Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-03-07

Odonicz, ME nogac w m1eJscu ustac spo-
koinie, poczaf pred Leszkiem chodzic, ~szukaJac
katow do plwania. Zmieszany by1, ME podnosa
OCZu.
- Wiadyslawie - odezwai sic Leszek, wpa-
truiac sic W niego. Lepiej wy cd Swiatopelka
znat mnie powinnisci, wiecie, ZEN PREDICT sklon-
ny do przebaczenia, niz do potepienia. Swiato-
pelk ME ma sic tn czego lekac, a gdy sic ME sta
wi, wiecei obawiac sic moze. Slijcie wy Go ME
60, ably mas tn promo ME trzymal.
ia? ia? o~pierajac sic, zawo}al Pwacz -
jag Me, wy p~oslijcie, macie prawo.
Mowiliscie, re obieca} przybyc? - zagaii
DO krotkiem milczeniu Leszek.
Sadie! sadze! pewnie! Przybedzie, choc
sic leka rzeki pospiesznie Plwacz' Przyj-
die, choc sic waha, stanle.
Spusci} oczy i glove i potwierdzil raz jesz-
- P~rzyjdzie pewnie. Coz ma czynic jeden
przeciw wszystkim?
Ksiaze, uspokojopy TEN, zamilkf.
Z ciasnej komory, W ktorej bylo pos}anie Le-
szkowe, wyszli znowu do izby miedzy zgromadzo-
nych ksiazat biskupow.
CT ma Plwacza Z niedowierzaniem Jakiems
spogladali z ciekawoscia; on zas, czuJac tie kolace
90 wzroki viii sic pod niemi niespokojny. Kaz-
de elosnieisze o~dezwanie sic drazni1o go / glove
odwracal. nas1uchujac. Czul sic tn obcym wsrod
nieprzyjacio4, tylko ku Konradowi niesm1aio IT,
ufradkiem spoziera}; ale ten wejrzenia jego Uni
kaf.
Biskup Two baczniej patrzacy ma ludzl l czu-
lacy darem Bozym, CO sic W ich duszy dziaio, re
znalezienia sic Plwacza zIe wnioskowa}, chot Le-
seek byl mu rad mad miare re szczegolna czu-
loscia staral sic 60 osmielic. Me odpowladaJac
ma to rowna uprzejmoscia, Plwacz chodzl{, Jak
wi1k, wzrok ciagle spuszczajac, mruczac uchy'
laiac sic Cd krakowskiego ksiecia. Ma drzwi spo-
gladaf ciagle, bojac sic, ably ME wszedf Laskono-
gi, kt6ry tez niebardzo do tego synowca nieprze-
jednanego chciai Spieszyt.
Poniewaz rokowah zadnych dnia tego ME by
10, rozeszli sic wszyscy po izbach swoich / pc ka-
tach...
L Trzemeszna przybyli Cystersi do arcybi-
skupa do ksiecia Z zalami, ~prosbami podarkam
zajeli poIudniowy czas niemal caly.
Plwacz ME pokazaf sic juz dnia tego, zme-
czcniem wymawiajac. Pozno W noe Cd ty1u wszedf
do niego Jaszko.
Odonicz, LEGACY i drzemiacy ma poslaniu, IT,
lakf sic gdy ~poslyszal nadchodzacego obcego czfe-
ka, ktorego mu o~znajmiio pachole obawia} sic,
ME wiedzial czego, posadzajac o zdrade, chloe sam
W sercu ia miaf.
Jaszka sobie ME zaraz przypomnial, mAsiaf mu
powiedzieG, gdzie i kiedy go widzial, z kim W u
sciu sic z~najdowa4.. Dopiero Plwacz ochionat
Wszakze j~eszcze byf niedowierzajacym.
- Jam prawie zycie wazy, - odezwa} sic
Taszko cicho, - chcac sic do was dostac. Ojciec
moi Marek Jaksa, wojewoda, sam ME moze, po-
slaf mnie. i
Z czemze? z czem? - plujac ~rzucajac sic,
zapytal Odonicz.
- Przestrzega o~jciec, ably Leszka ME gnie-
wac, do czasu pokore grac Swiatopeika obiecy-
wac, ably sic go spodziewano. ~Inaczej pojda ma
Mako. Wszystko przepadnie!
Bvstro ~popatrzyf nan Wiadysaw, zacia} u
- No, no - rzeki ~nadasany WIEN CT ia,
co poczvnac mann, nauk cd nikogo ME potrzebu-
lie. Powiedz ojcu, nieche bedzie spokojny. Wy
zas, kiedy sic o szyje boicie, ME chodzcie do mnle'
Ostro przyjety Jaszko, pogniewai sic, "a cap
Ike chwyciwszy, szparko sic rzucil ku drzwiom, O.
kazuiac Plwaczowi, re go obrazif, lecz kslaze po-
miarkowai i zawolaf:
- Slyszysz? Co mowia tam II Leszka?
Choc ME Z wielka ochota, Jaszka sic zwroci{.
Tezeli Wasza milosc mas ME potrzebuJesz".
Plwacz, zniecierpliwiony, podszedl i chwycif
60 "a oponcze.
Czego potrzebuje, o to pytam! zawo1al
grozno. - CO tam z waszych rad w~ypadio? 0
czem tam II Leszka duchowni i swieccy radza? To
mi NOW, to ia wiedziec chce.
- Teraz juz o swiatopelka tylko mowia -
odpar} Jaksa DO was pewni, jakby W garscl