61996CJ0218_EL
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-218/96, C-219/96, C-220/96, C-221/96 και C-222/96,
Eπιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον G. zur Hausen, νομικό σύμβουλο, επικουρούμενο από τον, J.-J. Evrard, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγoυσα,
κατά
Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπούμενου από τις A.-M. Snyers (υποθέσεις C-218/96, C-220/96, C-221/96 και C-222/96), γενική σύμβουλο της νομικής υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών Υποθέσεων, Eξωτερικού Eμπορίου και Συνεργασίας για την Ανάπτυξη, και R. Foucart (υπόθεση C-219/96), γενική διευθύντρια στην ίδια υπηρεσία, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Βελγίου, 4, rue des Girondins,
καθού,
που έχουν ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, επειδή δεν θέσπισε και δεν κοινοποίησε εντός των ταχθεισών προθεσμιών τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή του προς τις οδηγίες:
* 92/32/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Απριλίου 1992, για την έβδομη τροποποίηση της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων ουσιών (ΕΕ L 154, σ. 1),
* 92/69/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 1992, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, για δέκατη έβδομη φορά, της οδηγίας 67/548 (ΕΕ L 383, σ. 113),
* 93/67/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό των αρχών εκτίμησης των κινδύνων που διατρέχει ο άνθρωπος και το περιβάλλον από τις ουσίες που γνωστοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 227, σ. 9),
* 93/86/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 1993, περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τις ηλεκτρικές στήλες και τους συσσωρευτές που περιέχουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ L 264, σ. 51), και
* 93/105/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1993, για τη θέσπιση του παραρτήματος VII D, που περιέχει τα απαιτούμενα πληροφοριακά στοιχεία για τον τεχνικό φάκελο που προβλέπεται στο άρθρο 12 της έβδομης τροποποίησης της οδηγίας 67/548 (ΕΕ L 294, σ. 21),
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
συγκείμενο από τους J. C. Moitinho de Almeida, πρόεδρο τμήματος, L. Sevon, C. Gulmann (εισηγητή), J.-P. Puissochet και P. Jann, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: C. O. Lenz
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 28ης Νοεμβρίου 1996,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφα που πρωτοκολλήθηκαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Ιουνίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, πέντε προσφυγές με τις οποίες ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, επειδή δεν θέσπισε και δεν κοινοποίησε εντός των ταχθεισών προθεσμιών τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες:
* 92/32/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Απριλίου 1992, για την έβδομη τροποποίηση της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων ουσιών (ΕΕ L 154, σ. 1),
* 92/69/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 1992, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, για δέκατη έβδομη φορά, της οδηγίας 67/548 (ΕΕ L 383, σ. 113),
* 93/67/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό των αρχών εκτίμησης των κινδύνων που διατρέχει ο άνθρωπος και το περιβάλλον από τις ουσίες που γνωστοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 227, σ. 9),
* 93/86/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 1993, περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τις ηλεκτρικές στήλες και τους συσσωρευτές που περιέχουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ L 264, σ. 51), και
* 93/105/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1993, για τη θέσπιση του παραρτήματος VII D, που περιέχει τα απαιτούμενα πληροφοριακά στοιχεία για τον τεχνικό φάκελο που προβλέπεται στο άρθρο 12 της έβδομης τροποποίησης της οδηγίας 67/548 (ΕΕ L 294, σ. 21) (στο εξής: οι εν λόγω οδηγίες),
παρέβη τις υποχρεώσεις πoυ υπέχει από τις οδηγίες αυτές.
2 Με διάταξη της 17ης Οκτωβρίου 1996 ο πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε να ενώσει τις πέντε αυτές υποθέσεις προς διευκόλυνση της προφορικής διαδικασίας και έκδοση κοινής αποφάσεως.
3 Δυνάμει του προτελευταίου άρθρου των εν λόγω οδηγιών, τα κράτη μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς τις οδηγίες αυτές το αργότερο στις 30 Οκτωβρίου 1993 (οδηγία 92/69), 31 Οκτωβρίου 1993 (οδηγίες 92/32 και 93/67) και 31 Δεκεμβρίου 1993 (οδηγίες 93/86 και 93/105), και να ενημερώσουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.
4 Η Επιτροπή, επειδή διαπίστωσε ότι οι προθεσμίες που προέβλεπαν αντιστοίχως οι εν λόγω οδηγίες παρήλθαν χωρίς να έχει ενημερωθεί για το αν ελήφθηκαν μέτρα στο Βασίλειο του Βελγίου, κίνησε διαδικασίες αναγνωρίσεως παραβάσεως κατ' εφαρμογή του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ. Με έγγραφα της 3ης Δεκεμβρίου 1993 στις υποθέσεις C-220/96, C-221/96 και C-222/96 και της 10ης Φεβρουαρίου 1994 στις υποθέσεις C-218/96 και C-219/96, απηύθυνε όχληση προς τη Βελγική Κυβέρνηση καλώντας την να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της σχετικά με τις εν λόγω παραβιάσεις των διατάξεων της Συνθήκης.
