62025TO0404_RES
Zaak T‑404/25
Miguel Ángel Navarro Fernández
tegen
Europees Parlement
Beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) 12 februari 2026
„Beroep wegens nalaten – Verzoek om een bevel – Verzoek om voorlopige maatregelen – Geen vertegenwoordiging van verzoeker – Geen regularisatie – Kennelijke niet-ontvankelijkheid”
Gerechtelijke procedure – Gedinginleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Voorwaarden in verband met de ondertekenaar – Hoedanigheid van derde ten opzichte van de partijen – Vertegenwoordiging van zichzelf door een verzoeker met de hoedanigheid van advocaat die bevoegd is om voor een nationale rechterlijke instantie te pleiten – Ontoelaatbaarheid – Verplichting van het Gerecht om de verzoeker op de onregelmatigheid te wijzen – Regularisatie mogelijk door de aanwijzing van een nieuwe advocaat – Geen – Kennelijke niet-ontvankelijkheid
(Statuut van het Hof van Justitie, art. 19, derde en vierde alinea, en 53)
(zie punten 4‑6, 8, 11)
Samenvatting
In het kader van een beroep wegens nalaten, waarin wordt verzocht om een bevel en voorlopige maatregelen, maakt het Gerecht toepassing van de nieuwe rechtspraak van het Hof (
1
) waarin de omvang is verduidelijkt van het verbod voor niet-bevoorrechte partijen om zichzelf voor de rechterlijke instanties van de Unie te vertegenwoordigen.
Verzoeker heeft bij het Gerecht een beroep ingesteld dat primair is gebaseerd op het onrechtmatige verzuim van het Europees Parlement om te handelen teneinde de Europese Commissie ertoe te brengen een niet-nakomingsprocedure tegen Spanje in te leiden wegens de voortdurende verslechtering van een Natura 2000-gebied in Arganda del Rey (Spanje).
Verzoeker stelt dat hij de hoedanigheid heeft van advocaat die bevoegd is om voor de Spaanse rechterlijke instanties te pleiten, en heeft dit beroep daarom als enige ondertekend.
Beoordeling door het Gerecht
Het Gerecht herinnert eraan dat het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie voorziet in twee onderscheiden en cumulatieve voorwaarden voor de vertegenwoordiging voor de rechterlijke instanties van de Europese Unie van partijen die niet onder van artikel 19, eerste en de tweede alinea, van dat Statuut (
2
) vallen, de zogenoemde „niet-bevoorrechte” partijen. Volgens de eerste voorwaarde moeten deze partijen „door een advocaat worden vertegenwoordigd” (
3
) en volgens de tweede voorwaarde kan alleen een advocaat die bevoegd is om op te treden voor een rechterlijke instantie van een lidstaat of van een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), een partij voor de rechterlijke instanties van de Unie vertegenwoordigen of bijstaan (
4
).
In dit verband preciseert het Gerecht dat uit de rechtspraak van het Hof blijkt dat de eerste voorwaarde niet-bevoorrechte partijen verbiedt om zichzelf voor de rechterlijke instanties van de Unie te vertegenwoordigen. Aangezien noch het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie noch het Reglement voor de procesvoering van het Hof of van het Gerecht voorziet in enige afwijking van of uitzondering op dit verbod, kan een verzoekschrift dat door de verzoekende partij zelf is ondertekend dus niet volstaan om een beroep bij de rechterlijke instanties van de Unie in te stellen, zelfs al is die verzoekende partij een advocaat die bevoegd is om te pleiten voor een nationale rechterlijke instantie.
Het Gerecht voegt daar echter aan toe dat uit recente rechtspraak ook volgt dat het – gelet op de ernst van de gevolgen die voor de verzoekende partij voortvloeien uit een schending van artikel 19 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, te weten de onomkeerbare niet-ontvankelijkverklaring van haar beroep, en bij gebreke van uitdrukkelijke tegengestelde aanwijzingen in het Statuut en het Reglement voor de procesvoering – indien het meent dat het verbod om zichzelf voor die rechterlijke instantie te vertegenwoordigen niet is nageleefd, de verzoekende partij moet vragen om een nieuwe advocaat aan te wijzen voordat het het beroep niet-ontvankelijk verklaart.
Aangezien de verzoeker in casu, ondanks twee verzoeken van het Gerecht tot regularisatie, niet binnen de gestelde termijn een nieuwe advocaat heeft aangewezen, verklaart het Gerecht het beroep kennelijk niet-ontvankelijk.
(
1
)	Nieuwe rechtspraak die door het Hof is ontwikkeld in het arrest van 4 september 2025, Studio Legale Ughi e Nunziante/EUIPO (C‑776/22 P, EU:C:2025:644), en sindsdien is toegepast in de beschikking van de vicepresident van het Hof van 30 oktober 2025, Arasteh/Commissie [C‑590/25 P(R), niet gepubliceerd, EU:C:2025:861].
(
2
)	De in artikel 19, eerste en tweede alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie bedoelde partijen zijn de lidstaten, de instellingen van de Unie, de staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.
(
3
)	Artikel 19, derde alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie.
(
4
)	Artikel 19, vierde alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie.