61980CJ0107_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 107/80
GIACOMO CATTANEO ADORNO, κάτοικος Gabiano Monferrato, Ιταλία, εκπροσωπούμενος από τούς Emilio Cappelli καί Paolo de Caterini, δικηγόρους Ρώμης, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τόν Charles Turk, δικηγόρο, 4, rue Nicolas-Welter,
προσφεύγων,
υπέρ τού οποίου έχει παρέμβει
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, εκπροσωπούμενη από τόν Oscar Fiumara, avvocato dello Stato, μέ τόπο επιδόσεων τήν πρεσβεία τής Ιταλίας στό Λουξεμβούργο,
παρεμβαίνουσα,
κατά
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, εκπροσωπούμενης από τόν Gianluigi Campogrande, μέλος τής νομικής υπηρεσίας της, μέ αντίκλητο στό Λουξεμβούργο τό νομικό της σύμβουλο Mario Cervino, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθ’ ης,
Αντικείμενο της υπόθεσης
πού έχει ως αντικείμενο τήν ακύρωση τής αποφάσεως τής Επιτροπής πού περιέχεται στήν επιστολή υπ’ αριθ . 01766 τής 24ης Ιανουαρίου 1980 τού γενικού διευθυντή γεωργίας, μέ τήν οποία απορριπτόταν η αίτηση ενισχύσεως από τό ΕΓΤΠΕ, τμήμα προσανατολισμού, γιά τό 1979, η οποία υποβλήθηκε στήν Επιτροπή μέσω τής ιταλικής κυβερνήσεως, δυνάμει τού άρθρου 13 τού κανονισμού 355/77 τού Συμβουλίου τής 15ης Φεβρουαρίου 1977 περί κοινής δράσεως γιά τή βελτίωση τών συνθηκών μεταποιήσεως καί εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων ( ΕΕ ειδ . έκδ . Ν 51, τόμ . 03/017, σ . 149 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ δικόγραφο πού κατέθεσε στή γραμματεία τού Δικαστηρίου στίς 3 Απριλίου 1980, ο Cattaneo Adorno άσκησε, δυνάμει τού άρθρου 173 εδάφιο 2 τής συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή, μέ τήν οποία ζητά τήν ακύρωση τής αποφάσεως τής Επιτροπής τής 24ης Ιανουαρίου 1980 περί μή χορηγήσεως ενισχύσεως από τό Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού καί Εγγυήσεων ( ΕΓΤΠΕ ), τμήμα προσανατολισμού, σέ ενα σχέδιο επενδύσεων πού υπέβαλε ο προσφεύγων βάσει τού κανονισμού 355/77 τού Συμβουλίου τής 15ης Φεβρουαρίου 1977 περί κοινής δράσεως γιά τή βελτίωση τών συνθηκών μεταποιήσεως καί εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων ( ΕΕ ειδ . έκδ . Ν 51, τόμ . 03/017, σ . 149 ).
2 Ο προσφεύγων εκμεταλλεύεται μία γεωργική επιχείρηση πού βρίσκεται στό Gabiano Monferrato, στήν περιοχή τού Πεδεμοντίου . Η επιχείρηση αυτή αποτελείται από δύο εκμεταλλεύσεις πού περιλαμβάνουν γήπεδα 176 περίπου εκταρίων, τά οποία διατίθενται κατά παράδοση γιά τήν οινοαμπελουργία καί τά οποία ειναι κατάλληλα γιά τήν παραγωγή οίνων υψηλής ποιότητας . Μέ τό επί
δικο σχέδιο επενδύσεων ο προσφεύγων προτίθεται νά δημιουργήσει ενα νέο κέντρο οινοποιίας, μέ σκοπό τή βελτίωση τών εργασιών οινοποιήσεως τών σταφυλιών πού παράγονται στήν επιχείρηση, τήν ορθολογική εναποθήκευση καί συντήρηση τού οίνου, τήν ανάπτυξη τών μέσων μεταφοράς μεταξύ τών δύο εκμεταλλεύσεων καί τή συντόμευση τού κυκλώματος εμπορίας τού οίνου, ανυψώνοντας ταυτόχρονα τό ποιοτικό επίπεδο καί βελτιώνοντας τήν παρουσίαση καί τή συσκευασία τής παραγωγής του .
3 Η προσβαλλόμενη απόφαση κρίνει οτι τό σχέδιο αυτό δέ δύναται νά ληφθεί υπόψη γιά τή χορήγηση ενισχύσεως από τό ΕΓΤΠΕ, τμήμα προσανατολισμού . Η Επιτροπή θεώρησε οτι η εν λόγω αίτηση ενισχύσεως εμπίπτει στό πεδίο εφαρμογής τής οδηγίας 72/159 τού Συμβουλίου τής 17ης Απριλίου 1972 περί εκσυγχρονισμού τών γεωργικών εκμεταλλεύσεων ( ΕΕ ειδ . έκδ . Ν 96, τόμ . 03/007, σ . 172 ), οτι τά μέτρα πού προβλέπονται στήν οδηγία αυτή αποτελούν μία «κοινή ενέργεια» κατά τήν έννοια τού άρθρου 6 παράγραφος 1 τού κανονισμού 729/70 τού Συμβουλίου τής 21ης Απριλίου 1970 περί χρηματοδοτήσεως τής κοινής γεωργικής πολιτικής ( ΕΕ ειδ . έκδ . Ν 94, τόμ . 03/005, σ . 93 ) καί οτι βάσει τού άρθρου 15 παράγραφος 2 τού κανονισμού 355/77 τά σχέδια πού δύνανται νά τύχουν κοινοτικής ενισχύσεως στά πλαίσια άλλων κοινών μέτρων δέν εμπίπτουν στόν εν λόγω κανονισμό .
4 Μέ τούς πέντε λόγους ακυρώσεως πού προβάλλει, ο προσφεύγων επικαλείται παράβαση τού κανονισμού 355/77, καί ιδίως τών άρθρων 1, 6 καί 15 παράγραφος 2, έλλειψη αιτιολογίας τής προσβαλλόμενης αποφάσεως, εσφαλμένη εφαρμογή τής οδηγίας 72/159, ιδιαιτέρως δέ τών άρθρων 1 καί 2, αναρμοδιότητα τής Επιτροπής ως πρός τόν προσδιορισμό τών δικαιούχων τών ενισχύσεων πού προβλέπονται από τήν οδηγία καί παράβαση τής αρχής τής απαγορεύσεως τών διακρίσεων .
5 Επειδή η διαφορά αφορά κυρίως τήν οριοθέτηση τών πεδίων εφαρμογής τού κανονισμού 355/77 καί τής οδηγίας 72/159, πρέπει καταρχήν νά εξετασθούν από κοινού ο πρώτος καί ο τρίτος λόγος .
6 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται οτι η οδηγία 72/159 δέ δύναται νά εφαρμοσθεί στήν περίπτωσή του . Τό καθεστώς ενθαρρύνσεως πού προβλέπει η οδηγία επιδιώκει πράγματι τήν προσαρμογή «τών επιδεκτικών αναπτύξεως εκμεταλλεύσεων» στήν οικονομική πρόοδο, μέσα στό πλαίσιο ενός αποτελεσματικού σχεδίου
αναπτύξεως . Οι εκμεταλλεύσεις πού δύνανται νά επωφεληθούν από τό καθεστώς αυτό δυνάμει τής οδηγίας ειναι οι εκμεταλλεύσεις εκείνες, ο κάτοχος τών οποίων έχει εισόδημα εξ εργασίας κάτω τού κατά δίκαιη κρίση ανεκτού ορίου ή η διάρθρωση τών οποίων ειναι τέτοια, ωστε νά θέτει σέ κίνδυνο τή διατήρηση τού εισοδήματος σέ τέτοιο επίπεδο . Οι προϋποθέσεις αυτές δέν πληρούνται στήν περίπτωση τών επιχειρηματιών πού, οπως ο προσφεύγων, διευθύνουν γεωργικές εκμεταλλεύσεις πού αποδίδουν εισόδημα εξ εργασίας ανάλογο ή καί ανώτερο από εκείνο πού αποδίδουν οι μή γεωργικές δραστηριότητες στήν ίδια περιφέρεια .
