61982CJ0032_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 32/82,
πού έχει ως αντικείμενο αίτηση τού Rechtbank van eerste aanleg τής Γάνδης πρός τό Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, μέ τήν οποία ζητείται, στό πλαίσιο τής ποινικής δίκης πού εκκρεμεί ενώπιον τού αιτούντος δικαστηρίου κατά
PETRUS SUYS, διευθύνοντος συμβούλου εταιρίας, διαμένοντος στήν Γάνδη ( Gentbrugge ),
NV ALTRA, επιχειρήσεως μεταφορών, εδρευούσης στήν Γάνδη ( Gentbrugge ),
LUDOVICUS VAN DE WEYER, υπαλλήλου, διαμένοντος στό Stabroek,
NV TRANSMARCOM, επιχειρήσεως μεταφορών, εδρευούσης στήν Αμβέρσα,
JOZEF GULDENTORS, διαχειριστού επιχειρήσεως μεταφορών, διαμένοντος στό Wervik,
PVBA CORDITRANS, επιχειρήσεως μεταφορών, εδρευούσης στό Wervik,
JAN FLOUR, πολιτικού μηχανικού, διαμένοντος στό Asse,
NV TRANSLEV, επιχειρήσεως μεταφορών, εδρευούσης στήν Αμβέρσα,
YVES RADERMECKER, εμποροϋπαλλήλου, διαμένοντος στίς Βρυξέλλες,
NV CFI, εταιρίας μεταφορών, εδρευούσης στίς Βρυξέλλες,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τό κύρος καί τήν ερμηνεία τού κανονισμού 1174/68 τού Συμβουλίου, τής 30ής Ιουλίου 1968, περί καθιερώσεως συστήματος αμφιοριακών κομίστρων γιά τίς οδικές εμπορευματικές μεταφορές μεταξύ τών κρατών μελών,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ απόφαση τής 8ης Μα ΐου 1981, πού περιήλθε στό Δικαστήριο στίς 18 Ιανουαρίου 1982, τό Rechtbank van eerste aanleg τής Γάνδης, δικάζοντας κατ’ έφεση υπέβαλε, δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, τρία προδικαστικά ερωτήματα ως πρός τό κύρος καί τήν ερμηνεία τού κανονισμού 1174/68, τού Συμβουλίου, τής 30ής Ιουλίου 1968, περί καθιερώσεως συστήματος αμφιοριακών κομίστρων γιά τίς οδικές εμπορευματικές μεταφορές μεταξύ τών κρατών μελών ( PB L 194, σ . 1 ), οπως ετροποποιήθη από τόν κανονισμό 293/70 τού Συμβουλίου τής 16ης Φεβρουαρίου 1970 ( PB L 40, σ . 1 ).
2Όπως προκύπτει από τόν φάκελο, τά ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στό πλαίσιο ποινικής διώξεως κατά περισσοτέρων βέλγων μεταφορέων, στούς οποίους προσάπτεται οτι, κατά τόν καθορισμό τών τιμών τους γιά μεταφορές πού επραγμα
τοποίησαν μεταξύ Γαλλίας καί Βελγίου κατά τόν Ιανουάριο τού 1979, δέν ετήρησαν τίς διατάξεις τού βασιλικού διατάγματος τής 17ης Νοεμβρίου 1971, περί καθορισμού τού κομίστρου γιά τήν οδική επ’ αμοιβή μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ τού βασιλείου τού Βελγίου καί τής Γαλλικής Δημοκρατίας ( Moniteur belge, σ . 14413 ), εκδοθέντος κατ’ εφαρμογή τού κανονισμού 1174/68, βάσει τού νόμου τής 1ης Αυγούστου 1960, περί τής μεταφοράς πραγμάτων επ’ αμοιβή μέ αυτοκίνητα οχήματα ( Moniteur belge, σ . 6101 ) καί τού νόμου τής 18ης Φεβρουαρίου 1969, περί τών μέτρων εκτελέσεως τών διεθνών συνθηκών καί πράξεων στόν τομέα τών μεταφορών ( Moniteur belge, σ . 2988 ) — εφ’ εξής «η βελγική νομοθεσία» .
Επί τής εφαρμοστέας νομοθεσίας
3Ο κανονισμός 1174/68, εκδοθείς δυνάμει τού άρθρου 75 τής συνθήκης ΕΟΚ, υποβάλλει τίς οδικές μεταφορές εμπορευμάτων μεταξύ τών κρατών μελών, κατά τούς ορους τού άρθρου του 1, σέ «σύστημα υποχρεωτικών αμφιοριακών κομίστρων» . Κατά τά άρθρα 2 καί 3, τά κόμιστρα αυτά ορίζονται μέ αφετηρία μία τιμή βάσεως, η οποία καθορίζεται αφού ληφθούν υπ’ όψη αφ’ ενός μέν ο μέσος ορος τών εξόδων τών αντιστοίχων μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων τών εμπορικών εξόδων, πού υπολογίζεται οτι έχουν οι επιχειρήσεις μέ καλή διαχείριση υπό ομαλές συνθήκες αξιοποιήσεως τής μεταφορικής τους ικανότητος, αφ’ ετέρου δέ οι συνθήκες τής αγοράς, καί κατά τρόπο ωστε νά καθίσταται δυνατή γιά τούς μεταφορείς η επίτευξη ευλόγου κέρδους· μέ τά αμφιοριακά κόμιστρα πού προκύπτουν από αυτή τήν τιμή βάσεως καθορίζεται ενα ανώτατο καί ενα κατώτατο οριο, τά οποία απέχουν μεταξύ τους κατά 23 % . Η τιμή μιάς συγκεκριμένης μεταφοράς δύναται νά προσδιορίζεται ελευθέρως μεταξύ τού ανωτάτου καί τού κατωτάτου ορίου τού αντιστοίχου αμφιοριακού κομίστρου .
4Από τήν πέμπτη αιτιολογική σκέψη τού κανονισμού προκύπτει οτι σκοπός τού μέν ανωτάτου ορίου τών αμφιοριακών κομίστρων ειναι η αποφυγή τής καταχρηστικής εκμεταλλεύσεως δεσποζούσης θέσεως, τού δέ κατωτάτου ορίου η αποφυγή τού καταστρεπτικού ανταγωνισμού .
5Κατά τό άρθρο 4, τά κόμιστρα καθορίζονται ή τροποποιούνται μέ κοινή συμφωνία τών αμέσως ενδιαφερομένων κρατών μελών κατόπιν διαπραγματεύσεων καί μέ τήν συνδρομή τής Επιτροπής . Άν οι διαπραγματεύσεις αυτές δέν καταλήξουν σέ συμφωνία, τής διαφοράς επιλαμβάνεται η Επιτροπή, η οποία
λαμβάνει απόφαση, πού ειναι εκτελεστή έναντι τών κρατών μελών, εκτός άν τό ζήτημα παραπεμφθεί στό Συμβούλιο κατά τούς ορους τής παραγράφου 2 τού ιδίου άρθρου .
6Κατά τό άρθρο 6, τά αμφιοριακά κόμιστρα δημοσιεύονται σέ επίσημη εφημερίδα στά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, σύμφωνα δέ μέ τό άρθρο 12, τά κράτη μέλη υποχρεούνται νά θεσπίζουν τίς νομοθετικές, κανονιστικές καί διοικητικές διατάξεις πού ειναι αναγκαίες γιά τήν εφαρμογή τού κανονισμού, περιλαμβανομένων τών καταλλήλων μέτρων ελέγχου, καθώς επίσης καί νά προβλέπουν τίς κυρώσεις τής παραβάσεως τους .
7Τά αμφιοριακά κόμιστρα πού έχουν εφαρμογή στίς σχέσεις μεταξύ τού Βελγίου καί τής Γαλλίας καθορίσθησαν, σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τού κανονισμού 1174/68, μέ συμφωνία μεταξύ τών δύο ενδιαφερομένων κρατών μελών, ετέθησαν δέ σέ ισχύ στό Βέλγιο μέ τό βασιλικό διάταγμα τής 17ης Νοεμβρίου 1971 . Κατά τό άρθρο 6, παράγραφος 3, τού διατάγματος αυτού, η τιμή μεταφοράς δύναται νά προσδιορίζεται ελευθέρως από τά συμβαλλόμενα μέρη εντός τών περιθωρίων τού αμφιοριακού ορίου, βάσει τών τιμοκαταλόγων πού καθορίσθησαν από τό ίδιο διάταγμα . Κατά τήν παράγραφο 4, η τιμή μεταφοράς εκφράζεται σέ βελγικά φράγκα ( BFR ) ή σέ γαλλικά φράγκα ( FF ). Η τιμή συναλλάγματος στήν οποία εβασίσθη ο προσδιορισμός τών ποσών πού εμφαίνονται στούς τιμοκαταλόγους, ηταν 1 FF πρός 9 BFR, δέν προεβλέφθη ομως καμμία αναπροσαρμογή σέ περίπτωση μεταβολής τών τιμών συναλλάγματος .
