Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-11-19

L l[SSldu Gil SOld WIlOSLllISJ OOul q pdld SihiohA
gle, tax, re pan Pickwick uzna} "a wlasciwe przer-
wac te inspekcye. -.
- Samie! zawo}al.
- Slucham pana.
- Me zaszlo mic nowego cd wczoraj?
- Mic waznego, panic odrzeki Sam, ME
przcstajac wpatrywac sic w faworyty pana Sman-
gle. - Wilgoc gorac6 atmosfery zdaje sic bardzo
s~przyjac wzrostowi rozmaitcgo czerwonawego
zelska; zreSzta wszystko idzie swoim trybem.
- Podaj mi czysta bielizne.
Csposobienic zamiary pana SmangIe, chociaz
bardzo nieprzyjacielskie, z}agodzily sic, jak tylko
zajrzal do wnetrza torby podr6znej, przcz Sama
przynicsionej; znienifo to zdanic jego nietylko o
panu Pickwicku, ale o Samie. Wskutck tego, ko-
r~zystajac &c sposobnoSci, oSwiadczyi toncm dono-
snym, IL p~oczytujc Sauna "a o~rygina}a czystej krwi
i, CO "a TEN idzic, "a jednego z ludzi, jakich szczc-
golnic lubi. Co do pana Pickwicka, to cd picrwszej
chwili zywi on ola nicgo wspo}czucie bcz granic.
-Czy moge bye w czcm pozyteczny panu?-
zapyta}.
- Zdajc sic, &c mic; dziekuje odrzckA flo
zof.
- Moze pan potrzcbuje esq odeslac bielizne do
praczki? Znam TIL doskonalq praczke w sasiedztwie.
Przychodzi do mnie diva razy ma tydzieh.. Ma 10
visa jake to szczeSliwie sklada sic! dis wlaSnie
ma przyjSt. Moge oddac pahskie rzeczy razem Z
mojemi! Me mowmy o ambarasie: coz to macy
anlbaras7 Do czegoz bylaby ludzkosc, gdyby gen.
tleman W nieszczesciu ME zada} sobie cokolwiek
ambarasu, by dopomodz innemu gentlenanowi,
znajdujacemu SIG w takiem samem poiozeniu?
Tax mowii pan Smangle, jednoczeSnie podsu-
,Vaiac sic do tOrh,, iaI r,oIpo noih1i1ei : oto zuioc
wzrokiem uprzejmoSc najbezinteresowniejsza
- Moze pan ma CO dac do wyczyszczenia
%chlopcu? - zapytal.
- Mic a mic - odrzek{ Sam, wyreczajac pana
Pickwicka. bye moze, IL gdyby jeden Z mas wy
ni6sI sic W oczekiwaniu cflopca, to sprawi}by tenn
przyjemnoSc d~rugiemu.
- A niena mic takiego, cobym mogi ulozyc
razem W s%krzynce oddac praczce?
- Ami cienia poiczochy odrzekf Sam. -
Obawiam sic, IL skrzynka ia jest przepelniona VIA
snemi rzeczami pana.
S}owom tym towarzyszylo wyrazistc s~pojrzc-
ME ia te czeSc ubrania pana Smangle, ktora zwykle
stanowi o uniejetnosci praczki. Wskutek tego gen.
tleman ten odWroci} sic widocznie w zlyn humo-
RE wyszedi ma dziedziniec, ma lekkie a zdrowe Snia-
DAME, s~kladajac sic Z dwoch cygar, kupionych wczo
raj "a pieniadze pana Pickwicka.
Pan Mivins, kt6ry ME pali}, a ktorego rachu-
mex W miejscowym sklepiku dosiegai juz do same
go dolu szyfrowej tabicy i przekupiei "a mic ME
chciaI odwr6cic ma druga strong tel pierwotnej wiel
kiej ksiegi, pozosta} W iozku, by, jak sam mowii,
zjeSc sniadanie z Morfeuszen.
Pan Pickwick, wysiawszy Sauna po niektore
sprawunki, udal sic do pana Rokera, ably sic roz-
movie o swym przyszlym lokalu.
- A! pan Pickwick! - rzekl gentleman, pre-
gladajac ksiege. Miejsca nam ME zabraknie.
Dam panu billet katem do Mr.. 21-go, ma trzeciem
pietrze.
- Billet, jaki? - zapyta} filozof.
- Billet katem. Czy pan ME rozumiesz tego'
- Przyznam sic, re ME rzekI pan Pickwick,
uSmiechajac sic.
Alez to jasne. jak dziei. Bedziesz pan mie-
szkal katem pod Mr.. 27-ym, W towarzystwie innych
gentlemanow.
Wiclu ich Jest? zapyta} pan Pickwick,
nieco zaintrygowany.
Trzech..
Pan Pickwick odkaszlnak
- Jeden duchowny mowiI dalei pan Roker,
piszac cos ma malym kawaiku papieru - drugi RE
znik.
Kto? zapytal pan Pickwick.
RzeznIk powtorzy} pan Roker. popra-
wiajac koniec piora. - Neddy! przypominasz So
bic Toma Martina? to by} hulaka!
Wyrazy tc by}y zwrocone do d~rugiego miesz-
kaiica pokoju, zajmowanego przez pana Rokera,
ktory w}asnie pracowaf mad zes~krobywaniem b}ota
z butow scyzoryklem o dwudzicstu pieciu ostrzach.
O! tax tax! odpowiedzia{o indywidyum "a
pytane.
A trzeci - zapytai pan Pickwick, nic bar
do zadowolony Z dwoch pierwszych.
Neddy! - zawoial pan Rokcr kto Jest
ten Simpson?