62019CO0920_INF
Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 18 mei 2021 – Fluctus e.a.
(Zaak C‑920/19) (
1
)
„Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Artikel 56 VWEU – Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Kansspelen – Duaal stelsel voor de organisatie van de markt – Monopolie voor loterijen en casino’s – Voorafgaande vergunning voor de exploitatie van speelautomaten – Reclamepraktijken van de monopoliehouder – Beoordelingscriteria – Grondwettelijke rechtspraak waarbij de verenigbaarheid van de nationale regeling met het Unierecht is vastgesteld”
1.
Vrij verrichten van diensten – Beperkingen – Kansspelen – Nationale regeling houdende invoering van een staatsmonopolie voor de organisatie van bepaalde kansspelen en van een stelsel van concessies en vergunningen voor de organisatie van andere spelen – Toelaatbaarheid – Reclamepraktijken van de houders van een monopolie ter bevordering van de actieve deelname aan spelen – Coherent en systematisch karakter van die nationale regeling – Algehele beoordeling door de nationale rechter
(Art. 56 VWEU)
(zie punten 30‑32, 36, 40, 46, 49‑53, dictum 1)
2.
Recht van de Europese Unie – Voorrang – Nationaal recht dat daarmee in strijd is – Niet-toepasselijkheid van rechtswege van bestaande bepalingen – Verplichting om de met het Unierecht strijdige aanwijzingen van een hogere rechterlijke instantie te volgen – Ontoelaatbaarheid
(Art. 56 en 267 VWEU)
(zie punten 57, 58, 60, dictum 2)
Dictum
1)
Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een duaal stelsel voor de organisatie van de kansspelenmarkt op de enkele grond dat de reclamepraktijken van de houder van het monopolie voor loterijen en casino’s beogen ertoe aan te zetten actief deel te nemen aan het spel, bijvoorbeeld door gokken te bagatelliseren, door de aanwending van de inkomsten voor activiteiten van algemeen belang aan te grijpen om een positief imago aan het gokken te geven of door de aantrekkingskracht ervan te vergroten met behulp van indringende reclameboodschappen die aanzienlijke winsten voorspiegelen.
2)
Het beginsel van voorrang van het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat een rechterlijke instantie van een lidstaat een bepaling van nationaal recht die strijdig is met artikel 56 VWEU buiten toepassing moet laten, ook al heeft een hogere rechterlijke instantie van diezelfde lidstaat die bepaling verenigbaar met het Unierecht verklaard.
(
1
)	PB C 161 van 11.5.2020.