Zgoda = Unity. [volume] (Milwaukee, Wis.) 1881-1901, 1898-01-06

Pomne tylko. Re kedys w Litwie, sr6d miasta wielkiego
Sta} dom moch rod dc6w; byio to miasto DIRE -niane,
Ma pagorkach wynios}ych, dom by& z cegiy czerwonej.
w k4o pag6rk6w, ma bloniach puszcza szumiala iodiowa,
Srodkiem las6w daleko baie hyszczaio jezioro.
Razu jednego. W nocy. wrzask mas q snu przebudzi},
Dzieh ognisty zaswtai w okna, trzaskaiy sic szyby,
kfeby dymu bu ,hneiy pc gmachu; wybieglismy W brame,
Krzyk okropny: do broni! Niemcy 50 W miescie, DO broni!...
O!ciec wypadi 2 orezem, wypadi wiecej ME wrocii.
zgonii.. porwai mic ma koa; ME wis1 SpoSospsas as sos sic i daIsi;;
Iylko krzyk mojej matki diugo, d}ugo s}yszaiem..
PosrCd szczeku oreza, dom6w runacych foskotu,
Krzyk ten sciga& mic d}ugo, krzyk ten pozostai W mem uchu.
KeIa1 jesncze, gdy Wide pozar sfys1e woiania,
Ia odgsosem piorunu~ Otto jest wszystko co z Litwy,
20 cd rodzic6w wywioziem.. w sennych nekiedy marzeniach
Widze postat szanowna matki OLGA braci:
Ale coraz to dalej jakas mg}a aiemnicza,
Coraz grubsza, coraz ciemniej zaslania ich rysy.
Lats dziecihstwa pfyneiiy, zyiem srdd Niemc6w jak Niemieo.
Miaiem imie Waltera, Alta nazwisko przvdano:
Imie byio ~niemieckie, dusza ltewska zosta}a,
Zostal zal po rodznie. ku cudzoziemcom nienawHe.
Winrych mistrz Krzyzacki, chowai mie W swoim paiacu,
On san do ch1ztu mic trZymat' kochai Piesoil jak syna:
Jam sic npdzf W pafacaeh. z kolan winrychr uciekai
Do wajdeloty starego. W6wczas pomiedzy Niemcami.
Byi wajdelota ltewski, wziety w niewole pred laty.
sluayi tfumaczem woisku. Ten, gdy sic o mnie do~iedziaa,
Fem sierota Iitwin. czesto mic wabii do siebie,
Rozrowiada} o Litwie, dusze steskniona otrzezwi
Peszc.osami dIwiskiem mowy ojczystej Piesnia:
On mnie czesto ku brzegom Niemna sinego prowadz},
Ztlnttd lubhem ma mile CORY ojczyste p~oyladac;
Gdysmy do zamku wracali. starzec fzy mi ociera},
Ably ME wzbudzie podelrzeh: ly mi ociera}, a zemste
Przeciw Niemcom podniecat Fomne, .jak w zamek wrociwszy.
Mo- ostrzyiem tajemnie; z jaka zemsty rozkosza
Rzna{em kobierce Winrycha Tub kaleczyiem zwierciad{a,
Ma tar.z jego biyszczaca piasek miotafem plwa{em.
Potem, W latach miodziehczych czestosmy z portu K{aipedv.
w odke re starcem siadali brzegi itewskie odwiedzac.
Rwa{em kwiaty ojczyste. a czarodziejska ich wonia
Tchneia W dusze jakowes dawne ciemne wspomnienia.
Upojony ia wonia, zdaio sic, re dzecinn a'em,
he W ogrodzie rodzicow z braemi igra}em maiemi.
Starzec pomaga} Pamieci; on pieknieiszemi s}owami
Mill zioia kwiaty. przesz{osc szczeslwa malowai:
Jakby milo W ojczyznie, Posrod przyjaci6f krewnych
Pelzc chwile m}odosci; ilez to dzeci ltewskich
SzczeScia takiego ME znaja, pfaczac W kajdanach Zakonu?
TO sfyszafem ma b{oniach; lecz N "a wybrzzeach Po}agi,
Gdze grzmnacemi piersiami bia}e roztraca sic morze.
l z pienistej gardzieli piasku strumienie wylewa:
Widzis7 mawia{ mi starZec. laki nadbrzeZnei kobierca1
Juz je piasek obleciaf; widzsz tie zio{a pachnace?
Czo{em sic sMa jeszcze przebic smiertelne pokrycie;
Ach, daremnie. DO nova zwiru nasuwa sic hydra,
Bisle pfetwy roztacza. lady zyJqce podbija,
/ rozcaga doko&a dzikej kr6lestwo pustyni..
SYM, plony wiosenne zywo do grobu wtracone.
To So Judy podbite. bracia to nasi Litwini;
Synu, piaski z z a NORA burza pedzone to Zakon!..
SERGE bolafc sfuchajac. Chcia{em mordowac Krzyzakow,
Albo do Litwy uciekac: stirzec hamowai zapedy.
Wolnym rycerzom. powiada{, wolno wybierac oreze,
j ma polu otwartem bic sic rownemi si{ami;
Tys niewolnik: jedyna bron niewolnikow Jest zdrada.
Zostah jeszczs przejmij sztuki wojenne cd Niemcow,
Staraj sic zyskaG ih ufnosc; dalej obaczym co poczac..
Bylem posfuszny starcowi, szediem z wojskami Teutonow;
Ale W pierwszej potyczce, ledwiem obaczy{ choragwie.
Ledwlem narodu moJego piesni wojenne usiysza},
Poskoczyfem ku naszym, starca "a SODA przywodze.
Jake sokof wydarty z Gniazda W klatce zywiony,
ChoG srogiemi mekami fowcy odbiora mu rozum.
i puszczaja. zeby braci sokofow wojowa}:
Skoro wzniesie sic W chmury, skoro pociaCnie oczyma
Pc niezmiernych obszarach swojej b{ekitnei oiczyzny.
Wolnem odetchnie powietrzem, szeest swych skrzyde{ uslyszy,
Pojdz mysliwcze do domu, z klatka nj czekaj soko{a.,"
Skohczy} m}odzienie a Kiejstut s'uchai ciekawie, sluchala
Cora kieJstuta Aldona, m{oda piekna jak bostwo.
Jesleh Pfynie, z jesienia ciagna sic diugie wieczory: