61981CJ0145_EL
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Διάδικοι
Στήν υπόθεση 145/81,
πού έχει ως αντικείμενο αίτηση πού υπέβαλε πρός τό Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, τό Bundesfinanzhof καί μέ τήν οποία ζητείται στό πλαίσιο τής διαφοράς πού εκκρεμεί ενώπιον τού αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
HAUPTZOLLAMT HAMBURG-JONAS
καί
LUDWIG WUENSCHE & CO .
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως πρός τήν ερμηνεία τών κανονισμών ΕΟΚ 661/72 τής 29ης Μαρτίου 1972 καί 1121/72 τής 29ης Μα ΐου 1972, τής Επιτροπής, περί τών επιστροφών λόγω εξαγωγής συνθέτων ζωοτροφών μέ βάση τά δημητριακά,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Μέ διάταξη τής 12ης Μα ΐου 1981, η οποία περιήλθε στό Δικαστήριο στίς 9 τού επομένου Ιουνίου, τό Bundesfinanzhof υπέβαλε, δυνάμει τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ, τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως πρός τήν ερμηνεία τών κανονισμών τής Επιτροπής 661/72 καί 1121/72, τής 29ης Μαρτίου καί 29ης Μα ΐου 1972 αντιστοίχως, περί τών επιστροφών λόγω εξαγωγής συνθέτων ζωοτροφών από παράγωγα δημητριακών ( ABl . L 79, σ . 35 καί L 126, σ . 33 ).
2 Η εταιρία Wuensche εξήγαγε στή Μεγάλη Βρετανία, πρίν από τήν προσχώρηση τής χώρας αυτής στίς Κοινότητες, δύο παρτίδες συνθέτων ζωοτροφών, οι οποίες απετελούντο, σύμφωνα μέ δήλωσή της, κατά 66 % από «άλευρο κριθής καί λοιπά», κατά 20 % από «φλοιούς κριθής, αλεσμένους» καί από άλλες ουσίες . Τό άλευρο περιείχε 22,7 % αλεσμένη κριθή καί 77,3 % «άλευρα αποφλοιώσεως» . Αφού διεπίστωσε μεταγενεστέρως οτι τό «άλευρο κριθής καί λοιπά» ηταν μίγμα, τό Hauptzollamt ( κεντρικό τελωνείο ) Hamburg-Jonas εζήτησε τήν απόδοση 89 175,33 γερμανικών μάρκων ( DM ) από τό ποσό τών 102 895,49 DM πού ειχε καταβληθεί στήν εταιρία Wuensche ως επιστροφή . Τό Hauptzollamt ηρνήθη, κατά συνέπεια, νά λάβει υπ’ όψη τό «άλευρο αποφλοιώσεως», μέ τήν αιτιολογία οτι επρόκειτο γιά υποπροϊόν τής παραγωγής πληγουριού κριθής, τό οποίο, κατά συνέπεια, δέν συμπεριλαμβάνεται στά παράγωγα δημητριακών κατά τήν έννοια τών κανονισμών πού εφαρμόζονται γιά τίς επιστροφές . Τό Hauptzollamt ηρνήθη νά θεωρήσει τό μίγμα «άλευρο κριθής καί λοιπά» ως ομοιογενές προϊόν .
3 Τό Hauptzollamt ήσκησε Revision ενώπιον τού
Bundesfinanzhof κατά τής αποφά-
σεως τού Finanzgericht, τό οποίο εδέχθη τό επιχείρημα τής εταιρίας Wuensche, σύμφωνα μέ τό οποίο τό «άλευρο αποφλοιώσεως» πού προέρχεται από τήν πρώτη καί τήν δευτέρα φάση αποφλοιώσεως, ηταν ενα καί τό αυτό προϊόν πού έπρεπε νά θεωρηθεί ως παράγωγο δημητριακών, οπως καί τό άλευρο αλεσμένης κριθής .
4 Υπ’ αυτές τίς συνθήκες, τό Bundesfinanzhof υπέβαλε πρός τό Δικαστήριο τά ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα :
1 . Πρέπει κατά τήν κρίση περί τής περιεκτικότητος τών συνθέτων ζωοτροφών σέ παράγωγα δημητριακών νά λαμβάνονται υπ’ όψη κατά τήν έννοια τών κανονισμών ΕΟΚ 661/72 καί 1121/72 τής Επιτροπής καί προϊόντα, τά οποία προκύπτουν κατά τήν απόξεση ή τήν αποφλοίωση καί όχι κατά τήν άλεση τών σπόρων ;
2 . Η περιεκτικότης τών συνθέτων ζωοτροφών σέ παράγωγα δημητριακών πρέπει νά καθορίζεται κατά τήν έννοια τών ανωτέρω κανονισμών βάσει τού συνόλου τών συστατικών πού περιέχονται στή σύνθετη ζωοτροφή, τά οποία προκύπτουν από τήν επεξεργασία ή κατεργασία σπόρων ;
3 . Σέ περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στό ερώτημα 2 : Δύναται ενα παράγωγο δημητριακών νά συνιστά κατά τήν έννοια τών ανωτέρω κανονισμών πρόμιγμα, τό οποίο αποτελείται από αλεσμένη κριθή καί από, οπως αποκαλείται, άλευρο αποφλοιώσεως ;
4 . Σέ περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στό ερώτημα 1 καί αρνητικής στό ερώτημα 3 : Πρέπει τά άλευρα αποφλοιώσεως πού προκύπτουν κατά τίς φάσεις τής αποφλοιώσεως ή τής αποξέσεως στήν παραγωγή πληγουριού κριθής κατά τήν κρίση περί τής περιεκτικότητος τών συνθέτων ζωοτροφών σέ παράγωγα δημητριακών κατά τήν έννοια τών ανωτέρω κανονισμών νά λαμβάνονται χωριστά υπ’ όψη γιά κάθε φάση ;
5 Η επιχείρηση Wuensche ισχυρίζεται οτι ο τρόπος μεταποιήσεως καί επεξεργασίας δέν έχουν επιπτώσεις στόν καθορισμό καί τήν υπαγωγή τού προϊόντος, πράγμα, εξ άλλου, πού έχει επιβεβαιωθεί μέ παγία νομολογία τού Δικαστηρίου . Κατά τήν άποψή της, αυτό πού έχει σημασία γιά τήν υπαγωγή ειναι η σύνθεση τού προϊόντος από παράγωγα δημητριακών, τό δικαίωμα δέ γιά επιστροφή πρέπει νά κριθεί αναφορικά μέ τή σύνθεση αυτή .
6 Η Επιτροπή, μέ τίς παρατηρήσεις της, ισχυρίζεται οτι τό αποφασιστικό κριτήριο πρέπει νά ειναι αποκλειστικώς τά χαρακτηριστικά γνωρίσματα καί οι αντικειμενικές ιδιότητες τού προϊόντος καί όχι ο τρόπος παραγωγής ή παρασκευής καί οτι, συνεπώς, θά πρέπει νά θεωρηθούν ως παράγωγα δημητριακών κατά τήν έννοια τών κανονισμών 661/72 καί 1121/72, όχι μόνον τά προϊόντα
πού προέρχονται από άλεση, αλλά επίσης καί τά προϊόντα πού λαμβάνονται κατόπιν αποξέσεως ή αποφλοιώσεως τών δημητριακών . Ως πρός τίς απαντήσεις πού πρέπει νά δοθούν στά ερωτήματα 2 εως 4, φρονεί οτι η περιεκτικότητα τών σύνθετων ζωοτροφών σέ παράγωγα δημητριακών πρέπει νά καθορίζεται βάσει κάθε συστατικού στοιχείου πού ειναι αποτέλεσμα διαφορετικής, από απόψεως τρόπου παραγωγής, επεξεργασίας ή μεταποιήσεως τών δημητριακών .
Επί τού πρώτου ερωτήματος
7 Τό πρώτο ερώτημα αφορά ουσιαστικώς τό πρόβλημα, άν έχει σημασία ο τρόπος παραγωγής γιά τόν καθορισμό ενός προϊόντος ως «παραγώγου δημητριακών» κατά τήν έννοια τών κανονισμών 661/72 καί 1121/72 τής Επιτροπής .
8 Σύμφωνα μέ τήν τετάρτη αιτιολογική σκέψη τών εν λόγω κανονισμών : « . . . η επιστροφή λόγω εξαγωγής, συνθέτων τροφών μέ βάση τά δημητριακά, πρέπει νά καθορίζεται αφού ληφθούν υπ’ όψη μόνον τά προϊόντα πού συνήθως χρησιμοποιούνται γιά τήν παρασκευή συνθέτων τροφών . . . » . Σύμφωνα μέ τό άρθρο 7, παράγραφος 1, τού κανονισμού 968/68 τού Συμβουλίου περί τού συστήματος πού εφαρμόζεται στίς σύνθετες ζωοτροφές μέ βάση τά δημητριακά ( ABl . L 166, σ . 2 ) «η επιστροφή λόγω εξαγωγής καθορίζεται αφού ληφθούν υπ’ όψη μόνον ορισμένα προϊόντα πού χρησιμοποιούνται κατά τήν παρασκευή συνθέτων τροφών καί γιά τά οποία ειναι δυνατόν νά καθορισθεί επιστροφή λόγω εξαγωγής» .
