61985CJ0259_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 259/85
Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον G . Guillaume, με αναπληρωτή του τον P . Pouzoulet, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη γαλλική πρεσβεία, 9, boulevard Prince-Henri,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από το νομικό της σύμβουλο G . Marenco, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
υποστηριζόμενης από
την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπούμενη από τον M . Seidel, Ministerialrat στο Υπουργείο Οικονομίας, και τον J . Sedemund, δικηγόρο Κολωνίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τη γερμανική πρεσβεία, 20-22, avenue Emile-Reuter,
παρεμβαίνουσα,
η οποία έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της απόφασης 85/380 της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου 1985, σχετικά με ένα γαλλικό καθεστώς ενισχύσεων στη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργικών και ενδυμάτων, χρηματοδοτούμενο με οιονεί φορολογικά βάρη ( ΕΕ L 217, σ . 20 ),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
συγκείμενο από τους O . Due, πρόεδρο τμήματος, προεδρεύοντα, J . C . Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, T . Koopmans, U . Everling, K . Bahlmann, Y . Galmot και T . F . O' Higgins, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : G . F . Mancini
γραμματέας : D . Louterman, υπάλληλος διοικήσεως
έχοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 3ης Δεκεμβρίου 1986, κατά τη διάρκεια της οποίας η Γαλλική Δημοκρατία εκπροσωπήθηκε από τον P . Pouzoulet και η Επιτροπή από τον G . Marenco, επικουρούμενο από τον G . Thies, ως εμπειρογνώμονα,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 4ης Ιουνίου 1987,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Αυγούστου 1985, η Γαλλική Δημοκρατία άσκησε, δυνάμει του άρθρου 173, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση της απόφασης 85/380 της Επιτροπής, της 5ης Ιουνίου 1985, με την οποία κηρύχτηκε, δυνάμει του άρθρου 92 της Συνθήκης, ασυμβίβαστο προς την κοινή αγορά πρόγραμμα ενισχύσεων στον τομέα υφαντουργίας/ενδύματος στη Γαλλία, χρηματοδοτούμενο με οιονεί φορολογικά βάρη ( ΕΕ L 217, σ . 20 ).
2 Από τη δικογραφία προκύπτει ότι, στις 22 Μαΐου 1984, η γαλλική κυβέρνηση εξέδωσε τα διατάγματα 84-388 περί της επιτροπής αναπτύξεως και προωθήσεως της υφαντουργίας και του ενδύματος, 84-389 περί των οιονεί φορολογικών βαρών των υφαντουργικών βιομηχανιών και 84-390 περί των οιονεί φορολογικών βαρών των βιομηχανιών ενδυμάτων και πλεκτών ( JORF 1984, σ . 1650 έως 1652 ). Τα διατάγματα αυτά προβλέπουν ότι τα έσοδα από τα οιονεί φορολογικά βάρη που επιβάλλονται επί των παραδόσεων των υφαντουργικών προϊόντων, με εξαίρεση τα προϊόντα που κατάγονται από άλλα κράτη μέλη ή έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία σε ένα από τα κράτη αυτά, συγκεντρώνονται από την επιτροπή αναπτύξεως και προωθήσεως της υφαντουργίας και του ενδύματος, την αποκαλούμενη DΕFΙ . 'Εργο της επιτροπής αυτής είναι η προώθηση της έρευνας, των καινοτομιών και της διαρθρωτικής ανανεώσεως στο βιομηχανικό αυτό κλάδο και η κατανομή των πόρων της μεταξύ των ενισχύσεων προς τις επιχειρήσεις, τις συλλογικές δραστηριότητες προωθήσεως και τα τεχνικά κέντρα του τομέα αυτού .
3 Στις 5 Ιουλίου 1984, η γαλλική κυβέρνηση γνωστοποίησε στην Επιτροπή τα τρία αυτά διατάγματα, με τα οποία τροποποιείται ένα σύστημα ενισχύσεων που θεσπίστηκε το 1982 και κρίθηκε ασυμβίβαστο προς την κοινή αγορά με την απόφαση 83/486 της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 1983 ( ΕΕ L 268, σ . 48 ). Η τροποποίηση αυτή αποτέλεσε το επακόλουθο εγγράφου της 15ης Δεκεμβρίου 1983, με το οποίο η γαλλική κυβέρνηση, σε απάντηση της πιο πάνω αποφάσεως, είχε αναγγείλει τη μελέτη νέας μεθόδου παρεμβάσεως .
4 Στις 30 Ιουλίου 1984, η Επιτροπή, κρίνοντας ότι η γαλλική κυβέρνηση είχε επαναφέρει, με μικρής σημασίας τροποποιήσεις, το προηγούμενο σύστημα ενισχύσεων, κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης . Με έγγραφο της 31ης Αυγούστου 1984, η γαλλική κυβέρνηση απάντησε ότι, εν αναμονή της εξετάσεως του συμβιβαστού των ατομικού χαρακτήρα μεθόδων παρεμβάσεως προς τις αναφερόμενες στο άρθρο 92, παράγραφος 3, της Συνθήκης παρεκκλίσεις, καμιά ατομικού χαρακτήρα ενίσχυση δεν είχε χορηγηθεί σύμφωνα με το νέο σύστημα .
5 'Υστερα από τις συζητήσεις της 3ης και της 30ής Οκτωβρίου 1984 και της 19ης Μαρτίου 1985 της Επιτροπής με τις αρμόδιες γαλλικές αρχές, η γαλλική κυβέρνηση γνωστοποίησε στην Επιτροπή, στις 18 Απριλίου 1985, τις λεπτομέρειες του νέου συστήματος ενισχύσεων . Η επιτροπή DΕFΙ επρόκειτο να διαθέσει 150 εκατομμύρια γαλλικά φράγκα ( FF ) ως επιδότηση επιτοκίου 6 μονάδων για τις τραπεζικές πιστώσεις που χορηγήθηκαν το 1985 για επενδύσεις σε εξοπλισμό προηγμένης τεχνολογίας . Το ύψος του "καθαρού ισοδυνάμου επιχορηγήσεως", που είχε καταλογιστεί στην τιμή κόστους κατ' αναλογία των αποσβέσεων των σχετικών εξοπλισμών, εκτιμήθηκε σε μια μέση τιμή 5,5 %. Οι ενισχύσεις προορίζονταν για την αύξηση της παραγωγικότητας και τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων προκειμένου ο τομέας υφαντουργίας/ενδύματος να μπορέσει να ανταγωνίζεται, ιδίως, τις εισαγωγές από χώρες με φθηνό εργατικό δυναμικό .
6 Στις 5 Ιουνίου 1985, ύστερα από νέα διμερή συζήτηση που έγινε στις 30 Μαΐου 1985 και λήψη του εγγράφου της 3ης Ιουνίου 1985 του γάλλου Υπουργού Εργασίας, η Επιτροπή εξέδωσε την επίδικη απόφαση . Στην απόφαση αυτή συνοψίζονται ανωνύμως οι παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν από τις κυβερνήσεις της Δανίας, της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και από την Gesamtverband der Textilindustrie in der Bundesrepublik Deutschland ( ένωση των γερμανικών βιομηχανικών επιχειρήσεων του τομέα της υφαντουργίας ).
7 Προς στήριξη της προσφυγής της, η γαλλική κυβέρνηση προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως :
- προσβολή των δικαιωμάτων υπερασπίσεως
- ανεπαρκής αιτιολογία
- εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 92, παράγραφος 3, στοιχείο γ ), της Συνθήκης .
8 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά, η διαδικασία, καθώς και οι λόγοι και επιχειρήματα των διαδίκων . Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο .
Α - Επί των δικαιωμάτων υπερασπίσεως
9 Με τον πρώτο της λόγο ακυρώσεως, η γαλλική κυβέρνηση προβάλλει δυο αιτιάσεις . Ισχυρίζεται, αφενός, ότι η Επιτροπή έλαβε αρνητική απόφαση αρχής πριν από τη γνωστοποίηση των λεπτομερειών εφαρμογής του προγράμματος ενισχύσεων της 18ης Απριλίου 1985 και ότι η επίδικη απόφαση ελήφθη χωρίς να έχει προηγηθεί εμπεριστατωμένος διάλογος με τη γαλλική κυβέρνηση . Αφετέρου, η κυβέρνηση αυτή εμποδίστηκε να απαντήσει στις εναντιώσεις τριών κρατών μελών και μιας ένωσης βιομηχανικών επιχειρήσεων του τομέα της υφαντουργίας, οι οποίες, καίτοι δεν της κοινοποιήθηκαν, χρησιμοποιήθηκαν και μνημονεύτηκαν στην απόφαση .
10 'Οσον αφορά την πρώτη από τις αιτιάσεις αυτές, πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα διαδικασία εντάσσεται στο πλαίσιο της συνέχισης μιας σειράς ανταλλαγών απόψεων μεταξύ των διαδίκων όσον αφορά τις ενισχύσεις προς τη βιομηχανία υφαντουργικών προϊόντων στη Γαλλία . Η γενική άποψη της Επιτροπής ήταν γνωστή στη γαλλική κυβέρνηση ύστερα από την απόφαση της 20ής Ιουλίου 1983 σχετικά με το προηγούμενο σύστημα . Μετά τη γνωστοποίηση του συστήματος, στις 5 Ιουλίου 1984, και μάλιστα μετά τη γνωστοποίηση, στις 18 Απριλίου 1985, των λεπτομερειών εφαρμογής του, διεξήχθησαν μεταξύ των διαδίκων συνομιλίες στο πλαίσιο της διαδικασίας που είχε κινήσει η Επιτροπή, στις 30 Ιουλίου 1984 .
11 Καίτοι, ορθώς, η Επιτροπή εκτίμησε το γαλλικό σύστημα στο πλαίσιο της γενικής πολιτικής της όσον αφορά τις ενισχύσεις προς τη βιομηχανία υφαντουργικών προϊόντων σ' ολόκληρη την Κοινότητα, από την αιτιολογία της απόφασης καταδεικνύεται ότι το εν λόγω κοινοτικό όργανο εξέτασε την κατάσταση της βιομηχανίας αυτής στη Γαλλία, καθώς και τις λεπτομέρειες εφαρμογής του νέου γαλλικού συστήματος . Από κανένα στοιχείο του φακέλου δεν ενισχύεται η άποψη ότι η Επιτροπή είχε λάβει οριστική θέση πριν από τη γνωστοποίηση των λεπτομερειών αυτών ούτε προκύπτει ότι δεν δόθηκε, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, στη γαλλική κυβέρνηση η ευκαιρία να υπεραμυνθεί της σχετικής της απόψεως . Εξ αυτού προκύπτει ότι η αιτίαση αυτή πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη .
12 'Οσον αφορά τη δεύτερη αιτίαση, επιβάλλεται να υπογραμμιστεί, όπως έχει ήδη δεχτεί το Δικαστήριο με πάγια νομολογία του και ιδίως με τις αποφάσεις της 10ης Ιουλίου 1986 ( Βασίλειο του Βελγίου κατά Επιτροπής, 234/84 και 40/85, Συλλογή 1986, σσ . 2263 και 2321 ), ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων υπερασπίσεως σε κάθε διαδικασία που κινείται κατά προσώπου και μπορεί να καταλήξει σε βλαπτική κατ' αυτού πράξη αποτελεί θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου, η τήρηση της οποίας πρέπει να διασφαλίζεται έστω και αν δεν υφίσταται ειδική ρύθμιση . Με τις προαναφερθείσες αποφάσεις, το Δικαστήριο δέχτηκε ότι η αρχή αυτή απαιτεί να παρέχεται στο οικείο κράτος μέλος η δυνατότητα να καθιστά λυσιτελώς γνωστή την άποψή του επί των παρατηρήσεων που υποβλήθηκαν, σύμφωνα με το άρθρο 93, παράγραφος 2, από τρίτους ενδιαφερομένους και επί των οποίων η Επιτροπή σκοπεύει να στηρίξει την απόφασή της . Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, εφόσον δεν δόθηκε στο κράτος μέλος η δυνατότητα να σχολιάσει τέτοιες παρατηρήσεις, η Επιτροπή δεν μπορεί να τις λάβει υπόψη στην απόφασή της κατά του κράτους αυτού .
