Sprawa C‑259/21
Parlament Europejski
przeciwko
Radzie Unii Europejskiej
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 24 listopada 2022 r.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Wspólna polityka rybołówstwa – Rozporządzenie (UE) 2021/92 – Ustalenie uprawnień do połowów na rok 2021 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mających zastosowanie w wodach Unii Europejskiej oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii – Zachowanie zasobów rybołówstwa i ochrona morskich ekosystemów za pomocą środków technicznych – Artykuły 15 – 17 i 20 oraz art. 59 akapit drugi – Artykuł 43 ust. 3 TFUE – Nadużycie władzy – Zasada lojalnej współpracy
1.        Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Skarga na akt, który został już wykonany lub nie obowiązywał już w chwili wniesienia skargi
(art. 263 TFUE)
(zob. pkt 45–47)
2.        Rybołówstwo – Wspólna polityka rybołówstwa – Przepisy niezbędne do osiągnięcia celów polityki – Środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów – Kompetencje Rady – Artykuł 43 ust. 2 i 3 TFUE – Odpowiednie zakresy stosowania
(art. 43 ust. 2, 3 TFUE)
(zob. pkt 63, 64)
3.        Rybołówstwo – Wspólna polityka rybołówstwa – Przepisy niezbędne do osiągnięcia celów polityki – Środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów – Kompetencje Rady – Artykuł 43 ust. 3 TFUE – Zakres stosowania
(art. 43 ust. 3, art. 290 TFUE; rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady: 2019/472, art. 9; 2019/1241, art. 10 ust. 4, art. 15; rozporządzenie Rady 2021/92, motyw 59, art. 15–17, 20, art. 59 akapit drugi)
(zob. pkt 66, 69–78, 81–83, 85, 88)
Zobacz tekst orzeczenia.