61976J0050
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 2ας Φεβρουαρίου 1977 (
*1
)
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Η ερμηνεία των κανονισμών (ΕΟΚ) 1767/68 (ειδ. έκδ. 03/004, σ. 49) και 369/75 (Jurispr. 1975, L 41, σ. 1) περί του καθεστώτος ελαχίστων τιμών κατά την εξαγωγή προς τις τρίτες χώρες βολβών που προορίζονται για την παραγωγή ανθέων.
Διατακτικό της αποφάσεως:
1)
Τα κράτη μέλη δεν πρέπει να εκδίδουν ούτε να επιτρέπουν στους εθνικούς οργανισμούς που έχουν κανονιστικές αρμοδιότητες να εκδίδουν πράξεις οι οποίες να συγκαλύπτουν τον κοινοτικό χαρακτήρα ενός νομικού κανόνα και τα αποτελέσματα που απορρέουν από αυτόν ώστε να μη γίνονται αντιληπτά από τους ιδιώτες.
2)
Η χαμηλότερη ελάχιστη τιμή κατά την εξαγωγή που καθορίστηκε για το επίδικο προϊόν από τον κανονισμό 369/75 ισχύει και για τα προϊόντα μεγέθους μεγαλυτέρου του ελαχίστου αλλά μικροτέρου των μεγεθών που αναφέρονται ρητά στο παράρτημα του εν λόγω κανονισμού.
3)
Εθνική διάταξη, η οποία ορίζει ελάχιστες τιμές κατά την εξαγωγή προς τρίτες χώρες για ορισμένες ποικιλίες βολβών, άλλες από εκείνες για τις οποίες η Επιτροπή έχει ορίσει ελάχιστες τιμές με τον κανονισμό της 369/75, και η οποία δεν εισάγει παρέκκλιση από το κοινοτικό καθεστώς ούτε περιορίζει την έκταση ισχύος του, τείνει δε στον ίδιο σκοπό, που είναι η σταθεροποίηση των ρευμάτων συναλλαγών με τρίτες χώρες, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν συμβιβάζεται προς το κοινοτικό δίκαιο.
4)
Ελλείψει διατάξεως, στα πλαίσια των οικείων κοινοτικών ρυθμίσεων, που να προβλέπει ειδικές κυρώσεις για την περίπτωση μη συμμορφώσεως των ιδιωτών προς τις εν λόγω ρυθμίσεις, τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να επιλέγουν τις κυρώσεις που θεωρούν κατάλληλες.
5)
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν ούτε άμεσα ούτε μέσω οργανισμών που ίδρυσαν ή αναγνώρισαν να επιτρέψουν εξαίρεση από τις ελάχιστες κοινοτικές τιμές.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί στο προδικαστικό ερώτημα η απάντηση ότι:
1)
Η άμεση ισχύς που αναγνωρίζει το άρθρο 189 της Συνθήκης ΕΟΚ στους κοινοτικούς κανονισμούς και οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται στα κράτη μέλη από το άρθρο 5 της Συνθήκης εμποδίζουν τις εθνικές αρχές να λάβουν είτε κανονιστικά μέτρα που επαναλαμβάνουν, εν όλω ή εν μέρει, τις διατάξεις των κανονισμών αυτών είτε μέτρα που προβλέπουν τη δυνατότητα αποκλίσεως από τους επαναλαμβανόμενους με τον τρόπο αυτό κοινοτικούς κανόνες.
2)
Το κοινοτικό δίκαιο, στο μέτρο που δεν προβλέπει το ίδιο κυρώσεις για τη μη τήρησή του, δεν εμποδίζει τα κράτη να θεσπίζουν, είτε άμεσα είτε μέσω εθνικών αρχών στις οποίες δίδεται η σχετική εξουσία, κυρώσεις που εφαρμόζονται σε περίπτωση παραβάσεως των κοινοτικών κανόνων.
3)
Ούτε οι κανονισμοί ΕΟΚ 234/68 του Συμβουλίου, 1767/68 και 369/75 της Επιτροπής, ούτε άλλοι κανόνες κοινοτικού δικαίου εμποδίζουν τον καθορισμό, στον τομέα προϊόντων που αφορά ο κανονισμός 1767/68, ελαχίστων τιμών κατά την εξαγωγή προς τρίτες χώρες για τα προϊόντα στα οποία δεν εφαρμόζονται οι ελάχιστες τιμές που καθιέρωσε η Επιτροπή με τον κανονισμό 369/75.
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική.