POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania)
z dnia 29 kwietnia 2025 r.(*)
Odwołanie – Wzór wspólnotowy – Przyjmowanie odwołań do rozpoznania – Artykuł 170b regulaminu postępowania przed Trybunałem – Wniosek niewykazujący istotności kwestii podniesionej w odwołaniu dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii – Odmowa przyjęcia odwołania do rozpoznania
W sprawie C‑871/24 P
mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 16 grudnia 2024 r.,
Przedsiębiorstwo produkcyjno-usługowo-handlowe Jopp-Pol Eksport – Import Ryszard Jopp –
Krzysztof Jopp sp.j., z siedzibą w Ryczywole (Polska), które reprezentowała A. Korbela, radca prawny,
strona wnosząca odwołanie,
w której drugą stroną postępowania jest:
Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO),
strona pozwana w pierwszej instancji,
TRYBUNAŁ (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania),
w składzie: T. von Danwitz, wiceprezes Trybunału, S. Rodin i N. Piçarra (sprawozdawca), sędziowie,
sekretarz: A. Calot Escobar,
uwzględniając wniosek sędziego sprawozdawcy i po wysłuchaniu rzecznik generalnej L. Mediny,
wydaje następujące
Postanowienie
1        W odwołaniu Przedsiębiorstwo produkcyjno-usługowo-handlowe Jopp-Pol Eksport – Import Ryszard Jopp – Krzysztof Jopp sp.j. wnosi o uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 9 października 2024 r., Jopp-Pol Eksport – Import Ryszard Jopp – Krzysztof Jopp/EUIPO – SmarTT (Nogi meblowe) (T‑554/23, EU:T:2024:681), w którym Sąd oddalił jego skargę mającą na celu stwierdzenie nieważności i zmianę decyzji Trzeciej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) z dnia 26 czerwca 2023 r. (sprawa R 367/2022‑3).
W przedmiocie wniosku o przyjęcie odwołania do rozpoznania
2        Na mocy art. 58a akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przypadku odwołania wniesionego od orzeczenia Sądu dotyczącego decyzji niezależnej izby odwoławczej EUIPO Trybunał decyduje wcześniej o jego przyjęciu
do rozpoznania.
3        Na podstawie art. 58a akapit trzeci wspomnianego statutu odwołanie przyjmuje się do rozpoznania, w całości lub w części, zgodnie ze szczegółowymi przepisami określonymi w regulaminie postępowania przed Trybunałem, jeżeli występuje w nim kwestia istotna dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii.
4        Zgodnie z brzmieniem art. 170a § 1 regulaminu postępowania w sytuacjach, o których mowa w art. 58a akapit pierwszy wspomnianego statutu, wnoszący odwołanie załącza do niego wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania, w którym wyjaśnia, jaka kwestia istotna dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii występuje w odwołaniu, i który zawiera wszystkie niezbędne elementy, aby umożliwić Trybunałowi rozstrzygnięcie tego wniosku.
5        Zgodnie z art. 170b §§ 1 i 3 regulaminu postępowania Trybunał orzeka w przedmiocie wniosku o przyjęcie odwołania do rozpoznania w możliwie najkrótszym czasie postanowieniem z uzasadnieniem.
Argumentacja strony wnoszącej odwołanie
6        Na poparcie wniosku o przyjęcie odwołania do rozpoznania strona wnosząca odwołanie podnosi, że występują w nim kwestie istotne dla jedności, spójności i rozwoju prawa Unii w rozumieniu art. 58a akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
7        Jej zdaniem kwestie te dotyczą definicji pojęcia „poinformowanego użytkownika” wzoru w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. 2002, L 3, s. 1), gdy taki wzór, po pierwsze, dotyczy elementu większej całości, która jest niedookreślona, a po drugie, wykazuje cechy techniczne.
8        Aby prawidłowo zdefiniować to pojęcie, konieczne jest ustalenie, czy należy uwzględnić jedynie „pytania, jakie stawia sobie osoba kupująca produkt końcowy zawierający wzór wspólnotowy”, czy również „pytania poprzedzające zakup produktów zawierających wzór wspólnotowy […], które następnie wykorzystane zostaną w produkcie złożonym”.
9        Strona wnosząca odwołanie podnosi, że kwestie te nie były jeszcze rozpatrywane przez Trybunał oraz że u podstaw jej odwołania leży „potrzeba właściwego ukształtowania” orzecznictwa dotyczącego tych kwestii, „[które są] też niezbędn[e] dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy”. Dodaje ona, że wprawdzie wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie C‑211/24, LEGO (Pojęcie poinformowanego użytkownika wzoru), toczącej się przed Trybunałem w dniu wniesienia niniejszego odwołania, dotyczy definicji pojęcia „poinformowanego użytkownika” wzoru w rozumieniu rozporządzenia nr 6/2002, to jednak odnosi się on do problematyki odmiennej od tej, która została poruszona w niniejszym odwołaniu. Niemniej fakt, że wystąpiono z takim wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, potwierdza istotność kwestii prawnych podniesionych w tym odwołaniu.
