Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-04-28

|S'S OeS-"eo SS L PoSiN>hS 80" oO4NS NHNS
la wyzyskac rozpaczliwe ~pofozenie Piotra.
= IMiej pan do mnie z~aufanie. szepnela mu
ia ucho : jestem doswiadczona, dam panu rade".
WIEN. oswszystkiern.
Piotr siuchai z natezeniem:
- Jezeli pana upokorzono, to pan pokaz, ze
takze uniesz upokarzac... Co sobie ~nareszcie TO
bisz, panic .Maliiski, z odpowiedzi odmownej ia
kiejs tam panienki.. Udowodnij jej, re ME kocha,
les jej nigdy, re to zarty, kpiny... weso}a kome-
dya! - Oczy zamglone Piotra roztwieraly sic SEE
rzej, niezupefnie zrozumial rade mecenasowej.
- Co PAM radzi?- szepnai nieprzytomny.
= Oto masz pan panien tn az nadto to lad
nych panien, kazda z Mich chetnie ~zostanie narze--
czona twoja, choclaz dis! = Najwieksze upoko-
rzenie oedzie to ola Mary, n~ajlepsze lekarstwo ma
Dol serca. Pokaz pan calemu zebranemu tn iowa
Itzystwu, re narzeczonym rozesz bye kazdej chWi-
iii!
W Piotrze wrza}y jeszcze nanietnosci, zem'
sta snula nu sic dawno pc giowie, wiec mysli me-
cenasowej przypadly mu do gustu.
w tel chwili i Helena zrecznym manewrem
%sa1onowyn przyszsa ~siostrze W pomoc. Przyniossa
albuny z prosba 0 wytlumaczenie objasnienie, DO
DUO podobizn ME znala.
Malihski zajai z Helena nliejsce PREY malym
stoliku. Biaia drobna reks przerzucala .karty, da-
rzyla go milym usmiechem. wesola uwaga.
Mecenasowa, bawila ich opowiadaniem o siod-
kich chwilach swego narzeczeistwa.
Malinski coraz to ~czeSciej s~poglada} ma Hele-
ne, dostrzegi jej ksztaltna, maia reke, wesoie spoj-
rzenie, wdziek W przymilaniu sic.
Zapomniai powell O przykrych chwilach dnia
J..;a:rzooo I41,,r, 4y1-o 80 ro1;a 70 lohjatV
te orzezwiajaco d~ziaiaja ma niego, re odzyskuje
swobode spokoj. Ogromna sympatya w~dziecz-
nose budzily sic nagle w lego duszy.
Drzwi cd buduaru uchylily sic, - Piotr drgnai
- Chatyhscy rShodzili Z Marya Z Wlodzimie-
rem przez pokGi. Piotr zerwal sic ma ich widok,
lccz nogi odn6%}y rnu posluszehstwa.
Waclaw zbl::yf sic do niego, przypomniaf, re
Chatyhscy sig zegnaja, powstal Wiec gwaltem / wy
szedi "a mimi do sieni. Tu zdobyl sic ma grzecznost.
d~ziekujac Chatyhskicmu "a lego S~askawost, chciai
nawet prze1nGwiG cos do Maryi. lecz W tel chwili
wIaSnie podawa} iei ramie Wlodzimierz odprowa-
DIAL do karety. slac z daleke Piotrowi Jimmy ukion.
Piotr oparl sic o sciane ozdobna sieni, zam-
elonemi oczyrla wodzii wokoio. Zaczynai znow
trace przytonrosc. Wac}aw ~postara} sic O fiizanke
mokki ola niego, ~poWrocii tez wkrotce do salonu,
zajai sic zaraz Helena i m.cenasowa. Przysunai sic
nawet bardzo. blisko do Heleny, jail jej s~pogladaG
W oczy %zalotnie, bra} jej dion, przygladai sic pier
;cien:om. wreszcic najladniejszy zdjal jej Z reki, by
wlozyt go sobie na nlaly palec.
Helena bawila sie: wvbuchala w~esolym Smile
chem. Zartobliwy ton P;otra przechodzif w bez-
mierna czuloSc 49,. Padaly grzecznosci i gorace slo
wa, wreszcie utkwi} w Helene metne, bale juz pra-
vic. oczy ~postawii jej p~ytanie:
- Czy PAM odrzuciiaby SERGE mole?
Nigdy! przenigdy! DO WIEN, re pan ~jeste;
godnym dobrym czlowiekiem! - mowiia z "a.
paiem.
Piotr obdarzyf ia pIoniennem spojrzeniem, a
CLOS zdradzai ogromna wdziecznoSc:
- Wiec pocoz mi szukac pc swiecie zony....
jezeli pania.... jezeli ciebie, droga moja, mann BIZ
sko? Ty mig cenisz, ty mic rozumiesz..'' wszak
~prawda? Przyjmij mic ma meza!
Helena skinela gtowa, Piotr pochwrci> jej reke
obrzucajac ia namietnyani pocaiunkami, po}ozN
nawet ciezka swoja glove ma jej ramieniu ustami
dotknai biaiej szyi.
Scenic tel przyglada}o sic kilku ~miodych pa
now, slyszal ~wszystko patrzai ma MIA Wiktor, brat
Heleny, chciai sjestre wyprowadzic z pokoju, lecz
mecenasowa przeszkodzila temu. Maggie ktorys z
mlodych podniosI kielich pill "a zdrowie parry ma
rzeczonych, wymawiajac przytem glosno imie He
leny i Piotra. - Mecenas ma to poruszenie przy-
biegi Z innego pokoju oslupial ma widok ~zatacza-
jacego sic Piotra ,trzymajacego reke Heleny przy
ustach. Zblizy} on sic rowniez do Heleny, by ia
usunac, lecz mecenasowa powstrzymala go cd czy-
nu spojrzenien,, z ktorego buchal gnisw. Szarpnela
60 potem "a rekaw, rzucajac ma ucho:
= Me waz mi sic przeszkadzac, WIEN, co ro-
bic! Trzeba w~yzyskac okolicznosci. -.
- To n~iegodne;; to nieuczciwe! Wstyd zniwit
bedziemy! - %upominai Bytowski. - Upamietaj
sic ssowa mecenasa byly graden, topniejacym pod
ostrer, snnirzeniern zonv lehy iednak ratoWac no.