ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (αναιρετικό τμήμα)
της 6ης Οκτωβρίου 2009
Υπόθεση T-102/08 P
Asa Sundholm
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Αίτηση αναιρέσεως – Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας καταρτισθείσα προς εκτέλεση αποφάσεως του Πρωτοδικείου – Περίοδος αξιολογήσεως 2001/2002 – Δικαιολογημένες απουσίες – Υποχρέωση αιτιολογήσεως»
Αντικείμενο: Αίτηση αναιρέσεως ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της
13ης Δεκεμβρίου 2007, F-27/07, Sundholm κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή)
Απόφαση: Η απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δεύτερο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2007, F-27/07, Sundholm
κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή), αναιρείται. Η απόφαση της 2ας Ιουνίου 2006 με την οποία ο κατ’ έφεση
αξιολογητής ενέκρινε την έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας της A. Sundholm για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου
2002 ακυρώνεται. Η πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καταδικάζεται
στα δικαστικά έξοδα της δίκης ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και της κατ’ αναίρεση δίκης.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας – Δικαιολογημένες απουσίες
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)
2.      Υπάλληλοι – Προσφυγή – Αγωγή αποζημιώσεως – Ακύρωση της προσβαλλομένης παράνομης πράξεως – Προσήκουσα ικανοποίηση λόγω ηθικής
βλάβης
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 91)
1.      Οι δικαιολογημένες απουσίες υπαλλήλου δεν μπορούν, μεν, να ληφθούν υπόψη εις βάρος του στο πλαίσιο της αξιολογήσεώς του, είναι,
ωστόσο, δυνατό ο εν λόγω υπάλληλος να λάβει μεγαλύτερο βαθμό για την επίδοσή του, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών ασκήσεως
των καθηκόντων του, παρά το γεγονός ότι λόγω της απουσίας του διέθεσε κατ’ ουσία λιγότερο χρόνο στην εργασία του. Εντούτοις,
η εν λόγω συνεκτίμηση όσον αφορά τη συνολική βαθμολογία για την επίδοσή του δεν είναι αυτόματη, αλλά συνιστά απλώς μια ευχέρεια
των συντακτών των εκθέσεων εξελίξεως της σταδιοδρομίας, στους οποίους εναπόκειται η εκτίμηση της δυνατότητας αυτής, όταν μπορεί
να δικαιολογηθεί από τις συντρέχουσες περιστάσεις.
Υπό περιστάσεις κατά τις οποίες ο αξιολογητής ή ο βαθμολογητής δεν έχουν κανένα λόγο να εκτιμήσουν ότι οι δικαιολογημένες
απουσίες υπαλλήλου είχαν σημαντική επιρροή στην επίδοσή του κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτει η έκθεση εξελίξεως
της σταδιοδρομίας του, δεν μπορεί να προβληθεί εις βάρος τους το ότι δεν ανέφεραν ούτε έλαβαν υπόψη μια τέτοια περίσταση στα
σχόλια που περιέχονται στην έκθεση εξελίξεως της σταδιοδρομίας βάσει της επιδόσεως του υπαλλήλου.
(βλ. σκέψεις 29, 39 και 40)
Παραπομπή: ΠΕΚ, 8 Μαρτίου 2005, T‑277/03, Βλαχάκη κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005, σ. I‑A‑57 και II‑243, σκέψη 83 και
εκεί παρατιθέμενη νομολογία
2.      Η ακύρωση διοικητικής πράξεως προσβαλλομένης από υπάλληλο συνιστά αυτή καθαυτή προσήκουσα και, καταρχήν, επαρκή ικανοποίηση
λόγω ηθικής βλάβης, εφόσον η εν λόγω πράξη δεν περιέχει ρητές αρνητικές εκτιμήσεις για τις ικανότητες του προσφεύγοντος που
να μπορούν να τον βλάψουν.
(βλ. σκέψη 47)
Παραπομπή: ΠΕΚ, 13 Δεκεμβρίου 2005, T‑155/03, T‑157/03 και T‑331/03, Cwik κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2005, σ. I‑A‑411
και II‑1865, σκέψη 205 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία