61980C0133
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΘ ΕΊΣΑΓΓΕΛΈΑ GERHARD REISCHL
ΠΟΫ ΑΝΑΠΤΫΧΘΗΚΑΝ ΣΤΊΣ 28 'ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 1981 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
κύριοι δικαστές,
Ἡ δίκη ἐπί τῆς ὁποίας θά λάβω σήμερα θέση άφορα την εκτέλεση τῆς ὁδηγίας 77/62 περί συντονισμοί) τῶν διαδικασιῶν συνάψεως συμβάσεων κρατικών προμηθειῶν τῆς 21ης Δεκεμβρίου 1976 (ABl. L 13 τῆς 15ης 'Ιανουαρίου 1977, σ. 1, ΕΕ εἰδ. ἔκδ. ἀριθ. Ν 13 τόμ. 17/001, σ. 24).
Ἡ ὁδηγία αύτη — ὅσον άφορᾶ τό περιεχόμενό τῆς στά ἐπί μέρους σημεία, παραπέμπω στην προσφυγή τῆς Ἐπιτροπῆς καί στην έκθεση γιά την ἐπ' ἀκροατηρίου συζήτηση — προβλέπει στό άρθρο 30 ὅτι τά Κράτη μέλη λαμβάνουν τά ἀναγκαία μέτρα γιά τή συμμόρφωση τους μέ αυτή μέσα σε 18 μήνες ἀπό την κοινοποίηση της. Ή προθεσμία αύτη έληξε στίς 23 'Ιουνίου 1978.
Ἐπειδή ἡ 'Ιταλική Δημοκρατία δέν εκπλήρωσε την υποχρέωση αύτη, ἡ Ἐπιτροπή κίνησε τό Μάρτιο 1979 τή διαδικασία τοῦ ἄρθρου 169 τῆς συνθήκης ΕΟΚ σχετικά παραπέμπω ὁμοίως στην έκθεση γιά τήν ἐπ' ἀκροατηρίου συζήτηση.
Κατά τή διάρκεια τῆς παρούσας δίκης, έγινε γνωστό ὅτι ένα πρώτο νομοσχέδιο γιά τήν εκτέλεση τῆς ἐν λόγω ὁδηγίας βρισκόταν στό Κοινοβούλιο γιά συζήτηση ήδη στά τέλη τοῦ 1978, άλλά — ὁρισμένες τροποποιήσεις πού επιθυμούσε ἡ Γερουσία εἶχαν καταστήσει ἀναγκαία τήν ἐπανασυζήτησή του στή Βουλή — δέν μπόρεσε νά ψηφιστεί λόγω τῆς πρόωρης διαλύσεως τοῦ Κοινοβουλίου τήν άνοιξη τοῦ 1979. Ἕνα νέο νομοσχέδιο υποβλήθηκε κατόπιν στή Γερουσία τό Δεκέμβριο 1979. Τό νομοσχέδιο αυτό εγκρίθηκε — ὅπως ἀκούσαμε στην προφορική διαδικασία — στίς 4 Δεκεμβρίου 1980 ἀπό τή Γερουσία καί προωθήθηκε στή Βουλή γιά τήν ὁριστική ψήφιση του. Ή Βουλή καθυστερεί τώρα, προφανώς επειδή τήν 1η 'Ιανουαρίου 1981 τέθηκε σέ ισχύ μία νέα ὁδηγία (ή ὁδηγία 80/767) στόν τομέα αυτό. Τό ἐν λόγω νομοσχέδιο πρέπει επομένως — ὅπως εξήγησε ὁ εκπρόσωπος τῆς ιταλικής κυβερνήσεως — νά τροποποιηθεί. Κατόπιν ὅμως πρέπει νά υποβληθεί πάλι στή Γερουσία πρίν ἀπό τήν ὁριστική ψήφιση, γιά τήν ὁποία δέν μπορεί νά προσδιοριστεί χρονικό σημεῖο.
Ή ἀξιολόγηση τῶν ισχυρισμών αυτών ἀπορρέει ἀπό τήν εκτενή νομολογία τοῦ Δικαστηρίου πού ἀναφέρει ἡ Ἐπιτροπή στό δικόγραφο τῆς προσφυγής της. Εἶναι προφανές ἰδίως ὅτι ἡ έκδοση νέας ὁδηγίας καί ή ἀνάγκη εκτελέσεώς τῆς δέν μπορεί νά ἀποτελέσει δικαιολογία γιά τή μή έγκαιρη εκτέλεση τῆς ὁδηγίας πού μᾶς ενδιαφέρει στην προκειμένη διαδικασία.
'Οπως λοιπόν έχουν τά πράγματα, δέν μποροῦμε νά μήν κάνουμε δεκτό τό αἴτημα τῆς Ἐπιτροπῆς. Πρέπει επομένως νά ἀναγνωριστεί ὅτι ἡ 'Ιταλική Δημοκρατία, μή θέτοντας σέ ισχύ μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία τίς διατάξεις γιά τήν εκτέλεση τῆς ὁδηγίας 77/62, παρέβη τίς υποχρεώσεις τῆς ἀπό τή συνθήκη ΕΟΚ. Ἐπιπλέον πρέπει, σύμφωνα μέ τό σχετικό αἴτημα, τά δικαστικά έξοδα να ἐπιβληθούν στην καθ' ης, δηλαδή τήν 'Ιταλική Δημοκρατία.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά γερμανικά.