Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-12-30
ROZDZIAL V.
Msza Swieta pod Ogniem kul.


Me moge zrozumiec, ia, kt6ry ME mia}em ra,
dosci bye LA has" w ogniu, jakim sposobem Du-
roy moze mi tax wiernie opisywac jego wrazenia
z woiny. Co dni kilka, czasem c~zeSciej list, lb
slow kilka W brudnej, zmietej kopercie, ma ktora
.lubiiem patrzec ~pierwej, MIN ja otworzyfem.
Byi to p~os4aniec wierny z tajemniczego LA
bas', dokad ida z odwaga, gdzie cierpia meznie,
gdzie kochaja ideal.
,Powiem ci ~SzcZerze, pisze, nigdy, jak to-
raz ME znaiem ca1ej pieknosci kap}anskiego "a
wodu; widnieie on wSr6d najzacietszej walki, W
NEUTRALITY-SUSPICIOUS. sytuacyach, siyszy sic z
rozpalonych uSt rannych i konajacych W formie
doskona}ych akt6w skruchy j WARY, co W dzisiej,
szej Francyi brzmi jak cudna melodya dawno ME
s}yszanego fletu.
Czy uwierzysz przyjacielu, re nasi chiopcy
chca umierac p~ogodnie, ME z~ostawiajac pc sobie
wrazenia skargi, lub smutku, maja to sobie IA
punkt zofnierskiego honoru.
Jeden ranny, o rozdartych od}ame zelaza
piersiach, gdy go chciaiem p~odnieSc, usmiechna3
sic m6wiac: ,,zostaw mnie tn, MECH mole i iowa
rzyszy ciafa utworza barykade, przez ktora Me
mice ME przejdzie.
Gdy mu powiedzia}em, re jestem ksiadz, wiee
moze przedemna odkryc tajemnice swej duszy zy.
skac spok6j. ZaSmiai sic ~radoSnie, Ouch tryumfo'
wal mad boleSciami cia1a.
ia dis pred bitwa dosta}em Komunie sw
pred gradem kul, wiec jestem gotow isc do nieba
tax nam powiedziaf ksiadz."
Schyli}em sic mad MIN, sk}adajac p~ocafuneE
ma czole meczennika i wnet przestai cierpiec, a "a
czaf lepsze nieSmiertelne zycie.
O! ia Msza pred gradem kul, jake wspom'
nienia radoSci i tryumfu obudziiy We mnie wyra'
Nv tego umierajacego ch}opaka. To ia ia odprawl
lem j ia w imie Boze obieca}em niebo tym, ktorzy
~przyjeli Komunie sw. pred bitwa. o, ich spowie
die. ich skrucha, jaka szczeroSc, jake wylanie
sic!
Nigdy juz ME doswiadcze tax giebokich, tax
wzniosiych wrazen.
Posyiam ci kilka nut, nadaj i'm odg}os dale
kiei kanonady, echa wrzawy wojennej i majesta
tycznej muzyki naszych bateryi, brzmiacych jed
noczesnie. w goracych s}owach wyraz ten dziel
pamiatkowy, uroczysty, kt6rego ME ogladafes, all
niasz dose francuskiej ~fantazyi, by odczuc i cd
tworzyc te wielka t~ragedye, i to gfebokie wzru-
szenie.
2 tego watka zfotych nitek, watka promlen
chwalyo dtworzylem wspania@y widok, ogladafen
oczyma duszy tie Msze pred bitwa / sfyszatem a
kompaniament ~artyleryi do wielkiego Credo ty
siaca dusz.
Duroy pisze dalej: ,,Jest godzina eta rano.
Jasny poranek odkrywa ruiny, z ktorych stra
SINE zniszczenie wychodzi, jak szkielet szukaJa
barbarzync6w, co byli sprawcami tego ogofocenla
Naokolo zniszczone, porozwalane do szczet'
dom6stwa. stratowane pola, porozdzierane drzewa
wt4oczone W ziemie krzewy. Zewszad widnleJe ne
dza, g4od, kt6re podnosza swe glossy ku nlebu, ia
zem 2 mg}a poranna.
Wszedzie gfebokie milczenie, odDlcle ponure
90 smutku. Ptactwo wystraszone odleclato dale
E1o ami wrona ME zakracze, ami wrooel przelecl.
Maggie, z pod lasu o poiamanych i porozdziera
nvch drzewach wychyla sic zycie, ruch ludzklcl
~postaci pedzacych s~piesznie. Bfekitne spodnle. y
n nasi z~o}nierze, to oni, swieza mfodzlez pedz
naprz6d, by zajae miejsce wczorajszyeh, ktorycl
iuz ME ma.
Ma, ich widok, smutek i zafoba ustepuja ma
dziei. Ruiny mniej ponure, wschod stonca we
selszy.
(Ciag daisy nastapi.)