ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (δεύτερο τμήμα)
της 2ας Ιουλίου 2007
Υπόθεση F-117/05
Carlos Sanchez Ferriz
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Υπαλληλική υπόθεση – Μόνιμοι υπάλληλοι – Προαγωγή – Μη εγγραφή στους πίνακες των προαγομένων υπαλλήλων – Περίοδος προαγωγών 2004 – Μόρια προτεραιότητας – Προσόντα – Αρχαιότητα – Παραδεκτό»
Αντικείμενο: Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 ΕΑ, από τον C. Sanchez Ferriz, με κύριο αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως
της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2004, σχετικά με τον πίνακα των προαχθέντων υπαλλήλων του 2004, κατά το μέτρο που το όνομά
του δεν περιλαμβάνεται στον πίνακα αυτόν, και επικουρικό αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως περί χορηγήσεως μορίων προτεραιότητας
κατά τις εν λόγω προαγωγές.
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως προδήλως αβάσιμη. Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά
του έξοδα.
Περίληψη
Υπάλληλοι – Προσφυγή – Έννομο συμφέρον
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91)
Ο υπάλληλος δεν νομιμοποιείται να ασκήσει προσφυγή υπέρ του νόμου ή υπέρ των κοινοτικών οργάνων, μπορεί δε να προβάλει, προς
στήριξη προσφυγής ακυρώσεως, μόνο λόγους που τον αφορούν ατομικά. Είναι, συνεπώς, προδήλως απαράδεκτη η προσφυγή που ασκείται
από υπάλληλο με αίτημα την ακύρωση του πίνακα των προαχθέντων στον ανώτερο βαθμό υπαλλήλων, κατά το μέτρο που το όνομα του
προσφεύγοντος δεν περιλαμβάνεται στον πίνακα αυτόν, εφόσον ο υπάλληλος δεν αποδεικνύει το έννομο συμφέρον του και προβάλλει
μόνον τον παράνομο χαρακτήρα ορισμένων κατηγοριών μορίων προαγωγής, χωρίς, όμως, να παραθέτει, με τα δικόγραφά του, κανένα
συγκεκριμένο στοιχείο ως προς την ατομική κατάστασή του σε σχέση με τις επίμαχες προαγωγές, όπως είναι, ειδικότερα, ο αριθμός
των μορίων προαγωγής που του χορηγήθηκαν στις εν λόγω κατηγορίες. Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται από το γεγονός ότι ο αριθμός
των εν λόγω μορίων προαγωγής προκύπτει από έγγραφο συνημμένο στο υπόμνημα αντικρούσεως, διότι ο προσφεύγων οφείλει να στοιχειοθετεί,
με τα δικόγραφά του, το έννομο συμφέρον του, παραπέμποντας, ενδεχομένως, σε συνημμένα σε αυτά έγγραφα.
(βλ. σκέψεις 31 και 32)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: 30 Ιουνίου 1983, 85/82, Schloh κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1983, σ. 2105, σκέψη 14
ΠΕΚ: 22 Νοεμβρίου 2006, T‑436/04, Sanchez Ferriz κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2006, σ. Ι-Α-2-277 και ΙΙ-Α-2-1439, σκέψη
35· 23 Νοεμβρίου 2006, T‑422/04, Lavagnoli κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 31