Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-11-14
(Ciag dalsW9

Ale fizyonomia pana Pickwicka okazywala tax
mala dosis zadowo1enia ma widok tego lokalu, re
pan Roker p~rzeni6sl sw6j wzrok ma Samuela Wei
lera, acknowledged dotychczas milczenie, pe1ne
godnosci; pan Roker uczynii to zaPewne w nadziei,
IL znajdzie wiecej wsp0lczucia W twarzy Sama.
- To pok6j mtodziehcze! - powtorzyl.
- Wide - odrzekf Sam, kiwajac glowa u
spakajajaco.
- Me s~podziewaleS sic pan znalezt W tenn
imeiscu takiego pokoiu, CO - mowiI dalej pan Ro-
ker.
Sam odpowiedzial ma to, przymykaJac jedno
oko re wszelka swoboda i naturalnoScia; co moglo
o~znaczac, re spodziewa1 sic i ME spodziewaf, We
dug tego. jak to sobie zechce t}0maczyt s~postrze-
gacz. Wykonawszy TAXI manewr, Sam otworzyf
okno i zapyta4, kt6re mianowicie ]6zko radzi zaJac
- To tn rzekl pan Roker, wskazujac w je-
dnym kacie ma stare, zardzewia}e lozko zelazne. -
Tu zaSnie kazdy, czy chce, czy ME chce.
Prosze! - rzekl Sam Z najwyzszym ME
Smakiem. - | zapewne moWil dalej, s~poglada-
lac ma swego pana bokiem, W nadziei, IL ten zawa-
ha sic w SVEN postanowieniu ma widok tego wszy-
stkiego zapewne inni gentleman, Spiacy tn, So
pr~awdziwymi g~entemanami.
Rozumie sic. Jest miedzy mimi jeden, wypi-
jajqcy dwanascie kwart piwa dziennie, i ktory ME
p~rzestaje palic tytuniu navel wtedy gdy je.
- To musi bye zuch? - zauwazyf Sam.
- o! Numer pierwszyl- odrzekI pan Roker.
Wcale ME przekonany to pochwa}a, pan Pick
wick oznajmil, tSmiechajac sic, IL postanowi} wy
probowac zalety l6zka. Pan Roker powiedziai mu,
IL moze isc spac, kiedy mu sic podoba, bez zadnych
formalnoSci ! odszedi, pozostawiajac go Z Samem
w galeryi.
Zaczynaio ciemniec; to jest, w miejscu tenn,
gdzie nigdy ME byio widno, zapalono kika plomie-
nj ~gazowych, moze przez grzecznoSc ola nadcho-
dzacej nocy. Poniewaz bylo dose ciep1o, wiec ME
ktorzy Z mieszkahcow licznych pOkoikow, wycho-
dzacych po prawej ! lewej stronie ma galerye, poot-
wierali swe drzwi. Pan Pickwick, przechodzac Z "a
Ijeciem i ciekawoScia, zagladal do ich wnetrza. Tu
czterech czy pieciu ospa}ych mezczyzn, kt6rych "a
ledwie bylo MONA dojrzec "a klebami dymu tytu-
niowego, krzyczaIo i kloci1o sic wSr6d napo1 wy
proznionych szklanek piwa, lub gra}o w karty bar
do brudne. Tam biedny starzec, s%amotny, ~pochylo-
ny mad z~zoTklymi i podartymi papierami, wypisy-
wal PREY s}abem Swietle }ojowki dhugie opowiada-
ME swoich przygod, w nadziei, il to zdofa dostac
sic do jakiej znacznej osoby.. kt6ra ma ME ME spoj
rzy nawet moze. w trzecim pokoju jakiS mezczy-
INA wraz z swa iona urzadza} ma ziemi poslanie ola
najmiodszego re swych ~licznych dzieci. Nakoniec
W czwartym, piatym, szostym i ~siodmym znowu
karty, piwo i dym tytuniowy.
w samej galeryi, zw}aszcza ma s~chodach, Wa
4esafo sic bez celu mn6stwo ludzi; jedni dlatego,
re ich pokoiki byly puste samotne, drudzy, re ich
znowu byly peine i duszace; n a~jwieksza Geese dla-
tego, re trapila ich niespokojnosc sami ME VIE
dzieli co z SODA poczac.
Znajdowali sic tam wszelkiego rodzaju ludzie,
cd rzemieSlnika w kaftanie Z grubego sukna, az do
e1eganta W kaszmirowym s~zlafroku, przedziurawio-
nym ma lokciu. Ale wszyscy byli Podobni do siebie
pod jednym wzgledem: mieli miny zaniedbane, ME
spokojne, sploszone, jak pojmana zwierzyna, albo
bezwstydne i fanfaronskie, trudne do ~opisania, kto-
re zreszta kazdy moze poznaG, jezeli chce, gdyz
dose Jest ola tego wejSc do pierwszego lepszego
wiezienia "a diugi.
(Ciag daisy nastaFi)).