62021TJ0509
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA
(an Naoú Dlísheomra, Comhdhéanamh Méadaithe)
4 Meán Fómhair 2024 (
*1
)
(Dliteanas airgeadais an Aontais – Cur chun feidhme bhuiséad an Aontais Eorpaigh faoi bhainistiú indíreach eagraíochta idirnáisiúnta – Cinneadh lena ndiúltaítear aitheantas eintitis dhlítheanaigh mar eagraíocht idirnáisiúnta – Caingean le haghaidh neamhniú – Dlíthiúlacht na cumhachta aturnae a thugtar do dhlíodóirí an iarratasóra – Inghlacthacht – Cinneadh arna ghlacadh chun éifeacht a thabhairt do bhreithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais – Airteagal 266 den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh. – Res judicata – Prionsabal an dea-riaracháin – Deimhneacht dhlíthiúil – Rialachán (AE, Euratom) Uimh. 966/2012 – Airteagal 58 – Rialachán Tarmligthe (AE) Uimh. 1268/2012 – Airteagal 43 – Rialachán (AE, Euratom) 2018/1046 – Airteagal 156 – An coincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ agus ‘comhaontú idirnáisiúnta’ – Earráidí dlí – Earráid fhollasach mheasúnaithe – Dliteanas neamhchonarthach)
I gCás T‑509/21,
International Management Group (IMG), atá bunaithe sa Bhruiséil (an Bheilg), dá ndéanann L. Levi agus J.-Y. de Cara ionadaíocht, Dlíodóirí,
iarratasóir,
v
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann J. Baquero Cruz, J.-F. Brakeland, S. Delaude agus L. Puccio ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,
cosantóir,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Naoú Dlísheomra, Comhdhéanamh Méadaithe),
agus í comhdéanta mar seo a leanas: L. Truchot (Rapóirtéir), Uachtarán, H. Kanninen, R. Frendo, M. Sampol Pucurull agus T. Perišin, Breithiúna,
Cláraitheoir: L. Ramette, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn, go háirithe cinneadh an 11 Eanáir 2022 bac a chur ar na himeachtaí go dtí go ndéanfar cinneadh críochnaitheach ón gCúirt Bhreithiúnais sa chás as ar eascair breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún (C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722)
agus tar éis éisteacht an 22 Samhain 2023,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Lena chaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir go gcuirfí, International Management Group (IMG), ar an gcéad dul síos, cinneadh an 8 Meitheamh 2021 lenar dhiúltaigh an Coimisiún Eorpach, le héifeacht chúlghabhálach go dtí an 16 Nollaig 2014, stádas eagraíochta idirnáisiúnta dá bhforáiltear le Rialacha Airgeadais an Aontais Eorpaigh maidir le cistí an Aontais a chur chun feidhme trí úsáid a bhaint as an modh bainistíochta indírí (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) ar neamhní agus, ar an dara dul síos, de bhun Airteagal 268 CFAE, cúiteamh as an damáiste ábhartha agus neamhábhartha a mhaíonn sé a bhain dó.
I. Cúlra na díospóide
A. Cúlra riaracháin
2
Cruthaíodh an t‑iarratasóir, International Management Group – ar tugadh Infrastructure for Bosnia and Herzegovina (IMG-IBH) air ar dtús, a bhfuil a cheanncheathrú anois i mBéalgrád na Seirbia), an 25 Samhain 1994 chun eintiteas a cruthaíodh go sonrach chun na críche sin a chur ar fáil do na Stáit agus do na heagraíochtaí idirnáisiúnta atá rannpháirteach in atógáil na Boisnia agus na Heirseagaivéine. Ó shin i leith, leathnaigh sé a ghníomhaíochtaí de réir a chéile chuig réimsí na hatógála agus na forbartha.
3
An 7 Samhain 2013, ghlac an Coimisiún Cinneadh Cur Chun Feidhme C (2013) 7682 final maidir le Clár Gníomhaíochta Bliantúil 2013 i bhfabhar Maenmar v Burma atá le maoiniú ó bhuiséad ginearálta an Aontais, de bhun Airteagal 84 de Rialachán (AE, Euratom) Uimh. 966/2012 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Deireadh Fómhair 2012 maidir leis na rialacha airgeadais is infheidhme maidir le buiséad ginearálta an Aontais agus lena n‑aisghairtear Rialachán (CE, Euratom) Uimh. 1605/2002 ón gComhairle (IO 2012 L 298, lch. 1). Rinneadh foráil sa chinneadh sin, go háirithe, do chlár forbartha trádála a raibh an costas a mheastar a bheith EUR 10 milliún le maoiniú ag an Aontas Eorpach agus le cur chun feidhme trí chomhbhainistíocht leis an iarratasóir.
4
An 17 Feabhra 2014, chuir an Oifig Eorpach Frith-Chalaoise (OLAF) in iúl don Choimisiún gur oscail sí imscrúdú ar stádas an iarratasóra. An 15 Nollaig 2014, fuair an Coimisiún an tuarascáil a tharraing OLAF suas tar éis a imscrúdaithe (‘tuarascáil OLAF’), mar aon le roinnt moltaí. Sa tuarascáil sin, shonraigh OLAF, go bunúsach, nach eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir de réir bhrí Rialachán (CE, Euratom) Uimh. 1605/2002 ón gComhairle an 25 Meitheamh 2002 maidir leis an Rialachán Airgeadais is infheidhme maidir le buiséad ginearálta na gComhphobal Eorpach (IO 2002 L 248, lch. 1) agus Rialachán Uimh. 966/2012. Ina theannta sin, mhol OLAF go ngearrfadh an Coimisiún pionóis ar an iarratasóir agus go ngnóthódh sé na suimeanna a íocadh leis an iarratasóir sa cháil sin.
5
An 16 Nollaig 2014, chinn an Coimisiún cur chun feidhme, faoi bhainistíocht indíreach, an chláir forbartha trádála dá bhforáiltear i gCinneadh Cur Chun Feidhme C(2013) 7682 final, dá dtagraítear i mír 3 thuas, a chur de chúram ar eagraíocht seachas an t‑iarratasóir (‘cinneadh an 16 Nollaig 2014’).
6
Ar deireadh, an 8 Bealtaine 2015, sheol an Coimisiún litir chuig an iarratasóir inar chuir sé in iúl dó conas a bhí sé beartaithe aige obair leantach a dhéanamh ar thuarascáil OLAF, inar luaigh sé, cé nach gcuirfeadh sé tromlach na moltaí a rinne OLAF i bhfeidhm, gur chinn sé, inter alia, go dtí go mbeadh cinnteacht iomlán ann maidir lena stádas mar eagraíocht idirnáisiúnta, nach ndéanfadh a roinn aon chomhaontú tarmligin nua leis trí úsáid a bhaint as an modh bainistíochta indírí dá bhforáiltear le Rialachán Uimh. 966/2012 (‘cinneadh an 8 Bealtaine 2015’)
B. Cúlra dlíthiúil
7
Leis an gcéad iarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 21 Eanáir 2015 agus a cláraíodh mar T‑29/15, agus ansin leis an dara hiarratas a taisceadh an 14 Iúil 2015 agus a cláraíodh faoi uimhir T‑381/15, thionscain an t‑iarratasóir caingne ag iarraidh, ar an gcéad dul síos, cinneadh an 16 Nollaig 2014 a neamhniú agus, ar an dara dul síos, cinneadh an 8 Bealtaine 2015 a neamhniú agus cúiteamh a fháil as an damáiste a rinneadh leis an gcinneadh sin.
8
Le breithiúnais an 2 Feabhra 2017, International Management Group v an Coimisiún (T‑29/15, nár foilsíodh, EU:T:2017:56), agus an 2 Feabhra 2017, IMG v an Coimisiún (T‑381/15, nár foilsíodh, EU:T:2017:57), dhíbh an Chúirt caingne an iarratasóra i gcoinne chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015.
9
Le dhá achomharc a taisceadh an 11 Aibreán 2017 agus a cláraíodh faoi uimhreacha C‑183/17 P agus C‑184/17 P, d’iarr an t‑iarratasóir go gcuirfí an dá bhreithiúnas dá dtagraítear i mír 8 thuas ar ceal.
10
Le breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), chuir an Chúirt Bhreithiúnais, ar an gcéad dul síos, an dá bhreithiúnas dá dtagraítear i mír 8 den bhreithiúnas seo ar neamhní, ar an dara dul síos, chuir sí cinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 ar neamhní, agus ar an tríú dul síos, tharchuir sí Cás T‑381/15 ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta chun rialú a fháil ar an éileamh ar dhamáistí a chuir an t-iarratasóir isteach maidir leis na díobhála a líomhnaítear a rinneadh de bharr chinneadh an 8 Bealtaine 2015.
11
Le hiarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte Breithiúnais an 10 Eanáir 2020, d’iarr an t‑iarratasóir ar an gCúirt Bhreithiúnais léiriú a dhéanamh ar mhíreanna 1 go 3 den chuid oibríochtúil de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78). Le hordú an 9 Meitheamh 2020, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P-INT, EU:C:2020:507), dhiúltaigh an Chúirt don iarratas sin ar léiriú toisc é a bheith do-ghlactha go follasach.
C. Caingne riaracháin tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P)
12
I litir dar dáta an 6 Bealtaine 2019, d’iarr an Coimisiún ar an iarratasóir, i gcomhthéacs chomhlíonadh bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), doiciméid áirithe a chur ar fáil chun a léiriú gur chomhlíon sé i ndáiríre, na ceanglais maidir le bheith in ann oibriú leis an gCoimisiún trí úsáid a bhaint as an modh bainistíochta indírí.
13
I litir dar dáta an 25 Meitheamh 2019, d’iarr an t‑iarratasóir, go bunúsach, ar an gCoimisiún scor dá agóid i gcoinne a stádais mar eagraíocht idirnáisiúnta.
14
Le litir dar dáta an 18 Iúil 2019 (‘litir an 18 Iúil 2019’), d’áitigh an Coimisiún gur comhlíonadh breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), ‘aitheantas uathoibríoch [an iarratasóra] mar eagraíocht idirnáisiúnta, a dhéanamh ar a stádas dlíthiúil i bhfianaise na faisnéise a bhí ar fáil agus na rialacha airgeadais is infheidhme.’ Dá bhrí sin, d’athdhearbhaigh an Coimisiún a iarraidh ar an iarratasóir na doiciméid dá dtagraítear i litir an 6 Bealtaine 2019 dá dtagraítear i mír 12 thuas a thabhairt ar aird, agus dúirt sé, i gcás ina ndiúltódh sé dá chuid féin, go rachadh sé go díreach chuig na Stáit a mheas an t‑iarratasóir a bheith ina gcomhaltaí.
15
An 26 Samhain 2019, d’iarr an Coimisiún ar an mBeilg, ar an Danmhairg, ar an nGearmáin, ar an nGréig, ar an Spáinn, ar an bhFrainc, ar an Iodáil, ar an Ísiltír, ar an Ostair, ar an bPortaingéil, ar an bhFionlainn, ar an tSualainn, ar an Ríocht Aontaithe, ar Cheanada, ar an Iorua, ar an Rúis, ar an Eilvéis agus ar an Tuirc an measann siad gur eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir, an raibh siad ina gcomhaltaí den eagraíocht sin agus ar shínigh siad comhaontú idirnáisiúnta nó idir-rialtasach lena mbunaítear an t‑iarratasóir mar eagraíocht idirnáisiúnta. Más amhlaidh a bhí, d’iarr an Coimisiún ar na Stáit sin cóip dheimhnithe den chomhaontú sin a sheoladh chuige mar aon le cruthúnas go raibh lánchumhachtaí ag a shínitheoirí é a shíniú, nó cóip d’ionstraim dhaingniúcháin an chomhaontaithe sin.
16
An 27 Eanáir agus ansin an 11 Márta 2020, d’athdhearbhaigh an Coimisiún a iarraidh ar fhaisnéis an 26 Samhain 2019, dá dtagraítear i mír 15 thuas, ón mBeilg, ón Danmhairg, ón nGearmáin, ón nGréig, ón Spáinn, ón bhFrainc, ón Ostair, ón tSualainn, ón Ríocht Aontaithe, ó Cheanada agus ón Tuirc.
17
An 25 Bealtaine 2020, d’athdhearbhaigh an Coimisiún an iarraidh ar fhaisnéis an 26 Samhain 2019, dá dtagraítear i mír 15 thuas, chuig an mBeilg, an Danmhairg, an Ghearmáin, an Ghréig, an Spáinn, an Fhrainc, an tSualainn, Ceanada agus an Tuirc agus ansin, an 14 Deireadh Fómhair 2020, chuig an nGearmáin agus an Tuirc.
18
I litir dar dáta an 19 Feabhra 2021, chuir an Coimisiún in iúl don iarratasóir go raibh sé beartaithe aige cinneadh a ghlacadh lena ndiúltófaí stádas eagraíochta idirnáisiúnta a thabhairt dó agus d’iarr sé air barúlacha a chur isteach.
19
An 5 agus an 30 Márta 2021, chuir an t‑iarratasóir barúlacha i scríbhinn isteach mar fhreagra ar litir an Choimisiúin an 19 Feabhra 2021 dá dtagraítear i mír 18 thuas.
20
An 8 Meitheamh 2021, ghlac an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid.
D. Caingne breithiúnacha tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P)
21
Le hiarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 26 Meán Fómhair 2019 agus a cláraíodh mar T‑645/19, thug an t‑iarratasóir caingean ag iarraidh, ar an gcéad dul síos, litir an 18 Iúil 2019 a chur ar neamhní agus, ar an dara dul síos, cúiteamh as an damáiste ábhartha agus neamhábhartha a líomhnaítear a rinneadh leis an litir sin.
22
Le hordú an 9 Meán Fómhair 2020, IMG v an Coimisiún (T‑645/19, nár foilsíodh, EU:T:2020:388), dhíbh an Chúirt Ghinearálta don chaingean sin toisc í a bheith do-ghlactha.
23
Ina theannta sin, le breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2020, IMG v an Coimisiún (T‑381/15 RENV, EU:T:2020:406), dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta d’éileamh an iarratasóra ar chúiteamh as an díobháil a líomhnaítear a rinneadh le cinneadh an 8 Bealtaine 2015.
24
An 19 Samhain 2020, rinne an t‑iarratasóir dhá achomharc, a cláraíodh faoi C-619/20 P agus C-620/20 P, ag iarraidh go ndéanfaí an t‑ordú agus an breithiúnas dá dtagraítear, faoi seach, i míreanna 22 agus 23 den bhreithiúnas seo a chur ar ceal.
II. Imeachtaí tar éis an chaingean a thabhairt
25
Le breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún (C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722), dhiúltaigh an Chúirt Bhreithiúnais, ar an gcéad dul síos, don achomharc i gCás C-619/20 P a rinneadh i gcoinne an ordaithe dá dtagraítear i mír 22 den bhreithiúnas seo, ar an dara dul síos, an breithiúnas dá dtagraítear i mír 23 den bhreithiúnas seo a chur ar neamhní go páirteach agus, ar an tríú dul síos, Cás T-381/15 RENV a tharchur ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta le haghaidh rialú maidir le héileamh an iarratasóra ar dhamáistí as an díobháil ábhartha a líomhnaítear a rinneadh le cinneadh an 8 Bealtaine 2015.
III. An t‑ordú atá á lorg
26
Iarann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
–
a ordú don Choimisiún EUR 23671903 a íoc leis mar chúiteamh ar dhamáiste ábhartha agus neamhábhartha éagsúil;
–
a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
27
Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhíbhe;
–
a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
IV. An dlí lena mbaineann
A. Inghlacthacht
28
Is faoin gCúirt Ghinearálta atá sé scrúdú a dhéanamh ar bhailíocht na cumhachta aturnae a bhronn an t-iarratasóir dá dhlíodóirí, sula ndéanfar measúnú ar inghlacthacht Iarscríbhinní A.24 a ghabhann leis an iarratas agus C.1 a ghabhann leis an bhfreagra, a mhaígh an Coimisiún a bheith do-ghlactha.
1.
Bailíocht na cumhachta aturnae a bhronn an t-iarratasóir dá dhlíodóirí
29
Ag an éisteacht, mar fhreagra ar cheist ón gCúirt Ghinearálta maidir le comhlacht inniúil an iarratasóra chun imeachtaí dlí a thionscnamh, d’áitigh an Coimisiún nár thagair cumhacht aturnae an 12 Lúnasa 2021 a d’eisigh an t‑iarratasóir dá dhlíodóirí, a leagtar amach in Iarscríbhinn A.3 a ghabhann leis an iarratas, do chinneadh óna Bhuanchoiste, agus dá bhrí sin go bhféadfaí amhras a chaitheamh ar an gcinneadh sin a bheith ann.
30
Cuireann an t‑iarratasóir i gcoinne tuillteanas líomhaintí an Choimisiúin.
31
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú gur ábhar beartais phoiblí iad ceisteanna a bhaineann le hinghlacthacht caingne, agus dá bhrí sin féadfaidh Cúirteanna an Aontais iad a mheas tráth ar bith, fiú ar a dtionscnamh féin (féach breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2023, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑478/21 P, EU:C:2023:685, mír 42 agus an cásdlí dá dtagraítear).
32
Go háirithe, faoin tríú mír agus faoin gceathrú mír d’Airteagal 19 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, is infheidhme maidir leis an gCúirt Ghinearálta i gcomhréir leis an gcéad mhír d’Airteagal 53 den Reacht sin agus le hAirteagal 51(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, d’fhonn a bheith in ann imeachtaí a thionscnamh os comhair Chúirteanna an Aontais Eorpaigh, daoine dlítheanacha seachas na Ballstáit, institiúidí an Aontais Eorpaigh, na Stáit is páirtithe sa Chomhaontú maidir leis an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch an 2 Bealtaine 1992 (IO 1994 L 1, lch. 3) agus Údarás Faireacháin CSTE dá dtagraítear sa Chomhaontú sin, ní mór do dhlíodóir a dhéanann ionadaíocht don iarratasóir a bheith údaraithe chun cleachtadh os comhair cúirt de chuid Ballstáit nó de chuid Stát eile is páirtí (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2023, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑478/21 P, EU:C:2023:685, mír 91).
33
Dá bhrí sin, nuair a dhéantar agóid i gcoinne bhailíocht na cumhachta aturnae arna dheonú ag páirtí dá dhlíodóir, ní mór don pháirtí sin a léiriú go bhfuil an chumhacht sin dleathach, agus is faoin gCúirt Ghinearálta atá sé a fhíorú (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2023, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑478/21 P, EU:C:2023:685, mír 93 agus an cásdlí dá dtagraítear).
34
Mar sin féin, cé nach mór do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh a cheangal ar pháirtí a léiriú go bhfuil an chumhacht aturnae a deonaíodh dá dhlíodóir dleathach má dhéanann páirtí freasúrach agóid ina aghaidh, ní fhorchuirtear an ceanglas seo ach amháin má tá an agóid seo bunaithe ar fhianaise atá sonrach agus beacht go leor (breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2023, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑478/21 P, EU:C:2023:685, mír 97).
35
Sa chás seo, sa chéad áit, sonraítear in Airteagal 18(d) de reacht an iarratasóra, gan a thuilleadh soiléirithe, go bhfuil inniúlacht dhlíthiúil aige, de réir mar is gá chun a fheidhmeanna a fheidhmiú agus a chuspóirí a chomhlíonadh, agus go háirithe an inniúlacht chun imeachtaí dlí a thionscnamh.
36
Sa dara háit, gan ach a chur in iúl ag an éisteacht nár thagair an t‑údarás chun gníomhú a dheonaigh an t‑iarratasóir dá dhlíodóirí do chinneadh óna bhuanchoiste, níor bhunaigh an Coimisiún a agóid i gcoinne dhlíthiúlacht an tsainordaithe sin ar chomharthaí a bhí nithiúil agus beacht go leor.
37
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tsaincheist maidir le do-ghlacthacht lena n‑éilítear go bhfuil an t‑údarás chun gníomhú a thug an t‑iarratasóir dá dhlíodóirí neamhdhleathach.
2.
Inghlacthacht Iarscríbhinn A24 a ghabhann leis an iarratas
38
Ag an éisteacht, d’ardaigh an Coimisiún neamh-inghlacthacht Iarscríbhinn A.24 a ghabhann leis an iarratas sa mhéid go raibh tuairim óna Sheirbhís Dlí an 16 Eanáir 2015 san áireamh ann, nach raibh a nochtadh údaraithe aige.
39
Déanann an t‑iarratasóir agóid i gcoinne fhiúntas na saincheiste do-ghlacthachta sin.
40
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú gurb é an prionsabal atá i réim i ndlí an Aontais ná meastóireacht gan srian ar fhianaise, as a n‑eascraíonn, i gcás ina bhfuarthas fianaise go dleathach, nach féidir a hinghlacthacht a chonspóid os comhair na Cúirte Ginearálta (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Meán Fómhair 2018, Infineon Technologies v an Coimisiún, C‑99/17 P, EU:C:2018:773, mír 65 agus an cásdlí dá dtagraítear).
41
De réir cásdlí socair, bheadh sé contrártha le leas an phobail, lena gceanglaítear gur cheart go mbeadh na hinstitiúidí in ann tairbhe a bhaint as comhairle a seirbhísí dlí, arna tabhairt go hiomlán neamhspleách, cead a thabhairt doiciméid inmheánacha den sórt sin a thabhairt ar aird in imeachtaí os comhair Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh mura bhfuil a dtabhairt ar aird údaraithe ag an institiúid lena mbaineann nó ordaithe ag an gCúirt sin (féach, go háirithe, breithiúnas an 12 Iúil 2022Nord Stream 2 v an Pharlaimint agus an Chomhairle, C‑348/20 P, EU:C:2022:548, mír 136 agus an cásdlí dá dtagraítear).
42
Trí thuairim dhlíthiúil den sórt sin a thabhairt ar aird gan údarú, tá an t‑iarratasóir ag tabhairt aghaidh ar an institiúid lena mbaineann, in imeachtaí a bhaineann le dlíthiúlacht birt a chonspóidtear, le tuairim arna heisiúint ag a seirbhís dlí féin agus an beart sin á dhréachtú. I bprionsabal, dá gceadófaí don iarratasóir tuairim dhlíthiúil a chur faoi bhráid na Cúirte ó institiúid nach bhfuil a nochtadh údaraithe ag an institiúid sin, bheadh sé sin contrártha do cheanglais maidir le héisteacht chóir agus b’ionann é agus dul timpeall ar an nós imeachta chun rochtain a iarraidh ar dhoiciméad den sórt sin, a tugadh isteach le Rialachán (CE) Uimh. 1049/2001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 30 Bealtaine 2001 maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid de chuid Pharlaimint na hEorpa, na Comhairle agus an Choimisiúin (IO 2001 L 145, lch. 43) (féach, chuige sin, breithiúnas an 16 Feabhra 2022, an Ungáir v an Pharlaimint agus an Chomhairle, C‑156/21, EU:C:2022:97, mír 54 agus an cásdlí dá dtagraítear).
43
Is fíor gur cheart aird a thabhairt ar phrionsabal na trédhearcachta, a leagtar síos sa dara mír d’Airteagal 1 agus in Airteagal 10(3) CAE agus in Airteagal 15(1) agus in Airteagal 298(1) CFAE, lena ráthaítear, go háraithe, go bhfuil dlisteanacht níos mó ag an riarachán agus go bhfuil sé níos éifeachtaí agus níos cuntasaí don saoránach i gcóras daonlathach. Dá bhrí sin, trí chead a thabhairt d’éagsúlachtaí idir dearcthaí éagsúla a phlé go hoscailte, rannchuidíonn sé le muinín na saoránach sin as na hinstitiúidí sin a mhéadú (féach breithiúnas an 16 Feabhra 2022, an Ungáir v an Pharlaimint agus an Chomhairle, C‑156/21, EU:C:2022:97, mír 55 agus an cásdlí dá dtagraítear).
44
Is fíor nach bhfuil prionsabal na trédhearcachta in ann, ach go heisceachtúil, údar a thabhairt in imeachtaí dlí do nochtadh de dhoiciméad institiúide nach bhfuil rochtain ag an bpobal air agus ina bhfuil tuairim dlí. Sin an fáth ar rialaigh an Chúirt nach bhfuil údar maith ann, mar gheall ar leas sáraitheach poiblí, chun doiciméad ina bhfuil tuairim dlí de chuid institiúide a choimeád i gcás comhaid nuair, ar thaobh amháin, nach mbaineann an tuairim sin le nós imeachta reachtach lena bhfuil gá le trédhearcacht mhéadaithe agus, ar an taobh eile, nach bhfuil de bhuntáiste leis an gcoimeád sin ach go bhfuil an Ballstát lena mbaineann in ann brath ar an gcomhairle dlí sin i gcomhthéacs imeachtaí. I gcás den sórt sin, dealraíonn sé go bhfuil tabhairt ar aird tuairime dlíthiúla den sórt sin á treorú ag leasanna an iarratasóra féin agus bunús á thabhairt lena argóintí, agus ní ag aon leas sáraitheach poiblí, amhail an nós imeachta as ar eascair an beart atá faoi chonspóid a phoibliú (féach breithiúnas an 16 Feabhra 2022, an Ungáir v an Pharlaimint agus an Chomhairle, C‑156/21, EU:C:2022:97, mír 56 agus an cásdlí dá dtagraítear).
45
Sa chéad áit, sa chás seo, ní mór a thabhairt faoi deara nach mbaineann tuairim Sheirbhís Dlí an Choimisiúin an 16 Eanáir 2015 dá dtagraítear i mír 38 den bhreithiúnas seo, nach raibh a nochtadh údaraithe ag an institiúid sin, le nós imeachta reachtach a bhfuil gá le trédhearcacht níos mó ina leith.
46
Sa dara háit, mar fhreagra ar an bpléadáil maidir le do-ghlacthacht arna hagairt ag an gCoimisiún, níor thagair an t‑iarratasóir do leas seachas a bheith in ann brath ar an tuairim dhlíthiúil sin sa chás seo, agus mar thoradh air sin is cosúil nach bhfuil a tháirgeadh á threorú ag leas sáraitheach poiblí, ach ag a leasanna féin.
47
Sna himthosca sin, ní mór seasamh leis an bpléadáil maidir le do-ghlacthacht bunaithe ar dho-ghlacthacht Iarscríbhinn A.24 agus a dhearbhú go bhfuil an Iarscríbhinn sin do-ghlactha.
3.
Inghlacthacht Iarscríbhinn C.1 a ghabhann leis an bhfreagra
48
Áitíonn an Coimisiún nár thug an t‑iarratasóir údar cuí leis an moill maidir le fianú Chathaoirleach an bhuanchoiste an 13 Deireadh Fómhair 2022, atá in Iarscríbhinn C.1 a ghabhann leis an bhfreagra (‘fianú an 13 Deireadh Fómhair 2022’), de shárú ar na ceanglais a leagtar síos in Airteagal 85(2) de na Rialacha Nós Imeachta.
49
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, faoi Airteagal 85(2) de na Rialacha Nós Imeachta, go bhféadfaidh na príomhpháirtithe tuilleadh fianaise a thabhairt ar aird nó a thairiscint mar fhreagra agus mar athfhreagra chun tacú lena n‑argóintí, ar choinníoll go bhfuil údar maith leis an moill ar thíolacadh fianaise den sórt sin.
50
De réir an chásdlí, cé, i gcomhréir le riail an bharra ama a leagtar síos in Airteagal 85 de na Rialacha Nós Imeachta, nach mór do na páirtithe na cúiseanna leis an moill ar fhianaise nua a chur isteach nó a thairiscint a lua, is faoin gCúirt Ghinearálta atá sé athbhreithniú a dhéanamh ar fhiúntas an fhorais leis an moill ar an bhfianaise sin nó ar na tairiscintí fianaise sin a thabhairt ar aird agus diúltú di mura bhfuil bonn cirt leis an gcur isteach déanach sin de réir an chaighdeáin dhlíthiúil is gá nó mura bhfuil bunús maith leis. D’fhéadfadh údar a bheith le tíolacadh déanach fianaise nó tairiscintí fianaise ag páirtí, go háirithe, toisc nach raibh an fhianaise atá i gceist ar fáil don pháirtí sin roimhe sin, nó má thugann tabhairt ar aird dhéanach fianaise ag an bpáirtí freasúrach údar leis an gcomhad a fhorlíonadh, ar bhealach lena n‑áiritheofar go n‑urramófar prionsabal na sáraíochta (féach, chuige sin, breithiúnas an 16 Meán Fómhair 2020, BP v FRA, C‑669/19 P, nár foilsíodh, EU:C:2020:713, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear).
51
Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, i mír 51 den fhreagra, nár thug an t‑iarratasóir údar le fianú déanach an 13 Deireadh Fómhair 2022 a thabhairt ar aird, fianú a tharraing cathaoirleach a bhuanchoiste suas agus a cuireadh i gceangal leis na pléadálacha sin ‘más gá’.
52
Is fíor gur tarraingíodh suas fianú an 13 Deireadh Fómhair 2022 tar éis dá shínitheoir, iarchomhalta de chór taidhleoireachta na Fraince a deir gur ghlac sé páirt i bhformheas reachtanna an iarratasóra in 1995, toghadh é ina Chathaoirleach ar a Bhuanchoiste an 29 Meitheamh 2022 agus, dá bhrí sin, tar éis an dáta a taisceadh an t‑iarratas, eadhon an 18 Lúnasa 2021.
53
Mar sin féin, sa chúigiú fleasc de mhír 25 den iarratas, cuireann an t‑iarratasóir in iúl gur chuir sé ráiteas agus ríomhphost ón taidhleoir sin dar dáta an 20 Bealtaine agus an 19 Meán Fómhair 2014 faoi seach faoi bhráid OLAF agus na Cúirte, lena bhfianaítear gur ghlac sí páirt i síniú a reachta tráth a chruthaithe.
54
Thairis sin, sa chéad fhleasc de mhír 104 den iarratas, áitíonn an t‑iarratasóir gur dheimhnigh ráitis níos luaithe a rinne an taidhleoir céanna sin gur shínigh na Stáit go léir a ghlac páirt i gcruinniú an 25 Samhain 1994 an gníomh lenar bunaíodh é, agus dá bhrí sin gur cheart iad go léir a mheas mar a chomhaltaí bunaidh.
55
Dá bhrí sin, níor dhréachtaigh a shínitheoir fianú an 13 Deireadh Fómhair 2022 mar gheall ar fhaisnéis nua a bhain lena dualgais nua mar Chathaoirleach ar bhuanchoiste an iarratasóra, ach i bhfianaise a rannpháirtíochta i mbunú an choiste sin in 1994 agus 1995, agus dá bhrí sin ní faisnéis nua í nach raibh an t‑iarratasóir ar an eolas fúithi roimhe sin.
56
Thairis sin, ní hionann fianú an 13 Deireadh Fómhair 2022 agus fianaise dá mhalairt a cuireadh ar fáil tar éis fianaise nua a chuir an Coimisiún i gceangal leis an gcosaint.
57
Dá bhrí sin, ní mór Iarscríbhinn C.1 a dhiúltú toisc í a bheith as am agus, dá bhrí sin, toisc í a bheith do-ghlactha.
B. Caingne le haghaidh neamhniú
58
Mar thaca lena gcaingean le haghaidh neamhniú, maíonn an t‑iarratasóir ceithre shaincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, roinnt earráidí dlí, go háirithe sárú ar Airteagal 266 CFAE, feidhm res judicata agus prionsabal na neamh-aisghníomhaíochta, ar an dara dul síos, sárú ar an gceart chun dea-riaracháin, go háirithe an oibleagáid cúiseanna a lua agus dualgas dícheallachta, ar an tríú dul síos, sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla agus, ar an gceathrú dul síos, earráidí follasacha measúnaithe agus earráidí eile dlí.
59
Go háirithe, tá trí chuid sa dara saincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua, ar an dara dul síos, sárú ar an oibleagáid gníomhú go dícheallach agus, ar an tríú dul síos, sárú ar an oibleagáid neamhchlaontachta.
60
Maíonn an Coimisiún go bhfuil na saincheisteanna dlí sin gan bhunús.
61
Scrúdóidh an Chúirt an chéad chuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua, agus ansin, an chéad, an tríú agus an ceathrú saincheist dlí, sula scrúdóidh sí an dara agus an tríú cuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú, faoi seach, ar oibleagáidí na dícheallachta agus na neamhchlaontachta.
1.
An chéad chuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua
62
Áitíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil cúiseanna leordhóthanacha sa chinneadh atá faoi chonspóid sa mhéid nár luaigh an Coimisiún gur dhiúltaigh sé d’aon chruinniú, plé nó malartú leis, d’ainneoin na n‑iarrataí a rinne sé arís agus arís eile. Déanann sé gearán freisin nár mhínigh an Coimisiún cén fáth nár cheadaigh na doiciméid a bhí ar fáil dó teacht ar an gconclúid, leis an leibhéal riachtanach deimhneachta dlíthiúla, gur thoiligh na Stáit a líomhnaítear a bheith ina gcomhaltaí di go bailí lena bhunú mar eagraíocht idirnáisiúnta agus nár thug siad fianaise ar aird chun údar a thabhairt leis an athmheasúnú ar a stádas, in éagmais aon athrú ar a staid fhíorasach agus dhlíthiúil.
63
I ndáil leis sin, leanann sé ó Airteagal 41(2)(c) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’) go n‑áirítear leis an gceart chun dea-riaracháin, go háirithe, an oibleagáid atá ar an riarachán cúiseanna a thabhairt lena chinntí.
64
De réir cásdlí socair, ní mór don ráiteas ar na cúiseanna le gníomhartha de chuid institiúidí an Aontais a cheanglaítear le hAirteagal 296 CFAE agus le hAirteagal 41(2)(c) den Chairt a bheith iomchuí don bheart atá i gceist agus ní mór dó an réasúnaíocht a lean an institiúid a ghlac an beart atá i gceist a nochtadh ar bhealach soiléir agus aonchiallach ar bhealach a chuirfidh ar chumas na ndaoine lena mbaineann na cúiseanna atá leis an mbeart a fhionnadh agus a chur ar chumas na cúirte inniúla a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Braitheann na ceanglais atá le comhlíonadh leis an ráiteas ar chúiseanna ar imthosca gach cáis, go háirithe inneachar an ghnímh atá i gceist, cineál na gcúiseanna a tugadh agus an leas a d’fhéadfadh a bheith ag seolaithe an ghnímh, nó ag daoine eile a bhfuil baint dhíreach nó aonair acu leis, ann ó thaobh mínithe a fháil. Ní gá don réasúnaíocht dul isteach sna fíorais agus sna pointí dlí ábhartha go léir, ós rud é nach mór measúnú a dhéanamh ar an gceist an gcomhlíonann an ráiteas ar chúiseanna ceanglais Airteagal 296 CFAE agus Airteagal 41(2)(c) den Chairt ní hamháin maidir lena fhoclaíocht ach freisin maidir lena chomhthéacs agus maidir leis na rialacha dlí go léir lena rialaítear an t‑ábhar atá i gceist (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Meitheamh 2020, an Ungáir v an Coimisiún, C‑456/18 P, EU:C:2020:421, mír 57 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 3 Bealtaine 2018, Málta v an Coimisiún, T‑653/16, EU:T:2018:241, mír 53 agus an cásdlí dá dtagraítear).
65
Thairis sin, d’fhéadfaí teacht ar easpa ráitis ar chúiseanna fiú i gcás ina bhfuil gnéithe áirithe réasúnaíochta sa chinneadh atá i gceist. Dá bhrí sin, is ionann ráiteas contrártha nó dothuigthe ar chúiseanna agus mainneachtain cúiseanna a lua. Is amhlaidh atá i gcás ina bhfuil an ráiteas ar na cúiseanna sa chinneadh atá i gceist chomh neamhiomlán sin nach gcuireann sé ar chumas an tseolaí ar bhealach ar bith, i gcomhthéacs a ghlactha, réasúnaíocht a údair a thuiscint (féach, chuige sin, breithiúnas an 11 Meitheamh 2020, an Coimisiún v Di Bernardo, C‑114/19 P, EU:C:2020:457, mír 55 agus an cásdlí dá dtagraítear).
66
Sa chás seo, is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid go bhfuil sé comhdhéanta de litir, dar dáta an 8 Meitheamh 2021, a sheol an Coimisiún chuig an iarratasóir, agus Iarscríbhinn de thart ar 20 leathanach dar teideal ‘Measúnú críochnaitheach ar stádas dlíthiúil [IMG] chun críoch a incháilitheachta do bhainistíocht indíreach’ (‘an measúnú deiridh’), a bhfuil dhá Iarscríbhinn ag gabháil leis an Iarscríbhinn sin féin.
67
Sa chéad áit, i litir an 8 Meitheamh 2021, chuir an Coimisiún in iúl don iarratasóir gur tháinig sé ar an gconclúid, ag deireadh an mheasúnaithe deiridh, nach raibh an t‑iarratasóir incháilithe do chur chun feidhme bhuiséad an Aontais faoi bhainistíocht indíreach mar eagraíocht idirnáisiúnta, i gcomhréir leis na rialacha airgeadais is infheidhme maidir le buiséad an Aontais agus maidir leis na Cistí Eorpacha Forbraíochta.
68
Thairis sin, shonraigh an Coimisiún gurbh é a bhí sa mheasúnú críochnaitheach agus ina chonclúid ná cur chun feidhme bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), agus go raibh feidhm ag an gcinneadh atá faoi chonspóid ón 16 Nollaig 2014, an dáta a tháinig ceann de na cinntí a cuireadh ar neamhní leis an mbreithiúnas sin ón gCúirt Bhreithiúnais i bhfeidhm.
69
Sa dara háit, is léir ón measúnú deiridh go bhfuil ceithre chuid ann, a bhaineann, ar an gcéad dul síos, leis an deis a thug an Coimisiún don iarratasóir a bharúlacha maidir leis an gcinneadh atá beartaithe a chur i láthair, ar an dara dul síos, leis an measúnú ar bharúlacha an iarratasóra, ar an tríú dul síos, le barúlacha an iarratasóra maidir le freagraí na Stát a cheistigh an Coimisiún agus, ar an gceathrú dul síos, leis an gconclúid.
70
Ar an gcéad dul síos, sa chéad fhoroinn den chéad chuid den mheasúnú deiridh, shonraigh an Coimisiún go ndearna an Chúirt Bhreithiúnais, le breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), cinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 a neamhniú go príomha ar an bhforas gur eascair amhras an Choimisiúin maidir le stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta as na seasaimh a ghlac mionlach dá chomhaltaí, eadhon 5 as 16 Stát, agus dá bhrí sin go raibh gá le hathmheasúnú iomlán ar a stádas dlíthiúil chun an breithiúnas sin a chur chun feidhme, chun a chinneadh an raibh sé incháilithe, mar eagraíocht idirnáisiúnta, chun buiséad an Aontais a chur chun feidhme faoi bhainistíocht indíreach.
71
Ar an dara dul síos, sa tríú agus sa cheathrú foroinn den chéad chuid den mheasúnú deiridh, mheabhraigh an Coimisiún forálacha comhleanúnacha reachtaíocht airgeadais an Aontais lena leagtar síos na ceanglais incháilitheachta maidir le cur chun feidhme chistí an Aontais faoi bhainistíocht indíreach, ag eagraíochtaí idirnáisiúnta, ón 16 Nollaig 2014.
72
I ndáil leis sin, mheas an Coimisiún gur ghá an sainmhíniú ar an gcoincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta’, dá dtagraítear i rialacha airgeadais an Aontais Eorpaigh, a léiriú i gcomhréir le hAirteagal 2(1)(i) de Choinbhinsiún Vín maidir le Dlí na gConarthaí an 23 Bealtaine 1969 (Sraith Chonarthaí na Náisiún Aontaithe, Iml. 1155, lch. 331; ‘Coinbhinsiún Vín’), agus i gcomhréir le hAirteagal 2(1)(a) de na Dréacht‑Airteagail’maidir le dliteanas eagraíochtaí idirnáisiúnta a ghlac Coimisiún Dlí Idirnáisiúnta na Náisiún Aontaithe ag a 63ú seisiún, in 2011, agus a cuireadh faoi bhráid an Chomhthionóil Ghinearálta mar chuid dá thuarascáil ar obair an tseisiúin sin (A/66/10) [Leabhar Bliantúil an Choimisiúin Dlí Idirnáisiúnta, 2011, Iml. II (2), ‘na Dréacht‑Airteagail’).
73
Thug an Coimisiún le fios uaidh sin, chun cáiliú don bhainistíocht indíreach dá bhforáiltear i reachtaíocht an Aontais, nach mór eagraíocht idirnáisiúnta a bheith curtha ar bun le comhaontú idir-rialtasach nó idirnáisiúnta, mar a shainmhínítear in Airteagal 2(1)(a), Airteagal 7(1) agus Airteagail 8 agus 11 de Choinbhinsiún Vín.
74
Dá bhrí sin, chuir an Coimisiún in iúl, le bheith incháilithe do bhainistíocht indíreach mar eagraíocht idirnáisiúnta, nár mhór an t‑eintiteas lena mbaineann a bheith bunaithe mar eagraíocht den sórt sin le conradh arna rialú ag an dlí idirnáisiúnta agus arna thabhairt i gcrích ag dhá Stát ar a laghad, nár mhór a dtoiliú a bheith curtha in iúl ag ionadaithe a bhfuil cumhachtaí iomlána acu, nó i gcomhréir leis na ceanglais fhoirmiúla a leagtar síos in Airteagal 11 de Choinbhinsiún Vín.
75
Ar an tríú dul síos, sa chúigiú foroinn den chéad chuid den mheasúnú deiridh, thagair an Coimisiún do mhíreanna 94 agus 95 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), agus tháinig sé ar an gconclúid uaidh, dá ndearbhódh na Stáit atá, a líomhnaítear, ina gcomhaltaí d’eagraíocht nár thug siad a dtoiliú bailí aontú don chonradh nó don chomhaontú lenar bunaíodh an eagraíocht sin, nó dá ndearbhódh siad nach raibh siad ina gcomhaltaí den eagraíocht sin nó nach raibh siad ina gcomhaltaí di a thuilleadh, nach mbeadh bunús dlí ag an gCoimisiún lena gcuirfí ar a chumas a mheas, as a stuaim féin, gur eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑eintiteas sin de réir bhrí Rialacháin Airgeadais an Aontais Eorpaigh.
76
Go háirithe, mheas an Coimisiún, murar admhaigh ach Stát amháin go hiomlán a bhallraíocht in eagraíocht idirnáisiúnta nó murar admhaigh sé gur thoiligh sé a bheith faoi cheangal ag an gconradh lena mbunaítear an eagraíocht sin, nár leor na himthosca sin chun go bhféadfaí an t‑eintiteas sin a mheas mar eagraíocht idirnáisiúnta de bhun rialacha airgeadais an Aontais, ós rud é go bhfuil gá le rannpháirtíocht dhá Stát ar a laghad chun eagraíocht den sórt sin agus comhaontú idirnáisiúnta a bheith ann.
77
Ar an gceathrú dul síos, sa séú foroinn den chéad chuid den mheasúnú deiridh, maidir leis na doiciméid a fuair agus a bhreithnigh an Coimisiún le haghaidh athmheasúnú ar stádas dlíthiúil an iarratasóra, mheabhraigh an Coimisiún nár sholáthair an t‑iarratasóir aon cheann de na doiciméid a d’iarr sé ina litreacha an 6 Bealtaine agus an 18 Iúil 2019 dá dtagraítear, faoi seach, i míreanna 12 agus 14 thuas, agus, ós rud é nár cheadaigh na doiciméid a bhí ar fáil dó teacht ar an gconclúid, leis an leibhéal deimhneachta dlíthiúla is gá, gur thoiligh comhaltaí líomhnaithe na heagraíochta is iarratasóir go bailí lena bhunú mar eagraíocht idirnáisiúnta agus go raibh siad ina gcomhaltaí di, cheistigh sé, i mí na Samhna 2019, údaráis na Stát a luaitear ar shuíomh gréasáin an iarratasóra agus a cuireadh i láthair mar chomhaltaí dá chuid.
78
Ar an gcúigiú dul síos, sa seachtú foroinn den chéad chuid den mheasúnú deiridh (‘foroinn A.7’), maidir leis an réamh-mheasúnú ar incháilitheacht an iarratasóra do bhainistíocht indíreach mar eagraíocht idirnáisiúnta, scrúdaigh an Coimisiún, ar an gcéad dul síos, ar ghlac sé féin páirt iarbhír i gcruthú an iarratasóra agus, ar an dara dul síos, freagraí na Stát a cheistigh sé sna himthosca dá dtagraítear i míreanna 15 go 17 thuas.
79
Ar thaobh amháin, maidir le ceist a rannpháirtíochta i gcruthú an iarratasóra, chinn an Coimisiún nach raibh comhaontú idirnáisiúnta tugtha i gcrích ag an gComhphobal Eorpach ná ag an Aontas tar éis dó comhaontú idirnáisiúnta a thabhairt i gcrích i gcomhréir le hAirteagal 228(2) de Chonradh CE d’fhonn an t‑iarratasóir a bhunú mar eagraíocht idirnáisiúnta agus nach bhféadfaí, dá bhrí sin, an tAontas Eorpach a mheas mar chomhalta den eagraíocht sin. Dúirt an Coimisiún freisin, fiú dá mbeadh comhaontú tugtha i gcrích aige d’fhonn an t‑iarratasóir a bhunú mar eagraíocht idirnáisiúnta, nach bhféadfaí comhaontú den sórt sin a mheas mar chomhaontú idirnáisiúnta ach amháin dá n‑aontódh dhá Stát ar a laghad dó.
80
Ar an taobh eile, maidir le freagraí na Stát a líomhnaítear a bheith ina gcomhaltaí den iarratasóir, chinn an Coimisiún nár admhaigh aon cheann de na Stáit sin gur shínigh siad comhaontú idirnáisiúnta nó idir-rialtasach lenar bunaíodh an t‑iarratasóir mar eagraíocht idirnáisiúnta san earnáil phoiblí, gur thug siad cumhachtaí do shínitheoirí comhaontú idirnáisiúnta nó idir-rialtasach chuige sin a shíniú thar a gceann, gur chuir siad nósanna imeachta inmheánacha i bhfeidhm chun comhaontú idirnáisiúnta nó idir-rialtasach chuige sin a dhaingniú, nó gur bhunaigh siad an t‑iarratasóir mar eagraíocht idirnáisiúnta san earnáil phoiblí.
81
Ina theannta sin, shonraigh an Coimisiún nár admhaigh ach an Ostair gur comhalta den iarratasóir í agus, dar le húdaráis na hOstaire, go raibh an t-iarratasóir, tráth a cruthaithe, ina chomhlacht idirnáisiúnta sealadach agus neamhspleách a bhí dílsithe le cumas dlíthiúil teoranta agus ní eagraíocht idirnáisiúnta í.
82
Ina theannta sin, mheas an Coimisiún, cé nár cruthaíodh roinnt eagraíochtaí idirnáisiúnta go foirmiúil le conradh ach go raibh an stádas sin faighte acu sa chleachtas, gur aithin a mBallstáit agus comhlachtaí idirnáisiúnta éagsúla na heagraíochtaí sin go soiléir agus go forleathan mar eagraíochtaí idirnáisiúnta, rud nárbh amhlaidh i gcás an iarratasóra.
83
Thairis sin, agus tagairt shonrach á déanamh aige do na freagraí ón mBeilg, ón Iodáil, ón Ostair agus ón bhFionlainn, bhí an Coimisiún den tuairim, maidir leis na ráitis ó chuid de na Stáit a ndeachthas i gcomhairle leo, inar deimhníodh gur shínigh siad doiciméad an 25 Samhain 1994 maidir le bunú IMG-IBH (‘rún an 25 Samhain 1994’), nár fhreastail siad ar an gcruinniú an lá céanna ar glacadh an doiciméad sin agus go raibh siad ina gcomhaltaí de choiste stiúrtha an iarratasóra, nach raibh na ráitis sin de chineál lena suífí gur eagraíocht idirnáisiúnta arna bunú le comhaontú idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir.
84
Ar an séú dul síos, sa dara agus sa tríú cuid den mheasúnú deiridh, scrúdaigh an Coimisiún na hagóidí a rinne an t‑iarratasóir ina litir an 30 Márta 2021 agus bhí sé den tuairim nach raibh aon cheann de na hagóidí sin in ann amhras a chaitheamh ar an réamhchonclúid nach raibh sé incháilithe mar eagraíocht idirnáisiúnta agus, dá bhrí sin, nach raibh sé incháilithe do chur chun feidhme chistí an Aontais faoi bhainistíocht indíreach mar eagraíocht idirnáisiúnta ón 16 Nollaig 2014.
85
I bhfianaise an mhéid sin, ní mór a mheas go leagtar amach go leordhóthanach sa chinneadh atá faoi chonspóid na breithnithe dlíthiúla agus fíorasacha ar a raibh sé bunaithe agus a chuir ar chumas an iarratasóra a dhlíthiúlacht a mheas agus a chur ar chumas na Cúirte a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú.
86
Sa tríú háit, níl an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil cuid de na cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid beacht go leor chun amhras a chaitheamh ar an gconclúid a leagtar amach i mír 85 den bhreithiúnas seo.
87
Ar an gcéad dul síos, maidir le heaspa aon léiriú sa chinneadh atá faoi chonspóid gur dhiúltaigh an Coimisiún d’aon chruinniú, plé nó malartú leis an iarratasóir, d’ainneoin na n‑iarrataí a rinne an t‑iarratasóir arís agus arís eile, níl cur chuige den sórt sin ábhartha, fiú má chruthaítear é, chun a chinneadh an bhfuil an cinneadh sin réasúnaithe go leordhóthanach.
88
Baineann an tagairt d’aon mhalartuithe idir an Coimisiún agus an t‑iarratasóir sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid leis an nós imeachta chun an cinneadh sin a ghlacadh agus ní lena fhiúntas. Dá bhrí sin, ós rud é nach mbaineann léiriú den sórt sin leis na cúiseanna i bhfíoras agus i ndlí a bhí mar bhonn leis an gconclúid ar tháinig an Coimisiún uirthi sa chinneadh atá faoi chonspóid, ní féidir leis an iarratasóir an Coimisiún a cháineadh go bailí as mainneachtain cúiseanna a lua mar gheall ar a thost ar an bpointe sin.
89
Ar an dara dul síos, maidir le héilimh an iarratasóra nár mhínigh an Coimisiún cén fáth nár leor na doiciméid a bhí ina sheilbh aige chun a chinneadh an raibh stádas eagraíochta idirnáisiúnta aige, is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid, agus go háirithe ón séú fo-alt den chéad chuid den mheasúnú deiridh, gur mheas an Coimisiún nár thug na doiciméid sin, a liostaigh sé i bhfonóta 23 den mheasúnú sin, an méid deimhneachta dlíthiúla is gá dó, ar cúis í atá gairid ach leordhóthanach.
90
Ar an tríú dul síos, maidir le maíomh an iarratasóra nár chuir an Coimisiún aon fhianaise ar aghaidh chun údar a thabhairt le hathmheasúnú a dhéanamh ar a stádas dlíthiúil in éagmais aon athrú ar a staid fhíorasach agus dhlíthiúil, is léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid, go háirithe an chéad fhoroinn den chéad chuid den mheasúnú deiridh, gur mheas an Coimisiún go raibh gá le hathmheasúnú den sórt sin chun breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78).
91
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad chuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear nach leor an ráiteas ar na cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, toisc é a bheith gan bhunús.
2.
An chéad saincheist dlí lena n‑éilítear roinnt earráidí dlí, go háirithe sárú ar Airteagal 266 CFAE, ar res judicata agus ar phrionsabal na neamh-aisghníomhaíochta
92
Tá trí chuid sa chéad fhoras achomhairc, go bunúsach, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar Airteagal 266 CFAE agus ar an bhfeidhm res judicata a ghabhann le breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), ar an dara dul síos, sárú ar Rialachán Airgeadais an Aontais Eorpaigh agus ar Threoir ón gCoimisiún an 7 Eanáir 2015 maidir le measúnú ar stádas eagraíochtaí idirnáisiúnta agus an fhéidearthacht eagraíochtaí neamhbhrabúsacha a chomhshamhlú le heagraíochtaí idirnáisiúnta (‘an Treoir’) agus ar phrionsabail éagsúla, go háirithe prionsabal na neamh-aisghníomhaíochta; agus, ar an tríú dul síos, sárú ar phrionsabal na córa comhionainne.
(a)
An chéad chuid lena n‑éilítear sárú ar Airteagal 266 CFAE agus res judicata i mbreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C-183/17 P agus C-184/17 P)
93
Tá dhá ghearán sa chéad chuid den chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar Airteagal 266 CFAE agus, ar an dara dul síos, sárú ar feidhm res judicata.
(1) An chéad ghearán lena n éilítear sárú ar Airteagal 266 CFAE
94
Áitíonn an t‑iarratasóir nach gceanglaítear le hAirteagal 266 CFAE ar an institiúid ar dearbhaíodh a gníomh a bheith ar neamhní gníomh nua a ghlacadh le héifeacht chúlghabhálach ach amháin má tá an institiúid sin i staid ina bhfuil a cumhachtaí imscríofa, rud a dhearbhaigh an Chúirt Bhreithiúnais i mír 113 de bhreithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún (C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722). Dá bhrí sin, tar éis neamhniú na gcinntí a d’eascair as breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), ní fhéadfadh an Coimisiún, dar leis an iarratasóir, athscrúdú dlíthiúil a dhéanamh a posteriori ar an aicmiú mar eagraíocht idirnáisiúnta a tugadh dó.
95
De réir cásdlí socair, is léir ó Airteagal 266 CFAE go bhfuil oibleagáid ar an institiúid ar dearbhaíodh a gníomh a bheith ar neamhní na bearta is gá a dhéanamh chun an breithiúnas lena gcuirtear an gníomh sin ar neamhní a chomhlíonadh agus, chun an breithiúnas sin a chomhlíonadh agus chun lánéifeacht a thabhairt dó, ní hamháin a chuid oibríochtúil a chomhlíonadh ach na forais arb iad a bhunús bunúsach a chomhlíonadh freisin, a mhéid is gá chun brí bheacht an mhéid a luaitear sa chuid oibríochtúil sin a chinneadh (féach breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 101 agus an cásdlí dá dtagraítear).
96
Mar sin féin, ós rud é nach sonraítear in Airteagal 266 CFAE cineál na mbeart nach mór d’údar an ghnímh a cuireadh ar neamhní a dhéanamh chun an oibleagáid dá dtagraítear i mír 95 den bhreithiúnas seo a chomhlíonadh, is faoin údar sin atá sé na bearta sin a shainaithint, agus lánrogha leathan aige, de réir rogha na mbeart sin, ar choinníoll go gcomhlíonann sé an chuid oibríochtúil den bhreithiúnas lena gcuirtear an gníomh sin ar neamhní agus na forais arb iad a bhunús bunúsach (féach breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 102 agus an cásdlí dá dtagraítear).
97
Go háirithe, is léir ón gcásdlí go bhféadfadh beart arna ghlacadh chun breithiúnas lena gcuirtear gníomh ar neamhní a chomhlíonadh a bheith cúlghabhálach, go heisceachtúil, i gcás ina n‑éilítear amhlaidh leis an aidhm atá le baint amach, is é sin le rá, má tá sé i gceist leis an gcinneadh cúlghabhálach aidhm amháin ar a laghad a chomhlíonadh ar mhaithe le leas an phobail agus má urramaítear ionchais dhlisteanacha na ndaoine lena mbaineann go cuí (féach, chuige sin, breithiúnas an 28 Eanáir 2016, Éditions Odile Jacob v an Coimisiún, C‑514/14 P, nár foilsíodh, EU:C:2016:55, mír 50 agus an cásdlí dá dtagraítear).
98
Dá bhrí sin, tá sé i gceist le cinneadh cúlghabhálach arna ghlacadh i gcomhréir le breithiúnas lena gcuirtear beart ar neamhní agus arb é is cuspóir dó an neamhdhleathacht a fuarthas sa bhreithiúnas sin a leigheas aidhm a chomhlíonadh atá chun leasa an phobail, eadhon dlíthiúlacht agus feidhm res judicata a urramú (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2014, Éditions Odile Jaco v an Coimisiún, T‑471/11, EU:T:2014:739, mír 106).
99
Leanann sé ón gcásdlí go bhfuil sé d’éifeacht ag neamhniú birt ag Cúirteanna an Aontais Eorpaigh an beart sin a dhíchur go haisghníomhach ón gcóras dlí, agus i gcás ina bhfuil an beart a cuireadh ar neamhní curtha i gcrích cheana féin, ciallaíonn deireadh a chur lena éifeachtaí nach mór an t‑iarratasóir a chur ar ais sa staid dhlíthiúil a bhí aige sular glacadh é (féach breithiúnas an 21 Meán Fómhair 2022, Casanova v BEI, T‑266/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:566, mír 85 agus an cásdlí dá dtagraítear).
100
Ina theannta sin, cinneadh freisin, má tá sé d’éifeacht ag breithiúnas gníomh a neamhniú go cúlghabhálach, nach gcuireann sé d’oibleagáid ar an lucht riaracháin cinneadh nua a ghlacadh a bhfuil a shubstaint éagsúil ón gcinneadh a cuireadh ar neamhní, ar choinníoll nach ndéanann na lochtanna céanna difear don chinneadh nua sin ná don nós imeachta lenar glacadh é agus a rinne an chéad chinneadh nó lochtanna nua a neamhniú (féach, chuige sin, breithiúnas an 8 Meitheamh 2022, Darment v an Coimisiún, T‑92/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:341, mír 49).
101
Is léir ó mhíreanna 57 go 59, 61 agus 88 go 90 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), go bhfuil oibleagáid ar an gCoimisiún a áirithiú go bhfuil an stádas sin de réir bhrí na rialacha sin ag na heintitis ar chuir sé cúraimí cur chun feidhme buiséid ar a n‑iontaoibh nó a bhfuil sé ar intinn aige cúraimí cur chun feidhme buiséid a chur ar a n‑iontaoibh, faoi rialacha airgeadais an Aontais maidir le bainistiú indíreach bhuiséad an Aontais ag eagraíochtaí idirnáisiúnta. Ina theannta sin, i gcás amhrais ina leith sin, tá sé d’oibleagáid ar an institiúid sin an t‑amhras sin a dhíbirt agus an fhaisnéis uile is gá a bhailiú chun údar a thabhairt lena cinneadh sa dlí agus, go deimhin, i bhfianaise iarmhairtí dlíthiúla an chinnidh sin don eintiteas lena mbaineann (breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 111).
102
Ina theannta sin, is léir ó mhíreanna 92 go 97 agus 104 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), ar leagadh amach a ábhar i míreanna 22 agus 23 d’ordú an 9 Meitheamh 2020, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P-INT, EU:C:2020:507), nach raibh údar le cinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015, i ndlí agus i bhfíoras araon (breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 112).
103
I bhfianaise na measúnuithe agus na dtorthaí sin, atá mar bhunús leis an gcuid oibríochtúil de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), níor ceanglaíodh ar an gCoimisiún stádas eagraíochta idirnáisiúnta a éilíonn an t‑iarratasóir a aithint, le héifeacht chúlghabhálach, ach a d’fhéadfadh a oibleagáid a chomhlíonadh maidir leis an mbreithiúnas sin a chomhlíonadh trí bhearta nós imeachta a dhéanamh atá ceaptha chun cur ar a chumas an neamhrialtacht a d’aimsigh an Chúirt Bhreithiúnais a leigheas agus, b’fhéidir, gníomh nua a ghlacadh, a bheartaítear a chur in ionad na gcinntí a chuir an Coimisiún ar neamhní, tar éis dó an fhaisnéis a fháil a mheas sé a bheith riachtanach chun bunús dlí agus fíorasach an ghnímh nua sin a bhunú (breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 113).
104
Dá bhrí sin, is léir ó fhorais bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78),), ar mheabhraigh an Chúirt a bhrí agus a raon feidhme in ordú an 9 Meitheamh 2020, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P-INT, EU:C:2020:507), nár cuireadh cosc ar an gCoimisiún, tar éis an bhreithiúnais sin, measúnú nua a dhéanamh ina dhiaidh sin ar stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta, agus na hábhair ábhartha fíorais agus dlí uile á gcur san áireamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 142).
105
Dá bhrí sin, trí athmheasúnú cúlghabhálach a dhéanamh ar stádas dlíthiúil an iarratasóra tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), níor sháraigh an Coimisiún Airteagal 266 CFAE, agus mar thoradh air sin ní mór diúltú don chéad ghearán toisc é a bheith gan bhunús.
(2) An dara gearán lena n‑éilítear sárú ar feidhm res judicata
106
Measann an t‑iarratasóir gur chuir feidhm res judicata a ghabhann le míreanna 94 agus 104 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), cosc ar athmheasúnú a dhéanamh ar a stádas le héifeacht chúlghabhálach.
107
I ndáil leis sin, de réir cásdlí socair, baineann feidhm res judicata ní hamháin leis an gcuid oibríochtúil den chinneadh breithiúnach atá i gceist, ach le forais an chinnidh sin, atá mar bhunús bunúsach dá chuid oibríochtúil agus, dá bhrí sin, atá doscartha ón gcuid oibríochtúil sin (féach breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2020, Alfamicro v an Coimisiún, C‑623/19 P, nár foilsíodh, EU:C:2020:734, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).
108
Thairis sin, ní bhaineann feidhm res judicata ach leis na hábhair fíorais agus dlí a socraíodh iarbhír nó le riachtanas le cinneadh breithiúnach (féach breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2020, Alfamicro v an Coimisiún, C‑623/19 P, nár foilsíodh, EU:C:2020:734, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).
109
Mar a luaitear i mír 102 den bhreithiúnas seo, is léir ó mhíreanna 92 go 97 agus 104 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), nach raibh údar dlí ná fíorais le cinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015, rud a d’fhág gur neamhnigh an Chúirt Bhreithiúnais iad.
110
Go háirithe, i míreanna 92 go 97 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), sheas an Chúirt Bhreithiúnais le forais an dá achomharc a rinne an t‑iarratasóir gearán gur chinn an Chúirt Ghinearálta nach ndearna an Coimisiún earráid dlí ná earráid fhollasach mheasúnaithe trí chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 a chosaint ar an mbonn go raibh amhras áirithe ann maidir lena stádas mar eagraíocht idirnáisiúnta de réir bhrí Rialacháin Airgeadais an Aontais Eorpaigh.
111
Chinn an Chúirt Bhreithiúnais go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí trína rá nár chaith na hargóintí agus an fhianaise a chuir an t‑iarratasóir isteach amhras ar amhras an Choimisiúin maidir lena stádas mar eagraíocht idirnáisiúnta agus trí staonadh ó athbhreithniú a dhéanamh ar dhlíthiúlacht chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 i bhfianaise an choincheapa ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ de réir bhrí rialacha airgeadais an Aontais.
112
Sa chomhthéacs sin, thug an Chúirt dá haire, go háirithe, nach raibh aon cheann de na trí thoisc ar bhraith an Coimisiún orthu agus cinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 á nglacadh aige in ann, ó thaobh an dlí de, amhras a chruthú maidir le stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta.
