62014TO0330
POSTANOWIENIE SĄDU (izba ds. odwołań)
z dnia 11.12.2014 r. (
*1
)
„Odwołanie — Służba publiczna — Urzędnicy — Odwołanie wniesione w innym języku niż język, w którym sporządzono orzeczenie Sądu do spraw Służby Publicznej, od którego wniesiono odwołanie — Odwołanie oczywiście niedopuszczalne”
W sprawie T‑330/14 P
mającej za przedmiot odwołanie od wydanego przez Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) wyroku z dnia 21 stycznia 2014 r., Jelenkowska‑Luca/Komisja (F‑114/12, Zb.Orz.SP, EU:F:2014:3), zmierzające do uchylenia tego wyroku,
Ewelina Jelenkowska-Luca, urzędniczka Komisji Europejskiej, zamieszkała w Rzymie (Włochy), reprezentowana przez adwokatów D. de Abreu Caldasa, J.N. Louisa oraz M. de Abreu Caldasa,
wnosząca odwołanie,
w której drugą stroną postępowania jest
Komisja Europejska, reprezentowana początkowo przez K. Herrmann i V. Jorisa, a następnie przez K. Herrmann i J. Curralla, działających w charakterze pełnomocników,
strona pozwana w pierwszej instancji,
SĄD (izba ds. odwołań),
w składzie: M. Jaeger, prezes, M. Prek i G. Berardis (sprawozdawca), sędziowie,
sekretarz: E. Coulon,
wydaje następujące
Postanowienie
1
W odwołaniu wniesionym na podstawie art. 9 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skarżąca, Ewelina Jelenkowska-Luca, żąda uchylenia wydanego przez Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) wyroku Jelenkowska‑Luca/Komisja (EU:F:2014:3, zwanego dalej „zaskarżonym wyrokiem”), w którym sąd ten oddalił jej skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 11 lipca 2012 r. oddalającej jej zażalenie na decyzję Urzędu Administracji i Rozliczania Należności Indywidualnych (PMO) z dnia 25 sierpnia 2010 r. w sprawie nieprzyznania jej dodatku zagranicznego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 załącznika VII do Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.
Okoliczności faktyczne, przebieg postępowania i żądania wnoszącej odwołanie
2
W dniu 21 stycznia 2014 r. Sąd do spraw Służby Publicznej wydał zaskarżony wyrok w języku polskim, który był językiem postępowania z wyboru dokonanego przez wnoszącą odwołanie przy wnoszeniu skargi o stwierdzenie nieważności do Sądu do spraw Służby Publicznej, zgodnie z art. 35 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem, mającym zastosowanie do Sądu do spraw Służby Publicznej na mocy art. 29 regulaminu postępowania przed tym sądem. Wyrok został doręczony wnoszącej odwołanie w dniu 22 stycznia 2014 r.
3
Pismem sporządzonym w języku francuskim, złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 31 marca 2014 r., wnosząca odwołanie wniosła odwołanie w niniejszej sprawie.
4
Pismem z dnia 15 kwietnia 2014 r. sekretarz Sądu powiadomił wnoszącą odwołanie, że zgodnie z art. 7 ust. 5 akapit pierwszy instrukcji dla sekretarza Sądu odwołanie nie może zostać zarejestrowane, gdyż nie jest sporządzone w języku określonym w art. 136a regulaminu postępowania, czyli w tym przypadku po polsku.
5
Pismem z dnia 2 maja 2014 r. jeden z przedstawicieli prawnych wnoszącej odwołanie zwrócił się do prezesa Sądu o ponowne rozpatrzenie decyzji o odmowie zarejestrowania odwołania i o dopuszczenie zarejestrowania go z datą złożenia pisma wszczynającego postępowanie, tj. z dniem 31 marca 2014 r. W tym względzie wskazał on, że E. Jelenkowska‑Luca zgłosiła się do jego kancelarii dopiero na kilka dni przed upływem terminu do wniesienia odwołania i że dostarczyła mu całą istotną dokumentację, w tym zaskarżony wyrok, po francusku, nie wskazując, że językiem postępowania w pierwszej instancji był język polski.
6
Sąd uznał wspomniane pismo za wniosek o zastosowanie wyjątku od systemu językowego na podstawie art. 35 § 2 lit. c) regulaminu postępowania, w związku z czym postanowił zarejestrować odwołanie i w dniu 18 czerwca 2014 r. przekazał omawiane pismo Komisji, wzywając ją na podstawie wskazanego przepisu do zgłoszenia uwag w przedmiocie tego wniosku.
7
W dniu 1 lipca 2014 r. Komisja przedłożyła uwagi w przedmiocie wniosku o zastosowanie wyjątku od systemu językowego. Sprzeciwiła się temu, podnosząc między innymi, że wniosek został złożony z przekroczeniem terminu, ponieważ zgoda Sądu na dopuszczenie języka innego niż język postępowania określony zgodnie z art. 136a regulaminu postępowania powinna była zostać wydana przed upływem terminu do wniesienia odwołania, który ma charakter bezwzględnie wiążący.
8
W dniu 18 sierpnia 2014 r. uwagi Komisji doręczono wnoszącej odwołanie.
9
Wnosząca odwołanie wnosi do Sądu o:
—
uchylenie zaskarżonego wyroku;
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania w obu instancjach.
Co do prawa
10
Zgodnie z art. 145 regulaminu postępowania, jeżeli odwołanie jest w całości lub w części oczywiście niedopuszczalne albo oczywiście bezzasadne, Sąd może, w każdym czasie, na podstawie sprawozdania sędziego sprawozdawcy, odrzucić odwołanie w całości albo w części, orzekając w drodze postanowienia z uzasadnieniem.
11
W niniejszej sprawie Sąd uznaje, że po zapoznaniu się z aktami sprawy ma wystarczającą wiedzę, i postanawia na podstawie tego przepisu orzec bez nadawania postępowaniu dalszego biegu.
12
Zgodnie z art. 9 akapit pierwszy załącznika I do statutu Trybunału odwołanie może zostać wniesione do Sądu w terminie dwóch miesięcy od zawiadomienia o orzeczeniu, od którego wnoszone jest odwołanie, od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej kończących postępowanie w sprawie i orzeczeń tego Sądu rozstrzygających kwestie merytoryczne jedynie w części lub rozstrzygających kwestię proceduralną dotyczącą zarzutu braku kompetencji lub niedopuszczalności.
13
Ten termin procesowy przedłuża się zgodnie z art. 102 § 2 regulaminu postępowania o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem terminy procesowe i terminy uwzględniające odległość nie stanowią odrębnych terminów, co oznacza, że w przypadku gdy termin procesowy dobiega końca, należy go wydłużyć o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość (zob. postanowienie z dnia 7 lipca 2014 r., Gomes Moreira/ECDC, T‑39/14 P, Zb.Orz.SP, EU:T:2014:684, pkt 5 i przytoczone tam orzecznictwo).
14
Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem termin do wniesienia skargi ma charakter bezwzględnie wiążący, ponieważ został ustanowiony w celu zapewnienia jasności i pewności stanów prawnych oraz uniknięcia jakiejkolwiek dyskryminacji lub arbitralnego traktowania przy administrowaniu wymiarem sprawiedliwości, a sąd Unii powinien z urzędu weryfikować, czy został on dotrzymany (zob. ww. w pkt 13 postanowienie Gomes Moreira/ECDC, EU:T:2014:684, pkt 6 i przytoczone tam orzecznictwo).
15
W niniejszym przypadku z akt sprawy wynika, że zaskarżony wyrok doręczono wnoszącej odwołanie w dniu 22 stycznia 2014 r. Oznacza to, że termin uprawniający do wniesienia odwołania wydłużony o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość upłynął w dniu 1 kwietnia 2014 r. Wnosząca odwołanie wniosła je od zaskarżonego wyroku w dniu 31 marca 2014 r., czyli na jeden dzień przed upływem omawianego terminu.
16
Zgodnie z art. 136a regulaminu postępowania językiem postępowania odwołania od orzeczeń Sądu do spraw Służby Publicznej jest język, w którym zostało sporządzone orzeczenie Sądu do spraw Służby Publicznej, od którego wniesiono odwołanie, z zastrzeżeniem art. 35 § 2 lit. b) i c) i art. 35 § 3 akapit czwarty regulaminu postępowania.
17
W związku z tym strony wnoszące odwołanie do Sądu są obowiązane do przestrzegania języka postępowania, który został wybrany przez skarżącego w sprawie przed Sądem do spraw Służby Publicznej (zob. podobnie i analogicznie postanowienie z dnia 20 maja 2010 r., Petrides/Komisja, C‑64/98 P‑REV, EU:C:2010:279, pkt 15).
18
Artykuł 35 § 2 lit. c) regulaminu postępowania, umieszczony w rozdziale 5 tytułu 1, zatytułowanym „System językowy”, zezwala jednak, by Sąd, na wniosek jednej ze stron i po wysłuchaniu strony przeciwnej, dopuścił w całości lub w części postępowania jeden z języków, o których mowa w art. 35 § 1 regulaminu postępowania. W tym względzie Sąd orzekł już wcześniej, że w celu uzyskania odstępstwa od zasady stosowania języka postępowania, do wniosku należy dołączyć szczegółowe i konkretne uzasadnienie (postanowienie z dnia 13 maja 1993 r., Ladbroke Racing/Komisja, T‑74/92, Rec, EU:T:1993:41, pkt 14), zwłaszcza gdy wnioskuje o to sama wnosząca odwołanie (postanowienie z dnia 24 stycznia 1997 r., EFMA/Rada, T‑121/95, Rec, EU:T:1997:6, pkt 10).
19
Ponadto art. 35 § 3 regulaminu postępowania stanowi, że „[j]ęzyka postępowania używa się w szczególności w wystąpieniach ustnych stron i w pismach procesowych, włączając w to załączniki, w protokołach oraz w orzeczeniach Sądu” oraz że „[d]o każdego przedstawionego lub załączonego dokumentu, zredagowanego w innym języku niż język postępowania, załącza się jego przekład na język postępowania”.
20
W niniejszym przypadku, jak już wyjaśniono w pkt 2 powyżej, językiem, w którym sporządzono zaskarżony wyrok, a więc językiem postępowania odwoławczego, jest język polski.
21
Jednakże odwołanie złożone przez wnoszącą odwołanie w sekretariacie Sądu zostało sporządzone po francusku i nie dołączono do niego ani tłumaczenia na polski, ani wniosku o zastosowanie wyjątku od systemu językowego.
22
Dopiero miesiąc po upływie terminu do wniesienia odwołania wydłużonego o dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość, oraz 15 dni po tym, jak sekretariat Sądu powiadomił, że odwołanie nie może zostać zarejestrowane, gdyż nie jest sporządzone w języku określonym w art. 136a regulaminu postępowania (zob. pkt 4 powyżej), przedstawiciel prawny wnoszącej odwołanie przesłał do sekretariatu pismo z wnioskiem o zastosowanie wyjątku od systemu językowego (zob. pkt 5 powyżej).
23
Zaś niezależnie od tego, czy podnoszone przez wnoszącą odwołanie w tym piśmie powody spełniają wymóg wystarczająco szczegółowego i konkretnego uzasadnienia, pozwalającego uzasadnić odstępstwo od pierwotnego wyboru języka dokonanego przez nią przed Sądem do spraw Służby Publicznej, należy wskazać, że wniosek o zastosowanie wyjątku od systemu językowego złożony po upływie terminu do wniesienia odwołania, dotyczący właśnie pisma w przedmiocie wniesienia odwołania sporządzonego w języku innym niż język postępowania, taki jak wniosek złożony w niniejszej sprawie przez wnoszącą odwołanie, nie może doprowadzić do dopuszczenia z mocą wsteczną użycia tego innego języka w piśmie w przedmiocie wniesienia odwołania, a przez to dostosowanie a posteriori odwołania do zasad dotyczących systemu językowego, określonych w regulaminie postępowania.
24
Co więcej, jako że odstępstwo od zasady stosowania języka postępowania zależy od wyrażenia przez Sąd zgody w odpowiedzi na wniosek, do którego dołączone jest szczegółowe i konkretne uzasadnienie, wnoszący odwołanie powinien wykazać się starannością, składając ten wniosek we właściwym czasie, zważywszy na termin do wniesienia odwołania.
25
Należy więc uznać, że ze względu na brak wniesienia niniejszego odwołania w języku postępowania, w którym wydano zaskarżony wyrok, czyli po polsku, nie zostało ono wniesione zgodnie z systemem językowym Sądu i nie jest dopuszczalne (zob. podobnie i analogicznie ww. w pkt 17 postanowienie Petrides/Komisja, EU:C:2010:279, pkt 16), oraz że takiej podstawy niedopuszczalności nie można obejść przy pomocy wniosku o zastosowanie wyjątku od systemu językowego, złożonego po upływie terminu do wniesienia odwołania.
26
Z powyższych względów odwołanie należy odrzucić jako oczywiście niedopuszczalne, bez konieczności doręczania go Komisji ani orzekania w przedmiocie zasadności wniosku o zastosowanie wyjątku od systemu językowego.
W przedmiocie kosztów
27
Niniejsze postanowienie wydano przed doręczeniem odwołania Komisji, w związku z czym wystarczy orzec, że wnosząca odwołanie pokrywa własne koszty, zgodnie z art. 87 § 1 regulaminu postępowania, mającym zastosowanie do postępowania odwoławczego na mocy art. 144 regulaminu postępowania.
Z powyższych względów
SĄD (izba ds. odwołań)
postanawia, co następuje:
1)
Odwołanie zostaje odrzucone.
2)
Ewelina Jelenkowska-Luca pokrywa własne koszty.
Sporządzono w Luksemburgu w dniu 11 grudnia 2014 r.
Sekretarz
E. Coulon
Prezes
M. Jaeger
(
*1
)	Język postępowania: polski.