Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an tOchtú Dlísheomra Méadaithe)
30 Aibreán 2025 (*)
(Aontas eacnamaíoch agus airgeadaíochta – Aontas baincéireachta – Sásra Réitigh Aonair le haghaidh institiúidí creidmheasa agus gnólachtaí infheistíochta áirithe (SRA) – Ciste Réitigh Aonair (CRA) – Cinneadh ó BRA maidir le ríomh na ranníocaíochtaí ex ante 2016 – Dliteanais áirithe a eisiamh ó ríomh na ranníocaíochtaí ex ante – Airteagal 5(1)(a), (b) agus (f) de Rialachán (AE) 2015/63 – Pléadáil neamhdhleathachta – Prionsabal na neamh-aisghníomhaíochta – Dliteanas neamhchonarthach – Sárú atá tromchúiseach go leor ar riail dlí atá beartaithe chun cearta a thabhairt do dhaoine aonair – Saibhriú éagórach)
I gCás T‑499/20,
Banco Cooperativo Español, S.A., a bunaíodh i Maidrid (an Spáinn), dá ndéanann D. Sarmiento Ramírez-Escudero agus J. Beltrán de Lubiano Sáez de Urabain, Dlíodóirí, ionadaíocht,
iarratasóir,
v
an Bord Réitigh Aonair (BRA), dá ndéanann C. De Falco, i gcáil Gníomhaire, le cúnamh ó B. Meyring, F. Fernández de Trocóniz Robles, T. Klupsch agus S. Ianc,
Dlíodóirí, ionadaíocht,
cosantóir,
le tacaíocht ó
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann D. Triantafyllou, A. Steiblytė agus P.
Němečková,
i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
idiragraí,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an tOchtú Dlísheomra Méadaithe),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: A. Kornezov, Uachtarán, D. Petrlík, K. Kecsmár (Rapóirtéir), S. Kingston agus L. Spangsberg Grønfeldt, Breithiúna,
Cláraitheoir: S. Jund, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis éisteacht an 27 Meitheamh 2024,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1        Lena chaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir, Banco Cooperativo Español, S.A., ar thaobh amháin,
go gcuirfí Cinneadh SRB/ES/2022/79 ón mBord Réitigh Aonair (BRA) an 7 Nollaig 2022 lena dtarraingítear siar Cinneadh SRB/ES/2020/16 ó BRA an 19 Márta 2020 maidir le ríomh ranníocaíochtaí ex ante 2016 Banco Cooperativo Español, SA, Hypo Vorarlberg Bank AG (Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank AG roimhe seo) agus Portigon AG leis an gCiste Réitigh Aonair ar neamhní, agus a ranníocaíochtaí ex ante 2016 leis an gCiste Réitigh Aonair (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) a ríomh, a mhéid a bhaineann sé leis an iarratasóir agus, ar an taobh eile,
de bhun
Airteagal 268 CFAE,
cúiteamh as an damáiste a líomhnaítear a rinneadh dó mar thoradh ar an gcinneadh sin.
Cúlra na díospóide
2        Is institiúidí creidmheasa comhoibritheacha atá bunaithe sa Spáinn iad na bainc choigiltis tuaithe a sholáthraíonn seirbhísí airgeadais i gceantair thuaithe.
3        Is institiúid creidmheasa é an t‑iarratasóir a chruthaigh roinnt banc coigiltis tuaithe in 1990, arb iad a scairshealbhóirí iad. Is é an t‑iarratasóir atá i gceannas ar an líonra ina bhfuil na bainc choigiltis tuaithe sin agus cuireann sé seirbhísí baincéireachta ar fáil do dhaoine aonair agus do ghnólachtaí, lena n‑áirítear na bainc choigiltis tuaithe. Ceann de na príomhsheirbhísí a chuirtear ar fáil do na bainc choigiltis tuaithe is ea comhthiomsú airgid.
4        Dá réir sin, an 25 Eanáir 1994, thug an t‑iarratasóir agus na bainc choigiltis tuaithe comhaontú comhthiomsaithe airgid (‘an comhaontú comhthiomsaithe airgid’) i gcrích a raibh sé mar aidhm leis rialáil a dhéanamh ar infheistíocht chistí airgid thirim na mbanc coigiltis tuaithe a rinne an t‑iarratasóir thar a gceann. Ar thaobh amháin, foráiltear leis an gcomhaontú sin go n‑aistreoidh na bainc choigiltis tuaithe cistí chuig an iarratasóir lena n‑infheistiú ar an margadh idirbhainc nó ar an margadh airgid. Ar an taobh eile, toisc go nglacann an t‑iarratasóir chuige féin ina ainm féin riosca contrapháirtí na gcistí uile a infheistítear, tá ráthaíocht i Roinn 4 den chomhaontú sin go n‑iompróidh na bainc choigiltis tuaithe aon chaillteanas nó dliteanas a eascraíonn as an ngníomhaíocht a dhéanann an t‑iarratasóir thar a gceann ar an margadh idirbhainc.
5        Gníomhaíonn an t‑iarratasóir mar idirghabhálaí freisin ionas gur féidir lena chomhaltaí rochtain a fháil ar mhaoiniú ón mBanc Ceannais Eorpach (BCE), trí mhaoiniú a fháil go díreach ón mBanc Ceannais Eorpach agus é a chur ar aghaidh chuig na bainc choigiltis tuaithe ar théarmaí atá comhionann leo siúd a urraítear ó BCE.
6        Ar deireadh, chun rochtain a fháil ar na hoibríochtaí athmhaoinithe fadtéarmacha a thairgeann BCE, tá grúpa curtha ar bun ag an iarratasóir agus ag roinnt banc coigiltis tuaithe a bhfuil an t‑iarratasóir rannpháirteach thar a cheann sna nósanna imeachta éagsúla tairisceana arna seoladh ag BCE. Tá an t‑iarratasóir i gceannas ar an ngrúpa sin agus tá sé freagrach as na cistí, na cearta agus na hoibleagáidí a eascraíonn as na nósanna imeachta tairisceana sin a bhainistiú agus a dháileadh i measc a chomhaltaí éagsúla.
7        Mar thoradh ar na gníomhaíochtaí éagsúla a dhéanann an t‑iarratasóir thar ceann na mbanc coigiltis tuaithe, áirítear ina dhliteanais roinnt dliteanas reatha a thaispeántar mar dhliteanais freisin mar dhliteanais ar chláir chomhardaithe na mbanc coigiltis tuaithe sin de bhua na ráthaíochta go dtugann siad don iarratasóir chun críocha na ngníomhaíochtaí sin.
8        Lena Chinneadh SRB/ES/SRF/2016/06 an 15 Aibreán 2016 maidir le ranníocaíochtaí ex ante 2016 leis an gCiste Réitigh Aonair, shocraigh BRA, i gcomhréir le hAirteagal 70(2) de Rialachán (AE) Uimh. 806/2014 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Iúil 2014 lena mbunaítear rialacha aonfhoirmeacha agus nós imeachta aonfhoirmeach maidir le réiteach institiúidí creidmheasa agus gnólachtaí infheistíochta áirithe faoi chuimsiú Sásra Réitigh Aonair agus Ciste Réitigh Aonair, agus lena leasaítear Rialachán (AE) Uimh. 1093/2010 (IO 2014 L 225, lch. 1), na ranníocaíochtaí ex ante leis an gCiste Réitigh Aonair (CRA) (‘ranníocaíochtaí ex ante’), don bhliain 2016 (‘tréimhse ranníocaíochta 2016’), de chuid na n‑institiúidí a chumhdaítear le forálacha comhcheangailte Airteagal 2 agus Airteagal 67(4) den Rialachán sin (na hinstitiúidí), lena n‑áirítear an t‑iarratasóir.
9        Lena Chinneadh SRB/ES/SRF/2016/13 an 20 Bealtaine 2016 maidir le coigeartú na ranníocaíochtaí ex ante 2016 le CRA, lena bhforlíontar Cinneadh SRB/ES/SRF/2016/06, cheartaigh BRA ríomh ranníocaíochtaí ex ante na n‑institiúidí do thréimhse ranníocaíochta 2016.
10      An 19 Márta 2020, ghlac BRA cinneadh SRB/ES/2020/16 maidir le ríomh ranníocaíocht ex ante an iarratasóra do thréimhse ranníocaíochta 2016 (‘cinneadh an 19 Márta 2020’), lenar tharraing sé siar agus lenar tháinig sé in ionad na gcinntí dá dtagraítear i míreanna 8 agus 9 thuas (‘na cinntí tosaigh’). De réir aithrisí 7 agus 8 de chinneadh an 19 Márta 2020,
bhí sé mar aidhm leis an gcinneadh sin na lochtanna nós imeachta agus an mhainneachtain cúiseanna a lua leis na cinntí tosaigh, a chinn an Chúirt Ghinearálta i mbreithiúnais
an 28 Samhain 2019,
Banco Cooperativo Español v BRA (T‑323/16, EU:T:2019:822);
Hypo Vorarlberg Bank v BRA (T‑377/16,
T‑645/16 agus T‑809/16, EU:T:2019:823); agus Portigon v BRA (T‑365/16, EU:T:2019:824).
11      Is léir, go háirithe, ó mhíreanna 95 agus 111 de bhreithiúnas an 28 Samhain 2019,
Banco Cooperativo Español v BRA (T‑323/16, EU:T:2019:822), gur chuir an Chúirt an chéad cheann de na cinntí tosaigh ar neamhní a mhéid a bhain sí leis an iarratasóir toisc nár comhlíonadh an ceanglas maidir leis an gcinneadh sin a fhíordheimhniú agus toisc gur sáraíodh go soiléir na ceanglais nós imeachta maidir lena ghlacadh ag comhaltaí sheisiún feidhmiúcháin BRA agus maidir leis an bhformheas sin a áirithiú, pléadáil a d’ardaigh an Chúirt uaithi féin. Os a choinne sin, níor rialaigh an Chúirt maidir le ríomh mhéid ranníocaíocht ex ante an iarratasóra do thréimhse ranníocaíochta 2016.
12      Sa chás as ar eascair breithiúnas an 15 Iúil 2021, an Coimisiún v Landesbank Baden‑Württemberg agus BRA (C‑584/20 P agus C‑621/20 P, EU:C:2021:601), rinne an Coimisiún Eorpach agus BRA iarratas ar bhreithiúnas an 23 Meán Fómhair 2020,
Landesbank Baden‑Württemberg v BRA (T‑411/17, EU:T:2020:435), lenar chuir an Chúirt Ghinearálta cinneadh BRA ar neamhní maidir le ríomh na ranníocaíochtaí ex ante do 2017 a mhéid a bhain sé leis an iarratasóir. Ina breithiúnas, sheas an Chúirt le hachomharc BRA agus an Choimisiúin maidir leis an gceanglas an cinneadh sin a fhíordheimhniú, ach chinn sí nach raibh ráiteas leordhóthanach ar chúiseanna sa chinneadh agus go raibh bunús leis an gcéad saincheist dlí a chuir Landesbank Baden‑Württemberg ar aghaidh ag an gcéad chéim (breithiúnas an 15 Iúil 2021, an Coimisiún v Landesbank Baden‑Württemberg agus BRA,
C‑584/20 P agus C‑621/20 P, EU:C:2021:601, mír 171).
13      An 7 Nollaig 2022, ghlac BRA an cinneadh atá faoi chonspóid, lena ndearna sé cinneadh an 19 Márta 2020 a tharraingt siar agus a ionadú. De réir aithrisí 19 go 22 den chinneadh atá faoi chonspóid, rinneadh iarracht leis an gcinneadh sin réiteach a fháil ar an mainneachtain cúiseanna a lua a thug BRA tar éis bhreithiúnas an 15 Iúil 2021, an Coimisiún v Landesbank Baden‑Württemberg agus BRA (C‑584/20 P agus C‑621/20 P, EU:C:2021:601), agus orduithe an 3 Márta 2022, BRA v Portigon agus an Coimisiún (C‑664/20 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:161), agus an 3 Márta 2022, BRA v Hypo Vorarlberg Bank (C‑663/20 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:162).
14      An 2 Feabhra 2023, thug Autoridad de Resolución Ejecutiva (Údarás Réitigh Feidhmiúcháin, an Spáinn, ‘FROB’), mar an t‑údarás réitigh náisiúnta de réir bhrí Airteagal 3(1)(3) de Rialachán Uimh. 806/2014, fógra don iarratasóir faoin gcinneadh atá faoi chonspóid.
An cinneadh atá faoi chonspóid
15      Tá corp sa chinneadh atá faoi chonspóid a bhfuil ceithre iarscríbhinn ag gabháil leis, a mhéid a bhaineann leis an iarratasóir.
16      Déantar cur síos i gcorp an chinnidh atá faoi chonspóid, i Ranna 3 go 10, ar an bpróiseas chun ranníocaíochtaí ex ante a chinneadh do thréimhse ranníocaíochta 2016, atá infheidhme maidir le gach institiúid.
17      Go sonrach, i Roinn 6 den chinneadh atá faoi chonspóid, chinn BRA an spriocleibhéal bliantúil, dá dtagraítear in Airteagal 4 de Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2015/81 ón gComhairle an 19 Nollaig 2014 lena leagtar síos coinníollacha aonfhoirmeacha maidir le cur i bhfeidhm Rialachán Uimh. 806/2014 i ndáil le ranníocaíochtaí ex ante le CRA (IO 2015 L 15, lch. 1), do thréimhse ranníocaíochta 2016 (‘an spriocleibhéal bliantúil’).
18      Mhínigh BRA gur shocraigh sé an spriocleibhéal bliantúil sin ag aon ochtú de 1.05 % de mhéid na dtaiscí cumhdaithe, arna ríomh ag deireadh na bliana, de chuid na n‑institiúidí uile in 2015, mar a fuarthas ó shonraí arna gcur ar fáil ag institiúidí i gcomhréir le hAirteagal 14(2) de Rialachán Tarmligthe (AE) 2015/63 ón gCoimisiún an 21 Deireadh Fómhair 2014 lena bhforlíontar Treoir 2014/59/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle maidir le ranníocaíochtaí ex ante le socruithe um maoiniú réitigh (IO 2015 L 11, lch. 44).
19      I Roinn 7 den chinneadh atá faoi chonspóid, rinne BRA cur síos ar an modh atá le húsáid chun na ranníocaíochtaí ex ante do thréimhse ranníocaíochta 2016 a ríomh. I ndáil leis sin, chuir sé in iúl, in aithris 95 den chinneadh sin, gur ríomhadh, don tréimhse sin, 60 % de na ranníocaíochtaí ex ante ar an ‘[m]bonn náisiúnta’, is é sin le rá, ar bhonn sonraí arna gcur ar fáil ag institiúidí atá údaraithe i gcríoch an Bhallstáit rannpháirtigh lena mbaineann (‘an bonn náisiúnta’), i gcomhréir le hAirteagal 103 de Threoir 2014/59/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Bealtaine 2014 lena mbunaítear creat do théarnamh agus réiteach institiúidí creidmheasa agus gnólachtaí infheistíochta agus lena leasaítear Treoir 82/891/CEE ón gComhairle agus Treoracha 2001/24/CE, 2002/47/CE, 2004/25/CE, 2005/56/CE, 2007/36/CE, 2011/35/AE, 2012/30/AE agus 2013/36/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle agus Rialacháin (AE) Uimh. 1093/2010 agus (AE) Uimh. 648/2012 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (IO 2014 L 173, lch. 190), agus i gcomhréir le hAirteagal 4 de Rialachán Tarmligthe 2015/63. Rinneadh fuílleach na ranníocaíochtaí ex ante (40 %) a ríomh ‘ar bhonn an aontais baincéireachta’, is é sin le rá, ar bhonn na sonraí arna gcur in iúl ag na hinstitiúidí uile atá údaraithe i gcríocha na mBallstát uile atá rannpháirteach sa Sásra Réitigh Aonair (SRA) (‘bonn an Aontais’ agus ‘na Ballstáit rannpháirteacha’) i gcomhréir le hAirteagail 69 agus 70 de Rialachán Uimh. 806/2014 agus le hAirteagal 4 de Rialachán Cur Chun Feidhme 2015/81.
20      Thairis sin, ríomh BRA ranníocaíochtaí ex ante na n‑institiúidí, amhail an t‑iarratasóir, trí na príomhchéimeanna seo a leanas a leanúint.
21      Sa chéad chéim de ríomh na ranníocaíochtaí ex ante, ríomh BRA, i gcomhréir le pointe (a) den dara fomhír d’Airteagal 70(2) de Rialachán Uimh. 806/2014, ranníocaíocht bhliantúil bhunúsach gach institiúide, atá pro rata atá bunaithe ar mhéid dliteanas na hinstitiúide lena mbaineann cé is moite de chistí dlínse agus taiscí cumhdaithe, i leith dliteanas iomlán, cé is moite de chistí dlínse agus taiscí cumhdaithe, na n‑institiúidí uile atá údaraithe i gcríocha na mBallstát rannpháirteach. De bhun Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, d’asbhain BRA cineálacha áirithe dliteanas ó dhliteanas iomlán na hinstitiúide atá le cur san áireamh chun an ranníocaíocht sin a chinneadh.
22      Sa dara céim de ríomh na ranníocaíochtaí ex ante, rinne BRA an ranníocaíocht bhliantúil bhunúsach a choigeartú ar bhonn phróifíl riosca na hinstitiúide lena mbaineann, i gcomhréir le pointe (b) den dara fomhír d’Airteagal 70(2) de Rialachán Uimh. 806/2014. Mheas sé an phróifíl riosca sin ar bhonn na gceithre cholún riosca a leagtar amach in Airteagal 6 de Rialachán Tarmligthe 2015/63, atá comhdhéanta de tháscairí riosca. Ar an gcéad dul síos, d’fhonn na hinstitiúidí a aicmiú de réir a leibhéil riosca, bhunaigh BRA – do gach táscaire riosca a cuireadh i bhfeidhm do thréimhse ranníocaíochta 2016 – boscaí inar athghrúpáladh na hinstitiúidí, i gcomhréir le pointe 3 de ‘Chéim 2’ in Iarscríbhinn I a ghabhann leis an Rialachán Tarmligthe sin. Sanntar comhluach don táscaire riosca ar leith d’institiúidí a bhaineann leis an mbosca chéanna, dá ngairtear an ‘luach discréidithe’. Agus na luachanna discréidithe do gach táscaire riosca á gcomhcheangal aige, ríomh BRA ‘iolraitheoir coigeartaithe riosca’ na hinstitiúide lena mbaineann (‘an t‑iolraitheoir coigeartaithe’). Trí ranníocaíocht bhliantúil bhunúsach na hinstitiúide sin a iolrú faoina hiolraitheoir coigeartaithe, fuair BRA ‘ranníocaíocht bhliantúil bhunúsach riosca-choigeartaithe’ na hinstitiúide.
23      Ina dhiaidh sin, chuir BRA na ranníocaíochtaí bliantúla bunúsacha riosca-choigeartaithe uile le chéile chun ‘comhainmneoir’ a fháil a úsáideadh chun an sciar den spriocleibhéal bliantúil a bhí le híoc ag gach institiúid a ríomh.
24      Ar deireadh, rinne BRA ranníocaíocht ex ante gach institiúide a ríomh tríd an spriocleibhéal bliantúil a dháileadh i measc na n‑institiúidí go léir ar bhonn an chóimheasa idir an ranníocaíocht bhliantúil bhunúsach riosca-choigeartaithe, ar thaobh amháin, agus an comhainmneoir, ar an taobh eile.
25      In Iarscríbhinn I a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, tá bileog aonair an iarratasóra, ina bhfuil torthaí ríomh a ranníocaíochta ex ante. Leagtar amach sa ráiteas sin méid ranníocaíocht bhliantúil bhunúsach an iarratasóra agus luach a iolraitheora coigeartaithe, ar bhonn an Aontais agus ar an mbonn náisiúnta araon, lena léirítear, i gcás gach táscaire riosca, uimhir an bhosca dár sannadh an t‑iarratasóir. Ina theannta sin, leagtar amach sa bhileog aonair na sonraí a úsáidtear chun ranníocaíochtaí ex ante na n‑institiúidí uile lena mbaineann a ríomh, ar sonraí iad a chinn BRA trí shonraí aonair na n‑institiúidí sin go léir a chur le chéile nó a chomhcheangal. Ar deireadh, tá na sonraí arna ndearbhú ag an iarratasóir san fhoirm dearbhaithe ar an mbileog sin agus úsáidtear iad chun a ranníocaíocht sin a ríomh.
26      In Iarscríbhinn II a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, tá sonraí staidrimh a bhaineann le ríomh na ranníocaíochtaí ex ante do gach Ballstát rannpháirteach, i bhfoirm achomair agus chomhchoiteann. Luaitear san iarscríbhinn sin, inter alia, méid iomlán na ranníocaíochtaí ex ante a bheidh le híoc ag na hinstitiúidí lena mbaineann do gach ceann de na Ballstáit sin. Thairis sin, liostaítear san iarscríbhinn, i gcás gach táscaire riosca, líon na mboscaí, líon na n‑institiúidí a bhaineann le gach ceann de na boscaí agus luachanna íosta agus uasta na mboscaí sin. I gcás na mboscaí a bhaineann leis an mbonn náisiúnta, déantar na luachanna sin a laghdú nó a mhéadú faoi mhéid randamach ar chúiseanna rúndachta, agus an dáileadh bunaidh idir na hinstitiúidí á choinneáil ar bun.
27      In Iarscríbhinní IIIa, IIIb agus IVa a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, scrúdaítear barúlacha a chuir institiúidí seachas an t‑iarratasóir isteach le linn an nós imeachta comhairliúcháin a rinne BRA sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid.
28      In Iarscríbhinn IVb a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, dar teideal ‘Meastóireacht ar na haighneachtaí a rinne [an t‑iarratasóir] le linn an phróisis comhairliúcháin maidir le ranníocaíochtaí ex ante 2016 le [CRA] ina bhfuil faisnéis rúnda’, scrúdaítear na barúlacha a chuir an t‑iarratasóir isteach le linn an phróisis comhairliúcháin.
An t‑ordú atá á lorg
29      Iarrann an t‑iarratasóir, go bunúsach, ar an gCúirt Ghinearálta:
–        an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, a mhéid a bhaineann sé leis;
–        mar mhalairt air sin, an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní a mhéid a bhfuil éifeacht chúlghabhálach aige ó dháta glactha chinneadh an 15 Aibreán 2016;
–        a ordú do BRA é a chúiteamh i leith an méid seo a leanas:
–        méid an úis mainneachtana arna shaothrú ag EUR 9 933 563.47 ón 23 Meitheamh 2016 go dtí an dáta ar a n‑íocann BRA na méideanna atá dlite, arna ríomh ag ráta athmhaoiniúcháin infheidhme BCE móide 3.5 pointe céatadáin;
–        mar mhalairt air sin, i gcás nach gcuireann an Chúirt an cinneadh atá faoi chonspóid ar neamhní ach amháin a mhéid a bhfuil éifeacht chúlghabhálach aige, méid an úis mainneachtana a eascraíonn as suim EUR 9 933 563.47 ón 23 Meitheamh 2016 suas go dtí an dáta a d’fhéadfadh éifeacht a bheith ag an gcinneadh atá faoi chonspóid, arna ríomh ag ráta athmhaoiniúcháin BCE is infheidhme móide 3.5 pointe céatadáin;
–        mar mhalairt air sin, an méid a chomhfhreagraíonn don toradh a bheadh faighte ag an iarratasóir dá mba rud é, i gceant poiblí an 16 Meitheamh 2016, go bhfuair sé bannaí ceannasacha 10 mbliana de chuid na Spáinne lena ngabhann luach atá coibhéiseach lena ranníocaíocht ex ante le haghaidh 2016, a d’fhabhraigh ón 23 Meitheamh 2016 suas go dtí an dáta a íocann BRA na méideanna atá dlite (nó ón 23 Meitheamh 2016 suas go dtí dáta an chinnidh atá faoi chonspóid, i gcás ina gcinnfidh an Chúirt go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid dleathach go substaintiúil ach nach féidir éifeacht chúlghabhálach a bheith aige);
–        a ordú do BRA na costais a íoc.
30      Iarrann BRA ar an gCúirt Ghinearálta:
–        go príomha, an chaingean a dhíbhe;
–        a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
–        mar mhalairt air sin, i gcás ina seasfaidh an Chúirt le saincheist dlí amháin nó níos mó, coinnítear éifeachtaí an chinnidh atá faoi chonspóid ar bun go dtí go gcuirfear cinneadh eile ina ionad nó, ar a laghad, go ceann tréimhse sé mhí ón dáta a bheidh an breithiúnas lena gcuirtear an cinneadh sin ar neamhní ina bhreithiúnas críochnaitheach.
31      Iarrann an Coimisiún ar an gCúirt Ghinearálta:
–        an chaingean a dhíbhe;
–        a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
An dlí
An t‑éileamh ar neamhniú
32      Maíonn an t‑iarratasóir trí shaincheist dlí. Is pléadáil neamhdhleathachta é an chéad cheann i ndáil le hAirteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63. Líomhnaítear leis an dara ceann, a ardaíodh i gcás ina seasann an Chúirt leis an gcéad saincheist dlí, sárú ar an dara mír d’Airteagal 103(2) de Threoir 2014/59 agus sárú ar Airteagal 70 de Rialachán Uimh. 806/2014. Líomhnaítear leis an tríú ceann sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla.
33      Sa ráiteas modhnaithe, arna thaisceadh faoi Airteagal 86 de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, shonraigh an t‑iarratasóir gur chloígh sé leis na hargóintí go léir a leagtar amach san iarratas, agus é á shonrú aige, mar thoradh ar tharraingt siar chinneadh an 19 Márta 2020 agus ar an gcinneadh atá faoi chonspóid a bheith curtha ina ionad, nach mór a thuiscint go dtagraíonn na horduithe a d’iarr sé don chinneadh atá faoi chonspóid in ionad chinneadh an 19 Márta 2020.
34      Áitíonn BRA nach bhfuil bunús maith leis na trí shaincheist dlí a ardaíodh agus ceistíonn sé inghlacthacht an chéad dá shaincheist dlí.
Inghlacthacht an chéad agus an dara saincheist dlí
35      Lena chéad saincheist dlí, cuireann an t‑iarratasóir i gcoinne dhlíthiúlacht Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, a mhéid nár eisiadh an fhoráil sin,
inter alia, ó ríomh na ranníocaíochtaí ex ante dliteanais áirithe arna nginiúint le linn na ngníomhaíochtaí a dhéanann an t‑iarratasóir thar ceann na mbanc taisce tuaithe, agus, leis an dara saincheist dlí, go n‑agraíonn an t‑iarratasóir iarmhairtí na neamhdhleathachta sin sa dlí.
36      Maíonn BRA, go bunúsach, go bhfuil an chéad agus an dara saincheist dlí do-ghlactha mar gheall ar easpa leas dlíthiúil in imeachtaí a thionscnamh, ar an bhforas go bhfuil an t‑iarratasóir ag iarraidh ar an gCúirt a dhearbhú nach bhfuil feidhm aici maidir le ríomh a ranníocaíochta ex ante do thréimhse ranníocaíochta 2016. Dá bhrí sin, dar le BRA, níl aon leas dlíthiúil ag an iarratasóir dearbhú a fháil go bhfuil an fhoráil atá i gceist neamhdhleathach.
37      Cuireann an t‑iarratasóir i gcoinne argóintí BRA.
38      Is cásdlí socair é nach bhfuil pléadáil neamhdhleathachta a ardaíodh go hindíreach faoi Airteagal 277 CFAE, agus agóid á déanamh sna príomhimeachtaí i gcoinne dlíthiúlacht birt eile, inghlactha ach amháin má tá nasc idir an beart atá faoi chonspóid agus an fhoráil is ábhar don phléadáil. Ós rud é nach é is cuspóir d’Airteagal 277 CFAE a chur ar chumas páirtí cur i gcoinne infheidhmeacht aon ghníomh a bhfuil feidhm ghinearálta aige mar thaca le haon chaingean ar bith, ní mór raon feidhme pléadáil neamhdhleathachta a theorannú don mhéid is gá chun go mbeidh toradh ar na himeachtaí. Dá bhrí sin, ní mór an beart ginearálta a mhaítear a bheith neamhdhleathach a bheith infheidhme, go díreach nó go hindíreach, maidir leis an tsaincheist lena mbaineann an chaingean agus nach mór nasc dlíthiúil díreach a bheith ann idir an cinneadh aonair atá faoi chonspóid agus an beart ginearálta atá i gceist (breithiúnais an 30 Aibreán 2019,
Wattiau v an Pharlaimint,
T‑737/17, EU:T:2019:273, mír 56, agus an 16 Meitheamh 2021,
Krajowa Izba Gospodarcza Chłodnictwa i Klimatyzacji v an Coimisiún,
T‑126/19, EU:T:2021:360, mír 33).
39      Thairis sin, níl pléadáil neamhdhleathachta inghlactha ach amháin más dócha, má éiríonn léi, buntáiste a fháil don pháirtí a d’ardaigh í (féach breithiúnas an 6 Iúil 2022,
MZ v an Coimisiún,
T‑631/20, EU:T:2022:426, mír 40 agus an cásdlí dá dtagraítear).
40      Mar sin féin, is léir freisin ón gcásdlí nach mór Airteagal 277 CFAE a léiriú sách leathan chun go bhféadfar athbhreithniú breithiúnach éifeachtach a dhéanamh ar dhlíthiúlacht gníomhartha a bhfuil feidhm ghinearálta leo arna nglacadh ag na hinstitiúidí i bhfabhar daoine atá eisiata ó chaingne díreacha i gcoinne gníomhartha den sórt sin. Dá bhrí sin, ní mór raon feidhme Airteagal 277 CFAE a leathnú chuig gníomhartha de chuid na n‑institiúidí a bhí ábhartha maidir le glacadh an chinnidh is ábhar don chaingean le haghaidh neamhniú, sa mhéid is nach mór an cinneadh sin a bheith bunaithe orthu go bunúsach, fiú mura raibh na gníomhartha sin ina mbunús dlí foirmiúil leis an gcinneadh sin. Ina theannta sin, ní féidir rialacha aon chórais amháin, chun críocha scrúdú a dhéanamh ar agóid na neamhdhleathachta, a scaradh go saorga (féach breithiúnas an 16 Meitheamh 2021,
Krajowa Izba Gospodarcza Chłodnictwa i Klimatyzacji v an Coimisiún,
T‑126/19, EU:T:2021:360, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).
41      Liostaítear in Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 na coinníollacha is gá chun dliteanas a eisiamh ó ríomh na ranníocaíochtaí ex ante. I ndáil leis sin, i míreanna 18 agus 19 d’Iarscríbhinn IVb a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, mhínigh BRA cén fáth nach bhféadfaí na dliteanais a ghintear le linn na ngníomhaíochtaí a dhéanann an t‑iarratasóir thar ceann na mbanc coigiltis tuaithe a eisiamh ó ríomh ranníocaíocht ex ante an iarratasóra faoi Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63.
42      Trína phléadáil neamhdhleathachta, áitíonn an t‑iarratasóir, dá mba ghá Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 a léiriú sa chaoi nach gceadaítear dliteanais amhail iad siúd a ghintear le linn na ngníomhaíochtaí a dhéanann sé thar ceann na mbanc taisce tuaithe a eisiamh ó ríomh a ranníocaíochta ex ante, go sáródh an fhoráil sin Airteagal 103(2) de Threoir 2014/59,
Airteagal 70(2) agus (6) de Rialachán Uimh. 806/2014,
Airteagal 16 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’) agus prionsabal na comhréireachta, ós rud é, faoi na rialacha sin, gur ceanglaíodh ar an gCoimisiún, tráth a ghlac sé an Rialachán Tarmligthe sin, a áirithiú go bhféadfaí dliteanais den sórt sin a eisiamh ó ríomh na ranníocaíochtaí ex ante leis an gcóras chun dliteanais a eisiamh, a bunaíodh le hAirteagal 5(1) den Rialachán Tarmligthe sin.
43      Dá réir sin, dá seasfaí leis an bpléadáil neamhdhleathachta seo, bheadh sé de chúram ar BRA athscrúdú a dhéanamh ar a sheasamh maidir le hiarraidh an iarratasóra na dliteanais lena mbaineann a eisiamh ó ríomh a ranníocaíochta ex ante, agus ar sheasamh an Choimisiúin bearta a dhéanamh chun a áirithiú go raibh láimhseáil na ndliteanas sin i gcomhréir leis na rialacha níos airde dá dtagraítear i mír 42 den bhreithiúnas seo, trí raon feidhme na n‑eisiamh a bhunaítear le hAirteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 a leathnú más gá.
44      Sna himthosca sin, ní mór a mheas go bhfuil nasc dlíthiúil díreach idir an cinneadh atá faoi chonspóid agus Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, agus go bhfuil leas dlíthiúil ag an iarratasóir dearbhú a fháil go bhfuil an fhoráil sin neamhdhleathach.
45      Is amhlaidh atá,
a fortiori, ós rud é go mbeadh sé i gceist leis an argóint a chuir BRA chun cinn, mar a leagtar amach i mír 36 den bhreithiúnas seo, deighilt shaorga a chruthú idir rialacha a bhaineann leis an gcóras chun ranníocaíochtaí ex ante a ríomh a bunaíodh le Rialachán Tarmligthe 2015/63 agus a éifeachtacht a bhaint d’Airteagal 277 CFAE, ós rud é nach mbeadh aon fhéidearthacht ag an iarratasóir agóid a dhéanamh i gcoinne dlíthiúlacht forála lena bhforáiltear d’eisiamh dliteanas áirithe ón ríomh sin i gcás nach ann don neamhdhleathacht líomhnaithe ach, ina ionad sin, sna coinníollacha a bhfuil an t‑eisiamh sin faoina réir (féach, de réir analaí, breithiúnas an 16 Meitheamh 2021,
Krajowa Izba Gospodarcza Chłodnictwa i Klimatyzacji v an Coimisiún,
T‑126/19, EU:T:2021:360, mír 42).
46      I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór diúltú don phléadáil maidir le do-ghlacthacht a d’ardaigh BRA.
An chéad saincheist dlí lena n‑éilítear neamhdhleathacht Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63
47      Líomhnaítear leis an gcéad saincheist dlí, ina bhfuil trí chuid, go bhfuil Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 neamhdhleathach i bhfianaise, ar an gcéad dul síos,
Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59, ar an dara dul síos,
Airteagal 16 den Chairt agus, ar an tríú dul síos, prionsabal na comhréireachta.
–       An chéad chuid, a bhaineann le neamhdhleathacht Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 i bhfianaise Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59
48      Maíonn an t‑iarratasóir nach mbaineann ach leibhéal íseal riosca leis na gníomhaíochtaí a dhéanann sé thar ceann na mbanc coigiltis tuaithe, ós rud é go mbaineann an t‑iarratasóir tairbhe as ráthaíochtaí ó na bainc sin faoin gcomhaontú comhthiomsaithe airgid. Dá bhrí sin, ba cheart don Choimisiún na dliteanais a bhaineann leis na gníomhaíochtaí sin a áireamh i measc na ndliteanas dá dtagraítear in Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, lena ndíolmhaítear dliteanais áirithe ó bhonn ríomh na ranníocaíochtaí ex ante, mar gheall ar phian mainneachtain Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59 a chomhlíonadh, lena gceanglaítear air gníomh tarmligthe a ghlacadh d’fhonn a shonrú cén chaoi a ndéanfar na ranníocaíochtaí ex ante a choigeartú i gcomhréir le próifíl riosca na n‑institiúidí.
49      Ós rud é nár foráladh in Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 maidir le heisiamh dliteanas amhail iad siúd a dtugtar tuairisc orthu i mír 48 thuas, ba é an Coimisiún ba chúis leis na dliteanais a bhaineann leis na gníomhaíochtaí a ghabhann an t‑iarratasóir ar láimh do na bainc choigiltis tuaithe a chomhaireamh faoi dhó, toisc go ndéanann na bainc sin dliteanas a thaifeadadh freisin, i leith na ráthaíochta a thugann siad don iarratasóir chun críocha na ngníomhaíochtaí sin.
50      Is léir go bhféadfadh comhaireamh dúbailte dliteanas den sórt sin a bheith ina chúis le sárú ar Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59 toisc gur bhunaigh an Coimisiún roinnt díolúintí in Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 chun comhaireamh dúbailte den sórt sin a chosc.
51      I ndáil leis sin, braitheann an t‑iarratasóir ar ‘chomhthreomhaireacht soiléir’ idir, ar thaobh amháin, dliteanais áirithe dá chuid, a ghintear i gcomhthéacs na ngníomhaíochtaí a dhéanann sé thar ceann na mbanc taisce tuaithe agus, ar an taobh eile, na dliteanais a eisiatar, ar an gcéad dul síos, in Airteagal 5(1)(a) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, a bhaineann le dliteanais inghrúpa, ar an dara dul síos, in Airteagal 5(1)(b) den Rialachán sin, a bhaineann le dliteanais arna gcruthú ag institiúid atá ina comhalta de scéim cosanta institiúideach (‘SCI’), agus, ar an tríú dul síos, in Airteagal 5(1)(f) den Rialachán sin, a bhaineann le hiasachtaí cur chun cinn.
52      Nuair a ceistíodh é ag an éisteacht maidir le raon feidhme a argóintí, luaigh an t‑iarratasóir nach raibh sé ag pléadáil sárú ar phrionsabal na córa comhionainne ach ina ionad sin nach raibh sé ag tagairt ach do neamh-chomhoiriúnacht Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 le hAirteagal 103(7) de Threoir 2014/59.
53      Déanann BRA, le tacaíocht ón gCoimisiún, argóintí an iarratasóra a dhíospóid.
54      Ba cheart a thabhairt faoi deara, faoi Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59, go dtugtar de chumhacht don Choimisiún gníomhartha tarmligthe a ghlacadh chun an coincheap ‘ranníocaíochtaí [ex ante] a choigeartú i gcomhréir le próifíl riosca na n‑institiúidí’ a shonrú.
55      I gcomhthéacs cumhacht tharmligthe faoi Airteagal 290 CFAE, tá lánrogha leathan ag an gCoimisiún i bhfeidhmiú na gcumhachtaí a thugtar dó, go háirithe i gcás ina n‑iarrtar air measúnuithe agus meastóireachtaí casta a dhéanamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 11 Bealtaine 2017,
Dyson v an Coimisiún,
C‑44/16 P, EU:C:2017:357, mír 53 agus an cásdlí dá dtagraítear).
56      Is amhlaidh atá maidir le cinneadh na gcritéar chun ranníocaíochtaí ex ante a choigeartú i gcomhréir leis an bpróifíl riosca de bhun Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59 (breithiúnais an 20 Nollaig 2023,
Landesbank Baden‑Württemberg v BRA,
T‑389/21, EU:T:2023:827, mír 106, agus an 20 Nollaig 2023,
Banque postale v BRA,
T‑383/21, EU:T:2023:845, mír 153).
57      I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, mar is léir ó aithrisí 105 go 107 de Threoir 2014/59 agus ó aithris 41 de Rialachán Uimh. 806/2014, gurb é atá i gceist le cineál sonrach na ranníocaíochtaí ex ante, de réir loighic árachas-bhunaithe,
go soláthraíonn an earnáil airgeadais acmhainní airgeadais leordhóthanacha do SRA chun go mbeidh sé in ann a fheidhmeanna a chomhlíonadh, agus ag an am céanna spreagadh a thabhairt do na hinstitiúidí lena mbaineann modhanna a bhfuil riosca níos lú ag baint leo a ghlacadh (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Iúil 2021,
an Coimisiún v Landesbank Baden‑Württemberg agus BRA,
C‑584/20 P agus C‑621/20 P, EU:C:2021:601, mír 113).
58      Sa chomhthéacs sin, agus mar is léir ó aithris 114 de Threoir 2014/59, chuir reachtas an Aontais de chúram ar an gCoimisiún a shonrú, trí ghníomh tarmligthe, an bealach ina ndéanfar ranníocaíochtaí ex ante na n‑institiúidí le socruithe um maoiniú réitigh a choigeartú i gcomhréir lena bpróifíl riosca.
59      Ar an gcaoi chéanna, luaitear in aithris 107 de Threoir 2014/59, chun ríomh cothrom na ranníocaíochtaí ex ante le socruithe maoiniúcháin náisiúnta a áirithiú agus chun dreasachtaí a sholáthar chun oibriú faoi shamhail nach bhfuil chomh rioscúil céanna, gur cheart a chur san áireamh sna ranníocaíochtaí sin an méid creidmheasa, leachtachta agus riosca margaidh a thabhaíonn na hinstitiúidí.
60      Leanann sé ón méid sin roimhe seo go raibh sé de cheangal ar an gCoimisiún dhá chuspóir nasctha a shaothrú agus rialacha á dtarraingt suas aige chun na ranníocaíochtaí ex ante a choigeartú i gcomhréir le próifíl riosca na n‑institiúidí, ar thaobh amháin, a áirithiú go gcuirfear san áireamh na rioscaí éagsúla a eascraíonn as gníomhaíochtaí na n‑institiúidí baincéireachta nó, ar bhonn níos leithne, as gníomhaíochtaí na n‑institiúidí airgeadais, agus, ar an taobh eile, na hinstitiúidí sin a spreagadh chun modhanna oibriúcháin nach bhfuil chomh rioscúil céanna a ghlacadh.
61      Mar is léir ó na doiciméid a bhaineann le glacadh Rialachán Tarmligthe 2015/63, go háirithe iad siúd dar teideal ‘obair theicniúil JRC a thacaíonn le reachtaíocht dara leibhéal an Choimisiúin maidir le ranníocaíochtaí rioscabhunaithe leis an gciste réitigh (aonair)’ agus ‘Doiciméad Inmheánach Oibre de chuid an Choimisiúin: meastacháin ar chur i bhfeidhm na modheolaíochta atá beartaithe chun ranníocaíochtaí le socruithe um maoiniú réitigh a ríomh’, agus rialacha den sórt sin á dtarraingt suas maidir le ranníocaíochtaí ex ante a choigeartú i gcomhréir le próifíl riosca na n‑institiúidí, bhí measúnuithe agus meastóireachtaí casta ag an gCoimisiún, ós rud é go raibh air scrúdú a dhéanamh ar na tosca éagsúla ar ina bhfianaise a braitheadh cineálacha éagsúla riosca in earnálacha na baincéireachta agus an airgeadais.
62      I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, bhí lánrogha leathan ag an gCoimisiún nuair a ghlac sé, faoi Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59, na rialacha lena sonraítear an coincheap ‘ranníocaíochtaí [ex ante] a choigeartú i gcomhréir le próifíl riosca na n‑institiúidí’.
63      Sna himthosca sin, maidir leis an modh chun na ranníocaíochtaí bliantúla bunúsacha a choigeartú faoi Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59, ní mór athbhreithniú Chúirteanna an Aontais Eorpaigh a theorannú d’fhíorú ar cuireadh feidhmiú na lánrogha a tugadh don Choimisiún ó bhail le hearráid fhollasach nó le mí-úsáid cumhachtaí, nó ar sháraigh an Coimisiún teorainneacha na lánrogha sin go follasach (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Iúil 2011,
Etimine,
C‑15/10, EU:C:2011:504, mír 60).
64      Dá bhrí sin, is faoin iarratasóir atá sé a léiriú go bhfuil Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 curtha ó bhail ag lochtanna den sórt sin toisc nach n‑eisiatar leis dliteanais amhail dliteanais a ghintear i gcomhthéacs na ngníomhaíochtaí a dhéanann an t‑iarratasóir thar ceann na mbanc coigiltis tuaithe óna ranníocaíocht ex ante a ríomh.
65      Sa chéad áit,
de bhun Airteagal 103(2) de Threoir 2014/59 agus Airteagal 70(2) de Rialachán Uimh. 806/2014, tá gach institiúid, i bprionsabal, faoi réir oibleagáide ranníocaíochtaí ex ante a íoc, agus tá a dliteanais uile le cur san áireamh, i bprionsabal, chun na ranníocaíochtaí sin a ríomh, seachas cistí dílse agus taiscí cumhdaithe. Dá bhrí sin, ní mór aon eisceacht ón bprionsabal sin, amhail ceann díobh siúd a bhunaítear in Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, a léiriú go docht (féach, chuige sin, agus de réir analaí, breithiúnas an 12 Deireadh Fómhair 2017,
Kamin und Grill Shop,
C‑289/16, EU:C:2017:758, mír 20 agus an cásdlí dá dtagraítear).
66      Comhfhreagraíonn an cur chuige sin do loighic árachas-bhunaithe chóras na ranníocaíochtaí ex ante, dá dtagraítear i mír 57 thuas. De réir na loighce sin, baineann gach institiúid, lena n‑áirítear iad siúd a mheastar a bhfuil dóchúlacht réasúnta íseal réitigh acu i bhfianaise na ndliteanas atá ina seilbh, tairbhe as a ranníocaíochtaí ex ante trí chobhsaíocht an chórais airgeadais a áirithítear le CRA.
67      Thairis sin, i gcomhréir le hAirteagal 103(2) de Threoir 2014/59 agus le hAirteagal 70(2) de Rialachán Uimh. 806/2014, déantar na ranníocaíochtaí ex ante a choigeartú i gcomhréir le próifíl riosca na n‑institiúidí. Leagtar amach in Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59 ocht bhfachtóir nach mór don Choimisiún a chur san áireamh agus an gníomh tarmligthe dá dtagraítear san Airteagal sin á ghlacadh aige chun an coincheap ‘ranníocaíochtaí [ex ante] a choigeartú i gcomhréir le próifíl riosca na n‑institiúidí’ a shonrú. Cé go bhfuil ‘neamhchosaint na hinstitiúide ar riosca’ ar cheann de na fachtóirí sin, leis an éifeacht go raibh ar an gCoimisiún í a chur san áireamh agus Rialachán Tarmligthe 2015/63 á ghlacadh aige, níl san fhachtóir sin ach ceann amháin de na hocht gcritéar nach mór don Choimisiún a chur san áireamh agus gníomh den sórt sin á tharraingt suas aige.
68      Os a choinne sin, níl aon rud in Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59 a thugann le tuiscint go bhfuil sé de cheangal ar an gCoimisiún tosaíocht a thabhairt do cheann amháin nó níos mó de na fachtóirí a liostaítear san Airteagal sin, amhail neamhchosaint na hinstitiúide ar riosca. Ní shonraítear leis an bhforáil sin ach oiread an bealach nach mór don Choimisiún an neamhchosaint sin a chur san áireamh.
69      Thairis sin, cé go bhforáiltear le hAirteagal 103(7)(h) de Threoir 2014/59, agus ranníocaíochtaí ex ante á gcoigeartú i gcomhréir le próifíl riosca na n‑institiúidí lena mbaineann, nach mór don Choimisiún a chur san áireamh gur cuid de SCI í an institiúid, ní dhéantar aon tagairt san fhoráil sin d’aon chatagóirí eile cleamhnachta tráchtála nó conarthacha atá le cur san áireamh ag an gCoimisiún
sna gníomhartha tarmligthe a bhfuil sé de chumhacht aige a ghlacadh.
70      Sa dara háit,
ní féidir leis an iarratasóir a áitiú nach bhfuil ach riosca íseal ag baint leis na gníomhaíochtaí a dhéanann sé thar ceann na mbanc coigiltis tuaithe.
71      I ndáil leis sin, i ndáil leis analaí go dtarraingíonn an t‑iarratasóir leis an eisiamh faoi Airteagal 5(1)(a) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 le haghaidh dliteanais áirithe inghrúpa, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, gur léir ó aithrisí 8 agus 9 den Rialachán sin go mbeadh, i gcás grúpaí, áireamh dúbailte dliteanas áirithe mar thoradh ar ríomh na ranníocaíochtaí aonair agus ranníocaíocht bhunúsach bhliantúil na n‑eintiteas éagsúil grúpa á cinneadh, ós rud é go mbeadh na dliteanais a bhaineann leis na comhaontuithe a thugann eintitis an ghrúpa chéanna i gcrích lena chéile mar chuid de na dliteanais iomlána atá le cur san áireamh agus ranníocaíocht bhunúsach bhliantúil gach eintitis sa ghrúpa á cinneadh. Dá bhrí sin, ba cheart an modh chun an ranníocaíocht bhunúsach bhliantúil a chinneadh a shonrú a thuilleadh i gcás grúpaí, chun idirnascacht na n‑eintiteas grúpa a léiriú agus chun comhaireamh dúbailte neamhchosaintí inghrúpa a sheachaint. Chun cothrom iomaíochta a áirithiú idir eintitis atá mar chuid de ghrúpa agus institiúidí ar comhaltaí iad den SCI céanna nó atá cleamhnaithe go buan leis an gcomhlacht lárnach céanna, ba cheart feidhm a bheith ag an láimhseáil chéanna maidir leis an dá chatagóir dheireanacha sin. Chun ranníocaíocht bhunúsach bhliantúil grúpeintitis a ríomh, ní áirítear sna dliteanais iomlána atá le cur san áireamh na dliteanais a eascraíonn as aon chonradh arna thabhairt i gcrích ag an ngrúpeintiteas sin le haon eintiteas eile ar cuid den ghrúpa céanna é. Mar sin féin, ní féidir eisiamh den sórt sin a dhéanamh ach amháin i gcás ina bhfuil gach grúpeintiteas bunaithe san Aontas Eorpach, ina n‑áirítear é sa chomhdhlúthú céanna ar bhonn iomlán agus ina bhfuil sé faoi réir nós imeachta iomchuí láraithe maidir le riosca a mheas, a thomhas agus a rialú, agus i gcás nach bhfuil aon bhac praiticiúil ná dlíthiúil ábhartha ann faoi láthair ná beartaithe maidir leis na dliteanais ábhartha a aisíoc go pras nuair atá siad dlite. Leis an méid thuas, cuirtear cosc ar dhliteanais a eisiamh ón mbonn ar a ríomhtar na ranníocaíochtaí ex ante mura bhfuil aon ráthaíocht ann go gcumhdófaí neamhchosaintí ar iasachtaí inghrúpa i gcás meath ar shláinte airgeadais an ghrúpa.
72      I ndáil leis sin, thug an Chúirt dá haire nár féachadh le hAirteagal 5(1)(a) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 deireadh a chur go hiomlán le gach cineál comhaireamh dúbailte dliteanas agus nár chuir sí cleachtas den sórt sin as an áireamh ach amháin a mhéid a bhí ráthaíochtaí leordhóthanacha ann go gcumhdófaí neamhchosaintí ar iasachtú inghrúpa i gcás ina ndeachaigh sláinte airgeadais an ghrúpa in olcas (breithiúnas an 3 Nollaig 2019,
Iccrea Banca,
C‑414/18, EU:C:2019:1036, mír 94).
73      Is í an cheist, dá bhrí sin, cé acu atá nó nach bhfuil ráthaíochtaí leordhóthanacha ann, de réir bhrí an chásdlí, go gcumhdófar na neamhchosaintí ar iasachtú i gcás meath ar shláinte airgeadais an líonra lena gcuimsítear, sa chás seo, an t‑iarratasóir agus na bainc choigiltis tuaithe scairshealbhóirí. I ndáil leis sin, braitheann an t‑iarratasóir,
inter alia, ar Roinn 4 den chomhaontú comhthiomsaithe airgid, lena bhforáiltear go ‘gcuireann na bainc choigiltis tuaithe ráthaíocht ar fáil go comhpháirteach i gcoinne aon chaillteanais’ mar thoradh ar na hinfheistíochtaí a dhéanann sé ar an margadh idirbhainc trí úsáid a bhaint as na cistí a fhaightear, agus ar chineál ‘buan agus ceangailteach’ an chomhaontaithe sin.
74      I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach féidir cineál ‘buan agus ceangailteach’ an chomhaontaithe comhthiomsaithe airgid, a mhaítear a bheith ‘buan agus ceangailteach’, a bhunú ach amháin trí thagairt a dhéanamh don fhíoras nár modhnaíodh an comhaontú sin ó 1994 i leith. Cé go bhfuil aon mhodhnú ar an gcomhaontú comhthiomsaithe airgid faoi réir fhormheas Banco de España (Banc na Spáinne), is amhlaidh fós, de réir Roinn 5 den chomhaontú sin, go bhféadfaidh aon cheann de na bainc choigiltis tuaithe tarraingt siar go haontaobhach ón gcomhaontú sin, trí fhógra i scríbhinn a thabhairt do bhord stiúrthóirí an iarratasóra, le héifeacht ó dhul in éag an dara mí ón dáta a fhaigheann an bord sin an fógra. Os a choinne sin, le hAirteagal 113(7)(f) de Rialachán (AE) Uimh. 575/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le ceanglais stuamachta i gcomhair institiúidí creidmheasa agus gnólachtaí infheistíochta agus lena leasaítear Rialachán (AE) Uimh. 648/2012 (IO 2013 L 176, lch. 1), leagtar síos, go háirithe, ceanglas maidir le fógra a thabhairt 24 mhí ar a laghad roimh fhoirceannadh comhaontaithe lena gcruthaítear SCI.
75      Thairis sin, dheimhnigh an t‑iarratasóir ag an éisteacht nach raibh an líonra a chuimsigh sé in éineacht leis na bainc choigiltis tuaithe scairshealbhóirí ina gcomhdhlúthú aonair ar bhonn iomlán agus nach raibh sé faoi réir nós imeachta iomchuí láraithe maidir le riosca a mheas, a thomhas agus a rialú, rud a chiallaíonn go raibh a staid éagsúil le staid grúpaí, mar is léir, go háirithe, le haithris 9 de Rialachán Tarmligthe 2015/63, dá dtagraítear i mír 71 thuas, agus le staid SCInna (féach, go háirithe,
Airteagal 113(7) de Rialachán Uimh. 575/2013 agus mír 87 thíos). Níor mhínigh an t‑iarratasóir conas is féidir, in éagmais comhdhlúthú agus maoirseacht láraithe den sórt sin, a fhíorú agus a áirithiú gur leor na cistí atá ar fáil do na bainc choigiltis tuaithe chun na dliteanais a chumhdaítear leis na ráthaíochtaí a eascraíonn, dar leis an iarratasóir, as an gcomhaontú comhthiomsaithe airgid a chomhlíonadh.
76      In aon chás, tá an ceart ag an mBRA a shonrú go bhforáiltear le Rialachán Tarmligthe 2015/63 d’eisiamh dliteanas ó ríomh ranníocaíocht ex ante gach institiúide ní ar bhonn cás ar chás ach ar bhonn catagóirí áirithe dliteanas a shainítear go hoibiachtúil, go ginearálta agus san achomaireacht, agus ar an mbonn sin amháin. Mar a thug BRA dá aire, gan a bheith ag teacht salach ar an iarratasóir, cé go bhfuil líonraí banc coigiltis tuaithe ann i níos mó ná Ballstát amháin, is féidir leis na coinníollacha conarthacha agus rialála ina n‑oibríonn siad a bheith an‑éagsúil ó cheann go chéile. Dá réir sin, ní fhéadfadh an argóint a chuir an t‑iarratasóir chun cinn, a mhéid atá sí bunaithe, go háirithe, ar ghnéithe sonracha a staide aonair a eascraíonn, dar leis, as an gcomhaontú comhthiomsaithe airgid, a fhágáil go bhfuil Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 neamhdhleathach.
77      Dá bhrí sin,
níor léirigh an t‑iarratasóir go raibh ráthaíochtaí leordhóthanacha ann go gcumhdófaí na neamhchosaintí ar iasachtú a bhaineann leis na gníomhaíochtaí a rinne sé thar ceann na mbanc coigiltis tuaithe i gcás meath ar shláinte airgeadais an líonra lena gcuimsítear, sa chás seo, é féin agus bainc choigiltis tuaithe na scairshealbhóirí.
78      Sa tríú háit, ba cheart a thabhairt faoi deara nach n‑éireoidh le hargóintí an iarratasóra go bhfuil ‘comhthreomhaireacht shoiléir’ idir a staid agus na cásanna dá dtagraítear in Airteagal 5(1)(a), (b) agus (f) de Rialachán Tarmligthe 2015/63.
79      Ar an gcéad dul síos,
is léir ó Airteagal 5(1)(a) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 agus ó aithris 9 den Rialachán sin, dá dtagraítear i mír 71 den bhreithiúnas seo, nach féidir na dliteanais laistigh de ghrúpa a eascraíonn as idirbhearta arna ndéanamh ag institiúid le hinstitiúid atá mar chuid den ghrúpa céanna a eisiamh ó ríomh na ranníocaíochtaí ex ante ach amháin má chomhlíontar na coinníollacha a liostaítear san Airteagal sin.
80      Sainmhínítear an coincheap ‘grúpa’ in Airteagal 2(1)(26) de Threoir 2014/59 mar ‘mháthairghnóthas agus a fhochuideachtaí’. Sainmhínítear na coincheapa ‘fochuideachta’ agus ‘máthairghnóthas’, dá gcuid féin, in Airteagal 2(1)(5) agus (6) den Treoir sin, trí thagairt a dhéanamh d’Airteagal 4 de Rialachán Uimh. 575/2013, ina dtagraítear d’Airteagail 1 agus 2 den Seachtú Treoir 83/349/CEE ón gComhairle an 13 Meitheamh 1983 bunaithe ar Airteagal 54(3)(g) den Chonradh maidir le cuntais chomhdhlúite (IO 1983 L 193, lch. 1), a fhreagraíonn, go bunúsach, d’Airteagal 22(1) go (5) de Threoir 2013/34/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir leis na ráitis airgeadais bhliantúla, ráitis airgeadais chomhdhlúite agus tuarascálacha gaolmhara maidir le cineálacha áirithe gnóthas, lena leasaítear Treoir 2006/43/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle agus lena n‑aisghairtear Treoir 78/660/CEE ón gComhairle agus Treoir 83/349/CEE ón gComhairle (IO 2013 L 182, lch. 19). Leanann sé ó na sainmhínithe sin go nglactar leis, leis an gcaidreamh idir máthairghnóthas agus fochuideachta, go bhfuil cineál rialaithe ann a bhaineann le tromlach na gceart vótála arna bhfeidhmiú ag na scairshealbhóirí nó ag na comhaltaí san fhochuideachta, ceart chun roinnt stiúrthóirí nó bainisteoirí sinsearacha na fochuideachta sin a cheapadh nó a chur as oifig nó, de rogha air sin, tionchar ceannasach ar an bhfochuideachta sin (breithiúnas an 3 Nollaig 2019,
Iccrea Banca,
C‑414/18, EU:C:2019:1036, míreanna 85 agus 86).
81      Mar sin féin, ní féidir caidreamh idir máthairghnóthas agus fochuideachta a léiriú trí chaidreamh eacnamaíoch a bheith ann a léiríonn comhpháirtíocht idir roinnt institiúidí, i gcás nach rialaíonn aon cheann de na hinstitiúidí sin comhaltaí eile na grúpála a chuimsíonn sé in éineacht leis na hinstitiúidí sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 3 Nollaig 2019,
Iccrea Banca,
C‑414/18, EU:C:2019:1036, mír 87).
82      Sa chás seo, d’admhaigh an t‑iarratasóir, ar thaobh amháin, nár fheidhmigh aon cheann de na bainc choigiltis tuaithe scairshealbhóirí rialú éifeachtach air agus nach bhféadfadh sé a straitéis iompair nó bainistíochta gnó a chinneadh go saintreorach agus, ar an taobh eile, nach raibh smacht aige ar na bainc choigiltis tuaithe. Dá réir sin, mar a d’admhaigh sé ag an éisteacht, níor shuigh an t‑iarratasóir go raibh an leibhéal céanna rialaithe ag baint leis an gcaidreamh tráchtála agus conarthach idir é agus na bainc choigiltis tuaithe agus atá i ngrúpa de réir bhrí Airteagal 5(1)(a) de Rialachán Tarmligthe 2015/63.
83      Maidir le comhaireamh dúbailte dliteanas, lena n‑eisíonn an t‑iarratasóir, chinn an Chúirt, mar a mheabhraítear i mír 72 den bhreithiúnas seo, nár fhéach Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 le gach cineál comhaireamh dúbailte dliteanas a dhíchur (féach, chuige sin, breithiúnas an 3 Nollaig 2019,
Iccrea Banca,
C‑414/18, EU:C:2019:1036, mír 94). Thairis sin, mar a tugadh faoi deara i mír 74 thuas, níor léirigh an t‑iarratasóir go raibh ráthaíochtaí leordhóthanacha ann go gcumhdófaí na neamhchosaintí ar iasachtú i gcás meath ar shláinte airgeadais an líonra atá comhdhéanta den iarratasóir in éineacht leis na bainc choigiltis tuaithe scairshealbhóra.
84      Ina theannta sin, ní féidir le hanailís ina gcuirtear prionsabail na córa comhionainne, an neamh-idirdhealaithe agus na comhréireachta san áireamh údar a thabhairt le haon toradh éagsúil, ós rud é gur sainaithníodh le Rialachán Tarmligthe 2015/63 cásanna a bhfuil gnéithe suntasacha agus sonracha acu, a bhfuil baint dhíreach acu leis na rioscaí a bhaineann go dlúth leis na dliteanais atá i gceist (féach breithiúnas an 3 Nollaig 2019,
Iccrea Banca,
C‑414/18, EU:C:2019:1036, mír 95 agus an cásdlí dá dtagraítear).
85      Thairis sin, i mbreithiúnas an 3 Nollaig 2019,
Iccrea Banca (C‑414/18, EU:C:2019:1036), chinn an Chúirt Bhreithiúnais nár tugadh aon lánrogha do na húdaráis inniúla le hAirteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 chun dliteanais áirithe a eisiamh agus na ranníocaíochtaí is ábhar d’Airteagal 103(2) de Threoir 2014/59 á gcoigeartú i gcomhréir le riosca, ach gur liostaíodh go beacht na coinníollacha lena rialaítear an bhféadfaí dliteanas a eisiamh amhlaidh.
86      Cé nár bhain an cheist a tarchuireadh chun réamhrialú i mbreithiúnas an 3 Nollaig 2019,
Iccrea Banca (C‑414/18, EU:C:2019:1036), le dlíthiúlacht Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, níor shainaithin an Chúirt, tar éis di scrúdú a dhéanamh ar an gcomhthéacs reachtach, a chuimsigh, go háirithe, Treoir 2014/59 agus prionsabail na córa comhionainne, an neamh-idirdhealaithe agus na comhréireachta, aon fhorais le léiriú níos leithne a dhéanamh ar na díolúintí a leagtar amach in Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63. Dá bhrí sin, leanann sé ón mbreithiúnas sin go gcomhlíonann an modh inar fheidhmigh an Coimisiún a chumhachtaí tarmligthe ina leith sin, de réir na Cúirte Breithiúnais,
Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59.
87      Ar an dara dul síos,
baineann Airteagal 5(1)(b) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 le hinstitiúidí ar comhaltaí iad de SCI dá dtagraítear in Airteagal 2(1)(8) de Threoir 2014/59 agus ar cheadaigh an t‑údarás inniúil dóibh Airteagal 113(7) de Rialachán Uimh. 575/2013 a chur i bhfeidhm, trí chomhaontú arna dhéanamh le hinstitiúid eile atá ina comhalta den SCI céanna.
88      De réir Airteagal 2(1)(8) de Threoir 2014/59, is socrú é SCI a chomhlíonann na ceanglais a leagtar síos in Airteagal 113(7) de Rialachán Uimh. 575/2013. In Airteagal 113(7) de Rialachán Uimh. 575/2013, sainmhínítear SCI mar ‘shocrú dliteanais conarthach nó reachtúil lena gcosnaítear na hinstitiúidí sin agus lena n‑áirithítear go háirithe a leachtacht agus a sócmhainneacht chun féimheacht a sheachaint i gcás inar gá’. Ní mór don socrú dliteanais sin na coinníollacha carnacha a leagtar amach san fhoráil sin a bhaineann, go háirithe, le maoirseacht stuamachta iomchuí a chomhlíonadh; infhaighteacht na gcóras faireacháin, aicmithe agus rialaithe riosca agus an cumas comhfhreagrach tionchar a imirt; inrochtaineacht cistí agus an deis a bheith ag contrapháirtithe cistí dílse a aistriú nó a aisíoc gan bhac; tuarascálacha comhdhlúite nó comhiomlánaithe áirithe a fhoilsiú; an ceanglas nach mór do chomhaltaí réamhfhógra 24 mhí ar a laghad a thabhairt más mian leo deireadh a chur leis an SCI; toirmeasc ar aon chruthú míchuí cistí dílse; agus ballraíocht sách leathan agus aonchineálach go bunúsach.
89      Sa chás seo, níor léirigh an t‑iarratasóir gurb ann do cheanglais atá coibhéiseach leis na ceanglais charnacha a leagtar síos le hAirteagal 113(7) de Rialachán Uimh. 575/2013 i gcomhthéacs an chaidrimh idir é agus na bainc choigiltis tuaithe.
90      Ar an tríú dul síos,
is amhlaidh atá i gcás na comhthreomhara airbheartaithe idir staid an iarratasóra agus an staid dá dtagraítear in Airteagal 5(1)(f) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, a bhaineann le hiasachtaí cur chun cinn arna ndeonú ag bainc le haghaidh spreagadh.
91      Foráiltear le hAirteagal 5(1)(f) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 go n‑eisiatar le ríomh na ranníocaíochtaí ex ante ‘i gcás institiúidí a oibríonn iasachtaí cur chun cinn, dliteanais na hinstitiúide idirmheánaí i leith an bhainc tionscnaimh nó bainc eile le haghaidh spreagtha nó i leith institiúid idirmheánach eile agus dliteanais an bhainc bhunaidh le haghaidh spreagadh i leith a pháirtithe cistiúcháin a mhéid a mheaitseáiltear méid na ndliteanas sin le hiasachtaí cur chun cinn na hinstitiúide sin’.
92      De réir Airteagal 3(28) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, ciallaíonn ‘iasacht cur chun cinn’ ‘iasacht arna deonú ag banc le haghaidh spreagadh nó trí bhanc idirmheánach ar bhonn neamhiomaíoch, [neamhbhrabúsach], chun cuspóirí beartais phoiblí rialtas láir nó réigiúnach i mBallstát a chur chun cinn’.
93      Sa chás seo, níor shuigh an t‑iarratasóir, i gcomhthéacs na seirbhísí baincéireachta a thairgeann sé do na bainc choigiltis tuaithe go háirithe (féach míreanna 5 agus 6 thuas), go raibh aon iasachtaí lena mbaineann na seirbhísí sin ag freagairt d’iasachtaí arna dtabhairt ag banc le haghaidh spreagadh nó ag banc idirmheánach ar bhonn neamhiomaíoch, neamhbhrabúsach, nó cosúil leo, chun cuspóirí beartais phoiblí rialtas láir nó réigiúnach i mBallstát a chur chun cinn.
94      Ar an gceathrú dul síos,
ós rud é go gcáineann an t‑iarratasóir an Coimisiún as gan corrlach lánroghnach a thabhairt do BRA chun cásanna a eisiamh atá cosúil leo siúd a leagtar amach in Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, ba cheart a mheabhrú, mar is léir ó mhír 65 den bhreithiúnas seo, go bhfuil na heisiaimh san Airteagal sin ina n‑eisceachtaí ón bprionsabal go bhfuil na dliteanais uile le cur san áireamh, seachas cistí dílse agus taiscí faoi chumhdach, agus nach mór, dá bhrí sin, Airteagal 5(1) den Rialachán Tarmligthe sin a léiriú go docht. Sna himthosca sin, ní féidir an Coimisiún a cháineadh toisc nach dtugtar corrlach lánroghnach do BRA lena gcuirtear ar a chumas raon feidhme na n‑eisiamh sin a leathnú.
95      Ar an gcúigiú dul síos,
is gá diúltú d’argóint an iarratasóra bunaithe ar an bhfíoras gur catagóir aitheanta iad líonraí comharchumann, amhail an líonra ar cuid de é, i gcomhthéacs na reachtaíochta baincéireachta stuamachta, go háirithe Rialachán Tarmligthe (AE) 2015/61 ón gCoimisiún an 10 Deireadh Fómhair 2014 chun forlíonadh a dhéanamh ar Rialachán (AE) Uimh. 575/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle a mhéid a bhaineann leis an gceanglas maidir le cumhdach leachtachta le haghaidh Institiúidí Creidmheasa (IO 2015 L 11, lch. 1). Cé go gcuirtear gnéithe sonracha na líonraí sin san áireamh i gcomhthéacs na maoirseachta stuamachta ar institiúidí, ní chiallaíonn sé sin go gcuirtear san áireamh iad a mhéid céanna i gcomhthéacs mhaoiniú SRA, ós rud é gur ábhar é seo a bhaineann le rialacha éagsúla lena rialaítear gnéithe éagsúla den earnáil baincéireachta. Tá sé beartaithe leis an reachtaíocht stuamachta a áirithiú, go háirithe, go n‑oibreoidh institiúidí airgeadais le hacmhainní leordhóthanacha chun a chur ar a gcumas na rioscaí a bhaineann go dlúth lena ngníomhaíochtaí airgeadais a ghlacadh, ach is é is cuspóir do na ranníocaíochtaí le CRA, faoi Rialachán Uimh. 806/2014 agus Rialachán Tarmligthe 2015/63, ciste a thiomsú ar féidir leis, in imthosca áirithe, cúnamh a thabhairt i gcás réitigh. I ndáil leis sin, mhínigh an Coimisiún ag an éisteacht, gan an t‑iarratasóir a bheith ag teacht salach ar an bpointe sin, nár eisiadh dliteanais arna nginiúint i gcomhthéacs oibriú líonraí comharchumann ó ríomh na ranníocaíochtaí ex ante faoi Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 toisc, in éagmais ceanglas maidir le maoirseacht láraithe agus leibhéal leordhóthanach trédhearcachta agus rialaithe, nach féidir le maoirseoirí líonraí den sórt sin iad féin a shásamh maidir le sláinte airgeadais nó sócmhainneacht fhadtéarmach na n‑eintiteas atá i gceist, i gcodarsnacht le cás SCInna agus grúpaí, mar is léir, go bunúsach, ó aithris 9 de Rialachán Tarmligthe 2015/63, dá dtagraítear i mír 71 thuas.
96      I bhfianaise an mhéid roimhe seo,
ba cheart diúltú don chéad chuid den chéad saincheist dlí toisc í a bheith gan bhunús.
