61982C0047
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΊΣΑΓΓΕΛΈΩΣ
PIETER VERLOREN VAN THEMAAT
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤίΣ 21 'ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 1982 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
1. Στήν υπόθεση Vismans πού μᾶς ἀπασχολεί σήμερα, ἡ Tariefcommissie τοῦ Ἀμστερνταμ σᾶς υπέβαλε τό ἀκόλουθο ἐρώτημα:
«Ή περιλαμβανομένη στό παράρτημα Α τοῦ κανονισμοί) (ΕΟΚ) 2792/79 τοῦ Συμβουλίου, τῆς 10ης Δεκεμβρίου 1979, PB L 328, δασμολογική διάκριση 07.05 Β Ι, ήτοι “Φασίολοι τοῦ είδους ‘Phaseolus Mungo’... ἀτελώς”, σημαίνει ὅτι πρέπει νά ἐξαιρεθοῦν τῆς επιβολής εισαγωγικών δασμών:
—
οἱ φασίολοι τῆς ποικιλίας πού φέρει τήν ὀνομασία “green gram”,
—
οἱ φασίολοι τῆς ποικιλίας πού φέρει τήν ὀνομασία “black gram” ή
—
οἱ φασίολοι ἀμφοτέρων τῶν ἀνωτέρω ποικιλιών;»
Οἱ ἀμφιβολίες τοῦ αἰτοῦντος δικαστηρίου ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ ὀφείλονται ἰδίως στό γεγονός ὅτι τόσο στην υποβληθείσα ἔκθεση πραγματογνωμοσύνης, ὅσο καί στή σχετική επιστημονική βιβλιογραφία πού ἀναφέρεται στην ἀνωτέρω έκθεση, χρησιμοποιείται γιά τους φασιόλους τῆς ποικιλίας «green gram», καθώς καί γιά τους φασιόλους τῆς ποικιλίας «black gram», παράλληλα μέ άλλες ὀνομασίες, ὁ ὅρος «Phaseolus mungo», έστω καί ἄν στην πρώτη περίπτωση ὁ ὅρός αυτός συνοδεύεται ἀπό τήν συμπληρωματική ένδειξη «Roxb.», ἐνῶ στην δεύτερη περίπτωση ἀπό τήν συμπληρωματική ένδειξη «L». Τήν ἀμφιβολία αυτή επιτείνει μία άλλη επιστημονική μελέτη, ἀποσπάσματα τῆς ὁποίας ἀνέφερε ἡ Ἐπιτροπή. Σύμφωνα λοιπόν μέ τήν μελέτη αυτή, ένα ἀπό τά πολλά ὀνόματα πού χρησιμοποιοῦνται γιά τόν χαρακτηρισμό τῆς ποικιλίας «black gram» εἶναι «Phaseolus mungo L.».
Ή Ἐπιτροπή, στίς παρατηρήσεις της, δέν ἀποδίδει ἀποφασιστική σημασία στό γεγονός ὅτι στή μελέτη αυτή δέν ἀναφέρεται, παράλληλα μέ τά έξι διαφορετικά ὀνόματα πού μνημονεύονται γιά τήν ποικιλία «green gram», τό ὄνομα «Phaseolus mungo Roxb.», δεδομένου ὅτι στό υπόμνημα τοῦ δρος Westphal, ἀποσπάσματα ἀπό τό όποιο παρατίθεται επίσης στην ὀλλανδική έκθεση πραγματογνωμοσύνης, ἀναφέρεται καί τό τελευταίο αυτό συνώνυμο. Βάσει τῶν συγγραμμάτων πού ἀνεφέρθησαν, καταλήγω στό συμπέρασμα ὅτι σέ αυτά δέν δύναται νά ἀνευρεθεῖ επαρκές έρεισμα γιά νά στηριχθεί ἡ άποψη ὅτι ἡ ὀνομασία «Phaseolus Mungo», ὅταν δέν συμπληρώνεται μέ τό στοιχείο «L» (ἀπό τό Linnaeus), ἀναφέρεται μόνο στην ποικιλία «black gram».
Τό συμπέρασμα αυτό ενισχύεται ἀπό τήν ἀπάντηση πού έδωσε ἡ Ἐπιτροπή στό ερώτημά σας γιατί επελέγη ἡ ὀνομασία «Phaseolus mungo» στό παράρτημα τοῦ κανονισμού στόν όποιο ἀναφέρεται ή παρούσα υπόθεση. Ή επιλογή αυτή ὀφείλεται μᾶλλον ἀποκλειστικώς στό γεγονός ὅτι ὁρισμένες ὑπό ἀνάπτυξη χώρες ἐχρησι-μοποίησαν τήν ὀνομασία αυτή στίς αιτήσεις τους μέ σκοπό νά επιτύχουν δασμολογική προτίμηση γιά τόν τύπο αυτό τῶν φασιόλων. Ἀπό κανένα λοιπόν στοιχείο δέν προκύπτει ὅτι ἡ διατύπωση τοῦ κειμένου πού προβλέπει τήν σχετική ἀτέλεια έγινε κατόπιν επισταμένης μελέτης τῆς σχετικής επιστημονικής βιβλιογραφίας.'Αντιθέτως, ἀπό τήν γραπτή παρατήρηση τῆς Ἐπιτροπής, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ή ἀτέλεια ἐθεσπίσθη ἰδίως υπέρ τῆς 'Ινδίας, ή ὁποία παράγει φασιόλους τόσο τῆς ποικιλίας «green gram», ὅσο καί τῆς ποικιλίας «black gram» προκύπτει ὅτι ἐχρησιμοποιήθη ἐκ προθέσεως μία ευρεία ὀνομασία πού νά περιλαμβάνει καί τίς δύο ποικιλίες. Όπως ήδη ἀνέφερα, καί τά ἐπιστημονικά συγγράμματα δέν ἀποκλείουν σαφῶς μιά τέτοια ἑρμηνεία.
2. Οἱ σχετικές διατάξεις
Πέραν βεβαίως τῶν ἐπιστημονικών ὀνομασιῶν καί τοῦ Ιστορικού τῆς θεσπίσεως της ἀτέλειας, ἡ ἀπάντηση σας πρέπει επίσης νά στηρίζεται καί σέ επισταμένη ἀνάλυση των σχετικών διατάξεων.
Θά ήθελα, κατ' ἀρχάς, νά τονίσω ὅτι ή σχετική κλάση 07.05 τοῦ ΚΔ (κοινού δασμολογίου) κάνει ἁπλώς λόγο γιά «εἴδη Phaseolus», ορός πού καλύπτει, βεβαίως, καί τίς δύο ποικιλίες.
Στό παράρτημα τοῦ κανονισμού 2792/79 γίνεται λόγος, στό σημείο στό όποιο προβλέπεται ἡ σχετική ἀτέλεια, γιά «Phaseolus mungo», ὅρος ὁ όποιος στό μεταγενέστερο κανονισμό 3603/81 ἀντικατεστάθη ἀπό τήν προαναφερθείσα γενικότερη έκφραση τοῦ ΚΔ. Σύμφωνα μέ τήν ἀπάντηση τῆς Ἐπιτροπής στό δεύτερο ερώτημα σας καί τίς διευκρινίσεις πού παρεσχέθησαν κατά τήν ἐπ' ἀκροατηρίου συζήτηση, ἡ τροποποίηση αυτή τῆς ὁρολογίας ἔγινε ἀποκλειστικῶς γιά λόγους πρακτικούς καί δέν υπήρξε ἀποτέλεσμα ἀλλαγής τῆς πολιτικής.
Οἱ επίσημες επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ΕΟΚ σχετικά μέ τόν ὅρο αυτό ἀναφέρονται σέ φασιόλους mungo (Phaseolus mungo) καί σέ χρυσοκίτρινους φασιόλους (Phaseolus aureus ἡ radiatus). Ἐπί πλέον δέ προσθέτουν: «Όρισμένοι ἀπό τους φασιόλους αυτούς κυκλοφορούν ενίοτε στό εμπόριο μέ τίς ὀνομασίες “green soja beans” ή “green beans”». Κατά τήν Ἐπιτροπή, τό σχόλιο αυτό ἀντανακλᾶ τήν σύγχυση πού επικρατεί στά σχετικά επιστημονικά συγγράμματα καί παρατηρεί ὅτι ἀνακύπτουν ιδίως ερωτήματα ἀπό τήν εξομοίωση τοῦ ὅρού «φασίολοι mungo» μέ τόν λατινικό ὅρο «Phaseolus mungo», ἀκριβώς επειδή οἱ φασίολοι τῆς ποικιλίας «green gram» ἀποκαλοῦνται κοινώς «mung», ἐνῶ ὁ όρος «Phaseolus mungo», πού στίς ἐν λόγω ἐπεξηγηματικές σημειώσεις ἀντιπαρατίθεται πρός τόν ὅρο «Phaseolus aureus», χαρακτηρίζει μᾶλλον τους φασιόλους τῆς ποικιλίας «black gram». Κατά τήν γνώμη μου, ἡ εύλογη ἑρμηνεία πού δύναται νά δοθεῖ στό σχόλιο αυτό εἶναι νά ἑρμηνευθεί ὁ ὅρος «Phaseolus mungo» (χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση μέ τήν προθήκη τοῦ στοιχείου L.) κατά τρόπο ευρύ, σύμφωνα καί μέ τήν βιβλιογραφία πού παρέθεσε τό παραπέμπον δικαστήριο, ώστε νά περιλαμβάνει καί τίς δύο ποικιλίες. Καί ἡ δεύτερη συνεπώς φράση τοῦ σχολίου δέν άφορᾶ, σύμφωνα μέ τό γράμμα της, μόνο τους χρυσοκίτρινους φασιόλους (ὅρος ὁ όποιος σύμφωνα μέ ὅλα τά επιστημονικά συγγράμματα δέν περιλαμβάνει «ενίοτε» άλλά ἀποκλειστικά τήν ποικιλία «green gram»). Ἀφορᾶ επίσης καί τους φασιόλους mungo, γιά τους ὁποίους μόνο μία εὐρεία ἑρμηνεία επιτρέπει νά λεχθεί ὅτι «ὁρισμένοι ἀπό τους φασιόλους αυτούς διατίθενται ενίοτε στό εμπόριο μέ τίς ὀνομασίες «green soja beans» ή «green beans».
3. Συμπέρασμα
Βάσει Ιδίως τοῦ ἱστορικοῦ τῆς θεσπίσεως τῆς διατάξεως πού προβλέπει την ἐν λόγω ἀτέλεια, ὅπως εξετέθη ανωτέρω, βάσει τοῦ κειμένου τῆς διατάξεως αυτής, ή ὁποία δέν περιέχει περιοριστικό χαρακτηρισμό τοῦ ὅρού «Phaseolus mungo» ὅπως αυτός χρησιμοποιείται στά σχετικά επιστημονικά συγγράμματα, καί βάσει τῶν προαναφερθεισῶν επεξηγηματικών σημειώσεων πού ἀναφέρονται στην επίδικη διάταξη, ἀπό την ὁποία, ὅπως καί ἀπό τίς προεκτεθεῖσες μεθόδους ερμηνείας, συνάγονται διάφορα επιχειρήματα γιά μιά νέα ερμηνεία, καταλήγω στό συμπέρασμα ὅτι στό ερώτημα πού σᾶς ἔχει υποβληθεί πρέπει νά δοθεί ἀπάντηση σύμφωνη μέ εκείνη πού προέτεινε ἡ Ἐπιτροπή. Ἡ πρόθεση ἀσκήσεως μιᾶς γενναιόδωρης πολιτικής στόν τομέα αυτό επιβεβαιώνεται ἀπό τήν προαναφερθείσα τροποποίηση τό 1981 τοῦ κειμένου πού προβλέπει τήν παροχή τῆς ἀτέλειας, καθώς καί ἀπό τίς σχετικές μέ τήν τροποποίηση αυτή διευκρινίσεις πού παρέσχε ή Ἐπιτροπή γραπτῶς καί προφορικώς. Γιά τους λόγους αυτούς καί ἐγώ προτείνω νά δώσετε στό ερώτημα τῆς Tariefcommissie τήν ἀκόλουθη ἀπάντηση:
«Ή φράση “Φασίολοι τοῦ είδους ‘Phaseolus mungo’ ... ἀτελῶς” τοῦ παραρτήματος Α τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) 2792/79, ἡ ὁποία ἀφορᾶ τήν διάκριση 07.05 Β Ι, ἔχει τήν ἔννοια ὅτι τόσο οἱ φασίολοι τῆς ποικιλίας ‘green gram’, ὅσο καί οἱ φασίολοι τῆς ποικιλίας ‘black gram’ εισάγονται ἀτελώς.»
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά ὀλλανδικά.