Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-03-31
IONA JARMARKU.
p owieS6
-\przez
(Ciag dalszy.)

cZyl1 praWle do bTafego d1la, a naJDardZleJ PARMA
mloda, Skohczyio size nareszcie to wesele, goScie po-
rozchodzili sic ma niepewnych nogach, z domowych
zaS kazdy gdzie mogl ma czem mogl, poiozyl sic,
ably usnac.
Kolo pofudnia Spiewalski obudzil sic z wiel-
kim boem gsowy; nieprzyzwyczajony do trrnk6w,
byl talk odurzony, re ma razie ME mogi zmiarkowac,
gdzie jest CO sic z MIN dzieje; dopiero w pare
chwil, przetarSszy oczy, umywszy sic, wszystko So
bic pr~zypomnial i okrutnie sie~zawstydzA pred So
ba... On, gospodarz porzadny, ME mAodzik, upii sic,
skaka4, brewerye z mieszczanami wyrabial -.
Wstyd! Prawda, re to ma swojem w}asnem weselu,
ale zawszec niepieknie, O! niepieknie. Zdjeio go ia
ke obrzydzenie do trunkow, re gdyby mog}, toby
porozbijal ~wszystkie beczki flaszki, jake sd ma
Swiecie... Spojrzal w lusterko ma scianie wIszace
i w{asnego obrazu sic przelak{.. Twarz zmieta, O.
czy W podkowach, czerwone, jak ~ krolika, wlosy w
nieiadzie. Raj jeszcze umy} sic ola odetchnienia
swiezszem powietrzem ma ulice wyszedl. Akurat ma
Anio4 Panski dzwoniono, Spiewalski westchnat i
powl6k4 sic ku koScioaowi.
Drzwi gfowne zastal otwarte, gdyz dziad po-
irzadki czyni} zamiatai, ale pr6cz tego dziada, zy-
wego ducha w koSciele ME bylo.
- Dziadku!... szepnal Spiewalski do ko--
;cielnego.
AGO?
- Me zamykajcie jeszcze?
- Me zamkne, dop0ki ME skohcze ~sprzatat.
Ma coz wan to wiedziec?
- d.. chciatbym pacierz zmowit pred oSta-
rem.
- Broni wan kto? Owszem, owszem, modlcie
sic MECH was Bog milosierny w~ys}ucha.
Dziad PREY drzwiach zamiata4, Spiewalski pred
wielki oltarz poszedi, padl ma kolana PREY ~baryerze,
bill sic w Piersi z wielka Pokora, korzyI sic pred
majestatem Bozym, blagajac O grzechow odpusz-
genie, o b4ogoslawiefstwo laske ola siebie i ola
tel ktora "a towarzyszke zycia ~poja}... Dlugo, dlu-
60 kleczaI z~atopiony W modlitwie goracej i snac wy.
siuchane by4y jego westchnienia, gdyz wstaf uspo-
kojony silniejszy ma drDchu.
Gdy wrocil, zaraz w progu Kieliszek ~przywital
go z flaszka W reku.
- Ma dzieh. dobry, kochany zieciu wo}ai.
- Bog zap}ac, pic ME bede, odrzeki spiewal-
ski dose mi wczorajszego.
- Aha, rozu1niem, giowa boil. Toe wlaSnie
Kiln klinem sic wybije, panic zieciu. ia sam ocknq- !
sic TAXI zbity, jak gdyby mnie kijami potluczo-
no: giowa ciezy, jak cwierc Pszenicy, oczy bola.
. A widzicie...
- Me pierwszy raz mi sic to zdarza, praktyko-
wany jestem. Golnafem z miejsca jeden kielich, zbi
Gle zaraz u~stapi}o; Pc drugim glowa ~zelzala, a pol
trzecim tax nam jasno w ~Slepiach, re mogtbym max
przebierac. Radze ci uczynic tax samo, a bedziesz
zdrow.
Dziekuje, ME bede. Goracego barszczu. albo
kerbaty, jezeli macie W domu, tobym sic napi1...
No, no.. ME spodziewalem sic po was:
cbkoo +a1; , 1odo ~ m, C1LOJ1; CJ.;asaS ~ nb1J.;II
panic zieciu? Szukalem Gle pc calym domu, a i R0-
zia zapytywaSa, gdzie sic zapodzialeS.
Me sPi juz Rozia rzekl Spiewalski, to
dobrze, chcialbym sic z nia zobaczyc.
Poczekaj troche, wstaia ona juz dawno, ale
pobiegfa do swoich przyjacio}ek, do druchen,
sic z niemi p~ozegnac, pred odjazdem ma swo-
je gospodarstwo.
A MECH je pozegna, coz mi to szkodzi.
Rozia rzeczywiScie byfa u %znajomej, niby z po>
zegnaniem, ale tam, niby przypadkowo, znalazl sic
Me byho W domu nikogo, procz mich trojga,
a ia dziewczyna, w~idocznie przyjaci6lka dobra, "a
raz wybiegEa z izby, niby pc wode, pc drzewo, tax
re PAM Spiewalska z Wickiem mogla r~ozmawiaG
w c0tery oczy. Szeptali tez d}ugo, ma
radzali sic re SODA, on jej COS tiomaczyf przedsta-
vial, ona sluchala zapatrzona W niego, jak w obraz.
Wroci4a do domu, troche zarrhnieniona, troche "a
a Spiewalskiemu wydaba she jeszcze pick
niz dawniej.
Ia reke ia p~ochwycl i ~uca4owa{; ME bronila
sic, owszem, p~rzyjmowa}a tie pieszczoty z uSmie-
jak gdyby chcac pokazac, re bedzie ola mega
zyczliwa ulegia.
- Trzeba mySlec o o~djezdzie, Roziu rzekl
Jak MAJ sobie zyczy, tax sic stanie - odpo-
pokornie ia gotowa jestem, maly ito
wezne re SODA, a reszte rzeczy ojciec mi
odeSle wozem... Prawda, ojcze?
Sam odwioze.
- Dziekuje, ale ma co ma sic ojciec trudzic?