EMESA SUGAR / COMMISSIE 
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT 
14 augustus 1998 * 
In zaak T-44/98 R, 
Emesa Sugar (Free Zone) NV, vennootschap naar Arubaans recht, gevestigd te 
Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van der Wal, advocaat bij de Hoge 
Raad der Nederlanden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore 
van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, 
verzoekster, 
tegen 
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door T. van 
Rijn, juridisch adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem­
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, 
Kirchberg, 
verweerster, 
ondersteund door 
Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door J. Huber en G. Houttuin, 
juridisch adviseurs, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg 
* Procestaal: Nederlands. 
II-3081
BESCHIKKING VAN 14. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
bij A. Morbilli, directeur-generaal van de directie juridische zaken van de Europese 
Investeringsbank, Boulevard Konrad Adenauer 100, 
Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta en M. López-
Monis Gallego, beiden abogado del Estado bij de dienst communautaire geschillen, 
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambas­
sade, Boulevard E. Servais 4-6, 
en 
Franse Republiek, vertegenwoordigd door C. Chavance, secretaris buitenlandse 
zaken, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse 
ambassade, Boulevard Joseph II, 8 B, 
intervenienten, 
betreifende enerzijds een verzoek om opschorting van de uitvoering van de 
beschikking van de Commissie van 23 december 1997 (VI/51329), houdende afwij­
zing van een aanvraag van verzoekster om afgifte van een invoercertificaat voor 
suiker, en anderzijds een verzoek om voorlopige maatregelen, strekkende tot een 
verbod aan de Commissie om artikel 108 ter van besluit 91/482/EEG van de Raad 
van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de 
Europese Economische Gemeenschap (PB L 263, biz. 1), zoals gewijzigd, en/of 
verordening (EG) nr. 2553/97 van de Commissie van 17 december 1997 betreffende 
de afgifte van invoercertificaten voor bepaalde producten van de GN-codes 1701, 
1702, 1703 en 1704 met ACS/LGO-oorsprongscumulatie (PB L 349, biz. 26) toe te 
passen, 
geeft 
II - 3082
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG 
de navolgende 
Beschikking 
Juridische context 
1 Het eiland Aruba maakt deel uit van de met de Gemeenschap geassocieerde landen 
en gebieden overzee (hierna: „LGO"). De associatie van de LGO met de Gemeen­
schap wordt geregeld in het vierde deel van het EG-Verdrag en in het krachtens 
artikel 136, tweede alinea, van het Verdrag vastgestelde besluit 91/482/EEG van de 
Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee 
met de Europese Economische Gemeenschap (PB L 263, blz. 1; hierna: „LGO-
besluit"). 
2 Artikel 133, lid 1, van het Verdrag bepaalt, dat de goederen van oorsprong uit de 
LGO bij hun invoer in de lidstaten delen in de algehele afschaffing van douane­
rechten, die overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag tussen de lidstaten 
heeft plaatsgevonden. 
3 In zijn oorspronkelijke versie bepaalde artikel 101, lid 1, van het LGO-besluit: 
„Producten van oorsprong uit de LGO mogen met vrijdom van douanerechten en 
heffingen van gelijke werking in de Gemeenschap worden ingevoerd." 
II - 3083
BESCHIKKING VAN 14. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
4 Artikel 102 van ditzelfde besluit bepaalde: 
„De Gemeenschap past bij de invoer van producten van oorsprong uit de LGO 
geen kwantitatieve beperkingen, noch maatregelen van gelijke werking toe." 
5 Artikel 108, lid 1, eerste streepje, van het LGO-besluit verwijst voor de definitie 
van het begrip „producten van oorsprong" en de desbetreffende methoden van 
administratieve samenwerking naar bijlage II bij dit besluit (hierna: „bijlage II"). 
6 Volgens artikel 1 van bijlage II wordt een product als van oorsprong uit de LGO, 
uit de Gemeenschap of uit de staten in Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille 
Oceaan (hierna: „ACS-staten") beschouwd, indien het aldaar ofwel geheel en al is 
verkregen, ofwel toereikend is verwerkt. 
7 Artikel 6, lid 2, van deze bijlage bepaalt, dat wanneer geheel en al in de Gemeen­
schap of in de ACS-staten verkregen producten in de LGO worden be- of ver­
werkt, zij worden geacht geheel en al in de LGO te zijn verkregen. Krachtens deze 
regel, de zogenoemde „ACS/LGO-oorsprongscumulatie", kon suiker van oor­
sprong uit de ACS-staten, die in de LGO een bepaalde be- of verwerking had 
ondergaan, dus onbelemmerd met vrijdom van douanerechten in de Gemeenschap 
worden ingevoerd. 
8 Het LGO-besluit geldt volgens artikel240, lid 1, voor een op 1 maart 1990 
ingaande periode van 10 jaar. Volgens lid 3, sub a en b, van dat artikel stelt de Raad 
vóór het verstrijken van de eerste periode van vijf jaar met eenparigheid van stem­
men, op voorstel van de Commissie, naast de financiële steun van de Gemeenschap 
voor de tweede periode van vijf jaar, in voorkomend geval, de wijzigingen van het 
LGO-besluit vast die de bevoegde autoriteiten van de LGO hierop eventueel wen­
sen aan te brengen, of die de Commissie eventueel voorstelt op grond van haar 
II - 3084
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
eigen ervaring of in verband met wijzigingen waarover tussen de Gemeenschap en 
de ACS-staten wordt onderhandeld. 
