ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
(τρίτο τμήμα)
της 11ης Ιουνίου 2009
Υπόθεση F-81/08
Ζωή Κετσελίδου
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Προσφυγή – Απόφαση του κοινοτικού δικαστή – Νέο ουσιώδες πραγματικό περιστατικό – Δεν υφίσταται»
Αντικείμενο: Προσφυγή, ασκηθείσα δυνάμει των άρθρων 236 ΕΚ και 152 EA, με την οποία η Ζ. Κετσελίδου ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της
Επιτροπής, της 10ης Ιανουαρίου 2008, περί απορρίψεως του αιτήματός της για νέο υπολογισμό των συντάξιμων ετών λόγω μεταφοράς
προς το κοινοτικό συνταξιοδοτικό σύστημα του αναλογιστικού ισοδύναμου των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που απέκτησε στην Ελλάδα.
Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Η προσφεύγουσα καταδικάζεται στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Περίληψη
1.      Υπάλληλοι – Προσφυγή – Προθεσμίες – Επανεξέταση διοικητικής πράξεως που κατέστη απρόσβλητη
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91)
2.      Υπάλληλοι – Προσφυγή – Προηγούμενη διοικητική ένσταση – Προθεσμίες – Εκπρόθεσμη άσκηση – Έναρξη νέας προθεσμίας – Προϋπόθεση
– Νέο πραγματικό περιστατικό
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91)
1.      Η ύπαρξη νέου και ουσιώδους πραγματικού περιστατικού μπορεί να δικαιολογήσει την υποβολή αιτήματος για επανεξέταση αποφάσεως
που κατέστη απρόσβλητη κατά την εκπνοή των προθεσμιών ασκήσεως των ενδίκων βοηθημάτων. Το οικείο περιστατικό πρέπει να είναι
ικανό να μεταβάλει ουσιωδώς την κατάσταση του αιτούντος την επανεξέταση της εν λόγω αποφάσεως. Επιπλέον, ο ενδιαφερόμενος
οφείλει να υποβάλει τη σχετική αίτησή του εντός εύλογης προθεσμίας. Το συμφέρον του ενδιαφερομένου να ζητήσει την προσαρμογή
της υπηρεσιακής καταστάσεώς του σε μια νέα ρύθμιση πρέπει να σταθμίζεται με όσα επιτάσσει η αρχή της ασφάλειας δικαίου.
(βλ. σκέψεις 32 έως 36)
Παραπομπή:
ΔΕΚ: 26 Σεπτεμβρίου 1985, 231/84, Valentini κατά Επιτροπής, Συλλογή 1985, σ. 3027, σκέψη 14· 13 Νοεμβρίου 1986, 232/85, Becker
κατά Επιτροπής, Συλλογή 1986, σ. 3401, σκέψη 10
ΠΕΚ: 22 Σεπτεμβρίου 1994, T‑495/93, Carrer κ.λπ. κατά Δικαστηρίου, Συλλογή Υπ.Υπ. 1994, σ. I‑A‑201 και II‑651, σκέψη 20· 25
Μαρτίου 1998, T‑202/97, Koopman κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1998, σ. I‑A‑163 και II‑511, σκέψη 24· 14 Ιουλίου 1998, T‑42/97,
Lebedef κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1998, σ. I‑A‑371 και II‑1071, σκέψη 25· 7 Φεβρουαρίου 2001, T‑186/98, Inpesca κατά
Επιτροπής, Συλλογή 2001, σ. II‑557, σκέψη 51
ΔΔΔ: 16 Ιανουαρίου 2007, F‑92/05, Genette κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 62
2.      Απόφαση του κοινοτικού δικαστή με την οποία διαπιστώνεται ότι διοικητική πράξη γενικής ισχύος είναι αντίθετη προς τον Κανονισμό
Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΚΥΚ) δεν αποτελεί νέο πραγματικό περιστατικό που να δικαιολογεί
την υποβολή αιτήματος για επανεξέταση των ατομικών πράξεων τις οποίες εξέδωσε η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή όσον αφορά
υπαλλήλους που παρέλειψαν να κάνουν εγκαίρως χρήση των δυνατοτήτων που τους παρέχει ο ΚΥΚ.
(βλ. σκέψη 47)
Παραπομπή:
ΠΕΚ: 11 Ιουλίου 1997, T‑16/97, Chauvin κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 1997, σ. I‑A‑237 και II‑681, σκέψεις 39 έως 45· 9 Φεβρουαρίου
2000, T‑165/97, Gómez de la Cruz Talegón κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ.Υπ. 2000, σ. I‑A‑19 και II‑79, σκέψη 51