Voorlopige editie
ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer)
3 december 2025 (*)
„ Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid – Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië – Bevriezing van tegoeden – Beperking inzake de toegang tot het grondgebied van de lidstaten – Lijsten van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren en die onderworpen zijn aan beperkingen inzake de toegang tot het grondgebied van de lidstaten – Handhaving van verzoekers naam op de lijsten – Criterium van de band met een persoon op wie of entiteit waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn – Val van het regime van Bachar al-Assad – Beoordelingsfout ”
In zaak T‑414/24,
Amer Foz, wonende te Dubai (Verenigde Arabische Emiraten), vertegenwoordigd door L. Cloquet, advocaat,
verzoeker,
tegen
Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door D. Laurent en E. Nadbath als gemachtigden,
verweerder,
wijst
HET GERECHT (Vijfde kamer),
ten tijde van de beraadslagingen samengesteld als volgt: J. Svenningsen, president, J. Laitenberger en J. Martín y Pérez de Nanclares (rapporteur), rechters,
griffier: M. Zwozdziak-Carbonne, administrateur,
gezien de stukken,
na de terechtzitting op 10 september 2025,
het navolgende
Arrest (1)
1        Met zijn beroep krachtens artikel 263 VWEU vordert verzoeker, Amer Foz, nietigverklaring van besluit (GBVB) 2024/1510 van de Raad van 27 mei 2024 tot wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L, 2024/1510), van uitvoeringsverordening (EU) 2024/1517 van de Raad van 27 mei 2024 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L, 2024/1517) (hierna samen: „handhavingshandelingen van 2024”), van besluit (GBVB) 2025/1096 van de Raad van 27 mei 2025 tot wijziging van besluit [2013/255] (PB L, 2025/1096), van uitvoeringsbesluit (GBVB) 2025/1095 van de Raad van 27 mei 2025 tot uitvoering van besluit [2013/255] (PB L, 2025/1095), van verordening (EU) 2025/1098 van de Raad van 27 mei 2025 tot wijziging van verordening [nr. 36/2012] (PB L, 2025/1098) en van uitvoeringsverordening (EU) 2025/1094 van de Raad van 27 mei 2025 tot uitvoering van verordening [nr. 36/2012] (PB L, 2025/1094), voor zover al deze handelingen hem betreffen.
I.      Voorgeschiedenis van het geding en feiten die zich na de instelling van het beroep hebben voorgedaan
[omissis]
3        De onderhavige zaak past in de context van de beperkende maatregelen die de Raad van de Europese Unie vanaf 2011 heeft vastgesteld tegen de Arabische Republiek Syrië en de personen die verantwoordelijk zijn voor de gewelddadige repressie tegen de burgerbevolking in Syrië, zoals blijkt uit besluit 2011/273/GBVB van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2011, L 121, blz. 11).
4        De namen van de voor deze repressie verantwoordelijke personen en van de personen en entiteiten die profiteren van het beleid van het Syrische regime of dit regime ondersteunen en van de personen en entiteiten die banden met hen hebben, zijn opgenomen in de lijsten in bijlage II bij verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011 (PB 2012, L 16, blz. 1) en in bijlage I bij besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2013, L 147, blz. 14) (hierna samen: „betrokken lijsten”).
A.      Handhaving van verzoekers naam op de lijsten in de bijlage bij de handhavingshandelingen van 2024
5        Bij uitvoeringsbesluit (GBVB) 2020/212 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van besluit [2013/255] (PB 2020, L 43 I, blz. 6) en uitvoeringsverordening (EU) 2020/211 van de Raad van 17 februari 2020 tot uitvoering van verordening [nr. 36/2012] (PB 2020, L 43 I, blz. 1) is de naam van verzoeker toegevoegd aan regel 291 van de betrokken lijsten.
6        Vervolgens is de naam van verzoeker op de betrokken lijsten gehandhaafd. De redenen voor opname op de lijst zijn gewijzigd bij de vaststelling van besluit (GBVB) 2021/855 van de Raad van 27 mei 2021 tot wijziging van besluit [2013/255] (PB 2021, L 188, blz. 90) en van uitvoeringsverordening (EU) 2021/848 van de Raad van 27 mei 2021 tot uitvoering van verordening [nr. 36/2012] (PB 2021, L 188, blz. 18) (hierna samen: „handhavingshandelingen van 2021”).
7        Bij brief van 31 maart 2023 heeft de Raad verzoeker in kennis gesteld van zijn voornemen om zijn naam op de betrokken lijsten te handhaven om redenen die deels verschillen van de voorgaande redenen. De Raad heeft hem de documenten met referenties WK 3121/2023 INIT van 3 maart 2023 (hierna: „document WK 3121/2023”) en WK 206/2023 EXT 2 van 24 maart 2023 (hierna: „document WK 206/2023”) toegezonden, die de bewijsstukken bevatten ter ondersteuning van het voorstel tot wijziging van de redenen voor handhaving van verzoekers naam ten opzichte van de voorgaande redenen. Bovendien heeft de Raad hem verzocht om uiterlijk op 17 april 2023 zijn opmerkingen over dit voorstel in te dienen.
[omissis]
9        Op 25 mei 2023 heeft de Raad besluit (GBVB) 2023/1035 tot wijziging van besluit [2013/255] (PB 2023, L 139, blz. 49) vastgesteld, waarbij de toepassing van besluit 2013/255 is verlengd tot 1 juni 2024, alsook uitvoeringsverordening (EU) 2023/1027 tot uitvoering van verordening [nr. 36/2012] (PB 2023, L 139, blz. 1). De naam van verzoeker is in regel 291 van de betrokken lijsten gehandhaafd. De Raad heeft ter rechtvaardiging van de vaststelling van de beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker andere redenen genoemd dan die welke in de handhavingshandelingen van 2021 waren vermeld (hierna: „redenen van 2023”).
10      De redenen van 2023 luiden als volgt:
„Vooraanstaand zakenman met persoonlijke en familiale zakelijke belangen en activiteiten in diverse sectoren van de Syrische economie. Hij profiteert financieel van de toegang tot commerciële opportuniteiten en steunt het Syrische regime.
Hij heeft ook banden met zijn broer Samer Foz, die in januari 2019 door de Raad op de lijst is geplaatst als vooraanstaand zakenman die in Syrië actief is en omdat hij steun verleent aan en profiteert van het regime. Samen met zijn broer voert hij een aantal commerciële projecten uit, met name in het gebied Adra al-Ummaliyya (voorstedelijk gebied van Damascus). Het gaat daarbij om een fabriek die kabels en kabelaccessoires produceert en een project voor de productie van elektriciteit met zonne-energie. Zij hebben namens het [Bachar al-]Assad-regime ook diverse activiteiten met [de Islamitische Staat in Irak en de Levant (ISIL), Da’esh] ondernomen, waaronder de levering van wapens en munitie in ruil voor tarwe en olie.”
11      Op 27 mei 2024 heeft de Raad de handhavingshandelingen van 2024 vastgesteld. De redenen voor handhaving van de naam van verzoeker zijn ongewijzigd gebleven ten opzichte van die van 2023. Bij brief van 28 mei 2024 heeft de Raad verzoeker in kennis gesteld van de handhaving van diens naam op de betrokken lijsten.
B.      Handhaving van de naam van verzoeker op de lijsten in de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2025/1095 en uitvoeringsverordening 2025/1094
12      Na de val van het regime van Bachar al-Assad in Syrië op 8 december 2024 heeft de Raad op 27 mei 2025 besluit 2025/1096 en verordening 2025/1098 vastgesteld.
