Wederom gezien het op 16 juli 1980 door de proc. Mr. H.J.M. van der
Putt namens Centrale Suiker Maatschappij BV, Suikerfabriek Wittouck,
gevestigd en kantoorhoudende te Breda, en G.J. Mathijssen, wonende te
Breda, ter griffie van het Hof ingediende verzoekschrift, inhoudende hoger
beroep tegen de beschikking van de President van de Rechtbank te Breda
van 17 juni 1980, waarbij is afgewezen het verzoek van appellanten
hen verlof te verlenen het vonnis van de Rechtbank van eerste aanleg
te Turnhout van 19 maart 1979 tegen D., wonende te U. ten uitvoer te
leggen;
(...)
O., dat geïntimeerde bij het hiervoor genoemde vonnis ter zake
van "door gebrek aan voorzichtigheid of voorzorg, maar zonder het
oogmerk de persoon van een ander aan te randen bij het plegen
van een verkeersongeval dat aan zijn persoonlijk toedoen te wijten
is, onopzettelijk slagen of verwondingen te hebben toegebracht aan
Mathijssen Gerardus'' o.m. is veroordeeld tot betaling
- aan Mathijssen voornoemd de som van B.frs. 32 800
- aan de Centrale Suikermaatschappij BV de som van f 12 428,87, uit
te betalen in Belgische franken aan de hoogste koers van de dag op de
datum van betaling, beide bedragen te verhogen met de vergoedende
intresten vanaf 24 juli 1977;
dat appellanten zich bij op 23 mei 1980 ter griffie van de Rechtbank
te Breda ingekomen verzoekschrift aan de President van voormelde
Rechtbank hebben verzocht vorenbedoeld vonnis van 19 maart 1979 te
voorzien van het verlof tot tenuitvoerlegging als bedoeld in art. 31 EEG
Bevoegdheids- en Executieverdrag, welk verzoek bij de beschikking,
waarvan beroep, is afgewezen;
O., dat appellanten als grief tegen die beschikking hebben aangevoerd,
dat de President ten onrechte heeft overwogen dat, nu uit de overgelegde
dagvaarding van D., noch uit de overgelegde exploiten van betekening
genoegzaam is gebleken dat aan D. is aangezegd dat tegen hem ter
terechtzitting civielrechtelijke aanspraken geldend zouden worden
gemaakt, niet voldaan is aan het bepaalde in art. 27 aanhef en sub 2
EEG Bevoegdheids- en Executieverdrag en dat derhalve het verzoek van
appellanten - mede gezien het bepaalde in art. 34 van voormeld verdrag -
dient te worden afgewezen;
dat deze grief gegrond is, aangezien art. 27 van meergenoemd verdrag
niet de eis stelt dat het stuk, dat het geding inleidt, er tevens melding van
moet maken dat de benadeelde burgerlijke pp., zoals i.c. appellanten, een
civielrechtelijke schadeclaim van een bepaald omschreven omvang ter
strafzitting zullen geldend maken tegen de verdachte/gedaagde (D.);
O. dat, nadat appellanten de stukken naar aanleiding van 's Hofs
tussenbeschikking van 18 dec. 1980 hebben aangevuld, de stukken
genoegzaam zijn gebleken voor het verkrijgen van verlof tot
tenuitvoerlegging;
O., dat het Hof geintimeerde zal veroordelen in de aan de zijde van
appellanten zowel in eerste aanleg als in hoger beroep gevallen kosten;
(...).