62020TJ0377_RES
Zaak T‑377/20
KN
tegen
Europees Economisch en Sociaal Comité
Arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 1 september 2021
„Institutioneel recht – Lid van het EESC – OLAF-onderzoek naar vermeend psychisch geweld – Besluit om een lid activiteiten te ontnemen op het gebied van management en personeelsbeheer – Beroep tot nietigverklaring – Voor beroep vatbare handeling – Ontvankelijkheid – In het belang van de dienst genomen maatregel – Rechtsgrondslag – Rechten van de verdediging – Weigering van toegang tot de bijlagen bij het OLAF-verslag – Openbaarmaking van de essentie van getuigenverklaringen in de vorm van een samenvatting – Aansprakelijkheid”
Beroep tot nietigverklaring – Voor beroep vatbare handelingen – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Verzoek om ontslag te nemen en afstand te doen van een kandidatuur voor het voorzitterschap van het Europees Economisch en Sociaal Comité – Daarvan uitgesloten
(Art. 263 VWEU)
(zie punten 62, 63, 68)
Beroep tot nietigverklaring – Voor beroep vatbare handelingen – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Besluit om een lid van het Europees Economisch en Sociaal Comité activiteiten te ontnemen op het gebied van management en personeelsbeheer – Daaronder begrepen
(Art. 263 VWEU; reglement van orde van het Europees Economisch en Sociaal Comité, art. 80)
(zie punten 74, 77‑79)
Beroep tot nietigverklaring – Voor beroep vatbare handelingen – Begrip – Handelingen die bindende rechtsgevolgen sorteren – Besluit van een orgaan of agentschap van de Unie om zich civiele partij te stellen voor de nationale rechter – Daarvan uitgesloten
(Art. 263 VWEU; Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 47)
(zie punten 82, 83)
Europees Economisch en Sociaal Comité – Leden – Psychisch geweld – Dienstbelang – Besluit om het lid zijn hiërarchisch gezag te ontnemen – Kwalificatie als tuchtrechtelijke sanctie – Geen
(Reglement van orde van het Europees Economisch en Sociaal Comité, art. 9, lid 8, en bijlage, art. 8, lid 3, tweede alinea)
(zie punten 99‑102, 104, 105)
Recht van de Europese Unie – Beginselen – Rechten van de verdediging – Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) – Leden – Onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) naar vermeend psychisch geweld – Besluit om het lid zijn hiërarchisch gezag te ontnemen – Recht van toegang tot verhoorverslagen – Beperkingen – Mogelijkheid voor de administratie om gebruik te maken van anonimisering of van een samenvatting van de tekst
(Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 2; verordening nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad, art. 11, lid 4)
(zie punten 112‑115, 123‑125, 187, 191)
Recht van de Europese Unie – Beginselen – Rechten van de verdediging – Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) – Leden – Onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) naar vermeend psychisch geweld – Besluit om het lid zijn hiërarchisch gezag te ontnemen – Recht van toegang tot verhoorverslagen – Beperkingen – Toegang tot de vertrouwelijke versie alleen voor de vertegenwoordigers van het lid – Essentie van de vertrouwelijke versie weergegeven in de niet-vertrouwelijke versie – Toelaatbaarheid
(Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 2; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, art. 103, lid 3; Praktische uitvoeringsbepalingen voor het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, punt 191; verordening nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad, art. 11, lid 4)
(zie punten 164‑166)
Samenvatting
Verzoeker KN is sinds 1 mei 2004 lid van het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC). Tussen april 2013 en 27 oktober 2020 was hij voorzitter van „groep I”, de binnen het EESC opgerichte werkgeversgroep.
Na te zijn ingelicht over aantijgingen betreffende het gedrag van verzoeker jegens andere EESC-leden en zijn personeelsleden, heeft het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) een onderzoek ingesteld in de loop waarvan verzoeker alsook getuigen en klokkenluiders zijn gehoord. Op 16 januari 2020 heeft OLAF een verslag toegezonden waarin het EESC de aanbeveling werd gedaan om alle nodige maatregelen te nemen teneinde op de werkplek nieuwe gevallen van intimidatie door verzoeker te voorkomen. Met het oog op de bescherming van de getuigen en klokkenluiders heeft verzoeker niet de transcripties van hun verhoren ontvangen, maar een niet-vertrouwelijke versie van het OLAF-verslag zonder bijlagen.
Op 13 mei 2020 heeft het Europees Parlement geweigerd het EESC kwijting te verlenen voor de begroting zolang geen maatregelen waren genomen ter uitvoering van de aanbevelingen van OLAF. (
1
)
Bij besluit van 9 juni 2020 heeft het bureau van het EESC verzoeker verzocht zijn functie van voorzitter van groep I neer te leggen en afstand te doen van zijn kandidatuur voor het voorzitterschap van het EESC. Bij hetzelfde besluit (hierna: „bestreden besluit”) zijn verzoeker alle activiteiten ontnomen op het gebied van management en personeelsbeheer. Na vaststelling van dit besluit is verzoeker tot het verstrijken van zijn mandaat aangebleven als voorzitter van groep I, maar heeft hij zijn kandidatuur ingetrokken. Hij is voor de periode van 21 september 2020 tot en met 20 september 2025 benoemd tot lid van het EESC.
Het Gerecht verwerpt het bij hem ingestelde beroep tot nietigverklaring van het bestreden besluit en tot schadevergoeding en preciseert de reikwijdte van de toegang van een van intimidatie beschuldigd persoon tot getuigenverklaringen die in de loop van een OLAF-onderzoek zijn verkregen.
Beoordeling door het Gerecht
Het Gerecht spreekt zich eerst uit over de ontvankelijkheid van het beroep. Enerzijds wordt het beroep niet-ontvankelijk verklaard, voor zover het is gericht tegen de aan verzoeker gedane verzoeken om zijn functie als voorzitter van groep I neer te leggen en afstand te doen van zijn kandidatuur voor het voorzitterschap van het EESC, aangezien deze verzoeken geen bindende rechtsgevolgen teweegbrengen. Anderzijds is het beroep ontvankelijk, voor zover het is gericht tegen het besluit om verzoeker alle activiteiten te ontnemen op het gebied van management en personeelsbeheer. Dit besluit, waarbij verzoeker de uitoefening van hiërarchisch gezag is ontnomen, sorteert immers bindende rechtsgevolgen en is voor hem bezwarend.
Vervolgens stelt het Gerecht vast dat in de niet-vertrouwelijke versie van het OLAF-verslag een samenvatting is opgenomen van de verklaringen van de gehoorde getuigen en klokkenluiders. In deze versie wordt namelijk uitvoerig ingegaan op alle aan verzoeker verweten gedragingen en worden de gevolgen beschreven die deze gedragingen voor de gezondheid van de betrokken personen hebben gehad.
Aangezien de genoemde samenvatting de essentie weergeeft van de getuigenverklaringen, stelt het Gerecht vast dat de niet-toezending van de bijlagen bij het OLAF-verslag niet afdoet aan de rechtmatigheid van het bestreden besluit.
Tot slot zijn verzoekers advocaten tijdens de procedure voor het Gerecht verzocht een geheimhoudingsverklaring te ondertekenen voordat zij een kopie ontvingen van de bijlagen bij het OLAF-verslag. (
2
) Verzoekers advocaten hebben echter aangevoerd dat hun opmerkingen niet in de plaats kunnen komen van die welke verzoeker had kunnen maken, indien hij zelf toegang tot genoemde bijlagen had gehad. In dit verband stelt het Gerecht vast dat verzoekers advocaten in de bijlagen bij het OLAF-verslag geen enkel element hebben aangewezen waarvan de essentie niet reeds was weergegeven in de niet-vertrouwelijke versie van het genoemde verslag. Aangezien deze oefening kon worden uitgevoerd zonder verzoeker toegang te verlenen tot de vertrouwelijke versie van de tijdens het onderzoek verkregen getuigenverklaringen, komt het Gerecht tot het oordeel dat het niet nodig is de aanvullende opmerkingen te onderzoeken die verzoeker zelf had kunnen maken, indien hij kennis had genomen van die vertrouwelijke versie.
(
1
)	Besluit (EU) 2020/1984 van het Europees Parlement van 13 mei 2020 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2018, afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité (PB 2020, L 417, blz. 469), en resolutie (EU) 2020/1985 van het Europees Parlement van 14 mei 2020 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2018, afdeling VI – Europees Economisch en Sociaal Comité (PB 2020, L 417, blz. 470).
(
2
)	Artikel 103, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voorziet in de mogelijkheid voor het Gerecht om bepaalde inlichtingen en stukken die relevant zijn voor de uitspraak in het geding en die vertrouwelijk zijn, ter kennis te brengen van een hoofdpartij, in voorkomend geval onder de voorwaarde van het aangaan van specifieke verbintenissen. Uit punt 191 van de Praktische uitvoeringsbepalingen voor het Reglement voor de procesvoering volgt bovendien dat een dergelijke verbintenis kan inhouden dat de vertegenwoordigers van een partij de verbintenis aangaan dat zij deze inlichtingen of stukken niet zullen meedelen aan hun lastgever of aan een derde.