ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ένατο τμήμα)
της 8ης Οκτωβρίου 2015 (*)
«Προσφυγή ακυρώσεως — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία — Προσφεύγων που δεν επηρεάζεται άμεσα από την προσβαλλόμενη πράξη — Απαράδεκτο»
Στην υπόθεση T‑731/14,
Αγροτικός Συνεταιρισμός Προφήτης Ηλίας, με έδρα τη Σκύδρα (Ελλάδα), εκπροσωπούμενος από τον K. Χρυσόγονο, δικηγόρο,
προσφεύγων,
κατά
Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενου από την S. Boelaert και τον I. Ρόδιο,
καθού,
με αντικείμενο την ακύρωση του κανονισμού (ΕΕ) 833/2014 του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2014, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία (ΕΕ L 229, σ. 1),
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο τμήμα),
συγκείμενο από τους G. Berardis (εισηγητή), πρόεδρο, O. Czúcz και A. Popescu, δικαστές,
γραμματέας: E. Coulon
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Ιστορικό της διαφοράς
1        Ο προσφεύγων, Αγροτικός Συνεταιρισμός Προφήτης Ηλίας, είναι ελληνικός αγροτικός συνεταιρισμός στον οποίο μετέχουν φυσικά και νομικά πρόσωπα δραστηριοποιούμενα, κυρίως, στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της αλιείας και της μελισσοκομίας, καθώς και στους τομείς της παραγωγής προϊόντων βιοτεχνίας και της οικοτεχνίας.
2        Από τις 20 Φεβρουαρίου 2014, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζήτησε από τη Ρωσική Ομοσπονδία, λόγω των ενεργειών που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία, τον άμεσο τερματισμό της βίας και τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών.
3        Στις 31 Ιουλίου 2014, λόγω της σοβαρότητας της καταστάσεως, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2014/512/ΚΕΠΠΑ, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία (ΕΕ L 229, σ. 13), και τον κανονισμό (ΕΕ) 833/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω ενεργειών της Ρωσίας που αποσταθεροποιούν την κατάσταση στην Ουκρανία (ΕΕ L 229, σ. 1, στο εξής: προσβαλλόμενος κανονισμός).
4        Αντικείμενο του προσβαλλόμενου κανονισμού είναι, μεταξύ άλλων, η απαγόρευση της πωλήσεως, προμήθειας, μεταβιβάσεως ή εξαγωγής, άμεσα ή έμμεσα, ορισμένων αγαθών και τεχνολογιών διπλής χρήσης, ανεξάρτητα από το εάν προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή όχι, σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οντότητα ή φορέα στη Ρωσία ή προς χρήση στη Ρωσία, εάν τα είδη αυτά προορίζονται ή ενδέχεται να προορίζονται, πλήρως ή εν μέρει, για στρατιωτική χρήση ή για τελικό στρατιωτικό χρήστη στη χώρα αυτή (αιτιολογική σκέψη 3 και άρθρο 2 του προσβαλλόμενου κανονισμού). Οι περιορισμοί αφορούν, επίσης, την παροχή συναφών υπηρεσιών, καθώς και ορισμένες υπηρεσίες που συνδέονται με την προμήθεια όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού (αιτιολογική σκέψη 3 και άρθρο 4 του προσβαλλόμενου κανονισμού).
5        Επιπλέον, ο προσβαλλόμενος κανονισμός επιβάλλει περιορισμούς στην πώληση, προμήθεια, μεταβίβαση ή εξαγωγή, άμεση ή έμμεση, ορισμένων τεχνολογιών για τη βιομηχανία πετρελαίου της Ρωσίας, που απαριθμούνται στο παράρτημα II του προσβαλλόμενου κανονισμού και που σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με την εξερεύνηση και την παραγωγή πετρελαίου σε βαθέα ύδατα, με την εξερεύνηση και την παραγωγή πετρελαίου στην Αρκτική, ή με έργα στον τομέα του σχιστολιθικού πετρελαίου στη Ρωσία, υπό τη μορφή υποχρεωτικής προηγούμενης άδειας που χορηγείται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο εξαγωγέας (αιτιολογική σκέψη 4 και άρθρο 3 του προσβαλλόμενου κανονισμού).
