Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-10-31

nafodu, q potomnoSe niecnag oSadZl,
czy i o lie ma to miano zasiusuje!"
Cay pan juz jake wiersze napi-
saic" indagowala mnie dalej trzesac
sic jak We febrze.
,,Pisaiem iu5 bardzo wiele wier-
szy".
"A czy dlugie?"
.,Rozmaite: gdyby wszystkie do
kupy posklejat, toby byio jak przez
ten caiy pok6i".
.Masz pan jake prey sobie?"
,,Jezeli sic ME myle, to COS &c So
ba zabraiem".
,Ach!.... zadeklamuj mi PAM"
zawolala Laska skladajac rece jak
do modlitwy.
,,Zyczenie pani jest ola mnie roz-
kazem", odparlem elegijnym gto--
sem i wydobywszy z fraka kalen--
darz stanaiem pred Laska przybie-
rajsc mo7liwie te same poze, co
Mickiewicz ma pomniku Dykasa.
,Uprzedzam pania, re moi poemat
odnoszacy sic do ksiezyca ME ma
zadnego tytuiu''.
,,Dlaczego?... czy o~dtargany?"
spytaia LaSka z zalem.
ME, PAM. So mysli, So poemata'
kt6rych tresG W tytule ME da sic
skondensowaG. Do takich nalezy /
urobek moiego ducha".
,,Dleklamuj PAM" zawoia}a Las
ka o~brzucajac mnie piomienistem
spojrzeniem.
P~rzybralem powt6rnie poze a la
Dykas i w$r6d nerwowej frenzy "a
czslem deklamowac patetycznym
glosem:
,,Rumiany kslezyc o bladem obliczu
Wyszedi z IA chmur i Swiatiem
mnie razii -
A jam wyszed1 z gaju i rzekiem:
,,Ksiezycu!
Powiedz mi. diacze5oS z Pc "a
chmur wyIazii?
.Azali trza ci ma ten pad6i. patrzec?.
Czemuzej lepiei "a chmura ME
siedziai?
OSmielam sic ia Gle z tenn pytaniem
natrzeG
] jake wieszcz zadam, bys mi odpo-
wiedziai!"
Ma to ksiezyc re siebie jek straszli-
wy wyda}
] cd stop do glowy zczerwieniai jak
chusta,
l snat, re przedemna bardzo sic Ia
wstydza},
30 tax mi odrzeki otwierajac usta..
Dalej 6eklamowae ME mogiem-
Ma mojem ramieniu 'spoczela ia
kaS sto funtowa reka i tua "a nina
odezwai sic gruby CLOS pana Bajko-
wskiego:
MECH mi pom pred moja Laska
aadnych bomendyji ME udaje, BIO W
moim domu TO ME " tyjatrze!'
Giles mi zamarl Ia ustach i sta
lem, jakbym palka W heb dostaf.
Tylko La$ka zerwaia sic z kanapy !
podbiegla do OLGA.
,,Fi donc!.... mon cher papa"
.,Cicho byG!" hukna} pan BajkoT-
ski ma c6rke. ,,Jak cheese, to be-
oziesz miaia szopke ma Boze Naro-
dzenie. ale ME teroz po Wielkano-
cyl"
LaSka spojrzala ma OLGA z pew
nym dasem, ale ME Smiaia mu vie
eel oponowat. ia za5 miaiem TAXA
mine, jak gdybym trzymnl kark W
otworze gilotyny.
IAN Bajkowski ME zwazajac m
f. lax atrasz nie :'ri" skonfudow4{'
ro7si.,GI sic "a ..1itm poc2ai sotle
naIewat kawe.
,,Siadai Sc pom" odezwai sic do
mnie, podsuwajac mi butem krzesfo.
,,Juzes poa pill kawe?"
Me. wolalem sic wstrzymac az
DO ~panskiego przybycia".
,,K;edyS pom TAXI fanny, to bu-
choj pom teroz dwie szklanki''.
TO m6wiac, podsunai mi pan Bal
| kowski imbryk z kawa a SAN uchwy-
Gil "a garnuszek, W kt6rym miasa
bye smietanka.
Widzac, 10 garnuszek jest prozny,
mar Baikowski az poczerwieniai z
gniewu.
,,Laska!.. Enowus wypiia Smile
tame. COZ" -.
LAX wypiiam, to przyniese innej''
odnar,a Laska rezolutnie i wziawszy
garnuszek, wyszia z pokoju.
"A to psiajucha dzieWcSyna!
mrucza, pan Baikowski jakOy do sic
HE. MIN tera8 smietanki przynie'
s,e 70 mi kawa w~ystygnie".
Pomyslalem sobie, re nadeS1i'
-nareszcie chwila, ably z panem Bal
kowskim jakas powazna p~oii'scSns
rozmowe zawiasac.
Co szanowny pan w,asciWle my,
81, q rorvsrsvi diugu egipskiego!'