62019TJ0744_RES
Zaak T‑744/19
Methanol Holdings (Trinidad) Ltd
tegen
Europese Commissie
Arrest van het Gerecht (Achtste kamer – uitgebreid) van 14 september 2022
„Dumping – Invoer van mengsels van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland, Trinidad en Tobago en de Verenigde Staten – Uitvoeringsverordening (EU) 2019/1688 – Artikel 3, leden 1 tot en met 3 en 5 tot en met 8, van verordening (EU) 2016/1036 – Verkoop via verbonden ondernemingen – Berekening van de uitvoerprijs – Schade voor de bedrijfstak van de Unie – Berekening van de prijsonderbieding – Causaal verband – Artikel 9, lid 4, van verordening 2016/1036 – Berekening van de schademarge – Opheffen van de schade”
Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Schade – Vaststelling van het causale verband – Verplichtingen van de instellingen – Berekening van de prijsonderbieding van de betrokken invoer – Toepassing van een samengestelde uitvoerprijs – Toelaatbaarheid
(Verordening 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad, art. 2, lid 9, art. 3, leden 1 tot en met 3)
(zie punten 54‑58)
Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Dumpingmarge – Vaststelling van de uitvoerprijs – Toepassing van een samengestelde uitvoerprijs – Voorwaarden – Associatie tussen de exporteur en de importeur
(Verordening 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad, art. 2, leden 8 en 9)
(zie punten 60‑63)
Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Schade – Vaststelling van het causale verband – Verplichtingen van de instellingen – Berekening van de prijsonderbieding van de betrokken invoer – Verplichting tot een billijke vergelijking tussen de prijs van het betrokken product en de prijs van het soortgelijke product van de bedrijfstak van de Unie – Vergelijking tussen in hetzelfde handelsstadium verkregen prijzen – Noodzaak om de prijzen in een bepaald handelsstadium te vergelijken – Geen
(Verordening 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad, art. 1, lid 1, en art. 3, lid 2)
(zie punten 74‑85, 90‑92)
Gemeenschappelijke handelspolitiek – Bescherming tegen dumpingpraktijken – Beoordelingsbevoegdheid van de instellingen – Rechterlijke toetsing – Grenzen
(zie punt 86)
Samenvatting
Naar aanleiding van een klacht heeft de Europese Commissie uitvoeringsverordening 2019/1688 (
1
) tot instelling van een definitief antidumpingrecht op mengsels van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland, Trinidad en Tobago en de Verenigde Staten van Amerika vastgesteld.
Verzoekster, Methanol Holdings (Trinidad) Ltd, is een in Trinidad en Tobago gevestigde onderneming die het betrokken product produceert en naar de Europese Unie uitvoert via een verbonden importeur. Zij heeft beroep tot nietigverklaring van de litigieuze verordening ingesteld.
Het Gerecht verwerpt dit beroep en bevestigt aldus dat voor de berekening van de prijsonderbieding gebruik mag worden gemaakt van samengestelde uitvoerprijzen. Tevens preciseert het Gerecht (en geeft het toepassing aan) de rechtspraak over de verplichting voor de Commissie om bij de berekening van de prijsonderbiedingsmarges van de invoer die het voorwerp van antidumpingonderzoeken uitmaakt, een billijke vergelijking te maken van de prijzen in hetzelfde handelsstadium, teneinde te beoordelen of de bedrijfstak van de Unie wegens deze invoer schade heeft geleden.
Beoordeling door het Gerecht
Wat in de eerste plaats het gebruik van samengestelde uitvoerprijzen voor de berekening van de prijsonderbieding betreft, herinnert het Gerecht eraan dat volgens artikel 3, leden 2 en 3, van de antidumpingbasisverordening (
2
) de vaststelling van schade moet worden gebaseerd op positief bewijsmateriaal en een objectief onderzoek vereist van onder andere de gevolgen van de invoer voor de prijzen van soortgelijke producten op de markt van de Unie, en dat daartoe moet worden nagegaan of door de invoer met dumping een aanzienlijke prijsonderbieding ten opzichte van de prijzen van soortgelijke producten heeft plaatsgevonden.
Het Gerecht merkt vervolgens op dat in deze bepalingen niet is voorzien in een specifieke methode voor de vaststelling van de weerslag van de invoer met dumping op de prijzen van soortgelijke producten van de bedrijfstak van de Unie. Hieruit volgt dat de Commissie het bestaan van schade mag vaststellen op basis van samengestelde uitvoerprijzen overeenkomstig artikel 2, lid 9, van de antidumpingbasisverordening, dat verband houdt met de vaststelling van dumping.
In deze zaak stelt het Gerecht in wezen vast dat het gebruik van een samengestelde uitvoerprijs gerechtvaardigd was omdat de door verzoekster opgegeven uitvoerprijs wegens de bestaande intragroepsverhouding tussen verzoekster en haar verbonden importeur onbetrouwbaar was.
Wat in de tweede plaats de beoordeling van de prijsonderbieding van de invoer ten opzichte van de prijs van het soortgelijke product van de bedrijfstak van de Unie betreft, stelt het Gerecht vast dat de Commissie bij de berekening van de prijsonderbieding in het stadium van de voorlopige uitvoeringsverordening (
3
) – die in de litigieuze verordening is overgenomen voor de definitieve berekening – geen vergelijking in hetzelfde handelsstadium had gemaakt. Zo had zij voor de producenten-exporteurs de prijzen van hun verkoop in de Unie verminderd met het bedrag van de verkoopkosten, de algemene kosten en de administratiekosten (hierna: „VAA-kosten”) en met de winst van hun verbonden handelsondernemingen in de Unie, terwijl zij geen dergelijke vermindering had toegepast voor de verkoop van de bedrijfstak van de Unie via verbonden handelaren.
Aangezien deze berekeningsmethode in het arrest Jindal (
4
) in strijd is bevonden met artikel 3, lid 2, van de antidumpingbasisverordening, heeft de Commissie haar voorlopige berekening in het stadium van de litigieuze verordening aangevuld met twee extra berekeningen, die achtereenvolgens door het Gerecht zijn onderzocht.
Om te beginnen merkt het Gerecht inzake de eerste aanvullende berekening op dat de Commissie de VAA-kosten en de winst in mindering heeft gebracht op de verkoopprijzen die in rekening werden gebracht door entiteiten die met de producenten in de Unie verbonden zijn. Op die manier heeft zij, overeenkomstig haar verplichtingen, de voor de producenten in de Unie gehandhaafde prijzen op hetzelfde handelsniveau gebracht als die van de producenten-exporteurs.
In antwoord op het betoog waarmee verzoekster deze berekening wil betwisten, preciseert het Gerecht dat het vereiste van een objectieve en billijke vergelijking niets zegt over de vraag in welk handelsstadium de Commissie de prijsvergelijking moet maken, maar alleen inhoudt dat de vergelijking zowel voor de prijzen van de producenten in de Unie als voor die van de producenten-exporteurs in hetzelfde handelsstadium moet worden gemaakt.
Het Gerecht zet ook uiteen waarom de in het arrest Kazchrome (
5
) gekozen oplossing niet van toepassing is op deze berekening. Het preciseert hierbij met name dat die zaak geen betrekking had op het in mindering brengen van de VAA-kosten en de winst op de verkoopprijzen en dat het in dat arrest hoe dan ook niet op algemene wijze heeft uitgesloten dat voor de berekening van de prijsonderbieding rekening kan worden gehouden met de cif-prijzen (cost, insurance, freight) bij invoer in de inklaringshavens van de producenten-exporteurs.
Het Gerecht stelt vervolgens inzake de tweede aanvullende berekening vast dat de Commissie de verkoop van de bedrijfstak van de Unie via verbonden partijen, oftewel 40 % van de verkoop van de in de steekproef opgenomen partijen van de Unie, heeft uitgesloten van de berekening van de prijsonderbieding. Aangezien het bestaan van prijsonderbieding rechtens genoegzaam is aangetoond in het kader van de eerste onderzochte berekening en aangezien de tweede berekening, die subsidiair is verricht, niet kan afdoen aan het bestaan van die prijsonderbieding, is het Gerecht van oordeel dat de tweede aanvullende berekening van de onderbieding evenmin rechtsgeldig kan worden aangevoerd om de rechtmatigheid van de bestreden uitvoeringsverordening in twijfel te trekken.
Ten overvloede voegt het Gerecht daaraan toe dat de Commissie, anders dan verzoekster stelt, geenszins de verkoop van de bedrijfstak van de Unie aan niet-verbonden afnemers heeft vergeleken met verzoeksters verkoop aan verbonden partijen, aangezien de Commissie rekening heeft gehouden met de verkoop van de producenten-exporteurs aan niet-verbonden afnemers, naar behoren gecorrigeerd tot cif-niveau. Verzoekster heeft evenmin aangetoond dat de gecorrigeerde prijs van de producenten-exporteurs niet dezelfde prijscomponenten bevatte als die van de producenten van de Unie, aangezien de VAA-kosten en de winst van de verbonden verkoopentiteiten aan geen enkele kant van de vergelijking in aanmerking zijn genomen.
Tot slot merkt het Gerecht op dat de invoer met dumping niet alleen prijsonderbieding inhield maar hoe dan ook prijsverhogingen op de markt van de Unie belemmerde en leidde tot een neerwaartse druk op de prijzen, hetgeen indicatoren zijn die het bestaan van schade voor de bedrijfstak van de Unie bevestigen.
Zelfs in de veronderstelling dat de Commissie een fout heeft gemaakt bij haar voorlopige berekening van de onderbiedingsmarge, hebben de bijkomende factoren waarmee de Commissie bij haar onderzoek van de gevolgen voor de prijzen in de litigieuze verordening rekening heeft gehouden, tot gevolg gehad dat deze fout is geneutraliseerd.
(
1
)	Uitvoeringsverordening (EU) 2019/1688 van de Commissie van 8 oktober 2019 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op mengsels van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland, Trinidad en Tobago en de Verenigde Staten van Amerika (PB 2019, L 258, blz. 21; hierna: „litigieuze verordening”).
(
2
)	Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21; hierna: „antidumpingbasisverordening”).
(
3
)	Uitvoeringsverordening (EU) 2019/576 van de Commissie van 10 april 2019 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht betreffende de invoer van mengsels van ureum en ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland, Trinidad en Tobago en de Verenigde Staten van Amerika (PB 2019, L 100, blz. 7).
(
4
)	Arrest van 10 april 2019, Jindal Saw en Jindal Saw Italia/Commissie (T‑301/16, EU:T:2019:234; hierna: „arrest Jindal Saw”).
(
5
)	Arrest van 30 november 2011, Transnational Company Kazchrome en ENRC Marketing/Raad en Commissie (T‑107/08, EU:T:2011:704).