62022CC0216
TUAIRIM AN ABHCÓIDE GHINEARÁLTA
EMILIOU
arna tabhairt an 7 Meán Fómhair 2023 (
1
) (
i
)
Cás C-216/22
A. A.
v
Bundesrepublik Deutschland
(Iarraidh ar réamhrialú ó Verwaltungsgericht Sigmaringen (Cúirt Riaracháin, Sigmaringen, an Ghearmáin))
(Tarchur chun réamhrialú – Limistéar saoirse, slándála agus ceartais – Tearmann – Treoir 2013/32/AE – Nósanna imeachta coitianta chun cosaint idirnáisiúnta a thabhairt agus a tharraingt siar – Iarratas ar chosaint idirnáisiúnta – Forais neamh-inghlacthachta – Airteagal 33(2)(d) – Iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta – Na himthosca faoin nach bhféadfaí iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta a dhearbhú a bheith neamh-inghlactha – Breithiúnas na Cúirte Breithiúnais atá ábhartha maidir le scrúdú i dtaobh an gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí cosanta idirnáisiúnta – Airteagal 40 – Coincheap “eilimintí nua” – Féidearthacht go mbeadh breithiúnas na Cúirte Breithiúnais ina eilimint nua den sórt sin – Airteagal 46(1)(a)(ii) – Achomharc i gcoinne cinnidh lena rialaítear go bhfuil iarratas iardain neamh-inghlactha agus Airteagal 33(2)(d) á chur i bhfeidhm – Cé chomh fairsing is a bhí an t-athbhreithniú a rinne cúirteanna náisiúnta i gcomhthéacs an achomhairc – Ráthaíochtaí nós imeachta)
I. Réamhrá
1.
Le blianta beaga anuas, tá méadú suntasach tagtha ar líon na n-iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta i mBallstáit an Aontais Eorpaigh. (
2
) Bíonn iarratais den sórt sin, a shainítear mar “iarratas a dhéantar a dhéantar tar éis cinneadh críochnaitheach a bheith déanta i dtaobh iarratas iardain” [Aistriúchán neamhoifigiúil] a dhéanann an duine céanna, faoi réir rialacha nós imeachta ar leith a leagtar síos le Treoir 2013/32/AE. (
3
)
2.
Go sonrach, i gcomhréir le hAirteagal 33(2)(d) den Treoir sin, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 40 de, féadfaidh na húdaráis náisiúnta a mheas go bhfuil iarratais ar chosaint idirnáisiúnta neamh-inghlactha. Tá an fhéidearthacht sin faoi réir an choinníoll, áfach, nach bhfuil “eilimintí nua ar bith […] i dtaca leis an scrúdú ar cé acu a cháilíonn nó nach gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta” [Aistriúchán neamhoifigiúil] eascartha nó tugtha ar aird ag an iarratasóir sin. Dá bhrí sin, más ann “[d’]eilimintí nua” den sórt sin, ní féidir a dhearbhú go bhfuil iarratas iardain neamh-inghlactha agus na forálacha sin á chur i bhfeidhm.
3.
Baineann an cás seo, inter alia, leis an léiriú atá le déanamh ar an gcoincheap seo. Is náisiúnach de chuid na Siria é A. A., an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí. Sa bhliain 2017, rinne sé iarratas ar chosaint idirnáisiúnta sa Ghearmáin. Tugadh cosaint choimhdeach dó, ach níor tugadh stádas dídeanaí dó. In 2021, chuir sé iarratas iardain faoi bhráid an údaráis chéanna. Cé nár chuir sé aon eilimintí fíorasacha nua chun cinn, dúirt sé go raibh breithiúnas (
4
) tugtha ag an gCúirt Bhreithiúnais tar éis a rinneadh an cinneadh maidir lena chéad iarratas, breithiúnas lena rialaítear, dar leis, gur chuir an t-údarás inniúil, agus an t-iarratas sin á scrúdú aige, ualach cruthúnais níos airde i bhfeidhm air ná an t-ualach a cheanglaítear de réir dhlí an Aontais. I bhfianaise an bhreithiúnais sin, maíonn sé gur cheart stádas dídeanaí a dheonú air. Sa chomhthéacs sin, tugtar deis don Chúirt Bhreithiúnais, inter alia, rialú a dhéanamh maidir leis na himthosca inar cheart ceann dá breithiúnais, amhail an breithiúnas a bhfuil A. A. ag seasamh air a mheas mar “eilimint nua” de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32.
4.
Sa Tuairim seo, iarrfaidh mé ar an gCúirt Bhreithiúnais cur chuige a leanúint atá bunaithe ar an rialáil a rinne sí ina breithiúnas an 14 Bealtaine 2020, Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság Dél-alföldi Regionális Igazgatóság (“Breithiúnas an 14 Bealtaine 2020”). (
5
) Sa bhreithiúnas sin, rialaigh an Chúirt Bhreithiúnais den chéad uair gurb ionann breith a thug sí, in imthosca áirithe, agus “eilimint nua” agus nach féidir a dhearbhú go bhfuil iarratas iardain neamh-inghlactha.
5.
I ndáil leis an méid sin, tá sé mar aidhm agam brí bhreithiúnais an 14 Bealtaine 2020 a shoiléiriú, go háirithe maidir leis an bprionsabal res
judicata agus an cuspóir, is gné dhílis de Threoir 2013/32 é, an t-ualach riaracháin a bheadh ar údaráis inniúla náisiúnta dá gceanglófaí orthu dul i mbun nós imeachta scrúdúcháin iomlán le haghaidh gach iarratas iardain a thaiscfí os a gcomhair ina dhiaidh sin a mhaolú. Mar a cuirfidh mé béim air ar fud na Tuairime seo, baineann an cás seo, arís, leis an gcothromaíocht chigilteach nach mór a bhaint amach idir an cuspóir sin agus an gá atá ann lena áirithiú, i ngach cás, go gcomhlíonfar prionsabal an non-refoulement agus go ndéanfar cearta iarrthóirí tearmainn a chosaint go leordhóthanach.
II. An dlí lena mbaineann
A. Dlí an Aontais Eorpaigh
6.
Foráiltear le hAirteagal 33 de Threoir 2013/32, dar teideal “Iarratais neamh-inghlactha”:
“1.   Sa bhreis ar na cásanna nach ndéantar scrúdú ar iarratas iontu i gcomhréir le Rialachán (AE) Uimh. 604/2013 [ (
6
)], níl ceangal ar na Ballstáit a scrúdú i dtaobh an gcáilíonn iarratasóir do chosaint idirnáisiúnta i gcomhréir le Treoir 2011/95/AE [ (
7
)] i gcás ina meastar an t-iarratas a bheith neamh-inghlactha de bhun an Airteagail sin.
2.   Ní fhéadfaidh na Ballstáit a mheas go bhfuil iarratas ar chosaint idirnáisiúnta neamh-inghlactha ach sna cásanna seo a leanas:
[…]
(d)
is iarratas iardain é an t-iarratas, i gcás nár eascair nó nár thug an t-iarratasóir ar aird eilimintí nó torthaí nua ar bith i dtaca leis an scrúdú ar cé acu a cháilíonn nó nach gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta de bhua Threoir 2011/95/AE; nó
[...]” [Aistriúchán neamhoifigiúil]
7.
De bhun Airteagal 40 den Treoir sin, dar teideal “Iarratas iardain”:
“1.   Más rud é, maidir le duine a bhfuil iarratas ar chosaint idirnáisiúnta i mBallstát déanta aige, go ndéanfaidh sé aon uiríoll breise nó aon iarratas iardain eile sa Bhallstát céanna, scrúdóidh an Ballstát sin na huiríll bhreise nó na heilimintí den iarratas iardain sin faoi chuimsiú an scrúdúcháin roimhe sin nó faoi chuimsiú scrúdú an chinnidh atá faoi athbhreithniú nó faoi achomharc, sa mhéid go bhféadfaidh na húdaráis inniúla na heilimintí ar fad atá mar bhunús leis na huiríll bhreise nó leis an iarratas nua a chur san áireamh agus a mheas laistigh den chreat sin.
2.   Chun críche cinneadh a ghlacadh i dtaca le hinghlacthacht an iarratais ar chosaint idirnáisiúnta de bhun Airteagal 33(2)(d), beidh iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta faoi réir réamhscrúdú ar dtús i dtaobh eilimintí nó torthaí nua a bheith ag eascairt nó a bheith curtha i láthair ag an iarratasóir a bhaineann leis an scrúdú i dtaobh an gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta de bhua Threoir 2011/95/AE.
3.   Má chinntear leis an réamhscrúdú dá dtagraítear i mír 2 gur eascair eilimintí nó torthaí nua nó gur thug an t-iarratasóir eilimintí nó torthaí nua ar aird a thugann ardú suntasach don dóchúlacht go bhféadfadh an t-iarratasóir cáiliú mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta de bhua Threoir 2011/95/AE, déanfar an t-iarratas a scrúdú tuilleadh i gcomhréir le Caibidil II. Féadfaidh na Ballstáit foráil a dhéanamh freisin ar chúiseanna eile maidir le hiarratas iardain a scrúdú tuilleadh.
[…]
5.   Nuair nach ndéantar iarratas iardain a scrúdú tuilleadh de bhun an Airteagail seo, measfar é a bheith neamh-inghlactha, i gcomhréir le hAirteagal 33(2)(d).
[...]” [Aistriúchán neamhoifigiúil]
8.
In Airteagal 46 den Treoir chéanna, dar teideal “An ceart chun leighis éifeachtaigh”, luaitear an méid seo a leanas i gcodanna ábhartha:
“1.   Áiritheoidh na Ballstáit go mbeidh ceart ag iarratasóirí leigheas éifeachtach a fháil os comhair cúirte nó binse, i gcoinne na nithe seo a leanas:
(a)
cinneadh a dhéantar i dtaca lena n-iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, lena n-áirítear:
[…]
(ii)
cinneadh lena meastar go bhfuil iarratas neamh-inghlactha de bhun Airteagal 33(2);
[…]
3.   Chun mír 1 a chomhlíonadh, áiritheoidh na Ballstáit go ndéanfar le leigheas éifeachtach foráil maidir le scrúdú iomlán ex nunc ar fhíorais agus ar phointí dlí freisin, lena n-áirítear, i gcás inarb infheidhme, scrúdú ar riachtanais cosanta idirnáisiúnta de bhun Threoir 2011/95/AE, i nósanna imeachta achomhairc os comhair cúirte nó binse céadchéime ar a laghad.
…”
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
B. Dlí na Gearmáine
9.
Leagtar síos na príomhrialacha substainteacha agus rialacha nós imeachta lena rialaítear nósanna imeachta tearmainn san Asylgesetz (Dlí maidir le Tearmann) an 26 Meitheamh 1992 (BGBl. 1992 I, lch. 1126), mar a foilsíodh an 2 Meán Fómhair 2008 (BGBl. 2008 I, lch. 1798), sa leagan is infheidhme maidir leis an díospóid sna príomhimeachtaí (“an AsylG”).
10.
I § 29 den AsylG, dar teideal “Iarratais neamh-inghlactha”, luaitear an méid seo a leanas:
“(1)   Beidh iarratas neamh-inghlactha sna cásanna seo a leanas:
[…]
5. i gcás iarratas iardain de bhun § 71, ní gá nós imeachta nua tearmainn a sheoladh.”
11.
Foráiltear le § 71 den Dlí sin, dar teideal “Iarratas iardain”:
“(1)   Más rud é, tar éis iarratas ar thearmann a rinneadh roimhe sin a tharraingt siar nó tar éis diúltú dosháraithe dó, go ndéanfaidh an náisiúnach eachtrach iarratas nua ar thearmann a thaisceadh (iarratas iardain), ní sheolfar nós imeachta nua tearmainn ach amháin má shásaítear coinníollacha § 51(1) go (3) den Verwaltungsverfahrensgesetz [(Dlí maidir le Nós Imeachta Riaracháin), mar a foilsíodh an 23 Eanáir 2003 (BGBl. 2003 I, lch. 102) (“VwVfG”)]; déanfaidh an Oifig Cónaidhme [um Imirce agus Dídeanaithe] scrúdú ar an méid sin […]”
12.
Leagtar amach forálacha ginearálta le VwVfG maidir le nósanna imeachta riaracháin na n-údarás poiblí. De réir § 51(1) go (3) den Dlí sin:
“(1)   Ní mór do chomhlacht riaracháin, arna iarraidh sin don duine lena mbaineann, a chinneadh go ndéanfar beart riaracháin nach féidir agóid a dhéanamh ina choinne a neamhniú nó a mhodhnú a thuilleadh, más rud é:
1. go bhfuil athrú tagtha ina dhiaidh sin ar an seasamh fíorasach nó dlíthiúil ar a raibh an beart bunaithe i bhfabhar an duine lena mbaineann;
2. go bhfuil fianaise nua tagtha chun cinn as a dtiocfadh cinneadh níos fabhraí don duine lena mbaineann;
3. i gcomhréir le § 580 den Zivilprozessordnung [(Cód an Nós Imeachta Shibhialta)], go bhfuil cúiseanna ann go ndéanfaí an nós imeachta a athoscailt.
(2)   Ní bheidh an t-iarratas inghlactha ach amháin más rud é, gan locht tromchúiseach a bheith air, nach raibh an duine lena mbaineann in ann brath ar an bhforas le hathscrúdú a bhaint amach i gcomhthéacs an nós imeachta roimhe sin, lena n-áirítear trí achomharc a dhéanamh i gcoinne an bhirt riaracháin.
(3)   Ní mór an t-iarratas a dhéanamh laistigh de thrí mhí. Cuirtear tús leis an tréimhse sin ón lá ar tháinig an duine lena mbaineann ar an eolas faoin bhforas atá ann le hathscrúdú a dhéanamh.”
III. Fíricí, imeachtaí náisiúnta agus na ceisteanna a tharchuirtear
13.
Is náisiúnach de chuid na Siria é A. A., an t-iarratasóir sna príomhimeachtaí. De réir a ráiteas féin, d’fhág sé an tSiria in 2012 agus d’fhan sé sa Libia go dtí 2017. I ndiaidh sin tháinig sé isteach sa Ghearmáin tríd an Iodáil agus an Ostair.
14.
Rinne A. A. iarratas ar thearmann sa Ghearmáin an 26 Iúil 2017. Dúirt sé, inter alia, gur chríochnaigh sé a sheirbhís mhíleata sa tSiria idir 2003 agus 2005 agus gur fhág sé an tír sin ar eagla go ndéanfaí é a ath-shlógadh le haghaidh seirbhís mhíleata nó go gcuirfear go príosún é dá ndiúltódh sé teacht i láthair le haghaidh seirbhís mhíleata.
15.
Le cinneadh an 16 Lúnasa 2017, dheonaigh Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (an Oifig Cónaidhme um Imirce agus Dídeanaithe, an Ghearmáin) cosaint choimhdeach dó, ach dhiúltaigh an Oifig sin a iarratas ar stádas dídeanaí. Go bunúsach, bhí an Bundesamt für Migration und Flüchtlinge den tuairim nach bhféadfaí glacadh leis go Stát na Siria ar imeacht A. A. ón tSiria mar ghníomh tréigthe nó go mbraithfeadh an Stát gur duine a bhí ann a bhí páirteach leis an bhfreasúra, toisc gur tháinig sé ó cheantar ina raibh roinnt grúpaí armtha, lena n-áirítear Arm na Siria ach gan bheith teoranta don arm sin amháin, a raibh freagrach as bombardú a dhéanamh agus toisc nach raibh cónaí air sa tSiria a thuilleadh nuair a fuair a theaghlach litir a d’éiligh air dul isteach sna fórsaí armtha den dara huair. Ina theannta sin, mheas an Oifig sin nach raibh sé cruthaithe ag A. A., sa chás go bhfilleadh sé ar an tSiria, go gcuirfí iallach air seirbhís a dhéanamh le hArm na Siria. Ní dhearna A. A. achomharc ar an gcinneadh sin, a tháinig chun bheith ina chinneadh críochnaitheach dá réir sin.
16.
An 15 Eanáir 2021, rinne A. A. iarratas arís go ndeonófaí stádas dídeanaí air sa Ghearmáin. Bhí sé ag brath ar bhreithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais, eadhon an breithiúnas in Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Seirbhís mhíleata agus tearmann), breithiúnas a tugadh tar éis a diúltaíodh a chéad iarratais, agus lena rialaítear, dar leis, gur chuir an Oifig Cónaidhme um Imirce agus Dídeanaithe ualach cruthúnais níos airde i bhfeidhm air ná an t-ualach a cheanglaítear de réir dhlí an Aontais, agus gur cheart do na húdaráis náisiúnta glacadh leis go mbreathnófaí ar a imeacht ón tSiria mar ghníomh sainráite freasúra polaitiúil. D’áitigh sé gurb ionann an breithiúnas sin agus athrú ar a “sheasamh dlíthiúil” de réir bhrí § 51(1) de VwVfG agus go raibh ceangail ar an Oifig Cónaidhme um Imirce agus Dídeanaithe, dá bhrí sin, scrúdú a dhéanamh ar a iarratas iardain ar na tuillteanais.
17.
Le cinneadh an 22 Márta 2021, dhiúltaigh an t-údarás sin d’iarratas iardain A. A. mar iarratas a bhí neamh-inghlactha. Go bunúsach, dúirt an t-údarás sin nár athraigh an breithiúnas in Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Seirbhís mhíleata agus tearmann)“seasamh dlíthiúil” A. A. agus nach raibh sé d’oibleagáid ar an údarás sin scrúdú a dhéanamh ar a iarratas iardain ar na tuillteanais.
18.
Rinne A. A. achomharc i gcoinne an chinnidh sin os comhair Verwaltungsgericht Sigmaringen (an Chúirt Riaracháin, Sigmaringen, an Ghearmáin), ag iarraidh go gcuirfí an cinneadh céanna ar leataobh agus go ndeonófaí stádas dídeanaí air.
19.
Míníonn an chúirt sin, de bhun § 71 de AsylG, má thaisceann duine iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta tar éis iarratas a rinneadh roimhe sin a bheith tarraingthe siar nó diúltaithe le cinneadh críochnaitheach nach féidir agóid a dhéanamh ina aghaidh a thuilleadh, nach féidir nós imeachta nua maidir le tearmann a chur i gcrích ach amháin má shásaítear ceanglais § 51(1) go (3) de VwVfG. Baineann an chéad cheann de na forálacha sin le cás inar athraíodh an “seasamh dlíthiúil” ar a bhfuil an cinneadh críochnaitheach sin bunaithe i bhfabhar an duine lena mbaineann.
20.
De réir dhlí na Gearmáine, rinneadh léiriú ar choincheap an athraithe ar an “seasamh dlíthiúil” de réir na forála sin chun leasuithe ar na forálacha dlíthiúla is infheidhme amháin a chuimsiú. Dá bhrí sin, ní hionann breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais, amhail an breithiúnas in Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Seirbhís mhíleata agus tearmann) ar a bhfuil A. A. ag seasamh sna príomhimeachtaí, nach mbaineann ach leis an mbealach ar cheart léiriú a dhéanamh ar an reachtaíocht sin, gan difear a dhéanamh dá bailíocht nó gan a rialú go gcaithfear í a leasú agus é sin a bheith ina athrú ar “sheasamh dlíthiúil” an duine lena mbaineann.
21.
Is éard is mian le Verwaltungsgericht Sigmaringen (an Chúirt Riaracháin, Sigmaringen) a fháil amach, go bunúsach, an ionann § 51(1) de VwVfG, mar atá léiriú déanta air i gcásdlí na Gearmáine, agus an bealach ceart ina gcaithfear an coincheap “eilimint nua” a thuiscint i gcomhthéacs chur i bhfeidhm Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 agus Airteagal 40(1) go (3) den Treoir sin. (
8
) Ag féachaint ar bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, fiafraíonn an Chúirt sin an bhféadfaí a mheas nach ndearnach na ceanglais atá leagtha síos leis na forálacha sin a thrasuí go leordhóthanach le § 71(1) de AsylG.
22.
Chomh maith leis sin, is mian leis an gcúirt sin fios a bheith aici an bhfuil sí i dteideal rialú a thabhairt, sa chás seo, ar thuillteanais iarratas A. A. ar chosaint idirnáisiúnta. I ndáil leis sin, tugann sí faoi deara, de réir dhlí na Gearmáine, nuair atá dearbhú déanta ag an Oifig Cónaidhme um Imirce agus Dídeanaithe go bhfuil iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta neamh-inghlactha, go bhfuil an duine lena mbaineann, ar ndóigh, i dteideal agóid a dhéanamh i gcoinne an chinnidh sin os comhair na gcúirteanna náisiúnta. Mar sin féin, agus cinneadh á dhéanamh maidir leis an achomharc a bhaineann le hinghlacthacht iarratais den sórt sin, ní féidir leis na cúirteanna náisiúnta a chinneadh cé acu a dheonófar nó nach ndeonófar cosaint idirnáisiúnta don duine lena mbaineann. I bprionsabal, ní dhéanann na cúirteanna náisiúnta amhlaidh go dtí go dtagann Oifig Cónaidhme um Imirce agus Dídeanaithe féin ar thuairim maidir leis ar ceart an cinneadh a bhaineann leis an iarratas roimhe sin ar chosaint idirnáisiúnta a leasú i bhfianaise an iarratais iardain a rinneadh ina dhiaidh sin.
23.
Sna himthosca sin, chinn Verwaltungsgericht Sigmaringen (an Chúirt Riaracháin, Sigmaringen) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
“1.
a. An bhfuil foráil náisiúnta ar dá réir nach bhfuil athiarratas inghlactha ach i gcás ina bhfuil an staid fhíorasach agus dhlíthiúil a bhí mar bhunús leis an gcinneadh diúltaithe bunaidh tar éis athrú i bhfabhar an iarratasóra ina dhiaidh sin i gcomhréir le hAirteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40(2) de Threoir [2013/32]?
b. An gcuirtear, le hAirteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40(2) de Threoir [2013/32], bac ar fhoráil náisiúnta ar dá réir nach gcaitear le cinneadh [ó Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh] ... mar ‘eilimint nua’ nó ‘imthoisc nua’ nó ‘cinneadh nua’ mura gcinntear neamhchomhréireacht idir an fhoráil náisiúnta agus dlí an Aontais leis an gcinneadh sin, ar cinneadh é atá teoranta do léiriú ar dhlí an Aontais? Cad iad na coinníollacha, más iomchuí, nach mór a bheith ann chun breithiúnas de Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, nach ndéantar ann ach léirmhíniú ar dhlí an Aontais, a chur san áireamh mar ‘eilimint nua’ nó ‘imthoisc nua” nó ‘cinneadh nua’?
2.
Más freagra dearfach a thabharfar ar Cheist 1a agus 1b, an gcaithfear Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40(2) de Threoir [2013/32] a léirmhíniú sa chaoi go gcaithfear breithiúnas de [Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh] ina rialaítear go bhfuil toimhde láidir ann go bhfuil baint idir diúltú do sheirbhís mhíleata a dhéanamh faoi na coinníollacha a leagtar síos in Airteagal 9(2)(e) de Threoir [2011/95] agus ceann de na cúig fhoras in Airteagal 10 den Treoir sin a chur san áireamh mar ‘eilimint nua’ nó ‘imthoisc nua’ nó ‘cinneadh nua’?
3.
a.
An gcaithfear Airteagal 46(1)(a)(ii) de Threoir [2013/32] a léirmhíniú sa chaoi go bhfuil an leigheas breithiúnach i leith cinneadh maidir le do-ghlacthacht arna dhéanamh ag an údarás cinntitheach de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40(5) de [Threoir 2013/32] teoranta do scrúdú i dtaobh an raibh an ceart ag an údarás cinntitheach gur comhlíonadh na coinníollacha chun a mheas go raibh an t‑athiarratas ar thearmann do-ghlactha … ?
b.
Más freagra diúltach a thabharfar ar Cheist 3a, an gcaithfear Airteagal 46(1)(a)(ii) de Threoir [2013/32] a léirmhíniú sa chaoi go gcumhdaíonn an leigheas breithiúnach i gcoinne cinneadh maidir le do-ghlacthacht scrúdú freisin i dtaobh an gcomhlíontar na coinníollacha i leith cosaint idirnáisiúnta a dheonú de réir bhrí Airteagal 2(b) de Threoir [2011/95] má chinneann an chúirt [náisiúnta], tar éis di a scrúdú féin a dhéanamh, nach gcomhlíontar na coinníollacha chun an t‑athiarratas ar thearmann a dhiúltú toisc é a bheith do-ghlactha?
c.
Más freagra dearfach a thabharfar ar Cheist 3b, an gcuirtear ceangal le cinneadh den sórt sin ón gcúirt [náisiúnta] go bhfuil na ráthaíochtaí speisialta nós imeachta [dá bhforáiltear] faoin tríú habairt d’Airteagal 40(3) de [Threoir 2013/32] in éineacht leis na rialacha i gCaibidil II de [Threoir 2013/32] tugtha don iarratasóir [ar dtús]? An féidir leis an gcúirt [sin] an nós imeachta sin a sheoladh í féin nó an gcaithfeadh sí – tar éis di, más gá, na himeachtaí dlí a chur ar fionraí – é a tharmligean chuig an údarás cinntitheach? An féidir leis an iarratasóir comhlíonadh na ráthaíochtaí nós imeachta sin a tharscaoileadh?”
24.
Taisceadh an iarraidh ar réamhrialú, dar dáta an 22 Feabhra 2022, ag an gCúirt Bhreithiúnais an 23 Márta 2022. Chuir Rialtas na Gearmáine agus Rialtas na hOstaire, chomh maith leis an gCoimisiún Eorpach, barúlacha i scríbhinn isteach. Bhí ionadaíocht ag Rialtas na Gearmáine agus ag an gCoimisiún ag an éisteacht a bhí ar siúl an 28 Feabhra 2023.
IV. Anailís
25.
Trína ceisteanna, a bhaineann le gach cás ina dtaiscfear iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta, iarrann Verwaltungsgericht Sigmaringen (an Chúirt Riaracháin, Sigmaringen), an chúirt a rinne an tarchur sa chás seo, ar an gCúirt Bhreithiúnais aghaidh a thabhairt, ar an iomlán, ar dhá shaincheist ar leith.
26.
Ar an gcéad dul síos, tá treoir ón gCúirt Bhreithiúnais uaithi maidir le léiriú an choincheapa “eilimint nua”, de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40 de Threoir 2013/32, agus na coinníollacha inar féidir a dhearbhú go bhfuil iarratas iardain neamh-inghlactha, agus na forálacha sin á cur i bhfeidhm, (Ceisteanna 1 agus 2). Mar a mhínigh mé i bpointe 2 thuas, a leithne a ndéantar léiriú an choincheapa “eilimint nua”, is deacra atá sé do na húdaráis inniúla a dhearbhú go bhfuil iarratais iardain neamh-inghlactha. Os a choinne sin, is ea is cúinge an coincheap sin a léiriú, is fusa do na húdaráis sin na hiarratais sin a dhiúscairt gan aon mheasúnú a dhéanamh orthu ar na tuillteanais.
27.
Ar an dara dul síos, fiosraíonn an chúirt a rinne an tarchur maidir le méid an leighis a chaithfear a thabhairt do A. A. i gcoinne an chinnidh atá faoi dhíospóid, a bhaineann le cinneadh na hOifige Cónaidhme um Imirce agus Dídeanaithe a iarratas iardain a dhiúltú toisc é a bheith neamh-inghlactha. Go bunúsach, i gcomhthéacs an achomhairc a rinne A. A. os a chomhair, fiafraíonn sí ar gá teorainn a chur lena chinneadh le cinneadh a dhéanamh ar diúltaíodh go cuí d’iarratas iardain an duine lena mbaineann mar iarratas neamh-inghlactha nó an bhféadfaidh sí dul níos faide ina athbhreithniú agus scrúdú a dhéanamh chomh maith an gcaithfear stádas dídeanaí a dheonú air nó uirthi, i bhfianaise an cheanglais atá leagtha síos le hAirteagal 46(1) de Threoir 2013/32 nach mór leigheas éifeachtach a chur ar fáil d’iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta (Ceist 3(a) agus (b)). Más gá, is mian leis an gcúirt a rinne an tarchur a fháil amach cé acu, más ann di, de na ráthaíochtaí nós imeachta speisialta a shonraítear i gCaibidil II den Treoir sin nach mór di a chomhlíonadh (Ceist 3(c)).
28.
Déanfaidh mé an dá shaincheist sin a mheas ceann ar cheann.
A. (Neamh-)inghlacthacht iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta (Ceisteanna 1 agus 2)
1.
Réamhbharúlacha maidir le forálacha ábhartha Threoir 2013/32 agus ar chúlra an chéad dá cheist
29.
Mar atá luaite agam i bpointe 1 thuas, tá rialacha sonracha nós imeachta i dTreoir 2013/32 maidir le hiarratais iardain. Sa mhéid agus go bhfuil na rialacha sin bunaithe ar an réasúnaíocht “[i] gcás ina ndéanfaidh iarratasóir iarratas iardain gan fianaise nó argóintí nua a thabhairt, bheadh sé díréireach ceangal a chur ar na Ballstáit nós imeachta scrúdúcháin iomlán nua a chur i gcrích […] i gcomhréir le prionsabal res judicata[Aistriúchán neamhoifigiúil], (
9
) tá sé beartaithe leis na rialacha sin cosc a chur ar ualach riaracháin díréireach a chur ar na húdaráis inniúla náisiúnta trí cheangal a chur orthu athmheasúnú a dhéanamh ar chás atá scrúduithe acu cheana féin. Ag an am céanna, is léir, agus na forálacha a bhaineann le hiarratais iardain á nglacadh aige, go raibh aird ag reachtóir an Aontais ní hamháin le héifeacht a thabhairt don phrionsabal sin agus chun ualach oibre na n-údarás sin a “mhaolú”, ach freisin chun leibhéal ard cosanta leordhóthanach a áirithiú i gcónaí d’iarrthóirí tearmainn, (
10
) chomh maith le prionsabal an non-refoulement a chomhlíonadh, lena leagtar síos nach féidir aon duine a sheoladh ar ais chuig géarleanúint. (
11
)
30.
Is é sin an cúlra ina dréachtaíodh Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40 de Threoir 2013/32. Cé go gceadaítear do na Ballstáit leis an gcéad cheann de na forálacha sin diúltú d’iarratais iardain toisc iad a bheith neamh-inghlactha, ní chuireann sé ar a gcumas é sin a dhéanamh ach amháin de réir coinníollacha daingne. Go deimhin, ní féidir iarratas iardain a dhiúltú toisc é a bheith neamh-inghlactha de bhua na forála sin ach amháin sa chás go dtaisctear é tar éis cinneadh críochnaitheach a bheith déanta maidir le hiarratas roimhe sin. (
12
) Ar a bharr sin, níl an fhéidearthacht sin ar fáil do na húdaráis náisiúnta inniúla ach amháin más rud é, mar atá luaite agam cheana, nach bhfuil “eilimintí nua ar bith […] i dtaca leis an scrúdú ar cé acu a cháilíonn nó nach gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta [...] eascartha nó tugtha ar aird ag an iarratasóir sin” [Aistriúchán neamhoifigiúil]. (
13
) Is iad seo an dá choinníoll sine
qua
non, a bhfuil feidhm acu go carnach.
31.
Chuige sin, is léir nach mór a thuiscint go bhfuil foras uileghabhálach ann le Treoir 2013/32, chun a dhearbhú go bhfuil iarratais iardain neamh-inghlactha. Go deimhin, luaitear sa chéad abairt d’Airteagal 33(2) den treoir “[nach bhféadfaidh]” na Ballstáit a mheas go bhfuil iarratas ar chosaint idirnáisiúnta (lena n-áirítear iarratas iardain) inghlactha “ach amháin” sa chás go bhfuil ceann de na forais a liostaítear san fhoráil sin i gceist. (
14
) Dá bhrí sin, níl cead ag na Ballstáit forais bhreise le haghaidh neamh-inghlacthacht d’iarratais iardain a chur ar fáil ina reachtaíocht. (
15
)
32.
Maidir leis an gcaoi nach mór d’údaráis inniúla na mBallstát iarratais iardain a láimhseáil sa chleachtas, is é Airteagal 40 de Threoir 2013/32 sin an fhoráil ábhartha. Is léir ó mhíreanna 2 agus 3 den airteagal sin, mar a dheimhnigh an Chúirt Bhreithiúnais le déanaí, (
16
) nach mór, go bunúsach, d’údaráis inniúla na mBallstát próiseas dhá chéim a leanúint agus scrúdú á dhéanamh acu ar inghlacthacht iarratais iardain. I dtosach báire, ní mór dóibh réamhscrúdú a dhéanamh ar an iarratas iardain (Airteagal 40(2)). Le linn an réamhscrúdaithe sin, ní mór dóibh cinneadh a dhéanamh an ann “[d’]eilimint nua” nó “[d’]eilimintí nua” i dtaca leis an scrúdú ar cé acu a cháilíonn nó nach gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta. (
17
) Más amhlaidh go bhfuil a leithéid ann, sa dara háit, leantar ar aghaidh leis an scrúdú ar inghlacthacht an iarratais iardain, de bhun Airteagal 40(3) den Treoir sin, lena bhfuil ceangal ar na húdaráis inniúla cinneadh a dhéanamh an mbeidh “ardú suntasach a thabhairt don dóchúlacht” leis an “eilimint nua” nó na “heilimintí nua” go gcáileodh an t-iarratasóir do stádas dídeanaí nó do chosaint choimhdeach. (
18
)
33.
Maraon le hAirteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, ní dhéantar sainmhíniú sainráite ar bith ar an gcoincheap “eilimint nua” in Airteagal 40 den Treoir chéanna. Mar sin féin, nuair a chuirtear an dá fhoráil sin san áireamh le chéile, tagann soiléireacht maidir le raon feidhme an choincheapa sin chun cinn ar dhá bhealach thábhachtacha.
34.
Ar an gcéad dul síos, is léir ó fhoclaíocht Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40(2) agus (3) den Treoir sin (“eilimintí nua […] a bheith ag eascairt nó a bheith curtha i láthair ag an iarratasóir”) nach mór a mheas gur eilimint “nua” í eilimint nuair a tháinig sí i gcrích tar éis gur glacadh an cinneadh maidir le hiarratas an iarratasóra roimhe sin nó má tá sí curtha i láthair ag an iarratasóir den chéad uair mar chuid dá iarratas iardain nó dá hiarratas iardain. (
19
) Mar sin, ní féidir le “[h]eilimint nua” a bheith comhdhéanta d’eilimint a scrúdaíodh cheana féin ag na húdaráis inniúla mar chuid den nós imeachta a bhaineann lena iarratas iardain nó lena hiarratas iardain. Mar a chinn an Chúirt Bhreithiúnais, ag tagairt d’Aithris 36 de Threoir 2013/32, is ionann “eilimint nua” agus eilimint nach bhféadfaí an cinneadh lena gcuirtear críoch an nós imeachta sin a bhunú uirthi. (
20
)
35.
Ar an dara dul síos, ionas nach ndearbhófar go bhfuil iarratas iardain neamh-inghlactha, ní mór go mbainfí “eilimint nua” ní hamháin “leis an scrúdú i dtaobh an gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta de bhua Threoir 2011/95/AE”, ach go dtabharfaidh sí “ardú suntasach don dóchúlacht” go n-éireoidh lena iarratas nó lena hiarratas ar na tuillteanais. (
21
) Is toisc teorannaithe tábhachtach í sin. Go deimhin, mar a mhínítear ag Rialtas na hOstaire, ní féidir le gach eilimint nua cosc a chur ar iarratas iardain a dhearbhú mar iarratas neamh-inghlactha. Ní cheanglaítear le Treoir 2013/32 ach go staonfaidh na Ballstáit ó thoradh den sórt sin i gcás ina dtabharfaidh an “eilimint nua”“ardú suntasach don dóchúlacht” go n-aithneofaí an duine lena mbaineann mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta.
36.
Tar éis dom na soiléirithe sin a dhéanamh, tugaim faoi deara, i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, gur chuir an Chúirt Bhreithiúnais in iúl cheana féin nach bhfuil an coincheap “eilimint nua”, de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40 de Threoir 2013/32, teoranta d’eilimintí fíorasacha amháin, ach féadfaidh freisin gnéithe de chineál dlíthiúil amháin a chuimsiú leis an gcoincheap sin, lena n-áirítear breithiúnais na Cúirte Breithiúnais. Go deimhin, deirtear ann focal ar fhocal “gur eilimint nua é breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais lena gcinntear nach bhfuil reachtaíocht náisiúnta ag luí le dlí an Aontais a bhaineann le scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, de réir bhrí na forála sin”. (
22
)
37.
Bhain an breithiúnas sin le cás inar léir gur diúltaíodh d’iarratais ar chosaint idirnáisiúnta na ndaoine lena mbaineann ar bhonn foráil náisiúnta a bhí contrártha le dlí an Aontais. Go deimhin, bhí na húdaráis inniúla ag brath ar fhoras neamh-inghlacthachta, cé go ndearnadh foráil don fhoras sin i ndlí na hUngáire, ní raibh sé i measc na bhforas a liostaítear in Airteagal 33(2) de Threoir 2013/32. Dá bhrí sin, chinn an Chúirt Bhreithiúnais go sonrach go raibh an fhoráil náisiúnta sin contrártha do dhlí an Aontais. (
23
)
38.
I bhfianaise an mhéid sin, baineann an chéad dá cheist ón gcúirt a rinne an tarchur, go sonrach, leis an gceist an bhfuil feidhm ag an gcinneadh ar thángthas air i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020 ach amháin i gcás ina n-eascraíonn sé ó bhreithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais go bhfuil an reachtaíocht náisiúnta, ar diúltaíodh d’iarratas ar chosaint idirnáisiúnta iardain ar a bonn, ag teacht salach ar dhlí an Aontais agus, dá réir sin, ní mór do chúirteanna náisiúnta gan an reachtaíocht sin a chur i bhfeidhm a thuilleadh, nó, ar bhonn níos leithne, i gcásanna freisin, amhail sna príomhimeachtaí, áit a bhfuil sé de thoradh ag breithiúnas na Cúirte Breithiúnais go gcaithfear ath-léiriú a dhéanamh ar reachtaíocht náisiúnta (ach nach bhfuil gá leasú a dhéanamh ar an reachtaíocht nó dearbhú a dhéanamh nach bhfuil feidhm ag an reachtaíocht). Sa chomhthéacs sin, iarrann an chúirt a rinne an tarchur ar an gCúirt seo soiléiriú a dhéanamh ar raon feidhme a breithiúnais an 14 Bealtaine 2020.
39.
Sna ranna thíos, tosóidh mé trí mhionsonrú a dhéanamh ar na cúiseanna, ag féachaint, inter
alia, ar na cúiseanna a thug an Chúirt Bhreithiúnais i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, gur féidir le breithiúnas na Cúirte Breithiúnais a bheith ina “eilimint nua” go ginearálta de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32. Míneoidh mé ansin cén fáth nach gceapaim go bhfuil aon ról le himirt i gcomhthéacs léiriú na forála sin, ag an idirdhealú atá leagtha amach ag an gcúirt a rinne an tarchur lena ndírítear ar an tionchar éagsúil a d’fhéadfadh a bheith ag breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais ar an reachtaíocht náisiúnta ábhartha. Maidir leis sin, beidh méid áirithe le rá agam faoin bhfáth nach mbraitheann mo fhreagra ar an gceist sin ar cé acu a bhí nó nach raibh breithiúnas den sórt sin ann cheana tráth a glacadh cinneadh críochnaitheach maidir le hiarratas iardain ón duine lena mbaineann nó a thug an Chúirt Bhreithiúnais a
posteriori.
2.
Cén fáth go bhféadfadh breithiúnas na Cúirte Breithiúnais a bheith ina “eilimint nua”
40.
I mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, thosaigh an Chúirt Bhreithiúnais le rialáil a dhéanamh (
24
), seachas i gcúinsí teoranta áirithe, nach bhfuil sé de cheangal ar údaráis inniúla na mBallstát an nós imeachta a bhaineann le hiarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta an duine lena mbaineann a athoscailt ex
officio, a luaithe a bheidh deireadh leis an nós imeachta sin le cinneadh críochnaitheach, cé go bhfuil cinneadh den sórt sin contrártha le dlí an Aontais.
41.
Thagair an Chúirt Bhreithiúnais don chásdlí socair a bhaineann le tábhacht an phrionsabal res
judicata, i ndlíchóras an Aontais Eorpaigh agus sna dlíchórais náisiúnta araon. (
25
) Thairis sin, thug sí le fios, i gcomhréir le prionsabal na deimhneachta dlíthiúla, nach gceanglaítear le dlí an Aontais go gcuirfí comhlachtaí riaracháin faoi oibleagáid, i bprionsabal, cinneadh riaracháin a athoscailt, cinneadh atá críochnaitheach tar éis do theorainneacha ama réasúnta le haghaidh leigheasanna dlíthiúla dul in éag nó tar éis go ndéanfaí gach iarracht réiteach a aimsiú faoin dlí náisiúnta. Luaigh sé go gcuireann comhlíonadh an phrionsabail sin cosc ar ghníomhartha riaracháin a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla acu a thabhairt faoi cheist ar feadh tréimhse éiginnte. (
26
)
42.
Ag brath, inter
alia, ar an mbreithiúnas in Kühne & Heitz, (
27
) chuir sí i bhfios go láidir go bhfuil cásanna áirithe ann, ar ndóigh, ina bhféadfadh go mbeadh gá le cinneadh riaracháin atá críochnaitheach tar éis dó a bheith deimhnithe le cinneadh breithiúnach, a athoscailt. Tá na cásanna sin teoranta, áfach. (
28
)
43.
I bhfianaise an mhéid sin, b’fhéidir gur ábhar iontais é gur luaigh an Chúirt Bhreithiúnais ansin gurb ann do bhreithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais lena deimhnítear gur diúltaíodh d’iarratas ar chosaint idirnáisiúnta roimhe sin ar bhonn reachtaíocht náisiúnta atá contrártha le dlí an Aontais –cé nach gcruthaítear aon oibleagáid, ar na húdaráis inniúla, an cinneadh deiridh lena ndiúltaítear d’iarratas den sórt sin a athoscailt ex
officio – mar sin féin, más ann do a leithéid de bhreithiúnas cuireann sé cosc ar na húdaráis chéanna a dhearbhú go bhfuil iarratas iardain an duine chéanna neamh-inghlactha agus Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 á chur i bhfeidhm, ós rud é gur “eilimint nua” é, de réir bhrí na forála sin. (
29
) Go bunúsach, bhí sí den tuairim, cé go bhfuil cosaint ann do nós imeachta maidir le deonú cosanta idirnáisiúnta dúnta cheana féin le cinneadh críochnaitheach, ar gach bealach, le prionsabail na deimhneachta dlíthiúla nó res
judicata (an oiread sin nach gceanglaítear le dlí an Aontais go ndéanfaí nós imeachta den sórt sin a athoscailt ex
officio, seachas i gcúinsí teoranta áirithe), ní chuireann an chosaint a thugtar leis na prionsabail sin bac ar an iarratasóir iarratas iardain a dhéanamh agus ó fheiceáil go ndéantar an t-iarratas sin á scrúdú ar an mbonn go bhfuil, cé gur beag athrú atá tagtha ar a staid fhíorasach nó ar a staid fhíorasach. cinneadh ann (in
casu, breithiúnas) ón gCúirt Bhreithiúnais nach mór a mheas mar “eilimint nua” de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40 de Threoir 2013/32 . . (
30
)
44.
Tugaim faoi deara, ag an éisteacht, go ndearna Rialtas na Gearmáine argóint, go bunúsach, dá bhféadfaí beagnach aon bhreithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais a mheas, tar éis bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, mar “eilimint nua” agus go gcuirfí cosc ar iarratas iardain a bheith neamh-inghlactha, go gceanglófaí ar údaráis inniúla Bhallstáit cinneadh riaracháin atá críochnaitheach cheana féin a athscrúdú gach uair a thugann an Chúirt Bhreithiúnais breithiúnas a bhaineann leis an dlí tearmainn, beag beann ar na teorainneacha ama chun agóid a dhéanamh i gcoinne an chinnidh chríochnaithigh sin a bheith imithe in éag.
45.
Aontaím leis an rialtas sin, gur dealraitheach, go pointe áirithe, gur saorga an t-idirdhealú a dhéantar ag an gCúirt Bhreithiúnais i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020 idir, ar thaobh amháin, an easpa d’oibleagáide ar bith ar údaráis inniúla na mBallstát cinneadh a rinneadh cheana ar iarratas ón duine lena mbaineann roimhe sin a athscrúdú, fiú má tá “eilimint nua” ann, agus, ar an taobh eile, an oibleagáid atá ar na húdaráis chéanna sin, i bhfianaise na heiliminte céanna sin, a dhearbhú go bhfuil iarratas iardain ón duine céanna sin inghlactha agus scrúdú a dhéanamh ar an iarratas sin ar na tuillteanais. Go deimhin, sa dá chás, cuirtear údaráis inniúla na mBallstát faoi oibleagáid, go bunúsach, athmheasúnú a dhéanamh ar staid an duine agus aird chuí á tabhairt ar an “eilimint nua”. (
31
)
46.
Tá roinnt cúiseanna áititheacha ann, áfach, a mhíníonn, i mo thuairim, cén fáth go bhféadfaí breithiúnas na Cúirte Breithiúnais a mheas mar “eilimint nua” de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40 de Threoir 2013/32, gan difear a dhéanamh do bhailíocht cinnidh chríochnaithigh a tugadh cheana féin ar iarratas den sórt sin a rinneadh roimhe sin.
47.
I ndáil leis sin, tugaim faoi deara, i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, gur luaigh an Chúirt Bhreithiúnais i gcás ina ndearbhófaí go raibh iarratas iardain neamh-inghlactha mar gheall ar easpa “eilimint nua” i gcás inar léir, i bhfianaise bhreithiúnais na Cúirte Breithiúnais, go raibh diúltú a rinneadh d’iarratas ón duine lena mbaineann roimhe sin contrártha do dhlí an Aontais, ansin féadfar cur i bhfeidhm mícheart dhlí an Aontais a athdhéanamh i ngach iarratas nua ar chosaint idirnáisiúnta a ndéanfaidh an duine lena mbaineann gan aon deis a bheith ann scrúdú a sholáthar dó nó di ar a iarratas nó a hiarratas nach bhfuil curtha ó bhail mar gheall ar shárú ar dhlí an Aontais. Mheas an Chúirt Bhreithiúnais nach bhféadfadh prionsabail na deimhneachta dlíthiúla nó res
judicata a bheith mar údar réasúnach le constaic den sórt sin ar chur i bhfeidhm éifeachtach rialacha dhlí an Aontais maidir leis an nós imeachta chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú. (
32
)
48.
Aithníonn Rialtas na Gearmáine féin gur gá teacht ar phointe cothromaíochta idir an gá atá ann le cinntiú de go dtabharfar cosaint don phrionsabail sin agus leas iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta chun cinneadh nua a bhaint amach. Admhaíonn sé mar sin nach prionsabal absalóideach é an prionsabal res
judicata agus gur féidir, in imthosca áirithe, é a mheá i gcoinne cúinsí eile.
49.
Agus é sin ráite agam, feictear domsa bhfuil imní ar an rialtas sin agus Rialtas na hOstaire araon nach ndéanfaí an prionsabal res
judicata a chosaint go leordhóthanach dá dtabharfaí raon feidhme ró-leathan don choincheap “eilimint nua” de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32.
50.
Maidir leis an argóint sin, tugaim chun chuimhne, ionas go nglacfar le “[h]eilimint nua” mar eilimint a chuirfear stop le hiarratas iardain a bheith dearbhaithe mar iarratas neamh-inghlactha, caithfear, mar atá luaite agam thuas i bpointe 32, gur eilimint atá ann a thugann “ardú suntasach don dóchúlacht” go bhféadfadh an t-iarratasóir cáiliú mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta. I bhfianaise an réamhriachtanais sin, is léir, mar a chuir an Coimisiún in iúl ag an éisteacht, nach féidir le gach breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais toradh den sórt sin a thabhairt i gcríoch, murab ionann agus an méid a áitíonn na Rialtais sin.
51.
Thairis sin, creidim go bhfuil gá le míniú áirithe a thabhairt maidir le hábharthacht prionsabail res
judicata. Mar atá ráite agam i bpointe 29 thuas, déantar tagairt sainráite in Aithris 36 de Threoir 2013/32 don phrionsabal sin agus déantar nasc ann idir an prionsabal sin agus an fhéidearthacht, dá bhforáiltear in Airteagal 33(2)(d) den Treoir sin, go ndearbhóidh na Ballstáit go bhfuil iarratais iardain neamh-inghlactha. Mar sin féin, ní hionann é sin, dar liom, agus a rá go bhfuil ról le himirt ag an bprionsabal sin i ngach cás ina dtaiscfear iarratas iardain.
52.
Go deimhin, chun go mbeidh an prionsabal res
judicata ábhartha, tá gá go ndéanfar cinneadh
breithiúnach. (
33
) Mar sin féin go minic d’fhéadfadh sé nár cuireadh críoch leis an nós imeachta maidir le hiarratas a rinne an duine lena mbaineann roimhe sin ach le cinneadh riaracháin ó na húdaráis inniúla amháin, cinneadh nach ndearnadh aon agóid os comhair cúirte nó binse ina choinne go tráthúil. I gcásanna den sórt sin, ní féidir feidhm a bheith ag an bprionsabal sin toisc nach bhfuil aon chinneadh breithiúnach ann ar féidir leis a bheith ag gabháil leis. Mar a d’aithin an Chúirt Bhreithiúnais, de réir dealraimh i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, is foirm dhifriúil – agus ar bhealach foirm nach bhfuil chomh habsalóideach céanna – de phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla a thiocfaidh chun bheith ábhartha. Ar ndóigh i gcleachtas is beag difríocht atá ag baint leis seo. Go deimhin, mar a chinn an Chúirt Bhreithiúnais sa bhreithiúnas sin, ceanglaítear le prionsabal na deimhneachta dlíthiúla nach gcuirfear comhlachtaí riaracháin faoi oibleagáid, i bprionsabal, athmheasúnú a dhéanamh ar chás a bhfuil scrúdú déanta acu air cheana féin. Mar sin féin is fíor fós, ó thaobh coincheapa de, nár cheart, i gcomhthéacs chur i bhfeidhm Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 an iomarca béime a chur ar an bprionsabal res judicata.
53.
Dá bhrí sin, níl an prionsabal res
judicata – ar léiriú é ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla (
34
) – infheidhme per
se i gcás ina dtaiscfear iarratas iardain tar éis cinneadh riaracháin críochnaitheach a bheith tugtha maidir le hiarratas a rinne an duine lena mbaineann roimhe sin nár deimhníodh riamh le cinneadh breithiúnach. Mar atá mínithe roimhe seo, is toisc go beacht go meastar go bhfuil breithiúnais éagsúil ó ghníomhartha eile de chineál dlíthiúil go bhfuil tairbhe“cineál speisialta cosanta” ag baint le breithiúnais de bhua an phrionsabail res
judicata. (
35
) Ní gá, i bprionsabal, leis an leibhéal cosanta níos airde den sórt sin a bheith ann le haghaidh gníomhartha riaracháin. (
36
)
54.
I gcomhthéacs an cháis seo, ní mór prionsabal na deimhneachta dlíthiúla agus an prionsabal res
judicata a chothromú, ar aon nós, leis an bhfíoras go ndearna reachtóir an Aontais iarracht go sainráite, agus Treoir 2013/32 á glacadh aige, teorainn a chur leis na himthosca inar féidir a dhearbhú go bhfuil iarratas iardain neamh-inghlactha. Go deimhin, d’aithin sé, in Aithris 36 den Treoir sin, nach bhfuil feidhm a thuilleadh ag an bhféidearthacht atá ag na Ballstáit “iarratas [iardain] a dhíbhe mar iarratas neamh-inghlactha i gcomhréir leis an bprionsabal res
judicata” má “thugann” an t-iarratasóir “fianaise nó argóintí nua”. Cuirtear srian sa bhreis ar an bhféidearthacht sin le foclaíocht Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40(2) agus (3) den Treoir sin, lena leagtar síos gur leor, chuige sin, go bhfuil “eilimint nua”“curtha i láthair” ag an iarratasóir nó go bhfuil sé i ndiaidh “eascairt”. Dá bhrí sin, cé go gceadaítear le hAirteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, is féidir iarratais iardain a dhiúltú toisc iad a bheith neamh-inghlactha, féachann an fhoráil sin freisin le héifeacht a thabhairt d’aitheantas sainráite reachtóir an Aontais go bhfuil cúiseanna ann go bhféadfadh sé go mbeadh ar iarratasóir éileamh nua ar chosaint idirnáisiúnta a dhéanamh tar éis cinneadh diúltach ó na húdaráis inniúla. (
37
)
55.
I dtaca leis an méid sin, tugaim chun cuimhne, mar atá luaite agam cheana i bpointe 30 thuas, go bhfuil sé mar aidhm le hAirteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, mar aon le forálacha eile den Treoir sin, a áirithiú, go háirithe, go ndéanfar prionsabal an non-refoulement a chosaint, prionsabal atá ráthaithe mar cheart bunúsach in Airteagal 19(2) den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (“an Chairt”) (
38
) agus a luaitear in Aithris 3 den Treoir sin. (
39
) I mo thuairim, ceanglaítear leis an bprionsabal sin, i ngach nós imeachta maidir le cosaint idirnáisiúnta a dheonú, gurb í an riail réamhshocraithe (faoi réir eisceachtaí teoranta amháin) an oibleagáid ar na húdaráis inniúla scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar na tuillteanais, i bhfianaise na dtosca ábhartha uile; (
40
) go bhfuil sé d’oibleagáid ar na Ballstáit, faoi dhlí an Aontais agus faoin dlí idirnáisiúnta araon, (
41
) a chinntiú nach ndéantar iarratasóirí a dhíbirt ná a chur ar ais ar bhealach ar bith chuig staid ina bhféadfaí géarleanúint a dhéanamh orthu. (
42
) Tá feidhm ag an oibleagáid sin freisin, oibleagáid nach féidir maolú a dhéanamh uirthi, (
43
) maidir le daoine a thaisc iarratas iardain. (
44
) Leanann sé go bhfuil srian riachtanach ar an eisceacht atá in Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 ag prionsabal an non-refoulement.
56.
Mar sin, ní féidir iarratas iardain a dhiúltú toisc é a bheith neamh-inghlactha má tá baol ann, i bhfianaise bhreithiúnas na Cúirte Breithiúnais, go bhféadfaí an duine lena mbaineann a sheoladh ar ais chuig géarleanúint, de shárú ar an bprionsabal sin. D’fhéadfadh sé sin a bheith amhlaidh, i mo thuairim, má tá, mar shampla, breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais nár cuireadh san áireamh le linn an nós imeachta roimhe sin agus ina ndeirtear gur rídhócha go mbreathnófaí ar ghníomh a rinne duine i suíomh an iarratasóra mar ghníomh freasúra pholaitiúil agus go nochtfar é nó í do ghéarleanúint, dá gcuirfí ar ais chuig a thír thionscnaimh é nó í. (
45
) Ba cheart do bhreithiúnas den sórt sin, dar liom, cosc a chur ar iarratas iardain iarratasóra a bheith dearbhaithe mar iarratas neamh-inghlactha agus ba cheart é a mheas mar “eilimint nua”.
57.
Go háirithe, tugaim dá haire chomh maith gur mheabhraigh an Chúirt Bhreithiúnais, i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, a thábhachtaí is atá an ceart, a aithnítear in Airteagal 18 den Chairt agus a tugadh foirm nithiúil dó le Treoracha 2011/95 agus 2013/32, chun cáiliú mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta má chomhlíontar na coinníollacha a cheanglaítear le dlí an Aontais. Dúirt sí go gcuirfí isteach go mór ar éifeacht phraiticiúil an chirt sin dá bhféadfaí a dhearbhú go bhfuil iarratas iardain neamh-inghlactha de réir Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 i gcás inar léir, i bhfianaise bhreithiúnas na Cúirte Breithiúnais, go raibh an cinneadh críochnaitheach ar iarratas roimhe sin ón duine lena mbaineann contrártha do dhlí an Aontais. (
46
)
58.
Chuige sin, tugaim faoi deara go ndeirtear in Airteagal 78(1) CFAE go bhfuil an comhbheartas arna fhorbairt ag an Aontas Eorpach maidir le tearmann dírithe ní hamháin ar chomhlíonadh phrionsabal an non-refoulement a áirithiú, ach freisin ar “stádas iomchuí” a thairiscint d’aon náisiúnach tríú tír “a dteastaíonn cosaint idirnáisiúnta uaidh”. Tá an cuspóir sin mar bhonn le Treoir 2013/32 agus le córas tearmainn an Aontais ina iomláine. Go deimhin, mar a mhínigh an Coimisiún, tá sé mar aidhm leis an Treoir sin rochtain ar an nós imeachta tearmainn a éascú. (
47
) Cuirim leis an méid sin, ar leibhéal coincheapúil, go n-eascraíonn an ceart chun cáiliú mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta ón smaoineamh, a nglactar go forleathan leis freisin faoi Choinbhinsiún na Ginéive, go measfar go bhfuil duine i dteideal cosanta mar d[h]ídeanaí a luaithe a chomhlíonann sé nó sí na critéir ábhartha, beag beann ar stádas “dídeanaí” a bheith tugtha dó nó di go foirmiúil. Dá bhrí sin, nuair a dhéanann údaráis inniúla na mBallstát scrúdú ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta, ní dhéanann siad, go docht, stádas dídeanaí a “dheonú” nó a “thabhairt” don duine lena mbaineann ná ar an duine lena mbaineann. Ina ionad sin, aithníonn siad go bhfuil stádas ann a mheastar a bheith ann cheana féin. (
48
)
59.
Leanann sé ón méid sin thuas, mar a rialaigh an Chúirt Bhreithiúnais i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, cé, de réir Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, gur féidir iarratais iardain a dhiúltú toisc iad a bheith neamh-inghlactha, as prionsabail res judicata nó deimhneacht dhlíthiúil a urramú agus d’fhonn a sheachaint ualach riaracháin díréireach a chur ar údaráis inniúla náisiúnta, is cinnte go gcaillfidh na prionsabail sin a dtábhacht más léir, i bhfianaise bhreithiúnas na Cúirte Breithiúnais nár scrúdaíodh le linn an nós imeachta roimhe seo maidir le cosaint idirnáisiúnta a dheonú, gur glacadh an cinneadh diúltach críochnaitheach lenar dúnadh an nós imeachta sin de shárú ar cheart an duine, faoi Airteagal 18 den Chairt, cáiliú mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta, má chomhlíontar na coinníollacha a cheanglaítear le dlí an Aontais, nó prionsabal an non-refoulement atá faoi chosaint faoi Airteagal 19 den Chairt. I mo thuairim, bheartaigh reachtóir an Aontais, i gcomhthéacs chur i bhfeidhm Airteagal 33(2)(d) den treoir sin, go ngníomhódh na cearta a chosnaítear leis na forálacha sin den Chairt mar fhrithbheart i gcoinne na bprionsabal díreach céanna sin, rud a chiallaíonn go gcaithfidh sé a bheith in ann, go ginearálta, breithiúnais ón gCúirt Bhreithiúnais, atá ábhartha agus na himthosca faoina bhféadfaí na cearta sin a shárú, a mheas mar “eilimintí nua”. (
49
)
60.
Maidir leis sin, ba mhaith liom béim a leagan ar ghné eile atá tábhachtach ó thaobh na praiticiúlachta de, dar liom. Mar atá ráite agam, tá sé i gceist go príomha leis an bhféidearthacht a dhearbhú go bhfuil iarratais iardain neamh-inghlactha go gcuirfear ualach riaracháin díréireach ar údaráis inniúla náisiúnta trína chur iallach orthu athmheasúnú a dhéanamh ar chás a scrúdaigh siad cheana féin.
61.
Chomh maith céanna, mar atá mínithe agam i bpointe 32 thuas, tá sé d’oibleagáid ar údaráis inniúla na mBallstát (faoi Airteagal 40(2) de Threoir 2013/32) réamh-mheasúnú a dhéanamh ar gach iarratas iardain a chuirfear os a gcomhair d’fhonn a mheas an ann do “eilimint nua” a bhaineann le scrúdú a dhéanamh ar cibé acu an gcáilíonn nó nach gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí do chosaint idirnáisiúnta agus nach bhféadfaí an réamhchinneadh a bhunú air. I bhfianaise na n-oibleagáidí áirithe sin, níl sé ródhian, i mo thuairim, ná níl sé dodhéanta, sa chleachtas, a mheas, mar chuid den mheasúnú sin, an bhfuil “eilimintí” de chásdlí na Cúirte Breithiúnais ann atá tagtha chun cinn agus a d’fhéadfadh difear fabhrach a dhéanamh do dhóchúlacht an duine lena mbaineann tairbhe a bhaint as cosaint idirnáisiúnta.
62.
I ndáil leis sin is ar éigean a chaithfidh mé a chur in iúl, agus iarratais ar chosaint idirnáisiúnta á láimhseáil acu, go bhfuil sé de dhualgas ar údaráis inniúla na mBallstát dlí an Aontais a bheith ar eolas acu agus a chur i bhfeidhm i gceart acu. I gcomhréir leis na cinntí a rinne an Chúirt Bhreithiúnais i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020 agus a luaigh mé thuas, níor cheart, dá bhrí sin, dochar a dhéanamh d’iarratasóir ar feadh tréimhse éiginnte maidir le freagracht na cúirte lena mbaineann agus na n-údarás sin go príomha.
63.
Ina theannta sin, tugaim faoi deara nach bhfuil sé éigeantach go ndéanfadh dlíodóir ionadaíocht thar ceann iarratasóirí le linn an nós imeachta riaracháin os comhair na n-údarás inniúil. (
50
) Dá bhrí sin, bheadh sé míréasúnta, i mo thuairim (i bhfianaise freisin go dtagann na daoine sin ó thíortha nach Ballstáit iad agus nach gá go mbeadh eolas acu ar dhlí an Aontais), go gcuirfí cosc orthu ó fhéachaint chuige go ndéanfaí scrúdú ar a n-iarratas iardain agus go meastar go bhfuil siad “ag tabhairt suas na deise sin” toisc gur theip orthu agóid a dhéanamh, ar bhealach tráthúil, in aghaidh cinneadh atá contrártha le dlí an Aontais a glacadh i gcomhthéacs nós imeachta roimhe sin os comhair na n-údarás sin.
64.
I bhfianaise na ndálaí sin, is léir dom nach mór an eisceacht ón gceart atá ag na hiarratasóirí chun a n-iarratas a scrúdú ar na tuillteanais a chruthaítear le hAirteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 a theorannú d’imthosca teoranta. Go deimhin, is é mo thuairim freisin nach mór an coincheap “eilimint nua” a léiriú leathan go leor chun breithiúnas na Cúirte Breithiúnais a bheith ann a shuíonn go raibh an cinneadh a glacadh i ndáil le hiarratas ón duine céanna roimhe sin contrártha do dhlí an Aontais agus nach mbaineann ach amháin le cibé an gcáilíonn an duine sin mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta, ach go dtugann sé “ardú suntasach don dóchúlacht” freisin go n-aithneofaí an duine lena mbaineann mar sin.
65.
Más fiú é a luadh, cuirim leis gurb i bhfianaise an léirithe chéanna nach mór, i mo thuairim, léiriú a dhéanamh ar an tríú habairt de mhír 203 de bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020. Foráiltear leis an abairt sin – abairt ar pléadh a bhrí le linn na héisteachta nach bhfuil feidhm ag Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 “maidir le hiarratas iardain, de réir bhrí Airteagal 2(q) den Treoir sin, i gcás ina gcinnfidh an t-údarás cinntitheach go bhfuil diúltú críochnúil an iarratais níos luaithe contrártha do dhlí an Aontais”. (
51
) Dar liom, is léir ó mhíreanna 196 go 198 de bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, gur chuir an Chúirt Bhreithiúnais an phianbhreith chéanna san áireamh go simplí chun a áirithiú nach mbainfí an deis de dhuine measúnú nua a dhéanamh ar a chás nó ar a cás, i gcás ina ndealraíonn sé go raibh diúltú dá iarratas nó dá hiarratas roimhe sin contrártha do dhlí an Aontais. Mar sin, táim den tuairim gurb é an chiall a bhí ag an gCúirt Bhreithiúnais nuair a luaigh sí sa tríú habairt de mhír 203 de “nach raibh feidhm” Airteagal 33(2)(d) den Treoir chéanna “infheidhme”, ná nach bhféadfaí an foras neamh-inghlacthachta atá san fhoráil sin a chur i gcoinne duine, dá mba léir go raibh diúltú a iarratas nó a hiarratas roimhe contrártha le dlí an Aontais.
66.
Tar éis na soiléirithe sin a dhéanamh agus míniú níos ginearálta a thabhairt ar an bhfáth, in imthosca ar leith, gur “eilimint nua” é breithiúnas na Cúirte Breithiúnais de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, tabharfaidh mé aghaidh go sonrach anois ar an amhras atá ar an gcúirt a rinne an tarchur i dtaobh an bhfuil feidhm ag an gcoincheap sin, maidir le breithiúnas amhail an ceann atá i gceist sna príomhimeachtaí.
3.
Ag bogadh ar aghaidh ó bhreithiúnas na Cúirte Breithiúnais an 14 Bealtaine 2020
(a)
An cás idir lámha sna príomhimeachtaí
67.
Amhail breithiúnas an 14 Bealtaine 2020, glacadh an breithiúnas a bhfuil A. A. ag brath air i gcomhthéacs na bpríomhimeachtaí tar éis gur glacadh an cinneadh críochnaitheach maidir lena chéad iarratas ar chosaint idirnáisiúnta. Níl cinneadh ann, áfach, go bhfuil rialacha náisiúnta áirithe contrártha le dlí an Aontais. I ndáil leis sin, meabhraítear dom gur chinn an Chúirt Bhreithiúnais, sa bhreithiúnas deiridh sin, i gcomhthéacs coinbhleacht armtha, go háirithe cogadh cathartha, agus i gcás nach bhfuil aon fhéidearthacht dhlíthiúil ann oibleagáidí míleata a sheachaint, gur rídhócha go mbreathnófaí ar an diúltú seirbhís mhíleata a dhéanamh mar ghníomh freasúra pholaitiúil, beag beann ar aon chúiseanna pearsanta níos casta ná sin atá ag an duine lena mbaineann. (
52
) Bunaithe, inter
alia, ar an méid sin chinn sí in imthosca den sórt sin, go bhfuil toimhde láidir ann go mbaineann an t-ionchúiseamh agus an pionós mar gheall ar an diúltú seirbhís mhíleata a dhéanamh dá dtagraítear in Airteagal 9(2)(e) de Threoir 2011/95, le ceann de na cúig chúis le géarleanúint a leagtar amach in Airteagal 10 de. (
53
)
68.
De réir A. A., eascraíonn sé ón mbreithiúnas sin go dtéann an dualgas cruthúnais a iarradh air a shásamh i gcomhthéacs an nós imeachta a bhaineann leis an iarratas a rinne sé roimhe sin ar chosaint idirnáisiúnta, thar an méid a bhfuil riachtanach de réir dhlí an Aontais. Mar a dúirt mé i bpointe 15 thuas, nuair a dhiúltaigh an Oifig Cónaidhme um Imirce agus Dídeanaithe stádas dídeanaí a dheonú ar A. A., rinne an Oifig sin amhlaidh ar an bhforas nár chruthaigh sé le cinnteacht leordhóthanach go mbreathnófaí ar a imeacht ón tSiria tar éis dó a sheirbhís mhíleata a chur i gcrích mar ghníomh freasúra pholaitiúil. Dá bhrí sin, níor ghlac an t-údarás sin leis go mbeadh an pionós nó an t-ionchúiseamh a bhféadfadh a dhearcadh ina leith seo a nochtadh dó ceangailte le foras géarleanúna dá bhfilleadh A. A. ar an tSiria.
69.
I bhfianaise na n-imthosca sin, maíonn A. A., os comhair na cúirte a rinne an tarchur, gurb ionann an breithiúnas in Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Seirbhís mhíleata agus tearmann) agus athrú ar a “seasamh dlíthiúil”, de réir bhrí an dlí náisiúnta, a chaithfidh cosc a chur ar a iarratas iardain a bheith dearbhaithe mar iarratas neamh-inghlactha. Go deimhin, ina thuairim, ní mór breathnú air mar “eilimint nua”, de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40 de Threoir 2013/32.
70.
Go bunúsach, déanann an Coimisiún an léirmhíniú céanna sin. Maidir le seasamh Rialtas na Gearmáine agus Rialtas na hOstaire de, áitíonn siad nach féidir a mheas gur “eilimint nua” de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 é ach breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais a chinneann nó a bhfuil de thoradh air neamhbhailíocht nó athbhreithniú ar reachtaíocht náisiúnta nó ar bhunús dlí an réamhchinnidh féin. Míníonn siad, faoi dhlí na Gearmáine agus na hOstaire, nach gcruthaíonn breithiúnas, cosúil leis an mbreithiúnas atá idir lámha sna príomhimeachtaí, ach athrú ar léirmhíniú forálacha náisiúnta gan difear a dhéanamh dá mbailíocht nó gan gá a bheith lena leasú, nach gcruthaíonn sé oibleagáid ar na húdaráis inniúla iarratas iardain a dhearbhú go bhfuil sé inghlactha.
71.
Aontaím leis an gCoimisiún. I mo thuarim, le hAirteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, ní dhéantar foráil maidir leis an idirdhealú a dhéanann Rialtas na Gearmáine agus Rialtas na hOstaire ar bhonn a ndlí náisiúnta.
72.
Chuige sin, tugaim faoi deara nach bhfuil sé iomlán soiléir ó fhoclaíocht an chéad dá cheist, ná ón bhfaisnéis sa cháschomhad, conas gur cheart an t-idirdhealú sin a thuiscint. Go deimhin, d'fhéadfaí a fhiafraí an bhfuil nó nach bhfuil soiléiriú á lorg ag an gcúirt a tharchuir na ceisteanna maidir le cibé acu an gá, agus an coincheap “eilimint nua” á chur i bhfeidhm, de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, idirdhealú a dhéanamh idir breitheanna na Cúirte Breithiúnais nach, i bhfocail na cúirte a rinne an tarchur, “mura gcinntear neamh-chomhréireacht idir an fhoráil náisiúnta agus dlí an Aontais” uathu siúd a dhéanann amhlaidh (an chéad ghné), nó an gá idirdhealú a dhéanamh idir cinntí na Cúirte Breithiúnais a mbíonn neamhbhailíocht nó modhnú ar reachtaíocht náisiúnta mar thoradh orthu agus na cinntí sin nach bhfuil de thoradh orthu ach go ndéanfaí athléiriú ar reachtaíocht den sórt sin (an dara gné). Bheadh idirdhealú bunaithe ar fhoclaíocht chinntí na Cúirte Breithiúnais mar thoradh ar an gcéad ghné, agus dhíreodh an dara gné ar na héifeachtaí éagsúla a d’fhéadfadh a bheith ag cinntí den sórt sin, beag beann ar a bhfoclaíocht, ar fhorálacha náisiúnta.
73.
Sula bpléifidh mé an cheist go hachomair, a ardaíodh le linn na héisteachta, breithneoidh mé an dá ghné ar cheart cineál eile idirdhealaithe a dhéanamh, ag brath ar cé acu a bhí nó nach raibh cinneadh na Cúirte Breithiúnais ann cheana an tráth ar glacadh cinneadh críochnaitheach maidir le hiarratas roimhe sin ón duine lena mbaineann nó ar seachadadh a posteriori air.
(1) An chéad ghné
74.
Maidir leis an gcéad ghné, tugaim faoi deara go bhfuil sé fíor, i míreanna 194 agus 203 agus sa chuid oibríochtúil de bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, go ndearna an Chúirt Bhreithiúnais tagairt go sainráite do “bhreithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais lena gcinntear nach bhfuil an reachtaíocht náisiúnta ag luí le dlí an Aontais”. (
54
) Is léir, áfach, nár bheartaigh an Chúirt Bhreithiúnais riamh, leis an bhfoirmliú sin, idirdhealú a thabhairt isteach idir breithiúnais nó cinntí de chuid na Cúirte Breithiúnas ina bhfuil cinneadh den sórt sin agus breithiúnais nach dtugann ach treoir maidir le léiriú ar dhlí an Aontais.
75.
I ndáil leis sin, ní féidir liom a chur i dtábhacht, nuair a thugann an Chúirt Bhreithiúnais réamhrialú, arna iarraidh sin do chúirteanna nó binsí náisiúnta, faoi Airteagal 267 CFAE, go dtugann sí rialú maidir le léirmhíniú nó bailíocht fhorálacha dhlí an Aontais. Dá bhrí sin, ní rialaíonn sí ar bhailíocht na bhforálacha náisiúnta ná a gcomhoiriúnacht le dlí an Aontais. Go deimhin, is faoi na cúirteanna náisiúnta atá sé na hiarmhairtí is gá a tharraingt ó chásdlí na Cúirte Breithiúnais agus, de réir mar a bheidh, athléiriú a dhéanamh ar an dlí náisiúnta ábhartha nó gan é a chur i bhfeidhm a thuilleadh. Tá feidhm aige sin maidir le gach cás ina dtugann an Chúirt Bhreithiúnais réamhrialú.
76.
Dá bhrí sin, ní féidir, dar liomsa, idirdhealú a dhéanamh idir breithiúnais na Cúirte Breithiúnais bunaithe ar dhá chatagóir agus breithiúnais a mheasann nach bhfuil forálacha náisiúnta áirithe ag luí le dlí an Aontais agus nach dtugann ach treoir maidir le léiriú ar dhlí an Aontais. Tá an nádúr céanna ag baint leis an dá chineál catagóir de bharr go mbaineann siad araon le léiriú ar dhlí an Aontais.
77.
Agus an soiléiriú sin déanta agam, míneoidh mé anois cén fáth a measaim nach gceadaíonn an coincheap “eilimint nua”, de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, idirdhealú a dhéanamh idir breithiúnais na Cúirte Breithiúnais lena n-áirítear nach mór na forálacha náisiúnta ábhartha a leasú nó a aisghairm agus na forálacha sin nach bhfuil ach léiriú éagsúil ar na forálacha sin i gceist leo.
(2) An dara gné
78.
I mo thuairim, ní féidir glacadh leis an idirdhealú atá leagtha amach agam sa phointe roimhe seo. Chomh maith le bheith rófhoirmiúil, d’fhágadh léiriú den sórt sin ar Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 go mbeadh sainmhíniú an choincheapa “eilimint nua” ag brath ar an bhfoclaíocht a dhéantar ar fhorálacha náisiúnta agus, dá bhrí sin, go dtabharfaí isteach leis sin éagothromaíochtaí idir na Ballstáit nach bhféadfaí glacadh leis maidir le leibhéal na cosanta d’iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta.
79.
Go deimhin, ní bheadh sé de cheangal ach ar Bhallstát a bhfuil a reachtaíocht náisiúnta dréachtaithe go cúng breithiúnas den sórt sin a mheas mar “eilimint nua” de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 (toisc go gcaithfí a reachtaíocht a aisghairm nó a leasú i bhfianaise bhreithiúnas na Cúirte Breithiúnais). Ní bheadh Ballstáit eile, a mbeadh foclaíocht níos leithne ag baint lena gcuid reachtaíochta, faoi réir na hoibleagáide céanna. Bheadh duine den tuairim go bhfuil a iarratas iardain nó a hiarratas iardain inghlactha nó neamh-inghlactha ag brath ar cé chomh cúng nó cé chomh leathan is a dréachtaítear an fhoclaíocht sa reachtaíocht náisiúnta a bhfuil sé nó sí faoina réir. (
55
)
80.
I mo thuairim, is deacair smaoineamh ar staid ina bhféadfadh cur i bhfeidhm aonfhoirmeach dhlí AE, a bhféachtar le hAirteagal 267 CFAE a choimirciú agus lena gceanglaítear ar na Ballstáit uile na gnéithe sin den léirmhíniú ar dhlí an Aontais a chur san áireamh, a chuireann an Chúirt Bhreithiúnais ar fáil ina cásdlí, a bheith i mbaol níos mó. Dá bhrí sin, i gcomhthéacs chur i bhfeidhm Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, ní dóigh liom go bhfuil aon ról le himirt ag an idirdhealú a dhéantar de réir dhlí na Gearmáine idir breithiúnais a mbíonn neamhbhailíocht nó leasú ar reachtaíocht náisiúnta mar thoradh orthu agus breithiúnais nach bhfuil de thoradh orthu ach go ndéanfar athléiriú ar reachtaíocht den sórt sin.
81.
Leanann sé ó na breithnithe thuas nach mór an coincheap “eilimint nua”, de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, a léiriú sa chaoi is go bhféadfaidh feidhm a bheith aige freisin maidir le breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais is cúis le hathrú ar léiriú na bhforálacha náisiúnta ar a raibh an cinneadh críochnaitheach bunaithe maidir le cur i bhfeidhm an duine lena mbaineann roimh ré, a bheith ar áireamh sa choincheap “eilimint nua” gan difear a dhéanamh do bhailíocht na bhforálacha sin ná dá bhfoclaíocht.
(b)
An bhfuil an dáta ar tugadh cinneadh na Cúirte Breithiúnais ábhartha?
82.
Mar a luaigh mé cheana féin thuas, glacadh an breithiúnas ar a bhfuil A. A. ag iarraidh brath air sna príomhimeachtaí tar éis an cinneadh deiridh maidir lena iarratas tosaigh a bheith tugtha (ar cheithre chos leis an gcás i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020). Ag an éisteacht, áfach, d’fhreagair na páirtithe ceisteanna ón gCúirt Bhreithiúnais maidir le cás ina dtugtar breithiúnas den sórt sin ní ina dhiaidh, ach sula nglactar cinneadh críochnaitheach den sórt sin. Ní hionann a leithéid de staid agus an staid atá idir lámha sna príomhimeachtaí agus táim den tuairim nach gá don Chúirt Bhreithiúnais, anseo, breithniú a dhéanamh ar an gceist níos leithne i dtaobh an gá, in imthosca den sórt sin, breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais a mheas mar “eilimint nua” de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32. Mar sin féin, má chinneann an Chúirt Bhreithiúnais tabhairt faoin méid sin, cuirfidh mé na barúlacha seo a leanas ar fáil.
83.
Ag filleadh ar shainmhíniú an choincheapa “eilimint nua”, a thug mé chun cuimhne i bpointe 34 thuas, is léir go bhfuil feidhm ag an gcoincheap sin maidir le heilimintí nár scrúdaíodh i gcomhthéacs an chinnidh a rinneadh maidir leis an iarratas roimhe sin agus nach bhféadfaí, dá bhrí sin, an cinneadh sin a bhunú air (
56
).
84.
Aontaím go bhféadfaí an sainmhíniú sin a chur i bhfeidhm níos éasca maidir le breithiúnas a tugadh tar éis an chinnidh chríochnaithigh maidir leis an iarratas tosaigh, in áit breithiúnas a tugadh roimhe sin. I ndáil leis sin, tuigim go ndearna Rialtas na Gearmáine argóint, ag an éisteacht, dá mbeadh breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais ann cheana tráth a ndearnadh cinneadh den sórt sin, go bhféadfadh na húdaráis inniúla é a chur san áireamh agus, dá bhrí sin, nach féidir é a mheas mar ghné nach bhféadfaí an cinneadh sin a bhunú air, de bhun na gcritéar a thug mé chun cuimhne díreach thuas. Caithfidh mé a rá go bhfuil tuiscint áirithe agam maidir leis an argóint sin. Go deimhin, a mhéid nach mór do na Ballstáit a cheadú go bhféadfaí agóid a dhéanamh os comhair cúirte nó binse i gcoinne na gcinntí a dhéanann a n-údaráis inniúla, ba cheart aghaidh a thabhairt, i bprionsabal, ar aon mhainneachtain breithiúnas na Cúirte Breithiúnais atá ann cheana a chur san áireamh, i bprionsabal (agus ag fágáil ar leataobh na deacrachtaí praiticiúla a bhíonn ar iarratasóirí aghaidh a thabhairt orthu agus a dtugaim léargas orthu i bpointe 62 thuas), le linn an nós imeachta achomhairc i gcoinne an chinnidh nach gcuireann an breithiúnas sin san áireamh (nó lena gcuirtear an breithiúnas sin san áireamh go mícheart).
85.
Mar sin féin, chun críocha léirmhíniú an choincheapa “eilimint nua” de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, ní dóigh liom go bhféadfadh toradh difriúil a bheith mar thoradh sa chás gurbh ann cheana féin do bhreithiúnas na Cúirte Breithiúnais tráth ar tugadh an cinneadh deiridh ar an iarratas tosaigh ná sa chás nár tháinig an breithiúnas céanna i gcrích ach amháin tar éis don chinneadh sin a bheith tugtha. Bheadh cur i gcéill ag baint leis an idirdhealú sin. Go deimhin, mar a mhaíonn an Coimisiún, cé acu is gá nó nach gá breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais a mheas mar “eilimint nua”, ní féidir leis brath, ar na cúiseanna go léir atá leagtha amach agam i bpointí 40 go 65 thuas, ar an dáta ar fógraíodh é. Mar a thug an Chúirt Bhreithiúnais le fios i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, is é an rud is tábhachtaí, i gcás inar dealraitheach go bhfuil an cinneadh maidir le hiarratas roimhe sin ón duine lena mbaineann contrártha do dhlí an Aontais, nach bhfuil cosc ar an duine sin iarratas iardain a dhéanamh agus ó fheiceáil go ndéantar an t-iarratas sin á scrúdú.
86.
I ndáil leis sin, cuirim isteach, ar an gcéad dul síos, fiú i gcás ina dtugtar breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais tar éis cinneadh críochnaitheach a ghlacadh maidir le hiarratas ar chosaint idirnáisiúnta roimhe sin, go meastar go bhfuil éifeacht ex tunc ag breithiúnas den sórt sin, agus go meastar, dá bhrí sin, go raibh a inneachar ann ón tús. Is é mo thuairim de bharr an mhéid gur beag tábhacht atá leis an idirdhealú idir breithiúnais a thugtar tar éis a tugtar cinneadh críochnaitheach den sórt sin agus breithiúnais a thugtar sula dtugtar cinneadh críochnaitheach den sórt sin, ós rud é go bhfuil éifeachtaí dlíthiúla an dá chatagóir breithiúnas sin mar an gcéanna sa chleachtas.
87.
Ar an dara dul síos, tugaim faoi deara gur shoiléirigh an Chúirt Bhreithiúnais cheana féin go bhfuil feidhm ag an gcoincheap “eilimint nua” freisin maidir le heilimintí a bhí ann cheana féin, ach nár bhraith an t-iarratasóir orthu le linn an nós imeachta a bhain lena iarratas roimhe sin, cé go bhféadfaí iad a chur i láthair chun tacú leis an iarratas sin. (
57
) Tá an soiléiriú sin, a cuireadh ar fáil tar éis gur fógraíodh le breithiúnas an 14 Bealtaine 2020, ríthábhachtach, dar liom. Bíodh is go raibh an “eilimint nua” a bhí mar bhunús leis an gconclúid a shroich an Chúirt Bhreithiúnais, sa chás ba chúis leis an mbreithiúnas sin, mar eilimint fhíorasach í seachas eilimint de chineál dlíthiúil (is é sin le rá gur theip ar an iarratasóir a ghnéaschlaonadh a nochtadh le linn an nós imeachta a bhain lena chéad iarratas). Tá sé ráite ag an gCúirt Bhreithiúnais, áfach, nach ndéantar “aon idirdhealú” le hAirteagal 40(2) agus (3) de Threoir 2013/32 “i dtaobh ar tháinig na heilimintí nó na torthaí ar a bhfuiltear ag brath chun tacú le hiarratas iardain chun cinn sular fógraíodh an cinneadh sin nó ina dhiaidh”. (
58
)
88.
Dá bharr sin, is léir ó chásdlí na Cúirte Breithiúnais, ar choinníoll gur féidir breithiúnas na Cúirte Breithiúnais a mheas mar “eilimint nua” de réir bhrí na bhforálacha sin agus de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, nach bhfuil an dáta ar glacadh breithiúnas den sórt sin ábhartha. (
59
)
89.
Dealraíonn sé dom go bhfuil an léiriú leathan sin ar choincheap na “eiliminte nua” ag teacht le réasúnaíocht na Cúirte Breithiúnais i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, ós rud é, sa bhreithiúnas sin, nár thug an Chúirt Bhreithiúnais aon thábhacht don dáta ar fógraíodh an chinneadh ábhartha.
B. Raon feidhme an athbhreithnithe bhreithiúnaigh i gcomhthéacs achomhairc i gcoinne cinneadh lena ndearbhaítear go bhfuil iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta neamh-inghlactha (Ceist 3)
90.
Mar a luaigh mé i bpointe 27 thuas, lena tríú ceist, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur cé acu an bhfuil nó nach bhfuil sí i dteideal, i gcomhthéacs an achomhairc a rinne A. A. os a comhair, achomharc a bhaineann le cinneadh na hOifige Cónaidhme um Imirce agus Dídeanaithe diúltú dá iarratas iardain toisc é a bheith neamh-inghlactha amháin, cinneadh a dhéanamh freisin maidir le tuillteanais iarratas A. A. ar thearmann (Ceist 3(a) agus (b)). Más freagra dearfach atá ar an méid sin, fiafraíonn sí cé na ráthaíochtaí speisialta nós imeachta a shonraítear i gCaibidil II de Threoir 2013/32, más ann dóibh, nach mór a dheonú dó (Ceist 3(c)).
91.
I mo thuairim, is beag deacracht atá ag baint leis an gceist seo. Dá bhrí sin, déanfaidh mé m’anailís a theorannú go cúpla barúil.
92.
Ar an gcéad dul síos, tugaim chun cuimhne gur léir ó Airteagal 46(1)(a)(ii) de Threoir 2013/32 nach mór do na Ballstáit a áirithiú go bhfuil an ceart ag iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta leigheas éifeachtach a fháil os comhair cúirte nó binse i gcoinne cinneadh lena ndiúltaítear a n-iarratas iardain toisc iad a bheith neamh-inghlactha.
93.
Ionas go mbeadh a leithéid de leigheas éifeachtach, ní mór foráil a dhéanamh, mar a fhoráiltear le hAirteagal 46(3) de Threoir 2013/32, go ndéanfaí scrúdú iomlán ex nunc ar fhíorais agus ar phointí dlí. D’fhéadfadh sé gur ghá “scrúdú ar riachtanais cosanta idirnáisiúnta de bhun Threoir 2011/95/AE” [Aistriúchán neamhoifigiúil] a áireamh i scrúdú den sórt sin. Mar sin féin, ní cheanglaítear go córasach le scrúdú den sórt sin. Go deimhin, ní mór do na cúirteanna ná na binsí náisiúnta scrúdú a dhéanamh ar “riachtanais maidir le cosaint idirnáisiúnta” [Aistriúchán neamhoifigiúil] in ionad na n-údarás inniúil riaracháin“i gcás inarb infheidhme” [Aistriúchán neamhoifigiúil], is é sin le rá, in imthosca áirithe, nach sonraítear leis an bhforáil sin ná le haon fhoráil eile den Treoir sin.
94.
I ndáil leis sin, de réir cásdlí socraithe, in éagmais chomhchuibhiú na nósanna imeachta náisiúnta, gur ábhair a thagann faoi réim dhlíchóras gach Ballstáit iad na rialacha mionsonraithe lena mbunaítear an ceart achomhairc, i gcomhréir le prionsabal an neamhspleáchais nós imeachta, faoi réir an cheanglais amháin gur cheart nach lú fabhair na rialacha sin ná na rialacha lena rialaítear staideanna intíre comhchosúla (prionsabal na coibhéise) agus, rud thar a bheith tábhachtach, nár cheart dóibh a fhágáil go mbeadh sé ródheacair nó dodhéanta sa chleachtas na cearta a thugtar le dlí an Aontais a fheidhmiú (prionsabal na héifeachtachta). (
60
) Cumhdaítear leis na ceanglais sin an oibleagáid ghinearálta atá ar na Ballstáit cosaint bhreithiúnach na gceart a fhaigheann daoine aonair ó dhlí an Aontais a áirithiú.
95.
Leanann sé, agus comhaontaíonn na páirtithe leasmhara uile sa chás seo, in éagmais aon fhoráil i dTreoir 2013/32 lena gceanglaítear a mhalairt agus faoi réir na gceanglas a eascraíonn as prionsabail na coibhéise agus na héifeachtachta ar ndóigh gur faoi gach Ballstát atá sé a chinneadh an bhféadfaidh nó nach bhféadfaidh a chúirteanna náisiúnta, agus cinneadh á dhéanamh acu ar achomharc i gcoinne cinneadh lena ndiúltaítear d’iarratas iardain toisc é a bheith neamh-inghlactha, anailís a dhéanamh freisin ar fhiúntas éileamh ar thearmann an duine lena mbaineann in ionad na n-údarás inniúil nó an gcaithfidh siad, ina ionad sin, an t-iarratas a tharchur ar ais chuig na húdaráis sin ionas go ndéanfaí siad scrúdú breise air. (
61
)
96.
Deimhníodh neamhspleáchas nós imeachta na mBallstát sa bhreithiúnas in Alheto (
62
), inar chuir an Chúirt Bhreithiúnais in iúl, cé gur bhain sé le saincheist inghlacthachta eile, go bhfuil sé de shaoirse ag na Ballstáit foráil a dhéanamh, ina ndlí náisiúnta, nach gá do na cúirteanna náisiúnta a dhéanann cinneadh maidir leis an tsaincheist sin scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar na tuillteanais iad féin agus go bhféadfaidh sí a chinneadh go gcuirfear an comhad ar ais chuig na húdaráis inniúla le haghaidh scrúdú nua.
97.
I mo thuairim, tá sé de shaoirse ag na Ballstáit freisin a fhoráil, mar is cosúil a dhéantar le dlí na Gearmáine in casu, nach féidir leis na cúirteanna sin an scrúdú sin a dhéanamh. Nuair a ghlactar foráil chuige sin sa dlí náisiúnta, ní mór do na cúirteanna náisiúnta cloí léi, ar an gcoinníoll, i gcónaí, go n-urramaítear prionsabail na héifeachtachta agus na coibhéise. Más amhlaidh an cás, níl cúirt ná binse náisiúnta, amhail an chúirt a rinne an tarchur, i dteideal, i gcomhthéacs achomhairc déanta ag duine aonair os a comhair i gcoinne cinneadh lena ndiúltaítear dá iarratas iardain toisc é a bheith neamh-inghlactha, cinneadh a thabhairt freisin maidir le tuillteanais iarratais duine den sórt sin ar thearmann.
98.
Is léir dom, dá bhrí sin, gur cheart freagra diúltach a thabhairt ar Cheisteanna 3(a) agus (b) agus nach bhfuil go dtabharfaidh an Chúirt Bhreithiúnais freagra ar Cheist 3(c), ós rud é go bhfuil an cheist sin faoi réir an choinníoll go dtabharfar freagra dearfach ar Cheist 3(b).
99.
Más rud é, áfach, go bhfuil tuairim eile ag an gCúirt Bhreithiúnais agus go measann sí, in imthosca den sórt sin, nach mór cead a bheith ag cúirteanna agus binsí náisiúnta fós measúnú a dhéanamh ar iarratas an duine ar na tuillteanais, is léir domsa nach féidir leis na cúirteanna agus na binsí sin cumhacht den sórt sin a fheidhmiú ach amháin má tá na gnéithe fíorasacha agus dlíthiúla go léir atá ábhartha i ndáil leis sin ar fáil dóibh. (
63
) Thairis sin, is é mo thuairim, in imthosca den sórt sin, ní féidir fáil réidh leis na ráthaíochtaí nós imeachta a liostaítear i gCaibidil II de Threoir 2013/32, go háirithe na ráthaíochtaí sin a leagtar síos in Airteagal 12 de Threoir 2013/32 agus in Airteagail 14 go 17 agus in Airteagail 19 go 25 de (maidir le, mar shampla, conas nach mór agallaimh phearsanta a dhéanamh, faisnéis dhlíthiúil agus nós imeachta a sholáthar don duine lena mbaineann agus a cheart nó a ceart go gcuirfí ar an eolas é nó í agus go bhfaighidh sé nó sí cúnamh dlíthiúil), toisc gur cúirt nó binse, seachas na húdaráis riaracháin inniúla, a dhéanann an measúnú maidir le fiúntas iarratas an duine sin ar thearmann. Dá bhrí sin, mar a mhínigh an Coimisiún mura ndearna na húdaráis sin agallamh pearsanta a chuir ar an iarratasóir maidir le tuillteanais a iarratais nó a hiarratais ar thearmann, is faoin gcúirt nó faoin mbinse ábhartha atá sé an t-agallamh pearsanta sin a dhéanamh. (
64
)
V. Conclúid
100.
I bhfianaise an mhéid sin thuas, molaim go bhfreagróidh an Chúirt Bhreithiúnais na ceisteanna a tharchuir Verwaltungsgericht Sigmaringen (an Chúirt Riaracháin, Sigmaringen, an Ghearmáin) chun réamhrialú mar seo a leanas:
(1)
Maidir le hAirteagail 33(2)(d) de Threoir 2013/32/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le nósanna imeachta coiteanna chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 40 de,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
féadfaidh breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais is cúis le hathrú ar léiriú na bhforálacha náisiúnta ar a raibh an cinneadh riaracháin críochnaitheach bunaithe maidir le hiarratas an duine lena mbaineann roimh ré, a bheith ar áireamh sa choincheap “eilimint nua” gan difear a dhéanamh do bhailíocht na bhforálacha sin ná dá bhfoclaíocht. Ní dhéanann sé difear don chonclúid sin gur fógraíodh breithiúnas den sórt sin roimh an gcinneadh críochnaitheach sin nó ina dhiaidh.
(2)
Maidir le hAirteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 40 de,
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
cuirtear cosc leo ar fhoráil náisiúnta lena gceadaítear iarratas iardain a dhiúltú toisc é a bheith neamh-inghlactha i sraith níos leithne imthosca ná na himthosca a bheartaítear leis an bhforáil sin, mar shampla toisc go nglacann sí léiriú níos déine ar an gcoincheap “eilimint nua” dá dtagraíonn na forálacha sin. Chun go measfar gur “eilimint nua” é breithiúnas na Cúirte Breithiúnais, ní mór, ar an gcéad dul síos, gan é a bheith breithnithe ag na húdaráis inniúla mar chuid den nós imeachta a bhaineann leis an iarratas roimhe sin. Ar an dara dul síos, ní mór go mbeadh baint ag an mbreithiúnas sin “le scrúdú i dtaobh an gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta de bhua Threoir 2011/95/AE”. Thairis sin, ionas nach ndearbhófar go bhfuil iarratas iardain neamh-inghlactha, ní mór don bhreithiúnas sin “ardú suntasach a thabhairt don dóchúlacht” go n-éireoidh lena iarratas nó lena hiarratas ar na tuillteanais.
(3)
Maidir le hAirteagal 46 den Treoir:
ní mór léiriú a dhéanamh mar seo a leanas:
nach gcuirtear cosc leis ar na Ballstáit forálacha a ghlacadh sa chéill nach bhfuil a gcúirteanna ná a mbinsí náisiúnta i dteideal, i gcomhthéacs achomharc a thugtar os a gcomhair i gcoinne cinneadh lena ndiúltaítear d’iarratas iardain toisc é a bheith neamh-inghlactha, cinneadh a ghlacadh maidir le hiarratas ar thearmann an duine lena mbaineann ar na tuillteanais, ar choinníoll, áfach, go gcomhlíontar prionsabail an chomhionannais agus na héifeachtachta.
(
1
)	Bunteanga: an Béarla.
(
i
)	Rinneadh leasuithe teanga (agus formáidithe) ar phointí 78, 79 agus 89 tar éis dóibh a bheith foilsithe ar líne den chéad uair.
(
2
)	Féach “Practical Guide on Subsequent Applications”, arna fhoilsiú ag an Oifig Tacaíochta Eorpach do Chúrsaí Tearmainn (EASO) (ar a dtugtar Gníomhaireacht an Aontais Eorpaigh um Thearmann (EUAA) anois), i mí na Nollag 2021, lch. 8 ar fáil ag https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/5838f4ed-620c-11ec-a033-01aa75ed71a1/language-en. De réir an doiciméid sin, faoin mbliain 2020, bhí iarratas ar chosaint idirnáisiúnta déanta cheana féin sa Bhallstát céanna de chuid an Aontais Eorpaigh (nó tír chomhlachaithe) ag iarratasóir amháin as gach 10 n-iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta.
(
3
)	Treoir ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le nósanna imeachta coiteanna chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar (IO 2013 L 180, lch. 60), féach Airteagal 2(q).
(
4
)	Féach breithiúnas an 19 Samhain 2020, Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Seirbhís mhíleata agus tearmann), (C-238/19, EU:C:2020:945), “an breithiúnas in Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Seirbhís mhíleata agus tearmann)”).
(
5
)	C-924/19 PPU agus C-925/19 PPU, EU:C:2020:367.
(
6
)	Rialachán (AE) Uimh. 604/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 lena mbunaítear na critéir agus na sásraí lena gcinntear cé acu Ballstát atá freagrach as scrúdú a dhéanamh ar iarratas ar chosaint idirnáisiúnta arna thaisceadh i gceann de na Ballstáit ag náisiúnach tríú tír nó ag duine gan stát (IO 2013 L 180, lch. 31) (“Rialachán Bhaile Átha Cliath III”).
(
7
)	Treoir 2011/95/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Nollaig 2011 maidir le caighdeáin i dtaca le cáiliú náisiúnach tríú tír nó daoine gan stát mar thairbhithe de chosaint idirnáisiúnta, ar mhaithe le stádas aonfhoirmeach do dhídeanaithe nó do dhaoine atá incháilithe le haghaidh cosaint choimhdeach agus inneachar na cosanta a thugtar (IO 2011 L 337, lch. 9).
(
8
)	Féach, pointe 7 thuas. Leis an bhforáil sin, tugtar tuilleadh mionsonraí maidir leis na rialacha nós imeachta nach mór do na Ballstáit a chomhlíonadh agus iad ag déileáil le “hiarratais iardain” ar chosaint idirnáisiúnta.
(
9
)	Féach, Aithris 36 de Threoir 2013/32. Tá na rialacha nós imeachta sin ann freisin ar mhaithe le cosc a chur ar chás ina mbeidh iarrthóirí tearmainn nár éirigh leo, iarrthóirí ar diúltaíodh dá n-iarratas ar chosaint idirnáisiúnta roimhe sin le cinneadh críochnaitheach agus a bhfuil a seasamh fíorasach agus dlíthiúil gan athrú, nach mór, ag “dul sa seans” os comhair údaráis inniúla na mBallstát. Go deimhin, níl cás den sórt sin inmhianaithe ó thaobh na mBallstát de, de bharr na n-ualaí riaracháin atá i gceist le scrúdú iomlán a dhéanamh ar gach iarratas iardain (go háirithe sa chás gur cleachtas mí-úsáideach atá i gceist le hiarratas, mar shampla sa chás go “scoilteann” an t-iarratasóir na cúiseanna atá lena iarratas nó lena hiarratas trí iarratais iomadúla a dhéanamh a thaisceann sé nó sí de réir a chéile), ná i dtaobh na ndaoine lena mbaineann, ós rud é go bhfágann sé go bhfanann siad i “liombó dlíthiúil” agus go bhfuil orthu maireachtáil leis an éiginnteacht síoraí nach bhféadfaí a staid a réiteach go deo.
(
10
)	Féach, go háirithe, Aithris 18 de Threoir 2013/32, ina luaitear “[i]s chun leas na mBallstát agus na n-iarratasóirí ar chosaint idirnáisúnta araon a dhéanfar cinneadh a luaithe is féidir maidir le hiarratais ar chosaint idirnáisiúnta, gan dochar do scrúdú leordhóthanach agus iomlán a dhéanamh” [Aistriúchán neamhoifigiúil] (is liomsa an bhéim).
(
11
)	Féach, Aithris 3 de Threoir 2013/32.
(
12
)	De bhun Airteagal 2(e) de Threoir 2013/32, ciallaíonn “cinneadh críochnaitheach”“cinneadh a ndeonófar do náisiúnach tríú tír nó duine gan stát stádas dídeanaí nó cosanta coimhdí […] agus nach bhfuil faoi réir leigheas […] a thuilleadh” [Aistriúchán neamhoifigiúil].
(
13
)	Le bheith soiléir, luaitear “eilimintí nua” agus “torthaí [nua]” araon in Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32. Sa Tuairim seo, ní dhéanfaidh mé tagairt ach “[d’]eilimintí nua”, mar is é sin an cor cainte a d’úsáid an Chúirt Bhreithiúnais ina breithiúnas an 14 Bealtaine 2020 (féach mír 203 den bhreithiúnas sin). Ina theannta sin, i mo thuairimse, tá an coincheap “eilimint nua” chomh fairsing sin gur gá go gcuimsíonn sé agus go bhfuil forluí ann leis an gcoincheap “torthaí [nua]”, coincheap atá beagán níos cúinge (go deimhin, dar liom, is ionann “toradh” agus an toradh atá ar imscrúdú, ar scrúdú nó ar fhionnachtain de ghnáth, cé go n-áirítear beagnach rud ar bith le heilimint”). Mar sin féin, cibé rud a déarfaidh mé faoin gcoincheap “eilimint nua” de nádúr dlíthiúil, baineann sé freisin le “torthaí [nua]” de nádúr dlíthiúil.
(
14
)	Féach freisin mír 149 de bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020 agus an cásdlí dá dtagraítear. Tugaim chun cuimhne go bhfuil feidhm ag na forais a liostaítear in Airteagal 33(2) de Threoir 2013/32, “[sa] bhreis ar na cásanna nach ndéantar scrúdú ar iarratas iontu i gcomhréir le [Rialachán Bhaile Átha Cliath III]” [Aistriúchán neamhoifigiúil].
(
15
)	Ar mhaithe le gan aon rud a fhágáil ar lár, cuirim leis sin nach bhfuil ceangal ar na Ballstáit teorainn a chur leis an bhféidearthacht go measfaí go bhfuil iarratais iardain inghlactha don chás inar eascair ceann amháin nó níos mó de na “[h]eilimintí nua […] i dtaca leis an scrúdú ar cé acu a cháilíonn nó nach gcáilíonn an t-iarratasóir mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta [...] eascartha nó tugtha ar aird ag an iarratasóir sin” [Aistriúchán neamhoifigiúil]. Go deimhin, féadfaidh na Ballstáit foráil a dhéanamh ar chúiseanna eile lena ndéanfar scrúdú breise ar iarratais den sórt sin (féach Airteagal 40(3) de Threoir 2013/32).
(
16
)	Féach breithiúnas an 10 Meitheamh 2021, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Eilimintí nó torthaí nua) (C-921/19, EU:C:2021:478, míreanna 34 go 37).
(
17
)	De ghnáth, go praiticiúil, d’fhéadfadh baint a bheith ag na heilimintí nua le fíoras ábhartha a cuireadh i láthair roimhe seo (fíorais a scrúdaigh na húdaráis inniúla cheana féin), a chuirfear i láthair mar chuid d’fhíoras ábhartha nua laistigh den iarratas céanna nó a bheith ina chuid d’iarratas iomlán nua. Chun cur síos a fháil ar gach cás, féach “Practical Guide on Subsequent Applications”, arna fhoilsiú ag EASO, (Nollaig 2021, lch. 29 et seq).
(
18
)	Más ann “[d’]eilimint nua” nó “[d’]eilimintí nua” agus má chomhlíontar an coinníoll sin, níl sé de rogha ag na húdaráis inniúla a dhearbhú go bhfuil an t-iarratas iardain neamh-inghlactha. Ina áit sin, ní mór dóibh scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar na tuillteanais agus a áirithiú go gcomhlíonann an scrúdú sin na bunphrionsabail agus na ráthaíochtaí a liostaítear i gCaibidil II den treoir sin (féach Airteagal 40(3)). In ionad sin, má chinneann siad go bhfuil an t-iarratas iardain neamh-inghlactha, ní mór do na húdaráis sin na cúiseanna atá leis an gcinneadh sin a chur in iúl don iarratasóir (de réir Airteagal 42(3) den Treoir sin), agus ní mór go mbeadh an deis aige nó aici a cheart nó a ceart chun leigheas éifeachtach a fháil i gcoinne chinneadh na n-údarás inniúil, os comhair cúirte nó binse (féach Airteagal 46(1) de). Tugaim chun cuimhne, sa chás atá idir lámha sna príomhimeachtaí gur bhain A. A. leas as an bhféidearthacht díreach sin. Sin é an fáth go bhfuil athbhreithniú á dhéanamh faoi láthair os comhair na cúirte a rinne an tarchur ar chinneadh na hOifige Cónaidhme um Imirce agus Dídeanaithe lena ndiúltaítear a iarratas iardain toisc é a bheith neamh-inghlactha.
(
19
)	I gcás den sórt sin, ceadaítear na Ballstáit, ach níl siad faoi cheangal ar bhealach ar bith, forálacha a ghlacadh ina reachtaíocht náisiúnta ionas nach ndéanfar scrúdú breise ar an iarratas iardain ach amháin sa chás nach raibh sé de chumas ag an iarratasóir lena mbaineann, cé nach raibh aon locht air nó uirthi féin, eilimintí “nua” den sórt sin a chur chun tosaigh sa nós imeachta roimhe seo (féach Airteagal 40(4) de Threoir 2013/32).
(
20
)	Féach breithiúnas an 10 Meitheamh 2021, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Eilimintí nó torthaí nua) (C-921/19, EU:C:2021:478, mír 50).
(
21
)	Féach, Airteagal 33(2)(d) agus Airteagal 40(2) de Threoir 2013/32.
(
22
)	Féach mír 203 den bhreithiúnas sin.
(
23
)	Féach míreanna 148 go 165 de bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020.
(
24
)	Féach míreanna 185 agus 186 de bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020.
(
25
)	Ibid., mír 185.
(
26
)	Ibid., mír 186.
(
27
)	Féach breithiúnas an 13 Eanáir 2004, (C-453/00, EU:C:2004:17).
(
28
)	Féach mír 187 de bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020.
(
29
)	Ibid., míreanna 194 agus 203.
(
30
)	Le bheith soiléir, má dhéanann duine iarratas iardain agus má tá breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais ann ar féidir a mheas gur “eilimint nua” é de réir bhrí Airteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 agus gur breithiúnas atá ann lena dtabharfar “ardú suntasach don dóchúlacht” go gcáileoidh sé nó sí mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta, is gá scrúdú nua a dhéanamh ar na gnéithe ábhartha go léir –fiú na gnéithe siúd a measadh cheana mar chuid den nós imeachta tearmainn roimhe sin.
(
31
)	Ag labhairt go foirmiúil, ní hionann, ar ndóigh, an oibleagáid atá ar údaráis inniúla na mBallstát measúnú nua a dhéanamh ar staid an iarratasóra agus scrúdú á dhéanamh acu ar a iarratas iardain nó a hiarratas iardain, agus oibleagáid ar na húdaráis sin scrúdú ex officio a dhéanamh ar chinneadh atá críochnaitheach cheana féin. Chuir an Chúirt Bhreithiúnais an méid sin in iúl go soiléir i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020.
(
32
)	Féach mír 197 de bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020. Tugaim faoi deara gur bhraith an Chúirt Bhreithiúnais, i leith an mhéid sin, ar bhreithiúnas an 2 Aibreán 2020, CRPNPAC agus Vueling Airlines (C-370/17 agus C-37/18, EU:C:2020:260, míreanna 95 agus 96).
(
33
)	Féach Turmo, A., L’autorité de la chose jugée en droit de l’Union européenne, Bruylant, 2017, lch. 46.
(
34
)	Féach breithiúnas an 1 Meitheamh 1999, Eco Swiss (C-126/97, EU:C:1999:269, mír 46).
(
35
)	Turmo, A., L’autorité de la chose jugée en droit de l’Union européenne, Bruylant, 2017, lch. 46.
(
36
)	Ibid., lgh. 49 go 52. Sin é an fáth go bhfuil eisceachtaí ceadaithe ag an gCúirt Bhreithiúnais agus gur luaigh sí gurbh fhéidir go gcaithfí athscrúdú a dhéanamh ar ghníomhartha riaracháin i gcásanna áirithe (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Eanáir 2004, Kühne & Heitz, C-453/00, EU:C:2004:17).
(
37
)	Sin é an fáth, mar shampla, go gcaithfidh na Ballstáit, agus rialacha náisiúnta á shocrú acu maidir leis an gcreat nós imeachta le haghaidh an réamhscrúdaithe dá dtagraítear in Airteagal 40(2) de Threoir 2013/32, a chinntiú nach bhfágfaidh na rialacha sin “nach mbeidh rochtain ag iarratasóirí ar nós imeachtaí nua ná go mbeidh neamhniú iarbhír nó ciorrúchán dian ar an rochtain sin” [Aistriúchán neamhoifigiúil] (féach Airteagal 42(2) den Treoir sin).
(
38
)	Féach breithiúnas an 24 Meitheamh 2015, T. (C-373/13, EU:C:2015:413, mír 65).
(
39
)	Luaitear freisin in Airteagal 78(1) CFAE an comhbheartas maidir le tearmann a d’fhorbair an tAontas Eorpach lena áirithiú go gcomhlíonfar an prionsabal sin.
(
40
)	Féach, arís, Aithris 18 de Threoir 2013/32, lena gceanglaítear go ndéanfaidh na húdaráis inniúla scrúdú leordhóthanach agus iomlán. Féach freisin Airteagal 4(1) agus (3) de Threoir 2011/95 (“i gcomhar leis an iarratasóir, is faoin mBallstát atá sé measúnú a dhéanamh ar na heilimintí ábhartha den iarratas”).
(
41
)	Tá prionsabal an non-refoulement, freisin, ina chuid de na prionsabail bhunúsacha atá mar bhun leis an gCoinbhinsiún i dtaobh Stádas Dídeanaithe, a síníodh sa Ghinéiv an 28 Iúil 1951 (United Nations Treaty Series, (Na Náisiúin Aontaithe, Sraith na gConarthaí), Iml. 189, lch. 150, Uimh. 2545, 1954), a tháinig i bhfeidhm an 22 Aibreán 1954 (arna fhorlíonadh le Prótacal an 31 Eanáir 1967 maidir le Stádas Dídeanaithe a tháinig i bhfeidhm an 4 Deireadh Fómhair 1967) (“Coinbhinsiún na Ginéive”).
(
42
)	Le haghaidh plé ginearálta ar phrionsabal an non-refoulement agus ar an ngaol atá ag an bprionsabal sin le stádas dídeanaithe, féach Chetail, V., “Le principe de non-refoulement et le statut de réfugié en droit international”, La Convention de Genève du 28 juillet 1951 relative au statut des réfugiés 50 ans après: bilan et perspectives, Bruylant, an Bhruiséil, 2001.
(
43
)	Tá sé go háirithe de bharr nach féidir maolú a dhéanamh ón bprionsabal sin go leagtar síos le hAirteagal 41(1) de Threoir 2013/32 nach féidir leis na Ballstáit eisceachtaí a dhéanamh do cheart an duine lena mbaineann chun fanacht ar a chríoch go dtí go ndéanfar scrúdú ar a iarratas nó a hiarratas iardain ach amháin má urramaítear prionsabal an non-refoulement.
(
44
)	I ndáil leis sin, tugaim faoi deara go bhfuil sé tugtha faoi fios ag EASO (EUAA anois) go bhfuil sé ríthábhachtach go bhféadfadh iarrthóirí tearmainn iarratas iardain a dhéanamh le prionsabal an non-refoulement a chur i bhfeidhm (féach “Practical Guide on Subsequent Applications”, Nollaig 2021, lch. 9).
(
45
)	Is faoi réir na cúirte a rinne an tarchur atá an cheist seo, is dóigh liom gurb é sin cás an bhreithiúnais ar a bhfuil A. A. ag brath sna príomhimeachtaí.
(
46
)	Féach míreanna 195 agus 196 de bhreithiúnas an 14 Bealtaine 2020. Mar a d’áitigh an Coimisiún ag an éisteacht, tá sé mar aidhm le hAirteagal 33(2)(d) de Threoir 2013/32 ceart iarrthóirí tearmainn a ráthú go ndéanfaidh na húdaráis inniúla náisiúnta scrúdú ar a n-iarratais ar chosaint idirnáisiúnta, agus ag an am céanna a áirithiú nach mbeidh na húdaráis sin faoi réir ualaí riaracháin iomarcacha.
(
47
)	Féach, i ndáil leis sin, Aithris 11 de Threoir 2013/32, ina luaitear go n-áiritheofar “measúnú cuimsitheach agus éifeachtúil ar riachtanais cosanta idirnáisiúnta iarratasóirí” [Aistriúchán neamhoifigiúil] go bhfuil creat an Aontais maidir le nósanna imeachta chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar bunaithe ar choincheap nós imeachta aonair (is liomsa an bhéim).
(
48
)	Féach “Guide des procédures et critères à appliquer pour déterminer le statut de réfugié au regard de la Convention de 1951 et du Protocole de 1967 relatifs au statut des réfugiés”, arna fhoilsiú ag Ard-Choimisinéir na Náisiún Aontaithe do Dhídeanaithe, lch. 9 (ar fáil i bhFraincis ag https://www.unhcr.org/fr/media/guide-des-procedures-et-criteres-appliquer-pour-determiner-le-statut-de-refugie-au-regard-de).
(
49
)	Ar an gcoinníoll, ar ndóigh, go bhfuil an breithiúnas sin ábhartha ní hamháin maidir le cibé an gcáilíonn an duine lena mbaineann mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta, ach freisin an dtugann sé “ardú suntasach don dóchúlacht” go n-aithneofaí an duine lena mbaineann mar sin.
(
50
)	Go deimhin, cé go gceanglaítear le hAirteagal 20(1) de Threoir 2013/32, ar na Ballstáit a áirithiú go ndeonaítear cúnamh dlí agus ionadaíocht dhlíthiúil saor in aisce arna iarraidh sin sna nósanna imeachta achomhairc dá bhforáiltear i gCaibidil V den Treoir sin, níl feidhm ag aon oibleagáid den sórt sin le linn do na húdaráis inniúla iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a scrúdú (féach, inter
alia, Airteagal 22 den Treoir chéanna).
(
51
)	Is liomsa an bhéim.
(
52
)	Féach mír 60 den Bhreithiúnas in Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Seirbhís mhíleata agus tearmann).
(
53
)	Ibid., mír 61. Tugaim chun cuimhne, ionas go bhfaighidh duine stádas “dídeanaí” faoi Airteagal 2(e) de Threoir 2011/95, nach mór nasc a bhunú idir na gníomhartha géarleanúna a liostaítear in Airteagal 9 de Threoir 2011/95 (nó an easpa cosanta in aghaidh gníomhartha den sórt sin) agus na cúiseanna atá leis an ngéarleanúint a liostaítear in Airteagal 10 de (féach Airteagal 9(3) den Treoir sin). Sa bhreithiúnas in Bundesamt für Migration und Flüchtlinge (Seirbhís mhíleata agus tearmann), d’aithin an Chúirt Bhreithiúnais gur féidir an nasc sin a thoimhdiú, in imthosca áirithe.
(
54
)	Is liomsa an bhéim.
(
55
)	Mar a mheabhraigh mé cheana féin i bpointe 57 thuas, i mbreithiúnas an 14 Bealtaine 2020, rinne an Chúirt Bhreithiúnais a léiriú ar an gcoincheap sin a nascadh leis an tábhacht a bhaineann leis an gceart chun cáiliú mar thairbhí de chosaint idirnáisiúnta, má chomhlíontar na coinníollacha a cheanglaítear le dlí an Aontais. (Féach, míreanna 195 agus 196 den bhreithiúnas sin). Is léir nach bhféadfadh sé a bheith i gceist go mbeadh an fhéidearthacht brath ar an gceart sin ag brath ar an bhfoclaíocht atá ag an reachtaíocht náisiúnta.
(
56
)	Féach breithiúnas an 10 Meitheamh 2021, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Eilimintí nó torthaí nua) (C-921/19, EU:C:2021:478, mír 50).
(
57
)	Féach breithiúnas an 9 Meán Fómhair 2021, Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta) (C-18/20, EU:C:2021:710, mír 37).
(
58
)	Ibid. Tugaim faoi deara, agus plé á dhéanamh agam ar an ábhar seo, go bhfuil míniú tugtha ag EASO in “Practical Guide on Subsequent Applications” (Nollaig 2021, lch. 26), go bhfuil eilimintí den sórt sin ina “eilimintí nua toisc nár scrúdaíodh iad le linn an nós imeachta roimhe sin agus nach raibh an cinneadh deiridh maidir leis an iarratas roimhe sin bunaithe orthu” [Aistriúchán neamhoifigiúil].
(
59
)	Mar a dúirt Abhcóide Ginearálta Saugmandsgaard Øe ina Thuairim in Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl (Iarratas iardain ar chosaint idirnáisiúnta), C-18/20, EU:C:2021:302, pointe 44), tá an léiriú sin soiléir go háirithe i bhfianaise Airteagal 40(4) de Threoir 2013/32.
(
60
)	Féach breithiúnas an 13 Nollaig 2017, El Hassani (C-403/16, EU:C:2017:960, mír 26 agus an cásdlí dá dtagraítear).
(
61
)	Féach, áfach, breithiúnas an 29 Iúil 2019, Torubarov (C-556/17, EU:C:2019:626). Bhain an cás sin le cás inar dhiúltaigh an t-údarás inniúil náisiúnta, roinnt uaireanta, breithiúnas cúirte náisiúnta a chomhlíonadh lena gcuireadh a cinneadh tosaigh maidir le hiarratas ar chosaint idirnáisiúnta ar neamhní. Chinn an Chúirt Bhreithiúnais, in imthosca den sórt sin, gur faoin gcúirt a d’eisigh breithiúnas den sórt sin a d’athródh breith an chomhlachta sin agus a cinneadh féin a chur in ionad chinneadh an chomhlachta sin, cé go dtoirmisctear air sin a dhéanamh faoin dlí náisiúnta.
(
62
)	Breithiúnas an 25 Iúil 2018 (C-585/16, EU:C:2018:584).
(
63
)	I ndáil leis sin, d’fhéadfadh sé go mbeadh orthu iarraidh ar na húdaráis inniúla aon doiciméadacht nó aon fhianaise fhíorasach a thabhairt ar aird (féach, sa chiall sin, breithiúnas an 25 Iúil 2018, Alheto, C-585/16, EU:C:2018:584, mír 121).
(
64
)	Chuir an Chúirt Bhreithiúnais in iúl go soiléir ina breithiúnas an 25 Iúil 2018, Alheto (C-585/16, EU:C:2018:584, mír 127) gur féidir le cúirteanna agus binsí náisiúnta tabhairt faoi agallamh den sórt sin.