Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-09-24

ZOlq uWdk lS oAeSAoAp ASSS
m6wcy. Zaciekawily go one n~ajpierw, potem wpu
sicily jasny promyk swiatla do duszy, spioszyay Gle
mnosci. Zaczal sic W niej rozpatrywac. L promy
klein wpadlo i c:eplo dotad nieznane, zatl1io usplo
ne uczucia WARY. roznieca}o plomien... L Gle
rlem Swiatiem biogosc rozlaia sic we wnetrzu Je
CO.. i dala mu przedsmak s~zczescia, po ktore sic
gnac moze ! powinien.. BIO jeszcze ME bylo straco
re ma wieki...
Przemowa trwaia diugo, tres6 jej byla glebok;
dobitna, wyrazy ziote, nareszcie kaplan kohczy
temi Slowly:
- smiaso, o smielej podazaj do Boga, grzesz
niku marnotrawny synie, DO Bog twoj ~oczekuJ'
Gle! Me czeka ma ciebie jake sedzia surowy, lecz jaE
najczulszy Ojciec! SERGE jego przelewa sic z mi}osc
ku Tobie, ramona wyciagaja sic, by. Gle przytull'
ma wiekil
Lud wzruszony uroczystym nastrojem W swia
tyni, rozgrzany slowami kaznodziei, wydawa} jek
tiumione. Piersi mezczyzn podnosiay se ~ciezkien
westchnienien, kobiety plakaiy W CLOS.
Wiodzimierz zaciskal usta, opanowywal swa
miekkosc, ME wydal tez ami westchnienia ~glosniej
szego, tylko dwie ogromne, ciche Ivy splynely ma
dion, ktora z~as}onii twarz swoja p~obladla.
w godzine %p6zniej, PREY wspolnym obiedzie
unosily sic panic mad pieknemi slowami mowcy.
"A panu, jak re sic podoba}o kazanie dzisiej
sze9 pyta, sic Chatyhski Wiodzimierza.
Nadzwyczajnie! - odparl cichym, tlumio-
nym glosem, wzrok utkwiwszy W obrus o ~sniezne
bialosci
Pc obiedzie zatesknil do samotnosci, wybra
sic tez niespostrzezony przez nikogo ma folwark
by odwiedzic chora Jozefe. Przechadzka ia przez
49, -: :.k 49,. oS.~,:oa.
wytchnienie po krotkiej, lecz silnej walce W DON'T
Bozym. CieszyI sic tez niezmiernie z pomySlnegc
stanu zdrowia Jozefy, lecz radosc te zatruwala mt
smutna koniecznosc oddalenia sic ma dni kilka ze
Zalesia, - a wkrotce potem nastapic rnia} zupe}ny
wyjazd ma zaWsze... ma zaWsze... do Warsza'
wy. Postanowi{ zaraz n~azajutrz udac sic do Krole,
silva. Przykro mu byio rozstawac sic z wszystkie.
mi, chcia} koniecznie mile po sobie zostawit wraze
ME, vice po powrocie z Malin staral sic jeszcze, by
z kazda osoba, zamieszkujaca mialy dw6r, poroz:
mawiac dluzej i serdeczniej. Odszukaf takze Wit
kowskiego i Plichte, nawet stara Michalska i Mar,
te. Z Helena ro7prawial o Fenelonie, chwalac jego
zdanie O wychowaniu kobiet:
Przyznaj, PAM, sama, zauwazy} powaznie
re kobieta wyksztalcona daleko jest milsza ola me
"a, DO sfuzyc mu mole Swiatia swoja rada; wiecej
potrafi go uszczesliwit, DO i%asniej ~pojmowac bedzie
jego dzialalnoSc zapatrywania; wiecej bedzie sic
umiaia zajaG domem, otoczeniem i spo}eczehstwen
W razie potrzeby. Fenelon chce, zeby kobieta juz W
dzieciecych swoich iatach nauczyla sig panowat
mad SODA, chce, zeby sic nauczyla uwazat ma wszy-
stko, co ia otacza wokolo, s{owem zeby sic staia u
lyteczna. Autor ten potepia swiatowe wychowanie
kobiety, kt6re budzi W niej tylko chez b&yszczenia
i podobania sic. Swiatowe wychowanie daSe prof.
nose, wada ia W zyciu rodzinnem bynajmniej do
brych ME zrodzi owocow!
Dziekuje panu "a te uwage, rzuci}a Es-
lena tlumionym giosem, z oddzwiekiem bolu zafu
wyciagajac reke do niego, ME zapomne jej mig
dy! nigdy W zyciu! - Ley biysnely maggie w jej
cczach, zacmily ich smialoSc zaslonila twarz do
mia w~stydzila sic obecnych.
Professor spostrzegl wzruszenie Heleny:
- I ona lest ma drodze ku lepszemu pony
Slai w cichosci.
Wieczorem podano vino do salonu. Wlo--
dzimierz pill braterstwo re Stanis}awem, panic "a
braiy sic do fortepianu. P~odmowiona przez probe
sora Celina zaSpiewaia dawna, stara piosnke: leg
nam Gle braciszku moi" Wiodzimierz targai was re
wzruszenia, reka przecieraf chmurne blade colo,
wreszcie poszedl pc skrzypce ulubione. Z niema
prosbs z~aprowadzii Marye do fortepianu. Sfodka,
smetna melodya wioska powiala tchnieniem Gle
piem, lecz i rzewnem po salonie. Smyczek drzai
W}odzimierzowi W reku, drzaiy struny... W ser
ca n~aplywa} zal strumieniem.. Marya dotykala
sic klawiszy siaba ~niepewna reka, nareszcie urwa-
la nagle i ~zupeinie. Wlodzirierz, chcac pokryc jej
non,ieszarie konczv} sam ostatnie akorda.