Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-03-26
WLADYSLAW ST. REYM0NT.
Rok 1894.
Ostatni Sejm Rzeczy- POspOlitej.
Povvies6 Historyczna
(Trylogii CEeSGL ID
Prawo wyiaczneEo PSzedruku Nabyte Zastrzstons
Ola "D1iennIka ChIeaEoskiego7. .
Gag daisy.

wac harmaty. I mag by{ master Cd teSo w hozle-
uicach fabryka szta jego giowa. l pojechalim w tyli
SWAT "a nasza biede. \ MIN sic zabral ma dobre do
roboty, przyjecha} general Ziotnicki i fortece spree
dab n;aprzyiacielowi Sprzeda{ mas wszvstkich, MOI
Boze!
Zaptakala gfo$no, niezmierny Dol widniai w jej
wynedznia}ej twarzy, piers sic szarpaia rozrywana
kaniem.
- A teraz jestem sierota! Sierota! - ciqgne-
"a poch1ipujac. Moi by} Polak szczery "a kro-
iewskie p~icnigdze "a granica edttkowany ma r~laistra,
to ak sic dowiedzias, az g}owq bill o Sciane chcial
mordowac tego piekiebnika! Ledwiem powstrzyma-
ia, gdyz ME sposGb by@o d~osiegnat zdrajcy, juz obey
zojnierz zalai fortece i nasze kwatery ogrodzili kor-
uonami. Me zaraz pierwszej nocy moi zrobil co byl
2~owinien ojczyznie: wygniot& kt6re mu broniiy !
zagwozdzil co ~najlepsze harmaty. TAX, on TO smia}
! dokonal.
Prawde m6wi. prpwde!- potwierdzi} jakis
g{os z tlumu.
- TuSci. jako general Ziotnicki wyda} 60 po-I
TEN IA ineke Smierc! \ kiedy 60 wlekli, to zdqzyl
Jeno powiedziet: ,,Chowaj dzieoko ma pomste". l
tytem go juz w;dziala. Skonczyf pod kfjami.
Umilkta. zanoszac sic rozdzierajqcym szlochem,
Zaszumialy CORA drzewa, zas jej place. zakosny
sp}ywa} jakby zywa krwia we wszystkie serca. bu-
dz9c W mich talk za1, Dol nienawiSc, az rWaly sic
d~ygotliwe sapania, przeklehstwa i zaciSkaIy sic
pie5cie.
Akuratna zosnierska dola - mruknqf kt0ry5,
przecierajqc kulakiem oczy.
- Przynajmniej pomart ME "a darmo.
IA w tenn, re lego pamiet ~przejdzie do poto-
mncSc;, a wdowa Z d~zieokiem zaopiekuaje sic Rzecz-
~pospoiita wyvzekl Zareba.
- \ kto sic zaop:ekuje tent, kt6re wr6g "a
garnq{? Kto wspomoze tie sie7oty nieSzczeShwe-
~podniosl sic jakis ponury CLOS.
-Tylu ich zdycha pod kijami. a pies pc mich
lie z~apiacze.
O tych ~tysi2cach uciekajacych Z pod wroga
kto p~omySli22
Jako ten pszczelny, rGj bez matki, rozsypa-
lam sic ma marina ~zatrate.
- A Lt6ren ujdzie poscig0w, ME ujdzie gfodo-
wei Smierci, ME ujdzie.
Rozzalali sic coraz b~olesniej ciche, a Z glebi
dusz udreczonych wyrwane slowa spadaly ma po-
chylona glove porucznika, n;by uderzenia toporow.
ZaprzcdQii mas! - ktoS jeknal przeciagle,
riby echo, odbite sto ray.
SiFq, mocQ do wojska pedzii, nasza bied2
sic wypa$li. naszyni gnatami wymoSchi pol swIa-|
Ia W koncu mas wro9owi zaprzedali.
- Zaprzedali wszystka ojczyzne!- niby echo,
jekna} znowu gios poprzedni.
- Zaden dobrowolnie ME przeszed} do ~nieprzy-
;aciela, chyba jedne oiicery, to jak sic nadarzyla O.
koliczno5t. kaldy uciekat jak do matki.
- A matka ci jeno SmierG, zolnierzu, chudoba
rany, a przytuleniem dol! Kazden dom pahski stoi
ga ~fundamencie twoIch koSci. zoinierzu. kazden "a
gon opitv twoim potem, a " cf4opie, zebyS urobii
i --I u l:G~- ,:a-,;a IIIoI -;
czyznie ostatnia krople buwi zawszes niewolny
nj tobic ziemi, nj nieba, nj dachu, nj nawet pslej bu-
dy. kajbys nieszczesnq glowing p~rzytulif! Ostatnis.
zo}nierzu, pred Bogiem ludzmi, o~statniS! - pra-
vii kto5 monotonnym, zalnym gHosem.
Zareba ukryl twarz W dioniach piakaf wewne-
srznemi Izami, gdyz te zoin;erskie lamenty targafy
mu dusze. Palqc wstydem / upokorzeniem. Me
smial i'm sporzec w twarze, DO kazde ich sfowo cry
zlo prawda, kazde byto jekiem krzywd ~Prawiecz-
nych kazde strasznym wyrzute1n sumienia.
Kaoper, wypisujqc tut PREY MIN W brzaskach
ogniska jakieS karteluszki, snadz odczuwajac jego
udreczenia. zagadai cicho:
LAX ma z~oinierza przyjdzie zalna godzina, to
stale sic piaksiwszy Cd starej baby. Ale MECH sobie
chudziaki ulza biadoleniem! Czy wszyscy p6jda ma
Biaiystok?
Wszyscy, ale p~artyami, wybierz dziesietni
kow. Wezmiesz mad mimi komende, zdasz ich kapi-
.anowi Bie1Skiemu, on ich pare dni przekar1ni, opo-
rzadzi pchnie daIej. Przygasic ognie; swift dobry,
4 dymy bija ~s}upami.
- Mic to, DO Pc lasach pe}no smolarni, ktore
kopca dzieh noe.
"A mijaj karczmy wsie, by sic kt6ry z czem
cieDotrzebnem ME wyznal.
- Wiedzq lyle, re idzie ma nova wojne trze-
Ia sic strzedz Moskwy tych, ktore z MIA ~trzymaia.
w Warszawie powiedza i'm wiecej. Alez skwiercza,
TO, no.
k-zrrrda dh,zei n;ecze Mill oeien. Sniesz