61984CJ0086_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 86 και 87/84,
οι οποίες έχουν ως αντικείμενο ταυτόσημες αιτήσεις που υπέβαλε στο Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK, ο αγορανομικός δικαστής του Arrondissementsrechtbank του Middelburg, με τις οποίες ζητεί, στο πλαίσιο των ποινικών διαδικασιών κατά
I . Bout en Zonen BV,
Αντικείμενο της υπόθεσης
την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί ορισμένων προσωρινών τεχνικών μέτρων διατηρήσεως των αλιευτικών πόρων ( EE 1983, L 24, σ . 14 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δύο Διατάξεις της 9ης Μαρτίου 1984, που περιήλθαν στο Δικαστήριο, στις 28 Μαρτίου του ιδίου έτους, ο αγορανομικός δικαστής του Arrondissementsrechtbank του Middelburg υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK, το ίδιο προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 14 του κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί ορισμένων προσωρινών τεχνικών μέτρων διατηρήσεως των αλιευτικών πόρων ( EE 1983, L 24, σ . 14 ).
2 Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφορών μεταξύ του Officier van Justitie και της εταιρίας I . Bout en Zonen BV ( στο εξής : Bout ). Κατά της εταιρίας ασκήθηκε ποινική δίωξη, διότι κατά παράβαση του άρθρου 14, παράγραφος 3, του προαναφερόμενου κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου, αλίευε γλώσσες και/ή ζαγκέτες, σε περιοχή απέχουσα λιγότερο από 12 ναυτικά μίλια από τις ηπειρωτικές ακτές των Κάτω Χωρών, με πλοίο του οποίου η ολική χωρητικότητα υπερέβαινε τους 70 κόρους και με τη βοήθεια δοκότρατας .
3 Δεδομένου ότι το ερώτημα που υποβλήθηκε με τις δύο Διατάξεις παραπομπής είναι το ίδιο, το Δικαστήριο αποφάσισε, με Διάταξη της 26ης Σεπτεμβρίου 1984, να ενώσει τις υποθέσεις προς διευκόλυνση της διαδικασίας και έκδοση ενιαίας αποφάσεως .
4 O αγορανομικός δικαστής του Arrondissementsrechtbank του Middelburg, που επελήφθη της διαφοράς στην κύρια δίκη, διαπίστωσε ότι ο προαναφερόμενος κανονισμός 171/83 του Συμβουλίου δεν επέτρεπε να προσδιοριστεί δυνάμει ποίων διατάξεων έπρεπε να υπολογιστούν οι 70 κόροι ολικής χωρητικότητας . Εν συνεχεία διαπίστωσε ότι η μέθοδος καταμέτρησης της χωρητικότητας που όρισε η Σύμβαση του Όσλο, της 20ής Ιουνίου 1947, με την οποία θεσπίστηκε ενιαίο σύστημα καταμετρήσεως της χωρητικότητας των ποντοπόρων πλοίων, και την οποία υιοθέτησε κατά την εποχή εκείνη η ολλανδική νομοθεσία, μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα η ολική χωρητικότητα σε κόρους να διαφέρει, για τα ίδια αλιευτικά σκάφη, τα οποία έχουν τις ίδιες διαστάσεις βάσεως, όχι βάσει του εκτοπίσματος, της ταχύτητας ή της πραγματικής χωρητικότητας, αλλά βάσει του πλάτους των πλευρών και του πυθμένος . Ως εκ τούτου, αλιευτικά σκάφη της ίδιας φύσεως και του ίδιου τύπου μπορούσαν να τύχουν διαφορετικής μεταχειρίσεως . Κατά τον ολλανδό δικαστή, αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα δυσμενή διάκριση μεταξύ των ολλανδικών σκαφών, εφόσον σε άλλα μεν επιτρέπεται η αλιεία εντός της παράκτιας ζώνης, σε άλλα δε, τα οποία είναι πανομοιότυπα, απαγορεύεται . Οι ανησυχίες αυτές τον οδήγησαν να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο ερώτημα :
« Κατά ποίον τρόπο πρέπει να καθοριστεί η ολική χωρητικότητα αλιευτικών σκαφών στο πλαίσιο του κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί ορισμένων προσωρινών τεχνικών μέτρων διατηρήσεως των αλιευτικών πόρων ; » .
5 Επ’ αυτού, όπως ορθώς παρατηρούν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, καμιά διάταξη κοινοτικού δικαίου δεν ορίζει τη μέθοδο υπολογισμού των 70 κόρων συνολικής χωρητικότητας που αναφέρει το άρθρο 14, παράγραφος 3, του προαναφερόμενου κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου . Ελλείψει κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως, εναπόκειται στα κράτη μέλη να ορίσουν τη μέθοδο υπολογισμού που πρέπει να ακολουθηθεί .
6 Εις απάντηση των ανησυχιών του παραπέμποντος δικαστή, αρκεί η διαπίστωση ότι το ενδεχόμενο διαφορετικής μεταχειρίσεως πανομοιότυπων πλοίων δεν θα προέκυπτε από το κριτήριο των 70 κόρων συνολικής χωρητικότητας, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό 171/83 του Συμβουλίου, αλλά αποκλειστικά από τη μέθοδο υπολογισμού που δέχεται το εθνικό δίκαιο .
7 Στο ερώτημα που υπέβαλε ο αγορανομικός δικαστής του Arrondissementsrechtbank του Middelburg προσήκει, επομένως, η απάντηση ότι, στο παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου, ο προσδιορισμός της μεθόδου υπολογισμού της συνολικής χωρητικότητας 70 κόρων που θεσπίστηκαν ως όριο με το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί ορισμένων προσωρινών τεχνικών μέτρων διατηρήσεως των αλιευτικών πόρων, εναπόκειται στα κράτη μέλη .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
8 Τα έξοδα, στα οποία υποβλήθηκαν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, που ανέκυψε κατά τη δίκη ενώπιον του αγορανομικού δικαστή του Arrondissementsrechtbank του Middelburg, σ’ αυτόν εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
TO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με δύο Διατάξεις της 9ης Μαρτίου 1984 ο αγορανομικός δικαστής του Arrondissementsrechtbank του Middelburg, αποφασίζει :
Στο παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου, ο προσδιορισμός της μεθόδου υπολογισμού της συνολικής χωρητικότητας 70 κόρων που θεσπίστηκαν ως όριο με το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί ορισμένων προσωρινών τεχνικών μέτρων διατηρήσεως των αλιευτικών πόρων, εναπόκειται στα κράτη μέλη .