61991CJ0283_NL
Partijen
Overwegingen van het arrest
Beslissing inzake de kosten
Dictum
Partijen
In zaak C-283/91,
betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van de Italiaanse Corte Suprema di Cassazione, in het aldaar aanhangig geding tussen
Prefetto di Ravenna
en
A. Contarini,
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9 van verordening (EEG) nr. 1153/75 van de Commissie van 30 april 1975 tot invoering van geleidedocumenten en met betrekking tot de verplichtingen van producenten en handelaren, met uitzondering van kleinhandelaren, in de wijnsector (PB 1975, L 113, blz. 1),
wijst
HET HOF VAN JUSTITIE (Eerste kamer),
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, kamerpresident, R. Joliet en D. A. O. Edward, rechters,
advocaat-generaal: W. Van Gerven
griffier: J.-G. Giraud
gelet op de schriftelijke opmerkingen ingediend door:
° A. Contarini, vertegenwoordigd door A. dalle Rovere Baccarini, advocaat te Bologna;
° de Italiaanse regering, vertegenwoordigd door L. Ferrari Bravo, hoofd van de dienst diplomatieke geschillen van het Ministerie van Buitenlandse zaken, als gemachtigde, bijgestaan door I. M. Braguglia, avvocato dello Stato;
° de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur E. de March, als gemachigde;
gezien het rapport van de rechter-rapporteur,
gehoord de conclusie van de advocaat-generaal ter terechtzitting van 8 oktober 1992,
het navolgende
Arrest
Overwegingen van het arrest
1 Bij beschikking van 21 mei 1991, ingekomen bij het Hof op 6 november daaraanvolgend, heeft de Corte Suprema di Cassazione krachtens artikel 177 EEG-Verdrag een prejudiciële vraag gesteld over de uitlegging van verordening (EEG) nr. 1153/75 van de Commissie van 30 april 1975 tot invoering van geleidedocumenten en met betrekking tot de verplichtingen van producenten en handelaren, met uitzondering van kleinhandelaren, in de wijnsector (PB 1975, L 113, blz. 1; hierna: "verordening").
2 Deze vraag is gerezen in een geding tussen A. Contarini en de Prefetto di Ravenna over twee geleidedocumenten voor partijen jonge, nog gistende wijn.
3 Blijkens de verwijzingsbeschikking vulde Contarini op 13 oktober 1983 twee geleidedocumenten in voor 100 respectievelijk 20 hl jonge, nog gistende wijn. Op 24 april 1986 legde de Prefetto di Ravenna hem een administratieve boete op omdat hij, in strijd met artikel 9 van de verordening, kolom 14 van deze beide documenten niet had ingevuld.
4 Artikel 9 van de verordening luidt als volgt:
"1. Voor:
° druivemost,
° gedeeltelijk gegiste druivemost,
° of jonge, nog gistende wijn
worden in kolom 14 van het geleidedocument de cijfers 0, 1, 2, 3, of 4 ingevuld welke cijfers de volgende betekenis hebben:
0: dat het produkt noch verrijkt, noch aangezuurd, noch ontzuurd is;
1: dat het produkt niet verrijkt, aangezuurd of ontzuurd kan worden;
2: dat het produkt verrijkt kan worden;
3: dat het produkt aangezuurd kan worden;
4: dat het produkt ontzuurd kan worden.
Voor een produkt dat kan worden verrijkt, aangezuurd of ontzuurd en voor wijn die tot tafelwijn kan worden verwerkt, moet in kolom 15 de wijnbouwzone worden vermeld waar de voor de bereiding van het produkt gebruikte druiven zijn geoogst.
2. Voor tafelwijn wordt melding gemaakt, door in kolom 14 van het geleidedocument het cijfer 5 in te vullen, dat de tafelwijn verzoet is.
3. Voor andere dan de in lid 1, eerste alinea, vermelde produkten worden in kolom 14 van het geleidedocument de cijfers 6, 7, 8, of 9 ingevuld, welke cijfers de volgende betekenis hebben:
6: dat het produkt noch verrijkt, noch aangezuurd, noch ontzuurd is;
7: dat het produkt verrijkt is;
8: dat het produkt aangezuurd is;
9: dat het produkt ontzuurd is.
Vermelding van deze gegevens is niet verplicht."
5 Contarini kwam tegen de hem opgelegde boete op voor de Pretore di Lugo, die oordeelde dat invulling van kolom 14 van het geleidedocument volgens de bewoordingen van artikel 9, lid 3, van de verordening niet verplicht was.
6 De Prefetto di Ravenna stelde beroep in tot cassatie van het vonnis van de Pretore di Lugo, betogende dat de Pretore ten onrechte had geoordeeld, dat het niet verplicht zijn van het invullen van kolom 14 van de geleidedocumenten, zoals bepaald in artikel 9, lid 3, van de verordening, gold voor alle in dat artikel genoemde produkten.
7 Onder deze omstandigheden heeft de Corte Suprema di Cassazione besloten, de behandeling van de zaak te schorsen totdat het Hof zich zal hebben uitgesproken over de volgende prejudiciële vraag:
"Heeft de laatste zin van artikel 9 van verordening (EEG) nr. 1153/75 van de Commissie (' Vermelding van deze gegevens is niet verplicht' ) betrekking op alle leden van dat artikel (zoals in de bestreden beslissing is geoordeeld) of enkel op lid 3 (zoals eiser in cassatie stelt)?"
8 Voor een nadere uiteenzetting van de feiten van het hoofdgeding, het procesverloop en de bij het Hof ingediende schriftelijke opmerkingen wordt verwezen naar het rapport ter terechtzitting.
9 Om te beginnen moet worden opgemerkt, dat na de feiten die tot het hoofdgeding hebben geleid, de Commissie verordening (EEG) nr. 418/86 van 18 februari 1986 heeft vastgesteld, houdende aanpassing van sommige verordeningen betreffende de wijnbouwsector in verband met de toetreding van Spanje en Portugal (PB 1986, L 48, blz. 8), waarbij aan artikel 9 van verordening nr. 1153/75 een lid 4 is toegevoegd. Dit is weliswaar niet van belang voor de uitlegging van verordening nr. 1153/75 in de versie die ten tijde van de feiten gold, maar er moet wel op worden gewezen, dat de zinsnede "de laatste zin van artikel 9 van de verordening" in de prejudiciële vraag verwijst naar de oorspronkelijke versie, bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen van 30 april 1975, dus die welke gold vóór de bij verordening nr. 418/86 aangebrachte wijziging. Elke in het hiernavolgende voorkomende verwijzing naar de verordening heeft dus eveneens betrekking op de oorspronkelijke versie.
10 Blijkens de stukken zijn Contarini en de Pretore di Lugo van mening, dat de laatste zin van artikel 9 van de verordening, te weten "Vermelding van deze gegevens is niet verplicht", betrekking heeft op alle in dat artikel genoemde produkten en dat de producent dus in alle gevallen vrij is om kolom 14 van het geleidedocument al dan niet in te vullen. De Italiaanse regering, de Commissie en de Prefetto di Ravenna menen daarentegen, dat die zin slechts betrekking heeft op de produkten genoemd in artikel 9, lid 3.
11 Gelijk de Commissie terecht heeft opgemerkt, blijkt uit de structuur van artikel 9, dat lid 1 betrekking heeft op druivemost, gedeeltelijk gegiste druivemost en jonge, nog gistende wijn, en de leden 2 en 3 op tafelwijn en andere dan de in lid 1, eerste alinea, bedoelde produkten. De zin "Vermelding van deze gegevens is niet verplicht" aan het einde van artikel 9, heeft uitsluitend betrekking op de in lid 3 bedoelde produkten. Indien de gemeenschapswetgever met deze laatste zin naar alle in artikel 9 van de verordening genoemde produkten had willen verwijzen, zou hij deze zin immers in een afzonderlijk lid hebben opgenomen.
12 Voorts beantwoordt dit verschil in behandeling, gelijk de Commissie en de Italiaanse regering hebben opgemerkt, aan het doel van de verordening. Met de in artikel 9 genoemde vermeldingen moet immers worden voorkomen dat produkten twee keer dezelfde bewerking ondergaan. Dit risico is met name groot bij de in lid 1 van artikel 9 genoemde niet-gerede produkten. Het was derhalve logisch te bepalen, dat vermelding van de gegevens betreffende de bewerkingen verplicht is voor niet-gerede produkten, maar facultatief voor gerede produkten.
13 Ten slotte wordt in de vijfde overweging van de considerans van de verordening verklaard, dat "de geleidedocumenten onder meer tot doel hebben de geadresseerde zo volledig mogelijk in te lichten over de aard van het produkt dat hij ontvangt", en dat "derhalve de vervoerde produkten in de documenten zo nauwkeurig mogelijk moeten worden omschreven".
14 Een uitlegging van artikel 9 van de verordening, die een producent in alle gevallen zou vrijlaten om kolom 14 van het geleidedocument al dan niet in te vullen, zou derhalve afdoen aan het nut en, bijgevolg, aan de functie van dit document, zoals die in de vijfde overweging van de considerans van de verordening is gepreciseerd.
15 Mitsdien moet op de vraag van de Corte Suprema di Cassazione worden geantwoord, dat de laatste zin van artikel 9 van verordening nr. 1153/75, in de in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen van 30 april 1975 opgenomen oorspronkelijke versie, aldus moet worden uitgelegd, dat hij uitsluitend betrekking heeft op het bepaalde in lid 3 van dat artikel.
Beslissing inzake de kosten
Kosten
16 De kosten door de Italiaanse regering en de Commissie van de Europese Gemeenschappen wegens indiening van hun opmerkingen bij het Hof gemaakt, kunnen niet voor vergoeding in aanmerking komen. Ten aanzien van de partijen in het hoofdgeding is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de nationale rechter over de kosten heeft te beslissen.
Dictum
HET HOF VAN JUSTITIE (Eerste kamer),
uitspraak doende op de door de Corte Suprema di Cassazione bij beschikking van 21 mei 1991 gestelde vraag, verklaart voor recht:
Artikel 9, laatste zin, van verordening (EEG) nr. 1153/75 van de Commissie van 30 april 1975 tot invoering van geleidedocumenten en met betrekking tot de verplichtingen van producenten en handelaren, met uitzondering van kleinhandelaren, in de wijnsector, in de in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen van 30 april 1975 opgenomen oorspronkelijke versie, heeft uitsluitend betrekking op het bepaalde in lid 3 van dat artikel.