62018TJ0310_RES
Sprawa T‑310/18
European Federation of Public Service Unions (EPSU) i Jan Goudriaan
przeciwko
Komisji Europejskiej
Wyrok Sądu (dziewiąta izba w składzie powiększonym) z dnia 24 października 2019 r.
Polityka społeczna – Dialog między partnerami społecznymi na poziomie Unii – Umowa zatytułowana „Ogólne ramy informowania urzędników i pracowników rządowej administracji centralnej oraz przeprowadzania z nimi konsultacji” – Wspólne żądanie stron-sygnatariuszy w zakresie wykonania tej umowy na poziomie Unii – Odmowa Komisji przedłożenia Radzie wniosku dotyczącego decyzji – Skarga o stwierdzenie nieważności – Akt podlegający zaskarżeniu – Dopuszczalność – Zakres uznania, jakim dysponuje Komisja – Autonomia partnerów społecznych – Zasada pomocniczości – Proporcjonalność
Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty podlegające zaskarżeniu – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Decyzja odmowna Komisji w przedmiocie przedłożenia Radzie wniosku dotyczącego decyzji o wykonaniu na poziomie Unii umowy zawartej przez partnerów społecznych – Zaliczenie
(art. 155 ust. 2, art. 263 TFUE)
(zob. pkt 20, 22–36)
Polityka społeczna – Umowa dotycząca polityki społecznej – Umowy partnerów społecznych – Wykonanie w drodze decyzji Rady na podstawie wniosku Komisji – Prawo inicjatywy przysługujące Komisji – Zakres – Wspólne żądanie stron-sygnatariuszy – Spoczywający na Komisji obowiązek przedłożenia Radzie wniosku dotyczącego decyzji – Brak
(art. 17 ust. 2 TUE; art. 155 ust. 2 TFUE)
(zob. pkt 51, 66, 67, 73, 74, 78, 79, 81, 82, 90, 93, 103)
Akty instytucji – Charakter prawny – Akt ustawodawczy – Pojęcie – Działania podjęte zgodnie z procedurą wykonywania na poziomie Unii umów zawieranych przez partnerów społecznych – Wyłączenie
(art. 155 ust. 2, art. 289 TFUE)
(zob. pkt 69)
Polityka społeczna – Umowa dotycząca polityki społecznej – Umowy partnerów społecznych – Wykonanie w drodze decyzji Rady na podstawie wniosku Komisji – Prawo inicjatywy przysługujące Komisji – Warunek – Przestrzeganie zasady demokracji – Reprezentatywność sygnatariuszy umowy – Przestrzeganie zasad pomocniczości i proporcjonalności
(art. 17 ust. 1 TUE; art. 155 TFUE)
(zob. pkt 75, 95, 96, 98, 137)
Polityka społeczna – Umowa dotycząca polityki społecznej – Umowy partnerów społecznych – Wykonanie w drodze decyzji Rady na podstawie wniosku Komisji – Prawo inicjatywy przysługujące Komisji – Zakres uznania, jakim dysponuje Komisja – Kontrola sądowa – Granice
(art. 17 ust. 1 TUE; art. 155 TFUE)
(zob. pkt 108–112)
Streszczenie
W wyroku EPSU i Goudriaan/Komisja (T‑310/18) z dnia 24 października 2019 r. Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności decyzji odmownej Komisji w przedmiocie przedłożenia Radzie wniosku dotyczącego decyzji w sprawie wykonania na poziomie Unii umowy podpisanej przez europejskich partnerów społecznych.
W grudniu 2015 r. partnerzy społeczni podpisali umowę zatytułowaną „Ogólne ramy informowania urzędników i pracowników rządowej administracji centralnej oraz przeprowadzania z nimi konsultacji” (zwaną dalej „umową”) na podstawie art. 155 ust. 1 TFUE. Następnie wspólnie zwrócili się do Komisji o przedłożenie wniosku w sprawie wykonania umowy na poziomie Unii w drodze decyzji Rady Unii Europejskiej wydanej na podstawie art. 155 ust. 2 TFUE. Tymczasem w marcu 2018 r. Komisja poinformowała partnerów społecznych o odmowie przedłożenia Radzie takiego wniosku. Podstawy uzasadnienia tej decyzji odmownej wynikały, po pierwsze, ze szczególnego charakteru centralnych administracji rządowych, ponieważ wykonują one prerogatywy władzy publicznej, po drugie, z istnienia w prawie krajowym wielu państw członkowskich przepisów dotyczących informowania urzędników i pracowników tych administracji oraz konsultowania się z nimi, a także, po trzecie, z istnienia znacznych różnic między państwami członkowskimi w odniesieniu do definicji i zakresu tych administracji, a co za tym idzie ewentualna decyzja Rady wykonująca umowę miałaby bardziej lub mniej rozległy zakres w zależności od państwa członkowskiego.
Sąd orzekł w pierwszej kolejności, że decyzja odmowna Komisji jest aktem podlegającym zaskarżeniu. Z jednej strony nie można jej bowiem uznać za akt przygotowawczy, a z drugiej strony potencjalne istnienie szerokiego zakresu uznania nie stanowi przeszkody dla dopuszczalności skargi.
W następnej kolejności Sąd podkreślił, że w wypadku gdy partnerzy społeczni wynegocjowali i zawarli umowę na podstawie art. 155 ust. 1 TFUE, a strony będące sygnatariuszami przedkładają wspólne żądanie wykonania tej umowy na poziomie Unii w drodze decyzji Rady przyjętej na podstawie art. 155 ust. 2 TFUE, Komisja nie jest zobowiązana do uwzględnienia tego żądania i do niej należy ocena, czy powinna przedłożyć Radzie wniosek w tym zakresie.
Sąd dodał w tym względzie, że Komisja musi nie tylko zweryfikować ścisłą zgodność z prawem klauzul takiej umowy, ale również uwzględnić ogólny interes Unii i w konsekwencji ocenić stosowność potencjalnego wykonania tej umowy na poziomie Unii, w tym w świetle względów politycznych, gospodarczych i społecznych.
Wreszcie Sąd wyjaśnił, że Komisji przysługuje szeroki zakres uznania, a w przypadku odmowy decyzja Komisji powinna podlegać ograniczonej kontroli ze strony Sądu.