62017CJ0703_RES
Υπόθεση C-703/17
Adelheid Krah
κατά
Universität Wien
(αίτηση του Oberlandesgericht Wien για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 10ης Οκτωβρίου 2019
«Προδικαστική παραπομπή – Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων – Άρθρο 45 ΣΛΕΕ – Εργαζόμενοι – Κανονισμός (ΕΕ) 492/2011 – Άρθρο 7, παράγραφος 1 – Μεταδιδακτορικοί senior lecturers – Περιορισμός στην προσμέτρηση της συναφούς προϋπηρεσίας που έχει συμπληρωθεί σε άλλο κράτος μέλος – Σύστημα αποδοχών που συνδέει τη χορήγηση υψηλότερων αποδοχών με τη διάρκεια απασχολήσεως στον νυν εργοδότη»
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων – Εργαζόμενοι – Ίση μεταχείριση – Αποδοχές – Μεταδιδακτορικοί senior lecturers – Μερική προσμέτρηση της συναφούς προϋπηρεσίας που έχει συμπληρωθεί σε άλλο κράτος μέλος – Εφαρμογή στο σύνολο των απασχολούμενων εργαζομένων – Άμεση διάκριση λόγω ιθαγένειας – Δεν υφίσταται
(Άρθρο 45 § 2 ΣΛΕΕ· κανονισμός 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 21, 25, 28)
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων – Εργαζόμενοι – Ίση μεταχείριση – Αποδοχές – Μεταδιδακτορικοί senior lecturers – Μερική προσμέτρηση της συναφούς προϋπηρεσίας που έχει συμπληρωθεί σε άλλο κράτος μέλος – Διαφορετική μεταχείριση ανάλογα με το πανεπιστήμιο από το οποίο έχει απασχοληθεί ο εργαζόμενος – Έμμεση διάκριση λόγω ιθαγένειας – Δεν υφίσταται
(Άρθρο 45 § 2 ΣΛΕΕ· κανονισμός 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 23, 24, 29-32, 38)
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων – Εργαζόμενοι – Ίση μεταχείριση – Αποδοχές – Μεταδιδακτορικοί senior lecturers – Μερική προσμέτρηση της συναφούς προϋπηρεσίας που έχει συμπληρωθεί σε άλλο κράτος μέλος – Ισοδύναμη προϋπηρεσία – Εμπόδιο – Δικαιολόγηση – Δεν υφίσταται – Προϋπηρεσία μη ισοδύναμη αλλά χρήσιμη για την άσκηση των καθηκόντων – Δεν υφίσταται εμπόδιο
(Άρθρο 45 ΣΛΕΕ· κανονισμός 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 40-43, 47-51, 54, 55-63 και διατακτ.)
Σύνοψη
Η κανονιστική ρύθμιση πανεπιστημίου κράτους μέλους η οποία, για τη μισθολογική κατάταξη των καθηγητών του πανεπιστημίου αυτού, περιορίζει την προσμέτρηση της ισοδύναμης προϋπηρεσίας που έχει συμπληρωθεί σε άλλο κράτος μέλος συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων
Με την απόφαση Krah (C-703/17), η οποία εκδόθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2019, το Δικαστήριο έκρινε ότι η κανονιστική ρύθμιση πανεπιστημίου κράτους μέλους η οποία, για τη μισθολογική κατάταξη των απασχολούμενων από το πανεπιστήμιο αυτό μεταδιδακτορικών senior lecturers, περιορίζει την προσμέτρηση της ισοδύναμης προϋπηρεσίας την οποία αυτοί έχουν συμπληρώσει σε άλλο κράτος μέλος συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, όπως αυτή κατοχυρώνεται από το άρθρο 45 ΣΛΕΕ. Αντιθέτως, το άρθρο 45 ΣΛΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 492/2011, που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων (
1
), δεν αντιτίθενται σε μια τέτοια ρύθμιση, αν η προϋπηρεσία που έχει συμπληρωθεί εντός του άλλου αυτού κράτους μέλους δεν ήταν ισοδύναμη αλλά απλώς χρήσιμη για την άσκηση των καθηκόντων του μεταδιδακτορικού senior lecturer στο επίμαχο πανεπιστήμιο.
Στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, Γερμανίδα υπήκοος, κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στην Ιστορία, εργάστηκε επί πενταετία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου ως εντεταλμένη διδάσκουσα. Από τα τέλη του 2000 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, αρχικώς ως εντεταλμένη διδάσκουσα, στη συνέχεια ως senior lecturer και, από την 1η Οκτωβρίου 2010, ως μεταδιδακτορική senior lecturer. Με απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2011, το Πανεπιστήμιο της Βιέννης αποφάσισε να προσμετρήσει, για τη μισθολογική κατάταξη των μεταδιδακτορικών senior lecturers, τη συναφή προϋπηρεσία μέχρι το ανώτατο όριο των τεσσάρων συνολικά ετών, χωρίς να διακρίνει μεταξύ της προϋπηρεσίας που είχε συμπληρωθεί σε άλλα πανεπιστήμια στην Αυστρία και της προϋπηρεσίας που είχε συμπληρωθεί στην αλλοδαπή. Αντιθέτως, το ως άνω όριο των τεσσάρων ετών δεν ισχύει για την επαγγελματική πείρα που αποκτούν οι ενδιαφερόμενοι στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης υπό την ιδιότητα του μεταδιδακτορικού senior lecturer. Κατ’ εφαρμογήν της αποφάσεως αυτής, η μισθολογική κατάταξη της ενάγουσας πραγματοποιήθηκε με προσμέτρηση προηγούμενης επαγγελματικής πείρας τεσσάρων ετών.
Το Δικαστήριο, ερωτηθέν ως προς τη συμβατότητα της αποφάσεως της 8ης Νοεμβρίου 2011 με την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας, διαπίστωσε, καταρχάς, ότι η απόφαση αυτή δεν συνιστά ούτε διάκριση στηριζόμενη άμεσα στην ιθαγένεια ούτε έμμεση δυσμενή διάκριση εις βάρος των εργαζομένων που είναι υπήκοοι άλλων κρατών μελών. Το Δικαστήριο έκρινε όμως ότι η απόφαση αυτή συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, την οποία εγγυάται το άρθρο 45, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που μπορεί να καταστήσει λιγότερο ελκυστική την άσκηση της ελευθερίας αυτής.
Ειδικότερα, η απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2011 προσμετρά τη συναφή προϋπηρεσία μέχρι το ανώτατο όριο των τεσσάρων συνολικά ετών. Η έννοια αυτή περιλαμβάνει όχι μόνο την επαγγελματική δραστηριότητα που είναι ισοδύναμη ή και πανομοιότυπη με τα καθήκοντα του μεταδιδακτορικού senior lecturer στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης αλλά και κάθε άλλη μορφή δραστηριότητας που θα ήταν απλώς χρήσιμη για την άσκηση των καθηκόντων αυτών.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο περιορισμός σε τέσσερα έτη της προσμετρώμενης ισοδύναμης προϋπηρεσίας συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία. Ο περιορισμός αυτός είναι πράγματι ικανός να αποτρέψει έναν μεταδιδακτορικό senior lecturer που έχει αποκτήσει ισοδύναμη επαγγελματική πείρα διάρκειας μεγαλύτερης των τεσσάρων ετών να εγκαταλείψει το κράτος μέλος καταγωγής του και να υποβάλει υποψηφιότητα για μια τέτοια θέση στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Συναφώς, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι ένας τέτοιος μεταδιδακτορικός senior lecturer θα υπέκειτο σε λιγότερο ευνοϊκούς μισθολογικούς όρους από εκείνους που ισχύουν για τους μεταδιδακτορικούς senior lecturers που έχουν ασκήσει τα ίδια καθήκοντα για τον ίδιο χρόνο προϋπηρεσίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Αντιθέτως, όσον αφορά τη μη πλήρη προσμέτρηση της απλώς χρήσιμης πείρας, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υφίσταται εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, δεδομένου ότι η εν λόγω μη πλήρης προσμέτρηση δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα αποτρεπτικά για την ελεύθερη κυκλοφορία.
Όσον αφορά, τέλος, τη δικαιολόγηση του εμποδίου στην ελεύθερη κυκλοφορία που προκύπτει από τη μερική προσμέτρηση της ισοδύναμης επαγγελματικής πείρας, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η επιβράβευση της κτηθείσας πείρας η οποία παρέχει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να εκπληρώνει καλύτερα τα καθήκοντά του συνιστά θεμιτό σκοπό μισθολογικής πολιτικής. Υπό το πρίσμα όμως των συγκεκριμένων περιστάσεων της υποθέσεως της κύριας δίκης, η απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2011 δεν ήταν ικανή να διασφαλίσει την επίτευξη του σκοπού αυτού, με συνέπεια το Δικαστήριο να διαπιστώσει παράβαση του άρθρου 45 ΣΛΕΕ.
(
1
)	Κανονισμός (ΕΕ) 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης (ΕΕ 2011, L 141, σ. 1). Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού αποτελεί ειδική έκφραση της κατοχυρούμενης στο άρθρο 45, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων στον συγκεκριμένο τομέα των όρων απασχολήσεως και εργασίας.