Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-05-12
WLADYSLAW ST. REYMONT.
ROk 1894.
Ostatni Sem Rzeczy- Pospolitej.
PowieSG Historyczna
(Trylogii Geese ID
Prawo Hylacznego Predruku Nabyte Zastrze4ons
da "pEennlka Chica Eoskiego".
Gag ~daiszy.

gomoSc W siwej bekieszy sswapliwie zdzieral male
piony k~artelusz, a jaka5 znaczna DANA, wyjrzaw-
sly Z powstrzymanego powozu, ro~zpytywala, CODY
sic stalo?
- Doicy chrzcili ma konfederacka wiare Cd
parl Staszek, wylazac z kruchty.
- Rezolutny pachol! A czyjzeS ty, moi chop
cze? podniosla lornetke do oczu.
- OLGA matki, moja wypierzona kwocho! -
odpali{ i drapnai, opierajac sic dopiero PREY Zare-
bic, ~stojacym pod kafenhauzem, jakby ma czatach.
Rozpowiedzial, co zaszlo i naraz sprezyl sic i
szepna} przerywanym giosem:
- Melduje pokornie, jake music nakrecit py-
ska w lima strone Swiata tenru asanowi, ktory mic
obserwuje wskazal oczyma silva bekiesze. To Z
psiarni Boscampa, z Maciusie1n szukal koniidencyi,
omag tez werbownikom.
Udaj, re go ME znasz. Stan blizej NOW CT
Szej. Kto r~ozlepia} kartelusze?
- Ojciec Serafin dosta} je Z Wilma wczorai, d
ktoby ~nalepiai, mic wien. Pokornie melduje. jakom
je o~dczytywa} poSpolstwu. Ale to ME z mojej ko-
mendy ci }yczkowie; niema W n:ch fajeru ami "a
grosz. Ia i'm rozpowiadam o alianckich wiolencyach
a ci jeno wzdychaja, irasobliwie w nosach dlubiq,
q imienia Boskiego wzywaja nadaremno. Zwyczajne
gawrony. w Warszawie nar6d czulszy; rzucit i'm
tylko trafnem s~iowkiem, a gotowi z miejsca ciQgnat
pod Zamek i tluc chotby marszalkowskiCh, aIbo zy-
dowinow. Do aliant6w majq szczegolny rankor i
~moznaby ich niezgorzej z~azyt...
- Cicho! Gdzie pan kapitan? - przerwat mu.
gdyz obok stall oficerowie rnoskiewscy.
- A frasuje sic ma borg II DalkowSkiego.
Wiecznie trzymajq CT sic tylko krotochwile
- Taxa MEDIA, panic poruczniku. re mic inszego
sic rnnie ME ~trzy1na. Dopraszam sic chocby o kulfo-
ma ola mojego rana, DO jak sic pomartwi do potu-
dnia, to parrl obrqczkoWyCh ME wystarczy.
- Zaraz tam przyjde, MECH ma mnie poczeka:--
Oiwr6cil sic spiesznie, DO cd kazarcwiczowej. slyn-
rel m~odystki, wyszla LA Z Tereniq wsiadaIy do
rowozu. Podszedf sic przywitat. Terenia, Gala W
.r6zowoSciach, lokach uSmiechach, szczebiota}a jak
ptaszek, zaS LA W kapcluszu z zo}tej Stony, zawiq-
zanym pod brodq ma kokarde L zielonej wstegi, W
aialej sukni W rzucik, jal1by nieco wzdetej ma pier
s;ach biodrach, wyglqdaia talk Slicznie, re spojrzal
ma MIA Z admiracya. Zar}aciIa mu "a to uwielbienie
czulym uSmiechem i cieplejszym uSciskiem dfoni.
- Szkoda! byIbyS mi pom6gl dobrac kolory ola
Tereni.
- Bym umiai kwiaty Przystrajac jeszcze we
iarby. rzucii szarmancko.
lGISllid SPOptZdid NuLSN LlllC, dC L. l!lpNNSLH
natychmiast zawoiala:
- Alez waGpan ma pozor. jakby DO karcerzc
O chlebie wodzie. Putrz, LA, jak to ma podbite O.
Czy, jaki blady j wylrizerowany. Co sic wacpanu
2rzydarzy1o?
Snadz mi ME sluzy grodziehskie p~owietrze
- zazartowa}.
- Vice z}e powietrze winno, re Gle tax rad
10 widujemv? - zagadnela LA.
- Zauwazylas? - szepnq}. - Moze siuzby "a
bieraja mi zbyt w1cle czasu.
-M6glbyS znalezc jakas chwile ola przyjaci6l.
i w w~ym6wce brzmiaia proSba. =
Bede to sobie miaI "a powinnoSG.
- A moze waGpan, jak wszyscy, tylko birban
tuje dniami i nocami? = wyrwala sic po swojemu
Terenia. A moze jakieS nieszczesiwe amory?-
dorzpcila ciszcj.
= Katon ME przemienia sic w czu}ego Celado-
ma! Me znasz go, moja mala on sentymenta ma "a
grzech, nietedwie "a wystepek.
~JadowitoSc glosu ~przebodia mu SERGE, ale 3D.
rzek} chiodno:
- A ty znasz mnie jeszcze mniej, Mill parma
pulkownik6wna.
Odszedi zaraz, DO Terenia zaczeia piszczec ra.
doSnie mad jakimiS stroikami, ktore calymi tobolami
znoSlll Kltpcy DO PoWoZu. OdWroch JesZcze glove l
zwar} sic ma mgnienie z oczyma Icy, jakby peinemi
wo}ania i ~czuloSci.
- Przywidzenie imaginacyi, przywidzenie! -
~odpedzal powracajace wrazenia.
Dziei by} chmurny, omglony dziwnie przeje-
ty s~metkiem i cichoScia; turkoty powoz6w wrza-
wliwe pogiosy rozpeizaiy sic, jahby wieznac W mu-
rach ziemi, nawet dzwony, bijace ~pofudnie, pada-
~ ogiuchlymi dzwiekami, nawet krzyki dzieci billy
niby W niska, nieprzenikliwa powahe. Biale chmury
oprzedzaly niebo jakby skoftunionem babiem latem
4 czarne skrety pasko&ek willy sic coraz nizej mad da-
chami. Miaho sic ma siote, ale pomimo tego ulice by,
ly peine p~ojazdow ludzi, jak zwyczajnie. Tylko ia