61984CJ0020_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 20/84,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση που υπέβαλε στο Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK, το Hoge Raad των Κάτω Χωρών, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του παραπέμποντος δικαστηρίου μεταξύ
NV De Jong Verenigde, Noordwijk,
και
Cooeperatieve Melkprodukten Bedrijven « Domo-Bedum » GA, Beilen,
και
Voedselvoorzienings in- en verkoopbureau ( VIB ), Hoensbroek,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού 232/75 της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 1975, περί πωλήσεως σε μειωμένη τιμή βουτύρου προοριζόμενου για την παρασκευή προϊόντων ζαχαροπλαστικής και παγωτών ( JO L 24, σ . 45 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με απόφαση της 13ης Ιανουαρίου 1984, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 20 Ιανουαρίου 1984, το Hoge Raad των Κάτω Χωρών υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK, προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού 232/75 της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 1975, περί πωλήσεως σε μειωμένη τιμή βουτύρου προοριζόμενου για την παρασκευή προϊόντων ζαχαροπλαστικής και παγωτών ( PB L 24, σ . 45 ), ιδίως δε ως προς τον προσδιορισμό των προϋποθέσεων ελευθερώσεως της ασφάλειας μεταποιήσεως που προβλέπει ο κανονισμός αυτός .
2 Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ, αφενός, της εταιρίας NV De Jong Verenigde ( στο εξής : « De Jong » ) και της Cooeperatieve Melkprodukten Bedrijven « Domo-Bedum » GA, ( στο εξής : « Domo-Bedum » ), αφετέρου δε, του Voedselvoorzienings in- en verkoopbureau ( στο εξής : « VIB » ), ολλανδικού οργανισμού παρεμβάσεως . H διαφορά αυτή αφορά την ελευθέρωση ορισμένου αριθμού ασφαλειών μεταποιήσεως που συστάθηκαν από την De Jong υπέρ του VIB, στο πλαίσιο του συστήματος που θεσπίστηκε με τον κανονισμό 232/75 . Για τις ασφάλειες αυτές εγγυήθηκε η Domo-Bedum .
3 Προκειμένου να διευκολυνθεί η διάθεση των πλεονασμάτων βουτύρου που αποθεματοποιούνται στο πλαίσιο του συστήματος παρεμβάσεως, ο κανονισμός 232/75 θέσπισε σύστημα πωλήσεως βουτύρου σε μειωμένη τιμή από τους οργανισμούς παρεμβάσεως, σύμφωνα με μια διαδικασία διαρκούς διαγωνισμού, σε ορισμένες επιχειρήσεις μεταποιήσεως με σκοπό την παρασκευή προϊόντων ζαχαροπλαστικής και παγωτών . Στο πλαίσιο του συστήματος αυτού, κάθε διαγωνιζόμενος οφείλει κυρίως να αναλάβει την υποχρέωση να μεταποιήσει σε συμπυκνωμένο βούτυρο το βούτυρο που του έχει χορηγηθεί και να μεταποιήσει το συμπυκνωμένο βούτυρο σε προϊόντα ζαχαροπλαστικής ή παγωτά, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που προβλέπονται στο άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού και με τα στοιχεία που περιέχει η προσφορά του . Σε περίπτωση κατακυρώσεως οφείλει ο υπέρ ου η κατακύρωση να συστήσει δυνάμει του άρθρου 12 του κανονισμού ασφάλεια μεταποιήσεως, με την οποία να εξασφαλίζεται αν το βούτυρο δεν θα χρησιμοποιηθεί για άλλο σκοπό . Το ύψος της ασφάλειας καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τη διαφορά μεταξύ της τιμής που ισχύει στην αγορά βουτύρου και της ελάχιστης τιμής πωλήσεως στο πλαίσιο του διαγωνισμού .
4 Το άρθρο 15 του κανονισμού ορίζει ότι το βούτυρο υπόκειται, από της εξόδου του από την αποθήκη και μέχρι τη μεταποίησή του σε προϊόντα ζαχαροπλαστικής ή παγωτά, σε τελωνειακό και διοικητικό έλεγχο από τις αρμόδιες αρχές . Για τον έλεγχο αυτό, όταν η μεταποίηση σε προϊόντα ζαχαροπλαστικής ή παγωτά γίνεται σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος μέλος πωλητή, χρησιμοποιείται ένα έντυπο αποκαλούμενο « αντίτυπο ελέγχου T5 » .
5 Το άρθρο 18, παράγραφος 2, ορίζει ότι « πλην της περιπτώσεως ανώτερης βίας ..., η ασφάλεια μεταποιήσεως ... ελευθερώνεται μόνο για τις ποσότητες, για τις οποίες ο υπέρ ου η κατακύρωση προσκομίζει την απόδειξη ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 6 τηρήθηκαν » . Στην απόδειξη αυτή προβαίνει κατά διαφόρους τρόπους, ανάλογα με τις περιπτώσεις, ιδίως με την προσκόμιση του αντιτύπου ελέγχου T5 .
6 Στο πλαίσιο του συστήματος αυτού, η De Jong αγόρασε, από το 1974, ορισμένο αριθμό παρτίδων βουτύρου . Μεταποίησε το βούτυρο αυτό σε συμπυκνωμένο βούτυρο και εν συνεχεία το παρέδωσε στην εταιρία Sahne-Heinrich KG στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, επιβάλλοντας σ’ αυτήν την υποχρέωση μεταποιήσεως σε προϊόντα ζαχαροπλαστικής ή παγωτά . H εν λόγω εταιρία πώλησε το συμπυκνωμένο βούτυρο στην επιχείρηση W . F . Scheunemann, η οποία το μεταπώλησε, χωρίς να τηρήσει τις προϋποθέσεις σχετικά με τη μεταποίηση .
7 Μέχρι το φθινόπωρο του 1975, τα αντίτυπα ελέγχου T5, φέροντα τη βεβαίωση των γερμανικών αρχών ότι η μεταποίηση έγινε σύμφωνα με τον κανονισμό 232/75, επιστράφηκαν πάντως έγκαιρα για ορισμένο αριθμό παρτίδων, το δε VIB ελευθέρωσε κατόπιν αυτού τις ασφάλειες μεταποιήσεως που είχε συστήσει η De Jong για τις παρτίδες αυτές . Σύμφωνα με όσα προέκυψαν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων στο πλαίσιο της κύριας δίκης, οι επιφορτισμένες με τον έλεγχο γερμανικές αρχές παρέλειψαν να ασκήσουν ικανοποιητικό έλεγχο επί της πωλήσεως και της χρησιμοποιήσεως των εν λόγω παρτίδων βουτύρου πριν εκδώσουν τα αντίτυπα ελέγχου T5 .
8 Το φθινόπωρο του 1975, οι γερμανικές αρχές έπαυσαν να επιστρέφουν τα αντίτυπα ελέγχου T5 για τις παρτίδες βουτύρου που η De Jong παρέδωσε στη Sahne-Heinrich . Τότε, το VIB αρνήθηκε να ελευθερώσει τις ασφάλειες που αφορούσαν τις παρτίδες, για τις οποίες τα αντίτυπα ελέγχου T5 δεν είχαν προσκομιστεί και ενήγαγαν την De Jong και την Domo-Bedum ζητώντας την καταβολή των ποσών των ασφαλειών που δεν είχαν ελευθερωθεί, δηλαδή ποσό 2 561 714,13 ολλανδικών φιορινίων για συνολική ποσότητα 611 661 χιλιογράμμων βουτύρου .
9 H De Jong και η Domo-Bedum αμυνόμενες ενώπιον των επιληφθέντων της υποθέσεως ολλανδικών δικαστηρίων επικαλέστηκαν λόγους ανώτερης βίας κατά την έννοια του άρθρου 18, παράγραφος 2, του κανονισμού 232/75 . H De Jong στηρίχτηκε στις βεβαιώσεις των γερμανικών αρχών επί των αντιγράφων ελέγχου T5 που είχαν επιστραφεί προηγουμένως . Αν οι αρχές αυτές είχαν διενεργήσει τους αναγκαίους ελέγχους και δεν είχαν εκδώσει τις σχετικές βεβαιώσεις, θα αποδεικνυόταν νωρίτερα ότι οι όροι μεταποιήσεως δεν είχαν τηρηθεί από τους αγοραστές . Επομένως, η De Jong θα έπαυε να παραδίδει συμπυκνωμένο βούτυρο στη Sahne-Heinrich, ώστε οι σχετικές ασφάλειες για τις μεταγενέστερες παραδόσεις δεν θα είχαν καταπέσει .
10 H επιχειρηματολογία αυτή απορρίφθηκε τόσο από το Arrondissementsrechtbank όσο και δευτεροβαθμίως από το Gerecthshof του Άμστερνταμ, που καταδίκασαν την De Jong και την Domo-Bedum στην καταβολή των ασφαλειών που είχαν καταπέσει . Το Hoge Raad των Κάτω Χωρών, στο οποίο ήχθη η υπόθεση κατόπιν ασκήσεως αναιρέσεως, υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα :
« O πρώτος αγοραστής, ο οποίος ανέλαβε την υποχρέωση να συμμορφωθεί με τους όρους του άρθρου 6, παράγραφος 6, εδάφιο γ ), του κανονισμού 232/75, απαλλάσσεται δυνάμει του κοινοτικού δικαίου και ειδικότερα δυνάμει των γενικών αρχών του δικαίου ή του εν λόγω κανονισμού από τις υποχρεώσεις του — έτσι ώστε οι ασφάλειες μεταποιήσεως να πρέπει να ελευθερωθούν, μολονότι τα σχετικά αντίγραφα ελέγχου δεν έχουν προσκομιστεί — όταν ο αγοραστής ενήργησε με εμπιστοσύνη προς την εγκυρότητα των ελέγχων που διενεργήθηκαν επί προηγούμενων συναλλαγών και που κατά τον υπό κρίση χρόνο είχαν ως συνέπεια την έκδοση τελωνειακών διασαφήσεων — ανακριβών κατά περιεχόμενο, όπως καταφάνηκε εκ των υστέρων — και στην ελευθέρωση των ασφαλειών μεταποιήσεως σχετικά με τις παρτίδες του βουτύρου που αναφέρονται στις εν λόγω διασαφήσεις, στην περίπτωση που ο αγοραστής αυτός δεν θα πραγματοποιούσε τις εν λόγω αγορές και προμήθειες, αν οι εν λόγω επιφορτισμένες με τον έλεγχο αρχές είχαν ορθώς ασκήσει έλεγχο ως προς τις προηγούμενες παρτίδες ; »
11 Το ερώτημα αυτό αποβλέπει στο να διευκρινιστούν οι προϋποθέσεις ελευθερώσεως της ασφάλειας μεταποιήσεως που θέτει το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού 232/75, ειδικότερα δε η έννοια της ανώτερης βίας, όπως ορίζεται στη διάταξη αυτή .
12 Κατά την De Jong και την Domo-Bedum, η έννοια της ανώτερης βίας πρέπει να περιλαμβάνει, σε περίπτωση όπως η προκειμένη, την υπερημερία δανειστού και την ύπαρξη ευθύνης των διαφόρων αρχών που είναι επιφορτισμένες επ’ ονόματι και για λογαριασμό της Κοινότητας για την εφαρμογή του συστήματος που θέσπισε ο κανονισμός 232/75 . Πράγματι, η υποχρέωση ελέγχου που προβλέπει το άρθρο 15 του κανονισμού αυτού, την οποία παρέβησαν εν προκειμένω οι γερμανικές αρχές, αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στην προστασία του πρώτου αγοραστή έναντι κινδύνων που δεν είναι σε θέση να αναλάβει . O ολλανδικός οργανισμός πρέπει να ευθύνεται για το υπηρεσιακό πταίσμα που διέπραξαν άλλες αρχές ενεργώντας, όπως αυτός, επ’ ονόματι και για λογαριασμό της Κοινότητας, στο πλαίσιο του συστήματος αυτού . Σύμφωνα με τις αρχές της αναλογικότητας και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, η De Jong θα έπρεπε να μπορούσε να εμπιστευθεί τις αρμόδιες αρχές ότι θα εκτελούσαν προσηκόντως το καθήκον ελέγχου που τους επιβάλλει ο κανονισμός 232/75 και ότι οι ζημιογόνες συνέπειες του υπηρεσιακού πταίσματος δεν θα απέβαιναν σε βάρος της .
13 H ολλανδική κυβέρνηση θεωρεί ότι οι προϋποθέσεις ελευθερώσεως δεν συντρέχουν για τις επίμαχες ασφάλειες μεταποιήσεως . Οι προϋποθέσεις αυτές πρέπει να εξετάζονται για κάθε συναλλαγή, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν στις προηγούμενες συναλλαγές . H άποψη ότι η διεξαγωγή προηγούμενων συναλλαγών μπορεί να δημιουργήσει δικαίωμα για το μέλλον δεν συμβιβάζεται με το σύστημα ελέγχου του κανονισμού 232/75 . O έλεγχος αυτός εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Κοινότητας παρεμποδίζοντας τη χρησιμοποίηση του βουτύρου για άλλο σκοπό . O πρώτος αγοραστής ευθύνεται για τη μεταγενέστερη μεταποίηση και δεν απαλλάσσεται από τις υποχρεώσεις του λόγω περιστάσεων όπως αυτές της παρούσας υπόθεσης . O κίνδυνος να μην τηρήσει ο μεταγενέστερος αγοραστής τους όρους μεταποιήσεως δεν είναι ούτε ασυνήθης ούτε απρόβλεπτος . Επομένως, τέτοιες περιστάσεις δεν συνιστούν περίπτωση ανώτερης βίας .
14 H Επιτροπή παρατηρεί ότι η υποχρέωση του αγοραστή να μεταποιήσει το βούτυρο συνιστά τη βάση του συστήματος . H ανάληψη της υποχρεώσεως αυτής από μεταγενέστερο αγοραστή δεν τον αποδεσμεύει από τις υποχρεώσεις του έναντι του οργανισμού παρεμβάσεως . Τα αντίτυπα ελέγχου T5 δεν συνιστούν πιστοποιητικά καλής συμπερι φοράς του μεταγενέστερου αγοραστή και στην κανονική επιστροφή τους δεν μπορεί να στηριχτεί καμια δικαιολογημένη εμπιστοσύνη . O πρώτος αγοραστής μπορούσε να προστατευτεί έναντι του κινδύνου μεταγενέστερης ξένης προς τον προορισμό του χρησιμοποίησης του βουτύρου επιλέγοντας τους αγοραστές του και απαιτώντας τη σύσταση ασφαλείας . Για τη λειτουργία του συστήματος του κανονισμού 232/75, το οποίο περιλαμβάνει την καταβολή της επιδοτήσεως πριν από την τελική μεταποίηση του βουτύρου, η σύσταση της ασφάλειας μεταποιήσεως και ο κίνδυνος που δημιουργεί για τον πρώτο αγοραστή είναι απολύτως αναγκαία στοιχεία .
15 Πρώτον, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η ασφάλεια μεταποιήσεως, που ο υπέρ ου η κατακύρωση οφείλει να συστήσει για κάθε κατακυρωθείσα ποσότητα βουτύρου, την οποία αναλαμβάνει, έχει ως σκοπό να εξασφαλίσει ότι το βούτυρο, το οποίο διατίθεται με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους, δεν εκτρέπεται του προορισμού του και δεν καταλήγει στη συνήθη αγορά . Σύμφωνα με το στόχο αυτό, το άρθρο 18, παράγραφος 2, δεν προβλέπει την ελευθέρωση, εκτός ανώτερης βίας, παρά μόνο όταν προσκομίζεται η απόδειξη ότι πράγματι μεταποιήθηκε η εν λόγω ποσότητα σύμφωνα με τους προβλεπόμενους όρους . O όρος αυτός προφανώς δεν πληρούται σε περίπτωση που οι αρμόδιες αρχές δεν εξέδωσαν τα αντίγραφα ελέγχου, με τα οποία πρέπει να αποδεικνύεται η μεταποίηση αυτή, διότι οι εν λόγω ποσότητες χρησιμοποιήθηκαν για άλλο από τον καθοριζόμενο σκοπό .
16 Όσον αφορά την ύπαρξη ανώτερης βίας που να επιτρέπει παρέκκλιση από τον όρο αυτό, πρέπει να γίνει δεκτό ότι από το σκοπό και τις διατάξεις της εν λόγω κανονιστικής ρύθμισης προκύπτει ότι η ανώτερη βία, κατά το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού 232/75, πρέπει να νοείται ως απόλυτη αδυναμία οφειλόμενη σε εξαιρετικές περιστάσεις, άσχετες προς τον αγοραστή αποθεματοποιημένου βουτύρου, των οποίων οι συνέπειες δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν παρά μόνο με εξαιρετικές θυσίες, παρά κάθε επιδειχθείσα επιμέλεια .
17 Στην αλληλουχία αυτή, πρέπει να μνημονευθεί το άρθρο 10, παράγραφος 5, του κανονισμού 232/75, κατά το οποίο « τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που προκύπτουν από την κατακύρωση δεν μεταβιβάζονται » . Πράγματι, η αποτελεσματικότητα του συστήματος ελέγχου θα διακυβευόταν σοβαρά αν αρκούσε, για να θεωρηθεί ότι τηρήθηκε η υποχρέωση που ανέλαβε με παροχή ασφαλείας ο υπέρ ου η κατακύρωση, να ανελήφθη η υποχρέωση μεταποιήσεως από μεταγενέστερο αγοραστή, ο οποίος δεν δεσμεύεται έναντι της αρμόδιας αρχής από καμιά νομική υποχρέωση . Από αυτό έπεται ότι ο υπέρ ου η κατακύρωση ευθύνεται για τη συμπεριφορά του μεταγενέστερου αγοραστή του συμπυκνωμένου βουτύρου, ο οποίος δεν τήρησε την υποχρέωση μεταποιήσεως σύμφωνα με τον κανονισμό 232/75 .
18 Επομένως, η μη τήρηση της υποχρέωσης μεταποιήσεως από το μεταγενέστερο αγοραστή δεν συνιστά για τον υπέρ ου η κατακύρωση απρόβλεπτο και αναπόφευκτο γεγονός που μπορεί να δικαιολογήσει την ύπαρξη ανώτερης βίας . Πράγματι, καμιά διάταξη του κοινοτικού δικαίου δεν εμποδίζει τον υπέρ ου η κατακύρωση να περιλάβει στη σύμβαση παραδόσεως με το μεταγενέστερο αγοραστή όρους, δυνάμει των οποίων να έχει τη δυνατότητα να ελέγχει την τήρηση των υποχρεώσεων που ανέλαβε ο τελευταίος, να του επιβάλλει τις οικονομικές συνέπειες των παραβάσεων των υποχρεώσεων αυτών και να απαιτεί τη σύσταση ασφαλειών ή άλλων σχετικών εγγυήσεων .
19 Ορίζοντας με το άρθρο 12, παράγραφος 1, ότι η ασφάλεια μεταποιήσεως πρέπει να συνιστάται πριν από την ανάληψη « κάθε ποσότητας » και, με το άρθρο 18, παράγραφος 2, ότι η ασφάλεια αυτή ελευθερώνεται μόνο « για τις ποσότητες για τις οποίες ο υπέρ ου η κατακύρωση προσκομίζει την απόδειξη » της μεταποίησης, ο κανονισμός 232/75 αποσαφήνισε ότι για τους σκοπούς του οικείου συστήματος κάθε συναλλαγή πρέπει να εξετάζεται χωριστά . Επομένως, η ομαλή εξέλιξη ορισμένων συναλλαγών δεν μπορεί να δημιουργήσει εύλογη εμπιστοσύνη ως προς την ομαλή εξέλιξη μεταγενέστερων συναλλαγών . H υποχρέωση συστάσεως ασφαλείας μεταποιήσεως για κάθε κατακυρωθείσα ποσότητα βουτύρου δεν θα είχε πράγματι νόημα αν αρκούσε η επίκληση γενικών αρχών του δικαίου, επειδή οι αρμόδιες αρχές, καλώς ή κακώς, εξέδωσαν τα απαιτούμενα έγγραφα για ορισμένες συναλλαγές, προκειμένου να επιτευχθεί η ελευθέρωση και άλλων ασφαλειών, έστω και ελλείψει της απαιτούμενης απόδειξης .
20 Από αυτό έπεται ότι, στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, δεν έχει σημασία το αν οι αρχές οι επιφορτισμένες με τον έλεγχο στο κράτος μέλος, όπου έπρεπε να γίνει η μεταποίηση, παρέλειψαν, όπως διαπίστωσε το εθνικό δικαστήριο, να ασκήσουν ικανοποιητικό έλεγχο και επομένως εξέδωσαν ανακριβή έγγραφα . Μια τέτοια συμπεριφορά σχετικά με ορισμένες ποσότητες δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να δικαιολογήσει την ελευθέρωση των ασφαλειών που συστάθηκαν για τις ποσότητες που παραδόθηκαν μεταγενέστερα και για τις οποίες δεν εκδόθηκαν τα έγγραφα αυτά .
21 Πρέπει να προστεθεί ότι η κατάπτωση της ασφάλειας μεταποιήσεως, η οποία, δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 2, του κανονισμού 232/75, καλύπτει τη διαφορά μεταξύ της αγοραίας τιμής του βουτύρου και της ελάχιστης τιμής πωλήσεως που ορίζεται για κάθε διαγωνισμό, έχει ως αποτέλεσμα, σε περίπτωση που ο ίδιος ο υπέρ ου η κατακύρωση ή ο μεταγενέστερος αγοραστής του βουτύρου δεν τηρήσει τους όρους μεταποιή σεως, να υποχρεούται ο υπέρ ου η κατακύρωση να καταβάλει ποσό αντίστοιχο προς το όφελος που απέκτησε, χωρίς να τηρήσει την υποχρέωση που είχε αναλάβει . Αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις μετέχουν στο σύστημα πωλήσεως σε μειωμένη τιμή βάσει υποχρεώσεως που ανέλαβαν ελευθέρως, σε συνδυασμό με το συμφέρον που μπορούν να έχουν εν προκειμένω, καθώς και ότι είναι ελεύθερες να επιλέξουν τους αγοραστές με τους οποίους θα συμβληθούν προς το σκοπό μεταγενέστερης μεταποιήσεως του συμπυκνωμένου βουτύρου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οι λεπτομέρειες εφαρμογής του συστήματος της ασφάλειας μεταποιήσεως υπερβαίνουν αυτό που είναι προσήκον και αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού ή ότι επιβαρύνουν υπερβολικά τον υπέρ ου η κατακύρωση .
22 Επομένως, στο ερώτημα που υπέβαλε το Hoge Raad προσήκει η απάντηση ότι το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού 232/75 της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 1975, πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι
— οι ασφάλειες μεταποιήσεως που σύστησε ο υπέρ ου η κατακύρωση για τις ποσότητες βουτύρου που κατακυρώθηκαν στο πλαίσιο του συστήματος πωλήσεως βουτύρου σε μειωμένη τιμή, το οποίο θέσπισε ο κανονισμός αυτός, δεν ελευθερώνονται αν τα αντίγραφα ελέγχου που βεβαιώνουν τη μεταποίηση των ποσοτήτων αυτών δεν μπορούν να προσκομιστούν, λόγω του ότι ο μεταγενέστερος αγοραστής των εν λόγω ποσοτήτων τις χρησιμοποίησε για άλλους σκοπούς αντί της επιβαλλόμενης μεταποιήσεως·
— το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που ο υπέρ ου η κατακύρωση, παραδίδοντας τις ποσότητες αυτές σε αγοραστή, ο οποίος ανέλαβε την υποχρέωση να τηρήσει τους όρους μεταποιήσεως, στηρίχτηκε στο γεγονός ότι τα αντίτυπα ελέγχου για τις ποσότητες που είχαν παραδοθεί προηγουμένως στον ίδιο αυτό αγοραστή εκδόθηκαν εγκαίρως από τις επιφορτισμένες με τον έλεγχο της μεταποίησης αρχές, το περιεχόμενο όμως των εγγράφων αυτών αποδείχθηκε εν συνεχεία ανακριβές .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
23 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η ολλανδική κυβέρνηση και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε το Hoge Raad των Κάτω Χωρών με απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 1984, αποφαίνεται :
1 ) Το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού 232/75 της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 1975, πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι οι ασφάλειες μεταποιήσεως που σύστησε ο υπέρ ου η κατακύρωση για τις ποσότητες βουτύρου που κατακυρώθηκαν στο πλαίσιο του συστήματος πωλήσεως βουτύρου σε μειωμένη τιμή, το οποίο θέσπισε ο κανονισμός αυτός, δεν ελευθερώνονται αν τα αντίγραφα ελέγχου που βεβαιώνουν τη μεταποίηση των ποσοτήτων αυτών δεν μπορούν να προσκομιστούν, λόγω του ότι ο μεταγενέστερος αγοραστής των εν λόγω ποσοτήτων τις χρησιμοποίησε για άλλους σκοπούς αντί της επιβαλλόμενης μεταποιήσεως .
2 ) Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που ο υπέρ ου η κατακύρωση, παραδίδοντας τις ποσότητες αυτές σε αγοραστή, ο οποίος ανέλαβε την υποχρέωση να τηρήσει τους όρους μεταποιήσεως, στηρίχτηκε στο γεγονός ότι τα αντίγραφα ελέγχου για τις ποσότητες που είχαν παραδοθεί προηγουμένως στον ίδιο αυτό αγοραστή εκδόθηκαν εγκαίρως από τις επιφορτισμένες με τον έλεγχο της μεταποίησης αρχές, το περιεχόμενο όμως των εγγράφων αυτών αποδείχτηκε εν συνεχεία ανακριβές .