Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-10-10
Mistrz Z~acharyasz.
Opowiadanie
Juliusza Verue'a.
(Przeki. I frAneuskiego)
(Dokonczenie J.

NE prZeS1kaoZaf iSc oaleJ. AyS<auA, n"OeL' l Nho
lastyka postepowali "a MIN.
Searzec, jak gdyby prowadzony Przez nie'"i-
5ziaina reke, pewnym i szybkm krotaem szedl pro-
sto pred siebie wkr6tce zna1azl sig pred staremi
pruchniakni drzwiami. Pod siia jego piesci zardre-
wsale zawiasy skrzypneiy z wnetrza, po mad gio-
wa Zacharyasza wylecialo kika nietoperzy. 8
Ogromna sala, lepiej zachowana cd innych,
przedstswiAa sic jego oczom. Seiany jej pokyte by
~ rzezbami Sztukateryami, ma Etorych role larw
nietoperzy zdawaty sic poruszac W ~Popsochu. XII
ka was&ich dhtgich o&ien, podoonych do fortecz-
nvch srzelnic, chrwiay sic pod rderzeniami wi
chru
Mfstrz Zacharyasz, stanawszy ma srodku sail,
wydal okrzyk radoSci.
Zegar, w ktorym obecnie Zawieraso sic rego zy-
cie, spoczywaf ma telarnej podstawie w mrroRanej
" Sciane. Arrydziefo to, ME maJsce sobie rownego,
przedstawiah starry koScio{ romahki. re skarpami
z kutogo zeaza z wieza, ma ktoreJ z~naJdowafy sic
dzwony, odzywajsce sig we waScrwych porach ma
Msze, anio4 pans&, nieszpory / mo@itwe w1eczor-
IA. Mad drzwiami koScicinemi, otwierajacemi sic
podczas naboz-Stwa, wyrze5biona byia rozeta, W
sroH1u storej ossdzone byfy dwie wskazowkl: Ga
sezie rozety pr~zedstawiay ma koncach dwanaScie
cyfr so~dzinowych. Poriedzy drzwiami a rozeta,
zgodnie z opowiadaniem Scholarships, wystepowafa
iakas sentencya odpowiednia daneJ chwl1. Stary
reearmistrz uloiyi niegdyS tie sentencye re staran-
noScia chrzeScijanska; godziny modhtwy, piracy
odooczynku pokarmu, nastepowafy wedftg zasad
reiigiinych 1apewnifyby zapewne zbawienie te-
wu ktoryby stosowas sig do Mich skruPusstnre.
Mistrz Zachsryasz, pijany szczesciem, postap{,
by pochrwycic ten zegar, gdy straszny smiech dai
sic sySzec "a nim.
O6erzal sic W -swietke maiej lampy, oswietla-
jacej rog sail, spostrzegi rnaseso starca z "newy'
- Ty tutaj - zawolai.
Przestraszona zyranda przytAils sic do swego
narzeczonego.
- Pittonsccio, do twycht. nslug mistrzu! Prey
prowadziies mi widze swoja corke. Wiec przyPom-
males sobie mole siowa. ,,Zyranda ME zaslubi Au-
berta"
Mtody robotnrk rzucl sic ku Pittonacclo, kto-
~ W tejze chwili rozwiaf sic jak Glen.
- Trzymaj, Aubercie! - zawolal Zacharyasz.
- Dobrej nocy! odrzeki Pittonaccio zniki
- Moi oicze!- prosiia zvanda uciekajmy
z teeo mejsca Przedetego.
Ale miStrz Zacharyasz ME slyszal tel prosby,
rganiai sic juz bowiem 20 pietrsch zamku "a ce-
MEM Pittonaccio. Schlolastyks, zyranda Aubert
przerazeni, pozoStali W sail sami. Mfoda ~dziewczy-
IA pada ma fotel wykwy W kamieniu, stara sfuzaca
lsdekh pczy niej i modiila sic. Aubert stall obo%,
czuwajacy mad swa narzeczoQa. Male Swiate&a we
tyxiem przebiegaly w cieniu, a W sail panoWaio mil
genie, przerywane ty&o praca maiych toczacych
stare meb4e robakow, odmierzaiacych swym szme-
rem godziny ma .zegarze Smierci."
Z pierwszym brzaskiem dnia Aubert dwie je-
60 towarzyszki odwazyli sic rozpoczae poszrskiwa-
-. T..6,--asza pr1az duie rodzipv hIA,ali sic no
roznych safach schodach bez konca, ale wszystkie
rsf4owania ich byfy PRONE, pustka zalegaia zamek,
ami sladu zywej stoty, odlegAe tyfko echy odpowia-
daAo ih gtosom. w tenn bAksnsu sic Pc ruinach
znajdoweli sic raz ma sto stop pod ziemia, to znowu
DO mad szczytami tych. skai zsowrogich.
Wypsdek wreszcie z~aprowadzii ich do tel sa-
mel obszGrej sal, W ktorej znalezli sic byii po przy
byciu do zamku. Me byia jui ona pusts ma mar
nrurowym stole, z n9gami ma krzyz zolonemi, jak
piszczele pod trrpia glowa, siedziai Pittonaccio,
pred MIN sta{ mistrz Zscharyasz, sztywny, blady."
- Zacharyasz, spostrzegtszy zyrande, podszedl
ku niej, wzis} "a re&e i podprowadziwszy do Pitto-
~naccia, rzekl:
- Moja corko! OTTO twoj maAzonek pan.
Dreszez przebiegi 20 ciae zyrsndy.
- Nigdy! zawro4al Aubert. 8yranda jest
moja narzeczOna! ~
Nigdyl- powtorzyia Zyranda, jak 6arzsce
SIG echo.
Pittonaccio roSmial sic szydersko.
- Wiec chcecie mojej. smierci? - zswolal
mistrz Zacharyasz. - Tam, W lynn zcgarze, ostat-
MIN, ktory ocalaf re wszyssidch zrobionych reks mo-
j. tam, zam&niete jest mole zyae, a ten entowiek
powiedzial: .Gdy otrzynam twoja coke, zegar ten
naleze6 bedzie do ciebie." Cz1owlek ten mole go
rozbic mnie streeic wprzepesc! Ach, eorko mota,
wiec mnie ME kochasz juz!
- Ojcze moi, ojcze!- wossla zyanda-
- Gdvbvs tY wiedziata. Re "a cierptaem bedac