WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (trzecia izba)
z dnia 31 stycznia 2007 r.
Sprawa T‑236/05
Willem Aldershoff
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Postępowanie w sprawie oceny za 2003 r. – Oczywisty błąd w ocenie – Brak uzasadnienia – Prawo do bycia wysłuchanym
Przedmiot: Skarga mająca za przedmiot stwierdzenie nieważności sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej skarżącego w postępowaniu w sprawie
oceny za 2003 r.
Orzeczenie: Stwierdza się nieważność sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej Willema Aldershoffa za 2003 r. Komisja pokryje swoje własne
koszty oraz koszty poniesione przez skarżącego.
Streszczenie
1.      Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej – Obowiązek uzasadnienia
(regulamin pracowniczy, art. 43)
2.      Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z przebiegu kariery zawodowej
(regulamin pracowniczy, art. 43)
1.      Jeżeli w ramach wprowadzanego przez Komisję postępowania w sprawie oceny wspólny komitet ds. ocen wykaże, że istnieją szczególne
okoliczności mogące zakwestionować ważność lub zasadność początkowej oceny dokonanej przez oceniającego lub osobę zatwierdzającą
sprawozdanie z oceny, oceniający z odwołania jest zobowiązany przedstawić uzasadnioną opinię, to znaczy taką, która zawiera
informacje mogące w wystarczającym stopniu odpowiedzieć na te szczególne okoliczności, i nie może zwolnić go z tego obowiązku
zwykłe dorozumiane odwołanie do początkowego uzasadnienia sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej. Taka możliwość spowodowałaby
pozbawienie skuteczności całego postępowania przed wspólnym komitetem ds. ocen.
(zob. pkt 59, 61)
2.      Zważywszy na okoliczność, że oceniający korzystają z szerokiego zakresu uznania w ocenach pracy osób, które są zobowiązani
oceniać, to do urzędnika, który żąda stwierdzenia nieważności swojego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej, należy wykazanie
istnienia oczywistego błędu w ocenie.
Taki błąd istnieje w sytuacji, gdy dokonuje się oceny wydajności pracy kierownika wydziału w odniesieniu do celów, wyznaczonych
w oparciu o wzrost miejsc pracy, który nie został w końcu potwierdzony, jeśli cele te nie zostały ograniczone, gdy okazało
się, że ogłoszone przyjęcia do pracy nie odbyły się.
(zob. pkt 83, 90, 92)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑43/04 Fardoom i Reinard przeciwko Komisji, 25 października 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑329,
II‑1465, pkt 79