61985CC0304_NL
Conclusie van de advocaat generaal
Conclusie van de advocaat generaal
++++
Mijnheer de President,
mijne heren Rechters,
In deze zaak vraagt de Acciaierie e Ferriere Lombarde Falck SpA ( hierna : Falck ), een particulier Italiaans staalbedrijf, het Hof krachtens artikel*33, tweede alinea, EGKS-Verdrag om nietigverklaring van een beschikking van de Commissie van 1*augustus 1985, waarbij Italië werd gemachtigd om aan staalproducenten bepaalde vormen van overheidssteun te verlenen . Deze beschikking zou zijn genomen op grond van beschikking nr.*2320/81/EGKS (" de tweede steuncode", PB*1981, L*228, blz.*14 ), zoals gewijzigd bij beschikking nr.*1018/85/EGKS ( PB*1985, L*110, blz.*5 ), die beschikking nr.*257/80/EGKS ( PB*1980, L*29, blz.*5 ) heeft vervangen en communautaire regels heeft ingevoerd voor steun aan de ijzer - en staalindustrie in verband met de aanhoudende ernstige crisis in die industrie .
Volgens artikel*2 van de tweede steuncode kan dergelijke steun verenigbaar worden geacht met de goede werking van de gemeenschappelijke markt, op voorwaarde dat de begunstigde "een samenhangend en nauwkeurig omlijnd herstructureringsprogramma uitvoert dat de verschillende herstructureringselementen ( modernisering, vermindering van capaciteiten en, zo nodig, maatregelen tot financiële herstructurering ) omvat en geëigend is haar concurrentievermogen weer op peil te brengen en haar zoveel financiële levensvatbaarheid te geven dat zij onder normale marktomstandigheden zonder steun kan functioneren"; "dat dit herstructureringsprogramma leidt tot een vermindering van de totale productiecapaciteit van de begunstigde" en dat "door de betrokken steun geen distorsies van de medediging worden veroorzaakt en de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad ".
"2 . Bij de beoordeling van het bedrag en de intensiteit van de voorgenomen steunmaatregelen kan de Commissie, voor zover dit verenigbaar is met de doelstellingen van deze beschikking, rekening houden met alle andere eventueel eerdere aan de betrokken onderneming verleende steun en met alle door deze sinds die datum getroffen herstructureringsmaatregelen ."
Voor elk van de verschillende steunsoorten, te weten investeringssteun, sluitingssteun, bedrijfssteun, noodsteun en steun voor research en ontwikkeling, werden afzonderlijke criteria vastgesteld .
Volgens artikel*8, lid*1, moesten steunvoornemens uiterlijk op 30*september 1982 worden medegedeeld, en volgens artikel*2 moest de betrokken steun ( behoudens bijzondere bepalingen ) uiterlijk op 1*juli 1983 worden goedgekeurd en mocht na 31*december 1985 geen steun meer worden betaald .
In de considerans van beschikking nr.*1018/85 van 19*april*1985 werd gezegd, dat blijkens de tot dusver bereikte resultaten de doelstellingen ( een betere aanpassing van de communautaire produktiecapaciteit aan de vraag en een verbetering van de structuur van de ondernemingen, opdat deze vanaf 1986 zonder steun hun financiële levensvatbaarheid kunnen terugvinden onder gesaneerde marktomstandigheden ) konden worden verwezenlijkt . De marktontwikkeling had echter geleid tot een verslechtering van de financiële positie van de ondernemingen, die ernstiger was naarmate hun structuur minder concurrerend was . Aanvullende steun was noodzakelijk; deze mocht de Commissie evenwel alleen toestaan "voor een financiële herstructurering waardoor de financieringskosten tot een omvang worden teruggebracht die door de in 1984 winstgevende ondernemingen werd gedragen, of voor het dekken van de kosten die de capaciteitsinkrimpingen met zich brengen ". In verband daarmee werd bepaald, dat de kennisgeving van steunvoornemens uiterlijk op 31*mei 1985 moest plaatsvinden ( in plaats van 30*september 1982 ) en dat de steun uiterlijk op 1*augustus 1985 moest worden goedgekeurd ( in plaats van 1*juli 1983 ). Nog steeds mocht na 31*december 1985 geen steun meer worden betaald .
Bij brief van 28*mei 1985 ( dus binnen de voorgeschreven termijn ) stelde de verantwoordelijke Italiaanse minister de Commissie overeenkomstig beschikking nr.*1018/85 in kennis van de steunmaatregelen die de Italiaanse regering noodzakelijk achtte voor de herstructurering van de Italiaanse ijzer - en staalindustrie als waarborg voor haar levensvatbaarheid na 1985 . Hierbij ging het om voorstellen voor aanvullende steun naast die welke de Commissie al had goedgekeurd bij de beschikkingen van 14 en 29*juli 1983 ( op voorwaarde dat zowel in de publieke als in de particuliere sector bepaalde capaciteitsinkrimpingen zouden worden gerealiseerd ). De brief vermeldde de navolgende bedragen : 150*miljard*LIT extra voor bedrijfssluitingen in de particuliere sector en 2*985*miljard*LIT voor Finsider, een staalbedrijf in overheidshanden . Voorts werd medegedeeld, dat wanneer zou blijken dat verdere capaciteitsinkrimpingen nodig waren, de Italiaanse regering met de Commissie van gedachten wilde wisselen over verdergaande en radicalere rationalisatie van deze sector . In verband hiermee en aangezien de steuncode na 31*december 1985 niet zou worden verlengd, vroeg zij zich af, of het wellicht aanbeveling verdiende dat de verschillende Italiaanse producenten vergaande "synergie"-afspraken zouden maken, ook al met het oog op een definitieve systematisering van de problemen rond belangrijke strategische eenheden . De Italiaanse regering eindigde haar brief met de conclusie dat dit plan, hoewel het kwantitatief nog niet gespecificeerd of definitief was, onherroepelijk gepaard zou gaan met de sluiting van verdere installaties, wat ten minste een bedrag van 550*miljard*LIT zou vergen .
De in de brief van 28*mei 1985 bedoelde vergaande "synergieën" hadden betrekking op de verdeling van capaciteitsinkrimpingen en andere herstructureringsinspanningen tussen de ondernemingen uit de particuliere en de publieke sector, alsmede op commerciële samenwerking om dit doel te bereiken . Een van de onderzochte voorstellen hield in dat Falck, met Finsider de enige Italiaanse producent van platte produkten, haar breedband - en bandstaalinstallatie te Sesto*San*Giovanni met een produktiecapaciteit van 730*000*ton per jaar zou sluiten en haar produktiequota zou overdragen aan Finsider, die dan haar tweede moderne hoogoven, die op aandringen van de Commissie was stilgelegd, van haar walsstraat voor breed warmband te Bagnoli in gebruik zou nemen . De produktie te Bagnoli zou daardoor uitkomen op 800*000*ton per jaar, wat zou worden gecompenseerd door sluiting van een verouderde bandinstallatie te Bagnoli met een capaciteit van 400*000*ton per jaar .
In 1984 en 1985 had Falck reeds de aandacht van de minsiter en de Commissie gevestigd op de problemen waarmee zij kampte en op de steun die zij nodig had; ook zou zij ten opzichte van Finsider ongelijk zijn behandeld bij eerdere steunmaatregelen en capaciteitsinkrimpingen, die naar haar zeggen de mededinging vervalsten . Zij vroeg de Italiaanse regering bij de Commissie een steunvoorstel tot een bedrag van 300*miljard*LIT voor haar financiële herstructurering in te dienen .
