Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-03-04

DCo JNNJN
Mkt ME mogl powazyc jej ME rznac.
Pred wielkim namiotem Leszka, ktory juz ro-
zbity czekal pod lasem, wysiadl arcybiskup Win
Gently; wiedli go dwaj m}odsi biskrpl, Two, po-
tenn ksiazeta. Poniewaz pora chlodna, w manic
Gle uiozone bylo pod dymnIkiem ognlsko, zlemla
uslana futrami i stoly zastawione znalezll. Pier
wsze miejsca dano d%uchownym, PREY Mich kslaze
ia, dalej u~rzednicy ich, a czeladz posiuglwaia. w
innych szalasach zywilo sic ryccrstwo swobodnle'
a gmin PREY prostych ogniskach.
Podrozny ten oboz ~wygladai okazale i malo-
wniczo, ocicniony staremi sosnami, ktorych zle-
lone galezie wysoki mad MIN dach sklephy.
ObecnoSc starego metropolity ME dozwalaia
zbyt swobodnej wesolej rozmowy, wszyscy tez
mieli ma mysli sprawy powazne. Arcybiskup pier
wszy zapyta} Leszka, czy W}adysiaw mlodszy'
Odonicz, przybedzie do Gasowy, i co siychac Cd
Swiatopelku.
Mowia rzeki krakowski ksiaze, IL
Odonicz razem z nami stawic sic ma, ten zs "a
pewne da sprawe o szwagrze swym, o ktoryn mic
pewnego ME wieny.
Mysle - przerwa} ks. Konrad, - re Swia-
topelk, rozwazywszy lepiej swa korzysc wfasna,
ma zjazd sic stawi.
Marek wojewoda, kt6ry sic tn znajdowal or
wal sic:
- Niewatpliwie przybedzie, choc mowia, re
sic sierdzi, w obawie bedac, ably mu Nakia ME
odebrano. B1izkosc miejsca budzi W MIN podeJ-
rzenie, il ksiaze naprzod sic o twierdze pokusl.
- Jezeli sic opozni z pos}uszehstwem / ma
LENA pokora - rzek1 arcybiskup nicby div
nego bylo, by ksiaze sobie sam sprawiedliwosc
wymierzyi. Powinien poSpieszyc tembardziej.
Ksiaze Konrad s~pojrza} dokola usta zagryzi,
Lasknogi powiodl reka, potrzas} glowa i zamru'
czal:
- O! re Swiatopelkiem nie}atwo bedzie, on
CT wszystniego sprawra. Czuje sic winnym ola.
tego ME razno mu pred sad stanac.
- SkadY zawola. Konrad dwuznacznie.
Sade1nLby to MONA zwac rzekl arcybi-
skup. - Swiatopek BOWEN jest podw}adnym Le-
Ska i zawinil wiele, a many moe sadzic go i kare
wymierzy,.
Zamilczeli wszyscy. Laskonogi chleb lanai,
zadumawszy sic.
- Badz co badz rzekl - lagodnie z MIN
obchodzic sic trzeba, ably dzikiego zwierza ME
draznit. Gwaltowny jest i gniew go ~zaslepia.
- Me myslimy tez - wtracii Leszek "a
zywac ami grozb, ami postrachow, poki jest nadzie-
ia przejednania.
- Zobaczymy, co cd niego Odonicz przynie-
sic rzek} Laskonogi - czy sic stawi.
Jeden z rycerzy, ~stojacych opodal W namiocie,
odczwai sic po}giosem:
Z Gasowy przybyl tylko co komornik; opo-
wiada, IL ludzie i wozy Odoniczowe juz tam przy-
ciagneIy, ! on wiec niewatpliwie bedzie.
Zwroci} sic wzrok ma mowiacego, potem wszy-
scy ~spojrzel pc sobie.
Dobra wie5c, dobra wrozba! - rzeki ar
c~ybiskup.
Gdy pod wielkin namiotem starszyzna jeszcze
wypoczywala, w obozie samym, szczegolnleJ opo-
dial nieco cd niego, wesola druzyna panow zaba-
wiala sic, zapoznajac sic z SODA, przypominajac,
schodzac W kupld, obsiadujac kocioki, garnki i
bcczki, PREY ktorych stall dozorcy, rozdajac kon-
vie piwa i dzbanki miodu.
Marek %wojewoda wraz 7 innymi panami wysu-
nal sic wkrotce z pod ksiazecego namiotu i jakby
szukal kogo, poszedi d~opatrzec stanowiska Krako-
wian, kt6re wyznaczone byfo opodal nicco, PREY
arcybiskupie. Wszedlszy tn, pc gFosie bardzo
podnicsionym i smiechu szorstkim latwo trafi} do
syna. Zna} go dobrze Z tego, il doii zawsze we
sole towarzystwo przylegalo. Wistocie tn ia
szko sobic W drodze dobral po swej mysi Manu.
row, Szlazakow ! Niemcow, z ktorymi ucztowai
bardzo wesolo.
Zdala skina} nan ojciec, ale Jaszko ~nicrychio
go dojrzai musiai nan huknac, ably do siebie przy-
wolac.
Wsta} Jaksa Z woj}okow, ma kt6rych nu wy
godnie bylo POI siedziec, pol lezet poszedi do Of
ca, ktory go ma strone odprowadzi}.
- Dalbys ty pokoj temu ucztowaniu - odez-
wal sic starry, nlarszczac ME pora ma to. w
Gasawie juz Odoniczowi ludzie So, jak slysze; po-
trzebaby ci tam pospieszyc, a ostrzedz Malaysia