62000TO0342_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση T-342/00 R,
Petrolessence,
Société de gestion de restauration routière (SG2R),
με έδρα το Nancy (Γαλλία), εκπροσωπούμενες από τους F. Puel, δικηγόρο Hauts-de-Seins και Βρυξελλών, και Μ. Troncoso Ferrer, δικηγόρο Pampelune και Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το γραφείο του C. Kaufhold, 24, avenue Marie-Thérèse,
αιτούσες,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τovW. Μölls, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, και την F. Siredey-Garnier, εθνικό υπάλληλο αποσπασμένο στην Επιτροπή, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τον C. Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση, αφενός, αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 13ης Σεπτεμβρίου 2000 περί απορρίψεως της προτάσεως της TotalFina Elf σχετικά με την έγκριση των αιτουσών ως δικαιοδόχων έξι πρατηρίων βενζίνης στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων και, αφετέρου, την επιβολή στην Επιτροπή της υποχρεώσεως να επιβάλει στην TotalFina Elf την αναστολή της εκτελέσεως της δεσμεύσεως που ανέλαβε με το σημείο 36 του παραρτήματος φέροντος τον τίτλο «προτεινόμενες από την TotalFina δεσμεύσεις» της από 9 Φεβρουαρίου 2000 αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία εγκρίθηκε η αγορά της επιχειρήσεως Elf Aquitaine από την TotalFina, όσον αφορά τα έξι πρατήρια βενζίνης, τη μεταβίβαση των οποίων στις αιτούσες πρότεινε η TotalFina Elf στην Επιτροπή στις 12 Αυγούστου 2000,
Ο ΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
ΤΩΝ ΕΥΡΩΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
Ιστορικό της διαφοράς
1 Με απόφαση της Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2000, που εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4064/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ 1990, L 257, σ. 13), αναγνωρίστηκε ότι η αγορά της εταιρίας Elf Aquitaine από την εταιρία TotalFina συμβιβαζόταν με την κοινή αγορά και με τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο υπό την προϋπόθεση ότι θα τηρούνταν πλήρως σειρά δεσμεύσεων, που περιέχει το παράρτημα της εν λόγω αποφάσεως.
2 Σύμφωνα με το σημείο 1 των δεσμεύσεων του κοινοποιούντος διαδίκου, δηλαδή της TotalFina, αυτή όφειλε να προβεί σε μεταβίβαση ενεργητικού προκειμένου να διατηρήσει αποτελεσματικό ανταγωνισμό στις οικείες αγορές. Επρόκειτο, μεταξύ άλλων, για τη μεταβίβαση εντός ορισμένης προθεσμίας 70 πρατηρίων βενζίνης που ανήκουν στις εταιρίες Elf, Total και Fina και βρίσκονται επί των αυτοκινητοδρόμων.
3 Οι δικαιοδόχοι των πρατηρίων βενζίνης όφειλαν να λάβουν την έγκριση της Επιτροπής και να ανταποκρίνονται, προς τον σκοπό αυτό, στους όρους που θέτει το σημείο 1 των εν λόγω δεσμεύσεων. Οι όροι αυτοί έχουν ως εξής:
«α) Οι όμιλοι TotalFina και Elf δεν μπορούν να αντλούν υλικά συμφέροντα, άμεσα ή έμμεσα, από τον ή τους δικαιοδόχους·
Η διάταξη αυτή δεν εμποδίζει, ωστόσο, τις εταιρίες από τις οποίες η TotalFina ή η Elf αντλούν υλικά συμφέροντα που ο κοινοποιών διάδικος υποχρεούται να αποεπενδύσει πλήρως δυνάμει των παρουσών δεσμεύσεων που απορρέουν από τη μεταβίβαση, να εμφανιστούν ως αγοραστές όλου ή μέρους του ενεργητικού [αντικειμένου των παρουσών δεσμεύσεων].
Ο κοινοποιών διάδικος μέρος υποχρεώνεται, συναφώς, να μην αντιταχθεί, άμεσα ή έμμεσα, στην υποψηφιότητα κάποιας από τις εταιρίες αυτές και στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την υλοποίησή τους·
β) ο ή οι δικαιοδόχοι πρέπει να είναι βιώσιμες επιχειρήσεις εν δυνάμει ή ήδη παρούσες στις εν λόγω αγορές, ικανές να διατηρήσουν ή να αναπτύξουν αποτελεσματικό ανταγωνισμό·
γ) ο ή οι δικαιοδόχοι έχουν λάβει ή μπορούν να λάβουν κάθε αναγκαία έγκριση για την αγορά και την εκμετάλλευση του ενεργητικού [αντικειμένου των παρουσών δεσμεύσεων].»
4 Στις 12 Αυγούστου 2000, η TotalFina Elf υπέβαλε στην Επιτροπή, προκειμένου να συμμορφωθεί με την υποχρέωση αυτή, αίτηση εγκρίσεως αγοραστών για το σύνολο των 70 οικείων πρατηρίων βενζίνης. Μεταξύ των προτεινομένων αγοραστών, η TotalFina Elf είχε επιλέξει το Mirabellier, διακριτικό εμπορικό σύμβολο της εταιρίας Petrolessence και της εταιρίας Société de gestion et de restauration routière (SG2R), για τη μεταβίβαση έξι πρατηρίων βενζίνης.
5 Με απόφαση της 13ης Σεπτεμβρίου 2000 που κοινοποιήθηκε στην TotalFina Elf (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), η Επιτροπή εκτίμησε ότι το Mirabellier, μεταξύ άλλων, δεν πληρούσε έναν από τους όρους για τη λήψη της απαιτουμένης εγκρίσεως, που εκτίθενται στο σημείο 1, στοιχείο β__ των δεσμεύσεων, για τον λόγο ότι η υποψηφιότητά του, στο πλαίσιο του προτεινομένου ομίλου αγοραστών, δεν επέτρεπε τη διατήρηση και την ανάπτυξη αποτελεσματικού ανταγωνισμού, ιδίως έναντι της TotalFina Elf (σημείο 32 της προσβαλλομένης αποφάσεως).
6 Στις 20 Οκτωβρίου 2000, η TotalFina υπέβαλε στην έγκριση της Επιτροπής νέα ομάδα δυνάμει αγοραστών που δεν περιελάμβανε τις αιτούσες. Η Επιτροπή χορήγησε την έγκρισή της για τους αγοραστές αυτούς στις 7 Νοεμβρίου 2000.
Διαδικασία
7 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του ρωτοδικείου στις 13 Νοεμβρίου 2000, οι αιτούσες άσκησαν ενώπιον του ρωτοδικείου προσφυγή δυνάμει του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, με αντικείμενο την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
8 Με χωριστό δικόγραφο, που κατατέθηκε αυθημερόν στη Γραμματεία του ρωτοδικείου, οι αιτούσες υπέβαλαν την παρούσα αίτηση με αίτημα, αφενός, την αναστολή της εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως περί απορρίψεως της προτάσεως της TotalFina Elf σχετικά με την έγκριση των αιτουσών ως δικαιοδόχων έξι πρατηρίων βενζίνης στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων και, αφετέρου, την επιβολή στην Επιτροπή της υποχρεώσεως να επιβάλει στην TotalFina Elf την αναστολή της εκτελέσεως της δεσμεύσεως που ανέλαβε με το σημείο 36 του παραρτήματος φέροντος τον τίτλο «προτεινόμενες από την TotalFina δεσμεύσεις» της από 9 Φεβρουαρίου 2000 αποφάσεως της Επιτροπής, όσον αφορά τα έξι εν λόγω πρατήρια βενζίνης.
9 Στις 24 Νοεμβρίου 2000, η Επιτροπή υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί της παρούσας αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων.
10 Οι διάδικοι ανέπτυξαν τις γραπτές παρατηρήσεις τους στις 30 Νοεμβρίου 2000. Μετά το πέρας της ακροάσεως, ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων ζήτησε από την Επιτροπή να του γνωστοποιήσει την ταυτότητα των αγοραστών των έξι οικείων πρατηρίων βενζίνης στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων και να διευκρινίσει αν οι συναφθείσες συμφωνίες περί μεταβιβάσεως ήταν αμετάκλητες.
11 Στις 7 Δεκεμβρίου 2000, η Επιτροπή προσκόμισε τις πληροφορίες που της είχαν ζητηθεί, από τις οποίες προκύπτει ότι η TotalFina Elf συνήψε τις συμφωνίες για τα έξι εν λόγω πρατήρια βενζίνης υπό τη μόνη αναβλητική αίρεση της εγκρίσεως των αγοραστών από τις προς ας η μεταβίβαση εταιρίες στο δίκτυο αυτοκινητοδρόμων και από το κράτος. Η Επιτροπή διευκρίνισε, επίσης, στην απάντησή της, ότι τα έξι πρατήρια βενζίνης κατανεμήθηκαν μεταξύ πέντε διαφορετικών αγοραστών.
12 Στις 13 Δεκεμβρίου 2000, οι αιτούσες υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί των εν λόγω πληροφοριών, στις οποίες η Επιτροπή απάντησε στις 21 Δεκεμβρίου 2000. Από την απάντηση της Επιτροπής προκύπτει ότι η διαδικασία εγκρίσεως ολοκληρώθηκε για ένα από τα έξι πρατήρια βενζίνης που διεκδικούσαν οι αιτούσες.
