61983CO0183_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 183/83,
Krupp Stahl AG, με έδρα το Bochum, Alleestrasse 165, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Karl Pfeiffer, Kurt Biedenkopf και Peter Ossenbach, Friedrich-Schmidt-Strasse 72, D-5000 Κολωνία 41, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο, το δικηγόρο Jean-Claude Wolter, 8, rue Zithe,
αιτούσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από το νομικό της σύμβουλο Rolf Waegenbaur, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο τον προσδιορισμό των εξόδων που μπορούν να αναζητηθούν,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα )
συγκείμενο από τους G . C . Rodriguez Iglesias, πρόεδρο του τέταρτου τμήματος, T . Koopmans και Κ . Κακούρη, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : G . F . Mancini
γραμματέας : P . Heim
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Ιουνίου 1987 η εταιρία Krupp Stahl AG του Bochum υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 74 του κανονισμού διαδικασίας, αίτηση με την οποία ζητεί από το Δικαστήριο να υποχρεώσει την Επιτροπή να της καταβάλει, ως έξοδα που μπορούν να αναζητηθούν, τα πρόσθετα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε για τη σύσταση τραπεζικής εγγυήσεως προκειμένου να αποφύγει την εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 1983 .
2 Με την απόφαση αυτή η Επιτροπή επέβαλε στην αιτούσα πρόστιμο 3 505 414 γερμανικών μάρκων ( DΜ ) λόγω παραβάσεως των διατάξεων της Συνθήκης ΕΚΑΧ σχετικά με τις τιμές . Στο διαβιβαστικό έγγραφο της 18ης Ιουλίου 1983 η Επιτροπή επέστησε την προσοχή της αιτούσας στο γεγονός ότι, αν η αιτούσα ασκούσε προσφυγή, η ίδια δεν θα ελάμβανε κανένα μέτρο προκειμένου να εισπράξει το ποσό αυτό, ενόσω η υπόθεση θα παρέμενε εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου, υπό τον όρο όμως ότι η αιτούσα θα προέβαινε πριν από τη λήξη της δίμηνης προθεσμίας πληρωμής στη σύσταση τραπεζικής εγγυήσεως για το ποσό του προστίμου . Κατόπιν αυτού η αιτούσα συνέστησε τραπεζική εγγύηση για το εν λόγω ποσό, τα δε σχετικά έξοδα ανήλθαν σε 26 389,18 DΜ .
3 Στις 26 Αυγούστου 1983, η εταιρία Krupp Stahl AG άσκησε, δυνάμει των άρθρων 33 και 36, δεύτερη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΚΑΧ προσφυγή με την οποία ζητούσε, κυρίως μεν, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία της είχε επιβληθεί το ανωτέρω πρόστιμο, επικουρικώς δε, τη μείωση του προστίμου στο ενδεδειγμένο ποσό . Με απόφαση της 12ης Ιουλίου 1985 το Δικαστήριο ακύρωσε το πρώτο άρθρο της προσβαλλομένης αποφάσεως, μείωσε το ποσό του προστίμου σε 1 000 000 DΜ και καταδίκασε την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα .
4 Κατόπιν της αποφάσεως του Δικαστηρίου, η εταιρία Krupp Stahl AG ζήτησε από την Επιτροπή να της επιστρέψει, ως έξοδα που μπορούν να αναζητηθούν, μεταξύ άλλων και το ποσό των 18 964,38 DΜ, το οποίο είναι ίσο με τη διαφορά μεταξύ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε πράγματι για τη σύσταση της τραπεζικής εγγυήσεως - δηλαδή των 26 389,18 DΜ - και των εξόδων στα οποία θα είχε υποβληθεί η αιτούσα αν το πρόστιμο είχε καθοριστεί εξαρχής σε 1 000 000 DΜ . Κατόπιν της αρνήσεως της Επιτροπής να καταβάλει στην εταιρία Krupp Stahl AG το ποσό των 18 964,38 DΜ, η εταιρία αυτή υπέβαλε στο Δικαστήριο την παρούσα αίτηση .
5 Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι είναι ασυμβίβαστο με τις αρχές της Συνθήκης ΕΚΑΧ να υποχρεωθεί να υποβληθεί σε έξοδα που προκλήθηκαν από παράνομη απόφαση της Επιτροπής . Θεωρεί ότι τα εν λόγω έξοδα αποτελούν δικαστικά έξοδα, τα οποία η καθής έχει άμεση υποχρέωση να καταβάλει κατ' εφαρμογή της αποφάσεως της 12ης Νοεμβρίου 1985, και όχι ζημία η αποκατάσταση της οποίας θα μπορούσε να στηριχθεί στο άρθρο 34 της Συνθήκης ΕΚΑΧ . Κατά την άποψη της αιτούσας, τα δικαστικά έξοδα που μπορούν να αναζητηθούν περιλαμβάνουν τόσο τα έξοδα για την αναγκαστική εκτέλεση όσο και τα έξοδα για την αποφυγή της αναγκαστικής εκτελέσεως .
6 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Ιουλίου 1987 η Επιτροπή ανέπτυξε τις παρατηρήσεις της επί της αιτήσεως της εταιρίας Krupp Stahl AG .
7 Κατά την καθής, ο όρος "δίκη" στο άρθρο 73 του κανονισμού διαδικασίας του Δικαστηρίου αναφέρεται σαφώς στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ η αιτούσα υποβλήθηκε στα επίμαχα έξοδα πολύ πριν από τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και επομένως τα έξοδα αυτά δεν έχουν καμία άμεση σχέση με τη δίκη .
8 Επικουρικώς, η Επιτροπή προβάλλει το επιχείρημα ότι, όταν έδωσε στην αιτούσα τη δυνατότητα να αποφύγει την αναγκαστική εκτέλεση της αποφάσεως με την οποία της είχε επιβληθεί το πρόστιμο προβαίνοντας στη σύσταση τραπεζικής εγγυήσεως σε περίπτωση κατά την οποία θα ασκούσε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου, επέδειξε προς την αιτούσα εύνοια, χωρίς να υπέχει από οποιαδήποτε διάταξη καμία τέτοια υποχρέωση . Η αιτούσα μπορούσε δηλαδή είτε να καταβάλει το πρόστιμο εμπροθέσμως είτε να συστήσει εγγύηση . Η αιτούσα επέλεξε τη δεύτερη δυνατότητα . Κατά συνέπεια, το ύψος της τραπεζικής εγγυήσεως δεν θα μπορούσε λογικά να διαμορφωθεί παρά μόνο βάσει της υφιστάμενης τότε καταστάσεως, άρα έπρεπε να υπολογιστεί σε συνάρτηση με το πρόστιμο που είχε επιβάλει η Επιτροπή . Το γεγονός αυτό δεν αναιρείται από την εκ των υστέρων μείωση του προστίμου με την απόφαση του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι η απόφαση αυτή δεν μπορεί να καταστήσει αναδρομικά παράνομη την εγγύηση που είχε απαιτηθεί νόμιμα .
9 Ενδείκνυται να υπενθυμιστεί ότι ως έξοδα που μπορούν να αναζητηθούν θεωρούνται κατά το άρθρο 73, στοιχείο β ), του κανονισμού διαδικασίας "τα αναγκαία έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι διάδικοι λόγω της δίκης και ιδίως τα έξοδα μετακινήσεως και διαμονής και η αμοιβή των εκπροσώπων, συμβούλων ή δικηγόρων ".
10 Εν προκειμένω πρέπει να γίνει δεκτό ότι τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αιτούσα για τη σύσταση της τραπεζικής εγγυήσεως υπό τις ανωτέρω συνθήκες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αιτούσα "λόγω της δίκης" κατά την έννοια της προαναφερθείσης διατάξεως . Πράγματι, το γεγονός ότι η σύσταση της εγγυήσεως ήταν μία από τις δύο προϋποθέσεις από τις οποίες η Επιτροπή είχε εξαρτήσει τη δυνατότητα της αιτούσας να αποφύγει την εκτέλεση της αποφάσεως περί επιβολής του προστίμου - η δεύτερη προϋπόθεση ήταν η άσκηση προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου - δεν αρκεί για να χαρακτηριστούν τα εν λόγω έξοδα ως έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αιτούσα "λόγω της δίκης" την οποία προκάλεσε η άσκηση της προσφυγής αυτής .
11 Η αίτηση της εταιρίας Krupp Stahl AG πρέπει συνεπώς να απορριφθεί .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( τέταρτο τμήμα )
διατάσσει :
Απορρίπτει την αίτηση .
Λουξεμβούργο, 20 Νοεμβρίου 1987 .