62021CC0144
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
GIOVANNI PITRUZZELLA
της 27ης Οκτωβρίου 2022 (
1
)
Υπόθεση C‑144/21
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
«Προσφυγή ακυρώσεως – Εκτελεστική απόφαση C(2020) 8797, της 18ης Δεκεμβρίου 2020, για τη μερική χορήγηση άδειας για ορισμένες χρήσεις του τριοξειδίου του χρωμίου – Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 (Κανονισμός REACH) – Άρθρο 60, παράγραφος 4 – “Κοινωνικοοικονομική” διαδικασία αδειοδότησης – Ανάλυση των κινδύνων τους οποίους η χρήση της ουσίας ενέχει για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον – Ανάλυση της απουσίας κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών»
Περιεχόμενα
I. Παρουσίαση του νομικού πλαισίου
II. Το ιστορικό της διαφοράς
III. Η προσβαλλόμενη απόφαση
IV. Αιτήματα των διαδίκων
V. Εξέταση της προσφυγής
Α. Τα επιχειρήματα των διαδίκων
1. Επί του πρώτου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, που στηρίζεται στη μη οριστική αξιολόγηση των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον
2. Επί του δευτέρου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, που αφορά τη μη απόδειξη της απουσίας κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών για τις χρήσεις 2, 4 και 5
3. Επί του τρίτου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως που αφορά εσφαλμένη χορήγηση αδείας παρά τις πλημμέλειες της αίτησης αδειοδότησης
Β. Νομική εκτίμηση
1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
2. Νομολογιακές αρχές σχετικά με την ανάλυση των απαιτήσεων του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH
3. Επί του πρώτου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, που αφορά τη μη οριστική αξιολόγηση των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον
α) Ανάλυση της προσβαλλόμενης απόφασης
β) Αξιολόγηση
4. Επί του δευτέρου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, που αφορά τη μη απόδειξη της απουσίας κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών για τις χρήσεις 2, 4 και 5
α) Η προσέγγιση που ακολούθησε η Επιτροπή στην προσβαλλομένη απόφαση
β) Επί της ανάλυσης σχετικά με την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών
γ) Επί του περιορισμού των χρήσεων με αναφορά σε βασικές λειτουργίες
5. Επί του τρίτου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως
Γ. Πρόταση επί της προσφυγής
VI. Επί του αιτήματος διατήρησης των αποτελεσμάτων της προσβαλλόμενης απόφασης
VII. Επί των δικαστικών εξόδων
VIII. Πρόταση
1.
Η υπό κρίση υπόθεση προσφέρει στο Δικαστήριο την ευκαιρία να παράσχει διευκρινίσεις σχετικά με την ανάλυση στην οποία πρέπει να προβεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο του συστήματος που ανέπτυξε ο κανονισμός REACH (
2
), σχετικά με την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων, όσον αφορά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το εν λόγω θεσμικό όργανο μπορεί να χορηγήσει άδεια για ουσία που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία, όπως εν προκειμένω το τριοξείδιο του χρωμίου.
2.
Στην υπό κρίση υπόθεση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο άσκησε προσφυγή ακυρώσεως κατά της εκτελεστικής απόφασης C(2020) 8797, της 18ης Δεκεμβρίου 2020, για τη μερική χορήγηση άδειας για ορισμένες χρήσεις του τριοξειδίου του χρωμίου δυνάμει του κανονισμού [REACH] (Chemservice GmbH κ.λπ.) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
3.
Η υπό κρίση υπόθεση είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον καθορισμό του ακριβούς περιεχομένου της ανάλυσης που πρέπει να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο, μεταξύ άλλων, της «κοινωνικοοικονομικής» διαδικασίας αδειοδότησης για τη χρήση ουσίας που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία, την οποία θεσπίζει το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH. Τα επιχειρήματα που προβάλλει το Κοινοβούλιο με το δικόγραφο της προσφυγής του επιβάλλουν, πράγματι, στο Δικαστήριο να εκτιμήσει την ανάλυση στην οποία προέβη η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση σε σχέση με αμφότερες τις προϋποθέσεις που προβλέπει η διάταξη αυτή για την αδειοδότηση της χρήσης ουσίας που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία στο πλαίσιο αυτό, ήτοι, αφενός, ότι τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων από τη χρήση της ουσίας για την υγεία του ανθρώπου ή το περιβάλλον και, αφετέρου, ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες.
I. Παρουσίαση του νομικού πλαισίου
4.
Ο κανονισμός REACH αποτελεί βασική νομοθετική πράξη η οποία διέπει τη ρύθμιση των χημικών προϊόντων στην Ένωση. Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού, σκοπός του είναι να εξασφαλισθούν ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της προαγωγής εναλλακτικών μεθόδων αξιολόγησης των κινδύνων ουσιών, καθώς και η ελεύθερη κυκλοφορία των ουσιών εντός της εσωτερικής αγοράς, με παράλληλη ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας (
3
). Αυτό το υψηλό επίπεδο προστασίας διασφαλίζεται μέσω ενός ολοκληρωμένου συστήματος ελέγχου των χημικών ουσιών που παρασκευάζονται, εισάγονται ή διατίθενται στην αγορά εντός της Ένωσης, το οποίο στηρίζεται στην καταχώριση, την αξιολόγηση και την αδειοδότηση των ουσιών αυτών, καθώς και σε ενδεχόμενους περιορισμούς της χρήσης τους (
4
).
5.
Από το άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού REACH προκύπτει, αφενός, ότι ο κανονισμός βασίζεται στην αρχή ότι αποτελεί ευθύνη των παραγωγών, των εισαγωγέων και των μεταγενέστερων χρηστών να εξασφαλίζουν ότι οι ουσίες που παρασκευάζουν, διαθέτουν στην αγορά ή χρησιμοποιούν δεν βλάπτουν την υγεία του ανθρώπου ούτε το περιβάλλον και, αφετέρου, ότι οι διατάξεις του εν λόγω κανονισμού στηρίζονται στην αρχή της προφύλαξης.
6.
Όπως τονίζεται, μεταξύ άλλων, με τις αιτιολογικές σκέψεις του 69 και 70, ο κανονισμός REACH επιτάσσει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στις ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία. Ως εκ τούτου, οι ουσίες αυτές υπόκεινται στο σύστημα αδειοδότησης που θεσπίζεται στον τίτλο VII του κανονισμού REACH. Το άρθρο 55 του κανονισμού ορίζει ότι σκοπός του εν λόγω συστήματος είναι «να εξασφαλισθεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, εξασφαλίζοντας ταυτοχρόνως ότι οι κίνδυνοι από τις ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία ελέγχονται επαρκώς και ότι οι ουσίες αυτές αντικαθίστανται προοδευτικά από κατάλληλες εναλλακτικές οικονομικώς και τεχνικώς βιώσιμες ουσίες ή τεχνολογίες».
7.
Κατά συνέπεια, όπως ορίζεται στα άρθρα 56 και 58 του κανονισμού REACH, οι ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία και περιλαμβάνονται στο παράρτημα XIV του κανονισμού δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ή να διατίθενται στην αγορά από παρασκευαστές, εισαγωγείς ή μεταγενέστερους χρήστες για χρήση μετά από συγκεκριμένη ημερομηνία, εκτός εάν η χρήση της εν λόγω ουσίας έχει αδειοδοτηθεί ή ισχύει ένας από τους άλλους όρους που καθορίζονται στον κανονισμό REACH (
5
).
8.
Οι παρασκευαστές και οι εισαγωγείς δύνανται να υποβάλλουν αιτήσεις αδειοδότησης για διάθεση ουσίας στην αγορά, για ίδια χρήση της ουσίας αυτής καθώς και για χρήση της από τους μεταγενέστερους αυτών χρήστες (
6
). Μολονότι οι εν λόγω αιτήσεις υποβάλλονται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων (στο εξής: ECHA) (
7
), ο οποίος συστάθηκε με τον εν λόγω κανονισμό προκειμένου να συμβάλει στην εφαρμογή των διατάξεών του, αρμόδια για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τις αιτήσεις αδειοδότησης είναι η Επιτροπή (
8
). Οι αποφάσεις αδειοδότησης προσδιορίζουν, μεταξύ άλλων, την ή τις καλυπτόμενες χρήσεις, την περίοδο αναθεώρησης της αδειοδότησης και τις προϋποθέσεις στις οποίες υπόκειται η αδειοδότηση (
9
).
9.
Το άρθρο 60 του κανονισμού REACH θεσπίζει δύο εναλλακτικές διαδικασίες για τη χορήγηση άδειας από την Επιτροπή για τη χρήση ουσιών που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία: αφενός, σύμφωνα με το άρθρο 60, παράγραφος 2, του κανονισμού REACH, άδεια χορηγείται όταν ο κίνδυνος που παρουσιάζει για την υγεία του ανθρώπου ή για το περιβάλλον η χρήση μιας ουσίας ελέγχεται επαρκώς (η λεγόμενη «διαδικασία επαρκούς ελέγχου»), αφετέρου, το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH προβλέπει τη λεγόμενη «κοινωνικοοικονομική διαδικασία».
10.
Συναφώς, το άρθρο 60, παράγραφοι 4, 5 και 7, του εν λόγω κανονισμού ορίζει τα εξής:
«[…]
4.   Εάν δεν μπορεί να χορηγηθεί άδεια δυνάμει της παραγράφου 2 ή για τις ουσίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3, επιτρέπεται να χορηγείται άδεια μόνον όταν καταδεικνύεται ότι τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων από τη χρήση της ουσίας για την υγεία του ανθρώπου ή το περιβάλλον και όταν δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται αφού εξετασθούν όλα τα στοιχεία που ακολουθούν και αφού ληφθούν υπόψη οι γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Αξιολόγησης Κινδύνων (Committee for Risk Assessment, στο εξής: RAC) και της Επιτροπής Κοινωνικοοικονομικής Ανάλυσης (Committee for Socio-economic Analysis, στο εξής: SEAC) που αναφέρονται στο άρθρο 64 παράγραφος 4 στοιχεία αʹ και βʹ:
α)
ο κίνδυνος από τις χρήσεις της ουσίας, περιλαμβανομένης της καταλληλότητας και αποτελεσματικότητας των προτεινόμενων μέτρων διαχείρισης του κινδύνου·
β)
τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη που προκύπτουν από τη χρήση της ουσίας και οι κοινωνικοοικονομικές συνέπειες από την άρνηση χορήγησης άδειας, όπως καταδεικνύονται από τον αιτούντα ή άλλους ενδιαφερομένους·
γ)
η ανάλυση των εναλλακτικών επιλογών που υποβάλλει ο αιτών δυνάμει του άρθρου 62 παράγραφος 4 στοιχείο εʹ, ή οιοδήποτε σχέδιο υποκατάστασης υποβάλλεται από τον αιτούντα δυνάμει του άρθρου 62 παράγραφος 4 στοιχείο στʹ, και κάθε ενδεχόμενη συμβολή τρίτων δυνάμει του άρθρου 64 παράγραφος 2·
δ)
οι διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου ή για το περιβάλλον, τυχόν εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών.
5.   Κατά την εκτίμηση του κατά πόσον υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες, λαμβάνονται υπόψη από την Επιτροπή όλες οι σχετικές πτυχές, μεταξύ άλλων:
α)
εάν η μετάβαση σε εναλλακτικές επιλογές θα οδηγήσει σε μείωση των συνολικών κινδύνων για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον, λαμβάνοντας υπόψη την καταλληλότητα και αποτελεσματικότητα των μέτρων διαχείρισης κινδύνου·
β)
η τεχνική και οικονομική σκοπιμότητα των εναλλακτικών επιλογών για τον αιτούντα.
[…]
7.   Άδεια χορηγείται μόνον εφόσον η αίτηση υποβάλλεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 62».
11.
Το άρθρο 62 του κανονισμού REACH, με τίτλο «Αιτήσεις αδειοδότησης», ορίζει στην παράγραφο 4, στοιχεία δʹ και εʹ, τα εξής:
«Η αίτηση αδειοδότησης περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:
[…]
δ)
έκθεση χημικής ασφάλειας σύμφωνα με το παράρτημα Ι, εφόσον δεν έχει υποβληθεί στο πλαίσιο της καταχώρισης, η οποία καλύπτει τους κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου ή/και το περιβάλλον από τη χρήση της ουσίας, λόγω των εγγενών ιδιοτήτων της ουσίας ή των ουσιών που προσδιορίζονται στο παράρτημα XIV·
ε)
ανάλυση των εναλλακτικών επιλογών που εξετάζει τους κινδύνους τους και την τεχνική και οικονομική σκοπιμότητα της υποκατάστασης και περιλαμβάνει, εφόσον ενδείκνυται, πληροφορίες σχετικά με οιεσδήποτε σχετικές δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης από τον αιτούντα· […]».
12.
Η Επιτροπή λαμβάνει την απόφαση σχετικά με την αίτηση αδειοδότησης σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 64 του κανονισμού REACH. Ειδικότερα, η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει, σύμφωνα με το άρθρο 64, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού, δημόσια διαβούλευση, η οποία παρέχει σε τρίτους τη δυνατότητα υποβολής πληροφοριών σχετικά με εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες. Κατά το άρθρο 64, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού REACH, η RAC και η SEAC, φορείς που λειτουργούν στο πλαίσιο του ECHA και στους οποίους έχουν ανατεθεί διάφορα καθήκοντα (
10
), οφείλουν να γνωμοδοτούν επί των βασικών πτυχών της αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 64, παράγραφος 8, του κανονισμού REACH, η Επιτροπή εκπονεί σχέδιο απόφασης εντός τριών μηνών από την παραλαβή των γνωμοδοτήσεων αυτών και η τελική απόφαση λαμβάνεται σύμφωνα με διαδικασία κανονιστικής επιτροπής (
11
).
II. Το ιστορικό της διαφοράς
13.
Το τριοξείδιο του χρωμίου είναι ουσία που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία κατά την έννοια του κανονισμού REACH. Η ουσία αυτή απαριθμείται στο παράρτημα XIV του κανονισμού. Οι χρήσεις της υπόκεινται σε υποχρέωση αδειοδότησης (
12
).
14.
Το 2015, η Lanxess Deutschland GmbH και άλλοι φορείς εκμετάλλευσης (στο εξής: αιτούντες) υπέβαλαν αίτηση αδειοδότησης για έξι κατηγορίες χρήσεων του τριοξειδίου του χρωμίου.
15.
Οι έξι κατηγορίες χρήσης για τις οποίες ζητήθηκε η χορήγηση άδειας είναι οι εξής: χρήσεις του τριοξειδίου του χρωμίου στην τυποποίηση μειγμάτων («χρήση 1»)· χρήσεις στη λειτουργική επιχρωμίωση («χρήση 2»)· χρήσεις στη λειτουργική επιχρωμίωση με διακοσμητικό χαρακτήρα («χρήση 3»)· χρήσεις στην επιφανειακή επεξεργασία για εφαρμογές στην αεροναυτική και την αεροδιαστημική βιομηχανία (οι οποίες δεν σχετίζονται με τη λειτουργική επιχρωμίωση ή τη λειτουργική επιχρωμίωση με διακοσμητικό χαρακτήρα) («χρήση 4»)· χρήσεις στην επιφανειακή επεξεργασία (εκτός από την παθητικοποίηση επικασσιτερωμένου χάλυβα/την ηλεκτρολυτική επικασσιτέρωση – ETP)] για χρήση στους τομείς της αρχιτεκτονικής, της αυτοκινητοβιομηχανίας, της μεταλλουργίας και του φινιρίσματος, καθώς και της γενικής μηχανικής (που δεν σχετίζονται με τη λειτουργική επιχρωμίωση ή τη λειτουργική επιχρωμίωση με διακοσμητικό χαρακτήρα) («χρήση 5»), και χρήσεις στην παθητικοποίηση επικασσιτερωμένου χάλυβα (ETP) («χρήση 6»).
16.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2016, η Επιτροπή έλαβε τις γνώμες που εκπόνησαν η RAC και η SEAC σχετικά με την αίτηση.
17.
Στις 27 Μαρτίου 2019, το Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο αντιτάχθηκε σε ένα πρώτο σχέδιο απόφασης. Κατ’ ουσίαν, οι αντιρρήσεις που προέβαλε το Κοινοβούλιο στηρίζονταν στο γεγονός ότι οι πληροφορίες που παρείχαν οι αιτούντες παρουσίαζαν σοβαρές ελλείψεις και ότι, ως εκ τούτου, η τήρηση των προϋποθέσεων αδειοδότησης, ιδίως η διαθεσιμότητα ή όχι ασφαλέστερων εναλλακτικών λύσεων, δεν μπορούσε να εκτιμηθεί προσηκόντως. Κατά το Κοινοβούλιο, τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο διότι η περιγραφή των σχεδιαζόμενων χρήσεων της επίμαχης ουσίας ήταν τόσο γενική ώστε να οδηγεί σε εξαιρετικά ευρύ πεδίο εφαρμογής της άδειας. Συναφώς, το Κοινοβούλιο έκρινε επίσης ότι η προσέγγιση της Επιτροπής, η οποία συνίσταται στην κάλυψη των κενών της αίτησης με υποχρέωση των αιτούντων να προσκομίσουν τα στοιχεία που έλειπαν από την έκθεση έρευνας, δεν ήταν σύμφωνη με τη νομολογία των δικαστηρίων της Ένωσης (
13
).
18.
Μετά το ψήφισμα αυτό, η Επιτροπή απέκλεισε από το πεδίο εφαρμογής του σχεδίου αποφάσεώς της την κατηγορία 3 (λειτουργική επιχρωμίωση με διακοσμητικό χαρακτήρα). Κατά τα λοιπά, ωστόσο, η Επιτροπή ενέμεινε στην αρχική της προσέγγιση όσον αφορά τη χορήγηση της άδειας υπό ορισμένους όρους και περιορισμούς και εξέδωσε, στις 18 Δεκεμβρίου 2020, την προσβαλλόμενη απόφαση.
III. Η προσβαλλόμενη απόφαση
19.
Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή επισήμανε κατ’ αρχάς ότι άδεια για το τριοξείδιο του χρωμίου μπορούσε να χορηγηθεί μόνο βάσει του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH (
14
).
20.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ανέλυσε κατά πρώτον, στις αιτιολογικές σκέψεις 9 έως 15, την πρώτη από τις δύο απαιτήσεις που προβλέπει η διάταξη αυτή, ήτοι ότι τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων από τη χρήση της ουσίας για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
21.
Στην αιτιολογική σκέψη 9 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή επισήμανε ότι «[σ]τις γνώμες της σχετικά με τις χρήσεις 1, 2, 4 και 5, η RAC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα διαχείρισης κινδύνου και οι συνθήκες λειτουργίας, όπως περιγράφονται στην αίτηση, δεν είναι κατάλληλα και αποτελεσματικά για τον περιορισμό των κινδύνων για τους εργαζομένους».
22.
Ειδικότερα, στην αιτιολογική σκέψη 10 της απόφασης αυτής, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι όσον αφορά «τις χρήσεις 1, 2, 4 και 5, η RAC κατέληξε περαιτέρω στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν σημαντικές αβεβαιότητες όσον αφορά την έκθεση των εργαζομένων λόγω της περιορισμένης διαθεσιμότητας δεδομένων της μετρούμενης έκθεσης. Η RAC κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι η επικρατούσα έλλειψη πληροφοριών σχετικά με το ευρύτερο πλαίσιο κατέστησε δύσκολη τη σύνδεση μεταξύ των συνθηκών λειτουργίας και των μέτρων διαχείρισης κινδύνου που περιγράφονται στην αίτηση και των δηλωθέντων επιπέδων έκθεσης για συγκεκριμένες εργασίες και εγκαταστάσεις, εμποδίζοντας με τον τρόπο αυτό την περαιτέρω αξιολόγηση της RAC. Οι εν λόγω αβεβαιότητες αφορούν την αξιοπιστία και την αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων έκθεσης και τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται με τα ειδικά μέτρα διαχείρισης κινδύνου που εφαρμόζονται, ιδίως για τη χρήση 4, όπου, εκτός από την εμβάπτιση σε λουτρό, διάφορες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένου του ψεκασμού, της έλασης, του βουρτσίσματος και της κατεργασίας, καλύπτονται από την αίτηση και οι αιτούντες δεν ήταν σε θέση να αξιολογήσουν πλήρως τη συνδυασμένη έκθεση που σχετίζεται με όλες αυτές τις εργασίες. Ωστόσο, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι εν λόγω αβεβαιότητες δεν εμπόδισαν τη SEAC να αναλύσει περαιτέρω την αίτηση».
23.
Στην αιτιολογική σκέψη 11 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι όσον αφορά «τις χρήσεις 1, 2, 4 και 5, η RAC κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν επίσης αβεβαιότητες κατά την αξιολόγηση της έκθεσης του γενικού πληθυσμού στην ουσία, μέσω του περιβάλλοντος, σε τοπική κλίμακα, ιδίως όσον αφορά την εκπομπή χρωμίου (VI) μέσω των λυμάτων. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όσον αφορά την έκθεση από το στόμα μέσω του πόσιμου νερού. Η RAC έκρινε, ωστόσο, ότι η αξιολόγηση των κινδύνων για τον γενικό πληθυσμό μέσω του περιβάλλοντος είναι επαρκής για περαιτέρω ανάλυση από τη SEAC, επισημαίνοντας ότι η προσέγγιση των αιτούντων βασίζεται σε υποθέσεις που ενδέχεται να υπερεκτιμούν τους κινδύνους για τον γενικό πληθυσμό».
24.
Στην αιτιολογική σκέψη 12 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή έκρινε ότι «[σ]τις γνώμες της σχετικά με τις χρήσεις 1, 2, 4 και 5, λόγω των αβεβαιοτήτων της αξιολόγησης των κινδύνων για τους εργαζομένους και για τον γενικό πληθυσμό μέσω του περιβάλλοντος, η RAC συνέστησε την επιβολή πρόσθετων όρων και ρυθμίσεων παρακολούθησης. Η Επιτροπή, αφού εξέτασε την εκτίμηση της RAC, συμφωνεί με το συμπέρασμα αυτό».
25.
Στην αιτιολογική σκέψη 15 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή διαπίστωσε επίσης ότι «[σ]τις γνώμες της όσον αφορά τις χρήσεις 1, 2, 4, 5 και 6 του τριοξειδίου του χρωμίου, όπως περιγράφονται στην αίτηση, η SEAC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα συνολικά κοινωνικοοικονομικά οφέλη που προκύπτουν από καθεμία από τις εν λόγω χρήσεις υπερτερούν των κινδύνων που οι εν λόγω χρήσεις ενέχουν για την ανθρώπινη υγεία».
26.
Κατά δεύτερον, στις αιτιολογικές σκέψεις 16 έως 24 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή ανέλυσε τη δεύτερη από τις απαιτήσεις του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH για τη χορήγηση άδειας, ήτοι την απουσία κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών.
27.
Όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5, η Επιτροπή επισήμανε, στην αιτιολογική σκέψη 18 της εν λόγω απόφασης, ότι «[σ]τις γνώμες της σχετικά με τις χρήσεις 2, 4 και 5, η SEAC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες. Ωστόσο, λόγω του ευρύτατου πεδίου των ζητούμενων με την αίτηση χρήσεων, η SEAC δεν μπορούσε να αποκλείσει πιθανή αβεβαιότητα όσον αφορά την τεχνική σκοπιμότητα εναλλακτικών λύσεων για περιορισμένο αριθμό ειδικών εφαρμογών που καλύπτονται από την περιγραφή των εν λόγω χρήσεων. Η Επιτροπή συμφωνεί με το συμπέρασμα της SEAC».
28.
Κατόπιν αυτού, στην αιτιολογική σκέψη 19 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή έκρινε ότι «[γ]ια να εξασφαλιστεί ότι η άδεια καλύπτει μόνο τις χρήσεις για τις οποίες δεν υπάρχουν διαθέσιμες κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί περαιτέρω η περιγραφή των χρήσεων 2, 4 και 5, ευθυγραμμίζοντάς την με τα συμπεράσματα της ανάλυσης των εναλλακτικών λύσεων, όπως παρουσιάζονται με την αίτηση και όπως αξιολογήθηκαν από τη SEAC. Η Επιτροπή εκτιμά ότι οι αιτούντες ανταποκρίθηκαν στο βάρος αποδείξεως της ελλείψεως κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5, μόνον όσον αφορά το περιορισμένο εύρος των χρήσεων».
29.
Στην αιτιολογική σκέψη 20 της εν λόγω απόφασης, η Επιτροπή προσέθεσε ότι, «[ω]ς εκ τούτου, η περιγραφή των χρήσεων 2, 4 και 5 θα πρέπει να διευκρινιστεί περαιτέρω με αναφορά σε χρήσεις όπου οποιαδήποτε από τις […] βασικές λειτουργίες είναι απαραίτητη για τη σχεδιαζόμενη χρήση» και απαρίθμησε ορισμένες βασικές λειτουργίες για τις χρήσεις 2, 4 και 5 (
15
).
30.
Βάσει της συλλογιστικής αυτής, η Επιτροπή συμπέρανε, στην αιτιολογική σκέψη 22 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι, αφού εξέτασε την αξιολόγηση της SEAC και λαμβάνοντας υπόψη τις ανωτέρω εκτιμήσεις, συμφωνούσε με το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες για τις χρήσεις 2, 4 και 5.
31.
Στην αιτιολογική σκέψη 26 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή δήλωσε ότι «βάσισε την αξιολόγησή της σε όλα τα σχετικά επιστημονικά στοιχεία που είναι διαθέσιμα επί του παρόντος, όπως αξιολογήθηκαν από τη RAC, και βάσισε τα συμπεράσματά της στην ύπαρξη επαρκών αποδεικτικών στοιχείων που της επιτρέπουν να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό». Η Επιτροπή έκρινε, ωστόσο, ότι πρόσθετα επιστημονικά δεδομένα θα της επέτρεπαν να διενεργήσει την αξιολόγησή της σε πιο αξιόπιστη ή ευρύτερη αποδεικτική βάση στο μέλλον και ότι, ως εκ τούτου, ήταν σκόπιμο να απαιτηθεί η προσκόμιση πρόσθετων πληροφοριών σχετικά με την έκθεση και τις εκπομπές.
32.
Στην αιτιολογική σκέψη 27 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή επισήμανε ότι, επιπλέον, για να διευκολυνθεί η επιβολή της εν λόγω απόφασης, όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5, ήταν αναγκαίο να απαιτηθεί από τους μεταγενέστερους χρήστες των κατόχων άδειας να συμπεριλάβουν στην κοινοποίηση που αποστέλλεται στον ECHA σύμφωνα με το άρθρο 66, παράγραφος 1, του κανονισμού REACH (
16
), επεξήγηση των βασικών λειτουργιών που απαριθμούνται στην προσβαλλόμενη απόφαση, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη χρήση τους, συμπεριλαμβανομένης αιτιολόγησης των λόγων για τους οποίους είναι αναγκαίες για τη χρήση αυτή.
33.
Με βάση τις ανωτέρω εκτιμήσεις, η Επιτροπή, με το άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλόμενης απόφασης, χορήγησε άδεια στους αιτούντες για τη χρήση 6, για τις χρήσεις 2, 4 και 5, μόνον όταν μια από τις εκεί αναφερόμενες βασικές λειτουργίες είναι απαραίτητη για τη χρήση, καθώς και για τη χρήση 1, σχετικά με την τυποποίηση μειγμάτων για τις χρήσεις 2, 4, 5 και 6, όπως αυτές εγκρίθηκαν.
34.
Περαιτέρω, από το άρθρο 1, παράγραφοι 2 έως 4, της απόφασης αυτής προκύπτει ότι, αντιθέτως, δεν χορηγείται άδεια για τη χρήση τριοξειδίου του χρωμίου όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5 όταν καμία από τις εκεί αναφερόμενες βασικές λειτουργίες δεν είναι απαραίτητη για τη χρήση.
35.
Κατά το άρθρο 2, παράγραφοι 2 και 3, της προσβαλλόμενης απόφασης:
«2.   Οι κάτοχοι της άδειας αναπτύσσουν ειδικά σενάρια έκθεσης για αντιπροσωπευτικές διεργασίες, λειτουργίες και επιμέρους εργασίες (συμπεριλαμβανομένων των αυτόματων έναντι χειροκίνητων συστημάτων και των ανοικτών έναντι κλειστών συστημάτων και των συνδυασμών τους), περιγράφοντας μέτρα διαχείρισης κινδύνου και συνθήκες λειτουργίας για τον έλεγχο της έκθεσης των εργαζομένων στο χρώμιο (VI) και των εκπομπών του στο περιβάλλον, αντιπροσωπευτικών για όλες τις εγκαταστάσεις όπου πραγματοποιούνται οι εγκεκριμένες χρήσεις, για καθένα από τα συγκεκριμένα σενάρια. Τα σενάρια έκθεσης περιέχουν πληροφορίες σχετικά με τα επίπεδα έκθεσης που προκύπτουν από την εφαρμογή των εν λόγω μέτρων διαχείρισης κινδύνου και των συνθηκών λειτουργίας. Οι κάτοχοι της άδειας επιλέγουν τα μέτρα διαχείρισης κινδύνου που περιγράφονται στα ειδικά σενάρια έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2004/37/ΕΚ. Οι κάτοχοι της άδειας τεκμηριώνουν και αιτιολογούν την επιλογή των μέτρων διαχείρισης κινδύνου και θέτουν, κατόπιν αιτήματος, τα σχετικά έγγραφα στη διάθεση των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται εγκεκριμένη χρήση.
3.   Οι κάτοχοι της άδειας θέτουν τα ειδικά σενάρια έκθεσης στη διάθεση των μεταγενέστερων χρηστών στους οποίους εφαρμόζεται η παρούσα απόφαση […], σε επικαιροποιημένο δελτίο δεδομένων ασφαλείας, το αργότερο στις 18 Μαρτίου 2021. Οι κάτοχοι της άδειας και οι μεταγενέστεροι χρήστες εφαρμόζουν τα μέτρα διαχείρισης κινδύνου και τις συνθήκες λειτουργίας που περιλαμβάνονται στα συγκεκριμένα σενάρια έκθεσης χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση».
36.
Το άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης ορίζει ότι, όσον αφορά την άδεια για τις χρήσεις 2, 4 και 5, οι μεταγενέστεροι χρήστες περιλαμβάνουν στην κοινοποίηση προς τον ECHA, σύμφωνα με το άρθρο 66, παράγραφος 1, του κανονισμού REACH, επεξήγηση των βασικών λειτουργιών του τριοξειδίου του χρωμίου που απαριθμούνται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη χρησιμοποίησή τους, συμπεριλαμβανομένης αιτιολόγησης του λόγου για τον οποίο οι εν λόγω βασικές λειτουργίες είναι απαραίτητες για τη χρήση αυτή.
IV. Αιτήματα των διαδίκων
37.
Το Κοινοβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 5, και τα άρθρα 2, 3, 4, 5, 7, 9 και 10 της προσβαλλόμενης απόφασης, καθόσον αφορούν τις άδειες για τις χρήσεις 2, 4 και 5 και τη χρήση 1, σχετικά με την τυποποίηση μειγμάτων για τις χρήσεις 2, 4 και 5· επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της· να καταδικάσει την Επιτροπή και τον ECHA στα δικαστικά έξοδα.
38.
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο, κατά κύριο λόγο, να απορρίψει το αίτημα του Κοινοβουλίου περί εν μέρει ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης· επικουρικώς, να απορρίψει το αίτημα του Κοινοβουλίου περί ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης στο σύνολό της· σε περίπτωση ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης, να διατηρήσει σε ισχύ τα αποτελέσματά της· να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.
39.
Ο ECHA, η παρέμβαση του οποίου στην υπό κρίση υπόθεση έγινε δεκτή με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 17ης Σεπτεμβρίου 2021, κατέθεσε υπόμνημα παρεμβάσεως υπέρ της Επιτροπής.
V. Εξέταση της προσφυγής
Α.
Τα επιχειρήματα των διαδίκων
40.
Προς στήριξη της προσφυγής του, το Κοινοβούλιο προβάλλει έναν μόνο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 60, παράγραφοι 4 και 7, του κανονισμού REACH. Ο μοναδικός αυτός λόγος διαιρείται σε τρία σκέλη.
1. Επί του πρώτου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, που στηρίζεται στη μη οριστική αξιολόγηση των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον
41.
Με το πρώτο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, το Κοινοβούλιο προσάπτει στην Επιτροπή ότι παρέβη το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH χορηγώντας άδεια για τις χρήσεις 2, 4 και 5 και για τη χρήση 1, σχετικά με την τυποποίηση μειγμάτων για τις χρήσεις 2, 4, 5, του τριοξειδίου του χρωμίου χωρίς να έχει καταλήξει σε οριστική αξιολόγηση του κινδύνου που οι χρήσεις αυτές ενέχουν για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Η παράλειψη αυτή κατέστησε κατ’ ανάγκην πλημμελή την αξιολόγηση που σκοπό έχει να επαληθευθεί ότι «τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων από τη χρήση της ουσίας για την υγεία του ανθρώπου ή το περιβάλλον» που προβλέπει η διάταξη αυτή.
42.
Από τις αιτιολογικές σκέψεις 10 έως 12 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ρητώς ότι, όσον αφορά τις χρήσεις 1, 2, 4 και 5, υπήρχαν σημαντικές αβεβαιότητες ως προς την αξιολόγηση των κινδύνων για τους εργαζομένους και τον πληθυσμό εν γένει μέσω του περιβάλλοντος και ότι, λόγω των αβεβαιοτήτων αυτών, η RAC είχε συστήσει την επιβολή πρόσθετων όρων και ρυθμίσεων παρακολούθησης. Ειδικότερα, από την αιτιολογική σκέψη 10 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι οι αβεβαιότητες αυτές ήταν ιδιαιτέρως σοβαρές όσον αφορά την έκθεση των εργαζομένων στην επίμαχη ουσία, γεγονός που εμπόδιζε οποιαδήποτε σοβαρή αξιολόγηση του κινδύνου αυτού. Από τις γνώμες της επιτροπής αυτής προκύπτει ότι, για κάθε χρήση για την οποία ζητήθηκε η άδεια, οι πληροφορίες που παρείχαν οι αιτούντες προκειμένου να καταστεί δυνατή η αξιολόγηση των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον ήταν τόσο ελλιπείς και τόσο ελάχιστα αντιπροσωπευτικές ώστε η εν λόγω επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν σημαντικές αβεβαιότητες ως προς το περιεχόμενο και το επίπεδο των κινδύνων αυτών.
43.
Κατά το Κοινοβούλιο, τα δεδομένα σχετικά με την έκθεση που προσκόμισαν εν προκειμένω οι αιτούντες δεν είναι αντιπροσωπευτικά και δεν συνάδουν με το άρθρο 62, παράγραφος 4, στοιχείο δʹ, και το σημείο 5.2.4 του παραρτήματος I του κανονισμού REACH. Ενώ είναι αληθές ότι η RAC διαπίστωσε ότι η μεθοδολογία που χρησιμοποίησαν οι αιτούντες μπορούσε να εξηγήσει το χαμηλό επίπεδο αντιπροσωπευτικότητας των στοιχείων (τα οποία αντιπροσώπευαν λιγότερο από το 3 % των εμπλεκομένων επιχειρήσεων), η εν λόγω επιτροπή δεν την αποδέχθηκε ρητώς ούτε την αιτιολόγησε με τις γνώμες της.
44.
Το Κοινοβούλιο προσθέτει ότι, αν η αίτηση δεν είχε υπερβολικά ευρύ πεδίο εφαρμογής, θα ήταν δυνατόν να παρασχεθούν καταμετρημένα δεδομένα έκθεσης (ή, τουλάχιστον, αντιπροσωπευτικά δεδομένα μοντελοποίησης), καθώς και κατάλληλη περιγραφή των συνθηκών εκμετάλλευσης και των μέτρων διαχείρισης κινδύνου για όλες τις χρήσεις που καλύπτονται από την αίτηση, όπως απαιτούν το άρθρο 62, παράγραφος 4, στοιχείο δʹ, και το σημείο 5.2.4 του παραρτήματος I του κανονισμού REACH. Το Κοινοβούλιο εκτιμά, εν συνεχεία, ότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, τους λόγους για τους οποίους κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, παρά την έλλειψη αντιπροσωπευτικότητας των δεδομένων και των σοβαρών αβεβαιοτήτων που εντοπίστηκαν, οι αιτούντες ανταποκρίθηκαν στο βάρος αποδείξεως που έφεραν, περιοριζόμενη στην επισήμανση ότι οι αβεβαιότητες αυτές δεν εμπόδισαν τη SEAC να συνεχίσει την ανάλυση της αίτησης.
45.
Ακριβώς για να αρθούν οι προαναφερθείσες ελλείψεις, το άρθρο 2 παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης εξάρτησε τη χορήγηση άδειας από την προσκόμιση, στην έκθεση επανεξέτασης, βασικών δεδομένων (όπως τα σενάρια έκθεσης και τα σχετικά μέτρα διαχείρισης κινδύνου) που έλειπαν από την εν λόγω αξιολόγηση κινδύνου. Επομένως, από την ίδια την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, πρώτον, ότι, κατά τον χρόνο χορήγησης της άδειας, η Επιτροπή δεν είχε στη διάθεσή της σημαντικό αριθμό πληροφοριών, τις οποίες οι αιτούντες θα έπρεπε να είχαν παράσχει βάσει του άρθρου 62, παράγραφος 4, στοιχείο δʹ, του κανονισμού REACH και τις οποίες όφειλε να έχει στη διάθεσή της για να προβεί στην αξιολόγησή της βάσει του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού και, δεύτερον, ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 2, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης είχαν σκοπό να καλύψουν τις ελλείψεις αυτές της αίτησης αδειοδότησης και της αξιολόγησης που πραγματοποιήθηκε βάσει της αίτησης αυτής. Επιπλέον, η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη κατά την ερμηνεία των άρθρων 56 και 66 του κανονισμού REACH, καθόσον παρουσίασε τις εν λόγω διατάξεις ως εάν να επέτρεπαν την παροχή κρίσιμων πληροφοριών για την αρχική άδεια μόνον από μεταγενέστερους χρήστες μετά τη χορήγηση της άδειας.
46.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή δεν μπορούσε να διαπιστώσει κατά τρόπο αξιόπιστο και πειστικό ότι «τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων από τη χρήση της ουσίας για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον», όπως απαιτεί το άρθρο 60, παράγραφος 4. Άδεια δεν μπορεί να χορηγηθεί, ωστόσο, εάν η Επιτροπή δεν έχει επαληθεύσει με πειστικό τρόπο ότι πληρούται η προϋπόθεση αυτή και ότι οι ελλείψεις μιας αίτησης αδειοδότησης δεν μπορούν να καλυφθούν με την επιβολή όρων στην απόφαση αδειοδότησης.
47.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν παρέβη την υποχρέωσή της να προβεί σε οριστική αξιολόγηση των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, όπως απαιτεί το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH.
48.
Εξ ορισμού, οποιαδήποτε επιστημονική αξιολόγηση οδηγεί σε αβεβαιότητες. Η ύπαρξη αβεβαιοτήτων ουδόλως καθιστά πλημμελή την επιστημονική αξιολόγηση. Επομένως, δεν εναπόκειται στην Επιτροπή να άρει οποιαδήποτε αβεβαιότητα ούτε να επιμείνει ώστε ο αιτών την αδειοδότηση να αποδείξει ότι δεν υπάρχουν αβεβαιότητες.
49.
Παρά τις αβεβαιότητες στις οποίες αναφέρεται το Κοινοβούλιο, όπως αυτές επισημάνθηκαν στη γνώμη της RAC και αναγνωρίστηκαν με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή εκτιμά ότι οι αιτούντες ανταποκρίθηκαν στο βάρος αποδείξεως που φέρουν. Διατείνεται ότι, σε αυτή τη βάση, ήταν σε θέση να εκτιμήσει ότι τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη υπερτερούσαν των κινδύνων για την υγεία του ανθρώπου ή για το περιβάλλον. Η αξιολόγηση αυτή δεν αποσκοπεί στην κατάλληλη διαχείριση του κινδύνου σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση χρήσης της ουσίας, αλλά θα πρέπει να επιτρέπει την κατάλληλη στάθμιση των κινδύνων και των οφελών.
50.
Οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν με την έκθεση χημικής ασφάλειας αρκούσαν για τη δέουσα αξιολόγηση του κινδύνου από τη RAC και για να δοθεί η δυνατότητα στη SEAC να καταλήξει σε συμπέρασμα σχετικά με την αξιολόγηση του οφέλους προς τους κινδύνους, παρέχοντας εν τέλει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να εξακριβώσει ότι επληρούτο η προϋπόθεση ότι τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων που ενέχει η χρήση της ουσίας για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον. Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί ότι υπήρχαν αβεβαιότητες, αλλά ισχυρίζεται ότι, σύμφωνα με εκτίμηση επιστημονικών εμπειρογνωμόνων, οι αβεβαιότητες αυτές δεν ήταν ικανές να εμποδίσουν το συμπέρασμα ότι πληρούται η πρώτη προϋπόθεση.
51.
Όσον αφορά, ειδικότερα, την αβεβαιότητα σχετικά με την έκθεση των εργαζομένων, η Επιτροπή εξηγεί, πρώτον, τους λόγους για τους οποίους, παρά τον περιορισμένο αριθμό των καταμετρημένων δεδομένων έκθεσης που περιέχονται στην έκθεση χημικής ασφάλειας, η RAC έκρινε ότι τα δεδομένα που παρασχέθηκαν ήταν επαρκή για τη διενέργεια της αξιολόγησης και για να μπορέσει η SEAC να σταθμίσει τα οφέλη έναντι των κινδύνων.
52.
Κατ’ αρχάς, όσον αφορά τη χρήση 1, για τη συμπληρωματική αξιολόγηση της SEAC, η RAC πρότεινε να χρησιμοποιηθεί το ανώτατο συνολικό επίπεδο έκθεσης κατά την εκτίμηση των αιτούντων, ήτοι 0,5 μg/m3. Όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5, λόγω του ευρέος φάσματος δυνητικών μεταγενέστερων χρηστών που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την αίτηση και την επακόλουθη αδειοδότηση (όσον αφορά τη χρήση 2, οι αιτούντες γνωστοποίησαν έως και 1590 εγκαταστάσεις σε διάφορα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης), η RAC ζήτησε διευκρινίσεις από τους αιτούντες. Κατόπιν των διευκρινίσεων αυτών, η RAC αναγνώρισε ότι ο περιορισμένος αριθμός δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν οφειλόταν, μεταξύ άλλων, στη μέθοδο που εφαρμόστηκε (με έμφαση στα δεδομένα που προέρχονταν από παρακολούθηση προσωπικού χαρακτήρα και όχι στη χρησιμοποίηση στατικών δεδομένων παρακολούθησης), η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη χρήση μόνο ορισμένων από τα διαθέσιμα σύνολα δεδομένων.
53.
Επιπλέον, η RAC επισήμανε ότι πολλά δεδομένα σχετικά με την έκθεση που ήταν διαθέσιμα σε πρόσφατες, μεταξύ άλλων και ανεξάρτητες, μελέτες τις οποίες προσκόμισαν οι αιτούντες προσέδιδαν αξιοπιστία στην αξιολόγηση της έκθεσης (για τις χρήσεις 2, 4 και 5), για δε τη χρήση 1 υπέδειξε στη SEAC να ακολουθήσει την προσέγγιση χειρότερης περίπτωσης («worst case approach»). Τέλος, οι αιτούντες εκπόνησαν μοντέλα δεδομένων για όλες τις χρήσεις, τα οποία η RAC θεώρησε ικανά να επιβεβαιώσουν τα καταμετρημένα δεδομένα.
54.
Δεύτερον, δεν μπορούσε να αναμένεται από τους αιτούντες –και θα ήταν δυσανάλογο– να παράσχουν καταμετρημένα δεδομένα έκθεσης που να καλύπτουν περισσότερους από 1500 μεταγενέστερους χρήστες, δεδομένου ότι οι χρήστες αυτοί ενδέχεται να μην ήταν όλοι γνωστοί κατά τον χρόνο χορήγησης της άδειας.
55.
Τρίτον, το γεγονός ότι οι σχετικές τιμές έκθεσης των 2 μg/m3 (για τις κατηγορίες χρήσης 2, 4 και 5) και των 0,5 μg/m3 (για την κατηγορία χρήσης 1) αντιπροσωπεύουν, αντιστοίχως, το ένα πέμπτο και το ένα εικοστό των υποχρεωτικών τιμών επαγγελματικής έκθεσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τις ενώσεις χρωμίου (VI) που εφαρμόζονται επί του παρόντος δυνάμει της ισχύουσας νομοθεσίας αποδεικνύει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συμβάλλει στη μείωση της έκθεσης, βελτιώνοντας την προστασία των εργαζομένων και, ως εκ τούτου, συνάδει με τους σκοπούς του κανονισμού.
56.
Τέταρτον, η RAC συνέστησε την επιβολή πρόσθετων όρων και ρυθμίσεων παρακολούθησης, οι οποίες επαναλαμβάνονται στην προσβαλλόμενη απόφαση και αποσκοπούν στην περαιτέρω μείωση της έκθεσης στον χώρο εργασίας.
