Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-11-05
Z Bardzkich Anna KarwatoWa.
Bratnie Dusze.
PowicSc wspo!czcsna.
Tom. /.
{Ciqg dalszy),

Baicsz! - rzucii arendarz - bydle dry,
iak widzi niebczpicczcistwo, instynktem odczuwa
moe, ale n~iedowiarek bluzni.. a bluznierstwcn jest
hardy Slnialy W obliczu Jehowy!
- n moze... a moze... przypuszczaf Mosiek.
"A juzci.. :. 4 juzci, potWicrdzaf arcndarz.
- On tam ma poganina ME wyglada - broni}a
tjrsta, krepa, brudna arendarzowa, w ogromnej ru-
del pcrucc - ale jakas troska bic Z twarzy jego
~rahskicj, jakby obuchem... b6l ma w oczach!
- Szamotanic sig d~uszy... to ME troska? to
nic boil. stara: - zastanawiai j. brodaty arcn-
darz, a pieSciq udcrzyl sic w piers: liam spokoJ
mice - to s~zczescie prawdziwc... to RAIL-"
Zrobilo sic bardzo p6zno, Wiodzimicrz my5lai
juz o przenocowaniu W gospodzic, ale by}o to Wprost
nicmozcbncm, wolai przesicdziet ma bryczce do
rama, niz wycierac sic W tych b~rudnych katach !
oddychac nieczystcm powictrzem. Ruszono wiec
dalej.
Bylo juz po p0Inocy, gdy bryczka stanela pred
dworem VIC Voice, ma ~szczeScic Wiodzimierz spo-
strzcgl swiatlo W oknie, zastuka} vice do drzwi.
Pc chwi1i uchylif ktoS okno, ale bardzo ostroz-
- Kto tam? - brzmiaIo 1~agodnym gloscm.
- 10 ia, Mosick, przywioziem krcWniaka jas
nej PAM, wolal zyd dopomagajac W}odzilnic-
rzowi.
PAM Julia Niklcwska poznala po glosie MoSka,
przcsta!a SIG wiec lekaG. Zabra|a 1ampe wyszla
do sicni. Zamek zazgrzytal, drzwi rozwarfy sic
do polowy. Swiatlo lampy, kt6rq ~trzymala w dloni,
uwydatniio szczuplq jcj postac 0 bladej twarzy i
dclikatnych rysach. Oczy, wcpchniete gleboko W
Czaszkc, Swiadczyly wyraznie, &c Dol duszy ME byi
jej obcym, &c swoboda ~szczescia w sercu ME tlila
mgla, kt0ra emilia ich blaski, kazaIa sig domySlat,
re pozbyla sic juz wszclkich ziudzch, re ME zada
DUO Cd ludzi Swiata, &c patrzy wieccj wcwnatrz,
W siebic, tam szuka ulgi pociechy ola ciczkiej do
ii swojcj.
PAM Julia zobaczywszy wykwintncgo mlodego
mezczyzne, narazie przypomniec sobic ME mogla
kto MIN bye moze.
Wlodzimicrz znai serca ludzkic, jedno spojrze-
ME, rzuconc ma te twarz szlachetna, wskaza}o MT
droge, ktoredy zakraSc sic Cd razu w laske ciotki,
&cby jq przcprosic "a niewlaSciwa pore odwledzin.
Pochyli} sic vice z uszanowanicrn, ucalowal jj re-
ke, m0WiQc scrdecznie:
- Przcpraszam najmocniej kochana ciocie "a
rocny najazd, lecz burza zaskoczyla mic W drodzc,
zrobiIo sic p6zno - ufny W jcj dobrot, zastu-
Ealem do drzwi. Widze jcdnak, &c kochana ciocia
mic ME poznaje... Wlodzimicrz Rucihski.
- Wlodzimierz! - Z ogromna radoscia zawo-
la}a PAM Julia, lanpe szybko stawiajqc ma stole. J-
dnej chvili zarzuciIa ramona ma szyje jcgo i uca-
}owala czulc W glove.
- PrzypomnialeS sobie, kochany ~chlopcze, bic
dina ciotke wiec ty jeden, choc mlody, znalazlcs ola
niej kacik w WEN sercu?! Drogim mi gosciem je-
sizes w domu, najmilszym pocieszycielem w mojen
nieszczeSciu... Ley p~oplynely Z 6cz jej strumie-
MEM.
- Wien O wszystkiem, kochana ciociu! -
m0wil Z wSp0lczuciem.
- Wicsz? tenn lelpiej tembardziej Gle cenie, &c
nasza bicda ME odstraszyla ciebie! Zostawmy jed
max tc yale ma pozniej - chodz, prosze Gle do po-
koju, trzeba p~omyslec o p~osleniu odpoczynku ola
ciebic.
PAM Julia wprowadzila Wlodzimierza do skro-
nnego saloniku, sama wybiegia do gospodarczych
kqt0w. Wkrotce znalazly sic goraca herbata /
wedliny ma stole, a serdeczna gospodyni ~zachecala
eoscia tax u~przejmie czule, przytem Z tax wielkiem
zadowoleniem wpatrywala sic W niego, &c divine
cicpio poczut w swej duszy.
- CO to macy ~zobaczyc swoich, bliskich
krwi2 ! screen! - mysla1 Wiodzimierz.
PAM Julia nic odrywaia ocz cd Wlodzinierza.
Jaki silny mezczyzna wyrosI Z ciebie, przy-
TEN jaki gladki' Me poznalabym dis nigdy w tobic
togo malego Wlodzia, rysy mniej sic zmieniIy, ale
calost inni! To So blogie skutku wyksztaicenia o.
bracania sic w szerszem Swiccic.
- Bozc, dzieci naszc jakzez PREY tobie odbijat
bedq! Ami to og}ady towarzyskiej, ami wyksztalce-
ria! Me moglam sama przezwyciezyc wszelkich
trudnosci, DO nieraz nawet, zniechecona tenn cia-
glenn borykaniem sic Z rozmaitemi przykroSciami
opuszczalam juz rece. Gdyby ME ia silna wiara,
ktGrq mi matka wpoila w SERGE = Bog vic, CODY sic
stale &c nina! Wiara dajc mi ufnosc w lepsza dole,
nadzicje w OpatrznoSc w pomoc Boz2! Wiara IT,
czyia mic poswiecenia w~zgledcn rodziny, wiara
uczyla MIC cierpliwosci pokory, ably zniesc z pod