Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-07-05

Krew wrzala, usta rozchylaly sic do zwierzen.
- lax podli.. jak strasznie podli zapalczywi
So ludzie... o tenn ami pojecia ME macie -. wo}al
Piotr, zataczajac sic ma nogach.
- ktoby ich ME znal!
Jak zmije zajad}e!
-Nasaj4, jak weze!- dopomagaio grono to-
warzyszy.
w przylcglym pokoju siedziai Wiktor. miai
on p~rzyjacios PREY sobie, 1ecz rozmawiali pc cichu.
WN1tor sam sledzl kazdy ruch. kazde slowo Pho,
ira. Malinski Z ghoSnej burzliwej skargi przecho-
dzl W piaczlwa zaloSc:
- Chca mi wydrzet s~zczeScje mole!
- Iakto? ktoby smial3:
- Me rozumiem...
- Co pan mowisz?
- Wiecie. &c zaIedwie cd dni kilku iestcm pc
Slubie.. nam zone p~iekna... d~obra... kocha
mic.
Alez to w~szystko znakomite.
Och, gdybym ia to ~posiadal!
- Zestarza,em sic iak baran. a ME zdoby1cm
takiego skarbu!
Coz Z tego?... Chca mnic zdusit.. oder
wac mnie Cd tego skarbu.. slyszycie? slyszycie!
S}yszymy, ale mic ME rozumiemy!
Ot6z zmusili mnie do pojedynku... nieprzy-
jaciele moi to W m~iodowych miesiacach..
- Ale "a coz: Now pan do dyabla!
Ia to. re sic upi}em...
- G'upstwa pleciesz, "a to ME wyzywaja ma
bron....
Ale W pijanym stanie bedac, pocalowa}em
wyszukana z~alotnice, Helene!
Wktor zerwa} sic jak ~huragan, silnq dionia
wymierzyi policzek Potrowi:
- Najpodlejszy z ludzi! masz twoia ~zaplate.
Clos jego hucza} jak grom, oczy rzuca}y ognic
biyskawic.
Piotr zatoczy} sic ma ~podloge, lecz porwal sic z
niej GAIA moca swej wolf, a chwyowszy "a krzeS}o
raciera} MEM ma Wiktora, ten zn0w uniosi W 60
re stolik Z pod okna zajaI pozycye obronna. Pow
staha wrzawa zamieszanie, kilku mezczyzn przy4
skoczy1o rozbroi}o ich. Piotr WTktor stall ma
Przecrw siebie, dyszac ciezko. a p~ozerajac sic oczv
ma. Gospodarz zazadal, by panow odprowadzo-
no ma nunler, przytem spiesznie zabierai sic do ga
szenNa lamp, co rzeczywiscie n~ajlePszy odnioslo
skutek. - Piotr. chociaz ma wpol tylko przytomny
wsunal sic cicho ma numer obok PAM Malinskiej
ME chcial jej niepokoic, ami draznic. Pc zaj$ciu W
restauracyi, zapalczywoSc u niego roSa dodawala
mu otuchy:
- O, bestya szalonal O, SATAN wscickly! Me
podarue do smierci! Jeden z mas przepasc musi z
kuli ziemskiej, afbo on. albo ia! - mrucza{ pod
nosem ochryplym gsosem, ro1bierajac sic. Pod koh
dra zacisnal kurczowo slime piesci.
Wkr6tce czujue ucho PAM Mslihskiej posly-
sza&o Przez drzwi gloSne c~hrapanie Spiacego, IL
spokoJona powrotem mega, zasneia silniej.
O piatej rano wszed4 Waciaw re swieca ma nu-
mer Piotra, lecz dobudzic sic go ME mog4, vice pry-
snsa mu W twarz zimns woda. Piotr zerwa} sic ma
rowne nogi, ma rozkaz Wacsawa wsadzii glove W
miednioe skapal ia n~alezycie. Waciaw przestrze-
gal, by zachcwywal sic cicho, zeby ME zbudzic 70
ny, przytem nalegal ma pospiech. - w tym czasie
powoz zatrzymas sic pred 'hotelem. Piotra ogar-
nelo drzenie, szczeka uderzala o szczeke, dzwonii
zebami. Waclaw narzuci{ mu plaszcz ma ramona i
sprowadzil go spiesznie. w mlczeniu zajeli miejsce
obok przyjacid. Powoz ruszyl ostro, wypadl "a
miasto.
w tel samej chwili zapalas Swiece PAM Malih-
ska, zarzuciia stroj ranny ! zlekka uchylila drzwi
przyleg}ego pokoju, a ME zastawszy tam mega, ze-
szfa Z pietra do czuwajacego p~ortyera:
Kto wyjezdzai W tel chwili?
Pan Malinski pan Mirski.
- Dokadf s.... .....
Me WIEN, jasnie PAM mote ma ten ran
ny ~pociag... ale iednak wstpie...
Postaraj mi sic o dorozke!
Zapozno juz ma kolej.
Chce ia mice - zawolasa stanowczo pani
Mafihska.