61990CJ0157_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-157/90,
Infortec - Projectos e Consultadoria Ld. a, εταιρία πορτογαλικού δικαίου εδρεύουσα στη Λισσαβώνα, εκπροσωπούμενη από τον Antonio Pacheco Ferreira, δικηγόρο Λισσαβώνας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Jose Manuel Fonseca Antunes της Union des banques portugaises, 10, rue de la Greve,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τον Herculano Lima, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Roberto Hayder, εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση κοινοποιηθείσας στην προσφεύγουσα στις 9 Μαρτίου 1990 αποφάσεως της Επιτροπής, περί χαρακτηρισμού ως μη επιλεξίμων και συνεπώς ως μη εμπιπτουσών στη σφαίρα ευθύνης του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου δαπανών ύψους 10 474 033 πορτογαλικών εσκούδος (ESC) στα πλαίσια της αιτήσεως συνδρομής 870889 Ρ3,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο από τους F. A. Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini και J. L. Murray, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: Μ. Darmon,
γραμματέας: Η. Α. Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως,
έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,
αφού άκουσε τις προφορικές παρατηρήσεις που ανέπτυξε η καθής κατά τη συνεδρίαση της 7ης Ιανουαρίου 1992,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 25ης Φεβρουαρίου 1992,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 21 Μαΐου 1990, η εταιρία Infortec - Projectos e Cosnultadoria Ld. a, ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, την ακύρωση της κοινοποιηθείσας στην προσφεύγουσα, με έγγραφο της 9ης Μαΐου 1990, αποφάσεως της Επιτροπής περί μειώσεως της συνδρομής που είχε χορηγήσει αρχικώς το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο υπό μορφή προγράμματος επαγγελματικής καταρτίσεως υποβληθέντος από την προσφεύγουσα.
2 Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α, της αποφάσεως 83/516/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 1983, για την αποστολή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΕ 1983, L 289, σ. 38), το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (στο εξής: ΕΚΤ) συμμετέχει στη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων επαγγελματικής καταρτίσεως και επαγγελματικού προσανατολισμού.
3 Η έγκριση εκ μέρους του ΕΚΤ αιτήσεως χρηματοδοτήσεως που υποβάλλεται δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, της προαναφερθείσας αποφάσεως 83/516 συνεπάγεται, κατά το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2950/83 του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 1983, για την εφαρμογή της αποφάσεως 83/516 (ΕΕ 1983, L 289, σ. 1, στο εξής: κανονισμός), την καταβολή προκαταβολικώς του 50 % της συνδρομής κατά την ημερομηνία που έχει προβλεφθεί για την έναρξη της δραστηριότητας καταρτίσεως. Δυνάμει της παραγράφου 4, του ιδίου άρθρου, οι αιτήσεις για την καταβολή του εναπομένοντος ποσού περιέχουν λεπτομερή έκθεση για το περιεχόμενο, τα αποτελέσματα και τις χρηματοοικονομικές πλευρές της οικείας δραστηριότητας.
4 Κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού, όταν η συνδρομή του ΕΚΤ δεν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τους όρους που καθορίζει η εγκριτική απόφαση, η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει, μειώσει ή καταργήσει τη συνδρομή αυτή, αφού δώσει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος την ευκαιρία να υποβάλει τις παρατηρήσεις του. Η παράγραφος 2 του ιδίου άρθρου ορίζει ότι τα καταβληθέντα ποσά που δεν χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα με τους όρους της εγκριτικής αποφάσεως μπορούν να αναζητηθούν και το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος καθίσταται επικουρικώς υπεύθυνο για την επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, όταν πρόκειται για δραστηριότητες για τις οποίες εγγυάται το αίσιο πέρας τους σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας αποφάσεως 83/516.
5 Η αρμόδια για υποθέσεις του ΕΚΤ στη Λισσαβώνα υπηρεσία (στο εξής: DAFSE) υπέβαλε εξ ονόματος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και υπέρ ομίλου επιχειρήσεων, μέλος του οποίου ήταν η εταιρία Infortec, αίτηση συνδρομής του ΕΚΤ για το οικονομικό έτος 1987.
6 Με την επιφύλαξη ορισμένων τροποποιήσεων, η Επιτροπή εξέδωσε στις 31 Μαρτίου 1987 απόφαση εγκριτική του προγράμματος επαγγελματικής καταρτίσεως για το οποίο είχε ζητηθεί η χορήγηση της συνδρομής και είχε λάβει αριθμό φακέλου FSE 870889 P3. Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στη DAFSE, η οποία με τη σειρά της την επέδωσε στην προσφεύγουσα.
7 Μετά την ολοκλήρωση της δραστηριότητας επαγγελματικής καταρτίσεως, η προσφεύγουσα υπέβαλε στη DAFSE τελική αίτηση για την καταβολή του εναπομένοντος ποσού, καθώς και την κατά το άρθρο 5, παράγραφος 4, του κανονισμού ποσοτική και ποιοτική έκθεση απολογισμού.
8 Η Πορτογαλική Δημοκρατία πιστοποίησε, κατ' εφαρμογή της ανωτέρω διατάξεως, την ακρίβεια των περιεχομένων στην αίτηση πληρωμής πραγματικών και λογιστικών στοιχείων και τη διαβίβασε στην Επιτροπή.
9 'Υστερα από λεπτομερή εξέταση της αιτήσεως περί καταβολής του εναπομένοντος ποσού, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι κάποιο ποσόν αφορούσε μη επιλέξιμες δαπάνες. Κατόπιν αυτού, με απόφαση της 7ης Σεπτεμβρίου 1989, η οποία γνωστοποιήθηκε στη DAFSE με έγγραφο της ιδίας ημέρας που απέστειλε το ΕΚΤ, η Επιτροπή μείωσε την αρχικώς χορηγηθείσα συνδρομή του ΕΚΤ.
10 Στην έκθεση ακροατηρίου αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς, η εξέλιξη της διαδικασίας και οι λόγοι και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτεί η συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί του παραδεκτού
11 Η Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου βάσει του άρθρου 91, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας. Με Διάταξη της 21ης Νοεμβρίου 1990, το Δικαστήριο αποφάσισε να εξετάσει την εν λόγω ένσταση με την ουσία της υποθέσεως, σύμφωνα προς το άρθρο 91, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας.
12 Η Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι το αντικείμενο της διαφοράς δεν διευκρινίζεται με το δικόγραφο και η προσβαλλόμενη πράξη δεν μπορεί να εξατομικευθεί με ακρίβεια.
13 Συναφώς, διαπιστώνεται ότι, με έγγραφο της DAFSE της 9ης Μαρτίου 1990, η προσφεύγουσα έλαβε γνώση αποφάσεως της Επιτροπής περί μειώσεως της συνδρομής που το ΕΚΤ είχε χορηγήσει αρχικώς στα πλαίσια της αιτήσεως συνδρομής 870889 Ρ3.
14 Δεδομένου ότι η σχετική κοινοποίηση δεν διευκρινίζει ούτε την ημερομηνία ούτε το περιεχόμενο της αποφάσεως της Επιτροπής περί μειώσεως της συνδρομής του ΕΚΤ, δεν μπορεί να προσαφθεί στην προσφεύγουσα εταιρία ότι, προς στήριξη της προσφυγής της, δεν παρέσχε περισσότερες διευκρινίσεις σχετικά με την επίδικη απόφαση.
15 Επομένως, η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή είναι απορριπτέα.
16 Κατά τα λοιπά, η επίδικη απόφαση κοινοποιήθηκε προφανώς από την Επιτροπή στη DAFSE υπό μορφή εγγράφου με το οποίο της γνωστοποίησε ότι, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού, η συνδρομή του ΕΚΤ μειωνόταν σε ποσό χαμηλότερο του αρχικώς εγκριθέντος.
17 Υπό την έννοια αυτή, η επίδικη απόφαση, μολονότι απευθύνθηκε στην Πορτογαλική Δημοκρατία, αφορά άμεσα και ατομικά την προσφεύγουσα κατά το άρθρο 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, εφόσον στερεί τη δεύτερη από ένα μέρος της συνδρομής που της είχε χορηγηθεί αρχικώς, χωρίς το κράτος μέλος να διαθέτει συναφώς ιδία εξουσία εκτιμήσεως.
Επί της ουσίας
18 Επί του πρώτου λόγου, ο οποίος αφορά την παράβαση ουσιώδους τύπου, η Infortec υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν ζήτησε, σε αντίθεση προς τις επιταγές του άρθρου, παράγραφος 1, του κανονισμού, τη γνώμη του ενδιαφερομένου κράτους μέλους πριν λάβει την εν λόγω απόφαση.
19 Δεν αμφισβητείται ότι η Επιτροπή, πριν λάβει την επίδικη απόφαση, παρέσχε στην Πορτογαλική Δημοκρατία την ευκαιρία να αναπτύξει τις παρατηρήσεις της, παραβιάζοντας με τον τρόπο αυτό την υποχρέωση που της επιβάλλει σαφώς το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού.
20 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ενόψει του βασικού ρόλου και της σημασίας των ευθυνών που αναλαμβάνει κατά την υποβολή και τον έλεγχο της χρηματοδοτήσεως των δραστηριοτήτων επαγγελματικής καταρτίσεως, η δυνατότητα του ενδιαφερομένου κράτους μέλους να υποβάλει τις παρατηρήσεις του πριν ληφθεί η οριστική απόφαση περί μειώσεως συνιστά ουσιώδη τύπο, η μη τήρηση του οποίου συνεπάγεται την ακυρότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως (βλ. αποφάσεις της 7ης Μαΐου 1991 στην υπόθεση C-291/89, Interhotel, Συλλογή 1991, σ. Ι-2257, σκέψη 17, και C-304/89, Oliveira, Συλλογή 1991, σ. Ι-2283, σκέψη 21).
21 Επομένως, η επίδικη απόφαση περί μειώσεως πρέπει να ακυρωθεί, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν οι λοιποί λόγοι που επικαλέστηκε η προσφεύγουσα.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
22 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η Επιτροπή ηττήθηκε ως προς τους λόγους της, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
αποφαίνεται:
1) Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής με την οποία αναγνωρίσθηκαν ως μη επιλέξιμες δαπάνες ύψους 10 474 033 ESC στα πλαίσια της υποβληθείσας στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο αίτηση συνδρομής 870889 Ρ3.
2) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.