Ameryka w Toledo. [volume] (Toledo, Ohio) 1891-1892, 1891-12-23

"A kto s}ysza}? Postaw mi ta-
kiego do oczu! A no tax ME
uwierze. Uwierze, jak sam us}y-
see bydle po ludzku przemawia-
jace.
-Juz ia tam ME chce s}yszes,
zmar}bym pewnikiem re strachu.
E.. to wiec g}upio sic sta}o,
zem ia ciebie wzias do pomocy! -
rzecze nareszcie adept, znuzony
ciag}a opozycya. - Jak ci sic co
przywidzi, gotowbys krzyczed. -.
No, wiesz co? zostah ty tu "a we
g&em, a ia o po}nocy wole sam is6
do stajni wyprowadze tobie jedne
pare, ty zaraz jedi odsie, wiesz
ktoredy; ia wroce po druga i po-
jade k'sobie, aby ma dwie strony
by} slad, jezeli 60 snieg ME Easy
ple....
TAX, to dobrze, dobrze - zwy-
raznem zadowoleniem zgodzi} sic
uczeh.
Milczenie nasta}o znowu W dole
cd kartofli, zasypanym sniegiem
W czesci, tax, re lezacych W MIN
alchemistow, nakrytych kozuchami,
wcale ME ujrza} m1ody szlachcic,
w}asciciel wioski, choc, pe}niac obo-
wiazki str6za, z kryta latarnia w re-
ku przechodzi} tamtedy. Gosci ME
by{o zadnych owego dorocznego
wieczoru; by}a smutna, sieroca vie
czerza; potem swiat}a zgaszono i
znowu szlachcic pocza} obchodzi6
zabudowania. Snadz zna} ludowy
prognostyk udanej tego wieczora
robocie.
Gay 60 bies nosl. -. gotow je-
szcze raz wyjs6; snadz wieczerza
skapa by}a - mrucza} adept, wy
gladajac do}u ostroznie.
Tymczasem po1noc nadchodzi}a,
i wreszcie Jantek, diva razy widzia-
ny spiacym przy koniach przez pa
ma, wymkna1 sic bez szelestu z budy,
chroniacej ca}y dobytek dziedzica
ma te zine; ma ramieniu nios} worek
wypchany, zapewne owsem, przezna-
czonym ma przemiane, - snadz i ten
studyowa} alchemia.
-Po}noc! Jantek idzle do kar-
czmy! Ten najlepiej czuje, kiedy
ciarach spi; juz czas! - szepna}
adept, wylaziszy do}u, poszed}
prosto do drzwi znikt W Mich.
Uczeh sta}, drzac, "a weg}em.
Zaledwie adept, znajacy tn wszy-
stkie katy, zblizy{ sic do koni, po-
zostawiajac krowy ma boku, gdy
W uchylonych wierzejach b}ysne}a
znowu najniespodziewaniej kryta
latarka.
-Znowu ciarach! ha, snadz re
wszystk;em sadzono mu ma zginie-
ME! -pomysla} adept i, acz dotad
ME zabojca, przeciez pod naciskiem
okolicznosci, stojac W cieniu, pod
Most siekiere.
Dziedzic, zaniepokojony otwar-
temi wrotami, wchodzi} ostroznie,
z latarnia W jednej rece, z rewolwe-
rem W drugiej, gdy potkna} sic 0 COS
i szybko skierowa} do stop swiatfo
latarni. By&y tam zw}oki psa.
-Burek!. =. otruty!.... z}o-
dzieje!. Ostatni przyjaciel!. -.
O, ia nieszczesliwy!.. nieszcze-
Sliwe sieroty mole! -jekna}, sta
wiajac latarnia ma ziemi, W roz-
pacznym zalu za}ama1 rece, a {zy
strumieniem twarz mu zala}y.
Z}odziej zadrza}, ME wiedzac cze-
mu, ale siekiera reki mu wypad4a,
a szelest tenn sprawiony przerazi} go
tax, ze, bezprzytomny skoczywszy
do drzwi, rzuci4 sic do ucieczki,
wpadajac tuz "a weg}em ma iowa
rzysza, ktory popedzi} "a MIN co
silly. Pod lasem dopiero zatrzymali
sic, ably odetchnac, wtedy uczel,
kt6ry wca4e ME widzia{ dziedzica,
poniewaz sam byl ukryty "a we
g}em, osmieli} sic poszepnac, sto-
sownie do nastroju w{asnych mysli,
z pewnym rodzajem tryumfu:
A co? dusza bydleca po ludzku
przem6wi4a? = Pewny by}, ze wi
dzia} przyczyne przestrachu iowa
rzysza. Ten wstrzasna4 sic.
-Przemowi}a! - szepnaf i POM
kna} W las,
Resztki dokytku, "sadzonego ma
zginienie'', ma ten raz ocala4y.
STRASZNE PRZEPOWIEDNIE.
Nieweso}o zapowiada lie rok 1892
wed4ug zdania profesora Rudolfa