Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-02-01
WALIGORA..
POWIESC HISTORYCZNA
z,czasow Leszka Bia}ego
(Ciag dalSZy.)
- prZeZ -
j. I. Kras7ewsl<ieHo.
prZeZ

w mgnieniu Okla, podzupan, skinawszy ma pa
robkow, ~polecial. =
KS. Zegota stall, jak d%obrowolna o~fiara, kt6ra
sic doprasza nieuniknionego meczehstwa. Sta
ry ME m6wii mic, ME patrzal nan, w rekach miaf
podniesiona rekawice niemiecka drzai.
Wszyscy umilkli, W dali slychac bylo lomot
! rzucanie sic ludzi pc zamku, wrzawe, pogoh i u
rywane krzyki.
Dwie Halki, kt6re stara przadka otrzezwi}a,
podniosly sic, jak re snu strasznego przebudzone,
iNstaly, placzac, drzace. Czasem chylily sic sla-
.bnac, to ~dzwigaly w milczeniu, az stara zmusila
je usiqSc ma ziemi. Sadly ~objawszy sic, i pla-
ka1y.
Ma podworcu 'straszniejsze Cd krzyku, kt6ry
sic rozlegal niedawno, ~panowalo miczenie. W
dali tylko COS wrzalo". biegali ludzie.
Waligora stall, p~atrzac w ciemnoSt". w oczach
lataly mu ptaki jasne plamy krwawe.
Kroki slyszec sic daily zdaleka, ale ociagajace
sig, powolne, bojazliwe. Telesz P~rzyszedf sta
nal L rekami spuszczonemi. Niemcow ME pho
wadzili, ME byio ich.
Strzesiono grod ca|N
podpalic szopy! ognia. - krzyknaf Wa
lig6ra - skryli sic! Mech w~szystko idzie ma po-
pioA, byle oni ~zgineli!
M6wqc to, Walig0ra wPadI przez drzwi OF
warte do izby, p~ochwyci} dwie glownie rozpalone
i wybiegf ma p~odworze Z niemi.
Palic w~szystko - krzyczal zajad}y, milo.
tajqc zarzewie.
Telesz z~dretwial.
Parobek, blizej ~stojascy, pos}uszny, chwycit
GLOWING pobieg} do najblizszej szopy, wtykajac
ia w dach ~slomiany.
Waligora patrzal oblqkanemi oczyma.N Pod
zupan chciat iSf do ognia ola ugaszenia, pchnsf
60 ! obalii ma zienie.
- Straze Il wr6t, II furty, ma waly! zywa re-
Wtem ks. zegota padh ma kolana pred MIN
e. zolzonymi rekami.
- Panic! - zlituj sie!'
-Niemc6w mi daj! - odparl, przystepujac,
starry. %>>,@
- Nile WIEN, gdzie So! - w~yjeknal ksi2dz z
pokorq. = Wzi2lem ich ia Z milosierdzi, ME ia
wydawaG ich bede ma stracenie. Zycie mi WEI!
Glownia, zatknieta w mokra strzecfe ME "a
tliwszy jei, gasla; wtem biegiem przySkoczyl pa
robek, woiajqc:
- konie porwali Z sop zbiegli.
w pogon! koni! - zawrzcszcza1, miotajac
sic, starry.
I, jak stall, sam naprz6d sig rzuciI do stajni.
Potluczony Telesz pobieg} "a MIN; co zy}o, Cd
biialo wrota, chwytajqc konic i lecialo Z zamku M
pola.
Noe by}a czarna, straszna... przepaScistych
ciemno$ci. w jej glebinach znikli, rozproszenl
ma wszvstkie strony, jczdzcy. Ma Srodzie poot-
,wicranym, pustym zostaly placzace kobiety, die
CT, pacholeta, CT tylko, co ~posiuszni "a pancm w
szalonq pogoh ma o$lep puScit'sie mic mogli. Dwic
IIalki. piaczac, usneiy ma zicmi.
KS. Icgota L Dobruchcm poszcdf otworzyc
koplicc uklqk} pred oitarzem ma modlitwe.
Chciaf, ably go stqd, jak meczcnnika, wywleczono
ma Smicrt, ktorcj sic spodzicwaf
Dlugie godziny nocy plynely tax, plynefy,
zdajqc sic przcdluzat. Pianic logut6w tylko, Cd
zvwaiacych sic niekiedy, micrzylo te nicskoiczo'
na przedze c~icm4o5ci i milczcnia,
Baczc}o dnict, gdy picrwsi ludzic, %znuzcni,
konic prowadzac W rekach, powracac zaczeli.
Walig6ry ME bylo,
Dzieh biclal coraz jasniej. Parobcy Sciaga-
Ii sic ciagle, powrocil Telcsz, wszyscy Scisali ma
darcmnic. Jeden Mszczuj ME powracal.
L kaplicv zadzwoniono ma msze. Dzwiek
dzwonka tego przebudzif Halki. lByly nawyk}e
bye mu codziei posiusznc: wstaly drzace u
jawszy sic "a rece, poszly do oltarza.
Ks. zegota 'odprawil msze, "a s~pokojem pow
szednim. Dobruch mu siuzy1. Pc mSzy oba
klekli i odmawialli mobility. Halki tez odejsc
ne chcialy, DO i'm sic zdalo tn ~najlepiej najbez-
pieczniej.
S}ohce sic z "a grubych chmur ~przebilo, a
starego Waligory doczekat sic jeszcze ME mogl'
Z ludzi zaden ME spotkat go W pogoni. Telesz
siad} ma koh z mala gromadka, by szuEaG pana
By1o poiudnie juz, gdy stara ~przadka, niespo-
koina, poszla do kaplicy po dzieci. Placzac' wy