Skarga wniesiona w dniu 26 kwietnia 2023 r. – Bategu Gummitechnologie/Komisja
(Sprawa T-219/23)
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Bategu Gummitechnologie GmbH (Wiedeń, Austria) (przedstawiciel: G. Maderbacher, adwokat)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2023) 1205 final z dnia 15 lutego 2023 r. w sprawie AT.40492 – Fire Protection Bogies [decyzja na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 odrzucająca wniosek];
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa
Komisja niezgodnie z pkt 7.1.1.5 rozporządzenia (UE) nr 1302/20141 błędnie założyła, że norma EN 45545–2:2013+A1:2015 dotycząca bezpieczeństwa przeciwpożarowego w pojazdach kolejowych (wymagania dotyczące właściwości pożarowych materiałów i części) ma obowiązkowe zastosowanie do pojazdów kolejowych dopuszczonych w Niemczech i Austrii dopiero od dnia 1 stycznia 2018 r.
Komisja błędnie oceniła i dokonała oczywiście błędnej wykładni pkt 4.7 normy EN 45545–2:2013+A1:2015.
Komisja błędnie oceniła i dokonała oczywiście błędnej wykładni pkt 4.3 i pkt 4.2 lit. n) normy EN 45545–2:2013+A1:2015.
Komisja naruszyła prawo przy ocenie ciężaru dowodu spoczywającego na niej w ramach postępowania w sprawie wniosku na podstawie rozporządzenia nr 1/20031 .
Komisja naruszyła prawo dokonując oceny istnienia zmowy lub antykonkurencyjnej wymiany informacji między producentami pojazdów kolejowych działającymi na rynku wewnętrznym (producenci OEM).
Zarzut drugi dotyczący popełnienia przez Komisję oczywistych błędów w ocenie przy rozpatrywaniu wniosku
Komisja błędnie założyła, że producenci OEM nie byli zobowiązani do nawiązania stosunków handlowych ze skarżącą.
Komisja dokonała wielu błędnych ustaleń dotyczących skoordynowanej błędnej wykładni normy EN 45545–2:2013+A1:2015 przez producentów OEM.
Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy
Komisja nadużyła swej władzy i przedłożyła interesy bezpieczeństwa pasażerów pociągów i personelu systemu kolei Unii nad interesy gospodarcze producentów OEM.
Zarzut czwarty dotyczący naruszenia prawa skarżącej do dobrej administracji na podstawie art. 41 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej1
Komisja pozbawiła skarżącą prawa do bycia wysłuchaną w sprawie istotnych ustaleń dochodzenia i nie dostarczyła jej wystarczająco szczegółowych informacji, aby umożliwić jej skuteczne przedstawienie swojego stanowiska w sprawie zaskarżonej decyzji przed jej przyjęciem.
____________
1 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1302/2014 z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor – lokomotywy i tabor pasażerski” systemu kolei w Unii Europejskiej (Dz.U. 2014, L 356, s. 228).
1 Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. 2003, L 1, s. 1).
1 Dz.U. 2012, C 326, s. 391.