Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-03-14

Laskonogicgo tez? doda4 szydersko ia
szko.
Plwacz glowa potrzas} i rzuciI. Me Oy!o CO
robic dluzej, zblizyl sic Jaksa i ~zapyrai:
Pojutrzc?
G}owa ma to kiwnal Plwacz, lccz zarazcm
wnet sobic zaprzeczy}.
- To lego sprawl, ia mic chce Wiedzlcc, ME
Chez. Biskupi klatwe r~zuca!".
To ia zdejmq! - odparl zimno Jaszko.
Postal jcszcze troche, a widzqc re sic ME do
czeka wiecej mic, DO Plwacz, bardzo zburzony, cho-
dill po izbie, Jaszko sic pokloni} wyszed}.
Nazajutrz rano, jak uchwalonem byio, pc ma
bozefistwie ogloszono rycerstwu, ably sic do pocho-
du gotowalo. Me dowierzano tcmu zrazu, lecz /
Marek wojewoda, ably w podejrzenic ME wpast,
powt6rzy} tysiacznikom rozkaz.. Mnostwo SIG
znalazIo przeszkod, tax, re okolo poludnia okaza-
10 sic, IL nazajutrz ciagnac ME by}o sposobu.
Konie ma Crude listopadowa ME byly pokute
- ludzi DUO tam sam rozproszonych braklo' Clu-
ry Z wozami pojechali "a drzcwem.
Ale rozkaz szed} sposobic sic!
w innvch oddzialach szlo jcszczc gorzej. Ma
Jury Ks. Konrada potrzcbowali dni kilku, Lasko-
nogiego niewielka kupka porozlazila sic ma wszy-
stkic strony. Jcden ksiqze Henryk Szlaskl Z Pc
regryncm, swoich Niemc6w pc nicmiecku try.
manych ostro ludzi mieli w pogotowiu.
w obozie zawieruszano sic strasznic, niby L
po5picchu wielkicgo, a W rzeczy, ably sprawlc Jc-
szcze wiekszy zamet. Dow6dcy "a wlosy sic
rwali, ale do kupy ~5ci2gnqt zolnierza mic by}o spo-
sobu. TAX to wygladalo, jakby naumyslnlc przc-
szkody do ~pochodu wynajdowano.
Ksicciu Lcszkowi cicrpliwoSG sic wyczerpa-
la. Lagodny pan poczuf, IL tenn zrzeszyf, &c ~
powolnym by1, chcia} sic poprawic staf PREY swo-
jem.
Hasten byIo: Ma Mako! co rychlej ma Mako!
Ma wszystko o~dpowiadaI TEN jcdncm slo-
VEN tylko.
Jak czIowick powolny, gdy sic ma sobic pozna
i sfaboSci powstydzi, Lcszck chciai dowfest, IL
moe miaf wole tega.
Me ~pomagaly wiec zadnc p~rzedstawienia 0
zw}oke, m6wiI, &c czas bylo iSt Z czemkolwick,
ale ruszac natychmiast.
Pierwszy to raz moe tax stanowczo obJawlaf
niczlomne postanowienic. Chwalili mu to jcdni,
drudzy w wojsku sarkali.
Odonicz, kt6ry przcz ludzi swoich O wSzyst-
klein wicdzia}, miotaf sic dosyc W domu, a wkon-
Gu sam do Leszka poszedt
Chmurny mu sic pok}oni1
- Coz to - zamruczai - chcecic ma SWia-
topeka ist:?
- TAX! odpari Leszek Z moca, kt0ra So
bic nadaG usilowai. Me chce on do mnie, ia do
niego MUSIC.
A ktoz mowil, zc ME chce: krzyknal
Plwacz.
- Ilcz dni czekam ia ma niego, ia ]ziewrzchn'
pan, i. tego, co mi posluszehstwo winien!
Odonicz spojrzal L pod brwi z~wislych.
Obiecal sic bye, to bedzie - rzekf pc
- Spotkamy sic ma drodze, albo II niego do
ma - odpar} Leszek, kt6ry postanowif ME u
ledz.
Plwacz ustqpil nieco.
A wy co m~ySlicic? Z MIN iSc, czy re nina
- zapytal Leszck.
Plwacz cicho, sucho zaSmiat sig.
- Co? ma szwagra, ktory mnie Z ponicwier-
Xxi d~zwignal, gdym Z wygnania bosy sic wyrwaf?
ia? przeciw MENU:
Ma szwagra ~lacniej, nz ia stryja - rzeki
Leszek, - Doc zawsze daisy, niz on.
- On mi ME s~zwagier, On mi wiecej, nz brat,
on mi ojcem! on dobroczyhca! g%waltownie po-
cza4 Odonicz. - ia ma niego ME pojde!
A ma mnie? - odwracajac sic, zapyta} Le-
seek.
Mi1czenie n~astapi1o. Odonicz plui patrzaf
razeln pc bokach.
- Ma. was ME pojde, chyba mnie zmusicie
- odpari.
Poruszyio sic w MIN COS gore wzie}o, pra-
vie mimowoli zblizyl sic do Leszka.
Me idz ty ma niego, czekaj! - rzckl Z pew
mem politowaniem.
- Me moge! - rzek1 Leszek l~agodniej, ale
stanowczo. Me moge, bobym sic ludziom dat
M nosniewisko, Lecz ME lekai sic O niego -