Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-09-25

Przysunal sobie krzes}o do Zuzi, rzucii sic ma
nie niedbale, W interesujacej, jak mu sic zdawalc
~postawie i mowil:
- Jest to sprawl cieska, bardzo cieska ME
przecze.... ale ia to zrobie.... ma piewno, choc.
by dzieci PAM by{y pod ziemia.... Cd czegoz poll.
eva i moja glowa! Me takie sic rzeczy robilo, a
jednak zlobi1o. A coz dopiero ola pani.~. ia bym
PAM gotow nieba przychylic.. 80. slowo honoru da.
is! MECH pekne jezeli jest inaczej.
-Wiec mi pan przyrzekasz, re wyszukasz me
dzieci - mowiia Zuzia piesciwym glosem - O! ME
opuszczaj mnie panic, ME o~puszczaj mych dzieci
Ia sic tax cieszylam kiedys pan wszedk, DO mysla-
lam, re mi przynosisz jaka dobra wiadomose, jakis
slad chociaz - a skoroS mi pan powiedzial, re jesz
cze mic ME wiesz, SERGE mi sic scisneio.... Ale to
juz przeszio, wybacz pan.... jestem juz spokojna
kiedy mi pan przyrzekasz, re bedziesz ich szuka}.
zaniosla sic serdecznym placzem.
U~rzednik, usiyszawszy place, skrzywii sic jak
nieszczescie i widocznie niczadowolony z takiego
obrotu rzeczy ,poczai sic niecierpliwie krecit ma
krzeSle.
- A! niechez sic PAM uspokoi - prosie bar
dzo... place. PAM zaSkodzi - Ivy zaleja ogieh
Slitnich ocz6w!.... zawo1al zdziwiony SVEN
porownaniem.
Widzac jednak, re Zuzia ME u~staje W placzu,
dodai z niechecia:
Ktoz slyszal tax plakac prosie ~pani.... no!
uspokojze sic PAM.
Zuzia otaria chusteczka oczy i ~szepnela:
- luz jestem spokojna... prosze mi pre-
baczyG.
- to lie, bardzo lie prosie pani.... Ivy do
ME doprowadza zakonkludowal filozo-
ficznie, podniosi glove wpatrzyi sic W sufit.
Zuzia milczala, tlumiac reszte spazmatycznych
ikai. ..
Bo prosie PAM - ciagnai dalej ia mo-
vie, re w~szystlo zrobie, jak mic PAM widzisz....
DO powtarzam ia ola PAM gotow j~estem.... no,
W ogieh skoczyt! siowo honoru dale!
Poprawii sic ma krzesle, zakrecil wasy PREY.
sic do Zuzi, pocza1 movie p6lgsosem.
- DO trzeba PAM wiedziec.. -. re, ze.... po-
WIEN otwarcie, re ia pania kocham sialenie. -.
Ma tie slowa, tax niespodziewane, tax nieodpo-
nogi a oczy jej rzucily b~lyskawice.
- Pan smiesz mi to mowic, mnie! 80. panic!
tc nikczemnie!
Usta jej drza}y jak w fcbrze. Pan Adam zdzi-
wiony nadzwyczajnie, podniosl sic takze z k~rzesla,
wytrzcszczyl swe maleikie oczki ME wiedzial
&C re SODA robic.
- Przepraszam, przepraszam be{kotal -
ja....
Ale Zuzia ME pr~zestawala piorunowaG 60 spoj-
Ma ustach miala wyraz najwyzszej po-
- Pam przepraszasz! pan Smiesz mi sic oswald
re swa ~miloScia, mnie? zebys rozkroil SERGE
mole ujrzalbyS w MEM tylko dzieci!
Wyraz ten przypomnial jej magic Gala sytua-
we. Przetarla colo, westchnela z glebi piersi usia
ia. Rumience znikly jej z twarzy, oczy z~apelniiy
}zami. Pomyslala sobie, re ola dzieci trzeba
"~szystko znieSc, re tego cziowieka, ktory jej o.
sic re swa miloScia, Wilma oszczedzac,
&c on jeden moze tylko dopom6dz W odszukaniu
lzieci, re zatem uniosia sic niepotrzebnie, re to
roze zaszkodzic calej sprawie. Ogarnela ia wielka
rwoga.
Przebacz pan - szepne}a unioslam Size.
ESTEEM g~waltowna... pan sic ME gniewasz? pan
lie bedziesz miai do mnie urazy przepraszam
Z&ozy}a rece jak do modlitwy.
- Pan ME masz zlego scrca, odczujesz mole
bedziesz mia} lito$t, cie o~puscisz dzieci
LA tego, re matka Gle obrazila?
Jej duma niewieScia ugiela sic pred uczucicm
nifoSci macierzyhskiej. Stawiala sic W p~olozeniu
lie ~obrazonej ale obrazajecej. Mowifa giosem tiki
vym, chciaia wzruszyc to giupie, puste, ma pol
wierzece SERGE urzednika cyrkulowego. Z rozgnie-
vanej kobiety, re s~zczytnej dummy niewieSciej Este
'owa}a do podnozka, DO byla matka! Gotowa byia
vioczyc sic u nog, byle ocalic dzieci, ably je ujrzeG
hoe raz jeszcze pred smierciq. w rozpaczy zala-
nywala 'reee, dobieraAa najtkliwszych wyraz6w,
re kapajski z odetemi ~wargami, z nina dy-
'lomatyczna groznie milcza}.
(Ciag dalszy ~nastapi.)