"Eiseres baseert haar vorderingen tot respectievelijk nakoming van de
overeenkomst en betaling van een geldsom, op een tussen haar en
gedaagde gesloten overeenkomst. De verbintenis die voor toepassing
van artikel 5 sub 1 van voornoemd verdrag, in aanmerking moet worden
genomen bij vorderingen gebaseerd op verschillende verbintenissen
voortvloeiende uit een overeenkomst, is die waardoor de overeenkomst
wordt gekarakteriseerd.
Naar Nederlands internationaal privaatrecht dient ten aanzien van de
onderhavige overeenkomst als zodanige verbintenis te worden beschouwd
de door eiseres als verkoopster te verrichten prestatie. Eiseres is een
vennootschap naar Nederlands recht met haar plaats van vestiging en
haar hoofdbestuur in Nederland, zodat de vraag waar de betrokken
verbintenis moet worden uitgevoerd naar Nederlands recht dient te
worden beantwoord.
Dientengevolge is ten deze toepasselijk de Eenvormige wet inzake de
internationale koop van roerende lichamelijke zaken van 15 december
1971 (Trb. 1964, 117 en Trb. 1968, 13), en wel op grond van artikel 2
lid 1 van die wet. Immers, het betreft hier een koopovereenkomst met
betrekking tot een roerende lichamelijke zaak.
Zoals boven reeds is overwogen, is de verbintenis waardoor de
overeenkomst tussen partijen wordt gekarakteriseerd, de door eiseres
te verrichten prestatie, meer bepaald de aflevering door eiseres van de
verkochte zaak.
Op grond van artikel 19 van genoemde wet geschiedt deze aflevering,
indien de zaak moet worden vervoerd en er geen andere plaats voor
aflevering is overeengekomen - omtrent dit laatste is niets gesteld of
gebleken - door afgifte van de zaak aan de vervoerder ter verzending aan
de koper.
Nu eiseres haar plaats van vestiging in Nederland heeft, gaat de
rechtbank ervan uit dat levering door haar derhalve in Nederland
zal plaatsvinden, zodat de verbintenis genoemd in artikel 5 sub 1
van voornoemd verdrag in Nederland dient te worden uitgevoerd.
Dit brengt met zich mee, dat de rechtbank haar bevoegdheid van de
vorderingen van eiseres kennis te nemen ontleent aan artikel 5 sub 1 van
meergenoemd verdrag.
Uit de door eiseres overgelegde stukken blijkt dat de dagvaarding in
Franse vertaling op 6 mei 1982 aan gedaagde is afgegeven en door deze
in ontvangst is genomen, zodat de rechtbank eiseres inzoverre in haar
vordering kan worden ontvangen, aangezien deze afgifte zo tijdig is
geschied dat gedaagde gelegenheid heeft gehad verweer te voeren.