WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(pierwsza izba)
z dnia 9 grudnia 2008 r.
Sprawa F‑106/05
T
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Urzędnicy – Zwolnienie chorobowe – Odliczenie okresów zwolnienia chorobowego od wymiaru corocznego urlopu wypoczynkowego – Utrata prawa do wynagrodzenia – Wniosek o przeniesienie urlopu wypoczynkowego – Niedopuszczalność – Wniosek o odszkodowanie
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której T żąda w istocie, po pierwsze, stwierdzenia nieważności decyzji
Komisji w sprawie uznania niektórych nieobecności w latach 2004 i 2005 za nieusprawiedliwione, w sprawie odliczenia wspomnianych
nieobecności od wymiaru corocznego urlopu wypoczynkowego oraz w sprawie obniżenia wynagrodzenia, po drugie, stwierdzenia nieważności
odmownej decyzji Komisji w sprawie przeniesienia niewykorzystanego w 2004 r. corocznego urlopu wypoczynkowego na 2005 r. w wymiarze
przekraczającym 12 dni, a po trzecie, zasądzenia od Komisji odszkodowania na jej rzecz.
Orzeczenie: Zasądza się od Komisji zapłatę na rzecz skarżącej kwoty 5000 EUR. W pozostałym zakresie skarga zostaje odrzucona. Komisja
pokrywa własne koszty oraz trzy czwarte kosztów poniesionych przez skarżącą. Skarżąca pokrywa jedną czwartą własnych kosztów.
Streszczenie
1.      Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie – Postępowanie poprzedzające wniesienie skargi – Wniosek o naprawienie szkody
wyrządzonej wycofanym aktem
(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)
2.      Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Termin do wniesienia zażalenia – Obliczanie
(regulamin pracowniczy, art. 90 ust.2; rozporządzenie Rady nr 1182/71, art. 3 ust. 4)
3.      Urzędnicy – Zwolnienie chorobowe – Wykazanie choroby – Przedstawienie zaświadczenia lekarskiego – Domniemanie usprawiedliwionego
charakteru nieobecności
(regulamin pracowniczy, art. 59 ust. 1, 3)
1.      W systemie środków odwoławczych ustanowionym w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego, kiedy zainteresowany zamierza dochodzić
naprawienia szkody wyrządzonej mu aktem niekorzystnym wycofanym następnie przez organ administracji, nie można rozpocząć postępowania
poprzedzającego wniesienie skargi od złożenia zażalenia, gdyż akt niekorzystny uznaje się za niebyły. Wobec tego zainteresowany
powinien wystąpić do organu administracji z wnioskiem, o którym mowa w art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego, a następnie
– w razie oddalenia jego wniosku – z zażaleniem na oddalenie tego wniosku.
Natomiast w sytuacji, gdy wycofanie aktu niekorzystnego nastąpiło po złożeniu zażalenia w terminie, wymaganie od zainteresowanego
wszczęcia nowego postępowania poprzedzającego wniesienie skargi i wystąpienia do organu administracji z wnioskiem, o którym
mowa w art. 90 ust. 1 regulaminu pracowniczego, byłoby niezgodne z zasadą ekonomiki procesowej. Powinien on jedynie, po podjęciu
przez organ administracji wyraźnej lub dorozumianej decyzji w przedmiocie jego zażalenia, wnieść w terminie skargę o naprawienie
szkody, którą jakoby spowodował wycofany akt.
(zob. pkt 94, 95)
2.      Wobec faktu, że regulamin pracowniczy stanowi akt Rady, oraz braku przepisów szczególnych dotyczących terminów, do których
odnosi się art. 90 regulaminu pracowniczego, zasady mające zastosowanie do terminów określonych w art. 90 ust. 2, zgodnie
z którymi na wniesienie zażalenia przysługuje termin trzech miesięcy, ustalone są w art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 1182/71
określającego zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów.
(zob. pkt 98, 99)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 38/84 K przeciwko Parlamentowi, 2 maja 1985 r., Rec. s. 1267, pkt 20; sprawa 152/85 Misset przeciwko Radzie,
15 stycznia 1987 r., Rec. s. 223, pkt 8, 9
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑192/94 Maurissen przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 26 września 1996 r., RecFP s. I‑A‑425,
II‑1229, pkt 28; sprawa T‑197/00 Onidi przeciwko Komisji, 30 maja 2002 r., RecFP s. I‑A‑69, II‑325, pkt 50
3.      Jeżeli nieobecny w pracy z powodu choroby urzędnik przedstawił zaświadczenie lekarskie, organ administracji może zgodnie z przepisami
art. 59 ust. 1 regulaminu pracowniczego potraktować jego nieobecność jako nieusprawiedliwioną wyłącznie pod warunkiem, że
w wyniku badania lekarskiego, jakiemu został poddany urzędnik na żądanie administracji, stwierdzono, że jest on zdolny do
wykonywania swoich obowiązków lub – w razie zakwestionowania przez zainteresowanego zasadności wyników badania lekarskiego
– że niezależny lekarz wyznaczony w ramach procedury arbitrażowej potwierdził powyższe wyniki. Dopiero gdy zostanie spełniony
ten warunek, organ administracji może na podstawie art. 59 ust. 3 regulaminu pracowniczego odliczyć nieusprawiedliwione nieobecności
od wymiaru corocznego urlopu wypoczynkowego urzędnika, a w razie wyczerpania tego urlopu – obniżyć jego wynagrodzenie za odpowiedni
okres.
(zob. pkt 112)