4.3.2019
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 82/65
Skarga wniesiona w dniu 11 stycznia 2019 r. – Noguer Enríquez i in. / Komisja
(Sprawa T-22/19)
(2019/C 82/77)
Język postępowania: hiszpański
Strony
Strona skarżąca: Roser Noguer Enríquez (Andorra la Vella, Andora),  TB (*1), Successors D’Higini Cierco García, SA (Andorra la Vella), Cierco Martínez 22003, SL (Andorra la Vella) (przedstawiciele: adwokaci, J. Álvarez González i S. San Felipe Menéndez)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o uwzględnienie złożenia skargi o stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Unii Europejskiej za szkody wyrządzone przez Komisję Europejską przy wykonywaniu jej funkcji, zgodnie z art. 268 i 340 akapit drugi TFUE oraz, po zakończeniu przewidzianego w tym celu postępowania, wydanie wyroku, w którym Sąd stwierdzi odpowiedzialność pozaumowną Unii ze względu na zaniedbanie i liberalne postępowanie Komisji Europejskiej oraz o zasądzenie odszkodowania na rzecz skarżących w kwocie 50 220 800 EUR zgodnie z obliczeniami i kwotą wskazanymi w załączonej do skargi opinii biegłego lub, tytułem ewentualnym, w kwocie uwzględnionej w opinii wyznaczonego przez Sąd biegłego, wraz z odsetkami ustawowymi oraz obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
1.
Nieprzestrzeganie Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Andory i nieprawidłowa, zatwierdzona przez Komisję, transpozycja przez Księstwo Andory dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (1). W szczególności Komisja:
—
uchybiła swemu obowiązkowi do zweryfikowania „częściowej”, przedwczesnej, interesownej i nieprawidłowej transpozycji dyrektywy 2014/59/UE dokonanej przez Księstwo Andory, które celowo nie uwzględniło praw i gwarancji akcjonariuszy i deponentów, wprowadzonych w uregulowaniach wspólnotowych jako przeciwwaga wymagana w tego rodzaju procedurach interwencji, a nawet wprowadziła dodatkowe środki stanowiące dyskryminację wobec pozostałych akcjonariuszy oraz
—
uchybiła swemu obowiązkowi do powiadomienia wspólnego komitetu, oraz w odpowiednim przypadku, Sądu Unii Europejskiej o nieprzestrzeganiu układu przez Księstwo Andory poprzez niezgodną z prawem transpozycję dyrektywy 2014/59/UE, co spowodowało pozbawienie skarżących posiadanych przez nie akcji bez jakiegokolwiek uzasadnienia względami interesu publicznego, z naruszeniem podstawowych zasad takich jak zasada proporcjonalności i bez przewidzenia jakiegokolwiek rodzaju odszkodowania lub rekompensaty na warunkach określonych w ustawie. Wiąże się to z istotnym naruszeniem nadrzędnych zasad systemu lub państwa prawa i praw podstawowych. Komisja oczywiście również nie powiadomiła (nawet obecnie) o uchybieniu przez Księstwo Andory jego zobowiązaniom dla potrzeb rozwiązania układu.
2.
Naruszenie praw i gwarancji podstawowych skarżących wskazanych zarówno w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, jak i w konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, między innymi: prawa własności, prawa do dobrej administracji, prawa do skutecznego środka prawnego, zasady uzasadnionych oczekiwań i zasady pewności prawa.
—
W tym zakresie strona skarżąca twierdzi, że uchybienie przez Komisję Europejską ciążącym na niej zobowiązaniom umożliwiło, by po dokonaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji Banca Privada de Andorra, wszyscy akcjonariusze, w tym strona skarżąca, będąca posiadaczem 75,52 % akcji przedsiębiorstwa, zostali pozbawieni całości kapitału bez jakiegokolwiek odszkodowania ani bez możliwości wyrażenia sprzeciwu.
—
Strona skarżąca podnosi także, iż bezczynność głównego gwaranta układu wiązała się z tym, że w andorskim ustawodawstwie nie uznano prawa skarżących do pobrania, po dokonaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji BPA (Banca privada de Andorra), takiej samej kwoty, jaką uzyskaliby po zakończeniu standardowego postępowania upadłościowego, które to prawo w sposób wyraźny i wyczerpujący zawierają przepisy Unii Europejskiej w zakresie działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, do których transpozycji było zobowiązane Księstwo Andory na mocy tego układu.
—
Wreszcie, prawo akcjonariuszy do oceny sytuacji, w jakiej znajdują się po przeprowadzeniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji finansowej oraz odszkodowania, które w danym przypadku zostały im przyznane ani prawo do wyrażenia sprzeciwu i do ochrony przed powyższym rezultatem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji, nie zostały także włączone do andorskiego porządku prawnego.
3.
Uchybienie przez Komisję Europejską najistotniejszemu, wynikającemu z art. 17 Traktatu o Unii Europejskiej, obowiązkowi w zakresie zapewnienia przestrzegania i stosowania prawa wspólnotowego i traktatów Unii, poprzez umożliwienie, by państwa trzecie naruszały w sposób oczywisty ich postanowienia, co wiąże się z oczywistym naruszeniem pewności prawa, wiarygodności instytucji wspólnotowych i uzasadnionych oczekiwań obywateli wobec instytucji.
4.
Stwierdzenie zachowania Unii Europejskiej stanowiącego wystarczająco istotne naruszenie norm prawnych uznających prawa lub chroniących jednostki, którego to zachowania nie można uzasadnić zakresem uznania przyznanym w tych przepisach ani ich złożonością lub brakiem precyzji. To zaniedbanie Komisji spowodowało, że skarżący doznali określonej, rzeczywistej pewnej i materialnej szkody, ponieważ istnieje wyraźny związek przyczynowy między ową szkodą a zachowaniem Komisji.
5.
Tytułem pomocniczym, strona skarżąca podnosi odpowiedzialność Komisji Europejskiej za jej zaniedbania przy negocjacjach i podpisaniu Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Andory, w którym nie przewidziano mechanizmów obrony lub powiadamiania w odniesieniu do zainteresowanych jednostek.
(*1)  Informacje usunięto lub zastąpiono w ramach ochrony danych osobowych i/lub poufności.
(1)  Dz.U. 2014 L 173, s. 190.