Eagrán sealadach
ORDÚ NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra)
23 Bealtaine 2025 (*)
(Caingean le haghaidh neamhniú – An Córas Eorpach um Maoirseacht Airgeadais – Imscrúdú ar dhlí an Aontais a shárú – Moladh ÚEÁPC maidir leis an ngníomhaíocht is gá
a dhéanamh chun dlí an Aontais a chomhlíonadh – Airteagal 17(3) de Rialachán (AE) Uimh. 1094/2010 – Gníomh nach féidir agóid a dhéanamh ina choinne – Do-ghlacthacht)
I gCás T‑204/24,
Novis Insurance Company, Novis Versicherungsgesellschaft, Novis Compagnia di Assicurazioni, Novis Poisťovňa a.s., a bunaíodh in Bratislava (an tSlóvaic), dá ndéanann A. Börner, S. Henrich agus S. Förster, Dlíodóirí, ionadaíocht,
iarratasóir,
v
an tÚdarás Eorpach um Árachas agus Pinsin Cheirde (ÚEÁPC), dá ndéanann A. Terstegen‑Verhaag agus S. Dispiter i gcáil Gníomhairí,
ionadaíocht,
le cúnamh ó H.-G. Kamann, Dlíodóir,
cosantóir,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K. Kowalik-Bańczyk (Rapóirtéir), Uachtarán, E. Buttigieg agus G. Hesse, Breithiúna,
Cláraitheoir: V. Di Bucci,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn, go háirithe:
–        an phléadáil maidir le do-ghlacthacht a d’ardaigh ÚEÁPC i ndoiciméad ar leith a taisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 16 Iúil 2024,
–        barúlacha an iarratasóra maidir leis an bpléadáil do-ghlacthachta arna dtaisceadh i gClárlann na Cúirte Ginearálta an 29 Lúnasa 2024,
–        na hiarratais ar idiragairt a thaisc Poblacht na Slóvaice agus an Coimisiún Eorpach i gClárlann na Cúirte an 23 Iúil agus an 2 Lúnasa 2024, faoi seach,
an t‑ordú seo a leanas:
Ordú
1        Lena chaingean de bhun Airteagal 263
CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, Novis Insurance Company, Novis Versicherungsgesellschaft, Novis Compagnia di Assicurazioni, Novis Poisťovňa a.s., go ndéanfaí an moladh ón Údarás Eorpach um Árachas agus Pinsin Cheirde (ÚEÁPC) an 16 Bealtaine 2022, arna dhíriú chuig Národná banka Slovenska, maidir leis an
ngníomhaíocht is gá chun Treoir 2009/138/CE a chomhlíonadh (‘an gníomh atá faoi chonspóid’) a chur ar neamhní.
Cúlra na díospóide
2        Is gnóthas árachais saoil é an t‑iarratasóir atá bunaithe sa tSlóvaic agus atá faoi réir mhaoirseacht Národná banka Slovenska (Banc Náisiúnta na Slóvaice) (‘NBS’).
3        An 17 Márta 2022, thionscain ÚEÁPC imscrúdú de bhun Airteagal 17(2) de Rialachán (AE) Uimh. 1094/2010 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 24 Samhain 2010 lena mbunaítear Údarás Maoirseachta Eorpach (an tÚdarás Eorpach um Árachas agus Pinsin Cheirde), lena leasaítear Cinneadh Uimh. 716/2009/CE agus lena n‑aisghairtear Cinneadh 2009/79/CE ón gCoimisiún (IO 2010 L 331, lch. 48). Bhí sé d’aidhm ag an imscrúdú sin a fhíorú, ar fheidhmigh NBS a chumhachtaí maoirseachta, i leith an iarratasóra, i gcomhréir le Treoir 2009/138/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 25 Samhain 2009 maidir le gabháil le gnó árachais agus athárachais agus an gnó sin a shaothrú (Sócmhainneacht II) (IO 2009 L 335, lch. 1).
4        An 16 Bealtaine 2022, ghlac ÚEÁPC an gníomh atá faoi chonspóid ar bhonn Airteagal 17(3) de Rialachán Uimh. 1094/2010.
5        Ar an ócáid sin, chinn ÚEÁPC, ar an gcéad dul síos, gur mhainnigh an t‑iarratasóir na rialacha a bhaineann le forálacha teicniúla, na ceanglais maidir le caipiteal sócmhainneachta agus an t-íoscheanglas caipitil agus na rialacha infheistíochta atá leagtha síos i dTreoir 2009/138 a chomhlíonadh (míreanna
58 go 80 agus 101 den ghníomh atá faoi chonspóid). Ina dhiaidh sin, scrúdaigh ÚEÁPC an ghníomhaíocht maoirseachta a rinne NBS i leith an iarratasóra agus tháinig sé ar an gconclúid, trí mhainneachtain na bearta cheartaitheacha is gá a ghlacadh ar bhealach tráthúil agus comhréireach, gur sháraigh NBS dlí an Aontais Eorpaigh agus gur mhainnigh sé a oibleagáidí maoirseachta faoi Airteagal 29(1) agus Airteagal 34(1), (2) agus (6) de Threoir 2009/138 a chomhlíonadh (míreanna
81 go 100, 103 agus 105 den ghníomh atá faoi chonspóid). Ar deireadh, mheas ÚEÁPC nach mór do NBS gníomhú gan mhoill anois agus bearta
a ghlacadh lena gcuirfear ar a chumas dlí an Aontais a chomhlíonadh (míreanna
97, 100, 104 agus 105 den ghníomh atá faoi chonspóid).
6        Dá réir sin, i mír 105 den ghníomh atá faoi chonspóid, dhírigh ÚEÁPC an dá ‘mholadh’ seo a leanas chuig NBS:
‘1.      Ba cheart do NBS, laistigh de 45
lá féilire, seasamh a ghlacadh, seiceálacha a dhéanamh agus teacht ar chonclúidí maidir le comhlíonadh chinneadh an 19 Aibreán 2021 [ag an iarratasóir] maidir le sáruithe ar [na rialacha maidir le hinfheistíocht] agus chinneadh an 14 Eanáir 2022 a bhaineann le sáruithe ar [na rialacha] maidir le forálacha teicniúla.
2.      Ba cheart do NBS na socruithe agus na
bearta
is gá a dhéanamh, i gcomhréir le hAirteagail 76, 138, 139 agus 141 de Threoir [2009/138], chun a áirithiú go gcomhlíonfaidh [an t‑iarratasóir, a oibleagáidí] laistigh den tréimhse fhorordaithe, mar chuid de straitéis idirghabhála chuimsitheach/chomhtháite NBS as a dtiocfaidh aisghabháil struchtúrach agus mharthanach na sáruithe uile nó, más iomchuí nó éigeantach, tarraingt siar údarú [an iarratasóra] faoi Airteagal 144 de Threoir [2009/138]’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
7        Thairis sin, d’iarr ÚEÁPC ar NBS é a chur ar an eolas, laistigh de 10
lá, faoi na bearta
atá déanta aige nó atá beartaithe aige a dhéanamh chun dlí an Aontais a chomhlíonadh (mír
106 den ghníomh atá faoi chonspóid).
8        An 13 Meán Fómhair 2022, ghlac an Coimisiún Eorpach, ar bhonn Airteagal 17(4) de Rialachán Uimh. 1094/2010, Tuairim C(2022) 6455 final, atá dírithe ar NBS, maidir leis an ngníomhaíocht is gá chun Treoir 2009/138 a chomhlíonadh. Bhí an tuairim sin ina hábhar do chaingean le haghaidh neamhniú arna tabhairt ag an iarratasóir os comhair na Cúirte Ginearálta agus a cláraíodh faoi chásuimhir
T‑179/24.
9        An 31 Deireadh Fómhair 2022, tharraing NBS údarú an iarratasóra siar (‘an cinneadh maidir le húdarú a tharraingt siar’). An 1 Meitheamh 2023, dheimhnigh NBS an tarraingt siar sin.
An t‑ordú atá á lorg
10      Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–        an gníomh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
–        a ordú do ÚEÁPC na costais a íoc.
11      Iarrann ÚEÁPC ar an gCúirt Ghinearálta:
–        an chaingean a dhíbhe toisc í a bheith do-ghlactha;
–        a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
12      Ina theannta sin, iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta freisin, mar bhearta eagrúcháin nós imeachta nó bearta fiosrúcháin, a ordú do ÚEÁPC, go bunúsach, na doiciméid uile a bhaineann leis na nósanna imeachta athbhreithnithe a bhaineann leis a thabhairt ar aird.
An dlí lena mbaineann
An phléadáil maidir le do-ghlacthacht
13      De bhun Airteagal 130(1) agus (7) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, má iarrann an cosantóir, féadfaidh an Chúirt breith a thabhairt ar dho-ghlacthacht nach mbeidh feidhmiúil ar shubstaint an cháis. Sa chás seo, measann an Chúirt Ghinearálta go bhfuil faisnéis leordhóthanach aici ó na doiciméid sa chomhad agus chinn sí breith a thabhairt gan aon chéim eile a thabhairt sna himeachtaí agus gan é a bheith riachtanach na bearta eagrúcháin nós imeachta nó na bearta fiosrúcháin a d’iarr an t‑iarratasóir a ghlacadh.
14      Ina phléadáil maidir le do-ghlacthacht, maíonn ÚEÁPC, ar an gcéad dul síos, ós rud é nach bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha aige, nach féidir leis an ngníomh atá faoi chonspóid a bheith ina ábhar caingne le haghaidh neamhniú, ar an dara dul síos, gur gníomh ullmhúcháin ar a mhéad é an gníomh sin, ar thaobh amháin, agus, ar an taobh eile, nach de chúram díreach an iarratasóra é
agus, ar an tríú dul síos, nár tionscnaíodh an chaingean laistigh den teorainn ama chun imeachtaí dlí a thionscnamh.
15      Cuireann an t‑iarratasóir i gcoinne na dtrí chuid den phléadáil maidir le do-ghlacthacht. Go háirithe, áitíonn sé go bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha ag an ngníomh atá faoi chonspóid agus, dá bhrí sin, go bhféadfadh sé a bheith ina ábhar do chaingean le haghaidh neamhniú. Míníonn sé, go bunúsach, go gceanglaítear leis an ngníomh sin ar NBS gníomhaíocht réamhchinntithe a dhéanamh, eadhon a údarú a tharraingt siar.
16      Ní mór scrúdú a dhéanamh ar an gcéad dul síos, ar an gcéad chuid den phléadáil maidir le do-ghlacthacht agus, dá bhrí sin, a chinneadh an bhfuil an gníomh atá faoi chonspóid ar cheann de na gníomhartha a d’fhéadfadh a bheith ina ábhar do chaingean le haghaidh neamhniú faoi Airteagal 263
CFAE.
17      Faoin gcéad fhomhír d’Airteagal 263
CFAE, déanann Cúirteanna an Aontais léirmheas
ar dhlíthiúlacht ghníomhartha institiúidí, chomhlachtaí, oifigí agus ghníomhaireachtaí an Aontais ‘atá ceaptha chun éifeacht dhlíthiúil a bheith acu i leith tríú páirtithe’.
18      Leanann sé go bhfuil an chaingean le haghaidh neamhniú, dá bhforáiltear in Airteagal 263
CFAE, ar fáil i leith gach birt nó forála arna nglacadh ag institiúidí, comhlachtaí, oifigí nó gníomhaireachtaí an Aontais,
beag beann ar a gcineál nó ar a bhfoirm, atá beartaithe chun éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha a bheith acu (breithiúnas an 31 Márta 1971,
an Coimisiún v an Chomhairle, 22/70, EU:C:1971:32, míreanna 39 agus 42; féach freisin breithiúnas an 15 Iúil 2021,
FBF,
C‑911/19, EU:C:2021:599, mír 36 agus an cásdlí dá dtagraítear).
19      Os a choinne sin, aon ghníomh de chuid an Aontais nach bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha aige, ní bheidh sé faoi réir an athbhreithnithe bhreithiúnaigh dá bhforáiltear in Airteagal 263
CFAE (féach breithiúnas an 15 Iúil 2021,
FBF,
C‑911/19, EU:C:2021:599, mír 37 agus an cásdlí dá dtagraítear).
20      Tá feidhm aige sin go háirithe maidir le moltaí, nach bhfuil sé beartaithe go mbeidh éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha acu. Trí mholtaí a bhunú mar chatagóir ar leith de ghníomhartha an Aontais agus trína fhoráil go sainráite nach mbeidh
‘aon bhrí cheangailteach’ leo, tá sé beartaithe leis an gcúigiú fomhír d’Airteagal 288
CFAE cumhacht spreagthach agus áititheach a thabhairt d’institiúidí, do chomhlachtaí, d’oifigí agus do ghníomhaireachtaí an Aontais a bhfuil sé de chumhacht acu iad a ghlacadh, ar leithligh ón gcumhacht chun gníomhartha a ghlacadh a bhfuil feidhm cheangailteach leo (féach, chuige sin, breithiúnais an 20 Feabhra 2018,
an Bheilg v an Coimisiún,
C‑16/16 P, EU:C:2018:79, míreanna 26 agus 27, agus an 25 Márta 2021,
Balgarska Narodna Banka,
C‑501/18, EU:C:2021:249, míreanna 79, 80 agus 82 agus an cásdlí dá dtagraítear).
21      Mar sin féin, ní bheidh feidhm ag an neamhfhéidearthacht caingean le haghaidh neamhniú a thabhairt i gcoinne moladh más rud é nach fíormholadh é an gníomh atá faoi chonspóid de réir a inneachair (breithiúnas an 20 Feabhra 2018,
an Bheilg v an Coimisiún,
C‑16/16 P, EU:C:2018:79, mír 29).
22      Chun a chinneadh an mbeidh éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha ag gníomh, is gá substaint an ghnímh sin a scrúdú agus measúnú a dhéanamh ar a éifeachtaí i bhfianaise critéir oibiachtúla, amhail inneachar an ghnímh sin, agus i gcás inarb iomchuí, an comhthéacs inar glacadh an gníomh sin á chur san áireamh chomh maith le cumhachtaí na hinstitiúide, an chomhlachta, na hoifige nó na gníomhaireachta de chuid an Aontais is údar dó (féach breithiúnas an 15 Iúil 2021,
FBF,
C‑911/19, EU:C:2021:599, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear). Ina theannta sin, féadfar an critéar suibiachtúil a bhaineann le hintinn
údar an ghnímh a chur san áireamh freisin (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Bealtaine 2021,
ABLV Bank agus páirtithe eile v BCE,
C‑551/19 P agus C‑552/19 P, EU:C:2021:369, mír 42).
23      Sa chás seo, sa chéad áit, maidir le hinneachar an ghnímh atá faoi chonspóid, a ndéantar achoimre air i míreanna
5 agus 6 thuas, ba cheart a thabhairt faoi deara nach bhfuil sa ghníomh sin ach a chinneadh gur sháraigh an t‑iarratasóir agus NBS dlí an Aontais agus dhá mholadh atá dírithe ar NBS lena leagtar amach an ghníomhaíocht atá le déanamh ag NBS chun deireadh a chur leis an sárú sin. Is éard atá sa ghníomhaíocht sin, go bunúsach, athbhreithniú a dhéanamh, laistigh de
45 lá, ar staid an iarratasóra agus straitéis ‘chuimsitheach/chomhtháite’ a ghlacadh, maidir leis an iarratasóir, as a dtiocfaidh réiteach
na sáruithe uile nó tarraingt siar a údaraithe.
24      Sa dara háit, maidir le foclaíocht an ghnímh atá faoi chonspóid, ba cheart a thabhairt faoi deara go ndéantar cur síos ar an ngníomh sin, ina dhá leagan barántúla, ina theideal agus ina fhorais araon (míreanna
1, 2, 14, 18, 55, 105 agus 106 den ghníomh atá faoi chonspóid), mar mholadh (‘recommendation’ sa leagan Béarla agus ‘odporúčanie’ sa leagan Slóvaicise). Ní mór a chur in iúl gur léiriú soiléir é an tagairt don choincheap ‘moladh’ nach bhfuil inneachar an ghnímh sin ceaptha chun éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha a bheith aige (ordú an 26 Eanáir 2011,
FIBE v an Pharlaimint,
T‑550/10, nár foilsíodh, EU:T:2011:19, mír 19; féach freisin, de réir analaí, breithiúnas an 1 Nollaig 2005,
an Iodáil v an Coimisiún,
C‑301/03, EU:C:2005:727, míreanna 21 agus 22).
25      Thairis sin, tá an gníomh atá faoi chonspóid dréachtaithe go bunúsach i dtéarmaí neamhéigeantacha, sa leagan Béarla agus sa leagan Slóvaicise araon. Dá réir sin, úsáidtear an modh coinníollach roinnt uaireanta, go háirithe sa dá mholadh dá dtagraítear i mír
6 thuas, mar a léirítear le húsáid na dtéarmaí ‘should’ (ba cheart) i mBéarla agus ‘by mala’ (ba cheart) sa tSlóvaicis (míreanna
100, 104 agus 105 den ghníomh atá faoi chonspóid).
26      Sa tríú háit, maidir leis an
gcomhthéacs inar glacadh an gníomh atá faoi chonspóid agus cumhachtaí a údair, ba cheart a mheabhrú, mar is léir ó aithris 27 de Rialachán Uimh. 1094/2010, go mbunaítear le hAirteagal 17 den Rialachán sin ‘sásra trí chéim’ nuair a chuirtear i leith údarás náisiúnta, ina chleachtais mhaoirseachta, neamhchomhlíonadh nó cur i bhfeidhm mícheart nó neamhleor dhlí an Aontais, go háirithe na gníomhartha dá dtagraítear in Airteagal 1(2) den Rialachán sin, lena n‑áirítear Treoir 2009/138.
27      Sa chéad chéim, de bhun na chéad fhomhíre d’Airteagal 17(2) de Rialachán Uimh. 1094/2010,
déanann ÚEÁPC imscrúdú, i gcás inarb iomchuí, ar shárú nó neamhchomhlíonadh líomhainte dhlí an Aontais. Tar éis an imscrúdaithe sin agus de bhun na chéad fhomhíre d’Airteagal 17(3) den Rialachán sin, féadfaidh ÚEÁPC moladh a dhíriú chuig an údarás náisiúnta lena mbaineann, ‘ar moladh é ina leagfar amach an ghníomhaíocht is gá a dhéanamh chun dlí an Aontais a chomhlíonadh’.
28      Sa dara céim, i gcás nach mbeidh dlí an Aontais á chomhlíonadh ag an údarás náisiúnta lena mbaineann laistigh de mhí amháin ó mholadh ÚEÁPC a fháil, féadfaidh an Coimisiún, de bhun na chéad fhomhíre d’Airteagal 17(4) de Rialachán Uimh. 1094/2010 ‘tuairim fhoirmiúil a eisiúint á cheangal ar an údarás [sin] [...] an ghníomhaíocht [is gá a dhéanamh] chun dlí an Aontais a chomhlíonadh’.
29      Sa tríú céim, más rud é nach ndéanann an t‑údarás náisiúnta lena mbaineann de réir na
tuairime foirmiúla arna heisiúint ag an gCoimisiún laistigh den tréimhse ama a leagtar síos sa tuairim sin agus má chomhlíontar coinníollacha áirithe, féadfaidh ÚEÁPC, ar bhonn na chéad fhomhíre d’Airteagal 17(6) de Rialachán Uimh. 1094/2010, ‘cinneadh ar leithligh a ghlacadh a bheidh dírithe ar [an institiúid airgeadais lena mbaineann] á cheangal go ndéanfaidh an institiúid airgeadais gach gníomhaíocht is gá chun a cuid oibleagáidí faoi dhlí an Aontais a chomhlíonadh, lena n-áirítear scor d’aon chleachtas.’
30      Dá réir sin, leanann sé ó fhoclaíocht Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 nach ndéanann na moltaí arna n‑eisiúint ag ÚEÁPC ar bhonn Airteagal 17(3) den Rialachán sin ach an ghníomhaíocht is gá a dhéanamh a ‘leagan amach’,
ach go ‘gceanglaítear’ leis na tuairimí foirmiúla arna n‑eisiúint ag an gCoimisiún ar bhonn Airteagal 17(4) den Rialachán sin agus na cinntí leithleacha arna nglacadh ag ÚEÁPC ar bhonn Airteagal 17(6) den Rialachán sin, ar a seolaithe faoi seach an ghníomhaíocht is gá a dhéanamh.
31      Ina theannta sin, foráiltear leis an dara fomhír d’Airteagal 17(7) de Rialachán Uimh. 1094/2010, nuair a bheidh gníomhaíocht á déanamh maidir le saincheisteanna atá faoi réir tuairim fhoirmiúil arna heisiúint ag an gCoimisiún nó faoi réir cinneadh ar leithligh ÚEÁPC, comhlíonfaidh na húdaráis náisiúnta lena mbaineann ‘an tuairim fhoirmiúil nó an cinneadh, de réir mar a bheidh an cás’. Os a choinne sin, ní fhoráiltear leis an bhforáil sin ná le haon fhoráil eile de Rialachán Uimh. 1094/2010 go gceanglaítear ar na húdaráis sin na moltaí arna n‑eisiúint ag ÚEÁPC a chomhlíonadh.
32      Dá bhrí sin, leanann sé ó fhoclaíocht Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 agus ó struchtúr an tsásra trí chéim go bhforáiltear leis an Airteagal sin nach bhfuil sna moltaí arna n‑eisiúint ag ÚEÁPC ar bhonn Airteagal 17(3) den Rialachán sin ach moltaí agus nach bhfuil sé beartaithe leo féin éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha a bheith acu i leith an údaráis náisiúnta lena mbaineann nó na
hinstitiúide airgeadais lena mbaineann.
Os a choinne sin, bíonn éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha ag na tuairimí foirmiúla arna n‑eisiúint ag an gCoimisiún ar bhonn Airteagal 17(4) de Rialachán Uimh. 1094/2010 agus ag na cinntí leithleacha arna nglacadh ag ÚEÁPC ar bhonn Airteagal 17(6) den Rialachán sin i leith a seolaithe.
33      Thairis sin, chinn an Chúirt cheana féin go dtagann na moltaí arna n‑eisiúint ag an Údarás Baincéireachta Eorpach (ÚBE) ar bhonn foráil arna dréachtú i dtéarmaí comhionanna le forálacha Airteagal 17(3) de Rialachán Uimh. 1094/2010 faoi chatagóir ghníomhartha an Aontais dá dtagraítear sa chúigiú fomhír d’Airteagal 288
CFAE agus, dá bhrí sin, nach raibh sé beartaithe go mbeadh éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha acu (féach, chuige sin, breithiúnas an 25 Bealtaine 2021,
Balgarska Narodna Banka,
C‑501/18, EU:C:2021:249, míreanna 79 agus 80). Dá bhrí sin, ní féidir le moltaí den sórt sin a bheith ina n‑ábhar caingne le haghaidh neamhniú faoi Airteagal 263
CFAE (féach, chuige sin, Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Campos Sánchez-Bordona sa chás Balgarska Narodna Banka,
C‑501/18, EU:C:2020:729, mír 82).
34      Sa cheathrú háit, agus sa bhreis air sin, maidir le hintinn
údar an ghnímh atá faoi chonspóid, níl aon rud sa chomhad a thugann le fios, tríd an ngníomh sin a ghlacadh ar bhonn Airteagal 17(3) de Rialachán Uimh. 1094/2010, gur mhian le ÚEÁPC gníomh a mbeadh feidhm cheangailteach leis a ghlacadh, i ndáiríre, seachas ceann a mbeadh éifeacht spreagthach agus áititheach aige. Go háirithe, níl aon léiriú sainráite sa ghníomh atá faoi chonspóid go gceanglófaí ar NBS na moltaí atá ann a chomhlíonadh.
35      Sna himthosca sin, i bhfianaise na mbreithnithe go léir a leagtar amach i míreanna
23 go 34 thuas, ní mór teacht ar an gconclúid nach bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha ag an ngníomh atá faoi chonspóid, agus mar thoradh air sin nach féidir leis a bheith ina ábhar caingne le haghaidh neamhniú faoi Airteagal 263
CFAE.
36      Ní chaitear amhras ar an gconclúid
sin le hargóintí an iarratasóra.
37      Ar an gcéad dul síos, maíonn an t‑iarratasóir go n‑eascraíonn éifeacht cheangailteach an ghnímh atá faoi chonspóid as foclaíocht Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010, as struchtúr an tsásra a bhunaítear leis an Airteagal sin agus as próiseas cinnteoireachta ÚEÁPC dá bhforáiltear in Airteagal 39 den Rialachán sin.
38      I ndáil leis sin,
ar dtús, ba cheart a thabhairt faoi deara nach dtacaíonn foclaíocht Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 1094/2010 le hargóintí an iarratasóra.
39      Ar thaobh amháin, cé go bhforáiltear leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 17(3) de Rialachán Uimh. 1094/2010 go mbunófar leis an moladh ó ÚEÁPC ‘an ghníomhaíocht is gá a dhéanamh’, ní dhéantar leis sin ach inneachar an mholta sin a leagan amach agus ní bheidh sé d’éifeacht aige cineál ceangailteach agus sriantach a thabhairt dó maidir leis an gcineál gníomhaíochta a fhéadfaidh an t‑údarás náisiúnta lena mbaineann a dhéanamh.
40      Ar an taobh eile, is fíor go gceanglaítear leis an dara fomhír d’Airteagal 17(3) de Rialachán Uimh. 1094/2010 ar an údarás náisiúnta lena mbaineann ÚEÁPC a chur ar an eolas faoi na bearta atá déanta aige nó atá beartaithe aige a dhéanamh chun dlí an Aontais a chomhlíonadh. Mar sin féin, ní chiallaíonn an oibleagáid sin eolas a chur ar fail, dá dtagraítear i mír 106 den ghníomh atá faoi chonspóid (féach mír
7 thuas) nach mór an ghníomhaíocht atá déanta nó atá beartaithe ag an údarás náisiúnta lena mbaineann a bheith comhsheasmhach leis an ngníomhaíochta leagtar amach sa mholadh a d’eisigh ÚEÁPC.
41      Ina dhiaidh sin, leanann sé ón gcéad abairt agus ón tríú habairt d’Airteagal 39(2) de Rialachán Uimh. 1094/2010 nach mór do ÚEÁPC ‘aon seolaí’ a chur ar an eolas faoi mholadh dá dtagraítear in Airteagal 17(3) den Rialachán sin go bhfuil sé ar intinn aige an moladh sin a ghlacadh chun a chur ar a chumas a thuairimí a chur in iúl. Mar sin féin, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, ní féidir a thuiscint ó na forálacha sin gurb í an institiúid airgeadais lena mbaineann seolaí an mholta sin ná gur cinneadh ceangailteach é. Ní luaitear in Airteagal 17(3) den Rialachán sin aon seolaí seachas an t‑údarás náisiúnta lena mbaineann agus ní fhoráiltear leis go mbeidh éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha ag moladh den sórt sin ar an údarás sin nó ar an institiúid airgeadais lena mbaineann.
42      Ar deireadh, ní féidir cineál ceangailteach nó neamhcheangailteach na moltaí arna n‑eisiúint ar bhonn Airteagal 17(3) de Rialachán Uimh. 1094/2010 a bheith ag brath ar mhionsonraí an nós imeachta chun go nglacfaidh an Coimisiún tuairim fhoirmiúil ar bhonn Airteagal 17(4) den Rialachán sin i gcás nach gcomhlíonann an t‑údarás náisiúnta lena mbaineann, tar éis moladh a fháil ó ÚEÁPC, dlí an Aontais. Dá bhrí sin, ní bhaineann sé le hábhar, sa chás deireanach sin, go bhféadfaidh an Coimisiún tuairim fhoirmiúil a eisiúint gan iallach a bheith air ‘aon bhearta fiosrúcháin breise’ a ghlacadh ar dtús.
43      Sa dara háit, maíonn an t‑iarratasóir gur glacadh an gníomh atá faoi chonspóid i gcomhthéacs nós imeachta maidir le hinstitiúid airgeadais ar leith agus maidir le bearta a bhaineann go sonrach leis an institiúid sin, amhail a húdarú a tharraingt siar. Measann sé, i gcás den sórt sin, go bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha ag an moladh arna eisiúint ag ÚEÁPC.
44      I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go dtagraítear in Airteagal 17(1) de Rialachán Uimh. 1094/2010 d’aon staid ina ndéanann údarás náisiúnta sárú ar dhlí an Aontais, lena n‑áirítear agus ‘go háirithe’ i gcás nach n‑áirithíonn an t‑údarás sin ‘go sásaíonn institiúid airgeadais na ceanglais a leagtar síos i [ndlí an Aontais]’. Dá bhrí sin, ós rud é go mbaineann moladh arna eisiúint ar bhonn na forála sin le staid institiúide airgeadais ar leith agus go moltar bearta a bhaineann go sonrach leis an institiúid sin, ní rud é sin a d’fhágfadh go mbeadh sé éigeantach, go heisceachtúil nó de mhaolú.
45      Ba cheart a lua freisin, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, gur tugadh breithiúnas an 25 Márta 2021,
Balgarska Narodna Banka (C‑501/18, EU:C:2021:249), dá dtagraítear i mír
33 thuas, i ndáil le moladh ÚBE a bhain le staid institiúide airgeadais ár leith, eadhon Korporativna targovska banka AD. Dá bhrí sin, is féidir an prionsabal a leagtar amach sa bhreithiúnas sin, nach bhfuil sé beartaithe go mbeadh éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha ag moltaí ÚBE, a chur i bhfeidhm, de réir analaí,
sa chás seo.
46      Sa tríú háit, maíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, go raibh sé beartaithe ag ÚEÁPC, trí sheasamh cinntitheach a ghlacadh, lánrogha NBS a theorannú agus a neamhniú trína cheangal air a údarú a tharraingt siar láithreach, d’eisiamh cur chuige níos céimní agus aon ghníomhaíocht
eile.
47      I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, ar dtús, go bhfuil an ghníomh atá faoi chonspóid dréachtaithe i dtéarmaí neamhéigeantacha (féach mír
25 thuas) agus nach ndéanann sé ach moltaí (féach mír
23 thuas) gan ceangal ná toirmeasc a chur ar NBS aon ghníomhaíocht shonrach a dhéanamh.
48      Go háirithe, d’fhág ÚEÁPC faoi NBS é a chinneadh an raibh liosta na mbeart
féideartha agus comhréireach ídithe aige nó, os a choinne sin, an raibh bearta
malartacha eile fós ann (mír
104 den ghníomh atá faoi chonspóid). Dá bhrí sin,
ní dhearna sé ach moladh go ndéanfadh NBS ‘na socruithe agus na bearta
is gá’ agus d’iarr sé air gan an t‑údarú a tharraingt siar ach amháin má chruthaítear go bhfuil an ghníomhaíocht sin ‘iomchuí nó éigeantach’ (an dara moladh i mír 105
den ghníomh atá faoi chonspóid agus a luaitear i mír
6 thuas). Dá bhrí sin, níl údar leis an iarratasóir a mhaíomh gur chuir ÚEÁPC de cheangal ar NBS a údarú a tharraingt siar, d’eisiamh cur chuige níos céimní agus aon ghníomhaíocht eile.
49      Ina dhiaidh sin, cé is moite den fhíoras nár ghlac ÚEÁPC seasamh cinntitheach maidir leis an gcineál beart
atá le déanamh, níl údar ag an iarratasóir a mhaíomh, i gcás ina bhfuil tuairim chríochnaitheach tugtha ag institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais Eorpaigh agus, dá bhrí sin, gur chuir sé in iúl go raibh sé ar intinn aige aon réamhscrúdú a fhoirceannadh, go bhféadfadh an gníomh a glacadh a bheith fós ina ábhar do caingean le haghaidh neamhniú faoi Airteagal 263
CFAE, mar is léir ó bhreithiúnas an 18 Samhain 2010,
NDSHT v an Coimisiún (C‑322/09 P, EU:C:2010:701, mír 58). I míreanna 51 go 56 den bhreithiúnas sin, chinn an Chúirt Bhreithiúnais amháin, go bunúsach, i gcás inar dhiúltaigh an Coimisiún go hintuigthe, tar éis scrúdú a dhéanamh ar ghearán, tús a chur leis an nós imeachta chun Státchabhair a scrúdú dá bhforáiltear in Airteagal 108(2)
CFAE, nach beart sealadach amháin a bhí glactha aige, ach cinneadh cinntitheach, a raibh éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha aige agus a d’fhéadfadh, dá bhrí sin, a bheith ina ábhar do chaingean le haghaidh neamhniú. Dá bhrí sin, bhain an breithiúnas sin le cás ina raibh cumhacht chinnteoireachta ag an institiúid atá i gceist, agus ní raibh aige, mar atá sa chás seo, ach cumhacht mholta i leith an údaráis náisiúnta lena mbaineann.
