BESCHIKKING VAN HET GERECHT (Zesde kamer)
10 juni 2020 (*)
„Beroep tot nietigverklaring – Douane-unie – Gemeenschappelijk douanetarief – Tariefnomenclatuur – Indeling in de gecombineerde nomenclatuur – Regelgevingshandeling die uitvoeringsmaatregelen meebrengt – Geen individuele geraaktheid – Niet-ontvankelijkheid”
In zaak T‑846/19,
Golden Omega, SA, gevestigd te Santiago (Chili), vertegenwoordigd door S. Moolenaar, advocaat,
verzoekster,
tegen
Europese Commissie, vertegenwoordigd door W. Roels en M. Salyková als gemachtigden,
verweerster,
betreffende een verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2019/1661 van de Commissie van 24 september 2019 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB 2019, L 251, blz. 1),
geeft
HET GERECHT (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: A. Marcoulli, president, S. Frimodt Nielsen (rapporteur) en C. Iliopoulos, rechters,
griffier: E. Coulon,
de navolgende
Beschikking
Voorgeschiedenis van het geding
1        Met het oog op de toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief en ter vereenvoudiging van het opstellen van de statistieken over de buitenlandse handel van de Europese Unie en andere beleidsterreinen van de Unie inzake de invoer of uitvoer van goederen, heeft de Raad van de Europese Unie met de vaststelling van verordening (EEG) nr. 2658/87 van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief‑ en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB 1987, L 256, blz. 1), zoals gewijzigd, een volledige nomenclatuur vastgesteld van de goederen die in de Unie worden ingevoerd of uit de Unie worden uitgevoerd (hierna: „gecombineerde nomenclatuur” of „GN”).
2        Voorts zijn bij verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB 2013, L 269, blz. 1, met rectificatie in PB 2013, L 287, blz. 90) (hierna: „douanewetboek van de Unie”) de algemene regels en procedures neergelegd die moeten worden toegepast op goederen die in de Unie worden ingevoerd of uit de Unie worden uitgevoerd.
3        Overeenkomstig artikel 33, lid 1, van het douanewetboek van de Unie geven de douaneautoriteiten op aanvraag beschikkingen inzake bindende tariefinlichtingen (hierna: „BTI”) af.
4        Een BTI behelst een inlichting over de tariefindeling van bepaalde goederen die door de douaneautoriteiten wordt afgegeven en die voor deze autoriteiten bindend is jegens de aanvrager en de houder van de BTI (beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 5).
5        Verzoekster, Golden Omega, SA, gevestigd te Chili, verkoopt fracties van visolie in de vorm van ethylesters en triglyceriden, waaronder het product met de kenmerken die zijn beschreven in de eerste kolom van de tabel die in punt 11 infra is weergegeven (hierna: „betrokken product”) aan afnemers gevestigd in de Unie. Als marktdeelnemer die betrokken is bij douaneactiviteiten beschikt zij over een EORI-nummer (registratie‑ en identificatienummer van marktdeelnemers).
Eerste en tweede aanvraag van een BTI
6        Op 17 februari 2016 heeft verzoekster een aanvraag voor een BTI voor het betrokken product ingediend bij de Nederlandse Belastingdienst/Douane, de douaneautoriteiten van het Koninkrijk der Nederlanden, waarin is verzocht om dat product in te delen onder GN-postonderverdeling 1516 10 90 10.
7        Op 12 april 2016 heeft de Nederlandse Belastingdienst/Douane naar aanleiding van deze aanvraag verzoekster een BTI afgegeven waarin het betrokken product is ingedeeld onder GN-postonderverdeling 2106 90 92 60. Verzoekster heeft bezwaar gemaakt tegen deze BTI en is, na afwijzing van het bezwaar op 27 december 2016, op 3 februari 2017 in beroep gegaan bij de rechtbank Noord-Holland (Nederland).
8        Op 3 december 2018 heeft de rechtbank Noord-Holland het beroep van verzoekster gegrond verklaard en de BTI van de Nederlandse Belastingdienst/Douane nietig verklaard. Er is geen hoger beroep aangetekend tegen dit vonnis.
9        Op 2 mei 2019 heeft verzoekster een nieuwe aanvraag voor een BTI voor het betrokken product ingediend bij de Nederlandse Belastingdienst/Douane, waarin is verzocht om dat product in te delen onder GN-postonderverdeling 1516 10 90 10. Het vonnis van de rechtbank Noord-Holland heeft zij bij de aanvraag gevoegd.
Bestreden verordening
10      Op 24 september 2019 heeft de Europese Commissie krachtens artikel 57, lid 4, en artikel 58, lid 2, van het douanewetboek van de Unie uitvoeringsverordening (EU) 2019/1661 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB 2019, L 251, blz. 1) (hierna: „bestreden verordening”) vastgesteld.
11      De bijlage bij de bestreden verordening bestaat uit een tabel met drie kolommen. In de eerste kolom van de tabel worden de betrokken goederen omschreven, in de tweede kolom wordt de indeling in de gecombineerde nomenclatuur gegeven en in de derde kolom wordt deze indeling gemotiveerd. Het betrokken product is als volgt ingedeeld:
Omschrijving
Indeling (GN-code)
Motivering
(1)
(2)
(3)
Een lichtgeel, vloeibaar product bestaande uit 93 % ethylesters van vetzuren en 7 % oligomeren en partiële glyceriden.
Het product is vervaardigd uit visolie van vissoorten zoals ansjovis, sardine en makreel. Het productieproces omvat raffinage, hydrolyse, ethylverestering en fractionering. Tijdens de hydrolyse en ethylverestering worden de triglyceriden omgezet in ethylesters van vetzuren.
Het product is bestemd voor verdere verwerking in de levensmiddelen-, de diervoeder‑ en de farmaceutische industrie. Het is verpakt en vervoerd onder beschermende atmosfeer in stalen vaten met een inhoud van 190 kg.
Een lichtgeel, vloeibaar product bestaande uit 93 % ethylesters van vetzuren en 7 % oligomeren en partiële glyceriden.
Het product is vervaardigd uit visolie van vissoorten zoals ansjovis, sardine en makreel. Het productieproces omvat raffinage, hydrolyse, ethylverestering en fractionering. Tijdens de hydrolyse en ethylverestering worden de triglyceriden omgezet in ethylesters van vetzuren.
Het product is bestemd voor verdere verwerking in de levensmiddelen-, de diervoeder‑ en de farmaceutische industrie. Het is verpakt en vervoerd onder beschermende atmosfeer in stalen vaten met een inhoud van 190 kg.
2106 90 92
De indeling is vastgesteld op basis van de algemene regels 1 en 6 voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur, aantekening 1, onder b), op hoofdstuk 38 en de tekst van de GN-codes 2106, 2106 90 en 2106 90 92.
Indeling onder post 1516 is uitgesloten omdat het product voornamelijk bestaat uit ethylesters die worden verkregen door verestering van vetzuren met ethanol en niet met glycerol. De mate van bewerking die het product heeft ondergaan is daarom hoger dan wat onder post 1516 is toegestaan, aangezien onder die post alleen opnieuw veresterde triglyceriden vallen (zie ook de GS-toelichting op post 1516, onder B, punt 2).
Bovendien zijn ethylesters van vetzuren geen dierlijke of plantaardige vetten en oliën (zie ook de GS-toelichting op hoofdstuk 15, algemene opmerkingen, deel A, tweede alinea).
Indeling van het product onder hoofdstuk 38 is uitgesloten omdat het product voedingswaarde bezit en wordt gebruikt bij de bereiding van producten voor menselijke consumptie [zie aantekening 1, onder b), op hoofdstuk 38].
Het product moet daarom worden ingedeeld onder GN-code 2106 90 92 als andere producten voor menselijke consumptie (zie ook het GS-indelingsadvies 2106.90/37).
12      Overeenkomstig artikel 3 van de bestreden verordening is deze in werking getreden op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan, op 1 oktober 2019, in het Publicatieblad van de Europese Unie.
