62024TJ0414_EXT
WYROK SĄDU (piąta izba)
z dnia 3 grudnia 2025 r. (
*1
)
Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa – Środki ograniczające podjęte w związku z sytuacją w Syrii – Zamrożenie środków finansowych – Ograniczenia w zakresie wjazdu na terytorium państw członkowskich – Wykazy osób, podmiotów i organów, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych i które podlegają ograniczeniom w zakresie wjazdu na terytorium państw członkowskich – Pozostawienie nazwiska skarżącego w wykazach – Kryterium powiązania z osobą lub podmiotem objętymi środkami ograniczającymi – Upadek reżimu Baszara al‑Assada – Błąd w ocenie
W sprawie T‑414/24
Amer Foz, zamieszkały w Dubaju (Zjednoczone Emiraty Arabskie), którego reprezentował L. Cloquet, adwokat,
strona skarżąca,
przeciwko
Radzie Unii Europejskiej, którą reprezentowali D. Laurent i E. Nadbath, w charakterze pełnomocników,
strona pozwana,
SĄD (piąta izba),
w składzie podczas narady: J. Svenningsen, prezes, J. Laitenberger i J. Martín y Pérez de Nanclares (sprawozdawca), sędziowie,
sekretarz: M. Zwozdziak-Carbonne, administratorka,
uwzględniając pisemny etap postępowania,
po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 10 września 2025 r.,
wydaje następujący
Wyrok (
1
)
1
W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący, Amer Foz, wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2024/1510 z dnia 27 maja 2024 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB dotyczącą środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L, 2024/1510; sprostowania: Dz.U. L, 2025/90278, Dz.U. L, 2025/90216), rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2024/1517 z dnia 27 maja 2024 r. wykonującego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L, 2024/1517; sprostowanie Dz.U. L, 2025/90279) (zwanych dalej łącznie „aktami utrzymującymi z 2024 r.”), decyzji Rady (WPZiB) 2025/1096 z dnia 27 maja 2025 r. zmieniającej decyzję 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L, 2025/1096), decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2025/1095 z dnia 27 maja 2025 r. dotyczącej wykonania decyzji 2013/255/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L, 2025/1095; sprostowanie Dz.U. L, 2025/90545), rozporządzenia Rady (UE) 2025/1098 z dnia 27 maja 2025 r. zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L, 2025/1098; sprostowanie Dz.U. L, 2025/90546) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2025/1094 z dnia 27 maja 2025 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. L, 2025/1094; sprostowanie Dz.U. L, 2025/90544) w zakresie, w jakim wszystkie te akty go dotyczą.
I. Okoliczności powstania sporu i okoliczności faktyczne zaistniałe po wniesieniu skargi
[…]
3
Niniejsza sprawa wpisuje się w kontekst środków ograniczających przyjmowanych od 2011 r. przez Radę Unii Europejskiej przeciwko Syryjskiej Republice Arabskiej oraz osobom odpowiedzialnym za brutalne represje wobec syryjskiej ludności cywilnej, jak wynika z decyzji Rady 2011/273/WPZiB z dnia 9 maja 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (Dz.U. 2011, L 121, s. 11).
4
Nazwiska osób odpowiedzialnych za owe represje, a także nazwiska osób i nazwy podmiotów czerpiących korzyści z polityki prowadzonej przez reżim syryjski lub popierających go oraz nazwiska osób lub nazwy podmiotów z nim powiązanych umieszczono w wykazach zawartych w załączniku II do rozporządzenia Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylającego rozporządzenie (UE) nr 442/2011 (Dz.U. 2012, L 16, s. 1; sprostowanie Dz.U. 2018, L 190, s. 20), a także w załączniku I do decyzji Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (Dz.U. 2013, L 147, s. 14; sprostowanie Dz.U. 2018, L 190, s. 20) (zwanych dalej łącznie „przedmiotowymi wykazami”).
A. W przedmiocie pozostawienia nazwiska skarżącego w wykazach załączonych do aktów utrzymujących z 2024 r.
5
Nazwisko skarżącego dodano do przedmiotowych wykazów we wpisie nr 291 na mocy decyzji wykonawczej Rady (WPZiB) 2020/212 z dnia 17 lutego 2020 r. w sprawie wykonania decyzji 2013/255 (Dz.U. 2020, L 43 I, s. 6) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/211 z dnia 17 lutego 2020 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia nr 36/2012 (Dz.U. 2020, L 43 I, s. 1).
6
Następnie nazwisko skarżącego pozostawiono w przedmiotowych wykazach. Powody umieszczenia w wykazie zmieniono przy przyjmowaniu decyzji Rady (WPZiB) 2021/855 z dnia 27 maja 2021 r. zmieniającej decyzję 2013/255 (Dz.U. 2021, L 188, s. 90) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2021/848 z dnia 27 maja 2021 r. wykonującego rozporządzenie nr 36/2012 (Dz.U. 2021, L 188, s. 18) (zwanych łącznie „aktami utrzymującymi z 2021 r.”).
7
Pismem z dnia 31 marca 2023 r. Rada poinformowała skarżącego o zamiarze pozostawienia jego nazwiska w przedmiotowych wykazach – z powodów częściowo innych niż poprzednio. Rada przekazała skarżącemu dokument o sygnaturze WK 3121/2023 INIT z dnia 3 marca 2023 r. (zwany dalej „dokumentem WK 3121/2023”) oraz dokument o sygnaturze WK 206/2023 EXT 2 z dnia 24 marca 2023 r. (zwany dalej „dokumentem WK 206/2023”), które to akty zawierały dowody na poparcie propozycji zmiany powodów pozostawienia nazwiska skarżącego w stosunku do powodów wcześniejszych. Ponadto Rada zaprosiła skarżącego do przedstawienia uwag w przedmiocie owej propozycji najpóźniej w dniu 17 kwietnia 2023 r.
[…]
9
W dniu 25 maja 2023 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2023/1035 zmieniającą decyzję 2013/255 (Dz.U. 2023, L 139, s. 49), która przedłużyła stosowanie decyzji 2013/255 do dnia 1 czerwca 2024 r., oraz rozporządzenie wykonawcze (UE) 2023/1027 wykonujące rozporządzenie nr 36/2012 (Dz.U. 2023, L 139, s. 1). Nazwisko skarżącego pozostawiono we wpisie nr 291 przedmiotowych wykazów. Rada uzasadniła przyjęcie środków ograniczających wobec skarżącego powodami innymi niż te wskazane w aktach utrzymujących z 2021 r. (zwanymi dalej „powodami z 2023 r.”).
10
Powody z 2023 r. brzmią następująco:
„Prominentny przedsiębiorca posiadający osobiste i rodzinne powiązania biznesowe i prowadzący działalność w wielu sektorach syryjskiej gospodarki. Czerpie korzyści finansowe z dostępu do możliwości handlowych i wspiera reżim syryjski.
Jest również powiązany z bratem, Samerem Fozem, który został umieszczony w wykazie przez Radę w styczniu 2019 r. jako prominentny przedsiębiorca działający w Syrii oraz wspierający reżim syryjski lub czerpiący dzięki niemu korzyści. Wraz ze swoim bratem realizuje szereg przedsięwzięć komercyjnych, w szczególności na obszarze Adra al‑Ummaliyya (przedmieścia Damaszku). Przedsięwzięcia te obejmują fabrykę, która produkuje kable i akcesoria kablowe, a także projekt produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem energii słonecznej. Brali również udział w różnych działaniach wraz z [Islamskim Państwem w Iraku i Lewancie (ISIL), Daisz] w imieniu reżimu [Baszara al‑]Assada, w tym w dostarczaniu broni i amunicji w zamian za pszenicę i ropę naftową”.
11
W dniu 27 maja 2024 r. Rada przyjęła akty utrzymujące z 2024 r. Powodów pozostawienia nazwiska skarżącego w wykazach w porównaniu do powodów z 2023 r. nie zmieniono. Pismem z dnia 28 maja 2024 r. Rada poinformowała skarżącego o pozostawieniu jego nazwiska w przedmiotowych wykazach.
B. W przedmiocie pozostawienia nazwiska skarżącego w wykazach załączonych do decyzji wykonawczej 2025/1095 i do rozporządzenia wykonawczego 2025/1094
12
Po upadku reżimu Baszara al‑Assada w Syrii w dniu 8 grudnia 2024 r. Rada przyjęła, w dniu 27 maja 2025 r., decyzję 2025/1096 oraz rozporządzenie 2025/1098.
13
W motywie 8 decyzji 2025/1096 Rada wskazała, że „[p]omimo upadku reżimu [Baszara] al‑Assada i ustanowienia władz przejściowych sytuacja w Syrii ciągle jest niestabilna, a sieć [Baszara] al‑Assada rozmieszczona w Syrii i poza nią nie została jeszcze pociągnięta do odpowiedzialności i nie można jej uznać za rozwiązaną”. Rada dodała, że „[n]adal prawdopodobne jest ryzyko destabilizacji i potencjalnego ponownego wzrostu wpływów byłego reżimu, czego przykładem są sprzyjające reżimowi [Baszara] al‑Assada incydenty mające na celu osłabienie procesu przejściowego, które doprowadziły do aktów przemocy ze skutkiem śmiertelnym odnotowanych w regionie przybrzeżnym Syrii”. Zdaniem Rady „[o]soby i podmioty powiązane z reżimem [Baszara] al‑Assada umieszczone w wykazie nadal zajmują znaczące wpływowe stanowiska i stwarzają ryzyko wspierania, poprzez finansowanie lub w inny sposób, dalszego konfliktu zbrojnego i mogą odgrywać rolę w próbach powstrzymania procesu przemian”.
14
W szczególności, zgodnie z motywem 13 decyzji 2025/1096, „[c]zołowi przedsiębiorcy działający w Syrii, którzy dzięki powiązaniom z reżimem [Baszara] al‑Assada zgromadzili znaczny majątek i dominującą pozycję, utrzymali ogromne wpływy i zachowali koneksje”, a „[z] osobami tymi wiąże się nieodłącznie ryzyko brutalnych represji wobec społeczeństwa obywatelskiego i zahamowania pokojowych przemian w Syrii”.
15
Decyzją 2025/1096 zmieniono brzmienie art. 27 ust. 1 i 2 oraz art. 28 ust. 1 i 2 decyzji 2013/255. Artykuły te przewidują od tego czasu ograniczenie wjazdu na terytorium państw członkowskich lub przejazdu przez nie oraz zamrożenie środków pieniężnych w odniesieniu między innymi do „os[ób] odpowiedzialny[ch] za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii, os[ób] czerpiący[ch] korzyści z byłego reżimu [Baszara] al‑Assada lub wspierający[ch] go oraz os[ób] z nimi powiązany[ch]”, a także „wiodący[ch] przedsiębiorc[ów] działający[ch] w Syrii, powiązany[ch] z byłym reżimem [Baszara] al‑Assada”. Rozporządzeniem 2025/1098 zmieniono między innymi brzmienie art. 15 rozporządzenia nr 36/2012 w celu dodania do niego nowych kryteriów umieszczenia w wykazie, określonych w decyzji 2025/1096.
16
Pismem z dnia 15 kwietnia 2025 r. Rada poinformowała skarżącego o zamiarze pozostawienia jego nazwiska w przedmiotowych wykazach z częściowo innych powodów niż powody z 2023 r. Następnie przekazała skarżącemu dokument o sygnaturze WK 4862/2025 INIT z dnia 11 kwietnia 2025 r. (zwany dalej „dokumentem WK 4862/2025”) oraz dokument o sygnaturze WK 4875/2025 REV 1 z dnia 14 kwietnia 2025 r. (zwany dalej „dokumentem WK 4875/2025”), które zawierały dowody na poparcie propozycji zmiany powodów pozostawienia jego nazwiska w stosunku do powodów z 2023 r. Wreszcie Rada zaprosiła skarżącego do przedstawienia uwag w przedmiocie owej propozycji najpóźniej w dniu 27 kwietnia 2025 r.
[…]
18
W dniu 27 maja 2025 r. Rada przyjęła decyzję wykonawczą 2025/1095 oraz rozporządzenie wykonawcze 2025/1094. Nazwisko skarżącego pozostawiono we wpisie nr 291 przedmiotowych wykazów. Rada uzasadniła utrzymanie środków ograniczających wobec skarżącego powodami częściowo innymi niż powody z 2023 r. (zwanymi dalej „powodami z 2025 r.”).
19
Powody z 2025 r. brzmią następująco:
„Wiodący przedsiębiorca powiązany z byłym reżimem Baszara al‑Assada, posiadający osobiste i rodzinne powiązania biznesowe i prowadzący działalność w wielu sektorach syryjskiej gospodarki. Czerpie korzyści finansowe z dostępu do możliwości handlowych i wspiera były reżim Baszara al‑Assada.
Jest również powiązany z bratem, Samerem Fozem, który został umieszczony w wykazie przez Radę w styczniu 2019 r. jako wiodący przedsiębiorca działający w Syrii oraz wspierający były reżim Baszara al‑Assada lub czerpiący dzięki niemu korzyści. Wraz ze swoim bratem brał też udział w różnych działaniach wraz z ISIL (Daisz) w imieniu reżimu [Baszara al‑]Assada, w tym w dostarczaniu broni i amunicji w zamian za pszenicę i ropę naftową”.
II. Żądania stron
20
Skarżący wnosi do Sądu o:
–
stwierdzenie nieważności decyzji 2024/1510, rozporządzenia wykonawczego 2024/1517, decyzji 2025/1096, decyzji wykonawczej 2025/1095, rozporządzenia 2025/1098 i rozporządzenia wykonawczego 2025/1094 w zakresie, w jakim akty te go dotyczą;
–
obciążenie Rady kosztami postępowania.
21
Rada wnosi do Sądu o:
–
odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej w zakresie, w jakim dotyczy ona rozporządzenia 2025/1098;
–
oddalenie skargi jako bezzasadnej;
–
obciążenie skarżącego kosztami postępowania;
–
tytułem żądania ewentualnego, na wypadek gdyby Sąd postanowił stwierdzić nieważność decyzji 2024/1510 oraz decyzji wykonawczej 2025/1095 w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącego, utrzymanie w mocy skutków owych decyzji względem skarżącego do dnia upływu terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 56 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, lub – jeśli odwołanie zostanie wniesione w tym terminie – do czasu ewentualnego oddalenia bądź odrzucenia tego odwołania.
III. Co do prawa
[…]
B. W przedmiocie dopuszczalności żądań stwierdzenia nieważności w zakresie, w jakim dotyczą one rozporządzenia 2025/1098
28
Rada kwestionuje dopuszczalność wniosków o stwierdzenie nieważności w zakresie, w jakim dotyczą one rozporządzenia 2025/1098, ponieważ skarżący nie ma jej zdaniem legitymacji procesowej czynnej. Po pierwsze, skarżący nie jest bowiem adresatem rozporządzenia 2025/1098, po drugie, przepisy owego rozporządzenia nie dotyczą skarżącego ani bezpośrednio, ani indywidualnie, a po trzecie, przepisy te wymagają zdaniem Rady środków wykonawczych.
29
Skarżący kwestionuje argumenty Rady. Na rozprawie podkreślił on okoliczność, że rozporządzenie 2025/1098 zostało wymienione w wysłanym przez Radę piśmie z dnia 28 maja 2025 r., w którym powiadomiono go o przyjęciu decyzji 2025/1096, decyzji wykonawczej 2025/1095, rozporządzenia 2025/1098 i rozporządzenia wykonawczego 2025/1094. Gdyby rozporządzenie 2025/1098 nie wywoływało bezpośrednich i indywidualnych skutków dla sytuacji skarżącego, nie byłoby konieczne powiadamianie go o jego przyjęciu. Ponadto skarżący wskazał, że motywy rozporządzenia 2025/1098 są mają duże znaczenie oraz wpływ na sposób, w jaki Rada powinna interpretować rozporządzenie 2025/1094.
30
W tym względzie przede wszystkim należy wskazać, że okoliczność, iż rozporządzenie 2025/1098 zostało wymienione w piśmie z dnia 28 maja 2025 r., nie może pozwalać skarżącemu na skorzystanie z derogacji od bezwzględnych warunków dopuszczalności ustanowionych w art. 263 TFUE.
