Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-07-05

ZdlohJ l SniSNWS'
Nazajutrz rano poczet, ktory mial towarzyszy
markgrafownie W. padrozy ssposebl sic do dros
Oda milczaca, ale zarsnsxniona podrainiona wy
bierala sic niecierpliwie. "Kobiety jej wiazaiy sw
p~rzybory s~posobily juki na konie. Wozy zatoeSon
pod izbe i juz je iadowac zaezsto
Markgraf6wna ~naprozne usitowaia sic dowie
dziee, jak krol przyjal wiadomoSc o jej pestepowa
niu, dziwujac sic z4oszezac, re ia tax fatwo wypu
szczeno. w istocie Mkt ma dwosze nie okazywa
najmniejszego zalu ochoty zatrzymania jtj.
Jeden tylko Bezpryn, ktory byl pezno wczora
~powrocil z lowow, ldowisdziawszy sig o ~przyjedzi
Ody pospieszy. doanisj z debr.m ssowem, Ma wi
dok lego twarz sisjefrozjasniia, a nawyknienie d
zalotnosci usmiestek wymuszony ~seiagnelo ma Il
sta.
Bezprym wieeej oczyma mowil do pieknej die
wczyny, ni1 potrafia ustami. Oboje -wejreeh nj
szczedzili. Slowa dilge ME SKY osarnotnienem
kr6lewiczowi, zwlaszcza, gdy sic znalazi wobec nie
wiasty. Dopiero W koncu rzeki:
- zal nam bedzie was, DO -takiego hezego Ii
ca niepredko dwor sig dQczeka So,
+ Macie tu ich des6.--y odpafia Oda - a nnni
do swoich czas. <@st+@s~~s@I r.
l znowu oczy mowiiy tax wyraziscie, re ST.
markgrafowna zarumieniia, a Bezpryn stall. jal
krwia oblany, wyrwai sic z tego pozegnanla, PREY
znajac Ghezie, re Oda wydala mu sic praWie tai
piehna, jak Ryksa. w istocis w~szystkie niewiast!
mlode piekne dian byly, a szczeg6lniej te, ktor
ma niego spogladaly mile.
Polegnanie z krolowa byle re strony Ody Ii
mne, a prawie czule cd Emnildy, ktora w~dzieczn'
jei byIa, re dwor opuszczaia tiumaezyia to sobl
dobrs VIOLA. Obdtrzyla wiec odjezdzajaca i uscisne
Ia, b}~ogoslawiac, Ryksa take okazaia sic prey Pc
legnaniu czulsza, nil byia zwykle Ola Ody.
Cd krola przyniesiono podarki wspaniale, n;
widok ktorych zarumieniio sic radoscis lice Mem
jacej.
- Szkoda nam pieknej dziewoi - rzeki, usmie
chajac sic do nicj - ale kiedy ojeiec VIOLA, siucha'
wan trzeba! Juzci tei moze kiedy do mas powro
cicie?
Oda spojrzala ma kr6la jakby z wyrzuten; SEE
pneia COS niewyraznego, zwyka jej smialosc. o
puscisa ia W tel chwili, spodziewaia sig czegos WIG
cej mad podarki obojetne slowo. w duchu sadzi};
moze, IL jej Boleslaw ME puSci.
Krol popatrzywszy ma MIA wzrokiem pozadli-
wynn, mrugnsi powiekami, u$miechnat sic, ale wne
poszedl nazad do dworu i ME ukazal sic wiecej.
! w progu izby Panicha inne n~iewiasty dwor
skie kianialy sic odjezdlajaeej, okazujsc niby "a
wielki; wogole jednak wiecej sic spodziewala pick
ma PAM. Wprawdzie poczet, dodany jei, okazaly
byA, dobrany i odpowiedni dostojehstwu, ME zby
waIo ma niczem, wracala z orszakiem gednym ME
NAL kr6lowej, lecz ME oddano jej czci, kt6rej dum'
p~ragnela. Widocznie pozbywano sic jej prawie ra
doSnie.
Oda wyjechaIa otoczona rycerstwenl, sauna jc
dina z swym malym dworen1, W sercu zywisc msci
we uczucic. Ostatnie wejrzenie Panichy mowilo je
cos, CO ona jedna z%rozumiala co W przyszioSci obie
cywaio wiele!
Ks. Petrek, "a ktoryn gonila oczyma, wcal'
sic ME zjawi&. Wyjechali jul "a okopyi podzamcze
gdy ma ~goScincu ukazah sic z kijem W reku ks. pi
sarz, jak gdyby Z pieszej jakiejs powracal wycie
czki.
Ujrzawszy jadaca, zatrzynal sic niby zdziwio
ny, pozdrowil ia rzuciwszy okiem po orszaku
ktory sic skiadal z ludzi oswojonych z pograniczem
a rozumiejacych move Niemcow, zawahal sic zrazr
z przystapieniem do markgrafowny, ktora sic, 20
baczywszy go, z~atrzymala.
Widzac, re nan ~oczekuje, zbhzyl sic pisarz, :
re poczet nieco dalej stall, mogl sic wiec pocicht
rozmowic, czego sobie zyczyi zspewne.
zlescie uczynili rzekl predko il stad u
stepujecie... Czasenl, gdy sprawl zdajc sic pre-
grans, Jest najblizsza kohca... Coz krol?
Me ~szczedzii podarkow... ale mi siowa dobre
60 ME powiedzial szepneis Oda. Krolow
wszystkie niewiasty rowne...
KS. Petrek usmiechnaS sic szydersko.
- ia ME 1egnam doda4 - pieknej markgra
fownei... Dali Bog zyci., spodziewam sic js tt
widzicc jeszcze... i W Swietniejszym orszaku...
To mowiac, zblzyl sig do niej.
- ~Jedziccie do Niemiec - rzeki zywo - "a
wiezcie ode mnie ten zwitek do magdeburskieso ar
cybiskupa. Dostojny ojciee, MECH go mu przesle