Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-12-10
K. DICKENS.
KLUB PICKWICKA
-A@-<$%
Przetlomaczyl z Ansielskieso
WkODZIMIERZ GORSKI.
(Ciag dalszy.l

Byio cos tax niezwyklego w znalezieniu sic
pana Wrinkle, IL pan Pickwick spojrzal Po dwocf
swych przyjacio;ach, jakby zadajac objasnienia cd
1ich.
Mic ME wiemy odpowiedziai pan Tupman
ma to Meme z~apytanic. - Wrinkle Cd kilku dni JEST
wielce wzruszony z~upelnie ME tenn, co zwykle' y
bawiamy sic. IL mu sic COS STAG muSiaio; ale ON sta
uowczo temu zaPrzecza.
Mic rzckl pan Wrinkle. rumieniac sic i
doprawdy, IL mic mi ME jest. MECH mi pan wierzN
re mic; tylko bede musiai w~yjechac ma jakiS czas W
~interesie prywatnym i spodziewaiem SIG, IL pan mi
pozwolisz zabrac Sauna.
Rysy pana Pickwicka wyrazily jeszczc wieksze
zdziwienie.
Sadie m6wil da1ei pan Wrinkle re Sam
p7zystaiby ma to; ale teraz to widocznie niemozeb-
nc, ponicwaz Jest uwisziOny. Bede musial sam pole
chac.
Podczas gdy pan Wrinkle to m6wil, pan Pick
wick czul, &c palcc Sauna drzaly, gdy mu p~rzyPinal
kamasze, jak gdyby byl ~zdziwiony, hub wzruszony.
Gdy pan Wrinkle przestal movie, Sam ~podni6s} glo'
we, by spojrzec ma niego i chociaz w~ymiana sPoN
zen trwala tylko chwi1e, obaj widocznie porozu-
mieli sic.
Samic! - zawoiai zywo pan Pickwick -
czy wiesz, co to wszystko macy?
Me WIEN mic - odrzek} Sam, poczQwSzy
znowu zapinac z wielka gorliwoscia.
Czy tylko pewno, Samie:?
To pewna, re az do tel chwili mic ME siysza.
lem. Jczeli robie jake przypuszczenia-mowii Sam
dalej, spog1qdajac ma pana Wrinkle to ME nam
prawa movie o mich, gdyz moge bye W biedzie.
- ia ME mann prawa wtracac sic wiecej vi
interesa mego przyjaciela rzeki pan Pickwick pc
Ar6tkiem milczeniu. - Powiem tylko, re mic ME TO-
zumiem danny temu pok6j.
- Nastepnie pan Pickwick s~prowadzit rozmO-
we ma inny przedmiot. Przyjaciele mieli sobie lyle
rzeczy do powiedzenia, IL ranek szybko ~uplynai.
Nolo trzeciej godziny. Sam zastawit ma stole bara-
ia pieczen ! ogromny pasztet. ME mowiac mic jz o
mnGstwie rozmaityCh jarzyn kutl6w z pOrterem.
'hociaz jadlo to by}o przyrzadzone w restauracyi
"naidujacej sic tuz ko}o wiezienia. lecz oddano mt
wszelkQ sprawiedliwOSc.
Pc porterze n~astapilo pare butelek doskonalego
wilma. Prawde powiedziawszy, owa para butelek OF,
naczala co najmniej try parry, gdyz, zanim je wy
pr6zniono, dzwonek dawai juz znac, re obey goScie
r1usza sic wynosic Z wiezenia.
Jezeli postepowanie pana Wrinkle bylo nieobja-
snione rano, to n~astepnie, gdy sic zegnal Z panem
Pickwickiem, byio juz zupelnie nienaturalne. Poz0-
stall on w lyle, gdy panowie Tupman l Snodgrasi;
luz znjkli, pochwyciwszy reke fi,ozofa L wyrazeri
twarzy, w ktorym spokoj rozpaczliwego p~ostano,
vienna przerazajaco byl polaczony Z kwintesencyQ
smutku, powiedziaf przez zeby;:
- Dobranoc, kochany panic.
- Mech Gle Bog prowadzi, kochany ~chlopcze.
- odrzek pan Pickwick, serdecznie sciskaiac rekef
swego m{odego przyiaciela.
- Czekamy !-zawoial pan Tupman.
-Zaraz, zaraz! - odrzeki pan Wrinkle. - Do
tranoc.
- Dobranoc - p~owt6rzyi pan Pickwi:k.
I drugi trzeci raz caiych pol tuzina ,Iobra,
noe" powiedziano sobie, a pan Wrinkle ciagls jeszcze
trzymal reke filozofa wpatrywai mu sic W twarz
z niezwyklym wyrazcm.
- Co CT sic stale? - zapytal W kohcu pan Pick
wick, kt5rego jz reka bolala cd wstrzasnicf,
- Mic, mic.
- Vice, dobranoc p~owt0rzyl raz jeszcze, IL
silujqc uwolnic reke.
- Moi przyjacielu, moi dobroczyfco, moi FAC,
ny mentorze - szeptai pan Wrinkle, p~owtornie chwyI
:ajac jego dion - ME sadz mic zbyt surowo, gdy
dowiesz sic, do jakich ostatecznosci niep-zezwycic-
zone przeszkody...
No coz? > zawolal pan Tupman, ukazujac
sic we drzwiach. Jezeli ME wyjdziemy, to mas
zamknq.
Ide juz, ide! p~owtorzyi pan Wrinkle i
jakby gwalt sobie zadajqc, wyrwai sic Z pokojr pa>
ua PickwiCka.
Filozof nasz Sledzil go oczyma wzdiuz koryta-
RIA z niemem zdziwienien, gdy wtem Sam ukazai
sic ma schodach chwile poszeptal Z panem Win
kle.
Me zapomnisz pan? p~owtorzyl W kohcu