62003CO0393_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-393/03,
Δημοκρατία της Αυστρίας, εκπροσωπούμενη από τον H. Dossi, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
αιτούσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
εκπροσωπουμένης από την C. Schmidt και τον W. Wils, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
καθής,
υποστηριζομένης από την
Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον I. M. Braguglia, επικουρούμενο από τον M. Fiorilli, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
παρεμβαίνουσα,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο πλαίσιο της προσφυγής για την άρση της εκ μέρους της Επιτροπής οριστικής απορρίψεως της προσκλήσεως προς ενέργεια που της είχε απευθυνθεί, καθώς και για την ακύρωση της από 1ης Ιουλίου 2003 αποφάσεως της Επιτροπής να κατανείμει για την ακύρωση άνευ περικοπών τα οικοσημεία για το 2003,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα L. A. Geelhoed,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1. Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 11 Σεπτεμβρίου 2003, η Δημοκρατία της Αυστρίας ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ, την άρση της εκ μέρους της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οριστικής απορρίψεως, την 1η Ιουλίου 2003, της προσκλήσεως προς ενέργεια που της είχε απευθύνει το οικείο κράτος μέλος, προκειμένου να προτείνει σχέδιο μειώσεως του αριθμού των οικοσημείων για το έτος 2003, και, επικουρικώς, την ακύρωση της από 1ης Ιουλίου 2003 αποφάσεως της Επιτροπής να κατανείμει άνευ περικοπών τα οικοσημεία για το 2003.
2. Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε την ίδια ημέρα στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, η αιτούσα ζήτησε, δυνάμει των άρθρων 242 ΕΚ και 243 ΕΚ, κυρίως, να ανασταλεί η εκτέλεση της από 1ης Ιουλίου 2003 αποφάσεως της Επιτροπής, καθώς και να κληθεί η τελευταία να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να παγώσει τη χρησιμοποίηση στην πράξη των οικοσημείων της ποσοστώσεως για το 2003, που έχουν χορηγηθεί αλλά δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί, στο μέτρο που επιβάλλεται για την ενδεχόμενη κατ' εξαίρεση μείωση των οικοσημείων για το 2003, επικουρικώς δε να κληθεί η Επιτροπή να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να παγώσει τη χρησιμοποίηση στην πράξη των οικοσημείων που δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί, στο ποσοστό που αντιστοιχεί στο υπόλοιπο για το έτος 2003, για την περίπτωση της κατ' εξαίρεση μειώσεως των οικοσημείων του 2003 που θα επεκτεινόταν μέχρι το τέλος του 2004 και, επίσης επικουρικώς, να κληθεί η Επιτροπή να μην προβεί στην κατανομή του κοινοτικού αποθέματος οικοσημείων για το έτος 2003.
3. Η προσφεύγουσα ζήτησε, επίσης, δυνάμει του άρθρου 84, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να γίνουν προσωρινώς δεκτά τα αιτήματα που υπέβαλε με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, προτού καν υποβάλει τις παρατηρήσεις του ο αντίδικος, μέχρι την έκδοση της διατάξεως περί ασφαλιστικών μέτρων.
4. Η Επιτροπή υπέβαλε γραπτές παρατηρήσεις επί της αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων στις 2 Οκτωβρίου 2003.
5. Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Οκτωβρίου 2003, η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησε να παρέμβει στην παρούσα διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων υπέρ της Επιτροπής.
6. Κατ' εφαρμογή των άρθρων 40, πρώτο και τέταρτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, καθώς και του άρθρου 93, παράγραφοι 1 και 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση παρεμβάσεως στην παρούσα διαδικασία.
7. Η Ιταλική Δημοκρατία υπέβαλε το υπόμνημα παρεμβάσεως με τηλεαντίγραφο της 7ης Νοεμβρίου 2003.
Το νομικό πλαίσιο
8. Το πρωτόκολλο αριθ. 9, για τις οδικές, σιδηροδρομικές και συνδυασμένες μεταφορές στην Αυστρία, της πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας στην Ευρωπαϊκή .νωση και περί των προσαρμογών των ιδρυτικών συνθηκών της .νωσης (ΕΕ 1994, C 241, σ. 21, και ΕΕ 1995, L 1, σ. 1, στο εξής: πρωτόκολλο), καθιερώνει ειδικό καθεστώς για τις οδικές διαμετακομιστικές μεταφορές εμπορευμάτων διά της Αυστρίας.
9. Το άρθρο 1, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου ορίζει τη «διαμετακομιστική κυκλοφορία μέσω Αυστρίας» ως «κάθε μεταφορά μέσω του αυστριακού εδάφους, κατά την οποία τόσο το σημείο αναχώρησης όσο και το σημείο προορισμού ευρίσκονται εκτός Αυστρίας».
10. Το άρθρο 1, στοιχείο ε´, του πρωτοκόλλου ορίζει τις «οδικές διαμετακομιστικές μεταφορές εμπορευμάτων μέσω της Αυστρίας» ως τις «υπό διαμετακόμιση μεταφορές μέσω της Αυστρίας με οχήματα βαρέων μεταφορών εμπορευμάτων, ανεξαρτήτως του εάν φέρουν φορτίο ή όχι».
11. Σύμφωνα με το άρθρο 1, στοιχείο ζ´, του πρωτοκόλλου, ως «διμερείς διαδρομές» νοούνται οι «διεθνείς μεταφορές σε διαδρομές από όχημα με σημείο αναχώρησης ή άφιξης στην Αυστρία και σημείο άφιξης ή αναχώρησης, αντιστοίχως, σε ένα άλλο κράτος μέλος, καθώς και διαδρομές χωρίς φορτίο σε συνδυασμό με τις διαδρομές αυτές».
12. Το άρθρο 11, παράγραφος 2, του πρωτοκόλλου προβλέπει τα εξής:
«α) Το σύνολο των εκπομπών ΝΟx από οχήματα βαρέων μεταφορών εμπορευμάτων που διασχίζουν την Αυστρία υπό διαμετακόμιση μειώνεται κατά 60 % κατά την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1992 και 31ης Δεκεμβρίου 2003, σύμφωνα με τον πίνακα του παραρτήματος 4.
β) Η διαχείριση των μειώσεων των συνολικών εκπομπών ΝΟx από οχήματα βαρέων μεταφορών εμπορευμάτων γίνεται σύμφωνα με ένα σύστημα οικοσημείων. Σύμφωνα με το σύστημα αυτό, σε κάθε όχημα βαρέων μεταφορών εμπορευμάτων που διασχίζει την Αυστρία υπό διαμετακόμιση χορηγείται αριθμός οικοσημείων αντίστοιχος προς τις εκπομπές του ΝΟx [που επιτρέπονται από τη συμφωνία παραγωγής (τιμή COΡ) ή την τιμή έγκρισης τύπου]. Η μέθοδος υπολογισμού και διαχείρισης των σημείων αυτών περιγράφεται στο παράρτημα 5.
γ) Εάν ο αριθμός των υπό διαμετακόμιση διαδρομών καθ' οιοδήποτε έτος υπερβαίνει τον αριθμό αναφοράς που έχει καθοριστεί για το 1991 κατά περισσότερο από 8 %, η Επιτροπή θεσπίζει, με τη διαδικασία του άρθρου 16, κατάλληλα μέτρα βάσει της παραγράφου 3 του παραρτήματος 5.
[...]»
13. Σκοπός της προβλεπόμενης στο άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου ρήτρας ασφαλείας (στο εξής: ρήτρα του 108 %) είναι να ληφεί υπόψη η αύξηση των διαμετακομιστικών διελεύσεων που μπορεί να προκύψει από την τεχνική πρόοδο που σημειώνεται στην κατασκευή καθαρότερων κινητήρων. Δεδομένου ότι ο αριθμός των διαμετακομιστικών διελεύσεων μέσω Αυστρίας για το 1991 ήταν 1 490 900 διελεύσεις, το όριο στο οποίο αναφέρεται η εν λόγω ρήτρα αντιστοιχεί σε 1 610 172 διαμετακομιστικές διελεύσεις.
14. Το άρθρο 11, παράγραφος 6, πρώτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου έχει ως εξής:
«Η Επιτροπή, αποφασίζοντας με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 16, θεσπίζει λεπτομερή μέτρα για τις διαδικασίες που αφορούν το σύστημα οικοσημείων, τη χορήγηση των οικοσημείων και τεχνικά θέματα εφαρμογής του άρθρου αυτού, που αρχίζουν να ισχύουν την ημερομηνία προσχώρησης της Αυστρίας.»
15. Το άρθρο 16 του πρωτοκόλλου προβλέπει ότι η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή που αποτελείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών (στο εξής: επιτροπή οικοσημείων) και διευκρινίζει τις λεπτομέρειες παρεμβάσεως της επιτροπής αυτής.
16. Η Επιτροπή, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 11, παράγραφος 6, του πρωτοκόλλου, εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) 3298/94, της 21ης Δεκεμβρίου 1994, για τη θέσπιση λεπτομερών μέτρων που αφορούν το σύστημα κατανομής των δικαιωμάτων διαμετακόμισης (οικοσημείων) για βαρέα φορτηγά οχήματα διερχόμενα από την Αυστρία όπως θεσπίστηκε από το άρθρο 11 του πρωτοκόλλου αριθ. 9 της πράξης προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας (ΕΕ L 341, σ. 20). Ο κανονισμός αυτός τροποποιήθηκε με τους κανονισμούς (ΕΚ) 1524/96 της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 1996 (ΕΕ L 190, σ. 13), 609/2000 της Επιτροπής, της 21ης Μαρτίου 2000 (ΕΕ L 73, σ. 9), και 2012/2000 του Συμβουλίου, της 21ης Σεπτεμβρίου 2000 (ΕΕ L 241, σ. 18), ο οποίος ακυρώθηκε μερικώς με την απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2003, C-445/00, Αυστρία κατά Συμβουλίου (που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή). Στις ακόλουθες σκέψεις χρησιμοποιείται η έκφραση «κανονισμός 3298/94» για να προσδιορίσει τον κανονισμό αυτόν όπως έχει τροποποιηθεί.
17. Ο έλεγχος της εφαρμογής του συστήματος οικοσημείων στηριζόταν αρχικά στη χρησιμοποίηση εντύπων (οικοκάρτες).
18. Με τον κανονισμό 1524/96, η Επιτροπή καθιέρωσε σύστημα ελέγχου που στηρίζεται σε ηλεκτρονικό μηχανισμό, ονομαζόμενο «οικοπινακίδα», ο οποίος τοποθετείται στο όχημα και παρέχει τη δυνατότητα αυτόματης αφαιρέσεως των οικοσημείων.
19. Το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο β´, του κανονισμού 3298/94 προβλέπει τα εξής:
«Ο οδηγός βαρέος φορτηγού οχήματος στο έδαφος της Αυστρίας φέρει και επιδεικνύει, όποτε το ζητούν οι αρμόδιες αρχές ελέγχου:
[...]
β) ηλεκτρονική διάταξη τοποθετημένη επί του μηχανοκίνητου οχήματος, η οποία επιτρέπει αυτόματη αφαίρεση των οικοσημείων (εφεξής: οικοπινακίδα)».
20. Το άρθρο 1, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 3298/94 έχει ως εξής:
«Οι οικοπινακίδες κατασκευάζονται, προγραμματίζονται και τοποθετούνται σύμφωνα με τις γενικές τεχνικές προδιαγραφές που ορίζει το παράρτημα ΣΤ. Οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους εξουσιοδοτούνται να εγκρίνουν, να προγραμματίζουν και να τοποθετούν τις οικοπινακίδες.»
21. Το παράρτημα ΣΤ του κανονισμού 3298/94 προβλέπει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Δήλωση διαμετακόμισης
Η οικοπινακίδα πρέπει να διαθέτει σχετική δυνατότητα ώστε να δηλώνεται διαδρομή που εξαιρείται χρέωσης οικοσημείων.
Η δυνατότητα αυτή πρέπει να προκύπτει σαφώς στην οικοπινακίδα για λόγους ελέγχου, είτε να υπάρχει η δυνατότητα μετάθεσής της σε καθορισμένη αρχική θέση. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να εξασφαλίζεται ότι για την αξιολόγηση στο σύστημα θα λαμβάνεται υπόψη μόνον το καθεστώς κατά την είσοδο.»
22. Το άρθρο 2, παράγραφοι 2 και 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 3298/94 προβλέπει τα εξής:
«2. Εάν το όχημα διαθέτει οικοπινακίδα, κατόπιν επιβεβαίωσης ότι το όχημα είναι υπό διαμετακόμιση που απαιτεί οικοσημεία, αφαιρείται αριθμός οικοσημείων, αντίστοιχος των πληροφοριών για τις εκπομπές NOx που έχουν τεθεί στη μνήμη της οικοπινακίδας του οχήματος, από το σύνολο των οικοσημείων που έχουν χορηγηθεί στο κράτος μέλος ταξινόμησης του οχήματος. Η διαδικασία αυτή εξασφαλίζεται με την υποδομή και τη μέριμνα των αυστριακών αρχών.
Η οικοπινακίδα των οχημάτων που πραγματοποιούν διμερείς μεταφορές, πρέπει να ρυθμίζεται πριν από την είσοδο στο αυστριακό έδαφος έτσι ώστε να επισημαίνεται ότι δεν πρόκειται για διαμετακόμιση.
[...]
5. [...]
Εφόσον το όχημα διαθέτει οικοπινακίδα, οι αυστριακές αρχές παρέχουν τις αναγκαίες πληροφορίες στις [αρμόδιες] αρχές του κράτους μέλους όπου έχει ταξινομηθεί το όχημα εντός 48 ωρών [από τη διαμετακομιστική διέλευση]. Οι πληροφορίες αυτές κοινοποιούνται και στην Επιτροπή.»
23. Το άρθρο 3, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 3298/94 προβλέπει τα εξής:
«2. Συνεχείς μεταφορές, κατά τις οποίες πραγματοποιείται η διέλευση των συνόρων της Αυστρίας πρώτα με σιδηρόδρομο είτε στο πλαίσιο συμβατικής σιδηροδρομικής μεταφοράς είτε συνδυασμένης μεταφοράς και αμέσως μετά οδικώς ή το αντίστροφο, δεν θεωρούνται διαμετακομιστικές διελεύσεις της Αυστρίας κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ε´, του πρωτοκόλλου αριθ. 9, αλλά ως διμερείς διελεύσεις κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ζ´.
3. Συνεχείς διαμετακομιστικές διελεύσεις μέσω της Αυστρίας που χρησιμοποιούν τους ακόλουθους σιδηροδρομικούς τερματικούς σταθμούς θεωρούνται ως διμερείς διελεύσεις.
Fürnitz/Villach Süd, Sillian, Innsbruck/Hall, Brennersee, Graz.»
24. Τέλος, το άρθρο 14 του κανονισμού 3298/94 έχει ως εξής:
« Η διέλευση απαλλάσσεται από την καταβολή οικοσημείων, εάν το όχημα είτε παραδίδει είτε παραλαμβάνει πλήρες φορτίο στην Αυστρία και το όχημα φέρει κατάλληλη τεκμηρίωση για την απόδειξη των ανωτέρω, ανεξάρτητα από τη διαδρομή που ακολούθησε το όχημα για να εισέλθει ή να εξέλθει από την Αυστρία.»
Ιστορικό της διαφοράς
25. Με έγγραφο της 21ης Ιανουαρίου 2003, η Δημοκρατία της Αυστρίας πληροφόρησε την Επιτροπή ότι, βάσει των διαθέσιμων μέχρι εκείνη την ημέρα στατιστικών στοιχείων σχετικά με το σύνολο των διαμετακομιστικών διελεύσεων που υπέκειντο σε οικοσημεία το 2002, είχε σημειωθεί υπέρβαση της τιμής αναφοράς του 1991 πέραν του 8 %, ήτοι 1 490 900 διελεύσεις.
26. Με έγγραφο της 4ης Απριλίου 2003, η Δημοκρατία της Αυστρίας διαβίβασε στην Επιτροπή τα οριστικά στατιστικά στοιχεία για τα οικοσημεία του έτους 2002, τα οποία επιβεβαίωσαν την εν λόγω υπέρβαση. Συγκεκριμένα, από τα στοιχεία αυτά προέκυπτε, για το έτος αυτό, σύνολο 1 718 622 «δηλωμένων διαμετακομιστικών διελεύσεων», ήτοι υπέρβαση της τιμής αναφοράς του 1991 κατά 15,27 %.
27. Με έγγραφο της 7ης Απριλίου 2003, η Δημοκρατία της Αυστρίας διαβίβασε στην Επιτροπή, απαντώντας στο από 6 Μαρτίου 2003 έγγραφό της, πρόσθετα στατιστικά στοιχεία και κατανομές.
28. Η επιτροπή οικοσημείων, κατά την εικοστή ένατη και τριακοστή συνεδρίασή της που πραγματοποιήθηκαν στις 7 Μα.ου και στις 10 Ιουνίου 2003 αντιστοίχως, εξέτασε τα αυστριακά στατιστικά στοιχεία για το 2002 και συζήτησε σχετικά με το αν ορισμένες διελεύσεις έπρεπε να μη ληφθούν υπόψη για την ενδεχόμενη εφαρμογή της οικείας ρήτρας. Κατόπιν των συζητήσεων αυτών, η Επιτροπή κατέληξε ότι ο αριθμός των διελεύσεων που έπρεπε να ληφθούν υπόψη για την ενδεχόμενη εφαρμογή της εν λόγω ρήτρας ανερχόταν, για το έτος 2002, σε 1 588 735 διελεύσεις και ότι ήταν, ως εκ τούτου, κατώτερος από το προβλεπόμενο στο άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου όριο, ήτοι 1 610 172 διελεύσεις.
29. Ειδικότερα, η Επιτροπή φρονεί ότι, ελλείψει στοιχείων ως προς το υποστατό της διελεύσεως, υπάρχουν τρεις κατηγορίες διελεύσεων που δεν πρέπει να καταχωρίζονται ως διαμετακομιστικές και ότι, ως εκ τούτου, αυτού του είδους οι διελεύσεις έπρεπε να αφαιρεθούν από τον συνολικό αριθμό των διελεύσεων που προβλέπει η Δημοκρατία της Αυστρίας: 56 242 διελεύσεις με είσοδο και έξοδο από τον ίδιο συνοριακό σταθμό, 69 433 διελεύσεις για τις οποίες δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την έξοδο και 7 812 διελεύσεις με σκοπό την πρόσβαση στις συνδυασμένες μεταφορές (Rollende Landstrasse).
30. Με έγγραφο της 27ης Ιουνίου 2003, η Δημοκρατία της Αυστρίας κάλεσε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 232, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, την Επιτροπή να ενεργήσει, υποβάλλοντας στην επιτροπή οικοσημείων σχέδιο κανονισμού σχετικό με τη μείωση του αριθμού των οικοσημείων για το 2003.
31. Την 1η Ιουλίου 2003 η Επιτροπή αποφάσισε να μην εφαρμόσει τη ρήτρα του 108 % για το έτος 2003 και να κατανείμει άνευ περικοπών τα μη χρησιμοποιηθέντα οικοσημεία για το έτος αυτό.
32. Βάσει της αποφάσεως αυτής, η Επιτροπή προέβη, την 1η Ιουλίου 2003, στην κατανομή των μη χρησιμοποιηθέντων ηλεκτρονικών οικοσημείων για το 2003.
Επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων
Επιχειρήματα των διαδίκων
33. Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας την απόφαση της 1ης Ιουλίου 2003, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ´, και 16 του πρωτοκόλλου, καθώς και του παραρτήματός του 5, σημείο 3.
34. Συγκεκριμένα, θεωρεί ότι ο αριθμός των διαμετακομιστικών διελεύσεων υπερέβη το όριο του 108 % που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου.
35. Προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού, η αιτούσα εκθέτει κατ' ουσίαν ότι μια διέλευση πρέπει να χαρακτηρίζεται ως διαμετακομιστική αν δηλώθηκε ως τέτοια κατά την είσοδο στο αυστριακό έδαφος και ότι, ως εκ τούτου, η Επιτροπή πρέπει να στηριχθεί αποκλειστικά στον αριθμό των διελεύσεων που δηλώθηκαν ως διαμετακομιστικές, βάσει των στατιστικών στοιχείων που παρέχουν οι αυστριακές αρχές.
36. Κατά την αιτούσα, από τον ορισμό του άρθρου 1, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου ως προς τη «διαμετακομιστική κυκλοφορία μέσω Αυστρίας» δεν προκύπτει ότι, για να καθοριστεί αν έχει σημειωθεί υπέρβαση του ορίου του άρθρου 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου, πρέπει να ληφθούν υπόψη μόνον οι διαμετακομιστικές διελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν στην πράξη και, κατ' επέκταση, αυτές που έχουν επαληθευτεί για κάθε περίπτωση.
37. Το πρωτογενές δίκαιο δεν προβλέπει τίποτε όσον αφορά τον τρόπο καθορισμού του «αριθμού των διελεύσεων» υπό την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου.
38. .σον αφορά το παράγωγο δίκαιο πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των διατάξεων που αφορούν το σύστημα των εντύπων (οικοκάρτες) και εκείνων που καθιερώνουν το ηλεκτρονικό σύστημα (οικοπινακίδες). Στο σύστημα που λειτουργεί αποκλειστικά με τις οικοκάρτες, τα στατιστικά στοιχεία και, κατ' επέκταση, ο μηχανισμός που αποβλέπει στην επαλήθευση του αν σημειώθηκε υπέρβαση του ορίου του άρθρου 11, παράγραφος 2, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου στηρίζονται στις διελεύσεις που δηλώνει ο οδηγός ως διαμετακομιστικές, κατά τη διέλευση των συνόρων, με «επικόλληση οικοσημείων». Επομένως, η αρχή της δηλώσεως είναι εγγενής του συστήματος αυτού.
39. .σον αφορά το ηλεκτρονικό σύστημα, το άρθρο 2, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 3298/94 προδήλως στηρίζεται στην αρχή της δηλώσεως. Συγκεκριμένα, κατά τη διάταξη αυτή, «η οικοπινακίδα των οχημάτων που πραγματοποιούν διμερείς μεταφορές, πρέπει να ρυθμίζεται πριν από την είσοδο στο αυστριακό έδαφος έτσι ώστε να επισημαίνεται ότι δεν πρόκειται για διαμετακόμιση».
40. Μια τέτοια διάταξη σημαίνει ότι ο οδηγός φορτηγού οχήματος οφείλει, πριν από την είσοδο στο αυστριακό έδαφος, να δηλώσει αν πραγματοποιεί διέλευση για την οποία δεν χρειάζονται οικοσημεία ή διαμετακομιστική διέλευση υποκείμενη στο σύστημα των οικοσημείων, ρυθμίζοντας αναλόγως την οικοπινακίδα.
41. .σον αφορά την καταχώριση της δηλώσεως του οδηγού, το παράρτημα ΣΤ του κανονισμού 3298/94 προβλέπει ότι «πρέπει να εξασφαλίζεται ότι για την αξιολόγηση στο σύστημα θα λαμβάνεται υπόψη μόνον το καθεστώς κατά την είσοδο».
42. Η αιτούσα προσθέτει ότι η αναγκαία υποδομή για την ανάγνωση των οικοπινακίδων, για τη λειτουργία της οποίας είναι αρμόδια βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 3298/94, είναι αυτή που παρέχει τη δυνατότητα αφαιρέσεως των οικοσημείων κατόπιν της δηλώσεως του οδηγού κατά την είσοδο στο αυστριακό έδαφος, χωρίς να πρέπει να εξασφαλίζει την καταχώριση των στοιχείων σχετικά με την έξοδο.
43. Σύμφωνα με την αιτούσα επιβάλλεται, εξάλλου, να λαμβάνονται υπόψη οι δηλώσεις των οδηγών και μόνο. Συγκεκριμένα, ο ορισμός της «διαμετακομιστικής κυκλοφορίας μέσω Αυστρίας» του άρθρου 1, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου συμπληρώνεται, στο παράγωγο δίκαιο, με παρεκκλίσεις και διευκρινίσεις [αποκλείονται οι διελεύσεις που πραγματοποιούνται βάσει άδειας της Ευρωπαϊκής Διασκέψεως των Υπουργών Μεταφορών (ΕΔΥΜ), περιλαμβάνεται η μερική μεταφορά φορτίου προς την Αυστρία, αποκλείονται δυνάμει του άρθρου 14 του κανονισμού 3298/94 τα οχήματα που παραδίδουν ή παραλαμβάνουν πλήρες φορτίο στην Αυστρία], με αποτέλεσμα να μην μπορεί να καθοριστεί, βάσει των στοιχείων που προκύπτουν από το σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου, αν πρόκειται για διαμετακομιστικές διελεύσεις υπό την έννοια του εν λόγω ορισμού. Επομένως, οι δηλώσεις των οδηγών αποτελούν τη μοναδική αξιόπιστη πηγή.
44. Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της επιτροπής οικοσημείων για τις προπαρασκευαστικές εργασίες του κανονισμού 1524/96, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη συμφώνησαν τελικά να χρησιμοποιήσουν ως αποφασιστικό κριτήριο για τον χαρακτηρισμό μιας διελεύσεως τη δήλωση του οδηγού μέσω της οικοπινακίδας κατά την είσοδο στην Αυστρία.
45. Η αντίθετη άποψη της Επιτροπής προϋποθέτει τον φυσικό έλεγχο των εγγράφων μεταφοράς για κάθε διέλευση, οπότε το σύστημα ηλεκτρονικού ελέγχου δεν έχει πλέον λόγο υπάρξεως.
46. Τέλος, η αιτούσα ισχυρίζεται ότι, στο παρελθόν, κατάρτιζε και διαβίβαζε στην Επιτροπή όλα τα στατιστικά στοιχεία για τα οικοσημεία βάσει της αρχής της δηλώσεως.
47. Η αιτούσα καταλήγει ότι, για την εφαρμογή της ρήτρας του 108 %, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι διελεύσεις που δηλώνονται ως διαμετακομιστικές. Δεν απόκειται σ' αυτή ούτε κατά νόμο ούτε στην πράξη να αποδείξει ότι μια διέλευση πραγματοποιήθηκε στην πράξη, εφόσον η διέλευση έχει δηλωθεί κατά τρόπο μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση. Μπορούν ενδεχομένως να αποκλείονται μόνον οι διελεύσεις που, μολονότι δηλώνονται αδιαμφισβήτητα ως διαμετακομιστικές, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως τέτοιες.
48. Οι επιπτώσεις που απορρέουν άμεσα από τη μη εφαρμογή της ρήτρας του 108 % για το περιβάλλον και την υγεία προκαλούν ζημία σοβαρή και ανεπανόρθωτη, όπως επιβεβαίωσε η διάταξη της 23ης Φεβρουαρίου 2001, C-445/00 R, Αυστρία κατά Συμβουλίου (Συλλογή 2001, σ. Ι-1461, σκέψεις 103 έως 106). Κατά τη στάθμιση των διακυβευόμενων συμφερόντων, η ζημία αυτή πρέπει να θεωρηθεί σημαντικότερη από τις ασήμαντες επιπτώσεις που θα είχαν τα αιτούμενα προσωρινά μέτρα για την εσωτερική αγορά.
49. Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι, μολονότι το σύστημα των οικοσημείων που θεσπίστηκε με το πρωτόκολλο λήγει στα τέλη του 2003, θα ισχύσει, κατά πάσα πιθανότητα, σύστημα οικοσημείων και για το 2004. Συνεπώς, η επέκταση της μειώσεως των οικοσημείων μέχρι τα τέλη του 2004 και η αναλογική μόνο μείωση για το υπόλοιπο του 2003 (βλ. προπαρατεθείσα απόφαση Αυστρία κατά Συμβουλίου, σκέψεις 75 και 76) παρέχουν τη δυνατότητα αισθητής αμβλύνσεως των επιπτώσεων επί των δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην οικεία αγορά και, γενικότερα, επί της εύρυθμης λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς. Συναφώς, η αιτούσα ζητεί, ως προσωρινό μέτρο, να παγώσουν τα οικοσημεία που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί στο ποσοστό που αντιστοιχεί στο υπόλοιπο για το έτος 2003.
50. Η Επιτροπή τονίζει ότι, με εξαίρεση ιδίως το αίτημα περί αναλογικού παγώματος των οικοσημείων που δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί, η παρούσα αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, καθώς και η αιτιολογία της, είναι όμοια με την αίτηση που είχε υποβάλει η αιτούσα το 2002 και η οποία απορρίφθηκε με τη διάταξη της 23ης Οκτωβρίου 2002, C-296/02 R, Αυστρία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. Ι-9159). Η Επιτροπή στηρίζεται στη διάταξη αυτή και δηλώνει ότι περιορίζει τις παρατηρήσεις της στα σημεία που, εν προκειμένω, διαφέρουν από τις εκτιμήσεις που ανέπτυξε η αιτούσα με την αίτησή της στην εν λόγω υπόθεση.
51. .σον αφορά ιδιαίτερα τα νέα αιτήματα της αιτούσας, ήτοι αυτά που υπέβαλε επικουρικώς και που αποβλέπουν στο να παγώσει η χρησιμοποίηση των οικοσημείων στο ποσοστό που αντιστοιχεί στο υπόλοιπο για το 2003, για το ενδεχόμενο κατ' εξαίρεση μειώσεως των οικοσημείων για το 2003 που θα επεκταθεί μέχρι τα τέλη του 2004, η Επιτροπή τονίζει ότι το σύστημα των οικοσημείων που καθιερώθηκε με το πρωτόκολλο λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2003 και, ως εκ τούτου, αποκλείεται η μεταφορά μέρους των οικοσημείων του ισχύοντος συστήματος στο έτος 2004.
52. Επομένως, εξακολουθεί να ισχύει η ανάλυση στην προπαρατεθείσα διάταξη Αυστρία κατά Επιτροπής.
53. H Επιτροπή προσθέτει ότι, κατά την τριακοστή και τριακοστή πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής οικοσημείων που πραγματοποιήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2003, τα κράτη μέλη αποφάσισαν ομόφωνα να αφαιρέσουν από το κοινοτικό απόθεμα τα οικοσημεία που είχαν ζητήσει και να τα διανείμουν. Κατόπιν της αποφάσεως αυτής, μεγάλος αριθμός αυτών των κρατών γνωστοποίησε στην Επιτροπή την επιτακτική και επείγουσα ανάγκη χορηγήσεως οικοσημείων.
54. Η Ιταλική Δημοκρατία επικρίνει την αρχή της δηλώσεως που προβάλλει η αιτούσα. Για την εφαρμογή της ρήτρας του 108 % πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνον οι «πραγματικές» διαμετακομιστικές διελεύσεις, ήτοι αυτές που πραγματοποιούνται στην πράξη και όχι απλώς οι εικαζόμενες, βάσει της δηλώσεως του οδηγού, ως διαμετακομιστικές.
55. Συγκεκριμένα, κατά την Ιταλική Δημοκρατία, βάσει του άρθρου 1, στοιχείο γ´, του πρωτοκόλλου, για να χαρακτηριστεί μια διέλευση ως διαμετακομιστική, πρέπει να εξεταστούν όλα τα πληροφοριακά στοιχεία που έχουν καταχωριστεί στο ηλεκτρονικό σύστημα και, μεταξύ άλλων, ο συνοριακός σταθμός εισόδου του οχήματος στο αυστριακό έδαφος και ο συνοριακός σταθμός εξόδου του οχήματος από το έδαφος αυτό. Επομένως, η «δήλωση» αποτελεί ένα μόνον από τα στοιχεία εκτιμήσεως για τον χαρακτηρισμό του είδους της διελεύσεως που πραγματοποιήθηκε. Η αιτούσα δέχεται, εξάλλου, ότι, για την εφαρμογή της ρήτρας του 108 %, είναι νόμιμο να αφαιρεθούν από τον συνολικό αριθμό των δηλωθεισών ως διαμετακομιστικών διελεύσεων αυτές που είναι βέβαιο ότι, μολονότι δηλώνονται αδιαμφισβήτητα ως διαμετακομιστικές, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως τέτοιες.
56. .σον αφορά τα αιτήματα της Δημοκρατίας της Αυστρίας, περιλαμβανομένου του σχετικού με τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους της μειώσεως των οικοσημείων από το έτος 2003 στο 2004, η Ιταλική Δημοκρατία υπογραμμίζει ότι το σύστημα των οικοσημείων που καθιερώνεται με το πρωτόκολλο λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2003. Επομένως, τα αποτελέσματα του συστήματος αυτού, ιδίως οι κυρώσεις, δεν μπορούν να παραταθούν πέραν της ημερομηνίας αυτής, ακόμη και στην περίπτωση καθιερώσεως για το 2004 νέου συστήματος που θα αντικαταστούσε το ισχύον σύστημα. Υπό τις συνθήκες αυτές, η ζημία για τη δραστηριότητα των κοινοτικών μεταφορέων θα είναι ανεπανόρθωτη, αν γίνουν δεκτά τα αιτήματα της αιτούσας.
Εκτίμηση
57. Δεδομένου ότι οι γραπτές παρατηρήσεις των διαδίκων περιέχουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου να αποφασίσει ο Πρόεδρος επί της αιτήσεως, δεν είναι απαραίτητο οι διάδικοι να τις αναπτύξουν προφορικώς.
58. Κατ' αρχάς πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά τα άρθρα 242 ΕΚ και 243 ΕΚ, ο δικάζων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστής μπορεί, αν κρίνει ότι το απαιτούν οι περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης πράξεως ή τη λήψη των αναγκαίων προσωρινών μέτρων. Προς τούτο, λαμβάνει υπόψη τις προϋποθέσεις του άρθρου 83, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όπως έχουν αποσαφηνιστεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου (προπαρατεθείσα διάταξη Αυστρία κατά Επιτροπής, σκέψη 70).
59. Ακολούθως πρέπει να σημειωθεί ότι, με εξαίρεση τα αιτήματα περί αναλογικού παγώματος των οικοσημείων που δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί, το περιεχόμενο της παρούσας αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων είναι κατ' ουσίαν όμοιο με αυτό της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων που είχε υποβάλει η αιτούσα το 2002 και που αποτέλεσε αντικείμενο της προπαρατεθείσας διατάξεως Αυστρία κατά Επιτροπής.
60. Με τη διάταξη αυτή, ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων έκρινε τα εξής:
«80 [...] η αρχή της δηλώσεως την οποία επικαλείται η αιτούσα γεννά [...] ορισμένα ερωτηματικά.
81 Η αιτούσα αναγνωρίζει, κατ' αρχάς, ότι από τις διελεύσεις που δηλώθηκαν ως διαμετακομιστικές και περιελήφθησαν, ως εκ τούτου, στα στατιστικά στοιχεία, ορισμένες δεν εμπίπτουν στην κατηγορία αυτή.
82 Επομένως, αν, όπως επιδιώκει η αιτούσα, οι δηλώσεις των οδηγών θεωρηθούν ως αμάχητο τεκμήριο, ενδέχεται να προκύψει τεχνητή αύξηση του αριθμού των διελεύσεων που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την εφαρμογή του 108 %, αύξηση που μπορεί να γίνει δεκτή μόνον εφόσον υπάρχει σαφής σχετική πρόβλεψη στις κανονιστικές διατάξεις.
83 Από κανένα κείμενο όμως δεν προκύπτει αδιαμφισβήτητα, εκ πρώτης όψεως, ότι όλες οι δηλώσεις πρέπει να καταχωρίζονται ως διαμετακομιστικές διελεύσεις.
84 Περαιτέρω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η αιτούσα επέλεξε ποιες από τις διάφορες κατηγορίες διελεύσεων θα απέκλειε από τον συνολικό αριθμό των καταχωρισθεισών διελεύσεων, χωρίς να εκθέσει τους λόγους για τους οποίους έκρινε ότι επρόκειτο πράγματι κάθε φορά για διαμετακομιστικές διελεύσεις.
85 Περιορίστηκε στη δήλωση αρχής ότι, ανεξαρτήτως της πραγματικής φύσεως της διελεύσεως που πραγματοποιείται στην πράξη, μόνον η δήλωση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.
86 Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να γίνει ανεπιφύλακτα δεκτή, στο στάδιο των ασφαλιστικών μέτρων, η άποψη της αιτούσας, σύμφωνα με την οποία, λόγω της αβεβαιότητας που απορρέει από τις ατέλειες του υφιστάμενου συστήματος ηλεκτρονικού ελέγχου, τεκμαίρεται ότι κάθε δήλωση ισοδυναμεί, για την εφαρμογή της ρήτρας του 108 %, με διαμετακομιστική διέλευση.
87 Επιπλέον, τα αντίθετα επιχειρήματα που προέβαλε η [Επιτροπή] φαίνονται σοβαρά, στον βαθμό που στηρίζονται, συγκεκριμένα, στο ίδιο το κείμενο του πρωτοκόλλου και, εκ πρώτης όψεως, μάλλον συνάδουν προς τους επιδιωκόμενους από το σύστημα οικοσημείων σκοπούς.
[...]
89 Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί που προέβαλε η αιτούσα, μολονότι δεν είναι παντελώς αβάσιμοι, δεν κατισχύουν, εκ πρώτης όψεως, των αιτιολογιών και των εξηγήσεων που προέβαλαν η Επιτροπή [...].
90 Επομένως, επιβάλλεται η στάθμιση των διακυβευόμενων συμφερόντων, με πρώτο όρο της πραγματοποιούμενης στο πλαίσιο αυτό συγκρίσεως τη σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία στην οποία στηρίζεται το προβαλλόμενο επείγον.
91 Συναφώς, το επείγον που επικαλείται η αιτούσα συνδέεται με εκτιμήσεις σχετικές με την προστασία του περιβάλλοντος, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τις δυσμενείς επενέργειες της έντονης κυκλοφορίας.
92 Μια τέτοια ζημία, εφόσον αποδειχθεί, έχει πράγματι χαρακτήρα ανεπανόρθωτο, καθόσον τέτοιου είδους επενέργειες δεν μπορούν, ως εκ της φύσεώς τους, να αρθούν αναδρομικώς.
93 Εν προκειμένω, ωστόσο, τόσο η ύπαρξη όσο και η σοβαρότητα της ζημίας συνδέονται άμεσα με το fumus boni juris της αιτήσεως.
94 Συγκεκριμένα, οι αρνητικές συνέπειες της οδικής διαμετακομιστικής κυκλοφορίας μέσω της Αυστρίας δεν προκαλούν στο περιβάλλον αποκαταστάσιμη ζημία, παρά μόνον εφόσον υπερβούν το επίπεδο που είχε θεωρηθεί αποδεκτό κατά την έγκριση του πρωτοκόλλου, υπέρβαση που δεν προκύπτει σαφώς εκ πρώτης όψεως, όπως απορρέει από την εξέταση που πραγματοποιήθηκε [στο πλαίσιο] της παρούσας διατάξεως.
95 Ως προς τούτο, η παρούσα κατάσταση διαφέρει αισθητά από την υπόθεση της προπαρατεθείσας διατάξεως Αυστρία κατά Συμβουλίου, στην οποία ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων έπρεπε να λάβει ιδιαιτέρως υπόψη τον επείγοντα χαρακτήρα που προέβαλε η αιτούσα, λόγω των ιδιαιτέρως σοβαρών ενδείξεων περί του fumus boni juris (προπαρατεθείσα διάταξη Αυστρία κατά Συμβουλίου, σκέψη 110).
96 .σον αφορά τα λοιπά συμφέροντα που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο της σταθμίσεως των διακυβευόμενων συμφερόντων, αν στο παρόν στάδιο αποφασιστεί η μείωση του αριθμού των χορηγουμένων οικοσημείων, λαμβανομένων υπόψη των προβλέψεων χρησιμοποιήσεως των οικοσημείων για το [τρέχον έτος], [...] θα επηρεαστούν άμεσα και σημαντικά οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην οικεία αγορά και, γενικότερα, για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
97 Υπό τις συνθήκες αυτές, δεδομένου ότι η διάταξη ενδέχεται να παραγάγει αποτελέσματα που είναι σχεδόν αδύνατο να ανατραπούν, η στάθμιση των συμφερόντων καταλήγει υπέρ της απορρίψεως της αιτήσεως.»
61. Η αιτούσα δεν προέβαλε κανένα στοιχείο ικανό να στηρίξει τη μεταβολή της αναλύσεως που εκτέθηκε στην προηγούμενη σκέψη και που αναπτύχθηκε σε σχέση με τους ισχυρισμούς και τα αιτήματα που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο της προπαρατεθείσας αποφάσεως Αυστρία κατά Επιτροπής, όσον αφορά τους αντίστοιχους ισχυρισμούς και τα αιτήματα που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο της παρούσας αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων.
62. Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται η ίδια ανάλυση σε σχέση με τους ισχυρισμούς και τα αιτήματα της παρούσας αιτήσεως.
63. Ως προς τα αιτήματα της αιτούσας σχετικά με το προσωρινό πάγωμα των οικοσημείων που δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί, πρέπει να σημειωθεί ότι στηρίζονται στην υπόθεση ότι είναι δυνατή η επέκταση, μέχρι τα τέλη του 2004, της ενδεχόμενης μειώσεως των οικοσημείων του 2003. Η δυνατότητα αυτή όμως δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί, καθότι το σύστημα των οικοσημείων που καθιερώθηκε με το πρωτόκολλο λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2003 και δεν είναι βέβαιο ότι, στην περίπτωση καθιερώσεως σύστηματος οικοσημείων για το 2004, θα ήταν δυνατή η μεταφορά των οικοσημείων του ισχύοντος συστήματος στο έτος αυτό.
64. Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, μια απόφαση αποβλέπουσα, ως προσωρινό μέτρο, στο να παγώσει τη χρησιμοποίηση των οικοσημείων που είχαν χορηγηθεί αλλά δεν είχαν ακόμη χρησιμοποιηθεί, στο ποσοστό που αντιστοιχεί στο υπόλοιπο για το 2003, κινδυνεύει να καταλήξει στην απώλεια των οικοσημείων αυτών και, ως εκ τούτου, να επηρεάσει ανεπανόρθωτα τη δραστηριότητα των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην οικεία αγορά και, γενικότερα, την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
65. Συνεπώς, ο συνυπολογισμός του συμφέροντος της αιτούσας να παγώσουν αναλογικά τα οικοσημεία που δεν είχαν ακόμη χρησιμοποιηθεί δεν μπορεί να μεταβάλει τη διαπίστωση ότι η στάθμιση των συμφερόντων κλίνει υπέρ της απορρίψεως της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων.
66. Κατόπιν των προεκτεθέντων, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να απορριφθεί.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
διατάσσει:
1) 1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
2) 2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 14 Νοεμβρίου 2003.