Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-07-21
Z.Bardzhch Anna KarwatoWa.
Bratnie Dusze.
PowieSc wspolczeSna.
Tom. /
(Ciag dalsy),

ECAANCNN 4 SN@
byl w Zalesiu, Marya prowadzita, Marya ~zachecafa
pociqgaia 60, a dis. W jej nieobecnoSci, zyje
w~prawdzie wspomnieniem i miloScia ku niej, lecz
one ME maja tel silly ~poteznej, co miafy zywe jej
slowa! Gdyby chot ~pisywaEa do niego jak zba-
wienny wywieraiaby wpiyw! ale tel pociechy mice
ME moze. Me przeznaczeni So jeszcze ola siebie
wobec swiata. Nabieral przekonania, re jezeliI
tax dalej, be- zmiany, zycie piynac bedzie, to zupef-
rie i szczerze ME nawr6ci sic nigdy.
Rano, nazajutrz, s~tanela prozna kareta pred
mieszkaniem DIR. Rucinskiego, z kozia zeszed siuza-
cy w Eberyi z poleceniem cd chorego pana. Nazw1-
sko pacyenta by4o znane w ca}ej Warszawie, Wlo-
dzinaerz wsiadi i pojechal. Kareta zatrzymaia sic
przed wspanias kamienica chorego wdowca, mad
zwyczaj zamoznego, Lokaj poprowadzn W4odzi--
mierzs przez szereg eleganckich salon6w, wreszcle
roz&vUrzy8 drzwi do sypialnego pokoju. Ma boga'
tenn 1uzu spoczywai starzec zwiedly / sfaby, sPoJ-
rsenie }ego smetne i mgliste zdradzalo nietylko cier-
psenie ~ctelesre, lecz | duchowe. Glory, ma widok le-
karza, wyciagnai drzaca dion, p~rDemowh do niego
ertSm gsosem:
49, SyszaSem, 10 pan n~alezysz do najepszych
kkarzg DO ME zwracasz uwagi II tyTko ma same
eiaSo. tcz patrzysz gfebiej, badasz dusze czsowie-
kal Caso / dusze mann chore-.. potrzebuje stad
pahs&ej rady.
wsodznnierz obrzuci} starca peinemi goracego
msp6scEucia oczyma:
- Zbadam wpierw zewnetrzna tkanke panska
sxnir zdoaam dotrzee do wewnetrznej, d~uchowej.
I'd Wsodzfmierz Z ogromna sumiennoScia zajai
Es pacyentem. Niestety, dostrzeg4 organizm zmar
nosvany SHY tywotne wyczerpane. Choroba byla
Lastarzala. nieuleczalna, straszny skutek naduzyci
Buchala cuchnaca zgnilizna, ~psujacego sic ciala, ma
ayiasym cztowieku! Ran zapowiadaio sic wiecej
ieszcze sinemi plamami, 20 caiem ciele. Glory cier
pial straszliwie, a PREY kazdem poruszeniu dolegli-
Nosci wzmagaiy sic. Wlodzimierz uzyi wszelkich
mozlfwych Srodk6w, by pom6dz choremu, lecz wi
dzac, re jest nieuleczalnym, z~apragna} u~spokoid
przedewszystkiem lego dusze, ale starzec uprze
dbl so:
Ulzy}eS mi pan ma ciele, ulzyj mi teraz ma
duszy; DO chociaz cielesne c~ierpienie mccoy mic
straszliwie, lecz Pytanie, czy tamto, wewnetrzne
ME gorsze, kt6re duSza znosic musi. Chce, zebyS
mnie pan zrozumiai, wiec dam ci niejedna wskazow
ke. Cd najmiodszych lat, lekcewazy}em zawsze res
Lyle, TEN samem wiedziec ME chcia}em o %iStnosci
Boga, KoScioIa, o prawach i obowiazkach w~zgledem
Niego! Bylo mi z TEN wygodnie: dusza moja n'
potrzebowala sic nicz6m ~krepowac, namietnoSci ME
by1em zmuszony tiumic, zmysfom mogiem doga-
die, tembardziej, re okolicznoSci s~przyjaly mi
przez Gale zycie ME zbywaio mi nigdy ma duzem
bogactwie materyalnem, Przychodziiy nieraz / na
mnie smutk, strata tony / trojga dzieci; to wszy
stko bolaio mic wprawdzie bardzo gfeboko, lecz
majao znaczne fmdusze, rzucalem sic W szal glu-
szysem trosh dogadzaniem sobie uzywaniem
wszetich 1ozkoszy demskich dopoty, dopoki boleSt
tuszy ME ustap2a, a przynajmniej ME zmniejszyia
- =. -Ak- - z1oS,o nr,e,, -iaroz Dr1a
rzuEysfa inne tyde | rwala sic tam i ~teskniia; sza-
lem ramietnoSd zacteraiem tie pragnienia i W roz-
hoszach pedzifem di dEej, lecz nigdy ME zaznalem
paztzfwego spokoTu- Ale cd czasu, jak sam je-
stem najokuopniejszym kaleka, jak rany zadaja mi
b6l straszny, jak bogactwa niestety juz uzywac ni1
moge, ME nam broni przeciw cierpieniom mo,
ralnym, ME nam tez podpory, zeby ~fizyczne bolN
zniese cierpliwie. Panic doktorze, radz podzwignij
mic z tych d~olegliwoSci, DO dlugo W podobnym
stanie ME wytrwam, a ME c~hcialbym jeszcze / reki
pokalaG czynem samob6jczym! Widzisz pan, jak
jestem niesZczesiwy... oPuszczony.. moJa to
wprawdzie wilma, DO zdaje mi sic, re krewni czyha-
ia ma mole skarby... stad wstret do mich odczuwam
ME zapraszam ich do mego {oza boleSci. Opu-
szczenie take jest jednak przykre, c~ierpienie mole
straszne. znajdzze wiec ulge ola mnie jak najpre
dzej.. biagam i prosze Gle o to!
Piers W}odzimierza. podniosio ciezkie, lecz tlu'
mione westchnienie:
-Dziwny zbeg okolicznoSci! p~omyslai wi
1uszy. = On, ktory sam potrzebuje silnego bodzca
ma drodze WARY, on ma ~pouczac i kierowac ku BoguE
Iatwardziaiego grzesznika!
w pamieci jego zabiysIa W tel chwili Maya
re snieznq dusza swoja, odczui jej blask, W mysli
staueiy rady uwagi jej szczere rozumne. Pragnal
koic b6le chorego, gorszyG ME mySlal, byio mu ia
wstretnem = wiec z wspomnien chwytai slowa i
zdania.