Sprawa C‑180/11
Bericap Záródástechnikai bt
przeciwko
Plastinnova 2000 kft
(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym
złożony przez Fővárosi Bíróság)
Dyrektywa 2004/48/WE – Zasady oceny dowodów w ramach sporu przed sądem krajowym rozpoznającym wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy – Uprawnienia sądu krajowego – Konwencja paryska – Porozumienie TRIPS
Streszczenie – wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 listopada 2012 r.
1.        Prawo Unii – Pierwszeństwo – Sprzeczne prawo krajowe – Niestosowanie istniejących przepisów z mocy prawa – Obowiązek przestrzegania wydanych przez sąd wyższej instancji wskazówek interpretacyjnych, niezgodnych z prawem Unii – Niedopuszczalność
(art. 267 TFUE)
2.        Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Przesłanki – Pytania mające związek ze stanem faktycznym lub przedmiotem sporu – Wniosek dostarczający Trybunałowi wystarczającego wyjaśnienia kontekstu faktycznego i prawnego
(art. 267 TFUE)
3.        Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Wykładnia porozumienia międzynarodowego zawartego przez Wspólnotę i państwa członkowskie na podstawie kompetencji dzielonej – Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS)
(art. 267 TFUE; porozumienie TRIPS)
4.        Zbliżanie ustawodawstw – Egzekwowanie praw własności intelektualnej – Dyrektywa 2004/48 – Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS) – Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej – Środki, procedury i środki naprawcze służące zapewnieniu egzekwowania praw własności intelektualnej – Zakres stosowania – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy – Wyłączenie
(dyrektywa 2004/48 Parlamentu Europejskiego i Rady, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 2; porozumienie TRIPS, art. 41 ust. 1, 2)
1.        Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 53–55)
2.        Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 58)
3.        Zobacz tekst orzeczenia.
(por. pkt 67)
4.        W zakresie, w jakim przepisy art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 2 dyrektywy 2004/48 w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej, interpretowane w świetle art. 2 ust. 1 Konwencji o ochronie własności przemysłowej oraz art. 41 ust. 1 i 2 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (porozumienie TRIPS), zawartego w załączniku 1 C do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), przyjętego na mocy decyzji 94/800 dotyczącej zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej, w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej, nie mają zastosowania do postępowania w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy, nie można uznać tych przepisów za stojące na przeszkodzie temu, by w ramach takiego postępowania sądowego sąd nie był związany żądaniami stron i innymi oświadczeniami o określonych skutkach prawnych składanymi przez strony i mógł zarządzić przeprowadzenie takich dowodów, jakie uzna za konieczne, nie był związany decyzją administracyjną wydaną w przedmiocie wniosku o unieważnienie prawa ani też stanem faktycznym przedstawionym w takiej decyzji oraz nie mógł przeprowadzić ponownie dowodów, które zostały przedstawione na poparcie wcześniejszego wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy.
Przytoczone powyżej przepisy nie regulują bowiem wszystkich aspektów związanych z prawami własności intelektualnej, lecz jedynie te, które są nierozłącznie związane, po pierwsze, z egzekwowaniem tych praw, a po drugie, z ich naruszeniem, ponieważ ustanawiają skuteczne środki prawne służące zapobieganiu naruszeniom, ich zaprzestaniu lub zadośćuczynieniu za każde naruszenie istniejącego prawa własności intelektualnej. W związku z powyższym wspomniane przepisy ograniczają się do zapewnienia egzekwowania poszczególnych praw przysługujących osobom, które nabyły prawa własności intelektualnej, a mianowicie właścicielom tych praw, i nie mogą być rozumiane jako zmierzające do uregulowania środków i procedur przewidzianych dla osób, które nie będąc właścicielami praw własności intelektualnej, kwestionują prawa nabyte przez innych.
Tymczasem uprawnienie do wszczęcia postępowania w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy zostało wyraźnie przyznane osobie, która nie będąc właścicielem prawa własności intelektualnej, kwestionuje ochronę udzieloną właścicielowi odpowiednich praw. Wynika z tego, że takie postępowanie nie ma na celu zapewnienia ochrony właścicielom praw własności intelektualnej w rozumieniu rozpatrywanych przepisów.
(por. pkt 75, 77–79, 82; sentencja)