Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1919-08-23

Wsiadiem ia kolej, chc3c do MEL Podazyc, kiedy po'
Gag przebywal tunel, nagle rozlegf sic straszny Hulk
jabby uderzenie p~iorunu. Tunnel sic zawala. Nasa
pociag ME dostal ami jednego uderzenia kamieniem
wagony zostaly nietknieto; tylko ma dw6ch kohcach
tunelu pred nami "a nami, s&lepienie sic zawalRc
tym sposobem znajdowalismy sic wsrod cory, "a
mknieci setkami metr6w skafy. I tn zaczeso sig dlu.
gle dramatyczne konanie. zadnej nadziei pou,ocy
miesiace trzeba byso, 4eby oezyscit tuna i praca ia
wymagata nieslychanej ostrotnoSci, maszyn potez.
nych. Bylismy wieznianni W pewnyrn rodzaju jaski-
nj be- wyjscia. Smiert nasza byla tyiko sprawl go
dim kilku. ,.. ..'-
Wyobraznia moja, powtarzam to, czesto praco-
wala ma tych danych, urozrnaicaSern dramat do ME,
skohczonosci. Dzia{aczami moimi byli mezczyzni
kobiety, dzieci, wiecej jak sto osdb, cafy tlum, kto-
ry bezustannie przedstawias mi rome epizody. Znaj,
dowaio sic W pociagu cokowiek zapas6w ~zywnosci
ale to ME ma dlugo wystarczyio ME posuwajs &C sic
az do zjadania cia{ pierwszych ofiar, nieszczesliwi
zglodniali, z GAIA srogoscia wydziersli sobie ~ostatnie
kesy chleba. Widziafem starca, kt6rego odtracano
uderzeniem piesci, ktory konai; widzaiem make
~walczeca, jak ~wilczyca, azeby obronit pare kesow
ola jej dzieciecia przechowanych. w moim wagonie
dwoje mlodych ma}zonkow rzezialo W wzajemnem
objeciu ME spodziewali sic juz niczego, byli merit
chomi, oczekiwali smierci. Wreszcie, droga byia
swobodna, ludzie w&oczyli sic cd jednego kohca po-
ciagu do ~drugiego, jak zwierzeta wypuszczone, szu-
kajace z~dobyczy. Wszystke varsity byly zmiesza-
ne, czlowiek bardzo bogaty, wysoki u~rzednik, jak
mowiono, plaka} w ~objeciach robotnika, m6wiacego
do niego: ty! w pierwszych godzinach lampy po-
sasly, ogien W lokomotywie wygasl takze, bylismy
p~ograzeni W ~glebokiej ciemnosci. Kiedy przechadza-
TO z jednego wagonu do ~drugiego, azeby sic ME po-
tknac, dotykano rekami kd, tym sposobem docho-
dzono do lokomotywy. kt6ra poznawano pc zirnnej
powierzchni, pc ogromnych bokach uspionych, jake
sAe bezuzyteczna, nierma, nieruchoma w ciemnosci
Straszna to byla rzecz ten pociag, tax zamurowany
pod ziemia jakby zywcem pogrzebiony, z podrozny-
mi, ktorzy pc jednemu uniefaii W tyn wspolnym
grobie.
Rozkoszowaicm sic, w~chodzac W groze najdro-
bniejszych szczegaow. Ryki przerzynaly ciernnoSci
Nagle jakIs sasiad, o ktorym ME wiedzialem, re lest
tam, ktorego ME widzialem, pada& mi ma barry, ciez-
ka wilgoc spadaIa mi ma glove. Dusilem sic pod tym
ciezarem, zdawalo mi sic, re sklepienie ska}y runeio
mi ma picrsi re Gala CORA coraz wiecej ciazyla i
mia5dzy4a mnie. w tenn rozleg} sic krzyk radoSci.
Cd dawna, sfyclac bylo w oddaleniu gluchy odg{os
cieszylismy sic nadzieja. re pracowano celem wy
bawienia mas, &c pracowano wSr6d gruz6w. A jed
max ME ia byaa przyczyna. Jeden Z mas znalaz} STU
dnie W tunelu; pobieglismy wszyscy zobaczyG te
studnie powietrza, II wierzchu ktorcj spostrzedz by
10 MONA platnke niebieska, wielkoSci op{atka do pie
czetowania. Oh! jakaz radoscia byla ia niebieska
plamka. To bHo niebo wspmalismy sic ku niej a.
zeby odetchnac, ~wyraznie widzieliSmy czarne punk
ciki, ktore sic poruszaiy; byli to zapewne robotni-
cy, ktorzy wydrazyli otwor ulatwiali nasze wyba-
wienie. Krzyk szalony: Ocaleni! ocaleni!... wyr-
wal sic re wszystkich piersi, kiedy drzace rece
~wznosily sic ku drobnej plamce niebieskiej.
Ten kzyk gwaStowny obudzil mnie. Gdzic by.
lem? Zapewne jeszcze w tunelu. Lezalem w~yciagnis
ty pc prawei po Level stronie czulem twarde scia-
ry, ktore gniotsy mi rece ~kaleczyiy 1okcie. Chcia-
lem podniesc glove, ale gwaftownie uderzylem sic
W czo1o. Niepodobna poruszyc nogami stopy TAX
re ciasno byiy uwiezione. Czylizby skala miaia
mnie otaczac re wszystkich stron? A plamka niebie.
ska ~znikneia, nieba ME byio, navel w oddaleniu
Dusi}em sic ciagle, szczekaiem zebami, drzenie
przejmowaao Gale cia{o.
Maggie p~rzypomnialem sobie w~szystko. Marry.
lem znajdowafem sic W trumnie, zywcem pocho-
wany. Groza najezyla mi wlosy, czrsem ~straszna
prawde krazaca We mnie, cd stop do glowy, jak
woda marznaca. Pamiec moja miala zywost mad
zwyczajna. Najdrobniejsze s~zczegoly tych dni osta-
tnich stanely p%rzedemna. Czyliz wyszedlem mako
nice z tego omdlenia, ktore przez lyle godzin objeic
mnie IA ~martwota trupa? Przebudziwszy sic, pod
Inioslem glove, ~poniewaz czuiem jeszcze ma czole
skutki uderzenia. TAX, mogiem sic ~poruszat, mo-
giem przesuwat rece wrdsuz desek trumny. Pozo.
stawala mi jeszcze jedna pr6ba do wykonania; O.
tworzyiem usta, przem6wi,etn podni6ssszy CLOS, wo.
salem i~nstynktownie Masgorzaty. Ale krzyknaiem,
a moi CLOS W tel skrzyni ~sosnowej, nabral dzwie-