61980C0122
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΟ ΕΊΣΑΓΓΕΛΈΩΣ
FRANCESCO CAPOTORTI
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤΊΣ 9 'ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 1981 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
κύριοι δικαστές,
1.
Ή παρούσα προδικαστική διαδικασία άφορα τήν ερμηνεία ὁρισμένων σημείων της σημειώσεως 5 παράγραφος Β τοῦ κεφαλαίου 85 τοῦ κοινοῦ δασμολογίου περί ηλεκτρονικῶν μικροκατασκευῶν (συναρμολογημένων μικροκατασκευῶν καί ὁλοκληρωμένων κυκλωμάτων). Σκοπός τῆς σημειώσεως αυτής εἶναι ἡ διευκόλυνση τῆς εφαρμογῆς τῆς διακρίσεως 85.21 Δ τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, στην ὁποία υπάγονται οἱ ηλεκτρονικές μικροκατασκευές.
Συνοψίζω ἐν συντομία τό ιστορικό.
Κατά τήν περίοδο ἀπό τό 1971 ως τό 1973 καί κατά τό 1977 ἡ επιχείρηση Analog Devices, Μόναχο, εισήγαγε στην Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία ὁρισμένα module (ηλεκτρονικές μικροκατασκευές), τά όποια προωρίζοντο γιά αὐτοματικές μηχανές επεξεργασίας δεδομένων καί γιά άλλες συσκευές. Οἱ γερμανικές τελωνειακές ἀρχές ἀπεφάσισαν κατόπιν επανελέγχου τῆς δασμολογήσεως, πού διενηργήθη κατά τό χρονικό σημείο κάθε εισαγωγής, νά εφαρμόσουν στά εισαχθέντα κατά τό 1971 εἴδη τήν διάκριση 85.21 Γ τοῦ τότε ισχύοντος κοινού δασμολογίου, ἡ ὁποία ἀφορούσε «κρυσταλλολυχνίες καί παρόμοια στοιχεία μέ ἡμιαγωγό συναρμολογημένα», στά δέ εισαχθέντα κατόπιν εἴδη τήν ἀνωτέρω διάκρίση 85.21 Δ τοῦ ἀπό τήν 1η Ίανουαρίου 1972 Ισχύοντος κοινοῦ δασμολογίου.
Ἡ εἰσαγωγεύς επιχείρηση, ἡ ὁποία ἐθεώρησε αυτή τήν δασμολόγηση ὡς μή ορθή, υπέβαλε ένσταση κατά τῆς ἀποφάσεως των τελωνειακών άρχων, ἡ ὁποία ὅμως ἀπερρίφθη. Ή επιχείρηση έφερε τότε τήν διαφορά ενώπιον τοῦ Finanzgericht τοῦ Μονάχου. Τό δικαστήριο αυτό ἀνέβαλε τήν δίκη μέ διάταξη τῆς 10ης Ἀπριλίου 1980 καί υπέβαλε στό Δικαστήριο μία σειρά ερωτημάτων, τά όποια ἀναφέρονται ὅλα στην ερμηνεία τῆς ἀνωτέρω σημειώσεως 5 παράγραφος Β τοῦ κεφαλαίου 85 τοῦ κοινοῦ δασμολογίου.
2.
Κατ' ἀρχάς, πρέπει νά ἀσχοληθούμε μέ τίς τελωνειακές διατάξεις, οἱ όποιες ἔχουν άμεση σχέση μέ τήν παρούσα υπόθεση.
Ἡ κλάση 85.21 τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό (ΕΟΚ) 1/72 τοῦ Συμβουλίου τῆς 20ης Δεκεμβρίου 1971, περιλαμβάνει στό στοιχείο Δ «διόδους, κρυσταλλολυχνίες καί παρομοίους ἡμιαγωγούς», καθώς καί, καί αὐτό εἶναι τό σημείο πού μᾶς ενδιαφέρει ἐδῶ, «ηλεκτρονικές μικροκατασκευές». Γιά τά εμπορεύματα πού καλύπτονται ἀπό αύτη τήν κλάση προβλέπεται υψηλότερος δασμός. Ή σημείωση 5 τοῦ κεφαλαίου 85 (ή ὁποία επιγράφεται: «μηχαναί καί συσκευαί ἠλεκτρικαί καί ἀντικείμενα ηλεκτροτεχνικῶν χρήσεων» διευκρινίζει στό στοιχείο Β, ποιά ἀντικείμενα υπάγονται στον ὅρο τῶν «ηλεκτρονικών μικροκατασκευῶν». Ἐδώ, υπάρχουν τρεις κατηγορίες. Ή πρώτη, ἡ ὁποία ἀναφέρεται στό στοιχείο α, περιλαμβάνει συναρμολογημένες μικροκατασκευές, οἰ όποιες ἀποτελούνται ἀπό «μικροσκοπικά αυτοτελή στοιχεία, συνηνωμένα καί συνδεδεμένα μεταξύ των». Στην δεύτερη κατηγορία, πού χαρακτηρίζεται μέ τό στοιχείο β, ἀνήκουν μονολιθικά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα, τά όποια χαρακτηρίζονται ἀπό τό ὅτι τά στοιχεία τοῦ κυκλώματος δημιουργούνται ἐντός τῆς μάζας καί στην επιφάνεια ενός ὑλικοῦ ἡμιαγωγοῦ «σχηματίζοντα ἕν ἀδιάσπαστον σύνολον». Στην τρίτη, τέλος, κατηγορία, ή ὁποία ἀναφέρεται στό στοιχείο γ, περιλαμβάνονται μικτά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα, δηλαδή κυκλώματα, στά όποια, στοιχεία, τά όποια παράγονται μέ διάφορες τεχνολογίες, συνενώνονται κατά τρόπον πρακτικώς ἀδιαχώριστο ἐπί τῆς αυτής μονωτικής βάσεως καί περιλαμβάνουν ενδεχομένως καί μικροσκοπικά αυτοτελή στοιχεία.
3.
Τό πρώτο ερώτημα τοῦ Finanzgericht τοῦ Μονάχου άφορᾶ τόν ὅρο «μικροσκοπικό αυτοτελές στοιχείο», ὁ όποιος χρησιμοποιείται σέ δύο εδάφια τῆς σημειώσεως 5 παράγραφος Β, καί ἀκριβέστερον στό στοιχείο α καί στό στοιχείο γ τελευταία φράση. Ἡ διάταξη περί παραπομπής διευκρινίζει τό τί επιθυμεί να πληροφορηθεί τό γερμανικό δικαστήριο ὡς πρός τόν ὅρο τοῦ αυτοτελούς στοιχείου, δηλαδή ἄν μέ αυτόν νοοῦνται μόνο στοιχεία, τά όποια ἀποτελοῦν αυτοτελείς μονάδες (καί τά όποια είναι εφοδιασμένα μέ στοιχεία επαφής) ή ποιά άλλα στοιχεία δύνανται νά χρησιμοποιηθούν ἐν προκειμένω καί ἄν, έκτός ἀπό τά στοιχεῖα, τά όποια ἀποτελούνται ἀπό ένα καί μόνο ηλεκτρικό στοιχείο κυκλώματος, δύνανται νά περιληφθοῦν σ' αὐτόν τόν ὅρο καί κυκλώματα τά όποια ἀποτελούνται ἀπό περισσότερα στοιχεία, ὅπως μονολιθικά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα ἤ πλάκες ἀπό κέραμο μέ τυπωμένο δίκτυο ἀντιστάσεως.
