61981C0217
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΩΣ
PIETER VERLOREN VAN THEMAAT
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤίΣ 13 ΜΑΊΟΥ 1982 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικασνές,
1. Εισαγωγή
Οἱ προτάσεις μου στην παροῦσα υπόθεση (Interagra) δύνανται νά εἶναι σχετικώς σύντομες, ἀφοῦ ἡ επιχειρηματολογία της Interagra ἐπί τῆς οὐσίας μόλις πού θά ἐξετασθεί. Ἐνῶ στην υπόθεση Moksel (45/81), ή ὁποία εἶχε πολλά κοινά σημεία μέ την παρούσα υπόθεση, εἶχα προτείνει τό παραδεκτό τῆς προσφυγῆς, θεωρῶ πράγματι ὅτι ή παρούσα ἀγωγή εἶναι προφανώς ἀπαράδεκτη. Γιά νά επεξηγήσω τήν άποψη μου αύτη, θά εκθέσω ἐν συντομία τά πραγματικά περιστατικά καί τους ισχυρισμούς ἐπί τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ ἀγωγή ἀποζημιώσεως πού υπεβλήθη βάσει τοῦ ἄρθρου 215 τῆς συνθήκης ΕΟΚ.
Στην συνέχεια θά επισημάνω ἐν συντομία, ἐκτός ἀπό τά προφανή κοινά σημεία, τίς ὄχι λιγότερο προφανείς διαφορές ἀπό τήν υπόθεση Moksel. Όσον ἀφορᾶ τίς διαφορές αυτές, δέν θεωρῶ ἀποφασιστικό τό γεγονός ὅτι στην περίπτωση μας πρόκειται γιά ἀγωγή λόγω ἐξωσυμβατικῆς ευθύνης τῆς Κοινότητος, ἐνῶ στην υπόθεση Moksel ἀντικείμενο τῆς προσφυγής ήταν ή ἀκύρωση ενός παρόμοιου κανονισμοῦ τῆς 'Επιτροπής, μέ τόν ὁποιο εἶχαν ἀνασταλεῖ οἱ επιστροφές κατά τήν εξαγωγή τοῦ βοείου κρέατος. Θά ἀντισταθῶ δηλαδή στον πειρασμό νά εξετάσω ἄν ἡ νομολογία σας ἐπί τοῦ παραδεκτού σέ σχέση μέ τά άρθρα 173 καί 215 ἀντιστοίχως παρουσιάζει πράγματι σημαντικές διαφορές, ὅπως υπεστήριξε ἡ Ἐπιτροπή κατά τήν προφορική διαδικασία. Ἐπί τοῦ σημείου αὐτοῦ περιορίζομαι στήν παρατήρηση ὅτι, σύμφωνα μέ τήν νομολογία σας, ἡ ἐξωσυμβατική ευθύνη τῆς Κοινότητος δύναται κατ' ἀρχήν νά υφίσταται γιά τίς ζημίες πού προκαλοῦνται ἀπό παράνομες κανονιστικές πράξεις. Συνεπώς μοῦ φαίνεται ὅτι δέν ἀρκεῖ ὁ κανονισμός νά έχει γενική ἰσχύ, γιά νά συναχθεί τό συμπέρασμα ὅτι τό αίτημα πού υποβάλλεται βάσει τοῦ άρθρου 215 εἶναι ἀπαράδεκτο. Κατά τήν γνώμη μου, πολύ σπουδαιότερη ἀπό τήν διαφορά τῆς νομικής βάσεως μεταξύ τῆς προσφυγής τῆς Moksel καί τῆς ἀγωγῆς τῆς Interagra εἶναι ἡ διαφορά μεταξύ τῶν ἀντιστοίχων ἰσχυρισμῶν. Ή Interagra βασίζει τήν ἀγωγή της κυρίως στό γράμμα τῶν κανονισμών, ιδίως δέ τοῦ κανονισμοῦ 2044/75, ὁ όποιος κατά τήν γνώμη τῆς ἑρμηνεύθη εσφαλμένως ἀπό τήν 'Επιτροπή. Μία άλλη διαφορά μεταξύ τῶν δύο υποθέσεων, ἡ ὁποία γιά μένα εἶναι ἀποφασιστική, συνίσταται στό γεγονός ὅτι ἡ Moksel προέβαλε τόν παράνομο χαρακτήρα τῶν κανονισμών, ἐνῶ ἡ Interagra ἐοκεμμένως δέν προέβαλε κάτι τέτοιο. 'Ο εκπρόσωπος τῆς Interagra τό ἐπεβεβαίωσε ρητώς, ὅσον ἀφορᾶ τήν παρούσα υπόθεση, απαντώντας κατά τήν προφορική διαδικασία σέ μία ερώτηση μου. Όπως θά φανεί ἀπό τήν λεπτομερή εξέταση τῶν ισχυρισμών, κατ' αυτό τόν τρόπο εξαφανίζεται ἕνα ουσιώδες στοιχείο γιά τό παραδεκτό τῆς ἀγωγῆς. Γιά τόν λόγο αυτό δέν θά εξετάσω ούτε τήν σημασία πού έχει ενδεχομένως τό γεγονός ὅτι ἡ Interagra έχει ἀσκήσει καί ενώπιον τοῦ αρμοδίου εθνικού δικαστηρίου προσφυγή κατά τῆς ἀρνήσεως τῆς χορηγήσεως επιστροφών λόγω εξαγωγής ούτε τήν νομολογία σας ἐπί τοῦ σημείου αὐτοῦ.
Στό τέταρτο μέρος τῶν προτάσεων μου θά εξετάσω λεπτομερώς τους Ισχυρισμούς πού προέβαλε ἡ Interagra πρός υποστήριξη τοῦ αιτήματος της: τό βασικό συμπέρασμα τῆς εξετάσεως αυτής ἔχει ήδη ἀναφερθεῖ στην παρούσα εισαγωγή. Βάσει τῶν συμπερασμάτων ἀπό τήν ἀνωτέρω ἐξέταση καί γιά να μή προδικάσουμε επίσης τήν ἀπάντηση στά προδικαστικά ἐρωτήματα πού ἐν τῶ μεταξύ έχει υποβάλει τό ἁρμόδιο γαλλικό δικαστήριο καί πού περιήλθαν στό Δικαστήριο στίς 24 Μαρτίου 1982, στό τελευταίο μέρος τῶν προτάσεων μου θά ἀναφερθῶ πολύ συνοπτικά στην ουσία τῆς υποθέσεως, ἡ άποψη μου δέ αυτή δέν θά εἶναι ἡ ὁριστική. Στό τελευταίο μέρος θά συνοψίσω ἐξ άλλου τίς προτάσεις μου.