13      De Raad heeft in overweging 8 van besluit 2025/1096 het volgende aangegeven: „Ondanks de val van het [regime van Bachar al-Assad] en de instelling van overgangsautoriteiten blijft de situatie in Syrië onstabiel en is het netwerk van [Bachar] al-Assad, verspreid binnen en buiten Syrië, nog niet ter verantwoording geroepen en kan het niet als ontbonden worden beschouwd”. De Raad heeft daaraan toegevoegd dat „[e]r [...] nog steeds een geloofwaardig risico [bestaat] op destabilisatie en een mogelijke heropleving van de invloed van het voormalige regime, zoals blijkt uit de incidenten ter ondersteuning van het [regime van Bachar al-Assad] die tot doel hebben het overgangsproces te ondermijnen[] [en] die hebben geleid tot dodelijk geweld in de Syrische kustregio”. Volgens de Raad blijven „[o]p de lijst geplaatste personen en entiteiten die banden hebben met het [regime van Bachar al-Assad] [...] een machtige, invloedrijke rol spelen, zouden [zij] via financiering of andere middelen verdere gewapende conflicten kunnen ondersteunen en een rol kunnen spelen bij pogingen om de transitie om te keren”.
14      In het bijzonder staat in overweging 13 van besluit 2025/1096 te lezen dat „[v]ooraanstaande zakenlieden die actief zijn in Syrië en banden hebben met het [regime van Bachar al-Assad] en die als gevolg hiervan aanzienlijke rijkdom en macht hebben verworven, [...] hun invloedrijke positie en hun netwerken [hebben] behouden” en dat „[d]eze individuen [...] daardoor een inherent risico op gewelddadige onderdrukking van het maatschappelijk middenveld en de vreedzame transitie in Syrië [vormen]”.
15      De formulering van artikel 27, leden 1 en 2, en artikel 28, leden 1 en 2, van besluit 2013/255 is gewijzigd bij besluit 2025/1096. Deze artikelen voorzien thans in beperkingen op de binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de lidstaten en in de bevriezing van tegoeden van met name „personen die verantwoordelijk zijn voor de gewelddadige onderdrukking van de burgerbevolking in Syrië, personen die baat hebben bij of steun verlenen aan het voormalige [regime van Bachar al-Assad] en personen die banden met hen hebben”, alsook van „vooraanstaande zakenlieden die in Syrië actief zijn en gelieerd zijn aan het voormalige [regime van Bachar al-Assad]”. Verordening 2025/1098 heeft met name de formulering van artikel 15 van verordening nr. 36/2012 gewijzigd zodat daarin de bij besluit 2025/1096 vastgestelde nieuwe plaatsingscriteria werden opgenomen.
16      Bij brief van 15 april 2025 heeft de Raad verzoeker in kennis gesteld van zijn voornemen om diens naam op de betrokken lijsten te handhaven om redenen die deels verschillen van die van 2023. Vervolgens heeft hij hem de documenten met referentie WK 4862/2025 INIT van 11 april 2025 (hierna: „document WK 4862/2025”) en WK 4875/2025 REV 1 van 14 april 2025 (hierna: „document WK 4875/2025”) toegezonden, met daarin de bewijsstukken ter ondersteuning van het voorstel tot wijziging van de redenen voor handhaving van zijn naam ten opzichte van de redenen van 2023. Ten slotte heeft hij hem verzocht om uiterlijk op 27 april 2025 zijn opmerkingen over dit voorstel in te dienen.
[omissis]
18      Op 27 mei 2025 heeft de Raad uitvoeringsbesluit 2025/1095 en uitvoeringsverordening 2025/1094 vastgesteld. Verzoekers naam is in regel 291 van de betrokken lijsten gehandhaafd. De Raad heeft ter rechtvaardiging van de handhaving van de beperkende maatregelen jegens verzoeker redenen aangevoerd die deels verschillen van die van 2023 (hierna: „redenen van 2025”).
19      De redenen van 2025 luiden als volgt:
„Vooraanstaand zakenman, gelieerd aan het voormalige [regime van Bachar al-Assad], met persoonlijke en familiale zakelijke belangen en activiteiten in diverse sectoren van de Syrische economie. Hij profiteert financieel van de toegang tot commerciële opportuniteiten en steunt het voormalige [regime van Bachar al-Assad].
Hij is ook gelieerd aan zijn broer Samer Foz, die in januari 2019 door de Raad op de lijst is geplaatst als vooraanstaand zakenman die in Syrië actief is en omdat hij steun verleent aan en profiteert van het [regime van Bachar al-Assad]. Samen met zijn broer heeft hij namens het voormalige [regime van Bachar al-Assad] ook diverse activiteiten met IS (Da’esh) ondernomen, waaronder de levering van wapens en munitie in ruil voor tarwe en olie.”
II.    Conclusies van partijen
20      Verzoeker verzoekt het Gerecht:
–        besluit 2024/1510, uitvoeringsverordening 2024/1517, besluit 2025/1096, uitvoeringsbesluit 2025/1095, verordening 2025/1098 en uitvoeringsverordening 2025/1094 nietig te verklaren voor zover zij hem betreffen;
–        de Raad te verwijzen in de kosten.
21      De Raad verzoekt het Gerecht:
–        het beroep niet-ontvankelijk te verklaren voor zover het betrekking heeft op verordening 2025/1098;
–        het beroep ongegrond te verklaren;
–        verzoeker te verwijzen in de kosten;
–        subsidiair, voor het geval het Gerecht zou beslissen om besluit 2024/1510 en uitvoeringsbesluit 2025/1095 nietig te verklaren voor zover zij verzoeker betreffen, te gelasten dat de gevolgen van die besluiten, voor zover zij verzoeker betreffen, worden gehandhaafd tot aan het verstrijken van de termijn voor hogere voorziening bedoeld in artikel 56, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie of, indien binnen die termijn een verzoek om hogere voorziening is ingediend, tot aan de eventuele afwijzing daarvan.
III. In rechte
[omissis]
B.      Ontvankelijkheid van de vordering tot nietigverklaring voor zover zij betrekking heeft op verordening 2025/1098
28      De Raad betwist de ontvankelijkheid van de vordering tot nietigverklaring voor zover deze betrekking heeft op verordening 2025/1098, aangezien verzoeker geen procesbevoegdheid heeft. Ten eerste is verordening 2025/1098 namelijk niet tot verzoeker gericht, ten tweede wordt hij niet rechtstreeks of individueel door deze verordening geraakt, en ten derde brengen die bepalingen uitvoeringsmaatregelen mee.
29      Verzoeker betwist de argumenten van de Raad. Ter terechtzitting heeft hij benadrukt dat verordening 2025/1098 was vermeld in de brief van de Raad van 28 mei 2025, waarbij hij ervan in kennis was gesteld dat besluit 2025/1096, uitvoeringsbesluit 2025/1095, verordening 2025/1098 en uitvoeringsverordening 2025/1094 waren vastgesteld. Indien verordening 2025/1098 de situatie van verzoeker niet rechtstreeks en individueel zou raken, dan was het niet nodig geweest om hem daarvan in kennis te stellen. Overigens voert hij aan dat de overwegingen van verordening 2025/1098 belangrijk zijn en van invloed zijn op de wijze waarop de Raad uitvoeringsverordening 2025/1094 moet uitleggen.
30      In dit verband moet om te beginnen worden opgemerkt dat de omstandigheid dat verordening 2025/1098 in de brief van 28 mei 2025 is vermeld, verzoeker niet de mogelijkheid biedt om af te wijken van de dwingende ontvankelijkheidsvoorwaarden van artikel 263 VWEU.
31      Vervolgens kan, overeenkomstig artikel 263, vierde alinea, VWEU, iedere natuurlijke of rechtspersoon onder de in de eerste en de tweede alinea van deze bepaling vastgestelde voorwaarden beroep instellen tegen handelingen die tot hem gericht zijn of die hem rechtstreeks en individueel raken, alsmede tegen regelgevingshandelingen die hem rechtstreeks raken en die geen uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengen.
