61988J0354
ΈΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠ' ΑΚΡΟΑΤΗΡΊΟΥ ΣΥΖΉΤΗΣΗ
στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-354/88, C-355/88 και C-356/88 (
*1
)
Ι — Πραγματικά περιστατικά και διαδικασίες
1. Το νομικό πλαίσιο της αιαφοράς
Σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 2759/75 του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1975, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του χοιρείου κρέατος ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/014, σ. 3 ), κατά το μέτρο που απαιτείται για να καταστεί δυνατή η εξαγωγή των προϊόντων που υπάγονται στην κοινή αυτή οργάνωση των αγορών « βάσει των τιμών των προϊόντων αυτών στη διεθνή αγορά, η διαφορά μεταξύ των τιμών αυτών και των τιμών εντός της Κοινότητος δύναται να καλυφθεί από μία επιστροφή κατά την εξαγωγή ».
Κατά το άρθρο 17, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού, αφενός, οι γενικοί κανόνες για την ερμηνεία του κοινού δασμολογίου και οι ειδικοί κανόνες για την εφαρμογή του εφαρμόζονται για τη δασμολογική κατάταξη των καλυπτόμενων από τον κανονισμό προϊόντων και, αφετέρου, η δασμολογική ονοματολογία που προκύπτει από την εφαρμογή του κανονισμού περιλαμβάνεται στο κοινό δασμολόγιο.
Το άρθρο 2 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 3602/82 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1982, περί καθορισμού των συντελεστών για τον υπολογισμό των εισφορών που επιβάλλονται στα προϊόντα του τομέα του χοιρείου κρέατος εκτός των εσφαγμένων χοίρων, περί τροποποιήσεως του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 950/68 του Συμβουλίου περί του κοινού δασμολογίου και περί καταργήσεως του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 747/79 ( ΕΕ L 376, σ. 23 ), τροποποίησε τον ορισμό ορισμένων προϊόντων του τομέα αυτού, πράγμα που είχε ως συνέπεια, σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού 2759/75, την επέλευση ορισμένων τροποποιήσεων στην ονοματολογία και τους ειδικούς εκτελεστικούς κανόνες του κοινού δασμολογίου.
Οι τροποποιήσεις αυτές που αποτελούν το αντικείμενο του άρθρου 3 του κανονισμού 3602/82, που τέθηκε σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου 1983, κατέστησαν αναγκαία την προσαρμογή του πίνακα των προϊόντων που παρέχουν δικαίωμα για επιστροφή, πράγμα που έγινε με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 263/83 της Επιτροπής, της 28ης Ιανουαρίου 1983 ( ΕΕ L 30, σ. 72 ), ο οποίος τέθηκε επίσης σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου 1983. Σύμφωνα με το παράρτημα του τελευταίου αυτού κανονισμού, επιστροφή χορηγείται, μεταξύ άλλων, για προϊόντα που υπάγονται στις δασμολογικές διακρίσεις 02.01 Α III α ) 3 ( εμπρόσθια μέρη ή ωμοπλάτες και τα τεμάχια τους ) και 02.01 Α III α ) 4 ( θωρακοοσφυϊκή χώρα και τα τεμάχια της) αλλά όχι και για τα προϊόντα που υπάγονται στη δασμολογική διάκριση 02.01 Α III α) 6 ββ) ( λοιπά μη κατονομαζόμενα ).
Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 3602/82, τα τεμάχια που προέρχονται από τμήματα σφαγίου όπως το « εμπρόσθιο μέρος », η « ωμοπλάτη » και η « θωρακοοσφυϊκή χώρα » υπάγονται στις ίδιες δασμολογικές διακρίσεις με τα ολόκληρα μέρη μόνο « εφόσον περιλαμβάνουν τον μυϊκό ιστό και τα οστά στις ίδιες φυσιολογικές αναλογίες με τα ολόκληρα μέρη ».
Δυνάμει, αφενός, της συμπληρωματικής σημειώσεως αριθ. 2 του κεφαλαίου 2 του κοινού δασμολογίου, που απορρέει από το πρώτο εδάφιο του άρθρου 2, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος κανονισμού 3602/82 και προστέθηκε με το άρθρο 3 του ίδιου κανονισμού, και, αφετέρου, της τροποποιήσεως της διακρίσεως 02.01 Α III α ), που έγινε με το εν λόγω άρθρο 3, τα τμήματα εμπρόσθιου μέρους, ωμοπλάτης ή θωρακοοσφυϊκής χώρας που δεν περιλαμβάνουν μυϊκό ιστό και οστά « στις ίδιες φυσιολογικές αναλογίες με τα ολόκληρα μέρη », και υπάγονταν μέχρι την 1η Φεβρουαρίου 1983 στην ίδια με τα ολόκληρα μέρη δασμολογική διάκριση, υπάγονται, μετά την ημερομηνία αυτή, στη δασμολογική διάκριση 02.01 Α III α) 6 ββ) και δεν παρέχουν, επομένως, κανένα δικαίωμα για επιστροφή.
2. Το ιστορικό της διαφοράς
Οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης στις τρεις υποθέσεις εξήγαγαν προς τρίτες χώρες, κατά την περίοδο μεταξύ αρχών Φεβρουαρίου 1983 και τέλους Μαρτίου 1986, ορισμένες παρτίδες χοιρείου κρέατος.
Τα προϊόντα αυτά δηλώθηκαν, για την καταβολή επιστροφών λόγω εξαγωγής, ως υπαγόμενα στις δασμολογικές διακρίσεις 02.01 Α III α ) 3 ( εμπρόσθια μέρη ή ωμοπλάτες και τα τεμάχια τους ) και 02.01 Α III α ) 4 ( θωρακοοσφυϊκή χώρα και τα τεμάχια της ).
Ωστόσο, οι τελωνειακές αρχές, θεωρώντας ότι οι εν λόγω παρτίδες έπρεπε να καταταγούν στη δασμολογική διάκριση 02.01 Α III α) 6 ββ ), απέρριψαν ορισμένες αιτήσεις για χορήγηση επιστροφών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, νομισματικών εξισωτικών ποσών και προέβησαν στην ανάκτηση των ήδη καταβληθέντων ποσών.
Κατά των αποφάσεων αυτών, οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης άσκησαν προσφυγές ενώπιον του College van Beroep voor het Bedrijfsleven, το οποίο ζήτησε τη σύνταξη εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης, αφενός, όσον αφορά κυρίως την έννοια των « φυσιολογικών αναλογιών » μυϊκού ιστού/οστών των τεμαχίων χοιρείου κρέαατος « εμπρόσθιο μέρος ή ωμοπλάτη » και « θωρακοοσφυϊκή χώρα » και, αφετέρου, σχετικά με τη δυνατότητα αντικειμενικού καθορισμού των πραγματικών αναλογιών μυϊκού ιστού/οστών των πλευρών σφαγίων από τις οποίες σύγκεινταν οι επίμαχες αποστολές εμπορευμάτων.
Οι πραγματογνώμονες απάντησαν ότι δεν υφίσταται συνήθης μέθοδος τεμαχισμού των επίμαχων μερών σφαγίων ο οποίος να είναι ομοιόμορφος εντός της Κοινότητας, ότι οι φυσιολογικές αναλογίες μυϊκού ιστού/οστών δεν μπορούν να αποτυπωθούν μέσω ποσοστού έχοντος γενική ισχύ, ενόψει της πολλαπλότητας των αιτίων της σχετικής πολυμορφίας, και ότι δεν είναι, εξάλλου, δυνατόν να καθοριστεί η ανοχή που πρέπει να λαμβάνεται εν προκειμένω υπόψη.
Οι απαντήσεις αυτές των πραγματογνωμόνων δημιούργησαν στο College αμφιβολίες όσον αφορά τη δυνατότητα αντλήσεως από την έννοια των «φυσιολογικών αναλογιών των ολόκληρων μερών », που μνημονεύεται στη συμπληρωματική σημείωση αριθ. 2 του κεφαλαίου 2 του κοινού δασμολογίου, που προσετέθη με τον κανονισμό 3602/82, ομοιομόρφου κριτηρίου, ισχύοντος σε ολόκληρη την Κοινότητα, για τον καθορισμό της επιτρεπτής σχέσεως μυϊκού ιστού/οστών των τεμαχίων χοιρείου κρέατος « εμπρόσθιο μέρος ή ωμοπλάτη » και « θωρακοοσφυϊκή χώρα », κατά την έννοια που δίνεται στα μέρη αυτά από το άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού, προκειμένου αυτά να κατατάσσονται στην ίδια δασμολογική διάκριση με το ολόκληρο μέρος.
