62024CJ0619
WYROK TRYBUNAŁU (piąta izba)
z dnia 5 lutego 2026 r. (
*1
)
Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające w związku z działaniami Federacji Rosyjskiej destabilizującymi sytuację w Ukrainie – Rozporządzenie (UE) nr 833/2014 – Artykuł 3i ust. 1 i 3ad – Załącznik XXI – Zakaz przywozu do Unii Europejskiej towarów, które generują znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej – Przywóz pojazdu
W sprawie C‑619/24
mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (sąd ds. finansowych w Düsseldorfie, Niemcy) postanowieniem z dnia 4 września 2024 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 23 września 2024 r., w postępowaniu:
JG
przeciwko
Hauptzollamt Düsseldorf,
TRYBUNAŁ (piąta izba),
w składzie: M.L. Arastey Sahún, prezeska izby, J. Passer, E. Regan, D. Gratsias (sprawozdawca) i B. Smulders, sędziowie,
rzecznik generalny: L. Medina,
sekretarz: A. Calot Escobar,
uwzględniając pisemny etap postępowania,
rozważywszy uwagi, które przedstawili:
–
w imieniu JG – H. Nehm, Rechtsanwalt,
–
w imieniu rządu niemieckiego – J. Möller oraz P.E. Wagner, w charakterze pełnomocników,
–
w imieniu rządu czeskiego – K. Najmanová, M. Smolek oraz J. Vláčil, w charakterze pełnomocników,
–
w imieniu rządu niderlandzkiego – M.K. Bulterman oraz M.H.S. Gijzen, w charakterze pełnomocników,
–
w imieniu Komisji Europejskiej – M. Carpus-Carcea oraz M. Kellerbauer, w charakterze pełnomocników,
podjąwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzeczniczki generalnej, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,
wydaje następujący
Wyrok
1
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 3i ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 1), zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) 2022/576 z dnia 8 kwietnia 2022 r. (Dz.U. 2022, L 111, s. 1), oraz art. 3i ust. 3ad rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 1), zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) 2023/2878 z dnia 18 grudnia 2023 r. (Dz.U. L, 2023/2878).
2
Wniosek ten został złożony w ramach sporu między JG, obywatelem rosyjskim zamieszkałym w Düsseldorfie, a Hauptzollamt Düsseldorf (głównym urzędem celnym w Düsseldorfie) (zwanym dalej „urzędem celnym”) w przedmiocie zajęcia przez ten urząd używanego pojazdu silnikowego nabytego przez JG w Rosji, a następnie wprowadzonego na terytorium Niemiec.
Ramy prawne
Decyzja 2014/512/WPZiB
3
Artykuł 4k decyzji Rady 2014/512/WPZiB z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącej środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (Dz.U. 2014, L 229, s. 13), zmienionej decyzją Rady (WPZiB) 2022/578 z dnia 8 kwietnia 2022 r. (Dz.U. 2022, L 111, s. 70), stanowi w ust. 1 i 6:
„1.   Zakazuje się zakupu, przywozu lub przekazywania do Unii [Europejskiej], bezpośrednio lub pośrednio, towarów, które generują znaczące przychody dla Rosji, a tym samym umożliwiają jej prowadzenie działań destabilizujących sytuację w Ukrainie, jeżeli pochodzą one z Rosji lub są wywożone z Rosji.
[…]
6.   Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają być objęte niniejszym artykułem”.
Decyzja 2022/578
4
Motyw 6 decyzji 2022/578 ma następującą treść:
„Zważywszy na powagę sytuacji, oraz w odpowiedzi na agresję wojskową Rosji wobec Ukrainy, należy wprowadzić dalsze środki ograniczające. […] Należy również ograniczyć wywóz paliwa do silników odrzutowych i innych towarów do Rosji, a także wprowadzić dodatkowe ograniczenia przywozowe na niektóre towary wywożone przez Rosję lub pochodzące z Rosji, w tym węgiel i inne stałe paliwa kopalne. […]”.
