62004CJ0445_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-445/04,
με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) με απόφαση της 13ης Οκτωβρίου 2004, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 21 Οκτωβρίου 2004, στο πλαίσιο της δίκης
Possehl Erzkontor GmbH
κατά
Hauptzollamt Duisburg,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),
συγκείμενο από τους K. Lenaerts, προεδρεύοντα του τετάρτου τμήματος, M. Ilešič (εισηγητή) και E. Levits, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano
γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 14ης Σεπτεμβρίου 2005,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
– η Possehl Erzkontor GmbH, εκπροσωπούμενη από τον H. Bleier, Rechtsanwalt,
– η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον B. Schima,
κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1. Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία της δασμολογικής διακρίσεως 2519 90 10 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τους κανονισμούς (ΕΚ) 3115/94 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1994 (EE L 345, σ. 1), 1359/95 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 1995 (ΕΕ L 142, σ. 1), 2448/95 της Επιτροπής, της 10ης Οκτωβρίου 1995 (ΕΕ L 259, σ. 1) και 3009/95 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1995 (ΕΕ L 319, σ. 1, στο εξής: ΣΟ).
2. Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο εκδικάσεως διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Possehl Erzkontor GmbH (στο εξής: Possehl) και του Hauptzollamt Duisburg, αναφορικά με τη δασμολογική κατάταξη της μαγνησίας που έχει ληφθεί με τήξη με ηλεκτρισμό (MgO).
Το νομικό πλαίσιο
3. Η ΣΟ, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό 2658/87, στηρίζεται στο εναρμονισμένο σύστημα περιγραφής και κωδικοποιήσεως των εμπορευμάτων (στο εξής: ΕΣ) που κατάρτισε το Συμβούλιο Τελωνειακής Συνεργασίας, νυν Παγκόσμιος Τελωνειακός Οργανισμός, και που θεσπίστηκε με τη Διεθνή Σύμβαση των Βρυξελλών της 14ης Ιουνίου 1983, η οποία εγκρίθηκε, εξ ονόματος της Κοινότητας, με την απόφαση 87/369/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1987 (EE L 198, σ. 1). Επαναλαμβάνει τις κλάσεις και τις εξαψήφιες διακρίσεις του ΕΣ, σχηματίζοντας τις δικές της υποδιαιρέσεις με την πρόσθεση έβδομου και όγδοου ψηφίου.
4. Η κλάση 2519, που περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 25 του τμήματος V του δεύτερου μέρους της ΣΟ, έχει ως εξής: «Ανθρακικό μαγνήσιο φυσικό (μαγνησίτης). Μαγνησία που αποκτήθηκε με τήξη με ηλεκτρισμό. Μαγνησία πυρωμένη αδρανής (φρυγμένη), έστω και αν περιέχει ελάχιστες ποσότητες άλλων οξειδίων που προστέθηκαν πριν από τη φρύξη. Άλλο οξείδιο του μαγνησίου έστω και καθαρό».
5. Η εν λόγω κλάση περιλαμβάνει τη δασμολογική διάκριση 2519 90, η οποία έχει ως εξής: «Άλλα». Η δασμολογική αυτή διάκριση περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τις διακρίσεις 2519 90 10 και 2519 90 90, που είναι διατυπωμένες, αντίστοιχα, ως εξής: «Οξείδιο του μαγνησίου, άλλο από το πυρωμένο φυσικό ανθρακικό μαγνήσιο (μαγνησίτη)» και «άλλα».
6. Όσον αφορά τη δασμολογική διάκριση 2519 90 10, οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ, της 5ης Δεκεμβρίου 1994 (ΕΕ C 342, σ. 1), διευκρινίζουν:
«Η διάκριση αυτή περιλαμβάνει κυρίως:
[…]
2. το οξείδιο του μαγνησίου που λαμβάνεται με τήξη σε ηλεκτρική κάμινο τόξου: πρόκειται για άχρωμο γενικά προϊόν, η καθαρότητα του οποίου είναι μεγαλύτερη από εκείνη του προϊόντος που λαμβάνεται με πύρωση του μαγνησίτη, αλλά δεν υπερβαίνει συνήθως το 97 %,
[…]»
7. Οι γενικοί κανόνες για την ερμηνεία της ΣΟ, οι οποίοι περιλαμβάνονται στο πρώτο μέρος, τίτλος I, A (στο εξής: γενικοί κανόνες), ορίζουν τα εξής:
«Η κατάταξη των εμπορευμάτων στη ΣΟ πραγματοποιείται σύμφωνα με τις παρακάτω αρχές:
1. Το κείμενο των τίτλων των τμημάτων, των κεφαλαίων ή των υποκεφαλαίων θεωρείται ότι έχει μόνον ενδεικτική αξία, δεδομένου ότι η κατάταξη καθορίζεται νόμιμα σύμφωνα με το κείμενο των κλάσεων και σημειώσεων των τμημάτων ή των κεφαλαίων και σύμφωνα με τους παρακάτω κανόνες, εφόσον αυτοί δεν είναι αντίθετοι προς το κείμενο των εν λόγω κλάσεων και σημειώσεων.
2.
[...]
β) Κάθε αναφορά σε μία ύλη μέσα σε ορισμένη κλάση καλύπτει την ύλη αυτή, είτε σε αμιγή κατάσταση είτε αναμεμειγμένη ή και συνδυασμένη με άλλες ύλες. Επίσης, κάθε αναφορά σε τεχνουργήματα από ορισμένη ύλη καλύπτει τα τεχνουργήματα που αποτελούνται εξ ολοκλήρου ή μερικώς από την ύλη αυτή. Η κατάταξη των αναμεμειγμένων αυτών προϊόντων ή των συνθέτων αυτών ειδών γίνεται σύμφωνα με τις αρχές που αναφέρονται στον κανόνα 3.
3. Όταν εμπορεύματα πρέπει, εκ πρώτης όψεως, να καταταγούν σε δύο ή περισσότερες κλάσεις, κατ’ εφαρμογή του κανόνα 2β ή σε κάθε άλλη περίπτωση, η κατάταξη γίνεται σύμφωνα με τα παρακάτω:
α) η περισσότερο εξειδικευμένη κλάση πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι των κλάσεων με γενικότερο περιεχόμενο. Εντούτοις, όταν δύο ή περισσότερες κλάσεις καλύπτουν κάθε μία ένα μόνο τμήμα των υλών που αποτελούν ένα αναμιγμένο προϊόν ή ένα σύνθετο είδος ή ένα μόνο τμήμα των ειδών, στην περίπτωση εμπορευμάτων που παρουσιάζονται σε σύνολα συσκευασμένα για τη λιανική πώληση, αυτές οι κλάσεις πρέπει να θεωρούνται, σε σχέση με αυτό το προϊόν ή αυτό το είδος, ως εξίσου εξειδικευμένες έστω και αν μία από αυτές δίνει μια περισσότερο ακριβή ή περισσότερο πλήρη περιγραφή.
β) Τα αναμεμειγμένα προϊόντα, τα τεχνουργήματα και τα είδη που αποτελούνται από διάφορες ύλες ή προκύπτουν από τη συναρμολόγηση διαφόρων αντικειμένων, καθώς και τα εμπορεύματα που παρουσιάζονται σε σύνολα συσκευασμένα για τη λιανική πώληση, στα οποία η κατάταξη δεν μπορεί να γίνει με εφαρμογή του κανόνα 3α, κατατάσσονται σύμφωνα με την ύλη ή το είδος που δίνει σε αυτά τον ουσιώδη τους χαρακτήρα όταν είναι δυνατός αυτός ο καθορισμός.
γ) Στις περιπτώσεις που η κατάταξη του εμπορεύματος δεν μπορεί να γίνει σύμφωνα με τον κανόνα 3α ή 3β, τότε αυτό κατατάσσεται στην τελευταία κατά σειρά αρίθμησης κλάση μεταξύ των κλάσεων που μπορούν έγκυρα να ληφθούν υπόψη.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
8. Η μαγνησία που έχει ληφθεί με τήξη με ηλεκτρισμό [στο εξής: τηγμένη μαγνησία] είναι ένα προϊόν ειδικό για την κατασκευή πυρίμαχων υλικών. Όσον αφορά την επίδικη μαγνησία της υποθέσεως της κύριας δίκης, αυτή λαμβανόταν, πριν την εισαγωγή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από φυσικό μαγνησίτη αυστραλιανής προελεύσεως. Ο τρόπος παρασκευής της περιλαμβάνει δύο στάδια θερμικής επεξεργασίας, τα οποία είναι υποχρεωτικά. Κατά το πρώτο στάδιο, ο φυσικός μαγνησίτης πυρώνεται μέσα σε κάμινους σε θερμοκρασίες μέχρι τους 1 000 ο C και, κατά το δεύτερο στάδιο, το οξείδιο του μαγνησίου που έχει παραχθεί τήκεται σε κάμινους τόξου σε θερμοκρασίες άνω των 2 800 ºC.
9. Από το 1990, η Possehl δήλωσε στο Hauptzollamt Emmerich, οι αρμοδιότητες του οποίου μεταβιβάσθηκαν στη συνέχεια στο Hauptzollamt Duisburg, πολλές εισαγωγές τηγμένης μαγνησίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που πραγματοποιήθηκαν μέσω των λιμένων του Ρόττερνταμ (Κάτω Χώρες) και της Αμβέρσας (Βέλγιο), υπό τη δασμολογική διάκριση 2519 90 90, χωρίς να διατυπωθούν αντιρρήσεις. Η δασμολογική αυτή διάκριση απαλλάσσεται από τελωνειακούς δασμούς.
10. Το 1991, η Possehl ζήτησε από την Oberfinanzdirektion Frankfurt am Main – Zolltechnische Prüfungs- und Lehranstalt, για το εισαγόμενο αυτό προϊόν, δεσμευτική δασμολογική πληροφορία. Σύμφωνα με την κοινοποιηθείσα δεσμευτική δασμολογική πληροφορία, το εν λόγω προϊόν έπρεπε να καταταγεί στη δασμολογική διάκριση 2519 90 10, γεγονός που θα είχε ως συνέπεια την καταβολή τελωνειακών δασμών.
11. Η Possehl δεν έκανε χρήση της δεσμευτικής αυτής δασμολογικής πληροφορίας.
12. Το 1997, η Possehl υπεβλήθη σε έλεγχο, που διενεργήθηκε από το Hauptzollamt für Prüfungen Kiel, σχετικά με τις εισαγωγές που πραγματοποίησε κατά το χρονικό διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 1995 έως 31 Δεκεμβρίου 1996. Το εν λόγω Hauptzollamt διαπίστωσε ότι η τηγμένη μαγνησία έπρεπε να καταταχθεί στη δασμολογική διάκριση 2519 90 10 αντί της δασμολογικής διακρίσεως 2519 90 90.
13. Κατόπιν της διαπιστώσεως αυτής, το Hauptzollamt Emmerich απαίτησε από την Possehl το 1998, με απόφαση νέας εκκαθάρισης φόρου, το ποσό των 383 833,30 γερμανικών μάρκων (DEM). Η απόφαση αυτή τροποποιήθηκε στη συνέχεια με δύο μεταγενέστερες αποφάσεις με τις οποίες μειώθηκε, συνολικά, το οφειλόμενο ποσό κατά 28 631,28 DEM.
14. Η ένσταση της Possehl, σύμφωνα με την οποία το εν λόγω εισαγόμενο προϊόν έπρεπε να καταταχθεί στη δασμολογική διάκριση 2519 90 90, απορρίφθηκε από το Hauptzollamt Emmerich με την αιτιολογία ότι, κατ’ ουσία, η εν λόγω κατάταξη καθορίζεται από τον τρόπο παρασκευής που περιλαμβάνει τη διαπύρωση και τη συνακόλουθη τήξη σε ηλεκτρική κάμινο τόξου σε θερμοκρασίες από 2 800 έως 3 000 ο
C.
15. Η Possehl άσκησε προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht Düsseldorf, το οποίο αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Κατατάσσεται η τηγμένη μαγνησία του είδους που περιγράφεται αναλυτικά στη διάταξη παραπομπής, η οποία έχει ληφθεί από φυσικό εξορυχθέντα μαγνησίτη με καυστική πύρωση και σε ένα δεύτερο στάδιο επεξεργασίας με τήξη μέσα σε ηλεκτρική κάμινο τόξου, στη δασμολογική διάκριση 2519 90 10 του παραρτήματος Ι της [ΣΟ];»
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
Παρατηρήσεις υποβληθείσες στο Δικαστήριο
16. Η Possehl προβάλλει ότι η τηγμένη μαγνησία πρέπει να καταταχθεί στη δασμολογική διάκριση 2519 90 90, στον βαθμό που το προϊόν αυτό απαιτεί θερμική επεξεργασία. Η τηγμένη μαγνησία δεν πρέπει επομένως να θεωρηθεί συνθετικό προϊόν. Όσον αφορά τη χρήση του όρου «με πύρωση» στη δασμολογική διάκριση 2519 90 10, η Possehl θεωρεί σημαντικό να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η επεξεργασία γίνεται μέσα σε ηλεκτρική κάμινο τόξου, χωρίς να ασκεί επιρροή σε ποια θερμοκρασία και πόσες φορές πυρώνεται το οικείο προϊόν. Εξάλλου, η Possehl θεωρεί ότι από την ιστορική εξέταση όλων των τροποποιήσεων του δασμολογίου καταφαίνεται ότι το εν λόγω προϊόν επί σειρά ετών απαλλασσόταν από τελωνειακούς δασμούς και το καθεστώς αυτό θα έπρεπε να παραμείνει ως έχει, λαμβανομένων υπόψη των υποχρεώσεων διεθνούς δικαίου τις οποίες υπέχει η Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Τέλος, η Possehl υποστηρίζει ότι η τηγμένη μαγνησία που διατίθεται σε επτά διαφορετικές αποχρώσεις δεν μπορεί να θεωρηθεί συνθετικό προϊόν.
17. Σύμφωνα με την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το εν λόγω προϊόν πρέπει, αντιθέτως, να καταταχθεί στη δασμολογική διάκριση 2519 90 10. Η Επιτροπή παρατηρεί ό τι οι επεξηγηματικές σημειώσεις του ΕΣ διακρίνουν διάφορες ποικιλίες του οξειδίου του μαγνησίου, γεγονός από το οποίο συνάγεται ότι η κατάταξη αυτών των κατηγοριών του προϊόντος σε διαφορετικές δασμολογικές διακρίσεις του ΣΟ είναι σύμφωνη με το ΕΣ. Οι τροποποιήσεις της ΣΟ, που έγιναν το 1999, οι οποίες μάλιστα δεν έχουν εφαρμογή στα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως της κύριας δίκης, ενισχύουν την άποψη σύμφωνα με την οποία η δασμολογική διάκριση 2519 90 10 καλύπτει την τηγμένη μαγνησία που παρασκευάζεται σε υψηλή θερμοκρασία με δύο υποχρεωτικά στάδια θερμικής επεξεργασίας. Τέλος, η Επιτροπή εκτιμά ότι η περιγραφή της τηγμένης μαγνησίας που δίδεται με την απόφαση παραπομπής αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη δασμολογική κατάταξη του προϊόντος αυτού.
Απάντηση του Δικαστηρίου
18. Πρέπει να τονιστεί, κατ’ αρχάς, ότι η τηγμένη μαγνησία υπάγεται στην κλάση 2519 και στη δασμολογική διάκριση 2519 90 και ότι δεν αναφέρεται ρητά σε καμία οκταψήφια δασμολογική διάκριση του ΣΟ.
19. Κατά πάγια νομολογία, χάριν της ασφάλειας δικαίου και προς διευκόλυνση των ελέγχων, το αποφασιστικό κριτήριο για τη δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων πρέπει γενικά να αναζητείται στα αντικειμενικά τους χαρακτηριστικά και στις αντικειμενικές τους ιδιότητες, όπως ορίζονται στην οικεία κλάση της ΣΟ και στις σημειώσεις των τμημάτων ή των κεφαλαίων (αποφάσεις της 16ης Σεπτεμβρίου 2004, C-396/02, DFDS, Συλλογή 2004, σ. I-8439, σκέψη 27, και της 15ης Σεπτεμβρίου 2005, C-495/03, Intermodal Transports, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 47).
20. Οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ και του ΕΣ συμβάλλουν σημαντικά στην ερμηνεία του περιεχομένου των διαφόρων δασμολογικών κλάσεων, χωρίς πάντως να έχουν υποχρεωτική νομική ισχύ. Το περιεχόμενο των εν λόγω σημειώσεων πρέπει, επομένως, να είναι σύμφωνο προς τις διατάξεις της ΣΟ και δεν μπορεί να τις τροποποιεί (απόφαση Intermodal Transports, προπαρατεθείσα, σκέψη 48).
21. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες, η περισσότερο εξειδικευμένη κλάση πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι των κλάσεων με γενικότερο περιεχόμενο. Εν προκειμένω, επιβάλλεται να υπογραμμιστεί ότι η δασμολογική διάκριση 2519 90 10 είναι, όσον αφορά τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες της τηγμένης μαγνησίας, και λαμβανομένου υπόψη ειδικότερα του γεγονότος ότι η εν λόγω δασμολογική διάκριση αναφέρεται ρητά στο «οξείδιο του μαγνησίου», περισσότερο εξειδικευμένη από τη δασμολογική διάκριση 2519 90 90.
22. Τέλος, το αιτούν δικαστήριο τόνισε ότι η τηγμένη μαγνησία διατίθεται, ανάλογα με το ποσοστό των προσμίξεων με ακαθαρσίες, σε επτά διαφορετικές χρωματικές ποικιλίες, με ποσοστό οξειδίου του μαγνησίου από 95,94 έως 97,95 και κατά μέσο όρο 97,38 επί τοις εκατό. Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η τηγμένη μαγνησία αποτελείται κατά βάση από οξείδιο του μαγνησίου.
23. Στο πλαίσιο αυτό, επιβάλλεται να τονισθεί ότι ο κοινοτικός νομοθέτης, χρησιμοποιώντας τη διατύπωση «άλλο από το πυρωμένο φυσικό ανθρακικό μαγνήσιο (μαγνησίτη)», θέλησε να εξαιρέσει το οξείδιο του μαγνησίου που παράγεται κατά το πρώτο στάδιο της θερμικής επεξεργασίας. Ωστόσο, μολονότι αληθεύει ότι, μετά το εν λόγω πρώτο στάδιο, το φυσικό ανθρακικό μαγνήσιο (μαγνησίτης) μπορεί να υπάγεται στη δασμολογική διάκριση 2519 90 90, δεν συμβαίνει το ίδιο στην περίπτωση του οξειδίου του μαγνησίου, στον βαθμό που το προϊόν τήκεται, κατά το δεύτερο στάδιο της θερμικής επεξεργασίας, σε κάμινους τόξου σε θερμοκρασία ανώτερη των 2 800 ºC. Πάντως, η τηγμένη μαγνησία προέρχεται ακριβώς από τα δύο στάδια θερμικής επεξεργασίας του μαγνησίτη, δηλαδή την πύρωση και την τήξη.
24. Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι είναι τεχνικώς αδύνατο να παρασκευαστεί τηγμένη μαγνησία απευθείας από φυσικό ανθρακικό μαγνήσιο (μαγνησίτη) μέσω καυστικής πυρώσεως.
25. Επομένως, η δασμολογική διάκριση 2519 90 10 της ΣΟ καλύπτει την τηγμένη μαγνησία, όπως η επίδικη στην υπόθεση της κύριας δίκης.
26. Η ερμηνεία αυτή ενισχύεται, εξάλλου, εμμέσως από τις σχετικές με την δασμολογική διάκριση 2519 90 10 επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ, που αναφέρουν «ένα προϊόν […] η καθαρότητα του οποίου είναι μεγαλύτερη από εκείνη του προϊόντος που λαμβάνεται με πύρωση του μαγνησίτη».
27. Η ερμηνεία αυτή επιβάλλεται κατά μείζονα λόγο, σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες, όταν, στην περίπτωση σύνθετων εμπορευμάτων, πρέπει να γίνει αναγωγή στην ύλη που τους προσδίδει τον ουσιώδη τους χαρακτήρα. Αν και ελάχιστη ποσότητα της τηγμένης μαγνησίας είναι φρυγμένη, αυτή δεν μπορεί να είναι καθοριστική για τη δασμολογική κατάταξη του προϊόντος αυτού, στον βαθμό που το προϊόν, όπως υπενθυμίζεται στη σκέψη 22 της υπό κρίση υποθέσεως, συντίθεται κατά βάση από οξείδιο του μαγνησίου και, λόγω αυτού, πρέπει να θεωρηθεί ως οξείδιο του μαγνησίου. Από το επιχείρημα της Possehl, σύμφωνα με το οποίο οι επεξηγηματικές σημειώσεις της ΣΟ χρησιμοποιώντας τον όρο «άχρωμο γενικά προϊόν» αναφέρονται αποκλειστικά στην τηγμένη μαγνησία που παράγεται συνθετικά ή χημικά, δεν μπορεί να εξαχθεί διαφορετική ερμηνεία.
28. Συναφώς, πρέπει να τονιστεί ότι η διατύπωση της κλάσεως 2519, δηλαδή «Ανθρακικό μαγνήσιο φυσικό (μαγνησίτης). Μαγνησία που αποκτήθηκε με τήξη με ηλεκτρισμό. Μαγνησία πυρωμένη αδρανής (φρυγμένη), έστω και αν περιέχει ελάχιστες ποσότητες άλλων οξειδίων που προστέθηκαν πριν από τη φρύξη. Άλλο οξείδιο του μαγνησίου έστω και καθαρό», υπογραμμίζει κατ’ αρχήν τη διάκριση που πρέπει να γίνει μεταξύ του φυσικού ανθρακικού μαγνησίου (μαγνησίτη) και των διαφόρων ποικιλιών των οξειδίων της μαγνησίας. Ωστόσο, επιβάλλεται η επισήμανση ότι η εν λόγω διατύπωση, με την οποία απαριθμούνται μη περιοριστικά οι παραλλαγές του οξειδίου του μαγνησίου, δεν διακρίνει ιεραρχικώς μεταξύ της συνθετικής ή χημικής επεξεργασίας και της θερμικής επεξεργασίας. Ειδικότερα, ούτε η διατύπωση της δασμολογικής διακρίσεως 2519 90 10 της ΣΟ ούτε η διατύπωση των σχετικών επεξηγηματικών της σημειώσεων ορίζουν ότι, αφενός, η συνθετική ή χημική παρασκευή και, αφετέρου, η θερμική επεξεργασία είναι καθοριστικές για την κατάταξη του εμπορεύματος στην εν λόγω δασμολογική διάκριση.
29. Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε να καθορίσει τη δασμολογική διάκριση 2519 90 10 σύμφωνα με διαφορετικά κριτήρια από αυτά του τομέα παραγωγής, ανεξαρτήτως από το αν το εμπόρευμα έχει παραχθεί συνθετικά ή χημικά ή με θερμική επεξεργασία.
30. Βάσει όλων των ανωτέρω σκέψεων, πρέπει στο ερώτημα που υποβλήθηκε να δοθεί η απάντηση ότι η τηγμένη μαγνησία όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης υπάγεται στη δασμολογική διάκριση 2519 90 10 της ΣΟ.
Επί των δικαστικών εξόδων
31. Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει, ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης, τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σε αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα που πραγματοποιήθηκαν για την υποβολή παρατηρήσεων στο Δικαστήριο, πέραν των εξόδων των εν λόγω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφαίνεται:
Η τηγμένη μαγνησία, όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, υπάγεται στη δασμολογική διάκριση 2519 90 10 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως τροποποιήθηκε με τους κανονισμούς (ΕΚ) 3115/94 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, 1359/95 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 1995, 2448/95 της Επιτροπής, της 10ης Οκτωβρίου 1995, και 3009/95 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1995.