62003CJ0467_PL
Strony
Motywy wyroku
Sentencja
Strony
W sprawie C‑467/03
mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Finanzgericht München (Niemcy) postanowieniem z dnia 24 czerwca 2003 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 6 listopada 2003 r., w postępowaniu:
Ikegami Electronics (Europe) GmbH
przeciwko
Oberfinanzdirektion Nürnberg,
TRYBUNAŁ (czwarta izba),
w składzie: K. Lenaerts (sprawozdawca), prezes izby, J. N. Cunha Rodrigues i E. Levits, sędziowie,
rzecznik generalny: J. Kokott,
sekretarz: K. Sztranc, administrator,
uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 9 grudnia 2004 r.,
rozważywszy uwagi przedstawione:
– w imieniu Ikegami Electronics (Europe) GmbH przez H. Nehma, Rechtsanwalt,
– w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez J.‑C. Schieferera, działającego w charakterze pełnomocnika,
po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 20 stycznia 2005 r.,
wydaje następujący
Wyrok
Motywy wyroku
1. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni uwagi 5E do działu 84 Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej (zwanej dalej „CN”), zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2031/2001 z dnia 6 sierpnia 2001 r. (Dz.U. L 279, str. 1).
2. Wniosek ten został przedstawiony w ramach postępowania toczącego się między spółką Ikegami Electronics (Europe) GmbH (zwaną dalej „Ikegami”) a Oberfinanzdirektion (wyższym urzędem celnym) w przedmiocie wydanej przez Zolltechnische Prüfungs‑ und Lehranstalt München (zakład naukowy i laboratorium celne, Monachium) wiążącej informacji taryfowej dotyczącej urządzenia do cyfrowej rejestracji.
Ramy prawne
3. Wersja CN obowiązująca w okresie właściwym dla zdarzeń będących przedmiotem postępowania przed sądem krajowym zawarta jest w załączniku I do rozporządzenia nr 2031/2001. Część druga tego załącznika zawiera sekcję XVI noszącą tytuł „Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów”.
4. Sekcja ta zawiera dwa działy, a mianowicie dział 84 noszący tytuł „Reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne; ich części” i dział 85 noszący tytuł „Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów”.
5. Dział 84 zawiera między innymi pozycję 8471, zatytułowaną „Maszyny do automatycznego przetwarzania danych i urządzenia do tych maszyn; czytniki magnetyczne lub optyczne, maszyny do zapisywania zakodowanych danych na nośnikach danych oraz maszyny do przetwarzania takich danych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”.
6. Podpozycja 8471 50 obejmuje „[p]rocesory cyfrowe inne niż objęte podpozycją 8471 41 lub 8471 49, nawet zawierające w tej samej obudowie jedno lub dwa urządzenia następującego typu: urządzenia pamięci, urządzenia wejściowe, urządzenia wyjściowe”. Podpozycja 8471 50 90 dotyczy tych towarów, które nie są przeznaczone do użytku w cywilnych statkach powietrznych. Na mocy rozporządzenia nr 2031/2001 towary te zostały zwolnione z ceł konwencyjnych.
7. Dział 85 zawiera między innymi pozycję 8521, zatytułowaną „Aparatura wideo do zapisu i odtwarzania obrazu i dźwięku, nawet wyposażona w urządzenie do odbioru sygnałów wizyjnych i dźwiękowych (tunery wideo)”. Podpozycja 8521 90 00 dotyczy tych towarów, w których nie stosuje się taśm magnetycznych. Na mocy rozporządzenia nr 2031/2001 konwencyjna stawka celna dla tych towarów wynosi 14%.
8. Uwaga 4 do sekcji XVI CN stanowi, że „Jeżeli maszyna (włącznie z układem złożonym z kilku maszyn) składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość należy zaklasyfikować do pozycji odpowiedniej dla tej funkcji”.