7 Ο προσφεύγων ισχυρίζεται επιπλέον οτι υπό τίς περιστάσεις αυτές δέ δύναται νά τού αντιταχθεί τό άρθρο 15 παράγραφος 2 τού κανονισμού 355/77 . Μέ τή διάταξη αυτή, σύμφωνα μέ τήν οποία τά σχέδια «πού δύνανται νά τύχουν κοινοτικής ενισχύσεως στά πλαίσια άλλων κοινών μέτρων» κατά τήν έννοια τού κανονισμού 729/70 δέν εμπίπτουν στόν κανονισμό 355/77, επιδιώκεται απλώς καί μόνο η αποφυγή τής σωρεύσεως κοινοτικών ενισχύσεων γιά τήν εκτέλεση τού ίδιου σχεδίου .
8 Η Επιτροπή ανασκευάζει τήν ερμηνεία πού δίνει ο προσφεύγων στό άρθρο 15 παράγραφος 2 τού κανονισμού 355/77 . Κατά τή γνώμη της, δέν ειναι δυνατό ο νομοθέτης νά ήθελε τή χορήγηση τής ευνοϊκότερης ενισχύσεως πού προβλέπει ο κανονισμός σέ επενδύσεις πού αφορούν αποκλειστικά τόν εκσυγχρονισμό μιάς γεωργικής εκμεταλλεύσεως, ο οποίος αποτελεί αντικείμενο τής οδηγίας 72/159, εφόσον οι επενδύσεις αυτές δέν ανταποκρίνονται στά κριτήρια πού ορίζει η οδηγία . Γιά τούς λόγους αυτούς, η Επιτροπή απέκλεισε ευθύς εξαρχής από τό πεδίο εφαρμογής τού κανονισμού ολα τά σχέδια πού, οπως τό σχέδιο πού υπέβαλε ο προσφεύγων, εμπίπτουν στήν οδηγία λόγω τού είδους τών προτεινόμενων επενδύσεων, έστω καί άν ο κάτοχος τής εκμεταλλεύσεως, γιά λόγους ξένους πρός τά σχέδια, αλλά συμφυείς πρός τήν έκταση ή τήν αποδοτικότητα τής εκμεταλλεύσεως, δέ δικαιούνταν τών ενισχύσεων πού προβλέπει η οδηγία .
9 Η ιταλική κυβέρνηση, παρεμβαίνουσα, επέκρινε τήν Επιτροπή, επειδή εξέφερε γνώμη αφηρημένα επί τού σχεδίου πού υπέβαλε ο προσφεύγων . Η εξέταση τών κειμένων καί τών αιτιολογικών σκέψεων τού κανονισμού 355/77 καί τής οδηγίας 72/159 δείχνει οτι οι δύο ρυθμίσεις έχουν δύο διαφορετικά καί ειδικά πεδία εφαρμογής . Η οδηγία επιδιώκει τήν ενθάρρυνση ορθολογικών μεθόδων παραγωγής μέ αναμόρφωση τής διαρθρώσεως τής γεωργικής παραγωγής . Ο κανονισμός, αντίθετα, επιδιώκει τήν προώθηση τής βελτιώσεως καί τής ορθολο
γικότητας τών διαρθρώσεων μεταποιήσεως καί εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων . Υπό τίς προϋποθέσεις αυτές, η Επιτροπή έπρεπε νά ειχε αναλύσει τό υποβληθέν σχέδιο επενδύσεως, γιά νά προσδιορίσει τή σημασία καί τό αντικείμενό του υπό τό φώς τών κριτηρίων καί τών ενδείξεων πού περιέχουν οι δύο ανωτέρω πράξεις, αντί νά αρκεσθεί στό χαρακτηρισμό του ως σχεδίου «εκσυγχρονισμού» .
10 Η Επιτροπή ισχυρίζεται επίσης οτι οι ενισχύσεις πού προβλέπονται από τήν οδηγία προορίζονται γιά τή χρηματοδότηση τών γεωργικών εκμεταλλεύσεων, ενώ οι ενισχύσεις πού προβλέπονται από τόν κανονισμό προορίζονται γιά εξωγεωργικές δραστηριότητες πρώτης μεταποιήσεως ή εμπορίας, έστω καί άν οι δραστηριότητες αυτές ασκούνται από επιχειρηματίες μέ παράλληλες γεωργικές δραστηριότητες . Ο κανονισμός 355/77 δέν επιδιώκει πράγματι τήν εξασφάλιση δίκαιου εισοδήματος, στούς κατόχους τών εκμεταλλεύσεων, αλλά τή βελτίωση τών διαρθρώσεων τών αγορών . Η Επιτροπή συνάγει από αυτό οτι οι κάτοχοι τών εκμεταλλεύσεων δύνανται νά τύχουν τών ενισχύσεων πού προβλέπονται στόν κανονισμό, μόνο άν προτίθενται νά μεταβάλουν, μέ τήν ενίσχυση τών διαρθρώσεών τους πρώτης μεταποιήσεως ή εμπορίας, τήν ισορροπία τών δραστηριοτήτων τους, στρέφοντας τίς δραστηριότητές τους αυτές αποφασιστικά πρός τή μεταποίηση καί τήν εμπορία προϊόντων άλλων εκμεταλλεύσεων . Κάτι τέτοιο ομως δέ συμβαίνει μέ τό σχέδιο πού υπέβαλε ο προσφεύγων .
11 Πρέπει νά εξετασθεί καταρχήν η τελευταία αυτή άποψη, η οποία, άν ειναι ορθή, ειναι πρωτίστης σημασίας, αφού ο προσφεύγων δέν ισχυρίσθηκε οτι τό σχέδιο πού υπέβαλε επιδιώκει νά στρέψει κατά αποφασιστικό τρόπο τίς δραστηριότητες τής επιχειρήσεώς του πρός τή μεταποίηση καί τήν εμπορία προϊόντων άλλων εκμεταλλεύσεων .
12 Η εξέταση τού κειμένου καί τών αιτιολογικών σκέψεων τού κανονισμού 355/77 δέν επιτρέπει τή συναγωγή τών ίδιων συμπερασμάτων μέ τήν Επιτροπή . Σύμφωνα μέ τό άρθρο 19, η οικονομική ενίσχυση πού προβλέπεται από τόν κανονισμό δύναται νά χορηγηθεί, μεταξύ άλλων, στά φυσικά πρόσωπα πού τελικά επιβαρύνονται μέ τό κόστος πραγματοποιήσεως τού σχεδίου . Τό άρθρο 6 ορίζει οτι κατά τόν κανονισμό ως «σχέδιο» νοείται, μεταξύ άλλων, κάθε σχέδιο ιδιωτικής επενδύσεως πού αναφέρεται, εν ολω ή εν μέρει, σέ εγκαταστάσεις ή/καί εξοπλισμούς πού εξυπηρετούν τήν ορθολογικότητα ή ανάπτυξη τής ενα
ποθηκεύσεως, τής συσκευασίας, τής συντηρήσεως ή τής μεταποιήσεως γεωργικών προϊόντων — χωρίς νά προσδιορίζεται η προέλευση τών προϊόντων αυτών — καθώς καί τή βελτίωση τών κυκλωμάτων εμπορίας . Τά σχέδια πρέπει, σύμφωνα μέ τό άρθρο 7, νά αναφέρονται στήν εμπορία τών προϊόντων πού καθορίζονται στό παράρτημα ΙΙ τής συνθήκης ή στήν παραγωγή τών μεταποιημένων προϊόντων πού περιλαμβάνονται στό παράρτημα αυτό .
13 Από τό σύνολο τών διατάξεων αυτών προκύπτει οτι τό σχέδιο, τό οποίο προορίζεται γιά τή βελτίωση τής μεταποιήσεως καί τής εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων πού προέρχονται από τήν ίδια τήν εκμετάλλευση, στήν οποία πρέπει νά πραγματοποιηθούν οι επενδύσεις, δέν αποκλείεται καθόλου από τό πεδίο εφαρμογής τού κανονισμού, άν μπορεί πράγματι νά συμβάλει στήν ορθολογικότητα τών διαρθρώσεων μεταποιήσεως καί εμπορίας .
14 Τό άρθρο 9 τού κανονισμού προβλέπει πράγματι οτι τά σχέδια πρέπει νά συμβάλλουν στή βελτίωση τής καταστάσεως στούς σχετικούς τομείς τής βασικής γεωργικής παραγωγής, καί ιδίως νά εξασφαλίζουν στούς παραγωγούς τού βασικού γεωργικού προϊόντος μία επαρκή καί διαρκή συμμετοχή στά απορρέοντα οικονομικά οφέλη . Η διάταξη ομως αυτή, η οποία αναγνωρίζει τή δυνατότητα νά τυγχάνουν τής ενισχύσεως πού προβλέπεται από τόν κανονισμό καί άλλα πρόσωπα, εκτός από τούς παραγωγούς τού βασικού γεωργικού προϊόντος, δέν περιορίζει τό πεδίο εφαρμογής τού κανονισμού σέ αυτή μόνο τήν περίπτωση .
15 Εξάλλου, από τίς αιτιολογικές σκέψεις τού κανονισμού 355/77 προκύπτει οτι η βελτίωση τών εργασιών μεταποιήσεως καί εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων, τήν οποία επιδιώκει ο κανονισμός αυτός, δύναται νά επιτευχθεί μέ τή βελτίωση τής ποιότητας καί τής παρουσιάσεως τών προϊόντων αυτών καί οτι η ορθολογικότητα τών διαρθρώσεων μεταποιήσεως καί εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων πρέπει νά έχει ενα διαρκές θετικό αποτέλεσμα στή γεωργία . Τά σχέδια πού υποβάλλουν οι γεωργοί δύνανται νά συμβάλλουν στήν επίτευξη τών στόχων αυτών, εφόσον η εκτέλεσή τους δύναται νά έχει αποτελέσματα ευνοϊκά μέν γιά τή γεωργική παραγωγή, συγχρόνως ομως καί ικανά νά επιδράσουν επί τών διαρθρώσεων μεταποιήσεως καί εμπορίας σέ ορισμένη περιοχή ή σέ ορισμένη αγορά .
16 Σύμφωνα μέ τά στοιχεία πού υπέβαλε ο προσφεύγων στήν Επιτροπή, τό επίδικο σχέδιο δέν επιδιώκει κυρίως τήν ανάπτυξη τών δραστηριοτήτων πού αφορούν τήν παραγωγή τού βασικού προϊόντος, δηλαδή τού σταφυλιού, αλλά τήν ορθολογικότητα τής εναποθηκεύσεως καί τής συντηρήσεως τού οίνου, τή βελτίωση τής ποιότητας, τής παρουσιάσεως καί τής συσκευασίας τής οινικής παραγωγής καί τή συντόμευση τού κυκλώματος εμπορίας . Από τά ανωτέρω συνάγεται οτι ο κανονισμός 355/77 αφορά αυτές ακριβώς τίς προσπάθειες ορθολογικής οργανώσεως καί οτι τό σχέδιο πού υπέβαλε ο προσφεύγων πρέπει κατ’ αρχήν νά θεωρηθεί ως σχέδιο επενδύσεως κατά τήν έννοια τού άρθρου 6 τού κανονισμού αυτού .
17 Υπό τίς προϋποθέσεις αυτές ειναι αναγκαίο νά εξετασθεί άν στήν προκειμένη περίπτωση εφαρμόζεται τό άρθρο 15 παράγραφος 2 τού κανονισμού, τό οποίο εξαιρεί από τό πεδίο εφαρμογής τού κανονισμού αυτού τά σχέδια πού δύνανται νά τύχουν κοινοτικών ενισχύσεων στά πλαίσια άλλων κοινών μέτρων, καί νά εξακριβωθεί ιδιαίτερα άν τό σχέδιο πού υπέβαλε ο προσφεύγων δύναται νά χαρακτηρισθεί ως σχέδιο εκσυγχρονισμού βάσει τής οδηγίας 72/159 .
18 Η οδηγία 72/159 επιδιώκει νά χαράξει τήν αναμόρφωση τών γεωργικών διαρθρώσεων . Η πέμπτη αιτιολογική σκέψη διευκρινίζει οτι η αναμόρφωση αυτή πρέπει νά ευνοεί τή σύσταση καί τήν ανάπτυξη εκμεταλλεύσεων ικανών νά προσαρμόζονται στήν οικονομική ανάπτυξη, δηλαδή εκμεταλλεύσεων, ο κάτοχος τών οποίων έχει τά κατάλληλα επαγγελματικά προσόντα, καί η αποδοτικότητα τών οποίων εξακριβώνεται λογιστικά καί οι οποίες δύνανται μέ τήν εφαρμογή ορθολογικών μεθόδων παραγωγής νά εξασφαλίζουν ενα δίκαιο εισόδημα, καθώς καί ικανοποιητικούς ορους εργασίας στά πρόσωπα πού εργάζονται σέ αυτές . Τά άρθρα 2, 3, 4, 11 καί 12 επαναλαμβάνουν τά διάφορα αυτά στοιχεία, ενώ άλλες διατάξεις προβλέπουν ενισχύσεις στά πλαίσια έργων αρδεύσεως καί αναδασμού, καθώς καί τής κατασκευής κτιριακών εγκαταστάσεων τής εκμεταλλεύσεως ή έργων εγγείων βελτιώσεων .
19 Επομένως οι ενισχύσεις πού προβλέπονται από τήν οδηγία επιδιώκουν τή βελτίωση τών ορων παραγωγής τών γεωργικών προϊόντων βάσεως, μέ περαιτέρω σκοπό τήν άνοδο τής αποδοτικότητας τών γεωργικών εκμεταλλεύσεων σέ ικανοποιητικό επίπεδο .
20 Κατά συνέπεια, η οδηγία 72/159 έχει ιδιαίτερο πεδίο εφαρμογής πού, γενικώς, δέ συγχέεται μέ τό πεδίο εφαρμογής τού κανονισμού 355/77 .
21 Επειδή τό σχέδιο πού υπέβαλε ο προσφεύγων δέν επιδιώκει τήν άνοδο τής αποδοτικότητας τής εκμεταλλεύσεώς του μέ τή βελτίωση τών ορων παραγωγής τών γεωργικών προϊόντων βάσεως, αλλά τή βελτίωση τής μεταποιήσεως καί τής εμπορίας τών προϊόντων αυτών, δέν εμπίπτει στό πεδίο εφαρμογής τής οδηγίας .
22 Από τά ανωτέρω συνάγεται οτι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως, καθόσον δέχθηκε οτι η αίτηση γιά ενίσχυση τού προσφεύγοντος εμπίπτει στό πεδίο εφαρμογής τής οδηγίας 72/159 καί καθόσον δέν εξέτασε τήν αίτηση βάσει τού κανονισμού 355/77, ωστε νά εξακριβώσει άν πληρούνταν οι προϋποθέσεις τού κανονισμού αυτού .
23 Υπό τίς προϋποθέσεις αυτές, πρέπει νά ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ παρέλκει η εξέταση τών λοιπών λόγων πού προβάλλει ο προσφεύγων .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
24 Σύμφωνα μέ τό άρθρο 69 παράγραφος 2 τού κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στά δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα τού νικήσαντος διαδίκου . Επειδή η καθ’ ης ηττήθη, πρέπει νά καταδικασθεί στά δικαστικά έξοδα, εκτός από τά έξοδα στά οποία υποβλήθηκε η παρεμβαίνουσα, η οποία δέν υπέβαλε σχετικό αίτημα .
Διατακτικό
Διά ταύτα
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
κρίνει καί αποφασίζει :
1 ) Ακυρώνει τήν απόφαση τής Επιτροπής, τής 24ης Ιανουαρίου 1980, περί μή χορηγήσεως ενισχύσεως από τό Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού καί Εγγυήσεων ( ΕΓΤΠΕ ), τμήμα προσανατολισμού, σέ ενα σχέδιο επενδύσεως πού υπέβαλε ο προσφεύγων βάσει τού κανονισμού 355/77 τού Συμβουλίου, τής 15ης Φεβρουαρίου 1977, περί κοινής δράσεως γιά τή βελτίωση τών συνθηκών μεταποιήσεως καί εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων ( ΕΕ ειδ . έκδ ., αριθ . Ν 51, τόμ . 03/017, σ . 149 ).
2)Καταδικάζει τήν Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στά δικαστικά έξοδα, εκτός από τά έξοδα στά οποία υποβλήθηκε η παρεμβαίνουσα .