61995CC0314_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1 Στην παρούσα διαδικασία, το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί της προσφυγής που άσκησε η Επιτροπή στις 3 Οκτωβρίου 1995, με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί, σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ, ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη και το άρθρο 23, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/45/ΕΟΚ (1), το άρθρο 32, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/46/ΕΟΚ (2), το άρθρο 29, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/65/ΕΟΚ (3), το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 92/88/ΕΟΚ (4), το άρθρο 3, παράγραφος 1, πρώτη φράση, της οδηγίας 92/116/ΕΟΚ (5), το άρθρο 17, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/117/ΕΟΚ (6) και το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/118/ΕΟΚ (7), επειδή δεν θέσπισε και δεν έθεσε σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες αυτές και επειδή δεν ενημέρωσε σχετικά την Επιτροπή.
2 Σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις, τα κράτη μέλη ήσαν υποχρεωμένα να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς τις διατάξεις των οδηγιών αυτών πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1993 ή πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994 και όφειλαν, για κάθε οδηγία, να ενημερώσουν σχετικά την Επιτροπή.
3 Δεδομένου ότι την 1η Ιανουαρίου 1994 η Επιτροπή δεν είχε λάβει κανένα πληροφοριακό στοιχείο περί της προσαρμογής του εσωτερικού δικαίου στις διατάξεις των ανωτέρω οδηγιών, απηύθυνε προς την Ιταλική Κυβέρνηση, στις 10 Φεβρουαρίου 1994, έγγραφο οχλήσεως με το οποίο επέστησε την προσοχή της στην έλλειψη ενημερώσεως και ζήτησε να της κοινοποιηθεί ο πλήρης και λεπτομερής πίνακας των εθνικών διατάξεων με τις οποίες μεταφέρθηκαν οι οδηγίες αυτές στο εσωτερικό δίκαιο. Με το ίδιο έγγραφο η Επιτροπή προσήψε στην Ιταλική Κυβέρνηση ότι παρέβη τις προβλεπόμενες από τη Συνθήκη και από τις προαναφερθείσες οδηγίες υποχρεώσεις και της έταξε προθεσμία δύο μηνών για να υποβάλει τις παρατηρήσεις της.
4 Η Ιταλία γνωστοποίησε στην Επιτροπή, με έγγραφο του μονίμου αντιπροσώπου της της 24ης Μαρτίου 1994, στο οποίο είχε επισυναφθεί το κείμενο του νόμου 146, της 22ας Φεβρουαρίου 1994, περί των διατάξεων με τις οποίες εκπληρώνονται οι υποχρεώσεις της Ιταλίας οι οποίες απορρέουν από τη συμμετοχή της στις Ευρωπαϋκές Κοινότητες (στο εξής: νόμος 146), ότι τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία αυτή βρίσκονταν στο στάδιο της επεξεργασίας.
5 Επειδή δεν έλαβε καμία άλλη κοινοποίηση από τις ιταλικές αρχές, η Επιτροπή εξέδωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 1994 αιτιολογημένη γνώμη διαπιστώνουσα ότι, σύμφωνα με τα πληροφοριακά στοιχεία που διέθετε, η Ιταλική Δημοκρατία δεν είχε προσαρμόσει το εσωτερικό της δίκαιο στις προαναφερθείσες οδηγίες ούτε έστειλε οποιαδήποτε σχετική κοινοποίηση στην Επιτροπή, πράγμα που συνιστά παράβαση κράτους μέλους, η οποία οδήγησε την Επιτροπή στο να της ζητήσει να θεσπίσει τα αναγκαία για την εφαρμογή των οδηγιών μέτρα εντός προθεσμίας δύο μηνών.
6 Στις 28 Οκτωβρίου 1994, οι ιταλικές αρχές ανέφεραν με έγγραφο του μονίμου αντιπροσώπου τους:
1) ότι οι σχετικές με την προσαπτομένη παράβαση οδηγίες εν μέρει δεν είχαν ακόμη ενσωματωθεί στην εσωτερική έννομη τάξη λόγω της καθυστερήσεως κατά την ψήφιση του νόμου 146·
2) ότι οι διατάξεις για την ενσωμάτωση των οδηγιών 92/45, 92/88, 92/116 και 92/118 είχαν ήδη καταρτιστεί από το αρμόδιο υπουργείο και εκκρεμούσε η διαδικασία εκδόσεώς τους·
3) και ότι προσεχώς θα άρχιζε η επεξεργασία των αναγκαίων διατάξεων προκειμένου να ενσωματωθούν και οι λοιπές οδηγίες στο εσωτερικό δίκαιο.
7 Δεδομένου ότι έναν χρόνο αργότερα η Επιτροπή δεν διέθετε κανένα στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ότι η Ιταλία είχε μεταφέρει στο εσωτερικό της δίκαιο κάποια από τις προαναφερθείσες οδηγίες, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή, η οποία πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 3 Οκτωβρίου 1995.
8 Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Ιταλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί την παράβαση που της προσάπτεται και περιορίζεται στο να επαναλάβει τους ισχυρισμούς που είχε ήδη προβάλει κατά τη διάρκεια της προ της ασκήσεως της προσφυγής διοικητικής διαδικασίας όσον αφορά τη θέσπιση, το ταχύτερο δυνατό, των αναγκαίων διατάξεων προκειμένου να προσαρμόσει το εσωτερικό της δίκαιο στις προαναφερθείσες οδηγίες.
9 Από το υπόμνημα αντικρούσεως της Ιταλικής Κυβερνήσεως προκύπτει σαφώς ότι κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής της Επιτροπής η Ιταλική Δημοκρατία δεν είχε λάβει τα αναγκαία μέτρα για να ενσωματώσει τις διατάξεις των οδηγιών αυτών στο εσωτερικό της δίκαιο, μολονότι η προς τούτο προθεσμία έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 1993 όσον αφορά την οδηγία 92/88 και την 1η Ιανουαρίου 1994 όσον αφορά τις άλλες οδηγίες.
10 Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή και, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταδικαστεί το καθού κράτος μέλος στα δικαστικά έξοδα.
11 Επομένως, προτείνω στο Δικαστήριο:
1) να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και από το άρθρο 23, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/45/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1992, για τα υγειονομικά προβλήματα και τα προβλήματα υγειονομικού ελέγχου σχετικά με τη θανάτωση άγριων θηραμάτων και την εμπορία κρέατός των, το άρθρο 32, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/46/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση των υγειονομικών κανόνων για την παραγωγή και την εμπορία νωπού γάλακτος, θερμικά επεξεργασμένου γάλακτος και προϋόντων με βάση το γάλα, το άρθρο 29, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 1992, που καθορίζει τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν το εμπόριο και τις εισαγωγές στην Κοινότητα ζώων, σπέρματος, ωαρίων και εμβρύων που δεν υπόκεινται, όσον αφορά τους όρους υγειονομικού ελέγχου, στις ειδικές κοινοτικές ρυθμίσεις που αναφέρονται στο τμήμα Ι του παραρτήματος Α της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ, το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 92/88/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 74/63/ΕΟΚ σχετικά με τις ανεπιθύμητες ουσίες και προϋόντα στις ζωοτροφές, το άρθρο 3, παράγραφος 1, πρώτη φράση, της οδηγίας 92/116/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των συναλλαγών νωπού κρέατος πουλερικών, το άρθρο 17, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για τα μέτρα προστασίας από ορισμένες ζωονόσους και ορισμένους ζωονοσογόνους παράγοντες στα ζώα και τα προϋόντα ζωικής προέλευσης, προκειμένου να αποφευχθούν οι εστίες λοιμώξεων και δηλητηριάσεων που οφείλονται στα τρόφιμα, και το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/118/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για τον καθορισμό των όρων υγειονομικού ελέγχου καθώς και των υγειονομικών όρων που διέπουν το εμπόριο και τις εισαγωγές στην Κοινότητα προϋόντων που δεν υπόκεινται, όσον αφορά τους προαναφερόμενους όρους, στις ειδικές κοινοτικές ρυθμίσεις που αναφέρονται στο κεφάλαιο Ι του παραρτήματος Α της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ και, όσον αφορά τους παθογόνους παράγοντες, της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ, επειδή δεν θέσπισε και δεν έθεσε σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες αυτές και επειδή δεν ενημέρωσε σχετικά την Επιτροπή·
2) να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
(1) - Οδηγία του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 1992 για τα υγειονομικά προβλήματα και τα προβλήματα υγειονομικού ελέγχου σχετικά με τη θανάτωση άγριων θηραμάτων και την εμπορία κρέατός των (ΕΕ L 268, σ. 35).
(2) - Οδηγία του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 1992 για τη θέσπιση των υγειονομικών κανόνων για την παραγωγή και την εμπορία νωπού γάλακτος, θερμικά επεξεργασμένου γάλακτος και προϋόντων με βάση το γάλα (EE L 268, σ. 1).
(3) - Οδηγία του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 1992 που καθορίζει τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν το εμπόριο και τις εισαγωγές στην Κοινότητα ζώων, σπέρματος, ωαρίων και εμβρύων που δεν υπόκεινται, όσον αφορά τους όρους υγειονομικού ελέγχου, στις ειδικές κοινοτικές ρυθμίσεις που αναφέρονται στο τμήμα Ι του παραρτήματος Α της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ (EE L 268, σ. 54).
(4) - Οδηγία του Συμβουλίου της 26ης Οκτωβρίου 1992 για την τροποποίηση της οδηγίας 74/63/ΕΟΚ σχετικά με τις ανεπιθύμητες ουσίες και προϋόντα στις ζωοτροφές (EE L 321, σ. 24).
(5) - Οδηγία του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1992 για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των συναλλαγών νωπού κρέατος πουλερικών (EE 1993, L 62, σ. 1).
(6) - Οδηγία του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1992 για τα μέτρα προστασίας από ορισμένες ζωονόσους και ορισμένους ζωονοσογόνους παράγοντες στα ζώα και τα προϋόντα ζωικής προέλευσης, προκειμένου να αποφευχθούν οι εστίες λοιμώξεων και δηλητηριάσεων που οφείλονται στα τρόφιμα (EE 1993, L 62, σ. 38).
(7) - Οδηγία του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1992 για τον καθορισμό των όρων υγειονομικού ελέγχου καθώς και των υγειονομικών όρων που διέπουν το εμπόριο και τις εισαγωγές στην Κοινότητα προϋόντων που δεν υπόκεινται, όσον αφορά τους προαναφερόμενους όρους, στις ειδικές κοινοτικές ρυθμίσεις που αναφέρονται στο κεφάλαιο Ι του παραρτήματος Α της οδηγίας 89/662/ΕΟΚ και, όσον αφορά τους παθογόνους παράγοντες, της οδηγίας 90/425/ΕΟΚ (EE 1993, L 62, σ. 49).