BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Ceathrú Dlísheomra)
21 Samhain 2024 (*)
(Achomharc – Comhbheartas tráchtála – Bearta chun a áirithiú go bhfeidhmeoidh an tAontas Eorpach na cearta a thugtar dó le rialacha trádála idirnáisiúnta – Rialachán (AE) Uimh. 654/2014 – Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2018/886 – Aontas Custaim – Rialachán (AE) Uimh. 952/2013 – Cód Custaim an Aontais – Cinntí maidir le Faisnéis Cheangailteach i leith Tionscnaimh (BOI) arna nglacadh ag údaráis chustaim náisiúnta – Rialachán Tarmligthe (AE) 2015/2446 – Tionscnamh neamhfhabhrach gluaisrothar áirithe Harley-Davidson a chinneadh – An coincheap ‘oibriú nó próiseáil nach bhfuil údar eacnamaíoch leo’ – Cinneadh Cur Chun Feidhme ón gCoimisiún Eorpach maidir le cúlghairm cinntí a bhaineann le BOI – Tarmligean na cumhachta – Ionchais dhlisteanacha – An ceart chun dea-riaracháin – An ceart chun éisteacht a fháil)
I gCás C‑297/23 P,
ACHOMHARC de bhun Airteagal 56 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, a tionscnaíodh an 11 Bealtaine 2023,
Harley-Davidson Europe Ltd, arna bhunú in Oxford (an Ríocht Aontaithe),
Neovia Logistics Services International, arna bhunú in Vilvoorde (an Bheilg),
arna n-ionadú ag E. Righini, avvocato, agus S. Völcker, Rechtsanwalt,
iarratasóirí,
páirtí eile sna himeachtaí:
an Coimisiún Eorpach, arna ionadú ag F. Clotuche-Duvieusart, M. Kocjan agus F. Moro, i gcáil Gníomhairí,
cosantóir ag an gcéad chéim,
tugann AN CHÚIRT (an Ceathrú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K. Lenaerts, Uachtarán na Cúirte, ag feidhmiú mar Uachtarán an Cheathrú Dlísheomra, C. Lycourgos (Rapóirtéir), Uachtarán an Tríú Dlísheomra, S. Rodin, N. Jääskinen agus O. Spineanu-Matei, Breithiúna,
Abhcóide Ginearálta: J. Kokott,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis éisteacht le Tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 30 Bealtaine 2024,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1        Lena n‑achomharc, iarrann Harley-Davidson Europe Ltd agus Neovia Logistics Services International NV go ndéanfaí breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 1 Márta 2023 Harley-Davidson Europe agus Neovia Logistics Services International v an Coimisiún (T‑324/21, ‘an breithiúnas atá faoi achomharc’, EU:T:2023:101) a chur ar neamhní, lenar dhíbh an Chúirt Ghinearálta a caingean le haghaidh neamhniú Chinneadh Cur Chun Feidhme (AE) 2021/563 ón gCoimisiún an 31 Márta 2021 maidir le bailíocht cinntí áirithe a bhaineann le faisnéis cheangailteach i leith tionscnaimh (IO 2021 L 119, lch. 117, ‘an cinneadh atá faoi chonspóid’), atá dírithe chuig Ríocht na Beilge.
An dlí lena mbaineann
An dlí idirnáisiúnta
2        Foráiltear le hAirteagal 2 den Chomhaontú maidir le Rialacha Tionscnaimh (IO 1994 L 336, lch. 144), atá in Iarscríbhinn 1A a ghabhann leis an gComhaontú lena mbunaítear an Eagraíocht Dhomhanda Trádála (EDT) (IO 1994 L 336, lch. 3):
‘Go dtí go gcríochnófar an clár oibre um chomhchuibhiú na rialacha tionscnaimh [...], áiritheoidh na comhaltaí an méid seo a leanas:
[...]
(b)      d’ainneoin an bhirt beartais tráchtála nó na hionstraime beartais tráchtála a mbeidh siad nasctha leis nó léi, ní úsáidfear a rialacha tionscnaimh mar ionstraimí atá ceaptha chun gnóthú cuspóirí a bhaineann le trádáil a chur chun cinn, go díreach nó go hindíreach;
(c)      ní chruthóidh rialacha tionscnaimh per se éifeachtaí a chuirfidh srian ar thrádáil idirnáisiúnta, a dhéanfaidh í a shaobhadh nó a chuirfidh isteach uirthi. Ní fhorchuirfidh siad ceanglais atá ródhian ná ní cheanglóidh siad, mar réamhchoinníoll chun an tír thionscnaimh a chinneadh, go gcomhlíonfar coinníoll áirithe nach bhfuil nasctha le monarú ná le hoibriú. Mar sin féin, féadfar costais nach mbaineann go díreach le monaraíocht ná le hoibriú a chur san áireamh chun an critéar céatadáin ad valorem a chur i bhfeidhm [...];
[...]’
Dlí an Aontais
Reachtaíocht chustaim
–       Cód Custaim an Chomhphobail
3        Is mar seo a leanas a bhí an fhoclaíocht in Airteagal 25 de Rialachán (CEE) Uimh. 2913/92 ón gComhairle an 12 Deireadh Fómhair 1992 lena mbunaítear Cód Custaim an Chomhphobail (IO 1992 L 302, lch. 1) (‘Cód Custaim an Chomhphobail’):
‘Maidir le próiseáil nó oibriú a suitear ina leith, nó a dtugann na fíorais a suíodh ina leith bonn cirt don toimhde, gurbh é an t‑aon chuspóir amháin a bhí leis dul timpeall ar na forálacha is infheidhme sa Chomhphobal [Eorpach] maidir le hearraí ó thíortha sonracha, ní mheasfar in imthosca ar bith go dtugann an phróiseáil nó an t‑oibriú sin tionscnamh na tíre ina ndéantar an phróiseáil nó an t‑oibriú sin do na hearraí sin.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
–       Cód Custaim an Aontais
4        Luaitear an méid seo a leanas in Aithrisí 9 agus 55 de Rialachán (AE) Uimh. 952/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 9 Deireadh Fómhair 2013 lena leagtar síos Cód Custaim an Aontais (IO 2013 L 269, lch. 1; ‘Cód Custaim an Aontais’):
‘(9)      Is ar chomhaontas custaim atá an tAontas [Eorpach] bunaithe. Tá sé inmholta, chun leas oibreoirí eacnamaíocha agus chun leas na n‑údarás custaim san Aontas, go gcruinneofaí an reachtaíocht reatha chustaim i gcód. Bunaithe ar choincheap margaidh inmheánaigh, ba cheart go mbeadh na rialacha agus na nósanna imeachta ginearálta sa Chód sin a áirithíonn cur chun feidhme na mbeart taraife agus na mbeart eile comhbheartais a thugtar isteach ar leibhéal an Aontais i dtaca le trádáil in earraí idir an tAontas agus tíortha agus críocha lasmuigh de chríoch chustaim an Aontais, agus riachtanais na gcomhbheartas sin á gcur san áireamh. [...]
[...]
(55)      I gcomhréir le prionsabal na comhréireachta, mar a leagtar amach in Airteagal 5 den Chonradh ar an Aontas Eorpach (CAE), is gá agus is iomchuí, chun na bunchuspóirí a bhaint amach, eadhon an comhaontas custaim a bheith in ann feidhmiú go héifeachtach agus an comhbheartas tráchtála a chur chun feidhme, na rialacha agus na nósanna imeachta ginearálta a leagan síos is infheidhme maidir le hearraí a thugtar isteach i gcríoch chustaim an Aontais nó amach aisti. [...]’
5        Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 33 den chód sin:
‘1. Ar iarratas a dhéanamh chucu, déanfaidh na húdaráis chustaim, [...] cinntí a bhaineann le faisnéis cheangailteach i leith tionscnaimh (‘cinntí FCT’) [...].
[...]
3. Beidh cinntí […] FCT bailí ar feadh tréimhse trí bliana ón dáta a dtiocfaidh an cinneadh i bhfeidhm.
[...]’
6        De réir Airteagal 34(11) den chód sin:
‘Féadfaidh an Coimisiún [Eorpach] cinntí a ghlacadh lena n‑iarrfar ar na Ballstáit cinntí [...] FCT a chúlghairm chun rangú taraife ceart agus aonfhoirmeach nó cinneadh tionscnaimh ceart agus aonfhoirmeach a áirithiú i leith na n‑earraí.’
7        Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 59 den chód sin:
‘Leagfar síos le hAirteagal 60 agus le hAirteagal 61 rialacha d’fhonn tionscnamh neamhfhabhrach earraí a chinneadh chun na nithe a leanas a chur i bhfeidhm:
(a)      an Chomhtharaif Chustaim [...];
(b)      bearta, seachas bearta taraife, a bhunaítear le forálacha de chuid an Aontais lena rialaítear réimsí sonracha a bhaineann le trádáil in earraí; agus
(c)      bearta eile de chuid an Aontais a bhaineann le tionscnamh earraí.’
8        Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 60 de Chód Custaim an Aontais:
‘1.      Earraí a fhaightear go hiomlán i dtír amháin nó i gcríoch amháin, measfar go bhfuil a n‑áit tionscnaimh sa tír sin nó sa chríoch sin.
2. Earraí a bhfuil níos mó ná tír nó críoch amháin bainteach lena dtáirgeadh, measfar gur de thionscnamh na tíre nó na críche ina ndearnadh an phróiseáil shubstainteach dheireanach nó an t‑oibriú substainteach deireanach orthu, a raibh bunús leis an bpróiseáil nó an oibriú sin ó thaobh na heacnamaíochta, i ngnóthas a fheistítear chun na críche sin, a mbeidh monarú táirge nua mar thoradh air nó ar chéim thábhachtach sa mhonarú í.’
