Beschikking van het Gerecht (Eerste kamer – uitgebreid) van 17 december 2021 – Theodorakis en Theodoraki/Raad
(Zaak T‑495/14)
„Niet-contractuele aansprakelijkheid – Economisch en monetair beleid – Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van Cyprus – Verklaringen van de Eurogroep van 16 en 25 maart 2013 over Cyprus – Verklaring van de voorzitter van de Eurogroep van 21 maart 2013 over Cyprus – Onjuiste aanduiding van de verwerende partij – Kennelijke niet-ontvankelijkheid”
1.      Gerechtelijke procedure – Inleidend verzoekschrift – Vormvereisten – Aanduiding van de verwerende partij – Aanduiding als verwerende partij van een andere persoon dan degene die de bestreden handeling heeft vastgesteld, zonder dat er sprake is van een fout van de verzoekende partij – Niet-ontvankelijkheid – Grenzen – Elementen op basis waarvan de verwerende partij ondubbelzinnig kan worden aangeduid – Geen – Verplichting voor het Gerecht om de verwerende partij aan te duiden – Geen – Onjuiste uitlegging van de hoedanigheid van verwerende partij door verzoekster
[Art. 268 VWEU; Statuut van het Hof van Justitie, art. 21; Reglement voor de procesvoering van het Gerecht (1991), art. 44, lid 1, b)]
(zie punten 47‑49, 52, 54, 56‑60)
2.      Beroep tot schadevergoeding – Voorwerp – Verzoek tot vergoeding van schade die is veroorzaakt door de Eurogroep – Intergouvernementele instantie van informele aard – Geen eigen bevoegdheden – Geen hoedanigheid van orgaan of instantie van de Unie – Niet-ontvankelijkheid
(Art. 3 en art. 13, lid 1, VEU; art. 119, lid 2, art. 137, art. 268 en art. 340, tweede alinea, VWEU; Protocol nr. 14 bij het VEU en het VWEU, art. 1)
(zie punten 77‑88)
Voorwerp
Verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekende partijen stellen te hebben geleden wegens de verklaringen van de Eurogroep van 16 en 25 maart 2013 en de verklaring van de voorzitter van de Eurogroep van 21 maart 2013
Dictum
1)
Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.
2)
Georgios Theodorakis en Maria Theodoraki worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.
3)
De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.