61995C0118
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
κ. ΓΕΩΡΓΊΟΥ ΚΟΣΜΆ
της 17ης Οκτωβρίου 1995 (
*1
)
1.
Με την παρούσα προσφυγή που ασκήθηκε δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη την υποχρέωσή της να μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη την οδηγία 92/33/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την εμπορία φυταρίων και πολλαπλασιαστικού υλικού κηπευτικών, εκτός των σπόρων προς σπορά (
1
), και την οδηγία 92/34/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την εμπορία του πολλαπλασιαστικού υλικού οπωροφόρων φυτών και των οπωροφόρων δένδρων που προορίζονται για την παραγωγή φρούτων (
2
) (στο εξής: οδηγίες).
2.
Το άρθρο 25, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/33, ορίζει τα εξής:
«1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία στις 31 Δεκεμβρίου 1992, το αργότερο, ενημερώνουν δε αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευση τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή θεσπίζονται από τα κράτη μέλη.»
Το άρθρο 26, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/34, ορίζει ότι:
«1.   Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία στις 31 Δεκεμβρίου 1992, το αργότερο, ενημερώνουν δε αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευση τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή θεσπίζονται από τα κράτη μέλη.»
3.
Μετά την εκπνοή των ανωτέρω προθεσμιών, τη 12η Μαρτίου 1993, η Επιτροπή απηύθυνε στην Ιταλική Κυβέρνηση έγγραφη όχληση, με την οποία επέστησε την προσοχή της επί του γεγονότος ότι έως τότε δεν της είχαν κοινοποιηθεί τα μέτρα μεταφοράς των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη ούτε διέθετε άλλες σχετικές πληροφορίες και την κάλεσε προκειμένου να της γνωστοποιήσει εντός προθεσμίας δύο μηνών από την παραλαβή του εγγράφου τις παρατηρήσεις της.
4.
Την 1η Ιουνίου 1994, η Επιτροπή εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία κάλεσε την Ιταλική Δημοκρατία να λάβει, εντός διμήνου από την παραλαβή της, τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωση της στις οδηγίες.
5.
Με επιστολή της μόνιμης αντιπροσωπείας της Ιταλικής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με ημερομηνία 20 Σεπτεμβρίου 1994, οι ιταλικές αρχές γνωστοποίησαν στην Επιτροπή ότι η διαδικασία για τη θέση σε εφαρμογή των δυο οδηγιών βρίσκεται σε εξέλιξη.
6.
Την 4η Απριλίου 1995, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου.
7.
Η Ιταλική Δημοκρατία, με το υπόμνημα απαντήσεως που κατέθεσε, δεν αρνείται ότι δεν έχει θέσει σε ισχύ τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά των οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο. Αντιτείνει απλώς ότι η μεταφορά των οδηγιών προβλέφθηκε από το άρθρο 4 του νόμου 146/94 («κοινοτικός» νόμος για το 1993) με τη μορφή ενός κανονισμού και ότι βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη η έκδοση κανονισμού για την εφαρμογή των δύο οδηγιών από το Υπουργείο Γεωργικών και Δασικών Πόρων και Ειδών Διατροφής, ο οποίος κατετέθη στο Consiglio di Stato για γνωμοδότηση. Δηλαδή, επίκειται η άμεση εναρμόνιση της ιταλικής έννομης τάξεως με τις απαιτήσεις του κοινοτικού δικαίου. Γι' αυτό και όταν δημοσιευθεί ο κανονισμός στην Gazzetta Ufficiale, θα ανακοινωθεί προσηκόντως στην Επιτροπή ώστε να θέσει τέλος στην παρούσα διαδικασία.
8.
Κατά την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης του για να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που απορρέουν από τη Συνθήκη ΕΚ και τις κοινοτικές οδηγίες (
3
).
9.
Υπό τα ανωτέρω δεδομένα, εφόσον η Ιταλική Δημοκρατία δεν έχει μεταφέρει στην εσωτερική έννομη τάξη τις οδηγίες, στοιχειοθετείται η σχετική παράβαση την οποία επικαλείται η Επιτροπή.
10.
Το δικόγραφο της προσφυγής αναφέρεται και σε παράβαση συνιστάμενη στη μη κοινοποίηση στην Επιτροπή των μέτρων μεταφοράς των οδηγιών. Ακόμη και αν ήταν δυνατόν να θεωρηθεί, καθ' ερμηνεία του δικογράφου, ότι ζητείται η διαπίστωση και της τελευταίας αυτής παραβάσεως, η εξέταση του ζητήματος αυτού θα παρείλκε εφόσον, εν πάση περιπτώσει, η Ιταλική Δημοκρατία δεν είχε θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις εντός της ταχθείσης προθεσμίας (
4
).
Πρόταση
11.
Κατά συνέπεια προτείνω στο Δικαστήριο:
1)
Να αναγνωρισθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία μη εκδίδοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη της οδηγίας 92/33/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την εμπορία φυταρίων και πολλαπλασιαστικού υλικού κηπευτικών, εκτός των σπόρων προς σπορά, και της οδηγίας 92/34/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την εμπορία του πολλαπλασιαστικού υλικού οπωροφόρων φυτών και των οπωροφόρων δένδρων που προορίζονται για την παραγωγή φρούτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 25, παράγραφος 1, και 26, παράγραφος 1, των προαναφερθεισών οδηγιών και τη Συνθήκη ΕΚ, και
2)
να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
(
*1
)	Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ελληνική.
(
1
)	ΕΕ 1992, L 157, σ. 1.
(
2
)	ΕΕ 1992, L 157, σ. 10.
(
3
)	Βλ. τις αποφάσεις της 6ης; Απριλίου 199S, C-147/94, Επιτροπή κατά ίοπανίας (Συλλογή 1995, σ. Ι-1015, ακέψη 5) και της 6ης Ιουλίου 1995, C-259/94, Επιτροπή κατά Ελλάδος (Συλλογή 1995, σ. Ι-1947, οκέψη5).
(
4
)	Βλ. ενδεικτικά την απόφαση της 18ης Μαΐου 1994, C-303/93, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1994, σ. I-1901, σκέψη 6) την απόφαση της 23ης Μαρτίου 1995, C-365/93, Επιτροπή κατά Ελλάδος (Συλλογή 1995, σ. I-499, σκέψη 12) τη μνημονευθείσα απόφαση της 6ης Απριλίου 1995, Επιτροπή κατά Ισπανίας, σκέψη 7.