62025TJ0064
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an tOchtú Dlísheomra)
14 Eanáir 2026 (
*1
)
(Trádmharc an Aontais Eorpaigh – Imeachtaí neamhbhailíochta – Focalmharc de chuid an Aontais Eorpaigh Leone – Foras coibhneasta neamhbhailíochta – An ceart chun an t‑ainm níos luaithe a fháil faoi dhlí na hOstaire – Airteagal 60(2)(a) de Rialachán (AE) 2017/1001)
I gCás T‑64/25,
Lisa Leone, atá ina cónaí Vín (an Ostair),
Giorgio Leone, atá ina cónaí Vín,
Leone & Leone OG, atá bunaithe i Vín,
dá ndéanann F.-M. Orou ionadaíocht, abhcóide,
iarratasóirí,
v
Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO), dá ndéanann D. Stoyanova-Valchanova ionadaíocht, i gcáil Gníomhaire,
cosantóir,
an páirtí eile sna himeachtaí os comhair Bhord Achomhairc EUIPO,
Incom, bunaithe in Ajdovščina (an tSlóivéin),
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an tOchtú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: I. Gâlea, Uachtarán, T. Tóth (Rapóirtéir) agus L. Spangsberg Grønfeldt, Breithiúna,
Cláraitheoir: V. Di Bucci,
ag féachaint don chuid i scríbhinn den nós imeachta,
ag féachaint don fhíoras nár thíolaic na páirtithe aon iarraidh ar éisteacht laistigh de thréimhse 3 seachtaine ón am a tugadh fógra faoi chlabhsúr an nós imeachta i scríbhinn, agus tar éis cinneadh a dhéanamh rialú ar an gcaingean gan aon nós imeachta ó bhéal, de bhun Airteagal 106(3) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Lena gcaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann na hiarratasóirí, Lisa Leone, Giorgio Leone agus Leone & Leone OG, go gcuirfí an cinneadh ón Dara Bord Achomhairc d’Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO) an 27 Samhain 2024 (Cás R 971/2023-2) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) ar neamhní.
Cúlra na díospóide
2
An 19 Eanáir 2022, rinne na hiarratasóirí iarratas le EUIPO ar dhearbhú neamhbhailíochta an trádmhairc sin de chuid an Aontais a cláraíodh tar éis iarratas a comhdaíodh an 26 Feabhra 2020 ar an bhfocalmharc Leone.
3
Ba in Aicme 30 de Chomhaontú Nice a bhaineann le hAicmiú Idirnáisiúnta Earraí agus Seirbhísí chun Críocha Clárú Marcanna an 15 Meitheamh 1957, arna athbhreithniú agus arna leasú, a bhí na hearraí a chumhdaítear leis an marc atá faoi chonspóid, ar iarradh dearbhú neamhbhailíochta ina leith, agus is éard atá iontu go bunúsach uachtair reoite agus oighir éagsúla.
4
Ba é an foras ar a bhfuiltear ag brath chun tacú leis an iarratas ar neamhbhailíocht an foras a leagtar amach in Airteagal 60(2)(a) de Rialachán (AE) 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 14 Meitheamh 2017 maidir leis an trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh (IO 2017 L 154, lch. 1), i gcomhar le forálacha áirithe de reachtaíocht na hOstaire, eadhon Airteagal 43 den Allgemeines bürgerliches Gesetzbuch (Cód Sibhialta Ginearálta na hOstaire), Airteagal 9 den Gesetz gegen den unlauteren Wettbewerb (an Dlí i gcoinne na hIomaíochta Éagóraí) an 22 Samhain 1984 (BGB1.448/1984) (‘Dlí Cónaidhme na hOstaire i gcoinne iomaíocht éagórach’) agus Airteagal 12 den Markenschutzgesetz (an Dlí maidir le Trádmharcanna a Chosaint) an 30 Samhain 1970 (BGB1.260/1970) (‘Dlí na hOstaire maidir le trádmharcanna a chosaint’).
5
Bhí an t‑iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta bunaithe ar na cearta níos luaithe seo a leanas a cosnaíodh faoi dhlí na hOstaire:
–
an ceart chun an ainm Leon, sloinne Lisa agus Giorgio Leone, a úsáideann Giorgio Leon i ndéileálacha gnó;
–
an ceart chun ainm na cuideachta Leone & Leone OG, cuideachta a bunaíodh faoi dhlí na hOstaire agus a cláraíodh an 27 Meán Fómhair 2012, inarb iad Lisa agus Giorgio Leone na comhpháirtithe agus arb é is cuspóir don chuideachta uachtair reoite agus oighir a tháirgeadh agus a dhíol;
–
an ceart chun an ainm Leones, a úsáidtear i ndéileálacha gnó ón 28 Deireadh Fómhair 2013, sa chomharthaíocht le haghaidh shiopaí uachtair reoite na n‑iarratasóirí agus ar na hearraí a dhíolann na hiarratasóirí.
6
An 9 Márta 2023, dhiúltaigh an Rannán Cealúcháin don iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta ina iomláine. Chinn sí, go bunúsach, nár léirigh an fhianaise a chuir na hiarratasóirí ar fáil gur leor méid nó scála úsáide na n‑ainmneacha ar mhaígh siad ceart ina leith i gcomhthéacs a ngníomhaíochtaí gnó in earnáil an uachtair reoite, dá dtagraítear i mír 5 den bhreithiúnas seo, chun a shuí go raibh ‘leas cosanta’ acu a d’fhéadfaí a shárú, mar a cheanglaítear faoi dhlí infheidhme na hOstaire. Dá bhrí sin, chinn an Rannán Cealúcháin nach bhféadfadh aon riosca a bheith ann go mbeadh baint ag an bpobal ábhartha leis an marc atá faoi chonspóid leis na hiarratasóirí, go heacnamaíoch nó ar bhealach eile.
7
An 8 Bealtaine 2023, chuir na hiarratasóirí fógra achomhairc faoi bhráid EUIPO i gcoinne chinneadh an Rannáin Cealúcháin.
