62001CJ0286_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-286/01,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη αρχικώς από τους P. Nemitz και B. Mongin, και στη συνέχεια από τον H. van Lier, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
προσφεύγουσα,
κατά
Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης αρχικώς από τον G. de Bergues και την A. Bréville-Viéville και στη συνέχεια από τον G. de Bergues και την V. Dan, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ, εντός της τασσομένης προθεσμίας, το σύνολο των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ONP) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον (ΕΕ 1998, L 101, σ. 24), και ειδικότερα προς τα άρθρα της 6, παράγραφοι 3 και 4, 10, 21 και 26, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32 της εν λόγω οδηγίας και από το άρθρο 249 ΕΚ,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
συγκείμενο από την F. Macken, πρόεδρο τμήματος, και τους C. Gulmann (εισηγητή) και J.-P. Puissochet, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: J. Mischo
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 23ης Απριλίου 2002,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Ιουλίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωρισθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της τασσομένης προθεσμίας, το σύνολο των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που είναι αναγκαίες για τη μεταφορά στο εσωτερικό της δίκαιο της οδηγίας 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ONP) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον (ΕΕ 1998, L 101, σ. 24), και ειδικότερα των άρθρων της 6, παράγραφοι 3 και 4, 10, 21 και 26, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32 της εν λόγω οδηγίας και από το άρθρο 249 ΕΚ.
2 Το άρθρο 32, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας ορίζει ότι τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις απαιτούμενες διατάξεις για να συμμορφωθούν με αυτήν έως τις 30 Ιουνίου 1998 και ότι πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
3 Η Επιτροπή, αφού όρισε στη Γαλλική Δημοκρατία προθεσμία για να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, απηύθυνε, με επιστολή της 19ης Ιουλίου 1999, στο κράτος μέλος αυτό αιτιολογημένη γνώμη με την οποία την καλούσε να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις σχετικές υποχρεώσεις της εντός δίμηνης προθεσμίας από την κοινοποίηση της εν λόγω αιτιολογημένης γνώμης.
4 Οι γαλλικές αρχές απάντησαν στην αιτιολογημένη γνώμη της Επιτροπής, ανακοινώνοντάς της, με επιστολή της 22ας Οκτωβρίου 1999, προσχέδιο διατάγματος που αποσκοπούσε στη συμπλήρωση της μεταφοράς της οδηγίας.
5 Στις 19 Ιανουαρίου 2001, οι εν λόγω αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή για την έκδοση του νόμου 2001-1, της 3ης Ιανουαρίου 2001, περί εξουσιοδοτήσεως της Κυβερνήσεως να μεταφέρει μέσω ordonnances τις κοινοτικές οδηγίες και να θεσπίζει εκτελεστικά μέτρα ορισμένων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου (JORF της 4ης Ιανουαρίου 2001, σ. 93).
6 Στις 19 Ιουλίου 2001, η Επιτροπή, θεωρώντας ότι βάσει των πληροφοριών τις οποίες διέθετε δεν μπορούσε να συμπεράνει ότι τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για την πλήρη μεταφορά της οδηγίας στη γαλλική νομοθεσία, και ειδικότερα των άρθρων της 6, 10, 21 και 26, είχαν οριστικά θεσπιστεί και τεθεί σε ισχύ, αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή.
7 Η Γαλλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι, κατά τον χρόνο λήξεως της προθεσμίας που ετάσσετο με την αιτιολογημένη γνώμη, δεν είχαν ακόμη μεταφερθεί στο εσωτερικό της δίκαιο όλες οι διατάξεις της οδηγίας. Υποστηρίζει όμως ότι η διαδικασία μεταφοράς τους τείνει να ολοκληρωθεί.
8 Ισχυρίζεται ειδικότερα ότι τα άρθρα 6, παράγραφος 3, και 10, παράγραφος 2, της οδηγίας μεταφέρθηκαν μέσω των άρθρων 17 έως 19 της ordonnance 2001-670, της 25ης Ιουλίου 2001, περί προσαρμογής στο κοινοτικό δίκαιο του code de la propriété intellectuelle (κώδικα πνευματικής ιδιοκτησίας) και του code des postes et télécommunications (κώδικα ταχυδρομείων και τηλεπικοινωνιών) (JORF της 28ης Ιουλίου 2001, σ. 12132, και διορθωτικό JORF της 20ής Οκτωβρίου 2001, σ. 16564). Το κείμενο αυτής της ordonnance ανακοινώθηκε στην Επιτροπή με αλληλογραφία της 1ης Αυγούστου και της 3ης Οκτωβρίου 2001.
9 Η Γαλλική Κυβέρνηση υποστηρίζει περαιτέρω ότι τα άρθρα 10, παράγραφος 1, και 21 της οδηγίας έχουν πλέον μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο χάρη στην έκδοση του διατάγματος 2002-36, της 8ης Ιανουαρίου 2002, περί ορισμένων στερεοτύπων ρητρών της συγγραφής υποχρεώσεων που επισυνάπτονται σε άδειες χορηγούμενες κατ' εφαρμογήν του άρθρου L. 33-1 του code des postes et télécommunications (JORF της 10ης Ιανουαρίου 2002, σ. 585), που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή στις 31 Ιανουαρίου 2002.
10 Όσον αφορά το άρθρο 6, παράγραφος 4, της οδηγίας, η εν λόγω κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η διάταξη αυτή δεν έχει ακόμη μεταφερθεί στο γαλλικό δίκαιο διότι πρέπει να τηρηθούν οι διαδικασίες γνωμοδοτήσεως. Ως προς το άρθρο 26 της οδηγίας, η Γαλλική Κυβέρνηση διατείνεται ότι αποφάσισε τη δημιουργία ενός οργάνου «διαμεσολάβησης για το τηλέφωνο» στο οποίο θα συμμετέχουν διάφοροι φορείς και το οποίο θα επιλύει τις διαφορές με τους καταναλωτές. Η διαδικασία συστάσεως αυτού του οργάνου βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της διαβουλεύσεως μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων μερών.
11 Επισημαίνεται ότι, κατά πάγια νομολογία, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την κατάσταση του κράτους μέλους όπως αυτή εμφανίζεται κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάσσεται με την αιτιολογημένη γνώμη και ότι οι μεταβολές που επέρχονται στη συνέχεια δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2002, C-279/00, Επιτροπή κατά Ιταλίας, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 10).
12 Εν προκειμένω, είναι αδιαμφισβήτητο ότι η μεταφορά της οδηγίας δεν ολοκληρώθηκε εντός της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας.
13 Εξ άλλου, το Δικαστήριο έχει κρίνει επανειλημμένως ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως, προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που επιβάλλει μια οδηγία (βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 2002, C-423/00, Επιτροπή κατά Βελγίου, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 16).
14 Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ εντός της τασσομένης προθεσμίας, το σύνολο των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία, και ειδικότερα προς τα άρθρα της 6, παράγραφοι 3 και 4, 10, 21 και 26, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32 της εν λόγω οδηγίας.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
15 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί η Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα και η τελευταία ηττήθηκε, η Γαλλική Δημοκρατία πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ, εντός της τασσομένης προθεσμίας, το σύνολο των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ONP) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον, και ειδικότερα προς τα άρθρα της 6, παράγραφοι 3 και 4, 10, 21 και 26, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32 της εν λόγω οδηγίας.
2) Καταδικάζει την Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.