62016CC0156
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
PAOLA MENGOZZIEGO
przedstawiona w dniu 15 czerwca 2017 r. (
1
)
Sprawa C‑156/16
Tigers GmbH
przeciwko
Hauptzollamt Landshut
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht München (sąd finansowy w Monachium, Niemcy)]
Odesłanie prejudycjalne – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 412/2013 – Zasada warunkująca stosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego przedstawieniem ważnej faktury – Wspólnotowy kodeks celny – Artykuł 78 – Dopuszczalność przedstawienia ważnej faktury w późniejszym terminie
1.
Czy gdy rozporządzenie nakładające ostateczne cło antydumpingowe warunkuje stosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego przedstawieniem faktury spełniającej pewne wymogi formalne, importer może przedłożyć taką fakturę po dokonaniu zgłoszenia celnego, w szczególności w ramach procedury kontroli tego zgłoszenia po zwolnieniu towarów? Oraz czy w celu skorzystania z indywidualnej stawki cła antydumpingowego zawsze konieczne jest, aby faktura taka została przedłożona w chwili dokonania zgłoszenia celnego?
2.
Taka jest zasadniczo kwestia wyłaniająca się w niniejszej sprawie, odnoszącej się do wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Finanzgericht München (sąd finansowy w Monachium, Niemcy) dotyczącego wykładni art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 412/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (
2
), a także art. 78 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 (
3
).
3.
Wniosek ten został złożony w ramach sporu między niemieckim przedsiębiorstwem, Tigers GmbH, a Hauptzollamt Landshut (głównym urzędem celnym w Landshut, Niemcy, zwanym dalej „urzędem celnym”) w przedmiocie oddalenia przez ten urząd wniosku złożonego przez Tigers mającego na celu uzyskanie częściowego zwrotu cła antydumpingowego nałożonego na to przedsiębiorstwo na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 z tytułu przywozu do Niemiec produktów ceramicznych.
4.
Kwestia leżąca u podstaw niniejszej sprawy wynika z praktyki niemieckich organów celnych, która wyklucza jakąkolwiek możliwość przedstawienia w późniejszym terminie faktury spełniającej wymogi formalne niezbędne do zastosowania indywidualnych stawek cła antydumpingowego. Kwestia ta – mająca niebagatelne znaczenie w praktyce celnej – stanowiła przedmiot dyskusji zarówno w niemieckim orzecznictwie, jak i w niemieckiej doktrynie.
I. Ramy prawne
A. Rozporządzenie antydumpingowe
5.
W dniu 14 listopada 2012 r. Komisja Europejska przyjęła rozporządzenie (UE) nr 1072/2012 nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (
4
). Artykuł 1 tego rozporządzenia ustanawiał różne indywidualne stawki tymczasowego cła antydumpingowego mające zastosowanie do różnych kategorii producentów eksportujących. Zgodnie z tym przepisem przywóz pochodzący od niektórych przedsiębiorstw wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia podlegał opodatkowaniu stawką wynoszącą 26,6% (której odpowiadał dodatkowy kod TARIC B354), a przywóz pochodzący od wszystkich pozostałych przedsiębiorstw niewymienionych w rozporządzeniu nr 1072/2012 podlegał opodatkowaniu stawką wynoszącą 58,8% (której odpowiadał dodatkowy kod TARIC B999).
6.
Przedsiębiorstwo Chaozhou Wingoal Ceramics Industrial Co Ltd (zwane dalej „CWCI”) znajdowało się wśród producentów eksportujących wymienionych w załączniku I do rozporządzenia nr 1072/2012.
7.
Artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia nr 1072/2012 uściślał, że stosowanie indywidualnych tymczasowych antydumpingowych stawek celnych uwarunkowane było przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musiała być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II do tego rozporządzenia (
5
), oraz że w razie braku takiej faktury stosowało się cło w wysokości 58,8% mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw. Artykuł 1 ust. 5 odsyłał do mających zastosowanie obowiązujących przepisów dotyczących należności celnych.
8.
W dniu 13 maja 2013 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła rozporządzenie wykonawcze nr 412/2013.
9.
Motyw 229 tego rozporządzenia wykonawczego stanowi, co następuje:
„W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach celnych, uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalne środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Te specjalne środki obejmują między innymi przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych eksporterów”.
10.
Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 ustanowił stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do określonych produktów. Zgodnie z tym przepisem przywóz pochodzący od niektórych przedsiębiorstw wymienionych w załączniku I do tego samego rozporządzenia wykonawczego – wśród których znajdowało się CWCI – podlegał opodatkowaniu indywidualną stawką ostatecznego cła antydumpingowego wynoszącą 17,9%, a przywóz pochodzący od wszystkich pozostałych przedsiębiorstw niewymienionych w tym rozporządzeniu wykonawczym podlegał opodatkowaniu stawką wynoszącą 36,1%.
11.
Artykuł 1 ust. 3 i 4 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 stanowi, co następuje:
„3.   Stosowanie indywidualnych antydumpingowych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do »wszystkich pozostałych przedsiębiorstw«.
4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych”.
12.
Załącznik II do rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 stanowi, co następuje:
„Ważna faktura handlowa, o której mowa w art. 1 ust. 3, musi zawierać oświadczenie podpisane przez pracownika podmiotu wystawiającego fakturę handlową, w następującej formie:
1.
Imię i nazwisko oraz funkcja pracownika podmiotu, któr[y] wystawi[ł] fakturę.
2.
Oświadczenie o następującej treści: »Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w (państwo, którego dotyczy postępowanie). Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą«.
3.
Data i podpis”.
B. Kodeks celny
13.
Artykuł 62 kodeksu celnego stanowi:
„1.   Zgłoszenia w formie pisemnej dokonuje się na formularzu zgodnym z oficjalnym, przewidzianym w tym celu wzorem. Są one podpisane i zawierają wszystkie elementy niezbędne do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary.
2.   Do zgłoszenia dołącza się wszystkie dokumenty, których przedłożenie jest wymagane dla zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary”.
14.
Zgodnie z art. 63 kodeksu celnego:
„Pod warunkiem przedstawienia towarów organom celnym zgłoszenia, które spełniają warunki określone w art. 62, są natychmiast przyjmowane przez te organy”.
15.
Zgodnie z art. 68 kodeksu celnego:
„W celu weryfikacji zgłoszeń przyjętych przez organy celne mogą one przeprowadzić:
a)
kontrolę zgłoszenia i załączonych do niego dokumentów. W celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu organy celne mogą zażądać od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów,
b)
rewizję towarów z jednoczesnym ewentualnym pobraniem próbek w celu dokonania ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli”.
16.
Artykuł 78 kodeksu celnego stanowi:
„1.   Po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać sprostowania zgłoszenia.
2.   Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej tymi operacjami w zakresie swej działalności gospodarczej, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb działalności gospodarczej wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania.
3.   Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują”.
II. Postępowanie główne i pytania prejudycjalne
17.
W dniu 17 grudnia 2012 r. Tigers dokonał przywozu do Niemiec różnych ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących od CWCI. W momencie przywozu produkty te podlegały tymczasowemu cłu antydumpingowemu nałożonemu rozporządzeniem nr 1072/2012.
18.
Tego samego dnia Tigers dokonał zgłoszenia celnego przywiezionych towarów w urzędzie celnym i przedstawił fakturę handlową. Zgłoszenie to jako oznaczenie towaru zawierało produkty ceramiczne, wskazując jako kod dodatkowy TARIC kod B999, a mianowicie kod odpowiadający przywozowi pochodzącemu od wszystkich pozostałych przedsiębiorstw niewymienionych w rozporządzeniu nr 1072/2012.
19.
Wciąż tego samego dnia, 17 grudnia 2012 r., w urzędzie celnym dokonano oględzin towarów i każdorazowo dokonano zmiany zgłoszonego kodu dodatkowego TARIC B999 na kod dodatkowy TARIC B354, a mianowicie kod odpowiadający przywozowi pochodzącemu od producentów eksportujących wymienionych w załączniku I do rozporządzenia nr 1072/2012.
20.
Jednakże, ponieważ w momencie przywozu fakturze przedstawionej przez Tigers nie towarzyszyło podpisane oświadczenie producenta, a zatem faktura ta nie była zgodna z wymogami określonymi w załączniku II do rozporządzenia nr 1072/2012, urząd celny na podstawie tego rozporządzenia nakazał Tigersowi złożenie depozytu w gotówce na rzecz tymczasowego cła antydumpingowego obliczonego w oparciu o stawkę 58,8%.
21.
W następstwie przyjęcia w dniu 13 maja 2013 r. rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 w dniu 28 czerwca 2013 r. urząd celny, na podstawie tego rozporządzenia wykonawczego, ustalił ostateczne cło antydumpingowe z tytułu przywozu dokonanego przez Tigers obliczone w oparciu o stawkę cła antydumpingowego wynoszącą 36,1%, nie żądając od Tigersu przedłożenia ważnej faktury handlowej, zgodnej z wymogami załącznika II do rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013.
22.
W dniu 4 lipca 2013 r. Tigers przedłożył fakturę z podpisanym oświadczeniem CWCI w oryginale oraz złożył wniosek o zwrot cła antydumpingowego, ponieważ uważał, że zapłacił go zbyt dużo ze względu na to, że zastosowano do niego ostateczną stawkę cła antydumpingowego w wysokości 36,1% odnoszącą się do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw niewymienionych w rozporządzeniu wykonawczym nr 412/2013, a nie stawkę wynoszącą 17,9% mającą zastosowanie do przywozu pochodzącego od przedsiębiorstw wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia wykonawczego.
23.
W dniu 2 października 2013 r. urząd celny oddalił ten wniosek o zwrot z uzasadnieniem, że ważna faktura handlowa przedstawiona lub wystawiona w późniejszym terminie nie może zostać uznana.
24.
Pismem z dnia 4 listopada 2013 r. Tigers złożył odwołanie od tej decyzji, a w dniu 5 maja 2014 r. przedsiębiorstwo to przedłożyło zmienioną fakturę wystawioną przez CWCI.
25.
Decyzją z dnia 24 lutego 2015 r. urząd celny oddalił odwołanie Tigersu. Urząd ten uznał, że faktura przedstawiona razem z wnioskiem o zwrot i poprawiona w postępowaniu odwoławczym wraz z oświadczeniem producenta powinna być już przedstawiona w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, aby móc uzyskać indywidualną stawkę cła antydumpingowego.
26.
Tigers wniósł do sądu odsyłającego skargę na decyzję urzędu skarbowego o oddaleniu jego wniosku o zwrot. W tych okolicznościach Finanzgericht München (sąd finansowy w Monachium, Niemcy) postanowił zawiesić postępowanie i przedłożyć Trybunałowi następujące pytania prejudycjalne:
„1)
Czy art. 1 ust. 3 [rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013] zezwala na przedstawienie w późniejszym terminie ważnej faktury handlowej w celu pierwszego ustalenia ostatecznego cła antydumpingowego, jeżeli są spełnione wszystkie inne konieczne przesłanki pozwalające na uzyskanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego?
2)
W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy art. 78 [kodeksu celnego] sprzeciwia się odmowie przez organy celne w ramach procedury weryfikacji zwrotu cła antydumpingowego ze względu na to, że zgłaszający przedstawił ważną fakturę handlową dopiero po dokonaniu zgłoszenia celnego?”.
III. Postępowanie przed Trybunałem
27.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wpłynął do sekretariatu Trybunału w dniu 17 marca 2016 r. Uwagi przedstawiły: Tigers, urząd celny, rząd polski i Komisja. Tigers i Komisja wzięły udział w rozprawie, która miała miejsce w dniu 16 marca 2017 r.
IV. Analiza
A. Uwagi wstępne
28.
Tytułem wstępu pragnę zaznaczyć, po pierwsze, że jak wynika z pkt 24 niniejszej opinii, to w ramach postępowania odwoławczego wszczętego przez Tigers przeciwko decyzji o oddaleniu jego wniosku o zwrot cła antydumpingowego przedsiębiorstwo to przedstawiło niemieckim organom celnym ważną fakturę zgodną z wymogami określonymi w art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 oraz w załączniku II do tego rozporządzenia.
29.
Po drugie, pragnę także wskazać, że sąd odsyłający wyraźnie potwierdził, że wniosek o zwrot – taki jak złożony przez Tigers – zasadniczo odpowiada wnioskowi o kontrolę zgłoszenia po zwolnieniu towarów w rozumieniu art. 78 kodeksu celnego.
30.
W takich okolicznościach uważam, że obydwa pytania prejudycjalne zadane przez sąd odsyłający należy zbadać łącznie. Mają one zasadniczo na celu ustalenie, czy art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby w celu ustalenia ostatecznego cła antydumpingowego importer mógł przedstawić w późniejszym terminie, w szczególności w ramach procedury wszczętej na podstawie art. 78 kodeksu celnego, ważną fakturę handlową zgodną z wymogami określonymi w załączniku II do tego samego rozporządzenia wykonawczego, jeżeli są spełnione wszystkie inne konieczne przesłanki pozwalające na uzyskanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego.
31.
W tym względzie sąd odsyłający skłania się ku wykładni art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013, zgodnie z którą ważna faktura handlowa może zostać przedstawiona jeszcze po przyjęciu zgłoszenia celnego, przynajmniej w ramach procedury weryfikacji w rozumieniu art. 78 kodeksu celnego. Sąd ten uważa, bowiem, że prawo Unii nie zawiera przepisu wykluczającego możliwość takiego przedstawienia faktury w późniejszym terminie. Ściślej rzecz biorąc, nie istnieje żadna podstawa prawna, która mogłaby zabronić zgłaszającemu uzupełnienia jego zgłoszenia celnego – dokonanego zresztą w sposób zgodny z określonymi zasadami – poprzez przedłożenie ważnej faktury handlowej.
32.
Tigers i Komisja popierają wnioski sądu odsyłającego. Urząd celny i rząd polski zajmują natomiast odmienne stanowisko.
B. W przedmiocie znaczenia rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 lub rozporządzenia nr 1072/2012 dla udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne
33.
Przed zbadaniem co do istoty pytania postawionego we wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym należy rozpatrzyć uwagę Komisji, zgodnie z którą okoliczności faktyczne w postępowaniu głównym są objęte nie zakresem stosowania rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013, które ustaliło ostateczne cło antydumpingowe i które zostało przyjęte przez Radę dopiero po tym, jak sporny przywóz miał miejsce, lecz zakresem stosowania rozporządzenia nr 1072/2012, które ustaliło tymczasowe cło antydumpingowe i którego przepisy mają zatem zastosowanie do przywozu zrealizowanego przez Tigers. Na podstawie tego stwierdzenia Komisja sugeruje w konsekwencji przeformułowanie pytań prejudycjalnych.
34.
W tym względzie prawdą jest, że gdy sporny przywóz miał miejsce, obowiązywało rozporządzenie nr 1072/2012. Jednakże tymczasowe cło antydumpingowe nałożone przez to rozporządzenie zostało następnie, zasadniczo, „zastąpione” przez ostateczne cło antydumpingowe nałożone przez rozporządzenie wykonawcze nr 412/2013 (
6
). Obydwa rozporządzenia przewidywały zresztą, w taki sam sposób, że zastosowanie indywidualnych stawek (tymczasowego lub ostatecznego) cła antydumpingowego było uwarunkowane przedstawieniem ważnej faktury handlowej.
35.
Tymczasem postępowanie główne dotyczy kwoty ostatecznego cła antydumpingowego – takiej, jaka została ustalona na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013. Ponadto, jak wynika z pkt 24 niniejszej opinii, Tigers dostarczył ważną fakturę w dniu 5 maja 2014 r., a mianowicie wtedy, gdy obowiązywało rozporządzenie wykonawcze nr 412/2013.
36.
Ze wszystkich wskazanych wyżej względów wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym słusznie dotyczy wykładni rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013. Nie uważam zatem, aby konieczne było dokonanie przeformułowania pytań prejudycjalnych proponowane przez Komisję.
C. W przedmiocie zgodności z art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 przedstawienia ważnej faktury w ramach procedury zgodnie z art. 78 kodeksu celnego
37.
Należy przede wszystkim zauważyć, że zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 stosowanie indywidualnych antydumpingowych stawek celnych przewidzianych w tym rozporządzeniu wykonawczym uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II do tego samego rozporządzenia wykonawczego.
38.
Z użycia czasownika „uwarunkować” w tym przepisie wynika, że przedstawienie takiej ważnej faktury handlowej stanowi warunek niezbędny do zastosowania indywidualnych stawek cła antydumpingowego. Tym samym, w braku przedstawienia podczas odprawy celnej takiej faktury, indywidualne stawki nie mogą zostać zastosowane do przywozu rozpatrywanych produktów, a przywóz ten musi zostać opodatkowany stawką ogólną przewidzianą dla przywozu pochodzącego od „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
39.
W tym względzie z motywu 229 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 wynika, że uzasadnieniem tego „zaostrzonego” wymogu formalnego jest zminimalizowanie ryzyka obchodzenia cła i zapewnienie odpowiedniego stosowania ceł antydumpingowych.
40.
Jednakże ani art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013, ani inne przepisy tego samego rozporządzenia wykonawczego nie stanowią w przedmiocie momentu, w którym faktura taka powinna zostać przedstawiona podczas odprawy celnej.
41.
Ponieważ art. 1 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 odsyła do obowiązujących przepisów dotyczących należności celnych, to właśnie w świetle kodeksu celnego należy ocenić ewentualną dopuszczalność przedstawienia takiej faktury w późniejszym terminie. Przy dokonywaniu takiej oceny należy jednak uwzględnić okoliczności sprawy w postępowaniu głównym.
42.
Otóż w niniejszym przypadku z akt sprawy wynika, że podczas przywozu rozpatrywanych produktów Tigers przedstawił, zgodnie z art. 62 ust. 1 kodeksu celnego, zgłoszenie celne dotyczące przywożonych przez siebie towarów. Zgłoszenie to, wraz z towarzyszącą mu fakturą, zostało przyjęte przez niemieckie organy celne zgodnie z art. 63 tego kodeksu.
43.
W dniu przedstawienia zgłoszenia celnego niemieckie organy celne dokonały jego weryfikacji na podstawie art. 68 tego samego kodeksu, przystępując zarówno do weryfikacji zgłoszenia i załączonych do niego dokumentów, jak i do rewizji towarów zgodnie z przepisami art. 68 lit. a) i b).
44.
Jak wynika z pkt 19 i 20 niniejszej opinii, podczas tej weryfikacji rzeczone organy zorientowały się, po pierwsze, że zgłoszenie zawierało nieścisłości, ponieważ zawierało wskazanie nieprawidłowego kodu dodatkowego TARIC, i po drugie, że dostarczona faktura nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 1 ust. 3 rozporządzenia nr 1072/2012 i w załączniku II do tego rozporządzenia (wymogi odpowiadające wymogom określonym w rozporządzeniu wykonawczym nr 412/2013).
45.
Podczas tej weryfikacji niemieckie organy celne stwierdziły jednak także, że przywiezione produkty pochodziły od przedsiębiorstwa CWCI, czyli od jednego z producentów eksportujących wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia. Okoliczność ta wynika z postanowienia odsyłającego i nie została zakwestionowana przez urząd celny. Z tego powodu organy te przystąpiły do poprawienia nieprawidłowej informacji o kodzie TARIC.
46.
Niemieckie organy celne zastosowały zatem (wyższą) ogólną stawkę cła antydumpingowego mającą zastosowanie do przywozu pochodzącego od „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” wyłącznie ze względu na to, że faktura towarzysząca zgłoszeniu celnemu nie spełniała wymogów formalnych określonych przez przepisy antydumpingowe, chociaż organy te stwierdziły, że przywiezione towary pochodziły od producentów eksportujących, od których przywóz podlegał opodatkowaniu niższą stawką indywidualną.
47.
Po ustaleniu ostatecznego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013, już po zwolnieniu towarów, Tigers zakwestionował zastosowanie stawki antydumpingowej mającej zastosowanie do przywozu pochodzącego od „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” i zażądał, w ramach wniosku o zwrot, zastosowania indywidualnej stawki antydumpingowej mającej zastosowanie do przywozu pochodzącego od CWCI. W ramach procedury o zwrot, która, jak podkreśliłem w pkt 29 niniejszej opinii, zasadniczo stanowi procedurę kontroli zgłoszenia po zwolnieniu towarów w rozumieniu art. 78 kodeksu celnego, Tigers ostatecznie przedłożył ważną fakturę zgodną z wymogami określonymi w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013.
48.
W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z orzecznictwem art. 78 kodeksu celnego ustanawia procedurę upoważniającą organy celne do dokonywania, w razie potrzeby – z urzędu, kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, to znaczy po zwolnieniu towarów objętych takim zgłoszeniem (
7
).
49.
W tym względzie wspomniane organy mogą, po pierwsze, na mocy art. 78 ust. 1 kodeksu celnego przeprowadzić rewizję zgłoszenia celnego, to jest ponownie je zbadać (
8
).
50.
Po drugie, zgodnie z art. 78 ust. 2 tego kodeksu organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów.
51.
Trybunał uściślił już wielokrotnie, że specyficzna logika art. 78 kodeksu celnego opiera się na dostosowaniu procedury celnej do rzeczywistej sytuacji poprzez skorygowanie pomyłek lub braków rzeczowych, jak również błędów w interpretacji stosownych przepisów (
9
).
52.
Logika ta jest zresztą zgodna z celem owego kodeksu, polegającym w szczególności – zgodnie z jego motywem piątym – na zapewnieniu właściwego zastosowania przewidzianych przez ów kodeks opłat (
10
).
53.
Trybunał orzekł w konsekwencji, że jeżeli z rewizji lub kontroli przewidzianych w art. 78 ust. 1 i 2 kodeksu celnego wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z art. 78 ust. 3 kodeksu celnego, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują, nawet jeżeli zgłaszający, poprzez swoje zachowanie, miał bezpośredni wpływ na możliwość dokonania przez organy celne kontroli (
11
).
54.
Trybunał orzekł także, że organy celne podejmują, zgodnie z art. 78 ust. 3 kodeksu celnego, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, jeżeli z wyżej wymienionej rewizji lub z wyżej wymienionych kontroli wynika, że cele danej procedury celnej pozostały niezagrożone (
12
).
55.
Tymczasem w niniejszym przypadku, po pierwsze, w trakcie procedury wszczętej przez niemieckie organy celne na wniosek Tigers na podstawie art. 78 kodeksu celnego (
13
) przedsiębiorstwo to dostarczyło fakturę handlową zgodną z wymogami określonymi w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013. Po drugie, w świetle informacji zawartych w aktach sprawy wydaje się, że cele rozpatrywanej procedury antydumpingowej pozostały niezagrożone.
56.
Jak podniosłem bowiem w pkt 45 niniejszej opinii, nie ma żadnej wątpliwości, i nie jest to kwestionowane, że produkty przywiezione przez Tigers istotnie pochodziły od jednego z przedsiębiorstw wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia wykonawczego oraz że ich przywóz powinien zatem podlegać opodatkowaniu indywidualną stawką cła antydumpingowego mającą zastosowanie do przywozu pochodzącego od tych przedsiębiorstw.
57.
W tej sytuacji wydaje się, że w niniejszym przypadku nie istniało ryzyko obejścia cła wskazane w motywie 229 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013, przez co nie było żadnego zagrożenia dla odpowiedniego stosowania ceł antydumpingowych. Do sądu odsyłającego należy ustalenie tej okoliczności w sposób ostateczny.
58.
Przy zupełnym braku ryzyka zagrożenia celów rozpatrywanej procedury antydumpingowej nic nie stało na przeszkodzie, aby organy celne, w celu dostosowania procedury celnej do rzeczywistej sytuacji w sposób spójny ze specyficzną logiką art. 78 kodeksu celnego wskazaną w pkt 51 niniejszej opinii, uwzględniły przedstawienie, w toku procedury wszczętej na podstawie tego artykułu, ważnej faktury zgodnej z wymogami określonymi w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013.
59.
W tym względzie pragnę zauważyć, że przyznana władzom celnym w art. 78 ust. 2 kodeksu celnego możliwość analizy dokumentów i danych handlowych dotyczących późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów wskazuje, że w ramach kontroli sprawowanej przez te organy zgodnie z tym przepisem owe organy mogą wziąć pod uwagę dokumenty inne niż te, które zostały załączone do zgłoszenia celnego na podstawie art. 62 ust. 2 kodeksu celnego. Argument urzędu celnego, zgodnie z którym ten ostatni przepis uniemożliwia uwzględnienie w późniejszym terminie w ramach procedury wszczętej na podstawie art. 78 kodeksu celnego faktury zgodnej z wymogami określonymi w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013, nie może być zatem przyjęty.
60.
Pragnę ponadto zaznaczyć, że rozwiązanie pozwalające – w okolicznościach, w których nie istnieje ryzyko obejścia cła – na dostosowanie procedury celnej do rzeczywistej sytuacji poprzez wzięcie pod uwagę w późniejszym terminie ważnej faktury nie narusza ani przepisów, ani ducha rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013, ponieważ rozporządzenie to nie określa – w przeciwieństwie do innych rozporządzeń (
14
) – momentu, w którym faktura taka powinna zostać przedstawiona.
61.
Ponadto, jak podniosła Komisja podczas rozprawy, w przypadku, w którym nie ma ryzyka obejścia cła, zastosowanie do przywozu wyższej stawki cła antydumpingowego niż stawka, która istotnie została ustalona dla przedsiębiorstwa produkującego przywożone produkty, narusza ducha właściwego nałożeniu cła antydumpingowego, ponieważ wykracza ono poza cel wyeliminowania szkody spowodowanej przez przywóz po cenach dumpingowych.
62.
Wszystkie powyższe rozważania przemawiają za dokonaniem wykładni art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013 w ten sposób, że przepis ten nie sprzeciwia się temu, aby w sytuacji, w której nie istnieje ryzyko obejścia cła i zagrożenia odpowiedniego stosowania ceł antydumpingowych, importer mógł, w celu ustalenia ostatecznego cła antydumpingowego, przedstawić w późniejszym terminie, w ramach procedury wszczętej na podstawie art. 78 kodeksu celnego, ważną fakturę handlową zgodną z wymogami określonymi w załączniku II do tego samego rozporządzenia wykonawczego. W takim przypadku, jeżeli spełnione są wszystkie inne konieczne przesłanki pozwalające na uzyskanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego, organy celne, zgodnie z art. 78 ust. 3 kodeksu celnego, podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami (
15
), niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę przedstawienie tej faktury.
V. Wnioski
63.
W świetle powyższych rozważań proponuję, aby Trybunał udzielił następującej odpowiedzi na pytanie prejudycjalne przedstawione przez Finanzgericht München (sąd finansowy w Monachium, Niemcy):
Artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 412/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej nie sprzeciwia się temu, aby w sytuacji, w której nie istnieje ryzyko obejścia cła i zagrożenia odpowiedniego stosowania ceł antydumpingowych, importer mógł, w celu ustalenia ostatecznego cła antydumpingowego, przedstawić w późniejszym terminie, w ramach procedury wszczętej na podstawie art. 78 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r., ważną fakturę handlową zgodną z wymogami określonymi w załączniku II do tego rozporządzenia wykonawczego. W takim przypadku, jeżeli spełnione są wszystkie inne konieczne przesłanki pozwalające na uzyskanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego, organy celne, zgodnie z art. 78 ust. 3 rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem nr 2700/2000, podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę przedstawienie tej faktury.
(
1
)	Język oryginału: francuski.
(
2
)	Dz.U. 2013, L 131, s. 1.
(
3
)	Rozporządzenie Rady z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. 1992, L 302, s. 1), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. (Dz.U. 2000, L 311, s. 17) (zwane dalej „kodeksem celnym”).
(
4
)	Dz.U. 2012, L 318, s. 28
(
5
)	Załącznik II do rozporządzenia nr 1072/2012 przewidywał, że ważna faktura handlowa musiała zawierać oświadczenie podpisane przez pracownika podmiotu wystawiającego tę fakturę, w następującej formie: „1. Nazwisko i funkcja pracownika podmiotu, który wystawił fakturę. 2. Oświadczenie o następującej treści: »Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych sprzedanych na wywóz do Unii Europejskiej objętych niniejszą fakturą zostało wytworzonych przez (nazwa przedsiębiorstwa i adres) (kod dodatkowy TARIC) w (państwo, którego dotyczy postępowanie). Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą«. 3. Data i podpis”.
(
6
)	Zobacz motyw 236 rozporządzenia wykonawczego nr 412/2013.
(
7
)	Wyrok z dnia 10 grudnia 2015 r., Veloserviss, C‑427/14, EU:C:2015:803, pkt 21 i przytoczone tam orzecznictwo.
(
8
)	Wyrok z dnia 10 grudnia 2015 r., Veloserviss, C‑427/14, EU:C:2015:803, pkt 22 i przytoczone tam orzecznictwo.
(
9
)	Wyrok z dnia 10 grudnia 2015 r., Veloserviss, C‑427/14, EU:C:2015:803, pkt 26 i przytoczone tam orzecznictwo.
(
10
)	Wyroki: z dnia 27 lutego 2014 r., Greencarrier Freight Services Latvia, C‑571/12, EU:C:2014:102, pkt 32; z dnia 10 grudnia 2015 r., Veloserviss, C‑427/14, EU:C:2015:803, pkt 26.
(
11
)	Wyroki: z dnia 10 grudnia 2015 r., Veloserviss, C‑427/14, EU:C:2015:803, pkt 24; a także podobnie z dnia 14 stycznia 2010 r., Terex Equipment i in., C‑430/08 i C‑431/08, EU:C:2010:15, pkt 62 i przytoczone tam orzecznictwo.
(
12
)	Wyrok z dnia 12 lipca 2012 r., Südzucker i in., C‑608/10, C‑10/11 i C‑23/11, EU:C:2012:444, pkt 51.
(
13
)	W przedmiocie przebiegu takiej procedury zob. wyrok z dnia 14 stycznia 2010 r., Terex Equipment i in., C‑430/08 i C‑431/08, EU:C:2010:15, pkt 58–61 i przytoczone tam orzecznictwo.
(
14
)	Zobacz w szczególności art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2320/97 z dnia 17 listopada 1997 r. nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących z Węgier, Polski, Rosji, Republiki Czeskiej, Rumunii oraz Republiki Słowackiej, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 1189/93 oraz kończącego postępowanie w odniesieniu do takiego przywozu z Republiki Chorwacji (Dz.U. 1997, L 322, s. 1).
(
15
)	W przedmiocie zakresu tego wymogu zob. moja opinia w sprawie Greencarrier Freight Services Latvia, C‑571/12, EU:C:2013:803, pkt 60 i nast.