Sprawa C‑315/12
Metro Cash & Carry Danmark ApS
przeciwko
Skatteministeriet
(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret)
Podatek akcyzowy – Dyrektywa 92/12/EWG – Artykuły 7–9 – Dyrektywa 2008/118/WE – Artykuły 32–34 – Wewnątrzwspólnotowy przepływ wyrobów objętych podatkiem akcyzowym – Rozporządzenie (EWG) nr 3649/92 – Artykuły 1 i 4 – Uproszczony dokument towarzyszący – Egzemplarz nr 1 – Działalność na zasadzie „cash & carry” – Wyroby dopuszczone do konsumpcji w jednym z państw członkowskich, przechowywane w celach handlowych w innym państwie członkowskim, oraz wyroby nabywane przez jednostki na własne potrzeby i przewożone przez te jednostki – Napoje alkoholowe – Brak obowiązku sprawdzenia przez dostawcę
Streszczenie – Wyrok Trybunału (ósma izba) z dnia 18 lipca 2013 r.
1.        Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki akcyzowe – Dyrektywa 92/12 – Wewnątrzwspólnotowy przepływ wyrobów objętych podatkiem akcyzowym – Rozporządzenie nr 3649/92 – Uproszczony dokument towarzyszący – Wyroby dopuszczone do konsumpcji w jednym z państw członkowskich, które mają być wykorzystane w innym państwie członkowskim w celach handlowych – Wyroby przeznaczone do wprowadzenia w innym państwie członkowskim w celach prywatnych lub handlowych – Obowiązek weryfikacji przez sprzedawcę – Brak
(rozporządzenie Komisji nr 3649/92, art. 1, 4; dyrektywa Rady77/12, art. 7–9)
2.        Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki akcyzowe – Wejście w życie dyrektywy 2008/118 i uchylenie dyrektywy 92/12 – Wpływ
(dyrektywy Rady: nr 92/12, art. 7–9; 2008/118, art. 32–34)
3.        Postanowienia podatkowe – Harmonizacja ustawodawstw – Podatki akcyzowe – Dyrektywa 92/12 – Wyroby nabyte i przewożone przez osoby prywatne dla ich własnego użytku w rozumieniu art. 8 dyrektywy – Weryfikacja przez organy krajowe
(dyrektywa Rady 92/12, art. 8)
1.        Artykuły 7–9 dyrektywy 92/12 w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, zmienionej dyrektywą 92/108, oraz art. 1 i 4 rozporządzenia nr 3649/92 w sprawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego w wewnątrzwspólnotowym przepływie produktów objętych podatkiem akcyzowym, przeznaczonych do konsumpcji w państwie członkowskim wysyłki, należy interpretować w ten sposób, że nie zobowiązują one podmiotu gospodarczego do sprawdzenia, czy nabywcy z innych państw członkowskich zamierzają dokonać przywozu wyrobów akcyzowych do innego państwa członkowskiego, a jeżeli tak, to czy przywóz ten dokonywany jest w celach prywatnych, czy handlowych.
W istocie zgodnie z art. 1 rozporządzenia nr 3649/92, jeżeli wyroby akcyzowe, które zostały przeznaczone do konsumpcji w jednym państwie członkowskim, mają być wprowadzone do obrotu w innym państwie członkowskim w celach określonych w art. 7 dyrektywy 92/12, to osoba, która jest odpowiedzialna za przepływ wewnątrzwspólnotowy, ma obowiązek sporządzenia uproszczonego dokumentu towarzyszącego. Jednakże w powyższych przepisach brak wskazówek pozwalających uznać, że dostawca, o ile sam nie jest „osobą, która jest odpowiedzialna za przepływ wewnątrzwspólnotowy” zgodnie z art. 1 rozporządzenia nr 3649/92, ma obowiązek sprawdzać zaistnienie przesłanek wystawienia przez osobę odpowiedzialną i wydania mu uproszczonego dokumentu towarzyszącego w celu zachowania go.
Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 3 dyrektywy 92/12, w zależności od przypadku, podatek akcyzowy jest należny od osoby dokonującej dostawy lub przechowującej wyroby przeznaczone do dostawy albo od osoby otrzymującej wyroby do użytku w państwie członkowskim innym niż to, w którym wyroby były już dopuszczone do konsumpcji, lub od podmiotu gospodarczego lub instytucji prawa publicznego. Z powyższego wynika, po pierwsze, że podmiotu będącego sprzedawcą, który nie dokonuje dostawy sprzedanych towarów, nie można uznać za „osobę dokonującą dostawy” w rozumieniu wspomnianego art. 7 ust. 3 dyrektywy. Podmiotu takiego nie można też uznać za osobę „przechowującą wyroby przeznaczone do dostawy” w rozumieniu omawianego art. 7 ust. 3, ponieważ prowadzona przez niego działalność samoobsługowej sprzedaży hurtowej nie pozwala mu zagwarantować ani handlowego wykorzystania towarów sprzedanych klientom z innego państwa członkowskiego, ani nawet tego, że dostawa tych towarów rzeczywiście nastąpi w tym innym państwie członkowskim.
(por. pkt 25, 28, 30, 32, 33, 38; pkt 1 sentencji)
2.        Artykuły 32–34 dyrektywy 2008/118 w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12 w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, zmienionej dyrektywą 92/108, należy interpretować w ten sposób, że nie wprowadzają one istotnych zmian w stosunku do art. 7–9 dyrektywy 92/12 lecz przejmują ich treść i upraszczają ich brzmienie.
(por. pkt 42, 43; pkt 2 sentencji)
3.        Artykuł 8 dyrektywy 92/12 w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, zmienionej dyrektywą 92/108, należy interpretować w ten sposób, że może on obejmować zakup wyrobów akcyzowych jeżeli są one nabywane przez jednostki na ich własny użytek i transportowane przez nie, co powinny każdorazowo ustalić właściwe organy krajowe.
(por. pkt 48; pkt 3 sentencji)