61981C0234
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΩΣ
SIR GORDON SLYNN
ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤΊΣ 8 'ΙΟΥΛΊΟΥ 1982 (
1
)
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι οικαοτές,
Τό Commercial Court τοῦ Queen's Bench Division τοῦ High Court τῆς 'Αγγλίας ζητεί, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 177 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, την ἔκδοση προδικαστικῆς ἀποφάσεως περί τοῦ ἄν προϊόν, ἀποκαλούμενο Corian, υπάγεται στην κλάση 68.11 τοῦ κοινοῦ δασμολογίου, ἡ οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τεχνητούς λίθους, ἤ στην κλάση 39.02 Γ ΧΙΙ καί 39.07 Β V δ), ή ὁποία περιλαμβάνει ὁρισμένα πολυμερή καί πλαστικά, ἡ σέ οιαδήποτε άλλη κλάση.
Τό ερώτημα συνδέεται μέ ἀγωγή ενώπιον τοθ Commercial Court στην οποία πρώτη ενάγουσα εἶναι ἡ Ε. Ι. Du Pont de Nemours and Company, στό ἑξῆς «Du Pont», εταιρία συσταθείσα καί εδρεύουσα στό Delaware, μέ πολύ ἀξιόλογη επιχειρηματική δραστηριότητα στην κατασκευή καί πώληση προϊόντων οικιακῆς καί βιομηχανικῆς χρήσεως. Δευτέρα ενάγουσα εἶναι ἡ Dewfield, Unlimited Company (εταιρία μέ ἀπεριόριστη ευθύνη τῶν ἑταίρων), συσταθείσα καί εδρεύουσα στήν 'Αγγλία καί ἡ ὁποία εμπορεύεται προϊόντα οικοδομών. «Corian» είναι τό εμπορικό σήμα προϊόντος πού κατασκευάζεται ἀπό την Du Pont καί τό ἀγοράζει ἡ Dewfield πρός μεταπώληση στό Ἡνωμένο Βασίλειο. Οἱ ἑταιρίες Du Pont καί Dewfield ἐζήτησαν ἀπό τό Commercial Court νά ἀναγνωρίσει ὅτι τό Corian πρέπει νά καταταγεί κανονικῶς στην κλάση 68.11 τοῦ κοινού δασμολογίου. Οἱ Commissioners of Customs and Excise (επιθεωρητές εισαγωγικών δασμών καί ειδικών φόρων καταναλώσεως τοῦ 'Ηνωμένου Βασιλείου), οἱ όποιοι είναι οἱ εναγόμενοι στην δίκη ενώπιον τοῦ Commercial Court, ισχυρίζονται ὅτι τό προϊόν πρέπει νά καταταγεί στην κλάση 39.02 ὅταν εισάγεται ὑπό τήν μορφή φύλλων καί στην κλάση 39.07 ὅταν εισάγεται ὑπό τήν μορφή τεχνουργημάτων ἀπό τό υλικό αυτό.
Κατά τήν διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ἡ Ἐπιτροπή υιοθετεί τους ισχυρισμούς τῶν Commissioners of Customs and Excise.
