Order — ECLI:EU:C:2019:452
Date: 2019-05-23
Language of the case: Greek
Court formation: Sixth Chamber
Subject matter: Consumer protection;Approximation of laws
Procedure: Reference for a preliminary ruling - inadmissible
Origin: Greece

Η εΥΥραφή στο Π':j!Ω,λλο τοο Διιcα~ρίoυ
φέρει τον αρι~μό '. .5 fi.6S__
Λouξειιjlo6ρyo, 1 Ζ. 02. 201
Ανωνυμοποιημένο κείμενο T~I: __ "_"
Ο rι () Υπ lett
Κmι&ιrι ~" ..ΙΙ ί..*,I...~ ί3 Κίριος oιiUqloς διomjιr.ιsς
C-105/19 - 1
Υπόθεση C-l05/19
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως
Ημερομηνία καταθέσεως:
8 Φεβρουαρίου 2019
Αιτούν δικαστήριο:
Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών (Ελλάδα)
Ημερομηνία της αποφάσεως του αιτούντος δικαστηρίου:
11 Ιανουαρίου 2019
Ανακόπτουσα:
WP
Καθής η ανακοπή:
Τράπεζα Πειραιώς ΑΕ
[OMISSIS]
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΣΕΡΡΩΝ
ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
[OMISSIS]
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, την 13η Νοεμβρίου 2018, για να
δικάσει τη [OMISSIS] ανακοπή κατά της με αριθμό 64/2018 διαταγής πληρωμής
του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών και της από 25.04.2018
επιταγής προς πληρωμή καθώξ και τους [OMISSIS] πρόσθετους λόγους κατά της
ίδιας ως άνω διαταγής πληρωμής και επιταγής προς πληρωμή, μεταξύ:
ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΤΟΥΣΑΣ: WP [OMISSIS] κατοίκου Νεάπολης Θεσσαλονίκηξ,
[OMISSIS].
AI'rHΣHΠPOΔIΚAΣΊΊΚHΣAΠOΦAΣEΩΣ 11.1.2019- ΥΠΟΘΕΣΗC-ΙΟ5/19
ΤΗΣ ΚΑΘΗΣ Η ΑΝΑΚΟΠΗ: Ανώνυμης Τραπεζική; Εταιρίας με την επωνυμία
«ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ», που εδρεύει στην Αθήνα [OMISSIS].
ΤΩΝ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΤΟΥΣΑΣ [OMISSIS]: WP
[OMISSIS] κατοίκου Νεάπολης Θεσσαλονίκηξ, [OMISSIS] [σελ. 2 του
πρωτοτύπου] [OMISSIS].
ΤΗΣ ΚΑΘΗΣ Η ΑΝΑΚΟΠΗ: Ανώνυμης Τραπεζική; Εταιρίας με την επωνυμία
«ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ», που εδρεύει στην Αθήνα [OMISSIS].
Η ανακόπτουσα ζητεί να γίνουν δεκτά ω η από 15.05.2018 ανακοπή της
[OMISSIS] Jn το από 01.11.2018 δικόγραφο πρόσθετων λόγων ανακοπή; τους,
[OMISSIS]
[OMISSIS]
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
nΗ [OMISSIS] ανακοπή κατά της με αριθμό 64/2018 διαταγής πληρωμής του
Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών και της από 25.04.2018
επιταγής προς εκτέλεση, καθώς και το [OMISSIS] δικόγραφο πρόσθετων λόγων
κατά της ίδιας ως άνω διαταγής πληρωμής και επιταγής προς πληρωμή, που
υπάγονται στην ίδια διαδικασία (ειδική περιουσιακών διαφορών), πρέπει να
συνεκδικαστούν λόγω της μεταξύ των συνάφειας και διότι διευκολύνεται η
διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων αυτής (άρθρα 31 και 246
ΚΠολΔ).
m Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 632 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά
την αντικατάστασή της από το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο του ν. 4335/2015 (ΦΕΚ
[σελ 3 του πρωτοτύπου] Α 87/23.7.2015): «ο οφειλέτης, κατά του οποίου
στρέφεται η διαταγή πληρωμής, έχει το δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή, η οποία
απευθύνεται στο καθ' ύλη αρμόδιο Δικαστήριο του τόπου έκδοσης της διαταγής
πληρωμής ...», κατά δε την παρ. 2 τελ. εδ. του ίδιου ως άνω άρθρου, ως ισχύει
μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο του ν. 4335/2015: «...
Η ανακοπή εκδικάζεται κατά τη διαδικασία των περιουσιακών διαφορών των
άρθρων 614 επ.», Περαιτέρω, είναι παραδεκτή η σώρευση στο ίδιο δικόγραφο της
από το άρθρο 632 του ΚΠολΔ ανακοπή; και εκείνη; του άρθρου 933 του ίδιου
κώδικα, όπως ρητά πλέον ορίζεται με την παράγραφο 6 της ίδιας ως άνω
διάταξης. [OMISSIS] Με την υπό κρίση ανακοπή, η ανακόπτουσα ζητεί, αφενός,
την ακύρωση της με αριθμό 64/2018 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Σερρών, με την οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει
στην καθ' ης, το συνολικό ποσό των 72447,08 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων,
για απαίτηση που πηγάζει από την αναφερόμενη σύμβαση δανείου και τις
πρόσθετες πράξεις αυτής και, αφετέρου, την ακύρωση της από 25.04.2018
επιταγής προς πληρωμή, που έχει καταχωρηθεί κάτω από το αντίγραφο του
2
'fI>AΠEZA ΠΕΙΡΑΙΩΣ
πρώτου εκτελεστού απογράφου της ως άνω διαταγής πληρωμής, το οποίο η
καθ' ης έχει κοινοποιήσει στην ανακόπτουσα.
111) [OMISSIS] [Παραδεκτό]
m Από την εκτίμηση των εγγράφων που οι διάδικοι προσκομίζουν και
επικαλούνται [OMISSIS] [σελ 4 του πρωτοτύπου] [OMISSIS] αποδεικνύονται
τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή στην
έκβαση της δίκης:
IIΚατά τη διάταξη του άρθρου 623 ΚΠολΔ, κατά την ειδική διαδικασία των
άρθρων 624 έως 634 του ίδιου Κώδικα μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής
πληρωμής για χρηματικέ; απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχή; χρεωγράφων, εφόσον
η απαίτηση και το οφειλόμενο ποσό αποδεικνύονται από δημόσιο ή ιδιωτικό
έγγραφο. Από το περιεχόμενο της ως άνω διάταξης προκύπτει ότι η έγγραφη
απόδειξη της απαίτησης αποτελεί ειδική διαδικαστική προϋπόθεση για την
έκδοση διαταγής πληρωμής και για το λόγο αυτό πρέπει στη σχετική αίτηση να
επισυνάπτονται και όλα τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει η απαίτηση, το
ακριβέξ οφειλόμενο ποσό καθώξ και τα πρόσωπα του δικαιούχου και του
υπόχρεου [OMISSIS]. Εξάλλου, είναι έγκυρη η μεταξύ της παράσχουσας
τοκοχρεωλυτικό δάνειο τράπεζας και του δανειολήπτη συμφωνία κατά την οποία
το απόσπασμα του μηχανογραφικώς τηρούμενου λογαριασμού του δανείου, το
οποίο δεν συνιστά έγγραφο από τα μνημονευομένα στα άρθρα 444 παρ. 1
ΚΠολΔ, θα αποτελεί πλήρη απόδειξη της οφειλής του τελευταίου από τη
χορήγηση του. Στην περίπτωση αυτή το εν λόγω απόσπασμα, αναγορευόμενο
συμβατικώ; σε έγγραφο με πλήρη απόδειξη, πληροί την απαίτηση της
προπαρατεθείσας διάταξης και συνεπώξ δύναται να στηρίξει κατά νόμο την
έκδοση διαταγής πληρωμής κατά του οφειλέτη του δανείου [OMISSIS].
Απαραίτητη όμως προϋπόθεση αποτελεί η συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων
μερών και η αναγραφή αυτής στη σύμβαση δανείου ή στην πρόσθετη πράξη
αυτής.
Εν προκειμένω, η ανακόπτουσα με τον πρώτο λόγο ανακοπής της ισχυρίζεται ότι
η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής εκδόθηκε χωρίς τη διαδικαστική
προϋπόθεση της έγγραφης απόδειξης της χρηματικής απαίτησης, την οποία αφορά
αυτή, καθώξ τα προσκομισθέντα από την καθ' ης έγγραφα (αποσπάσματα των
εμπορικών βιβλίων) μπορούν να αποτελέσουν έγγραφα αποδεικτικά της
απαίτησης, μονάχα αν υπάρξει μεταξύ των συμβαλλομένων μερών ειδική
συμφωνία, που στην ένδικη σύμβαση δεν συνέτρεξε. Πράγματι όπως προκύπτει
από την [OMISSIS] επισκόπηση των προσκομιζόμενων ενδίκων δύο (2)
συμβάσεων, για τη διαπίστωση της βασιμότητας του λόγου, δεν προκύπτει η
συνομολόγηση, από μέρους της ανακόπτουσαξ, ότι τα αποσπάσματα των
εμπορικών βιβλίων της τράπεζας θα παρέχουν πλήρη απόδειξη έναντι του
οφειλέτη για το ύψος [σελ 5 του πρωτοτύπου] της οφειλής, αφού ουδέν
αναφέρεται περί τούτου στη [OMISSIS] σύμβαση τοκοχρεωλυτικού δανείου αλλά
ούτε και στην [OMISSIS] πρόσθετη πράξη σύμβασης αναχρηματοδότησης του
3
ΑΠΉΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣτικΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 11.1.2019 - ΥΠΟΘΕΣΗ C-1 05/19
ιδίου τοκοχρεωλυτικού δανείου. Συνακόλουθα όπως πρώτος λόγος ανακοπής
είναι νόμω και ουσία βάσιμος.
D Ακόμη η προδικαστική παραπομπή, η οποία προβλέπεται στα άρθρα 19,
παράγραφος 3, στοιχείο β', της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (στο εξής:
ΣΕΕ) και 267 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής:
ΣΛΕΕ), αποτελεί θεμελιώδη μηχανισμό του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σκοπός της είναι η διασφάλιση της ενιαίας ερμηνείας και εφαρμογής του δικαίου
αυτού στην Ένωση, με την παροχή στα δικαστήρια των κρατών μελών ενός
μέσου το οποίο τους επιτρέπει να υποβάλλουν στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής
Ένωσης (στο εξής: Δικαστήριο) προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την
ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ή το κύρος των πράξεων των θεσμικών ή
λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης. Η διαδικασία προδικαστικής
παραπομπής βασίζεται στη στενή συνεργασία του Δικαστηρίου με τα δικαστήρια
των κρατών μελών. [OMISSIS] Η αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να αποφαίνεται
προδικαστικώς επί της ερμηνείας ή του κύρους του δικαίου της Ένωσης ασκείται
με αποκλειστική πρωτοβουλία του εθνικού δικαστηρίου, ανεξάρτητα από το αν οι
διάδικοι της κύριας δίκης έχουν εκφράσει ή όχι την επιθυμία για υποβολή
προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο. Στο εθνικό δικαστήριο ενώπιον του
οποίου εκκρεμεί η διαφορά και το οποίο φέρει την ευθύνη της αποφάσεως που θα
εκδοθεί, εναπόκειται αποκλειστικά να εκτιμά, λαμβάνοντας υπόψη τις Ισελ. 6
του πρωτοτύπου] ιδιαιτερότητες κάθε υποθέσεως, τόσο την αναγκαιότητα
της προδικαστικής αποφάσεως προκειμένου να εκδώσει τη δική του
απόφαση όσο και τη λυσιτέλεια των ερωτημάτων που υποβάλλει στο
Δικαστήριο. Ο όρος «δικαστήριο» ερμηνεύεται από το Δικαστήριο ως αυτοτελής
έννοια του δικαίου της Ένωσης, λαμβανομένου συναφώς υπόψη ενός συνόλου
παραγόντων, όπως είναι η ίδρυση με νόμο του οργάνου το οποίο υποβάλλει το
ερώτημα, ο μόνιμος χαρακτήρα; του, ο υποχρεωτικό; χαρακτήρα; της προσφυγής
σε αυτό, η τήρηση της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως κατά την ενώπιόν του
διαδικασία, η εφαρμογή, από το όργανο αυτό, κανόνων δικαίου, καθώς και η
ανεξαρτησία του. Τα δικαστήρια των κρατών μελών μπορούν να υποβάλλουν στο
Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία ή το κύρος του
δικαίου της Ένωσης εφόσον εκτιμούν ότι η επίλυση του ζητήματος από το
Δικαστήριο είναι αναγκαία για την έκδοση της δικής τους αποφάσεως (βλέπε
άρθρο 267, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ). Η υποβολή προδικαστικών ερωτημάτων
μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη ιδίως όταν ανακύπτει ενώπιον του
εθνικού δικαστηρίου νέο ερμηνευτικό ζήτημα το οποίο έχει γενικότερη σημασία
για την ενιαία εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης ή όταν η υφιστάμενη νομολογία
δεν μπορεί να παράσχει τις διευκρινίσεις που είναι αναγκαίε; σε ένα καινοφανές
νομικό ή πραγματικό πλαίσιο.
Στην προκειμένη περίπτωση με το πέμπτο σκέλος του 30υ πρόσθετου λόγου
ανακοπής η ανακόπτουσα ζητά να υποβληθεί προδικαστικό ερώτημα στο ΔΕΕ,
για τους λογούς που επικαλείται σε αυτήν. Όπως προκύπτει από την επισκόπηση
των λόγων με αριθμό 1, 2 και 6 που εντάσσονται σε αυτό το σκέλος του 30υ
πρόσθετου λόγου της ανακόπτουσας, πράγματι εγείρονται ζητήματα ερμηνείας
διατάξεων του κοινοτικού δικαίου και ειδικότερα των άρθρων 19 ΣΕΕ και
4
ΊΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
267 ΣΛΕΕ. Για τη δε εξέτασή τους κατ' ουσία, το παρόν δικαστήριο κρίνει
σκόπιμη την απεύθυνση ερωτημάτων στο ΔΕΕ με το ακόλουθο περιεχόμενο:
Δ} Να ερωτηθεί εάν το άρθρο 6 παρ. 1 της Οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι
καθιερώνει δικονομικό κανόνα δημόσιας τάξης που υποχρεώνει τα εθνικά
Δικαστήρια να λαμβάνουν αυτεπαγγέλτως υπόψη τους τον καταχρηστικό
χαρακτήρα ρήτρας, που συνήφθη μεταξύ προμηθευτή και καταναλωτή, ακόμα και
κατά το στάδιο της υποβολής αιτήσεως για την έκδοση Διαταγής Πληρωμής,
ιδίως δοθέντος ότι στην Ελληνική έννομη τάξη, σύμφωνα με τα άρθρα 623, 624,
628, 629 ΚΠολΔ, όχι μόνο δεν υπάρχει τέτοια υποχρέωση, αλλά επιπλέον η
διαταγή πληρωμής [σελ. 7 του πρωτοτύπου] εκδίδεται άνευ αντιμωλίας, μετά
από τυπικό έλεγχο εγγράφων, στα οποία περιλαμβάνεται η δανειακή σύμβαση,
αρμόδιο για έκδοση Διαταγής Πληρωμής είναι δικαιοδοτικό όργανο της
Ελληνικής Πολιτείας και η διαταγή πληρωμής αποτελεί αμέσως εκτελεστό τίτλο,
δυνάμει του οποίου ο προμηθευτής μπορεί μετά από τρεις (3) ημέρες να εκκινήσει
διαδικασία αναγκαστική; εκτέλεσης, επί της οποίας δεν παρέχεται η δυνατότητα
αναστολής.
m Να ερωτηθεί εάν το άρθρο 6 παρ. 1 της Οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι
καθιερώνει δικονομικό κανόνα δημόσιας τάξης που υποχρεώνει τα εθνικά
Δικαστήρια να παραλείπουν την έκδοση Διαταγής Πληρωμής, όταν
αποδεικνύεται εγγράφως, ενώπιον δικαστηρίου που εκδίδει διαταγή πληρωμής,
ότι η απαίτηση προέκυψε από ΓΟΣ [Γενικούς Όρους Συναλλαγών], που έχουν
ήδη νομολογηθεί, τελεσίδικα και αμετάκλητα, στο πλαίσιο Αγωγών
Παραλείψεως, που άσκησαν καταναλωτικέ; ενώσεις κατά προμηθευτών, άκυροι
ως καταχρηστικοί, όπως αυτοί απαριθμούνται στην έχουσα χαρακτήρα εθνικού
μητρώου καταχρηστικών ρητρών υπ' αριθ. ΖI-798125-06-2008 (ΦΕΚ Β/1353/11-
07-2008) Υπουργική Απόφαση όπως αυτή τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με
την υπ' αριθ. ΖI-21117-01-2011 και κρίθηκε νόμιμη με την ΣτΕ 1210/2010 και
αφού λήφθηκαν υπόψη οι αποφάσεις υπ' αριθ. 1219/2001 και 43012005 ΑΠ,
5253/2003 και 6291/2000 Εφετείου Αθηνών καθώξ και οι 1119/2002 και
1208/1998 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, οι οποίες έχουν καταστεί
αμετάκλητες, καθώξ και την απόφαση υπ' αριθ. 961/2007 του Πολυμελούς
Πρωτοδικείου Αθηνών κατά το μέρος που έχει καταστεί αμετάκλητη και το
γεγονός ότι οι συνέπειες του δεδικασμένου των ανωτέρω αποφάσεων έχουν
ευρύτερο δημόσιο ενδιαφέρον για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την
προστασία των καταναλωτών (άρθρο 10 παρ. 2 του Ν. 225111994) με την οποία
αποφασίστηκε «η απαγόρευση αναγραφής των Γενικών Όρων Συναλλαγών που
έχουν κριθεί ως καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικέ; αποφάσεις επί αγωγών
ενώσεων καταναλωτών, σε συμβάσεις που συνάπτουν τα πιστωτικά ιδρύματα με
τους καταναλωτές», στην οποία παρατίθενται οι ΓΟΣ που έχουν κριθεί άκυροι ως
καταχρηστικοί, μετά από άσκηση συλλογικών αγωγών ενώσεων καταναλωτών
κατά των τραπεζών, λογιζομένων των τελευταίων ως προμηθευτών, ιδίως
δοθέντος ότι [σελ 8 του πρωτοτύπου] αρμόδια προς έκδοση διαταγών πληρωμής
στην Ελλάδα είναι δικαιοδοτικά όργανα και συγκεκριμένα τα Ειρηνοδικεία και τα
Πρωτοδικεία της χώρας και η διαταγή πληρωμής αποτελεί αμέσως εκτελεστό
τίτλο, δυνάμει του οποίου ο προμηθευτής μπορεί μετά από τρεις (3) ημέρες να
5
ArIΉΣH ΠΡΟΔΙΚΑΣΊΊΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 11.1.2019 - ΥΠΟΘΕΣΗ C- \05/19
εκκινήσει διαδικασία αναγκαστική; εκτέλεσης, επί της οποίας δεν υπάρχει
δυνατότητα αναστολής.
n Να ερωτηθεί εάν τα άρθρα 6 παρ. 1, 7 παρ. 1 και 8 της Οδηγίας έχουν την
έννοια ότι το δεδικασμένο που παρήχθη από την ευδοκίμηση αγωγών
παραλείψεως που άσκησαν καταναλωτικέ; ενώσεις κατά προμηθευτών απαιτεί ως
πρόσθετη προϋπόθεση, για την επέκταση της ισχύος του δεδικασμένου αυτού
έναντι πάντων (κατά την παρ. 20 του άρθρου 10 του Ν. 2251/1994), ταυτότητα
διαδίκων και ταυτότητα της ιστορική; και νομικής αιτίας, όπως απαιτείται κατά
τη διάταξη 324 ΚΠολΔ του εθνικού δικονομικού δικαίου, με αποτέλεσμα να
υπάρχει η πιθανότητα, το δεδικασμένο που παρήχθη από την ευδοκίμηση
Συλλογικών Αγωγών παραλείψεως, να μην μπορεί να επεκταθεί και να μην
μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε περίπτωση κατά την οποία εθνικό Δικαστήριο
επιλαμβάνεταιενδίκου βοηθήματοςπου ασκεί καταναλωτήςκατά προμηθευτή.
Αντίθετα, για τους λόγους με αριθμό 3, 4 και 5, το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι
δεν συντρέχει προς τούτο περίπτωση απεύθυνσης ερωτήματος προς το
Δικαστήριο της ΕυρωπαϊκήςΈνωσης.
Yl Κατά λογική ακολουθία των ανωτέρω το παρόν δικαστήριο: Δ) Δέχεται
κατ' ουσία τον πρώτο λόγο του δικογράφου της ανακοπής. Ι!) Απευθύνει
ερώτημα προς το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκή; Ένωσης, σύμφωνα με το
διατακτικό της παρούσας για τα θέματα που άπτονται ερμηνείας κανόνων του
παράγωγου Κοινοτικού Δικαίου. D Επιφυλάσσεται να αποφανθεί επί των
υπολοίπων λόγων ανακοπής μετά την έκδοση απόφασης από το ΔΕΕ, επί των
κάτωθι προδικαστικών ερωτημάτων και συνακόλουθα η εκδίκαση της υπόθεσης
πρέπει να ανασταλεί [OMISSIS]. [OMISSIS] [σελ 9 του πρωτοτύπου]
[OMISSIS] [Διαδικασία]
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλίατων διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τον πρώτο λόγο ανακοπής και επιφυλάσσεται να αποφανθεί επί των
υπολοίπων λόγων ανακοπής μετά την έκδοση απόφασης από το Δικαστήριο της
ΕυρωπαϊκήςΈνωσης (ΔΕΕ).
ΑΠΕΥΘΥΝΕΙ στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) τα κάτωθι
προδικαστικά ερωτήματα:
Δl Να ερωτηθεί εάν το άρθρο 6 παρ. 1 της Οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι
καθιερώνει δικονομικό κανόνα δημόσιας τάξης που υποχρεώνει τα εθνικά
Δικαστήρια να λαμβάνουν αυτεπαγγέλτως υπόψη τους τον καταχρηστικό
χαρακτήρα ρήτρας, που συνήφθη μεταξύπρομηθευτήκαι καταναλωτή, ακόμα και
κατά το στάδιο της υποβολής αιτήσεως για την έκδοση Διαταγής Πληρωμής,
ιδίως δοθέντος ότι στην Ελληνική έννομη τάξη, σύμφωνα με τα άρθρα 623, 624,
628, 629 ΚΠολΔ, όχι μόνο δεν υπάρχει τέτοια υποχρέωση, αλλά επιπλέον η
διαταγή πληρωμής εκδίδεται άνευ αντιμωλίας,μετά από τυπικό έλεγχο εγγράφων,
6
'fp ΑΠΕΖΑ Ι1ΕΙΡ ΑΙΩΣ
στα οποία περιλαμβάνεται η δανειακή σύμβαση, αρμόδιο για έκδοση Διαταγής
Πληρωμής είναι δικαιοδοτικό όργανο της Ελληνικής Πολιτείας και η διαταγή
πληρωμής αποτελεί αμέσως εκτελεστό τίτλο, δυνάμει του οποίου ο προμηθευτής
μπορεί μετά από τρεις (3) ημέρες να εκκινήσει διαδικασία αναγκαστική;
εκτέλεσηξ, επί της οποίας δεν παρέχεται η δυνατότητα αναστολής.
m Να ερωτηθεί εάν το άρθρο 6 παρ. 1 της Οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι
καθιερώνει δικονομικό κανόνα δημόσιας τάξης που υποχρεώνει τα εθνικά
Δικαστήρια να παραλείπουν την έκδοση Διαταγής Πληρωμής, όταν
αποδεικνύεται εγγράφως, ενώπιον δικαστηρίου που εκδίδει διαταγή πληρωμής,
ότι η απαίτηση προέκυψε από ΓΟΣ [Γενικοί Όροι Συναλλαγών], που έχουν ήδη
νομολογηθεί, τελεσίδικα και αμετάκλητα, στο [σελ. 10 του πρωτοτύπου] πλαίσιο
Αγωγών Παραλείψεως, που άσκησαν καταναλωτικέ; ενώσεις κατά προμηθευτών,
άκυροι ως καταχρηστικοί, όπως αυτοί απαριθμούνται στην έχουσα χαρακτήρα
εθνικού μητρώου καταχρηστικών ρητρών υπ' αριθ. ΖI-798/25-06-2008 (ΦΕΚ
Β/1353/11-07-2008) Υπουργική Απόφαση όπως αυτή τροποποιήθηκε και
συμπληρώθηκε με την υπ' αριθ. ΖI-21/17-01-2011 και κρίθηκε νόμιμη με την
ΣτΕ 1210/2010 και αφού λήφθηκαν υπόψη οι αποφάσεις υπ' αριθ. 1219/2001 και
430/2005 ΑΠ, 5253/2003 και 6291/2000 Εφετείου Αθηνών καθώς και οι
1119/2002 και 1208/1998 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, οι οποίες
έχουν καταστεί αμετάκλητεξ, καθώς και την απόφαση υπ' αριθ. 961/2007 του
Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά το μέρος που έχει καταστεί αμετάκλητη
και το γεγονός ότι οι συνέπειες του δεδικασμένου των ανωτέρω αποφάσεων έχουν
ευρύτερο δημόσιο ενδιαφέρον για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την
προστασία των καταναλωτών (άρθρο 10 παρ. 2 του Ν 2251/1994) με την οποία
αποφασίστηκε «η απαγόρευση αναγραφής των Γενικών Όρων Συναλλαγών που
έχουν κριθεί ως καταχρηστικοί με αμετάκλητε; δικαστικέ; αποφάσεις επί αγωγών
ενώσεων καταναλωτών, σε συμβάσεις που συνάπτουν τα πιστωτικά ιδρύματα με
τους καταναλωτέξ», στην οποία παρατίθενται οι ΓΟΣ που έχουν κριθεί άκυροι ως
καταχρηστικοί, μετά από άσκηση συλλογικών αγωγών ενώσεων καταναλωτών
κατά των τραπεζών, λογιζομένων των τελευταίων ως προμηθευτών, ιδίως
δοθέντος ότι αρμόδια προς έκδοση διαταγών πληρωμής στην Ελλάδα είναι
δικαιοδοτικά όργανα και συγκεκριμένα τα Ειρηνοδικεία και τα Πρωτοδικεία της
χώρας και η διαταγή πληρωμής αποτελεί αμέσως εκτελεστό τίτλο, δυνάμει του
οποίου ο προμηθευτής μπορεί μετά από τρεκ (3) ημέρες να εκκινήσει διαδικασία
αναγκαστική; εκτέλεσης, επί της οποίας δεν υπάρχει δυνατότητα αναστολής.
D Να ερωτηθεί εάν τα άρθρα 6 παρ. 1, 7 παρ. 1 και 8 της Οδηγίας έχουν την
έννοια ότι το δεδικασμένο που παρήχθη από την ευδοκίμηση αγωγών
παραλείψεως που άσκησαν καταναλωτικέ; ενώσεις κατά προμηθευτών απαιτεί ως
πρόσθετη προϋπόθεση, για την επέκταση της ισχύος του δεδικασμένου αυτού
έναντι πάντων (κατά την παρ. 20 του άρθρου 10 του Ν. 2251/1994), ταυτότητα
διαδίκων και ταυτότητα της ιστορικής και νομικής αιτίας, όπως απαιτείται κατά
τη διάταξη 324 ΚΠολΔ του εθνικού δικονομικού δικαίου, με αποτέλεσμα να
υπάρχει η πιθανότητα, το δεδικασμένο που παρήχθη από την ευδοκίμηση
Συλλογικών Αγωγών παραλείψεως, να μην μπορεί να επεκταθεί και να μην
μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε περίπτωση [σελ 11 του πρωτοτύπου] κατά την
7
ArIΉΣH ΠΡΟΔΙΚΑΣτΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 11.1.2019 - ΥΠΟΘΕΣΗ C- \05/19
οποία εθνικό Δικαστήριο επιλαμβάνεται ενδίκου βοηθήματος που ασκεί
καταναλωτή; κατά προμηθευτή.
[OMISSIS]
ΑΝΑΣΠΛΛΕΙ την εκδίκαση της υπόθεσης ωσότου εκδοθεί απόφαση από το
Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) επί των ανωτέρω προδικαστικών
ερωτημάτων.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στις Σέρρες στις 11 Ιανουάριου
2019 [OMISSIS]
[OMISSIS]
8