2. Τά σημαντικότερα πραγματικά περιστατικά καί οι Ισχυρισμοί τῶν ὁποίων γίνεται επίκληση
2.1. Τά πραγματικά περιστατικά Όσον ἀφορᾶ τά σημαντικότερα πραγματικά περιστατικά, θά τά ἐκθέσω ὅπως ἀκριβώς τά εξέθεσε ἡ ίδια ἡ ενάγουσα κατά την προφορική διαδικασία. Θά προσθέσω πάντως καί ορισμένα άλλα σημαντικά στοιχεία' πού προκύπτουν ἀπό την δικογραφία καί τῶν ὁποίων την νομική σημασία Μ τονίσω σέ ὁρισμένα σημεία.
Ό σοβιετικός ὀργανισμός ἀγορών Prodintorg προκήρυξε στίς 13 Νοεμβρίου 1980 διεθνή διαγωνισμό γιά τήν προμήθεια 100000 τόννων βουτύρου καί 15000 τόννων «butter oil». Ή παράδοση των προϊόντων θά ἐκλιμακώνετο κατά τήν διάρκεια τῆς περιόδου Ἰανουαρίου 1981-Φεβρουαρίου 1982. Οἱ προσφορές έπρεπε νά περιέλθουν στον Prodintorg μέχρι τις 25 Νοεμβρίου 1980 καί ὅσοι θά ὑπέβαλλαν προσφορές ἐδεσμεύοντο ἀπό τίς προσφορές τους αυτές μέχρι τόν Δεκέμβριο 1980.
Οἱ προσφορές αὐτοῦ τοῦ είδους βασίζονται φυσικά σέ μία τιμή, κρίσιμο στοιχείο τῆς ὁποίας αποτελοῦν οι επιστροφές λόγω εξαγωγής πού καθορίζονται ἀπό τήν 'Επιτροπή. Ό κανονισμός 2943 τῆς Ἐπιτροπής, τῆς 13ης Νοεμβρίου 1980, μέ τό παράρτημα πού ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο μέρος του, καθώριζε τό ποσό τῶν επιστροφών, μεταξύ άλλων, καί γιά τό βούτυρο. Ό κανονισμός αυτός ἐδημοσιεύθη στην 'Επίσημη 'Εφημερίδα τῆς 14ης Νοεμβρίου 1980 καί ετέθη σέ ἰσχύ τήν ἴδια ήμερα. Σύμφωνα μέ τήν προτελευταία αιτιολογική σκέψη, ὁ κανονισμός αὐτός βασίζεται μεταξύ άλλων στην πεποίθηση ὅτι — παραθέτω κατά λέξη τό κείμενο — «προκειμένου νά δοθεί στους επιχειρηματίες ἡ δυνατότης συνάψεως συμβάσεων προμηθειῶν γιά εξαγωγές πού θά
πραγματοποιηθούν ἀπό 1ης 'Ιανουαρίου 1981, επιβάλλεται ὁ καθορισμός ... ἑνός εἰδικοῦ ποσού επιστροφής, τό ὁποῖο ισχύει μόνο στό πλαίσιο τοῦ προκαθορισμού των εξαγωγών πού θά πραγματοποιηθούν ἀπό 1ης 'Ιανουαρίου 1981». Ἄς σημειωθεῖ ἐδῶ ὅτι ἡ Interagra βασίζεται καί σέ αυτά τά περιστατικά γιά νά υποστηρίξει τήν παραβίαση τῆς ἀρχής τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Ή προσφορά στην ὁποία προέβη στίς 17 Νοεμβρίου 1980 ἡ Interagra σχετικά μέ τήν παράδοση 25000 τόννων βουτύρου ἐβασί-ζετο στην ἀνωτέρω νομική κατάσταση. Ή Interagra δηλαδή ἐβάσιζε τήν προσφορά της στό ποσό τῶν επιστροφῶν πού εἶχε καθορίσει ἡ 'Επιτροπή μέ κανονισμό μόλις πρίν τρεις ήμερες καί πού ἀνεφέρετο ρητώς στην περίοδο πού άρχιζε τήν 1η 'Ιανουαρίου 1981. 'Από άλλα έγγραφα τῆς δικογραφίας συνάγεται ὅτι ἡ προσφορά τῆς Interagra δέν περιείχε καμμία αίρεση. Προφανώς δηλαδή ἡ Interagra ήταν τόσο βέβαιη γιά τήν ακρίβεια τῶν δεδομένων στά ὁποια ἐβά-σισε τήν προσφορά της, ώστε ἡ προσφορά της αυτή δέν περιείχε καμμία ἀναβλητική ή διαλυτική αίρεση γιά τήν περίπτωση πού ή Επιτροπή θά ἐτροποποιοῦσε τους κανονισμούς περί ἐπιστροφών πρίν ἀπό τήν ὁριστική σύναψη τῆς συμβάσεως ἡ πρίν ἀπό τήν λήξη τῆς προθεσμίας γιά τήν υποβολή τῶν εισφορών (25 Νοεμβρίου 1980). Οὔτε άλλωστε, ὅπως προκύπτει ἀπό τήν δικογραφία, ἡ Interagra ἐξέφρασε καμμία επιφύλαξη κατά τόν χρόνο τῆς συνάψεως τῆς συμβάσεως (16 Δεκεμβρίου), ὅταν ἡ αἴτηση προκαθορισμού είχε ήδη ἀπορριφθεί.
Συγχρόνως μέ τήν υποβολή τῆς προσφοράς, δηλαδή πάντα στίς 17 Νοεμβρίου 1980, ή Interagra ἐζήτησε ἀπό τόν γαλλικό ὀργανισμό παρεμβάσεως, τόν Forma, τά πιστοποιητικά προκαθορισμοῦ τῶν επιστροφών λόγω εξαγωγής, βάσει τοῦ προαναφερθέντος κανονισμοί) 2943/80 τῆς 'Επιτροπής, καί πρός τόν σκοπό αυτό κατέθεσε τήν επιβαλλομένη ἀσφάλεια. Τρεις ήμερες ἀργότερα, στίς 20 Νοεμβρίου 1980, δηλαδή έξι μόλις ἡμερες μετά την έναρξη τῆς ισχύος τοῦ ἀνωτέρω κανονισμοί), ὁ κανονισμός 2993/80 τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέστειλε τόν προκαθορισμό τῶν επιστροφῶν λόγω ἐξαγωγής βουτύρου γιά τήν περίοδο 20-27 Νοεμβρίου 1980.
Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ὁ Forma πληροφόρησε τήν ενάγουσα, μέ επιστολή τῆς 28ης Νοεμβρίου 1980, ὅτι οι αιτήσεις πού είχαν υποβληθεί στίς 17 Νοεμβρίου είχαν καταστεί άνευ ἀντικειμένου. Συγχρόνως επεστράφη στην Interagra καί ἡ ἀσφάλεια.
'Οταν ἡ Interagra ζήτησε εγγράφως τήν ἐπανεξέταση τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως, ὁ Forma, ἀφοῦ συνεβουλεύθη τήν Ἐπιτροπή, ἡρνήθη, μέ επιστολή τῆς 24ης Δεκεμβρίου 1980, νά τροποποιήσει τήν ἀπόφαση του αυτή. Στην δικογραφία ὑπάρχουν ἀντίγραφα ὅλων τῶν σχετικῶν έγγράφων.
Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἡ Interagra, στίς 21 'Ιανουαρίου 1981, ζήτησε κατ' ἀρχάς ἀπό τό αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο τοῦ Παρισιού τήν ἀκύρωση τῆς ἀποφάσεως τοῦ Forma. Ὁπως ἀνεφέρθη ἀνωτέρω, ἡ προσφυγή αυτή προεκάλεσε τήν υποβολή τῶν προδικαστικών ἐρωτημάτων ἀπό τό γαλλικό δικαστήριο, τά όποια περιῆλθαν στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου στίς 24 Μαρτίου 1982 (υπόθεση 109/82). Μερικούς μῆνες ἀργότερα, παράλληλα μέ τήν προσφυγή πού ἐκκρεμούσε ενώπιον τοῦ γαλλικοῦ δικαστηρίου, ἡ Interagra ἤσκησε ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου τήν παροῦσα ἀγωγή ἀποζημιώσεως, ἡ ὁποία βασίζεται στην ἐξωσυμβατική ευθύνη τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν ἀπόφαση τοῦ Forma. Πράγματι, ἡ Interagra υποστηρίζει, βάσει τῶν τηλετυπημάτων πού ἀντηλλάγησαν μεταξύ τοῦ Forma καί τῆς ἀρμοδίας Γενικῆς Διευθύνσεως τῆς 'Επιτροπῆς, ὅτι ὁ Forma ἐν προκειμένω ενήργησε σύμφωνα μέ τίς κατευθυντήριες ὁδηγίες τῆς 'Επιτροπῆς. Προκειμένου νά γίνει κατανοητό τό πλαίσιο στό όποιο ἐντάσσεται ἡ ἀγωγή ἀποζημιώσεως, θά ἀναφέρω ἀκόμα τίς έξης λεπτομέρειες σχετικά μέ τήν ἀνταλλαγή τῶν τηλετυπημάτων αυτών.
Σέ ἕνα πρώτο τηλετύπημα τῆς 19ης Νοεμβρίου 1980, ἡ ἀρμόδια υπηρεσία τῆς 'Επιτροπής είχε ήδη επιστήσει τήν προσοχή τοῦ Forma ἐπί τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ προαναφερθείς κανονισμός τῆς Ἐπιτροπῆς περί ἀναστολῆς συνεπήγετο, βάσει τοῦ ἄρθρου 3, παράγραφος 3, τοῦ κανονισμού (ΕΟΚ) 2044/75, ὅτι οἱ αιτήσεις προκαθορισμού τῶν επιστροφών λόγω ἐξαγωγής πού εἶχαν ὑποβληθεί μετά τίς 17 Νοεμβρίου εἶχαν καταστεί άνευ ἀντικειμένου καί έπρεπε επομένως νά ἀπορριφθούν, ἐνῶ έπρεπε νά ἀποδοθεί ἡ ἀσφάλεια.
Μέ ένα τηλετύπημα (
2
) πού ἀναφέρεται ἀπό τήν Interagra, ὁ Forma ζήτησε κατόπιν ἀπό τήν ἀρμόδια υπηρεσία τῆς 'Επιτροπής κυρίως νά τοῦ επιβεβαιώσει ὅτι τό πρώτο τηλετύπημα ίσχυε καί γιά τους προκαθορισμούς πού πραγματοποιούνται βάσει τοῦ άρθρου 6 τοῦ κανονισμού (ΕΟΚ) 2044/75. Πρίν ἀπό τό πρώτο αυτό ερώτημα υπήρχε τό ἀκόλουθο επεξηγηματικό χωρίο, πού έχει μεγάλη σημασία γιά τήν υπόθεση: «Τά πιστοποιητικά πάντως πού ζητούνται στό πλαίσιο τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ κανονισμοῦ 2044/75 δέν χορηγοῦνται πρίν ἀπό τήν ημερομηνία κατά τήν ὁποία ἡ προσφορά τοῦ αἰτοῦντος γίνεται δεκτή καί γιά τήν ποσότητα γιά τήν ὁποία γίνεται δεκτή, βάσει τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) 193/75. Επομένως, τό άρθρο 3, παράγραφος 3, δέν φαίνεται νά ἀναφέρεται στίς αιτήσεις προσωρινών πιστοποιητικών πού υποβάλλονται στό πλαίσιο προσκλήσεως προς υποβολή προσφορών στην ὁποία προβαίνει τό δημόσιο.»
Μετά τό πρώτο ερώτημα, μέ τό όποιο ὁ Forma ζητοῦσε νά τοῦ επιβεβαιωθεί ὅτι ίσχυε τό προηγούμενο τηλετύπημα (
2
) τῆς 19ης Νοεμβρίου, υπήρχε ένα δεύτερο ερώτημα, τό όποιο ήταν διατυπωμένο ὡς έξῆς:
«2)
'Ας σημειωθεί ὅτι, σύμφωνα μέ τήν 17η τροποποίηση τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) 2044/75, άρθρο 2, παράγραφος 2, ή διάρκεια τοῦ προκαθορισμοί) γιά τά προσωρινά πιστοποιητικά πού ἐζητήθησαν πρίν ἀπό τίς 22 Νοεμβρίου άλλα ἐξεδόθησαν μετά την ἡμερομηνία αύτη περιορίζεται σέ πέντε μῆνες. 'Ορισμένοι επιχειρηματίες, οἱ όποιοι εἶχαν υποβάλει τίς προσωρινές αιτήσεις πρίν ἀπό την ἀναστολή τῶν προκαθορισμῶν, δηλαδή ἀπό τίς 12 ως τίς 14 Νοεμβρίου, εξέφρασαν πρός τίς υπηρεσίες μου τήν έκπληξη τους, διότι ένα τέτοιο μέτρο τροποποιεί ἀναδρομικῶς τά δεδομένα ἐπί τῶν ὁποίων στηριζόμενοι εἶχαν υποβάλει καλή τῆ πίστη καί ἀμετακλήτως τίς προσφορές τους. Παρακαλείσθε νά προσδιορίσετε τά νομικά επιχειρήματα πού πρέπει νά χρησιμοποιήσω στην ἀπάντηση μου.»
Στά δύο αυτά ερωτήματα του Forma ὁ γενικός διευθυντής γεωργίας ἀπήντησε ὡς έξῆς μέ τηλετύπημα (
3
) τῆς 27ης Νοεμβρίου 1980, τό όποιο ἀποτελεί τό παράρτημα 4 τοῦ υπομνήματος ἀντικρούσεως τῆς Ἐπιτροπής καί τό όποιο παραθέτω αυτούσιο, λόγω τῆς σημασίας πού έχει στην παρούσα υπόθεση:
«Ὅσον άφορᾶ τό πρώτο ερώτημά σας, επιβεβαιώνω ὅτι τό άρθρο 3, παράγραφος 3, πρώτο ἐδάφιο τοῦ κανονισμοί) (ΕΟΚ) 2044/75 ἀφορᾶ ὅλες τίς αιτήσεις χορηγήσεως πιστοποιητικών εξαγωγής μέ προκαθορισμό τῆς επιστροφής γιά τά σχετικά προϊόντα οἱ όποιες εκκρεμούσαν πέντε κατ' ἀνώτατο όριο εργάσιμες ήμέρες πρίν ἀπό τήν ἀναστολή τοῦ προκαθορισμοί) τῆς επιστροφής.
Τό συμπέρασμα αυτό συνάγεται ἀπό τό γεγονός ὅτι δέν προβλέπεται εξαίρεση γιά τίς αιτήσεις πιστοποιητικών στό πλαίσιο δημοπρασιών. Ή ἰδιαιτερότης αυτών τῶν αἰτήσεων πιστοποιητικών συνίσταται πάντως στό γεγονός ὅτι ἡ ἀναστολή τοῦ προκαθορισμοί) πού επέρχεται μετά τήν λήξη τῆς προθεσμίας τῶν πέντε εργασίμων ἡμερων δέν δύναται πλέον νά επηρεάσει τίς αιτήσεις αυτές, ἀκόμη καί ἄν εκκρεμούν ἀκόμη κατά τόν χρόνο τῆς ἀναστολής, ἐφ᾽ ὅσον ἀναμένεται ἀκόμη τό ἀποτέλεσμα τῆς δημοπρασίας.
Ἐπί τοῦ σημείου 2 τοῦ τηλετυπήματός σας, διευκρινίζεται ὅτι, ὅσον άφορᾶ τίς προγενέστερες αιτήσεις πιστοποιητικών, ἡ μείωση τῆς διαρκείας τῆς ισχύος δέν άφορᾶ παρά μόνο τίς αιτήσεις πού υπεβλήθησαν πρίν ἀπό τίς 22 Νοεμβρίου καί γιά τίς ὁποίες ή προθεσμία τῶν πέντε εργασίμων ήμερων δέν εἶχε ἀκόμη λήξει στίς 22 Νοεμβρίου 1980.
Πράγματι, πρόκειται γιά αιτήσεις πιστοποιητικών μέ προκαθορισμό τῆς επιστροφής γιά τά προϊόντα τῶν κλάσεων 04.02 Α II 6 1 καί 04.02 Β Ι 6 2 αα τοῦ κοινού δασμολογίου, οἱ όποιες κατετέθησαν μετά τίς 14 Νοεμβρίου 1980.
Γιά τίς αιτήσεις αυτές ἡ μείωση τῆς διαρκείας ισχύος τοῦ πιστοποιητικοί) ἀποτελεί «ειδικό μέτρο» κατά τήν έννοια τοῦ άρθρου 2, παράγραφος 3, εδάφιο 1 τοῦ κανονισμοί) (ΕΟΚ) 2044/75.
Προς ἀποφυγή παρανοήσεων, ἡ 'Επιτροπή θα υποβάλει τό ταχύτερο δυνατόν στην Ἐπιτροπή Διαχειρίσεως σχέδιο κανονισμού μέ τίς ἀνωτέρω διευκρινίσεις.»
Τό κείμενο τῆς πρώτης ἀποφάσεως τοῦ Forma, μέ τήν ὁποία ἀπερρίπτετο στίς 28 Νοεμβρίου 1980 ἡ αἴτηση προκαθορισμοί), καί τό κείμενο τῆς επιστολής πού ὁ Forma έστειλε στην Interagra στίς 24 Δεκεμβρίου 1980, μέ τήν ὁποία απέρριπτε τήν αίτηση τροποποιήσεως τῆς ἐν λόγω ἀπορριπτικής ἀποφάσεως, δέν συνηγοροῦν καθόλου, κατά τήν γνώμη μου, υπέρ τῆς ἀπόψεως τῆς Interagra, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ὁ Forma στίς επιστολές του ἀνεφέρετο στίς κατευθυντήριες ὁδηγίες τῆς 'Επιτροπής. 'Επί τοῦ σημείου αὐτοῦ παραπέμπω στά ἀντίγραφα τῶν ἐν λόγω επιστολών πού ἡ ενάγουσα έχει ἐπισυνάψει στην ἀγωγή. Προκειμένου νά δικαιολογήσουν τήν ἀπόρριψη, τά γράμματα ἀναφέρονται μόνο στους κανονισμούς.
