Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-07-02

przedewszystkiem ma wartosG da mnie samego I uwa-
Fam "a pierwszy sw6j obowiazek dba6 o glove mysla-
ca, kt6ra nosze ma swoim w}asnym karku. Mech CT
sic, luba ojczyzno, ME zdaje, re to jest twoja giowa..!
ia music sic najeSc, ably rzeczpospolita miaia mysli-
ciela ~sytego!..
w ten sposob rozumowaf / ~powtorzyl sobie same
mu pc cichu, hasfo wronie:
---zree, iret, &reili..r. .-~ --r-.F "
Madry " zarioczno$ci swojej spadl ma pole z wiel-
kim rozmachem skrzyde1. Pcheny checia pozerania
wpatrzyi sic ~pozadliwie W ciaIo zajaca schorzalego, ly-
kai slinke 1 szed1 pieszo ma jego s~potkanie. Cialo wroh
ca waha}o sic Ia podobiehstwo kaczki, a dzi6b wysta-
wiony naprz6d, godzii widocznie W jakis punkt upa-
irony.
Szarak przystana1 ma widok wroga / przycupnal
moze chciaf zachwycit tchu, moze sic zastanawial, a mo-
re zlaki sic i zglupiaf re strachu. Dopiero napastnik
%poskoczy, bezy co tchu W derby ma jednej nodze. Zmie-
rial presto do ofiary knujac W duszy zamiar podly
wsadzenia jej dziobska grubego W slepie szeroko wy
trzeszczone.
- Rozum nakazuje mi przedewszystkiem oslepic
tego slabego, a potem..
Zawezmie sic bitwa. Prey pierwszem starciu wy
sz1o ma jaw, re i zajac ME W ciemie b'ty, umie sobie
radziG W niebezpieczenstwie.
Napadniety, natychmjast stana} slupka 1 skokami
%przednimi sprawnie odbif natarcie napastnika. obr6ci}
W niwecz jego zamach ma trzeszcze. COZ z tego, kie-
dy postawa slupkowa odslonila inne znowu slabe miej-
sea clara. DZloD Sllny WroSa Slegnaf IeraZ 90 pou-
br9usza i stamtad, jakby kleszczami, wyrwa} garSc tu-
rzycy biaIej, ktora wyrzucii W powietrze.
zajac, ~ugodzony dotkliwie, wykrztusif mruk ponu-
~:
- Pr. prru!... Szybko poruszyi warga g6rna
i wasami zupeinie tax, jak cz1owiek, kiedy mu sic
ma place zbiera. Chciaf uniknaG Ciosu powt6rnego,
przeto zebraf sic W kupe, zwina1. odsadzii i W mnie-
niu Okla wycial W powietrze susa poteznego. Teraz juz
bez pamieci pomykai wsr6d kurzawy sniegu sypkiego
1ak piasek. poiozywszy sluchy po sobie. Kalectwo
zabralo mu bylo SHY, przestrach je %powrocil.
Jednak wroniec juz byi dotkna1 dziobem. a moze
i jezykiem cia1a cieplego. poczut W sobie zadze namiet-
ma zariocznosci. chleptania krwi zywej. I W takiej
chwili wiaSnie zdoGycz mu sic wymykala".
o ME, z pod ziemi go wygrAcbie. je$li ma to
przyjdzie!..
Uderzyl W s~krzydIa, lecial ponad grzbietem sza-
raka, ciagle go podskubywa4 i grzmocii dziobem pc
glowie. Zajac. doprowadzony do rozpaczy, jail knia-
zic, wrzeszczec W niebogiosy:
- Litosci, litoSci!
Jastrzab podczas tego siedziaf powaznie ma swym
wyszogradzie, w~patrywai sic W okolice, wsluchiwal sic
W jej szmery.
B~acznos6! JakieS odglosy wojenne do1atuja do
moich uszu..
zawsze spokojny, milczacy, rozwinai skrzydia po-
tezne, wzlecia{ i z wysokosci badai obLicznie przyczyne
zgielku. Przystanai W powietrzu, oblany swiatlem ro-
aowem slonca wschOdzacego / wkr6tce juz wiedziat
wszystko. Ma sic rozumie6, re napad wrony ma "a
jaca jest / zniewaga / krzywda pana uiazdu. Wiec
szparko ~popiynaf szlakiem gornym W kierunku maize
chanych granic.
- Prawo 1upiezy sk6ry zajeczej W TEN pahstwie
do mnie nalezy!
Gniewny, dotari / z szybkoscia wartkiej strzaiy
rzucif sic ma kark szaraka. Ale chybi} celu: DO zajac
wlasnie W tej4e samej chwili wyciaf szczupaka. sko-
cyl ponad glowa wrony i poszedi. D~rapieznik wiad-
NV vnadI ma poboiszcze, zasIane klakami zajeczymi, |
I'm snotkaf sic oko W oko zwroncem. Wzni5sf skrzy-
d,a. ~wyciagna} szyie, a straszne jego oczy rzucaiy pio-
runy gniewu, buty zucwaiej, wzgardy ola przeciwnika.
Rzetbit go / ME podpisywac! - ,,sila jest prawem
mojem!"
zawrzal burza gniewu strasznego ma widok tel
vrony. zavsze ~natretnej, wrzaskliwej, E nigdy ME IDOL
nei stawic czola W boju otwartym.