62023CJ0271_RES
Cás C-271/23
An Coimisiún Eorpach
v
an Ungáir
Breithiúnas na Cúirte (an Mór-Dhlísheomra) an 27 Eanáir 2026
(Mainneachtain Stáit – Airteagal 258 CFAE – Inghlacthacht – Cinneadh (AE) 2021/3 – Seasamh atá le glacadh, thar ceann an Aontais Eorpaigh, le linn athghairm an 63ú seisiún den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha, arna bhunú ag Comhairle Eacnamaíoch agus Shóisialta na Náisiún Aontaithe, maidir le liostú cannabais agus substaintí gaolmhara sna sceidil a ghabhann leis an gCoinbhinsiún aonair um Dhrugaí Támhshuanacha, 1961, arna leasú leis an bPrótacal ó 1972, agus leis an gCoinbhinsiún maidir le Substaintí Síceatrópacha, 1971 – Seasamh agus vóta Ballstáit atá ar neamhréir le seasamh an Aontais – Airteagal 4(3) CAE – Prionsabal an chomhair dhílis – Éifeachtaí an iompair líomhainte ar dháta dhul in éag na teorann ama a shocraítear sa tuairim réasúnaithe – Éifeachtaí leanúnacha ar aontacht agus comhsheasmhacht ghníomhaíocht idirnáisiúnta an Aontais – Airteagal 3(2) CFAE – Inniúlacht sheachtrach eisiach – Difear do chomhrialacha nó a raon feidhme a athrú – Pléadáil neamhdhleathachta arna hardú mar chosaint – Do-ghlacthacht)
Caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh – Coinníollacha inghlacthachta – Oibleagáid don Choimisiún a lua i dtuairim réasúnaithe na bearta lenar féidir deireadh a chur leis an mainneachtain líomhainte – Níl ann
(Airteagal 258, 260(1) agus 279 CFAE)
(féach míreanna 51-54)
Caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh – Coinníollacha inghlacthachta – Ceanglas nach bhfuil deireadh tagtha le héifeachtaí mainneachtana maidir le cinneadh na Comhairle lena mbunaítear an seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais Eorpaigh le linn sheisiún na heagraíochta idirnáisiúnta lena mbaineann – Níl ann – Éifeachtaí díobhálacha iompair líomhainte Ballstáit ar aontacht agus ar chomhsheasmhacht ghníomhaíocht idirnáisiúnta an Aontais laistigh den eagraíocht idirnáisiúnta lena mbaineann
(Airteagail 2 agus 17 CAE; Airteagal 218(9) 258 agus an cheathrú mír d’Airteagal 288 CFAE)
(féach míreanna 56-58)
Comhaontuithe idirnáisiúnta – Conclúid – Inniúlacht an Aontais – Inniúlacht eisiach i ndáil le comhaontú a d’fhéadfadh difear a dhéanamh do chomhrialacha nó a raon feidhme a athrú – Raon feidhme – Inniúlacht eisiach na Comhairle chun cinneadh a ghlacadh lena mbunaítear an seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais – Gníomh ceangailteach – Toimhde go bhfuil an gníomh bailí – Ballstát nach gcloíonn leis an gcinneadh sin – Mainneachtain
(Airteagail 3(2) agus 218(9) CFAE; Cinneadh Réime 2004/757 ón gComhairle, arna leasú le Treoir 2017/2103, Airteagal 1(1)(a) agus (b), agus 4; Cinneadh 2021/3 ón gComhairle)
(féach míreanna 94-109, 135-137)
Caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh – Sárú ar oibleagáidí a eascraíonn as cinneadh nó treoir – Cosaintí – Pléadáil neamhdhleathachta – Dleathacht an chinnidh ón gComhairle a thabhairt faoi cheist – Do-ghlacthacht – Teorainneacha – Gníomh nach ann dó
(Airteagal 4(3) CAE; Airteagail 258, 259, 263, 265 agus 277 CFAE; Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Breithiúnais, Airteagal 160(1))
(féach míreanna 119-132)
Ballstáit – Oibleagáidí – Oibleagáid comhair dhílis le hinstitiúidí an Aontais – Cinneadh ón gComhairle lena mbunaítear an seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais Eorpaigh le linn sheisiún na heagraíochta idirnáisiúnta lena mbaineann – Vótáil Ballstáit i gcoinne an tseasaimh sin agus dearbhú poiblí an Bhallstáit sin a léiríonn go bhfuil sé i gcoinne an tseasaimh sin – Do-ghlacthacht – Mainneachtain
(Airteagal 4(3) CFAE; Airteagal 218(9) CFAE; Cinneadh 2021/3 ón gComhairle)
(féach míreanna 152-159)
Résumé
I gcaingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh arna tabhairt ag an gCoimisiún Eorpach, cinneann an Chúirt, ag suí mar Mhór-Dhlísheomra, ós rud é nár chloígh sí le seasamh an Aontais Eorpaigh arna ghlacadh ag Comhairle an Aontais Eorpaigh, le linn seisiúin de Choimisiún na Náisiún Aontaithe um Dhrugaí Támhshuanacha, gur mhainnigh an Ungáir sna hoibleagáidí atá uirthi de bhun dhlí an Aontais (
1
). Sa bhreithiúnas sin, sonraíonn an Chúirt raon feidhme chineál éigeantach na gcinntí arna nglacadh ag an gComhairle de bhun Airteagal 218(9) CFAE, deimhníonn sí go bhfuil inniúlacht sheachtrach eisiach ag an Aontas i gcás ina bhféadfadh gealltanais idirnáisiúnta difear a dhéanamh do chomhrialacha agus luann sí, mar phrionsabal, nach bhféadfaidh Ballstát cur i gcoinne dleathacht cinntí den sórt sin i gcaingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh. Tugann sí soiléiriú freisin ar raon feidhme phrionsabal an chomhair dhílis i réimse ionadaíocht sheachtrach an Aontais.
Is comhlacht é an Coimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha a bhunaigh Comhairle Eacnamaíocht agus Shóisialta na Náisiún Aontaithe. Leis an gCoinbhinsiún um Dhrugaí Támhshuanacha (
2
) agus leis an gCoinbhinsiún maidir le Substaintí Síceatrópacha (
3
), tugtar an inniúlacht dó, ar bhonn Mholtaí na hEagraíochta Domhanda Sláinte (EDS), na sceidil a ghabhann leis an dá choinbhinsiún sin a bhaineann le haicmiú substaintí áirithe a leasú.
Le Cinneadh 2021/3, arna ghlacadh ar bhonn Airteagal 218(9) CFAE, shocraigh an Chomhairle an seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais ag an seisiún den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha, a bhí le tionól i mí na Nollag 2020. Socraíodh sa chinneadh sin, inter alia, comhsheasamh Bhallstáit an Aontais maidir le moltaí EDS a bhaineann le leasú ar aicmiú cannabais agus substaintí áirithe gaolmhara sna Sceidil a ghabhann leis an dá choinbhinsiún lena mbaineann.
Le linn an tseisiúin den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha, níor chloígh an Ungáir leis an seasamh a ghlac an Chomhairle. Vótáil sí i gcoinne mholtaí EDS agus dhearbhaigh sí go gcuirfí le húsáid mhéadaitheach cannabais dá nglacfaí leis na moltaí sin agus go mbeadh cur isteach gan chúis sna beartais náisiúnta i gceist.
Agus í den tuairim gurbh ionann vótáil na hUngáire agus an seasamh a chuir sí in iúl laistigh den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha agus sárú ar an gcinneadh ón gComhairle, lena sáraítear inniúlacht sheachtrach eisiach an Aontais agus lena sáraítear prionsabal an chomhair dhílis, thionscain an Coimisiún imeachtaí mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh i gcoinne an Bhallstáit sin.
Tuairim na Cúirte Breithiúnais
Ar an gcéad dul síos, dhiúltaigh an Chúirt don agóid do-ghlacthachta arna hardú ag an Ungáir.
