Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-07-18
K. DICKENS.
KLUB PICKWICKA
-A@&%
Przetlomaczyl Z Angielskieso
WXODZIMIERZ GORSKI,
(Ciag dalszy.)

Fan P1CkWlCk, rozpfOnlellony uprZelinoScl2
wyrazai szczere swoje zadowolenie 20 kazdem no.
VEN przystapieniu do toastu. Potem, wStajac ma
gle, zawolal:
- Panowie panic!
Sluchajcie s~luchajcie /! sfuchajcie! - krzy
kneI Sam, uniesiony og6lna egzaltacya.
MECH wejda wszyscy domownicy rzeki
starry Wardle dajcie kazdemu pc szklance wi
ma, ola wychylenia toastu. Teraz.- Pickwick! sfu-
chamy.
Wsr6d powszechnej ciszy, pan Pickwick "a
czaf:
- Panowie i PANEL. ME-. ME, ME poW1em:
panowie i panic; powiem raczej moi przyJaclelc.
moi kochani przyjaciele! jezeli danny pozwola ma
to-.
Tu panu Pickwickowi przerwaly huczne okla5
XII dam, ktorym wt6rowali mezczyzni, a Podcza9
ktorvch wlaScicielka czarnych oczu Wyrazn1e oS-
wiadczyia, re u5ciskalaby tego kochanego pana PlcN
wicka, pan Winklt Z wielka galanterya zapytal,
czy ME moznaby zrobic tego przez prokuracye' ale
mIoda dana czarnooka odpoWiedzia}a mu y eszcze
czego?" chociaz tel odpowiedzi towarzyszy}o spoJ-
rzenie, w~yraznie mowiace: Sprobuj".
Moi kochani przyjaciele! zaczat znoWd
pan Pickwick wznosze zdrowie nowozencow,
MECH Bog ich blogoslawi! (Lzy i oklaski). Moi
m}odv przviaciel Trundle jest, jak sadie, zacnym,l
dzielnvm miodzienCem a WIEN, re lego iona jest
bardzo mia zacna osoba, zdolna przenlesc w IN
ma sfere s~zczeScie, kt6re roztaczafa doEola sie0le
w ciagu lat dwudziestu w domu rodzlclelskln. (lu
pvzaty chiopak wybuchnql wielkim ptaczem; Sam
uia} 90 "a kolnierz wyprowadzii Z pokoju)
ChciaIbvm - mowiE da1ej pan Pickwick chciaf-
bym bye dose mlodym, by zostac mezem tel slostry
(Oklaski). Ale poniewaz tax ME jest, c1e5ze sic
IL iestem dose starym, by bye olcem obu, ably ME
podeirzywano mic o jake ukryte zamiary, Jeze'l
pCwiem, re je uwielbiam obie, re je szanuJe l ko-
cham.- (Oklaski lkania). Ojciec nowozaslubionej
moi dobry p~rzyjaciel tn obecny, jest to charakter
szlachetny dummy jestem Z togo, re 90 znan'
(Wielki halas). Czlowiek to zacny, nlezalezny,s ser
deczny, g~oScinny, hojny. OVielki krzyk ubogich
krewnvch PRIV kazdym Z tych przymlotnlkoW, a
z~w}aszcza PREY dw6ch ostatnich). Oby corka Jeg9
mia1a tyle s~zczeScia, lie on sam jJ zyczy, oby W
spogladaniu ma to ~szczeScie znajdowai ~wszystk7
rozkosz, iakiei Jest godzien. Take So. jestem tego
pewnv, zvczenia mas wszystkich. Pijmy vice ma
zdrowie nowozenc6w. zyczac i'm ~dlugiego zycia J
wszelkiej pomySlnoSci!
Pan Pickwick przestal movie wSr0d praWdzi-
wei bury oklask0w. Szczegolnie odznacza}y sic
przytem p}uca ~domownikow swym czynnym do
nioslvm udziaiem, pod dowddztwem Sauna. Potem
pan Wardle wzni6s} zdrowie pana Pickwicka. a p
Pickwick starei danny. Pan Snodgrass wznios} zdro
vie pana Wardle, a pan Wardle pana Snodgrassa
Teden z ubogich krewnych wzniosl zdrowie pana
Tupmana, drugi pana Wrinkle, wszyscy ucztowai
i weselili sic az do chwili tajemniczego zn1kn1ecla
.dwoch ubogich k~rewnych pod stolen, co oznajmi-
10 towarzystwu, re czas Jest rozej5c sic.
Wedlug rady pana Wardle, meska Geese iowa
rzystwa przedsiewzieia przechadzke, by wyparo'
wac Z siebie vino. Tylko dwaj ubodzy krewni pc.
zostaliw lozku przez caly dzieh. ola otrzymania ia
kiegoz samego r~ezultatu. Sam u~trzymywai bezus'
tanna wesolost pomiedzy sluzbq, a pyzaty chlopak
kolejno to jad}, to spa}.
Obiad byl tax serdeczny h~alaSiwy, jak Snia-
DAME; potem ~nastapif deser move toasty; potem
herbata, wreszcie.
w koncu diugiej sail, pod altana zieleni, "a
siadlo dwoje skrzypcow jedyna W Muggletonte
aria We wszystkich katach, ~w5zedzie, gdzie tylko
umieScic sic, blyszczaiy same srebrne ciezkie swiecz
Mkt. Dywany zdjeto Z podiogi, ogiei bucha} W
ogronnyrn kominie, wesoie smiechy gwar rozlc-
galy sic w~szedzie.
Jezeli CO moglo jeszcze podnieSc powszechne
~zajecie, to znakomity fakt, re pan Pickwick uka-
zai sic be- kamasz6w, pc raz pierwszy W zyclu,
jak jednog}o5nie utrzymuja n~ajdawniejsi Jego
Przyjaciele.
- Czy zamierzasz tafczyc?- zapytal go pan
Wardle.
- Naturalnie; wszak dlatego lbra}en sic Cd
powiednio odrzekl filozof, u~przejmie ukazuJsc
j~edwabne swe pofczochy zgrabne trzewlki. E.
- Pan! W jedwabnych pohczochach! - zawo'
la} wesolo pan Tupman.
- Dlaczepoibv nie7 odpari pan Pickwick