6        Τέλος, απαγορεύει συναλλαγές, όπως την πώληση, την παροχή υπηρεσιών διαμεσολάβησης ή βοήθειας για την έκδοση, αναφορικά με κινητές αξίες και μέσα της χρηματαγοράς που έχουν εκδοθεί μετά την 1η Αυγούστου 2014, εκ μέρους ρωσικών δημοσίων χρηματοπιστωτικών οργανισμών, εξαιρουμένων των οργανισμών εκείνων με έδρα τη Ρωσία οι οποίοι έχουν διεθνή υπόσταση δυνάμει διακυβερνητικής συμφωνίας και των οποίων η Ρωσική Ομοσπονδία είναι ένας εκ των μετόχων (αιτιολογική σκέψη 5 και άρθρο 5 του προσβαλλόμενου κανονισμού).
7        Στις 6 Αυγούστου 2014, η Ρωσική Ομοσπονδία εξέδωσε το υπ’ αριθ. 560 προεδρικό διάταγμα περί της εφαρμογής ορισμένων ειδικών οικονομικών μέτρων προς κατοχύρωση της ασφάλειάς της (στο εξής: προεδρικό διάταγμα υπ’ αριθ. 560), και ακολούθως το υπ’ αριθ. 778 ψήφισμα, της 7ης Αυγούστου 2014, σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής του υπ’ αριθ. 560 προεδρικού διατάγματος (στο εξής: ψήφισμα υπ’ αριθ. 778).
8        Τα μέτρα αυτά προέβλεπαν την απαγόρευση εισαγωγής στη Ρωσία, μεταξύ άλλων, αγροτικών προϊόντων προερχόμενων από την Ένωση.
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
9        Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 17 Οκτωβρίου 2014, ο προσφεύγων άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
10      Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 9 Ιανουαρίου 2015, το Συμβούλιο προέβαλε ένσταση απαραδέκτου δυνάμει του άρθρου 114, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 1991.
11      Με αίτηση που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 16 Φεβρουαρίου 2015, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε να παρέμβει υπέρ του Συμβουλίου. Ο προσφεύγων και το Συμβούλιο δεν προέβαλαν αντιρρήσεις κατά της εν λόγω αιτήσεως παρεμβάσεως.
12      Στις 11 Μαρτίου 2015, ο προσφεύγων κατέθεσε τις παρατηρήσεις του επί της ενστάσεως απαραδέκτου που προέβαλε το Συμβούλιο.
13      Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό·
–        να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
14      Το Συμβούλιο ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη·
–        να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
15      Με τις παρατηρήσεις του επί της ενστάσεως απαραδέκτου, ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την ένσταση απαραδέκτου·
–        να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
16      Δυνάμει του άρθρου 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, κατόπιν αιτήματος του καθού, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να κρίνει επί του απαραδέκτου ή επί της ελλείψεως αρμοδιότητας χωρίς να εισέλθει στην ουσία. Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι είναι επαρκώς ενημερωμένο από τα στοιχεία της δικογραφίας και αποφασίζει να αποφανθεί χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.
17      Το Συμβούλιο προβάλλει ότι η υπό κρίση προσφυγή είναι απαράδεκτη διότι ο προσφεύγων, ο οποίος δεν είναι αποδέκτης του προσβαλλόμενου κανονισμού, δεν απέδειξε ότι νομιμοποιείται να προσβάλει τον κανονισμό αυτό. Ειδικότερα, ο προσφεύγων δεν νομιμοποιείται βάσει της τρίτης περιπτώσεως του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, κατά το οποίο κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί να ασκεί προσφυγή κατά «των κανονιστικών πράξεων που το αφορούν άμεσα χωρίς να περιλαμβάνουν εκτελεστικά μέτρα». Ως προς τούτο, το Συμβούλιο διευκρινίζει ότι τα περισσότερα από τα περιοριστικά μέτρα που περιέχονται στον προσβαλλόμενο κανονισμό επάγονται εκτελεστικά μέτρα εκ μέρους των κρατών μελών. Διαπιστώνει, επίσης, ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν επηρεάζει άμεσα τη νομική κατάσταση του προσφεύγοντος. Συγκεκριμένα, αφενός, τα επίμαχα μέτρα θα μπορούσαν να έχουν αντίκτυπο στη νομική αυτή κατάσταση μόνο μέσω των εθνικών μέτρων που απαιτούνται για την εκτέλεσή τους. Αφετέρου, τα μέτρα αυτά δεν είναι δυνατόν να τον επηρεάσουν άμεσα, δεδομένου ότι ο προσφεύγων δραστηριοποιείται σε τομέα διαφορετικό από εκείνους τους οποίους αφορούν τα εν λόγω μέτρα. Τέλος, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι ο προσφεύγων δεν μπορεί να θεωρηθεί νομιμοποιούμενος ούτε βάσει των δύο πρώτων περιπτώσεων του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.
18      Ο προσφεύγων αμφισβητεί τα επιχειρήματα του Συμβουλίου και διατείνεται, ουσιαστικώς, ότι νομιμοποιείται στο μέτρο που ο προβαλλόμενος κανονισμός είναι κανονιστική πράξη που τον αφορά άμεσα και που δεν επάγεται εκτελεστικά μέτρα, καθότι η εφαρμογή του έχει καθαρά αυτόματο χαρακτήρα που απορρέει αποκλειστικά από τη ρύθμιση της Ένωσης, χωρίς εφαρμογή άλλων παρεμβαλλομένων κανόνων. Ο προσφεύγων εκτιμά ότι τα μέλη του επηρεάζονται άμεσα από τον προσβαλλόμενο κανονισμό δεδομένου ότι, εξαιτίας της εκδόσεώς του, στερήθηκαν της δυνατότητας να αποστείλουν στη Ρωσία τα προϊόντα τους, για τα οποία είχαν ήδη υπογραφεί συμβάσεις πωλήσεως. Επιπλέον, δεν παρεμβλήθηκε καμία ενδιάμεση πράξη που να είναι δεκτική προσβολής ενώπιον εθνικών ή διεθνών δικαστηρίων.
19      Προκαταρκτικώς, πρέπει να επισημανθεί ότι ο προσφεύγων είναι συνεταιρισμός ο οποίος αποτελείται από φυσικά και νομικά πρόσωπα δραστηριοποιούμενα στους τομείς που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 1 ανωτέρω και ο οποίος εκπροσωπεί τα συμφέροντα των επιχειρηματιών αυτών.
20      Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι το παραδεκτό προσφυγής ακυρώσεως ασκούμενης από οντότητα όπως ένας συνεταιρισμός, ο οποίος συστήθηκε για την προάσπιση των συλλογικών συμφερόντων μιας κατηγορίας προσώπων, εξαρτάται, πλην της περιπτώσεως που έχει η ίδια, ως οντότητα, σχετικό έννομο συμφέρον, από το ζήτημα αν τα μέλη της θα μπορούσαν να ασκήσουν ατομικώς την εν λόγω προσφυγή (βλ., συναφώς, διάταξη της 10ης Δεκεμβρίου 2004, EFfCI κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, T‑196/03, Συλλογή, EU:T:2004:355, σκέψεις 41 έως 43 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
21      Εν προκειμένω, ο προσφεύγων επικαλείται νομιμοποίηση των μελών του, χωρίς να προβάλλει ότι ασκεί την παρούσα προσφυγή λόγω κάποιας άλλης δικής του ιδιότητας, η οποία δεν προκύπτει, εξάλλου, από τα στοιχεία της δικογραφίας.
22      Δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο μπορεί να ασκεί προσφυγή κατά των πράξεων των οποίων είναι αποδέκτης ή που το αφορούν άμεσα και ατομικά, καθώς και κατά των κανονιστικών πράξεων που το αφορούν άμεσα χωρίς να επάγονται εκτελεστικά μέτρα.
23      Όσον αφορά τη δεύτερη περίπτωση του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, οι προϋποθέσεις περί άμεσου και ατομικού επηρεασμού από την πράξη της οποίας η ακύρωση ζητείται είναι σωρευτικές (απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 2013, Inuit Tapiriit Kanatami κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑583/11 P, EU:C:2013:625, σκέψη 76). Όσον αφορά την τρίτη περίπτωση της ίδιας διατάξεως, οι προϋποθέσεις περί άμεσου επηρεασμού από την κανονιστική πράξη της οποίας η ακύρωση ζητείται και περί απουσίας εκτελεστικών μέτρων είναι επίσης σωρευτικές.
24      Επομένως, πρέπει να εξεταστεί η κοινή για τις δύο περιπτώσεις του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ προϋπόθεση παραδεκτού, ήτοι κατά πόσον ο προσβαλλόμενος κανονισμός αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα ή τα μέλη του, στο μέτρο που δεν είναι αποδέκτες του.
25      Συναφώς, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος να ερμηνευθεί η προϋπόθεση περί άμεσου επηρεασμού κατά τρόπο διαφορετικό από εκείνον κατά τον οποίον ερμηνεύεται στη δεύτερη περίπτωση της ίδιας διατάξεως (προτάσεις της γενικής εισαγγελέα J. Kokott στην υπόθεση Inuit Tapiriit Kanatami κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑583/11 P, EU:C:2013:21, σκέψη 69, και στην υπόθεση Telefónica κατά Επιτροπής, C‑274/12 P, EU:C:2013:204, σκέψη 59). Σε κάθε περίπτωση, η έννοια του άμεσου επηρεασμού, όπως αυτή περιελήφθη στην εν λόγω διάταξη κατά την τελευταία τροποποίησή της, δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συσταλτικότερης ερμηνείας απ’ ό,τι η έννοια της εκφράσεως αυτής όπως περιλαμβανόταν στο άρθρο 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ [απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2011, Microban International και Microban (Europe) κατά Επιτροπής, T‑262/10, EU:T:2011:623, σκέψη 32].
26      Kατά πάγια νομολογία, η προϋπόθεση κατά την οποία η πράξη που αποτελεί το αντικείμενο της προσφυγής πρέπει να αφορά άμεσα φυσικό ή νομικό πρόσωπο απαιτεί τη συνδρομή δύο σωρευτικών κριτηρίων, ήτοι ότι το επίμαχο μέτρο, πρώτον, παράγει άμεσα αποτελέσματα στη νομική κατάσταση του ιδιώτη και, δεύτερον, ότι δεν αφήνει καμία εξουσία εκτιμήσεως στους αποδέκτες του, οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με την εφαρμογή του, για τον λόγο ότι αυτή έχει καθαρά αυτόματο χαρακτήρα και απορρέει αποκλειστικά από τη ρύθμιση της Ένωσης, χωρίς εφαρμογή άλλων παρεμβαλλομένων κανόνων (βλ., συναφώς, αποφάσεις της 10ης Σεπτεμβρίου 2009, Επιτροπή κατά Ente per le Ville Vesuviane και Ente per le Ville Vesuviane κατά Επιτροπής, C‑445/07 P και C‑455/07 P, Συλλογή, EU:C:2009:529, σκέψη 45, της 13ης Οκτωβρίου 2011, Deutsche Post και Γερμανία κατά Επιτροπής, C‑463/10 P και C‑475/10 P, EU:C:2011:656, σκέψη 66, και διάταξη της 6ης Μαρτίου 2014, Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development κατά Επιτροπής, C‑248/12 P, EU:C:2014:137, σκέψη 21).
27      Εν προκειμένω, πρέπει να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα που απορρέουν από τον προσβαλλόμενο κανονισμό συνίστανται στην επιβολή περιορισμών στην εξαγωγή στη Ρωσία ορισμένων αγαθών και τεχνολογιών διπλής χρήσης, καθώς και στην παροχή συναφών υπηρεσιών ή υπηρεσιών που συνδέονται με την προμήθεια όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού, όπως επίσης στην πώληση, προμήθεια, μεταβίβαση ή εξαγωγή ορισμένων τεχνολογιών για τη βιομηχανία πετρελαίου της Ρωσίας, καθώς και στην πρόσβαση στην κεφαλαιαγορά για ορισμένους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς (βλ. σκέψεις 4 έως 6 ανωτέρω). Ο κανονισμός αυτός δεν επιβάλλει κανέναν περιορισμό στην εξαγωγή γεωργικών προϊόντων στη Ρωσία.
28      Συναφώς, διαπιστώνεται ότι ο προσφεύγων αυτοπροσδιορίζεται ως συνεταιρισμός τα μέλη του οποίου δραστηριοποιούνται στους τομείς της γεωργίας (βλ. σκέψη 1 ανωτέρω). Επιπλέον, δεν μνημονεύει καμία διάταξη του προσβαλλόμενου κανονισμού η οποία να επηρεάζει άμεσα τη νομική του κατάσταση ή εκείνη των μελών του.
29      Αντιθέτως, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η Ρωσική Ομοσπονδία έλαβε, ως αντίδραση στον προσβαλλόμενο κανονισμό, αντιμέτρα με σκοπό την απαγόρευση εισαγωγής γεωργικών προϊόντων προερχόμενων από την Ένωση.
30      Πράγματι, από το σημείο 1 του ψηφίσματος υπ’ αριθ. 778 προκύπτει ότι το προεδρικό διάταγμα υπ’ αριθ. 560 επιβάλλει εμπάργκο στην εισαγωγή ορισμένων γεωργικών προϊόντων προερχόμενων από κράτη μέλη της Ένωσης, πράγμα που, όπως ο ίδιος ο προσφεύγων παραδέχεται, προκάλεσε την ακύρωση των συμβάσεων πωλήσεως των εν λόγω προϊόντων τις οποίες φέρονται να είχαν συνάψει τα μέλη του με Ρώσους εισαγωγείς.
31      Ως εκ τούτου, η νομική κατάσταση του προσφεύγοντος και των μελών του δεν επηρεάστηκε άμεσα από τον προσβαλλόμενο κανονισμό.
32      Εκ του συνόλου των προεκτεθεισών σκέψεων προκύπτει ότι ο προσφεύγων δεν νομιμοποιείται να ασκήσει προσφυγή κατά του προσβαλλόμενου κανονισμού.
33      Το ανωτέρω συμπέρασμα επιβάλλεται χωρίς να απαιτείται να καθοριστεί αν, όπως οι ίδιοι οι διάδικοι δέχονται, ο προσβαλλόμενος κανονισμός συνιστά «κανονιστική πράξη» κατά την έννοια του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, τρίτη περίπτωση, ΣΛΕΕ. Ομοίως δεν είναι αναγκαίο να εξεταστεί αν ο εν λόγω κανονισμός επάγεται εκτελεστικά μέτρα έναντι του προσφεύγοντος ή των μελών του, εξέταση που θα συνεπαγόταν ότι το Γενικό Δικαστήριο θα έπρεπε να εξετάσει την κατάσταση του προσώπου που επικαλείται το δικαίωμα προσφυγής δυνάμει της διατάξεως αυτής και όχι την κατάσταση άλλων προσώπων (αποφάσεις της 19ης Δεκεμβρίου 2013, Telefónica κατά Επιτροπής, C‑274/12 P, EU:C:2013:852, σκέψη 30, και της 28ης Απριλίου 2015, T & L Sugars και Sidul Açúcares κατά Επιτροπής, C‑456/13 P, EU:C:2015:284, σκέψη 32).
34      Κατά συνέπεια, η υπό κρίση προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
35      Υπό τις συνθήκες αυτές, παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως παρεμβάσεως της Επιτροπής.
Επί των δικαστικών εξόδων
36      Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι ο προσφεύγων ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά του έξοδα και στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου.
37      Επιπροσθέτως, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 144, παράγραφος 10, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο προσφεύγων, το Συμβούλιο και η Επιτροπή φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του που σχετίζονται με την αίτηση παρεμβάσεως.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο τμήμα)
διατάσσει:
1)      Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
2)      Καταδικάζει τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Προφήτης Ηλίας στα δικαστικά του έξοδα και στα έξοδα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
3)      Καταργείται η δίκη όσον αφορά την αίτηση παρεμβάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
4)      Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Προφήτης Ηλίας, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν έκαστος τα δικαστικά έξοδά του που σχετίζονται με την αίτηση παρεμβάσεως.
Λουξεμβούργο, 8 Οκτωβρίου 2015.
Ο Γραμματέας
Ο Πρόεδρος
E. Coulon
G. Berardis
* Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.