62018TO0481
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα)
της 8ης Απριλίου 2019 (
*1
)
«REACH – Εκπροσώπηση από δικηγόρο μη έχοντα την ιδιότητα του τρίτου – Προδήλως απαράδεκτο»
Στην υπόθεση T-481/18,
Electroquimica Onubense, SL, με έδρα το Palos de la frontera (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τον D. González Blanco, δικηγόρο,
προσφεύγουσα,
κατά
Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ECHA), εκπροσωπούμενου από τον J.-P. Trnka και τις C.-M. Bergerat και M. Heikkilä, επικουρούμενους από τον C. Garcia Molyneux, δικηγόρο,
καθού,
με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως SME D(2018)2931-DC του ECHA, της 31ης Μαΐου 2018, με την οποία, αφενός, διαπιστώθηκε ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να τύχει της μειώσεως του τέλους που προβλέπεται για τις μικρές επιχειρήσεις και, αφετέρου, της επιβλήθηκε διοικητική επιβάρυνση,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους I. Pelikánová, πρόεδρο, P. Nihoul (εισηγητή) και J. Svenningsen, δικαστές,
γραμματέας: E. Coulon
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Πραγματικά περιστατικά και διαδικασία
1
Η υπό κρίση προσφυγή ασκήθηκε την 1η Αυγούστου 2018 από τον Daniel González Blanco εξ ονόματος της προσφεύγουσας, Electroquimica Onubense, SL.
2
Στο υπόμνημα αντικρούσεως της 29ης Νοεμβρίου 2018 ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) προέβαλε ένσταση απαραδέκτου, καθόσον, κατά τα φαινόμενα, ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε την προσφεύγουσα δεν πληρούσε την προϋπόθεση της ανεξαρτησίας που απαιτείται βάσει του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου. Ο ECHA στηρίχθηκε στο γεγονός ότι, στο δικόγραφο της προσφυγής, ο δικηγόρος της προσφεύγουσας είχε παραθέσει, ως στοιχείο επικοινωνίας του, διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου η οποία περιείχε την ονομασία τομέα της προσφεύγουσας.
3
Με μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας, δυνάμει του άρθρου 89, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, η προσφεύγουσα κλήθηκε να λάβει θέση επί του παραδεκτού της προσφυγής κατόπιν της προβληθείσας ενστάσεως απαραδέκτου εκ μέρους του ECHA, διευκρινίζοντας, αφενός, αν κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής ο εκπρόσωπός της απασχολείτο στην ίδια ή σε οποιαδήποτε άλλη, συνδεόμενη με αυτή, εταιρία και, αφετέρου, εφόσον συντρέχει η τελευταία αυτή περίπτωση, τον ρόλο του στη διοικητική και οικονομική διαχείριση της εν λόγω εταιρίας. Η προσφεύγουσα ανταποκρίθηκε στο αίτημα αυτό εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
Αιτήματα των διαδίκων
4
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να κρίνει ότι ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα η προσφυγή με αίτημα την αναθεώρηση της αποφάσεως SME(2018)2931-DC του ECHA, της 31ης Μαΐου 2018, με την οποία, αφενός, διαπιστώθηκε ότι η προσφεύγουσα δεν πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να τύχει της μειώσεως του τέλους που προβλέπεται για τις μικρές επιχειρήσεις και, αφετέρου, της επιβλήθηκε διοικητική επιβάρυνση·
–
λαμβανομένων υπόψη των προβαλλόμενων λόγων, να εκδώσει νέα απόφαση η οποία να διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα συνιστά μεσαία επιχείρηση για τους σκοπούς εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 340/2008 της Επιτροπής, της 16ης Απριλίου 2008, σχετικά με τα τέλη και τις επιβαρύνσεις που πρέπει να καταβάλλονται στον ECHA σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) (ΕΕ 2018, L 107, σ. 6).
5
Ο ECHA ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να λάβει μέτρο διεξαγωγής αποδείξεων, προκειμένου η προσφεύγουσα να υποχρεωθεί να προσκομίσει το ιστορικό απασχόλησης ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο επίσημο έγγραφο των υπηρεσιών κοινωνικής ασφαλίσεως της Ισπανικής Κυβερνήσεως, βάσει του οποίου να αποδεικνύεται το επαγγελματικό καθεστώς στο οποίο υπάγεται ο δικηγόρος της·
–
να κηρύξει την προσφυγή απαράδεκτη·
–
επικουρικώς, να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη·
–
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
6
Με τις παρατηρήσεις της επί των γραπτών ερωτήσεων, τις οποίες έθεσε το Γενικό Δικαστήριο, η προσφεύγουσα ζητεί από αυτό να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή.
Σκεπτικό
7
Κατά το άρθρο 126 του Κανονισμού Διαδικασίας, όταν η προσφυγή είναι προδήλως απαράδεκτη, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί οποτεδήποτε, κατόπιν προτάσεως του εισηγητή δικαστή, να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη, χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.
8
Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι έχει διαφωτισθεί επαρκώς από τα έγγραφα της δικογραφίας ώστε να αποφανθεί χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.
9
Σύμφωνα με το άρθρο 19, τρίτο και τέταρτο εδάφιο, και το άρθρο 21, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία εφαρμόζονται και στο Γενικό Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 53, πρώτο εδάφιο, του ίδιου Οργανισμού, οι λοιποί διάδικοι πέραν των κρατών μελών, των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, των συμβαλλόμενων στη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) κρατών και της Εποπτεύουσας Αρχής της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που προβλέπεται από την εν λόγω Συμφωνία, πρέπει να εκπροσωπούνται από δικηγόρο ο οποίος έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή άλλου κράτους συμβαλλομένου στη Συμφωνία για τον ΕΟΧ.
10
Κατά πάγια νομολογία, από τις ανωτέρω διατάξεις, και ειδικότερα από τη χρήση του όρου «εκπροσωπούνται» στο άρθρο 19, τρίτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκύπτει ότι, για τους σκοπούς της ασκήσεως προσφυγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, ο διάδικος, κατά την έννοια του άρθρου αυτού, πρέπει να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες ανεξάρτητου «τρίτου» προσώπου το οποίο έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή κράτους συμβαλλομένου στη Συμφωνία για τον ΕΟΧ (βλ. διάταξη της 18ης Νοεμβρίου 2014, Justice & Environment κατά Επιτροπής, Τ‑221/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:1002, σκέψη 8 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
11
Η απαίτηση αυτή περί χρήσεως των υπηρεσιών τρίτου ανταποκρίνεται στην αντίληψη περί της αποστολής του δικηγόρου ως αρωγού της δικαιοσύνης και καλουμένου να παράσχει, με πλήρη ανεξαρτησία και προς το υπέρτερο συμφέρον της, τη νομική συνδρομή που χρειάζεται ο εντολέας (βλ. διάταξη της 18ης Νοεμβρίου 2014, Justice & Environment κατά Επιτροπής, Τ-221/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:1002, σκέψη 9 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
12
Η έννοια της ανεξαρτησίας του δικηγόρου ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης ορίζεται όχι μόνο με θετικό τρόπο, δηλαδή διά παραπομπής στους κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας, αλλά και με αποθετικό τρόπο, δηλαδή διά της απουσίας εργασιακής σχέσεως μεταξύ του δικηγόρου και του εντολέα του (βλ. απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 2012, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej κατά Επιτροπής, C-422/11 P και C-423/11 P, EU:C:2012:553, σκέψη 24 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
13
Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα επισημαίνει, στις γραπτές παρατηρήσεις τις οποίες υπέβαλε επί των ερωτήσεων που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο, ότι ο D. González Blanco απασχολείται από την ίδια με έμμισθη σχέση εργασίας ως υπεύθυνος ανθρωπίνων πόρων, από τις 15 Φεβρουαρίου 2017.
14
Εν προκειμένω, κατά τη νομολογία που μνημονεύεται στη σκέψη 12 ανωτέρω, μια τέτοια σχέση εργασίας, βάσει της οποίας η προσφεύγουσα αποφασίζει σχετικά με την πρόσληψη του εκπροσώπου της στην επιχείρηση, τους όρους εργασίας και την καταγγελία της μεταξύ τους εργασιακής σχέσεως, αποκλείει την απαιτούμενη ανεξαρτησία του εκπροσώπου.
15
Υπό τις συνθήκες αυτές, λαμβανομένης υπόψη της ασκήσεως των καθηκόντων του ως υπευθύνου ανθρωπίνων πόρων της προσφεύγουσας, απασχολουμένου βάσει έμμισθης σχέσεως εργασίας, ο D. González Blanco δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανεξάρτητος τρίτος έναντι της προσφεύγουσας. Πράγματι, λόγω των καθηκόντων αυτών υφίσταται ο κίνδυνος, η επαγγελματική γνώμη του D. González Blanco να επηρεαστεί από το επαγγελματικό του περιβάλλον, έστω και εν μέρει, με αποτέλεσμα ο ίδιος να απολαύει κατ’ ανάγκην έναντι της προσφεύγουσας μειωμένου βαθμού ανεξαρτησίας σε σχέση με την ανεξαρτησία εξωτερικού δικηγόρου έναντι του εντολέα του (πρβλ. διάταξη της 14ης Νοεμβρίου 2016, Δήμος Αθηναίων κατά Επιτροπής, Τ-360/16, μη δημοσιευθείσα, EU:Τ:2016:694, σκέψη 10 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
16
Τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας δεν κλονίζουν την εκτίμηση αυτή.
17
Πρώτον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι ο εκπρόσωπός της έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον των δικαστηρίων κράτους μέλους και ότι προσκόμισε εντολή εκπροσωπήσεώς της στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
18
Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι το γεγονός ότι ο D. González Blanco έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή κράτους συμβαλλομένου στη Συμφωνία για τον ΕΟΧ συνιστά αναγκαία προϋπόθεση της ικανότητάς του να παρίσταται ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης. Εντούτοις, κατά τη νομολογία, το εν λόγω δικαίωμα δεν είναι και ικανή συνθήκη (διάταξη της 18ης Νοεμβρίου 2014, Justice & Environment κατά Επιτροπής, Τ-221/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:1002, σκέψη 8). Επομένως, εκ του δικαιώματος παραστάσεως του D. González Blanco ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων δεν θα μπορούσε να συναχθεί ότι αυτός έχει αυτομάτως ικανότητα παραστάσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι η προσφεύγουσα προσκόμισε, σύμφωνα με το άρθρο 51, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, εντολή με την οποία εξουσιοδοτεί τον εκπρόσωπό της να ενεργεί εξ ονόματός της στην παρούσα διαδικασία, δεν ασκεί επιρροή ως προς την εκτίμηση της διακριτής απαιτήσεως σύμφωνα με την οποία ο εκπρόσωπος πρέπει να έχει την ιδιότητα τρίτου σε σχέση με εκείνη.
19
Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, στην Ισπανία, η έμμισθη απασχόληση προσώπου ως υπευθύνου ανθρωπίνων πόρων είναι συμβατή με το ελεύθερο επάγγελμα του δικηγόρου το οποίο ασκεί ο D. González Blanco για ίδιο λογαριασμό και, ως εκ τούτου, κατά τρόπο ανεξάρτητο και αυτόνομο.
20
Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι η αντίληψη του ρόλου του δικηγόρου, όπως ορίζεται στη σκέψη 11 ανωτέρω, ανταποκρίνεται στις κοινές νομικές παραδόσεις των κρατών μελών. Εντούτοις, η αντίληψη αυτή, στο πλαίσιο των διαφορών που υποβάλλονται ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης, εκφράζεται στην πράξη με αντικειμενικό τρόπο, κατ’ ανάγκην ανεξάρτητο από τις εθνικές έννομες τάξεις (βλ. διάταξη της 20ής Νοεμβρίου 2017, BikeWorld κατά Επιτροπής, T-702/15, EU:T:2017:834, σκέψη 32 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
21
Κατ’ εφαρμογήν της νομολογίας αυτής, οι διατάξεις σχετικά με την εκπροσώπηση των διαδίκων, πλην των κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων, ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης πρέπει να ερμηνεύονται, στο μέτρο του δυνατού, κατά τρόπο αυτοτελή, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το εθνικό δίκαιο.
22
Επομένως, η ισχύουσα στην Ισπανία συμβατότητα των καθηκόντων που ασκεί εν προκειμένω ο εκπρόσωπος της προσφεύγουσας, ως εμμίσθως απασχολούμενος στην τελευταία, με το ελεύθερο επάγγελμα του δικηγόρου δεν μπορεί αφ’ εαυτής να καταδείξει ότι πληρούται η απαίτηση της ανεξαρτησίας, καθόσον αυτή πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με τα κριτήρια που υπομιμνήσκονται στις σκέψεις 10 έως 12 ανωτέρω.
23
Τρίτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο D. González Blanco παρεμβαίνει στην παρούσα διαδικασία, εκπροσωπώντας την κατά τρόπο ανεξάρτητο, ως αυτόνομος επαγγελματίας, και όχι ως έμμισθος εργαζόμενος.
24
Εν προκειμένω, το επιχείρημα αυτό πρέπει να απορριφθεί. Συγκεκριμένα, εφόσον ο D. González Blanco απασχολείται από την προσφεύγουσα βάσει έμμισθης σχέσεως εργασίας, η σχέση αυτή δεν του επιτρέπει, στο πλαίσιο διαφορών που υποβάλλονται ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης και για τους λόγους που παρατίθενται στη σκέψη 12 ανωτέρω, να προβάλει ότι ενεργεί αποκλειστικά υπό την ιδιότητα του δικηγόρου, δηλαδή δραστηριότητας η οποία ασκείται ενδεχομένως υπό καθεστώς αυτοαπασχολήσεως, και όχι υπό την ιδιότητα του απασχολουμένου από την προσφεύγουσα βάσει έμμισθης σχέσεως εργασίας.
25
Για τους ανωτέρω λόγους, δεδομένου ότι το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο έχει υπογραφεί από τον D. González Blanco, η υπό κρίση προσφυγή δεν έχει ασκηθεί σύμφωνα με το άρθρο 19, τρίτο και τέταρτο εδάφιο, και το άρθρο 21, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία εφαρμόζονται στο Γενικό Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 53, πρώτο εδάφιο, του ίδιου Οργανισμού.
26
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι, εν προκειμένω, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως προδήλως απαράδεκτη, χωρίς να απαιτείται λήψη του μέτρου διεξαγωγής αποδείξεων που ζητεί ο ECHA.
Επί των δικαστικών εξόδων
27
Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
28
Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει αυτή, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του ECHA, να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.
2)
Καταδικάζει την Electroquimica Onubense, SL στα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 8 Απριλίου 2019.
Ο Γραμματέας
E. Coulon
Η Πρόεδρος
I. Pelikánová
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική.