Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal du travail du Brabant wallon - Division Nivelles (Βέλγιο) στις 24 Μαΐου 2024 – UF κατά Union Nationale des Mutualités Libres (Partenamut) (UNMLibres)
(Υπόθεση C-374/24, UNMLibres - II)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal du travail du Brabant wallon - Division Nivelles
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Προσφεύγουσα: UF
Καθής: Union Nationale des Mutualités Libres (Partenamut) (UNMLibres)
Προδικαστικά ερωτήματα
Αντιβαίνει το άρθρο 97 του βασιλικού διατάγματος της 20ης Ιουλίου 1971 περί ασφαλίσεως για τη χορήγηση παροχών ασθενείας σε χρήμα και ασφαλίσεως μητρότητας υπέρ των ανεξάρτητων επαγγελματιών και των συζύγων τους που συμμετέχουν στην άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητάς τους [το οποίο] προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι «Το επίδομα μητρότητας μειώνεται κατά το ποσό των αποζημιώσεων που μπορεί να λάβει η δικαιούχος δυνάμει του νόμου περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως υγειονομικής περιθάλψεως και αποζημιώσεων, που κωδικοποιήθηκε στις 14 Ιουλίου 1994, (για τις εβδομάδες άδειας μητρότητας που προβλέπονται στο άρθρο 93)» στο άρθρο 8 της οδηγίας 2010/41/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών που ασκούν αυτοτελή επαγγελματική δραστηριότητα και για την κατάργηση της οδηγίας 86/613/ΕΟΚ του Συμβουλίου 1, λόγω του ότι δεν προβλέπει ικανοποιητική παροχή, στην προσφεύγουσα, UF, η οποία εργαζόταν τόσο ως μισθωτή εργαζόμενη μερικής απασχόλησης όσο και ως ανεξάρτητη επαγγελματίας συμπληρωματικής απασχόλησης, από την 1η Ιανουαρίου 2002, ημερομηνία από την οποία καταβάλλει εισφορές σε αμφότερα τα συστήματα, μισθωτών και ανεξαρτήτων επαγγελματιών[;] Η UF γέννησε την 1η Μαρτίου 2006 και έλαβε μόνο το ποσό των 3.074 ευρώ για την άδεια μητρότητας από την 16η Φεβρουαρίου 2006 έως την 31η Μαΐου 2006 το οποίο υπολογίστηκε αποκλειστικά με βάση το καθεστώς μισθωτής εργασίας της.
Το γεγονός ότι η προσφεύγουσα έχει καταβάλει εισφορές σε αμφότερα τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης από την 1η Ιανουαρίου 2002 και έλαβε μόνο μία παροχή κοινωνικής ασφάλισης για μισθωτούς εργαζομένους βάσει του άρθρου 97 του προμνησθέντος βασιλικού διατάγματος, ήτοι, στην προκειμένη περίπτωση, το προαναφερθέν επίδομα μητρότητας για μισθωτούς και καμία παροχή κοινωνικής ασφάλισης στο πλαίσιο του συστήματος για ανεξάρτητες επαγγελματίες, μολονότι είχε καταβάλει και στο σύστημα αυτό εισφορές, έχει ως αποτέλεσμα η διάταξη αυτή να αντιβαίνει στο άρθρο 5 της οδηγίας 2006/54/ΕΚ 1 το οποίο προβλέπει ότι «[μ]ε την επιφύλαξη του άρθρου 4, εξαλείφεται κάθε άμεση ή έμμεση διάκριση λόγω φύλου στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, ιδίως όσον αφορά: a) το πεδίο εφαρμογής των συστημάτων αυτών και τους όρους υπαγωγής στα συστήματα αυτά· β) την υποχρέωση καταβολής εισφορών και τον υπολογισμό τους· γ) τον υπολογισμό των παροχών, συμπεριλαμβανομένων των προσαυξήσεων λόγω συζύγου και προστατευόμενου προσώπου, και τις προϋποθέσεις διάρκειας και διατήρησης του δικαιώματος παροχών»;
Το γεγονός ότι η εφαρμογή του άρθρου 97 του προαναφερθέντος βασιλικού διατάγματος συνεπάγεται δυσμενή μεταχείριση για τη γυναίκα με άδεια μητρότητας, η οποία ασκεί παράλληλα μισθωτή δραστηριότητα μερικής απασχόλησης και συμπληρωματική ανεξάρτητη δραστηριότητα και η οποία μπορεί να ζητήσει μόνο επίδομα μητρότητας που υπολογίζεται βάσει της μισθωτής δραστηριότητας μερικής απασχόλησης, δεν συνιστά, επομένως, διάκριση λόγω φύλου κατά την έννοια του άρθρου 21 σε συνδυασμό με τα άρθρα 33 και 34 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Συναφώς, η αιτιολογική σκέψη 23 της οδηγίας 2006/54/ΕΚ αναφέρει ότι «[α]πό τη νομολογία του Δικαστηρίου καθίσταται σαφές ότι η δυσμενής μεταχείριση των γυναικών που συνδέεται με την εγκυμοσύνη ή τη μητρότητα συνιστά άμεση διάκριση λόγω φύλου. Η μεταχείριση αυτή θα πρέπει, επομένως, να περιλαμβάνεται ρητά στην παρούσα οδηγία».
____________
1     ΕΕ 2010, L 180, σ. 1.
1     Οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (ΕΕ 2006, L 204, σ. 23).