Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 maart 2021 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vänersborgs tingsrätt, mark- och miljödomstolen - Zweden) – Föreningen Skydda Skogen (C‑473/19), Naturskyddsföreningen i Härryda, Göteborgs Ornitologiska Förening (C‑474/19) / Länsstyrelsen i Västra Götalands län, B.A.B. (C‑473/19), U.T.B. (C‑474/19)
(Gevoegde zaken C-473/19 en C-474/19)1
(Prejudiciële verwijzing – Milieu – Richtlijn 92/43/EEG – Instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna – Artikel 12, lid 1 – Richtlijn 2009/147/EG – Behoud van de vogelstand – Artikel 5 – Bosbouw – Verboden ter instandhouding van de beschermde soorten – Project inzake eindkap – Gebied waar beschermde soorten voorkomen)
Procestaal: Zweeds
Verwijzende rechter
Vänersborgs tingsrätt, mark- och miljödomstolen
Partijen in het hoofdgeding
Verzoekende partijen: Föreningen Skydda Skogen (C‑473/19), Naturskyddsföreningen i Härryda, Göteborgs Ornitologiska Förening (C‑474/19)
Verwerende partijen: Länsstyrelsen i Västra Götalands län, B.A.B. (C‑473/19), U.T.B. (C‑474/19)
Dictum
Artikel 5 van richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale praktijk volgens welke de in deze bepaling vervatte verboden uitsluitend gelden voor soorten die zijn opgenomen in bijlage I bij deze richtlijn, of die op welk niveau dan ook bedreigd zijn of waarvan de populatie op lange termijn een neerwaartse trend vertoont.
Artikel 12, lid 1, onder a) tot en met c), van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna moet aldus worden uitgelegd dat, ten eerste, deze bepaling zich verzet tegen een nationale praktijk volgens welke in het geval dat met menselijke activiteiten, zoals bosbouwactiviteiten of bodemexploitatie, duidelijk een ander doel wordt nagestreefd dan het doden of storen van diersoorten, de verboden in deze bepaling alleen van toepassing zijn wanneer er een risico bestaat dat de activiteiten negatieve gevolgen hebben voor de staat van instandhouding van de betrokken soorten en, ten tweede, de door deze bepaling geboden bescherming ook blijft gelden voor soorten die een gunstige staat van instandhouding hebben bereikt.
Artikel 12, lid 1, onder d), van de habitatrichtlijn moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling zich verzet tegen een nationale praktijk volgens welke in het geval waarin beschadiging, vernieling of achteruitgang – direct of indirect, afzonderlijk of cumulatief – tot gevolg heeft dat de continue ecologische functie van de natuurlijke habitat van de betrokken soort in een bepaald gebied ondanks voorzorgsmaatregelen verloren gaat, het verbod waarin deze bepaling voorziet alleen wordt toegepast indien de staat van instandhouding van de betrokken soort dreigt te verslechteren.
____________
1 PB C 288 van 26.8.2019.