει αποθεματοποιημένο ολόκληρη την περίοδο αποθεματοποιήσεως, ενώ το άρθρο 7, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού επιτρέπει στον συμβαλλόμενο να αποσύρει από τον χώρο αποθηκεύσεως, μετά την πάροδο περιόδου αποθεματοποιήσεως δύο μηνών, το σύνολο ή μέρος της ποσότητας κρέατος που καλύπτεται από τη σύμβαση, αλλά τουλάχιστον δέκα τόνους. Στην περίπτωση αυτή, το ποσό της ενισχύσεως μειώνεται αναλόγως.
9 Η πρώτη ημέρα της περιόδου αποθεματοποιήσεως είναι η επομένη της ημέρας λήξεως των ενεργειών αποθεματοποιήσεως, σύμφωνα προς το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1091/80 της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 1980, περί λεπτομερειών εφαρμογής της χορηγήσεως ενισχύσεων στην ιδιωτική αποθεματοποίηση βοείου κρέατος (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 132), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2826/82 της Επιτροπής, της 22ας Οκτωβρίου 1982 (ΕΕ L 297, σ. 18).
10 Υπό το κράτος του άρθρου 2, παράγραφος 4, του κανονισμού 1091/80, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2629/80 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 1980 (ΕΕ ειδ.έκδ. 03/031, σ. 33), δεν ήταν δυνατό, καταρχήν, τα ίδια προϊόντα να αποτελέσουν το αντικείμενο συμβάσεως ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως και να τεθούν συγχρόνως υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης.
11 Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την όλως εξαιρετική κατάσταση στην οποία βρισκόταν η αγορά του βοείου κρέατος και επιθυμώντας να ενθαρρύνει τους επιχειρηματίες να κάνουν χρήση της ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως, η Επιτροπή προέβλεψε στη συνέχεια, για περιορισμένη περίοδο, τη δυνατότητα παρεκκλίσεως από την απαγόρευση σωρεύσεως των δύο ανωτέρω συστημάτων, που θεσπίστηκε με το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 2267/84.
12 Λαμβάνοντας υπόψη τις περιόδους της συμβατικής αποθεματοποιήσεως, η Επιτροπή έκρινε αναγκαίο να προβλέψει, στο άρθρο 6, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού, μια παρέκκλιση από το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού 798/80 και να παρατείνει από έξι σε δώδεκα μήνες το χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου τα προϊόντα που αποτελούν το αντικείμενο συμβάσεως ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως μπορούν να παραμείνουν ταυτόχρονα υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης.
13 Από τότε, το χρονικό διάστημα αυτό παρατάθηκε, δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 5, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3445/90 της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1990, περί λεπτομερών κανόνων για τη χορήγηση ενισχύσεων στην ιδιωτική αποθεματοποίηση βοείου κρέατος (ΕΕ L 333, σ. 30), ώστε να καλύπτει και τη μέγιστη περίοδο συμβατικής αποθεματοποιήσεως, αυξημένη κατά ένα μήνα.
14 Με βάση ένα πιστοποιητικό εξαγωγής, η προσφεύγουσα τοποθέτησε κιβώτια βοείου κρέατος σε αποθήκη εξαγωγής του ελεύθερου λιμένα του Αμβούργου, με σκοπό την κατόπιν εξαγωγή τους. Στην προσφεύγουσα χορηγήθηκε προκαταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή στις 3 Ιανουαρίου 1985. Της χορηγήθηκε επίσης ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση βάσει συμβάσεως συναφθείσας για διάρκεια αποθεματοποιήσεως δώδεκα μηνών.
15 Κατά τη διαβιβασθείσα από το εθνικό δικαστήριο δικογραφία, η περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας τα εμπορεύματα μπορούσαν να παραμείνουν υπό τελωνειακό καθεστώς άρχισε στις 10 και τις 11 Νοεμβρίου 1984 και έληξε, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 2267/84, στις 11 Νοεμβρίου 1985, δεδομένου ότι η 10η Νοεμβρίου 1985 ήταν Κυριακή.
