Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-01-14

SEE cos dobrego wyniklo. Raj pc
wien wielki pan, a j~eszcze wiekszy
grZesznik. ME byl bardzo rad, re
ks. arcybiskup do niego przybyf tenn
bardziej, ze do swojego p%roboszcza
czul gleboka uraze. WlaSnie ks. arSy
biskup chciaf ich pogodziG, stojac Pc
stronie ksiedza. Gdy dostojny gosc
wszedl re swojem otoczeniem do
dworu, poprosl} tego pana o pare
slow ma osobnoSci. Pc krotkiem po-
m6wieniu dab sic s}yszec rykliwy
CLOS go~spodarza: ia was, poppy, ma
ucze rozumu. Mieszacie sic ME "
swoje rzeczy. Was tylko wystrzelac,
jak psy! ...:" Zburzony gospodars
skoczyl po rewlower do szafy, grozac
MIN ksiedzu arcybiskupowi. Ma to
ks. arcybiskup postapil spokojnie
ku drzwiom, zamkna1 je, wy1ai
klucz 1 poda} rozioszczonemu, panu.
m6w1ac: WEI, pan, ten klucz; Juz
CT ME. umkne. MoAesz Jenna zrobic,
CO sic podoba. Jestem gotow paSc CT
do n6g I bfagaG, abys sic pogodz9 :
proboszczem / pomyslal o zbawieniu
twej duszy". Gospodarz front zmie-
nil. Rozbrojony odwaga I dobrocia
arcypasterza, 2 poczatku stall, jak
wryty, rzucil potem revolver, a
wziaf reke ks. arcybiskupa,
przycisnal do ust 1 serdecz-
ME ca{owal. Widocznie ME re to By
10 panisko, ale zachwaszczona miaf
dusze. Zaraz potem poSla{ Pc swo-
jego probosZcza, kt6rego przedtem
nienawidzi{, p~rzeprosii go publicznle
/ poczestowa6 goSci dobrem winem.
Niediugo p6zniej przybyi 20 Lwowa
podziekowac ks. orcybiskupowi We
berowi "a ~szczeSliwe p~okierowanie
przykra sprawl, wyspowiadal sic
pred MIN i przykladem prZyswieca1.
KS. arcybiskup nawet wielkim pa
nom, jak to mowia, ME obwtjai
prawdy W baweine. Jak n. p. WI
dziaI W ich komnatacR pc scianach
nieprzyZwoite obrazy, to ze smut
klein ma ME wskaza1 / radzil, ably je
innemi zastapiono, p~olecajac szcze-
golnie w%izerunki Boskiego Serca 1
NajSw. Rodziny.
w pewnem wtekszem miescfe Ia
prosil miejscowy proboszcz do sto-
lu mn6stwo wybitnych goSci z Okla
zyi wizytacyi biskupiej: Biesiadnicy
W mundurach 70 zlotymi kolnierza-
mi I inni kontuszowi sadzili sic W
toastach ma rome podchlebstwa dla
dostojnego goScia. Gdy 1 ksiedzu
arcybiskupowi trzeba by}o pare slow
podziekowania d~orzuciG: ,,Cieszy
mte, mowi, wasza, panowie, obecnosc
a vase wymowne sfowa swiadcza,
re szapujecie wladze koScielna. -
Wiekszaby mi jednak radoSc spra-
WHO, gdybym was widzial ME tylko
przy stole ~proboszcza ma plebanii'
ale take przy stole Pahskim W ko-
sciele. Niestety przy tamtej uczcie
widzialem tylko prosty ludek. jake
by to bylo zbudowanie, gdyby PREY
balaskach zlote take zab4ys{y koi-
nierze i szlacheckie kontusze zmie-
szaly sic q siermiega. Wtedyby RE
c~zywdScie MONA ~zastosowat przysfo
vie: II szlachta polska polski lud".
A tax, wszystko idzie ma opak! Ida
je sic, re lud ma lima religie, inne-
go Boga a szlachta l kierownicy ma
rodu lima. DziwiC sic trzeba i Bogu
dziekowat, re lud, mimo obojetnosci
~religijnej W wyzszych sferach, nile
zaraziI sic zgorszeniem". - Ma Ia
kie slowa, ktore ks arcybiskup W
dfuzszej przemowie dalej rozwija',
biesiadnicy ME zatkali sobie wpraw
die uszu i ME zgrzytali zebami, JAN
ci, co i'm kamiepowany Sw. Szczepan
z prawda do oczu zajrzal, ale potra
Gill HUNGRY i apetyty. Predko sic u
winawszy 2 biesiada, wymkneli sic
z plebanii, jak lisy z puiapki.
Ia swoja odwage i gorliwoSG ma
cierpial sic wiele czcigodny arcypa-
sterz. WSr6d napad6w zlych ludzi
pod}ych gazet ma jego slave, ma
vial do otaczajacych go ksiezy: -
-,M6wcie czesto z ambony o cier--
mach, jake Boskie SERGE przeszy-
waja. Jezeli lud1kim sercom tax
bolesne zadaja RAINY, re o mich trud-
no z%apomniec, co "a meczarnie mu-
sialo Najsw. SERGE Jezusa znosit, co
W nieskohczonej Swojej dobroci "a
mas sic ~poswieci1o. a lyle niewdziecz
noSci doznaio? - Ia cierpl1we l bo-
haterskie znoszenie oszczerstw wy
nagrodziI go papiez, Leon XIII, ty-
tuIem arcybiskupa, a cesarz austry-
acki, Franciszek J6zef, ozdobil go
wysoka odznaka. Przykro powiedziec
ze ME miaio cierni, ktore k}64y s1a-
we ks. arcybiskupa, wbily te rece, CO
powinny byly wienczyc go rozami