WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (izba ds. odwołań)
z dnia 4 września 2008 r.
Sprawa T‑413/06 P
Claudia Gualtieri
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Odwołanie – Oddelegowany ekspert krajowy – Postanowienie odsyłające – Orzeczenie podlegające zaskarżeniu – Niedopuszczalność
Przedmiot: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 9 października 2006 r.
w sprawie F-53/06 Gualtieri przeciwko Komisji, Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑107 i II‑A‑1‑399, mające na celu uchylenie tego postanowienia.
Orzeczenie: Odwołanie zostaje odrzucone. Claudia Gualtieri pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję w postępowaniu odwoławczym.
Streszczenie
Odwołanie – Przedmiot – Uchylenie postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej odmawiającego swej właściwości na rzecz Trybunału
Sprawiedliwości lub Sądu Pierwszej Instancji – Niedopuszczalność
(statut Trybunału Sprawiedliwości, załącznik I, art. 8 ust. 2, art. 9 akapity pierwszy i drugi)
Postanowienie, którym Sąd do spraw Służby Publicznej kieruje skargę –stwierdzając, że nie jest właściwy do jej rozpoznania
– do Trybunału Sprawiedliwości lub Sądu Pierwszej Instancji, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 8 ust. 2 załącznika I
do statutu Trybunału, nie stanowi orzeczenia podlegającego zaskarżeniu, ponieważ postanowienie to nie spełnia przesłanek przewidzianych
w art. 9 akapity pierwszy i drugi załącznika I do statutu Trybunału, na podstawie którego odwołanie od orzeczeń Sądu do spraw
Służby Publicznej kończących postępowanie w sprawie, rozstrzygających kwestie merytoryczne jedynie w części lub rozstrzygających
kwestię proceduralną dotyczącą zarzutu braku kompetencji lub niedopuszczalności, może zostać wniesione przez każdą stronę,
której wnioski nie zostały uwzględnione w całości lub w części. Ponadto takie przekazanie nie może naruszać ochrony sądowej
stron przed sądem wspólnotowym, który w każdym przypadku rozstrzyga w przedmiocie wszystkich kwestii podniesionych w skardze.
Artykuł 8 ust. 2 przewiduje bowiem przekazanie sprawy do sądu wspólnotowego uznanego za właściwy, zamiast pozostawienia skutków
stwierdzenia braku właściwości inicjatywie stron, które wnoszą w odpowiednim przypadku odwołanie. Następnie do sądu, do którego
skarga została przekazana, należy ocena swojej właściwości i w odpowiednim razie skierowanie, zgodnie z przewidzianą do tego
specjalną procedurą, skargi do sądu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji, który nie może wówczas odmówić swojej właściwości.
Ten szczególny mechanizm pozwala na rozstrzygnięcie kwestii podziału kompetencji pomiędzy sądami wchodzącymi w skład instytucji
Trybunału Sprawiedliwości, ponieważ te kwestie mogą w odpowiednim przypadku również stanowić przedmiot kontradyktoryjnej debaty
pomiędzy stronami przed Sądem Pierwszej Instancji orzekającym w następstwie przekazania sprawy.
(zob. pkt 22–25, 27)