113
De réir na dtrí thoisc sin, ar an gcéad dul síos, níor mheas cúig Bhallstát de chuid an Aontais, a chuir an t‑iarratasóir in iúl gurb iad a chomhaltaí iad, ar an dara dul síos, gur chuir Ardrúnaí na Náisiún Aontaithe in iúl nach sainghníomhaireacht de chuid na Náisiún Aontaithe é an t‑iarratasóir agus, ar an tríú dul síos, go raibh éiginnteacht ann maidir le cumhachtaí na ndaoine a rinne ionadaíocht ar Stáit áirithe nuair a síníodh an gníomh lenar bunaíodh an t‑iarratasóir.
114
Dá bhrí sin, chinn an Chúirt nár bhain na trí eilimint sin ach le cúig Stát a thíolaic an t‑iarratasóir mar chomhalta nó a bhí i measc a chomhaltaí agus le cumhachtaí na ndaoine a rinne ionadaíocht thar ceann na Stát sin tráth sínithe a ionstraime comhdhéanaimh, agus ní le Ballstáit uile an iarratasóra ná le stádas an iarratasóra féin.
115
Go háirithe, i mír 94 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), chinn an Chúirt Bhreithiúnais mar seo a leanas:
‘Maidir leis an gcéad cheann de na tosca sin, maidir le cé acu a thíolaic nó nár thíolaic IMG roinnt Stát a thíolaic IMG mar chomhaltaí de IMG, is léir ó chinntí na Cúirte Ginearálta féin nár bhain amhras an Choimisiúin ina leith sin ach le “cuid” de chomhaltaí IMG agus, go sonrach, le 5 cinn acu as 16 san iomlán. Ní fhágann amhras den sórt sin, ag glacadh leis go bhfuil bunús maith leo, faoin dlí idirnáisiúnta, go mbaintear stádas “eagraíocht idirnáisiúnta” den eintiteas nach bhfuil na Stáit sin ina gcomhaltaí de a thuilleadh, nó nach bhfuil siad ina gcomhaltaí de a thuilleadh, go háirithe i gcás, mar atá sa chás seo, nach bhfuil sna Stáit lena mbaineann ach cuid mhionlaigh den eintiteas atá i gceist.’
116
Ar deireadh, chinn an Chúirt Bhreithiúnais, i míreanna 98 go 106 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), ar an gcéad dul síos, gurbh é a bhí i gceist leis an gcinneadh go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí ná breithiúnais an 2 Feabhra 2017, International Management Group v an Coimisiún (T‑29/15, nár foilsíodh, EU:T:2017:56), agus an 2 Feabhra 2017, IMG v an Coimisiún (T‑381/15, nár foilsíodh, EU:T:2017:57) a chur ar ceal ina n‑iomláine, ar an dara dul síos, go raibh staid na n‑imeachtaí de chineál a d’fhág gur iarr an t‑iarratasóir neamhniú ar chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015, ar an tríú dul síos, nár cuireadh an dá chinneadh sin ar neamhní le neamhdhleathacht ar an mbealach céanna leis na breithiúnais thuasluaite, agus dá bhrí sin go raibh orthu freisin a chur ar neamhní ina n‑iomláine agus, ar an gceathrú dul síos, nár cheart, áfach, breithiúnas críochnaitheach a thabhairt ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta.
117
Mar sin, i mír 104 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), chinn an Chúirt an méid seo a leanas:
‘Sa chás seo, ní mór don Chúirt Bhreithiúnais breithiúnas críochnaitheach a thabhairt ar an dá chaingean le haghaidh neamhniú, ina sonraítear go gceadaítear amhlaidh le staid na n‑imeachtaí. Leanann sé ó mhíreanna 92 go 96 den bhreithiúnas seo go bhfuil na cinntí atá i gceist neamhdhleathach a mhéid nach bhfuil na tosca a bhfuil an Coimisiún ag brath orthu chun tacú leis na cinntí sin de chineál chun amhras a chaitheamh ar stádas IMG mar eagraíocht idirnáisiúnta de réir bhrí Rialacháin Airgeadais 2002 agus 2012. Dá réir sin, ní mór na cinntí sin a neamhniú ina n‑iomláine.’
118
Sa chéad áit, is léir ón méid sin roimhe seo nach féidir na forais a leagtar amach i míreanna 94 agus 104 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78) a léamh ar leithligh ó mhíreanna 92 go 96 den bhreithiúnas sin, dá dtagraítear i mír 104 den bhreithiúnas sin, arb ionann iad agus an bunús is gá don chuid oibríochtúil lenar neamhnigh an Chúirt cinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015. Dá bhrí sin, baineann feidhm res judicata a ghabhann, go háirithe, le mír 94 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), le mír 104 den bhreithiúnas sin freisin.
119
Sa dara háít, ní léir ón ráiteas ar na cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, mar a achoimrítear i míreanna 66 go 84 den bhreithiúnas seo, go bhfuil an cinneadh sin bunaithe ar cheann de na trí thoisc a chuir amhras ar an gCoimisiún agus a thug air cinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 a ghlacadh.
120
Dá bhrí sin, ós rud é gur bhunaigh an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ar fhorais nach ionann iad agus na forais a thacaigh le cinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015, ar chinn an Chúirt Bhreithiúnais iad a bheith neamhdhleathach i mbreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), tá an t‑iarratasóir mícheart a mhaíomh go sáraítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid feidhm res judicata a ghabhann, go háirithe, le míreanna 94 agus 104 den bhreithiúnas sin. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don ghearán sin toisc é a bheith gan bhunús, chomh maith leis an gcéad chuid den tsaincheist dlí seo ina hiomláine.
(b)
An dara cuid lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal an mheoin mhacánta, ar an seanrá ‘nemo auditur propriam turples allegans’ agus ar phrionsabal na neamh-aisghníomhaíochta
121
Tá dhá ghearán sa chuid sin, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, sárú ar phrionsabal an mheoin mhacánta agus ar an seanrá ‘nemo auditur propriam turpitudinem allegans’ (‘an seanrá ‘nemo auditur’) agus, ar an dara dul síos, sárú ar phrionsabal neamh-aisghníomhaíocht bhearta an Aontais.
122
Is iomchuí go scrúdódh an Chúirt, ar an gcéad dul síos, an dara gearán, lena líomhnaítear sárú ar phrionsabal neamh-aisghníomhaíochta bhearta an Aontais, agus ansin an chéad ghearán.
(1) An dara gearán lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal neamh-aisghníomhaíochta bhearta an Aontais
123
Áitíonn an t‑iarratasóir go sáraítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid prionsabal neamh-aisghníomhaíochta bhearta an Aontais ós rud é nach raibh aon údar leis an athmheasúnú cúlghabhálach ar a stádas. Thairis sin, áitíonn sí nach bhfuil údar le héifeacht chúlghabhálach an chinnidh atá faoi chonspóid de bharr fhíorais an cháis, ach de bharr fíorais nua, arna n‑anailísiú i bhfianaise reachtaíocht nua.
124
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, de réir an chásdlí, go bhfuil sé d’aidhm ag bunphrionsabal na deimhneachta dlíthiúla ina fhoirmeacha éagsúla a áirithiú go mbeidh cásanna agus caidrimh dhlíthiúla a rialaítear le dlí an Aontais fós intuartha. Le prionsabal na deimhneachta dlíthiúla, cuirtear cosc, go háraithe, ar bheart de chuid an Aontais teacht i bhfeidhm ó phointe ama sular foilsíodh an beart sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 9 Márta 2023, Galeote agus Watson v an Pharlaimint, C‑715/21 P agus C‑716/21 P, nár foilsíodh, EU:C:2023:190, mír 113 agus an cásdlí dá dtagraítear).
125
Mar is léir ón gcásdlí a luaitear i míreanna 97 go 99 den bhreithiúnas seo, áfach, féadfaidh beart arna ghlacadh chun breithiúnas lena gcuirtear gníomh ar neamhní a chomhlíonadh, go heisceachtúil, a bheith cúlghabhálach, ar an gcéad dul síos, i gcás ina n‑éilítear sin leis an aidhm atá le baint amach, is é sin le rá, má tá sé beartaithe leis an gcinneadh cúlghabhálach aidhm amháin ar a laghad ar mhaithe le leas an phobail a chomhlíonadh, agus, ar an dara dul síos, i gcás ina n‑urramaítear ionchais dhlisteanacha na ndaoine lena mbaineann go cuí.
126
Dá bhrí sin, is gá a fháil amach an gcomhlíontar an dá choinníoll dá dtagraítear i mír 125 den bhreithiúnas seo sa chás seo.
127
Sa chéad áit, maidir leis an gcéad choinníoll a bhaineann le haidhm a chomhlíonadh ar mhaithe le leas an phobail, is léir ón gcásdlí a luaitear i míreanna 98 agus 99 den bhreithiúnas seo go bhfuil cinneadh cúlghabhálach a rinneadh i gcomhréir le breithiúnas lena gcuirtear beart ar neamhní agus atá beartaithe chun an neamhdhleathacht a cáineadh leis an mbreithiúnas sin a leigheas beartaithe chun aidhm a chomhlíonadh ar mhaithe le leas an phobail, ós rud é go gceanglaítear le neamhniú gnímh de chuid Chúirteanna an Aontais Eorpaigh ar a údar an folús dlíthiúil a líonadh a tharla mar gheall ar an ngníomh sin a neamhniú agus an staid dhlíthiúil ina raibh an t‑iarratasóir i láthair sular glacadh an gníomh sin a athbhunú (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2014, Éditions Odile Jacob v an Coimisiún, T‑471/11, EU:T:2014:739, mír 106).
128
Sa chás seo, leanann sé ón scrúdú ar an gcéad chuid den tsaincheist dlí seo, go háirithe mír 103 den bhreithiúnas seo, go raibh an Coimisiún i dteideal a oibleagáid a chomhlíonadh maidir le breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), trí bhearta nós imeachta a dhéanamh atá ceaptha chun cur ar a chumas an neamhrialtacht a d’aimsigh an Chúirt Bhreithiúnais a leigheas agus, b’fhéidir, gníomh nua a ghlacadh, a bheartaítear a chur in ionad chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 a chuir sé ar neamhní, tar éis dó an fhaisnéis a fháil a mheas sé a bheith riachtanach chun an gníomh nua sin a bhunú i ndlí agus i bhfíoras.
129
Dá bhrí sin, ós rud é gur ghlac an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid chun neamhdhleathacht chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 a leigheas agus chun folús dlíthiúil a sheachaint tar éis don Chúirt Bhreithiúnais iad a neamhniú, bhí sé sa staid eisceachtúil ina bhféadfadh sé an cinneadh atá faoi chonspóid a dhéanamh cúlghabhálach.
130
Ina theannta sin, bhí an chúlghabhálacht sin níos riachtanaí fós ós rud é, mar is léir ó mhír 23 d’ordú an 9 Meitheamh 2020, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P-INT, EU:C:2020:507), nár chinn an Chúirt Bhreithiúnais ar bhealach ar bith, i mbreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), ar bhonn anailís nár cuireadh ó bhail mar gheall ar aon earráidí dlí agus mar gheall ar na tosca ábhartha uile, gur cheart a chinneadh go raibh stádas eagraíochta idirnáisiúnta ag an iarratasóir nuair a glacadh cinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 nó, os a choinne sin, gur cheart an fhéidearthacht go raibh stádas den sórt sin aige a eisiamh.
131
Dá bhrí sin, ós rud é nach raibh an cinneadh atá faoi chonspóid aisghníomhach, d’fhéadfadh amhras a bheith ann an bhféadfadh an t‑iarratasóir, le linn na tréimhse idir an 16 Nollaig 2014 agus an dáta a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, stádas eagraíochta idirnáisiúnta a éileamh lena gcumasaítear, i gcomhréir le rialacha airgeadais an Aontais, buiséad an Aontais a chur chun feidhme faoi bhainistíocht indíreach.
132
Is léir, áfach, ó mhíreanna 57 go 59, 61 agus 88 go 90 de bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), agus ó mhír 111 de bhreithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún (C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722), go bhfuil oibleagáid ar an gCoimisiún a áirithiú go bhfuil an stádas sin de réir bhrí na rialacha sin ag na heintitis ar chuir sé cúraimí cur chun feidhme buiséid ar a n‑iontaoibh nó a bhfuil sé ar intinn aige cúraimí cur chun feidhme buiséid a chur ar a n‑iontaoibh, faoi rialacha airgeadais an Aontais maidir le bainistiú indíreach bhuiséad an Aontais ag eagraíochtaí idirnáisiúnta.
133
I bhfianaise an róil agus na freagrachta a thugtar don Choimisiún le hAirteagal 310(5), leis an gcéad mhír d’Airteagal 317 CFAE agus leis na rialacha airgeadais maidir le cur chun feidhme bhuiséad an Aontais, tá an institiúid sin freagrach as comhlíonadh phrionsabal na bainistíochta fónta airgeadais a áirithiú. Dá bhrí sin, i gcás ina roghnaíonn an Coimisiún modh cur chun feidhme buiséid a bhaineann le húsáid tríú páirtí a chur chun feidhme, ceanglaítear air a áirithiú, le linn an chur chun feidhme sin agus ansin le linn chur chun feidhme na gcúraimí buiséadacha lena mbaineann, go gcomhlíonfar na coinníollacha is infheidhme, go háirithe na coinníollacha lena rialaítear deonú na gcistí comhfhreagracha agus a n‑úsáid ina dhiaidh sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 151 agus an cásdlí dá dtagraítear).
134
Dá bhrí sin, ba chuspóirí ar mhaithe le leas an phobail iad an soiléiriú ar stádas dlíthiúil an iarratasóra agus an oibleagáid neamhdhleathacht chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 a leigheas, rud a chuir ar chumas an Choimisiúin cinneadh nua a ghlacadh a mbeidh éifeacht chúlghabhálach leis ó dháta chinneadh an 16 Nollaig 2014, agus mar thoradh air sin go gcomhlíontar an chéad cheann de na coinníollacha dá dtagraítear i mír 125 thuas.
135
Sa dara háit, maidir leis an dara coinníoll a bhaineann le hionchais dhlisteanacha a urramú, ní mór a mheabhrú, de réir cásdlí socair, go nglactar leis go ndearna údaráis inniúla an Aontais dearbhuithe beachta, neamhchoinníollacha agus comhsheasmhacha, de thionscnamh foinsí údaraithe agus iontaofa, a thabhairt don duine lena mbaineann (féach, chuige sin, ordú an 2 Meitheamh 2022, Arnautu v an Pharlaimint, C‑573/21 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:448, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).
136
Sa chomhthéacs sin, is faoin gCúirt atá sé a fháil amach an bhfuil ionchas réasúnta cruthaithe ag gníomhartha údaráis riaracháin, in intinn duine stuama agus cáiréiseach, agus, má tá, cineál dlisteanach an ionchais sin a shuíomh (féach ordú an 2 Meitheamh 2022, Arnautu v an Pharlaimint, C‑573/21 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:448, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).
137
Mar sin féin, ní léir ó na doiciméid atá os comhair na Cúirte, tar éis bhreithiúnas an 31 Nollaig 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), gur thug an Coimisiún dearbhuithe beachta, neamhchoinníollacha agus comhsheasmhacha don iarratasóir maidir le cinneadh a ghlacadh lena n‑iarrtar, go cúlghabhálach, aitheantas a thabhairt dó mar eagraíocht idirnáisiúnta ón 16 Nollaig 2014.
138
Dá bhrí sin, ní féidir a mheas gur glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid de shárú ar an bprionsabal maidir le hionchais dhlisteanacha a chosaint, agus mar thoradh air sin, ós rud é go gcomhlíontar an dá choinníoll dá dtagraítear i mír 125 den bhreithiúnas seo, ní féidir a mheas gur sáraíodh prionsabal na neamh-aisghníomhaíochta ach oiread.
139
Sa tríú háit, maidir leis an argóint go bhfuil údar le cúlghabhálacht an chinnidh atá faoi chonspóid, ní le fíorais an cháis, ach le fíorais nua, arna n‑anailísiú i bhfianaise rialacha nua, is fíor gur thionscain an Coimisiún an t‑athmheasúnú ar stádas dlíthiúil an iarratasóra go foirmiúil tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), agus dá bhrí sin go bhfuil freagraí na Stát a ceistíodh sna himeachtaí sin i ndiaidh chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015.
140
I ndáil leis sin, is léir ón gcásdlí, i gcás ina nglactar cinneadh cúlghabhálach, nach mór na rialacha substainteacha atá i bhfeidhm ar dháta na bhfíoras atá i gceist a chur i bhfeidhm, fiú mura bhfuil na rialacha sin i bhfeidhm a thuilleadh nuair a ghlactar an cinneadh sin, chun na prionsabail lena rialaítear cur i bhfeidhm ama an dlí agus na ceanglais a bhaineann le prionsabail na deimhneachta dlíthiúla agus le cosaint an ionchais dhlisteanaigh a chomhlíonadh (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Meitheamh 2016, an Coimisiún v McBride agus páirtithe eile, C‑361/14 P, EU:C:2016:434, mír 40 agus an cásdlí dá dtagraítear).
141
Go háirithe, i gcomhthéacs nós imeachta a bheartaítear a chur in ionad beart a cuireadh ar neamhní, ní mór don institiúid lena mbaineann í féin a chur ar an dáta a ghlac sí an gníomh neamhnithe sin chun an gníomh ionaid a ghlacadh, gan dochar don fhéidearthacht a bheith ag brath, ina cinneadh nua, ar fhorais seachas na forais sin ar ar bhunaigh sí a céad chinneadh (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2014, Éditions Odile Jacob v an Coimisiún, T‑471/11, EU:T:2014:739, mír 58 agus an cásdlí dá dtagraítear).
142
Dá bhrí sin, tá údar ag an iarratasóir lena mhaíomh go gcuirtear cosc le prionsabal na neamh-aisghníomhaíochta, atá ar cheann de chomhpháirteanna phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla, i gcás ina gcuireann institiúid breithiúnas chun feidhme lena gcuirtear beart ar neamhní, ar an institiúid sin cinneadh cúlghabhálach a ghlacadh ar bhonn fíorais nach raibh ábhartha i bhfianaise raon feidhme ama an chinnidh sin nó na rialacha substainteacha nach raibh i bhfeidhm le linn na tréimhse lena mbaineann an cinneadh sin.
143
Sa chás seo, áfach, níor shuigh an t‑iarratasóir go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid, a mhéid atá sé cúlghabhálach, bunaithe ar rialacha substainteacha nach raibh i bhfeidhm le linn na tréimhse lena mbaineann an cinneadh sin ná ar fhíorais tar éis chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015.
144
Ar an gcéad dul síos, is léir ó fhorais an chinnidh atá faoi chonspóid gur bhraith an Coimisiún ar fhorálacha rialacha airgeadais an Aontais is infheidhme maidir leis an iarratasóir an 16 Nollaig 2014 agus ansin ar fhorálacha na rialacha sin is infheidhme maidir leis an tréimhse tar éis an dáta sin.
145
Leanann sé ón tríú foroinn den chéad chuid den mheasúnú deiridh gur chuir an Coimisiún i bhfeidhm, don tréimhse ón 16 Nollaig 2014 go dtí an 31 Nollaig 2015, Airteagal 58 de Rialachán Uimh. 966/2012 agus Airteagal 43 de Rialachán Tarmligthe (AE) Uimh. 1268/2012 an 29 Deireadh Fómhair 2012 maidir le rialacha cur i bhfeidhm Rialachán Uimh. 966/2012, don tréimhse ón 1 Eanáir 2016 go dtí an 1 Lúnasa 2018, na rialacháin chéanna arna leasú, faoi seach, le Rialachán (AE, Euratom) 2015/1929 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 28 Deireadh Fómhair 2015 (IO 2015 L 286, lch. 1) agus Rialachán Tarmligthe (AE) 2015/2462 ón gCoimisiún an 30 Deireadh Fómhair 2015 (IO 2015 L 342, lch. 7), agus, don tréimhse ón 2 Lúnasa 2018, Airteagail 62 agus 156 de Rialachán 2018/1046 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 18 Iúil 2018 maidir leis na rialacha airgeadais is infheidhme maidir le buiséad ginearálta an Aontais, lena leasaítear Rialacháin (AE) Uimh. 1296/2013, (AE) Uimh. 1301/2013, (AE) Uimh. 1303/2013, (AE) Uimh. 1304/2013, (AE) Uimh. 1309/2013, (AE) Uimh. 1316/2013, (AE) Uimh. 223/2014, (AE) Uimh. 223/2014, agus lena n‑aisghairtear Rialachán (AE) Uimh. 966/2012 (IO 2018 L 193, lch. 1).
146
Ar an dara dul síos, níor léirigh an t‑iarratasóir go bhfuil nó go raibh na seasaimh a ghlac na Stáit a mhaíonn sé ina gcomhaltaí díobh agus gur chuir an Coimisiún san áireamh agus an cinneadh atá faoi chonspóid á ghlacadh aige athrú idir an 16 Nollaig 2014 agus an dáta a glacadh an cinneadh sin maidir le cé acu an eagraíocht idirnáisiúnta é nó nach ea.
147
Is fíor, chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh, go ndeachaigh an Coimisiún, tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), i gcomhairle leis na Stáit a chreid sé a bhí nó a bhí tráth ina gcomhaltaí den iarratasóir. Mar sin féin, is léir ó scrúdú ar fhreagraí na Stát sin, cé nach ndréachtaítear iad ar na téarmaí céanna go díreach leis na freagraí a thug na Stáit chéanna nuair a cheistigh OLAF iad in 2014, go bhfuil a n-inneachar comhionann go substaintiúil.
148
Dá bhrí sin, sna seasaimh a ghlac na Stáit mar fhreagra ar an gcomhairliúchán sular glacadh an cinneadh atá á chonspóid, níl fíorais nua ar a raibh an Coimisiún ag brath go cúlghabhálach. Léiríonn siad tuairimí na Stát sin i dtaobh an eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir, ós rud é gur cuireadh an tuairim sin in iúl do OLAF sular glacadh cinneadh an 16 Nollaig 2014.
149
Sna himthosca sin, ní mór diúltú don dara gearán toisc é a bheith gan bhunús.
(2) An chéad ghearán lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal an mheoin mhacánta agus ar an seanrá ‘nemo auditur’
150
Mar thaca leis an gcéad ghearán, áitíonn an t‑iarratasóir, a mhéid a dhiúltaíonn sé é a aithint mar eagraíocht idirnáisiúnta ón 16 Nollaig 2014, go sáraítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid prionsabal an mheoin mhacánta agus an seanrá ‘nemo auditur.’
151
Ba cheart a mheabhrú go bhforáiltear le hAirteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta nach mór ‘na saincheisteanna dlí agus na hargóintí ar a bhfuiltear ag brath agus achoimre ar na saincheisteanna dlí sin’ a bheith san iarratas arna chur isteach ag an gcéad chéim. Dá bhrí sin, de réir cásdlí socair, ní faoi Chúirteanna an Aontais Eorpaigh atá sé freagra a thabhairt ar argóintí a chuir páirtí chun cinn nach bhfuil soiléir agus beacht go leor, a mhéid nach bhfuil tuilleadh forbartha déanta orthu agus nach bhfuil argóintí sonracha ag gabháil leo lena dtacaítear leo (féach breithiúnas an 18 Deireadh Fómhair 2021, an Ghréig v an Coimisiún, C‑107/20 P, nár foilsíodh, EU:C:2021:937, mír 76 agus an cásdlí dá dtagraítear).
152
Sa chéad áit, ba cheart a thabhairt faoi gur mhainnaigh ar an iarratasóir aon mhíniú a thabhairt maidir leis an tionchar ar dhlíthiúlacht chinneadh atá faoi chonspóid ag an seanrá ‘nemo auditur’ ar dá réir ‘ní fhéadfaidh aon duine leas a bhaint as a chuid nó a cuid mí-iompar féin.’
153
Dá bhrí sin, níl bunús leordhóthanach leis an argóint lena líomhnaítear sárú an tseanrá ‘nemo auditur’ i bhfianaise na gceanglas a eascraíonn as Airteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta.
154
In aon chás, fiú dá mba rud é go raibh sé beartaithe ag an iarratasóir a mhaíomh go ndearna an Coimisiún earráid trí bhrath ar bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), chun údar maith a thabhairt a posteriori le cinntí an16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015, leanann sé ón scrúdú, ar an gcéad dul síos, ar an dara gearán sa chéad chuid den chéad saincheist dlí nach bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid bunaithe ar na forais chéanna leis na cinntí sin agus, ar an dara dul síos, ón dara gearán sa chuid seo nár sháraigh an Coimisiún prionsabal neamh-aisghníomhaíochta ghníomhartha an Aontais.
155
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don argóint lena líomhnaítear sárú ar an seanrá ‘nemo auditur.’
156
Sa dara háit, maidir le prionsabal an mheoin mhacánta, ba cheart a thabhairt faoi deara freisin gur mhainnigh an t‑iarratasóir raon feidhme an phrionsabail sin nó na bhforálacha ar a bhfuil sé bunaithe a shainiú freisin.
157
Ar an gcéad dul síos, ag glacadh leis go raibh sé beartaithe ag an iarratasóir tagairt a dhéanamh don oibleagáid atá ar na páirtithe i gconradh téarmaí an chonartha sin lena gceanglaítear iad a chomhlíonadh de mheon macánta, ní mór a mheas nach ndearnadh an cinneadh atá faoi chonspóid i gcomhthéacs conradh a thug sé i gcrích leis an gCoimisiún.
158
Thairis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach bhfuil aon éifeacht ag neamhniú chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 ag an gCúirt ar easpa caidreamh conarthach idir an t‑iarratasóir agus an Coimisiún ón 16 Nollaig 2014.
159
Ba é cuspóir chinneadh an 16 Nollaig 2014 stádas an iarratasóra mar sheolaí Chinneadh Cur Chun Feidhme C(2013) 7682 final maidir le Clár Gníomhaíochta Bliantúil 2013 i bhfabhar Maenmar v Burma a tharraingt siar, agus, dá bhrí sin, cosc a chur ar chomhaontú chun na críche sin a thabhairt i gcrích idir é féin agus an Coimisiún.
160
Ar an gcaoi chéanna, ba é cuspóir chinneadh an 8 Bealtaine 2015 rannpháirtíocht an iarratasóra i dtionscadail nua arna gcistiú ag an Aontas a chur ar fionraí go dtí go mbeadh a stádas dlíthiúil soiléirithe ag an gCoimisiún.
161
Dá bhrí sin, ní raibh sé d’éifeacht ag neamhniú chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015 naisc chonarthacha a athbhunú idir an Coimisiún agus an t‑iarratasóir, ach amháin go bhféadfaí coinbhinsiún a thabhairt i gcrích eatarthu chun Clár Forbartha Trádála i Maenmar v Burma a chur chun feidhme agus, i gcás inarb iomchuí, coinbhinsiúin eile atógála agus forbartha, ar choinníoll gur aithin an Coimisiún é mar eagraíocht idirnáisiúnta, tar éis athmheasúnú a dhéanamh ar stádas dlíthiúil an iarratasóra.
162
Ar an dara dul síos, ag glacadh leis go raibh sé beartaithe ag an iarratasóir tagairt a dhéanamh do phrionsabal an mheoin mhacánta, a mhéid a chomhfhreagraíonn sé do ghnáthphrionsabal an dlí idirnáisiúnta phoiblí, ní mór a mheabhrú go gceanglaítear leis an bprionsabal sin, dá bhforáiltear in Airteagal 18 de Choinbhinsiún Vín, ar Stát staonadh ó ghníomhartha lena mbainfí a chuspóir agus a chuspóir de chonradh sula dtiocfaidh sé i bhfeidhm, nuair a bheidh an conradh sínithe aige nó nuair a bheidh na hionstraimí arb iad an conradh iad malartaithe aige faoi réir a dhaingnithe, a ghlactha nó a fhormheasta, go dtí go gcuirfidh sé in iúl go bhfuil sé ar intinn aige gan a bheith ina pháirtí sa chonradh nó nuair a thoileoidh sé a bheith faoi cheangal ag an gconradh.
163
Cé gur fíor go bhfuil prionsabal an mheoin mhacánta ina cheangal ar institiúidí an Aontais Eorpaigh (féach breithiúnas an 17 Eanáir 2007, an Ghréig v an Coimisiún, T‑231/04, EU:T:2007:9, mír 85 agus an cásdlí dá dtagraítear), níor shuigh an t‑iarratasóir, ná níor líomhnaigh sé fiú, ina phléadálacha i scríbhinn maidir leis an bpléadáil seo, gur shínigh an tAontas Eorpach conradh lena mbunaítear é mar eagraíocht idirnáisiúnta nó gur mhalartaigh sé na hionstraimí arb éard iad conradh den sórt sin faoi réir a dhaingnithe, a ghlactha nó a fhormheasta, nó gur aontaigh sé a bheith faoi cheangal ag conradh den sórt sin.
164
I ndáil leis sin, is léir ón gcásdlí go gceanglaítear ar an iarratasóir a leagan amach ar bhealach atá soiléir go leor, mar thaca le gach ceann de na saincheisteanna dlí ar a bhfuil sé ag brath, na hargóintí sa dlí agus, i ndáiríre, a d’fhéadfadh údar a thabhairt leis, gan gá a bheith leis an gCúirt, mar gheall ar easpa struchtúr an iarratais nó easpa beachtais nó déine sa réasúnaíocht, é a athchruthú trí ghnéithe éagsúla scaipthe den iarratas a thabhairt le chéile, ar an mbaol go ndéanfaí an phléadáil sin a athchruthú trí raon feidhme a thabhairt dó nach raibh sé beartaithe ag an iarratasóir a thabhairt dó. Bheadh cinneadh dá mhalairt contrártha do dhea-riarachán an cheartais, don phrionsabal go bhfuil ábhar na n‑imeachtaí teorannaithe ag na páirtithe agus do chearta cosanta an chosantóra (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Deireadh Fómhair 2020, Fleig v SEAE, C‑446/19 P, nár foilsíodh, EU:C:2020:918, míreanna 60 agus 61).
165
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don argóint lena líomhnaítear sárú ar phrionsabal an mheoin mhacánta toisc nach bhfuil bunús leordhóthanach léi i bhfianaise cheanglais Airteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta agus, dá bhrí sin, an chéad ghearán sa chuid seo ina iomláine.
(c)
An tríú cuid lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na córa comhionainne
166
Sa fhreagra, áitíonn an t‑iarratasóir, murab ionann agus go leor eintitis dlíthiúla nach n‑aithníonn an Coimisiún mar eagraíochtaí idirnáisiúnta, ach ar comhlachtaí poiblí iad, nár bhain sé tairbhe a thuilleadh, mar gheall ar amhras an Choimisiúin tar éis imscrúdú OLAF a bhaineann leis, as aon chonradh faoin modh bainistíochta indírí nó as conradh atá inchurtha go díreach ina leith de bhun forálacha eile de na rialacha airgeadais a leagtar síos le haghaidh staideanna géarchéime nó éigeandála, gan na cúiseanna leis an gcóir idirdhealaitheach sin a bheith ar eolas aige.
167
Maíonn an t‑iarratasóir freisin nach bhfuil an Eagraíocht um Shlándáil agus Comhar san Eoraip (ESCE) aitheanta mar eagraíocht idirnáisiúnta ag na Stáit go léir a chuidigh lena cruthú agus lena gníomhaíochtaí, ná nach bhfuil ionstraim dlí corpraithe aige faoin dlí idirnáisiúnta, agus nár chuir na himthosca sin cosc ar an gCoimisiún a stádas mar eagraíocht idirnáisiúnta a aithint.
168
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú gur prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é prionsabal na córa comhionainne, a chumhdaítear in Airteagal 20 den Chairt, lena gceanglaítear nach gcaithfear ar bhealach éagsúil le cásanna inchomparáide agus nach gcaithfear le cásanna éagsúla ar an mbealach céanna mura bhfuil údar oibiachtúil leis an gcóir sin (féach breithiúnas an 14 Iúil 2022, an Coimisiún v VW agus páirtithe eile, C‑116/21 P go C‑118/21 P, C‑138/21 P agus C‑139/21 P, EU:C:2022:557, mír 95 agus an cásdlí dá dtagraítear).
169
Ní mór measúnú a dhéanamh ar an gceanglas nach mór cásanna a bheith inchomparáide, d’fhonn a chinneadh an bhfuil sárú ar phrionsabal na córa comhionainne ann, i bhfianaise na ngnéithe uile lena mbaineann siad agus, go háirithe, i bhfianaise ábhar agus chuspóir an ghnímh lena ndéantar an t‑idirdhealú atá i gceist, agus ní mór prionsabail agus cuspóirí an réimse lena mbaineann an gníomh a chur san áireamh freisin. Sa mhéid nach bhfuil na cásanna inchomparáide, ní sháraíonn difríocht sa chaoi a gcaitear leis na cásanna lena mbaineann comhionannas os comhair an dlí mar a chumhdaítear in Airteagal 20 den Chairt (féach breithiúnas an 14 Iúil 2022, an Coimisiún v VW agus páirtithe eile, C‑116/21 P go C‑118/21 P, C‑138/21 P agus C‑139/21 P, EU:C:2022:557, mír 96 agus an cásdlí dá dtagraítear).
170
Sa chéad áit, ba cheart a thabhairt faoi deara gurb é an t‑aon chuspóir atá leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ná diúltú don iarratasóir aitheantas a thabhairt do stádas eagraíochta idirnáisiúnta dá bhforáiltear le rialacha airgeadais an Aontais maidir le cur chun feidhme chistí an Aontais i gcomhréir leis an modh bainistíochta indírí, gan dochar d’fhéidearthacht an iarratasóra brath ar nósanna imeachta eile dá bhforáiltear leis na rialacha sin chun go bhféadfadh sé a bheith rannpháirteach i gcur chun feidhme an bhuiséid sin.
171
Dá bhrí sin, ós rud é nach gcuireann an cinneadh atá faoi chonspóid bac ar an iarratasóir páirt a ghlacadh i mbainistiú indíreach bhuiséad an Aontais i gcomhréir le forálacha seachas na forálacha sin a leagtar síos le rialacha airgeadais an Aontais ar mhaithe le heagraíochtaí idirnáisiúnta, ní féidir leis gearán bailí a dhéanamh go raibh cóir idirdhealaitheach líomhnaithe mar a thuairiscítear i mír 166 den bhreithiúnas seo mar thoradh ar an gcinneadh sin.
172
Dá bhrí sin, níl aon tionchar ag éilimh an iarratasóra a ndéantar achoimre orthu i mír 166 thuas, fiú má bhí bunús maith leo, ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid agus, dá bhrí sin, tá siad neamhéifeachtach.
173
Sa dara háit, cé is moite den fhíoras nach léir ó na doiciméid sa chomhad gur aithin an Coimisiún ESCE mar eagraíocht idirnáisiúnta chun buiséad an Aontais a bhainistiú go hindíreach, ní mór a mheas nár léirigh an t‑iarratasóir go bhfuil sé i staid atá inchomparáide le staid na heagraíochta sin.
174
Níor chuir an t‑iarratasóir i gcoinne líomhaintí an Choimisiúin go n‑aithnítear ESCE mar eagraíocht idirnáisiúnta, murab ionann agus é féin, le líon mór ábhair dlí idirnáisiúnta, go háirithe le tromlach de chomhaltaí na heagraíochta sin.
175
Dá bhrí sin, gan é a bheith riachtanach rialú a thabhairt ar a inghlacthacht (féach, chuige sin, breithiúnas an 18 Bealtaine 2022, TK v an Coimisiún, T‑435/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:303, mír 42; féach freisin, de réir analaí, breithiúnas an 26 Feabhra 2002, an Chomhairle v Boehringer, C‑23/00 P, EU:C:2002:118, mír 52), ní mór an tríú cuid den tsaincheist dlí a dhiúltú agus, dá bhrí sin, an chéad saincheist dlí a dhiúltú ina hiomláine.
3.
An tríú pléadáil lena n éilítear sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla
176
Áitíonn an t‑iarratasóir gur sháraigh an Coimisiún prionsabal na deimhneachta dlíthiúla trí dhul ar iontaoibh nós imeachta imscrúdaithe Stát áirithe a cuireadh i láthair mar chomhaltaí den chinneadh atá faoi chonspóid roimh ghlacadh an chinnidh sin, cé go raibh na doiciméid ábhartha agus an modh measúnaithe a leagtar amach sa treoir ag an gCoimisiún.
177
I ndáil leis sin, sa chéad áit, mar a mheabhraítear i mír 124 den bhreithiúnas seo, tá sé d’aidhm ag bunphrionsabal na deimhneachta dlíthiúla de réir a fhoirmeacha éagsúla a áirithiú go mbeidh cásanna agus caidrimh dhlíthiúla a rialaítear le dlí an Aontais fós intuartha.
178
Cé go gcuirtear cosc leis an gceanglas sin, i bprionsabal, ar bheart de chuid an Aontais teacht i bhfeidhm a socraíodh ar dháta roimh a fhoilsiú, is léir ón scrúdú ar an gcéad saincheist dlí, go háirithe ó mhír 149 den bhreithiúnas seo, nár glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid gan aird a thabhairt ar phrionsabal na neamh-aisghníomhaíochta, ar léiriú sonrach é ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla.
179
Dá bhrí sin, fiú dá mba rud é go raibh sé beartaithe ag an iarratasóir sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla a phléadáil a mhéid a bhaineann sé le prionsabal neamh-aisghníomhaíochta gníomhartha arna nglacadh ag institiúidí an Aontais, ní mór diúltú don phléadáil seo toisc í a bheith gan bhunús.
180
Sa dara háit, leanann sé freisin ó phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla nach mór reachtaíocht an Aontais a bheith cinnte agus a cur i bhfeidhm intuartha ag na daoine atá faoina réir, agus ní mór an ceanglas sin maidir le deimhneacht dhlíthiúil a chomhlíonadh ar bhealach níos déine i gcás rialacha a bhféadfadh iarmhairtí airgeadais a bheith ag baint leo, ionas go mbeidh na daoine lena mbaineann ar an eolas go beacht faoi mhéid na n‑oibleagáidí a fhorchuireann siad orthu (féach breithiúnas an 9 Iúil 2015, Cabinet Medical Veterinar Dr. Tomoiagă Andrei, C‑144/14, EU:C:2015:452, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).
181
Mar sin féin, ní mór a mheas, sa chás seo, nach dtagann an cinneadh atá faoi chonspóid faoi raon feidhme reachtaíocht nó rialacha an Aontais de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 180 den bhreithiúnas seo, ach gur cinneadh de chineál aonair é a dhéantar de bhun reachtaíocht nó rialacha airgeadais an Aontais.
182
Ina theannta sin, is léir ón ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid nach n‑eascraíonn an t‑athmheasúnú ar stádas dlíthiúil an iarratasóra, a rinne an Coimisiún, as athrú suntasach ar rialacha airgeadais an Aontais lena rialaítear na coinníollacha maidir le cur chun feidhme bhuiséad an Aontais faoi bhainistíocht indíreach nó as léiriú nua ag an gCoimisiún ar na rialacha sin.
183
Ba cheart a mheabhrú go dtugtar le hAirteagal 53(c) agus le hAirteagal 53(d) de Rialachán Uimh. 1605/2002, le hAirteagal 58(1)(c) de Rialachán Uimh. 966/2012 agus le hAirteagal 62 de Rialachán Uimh. 2018/1046 an fhreagracht don Choimisiún buiséad an Aontais a chur chun feidhme, agus foráil á déanamh maidir le roinnt modhanna chun an buiséad sin a chur chun feidhme, ceann acu, dá ngairtear ‘comhbhainistíocht le heagraíochtaí idirnáisiúnta’ sa chéad cheann de na Rialacháin sin, ansin ‘bainistíocht indíreach’ sa dara ceann, ceadaítear don institiúid sin ‘cúraimí cur chun feidhme an bhuiséid’ a chur ar iontaoibh eagraíochtaí den sórt sin, rogha a bhfuil cumhachtaí leathana lánroghnacha aici faoina gcreat (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 148).
184
Rinneadh an coincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ dá dtagraítear in Airteagal 53(c) agus in Airteagal 53d de Rialachán Uimh. 1605/2002, in Airteagal 58(1)(c)(ii) agus (8) de Rialachán Uimh. 966/2012 agus in Airteagal 62(1)(c)(ii) de Rialachán 2018/1046, a shainmhíniú, i dtéarmaí atá beagnach comhionann, in Airteagal 43(2) de Rialachán (CE, Euratom) Uimh. 2342/2002 ón gCoimisiún an 23 Nollaig 2002 lena leagtar síos rialacha mionsonraithe maidir le cur chun feidhme Rialachán Uimh. 1605/2002 (IO 2002 L 357, lch. 1), agus ansin in Airteagal 43(1) de Rialachán Tarmligthe Uimh. 1268/2012, lena ndearnadh Rialachán Uimh. 2342/2002 a aisghairm agus a ionadú, agus in Airteagal 156 de Rialachán 2018/1046. Dá bhrí sin, de réir na dtrí fhoráil dheireanacha sin, cumhdaítear leis an téarma sin eagraíochtaí idirnáisiúnta na hearnála poiblí arna mbunú le comhaontuithe idirnáisiúnta (féach, chuige sin, breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún, C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78, mír 91).
185
Dá bhrí sin, fiú dá mbeadh sé beartaithe ag an iarratasóir brath ar shárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla, mar a shainmhínítear i mír 180 den bhreithiúnas seo, a phléadáil, níl údar maith lena mhaíomh go n‑eascraíonn an cinneadh atá faoi chonspóid as reachtaíocht nó rialacha doiléire an Aontais, nó gurb ionann é agus cur i bhfeidhm neamh-intuartha reachtaíocht nó rialacha airgeadais an Aontais.
186
Sa tríú háít, leanann sé ó mhír 111 de bhreithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún (C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722), dá dtagraítear i mír 101 den bhreithiúnas seo, agus ó phrionsabal na bainistíochta fónta airgeadais, go bhfuil oibleagáid ar an gCoimisiún a áirithiú go bhfuil an stádas sin de réir bhrí na reachtaíochta sin ag na heintitis ar chuir sé cúraimí cur chun feidhme buiséid ar a n‑iontaoibh nó a bhfuil sé beartaithe aige cúraimí cur chun feidhme buiséid a chur ar a n‑iontaoibh, de bhun na reachtaíochta airgeadais a bhaineann le bainistiú indíreach bhuiséad an Aontais ag eagraíochtaí idirnáisiúnta.
187
Ar thaobh amháin, níor mhínigh an t‑iarratasóir na cúiseanna go gcuirfeadh prionsabal na deimhneachta dlíthiúla cosc, i gcás amhail an cás seo, i gcomhréir le prionsabal na bainistíochta fónta airgeadais, ar an gCoimisiún na Stáit a líomhnaítear a bheith ina gcomhaltaí d’eagraíocht idirnáisiúnta a cheistiú chun a fhíorú an bhfuil an stádas sin ag an eagraíocht sin agus an gcomhlíonann sí ceanglais reachtaíocht airgeadais an Aontais a bhaineann le bainistíocht indíreach bhuiséad an Aontais.
188
Ar an taobh eile, ag glacadh leis go raibh sé beartaithe ag an iarratasóir, trí phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla a agairt, tagairt a dhéanamh do phrionsabal an ionchais dhlisteanaigh, leanann sé ó bhreithniú na chéad saincheiste dlí nár glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid de shárú ar an bprionsabal sin.
189
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tsaincheist dlí seo toisc í a bheith gan bhunús.
4.
An ceathrú saincheist dlí lena n‑éilítear earráidí fhollasacha mheasúnaithe agus earráidí eile sa dlí
190
Is éard atá sa cheathrú saincheist dlí, go bunúsach, trí chuid, lena n‑éilítear earráidí follasacha measúnaithe agus earráidí sa dlí mar thoradh, maidir leis an gcéad chuid, ar an bhfíoras nár shainaithin an Coimisiún comhaltaí an iarratasóra i gceart, maidir leis an dara cuid, ar an bhfíoras gur dhiúltaigh sé an gníomh lena mbunaítear an t‑iarratasóir a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta agus, maidir leis an tríú cuid, ar an bhfíoras gur dhiúltaigh sé stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta a aithint d’ainneoin chleachtas a chomhaltaí ina dhiaidh sin agus d’ainneoin aitheantas a bheith tugtha don stádas sin ag an Aontas Eorpach agus ag roinnt tríú tíortha.
191
Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú, mar a luaitear i mír 183 den bhreithiúnas seo, go bhfuil lánrogha leathan ag an gCoimisiún agus é ag feidhmiú a fhreagrachta as buiséad an Aontais a chur chun feidhme, go háirithe nuair a roghnaíonn sé an buiséad sin a chur chun feidhme trí úsáid a bhaint as an modh bainistíochta indírí, agus, i gcomhréir leis an modh bainistíochta sin, go gcuireann sé cúraimí cur chun feidhme buiséid ar eagraíochtaí idirnáisiúnta.
192
Dá bhrí sin, i gcás ina bhfeidhmíonn an Coimisiún na cumhachtaí a leagtar amach i mír 191 den bhreithiúnas seo, tá na cinntí díobhálacha a ghlacann sé sa chomhthéacs sin faoi réir athbhreithniú teoranta ag an gCúirt Ghinearálta atá teoranta don earráid fhollasach mheasúnaithe, gan dochar don scrúdú ar fhorais neamhdhleathachta eile ar féidir brath orthu i gcaingean le haghaidh neamhniú, i gcomhréir leis an dara mír d’Airteagal 263 CFAE.
193
Mar sin féin, más rud é, mar atá sa chás seo, go ndiúltaíonn an Coimisiún cúraimí cur chun feidhme buiséid a chur ar iontaoibh eagraíochta a úsáideann an modh bainistíochta indírí ar an bhforas nach bhfuil stádas eagraíochta idirnáisiúnta ag an eagraíocht sin, tá dlíthiúlacht cinnidh den sórt sin faoi réir athbhreithniú ag an gCúirt, maidir le hearráid dlí agus earráid fhollasach mheasúnaithe araon.
194
Ar thaobh amháin, i gcás den sórt sin, tagann cur chun feidhme na rialacha ginearálta ag an gCoimisiún lenar féidir eagraíochtaí idirnáisiúnta a shainiú agus a shainaithint faoi raon feidhme athbhreithnithe ar earráid dlí.
195
Ar an taobh eile, tá léiriú rialacha na heagraíochta féin a airbheartaíonn a bheith ina heagraíocht idirnáisiúnta chun buiséad an Aontais a chur chun feidhme i gcomhréir le modh na bainistíochta indírí agus le léiriú na seasamh arna nglacadh ag a comhaltaí, ar dócha go mbeidh castacht áirithe ag baint leo, faoi réir athbhreithniú atá teoranta d’earráid fhollasach mheasúnaithe.
196
Tar éis na soiléirithe sin a dhéanamh, ní mór don Chúirt, sula ndéanfaidh sí scrúdú ar argóintí an iarratasóra, soiléiriú a dhéanamh ar shainmhíniú an choincheapa ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ dá bhforáiltear i Rialachán Airgeadais an Aontais maidir le cur chun feidhme chistí an Aontais trí úsáid a bhaint as an modh bainistíochta indírí.
(a)
An sainmhíniú ar an gcoincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ dá bhforáiltear i Rialachán Airgeadais an Aontais
197
Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú go gcumhdaítear leis an gcoincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ mar a shainmhínítear é i bhforálacha comhleanúnacha Rialachán Airgeadais an Aontais, dá dtagraítear i mír 184 thuas, eagraíochtaí idirnáisiúnta na hearnála poiblí arna mbunú le comhaontuithe idirnáisiúnta.
198
In éagmais sainmhíniú níos beaichte ar na coincheapa ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ agus ‘comhaontú idirnáisiúnta,’ ní mór glacadh leis go bhfreagraíonn na coincheapa sin a úsáidtear i Rialachán Airgeadais an Aontais do na coincheapa a úsáidtear sa dlí idirnáisiúnta (féach, chuige sin, Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Campos Sánchez-Bordona in IMG v an Coimisiún, C‑620/20 P, EU:C:2022:158, mír 50).
199
Is cásdlí socair é nach mór dlí an Aontais a léiriú i bhfianaise rialacha ábhartha an dlí idirnáisiúnta, ós rud é gur cuid de dhlíchóras an Aontais é an dlí idirnáisiúnta agus go bhfuil sé ina cheangal ar na hinstitiúidí (féach breithiúnas an 15 Eanáir 2015, Evans, C‑179/13, EU:C:2015:12, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).
200
Mar sin féin, a mhéid a úsáidtear na coincheapa ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ agus ‘comhaontú idirnáisiúnta’ i Rialachán Airgeadais an Aontais chun críoch sonrach a bhuiséad a chur chun feidhme, ní mór iad a léiriú go cúng, chun leasanna airgeadais an Aontais Eorpaigh a chosaint (féach, chuige sin, breithiúnas an 2 Iúil 2015, Demmer, C‑684/13, EU:C:2015:439, mír 85, agus an 20 Nollaig 2017, Erzeugerorganisation Tiefkühlgemüse, C‑516/16, EU:C:2017:1011, mír 58; féach freisin, chuige sin, Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Campos Sánchez-Bordona in IMG v an Coimisiún, C‑620/20 P, EU:C:2022:158, mír 51).
201
Dá bhrí sin, i ndíospóid amhail an díospóid sa chás seo, ní mór don Chúirt Bhreithiúnais coincheapa an dlí idirnáisiúnta phoiblí dá dtagraítear i Rialacháin Airgeadais an Aontais Eorpaigh a chur i bhfeidhm trí leas a bhaint as ionstraimí an dlí sin lena sainítear na coincheapa sin, arna léiriú i gcomhréir leis an gcásdlí.
202
Go háirithe, sa chás seo, is gá léiriú a dhéanamh ar na coincheapa ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ agus ‘comhaontú idirnáisiúnta’ dá bhforáiltear i Rialachán Airgeadais an Aontais maidir lena bhuiséad a chur chun feidhme faoi bhainistíocht indíreach i bhfianaise ghnáthphrionsabail an dlí idirnáisiúnta phoiblí atá, go háirithe, i gCoinbhinsiún Vín agus sna Dréacht‑Airteagail.
203
I ndáil leis sin, is léir ó Airteagal 2(1)(i) de Choinbhinsiún Vín go gciallaíonn an téarma ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ eagraíocht idir-rialtasach. Thairis sin, luaitear in Airteagal 2(a) de na Dréacht‑Airteagail go gciallaíonn an abairt sin eagraíocht arna bunú le conradh nó le hionstraim eile a rialaítear leis an dlí idirnáisiúnta agus a bhfuil a pearsantacht dhlítheanach idirnáisiúnta féin aici agus go bhféadfaidh eagraíochtaí idirnáisiúnta a áireamh mar chomhaltaí, chomh maith le Stáit, eintitis eile.
204
Sa chéad áit, maidir leis an gcoinníoll a bhaineann le bunú le conradh nó le hionstraim eile atá faoi rialú an dlí idirnáisiúnta, leanann sé ó Airteagal 2(1)(a) de Choinbhinsiún Vín go gciallaíonn ‘conradh’ comhaontú idirnáisiúnta arna thabhairt i gcrích idir Stáit i scríbhinn agus arna rialú ag an dlí idirnáisiúnta, bíodh sé corpraithe in ionstraim aonair nó in dhá ionstraim ghaolmhara nó níos mó agus cibé ainm ar leith a thugtar air.
205
Dá bhrí sin, d’fhéadfadh an ionstraim sin nó na hionstraimí sin a bheith ina léiriú ar ‘chóineasú intinne’ ag dhá ábhar dlí idirnáisiúnta nó níos mó, a bhunaítear go foirmiúil leis na hionstraimí sin (féach, chuige sin, Tuairim 1/13 (Aontachas tríú Stáit le Coinbhinsiún na Háige), an 14 Deireadh Fómhair 2014, EU:C:2014:2303, mír 37).
206
Thairis sin, leanann sé ó chásdlí na gcúirteanna idirnáisiúnta, beag beann ar a thábhacht pholaitiúil, nach féidir le doiciméad arna shíniú ag Stáit a bheith ina chomhaontú idirnáisiúnta mura bhfuil aon fhoráil ann lena gcruthaítear cearta nó oibleagáidí lenar thoiligh na Stáit sin (féach breithiúnas na Cúirte Breithiúnais Idirnáisiúnta, Oibleagáid chun rochtain ar an Aigéan Ciúin a chaibidliú (an Bholaiv v an tSile), an 1 Deireadh Fómhair 2018, ECR 2018, lch. 507, míreanna 105 agus 106 agus an cásdlí dá dtagraítear).
207
Sa dara háit, maidir leis an gcoinníoll a bhaineann le pearsantacht dhlítheanach idirnáisiúnta dá cuid féin a shealbhú, ar dtús, leanann sé ó chásdlí na gCúirteanna Idirnáisiúnta go bhfuil aitheantas eagraíochta idirnáisiúnta faoi réir pearsantacht dhlítheanach a bheith ag an eagraíocht lena mbaineann.
208
Níl gné eagraíochta idirnáisiúnta ag eintiteas arna bhunú ag Stáit agus, i gcás inarb iomchuí, ag eagraíocht idirnáisiúnta amháin nó níos mó, in éagmais pearsantacht dhlítheanach dá chuid féin, ach gné chomhlachta atá ag brath ar na Stáit a bhunaigh é (féach, chuige sin, breithiúnas na Cúirte Breithiúnais Idirnáisiúnta, Tailte fosfáite áirithe i Nárú (Nárú v an Astráil), an 26 Meitheamh 1992, réamhagóidí, ECR 1992, lch. 240, mír 47], is é sin le rá, eagraíocht idirnáisiúnta lena bhfuil an t‑eintiteas sin á óstáil (féach, chuige sin, Tuairim chomhairleach ón gCúirt Bhreithiúnais Idirnáisiúnta, breithiúnas Uimh. 2867 ó Bhinse Riaracháin na hEagraíochta Idirnáisiúnta Saothair maidir le hiarratas i gcoinne an Chiste Idirnáisiúnta um Fhorbairt Talmhaíochta, an 1 Feabhra 2012, ECR 2012, lch. 10, míreanna 57 agus 61).
209
Ar an dara dul síos, leanann sé freisin ó chásdlí na gcúirteanna idirnáisiúnta go bhfuil pribhléidí agus díolúintí ag eagraíochtaí idirnáisiúnta, i bprionsabal, atá riachtanach chun a gcúraimí a chomhlíonadh (féach, chuige sin, breithiúnas na Buanchúirte Eadrána, Dr. Reineccius agus páirtithe eile v Bank for International Settlements, an 22 Samhain 2002, breithiúnas Uimh. 2000-04, mír 108; Tuairim chomhairleach ón gCúirt Bhreithiúnais Idirnáisiúnta, breithiúnas Uimh. 2867 ó Chúirt Riaracháin na hEagraíochta Idirnáisiúnta Saothair maidir le hiarratas i gcoinne an Chiste Idirnáisiúnta um Fhorbairt Talmhaíochta an 1 Feabhra 2012, ECR 2012, lch. 10, mír 58, agus breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais Idirnáisiúnta, Muilte laín ar Abhainn Uragua (an Airgintín v Uragua), an 20 Aibreán 2010, ECR 2010, lch. 14, mír 88).
210
Murab ionann agus díolúine Stát ó dhlínse, bunaithe ar an bprionsabal ‘par in parem non habet imperium’, tugtar díolúintí eagraíochtaí idirnáisiúnta, mar riail ghinearálta, leis na conarthaí lena mbunaítear na heagraíochtaí sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 3 Meán Fómhair 2020, Supreme Site Services agus páirtithe eile, C‑186/19, EU:C:2020:638, mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear), agus go bhfuil carachtar feidhmiúil acu, sa mhéid go bhfuil siad ceaptha chun aon chur isteach ar fheidhmiú a sheachaint. agus neamhspleáchas na n-eagraíochtaí lena mbaineann (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 17 Nollaig 2020, an Coimisiún v an tSlóivéin (Cartlanna BCE), C‑316/19, EU:C:2020:1030, mír 73 agus an cásdlí dá dtagraítear).
211
Ar an tríú dul síos, leanann sé ón gcásdlí gur conarthaí de chineál ar leith iad comhionstraimí eagraíochtaí idirnáisiúnta sa mhéid is gurb é is cuspóir dóibh ábhair nua dlí a chruthú a mbeidh neamhspleáchas áirithe acu, a gcuireann na páirtithe de chúram orthu comhspriocanna a bhaint amach. Dá bhrí sin, tá eagraíochtaí idirnáisiúnta faoi rialú ag prionsabal na speisialtachta, is é sin le rá go bhfuil siad infheistithe ag na Stáit a chruthaíonn cumhachtaí dóibh, a bhfuil a dteorainneacha ina bhfeidhm de na comhleasanna a gcuireann na Stáit sin a n‑ardú céime ar a n‑iontaoibh agus a bhíonn ina n‑ábhar ráitis shainráite de ghnáth ina n‑ionstraimí comhpháirteacha (féach, chuige sin, tuairim chomhairleach ón gCúirt Bhreithiúnais Idirnáisiúnta, Úsáid Arm Núicléach ag Stát i gCoinbhleacht Armtha, an 8 Iúil 1996, ECR 1996, lch. 66, míreanna 19 agus 25; breithiúnais na Cúirte Idirnáisiúnta Breithiúnais, Teorainn Talún agus Muirí idir Camarún agus an Nigéir, an 11 Iúil 1998, réamhargóintí, ECR 1998, lch. 275, míreanna 64 go 67, agus Usines Laíon ar Abhainn Uragua (an Airgintín v Uragua), an 20 Aibreáin 2010, ECR 2010, lch. 14, mír 89).
212
Dá bhrí sin, ní féidir eagraíocht idirnáisiúnta a laghdú go sásra roghnach amháin atá ar fáil do na páirtithe a fhéadfaidh gach páirtí a úsáid nó nach bhféadfaidh, de réir mar is toil leis. Trí eagraíocht idirnáisiúnta a chruthú agus trí na hacmhainní go léir is gá lena hoibriú a infheistiú inti, léiríonn a bunaitheoirí go bhfuil sé ar intinn acu na ráthaíochtaí is fearr is féidir a sholáthar maidir le cobhsaíocht, leanúnachas agus éifeachtacht d’fheidhmiú na gcúraimí a chuirtear ar an eagraíocht sin, agus mar thoradh air sin nach féidir leo imeacht ón gcreat sin go haontaobhach, de réir mar is cuí leo, agus bealaí cumarsáide eile a chur ina áit (féach, chuige sin, breithiúnas na Cúirte Breithiúnais Idirnáisiúnta, Muilte laín ar Abhainn Uragua (an Airgintín v Uragua), an 20 Aibreáin 2010, ECR 2010, p. 14, míreanna 90 agus 91).
213
Is i bhfianaise na sainmhínithe agus na bprionsabal sin nach mór don Chúirt Bhreithiúnais scrúdú a dhéanamh ar fhiúntas na n‑argóintí a chuir an t‑iarratasóir chun cinn mar thaca leis an bpléadáil dlí seo.
(b)
An chéad chuid lena n-éilítear earráidí fhollasacha mheasúnaithe agus earráidí dlí a bhaineann le baill an iarratasóra a shainaithint
214
Tá trí ghearán sa chéad chuid, go bunúsach, lena líomhnaítear, ar an gcéad dul síos, earráid fhollasach mheasúnaithe mar thoradh ar an bhfíoras gur tharraing an Coimisiún idirdhealú saorga idir Stáit bhunaitheacha an iarratasóra, na Stáit is ranníocóirí, comhaltaí a choiste stiúrtha agus comhaltaí an Ghrúpa Tacaíochta Rialtais (‘GSG’), ar an dara dul síos, earráid fhollasach mheasúnaithe ag an gCoimisiún i ndáil le léiriú na seasamh arna nglacadh ag an mBeilg agus ag an Ostair agus, ar an tríú dul síos, earráidí dlí agus earráid fhollasach mheasúnaithe sa mhéid gur mheas an Coimisiún nach raibh an tAontas Eorpach ina chomhalta den iarratasóir.
(1) An chéad ghearán lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe a eascraíonn as idirdhealú saorga idir Stáit bhunaitheacha an iarratasóra, na Stáit is ranníocóirí agus comhaltaí a choiste stiúrtha
215
Déanann an t‑iarratasóir gearán, go bunúsach, gur shainaithin an Coimisiún a chomhaltaí go mícheart trí idirdhealú saorga a dhéanamh idir a Stáit bhunaitheacha, na Stáit is ranníocóirí iad, comhaltaí a choiste stiúrtha agus comhaltaí GSG. Dá bhrí sin, de réir an iarratasóra, ní mór na Stáit agus na heagraíochtaí idirnáisiúnta nó réigiúnacha uile a thugann ranníocaíocht airgeadais nó comhchineáil d’oibríochtaí a dhéanann sé agus comhaltaí GSG, ar comhaltaí bunaidh iad, a mheas mar chomhaltaí dá choiste stiúrtha agus, dá réir sin, mar chomhaltaí dá chuid, fiú mura suíonn siad ar an gcoiste sin i ndáiríre.
216
Sa chéad áit, ba cheart a thabhairt faoi deara nach léir ón ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid go ndearna an Coimisiún idirdhealú foirmiúil idir Stáit bhunaidh an iarratasóra, na Stáit is ranníocóirí, comhaltaí a choiste rialachais, a tháinig chun bheith ina bhuanchoiste nuair a leasaíodh a reachtanna in 2012, agus comhaltaí GSG.
217
Dá bhrí sin, sa chinneadh atá faoi chonspóid, ní luann an Coimisiún ach nár admhaigh aon cheann de na Stáit a ndeachaigh sé i gcomhairle leo tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), cé is moite den Ostair, go bhfuil sé ina bhall den eagraíocht iarrthach ón 16 Nollaig 2014.
218
Sa dara háit, fiú dá bhféadfaí an cinneadh atá faoi chonspóid a léiriú mar idirdhealú idir Stáit bhunaidh an iarratasóra, na Stáit is ranníocóirí, comhaltaí a choiste stiúrtha agus comhaltaí GSG, ní mór a mheabhrú, de réir rún an 25 Samhain 1994, nach raibh ach comhaltaí choiste stiúrtha an iarratasóra faoi oibleagáid ranníocaíocht airgeadais a dhéanamh lena bhuiséad nó lena oibríocht, agus ní gach comhalta de GSG ar iarradh orthu an rún sin a shíniú.
219
Dá bhrí sin, níor fhorchuir rún an 25 Samhain 1994 aon oibleagáid ar a shínitheoirí a bheith ina gcomhaltaí de choiste stiúrtha an iarratasóra ná a bheith páirteach ann, ach d’fhág sé saoirse iomlán acu ina leith sin.
220
Ar an dara dul síos, maidir le saoirse na Stát agus na n‑eagraíochtaí idirnáisiúnta a shínigh rún an 25 Samhain 1994 chun aontú don iarratasóir, daingnítear í leis na barúlacha a thug Cathaoirleach chruinniú an 25 Samhain 1994 inar glacadh rún an lae chéanna, arna dtrascríobh i miontuairiscí an chruinnithe sin dar dáta an 29 Samhain 1994 (‘miontuairiscí an 29 Samhain 1994’).
