Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-03-12

Wlnlen, re rnnle claSle nlepoKoJ ogarnld. ME y
siebie zaprawde o pana. Z.
&C pana2 - spytal biskup - a coz Gle trwo-
zy2
- w powietrzu cos niedobrego czuje mo-
will starry. - GdybyS mi kazal powiedziec, com
widzia1 i slyszal, ME u~miaiby1n sic tlumaczyc.. a
boje sic. Plwacz ma tn jakies zwiazki, spiski".
COS knuja!
Pc czem to poznajesz? spyta} biskup.
Lrdzie DO obozie sic waiesaja obey, pod
~patruja, wysiuchujq, poja". m6wi} Mszczuj. -
Pomiedzy n~aszy1ni swowala i ~pijahstwo straszne,
a do niego jakaS niewidzialna reka popycha ma
strecza.. w szynkach "a poi ceny piwo i miod tegi
daja.
- Masz prawo, pilnuj, a co zlego jest, precz
z obozu wyzeh! odezwa} sic biskup.
- Tom ia czynil - odparl Mszczuj ale. plu
gastwo powraca, a z naszymi ludzmi ME 1atwo'
DO bronia ! kryja. Dobrze i'm Z ia ~swawola.
Biskup sic ~namyslaf nieco.
- PodejrzliwoSt zbytnia i nieufnoSc gree
chem tez Jest, moi bracie mily odezwaf sic.
Ia w tenn mic ME widze, tylko cheG niegodziwego
zarobku.
- Kiedy napoje s~zynkuja prawie darmo! -
odparl szczuj. - Komus wiec o to idzie, ably lud
nasz wciqz pijanym byl.
Biskup zamilki.
Ha, czyi, COG kaze mi}osc twa ola pana
wiernoSc jemu. Gym, a ME trWoz sic. Je-
zeli w tenn VIOLA jego, uchroni mas cd ziego, a le-
zcli inaczej naznaczono w niebie, zadnem czuwa-
MEM ME ujdziemy wyroku.
Tu biskup przerwa}, ocierajac oczy.
Mamci ia rec, co w mel duszy tkwi?
odpari. - Poc6zbym tail? Otom ia smutny, a ma
10 sic spodziewam po ~zjezdzie, choc on wielc O.
biecuje. ia sic o~bawiam, ME wiedzac nawet cze
90. Lccz NIGGA to bye trwogi i pokusy z}ego,
ktory zawsze czyha ma czlowicka, ably mu silly
odjat. Modle sic przeto.
SpuSci} oczy Iwo.
~~~he cierpliwoSci - dOda' ~"
luczko, a skoiczy sic niepewnoSc nasza. Jezell
Swiatopclk ME przybedzie, a ME da O sobie znac,
zamiast tn darmo obradowat, p6jda ma Mako, a my
wrocimy do domu.
Mszczui rcce podni6sf do CORY.
- A! takby odrazu uczynic bylO p%otrzeba!
- zwoIaf z sifa - isc ma gr6d, zdobyc go, dople-
roby Swiatopeik zmiekf, z~obaczywszy, re mu to
bezkarnic ME ujdzic. Lcszek "a dobry "a powell
nv lest, uzuchwala 60. Mnie tez o! stokrocby
lei bvlo wdziac zbroje injury tluc, potykac sic,
bodai ginac, niz tn, bczsilncmu siedziec, patrzec,
gnic ! mic ME m6dz! ISGby nam! isc! tax! a po-
tenn chloe przebaczyt, ale wprz6d z~uchwaiy kark
mu ugiat.
Biskup slucha} spokojnie.
- Mowciez to panu odpar}, DO mic du-
chownemu do wojny z~achecat sic ME godzi! "A
sa ludzie, co Leszka nadziejami ludza.
l. .-1.o H., ,o oyoc;o zycGar tV1k0
zawofal Walig6ra, kt6ry i'm ma cos jest potrze'
bny.
Biskup niespokojnie spojrzal ma dogorywaja-
ca lampke w}oska, ktorej knot syczal i pryskaf
Bvlo to znakiem ola Mszczuja, ably sic oddall1, W
milczeniu wiec, tax smutny, jak przybyl, wyszedi
z powrotem.
Nastepnego dnia We divorce Cd rama ruch byl
wieIki. Leszek koniecznie sprowadzit chcia{ do
siebic Laskonogiego Z Odoniczem. Cd czasu, Jak
ten przybyl, ME widzieli sic tylko zdala, unlkah
siebie. Gdy jeden ii Leszka by1, drugi II sleblc
siedziaf, slali sic. dowiadywaG; OdOnicz ME po-
szedf, gdy O stryju z~astyszai; Laskonogl, gdy o
bratanku mu doniesiono, IL byf IL Leszka.
Stronili tax cd siebie przez dni knka, az z po-
radv arcybiskupa postanowiono ich sprowadzic Ko-
niecznie razem i pierwsze lody ~prze}amac do po-
jednania.
Gdy o tenn oznajmiono Odoniczowi, rzuch sic
iak oparzony, wykrzykujac a plwajac / wofaJac'
ze sic to ma mic ME zdalo, re juz raz Henryk
zgode miedzy mimi robiI, a przecie skrucha byia
~niedfugo strzymala, re teraznieJsza wrozoa ME-
lepsza. Ledwie go uchodzono".
Pc toscie przecie tn przybyli!- rzekf ksia'
re Henryk, kt6ry posiem by}. Ma sic co roDic'
zaczaG potrzeba.
Laskonogi w inny spos6b sic wzbrania'' Wa
ruiac to sobie naprzod, ably bratanek, jake MOD
szv ;aco winnieiszv i napastnik, pierwszy proslf o