Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-03-04
Sad WOjenny.
Powie$c z czesow Napoleonskich.
Napisal -
Ad. Am. Kosihski.
Ad. Am Kosihski.
IIJUkOncZenle.)
,,Potwierdzam. Napoleon

- NaiiaSnieiszy Panic zmiiuj sic, pobudkl."
Ia mann zmi}owaG sic! pobudki, ktores M
powiedzia} czyz tax ~przewazne, abym Ola nlch Spra
wiedliwv kasowaC mia} wyrok? Me, ME, twoJ pod
porucznik slusznie skazanym bedzie Jego sza-
lcfstwo, wcale ME zmniejszaja wystepku, potrze-
ba przyk}adu. Me pierwszy to raz Oflcerowie MOI,
szczeg6lniei twoi rodacy, ola giupieJ mltoscl Ia
pominaja o obowiazkach honoru l sfuzby. Badz
pan zdr6w - wyszed} do n~astepnej komnaty.
Z fatalnym papierem w reku pObiegfem do
kwatery. ma schodach przeciez zatrzyma}em sic.
- Me spos6b jecza1em jake JeJ wy
rok cesarski pokazac, jak wyznac, co sic staio? "a
Oije ja....
l zbudziIem jednego z oficer6w, kazalem ME
szczesna odwieSG do niedalekiego klasztoru bene-
dyktynek; zaleciIem baczna straz ma dzien nastep-
ny szczeg6lniei.
Sam bezprzytomnA tysiacem roznorodnych
uczuC miotany, blakaiem sic pc mieScie. Mad ran
KEN, gdym przypadkiem oboA Odwachu przecho-
dzi}, zaszed} mi droge dow6dzca warty.
- Puikowniku, coz Z naszym w~iezniem uczy-
nit?
Zadrzaiem:
- Znasz wyroG - j~eknalcm.
- Vice to nieodwoialnie?
Odpowiedz wyrwac sic Z piersi ME mogia
drzacy, blady, c~ierpiQcy, znoWU pobiegEem pred
pafac...
= Ach on czlowiek przeciez - s~zeptaiem do
siebie ulitowac sic must. powinien....
I tax tam stalem do sz6stej p~orannej.
szostei luz by} ruch wielki, pu}ki przecho-
dzi}y w porzadku, wOjskowe muzyki grady, jenera-
towie i oficerowie SHUTDOWN tam i sam przebiegali.
Ksiaze de Neuchautel Berthier. w Swietny mar
sza}kowski ubrany mundur, spieszac do komnat
ceSarza, ujrza{ mnie.
- Ola Boga puikowniku, ty znow tn?
- TAX Jest. panic marsza}ku,
- Chceszze rozgniewac koniecznie cesarza,
stracic jego wzgledy ma zawsze.
- Och wszystko ola mnic mic, mic. Obowia-
EEK zmusza mnie prosiC, b}agac go j~eszcze raz;
MECH co chce sic stanie, biagaC -winienem, ocale go
Tub zgine.
Marszaiek przygryzi palce:
- Uparty jesteS, lecz s}yszaiem cos wczoraj
powiedzia{, biedny porucznik istotnie winnym ME
Jest, a przynajmniej ME lyle, ably Smiercia mia}
chwilowe przypiacic obIakanie podaj mi wyrok
sam bede prosi}.
Wzia} papier z rak moich, poszedf.
wp6} do si0dmej cesarz wyszedf pred pa}ac,
przeszed} ko}o mnie, uSmiechna} sic nieco, chciaf
cos rec, lecz w tel chwili nadbiegi officer siuzbO-
wy.
- Najja5niejszy panic, hasio.
I zaja4 sic has}em, potem z kilku wiarusami
stall W poblizu. TAX zszed{ kwadrans. Konia mu
podano, draz}em; noge juz W strzemie wiozyf, gdy
starej gwardyi rozmawia}, pOtem z jeneraiami co
wStrzyma{ sic i zawOia1:
- Alez byibym zapomnial! pu1kownik, dziel-
ny protektor mi}ostek, niecierpliwie czeka. Ber-
thier oddaj - = :iewaznienie wyroku. Marszafek
take zapomniai q: MIN i o mnie, cesarz go zajai.
Gem mu 5yf@ IGianie cd niechybnej smierci jed
nego cz}owieka, guy rewia oczekiwa4a, greene so
wo, mile spojrzerie, hub pochwala w4adzcy pol Eu-
ropy.
Oddai mi przeciez papier. =
Szybko ma odwach pobieG}em.
- Ocale, vice go ocaliienl - s~zeptaiem RADIO
snie do siebie - jego krew ME zaciezy ma mem SUI
mieniu, a ona!
- Ach ona! Ineza! - Dreszcz objaf ciafo,
krew niby rozpalona lava, blGzgaia do giowy, do
Serca,