62021TJ0761_RES
Υπόθεση T‑761/21
Fabien Courtois κ.λπ.
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2024
«Πρόσβαση στα έγγραφα – Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 – Έγγραφα σχετικά με την αγορά εμβολίων από την Επιτροπή στο πλαίσιο της πανδημίας COVID‑19 – Μερική άρνηση πρόσβασης – Εξαίρεση σχετική με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Εξαίρεση σχετική με την προστασία των εμπορικών συμφερόντων τρίτου – Υποχρέωση αιτιολόγησης – Ύπαρξη ευλόγως προβλέψιμου και μη αμιγώς υποθετικού κινδύνου προσβολής του προβαλλόμενου συμφέροντος – Αρχή της αναλογικότητας»
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Μη τήρηση από το οικείο θεσμικό όργανο των προβλεπόμενων προθεσμιών προς απάντηση επί επιβεβαιωτικής αίτησης πρόσβασης – Σιωπηρή απορριπτική απόφαση – Κατάργηση λόγω έκδοσης ρητής απορριπτικής απόφασης – Δυνατότητα προσφυγής κατά της σιωπηρής απόφασης – Δεν υφίσταται – Αίτημα για την ακύρωση της ίδιας ρητής απόφασης στις δύο γλωσσικές αποδόσεις της – Δεν ασκεί επιρροή
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 7 και 8)
(βλ. σκέψεις 30, 31, 32)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Πεδίο εφαρμογής – Αίτηση πρόσβασης στις υπογραφείσες συμβάσεις αγοράς εμβολίων κατά της νόσου COVID‑19 – Προπαρασκευαστικά έγγραφα – Δεν εμπίπτουν
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου)
(βλ. σκέψεις 40, 41, 44)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα – Προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου – Πλήρης εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού 2018/1725 – Υποχρέωση του αιτούντος την πρόσβαση να αποδείξει την αναγκαιότητα της διαβίβασης των επίμαχων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Αίτηση πρόσβασης στις δηλώσεις περί απουσίας σύγκρουσης συμφερόντων, που υπεγράφησαν από τα μέλη της κοινής διαπραγματευτικής ομάδας των συμβάσεων αγοράς εμβολίων κατά της νόσου COVID‑19, δικαιολογούμενη από την ανάγκη εξακρίβωσης της αμεροληψίας τους – Υποχρέωση του οικείου θεσμικού οργάνου να σταθμίσει τα συμφέροντα τα οποία συνδέονται με τη γνωστοποίηση των δεδομένων αυτών
[Κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 1049/2001, άρθρο 4 § 1, στοιχείο βʹ, και 2018/1725, άρθρα 3 § 1 και 9 § 1, στοιχείο βʹ]
(βλ. σκέψεις 56, 60, 61, 69, 73, 75-79, 81, 82, 84-86)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα – Προστασία των εμπορικών συμφερόντων – Έννοια – Περιεχόμενο – Εφαρμογή στις συμβάσεις αγοράς εμβολίων κατά της νόσου COVID‑19 που συνήφθησαν από την Επιτροπή και ιδιωτικές φαρμακευτικές εταιρίες – Εμπίπτουν
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2, πρώτη περίπτωση)
(βλ. σκέψεις 99, 100, 103, 105-107)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα – Προστασία των εμπορικών συμφερόντων – Άρνηση πρόσβασης – Υποχρέωση αιτιολόγησης – Περιεχόμενο
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2, πρώτη περίπτωση)
(βλ. σκέψεις 97, 101, 115-117, 119, 121-123, 127, 128, 146, 147, 151-153, 163, 164, 168, 169, 171, 172, 178, 186, 193)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα – Προστασία των εμπορικών συμφερόντων – Περιεχόμενο – Συμφέρον για την αποφυγή αγωγών αποζημίωσης – Δεν περιλαμβάνεται
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2, πρώτη περίπτωση)
(βλ. σκέψη 162)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα – Προστασία των εμπορικών συμφερόντων – Περιεχόμενο – Άρνηση γνωστοποίησης των όρων σχετικών με την αποζημίωση στις συμβάσεις αγοράς εμβολίων κατά της νόσου COVID‑19 – Δεν επιτρέπεται
