Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-12-29

POWIESc HISToRYCzNA
z czasow l. Bia}ego
prZeZ -
j. ]. ~
(Ciag dalszy.)

Lduihu LIZ ullSJ LdSldl iluLi, w lNA
ko codzienny ksiecia, przewaznie Z Niemcow zio-
zony.
Ksiaze sam tego dnia inaczej sic wydai Wa
ligorze. Ia mnicha niemal molina go byio wziac
wczoraj, teraz choc poboznym zawsze. okazac SIG
staral wiele mu chrakteru rycerskiego wrocilo. Me
~zrpelnie w MIN przykiad zony i jj obyczaj stfu-
mil nature dawna. TAX jak mad Dlobnia ME
gdys trzeba bylo wpiywu ~-poboznej Jadwigi, ably
cd zdobywania Krakowa odstspii teraz gdy bez-
~poSrednio iona, majaca moe wielka, ME wiedzlaia
nan, starry w MIN cziek sic odzywai. Weselszy byl i
butniejszy.
Walig6ra siuchai i patrza>, W duchu sobie mo-
~iac, Il "a predko go wczoraj osadzA.
Przyszla byla wiadomoSc o przygodzie krzyza-
Row DO przybyciu do Pfocka, o bitwie stoczonel
: Prusakami, w kt6rej zakonnicy szpitala Fanny
Mary 0 ma}o ME zostali ma placu.
Wszczela sic miedzy Niemcam rozmowa
Rwawa o sposobach wojowania, o orezu, o wypra-
wach, a ksiaze Henryk, co wczoraj sprawami ry-
serskiemi wcale sic ME ~zajmowai, dis zywo je brai
10 serca.
Mszczui siedziai, ME mowiac mic, BIO Slavic
no orez niemiecki, uzbrojenie niemieckie, mestwo
ksztuke wojowania Niemcow, a to nan padaio, jak
szrzewie gorace; kilkakroc o malo sic ME zdradzii
anie wybuchnal.
Powszechne byio zdanie, kt6re i ksiqze Hen
nk ~wypowiada}, re laden nar6d Przeciw ~orezowi
uiemieckemu ME strzyma.
- To tez - dodal ksia1e - kto ii mas rozum
tpia,, ten Sciagnaf sObie Z Niemiec posiiki. Bee
richby sic Il mas chrzeScijahstwo ME utrzymalo,
ME byiobv ami miecza, ami zbroi, ami nawet CO
Hdziac ma siebie.
Chociaz slowa te pc niemiecku powiedziat ksia-
2e, a Mszczuj ciaglc tax czynih jakby jezyka nt
r~ozumia}, juz mu tego bylo nadto.. Krwia oblaia
mu sic twarz zawoIai:
- Malo CO rozumicm, co Wasza MioSc po-
wiedzieliscie. lccz jeSlim zrozumiaI dobrze, powicm
Smialo, re trzymam inaczcj. Z~ylizcSmy tn dlu-
! gle wieki be- Niemc6w lepiejby by}o samym bye
NauczylibySmy sic Z musu kowac sobic orez zbro-
je, a nasi ksieza ~pospolitq nova wieccjby nawro-
p Gill, niz cudzy apostoiowie.
Ksiaze Henryk p~opatrzai ma Waig6re, inni
zamilkTi. zdziwieni ! zgorszeni. Gas jakis Sic
dzieli cicho, mic wazyl sic Mkt ami "a, ami pre-
civ. Szanowano goSCia, ktory, skohczywszy mo-
vic, glove zwiesii.
Ksiaze ME sprzeciwii mil SIG. zadumai.
Co bylo s~wojak6w ma divorce, poPrzebiera-
nych wprawdzie mowiacych pc niemiecku, ale "
ktorych jcszcze krew ME ostygia, a ME p~rzerodzi-
IA sic, wszyscy wdziecznie s~pojrzeli ma starego. w
mgnieniu Okla jakby ma diva obozy podzielii sic stoi;
poczuli sic jedni ~obceymi, drudzy swojakami.
Ksiqze Henryk, moze dostrzegtszy to chcac
Eatrzec w~razenie, rzekl, Smiejac sic:
Wole ia ich mice Z SODA, niz przeciw sobie.
Ma tenn sic skonczylo, DO juz ~pacholeta MO
by misy i reczniki do umywania rak, q drudzy :
asw powstawali.
Walig6ra tez, poklon oddawszy, ruszyl sic Z
biedzenia swego Z innymi do drugiej izby ustapit
Chciai zaraz do gospody wracac, gdy Zbislaw,
kycerz szlaski, ktory zdala II stoiu siedziaf, a do
pozmowy sic ME mieszai, zblizyl sic do niego, Byi
10 starry wojownik, ktory, choc mu sill uby&o, zbro-
Re ieszcze nsi} ! w s}uzbie stall. Niew:ele on tn
Enaczyl, DO Niemcy pred MIN, jak pred innymi,
prym bra1i i spychali ich ma szary konjec. Sta
remu milo by}o p~oslyszec, re sic ktoS uja} "a ia spra
wa, "a ktora tn juz Mkt ME Smial podnosic glosu.
Dwu czy trzech jeszcze zdala s~tojacych przy-
suneli sic do Mszczuja, lecz ~przemowit otwarcie
laden ME chcia}; Nicmcy podejrzliwie ma mich pa
trzyli. Waligora, czujac to, wpredce sic wySliznaf
W ~podworze, gdzie czeladz i konie staiy, / do go
spody wr6ciA.
Ma drodze go napedzil Zbislaw Nieczuja i po-
zdrowi1.
Bog zapaiac, zeScie i'm nosa utarll - rzeki,
Ny tn juz swoi ME. Smiemy z mimi stanac ma
r6wni, ~wszystko objeli, nam zostaio tylko wynn
rec, by i'm ustapiG ziemi, ktora bedzie ich.
Waligora bal sic rozmowy w ulicy, a s4uchai
chetnie. Starry Zbislaw jeszcze chetniej wygady-
wal sic z zalem, kt6ry mu ma sercu dawno ME
w~yspowiadany lezah. Jecha} wiec do gospody i
wszedi do niej "a Waigora.
Taxi nasz los dokonczy}, w~chodzac -
rady nan ME many. U mas ma Szlasku oni Juz
- :A 1on;o: rdz;e;ndziei l. LaskOnooie-