62000CJ0450_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-450/00,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον X. Lewis, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
προσφεύγουσα,
κατά
Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενου από τον N. Mackel,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θέτοντας σε εφαρμογή εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32 της οδηγίας αυτής,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους Μ. Wathelet (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, P. Jann και L. Sevón, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: S. Alber
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 7ης Ιουνίου 2001,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Δεκεμβρίου 2000, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θέτοντας σε εφαρμογή εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32 της οδηγίας αυτής.
2 Δυνάμει του άρθρου 32, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 95/46, τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε εφαρμογή τις αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις το αργότερο εντός τριών ετών από την έκδοσή της, ήτοι στις 24 Οκτωβρίου 1998, και να ενημερώσουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.
3 Εκτιμώντας ότι η οδηγία 95/46 δεν είχε μεταφερθεί στην εσωτερική έννομη τάξη του Λουξεμβούργου εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία διαπιστώσεως παραβάσεως. Αφού όχλησε το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να της διατυπώσει εγγράφως τις παρατηρήσεις του, η Επιτροπή εξέδωσε, στις 26 Αυγούστου 1999, αιτιολογημένη γνώμη καλώντας το εν λόγω κράτος μέλος να λάβει τα αναγκαία για τη συμμόρφωση προς την οδηγία μέτρα εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης γνώμης.
4 Με έγγραφο της 27ης Οκτωβρίου 1999, οι λουξεμβουργιανές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή για την ύπαρξη προσχεδίου νόμου το οποίο επρόκειτο να κατατεθεί στο Κοινοβούλιο πριν τα τέλη του έτους και ότι η καθυστέρηση της διαδικασίας για τη μεταφορά της οδηγίας οφείλετο στην επελθούσα το 1999 κυβερνητική αλλαγή.
5 Μη έχοντας λάβει ουδεμία άλλη πληροφορία σχετικά με το πέρας της διαδικασίας μεταφοράς της οδηγίας 95/46, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
6 Υπενθυμίζοντας τις υποχρεώσεις που υπέχουν τα κράτη μέλη από τα άρθρα 10 ΕΚ και 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου όφειλε να λάβει τα αναγκαία για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 95/46 μέτρα εντός της ταχθείσας προθεσμίας και να τα κοινοποιήσει αμέσως στην Επιτροπή.
7 Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, το οποίο δικαιολογεί την καθυστέρηση με τη νέα κατανομή των υπουργικών αρμοδιοτήτων η οποία επήλθε μετά την κυβερνητική αλλαγή του 1999, αναφέρει ότι η διαδικασία μεταφοράς της οδηγίας 95/46 είναι σε εξέλιξη.
8 Συναφώς, επιβάλλεται να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που επιβάλλει μια οδηγία (βλ., αποφάσεις της 15ης Ιουνίου 2000, C-470/98, Επιτροπή κατά Ελλάδος, Συλλογή 2000, σ. Ι-4657, σκέψη 11, και της 7ης Δεκεμβρίου 2000, C-423/99, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 2000, σ. Ι-11167, σκέψη 10).
9 Επομένως, εφόσον η μεταφορά της οδηγίας 95/46 δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, πρέπει να κριθεί βάσιμη η προσφυγή που άσκησε η Επιτροπή.
10 Διαπιστώνεται, κατά συνέπεια, ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 95/46, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32 της οδηγίας αυτής.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή διατύπωσε σχετικό αίτημα το δε Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 32 της οδηγίας αυτής.
2) Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.