62021TJ0482_RES
Sprawa T-482/21
TenneT TSO GmbHiTenneT TSO BV
przeciwko
Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki
Wyrok Sądu (trzecia izba w składzie powiększonym) z dnia 25 września 2024 r.
Energia – Rynek wewnętrzny energii elektrycznej – Region wyznaczania zdolności przesyłowych – Region CORE – Przyjęcie przez ACER metody podziału kosztów redysponowania i zakupów przeciwnych – Obowiązek uzasadnienia – Określenie poziomu tolerancji dla uzasadnionych przepływów kołowych – Artykuł 16 ust. 13 rozporządzenia (UE) 2019/943
Postępowanie sądowe – Interwencja – Uwagi interwenienta – Wymogi formalne – Zwięzłe przedstawienie powołanych zarzutów – Ogólne odesłanie do uwag przedstawionych przez interwenienta w sprawie powiązanej – Niedopuszczalność
[statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 21; regulamin postępowania przed Sądem, art. 76 lit. d), art. 145 § 2 lit. b)]
(zob. pkt 25-27, 31, 32)
Energia – Rynek wewnętrzny energii elektrycznej – Rozporządzenie 2019/943 – Zarządzanie ograniczeniami przesyłowymi występującymi w systemie przesyłowym energii elektrycznej – Wdrożenie działań zaradczych mających na celu zmniejszenie międzyobszarowych ograniczeń przesyłowych – Metoda podziału kosztów działań zaradczych – Uwzględnienie działań zaradczych realizowanych w odniesieniu do wewnętrznych elementów sieci o napięciu równym lub wyższym niż 220 kv – Dopuszczalność
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2019/943, motywy 2, 35, art. 1 lit. a), art. 16 ust. 4, art. 16 ust. 8 akapit pierwszy lit. b), art. 16 ust. 13; rozporządzenia Komisji: 2015/1222, motywy 2, 12, art. 9 ust. 11, art. 74 ust. 2, 4; 2017/1485, art. 76 ust. 1 lit. b) ppkt (iii), (v)]
(zob. pkt 78-153)
Agencje Unii Europejskiej – Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) – Postępowanie odwoławcze – Postępowanie przed komisją odwoławczą ACER-u – Odwołanie od decyzji ACER-u o przyjęciu metody podziału kosztów działań zaradczych wdrożonych w celu zmniejszenia ograniczeń przesyłowych występujących w systemie przesyłowym energii elektrycznej – Ocena złożonych okoliczności faktycznych o charakterze technicznym i ekonomicznym – Zakres kontroli – Kontrola zgodności z prawem nieograniczająca się do oceny oczywistych błędów w ocenie
(rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: 2019/942, art. 25, 26, 28; 2019/943, art. 16 ust. 13; rozporządzenie Komisji 2015/1222, art. 74)
(zob. pkt 176, 177)
Agencje Unii Europejskiej – Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) – Postępowanie odwoławcze – Postępowanie przed komisją odwoławczą ACER-u – Obowiązek uzasadnienia decyzji – Zakres – Naruszenie – Konsekwencje
(art. 263, 296 TFUE)
(zob. pkt 179-186, 220-224)
Energia – Rynek wewnętrzny energii elektrycznej – Rozporządzenie 2019/943 – Zarządzanie ograniczeniami przesyłowymi występującymi w systemie przesyłowym energii elektrycznej – Wdrożenie działań zaradczych mających na celu zmniejszenie międzyobszarowych ograniczeń przesyłowych – Metoda podziału kosztów działań zaradczych – Wyłączenie kosztów związanych z przepływami kołowymi nieprzekraczającymi pewnego poziomu tolerancji – Określenie przez Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) poziomu tolerancji w sposób niezgodny z mającymi zastosowanie ramami prawnymi – Niedopuszczalność – Wyjątek – Dorozumiana kompetencja ACER do określenia poziomu tolerancji w sposób niezgodny z mającymi zastosowanie ramami prawnymi – Przesłanki – Niespełnione przesłanki
[art. 4 ust. 3 TUE; rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: 2019/942, art. 6 ust. 10 akapit drugi lit. a), art. 6 ust. 11, 12; 2019/943, motyw 34, art. 16 ust. 13; rozporządzenie Komisji 2015/1222, art. 9 ust. 11, art. 74 ust. 6 lit. a)]
(zob. pkt 235-301, 305-310, 318-331)
Skarga o stwierdzenie nieważności – Wyrok stwierdzający nieważność – Skutki – Ograniczenie przez sąd Unii – Przesłanki
(art. 264 akapit drugi TFUE)
(zob. pkt 335, 338-342)
Streszczenie
Uwzględniając skargę wniesioną przez operatorów systemów przesyłowych energii elektrycznej (zwanych dalej: „OSP”), Sąd stwierdził nieważność decyzji komisji odwoławczej Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER) (zwanej dalej „komisją odwoławczą”), uzasadniając to tym, że jest ona niezgodna z prawem w odniesieniu do określenia poziomu tolerancji przepływów kołowych i niewystarczającego uzasadnienia. Jednakże sąd potwierdził zgodność z prawem zakresu stosowania metody podziału kosztów redysponowania i zakupów przeciwnych przyjętej przez ACER i objął nią wewnętrzne elementy sieci, które nie są „krytyczne”.
W dniu 24 lipca 2015 r. Komisja Europejska przyjęła rozporządzenie 2015/1222 (
1
). Rozporządzenie to ustanawia szereg wymogów w sektorze energii elektrycznej, dotyczących alokacji międzyobszarowych zdolności przesyłowych i zarządzania ograniczeniami przesyłowymi na rynkach dnia następnego i dnia bieżącego, w tym w szczególności określenia wspólnej metody podziału kosztów redysponowania i zakupów przeciwnych o znaczeniu transgranicznym (
2
).
Na podstawie tego rozporządzenia OSP regionu „CORE” (
3
) przedłożyli wszystkim właściwym krajowym organom regulacyjnym (zwanym dalej „KOR”) tego regionu wniosek dotyczący wspomnianej metody.
Jako że KOR nie osiągnęły porozumienia w odniesieniu do tego wniosku, ACER wydała w dniu 30 listopada 2020 r. na podstawie powyższego rozporządzenia decyzję w sprawie zatwierdzenia metody podziału kosztów (zwanej dalej „kwestionowaną metodą podziału kosztów”).
Skarżące, TenneT TSO GmbH i TenneT TSO BV, jako OSP obsługujący sieć przesyłową energii elektrycznej odpowiednio w części Niemiec i w Niderlandach, wniosły wówczas odwołanie od tej decyzji do komisji odwoławczej. Ponieważ zostało ono oddalone, wniosły one do Sądu skargę o stwierdzenie nieważności decyzji komisji odwoławczej (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”).
Ocena Sądu
Przed wydaniem rozstrzygnięcia co do istoty, Sąd uznał uwagi interwenienta przedłożone przez Republikę Federalną Niemiec za częściowo niedopuszczalne, gdyż niektóre powołane zarzuty nie zostały rozwinięte wystarczająco, aby umożliwić Sądowi orzeczenie w ich przedmiocie. Tym samym ogólne odesłanie do uwag interwenienta złożonych w sprawie połączonej mającej również za przedmiot stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, załączonych do uwag interwenienta w niniejszej sprawie nie rekompensuje ewentualnego braku istotnych elementów argumentacji prawnej, które muszą być zawarte w uwagach interwenienta.
Kontynuując analizę merytoryczną, sąd zbadał kolejno trzy zarzuty podniesione przez skarżące, a mianowicie – zarzut dotyczący naruszenia prawa przy określaniu zakresu stosowania kwestionowanej metody podziału kosztów, zarzut dotyczący bezprawnego charakteru metody rozkładu przepływów przyjętej w tej metodzie i zarzut dotyczący błędnego określenia poziomu tolerancji dla legalnych przepływów kołowych.
W przedmiocie zarzutu dotyczącego zakresu stosowania kwestionowanej metody podziału kosztów
Sąd przypomniał na wstępie, że redysponowanie (
4
) i zakupy przeciwne (
5
)stanowią kosztowne działania zaradcze wdrożone w celu zmniejszenia ograniczeń fizycznych w odniesieniu do sieci przesyłowej energii elektrycznej.
W tym względzie w art. 74 ust. 2 i 4 rozporządzenia 2015/1222 przewidziano przyjęcie rozwiązań w zakresie podziału kosztów w odniesieniu do działań zaradczych o znaczeniu transgranicznym i ustalono, że metoda podziału kosztów powinna określać koszty poniesione w wyniku stosowania redysponowania lub zakupów przeciwnych w celu zapewnienia gwarancji transgranicznych zdolności przesyłowych, kwalifikujące się do podziału między wszystkich OSP z danego regionu wyznaczania zdolności przesyłowych, w niniejszym przypadku będącego regionem CORE.
Ponadto w art. 16 ust. 13 rozporządzenia 2019/943 przewidziano podział kosztów działań zaradczych mających na celu zmniejszenie ograniczeń przesyłowych między dwoma obszarami rynkowymi (
6
) w zależności od udziału przepływów wynikających z transakcji zawieranych wewnątrz obszaru w ograniczeniach przesyłowych między dwoma obserwowanymi obszarami.
Zakres stosowania kwestionowanej metody podziału kosztów obejmuje nie tylko elementy sieci międzystrefowej (połączenia międzysystemowe), lecz także wszystkie wewnętrzne elementy sieci o napięciu równym lub wyższym niż 220 kilowoltów (kV). Zgodnie z tą metodą działaniami redysponowania i zakupów przeciwnych o znaczeniu transgranicznym są bowiem co do zasady wszystkie działania redysponowania i zakupów przeciwnych o znaczeniu transgranicznym mające na celu zmniejszenie ograniczeń przesyłowych na elementach sieci o znaczeniu transgranicznym, określone w szczególności metodą w zakresie koordynacji regionalnej bezpieczeństwa pracy w regionie CORE [zwaną dalej „metodą bezpieczeństwa (ROSC)”]. Zgodnie z metodą bezpieczeństwa (ROSC) elementami sieci o znaczeniu transgranicznym są wszystkie krytyczne elementy sieci, które są brane pod uwagę w procesie wyznaczaniu międzyobszarowych zdolności przesyłowych oraz elementy sieci o napięciu równym lub wyższym niż 220 kV.
Zdaniem skarżących należy wykluczyć z podziału koszty działań zaradczych przypisane wewnętrznym elementom sieci, które nie są krytycznymi elementami sieci, ponieważ ograniczenia przesyłowe na tych elementach stanowią „wewnętrzne” ograniczenia przesyłowe, które nie są objęte zakresem definicji ograniczeń przesyłowych „między obszarami”.
W tym względzie Sąd sprecyzował, że art. 74 ust. 4 lit. b) rozporządzenia 2015/1222 dotyczy podziału kosztów działań zaradczych, które mają na celu zapewnienie gwarancji transgranicznych zdolności przesyłowych. Ponieważ rozporządzenie 2015/1222 jest aktem wykonawczym, należy interpretować je zgodnie z jego rozporządzeniem podstawowym, a mianowicie rozporządzeniem 2019/943, którego art. 16 ust. 13 dotyczy z kolei kosztów działań zaradczych uruchomionych w celu zapewnienia obrotu międzystrefowego.
W celu sprawdzenia zatem, czy kwestionowana metoda podziału kosztów, potwierdzona w zaskarżonej decyzji, jest zgodna z przywołanymi przepisami, należy ustalić, jakie ograniczenia przesyłowe można zmniejszyć w skoordynowany sposób w celu zapewnienia obrotu międzystrefowego zgodnie z art. 16 ust. 13 rozporządzenia 2019/943, co następnie pozwoli na wskazanie, czy działania zaradcze określone w kwestionowanej metodzie podziału kosztów mają na celu zapewnienie gwarancji transgranicznych zdolności przesyłowych w rozumieniu art. 74 ust. 4 lit. b) rozporządzenia 2015/1222.
Po pierwsze, Sąd zauważył, że samo objęcie kosztów poniesionych z tytułu ograniczeń przesyłowych na elementach sieci o napięciu wyższym niż 220 kV lub równym 220 kV zakresem stosowania kwestionowanej metody podziału kosztów nie może być sprzeczne z art. 16 ust. 13 rozporządzenia 2019/943, jako że z tym przepisem wiąże się jedynie ustalenie, jakie ograniczenia przesyłowe można zmniejszyć w skoordynowany sposób w celu zapewnienia obrotu międzystrefowego.
Po drugie, to, że ograniczenia przesyłowe mogą zostać zmniejszone poprzez wykorzystanie do 30 % zdolności każdego krytycznego elementu sieci, przy czym 70 % tej zdolności powinno pozostać dostępne do obrotu międzystrefowego, nie oznacza, że należy jedynie dzielić koszty działań zaradczych realizowanych w odniesieniu do wspomnianych elementów krytycznych. Działania zaradcze w odniesieniu do innych niż krytyczne elementów sieci mogą bowiem przyczyniać się do złagodzenia ograniczeń przesyłowych w odniesieniu do krytycznych elementów sieci, zapewniając tym samym gwarancje transgranicznych zdolności przesyłowych.
Po trzecie, Sąd dodał, że kosztowne działania zaradcze, takie jak redysponowanie i zakupy przeciwne, występują jedynie w ramach procesu wyznaczania międzyobszarowych zdolności przesyłowych (zwanego dalej „procesem CROSA”) ustanowionego w metodzie bezpieczeństwa (ROSC), który ma szczególnie na celu koordynację działań zaradczych o znaczeniu transgranicznym w rozumieniu tej metody. Optymalizacja działań zaradczych przewidziana w tym procesie wiąże się ze wskazaniem działania zaradczego najbardziej skutecznego w celu zaradzenia ograniczeniom przesyłowym w odniesieniu do wszystkich elementów sieci (krytycznych lub innych niż krytyczne) o poziomie napięcia wyższym niż 220 kV lub równym 220 kV.
Z powyższego wynika, że wszystkie ograniczenia przesyłowe zarządzane w sposób skoordynowany w ramach procesu CROSA, odpowiadają „ogranicze[niom] przesyłowy[m] między […] obszarami”, w rozumieniu art. 16 ust. 13 rozporządzenia 2019/943, i że wszystkie środki zaradcze uruchomione w ramach tego procesu w celu zmniejszenia rozpatrywanych ograniczeń przesyłowych przyczyniają się do zapewnienia gwarancji transgranicznych zdolności przesyłowych, zgodnie z art. 74 ust. 4 lit. b) rozporządzenia 2015/1222. W konsekwencji zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” koszty tych działań zaradczych powinny być rozdzielane między OSP.
W przedmiocie zarzutu dotyczącego rozkładu przepływów
Skarżące zarzucają w szczególności komisji odwoławczej, że nie rozpatrzyła ona argumentów podniesionych przez nie przeciwko metodzie rozkładu przepływów przyjętej w kwestionowanej metodzie podziału kosztów, potwierdzonej w zaskarżonej decyzji.
Na wstępie Sąd zauważył, że rozkład przepływów służący wskazaniu rodzajów przepływów, które spowodowały ograniczenia przesyłowe w odniesieniu do elementów sieci, jest koniecznym i istotnym etapem w ramach podziału kosztów działań zaradczych, ponieważ dostarcza danych wejściowych koniecznych do podziału wspomnianych kosztów W związku z tym w zakresie, w jakim argumenty skarżących dotyczyły samego zamysłu metody rozkładu przepływów przyjętej przez ACER, a zatem istotnych elementów zaskarżonej decyzji, komisja odwoławcza powinna się ustosunkować do tych argumentów, aby wywiązać się z obowiązku uzasadnienia. Tymczasem zaskarżona decyzja jest obarczona wadą niewystarczającego uzasadnienia w tej kwestii, które nie pozwala skarżącym na zapoznanie się z podstawami tej decyzji, a Sądowi na przeprowadzenie jej kontroli sądowej.
Ponieważ niewystarczające uzasadnienie stanowi naruszenie istotnych wymogów proceduralnych w rozumieniu art. 263 TFUE, Sąd stwierdził na tej podstawie nieważność zaskarżonej decyzji.
W przedmiocie zarzutu dotyczącego poziomu tolerancji dla przepływów kołowych
Skarżące kwestionują poziom tolerancji ustalony przez ACER w kwestionowanej metodzie podziału kosztów, potwierdzonej przez komisje odwoławczą w zaskarżonej decyzji, co się tyczy przepływów kołowych (
7
), które wymieniono wśród rodzajów przepływów mogących spowodować ograniczenia przesyłowe.
W tym względzie Sąd przypomniał, że zgodnie z art. 16 ust. 13 rozporządzenia 2019/943 koszty związane z przepływami wynikającymi z transakcji zawieranych wewnątrz obszarów rynkowych, które przyczyniają się do ograniczeń przesyłowych między dwoma obserwowanymi obszarami rynkowymi, lecz są poniżej poziomu, którego można by oczekiwać, gdyby strukturalnych ograniczeń przesyłowych (
8
) na danym obszarze rynkowym nie było (zwanym dalej „poziomem tolerancji”), są wykluczone z podziału kosztów działań zaradczych, o którym mowa w tym przepisie. Ten sam przepis stanowi, że poziom tolerancji powinien być analizowany i ustalany przez OSP dla każdej poszczególnej granicy obszaru rynkowego.
W niniejszej sprawie, ponieważ OSP nie przeprowadzili wymaganej analizy, ACER, nie posiadając tej analizy, uznała się za uprawnioną, a wręcz zobowiązaną do samodzielnego ustalenia tymczasowego poziomu tolerancji, aby zapobiec sytuacji bez wyjścia przy przyjmowaniu kwestionowanej metody podziału kosztów. ACER ustaliła zatem wspólny poziom tolerancji dla wszystkich obszarów rynkowych w regionie CORE, który podzieliła równomiernie przez liczbę obszarów rynkowych, z których pochodzą przepływy kołowe.
Otóż Sąd stwierdził, że poziom tolerancji ustalony przez ACER nie uwzględnia wymogów przewidzianych w art. 16 ust. 13 rozporządzenia 2019/943, zgodnie z którymi poziom tolerancji powinien odpowiadać „poziom[owi], którego można by oczekiwać gdyby strukturalnych ograniczeń przesyłowych […] nie było” i powinien być ustalany „dla każdej poszczególnej granicy obszaru rynkowego”.
W odniesieniu do określenia wymogu pierwszego, analiza wymagana zgodnie z art. 16 ust. 13 akapit pierwszy rozporządzenia 2019/943 zakłada w szczególności dokonanie analizy inwestycji w sieć i ewentualnych zmian konfiguracji obszarów rynkowych w celu wyeliminowania strukturalnych ograniczeń przesyłowych. Tymczasem ACER, która przyznaje, że nie przeprowadziła takiej analizy, ustaliła poziom tolerancji wynoszący 10 % maksymalnej zdolności przesyłowej danego elementu sieci jako „średnią” z rozbieżnych opinii przedstawionych przez zainteresowanych OSP.
W odniesieniu do wymogu drugiego, jeżeli dokonany przez ACER podział prowadzi do indywidualnego poziomu tolerancji dla każdego obszaru rynkowego w zakresie, w jakim poziom ten jest określany na podstawie indywidualnej maksymalnej zdolności przesyłowej każdego właściwego elementu sieci i liczby obszarów rynkowych, z których pochodzą przepływy kołowe w tych elementach sieci, nie odpowiada on indywidualizacji przewidzianej w tym artykule, który wprowadza wymóg, by poziom tolerancji był ustalany na podstawie specyfiki omawianych obszarów rynkowych i poszczególnych granic między nimi.
Sąd zbadał następnie, czy ACER posiadała, w szczególnej sytuacji, jaka zaistniała w niniejszej sprawie, kompetencję dorozumianą upoważniającą ją do określenia poziomu tolerancji w sposób odmienny niż przewidziany w art. 16 ust. 13 rozporządzenia 2019/943.
Przede wszystkim zauważył on, że co do zasady nie jest dopuszczalne w świetle zasady legalności, by agencja Unii taka jak ACER, mogła odstąpić od mających zastosowanie ram prawnych. Następnie, chociaż w rozporządzeniu 2019/943 umożliwiono ACER wydanie decyzji tymczasowej, w jasno określonych okolicznościach, to określenie poziomu tolerancji w metodzie podziału kosztów działań zaradczych nie zalicza się do tych okoliczności. Wreszcie samo powołanie się na interes związany ze skutecznością nie wystarczy, by być podstawą przyznania dorozumianej kompetencji na rzecz ACER, chyba że odpowiada to rzeczywistej potrzebie zapewnienia skuteczności danych przepisów.
W tym względzie ACER w szczególności uzasadniła konieczność przyjęcia kwestionowanej metody podziału kosztów bez możliwości oczekiwania na analizę przewidzianą w art. 16 ust. 13 rozporządzenia 2019/943 terminem, który został jej wyznaczony na przyjęcie tej metody i opóźnieniem OSP w opracowaniu wniosku dotyczącego metody podziału kosztów. Tymczasem z jednej strony termin wyznaczony ACER na przyjęcie metody podziału kosztów miał charakter instrukcyjny, a zatem mógł zostać przedłużony. Z drugiej strony, obowiązek określenia poziomu tolerancji poprzez przeprowadzenie analizy przewidzianej w art. 16 ust. 13 rozporządzenia 2019/943 wszedł w życie dopiero po przedłożeniu przez OSP z regionu CORE wniosku dotyczącego metody podziału kosztów wszystkim KOR z regionu. Co więcej ACER nie wykazała, że ułatwiła opracowanie tej analizy, chociaż zgodnie z zasadą lojalnej współpracy miała za zadanie to uczynić.
Jako że ACER nie wykazała rzeczywistej potrzeby zapewnienia skuteczności danych przepisów, nie mogła przy określaniu poziomu tolerancji w kwestionowanej metodzie podziału kosztów oprzeć się na kompetencji dorozumianej.
Mając na względzie całość powyższych rozważań, Sąd stwierdził nieważność wydanej przez komisję odwoławczą zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim utrzymano w niej w mocy decyzję ACER z dnia 30 listopada 2020 r. i oddalono odwołanie skarżących od tej decyzji.
(
1
)	Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1222 z dnia 24 lipca 2015 r. ustanawiające wytyczne dotyczące alokacji zdolności przesyłowych i zarządzania ograniczeniami przesyłowymi (Dz.U. 2015, L 197, s. 24).
(
2
)	Artykuł 74 rozporządzenia 2015/2022.
(
3
)	Region CORE jest obszarem geograficznym obejmującym Belgię, Republikę Czeską, Niemcy, Francję, Chorwację, Luksemburg, Węgry, Niderlandy, Austrię, Polskę, Rumunię, Słowenię i Słowację, wprowadzonym w celu wyznaczania zdolności przesyłowych zgodnie z art. 15 rozporządzenia 2015/1222.
(
4
)	Zgodnie z art. 2 pkt 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii elektrycznej (Dz.U. 2019, L 158, s. 54), redysponowanie zdefiniowano jako środek aktywowany przez jednego lub większą liczbę OSP lub operatorów systemów dystrybucyjnych, i polegający na zmianie schematu wytwarzania, obciążenia, lub obu, aby zmodyfikować przepływy fizyczne w systemie przesyłowym i zmniejszyć fizyczne ograniczenia przesyłowe lub w inny sposób zapewnić bezpieczeństwo systemu.
(
5
)	Zgodnie z art. 2 pkt 27 rozporządzenia 2019/943 zakupy przeciwne odsyłają do wymiany międzystrefowej zainicjowanej przez operatorów systemów między dwoma obszarami rynkowymi w celu zmniejszenia fizycznych ograniczeń przesyłowych. Na podstawie art. 2 pkt 4 rozporządzenia 2019/943 ograniczenie przesyłowe, które stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa pracy systemu wymagające działania zaradczego, jest natomiast zdefiniowane jako sytuacja, w której nie wszystkie składane przez uczestników rynku zlecenia obrotu między obszarami sieci mogą zostać wykonane, ponieważ ich realizacja w znaczącym stopniu wpłynęłaby na fizyczne przepływy energii w elementach sieci, które nie są w stanie obsłużyć tych przepływów. Ograniczenia przesyłowe są spowodowane przepływami fizycznymi.
(
6
)	W art. 2 pkt 65 rozporządzenia 2019/943 zdefiniowano obszar rynkowy jako „największy obszar geograficzny, w obrębie którego uczestnicy rynku mają możliwość wymiany energii bez alokacji zdolności przesyłowych”.
(
7
)	Zgodnie z kwestionowaną metodą podziału kosztów przepływ kołowy jest „fizycznym przepływem na elemencie sieci, gdzie źródło i odbiornik znajdują się w tym samym obszarze, a element sieci lub jego część znajduje się na odmiennym obszarze”.
(
8
)	Strukturalne ograniczenie przesyłowe jest zdefiniowane w art. 2 pkt 6 rozporządzenia 2019/943 jako oznaczające „ograniczenie w systemie przesyłowym, które można jednoznacznie zdefiniować, które jest przewidywalne, geograficznie stabilne w czasie i często powtarza się w normalnych warunkach pracy systemu energetycznego”.