61999CJ0348_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-348/99,
Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την M. Wolfcarius, νομική σύμβουλο, και τον M. Desantes Real, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gσmez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, εκπροσωπουμένου από τον P. Steinmetz, διευθυντή νομικών και πολιτιστικών υποθέσεων στο Υπουργείο Εξωτερικών, 5, rue Notre-Dame, Λουξεμβούργο,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο να διαπιστωθεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων (ΕΕ L 77, σ. 20), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους L. Sevσn (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, P. Jann και M. Wathelet, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: P. Lιger
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 10ης Φεβρουαρίου 2000,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Σεπτεμβρίου 1999, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με αίτημα να διαπιστωθεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων (ΕΕ L 77, σ. 20, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία,
2 Η οδηγία σκοπεί στην εναρμόνιση των εθνικών διατάξεων που αφορούν τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων.
3 Δυνάμει του άρθρου 16, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας, τα κράτη μέλη έπρεπε να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την οδηγία αυτή πριν από την 1η Ιανουαρίου 1998 και να ανακοινώσουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την εν λόγω οδηγία.
4 Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν της γνωστοποιήθηκαν τα μέτρα που έπρεπε να λάβει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου για τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας, όχλησε, με έγγραφο της 31ης Μαρτίου 1998, το κράτος μέλος αυτό και το κάλεσε να υποβάλει τις παρατηρήσεις του εντός προθεσμίας δύο μηνών.
5 Επειδή δεν δόθηκε απάντηση στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή, με έγγραφο της 30ής Σεπτεμβρίου 1998, απηύθυνε στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου αιτιολογημένη γνώμη με την οποία το κάλεσε να λάβει τα αναγκαία προς συμμόρφωσή του προς την εν λόγω γνώμη μέτρα εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της.
6 Ελλείψει κάθε άλλης γνωστοποιήσεως εκ μέρους της Λουξεμβουργιανής Κυβερνήσεως σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
7 Η Λουξεμβουργιανή Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί τη μη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, αλλά ισχυρίζεται ότι η προσφυγή θα καταστεί άνευ αντικειμένου άπαξ εγκριθεί το νομοσχέδιο αριθ. 4431 περί των δικαιωμάτων του δημιουργού, των συγγενών δικαιωμάτων και των βάσεων δεδομένων, το οποίο υποβλήθηκε στη Chambre des dιputιs στις 24 Απριλίου 1998 και το οποίο σκοπεί, μεταξύ άλλων, στη διασφάλιση της μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, με τα άρθρα του 67 έως 70, τα οποία αναγνωρίζουν στις βάσεις δεδομένων την προστασία από το δικαίωμα του δημιουργού. Ως εκ τούτου, ζητεί από το Δικαστήριο, κυρίως, να αναστείλει τη διαδικασία επί της προσφυγής και, επικουρικώς, να απορρίψει την προσφυγή και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
8 Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο προσφυγής βάσει του άρθρου 226 ΕΚ, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την κατάσταση του κράτους μέλους όπως αυτή είχε κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη και ότι οι μεταβολές που επέρχονται στη συνέχεια δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 11ης Νοεμβρίου 1999, C-315/98, Επιτροπή κατά Ιταλίας, μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 11).
9 Δεδομένου ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέλειψε να μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό του δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας και δεν επικαλέστηκε κανένα στοιχείο ικανό να δικαιολογήσει την αναστολή της διαδικασίας, πρέπει να απορριφθεί το αίτημα που υπέβαλε προς τούτο και να κριθεί βάσιμη η προσφυγή την οποία άσκησε η Επιτροπή.
10 Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή υπέβαλε σχετικό αίτημα και το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Tο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 96/9/ΕΚ του Ευρωπαϋκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 1996, σχετικά με τη νομική προστασία των βάσεων δεδομένων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
2) Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτου του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.