Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-02-23
Sad Wojenny.
Powiese z czasow Napoleonskich.
- Napisal -
Ad. Am. Ko0iTtski.
Ad. Am. Ko0ihski.

Naprawde? ola Boga! co to jest ktozby
60 tn ukry}?
Kto? ia ME WIEN, alez, podejrzenie!
zwawo bacznie spojrza}a w me oko, bee wat
pienia przeczytafa w MIN war uczuc burzacych W
sercu i glowie; zrenice iej dziwnie, dziko iskrzyfy
piers wznosiia sic opada}a gwa}townie.
Jekne}a pc chwili ponurego milczenia:
Ach, tax, teraz nieco pojmuje twoje maggie
weiScie, divine w6wczas s}owa, spojrzenia. Wiec
panic puikowniku, sadzisz, re tw6j podporucznik
ukryi sic w tym domu?
Lekko ma znak potwierdzenia skina4em gfo,
wa.
A osoba, ktora go ukryia, DO przeciez ktoS
go ukry1, ktoz Jest?
Milcza}em; CLOS BOWEN Inezy silny, czysty
dzwieczny, lei gniew oburzenie dworoWa}y mi
najsilniejszym jei niewinnoSci byly dowodem.
Mowi}a Znowu:
- Lecz czemu pytac sic o to? Ktoz W tym
zamku m6glby sic ukryc, kto be- mel wiedzy wo-
Ii? Kobiet zadnych niema, ma kogoz zatem mogfo'
by padac podeirzenie panskie, kogo mog}oby shaf
bic, zniesiawic, a vice - tn CLOS wznios}a wiecej
Ijeszcze - osoba ukrywajaca winnego, nioSaca mu
miIoSc, iestem zatem wed}ug wyobrazenia twOjegC
- ia.
- lneZ0....
- ia! ola Boga! - rozSmia}a sic cierpko
szyderczo szybko, namietnie uiefa "a srebrny
dzwonek ma bliskim stoliku LEGACY i g~wa}townie
Idzwonic ~zaczela.
- Ma Boga Inezo, CO cheese ~uczynic?
- PoznaSz pan "a chWile.
Drzwi zaskrzypneIy wbiegia stara .iej stu,
zebna.
- Lenoro, p~rzywo}aj czempredzej zawiadow'
&c zamku - poszepnela cos w ucho, cos czegc
IdosIyszeC ME moglem.
w kilka minut przyszedi wezwany dzwigaiac
ma srebrncj tacy gruby PEEK kluczy r6znej wielko-
Sci.
- Czy wszystkie, ME braknie ami jednego:
twa glowa odpowiesz mi starcze.
- So wszystkie hrabino.
- Odejdz vice.
GdySmy SAM znowu zostali w komnacie, po-
sunela tace p~rzedemnie.
Masz pan, caly zamek otworem CT stoi, szu.
kaj.
- Inezo, ME chce.
- Me cheese? - powstala szybko gwaitow.
ME z krzeselka lecz ia chce, musisz, powinieneE
Szukac.
ByIa drzaca, gniew pryska} 2 dumnych car.
nych oczu, iskrzysty skar}at zalewal twarz.
; - TAX chce, bye musi mowiia, a racze.
woia}a powinieneS szukac a gdym chcia1 cos
rzec, p~rzerwa}a:
Pan vice mnie chcialeS posadzac, mnie Hi.
szpanke, corke, wnuczke, i prawnuczke Hidalg6w
narzeczona swoja, ma czczy domysf, czcze s}owo je
dnego s~zalenca, posadzac mnie; ach to ~strasznie
okropnie IT,.
- Inezo, przebacz! - wo}a}em.
Me s}ucha}a, zywym krokiem tylko, z powaga
wielowiadnej monarchini, ro~zgniewanej kr6lowej
obieg}a komnate, szpcac wiecej do siebie, niz dc
mnie.
- l ia wierzyiam temu cz}owiekowi i ia mi
Ioddac chcia}am reke, poprzysiadz Ware, milosc, ia
go kocha}am, mozez bye wieksza meczarnia &? e.
Upad}em do nog oburzonej, wierzy}em jej -
liza w oku bfysnela - biagaiem, niby najwiekszy
die.
Raczy}a dac je nareszcie, dac, pc godzinie
przynajmniej pr6sb, 4ez, ~przysiag.
Poprzednio juz klucze zawiadowcy wyrzuci-
lem precz ma ogrod przez okno.
We diva dni pozniej znajdowaiem sic W Pam
pelunie, nastepnego dnia zrobi{ cesarz przeglad
pu}ku; ME omyli}em sic w przeczuciu. Gdy pred
frontem stana}, czo}o jego by}o zachmurzone,
|ciemne brwi ~sciagneiy sic ku sobie, niebieskie oko
zdawaio sic, re pryska dwona strumieniami pho
mieni.
Trzeba by}o znac Napoleona; kiedy dobry hu-
NOR by} W sercu, twarz choc Gotta Sniada, ale re-
|gularnych zarys6w zda}a sic ciebie necic, przycia-
gao, pogodne oko wlewaio W dusze ufnosc i radosG,
|gdy rzek} - dzielni jejstescie, lubie was - karta-
czowy ogieh ME straszy4, smierc ME przerazaIa; "a
dosnie, ochoczo ~zajrza4o sic jej W oczy, dusza o.
cia}o, meczarnie zgonu dusty piers, a
jednak ona zbiera4a wszystkie silly ma wykrzyk:
Mech zyjej Napoleon! MECH zyje cesarz!
Alez wcale byio przeciwnie, gdy gniew MIN
mlotai, kiedy nios} wyrazy nagany lub kary. -
Naldzielniejszy drza{ pred MIN. naiSmielszy ira