61994C0138
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
CARL OTTO LENZ
της 16ης Νοεμβρίου 1995 (
*1
)
1.
Η παρούσα διαδικασία αναγνωρίσεως παραβάσεως κράτους κινήθηκε από την Επιτροπή κατά της Ιρλανδίας, με αυτήν δε η Επιτροπή ζητεί
1)
να διαπιστωθεί ότι η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 91/496/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991 (
1
), για τον καθορισμό των βασικών αρχών σχετικά με την οργάνωση των κτηνιατρικών ελέγχων των ζώων προελεύσεως τρίτων χωρών που εισάγονται στην Κοινότητα και περί τροποποιήσεως των οδηγιών 89/662/ΕΟΚ (
2
), 90/425/ΕΟΚ (
3
) και 90/675/ΕΟΚ (
4
), ιδίως από το άρθρο 30, και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθόσον δεν εξέδωσε τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία αυτή, και/ή καθόσον δεν πληροφόρησε αμέσως την Επιτροπή σχετικά
2)
να καταδικαστεί η Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
2.
Κατά το άρθρο 30 της οδηγίας 91/496, τα κράτη μέλη έπρεπε να εκδώσουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις το αργότερο έως την 1 Ιουλίου 1992, προκειμένου να συμμορφωθούν με την οδηγία και να πληροφορήσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
3.
Επειδή η Επιτροπή δεν έλαβε καμία πληροφορία περί ενδεχομένης μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο εκ μέρους του κράτους μέλους, κίνησε με το από 14 Οκτωβρίου 1992 έγγραφο οχλήσεως τη διαδικασία αναγνωρίσεως παραβάσεως κράτους μέλους. Στο έγγραφο οχλήσεως δεν δόθηκε απάντηση. Κατόπιν αυτού, η Επιτροπή διατύπωσε στις 11 Μαΐου 1993 αιτιολογημένη γνώμη. Με έγγραφο της μόνιμης αντιπροσωπείας της Ιρλανδίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, της 15ης Ιουλίου 1993, η Ιρλανδία γνωστοποίησε στην Επιτροπή ότι η διαδικασία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο βρίσκεται σε εξέλιξη. Επειδή η περάτωση της διαδικασίας δεν ανακοινώθηκε στην Επιτροπή, αυτή άσκησε στις 14 Απριλίου 1994 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Ιρλανδία αμύνθηκε κατά της αιτιάσεως της προσφυγής παραπέμποντας στο γεγονός ότι, με την κανονιστική απόφαση (statutory instrument) αριθ. 255 του 1994, υπογραφείσα από τον Ιρλανδό Υπουργό Γεωργίας στις 26 Ιουλίου 1994, η Ιρλανδία μετέφερε την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο εκτός των σχετικών με τους ιχθείς και τα αλιευτικά προϊόντα ρυθμίσεων.
4.
Είναι βέβαιον ότι, έως τη λήξη της ταχθείσας από την Επιτροπή προθεσμίας, δεν είχε ακόμη πραγματοποιηθεί πλήρης μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.
5.
Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό το αίτημα της προσφυγής της Επιτροπής λόγω μη μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
6.
Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
Πρόταση
7.
Ως αποτέλεσμα των προεκτεθεισών σκέψεων προτείνω την ακόλουθη απόφαση:
1)
Η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 91/496/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, για τον καθορισμό των βασικών αρχών σχετικά με την οργάνωση των κτηνιατρικών ελέγχων των ζώων προελεύσεως τρίτων χωρών που εισάγονται στην Κοινότητα και περί τροποποιήσεως των οδηγιών 89/662/ΕΟΚ, 90/425/ΕΟΚ και 90/675/ΕΟΚ, ιδίως από το άρθρο 30, και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθόσον δεν εξέδωσε τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία αυτή, και/ή καθόσον δεν πληροφόρησε αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
2)
Η Ιρλανδία φέρει τα δικαστικά έξοδα.
(
*1
)	Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γερμανική.
(
1
)	EE L 268, σ.56.
(
2
)	EE L 395, σ. 13.
(
3
)	EE L 224, σ.29.
(
4
)	EE L 373, σ. 1.