8
Leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, dhiúltaigh an Bord Achomhairc don achomharc ar an bhforas gur tháinig na cearta níos luaithe ar a raibh na hiarratasóirí ag brath, dá dtagraítear i mír 5 den bhreithiúnas seo, faoi raon feidhme Airteagal 60(1)(c) de Rialachán 2017/1001 agus, dá bhrí sin, gur tháinig siad lasmuigh de raon feidhme Airteagal 60(2)(a) den Rialachán sin, agus mar thoradh air sin nach raibh bunús leis an iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta, ar bhonn na forála deiridh sin.
An t‑ordú atá á lorg
9
Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
–
a ordú do EUIPO na costais a íoc.
10
Iarrann EUIPO ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an chaingean a dhíbhe;
–
a ordú do na hiarratasóirí na costais a íoc i gcás ina reáchtálfar éisteacht.
An dlí lena mbaineann
11
Mar thaca lena gcaingean, maíonn na hiarratasóirí dhá shaincheist dlí, lena n‑éilítear, sa chéad cheann, sárú ar Airteagal 94(1) de Rialachán 2017/1001 agus, sa dara ceann, sárú ar Airteagal 60(2)(a) den Rialachán sin.
12
Ba cheart scrúdú a dhéanamh ar an dara saincheist dlí ar dtús.
13
Lena dara saincheist dlí, maíonn na hiarratasóirí gur sháraigh an Bord Achomhairc Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001 sa mhéid, ar thaobh amháin, gur mheas sé go mícheart go raibh sé d’aidhm ag an bhforáil sin ainmneacha a chosaint mar thréith phearsantachta, ach nár chosain sé ainmneacha i gcomhthéacs a n‑úsáide eacnamaíche, ag imeacht, dá bhrí sin, ó bhreithiúnas an 5 Iúil 2011, Edwin v OHIM (C‑263/09 P, EU:C:2011:452), agus, ar an taobh eile, nár chuir sé san áireamh a mínithe ar an dlí náisiúnta, nár chuir sé san áireamh an fhianaise maidir le húsáid eacnamaíoch fhorleathan na n‑ainmneacha ar mhaígh siad ceart ina leith, agus gur chinn sé go mícheart nár léirigh an fhianaise a chuir siad i láthair ‘sáraíodh [a] a leasanna ar fiú iad a chosaint’.
14
Áitíonn EUIPO go raibh an ceart ag an mBord Achomhairc a chinneadh nár tháinig na cearta níos luaithe ar a raibh na hiarratasóirí ag brath faoi raon feidhme Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001. Ba cheart brath ar na cearta sin faoi Airteagal 60(1)(c) den Rialachán sin, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 8(4) de, a bhfuil feidhm aige maidir le trádmharcanna neamhchláraithe agus comharthaí eile a úsáidtear i gcúrsaí trádála, go bunúsach trádainmneacha, ainmneacha cuideachta, ainmneacha fearainn agus comharthaí eile ar féidir leo feidhmiú mar aitheantóirí gnó nó chun gníomhaíocht eacnamaíoch ag a ndílseánach a shainaithint. Os a choinne sin, bheadh teacht timpeall ar dhlí an Aontais mar thoradh ar an gcur chuige a ghlac na hiarratasóirí. Go deimhin, chuirfeadh an cur chuige sin ar a gcumas ceart chun aitheantóirí gnó a éileamh gan a bheith faoi réir na gceanglas a leagtar síos in Airteagal 8(4) den rialachán agus, go háirithe, an ceanglas maidir le húsáid níos mó ná tábhacht áitiúil amháin a léiriú.
15
Go háirithe, ar thaobh amháin, maidir le hainm na cuideachta Leone & Leone OG agus an t‑ainm Leones, a shainaithníonn gnóthas agus gnólacht faoi seach, áitíonn EUIPO gur cearta ‘tipiciúla’ iad a thagann faoi raon feidhme Airteagal 60(1)(c) de Rialachán 2017/1001, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 8(4) den Rialachán sin. Áitíonn sé go gcomhthacaítear leis an gconclúid sin, go háirithe, le hAirteagal 9 de Dhlí Cónaidhme na hOstaire i gcoinne iomaíocht éagórach agus le hAirteagail 12 agus 32 de Dhlí na hOstaire maidir le trádmharcanna a chosaint, a mhéid a thagraíonn na forálacha sin go sainráite do chosaint ‘aitheantóirí gnó’. Thairis sin, ós rud é go n‑éilíonn na hiarratasóirí féin cosaint i gcoinne ‘toiliú sannacháin’, is é sin le rá staid ina gcuirfí an pobal ábhartha ar míthreoir maidir le tionscnamh tráchtála na n‑earraí ábhartha, ciallaíonn sé sin, de réir EUIPO, go bhfuil feidhm ag na cearta níos luaithe a éilítear ‘comharthaí a agraítear mar aitheantóirí gnó’. Ar an taobh eile, maidir leis an sloinne Leone, níor bhraith na hiarratasóirí ar an ainm sin mar gheall ar an bhfeidhm atá aige duine ar leith a shainaithint, ach d’éiligh siad, i ndáiríre, go gcosnófaí an comhartha arb é atá ann an t‑ainm sin nuair a úsáidtear é i gcúrsa trádála.
Réamhbharúlacha
16
Foráiltear le hAirteagal 60(2) de Rialachán 2017/1001 mar a leanas:
‘Dearbhófar trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh a bheith neamhbhailí freisin ar iarratas chuig an [EUIPO] nó ar bhonn frithéilimh in imeachtaí um shárú i gcás ina bhféadfadh toirmeasc a bheith ar úsáid trádmhairc den sórt sin de bhun cirt níos luaithe faoi reachtaíocht an Aontais nó faoin dlí náisiúnta lena rialaítear a chosaint, agus go háirithe:
(a)
ceart chun ainm;
(b)
ceart chun léiriú pearsanta;
(c)
cóipcheart;
(d)
ceart maoine tionsclaíochta.’
17
Is léir ó Airteagal 16(1)(c) de Rialachán Tarmligthe (AE) 2018/625 ón gCoimisiún an 5 Márta 2018 lena bhforlíontar [Rialachán 2017/1001], agus lena n‑aisghairtear Rialachán Tarmligthe (AE) 2017/1430 (IO 2018 L 104, lch. 1), i gcás iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta de bhun Airteagal 60(2) de Rialachán 2017/1001, nach mór don iarratasóir foráil a dhéanamh, go háirithe, maidir leis an méid seo a leanas: fianaise ar fháil, ar leanúint de bheith ann agus ar raon feidhme na cosanta don cheart ábhartha níos luaithe chomh maith le fianaise lena gcruthaítear go bhfuil an t‑iarratasóir i dteideal an t‑iarratas a chomhdú, lena n‑áirítear, i gcás ina ndéantar an ceart níos luaithe a agairt de bhun dlí Ballstáit, sainaithint shoiléir ar inneachar an dlí náisiúnta ar a mbraitear trí fhoilseacháin na bhforálacha ábhartha nó na dlí-eolaíochta ábhartha a thabhairt ar aird.
18
Is ar an iarratasóir atá an dualgas ní hamháin sonraí a chur faoi bhráid EUIPO a léiríonn go gcomhlíonann sé na coinníollacha is gá, i gcomhréir leis an reachtaíocht náisiúnta a bhfuil sé ag iarraidh a chur i bhfeidhm, chun úsáid trádmhairc de chuid an Aontais Eorpaigh a thoirmeasc de bhua ceart níos luaithe, ach freisin sonraí lena mbunaítear ábhar na reachtaíochta sin (breithiúnais an 5 Iúil 2011, Edwin v OHIM, C‑263/09 P, EU:C:2011:452, mír 50, agus an 30 Meitheamh 2015, Gambling Commission v OHMI, T‑404/10 RENV, nár foilsíodh, EU:T:2015:445, mír 29).
19
I gcás ina bhfuil iarratas ar dhearbhú go bhfuil trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh neamhbhailí bunaithe ar cheart níos luaithe a chosnaítear le riail dlí náisiúnta, ní mór do chomhlachtaí breithiúnacha inniúla EUIPO measúnú a dhéanamh ar an meáchan agus ar an raon feidhme atá le sannadh do na sonraí a chuir an t‑iarratasóir isteach chun ábhar na rialach sin a shuíomh. Déanann an Chúirt Ghinearálta athbhreithniú iomlán ar an measúnú sin (breithiúnas an 30 Meitheamh 2015, Gambling Commission v OHIM, T‑404/10 RENV, nár foilsíodh, EU:T:2015:445, mír 30; féach freisin, chuige sin, breithiúnas an 5 Iúil 2011, Edwin v OHIM, C‑263/09 P, EU:C:2011:452, míreanna 51 agus 52).
20
Thairis sin, in imthosca ina bhféadfar a iarraidh ar EUIPO dlí náisiúnta an Bhallstáit ina dtugtar cosaint do cheart níos luaithe ar a bhfuil an t‑iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta bunaithe a chur san áireamh, ní mór dó, uaidh féin agus ar cibé modh a mheastar a bheith iomchuí, faisnéis a fháil faoi dhlí náisiúnta an Bhallstáit lena mbaineann, i gcás ina bhfuil gá leis an bhfaisnéis sin chun measúnú a dhéanamh ar infheidhmeacht forais neamhbhailíochta a bhfuiltear ag brath air os a chomhair agus, go háirithe, chun measúnú a dhéanamh ar chruinneas na bhfíoras a tugadh ar aird nó ar luach cruthúnais na ndoiciméad a cuireadh isteach (breithiúnas an 20 Eanáir 2021, Jareš Procházková agus Jareš v EUIPO – Elton Hodinářská (MANUFACTURE PRIM 1949), T‑656/18, nár foilsíodh, EU:T:2021:17, mír 27 agus an cásdlí dá dtagraítear). Is ar EUIPO atá an oibleagáid sin faisnéis a fháil uaidh féin maidir leis an dlí náisiúnta, i gcás inarb iomchuí, i gcás ina bhfuil faisnéis aige cheana féin maidir leis an dlí náisiúnta, i bhfoirm éileamh maidir lena bhrí, nó i bhfoirm fianaise a cuireadh isteach a líomhnaítear a luach cruthúnais (breithiúnas an 20 Márta 2013, El Corte Inglés v OHIM – CHEZ Gerard (CLUB GOURMET), T‑571/11, EU:T:2013:145, mír 41; féach freisin breithiúnas an 2 Nollaig 2020, Monster Energyv EUIPO – Nanjing aisiyou Clothing (Léiriú ar scríobadh), T‑35/20, nár foilsíodh, EU:T:2020:579, mír 83 agus an cásdlí dá dtagraítear).
21
Sa chás seo, tá sé tábhachtach a chur in iúl ag an tús gur chinn an Bord Achomhairc, i mír 20 den chinneadh atá faoi chonspóid agus ar mhaithe le barainneacht nós imeachta, gan seasamh a chur in iúl maidir le teidlíocht aonair gach duine de na hiarratasóirí chun gach ceann de na cearta níos luaithe atá i gceist a éileamh. Chuir sí in iúl, i míreanna 47 go 50 den chinneadh atá faoi chonspóid, a mhéid a tháinig na cearta níos luaithe go léir a d’éiligh na hiarratasóirí faoi raon feidhme Airteagal 60(1)(c) de Rialachán 2017/1001 agus, dá bhrí sin, gur tháinig siad lasmuigh de raon feidhme Airteagal 60(2)(a) den Rialachán sin, nach mór diúltú don iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta, bunaithe ar an bhforáil dheireanach sin, ina iomláine. Dá bhrí sin, níl teidlíocht na n‑iarratasóirí chun an t‑iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta a chur isteach ina hábhar don díospóid seo. Dá bhrí sin, ní bhaineann argóintí na n‑iarratasóirí lena léirítear go bhfuil siad i dteideal amhlaidh le hábhar.
22
Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara gurb iad na cearta níos luaithe dá dtagraítear i mír 5 thuas, ar an gcéad dul síos, an sloinne Leone, arb ionann é agus ainm an ghnóthais a tháirgeann agus a dhíolann uachtar reoite agus atá faoi úinéireacht Lisa agus Giorgio Leone mar dhaoine nádúrtha de náisiúntacht na hOstaire, ar an dara dul síos, Leone agus Leone OG, arb é ainm cuideachta na cuideachta Ostarach é arb iad Lisa agus Giorgio Leone a húinéirí agus arb é is cuspóir don chuideachta uachtar reoite a tháirgeadh agus a dhíol, agus, ar an tríú dul síos, Leones, arb é an t‑ainm gnó é a thaispeántar ag asraonta na n‑iarratasóirí i Vín (an Ostair) chun uachtar reoite a dhíol.
23
Tar éis an méid sin a shoiléiriú, ní mór don Chúirt scrúdú a dhéanamh ar argóintí na n‑iarratasóirí lena ndíospóideann siad, go bunúsach, ar an gcéad dul síos, léiriú an Bhoird Achomhairc ar Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001 agus, ar an dara dul síos, measúnuithe an Bhoird Achomhairc ar an dlí náisiúnta.
Léiriú ar Airteagal 60(2)(a) de Threoir 2017/1001
24
I mír 30 den chinneadh atá faoi chonspóid, thug an Bord Achomhairc dá aire gur bhunaigh na hiarratasóirí a n‑iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta ar na trí cheart níos luaithe faoi dhlí na hOstaire dá dtagraítear i mír 5 den bhreithiúnas seo agus gur bhraith siad ar an bhforas neamhbhailíochta dá dtagraítear in Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001, arna léamh i gcomhar le reachtaíocht na hOstaire dá dtagraítear i mír 4 den bhreithiúnas seo.
25
I míreanna 31, 32 agus 47 go 49 den chinneadh atá faoi chonspóid, tar éis Airteagal 5(4) de Threoir (AE) 2015/2436 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Nollaig 2015 maidir le comhfhogasú dhlíthe na mBallstát a bhaineann le trádmharcanna (IO 2015 L 336, lch. 1) a lua, chuir an Bord Achomhairc in iúl gur cumhdaíodh le hAirteagal 5(4)(a) den Treoir sin ‘cearta a úsáidtear i gcúrsaí trádála’, agus gur cumhdaíodh le hAirteagal 5(4)(b) den Treoir sin ‘cearta seachas cearta níos luaithe a úsáidtear i gcúrsaí trádála’, amhail an ‘ceart chun ainm’. Dúirt sí freisin go ndearnadh an t‑idirdhealú sin freisin le hAirteagal 60(1)(c) de Rialachán 2017/1001, ina dtagraítear d’Airteagal 8(4) den Rialachán sin, agus le hAirteagal 60(2)(a) den Rialachán sin faoi seach. Mheas sí, ós rud é go ndearnadh an t‑idirdhealú céanna i Rialachán 2017/1001, nach raibh aicmiú an chirt a bhfuiltear ag brath air faoin dlí náisiúnta cinntitheach. Dá bhrí sin, ós rud é gur bhain Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001 le hainmneacha mar cheart ‘pearsantachta’, ní raibh bunús le héileamh na n‑iarratasóirí ar dhearbhú neamhbhailíochta bunaithe ar an bhforáil sin.
26
Cuireann na hiarratasóirí i gcoinne an bhoinn ar a bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid bunaithe go príomha agus ar dá réir, go bunúsach, nach féidir iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta lena n‑éilítear ‘ceart chun ainm’ a úsáidtear sa ‘chúrsa trádála’ a bheith bunaithe ar Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001.
27
De réir an chásdlí, agus foráil de dhlí an Aontais á léiriú, is gá machnamh a dhéanamh ní hamháin ar a foclaíocht ach freisin ar an gcomhthéacs ina bhfuil sí agus ar na cuspóirí a shaothraítear leis na rialacha ar cuid díobh í (féach breithiúnas an 10 Iúil 2014, D. agus G., C‑358/13 agus C‑181/14, EU:C:2014:2060, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear).
28
Sa chéad áit, maidir le foclaíocht Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001, a leagtar amach i mír 16 den bhreithiúnas seo, ní mór a thabhairt faoi deara gur chinn an Chúirt cheana féin nach dtacaíonn na focail ‘ceart chun ainm’ le léiriú sriantach sa chaoi nach mbaineann an fhoráil sin ach leis an gceart sin mar thréith phearsantachta agus nach gcumhdaítear léi saothrú tráchtála ainm (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Iúil 2011, Edwin v OHIM, C‑263/09, EU:C:2011:452, mír 33).
29
Thairis sin, ní shainmhínítear in Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001 ná in aon fhoráil eile de dhlí an Aontais brí an ‘cheart chun ainm’ ná na coinníollacha faoinar féidir toirmeasc a chur ar úsáid trádmhairc de chuid an Aontais ar an mbonn sin. Déantar tagairt in Airteagal 60(2)(a) den Rialachán, áfach, don dlí náisiúnta chun na críche sin, mar is léir ón bhfoclaíocht ‘ceart eile níos luaithe faoin dlí náisiúnta lena rialaítear a chosaint’.
30
Dá réir sin, féadfaidh EUIPO a dhearbhú go bhfuil marc de chuid an Aontais neamhbhailí, ar iarratas ón duine lena mbaineann, i gcás ina bhféadfar úsáid an trádmhairc sin a thoirmeasc de bhun, inter alia, an chirt chun ainm atá faoi chosaint an dlí náisiúnta (breithiúnais an 14 Bealtaine 2009, Fiorucci v OHIM – Edwin (ELIO FIORUCCI), T‑165/06, EU:T:2009:157, mír 41, agus an 29 Meitheamh 2017, Cipriani v EUIPO – Hotel Cipriani(CIPRIANI), T‑343/14, EU:T:2017:458, mír 73).
31
Thairis sin, ní eisiatar le foirm na bhfocal ‘an ceart chun ainm’ in Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001, a priori, an fhéidearthacht go bhféadfadh ceart den sórt sin a bheith ann, faoin dlí náisiúnta, ní hamháin i sloinne ach i dtrádainm freisin, amhail ainm cuideachta nó duine dhlítheanaigh eile, nó an t‑ainm faoina gcuireann gnóthas é féin i láthair, gan beann ar stádas dlíthiúil an eintitis, nó go deimhin ainm gnó. Tá an cinneadh sin níos bailí fós ós rud é, in éagmais comhchuibhiú ar leibhéal an Aontais, gur faoin dlí náisiúnta atá cosaint trádainmneacha (breithiúnas an 10 Iúil 2025, Purefun Group, C‑365/24, EU:C:2025:558, mír 31).
32
Sa dara háit, maidir leis an léiriú comhthéacsúil, ní mór a thabhairt faoi deara go bhfuil struchtúr Airteagal 60(2) de Rialachán 2017/1001 i gcoinne an léirithe arna ghlacadh ag an mBord Achomhairc sa chinneadh atá faoi chonspóid.
33
Go deimhin, de réir chásdlí na Cúirte Breithiúnais, faoi Airteagal 60(2) de Rialachán 2017/1001, féadfar a dhearbhú go bhfuil trádmharc de chuid an Aontais neamhbhailí ar iarratas ó dhuine lena mbaineann ina maítear ‘ceart eile níos luaithe’. Chun cineál cirt níos luaithe den sórt sin a shoiléiriú, liostaítear ceithre cheart san fhoráil sin, agus é á léiriú ag an am céanna, trí úsáid a bhaint as an dobhriathar ‘go háirithe’, nach liosta uileghabhálach é an liosta sin. Áirítear ar na samplaí a thugtar, seachas an ceart chun ainm agus an ceart chun léiriú pearsanta a fháil, cóipcheart agus ceart maoine tionsclaíche (breithiúnas an 5 Iúil 2011, Edwin v OHIM, C‑263/09 P, EU:C:2011:452, mír 34).
34
Is léir ón liosta neamh-uileghabhálach sin go bhfuil na cearta a luaitear mar shamplaí beartaithe chun leasanna de chineálacha éagsúla a chosaint. I gcás cuid acu, amhail cóipcheart agus cearta maoine tionsclaíche, cosnaítear na gnéithe eacnamaíocha, faoi na córais dlí náisiúnta agus faoi dhlí an Aontais araon, ar sháruithe tráchtála (breithiúnas an 5 Iúil 2011, Edwin v OHIM, C‑263/09 P, EU:C:2011:452, mír 35).
35
Dá bhrí sin, ní cheadaítear le foclaíocht agus struchtúr Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001, i gcás ina ndearbhaítear ceart chun ainm, cur i bhfeidhm na forála sin a theorannú do chásanna ina dtagann clárú trádmhairc de chuid an Aontais Eorpaigh salach ar cheart atá beartaithe go heisiach chun ainm a chosaint mar thréith de phearsantacht an duine lena mbaineann (breithiúnas an 5 Iúil 2011, Edwin v OHIM, C‑263/09 P, EU:C:2011:452, mír 36).
36
Thairis sin, leis an nath ‘ceart eile níos luaithe’, atá in Airteagal 60(2) de Rialachán 2017/1001, déantar idirdhealú idir na cearta a liostaítear sa mhír sin, lena n‑áirítear an ‘ceart chun ainm’, agus na cearta dá dtagraítear in Airteagal 60(1) den Rialachán sin, lena n‑áirítear an ceart dá dtagraítear in Airteagal 60(1)(c) trí thagairt a dhéanamh d’Airteagal 8(4) den Rialachán sin, eadhon ‘trádmharc neamhchláraithe nó comhartha eile a úsáidtear i gcúrsaí trádála’.
37
Ar thaobh amháin, tagraítear in Airteagal 8(4) de Rialachán 2017/1001 do ‘thrádmharc neamhchláraithe’. Ní mór an nath sin, arna léamh i bhfianaise Airteagal 4 den Rialachán sin, ina gcuirtear síos ar na comharthaí a d’fhéadfadh a bheith i dtrádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe i bhfianaise Airteagal 4(a) den Rialachán sin, a thuiscint mar chomhartha a ainmniú arb é is feidhm dó idirdhealú a dhéanamh idir na hearraí nó na seirbhísí nó gnóthas amháin agus earraí nó seirbhísí gnóthas eile agus, ar an gcaoi sin, tionscnamh tráchtála na n‑earraí nó na seirbhísí a ráthú.
38
Cé go bhforáiltear le hAirteagal 4 de Rialachán 2017/1001 gur féidir le ‘ainmneacha pearsanta’ a bheith ina dtrádmharcanna, is amhlaidh fós, mar léiriú ar thionscnamh tráchtála na n‑earraí nó na seirbhísí a chumhdaítear leis, go bhfuil feidhm éagsúil ag marc arb é atá ann ainm pearsanta seachas ainm pearsanta ann féin, lena sainaithnítear duine ar leith (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Bealtaine 2009, ELIO FIORUCCI, T‑165/06, EU:T:2009:157, míreanna 47 agus 48; féach freisin, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 30 Márta 2006, Emanuel, C‑259/04, EU:C:2006:215, mír 48).
39
Ar an taobh eile, tagraítear in Airteagal 8(4) de Rialachán 2017/1001 freisin do ‘chomhartha eile a úsáidtear i gcúrsa trádála’. I dtaca leis sin, féadfaidh ainm cuideachta, trádainm nó ainm siopa a bheith ina gcomharthaí freisin, faoi choinníollacha áirithe, arb é an fheidhm atá acu earraí nó seirbhísí gnóthais amháin a idirdhealú ó earraí nó seirbhísí gnóthas eile. De réir an chásdlí, áfach, ní hé cuspóir ainm cuideachta, trádála nó siopa, ann féin, earraí nó seirbhísí a idirdhealú. Is é is cuspóir d’ainm cuideachta cuideachta a shainaithint, ach is é is cuspóir do thrádainm nó d’ainm siopa gnólacht a chur in iúl. Dá bhrí sin, i gcás ina bhfuil úsáid ainm cuideachta, trádainm nó ainm siopa teoranta do chuideachta a shainaithint nó do ghnó atá á reáchtáil a ainmniú, ní féidir úsáid den sórt sin a mheas mar úsáid ‘i ndáil le hearraí nó seirbhísí’, de réir bhrí Airteagal 4 de Rialachán 2017/1001 (breithiúnas an 18 Iúil 2017, Savant Systems v EUIPO – Savant Group (SAVANT), T‑110/16, nár foilsíodh, EU:T:2017:521, mír 25 agus an cásdlí dá dtagraítear). Mar sin féin, d’fhéadfaí an comhartha arb é ainm na cuideachta é a úsáid ar bhealach ina mbunaítear nasc idir an comhartha agus na hearraí a mhargaítear nó na seirbhísí a sholáthraítear. A mhéid a chomhlíontar an coinníoll sin, cé go n‑úsáidtear eilimint focail mar thrádainm na cuideachta, ní chuirtear bac ar a húsáid mar mharc ná ar chomhlíonadh a feidhme riachtanaí chun earraí nó seirbhísí a ainmniú, ná mar chomhartha lena dtugtar an ceart dá dílseánach úsáid mairc a thoirmeasc, de réir bhrí Airteagal 8(4) de Rialachán 2017/1001 (breithiúnas an 26 Iúil 2023, Guma Holdings v EUIPO – XTB (XTRADE), T‑67/22, nár foilsíodh, EU:T:2023:436, mír 54).
