Προσωρινό κείμενο
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)
της 16ης Απριλίου 2026 (*)
« Προδικαστική παραπομπή – Υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά – Κανονισμός (ΕΕ) 2015/751 – Άρθρο 2, σημείο 10 – Διατραπεζικές προμήθειες για πράξεις πληρωμών με κάρτες – Άρθρο 2, σημείο 11 – Καθαρή αποζημίωση – Άρθρο 4 – Ανώτατο όριο του ύψους των ως άνω προμηθειών – Άρθρο 5 – Απαγόρευση καταστρατήγησης – Αμοιβές τις οποίες λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος από τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής – Εφαρμογή του ανώτατου ορίου στις εν λόγω αμοιβές – Έκπτωση της αξίας των υπηρεσιών που παρέχει ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος »
Στην υπόθεση C‑549/23,
με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το College van Beroep voor het bedrijfsleven (διοικητικό εφετείο αρμόδιο επί οικονομικών υποθέσεων, Κάτω Χώρες) με απόφαση της 29ης Αυγούστου 2023, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο αυθημερόν, στο πλαίσιο της δίκης
American Express Europe SA,
American Express Carte France SA,
Visa Europe Ltd,
Mastercard Europe SA,
Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
κατά
Autoriteit Consument en Markt,
παρισταμένης
της:
International Card Services BV,
και
Autoriteit Consument en Markt
κατά
American Express Europe SA,
American Express Carte France SA,
Visa Europe Ltd,
Mastercard Europe SA,
Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV,
παρισταμένης της:
International Card Services BV,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο από τους K. Jürimäe, πρόεδρο τμήματος, K. Lenaerts, Πρόεδρο του Δικαστηρίου, ασκούντα καθήκοντα δικαστή του δευτέρου τμήματος, F. Schalin, M. Gavalec και Z. Csehi (εισηγητή), δικαστές,
γενικός
εισαγγελέας: J. Richard de la Tour
γραμματέας: A. Lamote, διοικητική υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 12ης Δεκεμβρίου 2024,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
–        οι American Express Europe SA και American Express Carte France SA, εκπροσωπούμενες από τους J. K. de Pree, advocaat, και Α. Κομνηνό, δικηγόρο,
–        η Visa Europe Ltd, εκπροσωπούμενη από τον M. H. J. M. Immerzeel, τον W. Knibbeler και την E. S. Lambooij, advocaten,
–        η Mastercard Europe SA, εκπροσωπούμενη από την D. P. Kuipers, τον J. van Roosmalen και τον P. M. Waszink, advocaten,
–        η Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, εκπροσωπούμενη από τους R. P. Raas, S. Ramsanjhal και J. R. van Angeren, advocaten,
–        η Autoriteit Consument en Markt, εκπροσωπούμενη από τον J. Mulder και την A. D. Röell, advocaten,
–        η International Card Services BV, εκπροσωπούμενη από τον J. P. Postma, την Q. J. Tjeenk Willink και τον J. C. M. van der Beek, advocaten,
–        η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την C. Auvret, τον N. Cambien, τον I. V. Rogalski και την Ε. Τσερέπα-Lacombe,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Μαρτίου 2025,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1        H αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 2, σημείο 10, δεύτερη περίοδος, και σημείο 11, καθώς και των άρθρων 4 και 5 του κανονισμού (ΕE) 2015/751 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2015, σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες για πράξεις πληρωμών με κάρτες (ΕΕ 2015, L 123, σ. 1).
2        Η ως άνω αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικων διαφορών, κατά πρώτον, μεταξύ της American Express Europe SA, της American Express Carte France SA (στο εξής από κοινού: Amex), της Visa Europe Ltd, της Mastercard Europe SA και της Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (στο εξής: KLM), αεροπορικής εταιρίας, υπό την ιδιότητα του εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος με την Amex, αφενός. και της Autoriteit Consument en Markt (αρχής προστασίας των καταναλωτών και της αγοράς, Κάτω Χώρες) (στο εξής: ACM), αφετέρου, και, κατά δεύτερον, μεταξύ της ACM και των ως άνω εταιριών σχετικά με διαταγή συνοδευόμενη από απειλή επιβολής χρηματικής ποινής εκδοθείσα από την ACM έναντι της Amex λόγω παραβάσεως των άρθρων 4 και 5 του κανονισμού 2015/751, καθώς και σχετικά με απόφαση περί εισπράξεως χρηματικού ποσού λόγω μη τηρήσεως της ως άνω διαταγής.
Το νομικό πλαίσιο
3        Οι αιτιολογικές σκέψεις 10, 28, 29, 31 και 32 του κανονισμού 2015/751 έχουν ως εξής:
«(10)      Οι διατραπεζικές προμήθειες εφαρμόζονται συνήθως μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών αποδοχής κάρτας και των εκδοτών παρόχων υπηρεσιών πληρωμής με κάρτα που ανήκουν σε συγκεκριμένο σύστημα καρτών πληρωμής. Οι διατραπεζικές προμήθειες αποτελούν βασικό μέρος των προμηθειών που επιβάλλονται στους εμπόρους από τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών αποδοχής κάρτας για κάθε πράξη πληρωμής με κάρτα. Οι έμποροι, με τη σειρά τους, ενσωματώνουν το εν λόγω κόστος σχετικά με την κάρτα, όπως και κάθε άλλο κόστος για αυτούς, στις γενικές τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των συστημάτων καρτών πληρωμής προκειμένου να πειστούν οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών να εκδίδουν τις κάρτες τους οδηγεί σε υψηλότερες και όχι σε χαμηλότερες διατραπεζικές προμήθειες στην αγορά, σε αντίθεση με τη συνήθη ρυθμιστική επίδραση του ανταγωνισμού στις τιμές σε μια οικονομία της αγοράς. Παράλληλα με τη συνεπή εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στις διατραπεζικές προμήθειες, η ρύθμιση των εν λόγω προμηθειών θα βελτιώσει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και θα συμβάλει στη μείωση του κόστους συναλλαγών για τους καταναλωτές.
[...]
(28)      Οι πράξεις πληρωμών με κάρτα πραγματοποιούνται συνήθως βάσει δύο βασικών επιχειρηματικών μοντέλων, των λεγόμενων “τριμερών συστημάτων καρτών πληρωμής” (κάτοχος κάρτας – σύστημα αποδοχής και έκδοσης – έμπορος) και “τετραμερών συστημάτων καρτών πληρωμής” (κάτοχος κάρτας – εκδότρια τράπεζα – αποδέκτρια τράπεζα – έμπορος). Πολλά τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμών εφαρμόζουν ρητή διατραπεζική προμήθεια, που είναι κυρίως πολυμερής. Για την αναγνώριση της ύπαρξης έμμεσων διατραπεζικών προμηθειών και για τη συμβολή στη δημιουργία ίσων όρων ανταγωνισμού, τα τριμερή συστήματα καρτών πληρωμής που χρησιμοποιούν παρόχους υπηρεσιών πληρωμών ως εκδότες ή αποδέκτες θα πρέπει να θεωρούνται τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμής και να ακολουθούν τους ίδιους κανόνες, ενώ η διαφάνεια και άλλα μέτρα σχετικά με τους επιχειρησιακούς κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλους τους παρόχους. Ωστόσο, λόγω των ιδιαιτεροτήτων αυτών των τριμερών συστημάτων, ενδείκνυται να επιτραπεί μεταβατική περίοδος στην οποία τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν τους κανόνες που αφορούν το ανώτατο επίπεδο διατραπεζικής προμήθειας εάν τα συστήματα αυτά έχουν πολύ περιορισμένο μερίδιο στην αγορά στο σχετικό κράτος μέλος.
(29)      Η υπηρεσία έκδοσης βασίζεται σε συμβατική σχέση μεταξύ του εκδότη του μέσου πληρωμής και του πληρωτή, ανεξάρτητα από το κατά πόσον ο εκδότης διατηρεί τα χρηματικά ποσά για λογαριασμό του πληρωτή. Ο εκδότης διαθέτει κάρτες πληρωμής στον πληρωτή, εξουσιοδοτεί τις πράξεις σε τερματικά ή ισοδύναμά τους μέσα και μπορεί να εγγυάται στον αποδέκτη την πληρωμή για πράξεις που είναι σύμφωνες με τους κανόνες του αντίστοιχου συστήματος. Ως εκ τούτου, η απλή διανομή καρτών πληρωμής ή τεχνικών υπηρεσιών, όπως και η απλή επεξεργασία και αποθήκευση δεδομένων, δεν συνιστούν έκδοση.
[...]
(31)      Είναι σημαντικό να διασφαλισθεί ότι οι διατάξεις σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες που πρέπει να καταβληθούν ή να εισπραχθούν από τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών δεν θα καταστρατηγηθούν από εναλλακτικές ροές προμηθειών στους εκδότες. Για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, η “καθαρή αποζημίωση” των προμηθειών που έχουν καταβληθεί ή εισπραχθεί από τον εκδότη, συμπεριλαμβανομένης ενδεχόμενης χρέωσης εξουσιοδότησης, και προέρχονται από ή προορίζονται για σύστημα καρτών πληρωμής, αποδέκτη ή οποιονδήποτε άλλο μεσάζοντα, θα πρέπει να θεωρείται ως η διατραπεζική προμήθεια. Κατά τον υπολογισμό των διατραπεζικών προμηθειών, για το σκοπό του ελέγχου όσον αφορά το κατά πόσον υφίσταται καταστρατήγηση, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη το συνολικό ποσό των πληρωμών ή άλλα κίνητρα που παρέχονται σε έναν εκδότη από σύστημα καρτών πληρωμής σε σχέση με τις ρυθμιζόμενες πράξεις μείον τις προμήθειες που καταβάλλονται από τον εκδότη στο σύστημα καρτών πληρωμής. Οι πληρωμές, τα κίνητρα και οι προμήθειες που εξετάζονται θα μπορούσαν να είναι άμεσα (δηλαδή να βασίζονται στον όγκο ή να αφορούν την πράξη) ή έμμεσα (περιλαμβανομένων των κινήτρων εμπορικής προώθησης, των πριμοδοτήσεων, των εκπτώσεων για την επίτευξη ορισμένου όγκου πράξεων). Κατά τον έλεγχο ενδεχόμενης καταστρατήγησης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει ειδικότερα να λαμβάνονται υπόψη τα κέρδη των εκδοτών που προκύπτουν από ειδικά προγράμματα που διεξάγονται από κοινού από τους εκδότες και τα συστήματα καρτών πληρωμής, καθώς και τα έσοδα από χρεώσεις επεξεργασίας, αδειοδότησης και άλλες χρεώσεις οι οποίες παρέχουν έσοδα στα συστήματα καρτών πληρωμής. [...]
(32)      Οι καταναλωτές συνήθως δεν είναι ενημερωμένοι όσον αφορά τις προμήθειες που καταβάλλονται από τους εμπόρους για το μέσο πληρωμής που χρησιμοποιούν. Ταυτόχρονα, διάφορες πρακτικές που εφαρμόζονται για την παροχή κινήτρων από τους εκδότες (όπως ταξιδιωτικά δελτία, πριμοδοτήσεις, εκπτώσεις, αντίστροφες χρεώσεις, δωρεάν ασφάλιση κ.λπ.) μπορούν να στρέψουν τους καταναλωτές προς τη χρήση μέσων πληρωμής που συνεπάγονται υψηλές προμήθειες για τους εκδότες. Για να αντιμετωπισθεί κάτι τέτοιο, τα μέτρα που επιβάλλουν περιορισμούς στις διατραπεζικές προμήθειες θα πρέπει να ισχύουν μόνο για τις κάρτες πληρωμών που έχουν καταστεί μαζικά προϊόντα και οι έμποροι γενικά δυσκολεύονται να μην δεχτούν, λόγω της ευρείας έκδοσης και της χρήσης τους (π.χ. καταναλωτικές χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες). Προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματική λειτουργία της αγοράς στα μη ρυθμιζόμενα τμήματα του τομέα και να περιοριστεί η μεταφορά δραστηριοτήτων από τα ρυθμιζόμενα στα μη ρυθμιζόμενα τμήματα του τομέα, είναι απαραίτητο να θεσπισθεί σειρά μέτρων, συμπεριλαμβανομένων του διαχωρισμού του συστήματος και των υποδομών, της καθοδήγησης του πληρωτή από τον δικαιούχο πληρωμής και της επιλεκτικής αποδοχής μέσων πληρωμής από τον δικαιούχο πληρωμής.»
4        Το κεφάλαιο I του κανονισμού, που φέρει τον τίτλο «Γενικές διατάξεις», περιλαμβάνει το άρθρο 1, το οποίο επιγράφεται «Πεδίο εφαρμογής» και ορίζει στις παραγράφους 3 και 5 τα εξής:
«3.      Το κεφάλαιο II δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
[...]
γ)      συναλλαγές με κάρτες πληρωμής που έχουν εκδοθεί από τριμερή συστήματα καρτών πληρωμής.
[...]
5.      Όταν ένα τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής αδειοδοτεί άλλους παρόχους υπηρεσιών πληρωμής για την έκδοση μέσων πληρωμής με κάρτα ή την αποδοχή πράξεων πληρωμών με κάρτα, ή και για τα δύο, ή εκδίδει μέσα πληρωμής με κάρτα με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος ή μέσω πράκτορα, θεωρείται τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής. Ωστόσο, έως τις 9 Δεκεμβρίου 2018 σε σχέση με τις εγχώριες πράξεις πληρωμής, ένα τέτοιο τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής μπορεί να εξαιρείται από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το κεφάλαιο II, υπό τον όρο ότι οι πράξεις πληρωμών με κάρτα που πραγματοποιούνται σε κράτος μέλος υπό ένα τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής δεν υπερβαίνουν ετησίως το 3 % της αξίας όλων των πράξεων πληρωμών με κάρτα που πραγματοποιούνται στο εν λόγω κράτος μέλος.»
5        Το άρθρο 2 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ορισμοί», ορίζει τα ακόλουθα:
«Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
[...]
2)      ως “εκδότης” νοείται ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμής που συνάπτει σύμβαση να παρέχει σε πληρωτή μέσο πληρωμής με σκοπό την έναρξη και την επεξεργασία των πράξεων πληρωμών με κάρτα του πληρωτή·
[...]
10)      ως “διατραπεζική προμήθεια” νοείται η προμήθεια που καταβάλλεται άμεσα ή έμμεσα, ήτοι μέσω τρίτου, για κάθε πράξη μεταξύ του εκδότη και του αποδέκτη σε μια πράξη πληρωμής με κάρτα. Η καθαρή αποζημίωση ή άλλη συμφωνημένη αμοιβή αποτελεί μέρος της διατραπεζικής προμήθειας·
11)      ως “καθαρή αποζημίωση” νοείται το συνολικό καθαρό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων που ελήφθησαν από έναν εκδότη από το σύστημα καρτών πληρωμής, τον αποδέκτη ή οποιονδήποτε άλλον ενδιάμεσο φορέα σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες·
12)       ως “επιβάρυνση εμπόρου για την παρεχόμενη υπηρεσία” νοείται προμήθεια που καταβάλλει ο δικαιούχος πληρωμής στον αποδέκτη σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα·
13)       ως “δικαιούχος πληρωμής” το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι ο τελικός αποδέκτης των χρηματικών ποσών τα οποία αποτελούν αντικείμενο της πράξης πληρωμής·
[...]
17)      ως “τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής” νοείται σύστημα καρτών πληρωμής στο οποίο οι πράξεις πληρωμών με κάρτα πραγματοποιούνται από τον λογαριασμό πληρωμών ενός πληρωτή στον λογαριασμό πληρωμών δικαιούχου πληρωμής μέσω της διαμεσολάβησης του συστήματος, ενός εκδότη (από την πλευρά του πληρωτή) και ενός αποδέκτη (από την πλευρά του δικαιούχου πληρωμής)·
18)      ως “τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής” νοείται ένα σύστημα καρτών πληρωμής στο οποίο το ίδιο το σύστημα παρέχει υπηρεσίες απόκτησης και έκδοσης και οι πράξεις πληρωμής με κάρτα πραγματοποιούνται από τον λογαριασμό πληρωμής ενός πληρωτή στον λογαριασμό πληρωμής ενός δικαιούχου πληρωμής στο πλαίσιο του συστήματος. Όταν ένα τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής αδειοδοτεί άλλους παρόχους υπηρεσιών πληρωμής για την έκδοση μέσων πληρωμής με κάρτα ή την αποδοχή πράξεων πληρωμών με κάρτα, ή και τα δύο, ή εκδίδει μέσα πληρωμής με κάρτα με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος ή μέσω πράκτορα, θεωρείται τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής·
[...]
24)       ως “πάροχος υπηρεσιών πληρωμής” νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει εξουσιοδοτηθεί να παρέχει τις υπηρεσίες πληρωμής που αναφέρονται στο παράρτημα της οδηγίας 2007/64/ΕΚ [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά, την τροποποίηση των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ, 2005/60/ΕΚ και 2006/48/ΕΚ, και την κατάργηση της οδηγίας 97/5/ΕΚ (ΕΕ 2007, L 319, σ. 1)] ή που αναγνωρίζεται ως εκδότης ηλεκτρονικού χρήματος σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 2009/110/ΕΚ [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για την ανάληψη, άσκηση και προληπτική εποπτεία της δραστηριότητας ιδρύματος ηλεκτρονικού χρήματος, την τροποποίηση των οδηγιών 2005/60/ΕΚ και 2006/48/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2000/46/ΕΚ (ΕΕ 2009, L 267, σ. 7)]. Ένας πάροχος υπηρεσιών πληρωμής μπορεί να είναι εκδότης ή αποδέκτης ή και τα δύο·
[...]
30)      ως “εμπορικό σήμα πληρωμής” νοείται κάθε υλική ή ψηφιακή επωνυμία, όρος, σήμα, σύμβολο ή συνδυασμός τους, που μπορεί να δηλώνει βάσει ποιου συστήματος καρτών πληρωμής πραγματοποιούνται οι πράξεις πληρωμών με κάρτα·
[...]
32)      με τον όρο “από κοινού προώθηση σήματος” νοείται ότι περιλαμβάνεται τουλάχιστον ένα εμπορικό σήμα πληρωμών και τουλάχιστον ένα εμπορικό σήμα που δεν αφορά πληρωμές στο ίδιο μέσο πληρωμής με κάρτα·
[...]».
6        Το κεφάλαιο II του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Διατραπεζικές προμήθειες», περιλαμβάνει τα άρθρα 3 έως 5. Το άρθρο 4 του κανονισμού 2015/751, το οποίο φέρει τον τίτλο «Διατραπεζικές προμήθειες για συναλλαγές με καταναλωτικές πιστωτικές κάρτες», ορίζει τα εξής:
«Οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών δεν προσφέρουν ή απαιτούν διατραπεζική προμήθεια ανά συναλλαγή που να υπερβαίνει το 0,3 % της αξίας της συναλλαγής για οποιαδήποτε συναλλαγή με πιστωτική κάρτα. Για τις εγχώριες συναλλαγές με πιστωτικές κάρτες, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν χαμηλότερο ανώτατο όριο διατραπεζικής προμήθειας ανά συναλλαγή.»
7        Το άρθρο 5 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Απαγόρευση καταστρατήγησης», προβλέπει τα ακόλουθα:
«Για τους σκοπούς της εφαρμογής των ανώτατων ορίων που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4, οποιαδήποτε συμπεφωνημένη αμοιβή, συμπεριλαμβανομένης της καθαρής αποζημίωσης, με ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα [με αυτό] της διατραπεζικής προμήθειας, που έχει λάβει εκδότης από το σύστημα καρτών πληρωμής, ο αποδέκτης ή οποιοσδήποτε άλλος ενδιάμεσος φορέας σε σχέση με πράξεις πληρωμής ή σχετικές δραστηριότητες, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μέρος της διατραπεζικής προμήθειας.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
8        Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η Amex εκμεταλλεύεται τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 18, του κανονισμού 2015/751.
9        Το 2010 η Amex συνήψε με την KLM, όσον αφορά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιουνίου 2011 έως την 1η Ιουνίου 2019, συμφωνία συνεργασίας για την από κοινού προώθηση σήματος, βάσει της οποίας η Amex εκδίδει πιστωτικές κάρτες κοινού σήματος.
10      Ένα από τα στοιχεία της συμφωνίας συνεργασίας αφορά την πρόσβαση στο πρόγραμμα επιβραβεύσεως πελατών της KLM (στο εξής: πρόγραμμα Flying Blue), το οποίο παρέχει στους πελάτες της εν λόγω εταιρίας τη δυνατότητα να συγκεντρώνουν μονάδες επιβραβεύσεως (στο εξής: μίλια) όταν ταξιδεύουν με πτήσεις της KLM ή όταν πραγματοποιούν αγορές από εταιρίες με τις οποίες συνεργάζεται η KLM. Οι πελάτες μπορούν να ανταλλάσσουν τα μίλια τους με πτήσεις ή άλλες υπηρεσίες που παρέχει η KLM. Η KLM και η Amex συμφώνησαν για την ύπαρξη «προγράμματος μιλίων επιβραβεύσεως» μέσω του οποίου οι κάτοχοι κάρτας της Amex συγκεντρώνουν απευθείας μίλια στο πλαίσιο του προγράμματος Flying Blue. Προς τούτο, η Amex αγοράζει μίλια από την KLM και τα απονέμει στους κατόχους των πιστωτικών καρτών της αναλόγως της χρήσεως των εν λόγω καρτών. Επιπλέον, η Amex και η KLM συνεργάζονται για την έκδοση «καρτών επιχειρήσεως» κοινού σήματος.
11      Για το σύνολο της ανωτέρω συνεργασίας, η Amex κατέβαλε στην KLM, πλέον «πριμοδοτήσεως υπογραφής», αμοιβές άλλων τεσσάρων ειδών, ήτοι, πρώτον, ετησίως καταβαλλόμενα ποσά για τη χρήση των εμπορικών σημάτων της KLM και για την παροχή προσβάσεως στο πρόγραμμα Flying Blue, δεύτερον, ποσοστά επί των ποσών που εισπράττει η Amex από τους κατόχους των πιστωτικών καρτών για τη χρήση τους, τρίτον, ποσοστό επί του ύψους των συναλλαγών που πραγματοποιούνται με τις εν λόγω κάρτες και, τέταρτον, αμοιβές για την αγορά μιλίων.
12      Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει επίσης ότι η KLM, ως δικαιούχος των πράξεων πληρωμής που πραγματοποιούνται με τις κάρτες κοινού σήματος, κατέβαλε στην Amex προμήθειες για την εκ μέρους της παροχή υπηρεσιών.
13      Το 2018 η Amex και η KLM συνήψαν νέες συμβάσεις συνεργασίας. Βάσει των εν λόγω συμβάσεων, η Amex κατέβαλε το 2018 στην KLM «πριμοδότηση υπογραφής», υποχρεούται δε να της καταβάλλει τα ποσά που οφείλονται ετησίως για τη χρήση των εμπορικών σημάτων της KLM και για την παροχή προσβάσεως στο πρόγραμμα Flying Blue, καθώς και ως αντίτιμο για την αγορά μιλίων.
14      Πριν από τη σύναψη των ανωτέρω συμβάσεων, η ACM είχε κινήσει, τον Μάιο του 2017, έρευνα σχετικά με τη συνεργασία των Amex και KLM. Κατόπιν της έρευνας, με απόφαση της 6ης Μαρτίου 2019, η ACM εξέδωσε έναντι της Amex διαταγή συνοδευόμενη από την απειλή επιβολής χρηματικής ποινής λόγω παραβάσεως των συνδυασμένων διατάξεων των άρθρων 4 και 5 του κανονισμού 2015/751, καθόσον η δεύτερη είχε καταβάλει στην KLM διατραπεζικές προμήθειες υπερβαίνουσες το 0,3 % της αξίας της συναλλαγής (στο εξής: απόφαση της 6ης Μαρτίου 2019). Η ACM προσδιόρισε το εν λόγω ποσό αθροίζοντας, όσον αφορά τέσσερα έτη συνεργασίας και για κάθε έτος, όλες τις αμοιβές που κατέβαλε η Amex στην KLM και διαιρώντας εν συνεχεία το άθροισμα με τον όγκο των πληρωμών που πραγματοποιήθηκαν με τις πιστωτικές κάρτες κοινού σήματος. Κατά την ACM, το ως άνω υπολογισθέν ποσοστό υπερέβαινε κατά πολύ το επιτρεπόμενο ανώτατο ποσοστό του 0,3 %. Η συνοδευόμενη από την απειλή επιβολής χρηματικής ποινής διαταγή είχε ως σκοπό να διασφαλίσει ότι η Amex θα καταβάλλει στην KLM προμήθεια μη υπερβαίνουσα το 0,3 % της αξίας της συναλλαγής σε ετήσια βάση και ανά συναλλαγή.
15      Οι Amex και KLM άσκησαν διοικητική προσφυγή κατά της ανωτέρω αποφάσεως, παράλληλα δε υπέβαλαν αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων στο rechtbank Rotterdam (πρωτοδικείο Ρότερνταμ, Κάτω Χώρες).
16      Με διάταξη της 24ης Ιουλίου 2019, ο δικαστής ασφαλιστικών μέτρων του rechtbank Rotterdam (πρωτοδικείου Ρότερνταμ) ανέστειλε την ισχύ της επίμαχης διαταγής με το σκεπτικό ότι σε αυτήν δεν είχε ληφθεί υπόψη, κατά τον υπολογισμό των διατραπεζικών προμηθειών, η αξία των μιλίων που είχε αγοράσει η Amex από την KLM, η οποία έπρεπε να εκπέσει από τις αμοιβές που είχαν καταβληθεί στη δεύτερη εταιρία.
17      Με απόφαση της 22ας Ιανουαρίου 2020 (στο εξής: επίμαχη απόφαση), η ACM έκρινε αβάσιμες τις αιτιάσεις των Amex και KLM κατά της συνοδευόμενης από απειλή επιβολής χρηματικής ποινής διαταγής που είχε εκδοθεί βάσει της αποφάσεως της 6ης Μαρτίου 2019. Η ACM διαπίστωσε ότι όλες οι αμοιβές που καταβάλλονται στο πλαίσιο τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής σε εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος εμπίπτουν στην έννοια της «καθαρής αποζημιώσεως», κατά το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751, στο μέτρο που αφορούν πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες. Εφόσον μια καταβληθείσα αμοιβή χαρακτηρίζεται ως καθαρή αποζημίωση, τότε αποτελεί μέρος της διατραπεζικής προμήθειας. Η ACM θεωρεί συναφώς ότι η Amex δεν δύναται να εκπέσει από τις αμοιβές τις οποίες κατέβαλε στην KLM το οικονομικό ισοδύναμο των μιλίων που αγόρασε από τη δεύτερη εταιρία. Η ACM έκρινε, επαλλήλως, ότι οι επίμαχες αμοιβές εμπίπτουν και στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5 του κανονισμού, καθόσον έχουν ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα με αυτό ρητής διατραπεζικής προμήθειας.
18      Επιπλέον, με απόφαση της 21ης Δεκεμβρίου 2020, η ACM απαίτησε από την Amex την καταβολή χρηματικής ποινής ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ, επειδή η εν λόγω εταιρία δεν συμμορφώθηκε προς τη διαταγή που εκδόθηκε με την απόφαση της 6ης Μαρτίου 2010. Η ACM, μολονότι δέχθηκε τη μέθοδο που χρησιμοποίησε η Amex κατόπιν της ανωτέρω διαταγής, έκρινε ότι η δεύτερη είχε υπολογίσει εσφαλμένα την αξία των μιλίων (αυξάνοντάς την). Συγκεκριμένα, κατά τον εκ μέρους της υπολογισμό η Amex δεν έλαβε υπόψη ότι οι κάτοχοι καρτών δεν εξαργυρώνουν όλοι τα μίλια τους. Επιπλέον, οι κάρτες που εκδίδονται σε επιχειρήσεις δεν συνιστούν όλες εταιρικές κάρτες, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 6, του κανονισμού 2015/751, οπότε εμπίπτουν επίσης στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 4 και 5 του κανονισμού. Κατά συνέπεια, η ACM αποφάνθηκε ότι η Amex είχε καταβάλει στην KLM αμοιβές υψηλότερες από τις επιτρεπόμενες βάσει της συνοδευόμενης από απειλή επιβολής χρηματικής ποινής διαταγής.
19      Οι Amex και KLM προσέβαλαν την επίμαχη απόφαση και την απόφαση περί εισπράξεως χρηματικής ποινής, της 21ης Δεκεμβρίου 2020, ενώπιον του rechtbank Rotterdam (πρωτοδικείου Ρότερνταμ).
20      Το rechtbank Rotterdam (πρωτοδικείο Ρότερνταμ) συνήγαγε εκ της αποφάσεως της 7ης Φεβρουαρίου 2018, American Express (C‑304/16, EU:C:2018:66), ότι ένα τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής βάσει συμφωνίας περί από κοινού προωθήσεως σήματος πρέπει να χαρακτηρίζεται ως τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής, ακόμη και αν ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος δεν ενεργεί ως εκδότης. Ως εκ τούτου, το τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής το οποίο εκμεταλλεύεται η Amex και στο πλαίσιο του οποίου συνήφθη η συμφωνία περί από κοινού προωθήσεως σήματος με την KLM εξομοιώνεται με τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής, κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 5, του κανονισμού 2015/751. Επομένως, τυγχάνουν εφαρμογής εν προκειμένω τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού, η εφαρμογή των οποίων αποκλείεται, κατ’ αρχήν, στην περίπτωση τριμερών συστημάτων καρτών πληρωμής, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού.
21      Ωστόσο, το άρθρο 4 του κανονισμού 2015/751 δεν μπορεί να τύχει αυτοτελώς εφαρμογής στην περίπτωση συνεργασίας συναφθείσας βάσει τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος ο οποίος δεν ενεργεί ως εκδότης, αλλά μόνον από κοινού με το άρθρο 5 του κανονισμού. Επιπλέον, αντιθέτως προς την προμήθεια που καταβάλλεται σε εκδότη, η προμήθεια που καταβάλλεται σε εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος δεν συνιστά άνευ άλλου τινός διατραπεζική προμήθεια. Κατά το rechtbank Rotterdam (πρωτοδικείο Ρότερνταμ), το κριτήριο το οποίο χρησιμοποίησε η ACM για να εκτιμήσει αν αμοιβή έχει αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό της διατραπεζικής προμήθειας και κατά το οποίο η εν λόγω αμοιβή πρέπει να καταβάλλεται στο πλαίσιο συνεργασίας για την από κοινού προώθηση σήματος και να έχει ως σκοπό να πείσει τους εταίρους του ίδιου εμπορικού σήματος να συνεργασθούν με τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής προκειμένου να ενθαρρυνθεί η έκδοση και χρήση πιστωτικών καρτών, δεν αρκεί για να εκτιμηθεί ότι η αμοιβή ισοδυναμεί με διατραπεζική προμήθεια. Συγκεκριμένα, το εν λόγω πρωτοδικείο έκρινε ότι το γεγονός ότι τέτοια αμοιβή μπορεί να ενθαρρύνει την έκδοση και χρήση καρτών πληρωμής δεν καθιστά δυνατό τον καθορισμό ανώτατου ορίου για τη διατραπεζική προμήθεια, δεδομένου ότι το ισοδύναμο του αντικειμένου ή του αποτελέσματος της αμοιβής πρέπει να εκτιμηθεί με γνώμονα τους σκοπούς του κανονισμού 2015/751. Ως εκ τούτου, αποφάνθηκε ότι η ACM όφειλε να εξετάσει το αποτέλεσμα που έχουν οι πληρωμές προς τον εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος επί της εσωτερικής αγοράς καθώς και επί του κόστους το οποίο συνεπάγεται η συναλλαγή για τους καταναλωτές.
22      Υπό τις ως άνω συνθήκες, το rechtbank Rotterdam (πρωτοδικείο Ρότερνταμ) έκρινε ότι η ACM δεν κατέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι οι αμοιβές που κατέβαλλε η Amex στην KLM είχαν αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό διατραπεζικής προμήθειας και ότι, ως εκ τούτου, δεν είχε αποδειχθεί ότι η Amex παρέβη τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού 2015/751. Βάσει του ανωτέρω σκεπτικού, το εν λόγω πρωτοδικείο ακύρωσε την επίμαχη απόφαση.
23      Η Amex, η ACM και η KLM εφεσίβαλαν την απόφαση του rechtbank Rotterdam (πρωτοδικείου Ρότερνταμ) ενώπιον του College van Beroep voor het bedrijfsleven (διοικητικού εφετείου αρμόδιου επί οικονομικών υποθέσεων, Κάτω Χώρες), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου.
24      Το αιτούν δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς το ζήτημα αν και κατά ποίον τρόπο τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού 2015/751 τυγχάνουν εφαρμογής στην περίπτωση πληρωμών από τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής προς τον εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος, όπως των επίμαχων στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί. Επιπλέον, σε περίπτωση κατά την οποία τυγχάνουν εφαρμογής τα ως άνω άρθρα 4 και 5, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν, για να κριθεί αν, εν προκειμένω, οι καταβληθείσες πληρωμές υπερβαίνουν το μνημονευόμενο στο άρθρο 4 του κανονισμού ανώτατο όριο, πρέπει να εκπέσουν από το ποσό τους οι προμήθειες για την παροχή υπηρεσίας τις οποίες κατέβαλε η KLM ή η αξία των μιλίων που αγόρασε η Amex.
25      Υπό τις συνθήκες αυτές, το College van Beroep voor het bedrijfsleven (διοικητικό εφετείο αρμόδιο επί οικονομικών υποθέσεων) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1)      Έχει το άρθρο 2, σημείο 11, του [κανονισμού 2015/751], για τον σκοπό της εφαρμογής των ουσιαστικών διατάξεων του κανονισμού αυτού, την έννοια ότι το συνολικό καθαρό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων που λαμβάνονται από έναν εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος από το τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες χαρακτηρίζεται ως καθαρή αποζημίωση, ακόμη και αν ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος δεν είναι ο ίδιος εκδότης;
2)      Έχει το άρθρο 4 του κανονισμού [2015/751], σε συνδυασμό με το άρθρο 2, σημείο 10, δεύτερη περίοδος, [του εν λόγω] κανονισμού, την έννοια ότι η καθαρή αποζημίωση εμπίπτει άμεσα στο πεδίο εφαρμογής του [ως άνω] άρθρου 4;
3)      Έχει το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 την έννοια ότι αφορά επίσης αμοιβές, συμπεριλαμβανομένων των καθαρών αποζημιώσεων, τις οποίες λαμβάνει ένας εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος από το σύστημα καρτών πληρωμής όταν ο εν λόγω εταίρος δεν είναι εκδότης;
4)      α)      Έχει το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 την έννοια ότι η αμοιβή, συμπεριλαμβανομένης της καθαρής αποζημίωσης, την οποία λαμβάνει ένας εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος σε σχέση με πράξεις πληρωμής ή σχετικές δραστηριότητες έχει ισοδύναμο αντικείμενο με αυτό της διατραπεζικής προμήθειας, όταν σκοπός της καταβολής της εν λόγω αμοιβής είναι η επέκταση των δραστηριοτήτων του συστήματος καρτών πληρωμής;
β)      Έχει το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 την έννοια ότι η αμοιβή, συμπεριλαμβανομένης της καθαρής αποζημίωσης, την οποία λαμβάνει ένας εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος σε σχέση με πράξεις πληρωμής ή σχετικές δραστηριότητες έχει ισοδύναμο αντικείμενο με αυτό της διατραπεζικής προμήθειας, όταν η εν λόγω αμοιβή αποσκοπεί στην επέκταση των δραστηριοτήτων του συστήματος καρτών πληρωμής;
γ)      Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως [στο τέταρτο προδικαστικό ερώτημα, υπό α) και β)], τίθεται το εξής ερώτημα: με βάση ποια κριτήρια και/ή ποιους παράγοντες καθορίζεται κατά πόσον η αμοιβή, συμπεριλαμβανομένης της καθαρής αποζημίωσης, την οποία λαμβάνει ένας εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος σε σχέση με πράξεις πληρωμής ή σχετικές δραστηριότητες έχει ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα με αυτό της διατραπεζικής προμήθειας;
5)      Έχει το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 την έννοια ότι για την εφαρμογή του άρθρου 4 του ίδιου κανονισμού η αμοιβή θεωρείται μέρος της διατραπεζικής προμήθειας οσάκις έχει ισοδύναμο αντικείμενο με αυτήν;
6)      Έχει το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 την έννοια ότι η επιβάρυνση εμπόρου που καταβάλλεται από εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος στο πλαίσιο τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής μπορεί να εκπίπτει από τις πληρωμές, τις εκπτώσεις και τα κίνητρα που ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος λαμβάνει από το σύστημα καρτών πληρωμής σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες;
7)      α)      Έχει το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 την έννοια ότι από το συνολικό ποσό το οποίο λαμβάνει ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος από το σύστημα καρτών πληρωμής μπορούν να εκπέσουν όχι μόνον τα οικονομικά ανταλλάγματα του εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος αλλά και τα έξοδα ή το οικονομικό ισοδύναμο μιας υπηρεσίας που παρέχεται από τον εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος;
β)      Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο [έβδομο προδικαστικό ερώτημα, υπό α)]: Βάσει ποιων κριτηρίων πρέπει να υπολογίζεται η αξία αυτή;»
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
Επί του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος
26      Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινισθεί αν το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι το συνολικό καθαρό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων που λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος από τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής μπορεί να θεωρηθεί «καθαρή αποζημίωση», κατά την εν λόγω διάταξη, ακόμη και αν ο συγκεκριμένος εταίρος του ιδίου εμπορικού σήματος δεν είναι ο ίδιος «εκδότης», κατά το άρθρο 2, σημείο 2, του κανονισμού.
27      Η «καθαρή αποζημίωση» ορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 11, του εν λόγω κανονισμού ως «το συνολικό καθαρό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων που ελήφθησαν από έναν εκδότη από το σύστημα καρτών πληρωμής, τον αποδέκτη ή οποιονδήποτε άλλον ενδιάμεσο φορέα σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες».
28      Κατά το άρθρο 2, σημείο 2, του κανονισμού, ως «εκδότης» νοείται ο «πάροχος υπηρεσιών πληρωμής που συνάπτει σύμβαση να παρέχει σε πληρωτή μέσο πληρωμής με σκοπό την έναρξη και την επεξεργασία των πράξεων πληρωμών με κάρτα του πληρωτή».
29      Το άρθρο 2, σημείο 10, του κανονισμού 2015/751 προβλέπει ότι η καθαρή αποζημίωση θεωρείται ότι αποτελεί μέρος της διατραπεζικής προμήθειας. Η εν λόγω προμήθεια υπόκειται σε ανώτατο όριο, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 4 του κανονισμού 2015/751.
30      Ως προς το ανωτέρω ζήτημα, επισημαίνεται, αφενός, ότι, βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 3, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 2015/751, το κεφάλαιο II του κανονισμού, όπου περιλαμβάνονται τα άρθρα 4 και 5 με τα οποία θεσπίζονται οι κανόνες σχετικά με τον καθορισμό ανώτατου επιπέδου διατραπεζικών προμηθειών για τις συναλλαγές που πραγματοποιούν με κάρτα οι καταναλωτές, δεν τυγχάνει εφαρμογής στις «συναλλαγές με κάρτες πληρωμής που έχουν εκδοθεί από τριμερή συστήματα καρτών πληρωμής». Εντούτοις, το άρθρο 1, παράγραφος 5, του κανονισμού προβλέπει, όπως και το άρθρο του 2, σημείο 18, το οποίο ορίζει την έννοια του όρου «τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής», ότι, σε περίπτωση, μεταξύ άλλων, κατά την οποία τέτοιο σύστημα εκδίδει μέσα πληρωμής με κάρτα από κοινού με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος ή μέσω πράκτορα, θεωρείται τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής. Κατά συνέπεια, μολονότι, κατ’ αρχήν, ένα τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής δεν υπόκειται στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού 2015/751, δεν ισχύει το ίδιο σε περίπτωση κατά την οποία το σύστημα έχει εκδώσει μέσα πληρωμής με κάρτα από κοινού με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος, γεγονός το οποίο συνεπάγεται τον χαρακτηρισμό του συστήματος, εν προκειμένω, ως τετραμερούς συστήματος καρτών πληρωμής (πρβλ. απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2018, American Express, C‑304/16, EU:C:2018:66, σκέψεις 50 έως 52).
31      Κατά συνέπεια, όταν ένα τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής συνάπτει συμφωνία από κοινού προωθήσεως εμπορικού σήματος, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 32, του κανονισμού 2015/751, το σύστημα αυτό πρέπει να χαρακτηρίζεται ως τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής, δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 5, του κανονισμού, οπότε έχουν εφαρμογή στην περίπτωσή του οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τα άρθρα 3 έως 5 και 7 του κανονισμού (απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2018, American Express, C‑304/16, EU:C:2018:66, σκέψη 52).
32      Αφετέρου, υπενθυμίζεται ότι η «από κοινού προώθηση σήματος» ορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 32, του κανονισμού 2015/751 ως η περίπτωση κατά την οποία «περιλαμβάνεται τουλάχιστον ένα εμπορικό σήμα πληρωμών και τουλάχιστον ένα εμπορικό σήμα που δεν αφορά πληρωμές στο ίδιο μέσο πληρωμής με κάρτα».
33      Επομένως, ούτε από τον ως άνω ορισμό ούτε από το γράμμα του άρθρου 1, παράγραφος 5, ή του άρθρου 2, σημείο 18, του κανονισμού 2015/751 μπορεί να συναχθεί ότι ένας εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος που έχει συνάψει συμφωνία με τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής παρεμβαίνει κατ’ ανάγκην στο εν λόγω σύστημα ως εκδότης, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 2, του κανονισμού. Εάν ο νομοθέτης της Ένωσης είχε την πρόθεση να περιορίσει το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω άρθρου 1, παράγραφος 5, ώστε να ισχύει το ανωτέρω, θα μπορούσε να το προβλέψει ρητώς (πρβλ. απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2018, American Express, C‑304/16, EU:C:2018:66, σκέψεις 59 και 60).
34      Κατά συνέπεια, το άρθρο 1, παράγραφος 5, του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι, στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ, αφενός, εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος και, αφετέρου, ενός τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής, δεν απαιτείται ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος να ενεργεί ως «εκδότης», κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 2, του κανονισμού, προκειμένου να γίνει δεκτό ότι το εν λόγω σύστημα εκδίδει μέσα πληρωμής με κάρτα από κοινού με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος ή μέσω πράκτορα και, ως εκ τούτου, να γίνει δεκτό ότι συνιστά τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής, κατά την έννοια της πρώτης εκ των προμνημονευθεισών διατάξεων.
35      Εν προκειμένω, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, ειδικότερα, ως προς το ζήτημα αν πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι αμοιβές που λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος από τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες συνιστούν καθαρή αποζημίωση, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751, ακόμη και αν δεν αμφισβητείται ότι ο συγκεκριμένος εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος δεν είναι ο ίδιος εκδότης, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 2, του κανονισμού.
36      Βεβαίως, ο ορισμός της έννοιας της «καθαρής αποζημιώσεως», ο οποίος υπομνήσθηκε στη σκέψη 27 της παρούσας αποφάσεως, αφορά, κατά το γράμμα του, τις πληρωμές που καταβάλλονται σε εκδότη από σύστημα καρτών πληρωμής.
37      Εντούτοις, ο εν λόγω ορισμός, ερμηνευόμενος στο πλαίσιο του κανονισμού και υπό το πρίσμα των υπ’ αυτού επιδιωκόμενων σκοπών, πρέπει να νοηθεί ως καταλαμβάνων το καθαρό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων και των κινήτρων που λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος, ο οποίος δεν είναι ο ίδιος εκδότης, από το σύστημα καρτών πληρωμής.
38      Η ως άνω ερμηνεία δεν κλονίζεται από το, επισημαινόμενο από το αιτούν δικαστήριο, γεγονός ότι οι πληρωμές που καταβάλλει η Amex στην KLM δεν συνδέονται άμεσα με πράξη πληρωμής, αλλά συνιστούν την αμοιβή για την εκ μέρους της KLM συνεργασία.
39      Πράγματι, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να διαπιστωθεί ότι ένα ορισμένο είδος ανταλλάγματος ή πλεονεκτήματος συνιστά έμμεση διατραπεζική προμήθεια, κατά την έννοια της αιτιολογικής σκέψης 28 του κανονισμού 2015/751, χωρίς ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος με τον οποίον το τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής έχει συνάψει συμφωνία να εμπλέκεται κατ’ ανάγκην στη δραστηριότητα εκδόσεως την οποία ασκεί το σύστημα αυτό. Ως εκ τούτου, θα μπορούσε να αποδειχθεί δυσχερής η επίτευξη των σκοπών του κανονισμού 2015/751, ιδίως δε εκείνου του άρθρου 1, παράγραφος 5, του κανονισμού, ο οποίος συνίσταται στη διασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού στην αγορά, εάν ήθελε θεωρηθεί εκ του λόγου αυτού ότι οι περιπτώσεις στις οποίες ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος δεν ενεργεί ως εκδότης, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 2, του κανονισμού, δεν υπόκεινται στους κανόνες που προβλέπονται στα άρθρα 3 έως 5 και 7 του κανονισμού (απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2018, American Express, C‑304/16, EU:C:2018:66, σκέψη 71).
40      Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 29 των προτάσεών του, η έννοια της «καθαρής αποζημιώσεως», κατά το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751, πρέπει, επομένως, να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα της μερικής εξομοιώσεως των τριμερών συστημάτων καρτών πληρωμής με τα τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1, παράγραφος 5, του κανονισμού.
41      Πράγματι, όπως συνάγεται από τα εκτεθέντα στη σκέψη 31 της παρούσας αποφάσεως, ο νομοθέτης της Ένωσης προέβη σε συγκεκριμένη επιλογή όσον αφορά τον δέοντα βαθμό εξομοιώσεως μεταξύ τριμερών και τετραμερών συστημάτων καρτών πληρωμής, ακριβώς με σκοπό την εφαρμογή των κανόνων περί διατραπεζικών προμηθειών τους οποίους προβλέπουν τα άρθρα 3 έως 5 του κανονισμού 2015/751 και οι οποίοι περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο II του κανονισμού, προκειμένου να καταστεί δυνατή η επίτευξη των σκοπών που επιδιώκονται με τον εν λόγω κανονισμό. Οι σκοποί αυτοί αφορούν, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού, τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και τη συμβολή στη μείωση του κόστους των συναλλαγών για τους καταναλωτές (πρβλ. απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2018, American Express, C‑304/16, EU:C:2018:66, σκέψεις 67 και 84).
42      Ειδικότερα, από την αιτιολογική σκέψη 28 του κανονισμού 2015/751 προκύπτει ότι η εν λόγω εξομοίωση, η οποία συνεπάγεται ότι τα τριμερή συστήματα καρτών πληρωμής και τα τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμής υπόκεινται στους ίδιους κανόνες, έχει ως σκοπό να λαμβάνεται υπόψη ότι πολλά συστήματα καρτών πληρωμής, περιλαμβανομένων των τριμερών συστημάτων πληρωμής τα οποία περιλαμβάνουν εταίρους του ίδιου εμπορικού σήματος και τα οποία εξομοιώνονται με τα τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμής, χρησιμοποιούν έμμεσες διατραπεζικές προμήθειες και, ως εκ τούτου, να συμβάλει στη δημιουργία ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των εν λόγω συστημάτων καρτών πληρωμής (πρβλ. απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2018, American Express, C‑304/16, EU:C:2018:66, σκέψη 68).
43      Η ως άνω εξομοίωση και η επίτευξη των προμνημονευθέντων σκοπών συνεπάγονται ότι η έννοια της «καθαρής αποζημιώσεως», η οποία ορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού, πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως, κατά τον τρόπο που μνημονεύθηκε στη σκέψη 37 της παρούσας αποφάσεως.
44      Υπέρ της συγκεκριμένης ερμηνείας συνηγορεί και το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751, το οποίο προβλέπει κανόνα αποσκοπούντα στην απαγόρευση της καταστρατηγήσεως των καθοριζόμενων στα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού ανώτατων ορίων. Πράγματι, κατά το άρθρο 5, οποιαδήποτε συμπεφωνημένη αμοιβή, περιλαμβανομένης της καθαρής αποζημιώσεως, η οποία έχει αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό της διατραπεζικής προμήθειας, που λαμβάνει εκδότης από το σύστημα καρτών πληρωμής, από αποδέκτη ή οποιονδήποτε άλλον ενδιάμεσο φορέα σε σχέση με πράξεις πληρωμής ή σχετικές δραστηριότητες, πρέπει να γίνεται δεκτό ότι αποτελεί μέρος της διατραπεζικής προμήθειας.
45      Ως προς τούτο, με την αιτιολογική σκέψη 31 του κανονισμού διευκρινίζεται ότι ο συγκεκριμένος κανόνας αφορά, ευρέως, τις ροές προμηθειών προς τους εκδότες. Τούτο συνεπάγεται ότι η «καθαρή αποζημίωση» των προμηθειών που καταβάλλονται ή εισπράττονται από τους εν λόγω εκδότες και προορίζονται για ή προέρχονται από σύστημα καρτών πληρωμής, αποδέκτη ή οποιονδήποτε άλλον μεσάζοντα θα πρέπει να θεωρείται διατραπεζική προμήθεια. Στην εν λόγω αιτιολογική σκέψη 31 επισημαίνεται ότι, για τον υπολογισμό της διατραπεζικής προμήθειας και προκειμένου να διασφαλισθεί ότι δεν υφίσταται καταστρατήγηση των κανόνων, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη το συνολικό ποσό των πληρωμών ή άλλα κίνητρα που παρέχονται σε έναν εκδότη από σύστημα καρτών πληρωμής, σε σχέση με τις ρυθμιζόμενες πράξεις, μείον τις προμήθειες που καταβάλλονται από τον εκδότη στο σύστημα καρτών πληρωμής. Ένας τέτοιος κανόνες έχει, επομένως, ως σκοπό να λαμβάνεται υπόψη ότι οι πληρωμές, τα κίνητρα και οι προμήθειες μπορούν να έχουν άμεσο χαρακτήρα, δηλαδή να στηρίζονται στον όγκο των πράξεων ή να αφορούν την πράξη, ή έμμεσο, οσάκις συνιστούν κίνητρα εμπορικής προωθήσεως, πριμοδοτήσεις ή εκπτώσεις σε περίπτωση επίτευξης ορισμένου όγκου πράξεων.
46      Προκειμένου να διασφαλισθεί ότι τα διάφορα είδη συστημάτων καρτών πληρωμής, περιλαμβανομένων των τριμερών συστημάτων καρτών πληρωμής που εξομοιώνονται με τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμής, σε περίπτωση κατά την οποία τα πρώτα περιλαμβάνουν εταίρους του ίδιου εμπορικού σήματος, υπόκεινται στους ίδιους κανόνες, πρέπει να γίνει δεκτό, κατόπιν των προεκτεθέντων, ότι οι ροές προμηθειών προς τους εν λόγω εταίρους ίδιου εμπορικού σήματος στο πλαίσιο τέτοιου τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό της «καθαρής αποζημιώσεως», ακόμη και σε περίπτωση κατά την οποία οι εν λόγω εταίροι δεν ενεργούν ως εκδότες, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 2, του κανονισμού 2015/751.
47      Κατά συνέπεια, η αμοιβή που λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος από τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής στο πλαίσιο πράξεων πληρωμών με κάρτα ή σχετικών δραστηριοτήτων πρέπει να γίνει δεκτό ότι εμπίπτει στην έννοια της «καθαρής αποζημιώσεως», κατά το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού, σε περίπτωση κατά την οποία η συγκεκριμένη αμοιβή έχει αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό διατραπεζικής προμήθειας.
48      Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι το συνολικό καθαρό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων που λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος από τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής μπορεί να θεωρηθεί «καθαρή αποζημίωση», κατά την εν λόγω διάταξη, ακόμη και αν ο συγκεκριμένος εταίρος του ιδίου εμπορικού σήματος δεν είναι ο ίδιος «εκδότης» κατά το άρθρο 2, σημείο 2, του κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι οι αμοιβές που αποτελούν μέρος του εν λόγω ποσού έχουν αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό διατραπεζικής προμήθειας.
Επί του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος
49      Με το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού 2015/751, ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με το άρθρο 2, σημεία 10 και 11, του εν λόγω κανονισμού, έχουν την έννοια ότι η «καθαρή αποζημίωση», κατά την τελευταία αυτή διάταξη, εμπίπτει ευθέως στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4 ή, εναλλακτικώς, σε εκείνο της απαγορεύσεως καταστρατηγήσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 5 του κανονισμού.
50      Υπενθυμίζεται ότι, βάσει του άρθρου 4 του κανονισμού 2015/751, η διατραπεζική προμήθεια που προσφέρουν ή ζητούν οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών για συναλλαγές με πιστωτική κάρτα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,3 % της αξίας της συναλλαγής. Το άρθρο 5 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Απαγόρευση καταστρατήγησης», προβλέπει ότι, για τους σκοπούς της εφαρμογής του προμνημονευθέντος ανώτατου ορίου, οποιαδήποτε συμπεφωνημένη αμοιβή, συμπεριλαμβανομένης της καθαρής αποζημίωσης, με αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο αυτού της διατραπεζικής προμήθειας, που έχει λάβει εκδότης από το σύστημα καρτών πληρωμής, αποδέκτη ή άλλο ενδιάμεσο φορέα σε σχέση με πράξεις πληρωμής ή σχετικές δραστηριότητες, θεωρείται μέρος της διατραπεζικής προμήθειας.
51      Ως εκ τούτου, οι ως άνω δύο διατάξεις έχουν σαφώς διακριτά πεδία εφαρμογής. Αφενός, το άρθρο 4 του κανονισμού 2015/751 αφορά στην πράξη ειδικώς τη «διατραπεζική προμήθεια», κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 10, του κανονισμού. Πρόκειται για προμήθεια που καταβάλλεται άμεσα ή έμμεσα για κάθε συναλλαγή μεταξύ εκδότη και αποδέκτη που μετέχουν σε πράξη πληρωμής με κάρτα, το δε άρθρο 4 προβλέπει ότι η διατραπεζική προμήθεια δεν πρέπει να υπερβαίνει ανώτατο όριο το οποίο καθορίζεται στο 0,3 % της αξίας της συναλλαγής.
52      Αφετέρου, το άρθρο 5 του κανονισμού προβλέπει κανόνα που έχει ως σκοπό να απαγορεύσει την καταστρατήγηση του συγκεκριμένου ανώτατου ορίου, συμπεριλαμβάνοντας στη διατραπεζική προμήθεια οποιανδήποτε άλλη συμπεφωνημένη αμοιβή, ακόμη και την καθαρή αποζημίωση, με αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με τέτοια προμήθεια.
53      Όπως διαπιστώθηκε στις σκέψεις 44 έως 47 της παρούσας αποφάσεως, ο συγκεκριμένος κανόνας έχει ως σκοπό να διασφαλισθεί ότι τα διάφορα είδη συστημάτων καρτών πληρωμής, περιλαμβανομένων των τριμερών συστημάτων καρτών πληρωμής τα οποία εξομοιώνονται με τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμής, οσάκις τα τριμερή συστήματα περιλαμβάνουν εταίρους του ίδιου εμπορικού σήματος, υπόκεινται στους ίδιους κανόνες. Ο ως άνω σκοπός συνεπάγεται ότι λαμβάνονται υπόψη, εν ευρεία εννοία, πληρωμές, κίνητρα και άμεσες προμήθειες, δηλαδή προμήθειες βάσει του όγκου των συναλλαγών ή ανά συναλλαγή, ή έμμεσες, στο πλαίσιο συστημάτων δυνάμενων να επηρεάσουν το ύψος της διατραπεζικής προμήθειας. Προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες των διαφόρων ειδών συστημάτων καρτών πληρωμής, οι αμοιβές που συμφωνούνται στο πλαίσιο των εν λόγω συστημάτων, περιλαμβανομένης της καθαρής αποζημιώσεως, πρέπει, επομένως, να συνυπολογίζονται, για την εφαρμογή του κατά το άρθρο 4 του κανονισμού 2015/751 ανώτατου ορίου, σε περίπτωση κατά την οποία έχουν αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό διατραπεζικής προμήθειας.
54      Μολονότι, βεβαίως, στο άρθρο 2, σημείο 10, του κανονισμού επισημαίνεται ότι η καθαρή αποζημίωση ή οι λοιπές συμπεφωνημένες αμοιβές θεωρείται ότι αποτελούν μέρος της διατραπεζικής προμήθειας, από το σαφές γράμμα του άρθρου 5 του κανονισμού και από το αντικείμενο του προβλεπόμενου σε αυτό κανόνα περί απαγορεύσεως της καταστρατηγήσεως προκύπτει ότι ο συνυπολογισμός αυτός δικαιολογείται για τους σκοπούς της εφαρμογής του συγκεκριμένου κανόνα. Ως εκ τούτου η καθαρή αποζημίωση και οι ως άνω λοιπές αμοιβές εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5 σε περίπτωση κατά την οποία έχουν αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό της διατραπεζικής προμήθειας.
55      Η ανωτέρω ερμηνεία επιρρωννύεται, επίσης, από το ιστορικό θεσπίσεως του κανονισμού 2015/751. Συγκεκριμένα, η μνεία «συμπεφωνημένης αμοιβής, συμπεριλαμβανομένης της καθαρής αποζημίωσης, με ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα της διατραπεζικής προμήθειας», η οποία περιεχόταν αρχικώς στην πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες για πράξεις πληρωμών με τη χρήση καρτών [COM(2013) 550 final], μεταφέρθηκε στο άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751. Η μετατόπιση αυτή αποτελεί άμεση συνέπεια, όπως δέχεται η ACM στις γραπτές παρατηρήσεις της, της προσθήκης στον συγκεκριμένο κανονισμό ρήτρας εξομοιώσεως ορισμένων τριμερών συστημάτων καρτών πληρωμής με τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμής, η οποία περιλαμβάνεται στην τελική μορφή του άρθρου 1, παράγραφος 5, του προμνημονευθέντος κανονισμού.
56      Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού 2015/751, ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με το άρθρο 2, σημεία 10 και 11, του εν λόγω κανονισμού, έχουν την έννοια ότι η καθαρή αποζημίωση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της απαγορεύσεως καταστρατηγήσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 5 του κανονισμού.
Επί του τρίτου, του τετάρτου και του πέμπτου προδικαστικού ερωτήματος
57      Με το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 έχει εφαρμογή στην περίπτωση αμοιβών, περιλαμβανομένης της καθαρής αποζημιώσεως, τις οποίες λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος εκ μέρους συστήματος καρτών πληρωμής, όταν ο εν λόγω εταίρος δεν είναι εκδότης καρτών. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, διερωτάται κατ’ ουσίαν, στο πλαίσιο του τετάρτου προδικαστικού ερωτήματος, υπό ποιες προϋποθέσεις οι ως άνω αμοιβές έχουν «ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα [με αυτό] της διατραπεζικής προμήθειας», κατά την έννοια της προμνημονευθείσας διατάξεως. Στο ανωτέρω πλαίσιο, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, ειδικότερα, αν ο σκοπός των εν λόγω αμοιβών πρέπει να είναι η παροχή κινήτρων για τη χρήση των καρτών του συγκεκριμένου συστήματος από τους κατόχους τους. Τέλος, στο πλαίσιο του πέμπτου προδικαστικού ερωτήματος, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινισθεί αν πρέπει να εξετάζεται το αποτέλεσμα των ως άνω αμοιβών σε περίπτωση κατά την οποία έχει διαπιστωθεί ότι οι αμοιβές είχαν αντικείμενο ισοδύναμο με αυτό της διατραπεζικής προμήθειας.
58      Συνεπώς, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινισθεί πώς πρέπει να ερμηνευθεί η προϋπόθεση την οποία προβλέπει το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 και κατά την οποία απαιτείται οι συμπεφωνημένες αμοιβές, περιλαμβανομένης της καθαρής αποζημιώσεως, να έχουν «ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα [με αυτό] της διατραπεζικής προμήθειας» προκειμένου να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της συγκεκριμένης διατάξεως, ιδίως όταν πρόκειται για αμοιβές που λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος ο οποίος δεν είναι εκδότης στο πλαίσιο τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής εξομοιούμενου με τετραμερές σύστημα καρτών πληρωμής.
59      Υπό τις ανωτέρω συνθήκες, πρέπει να γίνει δεκτό ότι με τα εν λόγω προδικαστικά ερωτήματα, τα οποία πρέπει να εξετασθούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι η προϋπόθεση κατά την οποία η συμπεφωνημένη αμοιβή, περιλαμβανομένης της καθαρής αποζημιώσεως, έχει «ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα [με αυτό] της διατραπεζικής προμήθειας» απαιτεί να εξετάζεται αν αμοιβή που συμφωνήθηκε μεταξύ εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος, ο οποίος δεν είναι εκδότης, και τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής σε σχέση με πράξεις πληρωμής με κάρτες ή σχετικές δραστηριότητες έχει αντικείμενο ή, εναλλακτικώς, αποτέλεσμα παροχής κινήτρων ισοδύναμο με αυτό διατραπεζικής προμήθειας.
60      Επισημαίνεται, κατά πρώτον, ότι, όπως προκύπτει από τις απαντήσεις που δόθηκαν στο πρώτο και στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 έχει εφαρμογή στην περίπτωση αμοιβών, περιλαμβανομένης της καθαρής αποζημιώσεως, τις οποίες λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος εκ μέρους συστήματος καρτών πληρωμής, όταν ο εν λόγω εταίρος δεν είναι εκδότης καρτών. Η συγκεκριμένη εφαρμογή αποτελεί μέρος της απαιτούμενης εξομοιώσεως μεταξύ τριμερών συστημάτων καρτών πληρωμής, σε περίπτωση που σε αυτά μετέχει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος, και τετραμερών συστημάτων καρτών πληρωμής. Η προμνημονευθείσα εξομοίωση συμβάλλει στην επίτευξη του σκοπού του κανονισμού που συνίσταται στη δημιουργία ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των εν λόγω συστημάτων διά της εφαρμογής των ίδιων κανόνων στις περιπτώσεις αμφοτέρων των κατηγοριών συστημάτων. Όπως προκύπτει από τη σκέψη 42 της παρούσας αποφάσεως, η διάταξη έχει ως σκοπό, επομένως, να λαμβάνεται υπόψη η ύπαρξη έμμεσων διατραπεζικών προμηθειών στο πλαίσιο των τριμερών συστημάτων καρτών πληρωμής τα οποία εξομοιώνονται με τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμής, σε περίπτωση κατά την οποία τα συστήματα της πρώτης κατηγορίας περιλαμβάνουν εταίρους του ίδιου εμπορικού σήματος.
61      Προς τούτο, το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 έχει εφαρμογή στις αμοιβές οι οποίες συμφωνούνται στο πλαίσιο τριμερών συστημάτων καρτών πληρωμής και οι οποίες δεν αποτελούν ρητώς διατραπεζικές προμήθειες, πλην όμως έχουν αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό των εν λόγω προμηθειών.
62      Επιπλέον, από την αιτιολογική σκέψη 31 του κανονισμού, η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 45 της παρούσας αποφάσεως, προκύπτει ότι ο κανόνας που προβλέπεται στο άρθρο 5 έχει ως σκοπό να λαμβάνεται υπόψη ότι, στο πλαίσιο των συστημάτων καρτών πληρωμής, οι πληρωμές, τα κίνητρα και οι προμήθειες μπορεί να έχουν άμεσο χαρακτήρα, δηλαδή να βασίζονται στον όγκο ή να αφορούν την πράξη, ή έμμεσο, οσάκις συνιστούν κίνητρα εμπορικής προωθήσεως, πριμοδοτήσεις ή εκπτώσεις σε περίπτωση επίτευξης ορισμένου όγκου πράξεων.
63      Συνεπώς, η προϋπόθεση κατά την οποία μια αμοιβή πρέπει να έχει «ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα [με αυτό] της διατραπεζικής προμήθειας» προκειμένου να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5 του κανονισμού 2015/751 πρέπει να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα του ορισμού της έννοιας της «διατραπεζικής προμήθειας», κατά το άρθρο 2, σημείο 10, του κανονισμού και της ως άνω αιτιολογικής σκέψεως 31.
64      Υπενθυμίζεται συναφώς, πρώτον, ότι η «διατραπεζική προμήθεια», κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 10, του κανονισμού 2015/751, δηλώνει προμήθεια η οποία καταβάλλεται για κάθε πράξη μεταξύ του εκδότη και του αποδέκτη που μετέχουν σε πράξη πληρωμής με κάρτα. Όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 10 του κανονισμού, οι διατραπεζικές προμήθειες χρεώνονται συνήθως στους εμπόρους από τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών που είναι αποδέκτες για κάθε πράξη πληρωμής με κάρτα, μετακυλίονται δε εν συνεχεία στο κόστος που συνεπάγονται οι εν λόγω πράξεις για τους καταναλωτές.
65      Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι, κατ’ αναλογίαν, αμοιβή η οποία, αφενός, καταβάλλεται από τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής σε εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος για τον όγκο ή για τις πράξεις που συνδέονται με τη χρήση της κάρτας και η οποία, αφετέρου, μετακυλίεται στο κόστος της υπηρεσίας χρήσεως της κάρτας το οποίο επιβαρύνει τον καταναλωτή μπορεί να συνιστά αμοιβή που έχει «ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα [με αυτό] της διατραπεζικής προμήθειας», κατά την έννοια του άρθρου 5 του κανονισμού 2017/751.
66      Δεύτερον, όσον αφορά την προϋπόθεση ότι συμπεφωνημένη αμοιβή έχει «ισοδύναμο αποτέλεσμα [με αυτό] της διατραπεζικής προμήθειας», κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, από το γράμμα της διατάξεως και από τον σκοπό που επιδιώκεται με αυτήν προκύπτει ότι η συγκεκριμένη προϋπόθεση έχει ως σκοπό να καταλαμβάνει οποιανδήποτε άλλη αμοιβή συμφωνείται στο πλαίσιο συστήματος καρτών πληρωμής, ιδίως δε αμοιβή η οποία συμφωνείται μεταξύ του τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής και του εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος και η οποία δεν βασίζεται άμεσα στον όγκο ή στις πράξεις με χρήση της κάρτας, πλην όμως έχει αποτέλεσμα επί της χρήσεως αυτής.
67      Από τις διευκρινίσεις που μνημονεύονται στις αιτιολογικές σκέψεις 31 και 32 του κανονισμού 2015/751 και από τον ορισμό της έννοιας της «καθαρής αποζημιώσεως», κατά το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού, προκύπτει ότι η εν λόγω προϋπόθεση αφορά τις πληρωμές σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες οι οποίες αποσκοπούν στη χρηματοδότηση των πρακτικών παροχής κινήτρων για τη χρήση της κάρτας, όπως είναι τα κίνητρα εμπορικής προωθήσεως, οι πριμοδοτήσεις και οι εκπτώσεις, και οι οποίες έχουν επιπτώσεις όσον αφορά το κόστος χρήσεως της κάρτας που βαρύνει τον καταναλωτή.
68      Κατά δεύτερον, διευκρινίζεται ότι από τη χρήση του διαζευκτικού συνδέσμου «ή» στη σαφή και άνευ αμφισημίας διατύπωση του άρθρου 5 προκύπτει ότι το μνημονευόμενο στην εν λόγω διάταξη κριτήριο έχει διαζευκτικό χαρακτήρα. Πράγματι, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 55 των προτάσεών του, αρκεί οι αμοιβές που λαμβάνονται να έχουν είτε αντικείμενο είτε αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό της διατραπεζικής προμήθειας προκειμένου να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της διατάξεως και, ως εκ τούτου, να ισχύουν στην περίπτωσή τους τα ανώτατα όρια που μνημονεύονται στα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού.
69      Απόκειται, πάντως, στο αιτούν δικαστήριο να κρίνει, λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων και βάσει των χαρακτηριστικών της αμοιβής η οποία συμφωνήθηκε μεταξύ του τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής και του εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος που εμπλέκονται στην υπόθεση της κύριας δίκης, αν η εν λόγω αμοιβή έχει αντικείμενο ή, εναλλακτικώς, αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό διατραπεζικής προμήθειας, με συνέπεια η επίμαχη αμοιβή να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 5 του κανονισμού 2015/751.
70      Συνεπώς, στο τρίτο, στο τέταρτο και στο πέμπτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι η προϋπόθεση κατά την οποία η συμπεφωνημένη αμοιβή, περιλαμβανομένης της καθαρής αποζημιώσεως, έχει «ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα [με αυτό] της διατραπεζικής προμήθειας» απαιτεί να εξετάζεται αν αμοιβή που συμφωνήθηκε μεταξύ εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος, ο οποίος δεν είναι εκδότης, και τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής σε σχέση με πράξεις πληρωμής με κάρτες ή σχετικές δραστηριότητες έχει αντικείμενο ή, εναλλακτικώς, αποτέλεσμα παροχής κινήτρων ισοδύναμο με αυτό τέτοιας διατραπεζικής προμήθειας, στοιχείο που συνεπάγεται ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το αντικείμενο ή το αποτέλεσμα της αμοιβής ως προς το παρεχόμενο στον καταναλωτή κίνητρο προκειμένου αυτός να χρησιμοποιεί τις εν λόγω κάρτες.
Επί του έκτου προδικαστικού ερωτήματος
71      Με το έκτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι «επιβάρυνση εμπόρου για την παρεχόμενη υπηρεσία» την οποία καταβάλλει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος σε τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής μπορεί να εκπίπτει από τις πληρωμές, τις εκπτώσεις ή τα κίνητρα που λαμβάνει ο εν λόγω εταίρος εκ μέρους του συγκεκριμένου συστήματος καρτών πληρωμής σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες.
72      Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η έννοια της «καθαρής αποζημιώσεως» ορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 ως «το συνολικό καθαρό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων που ελήφθησαν από έναν εκδότη από το σύστημα καρτών πληρωμής, τον αποδέκτη ή οποιονδήποτε άλλον ενδιάμεσο φορέα σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες».
73      Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, κατά το άρθρο 2, σημείο 12, του κανονισμού, ως «επιβάρυνση εμπόρου για την παρεχόμενη υπηρεσία» νοείται «προμήθεια που καταβάλλει ο δικαιούχος πληρωμής στον αποδέκτη σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα». Συναφώς, κατά το άρθρο 12, σημείο 13, του κανονισμού, «δικαιούχος πληρωμής» νοείται το «φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι ο τελικός αποδέκτης των χρηματικών ποσών τα οποία αποτελούν αντικείμενο της πράξης πληρωμής».
74      Ως εκ τούτου, από το σαφές γράμμα του άρθρου 2, σημείο 12, του κανονισμού 2015/751 προκύπτει ότι η επιβάρυνση εμπόρου για την παρεχόμενη υπηρεσία εντάσσεται στο πλαίσιο της σχέσεως μεταξύ ενός εμπόρου, ήτοι του δικαιούχου πληρωμής κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 13, του κανονισμού, και του αποδέκτη. Αντιθέτως, δεδομένου ότι η συγκεκριμένη επιβάρυνση δεν εντάσσεται στο πλαίσιο της έννομης σχέσεως μεταξύ του εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος και του αποδέκτη, ήτοι στο πλαίσιο του τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής, δεν εμπίπτει στην έννοια της «καθαρής αποζημιώσεως», κατά το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού.
75      Σε ένα τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής, η ίδια οντότητα, ήτοι το σύστημα καρτών πληρωμής, υπέχει θέση αποδέκτη και εκδότη, ο δε εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος μπορεί επίσης να είναι έμπορος που κάνει χρήση των υπηρεσιών του συγκεκριμένου συστήματος, δηλαδή δικαιούχος πληρωμής κατά την έννοια του κανονισμού. Σε τέτοια περίπτωση, ένας εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος μπορεί να κάνει χρήση των υπηρεσιών του συστήματος και να αποδέχεται πράξεις πληρωμής με τα μέσα πληρωμής που εκδίδει το ίδιο σύστημα, καθώς και να καταβάλλει επιβάρυνση για την παροχή υπηρεσίας στο σύστημα αυτό. Ωστόσο, μια τέτοια επιβάρυνση για την παροχή υπηρεσίας που καταβάλλεται από τον εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος δεν καταβάλλεται από τον περί ου ο λόγος με τη συγκεκριμένη ιδιότητα, αλλά με εκείνην του δικαιούχου πληρωμής. Πράγματι, η εν λόγω επιβάρυνση για την παρεχόμενη υπηρεσία δεν συνδέεται με τη συμφωνία συνεργασίας που συνήφθη με το σύστημα καρτών πληρωμής και, εν πάση περιπτώσει, θα έπρεπε επίσης να καταβληθεί και στην περίπτωση άλλου συστήματος καρτών πληρωμής. Επομένως, η συγκεκριμένη επιβάρυνση δεν εντάσσεται στο πλαίσιο της έννομης σχέσεως μεταξύ του εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος και του αποδέκτη.
76      Κατά συνέπεια, η επιβάρυνση εμπόρου για την παρεχόμενη υπηρεσία δεν είναι δυνατόν να εκπίπτει από το συνολικό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων που λαμβάνει ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος εκ μέρους του τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής όσον αφορά τον υπολογισμό της εν λόγω καθαρής αποζημιώσεως, ακόμη και αν ο συγκεκριμένος εταίρος ενεργεί ως έμπορος.
77      Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι «επιβάρυνση εμπόρου για την παρεχόμενη υπηρεσία» την οποία καταβάλλει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος σε τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής δεν είναι δυνατόν να εκπίπτει από τις πληρωμές, τις εκπτώσεις ή τα κίνητρα που λαμβάνει ο εν λόγω εταίρος εκ μέρους του συγκεκριμένου συστήματος καρτών πληρωμής σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες.
Επί του εβδόμου προδικαστικού ερωτήματος
78      Με το έβδομο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινισθεί αν το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι, για τον υπολογισμό της καθαρής αποζημιώσεως, παρέχει τη δυνατότητα εκπτώσεως από το συνολικό ποσό το οποίο λαμβάνει ο εταίρος του ιδίου εμπορικού σήματος εκ μέρους του τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής όχι μόνον των χρηματικών ανταλλαγμάτων που καταβάλλει ο εν λόγω εταίρος, αλλά και των μη χρηματικών παροχών του εταίρου προς το συγκεκριμένο σύστημα καρτών πληρωμής, διερωτάται δε ποια είναι, ενδεχομένως, τα κριτήρια βάσει των οποίων πρέπει να καθορισθεί η αξία αυτή.
79      Όπως προκύπτει από την απάντηση που δόθηκε στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα, σε περίπτωση τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής που εκδίδει μέσα πληρωμής με κάρτα από κοινού με εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος, η καθαρή αποζημίωση αντιστοιχεί στο καθαρό συνολικό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων που λαμβάνει ο εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος εκ μέρους του συστήματος καρτών πληρωμής.
80      Προκειμένου να κριθεί αν και, ενδεχομένως, σε ποιον βαθμό μια μη χρηματική αποζημίωση είναι δυνατόν να εκπίπτει από τις αμοιβές που καταβάλλονται στον εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος από το τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής, υπενθυμίζεται, πρώτον, ότι το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 κάνει μνεία των «πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων». Η έννοια του «κινήτρου» όμως έχει ευρύ σημασιολογικό περιεχόμενο το οποίο βαίνει πέραν των χρηματικών κινήτρων. Η χρήση του προμνημονευθέντος όρου σε πληθυντικό αριθμό κατόπιν της μνείας των πληρωμών και των εκπτώσεων επιβεβαιώνει, άλλωστε, ότι η ως άνω διαλαμβανομένη αποζημίωση δεν αφορά μόνον τη χρηματική.
81      Η ως άνω ευρεία ερμηνεία του άρθρου 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 επιρρωννύεται από την αιτιολογική σκέψη 31 του κανονισμού. Πράγματι, όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 45 της παρούσας αποφάσεως, οι πληρωμές, τα κίνητρα και οι προμήθειες μπορεί να έχουν τόσο άμεσο χαρακτήρα (να βασίζονται στον όγκο ή να αφορούν την πράξη) ή έμμεσο (κίνητρα εμπορικής προωθήσεως, πριμοδοτήσεις ή εκπτώσεις σε περίπτωση επιτεύξεως ορισμένου όγκου πράξεων), με συνέπεια η έννοια του «κινήτρου» να μην πρέπει να γίνει αντιληπτή ως καταλαμβάνουσα αποκλειστικώς τα χρηματικά ανταλλάγματα.
82      Επιπλέον, στην αιτιολογική σκέψη 31 του κανονισμού διευκρινίζεται ότι, κατά τον έλεγχο οποιασδήποτε καταστρατηγήσεως των διατάξεων του κανονισμού, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα κέρδη που αντλούν οι εκδότες από τα ειδικά προγράμματα τα οποία θέτουν σε εφαρμογή από κοινού οι εκδότες και τα συστήματα καρτών πληρωμής, από τα έσοδα εκ της επεξεργασίας και της χορηγήσεως αδειών, καθώς και από άλλες χρεώσεις που καταβάλλονται στα συστήματα καρτών πληρωμής.
83      Δεύτερον, τυχόν ερμηνεία του άρθρου 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 υπό την έννοια ότι μόνον οι εισφορές σε χρήμα εκπίπτουν από τις αμοιβές που καταβάλλονται στον εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος θα υπονόμευε τους σκοπούς που επιδιώκονται με τον κανονισμό, καθώς και τον κανόνα του άρθρου 5 του κανονισμού που αποσκοπεί στην απαγόρευση καταστρατηγήσεως των ανώτατων ορίων τα οποία μνημονεύονται στα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού.
84      Όσον αφορά την αξία των μη χρηματικών ανταλλαγμάτων, αυτή πρέπει να καθορίζεται βάσει της οικονομικής αξίας τους. Πράγματι, εάν η αξία των μη χρηματικών ανταλλαγμάτων καθοριζόταν βάσει συμβάσεως από το τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής και από τον εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος, η εν λόγω αξία θα μπορούσε να υπερτιμάται προκειμένου να αντισταθμίσει τις αμοιβές που καταβάλλει το σύστημα στον εταίρο του ίδιου εμπορικού σήματος. Τούτο, όμως, θα υπονόμευε τον σκοπό του κανονισμού 2015/751 περί δημιουργίας ίσων όρων ανταγωνισμού εντός της αγοράς και μειώσεως του κόστους των πράξεων πληρωμής με κάρτα το οποίο βαρύνει τους καταναλωτές. Κατά συνέπεια, στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να λάβει υπόψη την οικονομική αξία του μη χρηματικού κινήτρου, καθορίζοντάς την βάσει του συνόλου των στοιχείων της υποθέσεως της οποίας έχει επιληφθεί, ιδίως δε της πραγματικής οικονομικής αξίας του σε περίπτωση κατά την οποία η υπηρεσία μπορεί να αγορασθεί από άλλα πρόσωπα, η δε τιμή της δημοσιοποιήθηκε.
85      Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, στο έβδομο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι, για τον υπολογισμό της καθαρής αποζημιώσεως, παρέχει τη δυνατότητα εκπτώσεως από το συνολικό ποσό το οποίο λαμβάνει ο εταίρος του ιδίου εμπορικού σήματος εκ μέρος του τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής όχι μόνον των χρηματικών ανταλλαγμάτων που καταβάλλει ο εν λόγω εταίρος, αλλά και των μη χρηματικών παροχών του εταίρου προς το συγκεκριμένο σύστημα καρτών πληρωμής, οι οποίες πρέπει να υπολογίζονται λαμβανομένης υπόψη της πραγματικής οικονομικής αξίας τους.
Επί των δικαστικών εξόδων
86      Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) αποφαίνεται:
1)      Το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού (ΕE) 2015/751 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2015, σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες για πράξεις πληρωμών με κάρτες, έχει την έννοια ότι το συνολικό καθαρό ποσό των πληρωμών, των εκπτώσεων ή των κινήτρων που λαμβάνει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος από τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής μπορεί να θεωρηθεί «καθαρή αποζημίωση», κατά την εν λόγω διάταξη, ακόμη και αν ο συγκεκριμένος εταίρος του ιδίου εμπορικού σήματος δεν είναι ο ίδιος «εκδότης» κατά το άρθρο 2, σημείο 2, του κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι οι αμοιβές που αποτελούν μέρος του εν λόγω ποσού έχουν αντικείμενο ή αποτέλεσμα ισοδύναμο με αυτό διατραπεζικής προμήθειας.
2)      Τα άρθρα 4 και 5 του κανονισμού 2015/751, ερμηνευόμενα σε συνδυασμό με το άρθρο 2, σημεία 10 και 11, του εν λόγω κανονισμού, έχουν την έννοια ότι η καθαρή αποζημίωση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της απαγορεύσεως καταστρατηγήσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 5 του κανονισμού.
3)      Το άρθρο 5 του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι η προϋπόθεση κατά την οποία η συμπεφωνημένη αμοιβή, περιλαμβανομένης της καθαρής αποζημιώσεως, έχει «ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα [με αυτό] της διατραπεζικής προμήθειας» απαιτεί να εξετάζεται αν αμοιβή που συμφωνήθηκε μεταξύ εταίρου του ίδιου εμπορικού σήματος, ο οποίος δεν είναι εκδότης, και τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής σε σχέση με πράξεις πληρωμής με κάρτες ή σχετικές δραστηριότητες έχει αντικείμενο ή, εναλλακτικώς, αποτέλεσμα παροχής κινήτρων ισοδύναμο με αυτό τέτοιας διατραπεζικής προμήθειας, στοιχείο που συνεπάγεται ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το αντικείμενο ή το αποτέλεσμα της αμοιβής ως προς το παρεχόμενο στον καταναλωτή κίνητρο προκειμένου αυτός να χρησιμοποιεί τις εν λόγω κάρτες.
4)      Το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι «επιβάρυνση εμπόρου για την παρεχόμενη υπηρεσία» την οποία καταβάλλει εταίρος του ίδιου εμπορικού σήματος σε τριμερές σύστημα καρτών πληρωμής δεν είναι δυνατόν να εκπίπτει από τις πληρωμές, τις εκπτώσεις ή τα κίνητρα που λαμβάνει ο εν λόγω εταίρος εκ μέρους του συγκεκριμένου συστήματος καρτών πληρωμής σε σχέση με πράξεις πληρωμών με κάρτα ή σχετικές δραστηριότητες.
5)      Το άρθρο 2, σημείο 11, του κανονισμού 2015/751 έχει την έννοια ότι, για τον υπολογισμό της καθαρής αποζημιώσεως, παρέχει τη δυνατότητα εκπτώσεως από το συνολικό ποσό το οποίο λαμβάνει ο εταίρος του ιδίου εμπορικού σήματος εκ μέρος του τριμερούς συστήματος καρτών πληρωμής όχι μόνον των χρηματικών ανταλλαγμάτων που καταβάλλει ο εν λόγω εταίρος, αλλά και των μη χρηματικών παροχών του εταίρου προς το συγκεκριμένο σύστημα καρτών πληρωμής, οι οποίες πρέπει να υπολογίζονται λαμβανομένης υπόψη της πραγματικής οικονομικής αξίας τους.
(υπογραφές)
*      Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική.