62016CJ0019
SENTENZA TAL-QORTI TAL-ĠUSTIZZJA (It-Tmien Awla)
15 ta’ Ġunju 2017 (
*1
)
“Appell — Politika Barranija u ta’ Sigurtà Komuni (PESK) — Ġlieda kontra t-terroriżmu — Miżuri restrittivi speċifiċi diretti kontra ċerti persuni u entitajiet assoċjati ma’ Usama bin Laden, in-netwerk ta’ Al‑Qaida u t-Taliban — Regolament (KE) Nru 881/2002 — Iffriżar ta’ fondi u riżorsi ekonomiċi tal-persuni fiżiċi u ġuridiċi inklużi fil-lista stabbilita mill-Kumitat tas-Sanzjonijiet tan-Nazzjonijiet Uniti — Inklużjoni mill-ġdid ta’ dawn il-persuni fil-lista li tinsab fl-Anness I tar-Regolament Nru 881/2002 wara l-annullament tal-inklużjoni inizjali — Għajbien tal-persuna ġuridika matul il-proċedura — Locus standi in judicio”
Fil-Kawża C‑19/16 P
li għandha bħala suġġett appell skont l-Artikolu 56 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, ippreżentat fis-7 ta’ Jannar 2016,
Al‑Bashir Mohammed Al‑Faqih, residenti f’Al Sharkasa, Misrata (il-Libja),
Ghunia Abdrabbah, residenti f’Birmingham (ir-Renju Unit),
Taher Nasuf, residenti f’Manchester (ir-Renju Unit),
Sanabel Relief Agency Ltd, stabbilita f’Birmingham,
irrappreżentati minn N. Garcia‑Lora, solicitor, u E. Grieves, barrister,
appellanti,
il-partijiet l-oħra fil-kawża li huma:
Il-Kummissjoni Ewropea, irrappreżentata minn F. Ronkes Agerbeek kif ukoll minn D. Gauci u J. Norris‑Usher, bħala aġenti,
konvenuta fl-ewwel istanza,
Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea, irrappreżentat minn G. Étienne u J.‑P. Hix kif ukoll minn H. Marcos Fraile, bħala aġenti,
intervenjent fl-ewwel istanza,
IL-QORTI TAL-ĠUSTIZZJA (It-Tmien Awla),
komposta minn M. Vilaras (Relatur), President tal-Awla, J. Malenovský u D. Šváby, Imħallfin,
Avukat Ġenerali: P. Mengozzi,
Reġistratur: A. Calot Escobar,
wara li rat il-proċedura bil-miktub,
wara li rat id-deċiżjoni, meħuda wara li nstema’ l-Avukat Ġenerali, li l-kawża tinqata’ mingħajr konklużjonijiet
tagħti l-preżenti
Sentenza
1
Permezz tal-appell tagħhom, Al‑Bashir Mohammed Al‑Faqih, Ghunia Abdrabbah u Taher Nasuf kif ukoll Sanabel Relief Agency Ltd jitolbu l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea, tat-28 ta’ Ottubru 2015, Al‑Faqih et vs Il-Kummissjoni (T‑134/11, mhux ippubblikata, iktar ’il quddiem “is-sentenza appellata”, EU:T:2015:812), permezz ta’ liema din tal-aħħar ċaħdet ir-rikors tagħhom intiż għall-annullament, minn naħa, tar-Regolament tal-Kummissjoni (UE) Nru 1138/2010, tas-7 ta’ Diċembru 2010, li jemenda għall-mija u erbgħin darba r-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 881/2002 li jimponi ċerti miżuri speċifiċi restrittivi diretti kontra ċerti persuni assoċjati ma’ Usama bin Laden, in-netwerk ta’ Al‑Qaida u t-Taliban (ĠU 2010, L 322, p. 4) u, min-naħa l-oħra, tar-Regolament tal-Kummissjoni (UE) Nru 1139/2010, tas-7 ta’ Diċembru 2010, li jemenda għall-mija u wieħed u erbgħin darba r-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 881/2002 li jimponi ċerti miżuri speċifiċi restrittivi diretti kontra ċerti persuni assoċjati ma’ Usama bin Laden, in-netwerk ta’ Al‑Qaida u t-Taliban (ĠU 2010, L 322, p. 6) (iktar ’il quddiem l-“atti kontenzjużi”, sa fejn dawn l-atti jikkonċernawhom.
Il-fatti li wasslu għall-kawża
2
Il-fatti li wasslu għall-kawża ġew imsemmija mill-Qorti Ġenerali fil-punti 4 sa 20 tas-sentenza appellata u jistgħu jiġu sunti hekk kif ġej.
3
L-appellanti kienu s-suġġett, fil-kuntest tal-implementazzjoni tar-Riżoluzzjoni tal-Kunsill ta’ Sigurtà tan-Nazzjonijiet Uniti 1390 (2002), ta’ miżuri restrittivi ta’ ffriżar tal-fondi tagħhom u assi finanzjarji oħrajn, adottati skont ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 881/2002, tas-27 ta’ Mejju 2002, li jimponi ċerti miżuri speċifiċi restrittivi diretti kontra ċerti persuni u entitajiet assoċjati ma’ Usama bin Laden, in-netwerk ta’ Al‑Qaida u t-Taliban, u li jħassar ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 467/2001 li jipprojbixxi l-esportazzjoni ta’ ċerta merkanzija u servizzi lejn l-Afganistan waqt li jsaħħaħ il-projbizzjoni ta’ titjiriet u jestendi l-friża fuq fondi u riżorsi finanzjarji oħra rigward it-Taliban fl-Afganistan (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 18, Vol. 1, p. 294). Dan ir-regolament ġie adottat sabiex jimplementa l-Artikolu 3 tal-Pożizzjoni Komuni tal-Kunsill 2002/402/PESK, tas-27 ta’ Mejju 2002, dwar miżuri restrittivi fil-konfront ta’ Usama bin Laden, membri tal-organizzazzjoni Al‑Qaida u t-Taliban u individwi oħrajn, gruppi, impriżi u entitajiet assoċjati magħhom, u li jħassar il-Pożizzjonijiet Komuni 96/746/PESK, 1999/727/PESK, 2001/154/PESK u 2001/771/PESK (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 18, Vol. 1, p. 292).
4
Huma ġew inklużi għall-ewwel darba fil-lista ta’ persuni, ta’ entitajiet u ta’ korpi koperti mill-iffriżar tal-fondi impost mill-Artikolu 2 tar-Regolament Nru 881/2002, li jinsab fl-Anness I tal-imsemmi regolament (iktar ’il quddiem il-“lista kontenzjuża”), permezz tar-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 246/2006, tal-10 ta’ Frar 2006, li jemenda għat-tlieta u sittin darba r-Regolament Nru 881/2002 (ĠU 2006, L 40, p. 13). Dan l-aħħar imsemmi regolament ġie adottat wara deċiżjoni tal-Kumitat tas-Sanzjonijiet tan-Nazzjonijiet Uniti (iktar ’il quddiem il-“Kumitat tas-Sanzjonijiet), tas-7 ta’ Frar 2006, li emendat il-lista ta’ persuni, gruppi u entitajiet li fir-rigward tagħhom għandu japplika l-iffriżar tal-fondi u r-riżorsi ekonomiċi stabbilit bl-applikazzjoni tar-Riżoluzzjoni 1390 (2002), billi inkludiet fiha b’mod partikolari l-isem tal-appellanti.
5
Wara s-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-3 ta’ Settembru 2008, Kadi u Al Barakaat International Foundation vs Il-Kunsill u l-Kummissjoni (C‑402/05 P u C‑415/05 P, EU:C:2008:461), il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea adotta r-Regolament tal-Kunsill (UE) Nru 1286/2009, tad-29 ta’ Diċembru 2009, li jemenda r-Regolament Nru 881/2002 (ĠU 2009, L 346, p. 42), sabiex jistitwixxi proċedura ta’ inklużjoni fil-lista kontenzjuża li tiggarantixxi l-osservanza tad-drittijiet fundamentali tad-difiża tal-persuni kkonċernati u, b’mod partikolari, id-dritt tagħhom li jinstemgħu.
6
B’sentenza tad-29 ta’ Settembru 2010, Al‑Faqih et vs il-Kunsill (T‑135/06 sa T‑138/06, mhux ippubblikata, EU:T:2010:412), il-Qorti Ġenerali annullat l-Artikolu 2 tar-Regolament Nru 881/2002, sa fejn jikkonċerna lill-appellanti.
7
Bir-Regolament Nru 1138/2010, il-Kummissjoni Ewropea inkludiet mill-ġdid lil Sanabel Relief Agency fil-lista kontenzjuża. Il-premessa 3 tal-imsemmi regolament tesponi li l-Kummissjoni kkomunikat lil Sanabel Relief Agency, fix-xahar ta’ Awwissu 2009, dikjarazzjoni tar-raġunijiet tal-Kumitat tas-Sanzjonijiet, imbagħad, fix-xahar ta’ Lulju 2010, “dikjarazzjoni ta’ raġunijiet relatata” u li Sanabel Relief Agency ppreżentat l-osservazzjonijiet tagħha dwar dawn iż-żewġ dikjarazzjonijiet.
8
Bir-Regolament Nru 1139/2010, il-Kummissjoni inkludiet mill-ġdid lil Al‑Faqih, Abdrabbah, u Nasuf fuq l-imsemmija lista. Il-premessa 3 tal-imsemmi regolament tesponi li l-Kummissjoni kkomunikatilhom dikjarazzjoni ta’ raġunijiet, fit-22 ta’ Settembru, fis-7 ta’ Awwissu u fil-11 ta’ Awwissu 2009, wara l-preżentata tar-rikors li ta lok għas-sentenza tad-29 ta’ Settembru 2010, Al‑Faqih et vs Il-Kunsill (T‑135/06 sa T‑138/06, mhux ippubblikata, EU:T:2010:412).
9
Wara deċiżjoni tal-Kumitat tas-Sanzjonijiet tat-22 ta’ Ġunju 2011, il-Kummissjoni sussegwentement, bir-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 640/2011, tat-30 ta’ Ġunju 2011, li jemenda għall-mija u tnejn u ħamsin darba r-Regolament Nru 881/2002 (ĠU 2011, L 173, p. 1), ħassar l-ismijiet ta’ Al‑Faqih, Abdrabbah u Nasruf mill-lista kontenzjuża.
10
Wara deċiżjoni tal-Kumitat tas-Sanzjonijiet tat-8 ta’ Ottubru 2013, il-Kummissjoni wkoll, bir-Regolament ta’ Implimentazzjoni (UE) Nru 996/2013, tas-17 ta’ Ottubru 2013, li jemenda għall-mitejn u ħames darba r-Regolament Nru 881/2002 (ĠU 2013, L 277, p. 1), ħassar l-isem ta’ Sanabel Relief Agency mill-lista kontenzjuża.
Is-sentenza appellata
11
Permezz ta’ att ippreżentat quddiem ir-Reġistru tal-Qorti Ġenerali fit-3 ta’ Marzu 2011, Al‑Faqih, Abdrabbah u Nasuf kif ukoll Sanabel Relief Agency ppreżentaw rikors intiż għall-annullament tar-Regolamenti Nri 1138/2010 u 1139/2010, sa fejn dawn l-atti jikkonċernawhom.
12
Insostenn tar-rikors tagħhom, l-appellanti qajmu erba’ motivi, wieħed dwar il-proċedura ta’ eżami mill-ġdid ġestita mill-Kummissjoni dwar Sanabel Relief Agency u t-tlieta l-oħra dwar dik segwita fil-konfront ta’Al‑Faqih, Abdrabbah u Nasuf.
13
Il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punt 46 tas-sentenza appellata li ma kienx hemm iktar lok li tingħata deċiżjoni fuq ir-rikors dirett kontra r-Regolament Nru 1138/2010, li permezz tiegħu Sanabel Relief Agency ġiet inkluża mill-ġdid fil-lista kontenzjuża, peress li, skont ittra tal-awtoritajiet tar-Renju Unit tas-26 ta’ Settembru 2013, din tal-aħħar ma kellhiex iktar eżistenza ġuridika u ma kellhiex iktar, għaldaqstant, locus standi in judicio.
14
Min-naħa l-oħra, hija ddikjarat bħala ammissibbli r-rikors dirett kontra r-Regolament Nru 1139/2010, li bih it-tliet appellanti l-oħra, Al‑Faqih, Abdrabbah u Nasuf, ġew inklużi mill-ġdid fil-lista kontenzjuża.Fil-punti 47 sa 51 tas-sentenza appellata, hija qieset li dawn tal-aħħar għandhom interess ġuridiku għall-annullament tal-imsemmi regolament, minkejja t-tħassir sussegwenti ta’ isimhom mill-imsemmija lista bir-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 640/2011. Madankollu, hija ċaħdet, it-tliet motivi li jikkonċernawhom, rispettivament dwar l-irregolarità tal-proċedura ta’ eżami mill-ġdid ġestita mill-Kummissjoni, dwar il-ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni mitluba mill-Artikolu 296 TFUE kif ukoll dwar il-ksur tad-dritt għall-proprjetà u tad-dritt għar-rispett tal-ħajja privata.
It-talbiet tal-partijiet
15
L-appellanti jitolbu li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
—
tannulla s-sentenza appellata;
—
tannulla l-atti kontenzjużi, u
—
tikkundanna lill-Kunsill u lill-Kummissjoni għall-ispejjeż.
16
Il-Kunsill jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
—
tiċħad ir-rikors, u
—
tikkundanna lill-appellanti għall-ispejjeż;
17
Il-Kummissjoni titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
—
tiċħad ir-rikors, u
—
tikkundanna lill-appellanti għall-ispejjeż;
Fuq l-appell
18
Insostenn tal-appell tagħhom, l-appellanti jqajmu erba’ aggravji.
19
Permezz tal-ewwel tliet aggravji tagħhom, huma jikkontestaw l-interpretazzjoni tal-Qorti Ġenerali ta’ wieħed mill-motivi li huma kienu qajmu fl-ewwel istanza kif ukoll l-istħarriġ imwettaq minn din tal-aħħar fuq, minn naħa, il-legalità tal-inklużjoni mill-ġdid tagħhom fil-lista kontenzjuża, u iktar preċiżament, l-evalwazzjoni tal-Kummisjoni tal-elementi li jiġġustifikaw din l-inklużjoni mill-ġdid fid-dawl tal-prinċipji stabbiliti mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518), u, min-naħa l-oħra, il-motivazzjoni tal-atti kontenzjużi.
20
Permezz tar-raba’ aggravju tagħhom, l-appellanti jikkontestaw, essenzjalment, il-konstatazzjoni mill-Qorti Ġenerali tan-nuqqas ta’ eżistenza ġuridika u locus standi in judicio ta’ Sanabel Relief Agency. F’dan ir-rigward, huma jsostnu prinċipalment li, meta Sanabel Relief Agency ġiet inkluża fil-lista kontenzjuża, kellu jiġi rikonoxxut lilha dritt għal rikors sabiex tikkontesta din l-inklużjoni, anki jekk hija ġiet imħassra mill-imsemmija lista iktar tard.
21
Fl-ewwel lok għandu jiġi eżaminat ir-raba’ aggravju.
Fuq ir-raba’ aggravju
L-argumenti tal-partijiet
22
Permezz tar-raba’ aggravju tagħhom, l-appellanti jsostnu li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta hija qieset li ma kienx hemm iktar lok li tingħata deċiżjoni fuq ir-rikors sa fejn dan jikkonċerna lil Sanabel Relief Agency, peress li din tal-aħħar ma kellhiex iktar eżistenza ġuridika, fis-sens tal-Artikolu 78(3) tar-Regoli ta’ Proċedura tal-Qorti Ġenerali fil-verżjoni tagħhom fis-seħħ fid-data meta hija ddeċidiet, u għalhekk tilfet il-locus standi in judicio.
23
Fil-fatt, huma jqisu li l-Qorti Ġenerali ma setgħetx tibbaża ruħha, f’dan ir-rigward, fuq l-Artikolu 78 tar-Regoli ta’ Proċedura tagħha kif ukoll fuq l-ittra tal-Ministru tal-Affarijiet Barranin u tal-Commonwealth tar-Renju Unit tal-Gran Brittanja u l-Irlanda ta’ Fuq, tas-26 ta’ Settembru 2013, li ddikjaraw li Sanabel Relief Agency ma kellhiex iktar eżistenza ġuridika, peress li hija ma kinitx iktar inkluża fir-Reġistru tal-Kummerċ tar-Renju Unit (Companies House Register) wara s-sena 2007 u ġiet imħassra mir-Reġistru tal-Karità tar-Renju Unit (Charity Commission Register) fit-28 ta’ Jannar 2012.
24
Minn naħa, l-Artikolu 78 tar-Regoli ta’ Proċedura tal-Qorti Ġenerali huwa irrilevanti, peress li din id-dispożizzjoni sempliċiment tirregola l-proċedura tal-preżentata tar-rikorsi promoturi.
25
Min-naħa l-oħra, u essenzjalment, il-personalità ġuridika ta’ entità ma tiġix la konferita lanqas mitlufa permezz tal-inklużjoni jew it-tħassir tagħha mir-Reġistru tal-Kummerċ jew ir-Reġistru tal-Kummissjoni tal-Karità tar-Renju Unit. Jekk dan kien il-każ, Sanabel Relief Agency ma kienx ikollha l-personalità ġuridika sabiex titlob it-tħassir tagħha mil-lista kontenzjuża tas-sena 2007. Fi kwalunkwe każ, huma jsostnu li la l-fatti li wasslu lill-Kummissjoni tal-Karità tar-Renju Unit sabiex tħassar lil Sanabel Relief Agency mir-reġistru tagħha, lanqas ir-raġunijiet għal dan it-tħassir, ma jirriżultaw mid-deċiżjoni ta’ tħassir tat-28 ta’ Jannar 2012.
26
Barra minn hekk, huma jenfasizzaw, li s-sistema tan-Nazzjonijiet Uniti, li biha l-isem tal-persuni, gruppi u entitajiet li għalihom għandu japplika l-iffriżar tal-fondi u tar-riżorsi ekonomiċi huwa jiġi inkluż fil-lista stabbilita bl-applikazzjoni tar-Riżoluzzjoni 1390 (2002), hija bbażata fuq kriterji speċifiċi indipendenti mill-klassifikazzjonijiet li jirriżultaw mid-dritt nazzjonali, u li din kienet ir-raġuni għaliex il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet, fis-sentenza tagħha tat-18 ta’ Jannar 2007, PKK u KNK vs Il-Kunsill (C‑229/05 P, EU:C:2007:32), li approċċ formali ma kienx xieraq u li entità li kienet inkluża fil-lista setgħet titlob it-tħassir tagħha minn fuq din tal-aħħar.
27
Huma jirrilevaw ukoll li, meta indikat fil-punt 45 tas-sentenza appellata li Sanabel Relief Agency mis-17 ta’ Ottubru 2013 ma kinitx iktar is-suġġett ta’ miżuri restrittivi, il-Qorti Ġenerali tidher li tibbaża d-deċiżjoni tagħha li ma tirrikonoxxix il-locus standi in judicio ta’ Sanabel Relief Agency fuq bażi legali totalment differenti. Hija għalhekk ikkunsidrat li l-ġurisprudenza li tirriżulta mis-sentenza tat-18 ta’ Jannar 2007, PKK u KNK vs Il-Kunsill (C‑229/05 P, EU:C:2007:32), li permezz tagħha entità għandha tkun irrikonoxxuta l-eżistenza ġuridika tagħha peress li hija s-suġġett ta’ miżuri restrittivi, ma tkunx applikabbli għal korp ta’ benefiċenza bħal Sanabel Relief Agency, peress li din tal-aħħar sa mis-17 ta’ Ottubru 2013 ma kinitx iktar is-suġġett ta’ miżuri restrittivi. Huma jqisu wkoll li l-Qorti Ġenerali kellha titlob lil Sanabel Relief Agency li tistabbilixxi l-interess ġuridiku tagħha, peress li dan kienet talbitu mingħand l-appellanti persuni fiżiċi.
28
Fl-aħħar nett, l-appellanti jikkritikaw lill-Qorti Ġenerali li ma ħaditx inkunsiderazzjoni l-osservazzjonijiet tagħhom ifformulati fid-dawl tan-nota ta’ intervent tal-Kunsill, li biha huma jsostnu li s-soluzzjoni stabbilita fis-sentenza tat-28 ta’ Mejju 2013, Abdulrahim vs Il-Kunsill u l-Kummissjoni (C‑239/12 P, EU:C:2013:331), kienet ukoll applikabbli f’dan il-każ.
29
Il-Kunsill u l-Kummissjoni jsostnu li l-Qorti Ġenerali ġustament ikkonstatat li Sanabel Relief Agency ma kellhiex iktar eżistenza ġuridika u kienet tilfet il-locus standi in judicio tagħha u, konsegwentement, hija kienet ġustament iddeċidiet li ma kienx hemm iktar lok li tiddeċiedi dwarha. Barra minn hekk, huma jqisu li Sanabel Relief Agency ma tistax tinvoka s-sentenza tat-18 ta’ Jannar 2007, PKK u KNK vs Il-Kunsill (C‑229/05 P, EU:C:2007:32), sa fejn, peress li ma hijiex organizzazzjoni klandestina, hija tinsab f’sitwazzjoni totalment differenti minn dik tal-Kurdistan Workers’ Party (PKK).
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
30
Il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punti 42 u 46 tas-sentenza appellata li ma kienx hemm iktar lok li tingħata deċiżjoni fuq ir-rikors sa fejn jikkonċerna lil Sanabel Relief Agency, peress li din tal-aħħar ma kellhiex iktar eżistenza ġuridika, fis-sens tal-Artikolu 78(3) tar-Regoli ta’ Proċedura tagħha, fil-verżjoni tagħhom fis-seħħ fid-data meta hija ddeċidiet, u għalhekk tilfet il-locus standi in judicio quddiemha.
31
Sabiex tagħmel dan, hija kkonstatat fil-punt 41 tas-sentenza appellata, li jirriżulta mill-ittra tal-Ministru tal-Affarijiet Barranin u tal-Commonwealth tar-Renju Unit tal-Gran Brittanja u l-Irlanda ta’ Fuq, tas-26 ta’ Settembru 2013, li Sanabel Relief Agency ma kinitx iktar inkluża fir-Reġistru tal-Kummerċ tar-Renju Unit wara s-sena 2007 u ġiet imħassra mir-Reġistru tal-Karità tar-Renju Unit matul is-sena 2012.
32
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li, konformement mal-Artikolu 78(3) tar-Regoli ta’ Proċedura tal-Qorti Ġenerali fil-verżjoni tagħhom fis-seħħ fid-data meta din tal-aħħar iddeċidiet, il-persuni ġuridiċi tad-dritt privat għandhom jistabbilixxu l-eżistenza ġuridika tagħhom, billi jannettu mar-rikors tagħhom prova ta’ din l-eżistenza, bħal estratt tar-Reġistru tal-Kummerċ, estratt tar-Reġistru tal-Assoċjazzjonijiet jew kull dokument ieħor uffiċjali. Dan ir-rekwiżit japplika wkoll għal persuni ġuridiċi li jippreżentaw rikors għal annullament kontra att tal-Unjoni li jimponi miżuri restrittivi fuqhom.
33
F’dan il-każ, mill-proċess jirriżulta li, għalkemm Sanabel Relief Agency, fuq stedina tal-Qorti Ġenerali, stabbilixxiet l-eżistenza ġuridika tagħha billi pproduċiet dokument li joriġina mir-Reġistru tal-Kummissjoni ta’ Karità tar-Renju Unit, madankollu, din il-prova ġiet ikkonfutata matul il-proċedura permezz ta’ ittra tal-Ministru tal-Affarijiet Barranin u tal-Commonwealth tar-Renju Unit tal-Gran Brittanja u l-Irlanda ta’ Fuq, li informat lill-Qorti Ġenerali bit-tħassir tagħha kemm mir-Reġistru tal-Kummerċ kif ukoll mir-Reġistru tal-Kummissjoni tal-Karità tar-Renju Unit.
34
Issa, fil-kuntest tal-appell tagħhom l-appellanti jsostnu sempliċiment li ma jistax jiġi konkluż li Sanabel Relief Agency ma kellhiex iktar eżistenza ġuridika minħabba s-sempliċi fatt li hija kienet ġiet imħassra minn dawn iż-żewġ reġistri. Min-naħa l-oħra, huma ma jsostnux li l-evalwazzjoni mwettqa mill-Qorti Ġenerali fuq l-eżistenza ġuridika ta’ Sanabel Relief Agency kienet ibbażata fuq elementi materjalment mhux eżatti jew żnaturat il-provi miġjuba quddiemha.
35
F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandu jiġi kkunsidrat bħala stabbilit li Sanabel Relief Agency ma kellhiex iktar eżistenza ġuridika u għalhekk kienet nieqsa mill-locus standi in judicio quddiem il-Qorti Ġenerali fid-data meta din tal-aħħar iddeċidiet.
36
Ċertament, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li persuna li isimha jkun inkluż fil-lista ta’ persuni msemmija minn miżuri restrittivi għandu jiġi rikonoxxut lilha tal-inqas interess morali li tikseb l-annullament ta’ din l-inklużjoni, u dan fid-dawl tal-konsegwenzi fuq ir-reputazzjoni tagħha, inklużi dawk ta’ wara t-tħassir ta’ isimha mill-imsemmija lista (ara s-sentenzi tat-28 ta’ Mejju 2013, Abdulrahim vs Il-Kunsill u l-Kummissjoni, C‑239/12 P, EU:C:2013:331, punti 70 sa 72, kif ukoll tat-8 ta’ Settembru 2016, Iranian Offshore Engineering & Construction vs Il-Kunsill, C‑459/15 P, mhux ippubblikata, EU:C:2016:646, punt 12).
37
Madankollu, jibqa’ l-fatt li fil-każ ta’ persuna ġuridika tad-dritt privat, huwa neċessarju li din tal-aħħar ikollha eżistenza ġuridika, jew li r-rikors jiġu ppreżentat mill-aventi kawża tagħha.
38
Issa, minn naħa, kif jirriżulta mill-punt 35 ta’ din is-sentenza, huwa stabbilit li Sanabel Relief Agency ma kellhiex iktar eżistenza ġuridika fid-data li fiha ddeċidiet il-Qorti Ġenerali. Min-naħa l-oħra, l-appellanti fl-ebda mument ma sostnew li r-rikors tagħhom, sa fejn jikkonċerna Sanabel Relief Agency, kien ġie ppreżentat minn persuni oħra fiżiċi jew ġuridiċi li jippreżentaw ruħhom bħala aventi kawża tagħha, u b’mod partikolari mill-fundaturi tagħha jew mexxejja preċedenti, inklużi Abdrabbah u Nasuf, rispettivament it-tieni u t-tielet appellanti fl-appell (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tal-20 ta’ Ottubru 1983, Gutmann vs Il-Kummissjoni, 92/82, EU:C:1983:286, punt 2, u tat-23 ta’ April 1986, Les Verts vs Il-Parlament, 294/83, EU:C:1986:166, punt 15 sa 18).
39
Bl-istess mod, peress li huwa stabbilit li Sanabel Relief Agency ma kellhiex iktar eżistenza ġuridika fid-data li fiha l-Qorti Ġenerali ddeċidiet, ma tistax tibbenefika mis-soluzzjoni adottata mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tagħha tat-18 ta’ Jannar 2007, PKK u KNK vs Il-Kunsill (C‑229/05 P, EU:C:2007:32).
40
Ċertament, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet fil-punt 112 ta’ din is-sentenza li, peress li l-leġiżlatur tal-Unjoni Ewropea jqis li organizzazzjoni li l-eżistenza tagħha tkun tpoġġiet f’dubju tkompli jkollha eżistenza suffiċjenti biex tkun is-suġġett ta’ miżuri restrittivi, il-koerenza u l-ġustizzja jeħtieġu li jiġi rikonoxxut li din l-entità tkompli tgawdi eżistenza suffiċjenti sabiex tikkontesta din il-miżura. Fil-fatt, kull evalwazzjoni oħra jkollha bħala riżultat li organizzazzjoni tista’ tiġi inkluża fil-lista kontenzjuża mingħajr ma tkun tista’ tippreżenta rikors kontra din l-inklużjoni.
41
Jibqa’ l-fatt li Sanabel Relief Agency, tinsab f’sitwazzjoni totalment differenti minn dik ta’ PKK, peress li l-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet, fil-punt 53 ta’ din is-sentenza, li l-konstatazzjonijiet ta’ fatt imwettqa mill-Qorti Ġenerali fid-digriet suġġett tal-appell, skont liema l-PKK ġiet xolta ma kinux eżatti u kienu jikkostitwixxu żnaturament tal-provi li kienu għad-dispożizzjoni tagħha.
42
Konsegwentement, il-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi meta ddikjarat li ma kienx hemm lok li tingħata deċiżjoni fuq ir-rikors sa fejn dan kien jikkonċerna Sanabel Relief Agency.
43
Għaldaqstant, ir-raba’ aggravju għandu jiġi miċħud bħal infondat.
Fuq l-ewwel aggravju
L-argumenti tal-partijiet
44
Permezz tal-ewwel aggravju tagħhom, l-appellanti jilmentaw mal-Qorti Ġenerali li interpretat it-tielet motiv li kienu qajmu b’mod żbaljat, ibbażat fuq ksur tad-dritt tal-proprjetà u d-dritt għar-rispett tal-ħajja privata. Huma jikkritikawha li, fil-punti 81sa 90 tas-sentenza appellata, hija ċaħdet l-imsemmi motiv bl-applikazzjoni tal-Artikolu 44 tar-Regoli ta’ Proċedura tagħha, mingħajr analiżi fil-mertu tal-provi li huma kienu pproduċew. B’hekk, il-Qorti Ġenerali naqset milli tieħu inkunsiderazzjoni l-osservazzjonijiet bil-miktub u orali tagħhom u/jew kisret il-prinċipji stabbiliti fis-sentenza tal-14 ta’ April 2015, Ayadi vs Il-Kummissjoni (T‑527/09 RENV, mhux ippubblikata, EU:T:2015:205).
45
Huma jsostnu li, permezz tal-imsemmi tielet motiv, huma jargumentaw b’mod preċiż li l-Kunsill u l-Kummissjoni kienu kisru b’mod sproporzjonat id-dritt tagħhom għar-rispett tal-ħajja privata. Huma jqisu li, bħala riżultat, il-Qorti Ġenerali kellha tagħmel evalwazzjoni tal-fatti li huma kienu ressqu fid-dawl tal-provi użati kontrihom mill-istituzzjonijiet. Huma jenfasizzaw li, f’dan ir-rigward, huma kienu invokaw fatt determinanti, jiġifieri li, fil-mument tal-inklużjoni tagħhom mill-ġdid fil-lista kontenzjuża, ir-Renju Unit, l-Istat Membru fl-oriġini tal-inklużjoni tagħhom fil-lista ta’ persuni koperti mill-iffriżar tal-fondi, kien jikkunsidra li huma ma kinux jissodisfaw iktar il-kriterji għall-inklużjoni f’din il-lista. Huma jippreċiżaw li kienu indikaw, fil-punt 94 tar-rikors promotur tagħhom, li dawn il-provi juru li l-Kummissjoni ma kinitx stabbilixxiet f’livell ta’ prova suffiċjenti li huma kienu jissodisfaw il-kriterji tar-Riżoluzzjoni 1617 (2005), b’tali mod li l-ksur tad-drittijiet tagħhom kien neċessarjament sproporzjonat.
46
Barra minn hekk, huma jikkunsidraw li l-pożizzjoni adottata mill-Qorti Ġenerali fis-sentenza appellata hija inkompatibbli mas-sentenza tal-14 ta’ April 2015, Ayadi vs Il-Kummissjoni (T‑527/09 RENV, mhux ippubblikata, EU:T:2015:205), li fiha l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-fatt li r-rikorrent ma kkontestax “espliċitament” l-evalwazzjoni tal-fatti mwettqa mill-Kummissjoni ma jwaqqafhiex milli tivverifika l-eżatezza materjali ta’ dawn il-fatti, peress li hija qatt ma waqfet milli tikkontesta din l-evalwazzjoni fl-osservazzjonijiet tagħha u impliċitament fil-motivi l-oħra mqajma.
47
Il-Kunsill u l-Kummissjoni jsostnu li l-Qorti Ġenerali ġustament ċaħdet it-tielet motiv imqajjem mill-appellanti, peress li r-rikors tagħhom ma ssodisfax ir-rekwiżiti ta’ kjarezza u preċiżjoni meħtieġa.
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
48
Il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punti 81 sa 90 tas-sentenza appellata, li t-tielet motiv imqajjem mill-appellanti fir-rikors tagħhom ma kienx jissodisfa r-rekwiżiti previsti fl-Artikolu 44(1) tar-Regoli tal-Proċedura tagħha tat-2 ta’ Mejju 1991, kif emendati, u konsegwentement, għandu jiġi miċħud.
49
Qabel kollox, hija fakkret, f’dan ir-rigward, li dawn ir-rekwiżiti jimplikaw li l-elementi essenzjali ta’ fatt u ta’ dritt li fuqhom huwa bbażat rikors għandhom jirriżultaw b’mod koerenti u li jinftiehem mit-test tar-rikors stess u li dan tal-aħħar għandu, għalhekk, jispjega f’xiex jikkonsisti l-motiv li fuqu huwa bbażat ir-rikors, sempliċi dikjarazzjoni astratta ta’ din tal-aħħar ma tissodisfax l-imsemmija rekwiżiti.
50
Sussegwentement, hija kkonstatat li l-argument li l-appellanti kienu bbażaw fuq il-ksur tad-dritt għall-proprjetà ma kinux żviluppati, l-uniċi punti rrilevati fir-rikors jirreferu għar-rekwiżiti tal-provi fil-qasam kriminali. Barra minn hekk, hija indikat li kienet staqsiet lill-appellanti matul is-seduta dwar il-portata tal-motiv tagħhom u li dawn tal-aħħar kienu ppreċiżaw li kellhom l-intenzjoni li jikkontestaw il-fondatezza tad-dikjarazzjoni tar-raġunijiet li fuqha l-Kummissjoni bbażat id-deċiżjoni tagħha ta’ inklużjoni mill-ġdid fil-lista kontenzjuża, li jirriferu f’dan ir-rigward għall-punti 65, 94 u 95 tar-rikors tagħhom kif ukoll għall-osservazzjonijiet fuq il-konsegwenzi tas-sentenza tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C-593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518), li huma kienu ppreżentaw fid-9 ta’ Settembru 2013, wara l-preżentata tar-rikors tagħhom.
51
Fl-aħħar nett, hija kkonstatat, minn naħa, li r-riferimenti għall-punti 94 u 95 tar-rikors kienu purament astratti u ma koprewx preċiżament ebda wieħed mir-raġunijiet li jinsabu fid-dikjarazzjoni tar-raġunijiet li fuqhom il-Kummissjoni kienet ibbażat id-deċiżjoni tagħha għall-inklużjoni mill-ġdid fil-lista kontenzjuża. Min-naħa l-oħra, hija rrilevat li ma kienx possibbli li tiġi rimedjata n-natura mhux intelliġibbli tal-motivi esposti fir-rikors permezz ta’ riferiment għall-annessi ta’ din tal-aħħar, kif ġie propost fil-punt 65 tar-rikors.
52
F’dawn iċ-ċirkustanzi, ma jidhirx li r-raġunijet li permezz tagħhom il-Qorti Ġenerali ċaħdet it-tielet motiv tal-appellanti huma vvizzjati minn żball ta’ liġi, lanqas li din tal-aħħar żnaturat it-tielet motiv.
53
Fil-fatt, skont l-Artikolu 21 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, applikabbli għall-proċedura quddiem il-Qorti Ġenerali skont l-ewwel paragrafu tal-Artikolu 53 tal-istess Statut, kif ukoll skont l-Artikolu 44 tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti Ġenerali, tat-2 ta’ Mejju 1991, ir-rikors promotur għandu, b’mod partikolari, jindika s-suġġett tal-kawża u jinkludi t-talbiet u espożizzjoni sommarja tal-motivi invokati.
54
F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar, minn naħa, li sabiex rikors quddiem il-Qorti Ġenerali jkun ammissibbli, huwa neċessarju li l-punti essenzjali ta’ fatt u ta’ liġi li fuqhom ikun ibbażat jirriżultaw, minn tal-inqas fil-qosor, b’mod koerenti u li jinftiehem, mit-test tar-rikors innifsu. Jekk huwa veru li t-test tar-rikors jista’ jiġi sostnut u ssuplimentat, fuq punti speċifiċi, b’riferimenti għal siltiet partikolari minn dokumenti li jkunu annessi miegħu, riferiment globali għal dokumenti oħra ma jistax jikkumpensa għan-nuqqas tal-elementi essenzjali tal-argument ġuridiku, li għandhom jinsabu fir-rikors (sentenzi tal-11 ta’ Settembru 2014, Mastercard et vs Il-Kummissjoni, C‑382/12 P, EU:C:2014:2201, punt 40, kif ukoll tad-19 ta’ Marzu 2015, Dole Food u Dole Fresh Fruit Europe vs Il-Kummissjoni, C‑286/13 P, EU:C:2015:184, punt 50).
55
Min-naħa l-oħra, l-espożizzjoni sommarja tal-motivi li għandha tkun indikata fir-rikors kollu, fis-sens ta’ dawn l-artikoli, tfisser li dan tal-aħħar għandu jispjega f’xiex jikkonsisti l-motiv li fuqu huwa bbażat ir-rikors (sentenza tal-11 ta’ Settembru 2014, MasterCard et vs il-Kummissjoni, C‑382/12 P, EU:C:2014:2201, punt 39).
56
Issa, jirriżulta mill-eżami tar-rikors ippreżentat fl-ewwel istanza mill-appellanti li għalkemm, mit-titolu stess tiegħu, it-tielet motiv kien formalment ibbażat fuq ksur tad-dritt għall-proprjetà u tad-dritt għar-rispett tal-ħajja privata, l-ispjegazzjonijiet fil-qosor ħafna mressqa insostenn ta’ dan tal-aħħar jikkontestaw esklużivament l-evalwazzjoni mill-Kummissjoni tal-provi li jiġġustifikaw l-inklużjoni tagħhom fil-lista kontenzjuża.
57
Fil-fatt, l-appellanti sostnew li l-Kummissjoni kienet naqset milli tieħu inkunsiderazzjoni l-avviż tal-Gvern tar-Renju Unit, li bih huma kienu ilhom li ma jissodisfawx iktar il-kriterji stabbiliti mir-Riżoluzzjoni 1617 (2005) sabiex jiġu inklużi f’din il-lista. Għalhekk l-argument tagħhom kien essenzjalment fuq il-livell ta’ prova meħieġa fil-livell tal-qasam kriminali u mhux fuq id-dritt għall-proprjetà.
58
Għaldaqstant, il-Qorti Ġenerali ġustament ikkunsidrat, li t-tielet motiv tar-rikors tagħhom ma kienx jissodisfa r-rekwiżiti previsti fl-Artikolu 44(1) tar-Regoli tal-Proċedura tagħha tat-2 ta’ Mejju 1991, kif emendati.
59
Barra minn hekk, ma jistax jiġi kkunsidrat li l-Qorti Ġenerali żnaturat l-imsemmi motiv, peress li l-appellanti, fir-rikors tagħhom ma stabbilixxewx ir-rabta bejn ir-rekwiżiti fil-qasam tal-provi li huma kienu qed isostnu u l-ksur tad-dritt tagħhom għall-proprjetà u d-dritt tagħhom għar-rispett tal-ħajja privata.
60
Minn dan isegwi li l-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi meta ċaħdet, fil-punt 90 tas-sentenza appellata, it-tielet motiv tal-appellanti.
61
Għaldaqstant, l-ewwel aggravju tal-appell għandu jiġi miċħud.
Fuq it-tieni aggravju
L-argumenti tal-partijiet
62
Permezz tat-tieni aggravju tagħhom, dirett kontra l-punti 78 u 79 tas-sentenza appellata, l-appellanti jsostnu li l-Qorti Ġenerali ma eżerċitatx l-istħarriġ ġudizzjarju li kienet obbligata twettaq skont is-sentenza tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518, punti 120 kif ukoll 121). Hija la eżiġiet li l-fatti allegati mill-Kummissjoni jiġu sostanzjati, lanqas ma vverifikat jekk l-allegazzjonijiet magħmula kontrihom kinux qodma wisq. Hija lanqas ma kkunsidrat l-osservazzjonijiet iddettaljati li huma kienu indirizzaw lill-Kummissjoni kif ukoll lill-Qorti Ġenerali, li bihom ikkontestaw il-fondatezza tal-allegazzjonijiet magħmula kontra tagħhom.
63
Il-Kunsill isostni, prinċipalment, li t-tieni aggravju tal-appellanti ma huwiex preċiż u huwa taħlita ta’ kunsiderazzjonijiet relatati mal-legalità esterna tal-atti kontenzjużi, b’mod partikolari l-obbligu tal-motivazzjoni, formalità sostanzjali, u tal-legalità interna ta’ dawn tal-aħħar, dwar il-fondatezza tar-raġunijiet għall-inklużjoni fil-lista kontenzjuża. Konsegwentement, dan l-aggravju ma jissodisfax ir-rekwiżiti tal-forom preskritti fl-Artikolu 169(2) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja u għandu jiġi miċħud bħala manifestament inammissibbli. Huwa jqis, sussidjarjament, li, permezz tal-imsemmi aggravju, kull ma jagħmlu l-appellanti huwa li jifformulaw mill-ġdid l-ewwel aggravju tal-appell, relatat mal-kontestazzjoni tal-mertu tal-motivazzjoni li fuqha bbażat ruħha l-Kummissjoni sabiex tinkludi mill-ġdid lill-appellanti fil-lista kontenzjuża, u li għalhekk, fi kwalunkwe każ, għandu jiġi miċħud għall-istess raġunijiet bħal dawk imressqa fil-kuntest tal-eżami tal-ewwel aggravju tal-appell.
64
Il-Kummissjoni tikkunsidra li dan l-aggravju, li jkopri l-punti 78 u 79 tas-sentenza appellata, li bihom il-Qorti Ġenerali kkonstatat li r-Regolament Nru 1139/2010 ma kienx ivvizzjat bi ksur tal-obbligu ta’ motivazzjoni, huwa manifestament infondat. Il-Qorti Ġenerali applikat b’mod preċiż il-kriterji tas-sentenza tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518, punt 118), li jistabbilixxu li l-motivazzjoni għandha tidentifika r-raġunijiet individwali, speċifiċi u konkreti li bihom l-awtoritajiet kompetenti jikkunsidraw jimponu miżuri restrittivi fuq persuna. Hija żżid li l-punti 120 u 121 ta’ din is-sentenza tal-aħħar ma kinux jikkonċernaw l-obbligu ta’ motivazzjoni, iżda l-evalwazzjoni tal-mertu tar-raġunijiet invokati, b’tali mod li “l-appellanti jiżbaljaw il-mira tagħhom”.
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
65
Fil-punt 80 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali tiċħad bħala mhux fondat it-tieni motiv imqajjem mill-appellanti, dwar ksur mill-Kummissjoni tal-obbligu ta’ motivazzjoni tal-atti kontenzjużi. Permezz ta’ dan il-motiv huma kienu kkontestaw in-natura vaga u insuffiċjenti tad-dikjarazzjoni tar-raġunijiet li fuqhom ibbażat ruħha l-Kummissjoni sabiex tinkludihom mill-ġdid fil-lista kontenzjuża.
66
Hija fakkret, fil-punti 74 sa 76 ta’ din is-sentenza, ir-rekwiżiti li jirriżultaw mill-obbligu ta’ motivazzjoni jaffettwaw negattivament lill-istituzzjonijiet skont l-Artikolu 296 TFUE, il-Qorti Ġenerali enfasizzat b’mod partikolari li, konformement mal-punt 116 tas-sentenza tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C-593/10 P u C-595/10 P, EU:C:2013:518), dan l-obbligu jimplika fiċ-ċirkustanzi kollha, inkluż meta l-motivazzjoni tal-att tal-Unjoni jikkorrispondi ma’ motivi esposti minn entità internazzjonali, li din il-motivazzjoni tidentifika r-raġunijiet individwali, speċifiċi u konkreti, li għalihom l-awtoritajiet kompetenti jikkunsidraw li l-persuna kkonċernata għandha tkun suġġetta għal miżuri restrittivi.
67
Il-Qorti Ġenerali ddeduċiet, fil-punt 77 tal-imsemmija sentenza li “ikun possibbli li wieħed jibbaża ruħu biss fuq id-dikjarazzjoni tar-raġunijiet li inkludiet l-isem tal-persuni kkonċernati fil-lista kontenzjuża, sakemm din tal-aħħar ikun fiha r-raġunijiet individwali, speċifiċi u konkreti u dawn jibqgħu validi fid-dawl tal-osservazzjonijiet tal-persuni li huma inklużi fuq il-lista”.
68
Kif jirriżulta mill-punti 78 u 79 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali, minn naħa, indikat li r-Regolament Nru 1139/2010 irrefera għall-komunikazzjoni lill-appellanti tad-dikjarazzjoni tar-raġunijiet u tal-osservazzjonijiet li dawn tal-aħħar setgħu jippreżentaw f’dan ir-rigward, u, min-naħa l-oħra, evalwaw il-motivazzjoni tal-imsemmija dikjarazzjoni, billi qiesu f’dan il-każ li dawn kienu konformi mar-rekwiżiti li jirriżultaw mis-sentenza tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518, punt 116), sa fejn huma kien fihom ir-raġunijiet individwali, speċifiċi u konkreti li jiġġustifikaw l-inklużjoni tal-appellanti fil-lista kontenzjuża.
69
Għalhekk, ma jistax jiġi allegat li, bir-raġunijiet mogħtija fl-imsemmija punti, li bihom il-Qorti Ġenerali evalwat il-motivazzjoni tal-inklużjoni mill-ġdid tal-appellanti fuq il-lista kontenzjuża, il-Qorti Ġenerali ma vverifikatx li l-Kummissjoni kienet issodisfat l-obbligu ta’ motivazzjoni tagħha tal-atti kontenzjużi.
70
Konsegwentement, billi ppreċiżat li l-appellanti ma allegawx li l-Qorti Ġenerali kienet żnaturat it-tieni motiv tar-rikors tagħhom fl-ewwel istanza, it-tieni aggravju tal-appell għandu jiġi miċħud bħala infondat.
Fuq it-tielet aggravju
L-argumenti tal-partijiet
71
Permezz tat-tielet aggravju tagħhom, l-appellanti jsostnu li l-Qorti Ġenerali tikkunsidra b’mod żbaljat li l-Kummissjoni kienet wettqet eżami bir-reqqa, imparzjali u awtonomu, għaliha nnifisha, tal-fatti invokati fid-dikjarazzjoni tar-raġunijiet tal-atti kontenzjużi kif ukoll il-provi li jiskaġunaw u l-osservazzjonijiet li huma kienu pproduċew. F’dan ir-rigward, huma jenfasizzaw, li l-Qorti Ġenerali ma tidhirx li ħadet inkunsiderazzjoni l-osservazzjonijiet bil-miktub u orali li kienu ppreżentaw matul il-proċedura, peress li ma wieġbet għal ebda wieħed mill-argumenti li huma kienu ressqu.
72
Huma jqisu li, fid-data tal-adozzjoni tal-atti kontenzjużi, il-Kummissjoni sempliċiment tat l-apparenza li kienet qed tivverifika l-proċess. Hija, essenzjalment ma osservatx ħlief b’ mod purament formali d-drittijiet tad-difiża tal-appellanti, mingħajr ma kkunsidrat li tikkontesta l-evalwazzjonijiet tal-Kumitat tas-Sanzjonijiet fid-dawl tal-osservazzjonijiet tagħhom, aġir li l-Qorti Ġenerali diġà kellha l-opportunità li tiċċensura fis-sentenza tagħha tat-30 ta’ Settembru 2010, Kadi vs Il-Kummissjoni (T‑85/09, EU:T:2010:418, punt 71), imbagħad fis-sentenzi tal-21 ta’ Marzu 2014, Yusef vs Il-Kummissjoni (T‑306/10, EU:T:2014:141, punti 103 u 104), kif ukoll tal-14 ta’ April 2015, Ayadi vs Il-Kummissjoni (T‑527/09 RENV, mhux ippubblikata, EU:T:2015:205, punti 72 u 73). Il-fatt li l-Kummissjoni ma stabbilixxiet ebda kuntatt mar-Renju Unit, li kien l-Istat Membru li kien fl-oriġini tal-inklużjoni tagħhom fil-listi ta’ persuni koperti mill-iffriżar tal-fondi u li ma kienx iktar favur l-inklużjoni mill-ġdid tagħhom fil-mument tal-adozzjoni tal-atti kontenzjużi, jistabbilixxi r-realtà ta’ dan l-aġir.
73
Issa, il-Qorti Ġenerali sempliċiment ikkonstatat, fil-punti 66 u 67 tas-sentenza appellata, li l-Kummissjoni kienet “eżaminat mill-ġdid” ir-raġunijiet tal-inklużjonijiet tas-16 ta’ April 2010 u kellha diskussjonijiet mal-Kumitat tas-Sanzjonijiet fis-27 ta’ Mejju, 14 ta’ Settembru u 26 ta’ Ottubru 2010. Madankollu, l-ebda prova ma tippermetti li tistabbilixxi li l-Kummissjoni effettivament evalwat il-provi li jiskaġunaw u l-fondatezza tar-raġunijiet allegati. Il-fatt li hija sempliċiment ikkomunikat l-osservazzjonijiet tal-appellanti lill-Kumitat tas-Sanzjonijiet fis-27 ta’ Mejju 2010 u li talbitu spjegazzjonijiet fuq ir-raġunijiet li għalihom l-appellanti ma ġewx irtirati mil-lista kontenzjuża ma jippermettix li jiġi stabbilit li l-Kummissjoni kienet evalwat għaliha nnifisha l-provi fil-pussess tal-awtoritajiet tar-Renju Unit. Għalhekk, il-Qorti Ġenerali, fil-punti 66 sa 70 tas-sentenza appellata, ivvalidat evalwazzjoni “mhux raġonevoli” tal-fatti.
74
Il-Kunsill iqis li t-tielet aggravju tal-appellanti jkopri konstatazzjonijiet fattwali tal-Qorti Ġenerali u għalhekk għandu jiġi miċħud bħala inammissibbli. Huwa jsostni li, abbażi tal-proċess ta’ eżami mill-ġdid imwettaq mill-Kummissjoni, il-Qorti Ġenerali ma żnaturat ebda wieħed mill-fatti ppreżenati fil-kuntest tal-ewwel u t-tieni motivi mqajma mill-appellanti fl-ewwel istanza. Fil-kuntest tal-appell, dawn tal-aħħar ma ressqux provi suffiċjenti sabiex juru li l-Qorti Ġenerali manifestament żnaturat il-provi li jikkonċernaw il-fatti relatati mal-proċedura segwita mill-Kummissjoni li kienu osservaw il-prinċipji stabbiliti fis-sentenza tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518).
75
Il-Kummissjoni ssostni wkoll li l-appellanti, li kienu talbu essenzjalment lill-Qorti tal-Ġustizzja li teżamina mill-ġdid il-provi u l-fatti li fuqhom hija msejsa l-inklużjoni tagħhom fil-lista kontenzjuża, ma għamlu riferiment għal ebda dokument preċiż li jipprova li l-evalwazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali huma materjalment mhux eżatti jew juru li hija żnaturat il-provi li ġew sottomessi lilha, b’tali mod li t-tielet aggravju tagħhom għandu jiġi ddikjarat bħala inammissibbli fl-appell tagħhom.
76
Hija tqis ukoll li t-tliet argumenti ġeneriċi ħafna mressqa mill-appellanti insostenn tal-ilment tagħhom li bih il-Qorti Ġenerali kienet evalwat b’mod mhux raġonevoli l-fatti huma infondati. Qabel kollox, l-affermazzjoni li biha r-raġuni msemmija fil-punt 70 tas-sentenza appellata ma kinitx issostanzjata ma tistax tirnexxi, peress li l-Qorti Ġenerali kienet ġustament ikkonstatat li, minn naħa, il-Kummissjoni kienet ipproċediet b’eżami bir-reqqa, awtonomu u kritiku tal-osservazzjonijiet tal-appellanti u tal-inklużjoni tagħhom fuq il-lista tal-persuni koperti mill-miżuri restrittivi deċiżi mill-Kumitat tas-Sanzjonijiet u, min-naħa l-oħra, hija ma kinitx ittranskriviet mill-ġdid it-talbiet ta’ din tal-aħħar b’mod awtomatiku. Sussegwentement, l-argumenti tal-appellanti, li r-raġunijiet inklużi fil-punti 66 sa 70 tas-sentenza appellata huma inkompatibbli mas-sentenzi tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518), tal-21 ta’ Marzu 2014, Yusef vs Il-Kummissjoni (T‑306/10, EU:T:2014:141), kif ukoll tal-14 ta’ April 2015, Ayadi vs Il-Kummissjoni (T‑527/09 RENV, mhux ippubblikata, EU:T:2015:205), huma infondati peress li l-eżistenza ta’ ksur tad-drittijiet tad-difiża u tad-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva għandhom jiġu evalwati skont iċ-ċirkustanzi speċifiċi ta’ kull każ. Fl-aħħar nett, l-argument li l-punti 66 u 70 tas-sentenza appellata huma vvizzjati minn żball ta’ liġi, peres li ma ġie stabbilit l-ebda kuntatt mar-Renju Unit fi kwalunkwe mument huwa infondat. Fil-fatt, din il-ġurisprudenza ma tobbligax lill-Kummissjoni li tagħmel kuntatt mar-Renju Unit. Fi kwalunkwe każ, il-Kummissjoni kkonsultat mal-kumitat ta’ ġestjoni tal-Unjoni, li fi ħdanu huma rrappreżentati l-Istati Membri kollha.
Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja
77
Il-Qorti Ġenerali, wara li eżaminat, fil-punti 59 sa 70 tas-sentenza appellata, l-ewwel motiv mqajjem mill-appellanti, dwar l-irregolarità tal-proċedura ta’ eżami mill-ġdid imwettaq mill-Kummissjoni, ċaħditu.
78
Fl-ewwel lok, hija fakkret, fil-punti 59 sa 65 tas-sentenza appellata, il-kliem li bihom il-Qorti tal-Ġustizzja, fis-sentenza tagħha tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C-593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518), iddefinixxiet l-obbligi imposti fuq l-istituzzjonijiet, dwar l-osservanza tad-drittijiet tad-difiża u d-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva, meta huma jadottaw deċiżjoni dwar l-inklużjoni ta’ isem ta’ persuna f’lista ta’ persuni koperti minn miżuri restrittivi.
79
Fit-tieni lok, hija eżaminat, fil-punti 66 sa 70 tas-sentenza appellata, l-istadji differenti tal-proċedura segwita mill-Kummissjoni sabiex tadotta r-Regolament Nru 1139/2010 li inkluda mill-ġdid l-ismijiet tal-appellanti fil-lista kontenzjuża.
80
Hija ddeduċiet li l-Kummissjoni kienet osservat it-tliet garanziji proċedurali rrilevati mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tagħha tat-18 ta’ Lulju 2013, Il-Kummissjoni et vs Kadi (C‑584/10 P, C‑593/10 P u C‑595/10 P, EU:C:2013:518), billi pproċediet b’eżami bir-reqqa, awtonomu u kritiku tal-osservazzjonijiet tal-partijiet kif ukoll tal-inklużjoni deċiża mill-Kumitat tas-Sanzjonijiet u billi wettqet eżami profond u personali tal-konklużjonijiet ta’ dan tal-aħħar. Għaldaqstant, hija ddeċidiet, fil-punt 71 ta’ din is-sentenza, li l-ewwel motiv tal-appellanti kellu jiġi miċħud.
81
Issa, fil-kuntest tat-tielet aggravju tal-appell tagħhom, l-appellanti ma ressqu l-ebda prova ta’ natura li tistabbilixxi li l-evalwazzjonijiet tal-Qorti Ġenerali huma bbażati fuq provi materjalment mhux eżatti jew jirriżultaw minn żnaturament tal-provi li kienu sottomessi lilha.
82
Fil-fatt, huma sempliċiment isostnu li l-Qorti Ġenerali kkonstatat b’mod żbaljat li l-Kummissjoni kienet ipproċediet b’eżami bir-reqqa, imparzjali u awtonomu tal-kawża tagħhom. F’dan ir-rigward, huma jibbażaw ruħhom fuq iċ-ċirkustanza li r-Renju Unit, li kien fl-oriġini tal-inklużjoni tagħhom fil-lista tan-Nazzjonijiet Uniti, kien biddel il-pożizzjoni tiegħu radikalment fir-rigward tagħhom fix-xahar ta’ Novembru 2009, kif ukoll fuq l-iskambju ta’ korrispondenza li seħħ bejn il-Kummissjoni u l-Kumitat tas-Sanzjonijiet li beda f’Settembru 2009.
83
Madankollu, għandu jiġi kkonstatat li, jekk tali ċirkustanza setgħet tiġġustifika t-tħassir tagħhom minn fuq il-lista kontenzjuża, li huwa dak li finalment twettaq bl-adozzjoni tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 640/2011, din ma kinitx, min-naħa l-oħra, tan-natura li twassal, fiha nnifisha, lill-Qorti Ġenerali li tiddeċiedi li l-Kummissjoni naqset mill-obbligi tagħha u kisret id-drittijiet tad-difiża tal-appellanti billi adottat ir-Regolament Nru 1139/2010.
84
Fil-fatt, qabel kollox, għandu jitfakkar li l-appellanti kienu ġew inklużi fil-lista kontenzjuża għall-ewwel darba permezz tar-Regolament Nru 246/2006, wara deċiżjoni tal-Kumitat tas-Sanzjonijiet tas-7 ta’ Frar 2006, li inkludiethom fil-lista tal-persuni u entitajiet koperti mill-miżuri restrittivi, stabbilita bl-applikazzjoni tar-Riżoluzzjoni 1390 (2002). Sussegwentement, l-Artikolu 2 tar-Regolament Nru 881/2002 ġie annullat sa fejn jirrigwarda lill-appellanti, permezz ta’ sentenza tad-29 ta’ Settembru 2010, Al‑Faqih et vs il-Kunsill (T‑135/06 sa T-138/06, mhux ippubblikata, EU:T:2010:412), imsemmija fil-punt 6 ta’ din is-sentenza. Imbagħad, dawn tal-aħħar kienu ġew inklużi mill-ġdid fil-lista kontenzjuża permezz tar-Regolament Nru 1139/2010, suġġett ta’ rikors għal annullament miċħud mill-Qorti Ġenerali permezz tas-sentenza appellata. Fl-aħħar nett, huma ġew imħassra mil-lista kontenzjuża permezz tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni Nru 640/2011, adottat wara deċiżjoni tal-Kumitat tas-Sanzjonijiet tat-22 ta’ Ġunju 2011 li ħassarhom minn fuq il-lista tan-Nazzjonijiet Uniti.
85
Issa, kif jirriżulta mill-premessi 2 sa 6 tar-Regolament Nru 1139/2010 dan kien ta’ natura retroattiva, peress li l-għan prinċipali tiegħu kien li jissostitwixxi r-Regolament Nru 881/2002, kif emendat bir-Regolament Nru 246/2006, sa fejn jirrigwarda lill-appellanti. It-tieni paragrafu tal-Artikolu 2 tar-Regolament Nru 1139/2010 kien jindika espressament li dan tal-aħħar kien japplika mill-11 ta’ Frar 2006.
86
Konsegwentement, l-argument tal-appellanti għandu jiġi kkunsidrat bħala ineffettiv.
87
Minn dan isegwi li t-tielet aggravju tal-appell għandu jiġi miċħud.
Fuq l-ispejjeż
88
Skont l-Artikolu 184(2) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, meta appell ma jkunx fondat, il-Qorti tal-Ġustizzja tiddeċiedi dwar l-ispejjeż. Skont l-Artikolu 138(1) tal-istess Regoli, applikabbli għall-proċedura ta’ appell skont l-Artikolu 184(1) ta’ dawn tal-aħħar, il-parti li titlef għandha tbati l-ispejjeż jekk dawn ikunu ġew mitluba.
89
Peress li l-Kunsill u l-Kummissjoni talbu l-kundanna tal-appellanti u dawn tal-aħħar kellhom l-aggravji tagħhom miċħuda, hemm lok li Al—Bashir Mohammed Al‑Faqih, Ghunia Abdrabbar u Taher Nasuf jiġu kkundannati għall-ispejjeż.
Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (It-Tmien Awla) taqta’ u tiddeċiedi:
1)
L-appell huwa miċħud.
2)
Al‑Bashir Mohammed Al‑Faqih, Ghunia Abdrabbah u Taher Nasuf huma kkundannati għall-ispejjeż.
Firem
(
*1
)	Lingwa tal-kawża: l-Ingliż.