62019CO0611_INF
Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2020 –Crewprint
(Υπόθεση C‑611/19) (
1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Αρχές της φορολογικής ουδετερότητας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας – Δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ – Άρνηση – Απάτη – Απόδειξη – Αλυσίδα υπεργολάβων»
Εναρμόνιση των φορολογικών νομοθεσιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας – Έκπτωση του φόρου εισροών – Μη αναγνώριση του δικαιώματος έκπτωσης, με την αιτιολογία ότι, λόγω απάτης ή παρατυπιών, δεν πραγματοποιήθηκε η παράδοση των αγαθών – Αλυσίδα υπεργολάβων – Εθνική πρακτική που δεν αναγνωρίζει δικαίωμα προς έκπτωση λόγω συμπεριφοράς του υποκειμένου στον φόρο και του εκδότη των τιμολογίων που κρίθηκε ότι συνιστά απάτη – Μη τήρηση των αρχών της φορολογικής ουδετερότητας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας – Δεν επιτρέπεται – Όρια – Υποχρέωση του εθνικού δικαστηρίου να προβεί σε εξακρίβωση
(Οδηγία 2006/112 του Συμβουλίου)
(βλ. σκέψεις 30-38, 41-45 και διατακτ.)
Διατακτικό
Το Δικαστήριο διατάσσει:
Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, σε συνδυασμό με τις αρχές της φορολογικής ουδετερότητας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας, έχει την έννοια ότι αποκλείει εθνική πρακτική σύμφωνα με την οποία η φορολογική αρχή αρνείται σε υποκείμενο στον φόρο το δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας που καταβλήθηκε επί των εισροών με την αιτιολογία ότι η συμπεριφορά του υποκειμένου στον φόρο και του εκδότη των τιμολογίων συνιστά απάτη καθόσον, πρώτον, οι συμβάσεις τους δεν ήταν απαραίτητες για την ολοκλήρωση των οικείων οικονομικών συναλλαγών και ήταν επιδεκτικές νομικού χαρακτηρισμού διαφορετικού από αυτόν που έδωσαν οι συμβαλλόμενοι, δεύτερον, ο εκδότης των τιμολογίων προσέφυγε, χωρίς αυτό να είναι αναγκαίο ή εύλογο από οικονομική άποψη, σε αλυσίδα υπεργολάβων, ορισμένοι από τους οποίους δεν διέθεταν τους αναγκαίους υλικούς και ανθρώπινους πόρους, και, τρίτον, ο υποκείμενος στον φόρο είχε προσωπικούς και οργανωτικούς δεσμούς με τον εκδότη των τιμολογίων καθώς και με έναν από τους υπεργολάβους. Προς στήριξη της άρνησης αυτής, πρέπει να αποδεικνύεται κατά τρόπο μη στηριζόμενο σε υποθέσεις βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων ότι ο εν λόγω υποκείμενος στον φόρο συμμετείχε ενεργά σε απάτη ή γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι οι σχετικές πράξεις έγιναν στο πλαίσιο απάτης που διέπραξε ο εκδότης των τιμολογίων, στοιχείο το οποίο απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.
(
1
)	ΕΕ C 95 της 23.3.2020.