Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-04-02
ROZDZIAL XXI.
CN-lll.

W~IOdzimlcrZ roZmaWIai CZeStO L pInla NlkleW-
ska 0 Maryi; pokazywal f~otograiie jej, kt0rq sobic
wyproSii Il ~profesora, noSil sic tcz re zamiarcm po-
wiekszenia tel podobizny VIC Warszawie i ozyWienia
.Gi naturalnemi barwami. Chcial zam0wicnie wyko-
u2t IL ~iotograia w~czcsnicj przez pania NiklcWskq.
Marzyt Gale noce cieszyi sic. jak dziecko. &c Por-
,ret ten bcdzie Ola niego pociechQ pc powrocie &c
Lales;a. Prey w~yjeIdzic Niklewskicb tax byI roz-
strojony. zc zapomnial 0 ulubionym ~projekcic, tenn.
bardzicj tcz Irzysnebiony ~powrocii L Wolki do p.
Iygmunta.
Goscinny gospodarz odkryI wirotce przyczyng
>;uutku niczadowolenia d~reczqca Nlodzimicrza
postanowiI j. u>un4t. DO szczcrzc 60 zajql swojq q.
SODA. " kr0tcc W}odzimicrz skrcilil kilka slow do
rani luIi do p:>na doIaczy} i~otograiie Maryi Pc,
sianiec Nonny stall gotowy pred dworem, p. /yg-
munt wicdziai. zc Nasztan lego Wiatronosi doDedli
NikleWskich W drodze, a naidalcj Spotka ich I'D
norasie.
po trzech godzinach wr6cii poslanicc L pozdro,
wienicm Cd p. Iulii Z wiadomoscia, lie sprawl be
die ~zalatwiona " najbliISzym czasic.
Wlodzimierz al pokra5niai &c zadowolenia, a
swobodny gospodarz co chwila rzucat, jak bonnie
blyskotliwa, znamiennc siowa:
- w SLCCuN tdQlN OI)IZO ILL.,, :. tCl Cal l!loS
Wlodzimierz, posiedziawszy jcszcze dzich II p.
Iygmunta, ~pozcgna} sic L MIN najczulej. " sweJ
hiezmiernej uczynnoSci p. Zygmunt oiiarowaf Wlo-
dzimierzowi konie swoje az do Zalcsia, lecz nasz
goSc ME korzystal Z uPrzejmo5ci gospodarza. Arab
czyki .zawiozly Wiodzimierza do najblizszego mia
steczka, Stamtad Wybral sic W dalsza podroz ~
dowska bryczka. Gdy StanQ| ma granicy. spoStrzcgi
iva eleganckie ekwipaze. Dw6ch pan6w zesz}o Z
,ryk ola koniecznej rewizyi. 20 clwii vital sic ia
10 dobrzy znajomi, a w trakcie ozywioneJ rozmoWy
p~otracali o ~przyszla majowke, majaca sic odbyc w
Prusach. Prey tel sposobnoSci mlodszy. Szczupiy
blondyn, ~rozwinal rozowy papier, rokazujQc 60 star
szemu, brunetowi czytaf potem podpisy glo5no, TO
biac uwagi PREY kazdem nazwisku:
Piotr MaliiIski, a, to ten. co sic stara o
panne Chatyhska, szepnqf mlodszy Z panow.
A czy wyjdzie "a niego - pyta} brunei.
- Ma pewno, ma pewno, to n~adzwyczaj mienny
~obywatel!
Pod Wiodzimierzem zadrzaiy nogi, odWr6cil
sic z lekka, udajac obojetnego.
- Waclaw Mirski - to kuzyn Maliiskieso, o.
bywated ziemski z ksiestwa Poznanskiego.
- Ale ktoz to ten W}odzimierz Rucifski z
WarszaWy?: Nieznana osobisto5c, zauwazyl star
sly.
- Owszem, mowiono mi o MIN, jest lekarzem
1--we Warszawie zeni sic ~podobno re siostra niece
rasowej Bytowskiej.
Slyszac to, Wfodzimierz ME umiaf d}uzej zapa-
nowac mad SODA, poruszy} sic wiec gwaltownie, po-
tenn postapl kilka krokow ku podroznym rzek] Z
ukfonem:
-'Przepraszam was, panowie, re mieszam sic
nieproszony W rozmowe, jednakze, znajac lekarza
Rucinskiego, mann sobie "a obowiazek upewnic kaz-
diego, re sic bynajmniej ME zeni, nawet ME jest po
sfowie.
Tu, skloniwszy sic powtornie, wskoczyi ma bry-
czke ruszyl z ~miejsca. Poslyszana rozmowa roz--
drazniia go nieslychanie, szarpai was goraczkowo,
i usta przygryz{ biafemi rownemi zebami. Me
kauai tez zydowi jechac ma C~zaplogore, zeby sic
bardziej ME wzburzat; zreszta, ME chciai sic pred
stawic W jednokonce zydowskiej niennemu Piotro-