Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-12-27
MA WOLNA CHWILE. )
Z~aWadzajace Dziecko.

cony byl ku g0rom cd StrOny TySzn0w-
ka. PrZez SERGE i glove prZelatywafy
mu wspomnienia o ojczyStych TatraclI,
a wiatr rozwiewal dfugie jego wlosy,
Srebrzace sic juh siwizna. Ma Giowic
mia{ starry, Szeroki stOmiany kapeluSz,
ma ubranie jego sk}adala sic pl0cienna
gruba koszula | przylcgajace spodnic.
Kapota leaala obok ia Ziemi. Stall niby
obey jakiS wedrOwiec przybyly 2
dalekich stron - / byf tez obcym W tel
stronie. u polSkich Tatr. Cd Nowego
Targu przybyl ma Slask, by ~zamieSzkaG
u swego ziecia, pastoral owczych stad
w Zebrowcach. Chociaz m6gf siedziec i
wypoczywac Sobie W domu, mic czynit
lego; CORY i owce byly jcgO zywio&em;
ME byio prawie dnia, zeby ME pedzil
owiec ma pastwisko, jak gdyby sam
byi jeszcZe OwCzarZem. - l dziSiaJ
wypedzil je, jak zwykle i stOjac ia
.wzg6rzu, wpatrywa& sic W kraj przcd
SODA, jak to byI zwyk1 czynic IA SVEN
rodzinnem Podhalu. Pies jego Burek
wylegiwa{ sic opOdal Ma slOGcu, spegla-
dajac c~zujnie ma owce, a troche dalcj
w cieniu r~Ozlozystego JalOwca lczat
okolo trzynastoletni chlopiec. - Gral
ma pastuSzej ~fujarce i wpatrywat sic
W niebieSkie Sklepienie w g0rZc, jak
gdyby przygrywaf Owym bia}ym ba-
rankom, Scigajacym sic pc niebie. Ia
pach macierzanki unOsit sic w okolo,
W dole, ma polach odzywa}y sic przc-
pi6rki, gdzie wysoko w chmurach dzw0
nil Spiew skowrOnka, jagnieta pOhrzc-
kiwa}y Swoimi dzwOneczkami ME-
opisany wzrok, spokojna radoSc ma
peiniala SWAT W okolo.
Starzec przesunal reka pc oczach i
Zaczai Spiewac, g%lebokim, przejmujq-
Gym giosem, A echa odpowiadaly IDA
leka:
&, Starym juz p~asterz, owiecZki mOJc,
Me ujrze juz wiecej wiOSenki.
Me zanuci mi ptaSzek piosenki,
Me zaSzumia przcjrzyste vol zlrOje.
Hej - bywaio w mel rodzinnej ziemi,
Gdy m~lodziehcza miai SwiezoSc i silly.
~Jask6leczki o swicie budziiy,
l witalem brZask dZionka wraZ z ME
mi.
Dzisiaj ma skroniach siwizna swieci,
Gdy Kos ma wiOsne $piew sw6j "a
nuci.
l gdy jaSk0leczka luba pOwr6ci,
Ouch moi juz W inne kraje uleci.
Gdy zimna przykryje mnie mogiia,
Me zabaczciez owieczki o grobie,
Swego pastoral, co w kazdej dobie,
o was sic troszczyl, ma trz0dko mila {!
Zaledwie Starzec zaczaf byl SpiewaG,
chlopiec umilkf i wsiuchiwaf sic z ma.
tezeniem. Oczy physically mu Z IA
doSci - ale pod koniec NieSni Ivy "a
czely mu splywac pc twarzy. Pobiegf
ku staruszkowi, uchwycif go "a reke
i pieszczOtliwym glOsem prZedk}adal:
- Dziadusiu, wy ~jeszcze ME bedzie-
Gle umierac.
- Wladku. moi synku drogi. - Cd
.powiedzia& starry Walczak, gIaszczac
chiOpca pc wioSach - pros Pana Be-
ga, zeby ci pozwOlii dozyc takiegO po-
deSzlegO wieku, jak mnie. Ale ola mnie
juz niema innej drogi jak do grObu!
Burek zawy1 ~przeciagle, jak gdyby
rozumiai o co chodzi i lash sic stare
mu ~owczarzowi.
Starry Walczak westchnql glebokO,
potrzasI silva glowa i uSiad} Obok chic
paka. Wyjai z kieszeni mala gliniana
fajeczke, woreczek z tytoniem i zabra}
sic do nakladania fajki. &.
- Moi Boze, nigdy mi ma mysl ME
przyszlo, re kiedyS pogrzebia mic W
obcym kraju, gdzie ami moi ojciec ami
matka ME leAa. Sluchaj, Wiadku,
dziecko drogie, powazaj i szanuj swo-
ia matke, jak dfugo ia masz j~eszcze.
.Wladek smutno zwiesii glove.
- Zeby ona choc ME byla tax daleko
cd mas!
Kiedy ME moze bye inaczej -
ozwal sic Walczak, wzruszajac ramio-
mani. - Chociaz ME mohesz bye PREY
niej, to przynajmniej m0dl sic "a mia,
tax jak i ona modli sic do BOga o szcZe
scie ola ciebie. Kazda matka jest aniO-
lem swego dziecka, kochaj tez swOja
make jak aniola! COZ, rozumiesz?
WIadek ~przytaknal, kiwajac giowa i
r~ozmarzonym wzrokiem patrzy} W stro
ne, gdzie byla jego rodzinna wioska.
TAX starry Walczak wychowai Wlad-
ka.
".
Zn6w upiyneIo ~pietnaScie lat. Starry
walczak lezal ju1 ma cmentarzu. Ow-
a W zebrowcach z dniem kazdym
pochslal sic ku starosci i Wladek Ia
iatwiai sam wisksza Geese sluzby. Bra