Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-12-29

l mySlaml poblegf do SWych dzlcCl.
Spartym tax ma rekach, &c zwislz g}owa INA
lazl go Kumkodesz, powracajacy Z wycicczki swej
kt6ry, widzac w izbic Swiatio, p~rzyszedl Z pozdro-
wieniem. Mai jak zawsze twarz wesola i wlecel
ieszcze, niz przedtem, ozywiona.
Mszczuj sic ku MENU zwroci}.
- GdziezeS byi? - zapyta}.
- Gdziem ME byl! odparl, Sricjac sic kle-
ryk. w obu klasztorach, ma biskupstwlc ma
divorce ksiazccym wszcdzie. Dziekl Bogu, TIL
niezle, ksiaze Hcnryk trzyma i trzymac bedzie Z
mani.
- TAX sic ida mrukna{ Mszczuj.
- A Konradowi ME dada Prusacy o zlem my
Slec ciagle wesoIo prawii kleryk. Ci niemiec-
cy rycerze, ktorych sprowadzi}, tymczasem mu ME
wiele pomoga. Braci zakonnej ~przyszlo tylko dwoch
i kilktnastu knechtow... ano i'm sic ME wiodio / pc
drodze ma miejscu. MIN dojechali do Piocka,
dwu mlodych ochotnikow tax jak stracif, DO ich
gdzieS rannych porzucic mieli. Powiadaja re sig
nieopatrznie ma lowy wybrali i dirk ich ciaf obu'
Mszczuj sluchal o~bojetnie, ale ma mySll mu
~przysz}o, IL cd biskupa pod Biala Cora o Krzyza-
kach sIyszai.
- Coz sic z tymi rannymi stalo? - spytat.
- M6wia, re ich gdzieS pod jakimS zamkiem
rzucono ma laske lub nielaske BOA odparl Kum-
kodesz. - Pc drodze rozpowiadac mieli, re zameS
to byl jakiS niegoscinny, DO tam ME chciano nawet
chorych wpuscic.
Zamek niegoScinny Waligorze daf do mysle-
MIA. A nuz Niemcy zawedrowali pod Biala Co
re. DO stamtad niedaleko stall? Me bylo w tenn
niebezpieczehstwa, lecz sama mySl, re sdzies tam
ma jego ziemi Niemcy. mogli szukaG przytufku,
gniew boddziia w Mszczuju. Nuz ich tam kto IL
litowawszy sic ~przyjal2 "
MySli rome wedrowaly pc %glowie.. ~pochmur'
Maj jeszcze b~ardziej.
Kleryk powtarzal, co gdzie slyszaF, byf wca-
lie dobrej mySli. Widzqc wreszcie, zc MSzczuj,
iakbv drzemiqcy. ME odpowiada mu, a majac W tel
re izbie przygotowane ~posIanie, usunqi sic ma box
klakl do modlitwy.
Nazajutrz Walig6ra postanowil p~ozegnac ksie-
cia; ME chcial tn siedzieG dluzcj, niepokoj glugo mt
spat ME dal, obudzil go "a rama pedzi} stqd,
Chciai zbyc drugie poselstwo, wrocit do krakowa
wyprosiG sic do Biaiej Cory.
Ksiaze Henryk dnia tego zawczasu ~wyruszyl
ma p~oIowanie. ma grodzie bylo pusto. Percgryn
nawet, kt6ry nigdy pana mic odstepowaF, pojcchaf
T. MIN. O tenn wszystkiem Mszczuj dowicdzia} sic
Gopiero ma zamku pustym, lcdwie znalaz}szy stu,
Sc, Z ktorym sic mogI swoim ~jezykiem ozmuwlc
luz miaI iSc prccz L narzekanicm ma dzici stra-
cony, gdy drzwi izby, W htorej sic zatrzymal, uchy-
lily sic dziewcze sluzcbne dalo mu znak, ably "a
MEM szed}. ME ~wiedzac, co to mia}o znaczyc,
Walig6ra, niechetnic, kroczy1 "a MEM.
Wpustej komorze drugiej mic bylo nikogo.
Dziewczvna znikla. Pc chwili drzwi sic otwar]y
i krokiem chwiejnym weszla Bianka. Bledsza by
Ia jeszczc ! bardzicj zmizcrowana i wylek}a, MI
gdv ia widziai w drodzc. Z trwoga zblizyla sic
ku niemu.
Bogu dzieki, zdrowie wan powraca o.
dezwai sic Mszczuj, spogladajac ma mia.
- Zdrowie:? choroba p. - odparla - ia Sama
ME wien. CO sic re nina dzieje. Ia PAM ma VIA
DE ~straszna; wczoraj przemienila mne, wzie}a mo-
ia dusze re mnie, wycisnela ia jak chustke / stafa
sic biala czysta.. zapomnialam o wS@ystkiem..
ME chcialam mic, tylko L MIA bye ia wiekl.. Do
poki ona tn byla, blogo mi bylo.. gdy odeszia,
Gym sic obudziia czy Spie znow, czy roje, czy zy-
je, ME wien. Pamiec. i strach powracaja". trWo-
ga niewoli.. Ona moja duszs we@nie re mnie.'
Ratujcic mnie. A! tax! sle ma wielka DIS zno-
WI pamietam i drze! Niewola mnie czeka ten
sen co wczora.. Smiert!
Mowila, a Mszczuj stall, sluchai nierozumial,
Zdawala mu sic ~oblakana.
-.Jakze jabym mog}, cho6bym nawct chc'af
was ratowac? odezwal sic Z ~litoscia. Sauna
widzisz, re jcste5 w ich mocy, ksiezna pobozn9
swieta jest, z}ego cd niej obawiat sig ME mole
Gle. A ia wyrwac was stad.. ME ~potrafie.
Przeciez rycerze mic jeden raz ~porywali ME
wiasty nawet Z kIasztoru = odezwafa sic Bianka
ia o tenn slyszaiam, bedac jeszcze mala. spic-
wano o tenn Piesni.
- Ale ia I'll jestem pos}em i nietylko skazi1.
bym sic sam, lecz panu menu krzywdebym uczy'
nil, popelniajac gwaft. Miodym to przebaczono,