57.
Όσον αφορά την προβαλλόμενη μη εκπλήρωση από τους αιτούντες του βάρους αποδείξεως που φέρουν, η Επιτροπή επισημαίνει ότι ο κανονισμός REACH ουδόλως προβλέπει βαθμό απόδειξης για τους αιτούντες, όπως «πέραν πάσης εύλογης αμφιβολίας» ή «απουσία αβεβαιότητας». Αντιθέτως, επαρκή αντικειμενικά στοιχεία θα πρέπει να επιτρέπουν την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων από εμπειρογνώμονες βάσει αξιόπιστων και βάσιμων πληροφοριών.
58.
Κατά την Επιτροπή, το Κοινοβούλιο δεν θεωρεί ότι η επιστημονική αξιολόγηση προκειμένου να διαπιστωθεί αν πληρούται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH διενεργείται επίσης από τη SEAC. Στις γνωμοδοτήσεις της, η SEAC διενήργησε αξιολόγηση κινδύνων έναντι οφελών, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους τα δεδομένα που αξιολογήθηκαν από τη RAC ήταν επαρκή και κατέληξε σε σχετικό συμπέρασμα. Ειδικότερα, η SEAC, λαμβάνοντας υπόψη τις αβεβαιότητες που εντόπισε η RAC και προκειμένου να επαληθεύσει την αξιοπιστία της αξιολόγησης κινδύνων έναντι οφελών, στηρίχθηκε σε ένα πρόσθετο συντηρητικό σενάριο («worst case scenario»), βάσει του οποίου συμπέρανε ότι δεν είχε αμφιβολίες που θα οδηγούσαν σε μεταβολή του βασίμου του συμπεράσματος των αιτούντων ότι τα συνολικά οφέλη από τη συνέχιση της χρήσης του τριοξειδίου του χρωμίου υπερτερούσαν των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία. Η Επιτροπή εξέτασε ενδελεχώς τις γνώμες της RAC και της SEAC και τις έκρινε πλήρεις, συνεκτικές και λυσιτελείς.
59.
Αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει το Κοινοβούλιο, οι απαιτήσεις παρακολούθησης που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης δεν αποσκοπούν στην κάλυψη ελλείψεων της αίτησης. Σκοπός του άρθρου 2, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης είναι να απαιτηθεί η προσκόμιση πρόσθετων πληροφοριών σχετικά με την έκθεση και τις εκπομπές, σύμφωνα με τις συστάσεις που διατυπώθηκαν με τις γνωμοδοτήσεις του ECHA. Αφενός, αυτό θα επέτρεπε μια λεπτομερέστερη παρουσίαση των επίμαχων διαδικασιών, των συνθηκών λειτουργίας και των μέτρων διαχείρισης κινδύνου για επιμέρους εργασίες των κατόχων άδειας σε συνεργασία με τους μεταγενέστερους χρήστες τους. Αφετέρου, η απαίτηση αυτή εντάσσεται στη γενική λογική του κανονισμού REACH, ο οποίος βασίζεται στην αρχή της συνεχούς βελτίωσης και αποσκοπεί ακριβώς στη βελτίωση της ποιότητας της νομοθεσίας στον τομέα των χημικών ουσιών διαχρονικά, με την παραγωγή και τη συνεχή βελτίωση των δεδομένων σχετικά με τις ουσίες για τους σκοπούς του κανονισμού.
60.
Στην παρέμβασή του υπέρ της Επιτροπής, ο ECHA υποστηρίζει, πρώτον, ότι τα στοιχεία που προσκόμισαν οι αιτούντες ήταν αντιπροσωπευτικά της έκθεσης των εργαζομένων. Κατ’ αρχάς, μολονότι ο ECHA παραδέχεται ότι η RAC θεώρησε ότι δεν μπορούσε να συναχθεί το συμπέρασμα ότι τα στοιχεία έκθεσης των εργαζομένων που παρείχαν οι αιτούντες ήταν αντιπροσωπευτικά όλων των μεταγενέστερων χρηστών, ο εν λόγω οργανισμός τονίζει ότι η προαναφερθείσα επιτροπή δεν βασίστηκε αποκλειστικά στα στοιχεία μετρήσεων που υπέβαλαν οι αιτούντες. Εξέτασε επίσης στοιχεία που αντλήθηκαν από τη θεωρία και δημόσια διαθέσιμες μελέτες που συνέλεξαν τόσο ο εισηγητής όσο και οι αιτούντες, καθώς και μοντελοποιημένα δεδομένα έκθεσης που αυτοί παρείχαν.
61.
Στις γνώμες της σχετικά με τις χρήσεις 2, 4 και 5, η RAC επισήμανε ορισμένες αβεβαιότητες που προκύπτουν από τα υποβληθέντα στοιχεία. Η RAC έκρινε, ωστόσο, ότι το επίπεδο συνδυασμένης έκθεσης των 2 μg Cr (VI)/m3 που υπολογίστηκε από τους αιτούντες ως η μέγιστη συνδυασμένη τιμή έκθεσης 8 ωρών ήταν εύλογη υπόθεση ως χειρότερο σενάριο. Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο η ανωτέρω επιτροπή ολοκλήρωσε την αξιολόγησή της για την έκθεση των εργαζομένων σχετικά με τις κατηγορίες χρήσης 2, 4 και 5 με βάση τα στοιχεία που παρασχέθηκαν και έκρινε ότι το επίπεδο έκθεσης των 2 μg Cr (VI)/m3 που υπολογίστηκε από τους αιτούντες αποτελούσε ένα επαρκές σημείο εκκίνησης για την κοινωνικοοικονομική ανάλυση που διενήργησε η SEAC.
62.
Δεύτερον, ο ECHA υποστηρίζει ότι, στον βαθμό που βασίζεται στην αξιολόγηση της RAC σχετικά με την έκθεση του γενικού πληθυσμού, η προσβαλλόμενη απόφαση βασίζεται σε στοιχεία που αντικατοπτρίζουν επαρκώς την έκθεση στην οποία ενδέχεται να εκτεθεί ο γενικός πληθυσμός λόγω της συνέχισης της χρήσης του τριοξειδίου του χρωμίου.
63.
Τρίτον, ο ECHA υποστηρίζει ότι η Επιτροπή διέθετε πράγματι, βάσει της αξιολόγησης που διενεργήθηκε από τη RAC και τη SEAC, επαρκείς πληροφορίες για να αποφασίσει εάν τα οφέλη από τη χορήγηση της άδειας αντιστάθμιζαν το κόστος που συνδέεται με τους κινδύνους από τις εγκεκριμένες χρήσεις. Ειδικότερα, στην αξιολόγησή της, η SEAC συμμερίστηκε τη γνώμη της RAC ότι οι υπολογισμοί που βασίζονται στην εκτίμηση των εκτιθέμενων πληθυσμών και στη διάρκεια της έκθεσης, τους οποίους παρείχαν οι αιτούντες, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ποσοτικοποίηση των στατιστικών εκτιμήσεων των περιπτώσεων καρκίνου και, συνεπώς, του κόστους της συνέχισης της χρήσης της ουσίας. Εντούτοις, λόγω των αβεβαιοτήτων που υπήρχαν, η SEAC αποφάσισε, κατά την εκτίμηση του κόστους της συνέχισης της χρήσης της ουσίας, να επιλέξει το πλέον δυσμενές σενάριο. Για τον υπολογισμό των επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία στην περίπτωση των εργαζομένων, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθεί ο αποτιμητός εις χρήμα αντίκτυπος στην υγεία των εργαζομένων σε σύγκριση με τον αντίκτυπο στην ανθρώπινη υγεία που υπολόγισαν οι αιτούντες. Ακόμη και αν υποτεθεί ότι η SEAC στήριξε την εκτίμησή της για το κόστος που συνδέεται με τη συνέχιση της χρήσης της ουσίας σε μια τέτοια απαισιόδοξη προσέγγιση, η επιτροπή αυτή επιβεβαίωσε, εν πάση περιπτώσει, την εκτίμηση των αιτούντων ότι τα οφέλη από τη συνέχιση της χρήσης υπερτερούν των συνακόλουθων κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία.
2. Επί του δευτέρου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, που αφορά τη μη απόδειξη της απουσίας κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών για τις χρήσεις 2, 4 και 5
64.
Με το δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, καθόσον η Επιτροπή δεν εξακρίβωσε, όπως απαιτεί η διάταξη αυτή, ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες για τις χρήσεις 2, 4 και 5 τις οποίες αφορούσε η αίτηση αδειοδότησης. Το Κοινοβούλιο αμφισβητεί, μεταξύ άλλων, την προσέγγιση της Επιτροπής, η οποία, στις αιτιολογικές σκέψεις 18, 19 και 20 και στο άρθρο 1 της προσβαλλόμενης απόφασης, περιέλαβε αναφορά στις «βασικές λειτουργίες που είναι απαραίτητες για τη σχεδιαζόμενη χρήση», προκειμένου να περιοριστεί το πεδίο εφαρμογής της άδειας, επειδή υπάρχει αβεβαιότητα ως προς την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων.
65.
Σύμφωνα με το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, ο αιτών την αδειοδότηση φέρει το βάρος αποδείξεως της ύπαρξης κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων. Επομένως, οι αιτούντες είναι αυτοί που πρέπει να φέρουν τον κίνδυνο ενδεχόμενης αδυναμίας προσδιορισμού της ύπαρξης τέτοιων εναλλακτικών λύσεων. Κατά συνέπεια, η εκτίμηση της ύπαρξης εναλλακτικών λύσεων θα πρέπει να παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα επί του ζητήματος αυτού πριν από την έκδοση απόφασης αδειοδότησης. Αντιθέτως, μια κατάσταση αβεβαιότητας ως προς την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων εμποδίζει την Επιτροπή να χορηγήσει άδεια. Η δυνατότητα να εξαρτηθεί η χορήγηση άδειας από ορισμένους όρους δεν θα επέτρεπε στην Επιτροπή να καλύψει τις ελλείψεις της ανάλυσης των εναλλακτικών λύσεων που υποβλήθηκε από τους αιτούντες ή τις ελλείψεις ή τα κενά της αξιολόγησής της.
66.
Εν προκειμένω, μολονότι στην αιτιολογική σκέψη 19 της προσβαλλόμενης απόφασης η Επιτροπή επισήμανε ότι οι αιτούντες ανταποκρίθηκαν στο βάρος αποδείξεως της έλλειψης κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5, έκρινε ότι τούτο ίσχυε μόνον «όσον αφορά το περιορισμένο πεδίο εφαρμογής των χρήσεων», δηλαδή εντός του περιορισμένου πεδίου εφαρμογής των εν λόγω χρήσεων, όπως αυτό ορίζεται από την ίδια την Επιτροπή. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση θέτει όρους για τη χορήγηση άδειας προκειμένου να καλυφθούν οι ελλείψεις της αίτησης όσον αφορά την ανάλυση των εναλλακτικών λύσεων που υπέβαλαν οι αιτούντες (δηλαδή την υποβολή υπερβολικά γενικών και περιορισμένων στοιχείων, υπό το πρίσμα ευρύτατων περιγραφών των χρήσεων).
67.
Επιπλέον, η αναφορά στις «βασικές λειτουργίες που είναι απαραίτητες για τη σχεδιαζόμενη χρήση» δεν είναι καθοριστική όσον αφορά την απουσία κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων, η οποία πρέπει να καθορίζεται πριν από τη χορήγηση της άδειας. Με άλλα λόγια, χορηγώντας άδεια για μια συγκεκριμένη χρήση του τριοξειδίου του χρωμίου, όταν οποιαδήποτε από τις«βασικές λειτουργίες» που απαριθμούνται στην προσβαλλόμενη απόφαση είναι απαραίτητη για τη χρήση αυτή, η Επιτροπή δεν καθόρισε εάν μια από αυτές τις λειτουργίες ήταν πράγματι απαραίτητη για την εν λόγω χρήση, δηλαδή αν ήταν αδύνατο να επιτευχθεί μέσω εναλλακτικής τεχνολογίας ή ουσίας ή, εν πάση περιπτώσει, χωρίς την ουσία για την οποία ζητείται η αδειοδότηση.
68.
Η ανεπάρκεια της ανάλυσης σχετικά με την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων επιβεβαιώνεται από την αιτιολογική σκέψη 27 και το άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης. Η υποχρέωση των μεταγενέστερων χρηστών να παράσχουν πληροφορίες καταδεικνύει ότι, ακόμη και εντός των ορίων του υποτιθέμενου περιορισμένου πεδίου εφαρμογής τους που ορίζει η Επιτροπή μέσω της έννοιας των «βασικών λειτουργιών», εξακολουθούσαν να υπάρχουν αβεβαιότητες ως προς την έλλειψη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5. Σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης, οι μεταγενέστεροι χρήστες καλούνται να εξηγήσουν τις βασικές λειτουργίες που απαριθμούνται στην απόφαση και να δικαιολογήσουν ότι μια από αυτές τις λειτουργίες είναι πράγματι απαραίτητη για τις προβλεπόμενες χρήσεις. Με άλλα λόγια, οι μεταγενέστεροι χρήστες θα πρέπει να αποδεικνύουν, όταν χρησιμοποιούν τριοξείδιο του χρωμίου, ότι η χρήση αυτή απαιτεί μια από τις βασικές λειτουργίες για τις οποίες δεν υπάρχει εναλλακτική λύση σύμφωνα με την απόφαση αδειοδότησης. Τούτο καταδεικνύει ότι η ανάλυση που πραγματοποιήθηκε σε προηγούμενο στάδιο της προσβαλλόμενης απόφασης σχετικά με την ανυπαρξία εναλλακτικών λύσεων για τις χρήσεις των κατηγοριών 2, 4 και 5 δεν ήταν, στην πραγματικότητα, καθοριστική και ότι το βάρος αποδείξεως ότι το τριοξείδιο του χρωμίου είναι πράγματι «απαραίτητο» για τις χρήσεις αυτές, ήτοι ότι δεν υπάρχει καμία κατάλληλη εναλλακτική λύση, εναπόκειτο στους μεταγενέστερους χρήστες. Οι συμπληρωματικές πληροφορίες που ζητήθηκαν από τους μεταγενέστερους χρήστες με την προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να καθιστούν δυνατό να εκτιμηθεί αν πληρούται η προϋπόθεση της απουσίας εναλλακτικών λύσεων για τις προβλεπόμενες χρήσεις, αλλά εκ των υστέρων, μόνον αφού χορηγηθεί από την Επιτροπή άδεια για τις χρήσεις αυτές.
69.
Επιπλέον, η προσθήκη της αναφοράς σε «βασικές λειτουργίες» δεν συνιστά πραγματικό περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της χορηγηθείσας άδειας. Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε, με την προσβαλλόμενη απόφαση, πότε και υπό ποιες συνθήκες οι εν λόγω «βασικές λειτουργίες» είναι απαραίτητες για τις επίμαχες χρήσεις, η αναφορά αυτή αποτελεί απλώς μια ταυτολογία, στο μέτρο που απλώς υπενθυμίζει τις γενικές απαιτήσεις του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, ήτοι ότι η ουσία μπορεί να εγκριθεί μόνον εφόσον είναι απαραίτητη για τη σχεδιαζόμενη χρήση. Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο καθόσον οι «βασικές λειτουργίες» που απαριθμούνται στην προσβαλλόμενη απόφαση αποτελούν στην πραγματικότητα όλες τις λειτουργίες του τριοξειδίου του χρωμίου για τις χρήσεις των κατηγοριών 2, 4 και 5, τις οποίες προσδιόρισε η SEAC στις γνώμες της. Σε κανένα σημείο της προσβαλλόμενης απόφασης δεν διευκρινίζεται υπό ποιες συνθήκες είναι απαραίτητες οι εν λόγω λειτουργίες, δηλαδή ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις, με συνέπεια να επιτρέπεται η χρήση σε συγκεκριμένη εφαρμογή. Η εκτίμηση αυτή εναπόκειται εξ ολοκλήρου στους μεταγενέστερους χρήστες.
70.
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν επαλήθευσε ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις πριν από τη χορήγηση της άδειας, όπως απαιτεί το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, και ότι, ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση της διάταξης αυτής.
71.
Το Κοινοβούλιο προσθέτει ότι, σύμφωνα με πηγές δημοσίως διαθέσιμες ήδη από τον χρόνο υποβολής της αίτησης αδειοδότησης, υπήρχαν πράγματι στην αγορά εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες για διάφορες επιμέρους εφαρμογές που καλύπτονταν από τις χρήσεις 2, 4 και 5. Σύμφωνα με την υποχρέωση, ακόμη και αυτεπάγγελτης, εξέτασης των προϋποθέσεων του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, η Επιτροπή όφειλε, πριν χορηγήσει την άδεια, να εξετάσει τις δυνατότητες αυτές και να εξετάσει αν ήταν «κατάλληλες». Στην προσβαλλόμενη απόφαση, ωστόσο, δεν γίνεται καμία αναφορά σε εξέταση αυτού του είδους.
72.
Η Επιτροπή διατείνεται ότι δεν παρέβη την υποχρέωσή της να εξακριβώσει ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για τις αδειοδοτούμενες χρήσεις, όπως απαιτεί το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH.
73.
Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, κατά το άρθρο 62, παράγραφος 3, του κανονισμού REACH, αιτήσεις μπορούν να υποβληθούν για «μία ή περισσότερες χρήσεις». Ο τίτλος VII του κανονισμού REACH δεν περιέχει καμία διάταξη που να θεσπίζει κανόνες σχετικά με τον τρόπο περιγραφής της χρήσης στην αίτηση αδειοδότησης ή σχετικά με τον απαιτούμενο βαθμό λεπτομέρειας. Εναπόκειται στους αιτούντες να καθορίσουν τη χρήση ή τις χρήσεις για τις οποίες ζητούν άδεια. Η δυνατότητα των φορέων εκμετάλλευσης του προηγούμενου σταδίου (συνήθως παραγωγών ή εισαγωγέων ουσιών) να υποβάλλουν αίτηση για ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού (τις λεγόμενες «upstream applications», στο εξής: αιτήσεις προηγούμενου σταδίου) θα επιτρέψει τον εξορθολογισμό του συστήματος αδειοδότησης.
74.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι, στο πλαίσιο αυτό, ανακύπτει το ακόλουθο βασικό ερώτημα: αρκεί ο αιτών να αποδείξει ότι καμία εναλλακτική ουσία ή τεχνολογία δεν είναι κατάλληλη για την κάλυψη των αναγκών όλων των μεταγενέστερων χρηστών ή θα πρέπει η Επιτροπή να επαληθεύσει ότι καμία εναλλακτική ουσία ή τεχνολογία δεν είναι κατάλληλη για την κάλυψη κάθε συγκεκριμένου χρήστη σε διάφορους τομείς, δεδομένων των ιδιαιτεροτήτων τους; Αφού ακολούθησε την πρώτη προσέγγιση στις αρχικά εκδοθείσες αποφάσεις αδειοδότησης, η Επιτροπή υιοθετεί πλέον ενδιάμεση προσέγγιση.
75.
Εν προκειμένω, η Επιτροπή έκρινε, βάσει του συνόλου των διαθέσιμων πληροφοριών, ότι υπήρχαν αξιόπιστα στοιχεία από τα οποία να προκύπτει, κατά τρόπο γενικό και οριζόντιο, ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για τις χρήσεις 2, 4 και 5, όπως αυτές ορίζονται στην αίτηση αδειοδότησης για όλους τους προσδιοριζόμενους τομείς. Ωστόσο, η Επιτροπή έκρινε επίσης ότι οι αιτούντες δεν απέδειξαν ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για κάθε πιθανή μεταγενέστερη χρήση που θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στους διάφορους αυτούς τομείς. Ειδικότερα, ο ECHA και η Επιτροπή επαλήθευσαν ότι η ουσία διέθετε ορισμένες ειδικές λειτουργίες και συγκεκριμένα τεχνικά χαρακτηριστικά τα οποία δεν μπορούσαν να εκτελεστούν από καμία εναλλακτική λύση στο πλαίσιο των χρήσεων 2, 4 και 5. Ο ECHA και η Επιτροπή δεν ήταν, ωστόσο, σε θέση να επαληθεύσουν πλήρως και με αξιόπιστο τρόπο ότι κάθε μεταγενέστερος χρήστης και κάθε υφιστάμενη μεταγενέστερη χρήση που θα εμπίπτει στην άδεια χρειάζονταν, από τεχνικής απόψεως, αυτές τις λειτουργίες και αυτά τα τεχνικά χαρακτηριστικά. Η Επιτροπή αξιολόγησε και διαπίστωσε ότι τα εν λόγω τεχνικά χαρακτηριστικά ήταν ουσιώδη για τις απαιτήσεις των προϊόντων, την ασφάλεια και την κανονιστική συμμόρφωση του εξοπλισμού και ότι η αποδοχή σημαντικά χαμηλότερης ποιότητας δεν θα ήταν τεχνικά εφικτή στο πλαίσιο των χρήσεων 2, 4 και 5, λαμβανομένων πλήρως υπόψη των διαφόρων τομέων ή διαφορετικών τύπων μεταγενέστερων χρήσεων. Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη το γεγονός ότι, σε αλυσίδες εφοδιασμού και πολύπλοκες διαδικασίες παραγωγής, είναι σημαντικό η ουσία να πληροί όλες τις απαιτήσεις, δεδομένου ότι τα διάφορα στάδια παραγωγής είναι αλληλένδετα και δεν μπορούν να χωριστούν σε διαφορετικά τμήματα.
76.
Επομένως, η Επιτροπή αξιολόγησε πλήρως τις πιθανές εναλλακτικές λύσεις έναντι της χρήσης της ουσίας και διενήργησε λεπτομερή εξέταση του πλήρους πεδίου εφαρμογής των χρήσεων 2, 4 και 5, συμπεριλαμβανομένων των διαφόρων τομέων και τύπων μεταγενέστερης χρήσης που περιλαμβάνονται στις χρήσεις για τις οποίες είχε ζητηθεί άδεια. Η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση με την οποία απαριθμούσε, για κάθε συγκεκριμένη χρήση, τις βασικές λειτουργίες της ουσίας που καμία εφικτή εναλλακτική λύση δεν θα μπορούσε να προσφέρει και τις οποίες θεωρούσε απαραίτητες για τη χρήση αυτή, και χορήγησε άδεια μόνο για τις χρήσεις για τις οποίες οι εν λόγω βασικές λειτουργίες ήταν απαραίτητες.
77.
Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση κάνει μόνον εν μέρει δεκτή (και, συγχρόνως, απορρίπτει εν μέρει) την αίτηση αδειοδότησης, όπως προκύπτει σαφώς από το άρθρο 1, παράγραφοι 2 έως 4, της απόφασης αυτής. Όλοι οι μεταγενέστεροι χρήστες που ισχυρίζονται ότι χρησιμοποιούν την ουσία η οποία αποτελεί αντικείμενο της αδειοδότησης θα πρέπει να δηλώνουν στον ECHA τις χρήσεις που κάνουν βάσει της αδειοδότησης αυτής και να αναφέρουν την ή τις βασικές λειτουργίες της ουσίας που είναι τεχνικώς απαραίτητες για τις δραστηριότητές τους, εξηγώντας τους λόγους. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που έχουν πρόσβαση στο μητρώο μεταγενεστέρων χρηστών του ECHA υποχρεούνται από τον κανονισμό REACH να διασφαλίζουν την προσήκουσα εφαρμογή και επιβολή του. Αντιθέτως, η Επιτροπή δεν προέβη σε χωριστή αξιολόγηση των εναλλακτικών λύσεων για κάθε μεταγενέστερο χρήστη ή προϊόν (η οποία θα απαιτούσε χιλιάδες, ή ακόμη και εκατομμύρια, χωριστές αξιολογήσεις, ανάλογα με τον βαθμό ειδικότητας), κάτι που ο κανονισμός REACH ουδόλως απαιτεί. Ο ρόλος των αρμοδίων αρχών, σύμφωνα με τις διατάξεις του ίδιου του κανονισμού REACH, είναι να εξακριβώνουν αν οι μεταγενέστεροι χρήστες χρησιμοποιούν πράγματι την ουσία που καλύπτεται από το πεδίο εφαρμογής της άδειας και δεν προβαίνουν σε καμία άλλη μη αδειοδοτημένη χρήση της ουσίας αυτής. Η εν λόγω κοινοποίηση προς τον ECHA δεν λαμβάνει υπόψη ούτε αναλύει την ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων.
78.
Αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει το Κοινοβούλιο, ο όρος που περιέχεται στο άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης ουδόλως επιβάλλει στους μεταγενέστερους χρήστες την υποχρέωση να παρέχουν στοιχεία σχετικά με την καταλληλότητα των εναλλακτικών λύσεων. Αντιθέτως, τους υποχρεώνει να αποδείξουν στις αρμόδιες αρχές ότι αυτές οι βασικές λειτουργίες του τριοξειδίου του χρωμίου είναι πράγματι απαραίτητες για τη χρήση τους. Οι μεταγενέστεροι χρήστες θα πρέπει να γνωστοποιούν τη συγκεκριμένη χρήση τους και να δηλώνουν στον ECHA ποια βιομηχανική, χημική ή άλλου είδους διαδικασία χρησιμοποιούν στις δραστηριότητές τους για την οποία απαιτείται (από τεχνικής ή κανονιστικής απόψεως) μια απαριθμούμενη βασική λειτουργία. Εν συνεχεία, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Κοινοβούλιο δεν μπορεί να επικαλεστεί την προπαρατεθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Σουηδίας. Η απόφαση αυτή δεν εμποδίζει την Επιτροπή να περιορίζει το πεδίο εφαρμογής των αδειών της με αντικειμενικά κριτήρια.
79.
Εν συνεχεία, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, αν το Δικαστήριο απαιτούσε αξιολόγηση των μεταγενέστερων χρήσεων που εμπίπτουν στο πλαίσιο μιας αίτησης αδειοδότησης, η οποία να είναι πιο λεπτομερής και συγκεκριμένη από αυτή που πραγματικά διενεργήθηκε, η όλη διαδικασία αδειοδότησης θα γινόταν πολύ πιο περίπλοκη απ’ όσο είναι ήδη. Αφενός, αυτό θα αντέβαινε στον σκοπό του κανονισμού REACH για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας της Ένωσης, λαμβανομένου ιδίως υπόψη του δυνητικού αντίκτυπου στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Αφετέρου, μια πιο απαιτητική αντίληψη της αξιολόγησης των κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων θα υπερέβαινε τις διοικητικές δυνατότητες του ECHA, οι οποίες λαμβάνονται ρητώς υπόψη στον κανονισμό REACH (
17
) και θα απαιτούσε τον περιορισμό του αριθμού των ουσιών που υπόκεινται σε αδειοδότηση. Ο πολλαπλασιασμός των αξιολογήσεων των εναλλακτικών λύσεων θα είχε ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση του χαρακτηρισμού νέων ουσιών που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία. Σύμφωνα με την αρχή της προοδευτικότητας, η διακριτική αξιολόγηση της Επιτροπής θα πρέπει να καταστεί πιο απαιτητική με την πάροδο του χρόνου. Η προσέγγιση της αξιολόγησης των αιτήσεων αδειοδότησης την οποία εφαρμόζουν η Επιτροπή και ο ECHA είναι αποτέλεσμα πολυετούς πείρας και βασίζεται σε μια πολύ λεπτή ισορροπία μεταξύ επιστημονικών και κοινωνικοοικονομικών παραμέτρων και στους πολλαπλούς σκοπούς που επιδιώκει ο κανονισμός REACH.
80.
Τέλος, η αναφορά του Κοινοβουλίου σε δημόσια διαθέσιμες πηγές που αναφέρουν εναλλακτικές λύσεις για το τριοξείδιο του χρωμίου αφορά μελέτη του γερμανικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία, η οποία δημοσιεύθηκε το 2020, ήτοι 5 έτη μετά την υποβολή της αίτησης αδειοδότησης. Η Επιτροπή αμφισβητεί την εκ μέρους του Κοινοβουλίου ερμηνεία της μελέτης αυτής.
81.
Με την παρέμβασή του υπέρ της Επιτροπής, ο ECHA υποστηρίζει, πρώτον, ότι η SEAC έκρινε, με τη γνώμη της, ότι οι αιτούντες είχαν προβεί σε ενδελεχή αξιολόγηση των εναλλακτικών λύσεων, ιδίως όσον αφορά την πτυχή της τεχνικής σκοπιμότητας. Βεβαίως, η SEAC έκρινε ότι η προσέγγιση των αιτούντων όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5 δεν ήταν απολύτως ικανοποιητική. Η επιτροπή αυτή επικύρωσε, ωστόσο, το συμπέρασμα των αιτούντων σχετικά με τις τρεις χρήσεις για τις οποίες, συνολικά, εναλλακτικές και τεχνικά εφικτές λύσεις δεν φαινόταν να υφίστανται πριν από την ημερομηνία λήξης.
82.
Δεύτερον, ο ECHA διατείνεται ότι οι αιτούντες απέδειξαν επαρκώς ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για τις χρήσεις, όπως αυτές καθορίστηκαν με αναφορά στις βασικές λειτουργίες. Προκειμένου να μειωθεί η αβεβαιότητα σχετικά με τις περιπτώσεις στις οποίες θα μπορούσαν να υπάρχουν ήδη εναλλακτικές λύσεις, η Επιτροπή περιόρισε την άδεια σε χρήσεις που απαιτούν τεχνικές λειτουργίες οι οποίες δεν μπορούν να αντικατασταθούν από υφιστάμενες εναλλακτικές λύσεις. Οι εν λόγω βασικές λειτουργίες αποτελούν αντικειμενικά κριτήρια. Ως εκ τούτου, ο μεταγενέστερος χρήστης θα πρέπει μόνο να παρέχει στις εποπτικές αρχές πληροφορίες που αποδεικνύουν ότι, λόγω αντικειμενικών τεχνικών απαιτήσεων ή ρυθμιστικών προτύπων, η βασική λειτουργία είναι απαραίτητη. Δεν απαιτείται υποκειμενική αξιολόγηση της ύπαρξης ή μη εναλλακτικής λύσης από τον μεταγενέστερο χρήστη ή από τις αρχές επιβολής του νόμου.
83.
Οι εν λόγω βασικές λειτουργίες προσδιορίστηκαν από τους αιτούντες κατά τον καθορισμό της χρήσης στην αίτηση αδειοδότησης και στην ανάλυση των διαθέσιμων εναλλακτικών λύσεων. Οι αιτούντες απέδειξαν επίσης ότι δεν υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις για τις ζητούμενες με την αίτηση χρήσεις όταν αυτές οι βασικές λειτουργίες ήταν απαραίτητες.
3. Επί του τρίτου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως που αφορά εσφαλμένη χορήγηση αδείας παρά τις πλημμέλειες της αίτησης αδειοδότησης
84.
Με το τρίτο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 60, παράγραφος 7, του κανονισμού REACH, το οποίο ορίζει ότι άδεια χορηγείται μόνον εφόσον η αίτηση υποβάλλεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 62, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH. Εν προκειμένω, λαμβανομένων υπόψη των ελλιπών στοιχείων και των ανακριβειών που περιέχονταν στην αίτηση αδειοδότησης, η άδεια χορηγήθηκε κατά παράβαση της διάταξης αυτής.
85.
Πρώτον, από τις εκτιμήσεις που εκτίθενται στο δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως προκύπτει ότι η αρχική αίτηση αδειοδότησης δεν περιέγραφε με επαρκή ακρίβεια τις σχεδιαζόμενες χρήσεις και, ως εκ τούτου, δεν περιλάμβανε όλα τα κρίσιμα για την ανάλυση των εναλλακτικών επιλογών στοιχεία και ότι, κατά συνέπεια, η αίτηση αυτή δεν ήταν σύμφωνη με το άρθρο 62, παράγραφος 4, στοιχείο εʹ, του κανονισμού REACH. Δεύτερον, από τις εκτιμήσεις που εκτίθενται στο πρώτο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως προκύπτει ότι η αρχική αίτηση αδειοδότησης δεν περιείχε όλα τα κρίσιμα στοιχεία για την εκτίμηση των κινδύνων για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον από τη χρήση της επίμαχης ουσίας και ότι, ως εκ τούτου, δεν ήταν σύμφωνη με το στοιχείο δʹ του εν λόγω άρθρου.
86.
Η Επιτροπή υποστηρίζει, αντιθέτως, ότι η αίτηση αδειοδότησης που υπέβαλαν οι αιτούντες ήταν σύμφωνη με το άρθρο 60, παράγραφος 7, του κανονισμού REACH, πράγμα που επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η RAC και η SEAC έκριναν ότι, παρά τις όποιες ελλείψεις, η αίτηση πληρούσε τα κριτήρια του άρθρου αυτού.
Β.
Νομική εκτίμηση
1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
87.
Με την προσφυγή του, το Κοινοβούλιο ζητεί την εν μέρει ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά το μέρος που αφορά τις άδειες για τις χρήσεις 2, 4 και 5 και για τη χρήση 1, σχετικά με την τυποποίηση μειγμάτων για τις χρήσεις 2, 4 και 5, του τριοξειδίου του χρωμίου. Επικουρικώς, σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η άδεια για τη χρήση 6 που χορηγήθηκε με την απόφαση αυτή συνδέεται άρρηκτα με τις άδειες για άλλες χρήσεις, το Κοινοβούλιο ζητεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης στο σύνολό της.
88.
Συναφώς, επισημαίνεται προκαταρκτικώς ότι, κατά πάγια νομολογία, η μερική ακύρωση πράξης της Ένωσης είναι δυνατή μόνον εφόσον τα στοιχεία των οποίων ζητείται η ακύρωση μπορούν να διαχωριστούν από την υπόλοιπη πράξη. Συναφώς, το Δικαστήριο έχει κρίνει κατ’ επανάληψη ότι η επιταγή περί δυνατότητας διαχωρισμού δεν πληρούται όταν η μερική ακύρωση μιας πράξεως θα είχε ως αποτέλεσμα να μεταβληθεί η ουσία της (
18
).
89.
Εν προκειμένω, η προσβαλλόμενη απόφαση φαίνεται να αποτελεί δέσμη επιμέρους αδειών για συγκεκριμένες χρήσεις. Ως εκ τούτου, εκτός από τη χρήση 1, για την οποία η άδεια φαίνεται να συνδέεται με άλλες χρήσεις (
19
), τυχόν ακύρωση της άδειας για μια συγκεκριμένη χρήση δεν θα επηρέαζε την άδεια που χορηγήθηκε για άλλη χρήση και, ως εκ τούτου, δεν θα μετέβαλε την ουσία της εν λόγω πράξης.
90.
Επομένως, κατά τη γνώμη μου, η προσφυγή του Κοινοβουλίου πρέπει να κριθεί παραδεκτή, καθόσον με αυτήν ζητείται η μερική ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης μόνο για τις χρήσεις 2, 4 και 5 και για τη χρήση 1, σχετικά με την τυποποίηση μειγμάτων για τις χρήσεις 2, 4 και 5 του τριοξειδίου του χρωμίου.
91.
Κατόπιν των ανωτέρω, πριν αναλύσω λεπτομερώς τα επιχειρήματα που προβάλλει το Κοινοβούλιο με τα τρία σκέλη του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, κρίνω σκόπιμο να υπενθυμίσω ορισμένες αρχές που έχουν διατυπωθεί στη νομολογία σχετικά με την ανάλυση που πρέπει να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της λεγόμενης «κοινωνικοοικονομικής» διαδικασίας αδειοδότησης του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH. Αυτές οι νομολογιακές αρχές παρέχουν σημαντικές ενδείξεις υπό το πρίσμα των οποίων θα αναλύσω στη συνέχεια τα επιχειρήματα που προβάλλονται με το δικόγραφο της προσφυγής.
2. Νομολογιακές αρχές σχετικά με την ανάλυση των απαιτήσεων του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH
92.
Καταρχάς, πρέπει να σημειωθεί ότι τα δικαστήρια της Ένωσης έχουν διευκρινίσει ότι, από το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, σε συνδυασμό με την αιτιολογική του σκέψη 69 (
20
), προκύπτει ότι στο πλαίσιο της λεγόμενης «κοινωνικοοικονομικής» διαδικασίας αδειοδότησης, εναπόκειται στον αιτούντα την αδειοδότηση να αποδείξει την πλήρωση των δύο προϋποθέσεων που η διάταξη αυτή προβλέπει για τη χορήγηση της άδειας (
21
).
93.
Η εν λόγω διαμόρφωση του βάρους αποδείξεως που φέρει ο αιτών την αδειοδότηση συνεπάγεται ότι αυτός αναλαμβάνει τον κίνδυνο να μην είναι δυνατόν να καθοριστεί αν πρέπει να πληρούνται μία ή και οι δύο προϋποθέσεις του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH (
22
).
94.
Στο πλαίσιο αυτό, το άρθρο 62, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH παραθέτει τις πληροφορίες τις οποίες ο αιτών την αδειοδότηση πρέπει να καταθέσει όταν υποβάλει την αίτηση αδειοδότησης. Ειδικότερα, κατά τη διάταξη αυτή, οι αιτήσεις αδειοδότησης πρέπει να συνοδεύονται, μεταξύ άλλων, από έκθεση χημικής ασφάλειας (
23
). Η έκθεση αυτή πρέπει να συντάσσεται σύμφωνα με το παράρτημα I του εν λόγω κανονισμού και να καλύπτει τους κινδύνους που συνεπάγεται για την ανθρώπινη υγεία ή/και το περιβάλλον η χρήση της επίμαχης ουσίας λόγω των εγγενών ιδιοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα XIV.
95.
Ειδικότερα, από το σημείο 5.2.4 του εν λόγω παραρτήματος I προκύπτει ότι τα επίπεδα έκθεσης εκτιμώνται για όλους τους ανθρώπινους πληθυσμούς (εργαζομένους, καταναλωτές και άτομα που είναι πιθανόν να εκτεθούν έμμεσα μέσω του περιβάλλοντος), η οποία περιλαμβάνεται στην έκθεση χημικής ασφάλειας, πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορα στοιχεία που αναφέρονται στο εν λόγω σημείο, μεταξύ των οποίων το πρώτο από τα στοιχεία αυτά αφορά «επαρκώς καταμετρημένα, αντιπροσωπευτικά δεδομένα έκθεσης».
96.
Κατά τη νομολογία, στο πλαίσιο εξέτασης των προϋποθέσεων του άρθρου 60, παράγραφοι 4 και 5, του κανονισμού REACH, εναπόκειται στην Επιτροπή να αποδείξει αν από το σύνολο των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και των τεχνικών και οικονομικών εκτιμήσεων που συνδέονται με αυτά μπορεί να συναχθεί ότι όντως πληρούνται οι προβλεπόμενες στη διάταξη αυτή προϋποθέσεις (
24
). Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να εξετάζει αυτεπαγγέλτως τις σχετικές πληροφορίες, διότι ο ρόλος της δεν είναι ρόλος διαιτητή, του οποίου η αρμοδιότητα περιορίζεται στη λήψη απόφασης βάσει των πληροφοριών και των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζουν οι συμμετέχοντες στη διαδικασία αδειοδότησης. Στο πλαίσιο της υποχρέωσής της να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τις προϋποθέσεις του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, η Επιτροπή οφείλει, ασκώντας χρηστή διοίκηση και λαμβανομένου υπόψη του καθήκοντος επιμέλειας που υπέχει, να συμβάλει με τα μέσα που έχει στη διάθεσή της στην εξακρίβωση των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών και περιστάσεων (
25
).
97.
Συναφώς, σύμφωνα με τη νομολογία, οι γνώμες της RAC και της SEAC έχουν την αξία επιστημονικών γνωμοδοτήσεων και η Επιτροπή δεν δεσμεύεται από τις εν λόγω γνώμες. Εντούτοις, τίποτε δεν εμποδίζει την Επιτροπή να υιοθετήσει εν όλω ή εν μέρει τις εκτιμήσεις που διατυπώνονται σε γνώμη μιας επιτροπής του ECHA, και μάλιστα χωρίς να είναι περαιτέρω υποχρεωμένη να τις αναπαράγει ή να τις αντικαθιστά κάθε φορά με δική της αιτιολογία (
26
).
98.
Στο πλαίσιο αυτό, ωστόσο, η Επιτροπή δεν μπορεί να εκδώσει απόφαση αδειοδότησης στηριζόμενη επί απλών υποθέσεων, οι οποίες ούτε επιβεβαιώνονται ούτε αναιρούνται από τις πληροφορίες που αυτή έχει στη διάθεσή της (
27
).
99.
Αντιθέτως, προκειμένου να μπορέσει να καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα ως προς το αν πληρούνται οι δύο προϋποθέσεις του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, η Επιτροπή πρέπει να έχει προηγουμένως ελέγξει σημαντικό αριθμό ουσιωδών και αξιόπιστων πληροφοριών, προκειμένου να είναι σε θέση να αποφανθεί είτε ότι όντως η προϋπόθεση δεν πληρούται είτε ότι οι αβεβαιότητες που εξακολουθούσαν να υπάρχουν συναφώς κατά την ημερομηνία έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης θα μπορούσαν να θεωρηθούν αμελητέες (
28
).
100.
Εάν, μετά την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH για τη χορήγηση άδειας, υπάρχουν ακόμη αβεβαιότητες όσον αφορά την επιστημονική αξιολόγηση, οι οποίες δεν κατέστη δυνατό να εξαλειφθούν ούτε από τα στοιχεία που προσκόμισε ο αιτών την αδειοδότηση κατόπιν αίτησης της Επιτροπής ή μιας εκ των επιτροπών του ECHA, ούτε από τα στοιχεία που συνέλεξαν η Επιτροπή ή οι εν λόγω επιτροπές ή επίσης τρίτοι ή κράτη μέλη, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, κατ’ αρχήν, δεν πληρούται η εν λόγω προϋπόθεση και ότι η Επιτροπή δεν δικαιούται, συνεπώς, να χορηγήσει άδεια, έστω και υπό όρους (
29
).
101.
Όσον αφορά τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να εξαρτήσει τη χορήγηση άδειας, σύμφωνα με τη νομολογία, κατ’ αρχήν, ανεξαρτήτως του περιεχομένου τους, οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 60, παράγραφος 8 και παράγραφος 9, στοιχεία δʹ και εʹ, του κανονισμού REACH δεν μπορούν, ασφαλώς, να έχουν ως σκοπό την κάλυψη ενδεχόμενων ελλείψεων μιας αίτησης χορήγησης άδειας ή της ανάλυσης των εναλλακτικών επιλογών που υποβάλλεται από τον αιτούντα την άδεια ή ακόμη των ενδεχόμενων ανεπαρκειών της εκ μέρους της Επιτροπής εξέτασης των προϋποθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH (
30
).
102.
Με άλλα λόγια, η δυνατότητα χορήγησης άδειας υπό όρους δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η Επιτροπή έχει την ευχέρεια να αφήσει ανοιχτό το ζήτημα της πλήρωσης ή μη των προϋποθέσεων του άρθρου 60 του κανονισμού REACH και να αντιδράσει στην εν λόγω κατάσταση χορηγώντας άδεια υπό όρους, με σκοπό να καλύψει τυχόν ελλείψεις ή κενά της αξιολόγησης που τη βαρύνει βάσει της διάταξης αυτής (
31
).
103.
Πράγματι, στο πλαίσιο της εξέτασης των προϋποθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 60 του κανονισμού REACH, η Επιτροπή πρέπει να διαπιστώσει αν από το σύνολο των κρίσιμων πραγματικών στοιχείων και των σχετικών τεχνικών και οικονομικών εκτιμήσεων μπορεί να συναχθεί ότι όντως πληρούνται οι προβλεπόμενες στη διάταξη αυτή προϋποθέσεις. Αν δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, η Επιτροπή δεν μπορεί να χορηγήσει άδεια, ακόμη και υπό όρους (
32
).
104.
Τα επιχειρήματα των διαδίκων πρέπει να εξεταστούν υπό το πρίσμα των νομολογιακών αρχών που υπομνήσθηκαν στα προηγούμενα σημεία.
3. Επί του πρώτου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, που αφορά τη μη οριστική αξιολόγηση των κινδύνων για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον
105.
Με το πρώτο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, το Κοινοβούλιο υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση εκτίμηση του κατά πόσον πληρούται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH –ήτοι «ότι τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων από τη χρήση της ουσίας για την υγεία του ανθρώπου ή το περιβάλλον»– είναι κατ’ ανάγκην πλημμελής, λόγω της ύπαρξης σημαντικών αβεβαιοτήτων όσον αφορά την αξιολόγηση των κινδύνων για τους εργαζομένους και τον γενικό πληθυσμό μέσω του περιβάλλοντος, οι οποίες αναγνωρίζονται ρητώς στην ίδια την προσβαλλόμενη απόφαση και προκύπτουν από τον μη αντιπροσωπευτικό και ελλιπή χαρακτήρα των πληροφοριών που παρέχουν συναφώς οι αιτούντες στην αίτηση αδειοδότησης. Η Επιτροπή δεν προέβη, επομένως, σε οριστική αξιολόγηση των κινδύνων που ενέχει για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον το τριοξείδιο του χρωμίου, εσφαλμένως έκρινε ότι οι αιτούντες ανταποκρίθηκαν στο βάρος αποδείξεως και επιχείρησε να θεραπεύσει τις πλημμέλειες αυτές της αίτησης αδειοδότησης και της αξιολόγησης που διενεργήθηκε βάσει της αίτησης αυτής μέσω των επιβληθέντων όρων.
