ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(δεύτερο τμήμα)
της 9ης Ιουλίου 2009
Υπόθεση F-85/08
Pietro Notarnicola
κατά
Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Υπαλληλική υπόθεση – Συμβασιούχος υπάλληλος – Έκθεση κρίσεως κατά το πέρας της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας – Προθεσμίες – Απόλυση μετά το πέρας της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας – Αιτιολογία – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως»
Αντικείμενο: Προσφυγή, ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 ΕΑ, με την οποία ο Ρ. Notarnicola ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως του
Γενικού Γραμματέα του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 16ης Ιουλίου 2008, που επιβεβαιώνει την απόφαση περί απολύσεώς του που έλαβε
στις 5 Μαρτίου 2008 ο διευθυντής ανθρωπίνου δυναμικού, πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών.
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Ο προσφεύγων καταδικάζεται στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Πρόσληψη – Δοκιμαστική υπηρεσία
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 34· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρο 84)
2.      Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Πρόσληψη – Δοκιμαστική υπηρεσία
(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρο 84)
3.      Υπάλληλοι – Συμβασιούχοι υπάλληλοι – Πρόσληψη – Δοκιμαστική υπηρεσία – Απόφαση περί απολύσεως κατά το πέρας της περιόδου δοκιμαστικής
υπηρεσίας
(Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού, άρθρο 84)
1.      Σκοπός του άρθρου 34 τού Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ) είναι
να εξασφαλισθεί στον ενδιαφερόμενο το δικαίωμα να υποβάλει τις ενδεχόμενες παρατηρήσεις του στην αρμόδια για τους διορισμούς
αρχή, καθώς και να εξασφαλισθεί ότι οι παρατηρήσεις αυτές θα ληφθούν υπόψη από την εν λόγω αρχή. Ο ίδιος σκοπός πρέπει να
αποδίδεται και στο άρθρο 84 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού (στο εξής: ΚΛΠ).
Εφόσον παρασχέθηκε στον συμβασιούχο δόκιμο υπάλληλο η δυνατότητα να διατυπώσει ενώπιον της διοικήσεως την άποψή του επί των
εκτιμήσεων του αξιολογητή, η καθυστέρηση στην κατάρτιση της εκθέσεως κρίσεως κατά το πέρας της δοκιμαστικής υπηρεσίας συνιστά
μεν παρατυπία από την άποψη των ρητών επιταγών του ΚΛΠ, πλην όμως η παρατυπία αυτή, όσο ατυχής και αν είναι, δεν μπορεί να
θέσει υπό αμφισβήτηση το κύρος της εκθέσεως ή, ενδεχομένως, το κύρος της αποφάσεως περί απολύσεως.
Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 84, παράγραφος 3, του ΚΛΠ, σύμφωνα με το οποίο ο αξιολογητής διαβιβάζει στον δόκιμο
υπάλληλο την έκθεση το αργότερο ένα μήνα πριν από τη λήξη της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας, δεν αποτελεί προθεσμία καταγγελίας,
αλλά αποσκοπεί στο να εξασφαλίσει ότι ο υπάλληλος θα έχει τη δυνατότητα να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του προτού το όργανο
λάβει απόφαση σχετικά με την παραμονή ή μη του ενδιαφερομένου στην υπηρεσία σε ημερομηνία συμπίπτουσα, στο μέτρο του δυνατού,
με αυτή της λήξεως της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας.
(βλ. σκέψεις 31 έως 33)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: 12 Ιουλίου 1973, 10/72 και 47/72, Di Pillo κατά Επιτροπής, Συλλογή τόμος 1972-1973, σ. 603, σκέψη 16· 8 Οκτωβρίου 1981,
175/80, Tither κατά Επιτροπής, Συλλογή 1981, σ. 2345, σκέψη 13· 25 Μαρτίου 1982, 98/81, Munk κατά Επιτροπής, Συλλογή 1982,
σ. 1155, σκέψη 8
ΠΕΚ: 1 Απριλίου 1992, T‑26/91, Kupka-Floridi κατά ΟΚΕ, Συλλογή 1992, σ. II‑1615, σκέψη 20· 5 Μαρτίου 1997, T‑96/95, Rozand-Lambiotte
κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1997, σ. I‑A‑35 και II‑97, σκέψη 68· 21 Σεπτεμβρίου 1999, T‑98/98, Trigari-Venturin κατά Μεταφραστικού
Κέντρου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1999, σ. I‑A‑159 και II‑821, σκέψη 57
ΔΔΔ: 18 Οκτωβρίου 2007, F‑112/06, Krcova κατά Δικαστηρίου, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψεις 33 και 35
2.      Μολονότι το άρθρο 84 του ΚΛΠ δεν προβλέπει, από την κοινοποίηση των γραπτών παρατηρήσεων του δοκίμου υπαλλήλου σχετικά με
την εκτίμηση του αξιολογητή ως προς την ικανότητα παραμονής του ή μη στην υπηρεσία, αποκλειστική προθεσμία εντός της οποίας
η αρμόδια για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως αρχή πρέπει να λάβει την απόφασή της περί παραμονής του στην υπηρεσία ή περί
απολύσεώς του, η απόφαση της εν λόγω αρχής περί παραμονής του ενδιαφερομένου στην υπηρεσία πρέπει να λαμβάνεται σε ημερομηνία
συμπίπτουσα, στο μέτρο του δυνατού, με την ημερομηνία λήξεως της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας.
(βλ. σκέψεις 43 και 44)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: Trigari-Venturin κατά Μεταφραστικού Κέντρου, προπαρατεθείσα, σκέψη 74
3.      Η απόφαση περί μη μονιμοποιήσεως ενός δοκίμου υπαλλήλου διαφέρει εκ φύσεως από την καθαυτό «απόλυση» προσώπου που έχει ήδη
μονιμοποιηθεί. Στην τελευταία αυτή περίπτωση επιβάλλεται η διεξοδική εξέταση των λόγων που δικαιολογούν τη διακοπή μιας υφισταμένης
σχέσεως εργασίας, ενώ στις αποφάσεις περί μονιμοποιήσεως των δοκίμων υπαλλήλων η εξέταση πρέπει να είναι συνολική και να αφορά
την ύπαρξη ή όχι ενός συνόλου θετικών στοιχείων που διαπιστώθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας και
από τα οποία να προκύπτει ότι η μονιμοποίηση του δοκίμου υπαλλήλου είναι προς το συμφέρον της υπηρεσίας.
Το ίδιο ισχύει όσον αφορά το άρθρο 84 του ΚΛΠ, καθόσον η απόφαση περί μη παραμονής συμβασιούχου υπαλλήλου στην υπηρεσία κατά
το πέρας της περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας (ή κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής υπηρεσίας) διαφέρει επίσης εκ φύσεως από
την απόλυση υπαλλήλου του οποίου η σύμβαση οριστικοποιήθηκε βάσει θετικής εκθέσεως κρίσεως μετά το πέρας της δοκιμαστικής
υπηρεσίας. Έτσι, όπως ακριβώς και στην περίπτωση της αποφάσεως περί μονιμοποιήσεως ή μη, η απόφαση περί της παραμονής ή μη
ενός μη μονίμου υπαλλήλου στην υπηρεσία απαιτεί συνολική εξέταση σχετικά με την περίοδο δοκιμαστικής υπηρεσίας, παρέχουσα
τη δυνατότητα να εξακριβωθεί κατά πόσον υφίσταται ένα σύνολο θετικών στοιχείων από τα οποία να προκύπτει ότι η παραμονή του
υπαλλήλου στην υπηρεσία είναι προς το συμφέρον της υπηρεσίας.
Εξάλλου, η διοίκηση διαθέτει ευρύ περιθώριο όσον αφορά την εκτίμηση των ικανοτήτων και των παρεχομένων υπηρεσιών μονίμου ή
δοκίμου υπαλλήλου με γνώμονα το συμφέρον της υπηρεσίας. Συνεπώς, δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να υποκαθιστά
τα κοινοτικά όργανα στην εκτίμησή τους όσον αφορά το αποτέλεσμα μιας περιόδου δοκιμαστικής υπηρεσίας και τις ικανότητες ενός
υποψηφίου προς οριστικό διορισμό ή προς επιβεβαίωση της συμβάσεώς του στη δημόσια κοινοτική υπηρεσία, δεδομένου ότι ο έλεγχος
τον οποίο ασκεί περιορίζεται στην έλλειψη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως ή καταχρήσεως εξουσίας.
(βλ. σκέψεις 70 έως 72)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: Munk κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 16· 17 Νοεμβρίου 1983, 290/82, Tréfois κατά Δικαστηρίου, Συλλογή 1983, σ.
3751, σκέψεις 24, 25 και 29· 5 Απριλίου 1984, 347/82, Alvarez κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1984, σ. 1847, σκέψη 16· 15 Μαΐου
1985, 3/84, Πατρινός κατά ΟΚΕ, Συλλογή 1985, σ. 1421, σκέψεις 13 και 25
ΠΕΚ: Kupka-Floridi κατά ΟΚΕ, προπαρατεθείσα, σκέψη 52· Rozand-Lambiotte κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψεις 112 και 113·
27 Ιουνίου 2002, T‑373/00, T‑27/01, T‑56/01 και T‑69/01, Tralli κατά ΕΚΤ, Συλλογή Υπ.Υπ. 2002, σ. I‑A‑97 και II‑453, σκέψεις
76
ΔΔΔ: Krcova κατά Δικαστηρίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 62