16 Δεδομένου ότι η σύμβαση ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως αφορούσε παρτίδες κρέατος η τοποθέτηση των οποίων στην αποθήκη περατώθηκε μόλις στις 16 Νοεμβρίου 1984, η καθοριζόμενη από τη σύμβαση περίοδος αποθεματοποιήσεως για τη χορήγηση της ενισχύσεως δεν άρχισε παρά στις 17 Νοεμβρίου 1984, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού 1091/80.
17 Μέρος των εμπορευμάτων αποσύρθηκε από την αποθήκη και εξήχθη προς τρίτες χώρες πριν από τη λήξη του χρονικού διαστήματος κατά τη διάρκεια του οποίου τα εμπορεύματα μπορούσαν να παραμείνουν υπό τελωνειακό καθεστώς. Τούτο όμως δεν συνέβη για ορισμένα κιβώτια, τα οποία προσκομίστηκαν μόλις στις 14 Νοεμβρίου 1985 στο γραφείο του ελεύθερου λιμένα προς εκτελωνισμό και εξαγωγή. Τότε το καθού ζήτησε από την προσφεύγουσα την ανάλογη απόδοση των προκαταβληθεισών επιστροφών κατά την εξαγωγή.
18 Ενώπιον του επιληφθέντος της διαφοράς εθνικού δικαστηρίου η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, σε περίπτωση ταυτόχρονης ισχύος των εν λόγω δύο συστημάτων, το χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου τα εμπορεύματα μπορούν να παραμείνουν υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης και το χρονικό διάστημα της αποθεματοποιήσεως δεν πρέπει να διαφέρουν ούτε να έχουν διαφορετικό χρονικό σημείο αφετηρίας, αντίθετα προς ό,τι ισχυρίζεται το καθού, γιατί διαφορετικά οι επιχειρηματίες θα έχαναν τη δυνατότητα να εξαντλήσουν την περίοδο της συμβατικής αποθεματοποιήσεως.
19 Τότε το εθνικό δικαστήριο διερωτήθηκε αν, παρά το γράμμα τους, οι διατάξεις που καθορίζουν τις σχετικές περιόδους μπορούν να διορθωθούν και να συμπληρωθούν. Γι' αυτό, ανέστειλε τη διαδικασία και ζήτησε από το Δικαστήριο να εκδώσει προδικαστική απόφαση επί του ακολούθου ερωτήματος:
"Πρέπει το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2267/84 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 798/80, η περίοδος αποθεματοποιήσεως δεν λήγει πριν από την προθεσμία την οποία ο εξαγωγέας πρέπει να τηρήσει στο πλαίσιο της ενισχύσεως στην ιδιωτική αποθεματοποίηση που του χορηγήθηκε;"
20 Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης, η εφαρμοστέα κανονιστική ρύθμιση, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνον εφόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
21 Από το γράμμα του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 2267/84 προκύπτει ότι η προβλεπόμενη στη διάταξη αυτή παρέκκλιση από το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού 798/80 απλώς παρέτεινε από έξι σε δώδεκα μήνες, χωρίς να μεταβάλει το χρονικό σημείο που αποτελεί την αφετηρία της, την περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας τα εμπορεύματα που αποτελούν το αντικείμενο συμβάσεως ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως μπορούν να παραμείνουν παράλληλα υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης.
22 Επομένως, ως χρονικό σημείο αφετηρίας της εν λόγω περιόδου παραμένει η ημερομηνία της εκ μέρους των τελωνειακών αρχών αποδοχής της δηλώσεως πληρωμής που υποβάλλει ο επιχειρηματίας, έστω και αν οι ενέργειες αποθεματοποιήσεως για την οποία ζητείται ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση δεν έχουν ακόμη περατωθεί μέχρι τότε. Πράγματι, ακόμα και στην περίπτωση αυτή, ο επιχειρηματίας, υποβάλλοντας στις τελωνειακές αρχές τη δήλωση πληρωμής, αναλαμβάνει την υποχρέωση να εξαγάγει τα εμπορεύματα πριν από τη λήξη της εν λόγω περιόδου, η αφετηρία της οποίας δεν μεταβάλλεται.