8Οι τιμές πού καθορίσθησαν μέ τό προαναφερθέν διάταγμα ηυξήθησαν κατά 15 % μέ τό βασιλικό διάταγμα τής 11ης Οκτωβρίου 1978 ( Moniteur belge, σ . 13536 ). Πρέπει νά σημειωθεί οτι η τιμή συναλλάγματος 1 FF πρός 9 BFR ετροποποιήθη σέ χρόνο μεταγενέστερο τών πραγματικών περιστατικών τής υποθέσεως, μέ τό βασιλικό διάταγμα τής 3ης Οκτωβρίου 1979 ( Moniteur belge, σ . 12126 ).
9Ο κανονισμός 1174/68 αντικατεστάθη, μετά τήν διεύρυνση τής Κοινότητος, από τόν κανονισμό 2831/77 τού Συμβουλίου, τής 12ης Δεκεμβρίου 1977, περί καθορισμού τών κομίστρων γιά τίς οδικές εμπορευματικές μεταφορές μεταξύ τών κρατών μελών ( ΕΕ ειδ . έκδ . 07/002, σ . 44 ). Ο κανονισμός αυτός παρέσχε στά κράτη μέλη τήν ευχέρεια επιλογής μεταξύ ενός συστήματος «κομίστρων αναφοράς» καί τού παλαιού συστήματος τών «υποχρεωτικών κομίστρων» . Τό δεύτερο αυτό σύστημα, τό οποίο παρέμεινε εν ισχύι στίς σχέσεις Γαλλίας καί Βελγίου, ειναι κατ’ ουσία ταυτόσημο πρός τό σύστημα τού προϊσχύσαντος κανονισμού, οπως υπογραμμίζεται στήν εβδόμη αιτιολογική σκέψη τού προοιμίου, μέ
τήν διαφορά οτι, δυνάμει τού άρθρου 11, παράγραφος 3, ενα κράτος μέλος δύναται μονομερώς, πρός εξάλειψη τών συνεπειών τών νομισματικών διακυμάνσεων, νά προσαρμόσει πρός τά άνω τούς τιμοκαταλόγους πού εκφράζονται στό νόμισμά τους . Από τήν φύση της, αυτή η ευχέρεια μονομερούς αναπροσαρμογής υφίσταται μόνο γιά τό κράτος μέλος πού προέβη σέ υποτίμηση τού νομίσματός του .
10Κατά τό άρθρο 20, παράγραφος 3, τού νέου κανονισμού, τά μέτρα πού ελήφθησαν από τά κράτη μέλη εις εκτέλεση τού κανονισμού 1174/68 παραμένουν εν ισχύι μέχρι τής θεσπίσεως μεταγενέστερης διατάξεως . Δεδομένου οτι καμμία νέα διάταξη δέν εθεσπίσθη στό Βέλγιο προτού συμβούν τά πραγματικά περιστατικά πού αποτελούν τό αντικείμενο τής κυρίας υποθέσεως, η κατάσταση πρέπει νά εκτιμηθεί βάσει τού κανονισμού 1174/68 καί τών μέτρων εκτελέσεως πού ελήφθησαν από τό βελγικό κράτος πρός εφαρμογή τού κανονισμού αυτού .
Επί τού ιστορικού τής διαφοράς
11Όπως προκύπτει από τόν φάκελο, κατά τόν Ιανουάριο τού 1979 οι εκκαλούντες στήν κυρία δίκη επραγματοποίησαν μεταφορές μεταξύ τής Γαλλίας καί τού Βελγίου αντί κομίστρων κατωτέρων από τό κατώτατο υποχρεωτικό κόμιστρο, εκφραζόμενο σέ βελγικά φράγκα, οπως αυτό προέκυπτε από τήν βελγική νομοθεσία . Οι ανωτέρω εδιώχθησαν γιά παράβαση τού βασιλικού διατάγματος τής 17ης Νοεμβρίου 1971, οπως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, καί κατεδικάσθησαν σέ πρόστιμα γιά τήν παράβαση αυτή από τό Politierechtbank ( πταισματοδικείο ) τής Γάνδης .
12Κατά τής αποφάσεως αυτής ήσκησαν έφεση ενώπιον τού Rechtbank van eerste aanleg ( πλημμελειοδικείου ) ενώπιον τού οποίου προέβαλαν οτι δέν εφήρμοσαν τά κατώτατα κόμιστρα διότι τά νόμιμα αυτά κόμιστρα, λόγω τής μεταβολής τής νομισματικής ισοτιμίας μεταξύ τού Βελγίου καί τής Γαλλίας, δημιουργούν σοβαρές διακρίσεις εις βάρος τών βέλγων μεταφορέων, οι οποίες θά ηδύναντο νά προξενήσουν κατάρρευση τής βελγικής αγοράς μεταφορών· οτι, πράγματι, η παλαιά νομισματική ισοτιμία 1 πρός 9 ειχε ξεπερασθεί λόγω τής υποτιμήσεως τού γαλλικού φράγκου· οτι η πραγματική ισοτιμία ηταν 1 πρός 6,85 καί οτι αυτή τήν ισοτιμία ηταν υποχρεωμένοι νά εφαρμόζουν άν δέν ήθελαν νά εργάζονται επί ζημία .
13Τό Rechtbank, αφού υπενθυμίζει τήν πέμπτη αιτιολογική σκέψη τού κανονισμού 1174/68, κατά τήν οποία «τά κόμιστρα πρέπει νά καθορίζονται κατά τρόπο ωστε νά αποφεύγεται η καταχρηστική εκμετάλλευση δεσποζούσης θέσεως καί ο καταστρεπτικός ανταγωνισμός . . . μέ αφετηρία μία τιμή βάσεως, η οποία καθορί
ζεται λαμβανομένων υπ’ όψη τών εξόδων τών μεταφορών, καθώς καί τών συνθηκών τής αγοράς καί κατά τρόπο ωστε νά καθίσταται δυνατή γιά τούς μεταφορείς η επίτευξη ευλόγου κέρδους», διαπιστώνει οτι οι διακυμάνσεις τών ισοτιμιών τών νομισμάτων τών κρατών μελών δέν συνιστούν κατά τόν κανονισμό, αποφασιστικό παράγοντα κατά τόν καθορισμό τών κομίστρων . Γεννάται τό ζήτημα άν, υπό τίς συνθήκες αυτές, συμβιβάζεται ο κανονισμός πρός τό άρθρο 75 τής συνθήκης καί άν οι διατάξεις του ειναι συνεπείς πρός τούς σκοπούς πού επιδιώκει σύμφωνα μέ τό προοίμιό του .
14Προκειμένου ακριβώς νά διαφωτισθεί επί τού ζητήματος αυτού, τό Rechtbank υπέβαλε στό Δικαστήριο τά τρία ακόλουθα ερωτήματα :
1 . Συμβιβάζεται πρός τό άρθρο 75 τής συνθήκης ΕΟΚ ο κανονισμός 1174/68 τού Συμβουλίου, τής 30ής Ιουλίου 1968, κατά τό οτι δέν περιέχει διατάξεις γιά τήν εξάλειψη τών συνεπειών τής μεταβολής τών νομισματικών ισοτιμιών μεταξύ τών κρατών μελών ;
2 . Συμβιβάζεται ο κανονισμός αυτός πρός τόν σκοπό του, σύμφωνα μέ τόν οποίο τά κόμιστρα πρέπει νά καθορίζονται κατά τέτοιο τρόπο ωστε νά αποφεύγεται η καταχρηστική εκμετάλλευση δεσποζούσης θέσεως καί ο καταστρεπτικός ανταγωνισμός ;
3 . Πρέπει ο εν λόγω κανονισμός, ως πράξη τού Συμβουλίου, νά θεωρηθεί έγκυρος, έστω καί άν, αντί νά οδηγεί σέ εναρμόνιση, δημιουργεί σοβαρές διακρίσεις μεταξύ τών κατοίκων τών διαφόρων κρατών μελών ;
Επί τού κύρους τού κανονισμού 1174/68
15Τά ερωτήματα πού υπέβαλε τό Rechtbank van eerste aanleg θέτουν κατ’ ουσία τό ζήτημα άν ο κανονισμός 1174/68, μή περιέχοντας διατάξεις γιά τήν εξάλειψη τών αποτελεσμάτων τών διαφορών τών νομισματικών ισοτιμιών σέ περίπτωση μεταβολής τών τιμών συναλλάγματος, έχει ως αποτέλεσμα νά δημιουργείται, κατά τόν προσδιορισμό τών τιμών μεταφοράς, μία στρέβλωση τού ανταγωνισμού αντιβαίνουσα πρός αυτόν τούτο τόν σκοπό που επιδιώκει καί πρός τίς επιταγές πού απορρέουν από τήν καθιέρωση μιάς κοινής πολιτικής μεταφορών, σέ σημείο ωστε νά θίγεται τό κύρος τού εν λόγω κανονισμού .
16Η απάντηση στό ερώτημα αυτό πρέπει νά αντληθεί από τό σύστημα καί τόν σκοπό τού κανονισμού 1174/68 καί ειδικότερα από τόν καταμερισμό τών
εξουσιών μεταξύ τής Κοινότητος καί τών κρατών μελών καθιέρωσε ο κανονισμός αυτός .
17
Όπως προανεφέρθη, τό κεντρικό θέμα τού κανονισμού 1174/68 συνίσταται
στήν καθιέρωση «αμφιοριακών κομίστρων» πού αποσκοπούν στήν διασφάλιση ομαλών ορων ανταγωνισμού στήν αγορά τών οδικών μεταφορών εντός τής Κοινότητος . Ο σκοπός αυτός δέν δύναται νά επιτευχθεί παρά μόνο εφ’ οσον τηρούνται τά ορια πού προσδιορίζονται από τά περιθώρια τών αμφιοριακών κομίστρων, οπως αυτά καθορίζονται από τόν κανονισμό .
18
Ο καθορισμός κομίστρων καί πιό συγκεκριμένα οτιδήποτε έχει σχέση μέ τόν προσδιορισμό τους καί τήν μεταγενέστερη τροποποίησή τους πραγματοποιείται, δυνάμει τού άρθρου 4 τού κανονισμού, μέ κοινή συμφωνία τών αμέσως
ενδιαφερομένων κρατών γιά τίς μεταξύ τους επί μέρους σχέσεις στόν τομέα
τών μεταφορών . Σέ περίπτωση κατά τήν οποία τά ενδιαφερόμενα κράτη δυσκο-
λεύονται νά επιτύχουν συμφωνία, ο κανονισμός προβλέπει διαιτησία τής Επιτροπής καί σέ τελευταίο βαθμό τού Συμβουλίου, τό οποίο στήν περίπτωση αυτή αποφασίζει μέ ειδική πλειοψηφία . Οι διαιτησίες αυτές διενεργούνται μέ τόν ταχύ-
τερο δυνατό ρυθμό, οι δέ αποφάσεις πο
ύ λαμβάνονται στό πλαίσιο αυτό ειναι
εκτελεστές έναντι τών κρατών μελών .
Έτσι, ο κανονισμός περιέλαβε ολες τίς
αναγκαίες διατάξεις προκειμένου νά ε
ξασφαλισθεί οτι οι σχετικές συμφωνίες ή
αποφάσεις δύνανται νά συναφθούν ή
ληφθούν σέ εύθετο χρόνο, τόσο ως πρός
τόν αρχικό καθορισμό τών κομίστρ
ων οσο καί ως πρός τήν μεταγενέστερη
τροποποίησή τους σέ περίπτωση ανάγκης .
19
Όταν τά κόμιστρα έχουν καθορισθεί, οπως συμβαίνει στίς σχέσεις μεταξύ τού Βελγίου καί τής Γαλλίας, στά νομίσματα καί τών δύο ενδιαφερομένων κρατών μελών, τά κράτη αυτά υποχρεούνται, σέ περίπτωση μεταβολής τών ισοτιμιών μεταξύ τών νομισμάτων τους, νά επιδιώξουν αναπροσαρμογή τών κομίστρων κατά τήν προβλεπομένη διαδικασία, εφ’ οσον η μεταβολή τής ισοτιμίας έχει ως αποτέλεσμα νά επηρεάζονται οι σχέσεις ανταγωνισμού μεταξύ τών μεταφορέων κατά τρόπο πού αντιβαίνει στόν επιδιωκόμενο από τόν κανονισμό σκοπό . Η υποχρέωση αυτή ειναι συμφυής πρός αυτή τήν ίδια τήν έννοια τών αμφιοριακών κομίστρων, τά οποία, κατά τό σύστημα τού κανονισμού 1174/68, λογίζονται ως ενιαία κόμιστρα, ακόμη καί άν εκφράζονται σέ δύο νομίσματα, πρέπει δέ νά έχουν κατά βάση τό ίδιο άνοιγμα .
20
Η έκταση τής υποχρεώσεως αυτής πρέπει πάντως νά λαμβάνεται υπό τήν έννοια οτι η αναπροσαρμογή τών αμφιοριακών κομίστρων πρός τίς μεταβολές τών νομισματικών ισοτιμιών δέν δύναται νά χωρεί αυτοδικαίως υπό ενα σύστημα κυμαινομένων τιμών συναλλάγματος . Πράγματι, τό νά λαμβάνονται υπ’ όψη οι συχνές καί κατά κανόνα ελαφρές διακυμάνσεις πού χαρακτηρίζουν τό σύστημα αυτό θά ηταν ασυμβίβαστο πρός τήν απαιτουμένη ελαχίστη σταθερότητα τών κομίστρων . Πρέπει, επομένως, νά αναγνωρισθεί στά κράτη μέλη τό
αναγκαίο περιθώριο εκτιμήσεως κατά τήν εκτέλεση τής υποχρεώσεως ανα-
προσαρμογής πού υπέχουν εκ τού κανονισμού 1174/68, υπό τήν έννοια οτι
μία τέτοια αναπροσαρμογή δέν απαιτείται παρά μόνο σέ περίπτωση αισθητής
αλλοιώσεως τών ορων τού ανταγωνισμού .
21
Από τά ανωτέρω συνάγεται οτι ο κανονισμός 1174/68 περιέχει τίς αναγκαίες διατάξεις γιά τήν εξάλειψη τών συνεπειών τών νομισματικών διακυμάνσεων . Γιά τόν λόγο αυτόν, άν εφαρμόζεται ορθώς από τά οικεία κράτη μέλη, δέν δύναται νά δημιουργήσει στρεβλώσεις τού ανταγωνισμού ή διακρίσεις εις βάρος τών μεταφορέων σέ περίπτωση μεταβολής τής ισοτιμίας μεταξύ τών νομισμάτων τών οικείων κρατών σέ μία συγκεκριμένη περίπτωση στόν τομέα τών μεταφορών . Πράγματι, στό πλαίσιο τού καταμερισμού τών εξουσιών πού προβλέπει ο κανονισμός, τά οικεία κράτη μέλη υποχρεούνται νά λαμβάνουν, σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τού άρθρου 4 τού κανονισμού, τίς αναγκαίες πρωτοβουλίες γιά νά επιφέρουν τροποποίηση τών κομίστρων, οταν μία μεταβολή τών τιμών μετατροπής μεταξύ δύο νομισμάτων προκαλεί στρεβλώσεις τού ανταγωνισμού ασυμβίβαστες πρός τόν σκοπό τού κανονισμού .
22
Επομένως, τό κύρος τού εν λόγω κανονισμού δέν δύναται νά αμφισβητηθεί μέ τήν αιτιολογία οτι δέν επιτρέπει τήν εξάλειψη τών αποτελεσμάτων τής μεταβολής τών νομισματικών ισοτιμιών μεταξύ τών κρατών μελών .
23
Λαμβανομένου υπ’ όψη τού συμπεράσματος αυτού, απόκειται στό εθνικό δικα-
στήριο νά διαγνώσει άν, υπό τήν επιφύλαξη τού προαναφερθέντος περιθωρίου
εκτιμήσεως, τό οικείο κράτος μέλος ετήρησε τήν υποχρέωση αναπροσαρμογής
τών κομίστρων πρός τίς διακυμάνσεις τής τιμής συναλλάγματος, νά συναγάγει
δέ ενδεχομένως τίς συνέπειες τών διαγνώσεών του γιά τίς ποινικές διώξεις τών
οποίων επελήφθη .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
24
Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθησαν η κυβέρνηση τού βασιλείου τού Βελγίου, η κυβέρνηση τής Γαλλικής Δημοκρατίας, τό Συμβούλιο τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καί η Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, πού κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα προδικαστική διαδικασία έχει τόν χαρακτήρα παρεμπίπτοντος πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφανθεί επί τών δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
κρίνοντας επί τών ερωτημάτων, πού τού υπέβαλε τό Rechtbank van eerste aanleg τής Γάνδης μέ απόφαση τής 8ης Μα ΐου 1981, αποφαίνεται :
Από τήν εξέταση τών υποβληθέντων ερωτημάτων δέν προέκυψαν στοιχεία ικανά νά επηρεάσουν τό κύρος τού κανονισμού 1174/68 τού Συμβουλίου, τής 30ής Ιουλίου 1968, περί τής καθιερώσεως συστήματος αμφιοριακών κομίστρων γιά τίς οδικές εμπορευματικές μεταφορές μεταξύ τών κρατών μελών .