62023CJ0072
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Seachtú Dlísheomra)
13 Márta 2025 (
*1
)
(Achomharc – An Comhbheartas Eachtrach agus Slándála – Frithsceimhlitheoireacht – Bearta sriantacha arna nglacadh i gcoinne daoine agus eintitis áirithe – Reo cistí – Comhsheasamh 2001/931/CBES – Airteagal 1(3), (4) agus (6) – Rialachán (CE) Uimh. 2580/2001 – Airteagal 2(3) – Eagraíocht a choimeád ar liosta na ndaoine, na ngrúpaí agus na n‑eintiteas atá rannpháirteach i ngníomhartha sceimhlitheoireachta – Infheidhmeacht maidir le staideanna coinbhleachta armtha – Grúpa sceimhlitheoireachta – Cineál na ngníomhartha agus na bunchúiseanna a bhaineann leo – Achar ama – Riosca rannpháirtíocht i ngníomhaíochtaí sceimhlitheoireachta a bheith ann i gcónaí – Comhréireacht – Oibleagáid cúiseanna a lua)
I gCás C‑72/23 P,
ACHOMHARC de bhun Airteagal 56 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, a tionscnaíodh an 10 Feabhra 2023,
Kurdistan Workers’ Party (PKK), dá ndéanann T. Buruma agus A. M. van Eik, advocaten, ionadaíocht
achomharcóir,
na páirtithe eile sna himeachtaí:
Comhairle an Aontais Eorpaigh, dá ndéanann M.-C. Cadilhac, B. Driessen agus S. Van Overmeire ionadaíocht, i gcáil Gníomhairí,
cosantóir ag an gcéad chéim,
le tacaíocht ó:
Poblacht na Fraince, arna hionadú ar dtús ag J.-L. Carré, B. Fodda agus W. Zemamta, i gcáil Gníomhairí, agus ansin ag J.-L. Carré, B. Fodda agus E. Timmermans, i gcáil Gníomhairí, agus ar deireadh ag B. Fodda, E. Timmermans agus B. Travard, i gcáil Gníomhairí,
idiragraí san achomharc,
tugann AN CHÚIRT (an Seachtú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: F. Biltgen (Rapóirtéir), Uachtarán an Chéad Dlísheomra, ag feidhmiú mar Uachtarán an Seachtú Dlísheomra, M. L. Arastey Sahún, Uachtarán an Chúigiú Dlísheomra, agus J. Passer, Breitheamh,
Abhcóide Ginearálta: P. Pikamäe,
Cláraitheoir: A. Calot Escobar,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis cinneadh a dhéanamh, tar éis di an tAbhcóide Ginearálta a éisteacht, breithiúnas a thabhairt ar an gcás gan Tuairim,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1
Lena achomharc, iarrann an Kurdistan Workers’ Party (PKK) go gcuirfear ar ceal breithiúnas Chúirt Ghinearálta an Aontais Eorpaigh an 14 Nollaig 2022, PKK v an Chomhairle (T‑182/21, an breithiúnas atá faoi achomharc, EU:T:2022:807) lenar dhiúltaigh sí dá chaingean le haghaigh neamhniú:
–
Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2021/138 ón gComhairle an 5 Feabhra 2021 lena gcuirtear chun feidhme Airteagal 2(3) de Rialachán (CE) Uimh. 2580/2001 maidir le bearta sriantacha sonracha a dhírítear i gcoinne daoine agus eintitis áirithe d’fhonn an sceimhlitheoireacht a chomhrac, agus lena n‑aisghairtear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2020/1128 (IO 2021 L 43, lch. 1,
–
Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2021/1188 ón gComhairle an 19 Iúil 2021 lena gcuirtear chun feidhme Airteagal 2(3) de Rialachán (CE) Uimh. 2580/2001 maidir le bearta sriantacha sonracha a dhírítear i gcoinne daoine agus eintitis áirithe d’fhonn an sceimhlitheoireacht a chomhrac, agus lena n‑aisghairtear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2021/138 (IO 2021 L 258, lch. 14), agus
–
Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2022/147 ón gComhairle an 3 Feabhra 2022 lena gcuirtear chun feidhme Airteagal 2(3) de Rialachán (CE) Uimh. 2580/2001 maidir le bearta sriantacha sonracha a dhírítear i gcoinne daoine agus eintitis áirithe d’fhonn an sceimhlitheoireacht a chomhrac, agus lena n‑aisghairtear Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2021/1188 (IO 2022 L 25, lch. 1),
–
Cinneadh (CBES) 2021/142 ón gComhairle an 5 Feabhra 2021 lena nuashonraítear liosta na ndaoine, na ngrúpaí agus na n‑eintiteas atá faoi réir Airteagail 2, 3 agus 4 de Chomhsheasamh 2001/931/CBES maidir le bearta sonracha a chur i bhfeidhm chun an sceimhlitheoireacht a chomhrac, agus lena n‑aisghairtear Cinneadh (CBES) 2020/1132 (IO 2021 L 43, lch. 14),
–
Cinneadh (CBES) 2021/1192 ón gComhairle an 19 Iúil 2021 lena nuashonraítear liosta na ndaoine, na ngrúpaí agus na n‑eintiteas atá faoi réir Airteagail 2, 3 agus 4 de Chomhsheasamh 2001/931/CBES maidir le bearta sonracha a chur i bhfeidhm chun an sceimhlitheoireacht a chomhrac, agus lena n‑aisghairtear Cinneadh (CBES) (PESC) 2021/142 (IO 2021 L 258, lch. 42), agus
–
Cinneadh (CBES) 2022/152 ón gComhairle an 3 Feabhra 2022 lena nuashonraítear liosta na ndaoine, na ngrúpaí agus na n‑eintiteas atá faoi réir Airteagail 2, 3 agus 4 de Chomhsheasamh 2001/931/CBES maidir le bearta sonracha a chur i bhfeidhm chun an sceimhlitheoireacht a chomhrac, agus lena n‑aisghairtear Cinneadh (CBES) 2021/1192 (IO 2022 L 25, lch. 13),
a mhéid a bhaineann na Rialacháin agus na Cinntí sin (‘na gníomhartha atá faoi chonspóid’) leis.
An dlí lena mbaineann
Rún 1373 (2001) ó Chomhairle Slándála na Náisiún Aontaithe
2
An 28 Meán Fómhair 2001, ghlac Comhairle Slándála na Náisiún Aontaithe Rún 1373 (2001) lena leagtar síos straitéisí chun an sceimhlitheoireacht a chomhrac ar gach bhealach agus, go sonrach, maoiniú na sceimhlitheoireachta.
3
Meabhraítear i mbrollach an Rúin sin ‘an gá le bagairtí don tsíocháin agus don tslándáil idirnáisiúnta a bhaineann le gníomhartha sceimhlitheoireachta a chomhrac ar gach bealach, i gcomhréir le Cairt na Náisiún Aontaithe’. Cuirtear béim ann freisin ar oibleagáid na Stát ‘an comhar idirnáisiúnta a chomhlánú trí bhearta breise a ghlacadh chun maoiniú agus ullmhú gach gnímh sceimhlitheoireachta a chosc agus a phionósú laistigh dá gcríoch, trí gach bealach dleathach’.
4
Foráiltear le pointe 1(c) den Rún sin, inter alia, nach mór do gach Stát cistí agus sócmhainní airgeadais eile daoine a dhéanann gníomhartha sceimhlitheoireachta, nó a dhéanann iarracht iad a dhéanamh, a éascaíonn nó a ghlacann páirt sna gníomhartha sin agus eintiteas ar leis na daoine sin iad nó atá faoi rialú acu agus ag daoine nó eintitis a ghníomhaíonn in ainm, nó faoi threoir na ndaoine agus na n‑eintiteas sin a reo gan mhoill.
5
Ní fhoráiltear leis an Rún sin do liosta ainmneacha na ndaoine ar chóir feidhm a bheith ag na bearta sriantacha sin ina leith.
Dlí an Aontais Eorpaigh
Comhsheasamh 2001/931/CBES
6
D’fhonn Rún 1373 (2001) ó Chomhairle Slándála na Náisiún Aontaithe a chur chun feidhme, ghlac Comhairle an Aontais Eorpaigh, an 27 Nollaig 2001, Comhsheasamh 2001/931/CBES maidir le bearta sonracha a chur i bhfeidhm chun an sceimhlitheoireacht a chomhrac (IO 2001 L 344, lch. 93).
7
Seo a leanas foclaíocht Airteagal 1(1), (3), (4) agus (6) den Chomhsheasamh sin:
‘1.   Tá feidhm ag an gcomhsheasamh seo, i gcomhréir le forálacha na nAirteagal seo a leanas, maidir leis na daoine, grúpaí agus eintitis atá rannpháirteach i ngníomhartha sceimhlitheoireachta agus a bhfuil liosta díobh san iarscríbhinn.
[…]
3.   Chun críocha an Chomhsheasaimh seo, ciallaíonn “gníomh sceimhlitheoireachta”, ceann de na gníomhartha toiliúla seo a leanas, a d’fhéadfadh, de bharr a nádúir nó a chomhthéacs, dochar tromchúiseach a dhéanamh do thír nó d’eagraíocht idirnáisiúnta, a fhreagraíonn don sainmhíniú ar an sárú faoin dlí náisiúnta, i gcás ina ndéantar é leis an aidhm chun:
(i)
imeagla mhór a chur ar dhaonra, nó
(ii)
iallach a chur ar na húdaráis phoiblí nó ar eagraíocht idirnáisiúnta go míchuí gníomh ar bith a dhéanamh nó gan é a dhéanamh, nó
(iii)
bunstruchtúir pholaitiúla, bhunreachtúla, eacnamaíocha nó shóisialta tíre nó eagraíochta idirnáisiúnta a dhíchobhsú go mór nó a scriosadh:
(a)
ionsaithe ar bheatha duine, a d’fhéadfadh a bheith ina gcúis le bás;
(b)
ionsaithe tromchúiseacha ar shláine coirp duine;
(c)
fuadach nó gabháil giall;
(d)
ollscriosadh a dhéanamh ar shuiteáil rialtais nó phoiblí, ar chóras iompair, ar bhonneagar, lena n‑áirítear córas faisnéise, ardán seasta lonnaithe ar an scairbh ilchríochach, áit phoiblí nó maoin phríobháideach, ar dócha go gcuirfeadh sé beatha daoine i mbaol nó a bheith ina chúis le mórchaillteanas eacnamaíoch;
(e)
urghabháil aerárthach, long nó modhanna eile iompair phoiblí nó iompair earraí;
(f)
monarú, sealbhú, fáil, iompar, soláthar nó úsáid arm, pléascán, arm núicléach, bitheolaíoch nó ceimiceach agus, i gcás na n‑arm bitheolaíoch nó ceimiceach, taighde agus forbairt;
(g)
scaoileadh substaintí dainséaracha, nó dóiteáin, tuilte nó pléascadh a chur faoi deara, a bhfuil d’éifeacht acu beatha an duine a chur i mbaol;
(h)
cur isteach nó briseadh an tsoláthair uisce, leictreachais nó aon acmhainn nádúrtha bhunúsach a bhfuil d’éifeacht aige beatha an duine a chur i mbaol;
(i)
bagairt a dhéanamh aon cheann de na gníomhartha a liostaítear in (a) go (h) a dhéanamh;
(j)
grúpa sceimhlitheoireachta a stiúradh;
(k)
rannpháirtíocht i ngníomhaíochtaí grúpa sceimhlitheoireachta, lena n‑áirítear trí fhaisnéis nó acmhainní ábhartha a chur ar fáil, nó aon fhoirm maoinithe dá ghníomhaíochtaí, le feasacht go gcuirfidh an rannpháirtíocht sin le gníomhaíochtaí coiriúla an ghrúpa sin.
Chun críocha na míre seo, ciallaíonn “grúpa sceimhlitheoireachta”, grúpa struchtúrtha, ina bhfuil níos mó ná beirt, a bhunaítear thar tréimhse ama, agus a ghníomhaíonn as lámha a chéile d’fhonn gníomhartha sceimhlitheoireachta a dhéanamh. Tagraíonn an téarma ‘grúpa struchtúrtha’ do ghrúpa nach dtagann le chéile trí sheans chun gníomh sceimhlitheoireachta a dhéanamh láithreach agus nach gá go bhfuil róil arna sainiú go foirmiúil dá bhaill, comhleanúnachas ina chomhdhéanamh ná struchtúr forbartha.
4.   Déanfar an liosta san Iarscríbhinn ar bhonn faisnéis bheacht nó ábhar i gcomhad a léiríonn go bhfuil cinneadh glactha ag údarás inniúil i ndáil leis na daoine, na grúpaí agus na heintitis lena mbaineann, cibé acu an tionscnamh imscrúduithe nó ionchúisimh as gníomh sceimhlitheoireachta, nó iarracht, rannpháirtíocht nó éascú gnímh den sórt sin, bunaithe ar fhianaise nó faisnéis dháiríre agus inchreidte, nó ciontú as gníomhartha den sórt sin a bheidh i gceist. Féadfar daoine, grúpaí agus eintiteas arna sainaithint ag Comhairle Slándála na Náisiún Aontaithe mar dhaoine a bhfuil baint acu leis an sceimhlitheoireacht agus a bhfuil smachtbhannaí ordaithe aici ina gcoinne a áireamh ar an liosta.
Chun críocha na míre seo, ciallaíonn “údarás inniúil” údarás breithiúnach nó, mura bhfuil aon inniúlacht ag na húdaráis bhreithiúnacha i réimse arna chumhdach ag an mír seo, údarás inniúil coibhéiseach sa réimse seo.
[…]
6.   Déanfar athbhreithniú rialta ar ainmneacha na ndaoine agus na n‑eintiteas ar an liosta san iarscríbhinn, uair amháin gach 6 mhí ar a laghad, chun a fhíorú go bhfuil údar lena n‑ainmneacha a choimeád ar an liosta’.
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
8
De réir Airteagal 2 den Chomhsheasamh sin:
‘Ordóidh an Comhphobal Eorpach, ag gníomhú dó faoi réir theorainneacha na gcumhachtaí a thugtar dó leis an gConradh lena mbunaítear an Comhphobal Eorpach, cistí agus sócmhainní airgeadais eile nó acmhainní eacnamaíocha daoine, grúpaí agus eintiteas a bhfuil liosta díobh san iarscríbhinn a reo.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Rialachán (CE) Uimh. 2580/2001
9
De bhrí gur ghá Rialachán chun na bearta a ndéantar cur síos orthu i gComhsheasamh 2001/931 a chur chun feidhme ar leibhéal an Aontais Eorpaigh, ghlac an Chomhairle Rialachán (CE) Uimh. 2580/2001 an 27 Nollaig 2001 maidir le bearta sriantacha sonracha a dhírítear i gcoinne daoine agus eintitis áirithe d’fhonn an sceimhlitheoireacht a chomhrac, (IO 2001 L 344, lch. 70 agus ceartúchán IO 2010 L 52, lch. 58).
