61996CJ0208_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-208/96,
Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Hubert van Vliet, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gσmez de la Cruz, μέλος της ίδιας υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπούμενου από τον Jan Devadder, γενικό σύμβουλο του Υπουργείου Εξωτερικών Υποθέσεων, Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας με τις Αναπτυσσόμενες Ξώρες, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Βελγίου, 4, rue des Girondins,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/119/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση γενικών κοινοτικών μέτρων καταπολέμησης ορισμένων ασθενειών των ζώων, καθώς και ειδικών μέτρων για τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων (ΕΕ 1993, L 62, σ. 69), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(έκτο τμήμα),
συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, J. L. Murray, Κ. Ν. Κακούρη, P. J. G. Kapteyn, και G. Hirsch (εισηγητή), δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: P. Lιger
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 16ης Σεπτεμβρίου 1997,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Ιουνίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, ζητώντας να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/119/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση γενικών κοινοτικών μέτρων καταπολέμησης ορισμένων ασθενειών των ζώων, καθώς και ειδικών μέτρων για τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων (ΕΕ 1993, L 62, σ. 69, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
2 Το άρθρο 27 της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ, το αργότερο έως την 1η Οκτωβρίου 1993, τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία και αμέσως πληροφορούν σχετικά την Επιτροπή.
3 Επειδή η Επιτροπή δεν έλαβε από τη Βελγική Κυβέρνηση καμιά ανακοίνωση σχετικά με τα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, κίνησε τη διαδικασία κατά παραλείψεως του άρθρου 169 της Συνθήκης απευθύνοντας στη Βελγική Κυβέρνηση, στις 3 Δεκεμβρίου 1993, έγγραφο οχλήσεως με το οποίο την καλούσε να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.
4 Η Βελγική Κυβέρνηση δεν απάντησε στο έγγραφο αυτό, οπότε η Επιτροπή της απηύθυνε, στις 26 Σεπτεμβρίου 1994, αιτιολογημένη γνώμη προς την οποία η Βελγική Κυβέρνηση έπρεπε να συμμορφωθεί εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως.
5 Mε έγγραφο της 9ης Οκτωβρίου 1995, οι βελγικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι η υφιστάμενη νομοθεσία ανταποκρινόταν εν μέρει στις απαιτήσεις της οδηγίας και ότι το σχέδιο βασιλικού διατάγματος το οποίο ολοκλήρωνε τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο ήταν ουσιαστικά έτοιμο.
6 Από της ημερομηνίας αυτής, η Επιτροπή δεν έλαβε εκ μέρους των βελγικών αρχών καμιά άλλη ανακοίνωση.
7 Υπό τις συνθήκες αυτές η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
8 Το Βασίλειο του Βελγίου δεν αμφισβητεί ότι, έως τώρα, δεν έχει θεσπίσει όλες τις αναγκαίες διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.
Αναφέρει ότι, στον βαθμό που η οδηγία δεν καλύπτεται από την υφιστάμενη νομοθεσία, πρέπει να θεσπιστούν ακόμη δύο βασιλικά διατάγματα προς ολοκλήρωση της μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Η παρατηρηθείσα καθυστέρηση στη θέσπιση των διατάξεων οφείλεται σε λόγους οι οποίοι αντλούνται από τις συνέπειες που θα είχε το ένα από τα δύο διατάγματα επί του προϋπολογισμού.
9 Εντούτοις, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που έχει τάξει μια οδηγία (βλ., ιδίως, την απόφαση της 5ης Iουνίου 1997, C-107/96, Επιτροπή κατά Ισπανίας, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 10).
10 Εφόσον η μεταφορά της οδηγίας 91/156 δεν έγινε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη η προσφυγή που άσκησε συναφώς η Επιτροπή.
11 Συνεπώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 27 της οδηγίας αυτής.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
12 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα. Επειδή η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί το Βασίλειο του Βελγίου, αυτό δε ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(έκτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις διατάξεις της οδηγίας 92/119/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση γενικών κοινοτικών μέτρων καταπολέμησης ορισμένων ασθενειών των ζώων, καθώς και ειδικών μέτρων για τη φυσαλιδώδη νόσο των χοίρων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 27 της οδηγίας αυτής.
2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.