62024TJ0425_EXT
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα)
της 10ης Σεπτεμβρίου 2025 (
*1
)
«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχώρισης εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης pastaZARA Sublime – Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ZARA – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Μη ύπαρξη προσβολής της φήμης – Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 – Απουσία συνδέσμου μεταξύ των σημείων – Απουσία κινδύνου προσπορισμού αθέμιτου οφέλους από το σήμα το οποίο χαίρει φήμης – Ύπαρξη εύλογης αιτίας για τη χρήση του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση»
Στην υπόθεση T‑425/24,
Ffauf Italia SpA, με έδρα το Riese Pio X (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους P. Creta, A. Lanzarini, B. Costa και V. Basilavecchia, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), εκπροσωπούμενου από την M. Chylińska και τον D. Gája,
καθού,
αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου:
Industria de Diseño Textil, SA, με έδρα το Arteixo (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τους G. Marín Raigal, E. Armero Lavie και J. Oria Sousa-Montes, δικηγόρους,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα),
συγκείμενο από τις Α. Μαρκουλλή, πρόεδρο, V. Tomljenović (εισηγήτρια) και L. Spangsberg Grønfeldt, δικαστές,
γραμματέας: G. Mitrev, διοικητικός υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 8ης Μαΐου 2025,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση (
1
)
1
Με την προσφυγή της δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα Ffauf Italia SpA ζητεί την ακύρωση της απόφασης του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 3ης Ιουνίου 2024 (υπόθεση R 1576/2023-5) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
[παραλειπόμενα]
Αιτήματα των διαδίκων
12
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
–
να καταδικάσει το EUIPO και την παρεμβαίνουσα στα δικαστικά έξοδα.
13
Το EUIPO ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την προσφυγή·
–
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα σε περίπτωση κλήσης σε επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
14
Η παρεμβαίνουσα ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την προσφυγή·
–
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
[παραλειπόμενα]
Επί του μοναδικού λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94
[παραλειπόμενα]
Επί της ύπαρξης εύλογης αιτίας για τη χρήση του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση
95
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει κατ’ ουσίαν ότι έχει χρησιμοποιήσει επί σειρά ετών σημεία τα οποία περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara», όπερ συνιστά εύλογη αιτία για τη χρήση του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση.
96
Συναφώς, επισημαίνεται ότι η ύπαρξη εύλογης αιτίας η οποία καθιστά επιτρεπτή τη χρήση σήματος που προσβάλλει σήμα το οποίο χαίρει φήμης πρέπει να ερμηνεύεται περιοριστικώς [απόφαση της 16ης Μαρτίου 2016, The Body Shop International κατά ΓΕΕΑ – Spa Monopole (SPA WISDOM), T‑201/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2016:148, σκέψη 65].
97
Περαιτέρω, η έννοια της «εύλογης αιτίας» δεν καταλαμβάνει μόνον αντικειμενικώς υπέρτερους λόγους, αλλά μπορεί κάλλιστα να σχετίζεται και με τα ατομικά συμφέροντα τρίτου που χρησιμοποιεί σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το σήμα το οποίο χαίρει φήμης (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 2014, Leidseplein Beheer και de Vries, C‑65/12, EU:C:2014:49, σκέψη 45).
98
Επομένως, όπως προκύπτει από το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ 1994, L 11, σ. 1), ο χρήστης ενός σημείου παρόμοιου με σήμα το οποίο χαίρει φήμης μπορεί να επικαλεστεί μια «εύλογη αιτία» για τη χρήση του σημείου αυτού, τούτο δε αποτελεί έκφραση του γενικού σκοπού που επιδιώκει ο εν λόγω κανονισμός, ο οποίος συνίσταται στην επίτευξη ισορροπίας μεταξύ, αφενός, του συμφέροντος του δικαιούχου ενός σήματος να διαφυλάττει τη βασική λειτουργία του σήματός του και, αφετέρου, του συμφέροντος ενός τρίτου να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές ένα τέτοιο σημείο για τον προσδιορισμό των προϊόντων και υπηρεσιών που εμπορεύεται (βλ. απόφαση της 30ής Μαΐου 2018, Tsujimoto κατά EUIPO, C‑85/16 P και C‑86/16 P, EU:C:2018:349, σκέψη 90 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
99
Επιπλέον, από τη νομολογία προκύπτει ότι η εκ μέρους τρίτου χρήση σημείου παρόμοιου με σήμα το οποίο χαίρει φήμης μπορεί να χαρακτηριστεί ως εύλογη αιτία, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94, εφόσον αποδεικνύεται, αφενός, ότι το σημείο αυτό χρησιμοποιήθηκε πριν από την καταχώριση του εν λόγω σήματος το οποίο χαίρει φήμης και, αφετέρου, ότι η χρήση αυτή είναι καλόπιστη, όπερ εκτιμάται λαμβανομένων υπόψη, ιδίως, του πόσο διαδεδομένο και πόσο φημισμένο είναι το σημείο αυτό στο ενδιαφερόμενο κοινό, του βαθμού εγγύτητας μεταξύ των επίμαχων προϊόντων και υπηρεσιών και της σημασίας που έχει, από οικονομική και εμπορική άποψη, η χρήση του σημείου για τα εν λόγω προϊόντα (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 2014, Leidseplein Beheer και de Vries, C‑65/12, EU:C:2014:49, σκέψη 60).
100
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω σκέψεων πρέπει να εξεταστεί αν, ακόμη και στην περίπτωση που θεωρήθηκε ότι το ενδιαφερόμενο κοινό θα συσχέτιζε τα αντιπαρατιθέμενα σημεία και ότι το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από τη φήμη του προγενέστερου σήματος, το τμήμα προσφυγών ορθώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υφίστατο εύλογη αιτία για τη χρήση του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, το οποίο περιέχει το λεκτικό στοιχείο «pastazara».
101
Πρώτον, στο μέτρο που η προσφεύγουσα προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι δεν έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκόμισε και τα οποία αφορούν αποσπάσματα του εμπορικού μητρώου και καταχωρίσεις σημάτων, τονίζεται ότι από τα σημεία 99 έως 106 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών έλαβε υπόψη τις διάφορες εταιρικές επωνυμίες της προσφεύγουσας, όπως είναι η επωνυμία PASTAZARA Sas di Dalla Costa Roberto & C., από το 1978, και η επωνυμία PASTAZARA SpA, από το 1988. Επιπλέον, έλαβε υπόψη τις καταχωρίσεις των σημάτων ZARA και pastaZARA τα οποία κατέθεσε η προσφεύγουσα από τη δεκαετία του 1960, κάνοντας μνεία του παραδείγματος της ιταλικής καταχώρισης του εικονιστικού σήματος pastaZARA, το οποίο κατατέθηκε το 1968.
102
Εξάλλου, επισημαίνεται ότι το σύνολο των σημάτων των οποίων δικαιούχος είναι η προσφεύγουσα, τα οποία εξέτασε το τμήμα προσφυγών στα σημεία 101 έως 103 της προσβαλλόμενης απόφασης, περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara», το οποίο είναι πανομοιότυπο ή σε μεγάλο βαθμό παρόμοιο με εκείνο που περιλαμβάνεται στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση και επί του οποίου το τμήμα προσφυγών στήριξε το συμπέρασμά του όσον αφορά την ομοιότητα των αντιπαρατιθέμενων σημείων. Επίσης, σημαντικό μέρος των εικονιστικών σημάτων στα οποία αναφέρθηκε το τμήμα προσφυγών περιέχει το εικονιστικό στοιχείο που απεικονίζει μία γυναίκα η οποία μεταφέρει σιτάρι με αγροτικό τοπίο σε δεύτερο πλάνο, το οποίο υπάρχει στο σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση.
103
Ως εκ τούτου, διαπιστώνεται ότι σημεία με το λεκτικό στοιχείο «pastazara» χρησιμοποιήθηκαν από την προσφεύγουσα για την εμπορία των προϊόντων της πριν από την καταχώριση του προγενέστερου σήματος ZARA, ήτοι, στις 3 Ιουλίου 2001, ακόμη και πριν από την επέκταση του εν λόγω σήματος κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, η οποία οδήγησε στην κτήση της φήμης του, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 36 ανωτέρω.
104
Οι περιστάσεις αυτές διαφέρουν σημαντικά από εκείνες που ήταν κρίσιμες στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 6ης Ιουλίου 2012, Jackson International κατά ΓΕΕΑ – Royal Shakespeare (ROYAL SHAKESPEARE) (T‑60/10, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2012:348), την οποία μνημονεύει το τμήμα προσφυγών στο σημείο 104 της προσβαλλόμενης απόφασης. Πράγματι, αντιθέτως προς ό,τι εσφαλμένως δέχθηκε το τμήμα προσφυγών εν προκειμένω, η προσφεύγουσα, για να στηρίξει το επιχείρημα ότι υφίστατο εύλογη αιτία για τη χρήση του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία όχι για τη χρήση στο παρελθόν του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, αλλά, αφενός, για το γεγονός ότι το σήμα αυτό στηριζόταν σε άλλα σήματα των οποίων δικαιούχος ήταν η προσφεύγουσα, όπως τα εικονιστικά σήματα pastaZARA, και στο όνομα «Zara», καθόσον συνδέεται με την ταυτότητα και την ιστορία της, και, αφετέρου, για την επί δεκαετίες εμπορία των προϊόντων της υπό τα εν λόγω εικονιστικά σήματα.
105
Δεύτερον, από το σημείο 106 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το τμήμα προσφυγών έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα προκειμένου να αποδείξει την καλόπιστη χρήση σημείων που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara», στηριζόμενο ιδίως στην ιστορία της, τις διάφορες εθνικές και διεθνείς καταχωρίσεις σημάτων τα οποία περιέχουν το εν λόγω λεκτικό στοιχείο «pastazara», καθώς και σε τιμολόγια, συσκευασίες, καταλόγους και φυλλάδια της προσφεύγουσας που απεικονίζουν παραλλαγές του εικονιστικού σήματος pastaZARA. Ως εκ τούτου, το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία καταδείκνυαν ότι η χρήση του ονόματος «Zara» από την προσφεύγουσα συνδεόταν με το ότι η δραστηριότητά της άρχισε πραγματικά στη δαλματική πόλη Zara, νυν Zadar (Κροατία), κατά τη δεκαετία του 1930 και μέχρι το 1943, και ότι η προσφεύγουσα είχε ήδη χρησιμοποιήσει σημεία περιέχοντα το όνομα «Zara» για τον προσδιορισμό ζυμαρικών ή παρόμοιων προϊόντων, ιδίως στην Ευρώπη, πριν από την καταχώριση του προγενέστερου σήματος το 2001, ακόμη και πριν από την πρώτη χρήση του σήματος ZARA από την παρεμβαίνουσα το 1975. Δεν συντρέχει λόγος να τεθεί υπό αμφισβήτηση η εκτίμηση αυτή, η οποία, εξάλλου, δεν αμφισβητείται.
106
Τρίτον, από τα παρατιθέμενα στην ανωτέρω σκέψη 102 αποδεικτικά στοιχεία προκύπτει ότι η προσφεύγουσα ήταν δικαιούχος διεθνών καταχωρίσεων σημάτων τα οποία περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara» και καλύπτουν σημαντικό αριθμό εδαφών κρατών εντός της Ένωσης, ήτοι Αυστρία, Γερμανία, Μπενελούξ, Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχική Δημοκρατία, Γαλλία, Ουγγαρία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβακία και Σλοβενία. Επιπλέον, από τα τιμολόγια, τις συσκευασίες, τους καταλόγους και τα φυλλάδια που προσκόμισε η προσφεύγουσα, στα οποία παρέπεμψε το τμήμα προσφυγών με το σημείο 103 της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει η εμπορία ζυμαρικών υπό σημεία τα οποία περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara» στο έδαφος πολλών από τα κράτη αυτά, καθώς και στη Δανία, την Εσθονία, την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ιταλία, τη Λιθουανία, τη Λεττονία, την Πολωνία και τη Σουηδία. Τα προαναφερθέντα αποδεικτικά στοιχεία φανερώνουν υψηλό βαθμό καθιέρωσης των σημείων που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara» σε σημαντικό τμήμα της Ένωσης, κατά την έννοια της νομολογίας που παρατίθεται στη σκέψη 99 ανωτέρω.
107
Τέταρτον, η χρήση του ονόματος «Zara» από την προσφεύγουσα, η οποία συνδέεται με την ταυτότητα και την ιστορία της, καθώς και τα διάφορα σήματα που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara» και τα οποία η προσφεύγουσα καταχώρισε και χρησιμοποίησε για την εμπορία των προϊόντων της, μνημονευόμενα στα σημεία 103 και 106 της προσβαλλόμενης απόφασης, μαρτυρούν τη σημασία που έχει, από οικονομική και εμπορική άποψη, η χρήση των σημείων που περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara» για την προσφεύγουσα, κατά την έννοια της νομολογίας που παρατίθεται στη σκέψη 99 ανωτέρω.
108
Πέμπτον, όσον αφορά τον βαθμό εγγύτητας μεταξύ των επίμαχων προϊόντων, υπενθυμίζεται, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 82 ανωτέρω, ότι το τμήμα προσφυγών αναγνώρισε ότι τα προϊόντα μόδας τα οποία καλύπτονται από το σήμα το οποίο χαίρει φήμης και τα ζυμαρικά τα οποία αφορά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση δεν έχουν τίποτε το κοινό, δεν είναι ούτε συμπληρωματικά ούτε ανταγωνιστικά και προσφέρονται γενικώς από διαφορετικές εταιρίες, δραστηριοποιούμενες σε διαφορετικούς τομείς.
109
Έκτον, το τμήμα προσφυγών έκρινε, στο σημείο 107 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι δεν υφίστατο εν προκειμένω εύλογη αιτία για τη χρήση του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν είχε αποδείξει ότι η χρήση του όρου «zara» ήταν αναγκαία για την εμπορία των προϊόντων τα οποία αφορά το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, ότι δεν υπήρχε προηγούμενη συμφωνία με την παρεμβαίνουσα επιτρέπουσα τη χρήση του εν λόγω σήματος και ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις ως προς την αξία των επενδύσεων για την προώθηση και τη διαφήμιση του εν λόγω σήματος και την αποδοχή του από το ενδιαφερόμενο κοινό.
110
Συναφώς, καταρχάς, όπως υποστηρίζει κατ’ ουσίαν η προσφεύγουσα, δεν προκύπτει από τη νομολογία ότι η έννοια της «εύλογης αιτίας» εξαρτάται από το αν η χρήση του σημείου είναι αναγκαία για την εμπορία των επίμαχων προϊόντων. Πράγματι, στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 16ης Μαρτίου 2016, SPA WISDOM (T‑201/14, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2016:148, σκέψη 66), το Γενικό Δικαστήριο, απαντώντας στο επιχείρημα ότι ο όρος «spa», στο πλαίσιο του επίμαχου σημείου, είχε καταστεί περιγραφικός ή κοινός για τον προσδιορισμό καλλυντικών προϊόντων, έκρινε ότι δεν είχε αποδειχθεί ότι η χρήση του όρου «spa» είχε καταστεί αναγκαία για την εμπορία των εν λόγω προϊόντων. Οι περιστάσεις αυτές διαφέρουν, όμως, από τις κρίσιμες εν προκειμένω, στο μέτρο που δεν τίθεται ζήτημα χρήσης όρου που φέρεται να έχει καταστεί κοινός, αλλά ενδιαφέρει η χρήση ονόματος στενά συνδεδεμένου με την ιστορία της προσφεύγουσας και την εμπορία των προϊόντων της.
111
Εν συνεχεία, επισημαίνεται ότι, από τη νομολογία που μνημονεύεται στη σκέψη 99 ανωτέρω δεν προκύπτει ότι η έννοια της «εύλογης αιτίας» εξαρτάται από τη διαπίστωση συγκεκριμένου βαθμού αναγνώρισης του επίμαχου σημείου, από συγκεκριμένο επίπεδο επενδύσεων και από προωθητικές ενέργειες ή από την κατοχή μεριδίου της αγοράς. Πράγματι, από τη νομολογία αυτή προκύπτει ότι η διαπίστωση της ύπαρξης εύλογης αιτίας εξαρτάται από μια συνολική εξέταση όλων των κρίσιμων παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί αν το επίμαχο σημείο όντως χρησιμοποιήθηκε στην αγορά πριν από την καταχώριση του σήματος το οποίο χαίρει φήμης και αν η χρήση αυτή έγινε με καλή πίστη (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 2014, Leidseplein Beheer και de Vries, C‑65/12, EU:C:2014:49, σκέψη 60).
112
Τούτου λεχθέντος, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 106 ανωτέρω, τα αποδεικτικά στοιχεία που εξέτασε το τμήμα προσφυγών στα σημεία 99 έως 106 της προσβαλλόμενης απόφασης καταδεικνύουν δραστηριότητες εμπορίας ζυμαρικών από την προσφεύγουσα υπό διάφορα σήματα τα οποία περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara» σε σημαντικό τμήμα της Ένωσης. Επιπλέον, οι ένδικες διαδικασίες τις οποίες κίνησε η προσφεύγουσα ενώπιον διαφόρων εθνικών δικαστηρίων, επικαλούμενη σημεία τα οποία περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara», τις οποίες μνημονεύει το τμήμα προσφυγών στο σημείο 105 της προσβαλλόμενης απόφασης, μαρτυρούν τις προσπάθειες της προσφεύγουσας να υπερασπιστεί τη χρήση, από αυτήν, των εν λόγω σημείων.
113
Τέλος, κακώς το τμήμα προσφυγών απέρριψε ως αλυσιτελή τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας σχετικά με την καλή της πίστη. Πράγματι, η καλή πίστη εκείνου που επικαλείται την ύπαρξη εύλογης αιτίας για τη χρήση σημείου παρόμοιου με σήμα το οποίο χαίρει φήμης αποτελεί ένα από τα κρίσιμα στοιχεία στο πλαίσιο της συνολικής εξέτασης που πρέπει να διενεργείται για τους σκοπούς της προϋπόθεσης αυτής, την οποία προβλέπει το άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94 (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 2014, Leidseplein Beheer και de Vries, C‑65/12, EU:C:2014:49, σκέψη 56).
114
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, επισημαίνεται ότι, μολονότι το τμήμα προσφυγών δεν αγνόησε πλήρως τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη χρήση από την προσφεύγουσα σημείων τα οποία περιέχουν το στοιχείο «pastazara», ορισμένα από τα οποία έχουν καταχωριστεί εδώ και δεκαετίες για τρόφιμα της κλάσης 30, και μολονότι ορθώς επισήμανε ότι η χρήση του ονόματος «Zara» από την προσφεύγουσα αναγόταν στην πραγματική προέλευση της δραστηριότητάς της, εντούτοις το τμήμα προσφυγών δεν άντλησε τις συνέπειες από τις διαπιστώσεις αυτές στο πλαίσιο της εκ μέρους του εκτίμησης των κρίσιμων παραγόντων για την απόδειξη της ύπαρξης εύλογης αιτίας, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
115
Πράγματι, λαμβανομένων υπόψη, αφενός, της χρήσης, από την προσφεύγουσα, σημείων τα οποία περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara» πριν από την καταχώριση του σήματος το οποίο χαίρει φήμης, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 103 ανωτέρω, και, αφετέρου, των στοιχείων που μπορούν να πιστοποιήσουν την καλή πίστη αυτής της προγενέστερης χρήσης, κατά την έννοια της νομολογίας που παρατίθεται στη σκέψη 99 ανωτέρω, όπως η έλλειψη εγγύτητας των επίμαχων προϊόντων, η οποία επισημάνθηκε στο σημείο 76 της προσβαλλόμενης απόφασης, και των διαφόρων αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία μνημονεύονται στα σημεία 99 έως 106 της προσβαλλόμενης απόφασης, σχετικά με το ιστορικό των δραστηριοτήτων της προσφεύγουσας και τον δεσμό τους με την πόλη που παλαιότερα καλούνταν Zara, την έκταση της εμπορίας των προϊόντων υπό σημεία τα οποία περιέχουν το λεκτικό στοιχείο «pastazara» σε σημαντικό τμήμα της Ένωσης, τις προσπάθειες της προσφεύγουσας να υπερασπιστεί τη χρήση αυτή, καθώς και τη σημασία που έχει, από οικονομική και εμπορική άποψη, η χρήση των εν λόγω σημείων για τις δραστηριότητες της προσφεύγουσας, το τμήμα προσφυγών εσφαλμένως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα δεν είχε αποδείξει την ύπαρξη εύλογης αιτίας για τη χρήση του λεκτικού στοιχείου «pastazara» εντός του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 40/94.
116
Ως εκ τούτου, πέραν του ότι, όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 91 ανωτέρω, το τρίτο σκέλος του μοναδικού λόγου ακυρώσεως που προέβαλε η προσφεύγουσα έγινε δεκτό, πρέπει επίσης, εν πάση περιπτώσει, να γίνει δεκτό και το πέμπτο σκέλος του λόγου αυτού και, κατά συνέπεια, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.
[παραλειπόμενα]
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 3ης Ιουνίου 2024 (υπόθεση R 1576/2023-5).
2)
Το EUIPO φέρει τα δικαστικά του έξοδα, καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Ffauf Italia SpA.
3)
Η Industria de Diseño Textil, SA φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Ffauf Italia.
Μαρκουλλή
Tomljenović
Spangsberg Grønfeldt
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 10 Σεπτεμβρίου 2025.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
(
1
)	Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις της παρούσας απόφασης των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.