9        Luaitear an méid seo a leanas in Airteagal 62 den chód sin:
‘Tabharfar de chumhacht don Choimisiún gníomhartha tarmligthe [...], ina leagtar síos na rialacha faoina measfar go bhfuarthas earraí, a bhfuil cinneadh maidir le tionscnamh neamhfhabhrach ag teastáil ina leith chun bearta an Aontais dá dtagraítear in Airteagal 59 a chur i bhfeidhm, go huile i dtír nó i gcríoch amháin nó a meastar go ndearnadh an phróiseáil shubstainteach dheireanach nó an t‑oibriú substainteach deireanach orthu, a raibh bunús leis an bpróiseáil nó an oibriú sin ó thaobh na heacnamaíochta, i ngnóthas a fheistítear chun na críche sin, a bhfuil monarú táirge nua mar thoradh air nó ar céim thábhachtach sa mhonarú í, i dtír nó i gcríoch, i gcomhréir le hAirteagal 60.’
–       Rialachán Tarmligthe (AE) 2015/2446
10      De réir aithris 21 de Rialachán Tarmligthe (AE) 2015/2446 ón gCoimisiún an 28 Iúil 2015 lena bhforlíontar Rialachán (AE) Uimh. 952/2013 a mhéid a bhaineann le rialacha mionsonraithe maidir le forálacha áirithe de Chód Custaim an Aontais (IO 2015 L 343, lch. 1):
‘Chun cosc a chur ar aon chúbláil ar thionscnamh earraí allmhairithe chun cur i bhfeidhm beart beartais tráchtála a sheachaint, ba cheart a mheas i gcásanna áirithe nach bhfuil bonn cirt eacnamaíoch leis an oibriú substaintiúil deireanach nó leis an bpróiseáil shubstaintiúil dheireanach.’
11      Is mar seo a leanas a bhí an fhoclaíocht in Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, dar teideal ‘Oibriú nó próiseáil nach bhfuil údar eacnamaíoch leo (Airteagal 60(2) de [Chód Custaim an Aontais])’:
‘Measfar nach mbeidh údar eacnamaíoch ag aon oibriú nó próiseáil a dhéantar i dtír eile nó i gcríoch eile má shuitear, ar bhonn na ngnéithe fíorasacha atá ar fáil, go raibh sé de chuspóir ag an oibríocht sin cur i bhfeidhm na mbeart dá dtagraítear in Airteagal 59 de Chód [Custam an Aontais] a sheachaint.
[...]
Le haghaidh earraí nach gcumhdaítear le hIarscríbhinn 22-01, i gcás ina meastar nach bhfuil údar cuí eacnamaíoch leis an oibriú deiridh ná leis an bpróiseáil deiridh, measfar gur sa tír nó sa chríoch inar tionscnaíodh príomhchion na n‑ábhar a rinneadh an phróiseáil shubstaintiúil deiridh nó an t‑oibriú substaintiúil deiridh lena raibh údar cuí eacnamaíoch ar na hearraí, ar próiseáil nó oibriú é is toradh le táirge nua nó ar chéim thábhachtach sa mhonarú iad, déanfar príomhchion na n‑ábhar a chinneadh ar bhonn luach na n‑ábhar.’
Rialachán a bhaineann leis an gcomhbheartas tráchtála
–       Rialachán (AE) Uimh. 654/2014
12      Foráiltear le hAirteagal 3 de Rialachán (AE) Uimh. 654/2014 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Bealtaine 2014 maidir le feidhmiú chearta an Aontais chun rialacha trádála idirnáisiúnta a chur i bhfeidhm agus a fhorghníomhú agus lena leasaítear Rialachán (CE) Uimh. 3286/94 ón gComhairle lena leagtar síos nósanna imeachta Comhphobail i réimse an chomhbheartais tráchtála d’fhonn feidhmiú chearta an Chomhphobail faoi rialacha trádála idirnáisiúnta a áirithiú, go háirithe na cearta sin a bunaíodh faoi choimirce na hEagraíochta Domhanda Trádála (IO 2014 L 189, lch. 50):
‘Tá feidhm ag an Rialachán seo maidir le:
[...]
(c)      maidir le lamháltais nó oibleagáidí eile a athchothromú, a bhféadfadh beart cosanta arna chur i bhfeidhm ag tríú tír ceart a thabhairt ina leith de bhun Airteagal 8 de Chomhaontú EDT maidir le Bearta Cosanta, nó de bhun na bhforálacha maidir le bearta cosanta a áirítear i gcomhaontuithe trádála idirnáisiúnta eile, lena n-áirítear comhaontuithe réigiúnacha nó déthaobhacha;
[...]’
13      Foráiltear an méid seo a leanas in Airteagal 4 den Rialachán sin:
‘1.      I gcás ina bhfuil gá le beart chun leasanna an Aontais a chosaint sna cásanna dá dtagraítear in Airteagal 3, glacfaidh an Coimisiún gníomhartha cur chun feidhme lena gcinnfear na bearta beartais tráchtála iomchuí. [...]
2.      Comhlíonfaidh gníomhartha cur chun feidhme arna nglacadh de bhun mhír 1 na coinníollacha seo leanas:
[...]
(c)      i gcás ina ndéantar lamháltais nó oibleagáidí eile a athchothromú faoi fhorálacha maidir le bearta cosanta i gcomhaontuithe trádála idirnáisiúnta, beidh beart an Aontais coibhéiseach tríd is tríd le leibhéal na lamháltas nó na n‑oibleagáidí eile a ndéanann an beart cosanta difear dóibh, i gcomhréir le coinníollacha Chomhaontú EDT maidir le Bearta Cosanta nó coinníollacha na bhforálacha maidir le bearta cosanta i gcomhaontuithe trádála idirnáisúnta eile, lena n‑áirítear comhaontuithe réigiúnacha nó déthaobhacha, faoina gcuirtear an beart cosanta i bhfeidhm.
[...]’
–       Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2018/724
14      Is mar a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 1 de Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2018/724 ón gCoimisiún an 20 Bealtaine 2018 maidir le bearta áirithe beartais tráchtála a bhaineann le táirgí áirithe de thionscnamh Stáit Aontaithe Mheiriceá (IO 2018 L 122, lch. 14):
‘Cuirfidh an Coimisiún in iúl láithreach, agus in aon chás tráth nach déanaí ná an 18 Bealtaine 2018, do Chomhairle Trádála Earraí EDT, trí fhógra i scríbhinn, go ndéanfaidh an tAontas, in éagmais easaontas ar a thaobh féin, cur i bhfeidhm lamháltas dleachta allmhairiúcháin ar thrádáil na Stát Aontaithe faoin [gComhaontú Ginearálta um Tharaifí agus Trádáil (CGTT) 1994 a fhionraí, amhail ón 20 Meitheamh 2018, i gcás na dtáirgí a liostaítear in Iarscríbhinn I agus in Iarscríbhinn II, ionas go bhféadfar dleachtanna custaim breise a chur i bhfeidhm ar allmhairí táirgí den sórt sin ar de thionscnamh na Stát Aontaithe iad.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
–       Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2018/886
15      I gcomhréir le hAirteagal 1 de Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2018/886 ón gCoimisiún an 20 Meitheamh 2018 maidir le bearta áirithe beartais tráchtála a bhaineann le táirgí áirithe de thionscnamh Stáit Aontaithe Mheiriceá agus lena leasaítear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2018/724 (IO 2018 L 158, lch. 5), tá an tAontas Eorpach le dleachtanna custaim breise a chur i bhfeidhm ar allmhairí táirgí áirithe de thionscnamh Stáit Aontaithe Mheiriceá isteach san Aontas Eorpach, lena n‑áirítear gluaisrothair a bhfuil inneall loiní frithingeacha de thoilleadh sorcóra níos mó ná 800 cm3 acu. Leanann sé ó Airteagal 2 de Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/886 go bhfuil na táirgí sin, sa bhreis ar an ngnáthráta dleachta 6 %, faoi réir dleachtanna custaim breise 25 % ag an gcéad chéim ón 22 Meitheamh 2018, agus ansin faoi réir dleachtanna custaim breise eile ar ráta 25 % ag an dara céim ón 1 Meitheamh 2021, go bunúsach, ar a dhéanaí.
Cúlra na díospóide
16      Tá cúlra na díospóide leagtha amach i míreanna 20 go 38 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. Chun críocha na n‑imeachtaí seo, féadfar achoimre a dhéanamh air mar seo a leanas.
17      I mí an Mheithimh 2018, d’fhorchuir Rialtas Stáit Aontaithe Mheiriceá dleachtanna custaim breise 25 % agus 10 % faoi seach ar allmhairí cruach agus allmhairí alúmanaim ón Aontas, agus é mar aidhm acu táirgeadh intíre na dtáirgí sin a chur chun cinn agus a mhéadú. Mar fhreagairt ar thabhairt isteach na ndleachtanna custaim breise sin, ghlac an Coimisiún Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/886, lena bhforáiltear do chur i bhfeidhm dleachtanna custaim breise ar allmhairí táirgí áirithe de thionscnamh na Stát Aontaithe, lena n‑áirítear gluaisrothair ag a bhfuil inneall loiní dócháin inmheánaigh frithingeach de thoilleadh sorcóra is mó ná 800 cm3.
18      Tháinig Harley-Davidson Inc., cuideachta de chuid na Stát Aontaithe atá speisialaithe i dtógáil gluaisrothar, ar an eolas faoi dhleachtanna custaim breise tar éis an rialachán cur chun feidhme sin a fhoilsiú in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh.
19      An 25 Meitheamh 2018, chuir Harley-Davidson tuarascáil foirme dar teideal ‘Form 8-K Current Report’ (‘Foirm 8-K’) faoi bhráid an Choimisiúin um Urrúis agus Malartú (na Stáit Aontaithe), a raibh sé mar aidhm léi a scairshealbhóirí a chur ar an eolas faoi chur i bhfeidhm na ndleachtanna custaim breise arna nglacadh ag an Aontas trí bhíthin Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/886, agus faoi iarmhairtí na ndleachtanna sin dá ghnó.
20      I bhfoirm 8-K, chuir Harley-Davidson an méid seo a leanas in iúl, go háirithe:
‘Ghlac an tAontas Eorpach dleachtanna custaim ar earraí éagsúla arna dtáirgeadh sna Stáit Aontaithe, ina measc, gluaisrothair Harley-Davidson. Forchuireadh na dleachtanna sin, a tháinig i bhfeidhm an 22 Meitheamh 2018, mar fhreagairt ar na dleachtanna custaim arna bhforchur ag na Stáit Aontaithe ar chruach agus alúmanam arna n‑onnmhairiú ón [Aontas] go dtí na Stáit Aontaithe.
Dá bhrí sin, ardaíodh dleachtanna custaim [an Aontais] ar ghluaisrothair Harley-Davidson arna n‑onnmhairiú ó na Stáit Aontaithe ó 6 % go 31 %. Measann Harley-Davidson go mbeidh costas breise de thart ar USD 2 200 in aghaidh an ghluaisrothair a onnmhairítear ó na Stáit Aontaithe go dtí an [tAontas] mar thoradh ar na dleachtanna custaim sin.
[...]
Chun dul i ngleic leis an gcostas suntasach den ualach taraife sin go fadtéarmach, cuirfidh Harley-Davidson plean i bhfeidhm chun táirgeadh na ngluaisrothar atá ceaptha don [Aontas] a athlonnú ó na Stáit Aontaithe chuig a shaoráidí idirnáisiúnta d’fhonn an t‑ualach taraife a sheachaint. Tuarann Harley-Davidson go mbeidh infheistíocht bhreise ag teastáil do mhéadú an táirgthe sna monarchana idirnáisiúnta agus go bhféadfadh go dtógfaidh sé ar a laghad 9 go 18 mí sula gcríochnófar an infheistíocht sin ina hiomláine.’
21      I ndiaidh fhoilsiú fhoirm 8-K, roghnaigh Harley-Davidson a mhonarcha sa Téalainn mar shuíomh táirgthe do roinnt dá ghluaisrothair atá ceaptha do mhargadh an Aontais.
22      Bhí Harley-Davidson ag iarraidh gealltanais a fháil maidir le cinneadh thír thionscnaimh na ngluaisrothar. Mar sin, thaisc Harley-Davidson agus Neovia Logistics Services International, idirghabhálaí a chuireann seirbhísí cúnaimh lóistíochta ar fáil dó i gcomhthéacs a oibriúchán allmhairíochta gluaisrothar san Aontas tríd an mBeilg, le chéile, an 25 Eanáir 2019, dhá iarratas fhoirmiúla ar chinntí FCT ar dtús, maidir le dhá raon gluaisrothar, le húdaráis chustaim na Beilge. Taisceadh trí iarratas eile ar chinntí FCT, maidir le trí raon eile gluaisrothar, ina dhiaidh sin.
23      An 31 Eanáir 2019, d’fhreastail údaráis na Beilge ar chruinniú leis an gCoimisiún maidir leis an gcéad dá iarraidh ar chinntí FCT. Ag deireadh an chruinnithe sin, d’eisigh an Coimisiún tuairim neamhfhoirmiúil go bhféadfadh sé, mar gheall ar an bhfaisnéis i bhFoirm 8-K, nach gcomhlíonfaí an critéar maidir le bonn cirt eacnamaíoch, de réir bhrí Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446. D’ainneoin iarrataí údaráis na Beilge, áfach, níor eisigh an Coimisiún tuairim fhoirmiúil riamh maidir le hinfheidhmeacht na forála sin maidir le fíorais an cháis.
24      An 24 Meitheamh 2019, de bhun Airteagal 33(1) de Chód Custaim an Aontais, ghlac údaráis chustaim na Beilge dhá chinneadh FCT, lenar aithin agus lenar dheimhnigh siad gur de thionscnamh na Téalainne an dá aicme gluaisrothar dá dtagraítear sa chéad dá iarratas ar chinntí FCT, dá dtagraítear i mír 22 thuas. Rinne údaráis na Beilge an rud céanna, ina dhiaidh sin, maidir leis na trí iarratas eile ar chinntí FCT dá dtagraítear i mír 22 den bhreithiúnas seo. Chuir na húdaráis sin an chéad dá chinneadh FCT in iúl don Choimisiún an 21 Lúnasa 2019.
25      An 5 Deireadh Fómhair 2020, chuir an Coimisiún in iúl d’údaráis na Beilge go raibh sé de rún aige a iarraidh orthu an chéad dá chinneadh FCT a chúlghairm. An 13 Samhain 2020, d’fhreagair údaráis na Beilge an Coimisiún go raibh siad i gcoinne iarratas ar chúlghairm den sórt sin. An 23 Nollaig 2020, thionscain an Coimisiún nós imeachta foirmiúil d’fhonn an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh.
26      An 5 Márta 2021, chuir an Coimisiún an dréacht den chinneadh atá faoi chonspóid faoi bhráid thoscaireachtaí náisiúnta uile Choiste an Aontais um an gCód Custaim, Roinn ‘Tionscnaimh’, trí nós imeachta comhairleach i scríbhinn. Chuir ceithre Bhallstát barúlacha isteach maidir leis an dréacht den chinneadh atá faoi chonspóid agus chuir siad i gcoinne na tuairime arna cur in iúl ag an gCoimisiún sa dréacht sin. An 29 Márta 2021, chuir an Coimisiún achoimre chuig an gCoiste um an gCód Custaim, Roinn ‘Tionscnamh’, inar chuir sé in iúl gur léirigh na 23 Bhallstát nár ghlac seasamh, go hintuigthe, gur aontaigh siad leis an dréacht den chinneadh atá faoi chonspóid.
27      An 31 Márta 2021, ghlac an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid, a chuir sé in iúl do Ríocht na Beilge é an 6 Aibreán 2021 agus a foilsíodh in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh an lá dar gcionn, lena n‑iarrtar ar údaráis na Beilge an chéad dá chinneadh FCT a chúlghairm.
28      In aithrisí 6, 7 agus 9 den chinneadh atá faoi chonspóid, shonraigh an Coimisiún an méid seo a leanas:
‘(6)      I ndiaidh fhoilsiú na mbeart beartais tráchtála den Aontas Eorpach, chuir [Harley-Davidson] in iúl, le foirm 8-K [...] a tugadh do [SEC] i mí an Mheithimh 2018, a phlean chun táirgeadh gluaisrothar áirithe atá ceaptha do mhargadh an Aontais Eorpaigh a aistriú ó Stáit Aontaithe Mheiriceá go dtí a shaoráidí idirnáisiúnta atá bunaithe i dtír eile, d’fhonn bearta beartais tráchtála den Aontas Eorpach a sheachaint.
(7)      Fiú mura gá gurb é bearta beartais tráchtála a sheachaint an t‑aon chuspóir d’aistriú an táirgthe, comhlíontar na coinníollacha dá dtagraítear i bhfomhír 1 d’Airteagal 33 [de Rialachán Tarmligthe 2015/2446] ar bhonn na faisnéise atá ar fáil. Mar sin, meastar nach bhfuil údar eacnamaíoch ag an bpróiseáil ná ag an oibriú arna dhéanamh sa tír dheireanach táirgthe. Mar thoradh air sin, tá cinneadh thionscnamh neamhfhabhair na ngluaisrothar le bunú ar an tríú mír den Airteagal sin.
[...]
(9)      Ós rud é nach bhfuil cinneadh thionscnamh neamhfhabhrach na ngluaisrothar a chumhdaítear leis na cinntí FCT dá dtagraítear san Iarscríbhinn bunaithe ar an riail a leagtar síos in Airteagal 33(3) [de Rialachán Tarmligthe 2015/2446], measann an Coimisiún go bhfuil an cinneadh sin maidir le tionscnamh neamhfhabhrach ar neamhréir le hAirteagal 60(2) den [Chód Custaim], i gcomhar le hAirteagal 33 [de Rialachán Tarmligthe 2015/2446].’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
29      I ndiaidh ghlacadh an chinnidh atá faoi chonspóid, chuir údaráis na Beilge in iúl do na hiarratasóirí, le litir an 16 Aibreán a cuireadh chuig Neovia Logistics Services International, go raibh siad chun na cúig chinneadh FCT a glacadh maidir le gluaisrothair arna dtáirgeadh sa Téalainn ag Harley-Davidson a allmhairiú isteach san Aontas a chúlghairm.
An t‑iarratas os comhair na Cúirte Ginearálta agus an breithiúnas faoi achomharc
30      Lena gcaingean os comhair na Cúirte Ginearálta, d’iarr Harley-Davidson Europe agus Neovia Logistics Services International, inter alia, go gcuirfí an cinneadh faoi chonspóid ar neamhní.
31      I gcomhthéacs na caingne sin, d’ardaigh na hiarratasóirí sé shaincheist dlí le haghaidh neamhniú, lena n‑éilítear:
–        an chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua agus sárú ar an nós imeachta comhairliúcháin sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid;
–        an dara saincheist dlí, lena n‑éilítear earráid fhollasach mheasúnaithe;
–        an tríú saincheist dlí, lena n‑éilítear míthuiscint agus cur i bhfeidhm mícheart Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446;
–        an ceathrú saincheist dlí, lena n‑éilítear neamhdhleathacht Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446;
–        an cúigiú saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar phrionsabail ghinearálta de dhlí an Aontais agus ar an gCairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, agus
–        an séú saincheist dlí, lena n‑éilítear mí-úsáid ar chumhacht an Choimisiúin chun críoch polaitiúil.
32      Leis an mbreithiúnas atá faoi achomharc, tar éis di diúltú don sé shaincheist dlí sin, dhíbh an Chúirt Ghinearálta an chaingean sin ina hiomláine.
Foirmeacha an ordaithe atá á lorg ag na páirtithe san achomharc
33      Iarrann na hachomharcóirí ar an gCúirt Bhreithiúnais:
–        an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal;
–        an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní; agus
–        a ordú don Choimisiún na costais arna dtabhú acu os comhair na Cúirte Breithiúnais agus os comhair na Cúirte Ginearálta a íoc.
34      Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Bhreithiúnais:
–        an t‑achomharc a dhíbhe agus
–        a ordú do na hachomharcóirí na costais a íoc.
An t‑achomharc
35      Mar thaca leis an achomharc, maíonn na hachomharcóirí trí shaincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, léiriú earráideach ar Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, ar an dara dul síos, sárú ar theorainneacha an tarmligin atá in Airteagal 62 de Chód Custaim an Aontais agus, ar an tríú dul síos, sárú ar an gceart chun dea-riaracháin.
An chéad saincheist dlí lena n‑éilítear léiriú mícheart ar Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446
Argóintí na bpáirtithe
36      Baineann an chéad saincheist dlí, atá roinnte ina trí chuid, le léiriú na Cúirte Ginearálta ar Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446.
37      Leis an gcéad chuid den tsaincheist dlí seo, áitíonn na hachomharcóirí nár thug an Chúirt Ghinearálta aird ar chuspóir agus ar chomhthéacs na forála sin.
38      Is é cuspóir na forála sin soiléiriú a dhéanamh ar inneachar Airteagal 60(2) de Chód Custaim an Aontais, lena sainítear tionscnamh táirge de réir critéar fíorasach, arb é atá ann an tír dheireanach nó an chríoch dheireanach inar soláthraíodh breisluach suntasach a shainaithint. Rinne an Chúirt Ghinearálta critéar suibiachtúil den chritéar oibiachtúil sin, rud a chuir ar chumas an Choimisiúin measúnú ordlathach a dhéanamh ar ghnéithe suibiachtúla.
39      Scriosadh Airteagal 25 de Chód Custaim an Chomhphobail, a bhí bunaithe ar chritéar suibiachtúil, mar gheall ar na fadhbanna agus na deacrachtaí sistéamacha a bhain leis an gcur chun feidhme. Dar leis na hiarratasóirí, bhí an critéar sin ina thoisc éiginnteachta dlíthiúla agus bhí sé contrártha le hAirteagal 2 den Chomhaontú maidir le rialacha tionscnaimh, lena dtoirmeasctar úsáid na rialacha sin mar ionstraimí atá dírithe ar bhaint amach cuspóirí trádála a chur chun cinn nó coinníollacha a leagan síos nach bhfuil nasctha le monarú ná le hoibriú.
40      Le hAirteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, mar a léirítear é sa bhreithiúnas atá faoi achomharc, tugtar isteach toimhde, atá thar a bheith deacair a bhréagnú, i gcás ina dtarlaíonn athshocrú i gcomhthráth le glacadh birt beartais tráchtála, gurb é teacht timpeall ar an mbeart sin an phríomhchúis leis an athlonnú sin, gan aird a thabhairt ar an údar eacnamaíoch atá leis.
41      Thairis sin, i bhfianaise an chuspóra, a luaitear in aithris 21 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, maidir le cosc a chur ar aon ‘chúbláil’ ar thionscnamh earraí allmhairithe d’fhonn cur i bhfeidhm beart beartais tráchtála a sheachaint, is clásal frith-imchéimniúcháin é Airteagal 33 den Rialachán Tarmligthe sin, nach mór, mar atá i gcás cánachais nó dleachtanna frithdhumpála, a léiriú go docht. Ní thagraítear san fhoráil sin ach d’athshocruithe ar léir nach bhfuil aon bhrí leo in éagmais na mbeart beartais tráchtála atá i gceist, amhail Airteagal 13 de Rialachán (AE) 2016/1036 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 8 Meitheamh 2016 maidir le cosaint i gcoinne allmhairí dumpáilte ó thíortha nach baill den Aontas Eorpach iad (IO 2016 L 176, lch. 21).
42      Leis an dara cuid den chéad saincheist dlí, maíonn na hachomharcóirí gur léirigh an Chúirt Ghinearálta Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 sa chaoi gurb ionann aon fhreagairt ó ghnóthas ar bhearta beartais tráchtála an Aontais agus sárú ar an bhforáil sin, beagnach go doleigheasta.
43      In ionad a chinneadh an raibh cúis réasúnach ag an athshocrú nach mbaineann le teacht timpeall ar bhearta beartais tráchtála an Aontais, cheadaigh an Chúirt Ghinearálta, sa chleachtas, don Choimisiún an tír thionscnaimh a athshainiú ionas go gcomhfhreagraíonn sé do chuspóirí na mbeart sin. D’fhorchuir sí an t‑ualach ar na hiarratasóirí an toimhde go ndearnadh sárú ar Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 a fhrisnéis, cé go bhfuil sé de shaoirse ag oibreoir eacnamaíoch a bheartas tráchtála féin a chinneadh ar bhonn breithnithe éifeachtúlachta tráchtála, amhail, mar shampla, nuair a fheidhmíonn sé a cheart chun a ghníomhaíocht a struchtúrú ar bhealach chun a dhliteanas cánach a theorannú, rud a aithníodh i mír 73 de bhreithiúnas an 21 Feabhra 2006, Halifax agus páirtithe eile (C‑255/02, EU:C:2006:121).
44      Thairis sin, chinn an Chúirt Ghinearálta go mícheart nach gcuireann Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 srian ar an tsaoirse chun gnó a sheoladh, ach go gcuireann an léiriú a glacadh sa bhreithiúnas atá faoi achomharc srian míchuí ar shaoirse gnóthas a n‑ionad táirgthe a roghnú. De réir réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta, is teorannú breise ar an tsaoirse sin é gur cheart a mheas gur de thionscnamh na Stát Aontaithe samhlacha nua gluaisrothar, nár tógadh ach sa Téalainn.
45      Leis an tríú cuid den chéad saincheist dlí, maíonn na hachomharcóirí go bhfuil earráid dlí sa bhreithiúnas atá faoi achomharc maidir leis an gcaighdeán cruthúnais ba cheart don Choimisiún a bhaint amach chun an dualgas a fhorchur ar an oibreoir eacnamaíoch a léiriú go bhfuil údar eacnamaíoch le hathlonnú a ghníomhaíochta. Rinne an Chúirt Ghinearálta earráid nuair a chinn sí gur leor comhtharlú ama idir beart beartais tráchtála a ghlacadh agus an t‑athlonnú chun an toimhde nach bhfuil bonn cirt eacnamaíoch leis an mbeart sin a bhunú. Lena réasúnaíocht, bhain an Chúirt Ghinearálta míbhrí as mír 29 de bhreithiúnas an 13 Nollaig 1989, Brother International, (C‑26/88, EU:C:1989:637).
46      Thairis sin, rinne an Chúirt Ghinearálta léiriú roghnach ar an gcoincheap ‘fíorais atá ar fáil’, de réir bhrí Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, ag brath ar Fhoirm 8-K amháin chun an dualgas cruthúnais a chur ar na hachomharcóirí. Ós rud é gur ceanglaíodh leis an bhforáil sin ar an gCúirt Ghinearálta scrúdú a dhéanamh ar na fíorais go léir a bhí ar fáil, rinne an Chúirt Ghinearálta, trí mhainneachtain fianaise a chur san áireamh tar éis fhoilsiú na foirme sin, an fhianaise sin a shaobhadh agus earráid fhollasach mheasúnaithe a dhéanamh. I bhfianaise na fianaise atá ann cheana, ba cheart don Chúirt Bhreithiúnais a chinneadh go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid toisc, cé gurbh é glacadh an bhirt beartais tráchtála atá i gceist an teagmhas ba chúis leis an athlonnú, nach gá go mbeadh sé mar phríomhchuspóir nó mar phríomhchuspóir aici an beart sin a sheachaint.
47      Áitíonn an Coimisiún go bhfuil na hargóintí a forbraíodh sa tríú cuid den chéad saincheist dlí, a bhaineann le saobhadh na fianaise, do-ghlactha, ar an bhforas nár mhínigh na hachomharcóirí go beacht cad iad earráidí anailíse na Cúirte Ginearálta. In aon chás, tá an chéad saincheist dlí gan bhunús.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
48      Leis an gcéad dá chuid den chéad saincheist dlí, ar cheart déileáil leo le chéile, déanann na hachomharcóirí gearán gur bhain an Chúirt Ghinearálta míbhrí as an gcritéar a leagtar síos sa chéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, faoina meastar nach bhfuil údar eacnamaíoch le haon oibriú nó próiseáil a dhéantar i dtír nó i gcríoch eile ‘má shuitear, ar bhonn na ngnéithe fíorasacha atá ar fáil, go raibh sé de chuspóir ag an oibríocht sin cur i bhfeidhm na mbeart dá dtagraítear in Airteagal 59 de Chód [Custaim an Aontais] a sheachaint’, amhail na bearta atá i gceist sa chás seo.