Στην τεχνική γλώσσα χρησιμοποιείται ή έκφραση «componente discreto» [«διακεκριμένο στοιχεῖο»] (γαλλικά: «composant discret», ἀγγλικά: «discrete component» καί γερμανικά: «Einzelbauelement») γιά νά υποδηλώσει μία ενότητα, ἡ ὁποία ἀποτελεί μέρος ενός πολυπλοκότερου συνόλου, διατηρεί ὅμως τά δικά τῆς φυσικά χαρακτηριστικά. Συνεπώς, δυνάμεθα ἐκ πρώτης όψεως νά πούμε ὅτι τά διακεκριμένα στοιχεία ενός ὁρισμένου module (ηλεκτρονικό κύκλωμα) εἶναι βασικές ενότητες, οἱ όποιες χρησιμοποιούνται γιά τήν κατασκευή αυτού τοῦ module.
Ἐν τούτοις, ὡς πρός τήν ερμηνεία τοῦ ὅρού «διακεκριμένο στοιχείο» στά πλαίσια της σημειώσεως 5 παράγραφος β διίστανται καταφανώς οἱ ἀπόψεις τῆς Ἐπιτροπῆς καί τῆς προσφευγούσης στην κυρία δίκη. Ό εκπρόσωπος τῆς προσφευγούσης εἶναι της γνώμης ὅτι τά διακεκριμένα στοιχεία ἀποτελούν ενότητες τῆς ηλεκτρονικῆς κατασκευῆς (δηλαδή δίοδοι, κρυσταλλολυχνίες, ἀντιστάσεις, ικανότητες κἄ.), τά όποια χαρακτηρίζονται όχι μόνο ἀπό τήν ἀρχική φυσική τους αυτονομία ἀλλα καί ἀπό τό ὅτι κάθε μία ἀπό αὐτές επιτελεί μία μόνο λειτουργία. Κατά τήν άποψη τῆς Ἐπιτροπής ἀντιθέτως πρέπει νά νοείται ὡς διακεκριμένο στοιχείο κάθε στοιχείο κυκλώματος, τό όποιο εμφανίζεται ὡς ἀδιαχώριστη φυσική ἑνότης. Κάθε μία ἀπό αυτές τίς ερμηνείες ὁδηγεῖ σέ διαφορετική ἀπάντηση στό ερώτημα τοῦ γερμανικοῦ δικαστηρίου. Πράγματι, ἄν γίνει δεκτή ή ἄποψη τῆς Ἐπιτροπής, τότε δύναται ἕνα μονολιθικό ὁλοκληρωμένο κύκλωμα νά ἀποτελεί στοιχείο μιας ηλεκτρονικής κατασκευής, επειδή εμφανίζεται ἀπό φυσικής ἀπόψεως ὡς μία ἑνότης, ἀκόμη καί ἄν καθ' εαυτό σύγκειται ἀπό διάφορα στοιχεία καί μάλιστα ἀνεξαρτήτως ἀπό τό ἄν επιτελεί μία μόνο λειτουργία. Ἀν, ἀντιθέτως, γίνει δεκτή ἡ άποψη τῆς προσφευγούσης στην κυρία δίκη, τότε ἀποκλείεται αὐτή ἡ δυνατότης ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος ὅτι ἕνα μονολιθικό ὁλοκληρωμένο κύκλωμα δέν επιτελεί μία μόνο λειτουργία ἀλλά δύναται νά έχει περισσότερες λειτουργίες, ἄν ληφθεί, πρό πάντων, ὑπ' ὄψη ἡ χρησιμοποίηση του. γιά διάφορες συσκευές.
Σπεύδω νά πω ὅτι ἡ ερμηνεία πού δίνει ή Ἐπιτροπή μοῦ φαίνεται πειστικότερη, καί μάλιστα κατά πρώτο λόγο επειδή ευρίσκεται σέ συμφωνία μέ τά κριτήρια, τά όποια ἀποτελοῦν τίς βάσεις τοῦ κοινοῦ δασμολογίου. Γιά νά δύνανται νά εφαρμοσθούν ὀρθώς οἱ δασμολογικές διακρίσεις πρέπει τά εμπορεύματα πού περιλαμβάνουν νά δύνανται νά προσδιορίζονται βάσει σαφώς ἀντικειμενικών κριτηρίων. Αυτό διευκολύνει τίς τελωνειακές ἀρχές νά διενεργούν ταχέως τους ἀπαραίτητους ἐλεγχους καί συγχρόνως εξασφαλίζει στους εισαγωγείς ένα πρόσφορο κριτήριο ἀσφαλείας στίς έννομες σχέσεις. Τό Δικαστήριο ἐπεβεβαίωσε προσφάτως αύτη τήν τελευταία άποψη δηλώνοντας ὅτι «ή ἀρχή τῆς ἀσφαλείας τοῦ δικαίου ἀπαιτεί νά εἶναι σαφής καί ἀκριβής ἡ ρύθμιση πού επιβάλλει βάρη στον φορολογούμενο γιά νά δύναται νά γνωρίζει σαφώς τά δικαιώματα καί τίς υποχρεώσεις του καί κατά συνέπεια νά λαμβάνει τά μέτρα του» (ἀπόφαση τῆς 9ης Ίουλίου 1981 στην υπόθεση 169/80, Administration des Douanes κατά Gondrand καί Garancini, μή εισέτι δημοσιευθείσα, σκέψη 17). Συνεπώς, ἄν ἡ δασμολόγηση τῶν ηλεκτρονικών κατασκευών ἐπηρεάζετο ἀπό τόν μεταβαλλόμενο λειτουργικό τους προορισμό, θά προσετίθετο ένα δυσκόλως ἐκτιμητέο κριτήριο στά κριτήρια, τά όποια ὀφείλουν νά λαμβάνουν ὑπ' ὄψη οἱ τελωνειακές ἀρχές γιά νά καθορίζουν τήν εφαρμοστέα δασμολογική διάκριση, καί αὐτό, ἐξ άλλου, θά περιέπλεκε τήν διενέργεια τῶν ἀπαραιτήτων διοικητικών έλεγχων.
Τό επιχείρημα αυτό ἐπιρρωνύεται ἀπό τό τελευταίο ἐδάφιο τῆς σημειώσεως 5, ὅπου ἀναφέρεται: «διά τά εἰς τήν παρούσα σημείωση ἀναφερόμενα εἴδη, ἡ κλάση 85.21 έχει κατά προτεραιότητα εφαρμογή, έναντι οιασδήποτε άλλης κλάσεως τοῦ δασμολογίου, δυναμένης νά καλύπτει ταῦτα λόγω τῆς λειτουργίας αυτών εἰδικότερον». Αυτό σημαίνει ὅτι τουλάχιστον ὅσον άφορᾶ τά εἴδη τῆς δασμολογικής κλάσεως 85/21 ή λειτουργική ὄψη δέν έχει καμμία σημασία γιά τήν δασμολόγηση.
