62022TO0101(01)_INF
Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 7 października 2022 r. –OG in./Komisja
(sprawa T‑101/22)
Skarga o stwierdzenie nieważności – Rozporządzenie delegowane (UE) 2022/503 – Rozporządzenie (UE) 2021/2288 – Rozporządzenie (UE) 2021/953 – Unijne cyfrowe zaświadczenie COVID – Swobodny przepływ osób – Ograniczenia – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność
1.
Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Bezpośrednie oddziaływanie – Kryteria – Rozporządzenia ustanawiające standardowy okres uznawania zaświadczeń o szczepieniu wskazujących na zakończenie serii szczepień pierwotnych przeciwko COVID-19 wynoszący 270 dni – Skarga wniesiona przez osoby prywatne – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność
(art. 263 akapit czwarty TFUE; rozporządzenia Komisji: 2021/2288, 2022/503)
(zob. pkt 4–16)
2.
Prawa podstawowe – Prawo do skutecznej ochrony sądowej – Kontrola zgodności z prawem aktów Unii – Zasady – Ochrona tego prawa przez sąd Unii lub sądy krajowe w zależności od charakteru prawnego zaskarżonego aktu – Możliwość wykorzystania trybu skargi o stwierdzenie nieważności lub wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w kwestii ważności
(art. 263, 267, 277 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 47)
(zob. pkt 17, 18)
Sentencja
1)
Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
2)
OG i in. pokrywają własne koszty, jak również koszty poniesione przez Komisję Europejską, w tym koszty postępowania w sprawie środków tymczasowych przed Sądem.