61989CO0171_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 171/89 R,
Jose Maria Gonzalez Holguera, υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπούμενος από τον B. Moutrier, δικηγόρο Λουξεμβούργου, τον οποίο διόρισε και αντίκλητο, 16, avenue de la Porte-Neuve,
αιτών,
κατά
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπούμενου από τον Pasetti-Bombardella, jurisconsultus, και τον M. Peter, προϊστάμενο της νομικής υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την εδώ γενική γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο την αναστολή, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, της επίσημης δημοσίευσης των αποτελεσμάτων γενικού διαγωνισμού,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ
κρίνοντας δυνάμει των άρθρων 91, παράγραφος 4, του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 9, παράγραφος 4, καθώς και 83 και επόμενα του κανονισμού διαδικασίας,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 17 Μαΐου 1989, ο Jose Maria Gonzalez Holguera άσκησε, δυνάμει των άρθρων 90 και 91 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων, προσφυγή ακυρώσεως της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής διαγωνισμού με την οποία αποκλείστηκε από τις εξετάσεις του γενικού διαγωνισμού βάσει τίτλων και εξετάσεων ΡΕ/126/LΑ (ΕΕ C 114 της 30.4.1988, σ. 19), τον οποίο προκήρυξε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πλήρωση θέσεως γλωσσικού συμβούλου ισπανικής γλώσσας καθώς και των εξετάσεων του διαγωνισμού και του διορισμού που πρόκειται να γίνει βάσει του διαγωνισμού αυτού.
2 Με αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε αυθημερόν στη γραμματεία του Δικαστηρίου, ο αιτών ζήτησε από το Δικαστήριο να διατάξει την αναστολή της επίσημης δημοσίευσης των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού αυτού.
3 Ο αιτών, κύριος μεταφραστής με βαθμό LΑ 5 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υπέβαλε αίτηση συμμετοχής στον εν λόγω διαγωνισμό.
4 Η εξεταστική επιτροπή, αφού καθόρισε τα κριτήρια για την εκτιμήση των τίτλων των υποψηφίων και εξέτασε τους τίτλους καθενός απ' αυτούς, γνωστοποίησε, με απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 1988, στον αιτούντα ότι δεν μπορούσε να γίνει δεκτός στις γραπτές εξετάσεις διότι δεν διέθετε αποδεδειγμένη πείρα στη μετάφραση και την αναθεώρηση.
5 Απαντώντας στη διοικητική ένσταση της 6ης Δεκεμβρίου 1988 που υπέβαλε ο αιτών δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, ο πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής δήλωσε, με έγγραφο της 19ης Δεκεμβρίου 1988, ότι μόνο οι υποψήφιοι που μπορούσαν να δικαιολογήσουν εμπειρία στη μετάφραση, ως κύρια και τακτική απασχόληση, επί τρία, τουλάχιστον, έτη, και στην αναθεώρηση, επί δύο, τουλάχιστον, επιπλέον έτη, συγκέντρωναν τις προϋποθέσεις της προκήρυξης του γενικού διαγωνισμού.
6 Με έγγραφο που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ισχυρίζεται ότι πρωτοκολλήθηκε στις 2 Μαρτίου 1989, ο αιτών υπέβαλε στον πρόεδρο του Οργάνου αυτού δεύτερη διοικητική ένσταση, ισχυριζόμενος κυρίως ότι η εξεταστική επιτροπή προγενέστερου διαγωνισμού είχε εκτιμήσει διαφορετικά την επαγγελματική του πείρα και είχε κάνει δεκτή τη συμμετοχή του σε εσωτερικό διαγωνισμό που είχε προκηρυχθεί για την πλήρωση της θέσεως του προϊσταμένου του τμήματος ισπανικής μετάφρασης. Κατά συνέπεια, η εξεταστική επιτροπή του επίδικου διαγωνισμού όφειλε να αιτιολογήσει ειδικώς και επαρκώς την αυστηρότερη εκτίμησή της σχετικά με την επαγγελματική του πείρα.
7 Ο αιτών, χωρίς να αναμείνει την απάντηση στην ένσταση αυτή, άσκησε, δυνάμει του άρθρου 91, παράγραφος 4, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως προσφυγή επί της ουσίας και υπέβαλε την υπό κρίση αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
8 Με έγγραφο της 17ης Μαΐου 1989, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απέρριψε τη δεύτερη ένσταση, θεωρώντας, κατ' ουσίαν, ότι οι προϋποθέσεις συμμετοχής στους δύο διαγωνισμούς ήταν διαφορετικές καί ότι η εξεταστική επιτροπή του επίδικου διαγωνισμού δεν υποχρεούνταν ούτε να λάβει υπόψη την προγενέστερη εκτίμηση άλλων εξεταστικών επιτροπών σχετικά με την πείρα του προσφεύγοντος ούτε, κατά συνέπεια, να αιτιολογήσει εξαντλητικώς την εκτίμησή της.
9 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου (βλέπε, ιδίως, τη Διάταξη της 17ης Ιανουαρίου 1985, Sorani, 293/84 R, Συλλογή 1985, σ. 251), μέτρα αναστολής εκτελέσεως πράξεων των οργάνων δεν λαμβάνονται παρά μόνο αν τα προβαλλόμενα πραγματικά και νομικά περιστατικά βάσει των οποίων ζητούνται δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως, τη λήψη τους. Εξάλλου, πρέπει να είναι επείγοντα, με την έννοια ότι είναι αναγκαίο, για να μην υποστεί ο αιτών διάδικος σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία, τα μέτρα αυτά να διαταχθούν και να παραγάγουν τα αποτελέσματά τους πριν από την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου επί της ουσίας.
10 Σχετικά, ο αιτών ισχυρίζεται ότι η επί της ουσίας προσφυγή του είναι δικαιολογημένη και ότι, αν δημοσιεύονταν τα αποτελέσματα των εξετάσεων του επίδικου διαγωνισμού και διοριζόταν άλλος υποψήφιος στην κενή θέση, ο αιτών θα υφίστατο σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία εφόσον δεν θα αποκαθίστατο στα δικαιώματά του σε περίπτωση ακυρώσεως της αποφάσεως περί αποκλεισμού του από τις εξετάσεις. Ο αιτών αναφέρεται στη νομολογία του Δικαστηρίου (βλέπε, ιδίως, την απόφαση της 21ης Μαρτίου 1985, De Santis, 108/84, Συλλογή 1985, σ. 947), κατά την οποία οι διορισμοί που γίνονται βάσει διαγωνισμού δεν ακυρώνονται, παρά την ακύρωση των αποφάσεων των εξεταστικών επιτροπών με τις οποίες αποκλείστηκε η συμμετοχή υποψηφίων στις εξετάσεις.
11 Με τις παρατηρήσεις του, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί την απόρριψη της αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων. Τα πραγματικά και νομικά περιστατικά που προβάλλει ο αιτών δεν επιτρέπουν, εκ πρώτης όψεως, τη λήψη των ζητούμενων προσωρινών μέτρων, δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις συμμετοχής στους δύο διαγωνισμούς δεν ομοίαζαν. Εξάλλου, ο ενδιαφερόμενος δεν θα υφίστατο καμία σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία ακόμα και αν τα αποτελέσματα των εξετάσεων του επίδικου διαγωνισμού δημοσιεύονταν επίσημα και διοριζόταν άλλος επιτυχών ως προϊστάμενος τμήματος, διότι η ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής θα συνεπαγόταν και την ακύρωση ολόκληρης της διαδικασίας του διαγωνισμού και, επομένως, και της αποφάσεως περί ενδεχομένου διορισμού προϊσταμένου τμήματος.
12 Πρέπει να σημειωθεί ότι το αίτημα της κύριας προσφυγής έχει ως αντικείμενο την ακύρωση τόσο της επίδικης απόφασης της εξεταστικής επιτροπής όσο και, συνακόλουθα, των εξετάσεων του διαγωνισμού και της απόφασης περί ενδεχομένου διορισμού του επιτυχόντος.
13 Εφόσον ο επίδικος διαγωνισμός είναι γενικός διαγωνισμός, που προκηρύχθηκε όχι για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα μελλοντικών προσλήψεων, αλλά για το διορισμό ενός και μόνον υποψηφίου σε συγκεκριμένη θέση, ενδεχόμενη ακύρωση της βαλλομένης αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής συνεπάγεται, όπως είναι επόμενο, και την επιδιωκόμενη από τον αιτούντα ακύρωση της απόφασης περί διορισμού του επιτυχόντος του διαγωνισμού, η οποία ενδεχομένως θα έχει εν τω μεταξύ ληφθεί (βλέπε, ιδίως, την απόφαση της 15ης Μαρτίου 1983, Marcato, 37/72, Rec. 1983, σ. 361).
14 Από τα προεκτεθέντα έπεται ότι, σε περίπτωση ακυρώσεως της βαλλομένης αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής, ο αιτών θα αποκατασταθεί στα δικαιώματά του, όπως αυτά υφίσταντο πριν από τη λήψη της απόφασης αυτής, και ότι επομένως δεν προέκυψε κανένα στοιχείο αποδεικνύον το επείγον.
15 Επομένως, η αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να απορριφθεί και να γίνει επιφύλαξη ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ,
κρίνοντας επί προσωρινών μέτρων και αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα,
διατάσσει:
1) Απορρίπτει την αίτηση.
2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 13 Ιουνίου 1989.