32      Zoals in punt 15 hierboven is aangegeven, wijzigt verordening 2025/1098 verordening nr. 36/2012 teneinde daarin de bij besluit 2025/1096 vastgestelde nieuwe plaatsingscriteria op te nemen, evenwel zonder bijlage II bij die verordening te wijzigen.
33      Het gaat dus om een handeling van algemene strekking die niet tot verzoeker is gericht.
34      Zonder dat hoeft te worden vastgesteld of verordening 2025/1098 een regelgevingshandeling is in de zin van artikel 263, vierde alinea, VWEU, moet worden vastgesteld dat zij uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt. Om de daarin vastgestelde beperkende maatregelen van toepassing te laten zijn op bepaalde particulieren, moeten hun namen immers worden opgenomen of gehandhaafd op de lijst in de bijlage bij verordening nr. 36/2012, zoals volgt uit artikel 32, lid 1, van laatstgenoemde verordening. In casu zijn ten aanzien van verzoeker dergelijke uitvoeringsmaatregelen vastgesteld in de vorm van uitvoeringsverordening 2025/1094.
35      Wat ten slotte verzoekers argument betreft dat de overwegingen van verordening 2025/1098 belangrijk zijn en van invloed zijn op de wijze waarop de Raad uitvoeringsverordening 2025/1094 moet uitleggen, moet worden vastgesteld dat verzoeker niet uitlegt waarom dit feit een reden zou zijn om zijn beroep als ontvankelijk te beschouwen voor zover het betrekking heeft op verordening 2025/1098. Hoe dan ook kan de overweging van een verordening weliswaar duidelijkheid verschaffen over de uitlegging van een rechtsvoorschrift, maar niet zelf zo’n voorschrift zijn. De considerans van een handeling van de Europese Unie heeft geen bindende kracht (zie arrest van 26 oktober 2017, Marine Harvest/Commissie, T‑704/14, EU:T:2017:753, punt 150 en aldaar aangehaalde rechtspraak), zodat deze geen invloed heeft op de rechtspositie van de verzoeker.
36      Bijgevolg is verzoekers vordering tot nietigverklaring van verordening 2025/1098 niet-ontvankelijk.
37      Zoals de Raad erkent, kan verzoeker daarentegen verzoeken om nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2025/1096 voor zover daarbij de toepassing van de beperkende maatregelen ten aanzien van hem wordt verlengd tot 1 juni 2026 en, ten tweede, uitvoeringsbesluit 2025/1095 en uitvoeringsverordening 2025/1094 voor zover die twee handelingen zijn naam op de betrokken lijsten handhaven (hierna samen: „handhavingshandelingen van 2025”).
C.      Gegrondheid
38      Ter ondersteuning van zijn beroep voor zover het betrekking heeft op de handhavingshandelingen van 2024, voert verzoeker drie middelen aan. Het eerste middel is ontleend aan een onjuiste beoordeling, het tweede aan schending van de artikelen 27 en 28 van besluit 2013/255 en van het begrip „banden met een gesanctioneerde persoon”, zoals gedefinieerd in de rechtspraak van het Gerecht en het Hof, en het derde aan schending van het arrest van 18 mei 2022, Foz/Raad (T‑296/20, EU:T:2022:298).
39      Opgemerkt zij dat de drie door verzoeker aangevoerde middelen in wezen ertoe strekken te betogen dat de Raad een beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien, ten eerste, de redenen van 2023 niet worden gestaafd door voldoende betrouwbare of geloofwaardige bewijzen, ten tweede, de Raad zich enkel heeft gebaseerd op het bestaan van een familieband tussen verzoeker en Samer Foz, een persoon die op de betrokken lijsten is geplaatst, ter rechtvaardiging van de handhaving van de beperkende maatregelen jegens hem en, ten derde, heeft de Raad ten onrechte de vermelding van de commerciële projecten in de regio Adra al-Ummaliyya (Syrië) behouden in de redenen voor handhaving van zijn naam, terwijl het Gerecht in punt 160 (niet gepubliceerd) van het arrest van 18 mei 2022, Foz/Raad (T‑296/20, EU:T:2022:298), heeft geoordeeld dat de Raad geen reeks voldoende nauwkeurige en onderling overeenstemmende aanwijzingen had verstrekt om aan te tonen dat verzoeker een aantal commerciële projecten in de regio Adra al-Ummaliyya had uitgevoerd.
40      De Raad betwist verzoekers argumenten.
41      Gezien de argumenten die in het kader van de drie door verzoeker aangevoerde middelen naar voren zijn gebracht, dienen zij samen te worden onderzocht.
42      Wat de handhavingshandelingen van 2025 betreft, herhaalt verzoeker het eerste en het tweede middel, die samen moeten worden onderzocht om dezelfde redenen als die welke in punt 39 hierboven zijn uiteengezet. Aangezien daarentegen in de redenen van 2025 niet langer wordt verwezen naar de commerciële projecten in de regio Adra al-Ummaliyya, is hij van mening dat het derde middel niet langer hoeft te worden gehandhaafd.
1.      Overwegingen vooraf
[omissis]
48      De beoordeling van de gegrondheid van een plaatsing moet worden verricht door de bewijsstukken niet afzonderlijk te onderzoeken, maar in de context waarin zij passen (zie in die zin arresten van 21 april 2015, Anbouba/Raad, C‑630/13 P, EU:C:2015:247, punt 51, en 21 april 2015, Anbouba/Raad, C‑605/13 P, EU:C:2015:248, punt 50).
[omissis]
2.      Handhavingshandelingen van 2024
[omissis]
b)      Relevantie van de door de Raad overgelegde bewijzen
[omissis]
66      Wat de bewijsstukken in document WK 206/2023 betreft, moet worden erkend dat de stukken inhoudelijk niet naar de verzoeker afzonderlijk verwijzen. Zij verschaffen echter de context waarin de betrokkene is aangewezen, met name gelet op de strategieën die door Syrische zakenlieden worden toegepast om de door de Unie vastgestelde beperkende maatregelen te omzeilen en op de positie die Samer Foz in de Syrische economie inneemt. Overeenkomstig de in punt 48 hierboven aangehaalde rechtspraak en ondanks het feit dat deze bewijsstukken, afzonderlijk beschouwd, op zich niet volstaan om te schragen dat de naam van verzoeker terecht op de betrokken lijsten is gehandhaafd, kunnen die stukken door deze omstandigheid dus niet geheel irrelevant zijn in het kader van het onderzoek van de rechtmatigheid van de handhavingshandelingen van 2024. Zij kunnen namelijk contextuele informatie verschaffen die de overige bewijsstukken die specifieker naar verzoeker verwijzen, kan aanvullen en versterken [zie in die zin arresten van 16 december 2020, Haikal/Raad, T‑189/19, niet gepubliceerd, EU:T:2020:607, punt 120, en 18 mei 2022, Foz/Raad, T‑296/20, EU:T:2022:298, punt 101 (niet gepubliceerd)]. Derhalve moet dit argument worden afgewezen.
[omissis]
69      Wat ten eerste het Pro-justicerapport betreft, moet worden opgemerkt dat de redenen van 2023 weliswaar zijn gewijzigd ten opzichte van de redenen in de handhavingshandelingen van 2021, maar dat deze wijziging geen betrekking had op het deel van de redenen dat het Pro-justicerapport beoogde te staven. De redenen van 2023 verschillen immers van die van 2021 in die zin dat de verwijzing naar het feit dat „[verzoeker] tussen 2012 en 2019 [...] algemeen directeur van ASM International [General] Trading LLC [was]”, is geschrapt. Het Pro-justicerapport was echter door de Raad opgesteld ter onderbouwing van een ander deel van de redenen voor handhaving van zijn naam, dat bij de vaststelling van de redenen van 2023 niet is gewijzigd, namelijk dat verzoeker en zijn broer Samer Foz betrokken waren bij commerciële projecten in de regio Adra al-Ummaliyya en namens het regime van Bachar al-Assad activiteiten hebben ondernomen met de Islamitische Staat in Irak en de Levant (ISIL).
70      Ten tweede heeft verzoeker geen gegevens aangevoerd op grond waarvan kan worden aangenomen dat de situatie in Syrië was gewijzigd tussen de datum van vaststelling van de handhavingshandelingen van 2021 en die van de handhavingshandelingen van 2024, zodat het Pro-justicerapport niet langer relevant is. Verzoeker stelt namelijk enkel dat het Pro-justicerapport is achterhaald omdat het dateert van 2020, terwijl die handelingen in 2024 zijn vastgesteld.
71      Bovendien bevat document WK 206/2023 bewijs waaruit blijkt dat de structuur van de Syrische economie ten tijde van de vaststelling van de handhavingshandelingen van 2024 nog steeds dezelfde was, namelijk dat die structuur berustte op het bestaan van een strenge controle door het Syrische regime en nauwe banden tussen dat regime en een beperkte kring van vooraanstaande Syrische zakenlieden. Zo is bijvoorbeeld in bewijsstuk nr. 5, te weten een rapport met de titel „Replacing the Old Business Elite With the New War Profiteers in Syria” (vervanging van de oude zakenelite door de nieuwe profiteurs van de oorlog in Syrië), dat in juli 2022 is gepubliceerd door het Harmoon-centrum, onderzoek gedaan naar de rol van de profiteurs van de oorlog in de Syrische economie en naar de wijze waarop zij zich hebben verrijkt, daarbij geholpen door het regime. In bewijsstuk nr. 7, met de titel „Syria using maze of shell companies to avoid sanctions on Assad regime’s elite” (Syrië gebruikt een wirwar van lege vennootschappen ter omzeiling van de economische sancties die aan de elite van het regime van Bachar al-Assad zijn opgelegd), dat op 22 maart 2022 door The Guardian is gepubliceerd, staat dan weer dat er officiële Syrische documenten bestaan waaruit blijkt dat het Syrische regime de strategie had om fictieve ondernemingen op te richten teneinde de beperkende maatregelen te omzeilen. Zoals de Raad betoogt, bleef de situatie in Syrië dus zorgwekkend op de datum waarop de handhavingshandelingen van 2024 werden vastgesteld.
[omissis]
c)      Betrouwbaarheid van de door de Raad overgelegde bewijzen
74      In het kader van zijn eerste middel betwist verzoeker de betrouwbaarheid van het op 18 februari 2022 door het Jusoor Institute gepubliceerde informatieve verslag met de titel „Syrian personalities subject to Western anctions system” (Syrische personen die zijn onderworpen aan het systeem van westelijke sancties), waarvan een passage is weergegeven als bewijsstuk nr. 7 van document WK 3121/2023, aangezien het ontoegankelijk is.
[omissis]
d)      Gegrondheid van de redenen ter rechtvaardiging van de handhaving van de naam van verzoeker op de betrokken lijsten op grond van het criterium betreffende de band met een persoon op wie of entiteit waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn
1)      Draagwijdte van het criterium voor handhaving van verzoekers naam
[omissis]
83      In dit verband moet worden opgemerkt dat, anders dan verzoeker stelt, de redenen van 2023 waarin de Raad van mening was dat er een band bestond tussen hem en zijn broer, Samer Foz, niet uitsluitend zien op hun familiebanden, maar ook betrekking hebben op hun zakelijke banden. Overigens betoogt de Raad niet dat het behoren tot het gezin Foz een autonoom criterium voor plaatsing op de lijst is, anders dan het behoren tot de families al-Assad of Makhlouf, dat een autonoom criterium is dat als zodanig is opgenomen in artikel 27, lid 2, onder b), en artikel 28, lid 2, onder b), van besluit 2013/255, zoals gewijzigd bij besluit 2015/1836, en dat, wat de bevriezing van tegoeden betreft, is overgenomen in artikel 15, lid 1 bis, onder b), van verordening nr. 36/2012, zoals gewijzigd bij verordening 2015/1828. Hieruit volgt ook dat in het kader van het onderzoek van het criterium van de band met een persoon op wie of entiteit waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn, het bestaan van die band als een feitelijk gegeven moet worden onderzocht.
[omissis]
3)      Diverse activiteiten met ISIL die verzoeker en zijn broer Samer Foz namens het Syrische regime hebben verricht
[omissis]
98      In dit verband heeft het Gerecht in punt 162 (niet gepubliceerd) van het arrest van 18 mei 2022, Foz/Raad (T‑296/20, EU:T:2022:298), geoordeeld dat, gelet op de informatie uit het Pro-justicerapport, kon worden vastgesteld dat verzoeker en zijn broer namens het Syrische regime activiteiten hadden verricht, waaronder de levering van wapens en munitie in ruil voor tarwe en olie. Volgens dat rapport had die handel plaatsgevonden toen ISIL het hele oosten van Syrië controleerde, hetgeen overigens door een leider van ISIL was bevestigd. Het Gerecht heeft daaraan toegevoegd dat, volgens het artikel met de titel „Factsheet: Samer Foz, Syria’s Most Powerful Businessman” (factsheet: Samer Foz, de machtigste zakenman in Syrië), dat op 19 april 2018 op de website The Syria Report is gepubliceerd en als bewijsstuk nr. 10 is opgenomen in document WK 1751/2020, het vervoer van met name tarwe in de door ISIL gecontroleerde regio’s werd uitgevoerd door de dochteronderneming van Aman Holding, hetgeen een andere factor was waaruit bleek hoe belangrijk Samer Foz was in de ogen van het Syrische regime. Bovendien heeft het Gerecht aangegeven dat de door de familie Foz geleide Aman Holding voor rekening van het Syrische regime actief was in de graanhandel, volgens het artikel met de titel „Exclusive – [Bachar al-]Assad allies profit from Syria’s lucrative food trade” (exclusief – Bondgenoten van Bachar al-Assad profiteren van de lucratieve Syrische handel in levensmiddelen), dat op 14 november 2013 op de website van Reuters is gepubliceerd en in document WK 1751/2020 is opgenomen als bewijsstuk nr. 13. Het Gerecht heeft vastgesteld dat op laatstgenoemde website was vermeld dat Aman Holding voor de graanhandel actief was als tussenhandelaar met Hoboob, een vennootschap in eigendom van de Syrische Staat. Aman Holding bevestigde in 2013 tarwe in Syrië te hebben ingevoerd. Ten slotte was ook ASM International General Trading, gevestigd in de Verenigde Arabische Emiraten, actief in de tarwehandel, zoals blijkt uit twee artikelen in document WK 1751/2020, te weten het artikel met als de titel „US sanctions Syrian Businessman Samer Foz, entities for links to Assad” (Verenigde Staten sanctioneren de Syrische zakenman Samer Foz en zijn bedrijven wegens banden met Assad), bijgewerkt op 12 juni 2019, gepubliceerd op de website Arab News en ingebracht als bewijsstuk nr. 12, en het artikel met als titel „US sanctions Syrian oligarch and his luxury reconstruction business empire” (Verenigde Staten leggen sancties op aan een Syrische oligarch en zijn zakenimperium voor luxe wederopbouw), dat op 11 juni 2019 op de website Al Arabiya is gepubliceerd en als bewijsstuk nr. 8 is ingebracht.
[omissis]
4)      Conclusie over de band met een persoon op wie de beperkende maatregelen van toepassing zijn
[omissis]
103    Bovendien heeft het Gerecht in punt 166 van het arrest van 18 mei 2022, Foz/Raad (T‑296/20, EU:T:2022:298), geoordeeld dat het bestaan van zakelijke banden tussen verzoeker en zijn broer, Samer Foz, ook tot uiting komt in een vorm van onderlinge afstemming bij het beheer van hun aandelenportefeuilles. In die zin heeft het Gerecht ten eerste vastgesteld dat uit de brief van het Syrische ministerie van Binnenlandse Handel en Consumentenbescherming van 22 november 2020, waarin de nieuwe samenstelling van het aandeelhouderschap van Aman Holding wordt bevestigd, alsmede uit het inschrijvingsbewijs van Aman Holding van 3 december 2020, waarin de nieuwe verdeling van het aandeelhouderschap wordt bevestigd – beide door verzoeker overgelegd –, bleek dat zowel hij als Samer Foz hun aandelen in Aman Holding in dezelfde periode (namelijk tussen 22 november 2020 en 3 december 2020) heeft overgedragen. Ten tweede getuigt het besluit tot liquidatie van ASM International General Trading ervan dat er een zekere vorm van overleg bestaat. In dit verband heeft het Gerecht erop gewezen dat uit het door verzoeker overgelegde bewijs bleek dat het besluit op 26 maart 2019 door de aandeelhouders die de buitengewone vergadering van die vennootschap vormden, waaronder Samer Foz en verzoeker, was genomen als reactie op de plaatsing van Samer Foz op de betrokken lijsten in januari 2019.
104    In dit verband is verzoeker van mening dat de bezorgdheid van het Gerecht over deze vorm van overleg tussen hem en Samer Foz niet meer actueel en achterhaald is, aangezien ASM International General Trading is ontbonden en geliquideerd en hij zijn aandelen in Aman Holding heeft overgedragen.
105    Het Gerecht is echter juist in het licht van de context waarin de overdracht van de aandelen van verzoeker in Aman Holding en de liquidatie van ASM International General Trading hebben plaatsgevonden, tot de conclusie gekomen dat er sprake was van een vorm van onderlinge afstemming tussen verzoeker en zijn broer.
106    Bovendien moet worden vastgesteld dat verzoeker niet stelt dat hij zijn betrekkingen met Samer Foz heeft verbroken of zich van hem heeft gedistantieerd, en dat het feit dat er nog steeds dergelijke banden bestaan ook wordt aangetoond door het in punt 74 hierboven genoemde bewijsstuk nr. 7 van document WK 3121/2023, waaruit blijkt dat hij samen met zijn broer werkt, en door bewijsstuk nr. 4 van dat document, te weten een rapport met als titel „Tactics of Sanctions Evasion in Syria” (tactieken voor het ontwijken van sancties in Syrië), dat in januari 2022 is gepubliceerd door Syrian Legal Development Programme en Baytna, waarin staat dat verzoeker optreedt als stroman voor zijn broer om hem te helpen om de aan hem opgelegde beperkende maatregelen te omzeilen.
107    In de tweede plaats betoogt verzoeker dat noch hij noch zijn familie banden heeft met het Syrische regime, hetgeen blijkt uit bewijsstuk nr. 10 van document WK 1751/2020, dat in punt 98 hierboven is vermeld, en dat hij afstand heeft genomen van het Syrische regime en de minachting van dat regime krachtig en onvoorwaardelijk veroordeelt.
108    In dit verband zij eraan herinnerd dat volgens artikel 27, lid 3, en artikel 28, lid 3, van besluit 2013/255, zoals met name gewijzigd bij besluit 2015/1836, personen, entiteiten en lichamen die behoren tot een van de in artikel 27, lid 2, en artikel 28, lid 2, van dat besluit bedoelde categorieën, niet op de in de bijlage I bij besluit 2013/255 vervatte lijst van personen en entiteiten worden opgenomen of gehandhaafd als er voldoende informatie is waaruit blijkt dat zij niet of niet meer verbonden zijn met het regime of er geen invloed (meer) over uitoefenen, of geen echt omzeilingsrisico vormen. Diezelfde voorwaarde is wat betreft de bevriezing van de tegoeden overgenomen in artikel 15, lid 1 ter, van verordening nr. 36/2012, zoals gewijzigd bij verordening 2015/1828.
109    Verzoekers stelling dat bewijsstuk nr. 10 van document WK 1751/2020 aantoont dat er geen band bestaat tussen hem en zijn familie enerzijds en tussen hem en het Syrische regime anderzijds aangezien daarin staat dat Samer Foz geen deel uitmaakt van de familie van Bachar al-Assad, geen band heeft met de veiligheidsdiensten of geen deel uitmaakt van de alawietengemeenschap, berust echter op een onvolledige lezing van dat artikel. Hierin staat namelijk dat „de nauwe band van de familie Foz met de volle neef van Ba[c]har al-Assad, [die] verantwoordelijk is voor de persoonlijke veiligheid van de twee laatste presidenten, [M.] Hafez [a]l-Assad en [diens opvolger], [M.] Ba[c]har [al-Assad], door meerdere bronnen in Damascus wordt beschouwd als een essentiële factor die de opkomst van de familie [Foz] verklaart”, en dat „thans wordt aangenomen dat de familie [Foz] een rechtstreekse band heeft met [M.] Ba[c]har al-Assad”.
110    Wat betreft de bewering dat verzoeker zich van het Syrische regime heeft gedistantieerd en de handelingen ervan heeft veroordeeld, moet worden vastgesteld dat deze bewering geenszins wordt gestaafd en wordt weersproken door bewijsstuk nr. 7 van document WK 3121/2023. Daaruit blijkt namelijk dat verzoeker een uitgebreide strategische studie heeft gepresenteerd die de Syrische economie nieuw leven moest inblazen, naast een mechanisme waarmee de door de Unie en de Verenigde Staten van Amerika aan het Syrische regime opgelegde economische sancties worden omzeild.
111    De pogingen van het Syrische regime om de met name door de Unie opgelegde beperkende maatregelen te omzeilen worden echter bevestigd door andere bewijsstukken in document WK 206/2023, in het bijzonder door de in punt 71 hierboven vermelde bewijsstukken nr. 5 en nr. 7, maar door ook bewijsstuk nr. 6, te weten een artikel met titel „Names... Fake companies to mislead Western sanctions against Assad, [an] economic researcher warns” (Namen... Nepondernemingen om de westerse sancties tegen Assad te misleiden, waarschuwt een economisch onderzoeker), dat op 4 februari 2022 op de website East net is gepubliceerd. Uit deze bewijsstukken blijkt dat het Syrische regime probeert de met name door de Unie opgelegde beperkende maatregelen te omzeilen door middel van fictieve vennootschappen. Ten tweede wordt in bewijsstuk nr. 4 van document WK 3121/2023, dat in punt 106 hierboven wordt genoemd, ook vermeld dat verzoeker zelf probeert de hem opgelegde beperkende maatregelen te omzeilen door zijn schoonouders als stromannen te gebruiken.
112    Daarenboven vormt het enkele feit dat de verzoeker en zijn familie in Dubai (Verenigde Arabische Emiraten) wonen en zelden of zelfs nooit naar Syrië reizen, op zichzelf geen voldoende omstandigheid om te kunnen stellen dat hij geen band heeft met het Syrische regime (zie in die zin arrest van 14 april 2021, Al-Tarazi/Raad, T‑260/19, niet gepubliceerd, EU:T:2021:187, punt 149).
[omissis]
116    Volgens de rechtspraak geldt echter dat, gelet op de preventieve aard van besluiten waarbij beperkende maatregelen worden vastgesteld, indien de Unierechter oordeelt dat ten minste één van de genoemde redenen voldoende nauwkeurig en concreet is, gestaafd is en op zich een toereikende grondslag voor dat besluit vormt, de omstandigheid dat andere van die redenen dat niet zijn, niet kan leiden tot de nietigverklaring van dat besluit (zie arrest van 28 november 2013, Raad/Manufacturing Support & Procurement Kala Naft, C‑348/12 P, EU:C:2013:776, punt 72 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
[omissis]
3.      Handhavingshandelingen van 2025
a)      Vaststelling van de elementen van de redenen voor handhaving die verband houden met elk van de criteria
118    Net als bij de redenen van 2023 moet uit de redenen van 2025 worden afgeleid dat verzoekers naam op de betrokken lijsten is gehandhaafd in het licht van drie criteria, te weten, ten eerste, die van vooraanstaand zakenman die in Syrië actief is en gelieerd is aan het voormalige regime van Bachar al-Assad, als bedoeld in artikel 27, lid 2, onder a), en artikel 28, lid 2, onder a), van besluit 2013/255, zoals laatstelijk gewijzigd bij besluit 2025/1096, en in artikel 15, lid 1 bis, onder a), van verordening nr. 36/2012, zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening 2025/1098, ten tweede de band met het voormalige regime van Bachar al-Assad als bedoeld in artikel 27, lid 1, en artikel 28, lid 1, van besluit 2013/255 en artikel 15, lid 1, onder a), van verordening nr. 36/2012, en ten derde de band met een persoon op wie of entiteit waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn, zoals omschreven in artikel 27, lid 2, laatste zinsnede, en artikel 28, lid 2, laatste zinsnede, van besluit 2013/255 en in artikel 15, lid 1 bis, laatste zinsnede, van verordening nr. 36/2012.
119    De redenen van 2023 en die van 2025 verschillen in die zin dat in de redenen van 2025 ten eerste wordt verwezen naar de band van verzoeker met het voormalige regime van Bachar al-Assad en ten tweede de verwijzing naar de uitvoering van een aantal commerciële projecten, met name in de regio Adra al-Ummaliyya, is geschrapt.
[omissis]
b)      Relevantie van de door de Raad overgelegde bewijzen
122    In het kader van de memorie houdende aanpassing voert verzoeker om te beginnen aan dat bewijsstuk nr. 1 van document WK 4862/2025 achterhaald is, aangezien het dateert van 26 augustus 2024 en dus dateert van vóór de val van het regime van Bashar al-Assad. Vervolgens zijn de bewijsstukken in document WK 4875/2025 niet relevant, aangezien dit in slechts 3 van de 21 daarin opgenomen bewijsstukken is genoemd. Ten slotte betwist verzoeker de relevantie van bewijsstuk nr. 7 van document WK 4875/2025, te weten het Pro-justicerapport dat reeds als bewijsstuk nr. 1 is overgelegd in document WK 4361/2021 INIT.
123    De Raad betwist verzoekers argumenten.
124    Wat in de eerste plaats bewijsstuk nr. 1 van document WK 4862/2025 betreft, te weten een op de website Brookings gepubliceerd artikel met als titel „Networked authoritarianism and economic resilience in Syria” (autoritarisme in een netwerk en economische veerkracht in Syrië), is het juist dat dit artikel, zoals verzoeker stelt, dateert van vóór de val van het regime van Bachar al-Assad, namelijk van 26 augustus 2024. Niettemin kan dit artikel hierdoor niet geheel irrelevant worden, aangezien het een beeld geeft van de economische situatie in het land zoals deze slechts enkele maanden vóór de val van dat regime bestond en inzicht biedt in de wisselwerking tussen het regime van Bachar al-Assad en de vooraanstaande zakenlieden die in Syrië actief zijn.
125    Wat in de tweede plaats de bewijsstukken in document WK 4875/2025 betreft, waarin de naam van verzoeker niet wordt vermeld, moet zijn argument worden afgewezen om dezelfde redenen als die welke in punt 66 hierboven zijn uiteengezet. Deze bewijzen beogen immers een beeld te geven van de economische context zowel vóór als na de val van het regime van Bachar al-Assad, en met name van de uitdagingen waarmee de nieuwe Syrische regering te kampen heeft.
126    Wat in de derde plaats het Pro-justicerapport betreft, moet worden opgemerkt dat het rapport dat als bewijsstuk nr. 7 van document WK 4875/2025 is overgelegd, volstrekt hetzelfde is als het bewijsstuk dat is overgelegd als bewijsstuk nr. 1 van document WK 4361/2021 INIT. Aangezien bovendien nergens is vermeld of dat rapport eventueel is bijgewerkt, moet daaruit worden afgeleid dat de uitgave van het Pro-justicerapport dat is overgelegd als bewijsstuk nr. 7 van document WK 4875/2025, de uitgave van 2020 is, hetgeen partijen ter terechtzitting in wezen hebben bevestigd. Dit rapport was dus vijf jaar oud toen de handhavingshandelingen van 2025 werden vastgesteld.
127    Zoals in punt 69 hierboven is aangegeven, was het Pro-justicerapport door de Raad overgelegd ter onderbouwing van het deel van de redenen van 2023 waarin werd gesteld dat verzoeker en zijn broer, Samer Foz, betrokken waren bij commerciële projecten in de regio Adra al-Ummaliyya en namens het regime van Bachar al-Assad activiteiten uitvoerden met ISIL.
128    In antwoord op een vraag hierover ter terechtzitting heeft de Raad betoogd dat het Pro-justicerapport nog steeds relevant was, aangezien het beoogde aan te tonen dat verzoeker met zijn broer geassocieerd was. Bovendien zijn zij ook nu nog geassocieerd, hetgeen met name wordt bevestigd door bewijsstuk nr. 3 van document WK 4875/2025, namelijk een artikel van de website Daraj van 15 mei 2024, met als titel „Dubai Unlocked”: 10 Individuals Within Assad’s Close Circle Hide 50 Million Dollars in Dubai Estates” („Dubai Unlocked”: 10 personen uit de naaste kring rond Assad verbergen 50 miljoen US-dollar in vastgoed in Dubai). De context waarin de beperkende maatregelen jegens verzoeker zijn vastgesteld, is dus niet gewijzigd.
129    In dit verband moet ten eerste worden vastgesteld dat de situatie in Syrië aanzienlijk is gewijzigd tussen de datum van vaststelling van de handhavingshandelingen van 2021 en 2024 en die van de handhavingshandelingen van 2025, aangezien het regime van Bachar al-Assad vóór de vaststelling van laatstgenoemde handelingen is gevallen. In geen van de bewijzen die dateren van na de val van dat regime en die in de documenten WK 4862/2025 en WK 4875/2025 zijn opgenomen, wordt genoemd dat er nog steeds directe of indirecte banden tussen ISIL en het voormalige regime van Bachar al-Assad bestaan. Overigens verwijst geen enkel ander bewijsstuk naar de betrekkingen van verzoeker of zijn broer met ISIL, en evenmin naar de handel die namens het voormalige regime van Bachar al-Assad had plaatsgevonden.
130    Ten tweede is de verwijzing naar de commerciële projecten van verzoeker en zijn broer in de regio Adra al-Ummaliyya, genoemd in het Pro-justicerapport, geschrapt uit de redenen van de handhavingshandelingen van 2025, zoals in punt 119 hierboven is aangegeven.
131    Bijgevolg waren verzoekers situatie en de context in Syrië op de datum waarop de handhavingshandelingen van 2025 werden vastgesteld niet meer dezelfde als die welke bestonden op de datum waarop de handhavingshandelingen van 2021 en 2024 werden vastgesteld. Gelet op het feit dat het Pro-justicerapport bovendien dateert van 2020, dus van vijf jaar geleden, kan niet worden gesteld dat met dit rapport een beeld kan worden verkregen van de persoonlijke situatie van verzoeker of van Syrië op het moment dat de handhavingshandelingen van 2025 zijn vastgesteld.