23 Οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να ισχυριστούν βασίμως ότι υπό τέτοιες συνθήκες στερούνται της δυνατότητας να εξαντλήσουν την περίοδο της συμβατικής αποθεματοποιήσεως.
24 Συγκεκριμένα, αφενός, κύριος σκοπός της παρεχόμενης από το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 2267/84 δυνατότητας τοποθετήσεως υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης των προϊόντων για τα οποία έχει συναφθεί παράλληλα σύμβαση ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως συνίσταται στην ώθηση των επιχειρηματιών να χρησιμοποιούν την ιδιωτική αποθεματοποίηση και όχι να μπορούν να εξαντλούν σε κάθε περίπτωση τη μέγιστη διάρκειά της. Συναφώς, από το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού 2267/84 συνάγεται ότι ο επιχειρηματίας μπορεί να αποθηκεύει τα εμπορεύματα για χρονική διάρκεια την οποία ο ίδιος μπορεί να καθορίσει σε 9, 10, 11 ή 12 μήνες.
25 Αφετέρου, το άρθρο 7, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού προβλέπει παρέκκλιση από την υποχρέωση του επιχειρηματία να αφήσει αποθηκευμένα τα εμπορεύματα καθ' όλη τη διάρκεια της αρχικά συμφωνηθείσας περιόδου αποθεματοποιήσεως, επιτρέποντας στον ενδιαφερόμενο να αποσύρει από την αποθήκη, μετά πάροδο περιόδου αποθεματοποιήσεως δύο μηνών, το σύνολο ή μέρος της αποτελούσας το αντικείμενο της σχετικής συμβάσεως ποσότητας κρέατος.
26 Οι προηγούμενες σκέψεις δεν θίγονται από το γεγονός ότι, στο μεταξύ, με το άρθρο 4, παράγραφος 5, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 3445/90 παρατάθηκε το χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου τα εμπορεύματα που αποτελούν το αντικείμενο συμβάσεως ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως μπορούν να παραμείνουν παράλληλα υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης όσον αφορά την προκαταβολή των επιστροφών κατά την εξαγωγή, ώστε να καλύπτει τη μέγιστη περίοδο ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως, αυξημένη κατά ένα μήνα.
27 Πράγματι, αρκεί να σημειωθεί επ' αυτού ότι, ακόμα και βάσει αυτής της νέας διατάξεως, η αφετηρία του χρονικού διαστήματος που καθορίζεται στο πλαίσιο του συστήματος της προκαταβολής των επιστροφών κατά την εξαγωγή εξακολουθεί να είναι η ημερομηνία αποδοχής της δηλώσεως πληρωμής.
28 Επομένως, στο ερώτημα του Finanzgericht Hamburg πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, σε περιπτώσεις όπως αυτή της διαφοράς της κύριας δίκης, το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 2267/84 πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι η χρονική περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας τα εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο συμβάσεως ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως μπορούν παράλληλα να τίθενται υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης λήγει πριν από την προθεσμία που ο εξαγωγέας υποχρεούται να τηρήσει στο πλαίσιο της ενισχύσεως στην ιδιωτική αποθεματοποίηση που του χορηγήθηκε.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
29 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε, με διάταξη της 27ης Μαΐου 1991, το Finanzgericht Hamburg, αποφαίνεται:
Σε περιπτώσεις όπως αυτή της διαφοράς της κύριας δίκης, το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2267/84 της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 1984, για την πρόβλεψη χορήγησης ενίσχυσης που προκαθορίζεται κατ' αποκοπή στην ιδιωτική αποθεματοποίηση σφαγίων, ημιμορίων σφαγίου, οπισθίων και εμπροσθίων τεταρτημορίων στον τομέα του βοείου κρέατος, πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι η χρονική περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας τα εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο συμβάσεως ιδιωτικής αποθεματοποιήσεως μπορούν παράλληλα να τίθενται υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης λήγει πριν από την προθεσμία που ο εξαγωγέας υποχρεούται να τηρήσει στο πλαίσιο της ενισχύσεως στην ιδιωτική αποθεματοποίηση που του χορηγήθηκε.