31
Dalej, zgodnie z art. 263 akapit czwarty TFUE, każda osoba fizyczna lub prawna może wnieść, na warunkach przewidzianych w akapitach pierwszym i drugim tego postanowienia, skargę na akty, których jest adresatem lub które dotyczą jej bezpośrednio i indywidualnie, oraz na akty regulacyjne, które dotyczą jej bezpośrednio i nie wymagają środków wykonawczych.
32
Należy zauważyć, że jak wskazano w pkt 15 powyżej, rozporządzenie 2025/1098 zmienia rozporządzenie nr 36/2012 – w celu dodania nowych kryteriów umieszczenia w wykazie, określonych w decyzji 2025/1096, nie zmienia jednak załącznika II do tego rozporządzenia.
33
Chodzi zatem o akt o charakterze generalnym, którego to aktu skarżący nie jest adresatem.
34
Tymczasem bez potrzeby ustalania, czy rozporządzenie 2025/1098 stanowi akt regulacyjny w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE, należy stwierdzić, że zawiera ono przepisy wykonawcze. Aby bowiem środki ograniczające, które w nim przewidziano, miały zastosowanie do określonych jednostek, ich nazwiska lub nazwy powinno się umieścić lub pozostawić w wykazie załączonym do rozporządzenia nr 36/2012, jak wynika z art. 32 ust. 1 owego rozporządzenia. W niniejszej sprawie takie środki wykonawcze przyjęto w odniesieniu do skarżącego w postaci rozporządzenia wykonawczego 2025/1094.
35
Wreszcie, co się tyczy argumentu skarżącego, zgodnie z którym motywy rozporządzenia 2025/1098 mają duże znaczenie i wpływ na sposób, w jaki Rada powinna interpretować rozporządzenie wykonawcze 2025/1094, należy stwierdzić, że skarżący nie wyjaśnia, w jaki sposób okoliczność ta miałaby uzasadniać stwierdzenie dopuszczalności jego skargi w zakresie, w jakim dotyczy ona rozporządzenia 2025/1098. Tak czy inaczej, o ile motyw rozporządzenia może być pomocny przy wykładni przepisu prawa, o tyle nie stanowi on takiego przepisu sam w sobie. Preambuła aktu Unii Europejskiej nie ma mocy prawnie wiążącej (zob. wyrok z dnia26 października 2017 r., Marine Harvest/Komisja, T‑704/14, EU:T:2017:753, pkt 150 i przytoczone tam orzecznictwo), zatem nie wywołuje ona żadnego skutku względem sytuacji prawnej skarżącego.
36
W związku z tym skarżący nie ma legitymacji do żądania stwierdzenia nieważności rozporządzenia 2025/1098.
37
Natomiast, jak przyznaje Rada, skarżący ma legitymację do żądania stwierdzenia nieważności, po pierwsze, decyzji 2025/1096 w zakresie, w jakim przedłuża ona stosowanie środków ograniczających w odniesieniu do skarżącego do dnia 1 czerwca 2026 r., a po drugie, decyzji wykonawczej 2025/1095 oraz rozporządzenia wykonawczego 2025/1094 w zakresie, w jakim te dwa akty (zwane dalej łącznie „aktami utrzymującymi z 2025 r.”) pozostawiają jego nazwisko w przedmiotowych wykazach.
C. W przedmiocie zasadności
38
Na poparcie skargi w zakresie, w jakim dotyczy ona aktów utrzymujących z 2024 r., skarżący podnosi trzy zarzuty, z których pierwszy dotyczy błędu w ocenie, drugi – naruszenia art. 27 i 28 decyzji 2013/255 oraz zdefiniowanego w orzecznictwie Sądu i Trybunału pojęcia „powiązania z osobą objętą sankcjami”, a trzeci – naruszenia postanowień wyroku z dnia 18 maja 2022 r., Foz/Rada (T‑296/20, EU:T:2022:298).
39
Należy wskazać, iż trzy zarzuty podniesione przez skarżącego mają na celu zasadniczo stwierdzenie, że Rada dopuściła się błędu w ocenie, ponieważ, po pierwsze, powodów z 2023 r. nie poparto zdaniem skarżącego wystarczająco rzetelnymi lub wiarygodnymi dowodami, po drugie, Rada oparła się jedynie na istnieniu więzi rodzinnej między skarżącym et Samerem Fozem – osobą, której nazwisko umieszczono w przedmiotowych wykazach – w celu uzasadnienia utrzymania wobec skarżącego środków ograniczających, a po trzecie, Rada niesłusznie pozostawiła wzmiankę o przedsięwzięciach komercyjnych realizowanych na obszarze Adra al‑Ummaliyya (Syria) w powodach pozostawienia nazwiska skarżącego w wykazach, podczas gdy Sąd stwierdził w pkt 160 (niepublikowanym) wyroku z dnia 18 maja 2022 r., Foz/Rada (T‑296/20, EU:T:2022:298), iż Rada nie przedstawiła łańcucha wystarczająco dokładnych i spójnych poszlak, by stwierdzić, że skarżący zrealizował pewną liczbę przedsięwzięć komercyjnych na obszarze Adra al‑Ummaliyya.
40
Rada kwestionuje argumenty skarżącego.
41
Z uwagi na argumenty przedstawione w ramach trzech zarzutów podniesionych przez skarżącego zarzuty te należy zbadać łącznie.
42
Co się tyczy aktów utrzymujących z 2025 r., skarżący powtarza zarzuty pierwszy i drugi, które to zarzuty należy zbadać łącznie z tych samych powodów co te, które przedstawiono w pkt 39 powyżej. Natomiast ponieważ powody z 2025 r. nie odnoszą się już do przedsięwzięć komercyjnych na obszarze Adra al‑Ummaliyya, skarżący uważa, że podtrzymywanie zarzutu trzeciego stało się bezprzedmiotowe.
1.
Rozważania wstępne
[…]
48
Oceny zasadności umieszczenia w wykazie należy dokonywać poprzez badanie dowodów nie w oderwaniu od całości sytuacji, lecz w kontekście, w jaki się one wpisują (zob. podobnie wyroki: z dnia 21 kwietnia 2015 r., Anbouba/Rada, C‑630/13 P, EU:C:2015:247, pkt 51; z dnia 21 kwietnia 2015 r., Anbouba/Rada, C‑605/13 P, EU:C:2015:248, pkt 50).
[…]
2.
W przedmiocie aktów utrzymujących z 2024 r.
[…]
b)
W przedmiocie znaczenia dowodów przedstawionych przez Radę
[…]
66
Co się tyczy dowodów zawartych w dokumencie WK 206/2023, należy przyznać, że treść poszczególnych materiałów nie odnosi się indywidualnie do skarżącego. Jednak przedstawiają one kontekst, w jakim nazwisko zainteresowanego umieszczono w wykazie, w szczególności w świetle strategii opracowywanych przez syryjskich przedsiębiorców w celu obejścia środków ograniczających przyjętych przez Unię oraz pozycji, jaką Samer Foz zajmuje w syryjskiej gospodarce. Zatem zgodnie z orzecznictwem przytoczonym w pkt 48 powyżej i pomimo faktu, że owe dowody, rozpatrywane odrębnie, nie mogą uzasadniać same w sobie zasadności pozostawienia nazwiska skarżącego w przedmiotowych wykazach, okoliczność ta nie może całkowicie pozbawiać ich znaczenia przy badaniu zgodności z prawem aktów utrzymujących z 2024 r. Mogą one bowiem dostarczyć informacji kontekstowych, mogących uzupełnić i wzmocnić inne przedstawione dowody, w których wspomniano konkretnie o skarżącym [zob. podobnie wyroki: z dnia 16 grudnia 2020 r., Haikal/Rada, T‑189/19, niepublikowany, EU:T:2020:607, pkt 120; z dnia 18 maja 2022 r., Foz/Rada, T‑296/20, EU:T:2022:298, pkt 101 (niepublikowany)]. Wobec tego argument ten należy odrzucić.
