61987CJ0032_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 32, 52 και 57/87,
Industrie Siderurgiche Associate - ISA, με έδρα το Μιλάνο,
Alfa Acciai SpA, με έδρα το San Polo (Brescia),
Fincamuna SpA και Nuova Sidercamuna SpA, συγκεντρωμένες επιχειρήσεις με έδρα το Berro Inferiore (Brescia),
εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους Βρυξελλών Michel Waelbroeck και Alexandre Vandencasteele, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Ernest Arendt, 4, avenue Marie-Therese,
προσφεύγουσες,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από το νομικό της σύμβουλο Rolf Waegenbaur, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο:
- στην υπόθεση 32/87, την ακύρωση της αποφάσεως 3746/86/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 1986,
- στην υπόθεση 52/87, την ακύρωση της αποφάσεως SG(86)D/15838 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1986, με την οποία καθορίστηκαν, για την Alfa Acciai, οι ποσοστώσεις παραγωγής της για το πρώτο τρίμηνο του 1987,
- στην υπόθεση 57/87, την ακύρωση της αποφάσεως SG(86)D/15853 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1986, με την οποία καθορίζονται, για τις Fincamuna SpA και Nuova Sidercamuna SpA οι ποσοστώσεις παραγωγής για το πρώτο τρίμηνο του 1987,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
συγκείμενο από τους Mackenzie Stuart, πρόεδρο, G. Bosco, J. C. Moitinho de Almeida και G. C. Rodriguez Iglesias, προέδρους τμήματος, T. Koopmans, U. Everling, Y. Galmot, Κ. Κακούρη και F. Schockweiler, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz
γραμματέας: H. A. Ruehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση που συμπληρώθηκε μετά την προφορική διαδικασία της 3ης Φεβρουαρίου 1988,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 2ας Μαρτίου 1988,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 3 Φεβρουαρίου 1987 (υπόθεση 32/87), η επαγγελματική ένωση Industrie Siderurgiche Associate - ISA (στο εξής: ΙSΑ) άσκησε, δυνάμει του άρθρου 33, εδάφιο 2, της Συνθήκης ΕΚΑΧ προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως 3746/86/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 1986, με την οποία τροποποιείται η απόφαση 3485/85/ΕΚΑΧ, της 27ης Νοεμβρίου 1985, για παράταση της ισχύος του συστήματος επιτήρησης και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 348, σ. 1).
2 Η προσβαλλόμενη απόφαση, στηριζόμενη στο άρθρο 58, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, ελευθέρωσε από το σύστημα ποσοστώσεων, από 1ης Ιανουαρίου 1987, μόνο την κατηγορία Ιγ (λαμαρίνες γαλβανισμένες) και τα αρχικά τους προϊόντα, αφού η Επιτροπή ζήτησε σχετικώς τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου. Η απόφαση αυτή δεν έθιξε το σύστημα των ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα των οποίων η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο, της 2ας Οκτωβρίου 1986, είχε προτείνει την ελευθέρωση, με την αιτιολογία ότι είχε παρέλθει γι' αυτά η κατάσταση προδήλου κρίσεως, χωρίς, όμως, το Συμβούλιο να συμφωνήσει σχετικώς, δηλαδή για τα προϊόντα των κατηγοριών ΙV (χονδρόσυρμα) και VΙ (εμπορικοί χάλυβες), καθώς και τους βαρείς μορφοχάλυβες της κατηγορίας ΙΙΙ.
3 Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 και 25 Φεβρουαρίου 1987, αντιστοίχως, η Alfa Acciai SpA (υπόθεση 52/87), αφενός, και οι Fincamuna SpA και Nuova Sidercamuna SpA (υπόθεση 57/87), επιχειρήσεις συγκεντρωμένες, κατά την έννοια του άρθρου 66 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, αφετέρου, άσκησαν:
- η πρώτη, προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως SG(86)D/15838, της 23ης Δεκεμβρίου 1987, την οποία εξέδωσε η Επιτροπή κατ' εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3485/85, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 3746/86 με την οποία καθορίζονται οι ποσοστώσεις παραγωγής και παραδόσεως των προϊόντων της κατηγορίας ΙV, που χορηγήθηκαν στην εν λόγω επιχείρηση για το πρώτο τρίμηνο του 1987
- οι δεύτερες, προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως SG(86)D/15853, της 23ης Δεκεμβρίου 1987, την οποία εξέδωσε η Επιτροπή κατ' εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3485/85, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 3746/86, με την οποία καθορίστηκαν οι ποσοστώσεις παραγωγής και παραδόσεως των προϊόντων της κατηγορίας VΙ, που χορηγήθηκαν στις εν λόγω επιχειρήσεις για το πρώτο τρίμηνο του 1987.
4 Με Διάταξη της 8ης Μαΐου 1987, το Δικαστήριο αποφάσισε να ενώσει τις ανωτέρω υποθέσεις προς διευκόλυνση της διαδικασίας και προς έκδοση κοινής αποφάσεως.
5 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά, η διαδικασία, οι λόγοι και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά του φακέλου δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο.
Επί του παραδεκτού της προσφυγής της ΙSΑ
6 Η Επιτροπή διατύπωσε αμφιβολίες ως προς το παραδεκτό της προσφυγής που άσκησε η ΙSΑ, ισχυριζόμενη ότι η εν λόγω ένωση θα έπρεπε να προβάλει κατάχρηση εξουσίας εις βάρος μιας ή περισσοτέρων επιχειρήσεων μελών, αναφέροντας κατά τρόπο βάσιμο τους λόγους που στηρίζουν, κατά τη γνώμη της, την προβαλλόμενη κατάχρηση εξουσίας. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αφορά την προσφεύγουσα, η οποία δεν παράγει προϊόντα της κατηγορίας Ιγ, και ότι η εφαρμογή διαδικασίας διαφορετικής από εκείνη που ακολουθήθηκε δεν θα κατέληγε, αναγκαστικώς, σε διαφορετικό αποτέλεσμα, ευνοϊκό για τα μέλη της προσφεύγουσας.
7 Πρέπει, σχετικώς, να τονιστεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 33, εδάφιο 2, της Συνθήκης, οι επιχειρήσεις ή οι ενώσεις επιχειρήσεων μπορούν να ασκούν προσφυγή κατά των γενικών αποφάσεων που θεωρούν ότι συνιστούν έναντι αυτών κατάχρηση εξουσίας. Κατά τη διάταξη αυτή, για να είναι παραδεκτή η προσφυγή αρκεί η προσφεύγουσα να επικαλεστεί ρητώς κατάχρηση εξουσίας εις βάρος της, αναφέροντας τις αιτίες από τις οποίες προκύπτει η κατάχρηση αυτή. Η Συνθήκη δεν προβλέπει, ούτε επιβάλλει, πρόσθετη προϋπόθεση για το παραδεκτό της προσφυγής. Η απόδειξη της καταχρήσεως εξουσίας είναι απαραίτητη για να κριθεί βάσιμη η προσφυγή, το ζήτημα, όμως, αυτό ανάγεται στην εξέταση της ουσίας και δεν αφορά το παραδεκτό (βλέπε σχετικώς αποφάσεις της 11ης Φεβρουαρίου 1955, Assider, 3/54, Rec. 1955, σ. 122, και ΙSΑ, 4/54, Rec. 1955, σ. 177 απόφαση της 16ης Ιουλίου 1956, Fedechar, 8/55, Rec. 1956, σ. 199 απόφαση της 29ης Νοεμβρίου 1956, Charbonnage, 9/55, Rec. 1956, σ. 323 απόφαση της 9ης Ιουνίου 1964, Modena, 55 έως 59 και 61 έως 63/63, Rec. 1964, σ. 413 απόφαση της 8ης Ιουλίου 1965, Chambre syndicale, 3 και 4/64, Rec. 1964, σ. 567 ως τελευταία σχετικώς βλέπε απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου 1984, Walzstahl, 140, 146, 221 και 226/82, Συλλογή 1984, σ. 951).
8 Στην παρούσα υπόθεση, η προσφεύγουσα προβάλλει, επικαλούμενη λόγους προς στήριξη του ισχυρισμού της αυτού, καταστρατήγηση διαδικασίας εκ μέρους της Επιτροπής καθόσον, κατά τη λήψη της επιδίκου αποφάσεως, αγνοώντας τις αρμοδιότητές της, ακολούθησε τη διαδικασία του άρθρου 58, παράγραφος 1, αντί να εφαρμόσει τη διαδικασία της παραγράφου 3. Η καταστρατήγηση διαδικασίας έχει αναγνωριστεί με πάγια νομολογία ως μορφή καταχρήσεως εξουσίας (απόφαση της 13ης Ιουνίου 1958, Compagnie des Hauts Fourneaux de Chasse, 2/57, Rec. 1958, σ. 129 προαναφερθείσα απόφαση Walzstahl). Η προσφεύγουσα προέβαλε, επίσης, σειρά επιχειρημάτων με τα οποία προσπάθησε να αποδείξει ότι η καταστρατήγηση αυτή διαδικασίας εις βάρος της συνίσταται στο γεγονός ότι η Επιτροπή έθιξε ευθέως τα συμφέροντα της ΙSΑ, επειδή δεν ελευθέρωσε τα προϊόντα που παράγουν οι επιχειρήσεις μέλη της.
9 Ενόψει των ανωτέρω, η προσφυγή της ΙSΑ πρέπει να κριθεί παραδεκτή.
Επί της ουσίας της προσφυγής ΙSΑ
10 Πρέπει, καταρχάς, να παρατηρηθεί, ως προς το αντικείμενο της διαφοράς, ότι πρέπει να θεωρηθεί ότι με την παρούσα προσφυγή δεν σκοπείται η ακύρωση της αποφάσεως 3746/86 στο σύνολό της, αλλά μόνο καθόσον με την απόφαση αυτή δεν ελευθερώνονται οι κατηγορίες ΙV και VΙ και οι βαρείς μορφοχάλυβες της κατηγορίας ΙΙΙ. Πράγματι, η πρόταση της Επιτροπής, όπως αυτή είχε περιληφθεί στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο, της 2ας Οκτωβρίου 1986, αφορούσε μόνο τις προαναφερθείσες κατηγορίες, καθώς και την κατηγορία Ιγ και, κατά συνέπεια, μόνο για τα προϊόντα αυτά τίθεται το ερώτημα μήπως η Επιτροπή υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας, ενώ για τις υπόλοιπες κατηγορίες προϊόντων δεν αμφισβητείται το κύρος της αποφάσεως. Καίτοι η ΙSΑ ζητεί την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, χωρίς άλλη διευκρίνιση, από τα επιχειρήματα που διατύπωσε στα υπομνήματά της και κατά την προφορική διαδικασία προκύπτει σαφώς ότι στην πραγματικότητα ζητεί ακύρωση της εν λόγω αποφάσεως μόνο καθόσον δεν προβλέπεται σ' αυτήν η ελευθέρωση των προαναφερθεισών κατηγοριών προϊόντων.
11 Η ΙSΑ ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, χρησιμοποιώντας τη διαδικασία του άρθρου 58, παράγραφος 1, για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους για τους οποίους προβλέπεται η διαδικασία αυτή και ακολουθώντας την εν λόγω διαδικασία αντί εκείνης που έπρεπε να ακολουθήσει στην παρούσα περίπτωση, δηλαδή τη διαδικασία του άρθρου 58, παράγραφος 3, υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας.
12 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι στην παρούσα περίπτωση είχε τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ της παραγράφου 1 και της παραγράφου 3 και ότι το γεγονός ότι ακολούθησε την πρώτη δεν συνιστά με κανέναν τρόπο κατάχρηση εξουσίας.
13 Προς διευκρίνιση του σημείου αυτού, που είναι κρίσιμο για την επίλυση της διαφοράς, πρέπει να εξεταστεί πώς το άρθρο 58 ρυθμίζει την επιβολή και την άρση του συστήματος των ποσοστώσεων. Σύμφωνα με την παράγραφο 1, εδάφιο 1, του εν λόγω άρθρου:
"Σε περίπτωση μειώσεως της ζητήσεως, αν η Ανωτάτη Αρχή κρίνει ότι η Κοινότητα ευρίσκεται ενώπιον περιόδου έκδηλης κρίσεως και ότι τα μέτρα δράσεως που προβλέπονται στο άρθρο 57 δεν επαρκούν για την αντιμετώπισή της, οφείλει η ιδία, κατόπιν διαβουλεύσεως με τη Συμβουλευτική Επιτροπή και μετά σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου, να καθορίσει ένα σύστημα ποσοστώσεων της παραγωγής, συνοδευόμενο, στο βαθμό που είναι αναγκαίο, από τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 74."
Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου:
"Το καθεστώς των ποσοστώσεων λήγει προτάσει της Ανωτάτης Αρχής προς το Συμβούλιο κατόπιν διαβουλεύσεως με τη Συμβουλευτική Επιτροπή ή προτάσει της κυβερνήσεως κράτους μέλους, εκτός αν το Συμβούλιο αποφασίσει άλλως, ομοφώνως μεν εφόσον η πρόταση προέρχεται από την Ανωτάτη Αρχή, με απλή δε πλειοψηφία εφόσον η πρόταση προέρχεται από μία κυβέρνηση. Η λήξη του καθεστώτος των ποσοστώσεων αποτελεί αντικείμενο δημοσιεύσεως μερίμνη της Ανωτάτης Αρχής."
14 Κατά την Επιτροπή, η φράση "το καθεστώς των ποσοστώσεων λήγει" που περιέχεται στο άρθρο 58, παράγραφος 3, δεν μπορεί να νοηθεί άλλως παρά ως αναφερόμενη στη λήξη του συστήματος των ποσοστώσεων γενικώς. Συνεπώς, κατά την Επιτροπή, η περίπτωση της μερικής άρσεως του συστήματος των ποσοστώσεων δεν ρυθμίζεται από τη διάταξη αυτή, η δε Επιτροπή διατηρεί το δικαίωμα επιλογής μεταξύ της διαδικασίας της παραγράφου 3 ή της διαδικασίας της παραγράφου 1, κατ' εφαρμογή της αρχής της actus contrarius.
15 Πρέπει, καταρχάς, να παρατηρηθεί ότι, εφόσον το άρθρο 58, παράγραφος 1, δεν προβλέπει ότι το σύστημα των ποσοστώσεων αφορά οπωσδήποτε όλα τα προϊόντα της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα, έχει, επίσης, εφαρμογή και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το σύστημα αυτό εφαρμόζεται, καταρχάς, σε ορισμένες μόνο κατηγορίες προϊόντων και να επεκτείνεται στη συνέχεια σε άλλες κατηγορίες. Δεν μπορεί, εξάλλου, να αποκλεισθεί ότι το άρθρο 58, παράγραφος 3, αφορά, επίσης, την περίπτωση κατά την οποία το σύστημα ποσοστώσεων αίρεται για ορισμένα μόνο από τα προϊόντα που υπόκεινται σ' αυτό.
16 Για να κριθεί αν η Επιτροπή έπρεπε να ακολουθήσει τη διαδικασία αυτή σε ό,τι αφορά την πρότασή της της 2ας Οκτωβρίου 1986, πρέπει να τονιστεί ότι το άρθρο 58, παράγραφος 1, εξαρτά τη θέσπιση συστήματος ποσοστώσεων, ως εξαίρεση από την αρχή της ελευθερίας της αγοράς, από την εφαρμογή μιας πολύπλοκης διαδικασίας, σύμφωνα με την οποία η Ανωτάτη Αρχή δεν μπορεί να ενεργήσει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου, ενώ το άρθρο 58, παράγραφος 3, προβλέπει, για την άρση του συστήματος των ποσοστώσεων και την αποκατάσταση, επομένως, της ελευθερίας της αγοράς μια πιο εύκαμπτη διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας η Ανωτάτη Αρχή έχει ευρύτερες εξουσίες, καθόσον οι προτάσεις της μπορούν να απορριφθούν μόνο με ομόφωνη αντίθετη απόφαση του Συμβουλίου.
17 Οι εξουσίες που παρέχονται στην Ανωτάτη Αρχή ως προς την άρση του συστήματος των ποσοστώσεων και την αποκατάσταση της ελευθερίας στην αγορά έχουν, εξάλλου, ως έρεισμα το έργο που καλείται να εκπληρώσει το όργανο αυτό στο πλαίσιο της εφαρμογής της Συνθήκης ΕΚΑΧ, το άρθρο 8 της οποίας του αναθέτει το καθήκον να διασφαλίσει την πραγμάτωση των σκοπών της Συνθήκης, μεταξύ των οποίων το άρθρο 5 αναφέρει τη θέσπιση, τη διατήρηση και την τήρηση κανονικών όρων ανταγωνισμού μεταξύ των κοινοτικών επιχειρήσεων.
18 Συνεπώς, η μερική άρση του συστήματος των ποσοστώσεων που πρότεινε η Επιτροπή στις 2 Οκτωβρίου 1986 εντάσσεται στο πλαίσιο της σταδιακής αποκαταστάσεως κανονικών όρων ανταγωνισμού και πρέπει, κατά συνέπεια, να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 58, παράγραφος 3.
19 Συνάγεται, επομένως, ότι η Επιτροπή πεπλανημένως ακολούθησε τη διαδικασία της παραγράφου 1, αντί της διαδικασίας της παραγράφου 3, και υπέπεσε, συνεπώς, σε κατάχρηση εξουσίας. Αυτή η κατάχρηση εξουσίας έθιξε τις επιχειρήσεις σιδήρου και χάλυβα που είναι μέλη της ΙSΑ, τα προϊόντα της οποίας αντιμετώπισαν το ενδεχόμενο, το οποίο κατόπιν αποδείχθηκε αληθές, να εξαιρεθούν από κάθε μέτρο ελευθερώσεως όταν η Επιτροπή αποφάσισε να ακολουθήσει τη διαδικασία της παραγράφου 1.
20 Πρέπει, κατά συνέπεια, να ακυρωθεί η απόφαση 3746/86/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, καθόσον αφορά τις κατηγορίες προϊόντων που περιέχονταν στην πρόταση ελευθερώσεως που υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 2 Οκτωβρίου 1986.
Σε ό,τι αφορά τις προσφυγές της Alfa Acciai SpA και των Fincamuna SpA και Sidercamuna SpA
21 Σε ό,τι αφορά τις προσφυγές της Alfa Acciai SpA και των Fincamuna SpA και Sidercamuna SpA, διαπιστώνεται ότι οι προσφεύγουσες ζητούν την ακύρωση των ατομικών αποφάσεων που καθορίζουν, έναντι αυτών, τις ποσοστώσεις παραγωγής για το πρώτο τρίμηνο του 1987, καθόσον ελήφθησαν κατ' εφαρμογή διατάξεως μιας ανίσχυρης γενικής αποφάσεως, δηλαδή του άρθρου 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3485/85, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 της αποφάσεως 3746/86.
22 Η μερική ακύρωση της αποφάσεως 3746/86 έχει ως αποτέλεσμα να καθιστά εκ νέου εφαρμοστέο, εντός των ορίων της εν λόγω ακυρώσεως και μέχρι της ενδεχομένης θεσπίσεως εκ μέρους της Επιτροπής μίας νέας τροποποιητικής αποφάσεως από 1ης Ιανουαρίου 1987, το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3485/85, όπως ίσχυε πριν από τις τροποποιήσεις που επέφερε το άρθρο 1 της ακυρωθείσης αποφάσεως.
23 'Οπως προκύπτει από το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3485/85, όπως αυτή ίσχυε αρχικώς, υπόκεινται στο σύστημα ποσοστώσεων όλες οι κατηγορίες προϊόντων στις οποίες αναφέρονται οι προσβαλλόμενες από τις προσφεύγουσες ατομικές αποφάσεις. Κατά συνέπεια, οι ατομικές αποφάσεις στηρίζονται σε διάταξη το κύρος της οποίας δεν έχει, επί του παρόντος, αμφισβητηθεί.
24 Συνεπώς, οι προσφυγές είναι αβάσιμες και πρέπει να απορριφθούν.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
25 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
26 Δεδομένου ότι η Επιτροπή ηττήθη στην υπόθεση 32/87, πρέπει να καταδικαστεί, στην υπόθεση αυτή, στα δικαστικά έξοδα.
27 Δεδομένου ότι η Alfa Acciai SpA, αφενός, και οι Fincamuna SpA και Sidercamuna SpA, αφετέρου, ηττήθησαν, πρέπει να καταδικαστούν, στις υποθέσεις 52/87 και 57/87, αντιστοίχως, στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:
1) Ακυρώνει την απόφαση 3746/86 της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 1986, καθόσον αφορά τις κατηγορίες προϊόντων τις οποίες αφορούσε η πρόταση ελευθερώσεως που υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 2 Οκτωβρίου 1986.
2)Απορρίπτει ως αβάσιμες τις προσφυγές στις υποθέσεις 52/87 και 57/87.
3) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, στην υπόθεση 32/87.
4) Καταδικάζει την Alfa Acciai SpA, προσφεύγουσα στην υπόθεση 52/87, και τις Fincamuna SpA και Sidercamuna SpA, προσφεύγουσες στην υπόθεση 57/87, στα δικαστικά έξοδα.