ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN
VAN DE EUROPESE UNIE
(Derde kamer)
18 november 2015
Zaak F‑26/15
FH
tegen
Europees Parlement
„Openbare dienst – Ambtenaren – Bezoldiging – Inrichtingsvergoeding – Artikel 5, lid 2, van bijlage VII bij het Statuut – Tewerkstelling in een nieuwe dienstplaats – Artikel 5, lid 4, laatste volzin, van bijlage VII bij het Statuut – Uitsluiting van de inrichtingsvergoeding in het geval waarin de ambtenaar die recht heeft op de kostwinnerstoelage, wordt tewerkgesteld in de plaats waar zijn gezin woont – Noodzaak dat de ambtenaar zich in de plaats van tewerkstelling bij zijn gezin vestigt – Feitelijke scheiding van de echtgenoten – Gevolgen – Niet-toepasselijkheid van artikel 5, lid 4, laatste volzin, van bijlage VII bij het Statuut”
Betreft:      Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee FH vraagt om, kort samengevat, nietigverklaring van het besluit van 15 april 2014 waarbij het Europees Parlement zijn verzoek om betaling van de inrichtingsvergoeding heeft afgewezen.
Beslissing:      Het besluit van 15 april 2014 waarbij het Europees Parlement het door FH ingediende verzoek om betaling van de inrichtingsvergoeding heeft afgewezen, wordt nietig verklaard. Het Europees Parlement wordt veroordeeld tot betaling aan FH, krachtens de aan hem verschuldigde inrichtingsvergoeding, van een bedrag dat gelijk is aan één maand basissalaris; dit bedrag wordt vermeerderd met vertragingsrente tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten, en wel vanaf 11 februari 2014 tot aan de datum van daadwerkelijke betaling. Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van FH.
Samenvatting
Ambtenaren – Kostenvergoeding – Inrichtingsvergoeding – Wijziging van standplaats – Ambtenaar die recht heeft op de kostwinnerstoelage en die wordt tewerkgesteld in de woonplaats van zijn gezin – Uitsluiting van het recht op de inrichtingsvergoeding – Voorwaarde – Noodzaak dat de ambtenaar zich in de plaats van tewerkstelling bij zijn gezin vestigt
(Ambtenarenstatuut, bijlage VII, art. 5, leden 2 en 4)
De inrichtingsvergoeding beoogt de ambtenaar die van woonplaats moet veranderen om te voldoen aan zijn statutaire verplichtingen in de zin van artikel 20 van het Statuut, de mogelijkheid te bieden om naast de verhuiskosten, waarvoor een specifieke vergoeding bestaat, de noodzakelijke lasten te dragen die hij moet maken wegens zijn integratie in een nieuwe standplaats voor een substantiële duur.
Uitgaand van dit idee bepaalt artikel 5, lid 4, eerste volzin, van bijlage VII bij het Statuut, gelezen in samenhang met artikel 5, lid 2, dat een ambtenaar die recht heeft op de kostwinnerstoelage slechts recht heeft op de helft van de vergoeding waarop hij normaliter recht zou hebben gehad, dat wil zeggen de betaling van één maand basissalaris, indien hij zich in zijn nieuwe standplaats niet met zijn gezin vestigt of indien hij zich niet opnieuw met zijn gezin vestigt wanneer hij opnieuw wordt tewerkgesteld in de plaats waar zijn gezin is blijven wonen. Gelet op het doel van de inrichtingsvergoeding is de situatie van die ambtenaar vergelijkbaar met die van een ambtenaar die geen kostwinnerstoelage geniet, aangezien hij geen extra kosten hoeft te maken om zijn gezin in zijn standplaats te vestigen. In diezelfde zin vindt de laatste volzin van artikel 5, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut, waarin de betaling van de inrichtingsvergoeding wordt uitgesloten, toepassing in het geval waarin de ambtenaar die recht op de kostwinnerstoelage heeft, (opnieuw) wordt tewerkgesteld in de plaats waar zijn gezin reeds woont en bij dat gezin gaat wonen, aangezien hij geen inrichtingskosten heeft moeten maken.
Dit geldt echter niet voor een ambtenaar die recht heeft op de kostwinnerstoelage en die zich bij een wijziging van tewerkstelling niet (opnieuw) met zijn gezin vestigt, ook al woont dat in de plaats van de nieuwe tewerkstelling. In dat geval kan de belanghebbende extra kosten hebben in verband met zijn daadwerkelijke vestiging op een ander adres dan dat van zijn gezin en onder dergelijke omstandigheden kan hij aanspraak maken op de betaling van de inrichtingsvergoeding, die gelijk is aan één maand basissalaris.
Mitsdien moeten de bewoordingen „tewerkgesteld in de plaats waar zijn gezin verblijft” in de laatste volzin van artikel 5, lid 4, van bijlage VII bij het Statuut aldus worden uitgelegd dat zij betrekking hebben op het geval van een (hernieuwde) vestiging van de ambtenaar met zijn gezin in de plaats van tewerkstelling.
(cf. punten 33‑37)
Referentie:
Hof: arrest van 9 november 1978, Verhaaf/Commissie, 140/77, EU:C:1978:197, punt 18
Gerecht van eerste aanleg: arrest van 29 september 2005, Thommes/Commissie, T‑195/03, EU:T:2005:344, punt 100