Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-10-30
K. DICKENS.
KLUB PICKWICKA
S@@
Przetlomaczyl Z Ansielskieso
WLODZIMlERZ G0RSKI.
lCiag dalszy.l

~ III IlS wy Wal ItoiA SS"hNSoN q
kiego moznaby sic byio spodziewac PREY inych O.
kolicznosciach. To tez pan Wrinkle, wypiwszy w
hotelowym bufecie butelke selcerskiei woody, ME
poszedf do swego pokoju, ale do kaWlarnl mleJ-
scoWej.
w kawiarni siedziaf pred kominkiem tylko
jakiS s1uszny gentleman, w d}ugim %surducle, pie
cami do pana Wrinkle odwr0cony. Poniewaz VIE
cz6r byf dose Jimmy, gentleman, sfyszac, re wszedl
nowy go$c, przez grzecznoSC odsunaf sic nieco cd
kominka, by mu zrobic mieisce. Ale jakiegoz wra-
zenia doznaf pan Wrinkle, gdy ruch ten odkryf mu
oblicze ~mSciwego i krwi zqdnego Dowlera.
PierwszQ jego mysla byfo co najpredzej sill
ME p~oci2gnqc "a sznurek najblizszcgO dzwonka.
Ale to nieszczeScie sznurek ten znajdowa4 sic "a
krzeslcm lego wroga. Machinalnie mezny MILO
dzieniec zrobif krok naprz6d, by %pochwycic "a ra-
czke cd sznurka, ,gdy pan Dowler, cofnawszy sic
z wielka szybkoScia, zaWo1a4:
- Panic Wrinkle! uspokuj sic pan! Me ude-
RAJ mic pan! Nigdy tego ME zniose! Policzek?
Nigdy!
M6wiac to, pan Dowler mia1 mine nier6wnie
fagodniejsza, anizeli pan Wrinkle m6gf przypusz-
czac pc osobie tax porywczej.
- Policzek, panic? - wybeikotaf pan Win
kle.
- Pohamuj pan sw6j pierwszy zaped-od-
rzekf pan Bowler usiqdz i wysfuchaj mnie.
- Panic! zawofaf pan Wrinkle, drzac ca
lem ciaIem MIN zgodze sic ma to, by usiqSc ko-
10 pana, lub naprZeciW pana, bez obecnoSci TREE
ciej osoby, wprz6d music W inny spos6b upewnic
sic o SVEN bezpieczenstwie. Zeszfej nocy odgra-
tales sic pan IA mnie, odgraza}eS sic okropnie!
Tu pan Wrinkle zatrzyma1 sic i pobladi jesz-
cze wiecej.
- To prawda - odrzekf pan Dowler-pra-
vie tax blady, jak jego antagonists. OkolicznoSci
by4y podejrzane Zosta1y wyjaSnione. Szanuje
odwage panska. Pan masz s4usznoSc. To dow6d
niewinnoSci. Otto moja reka, u~Scisnij ia pan.
- Doprawdy, panic - powiedziaf pan Win
kle, wahajac sic, czy ma podac reke, z obawy, by
W tenn ME ukrywaf sic jaki podstep - doprawdy,
panic, ja...
- Wien, co pan cheese powiedziec - przer-
wal Dowler. - Pan c~zujesz sic obrazonym. To
rzecz naturalna; ia, ma pahskiem miejscu, cZI1-
bym sic takze obrazony1n. Me mia1em s}usznosci
vice przepraszam pana. Badzmy przyjaci6imi,
przebacz mi pam.
I jednoczeSnie pan Dowler o~panowaf reke pa
ma Wrinkle i, potrzasajac mia Z moca, oSwiadczy1,
IL p~oczytuie go "a czlowicka niczaprzeczonego
mestwa i obecnie ma o MIN lepszq jeszcze opinie,
niz przedtem.
- Teraz - m6wi4 dalej - siadai pan i Opo-
wiedz mi wszystko. ,Jakim sposobem zdoialeS pan
wynalezc mnie? Kiedy pu$ci4eS sic w pogoi "a
nina? Badz pan szczery i opowiedz wszystko.
- Stale sic to zupeinie przypadkowo 3D.
rzekf pan Wrinkle, ~nadzwyczaj zaintrygowany
szczeg6lnym i niespodziewanym zwrotenl, jaki
wziela sprawl - zupeinie przypadkoWo.
- To mic bardzo cieszy. DIS rano, Wstaw-
sly zapomnia}em zupe1nie o moich pogr6zkach.
Przygoda panska pobudzaia mic do smiechu. u
cullen W sobie usposobienie bardzo przyjaciel-
skie i oSwiadczy1em to.
- Komu?
- PAM ,Dowlerowej. Pan zrobi}eS sobie
postanowienie powiedzia4a mi IONA. - To wi
doczne - odrzekfem. - Postanowienie zuchwale.
- | to prawda - powiedzia1em znowu. - P6jde,
przeprosze. Gdzie on?
- Kto? zapytaf pan Wrinkle.
- Pan. Poszedfem, ale pana ME znalaz4em.
Pan Pickwick rnial mine ponura. Potrzasi g}owa j
powiedziaf, il spodziewa sic, re zaden gwalt ME
bedzie popelniony. Zrozumialem wszystko. Pan
czu1eS sic obrazonym. Poszed1eS szukac Swiadka,
moze pistolet6w Szlachetla to odwaga, powie-
dziaiem sobie, uwielbiam ia.
Pan Wrinkle odkaszlna1 i, poczawszy domyslat
sic, jak rzeczy stoja, ~przybraf mine powazna.
- ZostaWifem kartke do pana m6wif da-
lei pan Dowler.- Pisafem w niej, IL przykro mi.
To bylo prawdq. Nagle interesX tn mic przygnafy.
Pan ME chcialcS poprzestac ma lScie pojechaIes
"a NINA. ZadafeS pan osobistego wyt1omaczenia
sic. Males sziusznoSt. Teraz w~szystko skoiczone.
Interesy take ukohczyfem. Jutro powracam, jedi