Wiarus. (Winona, Minn.) 1886-1893, 1890-01-23
FIiASZKI
,Jokiego fgla sptatano komu$, co ma-
auamin{ do kradziesu.

kt6ry miaf parobka Janka Kado-
IA. Temu parobkowi podar}y sig
buty, wiec zaniosf Je do szewca,
zyda. Az OTTO, pc oddaniu butdw,
ow zyd zaczyna Janka namawiat,
zeby mu co przynlos} Y domu cd
gospodarza. IA coz ia wan PREY
niose?''-pyta zdziwiony c%htopak.-
Go cheese: troche zboza, kartohi
pare work6w, jaki sprzet domowy..
co CT sig uda pochw'cid!" -Janek
jest uczciwym ch}opcem, oburzy}a
60 TAXA nova. -,,Poczekaj!-n vs.
li,-zrobie ia tobie fgla, re poza}u-
5esz!" Wraca do domu, opowiada
swemu gospodarzowi, do czego ma
mawla1 60 zyd. Umawlaja sic tedy
re SODA, jakby go ukara6 "a mama
wianie do z}ego. W}asnle wtedy
mfynkowano zyto i pod m}ynka
odeszlo DUO chwastu zwanego
szczawikiem. Janek nasypa} tego
chwastu kilka carney do worka,
wieczorem, gdy sig %sc'emni}o, po-
biegf do owego lydia. Mo- mo-
WI przyniosiem wan cztery MAR
XII k%oniczyny. Ale ba}em SIG, zeby
mnie ME dojrzano zostawlfem
worek W rowie; poslijcie chtopca,
oiech 60 przyniesie." Zyd urado-
wany, pos}af natychmiast syna pc
owa niby koniczyne. Przyniesll 7a'
ale Janek, W obawle, ably ME do
strzegli podstepu, he da} i'm SIG
dfugo przygladac owej niby koni-
czynie, mowiac, re trzeba ja scho-
wac, DO moze Kto przez okno pod
patrzyc. Zaczaf sic tez o cene tar
oowac: chciaf Gale 9 mark, a szewc
mu dawai marke, zgodzili sic
wreszcze pa II mark. Zyd zaraz
marke zaplaci}, a pieedziesl2t feny'
gov obiecaf dat p6zniej.
w pare dni potem sam gospo-
darz spotyka syna owego zyda.
,,Sfuchajno! - mdwi, powiedz
o]cu, zeby przyszed} do mnie Ego
die sig, DO %inaczej podam 90 90
sadu!!" - lego samego dnla Jeszcze
yystraszony szewc przybiega DO
kucharczyka. Go to jest!- wofa,
przecle ia wan mic ME ukradfem,
mic ME ~pozyczy}em! czego wy mn. e
chcecie skarzyG? toz to rozboj ma
gfadklej: drodze!!" Ri ME ga
daj, ME gadaj, DO wlesz o CO cho'
dzi." ,,Zkad ia mann wiedzlec?"
No! ia teraz ME nam czasu ga.
dat z toba; jak GIG wezwa do sadu'
to sic dowiesz." l odszcdf gospo-
darz ,zostawia]qc wystraszonego w.
da W najwiekszym niepokoju. W
pare DIN, przychodzl Mosiek, aren-
darz, ktory zawsze kupowaf zboze
u Kucharczyka byf 2 MIN W DO
brych stosunkach. = Go to wy.
gospodarzu, -mowi -chcecle O.
vreoo szewca skarZyC do-sada? Ia
CO, = IA pc co hultaj namowi1
mego parobka, zeby ukradf kllka
carney koniczyny?... to ia mann
darowaG?" - Mosiek zacza4 tfoma-
czyG, re to nieprawda, ale gospo-
darz wzrusza4 ramionami M to
gadan1e. Wreszcze powiedzla4, re
skargi ME poda, jezeli mu zyd
odda konlczyne. Poszedf tedy Mo-
sick do owego zyda W poselstw1e,
Tamten Z %pocz2tku zapleraf sic,
ale widzac W kohcu, re to ME pre-
lewki, oddaf owa nlby %Konlczyne.
kt6ra tez zaraz Mosiek odni6s} ku'
charczykowi. Ten az W rece Nasn21
Z 1adosci, ,,Otom soble 2 was "a
zartowa1! - m6wi, = ia tylko te.
20 chciafem! Teraz Z ciebie Mos.
ku, nam swladka, ktorego mi bra.
k}o; teraz dopiero sprawe oddam
do sadu!', Mosiek uderzy} W pc.
kore: Ri! Tomaszu, juz ola mnle
to zr6bcie, daJcie spokoJ. ia podj2
lem sic zafagodzlG te sprawe, wziqt
wszystko ma swoje bark, ME rob
ciez mi wstydu. Juz ia was tax
prosze! a co chcecie, zrobie wan "a
to. BlednY szewc az zachorowaf re
strachu; moze umrze...." Dfugc
sic upieral gospodarz, az wreszcze
daf sic ub}agat. Wtedy dopierc