61981CJ0074_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 74/81,
RUDOLF FLENDER KG, Siegen ( Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας ),
BERGROHR GMBH, Siegen,
EISEN- UND METALLWERKE FERNDORF GEBR . BENDER GMBH, Ferndorf ( Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας ),
EISENBAU KRAEMER MBH, Hilchenbach ( Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας ),
εκπροσωπούμενες από τούς H . Hellmann καί A . von Winterfeld, δικηγόρους Κολωνίας, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν δικηγόρο J.-C . Wolter, 2, rue Goethe,
προσφεύγουσες,
κατά
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ εκπροσωπουμένης από τόν Goetz zur Hausen, μέλος τής νομικής της υπηρεσίας, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν O . Montalto, μέλος τής νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθ’ ης,
Αντικείμενο της υπόθεσης
πού έχει ως αντικείμενο τήν ακύρωση τής αποφάσεως 385/81/ΕΚΑΧ τής Επιτροπής, τής 13ης Φεβρουαρίου 1981, περί ορισμένων υποχρεώσεων τών κοινοτικών παραγωγών χαλυβδίνων σωλήνων ( EE L 42, σ 17 ) ή, επικουρικώς, τήν ακύρωση τής εν λόγω αποφάσεως ως πρός τίς προσφεύγουσες,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ αίτηση πού κατέθεσαν στίς 7 Απριλίου 1981 στήν γραμματεία τού Δικαστηρίου τέσσερις επιχειρήσεις παραγωγής χαλυβδίνων σωλήνων ήσκησαν, δυνάμει τού άρθρου 33 δεύτερη παράγραφος τής συνθήκης ΕΚΑΧ, προσφυγή ακυρώσεως κατά τής αποφάσεως ΕΚΑΧ/385/81 τής Επιτροπής, τής 13ης Φεβρουαρίου 1981, περί ορισμένων υποχρεώσεων τών κοινοτικών παραγωγών χαλυβδίνων σωλήνων ( ΕΕ L 42, σ . 17 ).
2 Η προσβαλλομένη απόφαση εξεδόθη στό πλαίσιο τού συστήματος πού εθεσπίσθη μέ τήν απόφαση ΕΚΑΧ/2794/80 τής Επιτροπής, τής 31ης Οκτωβρίου 1980, περί καθορισμού συστήματος ποσοστώσεων τής παραγωγής χάλυβος γιά τίς χαλυβουργικές επιχειρήσεις ( ABl . L 291, σ . 1 ). Τό σύστημα αυτό εξαιρεί από τόν καθορισμό τών ποσοστώσεων τά προ-προϊόντα σωλήνων υπό τόν ορο οτι
χρησιμοποιούνται πράγματι εντός τής κοινής αγοράς γιά τήν παραγωγή σωλήνων . Επί πλέον, γιά ορισμένα από τά εν λόγω προ-προϊόντα καθορίσθη ειδικό καθεστώς επιτηρήσεως .
3 Μέ τίς αιτιολογικές σκέψεις τής επιδίκου αποφάσεως η Επιτροπή εξέθεσε οτι η εξαίρεση καί τό ειδικό καθεστώς καθιστούσαν αναγκαία τήν ενημέρωσή της, καί τήν δυνατότητα ελέγχου τής πραγματικής χρησιμοποιήσεως τών ανωτέρω προϊόντων, ο δέ έλεγχος αυτός θά πραγματοποιείται μόνο ως πρός τούς παραγωγούς σωλήνων, οι οποίοι, υπό τήν ιδιότητα αυτή, δέν αποτελούν επιχειρήσεις ΕΚΑΧ κατά τήν έννοια τού άρθρου 80 τής συνθήκης . Γιά τούς ανωτέρω λόγους, η Επιτροπή εστηρίχθη στό άρθρο 95 τής συνθήκης ΕΚΑΧ γιά νά επεκτείνει μέ τήν προσβαλλομένη απόφαση τήν εφαρμογή τών διατάξεων τού άρθρου 47 τής συνθήκης στούς παραγωγούς σωλήνων .
4 Τό άρθρο 1 τής προσβαλλομένης αποφάσεως υπεχρέωνε τούς παραγωγούς σωλήνων νά παρέχουν στήν Επιτροπή μηνιαίως πληροφορίες σχετικά μέ τήν παραγωγή τους σέ σωλήνες καί τήν προέλευση τών χρησιμοποιουμένων προ-προϊόντων . Τό άρθρο 2 προβλέπει οτι η Επιτροπή, «ασκώντας τήν εξουσία πού τής έχει ανατεθεί από τό άρθρο 47 τής συνθήκης», επαληθεύει τήν ακρίβεια τών παρεχομένων πληροφοριών καί σέ περίπτωση παραβάσεως εφαρμόζει τίς προβλεπόμενες στό άρθρο 47 τής συνθήκης πρόστιμα καί χρηματικές ποινές .
5 Η απόφαση παύει νά ισχύει, σύμφωνα μέ τό άρθρο 3, συγχρόνως μέ τό σύστημα ποσοστώσεων παραγωγής καί τό αργότερο στίς 30 Ιουνίου 1981 . Ενώ ομως τό σύστημα ποσοστώσεων παραγωγής, η ισχύς τού οποίου έπρεπε κατά τήν απόφαση 2794/80 νά λήξει τήν προαναφερθείσα ημερομηνία, παρετάθη μέ τίς ίδιες ουσιαστικά εξαιρέσεις, η επίδικη απόφαση δέν παρετάθη ούτε αντικατεστάθη μέ άλλα μέτρα ελέγχου επί τών παραγωγών σωλήνων .
6 Όπως προκύπτει από τήν δικογραφία, κατά τήν περίοδο ισχύος τής προσβαλλομένης αποφάσεως οι προσφεύγουσες ουδεμία πληροφορία παρέσχον καί η Επιτροπή περιορίσθη νά τούς απευθύνει επιστολή υπομνήσεως . Η Επιτροπή δέν προέβη στήν λήψη μέτρων επαληθεύσεως ή ελέγχου έναντι τών προσφευγουσών ούτε τούς επέβαλε οιοδήποτε πρόστιμο ή χρηματική ποινή .
7 Κατά τήν έγγραφη διαδικασία οι προσφεύγουσες εζήτησαν τήν ακύρωση τής αποφάσεως, προβάλλοντας κατάχρηση εξουσίας έναντι αυτών, αναρμοδιότητα τής Επιτροπής καί τό ασυμβίβαστο τής αποφάσεως μέ τήν συνθήκη . Η Επιτροπή εζήτησε νά κριθεί απαράδεκτη η προσφυγή γιά τόν λόγο οτι οι προσφεύγουσες, πού δέν αποτελούν επιχειρήσεις κατά τήν έννοια τής συνθήκης, δέν δύνανται νά προσβάλλουν παρά ατομικές αποφάσεις καί οτι εν πάση περιπτώσει δέν υπεστήριξαν πειστικά οτι η γενική απόφαση, τής οποίας ζητούν τήν ακύρωση, συνιστά κατάχρηση εξουσίας έναντι αυτών κατά τήν έννοια τού άρθρου 33 δεύτερη παράγραφος τής συνθήκης .
8 Κατά τήν διάρκεια τής προφορικής διαδικασίας η Επιτροπή υπεγράμμισε οτι κατά τήν άποψή της τό γράμμα τής αποφάσεως δέν επιτρέπει τήν επιβολή κυρώσεων μέ τά προβλεπόμενα από τό άρθρο 47 τής συνθήκης ΕΚΑΧ πρόστιμα καί χρηματικές ποινές, γιά τήν απλή παράλειψη τής κατά τό άρθρο 1 τής αποφάσεως παροχής πληροφοριών . Πράγματι, επειδή η αναφορά στό άρθρο 47 τής συνθήκης ΕΚΑΧ απαντάται αποκλειστικά στό άρθρο 2, μόνο επί παραβάσεως τής τασσομένης υπό τού εν λόγω άρθρου υποχρεώσεως περί ανοχής επιτοπίων επαληθεύσεων, δύνανται νά επιβληθούν κυρώσεις . Εξ άλλου, η Επιτροπή παρεδέχθη οτι δέν διαθέτει πλέον τήν εξουσία νά προβαίνει σέ επιτόπιες επαληθεύσεις δυνάμει τής αποφάσεως . Εδήλωσε, συνεπώς, οτι δέν θά προβεί πλέον σέ ενέργειες εναντίον τών προσφευγουσών βάσει τής αποφάσεως . Οι προσφεύγουσες δέν προέβαλαν ενστάσεις κατ’ αυτής τής θέσεως .
9 Συνεπώς, πρέπει νά γίνει δεκτό οτι η προσφυγή αφορά απόφαση πού δέν ειχε ούτε δύναται πλέον νά έχει επιβλαβείς επιπτώσεις γιά τίς προσφεύγουσες καί κατ’ αυτόν τόν τρόπο η δίκη κατέστη άνευ αντικειμένου .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
10 Κατά τό άρθρο 69 παράγραφος 5 τού κανονισμού διαδικασίας άν η εκδίκαση τής υποθέσεως δέν καταλήξει στήν έκδοση αποφάσεως, τό Δικαστήριο κανονίζει τά έξοδα κατά τήν κρίση του . Υπό τίς παρούσες περιστάσεις κάθε διάδικος πρέπει νά φέρει τά δικαστικά του έξοδα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Δέν συντρέχει λόγος νά αποφανθεί επί τής προσφυγής .
2)Κάθε διάδικος φέρει τά δικαστικά του έξοδα .