62004TO0336_PL
Strony
Motywy wyroku
Sentencja
Strony
W sprawie T‑336/04
TVDanmark A/S, z siedzibą w Skovlund (Dania),
Kanal 5 Denmark Ltd, z siedzibą w Hounslow, Middlesex (Zjednoczone Królestwo),
reprezentowane przez D. Vandermeerscha, K.‑U. Karla oraz H. Peytza, adwokatów,
strona skarżąca,
popierane przez
Viasat Broadcasting UK Ltd, z siedzibą w West Drayton, Middlesex (Zjednoczone Królestwo), reprezentowaną przez S. E. Hjelmborga, adwokat,
interwenient,
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez N. Khana oraz M. Niejahra, działających w charakterze pełnomocników,
strona pozwana,
popieranej przez
Królestwo Danii, reprezentowane przez J. Moldego, działającego w charakterze pełnomocnika, wspieranego przez P. Bieringa oraz K. Lundgaarda Hansena, adwokatów,
TV 2/Danmark A/S, z siedzibą w Odense (Dania), reprezentowaną przez O. Koktvedgaarda oraz M. Thorningera, adwokatów,
oraz
European Broadcasting Union (Europejska Unia Nadawców, EBU), z siedzibą w Grand‑Saconnex (Szwajcaria), reprezentowaną przez A. Carneluttiego, adwokata,
interwenienci,
której przedmiotem jest skarga o stwierdzenie częściowej nieważności decyzji Komisji 2006/217/WE z dnia 19 maja 2004 r. w sprawie środków podjętych przez Danię na rzecz TV2/DANMARK [notyfikowanej jako dokument nr C(2004) 1814, Dz.U. 2006, L 85, str. 1] w wersji po sprostowaniu (Dz.U. 2006, L 368, str. 112) w zakresie, w jakim decyzja uznaje te środki za częściowo niezgodne ze wspólnym rynkiem,
PREZES PIĄTEJ IZBY SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
wydaje następujące
Postanowienie
Motywy wyroku
Stan faktyczny i postępowanie
1. TV 2/Danmark A/S (zwana dalej „TV2”) jest duńskim nadawcą publicznym.
2. W decyzji 2006/217/WE z dnia 19 maja 2004 r. w sprawie środków podjętych przez Danię na rzecz TV2/DANMARK [notyfikowanej jako dokument nr C(2004) 1814] (Dz.U. 2006, L.85, str. 1) w wersji po sprostowaniu (Dz.U. 2006, L 368, str. 112, zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) Komisja stwierdziła, iż „pomoc państwa przyznana w latach 1995–2002 [przez Królestwo Danii] na rzecz TV2/DANMARK w formie środków z opłat abonamentowych i innych środków opisanych w niniejszej decyzji jest zgodna ze wspólnym rynkiem zgodnie z art. 86 ust. 2 traktatu, z wyjątkiem kwoty 628,2 mln DKK [koron duńskich]” (zob. art. 1 zaskarżonej decyzji).
3. Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 13 sierpnia 2004 r. TVDanmark A/S i Kanal 5 Denmark Ltd (zwane dalej odpowiednio „TVDanmark” i „Kanal 5” bądź łącznie „skarżącymi”) wniosły skargę o stwierdzenie częściowej nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim pomoc państwa wspomniana w punkcie poprzednim została częściowo uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem.
4. Pismem z dnia 18 listopada 2004 r. Królestwo Danii złożyło wniosek o dopuszczenie do udziału w tej sprawie w charakterze interwenienta w celu poparcia żądań Komisji. Pismami z dnia 2 oraz 15 grudnia 2004 r. Komisja oraz skarżące stwierdziły, iż nie wnoszą zastrzeżeń wobec tego wniosku.
5. Pismem z dnia 1 grudnia 2004 r. TV2 złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w tej sprawie w charakterze interwenienta w celu poparcia wniosków Komisji. Wniosek ten został uzupełniony w dniu 3 grudnia 2004 r. W pismach z dnia 18 marca 2005 r. Komisja i skarżące powiadomiły, iż nie wnoszą zastrzeżeń wobec tego wniosku.
6. Pismem z dnia 1 grudnia 2004 r. Viasat Broadcasting UK Ltd (zwana dalej „Viasat”) złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w tej sprawie w charakterze interwenienta w celu poparcia żądań skarżących. Wniosek ten został uzupełniony w dniu 17 lutego 2005 r. W pismach z dnia 18 marca 2005 r. Komisja i skarżące stwierdziły, że nie wnoszą zastrzeżeń wobec tego wniosku.
7. Pismem z dnia 14 grudnia 2004 r. British Broadcasting Corp. (BBC) złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w tej sprawie w charakterze interwenienta w celu poparcia żądań Komisji. Wniosek ten został uzupełniony w dniu 7 stycznia 2005 r. Pismem z dnia 18 marca 2005 r. Komisja poinformowała Sąd, iż nie wnosi zastrzeżeń wobec tego wniosku. Pismem z dnia 18 marca 2005 r. skarżące wystąpiły do Sądu o oddalenie tego wniosku.
8. Pismem nieopatrzonym datą, zarejestrowanym w sekretariacie Sądu w dniu 13 grudnia 2004 r. European Broadcasting Union (Europejska Unia Nadawców, EBU) złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w tej sprawie w charakterze interwenienta w celu poparcia żądań Komisji. W piśmie z dnia 18 marca 2005 r. Komisja stwierdziła, iż nie wnosi zastrzeżeń wobec tego wniosku. Pismem z dnia 18 marca 2005 r. skarżące wystąpiły do Sądu o oddalenie tego wniosku.
9. Pismami z dnia 29 grudnia 2004 r. i 18 marca 2005 r. skarżące złożyły wniosek o zachowanie poufności niektórych fragmentów skargi wobec Królestwa Danii, TV2, Viasat, EBU oraz BBC.
10. Postanowieniami prezesa piątej izby Sądu z dnia 15 kwietnia 2005 r. Królestwo Danii oraz TV2 zostały dopuszczone do udziału w sprawie w charakterze interwenientów po stronie Komisji, a Viasat została dopuszczona do udziału w sprawie w charakterze interwenienta po stronie skarżących.
11. Pismem z dnia 20 kwietnia 2005 r. skarżące złożyły wniosek o zachowanie poufności niektórych fragmentów odpowiedzi na skargę wobec Królestwa Danii, TV2, Viasat, EBU oraz BBC.
12. W decyzji z dnia 25 kwietnia 2005 r., doręczonej interwenientom pismem z tego samego dnia, sekretarz Sądu ustalił na dzień 11 maja 2005 r. ostateczny termin składania przez interwenientów zastrzeżeń wobec wniosków o zachowanie poufności dotyczących skargi i odpowiedzi na skargę.
13. Pismem z dnia 9 maja 2005 r. Królestwo Danii złożyło zastrzeżenia wobec wniosków o zachowanie poufności niektórych fragmentów skargi i odpowiedzi na skargę, złożonych przez skarżące wobec tego interwenienta.
14. Postanowieniami prezesa piątej izby Sądu z dnia 10 maja 2005 r. EBU została dopuszczona do udziału w sprawie w charakterze interwenienta po stronie Komisji; z kolei wniosek BBC o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta został oddalony.
15. Pismem z dnia 27 maja 2005 r., uzupełnionym w dniu 15 czerwca 2005 r., skarżące złożyły wniosek o zachowanie poufności niektórych fragmentów repliki w stosunku do Królestwa Danii, TV2, Viasat oraz EBU.
16. Decyzją z dnia 17 czerwca 2005 r., doręczoną interwenientom listem z tego samego dnia, sekretarz Sądu ustalił na dzień 4 lipca 2005 r. ostateczny termin składania przez interwenientów zastrzeżeń wobec tego wniosku o zachowanie poufności dotyczącego repliki.
17. Pismem z dnia 1 lipca 2005 r., zarejestrowanym w sekretariacie Sądu tego samego dnia, TV2 wniosła zastrzeżenia wobec tego wniosku o zachowanie poufności. Ponadto TV2 oświadczyła, iż przyłącza się do zastrzeżeń zgłoszonych przez Królestwo Danii w piśmie z dnia 9 maja 2005 r. dotyczącym wniosku o zachowanie poufności odnoszącym się skargi oraz odpowiedzi na skargę.
18. Pismem z dnia 8 lipca 2005 r. skarżące w odpowiedzi na zastrzeżenia złożone przez Królestwo Danii w piśmie z dnia 9 maja 2005 r. częściowo wycofały swój wniosek o zachowanie poufności w odniesieniu w szczególności do zaskarżonej decyzji znajdującej się w załączniku do tej skargi oraz do niektórych fragmentów skargi stanowiących dosłowne przejęcie informacji pochodzących z tej decyzji. Skarżące podtrzymały swój wniosek w odniesieniu do wszystkich pozostałych elementów skargi. Wniosły one również, na wypadek nieuwzględnienia wniosku, o zezwolenie im na przekazanie danych liczbowych jedynie w określonych przedziałach.
19. Pismem z dnia 27 lipca 2005 r. skarżące udzieliły odpowiedzi na zastrzeżenia złożone przez TV2 w powołanym powyżej piśmie z dnia 1 lipca 2005 r.
20. Pismem z dnia 23 września 2005 r. skarżące złożyły, na żądanie sekretariatu i w celu uzupełnienia i poprawienia wniosku, nowe, niepoufne wersje skargi oraz załączniki do skargi.
21. Zarówno EBU, jak i Viasat nie przedstawiły uwag na temat wniosków skarżących o zachowanie poufności.
W przedmiocie wniosków o zachowanie poufności
Przedmiot wniosków i uwagi stron
22. Mając na uwadze częściową rezygnację skarżących z ich wniosku o zachowanie poufności skargi (zob. pkt 18 powyżej), należy stwierdzić, że wnioski o zachowanie poufności dotyczące skargi, odpowiedzi na skargę oraz repliki złożone przez skarżące wobec wszystkich interwenientów dotyczą elementów wskazanych poniżej:
– na stronie 13 skargi, w punktach 21 i 23, informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, ich udziału w rynku oraz ich strat;
– na stronie 17 skargi, w punkcie 37, informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, udziału w kapitale (share of money) szacowanym na lata 2000–2002;
– na stronie 19 skargi, w punkcie 40, informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, wskaźnika znaczenia rynkowego (power ratio) na lata 2000–2002;
– na stronie 24 skargi, w punkcie 54, informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, oszacowania cen;
– na stronach 25 i 27 skargi, w punktach 60, 61 i 71, informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, ich cen oraz porównań pomiędzy ich kosztami a cenami TV2;
– na stronie 73 skargi, w punkcie 251, informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, porównania pomiędzy ich kosztami a cenami TV2;
– na stronie 76 załączników do skargi (strona 9 załącznika nr 2 do skargi), informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, oszacowania sprzedaży barterowej (barter sale);
– na stronie 77 załączników do skargi (strona 10 załącznika nr 2 do skargi), informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, ich sprzedaży oraz kapitału własnego netto grupy;
– na stronach 80 i 81 załączników do skargi (strony 13 i 14 załącznika nr 2 do skargi), informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, ich polityki cenowej;
– na stronach 82 i 83 załączników do skargi (strony 15 i 16 załącznika nr 2 do skargi), informacji ukrytych zawartych w wierszach 1–5 oraz 7 tabeli nr 5, a także w wierszach 1, 3 i 4 tabeli nr 6 dotyczących, zdaniem skarżących, ich dochodów oraz kosztów, jak również informacji ukrytych znajdujących się w przypisie 46, odnoszących się, zdaniem skarżących, do ich polityki cenowej i ich kosztów;
– na stronie 84 załączników do skargi (strona 17 załącznika nr 2 do skargi), informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, ich polityki cenowej, porównań pomiędzy ich kosztami a cenami TV2 oraz kapitału wniesionego przez ich spółkę dominującą;
– na stronie 87 załączników do skargi (załącznik nr 1 do załącznika nr 2 do skargi), wszystkich danych liczbowych w tabeli, określonych przez skarżące jako specyfikacja kluczowych danych z ksiąg spółki;
– na stronie 89 załączników do skargi (załącznik nr 2 do załącznika nr 2 do skargi), wszystkich danych liczbowych z tabeli;
– na stronie 134 załączników do skargi (załącznik nr 4 do skargi), całej zawartości sekcji B.1.a;
– na stronie 367 załączników do skargi (załącznik nr 7 do załącznika nr 4 do skargi), wszystkich wartości zamieszczonych w tabeli odnoszących się, zdaniem skarżących, do przychodów SBS Broadcasting Danmark A/S oraz TvDanmark Ltd za lata 1997–2000 oraz do projektu budżetu na rok 2001;
– na stronie 489 załączników do skargi (strona 4 załącznika nr 5 do skargi), ukrytych nazw własnych;
– na stronie 490 załączników do skargi (strona 5 załącznika nr 5 do skargi), ukrytych wartości, zawartych w rzędach 1, 3–5 schematu nr 3 dotyczącego, zdaniem skarżących, ich kosztów;
– na stronach 491 i 492 załączników do skargi (strony 6 i 7 załącznika nr 5 do skargi), zawartości sekcji III, zatytułowanej „Uzasadnienie strat TVDanmark”;
– na stronie 494 załączników do skargi (strona 9 załącznika nr 5 do skargi), informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, udzielanych przez nie rabatów;
– na stronie 495 załączników do skargi (strona 10 załącznika nr 5 do skargi), ukrytej zawartości przypisu 8;
– na stronach 510–512 załączników do skargi (strony 8–10 załącznika nr 1 do załącznika nr 5 skargi), informacji ukrytych zawartych w tabeli i w tekście oraz w tabeli, dotyczących, zdaniem skarżących, ich cen i kosztów;
– na stronach 514 i 515 załączników do skargi (załącznik nr 2 do załącznika nr 5 do skargi), niektórych nazw własnych;
– na stronach 530–538 załączników do skargi (załącznik nr 5 do załącznika nr 5 do skargi), wszystkich informacji;
– na stronach 540 i 541 załączników do skargi (załącznik nr 6 do załącznika nr 5 do skargi), wszystkich informacji;
– na stronach 608 i 609 załączników do skargi (strony 3 i 4 załącznika nr 12 do załącznika nr 5 do skargi), informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, ich cen i kosztów;
– na stronach 613, 614, 616 i 618 załączników do skargi (strony 3, 4, 6 i 8 załącznika nr 6 do skargi), informacji ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, źródeł informacji poufnych oraz ich cen;
– na stronie 636 załączników do skargi (załącznik nr 4 do załącznika nr 6 do skargi), ukrytych nazw własnych oraz danych;
– na stronie 741 załączników do skargi (załącznik nr 7 do załącznika nr 6 do skargi), ukrytych wartości dotyczących, zdaniem skarżących, obrotów brutto TVDanmark w latach 1995–2002;
– na stronie 745 załączników do skargi (załącznik nr 9 do załącznika nr 6 do skargi), wartości ukrytych dotyczących, zdaniem skarżących, ich cen i kosztów;
– na stronach 748 i 749 załączników do skargi (strony 2 i 3 załącznika nr 10 do załącznika nr 6 do skargi), danych ukrytych z wierszy 1 oraz 3–5 i 7–10 tabeli dotyczących, zdaniem skarżących, ich cen i kosztów;
– na stronach 752 i 753 załączników do skargi (strony 2 i 3 załącznika nr 11 do załącznika nr 6 do skargi), ukrytych danych z wierszy 1, 3–5 i 7–10 tabeli dotyczących, zdaniem skarżących, ich cen i kosztów;
– na stronach 756 i 757 załączników do skargi (załącznik nr 12 do załącznika nr 6 do skargi), danych ukrytych z wierszy 2 i 3 tabeli nr 2, z wierszy 2 i 3 tabeli nr 4 oraz wierszy 1, 3 i 4 tabeli nr 6, dotyczących, zdaniem skarżących, ich cen i kosztów;
– na stronie 19 odpowiedzi na skargę, informacji ukrytych zawartych w dolnym przypisie 55;
– na stronie 20 odpowiedzi na skargę, w punkcie 39.2, ukrytej części tego punktu, w tym przypisów 59–61;
– na stronie 21 odpowiedzi na skargę, w punkcie 40, ukrytej części tego punktu;
– na stronie 25 odpowiedzi na skargę, w punkcie 50.2, ukrytej części tego punktu, w tym przypisu 79;
– na stronie 55 załączników do odpowiedzi na skargę (na stronie iv załącznika B.4 do odpowiedzi na skargę), ukrytej części tabeli nr 1;
– na stronie 56 załączników do odpowiedzi na skargę (na stronie v załącznika B.4 do odpowiedzi na skargę), ukrytej części schematu nr 1;
– na stronie 85 załączników do odpowiedzi na skargę (na stronie 28 załącznika B.4 odpowiedzi na skargę), ukrytej części tabeli nr 5;
– na stronie 86 załączników do odpowiedzi na skargę (na stronie 29 załącznika B.4 odpowiedzi na skargę), ukrytej części schematu nr 10;
– na stronie 92 załączników do odpowiedzi na skargę (na stronie 35 załącznika B.4 do odpowiedzi na skargę), ukrytej części schematu nr 12;
– na stronie 93 załączników do odpowiedzi na skargę (na stronie 36 załącznika B.4 do odpowiedzi na skargę), ukrytych części schematów nr 13 i 14;
– na stronie 94 załączników do odpowiedzi na skargę (na stronie 37 załącznika B.4 do odpowiedzi na skargę), ukrytej części schematu nr 15;
– na stronie 23 repliki, w punkcie 66, ukrytej części tego punktu;
– na stronie 24 repliki, w punkcie 67, dwóch ukrytych części tego punktu;
– na stronie 28 repliki, w punkcie 84, ukrytej części tego punktu.
23. Skarżące podnoszą, iż wszystkie zawarte w skardze dane, których dotyczy wniosek o zachowanie poufności, to informacje istotne z handlowego punktu widzenia oraz tajemnice handlowe, których ujawnienie poważnie zagrażałoby ich interesom na rynku, a także interesom ich spółki dominującej SBS Broadcasting.
24. Jeśli chodzi o wniosek o zachowanie poufności nazwiska osoby (na stronie 514 załączników do skargi), wynika on z prośby tej osoby i nie pozbawia Królestwa Danii i pozostałych interwenientów możliwości obrony ich interesów.
25. W zakresie elementów odpowiedzi na skargę, w odniesieniu do których został złożony wniosek o zachowanie poufności, skarżące podnoszą, że elementy te dotyczą informacji, co do których już w skardze wnosiły one o zachowanie poufności i których usunięcie nie będzie miało wpływu na możliwość obrony przez interwenientów ich interesów.
26. Podobnie fragmenty repliki, których dotyczy wniosek o zachowanie poufności, zawierają poufne informacje dotyczące cen i udziału skarżących w rynku, jak również inne informacje istotne z punktu widzenia handlowego, a ujawnienie tych fragmentów poważnie naruszałoby interesy skarżących lub ich spółki dominującej SBS Broadcasting.
27. Skarżące wskazują, iż branża telewizyjna jest w Danii stosunkowo mała i liczy niewielu nadawców, których konkurencyjność nie zmienia się z roku na rok. Informacje poufne zawarte w replice, wbrew twierdzeniom TV2, nie mają wyłącznie historycznego znaczenia.
28. Ponadto skarżące podnoszą, iż ze względu na niezłożenie przez TV2 w wyznaczonym terminie zastrzeżeń wobec wniosków o zachowanie poufności fragmentów skargi i odpowiedzi na skargę interwenientowi temu nie można zezwolić na kwestionowanie, przy okazji kwestionowania wniosku o zachowanie poufności repliki, poufności informacji, które są zamieszczone w skardze lub w odpowiedzi na skargę i których dotyczyły wnioski o zachowanie poufności odnoszące się do tych dokumentów. Poza tym trzy z czterech poufnych fragmentów repliki były już objęte wnioskami o zachowanie poufności skargi i odpowiedzi na skargę. Chodzi o fragmenty znajdujące się w punktach 66, 67 (ukryta pierwsza część tego punktu) oraz 84 repliki.
29. Królestwo Danii przedstawia pewne zastrzeżenia w stosunku do wniosków o zachowanie poufności elementów skargi i odpowiedzi na skargę.
30. W odniesieniu do skargi, oprócz zastrzeżenia dotyczącego faktu, że zaskarżona decyzja, której niektóre fragmenty są objęte wnioskami o zachowanie poufności, została opublikowana, i które to zastrzeżenie spowodowało częściowe wycofanie przez skarżących ich wniosków o zachowanie poufności (zob. pkt 18 powyżej), Królestwo Danii twierdzi, że trudno jest określić niekorzystne skutki, jakie mogą rzeczywiście wyniknąć z ujawnienia niektórych informacji, takich jak nazwiska.
31. Ogólnie Królestwo Danii uważa, że dokonane przez skarżące ukrycie informacji w skardze nastąpiło bez rzeczywistej oceny konieczności takiego działania. W każdym razie uważa, iż analiza taka nie miała miejsca.
32. W odniesieniu do poufnych, zdaniem skarżących, informacji zawartych w odpowiedzi na skargę nie jest możliwe ustalenie, które informacje zostały ukryte i tym samym objęte tajemnicą. Choćby z tego powodu Królestwo Danii sprzeciwia się temu ukryciu, tym bardziej iż odpowiedź na skargę przedstawiona przez Komisję stała się wskutek ukrycia całkowicie nieczytelna w odniesieniu do różnych kwestii, w tym nawet, jak się wydaje, w stosunku do kwestii kluczowych dla sprawy.
33. Królestwo Danii wnosi zatem o oddalenie w całości wniosku o zachowanie poufności złożonego przez skarżące bądź ewentualnie o wyznaczenie skarżącym nowego terminu w celu przedstawienia nowego, uzupełnionego i uzasadnionego wniosku, w którym, jak należy rozumieć, skarżące precyzyjnie wskażą, jakiego rodzaju informacje pragną ukryć.
34. W przypadku gdyby Sąd uznał za zasadne ukrycie niektórych informacji, należałoby co najmniej wskazać przedział, w jakim mieszczą się określone dane liczbowe. Przedział ten powinien być wystarczająco zawężony, aby Królestwo Danii miało rzeczywistą możliwość wypowiedzenia się na temat stanowiska przedstawionego przez skarżące.
35. TV2 oświadcza, iż przyłącza się do zastrzeżeń Królestwa Danii dotyczących wniosku o zachowanie poufności niektórych elementów skargi oraz odpowiedzi na skargę.
36. TV2 podnosi ponadto zastrzeżenia dotyczące wniosku o zachowanie poufności fragmentów repliki. Jak wskazuje, skarżące nie przedstawiły żadnego szczególnego uzasadnienia dla zachowania poufności usuniętych informacji. Przeciwnie, ich wniosek o zachowanie poufności w sposób generalny odnosi się do poszczególnych kategorii informacji. Skarżące nie wykazały, iż ujawnienie tych informacji może wyrządzić szkodę im bądź ich spółce dominującej.
37. TV2 przypuszcza, w oparciu o niepełne informacje przedstawione przez skarżące, iż ukryte informacje to dane o znaczeniu historycznym.
38. TV2 uważa, że w przypadku gdyby Sąd stwierdził, iż określone dane liczbowe, które skarżące pragną zachować jako poufne, nie powinny być ujawnione, należy je zastąpić wystarczająco zawężonymi przedziałami.
Ocena Prezesa
39. Artykuł 116 § 2 regulaminu Sądu stanowi:
„Jeśli interwencja, o dopuszczenie której złożono wniosek w terminie sześciu tygodni określonym w art. 115 § 1, zostaje dopuszczona, interwenientowi przekazuje się wszelkie dokumenty procesowe doręczane stronom. Prezes może jednak, na wniosek jednej ze stron, nie przekazać dokumentów tajnych lub poufnych”.
40. Przepis ten ustanawia zasadę, zgodnie z którą wszystkie dokumenty procesowe doręczane stronom należy przekazywać interwenientom. Jedynie w drodze odstępstwa zdanie drugie pozwala na zachowanie poufności niektórych dokumentów znajdujących się w aktach, a tym samym na uniknięcie obowiązku przekazania tych dokumentów interwenientom (postanowienie prezesa drugiej izby Sądu w składzie powiększonym z dnia 3 lipca 1998 r. w sprawie T‑143/96 Volkswagen i Volkswagen Sachsen przeciwko Komisji, niepublikowane w Zbiorze, pkt 15, postanowienie prezesa trzeciej izby Sądu w składzie powiększonym z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie T‑266/02 Deutsche Post przeciwko Komisji, niepublikowane w Zbiorze, pkt 19 oraz postanowienie Prezesa trzeciej izby Sądu z dnia 24 stycznia 2006 r. w sprawie T‑417/05 Endesa przeciwko Komisji, niepublikowane w Zbiorze, pkt 14).
41. W celu określenia warunków, w których można zachować poufność niektórych elementów, należy w stosunku do każdego dokumentu znajdującego się w aktach bądź ustępu pisma procesowego, których dotyczy wniosek o zachowanie poufności, dokonać wyważenia pomiędzy uzasadnioną chęcią uniknięcia przez stronę skarżącą istotnego naruszenia jej interesów handlowych a równie uzasadnioną chęcią dysponowania przez interwenientów niezbędnymi informacjami, aby mogli oni w pełni dochodzić swoich praw i przedstawić swoje stanowisko przed sądem wspólnotowym (postanowienie Sądu z dnia 4 kwietnia 1990 r. w sprawie T‑30/89 Hilti przeciwko Komisji, Rec. str. II‑163, publikacja w formie streszczenia, pkt 11 oraz postanowienie prezesa pierwszej izby Sądu z dnia 5 sierpnia 2003 r. w sprawie T‑168/01 Glaxo Wellcome przeciwko Komisji, nieopublikowane w Zbiorze, pkt 35, przywołane w pkt 40 powyżej postanowienie w sprawie Deutsche Post przeciwko Komisji, pkt 20, przywołane w pkt 40 powyżej postanowienie w sprawie Endesa przeciwko Komisji, pkt 15 oraz postanowienie prezesa piątej izby Sądu z dnia 15 czerwca 2006 r. w sprawie T‑271/03 Deutsche Telekom przeciwko Komisji, dotychczas nieopublikowane w Zbiorze, pkt 10).
42. Ponadto art. 5 ust. 4 zdanie pierwsze instrukcji dla sekretarza Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 marca 1994 r. (Dz.U. L 78, str. 32) po ostatnich zmianach z dnia 5 czerwca 2002 r. (Dz.U. L 160, str. 1) stanowi, iż wniosek strony o zachowanie poufności niektórych dokumentów lub fragmentów akt powinien określać poufne fragmenty lub ustępy oraz zawierać uzasadnienie poufnego charakteru w stosunku do danego fragmentu lub ustępu. Praktyczne instrukcje Sądu dla stron z dnia 14 marca 2002 r. (Dz.U. L 87, str. 48) określają z kolei, iż wniosek o zachowanie poufności, który nie jest wystarczająco precyzyjny, nie może być rozpoznany oraz że wniosek o zachowanie poufności powinien precyzyjnie określać fragmenty lub ustępy, których dotyczy, oraz zawierać zwięzłe uzasadnienie tajnego lub poufnego charakteru każdego z tych fragmentów lub ustępów (sekcja VIII, pkt 2 i 3 praktycznych instrukcji dla stron).
43. Jak z tego wynika, wniosek o zachowanie poufności niewystarczająco precyzyjny w zakresie elementów, których dotyczy, podlega oddaleniu.
44. Wynika z tego również, iż jest brany pod uwagę zwięzły charakter uzasadnienia przedstawionego na poparcie wniosku o zachowanie poufności w przypadkach, w których z analizy fragmentów, których dotyczy ten wniosek, nie wynika w sposób wystarczająco jasny, iż mają one poufny charakter (zob. podobnie przywołane w pkt 40 powyżej postanowienie Endesa przeciwko Komisji, pkt 18). Rozważenie tego charakteru jest tym bardziej konieczne ze względu na troskę o prawidłowe administrowanie wymiarem sprawiedliwości w przypadku, gdy wnioskowane zachowanie poufności dotyczy znacznej liczby danych (zob. podobnie przywołane w pkt 40 powyżej postanowienie Deutsche Post przeciwko Komisji, pkt 23).
45. Należy na koniec podnieść, iż zakwestionowanie poufności przez interwenientów powinno się odnosić do ściśle określonych fragmentów dokumentów procesowych, które zostały ukryte, i wskazywać przyczyny, dla których należy odmówić objęcia poufnością tych fragmentów. Ponadto wniosek o zachowanie poufności powinien zostać uwzględniony, o ile dotyczy on fragmentów, które nie zostały zakwestionowane bądź nie zostały zakwestionowane w sposób wyraźny i konkretny (przywołane w pkt 41 powyżej postanowienie Deutsche Telekom przeciwko Komisji, pkt 12, 14 i 15, zob. również podobnie postanowienie prezesa trzeciej izby Sądu z dnia 15 października 2002 r. w sprawie T‑203/01 Michelin przeciwko Komisji, nieopublikowane w Zbiorze, pkt 10, postanowienie prezesa trzeciej izby Sądu z dnia 5 lutego 2003 r. w sprawie T‑287/01 Bioelettrica przeciwko Komisji, nieopublikowane w Zbiorze, pkt 12, postanowienie prezesa czwartej izby Sądu z dnia 22 lutego 2 005 r. w sprawie T‑383/03 Hynix Semiconductor przeciwko Radzie, Rec. str. II‑621, pkt 36 i 83 oraz postanowienie prezesa trzeciej izby Sądu w składzie powiększonym z dnia 4 marca 2005 r. w sprawie T‑289/03 BUPA i in. przeciwko Komisji, Rec. str. II‑741, pkt 11).
W przedmiocie wniosków o zachowanie poufności, wobec których interwenienci nie wnieśli zastrzeżeń
46. Viasat i EBU nie wniosły zastrzeżeń wobec wniosków skarżących o zachowanie poufności. Z kolei Królestwo Danii nie wniosło zastrzeżeń wobec wniosku o zachowanie poufności dotyczącego repliki. Wreszcie TV2 nie wniosła w wyznaczonym terminie zastrzeżeń wobec wniosków o zachowanie poufności skargi oraz odpowiedzi na skargę. Dopiero bowiem w piśmie z dnia 1 lipca 2005 r., czyli po upływie wyznaczonego terminu, nie przedstawiając zresztą żadnych samodzielnych argumentów, TV2 oświadczyła, iż przyłącza się do zastrzeżeń wniesionych w tym zakresie przez Królestwo Danii (zob. pkt 12 i 17 powyżej).
47. Wynika z tego, iż zgodnie z orzecznictwem przywołanym w pkt 45 powyżej wobec Viasat i EBU należy w całości uwzględnić wnioski o zachowanie poufności dotyczące skargi, odpowiedzi na skargę oraz repliki. Wobec Królestwa Danii należy w całości uwzględnić wniosek o zachowanie poufności dotyczący repliki. Wreszcie wobec TV2 należy uwzględnić w całości wnioski o zachowanie poufności dotyczące skargi oraz odpowiedzi na skargę.
W przedmiocie wniosków o zachowanie poufności, w odniesieniu do których interwenienci wnieśli zastrzeżenia
48. Królestwo Danii złożyło zastrzeżenia wobec wniosków o zachowanie poufności dotyczących skargi i odpowiedzi na skargę, a TV2 wniosła zastrzeżenia w odniesieniu do wniosku o zachowanie poufności dotyczącego repliki.
– W przedmiocie dopuszczalności zastrzeżeń TV2 w zakresie wniosku o zachowanie poufności dotyczącego repliki
49. Jeśli chodzi o argument skarżących, zgodnie z którym zastrzeżenia przedstawione przez TV2 dotyczące trzech spośród czterech poufnych, zdaniem skarżących, fragmentów repliki nie zasługują na uwzględnienie na tej podstawie, iż fragmenty te były już, na etapie skargi oraz odpowiedzi na skargę, przedmiotem wniosków o zachowanie poufności, których TV2 nie zakwestionowała we właściwym terminie, to argument ten należy odrzucić.
50. Interwenient nie jest bowiem pozbawiony, pod warunkiem iż przestrzega terminów wyznaczonych w tym celu przez Sąd, prawa do kwestionowania wniosku o zachowanie poufności dotyczącego fragmentów pisma procesowego na tej podstawie, iż nie zakwestionował we właściwym terminie poufności tych samych fragmentów, kiedy były one przedstawione we wcześniejszym stadium postępowania. Ponadto w niniejszej sprawie jest oczywiste, iż TV2 zakwestionowała w wyznaczonym terminie wniosek o zachowanie poufności dotyczący repliki (zob. pkt 16 i 17 powyżej).
51. Należy zatem uznać za dopuszczalne zastrzeżenia TV2 w zakresie wniosku o zachowanie poufności dotyczącego repliki.
– W przedmiocie zasadności wniosków o zachowanie poufności
52. Należy zatem zbadać złożone przez skarżące wnioski o zachowanie poufności dotyczące skargi, odpowiedzi na skargę i repliki w części, w jakiej zostały one zakwestionowane odpowiednio przez Królestwo Danii oraz TV2.
53. W tym zakresie należy po pierwsze stwierdzić, iż mimo że wnioski o zachowanie poufności dotyczą znacznej liczby fragmentów pism stron, uzasadnienie przedstawione przez skarżące na poparcie tych wniosków zostało sformułowane w sposób całościowy i ogólny. Skarżące ograniczają się w istocie do stwierdzenia, iż poufne, ich zdaniem, dane stanowią ich tajemnicę handlową, której ujawnienie mogłoby naruszać ich interesy handlowe bądź interesy ich spółki dominującej. Nie przedstawiają one żadnego, nawet krótkiego, uzasadnienia, które odnosiłoby się do poszczególnych informacji, objętych wnioskami o zachowanie poufności.
54. W tej sytuacji i zgodnie z orzecznictwem przywołanym w pkt 44 powyżej będzie brany pod uwagę zwięzły charakter uzasadnienia przedstawionego przez skarżące na poparcie ich wniosków o zachowanie poufności.
55. Po drugie okazuje się, iż skarżące odnoszą się w swoich wnioskach o zachowanie poufności do pewnej liczby danych dotyczących lat 1998–2002, do których są niekiedy załączone dane szacunkowe na rok 2003 dotyczące ich kosztów globalnych oraz cen sprzedaży ich czasu reklamowego. Dane te są przedstawione w celu wykazania, iż TV2 sprzedawała swój czas reklamowy po cenach niższych od cen, które podmiot gospodarczy działający w warunkach rynkowych, w tym przypadku TVDanmark, powinien był zastosować, aby pokryć swoje koszty (zob. pkt 189 skargi). Zdaniem skarżących, taka praktyka stała się możliwa dzięki dofinansowaniu przez państwo, z którego TV2 korzystała w stopniu większym aniżeli było to konieczne do wywiązania się z jej misji jako telewizji publicznej. Dane te zostały również przedstawione w ramach zakwestionowania przez skarżące wprowadzenia w życie przez Komisję, w drodze zaskarżonej decyzji, tzw. testu „maksymalizacji dochodów z reklam” (zob. motywy 137–161 zaskarżonej decyzji), testu, w oparciu o który Komisja chciała ustalić, czy TV2 zmierzała, czy też nie zmierzała do maksymalizacji swoich dochodów z reklam w okresie objętym postępowaniem wyjaśniającym (zob. trzeci i czwarty zarzut skargi, a w szczególności pkt 223 oraz 239–265 skargi).
56. O ile prawdą jest, iż dane dotyczące kosztów i wyników podmiotów gospodarczych, jak również cen przez nich stosowanych mogą ewentualnie stanowić tajemnicę handlową, to jednak prawdą jest również i to, iż dane te dotyczą zasadniczo okresów sprzed co najmniej czterech lat. W tej sytuacji, mając na uwadze raczej historyczny charakter tych danych, prezes sądu uważa, iż w niniejszej sprawie nie wykazano, niezależnie od tego, co twierdzą skarżące, że ujawnienie tych danych może w sposób istotny naruszyć ich obecne interesy handlowe.
57. W każdym razie ujawnienie tych danych jako takich, a więc niezastąpionych przedziałami, wydaje się niezbędne, aby umożliwić interwenientom, którzy zakwestionowali wnioski o zachowanie poufności, dochodzenie ich praw oraz przedstawienie ich stanowiska przed sądem wspólnotowym.
58. Uzupełniająco należy stwierdzić, na podstawie zestawienia różnych danych, zdaniem skarżących poufnych, iż po pierwsze, niektóre z tych danych znajdują się w rzeczywistości w zaskarżonej decyzji [zob. w szczególności ukryte wartości procentowe na str. 24 (pkt 54) i 25 (pkt 60) skargi oraz na str. 80 (pierwsze i drugie ukrycie) załączników do skargi, wartości procentowe, które znajdują się w motywach 43 i 143 zaskarżonej decyzji]. Po drugie niektóre dane ukryte w pewnych fragmentach pism nie zostały ukryte w innych fragmentach tych pism [zob. w szczególności niektóre elementy znajdujące się: a) na str. 25 (pkt 61) skargi, b) na str. 89, c) na str. 491, d) na str. 492, e) na str. 614 (drugie i trzecie ukrycie) załączników do skargi, oraz f) na str. 25 (pkt 50.2 oraz przypis 79) odpowiedzi na skargę, które to elementy znajdują się nieukryte odpowiednio: a) na str. 28 (pkt 84) repliki, b) i c) na str. 11 (pkt 23.3) dupliki, d) na str. 11 (pkt 23.2) dupliki, e) na str. 613 (tiret drugie, zdanie pierwsze) załączników do skargi oraz f) na str. 526–528 tych samych załączników]. Po trzecie, niektóre dane zdaniem skarżących poufne wynikają w rzeczywistości ze zwykłej obserwacji rynku reklam telewizyjnych [zob. w szczególności dane ukryte na str. 13 (pkt 21), 17 i 19 skargi] bądź z zestawienia takiej obserwacji z informacjami niepoufnymi [zob. w szczególności str. 80 (ostatnie ukrycie) załączników do skargi] czy też z księgami rachunkowymi skarżących bądź innych spółek należących do ich grupy [zob. w szczególności dane ukryte na str. 84 (akapit trzeci), 87, 89, 367, 530–541 załączników do skargi], co do których nikt nie utrzymuje, by księgi te nie zostały opublikowane, a pochodzące z nich dane są w każdym razie znane osobom trzecim [zob. poufna zdaniem skarżących tabela, w rzeczywistości pochodząca od TV2, znajdująca się na str. 745 załączników do skargi]. Na koniec Prezes zauważa, że niektóre wnioski o zachowanie poufności odnoszą się, en bloc, do całych akapitów tekstu lub do tabel, bez żadnego właściwego uzasadnienia ani precyzyjnego wskazania informacji występujących w tych akapitach lub tabelach, które zasługiwałyby na zachowanie poufności (zob. na przykład na str. 492 oraz 530–541 załączników do skargi).
59. Mając na uwadze całość powyższych rozważań i po przeprowadzeniu analizy każdego z poszczególnych fragmentów objętych wnioskami o zachowanie poufności skargi, odpowiedzi na skargę oraz repliki, Prezes postanawia w odniesieniu przede wszystkim do wniosków o zachowanie poufności dotyczących skargi i odpowiedzi na skargę wobec Królestwa Danii (jedyny interwenient, który wniósł wobec nich zastrzeżenia), iż należy oddalić wniosek o zachowanie poufności w odniesieniu do ukrytych danych znajdujących się na str. 13, 17, 19, 24, 25, 27 i 73 skargi, na str. 77, 80–84, 87–89, 134, 367, 490–492, 510–512, 530–541, 608, 609, 613 (z wyjątkiem pierwszego ukrycia), 614, 616, 636 (z wyjątkiem pierwszego, drugiego i czwartego ukrycia), 741 i 745–757 załączników do skargi, na str. 19, 20 (z wyjątkiem wartości procentowej umieszczonej przed odwołaniem do przypisu 60, a także wartości procentowych umieszczonych w tym dolnym przypisie), 21 i 25 odpowiedzi na skargę i wreszcie na str. 55, 56 i 85–94 załączników do odpowiedzi na skargę. W odniesieniu następnie do wniosku o zachowanie poufności dotyczącego repliki wobec TV2 (jedyny interwenient, który wniósł zastrzeżenia wobec tego wniosku) wniosek zostaje oddalony w odniesieniu do ukrytych danych znajdujących się na str. 23, 24 i 28 repliki. Ze względu na fakt, iż dane te stanowią całość danych objętych wnioskiem o zachowanie poufności dotyczącym repliki, wniosek o zachowanie poufności repliki wobec TV2 praktycznie podlega oddaleniu w całości.
60. Z kolei należy uwzględnić wnioski o zachowanie poufności skargi i odpowiedzi na skargę wobec Królestwa Danii dotyczące, po pierwsze, określonych danych odnoszących się do podziału sprzedaży barterowej (barter sale) na sprzedaż krajową i sprzedaż regionalną, po drugie, określonych nazw własnych oraz, po trzecie, szczegółowych danych odnoszących się do niektórych sposobów udzielania rabatów przez skarżące. Informacje te znajdują się na str. 76, 489, 494, 495, 514, 515, 613 (pierwsze ukrycie), 618, 636 (pierwsze, drugie i czwarte ukrycie) załączników do skargi, jak również na str. 20 odpowiedzi na skargę (wyłącznie wartość procentowa umieszczona przed odwołaniem do przypisu 60, jak również wartości procentowe umieszczone w tym przypisie).
Sentencja
Z powyższych względów
PREZES PIĄTEJ IZBY SĄDU
postanawia, co następuje:
1) Wobec European Broadcasting Union oraz Viasat Broadcasting UK Ltd wnioski o zachowanie poufności dotyczące skargi, odpowiedzi na skargę oraz repliki zostają uwzględnione w całości.
2) Wobec Królestwa Danii wniosek o zachowanie poufności dotyczący repliki zostaje uwzględniony w całości; ponadto zostają uwzględnione wnioski o zachowanie poufności dotyczące skargi i odpowiedzi na skargę w odniesieniu do następujących elementów objętych tymi wnioskami: elementy ukryte znajdujące się na str. 76, 489, 494, 495, 514, 515, 613 (pierwsze ukrycie), 618 i 636 (pierwsze, drugie i czwarte ukrycie) załączników do skargi, jak również na str. 20 odpowiedzi na skargę (wyłącznie wartość procentowa umieszczona przed odwołaniem do przypisu 60 oraz wartości procentowe umieszczone w tym przypisie).
3) Wobec Królestwa Danii wnioski o zachowanie poufności dotyczące skargi i odpowiedzi na skargę zostają oddalone w odniesieniu do elementów ukrytych znajdujących się na str. 13, 17, 19, 24, 25, 27 i 73 skargi, na str. 77, 80–84, 87–89, 134, 367, 490–492, 510–512, 530–541, 608, 609, 613 (z wyjątkiem pierwszego ukrycia), 614, 616, 636 (z wyjątkiem pierwszego, drugiego i czwartego ukrycia), 741 i 745–757 załączników do skargi, na str. 19, 20 (z wyjątkiem wartości procentowej umieszczonej przed odwołaniem do przypisu 60, jak również wartości procentowych umieszczonych w tym przypisie), 21 i 25 odpowiedzi na skargę i wreszcie na str. 55, 56 oraz 85–94 załączników do odpowiedzi na skargę.
4) Wobec TV 2/Danmark A/S wnioski o zachowanie poufności dotyczące skargi i odpowiedzi na skargę zostają uwzględnione w całości.
5) Wobec TV 2/Danmark A/S wniosek o zachowanie poufności dotyczący repliki zostaje w całości odrzucony.
6) Niepoufne wersje skargi i odpowiedzi na skargę zawierające fragmenty, o których mowa w pkt 3, zostaną doręczone odpowiednio przez skarżące i przez Komisję w terminie wyznaczonym przez sekretarza Sądu.
7) Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
Sporządzono w Luksemburgu w dniu 1 marca 2007 r.