Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-01-08
w ALIGORA.
POWIESc HISToRYCZNA
. czasow Leszka Biaiego
PoWIESc
. prZeZ



- Niemcy! Niemcy!
Baba re strachu o~puSciia kubek, ktory try
mala. Spojrzala ma Spiaca ukazaia ia i'm oczy-
ma.
Och!- ozwaly sic Halki. Sni9 sic jej
lpierogi!!
l powtorzyiy chorem:
: Niemcy! Niemcy!
DzierIa chciaia udawac, re o zadnych ME wie..
|EPrsdko w~yspowiadaly sic jej, skad o Mich wiedzia-
~. Co tn byio poczaG? Baba moze rada byia
temu, ale obawiaia sic strasznie.
= Poki oni tn So, my ich Dzierla, widziec mu-
simyl o musimy! - mowily Haiku patrzac ma Sic
bic | zgodnie powtarzajac: - Musimy!
= Me MONA! - rzekia Dzierla - gdzie? jak?
Gdyby sic bniaz dowiedziai, mnieby zabA.. a was,
ia ME wiem~.
= Ojciec wiedzie6 ME bedzie! Nigdy! Nigdy!
q nv ich widzie6 musimy! - mowily Halki.
= Jeden ley odparia Dzierla - drugi ma
10 o chodzi i kuleje... jake wy ich widziec mo-
Recie? Siedza zamknieci!
- Jak1 Ny ME wiemy, ty p~owinnaS wiedziec!
DzierIo ziota, Dzicrlo kochanal
Baba uszy sobie' pozatykaia, oczy zakryla, slu-
rhaG ME chciaia, ale Smiala sic. Co tn bylo po-
ezee z niemi?
Adv Ie rozerwac, a mice Gas do namySlu,
Dzierla zaczeia ~opisywac i'm Niemcow; a re MO
de chtopaki jej sic podobali, uzyla barw bardzo ia
snych.. M6wila, re bIi hojni, dobrzy, mezni, re
sch ~ssyszaia Spiewajacych jakies pieSni, ktorych ME
rozurniaSa wprawdzie, lecz poprzysiegiaby, Il W
mich byia nova o miioSci, tax brzmiaiy wdziecz-
ME i stodko.
Chciwie sluchaIy dziewczeta ME tracac wyra-
zu, rozkazujac jej powtarzac, lecz oPowladanie to,
zamiast nasycic ich ciekawoSc. jeszcze ia Silniej
rozzarzaio.. Oczki sic i'm paliy..
Dzierla tego dnia oblezona, ME wiedzac, jal
sic ratowaG, kaszlac zaczela, zbudzila stara. ktora
wrzeciono podniosla i przerwaSa sic ia ziota roz-
nova.
Halki posmutnialy, kazaly jej przyjsc jutro
wczesnie, wczeSnie.. Z jedna mysla pobiegiy O.
bic do kata, wzieiy swiezy koiacz bialy, ~zawineiy
90 w recznik szyty daily babe. szepczac:
= Me ola ciebie, rozumicsz? O! ME ola ciebie!
Dzierla schowaia koIacz "a pazuche i mrugne-
la oczyma.
Szla nazajutrz z nina bardzo figlarna do
Niemc6w, niosac z SODA kolacz. Gero Z MIA TO-
zmawiai ~czeSciej, lepiej ia rozumiai umiai jej COS
powiedziec, zwr6cila sic vice ku MENU.
Wyjela z pod sukmany zawiniety w piekny
recznik ow koiacz, podniosla go do CORY Z wesol3
twarza i znaczaco polozyia pred Geronem.
Kolacz TAXI, re ma wage z}ota by go kupic
tanSo bylol Kto ten koiacz trzymai? Kto ten
recznik szyl? Kto ten podarek p~rzyslai?
Gsowa rzucala Smiej2c sic a smiejac. Geron
rozwinai cienki rabek.
Ona wskazala W dial ku dworowi.. i ~szepnela
mu:
- Halki!
Pornaiu, cedzac, drozqc sic zaczeta wygadywa1.
Drazniia Corona i Hansa, z~aczynala cos, ME kohl
nzysa, W starej babe znaG byio przezyta zalotnice..
Poruszaia sic jak "a mfodych czasow, wdzieczac,
mrugajac, a bawIo ia to, jakby sama rozpoczyna-
Ia kochanie.
tax cd sfowa do slowa, dwoma Iamanemi je-
zykami wygadaia W kohcl, re dziewczeta o Mich
wiedziafy, re gdzieS podsiuchaiy i ciekawe byiy
bardzo ale ma darmo!.
Zero ofiarowai sic ma w~szystko W Swiecie, by
he diva kwiatuszki zobaczyc. Garsciai syphai pie
niazki srebrne s~tarej,. a obiecywal dac, co mia1,.
Dzierla schqwala blaszki srebrne, zaklinajac
sic, re niepodobna tego ~uczynit. Jak? gdzie?
dziewczeta przeciez do nich-by przyjSc ME mogly,
a oni tez do dworu, gdzie lyle oczow byio! Dzier-
la powiekszala strachy trudnosci umyslnie.. Ge-
70 pionai Z nie~cierpliwosci.
Tymczasem "a ten koiacz, ktory i'm milosier-
ME przyslaly, chciai COS posiat nawzajem". Hans
mial z SODA cd matki dana ma pergaminie plsana
malowana ksiazke do nabozehstwa. Pochodzi-
"a ona z iednego z klasztor6w francuskich i zdo-
bily ia przesiczne obrazki. Ma jednej stronie
byia wdzieczna, dziewica Postac Nary Fanny,
ktora pozdrawiai anioi kleczacy.
Geronowi ma mysl przyszio wykroic Z ksiazki
r,,Iouarie. ale Hans opieraA sic mocuo; byia to pa