Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-10-22
C|CHA W ODA.
PoWie$G zycia Meksykaiskiego.
Przex q
l.. Biarda.
(Przeklad z francuskiego)
PrZeI
l.. Biarda.
Przekiad z francuskiego.)


TAX, ale twoj MAJ odwozi ia; wymogaa ma
MIN, re jej to przyrzekl.
Donna Lorenza uchwycila dion przyjaci6ki /
pozerajacy1n wzrokiem ma MIA spojrzala.
- Kto ci to powiedzial? zapytala.
- MAJ moi; alez reke mi ziamiesz, Lorenzo
Kreolka przymkneIa oczy i puSci1a reke Quirl-
ny.
A ia CT powiem - rzekla re twoj MAJ
zazartowai z ciebie, Quirino; don Luiz ME pole
die.
w tel chwili Albert przystapii do donny Lo-
renzy, ktora byl zamowil do walca i oddalha sic,
wsparta miekko ma ramieniu mfodego Francuza.
-Czy to prawda zapytala go z nienacka-
re jutrzejszcj nocy odjezdzasz. sennorze?
- Skad wiesz o tenn, sennoro?
- Cd osoby, kt6ra utrzymuje, &c ME powin
nam wierzy6 0 TWEEN ola mnie poswieceniu, SEN
nor Alberto. SEA! - dodalay widzac, re Albert chce
odpowiedzieG - moze mas kto d~osiyszet.
Pc chwili uje}a W p~rzelocie reke mega i costa
villa miodego sekretarza w rozpaczy, re ME mogi
sic jaSniej rozmowic.
Dzien juz ty1ko co mial ~zaSwitac; kobiety sic
rozpierzchIy, a donna Lorenza dawszy pierwsza
haslo r~ozej$cia, usozyla sobic powr6t ~piechotq do
domu....
Spodziewaia sic, re don LUZ, id2c z ni2 reka
W reke, wsponni jej o zamierzonej ~podr6zy, lecz
on mowii j~ejstyIko 0 jej powodzeniu; wzi2S ia ma
rece, gdy przyszlo przebyt rzeczke okazal sic to
skliwym, czriym i pieszczotliwym.
- Qunina skiamaia mowiia sobie w du-
chu kreolka on mnie kocha ME mySli o popcl
MENU takiej zdrady.
w ci2gu dnia nastepnego, don LUZ rankiem
tylko wyjezdza&; popoludnie spedzil ma zwicdza-
niu swej posiadioSci.
Tylko donna Lorenza dowicdziaia sic przypad
kowo, re O wschodzic s}onca wyprawii do Kordo-
wy kilka wierzchwych koni podroznq walizke.
All! jeknela boleSnic ia kobieta chce
koniecznie, ably krew pomiedzy nami dwierna po-
piyneia.
Obiadowala sam ma sam Z mezem, kt6ry miai
jej towarzyszyG do teatru.
Okoso sz6stej godziny, byia juz gotowa.
S}once zachodzilo czerwono, powietrze bylo
ciezkie, duszne, ptaki drapieznc, w~czeSniej nz zwy
ke do swych gniazd wracaly.
Jezioro odbijajac sic W swych cichych falach
czerwone chmury, zdawalo sic pelne krwi purPu-
rowej i posyskliwej,
- Tel nocy bedzie dai gwaitownie wiatr po-
iudniowy - rzek}a donna Lorenza czy ME le-
pieibysmy zrobii, z~ostajac W domu?
- Co "a mySl, Lorenzo! zostawit twoje loze
~prozna?
Smutno mi jakoS!.... - mowla ~jeszcze
mioda kobieta drecza rnie ponurc marzenia,
czuje sic zagrozona W swojem s~zczeSciu. Zostan-
my, blagam Gle o to!....
~. - ..,,oIa;t Go 1ol1.o ~ Ohieci, 5oov !
spojrzal uwaznie ma MIA, dwie Ivy biyszczaSy ma
dlugich rzesach kreolki.
Vice ma seryo? - rzekl, przyblizajac sic
do niej z zywoScia - z pewnoscia wiatr ~po@udnio-
wy dac bedzie tel nocy i nerwy twoje cierpia ma
tenn. Zostan, ia uprzedze, ably rozporzadzono twoja
loza.
-Czyz to rzecz tax wanna, abyS sam sic tenn
zajmowac musial?... Poslij kogo. P~osiuchaJ
mnie, kochanku, ia usiade w hamaku ma tarasie,
ty PRIV nogach moich bedziemy rozmawiali; czy
dobrze?....
- Dobrze! - odpowiedziai don LUZ.
Ale zamiast usiast, haciendero zacza} sic
wzdhrz { wszerz przechadzat; cd czasu do czasu
wzrok jego niespokojny zwracal sic ma droge pro-
wadzaca do Kordowy.
- WyrnknaIby mi sic pomyslala mloda
! podniosiszy sic nagle, wydala rozkaz, ably Jej Przy
niesiono palankin.
Chcialam Gle tylko doSwiadczyc rzekia
wesoio u~stapiieS mi, d~ziekuje CT "a to, ale WIEN
re dis Jenny Wilson ostatni raz Spiewa, musimy
ia przecie ~us}yszec; jedzmy.
Don Luiz, zdziwiony obrocil sic do zony, ona
drapowaia sic swoja s~zarfa, a ciennoSc ME do
zwalala mu dojrzec rysow jej twarzy. .
sIczna kaprySnico rzekl, caiujac jej re-
ke jedzny wiec, kiedy sarna cheese tego.
wv tel chwili Lorenza miala chec rzucic sic w
objecia meza, wyznac mu swoje obawy, swoje cier