WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (druga izba)
z dnia 9 listopada 2004 r.
Sprawy połączone T-285/02 i T-395/02
Eva Vega Rodríguez
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Urzędnicy – Konkurs otwarty – Test wielokrotnego wyboru – Poprawność odpowiedzi na formularzu egzaminacyjnym – Kontrola sądowa – Granice
Pełny tekst w języku francuskim II–0000
Przedmiot:         Skarga mająca za przedmiot wniosek o uchylenie decyzji komisji konkursowej konkursu COM/A/10/01 przyznającej skarżącej ocenę
niedostateczną i zbyt niską liczbę punktów, by mogła brać dalszy udział w konkursie, oraz decyzji oddalającej jej zażalenie,
a także wniosek o odszkodowanie.
Orzeczenie:         Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron ponosi własne koszty.
Streszczenie
1.     Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Decyzja wydana po ponownym zbadaniu wcześniejszej decyzji – Decyzja podjęta przez
komisję konkursową po ponownym zbadaniu sytuacji kandydata
(regulamin pracowniczy, art. 90 ust. 2 i art. 91 ust. 1)
2.     Postępowanie – Środki organizacji postępowania – Żądanie przedstawienia dokumentów dotyczących dopuszczalności skargi – Dopuszczalność
dokumentów przedstawionych po terminie ustalonym przez Sąd
(regulamin Sądu, art. 64 i 65)
3.     Urzędnicy – Skarga – Interes prawny – Skarga na decyzję komisji konkursowej przyznającej ocenę niedostateczną – Kandydat,
który nie może brać dalszego udziału w konkursie, nawet przy założeniu zmiany oceny – Niedopuszczalność
(regulamin pracowniczy, art. 91)
4.     Urzędnicy – Konkurs – Konkurs oparty na o świadectwach posiadanych kwalifikacji oraz egzaminy – Treść egzaminów – Test wielokrotnego
wyboru – Uznanie komisji konkursowej – Kontrola sądowa – Granice
(regulamin pracowniczy, załącznik III)
1.     Jeśli kandydat biorący udział w konkursie domaga się weryfikacji decyzji podjętej przez komisję konkursową, to właśnie ta
decyzja podjęta przez komisję konkursową po ponownym zbadaniu sytuacji kandydata stanowi akt niekorzystny. To również ta decyzja
podjęta po ponownym zbadaniu rozpoczyna bieg terminu na wniesienie zażalenia oraz skargi, bez potrzeby badania, czy w takiej
sytuacji rozpatrywana decyzja może być ewentualnie uznana za akt potwierdzający.
(zob. pkt 18)
Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑386/00 Gonçalves przeciwko Parlamentowi, 23 stycznia 2002 r., RecFP str. I‑A‑13
i II‑55, pkt 39 oraz przywołane tam orzecznictwo
2.     Jeśli Sąd Pierwszej Instancji żąda, w ramach środków organizacji postępowania, przedstawienia dokumentu zawierającego przesłanki
dopuszczalności skargi, opóźnienie strony w złożeniu dokumentu nie może pociągać za sobą niedopuszczalności dowodu z tego
dokumentu. Po pierwsze, przesłanki dopuszczalności skargi powinny być badane, ewentualnie z urzędu, w każdym czasie przez
sąd wspólnotowy. Po drugie, w przypadku niewywiązania się strony Sąd ma prawo wymagać przedstawienia żądanego dokumentu na
podstawie art. 65 regulaminu. Stąd terminy na przedstawienie tego dokumentu nie mogą być terminami zawitymi.
(zob. pkt 24)
Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑34/91 Whitehead przeciwko Komisji, 11 maja 1992 r., Rec. str. II‑1723, pkt 19;
Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑128/96 Lebedef przeciwko Komisji, 13 grudnia 1996 r., RecFP str. I‑A‑629 i II‑1679, pkt 25
3.     W ramach skargi o uchylenie decyzji komisji konkursowej przyznającej skarżącemu ocenę niedostateczną i zbyt niską liczbę punktów,
by mógł brać dalszy udział w konkursie, skarżący zostaje pozbawiony interesu prawnego, jeśli okazuje się – nawet przy założeniu,
że odpowiedział poprawnie na sporne pytania – że nie może brać dalszego udziału w konkursie.
(zob. pkt 25)
4.     Komisja konkursowa dysponuje szerokim zakresem uznania co do szczegółowej treści egzaminów przewidzianych w ramach konkursu.
Sąd wspólnotowy może kwestionować tę treść, w przypadku gdy wybiega ona poza ramy wskazane w ogłoszeniu o konkursie lub nie
jest zgodna z celem egzaminu konkursowego.
W ramach egzaminów składających się z testów wielokrotnego wyboru Sąd Pierwszej Instancji nie może zastąpić oceny komisji
konkursowej własną oceną. Pytanie należałoby zakwestionować, ewentualnie w świetle zaproponowanych odpowiedzi, jeśli okazałoby
się, że to pytanie jest oczywiście niewłaściwe zważywszy na cel danego konkursu. Tak byłoby w szczególności w przypadku, w którym
z wyjaśnień komisji konkursowej wynikałoby, że zaproponowane różne odpowiedzi na pytanie nie pozwalają określić jednej poprawnej
odpowiedzi, w przeciwieństwie do szczegółowych instrukcji udzielonych kandydatom. W związku z tym znaczna trudność jednego
pytania nie może stanowić o niewłaściwym charakterze pytania. Komisja konkursowa jest uprawniona do wyboru pytań o różnym
stopniu trudności dla zagwarantowania osiągnięcia podstawowego celu konkursu, czyli zatrudnienia urzędników posiadających
najwyższe kwalifikacje.
(zob. pkt 35 i 36)
Odesłanie: Trybunał, sprawy połączone 64/86, od 71/86 do 73/86 i 76/86 Sergio i in. przeciwko Komisji, 8 marca 1988 r., Rec.
str. 1399, pkt 22; Sąd Pierwszej Instancji, sprawa T‑153/95 Kaps przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 21 maja 1996 r., RecFP
str. I‑A‑233 i II‑663, pkt 37