9 Από τή σημείωση 2 τού παραρτήματος τών κανονισμών 661/72 καί 1121/72 συνάγεται οτι πρέπει νά θεωρούνται ως παράγωγα δημητριακών τά προϊόντα πού υπάγονται στό κεφάλαιο 10 καί στίς κλάσεις 11.01 καί 11.02 τού κοινού δασμολογίου .
10 Πράγματι, σύμφωνα μέ τήν επεξηγηματική σημείωση 2 Α τού κεφαλαίου 11 τού κοινού δασμολογίου «τά προϊόντα αλευροποιίας τών δημητριακών . . . υπάγονται εις τό παρόν κεφάλαιο, εάν ταυτοχρόνως ταύτα, ειναι κατά βάρος καί επί ξηρού προϊόντος : α ) περιεκτικότητος εις άμυλον ( καθοριζομένης κατά τήν τροποποιημένη πολαρομετρική μέθοδον Ewers ανωτέρας . . . τουλάχιστον τού 45 % καί β ) περιεκτικότητος εις τέφρας ( αφαιρουμένων τών ενδεχομένως προστεθεισών μεταλλικών υλών ) ίσης ή κατωτέρας τού 3 %» . Σύμφωνα μέ τήν ίδια σημείωση, τά προϊόντα πού δέν ανταποκρίνονται στίς προϋποθέσεις αυτές κατατάσσονται στήν κλάση 23.02 τού κοινού δασμολογίου .
11 Από τά ανωτέρω συνάγεται οτι ο τρόπος παρασκευής δέν πρέπει νά ληφθεί υπ’ όψη γιά τά εν λόγω προϊόντα . Τά προϊόντα αυτά πρέπει, επομένως, νά υπαχθούν απ’ ευθείας στήν ειδική κλάση, τής οποίας πληρούν τά κριτήρια υπαγωγής .
12 Επ’ αυτού τού σημείου, πρέπει νά τονισθεί οτι κατά παγία νομολογία, τό αποφασιστικό κριτήριο γιά τήν τελωνειακή κατάταξη τών εμπορευμάτων πρέπει νά αναζητηθεί γενικώς στά χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα καί στίς αντικειμενικές τους ιδιότητες, οπως καθορίζονται από τό γράμμα τής κλάσεως τού κοινού δασμολογίου καί από τίς σημειώσεις πού αφορούν τά τμήματα καί τά κεφάλαιά του .
13 Στό πρώτο ερώτημα, συνεπώς, προσήκει η απάντηση, οτι προκειμένου νά κριθεί η περιεκτικότητα σέ παράγωγα δημητριακών τών συνθέτων ζωοτροφών μέ βάση τά δημητριακά, κατά τήν έννοια τών κανονισμών 661/72 καί 1121/72 τής Επιτροπής, πρέπει νά ληφθούν υπ’ όψη μόνον τά ποιοτικά κριτήρια πού προβλέπονται στό κοινό δασμολόγιο, χωρίς νά χρειάζεται νά γίνει αναφορά στόν τρόπο παρασκευής .
Επί τών λοιπών ερωτημάτων
14 Μέ τά λοιπά ερωτήματα, πού πρέπει νά εξετασθούν μαζί, τό Bundesfinanzhof ερωτά άν, γιά τόν καθορισμό τών επιστροφών, η σύνθετη ζωοτροφή πρέπει νά ληφθεί υπ’ όψη ως σύνολο ή άν πρέπει, αντιθέτως, νά ληφθεί υπ’ όψη κάθε ενα από τά στοιχεία πού αποτελούν τήν σύνθεση τής τροφής, στήν περίπτωση δέ αυτή, άν πρέπει νά ληφθούν υπ’ όψη χωριστά τά προϊόντα πού προέρχονται από τίς διάφορες φάσεις επεξεργασίας .
15 Βάσει τού άρθρου 7 τού κανονισμού 968/68 πού ήδη ανεφέρθη, «η επιστροφή λόγω εξαγωγής καθορίζεται, αφού ληφθούν υπ’ όψη μόνον ορισμένα προϊόντα πού χρησιμοποιούνται κατά τήν παρασκευή συνθέτων τροφών καί γιά τά οποία ειναι δυνατόν νά καθορισθεί επιστροφή λόγω εξαγωγής» .
16 Άρα, γιά τόν υπολογισμό τών επιστροφών πού οφείλονται σέ περίπτωση εξαγωγής συνθέτων ζωοτροφών, πρέπει νά ληφθεί υπ’ όψη όχι τό σύνολο τών συστατικών, αλλά, σέ περίπτωση ανομοιογενών συνθέσεων, τά μεμονωμένα συστατικά στοιχεία, τά οποία, λαμβανόμενα υπ’ όψη αυτοτελώς, δίδουν δικαίωμα πρός επιστροφή .
