Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-09-21
{uSg dalsU)e

Albo lN mySIlSz, o ~, WleCzne zyWy,
Ze Ciebie kocham "a przyszie nagrody,
Ia obiecane W krolestwie TWEEN cody,
Ia palmy, harry - i cuda - dziwy
"a jakakolwiek badz W Niebie zaplate,
Kt6rabyS spiacii mi dni mych utrate?
Ia kocham Ciebie, zcs byf nieszczeslRy!
ze przebolalcs til w~szystko, co boil,
Re zniosleS wszystko, co tylko ponlza,
~ Bog W kajdanach cielesnej niewoli,
Ty Bog przcz katow prowadzon do krzyza!
Ia Ciebie koeham, re Gle w tel chWill
Niebo oa5iegto - ludzie zdradzili!
ia Ciebie kocham, zeS byi przymuszony
Woiat do OLGA: % jam opuszczony!'
ia Ciebie kocham "a Twoje konanie,
l "a Smierc wiecej, nz "a zmartwychwstanie?
Urwala... oczy jej jaSnialy niebiaiskim bias
Klein, runienee zapalu w~ystapiiy ma lica, piers talo-
waia; usta, ma wpof rozchylone i poruszajace sic,
zdradzaly, re w mysli kohczy cudowny utwor. Du-
sza jej gdzies daleko uniosa sic w lotpe chmury, jak
miaia biaie skrzydia cheruba.
Wlodzimierz Sledzii Marye Z zaehwytem, zda-
waio mu sic, re jakaS nieprzeparta moe oderwie ia
ma wieki cd niego, DO "a malo jest ziemska, zaprag-
nal ia vice zbudzic z niebianskich marzeh do RE
czywistoSci.
- Moia ty swieta... moja ty dobra! kledyz
sic stane ciebie godnyn? - szepnal wzruszonym
giosem, biorac jej reke Z prawdziwym szacunkiem w
swoie dsonie, a Z taxa miloScia uwielbieniem pa
trzyl lei w oczy, re mimowolnie coraz to wiecej &C.
nic musiala tego zatwardziaiego grzesznika.
Pc chwili sza}u dziwfy, gieboki smutek od0li
sic W twarzy Wiodzimierza:
- Nigdy... nigdy... nigdy ME bede doskona-
nigdy ME dor6wnam moiej d~obrej... PAM!
ZapomniaIem o Majestacie Kr6la mad Krolami, >. i
Fan mic opuscii, jeczai Z bolem.
- Czy ME ~uznajeSz pan miiosierdzia Bozcgo:
- pytala Z przerazeniem Marya posluchaj, CO
mowi Krasinski w Irydionie:
,Ojcze Niebieskil Ty raz tylko jeden we wiecz-
nosci, raz Syna wlasnego o~puscileS, by odtsd juz
ME opuszczaG zadnego I dzieci Twoich.. ME! "a
dne dzieio twoje ME p6jdzie W rozsypke ma wiekiF
- Jakzcz obszerne, potezne bylo pojec1e ma
szcgo poety 0 milosierdziu Bozeml - zauwazyla
Marya. - l pan jesteS dzielcm Stw6rcy dzieiem
szlachetnern... ME ~pojdziesz w rozsyPke ma wiek1."
& ME mic - woiaia z serdecznem ciepiem W gio-
sic.
Dziekuje PAM goracen screen "a tie sfowa
ozywcze pociechy m6wii &c liza szczera w oku.
Roznowa ich bylaby sic ~przcwlekia w nieskor'
czonoSG. lecz professor naw~oiywai do powrotu, BIO
PARMA Helena wyczekuje i wzdycha do rozmowy o
Fenelonie.
Wlodzimierz tax byl zamySlony W tel chwili i
tax zajety slowami Mary, re ME zwrocll naWet u
wagi ma Fart profesora, szedi PREY MINI z pochylona
psowa. Spostrzegl to zadumanie professor, pytaf s'e
vice o pfzyczyue tegoz...
- Mvslc wlasnie mad tenn, kochany panic pro-
iesorze, re siostrzenica pafska ogromna ma wy
szoSG W sobie, jakby ME byla istota z tego SwIata..'
"a mato W niei ziemskiego.. Dostrzedz ME MONA
pyiu, nj pleSni ulomnoSci ludzkicj. -. bialoSc Jej
wyiskrzona do blasku gwiazdy. wlodaceJ ~nIeszcze-
SIwych, by W Mich obudzic niezrnierna ~tesknote dc
wiecznej krainy, gdzie kroluje najwyzsza Potesa
pod{ug zapatrywan Smiertelnikow.. AnlelSAoSc
jej upokarza mig tembardziej...
Me NOW tax, panic Wiodzimierzu, DO gdy-
by byla aniolem, bawiiaby tylko krotko p~onisdzy
uani, musialaby wnet powrocic do ojczyzny swo-
iei. .. i ia doznaje podobnego uczucia przypatruJac
sic lei, lecz temsamem zywie smutne Przeezucie.."
Me przypuszczajmy przykrych moziiwoscl"
konczyl Wtodzimierz juz z drzzeniem W gSosle, u
waea p~rofesora przerazaia go.
Chatyhscy z niecierpliwoScia oczekiwali powro-
~ gosci i dzieci re spaceru. Helena z p~oczatku Sic
.dzia,a z mimi ma werandzie, lecz widocznie znuzona
;ch towarzystwem schronila sic do saionu, gdzie
Orala no kilka razy ulubione sztuki, ktore cw1czyia
> W.odzimierzem. Korzystali z jej nieobecnosci
Chatyhscy, by otwarcie p~Orozmawiae z SODA.
Czy m6-i,as juz, Anielciu, z Maryika o pa
liz Piotrze - pytal pan Jan zony.
Me. ME m6wiiam, ME mia'am sPosobnoscl'
"a duzo unas osob obcycb, lecz zdaje mi sic, re
Marylka d~onysla sic wszystkiego...
Chciaibym poznac jej zyczenie.'. Poeoz
iudzie i narazac Malihskiego ma dalsze zablesi /
mozliwe stad przykrosciH -.
Mary1ka "a malo INA pana Piotra, by dzis