62024CJ0422
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα)
της 18ης Δεκεμβρίου 2025 (
*1
)
«Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 – Άρθρα 13 και 14 – Πεδίο εφαρμογής – Συλλογή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος την οποία φέρουν ελεγκτές εισιτηρίων στις δημόσιες συγκοινωνίες – Νομική βάση της υποχρέωσης του υπευθύνου επεξεργασίας να ενημερώσει το υποκείμενο των δεδομένων»
Στην υπόθεση C‑422/24,
με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Högsta förvaltningsdomstolen (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, Σουηδία) με απόφαση της 13ης Ιουνίου 2024, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Ιουνίου 2024, στο πλαίσιο της δίκης
Integritetsskyddsmyndigheten
κατά
AB Storstockholms Lokaltrafik,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους F. Biltgen, πρόεδρο τμήματος, T. von Danwitz (εισηγητή), Αντιπρόεδρο του Δικαστηρίου, I. Ziemele, A. Kumin και S. Gervasoni, δικαστές,
γενική εισαγγελέας: L. Medina
γραμματέας: A. Calot Escobar
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
–
η Integritetsskyddsmyndigheten, εκπροσωπούμενη από την C. Agnehall και τους A. Persson και D. Törngren,
–
η AB Storstockholms Lokaltrafik, εκπροσωπούμενη από τον J. Forzelius, advokat, και τον G. Tranvik, biträdande jurist,
–
η Δανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις D. Elkan, C. A.‑S. Maertens, J. Sandvik Loft και τον M. Jespersen,
–
η Αυστριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον A. Posch και τις J. Schmoll και C. Gabauer,
–
η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους A. Μπουχάγιαρ, C. Faroghi και H. Kranenborg,
αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις της κατά τη συνεδρίαση της 1ης Αυγούστου 2025,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 13 και 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) (ΕΕ 2016, L 119, σ. 1, στο εξής: ΓΚΠΔ).
2
Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της Integritetsskyddsmyndigheten (αρχής προστασίας δεδομένων, Σουηδία) (στο εξής: Αρχή) και της AB Storstockholms Lokaltrafik (στο εξής: SL), σουηδικής ανώνυμης εταιρίας δημοσίων συγκοινωνιών, με αντικείμενο διοικητικό πρόστιμο που επιβλήθηκε στην τελευταία για παράβαση του άρθρου 13 του ΓΚΠΔ στο πλαίσιο συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος την οποία φέρουν οι ελεγκτές εισιτηρίων της εταιρίας αυτής.
Το νομικό πλαίσιο
3
Οι αιτιολογικές σκέψεις 60 και 61 του ΓΚΠΔ έχουν ως εξής:
«(60)
Οι αρχές της δίκαιης και διαφανούς επεξεργασίας απαιτούν να ενημερώνεται το υποκείμενο των δεδομένων για την ύπαρξη της πράξης επεξεργασίας και τους σκοπούς της. Ο υπεύθυνος επεξεργασίας θα πρέπει να παρέχει στο υποκείμενο των δεδομένων κάθε περαιτέρω πληροφορία που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση δίκαιης και διαφανούς επεξεργασίας, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές συνθήκες και το πλαίσιο εντός του οποίου πραγματοποιείται η επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Περαιτέρω, το υποκείμενο των δεδομένων θα πρέπει να ενημερώνεται αν καταρτίζεται το προφίλ του και ποιες συνέπειες έχει αυτό. Εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα παρέχονται από το υποκείμενο των δεδομένων, το υποκείμενο των δεδομένων θα πρέπει να ενημερώνεται επίσης για το κατά πόσον υποχρεούται να παράσχει τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και για τις συνέπειες, όταν δεν παρέχει τα εν λόγω δεδομένα. Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να παρέχονται σε συνδυασμό με τυποποιημένα εικονίδια προκειμένου να δίνεται με ευδιάκριτο, κατανοητό και ευανάγνωστο τρόπο μια ουσιώδης επισκόπηση της σκοπούμενης επεξεργασίας. Εάν τα εικονίδια διατίθενται ηλεκτρονικά, θα πρέπει να είναι μηχανικώς αναγνώσιμα.
(61)
Οι πληροφορίες σε σχέση με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που σχετίζονται με το υποκείμενο των δεδομένων θα πρέπει να του παρέχονται κατά τη συλλογή από το υποκείμενο των δεδομένων ή, εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα λαμβάνονται από άλλη πηγή, εντός εύλογης προθεσμίας, ανάλογα με τις συνθήκες κάθε περίπτωσης. Εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα επιτρέπεται να κοινολογηθούν σε άλλον αποδέκτη, το υποκείμενο των δεδομένων θα πρέπει να ενημερώνεται, όταν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα κοινολογούνται για πρώτη φορά στον αποδέκτη. Όταν ο υπεύθυνος επεξεργασίας προτίθεται να επεξεργαστεί τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για σκοπό άλλο από εκείνον για τον οποίο συλλέχθηκαν, ο υπεύθυνος επεξεργασίας θα πρέπει να παρέχει στο υποκείμενο των δεδομένων, πριν από την εν λόγω περαιτέρω επεξεργασία, πληροφορίες για τον σκοπό αυτόν και άλλες αναγκαίες πληροφορίες. Όταν η προέλευση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δεν μπορεί να γνωστοποιηθεί στο υποκείμενο των δεδομένων διότι έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορες πηγές, θα πρέπει να παρέχονται γενικές πληροφορίες.»
4
Το άρθρο 5 του ΓΚΠΔ, το οποίο επιγράφεται «Αρχές που διέπουν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα», προβλέπει τα εξής:
«1.   Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα:
α)
υποβάλλονται σε σύννομη και θεμιτή επεξεργασία με διαφανή τρόπο σε σχέση με το υποκείμενο των δεδομένων (“νομιμότητα, αντικειμενικότητα και διαφάνεια”),
[…]
γ)
είναι κατάλληλα, συναφή και περιορίζονται στο αναγκαίο για τους σκοπούς για τους οποίους υποβάλλονται σε επεξεργασία (“ελαχιστοποίηση των δεδομένων”),
[…]».
5
Το άρθρο 12 του ΓΚΠΔ, το οποίο επιγράφεται «Διαφανής ενημέρωση, ανακοίνωση και ρυθμίσεις για την άσκηση των δικαιωμάτων του υποκειμένου των δεδομένων», έχει ως εξής:
«1.   Ο υπεύθυνος επεξεργασίας λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να παρέχει στο υποκείμενο των δεδομένων κάθε πληροφορία που αναφέρεται στα άρθρα 13 και 14 και κάθε ανακοίνωση στο πλαίσιο των άρθρων 15 έως 22 και του άρθρου 34 σχετικά με την επεξεργασία σε συνοπτική, διαφανή, κατανοητή και εύκολα προσβάσιμη μορφή, χρησιμοποιώντας σαφή και απλή διατύπωση […]. Οι πληροφορίες παρέχονται γραπτώς ή με άλλα μέσα, μεταξύ άλλων, εφόσον ενδείκνυται, ηλεκτρονικώς. […]
[…]
5.   […] Εάν τα αιτήματα του υποκειμένου των δεδομένων είναι προδήλως αβάσιμα ή υπερβολικά, ιδίως λόγω του επαναλαμβανόμενου χαρακτήρα τους, ο υπεύθυνος επεξεργασίας μπορεί είτε:
[…]
β)
να αρνηθεί να δώσει συνέχεια στο αίτημα.
Ο υπεύθυνος επεξεργασίας φέρει το βάρος της απόδειξης του προδήλως αβάσιμου ή του υπερβολικού χαρακτήρα του αιτήματος.
[…]»
6
Το άρθρο 13 του ΓΚΠΔ, το οποίο επιγράφεται «Πληροφορίες που παρέχονται εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα συλλέγονται από το υποκείμενο των δεδομένων», προβλέπει τα εξής:
«1.   Όταν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν υποκείμενο των δεδομένων συλλέγονται από το υποκείμενο των δεδομένων, ο υπεύθυνος επεξεργασίας, κατά τη λήψη των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, παρέχει στο υποκείμενο των δεδομένων όλες τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
την ταυτότητα και τα στοιχεία επικοινωνίας του υπευθύνου επεξεργασίας και, κατά περίπτωση, του εκπροσώπου του υπευθύνου επεξεργασίας,
β)
τα στοιχεία επικοινωνίας του υπευθύνου προστασίας δεδομένων, κατά περίπτωση,
γ)
τους σκοπούς της επεξεργασίας για τους οποίους προορίζονται τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, καθώς και τη νομική βάση για την επεξεργασία,
δ)
εάν η επεξεργασία βασίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο στ), τα έννομα συμφέροντα που επιδιώκονται από τον υπεύθυνο επεξεργασίας ή από τρίτο,
ε)
τους αποδέκτες ή τις κατηγορίες αποδεκτών των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, εάν υπάρχουν,
στ)
κατά περίπτωση, την πρόθεση του υπευθύνου επεξεργασίας να διαβιβάσει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σε τρίτη χώρα ή διεθνή οργανισμό και την ύπαρξη ή την απουσία απόφασης επάρκειας της [Ευρωπαϊκής] Επιτροπής ή, όταν πρόκειται για τις διαβιβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 46 ή 47 ή στο άρθρο 49 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, αναφορά στις ενδεδειγμένες ή κατάλληλες εγγυήσεις και τα μέσα για να αποκτηθεί αντίγραφό τους ή στο πού διατέθηκαν.
2.   Εκτός από τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο υπεύθυνος επεξεργασίας, κατά τη λήψη των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, παρέχει στο υποκείμενο των δεδομένων τις εξής επιπλέον πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εξασφάλιση θεμιτής και διαφανούς επεξεργασίας:
α)
το χρονικό διάστημα για το οποίο θα αποθηκευτούν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα ή, όταν αυτό είναι αδύνατο, τα κριτήρια που καθορίζουν το εν λόγω διάστημα,
β)
την ύπαρξη δικαιώματος υποβολής αιτήματος στον υπεύθυνο επεξεργασίας για πρόσβαση και διόρθωση ή διαγραφή των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή περιορισμό της επεξεργασίας που αφορούν το υποκείμενο των δεδομένων ή δικαιώματος αντίταξης στην επεξεργασία, καθώς και δικαιώματος στη φορητότητα των δεδομένων,
γ)
όταν η επεξεργασία βασίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή στο άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο α), την ύπαρξη του δικαιώματος να ανακαλέσει τη συγκατάθεσή του οποτεδήποτε, χωρίς να θιγεί η νομιμότητα της επεξεργασίας που βασίστηκε στη συγκατάθεση πριν από την ανάκλησή της,
δ)
το δικαίωμα υποβολής καταγγελίας σε εποπτική αρχή,
ε)
κατά πόσο η παροχή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα αποτελεί νομική ή συμβατική υποχρέωση ή απαίτηση για τη σύναψη σύμβασης, καθώς και κατά πόσο το υποκείμενο των δεδομένων υποχρεούται να παρέχει τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και ποιες ενδεχόμενες συνέπειες θα είχε η μη παροχή των δεδομένων αυτών,
στ)
την ύπαρξη αυτοματοποιημένης λήψης αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένης της κατάρτισης προφίλ, που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφοι 1 και 4 και, τουλάχιστον στις περιπτώσεις αυτές, σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τη λογική που ακολουθείται, καθώς και τη σημασία και τις προβλεπόμενες συνέπειες της εν λόγω επεξεργασίας για το υποκείμενο των δεδομένων.
3.   Όταν ο υπεύθυνος επεξεργασίας προτίθεται να επεξεργαστεί περαιτέρω τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για άλλο σκοπό από εκείνο για τον οποίο τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα συλλέχθηκαν, ο υπεύθυνος επεξεργασίας παρέχει στο υποκείμενο των δεδομένων, πριν από την εν λόγω περαιτέρω επεξεργασία, πληροφορίες για τον σκοπό αυτόν και άλλες τυχόν αναγκαίες πληροφορίες, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2.
4.   Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 δεν εφαρμόζονται, όταν και εφόσον το υποκείμενο των δεδομένων έχει ήδη τις πληροφορίες.»
7
Κατά το άρθρο 14 του ΓΚΠΔ, το οποίο επιγράφεται «Πληροφορίες που παρέχονται εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα δεν έχουν συλλεγεί από το υποκείμενο των δεδομένων»:
«1.   Όταν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα δεν έχουν συλλεγεί από το υποκείμενο των δεδομένων, ο υπεύθυνος επεξεργασίας παρέχει στο υποκείμενο των δεδομένων τις ακόλουθες πληροφορίες:
α)
την ταυτότητα και τα στοιχεία επικοινωνίας του υπευθύνου επεξεργασίας και, κατά περίπτωση, του εκπροσώπου του υπευθύνου επεξεργασίας,
β)
τα στοιχεία επικοινωνίας του υπευθύνου προστασίας δεδομένων, κατά περίπτωση,
γ)
τους σκοπούς της επεξεργασίας για τους οποίους προορίζονται τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, καθώς και τη νομική βάση για την επεξεργασία,
δ)
τις σχετικές κατηγορίες δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα,
ε)
τους αποδέκτες ή τις κατηγορίες αποδεκτών των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, ενδεχομένως,
στ)
κατά περίπτωση, ότι ο υπεύθυνος επεξεργασίας προτίθεται να διαβιβάσει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σε αποδέκτη σε τρίτη χώρα ή διεθνή οργανισμό και την ύπαρξη ή την απουσία απόφασης επάρκειας της Επιτροπής ή, όταν πρόκειται για τις διαβιβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 46 ή 47 ή στο άρθρο 49 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, αναφορά στις ενδεδειγμένες ή κατάλληλες εγγυήσεις και τα μέσα για να αποκτηθεί αντίγραφό τους ή στο πού διατέθηκαν.
2.   Εκτός από τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο υπεύθυνος επεξεργασίας παρέχει στο υποκείμενο των δεδομένων τις εξής πληροφορίες που είναι αναγκαίες για τη διασφάλιση θεμιτής και διαφανούς επεξεργασίας όσον αφορά το υποκείμενο των δεδομένων:
α)
το χρονικό διάστημα για το οποίο θα αποθηκευτούν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα ή, όταν αυτό είναι αδύνατο, τα κριτήρια που καθορίζουν το εν λόγω χρονικό διάστημα,
β)
εάν η επεξεργασία βασίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο στ), τα έννομα συμφέροντα που επιδιώκονται από τον υπεύθυνο επεξεργασίας ή από τρίτο,
γ)
την ύπαρξη δικαιώματος υποβολής αιτήματος στον υπεύθυνο επεξεργασίας για πρόσβαση και διόρθωση ή διαγραφή των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή περιορισμό της επεξεργασίας που αφορά το υποκείμενο των δεδομένων και δικαιώματος αντίταξης στην επεξεργασία, καθώς και δικαιώματος στη φορητότητα των δεδομένων,
δ)
όταν η επεξεργασία βασίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή στο άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο α), την ύπαρξη του δικαιώματος να ανακαλέσει τη συγκατάθεσή του οποτεδήποτε, χωρίς να θιγεί η νομιμότητα της επεξεργασίας που βασίστηκε στη συγκατάθεση πριν από την ανάκλησή της,
ε)
το δικαίωμα υποβολής καταγγελίας σε εποπτική αρχή,
στ)
την πηγή από την οποία προέρχονται τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και, ανάλογα με την περίπτωση, εάν τα δεδομένα προήλθαν από πηγές στις οποίες έχει πρόσβαση το κοινό,
ζ)
την ύπαρξη αυτοματοποιημένης λήψης αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένης της κατάρτισης προφίλ, που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφοι 1 και 4 και, τουλάχιστον στις περιπτώσεις αυτές, σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τη λογική που ακολουθείται, καθώς και τη σημασία και τις προβλεπόμενες συνέπειες της εν λόγω επεξεργασίας για το υποκείμενο των δεδομένων.
3.   Ο υπεύθυνος επεξεργασίας παρέχει τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2:
α)
εντός εύλογης προθεσμίας από τη συλλογή των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, αλλά το αργότερο εντός ενός μηνός, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές συνθήκες υπό τις οποίες τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα υποβάλλονται σε επεξεργασία,
β)
εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για επικοινωνία με το υποκείμενο των δεδομένων, το αργότερο κατά την πρώτη επικοινωνία με το εν λόγω υποκείμενο των δεδομένων, ή
γ)
εάν προβλέπεται γνωστοποίηση σε άλλον αποδέκτη, το αργότερο όταν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα γνωστοποιούνται για πρώτη φορά.
4.   Όταν ο υπεύθυνος επεξεργασίας προτίθεται να επεξεργαστεί περαιτέρω τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για σκοπό άλλο από εκείνον για τον οποίο τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα συλλέχθηκαν, ο υπεύθυνος επεξεργασίας θα πρέπει να παρέχει στο υποκείμενο των δεδομένων, πριν από την εν λόγω περαιτέρω επεξεργασία, πληροφορίες για τον σκοπό αυτόν και άλλες τυχόν αναγκαίες πληροφορίες, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2.
5.   Οι παράγραφοι 1 έως 4 δεν εφαρμόζονται εάν και εφόσον:
α)
το υποκείμενο των δεδομένων διαθέτει ήδη τις πληροφορίες,
β)
η παροχή τέτοιων πληροφοριών αποδεικνύεται αδύνατη ή θα συνεπαγόταν δυσανάλογη προσπάθεια, ιδίως όσον αφορά επεξεργασία για σκοπούς αρχειοθέτησης προς το δημόσιο συμφέρον, για σκοπούς επιστημονικής ή ιστορικής έρευνας ή στατιστικούς σκοπούς, υπό τους όρους και τις εγγυήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 89 παράγραφος 1 ή εφόσον η υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου είναι πιθανόν να καταστήσει αδύνατη ή να βλάψει σε μεγάλο βαθμό την επίτευξη των σκοπών της εν λόγω επεξεργασίας. Στις περιπτώσεις αυτές, ο υπεύθυνος επεξεργασίας λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών και των έννομων συμφερόντων του υποκειμένου των δεδομένων, μεταξύ άλλων καθιστώντας τις πληροφορίες διαθέσιμες στο κοινό,
γ)
η απόκτηση ή η κοινολόγηση προβλέπεται ρητώς από το δίκαιο της Ένωσης ή του κράτους μέλους στο οποίο υπόκειται ο υπεύθυνος επεξεργασίας και το οποίο παρέχει τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία των έννομων συμφερόντων του υποκειμένου των δεδομένων ή
δ)
εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα πρέπει να παραμείνουν εμπιστευτικά δυνάμει υποχρέωσης επαγγελματικού απορρήτου που ρυθμίζεται από το δίκαιο της Ένωσης ή κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένης της εκ του νόμου υποχρέωσης τήρησης απορρήτου.»
Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα
8
Η SL δραστηριοποιείται στον τομέα των δημόσιων συγκοινωνιών στη Στοκχόλμη (Σουηδία). Η εταιρία αυτή έχει εξοπλίσει τους ελεγκτές εισιτηρίων με κάμερες σώματος οι οποίες χρησιμοποιούνται για τη βιντεοσκόπηση επιβατών που, κατά τον έλεγχο εισιτηρίων, δεν έχουν στην κατοχή τους έγκυρο εισιτήριο και στους οποίους επιβάλλεται, ως εκ τούτου, πρόστιμο. Οι κάμερες χρησιμοποιούνται με σκοπό την αποτροπή και την καταγραφή τυχόν απειλών και περιστατικών βίας κατά των ελεγκτών καθώς και την επαλήθευση της ταυτότητας των επιβατών στους οποίους επιβάλλεται πρόστιμο.
9
Στο πλαίσιο των εποπτικών της δραστηριοτήτων, η Αρχή εξέτασε κατά πόσον η εκ μέρους της SL επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που συλλέγονται με χρήση καμερών σώματος ήταν σύμφωνη με τους κανόνες του ΓΚΠΔ. Τον Ιούνιο του 2021 εξέδωσε απόφαση από την οποία προκύπτει ότι οι ελεγκτές εισιτηρίων φέρουν τις κάμερες καθ’ όλη τη διάρκεια της βάρδιας εργασίας τους και ότι οι κάμερες καταγράφουν συνεχώς βίντεο με εικόνα και ήχο.
10
Οι κάμερες αυτές διαθέτουν τη λεγόμενη «κυκλική» μνήμη, όπερ σημαίνει ότι μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα το σύνολο του εγγεγραμμένου περιεχομένου διαγράφεται αυτόματα. Με τη λειτουργία αυτή, το εγγεγραμμένο υλικό σβήνεται. Αρχικά, το εγγεγραμμένο υλικό αποθηκευόταν για δύο λεπτά, αλλά, κατά τη διάρκεια του εποπτικού ελέγχου που διενήργησε η Αρχή, η διάρκεια αυτή μειώθηκε στο ένα λεπτό. Οι ελεγκτές εισιτηρίων μπορούν, ωστόσο, πατώντας το αντίστοιχο κουμπί, να ακυρώσουν τη λειτουργία της αυτόματης διαγραφής ούτως ώστε να διασφαλίσουν ότι τα εγγεγραμμένα δεδομένα δεν θα σβηστούν. Στην περίπτωση αυτή, οι πληροφορίες που έχουν αποθηκευτεί στην κάμερα διατηρούνται και μέσω της τεχνικής προεγγραφής που καταγράφει τις πληροφορίες κατά τη διάρκεια του λεπτού που προηγείται του πατήματος του κουμπιού από τον ελεγκτή εισιτηρίων. Οι ελεγκτές εισιτηρίων έχουν εντολή να διακόπτουν τη λειτουργία αυτόματης διαγραφής σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες επιβάλλεται πρόστιμο καθώς και σε περίπτωση απειλής εναντίον τους.
