62021TJ0126_RES
Sprawa T‑126/21
AO Nevinnomysskiy AzotiAO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK „Azot”
przeciwko
Komisji Europejskiej
Wyrok Sądu (piąta izba w składzie powiększonym) z dnia 5 lipca 2023 r.
Dumping – Przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji – Ostateczne cła antydumpingowe – Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia – Artykuł 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036 – Artykuł 5 ust. 3 i 9 rozporządzenia 2016/1036 – Przewidziany prawem termin – Wystarczający charakter dowodów – Procedura uzupełnienia braków – Informacje przedstawione po przewidzianym prawem terminie
Postępowanie sądowe – Przedstawienie dowodów – Termin – Opóźnienie w złożeniu wniosków dowodowych – Przesłanki – Dowody przedstawione w trakcie postępowania w odpowiedzi na argumenty przedstawione przez stronę pozwaną w odpowiedzi na zadane na piśmie przez Sąd pytania – Dopuszczalność
(regulamin postępowania przed Sądem, art. 85 § 2, 3, art. 92 § 7)
(zob. pkt 18–25)
Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Uznanie przysługujące instytucjom – Kontrola sądowa – Ograniczenia
(zob. pkt 29, 30)
Prawo Unii Europejskiej – Wykładnia – Metody – Wykładnia w świetle umów międzynarodowych zawartych przez Unię – Wykładnia rozporządzenia 2016/1036 w świetle porozumienia antydumpingowego GATT z 1994 r. – Uwzględnienie wykładni przyjętej przez organ ds. rozstrzygania sporów
[Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r.; Porozumienie o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (porozumienie antydumpingowe z 1994 r.), art. 2.2.1.1; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/1036, motywy 2,3, 4, art. 5, art. 11 ust. 2]
(zob. pkt 32–36)
Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia środków złożony przez producentów Unii lub w ich imieniu – Przewidziany prawem termin – Wymóg złożenia wniosku na co najmniej trzy miesiące przed wygaśnięciem środków antydumpingowych – Ocena przez Komisję przesłanek wszczęcia przeglądu – Przesłanki – Wniosek, który powinien zawierać wystarczające dowody na prawdopodobieństwo utrzymywania się lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody w wypadku wygaśnięcia środków antydumpingowych
(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/1036, art. 11 ust. 2)
(zob. pkt 65–70, 72, 103, 104, 126)
Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia środków złożony przez producentów Unii lub w ich imieniu – Przewidziany prawem termin – Wymóg złożenia wniosku na co najmniej trzy miesiące przed wygaśnięciem środków antydumpingowych – Możliwość zwrócenia się przez Komisję o uzupełnienie informacji po upływie przewidzianego prawem terminu – Ograniczenia – Informacje, które mogą wyłącznie uzupełniać lub potwierdzać dowody przedstawione w przewidzianym prawem terminie
(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/1036, art. 11 ust. 2)
(zob. pkt 71, 73–77)
Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Procedura przeglądu wygaśnięcia środków – Odmienność od procedury pierwotnego dochodzenia
(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/1036, art. 5 ust. 3, 9, art. 11 ust. 5)
(zob. pkt 80–92, 101)
Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Margines dumpingu – Ustalenie wartości normalnej – Okoliczność, na jaką należy zwrócić uwagę w pierwszej kolejności – Cena stosowana w zwykłym obrocie handlowym – Odstępstwa przewidziane w podstawowym rozporządzeniu antydumpingowym – Hierarchia metod ustalania wartości celnej
(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/1036, art. 2 ust. 1 akapity pierwszy i drugi, art. 2 ust. 3 akapit pierwszy)
(zob. pkt 116–120)
Streszczenie
W 2018 r. w następstwie przeglądu okresowego środków antydumpingowych nałożonych na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji (zwanego dalej „produktem objętym postępowaniem”), Komisja Europejska przyjęła rozporządzenie wykonawcze 2018/1722 utrzymujące ostateczne cło antydumpingowe na rzeczony przywóz (
1
).
W dniu 21 czerwca 2019 r., Fertilizers Europe, europejskie stowarzyszenie producentów nawozów, złożyło do Komisji wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia tych środków antydumpingowych na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036 (
2
) (zwany dalej „pierwotnym wnioskiem”). W dniu 20 sierpnia 2019 r. na żądanie Komisji przedstawiło ono dodatkowe informacje, które zostały włączone do skonsolidowanej wersji pierwotnego wniosku.
