62023TJ0557_RES
Υπόθεση T‑557/23
Swissgrid AG
κατά
Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο πενταμελές τμήμα) της 8ης Οκτωβρίου 2025
«Ενέργεια – Εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας – Κατευθυντήρια γραμμή για την εξισορρόπηση ηλεκτρικής ενέργειας – Άρθρο 1, παράγραφοι 6 και 7, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/2195 – Ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης από εφεδρείες αποκατάστασης συχνότητας με χειροκίνητη ενεργοποίηση – Μη συμμετοχή του ελβετικού διαχειριστή συστήματος μεταφοράς – Προσφυγή ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών του ACER – Ειδικοί όροι και λεπτομερείς κανόνες για την άσκηση της προσφυγής – Άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΕ) 2019/942 – Απαράδεκτο λόγω ελλείψεως ενεργητικής νομιμοποίησης ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών – Πράξη που δεν αφορά άμεσα τον προσφεύγοντα – Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας»
Ενέργεια – Εξισορρόπηση ηλεκτρικής ενέργειας – Κανονισμός 2017/2195 – Ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης από εφεδρείες αποκατάστασης συχνότητας με χειροκίνητη ενεργοποίηση – Πεδίο εφαρμογής – Ελβετικοί διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς – Εμπίπτουν – Προϋποθέσεις – Έκδοση απόφασης της Επιτροπής για την έγκριση της συμμετοχής τους στην πλατφόρμα – Δυνατότητα των εν λόγω διαχειριστών να ασκήσουν προσφυγή κατά παραλείψεως ενώπιον του δικαστή της Ένωσης σε περίπτωση αδράνειας της Επιτροπής
(Κανονισμός 2017/2195 της Επιτροπής, άρθρο 1 §§ 6 και 7)
(βλ. σκέψεις 29-32, 35-37)
Οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Οργανισμός για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) – Διαδικασία προσφυγής – Προσφυγή ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών του ACER – Προϋποθέσεις παραδεκτού – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά – Απόφαση του ACER για την τροποποίηση του πλαισίου υλοποίησης της ευρωπαϊκής πλατφόρμας για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης από εφεδρείες αποκατάστασης συχνότητας με χειροκίνητη ενεργοποίηση – Τροποποίηση η οποία δεν συνεπάγεται τη θέσπιση πρόσθετης προϋπόθεσης για τη συμμετοχή των ελβετικών διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς στην εν λόγω πλατφόρμα – Συμμετοχή η οποία παραμένει αποκλειστικώς εξαρτώμενη από την έκδοση σχετικής εγκριτικής αποφάσεως εκ μέρους της Επιτροπής – Απόφαση του ACER η οποία δεν παράγει αποτελέσματα επί της νομικής κατάστασης των διαχειριστών αυτών – Απαράδεκτο
(Άρθρο 263, εδ. 4, ΣΛΕΕ· κανονισμός 2019/942 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 28 § 1)
(βλ. σκέψεις 42-51)
Οργανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Οργανισμός για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) – Διαδικασία προσφυγής – Προσφυγή ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών του ACER – Προϋποθέσεις παραδεκτού – Φυσικά ή νομικά πρόσωπα – Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά – Απόφαση του ACER για την τροποποίηση του πλαισίου υλοποίησης της ευρωπαϊκής πλατφόρμας για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης από εφεδρείες αποκατάστασης συχνότητας με χειροκίνητη ενεργοποίηση – Τροποποίηση η οποία δεν στερεί από τους ελβετικούς διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς τα συμβατικά δικαιώματά τους ελλείψει απόφασης της Επιτροπής περί εγκρίσεως της συμμετοχής τους στην πλατφόρμα – Απόφαση του ACER η οποία δεν παράγει αποτελέσματα επί της νομικής κατάστασης των διαχειριστών αυτών – Απαράδεκτο
