61980C0268
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΩΣ
FRANCESCO CAPOTORTI
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤΊΣ 16 'ΙΟΥΛΊΟΥ 1981 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
κύριοι δικαστές,
1.
Ἐπιτρέψατε μου νά περιγράψω, κατ' ἀρχήν, τά πραγματικά περιστατικά πού προκάλεσαν τήν παροῦσα δικαστική διαφορά. Στίς 25 Ἰουνίου 1979, τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απεφάσισε νά προκηρύξει εσωτερικό διαγωνισμό βάσει τίτλων καί δοκιμασιῶν πρός τόν σκοπό πληρώσεως θέσεως υπαλλήλου διοικήσεως (κατηγορία Α, βαθμός 7-6) στό γραφείο του πληροφοριῶν στην Ρώμη. Ή ἀντίστοιχη προκήρυξη διαγωνισμού έλαβε τόν ἀριθμό Α/66. Ταυτοχρόνως, προεκηρύχθησαν τρεις άλλοι διαγωνισμοί πρός τόν σκοπό πληρώσεως θέσεων τῆς ιδίας φύσεως στά γραφεία πληροφοριών Παρισιοῦ, Βρυξελλών καί Δουβλίνου. Ή Anna Guglielmi, υπάλληλος τοῦ Ευρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, κατηγορίας Β, τοποθετημένη στό γραφείο πληροφοριών Ρώμης ἀπό τό 1967, συμμετέσχε στον διαγωνισμό Α/66, άλλα δέν επέτυχε στην πρώτη γραπτή δοκιμασία καί, ἑπομένως, ἀπεκλείσθη τῶν ἑπομένων δοκιμασιῶν.
Ή Guglielmi καί δύο άλλοι υποψήφιοι πού συμμετείχαν στους διαγωνισμούς γιά τίς θέσεις Βρυξελλών καί Παρισιοῦ, πρίν ἀκόμα πληροφορηθούν τό ἀποτέλεσμα τῆς ἀνωτέρω δοκιμασίας, ἀπηυθύνθησαν στόν πρόεδρο τῆς ἑνιαίας εξεταστικῆς επιτροπής μέ ἐπιστολή τῆς 26ης Μαρτίου 1980 γιά νά διαμαρτυρηθούν γιά τό θέμα πού τους ἐζητήθη νά ἀναπτύξουν («εκθέσατε ὑπό τήν μορφή ἄρθρου προοριζομένου γιά επιθεώρηση μεγάλης κυκλοφορίας τά πλεονεκτήματα καί τά μειονεκτήματα τῆς συμμέτοχης τῆς χώρας σας στην Κοινότητα»). Κατά τήν γνώμη τους, τό θέμα αυτό ἀπεμακρύνθη τῶν ενδείξεων τῆς προκηρύξεως τοῦ διαγωνισμού τόσον διότι ἀπήτει ἀνάπτυξη πανεπιστημιακού επιπέδου ὅσον καί διότι ἦτο ξένο πρός τήν δραστηριότητα των γραφείων πληροφοριών κατά συνέπεια, οἱ τρεις πού υπέγραψαν τήν επιστολή ἐζήτησαν νά εξετασθούν τά γραπτά τους λαμβανομένων ὑπ' ὄψη τῶν ἀνωτέρω παρατηρήσεων. Μέ επιστολή τῆς 8ης ἑπομένου Ἀπριλίου, ὁ πρόεδρος τῆς εξεταστικής επιτροπῆς ἐγνώρισε στίς τρεις ενδιαφερόμενες υποψήφιες ὅτι δέν ἠδύνατο νά τους παράσχει καμμία πληροφορία ἐπί των εργασιών τῆς εξεταστικῆς επιτροπής δεδομένου ὅτι ἐδεσμεύετο ἀπό τό ἀπόρρητο.
Οἱ ἴδιες τρεις υποψήφιες, ἀφοῦ ἐπληροφορήθησαν ὅτι ἀπεκλείσθησαν τῶν ἑπομένων δοκιμασιών, ἀπηυθύνθησαν ἐκ νέου στόν πρόεδρο τῆς εξεταστικής επιτροπής (μέ επιστολή τῆς 18ης Ἀπριλίου 1980) ζητώντας «λεπτομερείς εξηγήσεις». Στίς 14 Μαΐου, ὁ πρόεδρος ἀπήντησε επιβεβαιώνοντας ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή δέν εἶχε υποχρέωση νά παράσχει στους υποψηφίους τίς αιτούμενες πληροφορίες ἐπί τοῦ ἀποτελέσματος τῆς δοκιμασίας. Τήν 1η Ἰουλίου 1980, ἡ Guglielmi ὑπέβαλε στό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διοικητική ένσταση μέ τήν ὁποία ἐζήτει τήν ἀκύρωση τοῦ διαγωνισμού μή λαμβάνοντας ἀπάντηση, επανέλαβε τό αἴτημα τῆς ὑπό τήν μορφή προσφυγής μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στίς 3 Δεκεμβρίου 1980. Πρός στήριξη τῆς προσφυγής της, ἡ ενδιαφερόμενη επικαλείται τήν παραβίαση τῶν άρχῶν τῆς θεμιτής εμπιστοσύνης καί τῆς ἴσης μεταχειρίσεως καθώς καί τήν κατάχρηση εξουσίας ἐξ άλλου, ζητεί τήν καταδίκη τῆς καθ' ἧς στην ἀποκατάσταση τῶν ζημιῶν.
2.
Πρέπει νά σημειωθεί ἀμέσως ὅτι ὁ μόνος διαγωνισμός πού ἔχει προσβληθεί εἶναι ὁ ἀφορῶν τήν θέση τοῦ υπαλλήλου διοικήσεως στό γραφείο πληροφοριών Ρώμης. Αυτό προκύπτει ἀπό τήν δικογραφία καί ἐβεβαιώθη στην συνεδρίαση ἀπό τόν δικηγόρο τῆς προσφευγούσης.
Ὡς πρός τήν παραβίαση τῆς θεμιτής εμπιστοσύνης, ὁ δικηγόρος υπεστήριξε στην ουσία ὅτι τό ἐπιλεγέν ἀπό τήν ἐξεταστική επιτροπή θέμα γιά τήν πρώτη γραπτή δοκιμασία δέν εἶχε σχέση μέ τά πραγματικά καθήκοντα τῆς πρός πλήρωση θέσεως, τά όποια περιεγράφοντο στην προκήρυξη τοῦ διαγωνισμοῦ. Ἔτσι, ἡ διοίκηση, καί ἐν ὀνόματι αυτής ἡ ἐξεταστική επιτροπή, δέν έλαβε ὑπ' ὄψη τήν εμπιστοσύνη πού οἱ υποψήφιοι έτρεφαν πρός τό περιεχόμενο τῆς προκηρύξεως βάσει τῆς ὁποίας είχαν ἀντιμετωπίσει νά ὑποστοῦν τήν πρώτη γραπτή κυρία δοκιμασία ἐπί γενικοῦ θέματος σχετικοῦ πρός τά πρός εκπλήρωση καθήκοντα στό γραφείο πληροφοριών Ρώμης.
Είμεθα τῆς γνώμης ὅτι τό σύνολο τῶν περιστάσεων αυτών δέν δύνανται νά εμφανισθεί ὡς περίπτωση παραβιάσεως τῆς θεμιτής εμπιστοσύνης. Γνωρίζομε ὅτι, κατά τήν νομολογία τοῦ Δικαστηρίου, γιά νά ληφθεί ὑπ' ὄψη ἡ εμπιστοσύνη πρέπει νά στηρίζεται ἐπί σαφών διαβεβαιώσεων παρεχομένων ἀπό τήν διοίκηση στους ἐνδιαφερομένους. Ἀναφερόμεθα ἐν σχέσει μέ τό θέμα αυτό στην ἀπόφαση πού εξεδόθη στίς 5 Ἰουνίου 1973 στήν υπόθεση 81/72, Ἐπιτροπή κατά Συμβουλίου (Raccolta 1973, σ. 575) μέ την ὁποία τό Δικαστήριο εδέχθη ὅτι ὑφίστατο παραβίαση τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ προσωπικοῦ έναντι τῆς διοικήσεως διότι τό Συμβούλιο εἶχε ἀναλάβει τήν υποχρέωση νά ἀκολουθεί, κατά τήν άσκηση των εξουσιών πού τοῦ παραχωρεί τό άρθρο 65 τοῦ κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων, ὁρισμένη μέθοδο ὑπολογισμοῦ τῆς ἐπιπτώσεως πού οἱ διακυμάνσεις τῆς ἀγοραστικής δυνάμεως τοῦ νομίσματος έχουν ἐπί τοῦ επιπέδου των ἀποδοχῶν καί διότι δέν ἠκολούθησε, ἐν συνεχεία, τήν μέθοδο αυτή. Ἀντιθέτως, στην προκειμένη περίπτωση ἡ διοίκηση δέν ἀνέλαβε υποχρεώσεις έναντι τῶν υποψηφίων: περιωρίσθη στην σύνταξη καί δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμοῦ συμφώ-νως πρός τάς διατάξεις τοῦ παραρτήματος ΙΙΙ τοῦ κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως.
Ἀς μή λάβουμε ἐν τούτοις ὑπ' ὄψη τήν εσφαλμένη εμφάνιση τοῦ πρώτου λόγου καί ἄς εξετάσουμε τήν εκδοχή τῆς προ-σφευγούσης ἀπό άλλη άποψη. Ὅταν ή διοίκηση δέν συμμορφοῦται, κατά τήν ὀργάνωση διαγωνισμού μέσω τῆς εξεταστικής ἐπιτροπής πού συγκροτείται γιά τόν σκοπό αυτό, πρός τίς ενδείξεις τίς περιεχόμενες στην προκήρυξη τοῦ διαγωνισμοῦ, παραβαίνει τους κανόνες, οἱ όποιοι ἐφαρμόζονται στην διαδικασία τοῦ διαγωνισμοῦ. Πράγματι, ὁ κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως τῶν υπαλλήλων ὁρίζει, στό άρθρο 29 παράγραφος 1, ὅτι «για τήν πλήρωση τῶν κενῶν θέσεων σέ όργανο ή ἁρμοδία γιά τους διορισμούς ἀρχή ... κινεί τήν διαδικασία διαγωνισμών ...» ἡ ὁποία «καθορίζεται στό παράρτημα ΙΙΙ» καί στό άρθρο 28 ὁ κανονισμός ὑπηρεσιακής καταστάσεως ἀναφέρει μεταξύ τῶν προϋποθέσεων διορισμού τοῦ υπαλλήλου τό νά έχει «επιτύχει ... σέ διαγωνισμό ... ὑπό τίς προϋποθέσεις πού προβλέπονται στό παράρτημα ΙΙΙ». Τό παράρτημα αυτό ὁρίζει στό πρώτο άρθρο σημείο β) ὅτι «ὁ τρόπος διεξαγωγής» τοῦ διαγωνισμοῦ πρέπει νά ἀναφέρεται στην προκήρυξη τοῦ διαγωνισμοῦ. Θεωροῦμε επομένως σαφές ὅτι ή ενδεχομένη μή τήρηση ἐκ μέρους τῆς ἐξεταστικής επιτροπής τῶν περιεχομένων στην προκήρυξη τοῦ διαγωνισμοῦ ενδείξεων συνιστά παράβαση τῶν διατάξεων τοῦ κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἱκανή νά έχει επιπτώσεις ἐπί τοῦ συνόλου τῆς διαδικασίας τοῦ διαγωνισμοῦ.
Μετά τήν έκθεση τῶν ἀνωτέρω, ἀπομένει προς εξέταση ἄν στην προκειμένη περίπτωση ἡ εξεταστική επιτροπή ἐξετίμησε κακώς τους ὅρούς τῆς προκηρύξεως τοῦ διαγωνισμοῦ καί, Ιδίως, τόν σχετικό μέ τό θέμα τῆς γραπτής δοκιμασίας ὅρο.
Ἀς μή μᾶς διαφεύγει ὅτι ὁ ἐπίδικος διαγωνισμός ἀφεώρα σέ θέση μέ τήν ὁποία συνδέεται ἡ άσκηση — ὑπό τήν διεύθυνση ἱεραρχικῶς ἀνωτέρου υπευθύνου — δραστηριότητος στόν τομέα τῆς πληροφορήσεως καί τῶν δημοσίων σχέσεων ἡ προκήρυξη τοῦ διαγωνισμοῦ διευκρίνιζε στό σημείο 1 ὅτι ἡ δραστηριότης αυτή περιελάμβανε ἐπαφές μέ τόν τύπο καί τους ειδικευμένους κύκλους, συνεντεύξεις, ἐκθέσεις, εργασίες συντάξεως κλπ. ... Στό σημεῖο V σημείο α), ἡ ἰδία προκήρυξη περιέγραφε ὡς έξῆς τό ἀντικείμενο τῆς πρώτης γραπτής δοκιμασίας: «ἀνάπτυξη θέματος γενικής φύσεως συνδεδεμένου ἀμέσως μέ τήν φύση τῶν καθηκόντων». Όπως εἴδαμε, τό θέμα πού ἐτέθη ἦτο: «Εκθέσατε, ὑπό μορφήν άρθρου γιά επιθεώρηση μεγάλης κυκλοφορίας, τά πλεονεκτήματα καί τά μειονεκτήματα τῆς συμμετοχής τῆς χώρας σας στην Κοινότητα».
Νομίζουμε ὅτι ένα θέμα τοῦ είδους αὐτοῦ, ήταν σύμφωνο μέ τήν προκήρυξη τοῦ διαγωνισμοῦ τόσο ὡς πρός τό περιεχόμενο του ὅσο καί ἐν σχέσει μέ τόν βαθμό δυσχερειας πού ἐνεφάνιζε. Πράγματι, κατά πρώτον, τό ἀναφερθέν θέμα εἶναι γενικοῦ κοινοτικού ενδιαφέροντος καί τό γεγονός ὅτι ἐζητήθη ὁ χειρισμός του ὑπό τήν μορφή άρθρου γιά ἐπιθεώρηση μεγάλης κυκλοφορίας ἀνταπεκρίνετο στίς ἀπαιτούμενες ἀπό τους υποψηφίους γνώσεις καί στην φύση τῶν καθηκόντων πού συνεδέοντο μέ τήν πρός πλήρωση θέση. Υπενθυμίζουμε ὅτι ή προκήρυξη τοῦ διαγωνισμοῦ ἀνέφερε στό σημείο ΙΙΙ, μεταξύ τῶν ἀπαιτουμένων «γνώσεων» ἀπό τους υποψηφίους, τόσο γνώσεις ξένων γλωσσών ὅσο καί γνώσεις πού αφορούν την «λειτουργία τῶν μέσων πληροφορήσεως καί τοῦ κοινοβουλευτικοῦ συστήματος στην Ἰταλία», καθώς καί «εμπεριστατωμένη γνώση τῆς δομής καί τῆς δραστηριότητος τῆς Ευρωπαϊκής Κοινότητος». Τό ἐπιλεγέν θέμα ἀπετέλει, επομένως, κατάλληλο μέσο ἐκτιμήσεως τῆς ἱκανότητος τῶν υποψηφίων ὄχι μόνο ἐν σχέσει μέ τά ειδικά καθήκοντα τά ἀναφερόμενα στην προκήρυξη τοῦ διαγωνισμού μέ τίς εκφράσεις «συνεντεύξεις» καί «εργασίες συντάξεως», άλλα καί ἐν σχέσει μέ τό γενικό επίπεδο ἀναγκαίας προετοιμασίας γιά τήν ἀνάληψη τοῦ συνόλου τῶν καθηκόντων πού συνδέονται μέ τήν ἐν λόγω θέση. Κατά δεύτερο λόγο, ὅσον άφορᾶ τόν βαθμό δυσχέρειας, πρέπει κατ' ἀρχήν νά παρατηρηθεί ὅτι ἡ εξέταση τοῦ σημείου αὐτοῦ θά ἠδύνατο νά καταλήξει στόν έλεγχο τῆς διακριτικής εξουσίας τῆς διοικήσεως, έλεγχο τοῦ ὁποίου δέν επιτρέπεται ή άσκηση ἀπό τό Δικαστήριο. Ἀκόμα καί ἄν υπερπηδηθεί τό εμπόδιο αυτό, είμεθα τῆς γνώμης ὅτι δέν υφίσταται καμμία ἀμφιβολία ὡς πρός τό ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή συνεμορφώθη ἐπίσης μέ τήν προκήρυξη τοῦ διαγωνισμοῦ κατά τήν εκτίμηση τοῦ επιπέδου τῶν γνώσεων πού ὁ χειρισμός τοῦ θέματος ἀπήτει ἀπό τους υποψηφίους. Πράγματι, πρέπει νά ληφθεί ὑπ' ὄψη τό γεγονός ὅτι ἡ πρός πλήρωση θέση άνῆκε στην κατηγορία Α καί ὅτι κατά τό άρθρο 5 εδάφιο 2 τοῦ κανονισμοῦ υπηρεσιακής καταστάσεως, οἱ υπάλληλοι πού ἀνήκουν στην κατηγορία αύτη ἀσκοῦν καθήκοντα «διευθύνσεως, συλλήψεως καί μελέτης πού ἀπαιτούν γνώσεις πανεπιστημιακοῦ επιπέδου ἡ επαγγελματική πείρα ισοδυνάμου επιπέδου». Ἐξ άλλου, ἡ ἀνωτέρω προκήρυξη διαγωνισμοῦ ἀπήτει, ὅπως ήδη ἀνεφέρθη, οἱ υποψήφιοι νά κατέχουν, μεταξύ άλλων προσόντων, ἐμπεριστατωμένη γνώση τοῦ κοινοτικοῦ φαινομένου.
