62016TJ0300_RES
Υπόθεση T-300/16
Jindal Saw LtdκαιJindal Saw Italia SpA
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πρώτο πενταμελές τμήμα) της 10ης Απριλίου 2019
«Επιδοτήσεις – Εισαγωγές σωλήνων κάθε είδους από όλκιμο χυτοσίδηρο καταγωγής Ινδίας – Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2016/387 – Επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού – Ινδικό καθεστώς που επιβάλλει εξαγωγικό φόρο στο σιδηρομετάλλευμα και διπλή χρέωση στις σιδηροδρομικές εμπορευματικές μεταφορές η οποία πλήττει τη μεταφορά σιδηρομεταλλεύματος προοριζόμενου για εξαγωγή – Άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, περίπτωση iv, του κανονισμού (ΕΚ) 597/2009 [που αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/1037] – Χρηματοδοτική συνεισφορά – Παροχή αγαθών – Πράξη συνιστάμενη στην “ανάθεση” σε ιδιωτικό φορέα να διενεργήσει πράξη αποτελούσα χρηματοδοτική συνεισφορά – Άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 597/2009 – Ατομικός χαρακτήρας της επιδότησης – Άρθρο 6, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 597/2009 – Υπολογισμός του οφέλους – Ζημία στον κλάδο παραγωγής της Ένωσης – Υπολογισμός της υποτιμολόγησης και του περιθωρίου ζημίας – Αιτιώδης συνάφεια – Πρόσβαση σε εμπιστευτικά στοιχεία της έρευνας κατά των επιδοτήσεων – Δικαιώματα άμυνας»
Ένδικη διαδικασία – Μέτρα διεξαγωγής αποδείξεων – Προσκόμιση εμπιστευτικών στοιχείων που συνέλεξε η Επιτροπή στο πλαίσιο έρευνας κατά των επιδοτήσεων – Μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας που επιτρέπει στην προσφεύγουσα την πρόσβαση στα εν λόγω στοιχεία για συγκεκριμένους σκοπούς – Προβολή νέων αιτιάσεων στηριζόμενων στα εν λόγω στοιχεία, οι οποίες όμως υπερβαίνουν το αντικείμενο του μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας – Απαράδεκτο
(Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρα 84, 88 έως 92 και 103· κανονισμός 597/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 29)
(βλ. σκέψεις 33-54)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Διεξαγωγή της έρευνας – Υποχρέωση της Επιτροπής να διασφαλίσει την ενημέρωση των ενδιαφερομένων μερών – Περιεχόμενο – Δικαιώματα άμυνας – Προσβολή – Προϋποθέσεις – Δυνατότητα της οικείας επιχειρήσεως να διασφαλίσει καλύτερα την άμυνά της σε περίπτωση κατά την οποία δεν υπήρξε διαδικαστική πλημμέλεια
(Κανονισμός 597/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 30)
(βλ. σκέψεις 74-94)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Επιδότηση – Έννοια – Ερμηνεία υπό το πρίσμα της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα του 1994 – Απόφαση του οργάνου επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ που εφαρμόζει την αντίστοιχη διάταξη της εν λόγω συμφωνίας – Ασκεί επιρροή
(Συμφωνία για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα του 1994, άρθρο 1· κανονισμός 597/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο α ʹ, περίπτωση iv)
(βλ. σκέψεις 96-103)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Επιδότηση – Έννοια – Χρηματοδοτική συνεισφορά των δημοσίων αρχών της χώρας καταγωγής ή εξαγωγής – Σύστημα επιβολής περιορισμών επί των εξαγωγών σιδηρομεταλλεύματος οι οποίοι καθιστούν εμπορικά μη ελκυστική την εξαγωγή του εν λόγω προϊόντος – Εμπίπτει
(Κανονισμός 597/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, περίπτωση iv)
(βλ. σκέψεις 106-129)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Επιδότηση – Έννοια – Ατομικός χαρακτήρας της επιδότησης – Ατομικός χαρακτήρας της επιδότησης ως προς συγκεκριμένη επιχείρηση, συγκεκριμένο κλάδο παραγωγής ή ομάδα κλάδων παραγωγής – Σύστημα επιβολής περιορισμών επί των εξαγωγών σιδηρομεταλλεύματος οι οποίοι καθιστούν εμπορικά μη ελκυστική την εξαγωγή του εν λόγω προϊόντος – Εμπίπτει
(Κανονισμός 597/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2)
(βλ. σκέψεις 159-168)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Επιδότηση – Έννοια – Όφελος υπέρ του αποδέκτη – Υπολογισμός του οφέλους – Περίοδος αναφοράς – Περίοδος έρευνας στο σύνολό της – Εξάλειψη του οφέλους μετά την περίοδο αυτή – Βάρος αποδείξεως
(Κανονισμός 597/2009 του Συμβουλίου, άρθρα 3, § 2, 5 και 15 § 1)
(βλ. σκέψεις 180-182, 187-193)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Επιδότηση – Έννοια – Όφελος υπέρ του αποδέκτη – Υπολογισμός του οφέλους – Χρηματοδοτική συνεισφορά συνιστάμενη στην παροχή αγαθών – Η μέθοδος υπολογισμού πρέπει να δύναται να αντικατοπτρίζει το όφελος που πράγματι προσπορίζεται κάθε αποδέκτης – Συνέπειες
(Κανονισμός 597/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 3, § 2 και 6, στοιχείο δʹ)
(βλ. σκέψεις 205-227)
Κοινή εμπορική πολιτική – Άμυνα κατά της πρακτικής επιδοτήσεων που εφαρμόζουν τρίτες χώρες – Ζημία – Απόδειξη της αιτιώδους συνάφειας – Υποχρεώσεις των θεσμικών οργάνων – Υπολογισμός της υποτιμολόγησης των επίμαχων εισαγωγών – Υποχρέωση δίκαιης σύγκρισης μεταξύ της τιμής του οικείου προϊόντος και της τιμής του ομοειδούς προϊόντος του κλάδου παραγωγής της Ένωσης – Σύγκριση πραγματοποιούμενη μεταξύ τιμών που διαμορφώνονται σε διαφορετικά στάδια εμπορίας – Παράβαση
(Κανονισμός 597/2009 του Συμβουλίου, άρθρο 8)
(βλ. σκέψεις 235-259)
Σύνοψη
Με την απόφαση Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T-300/16) (
1
), που εκδόθηκε στις 10 Απριλίου 2019, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τον κανονισμό 2016/387, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού στις εισαγωγές σωλήνων κάθε είδους από όλκιμο χυτοσίδηρο καταγωγής Ινδίας (
2
), καθόσον αφορά την Jindal Saw Ltd. Ο οριστικός αυτός αντισταθμιστικός αυτός δασμός επιβλήθηκε από την Επιτροπή μετά από έρευνα κινηθείσα κατόπιν καταγγελιών που είχαν υποβάλει τρεις επιχειρήσεις του ομίλου Saint‑Gobain Pam, βασικού παραγωγού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες έθεσαν υπό αμφισβήτηση διάφορες επιδοτήσεις που χορήγησε η Ινδία υπέρ της ινδικής σιδηροχαλυβουργίας. Η πρώτη προσφεύγουσα, η Jindal Saw, είναι ένας από τους δύο Ινδούς παραγωγούς-εξαγωγείς που συνεργάστηκαν στην έρευνα κατά των επιδοτήσεων που διεξήγαγε η Επιτροπή. Η Jindal Saw Italia, η έτερη προσφεύγουσα, αποτελεί θυγατρική της Jindal Saw στην Ένωση.
Κατ’ αρχάς, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως απαράδεκτες τις συμπληρωματικές παρατηρήσεις που κατέθεσαν οι προσφεύγουσες αφού εξέτασαν ορισμένα εμπιστευτικά έγγραφα περιλαμβανόμενα στην έρευνα κατά των επιδοτήσεων, στα οποία απέκτησαν περιορισμένη πρόσβαση κατόπιν της λήψεως μέτρων διεξαγωγής αποδείξεων και οργανώσεως της διαδικασίας από το Γενικό Δικαστήριο. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η πρόσβαση στα εν λόγω στοιχεία, των οποίων ο εμπιστευτικός χαρακτήρας κατά την έννοια του άρθρου 29 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων (
3
) δεν αμφισβητήθηκε και των οποίων τη δημοσιοποίηση δεν μπορούσαν να ζητήσουν οι προσφεύγουσες κατ’ εφαρμογήν του εν λόγω κανονισμού, χορηγήθηκε προκειμένου να καταστεί δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των διευκρινίσεων που παρέσχε η Επιτροπή με το υπόμνημα αντικρούσεως σε σχέση με τυπογραφικό σφάλμα διαπραχθέν κατά τη διοικητική διαδικασία. Δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες δεν αμφισβήτησαν την ακρίβεια των εν λόγω διευκρινίσεων, αλλά ισχυρίστηκαν ότι ανακάλυψαν άλλα σφάλματα τα οποία ενίσχυαν ορισμένες από τις αιτιάσεις τους, το Γενικό Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η προκείμενη περίπτωση δεν μπορούσε να εξομοιωθεί με εκείνην κατά την οποία το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει, δυνάμει του άρθρου 103, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταστήσει γενικώς γνωστά σε κύριο διάδικο ορισμένα πληροφοριακά ή άλλα εμπιστευτικά στοιχεία που προσκόμισε ο αντίδικος. Κατά συνέπεια, οι προσφεύγουσες δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι απέκτησαν γενική πρόσβαση σε νέες πληροφορίες των οποίων η γνώση τούς παρέσχε τη δυνατότητα να προβάλουν νέους λόγους ή αιτιάσεις που έπρεπε να κριθούν παραδεκτές δυνάμει του άρθρου 84 του Κανονισμού Διαδικασίας.
Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης και, ειδικότερα, τις αντισταθμίσιμες επιδοτήσεις που προσδιορίστηκαν με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, οι προσφεύγουσες αμφισβήτησαν, μεταξύ άλλων, το συμπέρασμα ότι οι περιορισμοί στις εξαγωγές σιδηρομεταλλεύματος τους οποίους επέβαλε η Κυβέρνηση της Ινδίας υπό τη μορφή, αφενός, εξαγωγικού φόρου και, αφετέρου, καθεστώτος διπλής χρέωσης στις σιδηροδρομικές εμπορευματικές μεταφορές σιδηρομεταλλεύματος συνιστούσαν «χρηματοδοτική συνεισφορά του Δημοσίου» κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων. Κατά τις προσφεύγουσες, δεν μπορούσε, ειδικότερα, να γίνει δεκτό ότι, με τα μέτρα αυτά, η Κυβέρνηση της Ινδίας είχε «αναθέσει», κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, περίπτωση iv, δεύτερη παύλα, του εν λόγω κανονισμού, στους Ινδούς παραγωγούς σιδηρομεταλλεύματος να προμηθεύσουν τον εγχώριο κλάδο παραγωγής με το εν λόγω σιδηρομετάλλευμα. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο επισήμανε, εντούτοις, ότι η τελευταία αυτή διάταξη αποτελεί μέτρο κατά της καταστρατήγησης και ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η πλήρης αποτελεσματικότητά της, ως «ανάθεση» πρέπει να νοείται κάθε ενέργεια του Δημοσίου που συνεπάγεται, άμεσα ή έμμεσα, την ανάθεση σε ιδιωτικό φορέα της ευθύνης διενέργειας μιας εκ των πράξεων που περιγράφονται στο άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο αʹ, περιπτώσεις i έως iii, του εν λόγω κανονισμού. Τούτο όμως ισχύει στο συγκεκριμένο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, στο μέτρο που οι επίμαχοι περιορισμοί των εξαγωγών σχεδιάστηκαν και τέθηκαν σε εφαρμογή από το Δημόσιο με ρητό σκοπό να εξασφαλιστεί η παροχή σιδηρομεταλλεύματος στην ινδική αγορά, στη συνέχεια δε αποτέλεσαν αντικείμενο παρακολούθησης και προσαρμογών ώστε να επιτευχθεί ο εν λόγω σκοπός, καθιστώντας εμπορικά μη ελκυστική την εξαγωγή του εν λόγω σιδηρομεταλλεύματος.
Όσον αφορά την ύπαρξη «οφέλους», κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 2, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε, επιπλέον, ότι, όταν πρόκειται, όπως στην παρούσα υπόθεση, περί χρηματοδοτικής συνεισφοράς σχετικής με αγαθά των οποίων οι τιμές είναι ευμετάβλητες, το καθοριστικό ζήτημα είναι αν ο υπολογισμός του οφέλους για ολόκληρη την περίοδο έρευνας κατέδειξε την ύπαρξη θετικού περιθωρίου επιδότησης προς όφελος των ενδιαφερόμενων αποδεκτών. Ως εκ τούτου, δεν ασκεί επιρροή για την εκτίμηση της νομιμότητας του προσβαλλόμενου κανονισμού το γεγονός ότι από έναν πλέον πρόσφατο υπολογισμό θα μπορούσε να προκύψει ότι η επίμαχη χρηματοδοτική συνεισφορά έπαυσε να προσπορίζει οφέλη στους Ινδούς αποδέκτες σε δεδομένη χρονική στιγμή. Προς απάντηση στην αιτίαση που αντλείται από παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, σύμφωνα με το οποίο κανένα αντισταθμιστικό μέτρο δεν θεσπίζεται, μεταξύ άλλων, εάν αποδεικνύεται ότι οι επιδοτήσεις δεν προσπορίζουν πλέον κανένα όφελος στους εξαγωγείς που τις λαμβάνουν, το Γενικό Δικαστήριο υπογράμμισε, επιπλέον, ότι, ενόσω εξακολουθούν να ισχύουν οι ρυθμίσεις που θεσπίζουν τους επίμαχους περιορισμούς των εξαγωγών, δεν δύναται να αποκλειστεί ότι στο προσεχές μέλλον οι διεθνείς τιμές θα αυξηθούν εκ νέου ή ότι θα μειωθούν οι ινδικές τιμές, με συνέπεια να προκύψει και πάλι όφελος.
Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε τις αιτιάσεις που στηρίζονταν σε σφάλματα στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον υπολογισμό του οφέλους που συνεπάγονταν οι επίμαχοι περιορισμοί των εξαγωγών για τη Jindal Saw. Συναφώς, οι προσφεύγουσες προέβαλαν, μεταξύ άλλων, παράβαση του άρθρου 3, σημείο 2, και του άρθρου 6, στοιχείο δʹ, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, καθόσον η Επιτροπή καθόρισε το όφελος που χορηγήθηκε στην Jindal Saw λαμβάνοντας υπόψη μια μέση τιμή για την αγορά σιδηρομεταλλεύματος στην Ινδία η οποία περιλάμβανε όχι το πραγματικό κόστος μεταφοράς που επωμιζόταν η εταιρία αυτή, αλλά ένα «σύνηθες μέσο σταθμισμένο κόστος μεταφοράς» υπολογιζόμενο βάσει του κόστους μεταφοράς που δήλωναν οι δύο Ινδοί παραγωγοί‑εξαγωγείς που συνεργάστηκαν στην έρευνα. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι, λαμβανομένου υπόψη του γράμματός του, του σκοπού του και του πλαισίου στο οποίο εντάσσεται, το άρθρο 6 του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων δεν μπορεί να ερμηνευθεί, σε περίπτωση όπως η επίμαχη εν προκειμένω, όπου προσδιορίστηκαν τρεις μόνον παραγωγοί-εξαγωγείς, δύο εκ των οποίων συνεργάστηκαν στην έρευνα, υπό την έννοια ότι επιτρέπει στην Επιτροπή να υπολογίζει το όφελος που προσπορίζεται καθένας από τους δύο παραγωγούς-εξαγωγείς που συνεργάστηκαν στην έρευνα στηριζόμενη σε μια μέση τιμή αγοράς η οποία συμπεριλαμβάνει κόστος μεταφοράς ανταποκρινόμενο σε έναν μέσο όρο καθοριζόμενο βάσει του κόστους που επωμίζονται οι δύο αυτοί παραγωγοί-εξαγωγείς, αντί να χρησιμοποιήσει τις τιμές που όντως κατέβαλε καθένας από αυτούς, συμπεριλαμβανομένου του πραγματικού τους κόστους μεταφοράς. Επομένως, η μέθοδος που χρησιμοποίησε η Επιτροπή για τον υπολογισμό του οφέλους έπρεπε, στο μέτρο του δυνατού, να είναι σε θέση να αντικατοπτρίσει το όφελος που πράγματι προσπορίστηκε ο αποδέκτης. Δεδομένου όμως ότι από τις απαντήσεις της Επιτροπής στις ερωτήσεις του Γενικού Δικαστηρίου προέκυψε ότι το πραγματικό κόστος μεταφοράς της Jindal Saw ήταν υψηλότερο από το «σύνηθες μέσο σταθμισμένο κόστος μεταφοράς» που έλαβε υπόψη της η Επιτροπή, η πλάνη στην οποία υπέπεσε η τελευταία ήταν ικανή να θέσει εν αμφιβόλω τη νομιμότητα του προσβαλλόμενου κανονισμού καθιστώντας ελαττωματική στο σύνολό της την ανάλυση σχετικά με την ίδια την ύπαρξη επιδότησης.
Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε επίσης τις αιτιάσεις σχετικά με σφάλματα στα οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον προσδιορισμό της ύπαρξης ζημίας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο υπενθύμισε ότι η υποχρέωση αντικειμενικής εξέτασης των επιπτώσεων των επιδοτούμενων εισαγωγών, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων, επιβάλλει να πραγματοποιείται δίκαιη σύγκριση –και, ως εκ τούτου, στο ίδιο στάδιο εμπορίας– μεταξύ της τιμής του υπό εξέταση προϊόντος και της τιμής του ομοειδούς προϊόντος του εν λόγω κλάδου παραγωγής κατά τις πωλήσεις που πραγματοποιούνται στο έδαφος της Ένωσης. Πάντως, από την έρευνα της υποθέσεως προέκυψε ότι η Επιτροπή στηρίχθηκε στις τιμές των πωλήσεων που πραγματοποιούσαν οι συνδεδεμένες με τον βασικό παραγωγό της Ένωσης εταιρίες πωλήσεων για τον καθορισμό της τιμής του ομοειδούς προϊόντος του κλάδου παραγωγής της Ένωσης, αλλά δεν έλαβε υπόψη τις τιμές των πωλήσεων των εταιριών πωλήσεων της Jindal Saw για τον καθορισμό της τιμής του υπό εξέταση προϊόντος που παρήγε η τελευταία, έστω και αν τόσο ο βασικός παραγωγός της Ένωσης όσο και η Jindal Saw πραγματοποιούσαν πολύ σημαντικό μέρος των πωλήσεών τους εντός της Ένωσης μέσω εταιριών πωλήσεων. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού, στο μέτρο που η Επιτροπή είχε υπολογίσει την υποτιμολόγηση μέσω σύγκρισης των τιμών των επίμαχων προϊόντων σε διαφορετικά στάδια εμπορίας. Δεδομένου ότι το σφάλμα αυτό αφορούσε εκτιμήσεις που συνιστούσαν την απαραίτητη βάση για την επιβολή αντισταθμιστικού δασμού στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που παράγει η Jindal Saw, το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι, και για τον λόγο αυτόν, έπρεπε να ακυρωθεί ο προσβαλλόμενος κανονισμός στο μέτρο που αφορά την τελευταία.
(
1
)	Η παρούσα απόφαση συνδέεται με την απόφαση Jindal Saw και Jindal Saw Italia κατά Επιτροπής (T‑301/16, EU:T:2019:234), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/388 της Επιτροπής, της 17ης Μαρτίου 2016, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σωλήνων κάθε είδους από όλκιμο χυτοσίδηρο (που είναι επίσης γνωστός ως χυτοσίδηρος σφαιροειδούς γραφίτη), καταγωγής Ινδίας, καθόσον αφορά την Jindal Saw Ltd.
(
2
)	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2016/387 της Επιτροπής, της 17ης Μαρτίου 2016, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού στις εισαγωγές σωλήνων κάθε είδους από όλκιμο χυτοσίδηρο (που είναι επίσης γνωστός ως χυτοσίδηρος σφαιροειδούς γραφίτη), καταγωγής Ινδίας (ΕΕ 2016, L 73, σ. 1).
(
3
)	Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 597/2009 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2009, L 188, σ. 93), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 37/2014.