61987CJ0361_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 361 και 362/87,
Luis Caturla-Poch και Felix de la Fuente Pascual,
υπάλληλοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπούμενοι από τον Αloyse May, δικηγόρο Λουξεμβούργου, επικουρούμενοι από τον Victor Biel, δικηγόρο Λουξεμβούργου, με αντίκλητο τον Α. Μay, 31, Grand Rue,
προσφεύγοντες,
κατά
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπουμένου από τον Francesco Pasetti Bombardella, jurisconsulte, και τον Μanfred Peter, προϊστάμενο τμήματος, επικουρούμενους από τον Αlex Bonn, δικηγόρο Λουξεμβούργου, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Α. Βonn, 22, Cote d' Eich,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως, την οποία έλαβε η εξεταστική επιτροπή του εσωτερικού διαγωνισμού βάσει τίτλων LΑ/103, που αφορούσε την πλήρωση των θέσεων προϊσταμένων του ισπανικού και του πορτογαλικού μεταφραστικού τμήματος, με την οποία αποκλείστηκαν από τον πίνακα επιτυχόντων και, επικουρικά, την ακύρωση όλων των πράξεων που αφορούν τον εν λόγω διαγωνισμό,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)
συγκείμενο από τους F. Grevisse, πρόεδρο τμήματος, J. C. Μoitinho de Almeida και Μ. Ζuleeg, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: J. Μischo
γραμματέας: Η. Α. Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 2ας Μαρτίου 1989,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του στη συνεδρίαση της 18ης Απριλίου 1989,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Δεκεμβρίου 1987, ο Caturla-Poch και ο Felix de la Fuente Pascual, υπάλληλοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, άσκησαν προσφυγές με τις οποίες ζητείται η ακύρωση των αποφάσεων που τους γνωστοποιήθηκαν στις 27 Ιανουαρίου 1987 και με τις οποίες η εξεταστική επιτροπή του εσωτερικού διαγωνισμού βάσει τίτλων LΑ/103 για την πλήρωση των θέσεων προϊσταμένων του ισπανικού και του πορτογαλικού μεταφραστικού τμήματος τους απέκλεισε από τον πίνακα των επιτυχόντων και, επικουρικά, την ακύρωση όλων των πράξεων που αφορούν τον εν λόγω διαγωνισμό.
2 Οι προσφεύγοντες υπέβαλαν κατά των αποφάσεων αυτών ενστάσεις, στις 27 Απριλίου και στις 15 Απριλίου 1987 αντίστοιχα, οι οποίες απορρίφθηκαν με έγγραφα του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 8ης Σεπτεμβρίου 1987. Αφού ανέφερε τα διάφορα κριτήρια τα οποία έλαβε ως βάση η εξεταστική επιτροπή για την εξέταση των τίτλων των υποψηφίων, ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου διευκρίνισε ότι μετά την εξέταση αυτή οι προσφεύγοντες είχαν βαθμολογηθεί με λιγότερο από 24/40 βαθμούς λόγω ιδίως της βαθμολογίας που τους είχε δοθεί για τις "οργανωτικές ικανότητες".
3 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, η εξέλιξη της διαδικασίας, καθώς και οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
4 Προς στήριξη της προσφυγής τους οι προσφεύγοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως που στηρίζονται στην παράβαση των τύπων που ορίζονται στο άρθρο 5, έκτη παράγραφος, του παραρτήματος ΙΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, στην παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, στην κατάχρηση εξουσίας και στην έλλειψη αιτιολογίας της επίδικης αποφάσεως.
5 Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση οι προσφεύγοντες προέβαλαν επίσης έναν άλλο λόγο, στηριζόμενο στην έλλειψη ταυτότητας μεταξύ των κριτηρίων αξιολογήσεως που αναφέρονταν στην προκήρυξη του διαγωνισμού και των κριτηρίων στα οποία βασίστηκε η εξεταστική επιτροπή. Δυνάμει του άρθρου 42, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, δεν επιτρέπεται η προβολή νέου λόγου κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Επομένως παρέλκει να αποφανθεί το Δικαστήριο επί του λόγου ο οποίος προβάλλεται με τον τρόπο αυτό.
Επί του πρώτου λόγου
6 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι η εξεταστική επιτροπή καθόρισε τα κριτήρια αξιολογήσεως των τίτλων αφού συνέταξε τον πίνακα των υποψηφίων που έγιναν δεκτοί να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό, κατά παράβαση του άρθρου 5, έκτη παράγραφος, του παραρτήματος ΙΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως.
7 Βάσει του πρώτου εδαφίου του προαναφερθέντος άρθρου 5 "αφού λάβει γνώση των φακέλων αυτών, η εξεταστική επιτροπή συντάσσει τον κατάλογο των υποψηφίων που πληρούν τους όρους που καθορίζονται από την προκήρυξη του διαγωνισμού". Η τρίτη παράγραφος της ίδιας διατάξεως ορίζει ότι "σε περίπτωση διαγωνισμού βάσει τίτλων, η εξεταστική επιτροπή, αφού καθορίσει τα κριτήρια βάσει των οποίων θα αξιολογήσει τους τίτλους των υποψηφίων, προβαίνει στην εξέταση των τίτλων των υποψηφίων που είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο".
8 Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η εξεταστική επιτροπή οφείλει να συντάξει καταρχάς τον πίνακα των υποψηφίων που γίνονται δεκτοί στο διαγωνισμό? ύστερα καθορίζει τα κριτήρια αξιολογήσεως των τίτλων και προβαίνει, βάσει των κριτηρίων αυτών, στην εξέταση των τίτλων των υποψηφίων οι οποίοι έγιναν δεκτοί στο διαγωνισμό. Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η εξεταστική επιτροπή τήρησε τις διατάξεις αυτές.
9 Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι η απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 1986 (Βλάχου, 143/84, Συλλογή 1986, σ. 459), την οποία ανέφεραν οι προσφεύγοντες προς στήριξη του λόγου αυτού, αφορά περίπτωση διαφορετική από την προκείμενη.
10 Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
Επί του δευτέρου λόγου
11 Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι, κατά την εκτίμηση των προσόντων και των γνώσεων των υποψηφίων που έγιναν δεκτοί στο διαγωνισμό, η εξεταστική επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως.
12 Ο προσφεύγων Caturla-Poch ισχυρίζεται ότι βαθμολογήθηκε με 12 βαθμούς για πλέον των 18 ετών επαγγελματική πείρα. Από την παρατήρηση αυτή προκύπτει ότι κάθε έτος πείρας αντιστοιχούσε σε 0,67 βαθμούς και ότι, συνεπώς, ο επιτυχών υποψήφιος, η πείρα του οποίου ήταν αισθητά κατώτερη από εκείνη του προσφεύγοντος, δεν μπορούσε να βαθμολογηθεί με τους 11 βαθμούς τους οποίους έλαβε. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται επιπλέον ότι οι οργανωτικές του ικανότητες είχαν θεωρηθεί καλές στις δύο εκθέσεις κρίσεως και ότι του είχε ανατεθεί η δημιουργία και οργάνωση της υπηρεσίας τεκμηριώσεως του ισπανικού μεταφραστικού τμήματος. Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, η εξεταστική επιτροπή δεν μπορούσε να τον βαθμολογήσει με ένα μόνο βαθμό για τις οργανωτικές του ικανότητες.
13 Ο de la Fuente ισχυρίζεται ότι, αφού ήλθε πρώτος στο διαγωνισμό 84/0341/01, οι εξετάσεις του οποίου διεξήχθησαν το 1985, ο αποκλεισμός του από τον πίνακα επιτυχόντων του παρόντος διαγωνισμού πρέπει να αποδοθεί στο γεγονός ότι η εξεταστική επιτροπή επέλεξε διαφορετικά κριτήρια για την αξιολόγηση των τίτλων των υποψηφίων. Αναφέρει ότι είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό το πώς μπόρεσε να βαθμολογηθεί με 5,5 μόνο βαθμούς για τις οργανωτικές του ικανότητες ένας υπάλληλος, ο οποίος διηύθυνε για οκτώ χρόνια τις κοινωνικές και θρησκευτικές υπηρεσίες ενός ιδρύματος που ασχολούνταν με ισπανούς μετανάστες στη Γερμανία και στον οποίο είχαν ανατεθεί η οργάνωση και ο συντονισμός των εργασιών της ισπανικής ομάδας του τμήματος πρακτικών.
14 Πρέπει να γίνει δεκτό, όσον αφορά το κριτήριο "ειδική επαγγελματική πείρα", ότι η εξεταστική επιτροπή μπορούσε βάσει των στοιχείων που προέκυψαν από την εξέταση των τίτλων και της προβλεπόμενης από την προκήρυξη του διαγωνισμού συζητήσεως με τους υποψηφίους, να λάβει υπόψη όχι μόνο τον αριθμό των ετών ασκήσεως της οικείας δραστηριότητας, αλλά επίσης και τη φύση της. Ετσι, για παράδειγμα, η πείρα του μεταφραστή κοινοτικών πράξεων θεωρήθηκε ως η πλέον πρόσφορη πείρα για την άσκηση των οικείων δραστηριοτήτων από ό,τι η ανώτερης διάρκειας πείρα, η οποία όμως περιοριζόταν σε αντικείμενα που δεν είχαν την ίδια συνάφεια με τις εργασίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
15 Επομένως, οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι προσφεύγοντες, οι οποίοι βασίζονται στη συγκριτική εξέταση της διάρκειας της επαγγελματικής τους πείρας σε σχέση με εκείνη άλλων υποψηφίων δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί.
16 Οσον αφορά το κριτήριο "οργανωτικές ικανότητες" πρέπει να παρατηρηθεί ότι, σύμφωνα με την προκήρυξη του διαγωνισμού, η φύση της εργασίας του προϊσταμένου του ισπανικού μεταφραστικού τμήματος περιλαμβάνει τη διοίκηση του προσωπικού του γλωσσικού κλάδου και του προσωπικού της γραμματείας, την οργάνωση και την κατανομή των εργασιών, καθώς και την πρακτική οργάνωση της υπηρεσίας. Αυτές οι εργασίες απαιτούν διαφορετικές οργανωτικές ικανότητες από εκείνες που απαιτούνται για την εργασία του μεταφραστή ή του αναθεωρητή, ή για το σύνολο των δραστηριοτήτων των προσφευγόντων, ήτοι της οργανώσεως μιας υπηρεσίας τεκμηριώσεως όπως εκείνη του ισπανικού μεταφραστικού τμήματος και του συντονισμού μιας ομάδας του τμήματος πρακτικών.
17 Οσον αφορά τον Caturla-Poch, είναι αληθές ότι βαθμολογήθηκε με ένα μόνο βαθμό για τις οργανωτικές του ικανότητες, κριτήριο το οποίο εβαθμολογείτο με 0 έως 15 βαθμούς. Εντούτοις, η εξεταστική επιτροπή, λαμβανομένων υπόψη των λόγων που αναφέρθηκαν πιο πάνω, καθώς και των στοιχείων που συγκέντρωσε κατά τη συζήτηση, δεν διέπραξε πρόδηλο σφάλμα, κρίνοντας ότι δεν διέθετε το σύνολο των απαιτουμένων για την πλήρωση της εν λόγω θέσεως προσόντων, παρά τους τίτλους που επικαλείτο.
18 Οσον αφορά τον de la Fuente, πρέπει να γίνει επίσης δεκτό ότι, λαμβανομένων υπόψη των λόγων που εκτίθενται ανωτέρω, από αυτό καθεαυτό το γεγονός και μόνο ότι η βαθμολογία του ήταν ελαφρά κατώτερη από το μέσο όρο δεν μπορεί να συναχθεί ότι η εξεταστική επιτροπή διέπραξε σφάλμα εκτιμήσεως.
19 Από την εξέταση της δικογραφίας το Δικαστήριο δεν μπορεί να διαπιστώσει ότι η εξεταστική επιτροπή διέπραξε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως που έχει ως αποτέλεσμα την άνιση μεταχείριση των υποψηφίων. Επομένως ο προβληθείς επί του σημείου αυτού λόγος ακυρώσεως πρέπει επίσης να απορριφθεί.
Επί του τρίτου λόγου
20 Προς στήριξη του λόγου αυτού, ο προσφεύγων Caturla-Poch προτείνει ως ένδειξη της υπάρξεως καταχρήσεως εξουσίας το γεγονός ότι βαθμολογήθηκε με 23 βαθμούς, ήτοι με ένα βαθμό λιγότερο από το ελάχιστο απαιτούμενο όριο για να περιληφθεί στον πίνακα επιτυχόντων. Ο de la Fuente υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο επιτυχών υποψήφιος δεν είχε καν συμμετάσχει στο διαγωνισμό βάσει τίτλων και εξετάσεων στον οποίο είχε έλθει πρώτος. Εξάλλου ο ίδιος υποψήφιος είχε αναγνωρίσει προφορικά την ύπαρξη καταχρήσεως εξουσίας.
21 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου (βλέπε μεταξύ άλλων την απόφαση της 21ης Ιουνίου 1984, Ch. Lux κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, 69/83, Συλλογή 1984, σ. 2447), μία απόφαση είναι πλημμελής λόγω καταχρήσεως εξουσίας μόνο όταν βάσει αντικειμενικών, ουσιωδών και συγκλινουσών ενδείξεων παρίσταται εκδοθείσα για την επίτευξη σκοπών ξένων προς αυτούς που αναφέρει.
22 Εν προκειμένω από τις περιστάσεις τις οποίες επικαλούνται οι προσφεύγοντες δεν αποδεικνύεται ότι η εξεταστική επιτροπή επιδίωκε σκοπούς ξένους προς το νόμιμο σκοπό. Κατά συνέπεια ο λόγος που βασίζεται στην κατάχρηση εξουσίας πρέπει επίσης να απορριφθεί.
Επί του τετάρτου λόγου
23 Πρέπει να παρατηρηθεί καταρχάς ότι ο λόγος αυτός δεν αφορά την έλλειψη αιτιολογίας της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής έναντι των υποψηφίων αλλά μόνο έναντι της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής.
24 Οπως έκρινε το Δικαστήριο στην απόφασή του της 14ης Δεκεμβρίου 1965 (Μorina, 21/65, Rec. 1965, σ. 1281), η υποχρέωση της συντάξεως αιτιολογημένης εκθέσεως, η οποία επιβάλλεται με το άρθρο 5 του παραρτήματος ΙΙΙ του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, υφίσταται για να παρέχεται η δυνατότητα στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή να κάνει ορθή χρήση της ελευθερίας επιλογής της, πράγμα το οποίο προϋποθέτει ότι πρέπει να είναι ενημερωμένη τόσο επί των γενικών κριτηρίων τα οποία έλαβε ως βάση η εξεταστική επιτροπή, όσο και επί του τρόπου εφαρμογής τους στους υποψηφίους που περιελήφθησαν στον πίνακα επιτυχόντων.
25 Πρέπει να σημειωθεί επ' αυτού ότι στην έκθεση της εξεταστικής επιτροπής περιλαμβάνεται, εν προκειμένω, η βαθμολογία που έλαβαν οι υποψήφιοι και η οποία αντιστοιχεί προς τα κριτήρια αξιολογήσεως.
26 Από αυτό έπεται ότι ο λόγος που στηρίζεται στην έλλειψη αιτιολογίας πρέπει να απορριφθεί και, επομένως, να απορριφθούν οι προσφυγές στο σύνολό τους.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
27 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Σύμφωνα, όμως, με το άρθρο 70 του κανονισμού διαδικασίας, προκειμένου περί προσφυγών υπαλλήλων των Κοινοτήτων, τα όργανα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Απορρίπτει τις προσφυγές.
2) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.