Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-05-29
drzewa... Zdawaio

powiedziec, re dusza rozwiaia sic w przestrzem?!
CIV tego uczyla go matka p. ia matka dobra".
zacna.. ia swieta. \ o, tlum ten go przeklnie."
bolesc w tel %duszy!... Ziamany upadf ma sawke
w odleglym kacie ogrodu. Pot wystap11 mu m
colo kroplisty, ~znuzenie ogarnelo go, trwaio O.
no iednak chwile tylko, znow dusza szamota-
IA sic w strasznei walce. Rrzucaf wyrazy pol
giosem:
Modla size. POGO sic tn modla? POGO sic
trudza? Niema Boga... pszypadek jest! Nlema
wiecznosci.. jest Moose!
'Przerazi} sic wiasnemi siowami:. twierdzen1e
byIo zbyt Smia}e. Glove podpaH o don' roz"a-
zaf - dawno zacichla struna w duszy odezwafa
sic zn6w delikatnem drzeniem.. czy to CLOS matkl7
SIucha} tam gdzies W ~giebiach Jego pam1ecl
budzily sic uwagi:
Modla sic, DO wierza~. So szczesliwl'". a
ia? a ia? Wierzyt ME moge'. wlec bolesc mle
p~ozera,.. ~niepokoj dreczJ.. szalenstwo poTywa:
IBiedna moja mako, pocos ty mic ma SWAT Wydafa'
w twoiem poieciu iestem dis i bede pote-
piericem..
Pot wystapif znow ma colo Wfodz1erza' Kre-
dowa bladoSc okryla mu twarz. ZerWaf sic Z raw
XII. chodzif wzduz alei c~ienistej, rozwazaf.. clagle
rozwazaf..
: ia wiara, jake tyrn ludziom tn dobrze".
sa szczesliwi, DO twarze ich nosza SHADY w1elklego
zadowolenia..
Zn6w drgne}a struna zacichla W duszy Wlo-
dzimierza
Zadowoleni So, DO dusza ich ma %przystah,
ma nadzieie w lepsza przyszlosc byt wiecznY."
a gdziez jest moja przystaf? Proznia! samotnost
czczoSc Gale dugie zycie.. a potem Moose n
cosc be- konca... Rece za}ama}:
A jednak~. pjednak wierzyc ME moge!
Ciezkie westchnienia rozdarly mt piers, drze-
ME wstrzasneio jego cIa}em, niemoc tfoczy4a go
ku ziemi. Opar} sic o najblizsze drzewo.
Z g4ebokiego zamySlenia zbudzif go szmer W
alei spojrza} drgnaf, bal sic tel istoty, k!o-
"a sic zblizaIa do niego, - ME chcia} sic zdradzac
Z cierpien swoich moralnych wobec mieszkancoW
Zalesia.
Marta uprzejmym glosem prosila goscia iii
wspolna kolacye' Bystry jej Wzrok odgadf l. ru-
chow spojrzen Wiodzimierza c%ierpienie ~g}ebokle'
Pobiegla tez zaraz do Michalskiej rzuci}a jej ia
ucho: =.
- Ten mlody pan, mako, chory on ma
mankolie q.
Professor spostrzegi r6wniez wewnetrzna wal
Ike II Wlodzimierza, bladoSt jego twarzy til naczy}
wobec Chatyhskich znuzeniem, ktore spowo1cwa-
}y d1uga podr6z ciepfo n~ieznosne w wagonach.
Wczesnie tez usunaf sic Z miodym lekarzern do
przenaczonych pokoi.
Jake rome byiy ich zwyczaje, gdy kazdy z
Mich sam jeden pozostaf w ~sypialni!
Posiwialy professor ugiai kolana pred Potega,
ktora wstrzasa wszechSwieciem. Oddawszy JeJ
Geese hold poddanstwa, a zarazem wyraz wier-
noSci przywiazania synowskiego, spoczaf i'em
sprawiedliwego, CO zaufa Opiece Ojcowskiej.
Wiodzimierz roztrworzyi okno, wzrok "a
topi} W srebrny sierp ksiezyca W chmury, orze-
suwaiace sic w przestrzeni nieba. w myIli rz-
waza} ca}y dzien dzisiejszy, zastanawia} sic gle
boko mad kazdym wyrazem, pos}yszanym Z UT
osob swiezo poznanych.: by}a to jego m7dHtNa
wieczorna, innej ME mowif znat ME chcial.
Przypommaly mu sic slowa Jadzi, jej serde-
CINE obejscie sic Z nim... dalej artystyczna era
Nary ma fortepianie.. jcj cudne oczy.. Teskno-
ia i pragnienie czegoS nieokreSlonego ow}adnelo
him..
- .Jakzez to dobrze mice rodzine! rozwa-
zat sam w sobie.
- Straszne to zycie samotne... Czyz niema
ra to rady? Wszak nlodym wolnym jestem'
siegna pc reke kobiety.~ stworze sobie szczeScie...
szczeScie?
ZaSmia} sic gorzko!
- Szczescie Z taxa niewiara W duszy9 Czy
ono MOTIVE? Kobiety So wymagajace pod tym
wzgledem~' zadaja WARY ~goracej.. Szczescie?
szczescie?..
Szvderrzv ,,Sn,iech okO1iI M, rSta
- Zawsze jedno to samo:. niby kolo zacza-
rowane.. oplatane przez jakies piekelne mocy..
wydobyc sic ME MONA ME mozna!
Machnaf reka, jake ma rzecz stracona'. wielce
znuzony rzucil sic ma poslanie, - lecz sen odbiegl