Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-07-27
K. DICKENS.
KLUB PICKWICKA
@@-@@
Przetlomaczyl Z Angielskiego
WLODZIMIERZ GORSKI.
(Ciag dalszy.)

; (Ciag dalszy.)
- Gospodyni moja podlega chwilowym napa
dom szalu rzek{ Bob z lodowatym usmiecfem.-
Obawiam sic, il bede zmuszony w~ymowic jj mie
szkanie.
- Ale nie, ME rzekI Benjamin.
- Boje sic, ID do tego ~przyjdzie - mowil Bot
z heroiczna stanowczoscia. - Zaplace, com winier
wyniose sig jutro rano.
Biedny chlopiec! jake goraco pragnai tego!
Usilowania Boba, by podnieSc sic po tym osta
tnim ciosie, udzielAy sic towarzystwu. Wieksza
Geese goSci, ola ozywienia sobie ~umys}ow, TEN pill
niej zaje}a sig zimnym ~grogiem, ktorego pierwszt
skutki u~jawnily sic nieprzyjaznemi wystapieniam
miedzy szkorbutycznym m}odziencem a w}aScicie
lem koszuli pelnej nadziei. -Strony w~ojujace prze2
niejaki czas okazywaly sobie wzajemna pogard9
marszczeniem brwi sapaniem; W koticu szkorbuty'
czny miodzieniec uzna} "a wiaSciwe wywo}ac OBJ
jaSnienie. l tax sobie ~postapii.
- Sawyer! - zawofai donosnym giosem.
- CO cheese, Noddy?- zapytal amfitryon.
- Przykroby mi bylo bye przyczyna najmniej,
szei nieprzyjemnoSci "a stolen przyjaciela, a zwla-
SEGA "a twoim ale sadie, IL powinienem k~orzystac
re sposobnosci oSwiadczyc panu Gunterowi, IL mic
JEST gentlemanem.
A ia, moi kochany Sawyer odrzek} ma to
pan Gunter - bardzobym sic martwil, gdybym spo-
wodowa} najmniejszy halas ma ulicy, PREY ktorej
ale obawiam sic, bym ME byl zmuszony
zaniepokoic twoich s~asiadow, wyrzucajac "a okno
osobe, ktora tylko co sic ~odezWaEa.
Noddy.
- To, co movie.
- Chciafbym widziec.
- "a chwile pan poczujcsz navel.
- Prosifbym pana o jego adres.
- Mic Z tego ME bedzie.
- Dlaczego, panic?
- Bobys pan moi adres umleScii "a zawiercia-
diem, by sqdzono, re go odwiedzaja gentlemen.
- Panic jeden z moich przyjaci6i rozmowi sic
z MIN jutro.
- Dziekuje, zes mic pan o tenn uwiadomi},
zawczasem powiem s}uzacemu, by %pochowai srebra,
W tenn miejscu dyalogu wmieszali sic obecni,
przedStawiajac obu stronom niew}asciwoSc ich
postepowania. Wskutek tego pan Noddy oswiadczy},
IL ojciec jego by} tax szanowany, jak ojciec pana
Glgntera. Ma co pan Gunter odpowiedzal, re jego
ojciec byI tax samo szanowany, jak ojciec pana
Noddy. A p~oniewaz podobna deklaracya zdawaia
sic zapowiadac nova dyskusye, vice znowu nasta-
piia interwencya re strony towarzystwa w~ynikiem
jej bylo wiele haiasu, podczas ktorego pan Noddy
zdolal zapanowac mad SVEN uniesieniem i z~ezna}, IL
zawsze miaI ola pana Guntera nieograniczony sza-
cunek. Ma to pan Gunter oSwiadczy}, IL, prawde po-
wiedziawszy, wolf moze pana Noddy, nz swego ro-
d2onego brata. Us}yszawszy TO-, pan Noddy podnios}
sic wspanialomyslnie poda} reke panu Gunterowi,
ktory ia z zapalem uscisna} i wszyscy uznali, re
sprawl zostala za}atwiona z wielkim honorem ola
stron obu.
- Teraz Bobie rzekl pan Jack Hopkins -
ably mas rozruszac ma nowo, wnosze, bySmy zaSpie-
wall.
Propozycye te p~rzyjeto ~giosnymi oklaskami
Wskutek tego pan Hopkins z~aintonowal spiew
,,Boze, zbaw krolowe", do ktorego wszyscy mu a.
kompaniowali, wybrawszy sobie nuty wedle upo-
dobania.
w koncu pierwszej zwrotki pan Pickwick pod
niosi reke, proszac o CLOS, a gdy sic uciszono, tax
pr~zemowiI:
- Przepraszam panow, ale zdaje mi sic, il sly
sze jakiS obey g}os.
Nastapila gIeboka cisza. Zauwazono, re Bob
zblad}.
Zdaje mi sic, il znowu s}ysze ten glos mo
viii dalej pan Pickwick - Prose- otworzyc drzwi
Zaledwie otworzono drzwi, . znikla wszeIka
watpliwosc.
- Panic Sawyer! panic Sawyer! wolano L
~drugiego pietra.
- To moja gospodyni rzekl Bob, spogiada-
lac z niepokojem pc goSciach. CO PAM sobie zy-
czy, PAM Raddle?