BTI afgegeven door de douaneautoriteiten van het Koninkrijk der Nederlanden
13      Naar aanleiding van de aanvraag van 2 mei 2019 (zie punt 9 supra) heeft de Nederlandse Belastingdienst/Douane verzoekster op 25 november 2019 een BTI verstrekt waarin het betrokken product is ingedeeld onder GN-postonderverdeling 2106 90 92 60.
Procedure en conclusies van partijen
14      Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Gerecht op 12 december 2019, heeft verzoekster het onderhavige beroep ingesteld.
15      Bij afzonderlijke akte, neergelegd ter griffie van het Gerecht op 27 februari 2020, heeft de Commissie een exceptie van niet-ontvankelijkheid opgeworpen krachtens artikel 130 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.
16      Bij brief van 14 april 2020 heeft verzoekster aangekondigd dat zij geen andere opmerkingen over de niet-ontvankelijkheid zou indienen dan de opmerkingen die zij daaromtrent al in haar verzoekschrift had gemaakt.
17      In haar verzoekschrift heeft verzoekster geconcludeerd tot nietigverklaring van de bestreden verordening.
18      De Commissie verzoekt het Gerecht:
–        het beroep niet-ontvankelijk te verklaren;
–        verzoekster te verwijzen in de kosten.
In rechte
19      Volgens artikel 130, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering kan de verweerder het Gerecht verzoeken om uitspraak te doen over de niet-ontvankelijkheid zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan. Het Gerecht kan met toepassing van artikel 130, lid 6, van dat Reglement beslissen de mondelinge behandeling voor de exceptie van niet-ontvankelijkheid te openen.
20      In deze zaak acht het Gerecht zich op basis van de stukken van het dossier voldoende ingelicht om zonder mondelinge behandeling uitspraak te doen.
21      Tot staving van haar exceptie van niet-ontvankelijkheid voert de Commissie twee middelen van niet-ontvankelijkheid aan, namelijk dat de bestreden verordening ten aanzien van verzoekster slechts door middel van uitvoeringsmaatregelen in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU gevolgen sorteert en dat deze verordening verzoekster niet individueel raakt.
22      Krachtens artikel 263, vierde alinea, VWEU kan iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon onder de in de eerste en tweede alinea van dat artikel vastgestelde voorwaarden beroep instellen tegen handelingen die tot hem zijn gericht of die hem rechtstreeks en individueel raken, alsmede tegen regelgevingshandelingen die hem rechtstreeks raken en die geen uitvoeringsmaatregelen meebrengen.
23      Vastgesteld moet worden dat de bestreden verordening niet tot verzoekster is gericht. Onder deze omstandigheden kan zij krachtens artikel 263, vierde alinea, VWEU slechts in twee gevallen een beroep tot nietigverklaring van deze verordening indienen, namelijk indien zij daardoor rechtstreeks en individueel wordt geraakt of indien die verordening een regelgevingshandeling vormt die haar rechtstreeks raakt en geen uitvoeringsmaatregelen meebrengt.
24      In casu wordt niet betwist dat verzoekster rechtstreeks wordt geraakt door de bestreden verordening.
25      De bestreden verordening heeft namelijk rechtstreekse gevolgen voor haar rechtspositie en laat aan degenen tot wie zij is gericht en die met de uitvoering ervan zijn belast geen enkele beoordelingsbevoegdheid, omdat die uitvoering zuiver automatisch is en alleen uit de regeling van de Unie voortvloeit zonder dat andere intermediaire regels hoeven te worden gesteld (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 28 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
Eerste middel van niet-ontvankelijkheid: de bestreden verordening brengt uitvoeringsmaatregelen mee
26      Vooraf moet worden opgemerkt, zoals verzoekster aanvoert, dat de bestreden verordening geen wetgevingshandeling vormt, aangezien zij niet is vastgesteld volgens de gewone wetgevingsprocedure noch volgens een bijzondere wetgevingsprocedure in de zin van artikel 289, leden 1 tot en met 3, VWEU. De bestreden verordening is namelijk een handeling van de Commissie die zij heeft vastgesteld in de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden op de grondslag van artikel 57, lid 4, en artikel 58, lid 2, van het douanewetboek van de Unie (zie punt 10 supra).
27      In dat verband stelt de Commissie in wezen dat de bestreden verordening geen onmiddellijke en definitieve rechtsgevolgen heeft ten aanzien van verzoekster, want dergelijke gevolgen ontstaan pas na uitvoeringsmaatregelen.
28      Verzoekster stelt dat zij procesbevoegdheid heeft omdat de bestreden verordening een regelgevingshandeling is die haar rechtstreeks raakt en geen uitvoeringsmaatregelen meebrengt. Zij stelt tevens dat de bestreden verordening een niet-wetgevingshandeling is die geen uitvoeringsmaatregelen meebrengt.
29      Volgens bestendige rechtspraak zijn tariefindelingsverordeningen, al lijken de erin vervatte beschrijvingen concreet, evenwel in alle opzichten van algemene strekking doordat zij enerzijds betrekking hebben op alle producten van het beschreven type, en dit ongeacht de individuele kenmerken en de herkomst ervan, en anderzijds, in het belang van een uniforme toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief, gelden voor alle douaneautoriteiten van de Unie en voor alle betrokken marktdeelnemers (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 31 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
30      In casu bepaalt artikel 1 van de bestreden verordening dat de goederen met de kenmerken omschreven in kolom 1 van de tabel in de bijlage bij die verordening in de gecombineerde nomenclatuur moeten worden ingedeeld onder de in kolom 2 van die tabel vermelde code, te weten onder postonderverdeling 2106 90 92 van de gecombineerde nomenclatuur. De bepaling is van toepassing op alle producten van het beschreven type en op alle soortgelijke producten, en dit ongeacht de individuele kenmerken en de herkomst ervan (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 32 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
31      Deze bepaling, die de vorm heeft van een maatregel van algemene strekking, is van toepassing op een objectief bepaalde situatie en heeft rechtsgevolgen voor op algemene en abstracte wijze omschreven categorieën personen, met name de marktdeelnemers die betrokken zijn bij douaneactiviteiten in verband met het erin omschreven product (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 33 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
32      Bijgevolg vormt de bestreden verordening een regelgevingshandeling in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU.
33      Om te bepalen of een regelgevingshandeling uitvoeringsmaatregelen meebrengt, moet worden uitgegaan van het gezichtspunt van de persoon die aanspraak maakt op het recht om beroep in te stellen op grond van artikel 263, vierde alinea, in fine, VWEU. Het is dus niet relevant of de betrokken handeling uitvoeringsmaatregelen meebrengt voor andere justitiabelen. Het is eveneens irrelevant of deze maatregelen mechanisch van aard zijn (zie beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punten 36 en 37 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
34      In dat verband is al overwogen dat, wil een tariefindelingsverordening concrete en definitieve rechtsgevolgen sorteren ten aanzien van de betrokken marktdeelnemer, in ieder geval tevoren nationale maatregelen moeten worden genomen (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 38 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
35      Het douanestelsel dat bij het douanewetboek van de Unie is ingesteld en waarvan de bestreden verordening onderdeel is – daarin worden de beschreven goederen namelijk in de gecombineerde nomenclatuur ingedeeld – bepaalt namelijk dat de in die gecombineerde nomenclatuur vastgestelde rechten in alle gevallen worden geïnd op basis van door de nationale autoriteiten vastgestelde maatregelen (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 39 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
36      Dat beginsel is ook in de onderhavige zaak van toepassing. Hoewel de inning door een nationale autoriteit van in de gecombineerde nomenclatuur vastgestelde rechten als zodanig in de onderhavige zaak niet aan de orde is, gaat het om een analoog en prealabel vraagstuk, waar eveneens een nationale autoriteit over gaat, namelijk de vraag waar het betrokken product moet worden ingedeeld in de gecombineerde nomenclatuur zodat de betrokken marktdeelnemer de corresponderende rechten kan vaststellen. In casu moet worden opgemerkt dat de douaneautoriteiten van het Koninkrijk der Nederlanden verzoekster op 25 november 2019 een BTI hebben verstrekt waarin het betrokken product is ingedeeld onder postonderverdeling 2106 90 92 60 van de gecombineerde nomenclatuur (zie punt 13 supra).
37      Zoals de Commissie aanvoert, is deze BTI een nationaal besluit waarbij de bestreden verordening ten uitvoer is gelegd, en uit dien hoofde kan verzoekster de onrechtmatigheid ervan inroepen voor de nationale rechterlijke instanties, die, alvorens uitspraak te doen, gebruik kunnen maken van de bepalingen van artikel 267 VWEU (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 53 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
38      Hoe dan ook moet eraan worden herinnerd dat in het afgeleide recht van de Unie uitdrukkelijk de rechtsgang is neergelegd die openstaat voor een schuldenaar van invoerrechten die meent dat de bevoegde autoriteiten deze invoerrechten ten onrechte aan hem hebben opgelegd. Deze rechtsgang is een nationale en verloopt volgens de beroepsprocedure die door de betrokken lidstaat is ingesteld in overeenstemming met de beginselen die in de artikelen 43 tot en met 45 van het douanewetboek van de Unie zijn neergelegd (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 54 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
39      De bestreden verordening kan derhalve niet worden gekwalificeerd als een regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen meebrengt in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU.
40      Aan deze conclusie wordt niet afgedaan door het betoog van verzoekster dat de bestreden verordening rechtstreekse gevolgen heeft voor haar rechtspositie en aan de nationale autoriteiten die met de uitvoering ervan zijn belast, geen enkele beoordelingsbevoegdheid laat omdat de toepassing van die verordening zuiver automatisch is en geen uitvoeringsmaatregelen vergt.
41      De bestreden verordening heeft inderdaad als rechtstreeks gevolg dat verzoekster, net als alle andere marktdeelnemers die betrokken zijn bij douaneactiviteiten in verband met producten die overeenkomen met de omschrijving in de verordening, verplicht is bij een douanetransactie op het grondgebied van de Unie postonderverdeling 2106 90 92 60 van de gecombineerde nomenclatuur te gebruiken (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 43).
42      Deze verplichting sorteert op zich echter geen enkel concreet en definitief rechtsgevolg voor de situatie van de betrokken marktdeelnemer. Inzonderheid houdt zij zelf geen besluit in over de tariefindeling die in de douaneaangifte kan worden opgegeven noch – dientengevolge – over de hoogte van de douanerechten die eventueel moeten worden betaald (zie in die zin beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 44 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
43      Gesteld dat het betoog van verzoekster in punt 40 supra erop neerkomt dat de nationale autoriteiten geen beoordelingsmarge hebben waardoor zij het betrokken product eventueel onder een andere postonderverdeling kunnen opnemen, dan moet eraan worden herinnerd dat uit vaste rechtspraak blijkt dat dit betoog enkel relevant is in het kader van de analyse van de voorwaarden voor de rechtstreekse geraaktheid van een verzoeker. Voor de vaststelling of de bestreden verordening uitvoeringsmaatregelen meebrengt, is de vraag of die verordening aan de met de uitvoeringsmaatregelen belaste nationale autoriteiten beoordelingsbevoegdheid laat, daarentegen niet relevant (zie beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 51 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
44      Aangezien de bestreden verordening uitvoeringsmaatregelen meebrengt, heeft verzoekster dientengevolge slechts procesbevoegdheid om tegen die verordening op te treden indien de verordening haar individueel raakt in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU.
Tweede middel van niet-ontvankelijkheid: verzoekster wordt niet individueel geraakt
45      De Commissie betoogt dat verzoekster door de bestreden verordening niet individueel wordt geraakt. Volgens de Commissie wordt zij door die verordening louter geraakt in haar objectieve hoedanigheid van marktdeelnemer die betrokken is bij douaneactiviteiten in verband met de producten die overeenkomen met de omschrijving van de goederen in deze verordening, op dezelfde manier als elke andere marktdeelnemer die zich daadwerkelijk of potentieel in eenzelfde situatie bevindt. Die verordening raakt verzoekster niet uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die haar ten opzichte van ieder ander karakteriseert, aldus de Commissie.
46      In dat verband moet worden opgemerkt dat verzoekster niet beweert dat zij individueel wordt geraakt door de bestreden verordening en in haar verzoekschrift of opmerkingen over de exceptie van niet-ontvankelijkheid geen enkel feit van die strekking aanvoert.
47      Zoals in de punten 30 en 31 supra in herinnering is gebracht, is artikel 1 van de bestreden verordening, dat ertoe strekt de goederen omschreven in kolom 1 van de tabel in de bijlage bij die verordening in de gecombineerde nomenclatuur in te delen, hoe dan ook een maatregel van algemene strekking die van toepassing is op een objectief bepaalde situatie en rechtsgevolgen heeft voor op algemene en abstracte wijze omschreven categorieën personen, met name de marktdeelnemers die betrokken zijn bij douaneactiviteiten in verband met dergelijke goederen.
48      Niettemin kan zelfs een handeling van algemene strekking onder bepaalde omstandigheden bepaalde marktdeelnemers individueel raken. Dat is het geval indien de betrokken handeling hen treft uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert en hen derhalve individualiseert op soortgelijke wijze als de adressaat van een besluit (zie beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 59 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
49      In dit verband betekent het enkele feit dat een handeling van algemene strekking uiteenlopende concrete gevolgen kan hebben voor de verschillende rechtssubjecten waarop zij van toepassing is, niet dat zij daardoor ten opzichte van alle andere betrokken marktdeelnemers worden gekarakteriseerd, daar de toepassing van die handeling op basis van een objectief bepaalde situatie geschiedt (zie beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 60 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
50      Overigens impliceert de mogelijkheid om het aantal of zelfs de identiteit van de rechtssubjecten waarop een maatregel van toepassing is min of meer nauwkeurig te bepalen, volgens vaste rechtspraak geenszins dat die subjecten moeten worden geacht door deze maatregel individueel te worden geraakt, zolang de toepassing van de verordening voortvloeit uit een objectieve feitelijke of rechtssituatie die in de betrokken handeling wordt omschreven (zie beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 61 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
51      Dat bepaalde marktdeelnemers door een handeling economisch sterker worden getroffen dan de andere marktdeelnemers uit dezelfde sector, volstaat voorts niet om hen te beschouwen als rechtssubjecten die door deze handeling individueel worden geraakt (zie beschikking van 19 juli 2017, Pfizer en Pfizer Santé familiale/Commissie, T‑716/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:526, punt 62 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
52      In casu voert verzoekster geen enkel argument aan waarmee zij een bijzondere hoedanigheid kan aantonen of een feitelijke situatie die haar karakteriseert en haar derhalve individualiseert ten opzichte van de andere marktdeelnemers die potentieel door de bestreden verordening worden geraakt.
53      Uit het voorgaande volgt derhalve dat verzoekster door de bestreden verordening enkel geraakt wordt in haar objectieve hoedanigheid van marktdeelnemer die betrokken is bij douaneactiviteiten in verband met de producten die overeenkomen met de omschrijving van de goederen in kolom 1 van de bijlage bij de bestreden verordening, op dezelfde manier als elke andere marktdeelnemer die zich daadwerkelijk of potentieel in eenzelfde situatie bevindt.
54      Uit een en ander volgt dat het beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard.
Kosten
55      Volgens artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij verwezen in de kosten, voor zover dat is gevorderd. Aangezien verzoekster in het ongelijk is gesteld, dient zij overeenkomstig de vordering van de Commissie te worden verwezen in de kosten.
HET GERECHT (Zesde kamer),
beschikt:
1)      Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2)      Golden Omega, SA, wordt verwezen in de kosten.
Luxemburg, 10 juni 2020.
De griffier
De president
E. Coulon
A. Marcoulli
*      Procestaal: Nederlands.