61992CJ0189_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-189/92,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Cour d' appel de Rennes (Γαλλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Bernard Le Nan
και
Cooperative laitiere de Ploudaniel,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 90, σ. 13), όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 590/85 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1985 (ΕΕ L 68, σ. 1), και του κανονισμού (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1984, για τον καθορισμό των λεπτομερειών της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, F. Grevisse και M. Zuleeg (εισηγητή), δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. Tesauro
γραμματέας: J.-G. Giraud
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
- ο Bernard Le Nan, εκπροσωπούμενος από την Christine Hilaire, δικηγόρο Παρισιού,
- ο Cooperative Laitiere de Ploudaniel, εκπροσωπούμενος από τον Jean-Pierre Cuiec, δικηγόρο Βρέστης,
- η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον Philippe Pouzoulet, Υποδιευθυντή της Διευθύνσεως Νομικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και τον Jean-Louis Falconi, Γραμματέα Εξωτερικών Υποθέσεων του ίδιου Υπουργείου,
- η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Gerard Rozet, νομικό σύμβουλο,
έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 26ης Μαΐου 1993,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με απόφαση της 28ης Απριλίου 1992, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 12 Μαΐου 1992, το Cour d' appel de Rennes (Γαλλία) υπέβαλε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 90, σ. 13), όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 590/85 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1985 (ΕΕ L 68, σ. 1), και του κανονισμού (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1984, για τον καθορισμό των λεπτομερειών της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11).
2 Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν κατά την εκδίκαση διαφοράς μεταξύ του Bernard Le Nan, εφεσείοντος στην κύρια δίκη, και του Cooperative laitiere de Ploudaniel (Συνεταιρισμού Γαλακτοπαραγωγών του Ploudaniel), εφεσιβλήτου, σχετικά με την παραχώρηση ποσότητας αναφοράς στο πλαίσιο του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς επί του γάλακτος.
3 Ο Le Nan, αφού αγόρασε τον Οκτώβριο 1983 γεωργοκτηνοτροφική εκμετάλλευση συνολικής εκτάσεως 30 περίπου εκταρίων (ha), ζήτησε να του παραχωρηθεί ποσότητα αναφοράς. Η εκμετάλλευση αυτή χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή γάλακτος μέχρι το τέλος του πρώτου εξαμήνου 1983, κατά τη διάρκεια του οποίου ο προηγούμενος μισθωτής είχε παραγάγει 140 612 λίτρα (l) γάλακτος, πριν διακόψει τη γαλακτοπαραγωγή κατά τη λήξη της συμβάσεως μισθώσεως.
4 Στη συνέχεια ο εφεσείων συνέστησε με τον πατέρα του, τον Francois Le Nan, μια "ενιαία γεωργοκτηνοτροφική εκμετάλλευση", την GAEC de Messioual, στην οποία ο πατέρας και ο γιος εισέφεραν τις γαίες τους. Η συγχώνευση πραγματοποιήθηκε την 1η Απριλίου 1984.
5 Ο Cooperative laitiere de Ploudaniel παραχώρησε στην GAEC de Messioual μόνο τις ποσότητες αναφοράς του πατέρα Le Nan. Οι ποσότητες αυτές αποδείχθηκαν ανεπαρκείς ήδη κατά την περίοδο εμπορίας 1985/1986. Κατόπιν αυτού, ο γιος Le Nan ζήτησε από τον συνεταιρισμό να ενσωματώσει στις ποσότητες αναφοράς της GAEC τις ποσότητες που θεωρούσε ότι δικαιούνταν για τα 30 ha που είχε αγοράσει τον Οκτώβριο 1983. Κατόπιν της απορρίψεως του αιτήματός του από τον συνεταιρισμό, ο Le Nan προσέφυγε καταρχάς στο tribunal administratif de Rennes και στη συνέχεια στο tribunal de grande instance de Brest. 'Οταν το τελευταίο αυτό δικαστήριο απέρριψε τα αιτήματά του, με το αιτιολογικό ότι δεν είχε αποδειχθεί ότι, μετά τη διακοπή της δραστηριότητας του μισθωτή κατά τα μέσα του 1983, συνεχίστηκαν οι παραδόσεις, ο γιος Le Nan άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής.