(Άρθρο 263, εδ. 4, ΣΛΕΕ· κανονισμός 2019/942 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 28 § 1)
(βλ. σκέψεις 64-71)
Πράξεις των οργάνων – Βασικό νομοθέτημα και εκτελεστικό μέτρο – Εκτελεστικό μέτρο που δεν μπορεί να τροποποιεί ή να συμπληρώνει τα ουσιώδη στοιχεία του βασικού νομοθετήματος – Χαρακτηρισμός στοιχείων ως ουσιωδών – Συνεκτίμηση των χαρακτηριστικών και των ιδιαιτεροτήτων του ρυθμιζόμενου θέματος – Εκτελεστική πράξη για την ενοποίηση των αγορών ενέργειας εξισορρόπησης και για την εξαίρεση των ελβετικών διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς από τις ευρωπαϊκές πλατφόρμες για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης υπό την επιφύλαξη διμερούς διακανονισμού με την Ένωση – Εξειδίκευση των σκοπών που επιδιώκει η βασική ρύθμιση – Επιτρέπεται
(Άρθρο 291 § 2, ΣΛΕΕ· κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 714/2009 και 2019/943· κανονισμός 2017/2195 της Επιτροπής)
(βλ. σκέψεις 80-88, 96)
Διεθνείς συμφωνίες – Συμφωνίες της Ένωσης – Κατισχύουν των πράξεων του παράγωγου δικαίου της Ένωσης – Υποχρέωση ερμηνείας των πράξεων του παράγωγου δικαίου υπό το πρίσμα των διεθνών συμφωνιών
(Άρθρο 216 § 2 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 105, 106)
Διεθνείς συμφωνίες – Συμφωνίες της Ένωσης – Συμφωνία Ελευθέρων Συναλλαγών ΕΟΚ-Ελβετίας – Συμφωνία η οποία απαγορεύει την επιβολή ποσοτικών περιορισμών επί των εισαγωγών ή μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος – Ρύθμιση της Ένωσης η οποία εξαιρεί τους ελβετικούς διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς από την ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης από εφεδρείες αποκατάστασης συχνότητας με χειροκίνητη ενεργοποίηση, εκτός εάν η Επιτροπή εγκρίνει τη συμμετοχή τους στην πλατφόρμα – Επιτρέπεται
(Συμφωνία Ελευθέρων Συναλλαγών ΕΟΚ-Ελβετίας, άρθρο 13· κανονισμός 2017/2195 της Επιτροπής, άρθρο 1 §§ 6 και 7)
(βλ. σκέψεις 109, 111-115)
Δημόσιο διεθνές δίκαιο – Αρχές – Αρχές του εθιμικού διεθνούς δικαίου – Εξέταση του κύρους κανονισμού υπό το πρίσμα του εθιμικού διεθνούς δικαίου – Ρύθμιση της Ένωσης η οποία εξαιρεί τους ελβετικούς διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς από την ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης από εφεδρείες αποκατάστασης συχνότητας με χειροκίνητη ενεργοποίηση, εκτός εάν η Επιτροπή εγκρίνει τη συμμετοχή τους στην πλατφόρμα – Παραβίαση της αρχής της πρόληψης – Προϋποθέσεις – Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως ως προς τις προϋποθέσεις εφαρμογής της αρχής αυτής – Δεν υφίσταται
(Άρθρο 3 § 5, ΣΕΕ· κανονισμός 2017/2195 της Επιτροπής, άρθρο 1 §§ 6 και 7)
(βλ. σκέψεις 118-128)
Σύνοψη
Με την απόφασή του, το Γενικό Δικαστήριο επικυρώνει την απόφαση του συμβουλίου προσφυγών του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER) με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή που άσκησε ελβετικός διαχειριστής συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας (στο εξής: ΔΣΜ). Με την απόφαση αυτή, το Γενικό Δικαστήριο εκφέρει κρίση επί των προϋποθέσεων συμμετοχής ενός τέτοιου διαχειριστή σε ευρωπαϊκές πλατφόρμες για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης βάσει του κανονισμού 2017/2195 (
1
), επί της ενεργητικής νομιμοποίησης ενός τέτοιου διαχειριστή να προσβάλει απόφαση του ACER της οποίας δεν είναι αποδέκτης καθώς και επί της συμβατότητας του κανονισμού 2017/2195 με την αρχή της πρόληψης, η οποία απορρέει από το εθιμικό διεθνές δίκαιο.
Στις 2 Αυγούστου 2017 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό 2017/2195, ο οποίος μεταξύ άλλων προβλέπει την υλοποίηση της ευρωπαϊκής πλατφόρμας για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης από εφεδρείες αποκατάστασης συχνότητας με χειροκίνητη ενεργοποίηση.
Κατ’ εφαρμογήν του ως άνω κανονισμού, ο ACER εξέδωσε απόφαση η οποία αφορούσε τη δημιουργία ευρωπαϊκής πλατφόρμας για την ανταλλαγή ενέργειας εξισορρόπησης από εφεδρείες αποκατάστασης συχνότητας με χειροκίνητη ενεργοποίηση (στο εξής: πλατφόρμα mFRR) και περιλάμβανε ως παράρτημα το πλαίσιο υλοποίησης της εν λόγω πλατφόρμας (στο εξής: πλαίσιο υλοποίησης).
Η προσφεύγουσα, Swissgrid AG, ως μοναδικός ελβετικός ΔΣΜ, συμμετείχε στην πρωτοβουλία για τις εφεδρείες με χειροκίνητη ενεργοποίηση (στο εξής: MARI), μια μορφή συνεργασίας μεταξύ διαφόρων ΔΣΜ για τη δημιουργία πλατφόρμας διασυνοριακών ανταλλαγών από εφεδρείες αποκατάστασης συχνότητας με χειροκίνητη ενεργοποίηση.
Την 1η Ιουλίου 2020 οι ΔΣΜ μέλη της MARI, συμπεριλαμβανομένης της προσφεύγουσας, συνήψαν τη συμφωνία συνεργασίας για την πλατφόρμα MARI (στο εξής: συμφωνία συνεργασίας MARI), η οποία υπόκειται στην κύρια συμφωνία για τις πλατφόρμες εξισορρόπησης, η οποία είναι κοινή για όλες τις πλατφόρμες (στο εξής: κύρια συμφωνία).
Με έγγραφο της 17ης Δεκεμβρίου 2020 η διευθύντρια της Γενικής Διεύθυνσης Ενέργειας της Επιτροπής υπογράμμισε ότι δεν συνέτρεχε λόγος έκδοσης απόφασης για την έγκριση της συμμετοχής της Ελβετίας στις ευρωπαϊκές πλατφόρμες εξισορρόπησης βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/2195.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2022 ο ACER εξέδωσε την απόφαση 14/2022 για την τροποποίηση του ορισμού των οντοτήτων οι οποίες θα ασκούσαν τα καθήκοντα που καθορίζονται στο πλαίσιο υλοποίησης. Συγκεκριμένα, ο ορισμός της έννοιας του «ΔΣΜ μέλους» ο οποίος προηγουμένως αφορούσε «κάθε ΔΣΜ ο οποίος έχει προσχωρήσει στην πλατφόρμα mFRR» τροποποιήθηκε προκειμένου να περιλαμβάνει στο εξής «τους ΔΣΜ στους οποίους εφαρμόζεται ο [κανονισμός 2017/2195] και οι οποίοι έχουν προσχωρήσει στην πλατφόρμα mFRR».
Στις 30 Νοεμβρίου 2022 η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή κατά της ως άνω αποφάσεως ενώπιον του συμβουλίου προσφυγών του ACER.
Εκτιμώντας ότι η απόφαση 14/2022 δεν συνιστούσε πράξη η οποία μπορούσε να επηρεάσει τη νομική κατάσταση της προσφεύγουσας ελλείψει απόφασης της Επιτροπής για την έγκριση της συμμετοχής της στην πλατφόρμα mFRR, το συμβούλιο προσφυγών απέρριψε την προσφυγή της ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942 (
2
).
Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα προσέφυγε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ζητώντας την ακύρωση της αποφάσεως του συμβουλίου προσφυγών.
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Κατά πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαιώνει το συμπέρασμα του συμβουλίου προσφυγών κατά το οποίο η προσφεύγουσα δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στην πλατφόρμα mFRR χωρίς να υπάρχει απόφαση της Επιτροπής βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/2195. Κατά τη διάταξη αυτή, η Επιτροπή αποφασίζει, με βάση γνωμοδότηση του ACER και όλων των ΔΣΜ σχετικά με τη συμμετοχή της Ελβετίας στις ευρωπαϊκές πλατφόρμες για την ανταλλαγή τυποποιημένων προϊόντων ενέργειας εξισορρόπησης, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 6.
Ως εκ τούτου, τόσο από τη γραμματική όσο και από τη συστηματική ερμηνεία του κανονισμού 2017/2195 προκύπτει ότι απόκειται στην Επιτροπή να εκδώσει απόφαση για τη συμμετοχή της Ελβετίας στις πλατφόρμες βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 7, του εν λόγω κανονισμού και, στο πλαίσιο αυτό, να εξετάσει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 6 του ίδιου άρθρου. Επομένως, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να προσάψει στο συμβούλιο προσφυγών ότι δεν εξέτασε ούτε αν πληρούνταν οι εν λόγω προϋποθέσεις ούτε αν η Επιτροπή όφειλε να εκδώσει απόφαση κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/2195.
Συναφώς, το γεγονός ότι τόσο ο ACER όσο και το συμβούλιο προσφυγών αδυνατούν να εξετάσουν αν πληρούνται οι προϋποθέσεις συμμετοχής της προσφεύγουσας στην πλατφόρμα mFRR δεν καταλείπει κενό στον δικαστικό έλεγχο του άρθρου 1, παράγραφοι 6 και 7, του κανονισμού 2017/2195. Σε περίπτωση που η Επιτροπή εσφαλμένως αρνηθεί να εκδώσει απόφαση βάσει της προαναφερθείσας διατάξεως, η προσφεύγουσα θα μπορούσε να ασκήσει το ένδικο βοήθημα του άρθρου 265 ΣΛΕΕ, το οποίο αφορά την παράλειψη της Επιτροπής να εκδώσει απόφαση ή να λάβει θέση.
Κατά δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι το συμβούλιο προσφυγών δεν παρέβη το άρθρο 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942, δεχόμενο ότι η επελθούσα με την απόφαση 14/2022 τροποποίηση του ορισμού του «ΔΣΜ μέλους», προκειμένου αυτός να καταλαμβάνει και «τους ΔΣΜ στους οποίους εφαρμόζεται ο κανονισμός 2017/2195 και οι οποίοι έχουν προσχωρήσει στην πλατφόρμα mFRR», δεν μετέβαλε ουσιωδώς τη νομική του κατάσταση.
Συγκεκριμένα, η έννοια των «ΔΣΜ στους οποίους εφαρμόζεται ο κανονισμός 2017/2195», η οποία περιλαμβάνεται πλέον στον ορισμό του «ΔΣΜ μέλους», θα μπορούσε να καταλαμβάνει και την προσφεύγουσα, εάν η Επιτροπή εξέδιδε απόφαση με την οποία ενέκρινε τη συμμετοχή της στην πλατφόρμα mFRR βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 7, του κανονισμού 2017/2195.
Εξάλλου, ούτε και η τροποποίηση του ορισμού του «ΔΣΜ μέλους» επηρέασε τη νομική κατάσταση της προσφεύγουσας υπό το πρίσμα της προβαλλόμενης στέρησης της άσκησης των συμβατικών της δικαιωμάτων.
Η προσφεύγουσα έχει βεβαίως υπογράψει τόσο την κύρια συμφωνία όσο και τη συμφωνία συνεργασίας MARI, οι οποίες έχουν ως αντικείμενο τη ρύθμιση της λειτουργίας της πλατφόρμας mFRR συμφώνως προς τον κανονισμό 2017/2195 και το πλαίσιο υλοποίησης. Εντούτοις, ακόμη και πριν από την έκδοση της απόφασης 14/2022, η προσφεύγουσα δεν διέθετε ανεπιφύλακτο συμβατικό δικαίωμα χρήσης της πλατφόρμας mFRR.
