61979CJ0737(01)_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 737/79
Dino Battaglia, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ispra, Varese ( Ιταλία ), επικουρούμενος και εκπροσωπούμενος από τον Marcel Slusny, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Victor Biel, δικηγόρο, 18 A, rue des Glacis,
προσφεύγων,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους νομικούς της σύμβουλους J . Griesmar και J . Pipkorn, επικουρούμενους από τον D . Jacob, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Oreste Montalto, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
Αντικείμενο της υπόθεσης
που έχει ως αντικείμενο τα αιτήματα που περιλαμβάνει το δικόγραφο της προσφυγής, κατά το μέρος που αφορούν την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 17 Οκτωβρίου 1979, ο Battaglia, μόνιμος υπάλληλος της Επιτροπής υπηρετών στο Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ispra Ιταλίας, άσκησε, δυνάμει του άρθρου 91 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων, προσφυγή με την οποία ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση της Επιτροπής με την οποία καθορίστηκαν οι αποδοχές του για το μήνα Ιανουάριο 1979 και να υποχρεωθεί η Επιτροπή στην αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη από την εν λόγω απόφαση .
2 Στις 15 Δεκεμβρίου 1982, το Δικαστήριο εξέδωσε παρεμπίπτουσα απόφαση ( Συλλογή, σ . 4497 ), με την οποία, αφού δέχτηκε το βάσιμο του ισχυρισμού που προέβαλε ο προσφεύγων, σύμφωνα με τον οποίο ο κανονισμός 3087/78 αποτελούσε παραβίαση των άρθρων 64 και 65 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, ακύρωσε, αφενός, το εκκαθαριστικό σημείωμα αποδοχών του προσφεύγοντος για το μήνα Ιανουάριο 1979, κατά το μέτρο που το εν λόγω σημείωμα περιοριζόταν στην εφαρμογή του αναφερθέντος κανονισμού του Συμβουλίου, τόσο όσον αφορά το ύψος της προσαρμογής του διορθωτικού συντελεστή, όσο και την αναδρομική ισχύ του και, αφετέρου, έκρινε ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν έχει εφαρμογή ως προς τον προσφεύγοντα κατά το μέτρο που δεν λαμβάνει υπόψη το κόστος ζωής στη Varese και περιορίζει την αναδρομική ισχύ της προσαρμογής του διορθωτικού συντελεστή στην 1η Ιανουαρίου 1978 . Με την ίδια απόφαση, το Δικαστήριο ζήτησε από την Επιτροπή να του γνωστοποιήσει τα μέτρα που θα ελάμβανε για να συμμορφωθεί με την ανωτέρω απόφαση και αποφάσισε να αναβάλει την εξέταση του αιτήματος περί αποκαταστάσεως της οικονομικής ζημίας του προσφεύγοντος σε μεταγενέστερη ημερομηνία, αν παρίστατο ανάγκη, με την ίδια δε απόφαση επιφυλάχθηκε ως προς τα δικαστικά έξοδα .
3 Μετά την έκδοση της απόφασης αυτής, η Επιτροπή κατέθεσε δύο εκθέσεις, από τις οποίες η πλέον πρόσφατη αναφέρεται στη θέσπιση, εκ μέρους του Συμβουλίου, του κανονισμού 3681/83 της 19ης Δεκεμβρίου 1983 ( EE L 368, σ . 1 ), περί τροποποιήσεως με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 1976 των διορθωτικών συντελεστών που εφαρμόζονται στις αποδοχές των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού που υπηρετεί στην Ιταλία και καθορισμού, από την ίδια ημερομηνία, ειδικών διορθωτικών συντελεστών για τη Varese . Βάσει του κανονισμού αυτού, η Επιτροπή προέβη στην εκκαθάριση και στην καταβολή των καθυστερούμενων τμημάτων των αποδοχών στον προσφεύγοντα κατά τη διάρκεια της περιόδου από τέλος Δεκεμβρίου 1983 μέχρι τον Ιανουάριο 1984 .
4 Επειδή το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι, παρά τη θέσπιση του αναφερθέντος κανονισμού και τα μέτρα προς εκτέλεσή του που έλαβε η Επιτροπή, οι διάδικοι δεν κατέληξαν σε συμφωνία για να ρυθμίσουν εξωδίκως τη διαφορά τους, αποφάσισε, εν συνεχεία της αποφάσεώς του της 15ης Δεκεμβρίου 1982, να προβεί στην εξέταση των θεμάτων που εκκρεμούσαν, τα οποία αφορούν, αφενός, το αίτημα περί αποκαταστάσεως της οικονομικής ζημίας του προσφεύγοντος και, αφετέρου, τα δικαστικά έξοδα .
Επί του αιτήματος αποκαταστάσεως της οικονομικής ζημίας του προσφεύγοντος
5 Όσον αφορά την εξέταση του αιτήματος αποκαταστάσεως της οικονομικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων, υπενθυμίζεται πρώτον ότι με το δικόγραφο της προσφυγής του ο προσφεύγων ζήτησε από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι δικαιούται τα ποσά που προκύπτουν από την αύξηση του διορθωτικού συντελεστή, συνυπολογιζομένων και των αποδοχών των ετών 1976 και 1977, εντόκως, ώστε να ληφθεί υπόψη το υψηλότερο επίπεδο τιμών στη Varese σε σχέση με εκείνο της Ρώμης .
Επί του κύριου αιτήματος ( καθυστερούμενες αποδοχές )
6 Ενόψει της καταβολής των καθυστερούμενων αποδοχών στην οποία προέβη η Επιτροπή κατ’ εφαρμογή του κανονισμού 3681/83, επιβάλλεται η διαπίστωση, για την περίπτωση που θα ανέκυπτε πρόβλημα, ότι το κύριο αίτημα που προέβαλε ο προσφεύγων δεν έχει πλέον αντικείμενο, κατά το μέτρο που αφορά την καταβολή καθυστερούμενων αποδοχών που οφείλονται από 1ης Ιανουαρίου 1976 .
Επί του επικουρικού αιτήματος ( τόκοι )
7 Όπως ήδη αναφέρθηκε, ο προσφεύγων ζήτησε ακόμη από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι τα οφειλόμενα βάσει του κύριου αιτήματος ποσά πρέπει να επαυξηθούν κατά το νόμιμο και/ή συνήθη στην Ιταλία τόκο .
Τόκοι υπερημερίας
8 Ο προσφεύγων ζήτησε να του καταβληθούν τόκοι για την καθυστέρηση της εκκαθάρισης των αποδοχών που του οφείλονταν με επιτόκιο που ελάμβανε υπόψη την υποτίμηση του νομίσματος που ήταν ιδιαίτερα αισθητή στην Ιταλία . Η Επιτροπή υποστήριξε, κυρίως, ότι δεν οφείλονται τόκοι υπερημερίας όταν πρόκειται για ποσά που καταβάλλονται στο προσωπικό, χωρίς να υπάρχει πταίσμα εκ μέρους της διοίκησης, βάσει κανονιστικών πράξεων που θεσπίζονται στο πλαίσιο του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και, επικουρικώς, ότι, αν αναγνωριστεί ότι υπάρχει δικαίωμα λήψεως τόκων, οι τόκοι αυτοί έπρεπε να καταβληθούν με ετήσιο επιτόκιο 6 % από 15ης Δεκεμβρίου 1982, ημερομηνίας εκδόσεως της απόφασης του Δικαστηρίου ή, το πολύ, από 26ης Μαρτίου 1979, ημερομηνίας κατά την οποία ο προσφεύγων υπέβαλε την ένστασή του στην Επιτροπή βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως . Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση η Επιτροπή δήλωσε ότι, αν το Δικαστήριο αναγνώριζε στον προσφεύγοντα το δικαίωμα των τόκων υπερημερίας από της ημερομηνίας υποβολής της ενστάσεώς του στην Επιτροπή, αυτή θα επέκτεινε το μέτρο αυτό σε όλους τους προσφεύγοντες .
9 O προσφεύγων αντικρούει το επιχείρημα της Επιτροπής υποστηρίζοντας, κυρίως, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε σοβαρό υπηρεσιακό πταίσμα, επειδή, ενώ είχε ενημερωθεί για την παράνομη κατάσταση που κατήγγειλαν οι ενδιαφερόμενοι, δεν ενήργησε για να επανορθώσει την κατάσταση αυτή .
10 Λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υποθέσεως και ιδίως της υπερβολικής βραδύτητας με την οποία τα κοινοτικά όργανα εκτέλεσαν τα καθήκοντά τους, καθώς και της νομολογίας του Δικαστηρίου, ιδίως της απόφασης της 20ής Μαρτίου 1984 ( Razzouk και Beydoun, 75 και 117/82, Συλλογή 1984, σ . 1509 ), στην οποία επρόκειτο, όπως και στην υπό κρίση υπόθεση, για ποσά που οφείλονταν βάσει του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, το Δικαστήριο καθορίζει τους τόκους για την καθυστέρηση που επήλθε στην εκκαθάριση των ποσών που οφείλονταν στον προσφεύγοντα σε 6 % ετησίως από 26ης Μαρτίου 1979, ημερομηνίας κατά την οποία ο προσφεύγων υπέβαλε ένσταση στην Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, για τα καθυστερούμενα ποσά που οφείλονταν την ημερομηνία αυτή, ή από της ημερομηνίας κατά την οποία τα καθυστερούμενα ποσά έπρεπε να είχαν καταβληθεί, σε περίπτωση που οι εν λόγω ημερομηνίες είναι μεταγενέστερες της 26ης Μαρτίου 1979 .
Τόκοι προς αποκατάσταση της ζημίας
11 Με τις παρατηρήσεις που κατέθεσε ως απάντηση στις εκθέσεις της Επιτροπής, ο προσφεύγων ζητεί, επιπλέον, να υποχρεωθεί η Επιτροπή να του καταβάλει τόκους προς αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη, λόγω της υποτίμησης της ιταλικής λιρέτας, μέχρι την εκκαθάριση των καθυστερούμενων αποδοχών .
12 H Επιτροπή αμφισβητεί όχι μόνο το βάσιμο του αιτήματος αυτού, αλλά και το παραδεκτό, τονίζοντας ότι υπερβαίνει προφανώς τις απαιτήσεις που προέβαλε ο προσφεύγων με το δικόγραφο της προσφυγής του .
13 Το επιχείρημα που στηρίζεται στο απαράδεκτο του αιτήματος αυτού πρέπει να γίνει δεκτό . Πράγματι, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το αίτημα αυτό αποτελεί νέο αίτημα, το οποίο πρέπει να θεωρηθεί ως όψιμο και συνεπώς απαράδεκτο κατά την εφαρμογή του άρθρου 19 του Οργανισμού του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του άρθρου 38 του κανονισμού διαδικασίας, τα οποία αποκλείουν την προβολή νέων αιτημάτων κατά τη διάρκεια της διαδικασίας .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
14 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα .
15 Επειδή η Επιτροπή ηττήθηκε καθ’ όλους σχεδόν τους ισχυρισμούς της, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα ),
κρίνοντας εν συνεχεία της αποφάσεώς του της 15ης Δεκεμβρίου 1982, αποφασίζει :
1 ) Το αίτημα του προσφεύγοντος περί καταβολής καθυστερούμενων αποδοχών κατέστη χωρίς αντικείμενο, κατά το μέρος που αφορά την καταβολή καθυστερούμενων αποδοχών που οφείλονται από 1ης Ιανουαρίου 1976 .
2)H Επιτροπή υποχρεούται να καταβάλει τόκους υπερημερίας προς 6 % ετησίως επί του ποσού των καθυστερούμενων αποδοχών που κατέβαλε προς εκτέλεση του κανονισμού 3681/83· οι τόκοι αυτοί πρέπει να υπολογιστούν από 26ης Μαρτίου 1979, ημερομηνίας υποβολής της ένστασης του προσφεύγοντος, για τα καθυστερούμενα ποσά που οφείλονταν κατά την ημερομηνία αυτή ή από της ημερομηνίας κατά την οποία τα καθυστερούμενα ποσά έπρεπε να είχαν καταβληθεί, σε περίπτωση που οι εν λόγω ημερομηνίες είναι μεταγενέστερες της 26ης Μαρτίου 1979 .
3 ) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά .
4 ) Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα .