62024TJ0372_RES
Sprawa T‑372/24
(publikacja fragmentów)
K-Way SpA
przeciwko
Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)
Wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 25 czerwca 2025 r.
Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy przedstawiający pięć równoległych kolorowych pasków – Rzeczywiste używanie znaku towarowego – Charakter używania – Używanie w odniesieniu do towarów, dla których znak towarowy jest zarejestrowany – Artykuł 18 ust. 1 lit. a) i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001
Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Podstawy wygaśnięcia – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego – Rzeczywiste używanie – Pojęcie – Kryteria oceny – Wymóg przedstawienia konkretnych i obiektywnych dowodów
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 18 ust. 1 lit. a), art. 58 ust. 1 lit. a)]
(zob. pkt 22–24, 40)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Podstawy wygaśnięcia – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Dowód używania wcześniejszego znaku towarowego – Rzeczywiste używanie – Pojęcie – Kryteria oceny – Firma, nazwa handlowa lub szyld – Towary sprzedawane w sklepach opatrzonych szyldem odpowiadającym znakowi towarowemu – Granice
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 18 ust. 1 lit. a), art. 58 ust. 1 lit. a)]
(zob. pkt 33–37)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Podstawy wygaśnięcia – Brak rzeczywistego używania znaku towarowego – Graficzny znak towarowy przedstawiający pięć równoległych kolorowych pasków
[rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 18 ust. 1 lit. a), art. 58 ust. 1 lit. a)]
(zob. pkt 41, 48–50, 62, 63, 69, 70)
Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie odwoławcze – Skarga do sądu Unii – Uprawnienie Sądu do zmiany zaskarżonej decyzji – Granice
(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady 2017/1001, art. 72 ust. 3)
(zob. pkt 72, 75)
Streszczenie
W swoim wyroku Sąd przedstawił wyjaśnienia dotyczące zastosowania wyroku Céline (
1
) w odniesieniu do używania jako szyldu oznaczenia identycznego z unijnym znakiem towarowym.
Od 2006 r. K-Way SpA, skarżąca, jest właścicielem graficznego unijnego znaku towarowego przedstawiającego pięć równoległych kolorowych pasków dla szeregu towarów (
2
), z których część odpowiada opisowi „walizy, teczki, aktówki [galanteria skórzana], torebki, portfele, sakiewki, plecaki, tornistry szkolne, torby na zakupy, kosmetyczki bez wyposażenia” i „odzież, obuwie, nakrycia głowy”. W 2019 r. interwenient, Adorno Gubbini, złożył w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku (
3
) ze względu na to, że znak ten nie był rzeczywiście używany w stosunku do wszystkich towarów, dla których został zarejestrowany. Wydział Unieważnień EUIPO uwzględnił jego wniosek w odniesieniu do niemal wszystkich towarów.
Skarżąca wniosła odwołanie do Izby Odwoławczej EUIPO, która częściowo uwzględniła odwołanie i uchyliła decyzję Wydziału Unieważnień co się tyczy waliz, portfeli i plecaków (
4
) oraz odzieży, z wyłączeniem odzieży wierzchniej, i nakryć głowy (
5
), co do których uznała, że rzeczywiste używanie spornego znaku towarowego również zostało wykazane.
Skarżąca wniosła zatem skargę do Sądu, domagając się stwierdzenia nieważności lub zmiany tej decyzji.
Ocena Sądu
Sąd przypomniał przede wszystkim orzecznictwo, zgodnie z którym używanie firmy, nazwy handlowej lub szyldu może zostać uznane za rzeczywiste używanie zarejestrowanego znaku towarowego, jeżeli oznaczenie jest umieszczane na sprzedawanych towarach lub gdy – nawet w przypadku braku umieszczenia – oznaczenie to jest używane w sposób, który pozwala na ustanowienie związku między oznaczeniem stanowiącym firmę, nazwę handlową lub szyld a sprzedawanymi towarami lub świadczonymi usługami (
6
). W tym względzie Izba Odwoławcza słusznie uznała, że używanie spornego znaku towarowego na szyldzie sklepów jednomarkowych skarżącej miało znaczenie w zakresie, w jakim służyło ono do wykazania używania wspomnianego znaku towarowego. Sąd oddalił jednak argument skarżącej, zgodnie z którym w świetle przedstawionych dowodów Izba Odwoławcza powinna była uznać automatyczny związek między szyldem a towarami sprzedawanymi w sklepach i stwierdzić, że miało miejsce używanie spornego znaku towarowego w odniesieniu do każdego towaru w tych sklepach, niezależnie od widoczności oznaczenia na samych towarach. Okoliczność, iż towary są sprzedawane w sklepach opatrzonych szyldem odpowiadającym unijnemu znakowi towarowemu, nie wystarczy we wszystkich przypadkach do wykazania rzeczywistego używania tego znaku towarowego w odniesieniu do wszystkich rozpatrywanych towarów.
Następnie Sąd wskazał, że skarżąca używa kilku znaków towarowych dla sprzedawanych przez siebie towarów i że okoliczność ta może uniemożliwić konsumentowi dostrzeżenie związku między używaniem znaku towarowego przedstawionego na szyldzie sklepów a sprzedawanymi w tych sklepach towarami, na których dany znak towarowy nie został umieszczony.
Wreszcie Sąd stwierdził, że Izba Odwoławcza nie naruszyła prawa ani nie popełniła błędu w ocenie przy badaniu dowodów dotyczących sklepów jednomarkowych skarżącej.
(
1
)	Wyrok z dnia 11 września 2007 r., Céline (C‑17/06, EU:C:2007:497).
(
2
)	Chodziło o towary należące do klas 18 i 25 w rozumieniu Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków z dnia 15 czerwca 1957 r., ze zmianami.
(
3
)	Na podstawie art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2017, L 154, s. 1).
(
4
)	Towary te należą do klasy 18.
(
5
)	Kategoria ta należy do klasy 25.
(
6
)	Punkty 22 i 23 wyroku w sprawie Céline.