POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(pierwsza izba)
z dnia 20 lipca 2009 r.
Sprawa F-86/07
Luigi Marcuccio
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Urzędnicy – Mobbing – Wniosek o wszczęcie dochodzenia – Oczywista niedopuszczalność – Skarga w sposób oczywisty pozbawiona podstawy prawnej
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda zasadniczo stwierdzenia nieważności
odmownej decyzji Komisji w sprawie wniosku o to, by zostało wszczęte dochodzenie w sprawie mobbingu, którego stał się ofiarą
podczas okresu zatrudnienia w delegaturze Komisji w Angoli, oraz nakazania Komisji naprawienia szkody wynikającej z tego rzekomego
mobbingu.
Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona w części jako oczywiście niedopuszczalna, a w części jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej.
Skarżący pokrywa koszty postępowania.
Streszczenie
1.      Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Czynność przygotowawcza – Sprawozdanie Biura Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych
Komisji – Niedopuszczalność
(regulamin pracowniczy, art. 90, 91)
2.      Urzędnicy – Obowiązek wspomagania ciążący na administracji – Zakres
(regulamin pracowniczy, art. 24)
1.      W zakresie skarg wnoszonych przez urzędników akty przygotowujące decyzję końcową nie wywołują niekorzystnych skutków, a tym
samym mogą zostać zaskarżone jedynie w sposób incydentalny w ramach skargi na akty, które mogą podlegać stwierdzeniu nieważności.
Jakkolwiek niektóre środki o charakterze czysto przygotowawczym mogą być niekorzystne dla urzędnika, ponieważ mogą wpłynąć
na treść późniejszego aktu zaskarżalnego, środki te nie mogą być przedmiotem niezależnej skargi i należy je kwestionować w ramach
skargi na ten akt.
Ponieważ sprawozdanie Biura Dochodzeń i Postępowań Dyscyplinarnych stanowi jedynie akt przygotowujący końcową decyzję, do
której wydania organ powołujący, w konkretnym przypadku, skłania się, żądania stwierdzenia nieważności takiego sprawozdania
winny zostać odrzucone jako w sposób oczywisty niedopuszczalne.
(zob. pkt 39, 40)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 11/64 Weighardt przeciwko Komisji, 7 kwietnia 1965 r., Rec. s. 365, 383; sprawa 35/67 Van Eick przeciwko
Komisji, 11 lipca 1968 r., Rec. s. 481, 500; sprawa 346/87 Bossi przeciwko Komisji, 14 lutego 1989 r., Rec. s. 303, pkt 23
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑309/03 Camós Grau przeciwko Komisji, 6 kwietnia 2006 r., Zb.Orz. s. II‑1173, pkt 46–58
2.      Administracja powinna, na podstawie spoczywającego na niej obowiązku wspomagania, w razie zaistnienia zdarzenia zakłócającego
porządek i spokój służby, interweniować z całą niezbędną stanowczością i odpowiadać z szybkością i troską, jakiej wymagają
okoliczności danego przypadku w celu ustalenia faktów i możliwości wyciągnięcia odpowiednich konsekwencji przy pełnej znajomości
stanu rzeczy. W tym celu wystarczy, by urzędnik, który domaga się ochrony od swojej instytucji, uprawdopodobnił rzeczywiste
wystąpienie rzekomo w niego wymierzonych ataków. W świetle tych informacji dana instytucja powinna podjąć odpowiednie działania,
w szczególności poprzez wszczęcie dochodzenia w celu ustalenia okoliczności faktycznych leżących u podstaw skargi, we współpracy
z wnioskodawcą.
(zob. pkt 47)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 224/87 Koutchoumoff przeciwko Komisji, 26 stycznia 1989 r., Rec. s. 99, pkt 15, 16
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑63/06 Mascheroni przeciwko Komisji, 17 października 2007 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000,
II‑A‑1‑0000, pkt 36