Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2020 – MN
(Zaak C‑813/19 PPU) (1)
„Prejudiciële verwijzing – Prejudiciële spoedprocedure – Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof – Justitiële samenwerking in strafzaken – Europees aanhoudingsbevel – Kaderbesluit 2002/584/JBZ– Artikel 6, lid 1 – Begrip ‚uitvaardigende rechterlijke autoriteit’ – Effectieve rechterlijke bescherming”
1.      Politiële samenwerking – Justitiële samenwerking in strafzaken – Kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten – Begrip „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” in de zin van artikel 6, lid 1, van het kaderbesluit – Openbaar ministerie dat bevoegd is om vervolging in te stellen tegen een persoon die verdacht wordt van het plegen van een strafbaar feit – Daaronder begrepen – Voorwaarden – Onafhankelijkheid in de uitoefening van de taken – Draagwijdte
(Kaderbesluit 2002/584 van de Raad, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, art. 6, lid 1)
(zie punten 35‑42 en dictum)
2.      Politiële samenwerking – Justitiële samenwerking in strafzaken – Kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten – Uitvaardiging van een Europees aanhoudingsbevel met het oog op strafvervolging – Bevoegdheid die is toegekend aan een niet-gerechtelijke autoriteit van een lidstaat die deelneemt aan de strafrechtsbedeling in die lidstaat – Eerbiediging van de vereisten van een effectieve rechterlijke bescherming – Verplichting om te voorzien in rechterlijke toetsing van de voorwaarden voor de uitvaardiging van een Europees aanhoudingsbevel – Omvang
(Kaderbesluit 2002/584 van de Raad, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299)
(zie punten 43‑53 en dictum)
Dictum
1)
Artikel 6, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat de magistraten van het Franse openbaar ministerie, die krachtens de op hen toepasselijke statutaire en organisatorische voorschriften worden aangestuurd door en onder toezicht staan van hun hiërarchieke meerderen alsmede onder gezag staan van de minister van justitie, onder het begrip „uitvaardigende rechterlijke autoriteit” in de zin van die bepaling vallen, aangezien hun status hun onafhankelijkheid, met name ten aanzien van de uitvoerende macht, waarborgt in het kader van de uitvaardiging van een Europees aanhoudingsbevel.
2)
Kaderbesluit 2002/584 moet aldus worden uitgelegd dat aan de vereisten die inherent zijn aan een effectieve rechterlijke bescherming – die moet toekomen aan een persoon ten aanzien van wie een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd met het oog op strafvervolging – is voldaan wanneer volgens de wettelijke regeling van de uitvaardigende lidstaat de voorwaarden voor de uitvaardiging van dat bevel, en met name de evenredigheid ervan, in die lidstaat door de rechter worden getoetst.
1 PB C 19 van 20.1.2020.