Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-04-07

pobladly.
-Ha, to zmija! to CAD! - wolal W najwyz-
seem oburzeniu. Co to jest? Ma mliosc Boska
Co "a Satan wmieszai sic we vase czyste sprawy:
Niecna te dusze w~ysledzic trzeba koniecznle! Il po-
draznienia professor az dyszaf ciezko:
- TAX dobrego. zacnego cziowieka jakim jest
Chatynski, przedstawic tn jake najwiekszego }otra,
a anioia niewinnosci obrzucic podobnymi przymlo-
tami, to trzeba bye wiecej - nz szatanem!
- Zapewne, zapewne! - przytakiwa} Wfo-
dzimierz - mnie oburzenie zaledWie ME pochlone-
10 we Voice! Chcialem W pierwszej chwili list ten
poszarpac w kawaty, ale magic przeczrcie wzbronilo
mi tel ozynnoSci.
- Dobrzes zrobii. p. Wlodzimierzu, re ME mi
~szczyieS pisma, DO ot6z mozemy zaraz Porownanle
zrobic przekonac sic, czy one ME wyszio z jednego
tego samego zrodla.
Tu professor wydoby} drugi anonim, wyslany z
Warszawy.
WtodzDnierz siegnai pc papier zblizyf sic z
MIN do Swiecy. Szybko przebiegi pismo oczyma ma
lowo je odczytywa} poraz drugi trzeci... DO o.
czom wlasnym ME dowierzaf. wreszcie z}ananym
g}osem wyjeknal:
- TAX, to chyba sprawl szatanska! I jaka to
smiaNoscia bezczelna podpis ten nakreslony, zeby
stab sic prawdziwem sid}em ma u~czciwych ludzr!
CO "a podioSc, ME dajaca sic niczem opisac! Kiedyz
wyjde z tego kola zaczarowanego, ktorem mnie lu-
die ciagle o~krazaja? Czy chociaz o~drobine szcze-
Scia znajde ma ziemi? Nigdy! nigdy! wiecznie mie
iakas intryga wpycha W ~przepasc bezdenna... a
spokoi chociaz ma chwile otuli mic bialemi skrzy-
d{ami, wnet pierzcha ode mnre... jake cd ska
~zarca...
Professor badawczo, lecz Z wspolczuciem wzrok
sw6j skierowa1 ma biadajacego Wiodzimierza, spoj-
rzenie to dost".s!i m}ody lekarz:
Powiedz mi szczerze, panic profesorze, czy
przypuszczaleS. chociaz ma chwile, re pismo to "a
wiera prawde:
- Me, bynajmniej ME, drogi panic! ale inni
mogliby uwierzyc i zwatpiG W zacnosc pana, zwla-
SEGA CT, co ME znaja zycia p~ahskiego we Warsza-
vie.
- Wiec PIP. Chatyhscy uwierzyli W to oszczer-
stwo? rzuci} Z r~ozpacza.
- Me moge twierdzic, re uwierzyli, ale w kaz-
dym razie rozmaite i'm to pismo mysli nasuneio;
swoja droga music pana uspokoic, DO oni przypu-
szczaja takze, re wiadomosci tie sd kiamstwem l
oszczerstwem. rownego zdania z rodzicami Jest / Ma
rya.. ale bierzmy rzecz po ludzku... podejrzenie
zawszc zrodzic sic moze...
y Wiec Parma Maya czytaia ten list?- pytal
Wfodzinierz z przerazeniem.
Czytaia, ~niestety. =
Z b0lu zalamai rece:
yaka ciezka wyrzqdzono mi k~rzywde! - je-
knql.
Niepotrzebnie CT to powiedzialem, p. Wlo--
dzimierzu, ale szczeroSG "a szczerosc, chce pozyskac
z~,rpeinie twoie z%aufanie. Me radzlem bynajmnieJ
dawac pisno to do ~czytania Maryi, DO podobne
sprawy ogronnie raza uszy ndewinnych panlen, a
przytem zadaja DUO b6lu przyJaznemu sercu, lecz
Chatynski zyczyl sobie tego koniecznie. OnegdaJ
obydwie panic, matka z corka, odozyta}y wspolnie
ten list. Widocznie ME wpiynaf on dobrze ma uspo-
sobienie Marylki, DO dziwny, nienaturalny chlod
wieje cd niej, a oczy, SLIME podkrazone, ~zdradzaja
cierpienie.
- Odczuwam to, odczuwam, kochany panic
rrofesorze, cd pierwszej chwili swego powrotu.
Gdybym by} wiedziai, re tak gwa}towne zastane tn
zmiany CO do zyozliwoSci i serc, ME by}bym Powro-
Gil do Zalesia, w~olaFbym byl Eye tenn mi}emi wspo-
mnieniami dawniejszemi i slodkiemi marzenlaml az
do Smierci, nz patrzec ma te chhodna rzeczywi-
stoSc 49,.
w rozpaczy zalama} rece.
Panic kochany, pocoz ia rozpacz?- uporni-
na{ lagodnie professor, moze juz jutro dzierl pogo
dniejszy ola mas zaSwita! w reku Boga wszystko
spoczywa ufajmy mu z m~i}o5cia dziecka... Ale
prawda, dodal po chwili, = ~mielismy pordwny-
wac.
Professor zblizyl obydwa listy do swiatha, pismo
bylo podobne, ohociaz W drugi1n liscie ~znacznie
zmienione, ale gloski k b rowno je charakteryzo-
waly.
Powiedz mi, panic W~iodzimierzu, czy to ME
jest pismo panny Heleny9
- Podobne jest, ale stanowczo ME jej pisno,
ami jej ~uczynek! Helena jest lekka, lecz podia ME
bedzie nigdy! Pismo jednak rzeczywiscie troche
przypomina jej charakter.. Tu przez mysl przesu-
nela sic Wiodzimierzowi mecenasowa, wiec pytaa