62022TJ0412
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE BREITHIÚNAIS (an Ceathrú Dlísheomra Méadaithe)
19 Samhain 2025 (
*1
)
(Táirgí cosanta plandaí – An shubstaint ghníomhach démhocsastróibin – Iarratas ar athnuachan substainte gníomhaí – Síneadh na tréimhse formheasa – Fad an tsínidh – Iarratas ar athbhreithniú inmheánach – Airteagal 10(1) de Rialachán (CE) Uimh. 1367/2006 – Cinneadh lena ndiúltaítear don iarratas – Airteagal 17(1) de Rialachán (CE) Uimh. 1107/2009)
I gCás T‑412/22,
Pesticide Action Network Europe (PAN Europe), arna bhunú sa Bhruiséil (an Bheilg), dá ndéanann A. Bailleux, Dlíodóir, ionadaíocht,
iarratasóir,
v
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann A. Becker, G. Gattinara agus M. ter Haar, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
cosantóir,
le tacaíocht ó
Pharlaimint na hEorpa, dá ndéanann M. Menegatti agus W. Kuzmienko, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
ó
Chomhairle an Aontais Eorpaigh, dá ndéanann A. Nowak-Salles, A. Maceroni agus P. Pecheux, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
agus ó
CropLife Europe, arna bhunú sa Bhruiséil (an Bheilg), dá ndéanann D. Waelbroeck agus I. Antypas, Dlíodóirí, ionadaíocht,
idiragraithe,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Ceathrú Dlísheomra Méadaithe),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas le linn an phlé: R. da Silva Passos, Uachtarán, N. Półtorak, I. Reine, T. Pynnä (Rapóirtéir) agus H. Cassagnabère, Breithiúna,
Cláraitheoir: P. Cullen, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn, go háirithe:
–
an phléadáil maidir le do-ghlacthacht arna hardú ag an gCoimisiún trí dhoiciméad arna thaisceadh i gClárlann na Cúirte an 23 Meán Fómhair 2022,
–
barúlacha an iarratasóra maidir leis an bpléadáil maidir le do-ghlacthacht arna dtaisceadh i gClárlann na Cúirte an 18 Samhain 2022,
tar éis éisteacht an 13 Feabhra 2025,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Trína chaingean faoi Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe), go gcuirfí ar neamhní Cinneadh Ares(2022) 3275139 ón gCoimisiún, dar dáta an 27 Aibreán 2022, lena ndiúltaítear don iarratas ar athbhreithniú inmheánach a rinne sé i ndáil le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2021/2068 ón gCoimisiún an 25 Samhain 2021 lena leasaítear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 540/2011 a mhéid a bhaineann le síneadh a chur le tréimhsí formheasa na substaintí gníomhacha beanflurailin, démhocsastróibin, fluasanam, flutolainil, meiceapróp-P, meipiocuat, meitiream, ocsaimil agus pireaclóstróibin (IO 2021 L 421, lch. 25) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’), sa mhéid go síntear an tréimhse formheasta do démhocsastróibin leis.
Cúlra na díospóide agus na fíorais roimh thionscnamh na caingne
2
Is comhlachas neamhbhrabúis é an t‑iarratasóir atá bunaithe sa Bhruiséil (an Bheilg) a bhfuil sé de chuspóir aige, inter alia, gníomhaíochtaí a chur chun cinn trína bhféachtar le lotnaidicídí a laghdú agus a dhíothú.
3
Tá démhocsastróibin i ngrúpa ceimiceach na stróbalúiriní, ina bhfuil roinnt lotnaidicídí a oibríonn ar an dul céanna, a úsáidtear mar lotnaidicídí sa talmhaíocht.
4
Formheasadh démhocsastróibin den chéad uair le Treoir 2006/75/CE ón gCoimisiún an 11 Meán Fómhair 2006 lena leasaítear Treoir 91/414/CEE ón gComhairle chun démhocsastróibin a áireamh mar shubstaint ghníomhach (IO 2006 L 248, lch. 3). I gcomhréir leis an Iarscríbhinn a ghabhann leis an Treoir sin, tháinig an formheas i bhfeidhm an 1 Deireadh Fómhair 2006 agus bhí sé le dul in éag an 30 Meán Fómhair 2016.
5
In 2009, tháinig Rialachán (CE) Uimh. 1107/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 21 Deireadh Fómhair 2009 maidir le táirgí cosanta plandaí a chur ar an margadh agus lena n‑aisghairtear Treoir 79/117/CEE agus Treoir 91/414/CEE ón gComhairle (IO 2009 L 309, lch. 1) i bhfeidhm. Measadh gurbh fhormheasta démhocsastróibin i gcomhréir le hAirteagal 78(3) den Rialachán sin.
6
An 24 Iúil 2013, rinneadh iarratas ar athnuachan an fhormheasa ar dhémhocsastróibin.
7
An 12 Samhain 2013, cuireadh síneadh leis an tréimhse formheasta do démhocsastróibin le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 1136/2013 ón gCoimisiún lena leasaítear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 540/2011 a mhéid a bhaineann le síneadh a chur le tréimhsí formheasa na substaintí gníomhacha clóitiainidín, démhocsastróibin, ocsaimil, peatocsaimíd (IO 2013 L 302, lch. 34) go dtí an 31 Eanáir 2018, de réir Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009. Mínítear in aithris 2 den Rialachán sin ‘gur gá a dhóthain ama a thabhairt d’iarratasóirí leis na himeachtaí athnuachana a chur i gcrích’, ‘[d]á bhrí sin, is dócha go rachadh formheas na substaintí gníomhacha sin in éag sula ndéanfaí cinneadh maidir le hathnuachan a dhéanamh orthu’ agus ‘[g]ur gá síneadh a chur le tréimhse bhailíochta an fhormheasa sin mar sin’.
8
In 2015, cuireadh démhocsastróibin le liosta na substaintí a bhféadfaí ionadú a dhéanamh orthu le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2015/408 ón gCoimisiún an 11 Márta 2015 maidir le cur chun feidhme Airteagal 80(7) de Rialachán (CE) Uimh. 1107/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle maidir le táirgí cosanta plandaí a chur ar an margadh agus lena mbunaítear liosta substaintí a bhféadfaí ionadú a dhéanamh orthu (IO 2015 L 67, lch. 18). Mínítear in aithrisí 5 agus 6 den Rialachán sin gur lú i bhfad Géardháileog Thagartha (ARfD) na substainte sin, atá marthanach agus tocsaineach, ná ARfD fhormhór na substaintí gníomhacha arna bhformheas sa ghrúpa sin. Mínítear in aithris 9 den Rialachán sin chomh maith nach mór a mheas go bhfuil airíonna ar dhémhocsastróibin a réabann an córas inchríneach a d’fhéadfadh iarmhairtí díobhálacha a bheith acu ar dhaoine.
9
I mí Lúnasa 2017, d’eisigh an Ballstát is rapóirtéir (an Ungáir) agus an Ballstát is comhrapóirtéir (Éire) dréacht‑tuarascáil maidir le measúnú ar an athnuachan. Aithnítear sa tuarascáil sin na pointí nárbh fhéidir críoch a chur leis an measúnú riosca agus na réimsí criticiúla is ábhair imní.
10
An 19 Eanáir 2018, cuireadh síneadh den dara huair le formheas démhocsastróibine go dtí an 31 Eanáir 2019 le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2018/84 ón gCoimisiún lena leasaítear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 540/2011 maidir le síneadh thréimhsí formheasa na substaintí gníomhacha clóirpireafos, clóirpireafos-meitil, clóitiaindín, ina bhfuil copar, démhocsastróibin, mancóiseib, meiceapróp-P, ocsaimil, peatocsaimíd, própaconasól, próipineib, próipiosaimíd, pireaclóstróibin agus socsaimíd (IO 2018 L 16, lch. 8). Mínítear seo a leanas in aithris 7 den Rialachán sin: ‘de dheasca na moille ar an measúnú ar na substaintí ar chúiseanna nach bhfuil neart ag na hiarrthóirí orthu, dealraíonn sé go rachadh formheas na substaintí gníomhacha sin in éag sula ndéanfaí cinneadh maidir lena n‑athnuachan’ agus ‘[i]s gá síneadh a chur le tréimhse bhailíochta an fhormheasa sin mar sin’.
