ARREST VAN HET GERECHT (Derde kamer)
4 juli 2007
Zaak T‑502/04
Stéphane Lopparelli
tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen
„Openbare dienst – Ambtenaren – Bevordering – Bevorderingsronde 2003 – Toekenning van gratificatiepunten”
Betreft: Vordering tot nietigverklaring van het besluit houdende toekenning van gratificatiepunten aan verzoeker in het kader van de
bevorderingsronde 2003 alsmede van het besluit om verzoekers naam niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader
van diezelfde ronde zijn bevorderd tot de rang A 5.
Beslissing: Het beroep wordt verworpen. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
Samenvatting
1.      Ambtenaren – Bevordering – Vergelijking van verdiensten – Modaliteiten
(Ambtenarenstatuut, art. 43 en 45)
2.      Ambtenaren – Bevordering – Vergelijking van verdiensten – Modaliteiten
(Ambtenarenstatuut, art. 45)
1.      In het kader van het bij een interne regeling van de Commissie ingevoerde bevorderingssysteem, waarin de verdiensten in een
getal worden uitgedrukt en dat wordt gekenmerkt door de jaarlijkse toekenning aan de ambtenaren van verschillende soorten
punten en door de noodzaak om vanaf de bevorderingsronde 2003 een bepaalde drempel te bereiken, die overeenkomt met een gecumuleerd
aantal punten, om te kunnen worden bevorderd, wordt de overgangsmaatregel die erin bestaat om bij de bevorderingsronde 2003
op basis van de anciënniteit in de rang automatisch een zeer beperkt aantal gratificatiepunten toe te kennen, gerechtvaardigd
door een dwingende behoefte verband houdende met de overgang naar een nieuw bevorderingssysteem en is deze maatregel niet
onevenredig, aangezien hij op zich geen doorslaggevende rol aan de anciënniteit in de rang geeft. Derhalve kan deze maatregel
niet worden aangemerkt als een overschrijding van de bevoegdheden waarover het tot aanstelling bevoegd gezag beschikt om voorlopig
de wijziging van de regels voor de bevordering van de ambtenaren te regelen, zodat deze niet in strijd is met de artikelen 43
en 45 van het Statuut.
(cf. punten 51‑54)
2.      In het kader van het bij een interne regeling van de Commissie ingevoerde bevorderingssysteem, waarin de verdiensten in een
getal worden uitgedrukt en dat wordt gekenmerkt door, enerzijds, de jaarlijkse toekenning aan de ambtenaren van verschillende
soorten punten, waarvan sommige – „meritepunten” – voortvloeien uit de omzetting van het cijfer dat de ambtenaar bij zijn
periodieke beoordeling krachtens artikel 43 van het Statuut heeft gekregen, terwijl andere – „gratificatiepunten” – bedoeld
zijn om de meest verdienstelijke ambtenaren te onderscheiden teneinde hun bevorderingskansen te vergroten, en, anderzijds,
de noodzaak om een met een gecumuleerd aantal punten overeenkomende drempel te behalen om te kunnen worden bevorderd, kan
noch het bestaan van een quotum voor de toekenning van gratificatiepunten binnen elk directoraat-generaal noch de aanduiding
van een streefgemiddelde zich verzetten tegen een vergelijking van de verdiensten, in strijd met artikel 45 van het Statuut,
met het beginsel van gelijke behandeling en met dat van het recht op ontwikkeling van loopbaan. Integendeel, deze mechanismen
kunnen juist bevorderen dat er daadwerkelijk een representatieve beoordeling van de verdiensten van de ambtenaren tot stand
komt, waarbij tegelijkertijd wordt verzekerd dat de beoordelingen in de directoraten-generaal van de Commissie zo veel mogelijk
vergelijkbaar zijn en die ambtenaren dus gelijk worden behandeld. In dit verband moet eraan worden herinnerd dat in de praktijk
de vergelijking van de verdiensten moet plaatsvinden op voet van gelijkheid en aan de hand van vergelijkbare gegevens en inlichtingen.
Het quotum gratificatiepunten binnen elk directoraat-generaal beantwoordt aan het algemene doel van dit soort punten om de
meest verdienstelijke ambtenaren te onderscheiden teneinde hun bevorderingskansen te vergroten. Een beperking van het aantal
beschikbare punten kan voor de directoraten-generaal immers aanleiding zijn om die selectie te maken. Dit doel is op zich
verenigbaar met de gelijke behandeling en met het recht op ontwikkeling van loopbaan. Het feit dat de toekenning van die punten
in een bepaald geval tot gevolg kan hebben dat slechts één ambtenaar binnen een directoraat-generaal wordt bevorderd, is een
logisch gevolg van dat doel om een selectie te maken. Voorts is het eveneens logisch en evenredig dat in een klein directoraat-generaal
een beperkt aantal ambtenaren dit soort punten krijgt in vergelijking met directoraten-generaal met een veel groter aantal
voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren. Het argument dat de quota van die gratificatiepunten nadelig zijn voor
kleine directoraten-generaal aangezien zij slechts één ambtenaar zouden kunnen bevorderen kan hoe dan ook niet slagen, aangezien
dat aantal gratificatiepunten dat aan een ambtenaar wordt toegekend op zich niet bepalend is om de bevorderingsdrempel te
halen, daar het tot aanstelling bevoegd gezag andere soorten gratificatiepunten kan toekennen om de ambtenaar in staat te
stellen die drempel te halen.
Ten slotte is het ingevoerde systeem noch in strijd met de geest noch met de bewoordingen van artikel 45 van het Statuut,
aangezien er geen vergelijking van de verdiensten van de ambtenaren van de verschillen directoraten-generaal plaatsvindt op
het moment dat de gratificatiepunten binnen elk directoraat-generaal worden toegekend, daar de directeur-generaal de binnen
het directoraat-generaal geleverde prestaties niet vooraf kan vergelijken met de prestaties van de ambtenaren van de andere
directoraten-generaal. De verscheidenheid van taken die de ambtenaren van de verschillende directoraten-generaal in een instelling
als de Commissie verrichten brengt immers mee dat de verantwoordelijkheden die op de ambtenaren van dezelfde rang binnen de
instelling rusten niet gelijk zijn en dat hun verdiensten daarom moeilijk kunnen worden vergeleken. Gelet op het beperkte
aantal per directoraat-generaal beschikbare punten, wedijvert elke voor bevordering in aanmerking komende ambtenaar met alle
andere ambtenaren van zijn directoraat of zijn dienst om een beperkt aantal punten met het oog op de bevordering. Voorts wordt
de toekenning van gratificatiepunten binnen elk directoraat-generaal geconcretiseerd door de opstelling van een lijst van
verdiensten die de volgorde van bevordering van ambtenaren, of zij deze nu bevat of niet, niet definitief vastlegt, aangezien
het tot aanstelling bevoegd gezag, op basis van bij die lijst gevoegde voorstellen van de bevorderingscomités die dat gezag
niet binden, beslist welke ambtenaren in elke rang worden bevorderd. Dat gezag neemt het besluit om een ambtenaar te bevorderen
overeenkomstig artikel 45 van het Statuut na een vergelijking van de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende
ambtenaren van de instelling op die lijst. Het eerbiedigt daarmee het beginsel van gelijke behandeling en van het recht op
ontwikkeling van loopbaan van de ambtenaren volgens hun rang.
(cf. punten 111, 112 en 147-152)
Referentie: Gerecht 30 november 1993, Tsirimokos/Parlement, T‑76/92, Jurispr. blz. II‑1281, punt 21; Gerecht 21 september
1999, Oliveira/Parlement, T‑157/98, JurAmbt. blz. I‑A‑163 en II‑851, punt 35