62024TJ0368
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα)
της 11ης Ιουνίου 2025 (
*1
)
«Υπαλληλική υπόθεση – Έκτακτοι υπάλληλοι – Σύμβαση αορίστου χρόνου – Άρθρο 2, στοιχείο γʹ, του ΚΛΠ – Καταγγελία της συμβάσεως – Άρθρο 47, στοιχείο γʹ, σημείο i, του ΚΛΠ – Κλονισμός της σχέσεως εμπιστοσύνης – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Άρθρο 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ – Κατάχρηση εξουσίας ή καταστρατήγηση διαδικασίας – Τεκμήριο αθωότητας – Δικαίωμα ακροάσεως – Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως – Αρχή της αναλογικότητας – Καθήκον μέριμνας – Ευθύνη – Περιουσιακή ζημία και ηθική βλάβη»
Στην υπόθεση T‑368/24,
EO, εκπροσωπούμενος από τις L. Levi και P. Baudoux, δικηγόρους,
προσφεύγων-ενάγων,
κατά
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπούμενου από την S. Seyr, τον I. Lázaro Betancor και την K. Zejdová,
καθού-εναγομένου,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
συγκείμενο από τους J. Svenningsen (εισηγητή), πρόεδρο, C. Mac Eochaidh και M. Stancu, δικαστές,
γραμματέας: Α. Μαργέλης, διοικητικός υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 4ης Μαρτίου 2025,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
Με την προσφυγή-αγωγή (στο εξής: προσφυγή) που στηρίζεται στο άρθρο 270 ΣΛΕΕ, ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων), EO, ζητεί, κατ’ ουσίαν, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της 15ης Σεπτεμβρίου 2023 με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατήγγειλε τη σύμβασή του ως εκτάκτου υπαλλήλου (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση) και, αφετέρου, την αποκατάσταση της υλικής ζημίας καθώς και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της αποφάσεως αυτής.
Ιστορικό της διαφοράς
2
Ο προσφεύγων είναι πρώην έκτακτος υπάλληλος, κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο γʹ, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ), της πολιτικής ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (στο εξής: ομάδα S&D).
3
Κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως πολιτικού συμβούλου της πολιτικής ομάδας S&D, συμμετείχε, μεταξύ άλλων, στην κατάρτιση του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Νοεμβρίου 2022 σχετικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA στο Κατάρ (ΕΕ 2023, C 167, σ. 99, στο εξής: ψήφισμα της 24ης Νοεμβρίου 2022).
4
Κατά τις ημέρες που ακολούθησαν την έκδοση του ψηφίσματος της 24ης Νοεμβρίου 2022, ένας διαπιστευμένος κοινοβουλευτικός βοηθός βουλευτή της πολιτικής ομάδας S&D προσέφερε στον προσφεύγοντα τη δυνατότητα να παρακολουθήσει αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου στο Κατάρ δωρίζοντάς του δύο εισιτήρια για τον προημιτελικό αγώνα μεταξύ της ομάδας της Αργεντινής και της ομάδας των Κάτω Χωρών και καλύπτοντας τα έξοδα ταξιδίου και διαμονής για δύο άτομα.
5
Από τις 8 έως τις 11 Δεκεμβρίου 2022 ο προσφεύγων μετέβη στο Κατάρ με τη σύντροφό του.
6
Στις 9 Δεκεμβρίου 2022 οι βελγικές αρχές κίνησαν έρευνα σχετικά με πιθανές παράνομες δραστηριότητες ασκήσεως πιέσεως από το Κατάρ. Διεξήγαγαν, μεταξύ άλλων, έρευνες στα γραφεία του Κοινοβουλίου και συνέλαβαν διάφορα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και τον διαπιστευμένο κοινοβουλευτικό βοηθό που μνημονεύεται στη σκέψη 4 ανωτέρω.
7
Στις 16 Δεκεμβρίου 2022 ο προσφεύγων ενημέρωσε τον προϊστάμενο της μονάδας του για τη διαμονή του στο Κατάρ. Από κοινού ενημέρωσαν τον γενικό γραμματέα της πολιτικής ομάδας S&D.
8
Στις 20 Δεκεμβρίου 2022, αφού άκουσε τον προσφεύγοντα, η πρόεδρος της πολιτικής ομάδας S&D, υπό την ιδιότητά της ως αρμόδιας για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως αρχής (στο εξής: ΑΣΣΠΑ), του επέβαλε αναστολή ασκήσεως καθηκόντων επ’ αόριστον και παρακράτηση επί των αποδοχών του κατ’ εφαρμογήν των άρθρων 23 και 24 του παραρτήματος IX του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ).
9
Αυθημερόν, το προεδρείο της της πολιτικής ομάδας S&D δημοσίευσε ανακοινωθέν Τύπου με τίτλο «Μηδενική ανοχή στη διαφθορά», στο οποίο επισημαίνεται ότι «υποστηρίζει πλήρως την αναστολή της ασκήσεως καθηκόντων μέλους του προσωπικού [της] λόγω σοβαρού παραπτώματος συνδεόμενου με την εν εξελίξει δικαστική έρευνα» (στο εξής: ανακοινωθέν Τύπου της 20ής Δεκεμβρίου 2022).
10
Στις 4 Ιανουαρίου 2023 η ΑΣΣΠΑ ενημέρωσε τον προσφεύγοντα για την κίνηση διοικητικής έρευνας σχετικά με ενδεχόμενη παράβαση εκ μέρους του των υποχρεώσεων που απορρέουν από το άρθρο 11 του ΚΥΚ.
11
Στις 30 Ιανουαρίου 2023 η έκθεση διοικητικής έρευνας διαβιβάσθηκε στην ΑΣΣΠΑ και στον γενικό γραμματέα της πολιτικής ομάδας S&D, με τη σύσταση να κληθεί ο προσφεύγων σε ακρόαση σύμφωνα με το άρθρο 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ.
12
Στις 6 Μαρτίου 2023 ο προσφεύγων έτυχε ακροάσεως από την ΑΣΣΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ, παρουσία του γενικού γραμματέα της πολιτικής ομάδας S&D, ενός μέλους της νομικής υπηρεσίας του Κοινοβουλίου και των υπαλλήλων που συνέταξαν την έκθεση διοικητικής έρευνας.
13
Στις 31 Μαΐου 2023 η ΑΣΣΠΑ ενημέρωσε τον προσφεύγοντα για την πρόθεσή της να καταγγείλει τη σύμβασή του βάσει του άρθρου 47, στοιχείο γʹ, σημείο i, του ΚΛΠ, απαλλάσσοντάς τον από την υπηρεσία κατά τη διάρκεια της δεκάμηνης περιόδου προειδοποιήσεώς του, επικαλούμενη τη διάρρηξη της σχέσεως εμπιστοσύνης μεταξύ αυτού και της πολιτικής ομάδας S&D. Η ΑΣΣΠΑ τον κάλεσε σε συνέντευξη προγραμματισμένη για τις 7 Ιουνίου 2023 για να τον ακούσει πριν από την έκδοση αποφάσεως. Αν δεν επιθυμούσε να συμμετάσχει στη συνέντευξη αυτή, ο προσφεύγων καλείτο να υποβάλει γραπτώς τις παρατηρήσεις του.
14
Στις 2 Ιουνίου 2023 η δικηγόρος του προσφεύγοντος ζήτησε την αναβολή της συνεντεύξεως για τον λόγο ότι δεν ήταν διαθέσιμη κατά την προταθείσα ημερομηνία. Ζήτησε επίσης από την ΑΣΣΠΑ να της διαβιβάσει το σύνολο των εγγράφων στα οποία στηριζόταν η πρόθεση καταγγελίας της συμβάσεως του προσφεύγοντος.
15
Στις 15 Ιουνίου 2023 ο προσφεύγων κλήθηκε σε συνέντευξη που είχε προγραμματισθεί για τις 29 Ιουνίου 2023. Την επομένη, η δικηγόρος του προσφεύγοντος απάντησε ότι δεν ήταν διαθέσιμη τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Ζήτησε αναβολή της συνεντεύξεως και επανέλαβε το αίτημά της για πρόσβαση στα έγγραφα στα οποία στηριζόταν η πρόθεση της ΑΣΣΠΑ να καταγγείλει τη σύμβαση του προσφεύγοντος.
16
Στις 10 Ιουλίου 2023 η ΑΣΣΠΑ διευκρίνισε τα στοιχεία στα οποία στηριζόταν η πρόθεσή της να καταγγείλει τη σύμβαση του προσφεύγοντος και τον κάλεσε σε συνέντευξη που είχε προγραμματισθεί για τις 18 Ιουλίου 2023. Αν δεν ήταν διαθέσιμος κατά την ημερομηνία εκείνη, καλείτο να υποβάλει τις γραπτές παρατηρήσεις του το αργότερο έως τις 24 Ιουλίου 2023.
17
Στις 13 Ιουλίου 2023 η δικηγόρος του προσφεύγοντος απάντησε ότι δεν ήταν διαθέσιμη στις 18 Ιουλίου 2023. Επισημαίνοντας ότι ο προσφεύγων θα διαβίβαζε τις γραπτές παρατηρήσεις του το αργότερο έως τις 24 Ιουλίου 2023, πρότεινε να αναβληθεί η συνέντευξη και να διεξαχθεί μετά την επιστροφή από την άδειά του και επανέλαβε το αίτημά της για πρόσβαση στα έγγραφα στα οποία στηριζόταν η πρόθεση της ΑΣΣΠΑ να καταγγείλει τη σύμβαση του προσφεύγοντος.
18
Στις 20 Ιουλίου 2023 ο προσφεύγων υπέβαλε γραπτώς τις παρατηρήσεις του σχετικά με την πρόθεση της ΑΣΣΠΑ να καταγγείλει τη σύμβασή του.
19
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2023 η ΑΣΣΠΑ ήρε την αναστολή ασκήσεως των καθηκόντων του προσφεύγοντος και τον ενημέρωσε ότι δεν είχε ακόμη ληφθεί απόφαση δυνάμει του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ λόγω της υπάρξεως εν εξελίξει ποινικής έρευνας, της συνολικής πολυπλοκότητας της καταστάσεως και της υποχρεώσεώς της να λάβει υπόψη το σύνολο των κρίσιμων στοιχείων του φακέλου.
20
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2023 η ΑΣΣΠΑ εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση βάσει του άρθρου 47, στοιχείο γʹ, σημείο i, του ΚΛΠ λόγω της διαρρήξεως της σχέσεως εμπιστοσύνης μεταξύ της πολιτικής ομάδας S&D και του προσφεύγοντος.
21
Στις 8 Δεκεμβρίου 2023 ο προσφεύγων υπέβαλε, βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, διοικητική ένσταση κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως.
22
Στις 15 Μαρτίου 2024, με έγγραφο που είχε ως αντικείμενο τη «[σ]υνέχεια της διοικητικής έρευνας και της από Μαρτίου 2023 ακροάσεως» και την «[π]ρόθεσή της να απευθύνει προειδοποίηση βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του παραρτήματος IX του ΚΥΚ», η ΑΣΣΠΑ ενημέρωσε τον προσφεύγοντα ότι είχε τελικώς αποφασίσει να αναστείλει την έκδοση αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ και ότι θα λαμβανόταν οριστική απόφαση μόνον μετά την τελεσιδικία της αποφάσεως που θα εξέδιδε το επιληφθέν εθνικό δικαστήριο, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι πραγματικές διαπιστώσεις στις οποίες θα προέβαιναν οι βελγικές αρχές.
23
Ελλείψει απαντήσεως στη διοικητική ένσταση της 8ης Δεκεμβρίου 2023 εντός της τετράμηνης προθεσμίας του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, η ένσταση αυτή αρχικώς απορρίφθηκε σιωπηρώς στις 8 Απριλίου 2024. Ωστόσο, με απόφαση της 17ης Απριλίου 2024, το προεδρείο της πολιτικής ομάδας S&D απέρριψε ρητώς την ένσταση εντός της τρίμηνης προθεσμίας του άρθρου 91, παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση, του ΚΥΚ.
Αιτήματα των διαδίκων
24
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και, εφόσον παρίσταται αναγκαίο, τη ρητή απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του προσφεύγοντος·
–
να υποχρεώσει το Κοινοβούλιο να αποκαταστήσει την υλική ζημία και να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων·
–
να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα, ακόμη και αν η προσφυγή ήθελε απορριφθεί.
25
Το Κοινοβούλιο ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να απορρίψει το ακυρωτικό αίτημα ως αβάσιμο·
–
να απορρίψει το αίτημα αποζημιώσεως ως εν μέρει απαράδεκτο και, εν πάση περιπτώσει, ως αβάσιμο·
–
να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
Επί του ακυρωτικού αιτήματος
26
Δεδομένου ότι η ρητή απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως στερείται αυτοτελούς περιεχομένου, καθόσον απλώς επιβεβαιώνει την προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει να γίνει δεκτό ότι με το υπό κρίση ακυρωτικό αίτημα ζητείται μόνον η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, της οποίας η νομιμότητα θα εκτιμηθεί λαμβανομένης υπόψη της αιτιολογίας που παρατίθεται στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως (πρβλ. αποφάσεις της 17ης Ιανουαρίου 1989, Vainker κατά Κοινοβουλίου, 293/87, EU:C:1989:8, σκέψη 8, και της 6ης Ιουλίου 2022, MZ κατά Επιτροπής, T‑631/20, EU:T:2022:426, σκέψη 21).
Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως περί παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
27
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι αιτιολογημένη, διότι η ΑΣΣΠΑ δεν εξήγησε τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να καταγγείλει τη σύμβασή του κατά τον χρόνο εκείνο ούτε τους λόγους για τους οποίους δεν επέβαλε λιγότερο αυστηρή ποινή. Δεν δικαιολόγησε επίσης την άρνηση παροχής προσβάσεως στο σύνολο των εγγράφων που χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
28
Το Κοινοβούλιο αντικρούει την ανωτέρω επιχειρηματολογία.
29
Συναφώς, όταν η λύση της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου οφείλεται στη διάρρηξη της σχέσεως εμπιστοσύνης, εναπόκειται στην ΑΣΣΠΑ να διευκρινίσει τα πραγματικά περιστατικά που καταδεικνύουν ή δικαιολογούν τη διάρρηξη αυτή, προκειμένου να παρασχεθεί στον ενδιαφερόμενο η δυνατότητα να εκτιμήσει αν η καταγγελία της συμβάσεώς του είναι βάσιμη και στο Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει τον έλεγχό του νομιμότητας (πρβλ. απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 2019, WN κατά Κοινοβουλίου, T‑431/18, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:781, σκέψη 31 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
30
Εν προκειμένω, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η ΑΣΣΠΑ κατήγγειλε τη σύμβαση του προσφεύγοντος με προειδοποίηση, αφού διαπίστωσε ότι είχε διαρραγεί ανεπανόρθωτα η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του προσφεύγοντος και της πολιτικής ομάδας S&D στο σύνολό της. Κατά την ΑΣΣΠΑ, η διάρρηξη της σχέσεως εμπιστοσύνης απορρέει από τη συμπεριφορά του προσφεύγοντος ο οποίος αποδέχθηκε το δώρο για το οποίο έγινε λόγος στη σκέψη 4 ανωτέρω και μετέβη στο Κατάρ, συμπεριφορά η οποία, στο πλαίσιο της έρευνας των βελγικών αρχών σχετικά με ενδεχόμενες παράνομες δραστηριότητες ασκήσεως πιέσεως εκ μέρους του Κατάρ, έβλαψε τη φήμη της εν λόγω πολιτικής ομάδας.
31
Με τη ρητή απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως, το προεδρείο της πολιτικής ομάδας S&D προσέθεσε ότι η διάρρηξη της σχέσεως εμπιστοσύνης οφειλόταν επίσης στο γεγονός ότι ο προσφεύγων καθυστέρησε να ενημερώσει τους ιεραρχικώς ανωτέρους του για το ταξίδι του στο Κατάρ, όπερ έπραξε μία μόλις εβδομάδα μετά τη δημοσίευση στον Τύπο άρθρων σχετικά με την έρευνα που διεξήγαγαν οι βελγικές αρχές και τη σύλληψη του διαπιστευμένου κοινοβουλευτικού βοηθού που του είχε προσφέρει τα εισιτήρια για τον εν λόγω ποδοσφαιρικό αγώνα και είχε αναλάβει τα έξοδα ταξιδίου και διαμονής του.
32
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ΑΣΣΠΑ διευκρίνισε επαρκώς κατά νόμον τις πραγματικές περιστάσεις που δικαιολογούσαν τη διάρρηξη της σχέσεως εμπιστοσύνης λόγω της οποίας κατήγγειλε τη σύμβαση του προσφεύγοντος. Ως εκ τούτου, η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι επαρκής ώστε να του παράσχει τη δυνατότητα να λάβει γνώση των δικαιολογητικών λόγων που προέβαλε η ΑΣΣΠΑ όσον αφορά την καταγγελία της συμβάσεώς του κατά τον χρόνο εκείνο και τη μη λήψη λιγότερο αυστηρού μέτρου.
33
Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το επιχείρημα ότι η ΑΣΣΠΑ δεν δικαιολόγησε την άρνησή της να επιτρέψει την πρόσβαση στα έγγραφα επί των οποίων στηρίχθηκε για να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
34
Πράγματι, η υποχρέωση αιτιολογήσεως αποφάσεως περί καταγγελίας συμβάσεως αορίστου χρόνου απαιτεί απλώς να εκθέτει η ΑΣΣΠΑ τους λόγους που δικαιολογούν την απόφαση αυτή (πρβλ. απόφαση της 8ης Σεπτεμβρίου 2009, ETF κατά Landgren, T‑404/06 P, EU:T:2009:313, σκέψη 156), όπερ έπραξε εν προκειμένω. Ως εκ τούτου, το ότι η ΑΣΣΠΑ δεν δικαιολόγησε την άρνησή της να επιτρέψει την πρόσβαση στο σύνολο των κρίσιμων εγγράφων, ακόμη και αν τούτο θεωρηθεί αποδεδειγμένο, δεν ασκεί επιρροή επί της επάρκειας της αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως.
35
Επομένως, ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως περί παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως πρέπει να απορριφθεί.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως περί παραβάσεως του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ και περί καταχρήσεως εξουσίας ή καταστρατηγήσεως διαδικασίας
36
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η ΑΣΣΠΑ παρέβη το άρθρο 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ και, κατά συνέπεια, ενήργησε κατά κατάχρηση εξουσίας ή καταστρατήγηση διαδικασίας εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση. Συναφώς, υποστηρίζει ότι το άρθρο 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ θα στερείτο πρακτικής αποτελεσματικότητας αν η Διοίκηση είχε το δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβασή του χωρίς να δώσει συνέχεια στη διοικητική έρευνα που κινήθηκε εις βάρος του καθώς και στην προβλεπόμενη από το άρθρο αυτό ακρόαση ενώπιον της ΑΣΣΠΑ. Επομένως, ελλείψει αποφάσεως της ΑΣΣΠΑ βάσει του ανωτέρω άρθρου, η προσβαλλόμενη απόφαση προσομοιάζει με συγκεκαλυμμένη πειθαρχική κύρωση.
37
Το Κοινοβούλιο αντικρούει την ως άνω επιχειρηματολογία.
38
Εν προκειμένω, η ΑΣΣΠΑ επέλεξε να καταγγείλει τη σύμβαση του προσφεύγοντος με προειδοποίηση κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 47, στοιχείο γʹ, σημείο i, του ΚΛΠ και όχι να εφαρμόσει το άρθρο 49 του ΚΛΠ, το οποίο προβλέπει ότι, μετά την ολοκλήρωση της πειθαρχικής διαδικασίας που προβλέπεται στο παράρτημα IX του ΚΥΚ, η σύμβαση εργασίας μπορεί να λυθεί άνευ προειδοποιήσεως για πειθαρχικούς λόγους, σε περίπτωση σοβαρής παραλείψεως του εκτάκτου υπαλλήλου να εκπληρώσει τα υπηρεσιακά του καθήκοντα. Εξάλλου, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η ΑΣΣΠΑ δεν προσήψε στον προσφεύγοντα παράβαση των υποχρεώσεών του που απορρέουν από το άρθρο 11 του ΚΥΚ.
39
Στο πλαίσιο αυτό, η επιχειρηματολογία που προβάλλει ο προσφεύγων προς στήριξη του πρώτου λόγου ακυρώσεως μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο στην περίπτωση που η ΑΣΣΠΑ ήταν υποχρεωμένη να εκδώσει απόφαση δυνάμει του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ πριν εξετάσει τη δυνατότητα καταγγελίας της συμβάσεώς του υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 47 του ΚΛΠ.
40
Ο δικαστής της Ένωσης έχει επανειλημμένως κρίνει ότι, ακόμη και σε περίπτωση παραπτώματος ικανού να δικαιολογήσει την απόλυση εκτάκτου υπαλλήλου για πειθαρχικούς λόγους, ουδέν υποχρεώνει την ΑΣΣΠΑ να κινήσει πειθαρχική διαδικασία κατά του ενδιαφερομένου αντί να κάνει χρήση της δυνατότητας μονομερούς καταγγελίας της συμβάσεως που προβλέπεται στο άρθρο 47, στοιχείο γʹ, σημείο i, του ΚΛΠ (πρβλ. αποφάσεις της 7ης Ιουλίου 2011, Λογγινίδης κατά Cedefop, T‑283/08 P, EU:T:2011:338, σκέψη 100, και της 8ης Μαΐου 2024, UF κατά Επιτροπής, T‑24/23, EU:T:2024:293, σκέψη 54 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
41
Βεβαίως, μετά τη λήψη της εκθέσεως που συντάσσεται κατά το πέρας έρευνας κινηθείσας δυνάμει του άρθρου 2 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ, η ΑΣΣΠΑ υποχρεούται να προβεί σε μία από τις τρεις ενέργειες που περιγράφονται στο άρθρο 3 του παραρτήματος αυτού (πρβλ. απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2024, DD κατά FRA, C‑587/21 P, EU:C:2024:1017, σκέψη 40). Εν προκειμένω, από τα έγγραφα της ΑΣΣΠΑ της 7ης Σεπτεμβρίου 2023 και της 15ης Μαρτίου 2024, τα οποία μνημονεύονται στις σκέψεις 19 και 22 ανωτέρω, προκύπτει ότι η ΑΣΣΠΑ προτίθεται να δώσει συνέχεια στην έκθεση έρευνας, σύμφωνα με το άρθρο 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ, όταν οι διαπιστώσεις των βελγικών αρχών ως προς τα πραγματικά περιστατικά καταστούν απρόσβλητες.
42
Εντούτοις, το γεγονός ότι πρέπει να ληφθεί απόφαση δυνάμει του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ δεν απαγορεύει στην ΑΣΣΠΑ να καταγγείλει τη σύμβαση αορίστου χρόνου του ενδιαφερομένου με προειδοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 47, στοιχείο γʹ, σημείο i, του ΚΛΠ, όταν διαπιστώνει ότι τα στοιχεία που περιήλθαν σε γνώση της μαρτυρούν κλονισμό της σχέσεως εμπιστοσύνης που εμποδίζει τη συνέχιση της σχέσεως εργασίας, τούτο δε ανεξαρτήτως του αν τα στοιχεία αυτά είναι επίσης ικανά να καταδείξουν την ύπαρξη παραβάσεως εκ μέρους του ενδιαφερομένου των εκ του ΚΥΚ υποχρεώσεών του.
43
Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι κατήγγειλε τη σύμβαση του προσφεύγοντος βάσει του άρθρου 47, στοιχείο γʹ, σημείο i, του ΚΛΠ δεν συνιστά παράβαση του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ.
44
Εξάλλου, ο προσφεύγων παραδέχθηκε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι η δικογραφία που έχει στη διάθεσή του το Γενικό Δικαστήριο δεν περιέχει αντικειμενικές, λυσιτελείς και συγκλίνουσες ενδείξεις ικανές να αποδείξουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε με αποκλειστικό ή, τουλάχιστον, πρωταρχικό σκοπό διαφορετικό από τους προβαλλόμενους, οπότε δεν διαπιστώνεται κατάχρηση εξουσίας ή καταστρατήγηση διαδικασίας (πρβλ. απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 2023, NS κατά Κοινοβουλίου, T‑805/21, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2023:22, σκέψη 119 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
45
Αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει ο προσφεύγων, το συμπέρασμα αυτό δεν στερεί από το άρθρο 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ την πρακτική του αποτελεσματικότητα.
46
Πράγματι, η καταγγελία της συμβάσεως του ενδιαφερομένου δεν εμποδίζει την ΑΣΣΠΑ να επιλέξει μεταξύ των τριών δυνατοτήτων που προβλέπει το άρθρο 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ, επιλογή στην οποία υποχρεούται να προβεί, το αργότερο, όταν οι διαπιστώσεις των βελγικών αρχών ως προς τα πραγματικά περιστατικά καταστούν απρόσβλητες.
47
Εν πάση περιπτώσει, αν η ΑΣΣΠΑ εκτιμά ότι τα πραγματικά περιστατικά που προσάπτονται στον προσφεύγοντα είναι αρκούντως σοβαρά ώστε να δικαιολογούν την κίνηση της πειθαρχικής διαδικασίας, με ή χωρίς διαβούλευση με το πειθαρχικό συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του παραρτήματος IX του ΚΥΚ, η καταγγελία της συμβάσεώς του πριν από την ενδεχόμενη κίνηση πειθαρχικής διαδικασίας έχει ως μόνη συνέπεια τον περιορισμό της επιλογής της κυρώσεως που θα μπορέσει ενδεχομένως να του επιβάλει η ΑΣΣΠΑ (πρβλ. απόφαση της 26ης Απριλίου 2017, OU κατά Επιτροπής, T‑569/16, EU:T:2017:285, σκέψη 35).
48
Κατόπιν των ανωτέρω, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως περί παραβάσεως του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ και περί καταχρήσεως εξουσίας ή καταστρατηγήσεως διαδικασίας, πρέπει να απορριφθεί.
Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως περί προσβολής των δικαιωμάτων άμυνας
49
Η επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος περιλαμβάνει, κατ’ ουσίαν, δύο σκέλη, με τα οποία προσάπτει στο Κοινοβούλιο, αφενός, ότι προσέβαλε το τεκμήριο αθωότητας του προσφεύγοντος και, αφετέρου, ότι δεν του παρέσχε τη δυνατότητα ακροάσεως πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
– Επί του πρώτου σκέλους του τετάρτου λόγου αναιρέσεως περί προσβολής του δικαιώματος σεβασμού του τεκμηρίου αθωότητας
50
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η καταγγελία της συμβάσεώς του, το ανακοινωθέν Τύπου της 20ής Δεκεμβρίου 2022 και η διαγραφή του προφίλ του από το οργανόγραμμα της πολιτικής ομάδας S&D που είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο παραβιάζουν το τεκμήριο αθωότητας του προσφεύγοντος.
51
Το Κοινοβούλιο αντικρούει την ως άνω επιχειρηματολογία.
52
Κατ’ αρχάς, όσον αφορά την έλλειψη νομιμότητας της δημοσιεύσεως του ανακοινωθέντος Τύπου της 20ής Δεκεμβρίου 2022 και τη διαγραφή του προφίλ του προσφεύγοντος από το οργανόγραμμα το οποίο είναι αναρτημένο στον ιστότοπο της πολιτικής ομάδας S&D, αρκεί η επισήμανση ότι οι πράξεις αυτές δεν έχουν ως αντικείμενο την προετοιμασία της καταγγελίας της συμβάσεώς του και ότι, επομένως, δεν έχουν, αυτές καθ’ εαυτές, σχέση με το αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής. Επομένως, ακόμη και αν υποτεθεί ότι οι πράξεις αυτές πάσχουν έλλειψη νομιμότητας, τούτο δεν μπορεί να επιφέρει την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
53
Επομένως, η σχετική επιχειρηματολογία προβάλλεται αλυσιτελώς.
54
Όσον αφορά το ζήτημα αν η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το τεκμήριο αθωότητας του προσφεύγοντος, πρέπει να υπομνησθεί ότι προσβολή του τεκμηρίου αθωότητας μπορεί να προκύπτει από δηλώσεις ή αποφάσεις των δημοσίων αρχών που εκφράζουν την αίσθηση ότι το πρόσωπο είναι ένοχο, οι οποίες παρακινούν το κοινό να πιστέψει στην ενοχή του ή προδικάζουν την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών σε ποινικό επίπεδο (πρβλ. απόφαση της 9ης Ιουνίου 2021, DI κατά ΕΚΤ, T‑514/19, EU:T:2021:332, σκέψη 117 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Όπως υπενθυμίζει ο προσφεύγων στο δικόγραφο της προσφυγής, η νομολογία έχει υπογραμμίσει συναφώς τη σημασία της επιλογής των όρων που χρησιμοποιούν οι δημόσιες αρχές. Συναφώς, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πραγματική έννοια των επίμαχων δηλώσεων και όχι η διατύπωσή τους, καθώς και οι ιδιαίτερες περιστάσεις υπό τις οποίες αυτές διατυπώθηκαν (πρβλ. απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2022, KN κατά Κοινοβουλίου, T‑401/21, EU:T:2022:736, σκέψη 73 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
55
Εν προκειμένω, η καταγγελία της συμβάσεως του προσφεύγοντος απορρέει από μη αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά τα οποία ο ίδιος γνωστοποίησε στην ΑΣΣΠΑ. Προσέτι, η προσβαλλόμενη απόφαση περιορίζεται στη διαπίστωση ότι έχει εκλείψει η αναγκαία για τη συνέχιση της σχέσεως εργασίας σχέση εμπιστοσύνης, χωρίς να αποφαίνεται επί του διαφορετικού ζητήματος αν ο προσφεύγων παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 11 του ΚΥΚ. Ως εκ τούτου, η απόφαση αυτή δεν προδικάζει την έκβαση ενδεχόμενης πειθαρχικής διαδικασίας και δεν προσβάλλει, αυτή καθ’ εαυτήν, το δικαίωμά του στον σεβασμό του τεκμηρίου αθωότητας.
56
Πρέπει ακόμη να εξακριβωθεί ότι οι όροι που χρησιμοποίησε η ΑΣΣΠΑ για να δικαιολογήσει την καταγγελία της συμβάσεως του προσφεύγοντος δεν απηχούν την αίσθηση ότι είναι ένοχος, δεν παρακινούν το κοινό να πιστέψει στην ενοχή του και δεν προδικάζουν την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών σε ποινικό επίπεδο.
57
Ερωτηθείς κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση σχετικά με το ζήτημα ποιοι ήταν οι όροι που χρησιμοποιήθηκαν στην προσβαλλόμενη απόφαση οι οποίοι, κατά την άποψή του, προσέβαλαν το τεκμήριο αθωότητας, ο προσφεύγων περιορίσθηκε να επικαλεσθεί μία παράγραφο της προσβαλλομένης αποφάσεως στην οποία γίνεται μνεία του ανακοινωθέντος Τύπου της 20ής Δεκεμβρίου 2022 και να παραπέμψει στους όρους που χρησιμοποιήθηκαν στο εν λόγω ανακοινωθέν Τύπου κατά τους οποίους ένας υπάλληλος της πολιτικής ομάδας αυτής τέθηκε σε διαθεσιμότητα «λόγω σοβαρού παραπτώματος συνδεόμενου με την εν εξελίξει δικαστική έρευνα».
58
Πάντως, στο χωρίο αυτό της προσβαλλομένης αποφάσεως, η ΑΣΣΠΑ απλώς μνημονεύει το ανακοινωθέν Τύπου της 20ής Δεκεμβρίου 2022 στο πλαίσιο της συνοπτικής παραθέσεως των επιχειρημάτων του προσφεύγοντος τα οποία αυτός είχε επικαλεσθεί με τις γραπτές παρατηρήσεις του της 20ής Ιουλίου 2023, περί των οποίων γίνεται λόγος στη σκέψη 18 ανωτέρω. Προσέτι, η ΑΣΣΠΑ δεν περιέλαβε σε αυτό το ανακοινωθέν Τύπου τους όρους που χρησιμοποίησε το προεδρείο της πολιτικής ομάδας S&D.
59
Επομένως, από το χωρίο αυτό της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν προκύπτει παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας του προσφεύγοντος.
60
Κατά συνέπεια, το πρώτο σκέλος του τετάρτου λόγου ακυρώσεως περί προσβολής του δικαιώματος σεβασμού του τεκμηρίου αθωότητας πρέπει να απορριφθεί.
– Επί του δευτέρου σκέλους του τετάρτου λόγου ακυρώσεως περί προσβολής του δικαιώματος ακροάσεως
61
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, πρώτον, η ΑΣΣΠΑ προσέβαλε το δικαίωμά του ακροάσεως αρνούμενη να του κοινοποιήσει, παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις του, τα κρίσιμα έγγραφα στα οποία στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση. Δεύτερον, η ΑΣΣΠΑ του στέρησε το δικαίωμα ακροάσεως στο πλαίσιο συνεντεύξεως. Τρίτον, δεν είχε στη διάθεσή του επαρκή χρόνο για να προετοιμάσει τις γραπτές παρατηρήσεις του, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι είχε πρόσβαση στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο μόλις μεταξύ της 11ης και της 17ης Ιουλίου 2023 και ότι αντιμετώπισε πρόβλημα προσβάσεως σε αυτό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας της 14ης Ιουλίου 2023.
62
Το Κοινοβούλιο αντικρούει την επιχειρηματολογία αυτή.
63
Πρώτον, η επιχειρηματολογία του προσφεύγοντος που ερείδεται στη φερόμενη άρνηση της ΑΣΣΠΑ να του κοινοποιήσει το σύνολο των εγγράφων που στηρίζουν την προσβαλλόμενη απόφαση δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
64
Συγκεκριμένα, κατ’ αρχάς, με το έγγραφο της 31ης Μαΐου 2023, η ΑΣΣΠΑ αποκάλυψε στον προσφεύγοντα ότι η πρόθεσή της να καταγγείλει τη σύμβασή του στηριζόταν στις πληροφορίες που ο ίδιος είχε διαβιβάσει στην ομάδα S&D στις 16 Δεκεμβρίου 2022. Εν συνεχεία, με το έγγραφο της 10ης Ιουλίου 2023, η ΑΣΣΠΑ απάντησε στην αίτηση προσβάσεως του προσφεύγοντος στο σύνολο των κρίσιμων εγγράφων, επιβεβαιώνοντάς του ότι η πρόθεσή της να τον απολύσει στηριζόταν στα πραγματικά περιστατικά που είχαν γνωστοποιηθεί στον γενικό γραμματέα της πολιτικής ομάδας S&D στις 16 Δεκεμβρίου 2022. Τέλος, για να τεκμηριώσει την ύπαρξη βλάβης στη φήμη της πολιτικής ομάδας S&D, η ΑΣΣΠΑ επισύναψε στο έγγραφο αυτό άρθρα δημοσιευμένα στον ιταλικό Τύπο τα οποία προσδιόριζαν ονομαστικώς τον προσφεύγοντα ως ένα εκ των προσώπων τα οποία εμπλέκονταν στις δραστηριότητες που αποτελούν το αντικείμενο της έρευνας των βελγικών αρχών.
65
Με την προσβαλλόμενη απόφαση, όμως, η ΑΣΣΠΑ επιβεβαίωσε ότι η καταγγελία της συμβάσεως του προσφεύγοντος οφειλόταν μόνο στην αδυναμία διατηρήσεως σχέσεως αμοιβαίας εμπιστοσύνης, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών που δεν αμφισβητήθηκαν από τον προσφεύγοντα και της προσβολής της φήμης της πολιτικής ομάδας S&D.
66
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο προσφεύγων διέθετε το σύνολο των κρίσιμων στοιχείων για να προβάλει λυσιτελώς τις παρατηρήσεις του σχετικά με την πρόθεση της ΑΣΣΠΑ να καταγγείλει τη σύμβασή του.
67
Δεύτερον, το γεγονός ότι ο προσφεύγων δεν έτυχε προφορικής ακροάσεως πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν είναι ικανό να στοιχειοθετήσει προσβολή του δικαιώματός του ακροάσεως.
68
Πράγματι, από τη νομολογία προκύπτει ότι το δικαίωμα ακροάσεως μπορεί να ασκείται στο πλαίσιο προφορικής και/ή γραπτής ανταλλαγής απόψεων από την ΑΣΣΠΑ, της οποίας η απόδειξη βαρύνει την εν λόγω αρχή (πρβλ. αποφάσεις της 30ής Νοεμβρίου 2023, MG κατά ΕΤΕπ, C‑173/22 P, EU:C:2023:932, σκέψη 32, και της 3ης Ιουνίου 2015, BP κατά FRA, T‑658/13 P, EU:T:2015:356, σκέψη 54).
69
Εν προκειμένω, η ΑΣΣΠΑ κάλεσε τον προσφεύγοντα να υποβάλει γραπτές παρατηρήσεις για την περίπτωση που δεν θα μπορούσε να παραστεί σε προφορική συνέντευξη και, στις 20 Ιουλίου 2023, ο προσφεύγων υπέβαλε τις γραπτές παρατηρήσεις του επί του σχεδίου της προσβαλλομένης αποφάσεως. Κατά συνέπεια, κακώς προσάπτει στην ΑΣΣΠΑ ότι εξέδωσε την απόφαση αυτή χωρίς προηγούμενη ακρόασή του.
70
Το ανωτέρω συμπέρασμα δεν αναιρείται από το άρθρο 19, παράγραφος 2, των γενικών εκτελεστικών διατάξεων σχετικά με τους διαγωνισμούς και τις επιλογές, την πρόσληψη και την κατάταξη των μονίμων υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού του Κοινοβουλίου, το οποίο απαιτεί από την ΑΣΣΠΑ να καλεί τον ενδιαφερόμενο σε συνέντευξη πριν από την καταγγελία της συμβάσεώς του.
71
Συγκεκριμένα, η ΑΣΣΠΑ κάλεσε πράγματι τον προσφεύγοντα σε συνέντευξη πριν από την απόλυσή του, τούτο δε τρεις φορές, και δη στις 31 Μαΐου, στις 15 Ιουνίου και στις 10 Ιουλίου 2023, προσκλήσεις τις οποίες απέρριψε εκ του λόγου ότι η δικηγόρος του δεν ήταν διαθέσιμη.
72
Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι δεν υπήρξε προφορική ανταλλαγή απόψεων για λόγους για τους οποίους δεν ευθύνεται η Διοίκηση δεν μπορεί να επάγεται την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
73
Τρίτον, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει, ο προσφεύγων είχε στη διάθεσή του επαρκή προθεσμία για να προβάλει λυσιτελώς τις παρατηρήσεις του πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
74
Συγκεκριμένα, μεταξύ της 31ης Μαΐου 2023, ημερομηνίας κατά την οποία η ΑΣΣΠΑ του γνωστοποίησε την πρόθεσή της να καταγγείλει τη σύμβασή του, και της 15ης Σεπτεμβρίου 2023, ημερομηνίας κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δόθηκε στον προσφεύγοντα η δυνατότητα να ασκήσει το δικαίωμά του ακροάσεως στο πλαίσιο αλληλογραφίας που ξεκίνησε με πρωτοβουλία της ΑΣΣΠΑ και, κατά το διάστημα αυτό, διέθετε επαρκή χρόνο για να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του επί του σχεδίου της αποφάσεως περί απολύσεως και να προετοιμάσει την άμυνά του. Η προθεσμία αυτή φαίνεται να αρκεί κατά μείζονα λόγο καθόσον τα πραγματικά περιστατικά που οδήγησαν στην καταγγελία της συμβάσεως συνίστανται σε πραγματικά περιστατικά τα οποία ο προσφεύγων γνώριζε επακριβώς, δεδομένου ότι ο ίδιος τα είχε γνωστοποιήσει στους ιεραρχικώς ανωτέρους του.
75
Το γεγονός ότι είχε πρόσβαση στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο μόνο μεταξύ της 11ης και της 17 Ιουλίου 2023 καθώς και το γεγονός ότι αντιμετώπισε προβλήματα συνδέσεως καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας της 14ης Ιουλίου 2023 δεν αναιρούν την ως άνω διαπίστωση.
76
Συγκεκριμένα, η περίοδος των έξι ημερών κατά τη διάρκεια της οποίας ο προσφεύγων μπόρεσε να έχει πρόσβαση στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί σύντομη. Επιπλέον, δεν ισχυρίζεται ότι ζήτησε να παραταθεί η πρόσβασή του για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και ότι το Κοινοβούλιο απέρριψε το αίτημα αυτό.
77
Εν πάση περιπτώσει, εναπέκειτο στον προσφεύγοντα να εξηγήσει ποια ήσαν τα επιχειρήματα και τα στοιχεία που θα μπορούσε να είχε προβάλει αν είχε στη διάθεσή του μεγαλύτερη προθεσμία και, ενδεχομένως, να αποδείξει ότι τα επιχειρήματα και τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν να οδηγήσουν, στην περίπτωσή του, σε διαφορετικό αποτέλεσμα [πρβλ. απόφαση της 3ης Ιουλίου 2019, PT κατά ΕΤΕπ, T‑573/16, EU:T:2019:481, σκέψη 269 (μη δημοσιευθείσα) και εκεί μνημονευόμενη νομολογία], όπερ δεν έπραξε.
78
Επομένως, το δεύτερο σκέλος του τετάρτου λόγου ακυρώσεως περί προσβολής του δικαιώματος ακροάσεως πρέπει να απορριφθεί. Κατά συνέπεια, ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως περί προσβολής των δικαιωμάτων άμυνας πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του.
Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως περί πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως
79
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε προδήλως εσφαλμένη αιτιολογία. Κατ’ αρχάς, η ΑΣΣΠΑ εσφαλμένως έκρινε ότι δέχθηκε δώρο προερχόμενο από ξένη προς το Κοινοβούλιο πηγή, δεδομένου ότι το δώρο αυτό προερχόταν από τον συνάδελφό του, για τον οποίον ευλόγως αγνοούσε ότι υπήρχαν υπόνοιες χρηματισμού του. Επομένως, το γεγονός ότι δέχθηκε δύο εισιτήρια για ποδοσφαιρικό αγώνα δεν θα μπορούσε να εκληφθεί από το κοινό ως ενέργεια η οποία στοιχειοθετεί σύγκρουση συμφερόντων ή έλλειψη ανεξαρτησίας. Εν συνεχεία, από κανένα στοιχείο δεν μπορεί να συναχθεί ότι το ταξίδι στο Κατάρ που προσέφερε ο συνάδελφός του προοριζόταν να ανταμείψει την εργασία του εντός του Κοινοβουλίου, λαμβανομένου ιδίως υπόψη του γεγονότος ότι δεν είχε την εξουσία να επηρεάσει τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων. Αντιθέτως, όταν συνέταξε την πρόταση ψηφίσματος σχετικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Κατάρ στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου, διατύπωσε διάφορες επικρίσεις κατ’ αυτού. Τέλος, υπάρχει αντίφαση μεταξύ της προσβαλλομένης αποφάσεως, η οποία, κατά την ΑΣΣΠΑ, στηρίζεται σε αποδεδειγμένα πραγματικά περιστατικά που πιστοποιούν διάρρηξη της σχέσεως εμπιστοσύνης, και της αποφάσεως περί αναστολής της εκδόσεως αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ για τον λόγο ότι τα πραγματικά περιστατικά δεν έχουν εισέτι αποδειχθεί επαρκώς.
80
Το Κοινοβούλιο αντικρούει την ανωτέρω επιχειρηματολογία.
81
Συναφώς, κατά τη νομολογία, η ύπαρξη σχέσεως εμπιστοσύνης δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία και εκφεύγει, ως εκ της φύσεώς της, του δικαστικού ελέγχου, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν μπορεί να υποκαταστήσει με τη δική του εκτίμηση εκείνη της Διοικήσεως. Εντούτοις, στο μέτρο που το θεσμικό όργανο διευκρινίζει τους λόγους που οδήγησαν στην απώλεια της εμπιστοσύνης αναφερόμενο σε συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, ο δικαστής της Ένωσης οφείλει να ελέγξει κατά πόσον οι λόγοι αυτοί στηρίζονται σε ακριβή πραγματικά περιστατικά (πρβλ. αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου 2022, CE κατά Επιτροπής των Περιφερειών, C‑539/21 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2022:840, σκέψη 110, και της 8ης Μαΐου 2024, UF κατά Επιτροπής, T‑24/23, EU:T:2024:293, σκέψη 58).
82
Εν προκειμένω, ο προσφεύγων δεν αμφισβητεί ότι τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ακριβή.
83
Συναφώς, αποδεικνύεται ότι, ολίγες ημέρες μετά την έκδοση της αποφάσεως της 24ης Νοεμβρίου 2022, ο προσφεύγων δέχθηκε δώρο από συνάδελφο το οποίο συνίστατο σε δύο εισιτήρια για αγώνα του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου και ότι μετέβη με τη σύντροφό του στο Κατάρ από τις 8 έως τις 11 Δεκεμβρίου 2022 για να παρακολουθήσει τον εν λόγω ποδοσφαιρικό αγώνα. Εξάλλου, ο εν λόγω συνάδελφος ανέλαβε τα έξοδα ταξιδίου και διαμονής. Ομοίως, δεν αμφισβητείται ότι ο προσφεύγων ενημέρωσε τους ιεραρχικώς ανωτέρους του για το ταξίδι αυτό μόλις στις 16 Δεκεμβρίου 2022, ήτοι μία εβδομάδα μετά τη δημοσιοποίηση της έρευνας που διεξήγαγαν οι βελγικές αρχές.
84
Λαμβανομένων υπόψη των καθηκόντων που ασκούσε ο προσφεύγων στην πολιτική ομάδα S&D, η ΑΣΣΠΑ δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως δεχόμενη ότι η συμπεριφορά του ήταν ικανή να δημιουργήσει στο κοινό την εντύπωση περί ελλείψεως ανεξαρτησίας λόγω επιρροής πηγών εκτός της πολιτικής ομάδας S&D και, ως εκ τούτου, να βλάψει τη φήμη της εν λόγω πολιτικής ομάδας. Σε ένα τέτοιο πολιτικό περιβάλλον, όμως, η απώλεια εμπιστοσύνης μπορεί ευλόγως να απορρέει από την προσβολή της φήμης της πολιτικής ομάδας στην οποία ο ενδιαφερόμενος ασκεί τα καθήκοντά του.
85
Επιπλέον, πρέπει ακόμη να υπογραμμισθεί ότι ορισμένα άρθρα στον Τύπο που μνημονεύουν το όνομα του προσφεύγοντος σε σχέση με το σκάνδαλο του «Qatargate» δημοσιεύθηκαν πριν από τις 16 Δεκεμβρίου 2022, ήτοι πριν ενημερώσει τους ιεραρχικώς ανωτέρους του σχετικά με τη διαμονή του στο Κατάρ και τις συνθήκες υπό τις οποίες μετέβη στη χώρα αυτή, οπότε ούτε το γραφείο της πολιτικής ομάδας S&D υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως δεχόμενο ότι η σχέση εμπιστοσύνης επλήγη από το γεγονός ότι ο προσφεύγων καθυστέρησε να ενημερώσει τους ιεραρχικώς ανωτέρους του για τα επίμαχα πραγματικά περιστατικά.
86
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι ο προσφεύγων δεν απέδειξε ότι η ΑΣΣΠΑ υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως διαπιστώνοντας την ανεπανόρθωτη διάρρηξη της σχέσεως εμπιστοσύνης.
87
Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος.
88
Πρώτον, το γεγονός ότι το δώρο που δέχθηκε ο προσφεύγων δεν προέρχεται από «πρόσωπο ξένο» προς το Κοινοβούλιο δεν ασκεί επιρροή στη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως, η οποία δεν προσάπτει στον προσφεύγοντα παράβαση του άρθρου 11, πρώτο εδάφιο, του ΚΥΚ. Κατά τα λοιπά, ακόμη και αν ο διαπιστευμένος κοινοβουλευτικός βοηθός που προσέφερε το επίμαχο δώρο στον προσφεύγοντα είναι μέλος του προσωπικού του Κοινοβουλίου, εντούτοις ο προσφεύγων δεν μπορούσε ευλόγως να θεωρήσει ότι το δώρο που του προσφέρθηκε προερχόταν από το ίδιο το θεσμικό όργανο ως εργοδότη.
89
Δεύτερον, στερείται επίσης σημασίας το γεγονός ότι το δώρο που δέχθηκε δεν είχε σκοπό να τον ανταμείψει για την εργασία του. Πράγματι, η ΑΣΣΠΑ δεν στηρίχθηκε ούτε στην εκτίμηση αυτή για να καταλήξει στη διαπίστωση περί διαρρήξεως της σχέσεως εμπιστοσύνης.
90
Τρίτον, δεδομένου ότι η διαδικασία καταγγελίας της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου με προειδοποίηση δεν έχει το ίδιο αντικείμενο με την πειθαρχική διαδικασία, δεν είναι αντιφατικό να συναχθεί το συμπέρασμα ότι τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση έχουν επαρκώς αποδειχθεί ώστε να διαπιστωθεί η διάρρηξη της σχέσεως εμπιστοσύνης, μολονότι εκτιμάται ότι πρέπει να ανασταλεί η έκδοση αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ προκειμένου να μπορέσουν να ληφθούν υπόψη οι πραγματικές διαπιστώσεις των βελγικών αρχών προτού αποφασισθεί η συνέχεια που πρέπει να δοθεί στη διοικητική έρευνα που κινήθηκε δυνάμει του άρθρου 2 του παραρτήματος αυτού.
91
Κατόπιν των προεκτεθέντων, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλονται πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως, πρέπει να απορριφθεί.
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως περί παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας
92
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η καταγγελία της συμβάσεώς του συνιστά δυσανάλογο μέτρο, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ενήργησε καλή τη πίστει ενημερώνοντας ταχέως τους ιεραρχικώς ανωτέρους του για τα πραγματικά περιστατικά και συνεργαζόμενος πλήρως με τις βελγικές αρχές.
93
Το Κοινοβούλιο αντικρούει την ανωτέρω επιχειρηματολογία.
94
Συναφώς, αρκεί να υπομνησθεί ότι, όταν η εξέταση της συμπεριφοράς εκτάκτου υπαλλήλου οδηγεί την ΑΣΣΠΑ στο συμπέρασμα ότι έχει διαρραγεί η αναγκαία για τη συνέχιση της σχέσεως εργασίας σχέση εμπιστοσύνης, η αρχή αυτή δικαιούται να καταγγείλει τη σύμβασή του σύμφωνα με το άρθρο 47, στοιχείο γʹ, σημείο i, του ΚΛΠ [πρβλ. αποφάσεις της 29ης Απριλίου 2004, Κοινοβούλιο κατά Reynolds, C‑111/02 P, EU:C:2004:265, σκέψη 56, και της 21ης Ιουνίου 2023, UG κατά Επιτροπής, T‑571/17 RENV, EU:T:2023:351, σκέψη 384 (μη δημοσιευθείσα)].
95
Δεδομένου ότι η ΑΣΣΠΑ δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή σε κατάχρηση εξουσίας κρίνοντας ότι η σχέση εμπιστοσύνης είχε οριστικώς διαρραγεί, μπορούσε να καταγγείλει τη σύμβαση του προσφεύγοντος χωρίς να παραβιάσει την αρχή της αναλογικότητας.
96
Επομένως, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως περί παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας πρέπει να απορριφθεί.
Επί του έκτου λόγου ακυρώσεως περί παραβιάσεως του καθήκοντος αρωγής
97
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η ΑΣΣΠΑ δεν έλαβε υπόψη τον αντίκτυπο που θα είχε η προσβαλλόμενη απόφαση στις προοπτικές εργασίας του, στην κατάσταση της υγείας του, στη φήμη του καθώς και στην επαγγελματική και οικονομική του κατάσταση.
98
Το Κοινοβούλιο αντικρούει την επιχειρηματολογία αυτή.
99
Εν προκειμένω, μολονότι το συμφέρον του υπαλλήλου να παραμείνει εν ενεργεία δεν είναι ικανό να εμποδίσει, αυτό καθ’ εαυτό, την καταγγελία της συμβάσεώς του, γεγονός παραμένει ότι το καθήκον αρωγής που υπέχει η ΑΣΣΠΑ έναντι των υπαλλήλων της επιβάλλει σε αυτήν να λαμβάνει υπόψη το προσωπικό συμφέρον του ενδιαφερομένου (πρβλ. απόφαση της 10ης Οκτωβρίου 2014, EMA κατά BU, T‑444/13 P, EU:T:2014:865, σκέψεις 35 και 36).
100
Συναφώς, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η ΑΣΣΠΑ υπερέβη μάλιστα τα όρια του καθήκοντός της αρωγής, δεδομένου ότι εξέτασε την πρόταση που διατύπωσε ο προσφεύγων με τις γραπτές παρατηρήσεις του να εξευρεθεί εναλλακτική λύση σε σχέση με την καταγγελία της συμβάσεώς του αξιολογώντας αν η τοποθέτηση σε άλλη θέση εντός της πολιτικής ομάδας S&D μπορούσε να αποκαταστήσει τη σχέση εμπιστοσύνης.
101
Η εξέταση αυτή αρκεί για να αποδειχθεί ότι η ΑΣΣΠΑ έλαβε υπόψη το προσωπικό συμφέρον του προσφεύγοντος να παραμείνει στην υπηρεσία. Ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ΑΣΣΠΑ στάθμισε τα εμπλεκόμενα συμφέροντα, όπως επέβαλε το καθήκον της αρωγής έναντι του προσφεύγοντος.
102
Επομένως, ο έκτος λόγος ακυρώσεως περί παραβάσεως του καθήκοντος μέριμνας πρέπει να απορριφθεί και, κατά συνέπεια, το ακυρωτικό αίτημα πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του.
Επί του αιτήματος αποζημιώσεως
103
Ο προσφεύγων ζητεί την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη από την προσβαλλόμενη απόφαση.
104
Το Κοινοβούλιο αντικρούει την επιχειρηματολογία αυτή.
105
Δεδομένου ότι από την εξέταση του ακυρωτικού αιτήματος δεν προέκυψε καμία παρανομία διαπραχθείσα από την ΑΣΣΠΑ κατά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν πληρούται η πρώτη προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση της ευθύνης του Κοινοβουλίου, η οποία αφορά τον παράνομο χαρακτήρα της συμπεριφοράς που του προσάπτεται. Ως εκ τούτου, το αίτημα αποζημιώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο, παρέλκουσας της εξετάσεως του παραδεκτού του (βλ. σκέψη 25 ανωτέρω) ή των λοιπών προϋποθέσεων για τη στοιχειοθέτηση της ευθύνης του Κοινοβουλίου σχετικά με την ύπαρξη ζημίας και αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ζημίας και της προσαπτόμενης παρανομίας.
106
Κατόπιν των προεκτεθέντων, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
107
Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Εξάλλου, κατά το άρθρο 135, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να καταδικάσει ακόμη και τον νικήσαντα διάδικο σε μέρος ή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, αν τούτο δικαιολογείται από τη στάση του, ακόμα και πριν από την κίνηση της δίκης, ειδικότερα αν ανάγκασε τον αντίδικό του να υποβληθεί σε έξοδα τα οποία το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ως προκληθέντα χωρίς εύλογη αιτία ή κακοβούλως.
108
Εν προκειμένω, ο προσφεύγων ηττήθηκε και δεν διευκρίνισε ποια ήταν η «συμπεριφορά» του Κοινοβουλίου που τον υποχρέωσε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή. Επομένως, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του Κοινοβουλίου.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Απορρίπτει την προσφυγή.
2)
Καταδικάζει τον ΕΟ στα δικαστικά έξοδα.
Svenningsen
Mac Eochaidh
Stancu
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 11 Ιουνίου 2025.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.