davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
ยุคหินเก่า

ยุคหินเก่า(อังกฤษ:Paleolithic) เป็นช่วงเวลาก่อนประวัติศาสตร์ของมนุษย์ มีจุดเด่นอยู่ที่การพัฒนาเครื่องมือหินยุคแรกเริ่ม และครอบคลุมประมาณ 95% ของเทคโนโลยีก่อนประวัติศาสตร์ของมนุษย์เริ่มตั้งแต่การใช้เครื่องมือหินครั้งแรก คาดว่าโดยHomo habilisเมื่อ 2.6 ล้านปีก่อน จนถึงปลายสมัยไพลสโตซีนประมาณ 10,000 ปีก่อนปัจจุบัน
ยุคต่อมาหลังยุคหินเก่า คือยุคหินกลาง(Mesolithic)
คนในยุคหินเก่าดำรงชีพด้วยการล่าสัตว์ และเสาะแสวงหาพืชผักผลไม้กินเป็นอาหารมีการพึ่งพาอาศัยธรรมชาติและสภาวะแวดล้อมอย่างเต็มที่ กล่าวคือ เมื่อฝูงสัตว์ที่ล่าเป็นอาหารหมดลงก็ต้องอพยพย้ายถิ่นติดตามฝูงสัตว์ไปเรื่อย ๆ การที่มนุษย์จำเป็นต้องแสวงหาถิ่นที่อยู่ใหม่เพราะต้องล่าสัตว์ดังกล่าว อาจทำให้คนต้องปรับพฤติกรรมการบริโภคไปในตัวด้วย เนื่องจากชีวิตส่วนใหญ่ของคนในยุคหินเก่าต้องอยู่กับการแสวงหาอาหาร และการป้องกันตัวจากสัตว์ร้ายและภัยธรรมชาติ รวมถึงการต่อสู้ในหมู่พวกเดียวกันเพื่อการอยู่รอด จึงทำให้ต้องพัฒนาเกี่ยวกับเครื่องมือล่าสัตว์ โดยการพัฒนาอาวุธที่ทำด้วยหินสำหรับตัด ขูดหรือ สับ เช่น หอก มีด และเข็ม เป็นต้น
ระบบความสัมพันธ์ทางสังคมพบว่า คนในยุคหินเก่าเริ่มอยู่กันเป็นครอบครัวแล้ว แต่ยังไม่มีการอยู่ร่วมกันเป็นชุมชนอย่างแท้จริง เพราะวิถีชีวิตแบบเร่ร่อนไม่เอื้ออำนวยให้มีการตั้งหลักแหล่งถาวร ขณะเดียวกันองค์กรทางการเมืองการปกครองก็ยังไม่เกิดขึ้น สังคมจึงมีสภาพเป็นอนาธิปไตยคือไม่มีผู้เป็นใหญ่แน่นอน ผู้ที่มีอำนาจมักเป็นผู้ที่มีความแข็งแรงเหนือผู้อื่น
นอกจากนี้ยังพบว่า คนในยุคนี้เริ่มรู้จักแสดงความรู้สึกออกมาในรูปของศิลปะบ้างแล้ว ศิลปะที่สำคัญ ได้แก่ รูปเขียนกระทิงเรียงกันเป็นขบวน ขุดค้นพบภายในถ้ำอัลตะมิระ ทางตอนใต้ของสเปนและ ภาพสัตว์ส่วนใหญ่เป็นภาพสัตว์ที่คนสมัยนั้นล่าเป็นอาหาร มีวัวกระทิง ม้าป่า กวางแดง และกวางเรนเดียร์ เป็นต้น พบที่ถ้ำสาบโก ในประเทศฝรั่งเศส ส่วนประเทศไทย พบที่ถ้ำตาด้วง จังหวัดกาญจนบุรี ภูพระบาท จังหวัดอุดรธานี และถ้ำผีหัวโต จังหวัดกระบี่ เป็นต้น
สังคมของมนุษย์ยุคหินเก่าตอนกลาง และยุคหินเก่าตอนปลายมีระยะเวลาที่สั้น ปรากฏอารยธรรมเกิดขึ้นในทวีปยุโรป แอฟริกาและเอเชีย สภาพชีวิตความเป็นอยู่ของคนยุคหินเก่าตอนกลางส่วนมากคล้ายกับยุคหินเก่าตอนต้น แต่ก็พบว่าคนยุคหินเก่าตอนกลางบางแห่งมีพัฒนาการมากขึ้น
มีการพบหลักฐานแสดงว่า คนยุคหินเก่าในช่วงปลายมีความสามารถในการจับสัตว์น้ำได้ดี และมีการคมนาคมทางน้ำเกิดขึ้นแล้ว เทคโนโลยีของยุคหินเก่าตอนปลายจะมีขนาดเล็กกว่ายุคหินเก่าตอนต้นและประโยชน์ใช้สอยดีขึ้นกว่าเดิม คนยุคหินเก่าตอนกลางจะมีวัฒนธรรมแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่บนภูเขาตามถ้ำหรือเพิงผาส่วนอีกกลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่บนพื้นราบ ริมน้ำหรือชายทะเล
วิวัฒนาการของมนุษย์เป็นส่วนหนึ่งของวิวัฒนาการทางชีววิทยาที่เกี่ยวข้องกับการเกิดของมนุษย์ที่เป็นสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน
สภาพภูมิอากาศของช่วงเวลายุคหินยาวนานถึงสองยุคทางธรณีวิทยาที่รู้จักกันคือสมัยไพลโอซีน(Pliocene) และสมัยไพลสโตซีน(Pleistocene) ทั้งสองยุคนี้ได้ประสบการเปลี่ยนแปลงทางภูมิศาสตร์และภูมิอากาศที่สำคัญที่มีผลต่อสังคมมนุษย์ ในช่วงระหว่างสมัยไพลโอซีน ทวีปยังคงเลื่อนตัวอาจจะเป็นระยะไกลเท่าที่เป็นไปได้คือ 250 กิโลเมตรจากตำแหน่งที่ตั้งเดิมของพวกเขาไปอยู่ในตำแหน่งเพียง 70 กิโลเมตรจากตำแหน่งที่ตั้งปัจจุบันของพวกเขาทวีปอเมริกาใต้กลายเป็นที่เชื่อมโยงไปยังทวีปอเมริกาเหนือผ่านคอคอดปานามา
อาราส บาสเคาสคาส

อาราส บาสเคาสคาส(Aras Baskauskas)คือ ผู้เข้าแข่งขันในรายการเซอร์ไวเวอร์ ปานามาและเป็นผู้ชนะในฤดูกาลนี้โดยเอาชนะแดเนียลล์ ดิโลเรนโซมาได้ 5-2 เสียง หลังจากมีการรวมเผ่า เขา และเทอร์รี ดีทซ์ต่อสู้ในการแข่งขันมาโดยตลอดและเขาเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกที่ขัดขวางการชนะสิทธิคุ้มกันของเทอร์รีครั้งที่ 6 หลังจากชนะติดต่อกัน 5 ครั้งได้สำเร็จ แข่งในฤดูกาลปานามาตอนอายุ 24 ปี อาราสเป็นผู้ฝึกสอนโยคะ
ปัจจุบัน อาราส บาสเคาสคาส กลับมาแข่งขันรายการเซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์อีกครั้ง ในครั้งนี้เค้ามาพร้อมกับพี่ชาย ไวทาส บาสเคาสคาส
อาราสศึกษาและได้รับปริญญาบัตรจาก มหาวิทยาลัยรัฐของแคลิฟอร์เนีย เอิรไวน์ ทางด้านศิลปะสาขาปรัชญาในปีพ.ศ. 2546นอกจากนั้นเขายังถูกขนานนามว่าเป็น บัณฑิตที่มีคุณสมบัติครบถ้วนมากที่สุด ลงหนังสือพิมพ์ของมหาวิทยาลัย
อาราสเรียนต่อที่ ยูซี เอิรไวน์ เกี่ยวกับการศึกษาบริหารจัดการและได้รับปริญญาโทสาขาธุรกิจการจัดการจากที่นั่นมา
สิ่งที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุดคือ การที่เขาเป็นนักเรียนคนเดียวที่ได้เข้าการแข่งขันบาสเก็ตบอลเอ็นซีเอเอประเภทชาย ขณะที่กำลังเรียนอยู่ในโปรแกรม เอมบีเอ  อาราสเป็นอดีตนักกีฬาบาสเก็ตบอลมืออาชีพ เคยมีโอกาสแข่งขันข้ามประเทศในลิทัวเนีย
หลังจากที่ลาวงการ อาราสย้ายไปเมืองเคปทาวน์ประเทศแอฟริกาใต้เพื่อเปิดสตูดิโอสอนโยคะที่นั่น  ปัจจุบันเขาทำงานเป็นผู้ฝึกสอนโยคะที่ซานตา โมนิการัฐแคลิฟอร์เนีย
งานอดิเรกของเขา คือ การทำสมาธิ เล่นกอล์ฟและ เล่นเซิร์ฟ 
เขาอธิบายตัวเองว่าเป็นคน ออกสังคม เห็นอกเห็นใจ และปราดเปรื่อง
ปัจจุบันอาราสยังโสดอยู่ และอาศัยอยู่ที่ ซานตา โมนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย
เขาเกิดวันที่26 กันยายนพ.ศ. 2524ราศีตุลย์ ปีระกา
สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย

สุริยัน ศ.รุ่งวิสัยอดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท(115ปอนด์) ของสภามวยโลก(WBC)ชาวไทยมีชื่อจริงว่าสุริยัน ไขกัญหา(ชื่อเล่น: ไมค์) เกิดเมื่อวันที่2 มีนาคมพ.ศ. 2532ที่อำเภอสีคิ้วจังหวัดนครราชสีมา
สุริยันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ชนะคะแนน ยอดดอย ศิษย์เส่ย จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกแพ้คะแนน เนตร ศศิประภายิม และชนะคะแนนเทพฤทธิ์ ก่อเกียรติยิม จน พ.ศ. 2552 จึงได้ครองแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวท ต่อมา สุริยันได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท(112 ปอนด์) WBC เมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปแบบเอกฉันท์จากพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์นักมวยชาวไทยรุ่นพี่ เมื่อปีพ.ศ. 2553
หลังจากนั้น สุริยันเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสภามวยโลก สุริยันได้แชมป์โลกมาจากการเอาชนะคะแนนแบบเป็นเอกฉันท์ 12 ยก จากโตมัส โรฆัสนักมวยชาวเม็กซิกัน ในวันที่19 สิงหาคมพ.ศ. 2554ที่อำเภอเมืองศรีสะเกษจังหวัดศรีสะเกษโดยชนะไปด้วยคะแนน 115-114, 116-112 และ 117-111และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง สุริยัน เสียแชมป์โลกไปในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 2 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์ต่อโยตะ ซาโตนักมวยชาวญี่ปุ่นถึงที่กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่27 มีนาคมพ.ศ. 2555โดยในยกที่ 3 สุริยันเป็นฝ่ายถูกกรรมการนับ 8 ถึง 2 ครั้งด้วยกันรวมระยะเวลาการครองแชมป์โลก 8 เดือน 8 วัน เทียบเท่ากับพเยาว์ พูนธรัตน์นักมวยรุ่นพี่ที่เป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ สถาบันนี้เช่นเดียวกัน
จากนั้น สุริยันเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นแบนตัมเวท ได้ครองแชมป์ WBC เอเชียรุ่นแบนตัมเวทในพ.ศ. 2555 ต่อมาในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2557 สุริยันได้โอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้ง ที่กรุงโตเกียว ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 1 กับแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท(118 ปอนด์) WBC  ชินสึเกะ ยามานากะ เจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น ซึ่งสุริยันเป็นฝ่ายเสียเปรียบรูปร่างอย่างมากทั้งส่วนสูงและช่วงชก และเป็นฝ่ายถูกนับ 8 ไปทั้งหมด 3 ครั้ง ในยกที่ 7, 8  และถูกตัดคะแนนไปอีก 1 ครั้งในยกที่ 9 ก่อนที่จะถูกชกลำตัวลงไปให้กรรมการนับ 8 เป็นครั้งที่ 3 จึงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างขาดลอย 110-114, 108-116 และ 109-115และต่อมาในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2559 ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์เข็มขัดเงินในรุ่นแบนตั้มเวท WBC กับอันเซลโม โมเรโนนักมวยชาวปานามา ที่สังเวียนโรเบร์โตดูรันอาเรนา ในกรุงปานามาซิตี ประเทศปานามา เพื่อชิงสิทธิในการชิงแชมป์ในรุ่นเดียวกันนี้ต่อไป ก็ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปด้วยคะแนน 111-116 และ 110-117 2 เสียง โดยเป็นฝ่ายถูกนับ 8 ในยกที่ 2 ด้วย หลังจากนั้น สุริยันขึ้นชกอีกไม่กี่ครั้ง โดยขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2560 ชนะน็อค ทอมมี เซราน จากอินโดนีเซีย
มิสแกรนด์ปารากวัย

มิสแกรนด์ปารากวัย(อังกฤษ:Miss Grand Paraguay) เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของประเทศปารากวัยเพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลเริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017 โดยใช้ระบบการคัดเลือกหาตัวแทนของแต่ละจังหวัดเพื่อเข้าร่วมการประกวดในระดับประเทศ โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 – 2015 นั้น ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ปารากวัยจะมาจากการแต่งตั้งโดยผู้อำนวยการกองประกวดให้ดำรงตำแหน่งในปีนั้น ๆ ผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์ปารากวัยในปัจจุบัน คือ กาเบรียล โรมาน (Gabriel Roman) ซึ่งได้รับสิทธิ์การจัดส่งตัวแทนปารากวัยเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2016 เป็นต้นมา
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ปารากวัยคนแรก คือ เซนดี มารีซอล คาซีเรส จากอาซุนซิออนและได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013ซึ่งถือว่าเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรก ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ปารากวัยคนปัจจุบัน คืออากาธา เลออนจากซิวดัดเดลเอสเตและเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2022ในเดือนตุลาคม 2022 ที่ประเทศอินโดนีเซีย
องค์กรมิสแกรนด์ปารากวัยได้รับการก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2016 และได้มีการแต่งตั้ง ซินดี นอร์ดมานน์ (Cindy Nordmann Arias) ให้เป็นผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ปารากวัย 2016 หลังจากเสร็จสิ้นการประกวดในระดับนานาชาติที่สหรัฐอเมริกาในปีนั้น องค์กรมิสแกรนด์ปารากวัยได้แถลงอย่างเป็นทางการณ์ว่าในปี ค.ศ. 2017 จะมีการจัดการประกวดมิสแกรนด์ปารากวัย 2017 ขึ้น โดยใช้ระบบการคัดเลือกตัวแทนของแต่ละจังหวัดทั้ง 17 จังหวัดทั่วประเทศ เพื่อเข้าร่วมการประกวดระดับประเทศที่จะถูกจัดขึ้นในช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017ทั้งนี้ การคัดเลือกมิสแกรนด์ปารากวัยในระดับจังหวัดของแต่ละจังหวัดนั้น จะจัดประกวดขึ้นบนเวทีเดียวกันกับการคัดเลือกตัวแทนระดับจังหวัดของมิสยูนิเวิร์สและมิสเวิลด์ปารากวัย โดยตำแหน่งชนะเลิศ รองชนะเลิศอันอับที่ 1 และรองชนะเลิศอันดับที่ 2 ของการประกวดในแต่ละจังหวัด จะได้ดำรงตำแหน่งมิสยูนิเวิร์ส มิสเวิลด์ และมิสแกรนด์ปารากวัย ของจังหวัดนั้น ๆ ตามลำดับ
การจัดประกวดมิสแกรนด์ปารากวัยทั้งในระดับจังหวัดและระดับประเทศในปัจจุบัน อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของบริษัท เอมจีเอม โปรดักชันส์ จำกัด (MGM Productions Co., Ltd.) ซึ่งเป็นผู้ได้รับสิทธิ์ในการจัดประกวดมิสแกรนด์ปารากวัย มิสยูนิเวิร์สปารากวัย และมิสเวิลด์ปารากวัย ทำให้การจัดประกวดนางงามของเอมจีเอม โปรดักชัน กลายมาเป็นเวทีการประกวดนางงามที่ใหญ่ที่สุดของประเทศปารากวัย
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตัวแทนชาวปารากวัยของมิสแกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล.
สัญลักษณ์สี
รายการต่อไปนี้คือผู้เข้ารอบสุดท้ายของการประกวด มิสแกรนด์ปารากวัย รวมถึงผลการประกวด
วงศ์เม่นโลกใหม่

เม่นโลกใหม่(อังกฤษ:New world porcupine,วงศ์: Erethizontidae) เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์ฟันแทะ(Rodentia) จำพวกเม่นใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Erethizontidae
เม่นโลกใหม่มีสายการวิวัฒนาการเป็นของตัวเอง จึงมีลักษณะโดยทั่วไปแตกต่างจากเม่นในวงศ์เม่นโลกเก่า(Hystricidae) คือ เม่นโลกใหม่จะมีความยาวลำตัวที่สั้นกว่า คือ มีความยาวประมาณ 1ฟุตมีส่วนหางยาวกว่า หนามแหลมตามลำตัวซึ่งเป็นเส้นขน มีความสั้นกว่า และซ่อนอยู่ใต้เส้นขนอ่อนตลอดทั้งลำตัว สามารถใช้หางนี้เกาะเกี่ยวต้นไม้ได้ มีพฤติกรรมการหากินบนต้นไม้เป็นหลัก  โดยกินอาหารหลักได้แก่ใบไม้และยอดไม้อ่อน ๆ  หรือเปลือกไม้เป็นอาหาร นอกจากนี้แล้วยังกินแมลงได้อีกด้วย  ลูกวัยอ่อนสามารถปีนต้นไม้ได้ตั้งแต่เกิดมาได้เพียง 2วันและอายุได้ราว 10 วัน ก็สามารถหาใบไม้กินเองได้โดยไม่ต้องพึ่งพาแม่
มีฟันที่เขียนเป็นสูตรได้ว่า1.0.1.31.0.1.3{\displaystyle {\tfrac {1.0.1.3}{1.0.1.3}}}
พบกระจายพันธุ์ในป่าฝนของซีกโลกใหม่คือทวีปอเมริกาเหนือ,อเมริกากลางและอเมริกาใต้
มาเต

มาเต(สเปน:yerba mate),มาชี(โปรตุเกสแบบบราซิล:erva-mate) หรือชาบราซิล(ชื่อวิทยาศาสตร์:Ilex paraguariensis) เป็นพืชในวงศ์Aquifoliaceaeเป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ แตกกิ่งมาก ใบหนาและเหนียว ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกช่อออกตามซอกใบ แยกเพศ ดอกสีขาว ผลสุกสีแดงหรือสีดำ เมล็ดเดียว แข็ง แบ่งเป็น 2 สายพันธุ์คือ var.paraguariensisไม่มีขนปกคลุม เป็นพันธุ์ที่นิยมปลูก และ var.vesitaมีขนหนาแน่น ไม่นิยมปลูก
มาเตเป็นพืชพื้นเมืองในอเมริกาใต้ ตามที่ราบลุ่มแม่น้ำในอาร์เจนตินาบราซิลอุรุกวัยและปารากวัยเป็นพืชที่นิยมนำมาทำเครื่องดื่มมากกว่าชา ใบนำมาทำเครื่องดื่มที่เรียกมาเตโดยนำใบและกิ่งไปอบในน้ำร้อนแบบเดียวกับการชงน้ำชาจากต้นชา มาเตมีสีเขียวอ่อน กลิ่นหอมฉุน มีสรรพคุณขับปัสสาวะ แก้อาการเมื่อยล้า ในยุโรปนิยมดื่มเป็นเครื่องดื่มเพื่อลดน้ำหนัก เพราะทำให้เบื่ออาหาร ในใบมาเต 100 กรัมมีคาเฟอีน 0.6–1.6 กรัม กลิ่นหอมของใบจะต่างไปตามอายุ โดยจะหอมที่สุดเมื่อผลใกล้สุก
โลโมซัลตาโด

โลโมซัลตาโด(สเปน:lomo saltado) เป็นอาหารเปรูแบบดั้งเดิมยอดนิยม เป็นการผัดเนื้อสันนอกหมัก กับหัวหอม มะเขือเทศ มันฝรั่งทอด และส่วนผสมอื่น ๆ มักจะเสิร์ฟพร้อมข้าว โลโมซัลตาโดมีต้นกำเนิดมาจากชิฟาหรือวัฒนธรรมอาหารจีนในเปรู แต่อย่างไรก็ตามความนิยมทำให้มันเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมกระแสหลัก
มิสแกรนด์เปรู

มิสแกรนด์เปรู(อังกฤษ:Miss Grand Peru;สเปน:Miss Grand Perú) จัดขึ้นภายใต้องค์กรมิสแกรนด์เปรู เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของเปรูเพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดในหลายๆเวที ซึ่งหนึ่งในนั้นคือมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลเริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตัวแทนชาวเปรูของมิสแกรนด์อินเตอร์เนชั่นแนล.
สัญลักษณ์สี
รายการต่อไปนี้คือผู้เข้ารอบสุดท้ายของการประกวด มิสแกรนด์เปรู รวมถึงผลการประกวด
ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู

ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรูหรือตะขาบยักษ์อเมซอน(อังกฤษ:Peruvian giant yellow-leg centipede, Amazonian giant centipede;ชื่อวิทยาศาสตร์:Scolopendra gigantea) เป็นตะขาบชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุลScolopendraโดยปกติเมื่อโตเต็มที่จะยาว 26 เซนติเมตร (10 นิ้ว)แต่บางครั้งก็สามารถโตได้ถึง 30 เซนติเมตร (12 นิ้ว) ตะขาบชนิดนี้อาศัยอยู่ทางแถบเหนือและตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ และตามเกาะแก่งของประเทศตรินิแดดและจาไมกาเป็นสัตว์กินเนื้อ โดยกินจิ้งจก,กบ,นก,หนูและแม้แต่ค้างคาวเป็นอาหาร และขึ้นชื่อในเรื่องความดุร้าย
ร่างกายประกอบไปด้วยปล้องจำนวน 21-23 ปล้อง ปล้องมีสีทองแดงหรือสีแดงอมม่วง แต่ละปล้องมีขาสีเหลืองอ่อน 1 คู่ ขาแต่ละข้างสามารถเดินได้อย่างรวดเร็ว (หรือแม้แต่วิ่ง) และจับเหยื่อได้อย่างแน่นหนาก่อนที่จะฆ่า
ตะขาบชนิดนี้มีเขี้ยวที่เรียกว่า Forcipule เรียงเป็นแนวโค้งอยู่รอบ ๆ หัว ซึ่งพัฒนาให้สามารถปล่อยพิษเข้าไปในตัวเหยื่อได้ พิษประกอบด้วยสารอะเซทิลคอลีน ฮิสตามีน เซโรโทนิน ซึ่งเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์ ทำให้เกิดแผลเหมือนถูกตัวต่อต่อย แผลจะบวมอย่างรุนแรง และตามด้วยอาการไข้สูง
ตะขาบยักษ์ขาเหลืองเปรู เป็นสัตว์เลี้ยงที่เป็นที่นิยมในบรรดาผู้นิยมสัตว์ประเภทสัตว์แปลก ๆ แต่ไม่ควรจับมันโดยไม่มีเครื่องป้องกัน แม้เพียงแค่ผิวหนังสัมผัสถูกผิดก็ทำให้เกิดอันตรายได้ อาการที่เกิดจากการถูกพิษของตะขาบในสกุลนี้เรียกว่า "Scolopendrism"
ตะขาบขาเหลืองยักษ์เปรู ตัวเมียจะคอยดูแลและปกป้องรังที่มีไข่ของตนเอง ตัวอ่อนจะมีสีแดงเข้มหรือสีดำ ลำตัวบาง และมีหัวกลมใหญ่สีแดง มีวงจรชีวิตลอกคราบหลายครั้งก่อนที่จะโตเต็มวัย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับScolopendra giganteaที่วิกิสปีชีส์
อิกิโตส

อิกิโตส(สเปน:Iquitos) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในป่าฝนของประเทศเปรูและเป็นเมืองหลวงของแคว้นโลเรโตและจังหวัดไมนัสถือเป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับ 6 ของประเทศเปรู มีประชากร 457,865 คน เมืองเป็นศูนย์กลางของอาหาร วัฒนธรรม เครื่องแต่งกาย และประวัติศาสตร์ อิกิโตส ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำแอมะซอนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเปรู เมืองประกอบด้วย 4 เขตคือ อิกิโตส, เบเลน, ปุนชานา และซานฮวนเบาติสตา ภูมิอากาศร้อนและชื้น มีความชื้นเฉลี่ย 85% มีฝนตั้งแต่ราวเดือนพฤศจิกายนถึงพฤษภาคม แม่น้ำอยู่ระดับสูงสุดในเดือนพฤษภาคม และต่ำสุดในเดือนตุลาคม
แซนโม

แซนโมหรือซัลโมเป็นอาหารประเภทตุ๋นอย่างหนึ่งของไทย พบได้ในชุมชนกุฎีจีนเขตธนบุรีกรุงเทพมหานครซึ่งเป็นชุมชนของผู้มีเชื้อสายโปรตุเกสในไทยเป็นอาหารพิเศษที่จะทำให้ช่วงเทศกาลคริสต์มาสวันขึ้นปีใหม่หรือเทศกาลสำคัญอื่น ๆ ทางศาสนาของชุมชนเพราะมีกรรมวิธียุ่งยากทั้งนี้แซนโมจะมีรูปลักษณ์และรสชาติเข้มข้นหรือหวานฉ่ำไปตามความนิยมของแต่ละบ้านอย่างไรก็ตามแซนโมถือเป็นอาหารที่ยังมีเค้าของอาหารยุโรปมากที่สุด
แซนโมจะใช้เนื้อวัวหรือเนื้อหมูเป็นส่วนประกอบหลักก็ได้ตามความชอบ โดยมากนิยมใช้เนื้อสะโพก บ้างใช้เนื้อสัน หากใช้เนื้อสะโพกจะตัดแบ่งเป็นชิ้น ๆ ชิ้นหนึ่งมีความหนา 2 นิ้ว และความกว้าง 16 นิ้ว แล้วนำมีดแหลมแทงไปในเนื้อเพื่อที่จะเอามันหมูที่หั่นเป็นเส้นยาวซึ่งคลุกเคล้าเข้ากับพริกไทยเกลือและหอมแดงบุบยัดเข้าไปเพื่อทำให้เนื้อนิ่มขึ้นจากนั้นนำเนื้อดังกล่าวไปคลุกเคล้ากับพริกไทย เกลือ และหอมแดงบุบ ไปทอดในน้ำมันพอหอมแต่ไม่ถึงกับสุก แล้วนำเนื้อดังกล่าวไปต้มในน้ำแกงที่ผสมหัวหอม เกลือซอสและซีอิ๊วดำ เพียงเล็กน้อยเพื่อแต่งสีให้สวยงาม จากนั้นใส่ซอสที่หมักเนื้อก่อนหน้าลงไป พร้อมกับนำลูกกระวานกานพลูพริกไทยและอบเชยห่อใส่ผ้าขาวใส่ลงในหม้อ เมื่อเนื้อนุ่มดีแล้ว ก็เสิร์ฟด้วยการหั่นเป็นแว่น แลเห็นมันหมูเป็นไส้ข้างในส่วนน้ำมันที่ใช้ทอดจะนำไปเคี่ยวให้ข้นเป็นซอสไว้ราดบนเนื้อก่อนเสิร์ฟโดยรับประทานกับข้าวสวยขนมปังหรือรับประทานกับซอสพริกรับประทานเคียงกับมันฝรั่งแคร์รอตและถั่วลันเตาต้ม
นอร์ดสตรึม

Nordstrom(/ˈnɔːrdstrəm/) เป็นเครือข่ายห้างสรรพสินค้าหรูของอเมริกา นอกจากนั้นยังเปิดทำการในแคนาดา สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในซีแอตเทิล,วอชิงตันก่อตั้งในปี 1901 โดยชาวสวีเดนอเมริกัน John W. Nordstrom และ Carl F. Wallin Nordstrom มีร้านรวม 380 ร้านใน 40 รัฐของอเมริกา, เปอร์โตริโก และแคนาดา
บริษัทนี้เริ่มต้นเป็นตัวแทนจำหน่ายรองเท้า และขยายให้รวมถึงเสื้อผ้า อุปกรณ์เสริม กระเป๋า เครื่องประดับ เครื่องสำอาง และน้ำหอม บางร้านมีแผนกตกแต่งบ้าน และงานแต่งงานด้วย นอกจากนี้บริษัทยังมีร้านกาแฟในบ้าน ร้านอาหาร และบาร์เอสเปรสโซ่
ทริกออร์ทรีต

ทริกออร์ทรีต(อังกฤษ:trick or treat,แปลว่าหลอกหรือเลี้ยง) เป็นประเพณีฮาโลวีนสำหรับเด็กในหลายประเทศเด็กจะแต่งชุดตระเวนไปตามบ้านขอเลี้ยง เช่นลูกกวาด(หรือเงินในบางวัฒนธรรม) ด้วยวลี "ทริกออร์ทรีต" "ทริก" เป็นการขู่กระทำปัญหาแก่เจ้าบ้านหรือทรัพย์สินของเขาหากไม่เลี้ยงเขา (แต่โดยปกติมักนิ่งเฉย) มีขึ้นในเย็นวันที่ 31 ตุลาคม เจ้าบ้านบางคนส่งสัญญาณว่าตนเต็มใจเลี้ยงขนม ตัวอย่างเช่น ประดับเครื่องตกแต่งฮาโลวีนไว้นอกบ้าน บางคนอาจทิ้งขนมไว้ที่ชานบ้าน
ในทวีปอเมริกาเหนือทริกออร์ทรีตเป็นประเพณีฮาโลวีนตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1920ในบริเตนและในไอร์แลนด์ ประเพณีการไปตามบ้านเพื่อเก็บอาหารในฮาโลวีนย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16เช่นเดียวกับประเพณีคนแต่งชุดในฮาโลวีน ในบริเตนและไอร์แลนด์คริสต์ศตวรรษที่ 19มีบันทึกจำนวนมากว่าบุคคลไปตามบ้านในฮาโลวีน ท่องบทร้อยกรองแลกอาหาร และบ้างเตือนว่าอาจเกิดโชคร้ายหากไม่ต้อนรับตนแม้ว่าการตระเวนไปตามบ้านในชุดจะยังได้รับความนิยมในหมู่ชาวสกอตและไอริชแต่ประเพณีการกล่าว "ทริกออร์ทรีต" เพิ่งมาแพร่หลายเมื่อไม่นานนี้ กิจกรรมดังกล่าวพบมากในสหรัฐอเมริกาแคนาดาสหราชอาณาจักรสาธารณรัฐไอร์แลนด์เปอร์โตริโกและเม็กซิโกภาคตะวันตกเฉียงเหนือและกลาง
พฤษภาคม พ.ศ. 2548

ศาลรัฐธรรมนูญจะตัดสินกรณีป.ป.ช.ขึ้นเงินเดือนตัวเอง
รายวัน:ไทยรัฐเก็บถาวร2005-12-21 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-เดลินิวส์-ข่าวสดเก็บถาวร2005-12-21 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-แนวหน้า-กรุงเทพธุรกิจ-ผู้จัดการรายวันเก็บถาวร2005-12-25 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-มติชนรายวันเก็บถาวร2005-12-20 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-บางกอกโพสต์
รายสัปดาห์:ฐานเศรษฐกิจเก็บถาวร2020-07-07 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-ประชาติธุรกิจเก็บถาวร2009-06-04 ที่เวย์แบ็กแมชชีน
ช่อง 3-ช่อง 5-ช่อง 7-ช่อง 9-ช่อง 11-ไอทีวี-เนชั่นแชนแนลเก็บถาวร2005-12-21 ที่เวย์แบ็กแมชชีน
ซีเอ็นเอ็น-บีบีซี-รอยเตอร์-เอเอฟพี
รากค้ำยัน

รากค้ำยันหรือเรียกอีกอย่างว่ารากไม้เป็นรากขนาดใหญ่ กว้าง ขึ้นมาจากด้านข้างของต้นไม้ที่มีรากตื้น โดยทั่วไปแล้วพบได้ในดินในป่าฝนเขตร้อนที่มีสารอาหารน้อยและไม่ลึกมากนัก รากเหล่านี้ช่วยพยุงต้นไม้ไม่ให้ล้ม (จึงเรียกว่ารากค้ำยัน)
รากค้ำยันทำหน้าที่เป็นส่วนที่รับแรงดึง โดยรากจะมีขนาดใหญ่กว่าด้านที่ห่างจากความเครียดของยอดไม้ที่ไม่สมมาตรรากเหล่านี้อาจเชื่อมโยงกันกับรากค้ำยันจากต้นไม้อื่น ๆ และสร้างเป็นโครงข่ายที่ซับซ้อน ซึ่งช่วยพยุงต้นไม้ที่อยู่รอบ ๆ ได้ รากสามารถเติบโตสูงถึงประมาณ 30 ฟุต (9 เมตร) กระจายครอบคลุมพื้นดินประมาณ 100 ft (30 m) และต่อไปอีก 100 ฟุตในดิน เมื่อรากแผ่ขยายในแนวนอนก็จะสามารถครอบคลุมพื้นที่กว้างขึ้นเพื่อเก็บสารอาหารได้ พวกมันจะอยู่ใกล้ชั้นดินด้านบนเพราะสารอาหารหลักทั้งหมดอยู่ที่นั่น
รากค้ำยันมีขนาดแตกต่างกันไป ตั้งแต่ขนาดเล็กจนถึงหลายตารางเมตร ตัวอย่างรากที่ใหญ่ที่สุดที่มีภาพถ่ายคือ ต้นไทร Moreton Bay (Ficus macrophylla) ที่ Fig Tree Pocket ในเขตชานเมืองบริสเบนรัฐควีนส์แลนด์ถ่ายภาพในปี 1866 โดยมีคนยืนเทียบขนาด รากค้ำยันมีความยาวประมาณ 40 ถึง 50 ft (12 ถึง 15 m) และสูงประมาณ 35 ถึง 40 ft (11 ถึง 12 m)ต้นไม้ต้นนี้ตายไปในปี 1893 เนื่องจากความเสียหายจากน้ำท่วม
รากค้ำยันที่สูงที่สุดเป็นของต้นHuberodendron(Bombacaceae) ในAmazon basinซึ่งยืดขึ้นไปถึง 70 ft (21 m) บนต้นไม้ที่สูงประมาณ 145 ft (44 m)
รากค้ำยันที่มีขนาดกว้างที่สุดเป็นของต้น Kapok หรือ Silk Cotton Tree (Ceiba pentandra) ในเขตร้อนชื้นของอเมริกาและแอฟริกา โดยรากค้ำยันสามารถแผ่ออกไปได้ถึง 65 ft (20 m) จากต้น และต่อไปเป็นรากที่อยู่บนพื้นดินรวมระยะทางทั้งหมดประมาณ 165 ft (50 m)
สตาร์ วอร์ส: กาแล็กซีส์เอดจ์

สตาร์ วอร์ส: กาแล็กซีส์เอดจ์(อังกฤษ:Star Wars: Galaxy's Edge) เป็นสวนสนุกที่ได้แรงบันดาลใจจากแฟรนไชส์สตาร์ วอร์สเปิดให้บริการที่ดิสนีย์แลนด์พาร์กในดิสนีย์แลนด์รีสอร์ตที่แอนะไฮม์และดิสนีย์ฮอลลีวูดสตูดิโอส์ในวอลต์ดิสนีย์เวิลด์ที่ออร์แลนโดรัฐฟลอริดาโดยครอบคลุมพื้นที่ 14 เอเคอร์ของแต่ละพาร์กและตั้งอยู่ในด่านหน้าหมู่บ้านแบล็กสไปร์ บนดาวเคราะห์ชายแดนอันห่างไกลของบาตูซึ่งมีสถานที่ท่องเที่ยว ร้านค้า ร้านอาหารและสถานบันเทิง
โครงการประกาศสร้างเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2015และการก่อสร้างสวนสนุกทั้งสองแห่งเริ่มเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2016เวอร์ชันที่ดิสนีย์แลนด์เปิดให้บริการในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 และเวอร์ชันของดิสนีย์ฮอลลีวูดสตูดิโอส์เปิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2019สก็อตต์ โทรว์บริดจ์ผู้บริหารของวอลต์ดิสนีย์อิเมจจิเนียร์ริงดูแลการพัฒนาและการก่อสร้างที่สวนสนุกทั้งสองแห่ง
ปฏิบัติการสตาร์ (ลาว)

ปฏิบัติการสตาร์(อังกฤษ:Operation Star) เป็นแผนการรวบรวมข่าวกรองทางทหารที่เป็นความลับระดับสูงซึ่งจัดตั้งขึ้นในช่วงปลายปี พ.ศ. 2508 โดยรัฐบาลไทยในช่วงสงครามเวียดนามโดยตั้งอยู่ในตำแหน่งเดียวกันกับปฏิบัติการฮาร์ดโนสของสำนักข่าวกรองกลางของสหรัฐที่ค่ายไซบีเรีย ซึ่งอยู่ห่างจากสะหวันนะเขตประเทศลาวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 26 กิโลเมตร ปฏิบัติการนี้ก่อตั้งขึ้นแม้ว่าแหล่งข่าวกรองของสหรัฐในพื้นที่ได้แจ้งผลการปฏิบัติการของตนให้ฝ่ายไทยทราบแล้วก็ตามหน่วยรบพิเศษของไทยที่ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้สอนปฏิบัติการฮาร์ดโนสนั้นถูกใช้เป็นชุดลาดตระเวนในช่วงต้นปี พ.ศ. 2510 ในที่สุด ซีไอเอก็ตัดปฏิบัติการข่าวกรองของไทยออกจากหน้าที่การสอนของกองกำลังทหารนอกกฎหมายของลาว
ชาวอเมริกันตระหนักถึงความสำคัญของเส้นทางโฮจิมินห์ตั้งแต่เนิ่น ๆ ไม่นานก็ได้ข้อสรุปว่า หากเส้นทางส่งเสบียงทางบกเพียงเส้นทางเดียวผ่านเทือกเขาอันนัมถูกตัดหรือปิดกั้น การก่อกบฏของคอมมิวนิสต์ในเวียดนามใต้ก็จะล้มเหลวเนื่องจากขาดแคลนเสบียง ด้วยเหตุนี้ เส้นทางนี้จึงตกอยู่ภายใต้การเฝ้าระวังทางอากาศและทางพื้นดินโดยหน่วยข่าวกรองของอเมริกา ลาว และไทย
ปฏิบัติการสตาร์ ประกอบไปด้วยเจ้าหน้าที่เฝ้าระวังบนท้องถนนจำนวน 4 ถึง 6 นาย ปฏิบัติการนี้มักจะแฝงตัวเข้าไปทางช่องเขามู่เจียบนพรมแดนระหว่างลาวและสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามในกรณีหนึ่ง ชุดเรดบูลล์แทรกซึมเข้าไปดูแลทางหลวงหมายเลข 912 ของเส้นทางโฮจิมินห์ แต่กลับถูกซุ่มโจมตีและแยกย้ายกันหลบหนี ผู้รอดชีวิตใช้เวลานานถึงหนึ่งเดือนจึงจะโผล่ออกมาจากเทือกเขาอันนัมได้
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ปฏิบัติการสตาร์ได้รับเฮลิคอปเตอร์ใหม่จากปฏิบัติการโพนีเอกซ์เพรสสำหรับการแทรกซึมและถอนตัวชุดข่าวกรอง เมื่อปี พ.ศ. 2509 ผ่านไป ปฏิบัติการสตาร์ได้ขยายชุดปฏิบัติการเป็น 10 ชุด ในการปฏิบัติการร่วมกันนี้ ซีไอเอพยายามใช้สายลับไทยเพื่อพยายามข้ามผ่านอุปสรรคด้านภาษาระหว่างชาวอเมริกันและชาวเขาเผ่าลาว คนไทยที่พูดภาษาอังกฤษได้จากหน่วยบัญชาการนาวิกโยธินตำรวจตระเวนชายแดนและหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษได้รับการฝึกฝนเป็นเวลา 30 วันที่ค่ายโครงการวาปีเก่า 36 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงเหนือของปากเซพวกเขาถูกส่งไปใกล้กับพื้นที่เส้นทางโฮจิมินห์ช่วงปลายปี พ.ศ. 2509 พวกเขาแทรกซึมออกโดยไม่ได้ถูกส่งไปที่พื้นที่เป้าหมายคือเส้นทาง จากความล้มเหลวนี้ทำให้พวกเขาถูกยุติภารกิจในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2510 นอกจากนี้ยังเป็นแรงผลักดันให้เกิดความพยายามในการพัฒนาวิทยุ ฮาร์ก-1 สำหรับโครงการฮาร์ดโนส
การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเมื่อเจ้าหน้าที่ซีไอเอคนใหม่เข้ามาดูแลปฏิบัติการในค่ายไซบีเรียช่วงต้นปี พ.ศ. 2510 ครูฝึกชาวไทยทั้ง 5 คนถูกตัดขาดจากการสนับสนุนปฏิบัติการสตาร์ เพื่อทุ่มเทการสอนทั้งหมดให้กับการฝึกเจ้าหน้าที่เฝ้าระวังถนนในปฏิบัติการฮาร์ดโนส แผนการสร้างอาคารประกอบด้วยห้องเรียนสองห้องสนามทดสอบกำลังใจห้องอาหาร และหลักสูตรการนำทางบนบก นอกจากนี้ยังมีการแทนที่ครูฝึกชาวไทยด้วยชาวลาว ซึ่งสร้างความประหลาดใจให้กับอเมริกาเมื่อชาวลาวทำหน้าที่สอนได้ดีไม่แพ้ชาวไทย
ความสัมพันธ์ไทย–รัสเซีย

ความสัมพันธ์ไทย–รัสเซีย(รัสเซีย:Российско-таиландские отношения) เป็นความสัมพันธ์ระดับทวิภาคีระหว่างไทยกับรัสเซีย (จักรวรรดิรัสเซีย,สหภาพโซเวียตและสหพันธรัฐรัสเซีย) ความสัมพันธ์เรื่มในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและซาร์นิโคลัสที่ 2ต่อมาเมื่อเกิดการปฏิวัติรัสเซียในปี 1917 ได้ทำให้ความสัมพันธ์ทั้งสองประเทศยุติลงต่อมาได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์ในวันที่ 12 มีนาคม 1941 ในฐานะสหภาพโซเวียต แต่ความสัมพันธ์ค่อนข้างที่จะเหินห่างและขาดสะบั้นเมื่อประเทศไทยประกาศเป็นสัมพันธมิตรกับสหรัฐอเมริกาในยุคสงครามเย็นเพื่อมีจุดประสงค์หลักคือต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ภายในประเทศและได้มีการฟื้นฟูความสัมพันธ์อีกครั้งในปี 1979 เมื่อพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นได้ทำการเยือนสหภาพโซเวียต ต่อมาหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี 1991 ไทยได้รับรองรัสเซียเป็นประเทศเอกราชในวันที่ 28 ธันวาคม 1991 ปัจจุบันรัสเซียมีสถานทูตที่กรุงเทพมหานครและมีสถานกงสุลสองที่คือที่พัทยาและภูเก็ตส่วนไทยมีสถานทูตที่มอสโกและมีสถานกงสุลสองที่คือที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและวลาดีวอสตอคทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกเอเปคและองค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป(รัสเซียเป็นรัฐสมาชิกและไทยเป็นคู่ค้า)
บันทึกการติดต่อครั้งแรกระหว่างรัสเซียกับสยามเกิดขึ้นในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1863 เมื่อเรือGaydamakและNovikเดินทางมาถึงกรุงเทพ จากนั้นจึงเกิดความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างครอบครัวชนชั้นสูงของไทยและจักรวรรดิรัสเซีย พร้อมการบันทึกมิตรภาพระหว่างพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกับจักรพรรดินิโคไลที่ 2 แห่งรัสเซียไว้อย่างดีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถโอรสองค์ที่ 43 ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้สมรสกับคัทริน เดสนิตสกีซึ่งท่านพบกับเธอขณะศึกษาอยู่ในจักรวรรดิรัสเซีย
ตัวเลขทางการของปริมาณการค้าที่เผยแพร่โดยสองประเทศขัดแย้งกัน
ในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ของไทย ประกาศว่ารัสเซียให้คำมั่นว่าจะสนับสนุนเป้าหมายในการเพิ่มการค้าทวิภาคีประจำปีจาก 2.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐไปเป็น 10 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2021 รัสเซียต้องการซื้อผลิตภัณฑ์อาหาร ข้าว ผลไม้ รถยนต์ และชิ้นส่วนรถยนต์จากไทยเป็นหลัก รัสเซียต้องการเพิ่มการลงทุนด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย เนื่องจากนักลงทุนชาวรัสเซียจำนวนมากเข้ามาตั้งฐานในนิคมอุตสาหกรรมอมตะ ระยอง
ประเทศไทยเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางเขตร้อนที่สำคัญสำหรับนักท่องเที่ยวจากรัสเซีย อย่างไรก็ตาม ฝั่งรัสเซียโต้แย้งตัวเลขที่ทางการไทยให้ไว้ว่าสูงเกินจริง และทางการไทยโต้แย้งว่าตัวเลขที่รัสเซียให้มีจำนวนน้อยเกินไป:
ใน ค.ศ. 2018 มีชาวรัสเซียเดินทางมาไทยประมาณ 1.5 ล้านคน ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก ค.ศ. 2017 ที่ 15% และมีชาวไทยเดินทางไปรัสเซียโดยเฉลี่ยต่อปีที่ประมาณ 20,000 คน
ทุพภิกขภัยในประเทศรัสเซีย ค.ศ. 1921–1922

ทุพภิกขภัยในประเทศรัสเซีย ค.ศ. 1921–1922(อังกฤษ:Russian famine of 1921–1922 หรือ Povolzhye famine) เป็นทุพภิกขภัยที่เกิดขึ้นเริ่มขึ้นในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1921 และยืดยาวจนถึงปีต่อมา ทุพภิกขภัยครั้งนี้เป็นเหตุการณ์ที่รุนแรงที่เกิดขึ้นในรัสเซียบอลเชวิคที่มีผู้เสียชีวิตไปกว่า 5 ล้านคนส่วนใหญ่ในภูมิภาควอลกา-ยูรัล
ความอดอยากครั้งนี้มีสาเหตุมาจากปัจจัยของการขัดจังหวะการสร้างผลิตผลทางเกษตรกรรม ที่เริ่มมาตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและดำเนินต่อมาจนตลอดความยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นระหว่างการปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ. 1917และสงครามกลางเมืองรัสเซียความอดอยากครั้งนี้รุนแรงถึงขั้นวิกฤติการณ์ และความขาดการรับรู้ถึงสถานการณ์ของผู้บริหารระดับท้องถิ่นก็ยิ่งเพิ่มความเลวร้ายให้แก่ปัญหาหนักยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่นระหว่างฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1921 ครึ่งหนึ่งของดินแดนเกษตรกรรมในไครเมียถูกทำลายไปเพราะความแห้งแล้งแต่เจ้านายระดับท้องถิ่นก็มิได้รายงานของความช่วยเหลือมาจนกระทั่งเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1922 ความอดอยากรุนแรงจนกระทั่งผู้คนต้องบริโภควัชพืช หรือสิ่งที่แทนอาหาร เป็นอาหาร และในบางกรณีถึงกับมีการฆ่ากินกันเองเพื่อพยายามรักษาเมล็ดพันธุ์พืชไว้ปลูก
16 ตุลาคม

วันที่16 ตุลาคมเป็นวันที่ 289 ของปี (วันที่ 290 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียนเมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 76 วันในปีนั้น
อีแลนด์ธรรมดา

อีแลนด์ธรรมดาหรืออีแลนด์ใต้หรืออีแลนด์แอนทีโลป(อังกฤษ:Common eland, Eland, Southern eland,  Eland antelope;ชื่อวิทยาศาสตร์:Taurotragus oryx) สัตว์กีบคู่ชนิดหนึ่ง เป็นแอนทีโลปจำพวกวัวและควาย
จัดเป็นอีแลนด์ชนิดหนึ่ง ซึ่งถือว่าเป็นแอนทีโลปขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในทวีปแอฟริกา แพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในอุทยานแห่งชาติและเขตอนุรักษ์แห่งชาติในเคนยา,แทนซาเนีย,รวันดา,อูกันดา,นามิเบียและแอฟริกาใต้
มีรูปร่างใหญ่บึกบึน ตัวผู้มีน้ำหนักตัวประมาณ 500-900 กิโลกรัม หรือมากกว่า 1 ตัน ตัวเมีย 330-500 กิโลกรัม มีความสูงเฉลี่ย 1.4-1.8 เมตร ความยาวลำตัวประมาณ 2.4-3.4 เมตร อายุขัยเฉลี่ยตั้งแต่ 5-20 ปี
อีแลนด์ธรรมดา มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่ตัวผู้จะมีเขาใหญ่กว่า ขณะที่ตัวเมียเขาจะยาวกว่าเล็กน้อย อาศัยอยู่ตามทุ่งหญ้าที่โล่งกว้างและป่าละเมาะที่ไม่หนาทึบมากนัก มักเคลื่อนย้ายถิ่นที่อยู่อาศัยไปเรื่อย ๆ เพื่อหาหญ้า, ใบไม้, กิ่งไม้ และผลไม้ กินเป็นอาหาร ความชื้นจากอาหารเหล่านี้ช่วยหล่อเลี้ยงให้อีแลนด์ธรรมดาอดน้ำได้เป็นเวลานาน แม้จะมีรูปร่างที่ใหญ่ แต่ลูกอีแลนด์ธรรมดาหรืออีแลนด์ธรรมดาตัวเมียก็ยังตกเป็นอาหารของสิงโตและไฮยีน่าที่ล่าเป็นฝูง
แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับTaurotragus oryxที่วิกิสปีชีส์
ห้องทำงานรูปไข่

ห้องทำงานรูปไข่เป็นที่ทํางานอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีสหรัฐเป็นส่วนหนึ่งของสำนักงานบริหารของประธานาธิบดีสหรัฐอยู่ในปีกตะวันตกของทำเนียบขาวในวอชิงตัน ดี.ซี.
ห้องรูปไข่มีหน้าต่างบานใหญ่สามบานที่หันหน้าไปทางสนามหญ้าทางทิศใต้ซึ่งโต๊ะของประธานาธิบดีตั้งอยู่ด้านหน้าตามธรรมเนียม และเตาผิงที่ปลายด้านทิศเหนือ ตู้หนังสือบิลต์อินสองตู้ติดตั้งในผนังด้านตะวันตก มีประตูทั้งหมดสี่บาน ประตูทิศตะวันออกไปสู่สวนกุหลาบประตูทางทิศตะวันตกไปสู่ห้องทำงานส่วนตัวและห้องอาหาร ประตูทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปสู่ทางเดินหลักของปีกตะวันตก และประตูตะวันออกเฉียงเหนือไปสู่สํานักงานเลขานุการของประธานาธิบดี
โดยทั่วไปประธานาธิบดีจะตกแต่งสำนักงานให้เหมาะกับรสนิยมส่วนตัว โดยเลือกเฟอร์นิเจอร์และผ้าม่าน และมักจะสั่งทำพรมรูปวงรี ผลงานศิลปะจะคัดเลือกมาจากของที่สะสมไว้ของทำเนียบขาวหรือยืมมาจากพิพิธภัณฑ์ในช่วงที่ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่ง
ห้องทำงานรูปไข่ได้กลายเป็นที่จดจำของชาวอเมริกันในฐานะตัวแทนของประธานาธิบดีผ่านภาพที่น่าจดจำ เช่นจอห์น เอฟ. เคนเนดี จูเนียร์วัยหนุ่มที่มองผ่านแผงด้านหน้าโต๊ะทำงานของพ่อของเขา ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสันคุยโทรศัพท์กับนักบินอวกาศของยานอะพอลโล 11ระหว่างเดินบนดวงจันทร์ และเอมี คาร์เตอร์พามิสตี มาลาร์กี หยิงหยางแมวสยามของเธอ มาทำให้วันของจิมมี คาร์เตอร์ประธานาธิบดีผู้เป็นพ่อของเธอสดใสขึ้น ประธานาธิบดีหลายคนเคยกล่าวปราศรัยจากห้องทำงานรูปไข่ต่อคนทั้งประเทศเป็นครั้งคราว ตัวอย่างเช่น เคนเนดีนำเสนอข่าวเกี่ยวกับวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา(1962) นิกสันประกาศลาออกจากตำแหน่ง (1974)โรนัลด์ เรแกนหลังจากภัยพิบัติกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์(1986)และจอร์จ ดับเบิลยู. บุชหลังจากวินาศกรรม 11 กันยายน(2001)
ความสัมพันธ์เซนต์คิตส์และเนวิส–ตรินิแดดและโตเบโก

ความสัมพันธ์เซนต์คิตส์และเนวิส–ตรินิแดดและโตเบโกอ้างถึงความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสและประเทศตรินิแดดและโตเบโกโดยที่บาสแตร์มีสถานกงสุลตรินิแดด รวมถึงทั้งสองประเทศเป็นส่วนหนึ่งขององค์การนานารัฐอเมริกา,ประชาคมแคริบเบียนและเครือจักรภพแห่งประชาชาติ
ทั้งสองประเทศมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันเนื่องจากเคยเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิบริติชซึ่งมีประชากรใกล้เคียงกันและอยู่ในแคริบเบียนตลอดจนนายกรัฐมนตรีทิโมธี แฮร์ริสให้ความช่วยเหลือและสนับสนุนทางการเงินแก่ตรินิแดดและโตเบโกในช่วงฤดูฝนที่รุนแรงรวมถึงเซนต์คิตส์และเนวิสได้ส่งคณะผู้แทนเข้าร่วมการประชุมหารืออย่างเป็นกันเองที่ตรินิแดดเกี่ยวกับ "การสร้างความยืดหยุ่นในแคริบเบียน" เมื่อ ค.ศ. 2017 โดยท่ามกลางสิ่งที่กล่าวถึงคือการจัดการกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ และการสร้างห่วงโซ่อุปทานอาหารที่ยั่งยืน
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสออกสินค้ามูลค่า 2.17 ล้านดอลลาร์ไปยังตรินิแดดใน ค.ศ. 2017 ทำให้ตรินิแดดเป็นหนึ่งในคู่ค้าส่งออกรายใหญ่ที่สุด ส่วนตรินิแดดส่งออกสินค้ามูลค่า 13.1 ล้านดอลลาร์ไปยังเซนต์คิตส์ใน ค.ศ. 2017
บริสเบน

บริสเบน(อังกฤษ:Brisbane,/ˈbrɪzbən/briz-bən) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของรัฐควีนส์แลนด์อีกทั้งเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่อันดับที่ 3 ของประเทศออสเตรเลียและโอเชียเนียมีจำนวนประชากรประมาณ 2.6 ล้านคนบริสเบนเป็นเมืองที่อยู่ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกและมีแม่น้ำบริสเบน (Brisbane River) ไหลผ่านบนที่ราบระหว่างมอร์ทันเบย์ (Moreton Bay) กับเทือกเขาเกรตดิไวดิง (Great Dividing Range) ส่วนชื่อเมืองตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เซอร์โทมัส บริสเบน(Sir Thomas Brisbane). บริสเบนได้รับเลือกให้เป็นเมืองเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2032และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2032
การท่องเที่ยวมีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจของบริสเบน โดยเป็นจุดหมายปลายทางที่นิยมอันดับสามสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติรองจากซิดนีย์และเมลเบิร์น
นอกเขตตัวเมือง บริสเบนมีสถานที่ท่องเที่ยวและจุดหมายปลายทางมากมาย เช่น มหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ในเซนต์ลูเซีย โรงบ่มไวน์ซีร์โรเมตในเมาท์คอตตอน แทงกาลูมาบนเกาะมอร์ตัน เขตอนุรักษ์โคอาล่าโลนไพน์ในฟิกทรีพ็อกเก็ต อีทสตรีท (ตลาดอาหารกลางคืน) ในฮามิลตันเหนือ ฟอร์ตลิตตัน และเมาท์คูทตา (รวมถึงเขตอนุรักษ์เมาท์คูทตา จุดชมวิวเมาท์คูทตา สวนพฤกศาสตร์เมาท์คูทตา) อีกทั้งยังมีสวนและหอดูดาวเซอร์โทมัสบรีสเบนซึ่งเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับการเดินเล่นและการเดินทางเพื่อออกผจญภัยในพืชพันธุ์ต่างๆ
อ่าวมอร์ตันและอุทยานทางทะเลก็เป็นจุดท่องเที่ยวยอดนิยมเช่นกัน โดยบนสามเกาะหลักคือ มอร์ตอนไอส์แลนด์, นอร์ธสแตรดบรอคไอส์แลนด์ และบรีบีไอส์แลนด์ สามารถเดินทางไปได้โดยเรือเฟอร์รี่ ซึ่งมีชายหาดสำหรับโต้คลื่นและรีสอร์ทที่เป็นที่นิยมรีสอร์ทแทงกาลูมาบนมอร์ตอนไอส์แลนด์ได้รับความนิยมจากการให้อาหารปลาโลมาป่าตอนกลางคืนและการล่องเรือชมวาฬที่ยาวนานที่สุดในออสเตรเลีย
ทางตอนใต้และตอนเหนือของบริสเบนคือ โกลด์โคสต์และซันไชน์โคสต์ตามลำดับ ที่มีหาดทรายที่มีชื่อเสียงสำหรับการว่ายน้ำและโต้คลื่นในออสเตรเลีย อีกทั้งยังเป็นจุดพักผ่อนยอดนิยมสำหรับทริปวันเดียวและสุดสัปดาห์ของชาวบริสเบน
รอบ ๆ บริสเบนมีอุทยานแห่งชาติหลายแห่งซึ่งเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับการเดินป่าและการเดินทางแคมปิ้ง อุทยานแห่งชาติดากิลาร์ครอบคลุมแนวชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของบริสเบนในหุบเขาดากิลาร์และมีจุดเดินป่าที่นิยม เช่น เมาท์เนโบ, แคมป์เมาท์เทน, เมาท์เพลเซ็นท์, เมาท์กลอเรียส, เมาท์แซมซัน, และเมาท์เมอี อุทยานแห่งชาติกลาเฮ้าส์เมาท์เทนส์ตั้งอยู่ทางเหนือของเขตเมืองในเทือกเขากลาเฮ้าส์เมาท์เทนส์ระหว่างบริสเบนและชายฝั่งซันไชน์
ภูมิอากาศของเมืองบริสเบนจัดอยู่ในกลุ่มเขตกึ่งร้อนชื้น (humid subtropical climate) มีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 16-25 องศาเซลเซียส และบริสเบนได้รับแสงแดดโดยเฉลี่ย 8 ชั่วโมงต่อวันตลอดทั้งปี จึงทำให้บริสเบนเป็นเมืองที่มีอากาศอบอุ่นทุกฤดู โดยมีอยู่ 4 ฤดูกาล ได้แก่ ฤดูร้อน (ธ.ค.-ก.พ.), ฤดูใบไม้ร่วง (มี.ค.-พ.ค.), ฤดูหนาว (มิ.ย.-ส.ค.), ฤดูใบไม้ผลิ (ก.ย.-พ.ย.)
ปฏิกิริยาต่อการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย

ปฏิกิริยาต่อการรุกรานยูเครนโดยรัสเซียรวมถึงการประณามจากผู้นำโลก รวมถึงการประณามต่อวลาดีมีร์ ปูตินประธานาธิบดีรัสเซียที่เป็นผู้สั่งการและอนุมัติให้มีการปฏิบัติการทางทหาร ขณะที่บางส่วนโทษว่าเป็นการยั่วยุของเนโท
อาหารซาอุดีอาระเบีย

อาหารซาอุดีอาระเบียที่มีชื่อเสียงได้แก่ เนื้อแกะ ไก่ย่างถั่วชิกพีทอด (falafel) เนื้อแกะปรุงหั่นบาง ๆ (shawarma) mutabbaq และ Ful medamesขนมปังไร้เชื้อแบบอาหรับ (khobz; خبز) นิยมรับประทานเกือบทุกมื้อและใช้เป็นภาชนะหรือห่อหุ้มอาหารด้วยKabsa ซึ่งเป็นข้าวหุงกับไก่หรือเนื้อแกะเป็นที่นิยมและถือเป็นสัญลักษณ์ ร้านกาแฟแบบดั้งเดิมยังเป็นที่แพร่หลายแต่กำลังถูกแทนที่ด้วยร้านกาแฟสไตล์ตะวันตก ชาแบบอาหรับเป็นสิ่งที่มีชื่อเสียง นิยมดื่มระหว่างการพบปะทั้งเป็นทางการและไม่เป็นทางการ โดยชาเป็นชาดำ ไม่ใส่นม มีการปรุงแต่งกลิ่นด้วยสมุนไพร
ส่วนผสมพื้นฐานของอาหารซาอุรวมถึงข้าวสาลีข้าว ไก่ ถั่ว Favaโยเกิร์ตซาอุดีอาระเบียบริโภคไก่จำนวนมากที่สุดในโลกที่ค่าเฉลี่ย 88.2 ปอนด์ต่อคนต่อปีแกะนิยมใช้เลี้ยงแขกหรือรับประทานในช่วงวันหยุดนมที่บริโภคมาจากแพะ แกะ และนมอูฐ การบริโภคโยเกิร์ตมีทั้งทำให้เป็นเครื่องดื่มชนิด kefir ที่เรียกว่าลาบันซึ่งเป็นเครื่องดื่มและใช้ในการเตรียมซอส
กฎหมายอิสลามห้ามรับประทานเนื้อหมูและดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และมีการบังคับใช้กฎหมายนี้ทั่วประเทศซาอุดีอาระเบียตามกฎหมายอิสลาม สัตว์ที่นำมาบริโภคต้องได้รับการฆ่าในลักษณะเฉพาะตามหลักกฎหมายอิสลาม
นิมร์ อันนิมร์

อายะตุลลอฮ์ชัยค์นิมร์ บากิร อันนิมร์(อาหรับ:نمر باقر النمر; 21 มิถุนายน ค.ศ. 1959 – 2 มกราคม ค.ศ. 2016) โดยทั่วไปเรียกเป็นชัยค์นิมร์เป็นชัยค์ชีอะฮ์ชาวซาอุดีอาระเบียจากอัลอะวามียะฮ์จังหวัดตะวันออกของประเทศ การจับกุมและประหารชีวิตตัวเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางจากรัฐบาลและองค์กรสิทธิมนุษยชนหลายกลุ่ม
เขาเป็นที่นิยมในบรรดาคนหนุ่มสาวและผู้วิจารณ์รัฐบาลซาอุดีอาระเบียสนับสนุนการเลือกตั้งในประเทศซาอุดีอาระเบียที่เสรีใน ค.ศ. 2009 เขาวิจารณ์เจ้าหน้าที่ซาอุดีอาระเบียและเสนอแนะว่าถ้ามีการให้เกียรติสิทธิ์ของชาวซาอุดีนิกายชีอะฮ์จังหวัดตะวันออกควรแยกออกเสียทำให้เจ้าหน้าที่ซาอุดีอาระเบียจับกุมอันนิมร์กับอีก 35 คนในช่วงการประท้วงซาอุดีอาระเบีย ค.ศ. 2011–12อันนิมร์เรียกร้องให้ผู้ประท้วงต่อต้านกระสุนของตำรวจด้วย "วาจาดังกึกก้อง" แทนที่จะใช้ความรุนแรงThe Guardianกล่าวถึงอันนิมร์เป็น "ผู้นำในการลุกฮือ"
ณ วันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ตำรวจซาอุดีอาระเบียยิงใส่ขาอันนิม์และจับกุมเขาโดยวิธีที่ตำรวจเรียกว่า "การยิงปะทะกัน"ในระหว่างการประท้วมต่อการจับกุมอันนิมร์ ตำรวจยิงใส่ฝูงชนพันกว่าคน ทำให้มีผู้เสียชีวิตสองคน คือ Akbar al-Shakhouri และ Mohamed al-Felfelหลังถูกจับกุม อันนิมร์เริ่มอดอาหารประท้วงและโดนกล่าวหาว่าถูกทรมานศูนย์สิทธิมนุษยชน Asharq แสดงความกังวลต่อสุขภาพของเขาในช่วงการอดอาหารประท้วงเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม โดยเรียกร้องให้มีนานาชาติให้การสนับสนุนเพื่อให้ครอบครัว ทนายความ และนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชนสามารถเข้าถึงสถานที่ดังกล่าวได้
เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2014ศาลอาญาเฉพาะกิจตัดสินให้อันนมิร์ถูกประหารชีวิตฐาน "แสวงหาการแทรกแซงจากต่างชาติในซาอุดีอาระเบีย ไม่เชื่อฟังผู้ปกครอง และหยิบอาวุธต่อสู้กับกองกำลังรักษาความปลอดภัย"ในวันเดียวกัน Mohammad al-Nimr พี่/น้องชายของเขา ถูกจับฐานทวีตข้อมูลเกี่ยวกับการประหารชีวิตอัล-นิมร์ถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2016 หรือก่อนหน้านั้นไม่นาน พร้อมกับผู้ต้องสงสัยอีก 46 คน
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับNimr al-Nimr
แอเบอร์ดีน

แอเบอร์ดีน(อังกฤษ:Aberdeen,ออกเสียง:/ˌæb.əˈdiːn/;สกอต:Aiberdeen;แกลิกสกอต:Obar Dheathain) เป็นเมืองที่ใหญ่อันดับสามของสกอตแลนด์อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหราชอาณาจักร
เมืองแอเบอร์ดีนนั้นถูกสร้างขึ้นด้วยหินแกรนิตซึ่งทำให้ตัวเมืองดูเป็นสีเทาเงินระยิบระยับเมื่อถูกแสงแดด โดยมีถนนที่มีชื่อเสียงคือ Aberdeen’s Granite Mile เป็นที่ต้งของร้านค้า ร้านอาหาร และบาร์กว่าแปดร้อยร้าน บรรยากาศในเมืองแอเบอร์ดีนนั้นมักจะถูกกล่าวขานว่ามีสีเทาทะมึนของหินแกรนิต แต่ทว่าจุดเด่นอย่างหนึ่งที่ทำให้เมืองนี้กลายเป็นอีกเมืองหนึ่งที่น่าอยู่คือ สวนสาธารณะที่สวยงามมีสีสันตัดกับตึกรามบ้านช่องอย่างลงตัว โดยเมืองแอเบอร์ดีนได้ชนะเลิศการประกวดสวนดอกไม้หลายครั้งติดต่อกันมาโดยตลอดเป็นระยะเวลานานมากกว่าสิบปี ยกตัวอย่างเช่นรางวัล Best City ใน งาน Royal Horticultural Society’s Britain in Bloom ของสมาคมพืชสวนสหราชอาณาจักร รางวัลชนะเลิศในงาน Bloom Competition ของสกอตแลนด์ และงาน International City in Bloom
ทางด้านอุตสาหกรรม นับตั้งแต่ได้มีการขุดพบแหล่งน้ำมันในทะเลเหนือในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมืองแอเบอร์ดีนได้กลายเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของยุโรป หรือที่เรียกกันว่า "เมืองหลวงน้ำมันแห่งยุโรป" ด้วยเหตุนี้ทำให้อุตสาหกรรมที่ทำรายได้หลัก ๆ ของเมืองในสามสิบปีมานี้ คือธุรกิจที่เกี่ยวกับน้ำมัน นอกจากธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับน้ำมันแล้ว ธุรกิจอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมนี้เช่น ศูนย์อากาศยานเฮลิคอปเตอร์ของเมืองแอเบอร์ดีนนั้น เป็นศูนย์ที่มีเฮลิคอปเตอร์ขึ้นลงมากที่สุดในโลก
เมืองแอเบอร์ดีนมีมหาวิทยาลัยตั้งอยู่สองแห่งคือมหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีนและมหาวิทยาลัยโรเบิร์ตกอร์ดอนซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านงานวิจัยการเกษตร ดิน และที่สำคัญที่สุดคือ อาหารและโภชนาการโดยมีศูนย์วิจัยที่มีชื่อเสียงคือ สถาบันวิจัย Rowett Research Institute ซึ่งเป็นที่ที่ให้กำเนิดผลงานของนักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลหลายคนด้วยกัน
เคที เหลียง

เหลียง เพ่ย์ชือ(จีนตัวย่อ:梁佩诗;จีนตัวเต็ม:梁佩詩;พินอิน:Liáng Pèishī; เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530) หรือเคที เหลียง(อังกฤษ:Katie Leung) เป็นนักแสดงสัญชาติสกอตแลนด์มีเชื้อชาติฮ่องกงเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ในบทบาทของโช แชง
เคที ลิว เหลียง (Katie Liu Leung) เกิดวันเสาร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530ราศีกรกฎในสกอตแลนด์สหราชอาณาจักรเป็นนักแสดงหญิงชาวสกอต เชื้อสายฮ่องกง มีพี่ชาย 2 คน น้องสาว 1 คนเป็นลูกของหลี่เจียเว่ย และปีเตอร์ เหลียง ซึ่งเป็นนักธุรกิจชาวฮ่องกง ที่อพยพเข้ามาตั้งรกรากในสกอตแลนด์นานกว่า 20 ปี ครอบครัวดาราสาวมีฐานะมั่งคั่งระดับเศรษฐี เป็นเจ้าของภัตตาคารในเมืองกลาสโกว์ และธุรกิจขายส่งอาหารจีน ครอบครัวพักอยู่ในบ้านสุดหรูย่านมาเธอร์เวลล์ในเมืองกลาสโกว โกวเนี้ย เธอเข้าศึกษาวิทยาลัยแฮมิลตัน (โรงเรียนเอกชนชื่อดังของสกอตแลนด์)และเข้าศึกษาต่อมหาวิทยาลัยศิลปะกรุงลอนดอน (University of the Arts London)
เริ่มเมื่อวันหนึ่งพ่อเลียง (เตอร์ เหลียง) เห็นโฆษณาทางโทรทัศน์ช่องภาษาจีน ประกาศหาสาวน้อยเอเชียรับบท โชแชง ในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี (Harry Potter and the Goblet of Fire) จึงสนับสนุนให้ลูกสาวไปเทสต์หน้ากล้องที่กรุงลอนดอนลูกสาว(เคที เหลียง) ก็ว่าง่ายเพราะอยากไปช็อปปิ้งในเมืองหลวงอังกฤษ เหลียง (เคที เหลียง) รอ 4 ชั่วโมง เพื่อเข้าไปสัมภาษณ์เพียง 5 นาที และที่สุดเธอได้รับบทโช แชงในภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบันด้วยเหตุผลพูดภาษาอังกฤษสำเนียงสกอตได้ดีมาก และนั้นทำให้มีผลงานในบทของโช แชงในหนังภาคต่ออย่างแฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี(พ.ศ. 2547) และแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์(พ.ศ. 2550),แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม(พ.ศ. 2552)และต่อมา เคที เหลียงได้มีผลงานด้านละครและภาพยนตร์ตามาอีกหลายเรื่องได้แก่ Run ในบท Nu-Ying (พ.ศ. 2556), Father Brown ในบท Jia-Li Gerard และ One Child ในบท Mei Ashley (พ.ศ. 2557) เป็นต้น
ล็อกเนสส์

ล็อกเนสส์หรือทะเลสาบเนสส์(แกลิกสกอต:Loch Nis"Loch" แปลว่า "ทะเลสาบ") เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่อยู่ทางที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์สหราชอาณาจักรในสถานที่ที่เรียกว่า "เกรตเกลน" มีชื่อเสียงในเรื่องของสัตว์ประหลาดที่มีชื่อว่า "เนสซี" จัดเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกทางเหนือ
ล็อกเนสส์ตั้งที่อยู่ที่เส้นรุ้ง56 องศาเหนือ ลักษณะรูปร่างของทะเลสาบแห่งนี้ออกจะผิดแผกไปจากทะเลสาบอื่น ๆ คือเหยียดยาวออกไปเหมือนกิ่งไม้ ทะเลสาบนี้มีความยาวประมาณ 37กิโลเมตร(23 ไมล์) แต่มีส่วนกว้างประมาณ 1.6 กิโลเมตร (1 ไมล์) เท่านั้น คิดเป็นเนื้อที่พื้นน้ำราว 56ตารางกิโลเมตร(22 สแควร์ไมล์) ความลึกเฉลี่ย 132 เมตร บริเวณที่ลึกสุดประมาณ 300 เมตรอุณหภูมิเฉลี่ยของน้ำในทะเลสาบค่อนข้างเย็น คือประมาณ 5.6องศาเซลเซียสแต่น้ำในทะเลสาบไม่เคยเย็นจนเป็นน้ำแข็งแหล่งน้ำที่ไหลลงสู่ทะเลสาบประกอบด้วยแม่น้ำ 8 สาย ธารน้ำใหญ่ 60 สาย และธารน้ำเล็ก ๆ อีกนับร้อยสาย น้ำในทะเลสาบแห่งนี้ขุ่นมัวอยู่ตลอดเวลา แสงอินฟราเรดทะลุได้ไม่เกิน 1.5 เมตร
ความทึบของน้ำนี้ไม่ใช่ความขุ่นมัว ไม่ใช่ทึบเพราะตะกอนสิ่งสกปรกซึ่งตกตะกอนได้ แต่ทึบเนื่องจากจุลินทรีย์สีบางชนิดซึ่งแขวนลอยอยู่บนผิวน้ำ ซึ่งมาจากถ่านหินชนิดร่วนที่ถูกชะล้างลงมาจากภูเขาลงสู่ทะเลสาบเป็นเวลานานหลายพันปี อีกอย่างหนึ่ง ตลอดความยาวของทะเลสาบเต็มไปด้วยชะง่อนผาและโขดหินใต้น้ำ ทัศนียภาพรอบทะเลสาบเงียบสงบและขนาบข้างด้วยหน้าผา เนินหญ้า และต้นสนมีปราสาทโบราณแบบสกอตแลนด์ตั้งอยู่ชื่อ "เออร์คิวฮาร์ต"
จุดกำเนิดของล็อกเนสส์ใช้เป็นทฤษฎีอธิบายการเข้ามาอยู่ของไดโนเสาร์ในยุคดึกดำบรรพ์จนกลายมาเป็นเนสซีด้วย คือ สันนิษฐานว่าเมื่อราว 250 ล้านปี ได้เกิดการเคลื่อนไหวของผิวโลกตามรอยร้าวที่พาดผ่านตอนเหนือของสกอตแลนด์ในปัจจุบัน ก่อให้เกิดหุบเขาและเหวลึกขนาดใหญ่ซึ่งเรียกว่าเกรตเกลน ในปัจจุบัน น้ำจากภูเขาได้ไหลทะลักลงไปสู่หุบเหว นานเข้าก่อให้เกิดทะเลสาบขนาดใหญ่ขึ้น ซึ่งได้แก่ ล็อกเนสส์, ล็อกออยช์ และล็อกโลชี ทะเลสาบนี้มีทางติดต่อกับทะเลเหนือด้วย ซึ่งในบริเวณทะเลเหนือนั้นมีรายงานว่าได้พบซากสัตว์ยุคโบราณที่มีรูปร่างคล้ายเนสซีอยู่หลายครั้ง ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า ในยุคนั้น สัตว์จำพวกนี้ได้ผ่านจากทะเลเหนือเข้ามาสู่ล็อกเนสส์ และเมื่อราว 8,000–10,000 ปีก่อน ทะเลสาบนี้ได้ถูกตัดขาดจากทะเลเหนือ จึงทำให้สัตว์เหล่านี้ถูกกักขังอยู่ในล็อกเนสส์ ประกอบกับสภาพของทะเลสาบที่ใหญ่พอและมีปริมาณปลาซึ่งเป็นแหล่งอาหารมากพอ จึงทำให้มันดำรงชีวิตอยู่ได้และหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
ในปีค.ศ. 1933ได้มีการตัดถนนผ่านทะเลสาบทำให้มีผู้คนสัญจรไปมามากขึ้น และทำให้มีหลายคนได้เจอะเจอเนสซีมากขึ้นด้วย หลายคนอ้างว่า ได้พบเนสซีตอนขึ้นมาบนบก
ในปี ค.ศ. 2016 มีชาวประมงท้องถิ่นอ้างว่าสามารถใช้อุปกรณ์โซนาร์ตรวจจับสภาพของล็อกเนสส์พบว่ามีร่องลึกยาวประมาณ 9 ไมล์ ในระดับความลึก 813–900 ฟุต ซึ่งทำให้ล็อกเนสส์เป็นทะเลสาบที่มีความลึกเป็นอันดับ 2 ของสหราชอาณาจักรรองจากทะเลสาบโมราร์ที่ลึกถึง 1,017 ฟุต และอาจเป็นแหล่งซ่อนตัวของเนสซีโดยทะเลสาบโมราร์นั้นก็เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ตั้งอยู่ที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ และเชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดทะเลสาบอาศัยอยู่เช่นกัน โดยเรียกว่า "โมรัก"
นกเงือกดิน

นกเงือกดิน(อังกฤษ:ground hornbills) เป็นนกเงือกในวงศ์ Bucorvidae และมีสกุลเดียวคือBucorvusเป็นนกเงือกที่ใช้ชีวิตบนพื้นดินเป็นหลัก พบในทวีปแอฟริกาในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮาราตั้งแต่ภาคตะวันออกของเซเนกัลถึงเอธิโอเปียและตอนใต้และตอนตะวันออกของทวีปแอฟริกา
เป็นนกเงือกที่มีขนาดใหญ่ ตัวขนาดเท่าไก่งวงมีนิ้วตีนสั้นทู่จึงไม่เหมาะแก่การใช้ชีวิตหรือหากินบนต้นไม้ หากินและใช้ชีวิตบนพื้นดินเป็นหลัก มีจะงอยปากใหญ่ ขาค่อนข้างยาวกว่านกเงือกจำพวกอื่น รวมถึงมีอายุขัยโดยเฉลี่ยสูงกว่านกชนิดอื่นด้วย ลำตัวสีดำ มีถุงใต้คอสีแดงหรือสีฟ้าเป็นจุดเด่น
กินเนื้อสัตว์เป็นอาหารหลัก เช่นแมลง,สัตว์เลื้อยคลาน,สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำแม้กระทั่งนกขนาดเล็ก รวมถึงบางครั้งอาจจับกระต่ายหรือเต่าบกขนาดเล็กเป็นอาหารได้ด้วย กินพืชเช่น เมล็ดพืชต่าง ๆ บ้างเป็นครั้งคราว
สกุลนกเงือกดิน (Bucorvus) ได้รับการขึ้นทะเบียนแต่เดิมเป็นสกุลย่อย โดยเรอเน เลซง (René Lesson) นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสในปี 1830 โดยมีนกเงือกดินเหนือ(Bucorvus abyssinicus) เป็นชนิดต้นแบบชื่อสามัญ (ชื่อสกุลBucorvus) ของนกเงือกดิน ดัดแปลงมาจากชื่อสกุลBucerosที่กาโรลุส ลินเนียสนำมาใช้ในปี 1758 สำหรับสกุลนกเงือกเอเชียขนาดใหญ่ รวมกับcorvusซึ่งเป็นคำภาษาละตินหมายถึง "นกกา"
การศึกษาสายวิวัฒนาการระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี 2013 พบว่าสกุลBucorvusเป็นญาติของนกเงือกที่เหลือในอีกวงศ์หนึ่งคือ Bucerotidaeสกุลนกเงือกดิน (Bucorvus) แบ่งออกเป็น 2 ชนิด
และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือBucorvus brailloniพบเป็นฟอสซิลที่โมรอกโก ในยุคไมโอซีนตอนกลาง นับเป็นนกเงือกดินที่พบกระจายพันธุ์อยู่ทางตอนเหนือของทวีปมากที่สุด
รีดบักโบฮอร์

รีดบักโบฮอร์(อังกฤษ:Bohor reedbuck;ชื่อวิทยาศาสตร์:Redunca redunca) เป็นแอนทิโลปขนาดกลาง ที่พบได้ในแอฟริกากลาง
ตัวผู้มีน้ำหนักตัวประมาณ 45–60 กิโลกรัม ตัวเมีย 35–45 กิโลกรัม ความสูงตั้งแต่กีบเท้าจนถึงหัวไหล่ 75–85 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 1.2–1.4 เมตร อายุโดยเฉลี่ย 10 ปี
มีเขาเฉพาะตัวผู้ที่โง้งงุ้มไปทางด้านหน้าของส่วนหัว ตัวเมียไม่มีเขา มีจุดเด่น คือ มีต่อมกลิ่นเป็นแผ่นหนังสีดำที่ใต้หูทั้งสองข้างเห็นได้ชัดเจน อาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ดงกก, ดงอ้อ, ริมหนองหรือบึง หรือแม่น้ำที่ติดกับทุ่งหญ้า กินใบไม้, หญ้า รวมถึงดอกไม้ตูมในฤดูแล้ง เมื่อสะสมความชื้นจากพืชที่กินเข้าไปแล้วก็จะสามารถอดน้ำได้เป็นเวลานาน
รีดบักโบฮอร์ ที่โตเต็มวัยแล้วมักตกเป็นเหยื่อของสิงโตและฝูงไฮยีนา ส่วนในวัยที่ยังไม่โตเต็มที่ก็จะถูกเสือดาว, เสือชีตาห์, ไฮยีนา, แมวป่า, อินทรีขนาดใหญ่ และงูเหลือมล่าเป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าแอฟริกาตอนกลางจนถึงแอฟริกาตะวันออกไปจนถึงตะวันตก แบ่งออกเป็นชนิดย่อยได้ 5 ชนิด ได้แก่
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับRedunca reduncaที่วิกิสปีชีส์
ปลากะพงแม่น้ำไนล์

ปลากะพงแม่น้ำไนล์(อังกฤษ:Nile perch, African snook;ชื่อวิทยาศาสตร์:Lates niloticus) หรือชื่อในภาษาพื้นเมืองว่าอิมพิวทา(Imputa)เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ อยู่ในวงศ์ปลากะพงขาว(Latidae) มีรูปร่างคล้ายปลากะพงขาว(L. calcarifer) ซึ่งเป็นปลาอยู่ในวงศ์เดียวกันสกุลเดียวกัน  ต่างกันที่ปลากะพงแม่น้ำไนล์มีครีบหลังที่ยกสูงกว่า และมีขนาดตัวเมื่อโตเต็มที่ได้ใหญ่กว่ามาก โดยยาวได้ถึง 2เมตรหนักได้ถึง 200กิโลกรัมหนักสุดพบ 230 กิโลกรัม จัดเป็นปลาที่มีความใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้
อาศัยอยู่ในแม่น้ำไนล์ในทวีปแอฟริกาพบในอียิปต์,ชาด,เซเนกัล,คองโก,เคนยาเป็นต้น นิยมตกเป็นเกมกีฬา โดยถูกจัดให้เป็นปลาที่สามารถตกด้วยเบ็ดได้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ใช้เนื้อบริโภคเป็นอาหารขึ้นชื่อในท้องถิ่น และส่งออกต่างประเทศ เช่นญี่ปุ่นเป็นต้น
นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ด้วยความใหญ่ในรูปร่าง ในแง่ของปัญหาสิ่งแวดล้อม ปลากะพงแม่น้ำไนล์ถือเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่คุกคามสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น ๆ ในทะเลสาบแทนกันยีกาและทะเลสาบวิกตอเรียโดยเพาะอย่าง ปลาในวงศ์ปลาหมอสี(Cichlidae) เพราะเป็นปลาขนาดใหญ่ที่กินปลาและสัตว์น้ำชนิดอื่นที่เล็กกว่าเป็นอาหาร และกินเป็นจำนวนมาก จึงเป็นต้นเหตุที่ทำให้หลายชนิดต้องอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ เพราะปลากะพงแม่น้ำไนล์มิได้เป็นปลาพื้นถิ่นของทะเลสาบทั้งสองแห่งนี้ แต่ทว่าถูกนำไปปล่อยโดยเมื่อทศวรรษที่ 50
นกกะปูด

นกกะปูด(อังกฤษ:Coucals, Crow pheasants) เป็นนกสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Centropodinae ในวงศ์นกคัคคู(Cuculidae) โดยใช้ชื่อสกุลว่าCentropusแต่มิใช่นกปรสิตเหมือนนกชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน โดยเป็นนกเพียงวงศ์เดียวและสกุลเดียว
นกกะปูด จัดเป็นนกขนาดกลาง มีลำตัวเพรียวยาว ลักษณะคล้ายกามีความยาวประมาณ 35.50 เซนติเมตร ปากสีดำแหลมสั้นหนาแข็งแรง ตาสีแดง หัวและคอ และลำตัวสีดำ ปีกสั้นสีน้ำตาลแดง ขายาวสีดำ นิ้วตีนและเล็บยาวแข็งแรง สามารถจับเหยื่อ เกาะยึดเหนียวไต่แทรกไปตามพงหญ้า, ต้นไม้ หรือพุ่มไม้หนาทึบได้อย่างคล่องแคล่ว หางยาวประมาณ 15–25 เซนติเมตร หนังหนาเหนียวสีดำ
นกกะปูด ได้ชื่อมาจากเสียงร้อง "ปูด ๆ ๆ ๆ ๆ" อันเป็นเอกลักษณ์ มักอาศัยอยู่ในพุ่มไม้ใกล้ชายน้ำหรือพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ มีพฤติกรรมออกกินในตอนเช้าและตอนเย็น เมื่อตกใจแทนที่จะบินหนีเหมือนนกชนิดอื่น แต่กลับวิ่งหัวซุกหัวซุนเข้าซ่อนเร้นอยู่ในพุ่มไม้รกใกล้ ๆ บริเวณนั้น เมื่อจวนตัวจึงบินหนี นกกะปูดกินอาหารได้แก่ กบ, เขียด, หนู, อึ่งอ่าง, ปู, กุ้ง, หอย และปลา โดยหากินตามท้องนาหรือชายน้ำ แต่อาหารที่ชอบที่สุด คืองูทำรังอยู่ตามพงหญ้ารกตามริมน้ำ เช่น อ้อ หรือแขม วางไข่ครั้งหนึ่งราว 2 ถึง 6 ฟอง ตัวผู้กับตัวเมียจะผลัดเปลี่ยนกันฟักไข่
นกกะปูด กระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั่วไปทั้งทวีปเอเชียและแอฟริกา แบ่งออกเป็น 30ชนิดได้แก่
สำหรับในประเทศไทย พบ 2 ชนิด คือ นกกะปูดใหญ่ และนกกะปูดเล็ก ซึ่งพบได้ทุกจังหวัด และอาจจะพบนกกะปูดนิ้วสั้น ที่เป็นนกพลัดหลง หายากได้อีกด้วย
นกกะปูด ในวัฒนธรรมความเป็นอยู่พื้นบ้านของชาวไทย เมื่อนกกะปูดร้องในเวลาเช้าและเวลาเย็น อีกทั้งร้องเป็นเวลาคล้ายบอกโมงยาม ซึ่งตรงกับเวลาน้ำขึ้นผู้คนในสมัยโบราณ จึงฟังเสียงนกกะปูดเป็นสัญญาณบอกเวลา เรียกกันว่า "ยามนกกะปูด" ได้แก่ ร้องครั้งที่ 1 เรียกว่า ยามหนึ่ง (ราว 01.00 น.) ร้องครั้งที่ 2 เรียกว่า ยามสอง (ราว 02.00 น.) ร้องครั้งที่ 3 เรียกว่า ยามสาม (ราว 03.00 น.) ร้องครั้งที่ 4 เรียกว่า ยามสี่ (ราว 04.00 น.)
นอกจากนี้แล้วจากเสียงร้อง คำว่า "นกกะปูด" ยังเป็นภาษาปากในภาษาไทยหมายถึง คนที่เก็บรักษาความลับไว้ไม่อยู่และยังถูกอ้างอิงถึงในเพลงน้ำลงนกร้องซึ่งเป็นเพลงลูกทุ่งประกอบภาพยนตร์ไทยเรื่องมนต์รักลูกทุ่งที่ออกฉายในปีพ.ศ. 2513ที่มีเนื้อร้องว่า
นอกจากนี้แล้ว นกกะปูด ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "นกปูด", "นกกดปูด" หรือ "นกกด"เป็นต้น
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับCentropusที่วิกิสปีชีส์
การท่องเที่ยวในประเทศเซอร์เบีย

การท่องเที่ยวในประเทศเซอร์เบียได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นด้านหลักสำหรับการเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคมภาคการโรงแรมและการจัดเลี้ยงมีสัดส่วนประมาณ 2.2 เปอร์เซ็นต์ของจีดีพีใน ค.ศ. 2015การท่องเที่ยวในประเทศเซอร์เบียจ้างงานประมาณ 75,000 คน หรือประมาณ 3 เปอร์เซ็นต์ของแรงงานในประเทศโดยในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาจำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางเข้ามามากขึ้นปีละประมาณแสนคน ซึ่งใน ค.ศ. 2019 การท่องเที่ยวสร้างรายได้เกือบ 1.698 พันล้านดอลลาร์ โดยรองรับนักท่องเที่ยว 3.7 ล้านคน ที่ครึ่งหนึ่งเป็นชาวต่างชาตินักท่องเที่ยวชาวจีนเป็นนักท่องเที่ยวต่างชาติจำนวนมากที่สุด รองลงมาคือนักท่องเที่ยวจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, ตุรกี และเยอรมนีจุดหมายปลายทางหลักสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ ได้แก่เบลเกรด,นอวีซาดและนีชในขณะที่นักท่องเที่ยวในประเทศชอบสปาและรีสอร์ตบนภูเขาการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและอย่างยั่งยืนยังได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่นักท่องเที่ยวภายในประเทศ โดยคนหนุ่มสาวจำนวนมากไปเยี่ยมชมเขตอนุรักษ์ธรรมชาติและสวนสาธารณะหลายแห่งทางภาคตะวันตกและทางใต้ของประเทศประเทศเซอร์เบียยังเป็นที่รู้จักในด้านการท่องเที่ยวเชิงอาหารทั้งในเขตเมืองและชนบท โดยมีเบลเกรดเป็นจุดนัดพบที่มีร้านอาหาร, ร้านกาแฟ, บาร์ และสถานบันเทิงยามค่ำคืนกว่า 2,000 แห่ง
ต้นกำเนิดของการท่องเที่ยวในประเทศเซอร์เบียมีความเกี่ยวข้องกับความอุดมสมบูรณ์ของน้ำพุร้อนและแหล่งน้ำแร่ จนถึงขนาดที่ประวัติศาสตร์ของการท่องเที่ยวในประเทศเซอร์เบียบางครั้งเทียบได้กับประวัติศาสตร์ของสปาในประเทศเซอร์เบีย (คำภาษาเซอร์เบียสำหรับสปาคือบาญาซึ่งกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของชื่อสถานที่ต่าง ๆ จำนวนมาก) รวมถึงบางส่วนมีอิทธิพลต่อประวัติศาสตร์และวิวัฒนาการในวงกว้างมากขึ้น เนื่องจากมีการค้นพบซากแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์อยู่รอบ ๆ สถานที่เหล่านั้น ส่วนการใช้งานจริงที่กว้างขึ้นมาพร้อมกับการพิชิตของชาวโรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 1นอกจากนี้ชาวโรมันยังได้พัฒนากิจกรรมสาธารณะอื่น ๆ ให้เป็นต้นแบบของการท่องเที่ยวสมัยใหม่ โดยเฉพาะบริเวณรอบ ๆซิงกิดูนมซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเบลเกรดในปัจจุบัน ส่วนพื้นที่เนินเขาทางตะวันออกของเมืองริมแม่น้ำดานูบได้ทำหน้าที่เป็นพื้นที่ท่องเที่ยวโดยมีวิลลาและบ้านพักตากอากาศจำนวนมากสำหรับพลเมืองที่มีฐานะร่ำรวยส่วนในพื้นที่ย่านสมัยใหม่ของเบลเกรดอย่างอาดาฮูญาและคาราบูรมาซึ่งอยู่นอกเมืองในสมัยโรมัน มีบ่อน้ำพุร้อนจำนวนมากที่ใช้เป็นโรงอาบน้ำสาธารณะ