13 Στις 22 Δεκεμβρίου 2000, οι αιτούσες υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί των τελευταίων αυτών πληροφοριών που παρέσχε η Επιτροπή.
14 Στις 10 Ιανουαρίου 2001, η Επιτροπή κατέθεσε την απάντησή της επί των παρατηρήσεων αυτών.
Σκεπτικό
15 Δυνάμει των συνδυασμένων διατάξεων των άρθρων 242 ΕΚ και 243 ΕΚ και του άρθρου 4 της αποφάσεως 88/591/ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1988, περί ιδρύσεως πρωτοβαθμίου δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 319, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 93/350/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 1993 (ΕΕ L 144, σ. 21), το ρωτοδικείο μπορεί να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης πράξεως ή τη λήψη των αναγκαίων προσωρινών μέτρων, όταν εκτιμά ότι οι συνθήκες το απαιτούν.
16 Δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 104, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας του ρωτοδικείου, η αίτηση περί αναστολής της εκτελέσεως μιας πράξεως είναι παραδεκτή μόνον αν ο αιτών προσέβαλε την πράξη αυτή με προσφυγή ενώπιον του ρωτοδικείου. Ο κανόνας αυτός δεν αποτελεί απλό τύπο, αλλά προϋποθέτει ότι η προσφυγή επί της ουσίας, επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, μπορεί να εξεταστεί από το ρωτοδικείο.
17 άντως, κατά πάγια νομολογία, η έκδοση αποφάσεως επί του παραδεκτού κατά τη διάρκεια της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το παραδεκτό αυτό εκ πρώτης όψεως δεν αποκλείεται τελείως, θα προδίκαζε την απόφαση του ρωτοδικείου επί της κύριας προσφυγής (διάταξη του ροέδρου του Δικαστηρίου της 4ης Φεβρουαρίου 1999, Τ-196/98 R, Peña Abizanda κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1999, σ. Ι-Α-5 και ΙΙ-15, σκέψη 10).
18 Το άρθρο 104, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας προβλέπει ότι οι αιτήσεις σχετικά με τα προσωρινά μέτρα πρέπει να προσδιορίζουν τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υποθέσεως καθώς και τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως (fumus boni juris), τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται. Οι όροι αυτοί είναι σωρευτικοί, οπότε η αίτηση αναστολής εκτελέσεως πρέπει να απορριφθεί όταν δεν πληρούται ένας από αυτούς [διάταξη του ροέδρου του Δικαστηρίου της 14ης Οκτωβρίου 1996, C-268/96 P(R) SCK και FNK κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. Ι-4971, σκέψη 30]. Ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων προβαίνει επίσης, ενδεχομένως, στη στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων (διάταξη του ροέδρου του Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 1999, C-107/99 R, Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. Ι-4011, σκέψη 59).
Επιχειρήματα των διαδίκων
Επί του παραδεκτού
19 ρώτον, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι είναι απαράδεκτο το αίτημα με το οποίο οι αιτούσες ζήτησαν από το ρωτοδικείο να υποχρεώσει την TotalFina Elf να αναστείλει την εκτέλεση της δεσμεύσεως σχετικά με τα έξι εν λόγω πρατήρια βενζίνης.
20 Κατ' αρχάς, το αίτημα αυτό δεν εντάσσεται στο πλαίσιο της τελικής αποφάσεως επί της προσφυγής στην κύρια δίκη, καθόσον θα οδηγούσε την Επιτροπή, αν γινόταν δεκτό, να παρατείνει τις προθεσμίες υλοποιήσεως των προβλεπομένων στην από 9 Φεβρουαρίου 2000 απόφασή της υποχρεώσεων (διάταξη του ροέδρου του ρωτοδικείου της 27ης Φεβρουαρίου 1996, Τ-235/95 R, Goldstein κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα στη Συλλογή, σκέψη 38), ενώ στην πραγματικότητα ζητείται μόνον η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.
21 Έπειτα, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η Επιτροπή είχε την εξουσία να υποχρεώσει τον κοινοποιούντα διάδικο να αναστείλει την εκτέλεση δεσμεύσεων, από τη διάταξη του ροέδρου του ρωτοδικείου της 2ας Δεκεμβρίου 1994, Τ-322/94 R, Union Carbide κατά Επιτροπής (Συλλογή 1994, σ. ΙΙ-1159, σκέψη 27)-, προκύπτει ότι το αίτημα των αιτουσών είναι, εν πάση περιπτώσει, απαράδεκτο, διότι βαίνει πέραν των ορίων του δικαστικού ελέγχου.
22 Δεύτερον, στο μέτρο που η αναστολή εκτελέσεως αφορά αρνητική πράξη και που, ειδικότερα, τέτοια πράξη δεν θα είχε ως συνέπεια την υποχρέωση του οικείου οργάνου να λάβει τα ζητούμενα μέτρα, τέτοια αναστολή δεν εξυπηρετεί κανένα συμφέρον των αιτουσών και, επομένως, δεν μπορεί να διαταχθεί από τον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή (διάταξη του ροέδρου του ρωτοδικείου της 2ας Οκτωβρίου 1997, Τ-213/97 R, Eurocoton κ.λπ. κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1997, σ. ΙΙ-1609, σκέψη 41).
23 Τρίτον, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων είναι απαράδεκτη για τον λόγο ότι η προσφυγή στην κύρια δίκη είναι προδήλως απαράδεκτη. ράγματι, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν θίγει τις αιτούσες, καθόσον δεν έχει ως αποτέλεσμα την οριστική απομάκρυνσή τους από την εν λόγω αγορά.
24 Οι αιτούσες ισχυρίζονται ότι η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων είναι παραδεκτή.
Επί του επείγοντος και της σταθμίσεως των συμφερόντων
25 Οι αιτούσες ισχυρίζονται ότι η προώθηση της διαδικασίας μεταβιβάσεως θα έχει ως συνέπεια τη χρήση σημαντικών πόρων από την TotalFina Elf και τις εγκεκριμένες επιχειρήσεις. Οι αιτούσες δεν έχουν πλέον, λόγω της προσβαλλομένης αποφάσεως που τις εμπόδισε να αγοράσουν τα έξι εν λόγω πρατήρια βενζίνης, δυνατότητα άμεσης προσβάσεως στην αγορά πωλήσεως καυσίμων στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων. Επίσης δεν έχουν τη δυνατότητα να εισέλθουν σε αυτή στο μέλλον, δεδομένου ότι πρόκειται για αγορά με μικρό άνοιγμα και ποσοστό ανανεώσεως χαμηλότερο του 1,5 %. Η εκτίμηση της Επιτροπής στην προσβαλλόμενη απόφαση αποτελεί την άμεση αιτία του αποκλεισμού των αιτουσών.
26 Aπό τη διάταξη του ροέδρου του ρωτοδικείου της 16ης Ιουνίου 1992, Τ-24/92 R και Τ-28/92 R, Langnese-Iglo και Schöller Lebensmittel κατά Επιτροπής (Συλλογή 1992, σ. ΙΙ-1839), προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι το γεγονός της οριστικής απομακρύνσεως από αγορά με μικρό άνοιγμα, όπως στην υπό κρίση περίπτωση, συνιστά σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία. Συναφώς, το γεγονός ότι οι αιτούσες δεν βρίσκονται σε κατάσταση ικανή να θέσει σε κίνδυνο την ύπαρξή τους δεν ασκεί επιρροή.
27 Οι αιτούσες ισχυρίστηκαν επίσης, κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, ότι υπέστησαν οικονομική ζημία, που συνίσταται στη δαπάνη διοικητικών πόρων, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν άσκοπα ενόψει της συμμετοχής στη διαδικασία μεταβιβάσεως των έξι εν λόγω πρατηρίων βενζίνης. Η ζημία αυτή ανέρχεται σε ποσό μεταξύ 150 000 και 500 000 γαλλικών φράγκων (FRF) για καθένα από τα έξι πρατήρια βενζίνης.
28 Η στάθμιση των συμφερόντων αποβαίνει υπέρ της χορηγήσεως των ζητουμένων μέτρων. ράγματι, η χορήγηση τέτοιων μέτρων δεν θίγει τα συμφέροντα ούτε της Επιτροπής ούτε της TotalFina Elf. Όσον αφορά τα συμφέροντα της Επιτροπής, οι αιτούσες παρατηρούν ότι τα ζητούμενα μέτρα αφορούν μόνον έξι πρατήρια βενζίνης τα οποία, σε κοινοτικό επίπεδο, δεν μεταβάλλουν τις συνθήκες ανταγωνισμού στην εν λόγω αγορά.
29 Τα συμφέροντα της TotalFina επίσης δεν θίγονται καθόσον οι αιτούσες είχαν προταθεί από αυτήν ως δικαιοδόχοι των έξι πρατηρίων βενζίνης.
30 Αντιθέτως, η κατοχή έξι πρατηρίων βενζίνης θα επέτρεπε στις αιτούσες να εισέλθουν στην αγορά, οπότε παρέχεται σ' αυτές η δυνατότητα να αποκτήσουν επιπλέον πρατήρια βενζίνης κατά την υποβολή προσφορών για την ανανέωση των μεταβιβάσεων το 2005. Το γεγονός αυτό συμβάλλει, έτσι, στην ενίσχυση του ανταγωνισμού στην Ευρώπη. Αντιθέτως, η απουσία προσωρινών μέτρων εμποδίζει τις αιτούσες να αποκτήσουν τα έξι εν λόγω πρατήρια βενζίνης. Επιπλέον, οι αιτούσες εκθέτουν ότι οι επιχειρήσεις τροφοδοσίας που δεν έχουν πρατήριο βενζίνης συνδεόμενο με μονάδα τροφοδοσίας στον αυτοκινητόδρομο θα εξαφανιστούν από την αγορά.
31 Τέλος, ο περιορισμός της εκτάσεως των ζητούμενων μέτρων σε ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο προκειμένου να αποφευχθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία των αιτουσών καταλήγει ότι η στάθμιση των συμφερόντων αποβαίνει υπέρ των τελευταίων.
32 Η Επιτροπή παρατηρεί ότι, ακόμη και αν το ποσοστό ανανεώσεως των μεταβιβάσεων πρατηρίων βενζίνης στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων είναι χαμηλό, η επίκληση από τις αιτούσες του οριστικού αποκλεισμού από την αγορά πωλήσεως καυσίμων στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων είναι καταχρηστική. Στη χειρότερη περίπτωση, πρόκειται για καθυστέρηση της προσβάσεως στην εν λόγω αγορά. Στην περίπτωση αυτή, το διαφυγόν κέρδος, που ενδεχομένως θα προέκυπτε, συνιστά οικονομική ζημία που μπορεί να αποκατασταθεί.
33 Επιπλέον, η αναγκαία αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της προσβαλλομένης αποφάσεως και της προβαλλόμενης ζημίας δεν μπόρεσε να αποδειχθεί στην υπό κρίση περίπτωση. Η Επιτροπή ισχυρίζεται, συναφώς, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συνεπάγεται την οριστική απομάκρυνση των αιτουσών, οι οποίες μπορούσαν να είχαν προταθεί εκ νέου από την TotalFina Elf στη νέα ομάδα αγοραστών που παρουσιάστηκε στην Επιτροπή, όπως συνέβη με την Agip, την άλλη εταιρία-δικαιοδόχο, η οποία δεν έλαβε έγκριση με την προσβαλλόμενη απόφαση.
34 Η υποψηφιότητα των αιτουσών μπορεί να εκτιμηθεί μόνο στο πλαίσιο της ομάδας αγοραστών που προτείνει η TotalFina Elf. Επομένως, δεν τίθεται θέμα ατομικής εξετάσεως των υποψηφιοτήτων των αγοραστών από την Επιτροπή, αλλά εκτιμήσεως αν, στο πλαίσιο της ομάδας, και λαμβανομένων υπόψη των άλλων προτεινομένων αγοραστών, η υποψηφιότητα των αιτουσών πληροί τον θεμελιώδη όρο της αποκαταστάσεως μιας καταστάσεως ανταγωνισμού τουλάχιστον ανάλογης εκείνης που προϋπήρχε της επιχειρήσεως συγκεντρώσεως.
35 Επομένως, η προϋπόθεση του επείγοντος δεν πληρούται.
36 Όσο για τη στάθμιση των συμφερόντων, το συμφέρον των αιτουσών δεν μπορεί, εν προκειμένω, να συγκριθεί με εκείνο της Επιτροπής, των μερών της συγκεντρώσεως και των τρίτων που έχουν εγκριθεί ως δικαιοδόχοι (διάταξη του ροέδρου του ρωτοδικείου της 15ης Δεκεμβρίου 1992, Τ-96/92 R, CCE de la Société générale des Grandes sources κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1992, σ. ΙΙ-2579, σκέψεις 38 έως 40).
37 Για την Επιτροπή, το ζήτημα ανάγεται στη μέριμνα για τη διασφάλιση της αποκαταστάσεως αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Για την TotalFina Elf, τα ζητούμενα προσωρινά μέτρα μπορούν να επιφέρουν σοβαρές συνέπειες. Αυτή δεν θα μπορούσε πλέον να τηρήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε έναντι των παρόντων αγοραστών των έξι εν λόγω πρατηρίων βενζίνης, με τους οποίους συνήψε συμφωνίες υπό τη μόνη αναβλητική αίρεση της εγκρίσεώς τους από τις προς ας η μεταβίβαση εταιρίες ή από το κράτος. Επομένως, οι όροι εγκρίσεως της συγκεντρώσεως δεν πληρούνται. Η TotalFina Elf αμφισβητεί, επομένως, την επιχείρηση συγκεντρώσεως.
Εκτίμηση του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων
38 Εν προκειμένω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το παραδεκτό της προσφυγής στην κύρια δίκη δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς, καθόσον, αντιθέτως προς ό,τι ισχυρίζεται η Επιτροπή, η προσβαλλόμενη απόφαση θίγει, εκ πρώτης όψεως, τις αιτούσες. ράγματι, αφενός, η προσβαλλόμενη απόφαση απορρίπτει την αίτηση εγκρίσεως των αιτουσών ως δικαιοδόχων των έξι εν λόγω πρατηρίων βενζίνης. Αφετέρου, ενόψει της αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά την οποία οι αιτούσες δεν μπορούν να διατηρήσουν και να αναπτύξουν αποτελεσματικό ανταγωνισμό, ιδίως έναντι της TotalFina Elf, η τελευταία απομάκρυνε τις αιτούσες από την ομάδα δικαιοδόχων που αποτέλεσε το αντικείμενο της δεύτερης αιτήσεως για την έγκριση, την οποία δέχθηκε η Επιτροπή.
39 Επομένως, χωρίς να χρειάζεται, υπό τις παρούσες συνθήκες, να αποφανθεί το ρωτοδικείο επί διαφορετικών ενστάσεων απαραδέκτου της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων από εκείνες που αντλούνται από το πρόδηλο απαράδεκτο της προσφυγής στην κύρια δίκη, επιβάλλεται η εξέταση αν πληρούται ο όρος του επείγοντος.
40 Κατά πάγια νομολογία, το επείγον μιας αιτήσεως για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εκτιμάται σε σχέση προς την ανάγκη που υφίσταται για την έκδοση προσωρινής αποφάσεως προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο ο οποίος ζητεί το προσωρινό μέτρο. Στον διάδικο ο οποίος ζητεί την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν μπορεί να αναμείνει την έκβαση της κύριας δίκης χωρίς να υποστεί ζημία που θα έχει σοβαρές και ανεπανόρθωτες συνέπειες (διατάξεις του ροέδρου του ρωτοδικείου της 15ης Ιουλίου 1998, Τ-73/98 R, Prayon-Rupel κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. ΙΙ-2769, σκέψη 36, της 20ής Ιουλίου 2000, Τ-169/00 R, Esedra κατά Επιτροπής, μη δημοσιευθείσα ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 43, και του ροέδρου του Δικαστηρίου της 12ης Οκτωβρίου 2000, C-278/00 R, Ελλάδα κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. Ι-8787, σκέψη 14).
41 Οι ζημίες που επικαλούνται οι αιτούσες συνίστανται, πρώτον, στην οριστική απομάκρυνσή τους από την εν λόγω διαδικασία μεταβιβάσεως και από την αδυναμία προσβάσεώς τους στην αγορά, δεύτερον, από τις δαπάνες που προέκυψαν από τη συμμετοχή τους στην εν λόγω διαδικασία και, τρίτον, από τον οιονεί αποκλεισμό τους από την αγορά πωλήσεως καυσίμων στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων για το μέλλον.
42 Όσον αφορά, πρώτον, τη ζημία που αντλείται από τον οιονεί αποκλεισμό τους από την αγορά πωλήσεως καυσίμων στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων για το μέλλον, επιβάλλεται να υπενθυμιστεί ότι, ακόμη και αν το ποσοστό ανανεώσεως των μεταβιβάσεων στην αγορά αυτή είναι χαμηλό, εντούτοις θα ανοίξουν νέα πρατήρια βενζίνης στα τμήματα του δικτύου των αυτοκινητοδρόμων που θα δοθούν στην κυκλοφορία. Έτσι, από τα σημεία 208 έως 210 της αποφάσεως της 9ης Φεβρουαρίου 2000 προκύπτει ότι, κατά τα έτη 1995 έως 1999, υποβλήθηκαν 33 προσφορές για νέα πρατήρια βενζίνης από διαχειριστές του δικτύου των αυτοκινητοδρόμων και ότι έντεκα απέβησαν άκαρπες ή μετατέθηκαν σε άλλο χρονικό σημείο. Οι αιτούσες δεν απέδειξαν ότι εμποδίζεται η συμμετοχή τους σε μέλλουσες διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων στο πλαίσιο της ανανεώσεως των παραχωρήσεων ή για τη δημιουργία νέων πρατηρίων βενζίνης. Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν αποκλείεται οι αιτούσες να μπορέσουν να εισέλθουν στην αγορά πωλήσεως καυσίμων στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων ακόμη και πριν από το 2005, παρά το γεγονός ότι η υποψηφιότητά τους τελικώς δεν ελήφθη υπόψη από την TotalFina Elf.
43 Όσον αφορά, δεύτερον, τη ζημία που συνίσταται στις δαπάνες που καταβλήθηκαν λόγω της συμμετοχής στην εν λόγω διαδικασία μεταβιβάσεως, πρόκειται για ζημία καθαρώς οικονομική και δυναμένη να προσδιοριστεί επακριβώς, που μπορεί, επομένως, να αποτελέσει αντικείμενο εκ των υστέρων οικονομικής αντισταθμίσεως, αν οι προσφεύγουσες κερδίσουν την κύρια δίκη.
44 Τρίτον, όσον αφορά τη ζημία που αντλείται από την οριστική τους απομάκρυνση από την εν λόγω διαδικασία μεταβιβάσεως, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι οι αιτούσες δεν απέδειξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση τους προκάλεσε ζημία σοβαρή και ανεπανόρθωτη. Συναφώς, η συμμετοχή σε διαδικασία μεταβιβάσεως ενεργητικού στο πλαίσιο συγκεντρώσεως όπως στην υπό κρίση υπόθεση ενέχει οπωσδήποτε κινδύνους για όλους τους συμμετέχοντες και η απομάκρυνση ενός υποψηφίου δεν αρκεί, καθαυτή, για να αποδείξει το επείγον.
45 Επιβάλλεται να τονιστεί ότι η TotalFina Elf συνήψε, μετά την αποδοχή από την Επιτροπή της δεύτερης αιτήσεώς της περί εγκρίσεως των αγοραστών (βλ. ανωτέρω σκέψη 6), συμφωνίες που αφορούν τα έξι οικεία πρατήρια βενζίνης υπό τη μοναδική αναβλητική αίρεση της εγκρίσεως των αγοραστών από τις προς ας η μεταβίβαση εταιρίες ή από το κράτος. Αν η διαδικασία μεταβιβάσεως συνεχιστεί χωρίς το ρωτοδικείο να διατάξει τις ζητούμενες αναστολές, η κατάσταση θα μπορούσε, στην πραγματικότητα, να είναι μη αναστρέψιμη όσον αφορά τις αιτούσες. άντως, εναπόκειται πάντοτε στους διαδίκους που ζητούν το προσωρινό μέτρο να αποδείξουν, όπως μνημονεύεται ανωτέρω στη σκέψη 40, τον επείγοντα χαρακτήρα της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων.
46 Συναφώς, η υποτιθέμενη ζημία που προκαλείται από την απομάκρυνση από την επίμαχη διαδικασία μεταβιβάσεως μπορεί να περιοριστεί μόνο στη μεταβίβαση των έξι εν λόγω πρατηρίων βενζίνης. Σχετικώς, όπως οι αιτούσες αναγνώρισαν κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η υποτιθέμενη ζημία συνίσταται σε διαφυγόν κέρδος, που προκλήθηκε από το γεγονός ότι δεν έχουν πρόσβαση στην οικεία αγορά. Ακόμη και αν υποτεθεί ότι οι αιτούσες έχουν υποστεί τέτοια ζημία, αυτή είναι οικονομικού χαρακτήρα. Κατά πάγια νομολογία, μια τέτοια ζημία δεν μπορεί, κατ' αρχήν, να θεωρηθεί ανεπανόρθωτη, δεδομένου ότι χρηματικό αντιστάθμισμα μπορεί, κατά κανόνα, να επαναφέρει το ζημιωθέν πρόσωπο στην προ της επελεύσεως της ζημίας κατάστασή του (διατάξεις του ροέδρου του Δικαστηρίου της 18ης Οκτωβρίου 1991, C-213/91 R, Abertal κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ. Ι-5109, σκέψη 24, και του ροέδρου του ρωτοδικείου της 30ής Ιουνίου 1999, Τ-70/99 R, Alpharma κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1999, σ. ΙΙ-2027, σκέψη 128, και προπαρατεθείσα Esedra κατά Επιτροπής, σκέψη 44).
47 Η ζητούμενη αναστολή δεν δικαιολογείται, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, παρά μόνον αν προκύπτει ότι, ελλείψει ενός τέτοιου μέτρου, οι αιτούσες θα βρεθούν σε κατάσταση ικανή να θέσει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξή τους ή να μεταβάλει κατά τρόπο μη αναστρέψιμο τα μερίδιά τους αγοράς. Από τις απαντήσεις στις ερωτήσεις που έθεσε ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων κατά τη διάρκειας της επ' ακροατηρίου συζητήσεως προκύπτει, συναφώς, ότι οι αιτούσες ουδόλως αντιμετωπίζουν μια τέτοια κατάσταση.
48 Όσον αφορά τη φερόμενη ζημία που οφείλεται στην αδυναμία κτήσεως ενός μεριδίου της αγοράς πωλήσεως καυσίμων στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων, επιβάλλεται να τονιστεί ότι τα πραγματικά περιστατικά στην υπό κρίση περίπτωση είναι διαφορετικά από εκείνα επί των οποίων εκδόθηκε η προπαρατεθείσα διάταξη Langnese-Iglo και Shöller Lebensmittel κατά Επιτροπής, εφόσον, στην τελευταία αυτή υπόθεση, οι διάδικοι που ζητούσαν το προσωρινό μέτρο ήταν ήδη παρόντες στην οικεία αγορά και ενεργούσαν με σκοπό τη μη μεταβολή των συνθηκών αυτής με την εκτέλεση μιας αποφάσεως της Επιτροπής. Αντιθέτως, στην παρούσα υπόθεση, η κατάσταση των αιτουσών στην αγορά πωλήσεως καυσίμων στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων θίγεται μόνο δυνάμει, εφόσον δεν αναπτύσσουν δραστηριότητα σ' αυτήν.
49 Ενόψει των προεκτεθέντων, οι αιτούσες δεν απέδειξαν ότι η υποτιθέμενη ζημία οικονομικής φύσεως που προκαλείται από την οριστική τους απομάκρυνση από την εν λόγω διαδικασία μεταβιβάσεως πρέπει να θεωρηθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη.
50 Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι οι αιτούσες δεν απέδειξαν ότι, αν δεν ληφθούν τα ζητούμενα προσωρινά μέτρα, υφίστανται σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία.
51 Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν οι υποτιθέμενες ζημίες μπορούν να συνιστούν ζημία σοβαρή και ανεπανόρθωτη, η στάθμιση, αφενός, του συμφέροντος των αιτουσών να επιτύχουν τα ζητούμενα προσωρινά μέτρα και, αφετέρου, του δημοσίου συμφέροντος που συνδέεται με την εκτέλεση των εκδοθεισών αποφάσεων στο πλαίσιο του κανονισμού 4064/89 και τα συμφέροντα των τρίτων που θίγονται άμεσα από την ενδεχόμενη αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, οδηγεί στην απόρριψη της παρούσας αιτήσεως.
52 Συναφώς, επιβάλλεται να υπομνηστεί, κατ' αρχάς, ότι η έκδοση του κανονισμού 4064/89 είχε ως κύριο στόχο την εξασφάλιση του αποτελεσματικού ελέγχου των συγκεντρώσεων επιχειρήσεων, σε συνάρτηση με την ανάγκη διατηρήσεως και αναπτύξεως αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην κοινή αγορά, και της ασφάλειας δικαίου για τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν σ' αυτόν (βλ., υπ' αυτήν την έννοια, προπαρατεθείσα διάταξη Union Carbide κατά Επιτροπής, σκέψη 36).
53 Επιπλέον, επιβάλλεται να υπομνηστεί ότι, σε μια κατάσταση όπως η στην υπό κρίση περίπτωση, όπου τα ζητούμενα από τον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων μέτρα μπορούν να έχουν σοβαρή επίπτωση στα δικαιώματα και τα συμφέροντα τρίτων, μεταξύ άλλων της TotalFina Elf και των αγοραστών των έξι οικείων πρατηρίων βενζίνης, που δεν είναι διάδικοι και επομένως δεν είχαν την ευκαιρία να διατυπώσουν την άποψή τους, τέτοια μέτρα μπορούν να δικαιολογηθούν μόνον αν καθίσταται εμφανές ότι χωρίς αυτά οι αιτούσες θα μπορούσαν να εκτεθούν σε κατάσταση ικανή να θέσει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξή τους (διάταξη του ροέδρου του ρωτοδικείου της 6ης Ιουλίου 1993, T-12/93 R, CCE Vittel και CE Pierval κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993, σ. ΙΙ-785, σκέψη 20).
54 Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται, όπως προκύπτει από τη σκέψη 47 ανωτέρω, ότι οι αιτούσες δεν διατρέχουν τέτοιο κίνδυνο.
55 Δεδομένου ότι ο σχετικός με το επείγον όρος δεν πληρούται και η στάθμιση των συμφερόντων αποβαίνει υπέρ της μη αναστολής της εκτελέσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, η παρούσα αίτηση επιβάλλεται να απορριφθεί, χωρίς να είναι απαραίτητο να εξεταστούν οι λοιποί ισχυρισμοί που προβάλλουν οι αιτούσες για να δικαιολογήσουν τη χορήγηση των αιτουμένων μέτρων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
Ο ΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
διατάσσει:
1) Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.