Voorlopige editie
ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN
VAN DE EUROPESE UNIE
(Derde kamer)
12 mei 2016
Zaak F‑102/15
FS
tegen
Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC)
„Openbare dienst – Tijdelijk functionarissen – Artikel 41 van het Handvest van de grondrechten – Recht op toegang van eenieder tot het hem betreffende dossier – Toegang tot documenten betreffende een poging tot bemiddeling – Poging tot bemiddeling op initiatief van de destijds in functie zijnde voorzitter van het EESC en uitgevoerd onder toezicht van een voormalig voorzitter van het EESC – Recht op toegang tot het rapport dat na die bemiddeling is opgesteld – Administratief onderzoek dat na de bemiddeling is ingesteld – Artikel 3 van bijlage IX bij het Statuut”
Betreft:      Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee FS in wezen vraagt om, ten eerste, nietigverklaring van de besluiten van de voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 10 september en 19 november 2014 waarbij haar in feite de toegang wordt geweigerd tot de correspondentie tussen een lid van het EESC en de destijds in functie zijnde voorzitter van het EESC, alsmede tot de documentatie over een vermeend onderzoek dat dit lid zou hebben uitgevoerd vóór de instelling, op 6 oktober 2014, van een administratief onderzoek in de zin van artikel 86 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) dat op haar betrekking had. Ten tweede vraagt verzoekster om het EESC te veroordelen tot vergoeding van de immateriële schade die zij zou hebben geleden.
Beslissing:      Het besluit van de voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) van 19 november 2014 wordt nietig verklaard, voor zover daarbij wordt geweigerd om FS een op haar betrekking hebbend rapport te doen toekomen dat op verzoek van de destijds in functie zijnde voorzitter van het EESC is opgesteld door een voormalig voorzitter van het EESC. De vordering tot nietigverklaring is zonder voorwerp voor het overige. Het Europees Economisch en Sociaal Comité wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van 1 000 EUR aan FS ter vergoeding van de door haar geleden immateriële schade. Het Europees Economisch en Sociaal Comité draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van FS.
Samenvatting
1.      Ambtenaren – Tuchtregeling – Tuchtprocedure – Eerbiediging van de rechten van de verdediging – Verplichting om de betrokkene een rapport te doen toekomen dat is opgesteld na een bemiddeling en vóór de instelling van een administratief onderzoek
[Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, art. 41, lid 2, b)]
2.      Beroepen van ambtenaren – Beroep tot schadevergoeding – Nietigverklaring van de bestreden handeling waardoor geen passend herstel van de immateriële schade wordt verzekerd – Toekenning van een financiële vergoeding
(Art. 340, lid 2, VWEU)
1.      Artikel 41, lid 2, onder b), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie bepaalt dat eenieder het recht heeft om toegang te verkrijgen tot het dossier hem betreffende, met inachtneming van het gerechtvaardigde belang van de vertrouwelijkheid en het beroeps- en het zakengeheim.
Het contradictoire karakter van een tuchtprocedure en de rechten van verdediging in een dergelijke procedure vereisen overigens dat de betrokken persoon en, eventueel, zijn advocaat kennis kunnen nemen van alle feitelijke elementen waarop de administratie het besluit kan baseren om die procedure af te sluiten, en wel tijdig genoeg om hun opmerkingen in te dienen. De eerbiediging van de rechten van de verdediging vereist immers dat de belanghebbende in de gelegenheid wordt gesteld om naar behoren zijn standpunt kenbaar te maken over de relevantie van de feiten, maar eveneens dat hij althans een standpunt kan innemen over de documenten waarover de instelling van de Unie beschikt en waaruit belangrijke feiten blijken om zijn rechten van verdediging uit te oefenen.
Wanneer de in functie zijnde voorzitter van de instelling aan een lid van de instelling de taak heeft toevertrouwd om een poging tot bemiddeling te doen, heeft hij gehandeld in zijn hoedanigheid van tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag. Wanneer vervolgens uit de inhoud van het rapport van dat lid blijkt dat hij verschillende ambtenaren en functionarissen van de instelling heeft gehoord, alsmede leden van die instelling, en dat hij in zijn rapport verslag heeft gedaan van de uit zijn onderzoek volgende feitelijke vaststellingen, dan duidt dit erop dat die activiteit niet beperkt is gebleven tot een bemiddeling, maar meer op een administratief onderzoek lijkt. Bovendien heeft dat rapport de kenmerken van een rapport op basis waarvan het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag nu juist heeft besloten om later het eigenlijke administratieve onderzoek in te stellen.
In deze omstandigheden moet ervan worden uitgegaan dat dit rapport overeenkomstig artikel 41, lid 2, onder b), van het Handvest van de grondrechten eveneens aan de verzoekende partij had moeten worden overhandigd, aangezien het onder het begrip „het dossier haar betreffende” in de zin van die bepaling viel.
(cf. punten 47, 48 en 50‑52)
Referentie:
Gerecht voor ambtenarenzaken: arrest van 17 maart 2015, AX/ECB, F‑73/13, EU:F:2015:9, punt 115 en aldaar aangehaalde rechtspraak
2.      De nietigverklaring van een onrechtmatige handeling kan op zich weliswaar een passend en in beginsel toereikend herstel vormen van elke immateriële schade die deze handeling kan hebben veroorzaakt, doch dit is niet het geval wanneer de verzoekende partij aantoont dat zij immateriële schade heeft geleden die kan worden losgekoppeld van de onrechtmatigheid waarop de nietigverklaring is gebaseerd en die door deze nietigverklaring niet volledig kan worden hersteld.
Vast staat dat het gevoel van onrechtvaardigheid en de onrust die bij een persoon worden teweeggebracht doordat hij, om zijn rechten erkend te zien, eerst een precontentieuze en vervolgens een contentieuze procedure moet voeren, in bepaalde omstandigheden schade kan vormen die enkel kan worden afgeleid uit het feit dat de administratie een onrechtmatigheid heeft begaan.
(cf. punten 58 en 59)
Referentie:
Hof: arrest van 7 februari 1990, Culin/Commissie, C‑343/87, EU:C:1990:49, punten 27 en 28
Gerecht van eerste aanleg: arrest van 6 juni 2006, Girardot/Commissie, T‑10/02, EU:T:2006:148, punt 131
Gerecht voor ambtenarenzaken: arresten van 19 mei 2015, Brune/Commissie, F‑59/14, EU:F:2015:50, punt 80, en 16 juli 2015, Murariu/Eiopa, F‑116/14, EU:F:2015:89, punt 152