6 Το Cour d' appel de Rennes, στην κρίση του οποίου υποβλήθηκε η διαφορά, θεώρησε ότι δεν είχε επαρκή στοιχεία για να αποφανθεί επί της διαφοράς αυτής, επειδή δεν υπήρχε προηγούμενη νομολογία, και κατόπιν αυτού ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, τα ακόλουθα δύο προδικαστικά ερωτήματα:
"Μπορεί το γαλακτοκομείο να αρνηθεί να παραχωρήσει ποσότητα αναφοράς σε ένα νέο παραγωγό που ανέλαβε μια εκμετάλλευση το 1983, επί της οποίας είχε παραχθεί και από την οποία στη συνέχεια είχε παραδοθεί ορισμένη ποσότητα γάλακτος κατά τη διάρκεια του εν λόγω έτους, και ο οποίος επανέλαβε τις παραδόσεις γάλακτος την 1η Απριλίου 1984, με το πρόσχημα ότι η παράδοση του γάλακτος είχε ανασταλεί προσωρινά λόγω αλλαγής του έχοντος την εκμετάλλευση;
Αν τούτο δεν επιτρέπεται, ποια ποσότητα αναφοράς πρέπει να παραχωρήσει το γαλακτοκομείο στον νέο κάτοχο της εκμεταλλεύσεως: ποσότητα αναφοράς υπολογιζόμενη βάσει των παραδόσεων του 1982 ή ποσότητα υπολογιζόμενη βάσει του πρώτου εξαμήνου 1983;"
7 Πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά το άρθρο 5γ, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ. 82), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 856/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984 (ΕΕ L 90, σ. 10), το καθεστώς της εισφοράς τίθεται σε εφαρμογή σε κάθε περιοχή του εδάφους των κρατών μελών σύμφωνα με την εναλλακτική λύση Α (κριτήριο της οποίας είναι οι παραγωγοί) ή την εναλλακτική λύση Β (κριτήριο της οποίας είναι οι αγοραστές) και ότι η Γαλλία επέλεξε την τελευταία αυτή λύση και καθόρισε το 1983 ως έτος αναφοράς.
Επί του πρώτου ερωτήματος
8 Με το πρώτο ερώτημα το Cour d' appel de Rennes ερωτά κατ' ουσίαν αν, στο πλαίσιο του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς, το οποίο καθιερώθηκε με το άρθρο 5γ του κανονισμού 804/68, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 856/84, ο κύριος εκμεταλλεύσεως που αγοράστηκε κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς, ο οποίος επανέλαβε τη γαλακτοπαραγωγή κατά τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος του συστήματος αυτού, δικαιούται ποσότητα αναφοράς βάσει της ποσότητας γάλακτος που παρήγαγε ο έχων προηγουμένως την εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια ορισμένου διαστήματος εντός του έτους αναφοράς.
9 Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι το ερώτημα αυτό δεν αφορά την περίπτωση παραχωρήσεως ειδικής ποσότητας αναφοράς σε νέο γεωργοκτηνοτρόφο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, πρώτο εδάφιο, σημείο 2, του κανονισμού 857/84. Επιπλέον, δεν αφορά ούτε την ποσότητα που παραχωρείται ενδεχομένως, βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος κανονισμού 1371/84, στους υποχρέους που άρχισαν τη δραστηριότητά τους μετά την έναρξη της περιόδου αναφοράς. Το ερώτημα αυτό δεν μπορεί επομένως παρά να αφορά τη μεταβίβαση του δικαιώματος επί ορισμένης ποσότητας αναφοράς που έχει υπολογιστεί βάσει της γαλακτοπαραγωγής που πραγματοποίησε ο έχων προηγουμένως την εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια ορισμένου διαστήματος εντός του έτους αναφοράς.