106.
Προκειμένου να δοθεί απάντηση στις αιτιάσεις αυτές, η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναλυθεί λεπτομερώς υπό το πρίσμα των σχετικών γνωμοδοτήσεων των συμβουλευτικών επιτροπών του ECHA.
α) Ανάλυση της προσβαλλόμενης απόφασης
107.
Όσον αφορά, πρώτον, την εκτίμηση των κινδύνων που ενέχουν οι χρήσεις του τριοξειδίου του χρωμίου για τους εργαζομένους, από την ανάγνωση της αιτιολογικής σκέψης 10 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι η ίδια η Επιτροπή επισήμανε ρητώς ότι, όσον αφορά τις χρήσεις 1, 2, 4 και 5, η RAC, στη γνώμη της, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν «σημαντικές αβεβαιότητες» σχετικά με την έκθεση των εργαζομένων λόγω της περιορισμένης διαθεσιμότητας δεδομένων της μετρούμενης έκθεσης, ήτοι βάσει πραγματικών στοιχείων που προσκόμισαν οι αιτούντες.
108.
Στην προαναφερθείσα αιτιολογική σκέψη 10, η Επιτροπή σημείωσε επίσης ρητώς ότι η RAC είχε καταλήξει περαιτέρω στο συμπέρασμα ότι η «επικρατούσα έλλειψη πληροφοριών σχετικά με το ευρύτερο πλαίσιο» κατέστησε δύσκολη τη σύνδεση μεταξύ των συνθηκών λειτουργίας και των μέτρων διαχείρισης κινδύνου που περιγράφονται στην αίτηση και των δηλωθέντων επιπέδων έκθεσης για συγκεκριμένες εργασίες και εγκαταστάσεις, εμποδίζοντας με τον τρόπο αυτό την περαιτέρω αξιολόγηση της RAC.
109.
Στην προαναφερθείσα αιτιολογική σκέψη 10, η Επιτροπή επισήμανε επίσης ότι οι εν λόγω αβεβαιότητες αφορούσαν «την αξιοπιστία και την αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων έκθεσης και τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται με τα ειδικά μέτρα διαχείρισης κινδύνου που εφαρμόζονται», ιδίως για τη χρήση 4, όπου, εκτός από την εμβάπτιση σε λουτρό, διάφορες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένου του ψεκασμού, της έλασης, του βουρτσίσματος και της κατεργασίας, καλύπτονται από την αίτηση και οι αιτούντες δεν ήταν σε θέση να αξιολογήσουν πλήρως τη συνδυασμένη έκθεση που σχετίζεται με όλες αυτές τις εργασίες.
110.
Η ανάλυση των γνωμοδοτήσεων της RAC σχετικά με τις χρήσεις 1, 2, 4 και 5 καθιστά δυνατή την πληρέστερη κατανόηση των εκτιμήσεων που εκτίθενται στην αιτιολογική σκέψη 10 της προσβαλλόμενης απόφασης.
111.
Επομένως, όσον αφορά τη χρήση 1, από τη σχετική γνώμη της RAC προκύπτει ότι η επιτροπή αυτή ολοκλήρωσε την ανάλυση έκθεσης θεωρώντας ότι υπήρχαν «σημαντικές αβεβαιότητες στην εκτίμηση της έκθεσης των εργαζομένων που καλύπτουν περίπου 30 εγκαταστάσεις λόγω των περιορισμένων (8 μετρήσεις) και μεταβλητών δεδομένων έκθεσης και της επικρατούσας έλλειψης συναφών πληροφοριών». Η RAC επισήμανε επίσης ότι οι αβεβαιότητες αυτές «θα μπορούσαν να μειωθούν με προσομοιωμένα δεδομένα, τα οποία, ωστόσο, δεν παρασχέθηκαν από τους αιτούντες, μολονότι ζητήθηκαν από τη RAC» (
33
).
112.
Στην ίδια γνώμη, η RAC σημείωσε επίσης ότι οι αιτούντες δεν απέδειξαν σύνδεση μεταξύ, αφενός, των συνθηκών λειτουργίας και των μέτρων διαχείρισης κινδύνου και, αφετέρου, των επιπέδων έκθεσης που δήλωσαν οι αιτούντες, λόγω της έλλειψης συναφών πληροφοριών σχετικά με τις μετρήσεις, γεγονός που εμπόδισε την περαιτέρω αξιολόγηση από τη RAC (
34
). Αυτό είχε επίσης αντίκτυπο στην ανάλυση της καταλληλότητας και της αποτελεσματικότητας των συνθηκών λειτουργίας και των μέτρων διαχείρισης κινδύνου που περιγράφονται στην αίτηση αδειοδότησης, οδηγώντας τη RAC στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν «σημαντικές αβεβαιότητες» σχετικά με την περιγραφή αυτών των συνθηκών και μέτρων και την ικανότητά τους να περιορίσουν επαρκώς τον κίνδυνο για τους εργαζομένους (
35
).
113.
Όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5, σύμφωνα με τις αντίστοιχες γνώμες της RAC, η επιτροπή αυτή επισήμανε την απόκλιση, σε κάθε ζητούμενη με την αίτηση χρήση, μεταξύ, αφενός, του συνολικού αριθμού πιθανών εγκαταστάσεων που οι αιτούντες θεωρούσαν ότι μπορούσαν να συμπεριληφθούν στην αίτηση αδειοδότησης (έως 1590 εγκαταστάσεις) και του αριθμού των μελών της κοινοπραξίας επιχειρήσεων που υπέβαλαν την αίτηση αδειοδότησης (Chromium Trioxide REACH Authorization Consortium), οι οποίες υπερβαίνουν τις 150 επιχειρήσεις, και, αφετέρου, των δεδομένων μέτρησης της έκθεσης που παρασχέθηκαν (από 6 έως 23 εγκαταστάσεις για τις χρήσεις 1 έως 5) (
36
).
114.
Από την εκτίμηση αυτή που περιλαμβάνεται στις εν λόγω γνώμες της RAC προκύπτει ότι τα στοιχεία που προσκόμισαν οι αιτούντες σχετικά με τη μέτρηση της έκθεσης των εργαζομένων στην αίτηση αδειοδότησης αφορούσαν ποσοστό μεταξύ 0,3 % και 1,44 % των χώρων όπου πραγματοποιήθηκαν οι χρήσεις του τριοξειδίου του χρωμίου για τις οποίες ζητήθηκε η άδεια.
115.
Ειδικότερα, όσον αφορά τη χρήση 2, από τη σχετική γνώμη της RAC προκύπτει ότι ο αριθμός των δυνητικών χώρων εργασίας στην Ένωση στους οποίους πραγματοποιείται λειτουργική επιχρωμίωση εκτιμήθηκε από τους αιτούντες σε 1590, αλλά αυτοί στήριξαν την εκτίμησή τους σχετικά με την έκθεση σε δεδομένα που μετρήθηκαν από 23 εταιρίες από επτά διαφορετικά κράτη, οι οποίες αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 2 % των εταιριών που έκαναν τέτοια χρήση (
37
).
116.
Όσον αφορά τις χρήσεις 4 και 5, από τις σχετικές γνώμες της RAC προκύπτει ότι ο αριθμός των πιθανών εγκαταστάσεων στην Ένωση που εκτελούν τις εν λόγω χρήσεις εκτιμήθηκε από τους αιτούντες σε 374 και 515, αντιστοίχως, αλλά και ότι οι αιτούντες στήριξαν την εκτίμησή τους για την έκθεση όσον αφορά τις δραστηριότητες κατεργασίας επιφανειών σε δεδομένα μέτρησης από 11 επιχειρήσεις (που αντιπροσώπευαν περίπου το 3 % των εταιριών οι οποίες, όπως εκτιμούν οι αιτούντες, πραγματοποιούν τις χρήσεις αυτές) και σε στοιχεία που προκύπτουν από μελέτες κυρίως από χώρες της Δυτικής Ευρώπης (
38
).
117.
Για τις τρεις αυτές χρήσεις, η RAC έκρινε στις γνώμες της ότι, αν και, σε γενικές γραμμές, δεδομένα από πιο πρόσφατες μελέτες (και, στην περίπτωση της χρήσης 2, τα μοντελοποιημένα δεδομένα που παρασχέθηκαν από τους αιτούντες) θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι στηρίζουν την εκτίμηση των αιτούντων σχετικά με μια μεμονωμένη μέγιστη τιμή έκθεσης 2 μg Cr (VI)/m3, τόσο τα διαθέσιμα στις εν λόγω μελέτες δεδομένα όσο και τα δεδομένα που προσκόμισαν οι αιτούντες έδειξαν διακύμανση των επιπέδων έκθεσης, η οποία περιλάμβανε επίπεδα έκθεσης και άνω του προτεινόμενου ορίου των 2 μg Cr (VI)/m3. Αυτή η διαπίστωση οδήγησε τη RAC στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν σαφείς ενδείξεις για εκθέσεις μεγαλύτερες από το προτεινόμενο όριο (
39
).
118.
Όσον αφορά τις χρήσεις 4 και 5, η RAC συμπέρανε, επίσης, ότι για ορισμένες εργασίες που περιλαμβάνονται στις χρήσεις (
40
) είχαν παρασχεθεί μόνο δεδομένα μοντελοποίησης και οι αιτούντες δεν ήταν σε θέση να αξιολογήσουν πλήρως τη συνδυασμένη έκθεση που σχετίζεται με όλες αυτές τις εργασίες και, ως εκ τούτου, έκρινε ότι καταμετρημένα, δηλαδή πραγματικά δεδομένα ήταν απαραίτητα για μια αξιόπιστη αξιολόγηση της έκθεσης των εργαζομένων (
41
).
119.
Για τις τέσσερις χρήσεις που αναφέρονται ανωτέρω (χρήσεις 1, 2, 4 και 5), η RAC κατέληξε, επίσης, στο συμπέρασμα ότι η αυξημένη αβεβαιότητα προέκυψε από την έλλειψη σαφούς σύνδεσης μεταξύ των συνθηκών λειτουργίας, των μέτρων διαχείρισης κινδύνου και των αναφερόμενων τιμών έκθεσης για συγκεκριμένες εργασίες και εγκαταστάσεις και θεώρησε ρητώς την απουσία αυτή ως σημαντική αδυναμία της αίτησης (
42
).
120.
Όσον αφορά, δεύτερον, την αξιολόγηση των κινδύνων που απορρέουν από την έμμεση έκθεση του ανθρώπου μέσω της έκλυσης τριοξειδίου του χρωμίου στο περιβάλλον, από την αιτιολογική σκέψη 11 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα της RAC, έκρινε ότι υπήρχαν αβεβαιότητες και στην αξιολόγηση της έκθεσης του γενικού πληθυσμού στην ουσία, μέσω του περιβάλλοντος, σε τοπική κλίμακα, ιδίως όσον αφορά την εκπομπή χρωμίου (VI) μέσω των λυμάτων, και ότι αυτό ήταν ιδιαίτερα σημαντικό όσον αφορά την έκθεση από το στόμα μέσω του πόσιμου νερού.
121.
Για όλες τις επίμαχες χρήσεις (δηλαδή τις χρήσεις 1, 2, 4 και 5), από τις αντίστοιχες γνώμες προκύπτει ότι η RAC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αιτούντες δεν είχαν υποβάλει αξιολόγηση σχετικά με την έκλυση στα λύματα, γεγονός που είχε αυξήσει την αβεβαιότητα στην ανάλυση της RAC. Με τις γνώμες αυτές, η RAC έκρινε ρητώς ότι το ζήτημα αυτό θα έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί πληρέστερα στην ανάλυση των αιτούντων και ότι, ως εκ τούτου, εξακολουθούσαν να υπάρχουν αβεβαιότητες ως προς τον ισχυρισμό τους ότι η εν λόγω έκλυση ήταν ασήμαντη. Από τις γνώμες αυτές προκύπτει, περαιτέρω, ότι η RAC έκρινε επίσης ότι η αντιπροσωπευτικότητα των στοιχείων που προσκομίστηκαν σχετικά με την έκθεση του γενικού πληθυσμού μέσω της εισπνοής ήταν αβέβαιη, –μολονότι η επιτροπή αυτή έκρινε ότι, με την προσέγγιση που ακολούθησαν, οι αιτούντες υπερεκτίμησαν «πιθανότατα» την έκθεση της «πλειονότητας» του πληθυσμού– καθότι τα στοιχεία που προσκόμισαν συναφώς οι αιτούντες αντιπροσώπευαν περίπου το 1 % των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν στη χρήση 2, και λιγότερο από 2 % για τις χρήσεις 4 και 5 (
43
).
β) Αξιολόγηση
122.
Από την ανάλυση της προσβαλλόμενης απόφασης και των γνωμών της RAC στα προηγούμενα σημεία των παρουσών προτάσεων προκύπτει, κατ’ αρχάς, ότι, όπως αναγνωρίζει η ίδια η Επιτροπή με το υπόμνημά της, μετά την ανάλυση όλων των διαθέσιμων σχετικών πληροφοριών εξακολουθούσαν να υφίστανται ορισμένες αβεβαιότητες, τις οποίες η ίδια η Επιτροπή χαρακτήρισε με την προσβαλλόμενη απόφαση ως «σημαντικές» όσον αφορά την έκθεση, ιδίως των εργαζομένων, στο τριοξείδιο του χρωμίου, στο πλαίσιο των χρήσεων για τις οποίες ζητήθηκε άδεια.
123.
Συναφώς, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, εξ ορισμού, κάθε επιστημονική αξιολόγηση ενέχει αβεβαιότητα και ότι αυτή καθαυτή δεν καθιστά πλημμελή την επιστημονική αξιολόγηση. Όπως προκύπτει, ωστόσο, από τη νομολογία που υπομνήσθηκε στο σημείο 99 των παρουσών προτάσεων, το Δικαστήριο προσδιόρισε σαφώς τον αποδεκτό βαθμό αβεβαιότητας στο πλαίσιο της ανάλυσης των προϋποθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, διευκρινίζοντας ότι ο βαθμός αυτός πρέπει να είναι «αμελητέος».
124.
Από την ανάλυση που πραγματοποιήθηκε στα προηγούμενα σημεία των παρουσών προτάσεων προκύπτει, ωστόσο ότι, εν προκειμένω, δεδομένου ότι οι αβεβαιότητες που εξακολουθούν να υφίστανται σε σχέση με την έκθεση στο τριοξείδιο του χρωμίου, τουλάχιστον όσον αφορά τους εργαζομένους, είναι «σημαντικές», δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως απλώς «αμελητέες» κατά την έννοια της νομολογίας αυτής. Επιπλέον, ούτε στην προσβαλλόμενη απόφαση ούτε στις γνώμες της RAC χαρακτηρίστηκαν ως «αμελητέες» οι αβεβαιότητες που αφορούν τόσο την έκθεση των εργαζομένων όσο και την έμμεση έκθεση των ανθρώπων μέσω των εκλύσεων τριοξειδίου του χρωμίου στο περιβάλλον.
125.
Από την προαναφερθείσα ανάλυση προκύπτει, εν συνεχεία, ότι αυτές οι αβεβαιότητες αφορούσαν ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την ανάλυση προκειμένου να κριθεί αν πληρούται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, δηλαδή ο κίνδυνος που ενέχουν οι χρήσεις της εν λόγω ουσίας και η επάρκεια και αποτελεσματικότητα των μέτρων διαχείρισης κινδύνου. Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το στοιχείο αʹ της διάταξης αυτής προβλέπει ρητώς ότι το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη κατά την ανάλυση που πραγματοποιείται στο πλαίσιο της «κοινωνικοοικονομικής» διαδικασίας αδειοδότησης.
126.
Εν συνεχεία, από τις εν λόγω γνώμες της RAC προκύπτει –και, εξάλλου, γίνεται δεκτό από την ίδια την Επιτροπή με τα υπομνήματά της– ότι ορισμένες από τις ουσιαστικές αβεβαιότητες σχετικά με την έκθεση στο τριοξείδιο του χρωμίου και, ως εκ τούτου, σχετικά με τον κίνδυνο που απορρέει από τις χρήσεις της ουσίας αυτής δεν οφείλονταν στη φύση της ίδιας της αίτησης, αλλά στην προσέγγιση που επέλεξαν οι αιτούντες όσον αφορά το ευρύτατο περιεχόμενο της αίτησης και τη μεθοδολογία που αυτοί επέλεξαν, γεγονός που οδήγησε σε σημαντική μείωση των διαθέσιμων προς ανάλυση στοιχείων (
44
).
127.
Ως προς αυτό, ωστόσο, όπως επισημάνθηκε στα σημεία 92 και 93 των παρουσών προτάσεων, από τη νομολογία προκύπτει ότι ο αιτών την αδειοδότηση φέρει το βάρος να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH και, επίσης, τον κίνδυνο να μην είναι δυνατόν ενδεχομένως να καθοριστεί αν πρέπει να θεωρηθεί ότι πληρούται μία από τις προϋποθέσεις αυτές. Η αρχή αυτή πρέπει να εφαρμόζεται κατά μείζονα λόγο όταν οι σημαντικές αβεβαιότητες σχετικά με τα δεδομένα που είναι αναγκαία για τη διενέργεια ενδεδειγμένης επιστημονικής αξιολόγησης, οι οποίες εξακολουθούν να υφίστανται μετά το πέρας της ανάλυσης των προϋποθέσεων που προβλέπει η διάταξη αυτή, προκύπτουν από επιλογές στις οποίες προέβη ο ίδιος ο αιτών.
128.
Συναφώς, πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι, από την ανάλυση της προσβαλλόμενης απόφασης και των γνωμών που διατύπωσε η RAC στα σημεία 107 έως 121 των παρουσών προτάσεων, προκύπτει ότι η εκτίμηση της έκθεσης των εργαζομένων βασίστηκε σε δεδομένα μετρήσεων που αφορούσαν ορισμένες εγκαταστάσεις όπου πραγματοποιήθηκαν οι ζητούμενες με την αίτηση χρήσεις του τριοξειδίου του χρωμίου ή επιχειρήσεις που πραγματοποιούν τις χρήσεις αυτές, οι οποίες αντιπροσώπευαν, εν πάση περιπτώσει, λιγότερο από το 3 % του συνόλου. Η ανάλυση που στηρίζεται σε τόσο περιορισμένο αριθμό πραγματικών δεδομένων δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να θεωρηθεί ότι στηρίζεται σε επαρκή αριθμό ουσιωδών πληροφοριών, κατά την έννοια της νομολογίας που υπομνήσθηκε στο σημείο 99 των παρουσών προτάσεων. Όπως προκύπτει από το σημείο 121 των παρουσών προτάσεων, τα στοιχεία που προσκόμισαν οι αιτούντες σχετικά με την έκθεση της «πλειονότητας» του πληθυσμού στην ουσία διά της εισπνοής ήταν επίσης πολύ περιορισμένα ως προς την αντιπροσωπευτικότητά τους.
129.
Επιπλέον, ένας τόσο περιορισμένος αριθμός δεδομένων σχετικά με την πραγματική έκθεση δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να θεωρηθεί ότι πληροί την απαίτηση που απορρέει από τη συνδυασμένη ερμηνεία του άρθρου 62, παράγραφος 4, και του παραρτήματος I, σημείο 5.2.4, του κανονισμού REACH, κατά την οποία ο αιτών την αδειοδότηση πρέπει να προσκομίσει «επαρκώς καταμετρημένα, αντιπροσωπευτικά δεδομένα έκθεσης», προκειμένου να καταστεί δυνατή η εκτίμηση των επιπέδων έκθεσης για όλους τους ανθρώπινους πληθυσμούς (εργαζομένους, καταναλωτές και άτομα που είναι πιθανόν να εκτεθούν έμμεσα μέσω του περιβάλλοντος).
130.
Κατά τα λοιπά, όπως προκύπτει από το σημείο 109 των παρουσών προτάσεων, η ίδια η Επιτροπή, με την προσβαλλόμενη απόφαση υπογράμμισε, όπως και η RAC, τον μη αντιπροσωπευτικό χαρακτήρα των δεδομένων που παρασχέθηκαν όσον αφορά την έκθεση, ιδίως των εργαζομένων, στο τριοξείδιο του χρωμίου.
131.
Συναφώς, όσον αφορά το επιχείρημα της Επιτροπής και του ECHA ότι η ανάλυση στην οποία προέβη η RAC στηριζόταν και σε άλλα δεδομένα, όπως αυτά που προέρχονταν από πρόσφατες μελέτες ή από τα μοντελοποιημένα δεδομένα που παρασχέθηκαν για τη χρήση 2, επισημαίνω ότι, από τις προαναφερθείσες γνώμες της ίδιας της RAC και από την προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι τα πρόσθετα αυτά δεδομένα δεν ήταν ικανά να εξαλείψουν τις υπάρχουσες σημαντικές αβεβαιότητες σχετικά με την έκθεση στην επίμαχη ουσία, ιδίως όσον αφορά τους εργαζομένους.
132.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 69 του κανονισμού REACH, για να εξασφαλίζεται «επαρκώς υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας του ανθρώπου […] οι ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία θα πρέπει, σύμφωνα με την αρχή της προφύλαξης, να αντιμετωπίζονται με μεγάλη προσοχή». Επιπλέον, όπως αποδεικνύεται από τις προπαρασκευαστικές εργασίες που κατέληξαν στην έκδοση του κανονισμού REACH, το καθεστώς αδειοδότησης για ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία είχε, μεταξύ άλλων, ως σκοπό να επιλύσει τα προβλήματα της έλλειψης δεδομένων σχετικά με την έκθεση στις ουσίες αυτές, ιδίως όσον αφορά τους μεταγενέστερους χρήστες, πράγμα που εξηγεί γιατί η υποχρέωση παροχής των δεδομένων αυτών βαρύνει τον αιτούντα τη χορήγηση άδειας (
45
).
133.
Στο πλαίσιο αυτό, μια προσέγγιση που επιτρέπει την αδειοδότηση των χρήσεων ουσίας που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία βάσει ενός πολύ περιορισμένου αριθμού πραγματικών και συγκεκριμένων δεδομένων που θα επιβεβαιώνονταν από γενικά δεδομένα, τα οποία δεν είναι σε θέση να εξαλείψουν τις σημαντικές αβεβαιότητες που εξακολουθούν να υφίστανται, φαίνεται, κατά τη γνώμη μου, προδήλως αντίθετη προς την ανάγκη ιδιαίτερα προσεκτικής μεταχείρισης των εν λόγω τύπων ουσιών. Το να γίνει δεκτό ότι πρόσωπο μπορεί να ζητήσει άδεια για τη χρήση μιας τέτοιας ουσίας παρέχοντας πολύ περιορισμένο αριθμό πραγματικών και συγκεκριμένων δεδομένων σχετικά με την κατάσταση στους τόπους όπου χρησιμοποιείται η ουσία αυτή αντιβαίνει, κατά τη γνώμη μου, στη λογική του συστήματος που δημιούργησε ο κανονισμός REACH.
