Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 2023 – Eurobank Bulgaria
(Υπόθεση C‑231/23) (1)
« Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Απάντηση που μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία – Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Αίτηση επαγγελματία σχετικά με μέρος απαίτησης που βασίζεται σε σύμβαση συναφθείσα με καταναλωτή – Απόφαση που δέχεται την αίτηση αυτή και επιβεβαιώνει το κύρος ολόκληρης της σύμβασης – Μεταγενέστερη διαδικασία σχετικά με άλλο μέρος της απαίτησης αυτής – Αρχή του δεδικασμένου »
1.      Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13 – Διαδικασία για την έκδοση διαταγής πληρωμής – Αίτηση επαγγελματία σχετικά με μέρος απαίτησης που βασίζεται σε σύμβαση συναφθείσα με καταναλωτή – Απόφαση που δέχεται την αίτηση αυτή και επιβεβαιώνει το κύρος των ρητρών της σύμβασης – Δεδικασμένο – Μεταγενέστερη διαδικασία σχετικά με άλλο μέρος της ίδιας απαίτησης – Εθνική νομολογία που απαγορεύει την αυτεπάγγελτη εξέταση του κατά πόσον οι ίδιες συμβατικές ρήτρες είναι καταχρηστικές – Επιτρέπεται – Έλλειψη δυνατότητας του εθνικού δικαστή να εκτιμήσει αυτεπαγγέλτως τον καταχρηστικό χαρακτήρα συμβατικών ρητρών ή τμημάτων ρητρών που δεν εξετάστηκαν στο πλαίσιο της απόφασης που έχει περιβληθεί ισχύ δεδικασμένου – Δεν επιτρέπεται
(Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου, άρθρα 6 § 1 και 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 27-30, διατακτ. 1)
2.      Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13 – Διαδικασία για την έκδοση διαταγής πληρωμής – Αίτηση επαγγελματία σχετικά με μέρος απαίτησης που βασίζεται σε σύμβαση συναφθείσα με καταναλωτή – Απόφαση που δέχεται την αίτηση αυτή και επιβεβαιώνει το κύρος των ρητρών της σύμβασης – Δεδικασμένο – Μεταγενέστερη διαδικασία σχετικά με άλλο μέρος της ίδιας απαίτησης – Εθνική νομολογία που απαγορεύει την αυτεπάγγελτη εξέταση του κατά πόσον οι ίδιες συμβατικές ρήτρες είναι καταχρηστικές – Επιτρέπεται – Προϋπόθεση – Αιτιολογία της απόφασης που έχει περιβληθεί ισχύ δεδικασμένου – Περιεχόμενο
(Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου, άρθρα 6 § 1 και 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 32-34, διατακτ. 2)
Διατακτικό
Το Δικαστήριο διατάσσει:
1)
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές,
έχουν την έννοια ότι:
δεν αντιτίθενται σε εθνική νομολογία η οποία απαγορεύει στο δικαστήριο που επιλαμβάνεται αίτησης επαγγελματία με την οποία επιδιώκει να υποχρεωθεί καταναλωτής να καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο της απαίτησης που απορρέει από συναφθείσα με αυτόν σύμβαση να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τον ενδεχομένως καταχρηστικό χαρακτήρα των ρητρών της σύμβασης όταν, με προγενέστερη απόφαση που έχει ισχύ δεδικασμένου και αφορά άλλο μέρος της ίδιας απαίτησης, έχει ήδη κριθεί το κύρος των εν λόγω ρητρών υπό το πρίσμα της οδηγίας αυτής. Αντιθέτως, οι διατάξεις αυτές δεν επιτρέπουν να μην μπορεί να ελέγξει αυτεπαγγέλτως το εν λόγω δικαστήριο τον ενδεχομένως καταχρηστικό χαρακτήρα ρητρών ή μέρους ρητρών της εν λόγω σύμβασης που δεν εξετάστηκαν στο πλαίσιο της προγενέστερης απόφασης.
2)
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13
έχουν την έννοια ότι:
δεν αντιτίθενται σε εθνική νομολογία η οποία απαγορεύει στο δικαστήριο που επιλαμβάνεται αίτησης επαγγελματία με την οποία επιδιώκει να υποχρεωθεί καταναλωτής να καταβάλει το οφειλόμενο υπόλοιπο της απαίτησης που απορρέει από συναφθείσα με αυτόν σύμβαση να εξετάσει αυτεπαγγέλτως τον ενδεχομένως καταχρηστικό χαρακτήρα των ρητρών της σύμβασης όταν, με προγενέστερη απόφαση που έχει ισχύ δεδικασμένου και αφορά άλλο μέρος της ίδιας απαίτησης, έχει ήδη κριθεί το κύρος των εν λόγω ρητρών υπό το πρίσμα της οδηγίας αυτής, αν η ως άνω προγενέστερη απόφαση περιέχει αιτιολογία που παρέχει στο εν λόγω δικαστήριο τη δυνατότητα να προσδιορίσει τις ρήτρες ή τα σκέλη ρητρών που ελέγχθηκαν στο πλαίσιο της πρώτης διαδικασίας καθώς και, έστω και συνοπτικώς, τους λόγους για τους οποίους το δικαστήριο που επελήφθη στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας έκρινε ότι οι ρήτρες ή τα μέρη ρητρών δεν είχαν καταχρηστικό χαρακτήρα.
1 EE C 252 της 17.7.2023.