61975J0021
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 9ης Ιουλίου 1975 (
*1
)
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του άρθρου 17 του κανονισμού 121/67 του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 1967 (ΑΒ1. Nr. 117, της 19ης Ιουνίου 1967, σ. 2283) και του άρθρου 20 του κανονισμού 805/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968 (EE ειδ. έκδ. 03/003, σ. 72).
Διατακτικό της αποφάσεως:
Πρέπει να θεωρούνται ως φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς οι χρηματικές επιβαρύνσεις οποιουδήποτε ύψους, που επιβάλλονται για λόγους υγειονομικού ελέγχου των προϊόντων που εισάγονται από τρίτες χώρες, και που καθορίζονται βάσει ιδιαίτερων κριτηρίων, που δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτά που χρησιμεύουν για τον καθορισμό των χρηματικών επιβαρύνσεων που επιβάλλονται ενδεχομένως στα ομοειδή κοινοτικά προϊόντα.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η απάντηση ότι:
Το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 121/67 του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 1967 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του χοίρειου κρέατος και το άρθρο 20, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 805/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος απαγορεύουν πράγματι στα κράτη μέλη την είσπραξη οποιασδήποτε επιβαρύνσεως ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς κατά την εισαγωγή από τρίτη χώρα, κάθε προϊόντος που αναφέρεται στους κανονισμούς αυτούς. Τα κριτήρια βάσει των οποίων πρέπει να επιλύεται το ζήτημα αν πρόκειται για επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς είναι τα ίδια στο πλαίσιο αυτό, όπως στο πλαίσιο του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών.
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.