Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-07-09

vcale vstaaeczka wymykaia mu sic z palc6w. Wtedy Bar
tlomiei, zwabiony widac wdziecznym fontazlem szewca'
zwr6cil sic don z prosha IA niech-no pom mnle o Tz'
Szewc wziai sic do roboty, lecz czy to wziaf sic nledoale'
CIV tez mruknai cos O b}ahoSci ozdoby, DO dopiero, gdy
Bart{omiei wym6wii DO cichu: "A dye to jescej 2 domu -
szewskie. ,Aaa! !" zabrzmia}o innym tonem bartfomle1
przyprowadzony do swiatia, otrzyma} fontaz, z ktorym "cnoc
2 walicanki idz smialo". Bartiomiej chodzii z fontazlem
jak gdyby xii ~polknai, ale "a to, gdy jeszcze j Babinski
przypiai w~ykrochmalony koinerzyk, a Horodelski wyciq'
gnai jakas odwieczna zakietke, mad kt6rej planami biedzii
sic 2 POI godziny, zewnetrzny wyglad calej naszej kompanil
harmoniinie licowa{ z jej uroczystym, wewnetrznym ma
strojem. Ca}ej, powtarzam, DO gdy wkrotce drzwl sasledhle'
go pokoju otwarly sic ma osciei, zjawil sic W Mich Porahkle'
wicz, r6wniez sw~iatecznie p~rzybrany; W diugim wytartym
surducie, choc Z mniejszym koInierzykiem ale "a to z fon'
taziem wcale ME gorszym cd szewskieGo,
Porankiewicz ~chrzaknqi raz jeden drugi, chrzaknai
wreszcie trzeci i przytrzymujac jedna reka drzwi' drusa
zas ~wyrazaiac nam w~szystkim attencye gleboka, wyrzeki
ur~oczyscie:
- Kolacya gOtOwa, prosZe do stofu.
Widok, kt6ry nam sic pc wejsciu ukazai, byf TAX ME-
%spodziany, re ~wszed}szy, s%taneiSmy jak wryci.
Prey scianie wewnetrznej pokoju sta4 st0l niemaiy,
przykryciem biaiem, jak nalezy, nakryy - przyEryclem
przez kt6rego dziury wygladaio Siano, ma stole lezace. Stof
byf oswletlony dwiema swiecami, w lchtarze blaszane, do
brze pogiete wetknietemi ma jednym ko6cu stoiu umiesz-
czona zostala wielka miska 4 %przyjemnie wonnie dymiaca
kupa ladnle podrumienionych ~roiadi"*) ma drusim kohcu
znajdowa}a ST. miska z ~"pepkami", octem pieprzem PREY
prawionymi, okolo miski leiai chleb i stai gasiorek, Macy
MEM drobniejszem, a r0znOrodnem otoczony.
Ma samym zas srodku stolu, ma jedynym, niegdyS ba-
lynn, a dis zz6fk}ym i poszczerbionym talerzu, le&aly okru-
szyny z przys}anego mi opiatka.
Ami ~przykrycia bialego, ami siana, ami opiatka Mkt sic
ME spodziewaf; vice tez wrazenie wywolane tylu niespo'
dziewanemi dodatkami bylo pOtezne.
porankiewicz, wysoce zadowolony z efektu, wysunai
clio taroz noprz6d 1hIiIvUSyV do stO{u wZiaf OS.rOinie ia
lerz z %opiatkiem, i prostujac sic. az mu zatrzeszczalo w krzy-
zach, ~chrzaknaf, usta otwOrzyf i gdy wszyscy z ~najwyzsza
ciekawoscia oczekiwali calej oracyi, wyrzeki drzacym gio-
sem slow czworo:
- Panowie! Opiatek wprost z Warszawy....
I ziotousty ME ~przem6wilby silniej.
Jz bowiem niecierpliwsi zblizali sic do stolu, jz po-
netny zapach ,,oladi" g6rowac zaczynal mad powage chwili
niedawnej, ale gdy slow tych czwOro rozlegio sic W pOkoju,
cisza zapanowaia grobowa, jakos mimowoi ~wyciagneli sic
wszyscy w szereg jeden, i tylko glow piecioro zwr6clo sic
ku talerzowi.
Porankiewicz wyprostowai sic znowu.
Him, HIM! Panowie Swietosc taka....,
Poswiecony? ?! - z radosnym podziwem przerwai le-
kliwie Bartlomiej.
- Spodziewam sic, innego-by ME ~przysiali - z giebo-
Klein przeswiadczeniem odparf Porankiewicz. - Ale - ciq-
gnal dalej - Inn, to jest, chcialem p~owiedziet, gS jest
swietost taxa, to sic podzielimy?
- Podzielimy! a jusci podzielimy! - ust piecioro wy
rZekfO JahDy Jeule ustd.
Porankiewicz zrobif MOVIE usiiowanie, ably stanac pro-
sciej....
Gdy zaS, to jest. chcia}em powiedziec, ME ublizajac
kochanemu panu Babi6skiemu - sklonii sic mu unizenie
- wszyscySmy W tych OTTO palacach gospodarze, vice spo-
dziewam sic, to jest mysle, najlepiej bedzie, iezeli pan jake
goSc mas w~szystkich ~obejdzie.
WziaIem talerz zbliaylem sic do Babihskiego.
/ teraz dopiero, gdy mi samemu movie wypadio, zro-
zumiaiem, jakiego wysiIku potrzebowa{ moi pOprzednik ola
swych oracyi kr6ciutkich rece mole trzesiy sic, usta "a
mkneIy. Babi6ski zbladl, az zbiela} gdym pOdszedl do ME-
90 bliaej, surowa twarz jego zjawi}a sic przede nina nieru-
choma, jk z marmuru wykuta /, gdyby ME to, re powieki
zlataiy mu zawziecie, mySla}bym, re to trup, ME zas aywy
cziowiek stoi przede nina. liberal diugo okruszyny, te wy
padaly mu ustawicznie i watpie, czy wziai chocby jedna".
q inpymi byIo toz samO.
Porankiewicz, jake cziowiek najmiekszego serca, pierw-
sly zaszlocha- jak dziecko choc Bartlomiej, stojacy "a
MIN, krzepii go szturchanem i ujmowaf proSbami rzewne-
,Cichoj, bracie, cichoj, DO rykne jak baran! ~ - ME
to ME pomagaio. Vice tez kiedym podszedl do Bartiomieja,
silly ju2 go opad}y: nisko schylif swa glove osiwiaia wy
~ciagajac reke Pc opiatek, zaczai giosno, powoli:
W imie OLGA. i Syna. i Swientygo - powt6-
rzyi eiszej ryknai Siosem wielkim.
Adam Szymaiski (Szkice).
y Pepki, cd ruskiego rpupki", So to brzuszkl solone .
tiustgch ryb, polawianych W Lenie jedza sic jak
sledzie. r- ~ rH 1.