Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1917-11-08
K. DICKENS.
KLUB PICKWICKA
Przetlomaczyl z Ansielskieso
WLODZIMIERZ G0RSKI.
(CiaV dalszy.)


Gdy rzeczywisty stan rzeczy jasno p~rzedsta-
viii sic umys4owi pana Wrinkle, rysy tego gentle
mana przybra}y wyraz bardzo grozny. Oswald
cyl on, il jest zupefnie zadowolony, ale z taxa MI
ma, ktora przekonala Dowlera, IL, gdyby zadowo-
lony ME byf, wynikiyby z tego straszliwe skutki.
Pan Dowler byl n~alezycie wdzieczny "a te wspa-
nia}omyslnosc i dwie w~ojujace strony rozsta}y sic
pred noca PREY oSwiadczeniach wiecznej przyJa-
mi.
By4a pofnoc i pan Wrinkle juz cd pol godziny
byf pograzony we Snie, gdy przebudzi}o go gwat-
towne stukanie do drzwi. Zadrzaf, zerwa} sic i re
strachem zapytal: ,,Kto tam" .
- Prose- pana - rzek}a s{uzaca hotelowa-
jakis mlody cz1owiek chce sic z panem widziec ko-
niecznie.
- M}ody cz4owiek! - zawofai pan Wrinkle.
- TAX jest, panic - odezwa} sic inny CLOS
"a drzwiami - i jezeli ten Interestingly m}ody
cz}owiek ME zostanie niezwiocznie wprowadzony,
to MECH sic pan ME dziwi, gdy nogi jego ukaza sic
pierwej W pokoju, anizeli g}owa.
Konczac tie wyrazy, nieznajomy wstrzasna}
drzwiami, jakby ola nadania ~wiekszej dobitnosci
swej insynuacyi.
IL ", dlIlS Ldpy q pan "lllhICJ wy
skakujac z iozka.
- Me MONA poznac cz{owieka, ME widzac
jego twarzy odpowiedziaf dogmatycznie CLOS "a
drzwiami.
Pan Wrinkle, ME majac juz zadnej watpliwo-
Sci, odsuna} zasuwki i o~tworzy}. Sam wszedf bar
do szybko, zamknaf drzwi ma diva spusty, klucz
z powaga schowaf do kieszeni i, obejrzawszy pana
Wrinkle cd stop do gfowy, powiedziaf;
A to pieknie sic pan prowadzisz!
Co to wszystko znaczy? - zapytaf pan
Wrinkle z oburzeniem- Wyjdz stad natychmiast!
co to macy?
- Co to macy? A to doskonale! jak powle-
dziafa pewna baba do pasztelnika, kt6ry, zamiast
~nasztetu. sprzedaf lei sam t1uszcz. Co to macy!
a to wyborne!
Otw6rz drzwi i zaraz mi sic wynos stad!
Wyniose sic stad, panic akurat W tel sa-
mel chwili, co i pan odrzeA Sam tonem impo-
nujacym i siadajac z powaga. - Tylko, jezeli be-
de zmuszony wziac pana ma plecy, to wyjde o ma
Ia odrobine pierwej. Ale pozwol mi pan mice ma
dzieie, IL ME dojdziemy do tel ostatecznosci, jak
m6wif pewien gentleman do u~partego slimaka,
kt6ry ME chcia4 wylazic re skorupy pomimo ukiuc
szpilka, i ktorego zmuszonym sic znalazt roz-
gnieSc miedzy drzwiami.
w koncu tel przemowy, szczegolnie buduJa
Gel, Sam opar1 sobie rece o kolana i pocza{ Wpa-
trywac sic w pana Wrinkle z wyrazem twarzy, z
kt6rego MONA byfo odgadnac, IL ME ma zadneJ
ochoty zartowac.
- Doprawdy mowi1 dalej z wyrzutem -
z pana m1odzieniec bardzo mify; wik}asz pan cia-
4 ,o;-o.r,o,tc1o fopto ., onorNra
gdy gubernator postanowif sobie robic w~szystko
wediug zasad. Pan jesteS gorszy, niz Doddson,
gorszy, niz Fogg. Oni So anioiami w porownaniu
Z panem.
O~statniej tel s~entencyi towarzyszy}o uderze-
ME pc kolanach, poczem Sam za}ozy} rece z nina
pogardliwa i pochylif sic ma krzeSle, jakby czeka-
JAG ma obrone przestepcy.
- Moi poczciWy Samie - rZekf pan Wrinkle,
podajac mu reke szanuje tive przywiazanie do
mego znacnego przyjaciela szczerze movie. re Je-
stem bardzo zmartwiony tenn, IL nabawiiem 60
niespokojnoSci. No, Samie, no!
Gdy to mowi4, zeby szczekaiy mt cd Emma,
gdyz przez ciag lekcyi Wellera staf W nocnem
SVEN ubraniu.
- To dobrze odrzekf Sam tonem gniew-
nym, S~ciskajac wszakze z szacunkiem podana So
bic reke. - Bardzo dobrze, jezeli kto W koncu
przyznaje sic, re zawini4. Ale ia, gdybym m6g4,
tobym nikomu ME robif przykroSci; take mole
zdanie.
- Rozumie sic, Samie. rozumie sic. A teraz
idz spac; pomowimy o tenn jutro.
- Przykro mi to, panic, ale ME moge iSc
spac.
- Me mozesz?
Me, ME moge - odrzekf Sam, ~potrzasa-
JAG g}owa ME moge..
Wszak ME odjedziesz tel nocyf - zawo-
}af pan Wrinkle mocno zdziWiony.