Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-04-15
Z Bardzkich Anna Karwatowa.
Bratnie Dusze.
PowieSe wsp6lczesna.
Tom. L
tCiag dalsy),

- Jadzlu, kogo kochasz W1eceJ, Marylke, czy
pana doktora?
- Rowno ich kocham! zawolala dziecina
Observation-Disclosures gfosem, jakby z porzadku RE-
czy do siebie nalezec musieli i wspolnie zasiugiwali
ia jej przywiazanie.
Ruchliwa Celina, z Stanislawem i Wladzie1n,
~ruszyla W g}ebie z~agajnika, professor swoim IVY
czajem wyciagnaf pismo jakies codzienne i zaczy-
tai sic.
Jadzia, jak miodziutka lania, skaka}a ma mchu
~leSnym, zrywala kwiatki, ~chwytaSa swiecace roba-
czki, wreszcic z~nuzywszy sic, ~wcHsne}a sic znow ma
stare swoje miejsce, miedzy Marye a Wlodzimie e
RIA. Rozbawiona siegnefa po zegarek doktora ma
sic spostrzegla p~ierScief, u~czepiony II dcwizki.
Kto panu dat ten sliczny ~picrScich, mama,
czy tato? pytaio sic dziecko.
- To ~pierSciei zareczynowy many mojeJ.
% Marylka ma rownie ladny ~picrSciei, dala
jej go mamusia w dzicn imienin, tam ma MIN jest
oko Bozc.
Jadzia ~pochylila sic, S~ciagnela ~picrSciei L palca
Maryi wskazala wizerunek Wlodzimierzowi.
- Me oko Boze, lecz OpatrznoSG Boza, po-
Prawila Marya, - lccz prosze Gle, oddaj mi piers
ciei. DO zarzuci sic W mchu.
- Zaraz OLDHAM, AIaryleczku. lecz troche sic u
stroje W niego.
Przymierzala ~pierscieh ma r6zowe swojc palu-
ski, wyrzekajqc:
Ia duly! "a duay!
Wiodzimierz n"achylif pasowe ksztaltne usta
Go uszka dzieciny Z cichQ prosba:
- Ustr6j mic w ten picrscici.. moja ty zfota
iziccino...
Dzicwczynka ME namy;Iajac sic bynajmniej,
jcduej chwili wsunela ~picrScich ma mafy palcc Wio-
d~zimierza.
Professor widziaI Gala te scene, zacickawila go,
lccz udawaf zaczytanego, lie chcac przcszkadzac.
Marya zafrasowaia sic; blade czoio Wiodzi--
mierza rumienilo sic cd wzruszeh, a Jadzia wybu-
clraIa gloSnym srieohcm Z w~iclkiego zadowolcnia.
Jak ladpic panu doktorowi Z Professionalism !!
iak }adnie!
Uderzala dion o dion.
Nicdobra jestes, Jadziu, - gani|a Marya sta
nowcxym glosem - odarlaS mic Z ozdoby, prosze
teraz o zwrot jej.
Jadzia chciaia zdjqG ~obraczke, lccz W>odzi-
mierz ~skrzywii tax SLIME palcc, &c dziccko zamiaru
swego wykonat mic mogto.
Panic Wlodzimierzu, proszc 0 moja zgube..
- upominaia sic Marya to druga p~amiqtka ola
mnie, ma niej spoczywa blogosiawichstwo mel
matki.
Tenn drozszy ten ~pierScieh ola mnic.. togo
tylko pragne.. panno Maryo... w laden sposob
zdj2c go ME moge!
y - Marylko, odezwai sic maggie professor, -
wszak wicsz, re pierScienie przyrastajs do serc...
Ieby ten ~pierScich zdjac, t~rzebaby wpicrw znisz-
czyc bicdne sercc...
Dziekuje... dzickujc.. kochany i drogi
panic profcsorzc!- zawolal Wiodzimicrz, Z goraca
wdziecznoSciq.
A., wujcio ME dobry, DO n;gdy mic mic bierze
W obrone.
Twarz Maryyi obla}a sic r6zem poranka wio-
%sennego.
- Panic Wlodzimierzu. to lest ~pierscich. z kt6
rym rozstat sic ME moge, DO ia MIN jest wizerunek
Doga.
NVGodzinierz uja} z uszanowanicm jej reke, Z o.
gromna ~rni}oScia i gor2ca prosba patrzac W giebokic
i piekne jej oczy:
- Wszak dis sic ME lekam wizcrunku Boga:
PAM dobrocia swoja i lito5cia sprowadzilaS mic z
Iblednej drogi pred iron Pana... przykuj mic te-
raz lynn pierScieniem do Niego ma wieki!
Sfowa tie zmieszaly Marye... ME umiaia ma ra-
zie wyplatat sic Z tax waznych argumentow, jakis
LEX chwytas ia,
W~iodzimierz d~ostrzegl jej przestrach i pomie-
~szanie:
Me ~naduzyje tego pierScienia... - n6wi}
z powaga, uwazae go bede jake godio znak po-
wrotu mego do obowiazk6w wzgledem Boga i Ko-
scioiat - kofczy, z drzeniem zalosnem W gtosie, Ii
powiek ~zabiys}y czyste Ivy, a usta gorace ~nachylily
sic mad biafa dtonia Maryi.
Profesora rozrzewniia szlachetnosc Wfodzi-
mierza, wsta9 z miejsca i W niemem rozczuleniu IL
scisnai NIT dion. Potem podas rarnie Nary, by idac
z powrotem do Zalesia, miaf sposobnoSG pogawe-
die z MIA o W}odzimierzu. Gdy uszli juz spory ka-
wal, a reszta towarzystwa oddaliba sic znacznie, "a,