62014TJ0001_INF
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (όγδοο πενταμελές τμήμα) της 26ης Ιουνίου 2024 – Aluminios Cortizo και Cortizo Cartera κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T‑1/14) (
1
)
«Κρατικές ενισχύσεις – Ενίσχυση χορηγηθείσα από τις ισπανικές αρχές προς ορισμένους ομίλους οικονομικού σκοπού (ΟΟΣ) και τους επενδυτές τους – Φορολογικό καθεστώς ορισμένων συμφωνιών χρηματοδοτικής μίσθωσης για την αγορά πλοίων (ισπανικό φορολογικό καθεστώς χρηματοδοτικής μίσθωσης) – Απόφαση με την οποία η ενίσχυση κηρύσσεται εν μέρει ασύμβατη με την εσωτερική αγορά και διατάσσεται η μερική ανάκτησή της – Μερική εξάλειψη του αντικειμένου της διαφοράς – Μερική κατάργηση της δίκης – Νέα ενίσχυση – Ανάκτηση – Συμβατικές ρήτρες που προστατεύουν τους δικαιούχους από την ανάκτηση παράνομης και μη συμβατής με την εσωτερική αγορά κρατικής ενίσχυσης – Κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών αρχών»
1.
Προσφυγή ακυρώσεως – Προσφυγή κατ’ αποφάσεως της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων – Έννομο συμφέρον – Μερική ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως κατόπιν άλλης προσφυγής ασκηθείσας κατά της αποφάσεως αυτής – Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση ακυρωθέντων τμημάτων της προσβαλλομένης αποφάσεως – Προσφυγή η οποία έχει καταστεί εν μέρει άνευ αντικειμένου – Κατάργηση της δίκης
(Άρθρο 263 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 25-39)
2.
Προσφυγή ακυρώσεως – Προσφυγή κατ’ αποφάσεως της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων – Έννομο συμφέρον – Μερική ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως κατόπιν άλλης προσφυγής ασκηθείσας κατά της αποφάσεως αυτής – Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση μη ακυρωθέντων τμημάτων της προσβαλλομένης αποφάσεως – Διατήρηση του εννόμου συμφέροντος
(Άρθρο 263 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 47-58)
3.
Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη – Έννοια – Φορολογικά μέτρα υπέρ ορισμένων ομίλων οικονομικού σκοπού και των επενδυτών τους – Φορολογικό καθεστώς που εφαρμόζεται σε ορισμένες συμφωνίες χρηματοδοτικής μίσθωσης για την αγορά πλοίων – Φορολογικό καθεστώς απαρτιζόμενο από διάφορα μέτρα συνδεόμενα μεταξύ τους de facto και de jure – Μεμονωμένη εκτίμηση των εν λόγω μέτρων – Δεν επιτρέπεται
(Άρθρο 107 § 1, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 62-69)
4.
Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη – Ανάκτηση παράνομης ενισχύσεως – Επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση – Περιεχόμενο – Συμβατικές ρήτρες οι οποίες προβλέπουν τη μετακύλιση σε τρίτους του βάρους της ανάκτησης παράνομης ενισχύσεως από τους δικαιούχους της – Απαγόρευση εκ μέρους της Επιτροπής της μετακύλισης του βάρους της ανάκτησης και διαταγή για την ανάκτηση της παράνομης ενισχύσεως από τους δικαιούχους – Παραβίαση της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών – Προσβολή της επιχειρηματικής ελευθερίας – Δεν συντρέχει
(Άρθρα 107 και 108 ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, άρθρο 16)
(βλ. σκέψεις 79-115)
5.
Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη – Εξέτασή τους από την Επιτροπή – Έκδοση διαταγής περί αναστολής της χορηγήσεως φερόμενης ενισχύσεως – Υποχρέωση της Επιτροπής να εκδώσει τέτοια διαταγή – Δεν υφίσταται
(Άρθρο 108 ΣΛΕΕ· κανονισμός 659/1999 του Συμβουλίου, άρθρο 11 § 1)
(βλ. σκέψεις 128-130)
6.
Ένδικη διαδικασία – Αποδεικτικά μέσα – Εξέταση μαρτύρων – Εξουσία εκτιμήσεως του δικαστή της Ένωσης
(βλ. σκέψεις 133-139)
Διατακτικό
Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:
1)
Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής κατά το μέρος που αυτή βάλλει κατά του άρθρου 1 της απόφασης 2014/200/ΕΕ της Επιτροπής, της 17ης Ιουλίου 2013, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.21233 C/11 (πρώην NN/11, πρώην CP 137/06) που έθεσε σε εφαρμογή η Ισπανία – Φορολογικό καθεστώς που διέπει ορισμένες συμφωνίες χρηματοδοτικής μίσθωσης, γνωστό και ως «ισπανικό φορολογικό καθεστώς χρηματοδοτικής μίσθωσης, καθόσον ορίζει ότι οι όμιλοι οικονομικού σκοπού και οι επενδυτές τους είναι οι μόνοι δικαιούχοι της ενίσχυσης που αποτελεί αντικείμενο της απόφασης αυτής, και κατά του άρθρου 4, παράγραφος 1, της εν λόγω απόφασης, καθόσον διατάσσει το Βασίλειο της Ισπανίας να ανακτήσει από τους επενδυτές των ομίλων οικονομικού σκοπού που έλαβαν την ενίσχυση αυτή το συνολικό ποσό της ενίσχυσης που αποτελεί αντικείμενο της ίδιας απόφασης.
2)
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.
3)
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
(
1
)	ΕΕ C 52 της 22.2.2014.