ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα)
της 15ης Σεπτεμβρίου 2016 (*)
«Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών – Διαδικασία διαγωνισμού – Παροχή εξωτερικών υπηρεσιών για ανάπτυξη, μελέτες και υποστήριξη πληροφοριακών συστημάτων (ESP DESIS III) – Κατάταξη προσφέροντος στο πλαίσιο διαδικασίας με σύστημα προτεραιότητας – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Ασυνήθιστα χαμηλές προσφορές – Αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού – Εξωσυμβατική ευθύνη»
Στην υπόθεση T-698/14,
European Dynamics Luxembourg SA, με έδρα το Ettelbrück (Λουξεμβούργο),
Ευρωπαϊκή Δυναμική – Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE, με έδρα την Αθήνα (Ελλάδα),
εκπροσωπούμενες, αρχικώς, από τον Β. Χριστιανό, τον Ι. Αμπαζή και τη Μ. Σφυρή και, στη συνέχεια, από τη Μ. Σφυρή, δικηγόρους,
προσφεύγουσες-ενάγουσες,
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από τις S. Delaude και S. Lejeune, επικουρούμενες αρχικώς από την Ε. Πετρίτση, την Ε. Ρούσσου και τον Κ. Αδαμαντόπουλο και, στη συνέχεια, από την Ε. Ρούσσου και τον Κ. Αδαμαντόπουλο, δικηγόρους,
καθής-εναγομένης,
με αντικείμενο, αφενός, αίτημα βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής να κατατάξει στην τέταρτη και τρίτη θέση κατά το σύστημα της προτεραιότητας τις προσφορές που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 3 του διαγωνισμού DIGIT/R2/PO/2013/029 – ESP DESIS III με αντικείμενο την «παροχή εξωτερικών υπηρεσιών για ανάπτυξη, μελέτες και υποστήριξη πληροφοριακών συστημάτων» (EE 2013/S 19‑0380314) και να απορρίψει την προσφορά τους για το τμήμα υπ’ αριθ. 2 του εν λόγω διαγωνισμού και, αφετέρου, αίτημα βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ για την αποκατάσταση της ζημίας που φέρονται να υπέστησαν οι προσφεύγουσες-ενάγουσες,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
συγκείμενο από τους S. Frimodt Nielsen, πρόεδρο, F. Dehousse και A. M. Collins (εισηγητή), δικαστές,
γραμματέας: Σ. Σπυροπούλου, υπάλληλος διοικήσεως,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 14ης Απριλίου 2016,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Ιστορικό της διαφοράς
1        Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες, European Dynamics Luxembourg SA και Ευρωπαϊκή Δυναμική – Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής AE [στο εξής: προσφεύγουσες], δραστηριοποιούνται στον τομέα των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας.
2        Στις 12 Νοεμβρίου 2013 η Γενική Διεύθυνση (ΓΔ) «Πληροφορική» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δημοσίευσε προκήρυξη διαγωνισμού στο Συμπλήρωμα της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2013/S 219-0380314) (στο εξής: προκήρυξη διαγωνισμού), με τα στοιχεία DIGIT/R2/PO/2013/029 – ESP DESIS III, για την «παροχή εξωτερικών υπηρεσιών για ανάπτυξη, μελέτες και υποστήριξη πληροφοριακών συστημάτων» (στο εξής: διαγωνισμός).
3        Στην προκήρυξη του διαγωνισμού προβλεπόταν η κατανομή των επίμαχων υπηρεσιών πληροφορικής, από απόψεως χρονοδιαγράμματος και διατιθέμενων μέσων, σε τέσσερα τμήματα, και συγκεκριμένα:
–        στο τμήμα υπ’ αριθ. 1, σχετικό με την ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων·
–        στο τμήμα υπ’ αριθ. 2, σχετικό με τον σχεδιασμό, την αξιολόγηση, την ποιότητα και την ασφάλεια των πληροφοριακών συστημάτων·
–        στο τμήμα υπ’ αριθ. 3, σχετικό με την υποστήριξη και τη βοήθεια για πληροφοριακά συστήματα·
–        στο τμήμα υπ’ αριθ. 4, σχετικό με την ανάπτυξη, μελέτες και την υποστήριξη πληροφοριακών συστημάτων, εκτός έδρας.
4        Επιπλέον πληροφορίες και πρόσθετες διευκρινίσεις για τον διαγωνισμό περιλαμβάνονταν στη συγγραφή υποχρεώσεων στην οποία παρέπεμπε η προκήρυξη του διαγωνισμού (στο εξής: συγγραφή υποχρεώσεων).
5        Στην προκήρυξη του διαγωνισμού και στη συγγραφή υποχρεώσεων επισημαινόταν ότι κάθε τμήμα αποτελούσε χωριστή σύμβαση, αυτοτελή και διακριτή από τα λοιπά τμήματα. Επίσης, προβλεπόταν ότι, για καθένα από τα τμήματα αυτά, θα υπογράφονταν, σύμφωνα με σύστημα προτεραιότητας, διαδοχικές συμβάσεις-πλαίσια με τους τρεις κατ’ ανώτατο όριο επικρατέστερους προσφέροντες για τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3, και με τους πέντε κατ’ ανώτατο όριο επικρατέστερους προσφέροντες για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 4, των οποίων οι προσφορές θα κρίνονταν ως πλέον συμφέρουσες από οικονομικής απόψεως με βάση τα κριτήρια που ορίζονταν ειδικότερα στη συγγραφή υποχρεώσεων. Στη συγγραφή αυτή διευκρινιζόταν ότι η διάρκεια της συμβάσεως-πλαισίου ήταν διετής, με δυνατότητα παρατάσεως έως και δύο φορές, για ένα έτος κάθε φορά. Κύριοι τόποι εκπληρώσεως της παροχής ήταν, ιδίως, οι Βρυξέλλες (Βέλγιο), το Λουξεμβούργο (Λουξεμβούργο), η Ispra (Ιταλία), η Σεβίλλη (Ισπανία) και η Καρλσρούη (Γερμανία). Στον πίνακα που περιλαμβανόταν στο σημείο 5.4 της συγγραφής υποχρεώσεων διευκρινιζόταν ότι άνω του 85 % των υπηρεσιών θα παρέχονταν στο Βέλγιο και στο Λουξεμβούργο, εκ των οποίων 75 % στις Βρυξέλλες.
6        Κατά τη συγγραφή υποχρεώσεων, κάθε προσφέρων μπορούσε να υποβάλει χωριστές προσφορές για ένα ή περισσότερα τμήματα.
7        Όσον αφορά την τεχνική αξιολόγηση, για καθένα από τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 έως 3, η συγγραφή υποχρεώσεων όριζε, στο σημείο 6.3.1, τέσσερα κριτήρια αναθέσεως.
8        Όσον αφορά την οικονομική αξιολόγηση, το σημείο 6.3.2 της συγγραφής υποχρεώσεων παρέπεμπε στο ερωτηματολόγιο που ήταν προσαρτημένο στην εν λόγω συγγραφή και προέβλεπε ειδικό έντυπο τιμολογήσεως. Το ερωτηματολόγιο αυτό περιλάμβανε τρεις κατηγορίες προσωπικού (1 έως 3) οι οποίες διαρθρώνονταν περαιτέρω σε έξι επίπεδα (0 έως 5) αναλόγως της πείρας και της εκπαιδεύσεως του προσωπικού και του τόπου παροχής των προτεινόμενων για κάθε τμήμα υπηρεσιών, και συγκεκριμένα αναλόγως του αν τόπος παροχής των υπηρεσιών ήταν οι Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο, η Ispra ή άλλος τόπος. Επίσης, διευκρινιζόταν ότι η διαφορά των προτεινόμενων τιμών για την κατηγορία 1 και την κατηγορία 2 έπρεπε να κυμαίνεται μεταξύ 30 % και 40 % και, όσον αφορά τις προτεινόμενες τιμές για την κατηγορία 1 και για την κατηγορία 3, μεταξύ 60 % και 80 %. Επιπλέον, επισημαινόταν ότι η διαφορά των προτεινόμενων τιμών για δύο διαδοχικά επίπεδα εντός κάθε κατηγορίας έπρεπε να είναι της τάξεως του 10 %. Τέλος, διευκρινιζόταν ότι οι προτεινόμενες τιμές έπρεπε να περιλαμβάνουν το σύνολο των εξόδων. Η συγγραφή υποχρεώσεων εφιστούσε επίσης την προσοχή των προσφερόντων στους κανόνες περί ασυνήθιστα χαμηλών προσφορών, μέσω παραπομπής στο άρθρο 151 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 1268/2012 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης (ΕΕ 2012, L 362, σ. 1, στο εξής: εκτελεστικός κανονισμός).
9        Κατά τη συγγραφή υποχρεώσεων, κάθε προσφορά θα αποτελούσε αντικείμενο αξιολογήσεως προκειμένου να ελεγχθεί κατά πόσον ανταποκρινόταν στις οριζόμενες απαιτήσεις· θα επιλεγόταν δε η προσφορά η οποία θα παρουσίαζε τη βέλτιστη σχέση ποιότητας-τιμής, βάσει συγκεκριμένου μαθηματικού τύπου. Από τον τύπο αυτό προκύπτει ότι η ποιότητα, όπως θα βαθμολογούνταν κατόπιν του σταδίου της τεχνικής αξιολογήσεως, είχε συντελεστή 60 % και η τιμή, όπως θα βαθμολογούνταν κατόπιν του σταδίου της οικονομικής αξιολογήσεως, είχε συντελεστή 40 % (σημείο 6.4 της συγγραφής υποχρεώσεων).
10      Κατόπιν της δημοσιεύσεως της προκηρύξεως, οι προσφεύγουσες υπέβαλαν στις 27 Ιανουαρίου 2014, ως μέλη κοινοπραξίας με δύο άλλες εταιρίες, προσφορές για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 έως 3. Η υπό κρίση προσφυγή-αγωγή [στο εξής: προσφυγή] αφορά μόνο τα τμήματα αυτά.
11      Με έγγραφο της 11ης Ιουλίου 2014, ανακοινώθηκε στις προσφεύγουσες το αποτέλεσμα της διαδικασίας του διαγωνισμού για το τμήμα υπ’ αριθ. 1. Με το έγγραφο αυτό, η Επιτροπή τις ενημέρωνε ότι η προσφορά τους κατετάγη στην τέταρτη θέση κατά το εφαρμοζόμενο για το τμήμα υπ’ αριθ. 1 σύστημα προτεραιότητας (στο εξής: πρώτη προσβαλλόμενη απόφαση). Το παράρτημα του εγγράφου αυτού περιείχε πληροφορίες σχετικά με την αξιολόγηση της προσφοράς των προσφευγουσών, ιδίως περίληψη της τεχνικής και οικονομικής αξιολογήσεως.
12      Με δύο έγγραφα της 31ης Ιουλίου 2014, ανακοινώθηκε στις προσφεύγουσες το αποτέλεσμα της διαδικασίας του διαγωνισμού για τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3. Στα έγγραφα αυτά, η Επιτροπή επισήμαινε ότι, όσον αφορά το τμήμα υπ’ αριθ. 2, η προσφορά των προσφευγουσών δεν είχε συμπεριληφθεί στις τρεις καλύτερες προσφορές που επελέγησαν για την κατάρτιση συμβάσεως-πλαισίου για το επίμαχο τμήμα (στο εξής: δεύτερη προσβαλλόμενη απόφαση) και ότι η προσφορά τους για το τμήμα υπ’ αριθ. 3 είχε καταταγεί στην τρίτη θέση βάσει του εφαρμοζόμενου για το τμήμα αυτό συστήματος προτεραιότητας (στο εξής: τρίτη προσβαλλόμενη απόφαση). Στο παράρτημα των δύο εγγράφων αυτών περιλαμβάνονταν πληροφορίες σχετικά με την αξιολόγηση των προσφορών των προσφευγουσών, ιδίως περιλήψεις της τεχνικής και οικονομικής αξιολογήσεως.
13      Με έγγραφα της 11ης (για το τμήμα υπ’ αριθ. 1) και της 31ης (για τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3) Ιουλίου 2014, οι προσφεύγουσες ζήτησαν από την Επιτροπή συμπληρωματικές πληροφορίες. Επιπλέον, οι προσφεύγουσες ζήτησαν να πραγματοποιηθεί ενημερωτική συνάντηση και, όσον αφορά τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3, την αναστολή της υπογραφής των συμβάσεων έως ότου οι προσφεύγουσες εξετάσουν τις πληροφορίες που ζήτησαν και υποβάλουν παρατηρήσεις επ’ αυτών.
14      Με έγγραφα της 25ης Ιουλίου (για το τμήμα υπ’ αριθ. 1) και της 8ης Αυγούστου 2014 (για τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3), η Επιτροπή απέστειλε στις προσφεύγουσες πληροφορίες σχετικά με τους προσφέροντες των οποίων οι προσφορές επελέγησαν και, ιδίως, αποσπάσματα σχετικά με την τεχνική αξιολόγηση των προσφορών τους. Στα δύο έγγραφα της 8ης Αυγούστου 2014, η Επιτροπή επισήμανε ότι η εξέταση των πλεονεκτημάτων των προσφορών που επελέγησαν σε σχέση με τις προσφορές των προσφευγουσών μπορούσε να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο ενημερωτικής συναντήσεως, για την οποία προτάθηκαν δύο εναλλακτικές ημερομηνίες. Επίσης, η Επιτροπή επισήμανε ότι εκλάμβανε το αίτημα αναστολής της υπογραφής των συμβάσεων για τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3 ως αίτημα αναστολής δυνάμει του άρθρου 171, παράγραφος 1, τέταρτο εδάφιο, του εκτελεστικού κανονισμού.
15      Με έγγραφα της 6ης Αυγούστου (για το τμήμα υπ’ αριθ. 1) και της 21ης Αυγούστου 2014 (για τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3), οι προσφεύγουσες διατύπωσαν παρατηρήσεις ως προς τις προσφορές που έλαβαν τις πρώτες θέσεις στην οριστική κατάταξη κατά το σύστημα της προτεραιότητας για κάθε τμήμα και ζήτησαν συμπληρωματικές διευκρινίσεις από την Επιτροπή, ιδίως όσον αφορά την οικονομική αξιολόγηση των προσφορών αυτών και το ζήτημα του αν οι προταθείσες τιμές ήταν ασυνήθιστα χαμηλές.
16      Η Επιτροπή απάντησε στις παρατηρήσεις των προσφευγουσών ως προς τις προσφορές που έλαβαν τις πρώτες θέσεις στην οριστική κατάταξη κατά το σύστημα της προτεραιότητας για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 3, με έγγραφα της 6ης και της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 αντιστοίχως. Όσον αφορά τις τιμές που προτάθηκαν από τους εν λόγω προσφέροντες, επισήμανε ότι οι τιμές αυτές δεν παρίσταντο, αυτές καθεαυτές, χαμηλές, δεδομένου ότι οι αποκλίσεις μεταξύ των μέσων όρων των τιμών των προσφορών αυτών δεν υπερέβαιναν ποσοστό 10 έως 20 %. Επίσης, διευκρίνισε ότι τέτοιες αποκλίσεις μπορούσαν να εξηγηθούν από τις διαφορές που υφίστανται στα συστήματα διαχειρίσεως, στο επίπεδο πείρας και στις μεθόδους παροχής υπηρεσιών των διαφόρων προσφερόντων. Επιπλέον, επισημαινόταν ότι ο υπολογισμός, με βάση τις προταθείσες τιμές, των αντίστοιχων μηνιαίων μισθών δεν οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι το επίπεδό τους ήταν ασυνήθιστα χαμηλό σε σύγκριση με το επίπεδο των μισθών του προσωπικού της βελγικής ομοσπονδιακής διοικήσεως που είναι επιφορτισμένο με παρόμοια καθήκοντα. Κατά την Επιτροπή, στον βαθμό που οι προσφορές δεν παρίσταντο ασυνήθιστα χαμηλές, δεν υπήρχε λόγος να ληφθούν άλλα μέτρα στο πλαίσιο της οικονομικής αξιολογήσεως. Εξάλλου, η Επιτροπή επισήμανε ότι η βαθμολογία που έλαβαν οι προσφορές οι οποίες επικράτησαν στην τελική κατάταξη ανταποκρινόταν επακριβώς στην ποιότητα των προτεινόμενων υπηρεσιών.
17      Στις 25 Ιουλίου και στις 12 Σεπτεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκαν δύο συναντήσεις της Επιτροπής με τους εκπροσώπους των προσφευγουσών με αντικείμενο συζητήσεως, αντιστοίχως, τα αποτελέσματα της αξιολογήσεως των προσφορών που αυτές υπέβαλαν, αφενός, για το τμήμα αριθ. 1, και, αφετέρου, για τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3.
18      Με έγγραφο της 22ας Σεπτεμβρίου 2014, η Επιτροπή απάντησε στα επιχειρήματα που διατύπωσαν οι προσφεύγουσες με το από 21 Αυγούστου 2014 έγγραφό τους όσον αφορά τις προσφορές που έλαβαν τις πρώτες θέσεις στην οριστική κατάταξη κατά το σύστημα της προτεραιότητας για το τμήμα υπ’ αριθ. 2. Επισήμανε ότι ο μέσος όρος των τιμών που προτάθηκαν με τις προσφορές που επικράτησαν στην τελική κατάταξη ήταν χαμηλότερος μόνο κατά 7 % από τις τιμές που πρότειναν οι προσφεύγουσες και ότι, όσον αφορά ειδικά μία από τις προβλεπόμενες κατηγορίες, ο μέσος όρος των τιμών της προσφοράς ενός από τους προσφέροντες που αναδείχθηκαν ανάδοχοι ήταν ανώτερη από τις τιμές που πρότειναν οι προσφεύγουσες. Υπό τις συνθήκες αυτές, κατά την Επιτροπή, δεν υπήρχε λόγος να γίνει δεκτό ότι οι τιμές που προτάθηκαν με τις επίμαχες προσφορές ήταν ασυνήθιστα χαμηλές και, ως εκ τούτου, να ληφθούν άλλα μέτρα στο πλαίσιο της οικονομικής αξιολογήσεως. Επίσης διευκρίνισε ότι η βαθμολογία που έλαβαν οι προσφορές που επικράτησαν στην τελική κατάταξη ανταποκρινόταν επακριβώς στην ποιότητα των προτεινόμενων υπηρεσιών.
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
19      Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 19 Σεπτεμβρίου 2014, οι προσφεύγουσες άσκησαν την υπό κρίση προσφυγή.
20      Οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις του Γενικού Δικαστηρίου κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 14ης Απριλίου 2016.
21      Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να ακυρώσει την πρώτη, τη δεύτερη και την τρίτη προσβαλλόμενη απόφαση (στο εξής, από κοινού: προσβαλλόμενες αποφάσεις)·
–        να υποχρεώσει την Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστησαν λόγω απώλειας της ευκαιρίας να καταταγούν στην πρώτη θέση για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 έως 3, την οποία υπολογίζουν σε 1 400 000 ευρώ (800 000 ευρώ για το τμήμα υπ’ αριθ. 1, 400 000 ευρώ για το τμήμα υπ’ αριθ. 2 και 200 000 ευρώ για το τμήμα υπ’ αριθ. 3), πλέον τόκων από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως·
–        να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
22      Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να απορρίψει το αίτημα ακυρώσεως των προσβαλλομένων αποφάσεων ως εν μέρει απαράδεκτο και, εν πάση περιπτώσει, ως αβάσιμο στο σύνολό του·
–        να απορρίψει το αίτημα αποζημιώσεως ως αβάσιμο·
–        να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
Επί του αιτήματος ακυρώσεως των προσβαλλομένων αποφάσεων
23      Προς στήριξη του ακυρωτικού αιτήματός τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως οι οποίοι αφορούν, ο πρώτος, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως όσον αφορά την τεχνική αξιολόγηση των προσφορών τους, ο δεύτερος, παράβαση του κανονισμού (ΕΕ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ 2012, L 298, σ. 1, στο εξής: δημοσιονομικός κανονισμός), και του εκτελεστικού κανονισμού, όσον αφορά την εξέταση των ασυνήθιστα χαμηλών προσφορών, και, ο τρίτος, παραβίαση της αρχής του ελεύθερου ανταγωνισμού, κατά το μέρος που οι προβλεπόμενες από τη συγγραφή υποχρεώσεων απαιτήσεις σχετικά με το τυποποιημένο έντυπο τιμολογήσεως που έπρεπε να χρησιμοποιήσουν οι προσφέροντες εμπόδισαν την ελεύθερη διαμόρφωση των οικονομικών προσφορών.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
24      Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, εν συνόψει, ότι, όσον αφορά ορισμένα επιμέρους κριτήρια αναθέσεως, οι παρατηρήσεις επί της βαθμολογίας που συγκέντρωσαν οι προσφορές τους για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 έως 3 δεν τους παρείχαν τη δυνατότητα να κατανοήσουν τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε η βαθμολογία αυτή ούτε τα χαρακτηριστικά και τα σχετικά πλεονεκτήματα των προσφορών που επελέγησαν.
25      Η Επιτροπή υποστηρίζει, εν συνόψει, ότι τήρησε την υποχρέωση αιτιολογήσεως και ότι οι προσφεύγουσες, με τις αιτιάσεις τους, αμφισβητούν, στην πραγματικότητα, την ορθότητα της βαθμολογίας που συγκέντρωσαν οι προσφορές τους, ζήτημα το οποίο άπτεται της ουσιαστικής νομιμότητας των αποφάσεων αυτών.
26      Υπενθυμίζεται καταρχάς ότι η Επιτροπή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως ως προς τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνει υπόψη προκειμένου να αποφασίσει τη σύναψη συμβάσεως κατόπιν διαγωνισμού. Επομένως, ο δικαστικός έλεγχος που διενεργείται επί της ασκήσεως της εξουσίας αυτής πρέπει να περιορίζεται στην εξέταση της τηρήσεως των κανόνων διαδικασίας και αιτιολογήσεως, της ακριβούς διαπιστώσεως των πραγματικών περιστατικών, της ελλείψεως πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως και της καταχρήσεως εξουσίας (βλ. απόφαση της 3ης Μαρτίου 2011, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, T-589/08, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2011:73, σκέψη 24 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία)
27      Επισημαίνεται επίσης ότι, όταν η Επιτροπή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, η τήρηση, στο πλαίσιο διοικητικών διαδικασιών, των εγγυήσεων που παρέχει η έννομη τάξη της Ένωσης έχει θεμελιώδη σημασία. Στις εγγυήσεις αυτές καταλέγεται, μεταξύ άλλων, η υποχρέωση του αρμόδιου οργάνου να αιτιολογεί επαρκώς τις αποφάσεις του. Μόνον κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν τα δικαιοδοτικά όργανα της Ένωσης να ελέγξουν αν συντρέχουν τα πραγματικά και τα νομικά στοιχεία από τα οποία εξαρτάται η άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως (αποφάσεις της 21ης Νοεμβρίου 1991, Technische Universität München, C‑269/90, EU:C:1991:438, σκέψη 14, και της 9ης Σεπτεμβρίου 2010, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, T‑387/08, EU:T:2010:377, σκέψη 31).
28      Εξάλλου, η υποχρέωση αιτιολογήσεως πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή του ο προσφεύγων κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής, εξυπακουομένου, πάντως, ότι το οικείο θεσμικό όργανο δεν επιτρέπεται να αντικαθιστά την αρχική με όλως νέα αιτιολογία (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 20ής Μαΐου 2009, VIP Car Solutions κατά Κοινοβουλίου, T‑89/07, EU:T:2009:163, σκέψη 73 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
29      Επομένως, όταν το εμπλεκόμενο θεσμικό όργανο παρέχει συμπληρωματικές πληροφορίες κατόπιν αιτήματος πρόσθετων εξηγήσεων υποβληθέντος από διάδικο όσον αφορά ορισμένη απόφαση, πριν από την άσκηση της προσφυγής, αλλά μετά την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 161, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού, οι πληροφορίες αυτές μπορούν να ληφθούν υπόψη για την εξέταση της επάρκειας της αιτιολογίας στη συγκεκριμένη περίπτωση, εφόσον περιορίζονται στην παροχή επιπλέον λεπτομερειών όσον αφορά την αρχική αιτιολογία και στηρίζονται σε πραγματικά και νομικά στοιχεία υφιστάμενα κατά την ημερομηνία της εν λόγω αποφάσεως (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση της 15ης Οκτωβρίου 2013, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, T-474/10, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2013:528, σκέψεις 78 και 79).
30      Εξάλλου, η υποχρέωση αιτιολογήσεως αποτελεί ουσιώδη τύπο που πρέπει να διακρίνεται από το ζήτημα του βασίμου της αιτιολογίας, δεδομένου ότι το ζήτημα αυτό αφορά την ουσιαστική νομιμότητα της επίδικης πράξεως (βλ. απόφαση της 22ας Μαΐου 2012, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, T-236/09, EU:T:2012:127, σκέψη 76 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
31      Όσον αφορά την απόφαση περί απορρίψεως προσφοράς υποβληθείσας από προσφέροντα στο πλαίσιο διαδικασίας για τη σύναψη δημόσιας συμβάσεως υπηρεσιών, από το άρθρο 113, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού και από το άρθρο 161 του εκτελεστικού κανονισμού προκύπτει ότι η αναθέτουσα αρχή εκπληρώνει την υποχρέωση αιτιολογήσεως εφόσον, καταρχάς, προβαίνει αμέσως σε απλή ενημέρωση των μη επιλεγέντων προσφερόντων για την απόρριψη της προσφοράς τους και, εν συνεχεία, γνωστοποιεί στους προσφέροντες που πληρούν τα κριτήρια επιλογής χωρίς να εμπίπτουν σε κάποια περίπτωση αποκλεισμού και έχουν υποβάλει ρητό αίτημα τα χαρακτηριστικά και τα σχετικά πλεονεκτήματα της προσφοράς που επελέγη, καθώς και το όνομα του αναδόχου εντός δεκαπέντε ημερών από την παραλαβή γραπτού αιτήματος [βλ., υπ’ αυτή την έννοια, απόφαση της 5ης Νοεμβρίου 2014, Computer Resources International (Luxembourg) κατά Επιτροπής, T‑422/11, EU:T:2014:927, σκέψη 26 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
32      Αντιθέτως, δεν μπορεί να απαιτηθεί από την αναθέτουσα αρχή να διαβιβάσει σε προσφέροντα του οποίου η προσφορά δεν επελέγη, αφενός, πέραν των λόγων απορρίψεως της προσφοράς, επισταμένη συνοπτική έκθεση του τρόπου κατά τον οποίο κάθε επιμέρους στοιχείο της προσφοράς του συνεκτιμήθηκε κατά την αξιολόγησή της και, αφετέρου, στο πλαίσιο της ανακοινώσεως των χαρακτηριστικών και σχετικών πλεονεκτημάτων της επιλεγείσας προσφοράς, ενδελεχή συγκριτική εξέταση της επιλεγείσας προσφοράς και της προσφοράς του μη επιλεγέντος προσφέροντος (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, διατάξεις της 20ής Σεπτεμβρίου 2011, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, C‑561/10 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2011:598, σκέψη 27· της 29ης Νοεμβρίου 2011, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, C-235/11 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2011:791, σκέψεις 50 και 51, και απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 2012, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, C‑629/11 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2012:617, σκέψη 21).
33      Η πρακτική αυτή συνάδει με τον σκοπό της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που καθιερώνει το άρθρο 296 ΣΛΕΕ, σύμφωνα με τον οποίο από την αιτιολογία πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο η συλλογιστική του οργάνου που εξέδωσε την πράξη, ώστε, αφενός, να παρέχεται η δυνατότητα στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη του μέτρου προκειμένου να είναι σε θέση να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους, και, αφετέρου, στα δικαιοδοτικά όργανα να ασκούν τον έλεγχό τους (βλ. απόφαση της 22ας Απριλίου 2015, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Frontex, T‑554/10, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:224, σκέψη 50 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
34      Υπό το πρίσμα των ανωτέρω εκτιμήσεων πρέπει να εξεταστεί αν η Επιτροπή ανταποκρίθηκε στην υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει σε σχέση με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις.
35      Εν προκειμένω, η Επιτροπή, με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, οι οποίες κοινοποιήθηκαν με τα έγγραφα της 11ης (πρώτη προσβαλλόμενη απόφαση) και της 31ης Ιουλίου 2014 (δεύτερη και τρίτη προσβαλλόμενη απόφαση), ενημέρωσε τις προσφεύγουσες ότι οι προσφορές τους για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 3 κατετάγησαν, αντιστοίχως, στην τέταρτη θέση και στην τρίτη θέση κατά το σύστημα της προτεραιότητας και, επομένως, επελέγησαν για την υπογραφή συμβάσεως-πλαισίου σχετικά με τα τμήματα αυτά και ότι η προσφορά τους για το τμήμα υπ’ αριθ. 2, δεδομένου ότι δεν κατετάγη μεταξύ των τριών πρώτων προσφορών, δεν μπορούσε να επιλεγεί. Η Επιτροπή επισύναψε στα έγγραφα αυτά, για κάθε τμήμα, κείμενο με αποδέκτη την κοινοπραξία στην οποία μετείχαν οι προσφεύγουσες, που περιείχε πίνακα στον οποίο αναγράφονταν η μέση και η συνολική βαθμολογία που συγκέντρωσε η προσφορά της εν λόγω κοινοπραξίας για το επίμαχο τμήμα καθώς και παρατηρήσεις προς δικαιολόγηση της βαθμολογίας αυτής σε σχέση με κάθε κριτήριο και κάθε επιμέρους κριτήριο τόσο της τεχνικής όσο και της οικονομικής αξιολογήσεως.
36      Η Επιτροπή, σε απάντηση των αιτημάτων συμπληρωματικών πληροφοριών που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες στις 11 και 31 Ιουλίου 2014, απέστειλε, αντιστοίχως, στις 25 Ιουλίου (όσον αφορά το τμήμα υπ’ αριθ. 1) και στις 8 Αυγούστου 2014 (όσον αφορά τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3), εντός δεκαπενθημέρου σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 161, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού, έγγραφα στα οποία αναγράφονταν τα ονόματα των κοινοπραξιών των οποίων οι προσφορές επελέγησαν για τα προαναφερθέντα τμήματα καθώς και οι επωνυμίες των μετεχουσών εταιριών. Επίσης, καθένα από τα έγγραφα αυτά περιλάμβανε πίνακα με τη βαθμολογία καθεμίας από τις προσφορές που επελέγησαν για τα σχετικά τμήματα και τη βαθμολογία των προσφευγουσών στο πλαίσιο της τεχνικής αξιολογήσεως βάσει καθενός από τα κριτήρια αξιολογήσεως. Εξάλλου, στα έγγραφα αυτά περιλαμβάνονταν, επίσης υπό μορφή πίνακα, οι βαθμολογίες που έλαβαν οι επιλεγείσες προσφορές βάσει καθενός από τα επιμέρους κριτήρια αξιολογήσεως και οι παρατηρήσεις της επιτροπής αξιολογήσεως σχετικά με τους λόγους που στηρίζουν τις βαθμολογίες αυτές. Επιπλέον, για κάθε τμήμα, παρατίθεντο σε πίνακα οι μέσες τιμές που προτάθηκαν με καθεμία από τις επιλεγείσες προσφορές και με τις προσφορές των προσφευγουσών, όπως οι τιμές αυτές προέκυψαν κατόπιν της οικονομικής αξιολογήσεως. Τέλος, για κάθε τμήμα, περιλαμβάνονταν σε πρόσθετο πίνακα τα στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή του τύπου για τον υπολογισμό της σχέσεως ποιότητας-τιμής καθώς και τα αποτελέσματα του εν λόγω υπολογισμού, για καθεμία από τις επιλεγείσες προσφορές.
37      Επομένως, πρώτον, με τη γνωστοποίηση των περιλαμβανόμενων στις προσβαλλόμενες αποφάσεις λεπτομερών πληροφοριών σχετικά με τις προσφορές που αυτές υπέβαλαν, οι προσφεύγουσες είχαν τη δυνατότητα να κατανοήσουν τη βαθμολογία σε σχέση με κάθε κριτήριο και κάθε επιμέρους κριτήριο τεχνικής αξιολογήσεως των προσφορών τους για τα τρία επίμαχα τμήματα, τα στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη κατά την οικονομική αξιολόγηση των προσφορών τους καθώς και τα μόρια με τα οποία βαθμολογήθηκαν οι προσφορές αυτές και, βάσει των παρατηρήσεων της επιτροπής αξιολογήσεως που περιλαμβάνονταν στο απόσπασμα της σχετικής εκθέσεως, τους λόγους στους οποίους στηρίχθηκε η ως άνω βαθμολογία και η αξιολόγηση στο σύνολό της.
38      Δεύτερον, με τη γνωστοποίηση, μέσω των εγγράφων της 25ης Ιουλίου και της 8ης Αυγούστου 2014 που απεστάλησαν σε απάντηση του υποβληθέντος από τις προσφεύγουσες αιτήματος συμπληρωματικών πληροφοριών, των λεπτομερών πληροφοριών σχετικά με τις προσφορές που επελέγησαν και κατετάγησαν σε καλύτερη θέση από τις προσφορές των προσφευγουσών, οι προσφεύγουσες έλαβαν γνώση της βαθμολογίας των εν λόγω προσφορών, βάσει των κριτηρίων και των επιμέρους κριτηρίων τεχνικής αξιολογήσεως, καθώς και των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη κατά την οικονομική αξιολόγηση των προσφορών αυτών. Επίσης, μέσω των αποσπασμάτων της εκθέσεως της επιτροπής αξιολογήσεως, τα οποία προσαρτήθηκαν στα έγγραφα αυτά υπό μορφή πίνακα, οι προσφεύγουσες επίσης έλαβαν γνώση, μεταξύ άλλων, των λόγων στους οποίους στηρίχθηκε η βαθμολογία αυτή.
39      Τρίτον, από τον συνδυασμό των πληροφοριών που παρασχέθηκαν με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις και με τα έγγραφα της 25ης Ιουλίου και της 8ης Αυγούστου 2014 προκύπτει ότι οι προσφεύγουσες έλαβαν γνώση, μεταξύ άλλων, των σημείων των προσφορών τους ως προς τα οποία υπερτερούσαν ή υστερούσαν έναντι των λοιπών επιλεγεισών προσφορών που κατετάγησαν σε καλύτερη θέση, καθώς και των λόγων της κατατάξεως αυτής και, όσον αφορά τις προσφορές για το τμήμα υπ’ αριθ. 2, των λόγων απορρίψεως της προσφοράς τους.
40      Επομένως, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή παρέσχε στις προσφεύγουσες, εντός των οριζόμενων προθεσμιών, τις πληροφορίες που διαλαμβάνονται στο άρθρο 113, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού και στο άρθρο 161 του εκτελεστικού κανονισμού.
41      Επίσης, υπενθυμίζεται ότι η απόφαση περί κατατάξεως των προσφορών των προσφευγουσών στην τέταρτη και στην τρίτη θέση, αντιστοίχως για το τμήμα υπ’ αριθ. 1 και για το τμήμα υπ’ αριθ. 3, και η απόφαση περί απορρίψεως της προσφοράς τους για το τμήμα υπ’ αριθ. 2, συνεπεία της μη επιλογής της προσφοράς αυτής μεταξύ των τριών προσφορών που κατετάγησαν στις πρώτες θέσεις, λήφθηκαν κατόπιν της τελικής αξιολογήσεως των προσφορών, και συγκεκριμένα μετά τον υπολογισμό της σχέσεως ποιότητας-τιμής για κάθε προσφορά. Επομένως, τα σχετικά πλεονεκτήματα των προσφορών που κατετάγησαν σε καλύτερη θέση από τις προσφορές των προσφευγουσών δεν αφορούσαν μόνο τη βαθμολογία σε σχέση με τα κριτήρια αναθέσεως, αλλά επίσης τις προταθείσες τιμές και, ειδικότερα, τη σχέση ποιότητας-τιμής που προέκυπτε από τις προσφορές. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή, γνωστοποιώντας στις προσφεύγουσες τα πορίσματα της τεχνικής αξιολογήσεως των προσφορών που κατετάγησαν σε καλύτερη θέση από τις δικές τους προσφορές, τις τιμές που προτάθηκαν με κάθε προσφορά και τις λεπτομέρειες του υπολογισμού της σχέσεως ποιότητας-τιμής, προέβη σε επαρκή παρουσίαση των σχετικών πλεονεκτημάτων των επιλεγεισών προσφορών.
42      Επιπλέον, η Επιτροπή παρέσχε λεπτομερείς παρατηρήσεις με τα έγγραφα της 6ης (για το τμήμα υπ’ αριθ. 1), της 22ας (για το τμήμα υπ’ αριθ. 2) και της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 (για το τμήμα υπ’ αριθ. 3), σχετικά ιδίως με την οικονομική αξιολόγηση των προσφορών που κατετάγησαν σε καλύτερη θέση από τις προσφορές των προσφευγουσών, και, ειδικότερα, σχετικά με το αν οι εν λόγω επιλεγείσες προσφορές πρότειναν ασυνήθιστα χαμηλές τιμές ή υπηρεσίες των οποίων η ποιότητα δεν ήταν σύμφωνη προς τους όρους της συγγραφής υποχρεώσεων. Επομένως, οι προσφεύγουσες έλαβαν δεόντως γνώση των χαρακτηριστικών και των σχετικών πλεονεκτημάτων των εν λόγω προσφορών.
43      Επιπροσθέτως, κατά τις συναντήσεις της 25ης Ιουλίου και της 12ης Σεπτεμβρίου 2014, τη διεξαγωγή των οποίων δεν αμφισβήτησαν οι προσφεύγουσες, αυτές είχαν τη δυνατότητα να συζητήσουν με τους εκπροσώπους της Επιτροπής για τα αποτελέσματα της αξιολογήσεως των προσφορών που υποβλήθηκαν αντιστοίχως για το τμήμα υπ’ αριθ. 1, όσον αφορά την πρώτη συνάντηση, και για τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3, όσον αφορά τη δεύτερη συνάντηση. Επομένως, όπως ορθώς επισήμανε η Επιτροπή, οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν στις προσφεύγουσες κατά τις συναντήσεις αυτές μπορούν να ληφθούν υπόψη για την εκτίμηση της επάρκειας της αιτιολογίας που περιλαμβάνεται στις προσβαλλόμενες αποφάσεις και στα έγγραφα της 25ης Ιουλίου και της 8ης Αυγούστου 2014.
44      Με βάση τα ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή τήρησε την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπείχε.
45      Τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι προσφεύγουσες δεν κλονίζουν το συμπέρασμα αυτό.
46      Κατά το μέρος που οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η αιτιολογία των προσβαλλομένων αποφάσεων είναι ασαφής, επισημαίνεται ότι οι ίδιες οι προσφεύγουσες, με τα δικόγραφά τους και με τις αγορεύσεις τους, προέβαλαν εκτενή και λεπτομερή επιχειρηματολογία που περιλάμβανε συγκεκριμένες αιτιάσεις αναφορικά με τις ειδικές παρατηρήσεις που διατύπωσε η επιτροπή αξιολογήσεως προς δικαιολόγηση των μορίων με τα οποία βαθμολόγησε, βάσει κάθε επιμέρους κριτηρίου αξιολογήσεως, τόσο τις προσφορές τους όσο και τις προσφορές των λοιπών προσφερόντων που επελέγησαν για καθένα από τα τρία επίμαχα τμήματα. Επομένως, τα επιχειρήματα αυτά δεν ευσταθούν.
47      Εξάλλου, κατά το μέρος που οι προσφεύγουσες κάνουν λόγο για αντιφάσεις και έλλειψη συνοχής όσον αφορά τη βαθμολογία και τις παρατηρήσεις επί των προσφορών τους και επί των προσφορών των επιλεγέντων προσφερόντων, διαπιστώνεται ότι οι προσφεύγουσες δεν εξηγούν επακριβώς από ποια άποψη οι προβαλλόμενες αντιφάσεις και έλλειψη συνοχής καθιστούν τη συλλογιστική που εξέθεσε η Επιτροπή στις προσβαλλόμενες αποφάσεις ακατανόητη ή διφορούμενη. Στην πραγματικότητα, οι προσφεύγουσες, με τα επιχειρήματα αυτά, αμφισβητούν, αντιθέτως, την ως άνω βαθμολογία και τις ως άνω παρατηρήσεις, αυτές καθεαυτές, στηριζόμενες στην κατ’ αντιπαραβολή εξέτασή τους. Οι αιτιάσεις αυτές δεν αφορούν τον επαρκή χαρακτήρα ή την έλλειψη σαφήνειας της αιτιολογίας των προσβαλλομένων αποφάσεων, αλλ’ αντιθέτως το βάσιμο της αιτιολογίας αυτής, με συνέπεια να πρέπει να απορριφθούν ως αλυσιτελείς στο πλαίσιο του εξεταζόμενου λόγου ακυρώσεως.
48      Κατά τα λοιπά, διαπιστώνεται ότι τα επιχειρήματα των προσφευγουσών είναι, σε κάθε περίπτωση, αβάσιμα.
49      Όσον αφορά το επιχείρημα ότι οι προσφορές των προσφευγουσών συγκέντρωσαν διαφορετική βαθμολογία για τα επιμέρους κριτήρια αξιολογήσεως 5.4.4, αναφορικά με τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 έως 3, και 5.1.7, αναφορικά με τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3, μολονότι, σε σχέση με τα επιμέρους κριτήρια αυτά, οι προτάσεις που περιλαμβάνονταν στις προσφορές για κάθε τμήμα ήταν πανομοιότυπες και οι σχετικές παρατηρήσεις της επιτροπής αξιολογήσεως ήταν σχεδόν ταυτόσημες, επισημαίνεται ότι από την προκήρυξη του διαγωνισμού και από τη συγγραφή υποχρεώσεων προκύπτει σαφώς ότι κάθε τμήμα αποτελεί χωριστή σύμβαση, αυτοτελή και διακριτή από τα λοιπά τμήματα. Επομένως, μολονότι η διατύπωση ορισμένων επιμέρους κριτηρίων αξιολογήσεως που περιλαμβάνονταν στα ερωτηματολόγια της συγγραφής υποχρεώσεων για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 έως 3 είναι παρόμοια, εντούτοις, οι ανάγκες που θα πρέπει να καλυφθούν στο πλαίσιο κάθε τμήματος, ως χωριστής συμβάσεως, παραμένουν διαφορετικές. Επομένως, το γεγονός ότι προτάσεις οι οποίες διατυπώθηκαν κατά τρόπο πανομοιότυπο με τις προσφορές για διαφορετικά τμήματα συγκέντρωσαν διαφορετική βαθμολογία και συγχρόνως αποτέλεσαν αντικείμενο παρεμφερών ή ταυτόσημων παρατηρήσεων από την επιτροπή αξιολογήσεως δεν συνεπάγεται, αυτό καθεαυτό, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
50      Ως προς τα επιχειρήματα που αφορούν την αιτιολογία που παρατέθηκε αναφορικά με τη βαθμολογία βάσει των επιμέρους κριτηρίων αξιολογήσεως 5.2.1.2, για το τμήμα υπ’ αριθ. 1· 5.2.1.6, για το τμήμα υπ’ αριθ. 2· 5.4.3, για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 2· 5.2.1.5 και 5.3.1 για το τμήμα υπ’ αριθ. 3, και δεδομένου ότι για τις προσφορές των προσφευγουσών δεν διατυπώθηκαν αρνητικές παρατηρήσεις, ενώ για τις προσφορές των λοιπών προσφερόντων, που συγκέντρωσαν την ίδια βαθμολογία βάσει των ως άνω επιμέρους κριτηρίων, η επιτροπή αξιολογήσεως διατύπωσε αρνητικές παρατηρήσεις, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις στις οποίες προέβη η επιτροπή αυτή όσον αφορά τις προσφορές για τα επίμαχα τμήματα στο σύνολό τους. Ειδικότερα, λαμβανομένου υπόψη ότι κάθε επιμέρους κριτήριο εντάσσεται σε ένα γενικότερο κριτήριο αξιολογήσεως, οι παρατηρήσεις που διατύπωσε η επιτροπή αξιολογήσεως σε σχέση με ορισμένο επιμέρους κριτήριο πρέπει να ερμηνεύονται ιδίως με βάση τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν σε σχέση με το αντίστοιχο γενικό κριτήριο αξιολογήσεως.
51      Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι οι παρατηρήσεις σχετικά με την αξιολόγηση των προσφορών των προσφευγουσών βάσει των κριτηρίων αξιολογήσεως 5.2.1 για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 έως 3 περιέχουν αρνητικά στοιχεία τα οποία, ελλείψει άλλης διευκρινίσεως, πρέπει να λογιστούν ως ισχύοντα για το σύνολο των επιμέρους κριτηρίων που περιλαμβάνονται στα ως άνω κριτήρια.
52      Ως προς τα επιχειρήματα που αφορούν τις παρατηρήσεις της επιτροπής αξιολογήσεως επί των προτάσεων των προσφευγουσών σε σχέση με τα κριτήρια αξιολογήσεως 5.4.3, για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 2, και 5.3.1 για το τμήμα υπ’ αριθ. 3, διαπιστώνεται ότι, μολονότι οι παρατηρήσεις αυτές δεν περιλαμβάνουν αυτές καθεαυτές αρνητικά στοιχεία, εντούτοις, η βαθμολογία των 8 μορίων την οποία συγκέντρωσαν, βάσει των κριτηρίων αυτών, η προσφορά των προσφευγουσών και η προσφορά των λοιπών επιλεγέντων προσφερόντων χαρακτηρίζεται ως «πολύ καλή», δηλαδή περιγράφεται με ένα πολύ ευρύ χαρακτηρισμό. Επομένως, η κατά βάση θετική αιτιολογία σε σχέση με τις προτάσεις των προσφευγουσών δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανεπαρκής ή ως αντιφατική εκ του λόγου ότι οι παρατηρήσεις επί των προτάσεων των λοιπών προσφερόντων ως προς τα ίδια αυτά κριτήρια, για τα οποία οι προσφορές τους βαθμολογήθηκαν επίσης με 8 μόρια, συνοδεύονται από ορισμένες αρνητικές νύξεις.
53      Από τις ανωτέρω εκτιμήσεις προκύπτει ότι ο εξεταζόμενος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παράβαση των διατάξεων του δημοσιονομικού κανονισμού και του εκτελεστικού κανονισμού σχετικά με τις ασυνήθιστα χαμηλές προσφορές
54      Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, καθόσον εξέτασε τις τιμές που προτείνονταν με τις προσφορές των προσφερόντων μόνο σε σύγκριση με τους μισθούς που καταβάλλει το Βελγικό Δημόσιο στους υπαλλήλους του, δεν τήρησε τους όρους της συγγραφής υποχρεώσεων, κατά την οποία η εξέταση έπρεπε να γίνει σε σύγκριση με τις συνήθεις τιμές της αγοράς. Η ενέργεια αυτή συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, παράβαση του άρθρου 110, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού. Προς στήριξη των επιχειρημάτων τους, οι προσφεύγουσες επικαλούνται επίσης το άρθρο 151, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού.
55      Το σημείο 6.3.2 της συγγραφής υποχρεώσεων εφιστούσε την προσοχή των προσφερόντων στο άρθρο 151, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού σχετικά με τις ασυνήθιστα χαμηλές προσφορές.
56      Εξάλλου, στο σημείο 2 των οδηγιών προς τους προσφέροντες για τη συμπλήρωση των εντύπων της οικονομικής προσφοράς, οι οποίες περιλαμβάνονταν στο παράρτημα 10 της συγγραφής υποχρεώσεων, ανακοινωνόταν στους προσφέροντες ότι, σε περίπτωση που οι προτεινόμενες για τις επίμαχες υπηρεσίες τιμές ήταν χαμηλότερες από τις συνήθεις τιμές της αγοράς, θα υποβάλλονταν στον έλεγχο της επιτροπής αξιολογήσεως προκειμένου να διακριβωθεί αν είναι ασυνήθιστα χαμηλές και, επί καταφατικής απαντήσεως, οι σχετικές προσφορές θα μπορούσαν να απορριφθούν στο σύνολό τους.
57      Κατά το άρθρο 110, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού, οι συμβάσεις ανατίθενται βάσει των κριτηρίων αναθέσεως που ισχύουν για το αντικείμενο της προσφοράς.
58      Κατά το άρθρο 151, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού, αν, για συγκεκριμένη σύμβαση, οι προσφορές παρίστανται ασυνήθιστα χαμηλές, η αναθέτουσα αρχή, πριν απορρίψει για αυτόν και μόνο τον λόγο τις εν λόγω προσφορές, ζητεί εγγράφως διευκρινίσεις όσον αφορά ιδίως την τήρηση των διατάξεων σχετικά με την προστασία και τους όρους εργασίας που ισχύουν στον τόπο όπου θα εκτελεστεί η σύμβαση.
59      Από τη νομολογία προκύπτει ότι οι διατάξεις του άρθρου 151, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού επιβάλλουν στην αναθέτουσα αρχή την υποχρέωση να παράσχει στον προσφέροντα τη δυνατότητα να αποσαφηνίσει, ή ακόμη και να δικαιολογήσει, τα χαρακτηριστικά της προσφοράς του, προτού αυτή απορρίψει την εν λόγω προσφορά, αν την θεωρεί ασυνήθιστα χαμηλή. Επίσης, η υποχρέωση ελέγχου της σοβαρότητας μιας προσφοράς απορρέει από την προηγούμενη ύπαρξη αμφιβολιών ως προς την αξιοπιστία της, δεδομένου ότι κύριος σκοπός του ως άνω άρθρου είναι να διασφαλιστεί ότι κανένας προσφέρων δεν θα αποκλείεται από τη διαδικασία χωρίς να του έχει δοθεί η δυνατότητα να δικαιολογήσει το περιεχόμενο της προσφοράς του, η οποία παρίσταται ασυνήθιστα χαμηλή (βλ., υπ’ αυτή την έννοια, αποφάσεις της 6ης Ιουλίου 2005, TQ3 Travel Solutions Belgium κατά Επιτροπής, T‑148/04, EU:T:2005:274, σκέψη 50, και της 11ης Μαΐου 2010, PC-Ware Information Technologies κατά Επιτροπής, T‑121/08, EU:T:2010:183, σκέψη 72).
60      Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι, κατά τη μνημονευθείσα στη σκέψη 26 ανωτέρω νομολογία, η Επιτροπή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όσον αφορά τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνει υπόψη προκειμένου να αποφασίσει τη σύναψη συμβάσεως κατόπιν διαγωνισμού.
61      Ο λόγος ακυρώσεως που προβάλλουν οι προσφεύγουσες πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα των ανωτέρω εκτιμήσεων.
62      Συναφώς, υπογραμμίζεται ότι η προβλεπόμενη κατά το άρθρο 151, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού εξέταση των τιμών που έχουν προτείνει οι προσφέροντες, προκειμένου να διαπιστωθεί αν οι τιμές αυτές αποτελούν ασυνήθιστα χαμηλή προσφορά, πρέπει να διενεργείται όταν συναφώς προκύπτουν, κατόπιν προκαταρκτικής εξετάσεως, αμφιβολίες σχετικά με την αξιοπιστία της προσφοράς. Επομένως, τέτοια ειδική εξέταση δεν απαιτείται, όταν οι ως άνω αμφιβολίες δεν προκύπτουν από μία προκαταρκτική εξέταση των προσφορών.
63      Ομοίως, από τις μνημονευθείσες στη σκέψη 56 ανωτέρω διατάξεις της συγγραφής υποχρεώσεων προκύπτει ότι μόνο στην περίπτωση που οι τιμές που έχουν προταθεί με τις υποβληθείσες προσφορές είναι χαμηλότερες από τις συνήθεις τιμές της αγοράς πρέπει οι προσφορές αυτές να υποβληθούν στον έλεγχο της επιτροπής αξιολογήσεως, προκειμένου να διακριβωθεί αν οι προτεινόμενες τιμές είναι ασυνήθιστα χαμηλές. Επομένως, μια τέτοια διαπίστωση προϋποθέτει την προηγούμενη εξέταση των προτεινόμενων τιμών σε σχέση με τις συνήθεις τιμές της αγοράς.
64      Πάντως, ούτε ο εκτελεστικός κανονισμός ούτε η συγγραφή υποχρεώσεων καθορίζουν τα στοιχεία και τα κατώτατα όρια που πρέπει να λαμβάνει υπόψη η αναθέτουσα αρχή όταν προβαίνει σε αυτή την προκαταρκτική εξέταση, ούτε εξάλλου παρέχουν αντιστοίχως ορισμό των εννοιών «ασυνήθιστα χαμηλές προσφορές» και «συνήθεις τιμές της αγοράς». Επιπλέον, από την όλη οικονομία των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι δεν πρόκειται για ενδελεχή εξέταση, αλλά αντιθέτως για προκαταρκτική εξέταση της προσφοράς.
65      Ως εκ τούτου, η αναθέτουσα αρχή, στο πλαίσιο της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, μπορεί να λάβει υπόψη τα στοιχεία που κατά την άποψή της είναι ευλόγως κρίσιμα για τη διενέργεια της ως άνω προκαταρκτικής εξετάσεως. Μόνον όταν από την εξέταση αυτή προκύπτει η ύπαρξη αντικειμενικών ενδείξεων ότι οι τιμές που προτάθηκαν με την επίμαχη προσφορά είναι χαμηλότερες από τις συνήθεις τιμές της αγοράς, επιβάλλεται, δυνάμει της συγγραφής υποχρεώσεων και του άρθρου 151, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού, η διενέργεια ενδελεχέστερης εξετάσεως προκειμένου να διακριβωθεί αν η επίμαχη προσφορά είναι όντως ασυνήθιστα χαμηλή και, εφόσον, κατόπιν της εξετάσεως αυτής, διαπιστωθεί ότι συντρέχει τέτοια περίπτωση, η προσφορά αυτή ενδεχομένως να απορριφθεί.
66      Επιπλέον, επισημαίνεται ότι εγγενές χαρακτηριστικό του συστήματος συνάψεως δημοσίων συμβάσεων με κριτήριο την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως προσφορά είναι ότι οι προσφέροντες καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να προτείνουν τις κατά το δυνατόν ανταγωνιστικότερες τιμές, υπό την προϋπόθεση, σύμφωνα με τα οριζόμενα στη συγγραφή υποχρεώσεων, οι τιμές αυτές να μην είναι ασυνήθιστα χαμηλές. Συγκεκριμένα, ένας από τους σκοπούς του συστήματος συνάψεως δημοσίων συμβάσεων είναι η επίτευξη των καλύτερων δυνατών παροχών στις καλύτερες δυνατές τιμές. Επομένως, μόνον όταν η Επιτροπή βρίσκεται ενώπιον καταστάσεως που δεν είναι ομαλή, ενεργοποιούνται οι μηχανισμοί που προβλέπονται, μεταξύ άλλων, από το άρθρο 151, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού όσον αφορά τις ασυνήθιστα χαμηλές προσφορές.
67      Εν προκειμένω, από τα έγγραφα της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου (για το τμήμα υπ’ αριθ. 1) και της 8ης Αυγούστου (για τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3) 2014 προκύπτει ότι αυτή προέβη σε εξέταση του οικονομικού σκέλους των προσφορών. Επίσης, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή, με τρία έγγραφα της 6ης, 11ης και 22ας Σεπτεμβρίου 2014, απάντησε στις αιτιάσεις των προσφευγουσών σχετικά με τη φερόμενη ως ασυνήθιστα χαμηλή τιμή των προσφορών που κατετάγησαν σε καλύτερη θέση, οι οποίες διατυπώθηκαν με το από 6 Αυγούστου 2014 έγγραφό τους (σχετικά με το τμήμα υπ’ αριθ. 1), και των οποίων έκαναν επίσης μνεία στο από 21 Αυγούστου 2014 έγγραφό τους (σχετικά με τα τμήματα υπ’ αριθ. 2 και 3). Από τα έγγραφα αυτά προκύπτει ότι η Επιτροπή προέβη σε εξέταση των τιμών που περιλαμβάνονταν στις υποβληθείσες για τα επίμαχα τμήματα προσφορές, λαμβάνοντας υπόψη ως σημείο αναφοράς τους μέσους όρους των τιμών που προτάθηκαν με τις προσφορές οι οποίες κατετάγησαν σε καλύτερη θέση.
68      Όσον αφορά τις τιμές που προτάθηκαν με τις προσφορές για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 3, η Επιτροπή τις συνέκρινε με τους μισθούς του απασχολούμενου για υπηρεσίες πληροφορικής προσωπικού της βελγικής ομοσπονδιακής διοικήσεως. Εξάλλου, χάριν πληρότητας, η Επιτροπή, απαντώντας στις ειδικές αιτιάσεις των προσφευγουσών σχετικά με τις τιμές των προσφορών που υποβλήθηκαν για το τμήμα υπ’ αριθ. 1, εξέτασε το επίπεδο των τιμών των επίμαχων προσφορών σε σύγκριση με το επίπεδο των τιμών που είχαν προταθεί στο πλαίσιο άλλων διαγωνισμών με παρόμοιο αντικείμενο τους οποίους είχε προσφάτως ολοκληρώσει.
69      Επομένως, σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, η Επιτροπή δεν έλαβε εν προκειμένω υπόψη απλώς και μόνο το επίπεδο των μισθών του προσωπικού της βελγικής ομοσπονδιακής διοικήσεως, αλλά διάφορα στοιχεία, ως σημεία αναφοράς ή ως ενδεικτικά στοιχεία, κατά την προκαταρκτική εξέταση των προσφορών που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο του διαγωνισμού.
70      Καταρχάς, δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή ότι προέβη σε εξέταση του επιπέδου των τιμών που πρότειναν διάφοροι προσφέροντες προκειμένου να διαπιστώσει, στο πλαίσιο της προκαταρκτικής αυτής εξετάσεως, αν υπήρχαν προσφορές χαμηλότερες από τις συνήθεις τιμές της αγοράς. Πράγματι, οι τιμές που προτάθηκαν στο πλαίσιο του επίμαχου διαγωνισμού από τρεις ή τέσσερις διαφορετικές κοινοπραξίες, εξ ορισμού ανταγωνίστριες μεταξύ τους, μπορούν να αποτελέσουν στοιχείο ενδεικτικό των τιμών της αγοράς για τις σχετικές υπηρεσίες.
71      Επιπλέον, όσον αφορά ειδικώς τις αιτιάσεις των προσφευγουσών σχετικά με τη φερόμενη ως ασυνήθιστα χαμηλή τιμή των προσφορών που κατετάγησαν στη δεύτερη και στην τρίτη θέση για το τμήμα υπ’ αριθ. 2, οι προσφεύγουσες δεν μπορούν να προσάψουν στην Επιτροπή ότι προέβη σε σύγκριση μεταξύ των μέσων τιμών που προτάθηκαν με τις επίμαχες προσφορές και των μέσων τιμών της υποβληθείσας από αυτές προσφοράς, τις οποίες οι ίδιες χαρακτήρισαν υψηλότερες από τις τιμές της αγοράς. Επομένως, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι κακώς η Επιτροπή δέχθηκε ότι το γεγονός ότι η απόκλιση μεταξύ του μέσου όρου των τιμών των προσφορών που κατετάγησαν στη δεύτερη και στην τρίτη θέση και του μέσου όρου των τιμών που πρότειναν οι προσφεύγουσες δεν υπερέβαινε ποσοστό 7 % αποτελούσε ένδειξη ότι οι εν λόγω τιμές δεν ήταν ασυνήθιστα χαμηλές.
72      Περαιτέρω, όσον αφορά το επίπεδο των μισθών του απασχολούμενου για υπηρεσίες πληροφορικής προσωπικού της βελγικής ομοσπονδιακής διοικήσεως, από τις πληροφορίες που παρέσχε η Επιτροπή στις προσφεύγουσες προκύπτει ότι η τελευταία, για να υπολογίσει τον βασικό μικτό μισθό του προσωπικού αυτού, εφάρμοσε συντελεστή 60 %, ώστε να λάβει υπόψη τις διάφορες επιβαρύνσεις και εισφορές, ιδίως τις κοινωνικοασφαλιστικές, οι οποίες ισχύουν για τέτοιες θέσεις εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της περιπτώσεως κατά την οποία οι επίμαχες υπηρεσίες παρέχονται από επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα. Το γεγονός ότι, στο πλαίσιο του επίμαχου διαγωνισμού, η μεγάλη πλειονότητα των θέσεων απασχολήσεως βρισκόταν στο Βέλγιο μπορεί να δικαιολογήσει την επιλογή των καταβαλλόμενων από τη Βελγική Κυβέρνηση μισθών ως βάσεως του εν λόγω υπολογισμού.
73      Επομένως, δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή ότι χρησιμοποίησε ως σημείο αναφοράς για την προκαταρκτική της εξέταση το αναπροσαρμοσμένο επίπεδο των μισθών που καταβάλλονται στο απασχολούμενο για υπηρεσίες πληροφορικής προσωπικό της βελγικής ομοσπονδιακής διοικήσεως.
74      Ομοίως, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι κακώς η Επιτροπή δέχθηκε ότι το γεγονός ότι οι μέσες τιμές των επιλεγεισών προσφορών δεν κυμαίνονταν κάτω του προαναφερθέντος αναπροσαρμοσμένου επιπέδου αποτελούσε ένδειξη ότι οι εν λόγω τιμές δεν ήταν χαμηλότερες από τις τιμές της αγοράς.
75      Τέλος, όσον αφορά τη σύγκριση με τις τιμές των προσφορών που επελέγησαν στο πλαίσιο άλλων διαγωνισμών με παρόμοιο αντικείμενο τους οποίους προσφάτως ολοκλήρωσε η Επιτροπή, επισημαίνεται ότι, στον βαθμό που η Επιτροπή συνήψε νομοτύπως τις σχετικές συμβάσεις, οι επιλεγείσες προσφορές και, επομένως, οι περιλαμβανόμενες σε αυτές τιμές λογίζονται σύμφωνες με την ισχύουσα νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμίσεων περί ασυνήθιστα χαμηλών προσφορών, πράγμα το οποίο αποδέχονται και οι προσφεύγουσες. Συνεπώς, δεν μπορούν να γίνουν δεκτά τα επιχειρήματα των προσφευγουσών με τα οποία αμφισβητείται η χρησιμοποίηση ως σημείου αναφοράς των τιμών των προσφορών που επελέγησαν στο πλαίσιο των προαναφερθέντων άλλων διαγωνισμών.
76      Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η Επιτροπή στηρίχθηκε σε νόμιμα στοιχεία προκειμένου να ελέγξει, στο πλαίσιο της προκαταρκτικής της εξετάσεως, αν οι επιλεγείσες προσφορές περιλάμβαναν τιμές χαμηλότερες από τις τιμές της αγοράς. Το συμπέρασμα αυτό δεν ανατρέπεται από την έκθεση της 15ης Σεπτεμβρίου 2014 την οποία κατήρτισε για λογαριασμό των προσφευγουσών εταιρία διαχειρίσεως ανθρωπίνου δυναμικού, της οποίας η μεθοδολογία και τα βασικά δεδομένα δεν διευκρινίζονται σαφώς.
77      Κατόπιν των εκτιμήσεων αυτών, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως που προβάλλουν οι προσφεύγουσες πρέπει να απορριφθεί.
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παραβίαση της αρχής του ελεύθερου ανταγωνισμού
78      Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, καθόσον επέβαλε στους προσφέροντες, επί ποινή αυτόματου αποκλεισμού, συγκεκριμένους όρους για τη διαμόρφωση των τιμών που θα πρότειναν με τις προσφορές τους, παραβίασε τη θεμελιώδη αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού και παρέβη το άρθρο 110, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού, το οποίο αποτελεί εφαρμογή της εν λόγω αρχής, και το άρθρο 149 του εκτελεστικού κανονισμού, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 57 του κανονισμού αυτού, τα οποία προβλέπουν την ανάθεση των συμβάσεων στους προσφέροντες που προτείνουν τη χαμηλότερη τιμή ή την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως προσφορά.
–       Επί του παραδεκτού του εξεταζόμενου λόγου ακυρώσεως
79      Η Επιτροπή αμφισβητεί το παραδεκτό του εξεταζόμενου λόγου ακυρώσεως υποστηρίζοντας ότι τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι προσφεύγουσες προς στήριξή του δεν είναι σαφή, συγκεκριμένα και τεκμηριωμένα.
80      Δυνάμει του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 1991, το εισαγωγικό δικόγραφο πρέπει να προσδιορίζει το αντικείμενο της διαφοράς και να περιέχει συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων λόγων ή ισχυρισμών. Η έκθεση αυτή πρέπει να είναι αρκούντως σαφής και ακριβής, ώστε να μπορεί ο αντίδικος να προετοιμάσει την άμυνά του και το Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει τον δικαστικό έλεγχό του. Για την εδραίωση ασφάλειας δικαίου και για τη διασφάλιση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης είναι αναγκαίο, προκειμένου να μπορεί να κριθεί ότι το ένδικο βοήθημα ή, πιο συγκεκριμένα ένας ισχυρισμός ή λόγος ακυρώσεως, προβάλλονται παραδεκτώς, τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία επί των οποίων στηρίζονται να προκύπτουν κατά τρόπο συνεκτικό και κατανοητό από το κείμενο του δικογράφου (βλ. διάταξη της 17ης Δεκεμβρίου 2010, Marcuccio κατά Επιτροπής, T‑38/10 P, EU:T:2010:554, σκέψη 45 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
81      Εν προκειμένω, οι προσφεύγουσες προβάλλουν λόγο ακυρώσεως σχετικό με παραβίαση της αρχής του ελεύθερου ανταγωνισμού καθώς και με παράβαση του άρθρου 110, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού και του άρθρου 149 του εκτελεστικού κανονισμού, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 57 του εν λόγω κανονισμού, κατά το μέρος που η Επιτροπή επέβαλε στους προσφέροντες, επί ποινή αυτόματου αποκλεισμού, συγκεκριμένους όρους για τη διαμόρφωση των προσφορών οι οποίοι τους εμπόδιζαν να καθορίσουν ελεύθερα την οικονομική τους προσφορά.
82      Τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία στα οποία στηρίζεται ο εξεταζόμενος λόγος ακυρώσεως προκύπτουν με σαφήνεια από το δικόγραφο της προσφυγής. Επομένως, διαπιστώνεται ότι ο λόγος αυτός προβάλλεται από τις προσφεύγουσες κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο, συμφώνως προς τις απαιτήσεις του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του Κανονισμού Διαδικασίας της 2ας Μαΐου 1991. Εν πάση περιπτώσει, λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων που προέβαλε η Επιτροπή για να αμφισβητήσει το βάσιμο του λόγου αυτού, δεν μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι, εν προκειμένω, δεν είχε τη δυνατότητα να προετοιμάσει την άμυνά της.
83      Ως εκ τούτου, ο εξεταζόμενος λόγος ακυρώσεως πρέπει να κριθεί παραδεκτός.
–       Επί της ουσίας
84      Το άρθρο 110, παράγραφος 1, και το άρθρο 111, παράγραφος 5, του δημοσιονομικού κανονισμού επιβάλλουν στην αναθέτουσα αρχή την υποχρέωση να καθορίζει και να διευκρινίζει στα τεύχη του διαγωνισμού τόσο τα κριτήρια ποιοτικής επιλογής όσο και τα κριτήρια αναθέσεως. Η υποχρέωση αυτή, η οποία αποσκοπεί στη διασφάλιση προσήκοντος επιπέδου δημοσιότητας όσον αφορά τα κριτήρια και τους όρους που διέπουν κάθε δημόσια σύμβαση, εξειδικεύεται περαιτέρω στα άρθρα 146 έως 149 του εκτελεστικού κανονισμού.
85      Εξάλλου, το άρθρο 110, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού προβλέπει ότι η σύμβαση μπορεί να ανατίθεται με μειοδοτικό διαγωνισμό ή με βάση το κριτήριο της πλέον συμφέρουσας από οικονομικής απόψεως προσφοράς. Η διάταξη αυτή έχει εξειδικευτεί με το άρθρο 149 του εκτελεστικού κανονισμού, το οποίο ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι, για τον εντοπισμό της πλέον συμφέρουσας από οικονομικής απόψεως προσφοράς, η αναθέτουσα αρχή πρέπει να λάβει υπόψη την προτεινόμενη τιμή και άλλα στοιχεία ποιοτικής φύσεως που δικαιολογούνται από το αντικείμενο της συμβάσεως. Η αναθέτουσα αρχή οφείλει επίσης να καθορίζει, στην προκήρυξη του διαγωνισμού, στη συγγραφή υποχρεώσεων ή στο περιγραφικό έγγραφο, τη σχετική βαρύτητα που προσδίδει σε καθένα από τα κριτήρια που έχει ορίσει για να επιλέξει την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως προσφορά.
86      Οι ως άνω διατάξεις έχουν ως σκοπό να διασφαλίσουν την τήρηση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της διαφάνειας, τις οποίες κατοχυρώνει το άρθρο 102 του δημοσιονομικού κανονισμού, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας αναθέσεως των δημοσίων συμβάσεων, ιδίως κατά το στάδιο της επιλογής των προσφερόντων και κατά το στάδιο της επιλογής των προσφορών με σκοπό την ανάθεση της συμβάσεως.
87      Από πάγια νομολογία προκύπτει ότι, στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων, η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, ότι στους προσφέροντες πρέπει να επιφυλάσσεται ισότιμη μεταχείριση τόσο κατά τον χρόνο προετοιμασίας των προσφορών τους όσο και κατά τον χρόνο που οι προσφορές τους αξιολογούνται από την αναθέτουσα αρχή. Τα ανωτέρω έχουν ιδίως ως συνέπεια ότι τα κριτήρια αναθέσεως πρέπει να διατυπώνονται, στη συγγραφή υποχρεώσεων ή στην προκήρυξη του διαγωνισμού, κατά τρόπο που να επιτρέπει σε όλους τους προσφέροντες οι οποίοι είναι ευλόγως ενημερωμένοι και επιδεικνύουν τη συνήθη επιμέλεια να τα ερμηνεύουν με τον ίδιο τρόπο και ότι, κατά την αξιολόγηση των προσφορών, τα κριτήρια αναθέσεως πρέπει να εφαρμόζονται κατά τρόπο αντικειμενικό και ενιαίο για όλους τους προσφέροντες (βλ. απόφαση της 10ης Οκτωβρίου 2012, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, T-247/09, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2012:533, σκέψεις 67 και 68 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
88      Όσον αφορά την αρχή της διαφάνειας, η αρχή αυτή έχει κατά βάση ως σκοπό να διασφαλίσει την αποτροπή του κινδύνου ευνοιοκρατίας και αυθαιρεσίας εκ μέρους της αναθέτουσας αρχής. Η αρχή της διαφάνειας συνεπάγεται ότι όλοι οι όροι και λεπτομερείς κανόνες διεξαγωγής της διαδικασίας αναθέσεως πρέπει να διατυπώνονται με σαφήνεια, ακρίβεια και χωρίς αμφισημία στην προκήρυξη του διαγωνισμού ή στη συγγραφή υποχρεώσεων (βλ. απόφαση της 10ης Οκτωβρίου 2010, T‑247/09, Ευρωπαϊκή Δυναμική κατά Επιτροπής, EU:T:2012:533, σκέψη 69 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
89      Οι διατάξεις αυτές αφήνουν, πάντως, στην ευχέρεια της αναθέτουσας αρχής την επιλογή των κριτηρίων αναθέσεως βάσει των οποίων θα αξιολογηθούν οι προσφορές. Πράγματι, υπενθυμίζεται ότι, κατά τη μνημονευθείσα στη σκέψη 26 ανωτέρω νομολογία, η αναθέτουσα αρχή διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όσον αφορά τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνει υπόψη προκειμένου να αποφασίσει τη σύναψη συμβάσεως κατόπιν διαγωνισμού και ότι ο δικαστικός έλεγχος του Γενικού Δικαστηρίου πρέπει να περιορίζεται στην εξέταση της τηρήσεως των κανόνων διαδικασίας και αιτιολογήσεως, της ακριβούς διαπιστώσεως των πραγματικών περιστατικών, της ελλείψεως πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως και της καταχρήσεως εξουσίας.
90      Η προβαλλόμενη παράβαση των διατάξεων του δημοσιονομικού κανονισμού και του εκτελεστικού κανονισμού καθώς και η παραβίαση της αρχής του ελεύθερου ανταγωνισμού, λόγω των οριζόμενων στη συγγραφή υποχρεώσεων απαιτήσεων σχετικά με την κατάρτιση των προσφορών, πρέπει να εξεταστούν υπό το πρίσμα των ανωτέρω εκτιμήσεων.
91      Εν προκειμένω, τόσο στην προκήρυξη του διαγωνισμού όσο και στη συγγραφή υποχρεώσεων, η Επιτροπή προέβλεψε ότι ως κριτήριο αναθέσεως ίσχυε το κριτήριο της πλέον συμφέρουσας από οικονομικής απόψεως προσφοράς. Στη συγγραφή υποχρεώσεων εξειδικεύονταν τα κριτήρια αποκλεισμού και επιλογής.
92      Εξάλλου, αφενός, στη συγγραφή υποχρεώσεων περιλαμβάνονταν πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία αξιολογήσεως των προσφορών όσον αφορά όλα τα κριτήρια αναθέσεως για κάθε τμήμα, τη σχετική βαρύτητά τους και την αντίστοιχη ελάχιστη και μέγιστη βαθμολογία. Αφετέρου, στη συγγραφή υποχρεώσεων περιλαμβάνονταν πληροφορίες σχετικά με την οικονομική αξιολόγηση και γινόταν παραπομπή, όσον αφορά τη μορφή υπό την οποία έπρεπε να υποβληθούν τα χρηματοοικονομικά στοιχεία των προσφορών, στον οδηγό για τους προσφέροντες που ήταν προσαρτημένος στην εν λόγω συγγραφή. Στον οδηγό αυτό επισημαινόταν ότι όλα τα προτεινόμενα χρηματοοικονομικά στοιχεία έπρεπε να περιληφθούν, επί ποινή αυτόματου αποκλεισμού, στο ερωτηματολόγιο που είχε προβλεφθεί ειδικώς για τον σκοπό αυτό και ήταν επίσης συνημμένο στη συγγραφή υποχρεώσεων. Το ερωτηματολόγιο αυτό, για το οποίο έγινε λόγος στη σκέψη 8 ανωτέρω, περιείχε ειδικό υπόδειγμα βάσει του οποίου έπρεπε να διαρθρωθεί η παρουσίαση των προτεινόμενων τιμών και προέβλεπε, μεταξύ άλλων, τα όρια εντός των οποίων έπρεπε να κυμαίνονται οι τιμές που θα προτείνονταν για κάθε κατηγορία των προς κάλυψη θέσεων απασχολήσεως και για κάθε επίπεδο εντός των κατηγοριών αυτών, σε σχέση με τις χαμηλότερες και υψηλότερες κατηγορίες και επίπεδα.
93      Τέλος, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 9 ανωτέρω, η συγγραφή υποχρεώσεων περιλάμβανε τον μαθηματικό τύπο που θα εφαρμοζόταν για τον υπολογισμό της πλέον συμφέρουσας από οικονομικής απόψεως προσφοράς, βάσει των στοιχείων που θα προέκυπταν από την τεχνική και από την οικονομική αξιολόγηση, όπως αυτές περιγράφονταν στην εν λόγω συγγραφή, και για τις οποίες είχε προβλεφθεί συντελεστής βαρύτητας 60 % και 40 % αντιστοίχως.
94      Επομένως, διαπιστώνεται ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού και η συγγραφή υποχρεώσεων παρείχαν στους προσφέροντες πολύ λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τη μέθοδο βάσει της οποίας θα αξιολογούνταν οι προσφορές τους, ιδίως όσον αφορά την οικονομική αξιολόγηση.
95      Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, οι ακριβείς οδηγίες τις οποίες παρέσχε η Επιτροπή σχετικά με την παρουσίαση των τιμών των προσφορών και οι οποίες αποτέλεσαν αντικείμενο προηγούμενης δημοσιεύσεως στα τεύχη του διαγωνισμού, συμβάλλουν στη διασφάλιση της διαφάνειας και της δίκαιης και άνευ διακρίσεων μεταχειρίσεως των προσφερόντων κατά τη διαδικασία επιλογής των προσφορών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 110, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού, όπως αυτό έχει εξειδικευτεί με τα άρθρα 146 έως 149 του εκτελεστικού κανονισμού και ερμηνευθεί με τη μνημονευθείσα στις σκέψεις 87 και 88 ανωτέρω νομολογία.
96      Επομένως, οι εν λόγω διευκρινίσεις που περιλαμβάνονται στα τεύχη του διαγωνισμού διασφαλίζουν ακριβώς την ίση μεταχείριση των προσφερόντων και δεν θίγουν την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού. Πράγματι, όπως προκύπτει από τη μνημονευθείσα στις σκέψεις 87 και 88 ανωτέρω νομολογία, οι διευκρινίσεις αυτές σχετικά με την οικονομική αξιολόγηση των προσφορών, στο μέτρο κατά το οποίο προσδιορίστηκαν με σαφήνεια και αποτέλεσαν αντικείμενο προηγούμενης δημοσιεύσεως στα τεύχη του διαγωνισμού, πρέπει να εκληφθούν υπό την έννοια ότι ενισχύουν, κατά τη διαδικασία της οικονομικής αξιολογήσεως των προσφορών, την αντικειμενική και ενιαία εφαρμογή των κριτηρίων επιλογής για όλους τους προσφέροντες.
97      Όπως ακριβώς ο καθορισμός συγκεκριμένων κριτηρίων αναθέσεως στο πλαίσιο διαγωνισμού δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αντίθετος προς τον ελεύθερο ανταγωνισμό μεταξύ των προσφερόντων, έτσι και ο καθορισμός του τρόπου με τον οποίο θα παρουσιαστούν οι τιμές που προτείνονται με τις προσφορές δεν μπορεί επίσης να θίγει τον ανταγωνισμό αυτό. Εν προκειμένω, οι προσφέροντες ουδόλως εμποδίστηκαν να διαμορφώσουν ελεύθερα την οικονομική προσφορά τους, αλλά είχαν την ευχέρεια να προτείνουν, αρχικώς, τις τιμές που θεωρούσαν ενδεδειγμένες και να εξειδικεύσουν τις αμοιβές για κάθε κατηγορία εντός των ορίων διακυμάνσεως που είχαν προβλεφθεί συναφώς. Η διαπίστωση αυτή αποδεικνύεται επιπλέον από το γεγονός ότι, κατόπιν της οικονομικής αξιολογήσεως, επελέγησαν διαφορετικές τιμές για κάθε προσφέροντα.
98      Επομένως, δεν μπορεί εν προκειμένω να υποστηριχθεί ότι κακώς η Επιτροπή, κατά την άσκηση της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, επέλεξε τα κριτήρια αναθέσεως για τον επίμαχο διαγωνισμό και τους όρους και λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τη διαδικασία αξιολογήσεως, συμπεριλαμβανομένων όσων αφορούσαν την οικονομική αξιολόγηση και τον τρόπο παρουσιάσεως των τιμών ενόψει της αξιολογήσεως αυτής, που θα εφάρμοζε για να αναθέσει την επίμαχη σύμβαση.
99      Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο τρίτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλουν οι προσφεύγουσες και, κατά συνέπεια, το αίτημα για την ακύρωση των προσβαλλομένων αποφάσεων στο σύνολό του.
Επί του αιτήματος αποζημιώσεως
100    Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, εν προκειμένω, συντρέχουν οι προϋποθέσεις θεμελιώσεως της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ένωσης και ότι η Επιτροπή πρέπει να αποκαταστήσει τη ζημία που προκλήθηκε σε αυτές λόγω της κατατάξεως των προσφορών τους για τα τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 3 στην τέταρτη και στην τρίτη θέση και λόγω της απορρίψεως της προσφοράς τους για το τμήμα υπ’ αριθ. 2.
101    Οι προσφεύγουσες αποτιμούν τη ζημία αυτή, ex aequo et bono, στο κατ’ αποκοπήν ποσό των 800 000 ευρώ όσον αφορά το τμήμα υπ’ αριθ. 1, στο κατ’ αποκοπήν ποσό των 400 000 ευρώ όσον αφορά το τμήμα υπ’ αριθ. 2 και στο κατ’ αποκοπήν ποσό των 200 000 ευρώ όσον αφορά το τμήμα υπ’ αριθ. 3, εντόκως από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της αποφάσεως επί της εξεταζόμενης προσφυγής. Επικουρικώς, οι προσφεύγουσες επαφίενται στην κρίση του Γενικού Δικαστηρίου για τον καθορισμό του ποσού που θα κριθεί εύλογο.
102    Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, εν προκειμένω, δεν συντρέχει καμία από τις προϋποθέσεις για τη θεμελίωση της εξωσυμβατικής ευθύνης της, και ειδικότερα ο παράνομος χαρακτήρας της προσαπτόμενης σε αυτήν συμπεριφοράς, η επέλευση και το υποστατό της ζημίας και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της προβαλλόμενης ζημίας.
103    Κατά το άρθρο 340, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, «[σ]το πεδίο της εξωσυμβατικής ευθύνης, η Ένωση υποχρεούται, σύμφωνα με τις γενικές αρχές που είναι κοινές στο δίκαιο των κρατών μελών, να αποκαθιστά τη ζημία που προξενούν τα όργανα ή οι υπάλληλοί της κατά την άσκηση των καθηκόντων τους».
104    Κατά πάγια νομολογία, η θεμελίωση της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ένωσης κατά την έννοια της προπαρατεθείσας διατάξεως, λόγω παράνομης συμπεριφοράς των οργάνων της, εξαρτάται από τη συνδρομή ενός συνόλου προϋποθέσεων, και συγκεκριμένα από τον παράνομο χαρακτήρα της προσαπτόμενης στο θεσμικό όργανο συμπεριφοράς, από το υποστατό της ζημίας και από την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της προβαλλόμενης συμπεριφοράς και της προβαλλόμενης ζημίας (αποφάσεις της 11ης Ιουλίου 1997, Oleifici Italiani κατά Επιτροπής, T-267/94, Συλλογή, EU:T:1997:113, σκέψη 20, και της 9ης Σεπτεμβρίου 2008, MyTravel κατά Επιτροπής, T‑212/03, Συλλογή, EU:T:2008:315, σκέψη 35).
105    Δεδομένου ότι οι ως άνω προϋποθέσεις είναι σωρευτικές, όταν δεν συντρέχει μία από αυτές, η αγωγή αποζημιώσεως πρέπει να απορρίπτεται στο σύνολό της χωρίς να απαιτείται η εξέταση των λοιπών προϋποθέσεων (απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 1994, ΚΥΔΕΠ κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, C‑146/91, EU:C:1994:329, σκέψεις 19 και 81).
106    Προς στήριξη του αιτήματός τους αποζημιώσεως, οι προσφεύγουσες προβάλλουν, όσον αφορά την προϋπόθεση περί παράνομης συμπεριφοράς, τον παράνομο χαρακτήρα των προσβαλλομένων αποφάσεων στον οποίο στήριξαν το ακυρωτικό τους αίτημα. Από την εξέταση όμως του ακυρωτικού αιτήματος που διατύπωσαν οι προσφεύγουσες προκύπτει ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν είναι παράνομες. Επομένως, το αίτημα αποζημιώσεως πρέπει να απορριφθεί, καθόσον στηρίζεται στην προβαλλόμενη παρανομία των προσβαλλομένων αποφάσεων.
107    Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο το αίτημα αποζημιώσεως και, κατά συνέπεια, η υπό κρίση προσφυγή‑αγωγή στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
108    Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι οι προσφεύγοντες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της Επιτροπής.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
αποφασίζει:
1)      Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.
2)      Καταδικάζει τη European Dynamics Luxembourg SA και την Ευρωπαϊκή Δυναμική – Προηγμένα Συστήματα Τηλεπικοινωνιών Πληροφορικής και Τηλεματικής ΑΕ στα δικαστικά έξοδα.
Frimodt Nielsen
Dehousse
Collins
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 15 Σεπτεμβρίου 2016.
(υπογραφές)
* Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.