Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 oktober 2020 – Deza/Commissie
(Zaak C‑813/18 P) (1)
„Hogere voorziening – Milieu – Verordening (EG) nr. 1272/2008 – Indeling, etikettering en verpakking van bepaalde stoffen en mengsels – Verordening (EU) 2017/776 – Indeling van anthraquinone – Stof die wordt verondersteld kankerverwekkend te zijn voor de mens – Onjuiste uitlegging en toepassing van verordening nr. 1272/2008 en van het rechtszekerheidsbeginsel – Onjuiste opvatting van de feiten en het bewijsmateriaal – Toetsingsomvang”
1.      Hogere voorziening – Middelen – Onjuiste beoordeling van de feiten en het bewijsmateriaal – Niet-ontvankelijkheid – Toetsing door het Hof van de beoordeling van de feiten en het bewijsmateriaal – Uitgesloten, behoudens het geval van een onjuiste opvatting
(Art. 256, lid 1, tweede alinea, VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea)
(zie punten 37, 38)
2.      Harmonisatie van de wetgevingen – Indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels – Verordening nr. 1272/2008 – Aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang – Indeling van anthraquinone als kankerverwekkende stof – Beoordelingsbevoegdheid van de autoriteiten van de Unie – Omvang – Rechterlijke toetsing – Grenzen
(Verordening nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad)
(zie punten 40, 41)
3.      Hogere voorziening – Middelen – Ontoereikende of tegenstrijdige motivering – Ontvankelijkheid – Omvang van de motiveringsplicht – Impliciete motivering door het Gerecht – Toelaatbaarheid – Voorwaarden
(Art. 256, lid 1, tweede alinea, VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea)
(zie punten 57, 58, 84, 85)
4.      Hogere voorziening – Middelen – Geen precieze vermelding van de gestelde onjuiste rechtsopvatting – Niet-ontvankelijkheid
[Art. 256, lid 1, VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 58, eerste alinea); Reglement voor de procesvoering van het Hof, art. 168, lid 1, d), en 169, lid 2]
(zie punten 96, 97)
Dictum
1)
De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)
Deza wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie.
3)
De Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden en het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) dragen hun eigen kosten.
1 PB C 93 van 11.3.2019.