3.
Ἀλλος λόγος τῆς προσφυγής συνίσταται στην υποτιθεμένη παραβίαση τῆς ἀρχής τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Αυτό ὑπό τήν ἔννοιαν ὅτι τό ἐπιλεγέν θέμα γιά τήν γραπτή δοκιμασία ευνόησε τους υποψηφίους μεγάλου βαθμοῦ εἰς τους ὁποίους επετράπη νά συμμετάσχουν στόν διαγωνισμό καί, ειδικώς, υποψήφιο ὁ όποιος προήρχετο ἀπό τίς υπηρεσίες τῶν κοινοβουλευτικών επιτροπών. Είναι προφανές ὅτι ὁ κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως δέν εμποδίζει τήν συμμετοχή στους διαγωνισμούς υπαλλήλων πού ἀνήκουν ήδη σέ βαθμό ἀνώτερο ἀπό τόν βαθμό, ὁ όποιος προβλέπεται γιά τίς πρός πλήρωση θέσεις. Τό κριτήριο ἀπό τό όποιο ὁ κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως εμπνέεται είναι νά επιτραπεί ἡ συμμετοχή ὅλων εκείνων πού κατέχουν τά περιγραφόμενα στην προκήρυξη τοῦ διαγωνισμού προσόντα, βάσει τῆς ἀρχής τοῦ συμφέροντος τῆς υπηρεσίας. Κατά συνέπεια, τό γεγονός ὅτι στην προκειμένη περίπτωση, μεταξύ τῶν υποψηφίων πού έγιναν δεκτοί στόν διαγωνισμό Α/66, περιελαμβάνετο υποψήφιος ὁ όποιος, κατά τήν δημοσίευση τῆς προκηρύξεως τοῦ διαγωνισμοῦ κατείχε τόν βαθμό Α 7 καί, κατά τήν εποχή τῶν δοκιμασιών, κατείχε τόν βαθμό Α 6 δέν συνιστᾶ καμμία παραβίαση τῆς ἀρχής τῆς ἴσης μεταχειρίσεως.
Ἀλλωστε, ὡς πρός τά πραγματικά περιστατικά, δέν φαίνεται νά έχει γίνει χειρισμός τοῦ επιλεγέντος θέματος μέσα στό πλαίσιο τῆς υπηρεσίας ἀπό τήν ὁποία προέρχεται ὁ υποψήφιος πού εκρίθη ικανός καί, επομένως, δέν δύναται νά θεωρηθεί ὅτι παρεβιάσθη ἡ ἀρχή τῆς ἴσης μεταχειρίσεως ἀπό τήν ειδική αυτή άποψη. Κανένα ἀπό τά προσκομισθέντα κατά τήν διάρκεια τῆς διαδικασίας έγγραφα δέν ἀποδεικνύει ὅτι ὁ ἐν λόγω υποψήφιος, ὁ όποιος πρό τοῦ διαγωνισμοῦ ήταν τοποθετημένος στην γραμματεία τῆς κοινοβουλευτικής επιτροπής ἐπί τοῦ προϋπολογισμού, είχε προβεί κατά τήν άσκηση τῶν καθηκόντων του σέ μελέτη ἡ σέ έρευνα ἐπί τοῦ θέματος τῆς γραπτής δοκιμασίας. Στην ἀπάντησή του (σ. 11), ὁ δικηγόρος τῆς προσφευγούσης ἐζήτησε νά ἀποδείξει τό περιστατικό αυτό, ἀλλά τό αίτημα αυτό διετυπώθη κατά τρόπο ὅλως διόλου γενικό ώστε δέν άξιζε νά δοθεί συνέχεια σ' αυτό. Φρονώ, επομένως, ὅτι εἶναι έκτος θέματος ἡ ἀναφορά στην ἀπόφαση πού εξεδόθη ἀπό τό Δικαστήριο την 13η Φεβρουαρίου 1979 στην υπόθεση 24/78, Martin κατά Ἐπιτροπής (Raccolta 1979, σ. 603), στην ὁποία καταφεύγει ὁ δικηγόρος τῆς προσφευγούσης γιά νά υποστηρίξει την άποψη ὅτι κατά την διαδικασία τοῦ επιδίκου διαγωνισμού παρεβιάσθη ἡ ἀρχή τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Ἐπρόκειτο σέ εκείνη την περίπτωση περί υποψηφίου, τόν όποιο τό Δικαστήριο ἐθεώρησε ὅτι ηὐνοήθη παρανόμως ἀπό τήν επιλογή τοῦ θέματος τῆς γραπτής δοκιμασίας, δεδομένου ὅτι τό θέμα αυτό τοῦ επέτρεψε νά χρησιμοποιήσει τήν ειδική πείρα πού εἶχε ἀποκτήσει κατά τήν άσκηση καθηκόντων κοινοτικού υπαλλήλου. Ἀλλά, στην περίπτωση μας, ὅπως ήδη ἀναφέραμε, δέν φαίνεται ὅτι ὁ υποψήφιος, ὁ ὁποιος εκρίθη ἱκανός, ἠσχολήθη, μέσα στό πλαίσιο τῆς κοινοβουλευτικής επιτροπής ἐπί τοῦ προϋπολογισμού, μέ μελέτη ἐπί τοῦ θέματος τῆς γραπτής δοκιμασίας, ἡ τουλάχιστον, ἐπί ἀναλόγου θέματος καί τό ἁπλό γεγονός ὅτι ὁ υπάλληλος αυτός ἀπέκτησε χάρις στην εργασία πού ἐξετέλεσε ευρεία γνώση τῶν κοινοτικών προβλημάτων ἀσφαλώς δέν δημιουργεί κατάσταση πού θά ἠδύνατο νά χαρακτηρισθεί ὡς περίπτωση διακρίσεως.
4.
Ό δικηγόρος τῆς Guglielmi υποστηρίζει τέλος ὅτι ὁ διαγωνισμός φέρει τό στίγμα καταχρήσεως εξουσίας κατά τό ὅτι ἡ εξεταστική επιτροπή επέλεξε τό θέμα τῆς πρώτης γραπτής δοκιμασίας πρός τόν σκοπό νά ευνοήσει τόν μόνο υποψήφιο, ὁ όποιος προήρχετο ἀπό τήν κατηγορία Α καί πού εκρίθη ἐν συνεχεία ικανός.
Καί ὁ λόγος αυτός, εἶναι ἀβάσιμος οὔτε ἀνεφέρθη ούτε προκύπτει ἀπό τά έγγραφα τῆς δικογραφίας ὁποιοδήποτε στοιχείο προς ἐνίσχυση, κατά οιονδήποτε τρόπο, τοῦ ἰσχυρισμοῦ τῆς προσφευγούσης. Στην πραγματικότητα, τά πάντα τείνουν στό νά εμφανίσουν ἐκ νέου, μέσα σέ άλλο τυπικό πλαίσιο, τήν άποψη κατά τήν ὁποία τό θέμα τῆς γραπτής δοκιμασίας ήταν εξαιρετικά περίπλοκο ἐν σχέσει μέ τίς ενδείξεις τῆς προκηρύξεως τοῦ διαγωνισμοῦ: ήταν τόσο περίπλοκο ώστε δέν επέτρεψε τόν ὀρθό χειρισμό του παρά μόνο ἀπό ένα πρόσωπο, τό όποιο διέθετε ήδη υψηλής στάθμης προσόντα. Πάντως, εξεδήλωσα ἤδη τήν ἀντίθεση μου πρός τήν άποψη αυτή, καί δέν δύναμαι παρά νά επαναλάβω τήν ἀντίθεση μου αυτή.
5.
Λαμβάνοντας ὑπ' ὄψη τό σύνολο τῶν προηγουμένων σκέψεων, καταλήγω προτείνοντας στό Δικαστήριο νά ἀπορρίψει τήν προσφυγή πού ἤσκησε ἡ Anna Guglielmi κατά τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου μέ δικόγραφο, τό όποιο κατετέθη στίς 3 Δεκεμβρίου 1980. Ὡς πρός τά δικαστικά έξοδα, φρονῶ ὅτι κάθε διάδικος πρέπει νά φέρει τά έξοδά του συμφώνως πρός τό ἄρθρο 70 τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά ἰταλικά.