61986CC0207_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
1 . Με προσφυγή που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 4 Αυγούστου 1986 η Asociacion Profesional de Empresarios de Pesca Comunitarios ( στο εξής : Apesco ) ζητεί την ακύρωση της πράξεως με την οποία η Επιτροπή ενέκρινε τον κατάλογο των πλοίων που φέρουν τη σημαία της Ισπανίας και στα οποία έχει επιτραπεί να αλιεύουν στα ύδατα των λοιπών κρατών μελών, πλην της Πορτογαλίας, κατά το μήνα Ιούλιο 1986 .
2 . Οι αλιείς που έχουν ενωθεί υπό τη σκέπη της Apesco θεωρούν, πράγματι, ότι αποτέλεσαν αντικείμενο συστηματικής δυσμενούς διακρίσεως σε σχέση με τους λοιπούς ανταγωνιστές, των οποίων τα πλοία περιλαμβάνονται πολύ πιο συχνά στους ετήσιους καταλόγους που εγκρίνονται από την Επιτροπή .
3 . Ο κατάλογος του Ιουλίου 1986, ιδίως, παραχώρησε στα πλοία που ανήκουν στην Apesco 12,58 ημέρες αλιείας κατά μέσο όρο, ενώ τα πλοία που ανήκουν στον κύριο ανταγωνιστή τους, την Asociacion de Armadores de Buques de Pesca con Derechos de Acceso a las Pesquerias de la CEE ( στο εξής : Ceepesca ), η οποία μαζί με τρεις άλλες εταιρίες έχει παρέμβει στην παρούσα δίκη υπέρ της Επιτροπής, διέθεταν κατά μέσο όρο 19,67 ημέρες αλιείας .
4 . Η διαφορά μεταχειρίσεως για την οποία παραπονείται η προσφεύγουσα έχει τη γένεσή της στην εφαρμογή από τις ισπανικές αρχές, κατά την κατάρτιση των σχεδίων περιοδικών καταλόγων, μιας ισπανικής υπουργικής αποφάσεως της 12ης Ιουνίου 1981, η οποία, για να καλυτερεύσει τη χρήση των πόρων προσαρμόζοντας τον αριθμό των πλοίων στις υφιστάμενες δυνατότητες αλιείας, προβλέπει τη δυνατότητα σωρεύσεως σε ένα μόνο πλοίο εν ενεργεία των δικαιωμάτων αλιείας άλλων πλοίων που ανήκαν στον ίδιο εφοπλιστή, ιδίως στην περίπτωση που ο εφοπλιστής αυτός προέβη, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, στην πώληση, την καταστροφή ή την εξαγωγή των τελευταίων αυτών πλοίων .
5 . Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, κατ' ουσίαν, ότι η Επιτροπή, εγκρίνοντας τα σχέδια των καταλόγων που καταρτίστηκαν από τις ισπανικές αρχές βάσει των κανόνων που ορίζονται στην υπουργική αυτή απόφαση, εφήρμοσε στην πραγματικότητα εσωτερικούς ισπανικούς κανόνες, παραβιάζοντας έτσι την αρχή της αποκλειστικής αρμοδιότητας επί του θέματος αυτού της Κοινότητας, και ανέλαβε για λογαριασμό της την ευθύνη των δυσμενών διακρίσεων που προκύπτουν από τους κανόνες αυτούς .
6 . Η Επιτροπή, η οποία υποστηρίζεται από την Ceepesca και από την ισπανική κυβέρνηση, και η οποία παρενέβη επίσης στο πλαίσιο της παρούσας δίκης, υπογραμμίζει προπαντός ότι, λόγω της κατανομής των έργων που υφίσταται στο θέμα αυτό μεταξύ των ισπανικών αρχών και αυτής της ίδιας, δεν έχει καμιά εξουσία καταρτίσεως ή τροποποιήσεως των σχεδίων των καταλόγων των ισπανών αλιέων που έχουν δικαίωμα να αλιεύουν στα ύδατα της παλιάς Κοινότητας των Δέκα και δεν μπορεί επομένως να καταστεί υπεύθυνη για τις φερόμενες δυσμενείς διακρίσεις, στις οποίες προέβησαν οι ισπανικές αρχές κατά την επιλογή των πλοίων που περιλαμβάνονται στα σχέδια καταλόγων που της υποβάλλουν οι εν λόγω αρχές .
7 . Η Ceepesca και η ισπανική κυβέρνηση προσθέτουν ότι, στην προκειμένη περίπτωση, καμιά διάταξη της πράξεως προσχωρήσεως ή των εκτελεστικών της κανονισμών δεν παραβιάστηκε και ότι, εν πάση περιπτώσει, το σύστημα που εγκαθιδρύθηκε από την υπουργική απόφαση του 1981 δεν δημιουργεί δυσμενείς διακρίσεις .
8 . Από τα προεκτεθέντα, καθώς και από τους ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα των διαδίκων, που αναπτύσσονται διεξοδικότερα στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση, προκύπτει ότι στην παρούσα διαφορά ανακύπτουν δύο μείζονα ζητήματα, δηλαδή :
1 ) πρώτον, το ζήτημα του ρόλου και της εκτάσεως των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής κατά την έγκριση των περιοδικών καταλόγων
2 ) δεύτερον, το ζήτημα αν οι κατάλογοι αυτοί δημιουργούν δυσμενείς διακρίσεις .
9 . Το δεύτερο αυτό ερώτημα τίθεται πάντως μόνον επικουρικώς, δηλαδή μόνο στην περίπτωση κατά την οποία θα κατέληγε κανείς στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή, πριν εγκρίνει τα σχέδια καταλόγων, θα πρέπει να ερευνήσει το περιεχόμενο των καταλόγων αυτών σε σχέση με την τήρηση της αρχής του μη επιτρεπτού των διακρίσεων .
10 . Πριν εισέλθω στην έρευνα των ουσιαστικών αυτών ζητημάτων, πρέπει να γίνουν ορισμένες παρατηρήσεις που αφορούν το παραδεκτό της προσφυγής, δεδομένου ότι η Επιτροπή και η Ceepesca εξέφρασαν ορισμένες αμφιβολίες επί του θέματος αυτού, χωρίς πάντως να προβάλουν τυπικά ένσταση απαραδέκτου .
Α - Επί του παραδεκτού
11 . α ) Κύριο αντικείμενο της προσφυγής της Apesco είναι η ακύρωση της πράξεως με την οποία η Επιτροπή ενέκρινε τον κατάλογο των ισπανικών πλοίων στα οποία επιτρέπεται να αλιεύουν στα κοινοτικά ύδατα κατά το μήνα Ιούλιο 1986 . Η πράξη αυτή διαβιβάστηκε στις ισπανικές αρχές, οι οποίες ειδοποίησαν την προσφεύγουσα με τηλετύπημα της 25ης Ιουνίου 1986 .
12 . Διαβάζοντας ορισμένα επιχειρήματα της καθής και των παρεμβαινουσών που επιδιώκουν να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει καμιά πραγματική εξουσία επί του θέματος και ότι δεν ασκεί παρά το απλό έργο ελέγχου και τυπικής εγκρίσεως των περιοδικών καταλόγων, οδηγείται κανείς στο να αναρωτηθεί αν μια τέτοια πράξη είναι προσβλητή με προσφυγή δυνάμει του άρθρου 173 της Συνθήκης .
13 . Κατά τη γνώμη μου, η εγκριτική πράξη της Επιτροπής ανήκει πάντως στην κατηγορία των πράξεων που αποβλέπουν στη δημιουργία ή είναι τέτοιας φύσεως που να δημιουργούν νομικά αποτελέσματα έναντι τρίτων, πράξεων που υπόκεινται σε τέτοια προσφυγή εφόσον συντρέχουν οι λοιπές προϋποθέσεις του άρθρου 173 .
14 . Τα νομοθετικά κείμενα δεν αφήνουν, πράγματι, καμιά αμφιβολία σχετικώς . Το άρθρο 163 της πράξεως προσχωρήσεως προβλέπει στις παραγράφους 1 και 2 ότι οι ισπανικές αρχές υποβάλλουν τα σχέδια των περιοδικών καταλόγων στην Επιτροπή, η οποία μετά από επαλήθευση, τους εγκρίνει και τους διαβιβάζει στις ισπανικές αρχές και στις αρχές ελέγχου των άλλων ενδιαφερομένων κρατών μελών .
15 . Ωσαύτως, ο κανονισμός ( ΕΟΚ ) 3531/85 ( 1 ) της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1985, που εκδόθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 163, παράγραφος 3, εδάφιο 2, ορίζει στο άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 5, ότι οι ισπανικές αρχές ανακοινώνουν τα σχέδια των περιοδικών καταλόγων στην Επιτροπή, η οποία, αφού τα εξετάσει, καταρτίζει τους περιοδικούς καταλόγους, τους οποίους διαβιβάζει στις οικείες αρχές .
16 . 'Ετσι, δυνάμει του άρθρου 158, παράγραφος 2, της πράξεως προσχωρήσεως, μόνο τα πλοία που περιλαμβάνονται στον περιοδικό κατάλογο, καθοριζόμενο από την Επιτροπή, έχουν την άδεια να ασκούν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες κατά την εν λόγω περίοδο .
17 . Κατά συνέπεια, ανεξαρτήτως του ζητήματος ποια είναι η ακριβής έκταση των εξουσιών της Επιτροπής όσον αφορά την επαλήθευση και τον έλεγχο των σχεδίων των καταλόγων που υποβάλλονται από τις ισπανικές αρχές, είναι αναμφισβήτητο ότι μόνο μετά την τυπική έγκρισή τους από το όργανο αυτό καθίστανται οριστικοί αυτοί οι κατάλογοι, αρχίζουν να ισχύουν και παρέχουν στα πλοία που περιλαμβάνονται στον κατάλογο αυτό το δικαίωμα να ασκούν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες κατά το διάστημα της οικείας περιόδου και μέσα σε ζώνες καθορισμένες και υπό ορισμένες προϋποθέσεις .
18 . Επομένως, η πράξη που εγκρίνει η Επιτροπή το σχέδιο καταλόγου που υποβλήθηκε από τις ισπανικές αρχές για το μήνα Ιούλιο 1986 είναι υπό την ιδιότητά της αυτή πράξη που μπορεί να προσβληθεί με προσφυγή δυνάμει του άρθρου 173 .
19 . Κατόπιν των εκτεθέντων, απομένει να λάβω θέση επί των λοιπών παρατηρήσεων σχετικά με το παραδεκτό της προσφυγής, τις οποίες έκαναν η Επιτροπή και οι παρεμβαίνουσες .
20 . β ) Η Ceepesca υποστηρίζει ότι η προσφυγή, υποβληθείσα σε χρόνο που ο κατάλογος του μηνός Ιουλίου δεν ήταν πλέον εν ισχύι και είχε αντικατασταθεί από τον κατάλογο του μηνός Αυγούστου, στερείται αντικειμένου και ασκήθηκε εκπροθέσμως .
21 . Ανεξαρτήτως του ζητήματος αν ένας παρεμβαίνων διάδικος μπορεί να προβάλει ενστάσεις απαραδέκτου, οι οποίες δεν υποβλήθηκαν από το διάδικο τον οποίο υποστηρίζει, αρκεί να γίνει δεκτό ότι η προσφυγή ασκήθηκε εμπροθέσμως κατά το άρθρο 173, εδάφιο 3, της Συνθήκης, δηλαδή εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της προσβαλλομένης πράξεως στην προσφεύγουσα . Το έννομο συμφέρον της τελευταίας παραμένει παρά την εκπνοή της προθεσμίας της πράξεως αυτής και το γεγονός ότι έχει ήδη εκτελεστεί . Πράγματι, η ακύρωσή της μπορεί αυτή καθαυτή να έχει νομικά αποτελέσματα, αφενός, διότι θα αποτελέσει ενδεχομένως αφετηρία για μια αίτηση αποζημιώσεως, και, αφετέρου, διότι αποφεύγεται έτσι να συνεχίσει η Επιτροπή να εκδίδει στο μέλλον πράξεις που περιέχουν τις ίδιες πλημμέλειες και βλάπτουν την προσφεύγουσα κατά τον ίδιο τρόπο ( 2 ).
22 . γ ) Αντιθέτως είναι απαράδεκτα τα επικουρικά αιτήματα της ΑΡΕSCΟ, με τα οποία ζητεί να της αναγνωριστεί το δικαίωμα παύσεως της δυσμενούς διακρίσεως εις βάρος των πλοίων των μελών της και της αποκαταστάσεως αυτής της δυσμενείας χορηγώντας στα πλοία αυτά αντάλλαγμα στους μέλλοντες περιοδικούς καταλόγους .
23 . 'Οπως ορθώς υπογραμμίζει η Επιτροπή, το Δικαστήριο δεν μπορεί, στο πλαίσιο της διαδικασίας ελέγχου νομιμότητας που στηρίζεται στο άρθρο 173, να διατάξει τέτοιες ενέργειες ( 3 ).
24 . δ ) Η Επιτροπή ισχυρίζεται στη συνέχεια ότι η προσβαλλόμενη πράξη αφορά άμεσα και ατομικά μόνον εκείνους που εκμεταλλεύονται τα πλοία τα οποία περιλαμβάνονται στον προσβαλλόμενο κατάλογο, κατά την έννοια του άρθρου 173, δεύτερη παράγραφος, της Συνθήκης, έτσι ώστε η προσφυγή της Apesco να μην είναι παραδεκτή παρά μόνο κατά το μέτρο που ασκείται επ' ονόματι αυτών των εφοπλιστών . Κατά την άποψή μου η σκέψη αυτή δεν είναι βάσιμη .
25 . Ασφαλώς, αφού η προσβαλλόμενη πράξη είναι κατάλογος που ισχύει μόνο για ένα συγκεκριμένο μήνα, μόνο λόγοι ακυρώσεως που στρέφονται ειδικά κατά της πράξεως αυτής μπορούν να προβληθούν λυσιτελώς . Το ζήτημα αν τα πλοία τα οποία δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο αποτελούν αντικείμενο δυσμενούς διακρίσεως δεν μπορεί να κριθεί σε σχέση μ' ένα μεμονωμένο περιοδικό κατάλογο, δεδομένου ότι είναι συμφυές με αυτό τούτο το σύστημα των καταλόγων όπως θεσπίστηκε από την πράξη προσχωρήσεως, ότι όλα τα πλοία που περιλαμβάνονται στο βασικό κατάλογο δεν μπορούν να περιλαμβάνονται συγχρόνως σε περιοδικούς καταλόγους και ότι ορισμένα πρέπει αναγκαστικά να αποκλείονται . Επομένως, μόνο σε σχέση με μια σειρά περιοδικών καταλόγων μπορεί να ερευνηθεί αν τα πλοία που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο του Ιουλίου 1986 υφίστανται δυσμενή διάκριση σε σχέση με άλλα πλοία .
26 . Νομίζω όμως ότι ένας προσφεύγων πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προσβάλει τη μη εγγραφή ενός πλοίου στον κατάλογο ενός δεδομένου μήνα και να προσπαθεί να αποδείξει κατόπιν, με τη βοήθεια πολλών σχετικών καταλόγων που αναφέρονται σε προηγούμενους μήνες και στους οποίους δεν περιλαμβανόταν επίσης το πλοίο αυτό, ότι υπέστη δυσμενή διάκριση .
27 . 'Οπως και αν έχει το πράγμα, φρονώ ότι μπορεί να συναχθεί από την άποψη της Apesco ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η ένωση αυτή είναι εκπρόσωπος εκείνων μόνο των μελών της, τα πλοία των οποίων περιλαμβάνονται στον κατάλογο του μηνός Ιουλίου 1986 . Συνεπώς, θεωρώ την προσφυγή παραδεκτή .
28 . ε ) Η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι η ΑΡΕSCΟ δεν δικαιούται, στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 173, να αμφισβητήσει αν συμβιβάζονται οι εθνικές διατάξεις με το κοινοτικό δίκαιο . Στην ίδια σειρά σκέψεων βρίσκεται και η ένσταση της Ceepesca, ότι η Apesco προσβάλλει στην πραγματικότητα διατάξεις εσωτερικού ισπανικού δικαίου και ότι επομένως δεν είναι αρμόδιο το Δικαστήριο αλλά τα ισπανικά δικαστήρια για να λύσουν την παρούσα διαφορά, αφού ενδεχομένως απευθυνθούν στο Δικαστήριο με προδικαστικό ερώτημα δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης .
29 . Είναι προφανές ότι, στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, δεν γεννάται ζήτημα για το Δικαστήριο να διαπιστώσει ενδεχομένως το ασυμβίβαστο της ισπανικής υπουργικής αποφάσεως του 1981 με το κοινοτικό δίκαιο . Μια τέτοια διαπίστωση δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο στο πλαίσιο μιας προσφυγής λόγω παραβάσεως, υποβαλλομένης από την Επιτροπή κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, προσφυγή η οποία θα επέφερε μια διεξοδική έρευνα όλων των ουσιωδών στοιχείων της αποφάσεως αυτής .
30 . Πρέπει όμως να αναγνωριστεί ότι η Apesco δεν ζητεί από το Δικαστήριο ρητώς να διαπιστώσει το ασυμβίβαστο της ισπανικής υπουργικής αποφάσεως προς το κοινοτικό δίκαιο, αλλά ότι αιτιάται την Επιτροπή ότι ενέκρινε ένα σχέδιο περιοδικού καταλόγου, το οποίο δεν είχε καταρτιστεί βάσει μόνο του κοινοτικού δικαίου και παρεβίαζε την αρχή του μη επιτρεπτού των διακρίσεων . Επομένως, πρόκειται εδώ για πρόβλημα ουσίας το οποίο ανακύπτει στην παρούσα υπόθεση, δηλαδή το πρόβλημα της εκτάσεως του ελέγχου τον οποίο μπορεί να ασκήσει η Επιτροπή σε σχέση με τα σχέδια περιοδικών καταλόγων . Αυτό είναι το πρόβλημα το οποίο θα ήθελα να ερευνήσω τώρα .
Β - Η έκταση του ελέγχου που πρέπει να ασκήσει η Επιτροπή
31 . Δυνάμει του άρθρου 163, παράγραφος 1, της πράξεως προσχωρήσεως, οι ισπανικές αρχές είναι αρμόδιες να υποβάλουν στην Επιτροπή τα σχέδια των περιοδικών καταλόγων .
32 . Κατά το γράμμα του άρθρου 163, παράγραφος 2, "μετά από επαλήθευση, οι κατάλογοι αυτοί εγκρίνονται από την Επιτροπή, η οποία τους διαβιβάζει στις ισπανικές αρχές και στις αρχές ελέγχου των άλλων ενδιαφερομένων κρατών μελών ".
33 . Ποια στοιχεία μπορούν να ελεγχθούν από την Επιτροπή;
34 . Πρόκειται, αφενός, για ουσιαστικές προϋποθέσεις οι οποίες προκύπτουν ευθέως από το άρθρο 158 της πράξεως προσχωρήσεως και οι οποίες αναφέρονται κυρίως στα εξής :
- στην ταυτότητα των πλοίων, τα οποία πρέπει υποχρεωτικά να περιλαμβάνονται στα 300 πλοία που απαριθμούνται στο βασικό κατάλογο, ο οποίος αποτελεί το παράρτημα ΙΧ της πράξεως προσχωρήσεως
- στην ισχύ τους και στην εφαρμογή σε κάθε πλοίο του συντελεστή μετατροπής που προβλέπεται ανά κατηγορία ισχύος
- στο συνολικό τους αριθμό, ο οποίος δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 150 "πλοία-τύπους"
- στην κατανομή τους, με τους αναγραφόμενους περιορισμούς, στις διάφορες επιτρεπόμενες ζώνες, εννοείται δε ότι μόνο 5 πλοία μπορούν ν' ασχοληθούν με την αλιεία ειδών εκτός από τα βαθύβια .
35 . Εξάλλου, το άρθρο 3, παράγραφος 2, εδάφιο 1, του κανονισμού 3531/85, που αναφέρεται πιο πάνω, απαιτεί να καθορίζουν οι περιοδικοί κατάλογοι για κάθε μέρα τα πλοία στα οποία επιτρέπεται να αλιεύουν και να διαθέτει κάθε πλοίο που περιλαμβάνεται σε τέτοιο κατάλογο τουλάχιστον έξι μέρες συνεχούς αλιείας .
36 . Δυνάμει της παραγράφου 4 του ίδιου άρθρου, τα σχέδια των περιοδικών καταλόγων πρέπει να περιλαμβάνουν, για κάθε πλοίο, συγκεκριμένα στοιχεία επί διαφόρων σημείων, όπως για τον αριθμό νηολογήσεως και τον κωδικό κλήσεως, την ταυτότητα του/των πλοιοκτήτου/πλοιοκτητών ή ναυλωτή/ναυλωτών και τη μέθοδο της προβλεπόμενης αλιείας . 'Ολα αυτά τα στοιχεία πρέπει ακριβώς να επιτρέπουν στην Επιτροπή να επαληθεύει αν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν πιο πάνω τηρήθηκαν πράγματι από τις ισπανικές αρχές .
37 . Τέλος, ο κανονισμός 3781/85 του Συμβουλίου, της 31ης Δεκεμβρίου 1985 ( 4 ), προβλέπει ότι σε περίπτωση διαπιστωθείσας παράβασης στη ρύθμιση της πράξεως προσχωρήσεως όσον αφορά την πρόσβαση στα ύδατα και τους πόρους, οι ισπανικές αρχές δεν μπορούν πλέον να εγγράψουν το πλοίο αυτό στα σχέδια των περιοδικών καταλόγων που υποβάλλουν στην Επιτροπή . Επομένως, πριν εγκρίνει η Επιτροπή το σχέδιο πρέπει να επαληθεύσει αν οι ισπανικές αρχές εφήρμοσαν πράγματι αυτή την κύρωση .
38 . Στην προκειμένη περίπτωση δεν προβάλλεται ότι η Επιτροπή παραβίασε έναν οποιονδήποτε από τους πιο πάνω κανόνες .
39 . Πέραν όλων αυτών των κανόνων τεχνικής μάλλον φύσεως, ούτε η πράξη προσχωρήσεως ούτε οι κανονισμοί εφαρμογής της προβλέπουν άλλα κριτήρια για την κατάρτιση των καταλόγων . Ειδικότερα, δεν βρήκα καμιά διάταξη που να απαιτεί να έχει κάθε συγκεκριμένο πλοίο άδεια αλιείας, κατά το διάστημα δεδομένου μηνός, για τον ίδιο αριθμό ημερών, όπως οποιοδήποτε άλλο πλοίο που περιλαμβάνεται στον κατάλογο . A fortiori τα νομοθετικά αυτά κείμενα δεν αναφέρουν ότι τα πλοία που ανήκουν σε συγκεκριμένη ένωση θα έπρεπε, κατά μέσο όρο, να έχουν άδεια αλιείας για τον ίδιο αριθμό ημερών όπως και τα πλοία που ανήκουν σε άλλη ένωση ισπανών αλιέων .
40 . Για την επιλογή των πλοίων που πρέπει κάθε μήνα να περιλαμβάνονται στους καταλόγους και να τους χορηγείται περίοδος αλιείας ακριβώς καθορισμένη, τα νομοθετικά κείμενα αφήνουν, επομένως, αρκετά ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως στις ισπανικές αρχές . Οι αρχές αυτές πρέπει, κατόπιν αυτού, να μπορούν να διαθέτουν κριτήρια επιλογής που τους είναι απαραίτητα για την εκπλήρωση του έργου τους .
41 . 'Οπως δεν μπορεί να συναχθεί από την απλή σιωπή μιας κανονιστικής ρυθμίσεως που αφορά την ίδρυση κοινής οργανώσεως αγοράς σ' ένα συγκεκριμένο τομέα ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν πλέον να λαμβάνουν μέτρα στον τομέα αυτό ( 5 ), πρέπει τα κράτη αυτά να θεωρούνται ότι δικαιούνται, σε μια κατάσταση που είναι ρητώς υποχρεωμένα να επέμβουν, να λάβουν μέτρα κατ' εφαρμογή κανόνων, τους οποίους θέτουν αυτά τα ίδια .
42 . Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο στην περίπτωση που οι κανόνες αυτοί πρέπει να εφαρμοστούν αποκλειστικά στους υπηκόους του εν λόγω κράτους .
43 . Ειδικότερα στον τομέα της αλιείας, υπάρχουν διατάξεις με τις οποίες τα κράτη μέλη δικαιούνται ή και υποχρεούνται να συμπληρώσουν την κοινοτική νομοθεσία με κανονιστική ρύθμιση εφαρμοστέα στους δικούς τους υπηκόους .
44 . Σχετικώς αναφέρομαι παραδείγματος χάρη στο άρθρο 20 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 171/83, της 25ης Ιανουαρίου 1983, που προβλέπει ορισμένα τεχνικά μέτρα διατηρήσεως των αλιευτικών πόρων ( ΕΕ L 24 της 27.1.1983, σ . 14 ), το οποίο επιτρέπει στα κράτη μέλη, όσον αφορά τους δικούς τους αλιείς, να θεσπίζουν εθνικά τεχνικά μέτρα που να βαίνουν πέραν των ελαχίστων απαιτήσεων που προβλέπονται από την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση .
45 . Επίσης το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 170/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί θεσπίσεως κοινοτικού καθεστώτος διατηρήσεως και διαχειρίσεως των αλιευτικών πόρων ( ΕΕ L 24 της 27.1.1983, σ . 1 ), υποχρεώνει ρητώς τα κράτη μέλη να καθορίζουν τις λεπτομέρειες για τη χρησιμοποίηση των ποσοστώσεων που τους έχουν παραχωρηθεί .
46 . Επομένως, τίποτα δεν επιτρέπει τη συναγωγή συμπεράσματος ότι μέσα στο πλαίσιο της πράξεως προσχωρήσεως τα κράτη μέλη θέλησαν, κατά παρέκκλιση από την αρχή αυτή, να ρυθμίσουν τα αμοιβαία δικαιώματα των ισπανών αλιέων ή την πρόσβαση αυτών των αλιέων στους πόρους που παραχωρήθηκαν στην Ισπανία .
47 . Αντικείμενο της κανονιστικής ρυθμίσεως στην οποία προέβησαν τα άρθρα 156 ώς 163 είναι μόνον η συμβολή στην προστασία των αλιευτικών αποθεμάτων που εξελίσσονται στα ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των δέκα αρχαιοτέρων κρατών μελών της Κοινότητας . Το άρθρο 156 της πράξεως προσχωρήσεως αναφέρεται, πράγματι, ρητώς και αποκλειστικώς στην ενσωμάτωση των πλοίων που φέρουν τη σημαία της Ισπανίας στο κοινοτικό καθεστώς διατηρήσεως και διαχειρίσεως των αλιευτικών πόρων, το οποίο εγκαθίδρυσε ο κανονισμός 170/83, τον οποίο μόλις ανέφερα .