Rozporządzenie nr 833/2014
5
Zgodnie z motywem 2 rozporządzenia nr 833/2014:
„Dnia 22 lipca 2014 r. Rada [Unii Europejskiej] stwierdziła, że gdyby Rosja nie odpowiedziała na żądania zawarte w konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 27 czerwca 2014 r. oraz konkluzjach Rady z dnia 22 lipca, Rada byłaby gotowa niezwłocznie wprowadzić pakiet dalszych istotnych środków ograniczających. W związku z powyższym uznaje się za właściwe zastosowanie dodatkowych środków ograniczających, w celu zwiększenia kosztów działań Rosji podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy oraz w celu wspierania pokojowego rozwiązania kryzysu. Środki te będą poddawane przeglądowi i mogą zostać zawieszone bądź uchylone, lub zostać uzupełnione o inne środki ograniczające, w zależności od rozwoju sytuacji na miejscu”.
6
Artykuł 3i, wprowadzony do tego rozporządzenia rozporządzeniem 2022/576, stanowi:
„1.   Zakazuje się zakupu, przywozu lub przekazywania do Unii, bezpośrednio lub pośrednio, towarów, które generują znaczące przychody dla Rosji, a tym samym umożliwiają jej prowadzenie działań destabilizujących sytuację w Ukrainie, które to towary wymieniono w załączniku XXI, jeżeli pochodzą one z Rosji lub są wywożone z Rosji”.
7
Rozporządzenie Rady (UE) 2022/1904 z dnia 6 października 2022 r. (Dz.U. 2022, L 259 I, s. 3) dodało do wspomnianego art. 3i rozporządzenia nr 833/2014 ust. 3a, który przewiduje:
„Zakaz ustanowiony w ust. 1 nie ma zastosowania do zakupów w Rosji, które są niezbędne do funkcjonowania przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych Unii i państw członkowskich, w tym delegatur, ambasad i misji, lub do osobistego użytku obywateli państw członkowskich i członków ich najbliższej rodziny”.
8
Ustępy 3aa–3ad, dodane do wspomnianego art. 3i rozporządzenia nr 833/2014 rozporządzeniem 2023/2878, stanowią:
„3aa.   Właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na przywóz towarów przeznaczonych do wyłącznego osobistego użytku osób fizycznych podróżujących do Unii lub członków ich najbliższej rodziny, przy czym oznacza to wyłącznie dobra osobiste będące własnością tych osób i w sposób oczywisty nieprzeznaczone do sprzedaży.
3ab.   Właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na wjazd do Unii pojazdu objętego kodem CN [Nomenklatury scalonej] 8703, nieprzeznaczonego do sprzedaży i będącego własnością obywatela państwa członkowskiego lub członka jego najbliższej rodziny, który mieszka w Rosji i wjeżdża do Unii tym pojazdem służącym mu wyłącznie do osobistego użytku.
3ac.   Zakaz ustanowiony w ust. 1 nie ma zastosowania do wprowadzania do Unii pojazdów silnikowych objętych kodem CN 8703, pod warunkiem że mają tablicę rejestracyjną pojazdu dyplomatycznego i są niezbędne do funkcjonowania przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych, w tym delegatur, ambasad i misji, lub organizacji międzynarodowych korzystających z immunitetów na mocy prawa międzynarodowego, lub do osobistego użytku ich pracowników i członków ich najbliższej rodziny.
3ad.   Zakaz ustanowiony w ust. 1 nie uniemożliwia rejestracji w państwie członkowskim pojazdów znajdujących się już na terytorium Unii w dniu 19 grudnia 2023 r.
[…]”.
9
Załącznik XXI do rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/1904, zatytułowany „Wykaz towarów i technologii, o których mowa w art. 3i”, zawierał w części B, pod kodem CN 8703, następujący opis:
„Samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu [mniej niż] 10 osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi (z wyłączeniem pojazdów silnikowych objętych pozycją 8702)”.
Rozporządzenie 2022/576
10
Motyw 2 rozporządzenia 2022/576 ma następujące brzmienie:
„Rozporządzenie (UE) nr 833/2014 nadaje skuteczność niektórym środkom przewidzianym w decyzji Rady 2014/512/WPZiB”.
Postępowanie główne i pytania prejudycjalne
11
W dniu 27 stycznia 2023 r. skarżący w postępowaniu głównym, obywatel Rosji zamieszkały w Düsseldorfie (Niemcy), nabył w Rosji używany pojazd silnikowy, który zarejestrował na swoje nazwisko w Rosji i którym w dniu 11 maja 2023 r. udał się do Polski. Z terytorium tego państwa członkowskiego pojazd ten, bez tablicy rejestracyjnej, został przetransportowany do Düsseldorfu.
12
W dniu 28 sierpnia 2023 r. skarżący w postępowaniu głównym zgłosił pojazd do urzędu celnego z wartością celną 50390,71 EUR w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu. Decyzją z tego samego dnia urząd celny dokonał zajęcia pojazdu i unieważnił zgłoszenie celne z powodu zakazu przywozu tego pojazdu na podstawie art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576.
13
Ponieważ urząd celny oddalił odwołanie skarżącego w postępowaniu głównym z tego samego powodu co przywołany w poprzednim punkcie, skarżący w postępowaniu głównym wniósł skargę na decyzję o zajęciu przedmiotowego pojazdu do Finanzgericht Düsseldorf (sądu ds. finansowych w Düsseldorfie, Niemcy), który jest sądem odsyłającym. Na poparcie tej skargi skarżący w postępowaniu głównym podniósł, że przedmiotowy pojazd znajdował się na terytorium Unii w dniu 19 grudnia 2023 r., a zatem możliwe było jego zarejestrowanie w państwie członkowskim na podstawie art. 3i ust. 3ad rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2023/2878. Jego zdaniem przepis ten nie dotyczy wyłącznie pojazdów, które spełniają przesłanki z art. 3i ust. 3ab i 3ac rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2023/2878. W każdym razie skarżący w postępowaniu głównym uważa, że przywóz przedmiotowego pojazdu nie generuje znaczących przychodów dla Federacji Rosyjskiej, a zatem art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, nie stoi na przeszkodzie temu przywozowi.
14
Zdaniem sądu odsyłającego rozstrzygnięcie skargi zależy w pierwszej kolejności od ustalenia, czy art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, należy interpretować w ten sposób, że zakaz zakupu, przywozu lub przekazywania do Unii towarów wymienionych w załączniku XXI do tego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem 2022/1904, ma zastosowanie tylko wtedy, gdy można stwierdzić, że dane towary generują znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej i tym samym umożliwiają jej prowadzenie działań destabilizujących sytuację w Ukrainie.
15
W przypadku gdyby na pytanie pierwsze miała zostać udzielona odpowiedź przecząca, należałoby zdaniem sądu odsyłającego zbadać w drugiej kolejności, czy art. 3i ust. 3ad rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2023/2878, należy interpretować w ten sposób, że możliwość zarejestrowania pojazdu znajdującego się na terytorium Unii w dniu 19 grudnia 2023 r. istnieje również w odniesieniu do pojazdu, który nie jest objęty art. 3i ust. 3ab lub 3ac tego rozporządzenia i którego przywozu lub przekazania do Unii zakazuje art. 3i ust. 1 owego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, w związku z czym właściwy organ celny powinien uchylić zajęcie przedmiotowego pojazdu.
16
W tych okolicznościach Finanzgericht Düsseldorf (sąd ds. finansowych w Düsseldorfie) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:
„1)
Czy wykładni art. 3i ust. 1 rozporządzenia [nr 833/2014], zmienionego rozporządzeniem [2022/576], należy dokonywać w ten sposób, że zakaz przywozu lub przekazywania towarów wymienionych w załączniku XXI [do rozporządzenia nr 833/2014] ma zastosowanie tylko wtedy, gdy można ustalić, że dane towary generują znaczące przychody dla [Federacji Rosyjskiej], a tym samym umożliwiają jej prowadzenie działań destabilizujących sytuację w Ukrainie?
2)
Na wypadek, gdyby na pytanie pierwsze należało udzielić odpowiedzi przeczącej: czy wykładni art. 3i ust. 3ad rozporządzenia [nr 833/2014], zmienionego rozporządzeniem [2023/2878], należy dokonywać w ten sposób, że umożliwienie zgodnie z nim rejestracji w państwie członkowskim pojazdu znajdującego się na terytorium Unii w dniu 19 grudnia 2023 r. dotyczy również pojazdu silnikowego, który nie jest objęty art. 3i ust. 3ab lub 3ac rozporządzenia [nr 833/2014] i którego przywóz lub przekazywanie do Unii jest zakazane na podstawie art. 3i ust. 1 rozporządzenia [nr 833/2014], a właściwy organ celny musi uchylić zajęcie danego pojazdu pomimo tego zakazu?”.
W przedmiocie pytań prejudycjalnych
W przedmiocie pytania pierwszego
17
Poprzez pytanie pierwsze sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, należy interpretować w ten sposób, że przewidziany w tym przepisie zakaz zakupu, przywozu lub przekazywania do Unii ma zastosowanie do wszystkich towarów objętych kodami CN wymienionymi w załączniku XXI do tego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem 2022/1904, bez konieczności sprawdzania w odniesieniu do każdej transakcji rozpatrywanej indywidualnie, czy dany zakup, przywóz lub przekazanie generują znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej.
18
Co się tyczy zakresu art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem do celów wykładni przepisu prawa Unii należy uwzględniać nie tylko jego brzmienie, lecz także jego kontekst oraz cele regulacji, której część przepis ten stanowi (wyroki: z dnia 17 listopada 1983 r., Merck, 292/82, EU:C:1983:335, pkt 12; z dnia 13 marca 2025 r., PKK/Rada, C‑72/23 P, EU:C:2025:182, pkt 51 i przytoczone tam orzecznictwo).
19
Jeżeli chodzi o brzmienie tego przepisu, stanowi on, że zakazuje się zakupu, przywozu lub przekazywania do Unii, bezpośrednio lub pośrednio, towarów, które generują znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej, a tym samym umożliwiają jej prowadzenie działań destabilizujących sytuację w Ukrainie, które to towary wymieniono w załączniku XXI do rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/1904, jeżeli pochodzą one z Rosji lub są wywożone z Rosji.
20
We wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym sąd odsyłający powołuje się jednak na rozbieżności między różnymi wersjami językowymi tego przepisu.
21
W szczególności, jak zauważa ten sąd, wersje językowe niemiecką i niderlandzką tego przepisu można rozumieć w ten sposób, że aby operacja dotycząca towarów wymienionych w załączniku XXI do rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/1904, była objęta zakazem przewidzianym w tym przepisie, musi ona ponadto rzeczywiście generować przychody dla Federacji Rosyjskiej. Natomiast innych wersji językowych, takich jak wersje hiszpańska, angielska i francuska, nie można odczytać w ten sposób.
22
W tej kwestii należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sformułowania użytego w jednej z wersji językowych przepisu prawa Unii nie można traktować jako jedynej podstawy jego wykładni lub przyznawać mu w tym zakresie pierwszeństwa względem innych wersji językowych. Przepisy prawa Unii należy bowiem interpretować i stosować w sposób jednolity w świetle wersji sporządzonych we wszystkich językach Unii. W przypadku wystąpienia rozbieżności między różnymi wersjami językowymi tekstu aktu prawnego Unii dany przepis należy interpretować z uwzględnieniem ogólnej systematyki i celu regulacji, której jest elementem (wyroki: z dnia 27 października 1977 r., Bouchereau, 30/77, EU:C:1977:172, pkt 14; a także z dnia 27 listopada 2025 r., Svema Trade, C‑567/24, EU:C:2025:920, pkt 23).
23
I tak, co się tyczy kontekstu, w jaki wpisuje się art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, Trybunał miał już okazję przypomnieć, że rozporządzenie nr 833/2014 ma na celu, zgodnie z art. 215 TFUE, przyjęcie środków niezbędnych do nadania skuteczności decyzji 2014/512 (wyrok z dnia 28 marca 2017 r., Rosneft, C‑72/15, EU:C:2017:236, pkt 141), co wynika również z motywu 2 rozporządzenia 2022/576. W tym kontekście art. 4k ust. 1 decyzji 2014/512, zmienionej decyzją 2022/578, stanowi, że zakazuje się zakupu, przywozu lub przekazywania do Unii, bezpośrednio lub pośrednio, towarów, które generują znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej, a tym samym umożliwiają jej prowadzenie działań destabilizujących sytuację w Ukrainie, jeżeli pochodzą one z Rosji lub są wywożone z Rosji. Ponadto art. 4k ust. 6 stanowi, że „Unia przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które mają być objęte niniejszym artykułem”.
24
Z przepisów wspomnianego art. 4k wynika, że w ramach systemu wprowadzonego tym artykułem Unia jest uprawniona do określenia produktów, których zakup, przywóz lub przekazywanie należy uznać za przynoszące znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej i tym samym za objęte zakazem ustanowionym w art. 4k ust. 1 decyzji 2014/512, zmienionej decyzją 2022/578, a także w art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576.
25
W konsekwencji art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, nie zakazuje zakupu, przywozu lub przekazywania do Unii towaru wyłącznie w przypadku, gdy taka operacja, rozpatrywana indywidualnie, generuje znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej. Przepis ten zakazuje ogółu operacji dotyczących towarów wymienionych w załączniku XXI do rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/1904.
26
Wykładnię tę potwierdzają wyjątki od zakazu przewidzianego w art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, wynikające z dodania do tego art. 3i, rozporządzeniem 2022/1904, ust. 3a oraz, rozporządzeniem 2023/2878, ust. 3aa i 3ab. Zgodnie bowiem z pierwszym z tych wyjątków zakaz przewidziany w art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, nie ma zastosowania w szczególności do zakupów w Rosji, które są niezbędne do osobistego użytku obywateli państw członkowskich i członków ich najbliższej rodziny. Analogicznie pozostałe wyjątki umożliwiają właściwym organom państw członkowskich zezwolenie, po pierwsze, na przywóz mienia przeznaczonego do wyłącznego osobistego użytku osób fizycznych podróżujących do Unii lub członków ich najbliższej rodziny, przy czym oznacza to wyłącznie dobra osobiste będące własnością tych osób i w sposób oczywisty nieprzeznaczone do sprzedaży, a po drugie, na wjazd do Unii pojazdu nieprzeznaczonego do sprzedaży i będącego własnością obywatela państwa członkowskiego lub członka jego najbliższej rodziny, który mieszka w Rosji i wjeżdża do Unii tym pojazdem, służącym mu wyłącznie do osobistego użytku.
27
Tymczasem gdyby zakaz ustanowiony w art. 3i ust. 1 tego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, miał zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy dany przypadek zakupu, przywozu lub przekazania – rozpatrywany indywidualnie – mógłby generować ze względu na swoje szczególne cechy znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej, nie byłoby konieczne ustanawianie tych wyjątków. Dotyczą one bowiem, po pierwsze, towarów zakupionych w Rosji, które są niezbędne do osobistego użytku zainteresowanych osób fizycznych. Wymóg ten podkreśla, że chodzi o towary, które są uważane za nieodzowne w tym względzie, z wyłączeniem wszelkich towarów luksusowych lub o wartości powyżej przeciętnej, mogących w związku z tym generować takie przychody. Po drugie, towary objęte tymi wyjątkami powinny być własnością zainteresowanych osób fizycznych, a ich przywóz ogranicza się do rzeczy osobistych i towarów, które w sposób oczywisty nie są przeznaczone do sprzedaży. Wynika stąd, że wspomniane wyjątki dotyczą operacji, które z samej swej istoty nie mogą generować takich przychodów.
28
Wykładnia, zgodnie z którą zakaz przewidziany w art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, ma zastosowanie do wszystkich towarów wymienionych w załączniku XXI do tego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem 2022/1904, bez konieczności sprawdzania w odniesieniu do każdej operacji rozpatrywanej indywidualnie, czy dany przypadek zakupu, przywozu lub przekazania generuje znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej, znajduje również potwierdzenie w celu regulacji, w które wpisuje się ten przepis.
29
Z motywu 2 rozporządzenia nr 833/2014 wynika bowiem, że celem tego rozporządzenia jest zastosowanie dodatkowych środków ograniczających „w celu zwiększenia kosztów działań Rosji podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy oraz w celu wspierania pokojowego rozwiązania kryzysu”.
30
Ponadto, jak przypomniano w pkt 23 niniejszego wyroku, rozporządzenie nr 833/2014, zmienione rozporządzeniem 2022/576, ma na celu przyjęcie środków niezbędnych do nadania skuteczności decyzji 2014/512. W tym względzie należy zauważyć, że zgodnie z motywem 6 decyzji 2022/578, która zmieniła tę decyzję 2014/512, należało – zważywszy na powagę sytuacji oraz w odpowiedzi na agresję wojskową Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy – ustanowić dalsze środki ograniczające, polegające między innymi na wprowadzeniu „dodatkowych ograniczeń przywozowych na niektóre towary wywożone przez Rosję lub pochodzące z Rosji”.
31
Tymczasem stosowanie zakazu przewidzianego w art. 3i ust. 1 tego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, do każdego towaru objętego kodami CN wymienionymi w załączniku XXI do tego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem 2022/1904, może skutecznie przyczynić się do osiągnięcia takich celów, podczas gdy – przeciwnie – ich realizacja byłaby zagrożona, gdyby stosowanie to było uzależnione od stwierdzenia, że dany produkt rozpatrywany indywidualnie generuje znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej.
32
W świetle powyższych rozważań na pytanie pierwsze należy udzielić następującej odpowiedzi: art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576, należy interpretować w ten sposób, że przewidziany w tym przepisie zakaz zakupu, przywozu lub przekazywania do Unii ma zastosowanie do wszystkich towarów objętych kodami CN wymienionymi w załączniku XXI do tego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem 2022/1904, bez konieczności sprawdzania w odniesieniu do każdej operacji rozpatrywanej indywidualnie, czy dany przypadek zakupu, przywozu lub przekazania generuje znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej.
W przedmiocie pytania drugiego
33
Poprzez pytanie drugie sad odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy art. 3i ust. 3ad rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2023/2878, należy interpretować w ten sposób, że przewidziane w tym przepisie uprawnienie do zarejestrowania w państwie członkowskim pojazdu znajdującego się już na terytorium Unii w dniu 19 grudnia 2023 r. ma zastosowanie również do pojazdów, które w tym samym dniu znajdowały się na tym terytorium wbrew zakazowi ustanowionemu w art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576.
34
W tym względzie należy zauważyć, że art. 3i ust. 3ad rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2023/2878, nie ma na celu wprowadzenia wyjątku od zakazu przewidzianego w tym art. 3i ust. 1. Z samego brzmienia tego ust. 3ad wynika bowiem, że dotyczy on wyłącznie rejestracji pojazdu, a nie jego zakupu, przywozu lub przekazania do Unii.
35
Wynika stąd, że uprawnienie uznane w tym art. 3i ust. 3ad, jako że dotyczy rejestracji pojazdów już znajdujących się na terytorium Unii w dniu 19 grudnia 2023 r., nie może w żadnym razie znaleźć zastosowania w odniesieniu do pojazdów, których obecność na tym terytorium nie wynika z naruszenia zakazu ustanowionego w art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576.
36
W świetle powyższych rozważań na pytanie drugie należy udzielić następującej odpowiedzi: art. 3i ust. 3ad rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2023/2878, należy interpretować w ten sposób, że przewidziane w tym przepisie uprawnienie do zarejestrowania w państwie członkowskim pojazdu znajdującego się już na terytorium Unii w dniu 19 grudnia 2023 r. nie ma zastosowania do pojazdów, które w tym samym dniu znajdowały się na tym terytorium wbrew zakazowi ustanowionemu w art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576.
W przedmiocie kosztów
37
Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.
Z powyższych względów Trybunał (piąta izba) orzeka, co następuje:
1)
Artykuł 3i ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie, zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) 2022/576 z dnia 8 kwietnia 2022 r.,
należy interpretować w ten sposób, że:
przewidziany w tym przepisie zakaz zakupu, przywozu lub przekazywania do Unii Europejskiej ma zastosowanie do wszystkich towarów objętych kodami Nomenklatury scalonej wymienionymi w załączniku XXI do tego rozporządzenia, zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) 2022/1904 z dnia 6 października 2022 r., bez konieczności sprawdzania w odniesieniu do każdej operacji rozpatrywanej indywidualnie, czy dany przypadek zakupu, przywozu lub przekazania generuje znaczące przychody dla Federacji Rosyjskiej.
2)
Artykuł 3i ust. 3ad rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) 2023/2878 z dnia 18 grudnia 2023 r.,
należy interpretować w ten sposób, że:
przewidziane w tym przepisie uprawnienie do zarejestrowania w państwie członkowskim pojazdu znajdującego się już na terytorium Unii w dniu 19 grudnia 2023 r. nie ma zastosowania do pojazdów, które w tym samym dniu znajdowały się na tym terytorium wbrew zakazowi ustanowionemu w art. 3i ust. 1 rozporządzenia nr 833/2014, zmienionego rozporządzeniem 2022/576.
Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: niemiecki.