Ἡ έκφραση «κατευθυντήριες ὁδηγίες της Επιτροπῆς» χρησιμοποιείται ἀπό τόν Forma μόνο στην ἀπάντηση πού κατέθεσε στίς 17 Ἀπριλίου 1981 στην υπόθεση πού εκκρεμεί ἐνώπιον τοῦ γαλλικού δικαστηρίου. 'Ισως δέ αυτός νά εἶναι ὁ λόγος γιά τόν όποιο ἡ ἀγωγή ἀποζημιώσεως λόγω ἐξωσυμβατικῆς ευθύνης περιῆλθε στην γραμματεία τοῦ Δικαστηρίου λίγες ἑβδομάδες μετά ἀπό την ημερομηνία αυτή.
Ή επιχειρηματολογία πού ἀνέπτυξε κατά την προφορική διαδικασία ὁ εκπρόσωπος τῆς Interagra επιβεβαιώνει κατά τόν σαφέστερο δυνατό τρόπο ὅτι ἡ ενάγουσα θεωρεί ὅτι ἡ ευθύνη τῆς Ἐπιτροπής γεννᾶται ἀποκλειστικώς καί μόνο λόγω τῶν προαναφερ-θεισῶν κατευθυντηρίων ὁδηγιών, τίς ὁποῖες ὁ Forma ἐπεκαλέσθη μόλις στίς 17 'Απριλίου 1981, καί ὄχι ἑπομένως λόγω τοῦ παρανόμου χαρακτῆρος τῶν ιδίων τῶν κανονισμών τῆς 'Επιτροπής. 'Αντιθέτως, ἐδηλώθη ρητῶς κατά τήν προφορική διαδικασία ὅτι ἡ Interagra δέν θά εἶχε νά προβάλει πλέον κανένα ισχυρισμό, ἄν ἀποδειχθεί ὀρθή ἡ ἑρμηνεία πού ἡ Ἐπιτροπή δίνει στους κανονισμούς αὐτούς καί πού ή ἴδια ἀμφισβητεί. Θά ήθελα νά παρατηρήσω, ὅσον άφορᾶ τό σημείο αὐτό τῆς επιχειρηματολογίας πού ἡ Interagra ἀνέπτυξε στην προφορική διαδικασία, ὅτι τό ἑρμηνευτικό ζήτημα ὁπωσδήποτε θά εξετασθεί ἐξαντλητικῶς ὅταν τό Δικαστήριο ἀπαντήσει στά ἐρωτήματα πού ἔχει υποβάλει τό γαλλικό δικαστήριο. Ή επιχειρηματολογία πού ἀνέπτυξε στην συνέχεια ὁ εκπρόσωπος τῆς Interagra κατά τήν συνεδρίαση τῆς 3ης Μαρτίου ἀνεφέρετο καί αυτή σέ τέτοια ἑρμηνευτικά ζητήματα. Ή λύση τήν ὁποία έδωσε ἡ ενάγουσα στά ζητήματα αυτά μοῦ φαίνεται πάντως ὅτι δέν έχει σημασία γιά τήν κρίση τοῦ παραδεκτού, γιά τόν λόγο αυτό δέ δέν θά μακρηγορήσω ἐπ' αυτών. Ὅπως ήδη εἶπα, τό μόνο στοιχείο πού ἔχει σημασία γιά τό παραδεκτό εἶναι τό ὅτι ἡ Interagra, ἄν καί ἀμφισβητεί στην παρούσα δίκη τήν ἑρμηνεία πού ἡ 'Επιτροπή δίνει στους κανονισμούς της, δέν ἀμφισβητεί τήν νομιμότητά τους.
Κατά συνέπεια, τό ζήτημα τοῦ παραδεκτοῦ περιορίζεται στό ερώτημα ἄν ἡ 'Επιτροπή, λόγω τοῦ γεγονότος καί μόνο ὅτι έδωσε εσφαλμένη ερμηνεία στους κανονισμούς της, υπέχει ἐξωσυμβατική ευθύνη γιά τήν ζημία πού προεκλήθη κατά τόν τρόπο αυτό.
2.2. Ἡ ἀγωγή καί οἱ ισχυρισμοί τῶν ὁποίων γίνεται ἐπίκληση
Σύμφωνα μέ τήν ἀγωγή, τό αίτημα περιλαμβάνει τά ἀκόλουθα τέσσερα σημεία, μέ τά όποια ἡ ενάγουσα ζητεί ἀπό τό Δικαστήριο:
α)
Νά κρίνει καί νά ἀποφασίσει ὅτι εσφαλμένως ἡ εναγομένη τῆς ἠρνήθη τήν επιστροφή πού προέβλεπε ὁ κανονισμός 2943 τῆς 13ης Νοεμβρίου 1980 καί τήν ὁποία ἐδικαιοῦτο,
β)
νά κρίνει καί νά ἀποφασίσει ὅτι ἡ ζημία τήν ὁποία υπέστη ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ ἀνέρχεται συνολικώς στό ποσό τῶν 61956250 γαλλικών φράγκων (FF),
γ)
νά κρίνει καί νά ἀποφασίσει ὅτι γεννᾶται ευθύνη τῆς Ἐπιτροπῆς στην περίπτωση τῆς ἐν λόγω πράξεως, δεδομένου ὅτι ὁ Forma έπαιξε ἀπλώς τόν ρόλο μεταβιβαστοῦ εντολών καί ενήργησε ἀποκλειστικώς καί μόνο βάσει τοῦ κανονισμοῦ καί τῶν κατευθυντηρίων ὁδηγιῦν τῆς Ἐπιτροπής,
δ)
νά κρίνει καί νά ἀποφασίσει ὅτι ὁ κανονισμός 2993/80, τόν όποιο ἐθέσπισε ή 'Επιτροπή στίς 19 Νοεμβρίου 1980, παραβιάζει τήν ἀρχή τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης τῶν διοικούμενων.
Μεταξύ τῶν ισχυρισμών ἐπί τῶν ὁποίων βασίζονται τά τέσσερα αυτά κεφάλαια τῆς ἀγωγής θεωρώ ὅτι ἀποφασιστική σημασία γιά τό παραδεκτό έχουν τά ἀκόλουθα σημεία:
Πρώτον: ἡ ἀγωγή, ἡ ἀπάντηση καί ἡ επιχειρηματολογία πού ἀνεπτύχθη κατά τήν προφορική διαδικασία επιβεβαιώνουν τό γεγονός ὅτι ἀντικείμενο τοῦ πρώτου κεφαλαίου τῆς ἀγωγής εἶναι προφανώς ἡ ἀναγνώριση τοῦ ὅτι ἡ ενάγουσα έχει κεκτημένο καί ἀναμφισβήτητο δικαίωμα νά τῆς χορηγηθοῦν οἱ ἐπιστροφές πού είχε ζητήσει. Ὅλα τά ἐπιχειρήματα πού ἡ ενάγουσα ἀνέπτυξε εγγράφως καί προφορικώς δίνουν έμφαση στην — κατά τήν ενάγουσα — εσφαλμένη ἑρμηνεία πού ἡ 'Επιτροπή έδωσε στους κανονισμούς τῆς 195/75, 2044/75, 3015/80 καί 3137/80.
Δεύτερον: ὅπως κατέστη σαφές κατά τήν προφορική διαδικασία, έκτός ἀπό τό πρῶτο καί τό τρίτο κεφάλαιο τῆς ἀγωγής, καί τό τέταρτο κεφάλαιο — πού βασίζεται στην ἀρχή τῆς δικαιολογημένης εμπιστοσύνης — πρέπει νά γίνει δεκτό ἡ νά ἀπορριφθεί ἀνάλογα μέ τό ἄν ἡ ερμηνεία πού ἡ ενάγουσα δίνει στους ἀνωτέρω κανονισμούς καί Ιδιαιτέρως στον κανονισμό 2044/75 είναι ὀρθή ἡ εσφαλμένη. Ή ενάγουσα δέν προβάλλει καθόλου τόν παράνομο χαρακτήρα τοῦ κανονισμοί) 2993/80 γιά τήν περίπτωση πού θά ἧταν ὀρθή ἡ ἑρμηνεία πού ἡ 'Επιτροπή έδωσε στους ἐν λόγω κανονισμούς. Ή τελική φράση τοῦ εκπροσώπου τῆς κατά τήν ἐπ᾿ ἀκροατηρίου συζήτηση ήταν ὅτι στην φάση εκείνη δέν ζητούσε τήν ἀκύρωση καμμιᾶς διατάξεως: «je ne recherche pas la nullité d'un texte, à ce stade-là».
Τρίτον: ἡ ἀγωγή, ἡ ἀπάντηση καί ἡ επιχειρηματολογία κατά τήν ἐπ᾿ ἀκροατηρίου συζήτηση επιβεβαιώνουν τό γεγονός ὅτι ή ενάγουσα θεμελιώνει τήν ευθύνη τῆς 'Επιτροπής ὄχι στους κανονισμούς της, άλλά μόνο στην εσφαλμένη, ὅπως υποστηρίζει, ἑρμηνεία πού ἡ 'Επιτροπή έδωσε στους κανονισμούς αυτούς, καθώς καί στίς κατευθυντήριες ὁδηγίες πού έδωσε στόν Forma.
3. Ὁμοιότητες καί διαφορές μέ τήν υπόθεση Moksel (ὑπόθ. 45/81)
Τό σπουδαιότερο κοινό σημείο μέ τήν υπόθεση Moksel, στην ὁποία ανέπτυξα τίς προτάσεις μου στίς 4 Φεβρουαρίου τοῦ τρέχοντος έτους, συνίσταται στό γεγονός ὅτι καί εκείνη ἡ υπόθεση ἀφορούσε έναν κανονισμό περί ἀναστολής τοῦ προκαθορισμού των επιστροφών λόγω εξαγωγής. 'Αντικείμενο τῆς υποθέσεως Moksel ήταν βεβαίως ἐπιστροφές λόγω εξαγωγής βοείου κρέατος, άλλα τό γενικό περιεχόμενο τῶν επιδίκων κανονισμών ήταν ἀκριβώς τό ἴδιο μέ τό περιεχόμενο τῶν κανονισμών πού άφορᾶ ή παροῦσα υπόθεση. 'Ενα άλλο σημαντικό κοινό σημείο μεταξύ τῶν δύο υποθέσεων συνίσταται στό γεγονός ὅτι καί στην υπόθεση Moksel σπουδαίο ρόλο έπαιζε ένα τηλετύπημα τῆς Ἐπιτροπῆς πού εἶχε τό ίδιο περίπου περιεχόμενο μέ τά ὑπό κρίση σήμερα τηλετυπήματα. Ἐπομένως, ὅσα ἀνεπτύχθησαν σχετικά μέ τό τηλετύπημα εκείνο, τόσο στίς προτάσεις μου ὅσο καί στην ἀπόφαση σας ἐπί τῆς υποθέσεως Moksel, ισχύουν καί γιά τήν παροῦσα υπόθεση. Ή πρώτη σημαντική διαφορά μεταξύ τῶν δύο υποθέσεων έγκειται στό γεγονός ὅτι ἡ παροῦσα διαφορά, ἀντίθετα μέ τήν υπόθεση Moksel, περιορίζεται, ὅπως ἀνέφερα ήδη, στην ἑρμηνεία τῶν επιδίκων κανονισμών, ειδικότερα δέ καθ' ὅσον ἀφορούν τίς δημοπραοίες. Σύμφωνα μέ τήν ἑρμηνεία πού δίνει ἡ Interagra, δέν ήταν δυνατή ἡ εφαρμογή τῆς ἀναστολής στίς δημοπρασίες καί γιά τόν λόγο αυτό ὁ Forma εσφαλμένως ἀπέρριψε τήν αίτηση προκαθορισμοῦ τῶν ἐπιστροφών λόγω εξαγωγής. 'Η δεύτερη διαφορά μεταξύ τῶν δύο υποθέσεων, πού εἶναι ἀποφασιστική γιά τό παραδεκτό τῆς παρούσης ἀγωγής, συνδέεται άμεσα μέ τήν πρώτη. 'Αντίθετα ἀπό τήν υπόθεση Moksel, στην παροῦσα διαφορά δέν προβάλλεται ὁ παράνομος χαρακτήρας τοῦ κανονισμοῦ πού ἀναστέλλει τόν προκαθορισμό, οὔτε κανενός άλλου ἀπό τους επιδίκους κανονισμούς, ἀλλά μόνο ὁ παράνομος χαρακτήρας τῆς συγκεκριμένης ἀπορριπτικής ἀποφάσεως, καθ' ὅσον ὁ κανονισμός περί ἀναστολής δέν έπρεπε νά εφαρμοσθεί στην συγκεκριμένη περίπτωση. Ή ἀπορριπτική αυτή ἀπόφαση τοῦ Forma στην συγκεκριμένη περίπτωση ἐβασίσθη στην εσφαλμένη ἑρμηνεία (ή ὁποία, κατά τήν γνώμη τῆς ἐνα-γούσης, επεβλήθη ἀπό τήν Ἐπιτροπή) τῶν κανονισμών, οἱ όποιοι δέν θεωρούνται καθ' ἑαυτοί ὡς παράνομοι. 'Εκρινα ὅτι τό αίτημα τῆς Moksel ήταν παραδεκτό μόνο επειδή κατά την άποψη μου — την ὁποία ἐδέχθητε μέ την ἀπόφαση σας τῆς 25ης Μαρτίου 1982 — ἐπληροῦντο ὅλες οι προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου 173, μεταξύ τῶν ὁποίων, πέρα ἀπό τό ἀτομικό καί άμεσο συμφέρον τῆς Moksel, καί ὁ προβαλλόμενος παράνομος χαρακτήρας τοῦ κανονισμοί) περί ἀναστολής. Ή Interagra, δεδομένου ὅτι θεμελιώνει την ἐξωσυμβατική ευθύνη τῆς Ἐπιτροπῆς βάσει τοῦ άρθρου 215 στόν κανονισμό περί ἀναστολῆς, έπρεπε παραλλήλως νά προβάλει τόν παράνομο χαρακτήρα τοῦ ἀνωτέρω κανονισμού. Ή Interagra ὅμως ούτε ἔκανε ούτε χρειάζεται νά κάνει κάτι τέτοιο, ἀφού, σύμφωνα μέ την ἑρμηνεία πού δίνει στον κανονισμό 2044/75, ὁ κανονισμός περί ἀναστολής δέν έπρεπε νά εφαρμοσθεί στην περίπτωση της.
4. Λεπτομερής ἀνάλυση τῆς ἀγωγῆς
Ὅπως ἀνέφερα ήδη, μέ τό πρῶτο κεφάλαιο της ἀγωγής ζητείται νά ἀναγνωρισθεί ὁ παράνομος χαρακτήρας τῆς ἀρνήσεως της χορηγήσεως στήν συγκεκριμένη περίπτωση τῶν επιστροφῶν λόγω ἐξαγωγής, τίς όποιες ή Interagra Ισχυρίζεται ὅτι ἐδικαιοῦτο βάσει τοῦ κανονισμοί) 2943/80.
'Επειδή ή άρνηση προήρχετο ἀπό τόν ἁρμόδιο εθνικό ὀργανισμό παρεμβάσεως, δηλαδή τόν Forma, ἡ ενάγουσα κατ' ἀρχάς προσέβαλε τήν ἀπόφαση αύτη ενώπιον τοῦ ἀρμοδίου γαλλικοῦ δικαστηρίου.
Ἐν τούτοις, μέ τό τρίτο κεφάλαιο τῆς ἀγωγῆς τῆς ἡ ενάγουσα καθίστᾶ τήν 'Επιτροπή υπεύθυνη γιά τήν άρνηση αυτή, καθ' ὅσον ὁ Forma στην περίπτωση της ενήργησε μόνο ὡς μεταβιβαστής τῶν εντολών τῆς Ἐπιτροπῆς καί βάσει τοῦ ἀνωτέρω κανονισμού καί τῶν κατευθυντηρίων ὁδηγιών τῆς 'Επιτροπής. Ἔχω ήδη ἀναφέρει ὅτι, σύμφωνα μέ τήν ερμηνεία πού ἡ ενάγουσα δίνει ιδίως στον κανονισμό 2044/75, ὁ κανονισμός 2993/80 περί ἀναστολής δέν ἠδύνατο νά εφαρμοσθεί στην αἴτησή της. Κατά συνέπεια, ἡ ενάγουσα δέν ἠδύνατο βάσει τῆς ερμηνείας αυτής νά ἀποδείξει τήν ευθύνη τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν ἀπορριπτική ἀπόφαση. 'Επί πλέον, ἡ ευθύνη τῆς 'Επιτροπῆς λόγω παρανόμου πράξεως, κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 215, εδάφιο 2, τῆς συνθήκης ΕΟΚ, προϋποθέτει ὅτι ὁ κανονισμός 2993/80 εἶναι παράνομος. Όπως έχω ήδη αναφέρει, ἡ Interagra δέν προβάλλει τόν παράνομο αυτό χαρακτήρα, άλλά ισχυρίζεται ὅτι ὁ κανονισμός δέν έπρεπε νά εφαρμοσθεί στην περίπτωση της.
Όσον άφορᾶ τό τρίτο κεφάλαιο της ἀγωγῆς, ἀπομένει επομένως νά εξετασθεί ἀν ὁ Forma ενήργησε βάσει δεσμευτικών κατευθυντηρίων ὁδηγιών ἐκ μέρους της 'Επιτροπῆς. Τά ἐπίδικα τηλετυπήματα της 'Επιτροπῆς, τό κείμενο τῶν ὁποίων παρέθεσα ἀνωτέρω, περιέχουν ερμηνεία μόνο τῶν κανονισμών, στην ὁποία προέβη ἡ 'Επιτροπή κατόπιν αιτήσεως τοῦ Forma, καί ὄχι δεσμευτικές κατευθυντήριες ὁδηγίες. Σχετικώς ἰσχύουν καί στην παροῦσα υπόθεση οἱ ίδιες σκέψεις πού ἀνεπτύχθησαν στίς προτάσεις μου καί στην ἀπόφαση σας Moksel, σχετικά μέ τό τηλετύπημα περί τοῦ όποιου επρόκειτο στην υπόθεση εκείνη. Στην σελίδα 16 τοῦ υπομνήματος ἀντικρούσεως, ἡ Ἐπιτροπή ἀνεφέρθη — ὀρθώς κατά τήν γνώμη μου — στην ἀπόφαση σας Sucrimex καί στίς σχετικές προτάσεις τοῦ γενικοῦ εἰσαγγελέως Reischl (133/79, Jurispr. 1979, σ. 1299), γιά νά ἀποδείξει ὅτι οὔτε αύτη ούτε βεβαίως οἱ διοικητικές υπηρεσίες τῆς μποροῦν νά δώσουν δεσμευτικές κατευθυντήριες ὁδηγίες.
Ὡς πρός τό τέταρτο κεφάλαιο τῆς ἀγωγής, θά ήθελα νά υπενθυμίσω ἀκόμη μία φορά ὅτι ἡ ἐνάγουσα ρητώς ἐπεβεβαίωσε κατά τήν προφορική διαδικασία ὅτι δέν επικαλείται τόν παράνομο χαρακτήρα τοῦ κανονισμοῦ 2993/80 τῆς Ἐπιτροπῆς. Κατά συνέπεια, καί γι᾽ αυτό τό κεφάλαιο δέν υφίσταται μία ἀπό τίς ουσιώδεις προϋποθέσεις τοῦ παραδεκτοῦ τῆς ἀγωγῆς.
5. Τελικές παρατηρήσεις
5.1. Ἐπί τῆς ουσίας τῆς παρούσης ὑποθέσεως
Βάσει τῶν ὅσων ἐξητάσθησαν ἀνωτέρω, θεωρῶ ὅτι ἡ ἀγωγή εἶναι προφανώς ἀπαράδεκτη. Προκειμένου δέ νά μή προδικάσω τήν ἀπόφαση ἐπί τῶν προδικαστικῶν ἐρωτημάτων πού εἶναι ἀκόμη εκκρεμή, θά περιορισθῶ στίς έξης σύντομες παρατηρήσεις ἐπί τῆς ουσίας τῆς υποθέσεως. Μοῦ φαίνεται ἀπολύτως σαφές ὅτι ἡ Interagra υπέστη ἡ κινδυνεύει νά υποστεί ζημία λόγω τοῦ τρόπου μέ τόν ὁποῖο ἐξειλίχθησαν τά πράγματα. Τό ὕψος ὅμως τῆς ζημίας δύναται νά ἀποτελέσει ἀντικείμενο διαφορετικών ἐκτιμήσεων, ὅπως προκύπτει ἀπό τά υπομνήματα τῆς 'Επιτροπῆς.
Όσον ἀφορᾶ τόν αιτιώδη σύνδεσμο, συμφωνώ μέ τήν 'Επιτροπή ὅτι εἶναι ἀποφασιστικῆς σημασίας τό ζήτημα ἄν ἡ Interagra, υποβάλλοντας προσφορά χωρίς αἱρέ-σεις, δέν ενήργησε τόσο ἀμελῶς, ώστε προεκάλεσε ἡ ίδια ἐν ὅλω ἡ ἐν μέρει τήν ζημία αυτή, χωρίς νά υπάρχει λόγος, ἐν ὄψει τῶν προθεσμιών πού είχε τάξει ὁ Prodintorg γιά τήν υποβολή τῶν προσφορών.
Ό παράνομος ενδεχομένως χαρακτήρας τοῦ κανονισμού 2993/80 εἶναι δυνατόν τό πολύ νά ἀποκτήσει σημασία ἄν τό Δικαστήριο, κατά τήν διαδικασία ἐπί τῶν προδικαστικών ερωτημάτων πού εκκρεμούν ἀκόμη, ἀπορρίψει τήν άποψη τῆς Interagra, σύμφωνα μέ τήν ὁποία οἱ κανονισμοί δέν έπρεπε νά εφαρμοσθούν στην περίπτωσή της, καί δεχθεί πλήρως τήν ερμηνεία πού δίνει ἡ 'Επιτροπή στους κανονισμούς αυτούς. Αυτός ίσως εἶναι ὁ λόγος γιά τόν όποῖο, ὅπως ἀνεφέρθη ἤδη, ἡ Interagra, ἐσκεμμένως δέν ἐπεκαλέσθη κατά τήν παροῦσα φάση τόν παράνομο χαρακτήρα κανενός ἀπό τους κανονισμούς. Κατά τήν παρούσα φάση τῆς διαδικασίας τίθενται ἑρμηνευτικά καί μόνο ζητήματα, πού πρέπει νά λυθούν μόνο στο πλαίσιο τῆς δίκης ἐπί τῶν προδικαστικών ερωτημάτων καί ὄχι στό πλαίσιο τῆς παρούσης δίκης.
5.2. Συμπέρασμα
Ἐν συμπεράσματι, προτείνω ἡ ἀγωγή νά κριθεί ἀπαράδεκτη. Ή ευθύνη τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν προσβαλλομένη ἀπόφαση περί ἀπορρίψεως τῆς αιτήσεως τῶν επιστροφῶν λόγω εξαγωγῆς δέν δύναται νά συναχθεῖ ἀπό τά πληροφοριακά τηλετυπήματα πού ἔστειλε ἡ ἴδια. Ή ευθύνη τῆς γιά τήν ἀπόρριψη θά ἠδύνατο νά προέρχεται τό πολύ ἀπό τους κανονισμούς τους ὁποίους εξέδωσε καί ἐπί τῶν ὁποίων ἐβασίσθη ἡ ἀπόρριψη. Προκειμένου νά ἀποδείξει τήν ευθύνη τῆς 'Επιτροπῆς γιά τήν ἀπόρριψη αύτη, βάσει τοῦ ἄρθρου 215, ἐδάφιο 2, ἡ ενάγουσα έπρεπε ἐπί πλέον νά επικαλεσθεί τόν παράνομο χαρακτήρα τῶν κανονισμών, ιδίως δέ τοῦ κανονισμοῦ 2993/80, πράγμα πού δέν έκανε. Ἐπομένως λείπει μία ουσιώδης προϋπόθεση γιά τό παραδεκτό τῆς ἀγωγῆς.
Ἐφ᾽ ὅσον κατά τήν γνώμη μου ἡ ἀγωγή πρέπει νά κριθεί ἀπαράδεκτη, ἡ ενάγουσα πρέπει νά καταδικασθεί καί στά δικαστικά έξοδα.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά ὀλλανδικά.
(
2
)	Γλώσσα τοῦ πρωτοτύπου εἶναι τά γαλλικά.
(
3
)	Γλώσσα τοῦ πρωτοτύπου εἶναι τά γαλλικά.