134.
Επίσης, οι απαιτήσεις σχετικά με το βάρος αποδείξεως δεν μπορούν να εξαρτώνται από το περιεχόμενο της αίτησης αδειοδότησης, υπό την έννοια ότι μπορούν να θεωρηθούν λιγότερο αυστηρές όταν η αίτηση αφορά σημαντικό αριθμό χρήσεων και, ως εκ τούτου, εγκαταστάσεις και επιχειρήσεις που ενδέχεται να επηρεάζονται από τις χρήσεις αυτές. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της Επιτροπής ότι θα ήταν δυσανάλογο να απαιτηθεί από τους αιτούντες να προσκομίσουν μετρηθέντα δεδομένα από περισσότερους από 1500 μεταγενέστερους χρήστες για όλες τις χρήσεις που καλύπτονται από την αίτηση. Οι αιτούντες δεν ήταν υποχρεωμένοι να προσκομίσουν στοιχεία σχετικά με όλες τις εγκαταστάσεις των μεταγενεστέρων χρηστών, αλλά έπρεπε να προσκομίσουν αντιπροσωπευτικά στοιχεία και επαρκείς ουσιώδεις πληροφορίες, ώστε η επιστημονική ανάλυση να μπορεί να στηρίζεται σε πραγματικά στοιχεία τα οποία αντιπροσωπεύουν επαρκώς, και όχι αφηρημένα, την πραγματικότητα της έκθεσης, ιδίως των εργαζομένων, στην ουσία που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία.
135.
Βεβαίως, όπως επισήμανε η Επιτροπή στα επιχειρήματά της σχετικά με το δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως (
46
), η δυνατότητα των φορέων εκμετάλλευσης προηγούμενου σταδίου να υποβάλουν αίτηση για ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού (τις λεγόμενες «αιτήσεις προηγούμενου σταδίου») καθιστά το σύστημα αδειοδότησης πιο ορθολογικό και αποτελεσματικό. Ο εξορθολογισμός αυτός δεν μπορεί, ωστόσο, να πραγματοποιηθεί εις βάρος της αυστηρής ανάλυσης των επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία από την έκθεση σε ουσίες που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία. Ακόμη και για αιτήσεις αδειοδότησης αυτού του τύπου, σύμφωνα με τη νομολογία, τα στοιχεία στα οποία βασίζεται η ανάλυση πρέπει να είναι ουσιώδη, αξιόπιστα και επαρκή σε αριθμό, ενώ οι τυχόν αβεβαιότητες που εξακολουθούν να υφίστανται πρέπει να θεωρούνται αμελητέες για τη χορήγηση της άδειας.
136.
Όπως προκύπτει, όμως, ρητώς από την προσβαλλόμενη απόφαση και από τη γνώμη της RAC, είναι πρόδηλο ότι τούτο δεν συνέβη εν προκειμένω λόγω της έλλειψης στοιχείων σχετικά με την πραγματική έκθεση στην ουσία που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία, της μεγάλης ποικιλίας των εγκαταστάσεων και των πράξεων επεξεργασίας της ουσίας και της έλλειψης αρκούντως σαφούς συνδέσμου μεταξύ των συνθηκών λειτουργίας, των μέτρων διαχείρισης κινδύνου και των τιμών έκθεσης για συγκεκριμένες εργασίες και εγκαταστάσεις.
137.
Εν συνεχεία, όσον αφορά το επιχείρημα της Επιτροπής, το οποίο μνημονεύεται στο σημείο 55 των παρουσών προτάσεων, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση συμβάλλει παρά ταύτα στην προστασία των εργαζομένων, μειώνοντας την έκθεσή τους στο τριοξείδιο του χρωμίου σε σχέση με την έκθεση που επιτρέπει η ισχύουσα νομοθεσία, το επιχείρημα αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, αλυσιτελές. Το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH ουδόλως προβλέπει ότι η αδειοδότηση χρήσης μιας ουσίας που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία εξαρτάται από το αν η απόφαση αδειοδότησης οδηγεί σε μείωση της έκθεσης στην ουσία σε σχέση με την ισχύουσα νομοθεσία.
138.
Όσον αφορά το επιχείρημα ότι το Κοινοβούλιο δεν έλαβε υπόψη του τη γνώμη της SEAC, επισημαίνω, κατ’ αρχάς, ότι η Επιτροπή δεν παρέσχε καμία συγκεκριμένη αναφορά προς στήριξη του ισχυρισμού της ότι η SEAC εξήγησε τους λόγους για τους οποίους τα στοιχεία που αξιολόγησε η RAC ήταν επαρκή. Εν πάση περιπτώσει, λαμβανομένων υπόψη των σημαντικών αβεβαιοτήτων που αναφέρονται στα προηγούμενα σημεία και αναγνωρίστηκαν από την Επιτροπή και τη RAC, μια αξιολόγηση του κινδύνου που προκύπτει από την έκθεση στην ουσία, όπως αυτή της υπό κρίση υπόθεσης, η οποία αποτελεί εξάλλου τη βάση για την ισόρροπη στάθμιση των κινδύνων και των οφελών, όπως απαιτείται από το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH στο πλαίσιο της λεγόμενης «κοινωνικοοικονομικής» διαδικασίας αδειοδότησης, δεν μπορεί να θεωρηθεί συμβατή με τις απαιτήσεις που εκφράζονται από τη νομολογία η οποία παρατίθεται στα σημεία 99 και 100 των παρουσών προτάσεων.
139.
Το Κοινοβούλιο υποστηρίζει περαιτέρω ότι, ακριβώς για να αρθούν οι εν λόγω αβεβαιότητες και ελλείψεις, το άρθρο 2, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης απόφασης εξαρτούσε τη χορήγηση της άδειας από την προσκόμιση, στην έκθεση έρευνας, βασικών στοιχείων τα οποία έλειπαν από την επίμαχη αξιολόγηση κινδύνου.
140.
Συναφώς, επισημαίνεται ότι το άρθρο 2 της προσβαλλόμενης απόφασης προβλέπει σειρά υποχρεώσεων για τους κατόχους της άδειας και τους μεταγενέστερους χρήστες. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, οι κάτοχοι της άδειας πρέπει να αναπτύξουν ειδικά σενάρια έκθεσης (άρθρο 2, παράγραφος 2), να τα θέσουν στη διάθεση των μεταγενέστερων χρηστών, οι οποίοι υποχρεούνται να τα εφαρμόσουν (άρθρο 2, παράγραφος 3), και να επαληθεύσουν και να επικυρώσουν τα σενάρια αυτά βάσει ανάλυσης των μετρούμενων δεδομένων πραγματικής έκθεσης και των εκπομπών της ουσίας που κοινοποιούνται στους κατόχους της άδειας από μεταγενέστερους χρήστες (άρθρο 2, παράγραφος 4). Οι κάτοχοι της άδειας και οι μεταγενέστεροι χρήστες πρέπει, ακολούθως, να εφαρμόσουν προγράμματα παρακολούθησης αντιπροσωπευτικά των επιχειρησιακών συνθηκών και των μέτρων διαχείρισης κινδύνου (άρθρο 2, παράγραφος 6). Οι μεταγενέστεροι χρήστες πρέπει, επίσης, να θέσουν τις πληροφορίες που συλλέγονται μέσω των εν λόγω προγραμμάτων παρακολούθησης στη διάθεση του ECHA και των κατόχων της άδειας για την επαλήθευση και την επικύρωση των σεναρίων έκθεσης (άρθρο 2, παράγραφος 9).
141.
Στο πλαίσιο αυτό, μολονότι τίποτα δεν εμποδίζει την επιβολή όρων που καθιστούν δυνατή, με την πάροδο του χρόνου, τη λεπτομερέστερη παρουσίαση των διαδικασιών χρήσης της ουσίας που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία μέσω δεδομένων από τους κατόχους αδειών σε συνεργασία με τους μεταγενέστερους αυτών χρήστες, εντούτοις, από την αιτιολογική σκέψη 12 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ρητώς ότι, στις γνώμες της σχετικά με τις χρήσεις 1, 2, 4 και 5, η RAC είχε συστήσει την επιβολή πρόσθετων όρων και ρυθμίσεων παρακολούθησης «λόγω της αβεβαιότητας στην αξιολόγηση των κινδύνων για τους εργαζομένους και για τον γενικό πληθυσμό μέσω του περιβάλλοντος».
142.
Από τη νομολογία που μνημονεύεται στα σημεία 100 έως 102 των παρουσών προτάσεων προκύπτει, ωστόσο, ότι οι όροι που επιβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 60, παράγραφος 8 και παράγραφος 9, στοιχεία δʹ και εʹ, του κανονισμού REACH δεν μπορούν να επιβληθούν με σκοπό την κάλυψη τυχόν ελλείψεων αίτησης αδειοδότησης ή ουσιωδών αβεβαιοτήτων κατά την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, οι οποίες, αντιθέτως, φαίνεται να προκύπτουν ρητώς από την προσβαλλόμενη απόφαση στην υπό κρίση υπόθεση.
143.
Από το σύνολο των προεκτεθέντων, προκύπτει, κατά την άποψή μου, ότι το πρώτο σκέλος του μοναδικού λόγου προσφυγής που προβάλλει το Κοινοβούλιο πρέπει να γίνει δεκτό.
4. Επί του δευτέρου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, που αφορά τη μη απόδειξη της απουσίας κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών για τις χρήσεις 2, 4 και 5
144.
Με το δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες και τεχνολογίες πριν από τη χορήγηση άδειας για τις χρήσεις 2, 4 και 5 του τριοξειδίου του χρωμίου, όπως απαιτεί το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, και ότι, ως εκ τούτου, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση της διάταξης αυτής.
145.
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο της λεγόμενης «κοινωνικοοικονομικής διαδικασίας», η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH απαιτεί η άδεια για τη χρήση της ουσίας που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία να χορηγείται μόνον εφόσον δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες.
146.
Συναφώς, από την αιτιολογική σκέψη 12 και το άρθρο 55 του κανονισμού REACH προκύπτει ότι σημαντικός στόχος του νέου συστήματος που θεσπίζεται από τον κανονισμό αυτό είναι να ενθαρρυνθεί και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να εξασφαλισθεί ότι οι ουσίες που προκαλούν σοβαρές ανησυχίες θα αντικατασταθούν προοδευτικά από λιγότερο επικίνδυνες ουσίες ή τεχνολογίες, όταν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις που είναι τεχνικά και οικονομικά βιώσιμες.
147.
Επιπλέον, σύμφωνα με τη νομολογία, το άρθρο 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH δεν επιτρέπει στην Επιτροπή να χορηγεί άδεια για τη χρήση ουσίας που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία αν μπορεί να αντικατασταθεί από άλλη κατάλληλη ουσία. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορεί να χορηγήσει τέτοια άδεια πριν διαπιστώσει δεόντως την έλλειψη εναλλακτικής λύσης (
47
).
148.
Προκειμένου να εξεταστούν τα επιχειρήματα που προέβαλαν συναφώς οι διάδικοι, πρέπει, κατ’ αρχάς, να αναλυθεί λεπτομερώς η προσέγγιση που ακολούθησε η Επιτροπή όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ερμηνευόμενη υπό το πρίσμα της γνώμης της SEAC και των εξηγήσεων που παρείχαν η ίδια η Επιτροπή και ο ECHA με τα υπομνήματά τους.
α) Η προσέγγιση που ακολούθησε η Επιτροπή στην προσβαλλομένη απόφαση
149.
Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η Επιτροπή, μετά την ανάλυση στην οποία προέβη και λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη της SEAC, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αιτούντες είχαν αποδείξει οριζοντίως και γενικώς ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για τις χρήσεις 2, 4 και 5, όπως αυτές προσδιορίστηκαν στην αίτηση αδειοδότησης για όλους τους καθοριζόμενους τομείς (
48
).
150.
Ωστόσο, λαμβανομένου υπόψη του ευρύτατου πεδίου εφαρμογής των χρήσεων για τις οποίες είχε ζητηθεί άδεια, η Επιτροπή, σύμφωνα με τα όσα διαπίστωσε η SEAC στη γνώμη της, έκρινε επίσης ότι οι αιτούντες δεν απέδειξαν ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για κάθε πιθανή μεταγενέστερη χρήση που θα μπορούσε να υπάρχει σε αυτούς τους διαφορετικούς τομείς (
49
).
151.
Στο πλαίσιο αυτό, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η άδεια καλύπτει μόνο τις χρήσεις για τις οποίες δεν υπήρχαν διαθέσιμες κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις, η Επιτροπή έκρινε ότι «είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί περαιτέρω η περιγραφή των χρήσεων 2, 4 και 5», όπως αναφέρεται από τους αιτούντες στην αίτησή τους. Η Επιτροπή προέβη σε αυτόν τον προσδιορισμό της περιγραφής των επίμαχων χρήσεων παραπέμποντας σε ορισμένες «βασικές λειτουργίες», τις οποίες προσδιόρισε και οι οποίες είναι απαραίτητες για τη σχεδιαζόμενη χρήση.
152.
Όπως εξήγησε ο ECHA με την παρέμβασή του, οι εν λόγω βασικές λειτουργίες, οι οποίες προσδιορίζονται στην αιτιολογική σκέψη 20 της προσβαλλόμενης απόφασης και μνημονεύονται στην υποσημείωση 15 των παρουσών προτάσεων, συνιστούν αντικειμενικά κριτήρια –όπως, παραδείγματος χάριν, η αντοχή στη διάβρωση, η σκληρότητα, η αντοχή στην υγρασία ή στη θερμότητα, η ασφάλεια των τροφίμων, κ.λπ.– που αποσκοπούν στην οριοθέτηση της έκτασης της χρήσης για την οποία χορηγείται άδεια.
153.
Ακολουθώντας αυτή την προσέγγιση, η Επιτροπή, στο άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλόμενης απόφασης, χορήγησε άδεια για τις χρήσεις 2, 4 και 5 μόνον όταν μία από τις βασικές λειτουργίες που αναφέρονται σε αυτήν είναι απαραίτητη για τη σχεδιαζόμενη χρήση. Αντιθέτως, στις παραγράφους 2, 3 και 4 του ίδιου άρθρου, αρνήθηκε τη χορήγηση άδειας όταν καμία από τις εκεί αναφερόμενες βασικές λειτουργίες δεν είναι απαραίτητη για τη σχεδιαζόμενη χρήση.
154.
Επομένως, από την προσβαλλόμενη απόφαση, ερμηνευόμενη υπό το πρίσμα των στοιχείων της δικογραφίας, προκύπτει ότι, αν, παραδείγματος χάριν, η αντοχή στη διάβρωση (βασική λειτουργία που προσδιορίζεται για τη χρήση 4) είναι αναγκαία για την επεξεργασία των επιφανειών για μια εφαρμογή στον κλάδο των αερομεταφορών (χρήση 4), τότε η χρήση του τριοξειδίου του χρωμίου εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της άδειας που έχει χορηγηθεί για τη χρήση αυτή. Αντιθέτως, αν καμία από τις βασικές λειτουργίες που αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση για τη χρήση 4 δεν είναι αναγκαία για μια εργασία που καλύπτεται από τη χρήση αυτή, η χρήση του τριοξειδίου του χρωμίου δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της άδειας που χορηγήθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση για τη χρήση αυτή.
155.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή έκρινε, εξάλλου ότι, για να διευκολυνθεί η εφαρμογή της εν λόγω απόφασης, όσον αφορά τις χρήσεις 2, 4 και 5, ήταν αναγκαίο να απαιτηθεί από τους μεταγενέστερους των κατόχων της άδειας χρήστες να συμπεριλάβουν στην κοινοποίηση που αποστέλλουν στον ECHA επεξήγηση των βασικών λειτουργιών που απαριθμούνται στην προσβαλλόμενη απόφαση, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη χρήση τους, συμπεριλαμβανομένης αιτιολόγησης των λόγων για τους οποίους αυτές είναι απαραίτητες για τη χρήση αυτή (
50
). Προς τούτο, το άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης προβλέπει την υποχρέωση των μεταγενέστερων χρηστών να παρέχουν στον ECHA επεξήγηση των βασικών λειτουργιών του τριοξειδίου του χρωμίου που είναι απαραίτητες για τη χρήση που αυτοί κάνουν, συμπεριλαμβανομένης της αιτιολόγησης των λόγων για τους οποίους αυτές οι βασικές λειτουργίες είναι απαραίτητες για τη χρήση αυτή.
156.
Το Κοινοβούλιο αμφισβητεί την ανάλυση της Επιτροπής όσον αφορά το συμπέρασμα σχετικά με την απουσία κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων σύμφωνα με το άρθρο 60, παράγραφος 4 του κανονισμού REACH, αλλά και τη χρήση της έννοιας των «βασικών λειτουργιών» για την άρση των υφιστάμενων αβεβαιοτήτων ως προς την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών. Το θεσμικό αυτό όργανο εκτιμά, επίσης, ότι η προϋπόθεση σχετικά με την υποχρέωση παροχής πληροφοριών που υπέχουν οι μεταγενέστεροι χρήστες αποσκοπεί, στην πραγματικότητα, στην αντιμετώπιση των ανεπαρκειών της ανάλυσης όσον αφορά την ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων. Αντιθέτως, η Επιτροπή και ο ECHA υποστηρίζουν την προσέγγιση που υιοθετήθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση.
157.
Στο πλαίσιο αυτό, φρονώ ότι, κατ’ ουσίαν, πρέπει να εξεταστούν συγκεκριμένα δύο ερωτήματα: πρώτον, πρέπει να αξιολογηθεί η ανάλυση από την Επιτροπή, υπό το πρίσμα της γνώμης της SEAC σχετικά με την ύπαρξη ή μη κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών κατά την έννοια της προαναφερθείσας διάταξης. Δεύτερον, πρέπει να αξιολογηθεί η μεθοδολογία που χρησιμοποίησε η Επιτροπή για να άρει τις υφιστάμενες αμφιβολίες ως προς την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων, με σκοπό τον προσδιορισμό του πεδίου εφαρμογής των χρήσεων για τις οποίες ζητήθηκε άδεια από τους αιτούντες, περιορίζοντας την άδεια σε σχέση με τις βασικές λειτουργίες όσον αφορά την υποχρέωση παροχής πληροφοριών που επιβάλλεται στους μεταγενέστερους χρήστες.
β) Επί της ανάλυσης σχετικά με την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών
158.
Όσον αφορά, κατ’ αρχάς, την ανάλυση στην οποία προέβη η Επιτροπή προκειμένου να διαπιστώσει την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων, όπως ήδη επισημάνθηκε, η Επιτροπή διαπίστωσε, στην αιτιολογική σκέψη 18 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι, «[σ]τις γνώμες της σχετικά με τις χρήσεις 2, 4 και 5, η SEAC κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες», αλλά «λόγω του ευρύτατου πεδίου των ζητούμενων με την αίτηση χρήσεων, η SEAC δεν μπορούσε να αποκλείσει πιθανή αβεβαιότητα όσον αφορά την τεχνική σκοπιμότητα εναλλακτικών λύσεων για περιορισμένο αριθμό ειδικών εφαρμογών που καλύπτονται από την περιγραφή των εν λόγω χρήσεων».
159.
Στο πλαίσιο αυτό, το πρώτο ζήτημα που τίθεται, κατά τη γνώμη μου, είναι να εξακριβωθεί αν, στο πλαίσιο της λεγόμενης κοινωνικοοικονομικής διαδικασίας, στην περίπτωση μιας «αίτησης προηγούμενου σταδίου», όπως εν προκειμένω, δηλαδή στην περίπτωση αίτησης αδειοδότησης υποβληθείσας από φορείς εκμετάλλευσης προηγούμενου σταδίου για τη χρήση ουσίας που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού, αίτηση η οποία προϋποθέτει εν γένει ευρύτατη περιγραφή των χρήσεων, προκειμένου να θεωρηθεί ότι πληρούται η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, αρκεί οι αιτούντες να αποδεικνύουν κατά τρόπο γενικό και οριζόντιο ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για χρήσεις όπως αυτές ορίζονται στην αίτηση αδειοδότησης για όλους τους προσδιοριζόμενους τομείς ή αν, για να είναι σε θέση να χορηγήσει άδεια, η Επιτροπή πρέπει να διαπιστώσει ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για μεμονωμένες εφαρμογές της ουσίας σε μεταγενέστερο στάδιο στους διάφορους αυτούς τομείς.
160.
Συναφώς, φρονώ ότι μια επιεικής ερμηνεία της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, η οποία, σε περίπτωση μιας «αίτησης προηγούμενου σταδίου», παρέχει στους αιτούντες τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στο βάρος αποδείξεως, αποδεικνύοντας απλώς, κατά τρόπο γενικό και οριζόντιο, ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για τις χρήσεις, όπως αυτές ορίζονται στην αίτηση αδειοδότησης, χωρίς να απαιτεί αυστηρή ανάλυση της ύπαρξης ή όχι εναλλακτικών λύσεων για μεταγενέστερες εφαρμογές, θα ήταν ασύμβατη με το πνεύμα και τους σκοπούς του κανονισμού REACH.
161.
Συγκεκριμένα, αφενός, η ερμηνεία αυτή, μη απαιτώντας αυστηρή ανάλυση της ύπαρξης κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων ως προς τη χρήση της ουσίας για τις μεταγενέστερες εφαρμογές της, θα αντέβαινε σε έναν από τους κύριους σκοπούς του κανονισμού REACH, όπως αυτοί μνημονεύονται στην αιτιολογική σκέψη 12 και επαναλαμβάνονται στο σημείο 146 των παρουσών προτάσεων και στο άρθρο 55 του εν λόγω κανονισμού, ήτοι στην ενθάρρυνση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, στη διασφάλιση της υποκατάστασης των ουσιών που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία από λιγότερο επικίνδυνες ουσίες ή τεχνολογίες, όταν υπάρχουν οικονομικώς και τεχνικώς κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις σε σχέση με τη χρήση της ουσίας.
162.