49      Ar an gcéad dul síos, i mír 58 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, léirigh an Chúirt Ghinearálta an nath ‘go raibh sé de chuspóir ag an oibriú sin a sheachaint’ san fhoráil sin, ag cur san áireamh go n‑úsáidtear an téarma ‘cuspóir’ san abairt aonair sin, sa chaoi, cé go bhféadfadh sé nach mbeadh sé mar chuspóir aonair ag an rogha chun táirgeadh a athlonnú beart beartais tráchtála a sheachaint, nach mór don chuspóir sin a bheith cinntitheach mar sin féin. I mír 62 den bhreithiúnas sin, chinn an Chúirt Ghinearálta nach mór an fhoráil sin a léiriú sa chaoi, más rud é, ar bhonn na bhfíoras atá ar fáil, go ndealraíonn sé gurb é príomhchuspóir nó príomhchuspóir athlonnaithe cur i bhfeidhm bhearta beartais tráchtála an Aontais a sheachaint, nach mór a mheas ansin nach féidir, ar bhonn prionsabail, údar eacnamaíoch a thabhairt don athshuíomh sin.
50      Mar sin féin, ní chuireann aon earráid dlí an léiriú sin ó bhail. Go háirithe, contrártha leis an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, ní féidir an chéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 a léiriú sa chaoi nach dtagraíonn sí ach d’athshocruithe nach bhfuil brí ar bith leo go follasach in éagmais na mbeart beartais tráchtála atá i gceist.
51      Ar an gcéad dul síos, a mhéid a bhraitheann na hiarratasóirí, de réir analaí, ar bhreithiúnas an 21 Feabhra 2006, Halifax agus páirtithe eile, (C‑255/02, EU:C:2006:121), ar chinn an Chúirt, i mír 73 di, maidir le cáin bhreisluacha, go bhfuil oibreoir eacnamaíoch údaraithe chun a ghníomhaíocht a struchtúrú ar bhealach chun a dhliteanas cánach a theorannú, ní mór a mheas, fiú dá bhféadfaí an breithiúnas sin a chur i bhfeidhm de réir analaí ar an staid atá i gceist sa chás seo, go bhfuil argóint na n‑achomharcóirí bunaithe ar léamh páirteach ar an mbreithiúnas sin.
52      I mír 62 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, thug an Chúirt Ghinearálta léiriú ar an gcéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 atá cosúil leis an léiriú a ghlac an Chúirt Bhreithiúnais i réimse na cánach breisluacha i míreanna 75 agus 86 de bhreithiúnas an 21 Feabhra 2006, Halifax agus páirtithe eile, (C‑255/02, EU:C:2006:121), eadhon go n‑éilítear leis an gcinneadh go bhfuil cleachtas mí-úsáideach ann, inter alia, nach mór a bheith soiléir ó shraith fachtóirí oibiachtúla gurb é cuspóir bunúsach na n‑idirbheart atá i gceist buntáiste cánach a fháil.
53      Ar an dara dul síos, tá gá leis an léiriú arna ghlacadh ag an gCúirt Ghinearálta i mír 62 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar dá réir gurb é an critéar cinntitheach chun Airteagal 33 a chur i bhfeidhm príomhchuspóir nó ceannasach idirbhirt, chun éifeachtacht na forála sin a áirithiú. Bhainfí a éifeachtacht den chuid is mó de na bearta sin dá léireofaí nach bhfuil feidhm acu toisc, sa bhreis ar an bpríomhchuspóir nó ar an bpríomhchuspóir cur i bhfeidhm bhearta beartais tráchtála an Aontais a sheachaint, go saothraíonn athlonnú cuspóirí tánaisteacha eile freisin.
54      Ar an tríú dul síos, maidir le hargóint na n‑achomharcóirí go sáraíonn léiriú na Cúirte Ginearálta ar an gcéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, lena ndeimhnítear go bunúsach gur ghlac an Coimisiún leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, a saoirse chun gnó a sheoladh, ní mór a thabhairt faoi deara go gcáineann siad mír 184 den bhreithiúnas sin, arna foirmliú i gcomhthéacs fhreagra na Cúirte Ginearálta ar an argóint chomhchosúil a cuireadh os a comhair. Ar an taobh eile, ní thagraíonn na hachomharcóirí, ina n‑achomharc, do mhír 183 den bhreithiúnas sin, lenar chinn an Chúirt Ghinearálta nár shonraigh siad na fíorais a d’fhéadfadh a léiriú gur chuir an cinneadh atá faoi chonspóid srian díréireach ar a gceart chun maoine nó ar a saoirse chun gnó a sheoladh.
55      Ina theannta sin, maidir le mír 184 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, shonraigh an Chúirt Ghinearálta, ar mhaithe le hiomláine, nach mbeadh aon srian ar cheart na n‑achomharcóirí chun maoine nó ar a saoirse chun gnó a sheoladh, fiú dá mbunófaí é, mar thoradh ar an gcinneadh atá faoi chonspóid ach ar Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/886, lenar tugadh isteach na dleachtanna custaim breise.
56      Dá réir sin, tá argóintí na n‑iarratasóirí a bhaineann le sárú líomhnaithe ar a saoirse chun gnó a sheoladh neamhéifeachtach.
57      Ar an gceathrú dul síos, murab ionann agus an méid a mhaíonn na hiarratasóirí, ní féidir tátal a bhaint as aithris 21 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, ina luaitear gur cheart aon ‘chúbláil’ ar thionscnamh na n‑earraí allmhairithe a chosc chun cur i bhfeidhm beart beartais tráchtála a sheachaint, gur cheart an chéad mhír d’Airteagal 33 den Rialachán Tarmligthe sin a léiriú mar thagairt d’athlonnuithe nach bhfuil brí ar bith leo go follasach in éagmais na mbeart beartais tráchtála atá i gceist, mar a bheadh i gcás ‘imchéimniú’ dleachtanna frithdhumpála, a shainmhínítear in Airteagal 13 de Rialachán 2016/1036.
58      Ar an gcéad dul síos, ní féidir aon cheacht a fhoghlaim ón bhforáil dheireanach sin chun an chéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 a léiriú, ós rud é go mbaineann sé le hábhar eile agus go ndréachtaítear é i dtéarmaí atá an‑difriúil ó théarmaí Airteagal 33, nach bhfuil an téarma ‘imchéimniú’ ná an sainmhíniú mionsonraithe ar an téarma sin a thugtar in Airteagal 13 de Rialachán 2016/1036 ann.
59      Ina dhiaidh sin, ba cheart a thabhairt faoi deara gur féidir leis an nath ‘aon chúbláil’ in aithris 21 den rialachán tarmligthe sin raon leathan gníomhaíochtaí deonacha a chumhdach as a n‑eascraíonn athrú tionscnaimh ar earraí allmhairithe. Is léir ó fhoclaíocht na haithrise sin, i measc na ngníomhaíochtaí sin, gur cheart iad a chosc, iad siúd a chuirtear i gcrích d’fhonn cur i bhfeidhm beart beartais tráchtála a sheachaint. Thairis sin, bheadh an tagairt don aidhm sin iomarcach agus ní bheadh aon éifeacht phraiticiúil aici dá léireofaí an téarma ‘ionramháil’ mar thagairt cheana féin do ghníomhaíochtaí nach bhfuil aon chuspóir acu seachas cur i bhfeidhm bhearta beartais tráchtála an Aontais a sheachaint, amhail na bearta sin a eascraíonn as Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/886.
60      Ar deireadh, ós rud é nach luaitear an téarma ‘ionramháil’ sa chéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, ní féidir leis, in aon chás, a cheadú go ndéanfaí an fhoráil sin a léiriú ar bhealach atá ar neamhréir lena foclaíocht agus lena scéim. Ní hamháin nach bhfaigheann an léiriú a mhol na hachomharcóirí aon tacaíocht i bhfoclaíocht ná i scéim na forála sin, ach bhainfí an bonn dá héifeachtacht freisin, mar a cuireadh in iúl i mír 53 den bhreithiúnas seo.
61      Leanann sé ón méid sin roimhe seo nach ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid i míreanna 58 agus 62 den bhreithiúnas atá faoi achomharc agus í ag cinneadh gurb é an critéar cinntitheach chun Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 a chur i bhfeidhm príomhchuspóir nó príomhchuspóir an idirbhirt atá i gceist.
62      Ar an dara dul síos, ar bhonn an léirithe sin, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 63 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, i gcás ina ndealraíonn sé, ar bhonn na bhfíoras atá ar fáil, gurbh é príomhchuspóir nó príomhchuspóir athlonnaithe cur i bhfeidhm bhearta beartais tráchtála an Aontais a sheachaint, gur faoin oibreoir eacnamaíoch lena mbaineann atá sé a chruthú nach raibh príomhchuspóir nó príomhchuspóir an athlonnaithe sin, tráth a glacadh an cinneadh maidir leis an athshuíomh sin, chun cur i bhfeidhm na mbeart sin a sheachaint. Dar leis an gCúirt Ghinearálta, is féidir fianaise den sórt sin a idirdhealú ón gcuardach a posteriori le haghaidh bhonn cirt eacnamaíoch nó réasúntacht eacnamaíoch an athlonnaithe sin.
63      Leis an réasúnaíocht sin, níor bhunaigh an Chúirt Ghinearálta toimhde dhofhrisnéise ar bhealach ar bith, nó ar a laghad bhí sé thar a bheith deacair í a fhrisnéis. Os a choinne sin, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta ach teacht ar na conclúidí iomchuí ón bhfíoras nach mór a bheith in ann príomhchuspóir nó príomhchuspóir an idirbhirt atá i gceist a shuíomh ar bhonn tosca oibiachtúla, eadhon na fíorais atá ar fáil.
64      Leanann sé ó fhoclaíocht shoiléir na chéad mhíre d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 nach bhfuil feidhm ag an bhforáil sin ach amháin i gcás ina bhfuil na fíorais atá ar fáil de chineál a shuíonn gurb é cuspóir iompar an ghnóthais lena mbaineann cur i bhfeidhm an bhirt beartais tráchtála atá i gceist a sheachaint. Dá bhrí sin, ní hamhlaidh atá ach amháin i gcás ina gceanglaítear ar na húdaráis inniúla, faoin bhforáil sin, a mheas nach bhfuil bonn cirt eacnamaíoch leis an oibríocht sin.
65      I gcás den sórt sin, níl aon eilimintí fíorasacha ann lena bhféadfaí a shuíomh gurb é cuspóir eile príomhchuspóir nó príomhchuspóir na hoibríochta sin, agus sa chás sin tá cur i bhfeidhm Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 éigeantach, nó tá eilimintí fíorasacha den sórt sin ann, ach níl siad ag na húdaráis inniúla. Sa chomhthéacs sin, tá údar maith leis gur cheart don ghnóthas lena mbaineann, arb é an gnóthas is ábalta, nó fiú an t‑aon ghnóthas amháin, atá in ann an fhaisnéis sin a bheith ar fáil dó, í a sholáthar do na húdaráis inniúla.
66      I ndáil leis sin, ní shainítear in Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 aon saintréith ar leith nach mór do na gnéithe fíorasacha ‘atá ar fáil’ a chur i láthair, go háirithe ó thaobh ama de. Dá réir sin, ní féidir a chur as an áireamh go bhféadfadh gnéithe fíorasacha teacht chun bheith ‘ar fáil’ tar éis an chinnidh an t‑idirbheart i gceist a dhéanamh, nó fiú tar éis an t‑idirbheart sin a chur i gcrích. Mar sin féin, ní féidir measúnú a dhéanamh ar phríomhchuspóir nó ar phríomhchuspóir an idirbhirt sin ach amháin, ar a dhéanaí, tráth a rinneadh an cinneadh, mar a dheimhnítear le húsáid an ama atá caite san abairt ‘bhí sé mar aidhm... cur i bhfeidhm a sheachaint’. Thairis sin, ní féidir tionchar a bheith ag breithnithe a rinneadh ina dhiaidh sin ar an gcinneadh sin.
67      Ar an tríú dul síos, murab ionann agus argóintí na n‑achomharcóirí, ní leanann sé ó réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta go bhfuil an Coimisiún i dteideal measúnú suibiachtúil a dhéanamh ar chuspóirí idirbhirt nó tábhacht na gcuspóirí sin faoi seach a thoimhdiú.
68      Is fíor go gceanglaítear leis an gcéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 gné shuibiachtúil a shainaithint, eadhon an rún chun cur i bhfeidhm birt beartais tráchtála a sheachaint. Mar sin féin, féachann an fhoráil sin le príomhchuspóir nó príomhchuspóir an idirbhirt a scrúdaíodh go hoibiachtúil a shuí, ar bhonn na bhfíoras atá ar fáil. Dá réir sin, mar a luaitear i mír 75 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ní mór an cinneadh go bhfuil rún cinntitheach ann cur i bhfeidhm birt beartais tráchtála a sheachaint a bheith bunaithe ar fhianaise oibiachtúil.
69      I ndáil leis sin, tá difríocht bhunúsach idir an chéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 agus Airteagal 25 de Chód Custaim an Chomhphobail, inar úsáideadh, agus tagairt á déanamh don idirbheart atá i gceist, an nath ‘an t‑aon chuspóir a bhí aige dul timpeall ar na forálacha is infheidhme’ agus ina ndearnadh foráil maidir leis an bhféidearthacht dul i muinín toimhde chun cuspóir den sórt sin a bhunú. Dá bhrí sin, níl aon neamhréireacht idir an breithiúnas atá faoi achomharc agus rún an reachtais an fhoráil dheireanach sin a scriosadh.
70      Leanann sé ó na cinntí roimhe seo nach féidir a mheas go bhfuil neamh-chomhoiriúnacht Airteagal 25 de Chód Custaim an Chomhphobail le hAirteagal 2 den Chomhaontú maidir le rialacha tionscnaimh, arna brath ag na hachomharcóirí, ábhartha chun measúnú a dhéanamh ar an léiriú a thugtar don chéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 sa bhreithiúnas atá faoi achomharc. Tá argóint na n‑achomharcóirí bunaithe ar an mbonn gur athraigh an Chúirt Ghinearálta an critéar oibiachtúil atá sa chéad mhír d’Airteagal 33 ina chritéar suibiachtúil. Mar sin féin, mar a luaitear i míreanna 67 agus 68 den bhreithiúnas seo, tá an bunús sin mícheart.
71      I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór diúltú don chéad dá chuid den chéad saincheist dlí.
72      Baineann an tríú cuid den chéad saincheist dlí leis an gcóras fianaiseach a leagtar síos i míreanna 70 agus 71 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. I mír 70, chinn an Chúirt Ghinearálta go raibh comhtharlú ama ann idir teacht i bhfeidhm Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/886, lenar tugadh isteach na dleachtanna custaim breise, agus an fógra maidir leis an oibríocht athlonnaithe atá i gceist. Maidir le mír 29 de bhreithiúnas an 13 Nollaig 1989, Brother International (C‑26/88, EU:C:1989:637), chinn an Chúirt Ghinearálta go dtugann comhtharlú ama den sórt sin údar leis an toimhde gurb é cuspóir athlonnaithe cur i bhfeidhm beart beartais tráchtála a sheachaint.
73      Sa chéad abairt de mhír 71 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, shonraigh an Chúirt Ghinearálta gur léir ó mhír 29, i gcás ina bhfuil comhtharlú den sórt sin ann ó thaobh ama de, gur faoin oibreoir eacnamaíoch lena mbaineann atá sé fianaise a thabhairt ar aird ar fhoras réasúnach, seachas na hiarmhairtí a eascraíonn as na forálacha atá i gceist a sheachaint, chun na hoibríochtaí monaraíochta a dhéanamh sa tír inar athlonnaíodh an táirgeadh.
74      I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara nach dtugtar aird i míreanna 70 agus 71 den bhreithiúnas atá faoi achomharc ar bhrí mhír 29 de bhreithiúnas an 13 Nollaig 1989, Brother International (C‑26/88, EU:C:1989:637), a raibh na hachomharcóirí ag brath air os comhair na Cúirte Ginearálta. I mír 29, chinn an Chúirt, i gcás ina bhfuil comhtharlú ama ann idir teacht i bhfeidhm na reachtaíochta ábhartha agus aistriú chóimeáil na gcomhpháirteanna de tháirge, gur faoin oibreoir eacnamaíoch lena mbaineann atá sé fianaise a thabhairt ar aird maidir le foras réasúnach don aistriú sin chun an toimhde go ndearnadh an t‑aistriú sin a fhrisnéis chun na hiarmhairtí a eascraíonn as an reachtaíocht sin a sheachaint.
75      Is fíor go bhfuil léiriú i bpointe 29 ar Airteagal 6 de Rialachán (CEE) Uimh. 802/68 ón gComhairle an 27 Meitheamh 1968 maidir le sainmhíniú comhchoiteann ar choincheap thionscnamh na n-earraí (IO 1968 L 148, lch. 1). Freagraíonn an fhoráil sin, go bunúsach, d’Airteagal 25 de Chód Custaim an Chomhphobail, a bhfuil difríochtaí bunúsacha idir é agus an chéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 mar shaintréith aige, mar a luaitear i mír 69 den bhreithiúnas seo, ós rud é go bhforáiltear go sainráite ann go bhféadfaí dul i muinín toimhde.
76      É sin ráite, ní chuireann aon earráid réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta ó bhail, ós rud é go gceanglaítear leis an gcéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 go suífear cuspóir an idirbhirt, ar bhonn na bhfíoras atá ar fáil, nach mór a léiriú mar phríomhchuspóir nó mar chuspóir ceannasach, mar a chinn an Chúirt Ghinearálta i gceart i míreanna 58 agus 62 den bhreithiúnas atá faoi achomharc.
77      I mír 70 dá breithiúnas, bhraith an Chúirt Ghinearálta ar na fíorais a bhí ar fáil, ag tagairt don chuspóir a táirgeadh a athlonnú, mar a luaigh Harley-Davidson i bhFoirm 8-K, agus don chomhtharlú ama idir teacht i bhfeidhm Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/886 agus an fógra maidir leis an oibríocht athlonnaithe sin.
78      Dá bhrí sin, i mír 70 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, chinn an Chúirt Ghinearálta, go háirithe, trína shonrú, i bhFoirm 8-K amháin, gur mhian léi, trína táirgeadh a athlonnú, ‘an t‑ualach taraife a sheachaint’ a d’eascair as teacht i bhfeidhm na ndleachtanna custaim breise, go raibh sé de phríomhchuspóir nó de chuspóir ceannasach ag Harley-Davidson cur i bhfeidhm na mbeart beartais tráchtála sin a sheachaint. Chuir an Chúirt in iúl ina leith sin gur léir ó ábhar agus ó ábhar Fhoirm 8-K gur foilsíodh an fhoirm sin, dar dáta an 25 Meitheamh 2018, mar fhreagairt láithreach ar fhoilsiú Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/886, 5 lá tar éis an fhoilsithe sin agus 3 lá tar éis theacht i bhfeidhm an rialacháin cur chun feidhme sin.
79      Ar bhonn na dtosca sin, d’fhéadfadh an Chúirt Ghinearálta a mheas, gan an chéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 a shárú, gur bunaíodh prima facie gurb é cuspóir an athshocraithe atá i gceist cur i bhfeidhm beart beartais tráchtála a sheachaint. Ba faoin oibreoir eacnamaíoch lena mbaineann a bhí sé ansin fianaise a thabhairt ar aird ar fhoras réasúnach eile, rud a léireodh nach raibh baint ag príomhchuspóir ná príomhchuspóir an idirbhirt leis an aidhm sin.
80      Maidir le saobhadh líomhnaithe na fianaise ag an gCúirt Ghinearálta, ní mór a mheas go bhfuil measúnú nua ar an bhfianaise á lorg ag na hachomharcóirí i ndáiríre, gan an saobhadh a líomhnaítear i gcoinne na Cúirte Ginearálta a léiriú ar bhealach atá beacht go leor ná na hearráidí breithmheasa a léiriú a raibh an saobhadh sin mar thoradh orthu, dar leo. Dá bhrí sin, tá agóid den sórt sin neamh-inghlactha ag céim an achomhairc (féach, chuige sin, breithiúnas an 8 Meitheamh 2023, Severstal agus NLMK v an Coimisiún, C‑747/21 P agus C‑748/21 P, EU:C:2023:459, mír 52).
81      Leanann sé as an méid sin roimhe seo go léir nach mór an tríú cuid den chéad saincheist dlí a dhiúltú freisin agus, dá bhrí sin, nach mór diúltú don saincheist dlí sin ina hiomláine.
An dara saincheist dlí: sárú ar theorainneacha an tarmligin atá in Airteagal 62 de Chód Custaim an Aontais
Argóintí na bpáirtithe
82      Leis an dara saincheist dlí, mar mhalairt air sin, déanann na hachomharcóirí gearán go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí i míreanna 86 go 90 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. Sáraítear Airteagal 290 CFAE le hAirteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, arna léiriú sa bhreithiúnas atá faoi achomharc, trí eilimintí bunriachtanacha áirithe d’Airteagal 60(2) de Chód Custaim an Aontais a leasú.
83      Chuirfeadh an léiriú sin critéar suibiachtúil bunaithe ar rún an oibreora eacnamaíoch in ionad an chritéir oibiachtúil a leagtar síos in Airteagal 60(2), bunaithe ar údar eacnamaíoch an idirbhirt. B’ionann an léiriú sin agus glacadh leis go ndearna an Coimisiún rogha pholaitiúil, rud atá bunoscionn le rogha pholaitiúil an reachtais arbh é a bhí ann, trí Airteagal 25 de Chód Custaim an Chomhphobail a scriosadh, an critéar suibiachtúil sin a thréigean. Bhainfeadh an léiriú céanna an bonn d’ordlathas na norm agus na deimhneachta dlíthiúla trí cheart difriúil a chruthú sa ghníomh tarmligthe i gcomparáid leis an ngníomh reachtach.
84      Cuireann an Coimisiún i gcoinne na hargóinte sin.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
85      Leis an dara saincheist dlí, iarrtar dearbhú go bhfuil Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446, arna léiriú ag an gCúirt Ghinearálta, neamhdhleathach.
86      Ós rud é nach féidir a mheas go bhfuil forálacha dhlí an Aontais neamhbhailí i gcás inar féidir iad a léiriú ar bhealach lena n‑áirithítear go gcomhlíonann siad rialacha dlí níos airde (féach, chuige sin, breithiúnas an 16 Samhain 2023, Ligue des droits humains (Fíorú ar phróiseáil sonraí ag an údarás maoirseachta), C‑333/22, EU:C:2023:874, mír 57), ní féidir a thuiscint as an tsaincheist dlí sin ach agóid a dhéanamh, go bunúsach, i gcoinne an léirithe a thug an Chúirt Ghinearálta ar an gcéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446.
87      É sin ráite, tosaíonn argóintí na n‑achomharcóirí ón mbonn gur léirigh an Chúirt Ghinearálta go bhfuil critéar suibiachtúil sa chéad mhír d’Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446. Mar sin féin, mar a luaitear i míreanna 67 agus 68 thuas, tá an toimhde sin mícheart.
88      Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara saincheist dlí.
An tríú saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar an gceart chun dea-riaracháin
Argóintí na bpáirtithe
89      Tá dhá chuid sa tríú saincheist dlí.
90      Sa chéad chuid, maíonn na hachomharcóirí go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a chinn sí, i míreanna 166 go 169 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach dtugann sárú an Choimisiúin ar an gceart chun éisteacht a fháil údar le neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid. Is léir ó mhír 46 de bhreithiúnas an 21 Meán Fómhair 2017, Feralpi v an Coimisiún (C‑85/15 P, EU:C:2017:709), agus ó mhír 56 de bhreithiúnas an 16 Eanáir 2019, an Coimisiún v United Parcel Service (C‑265/17 P, EU:C:2019:23), gur buncheanglas nós imeachta é an ceart sin. Is é an pointe cinntitheach an bhféadfadh deis, fiú deis bheag, a bheith ag an ngnóthas lena mbaineann é féin a chosaint ar bhealach níos fearr.
91      Comhlíontar an critéar sin sa chás seo, ós rud é go bhféadfadh na hachomharcóirí neart fianaise fhíorasach a thabhairt ar aird, arna tabhairt ar aird os comhair na Cúirte Ginearálta, ar an bhforas go raibh bonn cirt eacnamaíoch leis an athlonnú. Ba cheart aisiompú an dualgais cruthúnais a chur san áireamh freisin mar gheall ar an toimhde a bhunaítear i gcur i bhfeidhm Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446.
92      Fiú dá mbeadh cur i bhfeidhm ceart Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 sa chás seo ag brath ar phointí dlí amháin, a dhíospóideann na hachomharcóirí i bhfianaise mhíreanna 64 agus 72 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, bheadh an ceart chun argóintí dlí a chur ar aghaidh mar chuid den cheart chun éisteacht a fháil, go háirithe i bhfianaise na ndifríochtaí tuairimí idir an Coimisiún agus údaráis na Beilge agus i bhfianaise dhiúltú na hinstitiúide sin tuairim fhoirmiúil a thabhairt maidir le léiriú Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446.
93      Leis an dara cuid den tríú saincheist dlí, maíonn na hachomharcóirí gur bhain an Chúirt Ghinearálta míbhrí as prionsabail an ionchais dhlisteanaigh agus na deimhneachta dlíthiúla agus as an gceart chun dea-riaracháin.
94      Ar an gcéad dul síos, thug an Chúirt Ghinearálta neamhaird, i míreanna 145 go 147 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar mhíreanna 10 go 12 de bhreithiúnas an 3 Márta 1982, Alpha Steel v an Coimisiún, (14/81, EU:C:1982:76), agus ar mhíreanna 35 go 38 de bhreithiúnas an 17 Aibreán 1997, de Compte v an Pharlaimint, (C‑90/95 P, EU:C:1997:198), as a leanann sé nach ionann neamh-chomhoiriúnacht gnímh dlí le dlí an Aontais agus constaic iomlán ar chur i bhfeidhm phrionsabal an ionchais dhlisteanaigh. I ndáil leis sin, is é an pointe cinntitheach an dtugann an gníomh sin buntáiste do dhuine aonair.
95      Sa chás seo, cruthaíodh ionchais dhlisteanacha leis na cinntí FCT, ar a mbonn a glacadh mórchinntí tráchtála a raibh éifeachtaí fadtéarmacha acu. Dá bhrí sin, ba cheart an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh laistigh de thréimhse réasúnta ama. Ós rud é go bhfuil cinntí FCT bailí ar feadh 3 bliana faoi Airteagal 33(3) de Chód Custaim an Aontais, dá gcúlghairfí iad thart ar 2 bhliain tar éis a nglactha, bhainfí an bonn go follasach de phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla agus dhéanfaí dochar do na hiarratasóirí. Thairis sin, ní féidir Airteagal 33 de Rialachán Tarmligthe 2015/2446 a aicmiú mar aicmiú ‘beacht’, aicmiú atá contrártha le cineál nua chúlghairm chinneadh FCT ag an gCoimisiún.
96      Ar an dara dul síos, tá an anailís a bhaineann le fad an nós imeachta a lean an Coimisiún, atá i míreanna 175 agus 176 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gan bhunús sa dlí. I ndáil leis sin, ba cheart don Chúirt Ghinearálta tábhacht an cháis don duine lena mbaineann a chur san áireamh. Is í an tréimhse ábhartha an tréimhse idir, ar thaobh amháin, an 31 Eanáir 2019, dáta chéad phléití an Choimisiúin le húdaráis na Beilge, nó, mar mhalairt air sin, an 24 Meitheamh 2019, an dáta ar ghlac údaráis na Beilge an chéad dá chinneadh FCT, agus, ar an taobh eile, an 7 Aibreán 2021, dáta foilsithe an chinnidh atá faoi chonspóid. Níl údar le fad an nós imeachta chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh, ar feadh tréimhse 21 mhí nó 26 mhí, i bhfianaise chineál follasach líomhnaithe neamhdhleathacht chinntí FCT. In aon chás, rachadh tréimhse den sórt sin i bhfad thar a bhfuil inghlactha.
97      Maidir le sárú ar an gceart chun dea-riaracháin agus ar phrionsabal ginearálta dhlí an Aontais lena gceanglaítear caingean a thabhairt laistigh de thréimhse réasúnta, is cuma an raibh sárú ar chearta na cosanta mar thoradh ar an moill sin nó nach raibh, ní mór an breithiúnas atá faoi achomharc agus an cinneadh atá faoi chonspóid araon a chur ar ceal, ós rud é go bhfuil cosc ama ar an gCoimisiún imeachtaí a thionscnamh as am.
98      Cuireann an Coimisiún i gcoinne na hargóinte sin.
Measúnú na Cúirte Breithiúnais
99      Baineann an chéad chuid den tríú saincheist dlí le míreanna 166 go 169 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, inar chinn an Chúirt Ghinearálta, cé gur aithin sí gur mhainnigh an Coimisiún a oibleagáid a chomhlíonadh maidir le héisteacht leis na hachomharcóirí sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, nár leor an neamhrialtacht sin chun an cinneadh sin a chur ar neamhní. Agus an méid sin á dhéanamh aici, dar leis na hachomharcóirí, chuir an Chúirt Ghinearálta critéir i bhfeidhm a bhí éagsúil leis na critéir a dhíorthaítear ó chásdlí na Cúirte Breithiúnais.
100    I ndáil leis sin, i mír 162 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, thagair an Chúirt Ghinearálta do chásdlí na Cúirte Breithiúnais ar dá réir, chun go bhféadfaí an gníomh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní mar thoradh ar shárú ar an gceart chun éisteacht a fháil, nach mór go mbeadh an fhéidearthacht ann go mbeadh toradh difriúil ar an nós imeachta riaracháin (breithiúnas an 5 Bealtaine 2022, Zhejiang Jiuli Hi-Tech Metals v an Coimisiún, C‑718/20 P, EU:C:2022:362, mír 49). Meabhraítear an critéar sin freisin, go bunúsach, i mír 167 den bhreithiúnas atá faoi achomharc.
101    Agus tagairt á déanamh aici, de réir analaí, do mhír 98 de bhreithiúnas an 29 Meitheamh 2006, SGL Carbon v an Coimisiún, (C‑308/04 P, EU:C:2006:433), chinn an Chúirt Ghinearálta freisin, i mír 162 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur faoin achomharcóir atá sé a chruthú, trí fhianaise shonrach a chur i láthair nó ar a laghad argóintí nó comharthaí atá iontaofa agus beacht go leor, go bhféadfadh cinneadh an Choimisiúin a bheith éagsúil, rud a fhágann gur féidir sárú ar chearta na cosanta a thréithriú go sonrach.
102    Agus an méid sin á dhéanamh aici, shainaithin an Chúirt Ghinearálta i gceart cásdlí ábhartha na Cúirte Breithiúnais maidir leis an gceart atá ag gach duine éisteacht a fháil sula nglactar aon bheart aonair a dhéanfadh dochar dó, mar a eascraíonn as Airteagal 41(2)(a) den Chairt um Chearta Bunúsacha.
103    Ar thaobh amháin, tagraíonn mír 46 de bhreithiúnas an 21 Meán Fómhair 2017, Feralpi v an Coimisiún (C‑85/15 P, EU:C:2017:709), a bhfuil na hiarratasóirí ag brath air, don cheart chun éisteachta dá bhforáiltear i gcomhthéacs sonrach Rialachán (CE) Uimh. 773/2004 ón gCoimisiún an 7 Aibreán 2004 maidir le seoladh imeachtaí ag an gCoimisiún de bhun Airteagail [101 agus 102 CFAE] (IO 2004 L 123, lch. 18).
104    Ar an dara dul síos, chun gníomh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní ar bhonn Airteagal 263 CFAE, is faoin duine a líomhnaíonn sárú ar a chearta cosanta atá sé a léiriú go bhféadfadh toradh difriúil a bheith ar an nós imeachta riaracháin as ar eascair glacadh an bhirt sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Meán Fómhair 2018, Infineon Technologies v an Coimisiún, C‑99/17 P, EU:C:2018:773, mír 79 agus an cásdlí dá dtagraítear). I ndáil leis sin, cé nach féidir a cheangal ar an duine atá ag brath ar neamhrialtacht den sórt sin a léiriú, ina éagmais sin, go mbeadh ábhar an ghnímh lena mbaineann níos fabhraí dá leasanna, ní mór don duine sin a chruthú, ar bhealach nithiúil, nach bhfuil cás den sórt sin eisiata go hiomlán (breithiúnas an 28 Meán Fómhair 2023, Changmao Biochemical Engineering v an Coimisiún, C‑123/21 P, EU:C:2023:708, mír 170 agus an cásdlí dá dtagraítear).
105    I gcomhréir leis an gcritéar sin, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a chinn sí, i mír 166 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur sáraíodh ceart na n‑achomharcóirí chun éisteacht a fháil, i míreanna 167 go 170, nach raibh an fhianaise fhíorasach go raibh ‘údar eacnamaíoch’ leis an athlonnú mar gheall ar na héifeachtúlachtaí eacnamaíocha a rabhthas ag súil leo in ann a chruthú go bhféadfadh toradh difriúil a bheith mar thoradh ar an nós imeachta riaracháin.
106    I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara, i mír 170 den bhreithiúnas sin, nach gcumhdaítear go díreach leis an achomharc seo agus a thagraíonn do mhíreanna 65 agus 66 den bhreithiúnas sin, gur chinn an Chúirt Ghinearálta nár thug na hachomharcóirí fianaise shonrach ar aird os a comhair lena bhféadfaí a léiriú go raibh údar leis an athlonnú atá i gceist go príomha mar gheall ar bhreithnithe nach mbaineann le tabhairt isteach na ndleachtanna custaim breise dá bhforáiltear le Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/886.
107    Sna himthosca sin, ní mór seasamh leis an gcéad chuid den tríú saincheist dlí.
108    Líomhnaítear leis an dara cuid den tríú saincheist dlí sárú ar an bprionsabal maidir le hionchais dhlisteanacha a chosaint agus sárú ar cheart na n‑iarratasóirí chun dea-riaracháin mar thoradh ar ré an nós imeachta arna leanúint ag an gCoimisiún.
109    Ar an gcéad dul síos, i mír 144 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, chinn an Chúirt Ghinearálta, gan agóid a dhéanamh san achomharc seo, nach bhfuil cinneadh FCT, arna ghlacadh de bhun Airteagal 33 de Chód Custaim an Aontais, oibiachtúil agus nach féidir leis a bheith d’éifeacht aige a ráthú go cinntitheach don oibreoir eacnamaíoch nach ndéanfar tionscnamh na n‑earraí dá dtagraítear sa chinneadh sin a leasú ina dhiaidh sin, ós rud é, faoi Airteagal 34(11) den Chód sin, go bhféadfaidh an Coimisiún cinntí a ghlacadh lena gceanglaítear ar na Ballstáit cinntí FCT a chúlghairm chun aicmiú taraife nó cinneadh thionscnamh ceart agus aonfhoirmeach na n‑earraí a áirithiú.
110    Agus an méid sin á dhéanamh aici, rinne an Chúirt Ghinearálta léiriú ceart ar Airteagal 33 agus Airteagal 34(11) de Chód Custaim an Aontais, nár cháin na hachomharcóirí san achomharc seo, thairis sin. Is bunús leordhóthanach é an léiriú sin chun diúltú do na hargóintí ag an gcéad chéim lena líomhnaítear sárú ar an bprionsabal maidir le hionchais dhlisteanacha a chosaint. Dá bhrí sin, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 105 dá Tuairim, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 145 go 147 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, don argóint sin a bheith iomarcach i ndáil leo siúd a leagtar amach i mír 144 den bhreithiúnas sin. Dá bhrí sin, ní mór diúltú do cháineadh na n‑achomharcóirí ar mhíreanna 145 go 147 den bhreithiúnas sin mar cháineadh neamhéifeachtach.
111    Ar an dara dul síos, i mír 164 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, mheabhraigh an Chúirt Ghinearálta, agus í ag brath ar chásdlí na Cúirte Breithiúnais, nach mór réasúntacht na teorann ama do na himeachtaí a mheasúnú i bhfianaise na n‑imthosca a bhaineann go sonrach le gach cás. Go deimhin, tá tábhacht an cháis don duine lena mbaineann mar chuid de na himthosca sin, ach níl ann ach ceann amháin de roinnt imthosca (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Bealtaine 2022, Klein v an Coimisiún, C‑430/20 P, EU:C:2022:377, mír 72 agus an cásdlí dá dtagraítear), ar faoin gCúirt atá sé measúnú a dhéanamh air mar fhíoras.
112    Thairis sin, ní féidir réasúntacht ré nós imeachta a chinneadh trí thagairt a dhéanamh d’uasteorainn bheacht arna cinneadh ar bhealach teibí (breithiúnas an 12 Bealtaine 2022, Klein v an Coimisiún, C‑430/20 P, EU:C:2022:377, mír 86). Is amhlaidh atá maidir le túsphointe ríomh an fhaid sin a chinneadh, in éagmais tásca beachta sna forálacha is infheidhme, mar atá sa chás seo.
113    Sa chomhthéacs sin, ní éireoidh le hargóintí na n‑achomharcóirí ach amháin má suíodh go ndearna an Chúirt Ghinearálta na fíorais a shaobhadh. Ní líomhnaíonn na hachomharcóirí saobhadh den sórt sin, ach ní iarrann siad ach, go bunúsach, measúnú nua ar na fíorais, nach dtagann faoi dhlínse na Cúirte Breithiúnais i gcomhthéacs achomhairc (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Meán Fómhair 2024, Anglo Austrian AAB v BCE agus Far-East, C‑579/22 P, EU:C:2024:731, mír 147 agus an cásdlí dá dtagraítear).
114    Sna himthosca sin, ní mór diúltú don dara cuid den tríú saincheist dlí freisin. Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú saincheist dlí ina hiomláine.
115    I bhfianaise na mbreithnithe uile roimhe seo, a mhéid nach seastar le haon cheann de na saincheisteanna dlí, ní mór an t‑achomharc a dhíbhe.
Costais
116    I gcomhréir le hAirteagal 184(2) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, i gcás nach bhfuil bunús leis an achomharc, tabharfaidh an Chúirt Bhreithiúnais breith maidir le costais.
117    Faoi Airteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta, a bhfuil feidhm aige maidir le hachomhairc de bhua Airteagal 184(1) díobh, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis.
118    Ós rud é nár éirigh leis na hachomharcóirí, ní mór ordú a thabhairt dóibh costais an achomhairc a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag an gCoimisiún.
Ar na forais sin, dearbhaíonn agus rialaíonn an Chúirt (an Ceathrú Dlísheomra):
1.      Díbhtear don achomharc.
2.      Ordaítear do Harley-Davidson Europe Ltd agus Neovia Logistics Services International NV a gcostais féin agus na costais arna dtabhú ag an gCoimisiún Eorpach a íoc.
[Sínithe]
*      Teanga an cháis: an Béarla.