Nadat de regering en de Commissie daaromtrent begin juli telexberichten hadden uitgewisseld, legde de regering de Commissie bij telexbericht van 22*juli 1985 twee alternatieve plannen ter goedkeuring voor : a)*voor het geval dat de besproken synergie gerealiseerd zou worden, werd de Commissie verzocht naast 50*miljard*LIT voor de particuliere sector en 2*985*miljard*LIT voor Finsider, een extra bedrag van 550*miljard*LIT goed te keuren; dit bedrag was niet alleen nodig voor het verlenen van steun bij bedrijfssluitingen in de sector platte produkten ter bevordering van de synergie, maar ook voor eventuele verdere sluitingen in de sector lange produkten en de financiële herstructurering in de privésector, zulks overeenkomstig beschikking nr.*1018/85; b)*zou de synergie niet doorgaan, dan moest het bedrag van 550*miljard*LIT worden verminderd met het gedeelte dat als sluitingssteun voor de sector platte produkten was bedoeld en dat op ongeveer de helft van de 550*miljard*LIT werd geschat .
Bij brief van 1*augustus 1985 deelde de Commissie haar beslissing aan de Italiaanse regering mee . Indien de synergie tot stand kwam, werd een steunbedrag van 3*141,9*miljard*LIT voor Finsider en van 600*miljard*LIT voor de particuliere sector goedgekeurd, op voorwaarde dat de capaciteit werd verminderd met, respectievelijk, 400*000*ton door Finsider, 600*000*ton bij gewalste produkten in de privésector en 330*000*ton als gevolg van de synergie . Indien de synergie niet tot stand zou komen, zou Finsider hetzelfde bedrag aan steun mogen ontvangen, mits zij haar capaciteit met 800*000*ton zou inkrimpen . Voorts stemde de Commissie in met steun tot een bedrag van 50*miljard*LIT plus een extrabedrag van 275*miljard*LIT, dus de helft van het bedrag dat was gevraagd voor de financiering van bedrijfssluitingen in geval van synergie, ervan uitgaande dat andere capaciteitsverminderingen verwezenlijkt werden dan die waarin de synergie zou hebben geresulteerd . Aan de goedkeuring van deze 275*miljard*LIT was de voorwaarde verbonden, dat de Italiaanse regering de Commissie verzekerde dat het bedrag correct werd verdeeld en dat in de particuliere sector de capaciteit met 350*000*ton werd ingekrompen . Voor Falck werd geen nauwkeurige capaciteitsvermindering vastgesteld voor het geval de synergie niet doorging, hoewel Falck had gevreesd dat verdere inkrimpingen van haar zouden worden verlangd . De Commissie verklaarde, dat het bij telexbericht van 22*juli 1985 gedane verzoek om de 275*miljard*LIT geheel of gedeeltelijk voor financiële herstructurering te gebruiken niet kon worden ingewilligd, omdat dit verzoek niet was vermeld in de brief van 28*mei 1985 en te laat was gedaan .
Falck wees het voorstel van de Italiaanse regering af, en aangeziens Falcks tegenvoorstellen voor een hogere steun en een vergoeding voor de overdracht van de quota van de installatie te Sesto San Giovanni eveneens werden verworpen, werd geen overeenstemming bereikt . Falck had de Commissie bij brief van 1*juli 1985 reeds medegedeeld, dat haar voortbestaan afhing van passende steun en dat zij de zaak bij het Hof aanhangig zou maken, als geen steun werd verleend . Daar Falck zich niet kon verenigen met de beschikking van de Commissie, stelde zij het onderhavige beroep in bij het Hof .
Zij vordert in de eerste plaats nietigverklaring van de beschikking van 1*augustus 1985 wegens discriminatie bij de toepassing van de gewijzigde tweede steuncode . Enerzijds wenste de Commissie geen rekening te houden met de aanmelding in het telexbericht van 22*juli 1985 van een steunproject ten behoeve van de financiële herstructurering, omdat deze aanmelding, waarvoor de uiterste datum 31*mei 1985 was, te laat zou zijn geweest, terwijl zij anderzijds wél als tijdig beschouwde de aanmelding, in hetzelfde telexbericht, van een voornemen tot het verlenen van steun tot een bedrag van 275*miljard*LIT voor sluitingen in de particuliere sector, dat op zich in de brief van 28*mei 1985 niet voorkwam .
De eerste vraag is dus, of deze voorstellen te laat zijn gedaan . Mijns inziens is het in de brief van 28*mei 1985 vervatte voorstel voor steunverlening aan de particuliere sector beperkt tot sluitingssteun . Het heeft in het geheel geen betrekking op financiële herstructurering . Hiervan werd voor het eerst gesproken in het telexbericht van 22*juli 1985, en dit voornemen is te laat medegedeeld . Uit de brief blijkt duidelijk, dat het voornemen bestond om steun te verlenen bij bedrijfssluitingen, te weten die welke uit een synergie tussen verschillende producenten zouden voortvloeien . Het telexbericht hield twee alternatieve voorstellen in : het ene voor steun bij capaciteitsinkrimping voor het geval dat een synergie wél, en het andere voor het geval die synergie niet tot stand kwam . Aan het laatste voorstel is uitvoering gegeven .
Kiest men voor een formalistische benadering, dan kan uiteraard worden gezegd dat de tweede mogelijkheid niet uitdrukkelijk in de brief was vermeld .
Gezien het arrest van het Hof van 3*oktober 1985 ( zaak*214/83, Duitsland/Commissie, Jurispr.*1985, blz.*3053 ) geloof ik echter, dat formalisme hier niet op zijn plaats is . In die zaak ging het om de tweede steuncode, maar op dit punt moet hetzelfde gelden voor de gewijzigde tweede steuncode . Het Hof was van oordeel, dat "het bij de 'voornemens' die uiterlijk op 30*september 1982 bij de Commissie moesten worden aangemeld, gaat om programma' s waarin in het kader van een herstructureringsplan het type, het doel en de voorgenomen aanwending van de steun is vastgelegd, doch waarbij het goed te keuren bedrag nog niet nauwkeurig behoefde te worden aangegeven . Weliswaar kan de Commissie zonder over gegevens inzake de omvang van de voorgenomen steun te beschikken, niet vaststellen of die steun verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, doch kennis van de juiste cijfers is in het eerste stadium van het onderzoek van een voornemen om steun te verlenen niet noodzakelijk . Deze cijfers konden dus later worden gepreciseerd ".
"Het feit dat het bedrag van de uiteindelijk door de Commissie goedgekeurde steun hoger is dan het bedrag dat haar tot op 30*september*1982 was meegedeeld, vormt derhalve op zich geen inbreuk op artikel*8, lid*1, van de tweede steuncode, tenzij de naderhand aangebrachte verhoging verandering heeft gebracht in de aard van de voorgenomen steunmaatregel, zodat het feitelijk uitgevoerde voornemen niet meer overeenstemt met dat wat bij de Commissie was aangemeld" ( r.o.*50*en*51 van het arrest ).
