61986CJ0053_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 53/86,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Arrondissementsrechtbank του Zwolle προς το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 17 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιόν του μεταξύ
Officier van Justitie του Arrondissement του Zwolle
και
L . Romkes,
J . Korf,
T . Varkevisser,
D . Bakker,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού 171/83, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί ορισμένων τεχνικών μέτρων διατηρήσεως των αλιευτικών πόρων ( ΕΕ L 24, σ . 14 )
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
συγκείμενο από τους F . Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, G . Bosco και R . Joliet, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας : C . O . Lenz
γραμματέας : H . A . Roehl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν :
- η ολλανδική κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον Fierstra,
- η γαλλική κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη κατά την έγγραφη διαδικασία από τον R . Gouttes και την S . C . de Margerie ως αναπληρώτρια,
- η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από το νομικό της σύμβουλο R . C . Fischer,
την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 12ης Μαΐου 1987,
αφού άκουσε το γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ίδιας ημέρας,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με Διάταξη της 23ης Σεπτεμβρίου 1985, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Φεβρουαρίου 1986, το Arrondissementsrechtbank του Zwolle υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί ορισμένων τεχνικών μέτρων διατηρήσεως των αλιευτικών πόρων ( ΕΕ L 24, σ . 14 ).
2 Τα ερωτήματα αυτά υποβλήθηκαν στο πλαίσιο διαφοράς κατά την οποία τέσσερις ολλανδοί αλιείς διώχθηκαν ενώπιον του Arrondissemenetsrechtbank του Zwolle από τον Officier van Justitie της ίδιας πόλης επειδή αλίευαν στη Βόρεια Θάλασσα ζαγκέτες μήκους μικρότερου των 27 εκατοστών και παρέβησαν με τον τρόπο αυτό την ολλανδική κανονιστική απόφαση της 1ης Νοεμβρίου 1984 "περί τροποποιήσεως της αποφάσεως περί εκτελέσεως του κοινοτικού κανονισμού σχετικά με τα τεχνικά μέτρα ".
3 Με την απόφαση αυτή, ο Υφυπουργός Γεωργίας και Αλιείας καθόρισε το ελάχιστο μέγεθος της ζαγκέτας που μπορούσε να αλιευθεί στη Βόρεια Θάλασσα σε 27 εκατοστά . Στην αιτιολογική έκθεση της απόφασης αυτής, ο Υφυπουργός αναφέρει ότι έκανε χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται από το άρθρο 20, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού 171/83 .
4 Με τον κανονισμό αυτό έχουν τεθεί σ' εφαρμογή διάφορα τεχνικά μέτρα με τα οποία επιδιώκεται να εξασφαλιστεί η προστασία των βιολογικών πόρων της θάλασσας, όπως είναι ο καθορισμός των ματιών των διχτυών αλιείας ή οι απαγορεύσεις σχετικά με την αλιεία ορισμένων ιχθύων εντός ορισμένων ζωνών σ' ορισμένες εποχές . Μεταξύ των μέτρων αυτών περιλαμβάνεται και η από το άρθρο 11 θεσπιζόμενη απαγόρευση αλιείας ιχθύων που δεν έχουν το ελάχιστο μέγεθος που προβλέπεται στο παράρτημα 5 του εν λόγω κανονισμού . 'Οσον αφορά τις ζαγκέτες, το ελάχιστο αυτό μέγεθος είναι 25 εκατοστά .
5 Το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού ορίζει ότι "ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη εθνικών τεχνικών μέτρων που ξεπερνούν το κατώτατο όριο των απαιτήσεών του και που αφορούν μόνο τους αλιείς του συγκεκριμένου κράτους μέλους και προορίζονται να εξασφαλίζουν καλύτερη διαχείριση ή καλύτερη χρησιμοποίηση των ποσοστώσεων, ή αναφέρονται σε είδη που δεν υπόκεινται σε ποσοστώσεις ή σε είδη για τα οποία ο παρών κανονισμός δεν προβλέπει ειδικά μέτρα, με την προϋπόθεση ότι συμβιβάζονται με το κοινοτικό δίκαιο και είναι σύμφωνα με την κοινή αλιευτικη πολιτική ". Η παράγραφος 2 του ίδιου αυτού άρθρου προσθέτει ότι "τα εθνικά μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ανακοινώνονται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) αριθ . 101/76 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 1976, περί θεσπίσεως κοινής διαρθρωτικής πολιτικής στον τομέα της αλιείας ( ΕΕ ειδ . έκδ . 04/001, σ . 61 )".