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2, πρώτη περίπτωση)
(βλ. σκέψεις 159-173)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα – Προστασία των εμπορικών συμφερόντων – Περιεχόμενο – Ενδεχόμενη προσβολή της φήμης επιχείρησης – Περιλαμβάνεται
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2, πρώτη περίπτωση)
(βλ. σκέψη 170)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα – Προστασία των εμπορικών συμφερόντων – Πεδίο εφαρμογής – Πληροφορίες σχετικά με τον κατάλογο των εταίρων του δικτύου παραγωγής και των υπεργολάβων – Εμπίπτουν
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2, πρώτη περίπτωση)
(βλ. σκέψεις 179-183, 185)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα – Προστασία των εμπορικών συμφερόντων – Υπέρτερο δημόσιο συμφέρον που δικαιολογεί τη γνωστοποίηση εγγράφων – Επίκληση της αρχής της διαφάνειας – Αναγκαιότητα επίκλησης ειδικών εκτιμήσεων σχετικών με τη συγκεκριμένη περίπτωση
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2)
(βλ. σκέψεις 195-198, 201-203, 211, 212)
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα – Κανονισμός 1049/2001 – Εξαιρέσεις από το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα – Προστασία των εμπορικών συμφερόντων – Πεδίο εφαρμογής – Έγγραφα σχετικά με τις συμβάσεις αγοράς εμβολίων κατά της νόσου COVID‑19 – Υπέρτερο δημόσιο συμφέρον που δικαιολογεί τη γνωστοποίηση εγγράφων – Δεν υφίσταται – Χρονικά περιορισμένη εφαρμογή της εξαίρεσης
(Κανονισμός 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 4 § 2 και § 7)
(βλ. σκέψη 213)
Σύνοψη
Με την απόφαση αυτή, το Γενικό Δικαστήριο κάνει εν μέρει δεκτή την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησαν πλείονα φυσικά πρόσωπα κατά της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία χορηγήθηκε μερική μόνον πρόσβαση στις συμφωνίες προαγοράς και στις συμβάσεις αγοράς εμβολίων κατά της νόσου COVID‑19, καθώς και σε άλλα έγγραφα σχετικά με την αγορά των εν λόγω εμβολίων (
1
).
Το 2021, δύο δικηγόροι εκπροσωπούντες, μεταξύ άλλων, τους προσφεύγοντες ζήτησαν πρόσβαση (
2
) σε ορισμένα έγγραφα σχετικά με την αγορά, από την Επιτροπή και για λογαριασμό των κρατών μελών, εμβολίων κατά της νόσου COVID‑19, περιλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των συμβάσεων που υπέγραψε η Επιτροπή, της ταυτότητας των εκπροσώπων της Ένωσης στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων των συμβάσεων και των δηλώσεων περί απουσίας σύγκρουσης συμφερόντων των τελευταίων (στο εξής: αρχική αίτηση). Η Επιτροπή προσδιόρισε 46 έγγραφα που αντιστοιχούσαν στην αίτηση. Χορήγησε μερική πρόσβαση σε τέσσερις συμφωνίες προαγοράς και σε τρεις συμβάσεις αγοράς εμβολίων, επισημαίνοντας ότι τα επεξεργασμένα κείμενα των εν λόγω εγγράφων είχαν δημοσιοποιηθεί μέσω ιστοσελίδας της Επιτροπής και ότι τα αποσπάσματα είχαν απαλειφθεί βάσει των εξαιρέσεων σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου, την προστασία των εμπορικών συμφερόντων και την προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων από τα θεσμικά όργανα (
3
). Χορήγησε μερική πρόσβαση στις δηλώσεις περί απουσίας σύγκρουσης συμφερόντων, μόνον ένα αντίγραφο των οποίων εστάλη στους προσφεύγοντες, καθώς τα έγγραφα αυτά διέφεραν μόνον ως προς το όνομα του υπογράφοντος, την υπογραφή και την ημερομηνία υπογραφής. Αντιθέτως, αρνήθηκε την πρόσβαση σε 17 έγγραφα που χαρακτηρίστηκαν ως «σχέδια μνημονίου συνεννόησης».
Η Επιτροπή, κατόπιν παραλαβής επιβεβαιωτικής αίτησης για τη γνωστοποίηση των εγγράφων στα οποία είχε απορρίψει την πρόσβαση είτε εν μέρει είτε εν όλω, επισήμανε, με ρητή απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στους προσφεύγοντες αρχικώς στην αγγλική και στη συνέχεια στη γαλλική γλώσσα, ότι, κατόπιν νέας εξέτασης της απάντησης που δόθηκε στην αρχική αίτηση, ο κατάλογος των εγγράφων που αντιστοιχούσαν στην αίτηση πρόσβασης στα έγγραφα είχε τροποποιηθεί και αριθμούσε πλέον 66 έγγραφα. Τα 17 «σχέδια μνημονίου συνεννόησης» είχαν διαγραφεί, καθόσον η Επιτροπή θεώρησε ότι είχαν συμπεριληφθεί εκ παραδρομής. Χορήγησε ευρύτερη μερική πρόσβαση στις τέσσερις συμφωνίες προαγοράς και στις τρεις συμβάσεις αγοράς στις οποίες είχε ήδη χορηγήσει μερική πρόσβαση, καθώς και μερική πρόσβαση σε νέες συμφωνίες προαγοράς και συμβάσεις αγοράς (στο εξής, από κοινού: επίμαχες συμφωνίες). Χορήγησε επίσης μερική πρόσβαση σε άλλα νέα έγγραφα, στα οποία περιλαμβανόταν αλληλογραφία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Το θεσμικό όργανο επικαλέστηκε την εξαίρεση σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου και την εξαίρεση σχετικά με την προστασία των εμπορικών συμφερόντων των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων για να δικαιολογήσει την παρασχεθείσα μερική μόνον πρόσβαση (
4
).
Εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου
Προκαταρκτικώς, το Γενικό Δικαστήριο εξετάζει το αίτημα των προσφευγόντων περί ακυρώσεως του γαλλικού κειμένου της ρητής απόφασης. Το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι υφίσταται μόνο μία ρητή απόφαση, ήτοι η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία εκδόθηκε σε δύο γλωσσικές αποδόσεις.
Εν συνεχεία, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει τον λόγο ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ο ελλιπής χαρακτήρας του καταλόγου των εγγράφων που ταυτοποιήθηκαν ως εμπίπτοντα στην αίτηση πρόσβασης στα έγγραφα, καθόσον η Επιτροπή αφαίρεσε από τον κατάλογο τα 17 «σχέδια μνημονίου συνεννόησης». Διαπιστώνει ότι οι προσφεύγοντες ζήτησαν πρόσβαση μόνο στις «συμβάσεις που υπέγραψε» η Επιτροπή. Η αίτησή τους δεν μπορούσε να εκληφθεί ότι αφορούσε και τα έγγραφα που ήταν προπαρασκευαστικά της υπογραφής των συμβάσεων, τα οποία συνιστούν ενδεχομένως απλά σχέδια ή προσωρινά έγγραφα που προορίζονταν για την κατάρτιση συμβατικών όρων που θα συμφωνούνταν στη συνέχεια. Επομένως, η Επιτροπή μπορούσε ορθώς να τα αφαιρέσει από τον κατάλογο.
Έπειτα, αποφαινόμενο επί του πρώτου σκέλους του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, με το οποίο προβάλλεται η έλλειψη συνδρομής περίπτωσης εφαρμογής της εξαίρεσης σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ακεραιότητας του ατόμου όσον αφορά τις δηλώσεις περί απουσίας σύγκρουσης συμφερόντων, το Γενικό Δικαστήριο ακυρώνει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέτρο που η Επιτροπή αρνήθηκε να παράσχει ευρύτερη πρόσβαση στις εν λόγω δηλώσεις που είχαν υπογράψει τα μέλη της κοινής διαπραγματευτικής ομάδας για την αγορά εμβολίων.
Αφενός, θεωρεί ότι οι προσφεύγοντες εξέθεσαν επαρκώς τον συγκεκριμένο σκοπό δημοσίου συμφέροντος που επιδίωκαν και την ανάγκη διαβίβασης των οικείων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, οι προσφεύγοντες θα μπορούσαν να εξακριβώσουν ότι τα μέλη της κοινής διαπραγματευτικής ομάδας δεν βρίσκονταν σε κατάσταση σύγκρουσης συμφερόντων μόνον αν είχαν στη διάθεσή τους τα επώνυμα, τα ονόματα και τον επαγγελματικό ή θεσμικό ρόλο τους. Αφετέρου, επισημαίνει ότι η Επιτροπή ορθώς έκρινε ότι υπήρχε κίνδυνος προσβολής της ιδιωτικής ζωής των υποκειμένων των δεδομένων. Επομένως, εναπέκειτο στην Επιτροπή να σταθμίσει τα διακυβευόμενα συμφέροντα. Η Επιτροπή, όμως, δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τις διάφορες περιστάσεις προκειμένου να σταθμίσει ορθώς τα διακυβευόμενα συμφέροντα.