ΚΑΙ C-356/88
3. Τα προδικαστικά ερωτήματα
Κρίνοντας ότι για την επίλυση των διαφορών απαιτούνταν η εκτίμηση του κύρους και η ερμηνεία της επίμαχης κοινοτικής νομοθεσίας, το College van Beroep voor het Bedrijfsleven αποφάσισε, με Διάταξη της 16ης Σεπτεμβρίου 1988, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, να αναστείλει την ενώπιον του διαδικασία έως ότου το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφανθεί μέσω προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής, ομοίων και στις τρεις υποθέσεις, ερωτημάτων:
« 1)
Είναι έγκυρο το άρθρο 2, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 3602/82;
2)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, βάσει ποίων κριτηρίων πρέπει να καθορίζονται οι φυσικές αναλογίες μεταξύ μυϊκού ιστού και οστών που περιέχονται στα ολόκληρα μέρη ενός σφαγίου κατά την έννοια της αναφερθείσας στο πρώτο ερώτημα διατάξεως; »
4. Η ενώπιον τον άικαστηρίον διαδικασία
Οι τρεις Διατάξεις παραπομπής πρωτοκολλήθηκαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Δεκεμβρίου 1988.
Σύμφωνα με το άρθρο 20 του πρωτοκόλλου περί του Οργανισμού του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν:
στην υπόθεση C-355/88, στις 31 Μαρτίου 1989, η Sleegers Vleeswarenfabriek BV, προσφεύγουσα της κύριας δίκης, εκπροσωπούμενη από τον Wertenbroek, δικηγόρο Eindhoven,
στην υπόθεση C-356/88, στις 31 Μαρτίου 1989, η Kühne en Heitz BV, προσφεύγουσα της κύριας δίκης, εκπροσωπούμενη από τους Braakman και Glazener, δικηγόρους Ρόττερνταμ, και
στις τρεις υποθέσεις, στις 3 Απριλίου 1989, ο Produktschap voor Vee en Vlees, καθού της κύριας δίκης, και, στις 4 Απριλίου 1989, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον νομικό της σύμβουλο Robert Caspar Fischer.
Με Διάταξη της 17ης Ιανουαρίου 1990, το Δικαστήριο αποφάσισε τη συνεκδίκαση των τριών υποθέσεων προς διευκόλυνση της προφορικής διαδικασίας και για την έκδοση αποφάσεως.
Το Δικαστήριο, κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή και μετ' ακρόαση του γενικού εισαγγελέα, αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή αποδείξεων και ανέθεσε τις υποθέσεις στο πρώτο του τμήμα.
II — Περίληψη των γραπτών παρατηρήσεων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο
Η Sleegers Vleeswarenfabriek Vlijmen BV, προσφεύγουσα της κύριας δίκης στην υπόθεση C-355/88, φρονεί ότι το άρθρο 2, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 3602/82 είναι ανίσχυρο, δεδομένου ότι είναι αδύνατος ο καθορισμός κατά τρόπο ακριβή και απόλυτο του κριτηρίου της περιεχόμενης εν προκειμένω φυσιολογικής αναλογίας μυϊκού ιστού/οστών.
Συναφώς, η εν λόγω εταιρία φρονεί ότι ουδέποτε διατηρείται η ίδια αναλογία μεταξύ των ολόκληρων μερών και των τεμαχισμένων τμημάτων. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχουν παρά δύο δυνατές λύσεις, ή να θεωρείται ότι όταν ένα μέρος πληροί έναν κοινοτικό κανόνα τα εξ αυτού προερχόμενα τεμάχια εξακολουθούν πάντοτε να κατατάσσονται στην ίδια δασμολογική διάκριση, εφόσον βέβαια χρησιμοποιείται η προσήκουσα μέθοδος τεμαχισμού, ή τα τεμάχια να κατατάσσονται πάντοτε σε άλλη από αυτήν του ολόκληρου μέρους δασμολογική διάκριση, ασχέτως του αν η διάκριση αυτή παρέχει ή όχι δικαίωμα για επιστροφή.