17 Ο κανονισμός 1913/69 τής Επιτροπής, τής 29ης Σεπτεμβρίου 1969, περί τής χορηγήσεως καί τού προκαθορισμού τής επιστροφής κατά τήν εξαγωγή τροφίμων αποτελουμένων βασικώς από σιτηρά γιά τά ζώα ( ΕΕ ειδ . έκδ . 03/004, σ . 218 ), διευκρινίζει επίσης στή δευτέρα αιτιολογική σκέψη οτι πρέπει νά λαμβάνονται υπ’ όψη «τά προϊόντα τών οποίων η ενσωματουμένη ποσότης στή σύνθετη τροφή, ως καί τά χαρακτηριστικά των ειναι σαφώς αντιπροσωπευτικά . . . αποκλειομένων άλλων προϊόντων, τών οποίων η ενσωμάτωση σ’ αυτό τό ειδος τών τροφών παρουσιάζει μία συμπληρωματική ή περιθωριακή όψη» .
18 Μέ τήν ίδια σειρά σκέψεων, τό άρθρο 2 τού εν λόγω κανονισμού προβλέπει οτι «ο εξαγωγέας δηλώνει στούς αρμόδιους οργανισμούς τήν ολη σύνθεση τής συνθέτου τροφής μέ βάση σιτηρά, μέ τό ακριβές ποσοστό κατά δασμολογική κλάση κάθε τύπου τών προϊόντων τά οποία έχουν ενσωματωθεί» . Η παρατήρηση αυτή συνεπάγεται οτι στήν δήλωση τού εξαγωγέα αναφέρονται ολα τά διαφορετικά συστατικά στοιχεία τού σχετικού προϊόντος καί εμφαίνονται μέ ακρίβεια τό μέρος πού αντιπροσωπεύει τό καθένα από αυτά στό προϊόν, καθώς καί η δασμολογική κλάση, στήν οποία αντιστοιχούν .
19 Βάσει τού ολου πνεύματος τών προαναφερθεισών διατάξεων, πρέπει νά θεωρηθούν ως ξεχωριστά προϊόντα τά άλευρα αποφλοιώσεως πού λαμβάνονται μετά από κάθε στάδιο αποφλοιώσεως ή αποξέσεως, οπως περιγράφονται στό τέταρτο ερώτημα τού παραπέμποντος δικαστηρίου .
20 Στά λοιπά ερωτήματα προσήκει, επομένως, η απάντηση οτι η περιεκτικότητα τών συνθέτων ζωοτροφών σέ παράγωγα δημητριακών κατά τήν έννοια τών κανονισμών πού αναφέρονται στήν απάντηση επί τού πρώτου ερωτήματος πρέπει νά καθορίζεται λαμβάνοντας υπ’ όψη κάθε συστατικό στοιχείο τής συνθέτου ζωοτροφής, επειδή κάθε ενα από τά στοιχεία αυτά ειναι δυνατόν νά προέρχεται από χωριστή επεξεργασία ή μεταποίηση τών δημητριακών από απόψεως τρόπου παραγωγής .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί τών δικαστικών εξόδων
21 Τά έξοδα στά οποία υπεβλήθηηΕπιτροπήτώνΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων_ηοποίαυπέβαλε παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν αποδίδονται . Δεδομένου οτι η παρούσα διαδικασία έχει έναντι τών διαδίκων στήν κυρία δίκη τό χαρακτήρα παρεμπίπτοντος πού ανέκυψε ενώπιον τού εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται νά αποφανθεί επί τών δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Διά ταύτα,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( δεύτερο τμήμα )
κρίνοντας επί τών ερωτημάτων πού τού υπέβαλε τό Bundesfinanzhof μέ διάταξη τής 12ης Μα ΐου 1981, αποφαίνεται :
1 ) Προκειμένου νά κριθεί η περιεκτικότητα σέ παράγωγα δημητριακών τών συνθέτων ζωοτροφών, κατά τήν έννοια τών κανονισμών ΕΟΚ 661/72 καί 1121/72 τής Επιτροπής, πρέπει νά ληφθούν υπ’ όψη μόνον τά ποιοτικά
κριτήρια πού προβλέπονται στό κοινό δασμολόγιο, χωρίς νά χρειάζεται νά γίνει αναφορά στόν τρόπο παρασκευής .
2 ) Η περιεκτικότητα τών συνθέτων ζωοτροφών σέ παράγωγα δημητριακών, κατά τήν έννοια τών κανονισμών πού αναφέρονται στήν απάντηση επί τού πρώτου ερωτήματος, πρέπει νά καθορίζεται λαμβάνοντας υπ’ όψη κάθε συστατικό στοιχείο τής συνθέτου ζωοτροφής, επειδή κάθε ενα από τά στοιχεία αυτά ειναι δυνατόν νά προέρχεται από χωριστή επεξεργασία ή μεταποίηση τών δημητριακών από απόψεως τρόπου παραγωγής .