62023TJ0025_RES
Zaak T‑25/23
Orgatex GmbH & Co. KG
tegen
Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
Arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 23 oktober 2024
„Gemeenschapsmodellen – Nietigheidsprocedure – Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een wegmarkering weergeeft – Artikel 3, onder a), en artikel 25, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 6/2002 – Eenheid van het model – Coherentie van de perspectieven”
Gemeenschapsmodellen – Beschermingsvoorwaarden – Afbeelding die overeenstemt met de omschrijving van het model – Beoordelingscriteria – Inaanmerkingneming van de bij de inschrijvingsaanvraag ingediende afbeelding
[Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 3, a)]
(zie punten 34, 41, 101)
Gemeenschapsmodellen – Aanvraag tot inschrijving – Voorwaarden – Voor reproductie geschikte afbeelding van het model – Begrip – Indiening van meerdere perspectieven van eenzelfde model – Toelating – Voorwaarden – Vereiste van eenheid – Coherentie van de perspectieven
[Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 36, lid 1; verordening nr. 2245/2002 van de Commissie, art. 1, lid 1, c), en art. 4, lid 2]
(zie punten 36‑40, 43)
Gemeenschapsmodellen – Afstand en nietigheid – Vordering tot nietigverklaring – Behandeling van de vordering – Beginsel van uitlegging ten gunste van de houder van het model – Geen
(Verordening nr. 6/2002 van de Raad)
(zie punten 48‑52)
Gemeenschapsmodellen – Nietigheidsgronden – Afbeelding die niet overeenstemt met de omschrijving van het model – Weergave van een wegmarkering
[Verordening nr. 6/2002 van de Raad, art. 3, a), en art. 25, lid 1, a)]
(zie punten 63, 69, 70, 80, 83, 115, 116)
Samenvatting
Het Gerecht, waarbij een beroep tot vernietiging is ingesteld, verwerpt dit beroep en spreekt zich voor het eerst uit over de coherentie van de perspectieven in het licht van het vereiste van eenheid van een model. Het verduidelijkt ook dat er in een nietigheidsprocedure geen beginsel van uitlegging ten gunste van de inschrijving van een gemeenschapsmodel bestaat.
Orgatex GmbH & Co. KG., verzoekster, is houder van een gemeenschapsmodel dat een wegmarkering weergeeft. L. Longton heeft bij het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) een vordering tot nietigverklaring van dit model ingesteld, die door de nietigheidsafdeling is afgewezen.
De kamer van beroep heeft de beslissing van de nietigheidsafdeling evenwel vernietigd en het litigieuze model nietig verklaard omdat dit model was ingeschreven in strijd met artikel 3, onder a), van verordening nr. 6/2002 (
1
). De vier overgelegde perspectieven waren immers niet sluitend en toonden ten minste twee verschillende modellen.
Beoordeling door het Gerecht
In de eerste plaats herinnert het Gerecht eraan dat het onderzoek van een model op grond van artikel 3, onder a), van verordening nr. 6/2002 moet worden verricht op basis van de in het register ingeschreven afbeelding, die het voorwerp en de omvang van de bescherming bepaalt. De opmerkingen die de aanvrager of de houder in de loop van de procedure heeft geformuleerd, kunnen dus slechts in aanmerking worden genomen indien zij blijken uit de afbeelding van het model. Aldus onderzoekt het Gerecht of de perspectieven die de afbeelding in haar geheel vormen, de verschijningsvorm laten zien van één voortbrengsel of van een voortbrengsel dat een geheel vormt, dat wil zeggen of er sprake is van eenheid van het model.
In dit verband geeft het Gerecht aan dat het vereiste van coherentie van de perspectieven impliceert dat alle perspectieven de verschijningsvorm van een en hetzelfde voortbrengsel tonen, zodat aan de hand daarvan een en hetzelfde model duidelijk kan worden geïdentificeerd. Incoherenties of tegenstrijdigheden tussen de overgelegde perspectieven kunnen leiden tot de conclusie dat de afbeelding verschillende voortbrengselen toont. Dit is met name het geval wanneer de perspectieven verschillende belichamingen of versies van eenzelfde concept vormen, of wanneer het gebruik van lijnen die bedoeld zijn om het model te identificeren of het gebruik van uitsluitingen van bepaalde kenmerken niet in alle perspectieven coherent is. Er kan namelijk geen sprake zijn van eenheid van het model wanneer de perspectieven onoplosbare incoherenties vertonen of onoverkomelijk tegenstrijdig zijn, zodat de verschijningsvorm van één enkel voortbrengsel niet kan worden bepaald en de afbeelding het dus niet mogelijk maakt om één enkel model duidelijk te identificeren. Omgekeerd kan de eenheid van het model worden vastgesteld ondanks kleine verschillen tussen de perspectieven, voor zover deze perspectieven met elkaar kunnen worden verzoend zodat er sprake is van één model. Het Gerecht verduidelijkt evenwel dat de instanties van het EUIPO niet verplicht zijn om alle mogelijke combinaties tussen de door de aanvrager bij de inschrijvingsaanvraag verstrekte perspectieven in aanmerking te nemen, maar enkel de combinaties die logisch en plausibel lijken in het licht van de algemene ervaring.
In de tweede plaats merkt het Gerecht op dat niets in verordening nr. 6/2002 als beginsel voorschrijft dat deze verordening wordt uitgelegd ten gunste van de aanvrager of de houder van een gemeenschapsmodel. Het leidt daaruit af dat een dergelijk beginsel in het kader van een nietigheidsprocedure niet bestaat.
In de derde plaats merkt het Gerecht op dat de veronderstelling dat de perspectieven 1.1 en 1.2 van het litigieuze model de voorkant en de perspectieven 1.3 en 1.4 de achterkant tonen, elk vanuit een bovenaanzicht en een aanzicht in perspectief, logisch en plausibel lijkt in het licht van de algemene ervaring. Deze perspectieven vertonen echter onoplosbare incoherenties en tonen niet één model, zodat het litigieuze model in strijd met artikel 3, onder a), van verordening nr. 6/2002 in het register van het EUIPO is ingeschreven.
Ten slotte onderzoekt het Gerecht de veronderstelling die volgens verzoekster gunstiger is voor haar en volgens welke perspectief 1.1 de voorkant en de perspectieven 1.2, 1.3 en 1.4 de achterkant van het litigieuze model tonen. Ten eerste preciseert het Gerecht dat de instanties van het EUIPO niet verplicht waren om deze veronderstelling in overweging te nemen. Deze veronderstelling is namelijk in het licht van de algemene ervaring nauwelijks logisch noch plausibel. Afgezien van bijzondere omstandigheden, die in casu niet zijn aangetoond en ontbreken, lijkt het immers onlogisch en niet-plausibel om één enkel perspectief van de voorkant en drie perspectieven van de achterkant te tonen. Ten tweede stelt het Gerecht vast dat zelfs deze veronderstelling leidt tot onoplosbare incoherenties tussen de perspectieven en benadrukt het dat deze incoherenties niet worden overwonnen door een vergelijking met voortbrengselen die in de handel zouden zijn gebracht. Het is immers weliswaar juist dat de verhandelde voortbrengselen die overeenstemmen met een model, in aanmerking kunnen worden genomen bij de beoordeling van de totaalindruk, maar in casu gaat het niet om de beoordeling of twee conflicterende modellen bij de geïnformeerde gebruiker dezelfde algemene indruk wekken, maar om de vraag of een model op basis van de in het register ingeschreven afbeelding een eenheid vormt.
Gelet op deze overwegingen oordeelt het Gerecht dat, zelfs indien wordt uitgegaan van de door verzoekster aangevoerde veronderstelling, er onoverkomelijke tegenstrijdigheden of onoplosbare incoherenties tussen de perspectieven bestaan, zodat deze niet één model weergeven.
(
1
)	Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (PB 2002, L 3, blz. 1).