Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2019 r. – AV i AW / Parlament
(Sprawa T-173/19)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: AV i AW (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i S. Rodrigues)
Strona pozwana: Parlament Europejski
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
stwierdzenie dopuszczalności i zasadności niniejszej skargi;
a w konsekwencji
stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji;
obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia, po pierwsze, art. 78 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. 2012, L 298, s. 1), a z drugiej strony, prawa do obrony. Skarżący podnoszą w tym względzie, że w niniejszym przypadku nie podano im do wiadomości żadnej decyzji administracyjnej zawierającej nakaz zwrotu przed wydaniem decyzji zaskarżonych decyzji dotyczącej zwrotu nadpłaconych kwot.
Zarzut drugi dotyczący braku ważnej podstawy prawnej, gdyż fakt, iż zaskarżone decyzje wpisywały się w dziedzinę postępowania dyscyplinarnego, nie pozwalał na ich wydanie na podstawie art. 85 regulaminu pracowniczego urzędników.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 85 regulaminu pracowniczego urzędników. Zdaniem skarżących, nawet gdyby zaskarżone decyzje można było wydać na podstawie art. 85 regulaminu pracowniczego urzędników, to byłyby one obarczone wadą niezgodności z prawem, gdyż przesłanki stosowania tego przepisu nie są w niniejszym przypadku spełnione.
Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji i wynikającego z niej obowiązku wspomagania, w szczególności dlatego, że pozwana nie uczyniła wysiłku sprawdzenia prawdziwości wykrytej przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) nieprawidłowości.
Zarzut piąty dotyczący nadużycia władzy przez Parlament, gdyż wydał on zaskarżone decyzje - jeśli je wyłącznie, to w decydującym stopniu - w celach innych niż te określone w art. 85 regulaminu pracowniczego urzędników, czyli z chęci ukarania skarżących w sposób inny niż w drodze kary dyscyplinarnej.
____________