Komisja uznała, że istniały wystarczające dowody w celu wszczęcia przeglądu wygaśnięcia i prowadzenia dochodzenia. W wyniku tego dochodzenia postanowiła ona przedłużyć odnośne środki na okres pięciu lat, przyjmując rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/2100 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji (
3
) (zwane dalej „zaskarżonym rozporządzeniem”).
AO Nevinnomysskiy Azot i AO Novomoskovskaya Aktsionernaya Kompania NAK „Azot”, dwie spółki z siedzibą w Rosji, które produkują i eksportują produkt objęty postępowaniem, wniosły skargę o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia.
W wyroku wydanym w składzie powiększonym Sąd uwzględnił tę skargę stwierdzając nieważność zaskarżonego rozporządzenia. W ramach tego Sąd przedstawił wyjaśnienia dotyczące treści wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych, złożonego przez producentów Unii lub w ich imieniu, a także charakteru dodatkowych informacji, jakie mógłby przedstawić wnioskodawca w okresie trzech miesięcy poprzedzających wygaśnięcie danych środków antydumpingowych.
Ocena Sądu
Na poparcie skargi skarżące podniosły w szczególności, że Komisja błędnie wszczęła procedurę przeglądu wygaśnięcia środków mimo braku wystarczających dowodów w tym celu, naruszając przy tym wymogi art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
W tym względzie z przepisu tego wynika, że wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia zostaje złożony przez producentów Unii lub w ich imieniu nie później niż trzy miesiące przed wygaśnięciem środków antydumpingowych (zwanym dalej „przewidzianym prawem terminem”). Ponadto taki wniosek celem uzasadnienia dokonania przeglądu powinien, najpóźniej w tym dniu, zawierać wystarczające dowody, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody.
Zdaniem Sądu zdefiniowane w ten sposób wymogi w zakresie przewidzianego prawem terminu mają dwojaki cel. Reżim ten, po pierwsze, przyczynia się bowiem do zagwarantowania pewności sytuacji prawnych, pozwalając podmiotom działającym na rynku na dowiedzenie się w odpowiednim czasie, czy środki antydumpingowe mogą zostać utrzymane. Po drugie, umożliwia on Komisji dokonanie oceny dowodów zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu w formie, w jakiej został złożony w przewidzianym prawem terminie, i zbadania ich wystarczającego i odpowiedniego charakteru przed podjęciem decyzji, czy należy wszcząć przegląd. W tym celu może ona uzyskać dodatkowe informacje lub zwrócić się o nie po upływie przewidzianego prawem terminu, w ciągu trzech miesięcy poprzedzających wygaśnięcie danych środków antydumpingowych, co może doprowadzić do sporządzenia skonsolidowanej wersji wniosku. Takie dodatkowe informacje mogą przy tym wyłącznie uzupełnić lub poprzeć wystarczające dowody przekazane w przewidzianym prawem terminie, co oznacza, że nie mogą one stanowić nowych dowodów ani uzupełniać niewystarczającego charakteru dowodów przekazanych w tymże terminie.
W rezultacie Sąd orzekł, iż Komisja błędnie uznała, że trzy miesiące poprzedzające wygaśnięcie środków antydumpingowych zaliczały się do przewidzianego prawem terminu, i że przesłanka dotycząca wystarczającego charakteru dowodów powinna być spełniona wyłącznie w chwili, w której została podjęta decyzja o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.
Sąd uznał wreszcie, że tej wykładni art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego nie mogą podważyć inne przepisy tego rozporządzenia podstawowego dotyczące postępowań i prowadzenia dochodzeń znajdujące zastosowanie w ramach pierwotnego dochodzenia, takie jak art. 5 ust. 3 i 9 tegoż rozporządzenia.
Artykuł 5 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym Komisja wszczyna postępowanie „[w] przypadku gdy materiał dowodowy w sposób oczywisty jest wystarczający do wszczęcia postępowania”, dotyczy bowiem terminów odnoszących się do wszczęcia pierwotnych dochodzeń antydumpingowych, co oznacza, że nie znajduje on zastosowania do przeglądów wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 5 tegoż rozporządzenia.