Ή διάταξη περί παραπομπῆς περιλαμβάνει μέ τρόπο συνοπτικό καί χρήσιμο μιά συνομολογηθείσα περίληψη τῶν ιδιοτήτων τοῦ Corian. Ἀπό αυτήν προκύπτει ὅτι τό Corian είναι μή δομικό ὑλικό οικοδομών, τό όποιο παρουσιάζεται ἀπό τους κατασκευαστές ὅτι ἔχει τήν εμφάνιση μαρμάρου. Ἔχει ευρύ τομέα εφαρμογών σέ οικίες, ξενοδοχεία, εμπορικά καί δημόσια κτίρια. Τό Corian ἐκχύνεται σέ πλάκες διαφόρου πάχους καί ὑπό μορφή λουτήρων, νεροχυτών καί παρομοίων ειδών. 'Η επεξεργασία καί τελειοποίηση τους γίνονται κατά τήν εγκατάσταση τους. Πρόκειται γιά υλικό στερεό, ἡμιδιαφανές καί ὁμοιογενές τό όποιο, μετά τήν ἔγχυνση καί σκλήρυνση του, δέν δύναται νά τεθεί σέ εκμαγείο, νά διαμορφωθεί ἐν κενώ ἡ νά υποστεί επεξεργασία ἐν θερμῶ, άλλά εἶναι δυνατή ή επεξεργασία του μέ εργαλεία, ὅπως πριόνια ἤ τρυπάνια πού φέρουν ἀκμές κοπής καρβιδίου. 'Αποτελείται ἀπό δύο κύρια συστατικά, πλην τῶν καταλυτών καί άλλων βελτιωτικών παραγόντων. Τό πρώτο κύριο συστατικό, τό όποιο καταλαμβάνει τά δύο τρίτα τοῦ ὄγκου τοῦ προϊόντος (καί κατά τά φαινόμενα τό ήμισυ τοῦ βάρους του), περιγράφεται ἀπό μέν τους ενάγοντες ὡς γυψίτης ἀπό δέ τους εναγομένους ὡς υδροξείδιο ἀργιλίου. Τό τελευταίο αυτό φαίνεται ὅτι εἶναι ένυδρο άλας ἀλουμίνας σέ κρυσταλλική μορφή, τό ὁποῖο λαμβάνεται κατόπιν χημικής ἐπεξεργασίας ὀρυκτού βωξίτου, ὅπως στό Ἀρκάνσας τῶν Η ΠΑ. Τό δεύτερο κύριο συστατικό εἶναι ένα πλαστικό υλικό γνωστό ὡς μεθακρυλικό πολυμεθύλιο.
Κατά τήν συζήτηση ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου ἀνεφέρθη ὅτι τό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας πού καλύπτει τό «Corian» εκτείνεται καί σέ προϊόντα κατασκευασμένα ἀπό ὀρυκτά άλλα πλην τοῦ γυψίτου (ή τοῦ υδροξειδίου ἀργιλίου). 'Η υπόθεση αυτή, ὅμως, άφορᾶ μόνον τό προϊόν πού κατασκευάζεται συμφώνως πρός τήν μέθοδο πού περιγράφεται στην διάταξη περί παραπομπής.
Οἱ δασμολογικές κλάσεις 39.02 καί 39.07 ἀναγράφουν:
«39.02:
Προϊόντα πολυμερισμού καί συμπολυμερισμοῦ (πολυαιθυλένιον, πολυτετραλογοναιθυλένια, πολυϊσοβουτυλένιον, πολυστυρολη, χλωριοῦχον πολυβινύλιον, ὀξεικόν πολυβινύλιον, χλωροξεικόν πολυβινύλιον καί έτερα πολυβινυλικά παράγωγα, παράγωγα πολυακρυλικά καί πολυμεθακρυλικά, ρητῖναι κουμαροϊνδενίου, κλπ.):
Γ. ...
ΧΙΙ.
... πολυμερή μεθακρυλικά
39.07:
Τεχνουργήματα ἐκ τῶν υλών τῶν κλάσεων 39.01 μέχρι 39.06 συμπεριλαμβανομένης.»
καί ἡ δασμολογική κλάση 68.11 ἀναγράφει:
«Τεχνουργήματα ἐκ τσιμέντου, ἐκ σκυροδέματος ἡ ἐκ τεχνητοῦ λίθου, έστω καί ὁπλισμένα, συμπεριλαμβανομένων καί των τεχνουργημάτων ἐκ τσιμέντου σκωριῶν ἤ ἐκ τοῦ λεγομένου “Granito”.»
Γίνεται δεκτό ὅτι τό Corian δύναται νά υπαχθεί στην δασμολογική κλάση αυτή μόνον ἐάν εἶναι «τεχνητός λίθος».
Τό Corian, κατασκευαζόμενο ὡς πε ριε-γράφη ἀνωτέρω, δέν δύναται νά θεωρηθεί ἀποκλειστικῶς «προϊόν πολυμερισμού ή συμπολυμερισμοῦ». Ἕνα, ὅμως, ἀπό τά συστατικά του μέρη (τό μεθακρυλικό πολυ-μεθύλιο) γίνεται δεκτό ὅτι εἶναι μεθακρυλικό πολυμερές, τό όποιο ἀναφέρεται ειδικῶς στην διάκριση 39.02 Γ ΧΙΙ. Τό άλλο συστατικό ἤ υλικό πού χρησιμοποιείται στην κατασκευή τοῦ Corian (γυψίτης ή υδροξείδιο τοῦ ἀλουμινίου) δέν περιλαμβάνεται στην κλάση 39.
