62004TJ0067_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση T-67/04,
Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV,
με έδρα το Spa (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους L. de Brouwer, E. Cornu, E. De Gryse και D. Moreau,
Προσφεύγουσα,
κατά
Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), εκπροσωπούμενου από τον A. Folliard‑Monguiral,
καθού,
αντίδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ
Spa-Finders Travel Arrangements Ltd,
με έδρα τη Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη (Ηνωμένες Πολιτείες),
που έχει ως αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 10ης Δεκεμβρίου 2003 (υπόθεση R 131/2003-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Spa Monopole, αγροτικής εταιρίας της Spa SA/NV, και Spa-Finders Travel Arrangements Ltd,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, N. J. Forwood και Σ. Παπασάββα, δικαστές,
γραμματέας: C. Kristensen, κυρία υπάλληλος διοικήσεως,
έχοντας υπόψη το κατατεθέν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 12 Φεβρουαρίου 2004 δικόγραφο προσφυγής,
έχοντας υπόψη το κατατεθέν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 26 Μαΐου 2004 υπόμνημα απαντήσεως του ΓΕΕΑ,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως 18ης Ιανουαρίου 2005,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
Ιστορικό της διαφοράς
1. Στις 14 Οκτωβρίου 1996, η εταιρία Spa-Finders Travel Arrangements Ltd υπέβαλε στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1), όπως έχει τροποποιηθεί.
2. Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι το λεκτικό σημείο SPA‑FINDERS.
3. Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες για τις οποίες ζητήθηκε η καταχώριση υπάγονται στις κλάσεις 16 και 39, κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση προϊόντων και υπηρεσιών σχετικά με την καταχώριση σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί. Αυτά τα προϊόντα και οι υπηρεσίες αντιστοιχούν στις ακόλουθες περιγραφές:
– «έντυπες εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένων καταλόγων, περιοδικών και ενημερωτικών δελτίων», της κλάσεως 16·
– «υπηρεσίες πρακτορείων ταξιδίων», της κλάσεως 39.
4. Στις 19 Ιανουαρίου 1998 η αίτηση καταχωρίσεως σήματος δημοσιεύθηκε στο Δελτίο κοινοτικών σημάτων αριθ. 5/1998.
5. Στις 17 Απριλίου 1998 η Spa Monopole, αγροτική εταιρία της Spa SA/NV (στο εξής: Spa Monopole ή προσφεύγουσα) άσκησε ανακοπή κατά της καταχωρίσεως του υποβληθέντος σχετικώς σήματος.
6. Η ανακοπή στηριζόταν στα προγενέστερα σήματα SPA και LES THERMES DE SPA, που είχαν αποτελέσει το αντικείμενο των ακολούθων καταχωρίσεων:
– καταχώριση αριθ. 389 230 στην Μπενελούξ του σήματος SPA όσον αφορά τα προϊόντα «μεταλλικά και αεριούχα νερά και άλλα μη οινοπνευματώδη ποτά. Σιρόπια και άλλα παρασκευάσματα για ποτοποιία», της κλάσεως 32·
– καταχώριση αριθ. 372 307 στην Μπενελούξ του σήματος SPA, όσον αφορά τα προϊόντα «λευκαντικά παρασκευάσματα και άλλες ουσίες για πλύσιμο, παρασκευάσματα για καθαρισμό, στίλβωση, αφαίρεση λίπους και απόξεση· σαπούνια· είδη αρωματοποιίας, αιθέρια έλαια, καλλυντικά, λοσιόν για μαλλιά· οδοντοσκευάσματα», της κλάσεως 3·
– καταχώριση αριθ. 54 721 στη Γερμανία του σήματος SPA για προϊόντα και υπηρεσίες υπαγόμενες στην ανωτέρω μνημονευομένη κλάση 3 και για «ξενοδοχειακές υπηρεσίες· δημόσια λουτρά, πισίνα και υπηρεσίες σάουνα· οργάνωση συνεδρίων και εκθέσεων· κρατήσεις δωματίων», της κλάσεως 42·
– καταχώριση αριθ. 501 661 στην Μπενελούξ του σήματος LES THERMES DE SPA για προϊόντα της κλάσεως 3.
7. Η ασκηθείσα από την προσφεύγουσα ανακοπή στηριζόταν επίσης σε μη καταχωρισθέν σημείο, συγκεκριμένα το όνομα της εταιρίας και την εμπορική επωνυμία SA Spa Monopole, αγροτική εταιρία της Spa, συντομογραφικώς «SA Spa Monopole NV», χρησιμοποιουμένη για τις έχουσες σχέση με τα μεταλλικά νερά και τα κέντρα υδροθεραπείας εμπορικές δραστηριότητες.
8. Προς στήριξη της ανακοπής της, η προσφεύγουσα επικαλέστηκε το άρθρο 8, παράγραφοι 4 και 5, του κανονισμού 40/94. Η ανακοπή ασκήθηκε κατά όλων των καλυπτομένων από το υποβληθέν προς καταχώριση σήμα προϊόντων και υπηρεσιών.
9. Με απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 2002, το τμήμα ανακοπών απέρριψε την ανακοπή κρίνοντας ότι δεν είχε αποδειχθεί ότι η χρήση του σήματος SPA‑FINDERS θα καθιστούσε δυνατή την άντληση αθέμιτου οφέλους από τη φήμη των προγενεστέρων σημάτων SPA ή ότι θα έβλαπτε τον διακριτικό χαρακτήρα των τελευταίων.
10. Στις 28 Ιανουαρίου 2003, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του ΓΕΕΑ βάσει των άρθρων 57 έως 59 του κανονισμού 40/94.
11. Με απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 2003 (στο εξής: προσβαλλομένη απόφαση), το πρώτο τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ απέρριψε την ασκηθείσα από την προσφεύγουσα προσφυγή. Το τμήμα προσφυγών αναγνώρισε την ομοιότητα των επιμάχων σημάτων καθώς και το εύρος και τη φήμη του σήματος SPA αναφορικά με τα μεταλλικά νερά στο Βέλγιο και σε ολόκληρη την Μπενελούξ. Παρ’ όλα αυτά, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι δεν είχε αποδειχθεί ότι η καταχώριση του σήματος SPA-FINDERS, για τα προϊόντα της κλάσεως 16 και τις υπηρεσίες της κλάσεως 39, θα έβλαπτε το σήμα SPA, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
Αιτήματα των διαδίκων
12. Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
– να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση·
– να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
13. Το ΓΕΕΑ ζητεί από το Πρωτοδικείο:
– να απορρίψει την υπό κρίση προσφυγή·
– να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
14. Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν και μόνο λόγο αντλούμενο από την παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
Επιχειρήματα των διαδίκων
Επί του παραδεκτού των προβαλλομένων ενώπιον του Πρωτοδικείου πραγματικών και νομικών ισχυρισμών
15. Εν πρώτοις, το ΓΕΕΑ προβάλλει το απαράδεκτο των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας σχετικά με το σήμα LES THERMES DE SPA, που έχει καταχωριστεί στην Μπενελούξ υπό τα στοιχεία 466 130 όσον αφορά «ξενοδοχειακές υπηρεσίες· δημόσια λουτρά, πισίνα και υπηρεσίες σάουνα· οργάνωση συνεδρίων και εκθέσεων· κρατήσεις δωματίων» της κλάσεως 42. Συναφώς, το ΓΕΕΑ υποστηρίζει ότι, στο μέτρο που η διαδικασία ανακοπής καθώς και η ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ διαδικασία δεν αφορούσαν το εν λόγω σήμα, τα σχετικά με αυτό επιχειρήματα της προσφεύγουσας είναι απαράδεκτα.
16. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η προσφεύγουσα επιβεβαίωσε το γεγονός ότι για πρώτη φορά ενώπιον του Πρωτοδικείου μνημόνευσε το σήμα LES THERMES DE SPA, που είχε καταχωριστεί στην Μπενελούξ υπό τα στοιχεία 466 130 για τις υπηρεσίες της κλάσεως 42.
Επί της εφαρμογής του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94
– Επί της φήμης των προγενεστέρων σημάτων
17. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα διάφορα σήματα SPA τυγχάνουν μεγάλης φήμης στην Μπενελούξ, πράγμα που προκύπτει, πρώτον, από το δικαίωμά της αποκλειστικής εκμεταλλεύσεως των νερών της πόλεως Spa από το 1921 και από το γεγονός ότι, υπό το σήμα SPA, παράγει και εμπορεύεται μεταλλικά νερά προερχόμενα από τις πηγές αυτές. Δεύτερο, το σήμα SPA έρχεται πρώτο μεταξύ των εμφιαλωμένων μεταλλικών νερών στην αγορά της Μπενελούξ. Τρίτον, η SPA αντιπροσωπεύει ένα μεταλλικό νερό με θετικά για την υγεία αποτελέσματα, αναγνωρισμένα από τη Βασιλική Ιατρική Ακαδημία του Βελγίου. Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι οι φιάλες SPA πωλούνται σε αρκετές χώρες της Ευρώπης καθώς και στον υπόλοιπο κόσμο. Εξάλλου, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι η φήμη της οποίας τυγχάνει το σήμα SPA στην Μπενελούξ για τα μεταλλικά νερά αναγνωρίστηκε από το τμήμα ανακοπών καθώς και από το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ με την προσβαλλομένη απόφαση καθώς και στο πλαίσιο μιας άλλης υποθέσεως (απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών της 12ης Δεκεμβρίου 2003, SA SPA Monopole, αγροτική εταιρία της Spa/Cosmetics Ltd, υπόθεση R 168/2003-2).
18. Εξάλλου, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι το σήμα LES THERMES DE SPA τυγχάνει επίσης μεγάλης φήμης στην Μπενελούξ όσον αφορά τις υπηρεσίες της κλάσεως 42. Εν προκειμένω, παραπέμπει στις θεραπευτικές ιδιότητες του νερού Spa και των θερμών πηγών του, που είναι γνωστές από τον 19ο αιώνα, εποχή από την οποία το σήμα LES THERMES DE SPA έχει αποκτήσει εξαιρετική φήμη και προσελκύει πολυάριθμους τουρίστες και καταναλωτές.
19. Το ΓΕΕΑ εκτιμά ότι το καταχωρισθέν υπό τα στοιχεία 389 230 σήμα SPA, που αφορά προϊόντα της κλάσεως 32, είναι το μόνο που τυγχάνει μεγάλης φήμης στην επικράτεια της Μπενελούξ και είναι το μόνο σήμα που πρέπει να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής.
– Επί της ομοιότητας ή του πανομοιότυπου των επιμάχων σημάτων
20. Η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί την εκτίμηση το υ τμήματος προσφυγών σχετικά με την ομοιότητα των σημάτων SPA και SPA‑FINDERS. Εξάλλου, θεωρεί ότι τα σήματα LES THERMES DE SPA και SPA‑FINDERS είναι ομοειδή.
21. Το ΓΕΕΑ συμμερίζεται την άποψη της προσφεύγουσας σχετικά με την ομοιότητα των σημάτων SPA‑FINDERS και SPA. Λόγω της ομοιότητας αυτής, θα ήταν δυνατό το κοινό της Μπενελούξ να θεωρήσει ότι υφίσταται κάποια σχέση μεταξύ του σημείου και του σήματος, κατά την έννοια της νομολογίας Αdidas (απόφαση του Δικαστηρίου της 23ης Οκτωβρίου 2003, C-408/01, Adidas-Salomon και Adidas Μπενελούξ, Συλλογή 2003, σ. I-12537, στο εξής: απόφαση Adidas). Παρ’ όλα αυτά, ο ΓΕΕΑ υπογραμμίζει ότι η ύπαρξη μιας τέτοιας σχέσεως δεν επιτρέπει, από μόνη της, τη διαπίστωση προσβολής στη φήμη ή στον διακριτικό χαρακτήρα του προγενεστέρου σήματος ή τη δυνατότητα αντλήσεως εξ αυτών αθέμιτου οφέλους.
– Επί της μεθόδου εκτιμήσεως της τεθείσας με το άρθρο 8, παράγραφος 5, in fine, του κανονισμού 40/94 προϋποθέσεως
22. Η προσφεύγουσα στηρίζεται στη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 2, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1), υποστηρίζοντας ότι είναι σημαντικό ότι μπορεί το κοινό να διαπιστώσει κάποια σχέση μεταξύ του προγενεστέρου και του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος (απόφαση Adidas, σκέψεις 28 και 29). Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η ύπαρξη μιας τέτοιας σχέσεως έχει ως συνέπεια, αφενός, να θίγεται ο διακριτικός χαρακτήρας και η φήμη του προγενεστέρου σήματος και, αφετέρου, να καθίσταται δυνατή, με το υποβαλλόμενο προς καταχώριση σήμα, η άντληση αθέμιτου οφέλους από τη φήμη του προγενεστέρου σήματος. Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι όσο περισσότερη φήμη έχει το προγενέστερο σήμα τόσο η χρήση ομοειδούς σήματος για διαφορετικά προϊόντα ή υπηρεσίες θίγει τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος.
23. Η προσφεύγουσα στηρίζεται στην απόφαση Claeryn του Δικαστηρίου της Μπενελούξ της 1ης Μαρτίου 1975, σύμφωνα με την οποία ο διακριτικός χαρακτήρας του έχοντος φήμη σήματος μετράται από την ικανότητα του τελευταίου να δημιουργεί στην αντίληψη του κοινού άμεσο συσχετισμό με το προϊόν για το οποίο έχει καταχωριστεί. Τέλος, η προσφεύγουσα εμμένει επί της υπάρξεως κάποιας σχέσεως κατά αντίληψη του κοινού μεταξύ του υποβληθέντος για καταχώριση σήματος και του προγενεστέρου σήματος, πράγμα που επιτρέπει να αντλείται αθέμιτο όφελος και να θίγεται η φήμη του προγενεστέρου σήματος. Έτσι, το κοινό θεωρεί ότι υφίσταται οικονομική σχέση μεταξύ των παρεχουσών τα οικεία προϊόντα και υπηρεσίες επιχειρήσεων.
24. Το ΓΕΕΑ αντικρούει την άποψη αυτή.
– Επί της εφαρμογής των τεθεισών με το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 προϋποθέσεων
25. Όσον αφορά την εφαρμογή των τεθεισών με το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 προϋποθέσεων, σχετικά με την υπό κρίση υπόθεση, η προσφεύγουσα υπενθυμίζει, καταρχάς, ότι το σήμα SPA‑FINDERS αφορά εκδόσεις σχετικά με την υγεία και την ομορφιά καθώς και υπηρεσίες πρακτορείου ταξιδίων όσον αφορά εγκαταστάσεις θερμών λουτρών στην Ευρώπηv. Κατ’ αυτήν, στο μέτρο που το σήμα SPA απολαύει ευρείας φήμης στην Μπενελούξ, το κοινό της περιφέρειας αυτής θα συσχετίσει αμέσως το σήμα SPA-FINDERS με τα μεταλλικά νερά που καλύπτονται από το σήμα SPA καθώς και τις εγκαταστάσεις θερμών λουτρών που χρησιμοποιούν το ίδιο αυτό νερό. Ως εκ τούτου, ο συσχετισμός μεταξύ του σήματος SPA και του σήματος SPA-FINDERS που έχει σχέση με υπηρεσίες ταξιδιωτικών γραφείων και εκδόσεις, θα θίξει τον διακριτικό χαρακτήρα του προγενεστέρου σήματος αποδυναμώνοντάς τον.
26. Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι συσχετίζοντας τα σήματα SPA και SPA-FINDERS, το κοινό θα σκεφθεί ότι υφίσταται κάποια οικονομική σχέση μεταξύ των παρεχουσών αυτά τα προϊόντα και υπηρεσίες επιχειρήσεων. Πιο συγκεκριμένα, το κοινό θα υποθέσει ότι οι υπηρεσίες πρακτορείου ταξιδίων της SPA-FINDERS παρέχονται από την προσφεύγουσα ή κατόπιν αδείας της. Κατά συνέπεια, το σήμα SPA-FINDERS θα αντλούσε αθέμιτο όφελος από τη φήμη του σήματος SPA. Συναφώς, η προσφεύγουσα στηρίζεται στην προπαρατεθείσα (σκέψη 28) απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 12ης Δεκεμβρίου 2003.
27. Η προσφεύγουσα στηρίζεται επίσης στην οικονομική σχέση που υπάρχει κίνδυνος να θεωρήσει το κοινό ότι υφίσταται μεταξύ των παρεχουσών τα προϊόντα SPA και SPA-FINDERS επιχειρήσεων προκειμένου να καταδείξει τον κίνδυνο βλάβης που απειλεί τη φήμη του σήματος SPA. Κίνδυνος βλάβης είναι υπαρκτός, στο μέτρο που η Spa Monopole δεν θα μπορούσε να ελέγχει την ποιότητα των πωλουμένων υπό το σήμα SPA‑FINDERS προϊόντων και υπηρεσιών. Προς στήριξη της επιχειρηματολογίας της, η προσφεύγουσα παραπέμπει εκ νέου στην προπαρατεθείσα (σκέψη 28) απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 12ης Δεκεμβρίου 2003.
28. Το ΓΕΕΑ θεωρεί ότι η προσφεύγουσα δεν έχει προσκομίσει καμιά απόδειξη που να επιτρέπει να εφαρμοστεί το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94. Το ΓΕΕΑ εμμένει επί του γεγονότος ότι ο όρος spa δεν είναι μόνο γνωστός λόγω των μεταλλικών νερών: φέρνει επίσης στον νου την πόλη Spa, τη διαδρομή της φόρμουλα 1 και την εξοχή της. Ο όρος spa χρησιμοποιείται επίσης ευρέως για να χαρακτηρίζει εξοπλισμούς σχετικούς με τη χρήση νερού και θεραπείες (υδροθεραπεία, σάουνα κ.λπ.). Το ΓΕΕΑ προσθέτει ότι ο καταναλωτής θα συσχετίσει το σήμα SPA‑FINDERS με την αναζήτηση τόπων που να εμφανίζουν τα συνδεόμενα με τις spas χαρακτηριστικά (υδροθεραπεία, χαμάμ, σάουνα κ.λπ.). Επίσης, δεν υπάρχει τίποτα το ύποπτο, κατά το ΓΕΕΑ, στη χρήση της λέξεως spa, στην περιγραφική και γενική έννοιά της, στο μέτρο που η χρήση αυτή δεν αναφέρεται, κατά τρόπο άμεσο ή έμμεσο, στα μεταλλικά νερά.
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
29. Σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, «[κ]ατόπιν ανακοπής του δικαιούχου προγενέστερου σήματος κατά την έννοια της παραγράφου 2, το αιτούμενο σήμα δεν γίνεται επίσης δεκτό για καταχώρηση αν ταυτίζεται ή ομοιάζει με το προγενέστερο σήμα και πρόκειται να καταχωριστεί για προϊόντα ή υπηρεσίες που δεν ομοιάζουν με αυτές για τις οποίες έχει καταχωριστεί το προγενέστερο σήμα, εφόσον, στην περίπτωση προγενέστερου κοινοτικού σήματος, τα σήμα αυτό χαίρει φήμης στην Κοινότητα και, στην περίπτωση προγενέστερου εθνικού σήματος, το σήμα αυτό χαίρει φήμης στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η δε χρησιμοποίηση, χωρίς εύλογη αιτία του αιτούμενου σήματος, θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος ή θα έβλαπτε τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη».
30. Προκειμένου να εξακριβωθεί εάν το τμήμα προσφυγών έχει παραβιάσει τη διάταξη αυτή, πρέπει να εξεταστεί εάν συντρέχουν εν προκειμένω οι αναγκαίες για την εφαρμογή του προϋποθέσεις. Συναφώς, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι τα προγενέστερα σήματα επί των οποίων στηρίζεται μια ανακοπή είναι τόσο σήματα καταχωρισμένα στην Μπενελούξ όσο και ένα εθνικό σήμα. Ως εκ τούτου, πρέπει να εξακριβωθεί, πρώτον, εάν το σήμα για το οποίο ζητείται καταχώριση είναι πανομοιότυπο με αυτά τα προγενέστερα σήματα ή παρουσιάζει ομοιότητα με αυτά· δεύτερο, εάν τα τελευταία τυγχάνουν φήμης στην Μπενελούξ ή στο οικείο κράτος μέλος· και, τρίτον, εάν η αδικαιολόγητη χρήση του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος θα παρείχε αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη των προγενεστέρων σημάτων ή θα έβλαπτε αυτά. Δοθέντος ότι οι προϋποθέσεις αυτές είναι σωρευτικές, η ανυπαρξία μιας από αυτές αρκεί για να καταστήσει ανεφάρμοστες τις διατάξεις του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
31. Εξάλλου, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, όπως επιβεβαιώθηκε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ότι η υποβληθείσα από την προσφεύγουσα αίτηση ανακοπής δεν αφορούσε το σήμα LES THERMES DE SPA που είχε καταχωριστεί στην Μπενελούξ υπό τα στοιχεία 466 130 και προβλήθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Πρωτοδικείου. Όμως, κατά πάγια νομολογία, είναι δυνατό γεγονότα που προβάλλονται ενώπιον του Πρωτοδικείου χωρίς να έχουν προηγουμένως γνωστοποιηθεί στις αρχές του ΓΕΕΑ να θίγουν τη νομιμότητα μιας αποφάσεως μόνο εφόσον το ΓΕΕΑ όφειλε να τα έχει λάβει υπόψη αυτεπαγγέλτως. Συναφώς, από το άρθρο 74, παράγραφος 1, in fine, του κανονισμού 40/94, σύμφωνα με το οποίο, στο πλαίσιο διαδικασίας αφορώσας σχετικούς με άρνηση καταχωρίσεως λόγους, η εκ μέρους του ΓΕΕΑ εξέταση περιορίζεται στους ισχυρισμούς που προβάλλουν οι διάδικοι καθώς και στα υποβληθέντα από αυτούς αιτήματα, προκύπτει ότι το ΓΕΕΑ δεν υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη, αυτεπαγγέλτως, γεγονότα που δεν έχουν προταθεί από τους διαδίκους. Ως εκ τούτου, τέτοια γεγονότα δεν μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα αποφάσεως του τμήματος προσφυγών [απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Ιουλίου 2004, Τ-115/03, Samar κατά ΓΕΕΑ – Grotto (GAS STATION), που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 13].
32. Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας, στο μέτρο που αφορούν την καταχώριση στην Μπενελούξ υπό τα στοιχεία 466 130 του σήματος LES THERMES DE SPA και η ανάλυση να περιοριστεί στα σήματα SPA, που έχουν καταχωριστεί υπό τα στοιχεία 389 230, 372 307, 54 721 καθώς και στο σήμα LES THERMES DE SPA, που έχει καταχωριστεί υπό τα στοιχεία 501 661.
Επί της ομοιότητας ή του πανομοιότυπου των επιμάχων σημάτων
33. Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει, καταρχάς, ότι οι διάδικοι ορθώς συμφωνούν ως προς την ομοιότητα των επιμάχων σημάτων. Ως εκ τούτου, η έκβαση της προσφυγής εξαρτάται από τις δύο άλλες προϋποθέσεις του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 (βλ. ανωτέρω σκέψη 30).
Επί της φήμης των προγενεστέρων σημάτων
34. Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, προκειμένου ένα προγενέστερο εθνικό σήμα να πληροί τη σχετική με τη φήμη προϋπόθεση πρέπει να είναι γνωστό σε σημαντικό τμήμα του οικείου κοινού μέσω των καλυπτομένων από αυτό προϊόντων ή υπηρεσιών [απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Σεπτεμβρίου 1999, C-375/97, General Motors, Συλλογή 1999, σ. I-5421, σκέψη 31, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Δεκεμβρίου 2004, Τ-8/03, El Corte Inglés κατά ΓΕΕΑ – Pucci (EMILIO PUCCI), που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 67].
35. Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι η φήμη του σήματος SPA, που έχει καταχωριστεί στην Μπενελούξ υπό τα στοιχεία 389 230 για προϊόντα της κλάσεως 32, είναι διαπιστωμένη στην επικράτεια της Μπενελούξ.
36. Αντιθέτως, η προσφεύγουσα δεν προέβαλε κανένα επιχείρημα που να επιτρέπει να συναχθεί η ύπαρξη φήμης, στην επικράτεια της Μπενελούξ, του σήματος SPA, που έχει καταχωριστεί στην Μπενελούξ υπό τα στοιχεία 372 307 για προϊόντα της κλάσεως 3.
37. Εξάλλου, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι η φήμη, στη γερμανική επικράτεια, του σήματος SPA, που έχει καταχωριστεί στη Γερμανία υπό τα στοιχεία 54 721, για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 3 και 42, δεν είναι διαπιστωμένη. Συναφώς, με την προσβαλλόμενη απόφαση ρητώς αναγνωρίσθηκε η ανυπαρξία οποιασδήποτε εκ μέρους της προσφεύγουσας αποδείξεως που να επιτρέπει να καταδειχθεί η φήμη του σήματος αυτού επί της εν λόγω επικρατείας. Επομένως, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε στο Πρωτοδικείο κανένα στοιχείο που να επιτρέπει να τεθεί υπό αμφισβήτηση η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών. Πράγματι, το γεγονός ότι πωλούνται στη Γερμανία φιάλες με μεταλλικό νερό SPA δεν αποδεικνύει, από μόνο του, την ύπαρξη της φήμης του σήματος SPA για τα εν λόγω προϊόντα των κλάσεων 3 και 42.
38. Τέλος, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι κανένα στοιχείο δεν του επιτρέπει να συναγάγει την ύπαρξη φήμης του σήματος LES THERMES DE SPA, που έχει καταχωριστεί στην Μπενελούξ υπό τα στοιχεία 501 661, για προϊόντα της κλάσεως 3. Συναφώς, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε στοιχεία σχετικά με τη φήμη του σήματος LES THERMES DE SPA για προϊόντα και υπηρεσίες της κλάσεως 42, λόγω της εκμεταλλεύσεως εγκαταστάσεων θερμών λουτρών.
39. Ως εκ τούτου, για την εφαρμογή, εν προκειμένω, του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, το Πρωτοδικείο θα λάβει υπόψη μόνο τη φήμη, στην επικράτεια της Μπενελούξ, του σήματος SPA, που έχει καταχωριστεί υπό τα στοιχεία 389 230 και αφορά προϊόντα της κλάσεως 32. Ως εκ τούτου, πρέπει να εξακριβωθεί εάν η αδικαιολόγητη χρήση του σήματος SPA-FINDERS θα είχε ως συνέπεια την άντληση αθέμιτου οφέλους από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος SPA, που έχει καταχωριστεί στην Μπενελούξ υπό τα στοιχεία 389 230 και αφορά προϊόντα της κλάσεως 32 ή εάν τούτο θα τα έβλαπτε.
Επί του αθεμίτου οφέλους που αντλείται από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος και τη βλάβη που θα προκαλούσε σ’ αυτά
40. Καταρχάς, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι σκοπός του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 δεν είναι η παρεμπόδιση της καταχωρίσεως οποιουδήποτε σήματος που είναι πανομοιότυπο προς φημισμένο σήμα ή παρουσιάζει ομοιότητα με αυτό. Κύριος στόχος της διατάξεως αυτής είναι να επιτρέπει στον δικαιούχο φημισμένου προγενεστέρου σήματος να αντιτίθεται στην καταχώριση σημάτων δυναμένων είτε να βλάψουν τη φήμη ή τον διακριτικό χαρακτήρα του προγενεστέρου σήματος είτε να συντελέσουν στην άντληση αθέμιτου οφέλους από αυτήν τη φήμη ή από αυτόν τον διακριτικό χαρακτήρα. Συναφώς, πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο δικαιούχος του προγενεστέρου σήματος δεν υποχρεούται να αποδείξει την ύπαρξη πραγματικής και νυν υφισταμένης προσβολής του σήματός του. Πάντως, οφείλει να προσκομίσει στοιχεία που να επιτρέπουν να συναχθεί, prima facie, μελλοντικός, μη υποθετικός, κίνδυνος αθέμιτου οφέλους ή βλάβης.
41. Εξάλλου, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι για την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 5 του κανονισμού 40/94, ουσιώδη προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη σχέσεως μεταξύ του υποβληθέντος προς καταχώριση και του προγενεστέρου σήματος. Πράγματι, όταν προκύπτουν οι προβλεπόμενες από τη διάταξη αυτή βλάβες, αυτές αποτελούν τη συνέπεια ορισμένης ομοιότητας μεταξύ του υποβληθέντος προς καταχώριση και του προγενεστέρου σήματος, ομοιότητας λόγω της οποίας το οικείο κοινό προβαίνει σε συσχετισμό μεταξύ των δύο, δηλαδή διαπιστώνει κάποια μεταξύ τους σχέση. Η ύπαρ ξη της σχέσεως αυτής πρέπει να εκτιμάται σφαιρικώς, ενόψει όλων των ασκούντων επιρροή όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση παραγόντων (βλ., κατ’ αναλογία, την απόφαση Adidas, σκέψεις 29 και 30). Συναφώς, όσο σημαντικότεροι είναι ο χαρακτήρας και η φήμη του προγενεστέρου σήματος, τόπο ευχερέστερα γίνεται δεκτή η ύπαρξη βλάβης (προπαρατεθείσα απόφαση General Motors, σκέψη).
42. Υπό το φως ακριβώς των προηγουμένων θεωρήσεων, οφείλει το Πρωτοδικείο να ελέγξει εάν το σήμα SPA-FINDERS είναι δυνατό να αντλήσει αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος SPA ή να τα βλάψει αυτά.
– Επί της βλάβης που υφίσταται ο διακριτικός χαρακτήρας του προγενεστέρου σήματος
43. Η βλάβη αυτή υφίσταται εφόσον το προγενέστερο σήμα δεν μπορεί πλέον να προκαλεί άμεσο συσχετισμό με τα προϊόντα για τα οποία έχει καταχωριστεί και χρησιμοποιείται (βλ., υπό την έννοια αυτή, τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs στην απόφαση Adidas, Συλλογή σ. I-12540, σκέψη 37).
44. Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα δεν προβάλλει κανένα στοιχείο που να επιτρέπει να συναχθεί η ύπαρξη κινδύνου βλάβης, λόγω της χρήσεως του σήματος SPA‑FINDERS, του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος SPA. Πράγματι, η προσφεύγουσα εμμένει επί της φερομένης άμεσης σχέσεως που το κοινό θα διαπιστώσει μεταξύ του σήματος SPA και του σήματος SPA‑FINDERS. Από τη σχέση αυτή, η προσφεύγουσα συνάγει την ύπαρξη βλάβης στον διακριτικό χαρακτήρα. Πάντως, όπως η προσφεύγουσα αναγνώρισε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η ύπαρξη μιας τέτοιας σχέσεως δεν αρκεί για να αποδειχθεί ο κίνδυνος βλάβης στον διακριτικό χαρακτήρα. Εξάλλου, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι, δεδομένου ότι ο όρος spa χρησιμοποιείται συχνά για να χαρακτηρίζει, π.χ., τη βελγική πόλη Spa καθώς και τη βελγική αυτοκινητιστική διαδρομή Spa-Francorchamps ή, γενικώς, τους χώρους για υδροθεραπεία όπως χαμάμ ή σάουνα, προκύπτει ότι ο κίνδυνος βλάβης για τον διακριτικό χαρακτήρα του σήματος SPA είναι περιορισμένος.
45. Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η χρήση του σήματος SPA‑FINDERS είναι δυνατόν να βλάψει τον διακριτικό χαρακτήρα του σήματος SPA.
– Επί της βλάβης στη φήμη του προγενεστέρου σήματος
46. Η βλάβη αυτή υφίσταται όταν τα προϊόντα για τα οποία το υποβληθέν προς καταχώριση σήμα χρησιμοποιείται γίνονται αντιληπτά από το κοινό κατά τέτοιο τρόπο ώστε η έλξη που ασκεί το προγενέστερο σήμα να μειώνεται (βλ., υπό την έννοια αυτή, τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs στην προπαρατεθείσα υπόθεση Adidas, σημείο 38).
47. Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε, κατά τη διάρκεια της ενώπιον των αρχών του ΓΕΕΑ διαδικασίας ή ακόμα και ενώπιον του Πρωτοδικείου, κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να επιτρέπει να διαπιστωθεί ότι η καταχώριση του σήματος SPA-FINDERS θα ενείχε τον κίνδυνο βλάβης στη φήμη του σήματος SPA.
48. Συναφώς, όπως ορθώς επισημαίνει το ΓΕΕΑ, δεν υφίσταται κανένας ανταγωνισμός μεταξύ των προϊόντων και υπηρεσιών που αφορούν τα σήματα SPA και SPA-FINDERS ώστε να είναι δυνατό να απέλθει βλάβη στη φήμη των μεταλλικών νερών SPA. Ομοίως, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι είναι ήκιστα πιθανό να μπορεί το σήμα SPA-FINDERS να σκιάσει την εικόνα σου σήματος SPA.
49. Το συμπέρασμα αυτό δεν κλονίζεται από το επιχείρημα που η προσφεύγουσα αντλεί από την προπαρατεθείσα απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 12ης Δεκεμβρίου 2003, στο μέτρο που, με την απόφαση εκείνη, το τμήμα προσφυγών του ΓΕΕΑ έκρινε, στο σημείο 28 ότι υφίστατατο κίνδυνος βλάβης της φήμης και αντλήσεως αθέμιτου οφέλους συνδεόμενου με την τελευταία, λόγω της γειτνιάσεως των οικείων προϊόντων. Πάντως, εν προκειμένω, τα σήματα SPA και SPA‑FINDERS χαρακτηρίζουν λίαν διαφορετικά προϊόντα, τα οποία συνίστανται, αφενός, σε μεταλλικά νερά και, αφετέρου, σε εκδόσεις και υπηρεσίες πρακτορείου ταξιδίων. Ως εκ τούτου, το Πρωτοδικείο κρίνει ήκιστα πιθανό τα καλυπτόμενα από το σήμα SPA‑FINDERS προϊόντα και υπηρεσίες, έστω και αν αποδεικνύονται κατώτερης ποιότητας, να μειώνουν την έλξη που μπορεί να ασκεί το σήμα SPA.
50. Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η χρήση του σήματος SPA‑FINDERS είναι δυνατό να βλάψει τη φήμη του σήματος SPA.
– Επί του αθεμίτου οφέλους που αντλείται από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος
51. Το αθέμιτο όφελος που αντλείται από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος πρέπει να νοηθεί ως περικλείον και τις περιπτώσεις όπου υφίσταται πρόδηλη εκμετάλλευση και παρασιτισμός σε σχέση με φημισμένο σήμα ή προσπάθεια αντλήσεως οφέλους από το καλό του όνομα (βλ., υπό την έννοια αυτή, τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs στην προπαρατεθείσα απόφαση Adidas, σημείο 39).
52. Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι από κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύεται ότι το σήμα SPA‑FINDERS θα επέτρεπε στον δικαιούχο του να αντλήσει αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του σήματος SPA. Πράγματι, δεν υφίσταται καμιά απόδειξη που να στηρίζει την ύπαρξη οποιουδήποτε κινδύνου εκμεταλλεύσεως και παρασιτισμού όσον αφορά το σήμα SPA ή απόπειρας αντλήσεως οφέλους από το καλό του όνομα.
53. Ως εκ τούτου, δεν έχει αποδειχθεί ότι το υποβληθέν προς καταχώριση σήμα μπορεί να αντλήσει αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενεστέρου σήματος ή να τα βλάψει αυτά. Κατά συνέπεια, δεν συντρέχουν λόγοι ώστε να αποφανθεί το Δικαστήριο σχετικά με την ύπαρξη κινδύνου αδικαιολογήτου χρήσεως του υποβληθέντος προς καταχώριση σήματος.
54. Δεδομένου ότι δεν συντρέχει κάποια από τις προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, ο αντλούμενος από την παράβαση της διατάξεως λόγος είναι αβάσιμος. Επομένως, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
Επί των δικαστικών εξόδων
55. Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει αυτή να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με τα αιτήματα του ΓΕΕΑ.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (δεύτερο τμήμα)
αποφασίζει :
1) Απορρίπτει την προσφυγή.
2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.