Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-10-01

= S'1SNdiI 50 Pc uuSZy, &c poSCdfO"h d PtZeSI3SttS
lax najdiu1ej, ME z~wazajac ia to, re biedna 10
beta rozpaczala przerazona iego grozna i milczaca
poStaci9. Nizka, pozioma jego drsza W ~poni1eniu
zaajdowasa niewysiowione rozkosze. -
Odat vice wargi, rozpart sic ma krzeSle rzekI
glosem ponurym:
- PAM mnie nazwaiaS nikczemnym!
Biedna kobicta struchlaia.
- o! darrj pan - biagaia przebacz rieroz-
ssdnej. Pan przecie temu ME wierzysz, ME moleSz
a wierzyc, kt6zby m6gt temu uwierzye3
Kobieta W rozpaczy ukleksa pred MINI.
Wtem drzwi sic roztwariy ! wszedl pan Mi
chaL. kapajski w0wczas zerwai sic z krzesia, stanai
Z ubocza t-oche niespokojny, choc zawsze czclny
i rzeki:
Badz PAM pewrna, re zrobie wszystko....
ME obawiaj sic niczego.
y zwr6ciwszy sic do pana MichaIa, zawo;al.
- Me mann czasu. ME mann czasu - i zaraz
wyszedl.
Zuzia ME mogia sic utuliG W piaczu. Przera-
ma. ~niepewna czy przebiagaia w~szecamocnego W
jej oczach urzednika, opowiadaia wszystko p. Mi
cia}owi:
- Wujaszku - biagaia - rob, radz co, biEgniJ
x. MIN, przeproS go, ratuj!
Pan Micha} wys}uchawszy opowiadana so
,1rzenicy, 5cisnal pie$cie i rzekl:
- \ to iotr! kanalia! dam ia mu!
y - wujaszku zmiuj sic, ME gniewaj go jesz-
czc b~ardziej, zakinam Gle. zrni}uj sic pzeciel
10 0 mole dzieci idzie
- Gl~upstwo!- ofuknqf sic pan Micilal z vi
Goczna irytacya wsadze mu W iape piec rub.i !
wszystko bedz;e dob7ze. Ale natre mu uszow.
- To idz, idz! ME piet ale dziesiec mu daj =
daj lie bedzie chciat. -,
= S;aDrafo 10 ,ro-a>zl-a Nvyiei, el-n-zs-C nuCi-
lares ! ~wreczyio go wujowi.
A to "a co Zuziu, schowaj. -. to sic przyda
m6wi pan Michal - juz ia sobie z MIN dam
rade. Me trzeba tam wiele znam ia ich, zepsu'e
to DO gruntu.
Pan Michal wtzr6tce sic uspokoA, DO W tel CT
CHEZ, pokonej duszy. gniew dfrgo ME n6gl sic O.
STAG. I jui z rozwaga, be- uniesicf, r~ozmySlai 2ad
sposobami ratowania dzieciakow siostrzenicy.
ROZDZIAL XII.
Wypada nam teraz pow-ocic do bohaterow ma
szego opowiadania, drzemiacych snem mlodosci w
czaraych wnetrznoSciach wiatraka. Porzucanly
G-ziedzines ludzkch ~cierpieh, giupoty, zezwierzece-
= MA, by stanac znow w oblczu dziecinstwa, ktore ie
zeli cierpi. jezeli sic nuza w kale zepsucia, to mai
~cze$ciej ME Z wlasnej why.
.Juz switalo. Podczas gdy Cd wschodu nieho
~poczeio gorzeG purpura i ziotem, reszta firmamen-
tn pok-vta jeszcze byia mrokie1n, W ktorym coraz
slabiej Swiecily gNviazdy. Ma wilgotnych liSciach
drew ! trawach uginajacych sic pod kroplami ro-
-, zioci{ sic blask wschodu, pial sig coraz wyzej,
Sieeai do Szczytow, wiesza{ sic ma biaiych obfokacn
rieba - W koncu zapalA caiy armament jednvn
wielkim pozarem. Zrobilo sic jasno - wesolo! Te-
raz zagrzmiaia kapela wszechswiatowa-
ZIotem prominence sbohca spieiy sic ma wiatraN
i zajrzaiy do jego wnetrza. TIL skaczac Pc koikach,
suwajac sic 20 deskach, poreczach, schodach, paddy
nakoniec ma jasoe gs0wks Jasia 5iPbem swia:so-
sci, u~calowaiy blade usta i pulct&s, rumiane aie
brudne oblicze Franka. Jeden Stefunio ukryty w
ciemnosciach snit o zasiyszanym wczoraj manure
Franek wystawiony ia blask sloneczny, kt6ry
60 draznil, poruszyi sic kiIka razy niecierpiiwie,
A. w kofcu otworzyi oczy, ziewnai i zerwal sic, Ma
stepnie obejrzal sic dokota, jakby sic ehciai prze&o-
vac gdzie sic ~znajduje i co tn robi.
Przez chwilke patrzyi, patrzyi ma siabo oSwie-
cone wnetrze wiatraka, ma tysiace drobniutkich, ola
ma braci ~Spiacych obok niego.
- A niechze Gle. - zawoial - tom CT panic
: kimaf diugo.... a m~lynarza jeno ME widaG. Hej.
wstawajcie karaluchy.
Lpoczal trzaSc obu braemi. Stefu1io zaraz sc
obudzii, nieco przerazony, DO zdawalo mu sic, re
straszny Niemiec stoi mad MIN ale Jasia trzeba
by}o dobrze szarpac. Dziecina, zmeczona wypadka-
mi poprzedniego dnia, spaia jak kamien.
- W~stawajcie. wstawajcie. danny stad noge!
- woial Franek nadsiuchujac niespokojnie.
= = Jasiu obudz sic musimy stad isG = SEE
ptai Stefunio iagodnie do brata, budzqc go deli
.latnie.