11
An 20 Samhain 2018, cuireadh síneadh den tríú huair le formheas démhocsastróibine go dtí an 31 Eanáir 2020 le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2018/1796 ón gCoimisiún lena leasaítear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 540/2011 maidir le síneadh thréimhsí formheasa na substaintí gníomhacha aimídeasulfúrón, défheanocs, clóirpireafos, clóirpireafos-meitil, clóifeintisín, díceamba, défheanaconasól, défhluibeansúrón, défhluifeineacan, démhocsastróibin, feanocsapróp-P, feanpróipidín, leanacail, mancóiseib, meiceapróp-P, meitiream, niceasulfúrón, ocsaimil, pioclóram, pireaclóstróibin, pireaprocsaifein agus tríteasulfúrón (IO 2018 L 294, lch. 15). Déantar na cúiseanna in aithris 7 de Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/84 a athlua in aithris 6 den Rialachán sin.
12
An 29 Samhain 2019, cuireadh síneadh den cheathrú huair le formheas démhocsastróibine go dtí an 31 Eanáir 2021 le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2019/2094 ón gCoimisiún lena leasaítear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 540/2011 maidir le síneadh thréimhsí formheasa na substaintí gníomhacha clóirpireafos, clóirpireafos-meitil, clóitiaindín, ina bhfuil copar, démhocsastróibin, mancóiseib, meiceapróp-P, ocsaimil, peatocsaimíd, própaconasól, próipineib, próipiosaimíd, pireaclóstróibin agus socsaimíd (IO 2019 L 317, lch. 102). Déantar na cúiseanna in aithris 7 de Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/84 a athlua in aithris 5 den Rialachán sin.
13
An 22 Eanáir 2021, cuireadh síneadh den dara huair le formheas démhocsastróibine go dtí an 31 Eanáir 2022 trí Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2021/52 ón gCoimisiún lena leasaítear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 540/2011 maidir le síneadh thréimhsí formheasa na substaintí gníomhacha beanflurailin, fluasanam, flutolainil, meiceapróp-P, meipiocuat, meitiream, ocsaimil agus pireaclóstróibin(IO 2021 L 23, lch. 13). Déantar na cúiseanna in aithris 7 de Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/84 a athlua in aithris 4 den Rialachán sin.
14
An 25 Samhain 2021, cuireadh síneadh den séú huair le formheas démhocsastróibine go dtí an 31 Eanáir 2023 le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2021/2068. Déantar na cúiseanna in aithris 7 de Rialachán Cur Chun Feidhme 2018/84 a athlua in aithris 4 den Rialachán sin.
15
An 14 Eanáir 2022, rinne an t‑iarratasóir iarratas ar athbhreithniú inmheánach ar Rialachán Cur Chun Feidhme 2021/2068 de bhun Airteagal 10 de Rialachán (CE) Uimh. 1367/2006 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 6 Meán Fómhair 2006 maidir le forálacha Choinbhinsiún Aarhus maidir le Rochtain ar Fhaisnéis, Rannpháirtíocht Phoiblí i gCinnteoireacht agus Rochtain ar Cheartas in Ábhair Chomhshaoil a chur i bhfeidhm ar institiúidí agus comhlachtaí an Chomhphobail (IO 2006 L 264, lch. 13)
16
Trí litir an 27 Aibreán 2022, dhiúltaigh an Coimisiún Eorpach don iarratas ar athbhreithniú inmheánach de chuid an iarratasóra.
17
I ndiaidh thabhairt na caingne seo, chuir an Coimisiún síneadh den tseachtú uair le formheas démhocsastróibine go dtí an 31 Eanáir 2024 le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2023/115 an 16 Eanáir 2023 lena leasaítear Rialachá[i]n Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 540/2011 a mhéid a bhaineann le síneadh a chur le tréimhse formheasa na substainte gníomhaí démhocsastróibin (IO 2021 L 15, lch. 13).
18
An 10 Iúil 2023, le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2023/1436 maidir le neamh-athnuachan ar fhormheas na substainte gníomhaí démhocsastróibin, i gcomhréir le Rialachán (CE) Uimh. 1107/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, agus lena leasaítear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 540/2011 ón gCoimisiún agus Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2015/408 ón gCoimisiún (IO 2023 L 176, lch. 10), chinn an Coimisiún gan athnuachan a dhéanamh ar fhormheas démhocsastróibine.
An t‑ordú atá á lorg
19
Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–
an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, sa mhéid a bhaineann sé leis an tréimhse formheasta do démhocsastróibin;
–
a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
20
Iarrann an Coimisiún, le tacaíocht ó Pharlaimint na hEorpa, ó Chomhairle an Aontais Eopraigh agus ó CropLife Europe, ar an gCúirt Ghinearálta:
–
diúltú don chaingean;
–
a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
An dlí lena mbaineann
21
Maíonn an t‑iarratasóir dhá shaincheist dlí mar thaca lena chaingean, lena n‑éilítear, leis an gcéad cheann acu, go ndearnadh léiriú earráideach ar Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 sa chinneadh atá faoi chonspóid agus, leis an dara ceann acu, arna mhaíomh go tánaisteach, pléadáil maidir le do-ghlacthacht an Airteagail sin.
Leanúnachas an leasa in imeachtaí a thionscnamh
22
Meabhraíonn an Chomhairle gur tháinig deireadh le tréimhse sínidh formheasa démhocsastróibine i ndiaidh neamh-athnuachan ar fhormheas démhocsastróibine sin le Rialachán Cur Chun Feidhme 2023/1436. Dá bhrí sin, níl aon chuspóir ag an gcaingean a thuilleadh agus níl leas ag an t‑iarratasóir in imeachtaí a thionscnamh. Mar sin, ba cheart don Chúirt Ghinearálta Airteagal 131(1) dá Rialacha Nós Imeachta a chur i bhfeidhm.
23
Meabhraíonn an Chúirt nach mór leas an iarratasóra in imeachtaí a thionscnamh a bheith dílsithe agus reatha. Ní mór an leas sin a bheith ann, i bhfianaise chuspóir na caingne, ag céim tionscanta na n‑imeachtaí agus nach mbeidh an chaingean do-ghlactha, agus go leanfaidh an leas sin in imeachtaí a thionscnamh go dtí go ndéanfar an cinneadh críochnaitheach, nó murach sin ní bheadh aon ghá breithniú a dhéanamh sa chás (féach breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2015, Mory agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑33/14 P, EU:C:2015:609, míreanna 56 agus 57 agus an cásdlí dá dtagraítear).
24
Sa chás seo, mar a áitíonn an Chomhairle, leanann sé ó Rialachán Cur Chun Feidhme 2023/1436 gur glacadh cinneadh maidir le neamh-athnuachan ar fhormheas démhocsastróibine.
25
Ar an gcéad dul síos, áfach, ós rud é nár tharraing an Coimisiún siar an cinneadh atá faoi chonspóid, choinnigh an díospóid a cuspóir (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Meán Fómhair 2018, ClientEarth v an Coimisiún, C‑57/16 P, EU:C:2018:660, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear).
26
Ar an dara dul síos, leanann sé ón gcásdlí go gcoinníonn iarratasóir leas i neamhniú gnímh de chuid institiúid an Aontais a iarraidh le hatarlú an bhirt neamhhdhleathaigh líomhainte as sin amach a chosc. Bíonn a leithéid de leas ann de bharr na chéad mhíre d’Airteagal 266 CFAE, ar dá réir gur faoin institiúid ar dearbhaíodh a gníomh a bheith ar neamhní na bearta is gá a dhéanamh chun breithiúnas na Cúirte a chomhlíonadh. Ní féidir gurb ann don leas sin, áfach, ach amháin más in‑atarlaithe an beart neamhdhleathach líomhainte gan beann ar imthosca an cháis as ar eascair an chaingean arna tabhairt ag an iarratasóir (breithiúnais an 7 Meitheamh 2007, Wunenburger v an Coimisiún, C‑362/05 P, EU:C:2007:322, míreanna 50 go 52, agus an 27 Meán Fómhair 2018, Mellifera v an Coimisiún, T‑12/17, EU:T:2018:616, mír 28).
27
Is amhlaidh atá sa chás seo, ós rud é go bhfuil an neamhdhleathacht arna líomhain ag an iarratasóir bunaithe, inter alia, ar léiriú ar Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009, a d’fhéadfadh an Coimisiún a athdhéanamh dá ndéanfaí iarratas ar athbhreithniú inmheánach ar shíneadh tréimhse formheasa substainte gníomhaí seachas démhocsastróibin.
