Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-03-14

Sym rozpoczynamy pc dawnemu .druk naszego
Dziafu Powiesciowego; ma razie p~odajemy ciag dali
sly bardzo zajmujacej powiesci pit. ,,Bratnie Dusze"
po kt6rej p6jdzie utw6r powiesciowy wysoce cieka-
wy - dotad W zadnem ME drukowany pismie wy
{aczna nasza wiasnosc stanowiacy,
Stanislawa zaniepokoila dluga nieobecnoSc He
leny. poszedl ia vice odszukac. Zastaf ia siedzaca
jeszcze ma tel Samej iawce, a twarz jej pokryta by
Ia ~niezwykia bladoScia. Cierpienia moralne wyryfy
jz Slady ma ohliczu Heleny. Spojrzenie jej bylo
glebsze. pelne melancholii, cera stala sic przezro-
c~zystsza. rugby powazniejsze, a ma czole zawisla
nry$l, chOc grozna i smutna, lecz obszernieJsza w
swym zakresie. stad caloSc nabrala wiekszego wy
razu, tenn samem powabu ola otoczenia.
Stanisiaw spostrzegl dawno te zmiane II Hele'
ny bezwiednie lgnql do nieszczeSliwej, lecz lex
k;ej ~dziewczyny. Widzac ia snutna blada, przy-
siadi do nicj pyta} o zdrowie:
- Co pan; dokucza? Mizernie PAM ~wyglada!
Helena ME taila sic bynajmniej wobec Stani-
slawa z milo$cia swoja do Wlodzimierza
- Pan VIE doskonale. co mi dokucza, - mo
villa Smialo, - ma tail Dol lekarstwa niema...
Lecz ME, ME, myle sic, znam lekarstwo, a slime
oodaia 20 chwili.
"A jake?
- Odcbrac sobie zycie. kt6re w takim razle
c2lowiekowi bywa ciezarem! Pocoz nam c~ierpiec:
ktoz mi nagrodzi tie neki'
- Je5li urniemy sobie przewalczyc, uczuwamy
zadowoIenie wewnetrzne, jake SLIM ma duchu. -. a
przedewszystkiem Wladca ma niebie ziemi ME
zapomni o tych. co cierpia w imie lego!
- Cha. cha cha. Smiaia sic szyderczo -
i to pan m6wi: Pan, kt6ry znasz SWAT szerszy /
rIaSz obszerniejsz2 wiedze? To osobliwost! i opar-
les sig pokusom tego Swiata2 Czy ME nacieraiy one
ma pana nisdy:
- Owszen. PAM, ale dotychczas umialem je
zwalezac!
- Ha, jcztli tax szcze5liwym jesteS. to podz;e-
kuj matce twojej. re ere lepiej wy~chowywala. niI
mic wychowywano! Niestety!. ME umiem sic Oprzet
riczemu. a niebowodzenia i smutku znieSc ME
rnoge!
- Bo znieSc ME cheese; czy ME latwiej PAM
znosie cierpienia, jezeli d~oznajesz wspofczucia:
- Wsp6iczucia? - pytala sic zdziwiona - A
ktoz tn ma litosc nademnq2 Chyba pan jeden, tax
pan jeden!
Panno Helene, chciej mi wierzyc, re SERGE
mi sic kraje, gdy spostrzegam tax wielki smutek W
oczach PAM! w przykrem jestem polozeniu, DO ko-
cham szanuje Wiodzimierza, lecz zal mi PAM
serdecznie!
Ciepio slow Stanislawa owioneio Helene, wy
ciagnela do niego dion, Ivy trysnely jej z 6cz:
- Dziekuie... dziekuje... szepnela miekko.
Stanislaw ujai jej reke. skladajac ma niej po-
calnek.
Helena ~spojrzala ma niego szeroko rozwartemi
oczyma, jakby Pytat sic chciaia, co czuioSci tie INA
czyt maa? Bystro5c iej wrodzona byla teraz tax
zamglona b6lem. re ME d~omyslala sic nawet gleb~
szego uczucia, ktore powoli budzilo sic ola nej w
Stanisiawie.
Professor. znawca dusz ludzkich, Sledzil Stani-
s!awa. bal sic. by miodzieniec ME ulegf w~plywom
Heleny. luz tax niezmiernie byi zmartwiony, re
pobyt lego i Wfodzimierza DUO troski spowodowai
W Zalesiu, ME pragnai klopotu przysporzyc, Bar
do mu tez bylo nieprzyjemnie, gdy zobaczyl Sta
nisiawa, calujacego reke Heleny. Chcac cd razu
przeszkodzic wszelkim mozliwym czuiosciom, zau-
wazyi Smialo:
- Ranisz tylko SERGE panny Heleny, Stasiu,
DO jezeli ono zajete, przykre mu bye musza serde-
cznosci innego miodziehca!
Helena zerwaIa sic z lawki StaniS}aw bronli
SIC zarumieniony:
Wsp6}czucie kazdemu mile!
Professor zartowat z Heleny, re choruje ma ma
rzycielke, a powinna sic pokazat taxa, jaka jest.
Tryskala zawsze Swoboda si}a vol!
Helena. m;lczaia. smutnie tylko ~pokrecila Sio-
"a, przeczac. Celina nadbiegla .wkrotce z wesois no.
wilma, re goScie przybyli do Zalesia:
Wujcio sic u~cieszy dzisiejszej wizycie, -
m6wiia z przymileniem przyjechal p. Piasecki z
Witkowa, Z najstarsza corka, Janina.
- A, to zacny czlowiek miiy towarzysz. -
zauwaiyi professor, - parma J%anina rowniez bar
Go sympatyczna, wiec ~chodzmy do sosci.
Pc chwili Gale towarzystwo znalazlo sic W sa-