Men zou kunnen zeggen, dat de casus in de onderhavige zaak het omgekeerde is van die in de door de Bondsrepubliek Duitsland aanhangig gemaakte zaak . In casu vermeldde de brief een bedrag van ongeveer 550*miljard*LIT en naar aanleiding van het voorstel in het telexbericht stemde de Commissie ermee in, dat steun ten bedrage van 550*miljard*LIT werd verleend ingeval de synergie tot stand kwam, en dat de steun ongeveer de helft van deze som zou bedragen ingeval de samenwerking niet tot stand kwam . Voorts zou men kunnen zeggen, dat in de brief van 28*mei de aard, het doel en het voorgenomen gebruik van de steun niet in het kader van een herstructureringsplan was vastgelegd . Wel was aangegeven, dat de steun was bestemd voor capaciteitsinkrimpingen als gevolg van bedrijfssluitingen . Die inkrimping zou door middel van samenwerking moeten worden bereikt, maar het hoofddoel was niettemin capaciteitsinkrimping door bedrijfssluitingen . Het telexbericht behelsde een aantal varianten voor capaciteitsvermindering en de Commissie heeft de voorstellen ook in deze zin aanvaard . Aangezien de betrokken producenten geen overeenstemming konden bereiken, werd steun verleend voor capaciteitsvermindering anders dan door samenwerking . Het valt te betreuren dat geen samenwerking kon worden bereikt, doch ik meen dat hetgeen na 31*mei is geschied, ook al werd voor wat de verwezenlijking betreft van het oorspronkelijke plan afgeweken, verandering heeft gebracht in de aard van de voorgenomen steunmaatregel, zodat "het feitelijk uitgevoerde plan niet langer overeenstemde met dat wat bij de Commissie was aangemeld ". De kern van de zaak was, dat steun zou worden verleend voor capaciteitsinkrimping door middel van bedrijfssluitingen . Het voornemen om steun bij bedrijfssluitingen toe te kennen, kan mijns inziens dan ook niet worden geacht te laat te zijn ingediend, ook niet voor het geval dat geen samenwerking kon worden bereikt .
Bij de toepassing van de termijnen is er mijns inziens dus geen sprake van discriminatie van Falck geweest .
Zou ik tot de tegenovergestelde conlcusie zijn gekomen, dan zou dit waarschijnlijk meebrengen dat de machtiging tot verlening van een steun van 275*miljard*LIT zou moeten worden nietig verklaard; wanneer de beschikking op het punt van de late aanmelding van de voorgenomen financiële herstructureringssteun aan Falck wordt nietig verklaard, is het thans volgens de gewijzigde tweede steuncode evenwel te laat om de steun te kunnen goedkeuren of uit te betalen . Financiële herstructurering is geen geoorloofde steuncategorie volgens beschikking nr.*3484/85 van de Commissie tot invoering van communautaire regels voor de steun aan de ijzer - en staalindustrie voor het tijdvak van 1*januari 1986 tot 31*december 1988 ( PB*1985, L*340_*blz.*1 ).
Ik kan niet inzien, dat de beschikking van de Commissie inconsistent zou zijn omdat de goedgekeurde steun ingeval van samenwerking wél een bedrag voor financiële herstructurering omvatte . Het aanvankelijk gevraagde en ook goedgekeurde bedrag van 550*miljard*LIT was uitsluitend bedoeld voor capaciteitsvermindering, zelfs indien het telexbericht van 22*juli zo moet worden gelezen, dat een gedeelte van dit bedrag voor financiële herstructurering zou worden bestemd .
Het tweede argument van Falck is, dat de door de Commissie goedgekeurde steunmaatregelen schending opleveren van het beginsel van gelijke behandeling ( artikel*4, sub*b, EGKS-Verdrag ) en van het beginsel van eerlijke mededinging . Falck beroept zich met name op de achtste overweging van de tweede steuncode, volgens welke bij de beoordeling van steunmaatregelen "geen discriminatie tussen de ondernemingen mag plaatsvinden naar, met name, de vraag of zij zich in privé dan wel overheidseigendom bevinden ". Falck betoogt, dat in casu aan de overheidssector grote steunbedragen zijn toegekend terwijl zij niets kreeg . Met name in aanmerking genomen dat zij de enige concurrent van Finsider bij platte produkten is, zou haar concurrentievermogen daardoor zo ernstig worden aangetast, dat haar voortbestaan op het spel komt te staan .
De Commissie lijkt hier tegenin te brengen, dat zij geen steunplannen kan voorstellen, maar enkel kan goedkeuren, en dat indien zich discriminatie voordoet, dit moet worden toegeschreven aan de Lid-Staat die het plan indient . Mijns inziens is dit geen afdoende antwoord . Steunverlening kan de ene onderneming bevoordelen en een andere benadelen, doch wanneer er kennelijk sprake is van discriminatie tussen de overheidssector en de particuliere sector, behoort de Commissie mijns inziens de steun niet goed te keuren, evenmin als wanneer de steun haar inziens leidt tot concurrentievervalsing of een dusdanig ongunstige invloed op het handelsverkeer heeft dat dit strijdig is met het gemeenschappelijk belang . Dat is met name het geval in een zaak als de onderhavige, waar de Italiaanse regering het voornemen had Falck steun te verlenen ongeacht of de synergie doorging of niet, zelfs wanneer dit in laatstgenoemde geval financiële herstructureringssteun omvatte .
Falck heeft cijfers overgelegd over haar produktiecapaciteit ( om aan te tonen dat haar capaciteit ongeveer 10*% van die van Finsider bedraagt ), over de capaciteitsvermindering die zij vóór de onderhavige beschikking had moeten doorvoeren ( 75*% van die van Finsider ) en over de door haar ontvangen steun ( 1*% van die aan Finsider ). Eveneens laakt zij het feit, dat de Commissie wel rekening hield met de vroegere capaciteitsvermindering van Finsider, doch niet met die van Falck .
In het reeds geciteerde arrest Duitsland/Commissie ( zaak*214/83 ) erkende het Hof, dat er geen vuistregel bestaat aan de hand waarvan de Commissie behoort te beslissen of steun moet worden verleend en, zo ja, tot welk bedrag .
"Voor de vaststelling van de exacte omvang van de goed te keuren steun (( moet )) niet alleen rekening worden gehouden met het aantal tonnen capaciteitsvermindering, doch ook met andere factoren die van gebied tot gebied in de Gemeenschap verschillen, zoals bij voorbeeld de vóór*1980 gedane herstructureringsinspanningen, de door de crisis in de ijzer - en staalindustrie veroorzaakte regionale en sociale problemen, de technische ontwikkeling en de aanpassing van de ondernemingen aan de marktomstandigheden ."
Mij dunkt dat niet eenvoudig kan worden gesteld, zoals Falck doet, dat zij een naar verhouding gelijk bedrag behoorde te ontvangen als aan Finsider was toegekend, of dat de eerlijkheid gebiedt dat Falck een redelijk deel van de aan Finsider toegekende financiële herstructureringssteun ontving, ook indien het namens Falck gedane verzoek te laat was ingediend .
Hoewel de verklaring van de Commissie waarom geen rekening kon worden gehouden met Falcks eerdere capaciteitsverminderingen mij niet overtuigt, acht ik dit toch niet voldoende om een schending van de twee genoemde beginselen aan te nemen . De situatie moet in haar geheel worden bezien . De door de Commissie aangevoerde redenen kunnen de beschikking mijns inziens op het eerste gezicht rechtvaardigen . Het is duidelijk dat Falck, indien zij had kunnen instemmen met de voorstellen tot samenwerking, een aanzienlijk bedrag aan steun zou hebben ontvangen . Zij kon dit evenwel niet, wellicht om volkomen valabele redenen, en ontving dus weliswaar geen steun, maar behoefde ook niet zoals Finsider haar capaciteit in te krimpen .
Het ligt op de weg van Falck om aan te tonen, dat inbreuk is gemaakt op de beginselen van gelijke behandeling en van eerlijke mededinging . Op grond van de aan het Hof overgelegde stukken ben ik er niet van overtuigd, dat dit bewijs is geleverd . Het ligt voor de hand dat het verlenen van steun invloed heeft op de mededinging, doch het is niet aangetoond dat hier sprake was van een vervalsing in strijd met het algemeen belang .
Falck voert in de derde plaats aan, dat een samenhangend en duidelijk omlijnd herstructureringsplan ontbrak, zodat de bestreden beschikking onvoldoende is gemotiveerd . De Commissie had verzocht uiterlijk op 30*oktober in kennis te worden gesteld van het resultaat van de samenwerkingsvoorstellen van de Italiaanse regering . Bijgevolg kon zij toen zij haar beschikking gaf, niet vaststellen of aan de voorwaarden van de tweede steuncode was voldaan, wat te meer klemt omdat Finsider hetzelfde bedrag zou ontvangen ongeacht of de samenwerking tot stand kwam of niet .
Falck komt dus niet zozeer op tegen de inhoud van de brief van 28*mei ( zij stelt, dat deze geen kennisgeving van steunvoornemens in de zin van artikel*8, lid*1, inhield, zodat de gehele procedure ongeldig was ) als wel tegen de uiteindelijke beschikking, die van de destijds beschikbare gegevens uitgaat .
Hoewel het punt niet aan de orde is gekomen, ben ik er niet zeker van dat een motiveringsgebrek volstaat voor een beroep krachtens artikel*33, tweede*alinea, EGKS-Verdrag . Hoe dan ook moet toch worden nagegaan of er een plan was dat de Commissie kon goedkeuren .
Behalve met betrekking tot het voorstel voor Finsider was de brief van 28*mei stellig voorlopig van aard en onvoldoende gedetailleerd . Er staat echter in, dat de regering een capaciteitsinkrimping door middel van bedrijfssluitingen noodzakelijk achtte en dat dit 550 miljard*LIT zou gaan kosten, ook al moesten de sluitingen door middel van samenwerking worden bereikt en nog worden ingevuld . Toen de Commissie haar beschikking gaf, beschikte zij over nadere gegevens om zich een oordeel te kunnen vormen over de alternatieve plannen . Aangezien de besprekingen over de samenwerking nog gaande waren en realisering ervan wenselijk werd geacht, was de Commissie mijns inziens bevoegd het plan in alternatieve vorm goed te keuren en aan die goedkeuring de voorwaarde te verbinden, dat de definitieve uitkomsten van de synergie haar op 31*oktober 1985 moesten worden meegedeeld .
De beschikking beschrijft in detail, welke wijzigingen moesten worden aangebracht ingeval de samenwerking doorging, en gaat in op de gevolgen voor Finsider in het licht van de eerdere capaciteitsverminderingen en steunmaatregelen . Het lijkt mij echter niet nodig nader in te gaan op de vraag, of de aan goedkeuring van de "synergie-variant" verbonden voorwaarden voldoende waren, aangezien de synergie niet is doorgegaan .
Van meer belang is of het uiteindelijk gekozen plan, zonder synergie, voldoende was .
De beschikking vermeldt de verlangde capaciteitsinkrimpring en het goedgekeurde steunbedrag; als voorwaarde was gesteld, dat ten genoegen van de Commissie en zo tijdig dat de betalingen binnen de voorgeschreven termijn konden plaatsvinden, werd aangetoond dat de bepalingen van de tweede steuncode zouden worden nageleefd . Niet werd aangegeven, hoe die inkrimping precies diende te geschieden of hoe de steun moest worden verdeeld . Het zou veel beter geweest zijn, wanneer de voorstellen van meet af aan gedetailleerder waren geweest . Niettemin, het globale plan voor de publieke en de particuliere sector, het type van de steun, het doel en het voorgenomen gebruik van de steun ( capaciteitsinkrimping ) worden uiteengezet . Hoewel we hier te maken hebben met een grensgeval van toepassing van de code, meen ik dat de Commissie, gezien haar eerdere beschikkingen van*1983 en de daarop gevolgde capaciteitsinkrimpingen en steunmaatregelen, de verdere inkrimping met 350*000*ton en steun van 275*miljard*LIT plus 50*miljard*LIT voor de particuliere sector mocht goedkeuren onder de voorwaarde, dat uiterlijk op 31*oktober werd aangetoond dat de gedetailleerde uitvoering in overeenstemming met de code was . Ook het derde middel kan mijns inziens dus niet tot nietigverklaring van de beschikking leiden .
Onder deze omstandigheden geef ik het Hof in overweging, het beroep te verwerpen en Falck te verwijzen in de kosten van de Commissie .
(*) Vertaald uit het Engels .