10
Foráiltear le hAirteagal 2 den Rialachán sin:
‘1.   Cé is moite de na maoluithe a údaraítear i gcomhthéacs Airteagail 5 agus 6:
(a)
Déantar na cistí go léir, sócmhainní eile airgeadais agus acmhainní eacnamaíocha ar le duine nádúrtha nó dlítheanach, grúpa nó eintiteas iad nó atá ina seilbh a áirítear sa liosta agus dá dtagraítear i mír 3, a reo;
(b)
Níor cheart na cistí, na sócmhainní airgeadais agus na hacmhainní eacnamaíocha a chur ar fáil go díreach nó go hindíreach do dhaoine nádúrtha nó dlítheanacha, grúpaí nó eintitis a áirítear sa liosta dá dtagraítear i mír 3, ná iad a úsáid chun tairbhe dóibh.
2.   Cé is moite de na maoluithe a údaraítear i gcomhthéacs Airteagail 5 agus 6, toirmeasctar seirbhísí airgeadais a sholáthar do dhaoine nádúrtha nó dlítheanacha, grúpaí nó eintitis a áirítear sa liosta dá dtagraítear i mír 3 nó chun tairbhe do na daoine, grúpaí nó eintitis sin.
3.   Ag gníomhú di d’aon toil, déanfaidh an Chomhairle an liosta daoine, grúpaí agus eintiteas a bhfuil feidhm ag an Rialachán seo ina leith, a tharraingt suas, a athbhreithniú agus a leasú, i gcomhréir le forálacha Airteagal 1(4), (5) agus (6) de Chomhsheasamh [2001/931]. Luaitear sa liosta seo:
(i)
daoine nádúrtha a dhéanann gníomh sceimhlitheoireachta nó a dhéanann iarracht ar ghníomh sceimhlitheoireachta, a ghlacann páirt i ngníomh den sórt sin nó a éascaíonn a leithéid a dhéanamh;
(ii)
daoine dlítheanacha, grúpaí nó eintitis a dhéanann gníomh sceimhlitheoireachta nó a dhéanann iarracht ar ghníomh sceimhlitheoireachta, a ghlacann páirt i ngníomh den sórt sin nó a éascaíonn a leithéid a dhéanamh;
(iii)
daoine dlítheanacha, grúpaí nó eintitis arna sealbhú nó arna rialú ag duine nádúrtha nó dlítheanach, grúpa nó eintiteas amháin nó níos mó dá dtagraítear i bpointí (i) agus (ii) nó
(iv)
daoine nádúrtha, dlítheanacha, grúpaí nó eintitis a ghníomhaíonn thar ceann nó faoi cheannas duine nádúrtha nó dlítheanach, grúpa nó eintiteas amháin nó níos mó dá dtagraítear i bpointí (i) agus (ii).’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
Cúlra na díospóide
11
Leagtar amach cúlra na díospóide i míreanna 2 go 11 den bhreithiúnas atá faoi achomharc. Maidir leis an scrúdú ar an achomharc seo, is iomchuí an méid seo a leanas a chur san áireamh.
12
Bunaíodh PKK, an t‑iarratasóir ag an gcéad chéim agus an t‑achomharcóir, le linn na bliana 1978 agus thionscain sé coinbhleacht armtha i gcoinne Rialtas na Tuirce d’fhonn aitheantas do cheart na gCoirdíneach chun féinchinntiúcháin a bhaint amach.
13
Ar dtús, ní raibh ainm an achomharcóra ar an liosta a áirítear san Iarscríbhinn le Comhsheasamh 2001/931, ná ar an liosta dá dtagraítear in Airteagal 2(3) de Rialachán Uimh. 2580/2001.
14
An 2 Bealtaine 2002, ghlac an Chomhairle Comhsheasamh 2002/340/CBES lena nuashonraítear Comhsheasamh 2001/931/CBES maidir le bearta sonracha a chur i bhfeidhm chun an sceimhlitheoireacht a chomhrac (IO 2002 L 116, lch. 75). Leis an Iarscríbhinn le Comhsheasamh 2002/340, rinneadh liosta na ndaoine, na ngrúpaí agus na n‑eintiteas a raibh feidhm ag na bearta sriantacha dá bhforáiltear le Comhsheasamh 2001/931 ina leith agus cuireadh isteach ainm an achomharcóra, a sainaithníodh mar ‘Páirtí Oibrithe na Cordastáine’ (PKK). An 2 Bealtaine 2002, ghlac an Chomhairle Cinneadh 2002/334/CE, lena gcuirtear chun feidhme Airteagal 2(3) de Rialachán (CE) Uimh. 2580/2001 maidir le bearta sriantacha sonracha a dhírítear i gcoinne daoine agus eintitis áirithe d’fhonn an sceimhlitheoireacht a chomhrac, agus lena n‑aisghairtear Cinneadh 2001/927/CE (IO 2002 L 116, lch. 33). Le Cinneadh 2002/334, cuireadh ainm an achomharcóra ar an liosta dá bhforáiltear in Airteagal 2(3) de Rialachán Uimh. 2580/2001 sna focail chéanna leo siúd a úsáidtear san Iarscríbhinn le Comhsheasamh 2002/340.
15
Ó shin, tá na gníomhartha sin curtha chun dáta go rialta, de bhun Airteagal 1(6) de Chomhsheasamh 2001/931 agus Airteagal 2(3) de Rialachán 2580/2001. Coimeádadh ainm an achomharcóra i gcónaí ar na liostaí de na grúpaí agus na heintitis a bhfuil feidhm ag na bearta sriantacha ina leith (‘na liostaí atá faoi chonspóid’) agus sin in ainneoin na hagóide os comhair na Cúirte Ginearálta nó gur chuir an Chúirt Ghinearálta roinnt de na cinntí agus de na Rialachán a bhí in Iarscríbhinn leis na liostaí sin ar neamhní. Ón 2 Aibreán 2004, is é ainm an eintitis ar na liostaí atá faoi chonspóid ‘Páirtí Oibrithe na Cordastáine (PKK) (ar a gcuirtear ‘Kadek’ agus ‘KONGRA-GEL’ freisin)’.
16
Sna cúiseanna a tugadh le Cinneadh 2021/142 agus Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 2021/138 (‘na chéad ghníomhartha atá faoi chonspóid’), thug an Chomhairle dá haire go raibh coimeád ainm an achomharcóra ar na liostaí atá faoi chonspóid bunaithe, ar an gcéad dul síos, ar thrí chinneadh ó údaráis Ríocht Aontaithe na Breataine Móire agus Thuaisceart Éireann, ar ghlac Aire Dlí agus Cirt na Ríochta Aontaithe an chéad cheann acu an 29 Márta 2001 (‘Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001’) ar bhonn an UK Terrorism Act 2000 (an tAcht Sceimhlitheoireachta, 2000, an Ríocht Aontaithe), arna fhorlíonadh le hordú an 14 Iúil 2006, ina meastar gur ainmneacha eile le haghaidh PKK iad ‘KADEK’ agus ‘KONGRA-GEL’. Ba é an dara ceann ná cinneadh ón Aire Gnóthaí Baile sin an 3 Nollaig 2014 lenar coimeádadh ar bun an toirmeasc ar PKK agus an tríú ceann ná ordú ón Aire Gnóthaí Baile a glacadh le linn na bliana 2020, á mheas gur cheart an ‘TAK’ a thoirmeasc ní ar leithligh ach mar chuid den toirmeasc ar PKK.
17
Ar an dara dul síos, bhí coimeád ainm an achomharcóra ar na liostaí atá faoi chonspóid bunaithe freisin ar chinneadh na n‑údarás Francach, sa chás seo, breithiúnas an 2 Samhain 2011 ón tribunal de grande instance de Paris (an Ard-Chúirt, Páras, an Fhrainc) lena gciontaítear ionad cultúrtha Coirdíneach Ahmet Kaya as rannpháirtíocht i gcomhcheilg d’fhonn páirt a ghlacadh i ngníomh sceimhlitheoireachta agus maoiniú eagraíochta sceimhlitheoireachta, a deimhníodh ar achomharc le breithiúnas an 23 Aibreán 2013 ón cour d’appel de Paris (an Chúirt Achomhairc, Páras, an Fhrainc) agus, ar achomharc ar phointe dlí, le breithiúnas an 21 Bealtaine 2014 ag an Cour de cassation (an Chúirt um Achomharc Deiridh, an Fhrainc).
18
Ar an tríú dul síos, bhí coimeád ainm an achomharcóra ar na liostaí atá faoi chonspóid bunaithe ar dhá chinneadh ó rialtas Stáit Aontaithe Mheiriceá, eadhon, ar an gcéad dul síos, cinneadh an 8 Deireadh Fómhair 1997 lena gcuirtear ‘eagraíocht sceimhlitheoireachta iasachta’ ar PKK, de bhun alt 219 den US Immigration and Nationality Act (Acht na Stát Aontaithe maidir le hinimirce agus náisiúntacht), a deimhníodh an 5 Feabhra 2019 agus, ar an dara dul síos, cinneadh an 31 Deireadh Fómhair 2001, lena dtugtar ar PKK ‘sceimhlitheoir domhanda arna ainmniú go sainráite’ de bhun Executive Order no 13224 (Ordú ón Uachtarán Uimh. 13224) (le chéile ‘cinntí údaráis na Stát Aontaithe’).
19
Leagadh amach sa ráiteas ar na cúiseanna le Cinneadh 2021/1192 agus le Rialachán Cur Chun Feidhme 2021/1188, de bhreis ar na cúiseanna a leagadh amach cheana sa ráiteas ar na cúiseanna leis na chéad ghníomhartha atá faoi chonspóid, gur scrúdaigh an Chomhairle freisin an eachtra a tharla an 24 Lúnasa 2014, a bhí mar bhunús leis an gCinneadh ó Aire Gnóthaí Baile na Ríochta Aontaithe an 3 Nollaig 2014 agus arbh é a bhí ann ná ionsaí ar stáisiún cumhachta agus fuadach triúr innealtóirí Síneacha.
20
Le Cinneadh 2022/152 agus Rialachán Cur Chun Feidhme Uimh. 2022/147, coimeádadh ainm an achomharcóra ar na liostaí atá faoi chonspóid. Sna ráitis ar na cúiseanna leis na gníomhartha sin, tagraíodh, de bhreis ar na cúiseanna roimhe seo, d’ionsaí ar phost míleata san Iaráic le ladrann armtha ag PKK an 20 Lúnasa 2020, a mheas an Chomhairle a bheith ina ghníomh sceimhlitheoireachta lena léirítear go raibh riosca ann i gcónaí go raibh PKK rannpháirteach i sceimhlitheoireacht i gcónaí.
An chaingean os comhair na Cúirte Ginearálta agus an breithiúnas atá faoi achomharc
21
Le hiarratas a taisceadh ag an gCúirt Ghinearálta an 7 Aibreán 2021, thionscain PKK caingean chun na chéad ghníomhartha atá faoi chonspóid a chur ar neamhní.
22
Le meabhráin leasaithe ina dhiaidh sin, d’iarr an t‑iarratasóir na gníomhartha go léir atá faoi chonspóid a chur ar neamhní a mhéid a bhaineann leis.
23
Mar thaca lena chaingean le haghaidh neamhniú, d’ardaigh PKK, go bunúsach, seacht saincheist dlí. Tá na saincheisteanna dlí sin bunaithe, don chéad cheann, ar shárú ar phrionsabal na deimhneachta dlíthiúla agus ar Airteagal 1(2) de Chomhsheasamh 2001/931 nó ar Airteagal 2(3) de Rialachán Uimh. 2580/2001, don dara ceann, ar shárú ar Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin, don tríú ceann, ar shárú ar Airteagal 1(4) den Chomhsheasamh sin, don cheathrú ceann, ar shárú ar Airteagal 1(6) den Chomhsheasamh sin, don chúigiú ceann, ar shárú ar phrionsabal na comhréireachta agus na coimhdeachta, don séú ceann, ar shárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua agus don seachtú ceann, ar shárú ar chearta na cosanta agus ar an gceart chun cosanta breithiúnaí éifeachtaí.
24
Tar éis an chéad saincheist dlí a scrúdú agus a dhiúltú, nach dtabharfar aghaidh uirthi i gcomhthéacs an achomhairc seo, rinne an Chúirt Ghinearálta anailís ar an tríú saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931. Chuir sí i gcuimhne gurbh iomchuí idirdhealú a dhéanamh idir na gníomhartha lenar cuireadh ainm duine nó eintitis ar an liosta maidir le reo cistí ar dtús, a rialaítear le hAirteagal 1(4), agus na gníomhartha lena gcoimeádtar an t‑ainm sin ar an liosta sin, a rialaítear le hAirteagal 1(6) den Chomhsheasamh sin, sa chaoi nach féidir a chur san áireamh ach dhá chinneadh mar bhunús le hainm an iarratasóra a chur ar an liosta le linn na bliana 2002, eadhon Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, agus na cinntí ó údaráis na Stát Aontaithe.
25
Tar éis Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, a aicmiú mar chinneadh ó ‘údarás inniúil’ lena gcomhlíontar na ceanglais maidir le ‘faisnéis shonrach nó gnéithe den chomhad lena léirítear gur ghlac údarás inniúil cinneadh’, de réir bhrí Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931, agus tar éis a mheabhrú, i mír 71 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ábhar na sleachta ón ráiteas ar na cúiseanna sna gníomhartha atá faoi chonspóid a bhaineann leis an gcinneadh sin, rinne an Chúirt Ghinearálta, i gcomhthéacs an aicmithe sin, measúnú ar an ‘achar ama’ idir na heachtraí a cuireadh san áireamh sa chinneadh sin agus dáta glactha an chinnidh sin. Luaigh an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 76 go 81 den bhreithiúnas sin, in ainneoin na hagóide maidir le hábharthacht na mbagairtí maidir le hionsaithe i gcoinne shuíomhanna turasóireachta na Tuirce le linn na mblianta 1995 go 1999, nach raibh le hathbhreithniú ag an gComhairle, bhí achar ama idir na gníomhartha sin, a tharla le linn na bliana 1999, agus an dáta a glacadh Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, thart ar 2 bhliain agus nach bhféadfaí a mheas go raibh achar ama sin atá níos lú na 5 bliana iomarcach. Dá réir sin, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta don tríú saincheist dlí a mhéid a bhí na gníomhartha atá faoi chonspóid bunaithe ar Chinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001. Os a choinne sin, ghlac an Chúirt Ghinearálta leis an tsaincheist dlí sin a mhéid a bhí na gníomhartha sin bunaithe ar chinntí údaráis na Stát Aontaithe. Go deimhin, de réir na Cúirte Ginearálta, de bhreis ar an bhfíoras nár foilsíodh cinneadh an 31 Deireadh Fómhair 2001, gan é a bheith léirithe gur cuireadh na cúiseanna sin in iúl don té lena mbaineann, níor foilsíodh ach an chuid oibríochtúil de Chinneadh an 8 Deireadh Fómhair 1997 i gClár Feidearálach na Stát Aontaithe sa chaoi nár leor an trácht, sa ráiteas ar na cúiseanna leis na gníomhartha atá faoi chonspóid, don fhoilseachán sin chun go bhféadfaí a mheas go ndearna an Chomhairle an fíorú riachtanach a mhéid a bhaineann le comhlíonadh, ag na Stáit Aontaithe, phrionsabal chearta na cosanta.
