Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1920-11-30
III.

Pora byia wybrana, przedwieczorna, ma kra-
wedzi poiudnia zmierzchow, kiedy to W nagrzany.
sioneczny dzien wrzeSniowy n~astaje W caiem PREY
rodzeniu s}odka eichoSc, przejeta zapacheri wiedna-
eych kwiatow; kiedy ma polach, osnutych pajecza
przsdza babiego lata, ~rozdrgaja sic kapeie kon'kow
polnych, z pastwisk podnosza sic niekiedy teskliwe
porykiwania stad, a w przemglonem powietrzu, POD
nizkiem niebem, zarzuconem bialeml chmuraml,
przeciagaja klucze z6rawi, re jeno ich klangor
przejmuiacy dolata, jakoby zafosnych POLICEMAN
~poglosy; kiedy lubo$c aury kojace wlewa balsanny
w serca cziowiecze j nawst pyszne przygina w
dziekczynnem zachwyceniu pred szczodrobliwo-
scia Natury.
w taxa wiaSnie pore, ma kr~akuszowickim
kopcu, trzy1najacym podobienstwo runtowej michy.
wywroconej dnem do CORY, pod ktorym, jak giosl-
Nv podania. miai lezec syn Krakusa, zabity przez
brata, w cieniu prawiecznego debu lip rozloly-
stych, buchajacych W niebo potwornymi konara-
mi, siedziai MAJ 0 latach ~trudnych do rozpoznania,
gdyz kompleksyi byi miodziehczej, ruchow .zy-
wych ciemnego wiosa, spiywajacego W puklach
naturalnych az ma koinierz tabaczkowego surduta,
lecz w suchej twarzy widniaiy brozdy lat cierpieh,
a zasie W oczach znowu paliia sic bezgraniczna
tkliwoSc moe stezaia.
Przykrotki a wystajacy nos i usta nadmier-
ME szerokie, okraszone slodkirn usmiechem, zwra-
lcaly szczegolniejsza uwage. Czesto zagladai do
mapy rozlozonej pred MIN ma stole, znaczac ia
owdzie szpilkami o niebieskich czerwonych glow.
kach, ale ~czesciei jego madre, g'ebokie oczy pa
trzyiy W z~adumaniu we SWAT, roztaczajacy sic
pred MIN cudnym aspektem.
Bowiem kopiec wznesii sic ma wzgorzu i WI
dok z niego byi rozlegiy ma wiele, wiele mil, az pc
Tatry, co sic by}y diwigaly W dalekosciach, niby
granatowe chmury, zwienczone korona sniegow.
Ale tego ME spostrzegai zatopiony w jakowychs
rozwazaniach. Zasie, gdy. tylko wietrzyk zaszele-
sell w papierach, rozrzuconych ma stole, budzh sic
spogiadal w sad rozciagniety ma szczycle wzgorza,
niby chusta zbarwiona czerwienia jablek ~fioletern
sliw. przenosii oczy> ma zielone dolire, gdzie wsrod
lax zrudziaiych wybiyskiwaiy srebrzyste, krete wo-
dy Raby z~apomnial. ma co patrzy. Chnury przesu
waly sic po jego obliczu, jakies zatroskania INA
czyly ma MEM bolesne drogi, prominently sic nadzie-
je, lub gniewy strzelaly z oczu, jak pioruny, re be-
wiednie sisgaI reka do boku jakby pc szable. TO
znowu po dluzszych medytacyach mad mapami,
zrywal sic z miejsca i pochylony wbijal wladcze,
rozkazujace spojrzenia, jakby W odmet bitewny, W
kurzawe dymow, W cizby walczacych..
Naraz zjawila sic jakas mala dziewczynka
dygnawszy, s~zepnesa rezolutnie: ,
Mamusia prosi ma podkurek.
Jake CT, dziecko, ma imie? - Wziai ja do
brotliwie "a raczke.
= Magdusial - Giosiks miala szklany, niebie-
skie oczki, wiosy jak len z osm lat.
Poszli ku dworowi, ma koniec sadu, w gestwe
niebotycznych modrzewiow i klonow, co sic ji by
ly tn owdzie przybieraiy W zlotogiowia purpury
jesieni. ~
Dwor byi starry, zapadiy W ziemie, o ogrom-
nym lamanym dachu zielonym cd starosci. China
ra biafych goiebi krazyia mad MIN.
= Rafai! - zawoiaf W jedno z otwartych o.
ken. 4
= Wedle rozkazu, generate! - odezwa} sic z
giebi pokoju basowy CLOS.
Jestem Milewski, mosci poruczniku, ME Ia
pominaj o tenn strofowal, o~gladajac sic podej-
rzliwie ma wszystkie strony.
w nizkiej, ~ogromnej jadalni. wybielonej wa
pnem z~astawionej ladaiakim sprzeteni, juz ma mich
oczekiwaia kawa, prawieczhyrn mchem poroSnieta
babunia w czarnym kornecie braakajaca rozanca.
mi, grenada dzieci re swoim dyrektorenl, niesmia-
lynn miodzieheem o wiecznie spoconej tyarzy
wlosach sauna jejmosc PAM Jaworska, DANA roz-
kwitla W sarfem ~poiudniu zycia, W ksztalty lube OBJ
fita, w strojp niedbala i wiece terkotliwa.' Zapra-
szala rniiych gosci do stoiu, ME przestajSc eyer
cyrowac dziewek, czynacych Pc pokoju wiatr ku-