61998CJ0250_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-250/98,
Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Antonio Caeiro, κύριο νομικό σύμβουλο, και Bernard Mongin, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της ίδιας υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγoυσα,
κατά
Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τις Kareen Rispal-Bellanger, υποδιευθύντρια της υπηρεσίας διεθνούς οικονομικού και κοινοτικού δικαίου στη διεύθυνση νομικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και Anne de Bourgoing, chargι de mission στην ίδια διεύθυνση, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Γαλλίας, 8 B, boulevard Joseph II,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 89/594/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 1989, για την τροποποίηση των οδηγιών 75/362/ΕΟΚ, 77/452/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ και 80/154/ΕΟΚ για την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για τη γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου και μαίας, αντίστοιχα, καθώς και των οδηγιών 75/363/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ και 80/155/ΕΟΚ για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες ιατρού, κτηνιάτρου και μαίας, αντίστοιχα (ΕΕ L 341, σ. 19), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/594,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward (εισηγητή) και L. Sevσn, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 23ης Φεβρουαρίου 1999,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 10 Ιουλίου 1998, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 89/594/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 1989, για την τροποποίηση των οδηγιών 75/362/ΕΟΚ, 77/452/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ και 80/154/ΕΟΚ για την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για τη γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου και μαίας, αντίστοιχα, καθώς και των οδηγιών 75/363/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ και 80/155/ΕΟΚ για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες ιατρού, κτηνιάτρου και μαίας, αντίστοιχα (ΕΕ L 341, σ. 19, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
2 Το άρθρο 18 της οδηγίας τροποποίησε το άρθρο 4 της οδηγίας 78/1026/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων κτηνιάτρου και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/002, σ. 46), ενώ το άρθρο 19 της οδηγίας προσέθεσε μία παράγραφο στο άρθρο 1 της οδηγίας 78/1027/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες του κτηνιάτρου (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/002, σ. 52). Τα δύο αυτά άρθρα αφορούν τις προϋποθέσεις για την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων που είναι αναγκαία για την άσκηση του επαγγέλματος του κτηνιάτρου.
3 Δυνάμει του άρθρου 28 της οδηγίας, τα κράτη μέλη όφειλαν να έχουν λάβει τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή τους προς αυτήν το αργότερο μέχρι τις 8 Μαου 1991 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή.
4 Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμιά γνωστοποίηση σχετικά με τη μεταφορά στη γαλλική έννομη τάξη των άρθρων 16 έως 20 της οδηγίας σχετικά με το επάγγελμα του κτηνιάτρου και μη διαθέτοντας κανένα άλλο στοιχείο που να της επιτρέπει να συναγάγει ότι η Γαλλική Δημοκρατία είχε εκπληρώσει την υποχρέωση αυτή, απέστειλε, στις 11 Οκτωβρίου 1993, έγγραφο οχλήσεως στο κράτος αυτό ζητώντας του να υποβάλει τις παρατηρήσεις του εντός προθεσμίας δύο μηνών.
5 Η Γαλλική Κυβέρνηση απάντησε, στις 28 Απριλίου 1994, δηλώνοντας ότι τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία όσον αφορά το επάγγελμα του κτηνιάτρου είχαν ληφθεί και κοινοποίησε στην Επιτροπή το κείμενο της υπουργικής αποφάσεως της 26ης Φεβρουαρίου 1991 περί τροποποιήσεως των σχετικών με την άσκηση του επαγγέλματος αυτού κανόνων.
6 Η Επιτροπή, θεωρώντας ότι δεν είχε ενημερωθεί σχετικά με τις διατάξεις που είχαν θεσπιστεί για τη συμμόρφωση προς τα άρθρα 18 και 19 της οδηγίας, απηύθυνε, με έγγραφο της 22ας Ιανουαρίου 1996, αιτιολογημένη γνώμη στη Γαλλική Δημοκρατία καλώντας την να λάβει τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη συμμόρφωσή της προς τις υποχρεώσεις που απέρρεαν από την οδηγία εντός προθεσμίας δύο μηνών υπολογιζομένων από την κοινοποίηση της εν λόγω γνώμης.
7 Με έγγραφο της 29ης Ιουλίου 1996, η Γαλλική Κυβέρνηση απάντησε ότι επρόκειτο προσεχώς να υποβληθεί στο γαλλικό Kοινοβούλιο σχέδιο νόμου το περιεχόμενο του οποίου είχε εγκριθεί από την Επιτροπή, αναφορικά με την τροποποίηση του νόμου 82-899, της 20ής Οκτωβρίου 1982, σχετικά με την άσκηση των δραστηριοτήτων κτηνιάτρου, ώστε να μεταφερθούν στο εσωτερικό δίκαιο τα άρθρα 18 και 19 της οδηγίας.
8 Στις 21 Απριλίου 1997 η νομοθετική διαδικασία διακόπηκε λόγω διαλύσεως του γαλλικού Kοινοβουλίου.
9 Μη έχοντας λάβει καμιά γνωστοποίηση από τη Γαλλική Δημοκρατία, η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
10 Η Γαλλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι τα άρθρα 18 και 19 της οδηγίας δεν μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Παρ' όλ' αυτά, ισχυρίζεται ότι πρόκειται να κατατεθεί στο Kοινοβούλιο, το ταχύτερο δυνατό, σχέδιο νόμου με το οποίο να εξασφαλίζεται η μεταφορά αυτών των διατάξεων.
11 Δεδομένου ότι η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των άρθρων 18 και 19 της οδηγίας δεν πραγματοποιήθηκε εντός της προβλεπομένης από αυτήν προθεσμίας, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή κρίνεται βάσιμη.
12 Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει αυτής.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
13 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Γαλλικής Δημοκρατίας και η τελευταία ηττήθηκε, πρέπει αυτή να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(πρώτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωσή της προς την οδηγία 89/594/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 1989, για την τροποποίηση των οδηγιών 75/362/ΕΟΚ, 77/452/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ και 80/154/ΕΟΚ για την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για τη γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου και μαίας, αντίστοιχα, καθώς και των οδηγιών 75/363/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ και 80/155/ΕΟΚ για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες ιατρού, κτηνιάτρου και μαίας, αντίστοιχα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/594.
2) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.