62024TJ0188_RES
Cás T-188/24
Compagnie générale des établissements Michelin
v
An Coimisiún Eorpach
Breithiúnas na Cúirte Ginearálta (an Dara Dlísheomra) an 9 Iúil 2025
(Iomaíocht – Comhaontuithe, cinntí agus cleachtais chomhbheartaithe – Nós imeachta riaracháin – Cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht a dhéanamh – Airteagal 20(4) de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 – Ábhar agus cuspóir na cigireachta – Oibleagáid cúiseanna a lua – Forais thromchúiseacha leordhóthanacha – Príobháideachas a chosaint – Athbhreithniú breithiúnach)
Caingean le haghaidh neamhniú – Seiceáil dlíthiúlachta – Critéir – Cinneadh ón gCoimisiún lena n-ordaítear cigireacht – Mídhleathacht a tharla i gcur i bhfeidhm an chinnidh sin – Gan aon tionchar ar dhlíthiúlacht an chinnidh lena n-ordaítear cigireacht
(Airteagal 263 CFAE; Rialachán Uimh. 1/2003 ón gComhairle, Airteagal 20(4))
(féach míreanna 19, 20)
Iomaíocht – Imeachtaí riaracháin – Cumhacht chigireachta an Choimisiúin – Cinneadh lena n-ordaítear cigireacht – An oibleagáid cúiseanna a thabhairt – Raon – Oibleagáid chun cuspóir agus aidhm na cigireachta a léiriú – Oibleagáid chun teorainn chruinn an mhargaidh a sholáthar – Neamhláithreacht – Oibleagáid aicmiú dlíthiúil a dhéanamh ar chionta líomhnaithe – Neamhláithreacht – Oibleagáid chun an tréimhse amhrasta sáraithe a léiriú – Neamhláithreacht
(Airteagal 101 CFAE; Rialachán Uimh. 1/2003 ón gComhairle, Airteagal 20(4))
(féach míreanna 24-48)
Iomaíocht – Imeachtaí riaracháin – Cumhacht chigireachta an Choimisiúin – An ceart chun dosháraitheachta an bhaile – Cinneadh lena n-ordaítear cigireacht – Urraim do phrionsabal na comhréireachta – Oibleagáid ar an gCoimisiún fianaise atá tromchúiseach go leor a shealbhú chun amhras a bheith ann go bhfuil cion ann – Oibleagáid na forais sin a nochtadh – Neamhláithreacht
(Rialachán Uimh. 1/2003 ón gComhairle, Airteagal 20(4))
(féach míreanna 51-58, 74-84)
Iomaíocht – Imeachtaí riaracháin – Cumhacht chigireachta an Choimisiúin – Cinneadh lena n-ordaítear cigireacht – An oibleagáid cúiseanna a thabhairt – Raon – Léiriú soiléir ar fhianaise thromchúiseach a thugann le fios go bhfuil cion ann – Athbhreithniú breithiúnach
(Rialachán Uimh. 1/2003 ón gComhairle, Airteagal 20(4))
(féach míreanna 78-84)
Iomaíocht – Imeachtaí riaracháin – Cumhacht chigireachta an Choimisiúin – An ceart chun dosháraitheachta an bhaile – Oibleagáid ar an gCoimisiún fianaise atá tromchúiseach go leor a shealbhú chun amhras a bheith ann go bhfuil cion ann – Ábhar na bhforas a thugann údar leis an gcinneadh lena n-ordaítear cigireacht – Ráitis a dhéanann cuideachta go poiblí a bhfuil sé mar aidhm acu straitéisí praghsála a mholadh do phríomhiomaitheoirí – Forais atá tromchúiseach go leor ar chomhordú praghsanna le linn na príomhthréimhse – Easpa forais atá tromchúiseach go leor maidir leis an tréimhse níos luaithe – Sárú ar an gceart chun dosháraitheachta an bhaile
(Rialachán Uimh. 1/2003 ón gComhairle, Airteagal 20(4))
(féach míreanna 106-154, 190)
Iomaíocht – Imeachtaí riaracháin – Cumhacht chigireachta an Choimisiúin – Caingean i gcoinne chinnidh lena n-ordaítear cigireachta – Discréid an Choimisiúin – Teorainneacha – Urraim do phrionsabal na comhréireachta – Riosca ceilt nó scriosadh fianaise – Riachtanas na cigireachta
(Rialachán Uimh. 1/2003 ón gComhairle, Airteagal 20(4))
(féach míreanna 156-158, 162-172, 176, 177)
Résumé
Cuireann an Chúirt Ghinearálta cinneadh an Choimisiúin Eorpaigh lena n-ordaítear do Compagnie générale des établissements Michelin (‘Michelin’) dul faoi chigireacht maidir lena rannpháirtíocht fhéideartha i gcomhaontuithe nó i gcleachtais fhrithiomaíocha in earnáil na mbonn ar neamhní go páirteach. Agus an méid sin á dhéanamh, tagraíonn sí do na critéir chun measúnú a dhéanamh ar thromchúis na bhforas a d’fhéadfadh a bheith mar bhonn le cinneadh den sórt sin.
An 10 Eanáir 2024, ghlac an Coimisiún, i gcomhthéacs imscrúdú ex officio, cinneadh lena n-ordaítear do Michelin dul faoi chigireacht (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’), agus é in amhras faoi chleachtais fhrithiomaíocha maidir le comhordú praghsanna ag na príomh-mhonaróirí bonn sa Limistéar Eorpach Eacnamaíoch (LEE). Glacadh an cinneadh sin de bhun Airteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003 maidir le cur chun feidhme na rialacha iomaíochta, lena gcinntear cumhachtaí an Choimisiúin i ndáil le cigireachtaí.
Idir mí Eanáir agus mí an Mhárta 2024, rinne an Coimisiún an chigireacht ag áitreabh Michelin. Sa chomhthéacs sin, thug sé cuairt ar na hoifigí, bhailigh sé trealamh (ríomhairí glúine, fóin phóca, táibléid, gléasanna stórála), chuir sé agallamh ar roinnt daoine agus rinne sé ábhar an trealaimh a bailíodh a chóipeáil.
Trína chaingean os comhair na Cúirte Ginearálta, iarrann Michelin go gcuirfí an cinneadh atá faoi chonspóid ar neamhní, lena n-éilítear, ar thaobh amháin, sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua agus, ar an taobh eile, sárú ar cheart dosháraitheachta an bhaile.
Measúnú na Cúirte Ginearálta
Mar réamhphointe, tugann an Chúirt faoi deara go mbaineann cuid d’argóintí an iarratasóra le seoladh na cigireachta a rinne an Coimisiún de bhun an chinnidh atá faoi chonspóid. I ndáil leis sin, measann sí nach féidir le gnóthas brath ar neamhdhleathacht na nósanna imeachta cigireachta chun agóid a dhéanamh i gcoinne dhlíthiúlacht an ghnímh ar ar a bhonn a rinne an Coimisiún an chigireacht sin.
Mar sin féin, ní tharraingíonn Michelin aird ar sheoladh na cigireachta ach amháin chun an easpa soiléireachta nó beachtais a léiriú lena gcuirtear ó bhail an ráiteas ar chúiseanna nó méid an chur isteach a údaraítear le cinneadh lena n-ordaítear an chigireacht. Dá bhrí sin, is ón bpeirspictíocht sin a dhéanann an Chúirt measúnú ar na hargóintí a cuireadh chun cinn mar thaca leis na saincheisteanna dlí chun an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní.
Scrúdaíonn an Chúirt, sa chéad áit, an saincheist dlí nach gcomhlíonann an cinneadh atá faoi chonspóid an oibleagáid cúiseanna a lua a leagtar síos in Airteagal 296 CFAE. Cuireann sí in iúl, ar dtús, nach mór an ráiteas ar chúiseanna le beart de chuid an Aontais a bheith iomchuí don ghníomh atá i gceist agus nach mór dó an réasúnaíocht, arb í an t‑údar don bheart, a nochtadh ar bhealach soiléir agus aonchiallach. Ní cheanglaítear go sonrófar sna cúiseanna sonracha na gnéithe fíorasacha agus dlí go léir is ábhartha, a mhéid nach mór leordhóthanacht cúiseanna a mheas i bhfianaise ní hamháin a bhfoclaíocht, ach freisin a gcomhthéacs agus na rialacha dlí go léir lena rialaítear an t-ábhar lena mbaineann.
In ábhair iomaíochta, le Rialachán Uimh. 1/2003 tugtar cumhachtaí cigireachta don Choimisiún chun a chúram a chur i gcrích maidir leis an margadh inmheánach a chosaint ar shaobhadh iomaíochta agus pionós a ghearradh ar sháruithe féideartha ar rialacha iomaíochta sa mhargadh sin. Is léir ó Airteagal 20(4) den Rialachán sin nach mór a léiriú i gcinntí cigireachta an Choimisiúin, inter alia, ábhar agus cuspóir na cigireachta. Is ceanglas bunúsach í an oibleagáid shonrach sin cúiseanna a lua, ní hamháin chun a léiriú go bhfuil údar leis an idirghabháil atá beartaithe laistigh de na gnóthais lena mbaineann, ach freisin chun a chur ar a gcumas raon feidhme a ndualgas maidir le comhoibriú a thuiscint agus a gcearta cosanta á gcosaint ag an am céanna.
Mar sin féin, ar choinníoll go bhfuil na heilimintí riachtanacha dá dtagraítear thuas sa chinneadh lena n-ordaítear cigireacht, níl sé fíor-riachtanach go mbeadh sainmhíniú beacht ann ar an margadh ábhartha ná aicmiú dlíthiúil beacht na sáruithe amhrasta ná léiriú ar an tréimhse ina ndearnadh na sáruithe sin. Ós rud é go ndéantar cigireachtaí ag tús an imscrúdaithe, de ghnáth ní bhíonn faisnéis bheacht ag an gCoimisiún fós chun tuairim dhlíthiúil shonrach a eisiúint agus ní mór dó fiúntas a amhrais agus raon feidhme na bhfíoras a tharla a fhíorú ar dtús.
I bhfianaise na bprionsabal sin, déanann an Chúirt anailís ar mhaímh Michelin go bhfágfadh úsáid na bhfocal ‘agus/nó’, ‘go háirithe’, ‘lena n-áirítear’ agus ‘ar a laghad’ sa chinneadh atá faoi chonspóid go mbeadh réimsí ábhartha agus ama an tsáraithe amhrasta débhríoch, gan údar nó míréasúnta.
Tugann sí faoi deara nach bhfuil aon iarmhairt ar leith don iarratasóir ag baint le húsáid an togra mhalartaigh ‘agus/nó’ sa tuairisc ar an bhfoirm a glacadh leis an gcomhordú amhrasta (comhaontuithe frithiomaíocha agus/nó cleachtais chomhbheartaithe), ós rud é go mbraitheann aicmiú dlíthiúil beacht an chomhordaithe amhrasta mar chomhaontú idir gnóthais nó mar chleachtas comhbheartaithe ar mheasúnú nach féidir a éileamh tráth dhréachtú an chinnidh lena n-ordaítear cigireacht.
