61986CC0170_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
Η παρούσα αίτηση του Finanzgericht του Αμβούργου για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως αφορά κατ' ουσία παρόμοια ζητήματα με αυτά τα οποία είχαν τεθεί στην υπόθεση 120/86 ( Mulder κατά Minister van Landbouw en Visserij, Συλλογή 1988, σ . 2321 ) και, προς αποφυγή επαναλήψεων, θα αναφερθώ, όπου χρειάζεται, στις προτάσεις που ανέπτυξα σ' αυτή την υπόθεση .
Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ο κανονισμός ( ΕΟΚ ) 1078/77 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 ( ΟJ 1977, L 131, σ . 1 ) εφαρμόστηκε με απόφαση του Υπουργού Διατροφής, Γεωργίας και Δασοπονίας, της 22ας Ιουνίου 1977 ( BGBl . I, σ . 1006 ). Η συμπληρωματική εισφορά που θεσπίστηκε με τους κανονισμούς ( ΕΟΚ ) 856/84 και 857/84 του Συμβουλίου ( ΟJ 1984, L 90, σ . 10 και 13, αντιστοίχως ) εφαρμόστηκε με την "Verordnung ueber die Abgaben im Rahmen von Garantiemengen im Bereich der Marktorganisation fuer Milch und Milcherzeugnisse" ( Milch-Garantiemengen-Verordnung ) ( κανονιστική απόφαση για τις εγγυημένες ποσότητες γάλακτος ) της 25ης Μαΐου 1984 ( BGBl . I, σ . 720 ), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την κανονιστική απόφαση της 18ης Ιουνίου 1986 ( BGBl . Ι, σ . 911 ). Η κανονιστική απόφαση περί εγγυημένων ποσοτήτων γάλακτος προβλέπει εισφορά που επιβάλλεται στον παραγωγό ( εναλλακτική λύση Α ) ( παράγραφος 1 ), οι δε ποσότητες αναφοράς καθορίζονται βάσει της παραγωγής του 1983 ( παράγραφος 4 ). Η παράγραφος 6 καθορίζει ορισμένες ιδιαίτερες καταστάσεις κατά τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί άλλη ποσότητα αναφοράς από αυτή που αναφέρεται στην παράγραφο 4 . Οι καταστάσεις αυτές αφορούν τον παραγωγό γάλακτος που λαμβάνει αναπτυξιακή ενίσχυση βάσει της οδηγίας 72/159/ΕΟΚ ( ΟJ English Special Edition 1972, L 96, σ . 1 ), τον παραγωγό γάλακτος που έλαβε ενίσχυση από το δημόσιο ταμείο μεταξύ της 1ης Ιουλίου 1978 και της 29ης Φεβρουαρίου 1984 για να πραγματοποιήσει επενδύσεις χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο αναπτύξεως, τον παραγωγό του οποίου εγκρίθηκε σχέδιο αναπτύξεως μεταξύ της 1ης Ιουλίου 1978 και της 29ης Φεβρουαρίου 1984 και τον παραγωγό του οποίου το σχέδιο αναπτύξεως ολοκληρώθηκε μεταξύ της 1ης Ιουλίου 1978 και της 29ης Φεβρουαρίου 1984 .
Τα μη αμφισβητούμενα ουσιώδη περιστατικά που εκτίθενται στη Διάταξη περί παραπομπής μπορούν να συνοψιστούν ως εξής .
Ο von Deetzen είναι γεωργός, ηλικίας 63 ετών, και κατέχει ένα αγρόκτημα συνολικής εκτάσεως 41,7 εκταρίων στις όχθες του Weser, το οποίο, κατ' αυτόν, δεν είναι καλλιεργήσιμο . Ο μικρότερος γιος του εκπαιδεύεται ως γαλακτοπαραγωγός ο προτελευταίος από τους γιους του, ηλικίας 22 ετών, προορίζεται να κληρονομήσει τη γεωργική εκμετάλλευση . Επί του παρόντος, ο von Deetzen κατέχει περίπου 40 γαλακτοφόρες αγελάδες και 80 νεαρά ζώα .
Το 1980, ο von Deetzen ζήτησε να του καταβληθεί πριμοδότηση μη εμπορίας ( και όχι, όπως αντιλαμβάνομαι το παράρτημα 1 της προσφυγής του ενώπιον του Finanzgericht, πριμοδότηση μετατροπής ) βάσει του κανονισμού 1078/77 . Η πριμοδότηση, που του χορηγήθηκε βάσει ποσότητας γάλακτος 190 665 χιλιογράμμων, εγκρίθηκε με απόφαση της 12ης Ιουλίου 1980 . Ο von Deetzen ανέλαβε αντιστοίχως την υποχρέωση να μην εμπορεύεται γάλα για περίοδο πέντε ετών . Η περίοδος αυτή περιελάμβανε το έτος 1983 που επέλεξε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ως έτος αναφοράς για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς . Η πενταετής περίοδος μη εμπορίας του von Deetzen έληξε στις 7 Σεπτεμβρίου 1985 .
Στις 22 Μαΐου 1985, ο von Deetzen ζήτησε από το Hauptzollamt Oldenburg να του χορηγηθεί ποσότητα αναφοράς 190 665 χιλιογράμμων γάλακτος βάσει της κανονιστικής αποφάσεως για τις εγγυημένες ποσότητες γάλακτος . Με απόφαση της 2ας Οκτωβρίου 1985 του χορηγήθηκε 0 ποσότητα αναφοράς . Μετά την απόρριψη της ενστάσεώς του, προσέφυγε στο Finanzgericht του Αμβούργου, το οποίο αποφάσισε, στις 26 Ιουνίου 1986, να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο ερώτημα που ανέκυψε κατά την ενώπιόν του διαδικασία :
"Είναι έγκυροι οι κανονισμοί ( ΕΟΚ ) 856/84 και 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, (( κανονισμός ( ΕΟΚ ) 857, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 3571/85 )), και 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1984, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 3005/85, καθόσον γεωργοί, οι οποίοι, επειδή ζήτησαν πριμοδότηση μη εμπορίας ή μετατροπής κατά την εκάστοτε καθοριστική περίοδο αναφοράς, δεν παρήγαγαν καθόλου γάλα και συνεπώς δεν έλαβαν καμία ποσότητα αναφοράς στο πλαίσιο της ρυθμίσεως περί ποσοστώσεων γάλακτος, οφείλουν να καταβάλλουν εισφορά 75 % επί της ενδεικτικής τιμής του γάλακτος κατά την επανέναρξη της παραγωγής γάλακτος μετά την πάροδο της χρονικής περιόδου των πέντε ετών που είχε οριστεί για τη χορήγηση της πριμοδοτήσεως;"
Αντίθετα από ό,τι στην υπόθεση Mulder, δεν υποβλήθηκε κανένα ερώτημα που να αφορά ειδικά τις εξουσίες και τις υποχρεώσεις των κρατών μελών ως προς την εφαρμογή της συμπληρωματικής εισφοράς .
Οι γραπτές παρατηρήσεις του προσφεύγοντος αναφέρονται στα θεμελιώδη δικαιώματα υπό το πρίσμα περισσότερο του γερμανικού εθνικού δικαίου παρά του κοινοτικού δικαίου . Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση ο προσφεύγων υπογράμμισε ιδίως την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, τη διάκριση που θεωρεί ότι υφίσταται μεταξύ των παραγωγών των οποίων οι συμφωνίες μη εμπορίας γάλακτος είχαν λήξει αρκετά εγκαίρως ώστε να μπορούν να παράγουν εκ νέου γάλα κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς, και αυτών οι οποίοι, όπως ο προσφεύγων, εξακολουθούσαν να δεσμεύονται από αυτές τις συμφωνίες, καθώς και τον περιορισμό του δικαιώματος του von Deetzen να ασκεί το επάγγελμά του .
Στις προτάσεις μου επί της υποθέσεως Mulder, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη αυτών που δέχτηκαν να τους καταβληθεί πριμοδότηση μη εμπορίας έναντι δεσμεύσεως να μην παράγουν γάλα για περίοδο πέντε ετών, που περιλαμβάνει το επιλεγέν έτος αναφοράς, δεν διαφυλάχθηκε και υπέστησαν δυσμενή διάκριση και επομένως ο κανονισμός ( ΕΟΚ ) 857/84 είναι ανίσχυρος, καθόσον δεν ελήφθη πρόνοια να προβλεφθεί ειδική περίπτωση των προσώπων που βρίσκονται στην ίδια θέση όπως ο προσφεύγων .
Το ζήτημα που τίθεται στην παρούσα υπόθεση είναι κατ' ουσία πανομοιότυπο . Καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα βάσει των δύο αυτών λόγων .
Ο προσφεύγων στην παρούσα υπόθεση προβάλλει ένα περαιτέρω επιχείρημα, στο πλαίσιο της ασκήσεως του δικαιώματός του ιδιοκτησίας, δηλαδή ότι παραβιάστηκε η ελευθερία του να ασκεί το επάγγελμά του . Για τους λόγους που αναφέρονται στην υπόθεση 44/79 ( Hauer κατά Land Rheinland-Pfalz, ECR 1979, σ . 3727 ), δεν θα μπορούσα να δεχθώ ότι υφίσταται προσβολή αυτών των δικαιωμάτων, εάν δεν είχα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι παραβιάστηκαν οι δύο άλλες προαναφερθείσες αρχές . Υπό τις παρούσες συνθήκες, πάντως, δεν είναι αναγκαίο να εξεταστεί το επιχείρημα αυτό περαιτέρω, καθόσον δεν προσθέτει τίποτε .
Κατά συνέπεια, πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να δοθεί στο υποβληθέν ερώτημα η ακόλουθη απάντηση :
"Οι κανονισμοί ( ΕΟΚ ) 856/84 και 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984 (( ο τελευταίος όπως τροποποιήθηκε προσφάτως με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 3571/85 )), καθώς και ο κανονισμός ( ΕΟΚ ) 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1984, όπως τροποποιήθηκε τελευυταία με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 3005/85, είναι ανίσχυροι, καθόσον δεν περιέχουν καμία ρητή διάταξη με την οποία να λαμβάνεται υπόψη η κατάσταση των παλαιών παραγωγών γάλακτος οι οποίοι δεν παρήγαγαν γάλα κατά τα έτη αναφοράς που προβλέπονται με το άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 857/84 του Συμβουλίου, επειδή ανέλαβαν τη δέσμευση να μην εμπορεύονται γάλα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 2, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 1078/77 του Συμβουλίου ."
Το εθνικό δικαστήριο οφείλει να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων των μερών . Τα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου και της Επιτροπής δεν αποδίδονται .
(*) Μετάφραση από τα αγγλικά .