Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-11-14
WALIGORA.
PoWIESc HISTORYCZNA
Z czasow Leszka Biaiego
prZeZ
prZeZ -
j. /.
(Ciag dalszy.)

lOlN % SCAyNLtB PS-NSN"A SS l.
zoboietnia}y jz prawie ma to, co go tn spotkac mo-
g}o. Gorszego sic juz ME spodziewai.
Nazajutrz rano, gdy on ludzie gotowl byll ma
zamek, przyby} ochmistrz ksiecia Henryka, Pere-
gryn z Weissenburga, ktory byl jemu najulubien-
Sym ! Gale mial z~aufanie.
INiemiec t obyl, Z powolania rycerz, czfowlek
spokojny; mimo to, jak kazdy meznego umysiu
MAJ, lagodny ma poor / powazny wielce. Ten juz
sic byl dlugim pobytem ma divorce szlaskim / Jezy-
ka miejscowegO nauczy}, tax, re sic MIN mog} roz-
movie. Mszczuj zaS miai income postanowlenie
Niemcow ME rozumiec ! Emusic ich, ably z MIN roz-
mawiali jego j~ezykiem.
Peregryn przybral sic byi widac ma ~przyJecie
posla dosyc dostatnio i pieknie lahcuch miai ma szy1
NIECE u pasa, a helm "a MIN nioslo pachole. FRA
vie tax shiny i wyrosIy, jak Waligora, ME ustepo-
wal mu piekna postawa / szlachetnym jeJ wyrazem.
Z tych Niemcow, co ma divorce Henrykowym ba-
will, zno$niejszego trudno z~aprawde znalezc by1o.
Mszczuj, chloe go ME znal Z twarzy, siyszal o
MIN wiele, DO to byi nieodstepny siuga, albo raczej
p~rzyjaciel ksiecia Henryka.
Mimo rycerskiej postawy Peregryna, charak:
ter dworu szlaskiego odbil sic ma MIN. Maiy krzy-
zyk Z pod lancucha jego w~ygladal, slknie byiy bar
WV ciemnej, krojem jakimS zakonne przyPomina-
iacym.
Wczorajsi u~rzednicy musieli mu opowiadat,
re Mszczuj niemieckiej mowy rozumiec ME chciai,
zblizy} sic wiec don Peregryn, W imieniu ksiecia
witajac ga lamanq, ale polska nova.
Mszczui COS kr6tko odpowiedziat choc Pere-
gryn zdawal sic choice odrazu przyjaznie zawiazac
stosunek, da} poznac, re chce pozostac, ME spoufa-
laiqc sic zdala.
- Kiedy moge otrzymac posiuchanie II ksie'
CLAP spytai Waligora.
- Badzcie maluczko cierphwi rzeM Pere-
gryn tHaz ksiaze jest ma mszy Swietej, pc kto-
rel must odprawic psalmy i modlitwy codzienne;
poczem dopiero, ~przyjmie was ~ochotnie. MoglbyS-
Gle tymczasem dodai - wygodniej spoczac ma
zamku naszym. gdziebyScie wiecej ludzi znalezli, a
ME siedzieli, jak.t tn, samotni.
Mszczuj zgodziI sic ma to, mySlac, re sic tez
lepiei ma grodzie rozpatrzec portrait. Wyprowadzo-
no konie wyszli CT ludzie, ktorzy towarzyszyc mie-
Ii posiowi. Peregryn re swoimi przyiaczyl sic do
Mich cafy orszak ma zamek p~ociqgna}. Bylo ma MIN
ludno dosyc, ale zarazem cicho. w podworkach sta
" konie ! wozv tych, kt6rzy do ksiecia W roznych
sprawach przybywali.
Wprowadzony do wielkiej izby, Mszczuj INA
lazi ia napoi zajeta przez oczekujacych. w poSrod
Mich uderzyiy go mnogie habity roznych ducho-
wnych ludzi mnich6w, biale, szare, czarne, giowy
w~vgolone, diugie suknie klech0w, ktorzy tn pre-
magali. Stall oni ma przedzie, a "a mimi rycetstwo
t~rteisze, dostatniejsze i ubozsze, / }acni do rozpo-
znania DO stroju i twarzach osadnicy i ~urzednicy
niemieccy.
w sail ~panowaia cichoSc klaSztorna, bo'i ona
sama miaia W sobie COS klauzuralnego. Ma jednej
re scian wisial ogromny krzyz z wizerunklem Chry
stusa, u drzwi bylo ~naczynie spore z woda sw1eco-
ma. Mad wszystkiemi wnijsciami do niej biaia kre-
, da porysowane byly ltery, porozdzielane krzyzyka-
mi Won koscielnego kadzid}a, dochodzac tn skads
powiekszaia zIudzenie.
Rozpatrujac sic po5rod nagromadzonych,
Mszczui, spostrzegl twarz niegdyS, dawniej, Z mio-
dszych lat znajoma. Taxa mu sic ona przynaJmniej
zdaia, choc niepewnien byl, czy sic ME myth. Clio
wick bowiem. kt6rego znal Swieckim, wesoiym a O.
choczym towarzyszem, zestarzaly, ~spowaznialy,
miai ma sobie suknie zakonu CyStersow.
Gdv mu sic Mszczuj jeszcze przypatrywa',
zdziwionv tenn podobienstwem, mnich take oczy
skierowal ku MENU, uSmiechnal sic i zblizac "a
cz2l powell.
On to byi, ten, ktorego zwano ,dawniej Mike
}aiem z Henrychowa, mozny pan, plsarz kanclerz
ksiecia Henryka, ktory teraz wlasna wleS oddaw-
szv ma ~zaiozony przez siebie klasztor, opatem w
MIN by} obrany. Nosii on wprawdzie dawnieJ STU
knie kleryka, ale Swiecen ME mial ME ~okazywaS
powo}ania. Mszczuj, kt0ry ME siyszaS, CO sic z MIN
staIo, zdumia} sic, gdy go ujrzai witaj2cego uPrzej-
mie z widoczna ~radoScia.
o moi Boze! - zawota}. - Coz sic sta}o z
wami?
To, co widzicie, odpari Oysters spokoj-
ME; - lepsza czastke obralem sobie i jestem szcze-
$liwy. Do portu przypiynalem!
Waligora patrzai jeszcze zdumiony, slowa nj"