Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-06-25

zo1nierz z pod solferino / Gravelotte muslaf ustapN W.
haterom walca 1 kontredansa - tax samo 1ak we FRAN
cyl.
Wvszedf do dalszych salon6w. Tam grano W karty'
Goscinny gospodarz ofiarowaf sic W tel chWlli zeprac
mn towarzystwo do vista z dwu radceW l !ednego pre-
ale starzec podziekowal, mote przez panied ola
'swoich ostatnich kolegow cd vista. Wiec l III prIeS'aho
sic MIN zajmowat, z czego pulkownik by1 zadoWolonv'
mogac przypatrzye sic ludziom. Przysiuchiwai sic roz-
mowom. w jednym kacie mowiono o karnaWale, W aru-
GIN o gieidowych kursach, W trzecim o ~polityce.. DO
tel grupy przylaczyi sic pulkownik, ale rozmawial ME-
dIugo. Przechodzac cd kwestyi do kwestyi. usfyszaf W
koncu. ze realna polityka powinna woine traktowac 1ak
interes przemyslowy, a ME wojowat "a cudze spraWy, ola
idei. TO samo niejednokrotnie sysza}'we Francyi: pocoz
ja wiec opuscii?....
starzec cichaczem wymknal sic z balu 1 wrocii do
swego zajazdu. Polozywszy sic do hzka, poczaf mirzyc'
troche we snie, troche ma jawie. Gdy'znutony tracif chWi-
lami swiadomost, zdawalo mu sic, re przestal bye clio
wiekiem, 1ecz re jest krzyzem ma zapada1acym sic GRO
bic, W kt6rym spoczeli jego dawn towarzysze. Gdy zas
ocknal sic, szeptai: Pocom ia tn wr6cii -. I uczui te-
sknote do Francyi.
Ma drugi dzien przypadala niedz1ela. starzec wstai
p6zno ubierai sic powoli, namyslajac sic, kiedy wracac
do Francyi - dis czy jutro. Tu jz bf oDcym ola
w~szystkich / wszyscy ola niego.
Mai pok6j ma dole. Gdy okoio 10. podni6sl rolete,
IiA 20 iHO JS6o oHHNA NAONN
jakis ubogo odziany czlowiek z malym chiopcem. Byl sill
ny mr6z, wiec ubogi czlowiek ola r~ozgrzania sic. tupai
nogami W chodnik, uderzal sic " ramona, albo zaciera}
zsinia1e z zimna rece dziecka....
Poniewaz chodzacy po podw6rzu czesto spogladai
W okno pulkownika, starzec zwrocii ma niego uwage l
spytal kelnera, co "a jeden jest ten czioWiek. kelner
usmiechnal sic i rzekl:
- To szewc! -. Mieszka tn u mas pod strychem l
chce swojemu chlopcu pokazac pana pu}kownika....
- Mnie pokazat? A skadze on vie, kto ia jestem?.
- Dowiedziai sic cd sfuzby.:..
Starzec zamysli} sic, a tymczasem ubogi czlowiek
wciaz drepta} "a jego oknem albo zaciera} zmarzie ra-
czyny dzlecku.
Puikownik miai ise ma sniadanie do miasta. Ubrai
sic wiec spieszniej i zaciekawiony, wyszedf ma podworze.
Ma lego widok czlowiek z dzieckiem stanai tak wryty,
zmarszczy1 brwi, wyprezyi sic, zacsnai piesei 1 wciaz pa
trzal ma starca, myslac, re p~ostepuje wedlug najscisle1--
szych regui w~ojskowej ~ctykiety.
starzec zatrzymai sic. Chciai cos przem6wit do ubo-
go ubranego cziowieka, ale brakio mu wyrazow. Vice
tylko spojrzeli sobie W oczy / pulkownik zwolna poszedi
wstrone ulicy. Wtedy szewc odezwai sic do dziecka:
Wojtus!....
- Abo co?
- Bedziesz taki?....
Co ME nam bye? Ojej!....
- Pamietaj, a4ebys byi!
Tymczasem pulkownik poszedi ma s~niadanie, ale
jadi ME wiele, DO spieszyl sic. Potem wybiegi do miasta
1 wkrotce najai eobie mieszkanie.
Brzydkie kamienice | nowi ludzie Jul 60 ME razili.
A gdy przypadkiem mijai ulce Karowa l 2 niej spojrzai
ma Whsle, zobaczyl znowu TAXI rozlesiy horyzont jak
niegdys, takie same lasy - uczu} orze4wiajaey powiew,
kt6rego mu brakowaio przez pol wieku.
- Zostane tn! pomysla}.
Boleslaw Prus (Aleks .Giowacki.)
90.