A mhéid a bhaineann le húsáid na bhfocal ‘go háirithe’ nó ‘lena n-áirítear’ chun tuairisc a thabhairt ar amhras an Choimisiúin, éascaíonn a n-úsáid an tuiscint ar na forais ar cuid díobh iad, eadhon comhordú praghsanna, ‘go háirithe praghsanna mórdhíola’, agus malartuithe faisnéise atá íogair ó thaobh na tráchtála de ‘lena n-áirítear trí bhealaí atá ar fáil go poiblí’. Cuireann na téarmaí sin ar chumas an iarratasóra tuiscint níos fearr a fháil ar a bhfuil curtha ina leith. Léiríonn siad ábhar an chomhordaithe amhrasta, agus míníonn siad nach forais uileghabhálacha iad na léaráidí a sholáthraítear ar raon feidhme ábhartha an tsáraithe amhrasta.
Ar deireadh, trína lua go gcuirfeadh tús leis an iompar ‘ar a laghad’ le linn na príomhthréimhse agus go bhfuil forais ann maidir le comhordú roimh ré ‘ar a laghad’ i dtréimhse níos luaithe, sholáthair an Coimisiún, ar a thionscnamh féin, forais áirithe maidir le gné ama an chomhordaithe amhrasta. Leis na ráitis sin, atá mar chuid den ráiteas ar chúiseanna, is féidir a mheas nach raibh an t-iarratasóir i gcás inar cuireadh cosc air tuiscint shoiléir a fháil ar amhras an Choimisiúin agus, dá bhrí sin, nach raibh an deis aige a chearta cosanta a chosaint go hiomlán.
Dá bhrí sin, i gcomhréir le hAirteagal 296 CFAE, cuireann an ráiteas ar na cúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ar chumas an iarratasóra na cúiseanna leis an mbeart a glacadh a fhionnadh agus cuireann sé ar chumas na Cúirte a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Léirítear ann freisin, i gcomhréir le hAirteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003, ábhar agus cuspóir na cigireachta ar bhealach leordhóthanach.
Tugann an Chúirt aghaidh, sa dara háit, ar an tsaincheist lena n-éilítear sárú ar cheart an iarratasóra chun dosháraitheachta an bhaile.
Ar dtús, meabhraíonn sé go bhféadfadh duine dlítheanach brath ar an gceart sin, a thagann faoi chuimsiú chosaint an phríobháideachais. Is prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é an ceanglas maidir le cosaint ar idirghabháil threallach nó dhíréireach ag údaráis phoiblí i réimse gníomhaíochta príobháidí duine, a chuirtear in iúl in Airteagal 7 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’). Leanann sé ó Airteagal 52(1) den Chairt nach mór foráil a dhéanamh le dlí d’aon teorannú ar fheidhmiú an chirt sin agus bunbhrí agus prionsabal na comhréireachta a urramú.
Sa chleachtas, le cinneadh lena n-ordaítear cigireacht, ní mór féachaint leis an doiciméadacht is gá a bhailiú chun fíorú a dhéanamh ar réaltacht agus raon feidhme cásanna fíorasacha agus dlíthiúla sonracha a bhfuil faisnéis ag an gCoimisiún ina leith cheana féin, ar forais iad atá tromchúiseach go leor le bheith in amhras gur sáraíodh na rialacha iomaíochta. Dá bhrí sin, is coinníoll sine qua non é fianaise den sórt sin a shealbhú chun go mbeidh an Coimisiún in ann cigireacht a ordú faoi Airteagal 20(4) de Rialachán Uimh. 1/2003.
Ina theannta sin, i gcás ina gcuireann an ráiteas ar chúiseanna le cinneadh lena n-ordaítear cigireacht teorainn le raon feidhme na gcumhachtaí a thugtar d’oifigigh an Choimisiúin, ní fhéadfar ach doiciméid a thagann faoi ábhar na cigireachta a lorg. Dá bhrí sin, ní féidir cinneadh den sórt sin a fhoirmliú i dtéarmaí lena leathnófaí an raon feidhme sin thar an méid a leanann as na forais atá tromchúiseach go leor atá ar fáil don Choimisiún nuair a ghlac sé é.
Ar dhéanamh na meabhrúcháin sin, scrúdaíonn an Chúirt an bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid treallach, mar a líomhnaíonn an t-iarratasóir.
I ndáil leis sin, tugann sí faoi deara, ar dtús, nach gá tagairt a dhéanamh i gcinneadh lena n-ordaítear cigireacht don fhaisnéis uile atá ar fáil don Choimisiún ag an gcéim sin den imscrúdú, ós rud é nach mór cothromaíocht a bhaint amach idir éifeachtacht an imscrúdaithe a chaomhnú agus cearta cosanta an ghnóthais lena mbaineann a chaomhnú.
Dá bhrí sin, ní mór don Choimisiún a léiriú sa chinneadh lena n-ordaítear cigireacht, chomh beacht agus is féidir, na hamhrais is mian leis a imscrúdú, eadhon an méid atá á lorg agus an fhaisnéis nach mór baint a bheith ag an gcigireacht léi. Mar sin féin, ní féidir a cheangal air na forais a shonrú freisin, is é sin le rá, na tosca a thugann air breithniú a dhéanamh ar an bhféidearthacht go ndéanfaí sárú ar Airteagal 101 CFAE.
Sa chás seo, ní féidir an Coimisiún a cháineadh, dá bhrí sin, as a chur in iúl go bhfuil ‘faisnéis’ agus ‘fianaise’ aige a bhaineann leis an gcomhordú amhrasta nó le cuid dá ghnéithe gan tuilleadh faisnéise a thabhairt faoina gcineál, faoina bhfoirm, faoina ndáta agus faoina n-údar.
Díríonn anailís na Cúirte ansin ar chineál sách tromchúiseach na bhforas a chuir an Coimisiún i láthair chun údar a thabhairt leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
Tugann an Chúirt dá haire, mar réamhphointe, i gcás ina bhfuil tosca áirithe ag baint leis an ngnóthas ar a ndírítear cinneadh lena n-ordaítear cigireacht a chaitheann amhras ar chineál sách tromchúiseach na bhforas atá ag an gCoimisiún, nach mór don Chúirt scrúdú a dhéanamh ar na forais sin agus athbhreithniú a dhéanamh ar cé acu atá nó nach bhfuil siad tromchúiseach go leor.
Leis an athbhreithniú breithiúnach iomlán sin ar dhlíthiúlacht, arna dhéanamh ex post facto, is féidir easpa sainordú breithiúnach roimhe sin a chúiteamh agus a áirithiú go bhfuil an beart easpa comhoiriúnach leis an gceart bunúsach chun dosháraitheachta an bhaile. Ní fhéachann sé lena fháil amach an féidir leis na forais comhfhreagracha a shuíomh, agus ní hamháin amhras a bheith air, gurb ann don iompar frithiomaíoch amhrasta, ós rud é go bhfuil saincheist den sórt sin fós róluath ag an gcéim sin den imscrúdú.
Murab ionann agus fianaise ar shárú, ní gá do na forais ar a bhfuil cinneadh lena n‑ordaítear cigireacht bunaithe a léiriú gurb ann do shárú nó go bhfuil sárú ann, gan aon úsáideacht a bhaint de na cumhachtaí imscrúdaithe a thugtar don Choimisiún. Dá réir sin, cé gur féidir an fhianaise ar a bhfuiltear ag brath a léiriú ar bhealach difriúil, ní féidir cosc a chur uirthi a bheith ina foras atá tromchúiseach go leor, ós rud é go ndealraíonn sé go bhfuil an léiriú a dtugann an Coimisiún tús áite dó sochreidte.
Cuireann an Chúirt in iúl freisin, ar thaobh amháin, nach mór measúnú a dhéanamh ar na forais éagsúla is cúis le hamhras faoi shárú ní ina n-aonar, ach ina n-iomláine, agus go bhféadfaidís a chéile a threisiú. Ar an taobh eile, tagann an cás seo faoi chuimsiú na céime réamh-imscrúdaithe, is é sin le rá, tráth nach bhfuil seasamh glactha ag an gCoimisiún fós maidir le fírinne an tsáraithe amhrasta agus go bhfuil toimhde na neamhchiontachta ag an iarratasóir.
Sa chás seo, chuir an Coimisiún mínithe agus eilimintí ábhartha ar fáil sa chosaint chun a chur ar chumas na Cúirte a chinneadh an raibh forais thromchúiseacha leordhóthanacha aici chun bunús a thabhairt lena hamhras agus chun údar a thabhairt leis an gcigireacht, rud a d’éascaigh athbhreithniú na Cúirte. I bhfianaise na n-eilimintí sin, cinneann an Chúirt nach raibh forais tromchúiseacha leordhóthanacha ag an gCoimisiún ach amháin maidir leis an gcomhordú amhrasta le linn na príomhthréimhse, ach ní don tréimhse níos luaithe dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid, nach mór, dá bhrí sin, a chur ar neamhní go páirteach maidir leis an bpointe sin.
Ar deireadh, diúltaíonn an Chúirt don ghearán lena líomhnaítear sárú ar phrionsabal na comhréireachta. Cuireann sí in iúl, i ndáil leis sin, gur prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é an prionsabal sin ar dá réir nach dtéann na bearta arna nglacadh ag institiúidí an Aontais thar a bhfuil iomchuí agus riachtanach chun an aidhm atá á saothrú a bhaint amach; nuair a bhíonn rogha ann idir roinnt beart iomchuí, ní mór dul ar iontaoibh na mbeart is éadroime, agus níor cheart na míbhuntáistí a eascraíonn as a bheith díréireach leis na cuspóirí atá á saothrú.
I gcás cinneadh lena n-ordaítear cigireacht, glactar leis, leis an bprionsabal sin, nach n-eascraíonn míbhuntáistí as an mbeart atá beartaithe atá díréireach agus doghlactha i ndáil leis an aidhm atá á saothrú. Go háirithe, ní bhraitheann an rogha atá le déanamh ag an gCoimisiún idir iarraidh ar fhaisnéis agus cigireacht arna ordú trí chinneadh ar imthosca amhail a thromchúisí atá an cás, an fhíorphráinn nó an gá atá le discréid iomlán, ach ar an ngá atá le himscrúdú cuí. Dá réir sin, i gcás ina bhfuil sé d’aidhm ag cinneadh lena n-ordaítear cigireacht, agus chuige sin amháin, a chur ar chumas an Choimisiúin an fhaisnéis is gá a bhailiú chun a mheas an ndearnadh sárú ar an gConradh, ní sháraíonn cinneadh den sórt sin prionsabal na comhréireachta.
Sa chás seo, ní fhéadfadh an Coimisiún a chur as an áireamh go bhfuil baol ann go gceilfí nó go scriosfaí an fhianaise atá á lorg. Mar sin féin, níor léirigh an t-iarratasóir, ar thaobh amháin, nach bhfuil gá leis an gcinneadh atá faoi chonspóid toisc nach bhfuil aon riosca ann don fhianaise ná don fhéidearthacht dul i muinín beart nach bhfuil chomh trom céanna nó, ar an taobh eile, go raibh iarmhairtí díobhálacha iomarcacha mar thoradh air.
I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, in éagmais forais atá tromchúiseach go leor chun bunús a thabhairt leis an amhras don tréimhse roimh an bpríomhthréimhse, cuireann an Chúirt an cinneadh atá faoi chonspóid ar neamhní go páirteach ina leith sin ar an bhforas go bhfuil sé treallach agus ar an sárú comhfhreagrach ar cheart an iarratasóra go n‑urramófaí a bhaile agus a chumarsáidí. Díbhtear an chuid eile den chaingean.