Eagrán sealadach
TUAIRIM AN ABHCÓIDE GHINEARÁLTA
EMILIOU
arna tabhairt an 23 Aibreán 2026 (1)
Cásanna Uamtha C‑142/25 agus C‑143/25 [Pepach] (i)
LF (C‑142/25),
CV (C‑143/25)
v
Pensionsversicherungsanstalt
(Iarraidh ar réamhrialú ón Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach, an Ostair))
(Tarchur chun réamhrialú – Slándáil shóisialta d’oibrithe imirceacha – Comhordú na gcóras slándála sóisialta – Rialachán (CE) Uimh. 987/2009 – Airteagal 44(2) – Raon feidhme – Teidlíocht ar phinsean seanaoise a scrúdú – Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích i mBallstát eile a chur san áireamh – Coinníollacha – Airteagal 21 CFAE – Saorghluaiseacht saoránach – Prionsabal na córa comhionainne ar fhíorais)
I.      Réamhrá
1.        Baineann na cásanna uamtha seo, arís eile, (2) le léiriú Airteagal 21 CFAE agus Airteagal 44(2) de Rialachán (CE) Uimh. 987/2009 lena leagtar síos an nós imeachta chun Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta a chur chun feidhme. (3) Ceanglaítear le hAirteagal 44(2), chun pinsean seanaoise a dheonú do dhuine, go ndéanfaidh údaráis an Bhallstáit inar oibrigh an duine sin (mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe) (Ballstát A) sular chaith sé nó sí a chuid ama nó a cuid ama ag tógáil a leanaí i mBallstát eile (Ballstát B), a reachtaíocht a chur i bhfeidhm, faoi choinníollacha áirithe, maidir leis na tréimhsí tógála leanaí sin agus go gcuirfidh siad san áireamh iad amhail is dá mbeadh siad curtha i gcrích ar a chríoch.
2.        Rinne an Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach, an Ostair) na hiarrataí ar réamhrialú i gcomhthéacs díospóidí idir LF (i gCás C‑142/25) agus CV (i gCás C‑143/25) (‘na hachomharcóirí’ le chéile) agus Pensionsversicherungsanstalt (‘PVA’), an institiúid atá freagrach as an scéim árachais seanaoise reachtúil san Ostair. Baineann siad le diúltú na n‑achomharcóirí a chur san áireamh, chun críocha pinsin seanaoise na n‑achomharcóirí a ríomh, na tréimhsí ama a chaith siad chun a leanaí a thógáil sa Bheilg agus san Iodáil, faoi seach.
3.        Tá dhá ghné ag baint leis na saincheisteanna a ardaíodh. Ar an gcéad dul síos, i gCás C‑142/25, fiosraíonn an chúirt a rinne an tarchur léiriú ar cheann de na coinníollacha a liostaítear in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, is é sin nár cheart do Bhallstát A (sa chás seo, an Ostair) tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear a chur san áireamh ach amháin chun pinsean seanaoise a dheonú ‘mura gcuirtear aon tréimhse tógála leanaí san áireamh’ i mBallstát B (sa chás seo, an Bheilg). Fiafraíonn an chúirt sin an leanann sé ón gcoinníoll sin nár cheart do Bhallstát B reachtaíocht a ghlacadh lena gcumasaítear tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh go ginearálta nó an leor nár cuireadh na tréimhsí atá faoi dhíospóid san áireamh de bhun reachtaíocht Bhallstát B sa chás aonair ar leith.
4.        Ar an dara dul síos, i gCásanna C‑142/25 agus C‑143/25 araon, lorgaíonn an Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach) soiléiriú maidir leis an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ a d’fhorbair an Chúirt ina cásdlí ar bhonn Airteagal 21 CFAE (4) agus a bhfuil feidhm aici i gcásanna nach gcomhlíontar na coinníollacha a liostaítear in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, d’fhonn tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh chun sochair phinsin a ríomh. (5) De bhun na tástála sin, ní mór do Bhallstát A (an Ostair) a reachtaíocht a chur i bhfeidhm maidir leis na tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstát B (an Bheilg agus an Iodáil, faoi seach) agus breithniú a dhéanamh ar thréimhsí den sórt sin a cuireadh isteach ar a chríoch féin, ar choinníoll go bhfuil ‘nasc sách dlúth’ nó ‘nasc leordhóthanach’ (6) acu le ‘tréimhsí árachais’ a chuir an duine lena mbaineann isteach i mBallstát A. Ní ann do nasc den sórt sin ach amháin i gcás inar oibrigh an duine sin go heisiach i mBallstát A, roimh a leanaí a thógáil i mBallstát B agus ina dhiaidh sin?
II.    An dlí lena mbaineann
A.      Dlí an Aontais Eorpaigh
1.      Rialachán Uimh. 883/2004
5.        I dTeideal II de Rialachán Uimh. 883/2004, dar teideal ‘An reachtaíocht is infheidhme a chinneadh’, áirítear, inter alia, Airteagal 11, lena bhforáiltear:
‘1.      Beidh daoine a bhfuil feidhm ag an Rialachán seo maidir leo faoi réir reachtaíocht aon Bhallstáit amháin. Déanfar an reachtaíocht sin a chinneadh i gcomhréir leis an Teideal seo.
...
3.      Faoi réir Airteagail 12 go 16:
(a)      beidh duine a ghabhann do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe i mBallstát faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit sin;
...
(e)      beidh aon duine eile nach bhfuil feidhm ag fomhír (a) go fomhír (d) maidir leis faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit chónaithe, gan dochar d’fhorálacha eile an Rialacháin seo lena ráthaítear sochair dó faoi reachtaíocht Ballstáit amháin eile nó breis agus Ballstáit amháin eile.
...’
2.      Rialachán Uimh. 987/2009
6.        Le Rialachán Uimh. 987/2009, leagtar síos an nós imeachta chun Rialachán Uimh. 883/2004 a chur chun feidhme, de bhun Airteagal 89 den Rialachán deireanach sin.
7.        De bhun aithris 14 de Rialachán Uimh. 987/2009:
‘Is gá rialacha sonracha áirithe agus nósanna imeachta sonracha áirithe a bheith ann d’fhonn an reachtaíocht is infheidhme a shainiú chun go gcuirfí san áireamh tréimhsí inar chaith duine árachaithe am sna Ballstáit éagsúla ag tógáil clainne.’
8.        Luaitear an méid seo a leanas in Airteagal 44 den Rialachán sin:
‘1.      Chun críocha an Airteagail seo, tagraíonn “tréimhse tógála leanaí” d’aon tréimhse a dtugtar creidiúint ina leith faoi reachtaíocht pinsin Ballstáit nó lena bhforlíontar pinsean go sainráiteach mar go bhfuil leanbh tógtha ag duine, beag beann ar an modh a úsáideadh chun na tréimhsí sin a ríomh agus más nuair a bhí an leanbh á thógáil a d’fhabhraigh siad nó má tugadh aitheantas go haisghníomhach dóibh.
2.      I gcás, faoi reachtaíocht an Bhallstáit atá inniúil faoi Theideal II de [Rialachán Uimh. 883/2004], nach gcuirtear tréimhse tógála leanaí ar bith san áireamh, institiúid an Bhallstáit arbh í a reachtaíocht a bhí infheidhme, i gcomhréir le Teideal II de [Rialachán Uimh. 883/2004], maidir leis an duine lena mbaineann ar na forais go raibh sé nó sí ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó mar dhuine féinfhostaithe ar an dáta nuair a tosaíodh ar an tréimhse tógála leanaí a chur san áireamh, faoin reachtaíocht sin, maidir leis an leanbh lena mbaineann, leanfaidh sí de bheith freagrach as an tréimhse sin a chur san áireamh mar thréimhse tógála leanaí faoina reachtaíocht féin, amhail is gurbh ar a chríoch féin a rinneadh an tógáil leanaí sin.
[...]’
B.      An dlí náisiúnta
9.        Foráiltear le Mír 16(3a) den Allgemeines Pensionsgesetz (an Dlí Ginearálta maidir le Pinsin; ‘APG’) (BGBl. I, 142/2004), go háirithe, go gcuirfear tréimhsí cáilitheacha eile in ionad tréimhsí a chaitear ag tógáil leanaí de bhun Mhír 227a den Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (an Dlí Ginearálta maidir le Slándáil Shóisialta; ‘ASVG’) (BGBl. 189/1955) agus do Mhír 116a den Gewerbliches Sozialversicherungsgesetz (an Dlí maidir le hárachas sóisialta do dhaoine atá ag gabháil do thrádáil agus do thráchtáil; ‘GSVG’) (BGBl. 560/1978), measfar gur míonna árachais iad freisin chun an íostréimhse árachais a chomhlíonadh de bhun Mhír 4(1) den reachtaíocht sin.
10.      Luaitear an méid seo a leanas i Mír 227a de ASVG:
‘(1)      Ina theannta sin, i gcás inarb é an duine árachaithe iarbhír an duine a bhí freagrach go príomha as a leanbh nó a leanbh a thógáil (fomhír 2), is éard a bheidh i dtógáil an linbh sin sa tír, suas go dtí 48 mí féilire ar a mhéad ó bhreith an linbh, tréimhse cháilitheach ionaid tar éis an 31 Nollaig 1955 agus roimh an 1 Eanáir 2005 san aicme árachais pinsin ar laistigh di atá an tréimhse ranníocaíochta deiridh roimhe sin nó, i gcás nach ann do thréimhse den sórt sin, ar laistigh di atá an chéad tréimhse ranníocaíochta eile ina dhiaidh sin. I gcás ilbhreithe, cuirtear síneadh leis an tréimhse 48 mí féilire go 60 mí féilire.
...’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
III. Fíorais, imeachtaí náisiúnta agus na ceisteanna a tharchuirtear
A.      Cás C‑142/25
11.      Is náisiúnach Ostarach é LF, a rugadh in 1963. Idir an 1 Samhain 1980 agus an 30 Aibreán 1984, bhailigh sí 30 mí de ranníocaíochtaí le hárachas éigeantach san Ostair, mar gheall ar ghníomhaíocht fostaíochta a shaothrú (mar phrintíseach agus mar fhostaí), agus 5 mhí de thréimhsí cáilitheacha ionaid ina dhiaidh sin, idir an 1 Bealtaine 1984 agus an 30 Meán Fómhair 1984, sa Bhallstát céanna sin.
12.      An 23 Iúil 1984, rugadh a céad leanbh san Ostair. Go dtí an 30 Aibreán 1985, d’fhan sí sa Bhallstát sin agus thiomnaigh sí í féin chun a leanbh a thógáil.
13.      I mí na Bealtaine 1985, bhog LF lena leanbh go dtí an Bheilg, áit ar rugadh a dara leanbh an 15 Márta 1986. Go dtí 1993, chónaigh sí in éineacht lena leanaí sa Bheilg. Le linn na tréimhse sin, níor shaothraigh sí aon ghníomhaíocht ghairmiúil agus thiomnaigh sí í féin chun a leanaí a thógáil. Níor chríochnaigh sí aon ‘tréimhse árachais’ a d’fhéadfaí a chur san áireamh chun pinsean seanaoise a dheonú.
14.      Idir 1993 agus 2013, chuaigh LF i mbun fostaíochta sa Ghearmáin (mar oibrí trasteorann). Charnaigh sí 240 mí de ranníocaíochtaí san iomlán le hárachas éigeantach sa Ghearmáin, mar gheall ar a fostaíocht. Lean sí de bheith ina cónaí sa Bheilg le linn na tréimhse sin.
15.      I mí Aibreáin 2013, bhog LF ar ais go dtí an Ostair agus thosaigh sí ag gabháil do ghníomhaíocht shochrach ansin. Faoin 1 Bealtaine 2023, bhí 120 mí eile de ranníocaíochtaí le hárachas éigeantach carntha aici san Ostair.
16.      Chuir LF iarratas faoi bhráid PVA chun na ‘tréimhsí árachais’ a bhí carntha aici faoi Airteagal 247(1) de ASVG a chinneadh, chun críocha a pinsin seanaoise.
17.      Le cinneadh an 15 Bealtaine 2023, mheas PVA go raibh 162 mhí árachais san iomlán carntha ag LF faoi reachtaíocht na hOstaire. Mar sin féin, níor cuireadh san áireamh ach na míonna ó Dheireadh Fómhair 1984 go dtí Aibreán 1985 mar thréimhsí tógála leanaí agus caitheadh leo mar thréimhsí a bhí coibhéiseach le tréimhsí cáilitheacha árachais.
18.      Rinne LF agóid i gcoinne an chinnidh sin os comhair chúirteanna na hOstaire, ar an bhforas gur cheart na tréimhsí ó mhí na Bealtaine 1985 go mí an Mhárta 1990 a chur san áireamh freisin mar thréimhsí tógála leanaí ábhartha (‘na tréimhsí atá faoi dhíospóid i gCás C‑142/25’).
19.      Ina chosaint, d’áitigh PVA nach féidir na tréimhsí tógála leanaí sin a chur san áireamh faoi Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, ós rud é gur tharla siad i mBallstát (an Bheilg) ina bhforáiltear lena reachtaíocht, i bprionsabal, go gcuirfear tréimhsí tógála leanaí san áireamh. Thairis sin, d’áitigh sé nach féidir na tréimhsí atá faoi dhíospóid faoi Airteagal 21 CFAE a chur san áireamh ach oiread. Go deimhin, i bhfianaise bhlianta fostaíochta LF sa Ghearmáin, ní féidir ‘nasc sách dlúth’ a bhunú idir na tréimhsí sin agus na ‘tréimhsí árachais’ a chuir LF isteach san Ostair.
20.      Sheas an chúirt chéadchéime leis an gcaingean. Chinn sí gur comhlíonadh na coinníollacha a leagtar amach in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 toisc nár chuir an Bheilg na tréimhsí atá faoi dhíospóid san áireamh i gcás LF. Chinn sí freisin go raibh diúltú PVA na tréimhsí sin a chur san áireamh contrártha d’Airteagal 21 CFAE ós rud é, mura n‑aistreofaí áit chónaithe LF chuig an mBeilg agus dá bhfanfadh sí san Ostair, go gcuirfí san áireamh na tréimhsí tógála leanaí go léir a chuir sí isteach i gcomhréir le reachtaíocht ábhartha na hOstaire.
21.      Rinne PVA achomharc i gcoinne an chinnidh sin. Sheas an chúirt dara céime leis an achomharc. Chinn sí, ar an gcéad dul síos, nach bhféadfaí na tréimhsí ar lena linn a thiomnaigh LF í féin dá céad leanbh a thógáil sa Bheilg a chur san áireamh de bhun dhlí na hOstaire toisc gur chumasaigh dlí na Beilge cheana féin tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh i bprionsabal. Ar an dara dul síos, ní fhéadfaí na tréimhsí a chaith LF ag tógáil a dara leanbh a chur san áireamh ach oiread, ós rud é nár rugadh an leanbh atá i gceist san Ostair. Ar deireadh, chinn sé nach bhféadfadh LF brath ar Airteagal 21 CFAE, toisc nach raibh sí fostaithe go heisiach san Ostair.
22.      Rinne LF achomharc ar phointe dlí os comhair an Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach), arb í an chúirt a rinne an tarchur í.
23.      Tugann an chúirt sin faoi deara, faoi Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, nach bhféadfaidh an Ostair na tréimhsí tógála leanaí a chuir LF isteach sa Bheilg i leith a céad linbh a chur san áireamh ach amháin mura gcuireann an Bheilg na tréimhsí sin san áireamh. Féadfar an coinníoll sin a léiriú ar dhá bhealach: níor cheart tréimhsí den sórt sin a aithint ar chor ar bith faoi dhlí na Beilge (sa chás sin ní chomhlíonfadh LF an coinníoll, ós rud é go gceadaítear iad a chur san áireamh le dlí na Beilge i bprionsabal), nó is leor, i gcás sonrach LF, nár cuireadh na tréimhsí san áireamh go hiarbhír (sa chás sin d’fhéadfadh sí a bheith i dteideal aitheantas a fháil do na tréimhsí sin faoi dhlí na hOstaire).
24.      Thairis sin, meabhraíonn sí, sna breithiúnais Pensionsversicherungsanstalt agus Deutsche Rentenversicherung Bund, gur luaigh an Chúirt Bhreithiúnais, i gcás inar oibrigh agus inar íoc duine ranníocaíochtaí, nó inar chuir duine ‘tréimhsí árachais’ isteach go heisiach ar bhealach eile sa Bhallstát atá freagrach as a phinsean seanaoise a íoc, sular aistrigh sé a áit chónaithe chuig Ballstát eile agus tar éis dó a áit chónaithe a aistriú chuig Ballstát eile agus a leanaí a thógáil ann, gur féidir ‘nasc sách dlúth’ nó ‘nasc leordhóthanach’ a bhunú idir na tréimhsí tógála leanaí ábhartha agus na ‘tréimhsí árachais’ sin, agus mar thoradh air sin go bhfuil feidhm ag reachtaíocht an chéad Bhallstáit maidir leis na tréimhsí tógála leanaí sin. Sa chás seo, áfach, fiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur an féidir nasc den sórt sin a bhunú, ós rud é, tar éis di a leanaí a thógáil sa Bheilg, gur oibrigh LF sa Ghearmáin ar feadh thart ar 20 bliain sular fhill sí ar an Ostair.
25.      Sna himthosca sin, chinn an Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach) bac a chur ar na himeachtaí agus na ceisteanna seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘(1)      An bhfuil an chéad chuid den chéad abairt d’Airteagal 44(2) de Rialachán (CE) Uimh. 987/2009 le léiriú sa chaoi nach gcuireann an Ballstáit atá inniúil faoi Theideal II de Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 tréimhse tógála leanaí ar bith san áireamh faoina reachtaíocht nó nach gcuireann sí tréimhse tógála leanaí ar bith san áireamh i gcás ar leith?
(2)      An bhfuil Airteagal 21 CFAE le léiriú sa chaoi, i gcás nach gcomhlíontar na coinníollacha a leagtar síos le hAirteagal 44(2) de Rialachán (CE) Uimh. 987/2009 [...] ach ina bhfuil tréimhsí árachais a eascraíonn as fostaíocht roimh agus tar éis na dtréimhsí tógála leanaí [sa Bhallstát sin] atá freagrach as an tsochair a íoc comhlíonta ag an duine lena mbaineann, go bhfuil oibleagáid ar an mBallstáit atá freagrach as an tsochair a íoc na tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh gan beann ar an bhfíoras go bhfuair an duine, tar éis na dtréimhsí tógála leanaí, tréimhsí árachais freisin mar gheall ar ghníomhaíocht fostaíochta nó fhéinfhostaíochta a shaothrú i dtríú Ballstát?’
B.      Cás C‑143/25
26.      Is náisiúnach Ostarach í CV, a rugadh in 1962. Idir an 1 Lúnasa 1977 agus an 31 Eanáir 1988, bhí cónaí uirthi san Ostair. Charnaigh sí 126 mhí de ranníocaíochtaí le hárachas éigeantach, san Ostair, mar gheall ar ghníomhaíocht fostaíochta a shaothrú (122 mhí) agus tréimhsí cáilitheacha ionadacha a chur i gcrích (4 mhí).
27.      I mí an Mhárta 1988, bhog CV go dtí an Iodáil. Tá sí ina cónaí san Iodáil ó shin i leith. Rugadh beirt leanaí di, a rugadh an 2 Bealtaine 1989 agus an 21 Aibreán 1994, faoi seach. Níor shaothraigh sí aon ghníomhaíocht ghairmiúil agus níor chuir sí isteach aon tréimhse árachais ó bhog sí go dtí an Iodáil.