26
I gcomhthéacs an dara saincheist dlí a scrúdú, bunaithe ar shárú ar Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, ghlac an Chúirt Ghinearálta leis, ar dtús, i míreanna 109 go 111 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gurb ann do phrionsabal gnách an fhéinchinntiúcháin. Mar sin féin, agus gan seasamh a ghlacadh maidir lena chur i bhfeidhm sa chás seo ná maidir le dleathacht dul i muinín fórsa armtha chun féinchinntiúchán a bhaint amach, chinn sí nach gciallaíonn an prionsabal sin gur féidir dul i muinín modhanna a thagann faoi raon feidhme Airteagal 1(3), ós rud é nach bhfuil aon bhunús le heisceacht ón toirmeasc ar ghníomhartha sceimhlitheoireachta faoi dhlí an Aontais agus faoin dlí idirnáisiúnta.
27
I míreanna 115 go 117 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta d’argóintí an iarratasóra maidir le cineál dlisteanach na coinbhleachta armtha le haghaidh fhéinchinntiúchán na gCoirdíneach chun críocha léiriú na n‑aidhmeanna dá dtagraítear sa chéad fhomhír d’Airteagal 3(1) de Chomhsheasamh 2001/931, mar seo a leanas:
‘115
[...]Ní mór idirdhealú a dhéanamh idir, ar thaobh amháin, na haidhmeanna is mian le pobal nó cónaitheoirí críche a bhaint amach agus, ar an taobh eile, na gníomhartha a ghlacann siad chun an méid sin a bhaint amach. Go deimhin, ní fhreagraíonn na “aidhmeanna” dá dtagraítear i bpointí (i) go (iii) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 d’aidhmeanna den sórt sin, a d’fhéadfaí a aicmiú mar aidhmeanna deiridh nó aidhmeanna bunaidh. Baineann na haidhmeanna sin, mar is léir ó na téarmaí a úsáidtear iontu (imeagla, iallach, díchobhsú, scriosadh), le cineál na ngníomhartha féin, rud a thugann le tuiscint go dtagraíonn an chéad fomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 do na “gníomhartha” sin amháin, seachas do “aidhmeanna” [...]
116
Dá réir sin, go háirithe, murab ionann agus an méid a áitíonn an t‑iarratasóir, níor cuireadh san áireamh an aidhm arna saothrú leis na hionsaithe i gcoinne bhunstruchtúir Stát na Tuirce [pointe (iii) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931] arb é atá ann ná na struchtúir sin a athrú ionas go mbeidh siad níos daonlathaí, más fíor sin. Mar an gcéanna, ní mór an téarma “míchuí” [an chéad phointe d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931] a thuiscint mar thagairt do chineál neamhdhleathach an iallaigh arna chur, go háirithe trí na modhanna a úsáidtear chun iallach a chur, agus níor cheart é a mheas i bhfianaise chineál dlisteanach líomhainte na haidhme arna saothrú le feidhmiú an iallaigh sin. Ar deireadh, maidir le himeaglú an daonra [pointe (i) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931], a áitíonn an t‑iarratasóir ina leith go bhfágann an choinbhleacht armtha atá ar bun aige ar son fhéinchinniúint na gCoirdíneach go ndírítear ar thargaidí míleata amháin, ní mór a thabhairt faoi deara nach bhfuil bonn fíorasach leis an argóint sin, ós rud é go raibh roinnt de na gníomhartha dá dtagraítear sa ráiteas agóidí, go sonrach ionsaithe i gcoinne suíomhanna turasóireachta, dírithe ar an daonra sibhialta go príomha, agus ní ar bhealach comhthaobhach amháin [...].
117
Ar deireadh, ní mór a thabhairt faoi deara nach féidir a bhaint de thátal as an méid sin thuas go bhfuil an uirlis choisctheach arb é atá i gComhsheasamh 2001/931 agus córas beart sriantach an Aontais i gcoitinne ina bacainn d’fheidhmiú an chirt chun féinchinntiúcháin daonraí laistigh de Stáit thíoránta. Go deimhin, níl Comhsheasamh 2001/931 agus a chur chun feidhme ag an gComhairle beartaithe chun a chinneadh, i gcoinbhleacht idir Stát agus grúpa, cé atá ceart agus cé atá mícheart, ach chun an sceimhlitheoireacht a chomhrac [...]. I gcás mar sin, is faoin gComhairle atá sé, i bhfeidhmiú an chorrlaigh breithmheasa leathain a aithnítear a bheith ag institiúidí an Aontais i dtaca le caidreamh seachtrach an Aontais a stiúradh [...], cinneadh a dhéanamh faoi na daoine nádúrtha nó dlítheanacha atá bainteach leis an Stát lena mbaineann nó an pobal ar mian leis a cheart chun féinchinntiúcháin a fheidhmiú is ceart bearta sriantacha a ghlacadh ina leith.’
28
Dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta, i mír 119 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, do na hargóintí i gcoinne cuspóir sceimhlitheoireachta a bheith ag gabháil le cuid de na gníomhartha sin ar an bhforas go ndearnadh iad mar fhrithbhearta i gcoinne arm na Tuirce.
29
Ina dhiaidh sin, chun a léiriú go bhfuil gníomhartha áirithe a chuirtear i leith PKK ag teacht leis na critéir a shocraítear in Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 chun an coincheap ‘gníomh sceimhlitheoireachta’ a shainiú, chuir an Chúirt Ghinearálta béim air, i míreanna 122 go 125 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bhféadfadh gach ceann de na cineálacha gníomhartha dá dtagraítear i bpointí (a) go (k) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin a bheith ina ghníomh sceimhlitheoireachta, sa chaoi nach ndéanann sé difear nach raibh cuid de na gníomhartha sin ina gcúis le bás, de réir bhrí phointe (a), nach raibh úsáid arm i gceist leo, de réir bhrí phointe (f), nach raibh siad ina gcúis le hollscriosadh, de réir bhrí phointe (d), nach raibh siad ina gcúis le fuadach, de réir bhrí phointe (c) agus ós rud é, ar thaobh amháin, nach gcuirtear ina choinne go saothraítear cuspóirí eile sceimhlitheoireachta i measc na gcuspóirí siúd dá dtagraítear i bpointí (a) go (k) den tríú fomhír d’Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin agus, ar an taobh eile go raibh aidhm amháin nó aidhm eile le gníomhartha eile, i measc iad siúd a cuireadh san áireamh.
30
Ar deireadh, maidir leis na gníomhartha ar a bhfuil Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, bunaithe, mheas an Chúirt Ghinearálta, i mír 127 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, fiú mura cuireadh beatha daoine i mbaol leis an ionsaí ar scaglann in 1993/1994, nár chuir an t‑iarratasóir ina choinne go ndearnadh ollscriosadh agus go raibh caillteanas eacnamaíoch mór i gceist lenar cuireadh beatha daoine i mbaol dá bharr. Ina dhiaidh sin, i mír 128 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta d’argóintí an iarratasóra a bhaineann le difríochtaí idir an sainmhíniú ar ghníomh sceimhlitheoireachta i reachtaíocht na Ríochta Aontaithe agus an sainmhíniú a leagtar amach i gComhsheasamh 2001/931, ar an bhforas nach bhfuil aon iarmhairt ag an bhfíoras go mbaineann an critéar maidir le tromchúis le modhanna sa reachtaíocht náisiúnta agus le cuspóirí sa Chomhsheasamh sin. Maidir leis na gníomhartha arna nglacadh ag údaráis na Ríochta Aontaithe mar bhunús leis an gcinneadh ón Aire Gnóthaí Baile an 3 Nollaig 2014, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 129 den bhreithiúnas sin, maidir leis an ionsaí i gcoinne an stáisiúin leictrigh a rinneadh an 24 Lúnasa 2014 go leanann sé ón téarma ‘cur isteach’ san aidhm sceimhlitheoireachta, dá dtagraítear i bpointe (h) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin, a ndéantar cur síos air mar ‘cur isteach nó briseadh an tsoláthair uisce, leictreachais nó aon acmhainn nádúrtha bhunúsach a bhfuil d’éifeacht aici beatha an duine a chur i mbaol’ gur féidir a mheas go bhfuil gléasra nár coimisiúnaíodh go fóill i gceist. Dá thoradh sin, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta don dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin.
31
I gcomhthéacs an scrúdaithe ar an gceathrú saincheist dlí, lena n‑éilítear go ndearnadh sárú ar Airteagal 1(6) de Chomhsheasamh 2001/931, i míreanna 141 go 157 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, rinne an Chúirt Ghinearálta, tar éis an cásdlí is infheidhme a lua, anailís ar na gníomhartha atá faoi chonspóid agus chinn sí gur tharla na heachtraí is déanaí a cuireadh san áireamh sna blianta 2014, 2017 agus 2020. Thug sí faoi deara nár cuireadh i gcoinne aicmiú na n‑eachtraí sin mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta ach an oiread, sa chaoi gur chuir an Chomhairle chun dáta a measúnú maidir leis an riosca go raibh PKK bainteach le sceimhlitheoireacht agus nár ceanglaíodh air, i bhfianaise an ‘achar ama’ níos lú ná 5 bliana idir na gníomhartha agus na gníomhartha atá faoi chonspóid, leanúint lena nuashonrú i ndiaidh na gníomhartha sin a chur san áireamh. Thug an Chúirt Ghinearálta dá haire freisin, i míreanna 158 go 162 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nár fhág na hathruithe líomhainte ar na himthosca, dá dtagraíonn an t‑iarratasóir, amhail an próiseas síochána agus cliseadh an phróisis sin, ról PKK sa chomhrac i gcoinne Da’esh, athrú Stát na Tuirce ina Stát ollsmachtach a bhfuil pobal na gCoirdíneach á chur faoi chos aige gan stad agus tarraingt siar na Ríochta Aontaithe ón Aontas go ndeachaigh PKK i muinín na síochána. Dá thoradh sin, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta don tsaincheist dlí sin.
32
I gcomhthéacs an scrúdaithe ar an gcúigiú saincheist dlí, mheas an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 170 go 172 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach ndearnadh sárú ar phrionsabal na comhréireachta ós rud é go ndearna an Chomhairle, sna gníomhartha atá faoi chonspóid an scrúdú i dtaobh an raibh riosca ann fós go raibh an t‑iarratasóir bainteach le sceimhlitheoireacht i gceart, i bhfianaise go háirithe athruithe na n-imthosca arna líomhain aige. Shonraigh sé nach dtugtar an chonclúid sin faoi cheist le heaspa éifeachtachta na mbeart sin nó lena gcineál míchuí líomhainte. Mar an gcéanna, níl na héifeachtaí a líomhnaítear a bheith ar na Coirdínigh nó aon duine eile ar mhian leis tacú leis na Coirdínigh ábhartha.
33
Maidir leis an séú saincheist dlí, lena n‑éilítear go ndearnadh sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua, chinn an Chúirt Ghinearálta, uaithi féin, i míreanna 179 agus 180 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go raibh easpa cúiseanna maidir leis na chéad ghníomhartha atá faoi chonspóid, a mhéid a tagraíodh iontu d’eachtra an 24 Lúnasa 2014, inar ionsaíodh stáisiún leictreach agus inar fuadaíodh triúr innealtóirí Síneacha.
34
Don chuid eile, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta don séú saincheist dlí sin. Meabhraítear, i míreanna 175 go 178 den bhreithiúnas sin, an cásdlí a luaitear i mbreithiúnas an 22 Aibreán 2021, an Chomhairle v PKK (C‑46/19 P, EU:C:2021:316, mír 47), ar dá réir, chun an oibleagáid cúiseanna a lua dá bhforáiltear in Airteagal 296 CFAE a chomhlíonadh, ní mór don Chomhairle cúiseanna sách beacht agus nithiúil a sholáthar ionas go gcuirfear an t‑iarratasóir lena mbaineann ar an eolas faoi na cúiseanna mar thaca lena ainm a choimeád ar na liostaí reo cistí agus go bhféadfaidh an Chúirt Ghinearálta athbhreithniú a dhéanamh. I míreanna 181 go 195 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ghlac an Chúirt Ghinearálta seasamh i dtaca leis na hagóidí éagsúla arna n‑ardú ag an iarratasóir i ndáil leis sin, agus béim á leagan air, i mír 182 den bhreithiúnas sin, gur ceanglas fíor-riachtanach nós imeachta an oibleagáid cúiseanna a lua nach mór a dhealú ón gceist maidir le bunús a bheith leis na cúiseanna, a thagann faoi dhleathacht shubstainteach an ghnímh atá i gceist, sa chaoi nach bhfuil na hagóidí agus na hargóintí chun bunús an ghnímh ábhartha i gcomhthéacs na saincheiste dlí atá bunaithe ar chúiseanna neamhleora.
35
Ar deireadh, i mír 213 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ghlac an Chúirt Ghinearálta leis an seachtú saincheist dlí a mhéid a staon an Chomhairle ó fhaisnéis fhónta a chur in iúl don iarratasóir a bhaineann le fíorú ar urramú do chearta na cosanta agus an chirt chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a fháil ó údaráis na Stát Aontaithe.
36
Dá thoradh sin, leis an mbreithiúnas atá faoi achomharc, dhiúltaigh an Chúirt Ghinearálta don chaingean ina hiomláine. Shonraigh sí, i mír 214 den bhreithiúnas sin nach bhféadfadh sé a bheith mar thoradh ar an bhfíoras go bhféadfadh sé go mbeadh bunús leis na saincheisteanna dlí lena n‑éilítear go ndearnadh sárú ar Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931, sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua agus sárú ar cheart na cosanta agus ar an gceart chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a fháil go gcuirfí na gníomhartha atá faoi chonspóid ar neamhní, ós rud é nach bhféadfadh na nithe neamhdhleathacha a tugadh faoi deara, cibé acu a bhaineann siad leis na cinntí ó údaráis na Stát Aontaithe nó le heachtra an 24 Lúnasa 2014 a chuirtear i leith PKK, measúnú na Comhairle a rinneadh sna gníomhartha atá faoi chonspóid a thabhairt faoi cheist, a bhaineann le riosca go raibh PKK bainteach le sceimhlitheoireacht, a raibh bunús cuí leis fós ar bhonn choimeád i bhfeidhm Chinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, mar aon le heachtraí eile a tharla sna blianta 2014, 2017 agus 2020, de réir mar is ábhartha.
Na himeachtaí os comhair na Cúirte agus an t‑ordú atá á lorg ag na páirtithe
37
Le cinneadh ó Uachtarán na Cúirte an 5 Meitheamh 2023, glacadh le Poblacht na Fraince idiragairt a dhéanamh mar thaca leis an ordú atá á lorg ag an gComhairle.
38
Iarrann PKK ar an gCúirt:
–
an t‑achomharc seo a uamadh leis an achomharc a taisceadh faoin uimhir chláraithe C‑44/23 P;
–
an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal;
–
breithiúnas críochnaitheach a thabhairt ar na hábhair atá faoi achomharc agus na gníomhartha atá faoi achomharc a chur ar neamhní a mhéid a bhaineann siad le PKK (dá ngairtear freisin ‘KADEK’ agus ‘KONGRA-GEL’);
–
a ordú don Chomhairle na costais a bhaineann leis na himeachtaí achomhairc, mar aon leis na himeachtaí céadchéime a íoc, móide ús.
39
Iarrann an Chomhairle ar an gCúirt:
–
diúltú don achomharc;
–
mar mhalairt air sin, má chinneann an Chúirt an breithiúnas atá faoi achomharc a chur ar ceal agus breithiúnas cinntitheach a thabhairt, diúltú don achomharc chun na gníomhartha atá faoi chonspóid sa bhreithiúnas atá faoi achomharc a chur ar neamhní;
–
a ordú do PKK na costais a bhaineann leis na himeachtaí achomhairc, mar aon leis na himeachtaí céadchéime a íoc.
40
Iarrann Poblacht na Fraince ar an gCúirt diúltú don achomharc.
Breithniú ar an achomharc
41
Mar thaca leis an achomharc, ardaíonn an t‑achomharcóir cúig shaincheist dlí bunaithe, don chéad cheann, ar earráid dlí a mhéid a bhaineann leis an léiriú a rinne an Chúirt Ghinearálta ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, go háirithe maidir leis an léiriú a thugtar ar an téarma ‘aidhmeanna’ atá ann agus a chur i bhfeidhm sa chás seo, an dara ceann, earráid dlí a rinne an Chúirt Ghinearálta a mhéid a mheas sí go bhféadfadh an Chomhairle a cinneadh a bhunú ar Chinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, de shárú ar choinníollacha Airteagal 1(3) agus (4) den Chomhsheasamh sin, don tríú ceann, ar earráid a rinne an Chúirt Ghinearálta sa mheasúnú ar an athbhreithniú a rinne an Chomhairle i gcomhréir le hAirteagal 1(6) den Chomhsheasamh sin, an ceathrú ceann, ar earráid a rinne an Chúirt Ghinearálta agus prionsabal na comhréireachta á léiriú, agus don chúigiú ceann, ar earráid a rinne an Chúirt Ghinearálta agus leordhóthanacht na gcúiseanna arna dtabhairt ag an gComhairle sa ráiteas ar na cúiseanna leis na gníomhartha atá faoi chonspóid á meas.
An chéad saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
42
Leis an gcéad saincheist dlí, áitíonn an t‑achomharcóir go ndearnadh an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 103 go 130 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, léiriú mícheart ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 agus go ndearna sé an fhoráil sin a chur i bhfeidhm go mícheart sa chás seo freisin, trína mheas gurb ionann na ‘aidhmeanna’ dá dtagraítear i bpointí (i) go (iii) den fhoráil sin agus cineál na gníomhartha féin arna ndéanamh.
43
Measann an t‑achomharcóir go ndéantar idirdhealú leis an gcéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 idir na gníomhartha ar féidir iad a aicmiú mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta, mar a liostaítear i míreanna (a) go (k), i ngeall ar a leibhéal tromchúise, agus na haidhmeanna atá leis na gníomhartha sin, mar a liostaítear i bpointí (i) go (iii). Maíonn an t‑achomharcóir, ós rud é gur coinníollacha carnacha iad sin, nach mór don Chomhairle a shuí, ar an gcéad dul síos, go ndearna eagraíocht ceann amháin nó níos mó de na gníomhartha a liostaítear sna pointí sin (a) go (k) agus, ar an dara dul síos, go raibh aidhm sceimhlitheoireachta i gceist leis na gníomhartha sin, chun gur féidir a chinneadh gurb ann do ghníomh sceimhlitheoireachta, de réir bhrí an Chomhsheasaimh sin. Trína lua, áfach, i mír 115 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur bhain na ‘aidhmeanna’ a liostaítear i bpointí (i) go (iii) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin le ‘cineál na gníomhartha féin arna ndéanamh’, rinne an Chúirt Ghinearálta earráid dlí i léiriú an choinníll dhúbailte sin, tríd an gcoinníoll neamhspleách maidir le cuspóir sceimhlitheoireachta a scriosadh, de facto.
44
Is fíor, tar éis a chinneadh, i mír 115 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bhfuil idirdhealú idir na haidhmeanna is mian le pobal nó cónaitheoirí críche a bhaint amach agus na gníomhartha a ghlactar chuige sin, gur mheas an Chúirt Ghinearálta, agus an ceart aici, nach bhfreagraíonn na ‘aidhmeanna’ a liostaítear sa chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 do na haidhmeanna a d’fhéadfaí a aicmiú mar aidhmeanna deiridh nó aidhmeanna bunaidh. Mar sin féin, ní féidir a bhaint de thátal as an méid sin go bhfuil an aidhm deiridh neamhábhartha chun aidhm láithreach gnímh a léiriú. Dá bhrí sin, maíonn sé go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a chinn sí, i mír 116 den bhreithiúnas sin, nár ghá an méid sin a chur san áireamh.
45
Thairis sin, measann an t‑achomharcóir, ag tagairt do mhír 116, nach dtagraíonn an téarma ‘míchuí’ i bpointe (ii) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 do chineál neamhdhleathach an iallaigh a chuirtear, nó ní bheadh gá leis an téarma sin ós rud é, chun teacht faoi Airteagal 1(3), gur gá go mbeidh an gníomh neamhdhleathach. Dá thoradh sin, dar leis gur cheart an téarma sin a thuiscint sa chaoi go bhfuil sé beartaithe chun go mbeidh sé níos deacra gníomh a aicmiú mar ghníomh sceimhlitheoireachta.
46
Bhí an Chúirt Ghinearálta mícheart freisin a mheas, i mír 115 den bhreithiúnas atá faoi achomharc gur bhain ‘na téarmaí a úsáidtear (imeagla, iallach, díchobhsú, scriosadh), le cineál na ngníomhartha féin’, ós rud é nach féidir a chinneadh an ndéanann gníomh bunstruchtúir Stáit a dhíchobhsú nó a scriosadh gan na cuspóirí arna saothrú ag an eagraíocht lena mbaineann maidir leis na bunstruchtúir sin a chur san áireamh. Dá réir sin, más é an aidhm atá i gceist go léireoidh na bunstruchtúir sin meas níos fearr ar phrionsabail an dlí idirnáisiúnta agus ar chearta an duine, ní fhéadfaí a mheas go bhfuil an gníomh sin beartaithe chun iad a dhíchobhsú nó a scriosadh. Ós rud é gur chinn an Chúirt cheana gur ‘ceart infheidhmithe erga omnes agus ceann de bhunphrionsabail an dlí idirnáisiúnta’ é prionsabal gnách an fhéinchinntiúcháin (breithiúnas an 21 Nollaig 2016, an Chomhairle v Fron Polisario, C‑104/16 P, EU:C:2016:973, mír 88), ní mór don Chomhairle an prionsabal sin a chur san áireamh agus cinneadh á dhéanamh aici eagraíocht a chur ar liosta smachtbhannaí. Dá réir sin, bhí an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a chinn sí, i mír 117 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach gcuirtear cosc le cur i bhfeidhm na bhforálacha de Chomhsheasamh 2001/931 ar an bprionsabal gnách maidir le féinchinntiúchán.
47
De réir an achomharcóra, má leantar réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta, bheadh gníomhartha aon phobail nach bhfuil rogha eile aige seachas leas a bhaint as forneart armtha, chun a cheart chun féinchinntiúcháin a bhaint amach, ag teacht leis an sainmhíniú ar ghníomh sceimhlitheoireachta. B’ionann sin agus coincheap an dlí idirnáisiúnta dhaonnúil a thréigean ina iomláine, ar dá réir atá go leor gníomhartha míleata a dhéantar i gcoinbhleacht den sórt sin dlisteanach. Seachas tagairt a dhéanamh, mar a rinneadh i mír 117 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, do chorrlach breithmheasa leathan na Comhairle, ba cheart don Chúirt Ghinearálta prionsabal an fhéinchinntiúcháin a chur san áireamh i gcomhthéacs an léirithe ar Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931.
48
Ar deireadh, ag tagairt d’argóintí a rinneadh ag an gcéad chéim, cáineann an t‑achomharcóir an Chúirt Ghinearálta as diúltú rialú a thabhairt, i mír 110 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar chur i bhfeidhm phrionsabal an fhéinchinntiúcháin agus ar an gceist a bhaineann le dleathacht leas a bhaint as forneart armtha chun féinchinntiúchán a bhaint amach sa chás seo.
49
Áitíonn an Chomhairle, le tacaíocht ó Phoblacht na Fraince, gur cheart diúltú don chéad saincheist dlí.
Measúnú na Cúirte
50
Baineann an chéad saincheist dlí leis an léiriú a rinne an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 103 go 130 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar an gcéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, ar dá réir a bhain na ‘aidhmeanna’ a luaitear san fhoráil sin le ‘cineál na ngníomhartha féin arna ndéanamh’ agus nach bhféadfaí a chur san áireamh gurbh ann do choinbhleacht armtha ar mhaithe le féinchinntiúchán pobail.
51
I ndáil leis sin, chun críoch léiriú a dhéanamh ar fhoráil de dhlí an Aontais, is léir ó chásdlí socair nach mór a chur san áireamh ní hamháin téarmaí na forála sin, ach freisin a comhthéacs agus na cuspóirí arna saothrú ag an reachtaíocht a bhfuil sí mar chuid di (breithiúnas an 2 Nollaig 2021, an Coimisiún agus GMB Glasmanufaktur Brandenburg v Xinyi PV Products (Anhui) Holdings, C‑884/19 P agus C‑888/19 P, EU:C:2021:973, mír 70).
52
Maidir le téarmaí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, ní mór a thabhairt faoi deara go bhfuil sainiú gnímh mar ‘gníomh sceimhlitheoireachta’ bunaithe ar dhá choinníoll charnacha, eadhon, ar an gcéad dul síos, go bhfuil an gníomh sin i measc na ngníomhartha a luaitear i bpointí (a) go (k) agus, ar an dara dul síos, go dtagann an aidhm lena ndéantar an gníomh sin faoi cheann de na haidhmeanna dá dtagraítear i bpointí (i) go (iii).
53
Mar sin, bhí an ceart ag an gCúirt Ghinearálta nuair a mheas sí, i mír 128 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go sainítear gníomhartha sceimhlitheoireachta de réir na n‑aidhmeanna arna saothrú agus de réir na modhanna arna n‑úsáid chuige sin araon.
54
Os a choinne sin, contrártha leis an méid a mhaíonn an t‑achomharcóir, ní fhágtar le téarmaí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin gur féidir a mheas gur féidir le aidhm pholaitiúil arna saothrú leis an ngníomh atá i gceist nó cineál na n‑éileamh atá ag an té a rinne an gníomh a bheith ábhartha ar chor ar bith chun críoch an choincheapa ‘gníomh sceimhlitheoireachta’ a shainmhíniú.
55
Deimhnítear an léamh sin ar Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 le comhthéacs na forála sin agus leis na cuspóirí arna saothrú ag an gComhairle agus an Comhsheasamh sin á ghlacadh.
56
Go deimhin, mar is léir ó aithrisí 5 go 7 de Chomhsheasamh 2001/931 agus aithrisí 3, 5 agus 6 de Rialachán 2580/2001, ghlac an Chomhairle an comhsheasamh sin agus ansin, i gcomhréir leis sin, ghlac sí an Rialachán sin d’fhonn, inter alia, Rún 1373 (2001) ó Chomhairle Slándála na Náisiún Aontaithe a chur chun feidhme, ar dá réir a ‘athdheimhnítear an gá le bagairtí don tsíocháin agus don tslándáil idirnáisiúnta a bhaineann le gníomhartha sceimhlitheoireachta a chomhrac ar gach bealach, i gcomhréir le Cairt na Náisiún Aontaithe’ agus lenar iarradh ar na Ballstáit ‘an comhar idirnáisiúnta a fhorlíonadh trí bhearta breise a ghlacadh d’fhonn maoiniú agus ullmhú gach gnímh sceimhlitheoireachta a chosc agus a phionósú laistigh dá gcríoch, trí gach bealach dleathach.
57
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara freisin go saothraítear le Comhsheasamh 2001/931 an cuspóir coisctheach sin go bunúsach chun an sceimhlitheoireacht idirnáisiúnta a chomhrac trína hacmhainní airgeadais a bhaint trí reo cistí agus acmhainní airgeadais na ndaoine agus na n‑eintiteas a mheastar go raibh siad rannpháirteach i ngníomhaíochta a bhaineann leis (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Samhain 2012, Al-Aqsa v an Chomhairle agus an Ísiltír v Al-Aqsa, C‑539/10 P agus C‑550/10 P, EU:C:2012:711, mír 67).
58
Dá réir sin, meastar gur gníomhartha sceimhlitheoireachta iad na gníomhartha a dhéantar d’aon toil a liostaítear i bpointí (a) go (k) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 má dhéantar iad leis an aidhm chun imeagla mhór a chur ar dhaonra, chun iallach a chur ar na húdaráis phoiblí nó ar eagraíocht idirnáisiúnta go míchuí gníomh ar bith a dhéanamh nó gan é a dhéanamh, nó bunstruchtúir pholaitiúla, bhunreachtúla, eacnamaíocha nó shóisialta tíre nó eagraíochta idirnáisiúnta a dhíchobhsú go mór nó a scriosadh, agus ní gá aidhm pholaitiúil nó aidhm eile atá ag an té a rinne an gníomh sceimhlitheoireachta atá i gceist a chur san áireamh.
59
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara nach é an cuspóir ag Comhsheasamh 2001/931 agus Rialachán Uimh. 2580/2001 gníomhartha sceimhlitheoireachta a phionósú, ach an sceimhlitheoireacht a chomhrac trí mhaoiniú do ghníomhartha sceimhlitheoireachta a chosc (breithiúnas an 14 Márta 2017, A agus páirtithe eile, C‑158/14, EU:C:2017:202, mír 96).
60
Os a choinne sin, ní fhéadfaí aon cheann de na haithrisí ná aidhmeanna atá i gceist a thuiscint sa chaoi gur cheart gníomhartha lena saothraítear aidhm a líomhnaítear a bheith dlisteanach a eisiamh ó raon feidhme Chomhsheasamh 2001/931, agus dá bhrí sin ní mór diúltú d’argóint an achomharcóra nach mór a chur san áireamh aidhm féinchinntiúcháin fhéideartha chun a chinneadh an ndearnadh gníomh le haidhm sceimhlitheoireachta.
61
I míreanna 106 agus 107 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ghlac an Chúirt Ghinearálta seasamh maidir leis an argóint sin, ag meabhrú di, rud nach gcuireann an t‑achomharcóir ina choinne, nach gcuirtear as an áireamh le coinbhleacht armtha a bheith ann de réir bhrí fhorálacha an dlí idirnáisiúnta dhaonnúil cur i bhfeidhm fhorálacha frithsceimhlitheoireachta faoi dhlí an Aontais, amhail Comhsheasamh 2001/931, ar ghníomhartha sceimhlitheoireachta arna ndéanamh sa chomhthéacs sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Márta 2017, A agus páirtithe eile, C‑158/14, EU:C:2017:202, míreanna 97 agus 98), agus é á shonrú nach ndéantar aon idirdhealú sa Chomhsheasamh sin a mhéid a bhaineann lena raon feidhme bunaithe ar an ngníomh atá i gceist a bheith déanta i gcomhthéacs coinbhleacht armtha de réir bhrí an dlí dhaonnúil idirnáisiúnta.
62
Cé gur luaigh an Chúirt Ghinearálta, i mír 109 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bhfuil feidhm ag an bprionsabal gnách maidir le féinchinntiúcháin, a mheabhraítear, inter alia, in Airteagal 1 de Chairt na Náisiún Aontaithe, ina phrionsabal a bhfuil feidhm aige maidir le gach críoch nach bhfuil neamhspleách agus gach pobal nach bhfuil neamhspleáchas bainte amach aige go fóill (breithiúnas an 21 Nollaig 2016, an Chomhairle v Front Polisario, C‑104/16 P, EU:C:2016:973, mír 88), ní chiallaíonn an prionsabal sin, áfach, chun an ceart chun féinchinntiúcháin a fheidhmiú, gur féidir leis an bpobal nó cónaitheoirí críche leas a bhaint as na modhanna a thagann faoi Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931.
63
Go deimhin, chinn an Chúirt Bhreithiúnais cheana go saothraítear aidhmeanna difriúla leis an dlí idirnáisiúnta daonnúil agus le Comhsheasamh 2001/931 agus go leagtar síos sásraí difriúla leo, sa chaoi nach mbraitheann cur i bhfeidhm an Chomhsheasaimh sin ar aicmithe a thagann ón dlí idirnáisiúnta daonnúil. Bhain an Chúirt de thátal as sin nach mór an Comhsheasamh sin agus Rialachán Uimh. 2580/2001 a léiriú sa chaoi gur féidir le gníomhaíochtaí na bhfórsaí armtha in aimsir coinbhleachta armtha, de réir bhrí an dlí idirnáisiúnta dhaonnúil, a bheith ina ‘gníomhartha sceimhlitheoireachta’ de réir bhrí na ngníomhartha sin de dhlí an Aontais (féach, chuige sin, breithiúnas an 14 Márta 2017, A agus páirtithe eile, C‑158/14, EU:C:2017:202, míreanna 89, 91 agus 97).
64
Sa chomhthéacs sin, thug an Chúirt Ghinearálta dá haire, i mír 115 den bhreithiúnas atá faoi achomharc nach mór idirdhealú a dhéanamh idir, ar thaobh amháin, na haidhmeanna is mian le pobal nó cónaitheoirí críche a bhaint amach agus ar an taobh eile, na gníomhartha a ghlacann siad chun é sin a bhaint amach, sa chaoi nach bhfreagraíonn na ‘aidhmeanna’ dá dtagraítear i bpointí (i) go (iii) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 d’aidhmeanna den sórt sin, a fhéadfar a aicmiú mar aidhmeanna deiridh nó aidhmeanna bunaidh.
65
Cé go n‑admhaíonn an t‑achomharcóir gur chinn an Chúirt Ghinearálta i gceart go bhfuil difríocht idir aidhm dheiridh nó bhunaidh dá nglacann an t‑eintiteas páirt i gcoinbhleacht armtha agus an aidhm atá i gceist le gníomhartha sonracha i gcomhthéacs na coinbhleachta sin, ní dhéanann sé aon argóint bhailí lenar féidir teacht ar an gconclúid go bhfuil an aidhm dheiridh nó bhunaidh ábhartha chun measúnú a dhéanamh maidir le haidhm na ngníomhartha sonracha sin.
66
Dá réir sin, is féidir na gníomhartha a dhéantar le ceann de na haidhmeanna dá dtagraítear i bpointí (i) go (iii) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 a aicmiú mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta, fiú más é an aidhm dheiridh nó bhunaidh, mar shampla, bunstruchtúir Stáit a dhéanamh níos daonlathaí. Mar sin, bhí an ceart ag an gCúirt Ghinearálta a chinneadh, i mír 116 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, má dhéantar na gníomhartha le ceann de na trí aidhm sin, nach gá a scrúdú cad iad na haidhmeanna a bhí i gceist ag an eagraíocht lena mbaineann, nó scriosfaí ceann den dá choinníoll charnacha atá riachtanach chun gur féidir gníomh a aicmiú mar ghníomh sceimhlitheoireachta. Níl aon bhaint ag na haidhmeanna sin, lena n‑aicmítear na gníomhartha a liostaítear i míreanna (a) go (k) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3), agus atá de chineál feidhmiúil amháin, le haidhm pholaitiúil nó le héilimh a shocraigh na daoine a rinne an gníomh, sa chaoi nach bhfuil aidhm dheiridh nó bhunaidh gnímh ábhartha ar chor ar bith maidir leis an aidhm sin a aicmiú mar ‘ghníomh sceimhlitheoireachta’.
67
I bhfianaise an mhéid sin thuas, ní mór diúltú don argóint ón achomharcóir freisin a dhírítear i gcoinne mhír 110 den bhreithiúnas atá faoi achomharc ní hamháin toisc nach ndéantar leis an argóint sin ach agóid i dtéarmaí ginearálta i gcoinne ráiteas na Cúirte Ginearálta, ach freisin toisc go bhfuil an argóint bunaithe ar léamh mícheart ar an mír sin. Go deimhin, sa mhír sin, mheas an Chúirt Ghinearálta nach raibh gá le seasamh a ghlacadh maidir le cur i bhfeidhm phrionsabal an fhéinchinntiúcháin sa chás sin chun freagra a thabhairt ar na hargóintí a bhaineann le léiriú ar na haidhmeanna dá dtagraítear in Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 agus níor dhiúltaigh sí, contrártha don mhéid a mhaíonn an t‑achomharcóir, rialú a thabhairt maidir le hinfheidhmeacht an phrionsabail sin.
68
Dá nglacfaí le réasúnaíocht an achomharcóra, ar dá réir a bheadh sé de cheart ag eintiteas na gníomhartha a liostaítear i bpointí (a) go (k) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 a dhéanamh, a mhéid a dhéantar na gníomhartha sin le haidhm ghinearálta féinchinntiúcháin, thiocfaí ar thoradh atá contrártha le téarmaí agus comhthéacs na forála sin agus le cuspóirí na reachtaíochta a bhfuil sí mar chuid di, agus bheadh sé contrártha don chásdlí dá dtagraítear i míreanna 61 go 63 den bhreithiúnas seo.
69
Ar deireadh, ar na cúiseanna sin, ní dhearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí ach an oiread, i mír 116 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nuair a chinn sí nár cheart an téarma ‘míchuí’, i bpointe (ii) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, a mheas i bhfianaise chineál dlisteanach na haidhme arna saothrú leis an iallach atá i gceist.
70
Dá thoradh sin, is léir ó na breithnithe thuas nach mór diúltú don chéad saincheist dlí.
An dara saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
71
Leis an dara saincheist dlí, áitíonn an t‑achomharcóir go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a chinn sí go bhféadfadh an Chomhairle Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, a ghlacadh mar bhunús mar ‘chinneadh’, de réir bhrí Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931, ós rud é go raibh na fíorais a luaitear sna forais leis an gcinneadh sin imithe thart ó thaobh ama de agus nach bhféadfadh siad a bheith ina n‑údar lena mheas go ndearna an t‑achomharcóir gníomhartha sceimhlitheoireachta lenar féidir é a aicmiú mar ‘ghrúpa sceimhlitheoireachta’.
72
Measann an t‑achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid nuair a luaigh sí, i mír 126 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, na fíorais ba bhun le Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, eadhon fuadach turasóirí iartharacha ag tús na mblianta 1990, ionsaí i gcoinne scaglainne le linn na tréimhse 1993/1994, feachtas ionsaithe i gcoinne suíomhanna tuarasóireachta sna blianta céanna agus bagairtí d’ionsaithe i gcoinne suíomhanna turasóireachta le linn na mblianta 1995 go 1999, trí anailís a dhéanamh ar na fíorais sin agus teacht ar an gconclúid go bhféadfadh an Chomhairle iad a aicmiú mar ghníomhartha tuarasóireachta de réir bhrí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931. Go deimhin, ós rud é, i míreanna 76 go 81 den bhreithiúnas sin, nár chuir an Chúirt Ghinearálta san áireamh na fíorais a tharla idir an bhliain 1995 agus an bhliain 1999, is iomchuí a bhaint de thátal as sin nach bhfuil na fíorais eile, níos sine, ábhartha. Dá thoradh sin, ní fhéadfadh na fíorais sin a bheith mar bhunús leis an gconclúid gur cheart a mheas gur grúpa sceimhlitheoireachta é an t‑achomharcóir de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin, a fortiori ós rud é gur tháinig an Chúirt Ghinearálta ar an gconclúid, i mír 71 den bhreithiúnas sin ‘gur chosúil gur éirigh [PKK] as a fheachtas sceimhlitheoireachta’.
73
In aon chás, bhí an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a chinn sí, i míreanna 78 go 81 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bhféadfaí na bagairtí d’ionsaithe i gcoinne suíomhanna turasóireachta idir an bhliain 1995 agus an bhliain 1999 a chur san áireamh i bhfianaise an achair ama eatarthu. Fiú agus é á chur san áireamh nach gá don Chomhairle a fhíorú ar tharla na fíorais a thugtar faoi deara sna cinntí náisiúnta ciontaithe, ní mór di a fhíorú gur mheas an t‑údarás náisiúnta gur tharla siad, agus cúiseanna á dtabhairt leis an gcinneadh sin go soiléir agus go comhsheasmhach sa ráiteas ar na cúiseanna.
74
Dá thoradh sin, maítear go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a mheas sí, i mír 95 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur cheart diúltú don tsaincheist dlí lena n‑éilítear go ndearnadh sárú ar Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931, a mhéid a glacadh na gníomhartha atá faoi chonspóid ar bhonn Chinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, agus, i mír 130 den bhreithiúnas sin, gur cheart diúltú don tsaincheist dlí bunaithe ar shárú ar Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin.
75
Thairis sin, ní fhéadfadh an Chomhairle ná an Chúirt Ghinearálta a mheas gur fhreagair na bagairtí líomhainte do na critéir a liostaítear sa chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931. Go deimhin, ní fhéadfaí a mheas go raibh na bagairtí líomhainte ina ngníomhartha sceimhlitheoireachta, de réir bhrí na forála sin, ós rud é go raibh an feachtas ionsaithe a bhí mar chúis le bás daoine tréigthe.
76
De réir an achomharcóra, ní mór na difríochtaí idir an sainmhíniú ar ghníomh sceimhlitheoireachta dá bhforáiltear i reachtaíocht na Ríochta Aontaithe agus an ceann a leagtar amach i gComhsheasamh 2001/931 a chur san áireamh. Mar sin, maíonn sé go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid, i mír 128 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, trína mheas nach raibh aon iarmhairtí ag gabháil leis an bhfíoras go mbaineann an critéar tromchúise leis na ‘modhanna’ i reachtaíocht na Ríochta Aontaithe agus leis na ‘aidhmeanna’ sa Chomhsheasamh sin, de bhrí go bhfuil an difríocht sin tábhachtach, go háirithe a mhéid a bhaineann le bagairtí. Dá réir sin, dar leis an achomharcóir, ní fhéadfaí an t‑ionsaí i gcoinne an stáisiúin cumhachta a tharla i mí Lúnasa 2014, a scrúdaigh an Chúirt Ghinearálta i mír 129 den bhreithiúnas sin, a aicmiú mar ghníomh sceimhlitheoireachta, de réir bhrí an Chomhsheasaimh sin, ach ar an gcoinníoll go raibh sé d’éifeacht ag an gcur isteach ar an soláthar fuinnimh gur cuireadh beatha daoine i mbaol. Ní raibh an stáisiún sin gníomhach tráth an ionsaí, áfach, ionas nach bhféadfadh sin dochar tromchúiseach a dhéanamh do thír’, de réir bhrí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin, agus ba é ab aidhm dó ná timpeallacht nádúrtha na Cordastáine a chaomhnú.
77
Áitíonn an Chomhairle, le tacaíocht ó Phoblacht na Fraince, gur cheart diúltú don dara saincheist dlí.
Measúnú na Cúirte
78
Baineann an dara saincheist dlí leis an earráid a mhaítear go ndearna an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 71, 76 go 81, 95, 103 agus 119 go 130 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, a mhéid a cuireadh san áireamh Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, chun a chinneadh, ar thaobh amháin, gur chomhlíon an Chomhairle a cuid oibleagáidí de bhun Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931 agus, ar an taobh eile, gur ghníomhartha sceimhlitheoireachta iad na gníomhartha a rinneadh de réir bhrí Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin.
79
Chun breith a thabhairt ar fhiúntas na saincheiste dlí sin, ní mór idirdhealú a dhéanamh ar dtús idir, ar thaobh amháin, an cheist i dtaobh an féidir Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, a aicmiú mar chinneadh ó údarás inniúil, de réir bhrí Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931, go háirithe i bhfianaise an dáta a tharla na heachtraí ar a bhfuil sé bunaithe agus, ar an taobh eile, an cheist an féidir na heachtraí sin a aicmiú, i bhfianaise a gcineáil, mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta, de réir bhrí Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin.
80
Sa chéad áit, maidir le hAirteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931, foráiltear sa chéad fhomhír de, go ndéanfar an liosta reo ciste ‘san Iarscríbhinn ar bhonn faisnéis bheacht nó ábhar i gcomhad a léiríonn go bhfuil cinneadh glactha ag údarás inniúil i ndáil leis na daoine, na grúpaí agus na heintitis lena mbaineann, cibé acu an tionscnamh imscrúduithe nó ionchúisimh as gníomh sceimhlitheoireachta, nó iarracht, rannpháirtíocht nó éascú gnímh den sórt sin, bunaithe ar fhianaise nó faisnéis dháiríre agus inchreidte, nó ciontú as gníomhartha den sórt sin a bheidh i gceist’.
81
Maidir le hoibleagáidí na Comhairle agus duine nó eintiteas á chur ar liosta, is léir ón tagairt do chinneadh náisiúnta agus do na téarmaí ‘faisnéis bheacht’ agus ‘fianaise nó faisnéis dháiríre agus inchreidte’ in Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931, go bhfuil sé de chuspóir ag an bhforáil sin na daoine lena mbaineann a chosaint trína áirithiú nach gcuirfear iad ar liosta reo cistí ach ar bhonn fíorasach sách láidir, agus go bhféachtar leis an gcomhsheasamh sin an cuspóir sin a bhaint amach trí leas a bhaint as an gceanglas go mbeidh cinneadh glactha ag údarás náisiúnta (féach, chuige sin, breithiúnas an 15 Samhain 2012, Al-Aqsa v an Chomhairle agus an Ísiltír v Al-Aqsa, C‑539/10 P agus C‑550/10 P, EU:C:2012:711, mír 68).
82
Go deimhin, de bhrí nach bhfuil na hacmhainní ag an Aontas féin chun tabhairt faoi imscrúduithe maidir le rannpháirtíocht duine i ngníomhartha sceimhlitheoireachta, úsáidtear an ceanglas sin chun fianaise agus faisnéis dháiríre agus inchreidte a fháil maidir le rannpháirtíocht an duine sin i ngníomhaíochtaí sceimhlitheoireachta, a mheasann na húdaráis náisiúnta iad a bheith iontaofa agus a d’fhág gur ghlac siad, ar a laghad, bearta imscrúdaithe, gan ceanglas a bheith ann gur glacadh an cinneadh náisiúnta i bhfoirm dhlíthiúil shonrach ná gur foilsíodh nó gur fógraíodh é (breithiúnas an 15 Samhain 2012, Al-Aqsa v an Chomhairle agus an Ísiltír v Al-Aqsa, C‑539/10 P agus C‑550/10 P, EU:C:2012:711, mír 69).
83
Sa chás seo, chinn an Chúirt Ghinearálta, i mír 71 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur bhraith an Chomhairle ar chinntí a bheith ann a d’aicmigh sí mar chinntí ó údarás inniúil de réir bhrí Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931, lena n‑áirítear Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001. Ar dtús, rinne an Chúirt Ghinearálta liosta den fhianaise sin agus den fhaisnéis dháiríre agus inchreidte, arna lua ag an gComhairle agus a mheasann na húdaráis náisiúnta a bheith iontaofa agus lena n‑áirítear na hionsaithe sceimhlitheoireachta a chuirtear i leith PKK ón mbliain 1984, feachtas sceimhlitheoireachta ag tús na mblianta 1990, lena n‑áirítear fuadach turasóirí iartharacha, ionsaí ar scaglann agus ionsaithe i gcoinne suíomhanna turasóireachta inar maraíodh turasóirí eachtrannacha le linn na mblianta 1993-1994. Luaigh an Chúirt Ghinearálta, i mír 71 den bhreithiúnas sin freisin agus contrártha don mhéid a áitíonn an t‑achomharcóir, gur luaigh an Chomhairle, cé gur chosúil go raibh an feachtas sin tréigthe ag PKK le linn na mblianta 1995 go 1999, gur lean sé de bhagairtí a dhéanamh suíomhanna turasóireachta a ionsaí le linn na mblianta sin. Ina dhiaidh sin, thug an Chúirt Ghinearálta chun cuimhne, i mír 72 den bhreithiúnas sin, de réir an chásdlí, nach mór a léiriú le ‘faisnéis bheacht [...] ábhar sa chomhad’, a cheanglaítear le hAirteagal 1(4) den Chomhsheasamh sin gur glacadh cinneadh ó údarás náisiúnta a fhreagraíonn don sainmhíniú ar an gcinneadh sin i ndáil leis na daoine nó na heintitis lena mbaineann, go háirithe chun go bhféadfaidh na daoine sin an cinneadh sin a aithint, gan an fhaisnéis nó an t‑ábhar sin a bheith bainteach le hinneachar an chinnidh sin. Ar deireadh, i mír 73 den bhreithiúnas, sin, tháinig an Chúirt Ghinearálta ar an gconclúid gur thug an Chomhairle faisnéis sách beacht maidir le Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, de réir bhrí Airteagal 1(4) den Chomhsheasamh sin.
84
Is léir ón méid sin thuas go raibh deis ag an gCúirt Ghinearálta a mheas, i mír 75 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go raibh faisnéis bheacht agus ábhar sa chomhad ag an gComhairle a thagann ó chinneadh ó údarás inniúil, de réir bhrí Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931. Ós rud é nach gcuireann an t‑achomharcóir i gcoinne na conclúide sin ón gCúirt Ghinearálta agus, in aon chás, ní chuireann sé aon fhianaise ar fáil lenar féidir cur ina coinne, bhí an ceart ag an gCúirt Ghinearálta nuair a chinn sí go bhféadfadh an Chomhairle brath ar Chinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001.
85
Maidir leis an argóint go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a mheas sí, i míreanna 76 go 81, 127, 128 agus 130 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go bhféadfaí na gníomhartha roimh an mbliain 1995 a chur san áireamh go bailí i gcomhthéacs an fhíoraithe de bhun Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, ach nárbh fhéidir iad a chur san áireamh i gcomhthéacs Airteagal 1(4) den Chomhsheasamh sin, is iomchuí idirdhealú a dhéanamh idir, ar thaobh amháin, na ceanglais a bhaineann le duine nó eintiteas a chur ar an liosta ar dtús, a leagtar amach in Airteagal 1(4) den Chomhsheasamh a bhaineann, go háirithe, le coinníollacha achair ama agus, ar an taobh eile, na ceanglais a bhaineann leis an gcoincheap ‘gníomh sceimhlitheoireachta’ a shainmhíniú, in Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh céanna.
86
Go deimhin, ceanglaítear le duine nó eintiteas, de réir bhrí Airteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931 a chur ar an liosta, go mbeidh na gníomhartha ar a bhfuil cinneadh den sórt sin bunaithe sách nua, go háirithe i bhfianaise chuspóir na forála sin, mar a thugtar chun cuimhne i mír 81 den bhreithiúnas seo, chun na daoine agus na heintitis lena mbaineann a chosaint.
87
Os a choinne sin, in Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin, ní dhéantar ach an coincheap ‘gníomh sceimhlitheoireachta’, de réir bhrí an Chomhsheasaimh sin a shainmhíniú. Sa chomhthéacs sin, d’fhéadfadh an Chomhairle nithe eile a tharla níos luaithe a chur san áireamh a d’fhéadfadh a bheith ábhartha chun stair agus raon ghníomhaíochtaí sceimhlitheoireachta an duine nó an eintitis lena mbaineann a mheas, de réir bhrí na forála sin.
88
Dá réir sin, sa chás seo, bhí sé de cheart ag an gCúirt Ghinearálta gníomhartha roimh an mbliain 1995 a chur san áireamh, a tharla le linn na mblianta 1990, 1993 agus 1994 chun a chinneadh gur aidhmeanna sceimhlitheoireachta a bhí á saothrú leis na gníomhartha a cuireadh i leith an iarratasóra, de bhun Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, agus bhí an ceart ag an gCúirt Ghinearálta freisin a chinneadh nach bhféadfaí a mheas gurbh iomarcach ‘an t‑achar ama’ de thart ar 2 bhliain idir na gníomhartha deireanacha a cuireadh san áireamh, a tharla sa bhliain 1999, agus Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, lenarbh fhéidir an cinneadh sin a aicmiú mar chinneadh ó údarás inniúil de réir bhrí Airteagal 1(4) den Chomhsheasamh sin.
89
Maidir leis an tagairt, a rinne an Chúirt Ghinearálta, i mír 79 den chinneadh atá faoi chonspóid, d’achar ama níos lú ná 5 bliana, a mhéid nár chuir sé san áireamh ach na gníomhartha deireanacha a raibh Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, bunaithe, ní mór a thabhairt faoi deara gur thagair an Chúirt Ghinearálta don tréimhse 5 bliana sin trí thagairt do chásdlí ar dá réir nach bhfuil tréimhse 5 bliana rófhada. Ní léir ón mbreithiúnas atá faoi achomharc, áfach, gur mheas an Chúirt Ghinearálta, trí thagairt do thréimhse 5 bliana, go raibh na gníomhartha eile a luaitear i gCinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, rófhada ó shin chun go bhféadfaí iad a chur san áireamh. Tá argóint an achomharcóra bunaithe ar léamh mícheart ar an mbreithiúnas sin agus ní mór diúltú di.
90
Sa dara háit, maidir leis an argóint gur tháinig an Chúirt Ghinearálta ar an gconclúid mhícheart gur chomhlíon na bagairtí d’ionsaithe i gcoinne suíomhanna turasóireachta na critéir a liostaítear sa chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, ní mór diúltú di freisin.
91
Go deimhin, is léir ón bhforáil sin go dtagraíonn sí, go sonrach i bpointe (i) do ‘b[h]agairt a dhéanamh aon cheann de na gníomhartha a liostaítear in (a) go (h) a dhéanamh;’ amhail ionsaithe ar bheatha duine nó ollscriosadh a dhéanamh.
92
Is leor bagairt a dhéanamh aon cheann de na gníomhartha a liostaítear in (a) go (h) a dhéanamh chun údar a thabhairt do reo cistí agus níl tionchar ag an bhfíoras gur thréig PKK a fheachtais ionsaithe idir an bhliain 1995 agus an bhliain 1999 ar aicmiú na mbagairtí mar ghníomh sceimhlitheoireachta.
93
Dá réir sin, tháinig an Chúirt Ghinearálta ar an gconclúid i gceart nár cuireadh cosc leis an bhfíoras nach ndearnadh ionsaithe ar feadh tréimhse áirithe go bhféadfadh na bagairtí d’ionsaithe a bheith ann i gcónaí, agus is gníomhartha sceimhlitheoireachta iad sin, de réir bhrí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931.
94
Maidir le hargóint an achomharcóra maidir le difríochtaí sa sainmhíniú ar ghníomh sceimhlitheoireachta i reachtaíocht na Ríochta Aontaithe agus an sainmhíniú sa chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, ní mór a choinneáil i gcuimhne gur mheas an Chúirt Ghinearálta, i mír 128 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach bhfuil iarmhairtí ag gabháil leis an bhfíoras go mbaineann an critéar maidir le tromchúis leis na ‘modhanna’ i reachtaíocht na Ríochta Aontaithe ach leis na ‘aidhmeanna’ sa Chomhsheasamh sin.
95
I ndáil leis sin, is léir ó mhír 66 den bhreithiúnas seo gur aidhmeanna de chineál feidhmiúil amháin iad na haidhmeanna a liostaítear i bpointí (i) go (iii) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931 agus gur féidir le gníomhartha dá dtagraítear i bpointí (a) go (k) den chéad fhomhír d’Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin a aicmiú mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta. Dá bhrí sin, níl aon neamhréireacht i réasúnaíocht na Cúirte Ginearálta ag cur san áireamh an fhíorais go bhfuil sainmhíniú dhá chéim i ndlí an Aontais agus i gCinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, ar ghníomhartha sceimhlitheoireachta, trína sainmhíniú de réir na n‑aidhmeanna arna saothrú agus na modhanna a úsáidtear chuige sin.
96
Dá bhrí sin, ní mór an dara saincheist dlí a dhiúltú mar shaincheist nach bhfuil bunús léi.
An tríú saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
97
Lena thríú saincheist dlí, áitíonn an t‑achomharcóir go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a mheas sí, i míreanna 141 go 163 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur fhreagair an scrúdú a rinne an Chomhairle do na coinníollacha riachtanacha in Airteagal 1(6) de Chomhsheasamh 2001/931.
98
Ag tagairt do na hargóintí i gcomhthéacs an dara saincheist dlí, áitíonn an t‑achomharcóir nach bhfreagraíonn Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, leis na coinníollacha a cheanglaítear le hAirteagal 1(4) de Chomhsheasamh 2001/931. Measann an t‑achomharcóir freisin go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a mheas sí, i mír 143 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, i gcomhar le mír 119 di, gurbh fhéidir leis an gComhairle brath ar an ionsaí ar an láithreáin ina raibh post míleata nua le tógáil i mí na Bealtaine 2014 agus gníomh sceimhlitheoireachta a thabhairt ar an ngníomh sin. Go deimhin, dar leis gur sampla de ghníomh é gníomh den sórt sin nach bhféadfaí a chur i leith an achomharcóra go raibh aidhm sceimhlitheoireachta aige nuair rinne sé é, ós rud é gur fhreagairt dhíreach é ar an sárú, a rinne Rialtas na Tuirce, ar an idirbheartaíocht síochána agus gur cheart é a mheas, faoin dlí idirnáisiúnta daonnúil, mar ghníomh míleata dlisteanach.
99
Fiú dá dtiocfadh an Chúirt ar an gconclúid nach ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid sa léiriú ar Airteagal 1(3) agus (4) de Chomhsheasamh 2001/931, maidir le Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, áitíonn an t‑achomharcóir, i bhfianaise chineál difriúil an ionsaithe a rinneadh i mí na Bealtaine 2014 i dtaca leis na heachtraí a luaitear i dtaca leis an gcinneadh sin, nach bhféadfadh an t‑ionsaí sin a bheith mar bhunús do riosca gníomhartha sceimhlitheoireachta a bheith ann i gcónaí.
100
Go deimhin, de bhrí gur athraigh cás an achomharcóra ó bhonn le linn na 16 bliana i ndiaidh do Abdullah Öcalan, bunaitheoir agus ceannaire PKK, a ghabháil sa bhliain 1999, ní fhéadfaí a mheas gurbh ionann an t‑ionsaí sin ar urphost míleata de chuid na Tuirce a bhí á thógáil de shárú ar an idirbheartaíocht síochána agus bagairt d’ionsaithe i gcoinne suíomhanna turasóireachta na Tuirce le linn na mblianta 1990.
101
Maidir leis an ionsaí i gcoinne stáisiún cumhachta an 24 Lúnasa 2014, maítear go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí i mír 151 den bhreithiúnas atá faoi achomharc nuair a mheas sí gur aicmigh an Chomhairle é go bailí mar ionsaí sceimhlitheoireachta, d’athdhearbhaigh an t‑achomharcóir i ndáil leis sin go raibh sé i gcoinne an chinnidh fhíorasaigh, mar a leagtar amach san iarratas ar neamhniú, sa fhreagra agus le linn na héisteachta, gur fuadaíodh innealtóirí Síneacha.
102
Maidir le heachtra an 23 Deireadh Fómhair 2017, ina ndearnadh ionsaí ar fheithicil mhíleata, agus eachtra an 20 Lúnasa 2020, inar ionsaíodh urphost míleata de chuid na Tuirce le drón, áitíonn an t‑achomharcóir go raibh an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a mheas sí i míreanna 147 agus 155 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, i ndáil lena n‑aicmiú mar ghníomh sceimhlitheoireachta, nárbh ábhartha an fíoras go ndearnadh na gníomhaíochtaí sin i gcomhthéacs coinbhleacht armtha idir PKK agus Poblacht na Tuirce, cé gur léir ón gcéad saincheist dlí nach bhféadfaí a mheas go raibh aidhm sceimhlitheoireachta ag gabháil le hoibríocht mhíleata riachtanach agus chomhréireach.
103
Trína mheas, go bunúsach, i míreanna 158 go 162 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, toisc go raibh an choinbhleacht armtha ag dul ar aghaidh i gcónaí, gurbh fhéidir leis an gComhairle a mheas go raibh riosca gníomhartha sceimhlitheoireachta ann i gcónaí, rinne an Chúirt Ghinearálta neamhaird ar an ról a bhí ag Poblacht na Tuirce, agus gur athraigh PKK a mhodh oibre go suntasach.
104
Measann an Chomhairle, le tacaíocht ó Phoblacht na Fraince, gur cheart diúltú don tríú saincheist dlí.
Measúnú na Cúirte
105
Ní mór a mheabhrú, de bhun Airteagal 1(6) de Chomhsheasamh 2001/931, go bhféadfaidh an Chomhairle an duine nó an t‑eintiteas lena mbaineann a choimeád ar an liosta maidir le reo cistí má thagann sí ar an gconclúid go bhfuil riosca ann i gcónaí go bhfuil sé rannpháirteach i ngníomhaíochtaí sceimhlitheoireachta lenar tugadh údar lena chur ar an liosta sin (breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2020, Hamas v an Chomhairle, C‑386/19 P, EU:C:2020:691, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).