9. Uwaga 5 do działu 84 CN zawiera między innymi następujące wskazówki:
„A) W pozycji 8471 wyrażenie »maszyny do automatycznego przetwarzania danych« oznacza:
a) maszyny cyfrowe:
1) przystosowane do zapamiętywania programu lub programów przetwarzania danych, które są bezpośrednio potrzebne do wykonania danego programu;
2) dające się swobodnie programować, zgodnie z wymaganiami użytkownika;
3) mogące wykonywać obliczenia arytmetyczne określone przez użytkownika;
4) mogące wykonywać, bez udziału człowieka, program przetwarzania danych, który wymaga zmiany jego działania w trakcie przetwarzania na podstawie odpowiednich decyzji logicznych;
[…].
E) Maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych, należy klasyfikować do pozycji odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, jeśli nie ma takiej możliwości, w pozycjach pozostałych”.
Postępowanie przed sądem krajowym i pytanie prejudycjalne
10. W dniu 6 grudnia 2001 r. Ikegami zwróciła się do Zolltechnische Prüfungs‑ und Lehranstalt München z wnioskiem o udzielenie wiążącej informacji taryfowej dotyczącej urządzenia oznaczonego jako „Digital Recorder SDR G 8000 8”. Wniosła ona o zaklasyfikowanie tego urządzenia do podpozycji 8471 50 90 CN.
11. Postanowienie odsyłające opisuje urządzenie w następujący sposób:
„Urządzenie to zawiera poza klawiaturą i myszką analogowo‑cyfrową płytę wideo (Video‑Digitizer‑Board) dla czterech kart wideo z możliwością podłączenia maksymalnie 8 kamer telewizyjnych, sterownik obrazu, płytę główną z procesorem i trzema slotami dysku twardego, pamięć wideo, karty: dźwiękową, LAN, graficzną i modemową, twardy dysk i stację dysków CDRW w obudowie. Na twardym dysku zainstalowano system operacyjny Windows ME, oprogramowanie dla cyfrowej nagrywarki i oprogramowanie dla stacji dysków CDRW”.
12. W dniu 14 stycznia 2002 r. Zolltechnische Prüfungs‑ und Lehranstalt München wydał wiążącą informację taryfową o numerze DE M/119/02‑1, w której zaklasyfikował to urządzenie do podpozycji 8521 90 00 CN.
13. Po bezskutecznym odwołaniu Ikegami zaskarżyła wiążącą informację taryfową do Finanzgericht München (sądu finansowego w Monachium), podnosząc, że omawiane urządzenie należy uznać za maszynę do przetwarzania danych, ponieważ zarówno jej pojedyncze elementy, jak i jej sposób pracy mają za zadanie wyłącznie przetwarzać dane.
14. Finanzgericht München wskazuje w postanowieniu odsyłającym, że urządzenie to spełnia przesłanki do zakwalifikowania go jako maszyny do automatycznego przetwarzania danych w rozumieniu uwagi 5A lit. a) do działu 84 CN i może być używane jako zwykły komputer osobisty, jednakże ze względu na jego szczególne wyposażenie jest wprowadzane do obrotu i używane jako cyfrowy rejestrator wideo. Sąd ten wskazuje, że omawiane urządzenie przetwarza dane w konkretnie określonym celu polegającym na nagrywaniu, wizualizacji, zapisie lub odtwarzaniu sygnałów wideo i w tym jednym celu jest odpowiednio wyposażone. Sąd dodaje, że brak odpowiedniego oprogramowania uniemożliwia użytkowanie urządzenia w innym celu. Sąd krajowy uważa, że ta specyficzna funkcja urządzenia może stanowić funkcję inną niż przetwarzanie danych w rozumieniu uwagi 5E do działu 84 CN.
15. Z powyższych względów Finanzgericht München postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:
„Czy wykładni uwagi 5E do działu 84 CN w brzmieniu ustalonym przez załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 2031/2001 […] zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 […] należy dokonywać w ten sposób, że urządzenie do wideonadzoru, które w sposób skompresowany zapisuje sygnały wielu kamer na twardych dyskach w celu odtworzenia na monitorach, spełnia inną funkcję niż przetwarzanie danych?”.
W przedmiocie pytania prejudycjalnego
16. W pytaniu prejudycjalnym sąd krajowy zmierza w istocie do ustalenia, czy urządzenie do cyfrowej rejestracji, takie jak to będące przedmiotem zawisłego przed nim postępowania, powinno zostać uznane za urządzenie spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych w rozumieniu uwagi 5E do działu 84 CN.
17. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, mając na względzie zasadę pewności prawa i ułatwienie kontroli, kryterium decydujące dla klasyfikacji taryfowej towaru stanowią zasadniczo obiektywne właściwości i cechy towaru opisane w pozycjach CN. Ustanowione przez Komisję noty wyjaśniające do CN, jak również noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (zwanego dalej „HS”) opracowane w ramach Światowej Organizacji Celnej przyczyniają się w istotny sposób do wykładni zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, nie są jednakże prawnie wiążące (zob. wyrok z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie C‑130/02 Krings, Rec. str. I‑0000, pkt 28).
18. W niniejszej sprawie pozycja 8471 CN, do której zdaniem Ikegami należy omawiane urządzenie, dotyczy zgodnie z jej brzmieniem między innymi maszyn do automatycznego przetwarzania danych i urządzeń tych maszyn. Pozycja 8521 CN, do której zdaniem niemieckich organów administracji celnej należy zakwalifikować wskazane urządzenie, dotyczy zgodnie z jej brzmieniem między innymi aparatury wideo do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku.
19. Z uwagi 5E do działu 84 CN wynika, że maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające maszynę do automatycznego przetwarzania danych lub współpracujące z taką maszyną należy klasyfikować do pozycji odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, w ich braku, do pozostałych pozycji.
20. Zgodnie z opisem zawartym w postanowieniu odsyłającym, uzupełnionym wyjaśnieniami Ikegami przedstawionymi w jej uwagach na piśmie oraz na rozprawie, omawiane urządzenie zawiera – poza wyposażeniem charakterystycznym dla maszyny do automatycznego przetwarzania danych – również szczególne wyposażenie umożliwiające zapis analogowych sygnałów odpowiadających obrazom lub dźwiękom pochodzącym ze źródeł zewnętrznych, cyfrową konwersję tych sygnałów, ich skompresowanie i ich odczyt na ekranie. Sąd krajowy dodaje, że ze względu na to szczególne wyposażenie urządzenie jest wprowadzane do obrotu jako cyfrowa nagrywarka wideo, co Ikegami potwierdziła na rozprawie.
21. Mimo iż urządzenie to posiada wyposażenie umożliwiające przetwarzanie danych, to różni się ono od maszyny służącej jedynie do automatycznego przetwarzania danych nie tylko ze względu na swą specyficzną funkcję zapisu sygnałów obrazu i dźwięku, lecz również ze względu na sposób, w jaki jest ono wprowadzane do obrotu i proponowane odbiorcom (zob. w tej kwestii wyrok Sądu z dnia 30 września 2003 r. w sprawie T‑243/01 Sony Computer Entertainment Europe przeciwko Komisji, Rec. str. II‑4189, pkt 112).
22. Nawet gdyby – jak podnosi Ikegami – omawiane urządzenie nie umożliwiało jednoczesnego zapisu obrazu i dźwięku lub nagrywania i odtwarzania obrazów ruchomych, to okoliczność ta – zakładając, że okaże się prawdziwa – nie stanowi przeszkody dla stwierdzenia, że urządzenie to, zawierające części umożliwiające zapis i odtworzenie zarówno dźwięku, jak i obrazu, spełnia funkcję wykraczającą poza automatyczne przetwarzanie danych.
23. Należy ponadto wyjaśnić, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacyjne, jeżeli jest ono nierozerwalnie związane z tym towarem, co należy ocenić według obiektywnych cech i właściwości tego towaru (wyrok z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie C‑201/99 Deutsche Nichimen, Rec. str. I‑2701, pkt 20, oraz ww. wyrok w sprawie Krings, pkt 30).
24. W niniejszym przypadku z opisu zawartego w postanowieniu odsyłającym wynika, że jedną z obiektywnych cech przedmiotowego urządzenia jest możliwość podłączenia kamer telewizyjnych w celu prowadzenia wideonadzoru. Jak wynika ze wskazanego postanowienia oraz wyjaśnień Ikegami przedstawionych na rozprawie, urządzenie to jest wyposażone w sterownik, umożliwiający regulację rozmiaru obrazu i zmianę ustawień ukierunkowania połączonych z nim kamer. Ponadto Ikegami podkreśliła na rozprawie, że kampania reklamowa tego urządzenia jest skierowana do podmiotów trudniących się nadzorem budynków.
25. Sąd krajowy wyjaśnia ponadto, że poza automatycznym przetwarzaniem danych, które jest możliwe dzięki wyposażeniu podstawowemu, urządzenie zaopatrzone, jak opisano powyżej, nie może być użyte do innych celów niż do zapisywania i odtwarzania obrazu i dźwięku w ramach wideonadzoru ze względu na brak odpowiedniego oprogramowania.
26. To szczególne przeznaczenie, nierozerwalnie związane z obiektywnymi cechami części stanowiących wyposażenie przedmiotowego urządzenia potwierdza analizę, zgodnie z którą urządzenie to spełnia specyficzną funkcję inną niż przetwarzanie danych.
27. Na poparcie swych twierdzeń Ikegami powołuje się na wyjaśnienie zawarte w notach wyjaśniających do HS, odnoszących się do uwagi 4 do sekcji XVI CN, w wersji obowiązującej w okresie właściwym dla zdarzeń będących przedmiotem postępowania przed sądem krajowym.
28. Owa nota wyjaśniająca brzmi następująco:
„Należy wyjaśnić, że części składowe niespełniające przesłanek zawartych w uwadze 4 do sekcji XVI podlegają klasyfikacji im właściwej. Dzieje się tak w szczególności w przypadku systemów wideonadzoru w obwodzie zamkniętym, składających się z kombinacji zmiennej ilości kamer telewizyjnych i monitorów wideo, połączonych kablem koaksjalnym ze sterownikiem systemu, przełączników, urządzeń audio/odbiorników i ewentualnie z maszyn do automatycznego przetwarzania danych (w celu zabezpieczenia danych) lub z magnetowidu (w celu zapisu obrazu)”.
29. Ikegami podnosi, że, mając na uwadze powyższe wyjaśnienie, należy stwierdzić, że omawiane urządzenie jest maszyną do automatycznego przetwarzania danych, która, mimo iż może, w przypadku połączenia z kamerami telewizyjnymi, tworzyć system wideonadzoru, to jednak jej klasyfikacja taryfowa powinna być inna.
30. Niemniej, dokonując rozróżnienia na maszyny do automatycznego przetwarzania danych przeznaczonych do zabezpieczenia danych („saving data”) oraz urządzenia, których zadaniem jest zapis obrazu („video recorders”), nota wyjaśniająca przytoczona w pkt 28 niniejszego wyroku potwierdza, że urządzenie takie, jak to będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, posiadające funkcję cyfrowego zapisu obrazu i dźwięku, powinno zostać uznane za spełniające specyficzną funkcję wykraczającą poza automatyczne przetwarzanie danych.
31. Mając na uwadze powyższe, na pytanie prejudycjalne należy odpowiedzieć, że urządzenie, które zapisuje sygnały pochodzące z kamer i po skompresowaniu odtwarza je na ekranie w celach wideonadzoru, spełnia specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych w rozumieniu uwagi 5E do działu 84 CN.
W przedmiocie kosztów
32. Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem; do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.
Sentencja
Z powyższych względów Trybunał (czwarta izba) orzeka, co następuje:
Urządzenie, które zapisuje sygnały pochodzące z kamer i po skompresowaniu odtwarza je na ekranie w celach wideonadzoru, spełnia specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych w rozumieniu uwagi 5E do działu 84 Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2031/2001 z dnia 6 sierpnia 2001 r.