Co się tyczy art. 5 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, przepis ten dotyczy wyłącznie zbadania przez Komisję dokładności i adekwatności materiału dowodowego przedstawionego we wniosku, w celu ustalenia, czy dowody te są wystarczające do wszczęcia pierwotnego dochodzenia. Tymczasem nic w tym przepisie nie wskazuje, że kryteria dotyczące dowodów, które wprowadza ten przepis, mają zastosowanie do innych postępowań niż wszczęcie pierwotnych dochodzeń antydumpingowych ani że te kryteria mogą być również stosowane w dochodzeniach przeglądowych w następstwie wniosku o dokonanie przeglądu złożonego przez producentów Unii lub w ich imieniu.
Z powyższego wynika, że w rozpatrywanej sprawie pierwotny wniosek złożony przez Fertilizers Europe w przewidzianym prawem terminie powinien był spełniać przesłankę dotyczącą wystarczającego charakteru dowodów zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu i że dodatkowe informacje przekazane po przewidzianym prawem terminie, ale w toku trzech miesięcy poprzedzających wygaśnięcie środków antydumpingowych, mogą wyłącznie uzupełniać lub potwierdzać te dowody.
W niniejszej sprawie Sąd zauważył, że istniały zasadnicze różnice między dowodami przedstawionymi w pierwotnym wniosku w celu obliczenia marginesu dumpingu a dowodami zawartymi w dodatkowych informacjach. Jakkolwiek pierwsze z nich były oparte na konstruowanej wartości normalnej, te zawarte w dodatkowych informacjach dotyczyły wartości normalnej ustalonej na podstawie rzeczywistych cen krajowych na rynku rosyjskim.
Wynika stąd, że te ceny, bazujące ponadto na odmiennej metodzie obliczenia i różnych danych, a także na odrębnej podstawie prawnej i dotyczące innych okoliczności nie mogą zostać uznane za zwykłe wyjaśnienie dowodów zawartych w pierwotnym wniosku. Chodzi o nowe dowody, które zmodyfikowały w istotnym stopniu ustalenie marginesów dumpingu, określonych w pierwotnym wniosku, i zmieniły zasadniczą treść tego wniosku. Ponieważ dowody te zostały przedłożone po upływie przewidzianego prawem terminu, Komisja nie mogła zatem powołać się na nie w celu podjęcia decyzji o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.
Tymczasem z motywów zaskarżonego rozporządzenia, zawiadomienia o wszczęciu przeglądu i uwag Komisji wynika wyraźnie, że nie można odczytywać rzeczonego rozporządzenia jako stanowiącego, iż pierwotny wniosek zawierał wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji dumpingu. Z rozporządzenia tego wynika natomiast, że bez wyjaśnień zawartych w dodatkowych informacjach, włączonych do skonsolidowanej wersji pierwotnego wniosku Komisja niekoniecznie wszczęłaby przegląd wygaśnięcia środków antydumpingowych. W tym kontekście Sąd uznał zatem, że zwrócenia się przez Komisję do interwenienta z wnioskiem w celu uzyskania określonej wartości normalnej w oparciu o rzeczywiste ceny na rosyjskim rynku krajowym nie można rozumieć jako mającego na celu uzupełnienie dowodów zawartych w pierwotnym wniosku, gdyż są one oparte wyłącznie na konstruowanej wartości normalnej, a wniosek ten miał na celu uzupełnienie brakujących informacji. Ponadto nie jest zadaniem Sądu zastępowanie własną oceną dotyczącą wystarczającego charakteru dowodów zawartych w pierwotnym wniosku oceny Komisji, która wynika z zawiadomienia o wszczęciu przeglądu i z zaskarżonego rozporządzenia. Ponieważ nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na wszczęcie rzeczonego przeglądu, należało zatem stwierdzić nieważność zaskarżonego rozporządzenia z uwagi na naruszenie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(
1
)	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1722 z dnia 14 listopada 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 999/2014 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. 2018, L 287, s. 3)
(
2
)	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. 2016, L 176, s. 21, zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”).
(
3
)	Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2100 z dnia 15 grudnia 2020 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. 2020, L 425, s. 21).