62024CO0829
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 12ης Φεβρουαρίου 2025 (
*1
)
«Ταχεία διαδικασία»
Στην υπόθεση C-829/24,
με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 258 ΣΛΕΕ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 4 Δεκεμβρίου 2024,
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από την L. Armati, τον Α. Μπουχάγιαρ, τον M. Mataija, την Zs. Teleki και τον J. Tomkin,
προσφεύγουσα,
κατά
Ουγγαρίας, εκπροσωπούμενης από τον M. Z. Fehér και την K. Szíjjártó,
καθής,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ,
αφού άκουσε τον εισηγητή δικαστή, J. Passer, και τη γενική εισαγγελέα, J. Kokott,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
1
Με την προσφυγή της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι η Ουγγαρία, θεσπίζοντας τον a nemzeti szuverenitás védelméről szóló 2023. évi LXXXVIII. törvény (νόμο LXXXVIII του 2023, περί προστασίας της εθνικής κυριαρχίας, στο εξής: επίμαχος νόμος) παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 49, 56 και 63 ΣΛΕΕ, το άρθρο 3 της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο») (ΕΕ 2000, L 178, σ. 1), τα άρθρα 14, 16 και 19 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά (ΕΕ 2006, L 376, σ. 36), τα άρθρα 7, 8, 11, 12, 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τα άρθρα 5, 6, 9 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) (ΕΕ 2016, L 119, σ. 1).
2
Με χωριστό δικόγραφο, το οποίο κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Δεκεμβρίου 2024, η Επιτροπή ζήτησε από το Δικαστήριο την υπαγωγή της υπό κρίση υποθέσεως στην ταχεία διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 23α του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο άρθρο 133 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
3
Προς στήριξη της αιτήσεώς της, η Επιτροπή εκθέτει, κατά πρώτον, ότι ο επίμαχος νόμος αποσκοπεί στην προστασία της εθνικής κυριαρχίας της Ουγγαρίας και ότι, προς τούτο, βάσει του εν λόγω νόμου ιδρύεται «Υπηρεσία Προστασίας της Εθνικής Κυριαρχίας» (στο εξής: Υπηρεσία). Η Επιτροπή διευκρινίζει ότι η συγκεκριμένη Υπηρεσία είναι αρμόδια να εντοπίζει τις δραστηριότητες οι οποίες ενδέχεται να υπονομεύσουν ή να απειλήσουν την εν λόγω κυριαρχία, καθώς και τις οργανώσεις οι οποίες ζητούν στήριξη από το εξωτερικό και ασκούν ή υποστηρίζουν δραστηριότητες δυνάμενες να επηρεάσουν τη βούληση των εκλογέων ή το αποτέλεσμα των εκλογών. Η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι η Υπηρεσία διέπεται, ως προς ορισμένες πτυχές, από νομικό καθεστώς το οποίο συνιστά παρέκκλιση από εκείνο του κοινού δικαίου, ιδίως όσον αφορά τις εξουσίες έρευνας τις οποίες διαθέτει και οι οποίες όχι μόνον είναι ιδιαιτέρως διευρυμένες αλλά και εξαιρούνται του ελέγχου των διοικητικών δικαστηρίων.
4
Κατά δεύτερον, η Επιτροπή υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι, λαμβανομένης υπόψη της φύσεώς της, η υπό κρίση υπόθεση πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο το συντομότερο δυνατόν.
5
Συναφώς, υποστηρίζει, πρώτον, ότι ο επίμαχος νόμος διαρθρώνεται επί δυϊστικής διακρίσεως μεταξύ εθνικών και ξένων συμφερόντων, διάκριση η οποία δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι η Ουγγαρία ανήκει στην Ένωση. Λόγω της συγκεκριμένης διάκρισης, η εφαρμογή του επίμαχου νόμου είναι ικανή να παρεμποδίσει την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών κυκλοφορίας οι οποίες παρέχουν στους πολίτες της Ένωσης, καθώς και σε οντότητες, όπως είναι οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών ή οι πάροχοι υπηρεσιών μέσων ενημέρωσης/, τη δυνατότητα να συνεχίσουν να ασκούν στην Ουγγαρία τις δραστηριότητές τους, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών, μεταξύ άλλων εγκαθιστάμενοι στο εν λόγω κράτος μέλος, παρέχοντας εντός αυτού υπηρεσίες ή μεταφέροντας κεφάλαια σε αυτό. Επιπλέον, η εφαρμογή του εν λόγω νόμου είναι ικανή να θίξει διάφορα θεμελιώδη δικαιώματα που διασφαλίζονται υπέρ των οικείων φυσικών ή νομικών προσώπων, όπως είναι το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής, το δικαίωμα προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας ή ακόμα οι ελευθερίες του συνεταιρίζεσθαι, της έκφρασης και της πληροφόρησης, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη εύρυθμη λειτουργία μιας πλουραλιστικής και δημοκρατικής κοινωνίας.
6
Δεύτερον, η Επιτροπή υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι ο επίμαχος νόμος ενδέχεται να έχει πρακτικές και οικονομικές συνέπειες, καθώς και συνέπειες όσον αφορά τη φήμη των φυσικών ή νομικών προσώπων στα οποία έχει εφαρμογή, ιδίως δε στις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και στους παρόχους υπηρεσιών μέσων ενημέρωσης, και, ως εκ τούτου, στην πολυφωνία και στην ελευθερία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, συνέπειες οι οποίες είναι τόσο ουσιώδεις όσο και, ορισμένες εξ αυτών, δυσχερώς αναστρέψιμες. Συγκεκριμένα η Υπηρεσία έχει την εξουσία να διεξάγει έρευνες σχετικά με τα πρόσωπα αυτά και, κατά το πέρας των εν λόγω ερευνών, να δημοσιεύει εκθέσεις με τις οποίες οι δραστηριότητές τους χαρακτηρίζονται ως «απειλές» ή«προσβολές» της εθνικής κυριαρχίας. Περαιτέρω, ο επίμαχος νόμος παρέχει τη δυνατότητα να αποκλείεται ή, τουλάχιστον, να καθίσταται δυσχερέστερη η χρηματοδότηση των συγκεκριμένων δραστηριοτήτων.
7
Τέλος, κατά τρίτον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η κατάσταση την οποία συνεπάγεται η θέσπιση του επίμαχου νόμου προκαλεί σοβαρότατες και εκτεταμένες παραβάσεις πληθώρας διατάξεων του πρωτογενούς και του παράγωγου δικαίου της Ένωσης, μεταξύ των οποίων καταλέγονται πλείονες διατάξεις που κατοχυρώνουν ελευθερίες ή θεμελιώδη δικαιώματα που αποτελούν τα θεμέλια μιας δημοκρατικής και πλουραλιστικής κοινωνίας.
8
Η Ουγγαρία αμφισβητεί το βάσιμο της εκ μέρους της Επιτροπής αιτήσεως υπαγωγής της υπόθεσης στην ταχεία διαδικασία, προβάλλοντας, εν συνόψει, τα ακόλουθα επιχειρήματα.
9
Καταρχάς, η Επιτροπή απλώς ισχυρίζεται, κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο, ότι η εφαρμογή του επίμαχου νόμου ενδέχεται να έχει πρακτικές και οικονομικές συνέπειες, καθώς και συνέπειες ως προς τη φήμη των φυσικών ή νομικών προσώπων στα οποία έχει εφαρμογή, οι οποίες είναι ουσιώδεις και, όσον αφορά ορισμένες εξ αυτών, δυσχερώς αναστρέψιμες, πλην όμως δεν προσκομίζει κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να καταδεικνύει ότι η ύπαρξη τέτοιων συνεπειών είναι διαπιστωμένη ή τουλάχιστον σαφώς πιθανή.
10
Εν συνεχεία, κατά την καθής, η προβολή του επιχειρήματος περί παρεμπόδισης των θεμελιωδών ελευθεριών κυκλοφορίας τις οποίες κατοχυρώνει το δίκαιο της Ένωσης ή περί επιπτώσεων στην οικονομική δραστηριότητα των φυσικών ή νομικών προσώπων στα οποία έχει εφαρμογή ο επίμαχος νόμος ουδόλως έχει εξαιρετικό χαρακτήρα στο πλαίσιο προσφυγής λόγω παραβάσεως με την οποία η Επιτροπή επιδιώκει να αποδείξει παράβαση των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης οι οποίες κατοχυρώνουν τις συγκεκριμένες θεμελιώδεις ελευθερίες και, ως εκ τούτου, δεν συνιστά αφ’ εαυτής εξαιρετικά επείγουσα κατάσταση που να δικαιολογεί εκδίκαση συγκεκριμένης υπόθεσης με την ταχεία διαδικασία.
11
Περαιτέρω, κατά την Ουγγαρία, η Επιτροπή, στο πλαίσιο των επιχειρημάτων της περί υπάρξεως περιπτώσεων προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων, δεν λαμβάνει υπόψη τις εγγυήσεις που παρέχονται με τον επίμαχο νόμο. Ειδικότερα, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο εις βάρος του οποίου διεξάγεται έρευνα από την Υπηρεσία και ως προς το οποίο δημοσιεύεται έκθεση έχει τη δυνατότητα να προσφύγει στη δικαιοσύνη προκειμένου, μεταξύ άλλων, να διαπιστωθεί η ύπαρξη προσβολής στην οποία υπέπεσε η Υπηρεσία, να επιτευχθεί η παύση της συγκεκριμένης προσβολής ή να επιδικασθεί στο πρόσωπο αυτό αποζημίωση προς αποκατάσταση της ζημίας που του προκάλεσε η εν λόγω προσβολή. Επιπλέον, όπως προκύπτει από την απόφαση του Alkotmánybíróság (Συνταγματικού Δικαστηρίου, Ουγγαρία), της 15ης Νοεμβρίου 2024, στην υπόθεση IV/02551/2024, τα πορίσματα που περιλαμβάνονται στις εκθέσεις τις οποίες δημοσιεύει η Υπηρεσία δεν αποτελούν αυτά καθεαυτά κύρωση και δεν έχουν άμεσα δεσμευτική νομική ισχύ.
12
Όσον αφορά την προβαλλόμενη ύπαρξη συρροής παραβάσεων πληθώρας διατάξεων του πρωτογενούς και του παράγωγου δικαίου της Ένωσης, η καθής υποστηρίζει ότι όχι μόνο δεν δικαιολογεί την εφαρμογή της ταχείας διαδικασίας αλλά, αντιθέτως, επιβάλλει εμπεριστατωμένη και πλήρη εξέταση των αιτιάσεων τις οποίες προέβαλε η Επιτροπή και οι οποίες, άλλωστε, έχουν σύνθετο χαρακτήρα, σύμφωνα με τις διαδικασίες που έχουν κανονικά εφαρμογή βάσει του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
13
Τέλος, η Ουγγαρία επισημαίνει ότι, ενώ η Επιτροπή υπέβαλε στο Δικαστήριο αίτηση υπαγωγής της υπό κρίση υπόθεσης στην ταχεία διαδικασία, δεν εφάρμοσε, στο πλαίσιο της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας, προθεσμίες συντομότερες από τις συνήθεις, όπερ επιβεβαιώνει ότι η υπό κρίση υπόθεση δεν έχει επείγοντα χαρακτήρα. Επιπροσθέτως, η συμπεριφορά του συγκεκριμένου θεσμικού οργάνου στο πλαίσιο της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας διαφέρει από εκείνην που ακολούθησε σε άλλες υποθέσεις, στο πλαίσιο των οποίων εφάρμοσε προθεσμίες συντομότερες από τις συνήθεις, χωρίς ωστόσο να ζητήσει μεταγενέστερα από το Δικαστήριο την υπαγωγή των συγκεκριμένων υποθέσεων στην ταχεία διαδικασία.
14
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 133, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, κατόπιν αιτήσεως είτε του προσφεύγοντος είτε του καθού, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου μπορεί, αφού ακούσει τον αντίδικο, να αποφασίσει την εκδίκαση της υπόθεσης με ταχεία διαδικασία, όταν η φύση της υπόθεσης απαιτεί να αποφανθεί το Δικαστήριο το συντομότερο δυνατόν.
15
Εν προκειμένω, η Ουγγαρία αμφισβητεί το βάσιμο της αιτήσεως της Επιτροπής περί υπαγωγής της υπό κρίση υπόθεσης στην εν λόγω ταχεία διαδικασία, θέτοντας εν αμφιβόλω, ιδίως, την εκ μέρους του εν λόγω θεσμικού οργάνου παράθεση των επιζήμιων συνεπειών που επιφέρει ο επίμαχος νόμος. Ωστόσο, το συγκεκριμένο κράτος μέλος δεν αμφισβητεί ότι ο εν λόγω νόμος αποσκοπεί στην προστασία της εθνικής του κυριαρχίας, ούτε ότι, προς τούτο, ιδρύεται με αυτόν Υπηρεσία η οποία είναι αρμόδια, κατ’ ουσίαν, για τον έλεγχο των δραστηριοτήτων οι οποίες ενδέχεται να υπονομεύσουν ή να απειλήσουν την εν λόγω κυριαρχία, καθώς και των οργανώσεων οι οποίες ζητούν στήριξη από το εξωτερικό και ασκούν ή υποστηρίζουν δραστηριότητες που ενδέχεται να επηρεάσουν τη βούληση των εκλογέων ή το αποτέλεσμα των εκλογών. Άλλωστε, ο συγκεκριμένος σκοπός προκύπτει ρητώς από το προοίμιο του ίδιου του νόμου, στο οποίο μνημονεύεται, μεταξύ άλλων, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της ασκηθείσας από την Επιτροπή προσφυγής, χωρίς να αντικρουσθεί από την Ουγγαρία, η ανάγκη «διασφάλισης του δημοκρατικού διαλόγου και της διαφάνειας των δημοσίων και κοινωνικών διαδικασιών λήψης αποφάσεων, [καθώς και] δημοσιοποίησης των περιπτώσεων απόπειρας ξένων παρεμβάσεων και αποτροπής κάθε παρόμοιας απόπειρας». Περαιτέρω, όπως εκτίθεται στο δικόγραφο της ασκηθείσας από την Επιτροπή προσφυγής, το συγκεκριμένο θεσμικό όργανο επισημαίνει ότι κατά το άρθρο 11 του επίμαχου νόμου, «[ε]άν η Υπηρεσία διαπιστώνει πραγματικά περιστατικά ή ανακαλύπτει τη συνδρομή περιστάσεων δυνάμενων να οδηγήσουν στην κίνηση ή στη διεξαγωγή διαδικασίας παραβάσεως, ποινικής διαδικασίας, διοικητικής ή άλλης διαδικασίας, γνωστοποιεί, προς τούτο, στο όργανο που είναι αρμόδιο να διεξάγει τη διαδικασία τα στοιχεία και τα πραγματικά περιστατικά τα οποία περιήλθαν σε γνώση της». Επιπροσθέτως, βάσει της τροποποίησης του ουγγρικού ποινικού κώδικα η οποία προβλέπεται στο άρθρο 32 του εν λόγω νόμου, είναι δυνατόν να επιβληθούν ποινές σε ορισμένα πρόσωπα που συνδέονται με τις συγκεκριμένες οργανώσεις λόγω της παροχής απαγορευόμενης ξένης στήριξης στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους. Η Ουγγαρία, όμως, δεν αμφισβητεί τη συγκεκριμένη παρουσίαση του επίμαχου νόμου.
16
Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το ως άνω κράτος μέλος δεν αμφισβητεί αυτό καθεαυτό το περιεχόμενο των διατάξεων που μνημονεύονται στην προηγούμενη σκέψη, αλλά, κατ’ ουσίαν, τον διαπιστωμένα επιζήμιο χαρακτήρα των συνεπειών των εν λόγω διατάξεων. Ωστόσο, μια τέτοια αμφισβήτηση δεν αρκεί για να απορριφθούν τα επιχειρήματα της Επιτροπής σχετικά με την ανάγκη να διαπιστωθεί το συντομότερο δυνατόν εάν οι συγκεκριμένες διατάξεις αντιβαίνουν ή όχι στο δίκαιο της Ένωσης, προκειμένου, κατά περίπτωση, να αποτραπούν οι εν λόγω συνέπειες.
17
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το γενικό συμφέρον απαιτεί να επιλυθεί το ταχύτερο δυνατόν το ζήτημα αν ο επίμαχος νόμος είναι σύμφωνος με το δίκαιο της Ένωσης, προκειμένου να αρθεί κάθε επιζήμια αβεβαιότητα επ’ αυτού και, ως εκ τούτου, να παρασχεθεί στην Ουγγαρία η δυνατότητα είτε να εφαρμόζει πλήρως και άνευ εμποδίων τον εν λόγω νόμο κατά την άσκηση των εθνικών αρμοδιοτήτων και της κυριαρχίας της, σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι ο εν λόγω νόμος είναι σύμφωνος με το δίκαιο της Ένωσης, είτε, στην αντίθετη περίπτωση, να λάβει τα αναγκαία μέτρα.
18
Πράγματι, έχει κριθεί, σε άλλο πλαίσιο, και σε άλλες περιπτώσεις ότι, όταν μια προδικαστική υπόθεση εγείρει σοβαρή αβεβαιότητα απτόμενη θεμελιωδών ζητημάτων εθνικού συνταγματικού δικαίου και δικαίου της Ένωσης, μπορεί να είναι αναγκαίο, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων μιας τέτοιας υπόθεσης, να εκδικαστεί αυτή σε σύντομο χρόνο, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 105, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας (βλ. διατάξεις του Προέδρου του Δικαστηρίου της 19ης Οκτωβρίου 2018, Wightman κ.λπ., C‑621/18, EU:C:2018:851, σκέψη 10, και της 29ης Νοεμβρίου 2024, LC και CP, C-758/24 και C-759/24, EU:C:2024:1012, σκέψη 8). Ομοίως, εν προκειμένω, δεδομένου ότι πρόκειται για ευθεία προσφυγή και ότι η υπό κρίση υπόθεση άπτεται των συνταγματικής τάξης σχέσεων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της στον ουσιώδη και ευαίσθητο τομέα της δημόσιας και δημοκρατικής ζωής, είναι αναγκαίο η εν λόγω υπόθεση να εκδικαστεί το συντομότερο δυνατόν, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 133, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας.
19
Το ως άνω συμπέρασμα δεν αναιρείται από το επιχείρημα της Ουγγαρίας περί σύνθετου χαρακτήρα των αιτιάσεων που προέβαλε η Επιτροπή. Πράγματι, μολονότι είναι αληθές, όπως υποστηρίζει η Ουγγαρία, ότι ο σύνθετος και ευαίσθητος χαρακτήρας των ζητημάτων που εγείρονται στο πλαίσιο συγκεκριμένης υπόθεσης μπορεί, λαμβανομένου υπόψη του νομικού και πραγματικού πλαισίου που τη χαρακτηρίζει, να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη υπόθεση δυσχερώς συμβιβάζεται με την ταχεία διαδικασία (βλ. απόφαση της 18ης Μαΐου 2021, Asociația Forumul Judecătorilor din România κ.λπ., C-83/19, C-127/19, C-195/19, C-291/19, C-355/19 και C-397/19, EU:C:2021:393, σκέψη 105), το συγκεκριμένο γεγονός, αυτό καθεαυτό, δεν αποκλείει την προσφυγή σε τέτοια διαδικασία, της οποίας οι όροι εφαρμογής παρέχουν τη δυνατότητα να λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών κάθε υπόθεσης (βλ. διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 7ης Απριλίου 2016, Συμβούλιο κατά Front Polisario, C-104/16 P, EU:C:2016:232, σκέψη 17), σε υποθέσεις όπου η προσφυγή στην εν λόγω διαδικασία είναι απαραίτητη, ούτε τη διενέργεια της απαιτούμενης εξέτασης σύνθετων αιτιάσεων.
20
Προκύπτει, επομένως, ότι η φύση της υπό κρίση υπόθεσης απαιτεί να αποφανθεί το Δικαστήριο το συντομότερο δυνατόν. Κατά συνέπεια, πρέπει να υπαχθεί στην ταχεία διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 133 του Κανονισμού Διαδικασίας.
Για τους λόγους αυτούς, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου διατάσσει:
1)
Η υπόθεση C-829/24 υπάγεται στην ταχεία διαδικασία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 133 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
2)
Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική.