Sprawa C‑167/17
Volkmar Klohn
przeciwko
An Bord Pleanála
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Supreme Court (Irlandia)]
Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne – Prawo do wniesienia skargi na decyzję o wydaniu zezwolenia – Wymóg postępowania niedyskryminacyjnego ze względu na koszty – Pojęcie – Stosowanie w czasie – Bezpośrednia skuteczność – Wpływ na krajowe orzeczenie ustalające koszty, które się uprawomocniło
1.        Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne – Dyrektywa Rady 85/337 – Prawo do wniesienia skargi na decyzję o wydaniu zezwolenia – Wymóg postępowania niedyskryminacyjnego ze względu na koszty – Pojęcie
(dyrektywa Rady 85/337, zmieniona dyrektywą 2003/35, art. 10a akapit piąty)
2.        Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne – Dyrektywa Rady 85/337 – Prawo do wniesienia skargi na decyzję o wydaniu zezwolenia – Wymóg postępowania niedyskryminacyjnego ze względu na koszty – Bezpośrednia skuteczność – Brak – Obowiązek wykładni zgodnej – Zakres – Powstanie obowiązku przeprowadzenia oceny – Dzień upływu terminu na transpozycję
(dyrektywa Rady 85/337, zmieniona dyrektywą 2003/35, art. 10a akapit piąty)
3.        Akty instytucji – Dyrektywy – Stosowanie w czasie – Natychmiastowe stosowanie nowej zasady do przyszłych skutków sytuacji powstałej pod rządami dawnej zasady – Akty przyjęte w celu transpozycji dyrektywy – Brak transpozycji – Obowiązek wykładni zgodnej – Zakres – Naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań – Brak
4.        Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne – Dyrektywa Rady 85/337 – Prawo do wniesienia skargi na decyzję o wydaniu zezwolenia – Wymóg postępowania niedyskryminacyjnego ze względu na koszty – Brak transpozycji – Obowiązek wykładni zgodnej – Stosowanie w czasie
(dyrektywa Rady 85/337, zmieniona dyrektywą 2003/35, art. 10a akapit piąty)
5.        Akty instytucji – Dyrektywy – Wykonanie przez państwa członkowskie – Konieczność zapewnienia skuteczności dyrektyw – Obowiązki sądów krajowych – Obowiązek wykładni zgodnej – Ograniczenia – Poszanowanie ogólnych zasad prawa – Wykładnia prawa krajowego contra legem
6.        Środowisko naturalne – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko naturalne – Dyrektywa Rady 85/337 – Prawo do wniesienia skargi na decyzję o wydaniu zezwolenia – Wymóg postępowania niedyskryminacyjnego ze względu na koszty – Brak transpozycji – Wpływ na krajowe orzeczenie ustalające koszty, które uzyskało powagę rzeczy osądzonej – Krajowe postępowanie w dziedzinie kosztów rozróżniające pomiędzy podziałem kosztów a ustaleniem ich wysokości – Obowiązek wykładni zgodnej spoczywający na sądzie orzekającym w przedmiocie kosztów – Ograniczenia – Powaga rzeczy osądzonej prawomocnego orzeczenia w sprawie podziału kosztów
(dyrektywa Rady 85/337, zmieniona dyrektywą 2003/35, art. 10a akapit piąty)
1.      Zobacz tekst orzeczenia.
(zob. pkt 35)
2.      Artykuł 10a akapit piąty dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r., należy interpretować w ten sposób, że przewidziany w nim wymóg, zgodnie z którym pewne postępowania sądowe w sprawach dotyczących środowiska nie powinny być zbyt drogie, nie ma skutku bezpośredniego. W przypadku niedokonania transpozycji tego artykułu przez państwo członkowskie sądy krajowe tego państwa są jednak zobowiązane, z chwilą upływu terminu przewidzianego na transpozycję rzeczonego artykułu, do dokonywania wykładni prawa krajowego – tak dalece jak jest to możliwe – w taki sposób, aby jednostki nie zostały pozbawione możliwości wszczynania lub kontynuowania postępowań ze skargi do sądu objętej zakresem stosowania tego przepisu ze względu na mogące wynikać z tego faktu obciążenie finansowe.
(zob. pkt 36; pkt 1 sentencji)
3.      Jeżeli żaden akt dokonujący transpozycji nie został przyjęty w terminie przewidzianym w tym celu w dyrektywie, jak ma to miejsce w postępowaniu głównym, należy uznać, że obowiązek dokonywania wykładni prawa krajowego zgodnie z przepisem, którego nie transponowano, stosuje się również w warunkach wskazanych w pkt 39 i 40 niniejszego wyroku z chwilą upływu tego terminu. W tej ostatniej sytuacji sąd krajowy ma bowiem obowiązek dokonania wykładni prawa krajowego w taki sposób, aby w miarę możliwości osiągnąć rezultat zamierzony przez przepisy dyrektywy, które nie zostały transponowane, jak zostało przypomniane w pkt 35 niniejszego wyroku. Tymczasem możliwość natychmiastowego stosowania nowego przepisu dyrektywy do przyszłych skutków istniejącego stanu faktycznego z chwilą upływu terminu transpozycji tej dyrektywy składa się na taki rezultat, chyba że odnośna dyrektywa stanowi inaczej. W związku z tym sądy krajowe mają obowiązek dokonywania wykładni prawa krajowego z chwilą upływu terminu transpozycji dyrektywy, która nie została transponowana w taki sposób, aby niezwłocznie zapewnić zgodność przyszłych skutków stanu faktycznego powstałego w okresie obowiązywania dawnej ustawy z przepisami tej dyrektywy.
(zob. pkt 43–45)
4.      Artykuł 10a akapit piąty dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35, należy interpretować w ten sposób, że na sądach państwa członkowskiego spoczywa obowiązek dokonania wykładni zgodnej z prawem Unii, gdy rozstrzygają one o podziale kosztów w postępowaniach sądowych, które toczyły się w chwili upływu terminu transpozycji przewidzianego w rzeczonym art. 10a akapit piąty wymogu, zgodnie z którym pewne postępowania sądowe w sprawach dotyczących środowiska nie powinny być zbyt drogie, bez względu na moment, w którym owe koszty zostały poniesione w toku odnośnego postępowania.
(zob. pkt 55; pkt 2 sentencji)
5.      Zobacz tekst orzeczenia.
(zob. pkt 59–65)
6.      Artykuł 10a akapit piąty dyrektywy 85/337, zmienionej dyrektywą 2003/35, należy interpretować w ten sposób, że w sporze takim jak spór w postępowaniu głównym na sądzie krajowym orzekającym w przedmiocie kwoty kosztów postępowania spoczywa obowiązek dokonania wykładni zgodnej z prawem Unii w zakresie, w jakim powaga rzeczy osądzonej orzeczenia w sprawie podziału kosztów, które uprawomocniło się, nie stoi temu na przeszkodzie, co powinien sprawdzić sąd odsyłający.
(zob. pkt 71; pkt 3 sentencji)