Η Sleegers Vleeswarenfabriek Vlijmen BV προβάλλει επίσης τις διαφορές που υφίστανται μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τη μέθοδο τεμαχισμού και, επομένως, την αδυναμία να ληφθεί ως βάση η συνήθης μέθοδος τεμαχισμού σε κάθε κράτος, πράγμα που θα ήταν αντίθετο προς την ομοιόμορφη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου.
Η προσφεύγουσα της κύριας δίκης στην υπόθεση C-355/88 στηρίζεται, επίσης, στην επίδραση που το φύλο, το γένος, η ηλικία και η μέθοδος παχύνσεως μπορούν να έχουν στην αναλογία μυϊκού ιστού/οστών για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πάντοτε θα υφίστανται διαφορές εντός της Κοινότητας τις οποίες η εν λόγω διάταξη όχι μόνο δεν αίρει αλλά επιτείνει έτι περαιτέρω.
Δεδομένης της απαντήσεως που προτείνει στο πρώτο ερώτημα, η Sleegers Vleeswarenfabriek Vlijmen BV θεωρεί περιττή την απάντηση στο δεύτερο.
Η Kühne en Heitz BV, προσφεύγουσα της κύριας δίκης στην υπόθεση C-356/88, υπογραμμίζει, καταρχάς, ότι ένα σύστημα κατά το οποίο η αναλογία μυϊκού ιστού/οστών των τεμαχίων πρέπει να συγκρίνεται προς τη φυσιολογική αναλογία του ολόκληρου μέρους δεν μπορεί να λειτουργήσει στην πράξη, δεδομένου ότι είναι αδύνατο τα τεμάχια να περιέχουν μυϊκό ιστό και οστά στις ίδιες αναλογίες με το ολόκληρο μέρος. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να στηρίζεται σ' έναν γενικό κανόνα σχετικά με τη φυσιολογική αναλογία μυϊκού ιστού/οστών, της οποίας ο καθορισμός δεν είναι δυνατός.
Περαιτέρω, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης στην υπόθεση C-356/88 ισχυρίζεται ότι η προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 2, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 3602/82, κατά την οποία τα τεμάχια που προέρχονται από μέρη περιέχουν μυϊκό ιστό και οστά « στις ίδιες φυσιολογικές αναλογίες με τα ολόκληρα μέρη », πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η φυσιολογική ισορροπία της αναλογίας μυϊκού ιστού/οστών των τεμαχισμένων τμημάτων δεν πρέπει να μεταβάλλεται. Επομένως, καθοριστικό ρόλο παίζουν όχι οι φυσιολογικές αναλογίες των ολόκληρων μερών αλλά αυτές των τεμαχισμένων τμημάτων.
Η ερμηνεία αυτή συνεπάγεται, κατά τη γνώμη της προσφεύγουσας της κύριας δίκης στην υπόθεση C-356/88, ότι τα τεμαχισμένα τμήματα ικανοποιούν το κριτήριο της προαναφερθείσας διατάξεως αν περιέχουν μυϊκό ιστό και οστά στις ίδιες αναλογίες με τα μη εισέτι τεμαχισμένα τμήματα, πράγμα που σημαίνει ότι, όσον αφορά τα τεμάχια ωμοπλάτης δεν είναι δυνατό να αφαιρούνται απ' αυτά οστά μετά το χωρισμό τους από την ωμοπλάτη, και, όσον αφορά τη θωρακοοσφυϊκή χώρα ο μυϊκός ιστός που βρίσκεται μεταξύ των πλευρών δεν μπορεί να αφαιρείται μετά την αποκοπή της από την ωμοπλάτη.
Η Kühne en Heitz BV επισημαίνει επίσης ότι μόνο η ερμηνεία αυτή έχει ως αποτέλεσμα τη χορήγηση της ίδιας επιστροφής τόσο για το μέρος σφαγίου που εξάγεται σε τεμάχια όσο και για το μέρος σφαγίου που εξάγεται ολόκληρο.
Τέλος, μόνο η ερμηνεία αυτή είναι ικανή να παράσχει, κατά την προσφεύγουσα της κύριας δίκης στην υπόθεση C-356/88, ένα πρακτικό και ομοιόμορφο κριτήριο, εφόσον οι διαφορές στις μεθόδους τεμαχισμού, το γένος, την ηλικία, το φύλο και τον τρόπο εκτροφής και παχύνσεως του χοίρου δεν έχουν καμιά επίπτωση όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 3602/82.
Αντιθέτως, σε περίπτωση που απορριφθεί η ερμηνεία αυτή και πρέπει να συγκριθεί η αναλογία μυϊκός ιστός/οστά των τεμαχισμένων τμημάτων με αυτήν του ολόκληρου μέρους, η Kühne en Heitz BV φρονεί ότι η προαναφερθείσα διάταξη πρέπει να θεωρηθεί ανίσχυρη, ως αντίθετη προς τις αρχές τις ασφάλειας του δικαίου, της ισότητας και της αναλογικότητας.
Ο καθού της κύριας δίκης στις τρεις υποθέσεις δεν υποβάλλει παρατηρήσεις παρά μόνο για την περίπτωση που θα δινόταν καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα.
Είναι της γνώμης ότι το άρθρο 2, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 3602/82 απαιτεί να γίνεται σύγκριση μεταξύ της αναλογίας μυϊκού ιστού/οστών των τεμαχισμένων τμημάτων και αυτής του ολόκληρου μέρους. Μόνο όταν οι αναλογίες αυτές συμπίπτουν, τα τεμαχισμένα τμήματα μπορούν να κατατάσσονται στην ίδια δασμολογική διάκριση με το ολόκληρο μέρος.
Συναφώς, ο καθού επισημαίνει ότι, εν προκειμένω, τα τεμαχισμένα τμήματα σφαγίων που δηλώθηκαν κατά την εξαγωγή παρουσίαζαν αναλογίες μυϊκού ιστού/οστών κατώτερες των φυσιολογικών αναλογιών των ολόκληρων μερών. Δεδομένου ότι τα ολόκληρα μέρη από τα οποία προέρχονταν τα προς εξαγωγή τεμάχια δεν ήταν πλέον, λογικώς, διαθέσιμα, οι φυσιολογικές αναλογίες των ολόκληρων μερών καθορίστηκαν σε εθνικό επίπεδο από τα πλέον πλεονεκτικά για τον ενδιαφερόμενο τεμάχια που είχαν ληφθεί σύμφωνα με τη μέθοδο τεμαχισμού που χρησιμοποιείται συνήθως στις Κάτω Χώρες από τις βιομηχανίες μεταποιήσεως κρέατος για εμπορικούς σκοπούς διά της χρησιμοποιήσεως χοίρων συνήθων γενών, εχόντων την ηλικία και το βάρος σφαγίου που απαντώνται στις Κάτω Χώρες.
Έστω και αν είχε γίνει σύγκριση των εξαχθέντων τεμαχίων με πλασματικά ολόκληρα μέρη, πράγμα ασύνηθες στις Κάτω Χώρες, τα οποία να περιέχουν τη μέγιστη αναλογία οστών και να προέρχονται από χοίρους των οποίων το γένος και η ηλικία ήταν οι πλέον ευνοϊκές για τον ενδιαφερόμενο, το αποτέλεσμα θα ήταν, σύμφωνα με τον καθού, το ίδιο.
Η Επιτροπή παρατηρεί, πρώτ' απ' όλα, ότι τα προδικαστικά ερωτήματα αφορούν λιγότερο το κύρος του άρθρου 2, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 3602/82 — το οποίο αναφέρεται ιδίως σε εισφορές κατά την εισαγωγή — και περισσότερο στο κύρος της συμπληρωματικής σημειώσεως αριθ. 2 του κεφαλαίου 2 του κοινού δασμολογίου, η οποία εισήχθη με το άρθρο 3 του ίδιου αυτού κανονισμού, ο οποίος εφαρμόζεται τόσο στο πλαίσιο των εισφορών κατά την εισαγωγή όσο και στο πλαίσιο των επιστροφών λόγω εξαγωγής στον τομέα του χοιρείου κρέατος.
Στη συνέχεια, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι το θεσπισθέν με τη συμπληρωματική αυτή σημείωση σύστημα, παρά την ευκαμψία του, ουδόλως μπορεί να θεωρηθεί ως αυθαίρετο και επομένως ανίσχυρο. Πράγματι, το κριτήριο των « φυσιολογικών αναλογιών μυϊκού ιστού/οστών των ολόκληρων μερών», που έχει εισαχθεί με την εν λόγω σημείωση, δεν μπορεί βεβαίως να αποτυπωθεί με ένα ποσοστό έχον γενική ισχύ, αλλά κείται μεταξύ αντικειμενικών, ανώτατου και κατώτατου, ορίων. Τα τεμάχια που προέρχονται από ένα μέρος μπορούν να κατατάσσονται στην ίδια δασμολογική διάκριση με το ολόκληρο μέρος μόνον όταν η αναλογία μυϊκού ιστού/οστών κείται μεταξύ του ανώτατου και κατώτατου ορίου της φυσιολογικής αναλογίας μυϊκού ιστού/οστών του ολόκληρου αυτού μέρους. Τα τεμάχια των οποίων η αναλογία βρίσκεται εκτός των ορίων αυτών πρέπει να κατατάσσονται στη διάκριση που επιφυλάσσεται για τα λοιπά χοίρεια κρέατα από τα οποία δεν έχουν αφαιρεθεί τα οστά, πράγμα που δεν παρέχει κανένα δικαίωμα για επιστροφή.
Κατά την Επιτροπή, τα προαναφερθέντα όρια πρέπει να υπολογίζονται με βάση τις φυσιολογικές αναλογίες ολόκληρων μερών που είναι παρόμοια προς αυτά από τα οποία έχουν ληφθεί τα τεμάχια, και προέρχονται από κανονικό χοίρο κρεοπωλείου, στις διάφορες δυνατές συνθέσεις των εμπρόσθιων μερών, ωμοπλατών ή θωρακοοσφυϊκής χώρας, όπως αυτές ορίζονται στη συμπληρωματική σημείωση αριθ. 2 του κεφαλαίου 2 του κοινού δασμολογίου. Η σημείωση αυτή επαναλαμβάνει τις διάφορες μορφές με τις οποίες παρουσιάζονται συνήθως εντός της Κοινότητας τα ολόκληρα μέρη χοίρου.
Έτσι, οι αρμόδιες εθνικές αρχές, στηριζόμενες κατά τον δέοντα τρόπο στους χοίρους κρεοπωλείου και στα μέρη σφαγίων που απαντώνται στη δική τους εγχώρια αγορά, είναι σε θέση να καθορίζουν με αρκετή ακρίβεια τις οριακές τιμές των αναλογιών μυϊκού ιστού/οστών που αντιστοιχούν στις μορφές που παρουσιάζονται τα ολόκληρα μέρη τα οποία καθορίζονται από την κοινοτική νομοθεσία, πράγμα που εξαλείφει μια σημαντική αιτία ενδεχομένων παρεκκλίσεων. Αλλά, σύμφωνα με την Επιτροπή, έστω κι αν επρόκειτο να υφίστανται μερικές διαφορές στις αναλογίες μυϊκού ιστού/οστών που διαπιστώνονται εντός των διαφόρων κρατών μελών για την ίδια παρουσίαση ενός συγκεκριμένου μέρους σφαγίου, οι διαφορές αυτές πρέπει να γίνονται αποδεκτές σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου της 18ης Ιανουαρίου 1984, Ekro BV Vee- en Vleeshandel (327/82, Συλλογή 1984, σ. 107), κατά την οποία, ελλείψει περισσότερο ακριβών στοιχείων στην κοινοτική νομοθεσία όσον αφορά ορισμένους παράγοντες, οι αρμόδιες εθνικές αρχές πρέπει να εκτιμούν τους παράγοντες αυτούς σύμφωνα με τις καταστάσεις και τις συνήθειες που υφίστανται στη δική τους αγορά και, ενδεχομένως, στην περιοχή ή στον οικείο οικονομικό τομέα.
G. C. Rodríguez Iglesias
εισηγητής δικαστής
(
*1
)	Γλώσσα πρωτοτύπου: η ολλανδική.