13 Εντούτοις, για να συνεπάγεται μια τέτοια προσβολή των δικαιωμάτων υπερασπίσεως ακυρότητα, θα έπρεπε, εφόσον δεν υφίστατο αυτή η πλημμέλεια, η διαδικασία να είχε καταλήξει σε διαφορετικό αποτέλεσμα . Εν προκειμένω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι εν λόγω παρατηρήσεις δεν περιέχουν παρά υποτυπώδη επιχειρηματολογία . Κατά το μέτρο που τα στοιχεία της επιχειρηματολογίας αυτής ανευρίσκονται στην αιτιολογία της Επιτροπής, έχουν αναπτυχθεί και θεμελιωθεί με στατιστικά δεδομένα και οικονομικούς δείκτες που η Επιτροπή συγκέντρωσε και κατέστησε γνωστούς στη γαλλική κυβέρνηση . Υπό τις συνθήκες αυτές, το γεγονός ότι η κυβέρνηση αυτή δεν είχε τη δυνατότητα να σχολιάσει τις εν λόγω παρατηρήσεις δεν ήταν ικανό να επηρεάσει το αποτέλεσμα της διοικητικής διαδικασίας . Επομένως, και ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί .
Β - Επί της αιτιολογίας της αποφάσεως
14 Η γαλλική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η αιτιολογία της αποφάσεως είναι ανεπαρκής τόσο ως προς τη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης, σχετικά με το οποίο η Επιτροπή αρκείται σε διάλληλη απόδειξη, όσο και ως προς την άρνηση εφαρμογής της παραγράφου 3, στοιχείο γ ), του εν λόγω άρθρου .
15 Ενόψει των αιτιάσεων αυτών, επιβάλλεται να εξεταστεί η αιτιολογία της Επιτροπής, όπως προκύπτει από την επίδικη απόφαση .
16 'Οσον αφορά το άρθρο 92, παράγραφος 1, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι τα προϊόντα του βιομηχανικού κλάδου της υφαντουργίας/ενδύματος αποτελούν το αντικείμενο συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών και ότι στον τομέα αυτό υφίσταται έντονος ανταγωνισμός . Εξάλλου, η Επιτροπή αναφέρει ότι η γαλλική βιομηχανία παράγει το 20% περίπου της συνολικής προστιθέμενης αξίας στον τομέα της υφαντουργίας και του ενδύματος εντός της Κοινότητας και ότι εξάγει το 30% περίπου της παραγωγής της προς άλλα κράτη μέλη . Από τα πιο πάνω η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, οι σχεδιαζόμενες ενισχύσεις μπορούν να επηρεάσουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο και να νοθεύσουν ή να απειλήσουν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών μελών, ενισχύοντας τη θέση ορισμένων επιχειρήσεων σε σχέση με άλλες εντός Κοινότητας ανταγωνίστριες .
17 'Οσον αφορά το άρθρο 92, παράγραφος 3, στοιχείο γ ), η Επιτροπή υπογραμμίζει, ιδίως, ότι οι κοινοτικές βιομηχανίες του τομέα αυτού, ύστερα από έτη κρίσεως, που προκλήθηκαν από τη γενική ύφεση της αγοράς και τις αυξημένες εισαγωγές από χώρες με φθηνό εργατικό δυναμικό, βρίσκονται σαφώς στο δρόμο της ανάκαμψης . Χάρη στην ταχεία αύξηση της παραγωγικότητας, τη βελτίωση της τεχνικής του εμπορίου και της διαχειρίσεως, σε μια σειρά προϊόντων εξαιρετικής ποιότητας και στην εφαρμογή μιας νέας γενιάς εξοπλισμών προηγμένης τεχνολογίας, οι βιομηχανίες αυτές πέτυχαν τους στόχους της αναδιάρθρωσης και έφθασαν, σε σημαντικό βαθμό, το επίπεδο ανταγωνιστικότητας που απαιτείται για τη διασφάλιση της οικονομικής τους επιτυχίας και της βιωσιμότητάς τους στην κοινοτική αγορά . Κατά την Επιτροπή, οι συνθήκες αυτές της αγοράς μπορούν να εξασφαλίσουν την κανονική ανάπτυξη των υφαντουργικών βιομηχανιών χωρίς κρατικές παρεμβάσεις .
