61985C0222
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
JEAN MISCHO
της 29ης Μαΐου 1986 (
*1
)
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστες,
Επειδή κατά την προφορική διαδικασία δεν προέκυψε κανένα πράγματι νέο στοιχείο ως προς τα δεδομένα του προβλήματος και τα επιχειρήματα των διαδίκων είμαι σε θέση να αναπτύξω από σήμερα ήδη τις προτάσεις μου.
Το Bundesfinanzhof σας ερωτά έτσι αν « πρέπει το κοινό δασμολόγιο της 23ης Δεκεμβρίου 1975 να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι παντελόνια “ τζηνς ” κλασικής κοπής με μπροστινό κούμπωμα από αριστερά προς δεξιά υπάγονται στη δασμολογική κλάση 61.01, ως εξωτερικά ενδύματα ανδρών; »
Έχω την τιμή να παρατηρήσω σχετικά τα εξής:
Όπως μόλις ακόμα αναφέρθηκε, η σημείωση 3α του κεφαλαίου 61 του κοινού δασμολογίου προβλέπει ότι τα είδη που δεν μπορούν να αναγνωριστούν ως ενδύματα ανδρών ή αγοριών ή ως ενδύματα γυναικών ή κοριτσιών πρέπει να κατατάσσονται με τα τελευταία αυτά (κλάσεις 61.02 ή 61.04, ανάλογα με την περίπτωση ).
Εξάλλου, οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ονοματολογίας του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας που αναφέρονται στην κλάση 61.02 προβλέπουν στο σημείο 7 ότι:
« Ορισμένα ενδύματα γυναικών ή κοριτσιών είναι του ίδιου τύπου με ορισμένα ενδύματα ανδρών ή αγοριών ( π.χ. παντελόνια, αδιάβροχα ή ποδιές). Ωστόσο, είναι συνήθως δυνατό να διακριθούν, έστω και από το κόψιμό τους, από τη διάταξη των κουμπιών και των κουμπότρυπων, το κόψιμο του περιλαιμίου και από το αν έχουν γαρνιτούρες και ποικίλματα ».
Όπως, όμως, προκύπτει από τη δικογραφία, με την έκφραση « παντελόνια “ τζηνς ” κλασικής κοπής » ( « Jeanshosen der klassischen Machart » ) το Bundesfinanzhof εννοεί παντελόνια τα οποία ούτε από το κόψιμό τους, ούτε από το αν έχουν γαρνιτούρες και ποικίλματα, ούτε από κάποιο άλλο χαρακτηριστικό μπορούν να « αναγνωριστούν » ως γυναικεία παντελόνια.
Τα παντελόνια αυτά παρουσίαζαν, αντιθέτως, μια συγκεκριμένη ιδιομορφία, η οποία στις χώρες μας θεωρείται ως χαρακτηριστικό των ανδρικών παντελονιών, δηλαδή το ότι έχουν το μπροστινό κούμπωμα από αριστερά προς τα δεξιά.
Βάσει αυτού του κριτηρίου διαφοροποιήσεως τα παντελόνια αυτά μπορούσαν επομένως να « αναγνωριστούν » ως ανδρικά παντελόνια και έπρεπε να υπαχθούν στη δασμολογική κλάση 61.01.
Πράγματι, εφόσον τα ενδύματα πρέπει να κατατάσσονται μόνο σύμφωνα με τα αντικειμενικά τους χαρακτηριστικά, δεν επιτρέπεται να συναχθεί ότι παντελόνι που παρουσιάζει ένα χαρακτηριστικό που έχουν πάντα τα ανδρικά παντελόνια (τουλάχιστον όσα έχουν έχουν μπροστινό κούμπωμα) δεν μπορεί να « αναγνωριστεί » ως ανδρικό παντελόνι απλώς και μόνο επειδή από ένα σημείο και έπειτα συνεχώς περισσότερες γυναίκες άρχισαν να φορούν επίσης τέτοια παντελόνια ή επειδή από ορισμένο χρόνο παντελόνια, τα οποία για άλλους λόγους « αναγνωρίζονται » χωρίς αμφιβολία ως γυναικεία παντελόνια, παρουσιάζουν, επίσης, αυτό το χαρακτηριστικό.
Το ότι ο προορισμός ενός εμπορεύματος δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τη δασμολογική του κατάταξη επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από'το Δικαστήριο με την απόφαση του της15ης Μαΐου 1986 στην υπόθεση 90/85 (Handelsonderneming J. Mikx BV κατά Υπουργείου Οικονομίας, Χάγη, Συλλογή 1986, σ. 1695). Στην υπόθεση αυτή επρόκειτο για φυσίγγια με σκάγια που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τόσο στο κυνήγι όσο και στη σκοποβολή, αλλά προορίζονταν κατά τον εισαγωγέα για τη σκοποβολή.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε, στη σκέψη 15 της εν λόγω αποφάσεως, ότι πρέπει « να απορριφθεί η άποψη της προσφεύγουσας κατά την οποία η διάκριση πρέπει να γίνει ανάλογα με τον προορισμό των φυσιγγίων που είναι κατάλληλα και για τις δύο χρήσεις. Πράγματι, ο προορισμός των φυσιγγίων, που δεν αποτελεί εγγενή τους ιδιότητα, δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως αντικειμενικό κριτήριο κατά το χρόνο της εισαγωγής, διότι είναι αδύνατο κατά το χρόνο αυτό να προσδιοριστεί η πραγματική χρήση που θα τους γίνει ».
Στην παρούσα υπόθεση δεν είναι λοιπόν ούτε αναγκαίο ούτε δυνατό να εφαρμοστεί η σημείωση 3α του κεφαλαίου 61 του κοινού δασμολογίου. Η εφαρμογή αυτή θα κατέληγε, εξάλλου, σ' ένα τουλάχιστον περίεργο αποτέλεσμα, δηλαδή στην κατάταξη όλων των παντελονιών « τζηνς » κλασικής κοπής — αρχικώς τυπικό ένδυμα κάου-μπόυ — στην κατηγορία των γυναικείων ενδυμάτων, αυτό δε μέχρι την έναρξη της ισχύος του κανονισμού 2496/82 της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 1982 (
1
), το οποίο προβλέπει ότι τα παντελόνια, συμπεριλαμβανομένων των παντελονιών « τζηνς » που φέρουν μπροστινό κούμπωμα και κλείνουν από τα αριστερά προς τα δεξιά, υπάγονται στη διάκριση 61.01 Β V ε) του κοινού δασμολογίου.
Μπορεί να τεθεί το ερώτημα αν θεσπίζοντας τον κανονισμό αυτό η Επιτροπή δεν έφθασε στο άλλο άκρο. Πράγματι, ο κανονισμός αυτός δίνει την εντύπωση ότι αγνοεί όλα τα κριτήρια διαφοροποιήσεως εκτός από τον τρόπο κουμπώματος από αριστερά προς τα δεξιά, αλλά αυτό αποτελεί ζήτημα που δεν τίθεται σήμερα στην κρίση του Δικαστηρίου.
Προτείνω, συνεπώς, να δοθεί στο Bundesfinanzhof η απάντηση ότι «στις 23 Δεκεμβρίου 1975, τα τζηνς κλασικής κοπής, που έχουν μπροστινό κούμπωμα από τα αριστερά προς τα δεξιά, πρέπει να υπαχθούν στη δασμολογική κλάση 61.01, ως εξωτερικά ενδύματα ανδρών ».
(
*1
)	Μετάφραση από τα γαλλικά.
(
1
)	EE 1982, L 267, σ. 11.