Judgment;Summary — ECLI:EU:C:2022:719
Date: 2022-09-22
Language of the case: Dutch
Court formation: Eighth Chamber
Subject matter: Taxation;Value added tax
Procedure: Reference for a preliminary ruling
Origin: Belgium

C-330/21 - 1 
                                                                                                      F°        
 
 
Rechtbank van eerste aanleg 
Oost-Vlaanderen, 
afdeling Gent 
 
Tussenvonnis (prejudiciële vraag aan 
het Hof van Justitie van de Europese Unie) 
 
 
 
 
 
Uitgifte 
Uitgereikt aan 
 
 
 
 
 
op 
€  
 
Uitgereikt aan 
 
 
 
 
 
op 
€ 
 
Uitgereikt aan 
 
 
 
 
 
op 
€ 
 
 
Repertoriumnummer 
 
2021 / 
 
Kamer 
 
6e burgerlijke kamer  
 
Datum van uitspraak 
 
20 mei 2021 
 
Rolnummer 
 
19/1102/A 
 
 
 
 Dagvaarding/verzoekschrift 
na 31.01.2019 
 
 Aan te bieden voor  
registratie 
 
Aangeboden op 
 
 
 
Niet te registreren 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     2 
 
In de zaak van : 
 
THE ESCAPE CENTER BVBA, KBO 0460.646.664, met zetel te 9051 Gent, 
Kortrijksesteenweg 1086 A001, met als zaakvoerder de heer WITHOF 
WALTER,  
 
eiseres, hebbende als raadslieden mr. VANDEBERGH HENRI en mr. 
LEWANDOWSKI ANNEMIEK, beiden advocaat met kantoor te 3550 Heusden-
Zolder, Pater Beckersstraat 12; 
 
Tegen: 
 
De BELGISCHE  STAAT, FOD Financiën – Stafdienst Logistiek - Koning Albert II 
laan 33 bus 971 te 1030 Brussel, vertegenwoordigd door de Minister van 
Financiën, op vervolging en benaarstiging van de Algemene Administratie van 
de Fiscaliteit, handelend ten verzoeke van de Adviseur Invordering – 
Ontvanger van het Team Invordering Gent 1, met kantoren te 9050 Gent, 
Gaston Crommenlaan 6 bus 101, 
 
verwerende partij, voor wie optreedt de heer EECKHOUT JOOST, attaché bij 
een fiscaal bestuur (KMO Gent Expertise 2 – 9050 Gent, G. Crommenlaan 
6/304); 
 
 
Vonnist de rechtbank als volgt :  
 
 
I. PROCEDURE VOOR DE RECHTBANK 
 
Ter openbare terechtzitting van 3 september 2020 werden de partijen 
gehoord in hun middelen. De zaak werd in voortzetting gezet naar de zitting 
van 15 april 2021 om de partijen de kans te bieden, aan te geven hoe volgens 
hen rubriek XXVIII van Tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20 
van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de 
toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en diensten bij die 
tarieven (hierna: “KB nr. 20”), richtlijnconform dient te worden 
geïnterpreteerd.  
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     3 
 
 
Ter openbare terechtzitting van 15 april 2021 werden de partijen opnieuw 
gehoord in hun middelen, waarna het debat gesloten werd en de zaak in 
beraad genomen. De rechtbank zag de neergelegde syntheseconclusies en 
stukken in. 
 
De rechtbank heeft de wet van 15 juni 1935 op het taalgebruik in 
gerechtszaken nageleefd.  
 
 
II. RELEVANTE FEITEN EN VOORGAANDEN 
 
De eiseres is geregistreerd als btw-belastingplichtige voor de activiteit van 
“fitnesscentra”. Zij verleent toegang tot lokalen waar men op toestellen de 
conditie verbetert en spieren ontwikkelt. Het gebruik van de fitnesstoestellen 
gebeurt ofwel individueel ofwel in groep, al dan niet met (een beperkte) 
begeleiding. De eiseres biedt ook personal training aan en groepslessen. Zij 
heeft een winstoogmerk. 
 
De eiseres heeft steeds 21% btw met betrekking tot haar activiteit 
aangegeven. Na tussenkomst echter van het arrest van het Hof van beroep te 
Antwerpen, van 17 september 2013 (in een zaak tussen andere partijen) was 
de eiseres van mening dat op haar totale activiteit het verlaagd btw-tarief van 
6% in plaats van het normaal btw-tarief van 21% toepasselijk is. Het verschil 
van 15% aan btw, zijnde 48.622,64 euro, werd voor de periode 2015 tot en 
met het eerste kwartaal 2018 door de eiseres teruggevraagd. 
 
De fiscale administratie ging daar niet mee akkoord en zond op 25 maart 2019 
een correctieopgave naar de eiseres. Gelet op het niet-akkoord en vervolgens 
het verzoekschrift dat door de eiseres ter griffie van deze rechtbank werd 
neergelegd op 2 april 2019, werden de vaststellingen en argumentatie door 
de fiscale administratie opgenomen in een proces-verbaal dat op 23 juli 2019 
werd verzonden naar de eiseres.  
 
 
 
 
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     4 
 
III. VORDERINGEN VAN DE PARTIJEN  
 
De eiseres vordert:  
“- het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren; 
- de correctieopgave d.d. 25/03/2019 nietig te verklaren; 
- de terugbetaling te bevelen van alle bedragen die wederrechtelijk op grond 
van dit dwangbevel werden geïnd; 
- de Belgische Staat te veroordelen tot de kosten van het geding met inbegrip 
van de rechtsplegingvergoeding 6.000 €; 
- de volgende prejudiciële vraag te stellen aan het Hof van Justitie :  
“Schendt artikel 37, §1, lid 1 WBTW samen gelezen met artikel 1, lid 1 
K.B. nr. 20 van 20 juli 1970 en rubriek XXVIII van bijlage A bij het 
koninklijk besluit nr. 20 het artikel 98, tweede lid van Richtlijn 
2006/112/EG samen gelezen met bijlage III, 13) en 14) van deze 
richtlijn, in de mate dat deze bepalingen in die zin begrepen moeten 
worden dat het recht gebruik te maken van sportaccommodaties enkel 
onder het verlaagd btw-tarief van 6% valt, indien er geen individuele 
begeleiding wordt verstrekt, terwijl artikel 98, lid 2 van Richtlijn 
2006/112/EG deze voorwaarde niet stelt?” 
 
De verweerder vraagt het verzet van de eiseres af te wijzen als ongegrond en 
haar te veroordelen tot alle kosten van het geding. 
 
 
IV. BEOORDELING  
 
1. 
Over de toepasselijke wettelijke bepalingen 
 
1.1 
Unierecht 
 
Artikel 1, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 2006/112/EG van 28 november 
2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de 
toegevoegde waarde (hierna: “Richtlijn 2006/112”) bepaalt: “Bij elke 
handeling is de btw, berekend over de prijs van het goed of van de dienst 
volgens het tarief dat voor dat goed of voor die dienst geldt, verschuldigd 
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     5 
 
onder aftrek van het bedrag van de btw waarmede de onderscheiden 
elementen van de prijs rechtstreeks zijn belast.” 
 
Overeenkomstig artikel 2, lid 1, onder c), van Richtlijn 2006/112, zijn volgende 
handelingen aan de btw onderworpen: de diensten die binnen het 
grondgebied van een lidstaat door een als zodanig handelende 
belastingplichtige onder bezwarende titel worden verricht. 
 
Artikel 9, lid 1, van Richtlijn 2006/112, luidt als volgt: “Als ‘belastingplichtige’ 
wordt beschouwd eenieder die, op ongeacht welke plaats, zelfstandig een 
economische activiteit verricht, ongeacht het oogmerk of het resultaat van die 
activiteit. 
Als ‘economische activiteit’ worden beschouwd, alle werkzaamheden van een 
fabrikant, handelaar of dienstverrichter, met inbegrip van de winning van 
delfstoffen, de landbouw en de uitoefening van vrije of daarmede 
gelijkgestelde beroepen. Als economische activiteit wordt in het bijzonder 
beschouwd de exploitatie van een lichamelijke of onlichamelijke zaak om er 
duurzaam opbrengst uit te verkrijgen.” 
 
Artikel 73 van Richtlijn 2006/112 vermeldt: “Voor andere goederenleveringen 
en diensten dan die bedoeld in de artikelen 74 tot en met 77 omvat de 
maatstaf van heffing alles wat de leverancier of dienstverrichter voor deze 
handelingen als tegenprestatie verkrijgt of moet verkrijgen van de zijde van de 
afnemer of van een derde, met inbegrip van subsidies die rechtstreeks met de 
prijs van deze handelingen verband houden.” 
 
Artikel 98, leden 1 en 2, van Richtlijn 2006/112 bepaalt dat de lidstaten een of 
twee verlaagde tarieven kunnen toepassen. De lijst van de 
goederenleveringen en de diensten waarop de in vermeld artikel 98 bedoelde 
verlaagde tarieven mogen worden toegepast, is opgenomen in bijlage III bij 
deze richtlijn. Punt 14 van die bijlage vermeldt „het recht gebruik te maken 
van sportaccommodaties”. 
 
 
 
 
 
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     6 
 
1.2 
Belgisch recht 
 
Artikel 37, §1, van de wet van 3 juli 1969 tot invoering van het Wetboek van 
de belasting over de toegevoegde waarde (hierna: “het btw-wetboek”) 
bepaalt dat de Koning de tarieven bepaalt en de indeling geeft van de 
goederen en diensten bij die tarieven, rekening houdend met de door de 
Europese Unie ter zake uitgevaardigde reglementering.  
 
Artikel 1 van het KB nr. 20 bepaalt dat het normale tarief van de btw voor 
goederen en diensten bedoeld in het Wetboek 21% bedraagt. In afwijking 
hiervan wordt de belasting geheven tegen het verlaagd tarief van: a) 6% voor 
de goederen en diensten opgenomen in tabel A van de bijlage bij dit besluit. 
Dit verlaagd tarief mag evenwel niet toegepast worden als de diensten 
bedoeld in Tabel A bijkomstig deel uitmaken van een complexe overeenkomst 
die hoofdzakelijk andere diensten tot voorwerp heeft. 
 
Krachtens rubriek XXVIII van Tabel A van de bijlage bij het KB nr. 20 is aldus 
aan het tarief van 6 % onderworpen: "De toekenning van het recht op toegang 
tot inrichtingen voor cultuur, sport of vermaak, alsmede de toekenning van het 
recht gebruik ervan te maken (...)". 
 
Deze vermindering van de btw vormt de omzetting van artikel 12, derde lid, 
sub a, van de Zesde richtlijn 77/388 van 17 mei 1977 betreffende de 
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - 
Gemeenschappelijk Stelsel van btw: uniforme grondslag - thans artikel 98 van 
Richtlijn 2006/112 (Cass. 20 maart 2014, F.12.0203.N, concl. D. Thijs, op 
https://juportal.be). 
 
 
2. 
Belangrijkste argumenten van de partijen 
 
2.1 
Volgens de fiscale administratie is het btw-tarief dat van toepassing is op de 
prestaties verstrekt in het kader van de exploitatie van fitnesscentra 
afhankelijk van de omstandigheden specifiek voor elk van die inrichtingen (te 
kwalificeren ofwel als één handeling die al dan niet uitsplitsbaar is, ofwel als 
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     7 
 
onderscheiden handelingen die elk hun eigen btw-regime volgen). Volgens 
haar dient dit te worden beoordeeld geval per geval.  
 
Zij stelt dat de diensten die bestaan in het verlenen van het recht op toegang 
tot een fitnesscentrum, alsmede de toekenning van het recht van die 
inrichting gebruik te maken overeenkomstig vermelde rubriek XXVIII 
belastbaar zijn tegen het tarief van 6 % voor zover de exploitant van die 
inrichting op generlei wijze onderricht verstrekt in verband met de 
verschillende activiteiten (fitnesstraining, powertraining, "aerobic-dance", 
"gym-tonic", turnen, yoga, enz.) die er kunnen worden beoefend.  
 
Ze specifieert wel dat wanneer de exploitant aan nieuwkomers bij hun eerste 
bezoek, zonder prijssupplement, richtlijnen geeft betreffende het gebruik van 
de toestellen en hen een oefenschema overhandigt, hij het louter toekennen 
van het recht op toegang en gebruik van de zaal of inrichting niet te buiten 
gaat. Daardoor is in dat geval het verlaagd btw-tarief van 6% van toepassing.  
 
Vanaf de exploitant verder gaat dan het geven van richtlijnen betreffende het 
gebruik van de toestellen en dus op enigerlei wijze onderricht/begeleiding 
verstrekt aan de beoefenaars van de verschillende activiteiten, worden die 
diensten, volgens de fiscale administratie, in zoverre niet beoogd door de 
vermelde rubriek XXVIII. De begeleiding/training vormt dan het hoofdelement 
in de aangeboden dienstverlening van de exploitant, waardoor het tarief van 
21% van toepassing is. De administratie verwijst ter ondersteuning van haar 
stelling naar het arrest van het Hof van Justitie van de EU van 16 oktober 2008 
in de zaak C-253/07, Canterbury, op https://curia.europa.eu.  
 
Indien de exploitant van de sportinstelling één enkele prijs (bv abonnement) 
aanrekent voor diensten die aldus in wezen tegen verschillende tarieven 
belastbaar zijn, dan moet volgens de fiscale administratie, voor de toepassing 
van de btw, die prijs worden opgesplitst ten einde iedere dienst tegen zijn 
eigen tarief te kunnen belasten. Indien de prijs niet wordt uitgesplitst, kan de 
heffing slechts als correct worden aangemerkt wanneer 21% wordt toegepast 
over de totale prijs van het abonnement. 
 
 
 
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     8 
 
2.2 
Volgens de eiseres gaat de fiscale administratie, door te stellen dat het recht 
gebruik te maken van sportaccommodaties restrictief moet begrepen worden 
en dat men hieronder niet meer valt zodra er sprake is van enige begeleiding, 
voorbij aan het doel van de mogelijkheid tot het toepassen van een verlaagd 
tarief in de zin van artikel 98 van Richtlijn 2006/112. 
 
Zelfs indien men “het recht gebruik te maken van sportaccommodaties” 
restrictief interpreteert, is er volgens de eiseres geen reden om te stellen dat 
er geen sprake meer zou zijn van dit recht om gebruik te maken van een 
sportaccommodatie, wanneer er bijkomende begeleiding voorzien is door 
instructeurs. 
 
Volgens haar is voor het geheel van haar activiteiten met betrekking tot het 
fitnesscentrum het 6%-tarief toepasselijk, zonder onderscheid. 
 
 
3. 
De rechtbank is van oordeel dat het noodzakelijk voorkomt om, alvorens 
verder uitspraak te doen, overeenkomstig artikel 267 VWEU, aan het Hof van 
Justitie van de Europese Unie de in het dictum van dit vonnis geformuleerde 
prejudiciële vraag te stellen. 
 
De redenen waarom de rechtbank van oordeel is dat in huidige stand van de 
procedure en (reeds) in eerste aanleg een prejudiciële vraag aan het Hof van 
Justitie zich opdringt zijn de volgende: 
- De zaakvoerder van de eiseres meldt ter zitting dat de fiscale administratie 
de fitnesscentra in de praktijk ongelijk behandelt. Bepaalde controleurs 
zouden het 6%-tarief aanvaarden, anderen zijn akkoord met een gemiddeld 
btw-tarief (op basis van een opsplitsing van bv 40% van de activiteiten aan het 
6%-tarief en 60% aan het 21%-tarief of 30% aan het 6%-tarief versus 70 % aan 
het 21%-tarief). Nog andere controleurs, zoals ter zake, stellen dat het 21%-
tarief dient toegepast te worden op het geheel van de activiteiten van het 
fitnesscentrum. 
- De raadsman van de eiseres beaamt dit ter zitting. Hij stelt dat huidige zaak 
gesteund wordt door de beroepsvereniging voor de fitnessindustrie. Hijzelf 
treedt op als raadsman in nog een zevental andere gelijkaardige zaken die 
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     9 
 
hangende zijn bij andere rechtbanken en hoven van beroep. 
- De Nederlandse fiscale administratie is kennelijk dezelfde mening toegedaan 
als de eiseres en houdt er dus een andere interpretatie op na dan haar 
Belgische evenknie. In Nederland valt het “geven van gelegenheid om te 
sporten” onder het 9%-tarief. Daaronder vallen volgens haar ook “diensten, 
zoals het geven van lessen, instructies of begeleiding” (op 
https://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/connect/bldcontentnl/belastingdie
nst/zakelijk/btw/tarieven_en_vrijstellingen/diensten_9_btw/sportbeoefening
‚waaronder_zwembaden_en_sauna/gelegenheid_geven_om_te_sporten). Er 
is dus geen eenvormige richtlijnconforme interpretatie desbetreffend. 
 
 
4. 
Over hoe de prejudiciële vraag volgens de rechtbank bij voorkeur wordt 
beantwoord (overeenkomstig randnummer 18 van de aanbevelingen van het 
Hof van Justitie aan de nationale rechterlijke instanties over het aanhangig 
maken van prejudiciële procedures) 
 
Advocaat-generaal Wahl schrijft in zijn conclusie in de zaak C-432/15 
(Bastova): “56. Tegen deze achtergrond ben ik van mening dat het begrip 
„gebruik […] van sportaccommodaties” betrekking heeft op activiteiten die 
louter zien op sportbeoefening door personen. Het gebruik van de 
sportaccommodatie moet dus een hulpmiddel zijn voor de sportbeoefening 
door personen. Punt 14 van bijlage III bij (Richtlijn 2006/112) lijkt mij dan ook 
net als artikel 132, lid 1, onder m), van die richtlijn ertoe te strekken dat 
sportbeoefening wordt aangemoedigd bij grote delen van de bevolking. Het 
doel van die bepaling is met andere woorden personen aan te zetten tot alle 
vormen van lichamelijke activiteit die, al dan niet in georganiseerd verband, 
ten doel hebben de lichamelijke conditie en het geestelijk welzijn te tonen of te 
verbeteren, sociale verbanden te ontwikkelen of resultaten te bereiken in 
competities. […] 
58. […] Volgens mij verwijst dat begrip („gebruik […] van 
sportaccommodaties”) normaal naar het gebruik van onroerende 
voorzieningen, die permanent (zoals zwembaden, renbanen, sporthallen en 
fitnesscentra) of tijdelijk […] zijn, door personen die daadwerkelijk trainen of 
deelnemen aan een wedstrijd.”  
 
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     10 
 
Het Hof van Justitie van de EU oordeelt in zijn arrest van 10 november 2016 in 
de zaak C-432/15, onder verwijzing naar de vermelde conclusie, dat de 
mogelijkheid om het recht gebruik te maken van sportaccommodaties te 
onderwerpen aan een verlaagd btw-tarief, er in wezen toe strekt 
sportbeoefening te bevorderen en voor particulieren toegankelijker te maken. 
Het begrip „recht gebruik te maken van sportaccommodaties” 
overeenkomstig punt 14 van bijlage III bij Richtlijn 2006/112 moet daarom, 
volgens het Hof, aldus worden uitgelegd dat dit het recht betreft 
accommodaties te gebruiken die voor sportbeoefening en lichamelijke 
opvoeding zijn bestemd, alsmede het gebruik daarvan met dat doel voor 
ogen. 
 
Om de redenen vermeld in het arrest en de conclusie in de zaak C-432/15, zou 
de rechtbank geneigd zijn te oordelen dat het recht gebruik te maken van 
sportaccommodaties onder het verlaagd btw-tarief valt, ook als daarbij 
individuele begeleiding of begeleiding in groep wordt verstrekt.  
 
Dergelijke interpretatie heeft ook als voordeel dat een eenvormig btw-tarief 
van toepassing kan zijn op alle fitnesscentra zonder dat, met betrekking tot 
abonnementen bijvoorbeeld, kunstmatige/aleatoire onderscheiden hoeven te 
worden gemaakt (een deel van de dienst aan het 6%-tarief, een ander deel 
aan het 21%-tarief) die van jaar tot jaar en per lid van het fitnesscentrum 
kunnen verschillen.  
 
 
V. BESLISSING VAN DE RECHTBANK 
 
 
Vooraleer verder te beslissen, houdt de rechtbank de uitspraak aan tot het 
Hof van Justitie van de Europese Unie bij prejudiciële beslissing over de 
volgende vraag uitspraak zal hebben gedaan: 
 
“Dient artikel 98, tweede lid van Richtlijn 2006/112, gelezen in samenhang 
met bijlage III, 14) van die richtlijn, in die zin te worden uitgelegd dat het recht 
gebruik te maken van sportaccommodaties enkel onder het verlaagd btw-
tarief valt, indien daarbij geen individuele begeleiding of begeleiding in groep 
wordt verstrekt?” 
 
                                                                                                     F°        
          
 RECHTBANK VAN EERSTE AANLEG OOST-VLAANDEREN, 
afdeling GENT                           
FISCAAL – ZESDE BURGERLIJKE  KAMER 
OPENBARE TERECHTZITTING VAN 20 MEI 2021 
________________________________________________________ 
 
A.R. 19/1102/A     11 
 
 
De griffier wordt gevraagd om dit vonnis over te maken aan het Hof van 
Justitie van de Europese Unie. 
 
De gerechtskosten worden aangehouden. 
 
 
 
Aldus gewezen en uitgesproken in openbare terechtzitting door de zesde 
burgerlijke kamer van de rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, 
afdeling Gent, op donderdag 20 mei tweeduizend eenentwintig, waar 
aanwezig waren :  
- Amaryllis Bossuyt, rechter, voorzitter van deze kamer, 
- Twiggy De Zutter, griffier. 
 
 
 
 
 
 
 T. DE ZUTTER     A. BOSSUYT