[…]
69
Co się tyczy, w pierwszej kolejności, raportu organizacji Pro‑justice, należy, po pierwsze, wskazać, że o ile powody z 2023 r. zmieniono w porównaniu do powodów, które widniały w aktach utrzymujących z 2021 r., zmiana ta nie dotyczyła części powodów, do których wykazania zmierzał wspomniany raport. Powody z 2023 r. różnią się bowiem od powodów z 2021 r. w zakresie, w jakim usunięto w nich odniesienie do okoliczności, że „[o]d 2012 do 2019 r. [skarżący] był dyrektorem generalnym ASM International [General] Trading LLC”. Raport Pro‑justice został jednak przedstawiony przez Radę w celu poparcia innej części powodów pozostawienia w wykazie nazwiska skarżącego, której to części nie zmieniono przy przyjmowaniu powodów z 2023 r., a mianowicie tej części, zgodnie z którą skarżący i jego brat, Samer Foz, byli zaangażowani w przedsięwzięcia komercyjne na obszarze Adra al‑Ummaliyya oraz brali udział w działaniach Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie (ISIL) w imieniu reżimu Baszara al‑Assada.
70
Po drugie, skarżący nie przedstawił informacji pozwalających stwierdzić, że sytuacja w Syrii uległa zmianie pomiędzy dniem przyjęcia aktów utrzymujących z 2021 r. a dniem przyjęcia aktów utrzymujących z 2024 r., co sprawiałoby, że raport Pro‑justice nie miałby już znaczenia. Skarżący ogranicza się bowiem do stwierdzenia, że raport Pro‑justice jest nieaktualny, ponieważ pochodzi on z 2020 r., podczas gdy rzeczone akty przyjęto w 2024 r.
71
Ponadto dokument WK 206/2023 zawiera dowody wykazujące, że struktura syryjskiej gospodarki była wciąż taka sama w dniu przyjęcia aktów utrzymujących z 2024 r., a mianowicie opierała się ona na istnieniu ścisłej kontroli sprawowanej przez reżim syryjski oraz ścisłych powiązań między rzeczonym reżimem a ograniczonym kręgiem wiodących syryjskich przedsiębiorców. Zatem przykładowo dowód nr 5, a mianowicie raport zatytułowany „Replacing the Old Business Elite With the New War Profiteers in Syria” (Zastąpienie byłych elit biznesowych przez nowych beneficjentów wojny w Syrii), przedstawiony przez instytut badawczy Harmoon Center, opublikowany w lipcu 2022 r., bada role pełnione w syryjskiej gospodarce przez beneficjentów wojny oraz sposób, w jaki się – przy pomocy reżimu – wzbogacili, podczas gdy dowód nr 7, a mianowicie artykuł zatytułowany „Syria using maze of shell companies to avoid sanctions on Assad regime’s elite” (Syria wykorzystuje gmatwaninę przedsiębiorstw fasadowych w celu obejścia sankcji gospodarczych nałożonych na elity reżimu Baszara al‑Assada), opublikowany przez dziennik The Guardian w dniu 22 marca 2022 r., informuje o istnieniu syryjskich dokumentów urzędowych potwierdzających strategię reżimu syryjskiego, polegającą na tworzeniu przedsiębiorstw fasadowych w celu obejścia środków ograniczających. Wobec tego, jak twierdzi Rada, w dniu przyjęcia aktów utrzymujących z 2024 r. sytuacja w Syrii była wciąż niepokojąca.
[…]
c)
W przedmiocie wiarygodności dowodów przedstawionych przez Radę
74
W ramach zarzutu pierwszego skarżący kwestionuje rzetelność raportu informacyjnego zatytułowanego „Syrian personalities subject to Western sanctions system” (Syryjscy prominenci objęci zachodnim systemem sankcji), opublikowanego w dniu 18 lutego 2022 r. przez Jusoor Institute (instytut Jusoor), którego fragment odwzorowano jako dowód nr 7 zawarty w dokumencie WK 3121/2023, ponieważ jest on niedostępny.
[…]
d)
W przedmiocie zasadności powodów uzasadniających pozostawienie nazwiska skarżącego w przedmiotowych wykazach na podstawie kryterium dotyczącego powiązania z osobą lub podmiotem objętymi środkami ograniczającymi
1) W przedmiocie zakresu kryterium pozostawienia nazwiska skarżącego w wykazach
[…]
83
W tym względzie należy wskazać, że wbrew temu, co twierdzi skarżący, powody z 2023 r., z których Rada uznała, że istnieje powiązanie między skarżącym a jego bratem, Samerem Fozem, nie ograniczają się wyłącznie do więzi rodzinnych, lecz dotyczą również ich relacji biznesowych. Ponadto Rada nie twierdzi, że przynależność do rodziny Fozów stanowi autonomiczne kryterium umieszczenia w wykazie, w odróżnieniu od przynależności do rodzin al‑Assadów lub Makhloufów, która to przynależność stanowi samodzielne kryterium, przewidziane jako takie w art. 27 ust. 2 lit. b) i art. 28 ust. 2 lit. b) decyzji 2013/255, zmienionej między innymi decyzją 2015/1836, przejęte w odniesieniu do zamrożenia środków finansowych w art. 15 ust. 1a lit. b) z rozporządzenia nr 36/2012, zmienionego między innymi rozporządzeniem 2015/1828. Wynika z tego również, że w ramach badania kryterium powiązania z osobą lub podmiotem objętymi środkami ograniczającymi istnienie owej więzi braterskiej należy zbadać jako element faktyczny.
[…]
3) W przedmiocie różnych działań, w których brali udział wraz z ISIL skarżący i jego brat, Samer Foz, w imieniu reżimu syryjskiego
[…]
98
W tym względzie Sąd orzekł w pkt 162 (niepublikowanym) wyroku z dnia 18 maja 2022 r., Foz/Rada (T‑296/20, EU:T:2022:298), że w świetle informacji pochodzących z raportu Pro‑justice można stwierdzić, że skarżący i jego brat prowadzili działania w imieniu reżimu syryjskiego, w tym dostarczali broń i amunicję w zamian za pszenicę i ropę. Zgodnie ze wspomnianym raportem owa wymiana handlowa miała miejsce, gdy ISIL kontrolował całą wschodnią Syrię, co zresztą potwierdził jeden z przywódców ISIL. Sąd dodał, że zgodnie z artykułem zatytułowanym „Factsheet: Samer Foz, Syria’s Most Powerful Businessman” (Nota informacyjna: Samer Foz, najpotężniejszy przedsiębiorca w Syrii), opublikowanym w dniu 19 kwietnia 2018 r. na stronie internetowej The Syria Report i zawartym w dokumencie WK 1751/2020 jako dowód nr 10, transport pszenicy, między innymi w regionach kontrolowanych przez ISIL, jest realizowany przez spółkę zależną spółki Aman Holding, co stanowi kolejny czynnik wskazujący na znaczenie Samera Foza dla reżimu syryjskiego. Ponadto Sąd wskazał, że zarządzany przez rodzinę Fozów Aman Holding działa na rzecz reżimu syryjskiego w handlu zbożem, jak wskazał artykuł zatytułowany „Exclusive – [Bashar al‑]Assad allies profit from Syria’s lucrative food trade” (Reportaż specjalny – sojusznicy Baszara al‑Assada czerpią zyski z lukratywnego handlu żywnością w Syrii), opublikowany w dniu 14 listopada 2013 r. na stronie internetowej Reutera i zawarty w dokumencie WK 1751/2020 jako dowód nr 13. Sąd stwierdził, iż na owej stronie internetowej podano, że Aman Holding zajmuje się pośrednictwem w zakresie handlu zbożem z Hoboob – spółką należącą do państwa syryjskiego. Spółka Aman Holding potwierdziła, że dokonała przywozu pszenicy do Syrii w 2013 r. Wreszcie spółka ASM International General Trading, z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, również prowadziła działalność w zakresie handlu pszenicą, co wynika z dwóch artykułów zawartych w dokumencie WK 1751/2020, a mianowicie z artykułu zatytułowanego „US sanctions Syrian Businessman Samer Foz, entities for links to Assad” (Stany Zjednoczone nakładają sankcje na syryjskiego przedsiębiorcę Samera Foza i podmioty powiązane z Assadem), zaktualizowanego w dniu 12 czerwca 2019 r., opublikowanego na stronie internetowej Arab News i odwzorowanego jako dowód nr 12, oraz z artykułu zatytułowanego „US sanctions Syrian oligarch and his luxury reconstruction business empire” (Stany Zjednoczone nakładają sankcje na syryjskiego oligarchę i jego luksusowe imperium w branży odbudowy), opublikowanego w dniu 11 czerwca 2019 r. na stronie internetowej Al‑Arabijja i odwzorowanego jako dowód nr 8.
[…]
4) Wnioski dotyczące powiązania z osobą objętą środkami ograniczającymi
[…]
103
Ponadto w pkt 166 wyroku z dnia 18 maja 2022 r., Foz/Rada (T‑296/20, EU:T:2022:298), Sąd uznał, że istnienie powiązań biznesowych między skarżącym a jego bratem, Samerem Fozem, przejawia się również w pewnej formie uzgodnień w zarządzaniu ich portfelem akcji. Podobnie Sąd stwierdził, po pierwsze, że z pisma syryjskiego ministerstwa handlu wewnętrznego i ochrony konsumentów z dnia 22 listopada 2020 r., poświadczającego nowy skład akcjonariatu spółki Aman Holding, oraz ze świadectwa rejestracji Aman Holding z dnia 3 grudnia 2020 r., poświadczającego nowy podział akcjonariatu tej spółki, które przedstawił skarżący, wynika, że zarówno on, jak i Samer Foz zbyli swoje udziały w Aman Holding w tym samym okresie (to jest między dniem 22 listopada 2020 r. a dniem 3 grudnia 2020 r.). Po drugie, decyzja w sprawie likwidacji ASM International General Trading świadczyła zdaniem Sądu o istnieniu pewnej formy uzgodnień. W tym względzie Sąd wskazał, że z dowodów przedstawionych przez skarżącego wynika, iż decyzję podjęli, w dniu 26 marca 2019 r., akcjonariusze wchodzący w skład nadzwyczajnego zgromadzenia tej spółki, w tym Samer Foz i skarżący, w reakcji na umieszczenie nazwiska Samera Foza w przedmiotowych wykazach w styczniu 2019 r.
104
W tym względzie skarżący twierdzi, że zastrzeżenia Sądu dotyczące tej formy uzgodnień między nim a Samerem Fozem nie są już aktualne – a zdezaktualizowały się, ponieważ ASM International General Trading została rozwiązana i uległa likwidacji oraz ponieważ zbył on akcje spółki Aman Holding, które posiadał.
105
Tymczasem to właśnie kontekst, w jakim doszło do zbycia udziałów skarżącego w Aman Holding oraz likwidacji ASM International General Trading, doprowadził Sąd do wniosku o istnieniu formy uzgodnień między skarżącym a jego bratem.
106
Ponadto należy stwierdzić, że skarżący nie podnosi, iż zerwał stosunki z Samerem Fozem lub zdystansował się od niego, oraz że istnienie takich powiązań potwierdzają również dowody – wspomniany w pkt 74 powyżej dowód nr 7 zawarty w dokumencie WK 3121/2023, z którego wynika, że pracuje on ze swoim bratem, oraz dowód nr 4 zawarty w tym samym dokumencie, a mianowicie raport zatytułowany „Tactics of Sanctions Evasion in Syria” (Taktyki unikania sankcji w Syrii), opublikowany w styczniu 2022 r. przez organizację Syrian Legal Development Programme oraz platformę Baytna, który to raport wspomina o okoliczności, że skarżący służy swojemu bratu jako figurant, by pomóc mu w obchodzeniu środków ograniczających, którymi ten ostatni został objęty.
107
W drugiej kolejności skarżący twierdzi, że ani on, ani jego rodzina nie są powiązani z reżimem syryjskim, co miałby wykazywać wspomniany w pkt 98 powyżej dowód nr 10 zawarty w dokumencie WK 1751/2020, oraz że zdystansował się on od reżimu syryjskiego i potępia zdecydowanie i bez zastrzeżeń zło wyrządzone przez ten reżim.
108
W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 27 ust. 3 i art. 28 ust. 3 decyzji 2013/255, zmienionej decyzją 2015/1836, osób, podmiotów lub organów należących do jednej z kategorii, o których mowa w art. 27 ust. 2 i art. 28 ust. 2 tej decyzji, nie umieszcza się ani nie pozostawia w wykazach osób i podmiotów zamieszczonych w załączniku I do decyzji 2013/255, jeśli istnieją wystarczające informacje wskazujące, że osoby te nie są lub przestały być związane z reżimem lub nie wywierają na niego wpływu ani nie jest z nimi związane rzeczywiste ryzyko omijania środków ograniczających. Warunek ten został powtórzony w odniesieniu do zamrożenia środków finansowych w art. 15 ust. 1b rozporządzenia nr 36/2012, zmienionego między innymi rozporządzeniem 2015/1828.
109
Jednak twierdzenie skarżącego, zgodnie z którym dowód nr 10 zawarty w dokumencie WK 1751/2020 świadczy o braku powiązań, po pierwsze, między nim a jego rodziną, a po drugie, między nim a reżimem syryjskim, ponieważ wskazuje, że Samer Foz nie jest członkiem rodziny Baszara al‑Assada, nie jest powiązany ze służbami bezpieczeństwa ani też nie wchodzi w skład wspólnoty alawickiej, opiera się na wybiórczej lekturze wspomnianego artykułu. W artykule tym wskazano bowiem, że „ścisłe powiązania rodziny Fozów z kuzynem pierwszego stopnia Baszara [al‑Assada] [będącym] osobą odpowiedzialną za osobiste bezpieczeństwo dwóch ostatnich prezydentów, Hafeza [a]l-Assada i [jego następcy] Baszara [al‑Assada], są uważane przez kilka źródeł w Damaszku za główny czynnik stojący za wzrostem znaczenia rodziny [Fozów]” oraz że „[o]becnie uważa się, że rodzina [Fozów] jest powiązana bezpośrednio z osobą Baszara [a]l-Assada”.
110
Co do twierdzenia, zgodnie z którym skarżący zdystansował się od reżimu syryjskiego i potępia jego działania, należy stwierdzić, że nie zostało ono niczym poparte i że zaprzecza mu dowód nr 7 zawarty w dokumencie WK 3121/2023. Z dowodu tego wynika bowiem, że skarżący przedstawił szczegółową analizę strategiczną mającą na celu ożywienie syryjskiej gospodarki, a także mechanizm, za pomocą którego obchodzi się sankcje gospodarcze nałożone na reżim syryjski przez Unię i Stany Zjednoczone Ameryki.
111
Tymczasem, po pierwsze, próby obejścia przez reżim syryjski środków ograniczających nałożonych między innymi przez Unię znajdują potwierdzenie w innych dowodach zawartych w dokumencie WK 206/2023, w szczególności we wspomnianych w pkt 71 powyżej dowodach nr 5 i 7, ale także w dowodzie nr 6, a mianowicie w artykule zatytułowanym „Names… Fake companies to mislead Western sanctions against Assad, [an] economic researcher warns” (Nazwy… Fałszywe przedsiębiorstwa mające na celu obejście zachodnich sankcji przeciwko Assadowi – ekonomista przestrzega), opublikowanym w dniu 4 lutego 2022 r. na stronie internetowej serwisu Orient net. Dowody te wskazują, że reżim syryjski usiłuje obchodzić środki ograniczające, nałożone między innymi przez Unię, za pośrednictwem przedsiębiorstw fasadowych. Po drugie, wspomniany w pkt 106 powyżej dowód nr 4 zawarty w dokumencie WK 3121/2023 wskazuje również, że sam skarżący usiłuje obchodzić środki ograniczające, które na niego nałożono, i wykorzystuje w tym celu swoich teściów jako figurantów.
112
Ponadto sam fakt, że skarżący oraz jego rodzina mieszkają w Dubaju (Zjednoczone Emiraty Arabskie) i rzadko, jeśli w ogóle, odwiedzają Syrię, nie stanowi wystarczającej okoliczności, by stwierdzić brak powiązań z reżimem syryjskim (zob. podobnie wyrok z dnia 14 kwietnia 2021 r., Al‑Tarazi/Rada, T‑260/19, niepublikowany, EU:T:2021:187, pkt 149).
[…]
116
Tymczasem z orzecznictwa wynika, że w świetle prewencyjnego charakteru decyzji przyjmujących środki ograniczające, jeśli sąd Unii uzna, że co najmniej jeden z powodów wymienionych w uzasadnieniu jest wystarczająco precyzyjny i konkretny, że jest wykazany i że stanowi sam w sobie wystarczającą podstawę do wsparcia tej decyzji, to okoliczność, iż te pozostałe powody tym się nie cechują, nie może uzasadniać stwierdzenia nieważności wspomnianej decyzji (zob. wyrok z dnia 28 listopada 2013 r., Rada/Manufacturing Support & Procurement Kala Naft, C‑348/12 P, EU:C:2013:776, pkt 72 i przytoczone tam orzecznictwo).
[…]
3.
W przedmiocie aktów utrzymujących z 2025 r.
a)
W przedmiocie określenia elementów składających się na powody pozostawienia w wykazie w odniesieniu do każdego z kryteriów
118
Analogicznie jak w przypadku powodów z 2023 r. z powodów z 2025 r. należy wnioskować, że nazwisko skarżącego pozostawiono w przedmiotowych wykazach na podstawie trzech kryteriów, a mianowicie, po pierwsze, kryterium wiodącego przedsiębiorcy działającego w Syrii i powiązanego z byłym reżimem Baszara al‑Assada, przewidzianego w art. 27 ust. 2 lit. a) i art. 28 ust. 2 lit. a) decyzji 2013/255, ostatnio zmienionej decyzją 2025/1096, oraz w art. 15 ust. 1a lit. a) rozporządzenia nr 36/2012, ostatnio zmienionego rozporządzeniem 2025/1098, po drugie, kryterium powiązań z byłym reżimem Baszara al‑Assada, o którym mowa w art. 27 ust. 1 i art. 28 ust. 1 decyzji 2013/255 oraz w art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 36/2012, a po trzecie, kryterium powiązania z osobą lub podmiotem objętymi środkami ograniczającymi, określonym w art. 27 ust. 2 in fine i w art. 28 ust. 2 in fine decyzji 2013/255 oraz w art. 15 ust. 1a in fine rozporządzenia nr 36/2012.
119
Powody z 2023 r. oraz powody z 2025 r. różnią się tym, że z jednej strony w powodach z 2025 r. odniesiono się do powiązania skarżącego z byłym reżimem Baszara al‑Assada, a z drugiej strony – usunięto odniesienie do realizacji pewnej liczby przedsięwzięć handlowych, między innymi na obszarze Adra al‑Ummaliyya.
[…]
b)
W przedmiocie znaczenia dowodów przedstawionych przez Radę
122
W piśmie dostosowującym skargę skarżący podnosi przede wszystkim, że dowód nr 1 zawarty w dokumencie WK 4862/2025 jest nieaktualny, ponieważ pochodzi on z dnia 26 sierpnia 2024 r., a zatem sprzed upadku reżimu Baszara al‑Assada. Dalej, dowody zawarte w dokumencie WK 4875/2025 nie mają zdaniem skarżącego znaczenia, ponieważ jedynie 3 z 21 dowodów, które zawiera ów dokument, wymieniają jego nazwisko. Wreszcie skarżący kwestionuje znaczenie zawartego w dokumencie WK 4875/2025 dowodu nr 7, którym jest raport Pro‑justice przedstawiony już jako dowód nr 1 w dokumencie o sygnaturze WK 4361/2021 INIT.
123
Rada kwestionuje argumenty skarżącego.
124
W pierwszej kolejności, co się tyczy dowodu nr 1 zawartego w dokumencie WK 4862/2025, a mianowicie artykułu opublikowanego na stronie internetowej instytucji Brookings i zatytułowanego „Networked authoritarianism and economic resilience in Syria” (Autorytaryzm sieciowy i odporność gospodarcza w Syrii), prawdą jest, jak twierdzi skarżący, że pochodzi on sprzed upadku reżimu Baszara al‑Assada, ponieważ datowany jest na dzień 26 sierpnia 2024 r. Niemniej jednak okoliczność ta nie może sama w sobie całkowicie pozbawiać owego dowodu znaczenia, ponieważ daje on obraz sytuacji gospodarczej, w jakiej znajdował się kraj zaledwie kilka miesięcy przed upadkiem wspomnianego reżimu, i pozwala zrozumieć wzajemne oddziaływania między reżimem Baszara al‑Assada a wiodącymi przedsiębiorcami działającymi w Syrii.
125
W drugiej kolejności, co się tyczy dowodów zawartych w dokumencie WK 4875/2025, w których nie wymieniono nazwiska skarżącego, należy odrzucić argument skarżącego z tych samych powodów co powody przedstawione w pkt 66 powyżej. Dowody te mają bowiem na celu zobrazowanie kontekstu gospodarczego istniejącego zarówno przed upadkiem reżimu Baszara al‑Assada, jak i po nim, a w szczególności – wyzwań, które stoją przed nowym syryjskim rządem.
126
W trzeciej kolejności, co się tyczy raportu Pro‑justice, należy wskazać, że raport przedstawiony jako dowód nr 7 zawarty w dokumencie WK 4875/2025 jest dokładnie taki sam jak raport przedstawiony jako dowód nr 1 zawarty w dokumencie o sygnaturze WK 4361/2021 INIT. Ponadto, ponieważ nie podano jakiejkolwiek informacji o ewentualnej aktualizacji tego raportu, należy wnioskować, że wydanie raportu Pro‑justice przedstawione jako dowód nr 7 zawarty w dokumencie WK 4875/2025 to wydanie z 2020 r., co strony potwierdziły zasadniczo na rozprawie. W chwili przyjęcia aktów utrzymujących z 2025 r. raport ów miał już zatem pięć lat.
127
Poza tym, jak wskazano w pkt 69 powyżej, raport Pro‑justice został przedstawiony przez Radę w celu poparcia części powodów z 2023 r., zgodnie z którą skarżący i jego brat, Samer Foz, byli zaangażowani w przedsięwzięcia komercyjne na obszarze Adra al‑Ummaliyya oraz brali udział w działaniach ISIL w imieniu reżimu Baszara al‑Assada.
128
Rada, zapytana o tę kwestię na rozprawie, podniosła, że raport Pro‑justice nadal ma znaczenie w zakresie, w jakim ma on na celu wykazanie powiązań skarżącego z jego bratem. Ponadto powiązania te są zdaniem rady wciąż aktualne oraz potwierdzone między innymi dowodem nr 3 zawartym w dokumencie WK 4875/2025, a mianowicie artykułem ze strony internetowej portalu Daraj z dnia 15 maja 2024 r., zatytułowanym „‘Dubai Unlocked’: 10 Individuals Within Assad’s Close Circle Hide 50 Million Dollars in Dubai Estates” („Dubaj Unlocked”: 10 osób z najbliższego otoczenia Assada ukrywa 50 milionów dolarów w nieruchomościach w Dubaju). Zatem kontekst przyjęcia wobec skarżącego środków ograniczających nie uległ zmianie.
129
W tym względzie, po pierwsze, należy stwierdzić, że sytuacja w Syrii zmieniła się w znaczący sposób między dniem przyjęcia aktów utrzymujących z 2021 i 2024 r. a dniem przyjęcia aktów utrzymujących z 2025 r., ponieważ przed przyjęciem tych ostatnich aktów reżim Baszara al‑Assada upadł. Tymczasem żaden z dowodów pochodzących z okresu po upadku reżimu Baszara al‑Assada i zawartych w dokumentach WK 4862/2025 i WK 4875/2025 nie wspomina o dalszym istnieniu bezpośrednich lub pośrednich powiązań między ISIL a byłym reżimem Baszara al‑Assada. Zresztą żaden inny dowód nie odnosi się do stosunków skarżącego lub jego brata z ISIL ani też do wymiany handlowej prowadzonej w imieniu byłego reżimu Baszara al‑Assada.
130
Po drugie, odniesienie do przedsięwzięć komercyjnych skarżącego i jego brata na obszarze Adra al‑Ummaliyya, o których świadczył raport Pro‑justice, usunięto z powodów ujętych w aktach utrzymujących z 2025 r., jak wskazano w pkt 119 powyżej.
131
W związku z tym w dniu przyjęcia aktów utrzymujących z 2025 r. sytuacja skarżącego i okoliczności w Syrii nie były już takie same jak te istniejące w dniu przyjęcia aktów utrzymujących z 2021 i 2024 r. Biorąc ponadto pod uwagę okoliczność, że raport Pro‑justice pochodzi z 2020 r., czyli ma już pięć lat, nie można podnosić, że daje on obraz sytuacji osobistej skarżącego lub sytuacji w Syrii, który byłby aktualny na dzień przyjęcia aktów utrzymujących z 2025 r.
132
Z powyższych rozważań wynika, że wszystkie dowody zawarte w dokumentach WK 4862/2025 i WK 4875/2025, z wyjątkiem raportu Pro‑justice, mają znaczenie.
c)
W przedmiocie rzetelności dowodów przedstawionych przez Radę
133
W piśmie dostosowującym skargę skarżący kwestionuje rzetelność dowodów zawartych w dokumentach WK 4862/2025 i WK 4875/2025, ponieważ pochodzą one ze stron internetowych.
134
Rada kwestionuje argumenty skarżącego.
135
W tym względzie należy przede wszystkim przypomnieć, że w ramach oceny wagi wchodzących w grę interesów, która to ocena stanowi część kontroli proporcjonalności spornych środków ograniczających, można uwzględnić kontekst, w który się one wpisują, w szczególności trudności w uzyskaniu bardziej precyzyjnych dowodów w państwie, które wciąż znajduje się w niestabilnej sytuacji po upadku autorytarnego reżimu, którego Rada nie uważa ponadto za zlikwidowany (zob. analogicznie wyrok z dnia 14 kwietnia 2021 r., Al‑Tarazi/Rada, T‑260/19, niepublikowany, EU:T:2021:187, pkt 71 i przytoczone tam orzecznictwo).
136
Dalej, należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem czynnościami Trybunału i Sądu rządzi zasada swobodnej oceny dowodów, zaś jedynym kryterium oceny wartości przedstawionych dowodów jest ich wiarygodność. Tymczasem, jak wskazano w pkt 76 powyżej, aby ocenić wartość dowodową danego dokumentu, należy sprawdzić wiarygodność zawartych w nim informacji, biorąc pod uwagę w szczególności pochodzenie dokumentu, okoliczności jego sporządzenia oraz jego adresata, a także zastanowić się, czy w świetle jego treści wydaje się on sensowny i rzetelny (zob. wyrok z dnia 14 kwietnia 2021 r., Al‑Tarazi/Rada, T‑260/19, niepublikowany, EU:T:2021:187, pkt 72 i przytoczone tam orzecznictwo).
137
Wreszcie w braku uprawnień dochodzeniowych w państwach trzecich ocena dokonywana przez organy Unii powinna de facto opierać się na dostępnych publicznie źródłach informacji, sprawozdaniach, artykułach prasowych lub innych podobnych źródłach informacji (zob. wyrok z dnia 14 kwietnia 2021 r., Al‑Tarazi/Rada, T‑260/19, niepublikowany, EU:T:2021:187, pkt 74 i przytoczone tam orzecznictwo).
138
W tych okolicznościach skarżący nie może ograniczyć się do uczynienia zarzutu z tego, iż Rada przedstawiła dowody pochodzące ze stron internetowych, bez dokładniejszego wskazania tych spośród nich, których rzetelność mogłaby budzić wątpliwości, oraz powodów owych wątpliwości.
d)
W przedmiocie zasadności powodów uzasadniających pozostawienie nazwiska skarżącego w przedmiotowych wykazach na podstawie kryterium dotyczącego powiązania z osobą lub podmiotem objętymi środkami ograniczającymi
139
Tytułem wstępu należy wskazać, że z powodów z 2025 r., przypomnianych w pkt 19 powyżej, wynika zasadniczo, że nazwisko skarżącego zostało pozostawione w przedmiotowych wykazach między innymi ze względu na jego rodzinne powiązania biznesowe oraz jego powiązania z bratem, Samerem Fozem, którego nazwisko widnieje we wspomnianych wykazach od stycznia 2019 r.
140
Podobnie, jak wskazano w pkt 83 powyżej, należy zauważyć, że wbrew temu, co twierdzi skarżący, powody z 2025 r., w których Rada uznała, że istnieje powiązanie między skarżącym a jego bratem, Samerem Fozem, nie ograniczają się wyłącznie do więzi rodzinnych, lecz dotyczą również ich relacji biznesowych.
141
Ponadto Rada, tak jak miało to miejsce przy przyjmowaniu aktów utrzymujących z 2024 r., przy przyjmowaniu aktów utrzymujących z 2025 r. stwierdziła, że skarżący był powiązany ze swoim bratem, Samerem Fozem, w ramach powiązań biznesowych ze względu na różnego rodzaju wspólną działalność biznesową oraz różne działania, w których brali oni udział wraz z ISIL w imieniu reżimu syryjskiego.
142
Co się tyczy, po pierwsze, różnych działań, w których wraz z ISIL brali udział w imieniu reżimu syryjskiego skarżący i jego brat, Samer Foz, należy wskazać, że jak wynika z pkt 132 powyżej, raport Pro‑justice nie ma znaczenia. Ponadto, ponieważ Rada nie przedstawiła jakiegokolwiek argumentu ani dowodu na poparcie okoliczności, że skarżący i jego brat wciąż utrzymują relacje biznesowe z ISIL w imieniu byłego reżimu Baszara al‑Assada, należy stwierdzić, że Rada nie wykazała w sposób wystarczający pod względem prawnym, że skarżący jest powiązany ze swoim bratem, Samerem Fozem, w ramach powiązań biznesowych z ISIL.
143
Po drugie, co się tyczy powiązań skarżącego i jego brata, Samera Foza, w ramach wspólnej działalności biznesowej, należy stwierdzić, że Rada nie opiera się już na przedsięwzięciach komercyjnych na obszarze Adra al‑Ummaliyya w celu wykazania istnienia takich powiązań.
144
Natomiast z wspomnianego w pkt 128 powyżej dowodu nr 3 zawartego w dokumencie WK 4875/2025 wynika, że przedsiębiorcy blisko związani z reżimem Baszara al‑Assada, wśród których wymieniono skarżącego i jego brata, znaleźli schronienie w Dubaju, gdzie nabyli luksusowe nieruchomości. W dowodzie tym wskazano również, że Samer Foz posiada trzy spółki w Libanie, z których najnowszą jest Solid 1 Offshore, w których to spółkach skarżący jest wspólnikiem.
145
Tymczasem należy stwierdzić, że w piśmie dostosowującym skargę skarżący nie zakwestionował treści tego dowodu ani powiązań, jakie może mieć ze swoim bratem w ramach owych umiejscowionych w Libanie spółek, ani też okoliczności, że zmiana sytuacji w Syrii miała wpływ na interesy, które on i jego brat prowadzili w Libanie. Skarżący, zapytany o ów dowód na rozprawie, nie przedstawił jakiegokolwiek szczegółowego argumentu i ograniczył się do zakwestionowania w sposób ogólny twierdzeń zawartych w tym dowodzie.
146
Ponadto skarżący nie przedstawił – w celu wykazania, że nie utrzymuje już powiązań ze swoim bratem – argumentów, które byłyby nowe w stosunku do argumentu przedstawionego w ramach skargi i odrzuconego w pkt 105 powyżej.
147
Co się tyczy braku powiązań między skarżącym a byłym reżimem Baszara al‑Assada, skarżący podnosi, oprócz argumentów przedstawionych już w ramach skargi oraz repliki i odrzuconych w pkt 107–112 powyżej, że brak ten jest potwierdzony okolicznością, iż nowy syryjski rząd nie przyjął wobec niego sankcji.
148
Jest to jednak twierdzenie niepoparte dowodami.
149
Prawdą jest, że nazwisko skarżącego nie pojawia się w dowodach przedstawionych przez Radę i odnoszących się do zamrożenia kont bankowych, o którym to zamrożeniu zdecydował wobec wiodących przedsiębiorców nowy syryjski rząd, a mianowicie w dowodach nr 1 i 9 zawartych w dokumencie WK 4875/2025, którymi są artykuły opublikowane przez Agencję Reutera w dniach, odpowiednio, 23 stycznia i 13 lutego 2025 r., zatytułowane „Syria orders freeze of bank accounts linked to former regime” (Syria nakazuje zamrożenie kont bankowych powiązanych z byłym reżimem) oraz „Exclusive: Syria’s new leaders zero in on Assad’s business barons” (Reportaż specjalny: nowi przywódcy Syrii skupiają uwagę na baronach biznesu Assada), w dowodzie nr 11 zawartym w rzeczonym dokumencie, którym jest artykuł opublikowany na stronie internetowej serwisu Watan w dniu 13 lutego 2025 r. i zatytułowany „Syria’s New Government Investigates Assad’s Billionaire Allies in Anti-Corruption Drive” (W ramach walki z korupcją nowy syryjski rząd prowadzi dochodzenie w sprawie miliarderów sprzymierzonych z Assadem), a także w dowodzie nr 17 zawartym we wspomnianym dokumencie, którym jest artykuł opublikowany na stronie internetowej spółki konsultingowej KaramShaar w dniu 18 marca 2025 r. i zatytułowany „Tracking Regime Cronies: How to Deal with Assad’s Economic Networks” (Śledząc współpracowników reżimu: jak radzić sobie z sieciami gospodarczymi Assada).
150
Niemniej jednak sama okoliczność, że nazwisko skarżącego nie zostało wymienione, nie świadczy o tym, iż nie został on objęty środkami w postaci zamrożenia środków finansowych. Artykuły te nie zawierają bowiem pełnego wykazu osób, których owe środki dotyczą, lecz podają najwyżej kilka przykładów takich osób, wśród których wymieniono zresztą brata skarżącego.
151
Ponadto, co się tyczy okoliczności, że skarżący mieszka w Dubaju, należy wskazać, niezależnie od tego, co zostało już wskazane w pkt 112 powyżej, iż Rada przedstawiła dowody – czyli wspomniany w pkt 144 powyżej dowód nr 3 zawarty w dokumencie WK 4875/2025 oraz dowód nr 2 zawarty w dokumencie WK 4862/2025, a mianowicie artykuł ze strony internetowej medium cyfrowego Worldcrunch z dnia 14 grudnia 2024 r. i zatytułowany „From Beirut To Moscow, On the Trail Of Syria’s Fleeing Kleptocracy” (Z Bejrutu do Moskwy – na tropie uciekającej syryjskiej kleptokracji) – wykazujące, że wielu wiodących syryjskich przedsiębiorców blisko powiązanych z byłym reżimem Baszara al‑Assada, w tym skarżący i jego brat, Samer Foz, zainwestowało w nieruchomości w Dubaju.
152
W tych okolicznościach należy stwierdzić, że w dniu przyjęcia aktów utrzymujących z 2025 r. Rada wykazała w sposób wystarczający istnienie powiązania między skarżącym a jego bratem, Samerem Fozem, przejawiającego się w relacjach biznesowych.
153
Tego wniosku nie mogą podważyć pozostałe argumenty skarżącego.
154
Po pierwsze, chociaż skarżący, jak potwierdził na rozprawie, nie powołuje się na niezgodność z prawem systemu środków ograniczających podjętych w związku z sytuacją w Syrii po upadku reżimu Baszara al‑Assada, to uważa on jednak, że upadek wspomnianego reżimu sprawia, że środki ograniczające stały się zbędne w zakresie, w jakim go dotyczą. Cel określony w decyzji 2013/255 i rozporządzeniu nr 36/2012, a mianowicie upadek reżimu Baszara al‑Assada, został bowiem zdaniem skarżącego osiągnięty.
155
W tym względzie należy przypomnieć, że jak wynika z orzecznictwa, jeśli chodzi o przepisy ogólne określające zasady dla środków ograniczających, Rada dysponuje szerokim marginesem uznania w odniesieniu do okoliczności, jakie należy wziąć pod uwagę w celu przyjęcia środków ograniczających W związku z tym, że sąd Unii w szczególności nie może zastąpić oceny Rady własną oceną dowodów, faktów i okoliczności uzasadniających przyjęcie takich środków, sprawowana przez Sąd kontrola musi być ograniczona do badania zgodności z wymogami proceduralnymi i obowiązkiem uzasadnienia, prawidłowości ustaleń faktycznych oraz tego, czy nie zachodzi oczywisty błąd w ocenie lub nadużycie władzy. Ograniczona kontrola znajduje zastosowanie w szczególności do oceny względów związanych ze stosownością wydania decyzji (wyroki: z dnia 14 października 2009 r., Bank Melli Iran/Rada, T‑390/08, EU:T:2009:401, pkt 36; z dnia 27 kwietnia 2022 r., Kanyama/Rada, T‑105/21, niepublikowany, EU:T:2022:250, pkt 83).
156
Tymczasem w celu zakwestionowania utrzymania względem niego środków ograniczających po upadku reżimu Baszara al‑Assada skarżący ogranicza się do wspomnienia o upadku rzeczonego reżimu i twierdzi, że uzasadnienie przedstawione przez Radę w motywie 8 decyzji 2025/1096 ma charakter ogólny.
157
Skarżący nie przedstawił zatem jakiegokolwiek konkretnego argumentu ani dowodu, które zmierzałyby do podważenia twierdzenia Rady, odzwierciedlonego w motywie 8 decyzji 2025/1096, zgodnie z którym „[n]adal prawdopodobne jest ryzyko destabilizacji i potencjalnego ponownego wzrostu wpływów byłego reżimu, czego przykładem są sprzyjające reżimowi [Baszara] al‑Assada incydenty mające na celu osłabienie procesu przejściowego, które doprowadziły do aktów przemocy ze skutkiem śmiertelnym odnotowanych w regionie przybrzeżnym Syrii”.
158
Wręcz przeciwnie, Rada przedstawiła dowody wykazujące, po pierwsze, niestabilność syryjskiej gospodarki, której znaczna część jest jeszcze w rękach przedsiębiorców powiązanych z byłym reżimem Baszara al‑Assada, a mianowicie wspomniane w pkt 149 powyżej dowody nr 9 i 17 zawarte w dokumencie WK 4875/2025, a po drugie, zaangażowanie prominentów powiązanych z byłym reżimem Baszara al‑Assada, w tym Ramiego Makhloufa, w finansowanie aktów przemocy dokonywanych w regionie przybrzeżnym Syrii, a mianowicie dowód nr 21 zawarty w dokumencie WK 4875/2025, którym jest artykuł opublikowany przez Syria TV w dniu 12 kwietnia 2025 r., zatytułowany „Special Source: Rami Makhlouf Involved in Financing Coastal Events” (Źródło specjalne: Rami Makhlouf zaangażowany w finansowanie wydarzeń w regionach przybrzeżnych).
159
Po drugie, skarżący wskazuje, że przedstawione przez Radę uzasadnienie utrzymania środków ograniczających wobec kategorii wiodących przedsiębiorców działających w Syrii i powiązanych z byłym reżimem Baszara al‑Assada ma charakter ogólny.
160
Jednak argument ten nie ma znaczenia w ramach badania zasadności powodów dotyczących kryterium powiązania z osobą lub podmiotem objętymi środkami ograniczającymi.
161
W związku z tym w świetle ogółu powyższych rozważań należy uznać, że powód pozostawienia nazwiska skarżącego w przedmiotowych wykazach ze względu na jego powiązania z osobą objętą środkami ograniczającymi został wystarczająco wykazany, a zatem w świetle tego kryterium pozostawienie nazwiska skarżącego w przedmiotowych wykazach jest zasadne.
162
W świetle orzecznictwa przytoczonego w pkt 116 powyżej należy oddalić niniejszy zarzut oraz, tym samym, żądania stwierdzenia nieważności w zakresie, w jakim dotyczą one aktów utrzymujących z 2025 r., wobec czego skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.
[…]
Z powyższych względów
SĄD (piąta izba)
orzeka, co następuje:
1)
Skarga zostaje w części odrzucona, a w pozostałym zakresie oddalona.
2)
Amer Foz zostaje obciążony kosztami postępowania.
Svenningsen
Laitenberger
Martín y Pérez de Nanclares
Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 3 grudnia 2025 r.
Podpisy
(
*1
)	Język postępowania: angielski.
(
1
)	Poniżej zostały odtworzone jedynie te punkty wyroku, których publikację Sąd uznał za wskazaną.