11
Πέραν των διαπιστώσεων αυτών σχετικά με τη χρήση και τη λειτουργία των καμερών σώματος, η Αρχή έκρινε με την απόφασή της ότι, από τον Δεκέμβριο του 2018 έως την ημερομηνία έκδοσης της εν λόγω απόφασης τον Ιούνιο του 2021, η SL, κάνοντας χρήση καμερών σώματος στο πλαίσιο ελέγχου εισιτηρίων, είχε προβεί σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά παράβαση διαφόρων διατάξεων του ΓΚΠΔ. Κατά την Αρχή, η SL δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες στα υποκείμενα των δεδομένων, παραβαίνοντας κατά συνέπεια το άρθρο 13 του ΓΚΠΔ. Για τον λόγο αυτόν, η Αρχή επέβαλε στην SL διοικητικό πρόστιμο συνολικού ύψους 16 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών (SEK) (περίπου 1420670 ευρώ), εκ των οποίων τα 4 εκατομμύρια SEK (περίπου 355188 ευρώ) αφορούσαν την παράλειψη ενημέρωσης των υποκειμένων των δεδομένων.
12
Το Förvaltningsrätten i Stockholm (διοικητικό πρωτοδικείο Στοκχόλμης, Σουηδία), ενώπιον του οποίου η SL άσκησε προσφυγή κατά της απόφασης της Αρχής, απέρριψε την προσφυγή κατά το μέρος που αφορούσε το πρόστιμο που είχε επιβληθεί στην εν λόγω εταιρία για παράλειψη ενημέρωσης των υποκειμένων των δεδομένων.
13
Στη συνέχεια η SL άσκησε έφεση ενώπιον του Kammarrätten i Stockholm (διοικητικού εφετείου Στοκχόλμης, Σουηδία), το οποίο εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και ακύρωσε την απόφαση της Αρχής κατά το μέρος που αφορούσε την επιβολή του εν λόγω προστίμου. Το ανωτέρω δικαστήριο έκρινε, παραπέμποντας στην απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 2014, Ryneš (C‑212/13, EU:C:2014:2428), ότι το άρθρο 13 του ΓΚΠΔ δεν είχε εφαρμογή στην ενώπιόν του διαφορά και, ως εκ τούτου, ότι η Αρχή δεν μπορούσε νομίμως να επιβάλει διοικητικό πρόστιμο στην SL για παράβαση του εν λόγω άρθρου.
14
Η Αρχή άσκησε αναίρεση κατά της απόφασης του Kammarrätten i Stockholm (διοικητικού εφετείου Στοκχόλμης) ενώπιον του Högsta förvaltningsdomstolen (Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου), ήτοι του αιτούντος δικαστηρίου, με αίτημα την αναίρεση της απόφασης αυτής κατά το μέρος που αφορά το πρόστιμο που επιβλήθηκε στην εν λόγω εταιρία για παράλειψη ενημέρωσης των υποκειμένων των δεδομένων.
15
Το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει, κατ’ αρχάς, ότι το ζήτημα που τίθεται είναι ποιο από τα άρθρα 13 και 14 του ΓΚΠΔ έχει εφαρμογή σε περίπτωση συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος. Κατά την κρίση του, η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι επιβεβλημένη από δύο απόψεις. Αφενός, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί ποιες πληροφορίες πρέπει να παρέχονται στο υποκείμενο των δεδομένων, πότε γεννάται η υποχρέωση ενημέρωσης του εν λόγω προσώπου και ποιες είναι οι εξαιρέσεις από την υποχρέωση αυτή. Αφετέρου, είναι κρίσιμο να διαπιστωθεί εάν η Αρχή μπορούσε νομίμως να επιβάλει διοικητικό πρόστιμο στην SL λόγω μη τήρησης από την εταιρία αυτή της υποχρέωσης ενημέρωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 του ΓΚΠΔ.
16
Περαιτέρω, κατά το αιτούν δικαστήριο, δεν είναι επίσης σαφές σε ποιον βαθμό πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διαφορές μεταξύ των άρθρων 13 και 14 του ΓΚΠΔ, όσον αφορά την έκταση της υποχρέωσης ενημέρωσης που προβλέπουν οι διατάξεις αυτές, προκειμένου να καθοριστεί ποιο άρθρο εξ αυτών έχει εφαρμογή σε συγκεκριμένο είδος συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Συναφώς, διευκρινίζει ότι οι διάδικοι διαφωνούν ως προς το συμπέρασμα που πρέπει να εξαχθεί από τις διαφορές αυτές.
17
Τέλος, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ως προς τη σημασία που πρέπει να αποδοθεί στις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη διαφάνεια βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2016/679, οι οποίες εκδόθηκαν στις 29 Νοεμβρίου 2017 και αναθεωρήθηκαν στις 11 Απριλίου 2018 από την ομάδα εργασίας του άρθρου 29 της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24 Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ 1995, L 281, σ. 31), στο σημείο 26 των οποίων προβλέπεται ότι το άρθρο 13 του ΓΚΠΔ έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις βιντεοεπιτήρησης.
18
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο το Högsta förvaltningsdomstolen (Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Ποιο από τα άρθρα 13 ή 14 του ΓΚΠΔ έχει εφαρμογή σε περίπτωση συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος;»
Επί του αιτήματος επανάληψης της προφορικής διαδικασίας
19
Μετά την ανάπτυξη των προτάσεων της γενικής εισαγγελέα την 1η Αυγούστου 2025, η SL ζήτησε, με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 23 Σεπτεμβρίου 2025, την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 83 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
20
Προς στήριξη του αιτήματός της, η SL ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο δεν ενημερώθηκε επαρκώς σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης ούτε και σε σχέση με τη σημασία που θα είχε μια απόφαση στην υπόθεση αυτή έναντι των υπευθύνων επεξεργασίας που χρησιμοποιούν συστήματα βιντεοεπιτήρησης. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι οι προτάσεις που ανέπτυξε η γενική εισαγγελέας δεν οριοθέτησαν ορθά τα αντίστοιχα πεδία εφαρμογής των άρθρων 13 και 14 του ΓΚΠΔ.
21
Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 252, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, ο γενικός εισαγγελέας διατυπώνει δημοσία, με πλήρη αμεροληψία και ανεξαρτησία, αιτιολογημένες προτάσεις επί των υποθέσεων οι οποίες, σύμφωνα με τον Οργανισμό του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απαιτούν την παρέμβασή του. Το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται ούτε από τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα ούτε από την αιτιολογία βάσει της οποίας αυτός καταλήγει στις εν λόγω προτάσεις (απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2025, Nissan Iberia, C‑21/24, EU:C:2025:659, σκέψη 30 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
22
Σημειώνεται επίσης, στο πλαίσιο αυτό, ότι ο Οργανισμός του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο Κανονισμός Διαδικασίας δεν προβλέπουν δυνατότητα των διαδίκων ή των ενδιαφερομένων περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 23 του Οργανισμού να διατυπώνουν παρατηρήσεις σε απάντηση προς τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα. Η διαφωνία οποιουδήποτε από τους διαδίκους ή τους ενδιαφερομένους με τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, όποια και αν είναι τα ζητήματα που εξετάζει ο γενικός εισαγγελέας με τις προτάσεις του, δεν συνιστά, συνεπώς, αφ’ εαυτής επαρκή λόγο για την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας (απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2025, Nissan Iberia, C‑21/24, EU:C:2025:659, σκέψη 31 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
23
Επομένως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό το αίτημα επανάληψης της προφορικής διαδικασίας, καθόσον η SL επιδιώκει με αυτό να της δοθεί η δυνατότητα να απαντήσει στη θέση που έλαβε η γενική εισαγγελέας με τις προτάσεις της.
24
Βεβαίως, κατά το άρθρο 83 του Κανονισμού Διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί οποτεδήποτε, αφού ακούσει τον γενικό εισαγγελέα, να διατάξει την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, ιδίως αν κρίνει ότι δεν έχει διαφωτισθεί επαρκώς, ή όταν διάδικος επικαλείται, μετά τη λήξη της διαδικασίας αυτής, νέο πραγματικό περιστατικό δυνάμενο να ασκήσει αποφασιστική επιρροή επί της αποφάσεως του Δικαστηρίου, ή ακόμη όταν, προς επίλυση της διαφοράς, το Δικαστήριο χρειάζεται να στηριχθεί σε επιχείρημα επί του οποίου δεν διεξήχθη συζήτηση μεταξύ των διαδίκων ή των κατά το άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενδιαφερομένων.
25
Εν προκειμένω, όμως, το Δικαστήριο, αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα, κρίνει ότι έχει στη διάθεσή του όλα τα αναγκαία στοιχεία για να δώσει απάντηση στα ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου και ότι, προκειμένου να αποφανθεί επί της υπό κρίση υποθέσεως, δεν χρειάζεται να στηριχθεί σε επιχείρημα επί του οποίου δεν διεξήχθη συζήτηση μεταξύ των ενδιαφερομένων. Επιπροσθέτως, από το αίτημα επανάληψης της προφορικής διαδικασίας δεν προκύπτει κανένα νέο πραγματικό περιστατικό που θα μπορούσε να ασκήσει αποφασιστική επιρροή επί της αποφάσεως που καλείται να εκδώσει το Δικαστήριο στην υπό κρίση υπόθεση.
26
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν συντρέχει λόγος να διαταχθεί η επανάληψη της προφορικής διαδικασίας.
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
27
Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί εάν τα άρθρα 13 και 14 του ΓΚΠΔ έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος την οποίαν φέρουν ελεγκτές εισιτηρίων στις δημόσιες συγκοινωνίες, η ενημέρωση των υποκειμένων των δεδομένων διέπεται από το άρθρο 13 ή από το άρθρο 14 του ΓΚΠΔ.
28
Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, πρέπει, κατά πάγια του Δικαστηρίου, να ληφθεί υπόψη όχι μόνον το γράμμα των διατάξεων αυτών, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται οι διατάξεις αυτές και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελούν μέρος (απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 2024, Másdi, C‑169/23, EU:C:2024:988, σκέψη 39).
29
Κατά πρώτον, όσον αφορά το γράμμα των άρθρων 13 και 14 του ΓΚΠΔ, επισημαίνεται ότι το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του άρθρου 14 του ΓΚΠΔ ορίζεται με αρνητική διατύπωση σε σχέση με αυτό του άρθρου 13 του ΓΚΠΔ. Όπως προκύπτει και από τους ίδιους τους τίτλους των εν λόγω διατάξεων, το άρθρο 13 αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα συλλέγονται από το υποκείμενο των δεδομένων, ενώ το άρθρο 14 αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα δεν έχουν συλλεγεί από το υποκείμενο των δεδομένων (απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 2024, Másdi, C‑169/23, EU:C:2024:988, σκέψη 48).
30
Προκειμένου να γίνει διάκριση μεταξύ των αντίστοιχων πεδίων εφαρμογής των διατάξεων αυτών, δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι, σε ορισμένες γλωσσικές αποδόσεις του άρθρου 14 του ΓΚΠΔ, όπως ιδίως στη σουηδική γλώσσα, δεν χρησιμοποιείται ο όρος «συλλέγονται» («samlas in») του άρθρου 13 του κανονισμού.