50      Thairis sin,
fiú dá nglacfaí leis gur suíodh gur chuir ÚEÁPC cineál ‘brú pholaitiúil’ ar NBS chun údarú an iarratasóra a tharraingt siar, ní leor é sin chun tacú leis an gconclúid go raibh sé beartaithe ag ÚEÁPC dul thar a chumhacht spreagtha agus áitithe agus gníomh a mbeadh feidhm cheangailteach leis a ghlacadh nach bhforáiltear dó in Airteagal 17(3) de Rialachán Uimh. 1094/2010.
51      Ar deireadh, fiú má shuitear go bhféadfadh ról spreagtha a bheith ag an ngníomh atá faoi chonspóid i nglacadh Thuairim C (2022) 6455 final (féach mír
8 thuas) agus an cinneadh maidir le húdarú a tharraingt siar ina dhiaidh sin, is toradh amháin í seo ar nósanna imeachta a bheith ann ina ndéantar idirghabháil agus idirghníomhú idir ÚEÁPC agus an Coimisiún, ar thaobh amháin, agus na húdaráis náisiúnta, lena n‑áirítear NBS, ar an taobh eile. Dá bhrí sin, ní féidir le himthosca den sórt sin an gníomh atá faoi chonspóid a dhéanamh ceangailteach.
52      Sa cheathrú háit, maíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, go bhfuil gá leis an bhféidearthacht caingean dhíreach a thionscnamh i gcoinne an ghnímh atá faoi chonspóid chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a áirithiú, i gcomhréir le hAirteagal 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’). Mínítear ann go mbeadh caingean os comhair chúirteanna na Slóvaice i gcoinne an chinnidh maidir le húdarú a tharraingt siar, mar aon le hagóid theagmhasach in aghaidh dhlíthiúlacht an ghnímh atá faoi chonspóid éiginnte agus neamhleor.
53      I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú nach bhfuil sé i gceist leis an gceart chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a fháil, mar a ráthaítear sa chéad fhomhír d’Airteagal 47 den Chairt, athrú a dhéanamh ar chóras an athbhreithnithe bhreithiúnaigh dá bhforáiltear sna Conarthaí, agus go háirithe na rialacha a bhaineann le hinghlacthacht caingne arna dtabhairt go díreach os comhair Chúirteanna an Aontais Eorpaigh. Dá bhrí sin, ní mór na coinníollacha inghlacthachta a leagtar síos in Airteagal 263
CFAE a léiriú i bhfianaise an chirt chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a fháil, gan, áfach, na coinníollacha sin a leagtar síos go sainráite i CFAE a chur i leataobh (féach, chuige sin, breithiúnas an 28 Aibreán 2015,
T & L Sugars agus Sidul Açúcares v an Coimisiún,
C‑456/13 P, EU:C:2015:284, míreanna 43 agus 44 agus an cásdlí dá dtagraítear).
Dá réir sin, ní fhéadfadh sé a bheith d’éifeacht ag léiriú an coincheapa ‘gníomh ar féidir agóid a dhéanamh ina choinne’ i bhfianaise Airteagal 47 den Chairt an coinníoll maidir le héifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha a leagtar síos sa chéad fomhír d’Airteagal 263
CFAE a chur i leataobh gan dul thar an dlínse a thugtar le CFAE do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh (féach breithiúnas an 9 Iúil 2020,
Poblacht na Seice v an Coimisiún,
C‑575/18 P, EU:C:2020:530, mír 52 agus an cásdlí dá dtagraítear).
54      B’amhlaidh an cás go beacht dá gceadófaí don iarratasóir caingean le haghaidh neamhniú a thionscnamh i gcoinne mholadh ÚEÁPC nach gníomh ar féidir agóid a dhéanamh ina choinne, de réir bhrí an chásdlí a luaitear i míreanna
18 go 22 thuas.
55      Thairis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil dlínse ag Cúirteanna an Aontais Eorpaigh chun réamhrialuithe a thabhairt ar bhailíocht gníomhartha arna nglacadh ag institiúidí an Aontais, gan aon eisceacht, agus go háirithe ar bhailíocht na moltaí arna n‑eisiúint ag ÚEÁPC ar bhonn Airteagal 17(3) de Rialachán Uimh. 1094/2010 (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 25 Márta 2021,
Balgarska Narodna Banka,
C‑501/18, EU:C:2021:249, míreanna 82 agus 83 agus an cásdlí dá dtagraítear). Dá bhrí sin, i gcomhthéacs caingean i gcoinne na mbeart arna nglacadh ag NBS, agus go háirithe i gcoinne an chinnidh maidir le húdarú a tharraingt siar, féadfaidh cúirteanna na Slóvaice, más gá, tarchur a dhéanamh chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú maidir le bailíocht an ghnímh atá faoi chonspóid.
56      Is cosúil nach bhfuil na deacrachtaí praiticiúla a d’agair an t‑iarratasóir maidir le héifeachtacht caingne os comhair chúirteanna na Slóvaice agus athbhreithniú teagmhasach ar an ngníomh atá faoi chonspóid
dosháraithe.
57      Ar an gcéad dul síos, maidir leis an bhfíoras, sa chinneadh maidir le húdarú a tharraingt siar, nach raibh NBS ag brath ar an ngníomh atá faoi chonspóid agus nár thagair sé dó fiú, is iondúil go dtacaíonn sé sin le hargóint ÚEÁPC nár chomhlíon NBS an gníomh sin agus gur ghlac sé cur chuige difriúil. I gcás den sórt sin, d’fhéadfadh sé nach mbeadh gá le tarchur chun réamhrialú maidir le bailíocht an ghnímh sin.
58      Ina theannta sin, maidir le cineál ‘rúnda’ na ndoiciméad a mhalartaítear idir NBS, ÚEÁPC agus an Coimisiún, féadfaidh cúirteanna na Slóvaice, más gá, a cheangal ar NBS na doiciméid sin a thabhairt ar aird nó, ina éagmais sin, a iarraidh ar ÚEÁPC agus ar an gCoimisiún na doiciméid sin a nochtadh dóibh. Ceanglaítear le prionsabal an chomhair dhílis a leagtar síos in Airteagal 4(3)
CAE, i bprionsabal, ar institiúidí, comhlachtaí, oifigí agus gníomhaireachtaí an Aontais an fhaisnéis a iarrann cúirt náisiúnta a chur in iúl a luaithe is féidir (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Samhain 2002,
First agus Franex,
C‑275/00, EU:C:2002:711, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).
59      Ina dhiaidh sin, maidir le fad agus cineál neamhfhionraíochta líomhainte na n‑imeachtaí os comhair chúirteanna na Slóvaice, ní thugann an t‑iarratasóir bunús lena mhaíomh. In aon chás, ní gá gurb ionann easpa leigheas fionraíochta i gcoinne cinnidh agus sárú ar an gceart chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a fháil (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 17 Nollaig 2015,
Tall,
C‑239/14, EU:C:2015:824, mír 59). Thairis sin, leanann sé ón gcéad fhomhír d’Airteagal 47 den Chairt agus ón dara fomhír d’Airteagal 19(1)
CAE araon nach mór do na Ballstáit foráil a dhéanamh do chóras leigheasanna agus nósanna imeachta dlíthiúla chun a áirithiú go n‑urramófar an ceart chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a fháil sna réimsí a chumhdaítear le dlí an Aontais (féach, chuige sin, breithiúnas an 28 Aibreán 2015,
T & L Sugars agus Sidul Açúcares v an Coimisiún,
C‑456/13 P, EU:C:2015:284, míreanna 49 agus 50 agus an cásdlí dá dtagraítear).
60      Ar deireadh,
ní fhéadfadh sé a bheith de chuspóir ná d’éifeacht ag an bhfíoras gur chinn an Coimisiún, an 24 Aibreán 2024, imeachtaí um shárú a thionscnamh faoi Airteagal 258
CFAE i gcoinne Phoblacht na Slóvaice, ar an bhforas gur mhainnigh NBS a oibleagáidí a chomhlíonadh i bhfeidhmiú a chumhachtaí maoirseachta i leith an iarratasóra, in aon chás, cosaint bhreithiúnach éifeachtach a bhaint den iarratasóir os comhair chúirteanna na Slóvaice.
61      Is léir ón méid sin roimhe seo, in éagmais éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha a bheith aige, nach féidir an gníomh atá faoi chonspóid a bheith ina ábhar caingne le haghaidh neamhniú faoi Airteagal 263
CFAE.
62      Dá bhrí sin,
óir nach bhfuil
aon ghá scrúdú a dhéanamh ar na codanna eile den phléadáil maidir le do-ghlacthacht, ní mór seasamh leis an gcéad chuid den phléadáil sin agus an chaingean a dhíbhe toisc í a bheith do-ghlactha.
Na hiarratais ar idiragairt
63      Faoi Airteagal 142(2) de na Rialacha Nós Imeachta, beidh an idiragairt in éagmais aon chuspóir i gcás go ndeimhnítear go bhfuil an t‑iarratas do-ghlactha. Sa chás seo, ós rud é go ndíbhtear an chaingean toisc í a bheith do-ghlactha, ní gá a thuilleadh breith a thabhairt ar na hiarratais ar idiragairt arna thíolacadh ag Poblacht na Slóvaice agus ag an gCoimisiún.
Costais
64      Sa chéad áit, faoi Airteagal 134(1) de na Rialacha Nós Imeachta, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis. Ós rud é nár éirigh leis an t‑iarratasóir, ní mór a ordú dó a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag ÚEÁPC a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag ÚEÁPC, cé is moite de na costais a bhaineann leis na hiarratais ar idiragairt.
65      Sa dara háit, de bhun Airteagal 144(10) de na Rialacha Nós Imeachta, má thagann críoch leis na príomhimeachtaí sa chás sula ndéanfar cinneadh maidir leis an iarratas ar idiragairt, beidh an t‑iarratasóir ar idiragairt agus na príomhpháirtithe freagrach as a gcostais féin maidir leis an iarratas ar idiragairt. Sa chás seo, ordaítear don iarratasóir, do ÚEÁPC, do Phoblacht na Slóvaice agus don Choimisiún a gcostais féin maidir leis na hiarratais ar idiragairt a íoc.
Ar an forais sin,
ordaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Seachtú Dlísheomra)
mar seo a leanas:
1.      Díbhtear an chaingean.
2.      Ní gá breith a thabhairt a thuilleadh ar na hiarratais ar idiragairt arna thíolacadh ag Poblacht na Slóvaice agus ag an gCoimisiún Eorpach.
3.      Ordaítear do Novis Insurance Company, Novis Versicherungsgesellschaft, Novis Compagnia di Assicurazioni, Novis Poisťovňa a.s. a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag an Údarás Eorpach um Árachas agus Pinsin Cheirde (ÚEÁPC) a íoc, cé is moite de na costais a bhaineann leis na hiarratais ar idiragairt.
4.      Ordaítear do Novis Insurance Company, Novis Versicherungsgesellschaft, Novis Compagnia di Assicurazioni, Novis Poisťovňa, do ÚEÁPC, do Phoblacht na Slóvaice agus don Choimisiún a gcostais féin a bhaineann leis na hiarratais ar idiragairt a íoc.
Arna dhéanamh i Lucsamburg an 23 Bealtaine 2025.
Cláraitheoir
Uachtarán
V. Di Bucci
K. Kowalik-Bańczyk
*      Teanga an cháis: an Béarla.