Επίσης, το Γενικό Δικαστήριο κάνει εν μέρει δεκτό το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, που βάλλει κατά του τρόπου με τον οποίο η Επιτροπή εφάρμοσε την εξαίρεση σχετικά με την προστασία των εμπορικών συμφερόντων προκειμένου να απαλείψει ορισμένες πληροφορίες από τις επίμαχες συμφωνίες.
Το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει το επιχείρημα των προσφευγόντων ότι η εξαίρεση αυτή δεν μπορούσε να εφαρμοστεί λόγω του πλαισίου εντός του οποίου είχαν συναφθεί οι επίμαχες συμφωνίες. Επισημαίνει ότι οι φαρμακευτικές εταιρίες με τις οποίες συνήφθησαν οι εν λόγω συμφωνίες είναι όλες ιδιωτικές εταιρίες που ασκούν εμπορικές δραστηριότητες, στο πλαίσιο των οποίων υπόκεινται στον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς και στις διεθνείς αγορές. Το πλαίσιο αυτό τις οδηγεί στο να πρέπει να προστατεύουν τα συμφέροντά τους στις εν λόγω αγορές. Το γεγονός και μόνον ότι συμμετείχαν, μέσω προκαταβολών ή προπληρωμών που προέρχονταν από δημόσιους πόρους, στην εκπλήρωση καθηκόντων δημοσίου συμφέροντος, ήτοι στην ανάπτυξη εμβολίων κατά της νόσου COVID‑19, δεν καθιστά δυνατό, αυτό καθεαυτό, να θεωρηθεί ότι τα εμπορικά συμφέροντά τους δεν μπορούν να προστατευθούν.
Όσον αφορά τη μερική άρνηση πρόσβασης στους όρους σχετικά με τις ιδιότητες των εμβολίων και τον ποιοτικό έλεγχο καθώς και σχετικά με τη συμβατική ευθύνη, και την άρνηση πρόσβασης στον κατάλογο των εταίρων του δικτύου παραγωγής και των υπεργολάβων των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων, το Γενικό Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι βάσιμες οι εξηγήσεις που παρέσχε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση σχετικά με την ύπαρξη ευλόγως προβλέψιμου και μη αμιγώς υποθετικού κινδύνου προσβολής της προστασίας των εμπορικών συμφερόντων των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων όσον αφορά την πλήρη γνωστοποίηση των πληροφοριών αυτών.
Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο δεν επικυρώνει τη θέση της Επιτροπής όσον αφορά την άρνηση παροχής ευρύτερης πρόσβασης στους όρους σχετικά με την αποζημίωση. Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί, αφενός, ότι ο μηχανισμός αποζημίωσης των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων από τα κράτη μέλη, ο οποίος προβλέπεται στις επίμαχες συμφωνίες, ουδόλως επηρεάζει το καθεστώς της νομικής ευθύνης των εν λόγω επιχειρήσεων βάσει της οδηγίας 85/374 (
5
). Συγκεκριμένα, κατά την οδηγία αυτή, ο παραγωγός ευθύνεται για κάθε ζημία που οφείλεται σε ελάττωμα του προϊόντος του και η ευθύνη του δεν δύναται να περιοριστεί ή να αποκλειστεί έναντι του ζημιωθέντος με ρήτρα περιορισμού ή απαλλαγής από την ευθύνη. Αφετέρου, το Γενικό Δικαστήριο παρατηρεί ότι οι πληροφορίες σχετικά με τον μηχανισμό αποζημίωσης είχαν ήδη δημοσιοποιηθεί κατά τον χρόνο υποβολής της αρχικής αίτησης και έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης (
6
).
Το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, μολονότι όλες οι επίμαχες συμφωνίες περιλαμβάνουν όρο σχετικά με την αποζημίωση, το λεπτομερές περιεχόμενο των εν λόγω όρων δεν είναι πανομοιότυπο.
Εντούτοις, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι τρεις λόγοι που προέβαλε η Επιτροπή προκειμένου να αρνηθεί ευρύτερη πρόσβαση στους εν λόγω όρους δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη προβλέψιμου και μη αμιγώς υποθετικού κινδύνου για τα εμπορικά συμφέροντα των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων.
Κατά πρώτον, όσον αφορά τον λόγο ότι η ακριβής γνώση των ορίων της ευθύνης της οικείας επιχείρησης θα μπορούσε να τη φέρει αντιμέτωπη με πλείονες αγωγές αποζημίωσης, το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει ότι το δικαίωμα των τρίτων οι οποίοι έχουν ενδεχομένως υποστεί ζημία λόγω ελαττωματικού εμβολίου να ασκήσουν αγωγές αποζημίωσης στηρίζεται στην εθνική νομοθεσία περί μεταφοράς της οδηγίας 85/374 στην εσωτερική έννομη τάξη. Επομένως, είναι ανεξάρτητο από την ύπαρξη και το περιεχόμενο των όρων σχετικά με την αποζημίωση. Επιπλέον, το συμφέρον των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων να αποφύγουν τέτοιου είδους αγωγές αποζημίωσης και τη δαπάνη που συνδέεται με τις διαδικασίες αυτές δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εμπορικό συμφέρον και δεν συνιστά συμφέρον άξιο προστασίας βάσει του κανονισμού 1049/2001. Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναχθεί ότι η ευρύτερη γνωστοποίηση των εν λόγω όρων θα μπορούσε να έχει ως συνέπεια την άσκηση τέτοιων αγωγών.
Κατά δεύτερον, όσον αφορά τον λόγο ότι η πλήρης γνωστοποίηση θα αποκάλυπτε αναπόφευκτα στους ανταγωνιστές της ενδιαφερόμενης επιχείρησης τα «αδύνατα σημεία» της κάλυψης της ευθύνης της, παρέχοντάς τους ανταγωνιστικό πλεονέκτημα το οποίο θα μπορούσαν αυτοί να εκμεταλλευθούν, για παράδειγμα, σε διαφημιστικές καταχωρίσεις, το Γενικό Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ο λόγος για τον οποίο οι όροι αυτοί ενσωματώθηκαν στις επίμαχες συμφωνίες, ήτοι η αντιστάθμιση των κινδύνων τους οποίους ανέλαβαν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και οι οποίοι συνδέονται με τη συντόμευση της προθεσμίας ανάπτυξης των εμβολίων, είχε δημοσιοποιηθεί πριν από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επιπρόσθετα, όρος σχετικά με την αποζημίωση προβλέφθηκε ως προς όλες τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις.
Κατά τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει, με το ίδιο σκεπτικό, τον λόγο με τον οποίο προβάλλεται ότι η πλήρης γνωστοποίηση θα είχε επιπτώσεις στη φήμη των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων.
Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο απορρίπτει τον λόγο ακυρώσεως με τον οποίο οι προσφεύγοντες προσάπτουν στην Επιτροπή ότι δεν έλαβε υπόψη το υπέρτερο δημόσιο συμφέρον το οποίο δικαιολογεί τη γνωστοποίηση των ζητούμενων πληροφοριών. Υπογραμμίζει ότι γενικές εκτιμήσεις σχετικά με τη διαφάνεια και τη χρηστή διακυβέρνηση δεν δύνανται να αποδείξουν ότι το συμφέρον για διαφάνεια ήταν ιδιαίτερα επιτακτικό και θα μπορούσε να υπερισχύσει των λόγων που δικαιολογούσαν την άρνηση γνωστοποίησης των απαλειφθέντων τμημάτων των επίμαχων συμφωνιών. Υπενθυμίζει επίσης ότι οι επίμαχες συμφωνίες εντάσσονται στο πλαίσιο διοικητικής και όχι νομοθετικής δραστηριότητας.
(
1
)	Απόφαση C(2022) 1359 final της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 28ης Φεβρουαρίου 2022 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
(
2
)	Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).
(
3
)	Εξαιρέσεις οι οποίες προβλέπονται, αντίστοιχα, στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ και στο άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, καθώς και στο άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001.
(
4
)	Εξαιρέσεις οι οποίες προβλέπονται, αντίστοιχα, στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ και στο άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001.
(
5
)	Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 12 της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (ΕΕ 1985, L 210, σ. 29).
(
6
)	Βλ., μεταξύ άλλων, το άρθρο 6, τρίτο εδάφιο, της συμφωνίας της 16ης Ιουνίου 2020, μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών, για την αγορά εμβολίων κατά της νόσου COVID‑19 και την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 17ης Ιουνίου 2020, με τίτλο «Στρατηγική της ΕΕ για τα εμβόλια κατά της νόσου COVID‑19» [COM(2020) 245 final].