POSTANOWIENIE SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (czwarta izba)
z dnia 26 kwietnia 2007 r.
Sprawa T‑415/04
Tebaldi i in.
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie awansu za 2003 r. – Odmowa awansu – Przyznawanie punktów awansu – Oczywista niedopuszczalność
Przedmiot: Skarga mająca za przedmiot głównie stwierdzenie nieważności listy urzędników awansowanych w postępowaniu w sprawie awansu
za 2003 r. w zakresie, w jakim lista ta nie zawiera nazwisk skarżących, jak również wszelkich czynności przygotowawczych prowadzących
do wydania tej decyzji i ewentualnie stwierdzenie nieważności decyzji o przyznaniu punktów w ramach postępowania w sprawie
oceny za 2003 r.
Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania.
Streszczenie
Urzędnicy – Skarga – Interes prawny
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91)
Oczywiście niedopuszczalna jest wniesiona przez urzędnika skarga zmierzająca do stwierdzenia nieważności listy urzędników
awansowanych w postępowaniu w sprawie awansu w zakresie, w jakim lista ta nie zawiera nazwiska skarżącego, oraz ewentualnie,
do stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu mu punktów, w przypadku gdy skarżący nie przedstawił w swych pismach żadnych
konkretnych informacji na temat swej sytuacji osobistej w odniesieniu do danego postępowania w sprawie awansu, w szczególności
takich jak grupa zaszeregowania, staż pracy w tej grupie, łączna liczba punktów awansu oraz punkty otrzymane w poszczególnych
kategoriach, a także próg awansu stosowany do danej grupy zaszeregowania, i nie wykazał tym samym, na czym polega jego osobisty
interes we wniesieniu skargi.
Ponadto w przypadku gdy skarżący wyraża się w swych pismach w sposób ogólnikowy i abstrakcyjny, kwestionując w szczególności
przyznanie niektórych kategorii punktów awansu bez wskazania, w jakim zakresie przyznanie to narusza jego własne interesy,
bez powołania się na własny przypadek, a także bez wykazania związku między zarzutami, jakie podnosi a swą indywidualną sytuacją
prawną, zarzuty te nie odnoszą się do jego indywidualnej sytuacji prawnej, lecz do ogólnej sytuacji personelu jego instytucji
i nie mogą stanowić podstawy dopuszczalności skargi, ponieważ urzędnik nie jest upoważniony do podejmowania czynności prawnych
w interesie prawa lub instytucji i może w uzasadnieniu skargi o stwierdzenie nieważności podnosić wyłącznie zarzuty dotyczące
go osobiście.
(zob. pkt 28–32, 36)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 85/82 Schloh przeciwko Radzie, 30 czerwca 1983 r., Rec. str. 2105, pkt 14
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑163/89 Sebastiani przeciwko Parlamentowi, 25 września 1991 r., Rec. str. II‑715, pkt 25