28.      An 26 Meán Fómhair 2022, rinne CV iarratas chuig PVA ar phinsean seanaoise a dheonú. Le cinneadh an 6 Iúil 2023, dhiúltaigh PVA d’iarratas CV, ar an bhforas nár shroich CV an t‑íosmhéid 180 mí árachais, mar a cheanglaítear le dlí na hOstaire, chun pinsean den sórt sin a dheonú. Mhínigh sé freisin nár ceanglaíodh air na tréimhsí tógála leanaí a chuir CV isteach san Iodáil a chur san áireamh.
29.      Rinne CV agóid i gcoinne an chinnidh sin os comhair chúirteanna na hOstaire. Mhaígh sí gur cheart don PVA na tréimhsí inar thiomnaigh sí í féin dá leanaí a thógáil san Iodáil (96 mhí san iomlán) a chur san áireamh (‘na tréimhsí atá faoi dhíospóid i gCás C‑143/25’).
30.      Dhiúltaigh an chúirt chéadchéime don chaingean. Mhínigh sí, ar an gcéad dul síos, nár shaothraigh CV aon ghníomhaíocht ghairmiúil a thuilleadh nuair a rugadh a leanaí; dá bhrí sin, níor comhlíonadh na coinníollacha maidir le cur i bhfeidhm Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009. Ar an dara dul síos, níor comhlíonadh na coinníollacha maidir leis na tréimhsí atá faoi dhíospóid a chur san áireamh faoi Airteagal 21 CFAE ach oiread, ós rud é nár íoc CV ranníocaíochtaí san Ostair ach amháin sular rugadh a leanaí.
31.      Rinne CV achomharc i gcoinne an chinnidh sin. Dheimhnigh an chúirt dara céime cinneadh na cúirte céadchéime.
32.      Rinne CV achomharc ar phointe dlí os comhair an Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach), arb í an chúirt a rinne an tarchur í.
33.      Measann an chúirt sin gur léir nach gcomhlíonann CV an tríú coinníoll a liostaítear in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, ar dá réir nach mór don duine lena mbaineann leanúint de bheith faoi réir reachtaíocht Bhallstát A mar gheall ar a ghníomhaíocht fostaíochta nó fhéinfhostaithe ar an dáta a cuireadh tús leis an tréimhse tógála leanaí, faoi reachtaíocht an Bhallstáit sin, a chur san áireamh i leith an linbh lena mbaineann. In casu, ar an dáta a rugadh a céad leanbh, ní raibh CV faoi réir reachtaíocht na hOstaire a thuilleadh mar gheall ar ghníomhaíocht fhostaithe nó fhéinfhostaithe a shaothrú.
34.      Cuireann sé in iúl freisin, de réir chásdlí na Cúirte Breithiúnais maidir le hAirteagal 21 CFAE, go bhfuil ‘nasc sách dlúth’ ann i gcás inar oibrigh agus inar íoc an duine lena mbaineann ranníocaíochtaí go heisiach (nó nár chuir sé isteach ach tréimhsí árachais) i mBallstát (Ballstát A), roimh a áit chónaithe nó a háit chónaithe a aistriú chuig Ballstát eile agus a leanaí a thógáil i mBallstát eile (Ballstát B) agus ina dhiaidh sin. Mar sin féin, mura mbeadh ‘nasc leordhóthanach’ ann ach i gcás den sórt sin, chiallódh sé go bhféadfadh údaráis Bhallstát A caitheamh le duine ar bhealach nach bhfuil chomh fabhrach céanna toisc gur athlonnaigh sé nó sí chuig Ballstát B ar fhorais teaghlaigh, gan gníomhaíocht shochrach a shaothrú riamh i mBallstát A arís. D’fhéadfaí an iarmhairt sin a sheachaint dá mba é an t‑aon toisc chinntitheach chun ‘nasc sách dlúth’ a bhunú carnadh tréimhsí árachais i mBallstát A roimh (agus ní tar éis) thréimhsí tógála leanaí a thabhairt i gcrích.
35.      Sna himthosca sin, chinn an Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach) bac a chur ar na himeachtaí agus an cheist seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais le haghaidh réamhrialú:
‘An gcaithfear Airteagal 21 CFAE a léiriú sa chaoi go bhfuil sé d’oibleagáid ar an mBallstát atá freagrach as pinsean seanaoise a íoc, i gcás nach gcomhlíontar an coinníoll a leagtar síos in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 [maidir le] gníomhaíocht a shaothrú mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe sa Bhallstát sin ar an dáta ar cuireadh tús leis an tréimhse tógála leanaí a chur san áireamh don leanbh lena mbaineann, na tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh cé go bhfuil tréimhsí árachais carntha ag an duine lena mbaineann mar gheall ar ghníomhaíocht fostaíochta nó fhéinfhostaithe a shaothrú sa Bhallstát atá freagrach as an íocaíocht sin [...] roimh na tréimhsí tógála leanaí amháin?’
IV.    An nós imeachta os comhair na Cúirte Breithiúnais
36.      Cláraíodh na hiarrataí ar réamhrialú, dar dáta an 11 Feabhra 2025, sa Chúirt Bhreithiúnais an 18 Feabhra 2025.
37.      Le cinneadh ó Uachtarán na Cúirte an 10 Bealtaine 2023, rinneadh Cásanna C‑142/25 agus C‑143/25 a uamadh chun críocha an nós imeachta i scríbhinn agus ó bhéal agus an bhreithiúnais.
38.      Chuir an PVA, Rialtas na hOstaire agus Rialtas na Seice, chomh maith leis an gCoimisiún Eorpach, barúlacha i scríbhinn isteach. Rinneadh ionadaíocht ar na páirtithe sin agus ar na páirtithe leasmhara sin, chomh maith le Poblacht Chónaidhme na Gearmáine, ag an éisteacht a bhí ar siúl an 26 Feabhra 2026.
V.      Measúnú
39.      Mar a mhínigh mé i mo Thuairim in Deutsche Rentenversicherung Bund, (7) tugtar isteach le hAirteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 riail speisialta lena gcinntear, i gcás inar oibrigh duine agus inar thóg sé a leanaí i mBallstáit éagsúla, na himthosca nach mór do Bhallstát A (an Ballstát ina raibh an duine ag obair) a reachtaíocht a chur i bhfeidhm maidir leis na tréimhsí tógála leanaí (8) a cuireadh i gcrích ina dhiaidh sin i mBallstát B agus lena gceanglaítear, i gcás inarb amhlaidh an cás, go gcaithfear leis na tréimhsí sin amhail is gur cuireadh i gcrích iad i mBallstát A.
40.      Níl feidhm ag oibleagáid sin Bhallstát A ach amháin más rud é ‘nach gcuirtear tréimhse tógála leanaí san áireamh’ faoi reachtaíocht Bhallstát B. Níor cheart dom, i bprionsabal, na tréimhsí tógála leanaí atá i gceist a bheith faoi réir reachtaíocht Bhallstát B, arb é Ballstát cónaithe an duine lena mbaineann é le linn na dtréimhsí sin agus, dá bhrí sin, arb é ‘an Ballstát atá inniúil faoi Theideal II de Rialachán Uimh. 883/2004’ é. (9)
41.      Is é an coinníoll sin go beacht (nach gcuirtear ‘aon tréimhse tógála leanaí san áireamh’ faoi reachtaíocht Bhallstát B) a n‑iarrann an Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach) ar an gCúirt Bhreithiúnais é a léiriú sa chéad cheist a tharchuirtear i gCás C‑142/25.
42.      Sa bhreithiúnas in Pensionsversicherungsanstalt, d’fhiosraigh an chúirt sin cheana féin an gá a thuiscint nár cheart do Bhallstát B rialacha a ghlacadh lena gceadaítear, go ginearálta, tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích ar a chríoch a chur san áireamh, nó nach gá ach a cheangal nár chuir an Ballstát sin na tréimhsí sin san áireamh sa chás sonrach atá idir lámha. Mar sin féin, níor réitigh an Chúirt Bhreithiúnais an tsaincheist sin ina breithiúnas níos luaithe, ós rud é nár chomhlíon an duine lena mbaineann sa chás sin na coinníollacha substainteacha eile chun go mbeadh feidhm ag Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 maidir lena cás.
43.      Dá bhrí sin, ardaítear an tsaincheist arís i gCás C‑142/25. In casu, thóg LF a leanaí sa Bheilg, Ballstát a ndéantar foráil ina reachtaíocht go ginearálta maidir le haitheantas a thabhairt do thréimhsí tógála leanaí. Mar sin féin, ní féidir an reachtaíocht sin a chur i bhfeidhm maidir le LF i leith na dtréimhsí inar thiomnaigh sí í féin dá leanaí a thógáil, ós rud é nach bhfuil sí cleamhnaithe le scéim pinsin seanaoise na Beilge. Sa Bheilg, is iondúil go mbraitheann cleamhnacht leis an scéim pinsin seanaoise ar ‘thréimhsí árachais’ ábhartha nó tréimhsí coibhéiseacha a chur i gcrích. (10) Cé gur thóg LF a leanaí sa Bheilg, níor chríochnaigh sí aon ‘tréimhse árachais’ den sórt sin sa Bhallstát sin.
44.      Soiléireoidh mé raon feidhme an choinníll a bhaineann le gan tréimhsí tógála leanaí ag Ballstát B atá in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 i Roinn A thíos a chur san áireamh. Tabharfaidh mé aghaidh ansin ar an dara ceist a tharchuirtear i gCás C‑142/25 agus ar an gceist aonair a tharchuirtear i gCás C‑143/25 (Roinn B). Baineann na ceisteanna sin le cinneadh na Cúirte sa bhreithiúnas in Pensionsversicherungsanstalt (a deimhníodh ansin sa bhreithiúnas in Deutsche Rentenversicherung Bund) nach ndéantar le hAirteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 ‘tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh go heisiach’. (11) Dá bhrí sin, agus mar a luaigh mé sa réamhrá, nuair nach gcomhlíonann duine na coinníollacha chun brath ar an bhforáil sin, ceanglaítear fós ar Bhallstát A a reachtaíocht a chur i bhfeidhm maidir leis na tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstát B agus na tréimhsí sin a chur san áireamh amhail is gur cuireadh isteach iad ar a chríoch féin má tá ‘nasc sách dlúth’ (nó fiú ‘nasc leordhóthanach’) (12) ann idir na tréimhsí tógála leanaí atá i gceist agus na ‘tréimhsí árachais’ a cuireadh isteach i mBallstát A. (13) Chinn an Chúirt go n‑eascraíonn an oibleagáid sin go díreach as Airteagal 21 CFAE, lena gcosnaítear ceart shaoránaigh an Aontais Eorpaigh gluaiseacht agus cónaí faoi shaoirse ar chríoch na mBallstát.
45.      Bhain na cásanna uile inar chuir an Chúirt an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ i bhfeidhm go dtí seo leis an gcás ina raibh an duine lena mbaineann ag obair (nó ina bhfuair sé ‘tréimhsí árachais’ ar bhealach eile) i mBallstát A (i) roimh a leanaí a thógáil i mBallstát B agus ina dhiaidh sin agus (ii) go heisiach. Tá na cásanna atá i gceist sna cásanna seo difriúil: i gCás C‑142/25, d’oibrigh LF san Ostair sular thóg sí a leanaí sa Bheilg. Mar sin féin, tar éis di na tréimhsí tógála leanaí atá faoi dhíospóid sa Bheilg a chur i gcrích, lean sí ar aghaidh ag obair sa Ghearmáin ar feadh 20 bliain, sular fhill sí agus bhí gníomhaíocht gairme aici san Ostair arís. I gCás C‑143/25, bhog CV go dtí an Iodáil chun a leanaí a thógáil agus níor fhill sé riamh ar an mBallstát ina bhfuair sí ‘tréimhsí árachais’ roimhe sin (an Ostair), ná níor oibrigh sí in aon Bhallstát eile. Dá bhrí sin, tugann na cásanna sin deis don Chúirt scrúdú a dhéanamh an féidir an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ a leathnú chuig cásanna den sórt sin.
A.      An chéad cheist i gCás C‑142/25
46.      Ón tús, tugaim faoi deara go bhfuil foclaíocht Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 beagán débhríoch, (14) ós rud é go bhfuil an coinníoll a bhaineann le gan tréimhsí tógála leanaí ag Ballstát B atá san fhoráil sin a chur san áireamh leagtha amach mar seo a leanas: ‘i gcás, faoi reachtaíocht [Bhallstát B], nach gcuirtear tréimhse tógála leanaí san áireamh [...]’. Mar a luaigh mé cheana féin, míníonn an chúirt a rinne an tarchur go bhféadfadh sé go gciallódh sé sin nach gceadaítear le reachtaíocht Bhallstát B, go ginearálta, tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh chun pinsean seanaoise a dheonú (gairim ‘an cur chuige teibí nó ginearálta’ anseo feasta) nó gur féidir an cur san áireamh sin a dhéanamh go ginearálta ach, sa chás áirithe atá idir lámha, nach gcomhlíonann an duine lena mbaineann na ceanglais chun tréimhsí den sórt sin a aithint faoi reachtaíocht Bhallstát B (‘an cur chuige aonair’).
47.      Tacaíonn an PVA, Rialtas na hOstaire agus an Coimisiún leis an gcéad léiriú. Cosnaíonn Rialtas na Seice an dara léiriú, agus é ag brath ar thuarascáil ón ngrúpa ad hoc maidir le tréimhsí tógála leanaí de chuid an Choimisiúin Riaracháin um Chomhordú na gCóras Slándála Sóisialta  (15) (nach bhfuil glactha go foirmiúil ag an gcoimisiún sin, áfach). (16) Áitíonn sé, dá leanfaí an cur chuige teibí nó ginearálta, go mbainfí éifeacht phraiticiúil den chuid is mó d’Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, ós rud é gurb annamh a d’fhéadfaí é a chur i bhfeidhm. Is amhlaidh atá toisc go léirítear i dtuarascáil an Choimisiúin Riaracháin um Chomhordú an Chórais Slándála Sóisialta nár ghlac ach Ballstát amháin (an Danmhairg) reachtaíocht lena gcumasaítear, go ginearálta, tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh.
48.      Ag an éisteacht, mhol Poblacht Chónaidhme na Gearmáine an tríú léiriú. D’aontaigh sí le PVA, le Rialtas na hOstaire agus leis an gCoimisiún go mbaineann Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 leis an gcás nach gcumasaítear le reachtaíocht Bhallstát B, go ginearálta, tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh chun pinsean seanaoise a dheonú. Mar sin féin, dúirt sí freisin go bhfuil feidhm ag an bhforáil sin freisin i gcás inar thóg an duine lena mbaineann a leanaí i mBallstát a gceadaítear go ginearálta lena reachtaíocht tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh (sa chás seo, an Bheilg), ach nár tháinig sé chun bheith cleamhnaithe le scéim pinsin an Bhallstáit sin, gan aon tréimhsí a bheith curtha isteach aige as a n‑eascraíonn cearta pinsin ann. Dá bhrí sin, ní féidir reachtaíocht Bhallstát B a chur i bhfeidhm maidir leis nó léi i leith na dtréimhsí tógála leanaí atá i gceist.
49.      Tá LF go díreach sa chás sin. Mar a mhínigh mé i mír 42 thuas, thóg sí a leanaí sa Bheilg, áit a gceadaítear go ginearálta leis an reachtaíocht náisiúnta tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh. Mar sin féin, foráiltear le dlí na Beilge freisin nach bhfuil duine, amhail LF, nach bhfuil ach ‘tréimhsí cónaithe’ (agus gan ‘tréimhsí árachais’) curtha isteach aici sa Bhallstát sin i dteideal pinsean seanaoise agus, dá bhrí sin, nach dtagann sí chun bheith cleamhnaithe le scéim pinsin na Beilge. Ón méid a thuigim, is é an fáth nár chuir údaráis ábhartha na Beilge aon tréimhse tógála leanaí san áireamh i gcás LF, dá bhrí sin, nach bhféadfaí reachtaíocht na Beilge maidir le tréimhsí tógála leanaí a chur i bhfeidhm ar LF i leith na dtréimhsí atá faoi dhíospóid i gCás C‑142/25 toisc gur eisiadh í ó scéim pinsin na Beilge ar fad.
50.      Míneoidh mé cén fáth a dtacaím go hiomlán le seasamh Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine.
51.       Meabhraím, ar dtús, i mo Thuairim in Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear), (17) gur luaigh mé cheana féin, i mo thuairimse, nár glacadh Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 ionas go bhféadfaidh iarratasóirí pinsin seanaoise triail a bhaint as an ádh os comhair údaráis inniúla Ballstát éagsúil agus go gcuirfear reachtaíocht Ballstát éagsúil i bhfeidhm orthu maidir leis na tréimhsí tógála leanaí céanna.
52.      Is iarmhairt dhíreach é sin ar an bhfíoras gurb é cuspóir uileghabhálach Rialachán Uimh. 883/2004 agus Rialachán Uimh. 987/2009 ‘córas comhordaithe amháin a tharraingt suas’, (18) agus go bhfuil sé ar cheann de bhunphrionsabail na n‑ionstraimí sin go mbeidh an duine a bhfuil feidhm acu maidir leis ‘faoi réir reachtaíocht Ballstáit aonair amháin’. (19) Mar a dheimhnítear le cásdlí na Cúirte, is é is aidhm don chóras comhordaithe a cuireadh i bhfeidhm le Rialachán Uimh. 883/2004 agus Rialachán Uimh. 987/2009 cur i bhfeidhm comhuaineach roinnt córas reachtach náisiúnta agus na castachtaí a d’fhéadfadh a bheith ann dá bharr a chosc. (20)
53.      Sa chomhthéacs sin, is léir, dá bhrí sin, nach mór Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, lena leagtar amach eisceacht ar na rialacha inniúlachta dá bhforáiltear i dTeideal II de Rialachán Uimh. 883/2004 trí fhreagracht a chur ar Bhallstát nach bhfuil inniúil a thuilleadh faoi na rialacha sin (Ballstát A) as tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích i mBallstát eile (Ballstát B) a chur san áireamh, a thuiscint mar fho-inniúlacht a thabhairt isteach, seachas inniúlacht dhúbailte. (21)
54.      Mar thoradh ar na breithnithe sin, chinn mé cheana féin, i mo Thuairim in Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear), (22) nár cheart don Chúirt Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 a léiriú ar an mbealach a mhol Rialtas na Seice (an cur chuige aonair), eadhon cead a thabhairt, ar an gcéad dul síos, do dhuine a reachtaíocht náisiúnta a chur i bhfeidhm maidir leis na tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích ann, agus ansin, mura gcuirtear na tréimhsí sin san áireamh chun pinsean seanaoise a dheonú dó (ar chúiseanna substainteacha nó nós imeachta), dul os comhair údaráis Bhallstát A agus go mbeadh feidhm ag reachtaíocht an Bhallstáit sin maidir leis i leith na dtréimhsí céanna. Mhínigh mé, ina ionad sin, gur cheart don Chúirt a chinneadh go bhfuil feidhm ag an bhforáil sin i gcás nach gceadaítear le reachtaíocht Bhallstát B go ginearálta tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh (an cur chuige teibí nó ginearálta).
55.      Bhí mé suite de i gcónaí go bhfuiltear chun tús áite a thabhairt don léiriú sin thar an léiriú a mhol Rialtas na Seice.
56.      É sin ráite, agus ós rud é gur ar éigean is féidir liom teacht ar Bhallstát aonair, faoi láthair, nach gceadaítear lena reachtaíocht i bhfoirm éigin nó i bhfoirm eile, na tréimhsí inar thiomnaigh duine é féin nó í féin chun a leanaí a thógáil a chur san áireamh chun pinsean seanaoise a dheonú, (23) aontaím le Poblacht Chónaidhme na Gearmáine go bhfuil feidhm ag Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 ní hamháin i gcásanna nach gceadaítear le reachtaíocht Bhallstát B go ginearálta tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh, ach freisin i gcásanna amhail tréimhse tógála leanaí LF sna príomhimeachtaí, i gcás inar thóg an duine lena mbaineann a leanaí i mBallstát a gceadaítear go ginearálta lena reachtaíocht tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh ( in casu, an Bheilg), ach nach féidir an reachtaíocht sin a chur i bhfeidhm maidir leis nó léi, i leith na dtréimhsí sin, toisc nach raibh sé nó sí cleamhnaithe riamh le scéim pinsin an Bhallstáit sin.
57.      I ndáil leis sin, meabhraím gur luaigh an Chúirt go saothraítear freisin leis an gcóras comhordúcháin a cuireadh i bhfeidhm le Rialachán Uimh. 883/2004 (agus, dá bhrí sin, le Rialachán Uimh. 987/2009) an cuspóir a áirithiú nach bhfágfar na daoine a chumhdaítear leis an Rialachán sin gan cumhdach slándála sóisialta toisc nach bhfuil aon reachtaíocht infheidhme maidir leo. (24) Is é toradh den sórt sin go beacht an toradh a bheadh ann sna príomhimeachtaí i gCás C‑142/25 mura bhformhuineodh an Chúirt léiriú Phoblacht Chónaidhme na Gearmáine.
58.      Go deimhin, mura leanfaí ach an cur chuige ‘ginearálta nó teibí’, bheadh duine amhail LF i bhfolús dlíthiúil maidir leis na tréimhsí atá faoi dhíospóid i gCás C‑142/25. Ní bheadh reachtaíocht na hOstaire infheidhme maidir léi i leith na dtréimhsí sin ar an gcúis amháin gur ghlac an Bheilg reachtaíocht lena gceadaítear go ginearálta tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh. Ní thabharfaí aon aird ar an bhfíoras nach bhfuil reachtaíocht na Beilge féin infheidhme maidir le LF, i leith na dtréimhsí céanna.
59.      I bhfianaise na ngnéithe sin, measaim nach mór Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 a léiriú sa chaoi go bhfuil feidhm aige i gcás nach gceadaítear le reachtaíocht Bhallstát B, go ginearálta, tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh, agus i gcás ina gceadaítear go ginearálta le reachtaíocht an Bhallstáit sin tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh, ach nach féidir an reachtaíocht sin a chur i bhfeidhm maidir leis an duine lena mbaineann, i leith na dtréimhsí tógála leanaí a chuir sí isteach i mBallstát B, toisc nach raibh sé cleamhnaithe riamh le scéim pinsin an Bhallstáit sin.
60.      Tabharfaidh mé freagra níos beaichte anois ar na hargóintí a chuir Rialtas na Seice chun cinn agus míneoidh mé cén fáth nach bhfuil gá leis an léiriú a mhol an rialtas sin chun éifeacht phraiticiúil Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 a chaomhnú.
61.      I ndáil leis sin, meabhraím, i gcás ina bhfuil foráil de dhlí an Aontais oscailte do roinnt léirithe, nach mór tús áite a thabhairt don léiriú lena n‑áirithítear go gcoinneoidh an fhoráil a héifeachtacht. (25)
62.      Ar an gcéad dul síos, áfach, mar a mhínigh mé i mír 52 thuas, tagann léiriú Rialtas na Seice salach ar chuspóir Rialachán Uimh. 883/2004 agus Rialachán Uimh. 987/2009, is é sin cosc a chur ar chur i bhfeidhm comhuaineach roinnt córas reachtach náisiúnta agus ar na castachtaí a d’fhéadfadh a bheith ann dá bharr.
63.      Ar an dara dul síos, rinneadh an plé maidir le raon feidhme Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 agus, go sonrach, an coinníoll ‘faoi reachtaíocht [Bhallstát B], ní chuirtear aon tréimhse tógála leanaí san áireamh [...]’, a leagan amach, go dtí seo, (26) i dtéarmaí dénártha amháin: níor cheart aon chreat dlíthiúil a bheith ag Ballstát B lena gceadaítear, go ginearálta, tréimhsí den sórt sin a aithint chun pinsean seanaoise a dheonú, nó is ann do chreat den sórt sin agus tá sé infheidhme maidir leis an duine lena mbaineann, ach ní chomhlíonann sé nó sí na coinníollacha (nós imeachta nó substainteacha) is gá chun na tréimhsí sin a chur san áireamh.
64.      Mar sin féin, mar a mhínigh mé, is féidir an tríú léiriú ar Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 (an réiteach ‘idirmheánach’ arna chosaint ag Poblacht Chónaidhme na Gearmáine) a dhéanamh. Dá nglacfadh an Chúirt, mar a mholaim, an léiriú sin, chumhdódh cur i bhfeidhm na forála sin freisin imthosca amhail na himthosca sna príomhimeachtaí i gCás C‑142/25, i gcás inar thóg an duine aonair lena mbaineann (LF sa chás seo) a leanaí i mBallstát a gceadaítear go ginearálta lena reachtaíocht tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh (in casu, an Bheilg), ach nach féidir an reachtaíocht sin a chur i bhfeidhm maidir leis nó léi i leith na dtréimhsí tógála leanaí atá i gceist toisc nach raibh sé nó sí cleamhnaithe riamh le scéim pinsin an Bhallstáit sin.
65.      D’fhéadfadh an staid sin teacht chun cinn níos minice ná mar a d’fhéadfaí glacadh leis ar dtús, ós rud é nach bhfuil sa Bheilg ach sampla amháin de Bhallstát nach leor tréimhsí cónaithe amháin a chur i gcrích ann chun cleamhnacht leis an scéim pinsin seanaoise a spreagadh. Bunaithe ar mo chuid taighde, go deimhin, níor ghlac ach dornán Ballstát (lena n‑áirítear an Ísiltír, an Danmhairg, an tSualainn agus an Fhionlainn) córais phinsin bhunúsacha atá bunaithe ar chónaí (nó atá bunaithe ar chónaí den chuid is mó), i gcás ina mbaineann an teidlíocht go príomha le cónaí. I bhformhór na mBallstát eile, déantar cearta pinsin a fhorbairt ina ionad sin trí ‘tréimhsí árachais’, lena n‑áirítear tréimhsí atá coibhéiseach le ‘tréimhsí árachais’ (mar shampla, tréimhsí ina bhfaigheann an duine sochar lena ngintear cearta pinsin). Dá bhrí sin, d’fhéadfadh duine nach bhfuil ina chónaí ach sna Ballstáit sin agus é ag tógáil a leanaí, gan aon ‘tréimhsí árachais’ den sórt sin a chur i gcrích, a bheith i staid atá cosúil le staid LF.
66.      I mo Thuairim in Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear), (27) thug mé faoi deara freisin gur cheart diúltú don ‘chur chuige aonair’ (arna mholadh anseo ag Rialtas na Seice) toisc go mbeadh sé róchiotach agus neamhphraiticiúil a cheangal ar údaráis Bhallstát A a mheas an éireodh go hiarbhír le héileamh duine ar aitheantas a thabhairt do thréimhsí tógála leanaí faoi reachtaíocht Bhallstát B, chun a chinneadh an bhfuil sé d’oibleagáid orthu a reachtaíocht féin a chur i bhfeidhm maidir le staid an duine sin. Ní hamhlaidh atá, i mo thuairimse, faoin ‘gcur chuige idirmheánach’ a mhol Poblacht Chónaidhme na Gearmáine, ós rud é, faoin gcur chuige sin, nach mbeadh ar údaráis Bhallstát A ach a chinneadh an bhfuil an duine lena mbaineann cleamhnaithe le scéim pinsin Bhallstát B nó nach bhfuil.
67.      I mo thuairimse, is measa fós na deacrachtaí a luaigh mé díreach maidir leis an ‘gcur chuige aonair’ toisc, mar a luaigh Poblacht Chónaidhme na Gearmáine ag an éisteacht, go bhfuil éagsúlacht mhór ar fud na mBallstát maidir leis an gcaoi a gcuirtear tréimhsí tógála leanaí san áireamh.
68.      Mar shampla, cuireann Ballstáit áirithe teorainn leis an líon blianta is féidir a chur san áireamh mar thréimhsí tógála leanaí níos mó ná blianta eile (trí líon seasta blianta a fhorchur in aghaidh an linbh nó líon uasta blianta gan beann ar an líon leanaí). I gcás den sórt sin, ar cheart na blianta lasmuigh de na teorainneacha sin a mheas, faoin gcur chuige aonair, mar thréimhsí tógála leanaí nach gcuirtear san áireamh? Más amhlaidh atá, ar cheart an ceart a bheith ag an duine lena mbaineann go ndéanfaí measúnú ar na tréimhsí breise sin faoi reachtaíocht Bhallstát A, díreach toisc go soláthraítear toradh níos fabhraí leis an reachtaíocht sin? Mar a mhínigh mé cheana féin, ní dóigh liom go raibh Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 beartaithe ag reachtas an Aontais chun toradh den sórt sin a cheadú. Dúirt Rialtas na hOstaire i gceart ag an éisteacht go bhféadfadh iarmhairt neamh-inmhianaithe a bheith aige sin go bhféadfadh na Ballstáit a bhfuil reachtaíocht níos flaithiúla acu maidir le tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh a ndlíthe a leasú chun nach mbeidh siad chomh fabhrach céanna d’iarratasóirí, ionas nach mbeidh ró-ualach orthu (éifeacht laghdaithe leibhéil).
69.      Sula dtabharfaidh mé faoi scrúdú a dhéanamh ar an dara ceist i gCás C‑142/25 agus ar an aon cheist amháin i gCás C‑143/25, ba mhaith liom dhá bharúil eile a thabhairt.
70.      Ar an gcéad dul síos, i bhfianaise fhoclaíocht dhébhríoch Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, mholfainn do reachtóir an Aontais soiléiriú a dhéanamh ar bhrí an choinníll a bhaineann le gan tréimhsí tógála leanaí ag Ballstát B a leagtar síos san fhoráil sin a chur san áireamh i gcomhréir leis an léiriú a mholaim, trí fhoráil reachtach nua a ghlacadh, de réir mar a bheidh.
71.      Ar an dara dul síos, meabhraím, i mo thuairimse, go bhfuil feidhm mutatis mutandis ag an gcoinníoll a bhaineann le heaspa tréimhsí tógála leanaí ag Ballstát B a leagtar síos in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 nuair nach féidir leis an duine lena mbaineann a éileamh a bhunú ar an bhforáil sin agus nach mór dó brath ina ionad sin ar Airteagal 21 CFAE agus ar an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ a d’fhorbair an Chúirt ina cásdlí. (28) Shonraigh mé na cúiseanna a thacaíonn leis an léiriú sin i mo Thuairim in Deutsche Rentenversicherung Bund. (29) Ní fheicim gur gá iad a athlua sa Tuairim seo.
B.      An dara ceist i gCás C‑142/25 agus an cheist aonair i gCás C‑143/25
72.      Leis an dara ceist i gCás C‑142/25 agus leis an gceist aonair i gCás C‑143/25, fiosraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, cad is ‘nasc sách dlúth’ nó ‘nasc leordhóthanach’ ann idir na tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích i mBallstát B agus na ‘tréimhsí árachais’ a cuireadh i gcrích i mBallstát A, as a n‑eascraíonn, faoi Airteagal 21 CFAE, oibleagáid ar údaráis an Bhallstáit sin a reachtaíocht a chur i bhfeidhm maidir leis na tréimhsí tógála leanaí sin agus caitheamh leo amhail is gur cuireadh i gcrích iad ar chríoch Bhallstát A.
73.      Meabhraím gur fhorbair an Chúirt an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ ina cásdlí sular glacadh Rialachán Uimh. 883/2004 agus Rialachán Uimh. 987/2009, i gcomhthéacs chur i bhfeidhm na rialacha ginearálta atá i Rialachán Uimh. 1408/71, nach raibh aon fhoráil shonrach ann maidir le tréimhsí tógála leanaí. (30)
74.      Chinn an Chúirt ina dhiaidh sin, áfach, sa bhreithiúnas in Pensionsversicherungsanstalt agus sa bhreithiúnas in Deutsche Rentenversicherung Bund go bhfuil an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ fós ábhartha i gcomhthéacs chur i bhfeidhm Rialacháin Uimh. 883/2004 agus Uimh. 987/2009, i gcásanna nach gcomhlíontar na coinníollacha a liostaítear in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009. Meabhraím, de bhun na forála sin, go mbraitheann an oibleagáid atá ar Bhallstát A a reachtaíocht a chur i bhfeidhm maidir leis na tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstát B agus déileáil leo amhail is gur cuireadh i gcrích iad ar a chríoch ar na trí choinníoll seo a leanas a bheith comhlíonta go carnach:
–        ní chuirtear aon tréimhse tógála leanaí san áireamh faoi reachtaíocht Bhallstát B (Scrúdaigh mé an coinníoll sin i roinn A thuas);
–        go raibh reachtaíocht Bhallstát A infheidhme roimhe sin maidir leis an duine lena mbaineann ar an bhforas go raibh sé ag gabháil do ghníomhaíocht mar dhuine fostaithe nó féinfhostaithe sa Bhallstát sin; agus
–        lean an duine sin de bheith faoi réir reachtaíocht Bhallstát A mar gheall ar an ngníomhaíocht sin ar an dáta a cuireadh tús leis an tréimhse tógála leanaí a chur san áireamh, faoi reachtaíocht an Bhallstáit sin, i gcás an linbh lena mbaineann.
75.      Sna cásanna seo, is léir nach gcomhlíonann LF ná CV an tríú coinníoll a leagtar amach in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, ós rud é nach raibh siad faoi réir reachtaíocht Bhallstát A (an Ostair) a thuilleadh ar bhonn gníomhaíocht fhostaithe nó fhéinfhostaithe ar an dáta a thosófaí na tréimhsí atá faoi dhíospóid a chur san áireamh, de bhun reachtaíocht na hOstaire. Ón méid a thuigim, i gcás LF, ní dhéanann an mhainneachtain an tríú coinníoll a liostaítear in Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009 a chomhlíonadh difear ach do na tréimhsí tógála leanaí arna gcarnadh aici i ndáil lena dara leanbh.
76.      Tháinig mainneachtain den chineál céanna chun cinn cheana féin (agus, dá bhrí sin, dodhéantacht brath ar Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009) sna cásanna as ar eascair an breithiúnas in Pensionsversicherungsanstalt agus an breithiúnas in Deutsche Rentenversicherung Bund. Mar sin féin, sa dá chás, chinn an Chúirt go raibh na tréimhsí tógála leanaí atá faoi dhíospóid ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanach’ le tréimhsí ar lena linn a d’oibrigh agus a d’íoc an duine lena mbaineann ranníocaíochtaí i mBallstát A nó le ‘tréimhsí árachais’ nó le tréimhsí a d’fhéadfaí a chomhshamhlú le ‘tréimhsí árachais’ a cuireadh isteach sa Bhallstát sin. (31) Dá bhrí sin, de bhua Airteagal 21 CFAE, b’éigean feidhm a bheith ag reachtaíocht Bhallstát A maidir leis na tréimhsí tógála leanaí sin.
77.      Sa chuid oibríochtúil den dá bhreithiúnas, chuir an Chúirt in iúl gur íoc an duine lena mbaineann ranníocaíochtaí nó gur chuir sé ‘tréimhsí árachais’ i gcrích go heisiach sa chéad Bhallstát (Ballstát A), roimh chur i gcrích na dtréimhsí tógála leanaí ábhartha agus ina dhiaidh sin.
78.      I bhfianaise an mhéid sin, ní léir an gcomhlíontar an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ freisin i gcás, mar is amhlaidh sna príomhimeachtaí, nach ndearna an duine lena mbaineann amhlaidh go heisiach (Cás C‑142/25) nó go ndearna sé amhlaidh go heisiach ach amháin sular cuireadh i gcrích na tréimhsí tógála leanaí atá faoi dhíospóid i mBallstát B agus ní ina dhiaidh sin (Cás C‑143/25).
79.      I mo thuairimse, agus mar a mhínigh mé cheana i mo Thuairim in Deutsche Rentenversicherung Bund, (32) ní mór an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ a bheith bunaithe ar dhá chomhpháirt. Ar an gcéad dul síos, ní mór don duine lena mbaineann ‘tréimhsí árachais’ a bheith curtha isteach aige i mBallstát A sula dtógtar a leanaí i mBallstát B (ach ní gá go mbeadh sé sin ina dhiaidh sin). Ar an dara dul síos, ní mór do Bhallstát A a bheith ar an mBallstát deireanach inar chuir an duine sin ‘tréimhsí árachais’ den sórt sin isteach sular thóg sé a leanaí i mBallstát B. Níor cheart é a bheith de cheangal ar an duine ‘tréimhsí árachais’ ábhartha a chur isteach go heisiach i mBallstát A, roimh a leanaí a thógáil i mBallstát B agus ina dhiaidh sin.
80.      Is féidir achoimre a dhéanamh ar na cúiseanna a thug orm teacht ar an gconclúid sin mar seo a leanas.
81.      Ar an gcéad dul síos, measaim, cé gur chinn an Chúirt Bhreithiúnais go bhfuil an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ fós ábhartha i gcás ina bhfuil feidhm ag Rialacháin Uimh. 883/2004 agus Uimh. 987/2009 ach nach gcomhlíontar na coinníollacha a liostaítear in Airteagal 44(2) den Rialachán deireanach sin, nár fhéach sí riamh le teorainneacha na tástála sin a shainiú ar bhealach córasach, agus ina ionad sin cur chuige ilroinnte a roghnú, bunaithe, gach uair, ar imthosca an cháis atá idir lámha. Mar sin, leagadh béim ar thosca éagsúla, lena n‑áirítear gur oibrigh na hiarratasóirí go heisiach i mBallstát A nó gur rannchuidigh siad go heisiach sa Bhallstát sin, sna breithiúnais in Elsen, in Kauer, in Reichel-Albert agus in Pensionsversicherungsanstalt, gan aon cheann acu a lua mar cheann cinntitheach. (33) Dá bhrí sin, ní thuigim gur íoc an t‑iarratasóir ranníocaíochtaí nó gur chuir sé ‘tréimhsí árachais’ i gcrích go heisiach sa chéad Bhallstát (Ballstát A), roimh na tréimhsí tógála leanaí ábhartha agus ina ndiaidh, mar choinníoll sine qua non.
82.      Ar an dara dul síos, mar a thug mé faoi deara i mo Thuairim in Deutsche Rentenversicherung Bund, (34) léirítear le breithiúnais roimhe seo inar cuireadh an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó an tástáil ‘naisc leordhóthanaigh’ i bhfeidhm claonadh na Cúirte leathnú seachas teorainn a chur le líon na gcásanna ina bhféadfaí a cheangal ar Bhallstát A a reachtaíocht a chur i bhfeidhm maidir le tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích i mBallstát B. Mar shampla, cé gur fhan na hiarratasóirí, sna breithiúnais in Elsen agus in Kauer, faoi réir reachtaíocht Bhallstát A go dtí gur thosaigh na tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear ag rith, (35) ní raibh an rud céanna fíor i gcás na n‑iarratasóirí sna breithiúnais in Reichel-Albert agus in Pensionsversicherungsanstalt, (36) agus fós nár chuir sé sin cosc ar an gCúirt teacht ar an gconclúid go raibh ‘nasc sách dlúth’ ann sa dá chás sin. Ar an mbonn sin, feictear dom nach gá go measfadh an Chúirt, tar éis di am a thiomnú chun a leanaí a thógáil, gur oibrigh na hiarratasóirí sna príomhimeachtaí i mBallstát eile (an Ghearmáin) sula ndeachaigh siad i mbun fostaíochta arís san Ostair (LF i gCás C‑142/25), nó nár thosaigh siad ar fhostaíocht shochrach arís nó fiú gur fhill siad ar an Ostair tar éis a leanaí a theacht ar an saol (CV i gCás C‑143/25), mar thosca lena ndícháilítear iad ó thástáil an ‘naisc sách dlúth’ nó an ‘naisc leordhóthanaigh’ a chomhlíonadh.
83.      Ar an tríú dul síos, dá gceanglófaí nach mór don duine lena mbaineann oibriú go heisiach i mBallstát amháin (Ballstát A) ar feadh a shaoil (roimh agus tar éis a leanaí a thógáil i mBallstát B), bheadh sé sin faoi mhíbhuntáiste do shaoránaigh a raibh gníomhaíocht shochrach acu, amhail LF, i roinnt Ballstát (in casu, an Ostair agus an Ghearmáin araon) agus, ar an gcaoi sin, a d’fheidhmigh a gceart chun saorghluaiseachta agus forálacha CFAE á gcur i bhfeidhm acu. I mo thuairimse, ní féidir le hAirteagal 21 CFAE – a chosnaíonn, mar a mheabhraigh mé cheana féin i mír 43 thuas, ceart shaoránaigh an Aontais Eorpaigh gluaiseacht agus cónaí faoi shaoirse ar chríoch na mBallstát – an deis a bhaint de dhuine brath ar reachtaíocht Bhallstát A do na tréimhsí tógála leanaí a chuir sé nó sí i gcrích i mBallstát B, díreach toisc gur oibrigh sé nó sí ina dhiaidh sin i mBallstát C agus nach raibh sé nó sí i mBallstát A a thuilleadh. Go deimhin, bheadh cur isteach gan údar agus díréireach ar an gceart sin mar thoradh ar a mhalairt de chonclúid.
84.      Dá bhrí sin, is cosúil go raibh an cás fíorasach a bhí beartaithe ag reachtóir an Aontais nuair a ghlac sé Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, mar a chuir an Coimisiún in iúl ag an éisteacht, bunaithe ar aistriú a chónaithe idir dhá Bhallstát (Ballstát A, an Ballstát fostaíochta, agus Ballstát B, an Ballstát inar tógadh na leanaí). Is léir sin ó Airteagal 44(3) den Rialachán sin, lena bhforáiltear nach bhfuil feidhm ag an oibleagáid a leagtar síos i mír 2 den Airteagal sin i gcás ‘ina bhfuil an duine lena mbaineann, nó ina dtagann sé chun bheith, faoi réir reachtaíocht Ballstáit eile mar gheall ar ghníomhaíocht fostaíochta nó fhéinfhostaithe a shaothrú.’
85.      Ní chiallaíonn sé sin, áfach, nach mór feidhm a bheith ag an teorainn chéanna i gcás ina mbraitheann an duine lena mbaineann ina ionad sin ar an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’, atá bunaithe, óna thaobh féin, ar Airteagal 21 CFAE. Go deimhin, bhí an Chúirt ag brath go beacht ar an tástáil sin i gcásanna nár comhlíonadh na coinníollacha maidir le cur i bhfeidhm Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, chun easnaimh áirithe san fhoráil sin a chúiteamh.
86.      Ar an gceathrú dul síos, agus maidir leis an staid atá idir lámha i gCás C‑143/25, is léir dom gurb é an toisc chinntitheach chun ‘nasc sách dlúth’ nó ‘nasc leordhóthanach’ a bhunú ná go bhfuil ‘tréimhsí árachais’ curtha i gcrích ag an duine lena mbaineann i mBallstát A roimh a leanaí a thógáil i mBallstát B, ach ní gá go mbeadh sé sin déanta ina dhiaidh sin. Mar a mhínigh mé i mo Thuairim in Deutsche Rentenversicherung Bund, (37) ós rud é go ndeachaigh an duine lena mbaineann ar ais chun obair i mBallstát A tar éis dheireadh na dtréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstát B, d’fhéadfaí an chonclúid go bhfuil nasc den sórt sin ann a threisiú (mar is cosúil a bhí sna breithiúnais in Reichel-Albert, in Pensionsversicherungsanstalt agus in Deutsche Rentenversicherung Bund). Mar sin féin, ní réamhchoinníoll é chun é a bheith ann.
87.      Go deimhin, dá gceanglófaí ar an duine lena mbaineann, chun tairbhe a bhaint as reachtaíocht Bhallstát A, oibriú arís nó ‘tréimhsí árachais’ breise a thabhairt chun críche sa Bhallstát sin tar éis dó a leanaí a thógáil i mBallstát B, dhéanfaí difear dó arís i bhfeidhmiú a chirt chun gluaiseacht agus cónaí faoi shaoirse i mBallstáit eile, ar bhealach a bheadh contrártha le hAirteagal 21 CFAE.
88.      I bhfianaise na mbreithnithe sin, táim den tuairim nach mór Airteagal 21 CFAE a léiriú sa chaoi nach gceanglaítear leis, chun ‘nasc sách dlúth’ nó ‘nasc leordhóthanach’ a bhunú, go mbainfeadh an duine lena mbaineann ‘tréimhsí árachais’ amach go heisiach i mBallstát A, roimh a leanaí a thógáil i mBallstát B agus ina dhiaidh sin.
89.      Mar sin féin, ba mhaith liom a chur i bhfios go láidir nár cheart ‘leathnú’ na tástála ‘nasc sách dlúth’ nó ‘nasc leordhóthanach’ a mholaim don Chúirt a ghlacadh sna cásanna seo a thuiscint mar chuireadh di an doras a oscailt do raon méadaitheach cásanna a thagann faoi raon feidhme na tástála sin.
90.      Os a choinne sin, i mo Thuairim in Deutsche Rentenversicherung Bund, (38) mhol mé don Chúirt raon feidhme na tástála sin a shainiú agus a theorannú, ionas go bhféadfadh reachtas an Aontais foráil reachtach a ghlacadh ar deireadh chun teacht in ionad Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009. Ba i bhfianaise an chuspóra sin a thug mé le fios go mbraitheann an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’, ar an gcéad dul síos, ar cé acu a chuir nó nár chuir an duine lena mbaineann ‘tréimhsí árachais’ i gcrích i mBallstát A sular tógadh a leanaí i mBallstát B (ach ní gá go mbeadh sé ina dhiaidh sin) agus, ar an dara dul síos, an é Ballstát A an Ballstát deireanach inar chuir an duine sin ‘tréimhsí árachais’ den sórt sin i gcrích sular tógadh a leanaí i mBallstát B. (39) Níl aon athrú ar an seasamh atá agam ina leith sin.
91.      Go háirithe, measaim, leis na critéir sin, nach féidir an tástáil ‘naisc sách dlúth’ nó ‘naisc leordhóthanaigh’ a shásamh ach amháin, i ngach cás aonair ar leith, maidir le Ballstát aonair (an Ostair sa dá chás). Mholfainn don Chúirt gan cloí leis an moladh ón gCoimisiún, arb é a bheadh ann teacht ar an gconclúid, i gcás C‑142/25, go bhfuil iarratasóir amhail LF i dteideal go gcuirfeadh an Ostair agus an Ghearmáin araon na tréimhsí tógála leanaí atá faoi dhíospóid san áireamh ar bhonn pro rata temporis, ós rud é go bhfuil ‘tréimhsí árachais’ curtha isteach aici sa dá Bhallstát roimh a leanaí a thógáil sa Bheilg nó ina dhiaidh sin.
VI.    Conclúid
92.      I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, molaim go bhfreagródh an Chúirt na ceisteanna a tharchuir an Oberster Gerichtshof (an Chúirt Uachtarach, an Ostair) le haghaidh réamhrialú mar seo a leanas:
(1)      Ní mór Airteagal 44(2) de Rialachán (CE) Uimh. 987/2009 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Meán Fómhair 2009 lena leagtar síos an nós imeachta chun Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta a chur chun feidhme,
a léiriú sa chaoi go bhfuil feidhm aige ní hamháin i gcásanna nach gcumasaítear le reachtaíocht an Bhallstáit inar thóg an duine lena mbaineann a leanaí tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh go ginearálta, ach freisin i gcásanna inar thóg an duine sin a leanaí i mBallstát a gceadaítear go ginearálta tréimhsí tógála leanaí a chur san áireamh lena reachtaíocht, ach nach féidir an reachtaíocht sin a chur i bhfeidhm maidir leis, i ndáil leis na tréimhsí tógála leanaí sin, toisc nach raibh sé cleamhnaithe riamh le scéim pinsin an Bhallstáit sin.
(2)      Ní mór Airteagal 21 CFAE
a léiriú sa chaoi go gceanglaítear ar an mBallstát atá freagrach as pinsean seanaoise a íoc a reachtaíocht a chur i bhfeidhm agus tréimhsí tógála leanaí a cuireadh isteach i mBallstát eile a chur san áireamh amhail is gur cuireadh isteach tréimhsí den sórt sin ar a chríoch, ar choinníoll, ar an gcéad dul síos, gur chuir an duine lena mbaineann isteach ‘tréimhsí árachais’ sa chéad Bhallstát sular aistrigh sé a áit chónaithe chuig an dara Ballstát, agus, ar an dara dul síos, gurbh é an chéad Bhallstát an Ballstát inar chuir sé isteach ‘tréimhsí árachais’ den sórt sin roimh an aistriú sin. Níor cheart a cheangal gur chuir an duine ‘tréimhsí árachais’ ábhartha i gcrích go heisiach sa Bhallstát sin, roimh a leanaí a thógáil sa dara Ballstát agus ina dhiaidh.
1      An bhunteanga: an Béarla.
i      Is ainm bréige é ainm an cháis seo. Ní fhreagraíonn sé d’fhíorainm aon pháirtí sna himeachtaí.
2      Féach breithiúnais an 7 Iúil 2022,
Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear) (C‑576/20, ‘an breithiúnas in Pensionsversicherungsanstalt’, EU:C:2022:525), agus an 22 Feabhra 2024,
Deutsche Rentenversicherung Bund (C‑283/21, ‘an breithiúnas in Deutsche Rentenversicherung Bund’,  EU:C:2024:144).
3      Rialachán ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 16 Meán Fómhair 2009 (IO 2009 L 284, lch. 1).
4      Forbraíodh an tástáil sin den chéad uair i mbreithiúnais an 23 Samhain 2000,
Elsen (C‑135/99, ‘an breithiúnas in Elsen’,  EU:C:2000:647); an 7 Feabhra 2002,  Kauer (C‑28/00, ‘an breithiúnas in Kauer’, EU:C:2002:82); agus an 19 Iúil 2012,  Reichel-Albert (C‑522/1, ‘an breithiúnas in Reichel-Albert’, EU:C:2012:475), i gcomhthéacs chur i bhfeidhm Rialachán (CEE) Uimh. 1408/71 ón gComhairle an 14 Meitheamh 1971 maidir le scéimeanna slándála sóisialta a chur i bhfeidhm ar dhaoine fostaithe agus ar a dteaghlaigh ag gluaiseacht dóibh laistigh den Chomhphobal (IO, Sraith Eagrán Speisialta Béarla I Imleabhar 1971(II), lch. 416). Rinneadh an Rialachán sin a aisghairm agus cuireadh Rialachán (CE) Uimh. 883/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 29 Aibreán 2004 maidir le comhordú na gcóras slándála sóisialta (IO 2004 L 166, lch. 1, ceartúchán IO 2004 L 200, lch. 1) agus Rialachán Uimh. 987/2009 ina ionad.
5      Féach breithiúnais an 7 Iúil 2022,
Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear) (C‑576/20, ‘an breithiúnas in Pensionsversicherungsanstalt’, EU:C:2022:525), agus an 22 Feabhra 2024,
Deutsche Rentenversicherung Bund (C‑283/21, ‘an breithiúnas in Deutsche Rentenversicherung Bund’,  EU:C:2024:144).
6      D’úsáid an Chúirt an dá nath sin ina cásdlí.
7      C‑283/21, ‘mo Thuairim in Deutsche Rentenversicherung Bund’,  EU:C:2023:736, mír 29.
8      Sainítear an téarma ‘tréimhse tógála leanaí’ in Airteagal 44(1) de Rialachán Uimh. 987/2009 (féach mír
8 thuas).
9      Féach Airteagal 11(3)(e) de Rialachán Uimh. 883/2004.
10      Sainítear an téarma ‘tréimhsí árachais’ in Airteagal 1(t) de Rialachán Uimh. 883/2004 mar ‘tréimhsí ranníocaíochta, fostaíochta nó féinfhostaíochta mar a shainmhínítear nó mar a aithnítear mar thréimhsí árachais leis an reachtaíocht faoinar cuireadh isteach iad nó faoinar measadh gur cuireadh isteach iad, agus gach tréimhse a ndéileáiltear leo amhlaidh, i gcás ina meastar iad leis an reachtaíocht sin a bheith coibhéiseach le tréimhsí árachais’.
11      Féach an breithiúnas in Pensionsversicherungsanstalt, mír 55.
12      Féach míreanna 46 agus 47 den bhreithiúnas in Deutsche Rentenversicherung Bund.
13      Ibid., mír 66. Féach freisin mo Thuairim in Deutsche Rentenversicherung Bund, mír 33.
14      Féach mo Thuairim in Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear)
(C‑576/20, ‘Mo Thuairim in Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear)’, EU:C:2022:75, mír 85). Tugaim faoi deara go bhfuil leaganacha teanga eile d’Airteagal 44(2) de Rialachán Uimh. 987/2009, amhail na leaganacha Seicise, Fraincise, Gearmáinise, Gréigise, Iodáilise agus Spáinnise, chomh débhríoch céanna.
15      Tá an Coimisiún Riaracháin um Chomhordú na gCóras Slándála Sóisialta comhdhéanta d’ionadaí ó rialtas gach Ballstáit agus ionadaí ón gCoimisiún. Tá sí freagrach as déileáil le cúrsaí riaracháin, ceisteanna léirmhínithe a eascraíonn as forálacha rialacháin an Aontais maidir le comhordú na slándála sóisialta, agus as comhar idir na Ballstáit a chur chun cinn agus a fhorbairt. Leagtar síos comhdhéanamh, oibriú agus cúraimí an Choimisiúin Riaracháin in Airteagail 71 agus 72 de Rialachán Uimh. 883/2004.
16      Féach,
go háirithe, an leathanach gréasáin atá tiomnaithe do dhoiciméid oifigiúla ar a bhfuil an Coimisiún Riaracháin um Chomhordú na gCóras Slándála Sóisialta, le
fáil ag: https://employment‑social-affairs.ec.europa.eu/policies-and-activities/moving-working-europe/eu-social-security-coordination/specialised-information/official-documents_en.
17      Mír 88.
18      Féach,
inter alia, aithris 4 de Rialachán Uimh. 883/2004.
19      Féach Airteagal 11(1) de Rialachán Uimh. 883/2004.
20      Féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Márta 2020,
Pensionsversicherungsanstalt (Sochar athshlánaithe) (C‑135/19, EU:C:2020:177, mír 46).
21      Féach mo Thuairim in Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear), mír 64.
22      Féach míreanna 86 go 89 den Tuairim sin.
23      Fiú sa Danmhairg, féadfar tréimhsí den sórt sin a chur san áireamh, ós rud é, faoi reachtaíocht an Bhallstáit sin, go dtugann aon ‘tréimhse chónaithe’ a cuireadh isteach sa Bhallstát sin teidlíocht ar chearta pinsin, gan beann ar cé acu a chomhfhreagair nó nár chomhfhreagair ‘tréimhse chónaithe’ den sórt sin do ‘thréimhse tógála leanaí’.
24      Féach, chuige sin, breithiúnas an 5 Márta 2020,
Pensionsversicherungsanstalt (Sochar athshlánaithe) (C‑135/19, EU:C:2020:177, mír 46).
25      Féach breithiúnas an 1 Lúnasa 2025,
Tradeinn Retail Services (C‑76/24, EU:C:2025:593, mír 43 agus an cásdlí dá dtagraítear).
26      Féach Tuairim an Abhcóide Ghinearálta Jääskinen in Reichel-Albert (C‑522/10, EU:C:2012:114, mír 67) agus mo Thuairim in Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear) (mír 83), chomh maith le foclaíocht an dara ceist a tharchuir na cúirteanna náisiúnta sa chás deireanach sin.
27      Féach míreanna 86 go 89 den Tuairim sin.
28      Féach na breithiúnais dá dtagraítear i bhfonótaí 4 agus 5 thuas.
29      Féach míreanna 38 go 43 den Tuairim sin.
30      Chun cuntas a fháil ar na cásanna as ar eascair an cás sin, féach mo Thuairim in Pensionsversicherungsanstalt (Tréimhsí tógála leanaí a cuireadh i gcrích thar lear), míreanna 38 go 47.
31      Soiléiríodh é sin sa bhreithiúnas in Deutsche Rentenversicherung Bund, i gcás nár chuir an duine lena mbaineann isteach ach tréimhsí a d’fhéadfaí a chomhshamhlú le ‘tréimhsí árachais’ i mBallstát A sular tógadh a leanaí i mBallstát B, gan ranníocaíochtaí a íoc le scéim árachais reachtúil an chéad Bhallstáit sin.
32      Míreanna 49 go 72 den Tuairim sin.
33      Mar shampla, ina breithiúnas in Elsen, chinn an Chúirt, toisc go raibh ‘dlúthnasc’ idir na tréimhsí sin agus tréimhsí gníomhaíochta Elsen sa Ghearmáin, nach bhféadfaí a mheas gur scoir Elsen de gach ‘gníomhaíocht ghairme’ ná go raibh sí, ar an gcúis sin, faoi réir reachtaíocht an Bhallstáit ina raibh cónaí uirthi (an Fhrainc). Os a choinne sin, ina breithiúnas in Reichel-Albert, feictear dom go raibh tionchar ar bhealach éigin ag breithnithe éagsúla ar chonclúid na Cúirte. Ar an gcéad dul síos, ní raibh Reichel-Albert ag obair agus ag rannchuidiú ach i mBallstát amháin (an Ghearmáin), sular aistrigh sí a háit chónaithe go sealadach chuig Ballstát eile (an Bheilg) agus ina dhiaidh sin, áit nár oibrigh sí riamh. Ar an dara dul síos, bhog Reichel-Albert go dtí an Bheilg ar fhorais a bhaineann leis an teaghlach amháin agus go díreach ón nGearmáin, áit a raibh sí fostaithe suas go dtí an mhí sular bhog sí.
34      Mír 53 den Tuairim sin.
35      Féach na breithiúnais in Elsen (mír 26) agus in Kauer (mír 32).
36      Go deimhin, sa dá chás sin,
stop an t‑iarratasóir de bheith faoi réir reachtaíocht Bhallstát A roinnt míonna nó fiú níos mó ná bliain sular thosaigh na tréimhsí sin.
37      Míreanna 68 agus 69 den Tuairim sin.
38      Míreanna 52 agus 55 den Tuairim sin.
39      Sa Tuairim sin (mír 70), mhínigh mé, i mo thuairimse, nach gá go mbeadh na ‘tréimhsí árachais’ a cuireadh i gcrích i mBallstát A díreach roimh na tréimhsí atá dírithe ar thógáil leanaí. Mar sin féin, má líonann duine isteach ‘tréimhsí árachais’ i mBallstát A agus ansin i mBallstát C sula n-ardaíonn sé a leanaí i mBallstát B, ansin ní mór do Bhallstát C, seachas Ballstát A, a reachtaíocht a chur i bhfeidhm maidir leis na tréimhsí tógála leanaí atá i gceist.