Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 21ης Δεκεμβρίου 2023 [αίτηση του Kammergericht Berlin (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – στο πλαίσιο της διαδικασίας σχετικά με την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης Generalstaatsanwaltschaft Berlin
[Υπόθεση C-396/22 1, Generalstaatsanwaltschaft Berlin (Ερήμην καταδίκη)]
(Προδικαστική παραπομπή – Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις – Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ – Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης – Άρθρο 4α, παράγραφος 1 – Διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών – Προϋποθέσεις εκτέλεσης – Λόγοι προαιρετικής μη εκτέλεσης – Εξαιρέσεις – Υποχρεωτική εκτέλεση – Ποινή επιβληθείσα ερήμην – Έννοια της φράσης «δίκη που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης» – Διαδικασία που αφορά την τροποποίηση ποινών που έχουν επιβληθεί προηγουμένως – Απόφαση επιβάλλουσα συνολική ποινή – Απόφαση που έχει εκδοθεί χωρίς ο ενδιαφερόμενος να εμφανιστεί αυτοπροσώπως – Εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει απόλυτη απαγόρευση της παράδοσης του ενδιαφερομένου στην περίπτωση αποφάσεως εκδοθείσας ερήμην – Υποχρέωση σύμφωνης ερμηνείας)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Kammergericht Berlin
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Generalstaatsanwaltschaft Berlin
Διατακτικό
Το άρθρο 4α, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, έχει την έννοια ότι η φράση «δίκη που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης», η οποία περιλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, αφορά διαδικασία που καταλήγει στην έκδοση απόφασης η οποία επιβάλλει συνολική ποινή, διά της εκ των υστέρων συγχωνεύσεως ποινών που έχουν επιβληθεί προηγουμένως, όταν, στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, η αρχή που εκδίδει την εν λόγω απόφαση δεν δύναται μεν ούτε να ελέγξει τη διαπίστωση της ενοχής ούτε να τροποποιήσει τις προηγουμένως επιβληθείσες ποινές, πλην όμως διαθέτει περιθώριο εκτιμήσεως για τον προσδιορισμό του ύψους της συνολικής ποινής.
Το άρθρο 4α, παράγραφος 1, της απόφασης-πλαισίου 2002/584, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2009/299, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, θεσπισθείσα για τη μεταφορά της συγκεκριμένης διάταξης στο εσωτερικό δίκαιο, η οποία αποκλείει, εν γένει, τη δυνατότητα της δικαστικής αρχής εκτελέσεως να εκτελέσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που έχει εκδοθεί με σκοπό την εκτέλεση ποινής, όταν ο ενδιαφερόμενος δεν έχει εμφανιστεί αυτοπροσώπως στη δίκη που κατέληξε στην έκδοση της σχετικής απόφασης. Το εθνικό δικαστήριο οφείλει, λαμβάνοντας υπόψη το εσωτερικό του δίκαιο στο σύνολό του και εφαρμόζοντας τις αναγνωρισμένες από το δίκαιο αυτό ερμηνευτικές μεθόδους, να ερμηνεύσει, στο μέτρο του δυνατού, τη συγκεκριμένη εθνική ρύθμιση υπό το πρίσμα του γράμματος και του σκοπού της απόφασης-πλαισίου 2002/584.
____________
1 ΕΕ C 359, της 19.9.2022.