Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-07-16

.Chory drzaf od Emma, WzroKlem zannSlonym Zald'
czal wokolo, niezmierny Dol glowy meczyl go, bez-
wIadnosc ogarniala. Wozek przejechal kilka ulic
stanai pred obszernym domem.
Wkr6tce Zdzislaw spoczywai juz ma czystem
Iozku, w dobrze .ogrzanej sail ola ~chorych.
Lekarz ordynujacy, zbadawszy Zdzis}awa, ma
znaczyi dobitnie ciezka chorobe; stad wielkie ME
bezpieczenstwo. Byl to czlowiek sumienny gleb-
sly, badal tez okolicznoSci, wreszcie ~domyslii sic
nedzy, glodu niedbalstwa. Surowem okiem zmie-
rzyi Niklewskiego:
- Pan jestes ojcem tego %chiopca?
- TAX, panic.
Kto ma troche sumienia ME p~ostepuje tax
z dzieGmi. A jeszcze ojciec rodzony! Obchodzenie
sic podobne VIOLA o pomste do nieba! Watpie, czy
ch,opiec przetrzyma, zanadto wyciehczony niedbal-
stwem ludzkiem...
Niklewski zadrzai, lecz zaciai piesci Z oburze-
MIA ma lekarza, Edmund zalai sic izami.
Odtad Niklewski Edmund codziennie odwie-
cali chorego, lecz coraz to smutniejsze wynosili
wieSci. Zdzisiaw gasi w oczach, war; jego PREY
bierala wyraz bladoSc umierajacego, przytomnoSc
60 o~puScila, chwilami tylko odzyskiwai ia. DIS po-
znal OLGA brata, umiechnai sic do Mich, ale wciaz
ogladat sic wokoio. Zapytany o przyczyne swego
riepokoju. tiumaczyi sic:
Mama tn byla... TAX. tax, byla... las.
Frania. Zosia.. tax mi teskno. tax ~teskno"
gdzie oni? Chciaiem ich zobaczyc,... Pomowic z
mimi. -. Gdy domawial slow, Ivy RUGBY mu sic dc
ccz, rozczulenie wstrzasneio calem jego ciaiem,.
Edmund rozrzewniony, chwycii "a kapelusz
~postapil kilka krok6w naprzod chciat pojSc pc
matke.
w tel chwili wzrok jego spotkal sic re spojrze-
riem zawzietego OLGA:
- Me p6jdziesz - rzuci} cicho przcz ~zaciSnie-
tie zeby.
Nadszedl lekarz, zapowiedzial, re godziny Zdzl-
slawa So policzone, re trzeba P~omySlec o poc'esze
duchowej Ola umierajacego.
Niklewski zbladi z~esztywniai, stall chwlle. Jak
siup W ziemie wryty, nagle chwyci} sic "a piers, BIO
boil straszny ugiai gosku ziemi, a usta r~ozchyli'o
bluznierstwo:
- Przeklete wSzystko ma ziemi. do ~oStatnlcl
kropli krwi. do ostatniego tchnienia.. niema po-
ciechy.. ma mic mu to! y
Me szerz pan zgorszcnia - zawoiai ostro
lekarz, inpe giowy chyla sic W pokorze.. a sic
CA Gale zycie mad wiedza jej ksiegam!
Edmund ME czekai. ami ME uwaza} wiecej ma
OLGA, lecz wybieg} co tchu, zeby podazyt do matki
Wiodzimierza i podzielic sic z mimi smutna via
domoScia a zarazem nadmienic o pragnieniu brata'
NieszczeSliwa matka straszny ten Dol przyjela
we wielkiej pokorze ducha. odszukaia zaraz W&o--
dzimierza razem potem starsi dzieci ruszyli do
szpitala. wSrod serdecznego p}aczu zalu.
PAM Julia, drzac jak liSc osiny z giebokiego
wzruszenia, calowala glove oczy umierajqcego
syna:
SynuS, p~oznajesz mic? - pytaia, hamujac
Iizy.
Mama! mama! to mama!i Jas / Frania
Gdzie Zosia: TAX mi smutno byio... tax teskno be-
was wszystkich. wolal chory s}abym, llama
nym glosem, cisnqc reke matki do ut spalonych.
Zdawaio sic ma razie, re chory odzyskuje PREY
tomnoSc, mozna nawet bylo przypuszczat, &c cho'
roba sic przesila, ale niestety byly to tylko blyski
zachodzacego slonca.
w tel pomyslnej chwii, zaopatrzono go W po'
cieche r~eligijna, a ostatni swoj obowiazek spelnll
Igodnie, pod okiem czuwajacej matki.
Twarz jego wychudzona p~rzybra}a sic W spo-
koj, nawet uSmiech r~ozjaSnial mgla zachodzace O.
czy. Matka ME odstepowala go ma chwile, trzymal
Ija tez ciagle "a reke, jakby sic bal, zeby mu jej ME
wydarto. Z wyrazem milosci spoglada} ma Wlodzi-
mierza, a gdy tenze pogladzii WHO'S jego plowy, IL
chwycii i on dion jego gsos mu zadrzal:
Dobrodzieju nasz... MECH Bog placi "a
wszystko, cos ola mas uczynii... broh mas
radal cd nedzy... ratuj Edmunda, DO zginie...
Wiodzimierz uSmiechnai sig:
- Badz ~spokojny, szepna} wsrod }ez.
Glory wiedzia1, re zycie mu uchodzi, mial
zn6w przytomiost, chciai jeszcze ~zsagodIit ~niejedno
--- .I..zt - -. TI~,,oI.
- Pros OLGA, zeby sic ME gniewal ma name"
szepnai zaledwie dosiyszalnym dzwiekiem mowy, a
giowa bezwladnie opadla T.. a poduszki.
PAM Julia rzucila sic s. diana, ciezkie kanie
irozrywalo jej piers. - Zdzislaw kurczowo trzymaI