Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1918-07-26

o6AHA PoNPo
zaciely mu sic, colo pokry}o sic chmurami.
Radzono potem co zrobic, zeby jak naJpredzel
dostac sic do donu, gdy nagle turkot posfyszano W
poblizu. ..'
- To tatus j wojcio! - zawolala Celina.
Rzeczywiscie Chatynski z profesorem dazyli
bryka do boru. Pc 7ochtonieciu z pierwszego wra-
zenia, opowiadali przybywajacy, re klacz przyble-
gla bez siodla W podworze,, przerazone byio wielkle
PAM Chatyhskiej, donyslaia sic strasznego wy
padku. ...t
-Wracajmy teraz spiesznie, moWH Chatyr-
ski. zeby z~aspokoic jak najpredzej matke.
Zabrano sic do odwrotu. Professor z Wlodzlnle-
rem o~stroznie przeprowadzili Helene do brykl. -
w czasie tym Chatyiska z bijacem screen oczeki-
waia ma werandzie domowych gosci.
-Wszystko dobrze, mateczko!- wo}ala z da-
leka Marya Helenka tylko troche nadwyrezy}a
reke i box!
Pacyentke wprowadzil Wlodzimierz do pokoju
PAM domu, spoczela tn ma miekkiej otomanie. Do
brze lei bylo wtak troskliwem otoczeniu, tembar--
dziej, DO przypuszczaia, re Wlodzimierz %zajmowac
sic mia bedzie szczegolowo. Zawiodla sic jednak W
swoich nadziejach, mlody lekarz BOWEN zbadal raz
j~eszcze tylko ramie Heleny wobec PAM Chatyhskiej,
poleciwszy rozmaite przepisy, a potem juz prosi1
Ceiling, ably zechciala ich dopilnowac. Przy sposob-
noSci zauwazy} tez wobec Chatyhskch, re Helena
;est niemozebna w swej z~ywosci! Wyrazi} rowniez
wdzieczno5c Celinie, re sic zajela jego pacyentka.
Tegoz dnia, rychlym wieczorem, przybyl Sta
nisfaw do Zalesia.
Z jaka radoscia o c~zuioscia witano sic ma WA
jem, trudno opisac! Matka p~atrza}a z mi}oscla W
oczy synowi, bada}a, czy zdrow wesol, ojclec przy-
glada} mu sic z daleka, lecz Z ogromnem zadowole-
MEM; Marya i Celina calowaly colo brata najczu-
lei, Wladzio zalozy. reke ma szyje jego, a Jadzia ko-
lysala sic ma kolanach ukochanego .Stasia.
- JesteSmy znow wszyscy razem- woiaia
Celina, uderzajac w dlonie.
Marya z uSmiechem ~szczeScia ma ustach, usla-
Ola najblizej brata.
Wlodzimierz stall w framudze okna, z wielklem
zadowoleniem przypatrywal sic tel scenic. OczyEna
wodzii po wszystk;ch, postaciach, a w sercu zazdro-
SCH Stanislawowi tel miiej chwili witania sic z TO-
dzina. Nareszcie z westchnieniem powiedziaf sobie
W duszy:
- Ami jednej takiej chwili ME miaiem W zyciu!
Jake to bolesnie ME mice swoich... straszne jest
sieroctwo.. straszne osamotnienie.. a jeszcze z
taxa walka W duszy!:
Professor drwil z Stanislawa, re choroby Pc MIN
Tie widaG:
- ZateskniieS chyba "a kimS!
- Prose- wuja, oslabienie lekkie pluc... zresz-
ta... Smia{ sic Wesoio, ME kohczac zdania.
- Blade j~eszcze' troche wygladasz, ale jaki Gle
mny was ci sic sypie, to prosze popatrzec! Postacia
przypominasz OLGA, oczyma matke Marylke, swo-
boda CEILING. -...-
Stanis}aw podobal sic Wlodzinierzowi, DO mial
COS pociagajacego W sobie, serdecznoSc %nautral--
nose w obejSciu - przytem ogromna swoboda pa
trzyla mu z oczu. ,Opowiada1 tez zaraz z humorem
rozmaite przygody z zycia akademickiego i z po-
drozy o~statniej po Szwajcaryi.
Witano Stanislawa W sail stoiowej, obok byl
pokoj PAM domu, W MIN spoczywala Helena ma oto-
mamie drzwi byiy u~chylone. Professor chcac jej
zrobiG przyjemnoSt, ujal pod ramie Stanislawa i "a
~prowadzil go do pokoju matki:
- Otoz, panno Helene, jeszcze jeden lekarz!
Przypuszczam, re juz teraz zdrowa bedziesz!
Helena z wdziekiem wyciagnela reke do Stani-
slawa; witala sic z MIN tax g}osno i czule, re Who
dzimierz w pokoju stolowym w~zdychai co chwila:
- Biedny ten pan Stanislaw - a uSmiech iro-
niczny okolii mu usta.
- Jaki pan zlosliwy!- zauwazyla Celina, -
StaS biedny9! Czy ola tego, re go tn wszyscy ko-
chamy? -.
- o ME, zazdroszcze mu nawet tego s~zczescia,
z reszta PAM wiesz O co chodzi.. znasz do
brze panne Helene! Pan S~tanislaw bedzie teraz
p%rzedmiotem jej g~oracych uwielbieh..
- zarty! zarty, panic W}odzimierzu! Ktozby
to uwielbial takich wasow, a jeszcze medykow! -
sniala sic Ceina.
q. Dziekuje PAM "a complement! Tu Who
dzimierz z ~swoboda brata ucalowal reke d~ziewcze-
cha. ."
zywy rumieniec podni6si wdzieki Celiny, staia
i zaklopotana.
Marya cieszyla sic z jej zafrasowaniem weso-