31
Πράγματι, κατά πάγια νομολογία, οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης πρέπει να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται κατά τρόπο ομοιόμορφο λαμβανομένων υπόψη των κειμένων τους σε όλες τις γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, σε περίπτωση αποκλίσεως μεταξύ των κειμένων αυτών, η επίμαχη διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται με γνώμονα την όλη οικονομία και τον σκοπό της κανονιστικής ρύθμισης της οποίας αποτελεί μέρος [απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 2025, Verbraucherzentrale Berlin (Έννοια της αρχικής περιόδου δέσμευσης), C‑612/23, EU:C:2025:82, σκέψη 31 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
32
Συναφώς, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει, όσον αφορά τη χρήση του όρου «απόκτηση» («erhållande») στο άρθρο 14, παράγραφος 5, στοιχείο γʹ, του ΓΚΠΔ, ο οποίος, στην απόδοση στη σουηδική γλώσσα, χρησιμοποιείται επίσης στον τίτλο του εν λόγω άρθρου 14 καθώς και στην παράγραφό του 1 («erhållits»), ότι ο όρος αυτός αφορά πράγματι τα δεδομένα που «συλλέγονται» από πρόσωπο διαφορετικό από το υποκείμενο των δεδομένων, καθώς και εκείνα που, στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων του, παρήγαγε ο ίδιος ο υπεύθυνος της επεξεργασίας χρησιμοποιώντας τέτοια δεδομένα (πρβλ. απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 2024, Másdi, C‑169/23, EU:C:2024:988, σκέψη 47).
33
Επιπλέον, όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας στο σημείο 28 των προτάσεών της, η έννοια των δεδομένων που «συλλέγονται» από το υποκείμενο των δεδομένων κατά το άρθρο 13, παράγραφος 1, του ΓΚΠΔ δεν απαιτεί συγκεκριμένη ενέργεια εκ μέρους του υποκειμένου των δεδομένων, αλλά εκ μέρους του υπευθύνου επεξεργασίας και μόνον, οπότε ο βαθμός δραστηριότητας του υποκειμένου των δεδομένων δεν ασκεί επιρροή για την οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής της διάταξης αυτής σε σχέση με το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 14 του ΓΚΠΔ.
34
Η παράμετρος αυτή επισημαίνεται και στις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη διαφάνεια, περί των οποίων γίνεται λόγος στη σκέψη 17 της παρούσας απόφασης, από τις οποίες προκύπτει ότι το άρθρο 13 του ΓΚΠΔ εφαρμόζεται είτε όταν το υποκείμενο των δεδομένων παρέχει συνειδητά δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα στον υπεύθυνο επεξεργασίας είτε όταν ο υπεύθυνος επεξεργασίας συλλέγει τα δεδομένα από το υποκείμενο των δεδομένων μέσω παρατήρησης, ιδίως με χρήση κάμερας.
35
Λαμβανομένου υπόψη του γράμματος του άρθρου 14, παράγραφος 2, στοιχείο στʹ, του ΓΚΠΔ, ερμηνευόμενου υπό το πρίσμα της αιτιολογικής σκέψης 61 του κανονισμού αυτού, πρέπει να γίνει δεκτό ότι μόνον η πηγή των συλλεγόμενων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα αποτελεί κρίσιμο κριτήριο για την οριοθέτηση των αντίστοιχων πεδίων εφαρμογής των άρθρων 13 και 14 του ΓΚΠΔ. Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος 2, στοιχείο στʹ, εάν τα δεδομένα δεν έχουν συλλεγεί από το υποκείμενο των δεδομένων, ο υπεύθυνος επεξεργασίας οφείλει να ενημερώσει το πρόσωπο αυτό σχετικά με την πηγή από την οποία προέρχονται τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.
36
Επομένως, η γραμματική ερμηνεία των άρθρων 13 και 14 του ΓΚΠΔ, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 61 του ΓΚΠΔ, συνηγορεί υπέρ της εφαρμογής του άρθρου 13 σε περίπτωση συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος, δεδομένου ότι, στην περίπτωση αυτή, τα δεδομένα δεν λαμβάνονται από πηγή άλλη από το υποκείμενο των δεδομένων, αλλά απευθείας από αυτό.
37
Κατά δεύτερον, η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται από το πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται οι συγκεκριμένες διατάξεις.
38
Συναφώς, από το άρθρο 5 του ΓΚΠΔ προκύπτει ότι η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα πρέπει, μεταξύ άλλων, να πληροί συγκεκριμένες απαιτήσεις διαφάνειας έναντι του προσώπου το οποίο αφορά η επεξεργασία [απόφαση της 11ης Ιουλίου 2024, Meta Platforms Ireland (Αντιπροσωπευτική αγωγή), C‑757/22, EU:C:2024:598 σκέψη 53].
39
Όπως επισήμανε, κατ’ ουσίαν, η Επιτροπή με τις γραπτές παρατηρήσεις της, το άρθρο 13 του ΓΚΠΔ, κατά το μέρος που απαιτεί οι διαλαμβανόμενες στο άρθρο αυτό πληροφορίες να γνωστοποιούνται στο υποκείμενο των δεδομένων κατά τη λήψη τους, αποδίδει ειδική σημασία στο δικαίωμα ενημέρωσης του υποκειμένου των δεδομένων. Αντιθέτως, από την πλευρά του, το άρθρο 14 του ΓΚΠΔ θεσπίστηκε για την αντιμετώπιση των καταστάσεων στις οποίες ο υπεύθυνος επεξεργασίας δεν έρχεται σε άμεση επαφή με το υποκείμενο των δεδομένων, αλλά συλλέγει τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα από άλλη πηγή, με αποτέλεσμα η γνωστοποίηση των διαλαμβανόμενων στη διάταξη αυτή πληροφοριών κατά τη λήψη τους να καθίσταται, στην πράξη, δυσχερής ή ακόμη και αδύνατη. Ο έμμεσος χαρακτήρας μιας τέτοιας συλλογής δικαιολογεί, επομένως, τη δυνατότητα που παρέχει η τελευταία αυτή διάταξη να μετατεθεί χρονικώς η εκπλήρωση της υποχρέωσης ενημέρωσης που υπέχει ο υπεύθυνος επεξεργασίας.
40
Κατά τρίτον, τα άρθρα 13 και 14 του ΓΚΠΔ πρέπει να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα του σκοπού που επιδιώκει ο κανονισμός, ο οποίος συνίσταται, μεταξύ άλλων, στη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων των φυσικών προσώπων, ιδίως του δικαιώματός τους στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 16 ΣΛΕΕ και κατοχυρώνεται ως θεμελιώδες δικαίωμα στο άρθρο 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως το τελευταίο αυτό άρθρο συμπληρώνει το κατοχυρούμενο στο άρθρο 7 του Χάρτη δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή [πρβλ. απόφαση της 27ης Φεβρουαρίου 2025, Dun & Bradstreet Austria κ.λπ., C‑203/22, EU:C:2025:117, σκέψη 51 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
41
Εάν γινόταν δεκτό ότι το άρθρο 14 του ΓΚΠΔ έχει εφαρμογή στην περίπτωση συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος, το υποκείμενο των δεδομένων, παρότι αποτελεί την πηγή των δεδομένων, δεν θα λάμβανε καμία πληροφορία κατά το στάδιο της συλλογής, πράγμα που θα επέτρεπε στον υπεύθυνο επεξεργασίας να μην παράσχει αμέσως πληροφορίες στο εν λόγω πρόσωπο. Ως εκ τούτου, μια τέτοια ερμηνεία θα ενείχε τον κίνδυνο να διαφύγει της προσοχής του υποκειμένου των δεδομένων η συλλογή των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και να υιοθετηθούν πρακτικές κρυφής παρακολούθησης. Μια τέτοια συνέπεια θα ήταν ασύμβατη προς τον σκοπό που μνημονεύεται στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας απόφασης να διασφαλιστεί υψηλού επιπέδου προστασία των θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων των φυσικών προσώπων.
42
Πάντως, επισημαίνεται ότι ο σκοπός αυτός ουδόλως εμποδίζει, όπως προβλέπουν οι κατευθυντήριες γραμμές 3/2019 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Προστασίας Δεδομένων (ΕΣΠΔ) σχετικά με την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μέσω συσκευών βιντεοσυσκευών, οι οποίες εκδόθηκαν στις 29 Ιανουαρίου 2020, οι υποχρεώσεις ενημέρωσης βάσει του άρθρου 13 του ΓΚΠΔ να εφαρμόζονται στο πλαίσιο πολυεπίπεδης προσέγγισης. Σύμφωνα με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, οι πλέον σημαντικές πληροφορίες που προορίζονται για το υποκείμενο των δεδομένων μπορούν να αναγράφονται, σε ένα πρώτο επίπεδο, σε προειδοποιητική επιγραφή, οι δε λοιπές υποχρεωτικές πληροφορίες μπορούν να παρέχονται στο πρόσωπο αυτό, σε ένα δεύτερο επίπεδο, προσηκόντως και πλήρως, σε εύκολα προσβάσιμο χώρο.
43
Τέλος, πρέπει επίσης να διευκρινιστεί, όσον αφορά την αμφιβολία που εξέφρασε το Kammarrätten i Stockholm (διοικητικό εφετείο Στοκχόλμης, Σουηδία) σε σχέση με το περιεχόμενο της σκέψης 34 της απόφασης της 11ης Δεκεμβρίου 2014, Ryneš (C‑212/13, EU:C:2014:2428), η οποία μνημονεύεται στη σκέψη 13 της παρούσας απόφασης, ότι το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε, στην εν λόγω σκέψη 34, επί του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 11 της οδηγίας 95/46, στο οποίο αντιστοιχεί το άρθρο 14 του ΓΚΠΔ, σε σχέση με το άρθρο 10 της οδηγίας, στο οποίο αντιστοιχεί το άρθρο 13 του ΓΚΠΔ, αλλά περιορίστηκε να επισημάνει ότι, λόγω των διαφόρων περιορισμών και εξαιρέσεων που προβλέπει η οδηγία, μπορούν, κατά την εφαρμογή της, να λαμβάνονται υπόψη τα έννομα συμφέροντα του υπευθύνου επεξεργασίας.
44
Ως εκ τούτου, από τη σκέψη 34 της εν λόγω απόφασης δεν μπορεί να συναχθεί ότι το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί επί της διάκρισης μεταξύ, αφενός, του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 13 και, αφετέρου, του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 14 του ΓΚΠΔ.
45
Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, στο υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 13 και 14 του ΓΚΠΔ έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος την οποίαν φέρουν ελεγκτές εισιτηρίων στις δημόσιες συγκοινωνίες, η ενημέρωση των υποκειμένων των δεδομένων διέπεται από το άρθρο 13 και όχι από το άρθρο 14 του ΓΚΠΔ.
Επί των δικαστικών εξόδων
46
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφαίνεται:
Τα άρθρα 13 και 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ,
έχουν την έννοια ότι:
σε περίπτωση συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με χρήση κάμερας σώματος την οποίαν φέρουν ελεγκτές εισιτηρίων στις δημόσιες συγκοινωνίες, η ενημέρωση των υποκειμένων των δεδομένων διέπεται από το άρθρο 13 και όχι από το άρθρο 14 του κανονισμού.
(υπογραφές)
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική.