Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-11-11

W dziaIalnosci polsktch legionow / or
~ganizowanie spoleczefstwa polskiego 2
zam.arem obalenia wladz Rad robotni-
czych.
ia zosta1em ~aresztowany 1 osadzony
W wiezieniu wraz z ks. Mirskim. DnlA
26-so lutego rozeszly sic wsrod wiez-
ni6w niepokojace wiesci; m6wiono o
moiiwosci wywiezienia wszystkich z
Mohylewa. Stan ten TRIVIAL dni kilka. w
tym czasie sp. ks. Mirski zapadi ma
zdrowiuy Wreszcie pewnego dnia okolo
godziny 7-mei wieczorem wszed1 do ka
mi wieziennej jeden z z~arzadc6w VIE
zicnta i oznajmi}:
- Mirski, W tel chwili komitet wy
konawczy zawiadomi} telefonicznie, 70
jutro o godzinie 11-tej z rama beda
was sadzili W trybunale.
Wiadomosc ia przerazila ks. Mir
skiego: ami aktu oskarzenia, ami kon-
~fe,eucyi z obrofcami, ami moznosci do
wiedzenia sic, o co go oskarzaja - ma
gle sad.
w pierwszej chwili by} bardzo zde-
mel wowany ; modlitwa ~uspokoi}a go n
cznie. Oko1o godziny 1Otej wieczorem
wezweno 60 do %kancelaryi ~wieziennej.
gdzie original akt oskarzenia. Akt ten
by} podpisany przez ~niejakiego Gold.
mana i zada} najsurowszego ukarania
- do katorgi wIacznie. Oburzony do
aywego z powodu tel niesprawiedliwo'
Sci Ks. Mirski, idac I'll rada przebywa-
jacych razem z mani W wiezieniu pra-
wnik6w, pocza1 przygotowywac sic do
sadu i obrony. Spodziewalismy sic, re
sad ~rzeczywiscie bedzie sadzi}, re o.
skarzony bedzie mia1 moznosc obalenia
zarzut6w, Re przyznaja mu prawo o.
brony. Ksiadz dziekan, jake wierny
syn Kosciola katolickiego, wierzy}, re
sumienie sedzi6w dopomoze mu z lat
woscia sprawe wyjasnie.
Mad ranem z%apanowala W wiezieniu
ciezka atmosfera. Jeden z uwiezionych
Grsta} ataku nerwowego. Pamietam do
k}adnie slowa ks. Mirskiego:
- JutroN sad: ME obawialbym sic
IL dneso sadu, gdybym mia} tie pewnosc.
Re bedzie tam choc kropla sumienia l
sprawiedliwoSci.
Rano obudziwszy sic o godzinie Tel
zasta1em juz ks. Swiatopei-Mirskiego
ma nogach. Chodzii pomiedzy pryczami
vehement i modlil sic zarlilwie. Cho-
ciaz rozprawe %naznaczono ma godzine
11-ta, ks. dziekana ME wzywano. wy
bi}a II. Oskarzony mic prawie do tego
czasu ME jadf. Towarzysze niedoli, spo'
dziewajac sic, re rozprawa potrwa diu-
Eel, przygotowali kilka kromek chleba
| wfoayli mu do kieszeni futra, wbrew
jceo profession. Pc godzinie 12tej O.
skarzonego powieziono do trybuna}u.
Przywieziono go z powrotem, prawie
cnorego, oko1o 2-giej. rs. dziekan, u
~Spokoiwszy sic nieco, opowiadai:
Wsadzono mnie do opancorzonego
samojazdu / pod silna straza powiezio-
no do sadu. Pc przybyciu w~ypchnieto
mnie z samochodu; otoczyl mnie tlum
czerwono-gwardzist6w z okrzykami:
,,Mirski, my do ciebie dawno sic juz
dobieramyw Nastepnie 8 ludzi z re-
wolweramN ,skierowanemi W glove po.
l-:Io ,,n;o r,nnSr&6 flt1noI1 niIhlI.
cznoSci, grozac ciagle, re PREY najmniej
SEEN usifowaniu odbicia zostane zabi-
ty. Prosilem, by mi pozwolono spoczac,
gdya cullen sic bardzo zle, ale odm6-
wiono mojej proSbie i, ~popychajac cia-
gle. prowadzono dalej. W sail sado--
wei wyszed1 ma mole spotkanie jakis
nieZnany mi czfowiek / rozkazaf
konwojowi, by mic ~odprowadzono z po-
wrotem do wiezienia, gdyz sprawe mo.
ja odroczono, a to z powodu nowych
dowod6w why. q posr6d pu~blicznosci
paddy glossy z &adaniem, by mic sadzo.
no lub wypuszczono ma wolnost. Zwr6-
CHEN sic vice do publicznoSci z proSba.
by sic ME miesza1a do zarGadze6, po-
niewaz to mi moze ~przyniesc tylko szko
de. ObawiaIem sic, Re z mego powodu
moze ucierpiec ktokolwiek z zebra
nych W sail sadowej. 'Dalej pamietam
tylko, jak przez mgle: krzyki, grozby
czerwonej gwardyi, strzelanina, strasz-
ma be- ko6ca, zmieszana z rozpaczliwe-
mi okrzykami kobiet. Wszyscy padli ma
ziemie, zdawa}o mi sic, re zostali zabt-
CT. Ogarnefa mnie wielka trwoga. Ia
czalem sic modlic. Bylem przygotowa-
ny ma najgorsze W stosunku do mnie,
ale teraz, bedac swiadkiem strzelania
do b~ezbronnych, cierpialem bardzo. Pc
tenn pamietam tylko, jak mnie poppy
chano, ciagnieto / bito naprzemian te-
penn i ostrem narzedziem W plecy, Mt
stepnie posadzono do samojazdu. O.
cknaiem sic, podjezdzajac do wiezie-
MIA.
S1uchalismy wszyscy wsr6d grobo"
wei ciszy, czytajac z jego twarzy, jak
wiele przecierpia}.
<Oko1o godziny 4tej p%opoludniu do
w~iezienia zaczely naplywac tiumy czer
wono : gwardzistow. Chodzili po kory
nauN.