40
Dá bhrí sin, is féidir ainmneacha, lena n‑áirítear trádainmneacha, a chumhdach leis an nath ‘trádmharc neamhchláraithe nó comhartha [eile] a úsáidtear i gcúrsa trádála’ de réir bhrí Airteagal 60(1)(c) de Rialachán 2017/1001, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 8(4) den Rialachán sin, i gcás ina n‑úsáidtear iad i gcúrsa trádála mar chomharthaí atá beartaithe chun earraí nó seirbhísí a ainmniú agus chun tionscnamh tráchtála na n‑earraí nó na seirbhísí sin a ráthú.
41
Os a choinne sin, ní thagann ainmneacha den sórt sin, nuair a úsáidtear iad, go háirithe, i gcúrsa trádála chun duine nó gnóthas a shainaithint, faoin sainmhíniú sin agus d’fhéadfadh siad teacht faoi raon feidhme an ‘cheart chun ainm’ faoi Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001, a sainítear a n‑ábhar beacht agus na coinníollacha maidir lena gcosaint sa dlí náisiúnta is infheidhme amháin.
42
Dá bhrí sin, murab ionann agus conclúid an Bhoird Achomhairc, níl an t‑idirdhealú idir na cearta níos luaithe dá dtagraítear faoi seach in Airteagal 60(1)(c) de Rialachán 2017/1001, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 8(4) den Rialachán sin, agus in Airteagal 60(2)(a) den Rialachán sin bunaithe ar úsáid nó easpa úsáide na gceart níos luaithe i gcúrsa trádála nó i ndéileálacha gnó, ach ar an difríocht de chineál atá ina saintréith de na forais neamhbhailíochta faoi seach dá dtagraítear sna forálacha sin.
43
Ina theannta sin, a mhéid a bhunaigh an Bord Achomhairc a chonclúid nár cumhdaíodh le hAirteagal 60(2) de Rialachán 2017/1001 cearta níos luaithe i gcás ina n‑úsáidtear iad le linn trádála ar Airteagal 5(4)(a) agus (b) de Threoir 2015/2436, ba cheart a thabhairt faoi deara go léitear Airteagal 5(4) den Treoir sin mar a leanas:
'Féadfaidh aon Bhallstát a fhoráil nach ndéanfar trádmharc a chlárú nó, i gcás ina gcláraítear é, go bhféadfar é a dhearbhú a bheith neamhbhailí i gcás agus sa mhéid seo a leanas:
(a)
fuarthas cearta ar thrádmharc neamhchláraithe nó comhartha eile a úsáidtear i gcúrsa trádála roimh dháta an iarratais ar chlárú an trádmhairc ina dhiaidh sin, nó roimh dháta na tosaíochta arna éileamh maidir leis an iarratas ar chlárú an trádmhairc ina dhiaidh sin, agus tugtar leis an trádmharc neamhchláraithe nó leis an gcomhartha eile sin dá dhílseánach an ceart chun toirmeasc a chur ar úsáid trádmhairc ina dhiadh sin;
(b)
féadfar toirmeasc a chur ar úsáid an trádmhairc de bhua ceart níos luaithe, sa bhreis ar na cearta dá dtagraítear i mír 2 agus i bpointe (a) den mhír seo, agus go háirithe an méid seo a leanas:
(i)
ceart chun ainm;
(ii)
ceart chun léiriú pearsanta;
(iii)
cóipcheart;
(iv)
ceart maoine tionsclaíochta.’
44
Dá bhrí sin, chomh maith le cineál roghnach na bhforas neamhbhailíochta sin do na Ballstáit – a eascraíonn as úsáid an fhocail ‘féadfaidh’ in Airteagal 5(4) de Threoir 2015/2436 – ar cheart dóibh, dá bhrí sin, a bheith in ann iad a choinneáil ina reachtaíocht nó iad a thabhairt isteach ina reachtaíocht, déanann an tAirteagal sin idirdhealú atá cosúil leis an idirdhealú a leagtar amach i mír 36 den bhreithiúnas seo.
45
Os a choinne sin, ní fhreagraíonn an léiriú a ghlac an Bord Achomhairc, dá dtagraítear i mír 25 den bhreithiúnas seo, ar dá réir a chumhdaítear le hAirteagal 5(4)(b) de Threoir 2015/2436 ‘cearta seachas cearta níos luaithe a úsáidtear i gcúrsa trádála’ d’fhoclaíocht na forála sin, nach dtéann, amhail Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001, níos faide ná ‘trádmharc/trádmharcanna neamhchláraithe nó comhartha/comharthaí eile a úsáidtear i gcúrsa trádála’ a eisiamh i ndáiríre, dá dtagraítear in Airteagal 5(4)(a) de Threoir 2015/2436.