221
Is léir ó mhiontuairiscí an 29 Samhain 1994 gur chuir Cathaoirleach chruinniú an 25 Samhain 1994, inar glacadh rún an dáta chéanna, in iúl, tríd an doiciméad sin a shíniú, nach dtiocfadh na Stáit a ghlac páirt sa chruinniú sin mar chomhaltaí de GSG chun bheith ina gcomhaltaí go huathoibríoch de choiste stiúrtha an iarratasóra.
222
Dá bhrí sin, níl údar ag an iarratasóir lena mhaíomh gurb é an Stát nó an eagraíocht amháin a bhí ina chomhalta den GSG agus, trí rún an 25 Samhain 1994 a shíniú, rannpháirteach ina bhunú, go ndéanann an Stát sin nó an eagraíocht sin ceann de a chomhaltaí.
223
Ar an tríú dul síos, is léir ó reacht an iarratasóra nach sainítear leis stádas chomhaltaí an iarratasóra ná an nós imeachta chun dul isteach san iarratasóir ná an nós imeachta ar ag a dheireadh a chailleann Stát nó eagraíocht idirnáisiúnta stádas mar chomhalta den iarratasóir.
224
Mar sin féin, bhunaigh an coiste stiúrtha reacht an iarratasóra, a ndearnadh an buanchoiste de in 2012, comhlacht cinnteoireachta ar a bhféadfaidh Stáit agus eagraíochtaí idirnáisiúnta suí, nós imeachta um ligean isteach laistigh den chomhlacht sin agus nós imeachta chun athbhreithniú a dhéanamh ar stádas comhalta den chomhlacht sin.
225
Go háirithe, sa leagan a d’eascair as leasú 2012 ar reacht an iarratasóra, sainítear in Airteagal 5 de comhaltaí a bhuanchoiste agus nós imeachta chun comhaltaí an chomhlachta cinnteoireachta sin a ligean isteach, chomh maith le nós imeachta chun comhaltas an chomhlachta sin a athbhreithniú agus a tharraingt siar.
226
Dá bhrí sin, is léir ó reacht an iarratasóra go bhfuil an nós imeachta chun Stát nó comhlacht idirnáisiúnta a ligean isteach ar a choiste stiúrtha, atá anois ina bhuanchoiste, coibhéiseach, don Stát nó don eagraíocht idirnáisiúnta lena mbaineann, le nós imeachta chun bheith ina chomhalta den iarratasóir.
227
Ina theannta sin, ní mór reacht an iarratasóra a léiriú sa chaoi, gan dochar do na nósanna imeachta chun comhaltas an bhuanchoiste a athbhreithniú agus a tharraingt siar, go raibh sé oscailte do na Stáit agus do na heagraíochtaí idirnáisiúnta ar tugadh cead dóibh suí ar an gcoiste sin a thuilleadh gan aon fhoirmiúlacht ar leith a dhéanamh.
228
Ní féidir a thuiscint ó chlásal a bheith as láthair i reacht an iarratasóra lena sainítear nós imeachta maidir le tréigean deonach stádas comhalta dá choiste stiúrtha gur ligeadh isteach na Stáit nó na heagraíochtaí idirnáisiúnta a ligeadh isteach sa chomhlacht sin ar bhonn buan, gan aon fhéidearthacht ann an eagraíocht sin a fhágáil.
229
Thairis sin, tacaítear leis an léiriú sin leis na seasaimh arna nglacadh ag roinnt Stát a shonraigh nach bhfuil siad ina gcomhaltaí de choiste stiúrtha an iarratasóra a thuilleadh d’ainneoin nach bhfuil clásal ann, i reacht an iarratasóra, lena leagtar amach foirmiúlacht shonrach le haghaidh tréigean deonach bhallraíocht a choiste stiúrtha.
230
Sna himthosca sin, níor cheart a mheas gur comhaltaí den eagraíocht iarrthach ar an dáta a tháinig an cinneadh atá faoi chonspóid i bhfeidhm ach na Stáit agus na heagraíochtaí idirnáisiúnta sin a rinne iarratas ar ligean isteach ar choiste stiúrtha nó ar bhuanchoiste an iarratasóra, nach raibh a n‑iarratas ina chúis le hagóidí ó chomhaltaí an chomhlachta cinnteoireachta sin, agus a lean de bheith ina suí ar an gcoiste an 16 Nollaig 2014 agus, i gcás inarb iomchuí, tar éis an dáta sin.
231
Dá bhrí sin, níl údar maith ag an iarratasóir an Coimisiún a cháineadh toisc nár mheas sé gur comhaltaí dá choiste iad Stáit áirithe agus eagraíochtaí idirnáisiúnta áirithe mura raibh na Stáit nó na heagraíochtaí sin ina suí ar a choiste stiúrtha nó ar a bhuanchoiste ón 16 Nollaig 2014, fiú má bhí siad rannpháirteach in GSG nó fiú má rannchuidigh siad nó má rinne siad ranníocaíocht airgeadais nó chomhchineáil lena bhuiséad nó lena oibríochtaí.
232
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don ghearán sin toisc é a bheith gan bhunús.
(2) An dara gearán lena n-éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe lena gcuirtear léiriú na seasamh arna nglacadh ag an mBeilg agus ag an Ostair ó bhail
233
Áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, go léiríonn anailís ar fhreagraí na Stát a ceistíodh go n‑aithníonn dhá cheann díobh ar a laghad, eadhon an Bheilg agus an Ostair, gur eagraíocht idirnáisiúnta í agus gur comhaltaí bunaidh iad nó go raibh siad ina gcomhaltaí bunaidh, agus dá bhrí sin tá údar maith aige go bhfuil dhá Stát ar a laghad i measc a chomhaltaí agus gur cheart é a aithint mar eagraíocht idirnáisiúnta.
234
Ní mór scrúdú ar leithligh a dhéanamh ar na hargóintí atá sa ghearán seo agus a bhaineann le freagraí údaráis na Beilge agus na hOstaire.
(i) An chéad argóint lena n-éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe lena gcuirtear léiriú fhreagra údaráis na hOstaire ó bhail
235
Is léir ó fhreagra na hOstaire an 8 Aibreán 2020 ar iarraidh an Choimisiúin ar chomhairliúchán gur admhaigh an Ostair go raibh sí ina comhalta den iarratasóir.
236
Leanann sé ón ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, mar a leagtar amach i mír 81 den bhreithiúnas seo, nár chuir an Coimisiún i gcoinne an tseasaimh sin a ghlac údaráis na hOstaire.
237
Thairis sin, is léir freisin ó fhreagra údaráis na hOstaire an 8 Aibreán 2020 gur mheas siad, de réir rún an 25 Samhain 1994, nach raibh, dar leo, ina chomhaontú idirnáisiúnta, go raibh an t‑iarratasóir, tráth a bhunaithe, ina chomhlacht idirnáisiúnta neamhspleách sealadach a raibh inniúlacht dhlíthiúil theoranta aige seachas ina eagraíocht idirnáisiúnta. Mheas na húdaráis sin freisin, áfach, gur chosúil go léiríonn cleachtas ina dhiaidh sin, arb é atá ann comhaontuithe ceanncheathrún agus conarthaí idirnáisiúnta eile a thabhairt i gcrích, agus cineál buan an iarratasóra anois go raibh pearsantacht dhlítheanach idirnáisiúnta aige a mhéid is gá chun a fheidhmeanna a chomhlíonadh. Ar an mbonn sin, mheas siad gur eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir.
238
Is léir ón ráiteas ar na cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid go ndearna an Coimisiún atáirgeadh dílis ar ábhar fhreagra údaráis na hOstaire, agus é den tuairim nár chaith an freagra sin amhras ar an gconclúid ar tháinig an institiúid sin uirthi i bhforoinn A.7(b) den mheasúnú deiridh, ar dá réir nár chomhlíon an t‑iarratasóir na coinníollacha a leagtar síos i reachtaíocht airgeadais an Aontais chun bheith incháilithe do bhainistíocht indíreach. Ar an gcéad dul síos, níor bunaíodh an t‑iarratasóir mar eagraíocht idirnáisiúnta le comhaontú idirnáisiúnta agus, ar an dara dul síos, is léir ó fhreagraí na Stát a ndeachaigh an Coimisiún i gcomhairle leo nár léirigh cleachtas ina dhiaidh sin aitheantas leathan agus soiléir dá stádas mar eagraíocht idirnáisiúnta ar thaobh na Stát agus na n‑eagraíochtaí idirnáisiúnta a bhí ina gcomhaltaí de.
239
Dá bhrí sin, ní dhearna an Coimisiún earráid fhollasach mheasúnaithe ina léiriú ar fhreagra údaráis na hOstaire an 8 Aibreán 2020. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad argóint sin toisc í a bheith gan bhunús.
(ii) An dara hargóint lena n-éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe lena gcuirtear léiriú fhreagra údaráis na Beilge ó bhail
240
Sa chéad áit, is léir ó fhreagra údaráis na Beilge an 30 Meitheamh 2020, cé gur dheimhnigh na húdaráis sin a rannpháirtíocht i gcruinniú an 25 Samhain 1994 inar cruthaíodh an t‑iarratasóir, nár mheas an Bheilg, áfach, gur comhalta den eagraíocht is iarratasóir í. Shonraigh údaráis na Beilge freisin go bhféadfaí, dar leo, an t‑iarratasóir a mheas mar eagraíocht idirnáisiúnta agus sin an fáth ar shínigh an Bheilg agus an t‑iarratasóir comhaontú ceanncheathrún an 13 Meitheamh 2012 nár dheonaigh don iarratasóir, áfach, na pribhléidí fioscacha uile a dheonaítear de ghnáth d’eagraíochtaí idirnáisiúnta.
241
Is léir ón ráiteas ar na cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid go ndearna an Coimisiún atáirgeadh dílis ar ábhar fhreagra údaráis na Beilge agus é den tuairim nár chaith an freagra sin amhras ar an gconclúid ar tháinig an institiúid sin uirthi i bhforoinn A.7(b) den mheasúnú deiridh, mar a achoimrítear i mír 238 den bhreithiúnas seo.
242
Go háirithe, mheas an Coimisiún nach raibh aitheantas stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta, i bhfoirm comhaontú ceanncheathrún arna thabhairt i gcrích, go háirithe, ag an mBeilg, in ann a shuí gur eagraíocht idirnáisiúnta a bhí san eagraíocht sin, ós rud é gur chuir údaráis na Beilge in iúl don Choimisiún nach raibh an Bheilg ina comhalta di.
243
Sa dara háit, mar thaca lena argóint gur ghá an Bheilg a mheas mar cheann dá comhaltaí, braitheann an t‑iarratasóir ar nóta anailíse ó Sheirbhís Dlí Aireacht Gnóthaí Eachtracha na Beilge dar dáta an 9 Samhain 2009, atá i gceangal le tuarascáil OLAF.
244
Mar sin féin, cé gur léir ón nóta sin gur mheas an Bheilg ansin gur eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir, ní thugtar rialú sa nóta sin ar an gceist an raibh an Stát sin ina chomhalta den iarratasóir an 9 Samhain 2009.
245
Ina theannta sin, maíonn an t‑iarratasóir nár thug an Coimisiún aird leordhóthanach ar an bhfíric go raibh an Bheilg rannpháirteach, ar thaobh amháin, i gcruinniú an 25 Samhain 1994 ag ar bunaíodh í agus, ar an taobh eile, i gcruinnithe a choiste stiúrtha go dtí 2013.
246
Ós rud é nár tháinig an cinneadh atá faoi chonspóid i bhfeidhm go dtí an 16 Nollaig 2014, ní féidir le rannpháirtíocht údaráis na Beilge i gcruthú an iarratasóra an 25 Samhain 1994 agus i gcruinnithe a choiste stiúrtha agus a bhuanchoiste ina dhiaidh sin, go dtí 2013, a shuíomh go raibh an Bheilg ina comhalta den eagraíocht sin ar an dáta a tháinig an cinneadh sin i bhfeidhm agus, i gcás inarb iomchuí, tar éis an dáta sin.
247
Sna himthosca sin, níor chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí earráid fhollasach mheasúnaithe agus é á chinneadh, i bhfianaise fhreagra údaráis na Beilge an 30 Meitheamh 2020, nach raibh an Bheilg ina comhalta den iarratasóir ar an dáta a tháinig an cinneadh atá faoi chonspóid i bhfeidhm agus, ina dhiaidh sin, nach raibh sí ina comhalta den iarratasóir.
248
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara hargóint sin toisc í a bheith gan bhunús agus, dá réir sin, ní mór diúltú don dara gearán ina iomláine.
(3) An tríú gearán lena n-éilítear earráidí dlí agus earráid fhollasach mheasúnaithe ag an gCoimisiún agus é ag diúltú a aithint go raibh an tAontas Eorpach tagtha chun bheith ina chomhalta den iarratasóir
249
Is éard atá sa tríú gearán, go bunúsach, trí argóint. Mar thaca leis an gcéad argóint, líomhnaíonn an t‑iarratasóir earráid dlí sa mhéid is gur mheas an Coimisiún nach bhféadfadh an tAontas Eorpach dul isteach in eagraíocht idirnáisiúnta mura mbeadh dhá Stát ar a laghad san áireamh i measc a chomhaltaí. Mar thaca leis an dara hargóint, líomhnaíonn sé earráid fhollasach mheasúnaithe sa mhéid is gur mheas an Coimisiún nach raibh an tAontas Eorpach riamh ar cheann dá chomhaltaí. Mar thaca leis an tríú hargóint, líomhnaíonn sí earráid dlí sa mhéid is gur mheas an Coimisiún nach bhféadfaí a mheas gur aontaigh an tAontas Eorpach go bailí do rún an 25 Samhain 1994, ós rud é nach ndeachaigh sé ar iontaoibh an nós imeachta chun comhaontuithe idirnáisiúnta dá bhforáiltear ag an am sin leis na Conarthaí a thabhairt i gcrích.
250
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú nach gceanglaítear le haon fhoráil de na Conarthaí ar Chúirteanna an Aontais scrúdú a dhéanamh, in aon chás, ar fhiúntas na bpléadálacha dlí nó na n‑argóintí a ardaíodh mar thaca leis na héilimh a thugtar os a comhair. Os a choinne sin, féadfaidh Cúirteanna an Aontais, inter alia, ar chúiseanna a bhaineann le riaradh éifeachtúil an cheartais, staonadh ó scrúdú a dhéanamh ar fhiúntas na bpléadálacha nach mór a dhíbhe toisc iad a bheith do-ghlactha nó neamhoibríoch (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 29 Meán Fómhair 2022, HIM v an Coimisiún, C‑500/21 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:741, míreanna 72 agus 73).
251
Go háirithe, is cásdlí socair é nach féidir neamhniú an bhirt sin a bheith mar thoradh ar ghearáin atá dírithe ar fhorais a áirítear sa bheart a ndéantar a dhlíthiúlacht a chonspóid ar mhaithe le hiomláine amháin agus dá bhrí sin go bhfuil siad neamhéifeachtach (féach, de réir analaí, ordú an 28 Meán Fómhair 2023, QI v an Coimisiún, C‑32/23 P, nár foilsíodh, EU:C:2023:722, mír 4 (Tuairim an Abhcóide Ghinearálta, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).
252
Sa chás seo, i gcomhthéacs an ghearáin seo, maíonn an t‑iarratasóir go bhfuil a stádas mar eagraíocht idirnáisiúnta bunaithe ar an bhfíoras, ar an dáta a tháinig an cinneadh atá faoi chonspóid i bhfeidhm, go raibh beirt chomhaltaí ar a laghad aige, eadhon an Ostair, ar thaobh amháin, agus an tAontas Eorpach, ar an taobh eile, a d’aontaigh go cuí do rún an 25 Samhain 1994 agus a shuigh ar a choiste stiúrtha agus ansin ar a bhuanchoiste.
253
Ar an gcéad dul síos, gan gá scrúdú a dhéanamh ar an gceist ar aontaigh an Coimisiún go cuí le rún an 25 Samhain 1994, is léir ó ráitis chomhthacaíochta na bpáirtithe nár shuigh an Coimisiún a thuilleadh ar choiste stiúrtha an iarratasóra le héifeacht ón 20 Bealtaine 2003.
254
Sna himthosca sin, mar is léir ón scrúdú ar an gcéad ghearán sa chuid seo den phléadáil, ní féidir a mheas go bhfuil an tAontas ina chomhalta den iarratasóir le linn thréimhse éifeachtach an chinnidh atá faoi chonspóid.
255
Ar an dara dul síos, níor shuigh an t‑iarratasóir ná níor mhaígh sé fiú, ar an dáta a tháinig an cinneadh atá faoi chonspóid i bhfeidhm, go raibh eagraíocht idirnáisiúnta eile san áireamh ina chomhaltaí.
256
I ndáil leis sin, cé go bhforáiltear le rún an 25 Samhain 1994 agus le hAirteagal 5(1) de reacht an iarratasóra go bhfuil Ard-Choimisinéir na Náisiún Aontaithe le haghaidh Dídeanaithe (UNHCR) ina chomhalta ex officio dá choiste stiúrtha, is léir ó litir ó Ard-Rúnaí UNHCR dar dáta an 25 Feabhra 2014 nach ndearna UNHCR aon ranníocaíocht airgeadais leis na tionscadail a chuir an t‑iarratasóir chun feidhme ó 2000 ar aghaidh, nach raibh sé rannpháirteach a thuilleadh i gcruinnithe an choiste stiúrtha sin agus nach raibh sé ina shuí ar an gcomhlacht sin a thuilleadh ó 2010.
257
Sna himthosca sin, ós rud é nach féidir an tAontas Eorpach ná aon eagraíocht idirnáisiúnta eile, go háirithe UNHCR, a mheas mar chomhaltaí den eagraíocht is iarratasóir amhail ón 16 Nollaig 2014, níl aon tionchar ag an ngearán seo, fiú má bhí bunús maith leis, ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid agus ní mór diúltú dó. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad chuid den tsaincheist dlí seo ina hiomláine freisin.
(c)
An dara cuid, lena líomhnaítear earráidí dlí lena gcuirtear ó bhail diúltú an Choimisiúin rún an 25 Samhain 1994 a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta lena mbunaítear eagraíocht idirnáisiúnta
258
Is éard atá sa dara cuid, go bunúsach, dhá ghearán, lena líomhnaítear, ar an gcéad dul síos, earráidí dlí sa mhéid gur dhiúltaigh an Coimisiún rún an 25 Samhain 1994 a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta agus, ar an dara dul síos, earráid léirithe maidir le rún shínitheoirí an rúin sin stádas eagraíochta idirnáisiúnta a thabhairt don iarratasóir.
(1) An chéad ghearán, lena líomhnaítear earráidí sa dlí mar thoradh ar dhiúltú an Choimisiúin rún an 25 Samhain 1994 a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta
259
Is éard atá sa chéad ghearán, go bunúsach, ná trí argóint, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, go ndearna an Coimisiún earráid dlí maidir le cineál ceangailteach rún an 25 Samhain 1994, ar an dara dul síos, go ndearna an Coimisiún earráid dlí maidir leis an gceanglas go síneodh ionadaithe a bhfuil cumhachtaí acu chuige sin an rún sin agus, ar an tríú dul síos, go ndearna an Coimisiún earráid dlí maidir le hionstraimí sínithe nó daingnithe an rúin sin.
(i) An chéad argóint, lena líomhnaítear earráid dlí maidir le cineál ceangailteach ó thaobh dlí rún an 25 Samhain 1994
260
Mar thaca leis an argóint sin, áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, gur chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí earráid dlí trí sheasamh na hOstaire, na Fionlainne agus na Sualainne a ghlacadh gur dearbhú polaitiúil é rún an 25 Samhain 1994 nach raibh ceangailteach ó thaobh dlí de, agus dá bhrí sin nach bhféadfaí é a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta.
261
I ndáil leis sin, is léir ón ráiteas ar na cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, go háirithe foroinn A.7(c) den mheasúnú críochnaitheach, gur bhraith an Coimisiún, mar thaca leis an gconclúid nár chomhaontú idirnáisiúnta rún an 25 Samhain 1994, ar na ráitis seasaimh ón Ostair agus ón bhFionlainn, dar dáta an 8 Aibreán agus an 23 Eanáir 2020 faoi seach.
262
Dá bhrí sin, is léir ó fhreagra na hOstaire an 8 Aibreán 2020, cé gur shínigh ionadaithe an Stáit sin rún an 25 Samhain 1994, go measann údaráis na hOstaire nach ionann an rún sin agus comhaontú idirnáisiúnta.
263
Ina theannta sin, ina bhfreagra an 23 Eanáir 2020, dúirt údaráis na Fionlainne gur shínigh ionadaithe na Fionlainne, ag cruinniú an 25 Samhain 1994, rún an dáta chéanna, agus iad den tuairim gur dearbhú polaitiúil é nach raibh ceangailteach ó thaobh dlí de.
264
Thairis sin, cé nach léir ón gcinneadh atá faoi chonspóid gur bhraith an Coimisiún go sainráite ar sheasamh údaráis na Sualainne maidir leis an gceist an comhaontú idirnáisiúnta a bhí i rún an 25 Samhain 1994, leanann sé ó fhreagra an Stáit sin an 2 Iúil 2020 go measann na húdaráis sin freisin, amhail údaráis na hOstaire agus na Fionlainne, nach comhaontú idirnáisiúnta é an rún sin.
265
Mar a luaitear i mír 206 thuas, ní fhéadfaidh doiciméad arna shíniú ag Stáit a bheith ina chomhaontú idirnáisiúnta mura bhfuil aon fhoráil ann lena gcruthaítear cearta nó oibleagáidí ar thoiligh na Stáit sin leo. Dá bhrí sin, sa chás seo, is faoin gCúirt atá sé scrúdú a dhéanamh ar ábhar agus raon feidhme rún an 25 Samhain 1994 chun a chinneadh an bhfuil gealltanais atá ceangailteach ó thaobh dlí dá shínitheoirí sa doiciméad sin (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 6 Samhain 2008, an Ghréig v an Coimisiún, C‑203/07 P, EU:C:2008:606, mír 56).
266
Ar an gcéad dul síos, tagraítear i mír 1 de rún an 25 Samhain 1994 do chomhaontú ionadaithe na rialtas agus na n‑eagraíochtaí idirnáisiúnta atá rannpháirteach sa chruinniú ar an lae céanna bunú an iarratasóra a chur ar bhonn foirmiúil, amhail ón dáta sin, mar a leagtar amach sna réamhchruinnithe a tionóladh sa Ghinéiv ó mhí Iúil 1993 i leith agus i gcomhréir leis na miontuairiscí atá i gceangal leis an rún sin.
267
Ar an dara dul síos, deimhníodh ceapachán Bhainisteoir Ginearálta an iarratasóra le mír 2 de rún an 25 Samhain 1994.
268
Ar an tríú dul síos, rinneadh foráil i mír 3 de rún an 25 Samhain 1994 maidir le coiste stiúrtha a bhunú, a raibh a bhallraíocht oscailte do rialtais agus d’eagraíochtaí idirnáisiúnta a rinne ranníocaíocht airgeadais nó comhchineáil ar bhonn rialta le buiséad nó le hoibriú an iarratasóra agus a raibh UNHCR agus Fórsa Cosanta na Náisiún Aontaithe (Unprofor) ina gcomhaltaí ex officio de. Ina theannta sin, bhí an coiste sin inniúil, go háirithe, a rialacha féin a ghlacadh trí thromlach dhá thrian, treoirlínte a shocrú, buiséad an iarratasóra a ghlacadh agus cinneadh a dhéanamh maidir lena riachtanais foirne, an Bainisteoir Ginearálta a cheapadh trí thromlach glan, cuireadh a thabhairt do shaineolaithe nó d’ionadaithe eagraíochtaí idirnáisiúnta eile agus athbhreithniú a dhéanamh ar an ngá leanúint de ghníomhaíocht an iarratasóra ag eatraimh 6 mhí. Ar deireadh, bhí GSG le teacht le chéile dhá uair sa bhliain chun athbhreithniú a dhéanamh ar oibriú agus ar ghníomhaíochtaí an iarratasóra.
269
Ar an gceathrú dul síos, i mír 4, luadh i rún an 25 Samhain 1994 nár tugadh le tuiscint le síniú an doiciméid sin go raibh aon oibleagáid ann ranníocaíocht a dhéanamh le buiséad nó le hoibriú an iarratasóra, agus ghlac comhaltaí a choiste stiúrtha an oibleagáid sin orthu féin.
270
Ar an gcúigiú dul síos, taifeadadh i mír 5 de rún an 25 Samhain 1994 comhaontú na rannpháirtithe ag an gcruinniú an lá céanna, a luaithe a glacadh creat cuimsitheach maidir le hatógáil na Boisnia agus na Heirseagaivéine, nár mhór an t‑iarratasóir a chomhtháthú sa chreat foriomlán sin nó a ghníomhaíochtaí a fhoirceannadh de réir a chéile, i gcomhréir le cinneadh chuige sin ó GSG. Idir an dá linn, bhí gníomhaíochtaí an iarratasóra le déanamh ar bhealach comhtháite le gníomhaíochtaí UNHCR agus bhí dlúthbhaint acu le gníomhaíochtaí Forpronu.
271
Dá bhrí sin, is léir ó théarmaí rún an 25 Samhain 1994 gur fhormheas a shínitheoirí rialacha eagrúcháin an iarratasóra, go háirithe trína Ard-Stiúrthóir a dhearbhú agus trí chinneadh a dhéanamh coiste rialachais a chur ar bun laistigh de.
272
Go háirithe, cé nár forchuireadh le rún an 25 Samhain 1994 aon oibleagáid ar a shínitheoirí a bheith ina gcomhaltaí den iarratasóir, is amhlaidh fós go ndearnadh foráil i mír 5 de maidir le hoibleagáid a chur ar Bhallstáit GSG cinneadh a dhéanamh maidir leis an iarratasóir a áireamh sa chreat foriomlán le haghaidh atógáil na Boisnia agus na Heirseagaivéine nó deireadh a chur lena ghníomhaíochtaí de réir a chéile.
273
Dá bhrí sin, bhí gealltanas amháin ar a laghad atá ceangailteach ó thaobh dlí dá shínitheoirí i rún an 25 Samhain 1994, agus dá bhrí sin ní féidir é a mheas mar dhearbhú ar dearbhú é a bhfuil a raon feidhme go heisiach polaitiúil.
274
Os a choinne sin, chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí earráid dlí agus seasamh na hOstaire agus na Fionlainne á ghlacadh aige féin, a bhí, mar is léir ó mhír 264 den bhreithiúnas seo, ag freagairt freisin do sheasamh na Sualainne, ar dá réir a bhí rún an 25 Samhain 1994 ina dhearbhú polaitiúil nach raibh ceangailteach ó thaobh dlí de. Dá réir sin, ní mór seasamh leis an gcéad argóint sin.
(ii) An dara hargóint lena n‑éilítear earráid dlí maidir leis an gceanglas go síneodh ionadaithe a bhfuil cumhachtaí acu chuige sin rún an 25 Samhain 1994
275
Mar thaca leis an dara hargóint, áitíonn an t‑iarratasóir go ndearna an Coimisiún, go foirmiúil, an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ó bhail trí earráid dlí i bhfianaise na rialacha a leagtar amach in Airteagal 7(1) de Choinbhinsiún Vín, trína cheangal ar na Stáit a ceistíodh maidir lena stádas dlíthiúil na cumhachtaí a thabhairt ar aird lena dtugtar cumhacht d’idirbheartaithe rún an 25 Samhain 1994 a ghlacadh.
276
Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú go ndearnadh dlí idirnáisiúnta na gconarthaí a chomhdhlúthú, go bunúsach, i gCoinbhinsiún Vín (féach, chuige sin, breithiúnas an 11 Márta 2015, Oberto agus O’Leary, C‑464/13 agus C‑465/13, EU:C:2015:163, mír 35).
277
Go háirithe, foráiltear le hAirteagal 7(1) de Choinbhinsiún Vín, maidir le lánchumhachtaí, go measfar go ndéanann duine ionadaíocht ar Stát chun téacs conartha a ghlacadh nó a fhíordheimhniú nó chun toiliú an Stáit a bheith faoi cheangal ag conradh a chur in iúl má thugann sé lánchumhachtaí iomchuí ar aird nó má dhealraíonn sé ó chleachtas na Stát lena mbaineann nó ó imthosca eile go raibh sé ar intinn aige a mheas go ndearna an duine sin ionadaíocht ar an Stát chun na gcríoch sin agus lánchumhachtaí a ligean thar ceal.
278
Mar sin féin, de mhaolú ar Airteagal 7(1) de Choinbhinsiún Vín, díolmhaítear le mír 2 den Airteagal sin Cinn Stáit, Cinn Rialtais agus Airí Gnóthaí Eachtracha, chun gach gníomh a bhaineann le conradh a thabhairt i gcrích a dhéanamh; cinn misin taidhleoireachta, chun téacs conartha idir an Stát a thug an creidiúnú agus an Stát a bhfuil siad creidiúnaithe dó a ghlacadh; ionadaithe atá creidiúnaithe ag Stáit do chomhdháil idirnáisiúnta nó d’eagraíocht idirnáisiúnta nó do cheann dá orgáin, chun téacs conartha sa chomhdháil, san eagraíocht nó san orgán sin a ghlacadh, ón gceanglas lánchumhachtaí a thabhairt ar aird.
279
Dá bhrí sin, i gcás ina bhfuil doiciméad sínithe ag daoine nach bhfuil an t‑údarás is gá acu chun na Stáit lena mbaineann siad a fhostú, i gcomhréir le hAirteagal 7(1) de Choinbhinsiún Vín, ní féidir a mheas gur comhaontú idirnáisiúnta atá ceangailteach ó thaobh dlí é doiciméad den sórt sin, mura bhfuil na daoine sin údaraithe chun na Stáit sin a fhostú gan cumhachtaí iomlána a thabhairt ar aird, de bhun mhír 2 den Airteagal sin (féach, chuige sin, an breithinas in Teorannú na teorann muirí i mBá na Beangáile (an Bhanglaidéis v Maenmar), an 14 Márta 2012, Binse Idirnáisiúnta um Dhlí na Mara, ECR 2012, lch. 4, míreanna 96 agus 98).
280
Thairis sin, i gcomhréir le hAirteagal 8 de Choinbhinsiún Vín, a luaigh an Coimisiún sa cheathrú fo-alt den chéad chuid den mheasúnú deiridh, níl éifeacht dhlíthiúil ag gníomh a bhaineann le conradh a thabhairt i gcrích a dhéanann duine nach féidir a mheas faoi Airteagal 7 den Choinbhinsiún sin go bhfuil sé údaraithe ionadaíocht a dhéanamh ar Stát chun na críche sin mura ndeimhníonn an Stát sin ina dhiaidh sin é.
281
I ndáil leis sin leanann sé ó thráchtaireachtaí an Choimisiúin Dlí Idirnáisiúnta a bhaineann leis na Dréacht-Airteagail maidir le Dlí na gConarthaí (Bliainiris an Choimisiúin Dlí Idirnáisiúnta, 1966, Iml. II., lgh. 210 go 211), a fhéadfar, i gcomhréir le rialacha léirithe na gconarthaí a leagtar síos in Airteagail 31 agus 32 de Choinbhinsiún Vín, a chur san áireamh maidir le léiriú Airteagal 8 den Choinbhinsiún sin, go bhféadfaidh an Stát, d’ainneoin easpa údarás bunaidh an ionadaí, a ghníomh a fhormhuiniú ina dhiaidh sin agus ar an gcaoi sin a thoiliú a bheith faoi cheangal ag an gconradh a bhunú, agus go measfar freisin go ndearna sé amhlaidh trí impleacht má agraíonn sé forálacha an chonartha nó má ghníomhaíonn sé ar shlí eile ar bhealach a dhealraíonn sé go bhfuil gníomh a ionadaí éifeachtach.
