62021TO0422_RES
Υπόθεση T‑422/21
Daimler AG
κατά
Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 7ης Δεκεμβρίου 2021
«Προσφυγή ακυρώσεως – Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Μη εκπροσώπηση από δικηγόρο που έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή άλλου κράτους συμβαλλομένου στη Συμφωνία ΕΟΧ – Προδήλως απαράδεκτο»
Ένδικη διαδικασία – Εισαγωγικό δικόγραφο – Τυπικά στοιχεία – Υπογραφή από δικηγόρο – Δικόγραφο προσφυγής υπογεγραμμένο από δικηγόρο χωρίς δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή κράτους συμβαλλομένου στη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο – Προσφυγή ακυρώσεως κατά αποφάσεως οργανισμού της Ένωσης εκδοθείσας μετά το τέλος της μεταβατικής περιόδου που ορίζεται στη συμφωνία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ένωση – Δικόγραφο προσφυγής υπογεγραμμένο από δικηγόρο με δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου – Προδήλως απαράδεκτο
(Συμφωνία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας, άρθρα 87, 91 §§ 1 και 2, 92 § 1, 93, 95 § 1 και 97· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρα 19, εδ. 4, και 53)
(βλ. σκέψεις 15, 17-25)
Σύνοψη
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 12 Ιουλίου 2021, η Daimler AG άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 7ης Μαΐου 2021. Η Daimler δήλωσε ότι εκπροσωπούνταν από δύο δικηγόρους με δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η συμφωνία αποχωρήσεως (
1
) προβλέπει μεταβατική περίοδο η οποία έληξε την 31η Δεκεμβρίου 2020.
Με τη διάταξή του, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή της Daimler ως προδήλως απαράδεκτη. Αποφαίνεται, για πρώτη φορά, επί του ζητήματος του παραδεκτού προσφυγής ασκηθείσας από προσφεύγουσα εκπροσωπούμενη από δικηγόρους με δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου κατά αποφάσεως τμήματος προσφυγών του EUIPO η οποία εκδόθηκε μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι μόνον ο δικηγόρος που έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή άλλου κράτους συμβαλλομένου στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο δικαιούται να εκπροσωπεί ή να επικουρεί διάδικο ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης (
2
). Συναφώς, η συμφωνία αποχωρήσεως προβλέπει διάφορες περιπτώσεις κατά τις οποίες δικηγόρος με δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον των δικαστηρίων του Ηνωμένου Βασιλείου δικαιούται να εκπροσωπεί ή να επικουρεί διάδικο ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης (
3
).
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η υπό κρίση προσφυγή δεν εμπίπτει σε καμία από τις εν λόγω περιπτώσεις που προβλέπει η συμφωνία αποχωρήσεως, οπότε οι δικηγόροι της προσφεύγουσας δεν δικαιούνταν να την εκπροσωπήσουν ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης.
Συγκεκριμένα, επισημαίνει ότι, στο μέτρο που η προσφυγή κατατέθηκε μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, η διάταξη της συμφωνίας αποχωρήσεως η οποία αφορά τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής δεν έχει εφαρμογή. Ομοίως, λαμβανομένου υπόψη ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, δεν εφαρμόζεται ούτε η διάταξη που αφορά τις αποφάσεις των θεσμικών και λοιπών οργάνων και των οργανισμών της Ένωσης οι οποίες εκδόθηκαν πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής (
4
).
Επιπροσθέτως, το Γενικό Δικαστήριο υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται, εν προκειμένω, ούτε για διαδικασία λόγω παραβάσεως κινηθείσα από την Επιτροπή (
5
), ούτε για διοικητική διαδικασία που αφορά τη συμμόρφωση του Ηνωμένου Βασιλείου ή προσώπων που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένα στο Ηνωμένο Βασίλειο με το δίκαιο της Ένωσης ή τη συμμόρφωση με το δίκαιο της Ένωσης σχετικά με τον ανταγωνισμό (
6
), ούτε για διαδικασία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης ή διαδικασία σχετική με κρατικές ενισχύσεις (
7
). Η υπόθεση δεν εμπίπτει, επίσης, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 97 της συμφωνίας αποχωρήσεως, διότι η διάταξη αυτή αφορά αποκλειστικώς την εκπροσώπηση σε διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον του EUIPO και όχι ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
(
1
)	Συμφωνία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (ΕΕ 2020, L 29, σ. 7, στο εξής: συμφωνία αποχωρήσεως).
(
2
)	Άρθρο 19, τέταρτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(
3
)	Άρθρο 91, παράγραφοι 1 και 2, της συμφωνίας αποχωρήσεως.
(
4
)	Άρθρο 91, παράγραφοι 1 και 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 95, παράγραφος 1, της συμφωνίας αποχωρήσεως.
(
5
)	Άρθρο 91, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 87 της συμφωνίας αποχωρήσεως.
(
6
)	Άρθρο 91, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 92, παράγραφος 1, της συμφωνίας αποχωρήσεως.
(
7
)	Άρθρο 91, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 93 της συμφωνίας αποχωρήσεως.