Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-04-08
WLADYSAW ST. REYM0NT.
Rok 1884,
0statni Sejm Rzeczy- POspolitej.
Pox~ieS6 Historyczna
(TryIogii Geese ID
PAwo wyfacznexo Pzedruku NAbyte | zAsr1s&ons
dA "DEsnnIka ChiesEoskieEo-.
Gag daisy.

rzadkiej brodce, fairly rdzawej, SkoSnych oczach l
szerokiej twarzy krymke mial ma wygolonej gNowie,
malinowa kapote, srodze W paste pofaidowana- Po-
Ga} siny karteluSzek, naznaczony w~yklotym w rogu
t6jkatem.
Zareba obejrza4 papier, ale, obawiajac sic jako-
wegoS podstepu, rzekl zEmno:
- Coz to "a krotochwilal Czy asan niemy?
Markietan uSmiechnal sic wyszeptawszy for
nule wtajemniczouych. dodal gtoSno:
- Jestem Mahmud Bielak z Lostoi, brat mayo-
IA Amurada. Tatar, jak waszmoSG widzisz wierny
siuga Polskiej ~OJczyzny.
- RozgoScie se waszmosc daruj moi pier
wSzy traktament, ale OrdynSns meSdowai mi Jake
goS markietana. Bardzo prosze.
- Cd POI roku jestem prawdziwym m~arkieta-
mem. Zaraz sic porucznk P~rzekOna, jake nam
greene tCryary.
Krzykual W sieh po tatarsku, a 20 chwili wnie-
siono dhrgie. hIbiane pudla. okrecone postronkami.
- Staszek - rozkazal Zareba - siadz W gan
ku niema nikogo " domn.
Markietan sam drzwi zanknqs na klrcz i wydo-
byl z ppdia work. re zFotem.
Pziesiet tysiecy dukatow. Trzeba je cho6by
dzisiaj wreczyc podkomorzemu nurskiemu, Zielin-
skiemu to rozkaz szefa DziatTiskiego, ktory w pie
Gu duiach obieCai zjechac do Grodna- Teraz pokaze
Prawdziwe towary.
TO vase naprawde kupczy?- pytai dotknie-
~ nieco, chowajac work. do sepetu.
Takowy proceder dale znaczne prowenty /
pozwala mi zarazem s4uzyc naszej sprawie Cd
powiedziai, wywalajac z hub ma podoge kosztowne
towary, Z pod kt6rych dobywaI jakies ciezkie, diu-
sic przedmioty w bajowych pochwach. Przywio-
z]em piecdziesiat karabinow, trzeba je dostawic pull
kownikowi G~rochowskiemu do Parczewa.
- Zaiste, czarodzieJskie to iuby! wolal Ia
reba niezmiernie ucieszony, o~gladaiac karabiny Z
prawdziwem nabozenstwem. - Presto marcepany.
Ma tenn nam zby7va najwiecej. Nowiutefkie - po-
wachal lufy - juz przestrzelane! Saaz kosztuja ?
- Pc zAotym rublu "a ltkup, re Koran wzbra-
MIA mi trunkow i czestowania mimi. Wygodziiem w
potrzebie jakiemuS grenadyerskiemu oficerowi. Mic
mi do tego, skad wzia} k~arabiny! Me moi grzeeh
nie moja pokuta. Jest torba Z tysiacem ~najprzed-
piejszych skaiek. - U}ozyl bron w jednem puddle, to-
wary ~posk4adai zabierai sic do wyjScia. kwate-
re mann W pocztowym dziedzincu. Czesto jestem w
irodze, DO doStawiam furaze do obozow a1ianckich,
ale parobek PREY koniach zapasowych da mi znac !
stawie sic ma zawolanie. Szef n~apieral, by karabiny
zaraz ~wyprawic.
Nam kwestarza, ktory je Jutro powiezie.
Bielak ME chciai przyjac zadnego poczestunku
! wyszedi, a Zareba kazal Spiesznie zaPrzegac / O.
bladowawszy sic zlotem, pojechai do Zielinskiego,
II ktorego juz byl zaraz po przyiezdzie, ale go ME
zastai.
P~odkomorzy kwaterowaip PREY ulicy Wilehskiej,
" maIym dwOrku ma s~zczeScie byi W domu.
Wyszedl do niego Zielinski, MAJ lat Srednich,
wielce postawny, a pieknej twarzy, zdobnej W zawie
siste wasy, ujmujacy serdecznoscia uSmiech SPA
kowata, podgolona czupryne. NosA sic po polsku
PREY karabeli.
Wprowadzi} go do bokowki, p~ieniadze skrupu-
latnie przewazy} i zamknawszy je do skrzyni, zwro-
Gil sic do niego przyjacielsko:
- Jutro powioze je do Kapostasa. TAX rozpo-
rzgdzil szef, przyczem poIecal mi goraoo pana po-
'~rucznika. zebySmy to mieli wiecej takich godnych
oficerow!
Zareba obruszy} sic i wyrzek Porywczo:
- AbySmy wiecej mieli takch obywatelow jak
pan p~odkomorzy! Oficerowie wiedza, co powinni
~oiczyznie i ME zwatpli o niej ami ma chwile.
Dobrodziejaszku ziocisty! - wykrzyknai
Podkomorzy, biorac 60 W ramona. Zebym tax
pypcia dostal ma jezyku, jeSlim ce chciai urazic
Toe jestem najwiekszym chwalca eaiego koru !
wien, re wy jedni c~zuwacie, gdy wszyscy spia lub
rezygnuja, stumanieni koszmarem zdradnej przyja-
mi. - Scichnal nagie, gdyz z dalszych pokojow hui
kns1 jakiS tubalny CLOS:
- Upewniam waszmoSciow, jake aliantka, CO
tyEko czyni - czyni ola naszej pomyslnosci. tylko
rrzy jej wspanialomySlnej protekcyi...
Podkomorzy drzwi p~rzywarl, ale Zareba dos}y-
szal i syknai przez zeby:
- Zgola jak W bajce o witczej protekcyi mad
stadem baranow.
- A najgorsza, re mowi to czsowiek p~oczciwy
iprawy ~obywatel, a TAX, jak on, swiecie wierzy pra-
vie Gala Litwa. Desperacya z taxa Slepota!
Przewidza, jeno re bedzie juz zapozno.