62022TJ0484
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δέκατο τμήμα)
της 22ας Νοεμβρίου 2023 (
*1
)
«Υπαλληλική υπόθεση – Έκτακτοι υπάλληλοι – Νέα κατάταξη – Περίοδος νέων κατατάξεων του έτους 2021 – Απόφαση περί μη νέας κατατάξεως – Ποσοστά πολλαπλασιασμού – Γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 54 του ΚΛΠ – Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας – Ίση μεταχείριση – Ευθύνη»
Στην υπόθεση T‑484/22,
QN, εκπροσωπούμενος από τον Χ. Ταγαρά, δικηγόρο,
προσφεύγων-ενάγων,
κατά
Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης (eu-LISA), εκπροσωπούμενου από τον M. Chiodi, επικουρούμενο από την A. Duron και τον D. Waelbroeck, δικηγόρους,
καθού-εναγομένου,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δέκατο τμήμα),
συγκείμενο από τους O. Porchia, πρόεδρο, L. Madise και P. Nihoul (εισηγητή), δικαστές,
γραμματέας: H. Eriksson, διοικητική υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 14ης Ιουνίου 2023,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση (
1
)
1
Με την προσφυγή-αγωγή του βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων), QN, ζητεί, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης (eu-LISA), της 22ας Δεκεμβρίου 2021, περί μη νέας κατατάξεώς του κατά το πέρας της περιόδου νέων κατατάξεων του έτους 2021 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), και, αφετέρου, την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της μη νέας κατατάξεώς του.
Ιστορικό της διαφοράς
2
Την 1η Μαρτίου 2019 ο προσφεύγων προσελήφθη από τον eu-LISA ως έκτακτος υπάλληλος δυνάμει του άρθρου 2, στοιχείο στʹ, του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ) και κατετάγη στον βαθμό AD 9, για να αναλάβει καθήκοντα προϊσταμένου της μονάδας «Γενικές υπηρεσίες» του Οργανισμού αυτού.
3
Στις 28 Φεβρουαρίου 2021 ο προσφεύγων κατέστη επιλέξιμος για νέα κατάταξη.
4
Στις 29 Οκτωβρίου 2021 ο eu-LISA δημοσίευσε διοικητική ανακοίνωση (στο εξής: διοικητική ανακοίνωση) σχετικά με την έναρξη της περιόδου νέων κατατάξεων εκτάκτων υπαλλήλων για το έτος 2021 (στο εξής: περίοδος 2021).
5
Το όνομα του προσφεύγοντος δεν περιελήφθη στον πίνακα των υπαλλήλων που προτάθηκαν για νέα κατάταξη, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
6
Στις 14 Δεκεμβρίου 2021 ο προσφεύγων προέβαλε, ενώπιον της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως για τις νέες κατατάξεις (στο εξής: επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως), αντιρρήσεις για το γεγονός ότι δεν είχε προταθεί για νέα κατάταξη. Στις 22 Δεκεμβρίου 2021 η επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως τον πληροφόρησε ότι δεν συνιστούσε τη νέα κατάταξή του.
7
Την ίδια ημέρα ο εκτελεστικός διευθυντής του eu-LISA (στο εξής: εκτελεστικός διευθυντής), ως αρμόδια αρχή για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως (στο εξής: ΑΑΣΣΠ), δημοσίευσε τον κατάλογο των υπαλλήλων που ανακατατάχθηκαν κατά την περίοδο 2021, στον οποίο δεν περιλαμβανόταν το όνομα του προσφεύγοντος.
8
Την 1η Μαρτίου 2022 ο προσφεύγων υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), το οποίο εφαρμόζεται κατ’ αναλογίαν στους έκτακτους υπαλλήλους δυνάμει του άρθρου 46 του ΚΛΠ. Η ένσταση αυτή απορρίφθηκε με απόφαση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του eu-LISA στις 25 Ιουνίου 2022 (στο εξής: απορριπτική απόφαση).
Αιτήματα των διαδίκων
9
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και την απορριπτική απόφαση·
–
να υποχρεώσει τον eu-LISA να του καταβάλει αποζημίωση ύψους 3000 ευρώ·
–
να καταδικάσει τον eu-LISA στα δικαστικά έξοδα.
10
Ο eu-LISA ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–
να απορρίψει την προσφυγή-αγωγή ως αβάσιμη·
–
να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
[παραλειπόμενα]
Επί των αιτημάτων ακυρώσεως
[παραλειπόμενα]
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή της ρήτρας που αφορά τα ποσοστά πολλαπλασιασμού του άρθρου 5, παράγραφος 8, των Γ[ενικών] Ε[κτελεστικών] Δ[ιατάξεων]
[παραλειπόμενα]
– Επί της συνεκτιμήσεως του παραρτήματος I, τμήμα B, του ΚΥΚ και του παραρτήματος II των ΓΕΔ
28
Με την αιτίαση αυτή, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η ρήτρα περί των ποσοστών πολλαπλασιασμού μπορεί, παρά το γράμμα του παραρτήματος ΙΙ των ΓΕΔ, να ερμηνευθεί μόνον ως μηχανισμός που αποσκοπεί στον καθορισμό ενός αριθμού διαθέσιμων θέσεων για τη νέα κατάταξη των υπαλλήλων.
29
Ο προσφεύγων στηρίζεται κατ’ ουσίαν σε συστηματική ερμηνεία της εν λόγω ρήτρας και λαμβάνει επίσης υπόψη τους σκοπούς της.
30
Ο eu-LISA αμφισβητεί το επιχείρημα του προσφεύγοντος.
31
Συναφώς, κατά πάγια νομολογία, η ερμηνεία διατάξεως του δικαίου της Ένωσης απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται, καθώς και οι σκοποί τους οποίους επιδιώκει η πράξη της οποίας αποτελεί μέρος (απόφαση της 15ης Μαρτίου 2022, Autorité des marchés financiers, C‑302/20, EU:C:2022:190, σκέψη 63· βλ., επίσης, αποφάσεις της 9ης Μαρτίου 2023, Les Mousquetaires και ITM Entreprises κατά Επιτροπής, C‑682/20 P, EU:C:2023:170, σκέψη 86 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 16ης Μαρτίου 2023, Towercast, C‑449/21, EU:C:2023:207, σκέψη 31).
32
Όσον αφορά, πρώτον, το γράμμα του άρθρου 5, παράγραφος 8, των ΓΕΔ, από αυτό προκύπτει ότι η απόφαση περί νέας κατατάξεως εξαρτάται, πρώτον, από τη σύγκριση των προσόντων και, δεύτερον, από το κατά πόσον η Διοίκηση, αφενός, λαμβάνει υπόψη τους πόρους του προϋπολογισμού που είναι διαθέσιμοι για την οικεία περίοδο και, αφετέρου, τηρεί «τα ποσοστά πολλαπλασιασμού για τον καθορισμό της ισοδυναμίας των μέσων σταδιοδρομιών, που εφαρμόζονται όπως ορίζει το παράρτημα II [των ΓΕΔ]».
33
Ομοίως, δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφοι 5 και 7, των ΓΕΔ, ο πίνακας των υπαλλήλων που προτείνονται για νέα κατάταξη και η σύσταση της επιτροπής ίσης εκπροσωπήσεως δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα ποσοστά αυτά που εφαρμόζονται όπως ορίζει το παράρτημα II των ΓΕΔ.
34
Αφενός, το παράρτημα II των ΓΕΔ απαιτεί να μη σημειώνεται υπέρβαση των ποσοστών πολλαπλασιασμού για τον καθορισμό της ισοδυναμίας των μέσων σταδιοδρομιών που παρατίθενται στο παράρτημα I, τμήμα B, του ΚΥΚ, υπενθυμίζοντας ότι τα ποσοστά αυτά εφαρμόζονται επί πενταετούς βάσεως από 1ης Ιανουαρίου 2014. Αφετέρου, μετατρέπει τα ποσοστά αυτά σε μια μέση αρχαιότητα σε κάθε βαθμό πριν από τη νέα κατάταξη στον ανώτερο βαθμό. Για τον βαθμό AD 9, δεδομένου ότι το ποσοστό είναι 25 %, η μέση αρχαιότητα είναι τέσσερα έτη.
35
Επομένως, το παράρτημα II των ΓΕΔ, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 5 των ΓΕΔ, προβλέπει κατά τρόπο μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση τον τρόπο με τον οποίο τα ποσοστά πολλαπλασιασμού που προβλέπονται στο παράρτημα I, τμήμα B, του ΚΥΚ πρέπει να εφαρμόζονται στο πλαίσιο της νέας κατατάξεως.
36
Επομένως, το σαφές γράμμα του παραρτήματος ΙΙ έρχεται σε αντίθεση προς την άποψη του προσφεύγοντος.
37
Όσον αφορά, δεύτερον, το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η ρήτρα περί των ποσοστών πολλαπλασιασμού, ο προσφεύγων εκτιμά ότι η ρήτρα αυτή πρέπει να ερμηνευθεί αποκλειστικώς υπό το πρίσμα διαφόρων διατάξεων του ΚΥΚ. Συναφώς, προβάλλει ότι:
–
το παράρτημα II των ΓΕΔ παραπέμπει στο παράρτημα I, τμήμα B, του ΚΥΚ, το οποίο προβλέπει τα ποσοστά πολλαπλασιασμού σε κάθε βαθμό·
–
δεδομένου ότι το παράρτημα Ι, τμήμα Β, συνιστά εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, τα ποσοστά αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για τον υπολογισμό του αριθμού των κενών θέσεων σε κάθε βαθμό·
–
επομένως, το άρθρο 5, παράγραφος 8, και το παράρτημα II των ΓΕΔ πρέπει να ερμηνευθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, πολλώ δε μάλλον καθόσον το άρθρο 54 του ΚΛΠ, το οποίο έχει υπέρτερη τυπική ισχύ έναντι των ΓΕΔ, παραπέμπει και αυτό στο παράρτημα I, τμήμα B, του ΚΥΚ για τα ποσοστά πολλαπλασιασμού· ως εκ τούτου, η ερμηνεία των εν λόγω ποσοστών υπό το πρίσμα του ΚΥΚ υπερισχύει της ερμηνείας που μπορεί να δοθεί υπό το πρίσμα του παραρτήματος II των ΓΕΔ.
38
Συναφώς, η συστηματική ερμηνεία της ρήτρας περί των ποσοστών πολλαπλασιασμού επιβάλλει να διευκρινιστεί η σχέση που υφίσταται μεταξύ των ΓΕΔ, του άρθρου 54 του ΚΛΠ και των σχετικών διατάξεων του ΚΥΚ, ήτοι του παραρτήματος I, τμήμα B, και του άρθρου 6 του ΚΥΚ.
39
Κατά πρώτον, η ρήτρα περί των ποσοστών πολλαπλασιασμού περιλαμβάνεται στις ΓΕΔ, οι οποίες διευκρινίζουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εφαρμόζεται το άρθρο 54 του ΚΛΠ εντός του eu-LISA.
40
Συναφώς, οι ΓΕΔ αποτελούν έκφραση της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει ο eu-LISA όσον αφορά τη νέα κατάταξη των εκτάκτων υπαλλήλων (πρβλ. αποφάσεις της 12ης Φεβρουαρίου 2020, WD κατά EFSA, T‑320/18, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:45, σκέψη 38 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 28ης Απριλίου 2021, Correia κατά ΕΟΚΕ, T‑843/19, EU:T:2021:221, σκέψη 54).
41
Πάντως, κατά τη νομολογία, όταν ένας τέτοιος οργανισμός θεσπίζει, με εσωτερική οδηγία, ειδικό καθεστώς με σκοπό τη διασφάλιση της διαφάνειας της διαδικασίας νέας κατατάξεως, καθορίζοντας τις λεπτομέρειες εφαρμογής και τη διαδικασία, το καθεστώς αυτό συνιστά αυτοπεριορισμό της εξουσίας του εκτιμήσεως, από την οποία δεν μπορεί να παρεκκλίνει, παρά μόνον εφόσον διευκρινίσει με σαφήνεια τους λόγους οι οποίοι μπορούν να δικαιολογήσουν την αλλαγή αυτή, διότι άλλως παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης (πρβλ. απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2020, WD κατά EFSA, T‑320/18, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:45, σκέψη 38 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία· βλ., επίσης, κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2022, QM κατά Europol, T‑164/21, EU:T:2022:695, σκέψη 87 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
42
Εντούτοις, τέτοια εσωτερική οδηγία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να περιορίζει το πεδίο εφαρμογής του ΚΥΚ ή του ΚΛΠ ούτε να προβλέπει κανόνες που εισάγουν παρέκκλιση από διατάξεις υπέρτερης τυπικής ισχύος, όπως είναι οι διατάξεις του ΚΥΚ και του ΚΛΠ ή οι γενικές αρχές του δικαίου (βλ. αποφάσεις της 20ής Μαρτίου 2018, Αργυράκη κατά Επιτροπής, T‑734/16, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:160, σκέψη 66 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 15ης Φεβρουαρίου 2023, Freixas Montplet κ.λπ. κατά Επιτροπής των Περιφερειών, T‑260/22, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2023:71, σκέψη 39 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
43
Το άρθρο 54, πρώτο εδάφιο, του ΚΛΠ εξαρτά τη νέα κατάταξη των εκτάκτων υπαλλήλων από τη σύγκριση των προσόντων και την τήρηση των ποσοστών πολλαπλασιασμού, ορίζοντας απλώς ως προς τα τελευταία ότι «[δ]εν είναι δυνατή η υπέρβαση των ποσοστών πολλαπλασιασμού […], που καθορίζονται για τους υπαλλήλους στο τμήμα Β του παραρτήματος Ι [του ΚΥΚ]».
44
Επομένως, η διάταξη αυτή του ΚΛΠ, η μόνη που περιέχει αναφορά στα ποσοστά πολλαπλασιασμού και στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ, δεν διευκρινίζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εφαρμόζονται τα ποσοστά αυτά.
45
Αντιθέτως, το άρθρο 54, δεύτερο εδάφιο, του ΚΛΠ παραπέμπει στις γενικές εκτελεστικές διατάξεις του παρόντος άρθρου, τις οποίες κάθε οργανισμός οφείλει να θεσπίσει σύμφωνα με το άρθρο 110 του ΚΥΚ.
46
Συναφώς, το άρθρο 110, παράγραφος 2, του ΚΥΚ καθορίζει τις λεπτομέρειες θεσπίσεως των γενικών εκτελεστικών διατάξεων που εφαρμόζονται στους οργανισμούς, αναθέτοντας την έκδοση των διατάξεων αυτών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και προβλέποντας ότι αυτές εφαρμόζονται κατ’ αναλογίαν στους οργανισμούς.
47
Επιπλέον, το άρθρο 28, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1726 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Νοεμβρίου 2018, σχετικά με τον eu-LISA, και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1987/2006 και της απόφασης 2007/533/ΔΕΥ του Συμβουλίου και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1077/2011 (ΕΕ 2018, L 295, σ. 99), ορίζει ότι στο προσωπικό του eu-LISA εφαρμόζονται ο ΚΥΚ, καθώς και οι κανόνες που θεσπίζονται κατόπιν συμφωνίας των θεσμικών οργάνων της Ένωσης για την εφαρμογή του.
48
Οι ΓΕΔ, εν προκειμένω, θεσπίστηκαν ακριβώς κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 110, παράγραφος 2, του ΚΥΚ και του άρθρου 54 του ΚΛΠ, καθώς και, αφενός, του άρθρου 20 του κανονισμού (ΕΕ) 1077/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης (ΕΕ 2011, L 286, σ. 1), ο οποίος καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε, από τις 11 Δεκεμβρίου 2018, από το άρθρο 28 του κανονισμού 2018/1726 που μνημονεύθηκε στη σκέψη 47 ανωτέρω, και, αφετέρου, της προηγούμενης έγκρισης της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2015, που δόθηκε στους οργανισμούς, σύμφωνα με το άρθρο 110, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, σχετικά με τους εκτελεστικούς κανόνες του άρθρου 54 του ΚΛΠ.
49
Επομένως, οι διατάξεις που υπομνήσθηκαν στις σκέψεις 46 και 47 ανωτέρω περιορίζουν την εξουσία εκτιμήσεως του eu-LISA κατά τον καθορισμό των κανόνων του σχετικά με τη νέα κατάταξη των υπαλλήλων του.
50
Επιπλέον, ο eu-LISA υποστηρίζει, χωρίς να αντικρουσθεί από τον προσφεύγοντα, ότι οι ΓΕΔ εγκρίθηκαν από την Επιτροπή και στηρίζονται στις διατάξεις της πρότυπης αποφάσεως για τους αποκεντρωμένους οργανισμούς και για τις κοινές επιχειρήσεις περί γενικών εκτελεστικών διατάξεων του άρθρου 54 του ΚΛΠ (στο εξής: πρότυπη απόφαση), η οποία εκδόθηκε από την Επιτροπή και περιλαμβάνεται στο παράρτημα I της αποφάσεως C(2015) 9563 final της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2015, που παρέχει στους αποκεντρωμένους οργανισμούς και στις κοινές επιχειρήσεις προηγούμενη έγκριση σχετικά με τις γενικές εκτελεστικές διατάξεις του άρθρου 45 του ΚΥΚ.
51
Συναφώς παρατηρείται ότι οι διατάξεις των ΓΕΔ επαναλαμβάνουν κατ’ ουσίαν τις διατάξεις της πρότυπης αποφάσεως. Ειδικότερα, το άρθρο 5 και το παράρτημα II των ΓΕΔ επαναλαμβάνουν τις σχετικές διατάξεις της εν λόγω αποφάσεως, οι οποίες ορίζουν επίσης ότι η νέα κατάταξη των υπαλλήλων του βαθμού AD 9 τελεί υπό την προϋπόθεση της παρέλευσης τετραετίας ως ελάχιστης απαιτούμενης μέσης αρχαιότητας στον βαθμό αυτό.
52
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η μετατροπή, στο παράρτημα II των ΓΕΔ, των ποσοστών πολλαπλασιασμού που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ σε ελάχιστη μέση αρχαιότητα στον βαθμό απηχεί τις διατάξεις που έχει θεσπίσει η Επιτροπή και οι οποίες, δυνάμει του άρθρου 110 του ΚΥΚ και του άρθρου 28, παράγραφος 1, του κανονισμού 2018/1726, εφαρμόζονται κατ’ αρχήν στο σύνολο των οργανισμών.
53
Κατά δεύτερον, όσον αφορά τις διατάξεις του ΚΥΚ, υπενθυμίζεται ότι το παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ προβλέπει τα «ποσοστά πολλαπλασιασμού αναφοράς για τον καθορισμό της ισοδυναμίας των μέσων σταδιοδρομιών» στις τρεις ομάδες καθηκόντων (AD, AST και AST/SC), καθορίζοντας ειδικό ποσοστό για κάθε βαθμό των ομάδων αυτών. Για τον βαθμό AD 9, το ποσοστό είναι 25 %.
54
Αντιθέτως, το παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ δεν παρέχει καμία διευκρίνιση ως προς το πλαίσιο εντός του οποίου εφαρμόζονται τα ποσοστά αυτά ούτε ως προς τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να χρησιμοποιούνται.
55
Η μόνη διάταξη του ΚΥΚ στην οποία μνημονεύονται τα εν λόγω καθοριζόμενα στο παράρτημα αυτό ποσοστά είναι το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ. Συναφώς, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, στον πίνακα θέσεων που προσαρτάται στο τμήμα του προϋπολογισμού σχετικά με κάθε όργανο ορίζεται ο αριθμός των θέσεων για κάθε βαθμό και ομάδα καθηκόντων. Κατά το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, με την επιφύλαξη της αρχής της αξιοκρατικής προαγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 45 του ΚΥΚ, ο εν λόγω πίνακας εξασφαλίζει ότι, για κάθε όργανο, ο αριθμός κενών θέσεων σε κάθε βαθμό του πίνακα θέσεων, κατά την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους, αντιστοιχεί στον αριθμό των υπαλλήλων του κατώτερου βαθμού που υπηρετούσαν την 1η Ιανουαρίου του προηγουμένου έτους, πολλαπλασιαζόμενο επί τα ποσοστά που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, τμήμα Β, του ΚΥΚ για τον βαθμό αυτό, τα οποία εφαρμόζονται με βάση μια μέση περίοδο πέντε ετών από την 1η Ιανουαρίου 2014.
56
Ως εκ τούτου, το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ προβλέπει ότι τα ποσοστά πολλαπλασιασμού χρησιμεύουν για τον υπολογισμό του αριθμού των κενών θέσεων για κάθε βαθμό και κάθε έτος του πίνακα θέσεων που προσαρτάται στο τμήμα του προϋπολογισμού του οικείου οργάνου και ότι ο αριθμός αυτός λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της προαγωγής των υπαλλήλων.
57
Συναφώς, μολονότι το άρθρο 45, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, του ΚΥΚ παραπέμπει στο άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, προβλέποντας ότι η προαγωγή των υπαλλήλων απονέμεται με απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής με βάση την τελευταία αυτή διάταξη, τούτο δεν συμβαίνει εντούτοις με το άρθρο 54 του ΚΛΠ που διέπει τη νέα κατάταξη των υπαλλήλων ούτε με οιαδήποτε διάταξη των ΓΕΔ.
58
Επιπλέον, το άρθρο 5 των ΓΕΔ παραπέμπει αποκλειστικά στον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται τα ποσοστά πολλαπλασιασμού στο παράρτημα II των ΓΕΔ, ήτοι στη μέση αρχαιότητα στον βαθμό πριν από τη νέα κατάταξη, η οποία υπολογίζεται βάσει των ποσοστών αυτών, χωρίς αναφορά στο άρθρο 6 του ΚΥΚ ούτε στον αριθμό των θέσεων ανά βαθμό στον πίνακα θέσεων. Στο πλαίσιο αυτό, δεν μπορεί να συναχθεί ότι το άρθρο 5 των ΓΕΔ παρεκκλίνει από τις σχετικές διατάξεις υπέρτερης τυπικής ισχύος του ΚΥΚ ή του ΚΛΠ.
59
Από την προηγούμενη συστηματική ανάλυση προκύπτει ότι τα ποσοστά πολλαπλασιασμού, τα οποία εκφράζονται ως εκατοστιαίο ποσοστό στο παράρτημα Ι, τμήμα B, του ΚΥΚ, χρησιμοποιούνται για δύο διαφορετικούς σκοπούς. Αφενός, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, χρησιμεύουν για τον υπολογισμό του ετήσιου αριθμού κενών θέσεων για κάθε βαθμό και, επομένως, των δυνατοτήτων προαγωγής. Αφετέρου, δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 8, και του παραρτήματος II των ΓΕΔ, χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της ελάχιστης μέσης αρχαιότητας σε κάθε βαθμό από την οποία εξαρτάται η νέα κατάταξη των υπαλλήλων.
60
Συναφώς, στο πλαίσιο της προαγωγής των υπαλλήλων, το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε αυτή τη διττή χρήση των ποσοστών πολλαπλασιασμού, κρίνοντας ότι τα ποσοστά αυτά μπορούσαν, ανεξαρτήτως του άρθρου 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, να χρησιμεύσουν επίσης για τον καθορισμό της μέσης διάρκειας της σταδιοδρομίας σε έναν βαθμό (πρβλ. απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, T‑688/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:76, σκέψεις 121 και 124).
61
Αφενός, το Γενικό Δικαστήριο έχει διευκρινίσει συναφώς ότι, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, τα ποσοστά αυτά καθιστούν δυνατό τον υπολογισμό του αριθμού των θέσεων υπό πλήρωση με προαγωγή και ότι, στο πλαίσιο αυτό, εφαρμόζονται με βάση μια μέση περίοδο πέντε ετών (απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, T‑688/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:76, σκέψη 121).
62
Αφετέρου, κατά το Γενικό Δικαστήριο, μετατρεπόμενα σε έτη, τα εν λόγω ποσοστά χρησιμεύουν για τον καθορισμό της μέσης διάρκειας της σταδιοδρομίας σε έναν βαθμό (απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, T‑688/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:76, σκέψεις 121, 122 και 124). Για το ζήτημα αυτό, λαμβάνονται υπόψη τα ποσοστά πολλαπλασιασμού που ίσχυαν τα έτη κατά τα οποία ο υπάλληλος βρισκόταν στον επίμαχο βαθμό και, επομένως, δεν έχει εφαρμογή ο περιορισμός της πενταετούς βάσεως που προβλέπει το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ (απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, T‑688/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:76, σκέψη 121).
63
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι από τις διατάξεις του ΚΥΚ και του ΚΛΠ που αφορούν τα ποσοστά πολλαπλασιασμού δεν μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι, στο πλαίσιο της νέας κατατάξεως των υπαλλήλων, τα ποσοστά αυτά θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο για τον υπολογισμό του αριθμού των θέσεων υπό πλήρωση με νέα κατάταξη, χωρίς να μπορούν να χρησιμεύσουν για τον καθορισμό της ελάχιστης μέσης αρχαιότητας σε κάθε βαθμό πριν από τη νέα κατάταξή τους.
64
Επομένως, η άποψη του προσφεύγοντος δεν επιβεβαιώνεται ούτε από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η ρήτρα περί των ποσοστών πολλαπλασιασμού.
65
Όσον αφορά, τρίτον, τους σκοπούς που επιδιώκει η ρήτρα περί των ποσοστών πολλαπλασιασμού, ο προσφεύγων θεωρεί ότι η ρήτρα αυτή αποσκοπεί στην επιβολή ορίου στον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων για νέα κατάταξη και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, στη διασφάλιση ορισμένης αντιστοίχισης με τους μονίμους υπαλλήλους όσον αφορά την εξέλιξη των σταδιοδρομιών. Εκτιμά δε ότι η ερμηνεία αυτή δεν τίθεται εν αμφιβόλω από το γεγονός ότι η επιβαλλόμενη, μεταξύ άλλων, από τους ΓΕΔ και τον πίνακα προσωπικού συνεκτίμηση των διαθέσιμων πόρων του προϋπολογισμού επιτελεί την ίδια λειτουργία, δεδομένου ότι το όριο που τίθεται από τους διαθέσιμους πόρους και τον πίνακα προσωπικού εξυπηρετεί άλλου είδους συμφέροντα.
66
Συναφώς, κατά πρώτον, από το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ προκύπτει ότι, χωρίς να θίγεται η αρχή της προαγωγής βάσει των προσόντων, τα ποσοστά πολλαπλασιασμού εκφράζουν την πορεία μέσης σταδιοδρομίας (απόφαση της 13ης Μαρτίου 2013, AK κατά Επιτροπής, F‑91/10, EU:F:2013:34, σκέψη 71).
67
Η μετατροπή των ποσοστών αυτών σε ελάχιστη μέση αρχαιότητα στον βαθμό είναι ένας άλλος τρόπος καθορισμού της μέσης ταχύτητας με την οποία οι υπάλληλοι μπορούν να ανακαταταγούν (πρβλ. απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, T‑688/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:76, σκέψεις 122 και 124) και, επομένως, επιδιώκει τον ίδιο σκοπό με το άρθρο 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ.
68
Η δεύτερη αιτιολογική σκέψη των ΓΕΔ και της πρότυπης αποφάσεως περιέχει μνεία, ως προς το ζήτημα αυτό, στην ανάγκη θεσπίσεως ειδικών και συνεκτικών κανόνων για τη νέα κατάταξη των εκτάκτων υπαλλήλων προκειμένου, μεταξύ άλλων, να διευκολυνθεί η κινητικότητά τους μεταξύ οργανισμών.
69
Επιπλέον, οι κανόνες που εφαρμόζονται στη νέα κατάταξη των εκτάκτων υπαλλήλων δεν μπορούν να είναι οι ίδιοι με εκείνους που έχουν εφαρμογή στους μονίμους υπαλλήλους, διότι οι πρώτοι δεν έχουν, όπως οι δεύτεροι, προσδοκία για ομαλή εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους εντός του οργάνου στο οποίο υπηρετούν (αποφάσεις της 28ης Απριλίου 2021, Correia κατά ΕΟΚΕ, T‑843/19, EU:T:2021:221, σκέψη 55, και της 27ης Απριλίου 2022, Correia κατά ΕΟΚΕ, T‑750/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:246, σκέψη 80).
70
Πράγματι, κατ’ αντίθεση προς τους μονίμους υπαλλήλους των οποίων η μονιμότητα της θέσεως είναι κατοχυρωμένη από τον ΚΥΚ, οι έκτακτοι υπάλληλοι υπάγονται σε ειδικό καθεστώς το οποίο εδράζεται στη σύμβαση εργασίας που συνάπτεται με το οικείο θεσμικό όργανο (απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 1992, Speybrouck κατά Κοινοβουλίου, T‑45/90, EU:T:1992:7, σκέψη 90).
71
Περαιτέρω, η αναγνώριση από τον ΚΥΚ της προσδοκίας για ομαλή εξέλιξη της σταδιοδρομίας των μονίμων υπαλλήλων δεν τους παρέχει δικαίωμα προαγωγής, ακόμη και αν πληρούν όλες τις απαιτούμενες προϋποθέσεις, δεδομένου ότι μια απόφαση περί προαγωγής εξαρτάται όχι μόνον από τα προσόντα και τις ικανότητες του υποψηφίου, αλλά και από την αξιολόγησή του σε σύγκριση με τα προσόντα και τις ικανότητες των άλλων υποψηφίων που έχουν προσδοκία για προαγωγή (βλ. απόφαση της 27ης Απριλίου 2022, Correia κατά ΕΟΚΕ, T‑750/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:246, σκέψη 85 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
72
Το ίδιο ισχύει κατ’ ανάγκην και όσον αφορά τους έκτακτους υπαλλήλους, για τους λόγους που εκτίθενται στη νομολογία που παρατίθεται στις σκέψεις 69 και 70 ανωτέρω.
73
Στο πλαίσιο αυτό, δεν είναι ανακόλουθο να εξαρτάται η νέα κατάταξη των υπαλλήλων από την παραμονή τους κατά μέσο όρο για ορισμένα έτη στον βαθμό τους, πολλώ δε μάλλον καθόσον, ακόμη και όσον αφορά τις προαγωγές των μονίμων υπαλλήλων, οι οποίοι έχουν προσδοκία για ομαλή εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους εντός του οργάνου στο οποίο υπηρετούν, η συνεκτίμηση του αριθμού των θέσεων υπό πλήρωση με προαγωγή δεν αποκλείει την ταυτόχρονη εφαρμογή μιας προϋποθέσεως περί ελάχιστης αρχαιότητας στον βαθμό (πρβλ. απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Schönberger κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, T‑688/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:76, σκέψεις 121, 122 και 124).
74
Κατά δεύτερον, προβλέποντας ότι τα ποσοστά πολλαπλασιασμού χρησιμεύουν για τον υπολογισμό του αριθμού των κενών θέσεων για κάθε βαθμό στον πίνακα θέσεων που προσαρτάται στο τμήμα του προϋπολογισμού του οικείου οργάνου, το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 2, του ΚΥΚ συνδέει άμεσα τα ποσοστά πολλαπλασιασμού με τον προϋπολογισμό του οικείου οργάνου. Ωστόσο, το γεγονός ότι από τη διατύπωση αυτή προκύπτει ότι τα εν λόγω ποσοστά συνιστούν μηχανισμό που χρησιμεύει συγχρόνως για τον καθορισμό της ταχύτητας εξελίξεως των σταδιοδρομιών και την κατανομή των πόρων του προϋπολογισμού δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι, στο πλαίσιο της νέας κατατάξεως των υπαλλήλων, ο καθορισμός της ταχύτητας αυτής μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την εφαρμογή, έστω ενδεικτικών, ποσοστώσεων για τις νέες κατατάξεις, χωρίς να μπορεί να απαιτηθεί ελάχιστη μέση αρχαιότητα στον βαθμό.
75
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η άποψη του προσφεύγοντος δεν επιβεβαιώνεται ούτε από τον σκοπό της ρήτρας περί των ποσοστών πολλαπλασιασμού, ο οποίος έγκειται στον καθορισμό της μέσης ταχύτητας με την οποία μπορούν να ανακαταταγούν οι υπάλληλοι, και ο οποίος μπορεί να επιδιωχθεί με την εφαρμογή ελάχιστης μέσης αρχαιότητας στον βαθμό.
76
Κατά συνέπεια, η πρώτη αιτίαση πρέπει να απορριφθεί.
[παραλειπόμενα]
Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται, επικουρικώς, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας στρεφόμενη κατά της ρήτρας περί των ποσοστών πολλαπλασιασμού
91
Επικουρικώς, ο προσφεύγων προβάλλει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας των διατάξεων των ΓΕΔ που προβλέπουν την εφαρμογή της προϋποθέσεως περί ελάχιστης μέσης αρχαιότητας στον βαθμό. Ο λόγος αυτός υποδιαιρείται σε δύο αιτιάσεις.
– Επί της παραβάσεως του άρθρου 45 του ΚΥΚ, του άρθρου 54 του ΚΛΠ και του άρθρου 4 των ΓΕΔ και της παραβιάσεως της αρχής της αξιοκρατικής νέας κατατάξεως
92
Με την αιτίαση αυτή, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η προϋπόθεση περί ελάχιστης μέσης αρχαιότητας στον βαθμό αντιβαίνει στην αρχή της αξιοκρατικής νέας κατατάξεως, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 45 του ΚΥΚ, στο άρθρο 54 του ΚΛΠ και στο άρθρο 4 των ΓΕΔ. Κατά την άποψή του, αφενός, η αξιοκρατική αξιολόγηση τελεί υπό την προϋπόθεση αυτή, της οποίας η πλήρωση δεν εξαρτάται μόνον από τον ενδιαφερόμενο και, αφετέρου, η εν λόγω προϋπόθεση αποκλείει, συνεπώς, ολόκληρους βαθμούς από τη νέα κατάταξη, ανεξαρτήτως των προσόντων των επιλέξιμων για νέα κατάταξη υπαλλήλων.
93
Ο eu-LISA αμφισβητεί τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος.
94
Συναφώς, το άρθρο 54 του ΚΛΠ επεκτείνει και στην περίπτωση νέας κατάταξης την εφαρμογή της αρχής της αξιοκρατικής προαγωγής που διατυπώνεται στο άρθρο 45 του ΚΥΚ, επιβάλλοντας συγχρόνως στη Διοίκηση την υποχρέωση να μην υπερβαίνει τα ποσοστά πολλαπλασιασμού. Η διττή αυτή απαίτηση προβλέπεται, αντιστοίχως, στα άρθρα 4 και 5 των ΓΕΔ, τα οποία επαναλαμβάνουν επί λέξει τις σχετικές διατάξεις της πρότυπης αποφάσεως.
95
Οι δύο παράμετροι από τις οποίες εξαρτάται η νέα κατάταξη, ήτοι η σύγκριση των προσόντων και η ελάχιστη μέση αρχαιότητα στον βαθμό, δεν είναι αμιγώς ατομικά κριτήρια, καθόσον εξαρτώνται αντιστοίχως από τα προσόντα και την αρχαιότητα των λοιπών επιλέξιμων υποψηφίων του οικείου βαθμού.
96
Επιπλέον, από την απορριπτική απόφαση προκύπτει ότι από τα προσόντα των υποψηφίων εξαρτώνται, αφενός, ο υπολογισμός της μέσης αρχαιότητας στον βαθμό, διότι μόνον οι υποψήφιοι που έχουν την καλύτερη κατάταξη, βάσει του αριθμού των διαθέσιμων στον πίνακα θέσεων (στο εξής: υποψήφιοι με τα περισσότερα προσόντα), λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό αυτό και, αφετέρου, η δυνατότητα νέας κατατάξεως των υποψηφίων με τα περισσότερα προσόντα που έχουν, ενδεχομένως, ατομική αρχαιότητα στον βαθμό μεγαλύτερη από την απαιτούμενη μέση αρχαιότητα.
97
Στο πλαίσιο αυτό, ο eu-LISA εξέθεσε στην απορριπτική απόφαση, με τη χρήση παραδείγματος, τη μεθοδολογία που εφαρμόστηκε κατά την περίοδο 2021. Σύμφωνα με τη μεθοδολογία αυτή, η σύγκριση των προσόντων χρησιμεύει κατ’ αρχάς για την κατάταξη των υποψηφίων και ο eu-LISA επιλέγει μόνον τους υποψηφίους με τα περισσότερα προσόντα. Στη συνέχεια, υπολογίζει τη μέση αρχαιότητα στον βαθμό των υποψηφίων με τα περισσότερα προσόντα. Αν η μέση αρχαιότητα είναι ανεπαρκής, αλλά ένας από τους υποψηφίους με τα περισσότερα προσόντα έχει ατομική αρχαιότητα στον βαθμό μεγαλύτερη από την απαιτούμενη μέση αρχαιότητα, ο υποψήφιος αυτός δεν μπορεί να ανακαταταγεί αν άλλος υποψήφιος με καλύτερη κατάταξη από τον πρώτο έχει μικρότερη από τη μέση αρχαιότητα. Στην περίπτωση αυτή, δεν χωρεί νέα κατάταξη για κανέναν από τους υποψηφίους με τα περισσότερα προσόντα.
98
Επομένως, με τη μεθοδολογία αυτή, η εφαρμογή της προϋποθέσεως της μέσης αρχαιότητας στον βαθμό θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό από τη νέα κατάταξη μιας ολόκληρης ομάδας υποψηφίων του ίδιου βαθμού αν, αφενός, οι υποψήφιοι με τα περισσότερα προσόντα είχαν, από κοινού, μέση αρχαιότητα στον βαθμό κατώτερη από την απαιτούμενη και αν, αφετέρου, μεταξύ των υποψηφίων αυτών, οι υποψήφιοι που είχαν την καλύτερη κατάταξη είχαν ατομική αρχαιότητα στον βαθμό μικρότερη από την εν λόγω μέση αρχαιότητα. Στην περίπτωση αυτή, δεν θα ήταν δυνατή η νέα κατάταξη των υποψηφίων με λιγότερο καλή κατάταξη αλλά ατομική αρχαιότητα μεγαλύτερη από την ελάχιστη μέση αρχαιότητα.
99
Η εν λόγω μεθοδολογία αποδεικνύει, ωστόσο, ότι η σύγκριση των προσόντων παραμένει το κύριο κριτήριο στο οποίο στηρίζεται η νέα κατάταξη. Πράγματι, χρησιμεύει για την αξιοκρατική κατάταξη των υποψηφίων και η σειρά κατατάξεως καθορίζει στη συνέχεια αν η μέση αρχαιότητα στον βαθμό εμποδίζει τη νέα κατάταξη του συνόλου ή μέρους της ομάδας. Με άλλα λόγια, αν ένας υπάλληλος συγκαταλέγεται μεταξύ των υποψηφίων με τα περισσότερα προσόντα, αλλά δεν έχει την καλύτερη κατάταξη, και έχει ατομική αρχαιότητα στον βαθμό ανώτερη του μέσου όρου, δεν θα μπορεί να ανακαταταγεί αν, αφενός, το σύνολο των υποψηφίων με τα περισσότερα προσόντα δεν διαθέτει συλλογικά την απαιτούμενη μέση αρχαιότητα και αν, αφετέρου, τα μέλη της ομάδας αυτής με την καλύτερη κατάταξη έχουν αρχαιότητα μικρότερη από τη μέση αρχαιότητα. Στην περίπτωση αυτή, τα προσόντα, και όχι μόνον η αρχαιότητα, είναι εκείνα που εμποδίζουν τη νέα κατάταξη του πιο έμπειρου υπαλλήλου στον βαθμό.
100
Επομένως, ο eu-LISA ορθώς επισήμανε στην απορριπτική απόφαση ότι η μέση αρχαιότητα στον εκάστοτε βαθμό ουδόλως θίγει τη νέα κατάταξη των υποψηφίων με τα περισσότερα προσόντα.
101
Όσον αφορά τον βαθμό του προσφεύγοντος, ο eu-LISA εξέθεσε τα ακόλουθα:
–
προέβη σε συγκριτική εξέταση των προσόντων των επιλέξιμων υπαλλήλων σε κάθε βαθμό· κατόπιν της εξετάσεως αυτής, έλεγξε την προϋπόθεση της μέσης αρχαιότητας στον βαθμό·
–
η προϋπόθεση αυτή δεν πληρούνταν στον βαθμό AD 9, διότι καθένας από τους επτά επιλέξιμους υπαλλήλους, μεταξύ των οποίων και ο προσφεύγων, είχε κατά μέσο όρο μόνο δύο έτη υπηρεσίας στον βαθμό αυτό, ενώ η μέση αρχαιότητα που έπρεπε να διαθέτει ήταν τέσσερα έτη·
–
δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 5, των ΓΕΔ, η μη πλήρωση της προϋποθέσεως αυτής τον εμπόδιζε να προβεί σε νέα κατάταξη των υπαλλήλων του εν λόγω βαθμού·
–
ως εκ τούτου, αποφάσισε να μην προτείνει κανέναν υπάλληλο του βαθμού AD 9 για νέα κατάταξη.
102
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα προσόντα των επιλέξιμων υπαλλήλων του βαθμού AD 9 εξετάστηκαν κατά το πρώτο στάδιο της διαδικασίας νέας κατατάξεως, πριν από την κατάρτιση του πίνακα των προταθέντων υπαλλήλων. Ωστόσο, τα προσόντα δεν αποτελούν την αιτία της μη νέας κατατάξεως. Η τελευταία οφείλεται στην ανεπαρκή μέση αρχαιότητα του συνόλου των επιλέξιμων υπαλλήλων του βαθμού αυτού, δεδομένου ότι η αρχαιότητα καθενός εξ αυτών, μεταξύ των οποίων και του προσφεύγοντος, ήταν περίπου δύο φορές μικρότερη από την απαιτούμενη ελάχιστη μέση αρχαιότητα.
103
Υπενθυμίζεται, όμως, ότι, πρώτον, η προβλεπόμενη στις ΓΕΔ προϋπόθεση περί ελάχιστης μέσης αρχαιότητας στον βαθμό είναι πανομοιότυπη με την προϋπόθεση που περιλαμβάνεται στην πρότυπη απόφαση και αποσκοπεί στη διατήρηση της ισοδυναμίας των μέσων σταδιοδρομιών, παρέχοντας ορισμένο πλαίσιο για την ταχύτητα με την οποία ένας οργανισμός μπορεί να ανακατατάξει τους υπαλλήλους του με τα περισσότερα προσόντα. Δεύτερον, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, το γεγονός ότι η ταχύτητα με την οποία μπορούν να προαχθούν οι υπάλληλοι εξαρτάται από την προϋπόθεση ορισμένης μέσης αρχαιότητας στον βαθμό βάσει των προβλεπόμενων ποσοστών πολλαπλασιασμού δεν θίγει την αρχή της αξιοκρατικής προαγωγής (πρβλ. απόφαση της 13ης Μαρτίου 2013, AK κατά Επιτροπής, F‑91/10, EU:F:2013:34, σκέψη 71) και το ίδιο ισχύει κατά μείζονα λόγο για τους έκτακτους υπαλλήλους, οι οποίοι δεν έχουν την ίδια προσδοκία για σταδιοδρομία με τους μονίμους υπαλλήλους. Τρίτον, η προϋπόθεση περί ελάχιστης μέσης αρχαιότητας στον βαθμό αποσκοπεί επίσης στη διευκόλυνση της κινητικότητας μεταξύ οργανισμών (βλ. σκέψη 68 ανωτέρω), όπερ εξυπηρετεί τα συμφέροντα των υπαλλήλων με τα περισσότερα προσόντα.
104
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, ο προσφεύγων δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι η προϋπόθεση που αφορά τη μέση αρχαιότητα στον βαθμό παραβιάζει την αρχή της αξιοκρατικής νέας κατατάξεως.
[παραλειπόμενα]
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δέκατο τμήμα)
αποφασίζει:
1)
Ακυρώνει την απόφαση του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης (eu-LISA), της 22ας Δεκεμβρίου 2021, να μην ανακατατάξει τον QN κατά την περίοδο νέων κατατάξεων του έτους 2021.
2)
Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή-αγωγή.
3)
Καταδικάζει τον eu-LISA στα δικαστικά έξοδα.
Porchia
Madise
Nihoul
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 22 Νοεμβρίου 2023.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα της διαδικασίας: η γαλλική.
(
1
)	Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.