61984CJ0105_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στην υπόθεση 105/84,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Vestre Landsret, προς το Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Foreningen af Arbejdsledere i Danmark ( δανικό συνδικαλιστικό όργανο στελεχών επιχειρήσεων ), ως πληρεξούσιου του Hans Erik Mikkelsen,
και
Πτωχεύσασας εταιρίας A/S Danmols Inventar,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 77/187 του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ( EE ειδ . έκδ . 05/003, σ . 171 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με αίτηση της 10ης Απριλίου 1984, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Απριλίου του 1984, το Vestre Landsret υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 77/187 του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ( EE ειδ . έκδ . 05/003, σ . 171 ).
2 Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο δίκης που κίνησε το Foreningen af Arbejdsledere i Danmark ( δανικό συνδικαλιστικό όργανο των στελεχών επιχειρήσεων ), ως πληρεξούσιος του Hans Erik Mikkelsen, κατά της πτωχεύσασας εταιρίας A/S Danmols Inventar .
3 O Mikkelsen εργαζόταν στην εταιρία A/S Danmols Inventar ως προϊστάμενος παραγωγής . Στις 3 Σεπτεμβρίου 1981, η εταιρία αυτή ανήγγειλε παύση των πληρωμών της και προέβη στην απόλυση του Mikkelsen, από τις 31 Δεκεμβρίου 1981 .
4 Στις 19 Οκτωβρίου 1981, η επιχείρηση μεταβιβάστηκε, στην εταιρία Danmols Inventar-og Moebelfabrik A/S, εταιρία υπό σύσταση, της οποίας ο Mikkelsen έγινε συνιδιοκτήτης, κατέχοντας το 33 % των μετοχών και το 50 % των δικαιωμάτων ψήφου στη γενική συνέλευση, και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου . Στη νέα εταιρία, ο Mikkelsen εξακολούθησε να ασκεί τα καθήκοντά του ως προϊστάμενος παραγωγής, προσφέροντας την ίδια εργασία και λαμβάνοντας τον ίδιο μισθό, όπως και πριν τη μεταβίβαση .
5 Όταν, στις 2 Δεκεμβρίου 1981, η εταιρία A/S Danmols Inventar κηρύχτηκε σε πτώχευση, ο Mikkelsen ανήγγειλε κατά της πτωχευτικής περιουσίας πίστωση που αφορούσε αξίωση αποζημιώσεως ίση προς δύο μηνών μισθούς, από την 1η Νοεμβρίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1981, λόγω πρόωρης καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, καθώς και προς το επίδομα αδείας για το διάστημα από την 1η Ιανουαρίου μέχρι 31 Οκτωβρίου 1981 .
6 Με απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 1982, το Skifteret ( πτωχευτικό δικαστήριο ) έκρινε ότι ο Mikkelsen δεν μπορούσε να προβάλει καμία αξίωση έναντι της πτωχευτικής περιουσίας για το λόγο ότι « σύμφωνα με τις προπαρασκευαστικές εργασίες του νόμου περί μεταβιβάσεως επιχειρήσεων, και ιδίως της οδηγίας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που αποτελεί το υπόβαθρό του, καθώς και από την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, το άρθρο 2 του νόμου αυτού πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι ο εκχωρητής μιας επιχείρησης απαλλάσσεται όλων των υποχρεώσεων που υπέχει έναντι των μισθωτών της επιχείρησης, δεδομένου ότι το σύνολο των εν λόγω υποχρεώσεων μεταβιβάζεται στον εκδοχέα » . O περί ου ο λόγος δανικός νόμος, δηλαδή ο νόμος 111 της 21ης Μαρτίου 1979, περί της νομικής καταστάσεως των μισθωτών σε περίπτωση μεταβιβάσεως επιχειρήσεων, θεσπίστηκε κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 77/187 του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977 .
7 H οδηγία αυτή, που εκδόθηκε βάσει, ιδίως, του άρθρου 100 της Συνθήκης, αφορά, σύμφωνα με τις αιτιολογικές σκέψεις, « την προστασία των εργαζομένων σε περίπτωση αλλαγής του επιχειρηματικού φορέα και ιδιαίτερα προς εξασφάλιση της διατηρήσεως των δικαιωμάτων τους » . Για το σκοπό αυτό, στο άρθρο της 3, παράγραφος 1, προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που δημιουργούνται για τον εκχωρητή από σύμβαση εργασίας ή από εργασιακή σχέση, στο δε άρθρο 4, παράγραφος 1, την προστασία των ενδιαφερόμενων εργαζομένων έναντι απολύσεως από τον εκχωρητή ή τον εκδοχέα, απλώς και μόνο λόγω της μεταβιβάσεως . Εξάλλου, το άρθρο 6 της οδηγίας υποχρεώνει τον εκχωρητή και τον εκδοχέα να πληροφορούν τους εκπροσώπους των εργαζομένων που θίγονται από μία μεταβίβαση . Τέλος, το άρθρο 7 ορίζει ότι η οδηγία « δεν θίγει την ευχέρεια των κρατών μελών να εφαρμόζουν ή να εισάγουν διατάξεις περισσότερο ευνοϊκές για τους εργαζομένους » .
8 Το Vestre Landsret, το οποίο εκδικάζει την υπόθεση κατ’ έφεσιν, έκρινε ότι η απόφαση που επρόκειτο να εκδοθεί εξαρτιόταν από την ερμηνεία της οδηγίας 77/187 . Κατόπιν αυτού, ανέστειλε την έκδοση οριστικής αποφάσεως και υπέβαλε στο Δικαστήριο τα εξής προδικαστικά ερωτήματα :
« O όρος ‛‛ εργαζόμενος ’’, που αναφέρεται στην οδηγία του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων, έχει την έννοια ότι αρκεί ο ενδιαφερόμενος να υπήρξε εργαζόμενος απασχοληθείς από τον εκχωρητή ή πρέπει ο ενδιαφερόμενος να απασχολείται επίσης ως εργαζόμενος και από τον εκδοχέα ;
Στην περίπτωση που το Δικαστήριο θα έκρινε ότι ο ενδιαφερόμενος πρέπει επίσης να έχει την ιδιότητα του εργαζομένου που απασχολείται από τον εκδοχέα, πρέπει ένα πρόσωπο που κατέχει το 50 % των μετοχών της εταιρίας για την οποία πρόκειται να θεωρηθεί ότι ανήκει στους ‛‛ εργαζόμενους ’’ τους οποίους αφορά η οδηγία ; »
Επί της δυνατότητας εφαρμογής της οδηγίας 77/187 σε περίπτωση παύσεως πληρωμών
9 Δεδομένου ότι η μεταβίβαση της επιχειρήσεως για την οποία πρόκειται έγινε μετά την παύση των πληρωμών της εκχωρήτριας εταιρίας αλλά πριν από την κήρυξή της σε πτώχευση, επιβάλλεται να τονιστεί πρώτα η απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 1985 ( Abels, 135/83, Συλλογή 1985, σ . 479 ), στην οποία το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι :
« Το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/187 του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, δεν έχει εφαρμογή στη μεταβίβαση επιχειρήσεως, εγκαταστάσεως ή τμήματος εγκαταστάσεως όταν ο εκχωρητής κηρύχτηκε σε κατάσταση πτωχεύσεως, εξυπακουομένου ότι η επιχείρηση ή η εγκατάσταση για την οποία πρόκειται περιλαμβάνεται στην πτωχευτική περιουσία, χωρίς πάντως να θίγεται η ευχέρεια των κρατών μελών να εφαρμόζουν στη μεταβίβαση αυτή, κατά τρόπο αυτόνομο, τις αρχές της οδηγίας . Πάντως, η οδηγία αυτή εφαρμόζεται στη μεταβίβαση επιχειρήσεως σε άλλο επιχειρηματικό φορέα, όταν γίνεται στο πλαίσιο διαδικασίας παρόμοιας με τη διαδικασία του ‛‛ surseance van betaling ’’ ( προληπτικού της πτωχεύσεως συμβιβασμού ) » .
10 Από τις προηγούμενες σκέψεις συνάγεται ότι το γεγονός και μόνο ότι η μεταβίβαση μιας επιχειρήσεως, εγκαταστάσεως ή τμήματος εγκαταστάσεως επήλθε μετά την παύση των πληρωμών της εκχωρήτριας εταιρίας δεν είναι αρκετό για να αποκλειστούν οι πιο πάνω πράξεις από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 77/187 . Επομένως, η οδηγία αυτή εφαρμόζεται επί μεταβιβάσεως, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο της 1, παράγραφος 1, και η οποία πραγματοποιείται στο πλαίσιο διαδικασίας ή σε στάδιο προγενέστερο της έναρξης ενδεχόμενης διαδικασίας κηρύξεως πτωχεύσεως .
Επί του πρώτου ερωτήματος
11 Με το πρώτο ερώτημα, το εθνικό δικαστήριο ζητεί να πληροφορηθεί κατ’ ουσίαν, αν το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/187 του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, έχει την έννοια ότι αφορά επίσης τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων και υποχρεώ σεων προσώπων που υπήρξαν εργαζόμενοι απασχολούμενοι από τον εκχωρητή κατά το χρόνο της μεταβιβάσεως, αλλά οι οποίοι δεν εξακολουθούν να απασχολούνται ως εργαζόμενοι από τον εκδοχέα .
12 Οι διάδικοι στην κύρια δίκη και η Επιτροπή συμφωνούν ότι στο ερώτημα αυτό πρέπει να δοθεί αρνητική απάντηση . Αυτό απορρέει τόσο από γλωσσολογική όσο και τελολογική ερμηνεία της οδηγίας . Πράγματι, από το ίδιο το κείμενο της εν λόγω διατάξεως συνάγεται ότι η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται παρά μόνο σε περίπτωση αλλαγής εργοδότη, δηλαδή όταν ο ενδιαφερόμενος συνεχίζει να εργάζεται στον εκδοχέα . Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από το αντικείμενο της οδηγίας το οποίο είναι η διασφάλιση της συνέχισης της εργασιακής σχέσης του εργαζομένου έναντι αυτού που αποκτά την επιχείρηση .
13 Σχετικά, πρέπει να τονιστεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της προαναφερθείσας οδηγίας « τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που δημιουργούνται για τον εκχωρητή από σύμβαση εργασίας ή από εργασιακή σχέση που υφίσταται κατά την ημερομηνία της μεταβιβάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, μεταβιβάζονται, εξαιτίας της μεταβιβάσεως αυτής, στον εκδοχέα » . Το δεύτερο, όμως, εδάφιο της ίδιας παραγράφου ορίζει ότι « τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι ο εκχωρητής παραμένει και μετά την ημερομηνία της μεταβιβάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, και παράλληλα προς τον εκδοχέα, υπεύθυνος ως προς τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από σύμβαση εργασίας ή από εργασιακή σχέση » . Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 2, « ο εκδοχέας διατηρεί τους όρους εργασίας που έχουν συμφωνηθεί από συλλογική σύμβαση κατά το ίδιο μέτρο που αυτοί έχουν προβλεφθεί για τον εκχωρητή, μέχρι την ημερομηνία της καταγγελίας ή λήξεως της συλλογικής συμβάσεως ή της έναρξης της ισχύος ή εφαρμογής άλλης συλλογικής συμβάσεως » .
14 Από την άποψη αυτή, πρέπει, επίσης, να τονιστεί το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/187, κατά το οποίο « η μεταβίβαση μιας επιχειρήσεως, εγκαταστάσεως ή τμήματος εγκασταστάσεως δεν συνιστά, αυτή καθαυτή, λόγο απολύσεως για τον εκχωρητή ή τον εκδοχέα », παρόλο που η διάταξη αυτή « δεν εμποδίζει απολύσεις που είναι δυνατόν να επέλθουν για λόγους οικονομικούς, τεχνικούς ή οργανώσεως που προϋποθέτουν μεταβολές στο επίπεδο της απασχολήσεως » .