46
Sa tríú háit, maidir leis an léiriú atá bunaithe ar na cuspóirí a shaothraítear leis an reachtaíocht, ba cheart a thabhairt faoi deara go gcomhlíonann cuspóir agus scéim ghinearálta Rialachán 2017/1001 an chonclúid ar thángthas uirthi i míreanna 42 agus 44 den bhreithiúnas seo. Go deimhin, tá na rialacha maidir leis an trádmharc de chuid an Aontais dírithe, go háirithe, ar rannchuidiú leis an gcóras iomaíochta neamhshaofa san Aontas, ina gcaithfidh gach gnóthas, d’fhonn custaiméirí a mhealladh agus a choinneáil trí cháilíocht a chuid earraí nó seirbhísí, a bheith in ann clárú mar thrádmharcanna a chuireann ar chumas an tomhaltóra, gan aon fhéidearthacht mearbhaill a bheith ann, idirdhealú a dhéanamh idir na hearraí nó na seirbhísí sin agus earraí nó seirbhísí eile de thionscnamh difriúil (féach breithiúnas an 12 Meán Fómhair 2019, Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret v EUIPO, C‑104/18 P, EU:C:2019:724, mír 45).
47
Dá bhrí sin, tugtar aghaidh le hAirteagal 60(1)(c) de Rialachán 2017/1001, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 8(4) den Rialachán sin, ar chás coinbhleachta idir trádmharc neamhchláraithe nó comhartha eile a úsáidtear i gcúrsa trádála agus trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh. Dá bhrí sin, is éard atá i gcoinbhleacht den sórt sin comharthaí den chineál céanna a bhfuil an fheidhm bhunriachtanach chéanna acu, is é sin earraí agus seirbhísí gnóthais amháin a idirdhealú ó earraí agus seirbhísí gnóthas eile. Ní mheastar go bhféadfadh coinbhleacht den sórt sin saobhadh a dhéanamh ar iomaíocht sa mhargadh inmheánach, go háirithe i gcás nach n‑úsáidtear an trádmharc neamhchláraithe nó comhartha eile i gcúrsa trádála nó i gcás nach bhfuil ach tábhacht áitiúil ag baint leis, ar coinníoll é nach mór a urramú a scrúdú i gcomhréir leis na caighdeáin aonfhoirmeacha a bhunaítear le Rialachán 2017/1001 agus atá comhsheasmhach leis na prionsabail is bonn leis an gcóras a bhunaítear leis an Rialachán sin.
48
Os a choinne sin, mar a cuireadh in iúl i míreanna 32 go 34 den bhreithiúnas seo, tugtar aghaidh in Airteagal 60(2) de Rialachán 2017/1001 ar chásanna coinbhleachta idir trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh agus cearta eile de chineál difriúil nach í an fheidhm atá acu earraí agus seirbhísí gnóthais amháin a idirdhealú ó earraí agus seirbhísí gnóthas eile. Dá réir sin, tugtar aghaidh in Airteagal 60(2)(a) den Rialachán, go háirithe, ar an gcás ina gcosnaítear an ‘ceart chun ainm’, a d’fhéadfaí a úsáid i gcúrsa trádála chun duine nó gnóthas a shainaithint, ann féin, ar sháruithe tráchtála a d’fhéadfadh a bheith ann mar gheall ar thrádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh a bheith ann. I gcás den sórt sin, an t‑ábhar agus na coinníollacha a bhaineann le ceart den sórt sin a dhearbhú i gcoinne sreabhadh trádmhairc de chuid an Aontais Eorpaigh níos déanaí, de bhua na tagartha a dhéantar san fhoráil sin, ón dlí náisiúnta lena rialaítear a chosaint.
49
I ndáil leis sin, ní mór diúltú d’argóintí EUIPO, bunaithe ar Airteagal 14(1)(a) de Rialachán 2017/1001 agus a airbheartaíonn raon feidhme an ‘cheart chun ainm’ a theorannú. Is fíor go bhforáiltear le hAirteagal 14(1)(a) den Rialachán ‘nach bhfágfaidh trádmharc de chuid AE go mbeidh an dílseánach i dteideal toirmeasc a chur ar thríú páirtí úsáid a bhaint as ainm nó seoladh an tríú páirtí, i gcúrsa trádála [...], i gcás inar duine nádúrtha an tríú páirtí sin’. Foráiltear le hAirteagal 14(2) den Rialachán nach mór úsáid den sórt sin a bheith ‘i gcomhréir le cleachtais mhacánta in ábhair thionsclaíocha nó thráchtála’. Tá sé beartaithe go sonrach leis an bhforáil sin a áirithiú nach féidir trádmharc a úsáid mar bhonn chun toirmeasc a chur ar dhuine nádúrtha a ainm a úsáid (breithiúnas an 26 Iúil 2023, Rada Perfumery v EUIPO – Prada (RADA PERFUMES), T‑439/22, nár foilsíodh, EU:T:2023:441, mír 68). Mar sin féin, ar dtús, mar a luaitear i mír 31 den bhreithiúnas seo, ní thagraíonn Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001 don cheart chun ainm ‘daoine nádúrtha’ amháin, ach tá foirmliú neodrach ann d’ábhar an ‘cheart chun ainm’, agus tagairt á déanamh ag an am céanna, i ndáil leis sin, don dlí náisiúnta.
50
Thairis sin, tugtar aghaidh le hAirteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001 ar choinbhleacht idir ceart níos luaithe chun ainm agus trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh níos déanaí, cé go soiléirítear le hAirteagal 14(1) den Rialachán sin raon feidhme na gceart eisiach a thugtar le trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh, sa chiall nach dtabharfaidh trádmharc de chuid an Aontais Eorpaigh teideal dá dhílseánach toirmeasc a chur ar dhuine nádúrtha a ainm a úsáid i gcúrsa trádála. Dá bhrí sin, tá réimsí éagsúla cur i bhfeidhm ag an dá fhoráil sin.
51
Ar deireadh, ba cheart a thabhairt faoi deara, murab ionann agus an méid a mholann EUIPO, nach ndearna an Bord Achomhairc measúnú sonrach ar an bhfianaise a chuir na hiarratasóirí isteach maidir leis an mbealach ar leith inar úsáideadh na hainmneacha ar a raibh an t‑iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta bunaithe sular chinn sé gur úsáideadh na hainmneacha sin go heisiach mar chomharthaí arbh é a bhfeidhm idirdhealú a dhéanamh idir na hearraí a dhíol na hiarratasóirí, seachas aon duine nádúrtha nó dlítheanach nó aon ghnóthas a shainaithint amhlaidh. Dá bhrí sin, ní féidir réasúnaíocht bhreise nó ionadú foras a thabhairt os comhair na Cúirte go rathúil chun réasúnaíocht a d’fhéadfadh a bheith neamhleor a thabhairt chun foirfeachta sa chinneadh atá faoi chonspóid. Dá mbeadh sé beartaithe ag an mBord Achomhairc an cinneadh atá faoi chonspóid a bhunú ar bhreithnithe den sórt sin, ba cheart dó é sin a dhéanamh go sainráite (féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Deireadh Fómhair 2022, Puma v EUIPO – CMS (CMS Italy), T‑711/20, nár foilsíodh, EU:T:2022:604, mír 134 agus an cásdlí dá dtagraítear).
52
Leanann sé ón méid sin roimhe seo go ndearna an Bord Achomhairc earráid dlí nuair a chinn sé nach bhféadfadh an chosaint faoi Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001 a leathnú chuig an ‘gceart chun ainm’ ar an bhforas amháin gur úsáideadh na hainmneacha a éilítear, inter alia, i gcúrsa trádála, gan breithniú a dhéanamh, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i míreanna 17 go 20 den bhreithiúnas seo, go háirithe, ar chruinneas na bhfíoras a tugadh ar aird, chun cineál na gceart níos luaithe ar a bhfuiltear ag brath mar bhonn don iarratas ar dhearbhú neamhbhailíochta, nó ábhar na gceart sin agus na gcoinníollacha, a eascraíonn as an dlí náisiúnta ar iarradh a gcur i bhfeidhm, a shuí i ndáiríre, ionas go mbeifear in ann toirmeasc a chur ar úsáid trádmhairc de chuid an Aontais.
Measúnú an Bhoird Achomhairc ar an dlí náisiúnta
53
Is iomchuí freisin scrúdú a dhéanamh ar agóidí na n‑iarratasóirí i gcoinne fhorais an chinnidh atá faoi chonspóid ar dá réir nach féidir an fhaisnéis faoin dlí náisiúnta a chuir siad i láthair a léiriú, in aon chás, sa chaoi go bhféadfaí na cearta níos luaithe ar a bhfuiltear ag brath a chosaint mar ‘cheart chun ainm’ faoi Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001 arna léamh i gcomhar le dlí na hOstaire dá dtagraítear.
54
Chinn an Bord Achomhairc, go bunúsach, i míreanna 37 go 42 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur dhírigh mír 43 de Chód Sibhialta Ginearálta na hOstaire ar chásanna inar cuireadh bac ar úsáid phearsanta ainm. Mar sin féin, i gcás ina dtéann ‘daoine aonair’ i mbun déileálacha gnó faoina n‑ainm féin, faigheann an t‑ainm sin ‘brí thánaisteach’ agus ní mheastar a thuilleadh gur ‘sloinne amháin’ é. Dá bhrí sin, de réir an Bhoird Achomhairc, rialaítear cosaint ainmneacha agus comharthaí eile a úsáidtear i gcúrsaí trádála le hAirteagail 12 agus 32 de Dhlí na hOstaire maidir le cosaint trádmharcanna agus le hAirteagal 9(1) de Dhlí Cónaidhme na hOstaire i gcoinne iomaíocht éagórach, agus tá na forálacha sin den dlí náisiúnta ábhartha do chur i bhfeidhm Airteagal 8(4) de Rialachán 2017/1001. Dá bhrí sin, de réir an Bhoird Achomhairc, ar thaobh amháin, ní fhéadfar brath ar Airteagal 43 de Chód Sibhialta Ginearálta na hOstaire chun ‘an ceart chun ainm’ a dhearbhú ach amháin mura bhfuil, agus a mhéid nach bhfuil, aon chosaint speisialta ann don ainm faoi dhlí na dtrádmharcanna agus mura n‑úsáideann dílseánach an ainm é i gcúrsa trádála. Ar an taobh eile, de réir an Bhoird Achomhairc, ní féidir brath ar na forálacha eile de dhlí na hOstaire dá dtagraítear thuas chun ainm a chosaint i gcomhréir le hAirteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001 toisc go dtagraíonn siad go sainráite do chosaint ‘aitheantóirí gnó’ sa ‘chúrsa trádála’, a chomhfhreagraíonn do chearta faoi Airteagal 8(4) de Rialachán 2017/1001.
55
Mar sin féin, ní mór a thabhairt faoi deara go raibh na cinntí sin ón mBord Achomhairc bunaithe ar an mbonn botúin céanna a bunaíodh i mír 52 den bhreithiúnas seo, ar dá réir is leor ainm a úsáid i gcúrsa trádála chun a chosaint faoi Airteagal 60(2) de Rialachán 2017/1001 a eisiamh.
56
Dá réir sin, ní thacaíonn measúnú an Bhoird Achomhairc ar an dlí náisiúnta sa chinneadh atá faoi chonspóid leis an gconclúid nach dtagann an ceart chun ainm faoi dhlí na hOstaire faoi raon feidhme Airteagal 60(2)(a) de Rialachán 2017/1001.
57
Dá bhrí sin, i bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór seasamh leis an dara saincheist dlí agus, gan aon ghá rialú a thabhairt ar an gcéad saincheist dlí, ní mór an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní.
Costais
58
Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ordaítear don pháirtí nár éirigh leis na costais a íoc má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí ar éirigh leis. Ós rud é gur chaill EUIPO, ní mór a ordú di na costais a íoc, i gcomhréir leis an ordú arna lorg ag na hiarratasóirí.
Ar an bhforas sin,
dearbhaíonn agus ordaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an tOchtú Dlísheomra)
mar seo a leanas:
1.
Cuirtear an cinneadh ón Dara Bord Achomhairc d’Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO) an 27 Samhain 2024 (Cás R 971/2023-2) ar neamhní.
2.
Ordaítear do EUIPO na costais a íoc.
Gâlea
Tóth
Spangsberg Grønfeldt
Fógraíodh amhlaidh i gcúirt phoiblí i Lucsamburg an 14 Eanáir 2026.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Béarla.