62019CO0818_INF
Postanowienie Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 30 kwietnia 2020 r. –Marvik-Pastrogor i Rodes – 08
(sprawy połączone C‑818/19 i C‑878/19
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 ust. 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Środowisko naturalne – Energia elektryczna pochodzenia wiatrowego i słonecznego – Dyrektywa 2009/28/WE – Wspieranie użycia energii ze źródeł odnawialnych – Artykuł 3 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) – Obowiązkowe krajowe cele ogólne – Artykuły 16 i 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej – Wolność prowadzenia działalności gospodarczej – Prawo własności – Ogólne zasady niedyskryminacji, pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań – Opłata z tytułu produkcji energii ze źródeł odnawialnych – Częściowy oczywisty brak właściwości Trybunału
1.
Środowisko naturalne – Wspieranie użycia energii ze źródeł odnawialnych – Dyrektywa 2009/28 – Obowiązkowe cele w odniesieniu do udziału energii ze źródeł odnawialnych – Środki przyjęte w celu osiągnięcia tych celów – Uprawnienia dyskrecjonalne państw członkowskich – Uregulowanie krajowe ustanawiające opłatę z tytułu produkcji energii ze źródeł odnawialnych – Dopuszczalność
[dyrektywa 2009/28 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 3 ust. 3 akapit pierwszy lit. a)]
(zob. pkt 39, 50, 59; pkt 1 sentencji)
2.
Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Zakres – Wniosek o wykładnię karty praw podstawowych Unii – Uregulowanie krajowe niestanowiące wprowadzenia w życie prawa Unii lub niemający środków styczności z nim – Oczywisty brak właściwości Trybunału
(Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 51 ust. 1)
(zob. pkt 51, 58, 60; pkt 2 sentencji)
Sentencja
1)
Artykuł 3 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE, należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu ustanawiającemu opłatę z tytułu produkcji energii ze źródeł odnawialnych.
2)
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest w oczywisty sposób niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania, z którymi zwrócił się Varhoven kasatsionen sad (najwyższy sąd kasacyjny, Bułgaria) i przez Sofiyski Rayonen sad (sąd okręgowy w Sofii, Bułgaria), w zakresie, w jakim dotyczą one wykładni art. 16 i 17 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz zasad niedyskryminacji, pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań.