61995CJ0239_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-239/95,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τον Hendrik van Lier, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπουμένου από τον Jan Devadder, διευθυντή διοικήσεως στο Υπουργείο Εξωτερικών, Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας για την Ανάπτυξη, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Βελγίου, 4, rue des Girondins, residence Champagne,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να λάβει και, επικουρικώς, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 90/385/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα (ΕΕ L 189, σ. 17), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και ιδίως από το άρθρο 16 αυτής,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
συγκείμενο από τους Κ. Ν. Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler και J. L. Murray (εισηγητή), δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 15ης Φεβρουαρίου 1996,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 6 Ιουλίου 1995, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να λάβει και, επικουρικώς, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 90/385/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα (ΕΕ L 189, σ. 17, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και ιδίως από το άρθρο 16 αυτής.
2 Το άρθρο 16 της οδηγίας προβλέπει τα εξής:
"1. Πριν από την 1η Ιουλίου 1992, τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Ιανουαρίου 1993.
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κείμενα των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.
(...)"
3 Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει κοινοποίηση περί των εθνικών μέτρων για τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας και μη διαθέτοντας άλλα πληροφοριακά στοιχεία από τα οποία να μπορεί να συναγάγει ότι το Βασίλειο του Βελγίου είχε προβεί στη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, κάλεσε, με έγγραφο οχλήσεως της 14ης Οκτωβρίου 1992, τη Βελγική Κυβέρνηση να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.
4 Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία απάντηση, απηύθυνε στις 2 Ιουλίου 1993 στη Βελγική Κυβέρνηση, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, αιτιολογημένη γνώμη με την οποία επανέλαβε τις περιλαμβανόμενες στο έγγραφο οχλήσεως παρατηρήσεις. Η Επιτροπή κάλεσε τη Βελγική Κυβέρνηση να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα για τη συμμόρφωση προς την αιτιολογημένη γνώμη εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της γνώμης αυτής.
5 Καμία απάντηση στην αιτιολογημένη αυτή γνώμη δεν περιήλθε στην Επιτροπή εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Πάντως, με έγγραφο της 28ης Μαρτίου 1995, η Βελγική Κυβέρνηση πληροφόρησε την Επιτροπή ότι είχε υποβληθεί στο ανώτατο συμβούλιο υγιεινής ένα σχέδιο βασιλικού διατάγματος για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη.
6 Η Επιτροπή, μη έχοντας ενημερωθεί ως προς τη συνέχεια αυτής της διαδικασίας εκδόσεως του βασιλικού διατάγματος, άσκησε την παρούσα προσφυγή.
7 Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Βελγική Κυβέρνηση εκθέτει ότι το ανώτατο συμβούλιο υγιεινής και ο επί των οικονομικών επιθεωρητής εξέδωσαν ευνοϊκή γνωμοδότηση επί του σχεδίου βασιλικού διατάγματος για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, αλλά ότι απαιτείται περαιτέρω η γνωμοδότηση του Conseil d' Etat.
8 Επισημαίνεται ότι την 1η Ιουλίου 1992, ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, το Βασίλειο του Βελγίου δεν είχε ακόμη λάβει μέτρα για τη θέση της σε ισχύ.
9 Υπό τις συνθήκες αυτές, διαπιστώνεται ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 της οδηγίας αυτής.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
10 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι το καθού ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 90/385/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ενεργά εμφυτεύσιμα ιατρικά βοηθήματα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 της οδηγίας αυτής.
2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.