61998CC0212_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1 Με την παρούσα προσφυγή, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων ζητεί να αναγνωρισθεί ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες διατάξεις για τη συμμόρφωσή της με την οδηγία 93/83/ΕΟΚ, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση (1) (στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
2 Κατά το άρθρο 14 της οδηγίας, τα κράτη μέλη έπρεπε να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για να συμμορφωθούν μ' αυτήν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1995. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, είχαν την υποχρέωση να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή για τις διατάξεις που είχαν θεσπίσει.
3 Η Επιτροπή, επειδή δεν έλαβε καμία γνωστοποίηση σχετική με τη μεταφορά της οδηγίας στο ιρλανδικό εσωτερικό δίκαιο, κίνησε την πριν από την άσκηση προσφυγής διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 226 ΕΚ).
4 Με έγγραφο οχλήσεως της 16ης Μαου 1995, η Επιτροπή ζήτησε από την Ιρλανδία να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.
5 Με έγγραφο της 28ης Ιουλίου 1995, η Ιρλανδική Κυβέρνηση δήλωσε ότι είχε αναλάβει την πλήρη αναθεώρηση του Copyright Act (νόμου που αφορά τα δικαιώματα του δημιουργού) του 1963 και ότι οι διατάξεις της οδηγίας επρόκειτο να ενσωματωθούν στη νέα νομοθεσία.
6 Την 17η Ιουλίου 1996 η Επιτροπή απηύθυνε στην Ιρλανδία αιτιολογημένη γνώμη, με την οποία την κάλεσε να συμμορφωθεί προς την οδηγία εντός προθεσμίας δύο μηνών.
7 Με έγγραφα της 2ας και της 9ης Αυγούστου 1996, η Ιρλανδική Κυβέρνηση γνωστοποίησε την πρόθεσή της να θεσπίσει τις απαιτούμενες διατάξεις το συντομότερο δυνατό.
8 Η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή την 9η Ιουνίου 1998.
9 Με τα υπομνήματά της, η Ιρλανδική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί τη βάση της προσφυγής. Ωστόσο διατυπώνει ορισμένες παρατηρήσεις που περιστρέφονται γύρω από δύο άξονες.
10 Αφενός αναφέρει ορισμένες δυσκολίες που συνδέονται με το εύρος της αναθεωρήσεως του Copyright Act καθώς και με την ανάγκη να μεταφερθεί η οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο με νομοθετικές και όχι κανονιστικές διατάξεις.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι, κατά πάγια νομολογία, το Δικαστήριο θεωρεί ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξης, προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που επιβάλλονται από μια οδηγία (2).
11 Εξάλλου, η Ιρλανδική Κυβέρνηση υπογραμμίζει ότι η πράξη μεταφοράς της οδηγίας στην ιρλανδική νομοθεσία θα δημοσιευθεί σύντομα. Ζητεί από το Δικαστήριο να διατάξει την αναστολή της διαδικασίας επί συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ώστε να της δοθεί η δυνατότητα να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της (3).
Κατά τη γνώμη μου, το αίτημα αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Πράγματι, εάν το Δικαστήριο αποφάσιζε να αναστείλει τη διαδικασία για τους λόγους και μόνο τους οποίους επικαλείται η Ιρλανδική Κυβέρνηση, τούτο θα σήμαινε περισσότερο ότι εγκρίνει την παράβαση αυτού του κράτους μέλους παρά ότι διαπιστώνει την ύπαρξή της.
12 Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή της Επιτροπής.
13 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Επειδή η Ιρλανδία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα έξοδα, σύμφωνα με το αίτημα της Επιτροπής.
Πρόταση
14 Βάσει των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο:
«1) να αναγνωρίσει ότι η Ιρλανδία, παραλείποντας να θέσει σε ισχύ εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14 της ανωτέρω οδηγίας·
2) να καταδικάσει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.»
(1) - Οδηγία του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 1993 (ΕΕ L 248, σ. 15).
(2) - Βλ., για παράδειγμα, τις αποφάσεις της 14ης Μαρτίου 1996, C-238/95, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1996, σ. I-1451, σκέψη 7), και της 17ης Σεπτεμβρίου 1998, C-323/96, Επιτροπή κατά Βελγίου (Συλλογή 1998, σ. I-5063, σκέψη 42).
(3) - Η Ιρλανδική Κυβέρνηση σημειώνει ότι «(...) η εξάμηνη προθεσμία (...) θα δώσει στην Επιτροπή τη δυνατότητα (...) να παραιτηθεί από την προσφυγή, αφού εξετάσει την ιρλανδική νομοθεσία, ούτως ώστε να μη χρειαστεί να ασχοληθεί περαιτέρω το Δικαστήριο με την παρούσα υπόθεση» (σημείο 6 του υπομνήματος αντικρούσεως).