61986CC0307_EL
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
1. Η βελγική κυβέρνηση δεν αμφισβητεί την ύπαρξη της παραβάσεως που της καταλογίζει η Επιτροπή στην υπό κρίση υπόθεση. Ρητώς αναγνωρίζει την ανάγκη θεσπίσεως εσωτερικών μέτρων προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμφωνία του βελγικού δικαίου με την οδηγία 82/714/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 1982, περί θεσπίσεως τεχνικών προδιαγραφών για τα πλοία εσωτερικής ναυσιπλοΐας (ΕΕ L 301, σ. 1).
2. Η καθής κυβέρνηση προβάλλει ως δικαιολογία για την καθυστέρηση της μεταφοράς της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, η οποία, κατά το άρθρο 22 της οδηγίας, όφειλε να είχε πραγματοποιηθεί έως την 1η Ιανουαρίου 1985, το γεγονός ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα στην οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων δύο υπουργείων όσον αφορά τη χορήγηση των κοινοτικών πιστοποιητικών που καθιερώνει η οδηγία, καθώς και το ότι απαιτείται ένας εσωτερικός συντονισμός για την προσαρμογή πολλών εθνικών ρυθμίσεων.
3. Ωστόσο, "κατά πάγια νομολογία κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξης για να δικαιολογεί τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που θέτουν οι οδηγίες" (1). Ομοίως, "κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί εσωτερικές διοικητικές δυσχέρειες για να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που ορίζει το κοινοτικό δίκαιο" (2).
4. Δεν μπορώ, επομένως, παρά να προτείνω στο Δικαστήριο να κάνει δεκτά τα αιτήματα της Επιτροπής και να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 82/714/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 1982, περί θεσπίσεως τεχνικών προδιαγραφών για τα πλοία εσωτερικής ναυσιπλοΐας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη. Αυτο συνεπάγεται ότι το καθού κράτος μέλος θα πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
(*) Μετάφραση από τα γαλλικά.
(1) Βλέπε, ιδίως, τις αποφάσεις της 24ης Νοεμβρίου 1987, Επιτροπή κατά Ιταλίας, συνεκδικασθείσες υποθέσεις 124/86 και 125/86, Συλλογή σσ. 4661 και 4669, σκέψη 6.
(2) Βλέπε, ιδίως, την απόφαση της 17ης Ιουνίου 1987, Επιτροπή κατά Ιταλίας, 394/85, Συλλογή σ. 2741, σκέψη 12.