WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
UNII EUROPEJSKIEJ
(pierwsza izba)
z dnia 7 lipca 2015 r.
Sprawa F‑53/14
WR
przeciwko
Komisji Europejskiej
Służba publiczna – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu – Artykuł 2 ust. 4 załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Osoba traktowana jako dziecko pozostające na utrzymaniu – Osoba, wobec której urzędnik ma ustawowe obowiązki alimentacyjne i której utrzymanie nakłada na niego duże obciążenia – Warunki przyznania – Cofnięcie prawa do dodatku – Zwrot nadpłaconych kwot na mocy art. 85 regulaminu pracowniczego
Przedmiot:      Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której WR żąda stwierdzenia nieważności trzech decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 sierpnia 2013 r. w sprawie cofnięcia jej prawa do dodatku na osobę pozostającą na utrzymaniu celem zapewnienia opieki jej matce w okresie od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 28 lutego 2013 r., decyzji Komisji z dnia 25 września 2013 r. w sprawie cofnięcia ubezpieczenia, którym objęta była jej matka w ramach wspólnego systemu ubezpieczenia zdrowotnego oraz decyzji Komisji z dnia 23 października 2013 r. w sprawie zwrócenia przez nią nienależnie pobranych kwot.
Orzeczenie:      Skarga zostaje oddalona. WR pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.
Streszczenie
1.      Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatki rodzinne – Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu – Osoba traktowana jako dziecko pozostające na utrzymaniu – Przesłanki – Utrzymanie wiążące się z dużymi obciążeniami – Kryteria
(regulamin pracowniczy, art. 72; załącznik VII, art. 2 ust. 4)
2.      Urzędnicy – Zasady – Ochrona uzasadnionych oczekiwań – Cofnięcie prawa do dodatku – Naruszenie – Brak
(regulamin pracowniczy, art. 85)
3.      Urzędnicy – Zwrot nienależnych kwot – Przesłanki – Oczywisty brak podstawy prawnej wypłaty – Pojęcie
(regulamin pracowniczy, art. 85)
1.      W ramach obliczania wysokości obciążeń związanych z opieką nad osobą traktowaną jak dziecko pozostające na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 ust. 4 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, równoległy wpis do ewidencji ludności dwóch państw członkowskich nie pozwala ustalić faktycznego miejsca zamieszkania osoby.
(zob. pkt 37)
Odesłanie
Sąd do spraw Służby Publicznej, wyroki: Tzvetanova/Komisja, F‑33/09, EU:F:2010:18, pkt 43, Mioni/Komisja, F‑28/10, EU:F:2011:23, pkt 35
2.      Wypłaty dokonywane na rzecz urzędnika przez administrację, nawet przez kilka lat, nie mogą same w sobie być uznane za precyzyjne, bezwarunkowe i spójne zapewnienia uprawniające do dochodzenia ochrony uzasadnionych oczekiwań. W przeciwnym bowiem wypadku sąd Unii stwierdzałby notorycznie, z powodu naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań, nieważność każdej decyzji administracji odmawiającej na przyszłość, ewentualnie ze skutkiem wstecznym, wypłaty świadczenia pieniężnego wypłacanego nienależnie osobie zainteresowanej przez kilka lat, skutkiem czego byłaby utrata w dużej mierze skuteczności art. 85 regulaminu pracowniczego dotyczącego zwrotu nienależnie pobranych kwot.
(zob. pkt 64)
Odesłanie
Sąd do spraw Służby Publicznej, wyrok Mandt/Parlament, F‑45/07, EU:F:2010:72, pkt 125
3.      Wyrażenie „na tyle oczywisty”, charakteryzujące brak podstawy prawnej wypłaty w rozumieniu art. 85 regulaminu pracowniczego, nie oznacza tego, że urzędnik, który otrzymał nienależnie wypłacone kwoty, jest zwolniony z jakiegokolwiek obowiązku refleksji czy kontroli, lecz że zwrot należy się, gdy mamy do czynienia z błędem, który nie umknie uwadze urzędnika wykazującego zwykłą staranność, co do którego domniemywa się, że zna zasady regulujące jego wynagrodzenie.
(zob. pkt 72)
Odesłanie
Trybunał, wyrok Stempels/Komisja, 310/87, EU:C:1989:9, pkt 10
Sąd Pierwszej Instancji, wyroki: Maslias/Parlament, T‑92/94, EU:T:1996:70, pkt 60; Jensen/Komisja, T‑156/96, EU:T:1998:174, pkt 63; Barth/Komisja, T‑348/00, EU:T:2001:144, pkt 29, Gussetti/Komisja, T‑312/02, EU:T:2004:102, pkt 82