Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-12-24

Wogole S~zczeScle dac moze! WleuZ' Z n"i-
cielstwo jej ME plynie z szlachetnych zrode4, to jest
glebsza, wyuzdana kokieterya! Jeieli sic z mia Po-
iaczysz, to ME ruszaj sic z donu ma krok, BIO nlebez-
piecznych bedziesz miai goSciF' =
Wiodzimierz W ~najwiekszem Podraznieniu
gni6ti papier W d~ioniach, zaciskai piesci.
- Co "a podiosc, co "a podioscl skarzyf sic
W duszy. "a oczerniac! ia aniola niewinnosel!
Same wspomnienie podobnego czynu sprawlaio
nu przykrosc nies}ychana, a wzmagala sic ona tenn
bardziej, gdy p~omySla}, re ta osoba oczern'ona ME
lest kto inny, tylko wymarzony uwielbiony l.
deal, ktorego poboznosc niewinnoSt p~orywala, bu-
Gowa}a i krzepiia dusze jego w~atpiaca! Gdyby Mai
te moe W tel chwili Totem skrzydei dotrzec do Ma
ryi, got6w byl upaSc do nog jej, ably przeproslc "a,
re Smial czytac podobne oszczerstwa! - Chatyn-
skiego przeszloSci ME znai w~prawdzie Wlodzimlerz
dokiadnie, iecz podiosci nigdy mu ME przypisywa4.
Zaraz sic tez domyslil W jakim zamiarze list ten
w~yslano, posadzit nawet o czyn ten Helene:
Lecz ME, ME! zawolal pc chwili glosno-
tax ~fa}szywa ona ME byla!
Mrok zaszeds ziemie. Z obliczem zimnem posu-
wal sic zwolna pred siebie, reka koscist2 / twards
rrzykrywa} SWAT szarym calunem.
Chwila ia dnia 'gfebokie zawsze robila wraze-
nie ma PAM Julii. Wszak i ma jej zyciu da} sic uczuc
ten mrok nieublagany, ktory coraz ~bardziej zasia-
mai jej swiatlo. to mozliwe s~zczescie ma ziemi.
Chwile te dnia ~poSwiecala ~wylacznie m%odlitw1e,
odmawiajac rozaniec. Pragneia W dziecl wpoic Ut
nose w miiosierdzie Boze, by w MEM znalaziy PREY
stan, gdy i6dz ich zycia szarpac bedzie fala burzli-
wa, chciala ola mich wyprosic iaske u najpotez--
riejszej Wladczyni IL Krolowej Nieba.
o. tel pore wlasnie Wiodzimierz siedziai z Ale
ksandrem W s~alonie, rozmawiali o dawnych die
jach. Edmund oparty o piec, z rniodziencza cleka-
woScia chwytal wyrazy.. Drzwi z sypialnego pokoJu
PAM Ju1ii uchylila Zosia, by wolac Edmunda ma
u~lodlitwy. Edmund, ME pospieszyl ma wezwanle
siostry, ciekawosc przykula go do miejsca.
- Zostan! - krzyknai Niklewski, a rozkaz
swoj napietnowal, rzucajac ~straszne bluznierstwo
Najwyzszej I~stocie, pred kt6rej potega padaja ma
kolana narody Gale.
Wlodzimierz oniemial, chociaz sam byl niedo-
wiarkiem! Edmund ME ruszyl sic, a wystraszona 70
STA wyniosla sic ma palcach.
Pc chwili otworzyly sic drzwi powtornie, PAM
Julia stanela w progu blada, jak widmo, g%robowym
giosem naPomina}a:
Edmundzie, W Boskiej tylko mocy twoj
~przyszly los. chodz, blagaj Pana o opieke Ola
s;ebie!
Edmund zwiesi} glove i zawstydzony poszedl
"a giosem matki. Niklewski zerwai sic jak wicher.
zaklal wypadl do sieni. Szyby ~zadrzaly Cd slime
90 uderzenia drzwiami.
Kilka podobnych seen widzial juz nasz mlody
goSc u Niklewskich, SERGE jego przeszywal dotkli-
wy boil, lecz Dol ten rodzif zdrowe owoce. Pc see
mach takich Wlodzimierz zapadaf w zwykla swoja
zadume, snui rozmyslania be- konca, wazyi zdanle
swoje innych. rozbieral fakta ich przyczyny, wre.
szcie chwile te koiczyi giebokiem westchnieniem
WARY! wiecej WARY!
Dusza lego nabieraia wolf, w dzwiekach jego
giosu drgala ~energia; przekonanie napiywaio do
m6zgu GAIA swoja ,sila, idaca z ~glebokiej prawdy zy-
clowej.
w kilka dni pc owej scenic ~domowej zabrala
sic PAM Julia do pakowania rzeczy; Aleksandef
jezdzii Z wizytami pozegnalnemi.
W~lodzimierz z Gala serdecznoScia goracego swe
so serca dopomagai opuszczonej kobiece. Ukladal
L mia razem rzeczy, pakowal meble, zabijal gwaz--
dziami ~skrzynie, a czynii to z tax dziwna checia,
re PAM Julia do iez bywala rozczulona jego dobrocis
pokochala go jak syna. Wyrzucai tez sobie, re "a
winil wobec niej W mlodszym wieku, DO ME poczu-
wal sic dawniej do obowiazku odSwiezania stosun-
k6w rodzinnych z krewna i przyjaci6ika swej mat
HI, wiec chcial jej to n~agrodzic teraz niezmierns
troskliwoscia.
Nadszedi dzien wyjazdu Niklewskich. PAM Ju-
liza byia bledsza nz zwykle, oczy ~zapadaiy jej gle
t;ej, przez mglista ich zasione przedzierai sic blask
fosforyczny, jak u osoby podnieconej g~oraczka, ru-
chy jej byiy nerwowe magic - nieobliczone. Alex
sander cd rama tracii rownowage. Wydawai rozka-
~, to zn6w mieszal je z innemi rozporzadzeniami,
lub cofai ~zupeinie, wybuchai niesiychana brutalnos-
cia, trzaskal d~rzwiami, spraszai pioruny z pogod-
rego nieba, przeklinai bluznii; wreszcie zrobiwszy
z ostatnich civil pobytu swego we Voice piekso,
siegnai po butelke Z nalewka ~wychylii z niej dusz-
klein kilka kieliszkow. Wkrotce twarz lego nabraia