61990C0022
ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
WALTER VAN GERVEN
της 26ης Ιουνίου 1991 (
*1
)
Κύριε Πρόεδρε,
Κύριοι οικαονές,
1.
Με την απόφαση 89/627/ΕΟΚ, της 15ης Νοεμβρίου 1989, σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών των κρατών μελών που αφορούν τις δαπάνες που έχουν χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων ( ΕΓΤΠΕ ), τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1987 (
1
), η Επιτροπή χρέωσε, κυρίως, τη Γαλλική Δημοκρατία με το ποσό των 10569874 γαλλικών φράγκων ( FF). Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στις συμπληρωματικές εισφορές που έπρεπε να εφαρμοστούν επί των ποσοτήτων γάλακτος που συνελέγησαν κατά τη διάρκεια της τρίτης περιόδου εφαρμογής της εισφοράς ( 1986/1987) και θεωρήθηκαν ότι υπερέβαιναν (κατά 5192 τόνους) την εγγυημένη συνολική ποσότητα που είχε οριστεί για τις παραδόσεις με το άρθρο 5γ, παράγραφος 3, του κανονισμού ( ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλίου (
2
).
Η Γαλλική Κυβέρνηση φρονεί ότι η προαναφερθείσα απόφαση είναι άκυρη και χωρίς έννομο αποτέλεσμα. Σχετικώς προβάλλει, προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού, δύο λόγους ακυρώσεως. Κυρίως, υποστηρίζει ότι η απόφαση στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 6α του κανονισμού ( ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου (
3
). Επικουρικώς, ισχυρίζεται ότι η απόφαση στερείται νομιμότητας κατά το μέτρο που στους υπολογισμούς της Επιτροπής δεν ελήφθησαν υπόψη όλες οι δυνατότητες που προσφέρονταν στα γαλακτοκομεία που θεωρήθηκαν ως έχοντα κάνει υπέρβαση στον υπολογισμό της μέσης περιεκτικότητας λιπαρών ουσιών του γάλακτος τους.
Ο κύριος λόγος ακυρώσεως
2.
Για την ορθή κατανόηση του κυρίου λόγου ακυρώσεως, πρέπει να υπομνηστεί ότι με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 856/84 θεσπίστηκε μια συμπληρωματική εισφορά επί των παραδιδο-μένων ή πωλουμένων ποσοτήτων γάλακτος που υπερβαίνουν μια καθορισμένη ποσότητα αναφοράς. Το σύστημα εισφοράς εφαρμόζεται ανεξαρτήτως του ποιος είναι ο τρόπος διαθέσεως στο εμπόριο της παραγωγής: παράδοση σε αγοραστή (γαλακτοκομείο) ή απ' ευθείας πώληση στην κατανάλωση. Ωστόσο, το εν λόγω σύστημα κάνει μια σαφή διάκριση ανάλογα με τον επιλεγέντα τρόπο. 'Ετσι, ο παραγωγός ο οποίος, κατά την περίοδο αναφοράς, διέθεσε την παραγωγή του στο εμπόριο και με τους δύο ταυτόχρονα τρόπους διαθέτει δύο ατομικές ποσότητες αναφοράς, μία για τις παραδόσεις και μια για τις απ' ευθείας πωλήσεις.
Η διάκριση αυτή απαντάται και στο επίπεδο των εγγυημένων συνολικών ποσοτήτων των κρατών μελών: το άρθρο 5γ, παράγραφος 3, του κανονισμού 804/68 ( όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 856/84, βλ. υποσημείωση 2 ) καθορίζει την εγγυημένη συνολική ποσότητα για παραδόσεις, ενώ το παράρτημα του εκτελεστικού γενικού κανονισμού 857/84 ορίζει την ποσότητα για τις απ' ευθείας πωλήσεις. Η πρώτη είναι πολλαπλάσια της δεύτερης. Για την πρώτη περίοδο εφαρμογής της εισφοράς, η εγγυημένη συνολική ποσότητα που είχε καθοριστεί για τις παραδόσεις εντός της Γαλλίας ανερχόταν σε 25585000 τόνους, ενώ η ποσότητα που είχε ορισθεί για τις απ' ευθείας πωλήσεις έφθανε μόνο 1183000 τόνους.
3.
Αρχικώς, το σύστημα εισφοράς δεν προέβλεπε τη δυνατότητα μεταφοράς ποσοτήτων αναφοράς από τον έναν τομέα δραστηριοτήτων στον άλλο ανάλογα με τις ανάγκες εμπορίας των παραγωγών. Δεν προβλεπόταν παρά μόνο η περίπτωση των παραγωγών που σταματούν εν όλω ή εν μέρει είτε τις απ' ευθείας πωλήσεις τους είτε τις παραδόσεις τους. Συναφώς, το άρθρο 4, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπής (
4
), που ίσχυε κατά την καλυπτόμενη από την επίδικη απόφαση περίοδο (
5
), όριζε:
« Οι παραγωγοί που έλαβαν ποσότητα αναφοράς κατ' εφαρμογή της παραγράφου 4 (δηλαδή για τις απ' ευθείας πωλήσεις τους κατά την περίοδο αναφοράς ) και σταματούν εντελώς τις απ' ευθείας πωλήσεις τους μπορούν να παραδώσουν το γάλα τους και τα γαλακτοκομικά προϊόντα τους σε έναν αγοραστή στο πλαίσιο των εναλλακτικών λύσεων Α και Β υπό τον όρο ότι το κράτος μέλος είναι σε θέση να τους χορηγήσει ποσότητα αναφοράς εντός του ορίου της εγγυημένης ποσότητας που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού 804/68. » (
6
)
Η διάταξη αυτή επιτρέπει στους παραγωγούς που είναι δικαιούχοι ποσότητας αναφοράς για απ' ευθείας πωλήσεις και, μολονότι εξακολουθούν ενδεχομένως την γαλακτοκομική τους παραγωγή, έχουν σταματήσει εν όλω ή εν μέρει τις απ' ευθείας πωλήσεις τους να λάβουν αντίστοιχη ποσότητα αναφοράς για « παραδόσεις » εντός των ορίων της εγγυημένης συνολικής ποσότητας για « παραδόσεις » του κράτους μέλους.
4.
Ενόψει των διακυμάνσεων των αντιστοίχων μεριδίων των δύο οικονομικών δραστηριοτήτων και προκειμένου να καταστεί δυνατό στους παραγωγούς που διαθέτουν τις δύο ποσότητες αναφοράς να αντιμετωπίσουν ορισμένες ειδικές ανάγκες εμπορίας [βλ. την πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού (ΕΟΚ) 590/85], το Συμβούλιο προσέθεσε στον κανονισμό 857/84 διάταξη επιτρέπουσα στους οικείους παραγωγούς να μεταφέρουν ποσότητες αναφοράς από τον έναν τομέα δραστηριοτήτων στον άλλο. Πρόκειται για το νέο άρθρο 6α κατά το οποίο:
« Στους παραγωγούς με δύο ποσότητες αναφοράς, [ για ] παραδόσεις και [ για ] απευθείας πωλήσεις, χορηγείται, ύστερα από αίτηση τους, για να αντιμετωπίσουν τις μεταβολές των αναγκών εμπορίας τους, αύξηση της μιας από τις δύο ποσότητες αναφοράς εντός δωδεκάμηνης περιόδου. Η αύξηση αυτή εξαρτάται από μείωση του ίδιου ύψους της άλλης ποσότητας αναφοράς, κατά την ίδια δωδεκάμηνη περίοδο. Η μείωση αυτή και η αντίστοιχη αύξηση υπολογίζονται στις αντίστοιχες εφεδρικές ποσότητες των άρθρων 5 και 6.
Για να μπορεί να γίνει δεκτή η αίτηση του παραγωγού που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα πληροφοριακά στοιχεία που είναι απαραίτητα για τον υπολογισμό:
—
του μεγέθους της γαλακτοκομικής εκμετάλλευσης του αιτούντος,
—
του συνολικού όγκου της γαλακτοκομικής παραγωγής του, των παραδόσεων και των απευθείας πωλήσεων γάλακτος ή/και γαλακτοκομικών προϊόντων,
—
της φύσης και του πεδίου της μεταβολής των αναγκών του όσον αφορά την εμπορία. »
5.
Καίτοι οι διάδικοι ερμηνεύουν το άρθρο 6α του κανονισμού 857/84 κατά τρόπο εντελώς διαφορετικό, συμφωνούν, παρ' όλ' αυτά, σε ορισμένα σημεία.
Καταρχάς, είναι σύμφωνοι ως προς το ότι μόνον οι παραγωγοί που είναι δικαιούχοι και των δύο ποσοτήτων αναφοράς μπορούν να τύχουν των ευεργετικών διατάξεων του ανωτέρω άρθρου. Εξάλλου, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η διπλή ποσότητα αναφοράς δεν είναι καθαρώς θεωρητική και ότι ένα κλάσμα της μεταφερθείσας ποσότητας αναφοράς εξακολουθεί να είναι πάντοτε διαθέσιμο, οι γαλλικές αρχές περιόρισαν, από την περίοδο 1986/1987 που καλύπτεται από την επίδικη απόφαση, τη δυνάμενη να μεταφερθεί ποσότητα αναφοράς στο 97 ο/ο ( 99 ο/ο στην ορεινή ζώνη) της βασικής ποσότητας αναφοράς. Ωστόσο, η προϋπόθεση αυτή που έχει τεθεί στη σχετική για την εφαρμογή του συστήματος εισφοράς γαλλική νομοθεσία δεν παίζει σχεδόν κανένα ρόλο στην υπό κρίση υπόθεση (βλ. παρ' όλ' αυτά, την υποσημείωση 8). Κανένας από τους διαδίκους δεν στηρίζει την επιχειρηματολογία του στην προϋπόθεση αυτή (
7
).
Στη συνέχεια, οι διάδικοι συνομολογούν ότι η άδεια μεταφοράς ισχύει μόνο για το διάστημα της δωδεκάμηνης περιόδου. Επομένως, η άδεια αυτή παύει να ισχύει μετά το πέρας κάθε περιόδου, μπορεί όμως να ανανεωθεί αν ο παραγωγός υποβάλει νέα προς τούτο αίτηση.
Οι διάδικοι συμφωνούν επίσης στο ότι το άρθρο 6α δεν μπορεί να εφαρμοστεί όταν ο παραγωγός έχει οριστικώς παύσει να πωλεί απ' ευθείας τη γαλακτοκομική του παραγωγή. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να εφαρμοστεί το άρθρο 5, παράγραφοι 5 και 7, του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 1546/88 ( για τον κρίσιμο χρόνο — βλ. παράγραφο 3 — το άρθρο 4, παράγραφοι 5 και 7, του κανονισμού 1371/84 ). Με τις διατάξεις αυτές θεσπίζεται ένα σύστημα αισθητά διαφορετικό από αυτό του άρθρου 6α. Ενώ το τελευταίο αυτό σύστημα επιτρέπει προσωρινές μεταφορές ποσοτήτων για « απ' ευθείας πωλήσεις » στις ποσότητες για « παραδόσεις », ο δε παραγωγός επανέρχεται στη βασική του ποσότητα μετά το πέρας της δωδεκάμηνης περιόδου για την οποία γίνονται οι μεταφορές αυτές, η οριστική παύση των απ' ευθείας πωλήσεων συνεπάγεται την κατάργηση της ποσότητας αναφοράς για « απ' ευθείας πωλήσεις » και τη μεταφορά της σε ένα εθνικό απόθεμα το οποίο επιτρέπει τη χορήγηση συμπληρωματικών ή ειδικών ποσοτήτων αναφοράς σε άλλους παραγωγούς που πωλούν απ' ευθείας στην κατανάλωση. Εξάλλου, η κατάργηση αυτή της ποσότητας αναφοράς για « απ' ευθείας πωλήσεις» δεν παρέχει δικαίωμα για αντίστοιχη αύξηση της ποσότητας για «παραδόσεις» αλλά μόνο τη δυνατότητα μιας τέτοιας αυξήσεως αν το κράτος μέλος διαθέτει προς τούτο απόθεμα ποσοτήτων.
Τέλος, οι διάδικοι συμφωνούν στο ότι το άρθρο 6α παρέχει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να επιτρέπουν μεταφορές σε παραγωγούς που έχουν πλήρως μεν αλλά προσκαίρως διακόψει τις απ' ευθείας πωλήσεις τους. Αντιθέτως, οι διάδικοι διαφωνούν ως προς το από ποιο χρονικό σημείο πρέπει η διακοπή αυτή να θεωρείται ως οριστική παύση δραστηριοτήτων.
6.
Η υπό κρίση διαφορά προέκυψε από την εκ μέρους των ελεγκτών του ΕΓΤΠΕ εξέταση 72 περιπτώσεων μεταφοράς που είχαν επιτρέψει οι γαλλικές αρχές κατ' εφαρμογή του άρθρου 6α του κανονισμού 857/84. Οι ελεγκτές διαπίστωσαν ότι στις 29 από τις περιπτώσεις αυτές οι παραγωγοί είχαν οριστικώς σταματήσει τις απ' ευθείας πωλήσεις (
8
). Κατά την ακροατηρίου συζήτηση ο εκπρόσωπος της Επιτροπής διευκρίνισε ότι η διαπίστωση αυτή συνάγεται από τις ίδιες τις αιτήσεις μεταφοράς εφόσον στις αιτήσεις αυτές γινόταν μνεία της οριστικής παύσεως των δραστηριοτήτων των απ' ευθείας πωλήσεων και τούτο, ενίοτε, από την πρώτη περίοδο του συστήματος εισφοράς. Εξ αυτού έπεται — πράγμα που δεν αμφισβήτησε η Γαλλική Κυβέρνηση — ότι οι μεταφορές που επιτράπηκαν στους 29 αυτούς παραγωγούς δεν ήσαν σύμφωνες προς την κοινοτική νομοθεσία.
Νομίζω ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να θεωρήσει ότι οι 29 αυτές περιπτώσεις αποτελούν σημαντικό στοιχείο το οποίο δικαιολογεί την επίκριση ότι οι γαλλικές αρχές δεν είχαν ελέγξει την τήρηση της προϋποθέσεως ότι σύμφωνα με το άρθρο 6α του κανονισμού 857/84, δεν μπορεί να επιτραπεί μεταφορά σε παραγωγό που έχει οριστικώς σταματήσει τις απ' ευθείας πωλήσεις ή, εν πάσει περιπτώσει, δεν είχαν θεσπίσει έναν αποτελεσματικό μηχανισμό με τον οποίο να ελέγχεται η τήρηση της προϋποθέσεως αυτής (βλ. την απόφαση της 12ης Ιουνίου 1990, C-8/88, Γερμανία κατά Επιτροπής, σκέψη 42, Συλλογή σ. I-2321 ).
7.
Εν τούτοις, η Επιτροπή δεν επέλεξε την οδό αυτή. Βάσει των στοιχείων που της παρέσχον οι γαλλικές αρχές, διαπίστωσε ότι, επί μιας καθαρής συνολικής ποσότητας 72100 τόνων που είχαν μεταφερθεί σύμφωνα με το άρθρο 6α, 28540 τόνοι ( 39 ο/ο ) αφορούσαν παραγωγούς που είχαν μεταφέρει την μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα για άμεσες πωλήσεις στις παραδόσεις (
9
). Το ποσοστό των μεταφορών αυτών εντός του συνόλου των μεταφορών που επιτράπηκαν κατά την περίοδο 1986/1987 ( 39 % ) συνέπιπτε με το ποσοστό των περιπτώσεων όπου οι ελεγκτές του ΕΓΤΠΕ είχαν διαπιστώσει οριστική παύση της σχετικής με απ' ευθείας πωλήσεις δραστηριότητας εντός του συνόλου των περιπτώσεων που είχαν εξεταστεί (40 %).
Αγνοώ αν η σύμπτωση αυτή επηρέασε ή όχι την απόφαση της Επιτροπής. Γεγονός πάντως είναι ότι η Επιτροπή δεν προσήψε στη Γαλλία την έλλειψη συστηματικού in concreto ελέγχου, δηλαδή λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία των οικείων φακέλων, σχετικά με το αν οι αιτούντες μεταφορά είχαν οριστικώς σταματήσει τις σχετικές με απ' ευθείας πωλήσεις δραστηριότητες τους. Προτίμησε να προσδιορίσει η ίδια, in abstracto, την έννοια της « οριστικής παύσεως ». Κατά την Επιτροπή, « παραγωγοί που έχουν μεταφέρει τη μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα για απ' ευθείας πωλήσεις στις ποσότητες για παραδόσεις » είναι δυνατό να θεωρηθούν ότι έχουν « παύσει τις απ' ευθείας πωλήσεις » (
10
). Η Επιτροπή στηρίζει τον ορισμό αυτό στην ερμηνεία που η ίδια δίδει στο άρθρο 6α του κανονισμού 857/84: κατά το εν λόγω κοινοτικό όργανο « εφαρμογή του άρθρου 6α μπορεί να γίνει μόνον όταν οι παραγωγοί ασκούν δύο οικονομικές δραστηριότητες κατά τη διάρκεια της ιο'ιας δωδεκάμηνης περιόδου» (η υπογράμμιση δική μου) (
11
). Εξ αυτού έπεται ότι η ποσότητα των 28540 τόνων που αφορά τους παραγωγούς που έχουν μεταφέρει τη μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα για απ' ευθείας πωλήσεις στις ποσότητες για μεταφορές δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό της εγγυημένης συνολικής ποσότητας της Γαλλίας όσον αφορά τις παραδόσεις.
8.
Συμμερίζομαι τη γνώμη της Γαλλικής Κυβερνήσεως κατά την οποία η ερμηνεία που κατ' αυτόν τον τρόπο έδωσε η Επιτροπή στο άρθρο 6α του κανονισμού 857/84 δεν είναι ορθή. Το άρθρο αυτό σκοπεί στο να παρασχεθεί μια διαχειριστική άνεση στους παραγωγούς οι οποίοι δικαιούνται δύο ποσοτήτων αναφοράς και, μολονότι, ενδεχομένως, διατηρούν τη γαλακτοκομική τους παραγωγή στο ίδιο επίπεδο, είναι υποχρεωμένοι, σύμφωνα με το γράμμα της εν λόγω διατάξεως, « να αντιμετωπίσουν τις μεταβολές αναγκών εμπορίας τους » (
12
). Εξάλλου, η αύξηση της μιας από τις δύο ποσότητες αναφοράς « εξαρτάται από μείωση του ίδιου ύψους της άλλης ποσότητας αναφοράς κατά την ίδια δωδεκάμηνη περίοδο ». Όπως προκύπτει από το γράμμα του προαναφερθέντος άρθρου 6α, παράγραφος 1, αυτές είναι οι δύο ουσιώδεις προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η μεταφορά βάσει του άρθρου αυτού. Πρέπει να πρόκειται για παραγωγό ο οποίος, καίτοι αντιμετωπίζει πρόσκαιρες δυσχέρειες όσον αφορά την εμπορία της παραγωγής του μέσω απ' ευθείας πωλήσεων, έχει κατά νου να επαναλάβει τη δραστηριότητα αυτή στο επίπεδο που βρισκόταν πριν από την αίτηση μεταφοράς ευθύς ως ξεπεραστούν οι δυσχέρειες. Εξάλλου, η μεταφορά δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την επαύξηση της ατομικής συνολικής ποσότητας αναφοράς του οικείου παραγωγού. Με άλλα λόγια, επιτρέπεται στον παραγωγό όχι η αύξηση του όγκου της παραγωγής που μπορεί να διαθέσει στο εμπόριο χωρίς εισφορά αλλά απλώς η διατήρηση του όγκου αυτού.
9.
