Wiarus. (Winona, Minn.) 1886-1893, 1889-07-11

dzacym.
Wr6ciwszy do domu, uradzi-
lismy wszysey, by kulka z grubego
drutu gruszek n~atrzasc, a potem
stroza nastraszyd, by sic wynias} z
ogrodu i ME przeszkadzaf nam W
zbieraniu natrzesionego owecu.
Gdy sig ciemno zrobl}e, i usta4
ruch W polu l tylko kiedy z dale
ka s}yszee sig dawa{ spiew parob-
kow, pas9cych ma zzetych polach
konie podszed}szy pod sam parkan
poczslismy przygotowana kulka sill
ME trzasc konarami. Stroz chociaz
g}uchy, wyszedf jednak re swej
kryJowki, by sig przekonac, zkad
ow ha}as pochodzi. I idac "a gfo-
sem ku parkanowi, spostrzegf, re
ktos gruszki trzesle. Lecz ME widzac
ami drutu ME studeHtow i ME GU
jac wiatru, tax sam do sieble mo-
VIII:
= Moi Boze, moi Boze, ami VIE
trzyka, ami studentow, a tn gruszki
jak grad leca, pewnie z}e duchy
drzewa obslad}y, zdaje mi sic, ze
nawet widze kota burego ma sa-
mym koncu konara. Slepie sic mu
blyszcza jak swieczki. Juz WIEN
to zly Ouch!
Zdjawszy nestepnie kapelusz,
p~rzezegna} sig i zaspiewa} baranim
i zupe}nie fa!szywym g}osem, piesn
jakas natezna. Lecz nagle przerwa},
DO ujrza} jak przez parkan przecho-
dzi}a wysoka esoba W bieli i
wprost ku MENU zdaza}a, kulejac
troche ma noge. P~rzyszed}szy, chwy-
CHA 60 zimn4 reka "a ramie,
w%strzasne} Ia MIN i rzek}a:
- Jestem smierc! ide z Ha-
meryki Pc starego Zmackiego,
(kt6ry wtedy w}asnie byf chorym,
a mieszkaf dosyG daleko cd mia
sta), nogi mi popuch1y, WEI mig
ma BARK i zanies do nlego, inaczej
to CT natychmiast ten siwy feb urwe.
Str6z, kt6remu nogi pos}uszen-
silva odmowify, trzesac sic jak W
febrze, stekn kilka razy pod cie-
zarem przechodzacym jego starga-
NJ silly i skierowa} SIG ku domo
wi Zmiacklego.
Pozostali studenci przeszll tym-
czasem przez parkan i gruszki wy
zbierali, oddzielili pewna Geese ola
smierci, a reszte sobie ztrzymali.
w srodku drogi, gdy mniema-
ma smierc spostrzeg}a, re chop
pod ciezarem upada i re Jakis
czlowiek %naprzeciw ldzie, rozkaza-
Ia, by ja pusci1 i wr5cif do domu,
ME ~ogladajac sic "a siebie. CHOP
re straehu i zneczenia ami s1owa
ME rzekl, lecz spusciwszy ostroznie
pogromicielke zycla, zwrocil swe
kroki ku miastu i wbieg} z pospie.
chem dc pokoju w4asciciela ogrodu.
Tam pobudzi} %wszystkich opowia.
dajac i'm, re Zmiackiego W tel
chwlli dusl smierd, kt6ra on do
niego zani6s}. Pobudzeni z~losclli
sic i small z niego, m6wiac, il mu
sic przysni}o: Ale gdy zaczat i'm
opowiadaG, Jak mu smierc obieca-
Ia i ,nne %jeszcze szczeg6}y, zaczeto
mu dowierzac. A gdy ma drugi
dzien zadzwonili Zmackiemu,
kt6ry rzeczywlseie tel nocy umarf,
wszyscy mniej wiecej %uwlerzyli, a
str6z by}by ~przysiag}, re prawdzi,
wa smiere nlosf ma swych barkach
- Wielka rzecz - mawlaf =
niostem ja ma plecach, by1a lekka
jak pi6rko, szkoda tylko, zem ma
niej ME wytargowa} chloe re sto lat
zycia.
Cd tego czasu, gdy opowiada4
jake zdarzenie re swej przesz}osci
zwyk1 by4 mawia6: a byfo to "
rok lub we diva potem, kledyn
smierc do Zmackiego nosif i tax
sic ta smiercia przeja}, re PREY
zadnem opowladaniu ME pomlna
jej milczeniem. zywii navel sta
rowlna n~adzieje, re moze nit
umrze az kiedys pc latach, DO je
zeli tacy, kt6rzy smierc "a zycis
widziell, d}ugo zyjaa, to coz dopie
on, ktory ja ma swych plecaeh no
si}? Przysz}a ~jednakze smiere i pe
niego, DO jak ~s}ysza}em, cd dwacl
lat juz spoczywa W grobie.
Wspomnienie to mole z rzeczy
wistcgo wypadku, pragnafem opo.
wiedziec ME ola tego, ably milo
dych zachecle do podobnych fgli
DO dis to uznaje, zesmy zle robi
Ii, cudzego ME szanuiac, ale alb,
przekonaG tych, co W strachy vie
RIA, re strach6w niema, ami smier'
pc swiecie ME chodzi, lecz ciem
nota strachy rodzi.