48 . Τέλος, όπως υπογράμμισα στις προτάσεις μου της 22ας Σεπτεμβρίου 1987 στην υπόθεση 223/86, Pesca Valentia κατά Υπουργού Αλιείας και Δασών της Ιρλανδίας, σημείο 25 ( Συλλογή 1988, σ . 83 ), από το σύνολο των νομοθετικών κειμένων και ιδίως από τον κανονισμό 101/76 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 1976, περί θεσπίσεως κοινής διαρθρωτικής πολιτικής στον τομέα της αλιείας ( ΕΕ ειδ . έκδ . 04/001, σ . 61 ), προκύπτει ότι "τα κράτη μέλη έχουν διατηρήσει την αρμοδιότητα να λαμβάνουν, εντός του πλαισίου των παραμέτρων που καθορίζονται από την Κοινότητα, όλα τα αναγκαία μέτρα για την ορθολογική αναδιάρθρωση του αλιευτικού τους στόλου ". Επομένως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ισπανική υπουργική απόφαση του 1981 έχει ως σκοπό την ορθολογική οργάνωση της αλιευτικής δυναμικότητας αυτού του κράτους μέλους .
49 . Η αρχή της "αποκλειστικής αρμοδιότητας της Κοινότητας στα θέματα αλιείας", την οποία επικαλείται η προσφεύγουσα, δεν αποστερεί επομένως τα κράτη μέλη από κάθε εξουσία αποφάνσεως στον τομέα αυτό . Το περιθώριο όμως αυτονομίας των κρατών αυτών προσδιορίζεται σαφώς . Οι μόλις προαναφερθείσες δύο διατάξεις απαιτούν μάλιστα ρητώς τα εν λόγω εθνικά μέτρα "να συμβιβάζονται με το κοινοτικό δίκαιο και να είναι σύμφωνα με την κοινή πολιτική αλιείας" αντίστοιχα με τις "εφαρμοστέες κοινοτικές διατάξεις ".
50 . Κατά τη γνώμη μου, αυτό πρέπει να ισχύσει επίσης και στην προκειμένη περίπτωση, διότι είναι αληθές ότι όταν τα κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται να επεμβαίνουν σ' έναν τομέα που ανήκει στην κοινοτική αρμοδιότητα, δεν απαλλάσσονται από την υποχρέωση τηρήσεως των γενικών αρχών και των γενικών κοινοτικών κανόνων που ισχύουν ( 6 ).
51 . Θα πρέπει όμως να διευκρινίσω σχετικά ότι το άρθρο 2 του κανονισμού 101/76 του Συμβουλίου, που αναφέρθηκε πιο πάνω, το οποίο προβλέπει ότι "τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ιδίως την ισότητα των όρων προσβάσεως και εκμεταλλεύσεως των αποθεμάτων που ευρίσκονται στα ύδατα τα αναφερόμενα στο πρώτο εδάφιο ( δηλαδή στα ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία τους ), σε όλα τα αλιευτικά σκάφη υπό σημαία ενός των κρατών μελών που είναι νηολογημένα στην επικράτεια της Κοινότητας" δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που μας απασχολεί . 'Οπως ορθώς παρατήρησε η Επιτροπή, το άρθρο αυτό υποχρεώνει κάθε κράτος μέλος να μεταχειρίζεται τους αλιείς των λοιπών κρατών μελών ισότιμα με τους δικούς του υπηκόους, τούτο δε στα θαλάσσια ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία του ή στη δικαιοδοσία του, και όχι να εξασφαλίζει την ίση μεταχείριση μεταξύ των δικών του υπηκόων στα ύδατα των λοιπών κρατών μελών . 'Εχω μάλιστα την εντύπωση ότι ο εκπρόσωπος της Apesco εγκατέλειψε στην πραγματικότητα το επιχείρημα αυτό κατά το διάστημα των τελευταίων σταδίων της διαδικασίας .
52 . Αλλά μεταξύ των αρχών και των γενικών κοινοτικών κανόνων περιλαμβάνεται, στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής, το άρθρο 40, παράγραφος 3, εδάφιο 2, της Συνθήκης, το οποίο απαγορεύει "κάθε διάκριση μεταξύ παραγωγών ή καταναλωτών εντός της Κοινότητας ".
53 . Η διάταξη αυτή, η οποία δεν είναι παρά ειδική έκφραση της γενικής αρχής της ισότητας που περιλαμβάνεται στις θεμελιώδεις αρχές του κοινοτικού δικαίου ( 7 ), δεν ισχύει μόνο στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως αγορών, αλλά επίσης για όλα τα μέτρα που ανήκουν στην κοινή γεωργική πολιτική .
54 . Εξάλλου, όπως προκύπτει ρητώς από την απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Νοεμβρίου 1986 ( Klensch και λοιποί κατά Υφυπουργού Γεωργίας και Αμπελουργίας, συνεκδικασθείσες υποθέσεις 201 και 202/85, Συλλογή σ . 3477 ), η διάταξη αυτή δεσμεύει επίσης τα κράτη μέλη όταν παρεμβαίνουν στην εφαρμογή της κοινής γεωργικής πολιτικής ( σκέψη 8 ).
55 . Από τη διάταξη αυτή συνήγαγε το Δικαστήριο ότι στην περίπτωση που η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση αφήνει στα κράτη μέλη την ευχέρεια επιλογής μεταξύ περισσοτέρων τρόπων εφαρμογής, τα κράτη :
"δεν μπορούν σε μια τέτοια περίπτωση να επιλέξουν εναλλακτική λύση, της οποίας η εφαρμογή στο έδαφός τους μπορεί να δημιουργήσει, άμεσα ή έμμεσα, διάκριση, κατά την έννοια του άρθρου 40, παράγραφος 3, της Συνθήκης, μεταξύ των ενδιαφερομένων παραγωγών, αν ληφθούν υπόψη οι συνθήκες της αγοράς τους και, κυρίως, της δομής των γεωργικών δραστηριοτήτων που ασκούνται στο έδαφός τους" ( σκέψη 11 ).
56 . Σε μια παλαιότερη απόφασή του της 13ης Ιουνίου 1978, Denkavit κατά Finanzamt Warendorf, 139/77, Rec . σ . 1317, το Δικαστήριο έκρινε ότι :
"... το άρθρο 40, παράγραφος 3, της Συνθήκης απαγορεύει κάθε διάκριση μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών εντός της Κοινότητας, ακόμη δε και εντός ενός μόνον κράτους της Κοινότητας ..." ( σκέψη 15 ),
πριν ερευνήσει αν μια διαφοροποίηση, κατά την έννοια του γερμανικού φορολογικού δικαίου, μεταξύ δύο κατηγοριών κτηνοτρόφων, στην οποία προέβαινε ο γερμανικός νόμος, δημιουργεί διάκριση κατά την έννοια της διατάξεως αυτής .
57 . Δεν υπάρχει επομένως καμιά αμφιβολία ότι κατά τη θέσπιση των σχεδίων περιοδικών καταλόγων, με τα οποία είναι επιφορτισμένες δυνάμει της πράξεως προσχωρήσεως, οι ισπανικές αρχές πρέπει να τηρούν, πέραν των ρητώς προβλεπομένων προϋποθέσεων, τον κανόνα του μη επιτρεπτού των διακρίσεων, ο οποίος προκύπτει από το άρθρο 40, παράγραφος 3, της Συνθήκης, όπως ερμηνεύτηκε από το Δικαστήριο .
58 . Απομένει πάντως να ερευνηθεί αν η Επιτροπή, πριν εκδώσει τον περιοδικό κατάλογο ορισμένου μήνα, πρέπει να εκτιμήσει το περιεχόμενό του ευθέως υπό το φως της γενικής αρχής της ισότητας .
59 . Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε κανείς να αποκλίνει προς τη θετική απάντηση σ' αυτό το ζήτημα . Θα μπορούσε κανείς, πράγματι, να κρίνει ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση βρισκόμαστε σε περίπτωση όπου ένα κράτος μέλος καλείται να συνεργαστεί με ένα κοινοτικό όργανο ενόψει της θεσπίσεως από το όργανο αυτό ενός εκτελεστικού μέτρου των κανόνων που θεσπίστηκαν από την πράξη προσχωρήσεως . Υπενθυμίζω ότι η πράξη της Επιτροπής, η οποία εκδόθηκε ενόψει σχεδίου που υποβλήθηκε από τις εθνικές αρχές, είναι αυτή που γεννά το δικαίωμα των οικείων πλοίων να ασκήσουν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες κατά την καλυπτομένη περίοδο .
60 . 'Ετσι λοιπόν, όπως τα κράτη μέλη πρέπει, κατά την εθνική εφαρμογή της κοινής γεωργικής πολιτικής, να τηρούν τις γενικές αρχές και τους γενικούς κανόνες που τη διέπουν, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη, όταν εκδίδει, σε συνεργασία ούτως ειπείν με ένα κράτος μέλος, μια κοινοτική πράξη που υπάγεται σ' αυτή την πολιτική, να βεβαιώνεται ότι συμβιβάζεται αυτή η πράξη με τις ίδιες γενικές αρχές και τους ίδιους γενικούς κανόνες .
61 . Θεωρώ πάντως ότι το σύστημα των περιοδικών καταλόγων, όπως επινοήθηκε από την ίδια την πράξη προσχωρήσεως, είναι τέτοιο ώστε να καθιστά αδύνατο τον έλεγχο των σχεδίων καταλόγων ευθέως υπό το φως της γενικής αρχής της ισότητας .
62 . Αφενός μεν, πράγματι, η τήρηση της αρχής της ισότητας δεν μπορεί να κριθεί αποκλειστικά σε σχέση μόνο με τον κατάλογο ενός δεδομένου μήνα, δοθέντος ότι το σύνολο των 300 πλοίων του βασικού καταλόγου δεν μπορεί να περιλαμβάνεται σ' αυτό τον κατάλογο . Η Επιτροπή πρέπει επίσης να λάβει υπόψη της τη συχνότητα με την οποία τα διάφορα πλοία περιλαμβάνονται στους προηγούμενους καταλόγους ( ακόμη και τη δυνατότητα να περιλαμβάνονται σε μέλλοντες καταλόγους ).
63 . Αφετέρου, η αρχή της ισότητας απαγορεύει τη διαφορετική μεταχείριση ομοίων καταστάσεων και την όμοια μεταχείριση διαφορετικών καταστάσεων ( 8 ).
64 . Η εφαρμογή της αρχής αυτής προϋποθέτει λοιπόν ότι η Επιτροπή κατέχει το σύνολο των στοιχείων που της επιτρέπουν να κρίνει εγκύρως την κατάσταση των μεν και των δε .
65 . Αλλά, όσον αφορά τα επίδικα πλοία, η Επιτροπή δεν διαθέτει παρά πληροφορίες που οι ισπανικές αρχές πρέπει να αναγράφουν στα σχέδια των καταλόγων που συντάσσουν σύμφωνα με τις απαιτήσεις των οικείων προαναφερθεισών διατάξεων της πράξεως προσχωρήσεως και των εκτελεστικών της κανονισμών .
66 . Η Επιτροπή δεν έχει καθόλου τη δυνατότητα να γνωρίζει όλα τα λοιπά στοιχεία κρίσεως που μπορούν να επηρεάσουν τις ισπανικές αρχές κατά την επιλογή των πλοίων που αναγράφονται στον περιοδικό κατάλογο ούτε όλους τους ειδικούς λόγους που μπορούν ενδεχομένως να οδηγήσουν στον αποκλεισμό των μεν ή των δε για ορισμένη περίοδο . Είναι δυνατόν παραδείγματος χάρη, ορισμένα πλοία να βρίσκονται σε επισκευή ή να είναι απασχολημένα σε αλιεία σε άλλες αλιευτικές ζώνες πλην εκείνων των κρατών μελών της Κοινότητας των Δέκα .
67 . Σύμφωνα μ' αυτές τις σκέψεις η Επιτροπή έχει δίκιο να υπογραμμίζει ότι :
"για να είναι σε θέση να επιλέξει τα πλοία που έχουν εγγραφεί στον περιοδικό κατάλογο, πρέπει εξάλλου να υφίσταται ένα σύστημα που να επιτρέπει στους αλιείς να δηλώνονται ευθέως και κατά τρόπο λεπτομερή στις υπηρεσίες της, σύστημα το οποίο δεν έχει καθιερωθεί" ( σελίδα 19 του υπομνήματος αντικρούσεως ).
68 . Πρέπει επίσης να έχει κανείς στο μυαλό του τον τρόπο με τον οποίο εμφανίζονται συγκεκριμένα τα σχέδια των καταλόγων .
69 . Σύμφωνα με το άρθρο 158, παράγραφος 2, της πράξεως προσχωρήσεως "μόνο 150 πλοία-τύποι, από τα οποία τα 5 μπορούν ν' ασχοληθούν μόνο με την αλιεία ειδών εκτός από τα βαθύβια, περιλαμβανόμενα στο βασικό κατάλογο, εξουσιοδοτούνται να ασκούν συγχρόνως αλιευτικές δραστηριότητες υπό τον όρο να περιλαμβάνονται σε έναν περιοδικό κατάλογο, καθοριζόμενο από την Επιτροπή, από τα οποία :
α ) 23 στις διαιρέσεις CΙΕΜ Vb και VΙ,
β ) 70 στη διαίρεση CΙΕΜ VΙΙ,
γ ) 57 στις διαιρέσεις CΙΕΜ VΙΙΙ a, b, d ".
70 . Δεν πρέπει όμως να νομίσει κανείς ότι αρκεί να κατανείμουν οι ισπανικές αρχές σε δύο καταλόγους των 150 πλοίων τα 300 πλοία που περιλαμβάνονται στο βασικό κατάλογο και ότι υποβάλλουν εναλλακτικά τον έναν από τους δύο αυτούς καταλόγους στην Επιτροπή . Η κανονιστική ρύθμιση είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο περίπλοκη . 'Ετσι, ο περιοδικός κατάλογος για το μήνα Ιούλιο 1986, που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας προσφυγής, περιλαμβάνει, αν μέτρησα καλά, τα ονόματα 294 πλοίων . Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι τα 150 πλοία που αναφέρονται στο άρθρο 158, παράγραφος 2, είναι "πλοία-τύποι", δηλαδή πλοία με ισχύ πεδήσεως ίση προς 700 ίππους ( ΒΗΡ ), τα οποία υπάγονται στο συντελεστή 1 . Τα πλοία που έχουν ισχύ κατώτερη των 700 ίππων έχουν συντελεστή κατώτερο του 1, τα πλοία που έχουν ισχύ ανώτερη των 800 ίππων, συντελεστή ανώτερο του 1 . Εξάλλου, το ίδιο πλοίο μπορεί να δικαιούται να αλιεύει, κατά το διάστημα του ίδιου μήνα, μερικές ημέρες στη ζώνη VΙ και μερικές ημέρες στη ζώνη VΙΙΙ, παραδείγματος χάρη, έτσι ώστε το όνομά του να εμφανίζεται δύο φορές στον περιοδικό κατάλογο .
71 . Το σχέδιο καταλόγου για το μήνα Ιούλιο 1986 προβλέπει ότι ορισμένα πλοία επιτρέπεται να αλιεύουν επί 6 ημέρες, άλλα επί 12, 19, 21 ή 31 ημέρες . Αυτό το στοιχείο δεν μπορεί να δώσει αφορμή αμφισβητήσεως, δεδομένου ότι το άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 3531/85, που αναφέρθηκε πιο πάνω, προβλέπει μόνον ότι κάθε πλοίο πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον έξι ημέρες συνεχούς αλιείας .
72 . Η έλλειψη κανόνα που να προβλέπει ότι κάθε πλοίο πρέπει να μπορεί να αλιεύει τον ίδιο αριθμό ημερών όπως και οποιοδήποτε άλλο πλοίο που περιλαμβάνεται στον πίνακα εξηγείται προφανώς από το γεγονός ότι τα μεγέθη και η ισχύς των μηχανών των πλοίων είναι πολύ διαφορετικά και δεν τους επιτρέπουν να παραμείνουν στην ανοικτή θάλασσα τον ίδιο χρόνο τα μεν και τα δε . Μπορεί επίσης τα είδη των ιχθύων που αλιεύονται από τα διάφορα πλοία να βρίσκονται σε μικρότερη ή μεγαλύτερη απόσταση από το λιμένα νηολογήσεώς τους .
73 . Το σχέδιο καταλόγου δεν ανέφερε ούτε σε ποια ένωση αλιέων ανήκουν οι ιδιοκτήτες των πλοίων, διότι αυτό δεν επιβάλλεται από τα εν ισχύι νομοθετικά κείμενα . Τέλος, δεν ήταν δυνατό ν' αναγνωριστούν τα πλοία που ανήκουν στην Apesco από τον αριθμό των ημερών που τους επιτράπηκε να αλιεύουν . 'Οπως προκύπτει, πράγματι, από τους πίνακες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα 3 της προσφυγής, ορισμένα πλοία που ανήκουν σ' αυτή την ένωση είχαν το δικαίωμα τον Ιούλιο 1986 να αλιεύουν επί μεγαλύτερο αριθμό ημερών από ό,τι ορισμένα πλοία που ανήκουν στην Ceepesca, έστω και αν κατά μέσο όρο τα πλοία της Ceepesca είχαν ευνοηθεί ( ελάχιστες ημέρες αλιείας για ένα πλοίο της Ceepesca : 10 ημέρες ανώτατος αριθμός ημερών αλιείας για ένα πλοίο της Apesco : 31 ημέρες ).
74 . Δεν μπορώ λοιπόν ν' αντιληφθώ πώς η Επιτροπή, ενόψει ενός καταλόγου 294 ονομάτων πλοίων, στα οποία έπρεπε να δώσει άδεια αλιείας για διάστημα που κλιμακώνεται μεταξύ 6 και 31 ημερών, θα μπορούσε, εξ ιδίας πρωτοβουλίας, να ανακαλύψει παράβαση της αρχής της ισότητας .
75 . Κατόπιν αυτών, οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι το σύστημα που εγκαθίδρυσε η πράξη προσχωρήσεως δεν καθιστά την Επιτροπή ικανή να προβεί σε έλεγχο των σχεδίων καταλόγων υπό το φως της αρχής της ισότητας .
76 . Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι, εγκρίνοντας το σχέδιο καταλόγου του μήνα Ιουλίου 1986, που καταρτίστηκε από τις ισπανικές αρχές, η Επιτροπή δεν παρέβη ούτε τους κανόνες που προβλέπονται προς το σκοπό αυτό από την πράξη προσχωρήσεως και των εκτελεστικών της κανονισμών ούτε τη γενική αρχή της ισότητας ή της αρχής του μη επιτρεπτού των διακρίσεων . Επομένως, δεν συντρέχει λόγος ακυρώσεως αυτής της αποφάσεως .
77 . Αυτό αφήνει ανοικτό το ζήτημα μήπως αυτός ο περιοδικός κατάλογος ( και οι λοιποί ) δημιουργούν, πάντως, διάκριση μεταξύ ισπανών αλιέων, η οποία οφείλεται στην εφαρμογή της υπουργικής αποφάσεως του 1981 .
78 . Η Επιτροπή ως φύλακας των Συνθηκών είναι υποχρεωμένη να ερευνήσει αυτή την απόφαση ιδίως υπό το φως της αρχής της ισότητας και, στην περίπτωση που θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι περιλαμβάνει στοιχεία που είναι ασυμβίβαστα με το κοινοτικό δίκαιο, να κινήσει έναντι του Βασιλείου της Ισπανίας τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 169 της Συνθήκης και να προσφύγει ενδεχομένως στο Δικαστήριο .
79 . Αν υποτεθεί ότι η Επιτροπή καταλήγει πράγματι σ' αυτό το συμπέρασμα, θα πρέπει, από τη στιγμή αυτή, να αρνηθεί την έγκριση των σχεδίων περιοδικών καταλόγων;
80 . Φρονώ ότι αυτό είναι αδύνατο διότι, αντίθετα προς τη Συνθήκη ΕΚΑΧ όπου δυνάμει του άρθρου 88 η Ανωτάτη Αρχή είναι αρμοδία να διαπιστώνει με αιτιολογημένη απόφαση τις παραβάσεις των κρατών μελών, αυτή η αρμοδιότητα ανήκει, σύμφωνα με τη Συνθήκη ΕΟΚ ( πλην της ειδικής περιπτώσεως του άρθρου 93, παράγραφος 2 ) στο Δικαστήριο .
81 . Εφόσον το Δικαστήριο δεν έχει κρίνει επί του θέματος αυτού, το ασυμβίβαστο της υπουργικής αποφάσεως ή ορισμένων διατάξεών της με το κοινοτικό δίκαιο δεν έχει αποδειχθεί .
82 . Το να επιτραπεί στην Επιτροπή να αρνηθεί την έγκριση ενός σχεδίου περιοδικού καταλόγου που της υποβλήθηκε από τις ισπανικές αρχές, διότι κατά τη γνώμη της το σχέδιο αυτό καταρτίστηκε βάσει εθνικών κανόνων ασυμβιβάστων προς το κοινοτικό δίκαιο, θα ισοδυναμούσε στην αναγνώριση ότι το όργανο αυτό έχει την αρμοδιότητα να διαπιστώσει παρεμπιπτόντως αυτό που δεν μπορεί να κάνει ευθέως . Υπενθυμίζω ότι στην κοινοτική έννομη τάξη η εξουσία αποκλεισμού της εφαρμογής ενός εθνικού κανόνα δικαίου αντίθετου προς το κοινοτικό δίκαιο δεν ανήκει παρά μόνο στα εθνικά δικαστήρια .
83 . Εξάλλου, μια ρητή άρνηση της Επιτροπής να εγκρίνει τους καταλόγους είτε θα εμπόδιζε τα εν λόγω πλοία να αποπλεύσουν είτε θα τα ωθούσε να αλιεύουν παράνομα . Κατόπιν αυτού φρονώ ότι στην περίπτωση αυτή η Επιτροπή θα μπορούσε το πολύ να δηλώσει ότι δεν εγκρίνει τα σχέδια του καταλόγου παρά "με κάθε επιφύλαξη", ώστε να δώσει έτσι ένα επιχείρημα στους πλοιοκτήτες που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση να ζητήσουν αποζημίωση στην περίπτωση που το Δικαστήριο, στο πλαίσιο προσφυγής λόγω παραβάσεως, θα διαπίστωνε ότι η επίμαχη απόφαση παραβιάζει πράγματι το κοινοτικό δίκαιο .
84 . Ασφαλώς υφίσταται παραλλήλως πάντοτε η δυνατότητα να κηρύξει ένα ισπανικό δικαστήριο, ενδεχομένως αφού υποβάλει ερωτήματα στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 177, ορισμένες διατάξεις της υπουργικής αποφάσεως του 1981 αντίθετες προς το κοινοτικό δίκαιο . Στην περίπτωση αυτή οι ισπανικές αρχές θα πρέπει να σταματήσουν αμέσως να υποβάλουν σχέδια καταλόγων κατ' εφαρμογή αυτών των διατάξεων .
85 . Εν πάση περιπτώσει το πρόβλημα του συμβιβαστού της υπουργικής αποφάσεως του 1981 με το κοινοτικό δίκαιο δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαφοράς και δεν αντιμετωπίστηκε κατά το διάστημα της διαδικασίας παρά κατά τρόπο παρεμπίπτοντα και μόνο από ορισμένους διαδίκους . Υπό τις συνθήκες αυτές δεν συντρέχει λόγος, κατά την άποψή μου, να λάβω θέση επί του ζητήματος .
Πρόταση
86 . Εν συμπεράσματι σας προτείνω να απορρίψετε την προσφυγή και να καταδικάσετε την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων των παρεμβαινουσών .
(*) Μετάφραση από τα γαλλικά .
( 1 ) Κανονισμός ( ΕΟΚ ) 3531/85 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1985, για τον καθορισμό ορισμένων τεχνικών μέτρων και μέτρων ελέγχου σχετικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες σκαφών με ισπανική σημαία στα ύδατα των λοιπών κρατών μελών εκτός της Πορτογαλίας ( ΕΕ L 336 της 14.12.1985, σ . 20 ).
( 2 ) Βλέπε υπό την έννοια αυτή την απόφαση της 24ης Ιουνίου 1986, ΑΚΖΟ κατά Επιτροπής, 53/85, Συλλογή σ . 1965, σκέψη 21 βλέπε επίσης την απόφαση της 6ης Μαρτίου 1979, Simmenthal κατά Επιτροπής, 92/78, Rec . σ . 777, σκέψη 32 .
( 3 ) Βλέπε την πιο πρόσφατη απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 1987, British American Tobacco και Reynolds Industries κατά Επιτροπής, 142 και 156/84, Συλλογή σ . 4487, σκέψη 13 .
( 4 ) Κανονισμός ( ΕΟΚ ) 3781/85 του Συμβουλίου, της 31ης Δεκεμβρίου 1985, περί θεσπίσεως των μέτρων που πρέπει να ληφθούν για τους συναλλασσόμενους που δεν τηρούν ορισμένες διατάξεις σχετικά με τις δραστηριότητες αλιείας που προβλέπονται στην πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας ( ΕΕ L 363 της 31.12.1985, σ . 26 ).
( 5 ) Βλέπε, υπό τύπο παραδείγματος, την απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 1986, Direction generale des impots κατά Forest, 148/85, Συλλογή σ . 3449, σκέψη 14 .
( 6 ) Βλέπε, όσον αφορά τέτοιες εξουσιοδοτήσεις στο πλαίσιο της λειτουργίας μιας κοινής οργανώσεως αγοράς, την απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1979, Sukkerfabriken Nykoebing Limiteret κατά Υπουργείου Γεωργίας, 151/78, Rec . σ . 1, σκέψη 22 .
( 7 ) Βλέπε, υπό τύπο παραδείγματος, τις αποφάσεις της 19ης Οκτωβρίου 1977, Ruckdeschel κατά Hauptzollamt Hamburg-St . Annen, συνεκδικασθείσες υποθέσεις 117/76 και 16/77, Rec . σ . 1753, σκέψη 7, και Moulins et Huileries de Pont-a-Mousson κατά Office national interprofessionnel des cereales, συνεκδικασθείσες υποθέσεις 124/76 και 20/77, Rec . σ . 1795, σκέψη 16 .
( 8 ) Βλέπε, υπό τύπο παραδείγματος, την απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 1983, Wagner κατά ΒΑLΜ, 8/82, Συλλογή σ . 371, σκέψη 18 .