61993CJ0052_NL
Partijen
Overwegingen van het arrest
Beslissing inzake de kosten
Dictum
Partijen
In zaak C-52/93,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier en door V. Melgar, bij de juridische dienst van de Commissie gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg,
verzoekster,
tegen
Koninkrijk der Nederlanden, vertegenwoordigd door J. W. de Zwaan en T. Heukels, assistent-juridisch adviseurs bij het Ministerie van Buitenlandse zaken, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Nederlandse ambassade, Rue C. M. Spoo 5,
verweerder,
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door op 9 oktober 1990 Wijziging XIII Verordening PVS Kwaliteitsvoorschriften Bloembollen (iris, lelie) te hebben vastgesteld zonder deze in het ontwerpstadium aan de Commissie te hebben meegedeeld, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 8 en 9 van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB 1983, L 109, blz. 8),
wijst
HET HOF VAN JUSTITIE (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, M. Diez de Velasco (rapporteur), C. N. Kakouris, F. A. Schockweiler en P. J. G. Kapteyn, rechters,
advocaat-generaal: W. Van Gerven
griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur
gezien het rapport ter terechtzitting,
gehoord de pleidooien van partijen ter terechtzitting van 21 april 1994,
gehoord de conclusie van de advocaat-generaal ter terechtzitting van 18 mei 1994,
het navolgende
Arrest
Overwegingen van het arrest
1 Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Hof op 26 januari 1993, heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen krachtens artikel 169 EEG-Verdrag beroep ingesteld tot vaststelling dat het Koninkrijk der Nederlanden, door op 9 oktober 1990 Wijziging XIII Verordening PVS Kwaliteitsvoorschriften Bloembollen (iris, lelie) te hebben vastgesteld zonder deze in het ontwerpstadium aan de Commissie te hebben meegedeeld, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 8 en 9 van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB 1983, L 109, blz. 8; hierna: "richtlijn 83/189").
2 Artikel 8, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 83/189 luidt als volgt:
"De Lid-Staten delen de Commissie onmiddellijk ieder ontwerp voor een technisch voorschrift mede, tenzij het een volledige omzetting van een internationale of Europese norm betreft, in welk geval met een eenvoudige vermelding van de betrokken internationale of Europese norm kan worden volstaan; zij doen de Commissie tevens in beknopte vorm mededeling van de redenen die de vaststelling van een dergelijk technisch voorschrift noodzakelijk maken, tenzij die redenen reeds uit het ontwerp blijken."
3 Artikel 9, leden 1 en 2, luidt als volgt:
"1.
Onverminderd lid 2, stellen de Lid-Staten de goedkeuring van een ontwerp van technisch voorschrift zes maanden uit, te rekenen vanaf de datum van de in artikel 8, lid 1, bedoelde mededeling, indien de Commissie of een andere Lid-Staat binnen een termijn van drie maanden na die datum de uitvoerig gemotiveerde mening te kennen geeft, dat de beoogde maatregel moet worden gewijzigd teneinde eventuele belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen die uit die maatregel kunnen voortvloeien op te heffen of te beperken.
2.
De termijn bedoeld in lid 1 bedraagt twaalf maanden indien de Commissie binnen een termijn van drie maanden na de in artikel 8, lid 1, bedoelde mededeling haar voornemen te kennen geeft een richtlijn over dit ontwerp voor te stellen of vast te stellen."
4 Na te hebben vernomen, dat de Nederlandse autoriteiten op 9 oktober 1990 Wijziging XIII Verordening PVS Kwaliteitsvoorschriften Bloembollen (iris, lelie) hadden vastgesteld, besloot de Commissie de procedure van artikel 169 van het Verdrag in te leiden. Zij was namelijk van oordeel, dat deze verordening een technisch voorschrift was dat binnen het toepassingsgebied van richtlijn 83/189 viel, en dat de wijziging haar bijgevolg in het ontwerpstadium had moeten worden meegedeeld.
5 Bij brief van 31 juli 1991 verzocht de Commissie de Nederlandse regering, dienaangaande haar opmerkingen kenbaar te maken. Volgens haar ging het hier om een duidelijk geval van niet-nakoming van de uit de richtlijn voor de Lid-Staten voortvloeiende verplichtingen, op grond waarvan de betrokken maatregel onverwijld moest worden opgeschort. In deze brief gaf de Commissie tevens te kennen, dat deze schending van richtlijn 83/189 ten gevolge had, dat het betrokken technische voorschrift niet aan derden kon worden tegengeworpen.
6 In een brief van 4 november 1991 erkenden de Nederlandse autoriteiten, dat de betrokken verordening een technisch voorschrift was in de zin van richtlijn 83/189, en dat zij hadden verzuimd het ontwerp van wijziging aan de Commissie mee te delen.
7 Van oordeel dat nog steeds geen uitvoering was gegeven aan richtlijn 83/189, deed de Commissie de Nederlandse regering bij brief van 18 mei 1992 een met redenen omkleed advies toekomen, waarbij zij de regering opnieuw verzocht haar binnen twee maanden Wijziging XIII in ontwerpvorm mee te delen en de goedkeuring ervan op te schorten gedurende de in deze richtlijn genoemde termijnen. In dit advies wees de Commissie er tevens op, dat het betrokken technische voorschrift niet tegenover derden kon worden toegepast.
8 Bij brief van 23 juli 1992 liet de Nederlandse regering de Commissie weten, dat zij ernaar streefde, dergelijke verzuimen in de toekomst te voorkomen, en dat zij inmiddels mededeling had gedaan van een andere wijziging van de betrokken verordening.
9 Bij verzoekschrift van 26 januari 1993 heeft de Commissie het onderhavige beroep ingesteld.
10 Vaststaat, dat het ontwerp van Wijziging XIII Verordening PVS krachtens artikel 8 van de richtlijn onmiddellijk aan de Commissie had moeten worden meegedeeld, en dat een dergelijke mededeling niet heeft plaatsgevonden.
11 Bovendien heeft de Nederlandse regering de niet-nakoming reeds bij de aanvang van de administratieve fase van de onderhavige procedure erkend.
12 Bijgevolg moet worden vastgesteld dat het Koninkrijk der Nederlanden, door op 9 oktober 1990 Wijziging XIII Verordening PVS Kwaliteitsvoorschriften Bloembollen (iris, lelie) te hebben vastgesteld zonder deze in het ontwerpstadium aan de Commissie te hebben meegedeeld, de krachtens artikel 8 van richtlijn 83/189 op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
Beslissing inzake de kosten
Kosten
13 Ingevolge artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering moet de in het ongelijk gestelde partij in de kosten worden verwezen. Aangezien het Koninkrijk der Nederlanden in het ongelijk is gesteld, dient het in de kosten te worden verwezen.
Dictum
HET HOF VAN JUSTITIE (Zesde kamer),
rechtdoende, verstaat:
1) Door op 9 oktober 1990 Wijziging XIII Verordening PVS Kwaliteitsvoorschriften Bloembollen (iris, lelie) te hebben vastgesteld zonder deze in het ontwerpstadium aan de Commissie te hebben meegedeeld, is het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 8 van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften.
2) Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.