แอร์นิวซีแลนด์

แอร์นิวซีแลนด์(อังกฤษ:Air New Zealand;มาวรี:Araraurangi Aotearoa) เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศนิวซีแลนด์ที่มีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติออกแลนด์สายการบินให้บริการเที่ยวบินโดยสารประจำไปยังจุดหมายปลายทางภายในประเทศ 20 แห่ง และจุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ 30 แห่ง ใน 18 ประเทศ โดยส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในขอบแปซิฟิกสายการบินเป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ตั้งแต่ปี 1999
แอร์นิวซีแลนด์เข้ามาสืบทอดกิจการของแทสมันเอ็มไพร์แอร์เวย์ลิมิเต็ด(ทีล) เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1965 สายการบินให้บริการเฉพาะเส้นทางระหว่างประเทศจนถึงปี 1978 เมื่อรัฐบาลได้ควบรวมกิจการของสายการบินเข้ากับนิวซีแลนด์แนชนัลแอร์เวย์คอปอเรชัน(เอ็นเอซี) เป็นสายการบินเดียวภายใต้ชื่อ แอร์นิวซีแลนด์ สายการบินโอนกิจการมาเป็นเอกชนในปี 1989 แต่รัฐบาลกลับเข้ามาถือหุ้นส่วนใหญ่ในปี 2001 ภายหลังสภาวะใกล้ล้มละลายจากความล้มเหลวในการผูกขาดกับสายการบินอันเซตต์ออสเตรเลียในปีงบประมาณ 2017 จนถึงเดือนมิถุนายน แอร์นิวซีแลนด์ให้บริการผู้โดยสาร 15.95 ล้านคน
เครือข่ายเส้นทางบินของแอร์นิวซีแลนด์เน้นไปที่ออสตราเลเซียและแปซิฟิกใต้เป็นหลัก โดยให้บริการเที่ยวบินระยะไกลไปยังเอเชียตะวันออกและอเมริกาเหนือ สายการบินเป็นสายการบินสุดท้ายที่ดำเนินการเที่ยวบินรอบโลกโดยทำการบินสู่ลอนดอนผ่านลอสแองเจลิสและฮ่องกงโดยบริการหลังนี้ถูกยกเลิกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 เมื่อแอร์นิวซีแลนด์หยุดให้บริการเที่ยวบินฮ่องกง-ลอนดอน เพื่อสนับสนุนข้อตกลงการบินร่วมกับคาเธ่ย์แปซิฟิกเที่ยวบินสู่ลอนดอนฮีทโธรว์ของสายการบินหยุดให้บริการโดยสิ้นเชิงในปี 2020 จากการแข่งขันในตลาดที่สูงและความต้องการที่ลดลงแอร์นิวซีแลนด์มีสำนักงานใหญ่ในชื่อ "เดอะฮับ" ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากท่าอากาศยานนานาชาติออกแลนด์20 กิโลเมตรในวินยาร์ดควอเตอร์
ปัจจุบันแอร์นิวซีแลนด์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินหลากหลายประเภท ได้แก่ เครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320เอ320นีโอโบอิง 777และโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์และมีฝูงบินระดับภูมิภาคซึ่งประกอบด้วยเอทีอาร์ 72-600และบอมบาร์ดิเอร์ คิว300สายการบินได้รับรางวัลสายการบินแห่งปีในปี 2010และปี 2012โดยแอร์ทรานส์ปอร์ตเวิลด์ในปี 2014 แอร์นิวซีแลนด์ได้รับการจัดอันดับให้เป็นสายการบินที่ปลอดภัยที่สุดในโลกโดยJACDEC
ในปี 1940ทีลหรือแทสมันเอ็มไพร์แอร์เวย์ลิมิเต็ดได้ถูกก่อตั้งขึ้นเที่ยวบินแรกของสายการบินออกเดินทางจากอ๊อคแลนด์ไปซิดนีย์และเวลลิงตันต่อมา จึงได้เพิ่มเที่ยวบินไปยังฟิจิซามัวตาฮิติและหมู่เกาะคุกรัฐบาลออสเตรเลียได้ทำการซื้อหุ้นส่วนของ TEAL ไปทั้งหมด 50% ในปี 1953 ส่วนที่เหลืออีก 50% ก็ตกเป็นของรัฐบาลนิวซีแลนด์ ในปี 1961 สายการบินนี้ได้กลายเป็นของรัฐบาลนิวซีแลนด์โดยสมบูรณ์ ทีลได้เปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการว่าแอร์นิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1965 
สายการบินได้ซื้อเครื่องบินดักลาส ดีซี-8ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1965  ซึ่งใช้สำหรับเส้นทางที่ยาวกว่าไปยังโฮโนลูลูและลอสแอนเจลิสจากนั้นในปี 1981 แอร์นิวซีแลนด์ก็ได้ซื้อโบอิง 747แอร์นิวซีแลนด์เข้าซื้ออันเซตต์ออสเตรเลียในปี 2000 โดยอันเซตต์ได้เลิกดำเนินการไปในภายหลัง
สำนักงานใหญ่ของแอร์นิวซีแลนด์เป็นอาคารสำนักงานขนาด 15,600 ตารางเมตร (168,000 ตารางฟุต) ตั้งอยู่ที่หัวมุมถนนโบมอนต์และถนนฟานชอว์ในออกแลนด์สำนักงานนี้ประกอบด้วยอาคารหกชั้นสองแห่งที่เชื่อมต่อกันอาคารเหล่านี้ใช้เงิน 60 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์ในการสร้างและพัฒนา ตั้งแต่ปลายเดือนกันยายนถึงต้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 2006
แอร์นิวซีแลนด์คาร์โก้เป็นบริษัทในเครือเพียงแห่งเดียวในปัจจุบันของแอร์นิวซีแลนด์ โดยเป็นบริการขนส่งสินค้าทุกประเภท
แอร์นิวซีแลนด์เป็นผู้สนับสนุนหลักในการแข่งขันรักบี้รายการแอร์นิวซีแลนด์คัพตลอดฤดูกาลของปีค.ศ. 2009 สายการบินยังเป็นสปอนเซอร์หลักของนิวซีแลนด์รักบี้ รวมทั้งสมาคมรักบี้ทีมชาตินิวซีแลนด์ หรือออลแบล็คส์ สายการบินยังเป็นผู้สนับสนุนของแอร์นิวซีแลนด์ไวน์อวาร์ดและเวิลด์ออฟแวร์เอเบิลอาร์ตและเป็นพันธมิตรกับกรมอนุรักษ์และแอนตาร์กติกาของนิวซีแลนด์
แอร์นิวซีแลนด์ให้บริการปลายทางภายในประเทศ 20 แห่งและปลายทางระหว่างประเทศ 30 แห่งในสิบแปดประเทศและเขตแดนทั่วเอเชียอเมริกาเหนือและโอเชียเนีย
แอร์นิวซีแลนด์ดำเนินการเส้นทางเสรีภาพสี่เส้นทางที่ห้า (เช่น ระหว่างสองปลายทางที่ไม่ใช่ของนิวซีแลนด์) สายการบินดำเนินการเที่ยวบินรายสัปดาห์จากราโรตองกาไปซิดนีย์และลอสแอนเจลิส นอกเหนือจากเที่ยวบินที่ต่อเครื่องผ่านออกแลนด์ในปีค.ศ. 2012 หลังจากได้รับสัญญาจากรัฐบาลออสเตรเลีย แอร์นิวซีแลนด์ได้เปิดตัวบริการสัปดาห์ละสองครั้งจากซิดนีย์และบริสเบนไปยังเกาะนอร์ฟอล์กด้วยเครื่องบินแอร์บัส เอ320
แอร์นิวซีแลนด์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกันกัลสายการบินต่างๆดังต่อไปนี้:
ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2024 แอร์นิวซีแลนด์มีเครื่องบินประจำการอยู่ในฝูงบินดังนี้:
แอร์นิวซีแลนด์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 10.1 ปี
ที่นั่งชั้นประหยัดมีให้บริการบนเครื่องบินทุกลำโดยจะมีการจัดเรียงที่นั่งแบบ 3-3-3 บนโบอิง 787, 3-4-3 บนโบอิง 777-200และ300 อีอาร์ที่นั่งมีความกว้างประมาณ 790 -880 มิลลิเมตร สามารถเอนเบาะที่นั่งได้ประมาณ 152 มิลลิเมตร ที่นั่งชั้นประหยัดทุกที่นั่งได้มีการติดตั้งหน้าจอความบันเทิงไว้ทุกที่นั่ง โดยหน้าจอจะมีขนาด 9 ถึง 10 นิ้ว
ที่นั่งชั้นประหยัด สกายเคาช์มีให้บริการในเครื่องบินโบอิง 787-9,โบอิง 777-200ERและโบอิง 777-300ERโดยเป็นชุดที่นั่งชั้นประหยัดสามที่นั่งแถวริมหน้าต่างของห้องโดยสารที่มีพนักวางแขนที่สามารถหดกลับเข้าไปในที่นั่งด้านหลัง และที่พักขาแบบเต็มที่สามารถปรับยกขึ้นเองทีละตัวและแบบแมนนวล เพื่อสร้างพื้นผิวเรียบที่ยื่นออกไปทางด้านหลังของที่นั่งด้านหน้า ที่นั่งชั้นนี้ได้รับการออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับครอบครัว เพื่อใช้เป็นพื้นที่สำหรับเล่นที่ราบเรียบ และสำหรับคู่รักที่ซื้อเบาะนั่งตรงกลางในราคาตัวละ 25% ก็สามารถใช้เป็นเบาะนอนราบได้
ที่นั่งชั้นประหยัด สกายเคาช์ แต่ละที่นั่งมีสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานเหมือนกับที่นั่งชั้นประหยัดแบบมาตรฐาน ที่นั่งชั้นนี้มีให้บริการเฉพาะในเส้นทางที่มีระยะเวลานานกว่า 6 ชั่วโมงเท่านั้นในกรณีที่เครื่องบินถูกใช้ในเส้นทางที่สั้นกว่า ที่พักขาจะถูกล็อกและที่นั่งชั้นสกายเคาช์จะทำหน้าที่เป็นที่นั่งชั้นประหยัดแบบปกติ
ที่นั่งชั้นประหยัดพรีเมียมจะอยู่ในโซนเฉพาะในห้องโดยสาร ซึ่งใช้ห้องสุขาร่วมกับห้องโดยสาร ธุรกิจพรีเมียร ซึ่งมีอยู่ในเครื่องบินโบอิง 777-200ER,โบอิง 787-9และโบอิง 777-300ERบางลำ ห้องโดยสารมีไฟส่องสว่าง การรับประทานอาหารและไวน์ที่คัดสรร และปลั๊กไฟในบริเวณที่นั่ง เช่นเดียวกับห้องโดยสารชั้นธุรกิจพรีเมียร์ ที่นั่งที่ได้รับการตกแต่งใหม่นั้นกว้างขึ้นด้วยการปรับเอนได้ขนาด 9 นิ้ว และที่พักขาที่ขยายได้ โดยมีการจัดเรียงที่นั่งแบบ 2-4-2 ในโบอิ้ง 777 และรูปแบบ 2-3-2 ในโบอิ้ง 787-9 ระยะห่างระหว่างที่นั่งประมาณ 41 นิ้ว (1,000 มม.)
ที่นั่งชี้นธุรกิจพรีเมียร์เป็นชั้นโดยสารสูงสุดที่มีในเที่ยวบินของแอร์นิวซีแลนด์โดยมีให้บริการบนโบอิง 777 และโบอิง 787 ที่นั่งได้รับการกำหนดค่าในรูปแบบรูปแฉกแนวตั้งในรูปแบบ 1-2-1 บน 777 และ 1-1-1 บน 787 ทำให้ผู้โดยสารทุกคนสามารถเข้าถึงทางเดินได้โดยตรง เบาะนั่งแต่ละที่นั่งเป็นหนังกว้าง 22 นิ้ว (560 มม.) และที่พักเท้าแบบอัตโนมัติที่สามารถใช้เป็นเบาะสำหรับแขกได้ เบาะนั่งสามารถปรับเป็นเตียงนอนราบแบบเต็มความยาวได้ (79.5 นิ้วหรือ 2,020 มม.)
แอร์นิวซีแลนด์ เลานจ์เป็นชื่อสำหรับเครือข่ายห้องรับรองของสายการบินทั่วโลกของ แอร์นิวซีแลนด์ สมาชิกของโปรแกรมแอร์นิวซีแลนด์ โครู สามารถเข้าใช้ห้องรับรองและรับบริการจอดรถ ช่องเช็คอินพิเศษ ปริมาณสัมภาระเช็คอินเพิ่มเติม และที่นั่งที่สำรองไว้
ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 แอร์นิวซีแลนด์ได้สูญเสียเครื่องบินสี่ลำและการจี้เครื่องบินสองครั้ง อุบัติเหตุที่เลวร้ายที่สุดของสายการบิน และเป็นเพียงอุบัติเหตุที่มีผู้โดยสารเสียชีวิต คือเที่ยวบินที่ 901ในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 เมื่อเครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10ชนเข้ากับภูเขาไฟเอเรบัสในเที่ยวบินท่องเที่ยวเหนือทวีปแอนตาร์กติกาผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 257 คนบนเครื่องเสียชีวิต