62022CO0561_INF
Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 7 maart 2023 – Willy Hermann Service
(zaak C‑561/22)
„Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Richtlijn 2013/34/EU – Artikelen 30 en 51 – Openbaarmaking van de jaarlijkse financiële overzichten – Sancties bij niet-openbaarmaking – Oplegging van dwangsommen door een civiele rechter – Administratieve procedure voor de invordering van genoemde dwangsommen, die definitief zijn geworden – Regeling die de toetsing van deze dwangsommen door de administratieve rechter uitsluit – Gezag van gewijsde – Doeltreffendheidsbeginsel – Evenredigheid”
Vrijheid van vestiging – Vennootschappen – Richtlijn 2013/34 – Verplichtingen inzake financiële overzichten voor bepaalde ondernemingsvormen – Algemene verplichting tot openbaarmaking – Ontbreken – Sancties – Oplegging van dwangsommen door een administratieve rechter – Nationale regeling die de toetsing van de dwangsommen door de administratieve rechter uitsluit – Toelaatbaarheid
(Richtlijn 2013/34 van het Europees Parlement en de Raad, art. 30 en 51)
(zie punten 33‑37, 41 en dictum)
Dictum
Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die bepaalt dat een administratieve rechter die uitspraak doet over de invordering van dwangsommen die aan een vennootschap en haar bestuurder zijn opgelegd wegens niet-openbaarmaking van jaarrekeningen, gebonden is aan de definitief geworden beslissing van de civiele rechter, die deze dwangsommen heeft opgelegd en het bedrag ervan heeft vastgesteld met het oog op de naleving van de verplichtingen die voortvloeien uit de artikelen 30 en 51 van richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende de jaarlijkse financiële overzichten, geconsolideerde financiële overzichten en aanverwante verslagen van bepaalde ondernemingsvormen, tot wijziging van richtlijn 2006/43/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad, zoals omgezet in nationaal recht.