15 Οι διατάξεις αυτές, θεωρούμενες στο σύνολό τους, δείχνουν ότι η οδηγία έχει ως στόχο την εξασφάλιση της διατήρησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση αλλαγής του εργοδότη, επιτρέποντάς τους να παραμείνουν στην υπηρεσία του εκδοχέα υπό όρους ίδιους με αυτούς που είχαν συμφωνήσει με τον εκχωρητή . H οδηγία αποβλέπει, όπως διευκρίνισε το Δικαστήριο στην απόφαση της 7ης Φεβρουα ρίου 1985 ( Wendelboe, 19/83, Συλλογή 1985, σ . 462 ), στη διασφάλιση, χωρίς μεταβολή κατά το μέτρο του δυνατού, της συνέχειας της εργασιακής σχέσης με τον εκδοχέα, υποχρεώνοντας ιδίως τον τελευταίο να διατηρεί τους όρους εργασίας που έχουν συμφωνηθεί με συλλογική σύμβαση ( άρθρο 3, παράγραφος 2 ) και προστατεύοντας τους εργαζομένους από απολύσεις που αιτιολογούνται απλώς και μόνο από το γεγονός της μεταβίβασης ( άρθρο 4, παράγραφος 1 ).
16 Εντούτοις, η προστασία αυτή, στη διασφάλιση της οποίας αποβλέπει η οδηγία, στερείται αντικειμένου όταν ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος, ύστερα από απόφαση που λαμβάνει ελεύθερα, δεν συνεχίζει, μετά τη μεταβίβαση, την εργασιακή του σχέση με το νέο φορέα της επιχείρησης . Αυτό συμβαίνει όταν ο εργαζόμενος για τον οποίο πρόκειται καταγγέλλει, με τη δική του θέληση, από την ημερομηνία της μεταβίβασης, τη σύμβαση ή την εργασιακή σχέση ή όταν η σύμβαση αυτή ή η εργασιακή σχέση τερματίζεται, από την ημερομηνία της μεταβίβασης, δυνάμει συμφωνίας που συνάπτεται ελεύθερα μεταξύ του εργαζομένου και του εκχωρητή ή του εκδοχέα της επιχείρησης . Επομένως, σε παρόμοια περίπτωση, πρέπει να θεωρηθεί ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας δεν εφαρμόζεται .
17 Για τους λόγους αυτούς, όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/187 του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι δεν αφορά τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων προσώπων που υπήρξαν μεν εργαζόμενοι απασχολούμενοι από τον εκχωρητή κατά το χρόνο της μεταβίβασης, δεν συνεχίζουν όμως, με τη δική τους θέληση, να απασχολούνται ως εργαζόμενοι από τον εκδοχέα .
Επί του δεύτερου ερωτήματος
18 Το δεύτερο ερώτημα αποβλέπει κατ’ ουσίαν στο να διευκρινιστεί η έννοια του όρου « εργαζόμενος » σύμφωνα με το πνεύμα της οδηγίας 77/187 .
19 Με το ερώτημα αυτό, το εθνικό δικαστήριο εύχεται να του δοθεί η δυνατότητα να εκτιμήσει αν η κατοχή από ένα πρόσωπο σημαντικού μέρους των μετοχών μιας εταιρίας, της οποίας το εν λόγω πρόσωπο είναι, επιπλέον, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, συμβιβάζεται ή όχι με την ιδιότητα του εργαζομένου στην ίδια εταιρία, κατά την έννοια της εν λόγω οδηγίας .
20 Σχετικά με το ζήτημα αυτό, η εφεσείουσα στην κύρια δίκη υποστηρίζει ότι ο όρος « εργαζόμενος » είναι συνώνυμος του όρου « μισθωτός » . O όρος αυτός αφορά πρόσωπο που είναι στην υπηρεσία ενός εργοδότη, υποκείμενο στις οδηγίες και τις δια ταγές του . Αυτό δεν συμβαίνει στην περίπτωση κάποιου ο οποίος εργάζεται για λογαριασμό μιας επιχείρησης της οποίας κατέχει σημαντικό ποσοστό των εταιρικών μεριδίων .
21 Αντίθετα, το εφεσίβλητο στην κύρια δίκη ισχυρίζεται ότι η έννοια του όρου « εργαζόμενος », σύμφωνα με το πνεύμα της οδηγίας 77/187, δεν αποκλείει την εκ μέρους του ενδιαφερομένου κατοχή μετοχών ή τη συμμετοχή του, ως μέλους, στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας από την οποία απασχολείται, υπό τον όρο να μην κατέχει δεσπόζουσα θέση στο διοικητικό αυτό συμβούλιο .
22 Καταρχάς, η Επιτροπή παρατηρεί ότι ο όρος « εργαζόμενος », κατά την έννοια της οδηγίας 77/187, πρέπει να προσδιοριστεί επί κοινοτικού επιπέδου . Όσον αφορά το περιεχόμενο του όρου αυτού, η Επιτροπή φρονεί ότι περιλαμβάνει κάθε πρόσωπο το οποίο, έναντι μισθού, εργάζεται για λογαριασμό τρίτου, ως προς το οποίο βρίσκεται σε σχέση εξαρτήσεως . O ορισμός αυτός δεν αποκλείει τη δυνατότητα να μπορεί ένα πρόσωπο, παρόλο που κατέχει ένα ορισμένο μέρος, έστω σημαντικό, των μετοχών της επιχείρησης, να θεωρηθεί ως εργαζόμενος κατά την έννοια της οδηγίας . Αντιθέτως, η οδηγία δεν αφορά την περίπτωση που η θέση εντός της επιχειρήσεως του ενδιαφερομένου είναι τέτοια ώστε να μην υφίσταται πλέον σχέση εξαρτήσεως μεταξύ απασχολουμένου και εργοδότη .
23 Δεν αμφισβητείται ότι η οδηγία 77/187 δεν προσδιορίζει ρητώς την έννοια του όρου « εργαζόμενος » . Επομένως, προκειμένου να διασαφηνιστεί η σημασία του όρου αυτού, πρέπει να γίνει προσφυγή στις γενικώς αναγνωρισμένες ερμηνευτικές αρχές, με αφετηρία τη συνήθη έννοια που πρέπει να αποδοθεί στον όρο αυτό, στο πλαίσιο του συνόλου των διατάξεων και έχοντας υπόψη τις ενδείξεις που μπορεί να απορρέουν από κοινοτικά κείμενα και κοινές έννοιες των νομοθετικών συστημάτων των κρατών μελών .
24 Σχετικά με το ζήτημα αυτό, πρέπει να τονιστεί ότι το Δικαστήριο, ιδίως στην απόφαση της 23ης Μαρτίου 1982 ( Levin, 53/81, Συλλογή σ . 1035 ), έκρινε ήδη ότι ο όρος « εργαζόμενος », όπως χρησιμοποιείται στη Συνθήκη, δεν δύναται να οριστεί διά παραπομπής στις νομοθεσίες των κρατών μελών, αλλά έχει κοινοτική έννοια . Άλλως, οι περί ελευθέρας κυκλοφορίας των εργαζομένων κοινοτικοί κανόνες θα απέβαιναν μάταιοι, διότι το περιεχόμενο των όρων αυτών θα μπορούσε να οριστεί και να τροποποιηθεί μονομερώς, χωρίς έλεγχο εκ μέρους των οργάνων της Κοινότητας, από τις εθνικές νομοθεσίες, οι οποίες θα είχαν έτσι τη δυνατότητα να αποκλείσουν, κατά το δοκούν, ορισμένες κατηγορίες προσώπων από την εφαρμογή της Συνθήκης .
25 Επομένως, πρέπει να εξεταστεί αν ανάλογοι συλλογισμοί ισχύουν και για τον προσδιορισμό αυτού του όρου στο πλαίσιο της οδηγίας 77/187 . H τελευταία αποσκοπεί, σύμφωνα με τις αιτιολογικές σκέψεις, στην εξασφάλιση της διατήρησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση αλλαγής επιχειρηματικού φορέα, προβλέποντας για το σκοπό αυτό, ιδίως, ότι μεταβιβάζονται από τον εκχωρητή προς τον εκδοχέα τα δικαιώματα των εργαζομένων που απορρέουν από σύμβαση εργασίας ή εργασιακή σχέση ( άρθρο 3 ) και εξασφαλίζοντας την προστασία των εργαζομένων έναντι απολύσεως οφειλόμενης αποκλειστικά και μόνο στη μεταβίβαση της επιχείρησης ( άρθρο 4 ).
26 Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η οδηγία 77/187 αποσκοπεί σε μερική μόνο εναρμόνιση του εν λόγω θέματος, επεκτείνοντας, ως προς τα κυριότερα σημεία, και στην περίπτωση επίσης της μεταβίβασης μιας επιχείρησης, την προστασία την οποία εξασφαλίζει στους εργαζομένους, κατά τρόπο αυτόνομο, το δίκαιο των διαφόρων κρατών μελών . Επομένως, μολονότι στόχος της οδηγίας αυτής είναι να εξασφαλιστεί, στο μέτρο του δυνατού, αμετάβλητη η συνέχιση της σύμβασης εργασίας ή της εργασιακής σχέσης με τον εκδοχέα ώστε οι εργαζόμενοι που θίγονται από τη μεταβίβαση της επιχείρησης να μη βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση, αποκλειστικά και μόνο λόγω της μεταβίβασης αυτής, εντούτοις, η οδηγία αυτή δεν αποβλέπει στη θέσπιση ενός ενιαίου επιπέδου προστασίας για το σύνολο της Κοινότητας βάσει κοινών κριτηρίων .
27 Από τις προηγούμενες σκέψεις συνάγεται ότι επίκληση των διατάξεων της οδηγίας 77/187 δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο από πρόσωπα τα οποία προστατεύονται, κατά οποιονδήποτε τρόπο, ως εργαζόμενοι δυνάμει των κανόνων του δικαίου του σχετικού κράτους μέλους . Στην περίπτωση αυτή, η οδηγία διασφαλίζει ώστε τα απορρέοντα από τη σύμβαση εργασίας ή την εργασιακή σχέση δικαιώματά τους να μην αποδυναμώνονται λόγω της μεταβιβάσεως .
28 Επομένως, στο δεύτερο ερώτημα προσήκει η απάντηση ότι ο όρος « εργαζόμενος », σύμφωνα με το πνεύμα της οδηγίας 77/187, έχει την έννοια ότι αφορά κάθε πρόσωπο το οποίο προστατεύεται στο σχετικό κράτος μέλος, ως εργαζόμενος, βάσει της εθνικής εργατικής νομοθεσίας . Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να διαπιστώσει αν αυτό συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
29 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία κατέθεσε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ· αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πέμπτο τμήμα ),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Vestre Landsret, με απόφαση της 10ης Απριλίου 1984, αποφαίνεται :
1 ) Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/187 του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι δεν αφορά τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων προσώπων που υπήρξαν μεν εργαζόμενοι απασχολούμενοι από τον εκχωρητή κατά το χρόνο της μεταβίβασης, δεν συνεχίζουν όμως, με τη δική τους θέληση, να απασχολούνται ως εργαζόμενοι από τον εκδοχέα .
2 ) O όρος « εργαζόμενος » σύμφωνα με το πνεύμα της οδηγίας 77/187 έχει την έννοια ότι αφορά κάθε πρόσωπο το οποίο προστατεύεται στο σχετικό κράτος μέλος, ως εργαζόμενος, βάσει της εθνικής εργατικής νομοθεσίας . Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να διαπιστώσει αν αυτό συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση .