Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-03-17
IONA JARMARKU.
r wie6E
przez -
Q
Pc vie s {

box corki gospodarza Rozi, a tax do niej wdzieczy1,
tax jej nadskakiwai, a tax sic smiai weso&o, ME jak
stateczny czlowiek, co sic do dziewczyny z~aleca,
a navel prawde powiedziawszy, ~niejeden mlodzlk
ME byIby taxi Smia}y, i taxi wymowny, jak ten
dziad.
Teraz zrniarkowal Bartfomiej, Z czego sic paro-
bek Smia}. -.
Michale! zawoiai ~Jarzabek, zaglqdajac do
drugiej stancyi - sasiedzie.. Slowko chce rec.
Spiewalski zerwal sic jak oparzony, a Rozla
Smiala sic do rozpuku...
- Panic Spiewalski m0wila - n;echze sic
pan Spiewalski obejrzy wofajq pana..:
- To wy... Bart}omieju... wyjaka}... -
a tax. to wy.
- \ no ia. Me przeszkadzam wan, bawcie sic
W dobrej k~ompanii weselcie. tylko chcialem sic
spytat, czy jedziecie do domu, czy tez wan "inaczcj
wypadnie...
Pan Spiewalski pojedzie do domu "a godzine
- rzekla, Smiejqc sic R6zia...
- Pan;enka tax mowi - odpowiedzia} Bartlo-
mic ale moe Micnal inaczcj sobie obmy5li}c...
- Pan Spiewalski pojedzie "a godzine - pow
tarza}a uparcie dziewczyna, ciagle sic smlcJ9c DO
ia tax panu Spicwalskiemu kaze. Dose juz zabawy.
DIS iarmark, pozno spat ~poszian, do dnia wstaiam,
chce spoczynku. Pan Spicwalski, jczeli zechcc. mo-
re przyjechat jutro, p~ojutrze, w powszedni dzlen.
Zresztq, ia tax panu Spiewalskiemu kaze / dose.
"A gdybyn ia ME pos\uchai rzekl MichaA
- czcrwieniac sic, DO wstyd mu byldsprzed Bartio-
mieiem, re Jest tax mustrowany przez dzlewczyne.
Co? ME posluchal? Niechno pan Spiewalski
s%pr6buje! Patrzetbym ma pana ME chciaia, zabron'-
labym panu pokazywaG sic tutaj. Ia DO ME rozun'cm
kochania bcz Posiuchu...
- Alc... niechno Roza...
Jak sic podoba. Wielka mi rzecz... Albo ia
RE znajde kawalera... OF, oj! lebym tylko chcia-
la. jedno s}owo, zlecq sic jak muchy...
- Przccicz ia - bqkai coraz bardziej zmiesza-
ny Sp;ewalski. - Przec;ez ia mic zlcgo...
DaIa jabym pamu Spiewalskiemu co z}ego!
No. no, mic marudzit, jechaG do domu, wvwczaso-
wac Sic. Dobranoc...
- Toe mia}a bye eodzina.
Trzeba byIo sluchat.
- Fl R6ziu. Roziu... Poskarze sic pred o.
Gem pred ~matkq...
- No to co? Me boje sic nikogo... Chce pan
Spiewalski skarzyt, to MECH skarIy, tylko MECH sic
tn wiecej pokazywat mic wazy...
DIVA slowa ma osobno5ci - prosii starry -
R6ziu, panno Roziu.. tylko diva slowa.
- No, to prosze powiedziec do ucha. Nachyll}
sic do niej szeptal, snat prosi}, zeby go PREY sqsie-
die przyjacielu tax mic mustrowala- P~okreciIa glo-
va, ~rozeSmiaia sic rzekIa
Co tam sqsiad. Sqsiad dobry cz|owiek, Z oczu
mu to patrzy. Lepiej. zamiast pleSG try potrzy. "a
~prosi}by pan Spiewalski OTTO sqsiada, poczestovaI
czem dobrem..
- Me trzeba wymawiaf sic Bartlolniej - ia
ME gIodny, jedzmy lepiej do domu.
- Ale, skoro R6zia tax kaze odezwal sic
Spiewalski to prosze was, Bartlomieju, ME Wy
mawiajcie sic. Ona zawszc dobrze rnowi...
- Sauna wan usluze, panic Bartlonieju, do
rzuciIa dziewczyna - ME w~ymawiajcie sic! l zaraz
przyniosla ma talerzu jedzenia dobrego, iIaszke Z
vodka piwo.
BartIomiei maIo co mowiI, udajac, &c jest bar
do zaprzqtniety jedzeniem, patrzyI jednak wciaz Z
pod Okla wydziwic sic ME mog}, CO sic z tego SASHA
Ga zrobi}o jak sic dziad zwijai, jak onej d~ziewczy-
rie nadskakiwai..
w godzine pozniej o~djechali. w drodze Spic-
walski rzek} do Jarzabka...
- Teraz miarkujecie pewnie, Bartlolnieju, co
sic Swieci.
A toe m~iarkuje, a!e...
No, no, ME b6jcie sic, WIEN ia, co robie.
Choc niby lata So, alem jeszcze cz}ek krzepki,
niejednego mlodego ~mGglbym przeskoczyc, a wygla-
dam przecic wcale niezle.
No juzci jak jagoda po swietyn Marcel
ME szepnql Bartlomiej juz ME rozmawiali o tenn,
DO nieiako i'm by}o PREY parobku.
III. !
Up}yneIo pare tygodni, jesiei zaczesa sic juz ma
dobre, nastaiy chkody szarugi. Pola, ca3kowicle yuz
ogolocone re zboza, wygladaly smutnie, ME sfychac
byso w~eso}ego spiewu ptaszat, tylko wrony kraka}y,