62020TJ0384(01)_RES
Υπόθεση T‑384/20 RENV
OC
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2025
«Εξωσυμβατική ευθύνη – Έρευνα της OLAF – Ανακοινωθέν Τύπου – Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Τεκμήριο αθωότητας – Αρχή της χρηστής διοίκησης – Υποχρέωση επιμέλειας – Εμπιστευτικότητα των ερευνών της OLAF – Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα στους ιδιώτες – Αιτιώδης συνάφεια – Ζημία»
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Έλλειψη νομιμότητας – Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα στους ιδιώτες – Θεσμικό όργανο το οποίο διαθέτει μικρό ή ανύπαρκτο περιθώριο εκτιμήσεως – Αρκεί απλή παραβίαση του δικαίου της Ένωσης
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 26-29)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός 2018/1725 – Πεδίο εφαρμογής – Έννοια της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Δημοσίευση ανακοινωθέντος Τύπου από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) – Εμπίπτει
(Κανονισμός 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 3, σημείο 3)
(βλ. σκέψη 48)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός 2018/1725 – Προϋποθέσεις για τη σύννομη επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Επεξεργασία απαραίτητη για την εκπλήρωση καθήκοντος που εκτελείται προς το δημόσιο συμφέρον ή κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας – Έννοια – Δημοσίευση ανακοινωθέντος Τύπου από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) – Ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις δραστηριότητες της OLAF – Εμπίπτει
(Κανονισμός 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 4 § 1, στοιχείο aʹ, και 5 § 1, στοιχείο aʹ)
(βλ. σκέψεις 52, 56, 57)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός 2018/1725 – Δημοσίευση ανακοινωθέντος Τύπου από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) το οποίο περιέχει πληροφορίες σχετικά με το φύλο, την ιθαγένεια και τον συγγενικό δεσμό του υποκειμένου των δεδομένων που καθιστούν δυνατή την ταυτοποίησή του – Παράνομη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα
(Κανονισμός 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 4 § 1, στοιχείο aʹ, και 5 § 1, στοιχείο aʹ)
(βλ. σκέψεις 59-61, 79, 80)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός 2018/1725 – Περαιτέρω επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Προϋποθέσεις – Συμβατότητα της περαιτέρω επεξεργασίας των δεδομένων με τους σκοπούς για τους οποίους συνελέγησαν αρχικώς – Δημοσίευση ανακοινωθέντος Τύπου από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) – Δεδομένα τα οποία συνελέγησαν αρχικώς κατά την έρευνα της OLAF – Δεδομένα τα οποία υποβλήθηκαν σε περαιτέρω επεξεργασία με σκοπό την ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις δραστηριότητες της OLAF – Παράβαση
(Κανονισμός 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 4 § 1, στοιχείο βʹ, και 6)
(βλ. σκέψεις 67, 68, 70-76)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Έλλειψη νομιμότητας – Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα στους ιδιώτες – Κανόνας δικαίου που απονέμει δικαιώματα στους ιδιώτες – Έννοια – Αρχή του τεκμηρίου αθωότητας – Εμπίπτει – Ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις ενέργειες της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) με ανακοινωθέν Τύπου – Επιτρέπεται – Πρόσωπο ταυτοποιημένο ή ταυτοποιήσιμο σε ανακοινωθέν Τύπου το οποίο κατονομάζεται ως δράστης αξιόποινης πράξης πριν η ενοχή του διαπιστωθεί από δικαστήριο – Κατάφωρη παραβίαση της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 48 § 1· κανονισμός 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 9 § 1 και 10 § 5)
(βλ. σκέψεις 86-93, 110, 111, 114-117, 119-122)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Έλλειψη νομιμότητας – Κατάφωρη παράβαση κανόνα δικαίου που απονέμει δικαιώματα στους ιδιώτες – Κανόνας δικαίου που απονέμει δικαιώματα στους ιδιώτες – Έννοια – Δικαίωμα σε χρηστή διοίκηση και υποχρέωση επιμέλειας – Υποχρέωση ουδετερότητας και αμεροληψίας – Εμπίπτουν – Δημοσιοποίηση ανακριβών πληροφοριών σε ανακοινωθέν Τύπου της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) – Δημιουργία εντύπωσης περί της ενοχής του υποκειμένου των δεδομένων με τη χρήση του όρου «απάτη» – Κατάφωρη παράβαση των υποχρεώσεων αυτών
(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 41· κανονισμός 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 10 § 5)
(βλ. σκέψεις 126, 127, 142, 156-159, 164-167, 172)
Εξωσυμβατική ευθύνη – Προϋποθέσεις – Ζημία – Αιτιώδης συνάφεια – Ζημίες προκληθείσες από τη δημοσίευση ανακοινωθέντος Τύπου της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) – Ηθική βλάβη συνιστάμενη στην προσβολή της τιμής και της υπόληψης – Ηθική βλάβη απορρέουσα από την προσβολή της επαγγελματικής σταδιοδρομίας – Βλάβη συνδεόμενη με την κατάσταση της υγείας – Περιλαμβάνονται
(Άρθρο 340, εδ. 2, ΣΛΕΕ· κανονισμός 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 65)
(βλ. σκέψεις 181-187, 200-202, 216, 222, 225-229)
Σύνοψη
Το Γενικό Δικαστήριο, επιληφθέν αγωγής λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραθέτει τις εξελίξεις της νομολογίας όσον αφορά την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και στη συνέχεια υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για τις βλάβες που προκλήθηκαν από τη δημοσίευση ανακοινωθέντος Τύπου της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) (στο εξής: επίδικο ανακοινωθέν Τύπου).
Τον Σεπτέμβριο του 2008 η Επιτροπή και ένα ελληνικό πανεπιστήμιο υπέγραψαν σύμβαση επιχορήγησης σχετικά με το ερευνητικό έργο της ενάγουσας, πανεπιστημιακής ερευνήτριας.
Κατόπιν της ολοκλήρωσης του έργου και δυνάμει της σύμβασης επιχορήγησης, το πανεπιστήμιο ζήτησε από τον Εκτελεστικό Οργανισμό του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERCEA), ο οποίος είχε υπεισέλθει στη θέση της Επιτροπής ως αντισυμβαλλόμενος, την καταβολή ποσού αντιστοιχούντος στις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν, μεταξύ των οποίων και οι δαπάνες προσωπικού. Μετά τη διενέργεια εκ των υστέρων οικονομικού ελέγχου, ο ERCEA διαπίστωσε ότι ορισμένο ποσό δαπανών δεν ήταν επιλέξιμο και, ως εκ τούτου, αξίωσε την επιστροφή του από το ελληνικό πανεπιστήμιο, εκδίδοντας προς τούτο χρεωστικό σημείωμα.
Παράλληλα, ο γενικός διευθυντής της OLAF, ο οποίος είχε ενημερωθεί από τον ERCEA για τα πορίσματα του οικονομικού ελέγχου του, αποφάσισε, τον Μάιο του 2015, να κινήσει έρευνα σχετικά με ενδεχόμενες παρατυπίες ή ενδεχόμενη απάτη κατά την εκτέλεση του ερευνητικού έργου (
1
).
Με την τελική έκθεσή της επί της έρευνας αυτής, η OLAF συνέστησε, αφενός, στον ERCEA να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την ανάκτηση από το ελληνικό πανεπιστήμιο των ποσών που κρίθηκαν αχρεωστήτως καταβληθέντα και, αφετέρου, στις εθνικές δικαστικές αρχές, στις οποίες είχε διαβιβαστεί η τελική έκθεση, να κινήσουν διαδικασίες για τα αδικήματα της απάτης, της πλαστογραφίας και της χρήσης πλαστών εγγράφων εναντίον της ενάγουσας μεταξύ άλλων. Εν συνεχεία, τον Μάιο του 2020 η OLAF δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της το επίδικο ανακοινωθέν Τύπου.
Τον επόμενο μήνα η ενάγουσα άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου αγωγή δυνάμει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ, με αίτημα να υποχρεωθεί η Επιτροπή σε καταβολή χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική βλάβη την οποία υποστήριξε ότι υπέστη από το επίδικο ανακοινωθέν Τύπου. Με την απόφαση της 4ης Μαΐου 2022, OC κατά Επιτροπής (
2
), το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε στο σύνολό της την αγωγή της ενάγουσας, κρίνοντας ότι η ενάγουσα δεν κατόρθωσε να αποδείξει την ύπαρξη παράνομης συμπεριφοράς της OLAF.
Κατόπιν τούτου, η ενάγουσα άσκησε αναίρεση ενώπιον του Δικαστηρίου με αίτημα την εξαφάνιση της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου. Με την απόφαση της 7ης Μαρτίου 2024, OC κατά Επιτροπής (
3
), το Δικαστήριο έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η ενάγουσα δεν ήταν ταυτοποιημένη ή ταυτοποιήσιμη στο επίδικο ανακοινωθέν Τύπου και ότι οι περιεχόμενες στο ανακοινωθέν πληροφορίες δεν ενέπιπταν στην έννοια των «δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα». Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο αναίρεσε την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και ανέπεμψε την υπόθεση ενώπιον του εν λόγω δικαιοδοτικού οργάνου.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει τις τρεις σωρευτικές προϋποθέσεις για τη στοιχειοθέτηση της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ένωσης και στη συνέχεια εξετάζει τη νομιμότητα της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που πραγματοποιήθηκε επ’ ευκαιρία της δημοσίευσης του επίδικου ανακοινωθέντος Τύπου.
Κατά πρώτον, εκτιμά ότι η ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις δραστηριότητες της OLAF, ιδίως με τη δημοσίευση ανακοινωθέντων Τύπου, είναι αναγκαία για την εκπλήρωση καθήκοντος που εκτελείται προς το δημόσιο συμφέρον ή κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας που έχει ανατεθεί στο εν λόγω όργανο της Ένωσης (
4
). Επομένως, κατά το Γενικό Δικαστήριο, η OLAF, με την επιφύλαξη της τήρησης των υποχρεώσεων που υπέχει, δεν υπερέβη τις αρμοδιότητές της δημοσιεύοντας το επίδικο ανακοινωθέν Τύπου.
Εντούτοις, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι περιεχόμενες στο επίδικο ανακοινωθέν Τύπου πληροφορίες που αφορούσαν την ενάγουσα, ήτοι η ηλικία της, η ιθαγένειά της και το φύλο της, καθώς και το γεγονός ότι ο πατέρας της εργαζόταν στο ελληνικό πανεπιστήμιο και το ποσό της επιχορήγησης, όχι μόνον καθιστούν δυνατή την εξακρίβωση της ταυτότητάς της, αλλά, επιπλέον, με εξαίρεση το ποσό της δοθείσας επιχορήγησης, δεν είναι αναγκαίες για την ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις δραστηριότητες της OLAF στο πλαίσιο της καταπολέμησης της απάτης. Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η δημοσίευση των δεδομένων αυτών συνιστά παράνομη επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα της ενάγουσας.
Κατά δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο ελέγχει τη συμβατότητα της περαιτέρω επεξεργασίας των δεδομένων, κατά τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε, με τους σκοπούς για τους οποίους συνελέγησαν αρχικώς τα δεδομένα αυτά. Εν προκειμένω, τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα της ενάγουσας συνελέγησαν αρχικώς στο πλαίσιο της έρευνας που διεξήγαγε η OLAF, για συγκεκριμένο σκοπό ο οποίος αντιστοιχεί στην αποστολή της καταπολέμησης της απάτης την οποία επιτελεί η OLAF. Δεν συνελέγησαν με σκοπό τη δημοσίευση ανακοινωθέντος Τύπου, η οποία βεβαίως αντιστοιχεί σε συναφή μεν, πλην όμως διαφορετικό σκοπό, ήτοι την ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις δραστηριότητες της OLAF.
Εξάλλου, πέραν της σχέσης μεταξύ του σκοπού της αρχικής συλλογής των δεδομένων και του σκοπού της περαιτέρω επεξεργασίας τους, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η OLAF έλαβε υπόψη τη φύση των δεδομένων που υποβλήθηκαν σε επεξεργασία, ιδίως καθόσον βάσει των δεδομένων αυτών καθίσταται δυνατή η ταυτοποίηση της ενάγουσας σε σχέση με φερόμενα ποινικά αδικήματα. Πράγματι, λαμβανομένων υπόψη των ισχυρισμών που διατυπώθηκαν κατά της ενάγουσας, οι οποίοι πρέπει να εκτιμηθούν με βάση το περιεχόμενο των άρθρων του Τύπου μετά τη δημοσίευση του επίδικου ανακοινωθέντος Τύπου, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η OLAF δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τις πιθανές συνέπειες για την ενάγουσα της περαιτέρω επεξεργασίας των δεδομένων της (
5
). Εντεύθεν συνάγει ότι, δημοσιεύοντας το επίδικο ανακοινωθέν Τύπου, η OLAF προέβη σε περαιτέρω επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα της ενάγουσας κατά παράβαση του κανονισμού 2018/1725 (
6
).
Κατά τρίτον, προκειμένου να εκτιμηθεί αν η προβαλλόμενη παράβαση συνιστά κατάφωρη παράβαση, ικανή να στοιχειοθετήσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης, πρέπει να καθοριστεί το περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτουν τα θεσμικά όργανα. Συναφώς, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η OLAF διαθέτει ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως για τους σκοπούς της εφαρμογής των διατάξεων του κανονισμού 2018/1725 (
7
), διαπιστώνεται ότι η υπηρεσία αυτή παρέβη κατά τρόπο σοβαρό και πρόδηλο τις προαναφερθείσες διατάξεις δημοσιεύοντας, στο επίδικο ανακοινωθέν Τύπου, την ιθαγένεια, την ηλικία και τον συγγενικό δεσμό της ενάγουσας. Επιπροσθέτως, το επιχείρημα της Επιτροπής ότι, χωρίς τις πληροφορίες που μνημονεύονται στο ανακοινωθέν Τύπου, θα μειώνονταν οι πιθανότητες να αναπαραχθεί το περιεχόμενό του από τα μέσα ενημέρωσης, επιτρέπει όχι μόνο να αποκλειστεί κάθε συγγνωστός χαρακτήρας του διαπραχθέντος από την OLAF σφάλματος, αλλά, επιπλέον, να στοιχειοθετηθεί πρόθεση.
Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η OLAF, δημοσιεύοντας το ανακοινωθέν Τύπου, προέβη σε παράνομη επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα της ενάγουσας κατά παράβαση του κανονισμού 2018/1725 (
8
), όπερ συνιστά κατάφωρη παράβαση, ικανή να στοιχειοθετήσει την ευθύνη της Ένωσης.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο ελέγχει το υποστατό της προβαλλόμενης από την ενάγουσα παραβίασης της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας και της προβαλλόμενης παράβασης της υποχρέωσης σεβασμού του εμπιστευτικού χαρακτήρα των ερευνών. Συναφώς, υπενθυμίζει ότι από την αναιρετική απόφαση προκύπτει ότι η ενάγουσα μπορεί να ταυτοποιηθεί, τουλάχιστον εμμέσως, λόγω των στοιχείων που περιέχονται στο επίδικο ανακοινωθέν Τύπου, όπερ συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την εξέταση ενδεχόμενης παραβίασης της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας.
Όσον αφορά την προβαλλόμενη παραβίαση, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι έχει κριθεί ότι η τήρηση της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας δεν εμποδίζει ένα θεσμικό όργανο της Ένωσης, προκειμένου να ενημερώσει το κοινό για τη λήψη μέτρων στο πλαίσιο ενδεχόμενων δυσλειτουργιών ή περιπτώσεων απάτης, να παραθέσει τα κύρια πορίσματα της τελικής έκθεσης της OLAF σχετικά με μέλος του θεσμικού οργάνου. Εναπόκειται, ωστόσο, στην υπηρεσία αυτή να παραθέσει τα ανωτέρω στοιχεία με ισορροπημένες και σταθμισμένες εκφράσεις και κατά τρόπο που βασίζεται κατ’ ουσίαν στα πραγματικά περιστατικά (
9
).
Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι δεν μπορεί να προσαφθεί στην OLAF ότι παραβίασε την αρχή του τεκμηρίου αθωότητας και την εμπιστευτικότητα των ερευνών απλώς και μόνον επειδή ενημέρωσε το κοινό για τα συμπεράσματα που διατυπώθηκαν στην τελική έκθεσή της.
Τουναντίον, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι πρέπει να συνεκτιμηθεί η επιλογή των όρων που χρησιμοποιήθηκαν, λαμβανομένης υπόψη της πραγματικής έννοιας των δηλώσεων και όχι της διατύπωσής τους. Εν προκειμένω, διαπιστώνει ότι η χρήση του όρου «απάτη» στο επίδικο ανακοινωθέν Τύπου απορρέει από νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών και υποδηλώνει την ύπαρξη ενοχής της ενάγουσας.
Το Γενικό Δικαστήριο διευκρινίζει περαιτέρω ότι το γεγονός ότι το επίδικο ανακοινωθέν Τύπου συνοδεύτηκε από περιγραφή της διερευνητικής αποστολής της OLAF, όπου διευκρινιζόταν ότι απόκειται στις αρμόδιες εθνικές αρχές να αποφανθούν επί της ενοχής της ενάγουσας, δεν αρκεί για την άρση της εντύπωσης περί ενοχής της ενάγουσας η οποία δημιουργήθηκε με τη χρήση του όρου «απάτη». Επιπλέον, το αν επρόκειτο για «όλους τους ερευνητές» ή για «δέκα ερευνητές» δεν είναι καθοριστικό για την απόδειξη της ενοχής της ενάγουσας. Ωστόσο, ένα τέτοιο στοιχείο, δεδομένου ότι αυξάνει τον αριθμό των ενδιαφερόμενων προσώπων, επιτείνει την εντύπωση περί ενοχής της ενάγουσας την οποία δημιουργεί η χρήση του όρου «απάτη» στο ανακοινωθέν Τύπου.
Επομένως, η χρήση του όρου «απάτη» στο πλαίσιο αυτό δεν είναι σταθμισμένη υπό την έννοια των κριτηρίων που προαναφέρθηκαν. Ομοίως, ο χαρακτηρισμός των ενεργειών της ενάγουσας ως «απάτης» βαίνει πέραν της παράθεσης των πορισμάτων της τελικής έκθεσης της OLAF κατά τρόπο που βασίζεται κατ’ ουσίαν στα πραγματικά περιστατικά.
Υπό το πρίσμα των προεκτεθέντων, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η OLAF, χρησιμοποιώντας τον όρο «απάτη» στο επίδικο ανακοινωθέν Τύπου, παραβίασε την αρχή του τεκμηρίου αθωότητας.
Όσον αφορά την ύπαρξη κατάφωρης παράβασης, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι, μολονότι η OLAF διαθέτει ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως ως προς το πρόσφορο και το περιεχόμενο των ανακοινωθέντων Τύπου, εντούτοις, το περιθώριο αυτό περιορίζεται από τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων. Αφενός, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, όπως έχει κρίνει, η Επιτροπή δεν διαθέτει κανένα περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά την υποχρέωση σεβασμού του τεκμηρίου αθωότητας την οποία υπέχει (
10
).
Αφετέρου, η χρήση του όρου «απάτη» στο επίδικο ανακοινωθέν Τύπου δεν μπορεί να θεωρηθεί συγγνωστό σφάλμα. Πράγματι, πρόκειται για χαρακτηρισμό των πράξεων που προσάπτονται στην ενάγουσα, ο οποίος βαίνει πέραν της απλής, βασιζόμενης στα πραγματικά περιστατικά, περιγραφής των συμπερασμάτων που διατυπώνονται στην τελική έκθεση της OLAF και εντάσσεται σε μια στρατηγική επικοινωνίας, η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι χαρακτηρίζεται από την αυτοσυγκράτηση που αναμένεται να επιδεικνύει ένα όργανο της Ένωσης. Κατά συνέπεια, η χρήση του όρου «απάτη» στο επίδικο ανακοινωθέν Τύπου συνιστά κατάφωρη παραβίαση της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας, η οποία δύναται να στοιχειοθετήσει την ευθύνη της Ένωσης.
Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο, αφού εξέτασε τις λοιπές παραβάσεις που προέβαλε η ενάγουσα, την ύπαρξη βλαβών και την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των βλαβών και των παραβάσεων που διέπραξε η OLAF, υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 50000 ευρώ για τις βλάβες τις οποίες υπέστη κατόπιν της δημοσίευσης του επίδικου ανακοινωθέντος Τύπου.
(
1
)	Σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την [OLAF] και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 1074/1999 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 248, σ. 1).
(
2
)	Απόφαση της 4ης Μαΐου 2022, OC κατά Επιτροπής (T‑384/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:273).
(
3
)	Απόφαση της 7ης Μαρτίου 2024, OC κατά Επιτροπής (C‑479/22 P, EU:C:2024:215).
(
4
)	Κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2018/1725.
(
5
)	Κατά την έννοια του άρθρου 6, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 2018/1725.
(
6
)	Ειδικότερα, κατά παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, και του άρθρου 6, στοιχεία γʹ έως εʹ, του κανονισμού 2018/1725.
(
7
)	Ειδικότερα, του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ και βʹ, του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και του άρθρου 6, στοιχεία γʹ έως εʹ, του κανονισμού 2018/1725.
(
8
)	Ειδικότερα, κατά παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ και βʹ, του κανονισμού 2018/1725.
(
9
)	Απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2022, KN κατά Κοινοβουλίου (T‑401/21, EU:T:2022:736, σκέψη 67 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
10
)	Απόφαση της 8ης Ιουλίου 2008, Franchet και Byk κατά Επιτροπής (T‑48/05, EU:T:2008:257, σκέψεις 219 και 314).