62017TJ0755_RES
Sprawa T‑755/17
Republika Federalna Niemiec
przeciwko
Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA)
WYROK SĄDU (piąta izba) z dnia 20 września 2019 r.
REACH – Ocena substancji – Benpat – Trwałość – Decyzja, w której ECHA żąda dodatkowych informacji – Artykuł 51 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 – Odwołanie wniesione do Rady Odwoławczej – Zadania Rady Odwoławczej – Postępowanie kontradyktoryjne – Charakter kontroli – Dogłębność kontroli – Kompetencje Rady Odwoławczej – Artykuł 93 ust. 3 rozporządzenia nr 1907/2006 – Przyznanie kompetencji agencjom Unii – Zasada przyznania – Zasada pomocniczości – Proporcjonalność – Obowiązek uzasadnienia
Zbliżanie ustawodawstw – Rejestracja, ocena i udzielanie zezwoleń w zakresie chemikaliów – Rozporządzenie REACH – Procedura oceny – Decyzja, w której Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) żąda dodatkowych informacji w kontekście oceny danej substancji – Odwołanie wniesione do Rady Odwoławczej ECHA – Zadania Rady Odwoławczej – Postępowanie kontradyktoryjne – Charakter kontroli – Kompetencja Rady Odwoławczej do zbadania zarzutów mających na celu wykazanie istnienia popełnionych w decyzji ECHA błędów materialnych – Zaliczenie
(Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1907/2006, art. 51 ust. 8, art. 52 ust. 2, art. 91 ust. 1)
(zob. pkt 48–54, 56–64, 85–87, 108, 112, 120, 129, 205)
Zbliżanie ustawodawstw – Rejestracja, ocena i udzielanie zezwoleń w zakresie chemikaliów – Rozporządzenie REACH – Procedura oceny – Decyzja, w której Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) żąda dodatkowych informacji w kontekście oceny danej substancji – Odwołanie wniesione do Rady Odwoławczej ECHA – Zadania Rady Odwoławczej – Postępowanie kontradyktoryjne – Dogłębność kontroli – Ocena bardzo złożonych okoliczności faktycznych o charakterze naukowym i technicznym – Kontrola zgodności z prawem ograniczająca się do oczywistych błędów w ocenie – Wyłączenie
(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1907/2006; rozporządzenia Komisji: nr 1238/2007, art. 1 ust. 2; nr 771/2008, motyw 3, art. 1 ust. 1 akapit drugi)
(zob. pkt 355, 192–194, 227)
Streszczenie
W wyroku z dnia 20 września 2019 r., Niemcy/ECHA (T‑755/17), Sąd wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie zadań i kompetencji Rady Odwoławczej Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA), a w szczególności w przedmiocie charakteru i dogłębności kontroli przeprowadzanej przez tę radę w ramach rozpatrywania wniesionego do niej odwołania przeciwko decyzji, w której ECHA zażądała dodatkowych informacji dotyczących oceny substancji benpat w zastosowaniu rozporządzenia nr 1907/2006 (
1
).
Po wydaniu przez ECHA decyzji, w której agencja ta zażądała dodatkowych informacji od spółek, które zarejestrowały benpat w ECHA, spółki te wniosły do Rady Odwoławczej tej agencji odwołanie, którego rozpatrzenie doprowadziło do częściowego uchylenia spornej decyzji. We wniesionej do Sądu skardze Republika Federalna Niemiec zwróciła się o stwierdzenie nieważności tej decyzji Rady Odwoławczej ECHA, co do zasady ze względu na brak przysługujących tej radzie kompetencji do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie zarzutów mających na celu wykazanie istnienia popełnionych w decyzji ECHA błędów materialnych. Ze względu na to, że podnoszone przez to państwo członkowskie argumenty nie mogły zostać uwzględnione, jego skarga została częściowo oddalona przez Sąd, który rozstrzygnął, iż Rada Odwoławcza ECHA jest właściwa do badania takich zarzutów.
W pierwszej kolejności Sąd przypomniał, w szczególności odnośnie do faktu, że członkowie Rady Odwoławczej są powoływani ze względu na posiadane przez nich doświadczenie oraz kompetencje prawne i naukowe, że rada ta jest wyposażona w wiedzę ekspercką konieczną do tego, aby mogła samodzielne przeprowadzać oceny dotyczące dowodów o charakterze naukowym, i że celem wyposażenia tej rady w wiedzę ekspercką jest zagwarantowanie tego, aby ta rada mogła dokonywać wyważonej z punktu widzenia prawnego i technicznego oceny. W drugiej kolejności Sąd podniósł, że ani w rozporządzeniu nr 1907/2006, ani w rozporządzeniu nr 771/2008 (
2
) nie przewidziano szczególnych zasad dotyczących odwołań od decyzji w przedmiocie oceny substancji.
W trzeciej kolejności Sąd uznał, że cele, jakim służy możliwość wniesienia do Rady Odwoławczej odwołania od decyzji ECHA, przemawiają za tym, aby uznać, iż rada ta jest właściwa do zbadania zarzutów mających na celu wykazanie istnienia popełnionych w takiej decyzji błędów materialnych. Sąd uznał bowiem, że ze względu na to, iż kontrola przeprowadzana przez Radę Odwoławczą ECHA jest bardziej dogłębna niż ta przeprowadzana przez sąd Unii, kompetencje tej rady nie ograniczają się do zweryfikowania tego, czy nie popełniono oczywistych błędów, lecz obejmują też weryfikację technicznych aspektów decyzji, w której zażądano dodatkowych informacji. Ponadto ograniczenie kompetencji Rady Odwoławczej ECHA skutkowałoby tym, że ta rada nie mogłaby w pełni pełnić swej funkcji, która polega na ograniczeniu ilości kierowanych do sądu Unii sporów, przy jednoczesnym zapewnieniu prawa do skutecznego środka prawnego, i byłoby sprzeczne z względami, dla których ustanowiono przepisy dotyczące dopuszczalności odwołań w sprawach, w które były już rozpatrywane dwukrotnie, najpierw przez tę radę, a następnie przez Sąd (
3
).
W czwartej i ostatniej kolejności Sąd uznał, że wyposażenie Rady Odwoławczej w ograniczone kompetencje nie może gwarantować skutecznego środka odwoławczego w rozumieniu art. 47 akapit pierwszy Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Po przypomnieniu, że Rada Odwoławcza ogranicza się do zbadania w ramach procedury kontradyktoryjnej tego, czy za pomocą podniesionych przez stronę wnoszącą odwołanie zarzutów można wykazać, iż w spornej decyzji dopuszczono się błędu, Sąd uznał, że w przypadku przyjęcia ograniczonych kompetencji tej rady zarzuty oparte na istnieniu popełnionych w decyzji ECHA błędów materialnych nie mogłyby zostać skutecznie powołane w ramach skierowanej do Sądu skargi na decyzję tej rady. Przyjęcie podejścia polegającego na przyjęciu ograniczonych kompetencji tej rady skutkowałoby ponadto wnoszeniem do niej skarg, które byłyby zbędne w tym sensie, że wnosząca odwołanie strona domagająca się stwierdzenia nieważności decyzji ECHA wyłącznie z powodu dotyczących tej decyzji błędów materialnych musiałaby wnieść odwołanie do tej rady, choć takie odwołanie systematycznie podlegałoby w takim przypadku odrzuceniu.
(
1
)	Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. 2006, L 396, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2007, L 136, s. 3).
(
2
)	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 771/2008 z dnia 1 sierpnia 2008 r. ustanawiające zasady organizacji i procedury Rady Odwoławczej Europejskiej Agencji Chemikaliów (Dz.U. 2008, L 206, s. 5).
(
3
)	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2019/629 z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniające Protokół nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Dz.U. 2019, L 111, s. 1).