Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1904-07-15
ROsjanie ME traCq nadziei.
Przewiduja zwycieztwo Kuropatkina.
RrGH FLOTy WEADYWOSTOGKEJ 7AKlE CH POCIESzA
Nominal demokrat6w zdobywa sobie sympatye.
Prezydent Roosevelt tlomaczy sic wobec robotnik6w
RICH FLOTY WEADYWOSTOGKIEJ TAKzE
Nominal demokrat6w zdobywa sobie sympatye
.ezydent Roosevelt tiomaozy sic wobec robotnk6w

L
wosc dozwoliia komus rozszarpac
ma czesci czarnego drapieznlka'
ktory jest tylko zawada W rozwo-
ju narodow europejskich.
Coz nam pozostaje? Zaiste,
trzeba mice nerwy zelazne, mad
ludzkie, zeby zachowac zimna
krew wobec wszystkiego, co Pru-
sy nami robial Ale panowanie
mad soba jest nieraz tax sanlo
swietym obowiazkiem, jak smia-
se rzucenie sic W ogien. Tylko
narody chorowite, trawione 60
raczka, mierza moe swych czy-
now wielkoscia swego podnlece-
mia, poczuciem doznanej krzywdy,
grzmotem swych zaklec. Narody
zdrowe, ktore chca zye i wiedza,
re beda zysy, zaciskaja zeby, mil
CA, ably myslee, skupiaja Sic, aby
madrze dzialae.
Dawno juz powiedziano, ze
stronnictwa polityczne, a wiec i
narodowe MONA porownac cor
kami krola Leara. Biada starco-
wi, ktory uwierzyl, re najgorecel
kochaja go tie corki, CO najpisknieJ
deklamuja! Biada narodowi, kto-
ryby zaprzestal spokoju rozwa-
gi, ably sic oddae rozkoszom zem-
sty nienawisci!
Zawsze po0ostaje w calej swej
mocy przestroga: Me mowrny, re
mic juz zaszkodzic ME moze, DO
gorzej niz jest, bye ME moze!
Mowiono talk juz nieraz, a potem
sic zawsze okazywalo, re jednak
rnoze bye gorzej. Ogromnie dale
ko w barbarzyhstwie zaszlo pam
stwo pruskie, lecz w tenn wlasnie
jest dowod, re jeszcze dalej zajsc
moze. Vice przynajmniej sami
ME starajmy sic to, ME zrazaj-
my do siebie tych niemieckich zy-
widow, ktore potepiaja haka-
tyzm; raczej oprzyjmy sic o ME,
a CO rychlej usunmy te rozterek
przyczyny, ktore juz So. Bezstron-
nych dis ma swiecie malo, wiec
ME temu sic dziwmy, re w sejmie
pruskim znalazia sic ich zaledwie
niepeina setka, a raczej temu sic
dziwmy, re az tylu ich sic zgru-
powaio przy mas i przy naszem
prawie. Z czasem zwiekszy sic ich
liczba, jezeli przez uzywanle
grzmiacych slow ME zrobifny z
mich nieprzyjaciol naszej sprawy,
Kiedy W r. 1901 zaczely sic pocz-
towe szykany, zawolano W Wlel-
kopolsce, re ME ma mic do stra-
cenia, bo gorzej juz bye ME moze,
a posei Mizerski rzekl wowczas
w parlamencie Rzeszy niemiec-
kiej: ''Prawda jest to, re ludnosc
polska zachowa sic obojetnie, je-
ze1i ssupy graniczne krolestwa
pruskego przesuna sic ku zacho-
dowi Gala szerokose ksieztwa
Poznahskiego, albowiem ludnose
nasza doszla juz do szczytu roz-
goryczenia".
Wyrwaly sic panu Mizerskie-
mu te slowa dlatego, re zewszad
slysza1, i sam temu wierzy}, ia
koby gorzej juz bye ME moglo.
Lecz Prusacy powiedzieli sobie,
re skoro prawda jest to, co rzek
e. Mizerski, to niechze zamiast
Polak6w beda W Poznahskiem
Niemcy, ktorzy ME beda patrzall
obojetnie ma przesuwanie slupow
granicznych ku zachodowi = i
oto ze swego ko}czanu, pe}nego
strzal jadowitych, wyjeli te mai
nowsza, ma dowod, re moze bye
gorzej. Kto odwazy sic powie-
dziee, re to juz koniec? Kto mas
potrafi przejrzee przepasciste
ciemnie krzyzackiej duszy j pol
skim umyslem przeniknac, co je-
szcze ukuje umysl hakatysty?
Vice ME trwodmy grzmiacych