62023CO0658_INF
Διάταξη του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2024 – Investcapital
(Υπόθεση C-658/23)
«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Απάντηση η οποία μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία του Δικαστηρίου ή ως προς την οποία δεν υπάρχει εύλογη αμφιβολία – Οδηγία 2008/52/ΕΚ – Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα υποχρεωτική ενημερωτική συνάντηση σχετικά με τη διαμεσολάβηση – Νομολογία συνταγματικού δικαστηρίου με την οποία κρίνεται ανίσχυρη η εν λόγω νομοθεσία – Συμβατότητα της νομολογίας αυτής με την οδηγία – Αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Δυνατότητα του δικαστή να αναθεωρήσει καταχρηστική ρήτρα»
1.
Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Διaμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις – Οδηγία 2008/52 – Προσφυγή σε διαμεσολάβηση – Πεδίο εφαρμογής – Νομολογία συνταγματικού δικαστηρίου με την οποία κρίνεται ανίσχυρη εθνική ρύθμιση προβλέπουσα υποχρεωτική ενημερωτική συνάντηση σχετικά με τη διαμεσολάβηση – Δεν εμπίπτει – Έλλειψη δυνατότητας των εθνικών δικαστηρίων να αφήσουν ανεφάρμοστη τη νομολογία – Επιτρέπεται
(Οδηγία 2008/52 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 1 § 2 και 5 § 2)
(βλ. σκέψεις 35-39, 41-43, 45, διατακτ. 1)
2.
Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13 – Διαπίστωση του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας – Περιεχόμενο – Αναθεώρηση από τον εθνικό δικαστή του περιεχομένου καταχρηστικής ρήτρας – 118069 Μείωση του ποσού των προσαυξήσεων λόγω υπερημερίας που επιβάλλονται στον καταναλωτή βάσει συμβατικής ρήτρα – Δεν επιτρέπεται
(Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου, άρθρα 6 § 1 και 7 § 1)
(βλ. σκέψεις 49-58, διατακτ. 2)
Διατακτικό
1)
Το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, σε συνδυασμό με την αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης,
έχει την έννοια ότι:
δεν αντιτίθεται στο να μην έχουν τα δικαστήρια κράτους μέλους τη δυνατότητα να αφήσουν ανεφάρμοστη απόφαση του συνταγματικού δικαστηρίου του εν λόγω κράτους μέλους με την οποία κρίνεται ανίσχυρη εθνική κανονιστική ρύθμιση βάσει της οποίας το παραδεκτό ορισμένων αγωγών, που ενδεχομένως εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας, εξαρτάται από τη συμμόρφωση του ενάγοντος προς την υποχρέωση συμμετοχής σε ενημερωτική συνάντηση σχετικά με τα πλεονεκτήματα της διαμεσολάβησης, δεδομένου ότι η εν λόγω απόφαση δεν εμπίπτει στην ως άνω διάταξη και, επομένως, δεν μπορεί να είναι αντίθετη προς αυτήν.
2)
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές,
έχουν την έννοια ότι:
απαγορεύουν στο εθνικό δικαστήριο, το οποίο έκρινε ότι όρος συμβάσεως συναφθείσας μεταξύ καταναλωτή και επαγγελματία είναι καταχρηστικός για τον λόγο ότι ο όρος αυτός προβλέπει την επιβολή χρηματικής ποινής λόγω υπερημερίας, την οποία οφείλει ο καταναλωτής σε περίπτωση μη εκπληρώσεως των συμβατικών υποχρεώσεών του, και καθορίζει συγκεκριμένο ποσό ανά ημέρα, χωρίς να προβλέπει ανώτατο όριο, να μειώσει το συνολικό ποσό της εν λόγω χρηματικής ποινής εισάγοντας ένα τέτοιο ανώτατο όριο, αντί να αφήσει τον όρο αυτό ανεφάρμοστο.