Dziennik Chicagoski. [volume] (Chicago [Ill.]) 1890-1971, 1902-04-09


niu, rownoczesnie przemawianie
do serc poskich, stanowi w}asnie ma
szem zdaniem ogromua zalete tel
opery czysto polskiej, bo swiadczy,
re Paderewskiemu udaio sig nadac
swemu dzielu ceche, jakiej pragnaf
dla niego.
Co do libretta, tresci scenicznej
akcyi, to tenn pomowimy szczeg6.
lowiej pozniej, kiedy podawac be-
dziemy w}asns ocene opery; W clesci
usprawiedliwione nam sic wydaja
zarzuty, gdy dotycza sposobu opra-
cowania przez Nossiga,a W czesci ME.
usprawiedliwione, o lie dotycza o.
g6lniejsaego tematu, jaki podaje
treSc - Chaty "a wsia". Jest W tym
temacie dose momentow przedsta-
wiajacych kompozytorowi wdsie.
czne zadanie opracowanla dziefa bar.
dzo urozmaiconego Paderewski do
bry wybor uczynil, choc W nieszcze.
sliwe rece zio&ys opracowanie libret-
ia.
Jednym z najpowazniejszych "a
rzut6w tutejszej prasy jest, re kom-
pozytor dal artystom "a MAKO pola
do popisu powierzchowny sedzia
istotnie musi uwazac ten zarzut "a
usprawiedliwiony.
Ami sopran AMI tenor istotnie ME
ma W tel operze pola do okazania,
jake sztuki karkoiomne gard}o jego
jest W stanie wykonywa6 ma zycze-
ME kompozytora. Ola spiewaczki
koloraturowej must sic wydawa6 jej
partya W ,,Manru" ma}o efektownq,
chociaz ona sama vie, re jest forso-
wna, bo czuje ona, il nprzecietna"
publicznosc ME pojmie, jak trudne
zadania dai jej kompozytor do zwal-
czania.
Ale niechno ktora naszych do
moros}ycb ,artystek" sprobuje
spiewad partya Ulany, MECH xtory z
naszych amator6w tenor6w, chocby
najzdolniejszych, popr6buje spiewae
partya ,,Manru" W drngim akcie, a
po ca}ogodzinnym trudzie, W finale
tegoz aktn, W postawie siedzacej,
poilezacei, jeszcze najtrudniejsze "a.
kohczenie odspiewaG wymagana
przez kompozytora siSa! Po takiej
probe dopiero moga osadzic, czy
partye to ME forsowne, czy ME po-
pisowe! Nawet Uroka partya jest
miejscami trudua bardzo, czem
Swiadczy okolicznosc, re pan Bis
pham, ,uchodzacy "a artyste dobrego,
= partya te spiewa} lie - jak
m6wi sama pani Amy Leslie (cho.
ciaz inni krytycy 60 chwala).
Ze malo efektowne dla ogo}u So te
partye, ma to zgoda; ze maio popiso.
we jednak lub "a mao forsowne W
oczach muzyk6w, - tego przyznac
ME mozemy.
Wielkiego artyste, skrzypka lub
fortepianiste, podziwiamy nietylko
wtedy, gdy zdumiewa mas swe tech
nikq, odgrywajsc trudne kompozy.
eye Liszta, Rubinsteina lub Brahm.
sa, - ale takze, = gdy ma poz6r Ia
tive, a przecie dla dyletanta niewy-
konalne W ealej okazatosci swojej
sonaty lub fantazye klasyk6w wy
konuje, albo chocby nokturny, ma.
zurki i walce Chopina odgrywa.
TAX spiewem pani sembrich 10.
chanskiej zachvyca6 sic mozemy "a.
r6wno, gdy zdumiewa mas nadzwy.
czajna gibkoscia giosu W Flecie "a
czarowanym lub W Cyruliku Sewil-
skim, jak gdy "a SERGE chwyta ! u.
czuoiem targa W partyi Ulany W
operze Manru: inne owdzie, inne tu
trudnosci spostrzegamy, a wlasnie
dlatego ja podziwiamy, ze i jedne i
drugie r6wnym artyzmem po-
trait pokonac. Pana Bandrowskie-
go ME s}yszeli6my W innych par.
tyach, nia Manru; ale jestesmy pc.
wni, ze podaiwiajac go W trudnym
6piewie W akcyi dramatycznej W
tel partyl, = znajdziemy W MIN
r6wniea artyste pierwszOrzednego W
partyi sigfrieda wagnerowskiego,