61985O0318
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
της 5ης Μαρτίου 1986 (
*1
)
Στην υπόθεση 318/85,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση της commissione consultiva per le infrazioni valutarie προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαδικασίας που εκκρεμεί κατά της
Regina Greis Unterweger,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου που ισχύουν για τους ελέγχους των κινήσεων συναλλάγματος,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
συγκείμενο από τους Mackenzie Stuart, πρόεδρο, Τ. Koopmans, U. Everling, Κ. Bahlmann και R. Joliét, προέδρους τμήματος, G. Bosco, O. Due, Y. Galmot, Κ. Κακούρη, Τ. F. O'Higgins, F. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida και G. C. Rodríguez Iglesias, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. F. Mancini
γραμματέας: Ρ. Heim
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα,
εκδίδει την ακόλουθη
ΔΙΑΤΑΞΗ
1
Με γνωμοδότηση της 4ης Οκτωβρίου 1985, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 25 Οκτωβρίου 1985, η commissione consultiva per le infrazioni valutarie (Συμβουλευτική Επιτροπή για τις Παραβάσεις Συναλλάγματος), που εδρεύει στη Ρώμη, υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, διάφορα ερωτήματα σχετικά με τους κανόνες και τις αρχές του κοινοτικού δικαίου που ισχύουν για τους ελέγχους των κινήσεων συναλλάγματος.
2
Από τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν η ιταλική κυβέρνηση και η Επιτροπή, καθώς και από τις ιταλικές κανονιστικές διατάξεις στις οποίες παραπέμπουν οι παρατηρήσεις αυτές, προκύπτει ότι η commissione consultiva per le infrazioni valutarie είναι όργανο του Υπουργείου θησαυροφυλακίου της Ιταλίας· αρμοδιότητα της είναι να διατυπώνει αιτιολογημένη γνώμη επί των κυρώσεων που καλείται να επιβάλει το Υπουργείο θησαυροφυλακίου στους παραβάτες της ιταλικής νομοθεσίας περί μεταφοράς συναλλάγματος· συντίθεται από ένα δικαστικό λειτουργό, ως πρόεδρο, και από ανώτερους δημόσιους υπαλλήλους· η ισχύουσα ρύθμιση δεν προβλέπει υποχρέωση της commissione να διοργανώνει συζήτηση, στην οποία ο ενδιαφερόμενος ή ο συνήγορος του να μπορεί να προβάλει την άποψη του· ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί να προσφύγει ο ίδιος στην commissione, η οποία συνεδριάζει μόνο κατ' αίτηση των κρατικών οργάνων που διαπίστωσαν τις παραβάσεις· η γνώμη την οποία διατυπώνει η commissione δεν δεσμεύει τον υπουργό, ο οποίος παραμένει ελεύθερος να την ακολουθήσει ή όχι.
3
Πρέπει, εξάλλου, να σημειωθεί ότι οι κυρώσεις, τις οποίες επιβάλλει ο Υπουργός θησαυροφυλακίου κατόπιν γνώμης της commissione consultiva, μπορούν να προσβληθούν από τους ενδιαφερομένους ενώπιον των τακτικών δικαστηρίων, τα οποία έχουν πλήρη δικαιοδοσία ως προς αυτές.
4
Κατά το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, μόνο δικαστήριο κράτους μέλους που καλείται να αποφανθεί στο πλαίσιο διαδικασίας που προορίζεται να καταλήξει σε δικαστική απόφαση μπορεί να υποβάλει ζητήματα στο Δικαστήριο. Αυτό δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι η commissione consultiva δεν έχει ως αποστολή να κρίνει διαφορές, αλλά να εκδίδει γνωμοδοτήσεις στο πλαίσιο διοικητικών διαδικασιών.
5
Είναι επομένως πρόδηλο ότι το Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να κρίνει επί της γνωμοδοτήσεως που του διαβίβασε η commissione consultiva per le infrazioni valutarie.
6
Υπ' αυτές τις περιστάσεις, πρέπει να εφαρμοστεί το άρθρο 92 του κανονισμού διαδικασίας και να διαπιστωθεί αυτεπαγγέλτως η αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου.
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
διατάσσει:
Απορρίπτει ως προδήλως απαράδεκτη την αίτηση που υπέβαλε η commissione consultiva per le infrazioni valutarie.
Λουξεμβούργο, 5 Μαρτίου 1986.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος
Α. J. Mackenzie Stuart
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.