18 'Οσον αφορά, ειδικότερα, τη γαλλική βιομηχανία, η Επιτροπή παραθέτει ορισμένους οικονομικούς δείκτες σχετικά με την αύξηση των επενδύσεων, την παραγωγή και τις εξαγωγές, από τους οποίους αποδεικνύεται ότι η κατάσταση της βιομηχανίας αυτής επιτρέπει επίσης στις επιχειρήσεις να κάνουν επενδύσεις με δικούς τους πόρους χωρίς να προσφεύγουν σε κρατικές ενισχύσεις . Η Επιτροπή προσθέτει ότι η μαζική αναδιάρθρωση, η αντικατάσταση των μηχανημάτων και η εντεινόμενη εφαρμογή της πλέον σύγχρονης τεχνολογίας κατέστησαν τη γαλλική βιομηχανία πολύ περισσότερο ικανή για την παραγωγή προϊόντων εξαιρετικής ποιότητας και, κατά συνέπεια, για την αντιμετώπιση του ανταγωνισμού επί διεθνούς επιπέδου .
19 Εξετάζοντας τις λεπτομέρειες της σχεδιαζόμενης μεθόδου ενισχύσεων, η Επιτροπή επισημαίνει ότι με τις ενισχύσεις αυτές αποσκοπείται η διευκόλυνση επενδύσεων μέσω των οποίων μειώνεται το κόστος που προβλέπεται υπό κανονικές συνθήκες στους προϋπολογισμούς των εν λόγω επιχειρήσεων . Το συγκεκριμένο ποσοστό των ενισχύσεων αυτών ( 5,5 %) είναι σημαντικό από πλευράς του συνολικού κόστους των επενδύσεων και επιτρέπει στις ωφελούμενες από το σύστημα αυτό επιχειρήσεις να μειώσουν αισθητά το κόστος αυτό και, κατά συνέπεια, τις τιμές τους .
20 Βάσει των σκέψεων αυτών, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συγκεκριμένες ενισχύσεις στις βιομηχανίες υφαντουργίας και ενδύματος στην Κοινότητα δεν δικαιολογούνται πλέον, καταρχήν, και ότι κάθε νέο πρόγραμμα ενισχύσεων στον τομέα αυτό καταλήγει στο να μετατοπίζονται απλώς, από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, τα υφιστάμενα διαρθρωτικά προβλήματα και η ανεργία . Από το πρόγραμμα της γαλλικής κυβερνήσεως δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ειδικών προβλημάτων στις γαλλικές βιομηχανίες υφαντουργίας και ενδύματος και, λαμβανομένου υπόψη του όγκου των γαλλικών εξαγωγών προς τα άλλα κράτη μέλη, προκύπτει στρέβλωση του εμπορίου, την οποία δεν μπορεί να αντισταθμίσει η σχεδιαζόμενη μέθοδος ενισχύσεων .
21 Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η αιτιολογία αυτή είναι αρκούντως σαφής και εμπεριστατωμένη ώστε να καθιστά δυνατό στη μεν γαλλική κυβέρνηση να γνωρίσει και να εκτιμήσει την αιτιολογία της αποφάσεως της Επιτροπής, στο δε Δικαστήριο να ελέγξει το βάσιμο αυτής . Κατά συνέπεια, ο λόγος που βάλλει κατά της αιτιολογίας αυτής πρέπει να απορριφθεί .
Γ - Επί της μη εφαρμογής του άρθρου 92, παράγραφος 3, στοιχείο γ )
22 Κατά τη γαλλική κυβέρνηση, το επίδικο σχέδιο ενισχύσεων έπρεπε να εμπίπτει στις ευεργετικές διατάξεις της παρεκκλίσεως που προβλέπει το άρθρο 92, παράγραφος 3, στοιχείο γ ), της Συνθήκης, σύμφωνα με το οποίο οι ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων δύνανται να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον . Προς στήριξη του λόγου αυτού, η γαλλική κυβέρνηση ισχυρίζεται, ιδίως, ότι το σχεδιαζόμενο σύστημα συνίσταται στην οργάνωση ανακατανομής των πόρων εντός της γαλλικής βιομηχανίας και είναι στην πραγματικότητα απολύτως ουδέτερο από πλευράς ενδοκοινοτικού εμπορίου ότι η επίπτωση των ενισχύσεων είναι ασήμαντη και ότι το σύστημα ευνοεί τις επιχειρήσεις που προσαρμόζονται στον ανταγωνισμό τρίτων χωρών με φθηνό εργατικό δυναμικό .
23 Κατόπιν των πιο πάνω επιχειρημάτων, επιβάλλεται, καταρχάς, να υπογραμμιστεί ότι το γεγονός και μόνο ότι ένα σύστημα επιδοτήσεων υπέρ ορισμένων επιχειρηματιών ενός συγκεκριμένου τομέα χρηματοδοτείται από οιονεί φορολογικά βάρη που επιβάλλονται επί όλων των παραδόσεων εγχώριων προϊόντων του τομέα αυτού δεν αρκεί για να εξαλείψει από το σύστημα αυτό το χαρακτήρα των χορηγούμενων κρατικών ενισχύσεων, κατά την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης . Ως προς ένα τέτοιο, επίσης, σύστημα, η εκτίμηση, από πλευράς των διατάξεων του άρθρου αυτού, εξαρτάται από τις λεπτομέρειες εφαρμογής και τα αποτελέσματα του συστήματος . 'Οταν, όπως στην προκείμενη περίπτωση, το προϊόν του φόρου χρησιμεύει για τη χρηματοδότηση επενδύσεων σε εξοπλισμούς προηγμένης τεχνολογίας με σκοπό την αύξηση της παραγωγικότητας και τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων, ώστε να μπορεί ο σχετικός τομέας να ανταγωνίζεται αποτελεσματικότερα τις εισαγωγές, το εν λόγω σύστημα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ουδέτερο έναντι των συναλλαγών .
24 'Οπως τόνισε με την απόφασή της η Επιτροπή, οι σχεδιαζόμενες ενισχύσεις επιτρέπουν στις ωφελούμενες επιχειρήσεις να μειώσουν το κόστος των επενδύσεών τους ενισχύοντας έτσι τη θέση τους έναντι άλλων ανταγωνιστριών επιχειρήσεων εντός της Κοινότητας . 'Εχοντας υπόψη τα στοιχεία που περιέχει η απόφαση όσον αφορά την κατάσταση των εν λόγω βιομηχανιών εντός της Κοινότητας γενικά και της Γαλλίας ειδικότερα και όσον αφορά το ενδοκοινοτικό εμπόριο, καθώς και το επισημανθέν από την Επιτροπή ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονός, ότι τα περιθώρια κέρδους του τομέα αυτού είναι πάντοτε πολύ περιορισμένα, η Επιτροπή δεν υπερέβη τα όρια της εξουσίας εκτιμήσεως που έχει, κρίνοντας ότι ακόμα και μια σχετικά ασήμαντη ενίσχυση θα μπορούσε να αλλοιώσει τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο θίγοντα το κοινό συμφέρον .
25 'Οσον αφορά το επιχείρημα ότι το σύστημα ενισχύσεων αποσκοπεί ειδικώς στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των γαλλικών επιχειρήσεων έναντι των εισαγωγών από τρίτες χώρες με φθηνό εργατικό δυναμικό, αρκεί να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την Επιτροπή, η οποία ως προς το σημείο αυτό δεν αντικρούστηκε από τη γαλλική κυβέρνηση, κατά το 1984, μόνο το 10,7% των γαλλικών εισαγωγών υφαντουργικών προϊόντων ήταν καταγωγής χωρών με χαμηλό κόστος παραγωγής, ενώ το 69,3% προερχόταν από άλλα κράτη μέλη .
26 Από τις προηγούμενες σκέψεις προκύπτει ότι και ο τελευταίος αυτός λόγος πρέπει να απορριφθεί .
27 Δεδομένου ότι κανένας από τους λόγους ακυρότητας που προέβαλε η γαλλική κυβέρνηση δεν έγινε δεκτός, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
28 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα . Δεδομένου ότι η Γαλλική Δημοκρατία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει :
1 ) Απορρίπτει την προσφυγή .
2 ) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα .