ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN
(Derde kamer)
14 mei 2008
Zaak F‑95/06
Adrien Taruffi
tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen
„Openbare dienst – Ambtenaren – Bevordering – Bevorderingsronde 2004 en 2005 – Personeelsvertegenwoordigers – Gratificatiepunten”
Betreft: Beroep, ingesteld krachtens artikel 236 EG en artikel 152 EA en strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van de besluiten
van de Commissie houdende vaststelling van verzoekers totale aantal punten en weigering om hem te plaatsen op de lijst van
ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2004 tot de rang B*10 zijn bevorderd en, anderzijds, nietigverklaring
van het besluit houdende vaststelling van verzoekers totale aantal punten in het kader van de bevorderingsronde 2005.
Beslissing: Het beroep wordt verworpen. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
Samenvatting
1.      Ambtenaren – Beroep – Bezwarend besluit – Door Commissie ingevoerd bevorderingsstelsel – Afsluiting van bevorderingsronde
met handeling die een besluit inhoudt tot vaststelling van de lijst van bevorderde ambtenaren en een besluit tot vaststelling
van aan de ambtenaren toegekende punten – Autonome besluiten die vatbaar zijn voor afzonderlijke beroepen of voor één beroep
(Ambtenarenstatuut, art. 45, 90 en 91)
2.      Ambtenaren – Bevordering – Vergelijking van verdiensten
(Ambtenarenstatuut, art. 25, tweede alinea, 45 en 90, lid 2)
3.      Ambtenaren – Bevordering – Beoordelingsvrijheid van tot aanstelling bevoegd gezag
(Ambtenarenstatuut, art. 45)
1.      In het kader van het bevorderingsstelsel dat is ingevoerd bij een interne regeling van de Commissie en dat is gebaseerd op
cumulatieve verdiensten, die worden uitgedrukt in punten die jaar na jaar worden verzameld, en waarbij de beoordelingsronde
wordt afgesloten met een handeling van complexe aard, in de zin dat zij twee afzonderlijke besluiten van het tot aanstelling
bevoegd gezag omvat, het besluit tot vaststelling van de lijst van bevorderden en het besluit tot vaststelling van het totale
aantal punten van de ambtenaren, waarop eerstgenoemd besluit is gebaseerd, is dit besluit tot vaststelling van het totale
aantal punten een autonome handeling waartegen als zodanig een klacht kan worden ingediend en in voorkomend geval beroep bij
de rechter kan worden ingesteld in het kader van de rechtsmiddelen waarin het Statuut voorziet.
Bijgevolg zal een op de lijst van bevorderden opgenomen ambtenaar, in geval van betwisting van het totale aantal punten dat
hem door het tot aanstelling bevoegd gezag is toegekend en daarmee van het saldo dat voor de volgende jaren behouden blijft,
alleen tegen de handeling waarbij de punten worden toegekend en die ten aanzien van hem bindende en definitieve rechtsgevolgen
teweegbrengt een klacht kunnen indienen en in voorkomend geval beroep bij de rechter kunnen instellen.
Het is ook denkbaar dat eenzelfde procedure kan worden ingeleid door een niet-bevorderde ambtenaar die niet wil opkomen tegen
het uitblijven van bevordering in de betrokken ronde, maar uitsluitend tegen de weigering om een bepaald aantal punten toe
te kennen waardoor hij niet de bevorderingsdrempel kan bereiken.
Verder zal een ambtenaar die niet is bevorderd wegens de volgens hem ongerechtvaardigde toekenning van een ontoereikend aantal
punten om de bevorderingsdrempel te bereiken, zijn beroep kunnen richten tegen zowel het besluit van het tot aanstelling bevoegd
gezag tot vaststelling van het totale aantal punten als het besluit tot vaststelling van de lijst van bevorderde ambtenaren.
De individuele besluiten tot toekenning of weigering van gratificatiepunten vormen voorbereidende, voorafgaande en noodzakelijke
handelingen voor het eindbesluit waarbij de bevorderingen worden vastgesteld en voor de daarvan losstaande en autonome handeling
die dit besluit omvat, namelijk de vaststelling van het totale aantal punten. Tegen die besluiten kan geen autonoom beroep
tot nietigverklaring worden ingesteld, doch de wettigheid ervan kan altijd worden betwist in het kader van het beroep tegen
het eindbesluit.
De ambtenaar kan daarentegen niet opkomen tegen de wettigheid van het besluit houdende vaststelling van zijn gratificatiepunten
in het kader van het beroep tegen het eindbesluit houdende vaststelling van zijn totale aantal bevorderingspunten, indien
hij geen beroep in rechte heeft ingesteld tegen zijn loopbaanontwikkelingsrapport omdat de gratificatiepunten worden berekend
op basis van het in dat rapport toegekende punt.
(cf. punten 59‑64)
Referentie:
Gerecht van eerste aanleg: 19 oktober 2006, Buendía Sierra/Commissie, T‑311/04, Jurispr. blz. II‑4137, punten 90‑93, 96‑98
en 106
2.      In het kader van het door de Commissie ingevoerde bevorderingsstelsel, waarin het bevorderingscomité een gemotiveerd advies
uitbrengt wanneer het het tot aanstelling bevoegd gezag voorstelt om gratificatiepunten in beroep toe te kennen, is het ontbreken
van motivering van zijn voorstel om die punten niet toe te kennen niet in strijd met artikel 25, tweede alinea, van het Statuut,
aangezien dat voorstel geen bezwarend besluit vormt.
(cf. punten 91‑93)
Referentie:
Gerecht van eerste aanleg: Buendía Sierra/Commissie, reeds aangehaald, punten 143 en 144
3.      Het tot aanstelling bevoegd gezag, dat op het gebied van bevordering over een ruime beoordelingsvrijheid beschikt, was in
het kader van de bevorderingsronde 2004 niet verplicht om de ambtenaren die bijna de bevorderingsdrempel hadden bereikt de
hun ontbrekende punten toe te kennen, zodat zij bevorderd konden worden vóór de inwerkingtreding van de nieuwe loopbaanstructuur,
ingevoerd bij verordening nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren en van de Regeling welke van toepassing
is op de andere personeelsleden.
(cf. punt 114)