Πράγματι, αφενός, η δυνατότητα αυτή δεν παρέχεται σε όλους τους «ΔΣΜ μέλη», αλλά μόνον σε εκείνους οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως «συμμετέχοντες ΔΣΜ» και, αφετέρου, οι συμβάσεις στις οποίες η προσφεύγουσα είναι συμβαλλόμενο μέρος εξαρτούν τη συμμετοχή της στην πλατφόρμα mFRR από απόφαση την οποία εκδίδει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 1 του κανονισμού 2017/2195.
Ως εκ τούτου, στο μέτρο που πριν από την έκδοση της απόφασης 14/2022 η προσφεύγουσα δεν διέθετε συμβατικό δικαίωμα χρήσης της πλατφόρμας mFRR για την ανταλλαγή τυποποιημένων προϊόντων ενέργειας εξισορρόπησης χωρίς να υπάρχει σχετική απόφαση της Επιτροπής, τούτο δε ανεξαρτήτως του ενδεχόμενου χαρακτηρισμού της ως «ΔΣΜ μέλους», δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η απόφαση 14/2022 της στέρησε ένα τέτοιο δικαίωμα και ότι, ως εκ τούτου, η απόφαση αυτή παρήγαγε άμεσα αποτελέσματα επί της νομικής κατάστασής της.
Δεδομένου ότι το συμβούλιο προσφυγών δεν υπέπεσε σε νομικό σφάλμα απορρίπτοντας την προσφυγή ως απαράδεκτη με την αιτιολογία ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2019/942, το Γενικό Δικαστήριο εξετάζει την ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που προέβαλε η προσφεύγουσα κατά του άρθρου 1, παράγραφοι 6 και 7, του κανονισμού 2017/2195.
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι ο κανονισμός 2017/2195, σύμφωνα με τους στόχους που καθορίζονται στους κανονισμούς 714/2009 (
3
) και 2019/943 (
4
), αποσκοπεί στην ενοποίηση των αγορών ενέργειας εξισορρόπησης, η οποία θα πρέπει να διευκολυνθεί με τη δημιουργία κοινών ευρωπαϊκών πλατφορμών με σκοπό τη δημιουργία μιας πλήρως λειτουργικής και διασυνδεδεμένης εσωτερικής αγοράς ενέργειας, στηριζόμενης στην τήρηση των κοινών κανόνων. Δεδομένου ότι η Ελβετική Συνομοσπονδία δεν έχει προσχωρήσει στην εσωτερική αγορά της Ένωσης και οι ελβετικοί ΔΣΜ δεν υπόκεινται, κατά συνέπεια, στους ίδιους κανόνες με εκείνους που εφαρμόζονται στους ΔΣΜ των κρατών μελών της Ένωσης, ο αποκλεισμός τους από τις προβλεπόμενες στον κανονισμό 2017/2195 πλατφόρμες, υπό την επιφύλαξη, μεταξύ άλλων, της εναλλακτικής λύσης του διμερούς διακανονισμού, ο οποίος παραμένει πάντοτε δυνατός, δικαιολογείται πλήρως υπό το πρίσμα του σκοπού που επιδιώκει ο εν λόγω κανονισμός και ιδίως του σκοπού της δημιουργίας μιας εσωτερικής αγοράς.
Δεύτερον, δεν υφίσταται καμία αντίφαση μεταξύ του περιορισμού που επιβάλλει το άρθρο 1 του κανονισμού 2017/2195 ως προς το ποιοι ΔΣΜ μπορούν να συμμετέχουν στην πλατφόρμα mFRR και του σκοπού που καθορίζεται στον κανονισμό 2019/943, ο οποίος συνίσταται στην άρση των εμποδίων στις διασυνοριακές ροές ηλεκτρικής ενέργειας και στις διασυνοριακές συναλλαγές στο πλαίσιο των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας και των συναφών αγορών υπηρεσιών. Προς τούτο, όταν ΔΣΜ της Ένωσης και ΔΣΜ τρίτων χωρών βρίσκονται στην ίδια συγχρονισμένη περιοχή, ο κανονισμός 2017/1485 (
5
) προβλέπει ρητώς τη σύναψη συμφωνιών οι οποίες ορίζουν τη βάση της συνεργασίας τους σχετικά με την ασφαλή λειτουργία των συστημάτων και καθορίζουν ρυθμίσεις για τη συμμόρφωση των ΔΣΜ τρίτων χωρών προς τις υποχρεώσεις που προβλέπει ο κανονισμός.
Τρίτον, το άρθρο 1, παράγραφοι 6 και 7, του κανονισμού 2017/2195 δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να μην εγκρίνει τη συμμετοχή της προσφεύγουσας στις πλατφόρμες εξισορρόπησης στην περίπτωση σύναψης συμφωνίας μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και της Ένωσης. Πράγματι, η υπεροχή των συναπτόμενων από την Ένωση διεθνών συμφωνιών έναντι των διατάξεων του παράγωγου δικαίου επιτάσσει να ερμηνεύονται οι διατάξεις αυτές, στο μέτρο του δυνατού, κατά τρόπο σύμφωνο προς τις εν λόγω συμφωνίες.
Τέταρτον, ο αποκλεισμός της προσφεύγουσας από την πλατφόρμα mFRR δεν μπορεί να θεωρηθεί ποσοτικός περιορισμός επί των εισαγωγών ενέργειας εξισορρόπησης ή μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος που αντιβαίνει στο άρθρο 13, παράγραφος 1, της Συμφωνίας Ελευθέρων Συναλλαγών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (
6
). Εν πάση περιπτώσει, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν υπόκειται στους ίδιους κοινούς κανόνες με τους ΔΣΜ της Ένωσης και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται σε κατάσταση ανάλογη με εκείνη των ΔΣΜ της Ένωσης σε σχέση με τον σκοπό της δημιουργίας εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, δεν μπορεί να επικαλεστεί λυσιτελώς την ύπαρξη αυθαίρετης διάκρισης εις βάρος της.
Πέμπτον, ο αποκλεισμός της από τη συμμετοχή στην πλατφόρμα mFRR δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιβαίνει προδήλως στην αρχή της πρόληψης η οποία απορρέει από το εθιμικό διεθνές δίκαιο και την οποία η Ένωση οφείλει να τηρεί κατά την έκδοση των πράξεων κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 3, παράγραφος 5, ΣΕΕ.
Συναφώς, είναι αληθές ότι το Διεθνές Δικαστήριο τόνισε, βασιζόμενο σε ορισμένες γενικές και αναγνωρισμένες αρχές, την υποχρέωση κάθε κράτους να μην επιτρέπει τη χρήση του εδάφους του για πράξεις οι οποίες προσβάλλουν τα δικαιώματα άλλων κρατών, από τις οποίες προκύπτει, κατ’ ουσίαν, ότι ένα υποκείμενο διεθνούς δικαίου υπέχει την υποχρέωση επιμέλειας που απαιτείται κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του.
Εντούτοις, προκειμένου ένας ιδιώτης να μπορεί να επικαλεστεί αρχή του εθιμικού διεθνούς δικαίου προκειμένου ο δικαστής της Ένωσης να εξετάσει το κύρος πράξεως της Ένωσης, θα πρέπει, αφενός, η εν λόγω αρχή να είναι δυνατόν να θέσει υπό αμφισβήτηση την αρμοδιότητα της Ένωσης να εκδώσει την οικεία πράξη και, αφετέρου, η πράξη αυτή να ενδέχεται να θίγει δικαιώματα τα οποία αντλεί ο ιδιώτης από το δίκαιο της Ένωσης ή να συνεπάγεται, για τον ιδιώτη, υποχρεώσεις από πλευράς δικαίου της Ένωσης.
Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι η Ελβετία αποτελεί μέρος της συγχρονισμένης περιοχής της ηπειρωτικής Ευρώπης και, υπό το πρίσμα αυτό, θα μπορούσε να γίνει δεκτό ότι η αρχή της πρόληψης μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση την αρμοδιότητα της Ένωσης να θεσπίσει ρύθμιση η οποία μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη την εν λόγω συγχρονισμένη περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Ελβετίας. Εξάλλου, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα είναι ο μοναδικός διαχειριστής του ελβετικού δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας, θα μπορούσε να γίνει δεκτό ότι ο κανονισμός 2017/2195 δημιουργεί υποχρεώσεις εις βάρος της σε περίπτωση που η μη συμμετοχή της στην πλατφόρμα mFRR είχε ως συνέπεια να πρέπει να λάβει μέτρα λόγω των μη προγραμματισμένων φυσικών ροών ισχύος.
Ωστόσο, δεδομένου ότι οι αρχές του εθιμικού διεθνούς δικαίου δεν χαρακτηρίζονται από τον ίδιο βαθμό σαφήνειας με τις διατάξεις διεθνούς συμφωνίας, ο σχετικός δικαστικός έλεγχος πρέπει κατ’ ανάγκη να περιορίζεται στην εξέταση του ζητήματος αν τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, εκδίδοντας την οικεία πράξη, υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ως προς τις προϋποθέσεις εφαρμογής της αρχής αυτής. Εν προκειμένω, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή, επιτρέποντας κατ’ αρχήν τη συμμετοχή μόνον των ΔΣΜ της Ένωσης στην πλατφόρμα mFRR, παρέβη προδήλως την υποχρέωση επιμέλειας που απαιτείται να επιδεικνύει η Ένωση.
Πράγματι, αφενός, το δίκαιο της Ένωσης προβλέπει ρητώς τη σύναψη συμφωνιών μεταξύ ΔΣΜ της Ένωσης και ΔΣΜ τρίτων χωρών όταν αυτοί βρίσκονται στην ίδια συγχρονισμένη περιοχή. Επομένως, η μη συμμετοχή της προσφεύγουσας στην πλατφόρμα mFRR ουδόλως αποκλείει τη συνεργασία μεταξύ της προσφεύγουσας και των ΔΣΜ της Ένωσης για την ασφάλεια του δικτύου στη συγχρονισμένη περιοχή, η οποία, αντιθέτως, προωθείται.
Αφετέρου, το άρθρο 1, παράγραφοι 6 και 7, του κανονισμού 2017/2195 προβλέπει τη δυνατότητα της προσφεύγουσας να συμμετέχει στην πλατφόρμα mFRR, σε περίπτωση που η Επιτροπή κρίνει ότι ο αποκλεισμός της Ελβετίας ενδέχεται να προκαλέσει μη προγραμματισμένες φυσικές ροές ισχύος μέσω της Ελβετίας οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια του συστήματος της περιφέρειας και υπό την προϋπόθεση ότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των ελβετικών ΔΣΜ συνάδουν με εκείνα των ΔΣΜ που δραστηριοποιούνται στην Ένωση.
Κατόπιν των ανωτέρω, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως στο σύνολό της.
(
1
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2017/2195 της Επιτροπής, της 23ης Νοεμβρίου 2017, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριας γραμμής για την εξισορρόπηση ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ 2017, L 312, σ. 6).
(
2
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2019/942 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, για την ίδρυση Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Συνεργασία των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ΕΕ 2019, L 158, σ. 22).
(
3
)	Κανονισμός (ΕΚ) 714/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενεργείας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1228/2003 (ΕΕ 2009, L 211, σ. 15).
(
4
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2019/943 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 2019, σχετικά με την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ 2019, L 158, σ. 54).
(
5
)	Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1485 της Επιτροπής, της 2ας Αυγούστου 2017, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριων γραμμών για τη λειτουργία του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ 2017, L 220, σ. 1).
(
6
)	Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, της 22ας Ιουλίου 1972 (ΕΕ ελλ. έκδ. 11/003, σ. 188).