6 Ο κανονισμός 101/76 στον οποίο αναφέρεται ο κανονισμός 171/83 έχει ως αντικείμενο τη θέση σ' εφαρμογή κοινής διαρθρωτικής πολιτικής στον τομέα της αλιείας μέσω του συντονισμού των εθνικών πολιτικών και της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής . Το άρθρο 2, παράγραφος 2, του εν λόγω κανονισμού προβλέπει ότι τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές τους διατάξεις που υφίστανται στον τομέα της αλιείας .
7 Υπό τις συνθήκες αυτές, το εθνικό δικαστήριο έκρινε ότι η υπόθεση η οποία είχε αχθεί ενώπιόν του προκαλεί ζητήματα ερμηνείας του κοινοτικού δικαίου και αποφάσισε να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα δύο ερωτήματα :
"1 ) Το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 171/83 παρέχει την εξουσία στα κράτη μέλη να θεσπίζουν, ακόμη και μετά την έναρξη της ισχύος του εν λόγω κανονισμού, τεχνικά μέτρα στον τομέα της αλιείας τους, τα οποία να βαίνουν πέραν του κατωτάτου ορίου των απαιτήσεων που προβλέπει ο κανονισμός;
2 ) 'Ενα μέτρο, το οποίο επιβάλλει στους Ολλανδούς αλιείς ελάχιστο μέγεθος 27 εκατοστών για τη ζαγκέτα, συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, το εθνικό δε αυτό μέτρο είναι σύμφωνο με την κοινή αλιευτική πολιτική ;"
8 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά, οι σχετικές κοινοτικές διατάξεις και οι παρατηρήσεις της ολλανδικής και της γαλλικής κυβερνήσεως καθώς και της Επιτροπής .
Επί του πρώτου ερωτήματος
9 Αποσαφηνίζοντας το πρώτο ερώτημά του, το εθνικό δικαστήριο αναφέρει στο σκεπτικό της Διάταξής του περί παραπομπής ότι διερωτάται αν το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 171/83 πρέπει να νοηθεί ότι δέχεται μόνο τη διατήρηση πιο αυστηρών εθνικών κανόνων που ισχύουν κατά το χρόνο της θεσπίσεως του εν λόγω κανονισμού ή ότι επιτρέπει, επίσης, σ' ένα κράτος μέλος να θεσπίσει στο μέλλον παρόμοιους κανόνες .
10 Σχετικά πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 171/83 δεν προβαίνει σε καμιά διάκριση μεταξύ των εθνικών τεχνικών μέτρων που υφίσταντο κατά το χρόνο της θεσπίσεως του εν λόγω κανονισμού και των μέτρων που θα θεσπίζονταν στο μέλλον .
11 Εν συνεχεία, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η υποχρέωση ανακοινώσεως των εθνικών μέτρων στον τομέα της αλιείας είχε ήδη προβλεφθεί από τον κανονισμό 101/76 . Υπό τις συνθήκες αυτές, η ύπαρξη της ίδιας υποχρέωσης για ανακοίνωση στο άρθρο 20, παράγραφος 2, του κανονισμού 171/83 δείχνει ότι τα εθνικά μέτρα στα οποία αυτό αναφέρεται μπορούν να έχουν θεσπιστεί μετά την έναρξη της ισχύος του κανονισμού αυτού, δεδομένου ότι τα μέτρα που ήδη υπήρχαν όφειλαν να έχουν ανακοινωθεί σύμφωνα με τον κανονισμό 101/76 .
12 Επομένως, πρέπει να συναχθεί ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 171/83 πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι ως "εθνικά μέτρα" νοούνται όλα τα εθνικά μέτρα, ανεξάρτητα από την ημερομηνία θεσπίσεώς τους .
Επί του δευτέρου ερωτήματος
13 Με το δεύτερο ερώτημα, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατουσίαν αν ένα εθνικό μέτρο, το οποίο απαγορεύει στους αλιείς του κράτους μέλους που το έχει λάβει να αλιεύουν ιχθύς με ελάχιστο μέγεθος διαφορετικό από αυτό που προβλέπεται στα άλλα κράτη μέλη, καλύπτεται από το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 171/83 .
14 Σχετικά πρέπει να τονιστεί, πρώτον, ότι η δυνατότητα που παρέχεται από το άρθρο 20, παράγραφος 1, στα κράτη μέλη, να λαμβάνουν αυστηρότερα τεχνικά μέτρα από αυτά που προβλέπονται από τον κανονισμό 171/83, προϋποθέτει ότι τα μέτρα αυτά μπορούν να διαφέρουν ανάλογα με το κράτος μέλος .
15 Δεύτερον, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, σύμφωνα με το γράμμα του άρθρου 20, παράγραφος 1, η καθιέρωση αυστηρότερων εθνικών απαιτήσεων επιτρέπεται μόνο αν οι εν λόγω απαιτήσεις αφορούν αποκλειστικά τους αλιείς του συγκεκριμένου κράτους μέλους .
16 Τρίτον, έχει σημασία να σημειωθεί ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, απαιτεί τα εθνικά μέτρα, των οποίων επιτρέπει τη θέσπιση, να αποβλέπουν στην εξασφάλιση καλύτερης διαχειρίσεως ή καλύτερης χρησιμοποιήσεως των ποσοστώσεων . Αυτή είναι η περίπτωση, προκειμένου για ένα μέτρο όπως το επίμαχο, εφόσον, μετά τις εξηγήσεις που έδωσε στο Δικαστήριο η ολλανδική κυβέρνηση και που δεν αντικρούστηκαν, η χρησιμοποίηση ζαγκετών μήκους 25 εκατοστών στις βιομηχανίες επεξεργασίας και μεταποιήσεως της ζαγκέτας προκαλούσε υπερβολικά μεγάλη σπατάλη .
17 Τέλος, από τη Διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι το εθνικό δικαστήριο δεν αμφισβήτησε το κύρος του κανονισμού 171/83 καθαυτό σε σχέση προς τους κανόνες της Συνθήκης . Πράγματι, το εθνικό δικαστήριο υπογραμμίζει στο σκεπτικό της Διάταξής του περί παραπομπής ότι "τείνει να δεχτεί ότι αν το άρθρο 20 του κανονισμού αυτού παρέχει στα κράτη μέλη την εξουσία να θεσπίζουν αυστηρότερα τεχνικά μέτρα για τους δικούς τους αλιείς, το ολλανδικό μέτρο που καθορίζει ως ελάχιστο μέγεθος για τη ζαγκέτα τα 27 εκατοστά συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο, εφόσον τουλάχιστον το μέτρο αυτό στηρίζεται στον κανονισμό 171/83 και είναι ή μπορεί να αποβεί για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων ".
18 Υπό τις συνθήκες αυτές και ενόψει των προηγουμένων σκέψεων, στο Arrondissementsrechtbank πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ένα εθνικό μέτρο, το οποίο απαγορεύει στους αλιείς του κράτους μέλους που το έχει λάβει να αλιεύουν ιχθύς με διαφορετικό ελάχιστο μέγεθος απ' αυτό που προβλέπεται σ' άλλα κράτη μέλη, καλύπτεται από το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 171/83 .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
19 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η ολλανδική κυβέρνηση, η γαλλική κυβέρνηση και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα ),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Arrondissementsrechtbank του Zwolle, με Διάταξη της 23ης Σεπτεμβρίου 1985, αποφαίνεται :
1 ) Το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι ως "εθνικά μέτρα" νοούνται όλα τα εθνικά μέτρα, ανεξάρτητα από την ημερομηνία θεσπίσεώς τους .
2 ) 'Ενα εθνικό μέτρο, το οποίο απαγορεύει στους αλιείς του κράτους μέλους που το έχει λάβει να αλιεύουν ιχθύς με διαφορετικό ελάχιστο μέγεθος απ' αυτό που προβλέπεται σ' άλλα κράτη μέλη, καλύπτεται από το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 171/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983 .