106
Is í an t‑aon cheist atá ábhartha chun a mheas an iomchuí an t‑ainm a choimeád ar an liosta ná, i bprionsabal, ar athraigh an staid fhíorasach atá i gceist, ó cuireadh an t‑ainm ar an liosta nó ón athbhreithniú roimhe sin, sa chaoi nach féidir teacht ar an gconclúid chéanna a thuilleadh maidir leis an riosca sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Iúil 2017, an Chomhairle v LTTE, C‑599/14 P, EU:C:2017:583, mír 46).
107
Is féidir a shuíomh gurb ann don riosca sin i gcónaí go háirithe trí thagairt don chinneadh náisiúnta lenar tugadh údar don ainm a chur ar an liosta den chéad uair, i gcás ina ndearnadh athbhreithniú ar an gcinneadh sin le déanaí agus gur thángthas ar an gconclúid go bhfuil údar lena choimeád mar gheall ar eachtraí le déanaí lena léirítear go bhfuil an duine nó an eagraíocht atá i gceist fós rannpháirteach i ngníomhartha sceimhlitheoireachta. Go deimhin, féachtar le hathbhreithniú den sórt sin lena áirithiú go nglacfar cinneadh na Comhairle ar bhonn fíorasach leordhóthanach lena bhfágtar gur féidir léi a chinneadh gurb ann do riosca den sórt sin (breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2020, Hamas v an Chomhairle, C‑386/19 P, EU:C:2020:691, mír 39).
108
I gcomhthéacs an fhíoraithe an ann do riosca i gcónaí go bhfuil an duine, an grúpa nó an t‑eintiteas lena mbaineann rannpháirteach i ngníomhaíochtaí sceimhlitheoireachta, ní mór a chur san áireamh, inter alia, de bhreis ar a bhfuil i ndán don chinneadh náisiúnta a bhí mar bhunús leis an duine, an grúpa nó an t‑eintiteas sin a chur ar an liosta maidir le reo cistí ar dtús, gnéithe fíorasacha níos déanaí, lena léirítear gurb ann don riosca sin i gcónaí (breithiúnas an 10 Meán Fómhair 2020, Hamas v an Chomhairle, C‑122/19 P, EU:C:2020:690, mír 38).
109
Sa chás seo, níor imigh an Chúirt Ghinearálta ón gcásdlí.
110
I ndáil leis sin, ní mór a mheas, ar an gcéad dul síos, go bhfuil argóintí an achomharcóra i gcoinne aicmiú mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta, de réir bhrí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, an ionsaí ar láithreán tógála urphoist mhíleata de chuid na Tuirce, i mí na Bealtaine 2014, an ionsaí i gcoinne stáisiún cumhachta i mí Lúnasa 2014, an ionsaí i gcoinne feithicil mhíleata an 23 Deireadh Fómhair 2017 agus ionsaí le drón an 20 Lúnasa 2020 ar urphost míleata neamhéifeachtach i gcomhthéacs an athbhreithnithe a rinneadh de bhun Airteagal 1(6) de Chomhsheasamh 2001/931 agus nach mór iad a dhiúltú ar bhonn an chásdlí dá dtagraítear i mír 105 den bhreithiúnas seo. Go deimhin, chun duine nó eintiteas a choimeád ar liosta maidir le reo cistí, ní hé gur gá don Chomhairle a shuí go ndearna an duine nó an t‑eintiteas sin gníomh sceimhlitheoireachta, de réir bhrí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(3) den Chomhsheasamh sin, seachas sin, is gá di an riosca go bhfuil sé rannpháirteach i ngníomhaíochtaí sceimhlitheoireachta i gcónaí a shuí.
111
Ar an dara dul síos, ní mór na hargóintí a dhéanann an t‑achomharcóir nach léirítear go leordhóthanach leis na gníomhartha ar a raibh an Chomhairle ag brath agus athbhreithniú á dhéanamh an raibh riosca ann i gcónaí go raibh PKK rannpháirteach i sceimhlitheoireacht gurbh ann don riosca sin mar gheall ar na gníomhartha sin a bheith difriúil go suntasach agus an fíoras gur athraigh an staid ó bhonn, ós rud é go raibh sé ag déanamh feachtas ar son réitigh shíochánta.
112
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara go bhfuil an argóint go raibh údar leis an ionsaí ar shuíomh tógála urphoist mhíleata nua de chuid na Tuirce, a rinne i mBealtaine 2014 do-ghlactha. Go deimhin, ós rud é nach ndéanann sé ach tagairt do choinbhleacht armtha a bheith ann chun údar líomhainte a thabhairt don ghníomh a rinneadh, a mheasann sé a bheith difriúil ó na heachtraí dá dtagraítear i gCinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, agus trína áitiú go bhfuil an gníomh sin ina fhreagairt dhíreach ar an sárú ar an idirbheartaíocht síochána ag Rialtas na Tuirce, ní mhaíonn an t‑achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí, ach iarrann sé ar an gCúirt Bhreithiúnais a measúnú féin ar an bhfianaise sin a chur in ionad mheasúnú na Cúirte Ginearálta.
113
Mar is léir, áfach, ó Airteagal 256(1) CFAE agus ón gcéad mhír d’Airteagal 58 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh, tá an t‑achomharc teoranta do cheisteanna dlí agus is í an Chúirt Ghinearálta amháin a bhfuil dlínse aici chun na fíorais ábhartha agus an fhianaise a chinneadh agus a mheasúnú. Ní ceist dlí é an measúnú ar na fíorais agus ar an bhfianaise, mura bhfuil saobhadh i gceist, atá faoi réir athbhreithniú na Cúirte i gcomhthéacs achomhairc (ordú an 27 Eanáir 2022, FT agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑518/21 P, EU:C:2022:70, mír 12 agus an cásdlí dá dtagraítear).
114
Ar an gcúis sin, tá argóint an achomharcóra maidir le hionsaí ar stáisiún cumhachta an 24 Lúnasa 2014 do-ghlactha freisin, agus ní dhéanann an t‑achomharcóir ach a sheasamh maidir le cinneadh fíorasach na Cúirte Ginearálta a athrá, ar dá réir a fuadaíodh na hinnealtóirí Síneacha, gan measúnú sonrach na Cúirte Ginearálta a thabhairt faoi cheist.
115
Maidir le hargóint an achomharcóra gur cheart eachtraí an 23 Deireadh Fómhair 2017 agus an 20 Lúnasa 2020 a mheas mar bheartaíocht mhíleata ar léir go raibh gá leo agus go raibh siad comhréireach, ní mór diúltú di toisc nach bhfuil bunús léi.
116
Cé gurb amhlaidh, i mír 146 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, gur thagair an Chúirt Ghinearálta d’ionsaí ar fheithicil mhíleata de chuid na Tuirce i mí an Mheithimh 2017, agus go dtagraíonn an t‑achomharcóir d’eachtra a tharla an 23 Deireadh Fómhair 2017, is léir ó mhíreanna 147 agus 154 den bhreithiúnas sin nach gcuireann an t‑achomharcóir ina choinne gur tharla na hoibríochtaí míleata sin ná an fíoras go bhfuil siad inchurtha ina leith, ós rud é go luann sé gur léir go raibh siad riachtanach agus comhréireach i bhfianaise ghéarú na cogaíochta mar gheall ar Phoblacht na Tuirce agus úsáid mhéadaithe drón aici.
117
Dá bhrí sin, ní mór a thabhairt faoi deara, i gcomhthéacs an tríú saincheist dlí dá achomharc, nach gcuireann an t‑achomharcóir aon argóint chun cinn lena dtugtar measúnú dlíthiúil na Cúirte Ginearálta faoi cheist, ar dá réir, a fhágtar leis na gníomhartha sin, nach gcuirtear i gcoinne iad a bheith ann, gurbh fhéidir leis an gComhairle a measúnú ar an riosca go raibh an t‑achomharcóir rannpháirteach i sceimhlitheoireacht a nuashonrú go bailí.
118
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú saincheist dlí ar achomharc mar shaincheist dlí do-ghlactha i bpáirt agus gan bhunús i bpáirt.
An ceathrú saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
119
Lena cheathrú saincheist dlí, éilíonn an t‑achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid, i míreanna 103 agus 164 go 173 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, agus prionsabal na comhréireachta á léiriú.
120
Sa chéad áit, áitíonn an t‑achomharcóir gur sháraigh an Chúirt Ghinearálta, i míreanna 170 go 172 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, prionsabal na comhréireachta lena gceanglaítear nach rachaidh gníomhartha institiúidí an Aontais thar a bhfuil iomchuí agus riachtanach chun na cuspóirí dlisteanacha arna saothrú ag an reachtaíocht atá i gceist a bhaint amach ar an tuiscint, i gcás ina bhfuil rogha idir roinnt bearta iomchuí, nach mór dul ar iontaoibh an bhirt lena mbaineann an srian is éadroime agus nach ceart na míbhuntáistí a bheith díréireach i dtaca leis na cuspóirí atá i gceist (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Eanáir 2013, Sky Österreich, C‑283/11, EU:C:2013:28, mír 50).
121
Tá cinntí na Cúirte Ginearálta frithráiteach freisin ós rud é, cé gurb é an cuspóir leis na bearta sin, mar a dhearbhaíonn an Chúirt Ghinearálta go sainráite, ‘an tsíocháin a chaomhnú, coinbhleachtaí a chosc agus an tslándáil idirnáisiúnta a neartú’, is léir gur coinníoll bunriachtanach é a n‑éifeacht ar an bpróiseas síochána chun go mbeidh siad ag teacht le prionsabal na comhréireachta.
122
Ina theannta sin, trína chinneadh nach bhfuil réiteach síochánta agus daonlathach ar an gcoinbhleacht ábhartha, chuaigh an Chúirt Ghinearálta in éadan an chinnidh i mír 162 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ar dá réir a bhí an ceart ag an gComhairle nach raibh aon athrú ar na himthosca le linn na bliana 2019. Cé gurb amhlaidh, i gcomhthéacs an athbhreithnithe de bhun Airteagal 1(6) de Chomhsheasamh 2001/931, gur measadh go raibh obair i dtreo réiteach síochánta ábhartha, measann an t‑achomharcóir gur cheart gurbh amhlaidh sin le haghaidh an scrúdaithe ar an gcomhréireacht, a fortiori ós rud é gurb é féinchinntiúchán pobail an aidhm dheiridh leis an gcoinbhleacht armtha. Fiú mura féidir glacadh leis an argóint sin i gcomhthéacs na chéad saincheiste dlí, ba cheart glacadh léi i gcomhthéacs an scrúdaithe ar an gceathrú saincheist dlí, lena n‑éilítear go ndearnadh sárú ar phrionsabal na comhréireachta.
123
Mar is léir ó mhír 166 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, saothraítear cuspóir leasa ghinearálta leis na gníomhartha atá faoi chonspóid, arb é sin rannchuidiú le síocháin agus slándáil idirnáisiúnta. Trí PKK a choimeád ar na liostaí atá faoi chonspóid, is amhlaidh go gcuirtear isteach ar an bpróiseas síochána, sa chaoi gur cheart a mheas go bhfuil na bearta sriantacha dá bhforáiltear leis na gníomhartha sin míchuí i dtaca leis na cuspóirí arna saothrú.
124
Sa dara háit, ós rud é nach ndearna sé ach scrúdú, ar bhealach srianta, ar an gcuspóir arna shaothrú leis na gníomhartha atá faoi chonspóid, níor fhíoraigh an Chúirt Ginearálta i gceart, i míreanna 164 go 173 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach raibh na míbhuntáistí atá i gceist, lena n‑áirítear na hiarmhairtí intuartha (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Márta 2019, Tjebbes agus páirtithe eile, C‑221/17, EU:C:2019:189, mír 40), neamh-chomhréireach i dtaca leis na cuspóirí atá i gceist. Go deimhin, ní fhéadfaí glacadh leis, chun a chinneadh an amhlaidh nach bhfuil na míbhuntáistí atá i gceist le gníomh neamh-chomhréireach leis na haidhmeanna a shaothraítear, nach gcuirfear san áireamh ach na cuspóirí a bhaineann leis an ngníomh sin agus ní na hiarmhairtí intuartha den ghníomh.
125
Sa chomhthéacs sin, tugann an t‑achomharcóir chun cuimhne, mura féidir leis an gComhairle gach iarmhairt fhéideartha de ghníomh a chur san áireamh, ní hé nach raibh sé ar an eolas, sa chás seo, ar a laghad mar gheall ar na caingne le haghaidh neamhniú arna dtabhairt an 1 Bealtaine 2014 i gCás PKK v an Chomhairle (T‑316/14) agus an 7 Márta 2019 i gCás PKK v an Chomhairle (T‑148/19), ar na héifeachtaí atá ag na gníomhartha atá faoi chonspóid ar na Coirdínigh, sa chaoi go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid dlí nuair a dhearbhaigh sí, i míreanna 171 agus 172 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, nach raibh na gníomhartha sin ábhartha.
126
Measann an Chomhairle gur cheart diúltú don cheathrú saincheist dlí.
Measúnú na Cúirte
127
Ar an gcéad dul síos, a mhéid nach ndéanann an t‑achomharcóir ach tagairt d’aidhm dheiridh na mbeart sriantach, eadhon an tsíocháin a chaomhnú agus an tslándáil idirnáisiúnta a neartú, de réir bhrí Airteagal 21(2)(c) CAE agus go n‑áitíonn sé, trí thagairt d’argóintí a rinneadh ag an gcéad chéim, go gcuirtear bac trí PKK a choinneáil ar na liostaí atá faoi chonspóid ar an bpróiseas síochána agus go bhfuil iarmhairtí aige sin ar na Coirdínigh, ós rud é gurb é féinchinntiúchán an phobail Choirdínigh an aidhm dheiridh atá leis an gcoinbhleacht armtha ina bhfuil PKK páirteach, tá an ceathrú saincheist dlí do-ghlactha. Go deimhin, ón taobh sin de, dírítear leis an achomharc ar athbhreithniú a fháil ar an iarratas a cuireadh faoi bhráid na Cúirte Ginearálta, rud nach dtagann faoi dhlínse na Cúirte i gcomhthéacs achomhairc.
128
Ina dhiaidh sin, ní thacaíonn PKK lena agóid bunaithe ar ábharthacht phrionsabal an fhéinchinntiúcháin i gcomhthéacs mheasúnú ar chomhréireacht na mbeart sriantach arna gcinneadh leis na gníomhartha atá faoi chonspóid, a chiallaíonn nach mór a dhearbhú go bhfuil sí do-ghlactha freisin.
129
Ar deireadh, maidir leis an agóid nár chuir an Chúirt Ghinearálta san áireamh an aidhm atá leis na bearta sriantacha a ordaíodh agus go ndearna sí neamhaird ar na hiarmhairtí intuartha ós rud é nár chinn sí an mbeadh na míbhuntáistí atá i gceist neamh-chomhréireach i dtaca leis an gcuspóir a saothraíodh, ní mór a mheabhrú, maidir le hathbhreithniú breithiúnach ar phrionsabal na comhréireachta, nach féidir difear a dhéanamh do dhleathacht birt ach amháin más follasach nach bhfuil an beart a glacadh oiriúnach i bhfianaise an chuspóra a bhfuil sé i gceist ag an institiúid inniúil a shaothrú (féach, chuige sin, breithiúnas an 25 Meitheamh 2020, Vnesheconombank v an Chomhairle, C‑731/18 P, EU:C:2020:500, mír 84).
