Hogere voorziening ingesteld op 7 mei 2014 door H tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 februari 2014 in zaak T-490/13, GJ / Hof van Justitie van de Europese Unie
(Zaak C-221/14 P)
Procestaal: Frans
Partijen
Rekwirant: H (vertegenwoordiger: S. Sagias, Δικηγόρος)
Andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Unie
Conclusies
de bestreden beschikking vernietigen;
de zaak terugverwijzen naar het Gerecht om de zaak in eerste aanleg te behandelen of, subsidiair, het in eerste aanleg gevorderde volledig toewijzen;
verweerder verwijzen in de kosten van zowel de procedure in eerste aanleg als de onderhavige procedure.
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn hogere voorziening voert rekwirant drie grieven aan tegen de beschikking van het Gerecht van 27 februari 2014.
Met zijn eerste middel stelt rekwirant eerst dat het Gerecht een onjuiste uitlegging heeft gegeven van artikel 263 VWEU, de artikelen 90 en 91 van het Statuut van de ambtenaren1 alsook de artikelen 2 en 35 van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van de ambtenaren van de Europese gemeenschappen (GSVZ). Rekwirant is van mening dat het Gerecht in de bestreden beschikking blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de beroepen van de voormalige leden van het Hof tegen de voor hen bezwarende handelingen inzake dekking door het GSVZ uitsluitend onder artikel 263 VWEU vallen en moesten worden ingesteld binnen de in die bepaling gestelde termijn van twee maanden. Voorts heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren niet van toepassing is op de leden en de voormalige leden van het Hof.
Met zijn tweede middel stelt rekwirant vervolgens dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te weigeren de rechtspraak inzake verschoonbare dwaling toe te passen.
Met zijn derde middel stelt rekwirant ten slotte dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een procedurefout heeft gemaakt door artikel 111 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht toe te passen. Rekwirant komt immers op tegen het feit dat het bij het Gerecht ingestelde beroep „kennelijk” niet-ontvankelijk is verklaard, hetgeen hem heeft belet zich uit te spreken over het middel van niet-ontvankelijkheid waarop die beschikking is gebaseerd. Voorts heeft het Gerecht gehandeld in strijd met het recht van rekwirant op een eerlijk proces, zijn rechten van verdediging en in het bijzonder het recht te worden gehoord en het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht op een doeltreffende voorziening in rechte.
____________
1 Verordening (EG, Euratom) 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (PB L 124, blz. 1).