9 In een mededeling aan de Raad over de tussentijdse herziening van de associatie 
van de LGO met de Europese Gemeenschap [document COM(94) 538 def. van 
21 december 1994] heeft de Commissie diverse aanpassingen van deze associatie 
voorgesteld. 
10 Op 16 februari 1996 heeft de Commissie bij de Raad een voorstel ingediend voor 
een besluit tot tussentijdse aanpassing van het LGO-besluit (PB C 139, blz. 1). In 
de zesde en de zevende overweging van de considerans van dit voorstel stelde de 
Commissie, dat de vrije toegang voor alle producten van oorsprong uit de LGO en 
de handhaving van de ACS/LGO-oorsprongscumulatie hadden geleid tot de vast­
stelling, dat twee communautaire doelstellingen met elkaar in botsing konden 
komen, namelijk de ontwikkeling van de LGO en het gemeenschappelijk land­
bouwbeleid. 
11 In een streven om het risico van deze botsing op te heffen, heeft de Raad besluit 
97/803/EG van de Raad van 24 november 1997 tot tussentijdse herziening van 
besluit 91/482/EEG betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee 
met de Europese Economische Gemeenschap vastgesteld (PB L 329, blz. 50; 
hierna: „besluit 97/803"). 
12 In de zevende overweging van de considerans van dit besluit wordt verklaard: 
„(...) dat nieuwe verstoringen moeten worden voorkomen door maatregelen die de 
regelmaat van het handelsverkeer bevorderen en tegelijkertijd verenigbaar zijn met 
het gemeenschappelijk landbouwbeleid". 
II - 3085
BESCHIKKING VAN 14. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
13 Hiertoe zijn bij besluit 97/803 in het LGO-besluit de artikelen 108 bis en 108 ter 
ingevoegd, die voor respectievelijk rijst en suiker de ACS/LGO-
oorsprongscumulatie toestaan ten belope van een bepaalde jaarhoeveelheid. 
14 Zo wordt in artikel 108 ter, leden 1 en 2, van het LGO-besluit bepaald: 
„1. (...) de oorsprongscumulatie ACS/LGO als bedoeld in artikel 6 van bijlage II 
[wordt] toegestaan ten belope van een jaarhoeveelheid van 3 000 ton suiker. 
2. Voor de toepassing van de in lid 1 bedoelde ACS/LGO-cumulatieregels wordt 
persing tot suikerklontjes of kleuring als voldoende beschouwd om een product 
LGO-oorsprongskarakter te verlenen." 
15 Bij besluit 97/803 zijn eveneens de artikelen 101, lid 1, en 102 van het LGO-besluit 
gewijzigd, die thans luiden als volgt: 
„Artikel 101 
1. Producten van oorsprong uit de LGO mogen vrij van invoerrechten in de 
Gemeenschap worden ingevoerd. 
(...) 
II - 3086
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
Artikel 102 
Onverminderd de artikelen 108 bis en 108 ter past de Gemeenschap bij de invoer 
van producten van oorsprong uit de LGO geen kwantitatieve beperkingen, noch 
maatregelen van gelijke werking toe." 
16 Op 17 december 1997 stelde de Commissie verordening (EG) nr. 2553/97 betref­
fende de afgifte van invoercertificaten voor bepaalde producten van de GN-codes 
1701, 1702, 1703 en 1704 met ACS/LGO-oorsprongscumulatie vast (PB L 349, 
biz. 26; hierna: „toepassingsverordening"). Deze verordening, die op 19 december 
1997 in werking was getreden, is evenwel pas van toepassing met ingang van 
1 januari 1998. 
17 Bij artikel 8, derde alinea, van deze verordening is in een overgangsregeling voor­
zien; deze bepaling luidt als volgt: 
„Invoercertificaten waarvoor aanvragen zijn ingediend tussen 10 en 31 december 
1997, worden (...) door de lidstaten afgegeven na voorafgaande toestemming van de 
diensten van de Commissie, in de volgorde waarin ze zijn ingediend, en voor niet 
meer dan de voor de Gemeenschap beschikbare maximumhoeveelheid van 
3 000 ton." 
Feiten en procesverloop 
18 Sedert april 1997 exploiteert verzoekster op het eiland Aruba een suikerfabriek en 
exporteert zij suiker naar de Gemeenschap. 
II - 3087
BESCHIKKING VAN 14. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
19 Aangezien op Aruba geen suiker wordt geproduceerd, koopt verzoekster de suiker 
bij in ACS-staten gevestigde rietsuikerraffinaderijen. Deze suiker wordt naar 
Aruba getransporteerd en daar be- en verwerkt tot gereed product. De be- en ver­
werking bestaat uit: het reinigen van de suiker, het malen van de suiker (de zoge­
naamde „milling", waardoor de suiker de gewenste korrelgrootte krijgt, al naar 
gelang de specificatie van de afnemer) en het verpakken. Verzoeksters fabriek heeft 
volgens haar een minimum be- en verwerkingscapaciteit van 34 000 ton suiker per 
jaar. 
20 Op 19 december 1997 diende verzoekster krachtens artikel 8, derde alinea, van de 
toepassingsverordening bij de bevoegde nationale instantie een aanvraag voor 
afgifte van een invoercertificaat voor 3 010 ton suiker in. Die aanvraag werd op 
22 december 1997 aan de Commissie voorgelegd. 
21 Bij een tot de bevoegde nationale instantie gerichte beschikking van 23 december 
1997 (VI/51329; hierna: „bestreden beschikking") verklaarde de Commissie deze 
aanvraag niet-ontvankelijk, op grond dat zij betrekking had op een hoeveelheid die 
de in artikel 8, derde alinea, van de toepassingsverordening voorziene maximale 
hoeveelheid te boven ging. 
22 Bij op 10 maart 1998 ter griffie van het Gerecht neergelegd verzoekschrift heeft 
verzoekster krachtens artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag beroep tot nietig­
verklaring van de bestreden beschikking ingesteld. 
23 Bij op 10 april 1998 ter griffie van het Gerecht ingeschreven afzonderlijke akte 
heeft zij tevens krachtens artikel 185 van het Verdrag een verzoek ingediend tot 
opschorting van de uitvoering van de bestreden beschikking totdat het Gerecht 
uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak, en krachtens artikel 186 van het Verdrag 
een verzoek om voorlopige maatregelen, strekkende tot een verbod aan de Com­
missie om gedurende die periode de bepalingen van de toepassingsverordening en/ 
of artikel 108 ter van het LGO-besluit toe te passen, voor zover op basis van deze 
bepalingen de invoer in de Gemeenschap van suiker met LGO-oorsprong wordt 
beperkt. 
II - 3088
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
24 De Commissie heeft haar schriftelijke opmerkingen betreffende het verzoek in 
kort geding ingediend op 5 mei 1998. 
25 Bij respectievelijk op 23 april, 13 mei en 12 juni 1998 ter griffie van het Gerecht 
neergelegde verzoekschriften hebben het Koninkrijk Spanje, de Raad en de Franse 
Republiek verzocht om in de onderhavige procedure te mogen interveniëren ter 
ondersteuning van de conclusies van verweerster. Bij beschikkingen van 12 mei, 
25 mei en 16 juni 1998 heeft de president van het Gerecht hen toegelaten tot inter­
ventie in het kader van de procedure in kort geding. 
26 Bij op 8 mei 1998 ter griffie van het Gerecht ingeschreven verzoekschrift heeft de 
regering van Aruba, vertegenwoordigd door P. V. F. Bos en M. M. Slotboom, advo­
caten te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van 
Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11, verzocht in de onderhavige 
procedure te mogen interveniëren ter ondersteuning van de conclusies van ver­
zoekster. 
27 Dit laatste verzoek is overeenkomstig artikel 116, lid 1, van het Reglement voor de 
procesvoering aan partijen betekend. 
28 Bij op 12 mei 1998 ter griffie van het Gerecht neergelegde brief heeft verzoekster 
verklaard, zich niet tegen het betrokken verzoek te verzetten. De Raad heeft niet 
binnen de gestelde termijn opmerkingen betreffende dit verzoek ingediend, 
29 Bij faxbericht van 27 mei 1998 heeft de griffie van het Gerecht de regering van 
Aruba uitgenodigd om bij de hoorzitting aanwezig te zijn, zonder dat nochtans 
met betrekking tot het verzoek tot interventie een standpunt werd bepaald. Haar is 
een afschrift van het verzoek in kort geding, alsmede van de opmerkingen van de 
Commissie betekend. 
II - 3089
BESCHIKKING VAN 14. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
30 Partijen zijn in hun mondelinge toelichtingen gehoord op 22 juni 1998. 
In rechte 
Het verzoek tot interventie 
31 Aruba wordt uitdrukkelijk vermeld in bijlage IV bij het Verdrag, betreffende de 
LGO waarop de bepalingen van het vierde deel van het Verdrag van toepassing 
zijn. 
32 Dienaangaande bepalen de artikelen 132, lid 1, en 133, lid 1, van het Verdrag: 
„Artikel 132 
1. De lidstaten passen op hun handelsverkeer met de [LGO] de regeling toe welke 
zij krachtens dit Verdrag tegenover elkaar zijn aangegaan. 
(...) 
Artikel 133 
1. De goederen van oorsprong uit de [LGO] delen bij hun invoer in de lidstaten in 
de algehele afschaffing van douanerechten die overeenkomstig de bepalingen van 
dit Verdrag tussen de lidstaten geleidelijk plaatsvindt." 
