Προσωρινό κείμενο
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)
της 24ης Σεπτεμβρίου 2025 (*)
« Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως – Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση – Εικονιστικό σήμα το οποίο αναπαριστά οκτώ μαύρες γωνιώδεις αγκύλες σε διάταξη με κατιούσα φορά – Ουσιαστική χρήση του σήματος – Άρθρο 18, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και άρθρο 58, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Φύση της χρήσεως του σήματος – Μορφή που
διαφέρει ως προς στοιχεία τα οποία δεν μεταβάλλουν τον διακριτικό χαρακτήρα – Αντίθετη προσφυγή – Αντικείμενο της προσφυγής – Έννομο συμφέρον – Παραδεκτό »
Στην υπόθεση T‑32/24,
Barry’s Bootcamp Holdings LLC, με έδρα το Μαϊάμι Φλόριντας (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους M. Hawkins, T. Dolde και C. Zimmer, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), εκπροσωπούμενου από τον R. Raponi,
καθού,
αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου:
Hummel Holding A/S, με έδρα το Aarhus (Δανία), εκπροσωπούμενη από τον S. Pedersen, δικηγόρο,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
Συγκείμενο, κατά τις διασκέψεις, από τους Α. Μαρκουλλή, πρόεδρο, J. Schwarcz (εισηγητή) και L. Spangsberg Grønfeldt, δικαστές,
γραμματέας: G. Mitrev, διοικητικός υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 9ης
Ιανουαρίου 2025,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση (1)
1        Με την προσφυγή που άσκησε δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα Barry’s Bootcamp Holdings LLC ζητεί την ακύρωση της απόφασης του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 7ης
Νοεμβρίου 2023 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 1415/2022‑2 και R 1421/2022‑2) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
I.      Ιστορικό της διαφοράς
[παραλειπόμενα]
8        Την 1η Αυγούστου 2022 η παρεμβαίνουσα άσκησε προσφυγή ενώπιον του EUIPO κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων, η οποία πρωτοκολλήθηκε με αριθμό R 1415/2022‑2, κατά το μέρος που η απόφαση αυτή την κήρυξε έκπτωτη από τα δικαιώματά της επί της επίμαχης διεθνούς καταχωρίσεως για τις «τσάντες γυμναστηρίου» που περιλαμβάνονται στην κλάση 18 και για τα «υποδήματα· αθλητικά υποδήματα· υποδήματα για δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου» που περιλαμβάνονται στην κλάση 25.
9        Την ίδια ημέρα η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή ενώπιον του EUIPO κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων, η οποία πρωτοκολλήθηκε με αριθμό R 1421/2022‑2, κατά το μέρος που με αυτήν απορρίφθηκε η αίτηση εκπτώσεως για τα επίμαχα προϊόντα.
10      Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών αποφάσισε τη συνεκδίκαση των προσφυγών στις υποθέσεις R 1415/2022‑2 και R 1421/2022‑2 βάσει του άρθρου 35,
παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2018/625 της Επιτροπής, της 5ης
Μαρτίου 2018, για τη συμπλήρωση του κανονισμού 2017/1001 και για την κατάργηση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2017/1430 (ΕΕ 2018, L 104, σ. 1), για
τον λόγο ότι αμφότερες οι προσφυγές
έβαλλαν κατά της ίδιας αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων. Κατά τα λοιπά, το τμήμα προσφυγών επικύρωσε την απόφαση του τμήματος ακυρώσεων και, συνεπώς, απέρριψε τις προσφυγές στις υποθέσεις R 1415/2022‑2 και R 1421/2022‑2 και υποχρέωσε την προσφεύγουσα και την παρεμβαίνουσα να φέρουν η καθεμιά τα δικαστικά έξοδά της.
[παραλειπόμενα]
II.    Αιτήματα των διαδίκων
12      Η προσφεύγουσα ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που απορρίπτει την προσφυγή της κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων της 1ης Ιουνίου 2022,
–        να απορρίψει την αντίθετη προσφυγή,
–        να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα,
–        να καταδικάσει την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα της αντίθετης προσφυγής.
13      Το EUIPO ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την κύρια προσφυγή και την αντίθετη προσφυγή στο σύνολό
τους,
–        να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα της κύριας προσφυγής και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα της αντίθετης προσφυγής
, σε περίπτωση κλήσης σε επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
14      Η παρεμβαίνουσα ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την κύρια προσφυγή στο σύνολό της,
–        να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που απορρίπτει την προσφυγή της κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων της 1ης Ιουνίου 2022,
–        να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
III. Σκεπτικό
[παραλειπόμενα]
Β.      Επί της αντίθετης προσφυγής
1.      Επί του παραδεκτού της αντίθετης προσφυγής
101    Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 3 Ιουνίου 2024, η προσφεύγουσα προέβαλε ένσταση απαραδέκτου της αντίθετης προσφυγής, δυνάμει του άρθρου 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου. Συναφώς, πρώτον, υποστηρίζει ότι από το άρθρο 184 του Κανονισμού Διαδικασίας προκύπτει ότι η αντίθετη προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου είναι παραδεκτή μόνον εφόσον
η απόφαση κατά της οποίας βάλλει είναι η ίδια με την προσβληθείσα στο πλαίσιο της κύριας προσφυγής. Πλην όμως, με την προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών αποφάνθηκε επί δύο χωριστών προσφυγών,
οι οποίες πρωτοκολλήθηκαν με αριθμούς
R 1415/2022‑2 και R 1421/2022‑2
και οι οποίες είχαν συνεκδικασθεί για διοικητικούς σκοπούς. Επομένως, δεδομένου ότι η κύρια προσφυγή που ασκήθηκε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου αποσκοπεί στην ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως κατά το μέρος που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή που πρωτοκολλήθηκε με αριθμό R 1421/2022‑2, η παρεμβαίνουσα παραδεκτώς ασκεί αντίθετη προσφυγή μόνον κατά της αποφάσεως που έκρινε
επί της προσφυγής αυτής. Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, δεδομένου ότι η απόφαση στην υπόθεση R 1421/2022‑2
δικαίωσε την παρεμβαίνουσα, η παρεμβαίνουσα
δεν έχει, εν πάση περιπτώσει, έννομο συμφέρον να προσβάλει την απόφαση αυτή.
102    Η παρεμβαίνουσα ζητεί την απόρριψη της ενστάσεως απαραδέκτου.  Το EUIPO, ερωτηθέν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, επαφέθηκε στην κρίση του Γενικού Δικαστηρίου.
103    Πρώτον, κατά το
άρθρο 184, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας,
με τα αιτήματα της αντίθετης προσφυγής ζητείται η ακύρωση ή η μεταρρύθμιση της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών ως προς ζήτημα το οποίο δεν αφορά η προσφυγή.
104    Κατά πρώτον, υπενθυμίζεται ότι, εν προκειμένω, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα είχαν ασκήσει δύο χωριστές προσφυγές κατά της αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων της 1ης Ιουνίου 2022, με στοιχεία αναφοράς R 1415/2022‑2 και R 1421/2022‑2.
105    Σύμφωνα με το άρθρο 67 του κανονισμού 2017/1001, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα κατέστησαν αυτομάτως διάδικοι στις δύο παράλληλες διαδικασίες ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
106    Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 35,
παράγραφος 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2018/625, το τμήμα προσφυγών εξέτασε τις προσφυγές στις υποθέσεις R 1415/2022‑2 και R 1421/2022‑2 στο πλαίσιο της ίδιας διαδικασίας, κατά το πέρας της οποίας εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.
107    Επομένως, με την προσβαλλόμενη απόφαση το τμήμα προσφυγών αποφάνθηκε επί των προσφυγών στις υποθέσεις R 1415/2022‑2 και R 1421/2022‑2, οι οποίες έβαλαν κατά της ίδιας αποφάσεως του τμήματος ακυρώσεων και αφορούσαν τους ίδιους διαδίκους.
108    Κατά δεύτερον, με την κύρια προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που το τμήμα προσφυγών απέρριψε την προσφυγή στην υπόθεση R 1421/2022‑2. Με την αντίθετη προσφυγή ζητείται η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως κατά το μέρος που το τμήμα προσφυγών αποφάσισε να απορρίψει την προσφυγή στην υπόθεση R 1415/2022‑2.
109    Επομένως, με την αντίθετη προσφυγή ζητείται η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως ως προς ζήτημα το οποίο δεν αφορά η προσφυγή, κατά την έννοια του άρθρου 184,
παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας.
110    Ως εκ τούτου, κακώς η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αντίθετη προσφυγή βάλλει, κατ’ ουσίαν, κατά αποφάσεως διαφορετικής από την προσβαλλόμενη στο πλαίσιο της κύριας προσφυγής, κατά παράβαση του προαναφερθέντος άρθρου.
111    Δεύτερον, κατά πάγια νομολογία, προσφυγή ακυρώσεως ασκούμενη από φυσικό ή νομικό πρόσωπο είναι παραδεκτή μόνο στον βαθμό κατά τον οποίο ο προσφεύγων έχει έννομο συμφέρον για την ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως. Ένα τέτοιο συμφέρον προϋποθέτει ότι η ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως δύναται, αυτή καθεαυτήν, να έχει έννομες συνέπειες και ότι, επομένως, η προσφυγή μπορεί, ως εκ του αποτελέσματός της, να ωφελήσει τον διάδικο που την άσκησε (βλ.
απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2018, Gul Ahmed Textile Mills κατά Συμβουλίου, C‑100/17 P, EU:C:2018:842, σκέψη 37 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
112    Εν προκειμένω, με την αντίθετη προσφυγή ζητείται η ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως κατά το μέρος που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή που άσκησε η παρεμβαίνουσα στην υπόθεση R 1415/2022‑2 και, ως εκ
τούτου, επικυρώθηκε η απόφαση του τμήματος ακυρώσεων με την οποία η είχε κηρυχθεί έκπτωτη από τα δικαιώματά της
η δικαιούχος της επίμαχης διεθνούς καταχωρίσεως, μεταξύ άλλων για τις «τσάντες γυμναστηρίου» που περιλαμβάνονται στην κλάση 18 και για τα «υποδήματα· αθλητικά υποδήματα· υποδήματα για δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου» που περιλαμβάνονται στην κλάση 25 (βλ. σκέψεις 8 και 10 ανωτέρω).
113    Σε περίπτωση που γίνονταν δεκτά τα αιτήματα της παρεμβαίνουσας και το Γενικό Δικαστήριο ακύρωνε την προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών θα ήταν υποχρεωμένο να αποφανθεί εκ νέου επί της προσφυγής που άσκησε η παρεμβαίνουσα στην υπόθεση R 1415/2022‑2 και θα μπορούσε, στο πλαίσιο αυτό, να εκδώσει απόφαση διαφορετική από εκείνη την οποία ακύρωσε το Γενικό Δικαστήριο. Η αντίθετη προσφυγή μπορεί επομένως, ως εκ του αποτελέσματός της, να ωφελήσει την παρεμβαίνουσα.
114    Συνεπώς, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δικαίωσε την παρεμβαίνουσα
στην υπόθεση R 1421/2022‑2 δεν στερεί από την τελευταία το έννομο συμφέρον να ζητήσει την ακύρωση της
προσβαλλομένης αποφάσεως
κατά το μέρος που με αυτήν απορρίφθηκε η προσφυγή της στην υπόθεση R 1415/2022‑2.
115    Κατόπιν των ανωτέρω, η ένσταση απαραδέκτου είναι αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί.
[παραλειπόμενα]
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
αποφασίζει:
1)      Απορρίπτει την κύρια προσφυγή και την αντίθετη προσφυγή.
2)      Η Barry’s Bootcamp Holdings LLC φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) στο πλαίσιο της κύριας προσφυγής.
3)      Η Hummel Holding A/S φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το EUIPO στο πλαίσιο της αντίθετης προσφυγής.
Μαρκουλλή
Schwarcz
Spangsberg Grønfeldt
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 24 Σεπτεμβρίου 2025.
(υπογραφές)
*      Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
1      Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις της παρούσας αποφάσεως των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.