282
Sa chéad áit, is léir ó fhreagraí na Stát sin a cheistigh an Coimisiún agus a chuir ionadaithe chuig cruinniú an 25 Samhain 1994 nach raibh aon cheann de na Stáit sin in ann na cumhachtaí iomlána a thabhairt a thabharfaí do na hionadaithe sin chun údarú a thabhairt dóibh, i gcomhréir le hAirteagal 7(1) de Choinbhinsiún Vín, rún an dáta chéanna a shíniú.
283
Thairis sin, ní léirítear sna freagraí sin cleachtas na Stát sin ná imthosca eile lena suitear go bhfuil sé ar intinn acu na rannpháirtithe i gcruinniú an 25 Samhain 1994 a mheas mar a n‑ionadaithe chun an rún a shíniú ar an lae céanna agus chun cumhachtaí iomlána a fhágáil ar lár.
284
Sa dara háit, is léir ó fhreagra na Sualainne an 2 Iúil 2020 gur shínigh Aire Gnóthaí Eachtracha na Sualainne rún an 25 Samhain 1994 ina dhiaidh sin, agus mar thoradh air sin go bhféadfaí a mheas gur bhain an Stát sin tairbhe as tarscaoileadh na lánchumhachtaí dá bhforáiltear in Airteagal 7(2)(a) de Choinbhinsiún Vín.
285
Sa tríú háit, áfach, is léir ón gcuireadh chuig cruinniú an 25 Samhain 1994, a sheol UNHCR an 15 Samhain 1994 chuig Ceann Bhuanionadaíocht an Choimisiúin chuig na heagraíochtaí idirnáisiúnta sa Ghinéiv, fianaise ó iaroifigeach de chuid an Choimisiúin dar dáta an 16 Eanáir 2020, atá in Iarscríbhinn A.43 a ghabhann leis an iarratas, agus fianaise ó iaroifigeach de chuid Rialtas na Danmhairge an 30 Iúil 2019, atá in Iarscríbhinn A.44 a ghabhann leis an iarratas, go bhfuil an rún An 25 Samhain 1994 a chaibidil agus a ghlacadh ag ionadaithe na Stát atá ina suí i Meitheal um Shaincheisteanna Daonnúla na Comhdhála Idirnáisiúnta ar an Iar-Iúgslaiv, agus ag cruinniú den mheitheal sin.
286
Dá bhrí sin, in éagmais fhormheas rún an 25 Samhain 1994 ag ionadaithe uile na Stát atá creidiúnaithe don Chomhdháil Idirnáisiúnta ar an Iar-Iúgslaiv, ní féidir an rún sin, arna ghlacadh faoi chuimsiú meithle, a mheas mar chonradh arna ghlacadh i gcomhthéacs na comhdhála sin, i gcomhréir le hAirteagal 7(2)(c) de Choinbhinsiún Vín.
287
Sa cheathrú háit, agus in aon chás, is léir ó na doiciméid os comhair na Cúirte agus, go háirithe, ó fhreagraí na Stát a cheistigh an Coimisiún, go raibh cuid acu, sa bhreis ar an aitheantas a thug an Ostair dá ballraíocht, rannpháirteach, an 10 Márta 1995, le linn a reachta a ghlacadh (‘an reacht tosaigh’), go háirithe an Fhrainc, ar shínigh a hionadaí an reacht sin mar Chathaoirleach ar an gcoiste stiúrtha, agus san Fhionlainn, agus go raibh cuid de na Stáit sin ina suí ar a coiste stiúrtha nó ar a buanchoiste, go háirithe an Danmhairg, an Fhrainc, an Ísiltír, an tSualainn agus an Iorua, agus ionadaithe ón dá Stát deiridh tar éis dóibh reachtanna an iarratasóra a glacadh in 2008 agus 2012 a shíniú mar chathaoirligh ar a coiste stiúrtha, a tháinig chun bheith ina bhuanchoiste.
288
Dá bhrí sin, trí pháirt a ghlacadh i nglacadh reachtanna tosaigh an iarratasóra nó reachtanna ina dhiaidh sin nó trí shuí ar a choiste stiúrtha nó ar a bhuanchoiste, ghníomhaigh na Stáit dá dtagraítear i mír 287 den bhreithiúnas seo ar bhealach a d’fhágfadh go mbeadh gníomhartha sínithe rún an 25 Samhain 1994 ag a n‑ionadaithe le feiceáil mar ghníomhartha a rinneadh agus a deimhníodh ina dhiaidh sin, de réir bhrí Airteagal 8 de Choinbhinsiún Vín, síniú an rúin sin, arbh é an cuspóir a bhí leis an rún sin an t‑iarratasóir a bhunú.
289
Sna himthosca sin, chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí earráid dlí trí dhiúltú rún an 25 Samhain 1994 a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta mar gheall ar easpa lánchumhachtaí na rannpháirtithe i gcruinniú an lae céanna, ós rud é gur dheimhnigh dhá Stát ar a laghad síniú an rúin sin ina dhiaidh sin. Dá réir sin, ní mór seasamh leis an argóint reatha.
(iii) An tríú hargóint lena n‑éilítear earráidí sa dlí maidir leis an gceanglas i ndáil le hionstraimí sínithe nó daingnithe rún an 25 Samhain 1994
290
Mar thaca leis an tríú hargóint, áitíonn an t‑iarratasóir gur chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí earráidí dlí i bhfianaise prionsabail áirithe den dlí idirnáisiúnta poiblí a leagtar amach i gCoinbhinsiún Vín, trína cheangal ar na Stáit a ceistíodh faoina stádas dlíthiúil cruthúnas ar shíniú an ghnímh lena mbunaítear an t‑iarratasóir nó ionstraim dhaingniúcháin a chur ar fáil, cé gur léir ón gcomhad atá ar fáil don Choimisiún go ndearna a Stáit bhunaitheacha rún an 25 Samhain 1994 a fhormheas agus a shíniú go cuí agus, sa chleachtas, nach gcruthaítear eagraíocht idirnáisiúnta i gcónaí le comhaontú foirmiúil.
291
Sa chéad áit, ba cheart a mheabhrú, faoi Airteagal 11 de Choinbhinsiún Vín, go bhféadfar toiliú Stáit a bheith faoi cheangal ag conradh a léiriú trí shíniú, trí mhalartú ionstraimí arb éard iad conradh, daingniú, glacadh, formheas nó aontachas, nó trí aon mhodh eile má chomhaontaítear amhlaidh.
292
Go háirithe, foráiltear le hAirteagal 12(1) de Choinbhinsiún Vín go léirítear toiliú Stáit a bheith faoi cheangal ag conradh le síniú a ionadaí nuair a fhoráiltear leis an gconradh go mbeidh an éifeacht sin ag an síniú; go suífear ar shlí eile gur chomhaontaigh na Stáit chaibidlíochta gur cheart go mbeadh an éifeacht sin ag síniú; nó gur léir ó lánchumhachtaí a ionadaí go bhfuil sé ar intinn ag an Stát an éifeacht sin a thabhairt don síniú nó gur cuireadh in iúl é le linn na hidirbheartaíochta.
293
Ina theannta sin, foráiltear le hAirteagal 12(2) de Choinbhinsiún Vín, chun críocha mhír 1 den Airteagal sin, gurb ionann inisealacha a chur le téacs agus síniú an chonartha nuair a shuitear gurb ionann na Stáit chaibidlíochta arna gcomhaontú amhlaidh agus síniú ad referendum ar chonradh ag ionadaí, má dheimhníonn a Stát é, agus síniú iomlán an chonartha.
294
Sa chás seo, is léir ó mhír 6 de rún an 25 Samhain 1994 agus ó mhiontuairiscí an 29 Samhain 1994 gur iarradh ar na rannpháirtithe i gcruinniú an 25 Samhain 1994 an rún sin a shíniú.
295
Dá bhrí sin, a mhéid atá síniú comhaontaithe, de réir Choinbhinsiún Vín, ar cheann de na modhanna chun toiliú Stáit a bheith faoi cheangal ag an gcomhaontú sin a chur in iúl, ní dhearna an Coimisiún earráid dlí, i bhfianaise Airteagal 12 den Choinbhinsiún sin, trí na Stáit a líomhnaítear a bheith ina gcomhaltaí den iarratasóir a cheistiú maidir leis an ábhar sin agus trína iarraidh go dtabharfaí aon ionstraimí sínithe ar aird.
296
Sa dara háit, foráiltear le hAirteagal 14(1) de Choinbhinsiún Vín go léirítear le daingniú toiliú Stáit a bheith faoi cheangal ag conradh nuair a fhoráiltear leis an gconradh go gcuirfear an toiliú sin in iúl trí dhaingniú; go suífear ar shlí eile gur chomhaontaigh na Stáit chaibidlíochta gur cheart go mbeadh gá le daingniú; gur shínigh ionadaí an Stáit an conradh atá faoi réir a dhaingnithe; nó is léir ó lánchumhachtaí a ionadaí go bhfuil sé ar intinn ag an Stát an conradh atá faoi réir a dhaingnithe a shíniú nó cuireadh in iúl é le linn na caibidlíochta.
297
Sa chás seo, ní léir ó rún an 25 Samhain 1994 ná ó mhiontuairiscí an 29 Samhain 1994 go raibh sé beartaithe ag rannpháirtithe chruinniú an 25 Samhain 1994 an rún sin a dhaingniú.
298
Mar sin féin, d’fhéadfadh ionadaithe na Stát agus na n‑eagraíochtaí idirnáisiúnta lena mbaineann rún den sórt sin dul ar aghaidh trí dhaingniú a chur in iúl le linn na caibidlíochta nó tráth an tsínithe, i gcomhréir leis na cásanna dá bhforáiltear in Airteagal 14(1)(b) go (d) de Choinbhinsiún Vín.
299
Dá bhrí sin, níl údar maith ag an iarratasóir ach oiread an Coimisiún a cháineadh as na Stáit a thoimhdítear gurb iad a chomhaltaí iad a cheistiú faoi ionstraim dhaingniúcháin a bheith ann, d’fhonn a shuíomh gurb ann do thoiliú a bheith faoi cheangal ag rún an 25 Samhain 1994.
300
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú hargóint sin toisc í a bheith gan bhunús.
(iv) Éifeacht fhiúntas na chéad argóinte agus an dara hargóint den ghearán seo ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid
301
Leanann sé ó mhíreanna 274 agus 289 den bhreithiúnas seo go ndearna an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ó bhail trí earráidí dlí agus é á chinneadh aige nach comhaontú idirnáisiúnta a bhí i rún an 25 Samhain 1994.
302
Mar sin féin, tá na hearráidí dlí sin fós, ag an gcéim seo den scrúdú ar argóintí an iarratasóra, neamhábhartha do dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid, ós rud é nach ndéanann siad difear don choinníoll a leagtar síos i Rialachán Airgeadais an Aontais nach mór don iarratasóir, d’fhonn a bheith incháilithe chun buiséad an Aontais a chur chun feidhme trí úsáid a bhaint as an modh bainistíochta indírí dá bhforáiltear chun leasa eagraíochtaí idirnáisiúnta, a bheith bunaithe le comhaontú idirnáisiúnta arbh é a chuspóir é a bhunú mar eagraíocht idirnáisiúnta.
303
Dá bhrí sin, ní hionann na neamhdhleathachtaí atá le fáil i míreanna 274 agus 289 den bhreithiúnas seo agus neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid.
(2) An dara gearán lena n‑éilítear earráid léirithe maidir le rún na sínitheoirí ar réiteach an 25 Samhain 1994 stádas eagraíochta idirnáisiúnta a dheonú don iarratasóir
304
Mar thaca leis an ngearán seo, áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, gur chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí earráid dlí a bhain le hábhar rún an 25 Samhain 1994, ós rud é gur mheas sé nárbh é cuspóir an ghnímh sin eagraíocht idirnáisiúnta a bhunú, ach sásra cómhaoinithe comhpháirteach sealadach.
305
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, de bhun Airteagal 31 de Choinbhinsiún Vín, ina léirítear dlí idirnáisiúnta ginearálta an ghnáis, nach mór conradh a léiriú de mheon macánta i gcomhréir leis an ngnáthbhrí atá le tabhairt do théarmaí an chonartha sin ina gcomhthéacs agus i bhfianaise a aidhme agus a chuspóra (féach breithiúnas an 11 Márta 2015, Oberto agus O’Leary, C‑464/13 agus C‑465/13, EU:C:2015:163, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).
306
Sa chéad áit, mór a thabhairt faoi deara nach ndéantar an t‑iarratasóir a aicmiú mar eagraíocht idirnáisiúnta le rún an 25 Samhain 1994 ná nach sainítear a stádas dlíthiúil leis.
307
Sa dara háit, ní mór a thabhairt faoi deara freisin nár deonaíodh pearsantacht dhlítheanach fiú le rún an 25 Samhain 1994 don iarratasóir trí bhíthin clásal lena dtugtar an inniúlacht dó comhaontuithe a thabhairt i gcrích nó imeachtaí dlíthiúla a thionscnamh.
308
Sa tríú háit, níor foráladh le rún an 25 Samhain 1994 ach oiread go bhféadfadh an t‑iarratasóir díolúintí a bheith aige i bhfeidhmiú a ghníomhaíochtaí, ach, i gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i míreanna 209 agus 210 den bhreithiúnas seo, tá díolúintí ag eagraíochtaí idirnáisiúnta, agus a gcúraimí á gcomhlíonadh acu, dá bhforáiltear ina gconarthaí bunaidh.
309
Sa cheathrú háit, is léir ó fhoclaíocht rún an 25 Samhain 1994 nach raibh sé i gceist ag a shínitheoirí, tríd an iarratasóir a bhunú, eagraíocht a bhunú ag a mbeadh na hacmhainní go léir is gá chun é a oibriú agus na ráthaíochtaí is fearr is féidir maidir le cobhsaíocht, leanúnachas agus éifeachtacht chun a chúraimí a chomhlíonadh, ach sásra roghnach atá ar fáil do na páirtithe a fhéadfaidh gach páirtí a úsáid nó nach bhféadfaidh, de réir mar is toil leis.
310
Ar an gcéad dul síos, maidir le cobhsaíocht agus leanúnachas chúraimí an iarratasóra, foráladh le mír 3 de rún an 25 Samhain 1994 go ndéanfadh an coiste stiúrtha athbhreithniú gach 6 mhí ar an ngá leanúint le cúraimí an iarratasóra, cé, i gcomhréir le mír 5 de, go raibh ar na Stáit is páirtithe i rún an 25 Samhain 1994 a chinneadh an t‑iarratasóir a chomhtháthú sa chreat foriomlán le haghaidh atógáil na Boisnia agus na Heirseagaivéine nó deireadh a chur lena ghníomhaíochtaí de réir a chéile.
311
Ar an dara dul síos, maidir le héifeachtacht chúraimí an iarratasóra, cé go dtagraítear i bpointe 3 de rún an 25 Samhain 1994 d’íocaíocht rialta ranníocaíochtaí leis an iarratasóir ag na Stáit agus ag na heagraíochtaí idirnáisiúnta is páirtí sa rún sin, ní cheanglaítear leis an bpointe sin ar na Stáit ná ar na heagraíochtaí sin ranníocaíochtaí éigeantacha a dhéanamh le buiséad an iarratasóra. Os a choinne sin, foráiltear go sainráite sa rún go bhfuil ranníocaíochtaí, bídís ina ranníocaíochtaí airgeadais nó ina ranníocaíochtaí comhchineáil, roghnach do chomhaltaí an iarratasóra.
312
Ar an tríú dul síos, ní dhearnadh foráil i rún an 25 Samhain 1994 maidir le cumhachtaí éigeantacha a aistriú ó na Stáit agus ó na heagraíochtaí is páirtithe sa rún sin chuig an iarratasóir, ach bhí na Stáit sin agus na heagraíochtaí sin fós saor chun aontú dó, chun tarraingt siar go haontaobhach uaidh tráth a mheasann siad a bheith iomchuí agus chun bealaí cumarsáide eile a chur ina ionad.
313
Sa chúigiú háit, comhthacaítear leis an léiriú ar fhoclaíocht agus ar chuspóir rún an 25 Samhain 1994, ónar léir nach raibh sé i gceist ag a údair eagraíocht idirnáisiúnta a bhunú nuair a bhunaigh siad an t‑iarratasóir, leis an gcomhthéacs inar glacadh an rún sin, mar is léir ó roinnt doiciméad sa chomhad.
314
Ar an gcéad dul síos, is léir ó mhiontuairiscí an 29 Samhain 1994, ag cruinniú na Meithle um Shaincheisteanna Daonnúla na Comhdhála Idirnáisiúnta maidir leis an Iar-Iúgslaiv an 25 Samhain 1994, gur chuir roinnt Stát, go háirithe an Ghearmáin, an Fhionlainn, an Iorua agus an Rúis, agus Oifig Dhaonnúil an Chomhphobail Eorpaigh (ECHO), in iúl go raibh amhras orthu faoi thionscnamh a mbeadh bunú comhlachta institiúidithe nua mar thoradh air agus a d’éiligh cineál sealadach ghníomhaíocht an iarratasóra. Thairis sin, níor chuir aon cheann de na rannpháirtithe sa chruinniú sin síos ar an iarratasóir mar eagraíocht idirnáisiúnta.
315
Ar an dara dul síos, braitheann an t‑iarratasóir ar dhoiciméad dar teideal ‘Terms of reference of IMG-IBH’ (téarmaí tagartha IMG-IBH), a thuigeann an Chúirt Bhreithiúnais a bheith ina Iarscríbhinn a ghabhann le rún an 25 Samhain 1994. Go háirithe, liostaítear sa doiciméad sin cúraimí an iarratasóra, arb é a bhí iontu, ar chríoch na Boisnia agus na Heirseagaivéine agus i réimsí an fhuinnimh, na seirbhísí poiblí, na dídine agus na tithíochta, faisnéis a bhailiú, bunriachtanais an daonra a mheasúnú, na hearnálacha tosaíochta a bhfuil cúnamh idirnáisiúnta pras ag teastáil uathu a chinneadh, cláir nó tionscadail a d’fhéadfadh an pobal idirnáisiúnta a chistiú a shainaithint agus a fhorbairt agus cúnamh a thabhairt do Stáit agus d’institiúidí idirnáisiúnta d’fhonn cláir nó tionscadail a chistiú.
316
Mar sin féin, ní chinntear le téarmaí tagartha IMG-IBH stádas dlíthiúil an iarratasóra ná ní thugtar an chumhacht dó comhaontuithe idirnáisiúnta a thabhairt i gcrích.
317
Ar an tríú dul síos, ní thagraíonn fianú an 14 Nollaig 1994 arna tharraingt suas ag comhordaitheoir Oibríocht Speisialta UNHCR san Ir-Iúgslaiv, a bhí ina chathaoirleach ar chruinniú an 25 Samhain 1994 nuair a glacadh rún an lae chéanna, ach do chruthú foirmiúil an iarratasóra ag an gcruinniú sin, gan a shonrú an raibh sé i gceist leis an tionscnamh sin pearsantacht dhlítheanach a thabhairt don iarratasóir agus, i gcás inarb iomchuí, stádas eagraíochta idirnáisiúnta a thabhairt dó.
318
Ar an gceathrú dul síos, is léir ón gcuireadh chuig cruinniú an 25 Samhain 1994 gurb é cuspóir an chruinnithe sin scrúdú a dhéanamh ar athstruchtúrú an eintitis ónar tháinig an t‑iarratasóir agus ar a stádas amach anseo, agus gan eagraíocht idirnáisiúnta a chruthú.
319
Dá bhrí sin, níor chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí earráid dlí nuair a chinn sé nach raibh sé de chuspóir ná d’éifeacht ag rún an 25 Samhain 1994 stádas eagraíochta idirnáisiúnta a thabhairt don iarratasóir, agus mar thoradh air sin nach mór diúltú don ghearán seo toisc é a bheith gan bhunús, agus, dá bhrí sin, nach mór an dara cuid den cheathrú saincheist dlí ina hiomláine a dhiúltú.
(d)
An tríú cuid lena n‑éilítear earráidí sa dlí maidir le cleachtas iardain na sínitheoirí le rún an 25 Samhain 1994 agus maidir le stádas eagraíochta idirnáisiúnta á aithint ag an Aontas Eorpach agus ag Stáit áirithe
320
Is éard atá sa tríú cuid den cheathrú saincheist dlí, go bunúsach, ná trí ghearán, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, earráid dlí sa mhéid gur dhiúltaigh an Coimisiún stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta a aithint d’ainneoin chleachtas a chomhaltaí ina dhiaidh sin, ar an dara dul síos, earráid dlí sa mhéid nár chuir an Coimisiún san áireamh an t‑aitheantas a thug an tAontas Eorpach agus Stáit áirithe do stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta agus, ar an tríú dul síos, earráid dlí sa mhéid nár chuir an Coimisiún san áireamh nár dhíscaoil a chomhaltaí é agus gur chomhlíon sé prionsabal na speisialtachta.
(1) An chéad ghearán lena n‑éilítear earráid dlí maidir le cleachtas iardain na sínitheoirí le rún an 25 Samhain 1994
321
Mar thaca leis an ngearán sin, áitíonn an t‑iarratasóir, go ndearna an Coimisiún, go bunúsach, fiú mura raibh sé bunaithe mar eagraíocht idirnáisiúnta leis an Acht lena mbunaítear é, earráid dlí trí dhiúltú glacadh leis go raibh stádas buaneagraíochta idirnáisiúnta bainte amach aige de réir a chéile, ag féachaint don chleachtas iardain na sínitheoirí le rún an 25 Samhain 1994 agus, go háirithe, ag a chomhaltaí. Luaitear ann gur leasaíodh a reacht tosaigh in 2008 agus 2012 chun acmhainní agus pribhléidí eagraíochta idirnáisiúnta a sholáthar di, ar acmhainní agus pribhléidí iad a bhí iomchuí chun leanúint dá cuid oibre agus chun a cuid gníomhaíochtaí a chur i gcrích.
322
Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú gur mheas an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur léir ó fhreagraí na Stát a ndeachthas i gcomhairle leo nár léiríodh leis an gcleachtas ina dhiaidh sin, tar éis rún an 25 Samhain 1994 a ghlacadh, aitheantas leathan agus soiléir do stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta ó thaobh na Stát agus na n‑eagraíochtaí idirnáisiúnta atá ina gcomhaltaí de.
323
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, i gcomhréir le hAirteagal 31(3)(a) agus (b) de Choinbhinsiún Vín, chun conradh a léiriú, nach mór, go háirithe agus in éineacht leis an gcomhthéacs, aon chomhaontú ina dhiaidh sin idir na páirtithe maidir le léiriú an chonartha nó cur i bhfeidhm a fhorálacha agus aon chleachtas ina dhiaidh sin maidir le cur i bhfeidhm an chonartha lena mbunaítear comhaontú na bpáirtithe maidir lena léiriú a chur san áireamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Nollaig 2016, an Chomhairle v Front Polisario, C‑104/16 P, EU:C:2016:973, mír 120).
324
Go háirithe, is léir ón gcásdlí nach féidir a mheas gurb ionann ionstraimí agus comhaontú nó cleachtas ina dhiaidh sin lena mbunaítear comhaontú na bpáirtithe maidir le léiriú conartha, de réir bhrí Airteagal 31(3)(a) agus (b) de Choinbhinsiún Vín, má glacadh na hionstraimí sin gan tacaíocht ó na Stáit uile is páirtithe sa chonradh sin (féach, chuige sin, breithiúnas na Cúirte Breithiúnais Idirnáisiúnta, Seilg míolta móra san Antartach (an Astráil v an tSeapáin; an Nua-Shéalainn ag idiragairt), an 31 Márta 2014, ECR 2014, lch. 226, mír 83).
325
Thairis sin, faoi Airteagal 32 de Choinbhinsiún Vín, féadfar dul ar iontaoibh modhanna forlíontacha léirithe, lena n‑áirítear obair ullmhúcháin an chonartha agus imthosca a thabhairt i gcrích, chun an bhrí a eascraíonn as cur i bhfeidhm Airteagal 31 den choinbhinsiún sin a dheimhniú, nó chun an bhrí a chinneadh i gcás ina bhfágann an léiriú de réir Airteagal 31 an bhrí débhríoch nó doiléir nó go mbíonn toradh air atá áiféiseach nó míréasúnta go follasach.
326
I gcás den sórt sin, i gcomhréir le conclúidí an Choiste um an Dlí Idirnáisiúnta maidir le comhaontuithe agus cleachtas ina dhiaidh sin atá i gceangal le Rún 73/202 ón gComhthionól Ginearálta an 20 Nollaig 2018 (téacs arna ghlacadh ag an gCoimisiún Dlí Idirnáisiúnta ag a 70ú seisiún in 2018 agus arna chur faoi bhráid an Chomhthionóil Ghinearálta mar chuid dá thuarascáil ar obair an tseisiúin sin (A/73/10)), cleachtas ina dhiaidh sin is ea aon iompar de chuid páirtí amháin nó níos mó i gcur chun feidhme an Chonartha, tar éis a thabhairt i gcrích.
327
Is i bhfianaise na bhforálacha agus na bprionsabal sin nach mór don Chúirt Bhreithiúnais scrúdú a dhéanamh an bhfuil an t‑iarratasóir i dteideal, mar thaca leis an ngearán seo, brath ar chleachtas a chomhaltaí ina dhiaidh sin, mar a leagtar amach ina reacht tosaigh agus sna leasuithe air in 2008 agus 2012.
328
Leanann sé ón scrúdú ar an dara gearán sa dara cuid den cheathrú pléadáil, a mhéid nár bhunaigh siad an t‑iarratasóir mar eagraíocht idirnáisiúnta, go bhfuil forálacha rún an 25 Samhain 1994 gan aon chineál doiléir nó débhríoch agus nach bhfuil léiriú follasach áiféiseach nó míréasúnta de réir bhrí Airteagal 32 de Choinbhinsiún Vín mar thoradh orthu.
329
Dá bhrí sin, á thaispeáint go bhfuil léiriú fhorálacha an rúin sin athraithe ag comhaontuithe a rinneadh ina dhiaidh sin nó ag cleachtas a rinne sínitheoirí rún an 25 Samhain 1994 ina dhiaidh sin chun stádas eagraíochta idirnáisiúnta a thabhairt don iarratasóir faoi réir an choinníll go bhfuil sínitheoirí uile an rúin sin nó, ar a laghad, comhaltaí uile an iarratasóra tar éis leasú den sórt sin a fhormheas, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 324 den bhreithiúnas seo.
330
Sa chás seo, is fíor, ar thaobh amháin, gur thug reacht tosaigh an iarratasóra pearsantacht dhlítheanach dó agus ar choinníoll go mbainfeadh cuid dá fhoireann tairbhe as an gcóras díolúintí atá ag UNHCR agus, ar an taobh eile, go ndearna Airteagal 1 dá reacht 2012 é a aicmiú mar eagraíocht idirnáisiúnta.
331
Mar sin féin, níor shuigh an t‑iarratasóir gur léirigh a reacht tosaigh agus a reacht 2012 rún shínitheoirí uile rún an 25 Samhain 1994 nó, ar a laghad, rún a chomhaltaí, stádas eagraíochta idirnáisiúnta a thabhairt di, agus mar thoradh air sin gur cheart don Choimisiún na hionstraimí sin a aithint mar chomhaontuithe ina dhiaidh sin nó mar chleachtas ina dhiaidh sin de réir bhrí Airteagal 31(3)(a) agus (b) de Choinbhinsiún Vín.
332
Os a choinne sin, sa chéad áit, maidir leis an reacht tosaigh, is léir ó mhiontuairiscí chruinniú an choiste stiúrtha an 13 Feabhra 1995, ar ar fhreastail ionadaithe ón Danmhairg, ón nGearmáin, ón bhFrainc, ón Iodáil, ón bhFionlainn, ón tSualainn, ón Ríocht Aontaithe, ón Iorua agus ón gComhphobal Eorpach, faoi choimirce UNHCR, d’fhonn an reacht sin a tharraingt suas, gur chuir oifigeach de chuid UNHCR in iúl, tar éis ceist ón bhFionlainn, gur cruthaíodh an t‑iarratasóir chun cúram sealadach a chur i gcrích, nach raibh sé beartaithe eagraíocht idirnáisiúnta iomlán a chruthú agus nach raibh an éifeacht chéanna atá ceangailteach ó thaobh dlí ag reacht an iarratasóra, ar na Stáit a d’fhormheas é, agus a bheadh mar thoradh ar chur chun feidhme nós imeachta daingniúcháin, ag na Stáit uile lena mbaineann, maidir leis an ngníomh lena mbunaítear é.
333
Ina theannta sin, is léir ó litir ó údaráis na Fionlainne dar dáta an 29 Aibreán 2014, ag an gcruinniú den choiste stiúrtha an 10 Márta 1995, ar lena linn a d’fhormheas an tromlach dhá thrian de chomhaltaí an choiste sin a bhí ag teastáil an reacht tosaigh, nár shínigh ionadaí na Fionlainne an reacht sin mar gheall ar amhras maidir le cineál dlíthiúil an doiciméid sin agus, mar thoradh ar na dearbhuithe a thug oifigeach UNHCR dá dtagraítear i mír 332 den bhreithiúnas seo, gur shínigh an Fhionlainn na reachtanna sin ar deireadh ag cruinniú an Choiste Rialachais an 19 Meitheamh 1995 trí ráiteas a dhéanamh gur mheas sí gur de chineál polaitiúil reachtanna an iarratasóra.
334
Dá bhrí sin, ag féachaint do na seasaimh a ghlac UNHCR agus an Fhionlainn nuair a glacadh reacht tosaigh an iarratasóra, ní léir ó na himthosca inar glacadh an reacht sin go léiríonn sé intinn gach duine de shínitheoirí rún an 25 Samhain 1994 nó rún chomhaltaí an iarratasóra, stádas eagraíochta idirnáisiúnta a thabhairt dó.
335
Sa dara háit, maidir le reacht an iarratasóra a glacadh in 2012, d’áitigh an t‑iarratasóir ag an éisteacht gur shínigh an Fhrainc, an Iodáil, an Fhionlainn, an tSualainn agus an Iorua é.
336
Ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara, fiú má aithnítear éilimh an iarratasóra mar a shuitear iad, go leanann sé nár glacadh reacht 2012 le tacaíocht ó shínitheoirí uile rún an 25 Samhain 1994.
337
Ar an dara dul síos, ní léir ach oiread ó na doiciméid sa chomhad, nuair a glacadh reacht an iarratasóra in 2012, gurbh iad an Fhrainc, an Iodáil, an Fhionlainn, an tSualainn agus an Iorua comhaltaí aonair an iarratasóra agus, dá bhrí sin, gur cheart a mheas go léirítear leis an reacht sin comhaontú d’aon toil chomhaltaí an iarratasóra ar an dáta sin chun aitheantas a thabhairt dó mar eagraíocht idirnáisiúnta.
338
Ar an tríú dul síos, fiú más rud é, nuair a glacadh reacht 2012, gurbh iad na cúig Stát dá dtagraítear i mír 335 den bhreithiúnas seo amháin comhaltaí an iarratasóra, is léir ó na seasaimh a ghlac na Stáit sin, mar fhreagairt ar imscrúdú OLAF agus ar an gcomhairliúchán a thionscain an Coimisiún d’fhonn an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh, go dtagann siad salach ar an gclásal i reacht 2012 lena dtugtar stádas eagraíochta idirnáisiúnta don iarratasóir.
339
Ar an gcéad dul síos, is léir ón litir a sheol údaráis na Sualainne chuig OLAF an 23 Meitheamh 2014 agus ón bhfreagra a thug na húdaráis sin ar an gCoimisiún dar dáta an 2 Iúil 2020 go measann an tSualainn nach eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir, cé go bhfuil comhthuiscint ann gur shínigh Ambasadóir na Sualainne i mBéalgrád reacht 2012 an iarratasóra mar Chathaoirleach ar a coiste stiúrtha, a ndearnadh buanchoiste de.
340
Ar an dara dul síos, is léir ó na freagraí a thug an Fhrainc, an Iodáil, an Fhionlainn agus an Iorua i gcomhthéacs imscrúdú OLAF agus a bhfreagraí ar an gCoimisiún dar dáta an 22 Iúil, an 13 Márta agus an 14 Eanáir 2020 agus an 20 Nollaig 2019 faoi seach go measann na Stáit sin nach eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir.
341
Dá bhrí sin, ag féachaint do na seasaimh a ghlac an Fhrainc, an Iodáil, an Fhionlainn, an tSualainn agus an Iorua, ní léir ó na doiciméid atá os comhair na Cúirte go léirítear leis an gclásal i reacht 2012, ar dá réir atá an t‑iarratasóir ina eagraíocht idirnáisiúnta, rún soiléir agus aonchiallach na Stát sin an stádas sin a thabhairt dó.
342
Sa tríú háit, ba cheart a thabhairt faoi deara, fiú má glacadh reacht tosaigh an iarratasóra agus a reacht in 2012 le tacaíocht ó shínitheoirí uile rún an 25 Samhain 1994 nó, ar a laghad, óna chomhaltaí uile, gur léir ó éabhlóid an reachta sin, cé, nuair a glacadh reachtanna nua in 2008 agus 2012, go raibh sé beartaithe ag comhaltaí sin an iarratasóra méid áirithe cobhsaíochta a thabhairt dó agus leanúnachas a ghníomhaíochtaí a áirithiú, níor athraigh siad, áfach, a chineál mar shásra cómhaoinithe comhpháirteach roghnach a d’fhéadfadh gach ceann acu a úsáid mar is toil leis.
343
Go háirithe, nuair a glacadh reachtanna 2008 agus 2012, níor athraigh comhaltaí an iarratasóra an chaoi ar maoiníodh an t‑iarratasóir, ar bhonn ranníocaíochtaí deonacha, ná níor chuir siad cumhachtaí éigeantacha de chúram air, rud a d’fhág go bhfuil sé de shaoirse acu i gcónaí tarraingt siar uaidh go haontaobhach de réir mar is cuí leo agus bealaí cumarsáide eile a chur ina áit.
344
Sa chomhthéacs sin, ní mór a mheas go bhfuil brí na gclásal sa reacht tosaigh a bhaineann le díolúintí agus pearsantacht dhlítheanach an iarratasóra, agus an chlásail i reacht 2012, ar eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir dá réir, fós débhríoch de réir bhrí Airteagal 32 de Choinbhinsiún Vín.
345
Ina theannta sin, is léir ó fhreagraí na Stát a ndeachaigh an Coimisiún i gcomhairle leo nach measann ach an Ostair, i measc chomhaltaí an iarratasóra, gur féidir an t‑iarratasóir a aithint mar eagraíocht idirnáisiúnta.
346
Dá bhrí sin, ní dhearna an Coimisiún earráid dlí nuair a chinn sé, sa chinneadh atá faoi chonspóid, nár léiríodh leis an gcleachtas ina dhiaidh sin, tar éis rún an 25 Samhain 1994 a ghlacadh, agus ansin tar éis an reacht tosaigh agus reacht 2012 a ghlacadh, aitheantas sách leathan agus soiléir ar stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta, ar thaobh shínitheoirí an rúin sin agus ar thaobh chomhaltaí an iarratasóra araon.
347
Ar na cúiseanna sin, ní mór diúltú don ghearán seo toisc é a bheith gan bhunús.
(2) An dara gearán lena n-éilítear earráidí sa dlí sa mhéid nár chuir an Coimisiún san áireamh an t‑aitheantas a thug an tAontas Eorpach agus Stáit áirithe do stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta
348
Tá dhá argóint sa ghearán seo, lena líomhnaítear, ar thaobh amháin, sárú ar Airteagail 27 agus 46 de Choinbhinsiún Vín agus, ar an taobh eile, earráid dlí sa mhéid nár chuir an Coimisiún san áireamh na comhaontuithe ceanncheathrún a thug an t‑iarratasóir i gcrích.
(i) An chéad argóint lena n‑éilítear gur sháraigh an Coimisiún Airteagail 27 agus 46 de Choinbhinsiún Vín trí gan stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta a aithint a thuilleadh
349
Mar thaca leis an gcéad argóint, áitíonn an t‑iarratasóir gur gá go mbeadh oibleagáid ar an institiúid sin a stádas mar eagraíocht idirnáisiúnta a aithint de bhun Airteagail 27 agus 46 de Choinbhinsiún Vín mar thoradh ar chomhaontuithe a thabhairt i gcrích idir é féin agus an Coimisiún faoi bhainistíocht chomhpháirteach nó indíreach.
350
I ndáil leis sin, sá chéad áit, ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir le hAirteagal 1 agus le hAirteagal 2(1)(a) de, go rialaítear le Coinbhinsiún Vín comhaontuithe idirnáisiúnta arna dtabhairt i gcrích i scríbhinn idir Stáit agus arna rialú ag an dlí idirnáisiúnta. Dá bhrí sin, de réir Airteagal 3 den Choinbhinsiún sin, níl feidhm ag an gCoinbhinsiún sin maidir le comhaontuithe idirnáisiúnta arna dtabhairt i gcrích idir Stáit agus ábhair eile den dlí idirnáisiúnta, amhail an tAontas Eorpach.
351
Dá bhrí sin, ní féidir leis an iarratasóir an Coimisiún a cháineadh go réasúnta, mar thaca leis an argóint seo, as Airteagail 27 agus 46 de Choinbhinsiún Vín a shárú, nach bhfuil a bhforálacha infheidhme go díreach maidir leis an Aontas Eorpach.
352
Sa dara háit, fiú dá mbeadh sé beartaithe ag an iarratasóir brath ar phrionsabail an dlí idirnáisiúnta phoiblí a leagtar amach in Airteagail 27 agus 46 de Choinbhinsiún Vín, go háirithe Airteagal 27(2) agus (3) agus Airteagal 46(2) agus (3) de Choinbhinsiún Vín an 21 Márta 1986 maidir le Dlí na gConarthaí idir Stáit agus Eagraíochtaí Idirnáisiúnta nó idir Eagraíochtaí Idirnáisiúnta (Taifid Oifigiúla Chomhdháil na Náisiún Aontaithe maidir le Dlí na gConarthaí idir Stáit agus Eagraíochtaí Idirnáisiúnta nó idir Eagraíochtaí Idirnáisiúnta, Iml. II, lch. 91), leanann sé as na prionsabail sin, ar thaobh amháin, nach bhféadfaidh eagraíocht idirnáisiúnta is páirtí i gconradh rialacha na heagraíochta a agairt mar údar lena mainneachtain an conradh a chomhlíonadh agus, ar an taobh eile, nach bhféadfaidh eagraíocht idirnáisiúnta a agairt gur léiríodh a toiliú a bheith faoi cheangal ag conradh de shárú ar rialacha na heagraíochta maidir lena hinniúlacht conarthaí a thabhairt i gcrích mar thoiliú neamhbhailí mura raibh an sárú sin follasach agus gur bhain sé le riail lena mbaineann tábhacht bhunúsach.
353
Ar an gcéad dul síos, ós rud é nár chuir rún an 25 Samhain 1994 d’oibleagáid ar a shínitheoirí a bheith ina gcomhaltaí den iarratasóir ná cur síos a dhéanamh air mar eagraíocht idirnáisiúnta, ní féidir an Coimisiún a cháineadh, tríd an gcinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh, as gan an rún sin a chur chun feidhme, fiú má d’fhormheas nó má shínigh sé go cuí é.
354
Ina theannta sin, is léir ó bhreithniú an chéad ghearáin sa chuid seo nach bhfuil an t‑iarratasóir i dteideal brath ar stádas eagraíochta idirnáisiúnta de bhua an chleachtais ina dhiaidh sin tar éis rún an 25 Samhain 1994 nó tar éis ghlacadh a reachta.
355
In aon chás, leanann sé ó mhír 253 den bhreithiúnas seo, ós rud é nár shuigh an Coimisiún a thuilleadh ar choiste stiúrtha an iarratasóra le héifeacht ón 20 Bealtaine 2003, nach raibh an tAontas ina chomhalta den iarratasóir a thuilleadh le linn thréimhse éifeachtach an chinnidh atá faoi chonspóid.
356
Dá bhrí sin, fiú dá mbeadh an Coimisiún tagtha chun bheith ina chomhalta den iarratasóir go cuí in 1994 nó ar dháta níos déanaí, scaoileadh é, ar an dáta a tháinig an cinneadh atá faoi chonspóid i bhfeidhm, ó aon oibleagáid é a aithint mar eagraíocht idirnáisiúnta mar thoradh ar aon chleachtas ina dhiaidh sin tar éis rún an 25 Samhain 1994 nó tar éis ghlacadh a reachta.
357
Ar an dara dul síos, ní léir ón ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, cé go ndiúltaíonn an Coimisiún gur aontaigh sé go cuí le rún an 25 Samhain 1994, gur ghlac sé an cinneadh sin ar an bhforas gur cuireadh a thoiliú a bheith faoi cheangal ag an rún sin in iúl de shárú ar rialacha an Aontais maidir le hinniúlacht conarthaí idirnáisiúnta a thabhairt i gcrích.
358
Go háirithe, ní léir ón ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid go bhfuil sé bunaithe ar na prionsabail a leagtar amach in Airteagal 46 de Choinbhinsiún Vín agus in Airteagal 46(2) agus (3) de Choinbhinsiún Vín an 21 Márta 1986 maidir le Dlí na gConarthaí idir Stáit agus Eagraíochtaí Idirnáisiúnta nó idir Eagraíochtaí Idirnáisiúnta.
359
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don argóint.
(ii) An dara hargóint lena n‑éilítear earráid dlí sa mhéid is nár chuir an Coimisiún san áireamh na comhaontuithe ceanncheathrún a thug an t‑iarratasóir i gcrích
360
Mar thaca leis an dara hargóint, áitíonn an t‑iarratasóir gur chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí earráid dlí agus é ag diúltú freagraí na Beilge agus na hOstaire a chur san áireamh a mhéid a thagraíonn na Stáit sin do na comhaontuithe ceanncheathrún a thug sé i gcrích, ós rud é go gcuirtear in iúl sna comhaontuithe sin go n‑aithníonn na Stáit is sínitheoirí leis na comhaontuithe sin a stádas mar eagraíocht idirnáisiúnta, bíodh siad ina gcomhaltaí den eagraíocht sin nó ná bíodh. Dá bhrí sin, tá sé ag brath ar chomhaontuithe ceanncheathrún a shíniú leis an mBeilg, leis an mBoisnia agus an Heirseagaivéin, leis an Macadóin Thuaidh, le Maenmar agus leis an tSeirbia.
361
I ndáil leis sin, is fíor, ina freagra chuig an gCoimisiún an 8 Aibreán 2020, gur chosúil gur léirigh cleachtas ina dhiaidh sin tar éis ghlacadh rún an 25 Samhain 1994 agus reacht an iarratasóra, go háirithe tabhairt i gcrích comhaontuithe ceanncheathrún, go raibh pearsantacht dhlítheanach idirnáisiúnta faighte ag an iarratasóir a mhéid is gá chun a fheidhmeanna a chomhlíonadh. Thairis sin, ina freagra chuig an gCoimisiún an 30 Meitheamh 2020, thagair an Bheilg don chomhaontú ceanncheathrún a thug sí i gcrích leis an iarratasóir.
362
Mar sin féin, is léir ón ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid gur mheas an Coimisiún nár leor aitheantas stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta ag Stáit nach baill den eintiteas sin iad chun a shuíomh gur chomhlíon sé ceanglais an tsainmhínithe ar eagraíochtaí idirnáisiúnta a leagtar síos leis an dlí idirnáisiúnta, go háirithe leis na prionsabail a leagtar amach sna Dréacht‑Airteagail.
363
I ndáil leis sin, leanann sé ó mhíreanna 204 go 212 agus 323 go 325 den bhreithiúnas seo go n‑aithnítear stádas eagraíochta idirnáisiúnta mar thoradh ar chóineasú intinne na Stát agus, i gcás inarb iomchuí, na n‑eagraíochtaí idirnáisiúnta atá ina bpáirtithe sa chomhaontú lena mbunaítear an eagraíocht lena mbaineann, agus go gcaithfidh an rún sin a bheith soiléir ón gcomhaontú bunaíochta sin nó ó chomhaontuithe ina dhiaidh sin nó ón gcleachtas tar éis an chomhaontaithe bunaíochta sin, ar choinníoll go gcuirtear an t‑aitheantas sin in iúl leis na comhaontuithe ina dhiaidh sin agus leis an gcleachtas ina dhiaidh sin ó na páirtithe uile sa chomhaontú bunaíochta.
364
Dá bhrí sin, ós rud é go measann Stáit nár aontaigh don chomhaontú lena mbunaítear eagraíocht agus nach bhfuil, nó nach bhfuil a thuilleadh, ina gcomhaltaí den chomhaontú gur eagraíocht idirnáisiúnta í, ní féidir aon oibleagáid a bheith ar an gCoimisiún aitheantas a thabhairt don eagraíocht sin mar eagraíocht idirnáisiúnta chun críche, go háraithe, údarú a thabhairt di buiséad an Aontais a chur chun feidhme faoi bhainistíocht indíreach.
365
Dá bhrí sin, ní dhearna an Coimisiún earráid dlí toisc nár chuir sé san áireamh, agus an cinneadh atá faoi chonspóid á ghlacadh, na comhaontuithe suímh arna dtabhairt i gcrích ag an iarratasóir leis na Stáit dá dtagraítear i mír 360 den bhreithiúnas seo, agus mar thoradh air sin ní mór diúltú don argóint seo toisc í a bheith gan bhunús.
(3) An tríú gearán lena n‑éilítear earráid dlí sa mhéid nár chuir an Coimisiún san áireamh nár dhíscaoil a chomhaltaí é agus gur chomhlíon sé prionsabal na sonraíochta
366
Mar thaca leis an tríú gearán, maíonn an t‑iarratasóir go ndearna an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ó bhail trí earráid dlí, gan a chur san áireamh, ar thaobh amháin, nach ndeachaigh na Stáit a bhunaigh é ar aghaidh riamh lena dhíscaoileadh, in ainneoin a chineáil shealadaigh, agus, ar an taobh eile, gur chomhlíon sé prionsabal na sonraíochta.
367
I ndáil leis sin, is fíor go raibh sé beartaithe ag sínitheoirí rún an 25 Samhain 1994 a tháinig chun bheith ina gcomhaltaí den iarratasóir, tráth a glacadh reachtanna 2008 agus 2012, leibhéal áirithe cobhsaíochta a chur ar fáil dó agus cúraimí speisialaithe i réimsí na hatógála agus na forbartha lasmuigh de chríoch na Boisnia agus na Heirseagaivéine a chur de chúram air.
368
Mar sin féin, leanann sé ó bhreithniú an dara gearán sa dara cuid den phléadáil seo agus an chéad ghearán sa chuid seo nár léirigh sínitheoirí rún an 25 Samhain 1994 ná comhaltaí an iarratasóra rún d’aon toil, nó trí thromlach ar a laghad, stádas eagraíochta idirnáisiúnta a thabhairt dó.
369
Ní leor é nár dhíscaoil comhaltaí an iarratasóra é agus gur chomhlíon sé prionsabal na speisialtachta chun rún den sórt sin a bhunú agus, dá bhrí sin, níl aon tionchar aige ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid.
370
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don ghearán seo agus, dá bhrí sin, ní mór an tríú cuid agus an ceathrú saincheist dlí a dhiúltú ina n‑iomláine.
5.
An dara agus an tríú cuid den dara saincheist dlí lena n‑éilítear sárú, faoi seach, ar oibleagáid an díchill chuí agus na neamhchlaontachta
(a)
An dara cuid den dara saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar oibleagáid an díchill chuí
371
Mar thaca leis an dara cuid den dara saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, seacht ngearán, lena líomhnaítear, ar an gcéad dul síos, earráidí a rinne an Coimisiún chun na Stáit a bhí le ceistiú maidir lena stádas dlíthiúil a shainaithint, ar an dara dul síos, earráidí a rinne an Coimisiún maidir le raon feidhme an chomhaontaithe ceanncheathrún a chuir sé i gcrích le húdaráis na Beilge, ar an tríú dul síos, earráidí a rinne an Coimisiún maidir leis an sainmhíniú ar ‘eagraíocht idirnáisiúnta,’ ar an gceathrú dul síos, earráidí a rinne an Coimisiún toisc nár chuir sé san áireamh na doiciméid a bhí ina sheilbh aige cheana féin, ar an gcúigiú dul síos, earráidí a rinne an Coimisiún mar gheall ar chineál neamhiomlán an cheistneora a sheol sé chuig na Stáit a líomhnaítear a bheith ina gcomhaltaí, ar an séú dul síos, earráidí a rinne an Coimisiún mar gheall ar neamhábharthacht iarraidh an Choimisiúin ar na Stáit a cheistigh a chomhaontú bunaíochta a thabhairt ar aird agus, ar an seachtú dul síos, earráidí a rinne an Coimisiún mar gheall ar easpa an dara comhairliúchán leis na Stáit a cheistigh sé tar éis dó barúlacha an iarratasóra a fháil an 5 agus an 30 Márta 2021.
372
Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú go gceanglaítear hoibleagáidí díchill chuí, atá ina chuid dhílis den cheart chun dea-riaracháin a chumhdaítear in Airteagal 41 den Chairt agus a bhfuil feidhm aige go ginearálta maidir le gníomhaíocht riarachán an Aontais ina chaidreamh leis an bpobal, nach mór d’institiúidí an Aontais Eorpaigh gníomhú le cúram agus le haire trí scrúdú a dhéanamh ar gach gné ábhartha den chás aonair (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 168 agus an cásdlí dá dtagraítear).
373
Dá bhrí sin, i bhfianaise oibleagáid an díchill chuí, is minic a bhíonn forluí idir pléadálacha lena líomhnaítear sárú ar an dualgas sin agus pléadálacha lena líomhnaítear earráid fhollasach mheasúnaithe (féach breithiúnas an 16 Meitheamh 2022, SGL Carbon agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑65/21 P agus C‑73/21 P go C‑75/21 P, EU:C:2022:470, mír 32).
374
Tá institiúidí an Aontais faoi faoi oibleagáid díchill chuí agus a gcumhachtaí measúnaithe á bhfeidhmiú acu. Dá bhrí sin, i gcás ina maíonn páirtí go ndearna an institiúid atá inniúil maidir leis an ábhar earráid fhollasach mheasúnaithe, ní mór do bhreithiúnacht an Aontais a fhíorú an ndearna an institiúid sin scrúdú, go cúramach agus go neamhchlaonta, ar fhíorais ábhartha uile an cháis aonair (féach, chuige sin, breithiúnas an 16 Meitheamh 2022, SGL Carbon agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑65/21 P agus C‑73/21 P go C‑75/21 P, EU:C:2022:470, míreanna 30 agus 31 agus an cásdlí dá dtagraítear).
375
Sa chás seo, ní mór a mheas, i gcomhthéacs an cheathrú saincheist dlí, gur cháin an t‑iarratasóir an Coimisiún as roinnt earráidí follasacha measúnaithe a dhéanamh agus go bhfuil forluí idir an argóint sin agus an argóint a forbraíodh mar thaca leis an gcuid seo.
376
Ós rud é go leanann sé ó mhír 370 den bhreithiúnas seo nach mór diúltú don cheathrú saincheist dlí, lena n‑éilítear, go háirithe, roinnt earráidí follasacha measúnaithe toisc iad a bheith gan bhunús, níl údar maith leis an iarratasóir, dá bhrí sin, an Coimisiún a cháineadh toisc nár scrúdaigh sé a staid go cúramach agus go haireach agus, dá bhrí sin, gur sháraigh sé dualgas na dícheallachta agus an cinneadh atá faoi chonspóid á ghlacadh aige.
377
In aon chás, maidir leis an gcéad ghearán, lena n‑éilítear gur cheistigh an Coimisiún an Tuirc go mícheart, ar thaobh amháin, faoi stádas dlíthiúil an iarratasóra agus, ar an taobh eile, nár cheistigh sé an Bhoisnia agus an Heirseagaivéin, an Mhacadóin Thuaidh, Maenmar v Burma agus an tSeirbia, ba cheart a mheabhrú, tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), gur dhiúltaigh an t‑iarratasóir céannacht a chomhaltaí a chur in iúl don Choimisiún.
378
Sa chomhthéacs sin, ní féidir a mheas gur mhainnigh an Coimisiún a dhualgas dícheallachta a chomhlíonadh trí cheist a chur ar na Stáit a chuir an t‑iarratasóir in iúl ar a shuíomh gréasáin féin an 26 Samhain 2019 go raibh siad ina gcomhaltaí de, lena n‑áirítear an Tuirc.
379
Maidir leis an mBoisnia agus an Heirseagaivéin, an Mhacadóin Thuaidh, Maenmar v Burma agus an tSeirbia, nach bhfuil sé faoi dhíospóid ina leith nach comhaltaí den iarratasóir iad, leanann sé ó bhreithniú an dara hargóint sa dara gearán sa tríú cuid den cheathrú saincheist dlí nach mbaineann aon seasamh a ghlac na Stáit sin maidir leis an gceist an eagraíocht idirnáisiúnta an t‑iarratasóir le glacadh an chinnidh atá faoi chonspóid.
380
Maidir leis an dara gearán, lena n‑éilítear earráid ón gCoimisiún maidir le raon feidhme an chomhaontaithe ceanncheathrún a tugadh i gcrích idir údaráis na Beilge agus an t‑iarratasóir, leanann sé freisin ó bhreithniú an dara hargóint sa dara gearán sa tríú cuid den cheathrú saincheist dlí nach mbaineann raon feidhme an chomhaontaithe sin le glacadh an chinnidh atá faoi chonspóid, mar is léir ó bhreithniú an dara hargóint sa dara gearán sa chéad chuid den cheathrú saincheist dlí.
381
Maidir leis an tríú gearán, lena líomhnaítear earráid de chuid an Choimisiúin maidir leis an sainmhíniú ar an gcoincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta’, atá éagsúil leis an sainmhíniú dá bhforáiltear sa treoir, leanann sé ón scrúdú ar an gceathrú saincheist dlí nach ndearna an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ó bhail trí earráid dlí trí bhrath ar shainmhíniú an choincheapa sin a eascraíonn, go háraithe, as Coinbhinsiún Vín agus as na Dréacht‑Airteagail.
382
Thairis sin, ní léir ón treoir go bhfuil an sainmhíniú ar an gcoincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ atá sa doiciméad sin éagsúil leis an sainmhíniú ar ar bhraith an Coimisiún chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh.
383
Maidir leis an gceathrú gearán, lena n‑éilítear gur theip ar an gCoimisiún doiciméid atá ina sheilbh aige cheana féin a chur san áireamh, leanann sé ón scrúdú ar an gceathrú saincheist dlí nach léiríonn na doiciméid éagsúla a chuir an t‑iarratasóir ar fáil, a bhfuil a bhformhór i gceangal le tuarascáil imscrúdaithe OLAF, rún d’aon toil nó tromlaigh na sínitheoirí le rún an 25 Samhain 1994 nó, ar a laghad, a chomhaltaí stádas eagraíochta idirnáisiúnta a thabhairt dó.
384
Maidir leis an gcúigiú gearán, lena líomhnaítear go raibh an ceistneoir a sheol an Coimisiún chuig Ballstáit an iarratasóra neamhiomlán, is léir ón gceistneoir sin ní hamháin gur iarr an Coimisiún ar na Stáit lena mbaineann an raibh siad nó an raibh siad ina gcomhaltaí den iarratasóir agus ar shínigh siad comhaontú idirnáisiúnta nó idir-rialtasach lena mbunaítear é mar eagraíocht idirnáisiúnta, ach freisin ar mheas siad gur chomhlíon sé na coinníollacha chun bheith aicmithe mar eagraíocht idirnáisiúnta de réir bhrí rialacha airgeadais an Aontais, agus mar thoradh air sin, i bhfianaise shainmhíniú an choincheapa ‘eagraíocht idirnáisiúnta,’ dá dtagraítear i míreanna 197 go 212 den bhreithiúnas seo, nach mór diúltú don ghearán sin toisc go bhfuil sé gan bhunús.
385
Maidir leis an séú gearán, lena n‑éilítear nach mbaineann an iarraidh ón gCoimisiún go ndéanfadh na Stáit a ceistíodh an comhaontú arna shíniú go cuí lena suitear an t‑iarratasóir a thabhairt ar aird, ní mór diúltú dó sin freisin toisc é a bheith gan bhunús, mar is léir ón scrúdú ar an tríú hargóint sa chéad ghearán sa dara cuid den cheathrú saincheist dlí.
386
Maidir leis an seachtú gearán, lena n‑éilítear nach ndearnadh aon dara comhairliúchán leis na Stáit a cheistigh an Coimisiún tar éis dó barúlacha an iarratasóra a fháil an 5 agus an 30 Márta 2021, leanann sé ó bhreithniú an cheathrú saincheist dlí nach raibh na barúlacha sin, a rinneadh arís agus arís eile san iarratas, de chineál a chuirfeadh conclúid an Choimisiúin ó bhail nach eagraíocht idirnáisiúnta é an t‑iarratasóir.
387
Dá bhrí sin, níor sháraigh an Coimisiún dualgas na dícheallachta trí mhainneachtain dul i gcomhairle leis na Stáit a cheistigh sé an dara huair tar éis barúlacha an iarratasóra a fháil, agus mar thoradh air sin tá an gearán sin gan bhunús.
388
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuid den tríú saincheist dlí toisc í a bheith gan bhunús.
(b)
An tríú cuid lena n‑éilítear sárú ar oibleagáid na neamhchlaontachta
389
Mar thaca leis an tríú cuid, cuireann an t‑iarratasóir ceithre ghearán ar aghaidh, go bunúsach, lena líomhnaítear nár chomhlíon an Coimisiún oibleagáid na neamhchlaontachta, arna glacadh ina ghné oibiachtúil, ar an gcéad dul síos, trí aghaidh a thabhairt ar na Stáit a roghnaigh sé ceisteanna a cheistiú nach raibh ábhartha, úsáideach ná comhsheasmhach leis an dlí nó leis an ábhar sa chomhad, ar an dara dul síos, trí bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), raon feidhme nach raibh aige go soiléir agus trína gcaingean go raibh sé faoi oibleagáid stádas dlíthiúil an iarratasóra a athmheasúnú chun freagraí na Stát sin a threorú, ar an tríú dul síos, trí ráitis mhíchruinne a dhéanamh faoin iarratasóir agus, ar an gceathrú dul síos, trí bhrú a chur ar na Stáit sin freagraí a fháil arna ndréachtú ar bhealach a thacódh níos fearr lena sheasamh.
390
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go bhfuil sé de dhualgas ar na hinstitiúidí an dá ghné den cheanglas maidir le neamhchlaontacht a chomhlíonadh, atá, ar thaobh amháin, ina neamhchlaontacht shuibiachtúil, ar dá réir nach bhféadfaidh aon chomhalta den institiúid lena mbaineann claontacht nó dochar pearsanta a léiriú agus, ar an taobh eile, neamhchlaontacht oibiachtúil, faoina gcaithfidh ráthaíochtaí leordhóthanacha a bheith ann chun aon amhras dlisteanach a eisiamh maidir le claontacht a d’fhéadfadh a bheith ann ar thaobh na hinstitiúide lena mbaineann (féach ordú an 24 Bealtaine 2022, Puigdemont i Casamajó agus páirtithe eile v an Pharlaimint agus an Spáinn, C‑629/21 P(R), EU:C:2022:413, mír 199 agus an cásdlí dá dtagraítear).
391
Go háirithe, i gcás ina n‑éilíonn iarratasóir sárú ar neamhchlaontacht oibiachtúil, leanann sé ón gcásdlí, d’fhonn a léiriú nach n‑áirithítear le heagrú nós imeachta riaracháin ráthaíochtaí leordhóthanacha chun aon amhras dlisteanach a eisiamh maidir le claontacht a d’fhéadfadh a bheith ann, nach gá easpa neamhchlaontachta a chruthú, ach gur leor amhras dlisteanach a bheith ann nach féidir a dhíbirt (féach, chuige sin, breithiúnas an 27 Márta 2019, August Wolff agus Remedia v an Coimisiún, C‑680/16 P, EU:C:2019:257, mír 37).
392
Sa chéad áit, maidir leis an gcéad ghearán, lena líomhnaítear gur chuir an Coimisiún ceisteanna ar na Stáit nach raibh úsáideach, neamhábhartha agus nach raibh i gcomhréir leis an dlí ná leis na doiciméid sa chomhad, ní léir ó na doiciméid atá os comhair na Cúirte, ag féachaint do shainmhíniú an choincheapa ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ dá dtagraítear i míreanna 197 go 212 den bhreithiúnas seo, nach raibh na ceisteanna a chuir an Coimisiún ar na Stáit a roghnaigh sé a cheistiú maidir le síniú nó daingniú féideartha chomhaontú bunaíochta an iarratasóra agus aon chumhachtaí iomlána a tugadh do shínitheoirí an chomhaontaithe sin úsáideach, neamhábhartha agus nach raibh siad i gcomhréir leis an dlí ná leis na doiciméid sa chomhad.
393
Ina theannta sin, maidir leis na modhanna eile chun toiliú na Stát a bheith faoi cheangal ag rún an 25 Samhain 1994 a chur in iúl, is fíor nach luaitear sna litreacha a sheoltar chuig na Stáit a cheistigh an Coimisiún aon mhodh eile seachas an ionstraim sin a shíniú agus a dhaingniú.
394
Mar sin féin, ní léiríonn sé sin nár thug an nós imeachta comhairliúcháin, a thionscain an Coimisiún leis na Stáit a chreid sé a bheith ina gcomhaltaí den iarratasóir nó a bhí ina gcomhaltaí den iarratasóir, ráthaíochtaí leordhóthanacha chun aon amhras dlisteanach a eisiamh maidir le haon chlaontacht nó iompar claonta óna thaobh féin.
395
Sna litreacha a seoladh chuig na Stáit sin, chuir an Coimisiún ceist ghinearálta i dtaobh ar mheas siad gur comhaltaí den iarratasóir iad féin. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh na Stáit a ceistíodh a rá, in éagmais shíniú nó dhaingniú an chomhaontaithe lena gcruthaítear an t‑iarratasóir, gur thoiligh siad seachas sin leis an gcomhaontú.
396
Ina theannta sin, leanann sé as an sainmhíniú ar an gcoincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta,’ dá dtagraítear i míreanna 197 go 212 den bhreithiúnas seo, agus ón mbreithniú ar an dara gearán sa tríú cuid den cheathrú saincheist dlí nach bhfuil údar maith ag an iarratasóir an Coimisiún a cháineadh toisc nár iarr sé ar na Stáit a cheistigh sé an ndearna siad é a mheas, a chóireáil nó a aicmiú mar eagraíocht idirnáisiúnta, beag beann ar a stádas mar chomhalta den eagraíocht sin.
397
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad ghearán sa tríú cuid den dara saincheist dlí toisc é a bheith gan bhunús.
