Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra)
6 Bealtaine 2026 (*)
(Iomaíocht – Comhaontú, cinntí agus cleachtais chomhbheartaithe – Margadh na n‑éadaí agus na ngabhálas faoi cheadúnas Pierre Cardin d’fhir, do mhná agus do leanaí – Cinneadh lena ndeimhnítear sárú ar Airteagal 101 CFAE – Fíneáil – Earráid dlí – Comhréireacht – Dlínse neamhtheoranta)
I gCás T‑87/25,
Westfälisches Textilwerk Adolf Ahlers Stiftung & Co. KG, atá bunaithe in Herford (an Ghearmáin), dá ndéanann U. Itzen, N. Andree, A. Pliego Selie agus S. Prüfer, Dlíodóirí, ionadaíocht,
iarratasóir,
v
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann M. Domecq, A. Keidel agus I. Naglis, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
cosantóir,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra),
agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K. Kowalik-Bańczyk, Uachtarán, R. da Silva Passos (Rapóirtéir) agus H. Cassagnabère, Breithiúna,
Cláraitheoir: I. Kurme, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis éisteacht an 11 Nollaig 2025,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1        Trína chaingean de bhun Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir go gcuirfí, go príomha, Westfälisches Textilwerk Adolf Ahlers Stiftung & Co. KG, pointe (b) den chéad mhír d’Airteagal 2 agus Airteagal 3 de Chinneadh C(2024) 8150 final ón gCoimisiún an 28 Samhain 2024 maidir le himeacht faoi Airteagal 101 CFAE agus Airteagal 53 de Chomhaontú LEE (AT.40642 – Pierre Cardin) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’) ar neamhní, go bunúsach, agus, mar mhalairt air sin, laghdú ar mhéid na fíneála a gearradh air.
Cúlra na díospóide
2        Tar éis gearán a taisceadh an 25 Márta 2019, chinn an Coimisiún Eorpach, ar bhonn Airteagal 7 de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 ón gComhairle an 16 Nollaig 2002 maidir le cur chun feidhme na rialacha iomaíochta a leagtar síos in Airteagail [101 agus 102 CFAE] (IO 2003 L 1, lch. 1), sa chinneadh atá faoi chonspóid, gur ghlac Pierre Cardin Evolution agus Société de Gestion Pierre Cardin (‘cuideachtaí Pierre Cardin’), le linn na tréimhse ón 1 Eanáir 2008 go dtí an 31 Márta 2021 (‘an tréimhse sháraithe’), agus an t‑iarratasóir páirt i gcomhaontuithe nó i gcleachtais chomhbheartaithe a bhaineann le táirgí bhranda Pierre Cardin a mhargú.
3        Le linn na tréimhse sáraithe, bhí an t‑iarratasóir ina mháthairchuideachta de ghrúpa gnóthas (‘grúpa Ahlers’) agus, dá bhrí sin, bhí an sciar is mó de chaipiteal vótála Ahlers AG aige go hindíreach, lena n‑áirítear a fhochuideachtaí (‘Ahlers AG’). Le linn na tréimhse sin, bhí an chuid is mó de chaipiteal roinnt fochuideachtaí ag Ahlers AG.
4        Ba é príomhghnó ghrúpa Ahlers, le linn na tréimhse sáraithe, monarú agus dáileadh éadaí san Eoraip, go príomha faoi bhranda Pierre Cardin.
5        Ag deireadh mhí Aibreáin 2023, rinne Ahlers AG iarratas ar dhócmhainneacht, agus ceapadh réamhriarthóirí dócmhainneachta.
6        An 15 Iúil 2023, tionscnaíodh imeachtaí dócmhainneachta foirmiúla maidir le Ahlers AG agus, dá bhrí sin, aistríodh rialú ar na heintitis dhócmhainneacha chuig na riarthóirí dócmhainneachta. An lá céanna, dhíol na riarthóirí dócmhainneachta oibríochtaí gnó Ahlers AG agus d’aistrigh siad iad chuig infheisteoir tríú páirtí neamhspleách ar bhealach do-aisiompaithe.
7        Tar éis na malartuithe idir na riarthóirí dócmhainneachta agus seirbhísí an Choimisiúin, chuir na seirbhísí sin na riarthóirí sin ar an eolas i litir dar dáta an 18 Iúil 2023 go raibh sé ar intinn acu gan fíneáil a ghearradh ar cheannaitheoir Ahlers AG, ina cháil mar chomharba eacnamaíoch ar Ahlers AG. Mar sin féin, luaigh na seirbhísí sin, ag an gcéim sin den imscrúdú, nach raibh an teachtaireacht sin de chineál foirmiúil agus nach raibh sí ina ceangal ar an gCoimisiún.
8        An 18 Márta 2024, chuir an t‑iarratasóir iarraidh isteach ar laghdú ar mhéid na fíneála ar thug an Coimisiún fógra dó ina leith roimhe sin. Mar thaca leis an iarraidh sin, bhí an t‑iarratasóir ag brath ar phointe 35 de na Treoirlínte maidir leis an modh chun fíneálacha a shocrú a fhorchuirtear de bhun Airteagal 23(2)(a) de Rialachán Uimh. 1/2003 (IO 2006 C 210, lch. 2), ag maíomh nach raibh sé in ann íoc.
9        Tar éis na hiarrata sin, mheas an Coimisiún, in aithrisí 508 go 519 den chinneadh atá faoi chonspóid, go bunúsach, gurbh é an láimhdeachas a bhí le cur san áireamh agus uasteorainn na fíneála dá bhforáiltear in Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003 á ríomh láimhdeachas comhdhlúite an iarratasóra maidir leis an mbliain ghnó dheireanach sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, a bhí ar siúl ón 1 Nollaig 2022 go dtí an 30 Samhain 2023. Dá bhrí sin, áiríodh sa láimhdeachas a d’úsáid an Coimisiún chun an uasteorainn a ríomh ní hamháin an láimhdeachas a bhain an t‑iarratasóir amach le linn na tréimhse sin, ach freisin an láimhdeachas a bhain Ahlers AG amach go dtí an 15 Iúil 2023.
10      Sa chinneadh atá faoi chonspóid, luaigh an Coimisiún ansin, in aithris 531, mar seo a leanas:
‘Bunaithe ar an bhfianaise a thuairiscítear in Iarscríbhinn I agus chun forchur fíneála a sheachaint a chuirfeadh inmharthanacht eacnamaíoch Ahlers i mbaol tromchúiseach, ba cheart an méid deiridh atá le forchur ar [an t‑iarratasóir] a laghdú go méid EUR 3 500 000, i gcur i bhfeidhm phointe 35 de na Treoirlínte maidir le Fíneálacha. Is ionann an méid sin agus laghdú thart ar 66.09%.’
11      In Airteagal 1 den chinneadh atá faoi chonspóid, chinn an Coimisiún gur sháraigh an t‑iarratasóir agus cuideachtaí Pierre Cardin Airteagal 101(1) CFAE agus Airteagal 53 de Chomhaontú LEE trí pháirt a ghlacadh i sárú aonair leanúnach lena gcumhdaítear an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch (LEE) ina iomláine, arb é a bhí ann comhaontuithe nó cleachtais chomhbheartaithe arb é is cuspóir dóibh iomaíocht laistigh den mhargadh inmheánach a shaobhadh.
12      I bpointe (b) den chéad mhír d’Airteagal 2 den chinneadh atá faoi chonspóid, ghearr an Coimisiún fíneáil EUR 3 500 000 ar an iarratasóir, ag féachaint don sárú a aimsíodh.
13      I litir atá i gceangal leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, thug an Coimisiún freagra ar an iarratas ar laghdú ar an bhfíneáil (féach mír 8 thuas). Dá bhrí sin, chinn sí, in Airteagal 3 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur údaraíodh don iarratasóir an fhíneáil a íoc ina tráthchodanna, ar choinníoll gur íocadh an tsuim EUR 250 000 laistigh de 3 mhí ó dháta an chinnidh. Bhí an méid a bhí fágtha le híoc i dtrí thráthchuid bhliantúla, eadhon EUR 750 000 faoin 30 Meitheamh 2026 ar a dhéanaí, EUR 1 000 000 faoin 30 Meitheamh 2027 ar a dhéanaí, agus EUR 1 500 000 faoin 30 Meitheamh 2028 ar a dhéanaí, lena n‑áirítear, i gcás gach ceann de na tráthchodanna sin, an t‑ús arna ríomh ar na méideanna gan íoc le haghaidh na tréimhse go dtí dáta na híocaíochta.
14      De réir Airteagal 5 den chinneadh atá faoi chonspóid, níor díríodh an cinneadh sin ach ar an iarratasóir agus ar chuideachtaí Pierre Cardin. Os a choinne sin, níor díríodh chuig Ahlers AG é.
An t‑ordú atá á lorg
15      Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
–        go príomha, pointe (b) den chéad mhír d’Airteagal 2 agus Airteagal 3 den chinneadh atá faoi chonspóid, a chur ar neamhní;
–        mar mhalairt air sin, méid na fíneála a gearradh ar an iarratasóir a laghdú;
–        a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
16      Áitíonn an Coimisiún gur cheart don Chúirt:
–        an chaingean a dhíbhe;
–        mar mhalairt air sin, méid na fíneála a forchuireadh ar an iarratasóir a shocrú ar mhéid a mheasann sé a bheith iomchuí;
–        a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
An dlí lena mbaineann
17      Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara, trína chaingean, nach gcuireann an t‑iarratasóir i gcoinne chinntí an Choimisiúin, a leagtar amach sa chinneadh atá faoi chonspóid, gurb ionann a iompar agus sárú ar rialacha dhlí iomaíochta an Aontais. Ní dhíospóideann sí ach oiread measúnú an Choimisiúin ar a neamhábaltacht íocaíocht a dhéanamh a leagtar amach sa litir atá i gceangal leis an gcinneadh atá faoi chonspóid (féach míreanna 8 agus 13 thuas).
18      Leis an gcaingean seo, ní iarrann an t‑iarratasóir ach an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní maidir le méid na fíneála a gearradh air, dá bhforáiltear i bpointe (b) den chéad mhír d’Airteagal 2 agus in Airteagal 3 den chinneadh sin. Dá bhrí sin, iarrann an t‑iarratasóir go ndéanfaí an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní go páirteach nó, mar mhalairt air sin, go ndéanfadh an Chúirt Ghinearálta méid na fíneála a laghdú i bhfeidhmiú a dlínse neamhtheoranta, ionas nach mó an fhíneáil ná 10 % den láimhdeachas a bhain sí amach ina bliain ghnó iomlán dheireanach sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid.
Na príomhchinn éilimh
19      Mar thaca lena chaingean, maíonn an t‑iarratasóir saincheist dlí amháin, lena n‑éilítear go ndearna an Coimisiún earráidí dlí agus measúnaithe agus gur sháraigh sé Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003 trí uasteorainn 10 % den láimhdeachas bliantúil a chur i bhfeidhm go mícheart agus méid na fíneála á chinneadh. Maíonn sé, go bunúsach, sa chéad ghearán, nár chuir an Coimisiún san áireamh go raibh feidhm ag uasteorainn na fíneála a chomhfhreagraíonn do 10 % den láimhdeachas maidir le haonaid eacnamaíocha ar leithligh ina n‑aonar. Sa dara gearán, áitíonn sé, tráth a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, nach raibh Ahlers AG mar chuid den aonad eacnamaíoch céanna leis. Leis an tríú gearán, áitíonn sé go ndearna an Coimisiún earráid sa chinneadh atá faoi chonspóid tríd an láimhdeachas a bhain Ahlers AG amach a chur san áireamh agus uasteorainn na fíneála a gearradh air á ríomh. Sa cheathrú gearán, áitíonn sé nach dtacaíonn an cásdlí a luaitear sa chinneadh atá faoi chonspóid le cur chuige an Choimisiúin agus, sa chúigiú gearán, go n‑eascraíonn toradh míchuí as cur chuige an Choimisiúin, a mhéid a bhíonn méid díréireach den fhíneáil mar thoradh ar chur chuige den sórt sin, nach féidir údar a thabhairt leis le breithnithe a bhaineann leis an ngá atá le héifeachtacht na bpionós in ábhair iomaíochta a áirithiú.
Na chéad cheithre ghearán den tsaincheist dlí aonair, lena n‑éilítear earráidí a rinne an Coimisiún, ar thaobh amháin, trína chinneadh gur bhain an t‑iarratasóir agus Ahlers AG le haonad eacnamaíoch aonair chun críocha uasteorainn na fíneála arna forchur a ríomh agus, ar an taobh eile, tríd an láimhdeachas a bhain Ahlers AG amach a chur san áireamh agus an uasteorainn sin á ríomh
20      Leis na chéad cheithre ghearán den tsaincheist dlí aonair, arb iomchuí déileáil leo le chéile, déanann an t‑iarratasóir gearán, go bunúsach, nár chuir an Coimisiún san áireamh, agus uasteorainn na fíneála a forchuireadh air á ríomh aige, nach raibh Ahlers AG agus an t‑iarratasóir mar chuid den aonad eacnamaíoch céanna a thuilleadh tráth a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid. Dá bhrí sin, rinne an Coimisiún earráid dlí trí láimhdeachas comhdhlúite an iarratasóra a chur san áireamh agus an uasteorainn sin á ríomh agus, dá bhrí sin, tríd an láimhdeachas a bhain Ahlers AG amach a chur san áireamh agus uasteorainn na fíneála dá bhforáiltear in Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003 á ríomh.
21      Mar réamhphointe, sonraíonn an t‑iarratasóir gur léir ón gcásdlí gurb é an cuspóir atá le huasteorainn na fíneála 10 % den láimhdeachas a shocrú a áirithiú nach bhfuil fíneáil díréireach le méid an ghnóthais a ngearrtar pionós air, agus ar an gcaoi sin iarracht a dhéanamh éifeacht thromchúiseach ar a inmharthanacht eacnamaíoch a chosc, rud a d’fhéadfadh í a bhrú amach as an margadh.
22      Thairis sin, ar an gcéad dul síos, is léir ó fhoclaíocht Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003, gan aon rogha a bheith ag an gCoimisiún ina leith sin, nach mór uasteorainn na fíneála 10 % den láimhdeachas a ríomh ina haonar d’aon ghnóthas lena mbaineann maidir leis an aonad eacnamaíoch mar atá sé tráth a ghlactar an cinneadh lena bhforchuirtear an fhíneáil. Ag brath go háirithe ar bhreithiúnais an 26 Samhain 2013, Kendrion v an Coimisiún (C‑50/12 P, EU:C:2013:771), agus an 25 Samhain 2020, an Coimisiún v GEA Group (C‑823/18 P, EU:C:2020:955), áitíonn an t‑iarratasóir, i gcás inar athraíodh aonad eacnamaíoch a bhí ann roimhe sin sular glacadh cinneadh lena bhforchuirtear fíneáil, gur cheart feidhm a bheith ag uasteorainn na fíneála ina haonar maidir le gach ceann de na haonaid eacnamaíocha agus gur cheart í a ríomh ar bhonn an láimhdeachais a bhain gach ceann acu amach. Is amhlaidh atá sa mhéid, an 15 Iúil 2023, is é sin le rá, sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, gur tionscnaíodh imeachtaí dócmhainneachta foirmiúla agus, ar an dáta céanna, gur aistríodh oibríochtaí gnó Ahlers AG chuig tríú páirtí. Dá bhrí sin, trí mhéid mícheart láimhdeachais a chur san áireamh agus an uasteorainn sin á cinneadh, sháraigh an cinneadh atá faoi chonspóid Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003.
23      Ar an dara dul síos, maíonn an t‑iarratasóir, faoi dhlí dócmhainneachta na Gearmáine, nach raibh sé de chumhacht aige, mar scairshealbhóir de chuid Ahlers AG, tionchar a imirt ar na himeachtaí dócmhainneachta agus ar an bpróiseas díolacháin. De réir an iarratasóra, ní mór do riarthóirí dócmhainneachta sócmhainní na cuideachta a dhíol chun a creidiúnaithe a shásamh. Sonraíonn an t‑iarratasóir ansin, sa chás seo, nach mbeadh creidiúnaithe Ahlers AG lánsásta, ionas nach mbeadh aon bharrachas fágtha a d’fhéadfaí a íoc leis mar scairshealbhóir de Ahlers AG. Ina theannta sin, bhí dlúthbhaint ag an gCoimisiún leis an bpróiseas chun Ahlers AG a dhíol, agus thug sé deimhniú ag an am céanna nach gcuirfí aon dliteanas i leith fíneála i leith na sócmhainní a aistríodh ná i leith cheannaitheoir na sócmhainní sin.
24      Ar an tríú dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir go leanann sé ón gcásdlí go bhféadfadh díol fochuideachta ag máthairchuideachta an t‑aonad eacnamaíoch a bhí eatarthu roimhe sin a bhriseadh. I ndáil leis sin, maíonn sí, sa chás seo, cé go ndearnadh an díol trí chomh-idirbheart sócmhainní agus scaireanna agus cé go leanann Ahlers AG, mar chuideachta atá faoi leachtú, de bheith ann go dlíthiúil, nach mór a thabhairt faoi deara gur aistríodh na sócmhainní agus na scaireanna a bhí faoi úinéireacht an iarratasóra sa chuideachta sin agus a scaireanna i bhfochuideachtaí neamh-insealbhaithe agus, dá bhrí sin, oibríochtaí gnó Ahlers AG go cinntitheach chuig an gceannaitheoir, agus mar thoradh air sin gur baineadh iad go doleigheasta den iarratasóir.
25      Ar an gceathrú dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil an cásdlí a luaitear i Roinn 10.3.5 den chinneadh atá faoi chonspóid, go háirithe breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Silver Plastics agus Johannes Reifenhäuser v an Coimisiún (C‑702/19 P, EU:C:2020:857), infheidhme sa chás seo, ós rud é nach mbaineann an cásdlí sin ach le cinneadh na bliana gnó ábhartha chun uasteorainn na fíneála a ríomh. Dá bhrí sin, áitíonn an t‑iarratasóir go ndearna an Coimisiún earráid agus é ag brath ar an gcásdlí sin chun údar mícheart a thabhairt leis an láimhdeachas a ghnóthaigh aonad eacnamaíoch ar leith, Ahlers AG, a chur san áireamh, chun uasteorainn na fíneála a gearradh air a ríomh. Is é sin le rá, de réir an iarratasóra, ba cheart an uasteorainn 10 % a bhunú faoi threoir, ar thaobh amháin, an aonaid eacnamaíoch ábhartha agus faoi threoir agus, ar an taobh eile, na bliana tagartha ábhartha a bhaineann leis an aonad eacnamaíoch sin. Ní cheadaítear leis an gcásdlí an dá chéim sin as a chéile a chomhcheangal, toisc go sárófaí forálacha Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003 murach sin.
26      Cuireann an Coimisiún i gcoinne na n‑argóintí sin.
27      Ba cheart a thabhairt faoi deara, leis na chéad cheithre ghearán den tsaincheist dlí aonair, go ndíospóideann an t‑iarratasóir, go bunúsach, nár ríomh an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, uasteorainn 10 % de láimhdeachas aonair gach ceann de na cuideachtaí sa ghrúpa, ach go ndearna sé amhlaidh ar bhonn a láimhdeachais chomhdhlúite, lenar áiríodh an méid a bhain Ahlers AG amach, ach, tráth a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, nach raibh an dá ghnóthas mar chuid den aonad eacnamaíoch céanna a thuilleadh. Dá bhrí sin, áitíonn sé, trína mheas gurbh í an ‘bhliain ghnó roimhe sin’ ábhartha, de réir bhrí Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003, an bhliain a bhí i bhfeidhm idir an 1 Nollaig 2022 agus an 30 Samhain 2023, go ndearna an Coimisiún earráid agus uasteorainn na fíneála a gearradh air á ríomh. Níor cheart don Choimisiún ach láimhdeachas an iarratasóra a baineadh amach le linn na tréimhse sin a chur san áireamh, gan an láimhdeachas arna ghiniúint ag Ahlers AG a chur san áireamh ann.
28      Sa chéad áit, maidir le dliteanas an iarratasóra i leith sárú ar Airteagal 101(1) CFAE agus ar Airteagal 53 de Chomhaontú LEE a ngearrtar pionós air leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ba cheart a mheabhrú go bhforáiltear le hAirteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003 go bhféadfaidh an Coimisiún fíneálacha a fhorchur ar ghnóthais a sháraíonn Airteagal 101 CFAE ar choinníoll, i gcás gach gnóthais atá rannpháirteach sa sárú, nach mó an fhíneáil ná 10 % dá láimhdeachas iomlán sa bhliain ghnó roimhe sin.
29      Mar sin féin, ní leagtar síos le hAirteagal 23(2)(a) de Rialachán Uimh. 1/2003 ná leis an gcásdlí cén duine dlítheanach nó nádúrtha a bhfuil sé d’oibleagáid ar an gCoimisiún freagracht a ghlacadh as an sárú nó pionós a ghearradh trí fhíneáil a fhorchur (féach breithiúnas an 27 Aibreán 2017, Akzo Nobel agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑516/15 P, EU:C:2017:314, mír 51 agus an cásdlí dá dtagraítear).
30      De réir cásdlí socair, féadfar iompar neamhdhleathach fochuideachta a chur i leith na máthairchuideachta go háirithe i gcás, cé go bhfuil pearsantacht dhlítheanach ar leithligh aici, nach gcinneann an fhochuideachta sin go neamhspleách a hiompar féin ar an margadh, ach go ndéanann sí go bunúsach na treoracha a thugann an mháthairchuideachta di, ag féachaint go háirithe do na naisc eacnamaíocha, eagraíochtúla agus dhlíthiúla idir an dá eintiteas dhlíthiúla sin. Is amhlaidh atá toisc, i gcás den sórt sin, gur aonad eacnamaíoch aonair iad an mháthairchuideachta agus a fochuideachta agus, dá bhrí sin, gur gnóthas aonair iad chun críocha dhlí iomaíochta an Aontais (féach breithiúnas an 27 Aibreán 2017, Akzo Nobel agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑516/15 P, EU:C:2017:314, míreanna 52 agus 53 agus an cásdlí dá dtagraítear).
31      Ina theannta sin, de réir cásdlí socair, tá an mháthairchuideachta a gcuirtear iompar neamhdhleathach a fochuideachta ina leith faoi dhliteanas aonair as sárú ar rialacha iomaíochta an Aontais a mheastar a bheith sáraithe aici féin, mar gheall ar an tionchar cinntitheach a d’fheidhmigh sí ar an bhfochuideachta agus trína raibh sí in ann iompar na fochuideachta ar an margadh a chinneadh (féach breithiúnas an 27 Aibreán 2017, Akzo Nobel agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑516/15 P, EU:C:2017:314, mír 56 agus an cásdlí dá dtagraítear).
32      Tá dlí iomaíochta an Aontais bunaithe ar phrionsabal fhreagracht phearsanta an aonaid eacnamaíoch a rinne an sárú. Dá bhrí sin, má tá an mháthairchuideachta mar chuid den aonad eacnamaíoch sin, meastar go bhfuil sí faoi dhliteanas pearsanta i gcomhpháirt agus go leithleach leis na daoine dlítheanacha eile atá san aonad sin as an sárú a rinneadh (féach breithiúnas an 27 Aibreán 2017, Akzo Nobel agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑516/15 P, EU:C:2017:314, mír 57 agus an cásdlí dá dtagraítear).
33      Leanann sé freisin ón gcásdlí, i gcás ina bhfuil roinnt daoine nádúrtha nó dlítheanacha, amhail máthairchuideachta agus fochuideachta, a d’fhéadfaí a chur faoi dhliteanas i leith iompar neamhdhleathach an ghnóthais ábhartha, go bhfuil sé de shaoirse ag an gCoimisiún rogha a dhéanamh an t‑iompar a chur i leith duine acu nó gach duine acu ag an am céanna (féach, chuige sin, breithiúnas an 25 Deireadh Fómhair 2011, Uralita v an Coimisiún, T‑349/08, nár foilsíodh, EU:T:2011:622, míreanna 58 go 60 agus an cásdlí dá dtagraítear).
34      Sa chás seo, ní mór a mheabhrú, in aithris 474 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur mheas an Coimisiún, gan an t‑iarratasóir a bheith ag teacht salach air, nár chinn Ahlers AG agus gnóthas eile go neamhspleách ar a n‑iompar in ábhair a bhaineann le táirgí bhranda Pierre Cardin, ach gur chomhlíon siad, ar gach slí ábhartha, na treoracha a fuarthas ón iarratasóir. De réir an Choimisiúin, bhunaigh na gnóthais sin aonad eacnamaíoch aonair leis an iarratasóir chun Airteagal 101(1) CFAE agus Airteagal 53 de Chomhaontú LEE a chur i bhfeidhm.
35      Dá bhrí sin, ní mór a mheas, ar thaobh amháin, gur ghlac an t‑iarratasóir páirt sa sárú ar Airteagal 101(1) CFAE agus ar Airteagal 53 de Chomhaontú LEE a ngearrtar pionós air sa chinneadh atá faoi chonspóid (féach mír 2 thuas) agus, ar an taobh eile, le linn na tréimhse sáraithe agus le linn cuid den bhliain ghnó a chuir an Coimisiún san áireamh agus an fhíneáil a forchuireadh air á ríomh, is é sin le rá, idir an 1 Nollaig 2022 agus an 15 Iúil 2023, gurbh é an t‑iarratasóir máthairchuideachta ghrúpa Ahlers agus, dá bhrí sin, go raibh tromlach chaipiteal Ahlers AG aige go hindíreach (féach míreanna 3 agus 9 thuas).
36      I ndáil leis sin, ní dhíospóideann an t‑iarratasóir nach gcuireann tionscnamh imeachtaí dócmhainneachta foirmiúla a bhaineann le Ahlers AG agus aistriú oibríochtaí gnó Ahlers AG an 15 Iúil 2023 chuig tríú páirtí (féach mír 6 thuas) deireadh lena dhliteanas i leith an tsáraithe a suíodh agus a gearradh pionós air sa chinneadh atá faoi chonspóid.
37      Beag beann ar thionscnamh imeachtaí dócmhainneachta agus aistriú na n‑oibríochtaí gnó ina dhiaidh sin, rud a d’fhág nach raibh an t‑iarratasóir agus Ahlers AG mar chuid den aonad eacnamaíoch céanna a thuilleadh tráth a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, ní chuireann an t‑iarratasóir i gcoinne an fhíorais gur mheas an Coimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, go raibh sé faoi dhliteanas i leith an tsáraithe a suíodh, gan, áfach, é a dhearbhú faoi dhliteanas i gcomhpháirt agus go leithleach le Ahlers AG.
38      Dá bhrí sin, chinn an Coimisiún, in Airteagal 1 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur sháraigh an t‑iarratasóir agus dhá chuideachta eile, eadhon cuideachtaí Pierre Cardin, Airteagal 101(1) CFAE agus Airteagal 53 de Chomhaontú LEE agus, dá bhrí sin, gur chuir sé an t‑iarratasóir faoi dhliteanas i leith an tsáraithe, gan Ahlers AG a áireamh, áfach, sa ráiteas dliteanais sin. Ina theannta sin, ní mór a mheas, leis an gcaingean seo, nach ndéanann an t‑iarratasóir a dhliteanas i leith an tsáraithe atá i gceist a dhíospóid agus, dá bhrí sin, nach n‑iarrann sé Airteagal 1 den chinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, ná nach ndearnadh tagairt do Ahlers AG san Airteagal sin den chinneadh atá faoi chonspóid agus nár sheolaí an chinnidh sin é (féach míreanna 17 agus 18 thuas).
39      Sa dara háit, tagann ceisteanna chun cinn, ar an gcéad dul síos, maidir le cé acu a bhí nó nach raibh sé de cheart ag an gCoimisiún, sa chinneadh atá faoi chonspóid, an bhliain ghnó a bhí ann idir an 1 Nollaig 2022 agus an 30 Samhain 2023 a chur san áireamh mar an ‘bhliain ghnó’ ábhartha, de réir bhrí Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003, agus, ar an dara dul síos, maidir le cé acu, agus uasteorainn na fíneála á ríomh, nár cheart don Choimisiún ach láimhdeachas an iarratasóra le linn na tréimhse sin a chur san áireamh nó, mar a rinne sé sa chinneadh atá faoi chonspóid, láimhdeachas Ahlers AG freisin.
40      I ndáil leis sin, ar thaobh amháin, ba cheart a thabhairt faoi deara, in aithris 515 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur thug an Coimisiún faoi deara, le linn na tréimhse sáraithe, gur aonad eacnamaíoch aonair iad an t‑iarratasóir, Ahlers AG agus gnóthas eile agus, le linn na bliana gnó ón 1 Nollaig 2022 go dtí an 30 Samhain 2023, gur bhain Ahlers AG an chuid is mó de láimhdeachas an iarratasóra amach. Mheas an Coimisiún, chun an teorainn 10 % den láimhdeachas a chur i bhfeidhm, gur leor láimhdeachas Ahlers AG a chur san áireamh go dtí an 15 Iúil 2023, an dáta a aistríodh oibríochtaí gnó Ahlers AG chuig tríú páirtí, chun a áirithiú go raibh an fhíneáil comhréireach le staid eacnamaíoch an iarratasóra le linn na tréimhse sáraithe. Sa chomhthéacs sin, thug an Coimisiún faoi deara freisin gur léirigh an láimhdeachas níos ísle arna ghiniúint ag na gnóthais seachas Ahlers AG, eadhon, go bunúsach, an t‑iarratasóir ón 16 Iúil 2023, tar éis oibríochtaí gnó Ahlers AG a aistriú chuig tríú páirtí, staid eacnamaíoch an iarratasóra le linn na míonna atá fágtha den bhliain ghnó ón 1 Nollaig 2022 go dtí an 30 Samhain 2023, ach nár léirigh sé go cruinn staid an iarratasóra le linn na bliana gnó sin ina hiomláine nó le linn na tréimhse sáraithe. Thug an Coimisiún faoi deara freisin, dá ndéanfaí láimhdeachas bliantúil iomlán Ahlers AG le haghaidh 2023 a eisiamh ó ríomh na fíneála, go socródh sé méid na fíneála ar leibhéal ró-íseal agus, ar an gcaoi sin, go mbainfí aon éifeacht dhíspreagthach de.
41      Ar an taobh eile, maidir leis an láimhdeachas atá le cur san áireamh agus uasteorainn na fíneála a fhorchuirtear ar an iarratasóir á ríomh, leanann sé ón gcásdlí go bhféachann uasteorainn mhéid na fíneála, a leagtar síos in Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003, a leagtar amach a hábhar i mír 28 den bhreithiúnas seo, le cosc a chur ar fhíneálacha a fhorchur a bhfuil sé intuartha nach mbeidh na gnóthais in ann iad a íoc, i bhfianaise a méide, mar a chinntear de réir a láimhdeachais fhoriomláin, fiú go garbh agus go neamhfhoirfe. Dá bhrí sin, is teorainn í sin atá infheidhme go haonfhoirmeach maidir le gach gnóthas, a bhaintear amach trí thagairt a dhéanamh do mhéid gach ceann acu agus lena bhféachtar lena áirithiú nach bhfuil na fíneálacha iomarcach nó díréireach (féach breithiúnas an 26 Samhain 2013, Groupe Gascogne v an Coimisiún, C‑58/12 P, EU:C:2013:770, mír 48 agus an cásdlí dá dtagraítear).
42      Ní mór an cuspóir sin a chomhcheangal, áfach, leis an gcuspóir chun a áirithiú go mbeidh éifeacht dhíspreagthach leordhóthanach ag an bhfíneáil, rud a thugann údar le méid agus cumhacht eacnamaíoch an ghnóthais lena mbaineann a chur san áireamh, eadhon acmhainní foriomlána an tsáraitheora (féach breithiúnas an 26 Samhain 2013, Groupe Gascogne v an Coimisiún, C‑58/12 P, EU:C:2013:770, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).
43      Tá bonn cirt le méid agus acmhainní foriomlána an ghnóthais atá i gceist a chur san áireamh mar gheall ar an tionchar atá á lorg ar an ngnóthas lena mbaineann, chun a áirithiú go mbeidh éifeacht dhíspreagthach leordhóthanach ag an bhfíneáil, ós rud é nár cheart an smachtbhanna a bheith diomaibhseach i bhfianaise, go háirithe, a acmhainneachta airgeadais (féach breithiúnas an 26 Samhain 2013, Groupe Gascogne v an Coimisiún, C‑58/12 P, EU:C:2013:770, mír 50 agus an cásdlí dá dtagraítear). Dá bhrí sin, agus measúnú á dhéanamh ar acmhainní airgeadais gnóthais a gcuirtear sárú ar rialacha dhlí iomaíochta an Aontais ina leith, tá údar maith le láimhdeachas na gcuideachtaí uile a bhfuil an deis ag an ngnóthas lena mbaineann tionchar cinntitheach a fheidhmiú ina leith a chur san áireamh (féach breithiúnas an 26 Samhain 2013, Groupe Gascogne v an Coimisiún, C‑58/12 P, EU:C:2013:770, mír 51 agus an cásdlí dá dtagraítear). Thairis sin, mar a áitíonn an Coimisiún, ní cheanglaítear air, agus méid na fíneála á chinneadh aige, staid airgeadais lag gnóthais a chur san áireamh, ós rud é gurb ionann oibleagáid den sórt sin a aithint agus buntáiste iomaíoch gan údar a thabhairt do ghnóthais is lú atá oiriúnaithe do dhálaí an mhargaidh (féach, chuige sin, breithiúnas an 28 Meitheamh 2005, Dansk Rørindustri agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑189/02 P, C‑202/02 P, C‑205/02 P go C‑208/02 P agus C‑213/02 P, EU:C:2005:408, mír 327 agus an cásdlí dá dtagraítear).
44      Dá bhrí sin, chun an ‘bhliain ghnó roimhe sin’ a chinneadh, de réir bhrí Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003, ní mór don Choimisiún measúnú a dhéanamh, i ngach cás sonrach agus i bhfianaise a chomhthéacs agus na gcuspóirí a shaothraítear leis an scéim pionós a cruthaíodh le Rialachán Uimh. 1/2003, ar an tionchar atá beartaithe ar an ngnóthas atá i gceist, agus láimhdeachas á chur san áireamh go háirithe lena léirítear fíorstaid eacnamaíoch an ghnóthais le linn na tréimhse ina ndearnadh an sárú (féach breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Silver Plastics agus Johannes Reifenhäuser v an Coimisiún, C‑702/19 P, EU:C:2020:857, mír 102 agus an cásdlí dá dtagraítear).
45      Sa chás seo, sa chéad áit, maidir leis an ‘mbliain ghnó roimhe sin’ ábhartha, de réir bhrí Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003, agus a chinneadh go dtagann sí idir an 1 Nollaig 2022 agus an 30 Samhain 2023 (an chéad cheist dá dtagraítear i mír 39 thuas), ní mór a lua, i bhfonóta 827 den chinneadh atá faoi chonspóid, gur luaigh an Coimisiún go gcomhfhreagraíonn an tréimhse thagartha sin do bhliain ghnó Ahlers AG agus an iarratasóra, rud nach ndéanann an t‑iarratasóir agóid ina choinne.
46      Ós rud é gur glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid an 28 Samhain 2024, ní mór a mheas gur luaigh an Coimisiún i gceart, in aithris 511 den chinneadh atá faoi chonspóid, go raibh an ‘bhliain ghnó roimhe sin’, de réir bhrí Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003, ar siúl ón 1 Nollaig 2022 go dtí an 30 Samhain 2023. Thairis sin, deimhníonn an t‑iarratasóir féin nach gcaitear amhras sa chás seo ar rogha an Choimisiúin an bhliain sin a chur san áireamh mar bhliain tagartha chun críocha uasteorainn 10 % den láimhdeachas a chur i bhfeidhm.
47      Sa dara háit, maidir leis an gceist, agus uasteorainn na fíneála á ríomh, ar cheart don Choimisiún láimhdeachas an iarratasóra amháin a chur san áireamh nó, mar a rinne sé sa chinneadh atá faoi chonspóid, láimhdeachas Ahlers AG freisin (an dara ceist dá dtagraítear i mír 39 thuas), ní mór a mheas nach ndéanann an t‑iarratasóir agóid i gcoinne mhéid an láimhdeachais a úsáidtear sa chinneadh atá faoi chonspóid, ach amháin gur chuir an Coimisiún, agus uasteorainn na fíneála á ríomh aige, a láimhdeachas comhdhlúite san áireamh, lenar áiríodh an láimhdeachas a bhain Ahlers AG amach idir an 1 Nollaig 2022 agus an 15 Iúil 2023, agus nár bhraith sé ar láimhdeachas an iarratasóra amháin.
48      Ina theannta sin, ba cheart a mheabhrú, mar a luaigh an Coimisiún in aithrisí 511 agus 512 den chinneadh atá faoi chonspóid, gan an t‑iarratasóir a bheith ag teacht salach air, le linn na tréimhse ón 1 Nollaig 2022 go dtí an 15 Iúil 2023, an dáta a aistríodh oibríochtaí gnó Ahlers AG chuig tríú páirtí, go raibh an láimhdeachas a ghin Ahlers AG mar chuid de láimhdeachas comhdhlúite an iarratasóra.
49      I ndáil leis sin, féachann rialacha comhdhlúthaithe cuntasaíochta an Aontais atá i bhfeidhm le léargas fíor agus cothrom a thabhairt ar shócmhainní, dliteanais, staid airgeadais agus brabús nó caillteanas na gcuideachtaí atá ina gcomhaltaí de ghrúpa. Dá bhrí sin, le hAirteagal 22(1)(a) go (c) de Threoir 2013/34/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir leis na ráitis airgeadais bhliantúla, na ráitis airgeadais chomhdhlúite agus tuarascálacha gaolmhara maidir le cineálacha áirithe gnóthas, lena leasaítear Treoir 2006/43/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle agus lena n‑aisghairtear Treoracha 78/660/CEE agus 83/349/CEE ón gComhairle (IO 2013 L 182, lch. 19), forchuirtear ceanglas ar aon mháthairghnóthas a bhfuil, inter alia, tromlach na gceart vótála aige i bhfoghnóthas, a bhfuil sé de cheart aige tromlach chomhaltaí chomhlacht bainistíochta nó maoirseachta an ghnóthais sin a cheapadh nó a bhaint nó a bhfuil sé de cheart aige ‘tionchar ceannasach’ a fheidhmiú ar ghnóthas den sórt sin (féach, de réir analaí, breithiúnas an 26 Samhain 2013, Groupe Gascogne v an Coimisiún, C‑58/12 P, EU:C:2013:770, mír 54).
50      Dá bhrí sin, ar choinníoll go bhfuil sé leagtha síos ag an gCoimisiún ar chaighdeán dlíthiúil leordhóthanach gur féidir sárú a chur i leith cuideachta atá i gceannas ar ghrúpa, mar atá sa chás seo, tá sé de cheart aige, chun measúnú a dhéanamh ar acmhainneacht airgeadais na cuideachta sin, cuntais chomhdhlúite na cuideachta sin a chur san áireamh a mhéid is féidir iad a mheas mar fhachtóir ábhartha measúnaithe (breithiúnas an 26 Samhain 2013, Groupe Gascogne v an Coimisiún, C‑58/12 P, EU:C:2013:770, mír 55).
51      Ina theannta sin, ní mór a mheabhrú, de réir an chásdlí, dá nglacfaí leis go bhféadfadh gnóthas a sháraigh rialacha iomaíochta an Aontais laghdú suntasach a dhéanamh ar an uasteorainn nár cheart don fhíneáil sin in aon chás a shárú trí earnáil gnó a aistriú chuig tríú páirtí sula nglacfaí an cinneadh lena bhforchuirtear fíneáil air, go mbainfí an bonn go mór d’éifeachtacht na bpionós a leagtar síos i Rialachán Uimh. 1/2003 (breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2020, Silver Plastics agus Johannes Reifenhäuser v an Coimisiún, C‑702/19 P, EU:C:2020:857, mír 104).
52      Sa chás seo, ós rud é, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 44 den bhreithiúnas seo, nach mór don láimhdeachas a gineadh le linn na bliana gnó roimhe sin, de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 23(2) de Rialachán Uimh. 1/2003, fíorstaid eacnamaíoch an ghnóthais le linn na tréimhse ina ndearnadh an sárú a léiriú, ní féidir an Coimisiún a cháineadh as láimhdeachas comhdhlúite an iarratasóra mar mháthairchuideachta a chur san áireamh, lenar áiríodh, dá bhrí sin, láimhdeachas a fhochuideachta, Ahlers AG, idir an 1 Nollaig 2022 agus an 15 Iúil 2023. Ní dhíospóideann an t‑iarratasóir, le linn na tréimhse sáraithe agus suas go dtí an 15 Iúil 2023, gur bhunaigh sé aonad eacnamaíoch aonair le Ahlers AG, ar a raibh tionchar cinntitheach aige.
53      Thairis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, in imthosca an cháis seo agus mar a léirítear i mír 40 den bhreithiúnas seo, dá ríomhfadh an Coimisiún méid na fíneála ar bhonn an láimhdeachais a bhain an t‑iarratasóir amach amháin, go mbeadh an méid sin maslach i bhfianaise thromchúis an tsáraithe, a fhad agus na ngnóthachan neamhdhleathach arna nginiúint ag an sárú sin le linn a dhéanta.
54      I ndáil leis sin agus in aon chás, ní mór a thabhairt faoi deara, mar a áitíonn an Coimisiún, go bhféadfadh sé fiú an bhliain ghnó ón 1 Nollaig 2021 go dtí an 30 Samhain 2022 a úsáid mar an tréimhse thagartha chun uasteorainn na fíneála a fhorchuirtear ar an iarratasóir a ríomh, rud nach mbeadh chomh fabhrach céanna don iarratasóir. Bhí sé de rogha ag an gCoimisiún a mheas, dá dtagraítear i mír 44 den bhreithiúnas seo, gurbh í an bhliain ghnó sin an bhliain is fearr a léirigh fíorstaid eacnamaíoch an ghnóthais le linn na tréimhse ina ndearnadh an sárú, ós rud é gurbh í an bhliain ghnó iomlán dheireanach í ina raibh Ahlers AG agus an t‑iarratasóir ina n‑aonad eacnamaíoch aonair, mar a bhí amhlaidh le linn an sárú a bheith á dhéanamh.
55      Ina theannta sin, ní mór diúltú d’argóintí an iarratasóra, lena n‑áirítear na hargóintí a cuireadh chun cinn ag an éisteacht, sa chás seo, go bhfuil ríomh uasteorainn na fíneála a forchuireadh air sa chinneadh atá faoi chonspóid contrártha le cásdlí na Cúirte Breithiúnais a eascraíonn, inter alia, as breithiúnais an 26 Samhain 2013, Kendrion v an Coimisiún (C‑50/12 P, EU:C:2013:771), agus an 25 Samhain 2020, an Coimisiún v GEA Group (C‑823/18 P, EU:C:2020:955).
56      I míreanna 53, 57 agus 58 de bhreithiúnas an 26 Samhain 2013, Kendrion v an Coimisiún (C‑50/12 P, EU:C:2013:771), chinn an Chúirt, i gcás nach gnóthas í máthairchuideachta ná a fochuideachta a thuilleadh de réir bhrí Airteagal 101 CFAE ar an dáta a ghlactar cinneadh lena bhforchuirtear fíneáil orthu mar gheall ar shárú ar na rialacha iomaíochta, go bhfuil gach ceann acu i dteideal an uasteorainn 10 % a chur i bhfeidhm ina n‑aonar agus, sna himthosca sin, nach bhféadfadh an mháthairchuideachta a éileamh go mbainfeadh sí tairbhe as an uasteorainn is infheidhme maidir lena hiar-fhochuideachta. Dá bhrí sin, dhiúltaigh an Chúirt don argóint gur lean sí ó choincheap an dliteanais chomhpháirtigh agus leithligh nach bhféadfaí a ordú do mháthairchuideachta fíneáil níos airde a íoc ná an fhíneáil a fhorchuirtear ar a fochuideachta.
57      Ar an gcaoi chéanna, i míreanna 75, 77, 79 agus 80 de bhreithiúnas an 25 Samhain 2020, an Coimisiún v GEA Group (C‑823/18 P, EU:C:2020:955), mheabhraigh an Chúirt, ag brath freisin ar an gcásdlí a d’eascair as breithiúnas an 26 Samhain 2013, Kendrion v an Coimisiún (C‑50/12 P, EU:C:2013:771), ar dtús, i gcás nach gnóthas iad beirt daoine dlítheanacha ar leith, amhail máthairchuideachta agus a fochuideachta, a thuilleadh de réir bhrí Airteagal 101 CFAE ar an dáta a ghlacfar cinneadh lena bhforchuirtear fíneáil orthu, go bhfuil siad i dteideal uasteorainn 10 % den láimhdeachas a chur i bhfeidhm ina n‑aonar. D’fhormhuinigh an Chúirt ansin ríomh na huasteorann sin do gach duine den bheirt daoine dhlítheanacha sin, arna déanamh ar leithligh ag an gCoimisiún ar bhonn an láimhdeachais mar a baineadh amach sa bhliain ghnó sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid sa chás sin, as ar lean sé nach raibh an mháthairchuideachta faoi dhliteanas ach amháin i leith cuid den fhíneáil a forchuireadh.
58      Os a choinne sin, sa chás seo, cé is moite de chuideachtaí Pierre Cardin, ba í an mháthairchuideachta amháin, eadhon an t‑iarratasóir, ar cinneadh gur sháraigh sí Airteagal 101(1) CFAE agus Airteagal 53 de Chomhaontú LEE (féach mír 11 thuas). Dá bhrí sin, ní raibh ach an t‑iarratasóir mar mháthairchuideachta, agus Ahlers AG á eisiamh mar iar-fhochuideachta, faoi réir fíneála sa chinneadh atá faoi chonspóid mar gheall ar shárú ar rialacha iomaíochta an Aontais agus díríodh an cinneadh sin chuige (féach míreanna 12 agus 14 thuas).
59      Dá bhrí sin, leanann sé ón méid sin roimhe seo nach féidir leis an iarratasóir a mhaíomh nár cheart don Choimisiún a chur san áireamh, chun an láimhdeachas a baineadh amach idir an 1 Nollaig 2022 agus an 15 Iúil 2023 a ríomh, ach an láimhdeachas a bhain sé amach le linn na tréimhse sin, gan an láimhdeachas a bhain a fhochuideachta, Ahlers AG, amach a chur san áireamh.
60      Dá bhrí sin, agus uasteorainn na fíneála a gearradh ar an iarratasóir á ríomh, ní dhearna an Coimisiún earráid dlí agus láimhdeachas comhdhlúite an iarratasóra don bhliain ghnó ón 1 Nollaig 2022 go dtí an 30 Samhain 2023 á chur san áireamh, lenar áiríodh, dá bhrí sin, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 44 den bhreithiúnas seo, an láimhdeachas a bhain Ahlers AG amach go dtí an 15 Iúil 2023, an dáta a aistríodh a oibríochtaí gnó chuig tríú páirtí (féach mír 6 thuas). Léirigh an láimhdeachas sin fíorstaid eacnamaíoch an iarratasóra le linn na tréimhse sáraithe.
61      Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad, don dara, don tríú agus don cheathrú gearán den tsaincheist dlí aonair.
An cúigiú gearán den tsaincheist dlí aonair, lena n‑éilítear go bhfuil an fhíneáil díréireach
62      Lena chúigiú gearán den tsaincheist dlí aonair, maíonn an t‑iarratasóir go n‑eascraíonn fíneáil de mhéid díréireach as cur chuige an Choimisiúin sa chinneadh atá faoi chonspóid nach féidir údar a thabhairt léi de bharr breithnithe a bhaineann leis an ngá atá le héifeachtacht na bpionós in ábhair iomaíochta a áirithiú.
63      Ar an gcéad dul síos, maíonn an t‑iarratasóir gur shocraigh an Coimisiún uasmhéid na fíneála ag thart ar EUR 10.4 milliún le linn na bliana gnó ón 1 Nollaig 2022 go dtí an 30 Samhain 2023, cé gur bhain sé láimhdeachas thart ar EUR 3.7 milliún amach, rud a thabharfadh údar le fíneáil uasta níos lú ná EUR 400 000. Áitíonn sé go sáraíonn uasmhéid na fíneála arna shocrú ag an gCoimisiún 10 % dá láimhdeachas agus go bhfuil sé díréireach lena mhéid mar an gnóthas lena mbaineann tráth a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid.
64      Ar an dara dul síos, ní féidir údar a thabhairt le toradh den sórt sin, dar leis an iarratasóir, le breithnithe a bhaineann le héifeachtacht na bpionós i ndáil le cleachtais fhrithiomaíocha. Áitíonn an t‑iarratasóir go bhfuil sé beartaithe leis an gcásdlí a bhaineann leis an mbliain tagartha ábhartha chun an uasteorainn 10 % a chur i bhfeidhm, inter alia, éifeachtacht na bpionós a fhorchuirtear i ndáil le cleachtais fhrithiomaíocha a áirithiú, eadhon chun nach mbeidh na gnóthais lena mbaineann in ann uasmhéid fíneála a laghdú go treallach, mar shampla trí athstruchtúrú d’aon ghnó nó trí shócmhainní a dhíol le tríú páirtithe. Áitíonn an t‑iarratasóir nach dtagann aon imní éifeachtachta den sórt sin chun cinn sa chás seo, ós rud é, ar an gcéad dul síos, go raibh dócmhainneacht Ahlers AG mar thoradh ar thosca éagsúla lasmuigh de na gnóthais sin, agus ar dhálaí díobhálacha margaidh agus, ar an dara dul síos, go bhfuil díol agus aistriú oibríochtaí gnó Ahlers AG chuig tríú páirtí ina ngnáth-iarmhairt ar na himeachtaí dócmhainneachta.
65      Cuireann an Coimisiún i gcoinne na n‑argóintí sin.
66      I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, leis an gcúigiú gearán, go ndíospóideann an t‑iarratasóir, go bunúsach, comhréireacht na fíneála a forchuireadh air, gan ach a mhaíomh ina leith sin gur ríomhadh uasteorainn na fíneála sin go mícheart ar bhonn a láimhdeachais chomhdhlúite don bhliain ghnó ón 1 Nollaig 2022 go dtí an 30 Samhain 2023 mar mháthairchuideachta Ahlers AG go dtí an 15 Iúil 2023, an dáta a aistríodh oibríochtaí tráchtála na cuideachta sin chuig tríú páirtí.
67      Ní mór a thabhairt faoi deara, sna himthosca sin, nach mór diúltú don chúigiú gearán mar thoradh ar an méid a luadh cheana i míreanna 27 go 61 den bhreithiúnas seo.
68      Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chúigiú gearán den tsaincheist dlí aonair agus, dá bhrí sin, ní mór diúltú don tsaincheist dlí sin ina hiomláine.
Na cinn éilimh mhalartacha
69      Thairis sin, maidir leis an dara cuntar éilimh de chuid an iarratasóra, a cuireadh ar aghaidh mar mhalairt air sin (féach mír 15 thuas), lena bhféachtar le méid na fíneála a laghdú, ba cheart a mheabhrú, de réir an chásdlí, go dtugtar cumhacht don Chúirt inniúil leis an dlínse neamhtheoranta a thugtar do Chúirteanna an Aontais Eorpaigh le hAirteagal 31 de Rialachán Uimh. 1/2003 i gcomhréir le hAirteagal 261 CFAE, chomh maith le hathbhreithniú simplí a dhéanamh ar dhlíthiúlacht maidir leis an bpionós, a breithmheas féin a chur in ionad mheasúnú an Choimisiúin agus, dá bhrí sin, an fhíneáil nó an íocaíocht phionósach a forchuireadh a chur ar ceal, a laghdú nó a mhéadú (féach breithiúnas an 11 Iúil 2019, Silver Plastics agus Johannes Reifenhäuser v an Coimisiún, T‑582/15, nár foilsíodh, EU:T:2019:497, mír 361 agus an cásdlí dá dtagraítear).
70      Ina theannta sin, ní hionann feidhmiú na dlínse neamhtheoranta sin agus athbhreithniú ar thairiscint na Cúirte féin, agus is imeachtaí inter partes iad na himeachtaí. Is faoin iarratasóir atá sé, i bprionsabal, saincheisteanna dlí a ardú i gcoinne an chinnidh atá faoi chonspóid agus fianaise a thabhairt ar aird mar thaca leis na saincheisteanna dlí sin (féach breithiúnas an 11 Iúil 2019, Silver Plastics agus Johannes Reifenhäuser v an Coimisiún, T‑582/15, nár foilsíodh, EU:T:2019:497, mír 362 agus an cásdlí dá dtagraítear).
71      Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, maidir le méid na fíneála, nach ndéanann an t‑iarratasóir, mar mhalairt air sin, ach iarraidh ar laghdú ar an méid sin ina dara cuntar éilimh (féach mír 15 thuas), gan aon argóintí sonracha a chur chun cinn mar thaca leis an iarraidh sin. Sna himthosca sin, níl bunús maith le haon cheann de na gearáin a ardaíodh mar thaca leis an bpríomhcheann éilimh agus ní chomhlíonann an t‑iarratasóir an ceanglas, mar a mheabhraítear sa chásdlí a luaitear sa mhír roimhe seo, saincheisteanna dlí a ardú agus fianaise a thabhairt ar aird mar thaca lena iarraidh.
72      Dá bhrí sin, ní mór diúltú don iarraidh ar laghdú ar an bhfíneáil, a rinne an t‑iarratasóir ina dhara cuntar éilimh.
73      Ní mór an chaingean ina hiomláine a dhíbhe dá bhrí sin.
Costais
74      Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte Ginearálta, ordaítear don pháirtí nár éirigh leis na costais a íoc má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí ar éirigh leis. Ós rud é nár éirigh leis an iarratasóir, ní mór a ordú dó na costais ina n‑iomláine a íoc i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag an gCoimisiún.
Ar na forais sin,
rialaíonn AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Tríú Dlísheomra),
mar seo a leanas:
1.      Díbhtear an chaingean.
2.      Ordaítear do Westfälisches Textilwerk Adolf Ahlers Stiftung & Co. KG na costais a íoc.
Kowalik-Bańczyk
da Silva Passos
Cassagnabère
Arna thabhairt i gcúirt oscailte i Lucsamburg, an 6 Bealtaine 2026.
[Sínithe]
*      Teanga an cháis: an Béarla.