62001C0039
CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
C. STIX-HACKL
van 10 januari 2002 (
1
)
1.
Bij op 29 januari 2001 ter griffie van het Hof neergelegd verzoekschrift heeft de Commissie krachtens artikel 226 EG beroep ingesteld, strekkende tot vaststelling dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (
2
), of althans door de Commissie daarover niet te informeren, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen. Verder verzoekt de Commissie om het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
2.
Volgens vaste rechtspraak van het Hof moet in het kader van een beroep krachtens artikel 226 EG het bestaan van een niet-nakoming worden beoordeeld op basis van de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn. (
3
)
3.
Blijkens de stukken had het Verenigd Koninkrijk na het verstrijken van de termijn van twee maanden die de Commissie in het op 3 augustus 2000 uitgebrachte met redenen omkleed advies had gesteld, niet alle maatregelen genomen die nodig zijn, in het bijzonder met betrekking tot offshore installaties, om aan richtlijn 96/61 te voldoen.
4.
De regering van het Verenigd Koninkrijk betwist niet dat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn voor een juiste omzetting van richtlijn 96/61 niet binnen de gestelde termijn zijn vastgesteld.
5.
De gemeenschapsrechtelijke verplichtingen tot omzetting van de richtlijn volgen enerzijds rechtstreeks uit de richtlijn en anderzijds uit artikel 249, derde alinea, EG en artikel 10 EG.
6.
Aangezien vaststaat dat het Verenigd Koninkrijk zijn gemeenschapsrechtelijke verplichtingen niet is nagekomen, is het beroep van de Commissie gegrond en moet de lidstaat in de kosten worden veroordeeld wegens niet-nakoming en in de kosten worden verwezen.
Conclusie
7.
Bijgevolg geef ik het Hof in overweging vast te stellen:
„1)
Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland is de verplichtingen die op hem rusten krachtens richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging niet nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om aan de richtlijn te voldoen.
2)
Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.”
(
1
)	Oorspronkelijke taal: Duits.
(
2
)	PB L 257, blz. 26.
(
3
)	Zie bijvoorbeeld arrest van 11 november 1999, C-315/98 (Commissie/Italië, Jurispr. blz. I-8001, punt 11).