–       An dara cuid, a bhaineann le neamhdhleathacht Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 i bhfianaise Airteagal 16 den Chairt
97      Áitíonn an t‑iarratasóir go sáraítear Airteagal 16 den Chairt le hAirteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 a mhéid a chuireann sé srian díréireach ar cheart an iarratasóra chun saoirse fiontraíochta trí chosc a chur ar mhéid suntasach dliteanas ar a chlár comhardaithe a eisiamh ó bhonn ríomh a ranníocaíochta ex ante, ar bhealach nach bhfuil comhghaol iomlán aige lena phróifíl riosca.
98      Déanann BRA, le tacaíocht ón gCoimisiún, argóintí an iarratasóra a dhíospóid.
99      Cumhdaítear leis an gcosaint a thugtar le hAirteagal 16 den Chairt an tsaoirse chun gníomhaíocht eacnamaíoch nó tráchtála, saoirse conartha agus saoriomaíocht a fheidhmiú (féach breithiúnas an 21 Nollaig 2021,
Bank Melli Iran,
C‑124/20, EU:C:2021:1035, mír 79 agus an cásdlí dá dtagraítear).
100    Mar sin féin, níl an tsaoirse chun gnó a sheoladh ina sainphribhléid iomlán. D’fhéadfadh sé a bheith faoi réir raon leathan idirghabhálacha ag údaráis phoiblí a d’fhéadfadh, ar mhaithe le leas an phobail, feidhmiú gníomhaíochta eacnamaíche a theorannú (féach, chuige sin, breithiúnais an 22 Eanáir 2013,
Sky Österreich,
C‑283/11, EU:C:2013:28, míreanna 45 agus 46 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 21 Nollaig 2021,
Bank Melli Iran,
C‑124/20, EU:C:2021:1035, míreanna 80 agus 81 agus an cásdlí dá dtagraítear).
101    Léirítear an imthoisc sin, go háirithe, sa chaoi ar cheart measúnú a dhéanamh ar ghníomhartha an Aontais i bhfianaise Airteagal 52(1) den Chairt (féach, chuige sin, breithiúnais an 22 Eanáir 2013,
Sky Österreich,
C‑283/11, EU:C:2013:28, mír 47, agus an 21 Nollaig 2021,
Bank Melli Iran,
C‑124/20, EU:C:2021:1035, mír 82).
102    I gcomhréir le hAirteagal 52(1) den Chairt, ní mór foráil a dhéanamh le dlí d’aon teorannú ar fheidhmiú na gceart agus na saoirsí arna n‑aithint sa Chairt agus ní mór inneachar sár-riachtanach na gceart agus na saoirsí sin a urramú agus, i gcomhréir le prionsabal na comhréireachta, ní mór dó a bheith riachtanach agus cuspóirí leasa ghinearálta arna n‑aithint ag an Aontas Eorpach a chomhlíonadh nó an gá atá le cearta agus saoirsí daoine eile a chosaint (breithiúnais an 22 Eanáir 2013,
Sky Österreich,
C‑283/11, EU:C:2013:28, mír 48, agus an 21 Nollaig 2021,
Bank Melli Iran,
C‑124/20, EU:C:2021:1035, mír 83).
103    Sa chás seo, fiú ag glacadh leis gurb ionann an oibleagáid a fhorchuirtear ar an iarratasóir ranníocaíochtaí ex ante a íoc gan a bheith in ann tairbhe a bhaint as eisiamh cuid dá dhliteanais ó bhonn ríomh na ranníocaíochta bunúsaí bliantúla faoi Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 agus cur isteach ar a shaoirse chun gnó a sheoladh, is gá a chur in iúl ar dtús gur glacadh an fhoráil sin ar bhonn Airteagail 69 agus 70 de Rialachán Uimh. 806/2014 agus Airteagail 102 agus 103 de Threoir 2014/59, rud a chiallaíonn go bhforáiltear leis an dlí don neamhábaltacht na dliteanais atá i gceist a eisiamh.
104    Thairis sin, maidir le hargóint an iarratasóra nach gcomhlíontar an coinníoll a bhaineann le bunbhrí na saoirse chun gnó a sheoladh a urramú toisc gurb ionann an ranníocaíocht ex ante nach mór dó a íoc agus thart ar 20 % den bharrachas le haghaidh na bliana a ríomhtar an ranníocaíocht sin ina leith, ba cheart a thabhairt faoi deara nach gcuireann an oibleagáid chun ranníocaíochtaí ex ante a íoc a fhorchuirtear ar an iarratasóir cosc ar bhealach ar bith air, ná ar ghnóthais atá i mbun gníomhaíochtaí tráchtála, go ginearálta, gníomhaíocht den sórt sin a dhéanamh. Thairis sin, is bearta sealadacha iad na bearta atá i gceist, ós rud é nach bhfuil feidhm acu ach amháin le linn na tréimhse tosaigh a bhunaítear in Airteagal 69(1) de Rialachán Uimh. 806/2014. Dá bhrí sin, urramaíonn siad bunbhrí na saoirse chun gnó a sheoladh (féach, de réir analaí, breithiúnas an 12 Iúil 2018,
Spika agus páirtithe eile,
C‑540/16, EU:C:2018:565, mír 38).
105    Ina theannta sin, leis an oibleagáid atá ar na hinstitiúidí lena mbaineann rannchuidiú le CRA, saothraítear cuspóir leasa ghinearálta, mar is léir ó mhír 57 den bhreithiúnas seo, is é sin le rá, a áirithiú, de réir loighce árachas-bhunaithe, go soláthraíonn an earnáil airgeadais acmhainní leordhóthanacha airgeadais chun go mbeidh SRA in ann a fheidhmeanna a chomhlíonadh, agus ag an am céanna spreagadh a thabhairt do na hinstitiúidí lena mbaineann modhanna oibríochta nach bhfuil chomh rioscúil céanna a ghlacadh.
106    I bhfianaise an chuspóra dá dtagraítear i mír 105 den bhreithiúnas seo, tá sé de dhualgas ar BRA ranníocaíochtaí a chruinniú ó na hinstitiúidí lena mbaineann chun cur chun feidhme SRA a mhaoiniú, lena bhféachtar le cobhsaíocht na n‑institiúidí sin sna Ballstáit rannpháirteacha a mhéadú agus cosc a chur ar aon ghéarchéimeanna leathadh isteach i mBallstáit neamh-rannpháirteacha, i gcomhréir le haithris 12 de Rialachán Uimh. 806/2014, agus ar an gcaoi sin feidhmiú an mhargaidh inmheánaigh ina iomláine a éascú.
107    Ina theannta sin, maidir le cé acu atá nó nach bhfuil eisiamh chás an iarratasóra ó na cásanna a leagtar síos in Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 comhréireach i bhfianaise na gcuspóirí leasa ghinearálta arna n‑aithint ag an Aontas Eorpach, áitíonn an t‑iarratasóir nach gcuirtear san áireamh in Airteagal 5(1) an cuspóir iarbhír agus sonrach arna leagan síos ag reachtas an Aontais, gur cheart próifíl riosca gach institiúide a léiriú leis an modh ríofa.
108    I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar is léir ó mhír 105 den bhreithiúnas seo, go bhféachtar leis an oibleagáid atá ar na hinstitiúidí lena mbaineann rannchuidiú le CRA cuspóir níos leithne a bhaint amach ná an cuspóir a d’agair an t‑iarratasóir. Is i gcomhthéacs an chuspóra níos leithne sin a bhféachtar le hAirteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 cosc a chur ar dhliteanais a eisiamh ó bhonn ríomh na ranníocaíochtaí ex ante mura bhfuil aon ráthaíocht ann go gcumhdófar na neamhchosaintí ar iasachtú atá i gceist i gcás meath ar shláinte airgeadais na hinstitiúide lena mbaineann nó an ghrúpa lena mbaineann sí.
109    Ina theannta sin, ní chuirtear san áireamh leis an argóint a chuir an t‑iarratasóir chun cinn go bhfionntar próifíl riosca institiúide ní hamháin trí bhíthin Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 ach freisin trí bhíthin na dtáscairí riosca a bhunaítear in Airteagail 6 agus 7 den Rialachán Tarmligthe sin, lenar féidir aon ghné dá hoibriú lena léirítear próifíl riosca íseal a chur san áireamh.
110    Ar deireadh, níor shuigh an t‑iarratasóir go raibh modhanna nach raibh chomh sriantach céanna ann a bheadh chomh héifeachtach céanna chun an cuspóir atá á shaothrú a bhaint amach. I bhfianaise na hanailíse a leagtar amach, go háirithe, i míreanna 70 go 93 den bhreithiúnas seo, ní féidir go n‑éireoidh le dearbhú an iarratasóra go bhféadfadh an Coimisiún, ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 74 go 96 thuas, dliteanais amhail na dliteanais sin a bhaineann leis na gníomhaíochtaí a dhéanann sé thar ceann na mbanc taisce tuaithe a eisiamh, a mhéid atá ráthaíochtaí leordhóthanacha ann faoin gcomhaontú comhthiomsaithe airgid dá dtagraítear i mír 4 thuas, ar na cúiseanna a leagtar amach i míreanna 74 go 96 den bhreithiúnas seo, agus ní leor é, in aon chás, chun a léiriú, go háirithe, go spreagtar na hinstitiúidí lena mbaineann, mar thoradh ar an gcomhaontú sin, modhanna oibriúcháin a bhfuil riosca níos lú ag baint leo a ghlacadh.
111    Sna himthosca sin, níor léirigh an t‑iarratasóir gur sháraigh Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 Airteagal 16 den Chairt.
112    Dá bhrí sin, ní mór an dara cuid den chéad saincheist dlí a dhiúltú as bheith gan bhunús.
–       An tríú cuid, a bhaineann le neamhdhleathacht Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 i bhfianaise phrionsabal na comhréireachta
113    Measann an t‑iarratasóir gur sháraigh an Coimisiún prionsabal na comhréireachta trí Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 a ghlacadh.
114    Déanann BRA, le tacaíocht ón gCoimisiún, argóintí an iarratasóra a dhíospóid.
115    I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go gceanglaítear le prionsabal na comhréireachta, atá ar cheann de phrionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, nach rachaidh bearta arna nglacadh ag institiúidí an Aontais thar theorainneacha an mhéid is iomchuí agus is gá chun na cuspóirí a shaothraítear go dlisteanach leis an reachtaíocht atá i gceist a bhaint amach; nuair a dhéantar rogha idir roinnt beart iomchuí, ní mór dul i muinín na mbeart is éadroime, agus níor cheart na míbhuntáistí a eascraíonn as sin a bheith díréireach i bhfianaise na n‑aidhmeanna atá á saothrú (breithiúnais an 4 Bealtaine 2016,
Philip Morris Brands agus páirtithe eile,
C‑547/14, EU:C:2016:325, mír 165, agus an 20 Eanáir 2021,
ABLV Bank v BRA,
T‑758/18, EU:T:2021:28, mír 142; féach freisin, chuige sin, breithiúnas an 8 Meitheamh 2010,
Vodafone agus páirtithe eile,
C‑58/08, EU:C:2010:321, mír 51).
116    Is léir ó mhír 62 den bhreithiúnas seo go raibh lánrogha leathan ag an gCoimisiún nuair a ghlac sé, faoi Airteagal 103(7) de Threoir 2014/59, na rialacha lena sonraítear an coincheap ‘ranníocaíochtaí [ex ante] a choigeartú i gcomhréir le próifíl riosca na n‑institiúidí’.
117    Sna himthosca sin, agus i gcomhréir leis an gcásdlí (féach, chuige sin, breithiúnais an 16 Meitheamh 2015,
Gauweiler agus páirtithe eile,
C‑62/14, EU:C:2015:400, míreanna 80, 81 agus 91, agus an 21 Nollaig 2022,
Firearms United Network agus páirtithe eile v an Coimisiún,
T‑187/21, nár foilsíodh, EU:T:2022:848, míreanna 122 agus 123 agus an cásdlí dá dtagraítear), ní mór athbhreithniú na Cúirte ar chomhlíonadh phrionsabal na comhréireachta a theorannú do scrúdú a dhéanamh an bhfuil Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 míchuí go follasach i bhfianaise an chuspóra atá an Coimisiún ag iarraidh a shaothrú, an sáraíonn sé go follasach teorainneacha an mhéid is gá chun an cuspóir sin a bhaint amach agus an bhfuil sé ina chúis le míbhuntáistí atá díréireach go follasach leis an gcuspóir atá á shaothrú.
118    Sa chéad áit,
mar is léir ó mhír 149 den iarratas, ní dhíospóideann an t‑iarratasóir go bhfuil Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 in ann rannchuidiú leis an gcuspóir dá dtagraítear i mír 57 den bhreithiúnas seo a bhaint amach.
119    Sa dara háit,
maidir le cé acu atá nó nach bhfuil gá leis an mbeart a leagtar síos le hAirteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, ba cheart a mheabhrú go n‑eisiatar leis an bhforáil sin méideanna a thaispeántar i ndliteanais institiúidí ó bhonn ríomh na ranníocaíochtaí ex ante i gcás, ar chúiseanna éagsúla, ina bhfuil riosca níos ísle ag baint leis na hinstitiúidí sin.
120    I ndáil leis sin, is léir ó mhíreanna 54 go 96 den bhreithiúnas seo nach mór diúltú do ghearán an iarratasóra ina luaitear go ndearna an Coimisiún dliteanais a bhaineann leis na gníomhaíochtaí a dhéanann sé do na bainc choigiltis tuaithe a eisiamh go mícheart ó Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63.
121    Sna himthosca sin, ag féachaint don lánrogha leathan atá ag an gCoimisiún, bhí an Coimisiún i dteideal a mheas, chun an cuspóir dá dtagraítear i mír 57 den bhreithiúnas seo a bhaint amach, nach raibh sé inmhianaithe go ndéanfaí na dliteanais a bhaineann leis na gníomhaíochtaí a dhéanann an t‑iarratasóir do na bainc choigiltis tuaithe a eisiamh ó bhunríomh na ranníocaíochtaí ex ante, faoi Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63, ar an bhforas, go bunúsach, nach raibh ráthaíochtaí leordhóthanacha ann go gcumhdófaí neamhchosaintí an iarratasóra ar iasachtaí, i ndáil leis na gníomhaíochtaí a dhéanann sé thar ceann na mbanc coigiltis tuaithe, i gcás meath ar a shláinte airgeadais. Dá bhrí sin, ní sháraíonn an fhoráil sin go follasach teorainneacha an mhéid is gá chun an cuspóir sin a bhaint amach.
122    Sa tríú háit,
mar is léir freisin ó mhír 110 den bhreithiúnas seo, níor léirigh an t‑iarratasóir go bhféadfaí an cuspóir dá dtagraítear i mír 57 den bhreithiúnas seo a bhaint amach ar bhealach chomh héifeachtach céanna trí bheart nach bhfuil chomh trom céanna, is é sin le rá, sa chás seo, na dliteanais a bhaineann leis na gníomhaíochtaí a dhéanann sé do na bainc choigiltis tuaithe a áireamh in Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63.
123    Ina theannta sin, maidir le míbhuntáistí ar léir iad a bheith díréireach leis an gcuspóir dá dtagraítear i mír 57 den bhreithiúnas seo, ba cheart a chinneadh nach leor ann féin an dearbhú go gcuireann Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 an fheidhm a ghlac an t‑iarratasóir i leith na mbanc taisce tuaithe i mbaol agus go mbaintear a réasúnaíocht eacnamaíoch  díobh chun  a shuíomh gurb ann do mhíbhuntáistí den sórt sin. Níl aon rud sa cháschomhad a thabharfadh le fios gur cuireadh feidhm an iarratasóra i mbaol toisc nár eisiadh na dliteanais atá i gceist ó ríomh a ranníocaíochta ex ante le haghaidh thréimhse ranníocaíochta 2016, i gcomhréir, go háirithe, le hAirteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63.
124    Dá réir sin, ní léir ó argóintí an iarratasóra cén fáth ar ghá, mar a mhaíonn an t‑iarratasóir, comhleanúnachas níos fearr a lorg idir réimsí na maoirseachta stuamachta agus an réitigh. Go háirithe, níor bhain an t‑iarratasóir aon chomparáid idir an cuspóir a shaothraítear le córas na ranníocaíochtaí ex ante agus forálacha na reachtaíochta maoirseachta stuamachta.
125    Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú cuid den chéad saincheist dlí toisc í a bheith gan bhunús agus, dá bhrí sin, ní mór diúltú don phléadáil sin ina hiomláine.
An dara saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar an dara fomhír d’Airteagal 103(2) de Threoir 2014/59 agus ar Airteagal 70 de Rialachán Uimh. 806/2014
126    Leis an dara saincheist dlí, iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt, i gcás ina seasann sí leis an gcéad saincheist dlí, rialú a thabhairt ar an gcinneadh atá faoi chonspóid gan forálacha Airteagal 5(1) de Rialachán Tarmligthe 2015/63 a chur san áireamh. Go háirithe, dar leis an iarratasóir, ní gá rialú a thabhairt ar an gcinneadh sin ach amháin trí thagairt a dhéanamh do na critéir a leagtar amach i bhforálacha comhfhreagracha Threoir 2014/59 agus Rialachán Uimh. 806/2014.
127    Ós rud é gur diúltaíodh don chéad saincheist dlí, ní mór, dá bhrí sin, an dara saincheist dlí a dhiúltú freisin.
An tríú saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla
128    Maíonn an t‑iarratasóir go sáraítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid prionsabal na deimhneachta dlíthiúla a mhéid a fhoráiltear le téarmaí achtacháin an chinnidh sin go dtiocfaidh sé i bhfeidhm ón 15 Aibreán 2016, is é sin le rá, ón dáta a tháinig an chéad cheann de na cinntí tosaigh i bhfeidhm. De réir phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla, ní fhéadfaidh dáta roimh fhoilsiú gnímh a bheith mar thúsphointe do thréimhse bhailíochta gnímh. Go heisceachtúil, d’fhéadfadh éifeacht chúlghabhálach a bheith ag gníomh de chuid an Aontais i gcás ina n‑éilítear amhlaidh leis an gcuspóir atá le baint amach, i gcás ina n‑urramaítear ionchais dhlisteanacha na ndaoine lena mbaineann go cuí agus i gcás inar léir éifeacht chúlghabhálach an ghnímh ón riail atá i gceist. Sa chás seo, de réir an iarratasóra, ní chomhlíontar na coinníollacha sin.
129    Déanann BRA argóintí an iarratasóra a dhíospóid.
130    Glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid an 7 Nollaig 2022 agus, i gcomhréir le hAirteagal 4 dá théarmaí achtacháin, tháinig sé i bhfeidhm ón 15 Aibreán 2016, is é sin le rá, ón dáta a tháinig an chéad chinneadh tosaigh i bhfeidhm, agus cuireadh cinneadh an 19 Márta 2020, mar is léir ó mhíreanna 10 agus 13 den bhreithiúnas seo, in ionad na gcinntí deireanacha sin iad féin, le héifeacht ón 15 Aibreán 2016. Tháinig cinneadh an 19 Márta 2020 i bhfeidhm freisin ón 15 Aibreán 2016, i gcomhréir le hAirteagal 3 dá théarmaí achtacháin.
131    Is léir ó aithrisí 19 go 22 den chinneadh atá faoi chonspóid gurbh é ba chuspóir dó leigheas a fháil ar an mainneachtain cúiseanna a lua le cinneadh an 19 Márta 2020, a shainaithin BRA mar thoradh ar bhreithiúnas an 15 Iúil 2021,
an Coimisiún v Landesbank Baden‑Württemberg agus BRA (C‑584/20 P agus C‑621/20 P, EU:C:2021:601), agus orduithe an 3 Márta 2022,
BRA v Portigon agus an Coimisiún (C‑664/20 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:161), agus BRA v Hypo Vorarlberg Bank (C‑663/20 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:162), a bhaineann le ríomh mhéid na ranníocaíochtaí ex ante don tréimhse ranníocaíochta 2017.
132    Thairis sin, mar is léir ó aithrisí 6 go 8 de chinneadh an 19 Márta 2020, glacadh an cinneadh sin chun na lochtanna nós imeachta agus an mhainneachtain cúiseanna a lua a rinne difear do na cinntí tosaigh a leigheas, a shainaithin an Chúirt Ghinearálta ina breithiúnais an 28 Samhain 2019,
Banco Cooperativo Español v BRA (T‑323/16, EU:T:2019:822);
Hypo Vorarlberg Bank v BRA (T‑377/16,
T‑645/16 agus T‑809/16, EU:T:2019:823); agus Portigon v BRA (T‑365/16, EU:T:2019:824).
133    Dá bhrí sin, níor athraigh an cinneadh atá faoi chonspóid agus na breithiúnais agus na horduithe dá dtagraítear thuas raon feidhme oibleagáid an iarratasóra ranníocaíocht ex ante a íoc do thréimhse ranníocaíochta 2016, mar a cinneadh leis an dara ceann de na cinntí tosaigh agus mar a bhí sé don tréimhse ranníocaíochta sin.
134    Bhí ríomh ranníocaíocht ex ante an iarratasóra do thréimhse ranníocaíochta 2016 agus méid na ranníocaíochta sin mar an gcéanna sa dara ceann de na cinntí tosaigh, i gcinneadh an 19 Márta 2020 agus sa chinneadh atá faoi chonspóid. I ndáil leis sin, ní raibh ach na heilimintí nua a tugadh isteach leis an gcinneadh atá faoi chonspóid le fáil i ráiteas níos fairsinge ar na cúiseanna chun ranníocaíocht ex ante an iarratasóra do thréimhse ranníocaíochta 2016 a ríomh.
135    In aithrisí 188 go 194 den chinneadh atá faoi chonspóid, leag BRA amach na cúiseanna ar leag sé síos éifeachtaí ama an chinnidh atá faoi chonspóid mar a thuairiscítear i mír 130 thuas. Luaigh sé, go háirithe, go ndearna sé amhlaidh chun an teideal dlíthiúil faoinar bailíodh ranníocaíochtaí ex ante na n‑institiúidí lena mbaineann i dtréimhse ranníocaíochta 2016 a choimeád agus chun bailíocht íocaíocht na ranníocaíochtaí sin a chaomhnú.
136    De réir an chásdlí, cuireann prionsabal na deimhneachta dlíthiúla cosc ar bheart de chuid an Aontais teacht i bhfeidhm tráth ar bith sula nglacfar é, mura rud é, go heisceachtúil, go n‑urramaítear go cuí an cuspóir atá le baint amach agus ionchais dhlisteanacha na ndaoine lena mbaineann (féach, chuige sin, breithiúnais an 13 Samhain 1990,
Fedesa agus páirtithe eile,
C‑331/88, EU:C:1990:391, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 5 Meán Fómhair 2014,
Éditions Odile Jacob v an Coimisiún,
T‑471/11, EU:T:2014:739, mír 102 agus an cásdlí dá dtagraítear).
137    Sa chéad áit, maidir le cé acu ar ceanglaíodh leis an gcuspóir atá le baint amach leis an gcinneadh atá faoi chonspóid go mbeadh éifeacht aige ó dháta roimh dháta a ghlactha, is gá aird a thabhairt ar an gcomhthéacs ina ndearnadh an cinneadh sin.
138    I ndáil leis sin, is léir ó mhíreanna 10 go 13 den bhreithiúnas seo, agus nach bhfuil an t‑iarratasóir faoi chonspóid, nár scaoileadh an t‑iarratasóir ón oibleagáid a ranníocaíocht ex ante a íoc do thréimhse ranníocaíochta 2016, i gcomhréir leis an gcreat dlíthiúil is infheidhme, leis an mbreithiúnas lena gcuirtear ar neamhní an chéad cheann de na cinntí tosaigh, i gcomhthráth leis na breithiúnais as ar eascair tarraingt siar chinneadh an 19 Márta 2020, ná nár athbhreithníodh méid na ranníocaíochta sin anuas.
139    Sna himthosca sonracha sin, dá mba rud é nár thug BRA, agus an cinneadh atá faoi chonspóid á ghlacadh aige, éifeacht dó ón dáta a tháinig an chéad cheann de na cinntí tosaigh i bhfeidhm, ní fhéadfadh an cinneadh atá faoi chonspóid a bheith éifeachtach le linn na tréimhse ón 15 Aibreán 2016 go dtí an 7 Nollaig 2022, ina scaoilfí an t‑iarratasóir óna oibleagáid ranníocaíocht ex ante a íoc do thréimhse ranníocaíochta 2016, cé go raibh sé faoi réir na hoibleagáide sin faoi Airteagal 2,
Airteagal 67(4) agus Airteagail 69 agus 70 de Rialachán Uimh. 806/2014. Ar an gcaoi chéanna, le linn na tréimhse sin, bhainfí na cistí de ranníocaíocht ex ante an iarratasóra, de shárú ar na forálacha céanna sin, a bhainfeadh an bonn de chur chun feidhme Threoir 2014/59, Rialachán Uimh. 806/2014 agus Rialachán Tarmligthe 2015/63 (féach, de réir analaí, breithiúnas an 15 Iúil 2021,
an Coimisiún v Landesbank Baden‑Württemberg agus BRA,
C‑584/20 P agus C‑621/20 P, EU:C:2021:601, míreanna 176 agus 177).
140    Dá bhrí sin, ba é an cuspóir a bhí leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh le héifeacht ón 15 Aibreán 2016 ná a áirithiú go raibh infheidhmeacht an chinnidh atá faoi chonspóid i gcomhthráth leis an tráth a tháinig oibleagáid an iarratasóra ranníocaíocht ex ante a íoc do thréimhse ranníocaíochta 2016 chun cinn, rud a sheachnódh toradh atá contrártha leis an reachtaíocht is infheidhme. Chun an cuspóir dlisteanach sin a bhaint amach ar mhaithe le leas an phobail, níor mhór éifeacht a bheith ag an gcinneadh sin ó dháta roimh dháta a ghlactha, is é sin le rá, ón dáta céanna le cinneadh an 19 Márta 2020 ar tháinig sé ina ionad.
141    Sa dara háit,
níl aon rud ann a thabharfadh le fios nár urramaíodh ionchais dhlisteanacha an iarratasóra ná ionchais dhlisteanacha tríú páirtithe go cuí in imthosca an cháis seo. Ní féidir leis an iarratasóir a mhaíomh, ar thaobh amháin, gur chruthaigh breithiúnas an 28 Samhain 2019,
Banco Cooperativo Español v BRA (T‑323/16, EU:T:2019:822), ionchas dlisteanach nach dtiocfadh an cinneadh atá faoi chonspóid i bhfeidhm ó dháta roimh dháta a ghlactha nó, ar an taobh eile, go bhféadfadh na breithiúnais lenar cuireadh an chéad cheann de na cinntí tosaigh ar neamhní agus as ar eascair tarraingt siar chinneadh an 19 Márta 2020 ionchas dlisteanach a chruthú nach mbeadh an t‑iarratasóir faoi réir íocaíocht a ranníocaíochta ex ante do thréimhse ranníocaíochta 2016 go dtí dáta níos déanaí, nuair a glacadh cinneadh nua. Murab ionann agus an méid a cheanglaítear leis an gcásdlí (féach, chuige sin, breithiúnas an 16 Meán Fómhair 2021,
FVE Holýšov I agus páirtithe eile v an Coimisiún,
C‑850/19 P, nár foilsíodh, EU:C:2021:740, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear), níor thug aon institiúid faisnéis bheacht, neamhchoinníollach agus chomhsheasmhach don iarratasóir chuige sin (féach míreanna 133 agus 134 den bhreithiúnas seo).
142    Ina theannta sin, ceanglaítear le hAirteagal 266 CFAE ar an institiúid ar cuireadh a gníomh ar neamhní na bearta is gá a dhéanamh chun an breithiúnas lena gcuirtear an gníomh sin ar neamhní a chomhlíonadh. Dá réir sin, ceanglaítear leis an Airteagal sin ar an institiúid lena mbaineann a áirithiú nach ndéanfar difear d’aon ghníomh a bheartaítear a chur in ionad an ghnímh neamhnithe leis na neamhrialtachtaí céanna a sainaithníodh sa bhreithiúnas lena gcuirtear an gníomh bunaidh ar neamhní (féach breithiúnas an 11 Nollaig 2017, Léon Van Parys v an Coimisiún, T‑125/16, EU:T:2017:884, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear). Chun breithiúnas a chomhlíonadh lena gcuirtear beart ar neamhní agus chun é a chur chun feidhme go hiomlán, ceanglaítear ar an institiúid aird a thabhairt ní hamháin ar an gcuid oibríochtúil den bhreithiúnas ach freisin ar na forais as ar eascair an breithiúnas agus arb iad a bhunús bunriachtanach iad, a mhéid is gá chun brí bheacht an mhéid atá sa chuid oibríochtúil a chinneadh (féach, chuige sin, breithiúnas an 29 Samhain 2007, an Iodáil v an Coimisiún, C‑417/06 P, nár foilsíodh, EU:C:2007:733, mír 50 agus an cásdlí dá dtagraítear).
143    Dá bhrí sin, chun cinneadh nua a ghlacadh atá i gcomhréir leis na forais atá mar bhonn bunriachtanach don chuid oibríochtúil de bhreithiúnas an 28 Samhain 2019, Banco Cooperativo Español v BRA (T‑323/16, EU:T:2019:822), bhí ar BRA na ceanglais fhoirmiúla a sáraíodh le linn an nós imeachta chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh a urramú. Ní raibh an fíoras sin in ann aon ionchas a chruthú don iarratasóir nach mbeadh an cinneadh atá faoi chonspóid éifeachtach ó dháta roimh dháta an chinnidh a raibh sé beartaithe é a ionadú, nó nach mbeadh an t‑iarratasóir faoi réir na ranníocaíochta ex ante do thréimhse ranníocaíochta 2016 ach ó dháta níos déanaí, nuair a glacadh cinneadh nua (féach, de réir analaí, breithiúnas an 11 Eanáir 2024, Eurobolt agus páirtithe eile v an Coimisiún agus Stafa Group, C‑517/22 P, EU:C:2024:9, míreanna 55 agus 56 agus an cásdlí dá dtagraítear).
144    Dá bhrí sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, murab ionann agus éileamh an iarratasóra, nár sháraigh an cinneadh atá faoi chonspóid prionsabal na deimhneachta dlíthiúla, ós rud é go gcomhlíontar na coinníollacha dá dtagraítear i mír 136 den bhreithiúnas seo agus ós rud é, sa chás seo, go raibh BRA i dteideal dáta roimh dháta a ghlactha, eadhon an 15 Aibreán 2016, a shocrú mar thúsphointe an chinnidh atá faoi chonspóid, arb ionann é agus dáta an chéad cheann de na cinntí tosaigh. Thairis sin, is amhlaidh atá i gcás chinneadh an 19 Márta 2020.
145    I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór an tríú saincheist dlí a dhiúltú toisc í a bheith gan bhunús agus, dá bhrí sin, ní mór diúltú don éileamh ar neamhniú arna thaisceadh ag an iarratasóir.
Éilimh ar chúiteamh
146    Braitheann an t‑iarratasóir ar dhliteanas neamhchonarthach an Aontais an t‑ús mainneachtana a líomhnaítear a bheith iníoctha leis ag an Aontas a éileamh ón 23 Meitheamh 2016, an dáta a d’íoc an t‑iarratasóir a ranníocaíocht ex ante do thréimhse ranníocaíochta 2016 ar bhonn an chéad cheann de na cinntí tosaigh, a chuir an Chúirt Ghinearálta ar neamhní, a mhéid a bhaineann leis an iarratasóir, ina breithiúnas an 28 Samhain 2019, Banco Cooperativo Español v BRA (T‑323/16, EU:T:2019:822). Go háirithe, líomhnaítear go bhfuil BRA faoi dhliteanas don iarratasóir i leith an leasa sin toisc, ó tharla an neamhniú sin, nár aisíoc sé a ranníocaíocht ex ante leis an iarratasóir. Is é sin le rá, rinneadh BRA a shaibhriú go héagórach. Sna himthosca sin, bunaíonn an t‑iarratasóir a éilimh ar shaibhriú éagórach agus ar Airteagail 268 agus 340 CFAE araon.
147    Déanann BRA argóintí an iarratasóra a dhíospóid.
148    Ar dtús,
maidir le ceart an iarratasóra caingean le haghaidh saibhriú éagórach a thionscnamh, is leor a mheabhrú nach dtagann caingne le haghaidh saibhriú éagórach faoi na rialacha lena rialaítear dliteanas neamhchonarthach sa chiall is beaichte, lena gceanglaítear, chun go n‑agrófar iad, roinnt coinníollacha a chomhlíonadh maidir le neamhdhleathacht an iompair a chuirtear i leith an Aontais Eorpaigh, maidir leis an damáiste a líomhnaítear agus maidir le nasc cúisíoch a bheith ann idir an t‑iompar sin agus an damáiste a ndéantar gearán ina leith. Tá siad éagsúil le caingne a thionscnaítear faoi na rialacha sin sa mhéid nach n‑éilítear leo cruthúnas ar iompar neamhdhleathach, go deimhin, ar aon chineál iompair ar chor ar bith, ar thaobh an chosantóra, ach cruthúnas ar shaibhriú ar thaobh an chosantóra nach bhfuil aon bhunús dlí bailí ina leith agus cruthúnas ar bhochtaineacht ar thaobh an iarratasóra atá nasctha leis an saibhriú sin (féach breithiúnas an 23 Samhain 2022,
Westfälische Drahtindustrie agus páirtithe eile v an Coimisiún,
T‑275/20, EU:T:2022:723, mír 48 agus an cásdlí dá dtagraítear).
149    Ní éireoidh le haon chaingean den sórt sin le haghaidh saibhriú éagórach sa chás seo toisc, mar a léirítear i míreanna 139 go 144 den bhreithiúnas seo, go raibh an t‑iarratasóir faoi dhliteanas, ón 15 Aibreán 2016, a ranníocaíocht ex ante a íoc don tréimhse ranníocaíochta 2016 de bhun Airteagal 2,
Airteagal 67(4) agus Airteagail 69 agus 70 de Rialachán Uimh. 806/2014, agus go raibh sé fós faoi dhliteanas amhlaidh tar éis breithiúnas an 28 Samhain 2019 a thabhairt,
Banco Cooperativo Español v BRA (T‑323/16, EU:T:2019:822), ós rud é nár mhúchadh an breithiúnas sin a oibleagáid, i gcomhréir leis na forálacha dá dtagraítear thuas, rannchuidiú le CRA le haghaidh thréimhse ranníocaíochta 2016. Sa chás seo, ag féachaint don dáta a tháinig cinneadh an 19 Márta 2020 agus an cinneadh atá faoi chonspóid i bhfeidhm, is é sin le rá, an 15 Aibreán 2016, ní raibh aon dualgas ar BRA, chun saibhriú éagórach a chosc, a ranníocaíocht ex ante iomlán nó cuid di do thréimhse ranníocaíochta 2016 a aisíoc leis an iarratasóir.
150    Ba cheart a mheabhrú freisin go bhforáiltear leis an dara mír d’Airteagal 340 CFAE, i gcás dliteanas neamhchonarthach, go ndéanfaidh an tAontas Eorpach, i gcomhréir leis na prionsabail ghinearálta is coiteann do dhlíthe na mBallstát, aon damáiste arb iad a institiúidí nó a sheirbhísigh i bhfeidhmiú a ndualgas ba chúis leis.
151    De réir an chásdlí, ní fhéadfaidh an tAontas Eorpach dliteanas neamhchonarthach a thabhú faoin dara mír d’Airteagal 340 CFAE ach amháin má chomhlíontar roinnt coinníollacha, eadhon sárú atá tromchúiseach go leor ar riail dlí atá ceaptha cearta a thabhairt do dhaoine aonair, an fíoras go bhfuil damáiste ann agus nasc cúisíoch a bheith ann idir an sárú ar an oibleagáid atá ar údar an ghnímh agus an damáiste a rinne na páirtithe díobhálaithe (féach breithiúnas an 5 Márta 2024,
Kočner v Europol,
C‑755/21 P, EU:C:2024:202, mír 117 agus an cásdlí dá dtagraítear).
152    Mura gcomhlíontar aon cheann de na coinníollacha dá dtagraítear i mír 151 den bhreithiúnas seo, ní mór an chaingean a dhíbhe ina hiomláine agus ní gá na coinníollacha eile maidir le dliteanas neamhchonarthach ar thaobh an Aontais Eorpaigh a chur san áireamh (féach breithiúnais an 9 Meán Fómhair 2008,
FIAMM agus páirtithe eile v an Chomhairle agus an Coimisiún,
C‑120/06 P agus C‑121/06 P, EU:C:2008:476, mír 165 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 21 Nollaig 2023,
United Parcel Service v an Coimisiún,
C‑297/22 P, EU:C:2023:1027, mír 61 agus an cásdlí dá dtagraítear).
153    Sa chás seo, mar is léir ó anailís ar na saincheisteanna dlí a cuireadh isteach mar thaca leis an éileamh ar neamhniú, mhainnigh an t‑iarratasóir a shuíomh gurb ann do shárú atá tromchúiseach go leor ar riail dlí atá ceaptha cearta a thabhairt do dhaoine aonair. Dá bhrí sin, ní mór diúltú do na héilimh ar chúiteamh atá ann faoi láthair freisin a mhéid atá siad bunaithe in Airteagail 268 agus 340 CFAE.
154    Ní thugtar an chonclúid sin faoi cheist le breithiúnais an 20 Eanáir 2021,
an Coimisiún v Printeos (C‑301/19 P, EU:C:2021:39), agus an 11 Meitheamh 2024,
an Coimisiún v Deutsche Telekom (C‑221/22 P, EU:C:2024:488), ar a raibh an t‑iarratasóir ag brath ina phléadálacha i scríbhinn agus ag an éisteacht faoi seach.
155    I mír 56 de bhreithiúnas an 11 Meitheamh 2024,
an Coimisiún v Deutsche Telekom (C‑221/22 P, EU:C:2024:488), mheabhraigh an Chúirt Bhreithiúnais gur léir ón gcásdlí, i gcás ina bhfuair údarás náisiúnta nó institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais suimeanna airgid de shárú ar dhlí an Aontais, gur ghá na suimeanna airgid sin a aisíoc agus gur ghá ús a íoc ar an aisíocaíocht sin lena gcumhdaítear an tréimhse iomlán ón dáta a íocadh na suimeanna sin go dtí dáta a n‑aisíocaíochta, arbh ionann é agus prionsabal ginearálta aisghabhála suimeanna a íocadh ach nach raibh dlite a léiriú.
156    Thairis sin, mar a chinn an Chúirt Bhreithiúnais i mír 62 de bhreithiúnas an 11 Meitheamh 2024,
an Coimisiún v Deutsche Telekom (C‑221/22 P, EU:C:2024:488), agus mar is léir, go bunúsach, ó mhíreanna 103 agus 104 de bhreithiúnas an 20 Eanáir 2021,
an Coimisiún v Printeos (C‑301/19 P, EU:C:2021:39), ina bhfuil institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais Eorpaigh faoi oibleagáid, de réir na chéad mhíre d’Airteagal 266 CFAE, ús a íoc agus suim airgid ar leith á aisíoc, níl aon rogha aici an t‑ús sin a íoc, ionas gur leor an sárú ar dhlí an Aontais, arb é atá ann diúltú an t‑ús sin a íoc, chun a shuíomh gurb ann do shárú sách tromchúiseach ar dhlí an Aontais a d’fhéadfadh a bheith ina chúis le dliteanas neamhchonarthach ar thaobh an Aontais Eorpaigh.
157    Murab ionann agus na hiarratasóirí sna cásanna as ar eascair breithiúnais an 20 Eanáir 2021, an Coimisiún v Printeos (C‑301/19 P, EU:C:2021:39), agus an 11 Meitheamh 2024, an Coimisiún v Deutsche Telekom (C‑221/22 P, EU:C:2024:488), lenar chinn an Chúirt Bhreithiúnais go cinntitheach gur íocadh na fíneálacha atá i gceist go míchuí, bhí an t‑iarratasóir fós faoi dhliteanas, ón 15 Aibreán 2016, as an ranníocaíocht ex ante a gearradh air le haghaidh thréimhse ranníocaíochta 2016, de bhun Airteagal 2,
Airteagal 67(4) agus Airteagail 69 agus 70 de Rialachán Uimh. 806/2014, agus nach ndearnadh athbhreithniú anuas ar mhéid na ranníocaíochta sin (féach míreanna 138 agus 149 thuas).
158    Ina theannta sin, murab ionann agus na cinntí atá faoi chonspóid sna cásanna as ar eascair breithiúnais an 20 Eanáir 2021,
an Coimisiún v Printeos (C‑301/19 P, EU:C:2021:39), agus an 11 Meitheamh 2024,
an Coimisiún v Deutsche Telekom (C‑221/22 P, EU:C:2024:488), tháinig an cinneadh atá faoi chonspóid agus cinneadh an 19 Márta 2020 araon i bhfeidhm, gan aon sárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla (féach mír 144 thuas), ó dháta, eadhon an 15 Aibreán 2016, roimh an dáta a glacadh iad, agus mar thoradh air sin nach mbeadh aon ús mainneachtana iníoctha don tréimhse ón 23 Meitheamh 2016, an dáta a d’íoc an t‑iarratasóir a ranníocaíocht ex ante do thréimhse ranníocaíochta 2016, go dtí an dáta a glacadh ceann de na cinntí sin.
159    Dá bhrí sin, ní raibh sé d’oibleagáid ar BRA aon cheann de na ranníocaíochtaí ex ante a aisíoc, mar aon le hús orthu.
160    I bhfianaise an méid thuas, ní mór diúltú d’éilimh an iarratasóra ar chúiteamh.
Costais
161    Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte,
ní mór a ordú don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis. Ós rud é nár éirigh leis an iarratasóir, ní mór a ordú dó a chostais féin a íoc agus na costais arna dtabhú ag BRA a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag BRA.
162    I gcomhréir le hAirteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta, ordaítear don Choimisiún a chostais féin a íoc.
Ar na forais sin,
dearbhaíonn agus rialaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an tOchtú Dlísheomra Méadaithe)
mar seo a leanas:
1.      Díbhtear don chaingean.
2.      Ordaítear do Banco Cooperativo Español, SA a chostais féin a íoc, chomh maith leis na costais arna dtabhú ag an mBord Réitigh Aonair (BRA).
3.      Ordaítear don Choimisiún Eorpach a chostais féin a íoc.
Kornezov
Petrlík
Kecsmár
Kingston
Spangsberg Grønfeldt
Arna léamh amach i gcúirt oscailte i Lucsamburg, an 30 Aibreán 2025.
[Sínithe]
*      Teanga an cháisan Spáinnis.