Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Naoú Dlísheomra)
16 Aibreán 2026
(*)
(Tarchur chun réamhrialú – Cosaint tomhaltóirí – Treoir 93/13/CEE – Airteagal 7(1) – Téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra – Éifeachtaí an dearbhaithe go bhfuil téarma éagórach – Neamhbhailíocht an chonartha creidmheasa – Gníomhartha cúitimh – Tréimhse theorann i leith éileamh díoltóra nó soláthróra – Imthosca a fhéadfaidh údar a thabhairt le neamhaird a dhéanamh ar dhul in éag na tréimhse teorann – Prionsabal na héifeachtachta – Prionsabal na deimhneachta dlíthiúla – Prionsabal na comhréireachta – An ceart chun rochtain a fháil ar bhinse – Saibhriú éagórach)
I gCás C‑753/24
[Rzepacz]
(i),
IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267
CFAE, ó Sąd Okręgowy w Warszawie (Cúirt Dúiche Vársá, an Pholainn), trí bhreith an 30 Deireadh Fómhair 2024, a fuarthas ag an gCúirt an lá céanna, sna himeachtaí
Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A.
v
MS agus MS,
tugann AN CHÚIRT (an Naoú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: M.
Condinanzi, Uachtarán Dlísheomra, R.
Frendo (Rapóirtéir) agus A.
Kornezov, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: R.
Norkus,
Cláraitheoir: A.
Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
–        Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A., ag P.
Haiduk, M.
Romanowski agus M.
Woźniak,
adwokaci,
–        MS agus MS, ag W.
Budzewski agus M.
Chęcińska,
adwokaci,
–        Rialtas na Polainne, ag B.
Majczyna, i gcáil Gníomhaire,
–        an Coimisiún Eorpach, ag P.
Kienapfel agus A.
Stobiecka-Kuik, i gcáil Gníomhairí,
tar éis cinneadh a dhéanamh, i ndiaidh an tAbhcóide Ginearálta a éisteacht, breith a thabhairt ar an gcás gan Tuairim,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1        Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú ar Airteagal 7(1) de Threoir
93/13/CEE ón gComhairle an 5 Aibreán 1993 maidir le téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra (IO 1993 L 95, lch. 29) agus ar phrionsabail na héifeachtachta, na comhréireachta, na deimhneachta dlíthiúla agus an chirt chun rochtain a fháil ar bhinse.
2        Rinneadh an iarraidh seo in imeachtaí idir Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski S.A. (‘PKO Bank’), bunaíocht bhaincéireachta, agus MS agus MS, beirt tomhaltóirí, maidir le forfheidhmiú éilimh a d’eascair ó chonradh neamhbhailí ar an bhforas go bhfuil téarmaí éagóracha ann.
An dlí lena mbaineann
Dlí an Aontais
3        Faoi Airteagal 6(1) de Threoir
93/13:
‘Déanfaidh na Ballstáit foráil nach mbeidh téarmaí éagóracha a úsáidtear i gconradh arna chur i gcrích le tomhaltóir ag díoltóir nó ag soláthróir ina gceangal ar an tomhaltóir, amhail dá bhforáiltear faoina ndlí náisiúnta, agus go leanfaidh an conradh de bheith ina cheangal ar na páirtithe de réir na dtéarmaí sin más féidir leis leanúint de bheith ann gan na téarmaí éagóracha.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
4        Foráiltear don mhéid seo a leanas le hAirteagal 7(1) den Treoir sin:
‘Áiritheoidh na Ballstáit, ar mhaithe le leas na dtomhaltóirí agus na n‑iomaitheoirí, gurb ann do mhodhanna leordhóthanacha agus éifeachtacha chun cosc a chur ar úsáid leanúnach a bhaint as téarmaí éagóracha i gconarthaí arna dtabhairt i gcrích le tomhaltóirí ag díoltóirí nó ag soláthróirí.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Dlí na Polainne
5        De réir Airteagal 58(1) den ustawa – Kodeks cywilny (an Dlí maidir leis an gCód Sibhialta, an Pholainn) an 23 Aibreán 1964 (Dz.
U. de 2024, ceannteideal
1061) sa leagan is infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí (‘an Cód Sibhialta’):
‘Beidh gníomh dlí atá contrártha leis an dlí nó atá beartaithe chun dul timpeall ar an dlí ar neamhní mura bhforáiltear a mhalairt le foráil ábhartha, go háirithe dá bhforáiltear go ndéanfaí forálacha neamhbhailí an gníomh dlí a ionadú le forálacha ábhartha an dlí.’
6        Foráiltear don mhéid seo a leanas in Airteagal 117(1) agus (21) den Chód sin:
‘1.      Faoi réir na n‑eisceachtaí dá bhforáiltear de réir dlí, beidh éilimh a bhaineann le maoin faoi réir tréimhse teorann.
[...]
21.      Ar dhul in éag na tréimhse teorann, ní féidir éileamh in aghaidh tomhaltóra a agairt
a thuilleadh.’
7        Foráiltear don mhéid seo a leanas in Airteagal 1171(1) agus (2) den Chód sin:
‘1.      I gcásanna eisceachtúla, féadfaidh an chúirt, tar éis leasanna na bpáirtithe a mheá, neamhaird a thabhairt ar dhul in éag na tréimhse teorann le haghaidh éileamh in aghaidh tomhaltóra má éilíonn an cothromas é.
2.      Agus an chumhacht dá dtagraítear i mír 1 á feidhmiú aici, ní mór don chúirt, an méid seo a leanas, go háirithe, a chur san áireamh:
1)      fad na tréimhse teorann;
2)      fad na tréimhse idir dul in éag na tréimhse teorann agus cur isteach an éilimh;
3)      cineál na n‑imthosca ba chúis leis an gcreidiúnaí a éileamh a agairt, lena n‑áirítear tionchar iompar an fhéichiúnaí ar mhoill an chreidiúnaí a éileamh a agairt.’
8        Foráiltear le hAirteagal 118 den Chód sin:
‘Mura bhforáiltear a mhalairt le foráil shonrach, is 6 bliana a bheidh sa tréimhse theorann, agus i gcás éileamh a bhaineann le híocaíochtaí tréimhsiúla, agus le héilimh a bhaineann le gníomhaíocht gnó a shaothrú, is 3 bliana a bheidh sa tréimhse sin. Rachaidh an tréimhse theorann in éag ar an lá deireanach den bhliain féilire, áfach, mura giorra
ná 2 bhliain an tréimhse theorann.’
9        Foráiltear don mhéid seo a leanas in Airteagal 3851(1) den Chód Sibhialta:
‘Ní bheidh téarmaí conartha a thugtar i gcrích le tomhaltóir nár caibidlíodh ar leithligh ina gceangal ar an tomhaltóir má leagtar amach a chearta agus a oibleagáidí ar bhealach atá contrártha do
dea-chleachtas agus a sháraíonn a leasanna go mór (téarmaí neamhdhleathacha). Ní bheidh feidhm ag an bhforáil seo maidir le téarmaí lena leagtar amach príomhoibleagáidí na bpáirtithe, lena n‑áirítear an praghas nó an luach saothair, fad is go ndréachtófar go soiléir iad.’
10      Foráiltear in Airteagal 405 den Chód sin:
‘Aon duine a fhaigheann sochar airgid ar chostas duine eile, gan bunús dlí, ceanglófar air an sochar comhchineáil sin a thabhairt ar ais agus, i gcás nach féidir é sin, luach an tsochair sin a aiseag.’
11      Faoi Airteagal 410(1) agus (2) den Chód sin:
‘1.      Beidh feidhm ag forálacha na nAirteagal roimhe seo, go háirithe maidir le híocaíocht mhíchuí.
2.      Beidh íocaíocht mhíchuí i gcás nach raibh sé d’oibleagáid ar an duine a sholáthair é, é a sholáthar ar chor ar bith nó mura raibh sé d’oibleagáid air é a sholáthar don duine dár soláthraíodh é, nó má tá an bunús leis an íocaíocht imithe nó mura bhfuil cuspóir na híocaíochta bainte amach, nó má bhí an gníomh dlí lena gceanglaítear an íocaíocht ar neamhní agus nár tháinig sé chun bheith bailí tar éis an íocaíocht a sholáthar.’
An díospóid sna príomhimeachtaí agus na ceisteanna a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú
12      I mí na Samhna 2007, thug MS agus MS comhaontú iasachta i gcrích le réamhtheachtaí PKO Bank, arna ainmniú i bhfrancanna na hEilvéise (CHF), ar dá bhun a d’íoc an banc méid 333 000 zloty na Polainne (PLN) leo (thart ar EUR 76 000).
13      In 2017, rinne an bheirt tomhaltóirí gearán, agus thionscain siad imeachtaí dlíthiúla ina dhiaidh sin, i gcoinne PKO Bank, ag maíomh go raibh an conradh neamhbhailí ar an bhforas go raibh téarmaí éagóracha ann. Le breithiúnas an 30 Meitheamh 2023, dhearbhaigh Sąd Okręgowy w Warszawie (Cúirt Réigiúnach Vársá, an Pholainn) go raibh an conradh neamhbhailí agus d’ordaigh sé do PKO Bank méid atá comhionann leis na tráthchodanna uile a d’íoc tomhaltóirí a aisíoc, móide ús mainneachtana reachtúil, eadhon PLN 241 416.34 (thart ar EUR 55 591).
14      An 29 Nollaig 2021, thug PKO Bank caingean os comhair Sąd Okręgowy w Warszawie (Cúirt Réigiúnach Vársá), arb í an chúirt a rinne an tarchur í, ag lorg ordú, dá ndearbhófaí an comhaontú iasachta a bheith neamhbhailí i gcomhthéacs na caingne, atá fós ar feitheamh, arna tabhairt ag na tomhaltóirí, go n‑ordófaí do na tomhaltóirí sin caipiteal na hiasachta a íocadh a aisíoc leis, mar aon le hús mainneachtana reachtúil.
15      Maíonn na tomhaltóirí gur cheart diúltú don mhaíomh sin, agus áitíonn siad go bhfuil urchosc ama ar chaingean PKO Bank, ag féachaint do dhul in éag na tréimhse teorann 3 bliana a leagtar síos in Airteagal 118 den Chód Sibhialta. Áitíonn siad go ritheann an tréimhse sin ón dáta a seirbheáladh an gearán nó an t‑iarratas lena dtionscnaítear imeachtaí lena n‑iarrtar an comhaontú iasachta a chur ar neamhní ar PKO Bank, agus mar thoradh air sin go bhfuil urchosc ama ar éileamh PKO Bank ón 31 Nollaig 2020 ar a dhéanaí.
16      Míníonn an chúirt a rinne an tarchur nach bhfuil aon amhras ann maidir le héileamh PKO Bank a bheith ann, ós rud é go mbaineann
neamhbhailíocht an chomhaontaithe iasachta,
inter alia,
leis an oibleagáid atá ar na páirtithe sa chomhaontú an chomaoin uile arna soláthar a thabhairt ar ais dá chéile.
17      Ní léir, áfach, sa chás seo, an bhféadfadh imthosca na díospóide sna príomhimeachtaí údar a thabhairt le neamhaird a bheith á dhéanamh ar dhul in éag na tréimhse teorann ar éileamh PKO Bank, i gcomhréir leis an riail chothromais a leagtar amach in Airteagal 1171 den Chód Sibhialta.
18      Dar leis an gCúirt sin, ardaíonn foclaíocht an‑ghinearálta na forála sin, lena dtugtar rogha leathan don chúirt a chinneadh an féidir iarratas díoltóra nó soláthróra bunaithe ar éileamh faoi urchosc ama a dheonú, amhras, ar an gcéad dul síos, maidir lena comhréireacht le hAirteagal 7(1) de Threoir
93/13, arna léamh i bhfianaise phrionsabail na héifeachtachta agus na deimhneachta dlíthiúla. Fiafraíonn tomhaltóirí an measann an chúirt náisiúnta go bhfuil urchosc ama ar éileamh an díoltóra nó an tsoláthróra nó, murab amhlaidh an cás, an bhféadfaí ús mainneachtana agus costais nós imeachta a ghearradh orthu. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh sé go staonfadh na tomhaltóirí sin ó na cearta a dheonaítear dóibh le Treoir
93/13 a dhearbhú.
19      Ar an dara dul síos, ós rud é nach féidir leis an díoltóir ná leis an soláthróir an caipiteal a íocadh faoi chomhaontú iasachta neamhbhailí a aisghabháil ina iomláine ar an bhforas go bhfuil téarmaí éagóracha ann, bheadh sé ina chúis le caillteanas iomarcach agus díréireach i ndáil leis an gcuspóir maidir le cosaint tomhaltóirí agus d’fhéadfaí a mheas gur sárú é sin ar cheart rochtana an díoltóra nó an tsoláthróra sin ar bhinse, dá bhforáiltear in Airteagal 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh.
20      Maidir leis na himthosca a fhéadfar a chur san áireamh chun a chinneadh an gá neamhaird a dhéanamh ar dhul in éag na tréimhse teorann, faoi Airteagal 1171(2) den Chód Sibhialta, cuireann an chúirt a rinne an tarchur in iúl gur mhair na himeachtaí breithiúnacha a thionscain tomhaltóirí roinnt blianta, eadhon ó 2017 go 2024, rud a chuir PKO Bank i staid éiginnteachta maidir le toradh na n‑imeachtaí sin. Ina theannta sin, go dtí 2019, d’fhéadfadh PKO Bank a bheith ag súil go bhfanfadh an comhaontú iasachta atá i gceist sna príomhimeachtaí i bhfeidhm tar éis deireadh a chur leis an téarma éagórach, ós rud é nach raibh sé go dtí tar éis bhreithiúnas na Cúirte an 3 Deireadh Fómhair 2019,
Dziubak, (C‑260/18, EU:C:2019:819) gur chinn an cásdlí náisiúnta go sainíonn téarma a bhaineann leis an riosca malairte eachtraí i gcomhaontú iasachta arna innéacsú le hairgeadra eachtrach a phríomhábhar, agus mar thoradh air sin go bhfágann a bhaint go bhfuil an comhaontú iasachta neamhbhailí ina iomláine.
21      Sna himthosca sin, chinn Sąd Okręgowy w Warszawie (Cúirt Dúiche Vársá) bac a chur ar na himeachtaí agus an cheist seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘An bhfuil Airteagal 7(1) de Threoir
[93/13] agus prionsabail na héifeachtachta, na comhréireachta agus na deimhneachta dlíthiúla agus [an chirt chun rochtain a fháil ar bhinse] le léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leo ar reachtaíocht náisiúnta ar dá réir a d’fhéadfadh cúirt náisiúnta seasamh le héileamh a bhfuil [urchosc] ama air atá ag trádálaí go n‑aisíocfadh tomhaltóir suimeanna arna n‑íoc go héagórach de réir conradh ar cuireadh ar neamhní toisc téarmaí éagóracha a bheith ann, má cheanglaítear amhlaidh ar chúiseanna cothromais nó ar chúiseanna a bhaineann leis an gcaidreamh sóisialta?’
An cheist a tharchuirtear
22      Lena ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil Airteagal 7(1) de Threoir
93/13 agus prionsabal na héifeachtachta, agus an ceart chun rochtain a fháil ar bhinse agus prionsabal na comhréireachta agus na deimhneachta dlíthiúla á gcur san áireamh,
le léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leo ar riail dlí náisiúnta lena gceadaítear do chúirt náisiúnta, in imthosca eisceachtúla agus ar mhaithe le cothromas, éileamh díoltóra nó soláthróra a dheonú ar aisíocaíocht sochar arna n‑íoc leis nó léi de réir conradh iasachta atá neamhbhailí ar an bhforas go bhfuil téarmaí éagóracha ann, cé go bhfuil an tréimhse theorann don díoltóir nó don soláthróir sin imithe in éag.
23      Ceanglaítear le hAirteagal 7(1) de Threoir 93/13 ar na Ballstáit a áirithiú, ina gcórais dlí náisiúnta, gurb ann do mhodhanna leordhóthanacha agus éifeachtacha chun cosc a chur ar úsáid leanúnach a bheith á baint as téarmaí éagóracha i gconarthaí arna dtabhairt i gcrích le tomhaltóirí ag díoltóirí nó ag soláthróirí.
