Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-07-06
Ma Wolna Chwile.
Smierc generala Henryka
~DabroWskieSO.
(R. 1879.

w ciemie Mocuje sic. - Generate, powiadam, ME do
puszczaj takich mysli! - A on usmiechnaf sic ooOro'l-
WE: IMAM ia ~staruche! Nabiegala sic "a mna' napa-
trzyIem sic jej W Slepia: jz mi ME sfolgule - 10 Ju'fa
cbvb. wytrzymam". - 1 zaczelo SIG. Pradzyhski muslat
zasiast do pisania. General ostatnia wole podykto"ai' po-
tenn pania generalowa przyzwai m6wif q MA duigo ma
osobnosci a gdy ia lzami sic zalewala, cieszyi ia otuchy
dodawal; potem dzieci piescii i tulif. -. az moWi Fra-
dzyhskiemu: ,,Wezwij proboszcza, MECH co nalezy uczy-
nil" Pradzyhski 20 ksiedza ma plebanie, a general
do mnie zn6w: ,Lutek, poadjutantuj mi raz jeszcze!..
Amilkara wezwij MECH go uscisne pred smlercla! -
Chciaiem ruszaG, a on: - ,Czekaj, czekaj, przy1aclelu'
a moze ME zdazysz ;radbym Pc dniu odejsc, ale ko WIFE,.
Daj mi reke czuwaj mad mojemi s~ierotam1'....
szczaniecki odetchnai i zakohczyf: TAX byio, a co
teraz, W tel chwili go.
Kosinski rzuci sic ma siedzeniu i zakrzyknai ma
stangreta:
Hell tam! konie wypuszczaj!
Kocz zadudnii gwaltownie po kamienistej drodze.
General tarl czoio, niby mysli szukaf....
- Widzisz pulkowniku - da Bog, re sic to ku do
bremu wyklaruje. -. No, DO toe niepodobna.. Czyzbys-
my beg niegoS.... Gdziezby tam gangrena! I lekarze
moga sic mylit. Gdybym medykom wierzyl, tobym juz cd
dwudziestu lat ziemie gryzi....
ia tez ME wierze mruknai Szczaniecki; -
ale general powiedziai!
Ksinski steknal, zasunai sic W rog kocza i siowa
ME rzekl:
DO1eZdZal1 JZ 90 uWOEu. NlHuOSOId WI
mo p6znej nocy ~wszystkie bramy a sciezaj rozwarfa, iu-
nami swiatei i Swiatelek biia, goraczkowym niepokojem
W kazdym zakatku pulsowaia.
Koez generala Kosihskiego zatoczyi sic cicho pred
palac winnog6rski. Mkt go ME vital, Mkt ME przyjmo-
wal. General wysiadi, rzucif ~zapytanie jedemu z cizby
slug - i ruszyi wraz re Szczanieckim do paiacu.
Wiesci byiy z}e. Pan Dabrowski pod noe opad} z sill
I leza{ bez ducha. Medycy radzili miedzy SODA, koncypo-
wall leki nadrabiali minami, wywodzili, re byle kryzys
przeszedl. to / niebezpieczehstwo mimic; raz ufali siiom
.przyrodzonym pana generala, to zn6w wyszukiwaniem
przykiad6w uleczenia p%odobnych cierpieh ~pr6bowali /
siebie krzepie innym otuchy dodawac. Me udawaio i'm
sic ami jedno ami druge.
w bocznej komnacie bylo tlumno, roino, lecz cicho.
Przychodzili jedi, drudzy wyehodEli, ami sic pozdrawia-
JAG ami m6wiac re SODA. Niekiedy mignely akselbanty A
adjutanckie Pradzynskiego; ktoS zrywal sic szedt ku
MIN, mkt, a gdy wracai, ktos inny rzucaf pytanie mad
chodzacemu; nastepowaia odpowiedz / zn6w cisza yale
gala komnate, ~glebsza, smutnieisza. Niekiedy ktos "a
gadywal p6iglosem do najbliaszego sobie sasiada, ehoc
go ME znai, choc go pierwszy raz W zyciu oglada{. Pred
miot rozmowy i jj forma byiy zawsze jedne. Niekify
ktoryS z medyk6w do komnaty zajrzal, ~znajomego oczy-
ma wyszukaf 1 relacye mu zdawa}. Wowczas jeden dru-
Ell z najblizszych do m6wiacego ~podchodzif l siucha., "a
czem tworzyla sic gromadka - Mkt ma dyskrecye ME
zwaza&.
DniaIo. Dopalaiy sic Swiece W pajaku. W komnacie
osob wciaz przybywaio, tax, re otworzono drzwi do sail
obok. ably miejsca przysporzyt. Mad ranem dopiero W
komnaeie ukazal sic general Kosihski, Byi blady, wy
czerpany.
Jednakowo wciaz? - zapytal go jeden z obec-
nych.
Nieprzytomny.