61987CJ0252_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 252/87,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Hauptzollamt Hamburg-St. Annen
και
Wilhelm Kiwall KG, Αμβούργο,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου σχετικά με τη γένεση και είσπραξη τελωνειακής οφειλής,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)
συγκείμενο από τους O. Due, πρόεδρο τμήματος, T. Koopmans, K. Bahlmann, Κ. Ν. Κακούρη και T. F. O' Higgins, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: M. Darmon
γραμματέας : D. Louterman, υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
- η εταιρία Wilhelm Kiwall ΚG, προσφεύγουσα της κύριας δίκης, εκπροσωπούμενη από τον H. Colombus, σύμβουλο για φορολογικά θέματα,
- η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον J. Sack,
έχοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 31ης Μαΐου 1988,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Ιουλίου 1988,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με Διάταξη της 2ας Ιουλίου 1987, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 20 Αυγούστου 1987, το Bundesfinanzhof υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου σχετικά με τη γένεση και είσπραξη τελωνειακής οφειλής.
2 Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο δίκης μεταξύ της εταιρίας Wilhelm Kiwall KG του Αμβούργου (εφεξής: "προσφεύγουσα") και του Hauptzollamt Hamburg-St. Annen(εφεξής: "Hauptzollamt") και αφορά την εκ των υστέρων είσπραξη τελωνειακής οφειλής, η οποία γεννήθηκε, κατά την ισχύουσα τότε γερμανική τελωνειακή νομοθεσία, επ' ευκαιρία της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας εμπορευμάτων προελεύσεως τρίτης χώρας που δεν τελούσαν ακόμη σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Κοινότητας.
3 'Οπως προκύπτει από τη δικογραφία, κατά την περίοδο μεταξύ 12ης Ιανουαρίου 1979 και 9ης Μαΐου 1980, η προσφεύγουσα αγόρασε στη Δανία πλεκτά είδη που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ύστερα από την προσκόμιση του εντύπου τελωνειακής διαμετακομίσεως Τ2, κατά τη διαδικασία της εσωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως του κανονισμού 222/77 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, "περί της κοινοτικής διαμετακομίσεως" (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/003, σ. 3). Στο πλαίσιο αυτό, το Hauptzollamt αξίωσε απλώς την καταβολή του φόρου κύκλου εργασιών για την εισαγωγή.
4 Εκ των υστέρων όμως διαπιστώθηκε ότι τα εμπορεύματα αυτά, προελεύσεως τρίτης χώρας, είχαν εισαχθεί λαθραία στη Δανία από τον πωλητή και ότι το έντυπο Τ2 που εξέδωσαν οι δανικές αρχές έπασχε, συνεπώς, παρατυπία. Για το λόγο αυτό, με διαταγή πληρωμής της 19ης Φεβρουαρίου 1981, το Hauptzollamt αξίωσε από την προσφεύγουσα την καταβολή 241 676, 76 γερμανικών μάρκων ως δασμούς.
5 Επειδή το Finanzgericht του Αμβούργου ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής ύστερα από προσφυγή της εταιρίας, το Hauptzollamt άσκησε αναίρεση ενώπιον του Bundesfinanzhof, το οποίο ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα :
"Συμβιβάζεται προς το κοινοτικό δίκαιο διάταξη της γερμανικής τελωνειακής νομοθεσίας, η οποία, στο στάδιο προσεγγίσεως των τελωνειακών νομοθεσιών κατά τον Μάιο του 1980, προέβλεπε τη γένεση τελωνειακής οφειλής για εμπορεύματα τρίτης χώρας που αρχικά είχαν εισαχθεί λαθραία σε άλλο κράτος μέλος, από εκεί δε υπήχθησαν παρατύπως στο καθεστώς εσωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις εισαγωγής;"
6 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως στην κύρια δίκη, καθώς και η εξέλιξη της διαδικασίας και οι παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
7 Με το υποβληθέν ερώτημά του, το εθνικό δικαιοδοτικό όργανο ερωτά κατ' ουσίαν αν οι κοινοτικές διατάξεις σε τελωνειακά θέματα που ίσχυαν κατά τον Μάιο του 1980 επέτρεπαν τη γένεση τελωνειακής οφειλής επ' ευκαιρία της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός κράτους μέλους εμπορευμάτων προελεύσεως τρίτης χώρας που αρχικά είχαν εισαχθεί λαθραία σε άλλο κράτος μέλος, στη συνέχεια δε μεταφέρθηκαν εντός του κράτους μέλους της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία υπό το καθεστώς της εσωτερικής κοινοτικής διαμετακομίσεως.
8 Πρέπει συναφώς να υπογραμμιστεί ότι το άρθρο 36, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού 222/77 περί κοινοτικής διαμετακομίσεως ορίζει:
"'Οταν διαπιστούται ότι, κατά τη διάρκεια ή επ' ευκαιρία πράξεως κοινοτικής διαμετακομίσεως, διεπράχθη παράβαση ή παρατυπία σε συγκεκριμένο κράτος μέλος, τότε αυτό εισπράττει τους δασμούς και τις λοιπές επιβαρύνσεις που είναι ενδεχομένως απαιτητές, σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές του διατάξεις, με την επιφύλαξη της ασκήσεως ποινικής διώξεως."
9 Με την απόφαση της 27ης Νοεμβρίου 1984 (στην υπόθεση 99/83, Fioravanti, Συλλογή 1984, σ. 3939), ερμηνεύοντας πανομοιότυπη διάταξη του προϊσχύσαντος κανονισμού 542/69 του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1969, περί κοινοτικής διαμετακομίσεως (ABl. L 77, σ. 1), το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι, όταν, λόγω παραβάσεως ή παρατυπίας που διαπράχθηκε επ' ευκαιρία κοινοτικής διαμετακομίσεως, δεν εισπράχθηκαν οι δασμοί και οι λοιπές απαιτητές επιβαρύνσεις, η είσπραξη των εν λόγω δασμών και επιβαρύνσεων διενεργείται από το κράτος μέλος στο οποίο διαπράχθηκε η παράβαση ή η παρατυπία, σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις του.
10 'Οπως προκύπτει από τη δικογραφία, στη συγκεκριμένη περίπτωση τόσο η λαθραία εισαγωγή στην Κοινότητα όσο και η παράτυπη κτήση του εντύπου Τ2 συνιστούν παραβάσεις ή παρατυπίες που διαπράχθηκαν στη Δανία. Λόγω της στενής συνάφειας μεταξύ τους, οι δύο αυτές παραβάσεις ή παρατυπίες πρέπει να θεωρηθούν ως διαπραχθείσες επ' ευκαιρία πράξεως κοινοτικής διαμετακομίσεως. Επομένως, δυνάμει της παραπάνω διατάξεως, όπως ερμηνεύεται με την απόφαση της 27ης Νοεμβρίου 1984, στις δανικές αρχές εναπέκειτο να κινήσουν τη διαδικασία εισπράξεως των δασμών που κατέστησαναπαιτητοί λόγω της εισαγωγής εμπορευμάτων στην Κοινότητα. Επομένως, οι πράξεις που τελέστηκαν στη Δανία οδήγησαν ήδη στη γένεση τελωνειακής οφειλής.
11 'Οταν από τη διαπραχθείσα σε κράτος μέλος παράβαση ή παρατυπία γεννάται τελωνειακή οφειλή στο εν λόγω κράτος, το άρθρο 36 του κανονισμού 222/77 δεν παρέχει περιθώρια για τη γένεση τελωνειακής οφειλής σε άλλο κράτος μέλος όπου χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια το έντυπο Τ2 για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των οικείων εμπορευμάτων. Το αποτέλεσμα αυτό συνάδει προς την ίδια την έννοια της τελωνειακής ενώσεως, η οποία είναι αντίθετη προς τη διπλή δασμολόγηση των εμπορευμάτων κατά την εισαγωγή τους στο τελωνειακό έδαφος, όπως ορίζεται με τον κανονισμό 1496/68 του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (ΕΕ ειδ. έκδ. 02/001, σ. 30). Πρέπει, πάντως, να προστεθεί ότι το άρθρο 36 του κανονισμού 222/77 προβλέπει ρητά ότι δεν θίγεται η προβλεπόμενη από το εθνικό δίκαιο δυνατότητα ασκήσεως ποινικής διώξεως εναντίον εκείνου ο οποίος χρησιμοποίησε το έντυπο Τ2, την έκδοση του οποίου επέτυχε παρατύπως σε άλλο κράτος μέλος.
12 Επομένως, στο ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 36, παράγραφος 1, του κανονισμού 222/77 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί κοινοτικής διαμετακομίσεως, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει τη γένεση τελωνειακής οφειλής επ' ευκαιρία της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία σε κράτος μέλος εμπορευμάτων προελεύσεως τρίτης χώρας, τα οποία αρχικά εισήχθησαν λαθραία σε άλλο κράτος μέλος, στη συνέχεια δε μεταφέρθηκαν από εκεί υπό καθεστώς εσωτερικής διαμετακομίσεως στο κράτος της ελεύθερης κυκλοφορίας,
δεδομένου ότι από τις παραβάσεις ή παρατυπίες που διαπράχθηκαν στο άλλο κράτος μέλος γεννήθηκε ήδη τελωνειακή οφειλή στο κράτος αυτό.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
13 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με Διάταξη της 2ας Ιουλίου 1987 το Bundesfinanzhof, αποφαίνεται:
Το άρθρο 36, παράγραφος 1, του κανονισμού 222/77 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί κοινοτικής διαμετακομίσεως, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει τη γένεση τελωνειακής οφειλής επ' ευκαιρία της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία σε κράτος μέλος εμπορευμάτων προελεύσεως τρίτης χώρας, τα οποία αρχικά εισήχθησαν λαθραία σε άλλο κράτος μέλος, στη συνέχειαδε μεταφέρθηκαν από εκεί υπό καθεστώς εσωτερικής διαμετακομίσεως στο κράτος της ελεύθερης κυκλοφορίας, δεδομένου ότι από τις παραβάσεις ή παρατυπίες που διαπράχθηκαν στο άλλο κράτος μέλος γεννήθηκε ήδη τελωνειακή οφειλή στο κράτος αυτό.