24      I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, de réir chásdlí socair, in éagmais rialacha an Aontais ar an ábhar, go dtagann na rialacha mionsonraithe maidir le cosaint na dtomhaltóirí
faoi Threoir 93/13 a chur chun feidhme faoi dhlíchóras inmheánach na mBallstát,
i gcomhréir le prionsabal neamhspleáchais nós imeachta
na mBallstát. Mar sin féin, ní fhéadfaidh na rialacha mionsonraithe sin a bheith níos lú fabhair i gcomparáid leis na rialacha lena rialaítear gníomhartha comhchosúla intíre (prionsabal na coibhéise) ná a bheith réitithe ar shlí a fhágfaidh go mbeadh sé dodhéanta nó ródheacair i gcleachtas na cearta arna dtabhairt le dlí an Aontais a fheidhmiú (prionsabal na héifeachtachta) (breithiúnas an 14 Nollaig 2023,
Getin Noble Bank (Tréimhse teorann le haghaidh gníomhartha cúitimh),
C‑28/22, EU:C:2023:992, mír 60 agus an cásdlí dá dtagraítear).
25      De réir cásdlí atá chomh socair céanna, ní mór téarma conarthach a dhearbhaítear a bheith éagórach a mheas, i bprionsabal,
mar théarma nárbh ann dó riamh,
agus mar thoradh air sin nach féidir go mbeadh aon éifeacht aige ar an tomhaltóir. Dá bhrí sin, ní mór é a bheith d’éifeacht ag dearbhú breithiúnach go bhfuil téarma den sórt sin éagórach, i bprionsabal, an tomhaltóir a chur ar ais sa staid dhlíthiúil agus fhíorasach ina mbeadh sé mura mbeadh an téarma tar éis a bheith ann, inter alia trí cheart a bhunú chun aiseag na sochar a fuair an díoltóir nó an soláthróir go míchuí, chun aimhleasa an tomhaltóra, ar bhonn an téarma éagóraigh sin
(breithiúnas an
15 Meitheamh 2023,
Bank M. (Iarmhairtí neamhniú an chonartha),
C‑520/21, EU:C:2023:478, mír 65 agus an cásdlí dá dtagraítear). Is amhlaidh atá i gcás go n-eascraíonn ní hamháin neamhniú na dtéarmaí sin as cineál éagórach téarma amháin nó níos mó i gconradh arna thabhairt i gcrích idir tomhaltóir agus díoltóir nó soláthróir, ach neamhbhailíocht an chonartha ina iomláine freisin (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Meitheamh 2023,
Bank M. (Iarmhairtí neamhniú an chonartha),
C‑520/21, EU:C:2023:478, mír 66 agus an cásdlí dá dtagraítear).
26      Ní mór an cuspóir sin maidir leis an tomhaltóir a chur ar ais sa staid dhlíthiúil agus fhíorasach ina mbeadh sé mbeadh an téarma tar éis a bheith ann a shaothrú i gcomhréir le prionsabal na comhréireachta, ar prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é, lena gceanglaítear ar reachtaíocht náisiúnta lena gcuirtear an dlí sin chun feidhme gan dul thar a bhfuil riachtanach chun an cuspóir atá á shaothrú a bhaint amach (breithiúnas an 23 Samhain 2023,
Provident Polska,
C‑321/22, EU:C:2023:911, mír 85 agus an cásdlí dá dtagraítear).
27      Shárófaí prionsabal na comhréireachta dá ndéanfaí restitutio in integrum a eisiamh i leith an díoltóra nó an tsoláthróra. Dá bhrí sin, ní mór gur oibleagáid fhrithpháirteach í an oibleagáid aisig, tar éis neamhbhailíochtú conartha iasachta ina bhfuil téarmaí éagóracha, ní fhéadfaidh an banc, áfach, cúiteamh a iarraidh ar an tomhaltóir a théann thar aisíocaíocht an chaipitil a íocadh i leith chomhlíonadh an chonartha sin mar aon le híocaíocht úis mainneachtana ar an ráta reachtúil ó dháta an fhógra fhoirmiúil
(féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Nollaig 2023,
mBank (Dearbhú tomhaltóra),
C‑140/22, EU:C:2023:965, mír 62 agus an cásdlí dá dtagraítear).
28      Ina theannta sin, is féidir a áirithiú leis an éifeacht aisig a bhaineann le neamhbhailíochtú conartha iasachta ina bhfuil téarmaí éagóracha, rud a thugann údar le cur i bhfeidhm na hinstitiúide baincéireachta dá dtagraítear i mír 27 den bhreithiúnas seo,
nach mbeidh saibhriú éagórach an tomhaltóra mar thoradh ar chosaint na gceart a ráthaítear le dlíchóras an Aontais (féach, de réir analaí, breithiúnas an 13 Iúil 2006,
Manfredi agus páirtithe eile,
C‑295/04 go C‑298/04, EU:C:2006:461, mír 94).
29      Sa chás seo, tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire go bhféadfadh sárú ar an gceart rochtana ar chúirt díoltóra nó soláthróra a bheith mar thoradh ar fhad na n‑imeachtaí arna dtionscnamh ag tomhaltóirí chun an comhaontú iasachta a chur ar neamhní agus chun an cásdlí náisiúnta a aisiompú maidir leis an éifeacht a bhaineann le deireadh a chur leis an téarma éagórach a bhaineann leis an riosca ráta malairte i gconradh iasachta arna innéacsú le hairgeadra eachtrach ar bhailíocht an chomhaontaithe sin ina iomláine agus, dá bhrí sin, go bhféadfadh sé, faoin riail chothromais atá in Airteagal 1171 den Chód Sibhialta, a bheith ina imthosca eisceachtúla lena gcuirtear ar a chumas éileamh PKO Bank ar aisíocaíocht a dheonú, gan dul in éag na tréimhse teorann le haghaidh éileamh PKO Bank a chur san áireamh.
30      Sa chomhthéacs sin, agus i bhfianaise an chásdlí dá dtagraítear i míreanna
25 go 28 den bhreithiúnas seo, ní féidir a mheas go bhfuil an riail chothromais in Airteagal 1171 den Chód Sibhialta, a mhéid is féidir saibhriú éagórach an tomhaltóra a sheachaint, ar neamhréir le dlí an Aontais.
31      Is fíor,
a priori, go bhféadfadh cur i bhfeidhm na rialach cothromais sin an bonn a bhaint d’intuarthacht staideanna dlíthiúla agus caidreamh dlíthiúil a mhéid atá an féichiúnaí fós éiginnte maidir leis an bhféidearthacht, in ainneoin dhul in éag na tréimhse teorann a bhaineann le héileamh an díoltóra nó an tsoláthróra, go bhféadfaí a mheas go heisceachtúil, nach bhfuil urchosc ama ar an éileamh sin.
32      Mar sin féin, ní féidir prionsabal na deimhneachta dlíthiúla a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc leis ar riail dlí náisiúnta ar dá réir atá sé faoin gcúirt náisiúnta leasanna na bpáirtithe sna himeachtaí a mheas chun cinneadh a dhéanamh, in imthosca eisceachtúla agus ar mhaithe le cothromas, gan dul in éag na tréimhse teorann a chur san áireamh, ar choinníoll go ndéantar an mheá sin ar bhonn critéir oibiachtúla arna leagan síos le dlí, a cheanglaítear ar an gcúirt náisiúnta a chur san áireamh, amhail, sa chás seo, fad na tréimhse teorann, fad na tréimhse idir dul in éag na tréimhse teorann agus an tráth a thugtar isteach an iarraidh, agus cineál na n‑imthosca ba chúis leis an gcreidiúnaí a éileamh a agairt, lena n‑áirítear tionchar iompar an fhéichiúnaí ar mhoill an chreidiúnaí a éileamh a agairt.
33      Mar sin féin, ba cheart a shoiléiriú nach mór cur i bhfeidhm na rialach cothroime sin ag an gcúirt náisiúnta inniúil i réimse na dtéarmaí éagóracha conartha a fheidhmiú i gcomhréir le prionsabal na héifeachtachta, ionas nach mbeidh feidhmiú na gceart a thugtar don tomhaltóir le Treoir 93/13 ródheacair ná beagnach dodhéanta.
34      I ndáil leis sin,
tá an Chúirt Bhreithiúnas tar éis a chinneadh cheana féin go bhféadfaí, de bharr socruithe nós imeachta as a n‑eascraíonn costais ró-ard ar an tomhaltóir, go ndíspreagfar an tomhaltóir sin ó chosaint chuí dá chearta nó dá cearta os comhair na cúirte ar thug an díoltóir nó an soláthraí imeachtaí os a comhair (féach, chuige sin, breithiúnas an 7 Aibreán 2022,
Caixabank,
C‑385/20, EU:C:2022:278, mír 54).
35      Bheadh sé sin amhlaidh, go háirithe, i gcás, i gcomhthéacs aisghabháil a éilimh ag an díoltóir nó ag an soláthróir, a ndeachaigh an tréimhse theorann ina leith in éag mar sin féin, go gceanglaítear ar an tomhaltóir costais a íoc, amhail costais dlí nó táillí dlíodóirí, a mhéid a d’fhéadfadh cosc a chur ar fheidhmiú éifeachtach na gceart a thugtar dó le Treoir 93/13 nó a d’fhéadfadh a fhágáil go mbeadh sé ródheacair déanamh amhlaidh.
36      Sa chomhthéacs sin, ba cheart a mheabhrú go gceanglaítear le prionsabal an léirithe i gcomhréir le dlí an Aontais ar chúirteanna náisiúnta cibé rud atá faoina ndlínse a dhéanamh, agus corpas iomlán an dlí náisiúnta á chur san áireamh agus na modhanna léirithe a aithníonn sí á gcur i bhfeidhm, chun a áirithiú go bhfuil an Treoir atá i gceist lánéifeachtach agus chun teacht ar thoradh atá i gcomhréir leis an gcuspóir atá á shaothrú aici (breithiúnas an 27 Samhain 2025,
Gryczara,
C‑746/24, EU:C:2025:925, mír 60).
37      I bhfianaise an mhéid sin go léir, is é an freagra ar an gceist a tharchuirtear nach mór Airteagal 7(1) de Threoir
93/13 agus prionsabal na héifeachtachta, agus an ceart chun rochtain a fháil ar bhinse agus prionsabal na comhréireachta agus na deimhneachta dlíthiúla á gcur san áireamh, a léiriú sa chaoi nach gcuirtear cosc leo, i bprionsabal, ar riail dlí náisiúnta lena gceadaítear do chúirt náisiúnta, in imthosca eisceachtúla agus ar mhaithe le cothromas, géilleadh d’éileamh díoltóra nó soláthróra ar aisíocaíocht sochar arna n‑íoc leis an tomhaltóir de réir conradh iasachta atá neamhbhailí ar an bhforas go bhfuil téarmaí éagóracha ann, cé go bhfuil an tréimhse theorann don díoltóir nó don soláthróir sin imithe in éag, ar choinníoll, agus an riail sin á cur i bhfeidhm, go ndéanann an chúirt sin na bearta is uile is gá chun a áirithiú nach mbeidh feidhmiú na gceart a thugtar don tomhaltóir leis an Treoir sin ródheacair nó dodhéanta go praiticiúil.
Costais
38      Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a chur faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt (an Naoú Dlísheomra) mar seo a leanas:
Maidir le hAirteagal 7(1) de Threoir 93/13/CEE ón gComhairle an 5 Aibreán 1993 maidir le téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra, arna léamh i bhfianaise phrionsabal na héifeachtachta agus an ceart chun rochtain a fháil ar bhinse agus prionsabal na comhréireachta agus na deimhneachta dlíthiúla á gcur san áireamh,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
ní chuirtear cosc leo, i bprionsabal, ar riail dlí náisiúnta lena gceadaítear do chúirt náisiúnta, in imthosca eisceachtúla agus ar mhaithe le cothromas, géilleadh d’éileamh díoltóra nó soláthróra ar aisíocaíocht sochar arna n‑íoc leis an tomhaltóir de réir conradh iasachta atá neamhbhailí ar an bhforas go bhfuil téarmaí éagóracha ann, cé go bhfuil an tréimhse theorann don díoltóir nó don soláthróir sin imithe in éag, ar choinníoll, agus an riail sin á cur i bhfeidhm, go ndéanann an chúirt sin na bearta is uile is gá chun a áirithiú nach mbeidh feidhmiú na gceart a thugtar don tomhaltóir leis an Treoir sin ródheacair nó dodhéanta go praiticiúil.
[Sínithe]
*      Teanga an cháis: an Pholainnis.
i      Is ainm bréige é ainm an cháis seo. Ní fhreagraíonn sé d’fhíorainm aon pháirtí sna himeachtaí.