62020CO0082_INF
Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 24ης Μαρτίου 2022 –BNP Paribas Personal Finance
(Υπόθεση C‑82/20)
«Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου συνομολογηθείσα σε ξένο νόμισμα (ελβετικό φράγκο) – Άρθρο 4, παράγραφος 2 – Κύριο αντικείμενο της συμβάσεως – Ρήτρες που εκθέτουν τον δανειολήπτη σε συναλλαγματικό κίνδυνο – Απαιτήσεις περί κατανοητού χαρακτήρα και διαφάνειας – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Σημαντική ανισορροπία – Άρθρο 5 – Σαφής και κατανοητή διατύπωση συμβατικής ρήτρας»
1.
Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13 – Πεδίο εφαρμογής – Ρήτρες με τις οποίες καθορίζεται το κύριο αντικείμενο της συμβάσεως ή οι οποίες αφορούν το τίμημα και την αμοιβή και τις υπηρεσίες ή τα αγαθά που θα παρασχεθούν ως αντάλλαγμα – Έννοια – Ρήτρες συμβάσεως δανείου οι οποίες προβλέπουν το ξένο νόμισμα ως λογιστικό νόμισμα και το ευρώ ως νόμισμα πληρωμής, εκθέτοντας τον καταναλωτή στον συναλλαγματικό κίνδυνο – Εμπίπτουν – Προϋποθέσεις – Πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις περί σαφούς και κατανοητής διατυπώσεως – Περιεχόμενο
(Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου, άρθρα 4 § 2 και 5)
(βλ. σκέψεις 20-23, 29, 33, 34, διατακτ. 1)
2.
Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13 – Καταχρηστική ρήτρα κατά την έννοια του άρθρου 3 – Έννοια – Ρήτρες συμβάσεως δανείου οι οποίες προβλέπουν το ξένο νόμισμα ως λογιστικό νόμισμα και το ευρώ ως νόμισμα πληρωμής, εκθέτοντας τον καταναλωτή σε συναλλαγματικό κίνδυνο χωρίς ανώτατο όριο – Εμπίπτουν – Ύπαρξη σημαντικής ανισορροπίας μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των συμβαλλομένων που απορρέουν από τη σύμβαση – Δυσανάλογα μεγάλος συναλλαγματικός κίνδυνος για τον καταναλωτή – Κριτήριο – Έλεγχος βαρύνων τα εθνικά δικαστήρια
(Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου, άρθρα 3 § 1 και 5)
(βλ. σκέψεις 41-49 και διατακτ. 2)
Διατακτικό
1)
Το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1993 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές έχει την έννοια ότι, στο πλαίσιο συμβάσεως δανείου συνομολογηθείσας σε ξένο νόμισμα, πληρούται η απαίτηση περί διαφάνειας των ρητρών της εν λόγω συμβάσεως οι οποίες προβλέπουν ότι το ξένο νόμισμα αποτελεί το λογιστικό νόμισμα και το ευρώ το νόμισμα πληρωμής και οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη μετακύλιση του συναλλαγματικού κινδύνου στον δανειολήπτη, εφόσον ο επαγγελματίας έχει παράσχει στον καταναλωτή επαρκείς και ακριβείς πληροφορίες που καθιστούν δυνατόν για έναν μέσο καταναλωτή ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως επιμελής και ενημερωμένος, να κατανοήσει τη συγκεκριμένη λειτουργία του επίμαχου χρηματοοικονομικού μηχανισμού και, συνεπώς, να αξιολογήσει τον κίνδυνο των δυνητικά σημαντικών αρνητικών οικονομικών συνεπειών των ρητρών αυτών στις χρηματοοικονομικές του υποχρεώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της οικείας συμβάσεως.
2)
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι οι ρήτρες συμβάσεως δανείου οι οποίες προβλέπουν ότι το ξένο νόμισμα αποτελεί το λογιστικό νόμισμα και το ευρώ το νόμισμα πληρωμής, και οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη μετακύλιση του συναλλαγματικού κινδύνου στον δανειολήπτη χωρίς να προβλέπουν ανώτατο όριο, είναι ικανές να δημιουργήσουν σημαντική ανισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των συμβαλλομένων που απορρέουν από την οικεία σύμβαση εις βάρος του καταναλωτή, καθόσον ο επαγγελματίας δεν δύναται ευλόγως να προσδοκά, τηρουμένης της απαιτήσεως περί διαφάνειας έναντι του καταναλωτή, ότι ο τελευταίος αποδέχεται ένα δυσανάλογα μεγάλο συναλλαγματικό κίνδυνο απορρέοντα από τέτοιου είδους ρήτρες, η δε απλή διαπίστωση, κατά περίπτωση, της ελλείψεως καλής πίστεως του επαγγελματία δεν αρκεί για την αναγνώριση μιας τέτοιας ανισορροπίας.