28
Dá bhrí sin, d’ainneoin ghlacadh Rialachán Cur Chun Feidhme 2023/1436, coinníonn an t‑iarratasóir leas in imeachtaí a thionscnamh sa chás seo.
An chéad agus an triú saincheist dlí, lena n‑éilítear go ndearnadh léiriú earráideach ar Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009
Inghlacthacht na chéad shaincheiste dlí
29
Le gníomh ar leith, rinne an Coimisiún pléadáil maidir le do-ghlacacht de bhun Airteagal 130(1) de na Rialacha Nós Imeachta, lean n‑áitíonn sé go bhfuil an dá shaincheist dlí de chuid an iarratasóra do-ghlactha.
30
Ar an gcéad dul síos, measann an Coimisiún, tríd an chéad saincheist dlí dá chuid, nach gcuireann an t‑iarratasóir i gcoinne an mheasúnaithe atá sa fhreagra ar an iarratas ar athbhreithniú inmheánach, ach díríonn sé a n‑argóintí i gcoinne an tsínidh ar an tréimhse formheasta do démhocsastróibin le Rialachán Cur Chun Feidhme 2021/2068 lenar bhain an t‑iarratas ar athbhreithniú inmheánach. Is léir ó léamh ar Airteagail 10 agus 12 de Rialachán Uimh. 1367/2006 agus ar an gcásdlí le chéile, i gcás ina dtugann iarratasóir caingean le haghaidh neamhniú an fhreagra ar iarratas ar athbhreithniú inmheánach de bhun Airteagal 12(1) den Rialachán sin, ní féidir leis ach dleathacht an fhreagra sin a chur faoi chonspóid.
31
Ar an dara dul síos, agus go tánaisteach, áitíonn an Coimisiún, ar an mbun gurb inghlactha an chéad saincheist dlí, nach mór diúltú do na hargóintí trína gcuirtear i gcoinne dhleathacht a léirithe ar Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 toisc iad a bheith gan bunús de dheasca neamhréireacht idir an achainí agus an t‑iarratas ar athbhreithniú inmheánach, sa mhéid nár tógadh iad san iarratas ar athbhreithniú inmheánach.
32
Ar an gcéad dul síos, tugann an Chúirt Ghinearálta chun cuimhne go bhforáiltear in Airteagal 10(1) de Rialachán Uimh. 1367/2006 go ‘[mb]eidh aon eagraíocht neamhrialtasach nó daoine eile den phobal a chomhlíonann na critéir a leagtar amach in Airteagal 11 i dteideal athbhreithniú inmheánach a iarraidh ar an institiúid nó comhlacht de chuid an Aontais a ghlac an gníomh riaracháin, nó i gcás neamhghníomh riaracháin líomhainte, ar cheart gníomh den chineál sin a bheith glactha aici, ar fhorais go sáraítear dlí an chomhshaoil [...] le gníomh nó neamhghníomh den chineál sin’. Foráiltear in Airteagal 12(1) den Rialachán céanna ‘gur féidir le heagraíocht neamhrialtasach a rinne iarratas ar athbhreithniú inmheánach de réir Airteagal 10 cás a thabhairt os comhair na Cúirte Breithiúnais’.
33
Féachtar leis trí iarratas ar athbhreithniú inmheánach a dhéanamh ar ghníomh riaracháin go ndéanfaí cinneadh go ndearnadh beart neamhdhleathach líomhainte nó nach raibh bunús leis an mbeart i gceist mar sin. Ansin, d’fhéadfadh an t‑iarratasóir cás a thabhairt os comhair chúirt an Aontais trí chaingean a thabhairt mar gheall ar easpa inniúlachta, ar shárú ar cheanglais fhíor-riachtanacha nós imeachta, ar shárú ar na Conarthaí nó ar aon riail dlí a bhaineann le cur chun feidhme na gConarthaí nó ar mhí-úsáid cumhachtaí i gcoinne an chinnidh lena ndiúltaítear don iarratas ar athbhreithniú inmheánach toisc é a bheith gan bhunús (breithiúnas an 12 Meán Fómhair 2019, TestBioTech agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑82/17 P, EU:C:2019:719, mír 38) Dá bhrí sin, le linn na caingne sin, ní ceadmhach don iarratasóir argóintí a dhéanamh trína gcuirtear i gcoinne dhleathacht nó bhunús an bhirt atá i gceist leis an iarratas ar athbhreithniú inmheánach go díreach (féach breithiúnas an 27 Meán Fómhair 2018, Mellifera v an Coimisiún, T‑12/17 P, EU:C:2018:616, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear). Go deimhin, ní féidir leis an gCúirt cinneadh a chur ar neamhní nach bhfuil ina ábhar caingne le haghaidh neamhniú díreach de bhun Airteagal 263 CFAE tríd an gcóras athbhreithnithe bhreithiúnaigh dá bhforáiltear faoi na Conarthaí (breithiúnas an 4 Aibreán 2019, ClientEarth v an Coimisiún, T‑108/17, EU:T:2019:215, mír 28).
34
Sa chás seo, ar dtús, sonraítear go soiléir san achainí go mbaineann an chaingean le haghaidh neamhniú leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a mhéid a bhaineann le démhocsastróibin.
35
Ansin, is léir go díreach ó theideal na chéad saincheiste dlí agus ón dá chuid dá bhfuil sé comhdhéanta gurb é an cinneadh atá faoi chonspóid atá bunaithe ar léiriú earráideach ar Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009
36
Faoi dheireadh, dealraíonn sé go soiléir ón gcéad saincheist ar fad agus, go háirithe, an réamhrá de chuid an iarratasóra leis an achainí a bhaineann leis an tsaincheist dlí sin, gurb é atá i gceist ag an iarratasóir de réir a n‑argóintí ná an léiriú arna dhéanamh ag an gCoimisiúin ar Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 sa chinneadh atá faoi chonspóid. Ní féidir an chonclúid sin a athrú toisc gur féidir leis na hargóintí, arna ndéanamh leis an iarratas ar athbhreithniú inmheánach agus na hargóintí arna n‑agairt mar thaca le caingean le haghaidh cinneadh a neamhniú lena ndiúltaítear d’iarratas toisc é a bheith gan bhunús, dul isteach ina chéile go pointe áirithe mar gheall ar chuspóir díreach na n‑imeachtaí athbhreithnithe inmheánaigh agus loighic Airteagail 10 agus 12 de Rialachán Uimh. 1367/2006.
37
Dá bhrí sin, ní mór diúltú do na hargóintí de chuid an Choimisiúin gur neamh-inghlactha an chéad saincheist dlí toisc nach mbaineann sí leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
38
Ar an dara dul síos, maidir leis an neamhréireacht idir an iarratas ar athbhreithniú agus an achainí, tugann an Chúirt chun cuimhne, de réir cásdlí comhsheasmhach, nach féidir forais nua nó fianaise nach bhfuil san iarratas ar athbhreithniú a bheith mar bhunús le hiarratas ar athbhreithniú inmheánach, nó murach sin dhéanfaí an éifeachtacht a bhaint den cheanglas maidir le cúiseanna a lua lena leithéid d’iarratas, atá in Airteagal 10(1) de Rialachán Uimh. 1367/2006, agus d’athrófaí cuspóir na n‑imeachtaí arna dtionscnamh leis an iarratas sin (breithiúnais an 12 Meán Fómhair 2019, TestBioTech agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑82/17 P, EU:C:2019:719, mír 39, agus an 17 Aibreán 2024, Föreningen Svenskt Landskapsskydd v an Coimisiún, T‑346/22, nár foilsíodh, EU:T:2024:246, mír 70).
39
Thairis sin, ní féidir a mheas gurb inghlactha na saincheisteanna dlí agus na hargóintí arna n‑ardú os comhair na Cúirte le caingean le haghaidh neamhniú iarratais ar athbhreithniú inmheánach ach sa mhéid gur chuir an t‑iarratasóir iad i láthair san iarratas ar athbhreithniú inmheánach cheana féin sa dóigh gurb fhéidir leis an gCoimisiún iad a fhreagairt (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Nollaig 2016, TestBioTech agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑177/13, nár foilsíodh, EU:T:2016:736, míreanna 68 agus 69). Mar sin féin, ní féidir a cheangal ar iarratasóir ag a bhfuil caingean á tabhairt os comhair na Cúirte de réir Airteagal 12 de Rialachán Uimh. 1367/2006 nach ndéanfadh sé ach na hargóintí a rinne sé san iarratas ar athbhreithniú inmheánach a athlua focal ar fhocal.
40
Sa chás seo, is léir ón iarratas ar athbhreithniú inmheánach gur thug an t‑iarratasóir faoi cheist, inter alia, cur i bhfeidhm Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 ag an gCoimisiún nuair a ghlac sé Rialachán Cur Chun Feidhme 2021/2068. Go sonrach, thóg sé argóintí lena n‑éilítear prionsabal an réamhchúraim, cineál uathoibríoch na síntí agus na dtréimhsí measúnaithe dá bhforáiltear le Rialachán Uimh. 1107/2009 agus d’agair sé Airteagail 4, 5, 7, 9, 14 agus 15 den Rialachán sin. Dá bhrí sin, ní mór a chinneadh bhfuil a leithéid d’argóintí ag luí leis an gcéad shaincheist dlí den chaingean seo le haghaidh neamhniú.
41
Mar sin, ní foláir diúltú d’argóint an Choimisiúin maidir leis an neamhréireacht idir an iarratas ar athbhreithniú inmheánach agus an achainí.
42
Dá bhrí sin, tá an chéad saincheist dlí inghlactha.
Substaint an cháis
43
Leis an gcéad saincheist dlí, tugann an t‑iarratasóir chun cuimhne go bhfuil Rialachán Uimh. 1107/2009 bunaithe ar an cuspóir maidir le hardleibhéal cosanta a áirithiú do shláinte an duine agus ar phrionsabal an réamhchúraim agus cosanta an chomhshaoil.
44
Go sonrach, leis an dara cuid den chéad saincheist dlí, áitíonn an t‑iarratasóir gurbh í ba phríomhaidhm le glacadh Rialachán Uimh. 1107/2009 dlús a chur leis an measúnú ar shubstaintí gníomhacha. Socraíodh teorannacha dochta ama le haghaidh gach céim den phróiseas athnuachana, ar dá réir a bhí clabhsúr inchurtha leis an bpróiseas ullmhúcháin laistigh de dhá bhliain go leith agus a tugadh sé mhí don Choimisiún agus do na Ballstáit a chinneadh athnuachan a dhéanamh nó gan a dhéanamh ar fhormheas.
45
Sa chomhthéacs sin, ní féidir Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 sa chaoi a thuiscint sa chaoi go bhforáiltear leis do shíneadh teoranta cúpla mí, nó fiú bliana amháin ar a mhéid, agus ní féidir é a léiriú sa chaoi gur féidir síntí faoi seach arbh ionann iad le chéile agus síneadh níos mó ná sé bliana, is é sin níos mó ná an t‑am arna fhoráil faoi dhó do sheoladh an phróisis athnuachana, gan údar nó míniú ón gCoimisiún. Dhéanfaí an córas a nochtadh do mhí-úsáid straitéiseach toisc nach bhfuil aon phionós ag dul le neamhchomhlíonadh na dteorainneacha ama.
46
Mar réamhphointe, meabhraíonn an Chúirt go bhforáiltear le hAirteagal 191(2) CFAE go bhfuil an beartas comhshaoil bunaithe, inter alia, ar phrionsabal an réamhchúraim, ar prionsabal é a bhfuil feidhm le bheith aige maidir le comhthéacs bheartais eile de chuid an Aontais chomh maith, go háirithe beartas cosanta na sláinte poiblí agus i gcás ina nglacann institiúidí an Aontais beartas chun sláinte an duine a chosaint de réir an chomhbheartais talmhaíochta nó faoi bheartas an mhargaidh inmheánaigh (féach breithiúnas an 1 Deireadh Fómhair 2019, Blaise agus páirtithe eile, C‑616/17, EU:C:2019:800, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear).
47
Is faoi reachtóir an Aontais atá sé mar sin, agus rialacha á nglacadh aige maidir le táirgí cosanta plandaí a chur ar an margadh, ar nós na rialacha arna leagan amach i Rialachán Uimh. 1107/2009, é sin a dhéanamh de réir phrionsabal an réamhchúraim, ar mhaithe le háirithiú, i gcomhréir le hAirteagal 35 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh agus Airteagail 9 agus 168(1) CFAE, go bhfuil sláinte an duine faoi ard-chosaint (féach breithiúnas an 1 Deireadh Fómhair 2019, Blaise agus páirtithe eile, C‑616/17, EU:C:2019:800, mír 42 agus an cásdlí dá dtagraítear).
48
Is éard atá i gceist le prionsabal an réamhchuraim sin, i gcás ina bhfuil éiginnteacht ann maidir le rioscaí do shláinte an duine a bheith ann nó maidir le méid na rioscaí sin, go bhféadfar bearta cosanta a dhéanamh gan fanacht go dtí go dtiocfaidh réaltacht agus tromchúis na rioscaí sin chun solais go hiomlán (féach breithiúnas an 1 Deireadh Fómhair 2019, Blaise agus páirtithe eile, C‑616/17, EU:C:2019:800, mír 43 agus an cásdlí dá dtagraítear).
49
Ceanglaítear le prionsabal an réamhchúraim, atá ina phrionsabal ginearálta de dhlí an Aontais, ar na húdaráis lena mbaineann, na bearta iomchuí a ghlacadh, de réir shainchreat fheidhmiú na n‑inniúlachtaí arna gcur orthu leis an reachtaíocht ábhartha, na bearta iomchuí a dhéanamh chun roinnt rioscaí a d’fhéadfadh a bheith ann don tsláinte phoiblí, don shábháilteacht agus don chomhshaol a chosc, trí thús áite a thabhairt do na ceanglais maidir le cosaint na leasa sin thar leasanna eacnamaíocha (féach breithiúnais an 21 Deireadh Fómhair 2003, Solvay Pharmaceuticals v an Chomhairle, T‑392/02, EU:T:2003:277, mír 121 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 12 Aibreán 2013, Du Pont de Nemours (France) agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑31/07, nár foilsíodh, EU:T:2013:167, mír 134 agus an cásdlí dá dtagraítear). Tá prionsabal an réamhchúraim mar bhonn agus mar thaca le forálacha uile Rialachán Uimh. 1107/2009.
50
Soiléirítear in aithris 8 de Rialachán Uimh. 1107/2009 gur cheart prionsabal an réamhchúraim a chur i bhfeidhm agus gur cheart go n‑áiritheofaí leis an Rialachán sin go dtaispeánfadh an lucht tionscail nach bhfuil aon iarmhairt dhochrach ag substaintí nó táirgí a tháirgtear nó a chuirtear ar an margadh ar shláinte an duine nó ar shláinte ainmhithe nó nach bhfuil aon iarmhairtí neamh-inghlactha acu ar an gcomhshaol. I dtaca leis sin, ní mór a lua go bhfuil na nósanna imeachta réamhúdaraithe agus réamh-fhormheasa arna mbunú tríd an Rialachán sin le haghaidh na táirgí cosanta plandaí agus a substaintí gníomhacha bunaithe ar phrionsabal an réamhchúraim (féach breithiúnas an 17 Márta 2021, FMC v an Coimisiún, T‑719/17, EU:T:2021:143, míreanna 60 agus 61 agus an cásdlí dá dtagraítear).
51
Dá bhrí sin, ní mór don Choimisiún prionsabal an réamhchúraim a chur san áireamh agus a inniúlachtaí á bhfeidhmiú aige de réir Rialachán Uimh. 1107/2009. Maidir le substaintí gníomhacha go sonrach, fágann an cásdlí gur féidir leis an gCoimisiún, bearta a ghlacadh trína gcuirtear teorainn le húsáid substainte ar dá réir a thugtar tús áite do leas sábháilteachta tomhaltóirí, gan fanacht ar thoradh na n‑imeachtaí maidir le formheas na substainte sin a athnuachan (féach, chuige sin, breithiúnas an 19 Meán Fómhair 2019, Arysta LifeScience Netherlands v an Coimisiún, T‑476/17, EU:T:2019:618, mír 97).
52
Ó thaobh an léirithe ar Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 de, ní mór a thabhairt chun cuimhne, i gcomhréir le cásdlí comhsheasmhach, ar mhaithe le foráil dhlí an Aontais a léiriú, nach mór ní amháin foclaíocht na forála sin a chur san áireamh, ach a comhthéacs agus na cuspóirí arna saothrú leis na rialacháin a bhfuil sí mar chuid díobh chomh maith. Ábhar cuí ar mhaithe le léiriú a dhéanamh ar fhoráil dhlí an Aontais is ea a bunús chomh maith (féach breithiúnais an 2 Meán Fómhair 2021, CRCAM, C‑337/20, EU:C:2021:671, mír 31 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 25 Eanáir 2017, Rusal Armenal v an Chomhairle, T‑512/09 RENV, EU:T:2017:26, mír 56 agus an cásdlí dá dtagraítear).
53
Ar an gcéad dul síos, is sna focail a leanas atá an chéad fhomhír d’Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 ‘[m]ás rud é, ar chúiseanna nach bhfuil neart ag an iarratasóir orthu, gur dealraitheach gur dócha go n‑éagfaidh an formheas sula ndéanfar cinneadh faoi athnuachan, glacfar cinneadh i gcomhréir leis an nós imeachta rialúcháin dá dtagraítear in Airteagal 79(3), chun éag na tréimhse formheasa don iarratasóir sin a iarchur go ceann tréimhse is leor chun scrúdú a dhéanamh ar an iarratas’. Leagtar amach sa tríú fomhír d’Airteagal 17 den Rialachán sin an méid seo a leanas atá le cur san áireamh agus an tréimhse sínidh á socrú: ‘(a) an t‑am a bheidh ag teastáil chun an fhaisnéis a iarradh a sholáthar; (b) an t‑am a bheidh ag teastáil chun an nós imeachta a thabhairt chun críche; (c) i gcás inarb iomchuí, an gá lena áirithiú go mbunófar clár comhleanúnach oibre, dá bhforáiltear in Airteagal 18’.
54
Mar sin, is léir ón bhforáil sin, más cosúil ar chúiseanna nach bhfuil neart ag an iarratasóir orthu go rachadh an formheas in éag roimh chinneadh athnuachana a ghlacadh, glacfar ‘cinneadh […] chun éag na tréimhse formheasa [don iarratasóir sin] a iarchur [...] go ceann tréimhse is leor chun scrúdú a dhéanamh ar an iarratas’. Cé nach bhfuil cinneadh nua sínidh neamh-inghlactha de réir fhoclaíocht na forála sin, ag deireadh na tréimhse sin, ní féidir ach gur sealadach an síneadh sin, nach ndéantar ach chun gur féidir na himeachtaí athnuachana a chur i gcrích, mar a mhínigh an Chomhairle ina ráiteas idiragartha.
55
Mar sin, ní mór fad na tréimhse sínidh a bheith in oiriúint d’imthosca nithiúla an cháis atá idir lámha agus, dá bhrí sin, ní féidir é a chur i bhfeidhm go huathoibríoch nó go córasach fiú.
56
Ina theannta sin, de réir an chásdlí, tá sé d’éifeacht ag Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 gur féidir síneadh a chur le himeachtaí athnuachana ar fhormheas substainte gníomhaí de bharr imthosca a thagann chun cinn le linn na n‑imeachtaí féin nach raibh ar eolas roimhe sin (breithiúnas an 19 Meán Fómhair 2019, Arysta LifeScience Netherlands v an Coimisiún, T‑476/17, EU:T:2019:618, mír 104).
57
Ar an dara dul síos, ní mór comhthéacs na rialach arna leagan amach sa chéad fhomhír d’Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 a chur san áireamh.
58
Baineann an riail sin leis an roinn de Rialachán Uimh. 1107/2009 maidir le substaintí gníomhacha a fhormheas.
59
Ar an gcéad dul síos, ní féidir formheas a dheonú ach ar feadh tréimhse nach faide ná 10 mbliana (Airteagal 5 de Rialachán Uimh. 1107/2009), ar teorainn í arb ionann í agus an teorainn dá bhforáiltear i dTreoir 91/414/CEE ón gComhairle an 15 Iúil 1991 maidir le táirgí cosanta plandaí a chur ar an margadh (IO 1991 L 230, lch. 1), a bhí i bhfeidhm agus démhocsastróibin á formheas. Mar a mhínítear in aithris 15 de Rialachán Uimh. 1107/2009, is ar chúiseanna sábháilteachta a chuirtear teorainn ama le tréimhse formheasa na substaintí gníomhacha agus ní mór di a bheith i gcomhréir leis na rioscaí féideartha a bhaineann go bunúsach le húsáid na substaintí sin. Bíonn athnuachan bailí ar feadh tréimhse nach mó ná 15 bhliain (Airteagal 14(2) de Rialachán Uimh. 1107/2009).
60
Dá bhrí sin, chuir an reachtóir roimhe foráil a dhéanamh do thréimhsí formheasa agus athnuachana teoranta, ionas nach gcoinneofaí ar an margadh substaintí gníomhacha ar cosúil go bhfuil rioscaí neamh-inghlactha ag baint leo de réir bhrí Airteagal 4 de Rialachán Uimh. 1107/2009. Ní mór athbhreithniú a dhéanamh go tréimhsiúil ar shubstaintí leis an gcuspóir sin a bhaint amach, i bhfianaise phrionsabal an réamhchúraim, mar a chuir an Coimisiún i dtreis agus an ceart aige agus cur chuige tréimhsiúil Rialachán Uimh. 1107/2009 á mhíniú aige.
61
Ar an dara dul síos, ní mór an t‑iarratas ar athnuachan a dhéanamh tráth nach déanaí ná trí bliana sula rachaidh an formheas in éag (Airteagal 15 de Rialachán Uimh. 1107/2009). Dá bhrí sin, meastar gur leor an tréimhse sin chun na himeachtaí sin a chur i gcrích agus chun cinneadh a ghlacadh maidir le hathnuachan an fhormheasa arna iarraidh, fad a áirithítear éifeachtacht an chur chuige arna thabhairt chun cuimhne i mír 60 thuas.
62
I ndáil leis sin, cuireadh i gcumas don Choimisiún, le hAirteagal 19 de Rialachán Uimh. 1107/2009, na forálacha is gá a ghlacadh, le Rialachán Cur Chun Feidhme, chun imeachtaí athnuachana a chur i bhfeidhm.
63
Mar sin, glacadh Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh 844/2012 ón gCoimisiún an 18 Meán Fómhair 2012 lena leagtar amach na forálacha is gá chun an nós imeachta athnuachana um shubstaintí gníomhacha a chur chun feidhme, dá bhforáiltear i Rialachán (CE) Uimh. 1107/2009 (IO 2012 L 252, lch. 26), lena leagtar amach, inter alia, na teorannacha ama maidir le céimeanna éagsúla na n‑imeachtaí athnuachana ar mhaithe lena dhea-fheidhmiú a áirithiú (aithris 3). Is é is cuspóir don Rialachán sin na rialacha a chur i bhfeidhm dar foráladh cheana féin i Rialachán Uimh. 1107/2009 agus dalaí aonfhoirmeacha maidir lena gcur i bhfeidhm san Aontas á n‑áirithiú ag an am céanna.
64
Go sonrach, foráiltear le hAirteagail 1 go 8 de Rialachán Uimh. 844/2012 do na rialacha maidir le hinghlacthacht an iarratais arna dhéanamh ag táirgeoir na substainte gníomhaí chuig Ballstát agus cuirtear teorainneacha ama áirithe leis na rialacha sin ar an gcéad chéim sin de na himeachtaí. I gcomhréir le hAirteagal 3 den Rialachán sin, deimhneoidh an Ballstát is rapóirtéir an t‑iarratas sin ar dtús, a áirithíonn gur taisceadh é faoin tréimhse ama dá bhforáiltear sa chéad fhomhír d’Airteagal 1(1) den Rialachán sin agus go bhfuil na gnéithe go léir dá bhforáiltear in Airteagal 2 den Rialachán sin ann. Le bheith níos cruinne faoi, i gcomhréir le hAirteagal 2(2) den Rialachán sin, ní mór liosta den fhaisnéis nua a bheith san iarratas ar athnuachan is mian leis an iarrthóir í a chur i láthair agus is riachtanach í, i gcomhréir leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 15(2) de Rialachán Uimh. 1107/2009. Ansin, i gcomhréir le hAirteagal 6 den Rialachán céanna, i ndiaidh freagra dearfach a fháil ón mBallstát is rapóirtéir maidir leis an deimhniú sin, taiscfidh an t‑iarrthóir na sainchomhaid bhreise don Bhallstát is rapóirtéir, don Bhallstát is comhrapóirtéir, don Choimisiún agus don Údarás Eorpach um Shábháilteacht Bia (EFSA). Ar deireadh, i gcomhréir le hAirteagal 8 den Rialachán sin, i gcás inar taisceadh na sainchomhaid bhreise faoin teorainn ama agus ina bhfuil na gnéithe ar fad dá bhforáiltear iontu, cuirfidh an Ballstát dáta faighte na sainchomhad breise agus inghlacthacht an iarratais in iúl don iarrthóir, don Bhallstát is comhrapóirtéir, don Choimisiún agus don EFSA.
65
A dhála sin, sainítear in Airteagail 11 go 14 de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 844/2012 an nós imeachta chun measúnú a dhéanamh ar an iarratas ar fhormheas substainte gníomhaí a athnuachan agus leagtar amach iontu na tréimhsí ama sonracha ina bhfuil a gcinntí le cur le chéile agus le cur i láthair ag na gníomhairí éagsúla lena mbaineann na himeachtaí. Ar dtús, cuirfidh an Ballstát is rapóirtéir, i ndiaidh dul i gcomhairle leis an mBallstát is comhrapóirtéir, tuarascáil le chéile agus faoi bhráid an Choimisiún, agus le cóip de don EFSA, ina ndéanfar measúnú an bhféadfaí súil go gcomhlíontar na critéir formheasa i gcomhréir le hAirteagal 4 de Rialachán Uimh. 1107/2009 leis an tsubstaint ghníomhach (Airteagal 11 de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 844/2012). I ndiaidh na dréacht‑tuarascála mheastóireachta a fháil a sheol an Ballstát is rapóirtéir dó, cuirfidh EFSA í ar aghaidh chuig an iarrthóir agus chuig na Ballstáit eile (Airteagal 12 de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 844/2012). Tar éis don tréimhse le haghaidh barúlacha i scríbhinn a thíolacadh dul in éag, glacfaidh EFSA conclúidí ina sonróidh sé an féidir súil leis go mbeidh an tsubstaint ghníomhach i gcomhréir leis na critéir formheasa a leagtar amach in Airteagal 4 de Rialachán Uimh. 1107/2009 i bhfianaise an eolais atá ar an eolaíocht agus an teicneolaíocht agus trí úsáid a bhaint as na treoirdhoiciméid i bhfeidhm ar dháta taiscthe na sainchomhaid sa bhreis. I gcás inarb iomchuí, eagróidh EFSA comhairliúchán le saineolaithe, ina n‑áirítear saineolaithe ón mBallstát is rapóirtéir agus ón mBallstát is comhrapóirtéir. Cuirfidh sé a chonclúidí in iúl don iarrthóir, do na Ballstáit agus don Choimisiún agus ar fáil don phobal (Airteagal 13 de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 844/2012). Ar deireadh, tar éis dó conclúidí EFSA a fháil agus i bhfianaise na dréacht‑tuarascála maidir le measúnú arna cur le chéile ag an mBallstát is rapóirtéir, bharúlacha an iarrthóra agus na mBallstát eile agus na gconclúidí arna nglacadh ag EFSA, tíolacfaidh an Coimisiún tuarascáil a ghlaofar ‘tuarascáil athnuachana’ uirthi agus dréacht‑Rialachán don bhuanchoiste. Déantar gur féidir leis an iarrthóir barúlacha a thíolacadh maidir leis an tuarascáil athnuachana (Airteagal 14(1) de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 844/2012). De bhun na tuarascála athnuachana agus i bhfianaise na mbarúlacha arna dtíolacadh ag an iarrthóir, glacfaidh an Coimisiún Rialachán i gcomhréir le hAirteagal 20(1) de Rialachán Uimh. 1107/2009 (Airteagal 14(2) de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 844/2012).
66
Ní chuirtear teorainn ama ach amháin leis an gcéim dheireanach de na himeachtaí dá bhforáiltear in Airteagal 14(2) de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 844/2012, a bhaineann le glacadh an Rialacháin maidir le hathnuachan ar an bhformheas i gcomhréir le hAirteagal 20(1) de Rialachán Uimh. 1107/2009.
67
Dá bhrí sin, tá na himeachtaí athnuachana bunaithe ar chur i bhfeidhm amlíne sonraí (féach, chuige sin, breithiúnas an 19 Meán Fómhair 2019, Arysta LifeScience Netherlands v an Coimisiún, T‑476/17, EU:T:2019:618, mír 103) Ina theannta sin, tá cur i bhfeidhm na dteorannacha ama sin agus an gá go ndéanfaí iad a chomhlíonadh i gcomhréir leis an gceanglas nach mairfidh na himeachtaí níos mó ná trí bliana, de réir Airteagal 1(1) de Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 844/2012 (breithiúnas an 9 Nollaig 2021, Agrochem-Maks v an Coimisiún, C‑374/20 P, nár foilsíodh, EU:C:2021:990, mír 82).
68
Is amhlaidh is tábhachtaí go ndéanfaí de réir na dteorannacha ama sin agus cheanglas dhlús na n‑imeachtaí toisc go bhfuil Rialachán Cur Chun Feidhme arna ghlacadh de bhun na chéad fhomhíre d’Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009, lena gcuirtear síneadh le formheas na substainte gníomhaí atá i gceist ar feadh tréimhse áirithe, agus atá ag baint le Rialachán Chur Chun Feidhme lena bhformheastar a leithéid de substaint ar dtús faoi Airteagal 13(2) den Rialachán sin nó le Rialachán lena ndéantar athnuachan ar an bhformheas sin faoi Airteagal 20 den Rialachán sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 27 Meán Fómhair 2018, Mellifera v an Coimisiún, T‑12/17, EU:T:2018:616, míreanna 57 agus 58).
69
Mar sin, ní mór a chinneadh go bhforáiltear le hAirteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 do shásra atá le cur i bhfeidhm go heisceachtúil, i gcás ina gcomhlíontar na coinníollacha dá bhforáiltear leis an Airteagal sin. Dá bhrí sin, níl sé i gcomhréir le ceanglais Rialachán Uimh. 1107/2009 agus, ar bhealach níos ginearálta, le brí an Rialacháin sin, an sásra sin a chur i bhfeidhm go córasach an nós imeachta chun measúnú a dhéanamh ar an iarratas ar fhormheas substainte gníomhaí a athnuachan.
70
Dá bhrí sin, níl sé i gcomhréir le ceanglais Rialachán Uimh. 1107/2009 agus, ar bhealach níos ginearálta, le brí an Rialacháin sin, an sásra sin a chur i bhfeidhm go córasach in imeachtaí athnuachana formheasa substainte gníomhaí.
71
Anuas air sin, tugtar rogha don Choimisiún le hAirteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 maidir leis an mbrí atá le ‘tréimhse is leor’ a chinneadh. Ní lánrogha í seo, ach bíonn sí de réir an tríú fomhír den Airteagal sin, ina leagtar amach na gnéithe atá le cur san áireamh agus an tréimhse sínidh á socrú.
72
Mar sin, ní féidir an chéad fhomhír d’Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 a léamh agus a chur i bhfeidhm ina haonar, ach i gcomhar le forálacha an tríú fomhír lena bhforlíontar é. Is léir an bhaint sin idir an chéad fhomhír agus an tríú fomhír den Airteagal sin, go háirithe, ó bhuntéacs thogra COM(2006) 388 final ón gCoimisiún an 12 Iúil 20006 le haghaidh Rialachán ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle maidir le táirgí cosanta plandaí a chur ar an margadh, agus an chéad fhomhír agus an dara fomhír d’Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 mar atá sa lá atá inniu ann san aon fhomhír, ar a lorg díreach a bhí an fhomhír maidir le fad an tsínidh. Léirítear leis sin rún an reachtóra an méid a fheiceáil a bhfuil le cur san áireamh agus fad an tsínidh arna gcur i bhfeidhm a shocrú sna cásanna dá dtagraítear sa dá chéad fhomhír d’Airteagal 17 den Rialachán sin inniu. Thairis sin, mar a áitíonn an Chomhairle agus an ceart aici, socraítear fad na tréimhse sínidh ar bhonn cás ar chás.
73
Ar an tríú dul síos, mar a tugadh chun cuimhne i míreanna 41 go 46 thuas, tá prionsabal an réamhchúraim mar bhonn le forálacha uile Rialachán Uimh. 1107/2009.
74
Sa chomhthéacs sin, ní mór an nath ‘tréimhse is leor’ arna úsáid sa chéad fhomhír d’Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 a thuiscint sa chaoi go gceanglófaí go saineofaí tréimhse nach mó ná lú ná a bhfuil riachtanach chun na himeachtaí athnuachana a chur i gcrích ar bhonn cás ar chás.
75
Ar an tríú dul síos, ní mór na cuspóirí a shaothraítear le Rialachán Uimh. 1107/2009 a chur san áireamh.
76
Is é is cuspóir d’Airteagal 1(3) de Rialachán Uimh. 1107/2009 ardleibhéal cosanta a áirithiú do shláinte an duine agus do shláinte ainmhithe araon agus don chomhshaol agus feidhmiú an mhargaidh inmheánaigh a fheabhsú trí chomhchuibhiú na rialacha a bhaineann le táirgí cosanta plandaí a chur ar an margadh agus táirgeacht talmhaíochta á fheabhsú ag an am céanna. Mar sin, áitíonn an Coimisiún agus an ceart aige gurb ilghnéitheach cuspóir Rialachán Uimh. 1107/2009. Mar is léir ó aithris 24 de Rialachán Uimh. 1107/2009, áfach, agus údaruithe le haghaidh táirgí cosanta plandaí á ndeonú, ba cheart go mbeadh tosaíocht ag an gcuspóir maidir le cosaint a thabhairt do shláinte an duine agus do shláinte ainmhithe agus don chomhshaol thar an cuspóir maidir le táirgeadh plandaí a fheabhsú.
77
Trína cheangal go gcoinneofaí an comhshaol faoi ardchosaint, déantar Airteagal 11 CFAE, ina bhforáiltear nach foláir ceanglais chosaint an chomhshaoil a lánpháirtiú i sainiú agus i gcur chun feidhme bheartais agus ghníomhaíochtaí an Aontais, go háirithe d’fhonn forbairt inbhuanaithe a chur ar aghaidh agus Airteagal 114(3) CFAE, ina ndaingnítear an oibleagáid sin, a chur i bhfeidhm le Rialachán Uimh. 1107/2009. Is amhlaidh go bhforáiltear san Airteagal sin, ina dtograí maidir le, inter alia, cosaint an chomhshaoil, arna ndéanamh agus na dlíthe lena bhféachtar leis an margadh inmheánach a bhunú agus a fheidhmiú á gcomhfhogasú, gur ar ardleibhéal cosanta a bheidh tograí an Choimisiúin bunaithe, agus aon fhorbairt nua atá bunaithe ar fhíorais eolaíocha á cur san áireamh ach go háirithe agus, faoi chuimsiú a gcumhachtaí faoi seach, go bhféachfaidh an Pharlaimint agus an Chomhairle freisin leis an gcuspóir sin a bhaint amach. Ós rud é go bhfuil príomhthábhacht leis an gcosaint sin ó thaobh cúrsaí eacnamaíocha de, d’fhéadfaí údar a thabhairt léi d’iarmhairtí diúltacha eacnamaíocha, fiú de chineál substaintiúil, le haghaidh oibreoirí áirithe (féach breithiúnas an 17 Márta 2021, FMC v an Coimisiún, T‑719/17, EU:C:2021:143, mír 59 agus an cásdlí dá dtagraítear).
78
Dá bhrí sin, i measc chuspóirí éagsúla Rialachán Uimh. 1107/2009, ní mór don Choimisiún tábhacht ar leith a thabhairt don chuspóir maidir le ardleibhéal cosanta a áirithiú do shláinte an duine agus do shláinte ainmhithe araon agus don chomhshaol agus nós imeachta maidir le formheas substainte ghníomhaí a athnuachan á mbainistiú aige, a fortiori i gcás inar faide síneadh na n‑imeachtaí ná an tréimhse dá bhforáiltear lena gcur i gcrích agus ina chuireann an Coimisiún síneadh leis an tréimhse formheasa de réir Airteagal 17 den Rialachán sin.
79
Is féidir na prionsabail seo a leanas a bhaint ón méid roimhe seo ar fad. Ar an gcéad dul síos, is de chineál sealadach agus eisceachtúil atá an síneadh ar an tréimhse formheasa, agus ceadaítear é de bharr imthosca a thagann chun cinn le linn na n‑imeachtaí féin nach raibh ar eolas roimhe sin. Ní mór iad a ghlacadh i bhfianaise imthosca nithiúla an cháis atá idir lámha agus, dá bhrí sin, ní féidir é a chur i bhfeidhm go huathoibríoch nó go córasach fiú. Ar an dara dul síos, ní mór fad an tsínidh arna chur léi a bheith leordhóthanach do scrúdú a bheith indéanta ar an iarratas ar athnuachan. Agus an fad sin á shocrú aige, ní mór don Choimisiún na gnéithe dá bhforáiltear sa tríú fomhír d’Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 a chur san áireamh agus measúnú a dhéanamh ar bhonn cás ar chás. Ar an tríú dul síos, caithfidh nach mó ná lú an tréimhse sin ná a bhfuil riachtanach chun na himeachtaí athnuachana a chur i gcrích.
80
Ar an gceathrú dul síos, ar bhealach níos ginearálta, i gcás inar mian leis Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 a chur i bhfeidhm, ní mór don Choimisiún fad iomlán na n‑imeachtaí athnuachana a chur san áireamh, chun a chinntiú go leanann sé de bheith laistigh de na teorannacha réasúnta i bhfianaise cheanglas dhlús na n‑imeachtaí a thugtar chun cuimhne i mír 68 thuas. Go sonrach, i bhfianaise fad teoranta formheasa agus an cur chuige théimhsiúil arna roghnú ag an reachtóir, atá bunaithe ar athmheasúnú ar rioscaí na substaintí gníomhacha arna dhéanamh go tráthrialta, ní féidir glacadh leis go gceadófaí trí shíneadh ar fhormheas, atá de chineál sealadach agus eisceachtúil, substaint ghníomhach a choimeád ar an margadh ar feadh tréimhse is mó go suntasach é ná an tréimhse formheasa tosaigh, nó bhainfí gach éifeachtacht den chóras athnuachana arna chur i bhfeidhm ag an Rialachán sin.
81
Agus é léirithe mar sin, léirítear le hAirteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 cothromú na leasa éagsúla atá i gceist le cuspóirí an Rialacháin sin agus le prionsabal an réamhchúraim. Ar thaobh amháin, cuirtear san áireamh na leasa atá i bhfabhar gan cosc a chur go dothuartha ar shubstaint a formheasadh i gcomhréir le rialacha an Aontais gan choinne de dheasca moilleanna ar chlár ama na n‑imeachtaí athnuachana nach bhfuil neart ag an iarrthóir orthu.
82
Ar thaobh eile, níl an síneadh a thugtar ach de chineál sealadach, agus is féidir é a bhriseadh le cinneadh maidir le neamh-athnuachan nó teorannacha a chur le húsáid na substaintí agus, go háirithe, ní féidir gur faide é ná a bhfuil riachtanach, i bhfianaise imthosca ar bhonn cás ar chás.
83
Sa chás seo, de réir an chinnidh atá faoi chonspóid, measann an Coimisiún go gceanglaítear air le hAirteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 imeacht ó na teorannacha ginearálta ama dá bhforáiltear le haghaidh substaintí a fhormheas i gcás go gcomhlíontar na coinníollacha dá bhforáiltear san Airteagal sin. Míníonn an Coimisiún go raibh teorainn bliana amháin leis na síntí arna gcur ar fhormheas démhocsastróibine leis na Rialacháin Chur Chun Feidhme faoi seach, mar roghnaíodh síntí faid theoranta b’inathnuaite más gá seachas síneadh le haghaidh tréimhse níos faide amháin. Luaitear chomh maith, mar a leagtar amach in aithris chaighdeánach i Rialachán Cur Chun Feidhme 2021/2068, go gcealófaí an tréimhse sínidh dá nglacfaí Rialachán maidir le neamh-athnuachan le linn na tréimhse sínidh.
84
Mar sin, sa chinneadh atá faoi chonspóid, mheas an Coimisiún gur comhlíonadh na critéir dá bhforáiltear in Airteagal 17 de Rialachán 1107/2009, gan scrúdú a dhéanamh, áfach, ar ghnéithe an cháis idir lámha chun a áirithiú gur chuir sé i bhfeidhm síneadh faid leordhóthanaigh sa chaoi gur féidir scrúdú a dhéanamh ar an iarratas ar athnuachan an fhormheasa ar dhémhocsastróibin.
85
Thairis sin, níl na mínithe ag an gCoimisiún maidir le síntí faid theoranta a roghnú is in‑athnuaite iad in athuair más gá seachas síneadh le haghaidh tréimhse níos faide amháin i gcomhréir leis na prionsabail arna leagan amach i míreanna 79 agus 80 thuas. Go deimhin, is léir ó na prionsabail sin nach mór an tréimhse sínidh a ríomh ar bhonn cás ar chás agus de réir chéimeanna na n‑imeachtaí atá fós le cur i gcrích agus caithfidh nach mó ná lú í ná a bhfuil riachtanach chun na himeachtaí athnuachana a chur i gcrích.
86
Ina theannta sin, cuirtear síneadh le Rialachán Cur Chun Feidhme 2021/2068 le tréimhse formheasa démhocsastróibine den séú huair. Mar gheall ar an síneadh sin, rinneadh gurbh fhad níos mó ná 16 bliana agus 3 mhí a bhí le formheas na substaintí gníomhaí sin, b’fhad 10 mbliana é ar dtús i gcomhréir le hAirteagal 5 de Rialachán Uimh. 1107/2009. Is mó an fad sínidh sin ná fad trí bliana dá bhforáiltear le Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 844/2012 le himeachtaí athnuachana a chur i gcrích faoi dhó. Mar sin féin, mheas an Coimisiún, i dtaca leis sin, gurbh insínte aige tréimhse an fhormheasa ar dhémhocsastróibin gan teorainn ama a bheith air de réir Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009, gan beann ar fad iomlán na n‑imeachtaí athnuachana.
87
Ní mór a thabhairt faoi deara chomh maith gur glacadh Rialachán 2021/2068 i gcomhthéacs iarratas ar athnuachan substainte gníomhaí a d’aicmigh an Coimisiún mar shubstaint ‘marthanach agus thocsaineach’, a bhféadfaí ionadú a dhéanamh orthu i bhfianaise go bhfuil airíonna uirthi a réabann an córas inchríneach a d’fhéadfadh éifeachtaí díobhálacha a bheith acu ar dhaoine. (féach mír 8 thuas).
88
Ó thaobh substaintí a bhféadfaí ionadú a dhéanamh orthu, foráiltear in Airteagal 24 de Rialachán Uimh. 1107/2009 nach féidir gur mó ná 7 mbliana gach tréimhse athnuachana.
89
Mar sin, i ndiaidh an séú síneadh ar an tréimhse formheasa ar dhémhocsastróibin, is ionann fad iomlán an tsínidh, cúpla mí faoi nó thairis, agus uasfhad an athnuachana ar an fhormheas b’inchinnte ag deireadh na n‑imeachtaí athnuachana i gceist, ar an mbun gur comhlíonadh na critéir eile.
90
Trína dhearbhú, sa chinneadh atá faoi chonspóid, nárbh fhéidir leis síneadh a chur le formheas démhocsastróibine den séú uair gan na himthosca sin a chur san áireamh, sháraigh an Coimisiún cineál sealadach agus eisceachtúil an tsásra sínidh ar shubstaint gníomhach agus na ceanglais dhlús dá bhforáiltear le haghaidh an chórais arna chur i bhfeidhm maidir le hathnuachan a dhéanamh ar a leithéid d’fhormheas.
91
Dá bhrí sin, tá an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail mar gheall ar earráid dlí.
92
Níl an chonclúid sin intugtha faoi cheist le hargóintí an Choimisiúin.
93
Ar an gcéad dul sios, áitíonn an Coimisiún agus an ceart aige gurb ilghnéitheach cuspóir Rialachán Uimh. 1107/2009. Tacaítear agus ní thugtar faoi cheist leis sin an léiriú arna dhéanamh i míreanna 52 et seq thuas ar Airteagal 17 den Rialachán sin (féach, inter alia, mír 76 thuas).
94
Ar an dara dul síos, áitíonn an Coimisiún nach mbaineann sé le hábhar ar mhaithe le hAirteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 a réimsí criticiúla is ábhair imní agus na bearnaí sna sonraí ó thaobh démhocsastróibin de a aithint agus nach féidir síneadh na tréimhse formheasa dá bhforáiltear in Airteagal 17 den Rialachán sin a bhunú ar chritéir shubstainteacha le.
95
Is léir de réir léamh ar Airteagal 17 de Rialachán (CE) Uimh. 1107/2009 nach n‑áirítear leis an bhforáil sin na breithnithe a bhaineann le measúnuithe substainteacha ar shubstaintí gníomhacha. Ar thaobh amháin, áfach, ní bhraitheann an léiriú arna dhéanamh i míreanna 54 go 82 ar Airteagal 17 den Rialachán sin ar a leithéid de bhreithnithe leis. Ar thaobh eile, níl measúnú substainteach i gceist leis an oibleagáid anailís a dhéanamh ar bhonn cás ar cás ar na himthosca faoina gcuirtear síneadh leis an tréimhse formheasa ar shubstaint ghníomhach ar nós démhocsastróibin, lena n‑áirítear cineál na substainte sin (féach mír 85 thuas).
96
Mar sin, ní théitear i bhfeidhm ar chinneadh na Cúirte leis na hargóintí de chuid an Choimisiúin.
97
Faoi dheireadh, ní fhéadfaí géilleadh don argóint de chuid CropLife Europe go mbeadh an léiriú arna mholadh ag an iarratasóir ar Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1107/2009 contrártha leis an deimhneacht dhlíthiúil toisc go ndéanfaí gur threallach an sásra sínidh. Ar thaobh amháin, tá an oibleagáid ar an gCoimisiún a fhíorú go gcomhlíonfaí na critéir dá bhforáiltear in Airteagal 17 den Rialachán sin i bhfianaise imthosca an cháis agus na gceanglas dlúis a théann leis an Rialachán sin de réir théacs féin an Rialacháin sin.
98
Ar thaobh eile, mar a leagtar amach i míreanna 81 agus 82, cuireadh an deimhneacht dhlíthiúil san áireamh agus cothromaíocht á baint amach idir na leasanna difriúla atá i gceist, atá i gcomhréir le cuspóirí Rialachán Uimh. 1107/2009.
99
Is léir ón méid uile roimhe seo go bhfuil bunús leis an dara cuid den chéad saincheist dlí de chuid an iarratasóra.
100
Dá bhrí sin, ní mór an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní sa mhéid a bhaineann sé le démhocsastróibin, gan gá le scrúdú a dhéanamh ar an gcéad cuid den chéad saincheist dlí nó an dara saincheist dlí.
Costais
101
Faoi Airteagal 134(1) de na Rialacha Nós Imeachta, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis. Ós rud é nár éirigh leis an gCoimisiún, ní mór a ordú dó a chostais féin a iompar agus costais an iarratasóra a íoc, de réir an ordaithe atá á lorg ag an iarratasóir.
102
De réir Airteagal 138(1) agus (3) de na Rialacha Nós Imeachta, ordaítear don Pharlaimint, don Chomhairle agus do CropLife Europe a gcostais féin a íoc.
Ar na forais sin,
rialaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Ceathrú Dlísheomra Méadaithe)
mar seo a leanas:
1.
Cuirtear ar neamhní Cinneadh Ares(2022) Cinneadh Ares(2022) 3275139 ón gCoimisiún, dar dáta an 27 Aibreán 2022, lena ndiúltaítear don iarratas ar athbhreithniú inmheánach a rinne sé i ndáil le Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2021/2068 ón gCoimisiún an 25 Samhain 2021 lena leasaítear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) Uimh. 540/2011 a mhéid a bhaineann le síneadh a chur le tréimhsí formheasa na substaintí gníomhacha beanflurailin, démhocsastróibin, fluasanam, flutolainil, meiceapróp-P, meipiocuat, meitiream, ocsaimil agus pireaclóstróibin sa mhéid go mbaineann sé le démhocsastróibin.
2.
Ordaítear don Choimisiún Eorpach a chostais a íoc agus na costais arna dtabhú ag PAN Europe.
3.
Ordaítear do Pharlaimint na hEorpa, do Chomhairle an Aontais Eorpaigh agus do CropLife Europe a gcostais féin a íoc.
da Silva Passos
Półtorak
Reine
Pynnä
Cassagnabère
Arna thabhairt i gcúirt phoiblí i Lucsamburg, an 19 Samhain 2025.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Béarla.