132    Uit het voorgaande volgt dat alle bewijsstukken in de documenten WK 4862/2025 en WK 4875/2025, met uitzondering van het Pro-justicerapport, relevant zijn.
c)      Betrouwbaarheid van de door de Raad overgelegde bewijsstukken
133    In de memorie houdende aanpassing betwist verzoeker de betrouwbaarheid van de bewijzen in de documenten WK 4862/2025 en WK 4875/2025, voor zover zij afkomstig zijn van websites.
134    De Raad betwist verzoekers argumenten.
135    In dit verband zij om te beginnen eraan herinnerd dat in het kader van de beoordeling van de ernst van het betrokken belang, die deel uitmaakt van de evenredigheidstoetsing van de betrokken beperkende maatregelen, rekening kan worden gehouden met de context waarin deze maatregelen passen, met name met de moeilijkheid om nauwkeuriger bewijs te verkrijgen in een staat die zich nog steeds in een toestand van instabiliteit bevindt na de val van een autoritair regime dat bovendien door de Raad niet als opgeheven wordt beschouwd (zie naar analogie arrest van 14 april 2021, Al-Tarazi/Raad, T‑260/19, niet gepubliceerd, EU:T:2021:187, punt 71 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
136    Vervolgens zij eraan herinnerd dat het Hof en het Gerecht volgens vaste rechtspraak het beginsel van de vrije bewijswaardering toepassen en dat het enige criterium voor de beoordeling van de waarde van aangevoerde bewijzen de geloofwaardigheid ervan is. Zoals hierboven in punt 76 in herinnering is gebracht, moet voor de beoordeling van de bewijskracht van een document worden nagegaan of de in dat document vervatte informatie aannemelijk is en moet met name rekening worden gehouden met de herkomst van het document, de omstandigheden waaronder het is opgesteld en de geadresseerde ervan, en moet worden nagegaan of het, gelet op de inhoud ervan, zinvol en betrouwbaar lijkt (zie arrest van 14 april 2021, Al-Tarazi/Raad, T‑260/19, niet gepubliceerd, EU:T:2021:187, punt 72 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
137    Ten slotte dient de beoordeling door de autoriteiten van de Unie zich, bij gebreke van onderzoeksbevoegdheden in derde landen, volgens de rechtspraak de facto te baseren op voor het publiek toegankelijke informatiebronnen, rapporten, krantenartikelen of andere soortgelijke informatiebronnen (zie arrest van 14 april 2021, Al-Tarazi/Raad, T‑260/19, niet gepubliceerd, EU:T:2021:187, punt 74 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
138    In die omstandigheden kan verzoeker de Raad niet enkel verwijten dat hij van websites afkomstige bewijzen heeft overgelegd, zonder nauwkeuriger aan te geven welke van die websites twijfels zouden kunnen doen rijzen over de betrouwbaarheid ervan en de redenen voor die twijfels.
d)      Gegrondheid van de redenen ter rechtvaardiging van de handhaving van de naam van verzoeker op de betrokken lijsten op grond van het criterium betreffende de band met een persoon op wie of entiteit waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn
139    Om te beginnen zij erop gewezen dat uit de in punt 19 hierboven in herinnering gebrachte redenen van 2025 in essentie blijkt dat de naam van verzoeker op de betrokken lijsten is gehandhaafd wegens onder meer zijn zakelijke familiebelangen en zijn band met zijn broer, Samer Foz, die sinds januari 2019 op die lijsten staat.
140    Zoals reeds in punt 83 hierboven is opgemerkt, zij erop gewezen dat, anders dan verzoeker aanvoert, de redenen van 2025 op grond waarvan de Raad heeft geoordeeld dat er een band bestond tussen verzoeker en zijn broer, Samer Foz, niet louter zijn beperkt tot hun familiebanden, maar ook betrekking hebben op hun zakelijke banden.
141    Bovendien was de Raad, net als bij de vaststelling van de handhavingshandelingen van 2024, bij de vaststelling van de handhavingshandelingen van 2025 van mening dat verzoeker in het kader van zakelijke betrekkingen banden had met zijn broer, Samer Foz, vanwege verschillende gemeenschappelijke commerciële belangen en verschillende activiteiten met ISIL namens het Syrische regime.
142    Wat ten eerste de verschillende activiteiten met ISIL betreft die verzoeker en zijn broer Samer Foz namens het Syrische regime hebben verricht, moet worden opgemerkt dat, zoals blijkt uit punt 132 hierboven, het Pro-justicerapport niet relevant is. Aangezien de Raad bovendien geen enkel argument of ander bewijsstuk heeft aangevoerd tot staving van het feit dat verzoeker en zijn broer namens het voormalige regime van Bachar al-Assad zakelijke betrekkingen met ISIL bleven onderhouden, moet worden geconcludeerd dat de Raad niet rechtens genoegzaam heeft aangetoond dat verzoeker in het kader van zakenrelaties met ISIL een band onderhield met zijn broer, Samer Foz.
143    Wat ten tweede de banden van verzoeker en zijn broer, Samer Foz, in het kader van gemeenschappelijke commerciële belangen betreft, moet worden vastgesteld dat de Raad zich niet meer baseert op de commerciële projecten in de regio Adra al-Ummaliyya om aan te tonen dat dergelijke banden bestaan.
144    Daarentegen blijkt uit bewijsstuk nr. 3 van document WK 4875/2025, dat in punt 128 hierboven is vermeld, dat zakenlieden die dicht bij het regime van Bachar al-Assad stonden, waaronder verzoeker en zijn broer, in Dubai een toevluchtsoord hebben gevonden waar zij luxueuze onroerende goederen hebben gekocht. Daarin staat ook dat Samer Foz drie maatschappijen in Libanon bezit, waarvan Solid 1 Offshore de meest recente is, waarin verzoeker een vennoot is.
145    Vastgesteld moet worden dat verzoeker in de memorie houdende aanpassing noch de inhoud van dat bewijsstuk heeft betwist, noch de banden die hij met zijn broer had in het kader van de in Libanon gevestigde maatschappijen, noch het feit dat de verandering van de situatie in Syrië gevolgen had gehad voor de zaken die hij en zijn broer in Libanon hadden. Na ter terechtzitting over dit bewijsstuk te zijn ondervraagd, heeft verzoeker geen enkel omstandig argument aangevoerd en de verklaring in dat bewijsstuk slechts in haar algemeen betwist.
146    Bovendien heeft verzoeker, om aan te tonen dat hij geen banden meer onderhield met zijn broer, geen nieuwe argumenten aangevoerd ten opzichte van het argument dat was aangevoerd in het verzoekschrift en in punt 105 hierboven is afgewezen.
147    Wat betreft het ontbreken van een band tussen verzoeker en het voormalige regime van Bachar al-Assad, betoogt verzoeker, naast de argumenten die reeds in het kader van het verzoekschrift en de repliek zijn aangevoerd en in de punten 107 tot en met 112 hierboven zijn afgewezen, dat dit blijkt uit het feit dat de nieuwe Syrische regering hem geen sancties heeft opgelegd.
148    Dit is echter een niet-onderbouwde bewering.
149    Het is juist dat verzoekers naam niet voorkomt in de door de Raad overgelegde bewijsstukken waarin melding wordt gemaakt van de bevriezing van de bankrekeningen waartoe de nieuwe Syrische regering heeft besloten ten aanzien van vooraanstaande zakenlieden. Dit zijn de bewijsstukken nr. 1 en nr. 9 van document WK 4875/2025, bestaande in artikelen die op respectievelijk 23 januari en 13 februari 2025 door het agentschap Reuters zijn gepubliceerd met de titel „Syria orders freeze of bank accounts linked to former regime” (Syrië beveelt bevriezing van aan oud regime gelieerde bankrekeningen) en „Exclusive: Syria’s new leaders zero in on Assad’s business barons” (exclusief: de nieuwe Syrische leiders richten zich op de businessbaronnen van Assad), bewijsstuk nr. 11 van dat document, te weten een op de website Watan gepubliceerd artikel van 13 februari 2025, met de titel „Syria’s New Government Investigates Assad’s Billionaire Allies in Anti-Corrupture Drive” (de nieuwe regering van Syrië doet in een jacht op corruptie onderzoek naar de miljardairs die bondgenoten van Assad waren), en bewijsstuk nr. 17 van dat document, een artikel dat op 18 maart 2025 is gepubliceerd op de website KaramShaar onder de titel „Tracking Regime Cronies: How to Deal with Assad’s Economic Networks” (achtervolging van handlangers van het regime: hoe omgaan met de economische netwerken van Assad).
150    De enkele omstandigheid dat de naam van verzoeker niet is vermeld, toont echter niet aan dat jegens hem geen maatregelen tot bevriezing van tegoeden zijn vastgesteld. Deze artikelen maken namelijk niet de volledige lijst op van betrokkenen, maar geven hooguit enkele voorbeelden van betrokken personen, waaronder overigens verzoekers broer.
151    Bovendien moet wat betreft de omstandigheid dat verzoeker in Dubai woont, worden opgemerkt dat de Raad, ondanks hetgeen reeds in punt 112 hierboven is aangegeven, bewijsstukken heeft aangedragen, namelijk bewijsstuk nr. 3 van document WK 4875/2025, vermeld in punt 144 hierboven, en bewijsstuk nr. 2 van document WK 4862/2025, te weten een artikel van de website Worldcrunch van 14 december 2024 met als titel „From Beirut To Moscow, On the Trail Of Syria’s Fleeing Kleptocracy” (van Beiroet tot Moskou, in de sporen van de vluchtende Syrische kleptocratie), waaruit blijkt dat verschillende vooraanstaande Syrische zakenlieden uit de kring rond het voormalige regime van Bachar al-Assad, hebben geïnvesteerd in onroerend goed in Dubai, waaronder verzoeker en zijn broer Samer Foz.
152    In die omstandigheden moet worden geconcludeerd dat de Raad voldoende heeft aangetoond dat er op de datum van vaststelling van de handhavingshandelingen van 2025 een band bestond tussen verzoeker en zijn broer, Samer Foz, via zakelijke betrekkingen.
153    Aan deze conclusie wordt niet afgedaan door de overige argumenten van verzoeker.
154    Ten eerste is verzoeker, zonder aan te voeren dat de regeling van beperkende maatregelen die wegens de situatie in Syrië zijn vastgesteld na de val van het regime van Bachar al-Assad onrechtmatig is, zoals hij ter terechtzitting heeft bevestigd, niettemin van mening dat de beperkende maatregelen ten aanzien van hem door de val van dat regime nutteloos zijn geworden. Het doel van besluit 2013/255 en verordening nr. 36/2012, namelijk de val van het regime van Bachar al-Assad, is immers bereikt.
155    In dit verband zij eraan herinnerd dat de Raad, volgens de rechtspraak, met betrekking tot de algemene regels voor de nadere invulling van de beperkende maatregelen over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikt wat betreft de elementen die in aanmerking moeten worden genomen bij de vaststelling van beperkende maatregelen. Daar de Unierechter in het bijzonder niet zijn beoordeling van de bewijzen, de feiten en de omstandigheden die de vaststelling van dergelijke maatregelen rechtvaardigen, in de plaats kan stellen van die van de Raad, moet de door het Gerecht uitgevoerde toetsing zich ertoe beperken na te gaan of de procedure‑ en motiveringsvoorschriften in acht zijn genomen, of de feiten juist zijn vastgesteld en of er geen sprake is van een kennelijke fout bij de beoordeling van de feiten dan wel van misbruik van bevoegdheid. Deze beperkte toetsing geldt in het bijzonder voor de beoordeling van de opportuniteitsoverwegingen waarop dergelijke maatregelen zijn gebaseerd (arresten van 14 oktober 2009, Bank Melli Iran/Raad, T‑390/08, EU:T:2009:401, punt 36, en 27 april 2022, Kanyama/Raad, T‑105/21, niet gepubliceerd, EU:T:2022:250, punt 83).
156    Verzoeker wijst ter betwisting van de handhaving van de beperkende maatregelen jegens hem na de val van het regime van Bachar al-Assad enkel naar de val van dat regime en is van mening dat de door de Raad in overweging 8 van besluit 2025/1096 aangevoerde rechtvaardigingsgronden van algemene aard zijn.
157    Verzoeker voert aldus geen enkel concreet argument aan en legt geen enkel bewijsstuk over ter betwisting van de bewering van de Raad, zoals weergegeven in overweging 8 van besluit 2025/1096, dat „[e]r [...] nog steeds een geloofwaardig risico op destabilisatie en een mogelijke heropleving van de invloed van het voormalige regime [bestaat], zoals blijkt uit de incidenten ter ondersteuning van het [regime van Bachar al-Assad] die tot doel hebben het overgangsproces te ondermijnen[] [en] hebben geleid tot dodelijk geweld in de Syrische kustregio”.
158    Daarentegen heeft de Raad bewijzen overgelegd van de kwetsbaarheid van de Syrische economie, waarvan grote delen nog in handen waren van zakenlieden die banden hadden met het voormalige regime van Bachar al-Assad, te weten de in punt 149 hierboven genoemde bewijsstukken nr. 9 en nr. 17 van document WK 4875/2025, en tevens van de betrokkenheid van personen die banden hadden met het voormalige regime van Bachar al-Assad, waaronder Rami Makhlouf, bij de financiering van het geweld in de kuststreek van Syrië, te weten bewijsstuk nr. 21 van document WK 4875/2025, een artikel van 12 april 2025 dat door Syria TV is gepubliceerd onder de titel „Special Source: Rami Makhlouf Involved in Financing Coastal Events” (speciale bron: Rami Makhlouf betrokken bij de financiering van de gebeurtenissen aan de kust).
159    Ten tweede merkt verzoeker op dat de door de Raad aangevoerde rechtvaardiging voor de handhaving van de beperkende maatregelen ten aanzien van de categorie vooraanstaande zakenlieden die in Syrië actief zijn en een band hebben met het voormalige regime van Bachar al-Assad, van algemene aard is.
160    Dit argument is echter niet relevant in het kader van het onderzoek naar de gegrondheid van de redenen die verband houden met het criterium van de band met een persoon op wie of entiteit waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn.
161    Gelet op een en ander moet worden geoordeeld dat de reden voor de handhaving van de naam van verzoeker op de betrokken lijsten op grond van zijn band met een persoon op wie de beperkende maatregelen van toepassing zijn, voldoende is onderbouwd, zodat de handhaving van zijn naam op de betrokken lijsten, gelet op dit criterium, gegrond is.
162    Gelet op de in punt 116 hierboven aangehaalde rechtspraak, moet het onderhavige middel worden verworpen en daarmee ook de vordering tot nietigverklaring, voor zover deze is gericht tegen de handhavingshandelingen van 2025, en bijgevolg het beroep in zijn geheel.
[omissis]
HET GERECHT (Vijfde kamer),
rechtdoende, verklaart:
1)      Het beroep wordt verworpen.
2)      Amer Foz wordt verwezen in de kosten.
Svenningsen
Laitenberger
Martín y Pérez de Nanclares
Uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op 3 december 2025.
ondertekeningen
*      Procestaal: Engels.
1      Enkel de punten van dit arrest waarvan het Gerecht publicatie nuttig acht, worden weergegeven.