62005CC0301_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1. Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουνίου 2005, T-315/03, H.-P. Wilfer κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (2), θέτει διάφορα ζητήματα, μεταξύ των οποίων είναι η ορθή ερμηνεία και εφαρμογή της έννοιας του περιγραφικού χαρακτήρα υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (στο εξής: κανονισμός) (3) .
Ο κανονισμός
2. Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού απαριθμεί τους γνωστούς ως «απόλυτους» λόγους απαραδέκτου που εμποδίζουν την καταχώριση σήματος. Οι απόλυτοι λόγοι εμποδίζουν αυτομάτως την καταχώριση, σε αντίθεση προς τους «σχετικούς» λόγους (όπως η ομοιότητα μεταξύ του αιτούμενου και του υφιστάμενου σήματος), οι οποίοι δύνανται να εμποδίσουν την καταχώριση ανάλογα με τις περιστάσεις.
3. Το άρθρο 7, παράγραφος 1, ορίζει συναφώς:
«Δεν γίνονται δεκτά για καταχώριση:
[…]
β) τα σήματα που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα·
γ) τα σήματα που αποτελούνται αποκλειστικά από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν, στις συναλλαγές για τη δήλωση του είδους, της ποιότητας, της ποσότητας, του προορισμού, της αξίας, της γεωγραφικής προέλευσης ή του χρόνου παραγωγής του προϊόντος ή της παροχής της υπηρεσίας ή άλλων χαρακτηριστικών αυτών.»
4. Θα αναφέρω ως «περιγραφικά» τα σημεία ή τις ενδείξεις που εμπίπτουν στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄.
5. Για την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, του κανονισμού, πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η νομολογία του Δικαστηρίου που αφορά την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, της οδηγίας για τα σήματα (4), το οποίο έχει πανομοιότυπη διατύπωση.
6. Το άρθρο 59 του κανονισμού ορίζει τα εξής:
«Η προσφυγή πρέπει να ασκηθεί εγγράφως ενώπιον του Γραφείου εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημέρα της κοινοποίησης της προσβαλλόμενης απόφασης. [...] Εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης, πρέπει να κατατεθεί γραπτώς υπόμνημα που να εκθέτει τους λόγους της προσφυγής.»
7. Το άρθρο 63, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού έχει ως εξής:
«1.	Οι αποφάσεις που εκδίδουν επί προσφυγής τα τμήματα προσφυγών υπόκεινται σε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
2.	Προσφυγή επιτρέπεται για λόγους αναρμοδιότητας, παράβασης ουσιώδους τύπου, παράβασης της Συνθήκης, του παρόντος κανονισμού ή οποιουδήποτε κανόνα δικαίου σχετικά με την εφαρμογή τους ή για κατάχρηση εξουσίας.
3.	Το Δικαστήριο μπορεί, όχι μόνο να ακυρώσει, αλλά και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση.» (5)
8. Το άρθρο 74 του κανονισμού προβλέπει τα εξής:
«1.	Κατά την ενώπιόν του διαδικασία, το Γραφείο εξετάζει τα πραγματικά περιστατικά· εντούτοις, σε διαδικασία που αφορά τους σχετικούς λόγους απαραδέκτου της καταχώρισης, η εξέταση περιορίζεται στα επιχειρήματα που προβάλλουν οι διάδικοι καθώς και τα υποβληθέντα από αυτούς αιτήματα.
2.	Το Γραφείο μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη πραγματικά περιστατικά που δεν επικαλέστηκαν ή αποδείξεις που δεν προσεκόμισαν εγκαίρως οι διάδικοι.»
Ιστορικό της αίτησης αναιρέσεως
9. Τον Οκτώβριο του 2001 ο H.-P. Wilfer κατέθεσε αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σήματος ROCKBASS ως κοινοτικού σήματος για «τεχνικές συσκευές ήχου, μίκτες ήχου, συσκευές ηχητικών εφέ, ενισχυτές, ηχεία, ενεργά ηχεία (συνδυασμούς)· θήκες, βαλίτσες και τσάντες που προσαρμόζονται στα προαναφερθέντα είδη»· για «μουσικά όργανα, ειδικότερα κιθάρες, ηλεκτρικές κιθάρες, μπάσα, ακουστικές κιθάρες, εξαρτήματα για κιθάρες, συγκεκριμένα χορδές, σύρματα σύνδεσης, ράβδους για το λαιμό και ζώνες· θήκες, βαλίτσες και τσάντες που προσαρμόζονται στα προαναφερθέντα είδη» και για «θήκες, βαλίτσες και τσάντες» (6) . Στις 11 Μαρτίου 2002, ο εξεταστής απέρριψε την αίτηση, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, του κανονισμού. Στις 25 Μαρτίου 2002, ο H.-P. Wilfer άσκησε προσφυγή ενώπιον του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ (στο εξής: τμήμα προσφυγών). Στις 3 Ιουλίου 2002, κατέθεσε υπόμνημα με το οποίο εξέθεσε τους λόγους της προσφυγής του και στις 2 Ιουλίου 2003 κατέθεσε πρόσθετο υπόμνημα περιέχον βεβαίωση του κ. Roesberg, εκδότη μουσικής επιθεωρήσεως, καθώς και στοιχεία σχετικά με τις καταχωρίσεις του σήματος ROCKBASS στον Καναδά, στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία.
10. Με απόφαση της 11ης Ιουλίου 2003 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), το τμήμα προσφυγών απέρριψε τη δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού προσφυγή. Κατ’ ουσίαν, το τμήμα προσφυγών έκρινε ότι η λέξη «rockbass» παρέπεμπε, όσον αφορά το οικείο κοινό που αποτελούνταν από ειδικούς στη μουσική, στο μπάσο, το οποίο προσφέρεται ειδικώς για να παίζεται μουσική ροκ, και υποδείκνυε μια τεχνική εφαρμογής του μπάσου, το «μπάσο για ροκ». Όπως ήταν επόμενο, το τμήμα προσφυγών εκτίμησε ότι το λεκτικό σημείο ROCKBASS ήταν αμιγώς περιγραφικό των μουσικών οργάνων και των εξαρτημάτων τους καθώς και άλλων αναφερομένων στη σχετική αίτηση προϊόντων, στο μέτρο που στις περιγραφές τους περιλαμβάνονταν προϊόντα χρησιμοποιούμενα σε σχέση με τα μπάσα.
11. Ο H.-P. Wilfer ζήτησε από το Πρωτοδικείο την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, προβάλλοντας τρεις λόγους ακυρώσεως: παράλειψη αυτεπάγγελτης εξέτασης από το ΓΕΕΑ των πραγματικών περιστατικών κατά παράβαση του άρθρου 74, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού, μη λήψη υπόψη αποδείξεων που προσκόμισε ο H.-P. Wilfer και παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, του κανονισμού.
12. Το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή στο σύνολό της. Καθόσον αφορά την ασκηθείσα αναίρεση, η απόφαση του Πρωτοδικείου συνοψίζεται κατωτέρω βάσει των οικείων λόγων αναιρέσεως.
Η αίτηση αναιρέσεως
13. Ο H.-P. Wilfer προέβαλε επτά λόγους αναιρέσεως.
Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως
14. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο απέρριψε το αίτημα που υπέβαλε ο H.-P. Wilfer κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση να ληφθεί υπόψη ότι εκπροσωπούνταν από κοινού από δικηγόρο και Patentanwalt ή, επικουρικώς, ότι εκπροσωπούνταν από δικηγόρο επικουρούμενο από Patentanwalt. Δυνάμει του άρθρου 19 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, μόνον ο δικηγόρος που έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή άλλου κράτους συμβαλλομένου στη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο δικαιούται να εκπροσωπεί ή να επικουρεί άλλους διαδίκους εκτός από τα κράτη και τα θεσμικά όργανα που αναφέρονται στο πρώτο και στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου αυτού (7) .
15. Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως του H.-P. Wilfer συνίσταται στο ότι το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 19 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, απορρίπτοντας το αίτημά του να εκπροσωπηθεί και από σύμβουλο σε θέματα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Patentanwalt).
16. Καθόσον, όμως, ο H.-P. Wilfer απέσυρε τον πρώτο λόγο αναιρέσεως κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, προτείνω να μην εξεταστεί περαιτέρω το ζήτημα αυτό.
Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως
17. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο αναφέρθηκε σε βεβαίωση που κατέθεσε ο H.-P. Wilfer κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η οποία αφορούσε τη διαδικασία καταχωρίσεως του σήματος ROCKBASS στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Πρωτοδικείο επισήμανε ότι από τις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 63 του κανονισμού καθίστατο σαφές ότι η ακύρωση αλλά και η μεταρρύθμιση αποφάσεως των τμημάτων προσφυγών είναι δυνατή μόνον εάν η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει από τυπική ή ουσιαστική έλλειψη νομιμότητας και ότι, κατά πάγια νομολογία, ο νόμιμος χαρακτήρας μιας κοινοτικής πράξεως πρέπει να εκτιμάται βάσει των πραγματικών και νομικών στοιχείων που υφίστανται κατά την ημερομηνία εκδόσεως της πράξεως. Ως εκ τούτου, ο νόμιμος χαρακτήρας μιας αποφάσεως του τμήματος προσφυγών μπορεί να αμφισβητηθεί δια της προβολής νέων ενώπιον του Πρωτοδικείου πραγματικών περιστατικών μόνον εφόσον αποδεικνύεται ότι το τμήμα προσφυγών όφειλε να έχει λάβει τα γεγονότα αυτά υπόψη αυτεπαγγέλτως, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, πριν από την έκδοση οποιασδήποτε σχετικής αποφάσεως. Καθόσον η υποβληθείσα από τον H.-P. Wilfer βεβαίωση είναι μεταγενέστερη της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως και τα σχετικά με τη διαδικασία καταχωρίσεως του σήματος ROCKBASS στις Ηνωμένες Πολιτείες στοιχεία δεν αποτελούν πραγματικά περιστατικά που το τμήμα προσφυγών όφειλε να έχει λάβει υπόψη αυτεπαγγέλτως πριν την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η εν λόγω βεβαίωση δεν μπορεί να κλονίσει τον νόμιμο χαρακτήρα της αποφάσεως αυτής και, επομένως, δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη (8) .
18. Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως του H.-P. Wilfer συνίσταται στο ότι το Πρωτοδικείο, μη λαμβάνοντας υπόψη τη βεβαίωση αυτή, εφάρμοσε εσφαλμένα το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 74 και το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β΄ και γ΄, του κανονισμού. Το ζήτημα αν ένα σημείο μπορεί να καταχωριστεί ως σήμα έχει σημασία τόσο κατά την κατάθεση της αίτησης καταχώρισης όσο και κατά την απονομή του οικείου δικαιώματος.
19. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ο δικηγόρος του H.-P. Wilfer εξήγησε ότι, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, ο εντολέας του δεν ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο όφειλε να εφαρμόσει το άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού. Αντιθέτως, το επιχείρημά του ήταν ότι το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 74, παράγραφος 1, δεχόμενο ότι το τμήμα προσφυγών δεν όφειλε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το γεγονός ότι είχαν γίνει παράλληλα δεκτές σε άλλα κράτη αιτήσεις καταχώρισης του σήματος. Το υπόμνημα που υπέβαλε ο H.-P. Wilfer στις 2 Ιουλίου 2003 επέσειε την προσοχή του τμήματος προσφυγών στο γεγονός αυτό (9) .
20. Αντικείμενο του τρίτου λόγου αναιρέσεως που εξετάζεται κατωτέρω είναι το κατά πόσο το εν λόγω υπόμνημα είναι σχετικό. Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος βάλλει κατά της σκέψεως 14 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου, δεν βλέπω τι σχέση μπορεί να έχει το υπόμνημα. Με την εν λόγω σκέψη, το Πρωτοδικείο έκρινε το παραδεκτό της βεβαίωσης που προσκόμισε ο H.-P. Wilfer κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
21. Όσον αφορά το ερώτημα αυτό, από την επισκόπηση του δικαίου που περιέχει η σκέψη 13 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου ή την εφαρμογή, στη σκέψη 14, του δικαίου αυτού στην υπόθεση που ήχθη ενώπιόν του, ουδόλως προκύπτει ότι το Πρωτοδικείο ερμήνευσε ή εφάρμοσε τον νόμο εσφαλμένα (10) . Κατά συνέπεια, θα απέρριπτα τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως ως αβάσιμο.
Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως
22. Ο H.-P. Wilfer ισχυρίστηκε ενώπιον του Πρωτοδικείου ότι το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη το πρόσθετο υπόμνημα της 2ας Ιουλίου 2003 με τα παραρτήματά του, το οποίο περιείχε ένορκη βεβαίωση του κ. Roesberg, εκδότη μουσικής επιθεωρήσεως, καθώς και στοιχεία σχετικά με τις προγενέστερες καταχωρίσεις του σήματος ROCKBASS.
23. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι το άρθρο 59 του κανονισμού δεν πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο ώστε να αντίκειται προς αυτό η λήψη υπόψη νέων πραγματικών περιστατικών ή αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζονται κατά τη διάρκεια της εξέτασης μιας προσφυγής σχετικά με απόλυτο λόγο απαραδέκτου ύστερα από την εκπνοή της προθεσμίας προβολής των σχετικών με την προσφυγή ισχυρισμών. Το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού παρέχει στο τμήμα προσφυγών εξουσία εκτιμήσεως σχετική με το αν θα λαμβάνονται υπόψη συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζονται ύστερα από την εκπνοή της προθεσμίας αυτής. Επομένως, το τμήμα προσφυγών όφειλε να εξετάσει το υπόμνημα αυτό προκειμένου να βεβαιωθεί, τουλάχιστον, ότι δεν περιελάμβανε νέα πραγματικά περιστατικά ή αποδεικτικά στοιχεία προς εξέταση. Ως εκ τούτου, παραλείποντας να εξετάσει το εν λόγω υπόμνημα, το τμήμα προσφυγών διέπραξε διαδικαστικό σφάλμα. Ωστόσο, μια διαδικαστική παρατυπία συνεπάγεται την ακύρωση του συνόλου ή μέρους μιας αποφάσεως μόνον εφόσον αποδεικνύεται ότι, ελλείψει αυτής της παρατυπίας, θα ήταν δυνατό η προσβαλλομένη απόφαση να έχει διαφορετικό περιεχόμενο (11) . Το υπόμνημα δεν περιελάμβανε νέα επιχειρήματα ή νέες αποδείξεις ικανές να επηρεάσουν το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως. Η ένορκη βεβαίωση προσκομίστηκε μόνον προς στήριξη δύο επιχειρημάτων που είχε ήδη προβάλει ο H.-P. Wilfer ενώπιον του εξεταστή και ενώπιον του τμήματος προσφυγών και, επομένως, δεν θα ήταν δυνατό να επηρεάσουν το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως. Όσον αφορά τα στοιχεία για τις καταχωρίσεις του σήματος ROCKBASS στον Καναδά, στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία, δεδομένου ότι καταχωρίσεις που έχουν ήδη γίνει σε κράτη μέλη δεν αποτελούν καθοριστικά στοιχεία (12), κατά μείζονα επομένως λόγο, οι καταχωρίσεις που γίνονται σε τρίτες χώρες, των οποίων η νομοθεσία δεν υπόκειται στην κοινοτική εναρμόνιση, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποτελέσουν απόδειξη της ικανοποίησης κριτηρίων πανομοιότυπων με αυτά του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού. Το Πρωτοδικείο κατέληξε ότι, καθόσον το υπόμνημα δεν περιελάμβανε νέα στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως, το γεγονός ότι αυτά δεν ελήφθησαν υπόψη από το τμήμα προσφυγών δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση της αποφάσεως αυτής (13) .
24. Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως του H.-P. Wilfer συνίσταται στο ότι το Πρωτοδικείο εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 74 του κανονισμού και την κοινοτική νομολογία που αφορά διαδικαστικά σφάλματα. Το υπόμνημα της 2ας Ιουλίου 2003 περιείχε νέα επιχειρήματα και αποδεικτικά στοιχεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το περιεχόμενο της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών. Εάν το τμήμα προσφυγών είχε λάβει υπόψη τα στοιχεία αυτά, δεν θα υποστήριζε την άποψη ότι η λέξη «rockbass» παραπέμπει στο μπάσο, το οποίο προσφέρεται ειδικώς για να παίζεται μουσική ροκ. Επομένως, αν είχε ληφθεί υπόψη το υπόμνημα, αυτό θα είχε ασφαλώς επηρεάσει το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως. Το ίδιο ισχύει και για τα στοιχεία περί καταχωρίσεων του ROCKBASS στον Καναδά, στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία και στις Ηνωμένες Πολιτείες [sic], καθόσον με την προσβαλλόμενη απόφαση το τμήμα προσφυγών παρέπεμπε σε αγγλική χρήση και αγγλικούς λεξικολογικούς κανόνες. Εάν το τμήμα προσφυγών είχε λάβει υπόψη την εκτίμηση των αγγλόφωνων δικαιοδοσιών ότι το ROCKBASS ήταν φανταιζί όρος και, ως εκ τούτου, επαρκώς διακριτός και όχι αμιγώς περιγραφικός, η προσβαλλόμενη απόφαση θα μπορούσε να έχει διαφορετικό περιεχόμενο.
25. Κατά τη γνώμη μου, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως είναι επίσης αβάσιμος. Το Πρωτοδικείο, με τη σκέψη 33 της αποφάσεώς του, ορθώς ερμήνευσε το άρθρο 74, παράγραφος 2, του κανονισμού και ορθώς συνόψισε προς τούτο τη νομολογία του Δικαστηρίου. Η άποψη αυτή ενισχύεται και από την πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Kaul (14) .
Ο τέταρτος, ο πέμπτος και ο έβδομος λόγος αναιρέσεως
26. Ο τέταρτος, ο πέμπτος και ο έβδομος λόγος αναιρέσεως αφορούν το κεφάλαιο της αποφάσεως του Πρωτοδικείου περί του ισχυρισμού του H.-P. Wilfer ότι το τμήμα προσφυγών παρέβη σε δύο σημεία το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού.
Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση
27. Πρώτον, ο H.-P. Wilfer παρέθεσε διάφορες σημασίες των στοιχείων που συνθέτουν το σημείο ROCKBASS. Υποστήριξε επίσης ότι, στην αγγλική γλώσσα, το λεκτικό σύμπλεγμα «rock bass» έχει συγκεκριμένο νόημα, δηλαδή σημαίνει την «πέρκα των βράχων», νόημα το οποίο είναι λίαν ασύνηθες για τα επίμαχα προϊόντα. Έτσι, το επίμαχο σημείο, το οποίο χαρακτηρίζεται από ασυνήθη γραμματική δομή και έχει διφορούμενη σημασία, γίνεται αντιληπτό από το οικείο κοινό ως φανταιζί όρος (15) .
28. Το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι ο περιγραφικός χαρακτήρας ενός σήματος πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία έχει ζητηθεί η καταχώριση (16) . Το τμήμα προσφυγών ορθώς έλαβε υπόψη τις σημασίες που συνδέονται ειδικώς με τα επίμαχα προϊόντα. Επομένως, η λέξη «rockbass» υποδηλώνει, όπως διαπίστωσε το τμήμα προσφυγών, ένα μπάσο που προσφέρεται για το παίξιμο μουσικής ροκ ή, αντιστρόφως, ένα είδος μουσικής που παίζεται με μπάσο. Αυτή η εκτίμηση δεν κλονίζεται από το γεγονός ότι η εν λόγω λέξη δεν περιλαμβάνεται, αυτή καθαυτή, στα λεξικά. Περιγραφικό είναι ένα σήμα που αποτελείται από ένα νεολογισμό συγκείμενο από στοιχεία καθένα από τα οποία είναι περιγραφικό των χαρακτηριστικών των προϊόντων ή υπηρεσιών για τα οποία ζητείται η καταχώριση, εκτός εάν υφίσταται αισθητή απόκλιση μεταξύ του νεολογισμού και του απλού αθροίσματος των στοιχείων που τον συνθέτουν, πράγμα που προϋποθέτει ότι, λόγω του ασυνήθους χαρακτήρα του συνδυασμού σε σχέση με τα εν λόγω προϊόντα ή υπηρεσίες, ο νεολογισμός δημιουργεί εντύπωση αρκετά διαφορετική από αυτήν που δίδει η απλή συνένωση των ενδείξεων που προκύπτουν από τα στοιχεία που τον συνθέτουν (17) . Το σημείο ROCKBASS δεν παρουσιάζει απόκλιση σε σχέση με τους λεξικολογικούς κανόνες της αγγλικής γλώσσας, διότι αντιστοιχεί στη συντακτικώς ορθή αντιπαράθεση των δύο λέξεων που το συνθέτουν. Συνεπώς, το σημείο δεν είναι ασύνηθες στη δομή του (18) και, επομένως, δεν δημιουργεί εντύπωση διαφορετική από αυτήν που παρέχει η απλή συνένωση των ενδείξεων που προκύπτουν από τα στοιχεία που το συνθέτουν (19) .
29. Δεύτερον, ο H.-P. Wilfer ισχυρίστηκε ότι το σημείο ROCKBASS, παρά τις τυχόν περιγραφικές συνεκδοχές του, δεν μπορεί να αποτελεί, από πλευράς των επίμαχων προϊόντων, μια σαφή, καθαρή και ανεπίδεκτη παρανοήσεως ένδειξη. Ειδικότερα, δεδομένου ότι το μπάσο δεν έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όσον αφορά τη μουσική ροκ, δεν θα ήταν φυσικό ο όρος «rockbass» να νοείται ως η ένδειξη ενός ιδιαίτερου τύπου μπάσου ή ως η ονομασία μιας λειτουργίας του μπάσου. Έστω κι αν υποτεθεί ότι ο όρος «rockbass» υποδηλώνει μια τεχνική παιξίματος του μπάσου, αυτή η σημασία δεν είναι περιγραφική της χρήσης των προϊόντων, εφόσον είναι πρακτικώς δυνατό το παίξιμο κάθε είδους μουσικής με οποιοδήποτε όργανο. Κατά συνέπεια, η σχέση μεταξύ του σημείου και του μπάσου δεν είναι άμεση, ιδίως διότι δεν αφορά τα ουσιώδη χαρακτηριστικά τους (20) .
30. Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού, αρκεί ένα σημείο να είναι περιγραφικό ενός από τους δυνατούς προορισμούς των επίμαχων προϊόντων που μπορεί να λαμβάνεται υπόψη κατά την εκ μέρους του οικείου κοινού επιλογή και που, ως εκ τούτου, αποτελεί ουσιώδες εν προκειμένω χαρακτηριστικό (21) . Δεν αμφισβητείται ότι το παίξιμο μουσικής ροκ αποτελεί έναν από τους δυνατούς προορισμούς των επίμαχων προϊόντων. Η μουσική ροκ είναι ένα λίαν γνωστό μοντέρνο είδος μουσικής που συνδέεται με την ηλεκτρική κιθάρα. Ως εκ τούτου, η αναφορά σ’ αυτό το είδος μουσικής, που ακολουθείται από την παραπομπή στο ηλεκτρικό μπάσο μπορεί να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιλογή της κιθάρας, ιδίως εάν ο καταναλωτής προτίθεται να παίζει μουσική ροκ. Εξάλλου, όπως κατέδειξε το τμήμα προσφυγών παραπέμποντας σε διάφορες ιστοσελίδες του διαδικτύου, το σημείο που σύγκειται από τις λέξεις «rock» και «bass» μπορεί να χρησιμοποιείται κοινώς, στο εμπόριο, για να υποδηλώνει το ηλεκτρικό μπάσο που προορίζεται για το παίξιμο μουσικής ροκ. Το ζήτημα της, από τεχνική άποψη, ακρίβειας μιας τέτοιας ονομασίας δεν είναι αποφασιστικής σημασίας από την άποψη του οικείου καταναλωτή που δεν διαθέτει ιδιαίτερες τεχνικές γνώσεις. Το Πρωτοδικείο κατέληξε ότι, προκειμένου περί μπάσων, το τμήμα προσφυγών ορθώς έκρινε ότι το σημείο ROCKBASS αναφερόταν άμεσα στα προϊόντα αυτά, καθώς και σε έναν από τους προορισμούς τους, που θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη κατά την επιλογή που θα έκανε το οικείο κοινό και, συνεπώς, ότι το εν λόγω σημείο ήταν περιγραφικό (22) .
Ο τέταρτος και ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως
31. Ο H.-P. Wilfer προβάλλει ως τέταρτο λόγο αναιρέσεως ότι το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη άλλες πιθανές έννοιες της λέξης «rockbass». Στα γερμανικά, η αγγλική λέξη «rock» έχει πάνω από 25 διαφορετικές έννοιες και η λέξη «bass» τουλάχιστον έξι, εκ των οποίων η μουσική έννοια είναι λίαν περίπλοκη. Επιπλέον, η γερμανική λέξη «rock» έχει τουλάχιστον πέντε διαφορετικές έννοιες και η λέξη «bass» τουλάχιστον τέσσερις. Ο H.-P. Wilfer επισήμανε ενώπιον του Πρωτοδικείου ότι ο όρος «rockbass» θα μπορούσε επίσης να έχει πολλές έννοιες. Το Πρωτοδικείο, χωρίς καμιά αιτιολογία, δεν έλαβε υπόψη την επισήμανση αυτή, διαστρεβλώνοντας ή παραποιώντας την εξήγηση του H.-P. Wilfer και παραβαίνοντας την υποχρέωση αιτιολόγησης. Επιπλέον, ούτε από την προσβαλλόμενη απόφαση ούτε από τις ιστοσελίδες του διαδικτύου, στις οποίες παρέπεμψε το τμήμα προσφυγών με την απόφαση αυτή, προκύπτει ότι ο όρος «rockbass» χρησιμοποιείται γενικώς στο εμπόριο για να υποδηλώσει το ηλεκτρικό μπάσο που προορίζεται για το παίξιμο μουσικής ροκ. Το Πρωτοδικείο, επομένως, παραποίησε επίσης τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στήριξε την απόφασή του και παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης.
32. Ο H.-P. Wilfer προβάλλει ως πέμπτο λόγο αναιρέσεως το γεγονός ότι το Πρωτοδικείο, κρίνοντας ότι η δομή του σημείου ROCKBASS δεν ήταν ασυνήθης, δεν έλαβε υπόψη όχι μόνον ότι ο όρος μπορούσε να έχει πολλές διαφορετικές έννοιες αλλά και ότι είχε πολλές πιθανές γραμματικές παραλλαγές π.χ. ουσιαστικό/ουσιαστικό, ρήμα/επίθετο, κ.λπ. Αγνοώντας την εξήγηση αυτή, το Πρωτοδικείο παραποίησε τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στήριξε την απόφασή του και παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης.
33. Όσον αφορά τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, αρκεί να σημειωθεί ότι το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι δεν γίνεται δεκτό για καταχώριση ένα λεκτικό σημείο εάν τουλάχιστον μία από τις δυνητικές έννοιές του υποδηλώνει ένα χαρακτηριστικό των σχετικών προϊόντων ή υπηρεσιών (23) .
34. Το ίδιο πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να ισχύσει αναλογικά και ως προς τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως.
35. Ως εκ τούτου, φρονώ ότι ο τέταρτος και ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.
Ο έβδομος λόγος αναιρέσεως
36. Ο H.-P. Wilfer προβάλλει ως έβδομο λόγο αναιρέσεως ότι το Πρωτοδικείο παρέβη ποικιλοτρόπως το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού.
37. Πρώτον, η σειρά των σταδίων εξέτασης που ακολούθησε το Πρωτοδικείο ήταν εσφαλμένη. Καταρχάς, το Πρωτοδικείο έλαβε υπόψη μόνον τις πιθανές έννοιες που θα μπορούσαν, κατά κάποιο τρόπο, να υποδηλώνουν τα χαρακτηριστικά των επίμαχων προϊόντων. Υπήρξε, συνεπώς, ένας φαύλος κύκλος. Σύμφωνα με τον H.-P. Wilfer, κατά το πρώτο στάδιο εξέτασης, θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι πιθανές έννοιες που θα προσέδιδε στον όρο αυτό ο μέσος αμερόληπτος παρατηρητής· μόνον κατά το δεύτερο στάδιο οι έννοιες αυτές θα έπρεπε να συνδεθούν με τα επίμαχα προϊόντα. Εάν το Πρωτοδικείο είχε ακολουθήσει την άποψη αυτή, όφειλε να λάβει υπόψη όλες τις έννοιες του όρου «rockbass» που είναι προφανείς στον μέσο αμερόληπτο επαγγελματία ή ερασιτέχνη μουσικό. Μεταξύ των εννοιών αυτών είναι και το ψάρι rock bass (πέρκα των βράχων).
38. Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό αυτό. Κατά τη γνώμη μου, η επιλογή του Πρωτοδικείου να λάβει υπόψη μόνον τις πιθανές έννοιες που θα μπορούσαν, κατά κάποιο τρόπο, να υποδηλώνουν τα χαρακτηριστικά των επίμαχων προϊόντων σαφώς δεν διαιωνίζει ένα φαύλο κύκλο. Η επιλογή αυτή είναι αποτέλεσμα της αρχής ότι ένα λεκτικό σημείο δεν γίνεται δεκτό για καταχώριση εάν τουλάχιστον μία από τις δυνητικές έννοιές του υποδηλώνει ένα χαρακτηριστικό των σχετικών προϊόντων ή υπηρεσιών. Επομένως, ακόμη κι αν ευσταθεί ο ισχυρισμός του H.-P. Wilfer ότι, μεταξύ των εννοιών του όρου «rock bass» που είναι προφανείς στον μέσο επαγγελματία ή ερασιτέχνη μουσικό (πολλοί εκ των οποίων δεν έχουν την αγγλική ως μητρική τους γλώσσα), είναι η πέρκα των βράχων (24), ένα είδος ψαριού του γλυκού νερού της Βόρειας Αμερικής, δεν θίγεται η άποψη που δέχτηκε το Πρωτοδικείο.
39. Δεύτερον, ο H.-P. Wilfer υποστηρίζει ότι το Πρωτοδικείο δεν στηρίχθηκε στη συνολική εντύπωση του σημείου, αλλά ανέλυσε τα επιμέρους στοιχεία που το συνθέτουν. Αγνόησε τον προφανή φανταστικό και υπαινικτικό χαρακτήρα του όρου ROCKBASS και, αντιθέτως, αναφέρθηκε σε έννοιες που ήταν κατά τη γνώμη του περιγραφικές. Αγνόησε την έννοια του «είδους μουσικής που παίζεται με μπάσο» και προσέδωσε στον όρο την αποκλειστική έννοια του «μπάσου που προσφέρεται για το παίξιμο μουσικής ροκ». Αναφέρθηκε μόνο σε πιθανές έννοιες που απορρέουν από την ανάλυση του όρου σε δύο επιμέρους αυτοτελείς όρους, ήτοι τον όρο «rock» υπό την έννοια της μουσικής ροκ και τον όρο «bass» υπό την έννοια του μπάσου. Ως εκ τούτου, αγνόησε παντελώς τη συνολική εντύπωση του όρου ROCKBASS.
40. Δεν μπορώ να δεχτώ αυτόν τον ισχυρισμό. Όντως, το Πρωτοδικείο εξέτασε πρώτα τα στοιχεία που συνθέτουν το σημείο. Αυτό είναι πάντως απολύτως σύμφωνο με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, που αφορά σημεία αποτελούμενα από ένα νεολογισμό συγκείμενο από στοιχεία καθένα από τα οποία είναι περιγραφικό των χαρακτηριστικών των προϊόντων ή υπηρεσιών για τα οποία ζητείται η καταχώριση: ο γενικός κανόνας είναι ότι τα εν λόγω σημεία είναι περιγραφικά (25) . Το Πρωτοδικείο στη συνέχεια αναφέρθηκε στην εξαίρεση από τον εν λόγω γενικό κανόνα, ο οποίος δεν ισχύει στην περίπτωση που υφίσταται αισθητή απόκλιση μεταξύ του νεολογισμού και του απλού αθροίσματος των στοιχείων που τον συνθέτουν, σημειώνοντας ορθώς ότι αυτό προϋποθέτει ότι, λόγω του ασυνήθους χαρακτήρα του συνδυασμού σε σχέση με τα εν λόγω προϊόντα ή υπηρεσίες, ο νεολογισμός δημιουργεί εντύπωση αρκετά διαφορετική από αυτήν που δίδει η απλή συνένωση των ενδείξεων που προκύπτουν από τα στοιχεία που τον συνθέτουν. Το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ακολούθως ότι το σημείο ROCKBASS δεν παρουσιάζει απόκλιση σε σχέση με τους λεξικολογικούς κανόνες της αγγλικής γλώσσας, διότι αντιστοιχεί στη συντακτικώς ορθή αντιπαράθεση των δύο λέξεων που το συνθέτουν. Το Πρωτοδικείο κατέληξε ότι το σημείο δεν είναι, επομένως, ασύνηθες στη δομή του και δεν δημιουργεί εντύπωση διαφορετική από αυτήν που παρέχει η απλή συνένωση των ενδείξεων που προκύπτουν από τα στοιχεία που το συνθέτουν.
41. Κατά τη γνώμη μου, στο εν λόγω τμήμα της αποφάσεώς του, το Πρωτοδικείο συνδύασε την άψογη ανάλυση της νομολογίας του Δικαστηρίου με κρίσεις σχετικές με πραγματικά περιστατικά που δεν υπόκεινται σε αναιρετικό έλεγχο.
42. Τρίτον, ο H.-P. Wilfer ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο παρέβλεψε το γεγονός ότι ο προορισμός
δεν αρκεί για να διαπιστωθεί ο άμεσος περιγραφικός χαρακτήρας ενός σημείου. Από τη σκέψη 62 της αποφάσεώς του, καθίσταται σαφές ότι το Πρωτοδικείο έκρινε ότι το παίξιμο μουσικής ροκ αποτελεί έναν από τους δυνατούς προορισμούς των επίμαχων προϊόντων. Ως εκ τούτου, κατέληξε ότι η ένδειξη αυτή μπορεί να είναι ουσιώδης για τον αγοραστή μπάσου που προτίθεται να παίζει μουσική ροκ. Έκρινε, ωστόσο, ότι το ζήτημα της από τεχνική άποψη ακρίβειας μιας τέτοιας ονομασίας δεν είναι αποφασιστικής σημασίας. Επομένως, το Πρωτοδικείο εσφαλμένα παρέβλεψε το γεγονός ότι, προκειμένου μια περίσταση να θεωρηθεί κρίσιμη για το οικείο κοινό, είναι αναγκαίο το κοινό αυτό να τελεί τουλάχιστον σε γνώση της ύπαρξής της. Εν προκειμένω, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι τα επίμαχα προϊόντα, ήτοι «μουσικά όργανα» ή «ηλεκτρικά μπάσα», είναι ειδικώς κατάλληλα για το παίξιμο μουσικής ορισμένου είδους. Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι είναι δυνατό το παίξιμο μουσικής ορισμένου είδους, όπως το μπάσο ροκ, με ορισμένα από τα επίμαχα προϊόντα, όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό μπάσο, δεν μπορεί να αποτελέσει ουσιώδες χαρακτηριστικό των προϊόντων αυτών και ακόμη λιγότερο άλλων επίμαχων μουσικών οργάνων ή εξαρτημάτων. Όπως επισήμανε το Πρωτοδικείο με τη σκέψη 66, ο περιγραφικός χαρακτήρας ενός σημείου πρέπει να εκτιμάται ατομικώς σε σχέση με καθεμιά από τις κατηγορίες προϊόντων που αναφέρονται στην αίτηση καταχώρισης.
43. Επομένως, ο H.-P. Wilfer φαίνεται να υποστηρίζει ότι το γεγονός και μόνον ότι μια λέξη περιγράφει τον προορισμό των προϊόντων ή των υπηρεσιών, για τα οποία ζητείται η καταχώριση του προτεινόμενου λεκτικού σημείου, δεν αρκεί για να αποκλείσει την καταχώριση του σημείου αυτού λόγω του περιγραφικού χαρακτήρα του. Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να κατανοήσω πώς το επιχείρημα αυτό μπορεί να ευσταθεί ακόμη και με την πιο πρόχειρη εξέταση της διατύπωσης του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ΄, του κανονισμού. Η διάταξη αυτή ρητώς ορίζει ότι «δεν γίνονται δεκτά για καταχώριση: […] τα σήματα που αποτελούνται αποκλειστικά από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν στις συναλλαγές για τη δήλωση […] του προορισμού […] του προϊόντος ή της παροχής της υπηρεσίας».
44. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ο δικηγόρος του H.-P. Wilfer επισήμανε ότι το είδος μουσικής «ροκ μπάσο» δεν αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα προϊόντων ή μουσικών οργάνων. Όμως, πάλι δεν βλέπω πώς το επιχείρημα αυτό βοηθεί τον H.-P. Wilfer. Είναι ασφαλώς αυτονόητο ότι ένας από τους προορισμούς του μπάσου είναι το παίξιμο μουσικής ροκ. Το γεγονός αυτό δεν αναιρείται αν κάποιος αγοράσει ένα μπάσο με το (ενδεχομένως πεπλανημένο) σκεπτικό να παίζει κλασική μουσική. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του παραδείγματος που έδωσε ο δικηγόρος του H.-P. Wilfer, ο οποίος υποστήριξε ότι το λογικό επακόλουθο είναι ότι το σημείο Honda Jazz δεν είναι δεκτικό καταχώρισης διότι είναι δυνατό το παίξιμο μουσικής τζαζ στο αυτοκίνητο.
45. Ως εκ τούτου, είμαι της γνώμης ότι ο έβδομος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.
Ο έκτος λόγος αναιρέσεως
46. Ενώπιον του Πρωτοδικείου ο H.-P. Wilfer υποστήριξε ότι, όσον αφορά τα εξαρτήματα κιθάρας, απαιτείται σύμφωνα με τη νομολογία (26) αυτοτελής εξέταση κάθε κατηγορίας επίμαχων προϊόντων ή υπηρεσιών. Εν προκειμένω, η λέξη «rockbass» δεν συνδέεται σαφώς ούτε με τα ουσιώδη χαρακτηριστικά των εξαρτημάτων για κιθάρες της κλάσεως 15 ούτε με τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στις κλάσεις 9 και 18 (27) .
47. Το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι, όσον αφορά τις θήκες, βαλίτσες και τσάντες της κλάσεως 18, δεδομένου ότι ο H.-P. Wilfer δεν προέβη σε διακρίσεις στο πλαίσιο αυτής της γενικής κατηγορίας, έπρεπε να επιβεβαιωθεί η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών, στο μέτρο που αφορούσε την κατηγορία αυτή στο σύνολό της. Όσο για τις συσκευές της κλάσεως 9, από τα επιχειρήματα των διαδίκων καθίσταται σαφές ότι οι ίδιες συσκευές μπορούν να χρησιμοποιούνται για διαφορετικά όργανα. Έτσι, η χρήση τους σε σχέση με το μπάσο αποτελεί ένα μόνον από τους δυνατούς προορισμούς τους. Υφίσταται μια αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του σημείου και των επίμαχων προϊόντων όταν η τεχνική την οποία υπενθυμίζει το σημείο συνεπάγεται ή μάλλον απαιτεί τη χρήση αυτών των προϊόντων. Αυτή η τεχνική δεν αποτελεί μόνο, στην περίπτωση αυτή, έναν τομέα εφαρμογής αυτών των προϊόντων, αλλά και μια από τις κύριες λειτουργίες τους (28) . Υπό τις περιστάσεις αυτές, το γεγονός ότι τα επίμαχα προϊόντα μπορούν να χρησιμοποιούνται και με άλλο τρόπο, πράγμα που δεν υπενθυμίζει το επίμαχο σημείο, δεν μπορεί να κλονίσει τη διαπίστωση αυτή (29) . Εν προκειμένω, αν και οι εν λόγω συσκευές δεν προορίζονται να χρησιμοποιούνται αποκλειστικώς σε σχέση με τα μπάσα, δεν τυγχάνουν, εντούτοις, αυτοτελούς χρήσεως σε σχέση με τη χρησιμοποίηση ηλεκτρικών οργάνων. Εξάλλου, η χρήση αυτών των συσκευών είναι αναγκαία για το παίξιμο ηλεκτρικής κιθάρας, η οποία δεν μπορεί να παράγει από μόνη της μουσικούς ήχους. Έτσι, η δυνατότητα παιξίματος ηλεκτρικού μπάσου είναι μια από τις λειτουργίες των διαλαμβανομένων στην αίτηση καταχώρισης συσκευών και όχι απλώς ένας από τους πολλαπλούς τομείς εφαρμογής τους. Η από κοινού μάλιστα χρησιμοποίηση αυτών των δύο κατηγοριών προϊόντων επιβάλλεται ή, εν πάση περιπτώσει, αποτελεί συνέπεια των εγγενών χαρακτηριστικών τους (30) .
48. Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, ο H.-P. Wilfer υποστηρίζει, πρώτον, ότι το Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι οι θήκες, βαλίτσες και τσάντες που προορίζονται για τη μεταφορά μουσικών οργάνων και των εξαρτημάτων τους υπάγονται στην κλάση 15. Στο πνεύμα αυτό, ο H.-P. Wilfer περιέλαβε στα προϊόντα που απαριθμούνται στην κλάση 15 τις «θήκες, βαλίτσες και τσάντες που προσαρμόζονται στα προαναφερθέντα είδη». Ως εκ τούτου, οι «θήκες, βαλίτσες και τσάντες» της κλάσης 18 προορίζονται για κάθε άλλη χρήση πλην
της μεταφοράς «μουσικών οργάνων και των εξαρτημάτων τους». Το Πρωτοδικείο παραποίησε αναιτιολόγητα τα πραγματικά περιστατικά.
49. Ο H.-P. Wilfer υποστηρίζει, δεύτερον, ότι το Πρωτοδικείο, κρίνοντας ότι τα προϊόντα της κλάσης 9 για τα οποία ο H.-P. Wilfer ζήτησε την καταχώριση «δεν τυγχάνουν αυτοτελούς χρήσεως σε σχέση με τη χρησιμοποίηση των ηλεκτρικών οργάνων» (31), παραποίησε αναιτιολόγητα τα πραγματικά περιστατικά. Ο H.-P. Wilfer εξήγησε ότι κανένα από τα προϊόντα της κλάσης 9 δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως «μουσικό όργανο» ή «ηλεκτρική κιθάρα». Αντιθέτως, οι «τεχνικές συσκευές ήχου, μίκτες ήχου, συσκευές ηχητικών εφέ, ενισχυτές, ηχεία, ενεργά ηχεία (συνδυασμοί)» μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη μετάδοση πολλών άλλων ηχητικών σημάτων, όπως π.χ. φωνές ζώων, ή βίντεο, τηλεοπτικά ή ραδιοφωνικά σήματα. Η υπόθεση ότι η κύρια λειτουργία των συσκευών αυτών συνίσταται στο να χρησιμοποιούνται μαζί με το ηλεκτρικό μπάσο είναι, επομένως, μη ρεαλιστική και αυθαίρετη. Αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο για «θήκες, βαλίτσες και τσάντες που προορίζονται για [τεχνικές συσκευές ήχου, μίκτες ήχου, συσκευές ηχητικών εφέ, ενισχυτές, ηχεία, ενεργά ηχεία (συνδυασμούς)]», καθόσον δεν προσφέρονται μαζί με τα μουσικά όργανα ή τα ηλεκτρικά μπάσα, αλλά μόνο με τα προϊόντα που απαριθμούνται στην κλάση 9.
50. Συμφωνώ με το ΓΕΕΑ ότι με το πρώτο σκέλος του έκτου λόγου αναιρέσεως, αν και προβλήθηκε σε σχέση με την παραποίηση των πραγματικών περιστατικών, επιδιώκεται κατ’ ουσίαν η επανεκτίμηση των πραγματικών περιστατικών που δέχτηκαν το Πρωτοδικείο και το τμήμα προσφυγών. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκ ύπτει ότι ο H.-P. Wilfer δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο της χρήσης των θηκών, βαλιτσών και τσαντών της κλάσης 18 μαζί με κιθάρες. Γι’ αυτό, το τμήμα προσφυγών κατέληξε ότι ο προορισμός των προϊόντων αυτών περιγράφεται από το προτεινόμενο σημείο. Η επιβεβαίωση της εν λόγω κρίσης από το Πρωτοδικείο δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.
51. Όσον αφορά το δεύτερο σημείο, ο H.-P. Wilfer δεν φαίνεται να αμφισβητεί την κρίση του Πρωτοδικείου ότι μια από τις πιθανές χρήσεις των συσκευών της κλάσης 9 συνδέεται με το μπάσο. Το γεγονός ότι οι συσκευές αυτές μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν με άλλον τρόπο, στον οποίο δεν παραπέμπει το επίμαχο σημείο, δεν σημαίνει ότι το σημείο αυτό δεν είναι περιγραφικό (32) . Το Πρωτοδικείο, επομένως, ορθώς κατέληξε ότι το σημείο δεν μπορούσε να καταχωριστεί για συσκευές της κλάσης 9.
52. Ως εκ τούτου, είμαι της γνώμης ότι ο έκτος λόγος αναιρέσεως είναι εν μέρει απαράδεκτος και εν μέρει αβάσιμος.
Πρόταση
53. Για τους ανωτέρω λόγους φρονώ ότι το Δικαστήριο πρέπει:
– να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως·
– να καταδικάσει τον H.-P. Wilfer στα έξοδα της κατ’ αναίρεση δίκης.
(1) .
(2)  –	Συλλογή 2005, σ. II-1981, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
(3)  –	ΕΕ 1994, L 11, σ. 1.
(4)  –	Πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 1989, L 40, σ. 1). Στο πλαίσιο άλλων κατ’ ουσίαν πανομοιότυπων διατάξεων της οδηγίας 89/104 και του κανονισμού, το Δικαστήριο κατέστησε σαφές ότι η ερμηνεία που έδωσε στη μια διάταξη πρέπει να ισχύει και για την άλλη: απόφαση της 22ας Ιουνίου 2000, C-425/98, Marca Mode (Συλλογή 2000, σ. I-4861, σκέψεις 26 έως 28).
(5)  –	Η αιτιολογική σκέψη 13 του κανονισμού ορίζει ότι οι ανατιθέμενες από τον κανονισμό αρμοδιότητες στο Δικαστήριο για την ακύρωση και τη μεταρρύθμιση των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών ασκούνται πρωτοβαθμίως από το Πρωτοδικείο σύμφωνα με την απόφαση 88/591/ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1988, περί ιδρύσεως Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 1988, L 319, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση 93/350/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, της 8ης Ιουνίου 1993 (ΕΕ 1993, L 144, σ. 21).
(6)  –	Τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση εμπίπτουν στις κλάσεις 9, 15 και 18, του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση προϊόντων και υπηρεσιών όσον αφορά την καταχώριση σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί.
(7)  –	Σκέψεις 10 και 11 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, όπου παρατίθεται η διάταξη του Πρωτοδικείου της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, Τ-14/04, Alto de Casablanca κατά ΓΕΕΑ (VERAMONTE) (Συλλογή 2004, σ. II-3077, σκέψη 9 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
(8)  –	Σκέψεις 12 έως 14 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, όπου παρατίθεται η απόφαση του Πρωτοδικείου της 26ης Νοεμβρίου 2003, Τ-222/02, HERON Robotunits κατά ΓΕΕΑ (ROBOTUNITS) (Συλλογή 2003, σ. ΙΙ-4995, σκέψεις 50 και 51 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
(9)  –	Βλ. σημείο 9 ανωτέρω.
(10)  –	Βλ., επίσης, σκέψη 54 της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 13ης Μαρτίου 2007, C-29/05 P, ΓΕΕΑ κατά Kaul, η οποία επιβεβαιώνει την κρίση του Πρωτοδικείου στην υπό κρίση υπόθεση.
(11)  –	Βλ. αποφάσεις του Δικαστηρίου της 29ης Οκτωβρίου 1980, συνεκδικασθείσες υποθέσεις 209/78 έως 215/78 και 218/78, Van Landewyck κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1980/ΙΙΙ, σ. 207, σκέψη 47), της 21ης Μαρτίου 1990, C-142/87, Βέλγιο κατά Επιτροπής (Συλλογή 1990, σ. Ι-959, σκέψη 48), και της 21ης Οκτωβρίου 2004, C-447/02 P, KWS Saat κατά ΓΕΕΑ (Συλλογή 2004, σ. I-10107, σκέψεις 47 έως 50).
(12)  –	Απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2004, T-393/02, Henkel κατά ΓΕΕΑ (Συλλογή 2004, II-4115, σκέψη 46 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
(13)  –	Σκέψεις 28 έως 36 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
(14)  –	Παρατίθεται στην υποσημείωση 10· βλ., ιδίως, σκέψεις 42, 43 και 63.
(15)  –	Βλ. σκέψη 39 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
(16)  –	Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 8 απόφαση ROBOTUNITS, σκέψη 41.
(17)  –	Βλ., στο πλαίσιο της οδηγίας 89/104, αποφάσεις του Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2004, C-363/99, Koninklijke KPN Nederland (Συλλογή 2004, σ. I-1619, σκέψη 100), και της 12ης Φεβρουαρίου 2004, C-265/00, Campina Melkunie (Συλλογή 2004, σ. I-1699, σκέψη 43).
(18)  –	Απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Μαρτίου 2002, Τ-356/00, DaimlerChrysler κατά ΓΕΕΑ (CARCARD) (Συλλογή 2002, σ. ΙΙ-1963, σκέψη 29), και προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 8 απόφαση ROBOTUNITS, σκέψη 39.
(19)  –	Σκέψεις 56 έως 60 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
(20)  –	Βλ. σκέψεις 40 και 41 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
(21)  –	Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 8 απόφαση ROBOTUNITS, σκέψη 44, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Ιουλίου 2004, Τ-311/02, Lissotschenko και Hentze κατά ΓΕΕΑ (LIMO) (Συλλογή 2004, σ. II-2957, σκέψη 41).
(22)  –	Σκέψεις 61 έως 63 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
(23)  –	Απόφαση του Δικαστηρίου της 23ης Οκτωβρίου 2003, C-191/01, ΓΕΕΑ κατά Wrigley (Συλλογή 2003, σ. Ι-12447, σκέψη 32)· βλ., επίσης, στο πλαίσιο της οδηγίας περί σημάτων, προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 17 απόφαση Campina Melkunie, σκέψη 38.
(24)  –	Ambloplites rupestris· στα γαλλικά, crapet de roche ή rouget de roche· στα γερμανικά, gemeiner Felsenbarsch ή gemeiner Sonnenbarsch.
(25)  –	Βλ. προπαρατεθείσες στην υποσημείωση 17 αποφάσεις στις οποίες παραπέμπει το Πρωτοδικείο. Βλ., επίσης, στο πλαίσιο του κανονισμού, απόφαση της 19ης Απριλίου 2007, C-273/05 P, Celltech (Συλλογή 2007, σ. Ι-2883, σκέψη 77).
(26)  –	Απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Φεβρουαρίου 2002, Τ-219/00, Ellos κατά ΓΕΕΑ (Συλλογή 2002, σ. ΙΙ-753, σκέψη 41).
(27)  –	Βλ. σκέψη 42 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
(28)  –	Απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Φεβρουαρίου 2002, T-106/00, Streamserve κατά ΓΕΕΑ (Συλλογή 2002, σ. II-723, σκέψη 44).
(29)  –	Προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 8 απόφαση ROBOTUNITS, σκέψη 47.
(30)  –	Σκέψεις 70 έως 73 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
(31)  –	Σκέψη 73 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
(32)  –	Βλ. σημείο 33 ανωτέρω.