Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-07-03
Z Bardzkich Anna KarwatoWa.
Bratnie Dusze..
PowieSG wspolczesna.
Tom. ].
tCiag dalszy).

pacyent6w:
Wiesz, Celinko, Jozia jest ~powaznie chora,
d Antka reka niepokoi mic bardzo, obsawiam sic "a
kazenia krwi. Ojciec poslac musi pc lekarza.
Lekarz jest W domu, a jeszcze' czlowiek tax
~powazny! Gala dusza mu ufam! ZamaHo ~by}ySmy O.
twarte przezorne, trzeba nam by4o zaraz zabrac re
SODA pana W1odzimierza.
Me zapominaj, Celinko, re to nasz goSc, re
ME mozemy go meczyc. wszak przybyitna w~ytchnie-
ME?
- Prawda, ale szczeroSE przedewszystkiem!
Recze, re nawet to zaboli pana WIodzimierza, skorO
sic dowie O celu naszej dzisiejszej wycieczki.
Gdy tych slow domawialy- spostrzegly ma pobli-
Skiej drodze proiesora i Wiodzimierza.
Celina uderzyIa w dloniesna ich widok, Marya
zarumieniona GAIA pobiegla kun Wlodzimierzowi:
Bog nam zsyla lekarza !:Panie Wlodzimierzu,
pom6z nam swoja Swiatka rada, DO ~pacyenci, zdaje
sic, So powaznie chorzy.
Tu wyciqgnela b~}agalnie do niego dion, jakby
zaprowadzic 80 chciala do potrzebujqcych pomocy.
Wlodzimierz podai reke z uk}onem, lecz zlekka
trzytrzymal jej drobne palce wsdioni swej goracej
razem iuz dazyli do chaty.
- Niedobra PAM, niedobra! mowii miekko
-. zeby tez ME mice do mnie lyle zaufania szcze-
RE mi ME powicdzieG, re chorzy'sa ma folwarku!
- Przepraszam pana napmocniej, lecz wpierw
musialysmy sic przekonaG, czy cHoroba rzeczywiScie
g1ozna, pocoz trudziG lekarza, ma promo:
Marya s~pojrzaIa ma W~Iodzimierza temi c1,dne-
mi, glebokiemi oczyma, w kt0rych litosc, ~niePokoj
zal, "a zrobionq mu p~rzykroSc marowaly sic naiprze-
milan.
Wlodzimierz stanai, DO upajalo 60 jej spojrze-
lie, bezwiednym ruchem poniosl jej reke do ust,
~skladaj2c ma niej pocalunek najgfebszej czci; ocz
cd niej oderwac ME mogl, a W glosie drzalo'serde-
czne uczucie:
TO ia pania przepraszam najczulej, ze'o5mie-
LIEN sic jej robiG wyrzuty.
Marya ME umiala sobie w p~ierwszej chwili zdac
sprawy z postepowania Wlodzimierza, rumieniec O.
bia1 delikatna jej twarz, Z poSpiechem otworzyia
drzwi do chaty ME dzialaIa Z namyslem, leczrbroni-
ia sic instynktowo.
W}odzimierz szedl "a mia, byl juz wewnatrz
chaty, pred MIN stall Antek Kowalska, a jednak
ich ME widzial - tylko Marye, jedna Marye.
Zauwazy}a to roztargnienie Marya, kazala po-
daG sto}ek - wskazala 60 lekarzowi.
WIodzimierz zajql miejsce machinalnie, bo Ma
rya mu tax kzaa1a, blogo5c ogarnialo go, siedzial
nieruchomy; pc dlugiej chwili dopiero przetarl
czo}o, jak gdyDy Z mySIi chcia} wypIoszyc marzenia,
by zbudzic sic do rzeczywistoSci, wreszcie skinal ma
chlopca.
Ch1opiec ociqgal sic, wiec Marya wziela go "a
leke i przyprowadzila do lekarza, potem predko
zrecznie odwinela oklad. Wlodzimierz zerwal sic z
miejsca, zbada} rany, rzucil kilka pytah wie5niaczce
Opatrzyi tez reke starannie, wreszcie rzeki stanow-
CO.:
- Zapewne czasu ME macie, by chlopca dogla-
dac? Poniewaz ok}ady robiG trzeba ciagle, wiec An
TEX pojdzie re nina do dworu, tam dopilnuje 60 sam,
inaczej m6glby reke. stracit.
Kowalska objeIa nogi Wlodzimierza, Marya Cd
chodzac, rzuci}a jej pytanie:
- Gdzie wasza mala R6zia? Wca1e jej dis ME
widze.
w progu stanefa drobna postac siedmioletniej
Gziewczynki, wlosy jej byiy rozczochrane, rece i
twarz brdune. Marya miekka dionia dotkne!a sic tel
rozwichrzonej czupryny, kazala sic umyt uczesac,
a ma osiode "a swoja uwage, wcisnela jej w reke Gu
kierki.
W}odzimierz Z prawdziwem upodobaniem PREY
~patrywa1 sic tel scenic Z R6zia, W kohcu zapytai sic
Nary, czy wiecej jest chorych ma folwarku?
- TAX, tam w drugiej chacie ley dziewczyna,
chora ma goraczke.
- I PAM ME ba}as sic o ~zaraze?
Me, to trudno, trzeba znaG milosc bizniego,
wszak pan gardzi Ottawa o swoje zdrowief
- Jestem lekarzem, vice czynie to z obowiaz-
ku z urzedu.
- I z miioSci blizniego! Badz pan szczerym!
- Dziekuje PAM "a dobra opinie, a co do szcze-
rosci... to chcialbym MIN bye, zeby mi wolno by
TO-. zeby mic chciano zrozumie6 i wysiuchac dole
gliwosci skarb biednej mojej duszy...l
- ME rozumiem pana doprawdy, wszak mia
les sposobnoSt mas poznac, re chetnie niesiemy ulge
kazdemu, wiec prosze o otwartoSt.