Voorlopige editie
BESLISSING VAN HET HOF (Kamer van heroverweging)
12 maart 2026 (*)
„ Heroverweging ”
In zaak C‑108/26 RX,
betreffende een voorstel tot heroverweging dat de eerste advocaat-generaal op 20 februari 2026 krachtens artikel 62 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft gedaan,
neemt
HET HOF (Kamer van heroverweging),
samengesteld als volgt: K. Jürimäe (rapporteur), kamerpresident, K. Lenaerts, president van het Hof, waarnemend rechter van de Kamer van heroverweging, F. Schalin, M. Gavalec en Z. Csehi, rechters,
de volgende
Beslissing
1        Het door de eerste advocaat-generaal gedane voorstel tot heroverweging betreft het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 21 januari 2026, D (Besluit van het luchtverkeersbeheer) (T‑134/25, EU:T:2026:35), waarin het Gerecht uitspraak heeft gedaan op het verzoek van de Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie (rechter in eerste aanleg Warschau, Polen) om een prejudiciële beslissing, en heeft betrekking op het antwoord op de eerste en de tweede vraag van de verwijzende rechter.
2        In dat arrest heeft het Gerecht met name in antwoord op deze vragen geoordeeld dat „[a]rtikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 [(PB 2004, L 46, blz. 1)] [...] aldus [moet] worden uitgelegd dat een besluit van het luchtverkeersbeheer ongeacht de duur van de vertraging die het met zich meebrengt en de reden die eraan ten grondslag ligt, een ‚buitengewone omstandigheid’ in de zin van deze bepaling kan vormen indien vaststaat dat de betrokken luchtvaartmaatschappij geen daadwerkelijke invloed op dit besluit kon uitoefenen, met name wanneer kan worden uitgesloten dat deze maatschappij heeft bijgedragen tot de vaststelling van dit besluit. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.”
3        Volgens artikel 256, lid 3, derde alinea, VWEU kunnen de beslissingen die het Gerecht over prejudiciële vragen geeft, op de wijze en binnen de grenzen die in het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie worden bepaald bij uitzondering door het Hof worden heroverwogen, wanneer er een ernstig gevaar bestaat dat de eenheid of de samenhang van het recht van de Unie wordt aangetast.
4        Krachtens artikel 62 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie kan de eerste advocaat-generaal het Hof voorstellen, de beslissing van het Gerecht te heroverwegen, wanneer hij van oordeel is dat er een ernstig risico bestaat dat de eenheid of de samenhang van het recht van de Unie wordt aangetast.
5        In dit verband blijkt uit artikel 194, lid 5, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof dat de Kamer van heroverweging, wanneer zij een dergelijk voorstel tot heroverweging ontvangt, beslist of de beslissing van het Gerecht moet worden heroverwogen. De beslissing tot heroverweging van de beslissing van het Gerecht vermeldt enkel de vragen die voorwerp van de heroverweging zijn.
6        In casu is de Kamer van heroverweging van oordeel dat het arrest van het Gerecht van 21 januari 2026, D (Besluit van het luchtverkeersbeheer) (T‑134/25, EU:T:2026:35), moet worden heroverwogen.
7        De vraag waarop deze heroverweging betrekking heeft, is opgenomen in punt 2 van het dictum van deze beslissing.
Het Hof (Kamer van heroverweging) beslist:
1)      Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 21 januari 2026, D (Besluit betreffende het luchtverkeersbeheer) (T‑134/25, EU:T:2026:35), dient te worden heroverwogen.
2)      De heroverweging zal betrekking hebben op de vraag of het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 21 januari 2026, D (Besluit van het luchtverkeersbeheer) (T‑134/25, EU:T:2026:35), met name gelet op de arresten van het Hof van 31 januari 2013, McDonagh (C‑12/11, EU:C:2013:43), en 23 maart 2021, Airhelp (C‑28/20, EU:C:2021:226), afbreuk doet aan de eenheid of de samenhang van het Unierecht, voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat:
–        een besluit van het luchtverkeersbeheer niet naar zijn aard of oorsprong inherent is aan de normale uitoefening van het bedrijf van de betrokken luchtvaartmaatschappij, aangezien het geen deel uitmaakt van haar activiteit, maar onder de activiteiten en de bevoegdheid van de luchtverkeersbeheerdiensten valt;
–        deze maatschappij geen daadwerkelijke invloed kan uitoefenen op een dergelijk besluit, ongeacht de reden die eraan ten grondslag ligt, voor zover zij niet heeft bijgedragen tot de vaststelling van dat besluit, en
–        artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 bijgevolg aldus moet worden uitgelegd dat een dergelijk besluit ongeacht de duur van de vertraging die het met zich meebrengt en de reden die eraan ten grondslag ligt, een „buitengewone omstandigheid” in de zin van deze bepaling kan vormen indien vaststaat dat de betrokken luchtvaartmaatschappij geen daadwerkelijke invloed op dit besluit kon uitoefenen, met name wanneer kan worden uitgesloten dat deze maatschappij heeft bijgedragen tot de vaststelling van dit besluit.
3)      De in artikel 23 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie bedoelde belanghebbenden wordt verzocht hun schriftelijke opmerkingen over deze vraag binnen een maand na betekening van deze beslissing bij het Hof in te dienen.
ondertekeningen
*      Procestaal: Pools.