61978J0103
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 18ης Ιανουαρίου 1979 (
*1
)
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 103/78 έως 109/78,
Société des Usines de Beauport, Bordeaux,
Société Sucrière de la Grande Terre, Gardel au Moule (Guadeloupe),
Société Industrielle de sucrerie, Paris,
Compagnie Sucrière et Rhumière de la Martinique, Trinite (Martinique),
Société des Planteurs de Cannes Associés, Lamentin (Guadeloupe),
Société d'Exploitation Sucrière de Marie Galante, Pointe-à-Pitre (Guadeloupe),
Distillerie Sucrerie Grosse Montagne, Lamentin (Guadeloupe),
εκπροσωπούμενες από τον Dominique Voillemot, δικηγόρο Παρισιού, και τον Bernard Lionel Dore, δικηγόρο Seine-Saint-Denis, με αντίκλητους στο Λουξεμβούργο τους Dupont και Konsbruck, δικηγόρους, 14 A, rue des Bains,
προσφεύγουσες,
και
Syndicat Général des Producteurs de Sucre et de Rhum des Antilles Françaises, εκπροσωπούμενο από τον Dominique Voillemot, δικηγόρο Παρισιού, και το Bernard Lionel Dore, δικηγόρο Seine-Saint-Denis, με αντίκλητους στο Λουξεμβούργο τους Dupont και Konsbruck, δικηγόρους, 14 A, rue des Bains,
παρεμβαίνων,
κατά
Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενου από τον Daniel Vignes, διευθυντή της νομικής υπηρεσίας του Συμβουλίου, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον J. Ν. van den Houten, διευθυντή της νομικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, 2, place de Metz, Λουξεμβούργο,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο, στο παρόν στάδιο της διαδικασίας, το παραδεκτό προσφυγής ακυρώσεως στρεφομένης κατά του κανονισμού 298/78 του Συμβουλίου, της 13ης Φεβρουαρίου 1978, περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 3331/74 «περί κατανομής και τροποποιήσεως των βασικών ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης» (EE ειδ. έκδ. 03/020, σ. 97 επ.),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ,
συγκείμενο από τους Η. Kutscher, πρόεδρο, J. Mertens de Wilmars και Mackenzie Stuart, προέδρους τμήματος, Α. Μ. Donner, P. Pescatore, Μ. Sørensen, Α. O'Keeffe, G. Bosco και Α. Touffait, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: J.-P. Warner
γραμματέας: Α. Van Houtte
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
(το μέρος που περιέχει τα «περιστατικά» παραλείπεται)
Σκεπτικό
1
Με τις προσφυγές, που πρωτοκολλήθηκαν στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Απριλίου 1978, ζητείται η ακύρωση του κανονισμού 298/78 του Συμβουλίου, της 13ης Φεβρουαρίου 1978, περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 3331/74 «περί κατανομής και τροποποιήσεως των βασικών ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης» (EE ειδ. έκδ. 03/020, σ. 97 επ.).
2
To Syndicat général des producteurs de sucre et de rhum des Antilles françaises υποστηρίζει τα αιτήματα των προσφευγουσών, ως παρεμβαίνων.
3
Ο κανονισμός 3330/74 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1974, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης (EE ειδ. έκδ. 03/011, σ. 134 επ.) προβλέπει με το άρθρο 24 την κατανομή από τα κράτη μέλη βασικών ποσοστώσεων στις επιχειρήσεις και ορίζει, στην παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, ότι «το Συμβούλιο … θεσπίζει τους γενικούς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου και τις ενδεχόμενες παρεκκλίσεις των διατάξεων του».
4
Δυνάμει αυτής της διατάξεως, το Συμβούλιο θέσπισε την ίδια ημέρα τον κανονισμό 3331/74 περί κατανομής και τροποποιήσεως των βασικών ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης.
5
Το άρθρο 2 του τελευταίου αυτού κανονισμού προβλέπει τις παρεκκλίσεις από το άρθρο 24 του κανονισμού 3330/74.
6
Στην αρχική του έκδοση αυτό το άρθρο περιελάμβανε δύο παρεκκλίσεις, μια γενικής φύσεως, στην παράγραφο 1 και την άλλη, ειδικής φύσεως, για την Ιταλική Δημοκρατία, στην παράγραφο 2.
7
Ο προσβαλλόμενος κανονισμός τροποποίησε το άρθρο 2 του κανονισμού 3331/74 προσθέτοντας στις δύο υφιστάμενες παραγράφους τρίτη παράγραφο έχουσα ως εξής:
«3.
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 24, παράγραφος 2, πρώτο, δεύτερο και τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3330/74 και της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, η Γαλλική Δημοκρατία, βάσει των σχεδίων αναδιαρθρώσεως των τομέων ζαχαροκαλάμου και του τομέος της ζάχαρης στα υπερπόντια διαμερί-σματά της, δύναται να μειώνει τη βασική ποσόστωση κάθε επιχειρήσεως εγκαταστημένης σε αυτά τα διαμερίσματα κατά ποσότητα, η οποία να μην υπερβαίνει, καθ' όλη την περίοδο από την 1η Ιουλίου 1977 μέχρι την 30ή Ιουνίου 1980, το 10 % της βασικής ποσοστώσεως που εφαρμόστηκε για κάθε μια από αυτές τις επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια της ζαχαρικής περιόδου 1976/1977.
Περαιτέρω, για τη ζαχαρική περίοδο 1977/1978, η μείωση της βασικής ποσοστώσεως δεν δύναται να υπερβαίνει τη διαφορά μεταξύ της βασικής ποσοστώσεως που εφαρμόστηκε αρχικά κατ' αυτή τη ζαχαρική περίοδο και της παραγωγής που πραγματοποιήθηκε εντός του πλαισίου της βασικής αυτής ποσοστώσεως. Η Γαλλική Δημοκρατία κατανέμει την τροποποιημένη ποσόστωση πριν από το τέλος της ζαχαρικής περιόδου που προηγείται εκείνης της εφαρμογής της. Εν τούτοις, για τη ζαχαρική περίοδο 1977/1978 η κατανομή της τροποποιηθείσας ποσοστώσεως γίνεται πριν από το τέλος της εν λόγω ζαχαρικής περιόδου.
Τα αναδιαρθρωτικά σχέδια και τα απορρέοντα μέτρα που επηρεάζουν τις βασικές ποσοστώσεις κοινοποιούνται στην Επιτροπή χωρίς καθυστέρηση.»
8
Ο προσβαλλόμενος κανονισμός αιτιολογεί, με τις αιτιολογικές του σκέψεις, την εν λόγω προσθήκη με την αιτιολογία ότι πρέπει να παρασχεθεί η δυνατότητα να χρησιμοποιείται υπέρ ενός υπερπόντιου διαμερίσματος, συγκεριμένα της Réunion, μέρος της βασικής ποσότητας της Γαλλικής Δημοκρατίας που έχει εκχωρηθεί από τον κανονισμό 3330/74 για τα υπερπόντια διαμερίσματά της και που δεν χρησιμοποιείται σε άλλα υπερπόντια διαμερίσματά της, συγκεριμένα τη Guadeloupe και τη Martinique.
9
Οι προσφεύγουσες θεωρούν ότι θίγονται τα «κεκτημένα δικαιώματά» τους με τον κανονισμό 298/78 και ζητούν την ακύρωσή του δυνάμει του άρθρου 173 της Συνθήκης.
Επί του παραδεκτού
10
Το Συμβούλιο, καθού, με υπόμνημα της 3ης Ιουλίου 1978, προέβαλε ένσταση απαραδέκτου των προσφυγών δυνάμει του άρθρου 91 του κανονισμού διαδικασίας και ζήτησε από το Δικαστήριο να αποφανθεί επ' αυτής της ενστάσεως χωρίς να εισέλθει στην ουσία.
11
Υποστηρίζει ότι οι προσφυγές ακυρώσεως δεν συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης καθόσον η προσβαλλόμενη πράξη δεν συνιστά απόφαση εκδοθείσα υπό τη μορφή κανονισμού και δεν αφορά τις προσφεύγουσες ούτε άμεσα ούτε ατομικά.
12
Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη πράξη συνιστά απόφαση ληφθείσα έναντι σαφώς καθορισμένων επιχειρήσεων και τις αφορά άμεσα και ατομικά.
13
Ως προς τη φύση της προσβαλλομένης πράξεως, παρατηρείται ότι το άρθρο 24 του κανονισμού 3330/74, στην παράγραφο 2, εδάφιο 4, ορίζει τις βασικές ποσοστώσεις για κάθε κράτος μέλος διακρίνοντας, όσον αφορά τη Γαλλία, μεταξύ της μητροπόλεως, για την οποία η βασική ποσόστωση ορίζεται σε 2530000 τόνους λευκής ζάχαρης και των υπερπόντιων διαμερισμάτων, για τα οποία αυτή η ποσόστωση ορίζεται σε 466000 τόνους λευκής ζάχαρης.
14
Έτσι, το έδαφος της Κοινότητας χωρίζεται, προς το σκοπό απονομής των βασικών ποσοστώσεων, σε τόσα μέρη όσα και τα κράτη μέλη, ενώ η Γαλλία διαιρείται σε δύο διαφορετικές ζώνες.
15
Το άρθρο 2 του κανονισμού 3331/74, προβλέποντας τις παρεκκλίσεις από τους κανόνες κατανομής των βασικών ποσοστώσεων, που είναι αναγκαίες για να λαμβάνονται υπόψη οι ενδεχόμενες αλλαγές στη δομή της ζαχαροβιομηχανίας και της τευτλοκαλλιέργειας, θέσπιζε εξ υπαρχής τόσο γενική παρέκκλιση εφαρμοστέα σε όλα τα κράτη μέλη, επομένως, σε όλα τα τμήματα της κοινής αγοράς τα αναφερόμενα στο άρθρο 24 του κανονισμού 3330/74, όσο και ειδική παρέκκλιση για ορισμένο τμήμα της εν λόγω αγοράς, δηλαδή την Ιταλική Δημοκρατία, λαμβάνοντας υπόψη την ειδική κατάσταση του τομέα της ζάχαρης σ' αυτή τη χώρα.
16
Αυτές οι παρεκκλίσεις δεν συνιστούν εξαιρέσεις γενικής ή ειδικής φύσεως από τους κανόνες που διέπουν την κατανομή των βασικών ποσοστώσεων, αλλά ενσωματώνονται σ' αυτούς τους ίδιους τους κανόνες, για να συστήσουν σύνολο κανονιστικής φύσεως που έχει ως σκοπό, αφενός, την ασφάλεια δικαίου των επιχειρήσεων που αφορούν και, αφετέρου, αποτελεσματική διαχείριση ικανή να προσαρμόζεται, εντός ορισμένων ορίων, στις αλλαγές της δομής της ζα-χαροβιομηχανίας.
17
Πρέπει, επομένως, να συναχθεί το συμπέρασμα ότι δεδομένου ότι το άρθρο 2 του κανονισμού 3331/74 είναι, στην αρχική του έκδοση, κανονιστικής φύσεως και δεν μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ότι συνιστά από ορισμένες απόψεις απόφαση, η επελθούσα σ' αυτή τη διάταξη, με τον κανονισμό 298/78, τροποποίηση μετέχει της κανονιστικής φύσεως αυτής της διατάξεως.
18
Η επελθούσα από τον προσβαλλόμενο κανονισμό τροποποίηση δεν μετέβαλε τη φύση της διατάξεως, καθόσον η προστεθείσα παράγραφος 3 δεν περιλαμβάνει παρά συμπληρωματική παρέκκλιση που αφορά όχι ορισμένες ατομικές επιχειρήσεις αλλά τμήμα του εδάφους που αναφέρεται στο άρθρο 24 του κανονισμού 3330/74 και για το οποίο είχε ορισθεί χωριστή βασική ποσόστωση.
19
Πρέπει, επομένως, να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η επελθούσα με τον προσβαλλόμενο κανονισμό τροποποίηση μετέχει της κανονιστικής φύσεως του άρθρου 2 του κανονισμού 3331/74.
20
Εξάλλου, ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν αφορά τις προσφεύγουσες ούτε άμεσα ούτε ατομικά.
21
Παρόλον ότι είναι αληθές ότι θα μπορούσε να τις αφορά η χρήση που το κράτος μέλος θα μπορούσε να κάνει του θεσπισθέντος κανόνα παρεκκλίσεως, παρατηρείται ότι η προστεθείσα παράγραφος 3 αναφέρει ρητώς ότι «η Γαλλική Δημοκρατία δύναται να μειώσει τη βασική ποσόστωση κάθε επιχειρήσεως» και έτσι ανήκει σ' αυτό το κράτος μέλος η απόφαση να μειώνει ή όχι τις βασικές ποσοστώσεις και, σε καταφατική περίπτωση, αν θα μειωθούν οι βασικές ποσοστώσεις όλων ή ορισμένων επιχειρήσεων.
22
Είναι, επομένως, σαφές ότι τις προσφεύγουσες δεν μπορούν να αφορούν άμεσα και ατομικά παρά μόνο τα λαμβανόμενα από τη Γαλλική Δημοκρατία, δυνάμει του θεσπισθέντος με τον κανονισμό 298/78 μέτρου παρέκκλισης, μέτρα.
23
Πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι, δεδομένου ότι οι προβλεπόμενες στο άρθρο 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης προϋποθέσεις δεν συντρέχουν στην προκειμένη περίπτωση, οι προσφυγές πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:
Απορρίπτει τις προσφυγές ως απαράδεκτες.
Κρίθηκε από το Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο στις 18 Ιανουαρίου 1979.
Kutscher
Mertens de Wilmars
Mackenzie Stuart
Pescatore
Sørensen
O'Keeffe
Bosco
Touffait
Donner
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 18 Ιανουαρίου 1979.
Pescatore
Sørensen
O'Keeffe
Bosco
Touffait
Ο γραμματέας
Α. Van Houtte
Ο Πρόεδρος
Η. Kutscher
(
*1
)	Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.