Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-07-12

zwyczaii do swej postaci, DO matka nieooszczNd po-
cieszala 60 nieraz ~goracemi Slowly:
Kazdv czlowiek ma krzyz do dzwlgania'.'
ten garb, to twoj ~krzyz... moi synu... przy)"iJ 81
, nokora cd Boga... co Pan zesle... dobrem oyc
must Dziekuje tez Bogu, re nam PREY kalect"'e ID
kie takie zdrowie! - m6wil garbaty Z wyrazem
wdziecznoSci w glosie znam lyle innycn NaieN'
.ktorzy Z o~siabienia niczem zajac sic ME mosa''''
Straszne ich zycie... straszne, w1elmozny fa"e,
ale VIOLA Boza... VIOLA Boza... cz4ow1ek ME fnuSl
lei sic spr~zeciwiac!...
W}odzinierz ME z~atrzynywai d}uzeJ garbate-
90, lecz g}eboko pograzony W myslach powraca' 90
Zalesia:
CIV to bvc moze, ~rozwazaf zeby kaleka
TAXI, ktorv odstrasza innych s~krzywiona sWoJa po-
stacia. odczuf iakie5 zadowolenie? A jednak tax jest
r~zeczvwiscie... ola czego jest zadowolony: Wszak
rznaie z pokora poteznego Boga mad SODA / poddaJe
sic z pochylona pokora Jeko wyrokom? Czy siusa'
tuntujacy 81 eprzeciw panu swemu, chodz1 Z usmie-
chem ma zmarszczonej Cd gniewu twarzy: Me- o
ME, Tylko prawidiowy stosunek nizszel istoty 90
Wvzszei moze zrodziG ukojenie W tenn zyciu!
Ola czegoz odtraciiem te W}adze Wyzsza..'
lie Wade Niebieska cd siebie?... Poczui wy
rzut w sercu.
W~lodzimierz poznawat coraz w~yrazniel swoJa
s}abo;c. temsatnem luz schodzif z bezdrozy, nalezo-
nvch cierniami / kolcami, by odnalezc sciezka praw-
dv, chloe waska, lecz prosta.
Zmeczony dalekim spacerem / bezustanna wal
"A duszv powracal do bia1ego dworu. Iu ma Weran-
die luz spotkai sic z Helena.
Wsta}a z miejsca ma jego widok z wielka u
,rzeimoscia ! serdecznoscia poda}a mt dion ma dzlen
dobry: :,
Go "a sliczne kwiaty W butonierce! Czy VOL
no O ME p~oprosic!- woiaia wesolo, a zanlm sic sPo-
strzegl W}odzimierz, trzymala juz bukiecik w reku'
Uca}owala 60, n~astepnie p~rzypiela do stanika.
Oburzy} sic Wlodzimierz, chcia} jej W pierwszej
chwili kviatv odebrac, 1ecz zas~tanowiwszy sic, re to
bvlobv zbyt wielka niegrzecznoscia, ucieN co pre-
dzei z werandv. Pc drodze biadai mad przypuszcze-
riami NIarvi, skoro zobaczy kwiaty u Heleny.
Wkrotce ziawi}y sic ma werandtie ! panny Cha
tvhskie. Helena z duma pokazala i'm bukleclkl doda-
lac Z naciskiem
Cd pana Wlodzimierza!
Vice luz powr6ci{ z Malin?- pytala sic &C.
lima - ME wiesz, Helenko, jak chorej J~ozetle!
o to sic nnie pytam, coz mic to obchodzi
Wolalam patrzec ma kwiaty ma ladne oczy! III TO-
| zcsmiala sic wesolo, puszcajac zrecznie Kodka dymu
Z tlacego sic p%apierosa.
Marva s~poczela W milczeniu ma ocienionej law
&C werandy, wzie}a robote do reki.
CeIina bawiia sic kanarkiem, odswiezyfa jego
kIatke, potem zabraia talerz z mleklem i zanlosfa
20 W pobliskie khaki.
Ma to wesz}a Chatyhska, professor W1odzl'
mierz.
Co tam pasiesz, Celinko? pytal professor
Nam tn pacyenta, b~iednego chorego kotka
zab}adzii pewnie, Mkt 60 ME zywl!
Helena pobiegia obejrzec ~zb}akane zwlerzatko
Fe. co to "a obrzydliwy kot! krzykneia
- lax mozesz 60 sic dotykac rekoma, Celinko' Cho-
" chudy lax gfod w Indyach! Czy ~podobno bawic
sic takiem stworzeniem!
Me bawie sic, lecz chce go napasc, DO gfo-
dny!
- Slusznie, to cechuje dobroc twego serca!
zauwazvl professor. - Miej litoSc mad kazdym / mad
wszystkiem, moja ty pieszczotko!
PrzyciagnaI Ceiling do siebie, ucafowa} Je] g1o'
we.
Panno Helene, rzek{ pc chwili, gdyby-
sny mieli Genie tylko to, co iadne przyjemne, a q
reszte ME dbac, to byioby lie ma swiecie!
Wlodzimierz zblizyi sic do pan opowiadaf Q
chorei T6zefie, o matce jej, z jaka miioscia wdziecz-
noscia wspominala swoich chlebodawcow.
- Widocznie jakiS fenomen, ia matka Jozety
- zauwazyla Helena. - Alboz ludzie prosci cen1c
potrafia dobroG i szlachetnoSc panstwa7 Bardzo wat
pie! CYL umieja bye wdzieczni? Uwazam, re So
zbyt ograniczeni ma to.
-Mylisz sic PAM, odparl professor miedzy
wiesniakami So ludzie bardzo zacni, do grobu pa
mrietaia O dlugu wdzieczno5ci, a chociaz rozum ich
ME lyle wyksztalcony, co rozum osob z wyzszych
sfer. lecz w~razliwe, zdrowe, DO niczem ME zatrute
majac serca, NIGGA tez bye bardzo szlachetni W IT,
czuciach swoich. Przeciwnie, zdarza sic, re lu-
Gzie z wielkiem wyksztazceniem najmniejszej ME
?~osiadaja g~odnoSci uczue.