Μία περαιτέρω επιβεβαίωση τῆς ερμηνείας τήν ὁποία θεωρώ ὡς ὀρθή συνάγεται ἀπό τίς επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τοῦ συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας, πού ἱδρύθη μέ τήν Σύμβαση τῶν Βρυξελλών. Ἐν προκειμένω, πρέπει κατ' ἀρχάς νά παρατηρήσουμε ὅτι οἱ επεξηγηματικές αυτές σημειώσεις δύνανται νά χρησιμοποιηθοῦν γιά την ἑρμηνεία τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, άλλά μόνο εντός ὁρισμένων ὁρίων. Τό Δικαστήριο έχει δεχθεί ὅτι «καθ' ὅσον χρόνον δέν έχουν εκδοθεί επεξηγηματικές σημειώσεις κοινοτικοί) δικαίου ἐπί τῶν δασμολογικῶν διακρίσεων τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, ἡ τήρηση αυτών τῶν επεξηγηματικών σημειώσεων καί γνωμών (τοῦ συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας) αποτελούν πρόσφορο μέσο γιά νά ἐξασφαλισθεί ὅτι τό κοινό εξωτερικό δασμολόγιο ἑρμηνεύεται καί εφαρμόζεται ἑνιαίως σέ ὅλα τα σύνορα τῆς κοινής ἀγορᾶς» (ἀπόφαση τῆς 8ης Δεκεμβρίου 1970 στην υπόθεση 14/70, Bakels, Raccolta 1970, σ. 1001, σκέψη 10). Ἀν συνεπώς, ὅπως στην προκειμένη περίπτωση, έχουν εκδοθεί επεξηγηματικές σημειώσεις κοινοτικού δικαίου, ἡ σημασία τῶν επεξηγηματικών σημειώσεων τοῦ συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας εἶναι ἀναγκαστικά μικρότερη παρά στίς περιπτώσεις, στίς όποιες ελλείπουν πλήρως κοινοτικές επεξηγηματικές σημειώσεις. Ἐν πάση περιπτώσει οἱ επεξηγηματικές σημειώσεις κοινοτικής προελεύσεως πρέπει νά έχουν προτεραιότητα. Μετά ἀπό αυτές τίς διευκρινίσεις παρατηρώ ὅτι σύμφωνα μέ τήν επεξηγηματική σημείωση τοῦ τμήματος ΧVΙ κεφάλαιο 85 παράγραφος F δεύτερο εδάφιο «(κατατάσσονται) ηλεκτρονικές μικροκατασκευές ... ἐν ὄψει τοῦ διαφορετικοί) τρόπου κατασκευής τους σέ δύο ὁμάδες: σέ συναρμολογημένες μικροκατα-σκευές ... καί σέ ὁλοκληρωμένα κυκλώματα». Ή έκφραση «ἐν ὄψει τοῦ διαφορετικού τρόπου κατασκευής τους», ἡ ὁποία περιέχει σαφώς ἀναφορά στή διαδικασία κατασκευής, ἀφήνει νά εννοηθεί ὅτι ἡ κατάταξη τῶν μικροκατασκευῶν σέ ὁμάδες γίνεται μέ ουσιαστικά κριτήρια. Στην περίπτωση αυτή δέν χωρεῖ, κατά τήν γνώμη μου, ἀμφιβολία ὅτι ἡ ἀναδρομή στίς ἐπεξηγηματικές σημειώσεις τοῦ συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας δικαιολογείται, επειδή ὁ περιεχόμενος στην σημείωση 5 παράγραφος Β διαχωρισμός τῶν ηλεκτρονικών μικροκατασκευῶν σέ συναρμολογημένες μικροκατασκευές καί σέ ὁλοκληρωμένα κυκλώματα έγινε κατά ἀπόλυτη ἀντιγραφή τοῦ ταυτόσημου διαχωρισμού πού ευρίσκεται στην ταξινόμηση τοῦ συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας.
'Υπάρχουν περισσότερα ἀπό ένα ἐπιχειρήματα, τά όποια συνηγορούν υπέρ τῆς ἀπόψεως τῆς Ἐπιτροπής, κατά τήν ὁποία τά κυκλώματα (μονολιθικά καί μικτά), πού εἶναι «ολοκληρωμένα» καί συνεπώς συνιστούν ἀδιαχώριστες φυσικές ενότητες, υπάγονται στόν ὅρο τῶν «διακεκριμένων στοιχείων» καί έτσι δύνανται νά ἀποτελούν μέρη συναρμολογημένων μικροκατασκευῶν, ὅπως καθορίζονται στό στοιχείο α τῆς σημειώσεως 5 παράγραφος Β.
Ἡ προσφεύγουσα στην κυρία δίκη, ἀντιθέτως, προβάλλει πρό πάντων ένα επιχείρημα, τό όποιο συνάγει ἀπό τό γράμμα τῆς σημειώσεως 5 παράγραφος Β τοῦ κοινού δασμολογίου. Στό στοιχείο γ, ἀναφέρεται ἐκεῖ ὅτι μικτά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα δύνανται νά περιλαμβάνουν καί στοιχεία, τά όποια κατασκευάζονται μέ τήν τεχνολογία τῶν ἡμιαγωγῶν. Σχετικώς αναφέρονται ἐδῶ τά μονολιθικά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα. Ἀπό τά ἀνωτέρω πρέπει νά συναχθεί ὅτι, ελλείψει παρόμοιας σαφούς διατάξεως, τά μονολιθικά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα δέν δύνανται νά εἶναι διακεκριμένα στοιχεία τῶν ἀναφερομένων στό στοιχείο α αυτής τῆς σημειώσεως συναρμολογημένων μικροκατασκευῶν. Εἶμαι ἐν τούτοις τῆς γνώμης ὅτι μία τέτοια ὁριακή ιδιορρυθμία τοῦ γράμματος τῆς σημειώσεως δύναται νά έχει σημασία ὅσον άφορα τήν ερμηνεία. Ἀρκεί ἡ παρατήρηση ὅτι στό στοιχείο α γιά τόν καθορισμό τῶν συναρμολογημένων μικροκατασκευῶν ἁπλώς καί μόνο ἀναφέρεται ὅτι σύγκεινται ἀπό ενεργητικά ἤ/καί παθητικά διακεκριμένα στοιχεία χωρίς νά υποδηλώνονται ὅμως αυτά τά στοιχεία, ὅπως ἀντιθέτως συμβαίνει, ἄν καί μόνο ἐντός παρενθέσεως ή χάριν παραδείγματος, στό ἑπόμενο στοιχείο γ ὅσον άφορα τά στοιχεία τῶν μικτών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Δέν υφίσταται συνεπῶς, κατά την γνώμη μου, κανένα εμπόδιο γιά νά συναχθεί ἀπό τό γράμμα τῆς σημειώσεως ὅτι ἕνα μόνο μονολιθικό ὁλοκληρωμένο κύκλωμα δύναται νά θεωρηθεί ὡς διακεκριμένο στοιχείο μιᾶς συναρμολογημένης μικροκατασκευῆς.
Ή προσφεύγουσα επικαλείται ἐξ άλλου τίς επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τοῦ συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας. Στην παράγραφο F Ι (συναρμολογημένες μικροκατασκευές) άρθρο 1 τῶν επεξηγηματικών σημειώσεων τοῦ κεφαλαίου 85.21 τοῦ τμήματος ΧVΙ απαριθμούνται τά διακεκριμένα στοιχεία («δίοδοι, κρυσταλλολυχνίες, ικανότητες, επαγωγές καί αντιστάσεις», δέν ἀναφέρονται ὅμως οὔτε τά μονολιθικά οὔτε τά μικτά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα. Ἀπό αυτή τήν παράλειψη επιχειρείται νά συναχθεί ὅτι τά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα δέν δύνανται νά συμπεριληφθούν στά διακεκριμένα στοιχεία. Τό επιχείρημα αυτό μού φαίνεται ὅτι έχει ἐλάχιστο βάρος ὅσον άφορα τήν διασαφήνιση τοῦ ὅρου τοῦ διακεκριμένου στοιχείου. Πράγματι πρέπει νά ληφθεί ὑπ' ὄψη ὅτι ή απαρίθμηση πού περιέχεται σ' αυτή τήν διάταξη δέν ἀναφέρεται γενικώς σέ διακεκριμένα στοιχεία άλλά εντάσσεται στά πλαίσια τοῦ ἄρθρου 1, ὁ όποιος άφορᾶ μόνο ἕνα ιδιαίτερο είδος module (cordwood ἤ ὑπό μορφή δεσμών).
Ή προσφεύγουσα στην κυρία δίκη ἀναφέρεται επίσης, ἀπό μία άλλη άποψη, στίς επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τού συμβουλίου τελωνειακῆς συνεργασίας. Σημειώνει ὅτι στό τμήμα ΧVΙ κεφάλαιο 85 παράγραφος F ΙΙ 2 τέταρτο εδάφιο τῶν επεξηγηματικών σημειώσεων περιέχεται μία εξαίρεση, κατά τήν ὁποία εξαιρούνται ἀπό τήν κλάση πού άφορᾶ τίς ηλεκτρονικές μικροκατασκευές «κατασκευές στίς όποιες έχει συνενωθεί μία ηλεκτρονική μικροκατασκευή μέ άλλα στοιχεία ἡ έχει συνδεθεί μέ άλλες ηλεκτρονικές μικροκατασκευές τοῦ ίδιου ἡ άλλου τύπου», καί τούτο ανεξαρτήτως τῶν μικτών ὁλοκληρωμένων κυκλωμάτων, τά όποια ἀποτελούν πρακτικώς ἀδιαχώριστες συνδέσεις. Κατά τήν άποψη τῆς προσφευγούσης ή τοποθέτηση ενός ὁλοκληρωμένου κυκλώματος ὡς διακεκριμένου στοιχείου συναρμολογημένης μικροκατασκευῆς ὁδηγεί στην δημιουργία ενός «συνόλου» κατά τήν έννοια τοῦ ἀμέσως ἀνωτέρω ἀναφερθέντος κειμένου. Αυτό τό σύνολο, συνεπώς, δέν πρέπει νά ταξινομηθεί ὡς συναρμολογημένη μικροκατασκευή ἀπό διακεκριμένα στοιχεία. Ἀν εφαρμοσθεί ἐν προκειμένω τό περιεχόμενο τῶν επεξηγηματικών σημειώσεων ὡς πρός τήν ερμηνεία τοῦ ὅρού τῆς ηλεκτρονικής μικροκατασκευῆς στην δασμολογική κλάση 85.21 παράγραφος Δ τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, τότε συνάγεται τό συμπέρασμα ὅτι μία συναρμολογημένη μικροκατασκευή, στά στοιχεία τῆς ὁποίας περιλαμβάνεται ἕνα ὁλοκληρωμένο κύκλωμα, δέν δύναται νά υπαχθεί σ' αυτήν τήν δασμολογική κλάση ὡς ηλεκτρονική μικροκατασκευή.
Ἀλλά καί αυτό τό επιχείρημα επιδέχεται κριτική. Πρέπει νά υπογραμμισθεί ὅτι ή εξαίρεση, γιά τήν ὁποία γίνεται λόγος στην ἀνωτέρω επεξηγηματική σημείωση, ισχύει μόνο γιά σύνολα, τά όποια συνιστοῦν πλήρεις μηχανές καί συσκευές ἤ μεμονωμένα εξαρτήματα μηχανής. Πράγματι στό πέμπτο εδάφιο τοῦ μέρους F διευκρινίζεται ότι τά σύνολα, τά όποια δέν δύνανται νά χαρακτηρισθούν ὡς ηλεκτρονικές μικροκατασκευές, πρέπει νά καταταχθοῦν ὡς μηχανές ἤ μεμονωμένα εξαρτήματα μηχανής. Πρόκειται, συνεπώς, γιά εἴδη τά όποια, σέ ἀντίθεση πρός τίς ηλεκτρονικές μικροκατασκευές, καθορίζονται ουσιωδώς ἀπό λειτουργικής ἀπόψεως. Είδαμε ὅμως ὅτι κατά τήν σημείωση 5 τελευταία παράγραφος τοῦ κοινού δασμολογίου ἡ κλάση 85.21 ἕχει κατά προτεραιότητα εφαρμογή έναντι οιασδήποτε άλλης κλάσεως ἡ ὁποία δύναται νά εφαρμόζεται σ' αὐτά τά ἴδια εἴδη, ἄν ληφθεί ὑπ' ὄψη ὁ λειτουργικός τους προορισμός. Ἐχω τήν γνώμη ὅτι αυτή ή ἀρχή τῆς κατά προτεραιότητα εφαρμογής λόγω τοῦ γενικοῦ τῆς χαρακτῆρος στά πλαίσια τοῦ κοινοῦ δασμολογίου πρέπει νά ισχύει καί γιά τίς συνδέσεις πού δέν δύνανται νά δασμολογηθούν ὡς μικροκατασκευές ἐάν εφαρμοσθοῦν οι ανωτέρω επεξηγηματικές σημειώσεις (τμήμα ΧVΙ κεφάλαιο 85, F, ΙΙ, 2). Μέ ἄλλα λόγια, ἡ ἀρχή τῆς κατά προτεραιότητα εφαρμογῆς ή ὁποία έχει τεθεί στην κοινοτικοί) δικαίου σημείωση δέν επιτρέπει νά ληφθεί ὑπ' ὄψη ή ἀντίληψη πού απορρέει ἀπό τίς επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τῶν Βρυξελλών ὅσον άφορᾶ τά «σύνολα», επειδή ἡ ἀντίληψη αυτή ἀποδίδει σημασία στόν προορισμό τῶν ἐν λόγω εἰδῶν.
4.
Ἀνέφερα ήδη προηγουμένως ὅτι τό πρῶτο ερώτημα τοῦ παραπέμποντος δικαστηρίου άφορα τόν ὅρο τοῦ μικροσκοπικοῦ διακεκριμένου στοιχείου. Συνεπῶς, πρέπει ἀκόμα νά ερευνηθεί πώς πρέπει νά ερμηνευθεί ὁ ὅρος τῆς σμικρύνσεως, ὁ όποιος τίθεται ρητώς στά στοιχεία α καί γ τῆς σημειώσεως 5 παράγραφος Β. Ἐν προκειμένω, τό δικαστήριο επιθυμεί ιδιαιτέρως νά πληροφορηθεί ἄν ἡ σμίκρυνση προϋποθέτει μόνο τήν μείωση τῶν διαστάσεων τῶν διακεκριμένων στοιχείων ἡ καί τήν διάταξη αυτών τῶν στοιχείων κατά μία ὁρισμένη πυκνότητα, ἄν ἡ μείωση τῶν διαστάσεων καί ἡ πυκνότης πρέπει νά καθορισθούν μέ ἀπόλυτο τρόπο καί, τέλος, ἄν ὁ βαθμός τῆς σμικρύνσεως, πού εἶναι συνήθης στην βιομηχανία ηλεκτρονικών, ἀσκεῖ καμμία επίδραση.
Ἐπιθυμώ, πρό πάντων, νά υπογραμμίσω ὅτι ή σημείωση 5 παράγραφος Β συνδέει τόν ὅρο τῆς σμικρύνσεως μέ τά διακεκριμένα στοιχεία. Ἐξ άλλου, πρέπει νά ληφθεί ὑπ' ὄψη ὅτι ὅταν σ' αυτή τήν σημείωση γίνεται λόγος στην επικεφαλίδα τοῦ μέρους Β γιά ηλεκτρονικές μικροκατασκευές καί στό στοιχείο α γιά συναρμολογημένες μικροκατασκευές, γίνεται σιωπηρώς ἀναφορά στόν ἀνωτέρω ὅρο ἀλλά σέ σχέση πρός τό κύκλωμα στό σύνολό του.
Όσον άφορα τήν σημασία πού πρέπει νά δοθεί στή σμίκρυνση, ἡ προσφεύγουσα στην κυρία δίκη καί ἡ Ἐπιτροπή συμφωνούν ὅτι πρόκειται γιά μία σχετική ἔννοια, ή ὁποία συνδέεται μέ τό στάδιο τῆς τεχνολογικής εξελίξεως πού ἕχει επιτευχθεί στό χρονικό σημείο, κατά τό όποιο γίνεται ή εισαγωγή. Θεωρώ αυτή τήν άποψη ως λογική καί θεμελιωμένη. Πράγματι, θά ήταν ἀσυνεπές τό νά καθορίζεται ἡ σμίκρυνση κατά ἀπόλυτο τρόπο, ἄν ληφθεί ὑπ' ὄψη ἡ ταχύτης τῆς τεχνολογικής προόδου, ιδίως στον τομέα τῆς ηλεκτρονικής. Οἱ ἀπόψεις τῶν μερών διίστανται, ἐν τούτοις, ὅσον άφορᾶ τόν καθορισμό τοῦ κριτηρίου συγκρίσεως, τό όποιο πρέπει νά εφαρμόζεται γιά νά εἶναι δυνατόν νά καθορισθεί ἄν ἕνα μεμονωμένο εξάρτημα εἶναι μικροσκοπικό. Ό συνήγορος τῆς προσφευγούσης διευκρίνισε ὅτι πρέπει νά λαμβάνεται ὑπ' ὄψη τό μέγεθος τῶν στοιχείων τοῦ ιδίου τύπου, πού κατασκευάζονται γενικώς κατά τόν χρόνο τῆς εισαγωγής. Μέ βάση αυτό τό κριτήριο εἶναι δυνατό νά θεωρηθοῦν ὡς μικροσκοπικά τά στοιχεία, τά όποια σέ σχέση μέ τόν μέσο ὅρο τῆς παραγωγής τοῦ τομέως, έχουν μικρότερο ὄγκο. Ή Ἐπιτροπή θεωρεί ἀντιθέτως ὅτι πρέπει νά λαμβάνεται ὑπ' ὄψη μόνο τό γεγονός ὅτι τά στοιχεία έχουν παραχθεί σύμφωνα μέ τίς κατά τόν χρόνο τῆς κατασκευής υφιστάμενες τεχνολογικές δυνατότητες, κατ' ἀκολουθίαν τῆς τάσεως πού υπάρχει γιά κατασκευές μέ ὅσον τό δυνατόν μικρότερες διαστάσεις.
Αυτή ἡ τελευταία γνώμη πρέπει, ὅπως μοῦ φαίνεται, νά προτιμηθεί. Πρέπει πράγματι νά ληφθεί ὑπ' ὄψη ὅτι, ὅπως ἐπληροφορήθημεν επίσης κατά τήν ἀνεπίσημη συνεδρίαση ἀπό τους εμπειρογνώμονες, ή κατασκευή ὅλο καί μικρότερων στοιχείων συνιστᾶ μία γενική τάση στόν τομέα τῶν ηλεκτρονικών κατασκευών. Ἀν λοιπόν ληφθεί ὡς μέτρο συγκρίσεως ὁ μέσος ορος παραγωγής κατά τό χρονικό σημείο τῆς εισαγωγής, τότε θά ήταν πράγματι πολύ δύσκολο νά καθορισθοῦν οἱ ηλεκτρονικές κατασκευές, τό μέγεθος τῶν ὁποίων βρίσκεται κάτω ἀπό τόν μέσο ὅρο καί συνεπώς ή εφαρμογή τῆς ἐν λόγω δασμολογικής κλάσεως θά ἀποκτοῦσε χαρακτήρα εξαιρέσεως. Συνεπῶς, θεωρώ ὅτι ἡ ερμηνεία πού προτείνει ἡ Ἐπιτροπή εἶναι λογικότερη καί πλέον σύμφωνη μέ την λειτουργία τοῦ δασμολογίου. Ἔχει τό πλεονέκτημα νά λαμβάνει ὑπ' ὄψη τόν σχετικό χαρακτήρα τοῦ ὅρου τῆς σμικρύνσεως, ἀφήνει ὄμως συγχρόνως στην κλάση, στην ὁποία υπάγονται οἱ ηλεκτρονικές μικροκατασκευές, ἐπαρκές πεδίο εφαρμογής.
Όσον άφορᾶ περαιτέρω τήν σημασία, πού πρέπει νά δοθεῖ στην διάταξη τῶν διαφόρων στοιχείων κατά ἕναν ὁρισμένο βαθμό πυκνότητος, πρόκειται προφανώς γιά ἕναν ὅρο, ὁ όποιος άφορᾶ τό κύκλωμα στό σύνολό του. Συνεπώς, πρέπει νά ληφθεί ὡς ἀφετηρία τό ὅτι πρέπει νά λαμβάνεται ὑπ' ὄψη ο παράγων πυκνότητος παράλληλα μέ τόν παράγοντα τῆς σμικρύνσεως τῶν μεμονωμένων στοιχείων. Ἐξ άλλου οἱ γενικές παρατηρήσεις πού έκανα ὡς πρός τόν ὅρο τῆς σμικρύνσεως εξακολουθούν νά ισχύουν. Πράγματι, ἡ πυκνότης, ὅπως καί τό μέγεθος τῶν στοιχείων, έχει σχετικό χαρακτήρα καί πρέπει συνεπώς νά καθορίζεται μέ βάση τό στάδιο ἀναπτύξεως τῆς τεχνολογίας πού ἔχει επιτευχθεί κατά τό χρονικό σημείο τῆς εισαγωγής.
5.
Τό δεύτερο ερώτημα άφορᾶ ὁρισμένες εκφράσεις πού περιέχονται στό στοιχεῖο α τῆς σημειώσεως 5 παράγραφος Β, οἱ όποιες ἀφοροῦν τίς συναρμολογημένες μικροκατασκευές («ὑπό μορφήν τυποποιημένων συνόλων», «καί παρομοίων») καί τά διακεκριμένα στοιχεία (« συνηνωμένων μεταξύ των»). Πρόκειται, κατ' οὐσίαν, γιά τεχνολογίες, κατά τίς όποιες τά διάφορα μέρη εἶναι συνδεδεμένα γιά νά σχηματίσουν μία ηλεκτρονική μικροκατασκευή. Τό γερμανικό δικαστήριο, επιθυμεί, πρό πάντων, νά πληροφορηθεί τί πρέπει νά νοηθεί μέ τόν ὅρο «ϋπό μορφήν τυποποιημένων συνόλων», δηλαδή ἄν πρόκειται γιά μία μόνο μέθοδο, κατά τήν ὁποία τά διακεκριμένα στοιχεία εμβαπτίζονται σέ ἕνα σύνολο καί στην συνέχεια ἠλεκτροσυγκολλοῦνται μεταξύ τους, ἡ επίσης καί γιά τεχνολογίες, κατά τίς όποιες τά στοιχεία τοποθετούνται πάνω σέ μία πλάκα πού εἶναι εφοδιασμένη μέ τυπωμένο κύκλωμα καί κατόπιν τό κύκλωμα τοποθετείται εντός πλαισίου. Στην διάταξη περί παραπομπής τίθεται ἐξ άλλου τό πρόβλημα τῆς σημασίας πού ἕχει ή διάσταση τῶν στοιχείων, ἡ διάταξη τους πάνω στην βάση, ὁ τρόπος, κατά τόν όποιο στερεώνεται τό κύκλωμα καί συνενώνονται τά στοιχεία μεταξύ τους.
Ή προσφεύγουσα στην κυρία δίκη έχει τήν γνώμη ὅτι ἡ έκφραση «τυποποιημένο σύνολο» άφορᾶ μόνο module, τά όποια κατασκευάζονται μέ τήν ιδιαίτερη τεχνολογία τῶν «simi-block». Κατ' αὐτήν τήν τεχνολογία τά στοιχεία τοῦ module εμβαπτίζονται εντός ρητίνης πού περιέχεται μέσα σέ ένα καλούπι. Ἀργότερα ἀπομακρύνεται τό καλούπι καί οἱ επιφάνειες τοῦ συνόλου λειαίνονται μέχρις ὅτου ἐλευθερωθούν τά στοιχεία επαφής. Στή συνέχεια επιτυγχάνεται ἡ ηλεκτρική σύνδεση δι' ἐπιστρώσεως μέ χαλκό καί ἀπομακρύνσεως τῶν επαγωγών. Ό ὅρος «τυποποιημένο σύνολο» δέν καλύπτει ἐν τούτοις τά module, τά όποια ἀποτελούνται ἀπό υποθέματα καί τυπωμένα κυκλώματα, ἀκόμα καί ἄν μετά τήν σύνδεση εμβαπτίζονται σέ ἕνα πλαίσιο μέ ρητίνη. Ή Ἐπιτροπή ὑποστηρίζει ὅτι τά module πού κατασκευάζονται μ' αυτές τίς δύο τεχνολογίες καλύπτονται ἀπό τόν ὅρο τοῦ τυποποιημένου συνόλου. Ή άποψη αυτή μοῦ φαίνεται περισσότερο ὀρθή.
Στίς επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τοῦ συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας (τμήμα ΧVΙ κεφάλαιο 85 παράγραφος F, Ι, 2) διευκρινίζεται τί πρέπει νά νοείται μέ τόν ὅρο τυποποιημένο σύνολο καί φρονώ ὅτι ελλείψει διαφορετικών στοιχείων στίς σημειώσεις τοῦ κοινοῦ δασμολογίου δυνάμεθα νά ἀναφερθοῦμε σ' αὐτές τίς επεξηγηματικές σημειώσεις ὡς έγκυρου ἑρμηνευτικοῦ μέσου. Οἱ σημειώσεις αυτές καθορίζουν ὡς «τυποποιημένα σύνολα» αὐτά «τῶν ὁποίων τά διακεκριμένα στοιχεία έχουν ἐμβαπτισθεῖ εντός συνόλου ἀποτελουμένου κατά κανόνα ἀπό συνθετική ρητίνη (πχ. σχήματος κυβικού, παραλληλεπιπέδου ἡ κωνικοῦ»). Ὁ ὁρισμός αυτός ταιριάζει συνεπώς τόσο ὡς πρός την τεχνολογία παραγωγής simi-block, ἡ οποία χαρακτηρίζεται ἀπό τό ὅτι ἡ μάζα τῆς ρητίνης δέν χρησιμοποιείται μόνο ὡς προστατευτικό υλικό ἀλλά καί ὡς υπόθεμα γιά τά μεμονωμένα μέρη, ὅσο καί ὡς πρός την τεχνολογία, κατά την ὁποία μία ἐπί ενός υποθέματος ἤδη έτοιμη μικροκατασκευή εμβαπτίζεται μέσα σέ ένα δοχείο μέ ρητίνη.
Αυτό πού εἶναι κοινό καί στίς δύο τεχνολογίες εἶναι ἡ μη δυνατότης διαχωρισμού τοῦ module μετά ἀπό την ἐμβάπτιση. Τό χαρακτηριστικό αυτό ἀπαντᾶται επίσης στά δύο ἄλλα εἴδη module, τά όποια ἀναφέρονται στό στοιχείο α τῆς σημειώσεως 5 παράγραφος Β, δηλαδή ὑπό μορφή «δεσμῶν» καί ὑπό μορφή «μικρομετατροπέων», τά όποια καθορίζονται επίσης ἀπό τίς επεξηγηματικές σημειώσεις τῆς ὀνοματολογίας τοῦ συμβουλίου τελωνειακής συνεργασίας. Πρέπει νά προσθέσω ὅτι ἡ ερμηνεία πού προτείνει ἡ Ἐπιτροπή ἀνταποκρίνεται καλύτερα στην ἀπαίτηση τῆς ἀσφαλείας τοῦ δικαίου, την ὁποία μόλις ἐτόνισα, επειδή διευκολύνει τίς τελωνειακές ἀρχές νά καθορίζουν τά χαρακτηριστικά τοῦ εμπορεύματος πρός τόν σκοπό δασμολογήσεως βάσει ἀντικειμενικών, ευκόλως ἐξακριβωσίμων στοιχείων.
Ὅσον άφορᾶ, στην συνέχεια, την σημασία πού πρέπει νά δοθεί στην έκφραση «καί παρόμοια», έχω τήν γνώμη ὅτι τό ουσιώδες χαρακτηριστικό γιά τό ἄν μία συναρμολογημένη κατασκευή, συγκρινόμενη μέ module πού έχουν κατασκευασθεί μέ ειδικές τεχνολογίες, έχει κατασκευασθεί κατά παρόμοιο τρόπο, έγκειται στην ἀδυναμία διαχωρισμοῦ τῶν μερών σέ σχέση μέ τό σύνολο. Είδαμε ἀμέσως προηγουμένως ὅτι τό κριτήριο αυτό εἶναι κοινό καί γιά τίς τρεις μικροκατασκευές πού ἀναφέρονται ρητώς στην σημείωση. Συνεπώς, μοῦ φαίνεται λογικό ὅτι τό κριτήριο αυτό έχει ουσιαστική σημασία καί ὅσον άφορᾶ τόν καθορισμό τῶν «παρομοίων». Φυσικά πρέπει νά υπάρχει συμφωνία ὅσον άφορᾶ τήν έννοια τῆς μή δυνατότητος ἀποχωρισμού. Δέν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθό νά περιορισθούμε στην μή δυνατότητα ἀποχωρισμού ἀπό τεχνικής ἀπόψεως σέ στενή έννοια, επειδή ὁρισμένες συναρμολογημένες μικροκατασκευές εἶναι θεωρητικά δυνατό νά επιδιορθωθούν δι' ἀπομακρύνσεως καί ἀντικαταστάσεως τῶν βλαβέντων στοιχείων. Πρόκειται ἐν τούτοις γιά πολύ δαπανηρές μεθόδους, οἱ όποιες ἀπαιτούν εξειδικευμένο προσωπικό καί συνεπώς συνιστούν ἀπό οικονομικής ἀπόψεως ελάττωμα, επειδή ἡ ἀντικατάσταση ὁλόκληρου τοῦ module γίνεται γρηγορότερα καί κατά λιγότερο δαπανηρό τρόπο. Συνεπώς, μοῦ αίνεται ὅτι πρέπει μᾶλλον νά βασισθούμε στό χαρακτηριστικό τῆς οικονομικής καταλληλότητος γιά νά διαπιστώσουμε ἄν ένα module εἶναι επιδεκτικό ἀποχωρισμού καί επομένως υπάγεται στην ἐν λόγω δασμολογική κλάση. Σύμφωνα μέ αυτό τό κριτήριο δύνανται καί module τά όποια τοποθετοῦνται πρός προστασία σέ ένα πλαστικό πλαίσιο, νά συνιστούν «παρόμοια» ὅσον άφορᾶ τήν δασμολόγηση συναρμολογημένων μικροκατασκευῶν. Γιά νά γίνει κάτι τέτοιο ἀρκεῖ τό ὅτι ἡ ἀποχώρηση μεμονωμένων στοιχείων δέν εἶναι ἀπό οικονομικής ἀπόψεως επωφελής.
Ὅσον άφορᾶ, τέλος, τήν έκφραση «συνηνωμένων μεταξύ των», ἡ ὁποία χρησιμοποιείται στό ἀνωτέρω στοιχεῖο μέ ἀναφορά στά διακεκριμένα στοιχεία, τά όποια ἀποτελούν τίς συναρμολογημένες μικροκατασκευές, θεωρώ ὅτι δέν δικαιολογείται νά ἀποδοθεί αυτοτελής σημασία στό επίθετο «συνηνωμένων» (ιταλικά: accoppiati γαλλικά: réunis ) χωρίς νά ληφθεί ὑπ' όψη τό παραπλεύρως ευρισκόμενο επίθετο «συνδεδεμένων» (ιταλικά: collegati γαλλικά: connectés). Ἐν πάση περιπτώσει, καί τά δύο επίθετα χρησιμεύουν σαφώς γιά νά εκφράσουν μία τεχνική μέθοδο, κατά τήν ὁποία διά χρησιμοποιήσεως μεμονωμένων στοιχείων σχηματίζεται μέ αὐτά τά μέρη ένα σύνολο. Κατ' αυτόν τόν τρόπο επιβεβαιώνεται τό κριτήριο τῆς μή δυνατότητος ἀποχωρισμού, τό όποιο θεωρώ χαρακτηριστικό ὅσον άφορᾶ τίς συναρμολογημένες μικροκατασκευές.
6.
Τό τρίτο ερώτημα άφορᾶ τά ἀναφερόμενα στό στοιχείο γ τῆς σημειώσεως 5 παράγραφος Β μικτά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα, ἀκριβέστερον, την φράση: «συνε-νοῦντα κατά τρόπον πρακτικώς αδιαχώριστο ... στοιχεία, τά όποια λαμβάνονται ... έτερα δέ διά τῆς τεχνολογίας των ἡμιαγωγῶν». Ἐδῶ, ἡ πρώτη ἀμφιβολία τοῦ δικαστηρίου τῆς ουσίας άφορᾶ τό ἄν τά στοιχεία πού κατασκευάζονται μέ τήν τεχνολογία τῶν ἡμιαγωγῶν δέν εἶναι κατ' οὐσίαν διακεκριμένα στοιχεία ἡ ἄν τά μικτά κυκλώματα περιλαμβάνουν παράλληλα μέ τά παθητικά στοιχεία πού κατασκευάζονται μέ τήν τεχνολογία τῶν κυκλωμάτων μέ επίχρισμα παχύ ἤ λεπτό καί ἀποκλειστικώς διακεκριμένα (μεμονωμένα) στοιχεία.
Θέλω νά παρατηρήσω ὅτι τά μικτά ολοκληρωμένα κυκλώματα χαρακτηρίζονται ἀπό τό ὅτι τά παθητικά στοιχεία στερεώνονται ἐπί τοῦ υποθέματος διά γαλβα-νισμοῦ σέ κενό κατά τήν τεχνολογία τῶν κυκλωμάτων μέ επίχρισμα λεπτό ἤ παχύ. Κατά αυτήν τήν ιδιαίτερη μέθοδο πρέπει νά χρησιμοποιείται ὡς υπόθεμα τῶν μεμονωμένων στοιχείων ύαλος, κεραμευτική ὕλη ἡ άλλο υλικό μέ παρόμοιες ιδιότητες. Όσον άφορᾶ τά ενεργητικά στοιχεία (δίοδοι, κρυσταλλολυχνίες, μονολιθικά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα) ἡ σημείωση 5 παράγραφος Β ὁρίζει ὅλως γενικώς ὅτι κατασκευάζονται κατά τήν τεχνολογία τῶν ἡμιαγωγῶν. Ή σημείωση διευκρινίζει ἐξ άλλου στην τελευταία φράση τοῦ στοιχείου γ ὅτι οἱ ἐν λόγω κατασκευές «είναι δυνατόν νά περιέχουν επίσης καί διακεκριμένα συστατικά μικροσκοπικά στοιχεία». Ἐφ' ὅσον ἡ φράση αυτή επιτρέπει χωρίς κανέναν περιορισμό τήν χρησιμοποίηση διακεκριμένων στοιχείων, είμαι τῆς γνώμης ὅτι αὐτά τά στοιχεία δύνανται νά χρησιμοποιηθοῦν ὡς ἡμιαγωγοί καί ὅτι τά ἐν λόγω κυκλώματα (φυσικά, έκτός ἀπό τά παθητικά στοιχεία τά όποια ἔχουν στερεωθεί σέ ὕαλο ἡ κεραμευτική ύλη) δύνανται επίσης νά περιέχουν μόνο διακεκριμένα στοιχεία.
Ή δεύτερη ἀμφιβολία, τήν οποία εκφράζει τό γερμανικό δικαστήριο, άφορᾶ τήν ἀδιαχώριστη συνένωση τῶν στοιχείων τῆς κατασκευής. Παράγεται, δηλαδή, μέ ηλεκτρική σύνδεση ἡ ἀρκεῖ ένα πλαίσιο, τό όποιο επικαλύπτει τό κύκλωμα; Πρέπει ή συνένωση νά εἶναι τόσο σταθερή ώστε νά μή δύναται νά διαχωρισθεῖ χωρίς καταστροφή τῶν στοιχείων ἤ ἀρκεῖ ὅτι τό πλαίσιο, συνεπεία τοῦ ἀποχωρισμού τῶν μεμονωμένων στοιχείων, καταστρέφεται; Ίσχύει, τέλος, ὁ ὅρός τῆς μή δυναμένης νά διαχωριστεί συνενώσεως καί γιά τά διακεκριμένα στοιχεία τοῦ μικτοῦ κυκλώματος; Ό εξαιρετικά λεπτομερής καί τεχνικός χαρακτήρας αὐτών τῶν προβλημάτων δυσκολεύει τήν κατανόηση τῆς σημασίας τους ἀπό νομικής ἀπόψεως. Ἐπιθυμώ πάντως νά παρατηρήσω ὅτι ὅσον άφορᾶ τά παθητικά στοιχεία υπάρχει ἕνα λογικό επιχείρημα πού ἐπιβάλλει τήν ἀπάντηση ὅτι ἐφ' ὅσον αυτά τά στοιχεία έχουν τοποθετηθεί στά μικτά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα, ἔτσι ώστε νά σχηματίζουν μέ τήν πλάκα ἀπό ύαλο ἡ ἀπό κέραμο ένα σύνολο, δέν δύνανται νά ἀποχωρισθοῦν ἀπό τό υπόθεμα χωρίς νά προξενηθεῖ βλάβη. Συνεπώς ὡς προς τά παθητικά στοιχεία ἡ μή δυνατότης ἀποχωρισμοί) έγκειται στό ὅτι ἀπό φυσικής ἀπόψεως δέν δύνανται νά ἀποχωρισθούν ἀπό τό σύνολο. Τά υπόλοιπα στοιχεία (δίοδοι, κρυσταλλολυχνίες, μονολιθικά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα) έχουν ἀντιθέτως συγκολληθεί μόνο πάνω στίς πλάκες επαγωγής, έτσι ώστε νά δύνανται τουλάχιστον κατ' ἀρχήν νά ἀποκολληθούν χωρίς νά υποστούν βλάβη καί χωρίς νά θιγεί τό ὑπόθεμα. Εἶναι αλήθεια ὅτι καί αὐτά τά κατασκευαζόμενα κατά τήν τεχνολογία τῶν ἡμιαγωγῶν στοιχεία προστατεύονται συχνά μέ ένα επίστρωμα ρητίνης, έτσι ώστε ὁ ἀποχωρισμός ενός στοιχείου, ὁ όποιος συνεπάγεται τήν καταστροφή αυτού τοῦ προστατευτικού στρώματος, επιδρᾶ στην ἀκεραιότητα τοῦ module θεωρουμένου ὡς φυσικής ἑνότητος.
Ἐν συμπεράσματι, εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι μία Ικανοποιητική συνολική λύση πρέπει νά στηρίζεται στην έννοια τῆς μή δυνατότητος ἀποχωρισμοί), τήν ὁποία περιέγραψα σέ ἀναφορά μέ τό στοιχείο α τῆς σημειώσεως 5 παράγραφος Β. Ἀν χρησιμοποιηθεί αύτη ἡ ἔννοια, δύναται νά γίνει δεκτό ὅτι ή μή δυνατότης ἀποχωρισμοῦ τῶν μεμονωμένων στοιχείων ενός μικτοῦ ὁλοκληρωμένου κυκλώματος έγκειται τόσο στό ὅτι ὁ αποχωρισμός μεμονωμένων μερῶν δέν είναι δυνατός χωρίς νά θιγεί ἡ φυσική ἑνότης τοῦ συνόλου, ὅσον καί στό ὅτι ὁ ἀποχωρισμός ἀντενδείκνυται ἀπό οικονομικής απόψεως.
7.
Ἐν συμπεράσματι, προτείνω στό Δικαστήριο νά δώσει στά ερωτήματα πού υπέβαλε τό Finanzgericht τοῦ Μονάχου, μέ διάταξη τῆς 10ης Ἀπριλίου 1980, τήν ἀπάντηση ὅτι ἡ σημείωση 5 παράγραφος Β τοῦ κεφαλαίου 85 τοῦ κοινοῦ δασμολογίου πρέπει νά ερμηνευθεί ως ἀκολούθως:
1)
Ή χρησιμοποιούμενη στά στοιχεία α καί γ έκφραση «διακεκριμένα στοιχεία» χαρακτηρίζει κάθε στοιχείο μιᾶς συναρμολογημένης μικροκατασκευῆς, ή ὁποία συνιστᾶ μία αδιαχώριστη φυσική ενότητα. Τα ἀναφερόμενα στά στοιχεία β καί γ τόσο μονολιθικά ὅσο καί μικτά ολοκληρωμένα κυκλώματα δύνανται νά ἀποτελοῦν διακεκριμένα στοιχεία μιᾶς συναρμολογημένης μικροκατασκευῆς, ἐφ' ὅσον σχηματίζουν ἀδιαχώριστες ἡ πρακτικώς ἀδιαχώριστες ενότητες.
2)
Ό ὅρός τῆς σμικρύνσεως πού τίθεται στά στοιχεία α καί γ γιά τά διακεκριμένα στοιχεία πρέπει νά καθορίζεται έχοντας ὑπ' ὄψη ὡς μέτρο συγκρίσεως τό στάδιο ἀναπτύξεως τῆς τεχνολογίας πού ἔχει επιτευχθεί κατά τόν χρόνο της εισαγωγής. Συνεπῶς, πρέπει νά θεωροῦνται ὡς μικροσκοπικά τά στοιχεῖα, τά όποια παράγονται σύμφωνα μέ τήν υφισταμένη τάση γιά κατασκευές μικρών διαστάσεων καί τά όποια διευθετοῦνται κατά πυκνότητα, ἡ ὁποία ανταποκρίνεται στό στάδιο τῆς τεχνολογίας πού έχει επιτευχθεί κατά τόν χρόνο τῆς εισαγωγής.
3)
Ή περιεχόμενη στό στοιχείο α ἔκφραση «τυποποιημένο σύνολο» χαρακτηρίζει τόσο τίς συναρμολογημένες μικροκατασκευές, οἱ όποιες παράγονται κατά τήν τεχνολογία τῶν simi-block, στην ὁποία χρησιμοποιείται ἡ μάζα της ρητίνης ὡς υπόθεμα καί ὡς προστατευτικό κάλυμμα τῶν διαφόρων στοιχείων, καθώς ἐπίσης καί τίς μικροκατασκευές, τῶν οποίων ἡ τεχνολογία κατασκευής έγκειται στό ὅτι ἡ μικροκατασκευή, πού έχει ήδη δημιουργηθεί πάνω σέ ἕνα υπόθεμα, εμβαπτίζεται σέ ἕνα δοχείο μέ ρητίνη ἡ μέ άλλο προστατευτικό υλικό. Ἡ περιεχόμενη σ' αυτό τό στοιχείο α έκφραση «καί παρόμοια» ἀναφέρεται σέ μικροκατασκευές, οἱ όποιες κατασκευάζονται μέ διαφορετικές τεχνολογίες ἀπό ο,τι τά τυποποιημένα σύνολα, οἱ μικρομετατροπεῖς ἤ οἱ δέσμες, οἱ όποιες ὅμως, ἀκριβώς ὁπως αυτά τά τρία εἴδη συναρμολογημένων μικροκατασκευῶν, χαρακτηρίζονται ἀπό τό ὅτι ἀποτελοῦν μία καί μόνο φυσική ενότητα, ἡ ὁποία λόγω τεχνολογικής ἀδυναμίας ἤ τοῦ οικονομικώς ἀσύμφορου εἶναι ἀδιαχώριστη. Ή έκφραση «συνηνωμένων μεταξύ των» ἀποδίδει τήν εικόνα ενός συνδέσμου μεταξύ τῶν μεμονωμένων στοιχείων, κατά τήν ὁποία τά στοιχεία αυτά εἶναι ἀδιαχώριστα κατά τήν ἀνωτέρω ἀναπτυχθείσα ἔννοια.
4)
Τά ἀναφερόμενα στό στοιχείο γ μικτά ὁλοκληρωμένα κυκλώματα δύνανται νά κατασκευασθοῦν χρησιμοποιώντας καί/ἤ ἀποκλειστικά μικροσκοπικά διακεκριμένα στοιχεία. Ή περιεχόμενη στό στοιχείο γ φράση «συνενοῦντα κατά τρόπο πρακτικῶς ἀδιαχώριστο ἐπί τῆς αὐτῆς μονωτικής βάσεως» σημαίνει ὅτι υφίσταται ἀδυναμία ἀποχωρισμοί) τῶν διακεκριμένων στοιχείων, ἄν ὁ ἀποχωρισμός μεμονωμένων μερῶν δέν εἶναι δυνατός χωρίς νά θιγεί ἡ φυσική ἑνότης τοῦ συνόλου ἤ ἄν εἶναι ἀπρόσφορος ἀπό οικονομικῆς ἀπόψεως.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά ιταλικά.