Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-01-15
WALIGORA:
PoWIESc HISToRYCZNA
= czasow Leszka Bialego
prZeZ
J. /. K~raszewskieRo.
(Ciag dalszy.)

MiioSciwy ksiaze rzekl, przystepujac do
niego z poklonem, ME zapieram sic, kto jestem.
Poznano mnie tn przecie, twarzy sobie ME, umaza-
lem. Jaszko, Marka ~wojewody syn toe praw-
da. Poslano mnie cd pana Leszka "a pima spra-
wa; powracam do Krakowa.
Popatrzywszy nan troche, Laskonogi usta wy
iaf i odparl flegmatycznie.
Ia jaka sprawl was poslano?
Umilkli CT, co dokoIa stall, a dotad, ME zwa-
iajac ma przytomnoSc ksiecia, dosyt giosno sic sPie-
rail- z soba.
Jaksa oSmielai sic coraz wiecej.
Miiosciwy panic - odezwal sic ME moge
moiego pana spraw rozgiaszac, kiedy mi kaza-
no, abym iezyk "a zebami trzymai. Zdrajca ME
chce bye!
Borzyw6j i Sedziw6j pilno nan patrzali, po-
~trzasajac giovanni, ksiaze z CORY take poglada''
lecz ME poruszai sic wcale. Odpowiedz zdawaia
mu sic siuszna spojrzat ma strong. Wnet dru-
dzy zakrzyczeli szydersko.
- Wykretyl Musisz ty gadac tiumaczyc sic,
DO inaczej Gle ME puScimy. Wojenne prawo ia
kie.. a ty wprost Cd nieprzyjaciela jedziesz!
Albo to my ME sfyszeli - dodal inny -
co Jaszko zrobi z O~drowazem? Wszak ten sam
jesteS, Co GIG prccz L kraju wygnali do Czech
musialeS uciekac. Leszck Gle ma gardle chciai
karac, a terazby cicbic posylai "a tajemnq sprawl?
Ale! ale!
Jaszkowi krew do gIowy biegia, zasromal sic,
W gardle go dusiio.
60 Kiedy wszystko wiecie - zawoial to
TO przebaczeniu powinniScie wiedziec. Ojcu mnie
pan iaskaw przebaczyl, a my mu siuzym wiernie.
Marek wojewoda jest, jak byh.
To or,uydo - ndezVaf sic aSEOnOUi
- Milo5ciwy panic wtracii Borzywoj -
sprawl OLGA a syna nier6wua. Marek dawnp po-
wrocii do Dubni, a synowi ME byio wolno sic po-
kazywac! Oni zcmsty szukaja.. pewnic do u
scia iezdzif, albo Do SwiatopeEka, DO to jedna
krew.
- A to prawda! rzeki ozieble Lasko-
nogi,
= Wiec go ME puszczac, DO on n~aprowadzi
odsiecz ma mas wolai Borzywoj; to ptaszek?
Jaszko odwrocii sic ku Laskonogiemu, WY
wajac jego opieki, ale ten Oczyma badai swoj9
rade, niepewien milczai.
Wszyscy niemal Borzywojoki wtorowali.
- Me puszczac!
Niechaj sic zlozy, z czem jechai!
MECH przysiezel - wolano.
- Mnie czekaja W Krakowie 1 pino wracac
kazano - odezwai sic do ksiecia Jaszko.
Roz$niiaio sic kilku.
- Pilno CT, pilno! A no, poczekaj.
Ksiaze ME wydawaI sadu zadnego, zu} cos w
ustach, chcac, by go wyreczono. Rzecz w jego
przekonaniu ME musiala mice wagi w~ielkiej, cho-
ciaz niekt0rzy do niej zbytnia przywiazywali.
- Pojdzie z jezykiem, polczywszy mas mo-
viii B~orzywoj. - Jak wezmiemy Uscie, to go uwol-
MIN!
Sprzeczki rozuhowory poczely, choc ma ME
90 ~nastepowano ostro, pomiarkowai, re dian maj
lepszem bylo zyskac ma czasie, zwachac sic z ludz-
mi, a p6zniej znajdzie sic spos6b wymkniecia. O.
dezwaI sic wiec, jakby lekcewazyl te niewo-
le.
- Kaze lego MIoSG zostaG w obozie, coz mi
tam! bede siedzial! Spytaja mnie potem, com ro-
bill - powiem. lyle tego, wilma ME bedzie moja.
ObojetnoSG, Z jaka to rzekl, dobrze udana zro-
biia pewne wrazenie ma ksieciu, ktory, Po2A:r'y-
wszy nan, sPytai:
- Dawnos ty z Krakowa?
Tygodni kika odpari Jaksa.
Borzywoj, kt6ry sic lekai, ably ksiaze ME zll-
godnial, przystapii do niego, reke ma koniu POLO
zyl cicho rzekl:
--lNie moze to bye, ably go wolno puszczac.
Dowodu niema, re go posiano, a .Jaksowle iu-
die n~iepewni. Jak Uscie opanuiemy, MECH ru-
sza oznajmic.
Ksiaze ME sprzeciwil sic, ami potwierdzif, sl1-
chat. N~aprozno zwracal XII niemu oczv use,
on ich unikai. Me dawai zadnego znakn. o
rzystai z tel chwiejnoSci ksiecia siwy obozhy, co
wczoraj pierwszy Jaszka ujal, odepchnal &c "a
tok cd ksiazecego konia i rzeki rozkazujaco:
Zostaniesz w obozie!
Spojrzai ma swoich.
He'll Woiborl