62022CO0034_INF
Postanowienie Trybunału (szósta izba) z dnia 27 marca 2023 r. –Belgische Staat
(Sprawa C‑34/22) (
1
)
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 i art. 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Swoboda świadczenia usług – Swobodny przepływ kapitału – Ograniczenia – Przepisy podatkowe – Podatek dochodowy – Zwolnienie podatkowe dla odsetek wypłacalnych przez banki spełniające określone przesłanki ustawowe – Dyskryminacja pośrednia – Instytucje kredytowe mające siedzibę w Belgii i instytucje mające siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego
1.
Pytania prejudycjalne – Odpowiedź, która może zostać w sposób jednoznaczny wyprowadzona z orzecznictwa – Stosowanie art. 99 regulaminu postępowania
(art. 267 TFUE; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 99)
(zob. pkt 20, 23, 24)
2.
Swoboda świadczenia usług – Swobodny przepływ kapitału – Postanowienia traktatu – Badanie przepisu krajowego wiążącego się z tymi dwoma podstawowymi swobodami – Kryteria ustalania właściwych przepisów
(art. 56, 63 TFUE)
(zob. pkt 25)
3.
Swoboda świadczenia usług – Ograniczenia – Przepisy podatkowe – Środek jednolicie stosowany w odniesieniu do wszystkich usług – Uregulowanie krajowe zastrzegające zwolnienie podatkowe mające zastosowanie do dochodów z depozytów oszczędnościowych w instytucjach świadczących usługi bankowe, które spełniają warunki właściwe wyłącznie rynkowi krajowemu – Niedopuszczalność
(art. 56 TFUE; porozumienie EOG, art. 36)
(zob. pkt 29–41; sentencja)
4.
Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Pytania zadane bez wystarczającego wyjaśnienia kontekstu prawnego oraz przyczyn uzasadniających potrzebę udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne – Oczywista niedopuszczalność
[art. 267 TFUE; regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 53 § 2, art. 94 lit. b), c)]
(zob. pkt 43–45)
Sentencja
Artykuł 56 TFUE i art. 36 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 r. należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one uregulowaniu krajowemu ustanawiającemu zwolnienie podatkowe, które – choć ma zastosowanie bez rozróżnienia do wynagrodzeń związanych z depozytami oszczędnościowymi utrzymywanymi w krajowych i zagranicznych instytucjach kredytowych – uzależnia zwolnienie dochodów z depozytów oszczędnościowych utrzymywanych w instytucjach kredytowych mających siedzibę w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego od spełnienia warunków, które muszą być analogiczne do warunków zawartych w tym uregulowaniu krajowym, właściwych de facto dla rynku krajowego.
(
1
)	Dz.U. C 213 z 30.5.2022.