10 Κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον προαναφερθέντα κανονισμό 590/85, "σε περίπτωση πωλήσεως, εκμισθώσεως ή κληρονομικής μεταβιβάσεως μιας εκμεταλλεύσεως, η αντίστοιχη ποσότητα αναφοράς μεταβιβάζεται εν όλω ή εν μέρει στον αγοραστή, τον μισθωτή ή τον κληρονόμο σύμφωνα με τις λεπτομέρειες [με τους τρόπους] που θα καθοριστούν".
11 Αυτοί οι τρόποι μεταβιβάσεως καθορίστηκαν με το άρθρο 5 του προαναφερθέντος κανονισμού 1371/84 της Επιτροπής. Κατά το σημείο 1 του πρώτου εδαφίου του άρθρου αυτού, "σε περίπτωση πωλήσεως, εκμισθώσεως ή κληρονομικής μεταβιβάσεως μιας εκμεταλλεύσεως, η αντίστοιχη ποσότητα αναφοράς μεταβιβάζεται στον παραγωγό που αναλαμβάνει την εκμετάλλευση". Το σημείο 2 προβλέπει ορισμένους κανόνες σχετικά με την κατανομή αυτής της ποσότητας αναφοράς σε περίπτωση μεταβιβάσεως ενός μόνο τμήματος της εκμεταλλεύσεως.
12 'Οπως προκύπτει από διάφορες αποφάσεις του Δικαστηρίου (βλ. απόφαση της 13ης Ιουλίου 1989 στην υπόθεση 5/88, Wachauf, Συλλογή 1989, σ. 2609, την απόφαση της 10ης Ιανουαρίου 1992 στην υπόθεση C-177/90, Kuehn, Συλλογή 1992, σ. Ι-35, και την απόφαση της 19ης Μαΐου 1993 στην υπόθεση C-81/91, Twijnstra, Συλλογή 1993, σ. Ι-2455, σκέψη 25), οι διατάξεις αυτές καθιερώνουν την αρχή ότι η ποσότητα αναφοράς μεταβιβάζεται μαζί με τις γαίες για τις οποίες έχει παραχωρηθεί.
13 'Οπως προκύπτει όμως από το γράμμα τους, οι ανωτέρω διατάξεις αφορούν μόνο την περίπτωση στην οποία έχει ήδη πραγματοποιηθεί η παραχώρηση της ποσότητας αναφοράς, δηλαδή την περίπτωση των μεταβιβάσεων εκμεταλλεύσεων που πραγματοποιήθηκαν μετά την έναρξη της ισχύος του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς (προαναφερθείσα απόφαση Kuehn, σκέψη 22).
14 'Οσον αφορά τις μεταβιβάσεις γαιών κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, δηλαδή πριν από την έναρξη ισχύος του συστήματος πρόσθετης εισφοράς επί του γάλακτος, όπως συνέβη στην υπόθεση της κύριας δίκης, το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1371/84 ορίζει τα εξής: "Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν τις διατάξεις των σημείων 1 και 2 για περιπτώσεις μεταβιβάσεως κατά ή μετά την περίοδο αναφοράς". Το άρθρο αυτό δηλαδή επιτρέπει στα κράτη μέλη να εξαρτήσουν τη μεταβίβαση της ποσότητας αναφοράς από τη μεταβίβαση της εκμεταλλεύσεως, ακόμη και αν η μεταβίβαση αυτή πραγματοποιήθηκε κατά ή μετά την περίοδο αναφοράς. Συναφώς, το Δικαστήριο διευκρίνισε (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Kuehn, σκέψη 24) ότι από τη συγκριτική και συνολική εξέταση των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι οι μεταβιβάσεις εκμεταλλεύσεων που πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη της ισχύος του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς συνεπάγονται τη μεταβίβαση των αντιστοίχων ποσοτήτων αναφοράς μόνο εφόσον το οικείο κράτος μέλος, κάνοντας χρήση της ευχέρειας που του παρέχει το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1371/84, το έχει προβλέψει ρητά.
15 Επιβάλλεται πάντως η διευκρίνιση ότι η ευχέρεια αυτή, όπως προκύπτει από το γράμμα του κειμένου, είναι περιορισμένη και αφορά μόνο τους τρόπους μεταβιβάσεως που προβλέπονται στα σημεία 1 και 2 του πρώτου εδαφίου, δηλαδή τις μεταβιβάσεις ολοκλήρων εκμεταλλεύσεων ή τμημάτων εκμεταλλεύσεων κατόπιν πωλήσεως, μισθώσεως ή κληρονομικής διαδοχής. Μόνο στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι παραδόσεις γάλακτος που πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς αυτός που είχε προηγουμένως την εκμετάλλευση, προκειμένου να καθορίζεται η ποσότητα αναφοράς που θα παραχωρηθεί στον νέο κύριο της εκμεταλλεύσεως.
16 Το ζήτημα πάντως αν ένας αγοραστής που τελεί στην ίδια κατάσταση με τον γιο Le Nan μπορεί να αξιώσει την παραχώρηση ποσότητας αναφοράς κρίνεται από τα εθνικά δικαστήρια βάσει των διατάξεων του εθνικού δικαίου.
17 Κατά συνέπεια, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, στο πλαίσιο του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς, το οποίο καθιερώθηκε με το άρθρο 5γ του κανονισμού 804/68, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 856/84, ο κύριος εκμεταλλεύσεως που αγοράστηκε κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς, ο οποίος επανέλαβε τη γαλακτοπαραγωγή κατά τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος του συστήματος αυτού, δικαιούται ποσότητα αναφοράς βάσει της ποσότητας γάλακτος που παρήγαγε αυτός που είχε προηγουμένως την εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια ορισμένου διαστήματος εντός του έτους αναφοράς, εφόσον το οικείο κράτος μέλος έχει αποφασίσει, κάνοντας χρήση της ευχέρειας που του παρέχουν το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 857/84, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 590/85, και το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1371/84, να παραχωρεί ποσότητα αναφοράς στους παραγωγούς που εμπίπτουν στην περίπτωση αυτή.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
18 Με το δεύτερο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν, κατ' εφαρμογή των κανονισμών 857/84 και 1371/84, μπορεί να ισχύσει άλλο έτος αναφοράς για τον κύριο της εκμεταλλεύσεως και νέο παραγωγό που άρχισε να πραγματοποιεί παραδόσεις γάλακτος κατά την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς και του οποίου η ποσότητα αναφοράς υπολογίζεται βάσει των παραδόσεων που πραγματοποίησε αυτός που είχε προηγουμένως την εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια ορισμένου μόνο διαστήματος εντός του έτους αναφοράς.
19 Καταρχάς πρέπει να υπομνηστεί ότι η ποσότητα αναφοράς που παραχωρείται σε κάθε παραγωγό κατ' εφαρμογή της εναλλακτικής λύσεως Β, που προβλέπεται στο πλαίσιο του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς, ισούται καταρχήν με την ποσότητα γάλακτος ή ισοδυνάμου γάλακτος που παρέδωσε ο παραγωγός ή αγόρασε ο αγοραστής κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς, το οποίο επιλέγεται από το κράτος μέλος μεταξύ των ετών 1981, 1982 και 1983 η παραδιδόμενη ή αγοραζόμενη ποσότητα αυτή πολλαπλασιάζεται με ορισμένο συντελεστή, ώστε να μη δημιουργείται υπέρβαση της εγγυημένης ποσότητας. Τα άρθρα 3, 3α, 4 και 4α του κανονισμού 857/84, όπως έχει τροποποιηθεί, και το άρθρο 3 του κανονισμού 1371/84 επιτρέπουν στα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη ορισμένες ιδιαίτερες καταστάσεις κατά τον καθορισμό των ποσοτήτων αναφοράς και να παραχωρούν ειδικές ή συμπληρωματικές ποσότητες αναφοράς.
20 'Οπως τόνισε ο γενικός εισαγγελέας, από την απόφαση της 27ης Ιουνίου 1989 στην υπόθεση 113/88, Leukhardt (Συλλογή 1989, σ. 1991), προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται να λαμβάνεται υπόψη, λόγω αλλαγής του διαχειριζομένου την εκμετάλλευση, άλλο έτος και όχι αυτό που έχει επιλεγεί από το οικείο κράτος μέλος.
21 Με την απόφαση αυτή (σκέψη 13) το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η εν λόγω ρύθμιση, όπως προκύπτει από την οικονομία και τον σκοπό της, απαριθμεί περιοριστικώς τις περιπτώσεις κατά τις οποίες είναι δυνατή η χορήγηση ποσοτήτων αναφοράς ή ατομικών ποσοτήτων και περιέχει σαφείς κανόνες σχετικά με τον καθορισμό των ποσοτήτων αυτών. Δεδομένου ότι καμία από τις διατάξεις της ρυθμίσεως αυτής δεν προβλέπει, υπέρ των παραγωγών που τελούν στην κατάσταση την οποία αφορά η διαφορά της κύριας δίκης, τη δυνατότητα να ληφθεί υπόψη, για τον λόγο αυτό, άλλο έτος αναφοράς και όχι το έτος που έχει επιλέξει το οικείο κράτος μέλος, πρέπει να θεωρηθεί ότι η δυνατότητα αυτή αποκλείεται, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία οι παραδόσεις που πραγματοποίησαν οι ενδιαφερόμενοι δεν ήταν αντιπροσωπευτικές της παραγωγικής ικανότητας της εκμεταλλεύσεως κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς.
22 Για τους λόγους αυτούς, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι για τον κύριο της εκμεταλλεύσεως και νέο παραγωγό, που άρχισε να πραγματοποιεί παραδόσεις γάλακτος κατά την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς και του οποίου η ποσότητα αναφοράς υπολογίζεται βάσει των παραδόσεων που πραγματοποίησε αυτός που είχε προηγουμένως την εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια ορισμένου μόνο διαστήματος εντός του έτους αναφοράς, δεν μπορεί να ισχύσει άλλο έτος αναφοράς κατ' εφαρμογή των κανονισμών 857/84 και 1371/84.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
23 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γαλλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με απόφαση της 28ης Απριλίου 1992 το Cour d' appel de Rennes (Γαλλία), αποφαίνεται:
1) Στο πλαίσιο του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς, το οποίο καθιερώθηκε με το άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 856/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, ο κύριος εκμεταλλεύσεως που αγοράστηκε κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς, ο οποίος επανέλαβε τη γαλακτοπαραγωγή κατά τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος του συστήματος αυτού, δικαιούται ποσότητα αναφοράς βάσει της ποσότητας γάλακτος που παρήγαγε αυτός που είχε προηγουμένως την εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια ορισμένου διαστήματος εντός του έτους αναφοράς, εφόσον το οικείο κράτος μέλος έχει αποφασίσει, κάνοντας χρήση της ευχέρειας που του παρέχουν το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 590/85 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1985, και το άρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1371/84 της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1984, για τον καθορισμό των λεπτομερειών της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68, να παραχωρεί ποσότητα αναφοράς στους παραγωγούς που εμπίπτουν στην περίπτωση αυτή.
2) Για τον κύριο της εκμεταλλεύσεως και νέο παραγωγό που άρχισε να πραγματοποιεί παραδόσεις γάλακτος κατά την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς και του οποίου η ποσότητα αναφοράς υπολογίζεται βάσει των παραδόσεων που πραγματοποίησε αυτός που είχε προηγουμένως την εκμετάλλευση κατά τη διάρκεια ορισμένου μόνο διαστήματος εντός του έτους αναφοράς δεν μπορεί να ισχύσει άλλο έτος αναφοράς κατ' εφαρμογή των κανονισμών 857/84 και 1371/84.