POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(trzecia izba)
z dnia 29 marca 2007 r.
Sprawa F-39/06
Olivier Chassagne
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Urzędnicy – Wynagrodzenie – Koszty corocznej podróży – Przepisy mające zastosowanie wobec urzędników pochodzących z francuskiego departamentu zamorskiego – Artykuł 8 załącznika VII do regulaminu pracowniczego w brzmieniu zmienionym – Skarga oczywiście pozbawiona podstaw prawnych
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której O. Chassagne żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji
Komisji oddalającej zażalenie złożone w dniu 23 września 2005 r. na rozliczenie wynagrodzenia za lipiec 2005 r., a także zasadniczo
stwierdzenie nieważności tego rozliczenia wynagrodzenia, a po drugie, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i odszkodowania
za poniesioną szkodę materialną.
Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokryje własne koszty.
Streszczenie
1.      Urzędnicy – Regulamin pracowniczy – Zmiana
(regulamin pracowniczy urzędników; rozporządzenie Rady nr 723/2004)
2.      Urzędnicy – Skarga – Skarga dotycząca zwrotu kosztów corocznych podróży urzędnika
(art. 241 WE, art. 299 ust. 2, 3 WE; regulamin pracowniczy urzędników, art. 91; załącznik VII, art. 8)
1.      Nie można zarzucać nieprawidłowości w przyjęciu rozporządzenia wspólnotowego zmieniającego regulamin pracowniczy urzędników
ze względu na brak publikacji wersji skonsolidowanej przepisów regulujących sytuację urzędników instytucji Unii Europejskiej.
Ważność rozporządzenia zależy bowiem od jego prawidłowej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a więc wymogu formalnego, który został spełniony zarówno w odniesieniu do pierwotnego rozporządzenia ustanawiającego regulamin
pracowniczy, jak i rozporządzeń zmieniających go później, włącznie z ostatnią zmianą w rozporządzeniu nr 723/2004. W każdym
razie wersja skonsolidowana jest dostępna na stronie internetowej Komisji, a poza tym regulamin jest zazwyczaj wręczany w wersji
drukowanej każdemu urzędnikowi w momencie podjęcia przez niego obowiązków. Co więcej, żaden przepis prawa nie ustanawia obowiązku
publikowania skonsolidowanych tekstów regulaminu pracowniczego czy prac skutkujących zmianą regulaminu pracowniczego w przyszłości
ani też nie określa formy, w jakiej muszą być ogłaszane informacje adresowane do personelu, tak samo jak żadne postanowienie
nie uzależnia ważności przepisów regulaminu pracowniczego od takiej ich publikacji. Podobny wniosek nasuwa się w odniesieniu
do zarzucanego niepoinformowania obywateli Unii Europejskiej o skonsolidowanej wersji zmienionego regulaminu pracowniczego.
Zatem nie można zarzucać, że zmieniony regulamin pracowniczy rozumiany jako całość narusza zasady przejrzystości, demokracji
i pewności prawa.
(zob. pkt 22–25)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑100/92 La Pietra przeciwko Komisji, 15 marca 1994 r., RecFP s. I‑A‑83, II‑275, pkt 45
Sąd do Spraw Służby Publicznej: sprawa F‑43/05 Chassagne przeciwko Komisji 23 stycznia 2007 r., dotychczas nieopublikowana
w Zbiorze, pkt 109, 110
2.      W ramach sporu dotyczącego zwrotu kosztów corocznych podróży urzędnika Wspólnot Europejskich skarżący nie może powoływać się
na niezgodność z prawem rozporządzenia dotyczącego europejskiej służby publicznej ze względu na to, że rozporządzenie to nie
zawiera szczególnych przepisów w odniesieniu do terytoriów wskazanych w art. 299 WE ust. 2 i 3, gdyż kwestia zwrotu kosztów
znajduje się poza zakresem wymienionych przepisów traktatu.
(zob. pkt 27)