130
Ní mór a thabhairt faoi deara freisin go bhfuil éifeachtaí diúltacha ag gabháil leis na bearta sriantacha, de réir sainmhíniú, go háirithe le haghaidh na n‑eintiteas a ndírítear orthu leo (féach, chuige sin, breithiúnas an 25 Meitheamh 2020, Vnesheconombank v an Chomhairle, C‑731/18 P, EU:C:2020:500, mír 86).
131
Fágann tábhacht an chuspóra arna shaothrú leis na gníomhartha atá faoi chonspóid, eadhon, go háirithe, an fhrithsceimhlitheoireacht, atá mar chuid den chuspóir níos leithne an tsíocháin agus an tslándáil idirnáisiúnta a choimeád, i gcomhréir le cuspóirí ghníomh seachtrach an Aontais a leagtar amach in Airteagal 21 CAE, gur féidir údar a thabhairt do na hiarmhairtí diúltacha (féach, chuige sin, breithiúnas an 25 Meitheamh 2020, Vnesheconombank v an Chomhairle, C‑731/18 P, EU:C:2020:500, mír 87).
132
I bhfianaise an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 129 go 131 den bhreithiúnas seo, bhí an ceart ag an gCúirt Ghinearálta nuair a mheas sí, i mír 168 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ós rud é gurbh í an fhrithsceimhlitheoireacht an cuspóir arna shaothrú ag an gComhairle agus na gníomhartha atá faoi chonspóid á nglacadh, gur fhreagair siad, go comhsheasmhach don chuspóir sin agus nach bhféadfaí a mheas, gurbh fhollasach go raibh siad mí-oiriúnach i bhfianaise an chuspóra sin.
133
Ós rud é nach ndéanann an t‑achomharcóir argóint atá ábhartha ó thaobh an dlí de mar thaca leis an agóid sin, ní mór diúltú don agóid sin.
134
Dá bhrí sin, ní mór diúltú don cheathrú saincheist dlí ar achomharc mar shaincheist dlí do-ghlactha i bpáirt agus gan bhunús i bpáirt.
An cúigiú saincheist dlí
Argóintí na bpáirtithe
135
Lena chúigiú saincheist dlí, áitíonn an t‑achomharcóir nach raibh an ceart ag an gCúirt Ghinearálta nuair a mheas sí, i míreanna 174 go 196 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, cé gurbh amhlaidh, mar a luaitear sna saincheisteanna dlí roimhe seo san achomharc seo, nach léir ón ráiteas ar na cúiseanna leis na gníomhartha atá faoi chonspóid go dtacaíonn na heachtraí a tharla idir an bhliain 1995 agus an bhliain 1999, arna lua i dtaca le Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, leis an gcinneadh sin.
136
De réir dhearcadh an achomharcóra, bhí an Chúirt Ghinearálta mícheart nuair a chinn sí gur chomhlíon an Chomhairle a hoibleagáid maidir le cúiseanna a lua. Go deimhin, níor chuir an Chomhairle cuspóir an fhéinchinntiúcháin san áireamh agus an comhthéacs lena mbaineann an choinbhleacht armtha. Dar leis gur bhraith an Chomhairle, go mícheart ar na heachtraí dá dtagraítear i gCinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001. I gcomhthéacs an athbhreithnithe sin, d’aicmigh sé na heachtraí go mícheart mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta gan cúiseanna leordhóthanacha a thabhairt lena léirítear gurbh fhéidir leis an bhfíoras gurb ann d’oibríocht mhíleata a léiriú go bhfuil riosca maidir le rannpháirtíocht i ngníomhaíochtaí sceimhlitheoireachta ann i gcónaí. Dar leis nár thug an Chúirt Ghinearálta cúiseanna leordhóthanacha gur cheart a mheas go bhfuil na gníomhartha atá faoi chonspóid comhréireach, cé gur cuireadh é ar an eolas faoi na hiarmhairtí a d’fhéadfadh a bheith i gceist le PKK a chur ar na liostaí atá faoi chonspóid don tsíocháin agus do chás na gCoirdíneach agus a lucht tacaíochta.
137
Thairis sin, measann an t‑achomharcóir go ndearna an Chúirt Ghinearálta earráid nuair a chinn sí, i míreanna 183 go 186 den bhreithiúnas atá faoi achomharc gurbh amhlaidh, ós rud é gur bhain siad le bunús a bheith leis na cúiseanna, gur chóir diúltú do na hargóintí arna gcur chun cinn chun a léiriú go ndearna an Chomhairle sárú ar a hoibleagáid cúiseanna a lua ós rud é nár scrúdaigh sí an bhféadfaí na heachtraí a scrúdaigh na húdaráis náisiúnta a aicmiú mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta, de réir bhrí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, agus nár léirigh sí go raibh cinntí na Ríochta Aontaithe ábhartha i bhfianaise Airteagal 1(4) agus (6) den Chomhsheasamh sin. Ní bhaineann an fíorú sin le bunús na gcúiseanna amháin, ach freisin leis an oibleagáid féin cúiseanna a lua.
138
Measann an Chomhairle go bhfuil an cúigiú saincheist dlí do-ghlactha agus, in aon chás, gan bhunús.
Measúnú na Cúirte
139
Maidir le hinghlacthacht an chúigiú saincheist dlí, ní mór a thabhairt faoi deara nach léiríonn an t‑achomharcóir go soiléir, agus a agóidí á ndíriú i gcoinne mhíreanna 174 go 196 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, na sleachta a mheasann sé go bhfuil earráid dlí ag baint leo, cé is moite de na hagóidí a dhírítear i gcoinne mhíreanna 183 go 186 den bhreithiúnas sin, ná na hargóintí dlíthiúla a dhéantar mar thaca leis an seasamh sin. Go sonrach, ní shonraítear conas atá cásdlí na Cúirte, dá dtagraíonn an Chúirt Ghinearálta, mícheart. Dá réir sin, tá argóintí an achomharcóra dírithe ar ghnáth-athbhreithniú a fháil ar an iarratas a cuireadh faoi bhráid na Cúirte Ginearálta, seachas i gcoinne an bhreithiúnais atá faoi achomharc chun go bhféadfaidh an Chúirt athbhreithniú a dhéanamh (féach, chuige sin, breithiúnas an 3 Deireadh Fómhair 2013, Inuit Tapiriit Kanatami agus páirtithe eile v an Pharlaimint agus an Chomhairle, C‑583/11 P, EU:C:2013:625, mír 48).
140
Go deimhin, tá cuid de na hargóintí a rinne an t‑achomharcóir i gcomhthéacs na saincheiste dlí seo dírithe i ndáiríre ar agóid a dhéanamh i gcoinne an mheasúnaithe a rinne an Chúirt Ghinearálta maidir le hoiriúnacht na mbeart sriantach atá i gceist lena gcuspóirí, seachas i gcoinne na gcúiseanna leis na gníomhartha atá faoi achomharc. Tagann na hargóintí sin a bhaineann leis an gcuspóir maidir le féinchinntiúchán agus leis an gcomhthéacs ina bhfuil an choinbhleacht armtha, leis na heachtraí atá i gceist le Cinneadh na Ríochta Aontaithe, 2001, leis na gníomhartha dá dtagraítear sna gníomhartha atá faoi chonspóid mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta agus leis na cúiseanna nach mór a mheas go bhfuil na gníomhartha atá faoi chonspóid comhréireach, faoi shaincheisteanna dlí eile ar achomharc dá dtagraíonn an t‑achomharcóir go sainráite agus ar diúltaíodh dóibh. Dá bhrí sin, níl siad ábhartha i gcomhthéacs an chúigiú saincheist dlí, atá bunaithe ar cúiseanna neamhleora.
141
Ní mór a choinneáil i gcuimhne freisin nach mór do na cúiseanna le gníomh ón gComhairle lena bhforchuirtear beart sriantach, mar a luaigh an Chúirt Ghinearálta i gceart i mír 175 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, na cúiseanna sonracha agus nithiúla a aithint go measann an Chomhairle, agus a cumhacht lánroghnach á feidhmiú aici, nach mór an duine lena mbaineann a chur faoi réir beart den sórt sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Aibreán 2021, an Chomhairle v PKK, C‑46/19 P, EU:C:2021:316, mír 47 agus an cásdlí dá dtagraítear).
142
Mar sin féin, mar a mheabhraigh an Chúirt Ghinearálta i mír 176 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, ní mór na cúiseanna a cheanglaítear le hAirteagal 296 CFAE a chur in oiriúint do chineál an ghnímh atá i gceist agus don chomhthéacs inar glacadh é. Ní mór an ceanglas maidir le cúiseanna a lua a mheas de réir imthosca an cháis, go háirithe inneachar an ghnímh, cineál na gcúiseanna arna dtabhairt agus an leas a d’fhéadfadh a bheith ag na daoine ar a ndírítear an gníomh agus daoine eile ar dá gcúram go díreach agus go leithleach é i mínithe a fháil. Ní cheanglaítear go sonrófar sna cúiseanna sonracha na gnéithe go léir fíorais agus dlí atá ábhartha, a mhéid nach mór leordhóthanacht cúiseanna a mheas i bhfianaise ní hamháin a bhfoclaíocht, ach freisin a gcomhthéacs agus na rialacha dlí go léir lena rialaítear an t‑ábhar lena mbaineann. Dá thoradh sin, bíonn cúiseanna leordhóthanacha ag gabháil le gníomh lena ndéantar dochar más rud é go ndéantar é i gcomhthéacs a bhfuil an duine lena mbaineann eolach air, lena gcuirtear ar a chumas raon feidhme an bhirt arna ghlacadh ina thaobh a thuiscint (breithiúnas an 22 Aibreán 2021, an Chomhairle v PKK, C‑46/19 P, EU:C:2021:316, mír 48 agus an cásdlí dá dtagraítear).
143
A mhéid a bhaineann, go sonrach, le gníomhartha lena gcoimeádtar duine nó eintiteas ar liosta maidir le reo cistí, ceanglaítear ar an gComhairle a fhíorú an amhlaidh, ón ainm a chur ar an liosta ar dtús nó ón athbhreithniú deireanach, nach bhfuil athrú tagtha ar an staid fhíorasach sa chaoi nach féidir teacht ar an gconclúid chéanna a thuilleadh maidir le rannpháirtíocht an duine nó an eintitis sin sna gníomhaíochtaí sceimhlitheoireachta (féach, chuige sin, breithiúnas an 22 Aibreán 2021, an Chomhairle v PKK, C‑46/19 P, EU:C:2021:316, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).
144
I ndáil leis sin, ní mór a thabhairt faoi deara, maidir le gníomhartha den sórt sin, go gceanglaítear ar chúirteanna an Aontais a fhíorú, ar an gcéad dul síos, go gcomhlíontar an oibleagáid maidir le cúiseanna a lua dá bhforáiltear in Airteagal 296 CFAE agus, dá réir sin, cineál sách beacht agus nithiúil na gcúiseanna a luaitear, rud a mheabhraigh an Chúirt Ghinearálta go deimhin i mír 177 den bhreithiúnas atá faoi achomharc agus, ar an dara dul síos, an cheist an bhfuil bonn leis na cúiseanna sin, rud a chiallaíonn go ndéanann an chúirt sin, mar chuid den athbhreithniú ar dhlíthiúlacht bhunús na gcúiseanna sin, go bhfuil na gníomhartha sin bunaithe ar bhonn fíorasach sách láidir agus go bhfíoraíonn sí na cúiseanna taobh thiar de na gníomhartha sin (breithiúnas an 22 Aibreán 2021, an Chomhairle v PKK, C‑46/19 P, EU:C:2021:316, mír 52 agus an cásdlí dá dtagraítear).
145
Bíodh sin mar atá, is ceist ar leith í ceist na gcúiseanna, a bhaineann le ceanglas nós imeachta, agus an cheist a bhaineann le cruthúnas ar na gníomhartha líomhainte, a thagann faoi dhleathacht shubstainteach an ghnímh atá i gceist agus a fhágann nach mór fírinne na ngníomhartha dá dtagraítear sa ghníomh sin agus aicmiú na ngníomhartha sin mar ghnéithe lena dtugtar údar do chur i bhfeidhm beart sriantach i gcoinne an duine lena mbaineann a fhíorú (breithiúnas an 22 Aibreán 2021, an Chomhairle v PKK, C‑46/19 P, EU:C:2021:316, mír 55 agus an cásdlí dá dtagraítear).
146
I ndáil leis sin, bhí an ceart ag an gCúirt Ghinearálta nuair a chinn sí, i mír 185 den bhreithiúnas atá faoi achomharc, go ndearnadh scrúdú i dtaobh ar chomhlíon an Chomhairle a hoibleagáid maidir le fíorú a dhéanamh ar na fíorais arna gcinneadh ag na húdaráis náisiúnta a aicmiú mar ghníomhartha sceimhlitheoireachta, de réir bhrí na chéad fhomhíre d’Airteagal 1(3) de Chomhsheasamh 2001/931, mar fhreagairt ar an tsaincheist dlí bunaithe ar sárú ar an bhforáil sin.
147
I bhfianaise an mhéid sin thuas, tá na hargóintí lena gcuirtear i gcoinne bhunús na bhfíoras sin, i gcomhthéacs an chúigiú saincheist dlí, bunaithe ar chúiseanna neamhleora, neamhábhartha, sa chaoi gur cheart diúltú don tsaincheist dlí sin toisc í a bheith do-ghlactha agus, ar aon nós, gan bhunús.
148
Is léir ó na breithnithe sin go léir thuas, ós rud é nár glacadh le haon saincheist dlí, nach mór diúltú don achomharc ina iomláine.
Costais
149
De réir Airteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta, a bhfuil feidhm aige maidir le himeachtaí achomhairc de bhun Airteagal 184(1) de na Rialacha sin, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí a n‑éireoidh leis.
150
Ós rud é gur iarr an Chomhairle go n‑ordófar don achomharcóir na costais a íoc, agus nár éirigh le haon saincheist dlí ón achomharcóir, ní mór a ordú dó, de bhreis ar a chostais féin, costais na Comhairle a íoc.
151
I gcomhréir le hAirteagal 140(1) de na Rialacha Nós Imeachta a dhéantar infheidhme, mutatis mutatis, maidir leis an nós imeachta achomhairc de bhun Airteagal 184(1) den Rialachán sin, íocfaidh na Ballstáit a rinne idiragairt sna himeachtaí a gcostais féin. Dá thoradh sin, ordaítear do Phoblacht na Fraince, a ghlac páirt sna himeachtaí os comhair na Cúirte, a costais féin a íoc.
Ar na forais sin, dearbhaíonn agus rialaíonn an Chúirt (an Seachtú Dlísheomra):
1.
Déantar an t‑achomharc a dhiúltú.
2.
Ordaítear don Kurdistan Workers’ Party (PKK), de bhreis ar a chostais féin, na costais arna dtabhú ag Comhairle an Aontais Eorpaigh a íoc.
3.
Ordaítear do Phoblacht na Fraince a costais féin a íoc.
Sínithe
(
*1
)	Teanga an cháis: an Béarla.