61997CJ0229_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-229/97,
Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Francisco de Sousa Fialho, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της ίδιας υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Πορτογαλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τους Luνs Fernandes, διευθυντή της νομικής υπηρεσίας της γενικής διευθύνσεως Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων του Υπουργείου Εξωτερικών, και Joγo Lopes Fernandes, διευθυντή του νομικού γραφείου του εθνικού Ινστιτούτου ύδατος, 1, Rua da Cova da Moura, Λισαβόνα_$
καθής,
"που έχει ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 79/869/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1979, περί των μεθόδων μετρήσεως και περί της συχνότητας των δειγματοληψιών και της αναλύσεως των επιφανειακών υδάτων τα οποία προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/015, σ. 220), και, επικουρικώς, μη ενημερώνοντας αμέσως την Επιτροπή για τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ καθώς και από τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 13 της εν λόγω οδηγίας, του άρθρου 395 και του παραρτήματος XXXVI της Πράξεως σχετικά με τους όρους προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και τις προσαρμογές των συνθηκών (ΕΕ 1985, L 302, σ. 23),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(έκτο τμήμα),
συγκείμενο από τους P. J. G. Kapteyn, πρόεδρο τμήματος, G. Hirsch, G. F. Mancini, H. Ragnemalm και R. Schintgen (εισηγητή), δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: S. Alber
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 16ης Ιουλίου 1998,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Ιουνίου 1997, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 79/869/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1979, περί των μεθόδων μετρήσεως και περί της συχνότητας των δειγματοληψιών και της αναλύσεως των επιφανειακών υδάτων τα οποία προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη (ΕΕ ειδ. έκδ. 01/015, σ. 220, στο εξής: οδηγία), και, επικουρικώς, μη ενημερώνοντας αμέσως την Επιτροπή για τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ καθώς και από τις συνδυασμένες των διατάξεις του άρθρου 13 της εν λόγω οδηγίας, του άρθρου 395 και του παραρτήματος XXXVI της Πράξεως σχετικά με τους όρους προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και τις προσαρμογές των συνθηκών (ΕΕ 1985, L 302, σ. 23, στο εξής: Πράξη Προσχωρήσεως).
2 Σύμφωνα με το άρθρο 13 της οδηγίας, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή εντός δύο ετών από την κοινοποίησή της. Πληροφορούν σχετικά αμέσως την Επιτροπή.
3 Η οδηγία κοινοποιήθηκε στα κράτη μέλη στις 11 Οκτωβρίου 1979.
4 Βάσει του συνδυασμού των διατάξεων του άρθρου 395 και του παραρτήματος XXXVI, ΙΙΙ, σημείο 5, της Πράξεως Προσχωρήσεως, η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληγε την 1η Ιανουαρίου 1989, όσον αφορά την Πορτογαλική Δημοκρατία.
5 Με έγγραφο της 14ης Μαρτίου 1990, η Πορτογαλική Δημοκρατία πληροφόρησε την Επιτροπή ότι η οδηγία είχε μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο με το νομοθετικό διάταγμα 74/90 της 7ης Μαρτίου 1990.
6 Η Επιτροπή, κρίνοντας ότι το νομοθετικό αυτό διάταγμα δεν είχε μεταφέρει πλήρως την οδηγία στην πορτογαλική έννομη τάξη, καθόσον δεν διασφαλιζόταν η τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις διατάξεις των άρθρων 3, παράγραφος 3, 4, παράγραφος 2, και 5 καθώς και των πινάκων Γ, Δ και Ε και της υποσημειώσεως 10 του παραρτήματος Ι της οδηγίας, με έγγραφο της 6ης Ιουλίου 1993, όχλησε την Πορτογαλική Δημοκρατία και την κάλεσε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.
7 Με έγγραφο της 10ης Ιουνίου 1994, η Πορτογαλική Δημοκρατία απάντησε ότι εκκρεμούσε διαδικασία αναθεωρήσεως του νομοθετικού διατάγματος 74/90 για να συμπληρωθεί η μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη. Σύμφωνα με τις πορτογαλικές αρχές, είχε ήδη καταρτιστεί σχέδιο διατάγματος σχετικά με την ποιότητα της προελεύσεως του ποσίμου ύδατος. Οι συμπληρωματικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθεί προς όλες τις υποχρεώσεις που υπέχει η Πορτογαλική Δημοκρατία δυνάμει της οδηγίας θα θεσπίζονταν και θα ανακοινώνονταν στην Επιτροπή εντός τριών μηνών.
8 Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία άλλη σχετική πληροφορία από τις πορτογαλικές αρχές, απηύθυνε στις 10 Ιουνίου 1996 στην Πορτογαλική Δημοκρατία αιτιολογημένη γνώμη και την κάλεσε να λάβει τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τα άρθρα 3, παράγραφος 3, 4, παράγραφος 2, και 5 καθώς και από τους πίνακες Γ, Δ και Ε και της υποσημειώσεως 10 του παραρτήματος Ι της οδηγίας, εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης αυτής γνώμης.
9 Με έγγραφο της 9ης Δεκεμβρίου 1996, η Πορτογαλική Δημοκρατία απάντησε ότι η εθνική νομοθεσία για τη συμπλήρωση της μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη αποτέλεσε αντικείμενο νέας εμπεριστατωμένης τεχνικής αναλύσεως, αλλά ότι, λόγω των τροποποιήσεων που επήλθαν κατόπιν των τελευταίων εκλογών, τα σχέδια έπρεπε να επανεξεταστούν από τα αρμόδια υπουργεία.
10 Επειδή η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν έδωσε καμία συνέχεια στην αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
11 Η Πορτογαλική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί την παράβαση, όπως περιγράφεται από την Επιτροπή, και ισχυρίζεται μόνον ότι αναμένεται η δημοσίευση στο Diαrio da Repϊblica του σχεδίου αναθεωρήσεως του νομοθετικού διατάγματος 74/90.
12 Επειδή η μεταφορά της οδηγίας δεν πραγματοποιήθηκε πλήρως εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.
13 Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι η Πορτογαλική Δημοκρατία παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις της εν λόγω οδηγίας και της Πράξεως Προσχωρήσεως.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
14 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επειδή η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και η Πορτογαλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(έκτο τμήμα)
αποφασίζει:
15 Η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 79/869/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1979, περί των μεθόδων μετρήσεως και περί της συχνότητας των δειγματοληψιών και της αναλύσεως των επιφανειακών υδάτων τα οποία προορίζονται για την παραγωγή ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις συνδυασμένες διατάξεις της εν λόγω οδηγίας και της Πράξεως σχετικά με τους όρους προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και τις προσαρμογές των συνθηκών.
16 Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.