Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-08-01

stryj tymczasem wycNgnal z kieszeni
diva pOgniecione zrazy.
Naturalnic, Pc dluzszem sledztwic,
dOsta}em mydlo, ale Asowi tel kom-
promitacyi postanowi}em ME darOwac.
Upatrzywszy pewnej niedzieli odpowie-
dni moment, schwyci1em go / W Okoli-
Cy krEza... wysmarOwalem go ter
pentyna, sam zas udajac zajetego czy-
taniem ksiazki, zasiadlem W fotelu W
drugim pokoju. Pies zaczai krecit sic
W k6lkO, piszczet, biegac pc pokoju,
wreszcie pod wpiywcm swedzenia, jez-
die po podlodze. Otworzyly sic drzwi,
wszed} stryj, spojrza} ma Asa, zawolai
go, lecz pies ME zwracai uwagi ma pa
ma 1 w dalszym ciagu zawziecie sport
dziwny uprawial.
- Dyziu, chodzno tn do mnie. S}u-
chat ty Salganic, ~przrZnai sic, cos ty
mu zrobii,
- ia? Mic.
A chcac sic zupe}nie uniewinnic z
roblonego mi zarzutu, c~mokna}em ma
Asa 1 po.lszedlem, ably go poglaskac.
Ryzykowny krok ten pogorszy1 sytu-
acye, DO pies zaczal warczeC i szczeka-
JAG przerazliwie, rzuS'f sic ma mnie.
Stryj zgromil mnie surowo, a "a kare
przez kilka niedziel ~obiadowa}em W in
ternacie.
ZblizaIy sic wakacye, ami mi przez
mysl przeszlo, Aeby to miai bye ostatni
rok pobytu W szkole. Przechodzilem
wlaSnie do klasy piatej, kiedy nieszcze
Scie chcialo, re jednemu z profesor0w
.pOdczas lekcyi poda}em umaczana W
gryzacym proszku r6ze. Me przeczu-
wajac figla, powacha} ia, - kichna1
raz, drugl, trzeci, W klasie zrobi}a sic
wrzawa. Wszedf d%yrektor, professor
wskaza} ma mnie, jake ma gl6wnQ PREY
czyne nieporzadku. Postanowiono uka-
rae mnie dwunastogodzinnym aresz--
tenn. Szkola i koza mieSciiy sic W
gmachu poklasztornym, tam mnie tez
zaraz pc lekcyach osadzono.
W sasiedztwie tel niezbyt mi1ej u
."bikacyi, znajdowaiy sic olbrzymie po-
DILEMMA, gdzie pred laty skladano ma
wieczny spoczynek Siostry Norbertan-
kt. W smutnych rozmySlaniach, PREY
sz}o mi do g}owy skorzystaG z okaZyi
/ zwiedzic podziemia. Scyzorykiem u
dalo mi sic odsunac zamek 1 pocichut-
ku, W p6}mroku, zaczaiem spuszczac
sic po schodach. Ciemny korytarz pro-
wadzii do celu mojej wyprawy. Otwo-
rzy}em drzwi | z pewnym lekiem "a
czalem rozgladac sic I posuwaG ma
prod.
Stosy trumien ustawione by1y jedna
ma drugiej, kilka porozlatywaio sic pod
Scianami, rozsypane, bielaly kosci. q
prawej strony, W niszy, spoczywa}y
zw1oki fundator6w klasztoru, jakiegos
starosty i zony jego, o czem swiadczy-
}y umieszczone mad mimi wyblak}e Cd
rapane resztki 3aci6skiego napisu. Ia
ciekawiony, chcia}em sic tam dostac,
lecz, nieStety, tuz pod nizsza rozkopa-
ma ma duzej przestrzeni ziemia zalana
by}a woda. A re, jak to m0wia co g}o-
wa to rozum, wybyaiem sobie z tru-
mlen najyieksze wieko i W zaimprowi-
zowanej napredce 3odzi, zacza'em prze
prawiac sic ma druga strone. Wtem....
o nieba.... krzykna1 ktos:
- A to dokad! .
q przeraAenia.o maio ME wpad1em do
woody.
Obejrzawszy sic, spostrzeg}em stoja-
cego pedla i woznego. Me pomog}y pros
by I nawet interwencya stryja, niefor-
tunna wycieczka %sko6czy1a sic wyda-
leniem re szko}y. lego tylko trzeba
by}o. Stryjenka Babra}a....
w drzwiach stofowego pokoju odez-
wal sic dzwieczny glosik:
- Prose- pan6w ma kolacye.
Pan Dyonizy zerwal sic ma r6wne
nogi.
-C6z to "a urocze zjawisko?- sep
mai 90 lekarza.
- Wszyscy znajomi, a to chwilowy
nasz partner, pan Dyonizy %Szczypior-
ski. Siostrzenica moja Marta - prezen-
towal proboszcz.
-jAch, to pan, kt6rego niesldsznie
~pos2ydzonO o samob6jstwo?
+ We v~ilasnej osobie. Przeciez ME
wydladam ma uciekiniera z tamtego
swi;tta. ia to jestem, szanowna PAM,
do using, a music nadmieni6, re je-
dnoj slodkie sl6wko pieknej kobiety "a
prowadziG mnie mCNa, jezeli ME do
pieN}a, to przynajmniej do oltarza.
Panienka spiekIa raczka.
Hasiedll do stolu.
Pan Dyonizy usiadl obok panny
Marty, a olSniony i oczarowany ME
zwyk3a uroda, ma krok jej ME odste-
powa}. Chcia1 nawet, jak to m6wia, o.
~swiadczyc sic z miejsca, ale ME m6gi
znalezc chwili odpowiedniej. Badzco-
badz powiedziai sobie: - Ia, albo Ia
dina! y a ma p~ozegnanie, u5cisna} sill
niej jej raczke. ".
(Dokonczenie nastapil.