62018TJ0112_RES
Sprawa T‑112/18
Pink Lady America LLC
przeciwko
Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin
Wyrok Sądu (trzecia izba) z dnia 24 września 2019 r.
Odmiany roślin – Postępowanie w sprawie unieważnienia – Odmiana jabłek Cripps Pink – Artykuły 10 i 116 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 – Nowość – Przedłużenie okresu karencji – Pojęcie wykorzystywania odmiany – Ocena handlowa – Artykuł 76 rozporządzenia (WE) nr 874/2009 – Dowody przedstawione z opóźnieniem przed Izbą Odwoławczą – Dowody przedstawione po raz pierwszy przed Sądem
Rolnictwo – Jednolite ustawodawstwo – Ochrona odmian roślin – Unieważnienie nienależnie przyznanego prawa do ochrony – Brak nowości – Przedłużenie okresu karencji – Obliczanie – Stosowanie przepisów przejściowych
(rozporządzenie Rady nr 2100/94, art. 10 ust. 1, art. 116 ust. 1, art. 118)
(zob. pkt 24–26, 29, 32, 34)
Rolnictwo – Jednolite ustawodawstwo – Ochrona odmian roślin – Unieważnienie nienależnie przyznanego prawa do ochrony – Uprawnienia dyskrecjonalne Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin – Ponowne badanie odmiany chronionej – Warunki – Poważne wątpliwości co do zgodności z prawem przyznania prawa do ochrony – Ciężar dowodu
(rozporządzenie Rady nr 2100/94, art. 6 ust. 3, art. 10 ust. 3, art. 21, 54, 55; rozporządzenie Komisji nr 874/2009, art. 53 ust. 2)
(zob. pkt 45–49, 53)
Rolnictwo – Jednolite ustawodawstwo – Ochrona odmian roślin – Unieważnienie nienależnie przyznanego prawa do ochrony – Brak nowości – Wykorzystywanie odmiany – Pojęcie – Ocena handlowa – Wyłączenie
(rozporządzenie Rady nr 2100/94, art. 10)
(zob. pkt 66–69, 73)
Streszczenie
W wyroku Pink Lady America/OCVV – WAAA (Cripps Pink) (T‑112/18), wydanym w dniu 24 września 2019 r., Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przeciwko decyzji Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (CPVO), którą izba ta oddaliła odwołanie zmierzające do unieważnienia wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin dla odmiany jabłek Cripps Pink. W wyroku tym, po przedstawieniu wskazówek co do sposobów obliczania okresu karencji, Sąd wyjaśnił, że ocena handlowa była wyłączona z pojęcia „wykorzystywania” odmiany.
W niniejszej sprawie w dniu 29 sierpnia 1995 r. Department of Agriculture and Food Western Australia złożył wniosek o przyznanie wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin dla odmiany jabłek Cripps Pink, wprowadzonych do obrotu pod nazwą Pink Lady. Wspomniane prawo do ochrony zostało przyznane przez CPVO. Pink Lady America LLC, skarżąca, złożyła wniosek o unieważnienie wspólnotowego prawa do ochrony owej odmiany na tej podstawie, iż nie spełniała ona wymogów nowości przewidzianych w art. 10 rozporządzenia nr 2100/94 (
1
). Izba Odwoławcza CPVO oddaliła wniosek o unieważnienie, uznając, że skarżąca nie przedstawiła dowodów koniecznych do wykazania, że odmiana Cripps Pink była przedmiotem gospodarczego wykorzystywania poza terytorium Unii przed dniem 29 sierpnia 1989 r., odpowiadającego sześcioletniemu okresowi karencji.
Skarżąca podniosła, po pierwsze, że Izba Odwoławcza błędnie zastosowała sześcioletni okres karencji do działalności handlowej wewnątrz Unii, przewidziany przez art. 116 rozporządzenia nr 2100/94, bez uprzedniego wzięcia pod uwagę postanowień art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia. Po drugie, zakwestionowała ona dokonaną przez Izbę Odwoławczą ocenę warunku nowości.
W pierwszej kolejności Sąd przypomniał, że skutkiem art. 116 rozporządzenia nr 2100/94 jest przeniesienie okresu karencji przewidzianego w art. 10 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia, dotyczącego wykorzystywania na terytorium Unii, z jednego roku przed złożeniem wniosku przyznanie prawa do ochrony na cztery lata przed złożeniem tego wniosku, jeżeli data wniosku mieści się w okresie jednego roku po wejściu w życie tego rozporządzenia, to znaczy po dniu 1 września 1994 r.
W niniejszej sprawie z uwagi na to, że wniosek o przyznanie prawa do ochrony został złożony w okresie jednego roku po wejściu w życie rozporządzenia nr 2100/94, zastosowanie znalazły dwa okresy karencji: pierwszy, okres sześciu lat przed wejściem w życie rozporządzenia podstawowego w stosunku do sprzedaży i przekazania na terenie Unii, i drugi, okres sześciu lat przed złożeniem wniosku w stosunku do sprzedaży lub przekazania poza Unią. Ze względu na to, że pierwsze wprowadzenie do obrotu odmiany w Unii miało miejsce w 1992 r. w Zjednoczonym Królestwie, Sąd wywnioskował, że Izba Odwoławcza bez popełnienia błędu ograniczyła się do oceny wpływu przedstawionych przez skarżącą dowodów na ustalenie, czy sporna odmiana była przedmiotem sprzedaży lub przekazania przez hodowcę osobom trzecim poza terytorium Unii przed dniem 29 sierpnia 1989 r.
Ponadto, jeżeli chodzi o art. 10 ust. 2 rozporządzenia nr 2100/94, Sąd podkreślił, że ma on na celu określenie okoliczności, w których niektóre sytuacje prawne są lub nie są objęte zakresem pojęcia przekazania w celu wykorzystywania odmiany, tak aby ustalić, iż odmiana jest nowa. Nie chodzi zatem o przesłanki kumulatywne, które powinny zostać spełnione, aby dane przekazanie można było uznać za niweczące nowość. Tymczasem, ponieważ sytuacje wymienione w tym artykule nie mają miejsca w niniejszej sprawie, Sąd stwierdził, że Izba Odwoławcza słusznie nie zastosowała tego przepisu.
W drugiej kolejności, odnosząc się do oceny warunku nowości, Sąd przypomniał, że to do skarżącej należało przedstawienie dowodów pozwalających Izbie Odwoławczej na stwierdzenie, że warunek nowości nie został spełniony w chwili przyznawania prawa do ochrony. Ponadto aby dana sprzedaż lub przekazanie dokonane poza Unią przed okresem karencji nie pozbawiało danej odmiany przymiotu nowości, wystarczy, aby dana sprzedaż lub przekazanie osobom trzecim nie zostało dokonane przez hodowcę lub za jego zgodą „w celu wykorzystywania odmiany” (
2
).
W tym względzie Sąd wyjaśnił, że pojęcie „wykorzystywania” odmiany obejmuje wykorzystywanie w celach osiągnięcia zysków, dla którego konieczny jest „oczywisty zamiar dokonania sprzedaży”, lecz wyłącza z kolei badania handlowe mające na celu ocenę odmian w warunkach handlowych w celu określenia ich wartości dla klientów. Tymczasem ze wszystkich dowodów łącznie wynika, że hodowca przekazał sporną odmianę w 1985 r. „do celów badań i oceny”. W konsekwencji Sąd stwierdził, że Izba Odwoławcza słusznie doszła do wniosku, że ocena handlowa nie była równoznaczna z wykorzystywaniem handlowym, a tym samym, że sprzedaż lub przekazanie dla celów badań w okresie karencyjnym nie stanowiły okoliczności niweczących nowość.
(
1
)	Rozporządzenie Rady (WE) nr 2100/94 z dnia 27 lipca 1994 r. w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin (Dz.U. 1994, L 227, s. 1).
(
2
)	W rozumieniu art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 2100/94.