62004CO0231_PL
Subject of the case
Sentencja
Subject of the case
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio – Ważność umowy WE–Węgry z dnia 23 listopada 1993 r. dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win – Ważność wymiany pism między stronami umowy, w wyniku której ustanowiono zakaz używania nazwy „Tocai” we Włoszech, począwszy od roku 2007.
Sentencja
Sentencja
1) Układ europejski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Węgierską z drugiej strony, zawarty i zatwierdzony w imieniu Wspólnoty decyzją Rady i Komisji 93/742/Euratom, EWWiS, WE z dnia 13 grudnia 1993 r., nie stanowi podstawy prawnej decyzji Rady 93/724/WE z dnia 23 listopada 1993 r. w sprawie zawarcia między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską umowy dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win.
2) Artykuł 133 WE przywołany w preambule decyzji 93/724 stanowi właściwą podstawę prawną zawarcia przez samą Wspólnotę umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win.
3) Zakaz używania we Włoszech nazwy „Tocai” po dniu 31 marca 2007 r., wynikający z wymiany pism w sprawie art. 4 umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win, nie jest sprzeczny z uregulowaniem homonimiczności oznaczeń zawartym w art. 4 ust. 5 tej umowy.
4) Wspólna deklaracja dotycząca art. 4 ust. 5 umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win, w zakresie w jakim wskazuje w pierwszym akapicie, że odnośnie do art. 4 ust. 5 lit. a) tej umowy umawiające się strony stwierdzają, iż w czasie trwania negocjacji nie był im znany żaden przypadek, do którego wskazany przepis mógłby mieć zastosowanie, nie stanowi oczywiście błędnego przedstawienia okoliczności faktycznych.
5) Artykuły 22–24 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej zawartego w załączniku 1 C do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, zatwierdzonego w imieniu Wspólnoty w odniesieniu do kwestii należących do jej kompetencji decyzją Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r., należy rozumieć w ten sposób, że w takim przypadku jak ten w sporze głównym – gdy oznaczenie geograficzne państwa trzeciego i oznaczenie pochodzące od nazwy odmiany winorośli, używane dla oznaczania i prezentacji określonych wyprodukowanych z niej win wspólnotowych, są homonimiczne – przepisy te nie zawierają wymogu umożliwienia dalszego używania tego oznaczenia, również wtedy, gdy w przeszłości było ono używane przez odnośnych producentów w dobrej wierze lub przez co najmniej 10 lat poprzedzających datę 15 kwietnia 1994 r. i kraj, region lub miejsce pochodzenia objętego ochroną wina są w nim określone w sposób na tyle jednoznaczny, że konsument nie może zostać wprowadzony w błąd.
6) Nie narusza prawa własności skierowany do właściwych producentów z regionu Friuli–Wenecja Julijska (Włochy) zakaz używania słowa „Tocai” w nazwie „Tocai friulano” lub „Tocai italico” dla oznaczania i prezentacji określonych włoskich win gatunkowych produkowanych w określonym regionie po upływie w dniu 31 marca 2007 r. okresu przejściowego, który to zakaz wynika z wymiany pism w sprawie art. 4 umowy między Wspólnotą Europejską a Republiką Węgierską dotyczącej wzajemnej ochrony i kontroli nazw win, które to pisma zostały do tej umowy załączone, lecz nie stanowią jej części.