10      Strona wnosząca odwołanie podnosi ponadto, że kwestie przedłożone Trybunałowi do rozpoznania w ramach tego odwołania przyczynią się do rozwoju prawa Unii, ponieważ wymagają wykładni szeregu przepisów rozporządzenia nr 6/2002, a mianowicie art. 4 ust. 2 lit. a) i b) oraz art. 4 ust. 3, art. 7 i art. 25 ust. 1 lit. b) w związku z art. 6 tego rozporządzenia.
Ocena Trybunału
11      Na wstępie należy stwierdzić, że to na stronie wnoszącej odwołanie spoczywa ciężar wykazania, że kwestie podnoszone w odwołaniu są istotne dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii (postanowienia: z dnia 10 grudnia 2021 r., EUIPO/The KaiKai Company Jaeger Wichmann, C‑382/21 P, EU:C:2021:1050, pkt 20; z dnia 14 marca 2025 r., Eurosemillas/CPVO, C‑774/24 P,
niepublikowane, EU:C:2025:190, pkt 12).
12      Poza tym, jak wynika z art. 58a akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z art. 170a § 1 i art. 170b § 4 regulaminu postępowania, wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania musi zawierać wszystkie niezbędne elementy, aby umożliwić Trybunałowi rozstrzygnięcie w przedmiocie przyjęcia odwołania do rozpoznania oraz określenie, w przypadku częściowego przyjęcia tego odwołania, zarzutów lub części odwołania, których powinna dotyczyć odpowiedź na odwołanie. Jako że mechanizm wstępnego przyjmowania odwołań do rozpoznania, przewidziany w art. 58a tego statutu, ma bowiem na celu ograniczenie kontroli sprawowanej przez Trybunał do kwestii istotnych dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii, jedynie zarzuty podnoszące takie kwestie i wykazane przez wnoszącego odwołanie mogą podlegać badaniu przez Trybunał w ramach procedury odwoławczej (postanowienia: z dnia 10 grudnia 2021 r., EUIPO/The KaiKai Company Jaeger Wichmann, C‑382/21 P, EU:C:2021:1050, pkt 21; z dnia 14 marca 2025 r., Eurosemillas/CPVO, C‑774/24 P,
niepublikowane, EU:C:2025:190, pkt 13).
13      Wobec powyższego wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania musi w każdym wypadku w sposób jasny i precyzyjny wskazywać zarzuty, na których odwołanie się opiera, z taką samą precyzją i jasnością określać kwestię prawną podnoszoną w każdym zarzucie, uściślać, czy ta kwestia jest istotna dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii, i podawać w sposób konkretny powody, dla których wspomniana kwestia jest istotna w świetle przywołanego kryterium. Co się tyczy w szczególności zarzutów odwołania, wniosek o przyjęcie do rozpoznania musi określać przepis prawa Unii lub orzecznictwo, które mogły zostać naruszone przez zaskarżony wyrok lub zaskarżone postanowienie, przedstawiać w sposób zwięzły naruszenie, którego miał się dopuścić Sąd, i wskazywać, w jakiej mierze wpłynęło ono na rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym wyroku lub postanowieniu. W razie gdy przywołane naruszenie prawa wynika z naruszenia orzecznictwa, wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania musi przedstawiać w sposób zwięzły, lecz jasny i precyzyjny, po pierwsze, gdzie występuje zarzucana sprzeczność, poprzez wskazanie zarówno punktów zaskarżonego wyroku lub postanowienia, które strona wnosząca odwołanie podważa, jak i punktów orzeczenia Trybunału lub Sądu, które jakoby nie zostały uwzględnione, a po drugie, konkretne powody, dla których taka sprzeczność powoduje powstanie kwestii istotnej dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii (postanowienia: z dnia 10 grudnia 2021 r., EUIPO/The KaiKai Company Jaeger Wichmann, C‑382/21 P, EU:C:2021:1050, pkt 22; z dnia 14 marca 2025 r., Eurosemillas/CPVO, C‑774/24 P,
niepublikowane, EU:C:2025:190, pkt 14).
14      Wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania, który nie zawiera elementów wyszczególnionych w poprzednim punkcie niniejszego postanowienia, od samego początku nie pozwala bowiem na wykazanie, że w odwołaniu występuje kwestia istotna dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii uzasadniająca jego przyjęcie do rozpoznania (postanowienia: z dnia 24 października 2019 r., Porsche/EUIPO, C‑613/19 P, EU:C:2019:905, pkt 16; z dnia 14 marca 2025 r., Eurosemillas/CPVO, C‑774/24 P,
niepublikowane, EU:C:2025:190, pkt 15).
15      W niniejszej sprawie z argumentacji przedstawionej w pkt 8 niniejszego postanowienia wynika, że chociaż strona wnosząca odwołanie wskazuje we wniosku o przyjęcie odwołania do rozpoznania kwestie, do których jej zdaniem Trybunał powinien się ustosunkować, to nie przedstawia ona w sposób jasny i precyzyjny zarzutów, na których opiera się odwołanie. Strona wnosząca odwołanie ogranicza się bowiem do wskazania, że u podstaw jej odwołania leży potrzeba właściwego ukształtowania orzecznictwa, które dotyczy tych kwestii. Nie wyjaśnia ona także wystarczająco precyzyjnie, w jaki sposób poprzez podnoszone przez nią nieustosunkowanie się do wspomnianych kwestii Sąd miałby naruszyć prawo w wyroku z dnia 9 października 2024 r., Jopp-Pol Eksport – Import Ryszard Jopp – Krzysztof Jopp/EUIPO – SmarTT (Nogi meblowe) (T‑554/23, EU:T:2024:681), i nie wskazuje przepisu lub przepisów prawa Unii, które miałyby zostać naruszone. Ponadto strona wnosząca odwołanie nie wyjaśnia konkretnie, dlaczego te kwestie są istotne dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii. W tym względzie poprzestaje ona na wskazaniu, bez dalszego uzasadnienia, że kwestie te są niezbędne do „rozstrzygnięcia niniejszej sprawy” i że jeżeli Trybunał „zechce [je] rozważyć – [będą one] miał[y] istotny wpływ dla zachowania jedności, spójności i rozwoju prawa Unii”.
16      W związku z powyższym złożony przez stronę wnoszącą odwołanie wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania nie spełnia wymogów określonych w pkt 13 niniejszego postanowienia.
17      Ponadto nawet przy założeniu, że pojęcie „poinformowanego użytkownika” wzoru w rozumieniu rozporządzenia nr 6/2002 nie zostało jeszcze zdefiniowane przez Trybunał, okoliczność, że Trybunał nie zajmował się dotychczas daną kwestią prawną, nie wystarcza sama w sobie do zakwalifikowania jej jako kwestii istotnej dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii. Autor wniosku o przyjęcie odwołania do rozpoznania jest
bowiem w każdym przypadku zobowiązany wykazać taką istotność poprzez przedstawienie ścisłych przesłanek nie tylko wskazujących na nowy charakter tej kwestii, ale również ukazujących powody, dla których wspomniana kwestia jest istotna w świetle tych kryteriów (postanowienie z dnia 14 marca 2025 r., Eurosemillas/CPVO, C‑774/24 P,
niepublikowane, EU:C:2025:190, pkt 19).
18      To samo dotyczy argumentu strony wnoszącej odwołanie, zgodnie z którym ustosunkowanie się Trybunału do wspomnianej kwestii przyczyniłoby się do rozwoju prawa Unii w obrębie przytoczonych przez nią przepisów rozporządzenia nr 6/2002. Przy założeniu bowiem, że takie ustosunkowanie wymagałoby dokonania wykładni wszystkich tych przepisów, strona wnosząca odwołanie nie przedstawia żadnego elementu, który mógłby wykazać, że wynik takiej wykładni byłby istotny dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii w rozumieniu art. 58a akapit trzeci statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
19      W tych okolicznościach należy stwierdzić, że złożony przez stronę wnoszącą odwołanie wniosek o przyjęcie odwołania do rozpoznania nie pozwala na ustalenie, że w odwołaniu podniesiono kwestię istotną dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii w rozumieniu art. 170a § 1 regulaminu postępowania.
20      Z powyższych względów odwołanie nie powinno zostać przyjęte do rozpoznania.
W przedmiocie kosztów
21      Zgodnie z art. 137 regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, który znajduje zastosowanie do postępowania odwoławczego na mocy art. 184 § 1 tego regulaminu, Trybunał orzeka o kosztach w postanowieniu kończącym postępowanie.
22      Ponieważ niniejsze postanowienie zostało wydane przed doręczeniem odwołania pozostałym uczestnikom postępowania, a w konsekwencji – zanim mogli oni ponieść koszty, należy orzec, że strona wnosząca odwołanie ponosi własne koszty.
Z powyższych względów Trybunał (izba ds. przyjmowania odwołań do rozpoznania) postanawia, co następuje:
1)      Odwołanie nie zostaje przyjęte do rozpoznania.
2)      Przedsiębiorstwo produkcyjno-usługowo-handlowe Jopp-Pol Eksport – Import Ryszard Jopp – Krzysztof Jopp sp.j. pokrywa własne koszty.
Sporządzono w Luksemburgu w dniu 29 kwietnia 2025 r.
Sekretarz
Prezes izby ds. przyjmowania
odwołań do rozpoznania
A. Calot Escobar
T. von Danwitz
*      Język postępowania: polski.