Sa chéad áit, meabhraíonn sí nach féidir a chur de cheangal ar an gCoimisiún a lua ina thuairim réasúnaithe na bearta lenar féidir deireadh a chur leis an mainneachtain líomhainte, ós rud é go bhfuil sé de chuspóir ag caingean arna tabhairt de bhun Airteagal 258 CFAE a chinneadh gur mhainnigh Ballstát ina chuid oibleagáidí de bhun dhlí an Aontais. Le cinneadh den sórt sin, cuirtear d’oibleagáid ar an mBallstát lena mbaineann, de bhun Airteagal 260(1) CFAE, na bearta is gá a ghlacadh chun breithiúnas na Cúirte a chomhlíonadh. Dá réir sin, ní fhéadfadh an Coimisiún ná an Chúirt a ordú do Bhallstát bearta faoi leith a ghlacadh, agus ní féidir leis an gCoimisiún a iarraidh ar an gCúirt urghaire a eisiúint i gcomhthéacs na bpríomhimeachtaí. Os a choinne sin, i gcomhthéacs imeachtaí idirlinne bunaithe ar Airteagal 279 CFAE, féadfaidh an Coimisiún a iarraidh ar an gCúirt bearta idirlinne amhail urghaire a dheonú.
Sa dara háit, diúltaíonn an Chúirt d’argóint na hUngáire nach bhféadfadh sí deireadh a chur leis an mainneachtain líomhainte agus nár léirigh an Coimisiún go raibh fíoréifeachtaí inbhraite agus an iompar atá i gceist, a théann níos faide ná an próiseas cinnteoireachta lena mbaineann, nó sárú ar aontacht agus comhsheasamhacht ghníomhaíocht sheachtrach an Aontais.
Measann an Chúirt, ar an gcéad dul síos, nach bhféadfadh Ballstát a chuireann isteach, lena iompar, ar shaothrú an chuspóra a bhaineann le cinneadh a glacadh ar bhonn Airteagal 218(9) CFAE imeachtaí mainneachtana a sheachaint, ar an bhforas go bhfuil éifeachtaí na mainneachtana tagtha chun críche cheana. Mura mbeadh sin amhlaidh, ní fhéadfadh an Coimisiún gníomhú i gcomhthéacs na gcumhachtaí atá aige faoi Airteagal 258 CFAE, i gcoinne an Bhallstáit lena mbaineann os comhair na Cúirte chun mainneachtain den sórt sin a dhearbhú agus an misean mar chaomhnóir na gConarthaí a chomhlíonadh. Ina theannta sin, ní fhéadfadh an fíoras nach féidir an sárú líomhainte ar chlú agus ar inchreidteacht an Aontais a leigheas a thuilleadh, i gcás ar bith, a bheith mar thoradh air go mbeadh an chaingean do-ghlactha. Ní fhéadfaí glacadh leis go bhféadfadh Ballstát a bheith ag brath ar fait accompli a chruthaigh sé féin chun caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh a sheachaint ós comhair na Cúirte.
Tugann an Chúirt dá haire ansin, dá nglacfaí leis go bhfuil caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáid a chomhlíonadh i gcoinne Ballstáit do-ghlactha mar gheall ar shárú ar chinneadh arna ghlacadh de bhun Airteagal 218(9) CFAE, bhainfeadh sé sin de chineál ceangailteach na gcinntí sin agus d’urramú na luachanna ar a bhfuil an tAontas fothaithe, lena n-áirítear an smacht reachta. Go deimhin, d’fhéadfadh Ballstát, tar éis páirt a ghlacadh sna pléití agus sa vóta laistigh den Chomhairle é féin a scaoileadh ón gcinneadh arna ghlacadh agus é cinnte nach dtabharfadh an Coimisiún caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh os comhair na Cúirte.
Ar deireadh, cinneann an Chúirt, nach bhféadfaí a mheas gur tháinig deireadh le héifeachtaí iompar conspóideach na hUngáire le linn sheisiúin an Choimisiúin um Dhrugaí Támhshuanacha ag deireadh an tseisiúin sin, ós rud é go léirítear iad ar leibhéal aontacht agus comhsheasmhacht ghníomhaíocht sheachtrach an Aontais. Téann na héifeachtaí sin níos faide ná an próiseas cinnteoireachta lena mbaineann, agus is é go díreach an cuspóir le cinneadh arna ghlacadh ar bhonn Airteagal 218(9) CFAE na leasanna sin a ráthú.
Ar an dara dul síos, scrúdaíonn an Chúirt substaint an cháis.
Sa chéad áit, maidir le hagóid an Choimisiúin lena n-éilítear go ndearnadh sárú ar inniúlacht sheachtrach eisiach an Aontais, dá bhforáiltear in Airteagal 3(2) CFAE, sonraíonn an Chúirt go bhfuil feidhm ag an bhforáil sin freisin ina bhfuil ar chomhlacht arna bhunú de bhun comhaontú idirnáisiúnta den sórt sin bearta maidir le cur i bhfeidhm an chomhaontaithe sin a ghlacadh. I ndáil leis sin, ní chuirtear cosc, leis an bhfíoras nach bhfuil an tAontas ina bhall de chomhlacht idirnáisiúnta ar inniúlacht sheachtrach an Aontais sin a fheidhmiú, go háirithe trí mheán na mBallstát, ag gníomh dóibh go comhpháirteach chun leasa an Aontais.
Cuireann an Chúirt i dtreis gur féidir go bhfuil riosca ann go ndéanfaí difear do chomhrialacha an Aontais trí ghealltanais idirnáisiúnta nó go n-athrófaí raon feidhme na rialacha sin, ionas gur féidir bunús a thabhairt d’inniúlacht sheachtrach eisiach an Aontais, i gcás ina dtagann na gealltanais sin faoi raon feidhme na rialacha sin. Ní gá go bhfuil an réimse a chuimsítear leis an gcomhaontú idirnáisiúnta agus an réimse a chuimsítear le reachtaíocht an Aontais ag teacht le chéile go hiomlán, más rud é go bhféadfadh na gealltanais atá i gceist tionchar a bheith acu ar bhrí, raon feidhme agus éifeachtacht na rialacha sin, fiú mura bhfuil siad ar neamhréir leo.
Sa chás seo, is léir ó Chinneadh Réime 2004/757 (
4
) go sainmhínítear an coincheap ‘druga’, inter alia, trí thagairt don dá choinbhinsiún atá i gceist. Dá bhrí sin, mar a leagtar amach i gCinneadh 2021/3, déanfar aon athrú ar Sceidil an dá choinbhinsiún sin a thabhairt isteach go díreach i gcomhrialacha an Aontais, ionas go ndéanfaidh athrú den sórt sin difear go díreach d’inneachar Chinneadh Réime 2004/757.
Sa dara háit, maidir leis an bpléadáil do-ghlacthachta i gCinneadh 2021/3 arna hardú ag an Ungáir, tugann an Chúirt chun cuimhne ar dtús go ndéantar idirdhealú sa chóras leigheasanna arna bhunú le Conradh FAE idir caingne mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh agus caingne le haghaidh neamhniú, agus go saothraítear cuspóirí difriúla leis na himeachtaí sin agus go bhfuil siad faoi réir nósanna imeachta difriúla. Cuireann sí béim air nach bhféadfaidh Ballstát, in éagmais foráil den Chonradh lena n-údaraítear sin go sainráite, neamhdhleathacht cinnidh nó treorach a ndírítear air a ardú mar chosaint i gcoinne caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh bunaithe ar neamh-chomhlíonadh an chinnidh nó na treorach sin. Mar bhall den Chomhairle, arb é údar an chinnidh lena mbunaítear an seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais le linn caibidlíocht laistigh de chomhlacht idirnáisiúnta, is gá go raibh Ballstát ar an eolas faoin gcinneadh sin, fiú murar díríodh an cinneadh sin air go foirmiúil. Dá réir sin, bhí Ballstát lánábalta caingean le haghaidh neamhniú a thionscnamh i gcoinne an chinnidh sin i gcomhréir leis an teorainn ama 2 mhí a shocraítear sa séú mír d’Airteagal 263 CFAE.
Meabhraíonn an Chúirt freisin go bhfuil cuspóir sonrach ag gabháil leis an gcaingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh arb é cinneadh a fháil ón gCúirt go ndearna Ballstát sárú ar oibleagáidí atá air, nach féidir leas a bhaint as chun mainneachtain caingean le haghaidh neamhniú a thabhairt i gcoinne an ghnímh a líomhnaítear gur sáraíodh é.
Luann an Chúirt freisin nach mbaineann caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh le hinfheidhmeacht gnímh an Aontais, agus, i gcomhréir le hAirteagal 277 CFAE gurb é go díreach an cuspóir le pléadáil neamhdhleathachta neamhinfheidhmeacht gnímh den sórt sin dearbhú a fháil nach bhfuil feidhm ag gníomh den sórt sin.
Tugann an méid sin ar an gCúirt a dheimhniú nach féidir a údarú do Bhallstát pléadáil neamhdhleathachta a ardú, i gcomhthéacs caingean den sórt sin, i gcoinne gníomh den Aontas, cibé gníomh a bheidh i gceist, mura bhfuil lochtanna an-tromchúiseach agus an-fhollasach ag baint leis, a oiread sin gur féidir é a aicmiú mar ghníomh nach ann dó. Go deimhin, Ballstát ar mian leis leas a bhaint as caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh chun cur i gcoinne dhleathacht an ghnímh faoin dlí tánaisteach a raibh a neamh-chomhlíonadh ina chúis leis an gcaingean sin a thionscnamh, déanann sé neamhaird den toimhde bhailíochta atá ag gach gníomh den dlí tánaisteach. Ciallaíonn an toimhde sin, le haghaidh gach duine atá faoi réir dhlí an Aontais, go bhfuil oibleagáid air lánéifeachtacht gníomhartha de dhlí tánaisteach an Aontais a aithint fad nár dhearbhaigh Cúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh go bhfuil siad neamhbhailí agus in-fhorfheidhmitheacht na ngníomhartha sin a urramú fad nár chinn Cúirteanna an Aontais bac a chur ar a bhforghníomhú.
Tugann an Chúirt dá haire, ar an gcaoi sin, leis an easpa féidearthachta do Bhallstát agóid a dhéanamh i gcoinne neamhdhleathacht gnímh a thug an sárú air ar an gCoimisiún imeachtaí a thionscnamh ina choinne chun cinneadh a fháil go ndearna sé mainneachtain mar chuid den phrionsabal gurb amhlaidh, cé is moite de chásanna dá bhforáiltear go sainráite, go gcuirtear cosc leis na Conarthaí ar na Ballstáit ceart a bhaint amach lena lámh féin. Má mheasann Ballstát go bhfuil gnéithe de ghníomh dlí thánaistigh atá ar neamhréir le dlí an Aontais, is féidir leis gníomhú, laistigh den Chomhairle nó trí fhógra a thabhairt don Choimisiún nó, ar deireadh, trí imeachtaí breithiúnacha chun go ndéanfar na pointí neamhréireacha a ruaigeadh. Os a choinne sin, ní údaraítear do Bhallstát, i gcás ar bith, bearta ceartaitheacha nó bearta cosanta a ghlacadh go haontaobhach chun leigheas a thabhairt ar aon sárú, a rinne Ballstát eile nó institiúid an Aontais, ar rialacha dhlí an Aontais, nó thabharfaí faoi cheist an ceanglas bunúsach de dhlíchóras an Aontais arb é cur i bhfeidhm aonfhoirmeach dhlí an Aontais.
Cuireann an Chúirt béim air, i gcás nach dtionscnaíonn Ballstát caingean le haghaidh neamhniú laistigh den tréimhse fhorordaithe, nach bhféadfadh sé an dlíthiúlacht a thabhairt faoi cheist ina dhiaidh sin i gcomhthéacs caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh, nó chuirfí i mbaol cur i bhfeidhm comhsheasmhach agus aonfhoirmeach dhlí an Aontais, ar saintréith bhunúsach de dhlíchóras an Aontais é. Má ghníomhaíonn Ballstát go haontaobhach, de réir a choincheapa féin den leas náisiúnta, agus é ag cur as don chothromaíocht idir na tairbhí agus na hoibleagáidí a eascraíonn as a bhallraíocht san Aontas, caithfear amhras ar chomhionannas na mBallstát faoi dhlí an Aontais, ar neamhréir leis na dualgais dlúthpháirtíochta arna nglacadh ag na Ballstáit de bhua a n-aontachas leis an Aontas agus ar cuid de bhunúis dhlíchórais an Aontais iad. Ina theannta sin, d’fhéadfadh dearcadh den sórt sin idirdhealú a chruthú i gcoinne saoránaigh Ballstát agus, thar aon duine eile, i gcoinne shaoránaigh an Stáit féin a imíonn ó riail an Aontais.