Αφετέρου, όπως ήδη επισημάνθηκε στο σημείο 135 των παρουσών προτάσεων, μολονότι ο εξορθολογισμός που προκύπτει από τις αιτήσεις αδειοδότησης «προηγούμενου σταδίου» είναι επιθυμητός, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εις βάρος της αυστηρής ανάλυσης για την έγκριση ουσιών που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH δεν μπορεί να ερμηνευθεί κατά τρόπο επιεική, περιορίζοντας την αυστηρότητα της ανάλυσης, λόγω των πιθανών πρακτικών δυσχερειών για την πλήρωση της προϋπόθεσης αυτής, οι οποίες απορρέουν από το ευρύτατο πεδίο εφαρμογής των χρήσεων για τις οποίες ζητείται άδεια. Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι ο κανονισμός REACH στηρίζεται στην αρχή της προφύλαξης, η οποία προϋποθέτει μέγιστη αυστηρότητα κατά την ανάλυση των κινδύνων για την υγεία και το περιβάλλον που απορρέουν, μεταξύ άλλων, από τη χρήση ουσιών που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία, οι οποίες, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 69 του κανονισμού REACH, «θα πρέπει, σύμφωνα με την αρχή της προφύλαξης, να αντιμετωπίζονται με μεγάλη προσοχή».
163.
Επομένως, συμφωνώ με το Κοινοβούλιο ότι το γεγονός ότι το φάσμα των χρήσεων που εκτίθεται στην αίτηση είναι τόσο ευρύ ώστε να απαιτεί πληθώρα εκτιμήσεων σχετικά με τη διαθεσιμότητα εναλλακτικών λύσεων σε κάθε επιμέρους πλαίσιο δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια λιγότερο αυστηρή προσέγγιση κατά την αξιολόγηση της διαθεσιμότητας εναλλακτικών λύσεων, δεδομένου ότι τούτο θα αντέβαινε στον κύριο σκοπό του κανονισμού REACH, ο οποίος συνίσταται στην προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος.
164.
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω εκτιμήσεων, φρονώ ότι η διάταξη του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH έχει την έννοια ότι η Επιτροπή υποχρεούται να εξακριβώνει αν η χρήση για την οποία ζητείται άδεια περιλαμβάνει διαφορετικές εφαρμογές, οι οποίες πρέπει να καθορίζονται ανάλογα με τις απαιτούμενες τεχνικές επιδόσεις και να εξακριβώνει αν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για καθεμία από τις εφαρμογές αυτές.
165.
Ως εκ τούτου, αν, στο πλαίσιο των χρήσεων, όπως αυτές ορίζονται γενικώς από τους αιτούντες, υπάρχουν εφαρμογές της ουσίας, που ενδεχομένως πραγματοποιούνται από μεταγενέστερους χρήστες, για τις οποίες υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις, οι χρήσεις αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της χορηγούμενης άδειας.
166.
Τούτο δεν σημαίνει ότι η Επιτροπή πρέπει, όπως υποστηρίζει, να προβεί σε χωριστή αξιολόγηση των εναλλακτικών λύσεων για κάθε χρήστη ή μεταγενέστερο προϊόν, πράγμα που μπορεί να απαιτήσει έναν παράλογα μεγάλο αριθμό χωριστών εκτιμήσεων, ανάλογα με τον βαθμό εξειδίκευσης. Το θεσμικό όργανο αυτό οφείλει, ωστόσο, να διαπιστώσει ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες για το σύνολο των χρήσεων για τις οποίες ζητείται άδεια, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πιθανές χρήσεις της ουσίας αυτής σε μεταγενέστερο στάδιο.
167.
Κατόπιν του προσδιορισμού του πεδίου εφαρμογής της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, πρέπει να εξακριβωθεί αν, εν προκειμένω, η ανάλυση στην οποία προέβη η Επιτροπή είναι σύμφωνη με τη διάταξη αυτή.
168.
Συναφώς, προκειμένου να γίνει καλύτερα κατανοητό το περιεχόμενο των σχετικών αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλόμενης απόφασης, και ειδικότερα της αιτιολογικής της σκέψης 18, πρέπει να γίνει αναφορά στις γνώμες της SEAC σχετικά με τις χρήσεις 2, 4 και 5. Από τις γνώμες αυτές προκύπτει ότι, εν προκειμένω, η SEAC διαπίστωσε τα εξής:
«Οι αιτούντες έχουν προβεί σε εκτενή αξιολόγηση των εναλλακτικών λύσεων, ιδίως όσον αφορά την πτυχή της τεχνικής σκοπιμότητας.
[…]
Εντούτοις, λόγω του ευρύτατου πεδίου εφαρμογής της χρήσης για την οποία ζητείται η άδεια, η SEAC δεν μπορεί να αποκλείσει ότι υπάρχει πράγματι περιορισμένος αριθμός εφαρμογών όπου η υποκατάσταση είναι ήδη εφικτή ή θα γίνει βραχυπρόθεσμα. Πράγματι, δεν είναι σαφές για τη SEAC πότε θα είναι τελικά διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις για συγκεκριμένες εφαρμογές. Ιδανικά, στη SEAC θα είχε παρασχεθεί πλήρης κατάλογος όλων των εφαρμογών/συστατικών στοιχείων που καλύπτονται από την [επίμαχη] χρήση, προκειμένου να κριθεί η πραγματική σκοπιμότητα ή μη σκοπιμότητα των εναλλακτικών λύσεων και να διασφαλιστεί ότι η υποκατάσταση λαμβάνει χώρα όπου είναι ήδη εφικτή. Η SEAC αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι αυτό είναι σχεδόν αδύνατο για αιτήσεις αδειοδότησης που καλύπτουν τόσο ευρύ πεδίο εφαρμογής και, ως εκ τούτου, [περιλαμβάνουν] τόσο μεγάλο αριθμό προϊόντων. Οι αιτούντες υπέβαλαν κατάλογο που περιέχει επισκόπηση των σχετικών τομέων, παραδείγματα αντίστοιχων ειδών και [ανάλυση του] κατά πόσον μπορούν να εφαρμοστούν ή όχι εναλλακτικές τεχνολογίες που τρίτοι ισχυρίζονται ότι είναι εφικτές. Λόγω του μεγάλου εύρους της χρήσης για την οποία ζητείται άδεια και του γεγονότος ότι πολλές εφαρμογές καλύπτονται από αυτήν τη χρήση, αυτός ο κατάλογος δεν μπορεί να θεωρηθεί εξαντλητικός. Κατά τους αιτούντες, οι χρήσεις για τις οποίες είναι ήδη δυνατή η υποκατάσταση δεν καλύπτονται σε καμία περίπτωση από την αίτηση αδειοδότησης. Οι αιτούντες, ωστόσο, δεν προσδιορίζουν τις χρήσεις αυτές ούτε τις σχετικές τεχνικές απαιτήσεις. Η SEAC θεωρεί ότι η προσέγγιση των αιτούντων για την επίλυση αυτού του ζητήματος δεν είναι η πλέον προσήκουσα και υπογραμμίζει την ανάγκη οι αιτούντες να αποδείξουν πιο συγκεκριμένα ότι η υποκατάσταση έχει πραγματοποιηθεί όπου όντως είναι ήδη εφικτή. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με τη διενέργεια ακριβέστερης αξιολόγησης των εναλλακτικών λύσεων ειδικά για τη χρήση. Γενικά, οι αιτούντες θα πρέπει να καταστήσουν σαφές ποιες τεχνικές εφαρμογές καλύπτονται από τη ζητούμενη με την αίτηση χρήση και ποιες όχι.
Ωστόσο, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, η SEAC συμφωνεί με το συμπέρασμα των αιτούντων ότι συνολικά, τεχνικά εφικτές εναλλακτικές λύσεις για το τριοξείδιο του χρωμίου [στη σχετική χρήση] δεν φαίνεται να υπάρχουν πριν από την ημερομηνία λήξης. Οι αβεβαιότητες που επισημαίνονται ανωτέρω λαμβάνονται υπόψη από τη SEAC στη σύσταση για την περίοδο ανασκόπησης και στον όρο για την έκθεση ανασκόπησης (
51
)».
169.
Από τις γνώμες αυτές προκύπτει ότι, λόγω του ευρύτατου περιεχομένου της αίτησης αδειοδότησης και, ιδίως, των χρήσεων για τις οποίες ζητήθηκε η άδεια αυτή, η SEAC έκρινε ότι δεν ήταν σε θέση να καθορίσει αν υπήρχαν ή όχι κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες που να επιτρέπουν την υποκατάσταση του τριοξειδίου του χρωμίου σε ορισμένες χρήσεις που καλύπτονται από την αίτηση αδειοδότησης. Από τις γνώμες αυτές προκύπτει επίσης ότι, μολονότι οι αιτούντες είχαν προβεί σε ευρεία εκτίμηση των εναλλακτικών λύσεων, εντούτοις, η SEAC εκτίμησε ότι η προσέγγισή τους δεν ήταν «η πλέον προσήκουσα» και ότι θα έπρεπε να αποδείξουν ειδικότερα την ύπαρξη υποκατάστατων του τριοξειδίου του χρωμίου, όπου αυτή ήταν πράγματι δυνατή.
170.
Οι εκτιμήσεις αυτές καταδεικνύουν την ύπαρξη σημαντικών αβεβαιοτήτων ως προς την ύπαρξη εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών για ορισμένες εφαρμογές που εμπίπτουν στις χρήσεις για τις οποίες ζητήθηκε η άδεια. Αποδεικνύουν, επίσης, ότι οι αιτούντες δεν προσκόμισαν επαρκή στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων στο επίπεδο των επιμέρους εφαρμογών, γεγονός που οφειλόταν στην ευρύτατη έκταση των χρήσεων για τις οποίες ζητήθηκε άδεια, όπως αυτές προσδιορίστηκαν από τους ίδιους τους αιτούντες.
171.
Η SEAC έκρινε, ωστόσο, ότι μπορούσε να συμμεριστεί το συμπέρασμα ότι δεν φαίνονταν να υπάρχουν, συνολικά, τεχνικά εφικτές εναλλακτικές λύσεις για το τριοξείδιο του χρωμίου στις σχετικές χρήσεις.
172.
Από την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως εξήγησε η Επιτροπή με το υπόμνημά της, προκύπτει ότι ο όρος «συνολικά» έχει την έννοια ότι θεωρήθηκε αποδεδειγμένο, κατά τρόπο γενικό και οριζόντιο, ότι δεν υπήρχαν κατάλληλες εναλλακτικές λύσεις για τις χρήσεις, όπως αυτές ορίζονται στην αίτηση αδειοδότησης για όλους τους προσδιοριζόμενους τομείς, αλλά όχι για κάθε εφαρμογή που εμπίπτει στις χρήσεις αυτές, όπως εκτίθεται στο σημείο 160 των παρουσών προτάσεων.
173.
Εξ αυτού συνάγεται ότι, για τις επίμαχες χρήσεις, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι πληρούται η απαίτηση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, όπως αυτή ερμηνεύεται στα σημεία 164 και 165 των παρουσών προτάσεων.
174.
Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή αποφάσισε να περιορίσει το πεδίο εφαρμογής του ορισμού των επίμαχων χρήσεων, χορηγώντας άδεια για τις χρήσεις αυτές μόνον εφόσον οι προαναφερθείσες βασικές λειτουργίες ήταν απαραίτητες για τη χρήση αυτή, και επέβαλε επίσης την προϋπόθεση του άρθρου 5 της προσβαλλόμενης απόφασης, ήτοι την υποχρέωση των μεταγενέστερων χρηστών να παράσχουν πληροφορίες.
γ) Επί του περιορισμού των χρήσεων με αναφορά σε βασικές λειτουργίες
175.
Συνεπώς, το επόμενο ζήτημα που τίθεται είναι αν, παρά τις αβεβαιότητες αυτές, η Επιτροπή εκπλήρωσε τη δεύτερη απαίτηση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH περιορίζοντας το πεδίο εφαρμογής της άδειας για τη χρήση του τριοξειδίου του χρωμίου μόνον όταν οι προαναφερθείσες βασικές λειτουργίες είναι απαραίτητες για την επίμαχη χρήση και επιβάλλοντας, ταυτόχρονα, στους μεταγενέστερους χρήστες την προβλεπόμενη στο άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης υποχρέωση παροχής πληροφοριών.
176.
Αμφιβάλλω, ωστόσο, αν αυτό συμβαίνει εν προκειμένω.
177.
Συναφώς, πρώτον, από την ερμηνεία της προσβαλλόμενης απόφασης δεν προκύπτει σαφώς ποια είναι η ακριβής σχέση μεταξύ της έννοιας των «βασικών λειτουργιών» και της απουσίας κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών που να καθιστούν δυνατή την υποκατάσταση του τριοξειδίου του χρωμίου.
178.
Από την προσβαλλόμενη απόφαση, έστω και συμπληρωμένη από τη δικογραφία, δεν προκύπτει πώς, με τον περιορισμό της αδειοδότησης της χρήσης του τριοξειδίου του χρωμίου για τις χρήσεις 2, 4 και 5 μόνον όταν μια από τις βασικές λειτουργίες που προσδιορίζονται στην απόφαση αυτή είναι απαραίτητη για τη χρήση του, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες που να επιτρέπουν την υποκατάσταση του τριοξειδίου του χρωμίου για τη χρήση αυτή. Επομένως, ουδόλως προκύπτει, παραδείγματος χάριν, ότι στο πλαίσιο χρήσεων, όπως περιορίζονται και εγκρίνονται, η χρήση του τριοξειδίου του χρωμίου θα ήταν αναγκαία για να εξασφαλιστεί μια ορισμένη βασική λειτουργία (π.χ., η αντοχή στη διάβρωση ή στη θερμότητα), η οποία δεν θα μπορούσε να διασφαλιστεί με τη χρήση οποιασδήποτε άλλης εναλλακτικής ουσίας ή τεχνολογίας. Συναφώς, εκτιμώ ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι, τουλάχιστον, πλημμελώς αιτιολογημένη.
179.
Δεύτερον, υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη δυνατότητα πραγματικής οριοθέτησης του πεδίου της άδειας με τον προσδιορισμό του περιεχομένου των χρήσεων για τις οποίες ζητείται η άδεια, μέσω της έννοιας των «βασικών λειτουργιών» όπως χρησιμοποιείται στην προσβαλλόμενη απόφαση. Συγκεκριμένα, ούτε η Επιτροπή ούτε ο ECHA απάντησαν στο επιχείρημα του Κοινοβουλίου ότι οι βασικές λειτουργίες που προσδιόρισε η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 22 της προσβαλλόμενης απόφασης αντιστοιχούν στο σύνολο των λειτουργιών του τριοξειδίου του χρωμίου, όπως προσδιορίζονται στις εκθέσεις της SEAC.
180.
Πάντως, αν η άδεια καλύπτει όλες τις λειτουργίες του τριοξειδίου του χρωμίου εντός των προβλεπόμενων χρήσεων, τότε ο περιορισμός της άδειας με αναφορά στις «βασικές λειτουργίες» αποτελεί πράγματι, όπως υποστηρίζει το Κοινοβούλιο, ταυτολογία. Στην περίπτωση αυτή, επομένως, ο περιορισμός αυτός συνιστά περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της άδειας μόνον από τυπικής, αλλά όχι από ουσιαστικής απόψεως.
181.
Τρίτον, η έννοια των βασικών λειτουργιών, όπως χρησιμοποιείται στην προσβαλλόμενη απόφαση, είναι μάλλον ασαφής και, ελλείψει των προδιαγραφών που είναι αναγκαίες για τον ακριβή προσδιορισμό των εν λόγω βασικών λειτουργιών, δεν φαίνεται ικανή να περιορίσει πράγματι το πεδίο εφαρμογής της άδειας.
182.
Πράγματι, για καμία από τις βασικές λειτουργίες που προσδιορίζονται στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν ορίζεται επακριβώς με την εν λόγω απόφαση το επίπεδο ή το φάσμα των επιδόσεων που απαιτείται για την επίμαχη βασική λειτουργία. Παραδείγματος χάριν, όπως επισημαίνει το Κοινοβούλιο, η αναφορά στη «σκληρότητα», η οποία αναφέρεται ως βασική λειτουργία για τις χρήσεις 2 και 4, δεν φαίνεται να έχει αφ’ εαυτής σημαντικό περιεχόμενο, εκτός εάν προσδιορίζεται το επίπεδο σκληρότητας που απαιτείται προκειμένου να πληρούται η απαίτηση. Ομοίως, μια γενική αναφορά στο «πάχος στρώματος» φαίνεται εξίσου ακατάλληλη για τον περιορισμό της χρήσης της ουσίας ελλείψει οποιασδήποτε ένδειξης του απαιτούμενου επιπέδου πάχους. Το ίδιο ισχύει για βασικές λειτουργίες όπως η «αντοχή στη φθορά» ή η «αντοχή στη διάβρωση». Ελλείψει τεχνικών προδιαγραφών ως προς το επίπεδο αντοχής, αυτές οι βασικές λειτουργίες φαίνεται να αποτελούν αφηρημένες έννοιες και, ως εκ τούτου, δεν είναι ικανές να οριοθετήσουν το περιεχόμενο των χρήσεων στην πράξη και, κατά συνέπεια, να περιορίσουν την άδεια.
183.
Στο πλαίσιο αυτό, η διαπίστωση, στο άρθρο 1, παράγραφος 1 και παράγραφοι 2, 3 και 4, της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι η χρήση τριοξειδίου του χρωμίου πρέπει να περιορίζεται μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες μια από τις βασικές λειτουργίες που αναφέρονται σε αυτήν είναι απαραίτητη για αυτή τη χρήση –με την επιφύλαξη των εκτιθέμενων στα σημεία 179 και 180 των παρουσών προτάσεων– μπορεί, κατ’ αρχήν, να συνιστά περιορισμό της χρήσης της ουσίας, καθώς η χρήση αυτής δεν εγκρίνεται σε περιπτώσεις όπου μια από αυτές τις βασικές λειτουργίες δεν είναι απαραίτητη. Εντούτοις, αφενός, η απουσία προδιαγραφών σχετικά με την εν λόγω βασική λειτουργία φαίνεται να καθιστά τον περιορισμό αυτό αόριστο και μη χρησιμοποιήσιμο στην πράξη και, αφετέρου, από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει ότι ένας τέτοιος περιορισμός της άδειας συνδέεται με την έλλειψη κατάλληλων εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών.
184.
Όσον αφορά, τέταρτον, την προϋπόθεση που επιβάλλεται με το άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 27 αυτής, σχετικά με την υποχρέωση των μεταγενεστέρων χρηστών να παρέχουν στον ECHA επεξήγηση των βασικών λειτουργιών του τριοξειδίου του χρωμίου που απαριθμούνται στην προσβαλλόμενη απόφαση, συμπεριλαμβανομένης της αιτιολόγησης των λόγων για τους οποίους οι εν λόγω βασικές λειτουργίες είναι απαραίτητες για τη χρήση αυτή, η ίδια η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ουδόλως επηρεάζει την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων.
185.
Επομένως, η προϋπόθεση αυτή δεν κατέστησε δυνατή την άρση των αβεβαιοτήτων που αναφέρονται στα σημεία 169 και 170 των παρουσών προτάσεων όσον αφορά την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων σε επίπεδο μεμονωμένων εφαρμογών και, ως εκ τούτου, δεν επέτρεψε στην Επιτροπή, παρά τις αβεβαιότητες αυτές, να ικανοποιήσει τη δεύτερη απαίτηση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH.
186.
Σε κάθε περίπτωση, όπως προκύπτει από τη νομολογία που μνημονεύεται στα σημεία 100 και 147 των παρουσών προτάσεων, η εκτίμηση του κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH πρέπει να γίνεται πριν από τη χορήγηση της άδειας και η ύπαρξη σημαντικών αβεβαιοτήτων ως προς την πλήρωσή τους πρέπει να οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης αδειοδότησης.
187.
Εν κατακλείδι, από το σύνολο των προεκτεθέντων συνάγεται, κατά τη γνώμη μου, αφενός, ότι από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει ότι η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH μπορεί, εν προκειμένω, να θεωρηθεί ότι πληρούται και, αφετέρου, ότι, ως εκ τούτου, η επίμαχη άδεια που χορηγήθηκε με την απόφαση δεν είναι σύμφωνη με τη διάταξη αυτή.
188.
Αφενός, όπως προκύπτει από το σημείο 173 των παρουσών προτάσεων, μετά την ανάλυση ως προς την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων για τις επίμαχες χρήσεις, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται η απαίτηση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, όπως ερμηνεύεται στα σημεία 164 και 165 των παρουσών προτάσεων. Αφετέρου, όπως προκύπτει από τα ανωτέρω σημεία, η Επιτροπή δεν τήρησε την απαίτηση αυτή περιορίζοντας, κατά τον τρόπο που προβλέπει η προσβαλλόμενη απόφαση, το περιεχόμενο της άδειας για τη χρήση του τριοξειδίου του χρωμίου μόνον όταν οι προαναφερθείσες βασικές λειτουργίες είναι απαραίτητες για την επίμαχη χρήση και επιβάλλοντας, ταυτόχρονα, στους μεταγενέστερους χρήστες την προβλεπόμενη στο άρθρο 5 της προσβαλλόμενης απόφασης υποχρέωση παροχής πληροφοριών.
189.
Τα λοιπά επιχειρήματα που προβάλλει η Επιτροπή δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, ικανά να θέσουν εν αμφιβόλω το συμπέρασμα αυτό.
190.
Ειδικότερα, τα επιχειρήματα που αφορούν τον σκοπό του κανονισμού REACH να προωθήσει την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας της Ένωσης και τις διοικητικές ικανότητες του ECHA που μνημονεύονται στο σημείο 79 των παρουσών προτάσεων πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να απορριφθούν.
191.
Συναφώς, αφενός, ο σκοπός της προώθησης της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας της Ένωσης δεν μπορεί να προβληθεί προς στήριξη επιεικούς ερμηνείας των κριτηρίων αδειοδότησης των ουσιών που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία, τα οποία προβλέπονται στις διατάξεις του κανονισμού REACH, ερμηνεία που ενδέχεται να θέσει υπό αμφισβήτηση τον κύριο σκοπό του κανονισμού αυτού, ήτοι τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. Αφετέρου, η ανάγκη να ληφθούν υπόψη οι δυνατότητες του ECHA, κατά την έννοια του άρθρου 58, παράγραφος 3, του κανονισμού REACH, επί των οποίων στηρίζει την επιχειρηματολογία της η Επιτροπή, ουδόλως σημαίνει ότι η διαδικασία αδειοδότησης για ουσία που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία και οι διάφορες εκτιμήσεις που αυτή συνεπάγεται μπορούν να διεξαχθούν με τρόπο λιγότερο ακριβή απ’ ό,τι απαιτεί η αρχή της προφύλαξης.
192.
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει, κατά τη γνώμη μου, ότι το δεύτερο σκέλος του μοναδικού λόγου προσφυγής που προβάλλει το Κοινοβούλιο πρέπει επίσης να γίνει δεκτό.
5. Επί του τρίτου σκέλους του μοναδικού λόγου ακυρώσεως
193.
Με το τρίτο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι, λαμβανομένων υπόψη των ελλιπών σε μεγάλο βαθμό πληροφοριών και των πολυάριθμων ανακριβειών που περιέχονταν στην αίτηση αδειοδότησης, η αίτηση αυτή δεν πληρούσε τις απαιτήσεις του άρθρου 62 του κανονισμού REACH και, ως εκ τούτου, χορηγώντας την άδεια, η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 60, παράγραφος 7, του εν λόγω κανονισμού.
194.
Η τελευταία αυτή διάταξη ορίζει ότι άδεια χορηγείται μόνον εφόσον η αίτηση αδειοδότησης υποβάλλεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 62 του κανονισμού REACH.
195.
Ειδικότερα, το άρθρο 62, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH ορίζει ότι η αίτηση αδειοδότησης πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, αφενός, έκθεση χημικής ασφάλειας, η οποία εκπονείται σύμφωνα με το Παράρτημα Ι, σχετικά με τους κινδύνους που συνεπάγεται για την υγεία του ανθρώπου ή/και το περιβάλλον η χρήση της ουσίας, λόγω των εγγενών ιδιοτήτων της ουσίας ή των ουσιών που προσδιορίζονται στο Παράρτημα XIV (στοιχείο δʹ) και, αφετέρου, ανάλυση των εναλλακτικών επιλογών που εξετάζει τους κινδύνους τους και την τεχνική και οικονομική σκοπιμότητα της υποκατάστασης (στοιχείο εʹ).
196.
Συναφώς, πρώτον, από τις εκτιμήσεις που εκτίθενται στα σημεία 111 έως 121 των παρουσών προτάσεων, όπως αναλύθηκαν στα σημεία 128 έως 130 και 133 έως 136, προκύπτει ότι οι πληροφορίες που παρείχαν οι αιτούντες με την αίτηση αδειοδότησης περιείχαν πολύ περιορισμένο αριθμό δεδομένων –τα οποία χαρακτηρίστηκαν από τη RAC και την ίδια την Επιτροπή ως εν μέρει μη αντιπροσωπευτικά– όσον αφορά βασικά στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την ανάλυση προκειμένου να διαπιστωθεί αν πληρούται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 60, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH, ήτοι ο κίνδυνος από τις χρήσεις της ουσίας και η καταλληλότητα και αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων μέτρων διαχείρισης του κινδύνου.
197.
Δεύτερον, όπως προκύπτει από τα σημεία 168 έως 170 των παρουσών προτάσεων, οι αιτούντες δεν προσκόμισαν με την αίτηση αδειοδότησης επαρκή στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων στο επίπεδο των επιμέρους εφαρμογών, γεγονός που οφειλόταν στην ευρύτατη έκταση των χρήσεων για τις οποίες ζητήθηκε η αδειοδότηση, όπως αυτές προσδιορίστηκαν από τους ίδιους τους αιτούντες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η SEAC να μην είναι σε θέση να καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα ως προς το αν υπήρχαν ή όχι ορισμένες εφαρμογές στις οποίες η υποκατάσταση του τριοξειδίου του χρωμίου ήταν πράγματι δυνατή ή κατέστη δυνατή βραχυπρόθεσμα.
198.
Συναφώς, επισημαίνω ότι, καίτοι αληθεύει, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, ότι καμία διάταξη του τίτλου VII δεν προβλέπει ακριβείς κανόνες ως προς τον τρόπο περιγραφής των χρήσεων για τις οποίες ζητείται άδεια (
52
), σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στα σημεία 135 και 162 των παρουσών προτάσεων, το γεγονός ότι, στο πλαίσιο της λεγόμενης «αίτησης προηγούμενου σταδίου», ζητείται άδεια για χρήσεις που ορίζονται κατά πολύ ευρύ τρόπο δεν απαλλάσσει τον αιτούντα την αδειοδότηση από την υποχρέωση να παράσχει πλήρεις πληροφορίες χωρίς κενά, οι οποίες να πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 62, παράγραφος 4, του κανονισμού REACH.
199.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει, κατά τη γνώμη μου, ότι το τρίτο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως που προβάλλει το Κοινοβούλιο πρέπει επίσης να γίνει δεκτό.
Γ.
Πρόταση επί της προσφυγής
200.
Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει, κατά την άποψή μου, ότι η προσφυγή που άσκησε το Κοινοβούλιο πρέπει να γίνει δεκτή στο σύνολό της.
201.
Κατά συνέπεια, φρονώ ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί κατά το μέρος που αφορά την άδεια χρήσης του τριοξειδίου του χρωμίου για τις χρήσεις 2, 4 και 5 και για τη χρήση 1, σχετικά με την τυποποίηση μειγμάτων για τις χρήσεις 2, 4 και 5.
VI. Επί του αιτήματος διατήρησης των αποτελεσμάτων της προσβαλλόμενης απόφασης
202.
Σε περίπτωση που το Δικαστήριο ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως πρότεινα στο προηγούμενο σημείο, η Επιτροπή ζητεί να διατηρηθούν σε ισχύ τα αποτελέσματά της μέχρις ότου το θεσμικό αυτό όργανο εκδώσει νέα απόφαση επί της αίτησης αδειοδότησης.
203.
Η Επιτροπή διατείνεται ότι το άρθρο 56, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, σε συνδυασμό με το άρθρο 58, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού REACH, περιλαμβάνει μεταβατικό μηχανισμό δυνάμει του οποίου ο αιτών την αδειοδότηση και οι μεταγενέστεροι χρήστες μπορούν να εξακολουθήσουν να διαθέτουν στην αγορά και να χρησιμοποιούν μια ουσία, ακόμη και μετά την ημερομηνία λήξης, εφόσον η χρήση αποτελεί αντικείμενο ειδικής αίτησης αδειοδότησης, η οποία έχει υποβληθεί τουλάχιστον 18 μήνες πριν από την ημερομηνία λήξης, αλλά η Επιτροπή δεν έχει λάβει ακόμη απόφαση σχετικά με την αίτηση.
204.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης θα είχε, επομένως, ως αποτέλεσμα να παράσχει στους αιτούντες και στους μεταγενέστερους αυτών χρήστες τη δυνατότητα να εξακολουθήσουν να διαθέτουν στην αγορά και να χρησιμοποιούν την ουσία για τις ζητηθείσες χρήσεις μέχρις ότου η Επιτροπή εκδώσει νέα απόφαση, χωρίς, εξάλλου, να υπόκειται σε έλεγχο, δηλαδή χωρίς τα διάφορα μέτρα που προβλέπει η προσβαλλόμενη απόφαση, τα οποία περιλαμβάνονται ειδικώς για την προστασία της ανθρώπινης υγείας.
205.
Το Κοινοβούλιο δεν αντιτάσσεται στο αίτημα της Επιτροπής.
206.
Από τους ισχυρισμούς της Επιτροπής προκύπτει ότι η απόρριψη του αιτήματος διατήρησης των αποτελεσμάτων της προσβαλλόμενης απόφασης θα αύξανε τον κίνδυνο επέλευσης σοβαρής βλάβης για την υγεία του ανθρώπου. Υπό αυτές τις συνθήκες, αν το Δικαστήριο ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, θα πρέπει να διαταχθεί η διατήρηση των αποτελεσμάτων της μέχρις ότου η Επιτροπή αποφανθεί εκ νέου επί της σχετικής αίτησης αδειοδότησης που υπέβαλαν οι αιτούντες (
53
).
VII. Επί των δικαστικών εξόδων
207.
Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
208.
Δεδομένου ότι από την προηγηθείσα ανάλυση προκύπτει ότι, λαμβανομένης υπόψη της προτάσεώς μου προς το Δικαστήριο, η Επιτροπή θα ηττηθεί, πρέπει, κατά την άποψή μου, να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το αίτημα του Κοινοβουλίου.
209.
Κατά το άρθρο 140, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει ότι ο παρεμβαίνων, ο οποίος δεν είναι κράτος μέλος ή θεσμικό όργανο της Ένωσης, φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
210.
Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, ο ECHA πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
VIII. Πρόταση
211.
Κατόπιν των ανωτέρω προτείνω στο Δικαστήριο:
1)
Να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση C(2020) 8797 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 18 Δεκεμβρίου 2020, για τη μερική χορήγηση άδειας για ορισμένες χρήσεις του τριοξειδίου του χρωμίου δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (Chemservice GmbH, κ.λπ.), καθόσον αφορά άδειες για τις χρήσεις 2, 4 και 5 και για τη χρήση 1, σχετικά με την τυποποίηση μειγμάτων για τις χρήσεις 2, 4 και 5, του τριοξειδίου του χρωμίου.
2)
Να διατηρήσει σε ισχύ τα αποτελέσματα της απόφασης που αναφέρεται στο σημείο 1 του παρόντος διατακτικού έως ότου η Επιτροπή αποφανθεί εκ νέου επί της αντίστοιχης αίτησης αδειοδότησης.
3)
Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
4)
Να κρίνει ότι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
(
1
)	Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ιταλική.
(
2
)	Κανονισμός (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής καθώς και της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών της Επιτροπής 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ και 2000/21/ΕΚ (ΕΕ 2006, L 396, σ. 1) (στο εξής: κανονισμός REACH).
(
3
)	Βλ., συναφώς, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα E. Tanchev στην υπόθεση Επιτροπή κατά Σουηδίας (C-389/19 P, EU:C:2020:874, σημείο 9 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
4
)	Βλ., συναφώς, απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 2021, Γερμανία κατά Esso Raffinage (C‑471/18 P, EU:C:2021:48, σκέψη 88 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
5
)	Άρθρο 56 του κανονισμού REACH
(
6
)	Βλ. κανονισμό REACH, άρθρο 56, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ και εʹ, και παράγραφος 2, και άρθρο 62, παράγραφοι 2 και 3.
(
7
)	Βλ. κανονισμό REACH, άρθρο 62, παράγραφος 1.
(
8
)	Βλ. κανονισμό REACH, άρθρο 60, παράγραφος 1.
(
9
)	Βλ. κανονισμό REACH, άρθρο 60, παράγραφοι 8 και 9, και άρθρο 61, και αιτιολογική σκέψη 72.
(
10
)	Βλ., ιδίως, κανονισμό REACH, άρθρο 76, παράγραφος 1, στοιχεία γʹ και δʹ, άρθρο 77, παράγραφος 3, και άρθρο 85.
(
11
)	Βλ., επίσης, κανονισμό REACH, αιτιολογική σκέψη 83.
(
12
)	Κατά το άρθρο 56, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του εν λόγω κανονισμού.
(
13
)	Ειδικότερα, στην απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Μαρτίου 2019, Σουηδία κατά Επιτροπής (T-837/16, EU:T:2019:144, στο εξής: απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου, Σουηδία κατά Επιτροπής), η οποία επικυρώθηκε από το Δικαστήριο κατ’ αναίρεση με την απόφαση της 25ης Φεβρουαρίου 2021, Επιτροπή κατά Σουηδίας (C-389/19 P, EU:C:2021:131, στο εξής: απόφαση Επιτροπή κατά Σουηδίας).
(
14
)	Δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί παράγωγο επίπεδο χωρίς επιπτώσεις (DNEL) για τις καρκινογόνες ιδιότητες της εν λόγω ουσίας και, ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί κατώτατο όριο για τους σκοπούς του άρθρου 60, παράγραφος 3, στοιχείο αʹ, του κανονισμού REACH και, κατά συνέπεια, το άρθρο 60, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού δεν εφαρμόζεται (βλ. αιτιολογική σκέψη 8 της προσβαλλόμενης απόφασης).
(
15
)	Η Επιτροπή προσδιόρισε τις ακόλουθες βασικές λειτουργίες: αντοχή στη φθορά, σκληρότητα, πάχος στρώματος, αντοχή στη διάβρωση, συντελεστής τριβής και επίδραση στη μορφολογία της επιφάνειας όσον αφορά τη χρήση 2· αντοχή στη διάβρωση/αναστολή ενεργού διάβρωσης, χημική αντοχή, σκληρότητα, προώθηση πρόσφυσης (πρόσφυση σε επακόλουθη επίστρωση ή βαφή), αντοχή στη θερμοκρασία, αντοχή στην ευθραυστότητα, αντοχή στη φθορά, ιδιότητες της επιφανείας που εμποδίζουν την εναπόθεση οργανισμών, πάχος στρώματος, ευελιξία και ειδική αντίσταση όσον αφορά τη χρήση 4· αντοχή στη διάβρωση/αναστολή ενεργού διάβρωσης, πάχος στρώματος, αντοχή στην υγρασία, προώθηση της πρόσφυσης (πρόσφυση σε επακόλουθη επίστρωση ή βαφή), ειδική αντίσταση, χημική αντίσταση, αντοχή στη φθορά, ηλεκτρική αγωγιμότητα, συμβατότητα με το υπόστρωμα, (θερμο-) οπτικές ιδιότητες (οπτική εμφάνιση), αντοχή στη θερμότητα, ασφάλεια των τροφίμων, τάση επικάλυψης, ηλεκτρική μόνωση και ταχύτητα εναπόθεσης όσον αφορά τη χρήση 5.
(
16
)	Κατά τη διάταξη αυτή, οι μεταγενέστεροι χρήστες που χρησιμοποιούν μια ουσία σύμφωνα με το άρθρο 56, παράγραφος 2, απευθύνουν κοινοποίηση στον ECHA εντός τριών μηνών από την πρώτη παραλαβή της ουσίας.
(
17
)	Από το άρθρο 58, παράγραφος 3, του κανονισμού REACH προκύπτει ότι ο αριθμός των ουσιών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XIV και οι ημερομηνίες που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 λαμβάνουν επίσης υπόψη την ικανότητα του ECHA να διεκπεραιώνει τις αιτήσεις εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών.
(
18
)	Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2017, SolarWorld κατά Συμβουλίου (C‑205/16 P, EU:C:2017:840, σκέψη 38 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
(
19
)	Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το άρθρο 1, παράγραφος 1, της προσβαλλόμενης απόφασης και από το σημείο 33 των παρουσών προτάσεων, για τη χρήση 1 χορηγήθηκε άδεια μόνον σχετικά με την τυποποίηση μειγμάτων για τις χρήσεις 2, 4, 5 και 6, όπως αυτές αδειοδοτήθηκαν.
(
20
)	Κατά την αιτιολογική σκέψη 69 του κανονισμού REACH, «[ά]δειες θα πρέπει να χορηγούνται μόνον όταν τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αιτούνται άδεια αποδεικνύουν στην αρμόδια για την αδειοδότηση αρχή ότι ελέγχονται επαρκώς οι απορρέοντες από τη χρήση της ουσίας κίνδυνοι για τη υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον. Άλλως, χρήσεις είναι δυνατόν ακόμη να επιτρέπονται εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι τα κοινωνικοοικονομικά οφέλη από τη χρήση της ουσίας υπερτερούν των κινδύνων που συνδέονται με τη χρήση της και ότι δεν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες οικονομικά και τεχνικά βιώσιμες».
(
21
)	Πρβλ. σκέψη 77 της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής, που επιβεβαιώθηκε ρητώς από το Δικαστήριο στη σκέψη 33 της απόφασης Επιτροπή κατά Σουηδίας.
(
22
)	Πρβλ. σκέψη 79 της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής, που επιβεβαιώθηκε ρητώς από το Δικαστήριο στη σκέψη 33 της απόφασης Επιτροπή κατά Σουηδίας.
(
23
)	Bλ., συναφώς, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019, ClientEarth κατά Επιτροπής (T-108/17, EU:T:2019:215, σκέψη 105).
(
24
)	Πρβλ. σκέψη 78 της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής, που επιβεβαιώθηκε ρητώς από το Δικαστήριο στη σκέψη 33 της απόφασης Επιτροπή κατά Σουηδίας.
(
25
)	Βλ. απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής (σκέψη 64).
(
26
)	Πρβλ. απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής (σκέψεις 66 και 67).
(
27
)	Πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2009, Επιτροπή κατά MTU Friedrichshafen (C-520/07 P, EU:C:2009:557, σκέψεις 51 και 52). Βλ., επίσης, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής (σκέψη 81).
(
28
)	Πρβλ. σκέψη 86 της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής, που επιβεβαιώθηκε ρητώς από το Δικαστήριο στη σκέψη 35 της απόφασης Επιτροπή κατά Σουηδίας.
(
29
)	Πρβλ. σκέψη 85 της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής, που επιβεβαιώθηκε ρητώς από το Δικαστήριο στη σκέψη 34 της απόφασης Επιτροπή κατά Σουηδίας.
(
30
)	Αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής (σκέψη 82) και της 4ης Απριλίου 2019, ClientEarth κατά Επιτροπής (T-108/17, EU:T:2019:215, σκέψη 142).
(
31
)	Αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου Σουηδία κατά Επιτροπής (σκέψη 83) και της 4ης Απριλίου 2019, ClientEarth κατά Επιτροπής (T-108/17, EU:T:2019:215, σκέψη 143).
(
32
)	Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Απριλίου 2019, ClientEarth κατά Επιτροπής (T‑108/17, EU:T:2019:215, σκέψη 144).
(
33
)	Βλ. ενοποιημένη έκδοση των γνωμών της RAC και της SEAC σχετικά με τη χρήση 1 της 16ης Σεπτεμβρίου 2016 (προσκομισθείσα ως παράρτημα A4), σ. 19. Η λεπτομερής ανάλυση περιλαμβάνεται στις σελίδες 7 έως 13.
(
34
)	Όπ.π.
(
35
)	Όπ.π., σ. 22.
(
36
)	Βλ. ενοποιημένες εκδόσεις των γνωμών της RAC και της SEAC σχετικά με τις χρήσεις 2, 4 και 5 της 16ης Σεπτεμβρίου 2016 (προσκομισθείσες ως παραρτήματα A5, A6 και A7, αντιστοίχως). Βλ., ειδικότερα, για τη χρήση 2, σ. 7· για τη χρήση 4, σ. 8, και για τη χρήση 5, σ. 9 και 10.
(
37
)	Βλ. ενοποιημένη έκδοση των γνωμών της RAC και της SEAC σχετικά με τη χρήση 2 της 16ης Σεπτεμβρίου 2016 (προσκομισθείσα ως παράρτημα Α5), σ. 12.
(
38
)	Βλ., αντιστοίχως, ενοποιημένη έκδοση των γνωμών της RAC και της SEAC σχετικά με τη χρήση 4, της 16ης Σεπτεμβρίου 2016 (προσκομισθείσα ως παράρτημα A6), σ. 26 και 33, και ενοποιημένη έκδοση των γνωμών της RAC και της SEAC σχετικά με τη χρήση 5, της 16ης Σεπτεμβρίου 2016 (προσκομισθείσα ως παράρτημα A7), σ. 21 και 35.
(
39
)	Όπ.π. για τη χρήση 2, σ. 12· για τη χρήση 4, σ. 34, και για τη χρήση 5, σ. 35, αντιστοίχως.
(
40
)	Συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας των επιφανειών με ψεκασμό, έλαση, βούρτσισμα ή «penstick» και κατεργασία.
(
41
)	Βλ., αντιστοίχως, ενοποιημένη έκδοση των γνωμών της RAC και της SEAC σχετικά με τη χρήση 4, της 16ης Σεπτεμβρίου 2016 (προσκομισθείσα ως παράρτημα A6), σ. 34, και ενοποιημένη έκδοση των γνωμών της RAC και της SEAC σχετικά με τη χρήση 5, της 16ης Σεπτεμβρίου 2016 (προσκομισθείσα ως παράρτημα A7), σ. 35.
(
42
)	Βλ. προαναφερθείσες γνώμες σχετικά με κάθε χρήση: για τη χρήση 1, σ. 19· για τη χρήση 2, σ. 12· για τη χρήση 4, σ. 34, και για τη χρήση 5, σ. 35, αντιστοίχως.
(
43
)	Βλ. προαναφερθείσες γνώμες σχετικά με κάθε χρήση: για τη χρήση 1, σ. 18 και 19· για τη χρήση 2, σ. 11 και 12· για τη χρήση 4, σ. 33 και 34· για τη χρήση 5, σ. 34 και 35, αντιστοίχως.
(
44
)	Βλ. προαναφερθείσες γνώμες σχετικά με κάθε χρήση: για τη χρήση 2, σ. 7· για τη χρήση 4, σ. 9, και για τη χρήση 5, σ. 10, αντιστοίχως.
(
45
)	Βλ. έκθεση σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση και την αδειοδότηση των χημικών προϊόντων και για τους περιορισμούς που επιβάλλονται σε αυτά (Reach), για τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων και για την τροποποίηση της οδηγίας 1999/45/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) [σχετικά με τους ανθεκτικούς οργανικούς ρύπους] αριθ. 2003/0644 [COM(2003) 644 τελικό], η οποία τόνιζε τη δυσκολία λήψης, στο προηγούμενο σύστημα, πληροφοριών από τη βιομηχανία σχετικά με τις χρήσεις των ουσιών και την έλλειψη πληροφοριών σχετικά με την έκθεση από μεταγενέστερες χρήσεις.
(
46
)	Βλ. σημείο 73 των παρουσών προτάσεων.
(
47
)	Βλ. απόφαση Επιτροπή κατά Σουηδίας (σκέψη 45).
(
48
)	Βλ. αιτιολογική σκέψη 18 της προσβαλλόμενης απόφασης, που μνημονεύεται στο σημείο 27 των παρουσών προτάσεων.
(
49
)	Όπ.π.
(
50
)	Αιτιολογική σκέψη 27 της προσβαλλόμενης απόφασης.
(
51
)	Βλ., αντιστοίχως, την ενοποιημένη έκδοση των γνωμών της RAC και της SEAC σχετικά με τη χρήση 2 της 16ης Σεπτεμβρίου 2016 (προσκομισθείσα ως παράρτημα Α5), σ. 25 και 26. Σχεδόν πανομοιότυπες εκτιμήσεις υπάρχουν στις αντίστοιχες γνώμες για τη χρήση 4 (παράρτημα Α6, σ. 45 και 46) και τη χρήση 5 (παράρτημα Α7, σ. 49). Ελεύθερη μετάφραση από τα αγγλικά.
(
52
)	Η έννοια της χρήσης ορίζεται στο άρθρο 3, σημείο 24, του κανονισμού REACH ως «οποιαδήποτε μεταποίηση, ενσωμάτωση σε μείγμα (τυποποίηση), κατανάλωση, αποθήκευση, διατήρηση, κατεργασία, πλήρωση περιεκτών, μεταφορά μεταξύ περιεκτών, ανάμειξη, παραγωγή αντικειμένου ή οποιαδήποτε άλλη χρησιμοποίηση».
(
53
)	Βλ. απόφαση Επιτροπή κατά Σουηδίας (σκέψη 74).