Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-01-04

kowac, gdyz dDafa Dyfa o 10, apy sic JesZcze sta
"a wiedzma ME wydawac.
Dziewezeta byly szczebiotliwe, DO ME nawykl:
do zadnych tajemnic w zyciu ich nigdy ME mic
wa}y. ,ZwierzaG sic i'm Z tego, re ma samym zam
ku Niemcy byli lkryci, grozlo niebezpleczen
stwem; ksiadz-by jej byi tego ME przebaczyl.
Starry podzupan Telesz, czlek niepodejrzliwy
az do Slepoty, dotad najmniejszego jeszcze klopo
tn proboszczowi ME przyczynii; umiai go ksiadz
Zegota trzymac zdala cd swej zagrody, a wpusz
czanie do niej baby swoje odwiedziny szczesliwie
ukrywaG. Mic sic ME zdawalo grozic Z tel strony
gdy dnia jednego podzupan p~rzyszedf do ksiedza
Z proSba, ably mu dozwoli pustego domu ma zfo-
zenie gospodarskiego sprzetu, dopokrby nova $50
pa w miejsce tel, kt0rq wicher obalil, wystawion2
ME byla.
Podzupanowi zadanie to tax sic wydawalo ma
turalnem tax pewien byi, il odrzuconem bye ME
moze, &c zawczasu juz Sciagac kazaf pod zagrode
p!ugi i sochy. Wozy Z mniejszemi ~przybory go
spodarskiemi staly II wrot, gdy Telesz ~spokojny
przyszedl do ksiedza, zqdajac otwafcia tylko po-
reczajac mu, re dom wpredce uwolni.
- Sami tam ME siedzicie - rzeki - pustk2
stoi. TozeSmy go przecic ola was pobudowali,
niechze sic naszemu panu przyda.
Ksiqdz zrazu ulakl SIG tax, IL mu move cd
jelo.
Kochane mole dziecko odparf - co ci
sic Sni? To ME moze bye, to wiasnoSc koscielna
ia ME moge MIA rozporzadzaG ~potemby kiedyS
mogi Z tego urosnqc spor, do kogo zabudowanie
nalezy!
Podzupan sic rozeSmiaN.
- Co DO WY, ojcze, zartujecic? Znacic pana
naszego przccie, re on nikomu mic ME odbicra, a
chetnic dale. Q
- Alez pan nasz ME wiekuisty! - zawolai
proboszcz.
- No, to wczmy Swiadkow, a ia Cd pana me-
go pred mimi zeznam, zc "a pozwolenicm waszcm
ma GAS tylko sic wnosze.
Ksiadz SciskaG poczai Telcsza.
- Me czyn tego. Ola mifoSci Chrystusowej
mic czyhze tego! ia Gle prosze! ia Gle zaklinam-
ia domku dac ME moge.
L kolei Telesz niezmiernic sic zdziwit oporo-
wi cos go to tkne}o.
Wi.cie, 0jczc, zc ia was szanujc - rzck},
- re ia ~krzywdy waszcj mic chez, ale mniejsza
tam o plugi i sochy, CODY ma deszczu STAG mog&y
sk0rv mann, ktorc przcchowac muszc. a Il mnle
wszystkie strychy i wyzki pclne... ME nam gdzie
Upar} sic Telcsz, ksiedzu, az ma Ivy sic zbie-
ra}o. POdzupan miaf wiadze ma zamku, ale du-
chowny w onych czasach znaczyi wiele, mogi skar-
I've i Telesz wiedzia}, re go Mszczuj lubif.
Poskrobaf sic pc lysinic, nachmurzyl, pomru-
czai i odszedl nadasany. A byl starry I tych H.
dzi, CT gdy i'm ma sercur cos ley, musza gderac
! wypowiadac swa biede. Pc drodze do dworu
poczal ma ksicdza narzckac. Sill "a MIN parobcy
! s}uchali.
Gdy Tclesz juz sic zblizaI do swcj izby, po-
klonii mu sic starry Wqtroba podszedl XII MENU,
szepczac:
Ksiqdz mic darmo dworu swojego broni..
Och! och!
Zrobii jakis znak gebe stulil. Telcsz do ME
go przystapi}.
- Gadajzc mi, gdy co wiesz! Coz to bye mo-
re: co? zawola}.
- Mech mnie ojcicc ME zdradzi szepta}
Watroba DO, ~uchowaj Boze, ksiadz sic pognie-
wa, to p~rzyplace glowa. O! maja oni sposoby!
- Gadajze-no!
WatrCba wahal sic jcszcze, gdy starry Telesz
~zaczyna} sic juz gniewac. Parobek sic nastraszyl.
Ksiadz tam we dworku... tych Niemcow,
co pod szopa lezeli, chowa - rzeM cicho.
O NiemcaCh pos1ySzaWSzy, podzuPan o mao
mic pad}, DO cd pana swego nauczyf sic ich nicna-
widziet, a bytnoSc ma zamku ludzi tego plemicnia
wydala mu sic wyrokiem Smicrci ma niego zguby
calej rodziny, gdyby Mszczuj mia} sic o tenn do
wiedzieG.
Watroba widzac, re Telesz oniemiai re zgro-
", a tiumaczac to sobic niedowierzanicm poczal
slaprzod zaklinac sic i przysiegac, re ME klamai,
re pustych ME powtarza}, opowiedzia}, jak noca
lezac ma walach, widziat, gdy rannych furta pre-
prowadzono. Poznai i wymieni} Dobrucha /
Dzierle.
Me ulegalo wiec watpliwoSci, IL przez niedo-
zGr Telesza staln sic CO moolo nalMiekSZe IA ME