Thairis sin, sonraíonn an Chúirt, i gcomhthéacs ina bhfuil práinn ann toisc gur glacadh le chéile nó beagnach le chéile, ar thaobh amháin, an cinneadh ón gComhairle lena mbunaítear an seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais le linn caibidlíocht laistigh de chomhlacht idirnáisiúnta agus, ar an taobh eile, an vóta laistigh den chomhlacht sin, Ballstát a raibh amhras air maidir le bailíocht an chinnidh sin, ba cheart dó leas a bhaint as an tréimhse idir an leagan deiridh arna thíolacadh ag an gCoimisiún, nó leagan atá beagnach críochnúil, den dréachtchinneadh agus vóta na Comhairle, lena bhféadfaí é a ghlacadh, chun a iarratas a dhréachtú mar aon le hiarratas ar bhac a chur ar fhorghníomhú an chinnidh sin. Chuige sin, ní mór don Choimisiún iarracht a dhéanamh, go ginearálta, a thogra a thíolacadh sách luath ionas go bhféadfaidh an Chomhairle an próiseas cinnteoireachta a thabhairt chun críche d’fhonn an seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais a chinneadh in am trátha le súil leis na caibidlíochtaí agus an vóta laistigh den chomhlacht sin. Dá gcuirfí bac ar fhorghníomhú an chinnidh sin, bhainfí an toimhde bhailíochta de go sealadach, ach bheadh na Ballstáit agus institiúidí an Aontais fós faoi réir a n-oibleagáidí comhair dhílis, go háirithe maidir le haontacht ionadaíocht sheachtrach an Aontais a chomhlíonadh.
Ina theannta sin, tugann an Chúirt faoi deara go bhfuil an easpa féidearthachta do Bhallstát pléadáil neamhdhleathachta a ardú i gcomhthéacs caingean mar gheall ar mhainneachtain in oibleagáidí a chomhlíonadh gan dochar, áfach, don fhéidearthacht atá aige cur i gcoinne bhunús an léirithe atá ag an gCoimisiún maidir leis an ngníomh dlí thánaistigh a mhaíonn sé gur sháraigh sé, ós rud é nach mór gníomh den dlí tánaisteach a léiriú, a oiread agus is féidir, sa chiall atá i gcomhréir leis na Conarthaí agus leis na comhaontuithe idirnáisiúnta arna dtabhairt i gcrích ag an Aontas.
Sa tríú háit, maidir le gearán an Choimisiúin lena n-éilítear gur sháraigh an Ungáir prionsabal an chomhair dhílis (
5
), meabhraíonn an Chúirt nach mór do na Ballstáit cúnamh a thabhairt don Aontas a chúraimí a ghnóthú agus staonadh ó aon bheart a d’fhéadfadh gnóthú chuspóirí na gConarthaí a chur i gcontúirt. I gcás ina dtagann cuid d’ábhar comhaontaithe idirnáisiúnta nó coinbhinsiúin idirnáisiúnta faoi inniúlacht an Aontais, agus cuid eile de faoi inniúlacht na mBallstát, ní mór dlúthchomhar a áirithiú idir na Ballstáit agus institiúidí an Aontais sa phróiseas caibidlíochta agus tabhairt i gcrích agus i bhforfheidhmiú na ngealltanas a ghlactar. Eascraíonn an oibleagáid chomhair sin as an gceanglas a bhaineann le haontacht in ionadaíocht idirnáisiúnta an Aontais.
Sonraíonn an Chúirt, mar gheall ar na dualgais shonracha atá ar Bhallstát gníomhú agus staonadh, ní fhéadfaí glacadh leis go gcuirfeadh sé in iúl, i gcomhlacht arna bhunú le comhaontú idirnáisiúnta, togra aontaobhach faoina n-imíonn sé ón straitéis choiteann a leagadh síos laistigh den Chomhairle. Go deimhin, d’fhéadfadh staid den sórt sin prionsabal na haontachta in ionadaíocht idirnáisiúnta an Aontais agus na mBallstát a chur i mbaol, ach freisin a gcumhacht caibidlíochta i ndáil leis na páirtithe eile sa Choinbhinsiún a lagú. Tá feidhm ag na hoibleagáidí atá ar na Ballstáit de bhun phrionsabal an chomhair dhílis, a fortiori, maidir leo siúd a thagann faoi inniúlachtaí eisiacha an Aontais.
Cuireann an Chúirt i dtreis freisin gur dlúthchuid ní hamháin de choincheap an Aontais féin, ach freisin den chur i bhfeidhm ar nós imeachta vótála trí thromlach ag an gComhairle go gcuirfidh na Ballstáit a leasanna chun cinn laistigh de na sásraí plé comhchoiteanna dá bhforáiltear leis na Conarthaí ar mhaithe le cuspóirí an Aontais a chur chun feidhme. Meabhraíonn sí freisin go bhfuil urramú cinnidh arna ghlacadh ag an gComhairle de bhun Airteagal 218(9) CFAE ina léiriú sonrach ar an gceanglas maidir le haontacht in ionadaíocht an Aontais, ag eascairt as an oibleagáid comhair dhílis.
I bhfianaise an mhéid sin, tagann an Chúirt ar an gconclúid, ar an gcéad dul síos, de bharr nár vótáil sí laistigh den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha i gcomhréir le Cinneadh 2021/3 agus, ar an dara dul síos, ós rud é gur chuir sí a heasaontas le Moltaí EDS in iúl go poiblí, a bhí ar an gclár, ar neamhréir leis an seasamh arna ghlacadh ag an Aontas sa chinneadh sin, gur sháraigh an Ungáir prionsabal an chomhair dhílis. Le hiompar den sórt sin, déantar dochar d’éifeachtacht ghníomhaíocht idirnáisiúnta an Aontais agus dá inchreidteacht agus dá chlú sa Domhan Mór.
(
1
)	Eadhon, de bhun Chinneadh (AE) 2021/3 ón gComhairle an 23 Samhain 2020 maidir leis an seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais Eorpaigh le linn athghairm an 63ú seisiún den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha maidir le liostú cannabais agus substaintí gaolmhara sna sceidil a ghabhann leis an gCoinbhinsiún Aonair um Dhrugaí Támhshuanacha, 1961, arna leasú leis an bPrótacal ó 1972, agus leis an gCoinbhinsiún maidir le Substaintí Síceatrópacha, 1971 (IO 2021 L 4, lch. 1), Airteagal 3(2), Airteagal 218(9) agus an cheathrú mír d’Airteagal 288 CFAE agus Airteagal 4(3) CAE.
(
2
)	An Coinbhinsiún Aonair um Dhrugaí Támhshuanacha, 1961, arna leasú leis an bPrótacal ó 1972, lena leasaítear an Coinbhinsiún Aonair um Dhrugaí Támhshuanacha, 1961, arna thabhairt i gcrích i Nua Eabhrach an 30 Márta 1961 (Sraith Chonarthaí na Náisiún Aontaithe, iml. 520, Uimh. 7515).
(
3
)	An Coinbhinsiún maidir le Substaintí Síceatrópacha, arna thabhairt i gcrích i Vín an 21 Feabhra 1971 (Sraith Chonarthaí na Náisiún Aontaithe, Iml. 1019, lch. 175)
(
4
)	Airteagal 1(1)(a) agus (b) de Chinneadh Réime 2004/757/CGB ón gComhairle an 25 Deireadh Fómhair 2004 lena leagtar síos forálacha íosta maidir leis na heilimintí a chomhdhéanann gníomhartha coiriúla agus maidir le pionóis i réimse na gáinneála aindleathaí ar dhrugaí (IO 2004 L 335, lch. 8), arna leasú le Treoir (AE) 2017/2103 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Samhain 2017 (IO 2017 L 305, lch. 12).
(
5
)	Arna chumhdach le hAirteagal 4(3) CAE.