Ό κανόνας 2 (β) τῶν γενικών κανόνων γιά τήν ερμηνεία τῆς ὀνοματολογίας τοῦ κοινού δασμολογίου (ἐφ' έξῆς «κανόνων ερμηνείας») προβλέπει μεταξύ ἄλλων:
«Ἡ μνεία ύλης τινός εἰς ὁρισμένην κλάσιν τοῦ δασμολογίου ἀναφέρεται εἰς τήν ὕλην ταύτην, εἴτε ἐν ἀμιγεῖ καταστάσει, εἴτε ἐν ἀναμίξει, εἴτε ἀκόμη ἐν συνδυασμῶ μεθ' ἑτερων ὑλών. 'Επίσης, πᾶσα μνεία εἰδῶν ἀξ ὁρισμένης ύλης ἀναφέρεται εἰς εἴδη συγκείμενα ἐξ ὁλοκλήρου ἡ μερικώς ἐκ τῆς ύλης ταύτης.»
Κατά συνέπεια, ἡ μνεία τῶν πολυμερών μεθακρυλικῶν στην κλάση 39.02 συνεπάγεται ὅτι αυτή περιλαμβάνει τό Corian καί ή μνεία τῶν τεχνουργημάτων ἐκ πολυμερών μεθακρυλικῶν στην κλάση 39.07 συνεπάγεται τήν υπαγωγή σ' αυτήν τῶν τεχνουργημάτων πού κατασκευάζονται ἀπό Corian. Ἐκ πρώτης ὄψεως, συνεπώς, τό Corian ὑπάγεται στίς δασμολογικές κλάσεις 39.02 καί 39.07.
Είναι δυνατό, ἐκ πρώτης ὄψεως, τό Corian νά καταταγεί, επίσης, σέ άλλη δασμολογική κλάση ἡ σέ περισσότερες κλάσεις, έτσι ὥστε νά γίνει εφαρμογή τοῦ κανόνος 3 τῶν κανόνων ερμηνείας;
Πρέπει νά ἀναζητηθεί, ὑπό τό πρίσμα τοῦ κανόνος 2(β), ἄν εἶναι δυνατή ἡ κατάταξη τοῦ Corian ἐν ἀναφορά μέ τόν «γυψίτη», πού εἶναι τό έτερο συστατικό κατά τους ενάγοντες, ἡ μέ τό υδροξείδιο ἀργιλίου, τό όποιο εἶναι τό ἕτερο συστατικό κατά τους Commissioners of Customs and Excise. Ἐάν τό δεύτερο συστατικό εἶναι γυψίτης, πρόκειται σαφώς γιά μετάλλευμα μεταλλουργικό πού υπάγεται, ἐκ πρώτης ὄψεως, στή δασμολογική κλάση 26.01. Ή σημείωση 2 τοῦ κεφαλαίου ὁρίζει, ὅμως, ὅτι ἡ κλάση δέν περιλαμβάνει τά μεταλλεύματα τά όποια έχουν υποστεί ετέρας κατεργασίας, έκτός τῶν κανονικώς εφαρμοζομένων στην μεταλλουργική βιομηχανία. Ό ισχυρισμός τῆς Επιτροπής, ὅτι τό μετάλλευμα προέκυψε κατόπιν επεξεργασίας μή κανονικώς εφαρμοζόμενης στην μεταλλουργική βιομηχανία, δέν ἀνετράπη καί ούτε ὑπεστηρίχθη ἤ απεδείχθη ὅτι ὁ γυψίτης παρήχθη μέ τέτοια μέθοδο. Ή δασμολογική κλάση 26.01 δέν εφαρμόζεται κατά τήν γνώμη μου. Ἐάν τό συστατικό εἶναι τό ὑδροξείλιο ἀργιλίου, τό όποιο ἀναφέρεται ρητώς στην κλάση 28.20, τό Corian ἀποκλείεται ἀπό αὐτήν, συμφώνως πρός τήν σημείωση 1(α) τοῦ κεφαλαίου ἡ οποία ὁρίζει ὅτι, πλην ἀσήμάντων εξαιρέσεων, οἱ κλάσεις εφαρμόζονται μόνον σέ ἀμιγή χημικά στοιχεία καί ἀμιγείς χημικές ενώσεις καθορισμένης συστάσεως, πού δέν ὑποστηρίζεται ἀπό κανένα ὅτι εἶναι τό Corian.
'Απομένει ἡ κλάση 68.11, στην ὁποία στηρίζονται οἱ ενάγοντες, καί ἰδίως τό τμήμα της «ἐκ τεχνητοῦ λίθου». Ή φράση αυτή, ἀπομονωμένη, εἶναι δυνατό νά λεχθεί ὅτι στην καθομιλουμένη γλώσσα περιλαμβάνει κάθε προϊόν τό όποιο δέν εἶναι λίθος άλλα έχει την εμφάνιση λίθου, έχει τίς Ιδιότητες λίθου καί δύναται νά χρησιμοποιηθεί ἀντί λίθου. Στό κοινό δασμολόγιο, ὅμως, ή φράση αυτή πρέπει νά ερμηνευθεί σέ σχέση πρός τά συμφραζόμενα ἤ συμφώνως πρός «τό γενικό διάγραμμα τῆς κλάσεως αυτής» (υπόθεση 165/78 Imco-Michaelis κατά Oberfinanzdirektion Berlin, [1979] ECR. 1837, ἰδίως στην σ. 1844). 'Επιτρέπεται επίσης νά γίνει ἀναφορά στην ἔννοια πού έχει ή φράση στό σχετικό εμπορικό, επιστημονικό ἤ τεχνολογικό τομέα καί στίς επεξηγηματικές σημειώσεις οἱ όποιες, ἄν καί δέν δύνανται νά μεταβάλουν την εξακριβωμένη κατ' άλλο τρόπο σαφή έννοια τοῦ κειμένου, δύνανται νά ἀποτελέσουν χρήσιμο ὁδηγό στην ερμηνεία τῶν δασμολογικῶν κλάσεων (βλ. υπόθεση 183/73, Osram κατά Oberfinanzdirektion, [1974], ECR. σ. 477, ἰδίως στην σ. 486 καί στην υπόθεση 54/79, Hako-Schuh κατά Hauptzollamt Frankfurt, [1980], ECR. σ. 311, ἰδίως σ. 318).
Ἐξετάζοντας κατ' ἀρχάς τά συμφραζόμενα, φαίνεται ὅτι τά άλλα μέρη τῆς κλάσεως (τσιμέντο, σκυρόδεμα καί τσιμέντο σκω-ριῶν ἤ «Granito» θά ἠδύνατο νά θεω-ροῦνται ὅτι κανονικώς περιλαμβάνουν στοιχεία φυσικοῦ λίθου ἄν καί, ὅπως ἀνεφέρθη, σήμερα συναντᾶται σκυρόδεμα χωρίς φυσικό λίθο. Αυτό ἀποτελεί κάποια ένδειξη ὅτι ὁ «τεχνητός λίθος» περιλαμβάνει στοιχεία φυσικού λίθου. Ή τάση, ἄν καί ὄχι ὁμόφωνη, τῶν ὁρισμών τῶν λεξικών πού προσήχθησαν ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου ενισχύει τόν ισχυρισμό ὅτι, στην τεχνική ορολογία, ὁ τεχνητός λίθος περιλαμβάνει ὡς συστατικό του μέρος φυσικό λίθο. Ἔτσι, παραδείγματος χάριν, τό λεξικό Chamber's Dictionnary of Science Technology ὁρίζει ὅτι τεχνητός λίθος, ὡς δομικός ὅρός, σημαίνει: «ἀπομίμηση φυσικού λίθου χυμένου ἐκ τῶν προτέρων σέ κυβικά εκμαγεία. Τό εσωτερικό τοῦ κύβου ἀποτελεῖται ἀπό σκυρόδεμα ἡ δέ ἀπαιτουμένη εξωτερική ὄψη ἀποτελείται ἀπό τσιμέντο ἀναμεμιγμένο μέ κόνη ἤ χάλικες τοῦ ἀπομιμουμένου φυσικού λίθου».
'Επί πλέον, ἄν ὁ «τεχνητός λίθος» δέν ληφθεί ὑπό την στενή έννοια αυτή, θά συμπεριλάμβανε ευρύ κύκλο προϊόντων πολλά τῶν ὁποίων θά συνίσταντο ἐξ ὁλοκλήρου ἀπό συνθετικές ύλες. Τό αποτέλεσμα τῶν ἀποφάσεων τῶν τελωνειακών άρχων εἶναι πιθανῶς ὀρθότερο καί συνεπέστερο ἐάν τό ἀρχικό ερώτημα εἶναι κατά πόσο τό προϊόν περιέχει στοιχεία φυσικού λίθου, ὅπως υποστηρίζεται ἀπό την 'Επιτροπή.
Οἱ επεξηγηματικές σημειώσεις τοῦ Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας (Customs Cooperation Council) ὁρίζουν ὅτι «τεχνητός λίθος εἶναι ἡ ἀπομίμηση φυσικοῦ λίθου πού επιτυγχάνεται συνήθως μέ τήν συσσωμάτωση τεμαχίων φυσικοῦ λίθου (ἀσβεστόλιθου, μαρμάρου, γρανίτου, πορφυρόλιθου, ὀριόλιθου, κλπ.) μέ άσβεστο ἡ τσιμέντο ἤ άλλα συνδετικά (πχ. τεχνητές πλαστικές ὕλες). Στά τεχνουργήματα ἀπό τεχνητό λίθο περιλαμβάνονται τό «terrazzo», τό «granito», κλπ.
Οἱ ενάγοντες δίδουν μεγάλη έμφαση στην λέξη «συνήθως», τῆς ὁποίας τήν σημασία δικαιοῦνται νά θέσουν ὑπό συζήτηση. Ἐκ πρώτης ὄψεως, σημαίνει ὅτι υπάρχουν άλλες περιπτώσεις οἱ όποιες δύνανται, κατ' εξαίρεση, νά ὑπαχθοῦν στην κατηγορία αυτή. 'Εάν, ὅπως προτείνεται, ἡ λέξη «συνήθως» ἀναφέρεται στην «συσσωμάτωση», τότε οἱ σημειώσεις δέν παρέχουν βοήθεια στους ενάγοντες, ἐφ' ὅσον οἱ εξαιρέσεις ἀνακύπτουν ὅταν χρησιμοποιούνται ἄλλες μέθοδοι, πλην τῆç «συσσωματώ-σεως», γιά τήν συνένωση τοῦ φυσικού λίθου μέ ἕνα συνδετικό. 'Εάν τό «συνήθως» δέν αναφέρεται στην «συσσωμάτωση», τότε δέν θά θεωροῦσα σέ καμμία περίπτωση ὅτι οἱ επεξηγηματικές σημειώσεις, μέ την χρήση τῆς λέξεως «συνήθως», διαστέλλουν τήν κατά τά λοιπά ὀρθή ἀντιμετώπιση. Κατά τήν γνώμη μου, (παρά τά ἀντίθετα επιχειρήματα), ὁ τεχνητός λίθος τῆς δασμολογικής κλάσεως περιλαμβάνει μόνον ουσία πού περιέχει στοιχεία φυσικοῦ λίθου.
Οἱ ενάγοντες δίδουν έμφαση σέ ἀποφάσεις τοῦ Δικαστηρίου, οἱ όποιες τονίζουν τήν σημασία τῆς εξετάσεως τῶν χαρακτηριστικῶν καί τῶν ἀντικειμενικών ιδιοτήτων τοῦ προϊόντος. Θά ἐδεχόμουν ὅτι ἡ ἀφή, ή εμφάνιση, τό εὔθραυστον, ἡ ἡμιδιαφάνεια, ή ὁμοιογενής δομή, ἡ ἀντοχή, τό πορώδες καί ἡ ἀντίδραση στην θερμότητα καί στην φλόγα εἶναι παράγοντες πού πρέπει νά ληφθοῦν ὑπ' όψη γιά νά κριθεί ἐάν τό προϊόν εἶναι τεχνητός λίθος καί ὅτι στην προκειμένη υπόθεση οἱ παράγοντες αυτοί προσδίδουν μᾶλλον τήν ιδιότητα λίθου πλαστικοῦ. 'Αλλά, ὅπως παρατηρώ, οἱ παράγοντες αυτοί παίζουν ρόλο μόνον ἐάν τό προϊόν περιέχει κατ' ἀρχάς στοιχεία φυσικοῦ λίθου.
Τό Corian, νομίζω, δέν περιέχει στοιχεία φυσικοῦ λίθου. Ό βωξίτης εἶναι μάλλον ὀρυκτό μετάλλευμα παρά λίθος καί ἡ ουσία πού εξάγεται ἀπό αυτόν, έστω καί ἄν κανονικῶς κατατάσσεται ὡς γυψίτης, δέν εἶναι καθ' ἑαυτοῦ λίθος. Ἀπό τά στοιχεία πού προσεκομίσθησαν ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου φαίνεται ὅτι εἶναι κρυσταλλικό ὀρυκτό' τό υδροξείδιο τοῦ ἀργιλίου είναι ὀξείδιο μετάλλου. Βάσει αυτών νομίζω ὅτι τό Corian δέν υπάγεται στην κλάση 68.11, έτσι ώστε ὁ κανόνας 3 τῶν ερμηνευτικών κανόνων δέν πρέπει νά ληφθεί ὑπ' ὄψη.
Ἐάν, ὅμως, δέν εἶναι ἀπαραίτητο ένα προϊόν νά περιέχει στοιχεία φυσικοῦ λίθου πρίν καταστεί δυνατή ἡ υπαγωγή του στό κοινό δασμολόγιο ὡς τεχνητοῦ λίθου, τότε θά ἐδεχόμουν ὅτι τό Corian υπάγεται, ἐκ πρώτης ὄψεως, στην κλάση 68.11 γιά τους λόγους πού προέβαλαν οἱ ενάγουσες. 'Εφ' ὅσον θεωρώ ὅτι υπάγεται επίσης, ἐκ πρώτης ὄψεως, στίς κλάσεις 39.02 καί 39.07, καθίσταται ἀναγκαία ἡ εφαρμογή της ἀρχής πού καθορίζει ὁ κανόνας 3 τῶν ερμηνευτικών κανόνων. Ό κανόνας 3(α) ὁρίζει ὅτι ἡ πλέον εξειδικευμένη κλάση θεωρείται επικρατέστερη τῶν κλάσεων γενικοτερου περιεχομένου. Δέν δέχομαι τόν ισχυρισμό τῶν ἐναγουσῶν ὅτι τά χαρακτηριστικά τῆς κλάσεως 68.11 εἶναι πλέον εξειδικευμένα τῶν χαρακτηριστικών τῆς κλάσεως 39.02. Οἱ ενάγουσες δύνανται νά επιτύχουν μόνον ἐάν ὁ ὅρος «τεχνητός λίθος» τῆς κλάσεως 68.11 εἶναι τόσο ευρύς ώστε νά περιλαμβάνει «κάθε υλικό πού έχει τά χαρακτηριστικά τῆς ἀπομιμήσεως φυσικοῦ λίθου», ὁπως υπεστήριξε ἡ πρώτη ἀπό τίς ενάγουσες. Θεωρώ όμως ὅτι τό τμήμα αυτό τῆς κλάσεως διανοίγεται σέ ευρύ κύκλο προϊόντων καί καθίσταται ὡς περιγραφή πολύ ὀλιγότερο εξειδικευμένη ἀπό αυτήν τῆς κλάσεως 39.02.
Ὁ κανόνας 3(β) τῶν ερμηνευτικών κανόνων ὁρίζει ὅτι τά ἐν ἀναμίξει προϊόντα, τῶν ὁποίων ἡ κατάταξη δέν δύναται νά γίνει βάσει τοῦ κανόνος 3(α), πρέπει νά κατατάσσονται συμφώνως πρός τήν ύλη ἡ τό είδος πού προσδίδει σέ αυτά τόν ουσιώδη τους χαρακτήρα, ὅσο εἶναι δυνατό νά εφαρμοσθεί τό κριτήριο αυτό. Στην προκειμένη υπόθεση, δέν ἀντλώ κανένα επιβοηθητικό στοιχείο ἀπό τήν ἀρχή αυτή πρώτον, επειδή ἀποκλείεται ὅταν ένα ὑλικό δύναται νά καταταγεί βάσει τοῦ κανόνος 3 (α) (ὅπως στην προκειμένη περίπτωση) καί δεύτερον, επειδή, σέ κάθε περίπτωση, δέν ὁδηγεί σέ λύση στην ὑπόθεση αυτή. Ή πρώτη ενάγουσα τονίζει τήν σημασία τῆς συμβολής τοῦ γυψίτου (ή ὑδροξειδίου τοῦ ἀργιλίου) στόν καθορισμό τῶν χαρακτηριστικών τοθ Corian, παρατηρώντας ὅτι ἀποτελεί ἕνα ἀπό τά δαπανηρότερα διαθέσιμα υλικά πληρώσεως καί ὅτι μόνον ἀμιγής γυψίτης, ἀπό τόν βωξίτη πού εξορύσσεται στό Ἀρ-κάνσας, προσδίδει τίς ιδιότητες τοῦ Corian. Ή 'Επιτροπή, ἀφ' έτερου, ισχυρίζεται ὅτι τό Corian ὀφείλει τά κύρια χαρακτηριστικά του (στερεότης, ὡραιότης, λαμπρότης, διαφάνεια καί ἀντοχή στην κρούση) στό μεθα-κρυλικό πολυμεθύλιο καί ὅτι τό υδροξείδιο τοῦ ἀργιλίου χρησιμεύει ἁπλώς ὡς υλικό πληρώσεως. Κατά την γνώμη μου, τό Corian ὀφείλει τά οὐσιώδη του χαρακτηριστικά σέ ἀμφότερα τά κύρια χαρακτηριστικά πού τό ἀποτελούν καί δέν δύναται νά λεχθεί ὅτι ὀφείλει τά ουσιώδη χαρακτηριστικά του στό ένα μόνον ἀπό αυτά, δηλαδή τόν γυψίτη ἡ ὑδροξείδιο τοῦ ἀργιλίου.
Συνεπώς, εξακολουθώ νά θεωρώ ὅτι τό Corian υπάγεται στην δασμολογική κλάση 39.02 καί 39.07 παρά στην κλάση 68.11.
Καταλήγοντας στην διατύπωση τῶν προτάσεων αυτών δέν έχω λάβει ὑπ' ὄψη τά διαφορετικά συμπεράσματα στά όποια κατέληξαν οἱ τελωνειακές ἀρχές τῶν κρατών μελών οὔτε τίς ἀποφάσεις τῆς επιτροπής ὀνοματολογίας τοῦ κοινού δασμολογίου καί τῆς επιτροπής ὀνοματολογίας τοῦ Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας, πού ἀνεφέρθησαν ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου, ἄν καί οἱ ἀποφάσεις αυτές υποστηρίζουν σαφώς τό συμπέρασμα στό όποιο έχω καταλήξει.
Γιά τους λόγους αυτούς, έχω την γνώμη ὅτι στά ερωτήματα πού υπέβαλε τό Commercial Court πρέπει νά δοθεί ἡ ἀκόλουθη ἀπάντηση :
Τό προϊόν «Corian» (κατασκευαζόμενο συμφώνως πρός την περιγραφή τῆς διατάξεως περί παραπομπής) πρέπει νά καταταγεί στην δασμολογική κλάση 39.02 τοῦ κοινοῦ δασμολογίου ὅταν εισάγεται ὑπό μορφή φύλλων καί στην δασμολογική κλάση 39.07 ὅταν εισάγεται ὑπό μορφή τεχνουργημάτων εξ αὐτοῦ καί δέν πρέπει νά καταταγεί σέ οιαδήποτε ἄλλη κλάση τοῦ δασμολογίου.
(
1
)	Μετάφραση ἀπό τά ἀγγλικά.