62020CO0288_INF
Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 24 maart 2022 – BNP Paribas Personal Finance
(zaak C‑288/20) (
1
)
„Prejudiciële verwijzing – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Consumentenbescherming – Richtlijn 93/13/EEG – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Leningsovereenkomst in vreemde valuta (Zwitserse frank) – Bedingen die de kredietnemer blootstellen aan een wisselkoersrisico – Artikel 4, lid 2 – Vereisten van begrijpelijkheid en transparantie – Bewijslast – Artikel 3, lid 1 – Aanzienlijke verstoring van het evenwicht – Artikel 5 – Duidelijke en begrijpelijke formulering van een contractueel beding”
1.
Consumentenbescherming – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Werkingssfeer – Bedingen die het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst bepalen of die betrekking hebben op de prijs of de vergoeding en op de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten – Begrip – Bedingen van de leningsovereenkomst die bepalen dat de vreemde valuta de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, waardoor de consument aan het wisselkoersrisico wordt blootgesteld – Daaronder begrepen – Bedingen die wezenlijk element van overeenkomst moeten vastleggen – Verificatie door de nationale rechter
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 4, lid 2)
(zie punten 23‑32, dictum 1)
2.
Consumentenbescherming – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Werkingssfeer – Bedingen die het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst bepalen of die betrekking hebben op de prijs of de vergoeding en op de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten – Begrip – Bedingen van de leningsovereenkomst die bepalen dat de vreemde valuta de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, waardoor de consument aan het wisselkoersrisico wordt blootgesteld – Daaronder begrepen – Voorwaarden – Verplichting om aan de vereisten van begrijpelijkheid en transparantie te voldoen – Omvang
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 4, lid 2, en 5)
(zie punten 34‑37, 43, 47‑50, dictum 2)
3.
Consumentenbescherming – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Werkingssfeer – Bedingen die het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst bepalen of die betrekking hebben op de prijs of de vergoeding en op de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten – Voorwaarden – Duidelijke en begrijpelijke formulering van een beding – Op de consument rustende bewijslast – Ontoelaatbaarheid
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 4, lid 2)
(zie punten 54, 58, 61, dictum 3)
4.
Consumentenbescherming – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Oneerlijk beding in de zin van artikel 3 – Begrip – Bedingen van de leningsovereenkomst die bepalen dat de vreemde valuta de rekenmunt en de euro de betaalmunt is, waardoor de consument zonder bovengrens wordt blootgesteld aan het wisselkoersrisico – Daaronder begrepen – Aanzienlijke verstoring van het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van partijen – Onevenredig wisselkoersrisico voor de consument – Verificatie door de nationale rechter
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 3, lid 1, en 5)
(zie punten 70‑75, dictum 4)
Dictum
1)
Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „eigenlijk voorwerp van de overeenkomst” in de zin van deze bepaling zich uitstrekt tot de bedingen van een leningsovereenkomst die bepalen de vreemde valuta de rekenmunt en de euro de betaalmunt is en die tot gevolg hebben dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, aangezien die bedingen een wezenlijk kenmerk van die overeenkomst vastleggen.
2)
Artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat in het kader van een leningsovereenkomst in vreemde valuta is voldaan aan het vereiste van transparantie van de bedingen van die overeenkomst, die bepalen dat de vreemde valuta de rekenmunt en de euro de betaalmunt is en die tot gevolg hebben dat het wisselkoersrisico bij de kredietnemer komt te liggen, wanneer de verkoper de consument voldoende en nauwkeurige informatie heeft verstrekt waarmee een normaal geïnformeerde en redelijk oplettende gemiddelde consument kan begrijpen hoe het betrokken financiële mechanisme concreet werkt en zo een risicobeoordeling kan maken van de, mogelijk aanzienlijke, negatieve economische gevolgen van dergelijke bedingen voor zijn financiële verplichtingen gedurende de gehele looptijd van die overeenkomst.
3)
Richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat de bewijslast voor het duidelijke en begrijpelijke karakter van een contractueel beding in de zin van artikel 4, lid 2, van deze richtlijn op de consument rust.
4)
Artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat de bedingen van een leningsovereenkomst, die bepalen dat de vreemde valuta de rekenmunt en de euro de betaalmunt is en die tot gevolg hebben dat het wisselkoersrisico zonder bovengrens bij de kredietnemer komt te liggen, het evenwicht tussen de uit die overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen aanzienlijk kunnen verstoren ten nadele van de consument wanneer de verkoper, met inachtneming van het vereiste van transparantie jegens de consument, niet redelijkerwijs kon verwachten dat deze laatste een onevenredig wisselkoersrisico zou aanvaarden dat uit dergelijke bedingen voortvloeit.
(
1
)	PB C 297 van 7.9.2020.