5 Επειδή δεν έλαβε απάντηση στα έγγραφά της αυτά και επειδή δεν της κοινοποιήθηκε κανένα μέτρο μεταφοράς, η Επιτροπή απέστειλε στη Βελγική Κυβέρνηση, στις 29 Ιουνίου 1995 στην υπόθεση C-219/96, στις 10 Ιουλίου 1995 στις υποθέσεις C-218/96, C-220/96 και C-221/96 και στις 3 Αυγούστου 1995 στην υπόθεση C-222/96, αιτιολογημένες γνώμες καλώντας την να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς τους.
6 Στις υποθέσεις C-218/96, C-220/96 και C-221/96, η Βελγική Κυβέρνηση απάντησε με έγγραφα της 5ης Σεπτεμβρίου 1995 ότι η μεταφορά των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη ήταν στο προπαρασκευαστικό στάδιο και ότι είχε καταρτιστεί σχέδιο βασιλικού διατάγματος. Στην υπόθεση C-222/96 απάντησε στην αιτιολογημένη γνώμη στις 20 Οκτωβρίου 1995 κοινοποιώντας στην Επιτροπή το σχέδιο βασιλικού διατάγματος στο οποίο είχε ήδη αναφερθεί στο πλαίσιο των υποθέσεων C-218/96, C-220/96 και C-221/96. Στην υπόθεση C-219/96 η Βελγική Κυβέρνηση δεν απάντησε στην αιτιολογημένη γνώμη.
7 Στις 21 Ιουνίου 1996, μη έχοντας καμία νέα επίσημη και οριστική πληροφόρηση εκ μέρους της Βελγικής Κυβερνήσεως, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει τις παρούσες προσφυγές.
8 Στο υπόμνημα απαντήσεώς του το Βασίλειο του Βελγίου δεν αμφισβητεί ότι οι εν λόγω οδηγίες δεν μεταφέρθηκαν στην εσωτερική έννομη τάξη εντός των προθεσμιών που είχαν ταχθεί. Περιορίζεται να παρατηρήσει ότι προκειμένου να μεταφερθούν στη βελγική έννομη τάξη οι οδηγίες 92/32, 92/69, 93/67 και 93/105 απαιτείται τροποποίηση του βασιλικού διατάγματος της 24ης Μαΐου 1982 με το οποίο ρυθμίζεται η εμπορία ουσιών που θα μπορούσαν να είναι επικίνδυνες για τον άνθρωπο και το περιβάλλον του και ότι η μεταφορά της οδηγίας 93/86 προϋποθέτει την έκδοση βασιλικού διατάγματος. Προσθέτει ότι σχετικά σχέδια έχουν ήδη αποτελέσει αντικείμενο των διαβουλεύσεων που προβλέπει η εσωτερική βελγική νομοθεσία και ότι επί του παρόντος βρίσκονται στο στάδιο της υπογραφής τους από τους υπουργούς πριν αποσταλούν στον Βασιλέα.
9 Δεδομένου ότι η μεταφορά των εν λόγω οδηγιών δεν πραγματοποιήθηκε εντός των προθεσμιών που αυτές έτασσαν, οι προσφυγές της Επιτροπής πρέπει να κριθούν ως βάσιμες.
10 Συνεπώς, επιβάλλεται να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 3 της οδηγίας 92/32, 3 της οδηγίας 92/69, 8 της οδηγίας 93/67, 7 της οδηγίας 93/86 και 2 της οδηγίας 93/105, επειδή δεν θέσπισε εντός των ταχθεισών προθεσμιών τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις εν λόγω οδηγίες.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι το Βασίλειο του Βελγίου ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Το Βασίλειο του Βελγίου, επειδή δεν θέσπισε και δεν κοινοποίησε τις απαιτούμενες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες:
* 92/32/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Απριλίου 1992, για την έβδομη τροποποίηση της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων ουσιών (ΕΕ L 154, σ. 1),
* 92/69/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 1992, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο, για δέκατη έβδομη φορά, της οδηγίας 67/548 (ΕΕ L 383, σ. 113),
* 93/67/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό των αρχών εκτίμησης των κινδύνων που διατρέχει ο άνθρωπος και το περιβάλλον από τις ουσίες που γνωστοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 227, σ. 9),
* 93/86/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 1993, περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 91/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τις ηλεκτρικές στήλες και τους συσσωρευτές που περιέχουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες (ΕΕ L 264, σ. 51), και
* 93/105/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Νοεμβρίου 1993, για τη θέσπιση του παραρτήματος VII D, που περιέχει τα απαιτούμενα πληροφοριακά στοιχεία για τον τεχνικό φάκελο που προβλέπεται στο άρθρο 12 της έβδομης τροποποίησης της οδηγίας 67/548 (ΕΕ L 294, σ. 21),
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3 της οδηγίας 92/32, 3 της οδηγίας 92/69, 8 της οδηγίας 93/67, 7 της οδηγίας 93/86 και 2 της οδηγίας 93/105.
2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.