Ούτε από το γράμμα του ούτε από τον σκοπό του προκύπτει ότι το άρθρο 6α του κανονισμού 857/84 επιδιώκει να επιβάλει αυτό που υποστηρίζει η Επιτροπή, δηλαδή την προϋπόθεση ότι ο παραγωγός οφείλει όχι μόνον να διαθέτει δύο ποσότητες αναφοράς αλλά και να έχει πράγματι αοκήοει τις δύο αυτές δραστηριότητες εμπορίας κατά τη διάρκεια της ιδίας δωδεκάμηνης περιόδου. Ορθώς η Γαλλική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα αποτελέσματα μιας μεταβολής των αναγκών εμπορίας είναι δυνατό να εκτείνονται σε περισσότερες της μιας περιόδους. Συναφώς, ευστόχως επικαλείται ως παράδειγμα την περίπτωση του παραγωγού στον οποίο έχει χορηγηθεί, παράλληλα με την ποσότητα αναφοράς για παραδόσεις, και ποσότητα για « απ' ευθείας πωλήσεις » λόγω των πωλήσεων του σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου [οργανισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως, νοσοκομείο, σχολείο (...)] και τούτο σύμφωνα με σύμβαση για την οποία ο εν λόγω παραγωγός είχε υποβάλει προσφορά σε μειοδοτικό διαγωνισμό. Ο παραγωγός αυτός μπορεί να έχει απολέσει ακουσίως την αγορά αυτή για μερικά έτη, έχοντας όμως πάντα την ελπίδα — καθώς και την αναγκαία υποδομή για τη συγκεκριμενοποίηση της ελπίδας αυτής την κατάλληλη στιγμή — της ανακτήσεως της αγοράς αυτής βάσει μεταγενεστέρου μειοδοτικού διαγωνισμού.
10.
Η ερμηνεία της Επιτροπής συνεπάγεται ότι ο παραγωγός που βρίσκεται σε κατάσταση όπως αυτή που περιέγραψα ανωτέρω δεν μπορεί πλέον να τύχει μεταφοράς σύμφωνα με το άρθρο 6α του κανονισμού 857/84 σε περίπτωση που, εντός δώδεκα μηνών, δεν βρει άλλη αγορά για τα γαλακτοκομικά προϊόντα που πρέπει να πωληθούν απ' ευθείας στην κατανάλωση. Κατά συνέπεια, στον παραγωγό αυτό θα έπρεπε να εφαρμοστεί το σύστημα της οριστικής παύσεως που προβλέπεται από το άρθρο 5 του κανονισμού 1546/88. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της ποσότητας αναφοράς για « απ' ευθείας πωλήσεις », οπότε ο παραγωγός, ενόψει του αποτρεπτικού χαρακτήρα της εισφοράς, θα στερούνταν όχι μόνο του « προϊόντος της εργασίας του και των επενδύσεων που έχει κάνει» — φράση που δανείζομαι από την απόφαση Wachauf (
13
) — για την άσκηση της δραστηριότητας όσον αφορά την απ' ευθείας πώληση της γαλακτοκομικής του παραγωγής αλλά και της δραστηριότητας της ίδιας της γαλακτοκομικής του παραγωγής μέχρι του ύψους της ποσότητας για « απ' ευθείας πωλήσεις », ενώ ουδέποτε θέλησε να διακόψει ή να μειώσει την παραγωγική αυτή δραστηριότητα.
Είναι αληθές ότι το σύστημα της οριστικής παύσεως προβλέπει τη δυνατότητα χορηγήσεως ποσότητας αναφοράς για « παραδόσεις » σε παραγωγούς που παύουν τις απ' ευθείας πωλήσεις τους. Ωστόσο, το σύστημα αυτό δεν διασφαλίζει, σε όλες τις περιπτώσεις, στον ενδιαφερόμενο παραγωγό τη χορήγηση μιας τέτοιας ποσότητας, δεδομένου ότι οι χορηγούμενες ποσότητες πρέπει να μην υπερβαίνουν την εγγυημένη συνολική ποσότητα για παραδόσεις του κράτους μέλους. Επομένως, η ερμηνεία που η Επιτροπή υποστηρίζει δεν εγγυάται ότι ο παραγωγός δεν πρόκειται να στερηθεί του «προϊόντος της εργασίας του και των επενδύσεων που έχει κάνει » με τη χορήγηση ποσότητας αναφοράς για « παραδόσεις » που αντιστοιχούν στην ποσότητα για « απ' ευθείας πωλήσεις » που θα είχε καταργηθεί.
Εν όψει των ανωτέρω συνεπειών, νομίζω ότι, αν το Συμβούλιο είχε θελήσει να αποκλείσει από τις ευεργετικές διατάξεις του άρθρου 6α του κανονισμού 857/84 τους παραγωγούς οι οποίοι, χωρίς να τις έχουν οριστικώς εγκαταλείψει, διακόπτουν για διάστημα μεγαλύτερο της μιας περιόδου τις απ' ευθείας πωλήσεις του, θα το είχε πει με ρητή διάταξη. Επομένως, θεωρώ βάσιμη την άποψη της Γαλλικής Κυβερνήσεως κατά την οποία η επίδικη απόφαση στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 6α και πρέπει να ακυρωθεί.
Ο επικουρικός λόγος ακυρώσεως
11.
Θα περιοριστώ σε μια συνοπτική εξέταση του επικουρικού λόγου ακυρώσεως δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν αποκτά σημασία παρά μόνον εφόσον, αντίθετα προς ό,τι προτείνω στο Δικαστήριο, δεν γίνει δεκτός ο κύριος λόγος ακυρώσεως.
Συμμερίζομαι τα επιχειρήματα της Επιτροπής κατά της επιχειρηματολογίας της Γαλλικής Κυβερνήσεως κατά την οποία το ΕΓΤΠΕ όφειλε να κάνει τους υπολογισμούς του σχετικά με την περιεκτικότητα σε λιπαρές ουσίες θέτοντας το κράτος μέλος στην κατάσταση που αυτό θα βρισκόταν αν είχε ερμηνεύσει το άρθρο 6α του κανονισμού 857/84 σύμφωνα με την ερμηνεία ( κατ' εμέ εσφαλμένη ) της Επιτροπής.
Πρώτ' απ'όλα, η επιχειρηματολογία αυτή είναι εκπρόθεσμη, όπως προκύπτει από τη χρονολογική σειρά που δίδει η Επιτροπή στα γεγονότα. Η εκκαθάριση των λογαριασμών θα ήταν αδύνατη αν η Επιτροπή δεν είχε τη δυνατότητα να απορρίπτει νέες αμφισβητήσεις προβαλλόμενες μετά το πέρας της καθορισθείσας προθεσμίας.
Εξάλλου, δεν απόκειται στην Επιτροπή να προεικάσει τις ενέργειες στις οποίες οι γαλλικές αρχές θα είχαν προβεί αν είχαν ερμηνεύσει διαφορετικά το άρθρο 6α του κανονισμού 857/84. Αντιθέτως, όπως ορθώς παρατηρεί η Επιτροπή, αυτή οφείλει να αποφασίσει βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεση της κατά το πέρας της καθορισθείσας προθεσμίας. Αν κατά το χρονικό αυτό σημείο προκύψει ότι οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους δεν χρησιμοποίησαν όλες τις δυνατότητες που παρείχε η κοινοτική νομοθεσία ώστε να καταστεί δυνατό στα γαλακτοκομεία να αποφύγουν την εισφορά, η Επιτροπή δεν μπορεί να τις λάβει υπόψη στο πλαίσιο της εκκαθαρίσεως των λογαριασμών.
'Ετσι, φρονώ ότι ο επικουρικός λόγος της Γαλλικής Κυβερνήσεως δεν είναι, αντίθετα προς ό,τι συμβαίνει με τον κύριο λόγο της, βάσιμος.
Συμπέρασμα
12.
Προτείνω στο Δικαστήριο να ακυρώσει την απόφαση 89/627/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 1989, σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών των κρατών μελών που αφορούν τις δαπάνες που έχουν χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων ( ΕΓΤΠΕ ), τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1987, κατά το μέτρο που με την απόφαση αυτή επιβάλλεται στη Γαλλία συμπληρωματική εισφορά για το 1986/1987 ύψους 10569874 FF, λόγω του ότι δεν ενεκρίθησαν μεταφορές ύψους 28540 τόνων σύμφωνα με το άρθρο 6α του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου. Προτείνω επίσης να καταδικαστεί η Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
(
*1
)	Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ολλανδική.
(
1
)	EE L 359, σ.23.
(
2
)	Κανονισμός της 27ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/003, σ. 82 ). Το άρθρο 5γ προστέθηκε με τον κανονισμό 856/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, για την τροποίηση του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 804/68 ( ΕΕ L 90, σ. 10 ).
(
3
)	Κανονισμός της 31ης Μαρτίου 1984 περί γενικών κανόνων για την εφαμρογή της εισοφράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (ΕΕ L 90, σ. 13). Το άρθρο 6α προστέθηκε με τον κανονισμό ( ΕΟΚ ) 590/85 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1985, για την τροποποίηση του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 857/84 ( ΕΕ L 68, σ. 1 ).
(
4
)	Κανονισμός της 16ης Μαΐου 1984 για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 804/68 ( ΕΕ L 132, σ. 11 ).
(
5
)	Έκτοτε, οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) 1371/84 κωδικοποιήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1546/88 της Επιτροπής, της 3ης Ιουνίου 1988 ( ΕΕ L 139, σ. 12 ). Η διάταξη που αντιστοιχεί στο άρθρο 4, παράγραφος 5, του κανονισμού 1371/84 περιλαμβάνεται στο άρθρο 5, παράγραφος 5.
(
6
)	Το άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού 1371/84 (σήμερα άρθρο 6, παράγραφος 6, του κανονισμού 1546/88) ρυθμίζει με τον Ιδιο τρόπο την περίπτωση — που δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη εν προκειμένω — των παραγωγών που έχουν λάβει ποσότητα αναφοράς για παραδόσεις και σταματούν τις παραδόσεις τους σε αγοραστή.
(
7
)	Είναι αληθές ότι η Επιτροπή, στο υπόμνημα της ανταπαντήσεως, διερωτάται σχετικά με κατά πόσον μπορεί να είναι θεμιτός ένας περιορισμός των δυνάμενων να μεταφέρονται ποσοτήτων. Εν τούτοις, το ζήτημα αυτό είναι άσχετο με το αντικείμενο της υπό κρίση διαφοράς.
(
8
)	Σημείο 4.3.11.4 της συνοπτικής εκθέσεως σχετικά με τα αποτελέσματα των ελέγχων για την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, όσον αφορά το οικονομικό έτος 1987 [ έγγραφο VΙ/200/89 — FR — Addendum 2 Rév. 1(1) της 5ης ΟκτωΡρΙου 1989 ) (στο εξής: συνοπτική έκθεση). Το σημείο αυτό της συνοπτικής εκθέσεως έχει συναφθεί ως παράρτημα Ι στο υπόμνημα αντικρούσεως της Επιτροπής. Η διαπίστωση βρίσκεται στο σημείο ¡i, παράγραφος 6.
(
9
)	Βλ. το σημείο 4.3.11.4, στοιχείο Π, παράγραφος 7, της συνοπτικής εκθέσεως. Το κριτήριο των παραγωγών που μετέφεραν τη «μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα» των ποσοτήτων για « απ' ευθείας πωλήσεις » εξηγείται από τον επιβληθέντα εντός της Γαλλίας περιορισμό της δυνάμενης να μεταφερθεί ποσότητας στο 97 ο/ο ( 99 % όσον αφορά ορεινές ζώνες) της βασικής ποσότητας αναφοράς ( βλ. την παράγραφο 5 ).
(
10
)	Βλ. το σημείο 4.3.11.4, στοιχείο ii, παράγραφος 7, της συνοπτικής εκθέσεως.
(
11
)	Βλ. το σημείο 4.3.11.4, στοιχείο ii, παράγραφος 3, της συνοπτικής εκθέσεως.
(
12
)	Όπως καταφαίνεται από την πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 590/85 πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι « διακυμάνσεις των μεριδίων που αναλογούν στις δύο οικονομικές τους δραστηριότητες ».
(
13
)	Απόφαση της 13ης Ιουλίου 1989, 5/88 (Συλλογή 1989, σ. 2609). Η προαναφερθείσα φράσει περιλαμβάνεται στη σκέψη 19 της αποφάσεως.