II - 3090
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
33 Opgemerkt zij, dat het Gerecht in zijn arrest van 14 september 1995, Antillean 
Rice Mills e.a./Commissie (T-480/93 en T-483/93, Jurispr. blz. 11-2305, punt 92), 
waartegen thans hogere voorziening bij het Hof aanhangig is (C-390/95 P), heeft 
geoordeeld, dat de uitvoering van de in de artikelen 131 tot en met 135 van het 
Verdrag beschreven regeling betreffende de associatie van de LGO met de 
Gemeenschap „een dynamisch proces" is en dat de wijze van toepassing van de 
regeling overeenkomstig artikel 136, tweede alinea, van het Verdrag bij besluit van 
de Raad moet worden vastgesteld. 
34 Het heeft beklemtoond (punt 93), dat de toepassingsbepalingen die de Raad aldus 
vaststelt, de associatie van de LGO moeten helpen verdiepen teneinde het handels­
verkeer uit te breiden en in gezamenlijke inspanning de economische en sociale 
ontwikkeling te bevorderen, zonder evenwel afbreuk te doen aan de totstandbren­
ging van een gemeenschappelijk beleid op het gebied van de landbouw. 
35 Ten slotte heeft het daaraan toegevoegd (punt 94), dat bij het LGO-besluit voor 
het eerst het beginsel van vrije toegang tot de Gemeenschap werd toegepast op 
landbouwproducten van oorsprong uit de LGO. 
36 Bij artikel 108 ter van het LGO-besluit, dat bij besluit 97/803 is ingevoegd, wordt 
evenwel een kwantitatieve beperking van de invoer van suiker van oorsprong uit 
de ACS-staten vastgesteld; daarin worden namelijk de jaarlijkse hoeveelheden 
bepaald waarvoor de ACS/LGO-oorsprongscumulatieregel geldt. 
37 Volgens verzoekster is dit artikel 108 ter onwettig, aangezien het in strijd is met in 
het bijzonder de artikelen 132 en 133 van het Verdrag. Door deze onwettigheid 
worden eveneens de bepalingen van de toepassingsverordening getroffen, aange­
zien deze zijn vastgesteld tot nadere regeling van de voorwaarden voor de afgifte 
van invoercertificaten voor de in dit artikel 108 ter genoemde producten. Bijgevolg 
ontbeert de bestreden beschikking iedere rechtsgrondslag. 
II - 3091
BESCHIKKING VAN 14. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
38 Aangezien Aruba als LGO aanspraak kan maken op de bij de bepalingen van het 
vierde deel van het Verdrag, alsmede bij het LGO-besluit ingestelde regeling 
betreffende het handelsverkeer, dient te worden erkend dat Aruba belang heeft bij 
de beslissing van onderhavig rechtsgeding in de zin van artikel 37, tweede alinea, 
van 's Hofs Statuut-(EG), dat krachtens artikel 46 van dit statuut van toepassing is 
op het Gerecht, aangezien het geding in wezen de wettigheid van de bij 
artikel 108 ter van het LGO-besluit ingevoerde kwantitatieve beperking betreft. 
39 Bijgevolg dient de regering van Aruba te worden toegelaten tot interventie ter 
ondersteuning van de conclusies van verzoekster in onderhavige procedure in kort 
geding. 
Het verzoek om voorlopige maatregelen 
40 Krachtens de artikelen 185 en 186 van het Verdrag, juncto artikel 4 van besluit 
88/591/EGKS, EEG, Euratom van de Raad van 24 oktober 1988 tot instelling van 
een Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (PB L 319, 
blz. 1), zoals gewijzigd bij besluit 93/350/Euratom, EGKS, EEG van de Raad van 
8 juni 1993 (PB L 144, blz. 21), kan het Gerecht, indien het van oordeel is dat de 
omstandigheden zulks vereisen, opschorting van de uitvoering van de bestreden 
handeling of de noodzakelijke voorlopige maatregelen gelasten. 
41 Artikel 104, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering bepaalt, dat een ver­
zoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging slechts kan worden ontvangen, 
indien de verzoeker tegen de betrokken handeling beroep heeft ingesteld bij het 
Gerecht. Volgens lid 2 van dit artikel moeten verzoeken om voorlopige maatrege­
len een duidelijke omschrijving bevatten van de omstandigheden waaruit het 
spoedeisend karakter van het verzoek blijkt, alsmede de middelen, zowel feitelijk 
II - 3092
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
als rechtens, op grond waarvan de maatregel waartoe wordt geconcludeerd, aan­
vankelijk gerechtvaardigd (fumus boni juris) voorkomt. Dit zijn cumulatieve voor­
waarden, zodat het verzoek om voorlopige maatregelen moet worden afgewezen, 
wanneer aan een van deze voorwaarden niet wordt voldaan [beschikking van de 
president van het Hof van 14 oktober 1996, SCK en FNK/Commissie, 
C-268/96 P(R), Jurispr. blz. I-4971, punt 30]. 
42 In casu zijn er termen aanwezig om eerst de voorwaarden betreffende de spoed­
eisendheid te onderzoeken. 
Argumenten van partijen 
43 Verzoekster stelt, dat de opschorting van de uitvoering van de bestreden beschik­
king noodzakelijk is om te voorkomen dat zij ernstige en onherstelbare schade 
lijdt. 
44 De jaarlijkse hoeveelheid suiker waarvoor de ACS/LGO-oorsprongs-
cumulatieregel geldt, en die bij besluit 97/803 op 3 000 ton voor de gehele 
LGO-suikerindustrie is vastgesteld (zie punt 14 supra), komt volgens haar overeen 
met de productie die maandelijks in verzoeksters fabriek wordt be- en verwerkt en 
kan zelfs niet de financiële rentabiliteit van één enkele suikerfabriek in de LGO 
verzekeren. 
45 De toepassing van besluit 97/803, de toepassingsverordening en de bestreden 
beschikking heeft reeds tot beëindiging van verzoeksters commerciële activiteiten 
op Aruba en sluiting van haar fabriek geleid. Dit is volgens haar het gevolg van de 
bij besluit 97/803 ingevoerde kwantitatieve beperking, alsmede van de uitsluiting 
van „milling" (zie punt 19 supra) van de lijst van be- of verwerkingen die als vol­
doende worden beschouwd opdat ACS-suiker als van oorsprong uit de LGO kan 
worden beschouwd. 
II - 3093
BESCHIKKING VAN 14. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
46 De staking van haar activiteiten door verzoekster heeft overigens tot een ontman­
teling van haar fabriek geleid, waarbij de machines zijn „‚mothballed' [buiten 
bedrijf gesteld en geprepareerd]". 
47 In het bijzonder met een beroep op de vonnissen in kort geding van 17 oktober 
1997 (zaak 97/1405) en 19 december 1997 (zaak 97/1657) van de president van de 
Arrondissementsrechtbank 's Gravenhage stelt verzoekster, dat de thans als gevolg 
van de bestreden beschikking geleden schade ernstig en onherstelbaar is. Zij merkt 
op dat in deze vonnissen is vastgesteld, dat „voor haar ernstige en volstrekt onher­
stelbare schade dreigt". 
48 Haars inziens is haar schade ernstig, omdat de algehele beëindiging van haar com­
merciële activiteiten zal leiden tot: beëindiging van afnameovereenkomsten met 
haar afnemers, verlies van haar positie op de markt, voortijdige beëindiging van 
leveringsovereenkomsten met de rietsuikerproducent in Trinidad en Tobago, ver­
lies van vertrouwen van de investeerders, verlies van kredietfaciliteiten en ontsla­
gen. Bijgevolg is een zeer omvangrijke financiële schade voor verzoekster en haar 
aandeelhouders te verwachten. 
49 Sedert de ingebruikneming van de fabriek op Aruba in april 1997 is door verzoek­
ster ongeveer 10 000 ton suiker van oorsprong uit de ACS-staten verwerkt en naar 
de Gemeenschap uitgevoerd. Door besluit 97/803 werd met ingang van 1 december 
1997 deze export evenwel volledig onmogelijk gemaakt en verzoeksters 
bedrijfsomzet tot nihil gereduceerd. 
50 De aard van haar investeringen en de ontoereikende bezetting van haar fabriek 
staan verzoekster niet toe, het verloop van de procedure in de hoofdzaak af te 
wachten. Zij stelt dat aangezien haar activiteiten zijn gestaakt, de opeising van de 
financiering naar alle waarschijnlijkheid tot haar faillissement zal leiden, indien 
haar vordering in kort geding niet wordt toegewezen. 
II - 3094
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
51 De door verzoekster geleden schade is haars inziens eveneens onherstelbaar. Ener­
zijds zal een begroting van de schade te zijner tijd bijzonder moeilijk zijn en ander­
zijds zal de schadevergoeding verzoekster niet kunnen terugbrengen in de positie 
waarin zij in 1997 verkeerde (beschikking Hof van 12 juli 1990, Commissie/ 
Duitsland, C-195/90 R, Jurispr. blz. I-3351). 
52 Zelfs indien in dit stadium van de procedure zou komen vast te staan dat verzoek­
sters schade beperkt is tot zuiver geldelijke schade, quod non, dan nog zou de vor­
dering in kort geding niet om die reden behoren te worden afgewezen. 
53 Volgens de rechtspraak dient de rechter in kort geding namelijk aan de hand van de 
bijzondere omstandigheden van het geval na te gaan of de belanghebbende zonder 
de gevraagde voorlopige maatregelen een schade dreigt te lijden die na de beslissing 
op het beroep in de hoofdzaak niet meer kan worden goedgemaakt. 
54 Dit criterium moet volgens haar ook worden onderzocht wanneer de gestelde 
schade zuiver geldelijk is (beschikking van de president van het Gerecht van 
29 september 1993, Hogan/Hof van Justitie, T-497/93 R II, Jurispr. blz. II-1005). 
De mogelijkheid om een procedure tot schadevergoeding krachtens artikel 215 van 
het Verdrag in te stellen, betekent niet dat er geen sprake is van ernstige en onher­
stelbare schade (beschikking van de president van het Hof van 21 augustus 1981, 
Agricola Commerciale Olio e.a./Commissie, 232/81 R, Jurispr. blz. 2193). 
55 Verzoekster concludeert, dat, aangezien zij failliet dreigt te gaan (beschikking van 
de president van het Gerecht van 26 oktober 1994, Transacciones Marítimas e.a. 
/Commissie, T-231/94 R, T-232/94 R en T-234/94 R, Jurispr. blz. 11-885, 
II - 3095
BESCHIKKING VAN 14. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
punt 42), of althans een uitzonderlijk zware financiële belasting te dragen heeft in 
afwachting van de beslissing ten gronde in de hoofdzaak (beschikking van de pre­
sident van het Gerecht van 25 augustus 1994, Aristrain/Commissie, T-156/94 R, 
Jurispr. blz. II-715, punt 33), in casu moet worden aangenomen dat aan de criteria 
voor spoedeisendheid is voldaan. 
56 De Commissie betoogt, dat verzoekster niet heeft bewezen dat aan de voorwaarde 
betreffende de urgentie is voldaan. 
57 In het bijzonder heeft verzoekster niet aangetoond, dat de bestreden beschikking 
tot onomkeerbare gevolgen voor haar zal leiden die niet na een eventueel arrest 
waarbij de bestreden beschikking nietig wordt verklaard, ongedaan kunnen wor­
den gemaakt. 
58 De gestelde schade is louter financieel. Bijgevolg kan zij niet als onherstelbaar wor­
den aangemerkt, omdat zij achteraf kan worden vergoed. 
59 In elk geval is verzoeksters financiële situatie onvoldoende duidelijk gemaakt en 
met bewijzen gestaafd om de rechter in kort geding in staat te stellen, haar verzoek 
om opschorting van de uitvoering toe te wijzen. 
60 Ten slotte gaat de Commissie in op de vraag, in hoeverre verzoekster de eventuele 
schade zelf kan dragen totdat het Gerecht uitspraak doet op het beroep in de 
hoofdzaak. Dienaangaande beroept zij zich op een artikel van het tijdschrift Busi­
ness Magazine Management Team van 30 januari 1998, waaruit blijkt dat verzoek­
ster banden met de Braziliaans-Amerikaanse staalonderneming Emesa heeft. 
II - 3096
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
Beoordeling door de rechter in kort geding 
61 De rechter in kort geding dient na te gaan, of het bij eventuele nietigverklaring van 
de bestreden handeling door het Gerecht mogelijk is, de situatie die door onmid­
dellijke uitvoering van deze handeling zal ontstaan, terug te draaien en, omgekeerd, 
of opschorting van de uitvoering van deze handeling belet dat de handeling nog 
volledige werking krijgt, wanneer het beroep in de hoofdzaak zou worden verwor­
pen (zie met name beschikking van de president van het Hof van 11 mei 1989, 
Radio Teleris Eireann e.a./Commissie, 76/89 R, 77/89 R en 91/89 R, Jurispr. 
blz. 1141, punt 15). 
62 Volgens vaste rechtspraak moet de spoedeisendheid van een verzoek in kort geding 
worden getoetst aan de vraag, of een voorlopige beslissing noodzakelijk is ter 
voorkoming van ernstige en onherstelbare schade voor de partij die om de voor­
lopige maatregel verzoekt. De partij die om opschorting van de uitvoering van een 
bestreden beschikking verzoekt, moet het bewijs leveren, dat zij niet op de uit­
spraak in de hoofdzaak kan wachten zonder ernstige en onherstelbare schade te 
lijden (zie met name beschikking van de president van het Gerecht van 12 mei 
1995, SNCF en British Railways/Commissie, T-79/95 R en T-80/95 R, Jurispr. 
blz. II-1433, punt 36). 
63 Om te bepalen welke eisen in casu aan het bewijs moeten worden gesteld, zij eraan 
herinnerd, dat de artikelen 108 bis en 108 ter, waarbij jaarlijkse tariefcontingenten 
voor de uitvoer van rijst en suiker naar de Gemeenschap worden ingesteld, het 
LGO-besluit wijzigen, dat vóór de herziening bij besluit 97/803 geen enkele beper­
king bevatte betreffende de toepassing van de ACS/LGO-oorsprongs-
cumulatieregel op deze beide producten. 
64 In de zevende overweging van de considerans van besluit 97/803 wordt uitdruk­
kelijk gesteld, dat de Raad deze nieuwe artikelen in het LGO-besluit heeft inge­
voegd om te voorkomen dat twee doelstellingen van het Verdrag, namelijk de ont­
wikkeling van de LGO en het gemeenschappelijk landbouwbeleid, met elkaar in 
botsing zouden kunnen komen. De vrije toegang voor alle producten van oor-
II - 3097
BESCHIKKING VAN 14. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
sprong uit de LGO en de ACS/LGO-oorsprongscumulatie die bij het LGO-
besluit waren ingesteld, hadden namelijk tot ernstige verstoringen op de com­
munautaire markt geleid, naar aanleiding waarvan meermaals vrijwarings-
maatregelen moesten worden vastgesteld. 
65 De betrokken tariefcontingenten zijn, zoals de Commissie en de Franse regering 
tijdens de hoorzitting hebben betoogd, ingevoerd om de suikerimporten vanuit de 
LGO in de Gemeenschap binnen grenzen te houden die verenigbaar zijn met het 
evenwicht op de communautaire suikermarkt. Zonder enige kwantitatieve beper­
king zou dit evenwicht namelijk gevaar kunnen lopen, waardoor de producenten 
van de Gemeenschap zouden worden benadeeld. Zoals de Commissie en de Franse 
regering, zonder op dit punt door verzoekster te zijn weersproken, hebben ver­
klaard, zou elke hoeveelheid suiker die boven de huidige invoerplafonds zou wor­
den ingevoerd, een overschot op de communautaire markt teweegbrengen. In dat 
geval zou het evenwicht slechts kunnen worden hersteld door het productiequo­
tum van de producenten van de Gemeenschap te verlagen. 
66 In casu dient eveneens te worden opgemerkt dat de Raad bij de vaststelling van 
besluit 97/803 gebruik heeft gemaakt van zijn discretionaire bevoegdheid ten aan­
zien van de keuze van de meest geschikte maatregel ter voorkoming van verstorin­
gen op de communautaire suikermarkt (beschikking van de president van het 
Gerecht van 2 maart 1998, Regering van de Nederlandse Antillen/Raad, 
T-310/97 R, Jurispr. blz. II-455, punt 64). 
67 Teneinde te voorkomen dat de rechter in kort geding door opschorting van de uit­
voering van de bestreden beschikking waarbij toepassing aan de bepalingen van 
artikel 108 ter van het LGO-besluit wordt gegeven, afbreuk doet aan deze discre­
tionaire bevoegdheid, kan verzoeksters vordering slechts worden toegewezen, 
indien de spoedeisendheid van de gevorderde maatregelen onbetwistbaar voor­
komt (zie met name beschikking van de president van het Gerecht van 21 maart 
1997, Antonissen/Raad en Commissie, T-179/96 R, Jurispr. blz. II-425, punt 22, en 
beschikking Regering van de Nederlandse Antillen/Raad, reeds aangehaald, 
punt 65). 
68 Dit is op het eerste gezicht in casu niet het geval. 
II - 3098
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
69 Vastgesteld dient te worden, dat de door verzoekster gestelde schade een zuiver 
financieel karakter heeft. 
70 Zoals in de — eveneens heden uitgesproken — afzonderlijke beschikking in kort 
geding in de zaak Emesa Sugar/Raad (T-43/98 R, Jurispr. blz. II-3055, 
punten 64-70), is vastgesteld, kan de door verzoekster gestelde schade in beginsel 
worden becijferd en in voorkomend geval achteraf worden vergoed, indien ver­
zoekster in de hoofdzaak in het gelijk wordt gesteld. 
71 Volgens rechtspraak kan een zuiver financiële schade, uitzonderlijke omstandighe­
den daargelaten, evenwel niet als onherstelbaar worden beschouwd, wanneer zij 
achteraf financieel kan worden vergoed (zie beschikking van de president van het 
Hof van 18 oktober 1991, Abertal e.a./Commissie, C-213/91 R, Jurispr. 
blz. 1-5109, punt 24). 
72 In antwoord op een door de rechter in kort geding tijdens de hoorzitting gestelde 
vraag heeft verzoekster overigens bevestigd, dat de problemen in verband met een 
eventuele hervatting van de suikerproductie enkel van praktische aard zijn. 
73 Zij heeft evenwel betoogd, dat dienaangaande nog een eventueel juridisch pro­
bleem zou kunnen bestaan, namelijk de eventuele beslissing van de Raad om bij 
zijn herziening van het LGO-besluit, waarvan de geldigheidsduur uiterlijk op 
1 maart 2000 verstrijkt, het relevante juridische kader te wijzigen. 
74 Aangezien dit evenwel slechts een veronderstelling is, die uitgaat van toekomstige 
en onzekere gebeurtenissen, kan deze omstandigheid niet reeds thans rechtvaardi­
gen dat voorlopige maatregelen worden gelast. 
II - 3099
BESCHIKKING VAN W. 8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
75 Volgens vaste rechtspraak kan het bestaan van de in punt 71 bedoelde uitzonder­
lijke omstandigheden worden vastgesteld wanneer blijkt dat de belanghebbende 
zonder de gevorderde voorlopige maatregel in een situatie zou komen te verkeren 
die zijn bestaan zelf kan bedreigen of zijn marktaandeel onherstelbaar kan wijzigen 
(beschikking van de president van het Gerecht van 7 november 1995, Eridania e.a. 
/Raad, T-168/95 R, Jurispr. blz. II-2817, punt 42). 
76 Wat het economisch voortbestaan van de onderneming betreft, bepaalt verzoekster 
zich tot de verklaring, dat de toepassing van de bestreden beschikking alsmede van 
besluit 97/803 en de toepassingsverordening tot een onmiddellijke beëindiging van 
haar activiteiten en tot een algehele sluiting van haar onderneming heeft geleid. 
Volgens haar hebben de werknemers van het bedrijf de fabriek reeds verlaten en 
zijn de machines buiten bedrijf gesteld en opgeslagen („mothballed"), terwijl de 
leverings- en afnameovereenkomsten voorlopig zijn geschorst. 
77 Verzoekster stelt, dat zij failliet dreigt te gaan en dat indien de vordering in kort 
geding wordt afgewezen, de onderneming na de afwijzende beschikking binnen 
enkele weken failliet zou kunnen worden verklaard. 
78 Verzoekster heeft de gegrondheid van die stelling evenwel niet aangetoond. De 
processtukken noch de talrijke documenten die amper een week voor de terecht­
zitting zijn overgelegd — en die overigens niet zijn aanvaard omdat geen redenen 
zijn gegeven voor de laattijdige overlegging— bevatten immers voldoende gege­
vens over verzoeksters vermogenstoestand om de rechter in kort geding in staat te 
stellen verzoeksters financiële toestand te beoordelen en uit te maken, of er ern­
stige gronden zijn om aan te nemen dat verzoekster zonder voorlopige maatregelen 
niet zal kunnen overleven totdat het Gerecht uitspraak doet op het beroep in de 
hoofdzaak. 
79 Bovendien heeft verzoekster geen gegevens verstrekt over de rentabiliteit van haar 
bedrijf en heeft zij met name niet aangegeven, welke jaarlijkse hoeveelheid suiker 
absoluut nodig is om haar overleven tot aan de uitspraak op het beroep in de 
II-3100
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
hoofdzaak te garanderen. De in haar memories vervatte stelling, dat zij 34 000 ton 
suiker per jaar moet kunnen exporteren om levensvatbaar te blijven, is een loutere 
bewering, waarvan niet is aangetoond dat zij in overeenstemming is met de feiten, 
en waaruit derhalve geen enkele gevolgtrekking kan worden gemaakt. 
80 Bijgevolg heeft verzoekster niet het bewijs van een voor haar dreigend faillissement 
geleverd, ofschoon de bewijslast op haar rust. 
81 Wat er ook van zij, zelfs al zou verzoekster failliet worden verklaard vóór het 
Gerecht uitspraak doet op het beroep in de hoofdzaak, vaststaat in het onderhavige 
geval, dat de extra schade die een gedwongen ontbinding van de vennootschap en 
derhalve een gedwongen verkoop van haar activa ten opzichte van haar huidige 
situatie kan meebrengen, zuiver financiële schade is, die achteraf kan worden ver­
goed. 
82 Zoals verzoekster zelf heeft verklaard, heeft de toepassing van het bestreden besluit 
reeds tot de tijdelijke beëindiging van haar activiteiten en de sluiting van haar 
bedrijf geleid, waardoor haar werknemers technisch werkloos zijn geworden (zie 
hierboven punt 76). In die omstandigheden zal de eventuele gedwongen ontbin­
ding van verzoeksters vennootschap derhalve niet dezelfde sociaal-economische 
gevolgen hebben als de sluiting van onderneming die nog actief is op de markt, 
gevolgen die de toekenning van de voorlopige maatregelen overigens beoogt te ver­
mijden. 
83 Gelet op de zeer bijzondere omstandigheden van het onderhavige geval, is de rech­
ter in kort geding derhalve van oordeel, gezien de in punt 71 aangehaalde recht­
spraak, dat zelfs een dreigend faillissement, gesteld dat dit zou zijn aangetoond, de 
gevorderde opschorting van tenuitvoerlegging niet kan rechtvaardigen. 
84 Met betrekking tot het gestelde risico van een onherstelbare wijziging van haar 
positie op de markt volstaat de vaststelling, dat verzoekster geen enkele aanwijzing 
heeft verstrekt op grond waarvan kan worden aangenomen, dat zij na een even-
II-3101
BESCHIKKING VAN 14.8.1998 — ZAAK T-44/98 R 
tueel arrest waarbij de bestreden beschikking nietig wordt verklaard, niet opnieuw 
in de Gemeenschap zal kunnen afzetten en haar positie op de markt weer zal kun­
nen terugwinnen. 
85 Uit het voorgaande volgt, dat verzoekster niet heeft aangetoond dat zij ernstige en 
onherstelbare schade dreigt te lijden. 
86 Bijgevolg is in casu niet aan de voorwaarde betreffende de spoedeisendheid vol­
daan. 
87 Derhalve dient het verzoek in kort geding te worden afgewezen, zonder dat de 
andere middelen en argumenten die verzoekster ter rechtvaardiging van de 
gevraagde opschorting van de uitvoering heeft aangevoerd, behoeven te worden 
onderzocht. 
88 Om dezelfde redenen als hiervoor zijn uiteengezet, dient ten slotte het verzoek, 
strekkende tot een gebod aan de Commissie om de bepalingen van artikel 108 ter 
van het LGO-besluit en van de toepassingsverordening niet toe te passen, eveneens 
te worden afgewezen. 
DE PRESIDENT VAN HET GERECHT 
beschikt: 
1) De regering van Aruba wordt in onderhavige procedure in kort geding toe­
gelaten tot interventie ter ondersteuning van de conclusies van verzoekster. 
II - 3102
EMESA SUGAR / COMMISSIE 
2) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen. 
3) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden. 
Luxemburg, 14 augustus 1998. 
De griffier 
H. Jung 
De president 
B. Vesterdorf 
II-3103