398
Sa dara háit, ní mór diúltú don dara gearán toisc é a bheith gan bhunús, ag líomhain gur thug an Coimisiún breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), raon feidhme nach raibh aige, mar thoradh ar dhiúltú don chéad chuid den chéad saincheist dlí, lena líomhnaítear sárú ar Airteagal 266 CFAE agus sárú ar fhórsa res judicata a ghabhann leis an mbreithiúnas sin, agus don dara gearán sa dara cuid den tsaincheist dlí chéanna, lena líomhnaítear sárú ar phrionsabal neamh-aisghníomhaíochta bhearta an Aontais.
399
Is léir ó mhíreanna 105, 120 agus 149 den bhreithiúnas seo nach ndearna an Coimisiún earráid ina léiriú ar bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), nuair a bhí sé den tuairim gur ghá dó athmheasúnú cúlghabhálach a dhéanamh ar stádas dlíthiúil an iarratasóra mar gheall ar chur chun feidhme cuí an bhreithiúnais sin.
400
Sa tríú háit, mar thaca leis an tríú gearán, ag líomhain gur chuir an Coimisiún a chomhfhreagras leis na Stáit a cheistigh sé trí roinnt míchruinnis ó bhail, gearánann an t‑iarratasóir gur luaigh an Coimisiún, i litreacha an 26 Samhain 2019 a seoladh chuig na Stáit sin agus i litreacha meabhrúcháin an 11 Márta 2020, go raibh sé d’oibleagáid air measúnú a dhéanamh ar a stádas i gcomhréir le hAirteagal 266 CFAE.
401
I bhfianaise dhiúltú an chéad ghearáin sa chéad chuid den chéad saincheist dlí, lena líomhnaítear sárú ar Airteagal 266 CFAE, níl údar maith ag an iarratasóir ach oiread lena mhaíomh go bhfuil an ráiteas sin mícheart.
402
Ar an dara dul síos, déanann an t‑iarratasóir gearán gur luaigh an Coimisiún, i litreacha an 26 Samhain 2019, gur dhiúltaigh sé a chomhaontú bunaitheach a sholáthar dó.
403
I litir dar dáta an 6 Bealtaine 2019, d’iarr an Coimisiún ar an iarratasóir, go háirithe, ‘cóip dheimhnithe den chomhaontú idirnáisiúnta (sínithe) lena mbunaítear IMG mar eagraíocht idirnáisiúnta’ agus ‘aon doiciméad, nach bhfuil ina sheilbh aige go fóill [...], lena ndeimhnítear stádas IMG mar eagraíocht idirnáisiúnta, agus céannacht a chomhaltaí reatha nó a iarchomhaltaí’ a chur chuige.
404
Ina fhreagra an 25 Meitheamh 2019, chuir an t‑iarratasóir i gcoinne phrionsabal an iarratais ón gCoimisiún ar an bhforas nach bhféadfaí an t‑aitheantas a tugadh dó roimhe sin mar eagraíocht idirnáisiúnta, go háirithe ag an Aontas Eorpach, a thabhairt faoi cheist faoi rialacha an dlí phoiblí idirnáisiúnta. Dá bhrí sin, níor thug sé freagra ar an iarraidh sin.
405
Thairis sin, níor fhreagair an t‑iarratasóir an litir mheabhrúcháin ón gCoimisiún an 18 Iúil 2019.
406
Dá bhrí sin, níl an ráiteas gur dhiúltaigh an t‑iarratasóir an comhaontú lenar cruthaíodh é a chur ar fáil don Choimisiún míchruinn.
407
Ina theannta sin, cé go maíonn an t‑iarratasóir go raibh údar leis an diúltú comhoibriú toisc go raibh na doiciméid a chomhdhéanann an Coimisiún ina sheilbh aige cheana féin, níl an t‑údar sin le feiceáil ina fhreagra an 25 Meitheamh 2019.
408
Dá bhrí sin, bhí an Coimisiún in ann a chur in iúl do na Stáit a roghnaigh sé a cheistiú gur dhiúltaigh an t‑iarratasóir a chomhaontú bunaitheach a sholáthar dó, gan é a bheith in ann a léiriú nár tugadh ráthaíochtaí leordhóthanacha leis an nós imeachta comhairliúcháin sin chun aon amhras dlisteanach a eisiamh maidir le haon chlaontacht nó iompar claonta uaidh.
409
Ar an tríú dul síos, cáineann an t‑achomharcóir an Coimisiún as a lua, go háirithe, i malartuithe leictreonacha le húdaráis na Tuirce agus na hIodáile, gur dhearbhaigh an Chúirt Ghinearálta, lena hordú an 9 Meán Fómhair 2020, IMG v an Coimisiún (T‑645/19, nár foilsíodh, EU:T:2020:388), go raibh breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78) á chur chun feidhme i gceart aige.
410
I ndáil leis sin, i mír 69 d’ordú an 9 Meán Fómhair 2020, IMG v an Coimisiún (T‑645/19, nár foilsíodh, EU:T:2020:388), chinn an Chúirt Ghinearálta, go bunúsach, nach féidir breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), a léiriú sa chaoi nach bhféadfadh an Coimisiún, chun é a chur chun feidhme, scrúdú nua a dhéanamh ar stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta, tar éis dó an fhaisnéis a fháil a mheasann sé a bheith riachtanach, ach, os a choinne sin, sa chaoi go bhféadfaí a mheas gurb é dul ar iontaoibh scrúdú nua an toradh is gá ar an mbreithiúnas sin.
411
Ina theannta sin, le breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún (C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722), dhiúltaigh an Chúirt Bhreithiúnais don achomharc a tugadh i gcoinne ordú an 9 Meán Fómhair 2020, IMG v an Coimisiún (T‑645/19, nár foilsíodh, EU:T:2020:388).
412
Dá bhrí sin, is cosúil nach bhfuil an ráiteas, i meabhrúcháin éagsúla ón gCoimisiún, gur chinn an Chúirt Ghinearálta gur chomhlíon an Coimisiún breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78) i gceart, míchruinn, agus dá bhrí sin ní mór diúltú don tríú gearán toisc é a bheith gan bhunús.
413
Sa cheathrú háit, mar thaca leis an gceathrú gearán, ag líomhain gur chuir an Coimisiún brú ar roinnt de na Stáit a ceistíodh chun freagraí a fháil a dréachtaíodh ar bhealach chun tacú níos fearr lena chonclúid, braitheann an t‑iarratasóir ar mhalartuithe idir an Coimisiún agus údaráis na Danmhairge an 5 agus an 12 Meitheamh 2020 lenar iarr an Coimisiún ar na húdaráis sin a dheimhniú ar shínigh an Danmhairg comhaontú idirnáisiúnta lenar bunaíodh an t‑iarratasóir mar eagraíocht idirnáisiúnta, ós rud é go raibh eagla ar an gCoimisiún go measfadh an Chúirt Ghinearálta nó an Chúirt Bhreithiúnais nach raibh an chéad fhreagra ó na húdaráis sin dochloíte go leor i gcás achomhairc.
414
I ndáil leis sin, is léir ó litir an 4 Meitheamh 2020 ó bhuanionadaí na Danmhairge mar fhreagra ar an gceist ar shínigh an Stát sin comhaontú idirnáisiúnta lena mbunaítear an t‑iarratasóir mar eagraíocht idirnáisiúnta, gur fhreagair údaráis na Danmhairge ar dtús nach raibh siad in ann teacht ar dhoiciméad sínithe chuige sin. Ansin, tar éis na malartuithe leictreonacha idir an Coimisiún agus na húdaráis sin an 5 agus an 12 Meitheamh 2020, dá dtagraítear i mír 413 thuas, sheol Buanionadaíocht na Danmhairge chuig an Aontas Eorpach litir leasaithe nua an 18 Meitheamh 2020, mar a d’iarr an Coimisiún.
415
Léiríonn na himthosca a thuairiscítear i mír 414 thuas imní an Choimisiúin freagra soiléir a fháil ó údaráis na Danmhairge ar an gceist ar shínigh an Danmhairg comhaontú idirnáisiúnta lena mbunaítear an t‑iarratasóir mar eagraíocht idirnáisiúnta. Dá bhrí sin, ní eascraíonn aon amhras dlisteanach astu maidir le claontacht a d’fhéadfadh a bheith ann ar thaobh an Choimisiúin maidir leis an bhfreagra atá le tabhairt i ndáil le stádas an iarratasóra.
416
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú gearán sa tríú cuid den dara saincheist dlí toisc é a bheith gan bhunús agus, dá bhrí sin, ní mór an tríú cuid ina hiomláine agus an dara saincheist dlí ina hiomláine a dhiúltú.
417
Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach mór diúltú do na héilimh lena n‑iarrtar an cinneadh atá faoi chonspóid a neamhniú.
C. Caingean chun cúiteamh a ghnóthú
418
Mar thaca lena gcaingean caingean chun cúiteamh a ghnóthú, cuireann an t‑iarratasóir dhá chuntar damáiste ar aghaidh arb ionann iad agus dhá chuid ar leith. Sa chéad chuid, iarrtar cúiteamh EUR 20,000 mar gheall ar an moill mhíréasúnta a bhain leis an nós imeachta chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh. Sa dara cuid, iarrtar cúiteamh EUR 23651903 as an damáiste airgeadais agus neamhábhartha a bhaineann leis na gníomhartha neamhdhleathacha lena gcuirtear an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail, a tháinig in ionad chinntí an 16 Nollaig 2014 agus an 8 Bealtaine 2015.
419
Cuireann an Coimisiún i gcoinne tuillteanas na caingne a rinne an t-iarratasóir.
1.
Na coinníollacha faoina bhféadfaidh institiúidí an Aontais dliteanas a thabhú
420
Mar réamhphointe, ní mór a mheabhrú, de réir cásdlí socair, d’fhonn dliteanas neamhchonarthach an Aontais a thabhú i gcás ar leith, gur gá, i measc coinníollacha eile, go suíonn an duine atá ag lorg cúiteamh as an damáiste a d’fhulaing sé mar thoradh ar iompar nó ar ghníomh de chuid an Aontais gur ann do shárú ar riail dlí atá beartaithe cearta a thabhairt do dhaoine aonair (féach breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 145 agus an cásdlí dá dtagraítear).
421
Ina theannta sin, ní mór don sárú sin a bheith tromchúiseach go leor, ceanglas atá ag brath ar an lánrogha atá ag institiúid an Aontais a líomhnaítear a sháraigh an riail sin agus ar cibé ar thug sí neamhaird fhollasach agus thromchúiseach ar na teorainneacha a leagtar síos dá lánrogha, go háirithe, i bhfianaise leibhéal soiléireachta agus beachtais na rialach sin, na ndeacrachtaí maidir le léiriú nó cur i bhfeidhm a d’fhéadfadh a bheith mar thoradh air sin chomh maith le castacht an cháis atá le réiteach (féach breithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún, C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722, mír 146 agus an cásdlí dá dtagraítear).
422
Ar an dara dul síos, ní mór aon damáiste a n‑iarrtar cúiteamh ina leith i gcaingean chun dliteanas neamhchonarthach an Aontais Eorpaigh a bhunú faoin dara mír d’Airteagal 340 CFAE a bheith iarbhír agus cinnte. In aon chás, is faoin bpáirtí atá ag iarraidh dliteanas neamhchonarthach an Aontais Eorpaigh a bhunú atá sé cruthúnas cinntitheach a thabhairt ar aird maidir leis an damáiste a líomhnaíonn sé a bheith ann agus méid an damáiste sin (féach breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2019, an tAontas Eorpach v Guardian Europe agus Guardian Europe v an tAontas Eorpach, C‑447/17 P agus C‑479/17 P, EU:C:2019:672, mír 135 agus an cásdlí dá dtagraítear).
423
Dá bhrí sin, ní féidir le Cúirteanna an Aontais Eorpaigh féachaint ar dhamáiste iarbhír agus damáiste áirithe san achoimre, ach ní mór measúnú a dhéanamh air i bhfianaise na bhfíoras beacht atá mar shaintréith de gach cás atá os a gcomhair (féach breithiúnas an 18 Samhain 2021, Mahmoudian v an Chomhairle, C‑681/19 P, nár foilsíodh, EU:C:2021:933, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).
424
Ar an tríú dul síos, baineann an coinníoll a bhaineann le nasc cúisíoch sách díreach idir iompar institiúidí an Aontais Eorpaigh agus an damáiste, ar an iarratasóir atá an dualgas cruthúnais, ionas nach mór an t‑iompar a ndéantar gearán ina leith a bheith ina chúis chinntitheach leis an damáiste (féach breithiúnas an 27 Aibreán 2023, Fondazione Cassa di Risparmio di Pesaro agus páirtithe eile v anCoimisiún, C‑549/21 P, nár foilsíodh, EU:C:2023:340, mír 114 agus an cásdlí dá dtagraítear).
425
Is faoin bpáirtí atá ag iarraidh dliteanas neamhchonarthach an Aontais Eorpaigh a shuíomh atá sé cruthúnas cinntitheach a thabhairt ar aird maidir le nasc cúisíoch sách díreach a bheith ann idir iompar na hinstitiúide lena mbaineann agus an damáiste a líomhnaítear (féach breithiúnas an 30 Bealtaine 2017, Safa Nicu Sepahan v an Chomhairle, C‑45/15 P, EU:C:2017:402, mír 62 agus an cásdlí dá dtagraítear).
426
Mar sin féin, is prionsabal ginearálta é is coiteann do chórais dlí na mBallstát, a chuireann Cúirteanna an Aontais Eorpaigh i bhfeidhm freisin, nach mór don duine díobhálaithe dícheall réasúnach a léiriú chun méid an chaillteanais nó an damáiste a theorannú, nó go bhfuil an baol ann go mbeidh air an caillteanas nó an damáiste a iompar é féin (féach ordú an 12 Bealtaine 2010, Pigasos Alieftiki Naftiki Etaireia v an Chomhairle agus an Coimisiún, C‑451/09 P, nár foilsíodh, EU:C:2010:268, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).
427
Féadfar an nasc cúisíoch a bhriseadh trí iompar faillíoch ar thaobh an duine dhíobhálaithe, ar choinníoll go gcruthófar gurb é an t‑iompar sin cúis chinntitheach an damáiste (breithiúnas an 18 Márta 2010, Trubowest Handel agus Makarov v an Chomhairle agus an Coimisiún, C‑419/08 P, EU:C:2010:147, mír 61).
428
I bhfianaise na bprionsabal sin nach mór don Chúirt scrúdú a dhéanamh ar caingean an iarratasóra ar chúiteamh.
2.
An chéad chuid ag lorg cúiteamh as damáiste de bharr sárú ar theorainn ama réasúnta
429
Mar thaca leis an gcéad chuid, áitíonn an t‑iarratasóir, tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), gur thóg sé níos mó ná 2bhliain ar an gCoimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh agus go bhfuil an tréimhse sin míréasúnta, agus mar thoradh air sin go bhforchuireann sé oibleagáid ar an gCoimisiún cúiteamh EUR 20000 a íoc.
430
I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú go bhfuil oibleagáid ar institiúidí an Aontais a gcumhachtaí a fheidhmiú i gcomhréir le prionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, go háirithe prionsabal an dea-riaracháin, atá cumhdaithe go sainráite anois in Airteagal 41 den Chairt, lena bhforáiltear i mír 1 go bhfuil sé de cheart ag gach duine go ndéileálfaidh institiúidí an Aontais lena ghnóthaí nó lena gnóthaí, go háirithe laistigh de thréimhse réasúnta (féach breithiúnas an 12 Bealtaine 2022, Klein v an Coimisiún, C‑430/20 P, EU:C:2022:377, mír 87 agus an cásdlí dá dtagraítear).
431
Dá bhrí sin, is faoin údarás riaracháin lena mbaineann atá sé seasamh a ghlacadh, i gcás ina bhfuil sé ceaptha déanamh amhlaidh, agus clabhsúr a chur ar na himeachtaí, a luaithe a thionscnófar iad, laistigh de thréimhse réasúnta (breithiúnas an 12 Bealtaine 2022, Klein v an Coimisiún, C‑430/20 P, EU:C:2022:377, mír 89).
432
Ní féidir réasúntacht fhad na n‑imeachtaí a chinneadh trí thagairt a dhéanamh d’uasteorainn bheacht a chinnfear ar bhealach teibí. Ní mór breithmheas a thabhairt air i bhfianaise na n‑imthosca go léir a bhaineann go sonrach le gach cás agus, go háirithe, tábhacht an cháis don duine lena mbaineann, a chastacht, na céimeanna éagsúla nós imeachta a lean institiúid an Aontais agus iompar na bpáirtithe le linn an nós imeachta. I ndáil leis sin, ní liosta uileghabhálach é liosta na gcritéar ábhartha agus ní cheanglaítear leis an measúnú ar réasúntacht tréimhse go ndéanfadh Cúirteanna an Aontais scrúdú córasach ar imthosca an cháis i bhfianaise gach toisce (féach breithiúnas an 12 Bealtaine 2022, Klein v an Coimisiún, C‑430/20 P, EU:C:2022:377, mír 86 agus an cásdlí dá dtagraítear).
433
Sa chás seo, is gá, sa chéad háit, a chinneadh an ionann an tréimhse ama a ghlac an Coimisiún chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh agus tréimhse réasúnta ama a bheith sáraithe, rud a fhágann gur sháraigh an Coimisiún na ceanglais dá dtagraítear i míreanna 430 agus 431 den bhreithiúnas seo.
434
Ar an gcéad dul síos, ní mór a chur in iúl nach féidir a mheas go bhfuil an tréimhse 3 mhí a chuaigh thart idir tabhairt bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), agus an litir an 6 Bealtaine 2019 lenar iarr an Coimisiún ar an iarratasóir doiciméid áirithe a chur ar fáil, míréasúnta i bhfianaise chastacht dhlíthiúil an cháis agus an bhreithiúnais sin.
435
I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, i míreanna 190 agus 191 de bhreithiúnas an 22 Meán Fómhair 2022, IMG v an Coimisiún (C‑619/20 P agus C‑620/20 P, EU:C:2022:722), gur dheimhnigh an Chúirt gur coincheap ginearálta é an coincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ dá dtagraítear i rialacha airgeadais an Aontais, a bhféadfadh a léiriú, chun críocha na rialacha sin, deacrachtaí a chruthú in éagmais, go háirithe, cásdlí ar an ábhar sin agus go bhféadfadh cur i bhfeidhm an choincheapa sin, sa chás seo, a bheith casta agus a bheith ina chúis le deacrachtaí maidir le saintréithriú dlíthiúil na bhfíoras, i bhfianaise staid shonrach an iarratasóra.
436
Ar an dara dul síos, níl aon bhunús leis an iarratasóir chun an Coimisiún a cháineadh don tréimhse idir an 6 Bealtaine agus an 18 Iúil 2019, ar lena linn a rinne an Coimisiún iarracht breithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78), a chomhlíonadh, trí bhíthin malartuithe i scríbhinn leis, agus an tréimhse a chuaigh thart idir an 18 Iúil 2019, an dáta a d’athdhearbhaigh an Coimisiún a iarraidh an 6 Bealtaine 2019 chuige, agus an 26 Samhain 2019, an dáta a sheol an Coimisiún a iarrataí ar fhaisnéis chuig Ballstáit an iarratasóra.
437
Ar an gcaoi chéanna, ní mór a chur san áireamh go n‑áirítear sa tréimhse fhoriomlán 2 bhliain, 4 mhí agus 8 lá ar ag a deireadh a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid an tréimhse chun dul i gcomhairle leis na Stáit a cheistigh an Coimisiún, toisc gur dhiúltaigh an t‑iarratasóir a dhoiciméid bhunaíochta a sholáthar dó, arna síniú go cuí agus doiciméid tacaíochta ag gabháil leo.
438
Dá bhrí sin, tá an chuid sin den tréimhse atá i gceist, ón 6 Bealtaine 2019 go dtí an 10 Feabhra 2021, dáta na freagartha deireanaí ar an gcomhairliúchán a thionscain an Coimisiún, inchurtha i leith an iarratasóra, seachas i leith an Choimisiúin, nár léirigh dícheall réasúnach tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P, EU:C:2019:78).
439
Ar an tríú dul síos, ní féidir a mheas go raibh an Coimisiún déanach idir an 10 Feabhra agus an 19 Feabhra 2021, an dáta a sheol sé a dhréachtchinneadh chuig an iarratasóir chun a bharúlacha a fháil. Thairis sin, níl údar maith ag an iarratasóir gearán a dhéanamh faoin tréimhse díreach os cionn 3 mhí, idir an 19 Feabhra agus an 8 Meitheamh 2021, a chomhfhreagraíonn don tréimhse a cheadaítear dó barúlacha a chur isteach agus don teorainn ama a ghlac an Coimisiún chun a bharúlacha a chur san áireamh go cuí, i gcomhréir lena cheart éisteacht a fháil.
440
Dá bhrí sin, leanann sé ón méid sin roimhe seo nach bhfuil an t‑am a ghlacann an Coimisiún chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ullmhú agus a ghlacadh míréasúnta de réir bhrí an chásdlí a luaitear i míreanna 430 agus 431 den bhreithiúnas seo.
441
Sa dara háit, ba cheart a thabhairt faoi deara nár shuigh an t‑iarratasóir gurb ann do dhamáiste ábhartha nó neamhábhartha mar thoradh ar an sárú líomhnaithe mar thaca leis an gcuntar éilimh sin.
442
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chuid sin den phléadáil toisc í a bheith gan bhunús.
3.
An dara cuid ag lorg cúiteamh as an damáiste airgeadais agus neamhábhartha a líomhnaítear a rinneadh leis an gcinneadh atá faoi chonspóid
443
Mar thaca leis an dara cuid, iarrann an t‑iarratasóir ordú go n‑íocfaidh an Coimisiún suim EUR 8651903 leis mar chúiteamh as an damáiste airgeadais a chuireann sé i leith an chinnidh atá faoi chonspóid agus suim EUR 15 mhilliún mar chúiteamh as an damáiste neamhábhartha a bhain dó.
444
I ndáil leis sin, is léir ó mhír 417 den bhreithiúnas seo gur diúltaíodh do na caingne chun an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, agus mar thoradh air sin nach gcomhlíontar an chéad choinníoll dá dtagraítear i mír 420 den bhreithiúnas seo, lena gcuirtear ar chumas an Aontais dliteanas neamhchonarthach a thabhú agus a bhaineann le sárú a bheith ann ar riail dlí atá beartaithe cearta a thabhairt do dhaoine aonair.
445
Ina theannta sin, cé gur fíor gur chuir an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail trí earráidí dlí agus é ag diúltú rún an 25 Samhain 1994 a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta, níl aon tionchar ag na hearráidí sin ar dhlíthiúlacht an chinnidh sin agus, dá bhrí sin, ní féidir iad a mheas mar chúis dhíreach agus áirithe leis an damáiste a chuireann an t‑iarratasóir ina leith.
446
Ina theannta sin, ní bhraitheann an t‑iarratasóir, mar thaca leis an gcaingean ar dhamáistí a cuireadh ar aghaidh i gcomhthéacs na coda seo den phléadáil, ar chinn neamhdhleathachta atá éagsúil leis na cinn atá leagtha amach aige mar thaca lena gcaingean ar neamhniú.
447
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuid a cuireadh isteach mar thaca leis an gcaingean ar dhamáistí toisc í a bheith gan bhunús agus, dá bhrí sin, ní mór diúltú do na caingne sin ina n‑iomláine.
V. Costais
448
Faoi Airteagal 134(1) agus (3) de na Rialacha Nós Imeachta, ordófar don pháirtí nár éirigh leis na costais a íoc má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis agus íocfaidh na páirtithe a gcostais féin i gcás ina n‑éireoidh le gach páirtí ar chinn áirithe agus ina dteipfidh orthu ar chinn eile. I gcomhréir le hAirteagal 135 den Rialachán sin, áfach, má éilíonn an cothromas é, féadfaidh an Chúirt Ghinearálta a chinneadh nach n‑íocfaidh páirtí caillteach ach sciar de chostais an pháirtí eile, chomh maith lena chostais féin, nó nach n‑íocfaidh sé aon chuid díobh féin.
449
Sa chás seo, níor éirigh leis an iarratasóir. Mar sin féin, fuarthas amach go ndearna an Coimisiún earráid dlí ina réasúnaíocht sa chinneadh atá faoi chonspóid á rá nach bhféadfaí rún an 25 Samhain 1994 a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta, rud a d’fhéadfadh an t‑iarratasóir a spreagadh chun an chaingean seo a thionscnamh chun dearbhú neamhdhleathachta a fháil. Sna himthosca sin, measann an Chúirt gurb iomchuí a ordú do na páirtithe a gcostais féin a íoc.
Ar an bhforas sin, dearbhaíonn agus ordaíonn
AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Naoú Dlísheomra, Comhdhéanamh Méadaithe)
mar seo a leanas:
1.
Díbhtear don chaingean.
2.
Ordaítear do gach páirtí a costais féin a íoc.
Truchot
Kanninen
Frendo
Sampol Pucurull
Perišin
Fógraíodh amhlaidh i gcúirt phoiblí i Lucsamburg, an 4 Meán Fómhair 2024.
Sínithe
Clár
I. Cúlra na díospóide
A. Cúlra riaracháin
B. Cúlra dlíthiúil
C. Caingne riaracháin tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P)
D. Caingne breithiúnacha tar éis bhreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C‑183/17 P agus C‑184/17 P)
II. Imeachtaí tar éis an chaingean a thabhairt
III. An t‑ordú atá á lorg
IV. An dlí lena mbaineann
A. Inghlacthacht
1. Bailíocht na cumhachta aturnae a bhronn an t-iarratasóir dá dhlíodóirí
1. Inghlacthacht Iarscríbhinn A24 a ghabhann leis an iarratas
2. Inghlacthacht Iarscríbhinn C.1 a ghabhann leis an bhfreagra
B. Caingne le haghaidh neamhniú
1. An chéad chuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua
2. An chéad saincheist dlí lena n‑éilítear roinnt earráidí dlí, go háirithe sárú ar Airteagal 266 CFAE, ar res judicata agus ar phrionsabal na neamh-aisghníomhaíochta
(a) An chéad chuid lena n‑éilítear sárú ar Airteagal 266 CFAE agus res judicata i mbreithiúnas an 31 Eanáir 2019, International Management Group v an Coimisiún (C-183/17 P agus C-184/17 P)
(1) An chéad ghearán lena n éilítear sárú ar Airteagal 266 CFAE
(2) An dara gearán lena n‑éilítear sárú ar feidhm res judicata
(b) An dara cuid lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal an mheoin mhacánta, ar an seanrá ‘nemo auditur propriam turples allegans’ agus ar phrionsabal na neamh-aisghníomhaíochta
(1) An dara gearán lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal neamh-aisghníomhaíochta bhearta an Aontais
(2) An chéad ghearán lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal an mheoin mhacánta agus ar an seanrá ‘nemo auditur’
(c) An tríú cuid lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na córa comhionainne
3. An tríú pléadáil lena n éilítear sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla
4. An ceathrú saincheist dlí lena n‑éilítear earráidí fhollasacha mheasúnaithe agus earráidí eile sa dlí
(a) An sainmhíniú ar an gcoincheap ‘eagraíocht idirnáisiúnta’ dá bhforáiltear i Rialachán Airgeadais an Aontais
(b) An chéad chuid lena n-éilítear earráidí fhollasacha mheasúnaithe agus earráidí dlí a bhaineann le baill an iarratasóra a shainaithint
(1) An chéad ghearán lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe a eascraíonn as idirdhealú saorga idir Stáit bhunaitheacha an iarratasóra, na Stáit is ranníocóirí agus comhaltaí a choiste stiúrtha
(2) An dara gearán lena n-éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe lena gcuirtear léiriú na seasamh arna nglacadh ag an mBeilg agus ag an Ostair ó bhail
(i) An chéad argóint lena n-éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe lena gcuirtear léiriú fhreagra údaráis na hOstaire ó bhail
(ii) An dara hargóint lena n-éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe lena gcuirtear léiriú fhreagra údaráis na Beilge ó bhail
(3) An tríú gearán lena n-éilítear earráidí dlí agus earráid fhollasach mheasúnaithe ag an gCoimisiún agus é ag diúltú a aithint go raibh an tAontas Eorpach tagtha chun bheith ina chomhalta den iarratasóir
(c) An dara cuid, lena líomhnaítear earráidí dlí lena gcuirtear ó bhail diúltú an Choimisiúin rún an 25 Samhain 1994 a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta lena mbunaítear eagraíocht idirnáisiúnta
(1) An chéad ghearán, lena líomhnaítear earráidí sa dlí mar thoradh ar dhiúltú an Choimisiúin rún an 25 Samhain 1994 a aicmiú mar chomhaontú idirnáisiúnta
(i) An chéad argóint, lena líomhnaítear earráid dlí maidir le cineál ceangailteach ó thaobh dlí rún an 25 Samhain 1994
(ii) An dara hargóint lena n‑éilítear earráid dlí maidir leis an gceanglas go síneodh ionadaithe a bhfuil cumhachtaí acu chuige sin rún an 25 Samhain 1994
(iii) An tríú hargóint lena n‑éilítear earráidí sa dlí maidir leis an gceanglas i ndáil le hionstraimí sínithe nó daingnithe rún an 25 Samhain 1994
(iv) Éifeacht fhiúntas na chéad argóinte agus an dara hargóint den ghearán seo ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid
(2) An dara gearán lena n‑éilítear earráid léirithe maidir le rún na sínitheoirí ar réiteach an 25 Samhain 1994 stádas eagraíochta idirnáisiúnta a dheonú don iarratasóir
(d) An tríú cuid lena n‑éilítear earráidí sa dlí maidir le cleachtas iardain na sínitheoirí le rún an 25 Samhain 1994 agus maidir le stádas eagraíochta idirnáisiúnta á aithint ag an Aontas Eorpach agus ag Stáit áirithe
(1) An chéad ghearán lena n‑éilítear earráid dlí maidir le cleachtas iardain na sínitheoirí le rún an 25 Samhain 1994
(2) An dara gearán lena n-éilítear earráidí sa dlí sa mhéid nár chuir an Coimisiún san áireamh an t‑aitheantas a thug an tAontas Eorpach agus Stáit áirithe do stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta
(i) An chéad argóint lena n‑éilítear gur sháraigh an Coimisiún Airteagail 27 agus 46 de Choinbhinsiún Vín trí gan stádas an iarratasóra mar eagraíocht idirnáisiúnta a aithint a thuilleadh
(ii) An dara hargóint lena n‑éilítear earráid dlí sa mhéid is nár chuir an Coimisiún san áireamh na comhaontuithe ceanncheathrún a thug an t‑iarratasóir i gcrích
(3) An tríú gearán lena n‑éilítear earráid dlí sa mhéid nár chuir an Coimisiún san áireamh nár dhíscaoil a chomhaltaí é agus gur chomhlíon sé prionsabal na sonraíochta
5. An dara agus an tríú cuid den dara saincheist dlí lena n‑éilítear sárú, faoi seach, ar oibleagáid an díchill chuí agus na neamhchlaontachta
(a) An dara cuid den dara saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar oibleagáid an díchill chuí
(b) An tríú cuid lena n‑éilítear sárú ar oibleagáid na neamhchlaontachta
C. Caingean chun cúiteamh a ghnóthú
1. Na coinníollacha faoina bhféadfaidh institiúidí an Aontais dliteanas a thabhú
2. An chéad chuid ag lorg cúiteamh as damáiste de bharr sárú ar theorainn ama réasúnta
3. An dara cuid ag lorg cúiteamh as an damáiste airgeadais agus neamhábhartha a líomhnaítear a rinneadh leis an gcinneadh atá faoi chonspóid
V. Costais
(
*1
)	Teanga an cháis: an Fhraincis.