Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-07-16
K. DICKENS.
KLUB PICKWICKA
Przetlomaczyl z Ansielskieso
WLoDZIMIERZ GoRsKL
(Ciag dalsZy.)

80 - TAX Jest, niezawodnie mowif dalej We'll
Ter, powaznie kiwajac giowa. - AGO mic najbars
dziej gniewa; to re widze, IL traca czas mlodosc
ma robienie ubiorow ola ludzi miedzianej Gerry, by
najmniej tych ubiorow ME potrzebujacych, a nigdy
ME zajmuja sic chrzescijahami koloru naturalnego,
umieiacymi chodzic W spodniach. Gdybym bWl pa
mem wszechwladnym, Samie zaprzagIbym knku ia
kich prozniakow pasterzy do dobrze naladowanych
taczek k~azalbym i'm przez dwadziescia cztery 60
dziny wtaczae i staczaG tie taczki po desce szeroko-
sci osmnastu cali. To alboby odjelo i'm nieco glu-
poty, albo przekonalo, re mic juz i'm ME pomoze.
,Wyglosiwszy. taxa recepte Z wielkiem namasz-
czeniem i odpowiednimi ruchami, Weller jednym
:wypit swa szklanke wysypaf popi6l z
fajki naturalna godnoScia.
.Jeszcze ME skonczyI tel ~ostatniej czynnoSci,
gdy W k"orytarzu dial sic slyszet ostry gios.
- Otoz twoja kochana macocha, Sammy -
rzek} do syna w tejze chwili weszIa PAM Welle
rowa.
A! jesteS juz?!- zaawolala.
- Testem. moja droga - odrzekl pan Weller,
~nalewajac sobie szklankc.
A. pan Stiggins wrocil: zapytala PAM
Wellerowa.
- Me, moja kochana odrzekl pan Weller,
weglem z~apalajac sobie fake. A co wieccj, po.
staram sic ME umrzcG re z~martwienia. gdy tn vie
cej ME p~ostanie.
- Och! grzesznik niepoprawny! - zawoiala
PAM Wellerowa.
- No, no, ojcze zauwazyi Sam be- tych
czuloSci pred obcymi. Otto wIaSnie powraca VIE
Iebny gentleman.
UsIyszawszy to. PAM WelLerowa szybko otar-
Ia Icy, ktore silha sic wylac, a pan Weller odsunal
swoj fotel re zmartWionq nina cd kominka.
Pan Stiggins ME kaza}a sic dlugo prosiC ma
szklanke grogu; potem przyjal druga, potem trze-
cia, potem przystal ma wziecie udzialu w wiecze-
rzy, by n~astepnie znowu powrocic do grogu. Sic
dial pc tel samej stronie, co Weller starszy, kt6-
ry w chwilach, gdy sadzil, re ME bedzie widziany
przez zone. ola ulzenia wewnetrznym uczuciom, pc
trzasaI pieScia mad glowa substytuta. Fart ten TEN
czystsza sprawial przyjemnoSc jego synowi, re pan
Stiggins ME przestaWal ~pociqgac grogu. w szcze-
Sliwej nieSwiadomoSci tel %ozywionej pantomimy.
Rozmowa p~odtrzymywana byla pc wiekszej
cze5ci przez' pauia Wellerowa wielebnego gen.
tlemana / toczyia sic gi6wnie o cnotach pasterza,
wielkich zaletach jego owieczek, tudziez o okrop.
nych wystepkach szkaradnych grzechach reszty
ludzi. Czasami tylko pan Weller starszy pozwalal
sobie ironicznych komentarzy niewlasciwych
drwin.
Nakoniec pan Stiggin., kt6ry o lie MONA bylo
wnosic z niewatpliwych oznak, umlescif w Soble
lyle grogu, lie mogl p~rzelknqc bcz w~ielkiego nara
zenia sic, wzia} kapclusz p~ozegna} sic. Sauna cd
~prowadziI ojciec do sypialnego pokoju. Szanowny
ten gentleman. serdecznie ~sciskaJac "a reke syna,
zdawaIo sic, IL zamierza wynurzyc mu kilka zdai
filozoiicznych ale, uslyszawszy kroki PAM Welle-
rowej, zmienil zamiar tylko krotko powiedzial do
bran0c. - .+...
Nazaiutrz Sam wstai w~czesnie. Zjadlszy ma
predce Sniadanie. gotowa} sic do odjazdu do Lon
dvnu wlasnie mia} wychodziG Z domu, gdy sta.
nal pred MIN ojciec.
- Jedziesz, Sa1nie? - zapyta}.
- Jade.
- Chciaibym, byS m6gI jakim sposobem o.
kieIznae tego Stigginsa zabrat go z soba.
- Czy tax? - zapytai Sam tonem wyrzutu.-
Rumienie sic, re jesteS moim autorem. starry kaplo-
ME. D1aczegoz pozwalasz mu wtykat swoj karma'
zynowy nos do Markiza Cranky?
- Poniewaz jestem cziowiek zonaty, Sammy,
%poniewaz jestem zonaty. Jak sic ~ozenisz, Sammy,
wtedy zrozumiesz wiele rzeczy, teraz ola ciebis
niepojetych. Ale czyz to warto TRAGIC lyle czasu
ma nauczanie sic takich ~glupstw, jak mowii pewien
uczen,, poznawszy abecad}o to pytanie! Zreszta
to zalezy cd gustu. ia, CO do mnie, gotow jestem
powiedziet, re ME warto.
- w kazdym razie rzekl Sam - badz
zdrow ojcze.
- NBadz zdr6w, Sammy, badz zdr6w.
- Slowo tylko powiem rzekl Sam. zatrzy-
mujac sic. Gdybym byl w}ascicielem Markiza
CRANKY gdyby to bydle, Stiggins, przylazilo tax
objadac mic, ~tobym....
- To cobys zrobif? zapytal pan Weller z
wielka ciekawoscia co?
Zatrulbym mi grog.
- Ba! - zawolai Weller z wdziecznoscia Sci