62018TJ0310_RES
Υπόθεση T-310/18
European Federation of Public Service Unions (EPSU)καιJan Goudriaan
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο πενταμελές τμήμα)της 24ης Οκτωβρίου 2019
«Κοινωνική πολιτική – Διάλογος μεταξύ των κοινωνικών εταίρων στο επίπεδο της Ένωσης – Συμφωνία με τίτλο “Γενικό πλαίσιο για την ενημέρωση και τη διαβούλευση των υπαλλήλων και των λοιπών εργαζομένων στις διοικήσεις των κεντρικών κυβερνήσεων” – Από κοινού αίτηση των υπογραφόντων μερών για την εφαρμογή της συμφωνίας αυτής στο επίπεδο της Ένωσης – Άρνηση της Επιτροπής να υποβάλει πρόταση απόφασης στο Συμβούλιο – Προσφυγή ακυρώσεως – Πράξη δεκτική προσφυγής – Παραδεκτό – Περιθώριο εκτίμησης της Επιτροπής – Αυτονομία των κοινωνικών εταίρων – Αρχή της επικουρικότητας – Αναλογικότητα»
Προσφυγή ακυρώσεως – Πράξεις δεκτικές προσφυγής – Έννοια – Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα – Απόφαση της Επιτροπής να μην υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση απόφασης για την εφαρμογή, στο επίπεδο της Ένωσης, συμφωνίας συναφθείσας από τους κοινωνικούς εταίρους – Εμπίπτει
(Άρθρα 155 § 2 και 263 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 20, 22-36)
Κοινωνική πολιτική – Συμφωνία περί κοινωνικής πολιτικής – Συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων – Εφαρμογή με απόφαση του Συμβουλίου κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής – Εξουσία πρωτοβουλίας της Επιτροπής – Περιεχόμενο – Από κοινού αίτηση των υπογραφόντων μερών – Υποχρέωση της Επιτροπής να υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση απόφασης – Δεν υφίσταται
(Άρθρο 17 § 2 ΣΕΕ· άρθρο 155 § 2 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 51, 66, 67, 73, 74, 78, 79, 81, 82, 90, 93, 103)
Πράξεις των οργάνων – Νομική φύση – Νομοθετική πράξη – Έννοια – Μέτρα που λαμβάνονται κατόπιν διαδικασίας εφαρμογής, στο επίπεδο της Ένωσης, συμφωνιών που συνάπτονται από τους κοινωνικούς εταίρους – Δεν εμπίπτουν
(Άρθρα 155 § 2 και 289 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψη 69)
Κοινωνική πολιτική – Συμφωνία περί κοινωνικής πολιτικής – Συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων – Εφαρμογή με απόφαση του Συμβουλίου μετά από πρόταση της Επιτροπής – Εξουσία πρωτοβουλίας της Επιτροπής – Προϋπόθεση – Τήρηση της δημοκρατικής αρχής – Αντιπροσωπευτικότητα των υπογραφόντων μερών της συμφωνίας – Τήρηση των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας
(Άρθρο 17 § 1 ΣΕΕ· άρθρο 155 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 75, 95, 96, 98, 137)
Κοινωνική πολιτική – Συμφωνία περί κοινωνικής πολιτικής – Συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων – Εφαρμογή με απόφαση του Συμβουλίου κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής – Εξουσία πρωτοβουλίας της Επιτροπής – Περιθώριο εκτίμησης της Επιτροπής – Δικαστικός έλεγχος – Όρια
(Άρθρο 17 § 1 ΣΕΕ· άρθρο 155 ΣΛΕΕ)
(βλ. σκέψεις 108-112)
Σύνοψη
Με την απόφαση EPSU και Goudriaan κατά Επιτροπής (T-310/18), η οποία εκδόθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2019, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή ακυρώσεως κατά απόφασης της Επιτροπής να μην υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση απόφασης για την εφαρμογή, στο επίπεδο της Ένωσης, συμφωνίας υπογραφείσας από τους Ευρωπαίους κοινωνικούς εταίρους.
Τον Δεκέμβριο του 2015, οι κοινωνικοί εταίροι υπέγραψαν συμφωνία με τίτλο «Γενικό πλαίσιο για την ενημέρωση και τη διαβούλευση των υπαλλήλων και των λοιπών εργαζομένων των διοικήσεων των κεντρικών κυβερνήσεων» (στο εξής: Συμφωνία), βάσει του άρθρου 155, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ. Στη συνέχεια, ζήτησαν από κοινού από την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για τη θέση σε εφαρμογή της Συμφωνίας στο επίπεδο της Ένωσης με απόφαση του Συμβουλίου λαμβανόμενη βάσει του άρθρου 155, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. Τον Μάρτιο του 2018, η Επιτροπή γνωστοποίησε στους κοινωνικούς εταίρους την απόφασή της να μην υποβάλει τέτοια πρόταση απόφασης στο Συμβούλιο. Η απόφαση αυτή της Επιτροπής στηριζόταν σε λόγους οι οποίοι αφορούσαν, πρώτον, τον ειδικό χαρακτήρα των διοικήσεων των κεντρικών κυβερνήσεων, καθόσον οι διοικήσεις αυτές ασκούν αρμοδιότητες δημόσιας εξουσίας, δεύτερον, την ύπαρξη εθνικών διατάξεων σε πολλά κράτη μέλη σχετικών με την ενημέρωση και τη διαβούλευση των υπαλλήλων και των λοιπών εργαζομένων των διοικήσεων αυτών και, τρίτον, την ύπαρξη σημαντικών διαφορών μεταξύ των κρατών μελών ως προς τον ορισμό και το εύρος των αρμοδιοτήτων των εν λόγω διοικήσεων, διαφορών λόγω των οποίων το πεδίο εφαρμογής ενδεχόμενης απόφασης του Συμβουλίου για την εφαρμογή της Συμφωνίας θα διέφερε ανάλογα με το κράτος μέλος.
Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, κατ’ αρχάς, ότι η άρνηση της Επιτροπής συνιστούσε πράξη δυνάμενη να προσβληθεί. Συγκεκριμένα, αφενός, δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ως προπαρασκευαστική πράξη και, αφετέρου, το ότι η Επιτροπή διαθέτει ενδεχομένως ευρύ περιθώριο εκτίμησης δεν καθιστούσε απαράδεκτη την προσφυγή.
Ακολούθως, το Γενικό Δικαστήριο τόνισε ότι, όταν οι κοινωνικοί εταίροι έχουν διαπραγματευθεί και συνάψει συμφωνία βάσει του άρθρου 155, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και τα υπογράφοντα μέρη υποβάλλουν από κοινού αίτηση για την εφαρμογή της συμφωνίας αυτής στο επίπεδο της Ένωσης με απόφαση του Συμβουλίου εκδιδόμενη βάσει του άρθρου 155, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, η Επιτροπή δεν υποχρεούται να δώσει συνέχεια στην αίτηση, αλλά αντιθέτως οφείλει να εκτιμήσει εάν είναι σκόπιμη η υποβολή σχετικής πρότασης στο Συμβούλιο.
Το Γενικό Δικαστήριο προσέθεσε, συναφώς, ότι η Επιτροπή πρέπει όχι μόνο να ελέγχει την αυστηρή νομιμότητα των ρητρών μιας τέτοιας συμφωνίας, αλλά και να λαμβάνει υπόψη το γενικό συμφέρον της Ένωσης και, ως εκ τούτου, να εκτιμά τη σκοπιμότητα, συμπεριλαμβανομένων των εκτιμήσεων πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής φύσης, της τυχόν εφαρμογής της συμφωνίας στο επίπεδο της Ένωσης.
Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η Επιτροπή διαθέτει ευρύ περιθώριο εκτίμησης και ότι, σε περίπτωση άρνησης, η απόφαση που λαμβάνει η Επιτροπή πρέπει να αποτελεί αντικείμενο περιορισμένου ελέγχου εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου.