Postanowienie Sądu (ósma izba) z dnia 31 marca 2020 r. – AP/EFI
(sprawa T‑155/19)
Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie – Służba publiczna – Personel EFI – Przedłożenie przez pracownika rezygnacji ze stanowiska z przyczyn osobistych – Urlop z powodu ciężkiej choroby, która rozpoczęła się przed wybraną przez pracownika datą zakończenia umowy o pracę – Wniosek o wycofanie rezygnacji złożony po wybranej przez pracownika dacie zakończenia umowy o pracę – Odmowa przyjęcia przez EFI złożonego z mocą wsteczną wniosku o wycofanie rezygnacji – Przełożenie daty zakończenia umowy o pracę z uwagi na zwolnienie chorobowe – Możliwość zastosowania art. 33 regulaminu pracowniczego EFI – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna
1.      Postępowanie sądowe – Orzeczenie wydane w formie postanowienia z uzasadnieniem – Warunki – Skarga oczywiście niedopuszczalna lub prawnie oczywiście bezzasadna – Możliwość oddalenia skargi co do istoty, bez orzekania wcześniej w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności podniesionego przez stronę pozwaną
(regulamin postępowania przed Sądem, art. 126, 130)
(zob. pkt 21–23)
2.      Urzędnicy – Pracownicy Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego – Rezygnacja – Właściwe przepisy – Artykuł 33 regulaminu pracowniczego EBI – Zakres – Obowiązek zawieszenia okresu wypowiedzenia w ramach złożonej rezygnacji w wypadku choroby – Wykluczenie
(Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 34; regulamin pracowniczy Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego, art. 17, 18, 33)
(zob. pkt 30, 35, 36, 40, 41)
3.      Skargi urzędników – Pracownicy Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego – Przedmiot – Nakaz dla administracji – Niedopuszczalność
(regulamin pracowniczy, art. 91)
(zob. pkt 45)
4.      Skargi urzędników – Żądanie odszkodowawcze powiązane z żądaniem stwierdzenia nieważności – Oddalenie żądania stwierdzenia nieważności powodujące oddalenie żądania odszkodowawczego
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91)
(zob. pkt 49, 50)
Przedmiot
Skarga na podstawie art. 270 TFUE i art. 50a statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mająca na celu, po pierwsze, stwierdzenie nieważności pism EFI z dnia 30 sierpnia i 3 października 2018 r. oddalających wniosek skarżącej z dnia 20 czerwca 2018 r., po drugie, zasądzenie od EFI na rzecz skarżącej świadczeń, o których mowa w art. 33 regulaminu pracowniczego EFI, i po trzecie, uzyskanie zadośćuczynienia za krzywdę, jakiej skarżąca w swej ocenie doznała.
Sentencja
1)
Skarga zostaje odrzucona jako w części oczywiście niedopuszczalna, a w części prawnie oczywiście bezzasadna.
2)
AP zostaje obciążona kosztami postępowania.