พยัคฆ์ร้าย 007

พยัคฆ์ร้าย 007(อังกฤษ:Dr. No) เป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 1962 กำกับโดยเทอเรนซ์ ยังดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของเอียน เฟลมมิงเมื่อปี ค.ศ. 1958 แสดงนำโดยฌอน คอนเนอรี,เออร์ซูลา แอนเดรส,โจเซฟ ไวส์แมนและแจ๊ค ลอร์ดเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์เขียนบทโดยริชาร์ด เมบอม,โจฮันนา ฮาร์วูดและเบอร์คีลี แมทเทอร์อำนวยการสร้างโดยแฮรรี ซอลท์ซ์แมนและอัลเบิร์ต อาร์. บรอคโคลีซึ่งทั้งสองคนทำงานร่วมกันจนถึงปี ค.ศ. 1975 ในภาพยนตร์ เจมส์ บอนด์ ถูกส่งไปจาเมกาเพื่อสืบสวนการหายตัวไปของสายลับอังกฤษ โดยจากเบาะแสต่าง ๆ นำเขาไปฐานลับใต้ดินของ ดร. โน ผู้ซึ่งมีแผนที่จะหยุดยั้งการปล่อยจรวดของอเมริกาด้วยคลื่นวิทยุรบกวน
แม้ว่าจะเป็นการดัดแปลงจากหนังสือบอนด์เป็นภาพยนตร์เรื่องแรก แต่ว่าดร. โนไม่ใช่นวนิยายเล่มแรกของเฟลมมิง เพราะเล่มแรกนั้นคือคาสิโนรอยัลอย่างไรก็ตามภาพยนตร์ได้มีการอ้างอิงเนื้อหาจากหนังสือก่อนหน้าและอ้างอิงถึงเนื้อหาที่มีในหนังสือเล่มต่อมา เช่น การเปิดตัวองค์กรอาชญากรรมสเปกเตอร์(SPECTRE) ซึ่งต่อมาปรากฏในนวนิยายธันเดอร์บอลล์ในปี ค.ศ. 1961 ด้วยทุนสร้างที่ต่ำทำให้พยัคฆ์ร้าย 007ประสบความสำเร็จด้านรายได้ ในขณะที่การตอบรับนั้นค่อนข้างผสมผสานกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ภาพยนตร์กลับได้รับชื่อเสียงจนกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในภาพยนตร์ชุดพยัคฆ์ร้าย 007ยังเป็นการเปิดทางให้ภาพยนตร์แนวสายลับทำให้แนวนี้เป็นที่นิยมอย่างมากในช่วงทศววรษ 1960 นอกจากนี้ยังมีการดัดแปลงจากภาพยนตร์เป็นหนังสือการ์ตูนและอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการส่งเสริมการขายและการตลาด
มีหลายสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของภาพยนตร์ เจมส์ บอนด์ ได้ถูกสร้างขึ้น เช่น ภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยการแนะนำตัวละครผ่านภาพจากภายในลำกล้องปืนตามด้วยเพลงเปิดภาพยนตร์ที่มีความเฉพาะตัว ทั้งคู่สร้างโดยมอริซ บินเดอร์และเพลงธีมเจมส์ บอนด์ที่เป็นเอกลักษณ์ ผู้ออกแบบงานสร้างเคน แอดัมได้สร้างสไตล์ของภาพในภาพยนตร์ให้มีความซับซ้อนซึ่งถือเป็นหนึ่งในจุดเด่นของภาพยนตร์ชุด
จอห์น สแตรงเวย์ส เจ้าหน้าที่เอ็มไอ6ซึ่งเป็นหัวหน้าสถานีในจาเมกาถูกสังหารโดยกลุ่มนักฆ่าสามคนพร้อมกับเลขานุการของเขา ก่อนที่บ้านของเขาถูกรื้อค้น เมื่อเอ็มหัวหน้าเอ็มไอ6 รู้ข่าวว่าสแตรงเวย์สได้หายตัวไป เขาจึงมอบหมายให้สายลับ เจมส์ บอนด์ ไปสืบสวนคดีดังกล่าวและตรวจสอบว่ามันเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจของสแตรงเวย์สที่ร่วมมือกับสำนักข่าวกรองกลางเรื่องการขัดขวางของปล่อยจรวดจากแหลมคะแนเวอรัลด้วยสัญญาณวิทยุรบกวน เมื่อบอนด์เดินทางมาถึงจาเมกา บอนด์โดนทักโดยชายคนหนึ่งอ้างว่าเป็นคนขับรถ ถูกส่งมาเพื่อรับตัวบอนด์ แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นสายลับฝ่ายศัตรู ซึ่งถูกส่งมาเพื่อสังหารบอนด์ หลังจากทั้งสองคนต่อสู้กัน ก่อนที่บอนด์จะสอบปากคำเขา สายลับก็ฆ่าตัวตายด้วยแคปซูลไซยาไนด์หลังไปดูที่บ้านของสแตรงเวย์ส บอนด์ไปหากับคนขับเรือซึ่งคุ้นเคยกับสแตรงเวย์ส ชื่อว่า ควอเรล ต่อมาเขาเปิดเผยว่าเขาช่วยเหลือซีไอเอและแนะนำบอนด์ให้รู้จักกับฟีลิกซ์ ไลเทอร์สายลับซีไอเอ ซึ่งกำลังสืบสวนการหายตัวไปของสแตรงเวย์สเช่นกัน
บอนด์สอบถามเกี่ยวกับคดีของซีไอเอและรู้จากฟีลิกซ์ว่า ซีไอเอนั้นติดตามสัญญาณวิทยุรบกวนจนมาถึงจาเมกาและสแตรงเวย์สได้ช่วยระบุต้นกำเนิดของสัญญาณที่แน่นอน ควอเรลเปิดเผยว่าก่อนที่สแตรงเวย์สจะหายไป ทั้งคู่เก็บตัวอย่างแร่จากเกาะที่เรียกว่าแครบคีย์ เมื่อพบใบเสร็จจากนักธรณีวิทยาท้องถิ่น ศาสตราจารย์ อาร์. เจ. เดนต์ บอนด์ถามเขาเกี่ยวกับตัวอย่างแร่และเกาะแครบคีย์ แต่คำตอบของเขาน่าสงสัยเมื่อเขาอ้างว่าตัวอย่างแร่ที่ตรวจสอบแล้วเป็นแค่แร่ธรรมดา หลังจากนั้น เดนต์ เดินทางไปแครบคีย์เพื่อพบกับเจ้าของผู้สันโดษ ซึ่งเดนต์ทำงานให้กับเขา เพื่อบอกเขาเรื่องบอนด์ เขาจึงให้แมงมุมทารันทูล่ากับเดนต์ เพื่อใช้ในการสังหารบอนด์ อย่างไรก็ตามบอนด์ฆ่าแมงมุมตัวดังกล่าว ต่อมา บอนด์สร้างกับดักเอาไว้สำหรับเดนต์ เมื่อเดนต์มาถึง บอนด์เอาปืนชี้ไปที่เขาและเปิดเผยว่าบอนด์เชื่อว่าเดนต์ถูกขอให้ตรวจสอบตัวอย่างแร่ของสแตรงเวย์ส ว่ามีกัมมันตรังสีหรือไม่ ก่อนที่บอนด์จะสังหารเขา
หลังจากบอนด์ตรวจสอบเรือของควอเรลด้วยไกเกอร์เคาน์เตอร์เขาสงสัยว่าสัญญาณวิทยุรบกวนนั้นมาจากแครบคีย์และเขาโน้มน้าวให้ควอเรลพาเขาไปที่นั่น วันต่อมา หลังทั้งคู่เดินทางมาถึงแครบคีย์ บอนด์ได้พบกับฮันนี ไรเดอร์ผู้หญิงสวยซึ่งกำลังเก็บเปลือกหอยอยู่ บอนด์ถูกบังคับให้พาไรเดอร์ไปกับเขาด้วยและหนีพร้อมกับควอเรลเข้าไปในบึง เมื่อคนติดอาวุธอยู่ดี ๆ ก็โผล่มา ตอนกลางคืนทั้งสามคนได้เผชิญหน้ากับรถถังติดปืนพ่นไฟ ซึ่งคนท้องถิ่นอ้างว่าคือ "มังกร" จากนั้นรถถังก็เผาควอเรลจนเสียชีวิต ในความโกลาหล บอนด์และไรเดอร์ก็ถูกจับและนำตัวไปยังฐานลับ หลังจากนั้นพวกเขาจะถูกนำไปขจัดการปนเปื้อนอย่างรวดเร็ว หลังจากพวกเขารู้ว่าหนองน้ำนั้นถูกปนเปื้อนด้วยรังสี หลังจากถูกนำไปที่ห้องส่วนตัวสำหรับพวกเขา ทั้งคู่หมดสติด้วยกาแฟใส่ยานอนหลับ
เมื่อทั้งสองคนตื่นขึ้น ก็ถูกนำตัวไปทานอาหารกับเจ้าของฐานลับ ชื่อว่า ดร. โน ลูกครึ่งชาวจีน-เยอรมัน นักวิทยาศาสตร์อาชญากรรม ผู้มีกายอุปกรณ์เป็นมือโลหะเนื่องจากได้รับรังสี ขณะที่กำลังทานอาหาร บอนด์รับรู้ว่า ดร. โน นั้นเป็นอดีตสมาชิกของถางองค์กรอาชญากรรมของจีน จนกระทั่งเขาขโมยทองมูลค่า 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และทำงานให้กับองค์กรสเปกเตอร์(ผู้บริการพิเศษต่อต้านสายลับ, ก่อการร้าย, ล้างแค้นและข่มขู่) บอนด์รับรู้ว่าสัญญาณวิทยุรบกวนนั้นดำเนินการโดย ดร. โน ซึ่งเป็นแผนการที่จะขัดขวางการปล่อยจรวจของโครงการเมอร์คิวรีที่แหลมคะแนเวอรัลโดยใช้คลื่นวิทยุ ด้วยความหวังว่าจะก่อให้เกิดสงครามระหว่างอเมริกันและรัสเซีย เมื่อบอนด์ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกับสเปกเตอร์ ดร. โน นำตัวไรเดอร์ออกไปและจับบอนด์ขังคุก อย่างก็ตาม บอนด์สามารถหนีออกมาได้ผ่านช่องระบายอากาศ แล้วแฝงตัวเป็นผู้ก่อการร้าย ก่อนที่จะแทรกซึมเข้าไปในศูนย์ควบคุมของฐาน
บอนด์ค้นพบว่าคลื่นวิทยุซึ่งกำลังเตรียมตัวปล่อยนั้นขับเคลื่อนด้วยเครื่องปฏิกรณ์ประเภทบ่อน้ำ บอนด์จึงรีบปรับพลังงานให้เกินพิกัดในขณะที่กำลังปล่อยคลื่น ดร. โน พยายามจะหยุดบอนด์แต่เขาตกลงไปในบ่อปฏิกรณ์แล้วก็เสียชีวิต ขณะที่ฐานกำลังอพยพคน บอนด์ตามหาและปลดปล่อยไรเดอร์ ก่อนที่ทั้งสองจะหนีออกไปจากเกาะด้วยเรือ จากนั้นฐานก็ระเบิด ฟีลิกซ์พบทั้งคู่ล่องลอยอยู่ในทะเล หลังเรือพวกเขาน้ำมันหมดราชนาวีจึงได้ให้เชือกเพื่อจูงเรือของทั้งสองคนไปยังที่ปลอดภัย อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ไรเดอร์แบ่งปันจูบกับเขา บอนด์ก็ปล่อยเชือกลากจูงเพื่อโอบกอดเธอ
มีนักแสดงเพิ่มเติม ได้แก่ เลสเตอร์ เพนเดอร์แดสต์ เป็น พุสส์ เฟลเลอร์ เพื่อนของควอเรล, วิลเลียม ฟอสเตอร์-เดวิส เป็น ผู้กำกับการตำรวจ ดัฟฟ์,  โดโรเรส คีเตอร์ เป็น แมรี ทรูบลัด ผู้ช่วยส่วนตัวของสแตรงเวย์ส,แอนโธนี ชินน์เป็น เชน หนึ่งในช่างห้องปฏิบัติการของ ดร. โน ซึ่งถูกบอนด์ปลอมตัว,ไบรอน ลีและเดอะดรากอนแนร์สเป็น พวกเขาเอง และมิลตัน รีดเป็นหนึ่งในยามของดร. โน ซึ่งต่อมารีดได้แสดงใน007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก
แต่เดิม เอียน เฟลมมิง เขียนดร. โนเป็นโครงร่างรายการโทรทัศน์ให้กับเฮนรี มอร์เกนตาว ที่ 3ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวจาเมกาหลังโครงการดังกล่าวล่มไป เฟลมมิง เริ่มพบกับแฮรรี ซอลต์ซแมนผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวแคนาดา เพื่อดัดแปลงนวนิยายเป็นภาพยนตร์ ถึงแม้ว่าเฟลมมิงจะไม่ชอบแนว "สัจนิยมอ่างล้างจาน" ซึ่งเป็นแนวของภาพยนตร์ที่ซอลต์ซแมนสร้าง แต่หลังจากเฟลมมิงดูภาพยนตร์เรื่องแซตเทอร์เดย์ไนต์แอนด์ซันเดย์มอร์นิงเฟลมมิงก็ขายสิทธิ์นวนิยายเจมส์ บอนด์ให้เขาทั้งหมด ยกเว้นคาสิโนรอยัลและธันเดอร์บอลล์ในราคา 50,000 ดอลลาร์สหรัฐเมื่อครั้งที่แฮรรี ซอลต์ซแมนได้รับสิทธิ์ในการดัดแปลงนวนิยาย เขายังไม่ได้เริ่มโครงการในทันทีอัลเบิร์ต อาร์. "คับบี" บรอคโคลีต้องการสิทธิ์ดังกล่าวจึงพยายามที่จะขอซื้อสิทธิ์จากซอลต์ซแมน ซอลต์ซแมนไม่อยากขายให้กับบรอคโคลี พวกเขาจึงจับมือกันเป็นหุ้นส่วนเพื่อสร้างภาพยนตร์ สตูดิโอสร้างภาพยนตร์ในฮอลลิวูดจำนวนหนึ่งไม่ต้องการออกทุนสร้างให้ พวกเขาบอกว่ามันอังกฤษมากเกินไปหรือเรื่องเพศโจ่งแจ้งเกินไปในที่สุดทั้งคู่ได้รับอนุญาตจากยูไนเต็ดอาร์ตทิสต์สให้สร้างพยัคฆ์ร้าย 007กำหนดฉายในปี ค.ศ. 1962 ซอลต์ซแมนกับบรอคโคลีก่อตั้งสองบริษัท ได้แก่แดนแจก(อังกฤษ:Danjaq) เพื่อเอาไว้ถือสิทธิ์ของภาพยนตร์ และอีออนโปรดักชันส์(อังกฤษ:Eon Productions) เพื่อเอาไว้สร้างภาพยนตร์หุ้นส่วนระหว่างบรอคโคลีกับซอลต์ซแมนสิ้นสุดลงเมื่อปี ค.ศ. 1975 สาเหตุจากความตึงเครียดระหว่างการถ่ายทำ007 เพชฌฆาตปืนทองนำไปสู่การแยกทางกันอย่างรุนแรงและซอลต์ซแมนขายหุ้นดันจากของเขาให้กับยูไนเต็ดอาร์ตทิสต์ส
ในตอนแรกนั้นบรอคโคลีกับซอลต์ซแมนต้องการจะสร้างภาพยนตร์จากธันเดอร์บอลล์นวนิยายบอนด์เล่มที่แปด  เมื่อปี ค.ศ. 1961 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรก แต่มีข้อพิพาททางกฎหมายอย่างต่อเนื่องระหว่าง ผู้เขียนบทภาพยนตร์ร่วมเควิน แมคคลอรีกับเอียน เฟลมมิง ทำให้บรอคโคลีกับซอลต์ซแมนเลือกดร. โนซึ่งประจวบเหมาะกับในเวลานั้นการทดสอบจรวดของอเมริกันที่แหลมคะแนเวอรัลมีปัญหาจรวดหลงทาง
ผู้อำนวยการสร้างเสนอพยัคฆ์ร้าย 007ให้กับกาย กรีน,กาย ฮามิลตัน,วาล เกสต์และเคน ฮิวส์เป็นผู้กำกับแต่ทุกคนปฏิเสธ ในที่สุดพวกเขาก็เซ็นเทอเรนซ์ ยังมากำกับภาพยนตร์ ซึ่งเคยมีประวัติการทำงานยาวนานร่วมกับวอร์วิกฟิล์มสของบรอคโคลี บรอคโคลีกับซอลต์ซแมนรู้สึกว่ายังจะสามารถสร้างตัวตนที่แท้จริงของเจมส์ บอนด์และถ่ายทอดแก่นแท้ของตัวละครจากหนังสือสู่ภาพยนตร์ ยังกำหนดเอกลักษณ์มากมายให้กับตัวละครซึ่งปรากฏอย่างต่อเนื่องในภาพยนตร์ชุดยังได้ตัดสินใจใส่อารมณ์ขันเข้าไปในภาพยนตร์ให้มากขึ้น ขณะที่เขาคิดว่า "หลายสิ่งหลายอย่างในภาพยนตร์เรื่องนี้, เรื่องเพศ, ความรุนแรง, เป็นต้น หากจะเล่นกันตรง ๆ ก) มันจะน่ารังเกียจ, และ ข) เราจะไม่ผ่านการเซ็นเซอร์; แต่ถ้าคุณแซวหรือล้อเล่น ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นไร"
ผู้อำนวยการสร้างขอยูไนเต็ดอาร์ตทิสต์สออกเงินทุนสร้างให้ แต่สตูดิโอให้เงินแค่ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น ต่อมายูไนเต็ดอาร์ตทิสต์สาขาสหราชอาณาจักรออกเงินเพิ่มให้ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อนำไปสร้างฉากไคลแมกซ์ที่ฐานของ ดร. โน ระเบิดด้วยทุนสร้างที่ต่ำ ทำให้มีการจ้างทีมงานตำแหน่งตัดต่อเสียงเพียงแค่คนเดียว (ปกติจะมีสองคน โดยทำเสียงประกอบคนหนึ่งและบทพูดอีกคนหนึ่ง)และฉากต่าง ๆ ถูกสร้างด้วยวิธีการที่มีราคาถูก เช่น ห้องทำงานของเอ็มสร้างด้วยกระดาษแข็งทาสีและประตูถูกปิดทับด้วยพลาสติกที่คล้ายหนัง ห้องที่เดนต์พบกับดร. โน ใช้ทุนสร้างแค่ 745 ปอนด์และอะควาเรียมในฐานของดร. โน เป็นการขยายภาพที่มีอยู่แล้วของโหลปลาทองนอกจากนี้ เมื่อซิด เคนซึ่งเป็นผู้กำกับศิลป์พบว่าชื่อของเขาไม่ได้อยู่ในเครดิต บรอคโคลีมอบปากกาทองคำให้กับเขาเพื่อเป็นการชดเชย บรอคโคลีบอกว่าเขาไม่ต้องการใช้เงินสร้างเครดิตอีกครั้งต่อมา ผู้ออกแบบงานสร้างเคน แอดัมได้กล่าวในหนังสือพิมพ์รายวันอังกฤษเดอะการ์เดียนในปี ค.ศ. 2005 ว่า
บรอคโคลีแต่เดิมจ้างริชาร์ด เมบอมและเพื่อนของเขาวูล์ฟ แมนโกวิซเพื่อเขียนบทภาพยนตร์พยัคฆ์ร้าย 007ส่วนหนึ่งเพราะแมนโกวิซช่วยเจรจาข้อตกลงระหว่างบรอคโคลีกับซอลต์ซแมนบทร่างแรกถูกปฏิเสธเพราะผู้เขียนบทเขียนให้ตัวร้าย ดร. โน กลายเป็นลิงแมนโกวิซลาออกจากภาพยนตร์และเมบอมทำหน้าที่เขียนบทรูปแบบที่สอง ซึ่งมีความใกล้เคียงกับนวนิยาย ในที่สุดแมนโกวิซขอให้ถูกลบชื่อของเขาออกจากเครดิตเพราะเขากลัวว่ามันจะกลายเป็นหายนะโจฮันนา ฮาร์วูดและเบอร์คีลี แมทเทอร์เข้ามาทำงานกับบทของเมบอมเทอเรนซ์ ยัง อธิบายฮาร์วูดว่าเป็นคนแก้ไขบทช่วยเพิ่มองค์ประกอบให้สอดคล้องกับตัวละครชาวอังกฤษฮาร์วูดกล่าวในบทสัมภาษณ์พิเศษของซีนีมาเรโทรเกี่ยวกับการสร้างภาพยนตร์ว่าเธอเคยเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ในหลายโครงการของแฮร์รี ซอลต์ซแมน เธอบอกว่าบทภาพยนตร์ของเธอในพยัคฆ์ร้าย 007และเพชฌฆาต 007มีความใกล้เคียงกับนวนิยายของเฟลมมิง
ในช่วงประวัติศาสตร์ที่ยาวนานหลายทศวรรษของภาพยนตร์ชุด มีภาพยนตร์บอนด์เพียงไม่กี่เรื่องเท่านั้นที่ซื่อสัตย์ต่อนวนิยายพยัคฆ์ร้าย 007มีองค์ประกอบหลายอย่างที่คล้ายคลึงกับในนวนิยาย เช่น การเดินเรื่องตามนวนิยาย แต่ก็มีสิ่งที่ขาดหายไปซึ่งสังเกตเห็นได้ชัด องค์ประกอบสำคัญจากนวนิยายที่ขาดหายไปจากภาพยนตร์ เช่น บอนด์ต่อสู้กับหมึกยักษ์และหนีจากฐานของดร. โนโดยใช้รถบักกีวิ่งบนบึงที่ปลอมตัวเป็นมังกร การเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบจากนวนิยายที่สังเกตเห็นได้ชัดจากภาพยนตร์ ได้แก่ การใช้แมงมุมทารันทูล่า (ไม่มีพิษ) แทนที่จะเป็นตะขาบฐานลับของดร.โน ภายนอกนั้นเป็นเหมืองแร่อะลูมิเนียมแทนที่จะเป็นเหมืองปุ๋ยขี้นก แผนการของดร. โนที่จะขัดขวางการปล่อยจรวดของนาซาจากแหลมคะแนเวอรัลโดยใช้สัญญาณวิทยุรบกวนแทนที่จะเป็นการขัดขวางการทดสอบขีปนาวุธของสหรัฐฯบนเกาะเติกส์ วิธีการการเสียชีวิตของดร. โนคือตกลงไปในน้ำหล่อเย็นของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ที่มีความร้อนสูงเกินไปแทนที่จะเป็นการถูกฝังโดยปล่องทิ้งปุ๋ยขี้นกและการแนะนำองค์กรสเปกเตอร์ ซึ่งไม่ได้แนะนำในนวนิยายองค์ประกอบที่ขาดหายไปจากนวนิยาย แต่เพิ่มเข้าไปในภาพยนตร์ ได้แก่ การแนะนำตัวละครบอนด์ในคาสิโน, การแนะนำตัว ซิลเวีย เทรนช์ แฟนสาวกึ่งประจำของบอนด์, ฉากต่อสู้กับคนขับรถฝ่ายศัตรู, ฉากต่อสู้เพื่อแนะนำตัวควอเรล, การล่อลวงนาวสาวทาโร, แนะนำตัว ฟีลิกซ์ ไลเทอร์ เจ้าหน้าที่ซีไอเอซึ่งเป็นพันธมิตรกับบอนด์, ศาสตราจารย์ เด็นต์ ผู้ร่วมก่ออาชญากรรมของดร. โนและการฆ่าอย่างเลือดเย็นของตัวละครบอนด์ซึ่งเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์
บางครั้งเนื้อหาในนวนิยายก็ยังคงมีอยู่ในการเล่าเรื่องที่เปลี่ยนแปลงไปของภาพยนตร์ ซึ่งมีองค์ประกอบของความไม่สมเหตุสมผลในเนื้อเรื่อง อย่างการ "หนี" ของบอนด์ออกจากห้องขังของเขาผ่านช่องระบายอากาศ แต่เดิมเป็นแผนของ ดร. โน ที่ต้องการจะทดสอบทักษะและความอดทนของบอนด์ กลายเป็นการหนีจริงในภาพยนตร์ คุณสมบัตินี้นำมาจากด่านอุปสรรคในนวนิยาย อย่างไรก็ตาม เช่น กระแสน้ำที่เชี่ยวกรากหรือพื้นผิวที่ร้อนจัด ไม่มีเหตุผลที่สมเหตุสมผลในบทภาพยนตร์ ความไม่สอดคล้องกันนี้เกิดขึ้นหลายครั้งในภาพยนตร์บอนด์เรื่องต่อ ๆ มา
ขณะที่ผู้อำนวยการสร้าง บรอคโคลีกับซอลต์ซแมน แต่เดิมต้องการให้แครี แกรนต์รับบทเจมส์ บอนด์ แต่แกรนต์ตั้งใจจะแสดงแค่ภาพยนตร์เรื่องเดียวเท่านั้น ทำให้ผู้อำนวยการสร้างตัดใจสินใจค้นหาคนอื่นที่จะมาเป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ชุดริชาร์ด จอห์นสันอ้างว่าเขาเป็นตัวเลือกแรกของผู้กำกับ แต่เขาปฏิเสธเพราะว่าเขามีสัญญากับเอ็มจีเอ็มและไม่ต้องการรับบทอยู่แล้วนักแสดงอีกคนซึ่งอ้างว่าได้รับการพิจารณาสำหรับบทบอนด์คือแพทริก แมกกูเวนเขาเคยแสดงเป็นสายลับ จอห์น เดรก จากละครโทรทัศน์เรื่องเดนเจอร์แมนแต่แมกกูเวนก็ปฏิเสธบทบอนด์นักแสดงอีกคนหนึ่งซึ่งมีความเป็นไปได้ก็คือเดวิด นิเวนซึ่งต่อมาเขาได้แสดงเป็น เจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์ตลกล้อเลียนทีเด็ดเจมส์บอนด์ 007ในปี ค.ศ. 1967
มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับนักแสดงที่เอียน เฟลมมิงต้องการเป็นการส่วนตัว มีรายงานว่า เฟลมมิงนั้นชื่นชอบนักแสดงริชาร์ด ท็อดด์คับบี บรอกโคลีกล่าวในอัตชีวประวัติของเขาเวนเดอะสโนว์เมลต์สว่าโรเจอร์ มัวร์ได้รับการพิจารณา แต่เขาคิดว่า "ยังหนุ่มเกินไป อาจจะเป็นเพราะหน้าตาของเขาน่ารักเกินไป"ในอัตชีวประวัติของมัวร์มายเวิร์ดอิสมายบอนด์มัวร์กล่าวว่าเขาไม่เคยถูกทาบทามให้เล่นบทของบอนด์จนกระทั่งในปี 1973 ในภาพยนตร์พยัคฆ์มฤตยู 007มัวร์แสดงเป็นไซมอน เทมพลาร์ในละครโทรทัศน์เดอะเซนต์ออกอากาศในสหราชอาณาจักรครั้งแรกในวันที่ 4 ตุลาคม 1962 ก่อนการฉายรอบปฐมทัศน์ของพยัคฆ์ร้าย 007แค่วันเดียว
ในที่สุด ผู้อำนวยการสร้างก็หันกลับไปเลือกฌอน คอนเนอรีอายุ 32 ปี เพื่อแสดงในภาพยนตร์บอนด์จำนวนห้าเรื่องมีการรายงานบ่อยครั้งว่าคอนเนอรีได้รับบทผ่านการประกวดที่จัดขึ้นเพื่อ "ค้นหา เจมส์ บอนด์" แม้ว่าจะไม่เป็นความจริง แต่การแข่งขันก็ยังคงมีอยู่และผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายหกคนได้รับเลือกและทดสอบหน้ากล้องโดย บรอกโคลี, ซอลต์ซแมนและเฟลมมิง ผู้ชนะเลิศการประกวดคือ ปีเตอร์ แอนโทนี นายแบบอายุ 28 ปี บรอกโคลีกล่าวว่า เขามีคุณภาพแบบเดียวกับเกรกอรี แพกแต่พิสูจน์แล้วว่าไม่สามารถรับมือกับบทบาทนี้ได้เมื่อคอนเนอรีถูกชักชวนให้ไปพบกับบรอกโคลีและซอลต์ซแมน เขาดูสกปรกและสวมเสื้อผ้าที่ไม่ได้รีด แต่คอนเนอรี "ลงมือแสดงและทำออกมาได้ดี" ในขณะที่เขาแสดงเป็นผู้ชายที่มีลักษณะไม่ใส่ใจเมื่อเขาออกไป บรอกโคลีและซอลต์ซแมนมองดูเขาผ่านทางหน้าต่างในขณะที่เขากำลังไปที่รถของเขา ทั้งคู่เห็นด้วยว่าเขาคือคนที่ใช่สำหรับบทบอนด์หลังคอนเนอรีได้รับเลือก เทอเรนซ์ ยัง พานักแสดงไปหาช่างตัดเสื้อและช่างทำผมของเขาและแนะนำให้เขารู้จักกับชีวิตชนชั้นสูง, ภัตตาคาร, คาสิโนและผู้หญิงของลอนดอนเรย์มอนด์ เบนสันผู้เขียนนวนิยายบอนด์กล่าวว่า เทอเรนซ์ ยังสอนนักแสดง "ในแบบของการเป็นคนเก่งมีไหวพริบ, และเหนือสิ่งอื่นใด, เท่"การคัดเลือกนักแสดงได้ประกาศเมื่อวันที่ 31 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961
สำหรับบทบาทสาวบอนด์คนแรก (ฮันนี ไรเดอร์) นั้น นักแสดงจูลี คริสตีได้รับการพิจารณา แต่ก็ถูกคัดออก เนื่องจากผู้สร้างรู้สึกว่า เธอนั้นไม่ยั่วยวนพอก่อนการถ่ายทำจะเริ่มต้นในอีกสองสัปดาห์เออร์ซูลา แอนเดรสได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็นฮันนี หลังผู้สร้างเห็นรูปถ่ายของเธอ ถ่ายโดยจอห์น เดเรกสามีของเธอในเวลานั้น แอนเดรสถูกทาผิวด้วยสีแทน เพื่อให้ดูเหมือนชาวจาเมกา บทพูดของเธอถูกพากย์เสียงทับโดย นักพากย์หญิงนิกกี ฟาน เดอ ซิลเนื่องจากแอนเดรสมีสำเนียงสวิส-เยอรมันชัดเกินไปสำหรับศัตรูของบอนด์ ดร. โน, เอียน เฟลมมิงต้องการให้เพื่อนของเขาโนเอล คาเวิร์ดมาแสดงเป็นตัวละครดังกล่าว แต่คาเวิร์ดตอบรับคำเชิญด้วยคำว่า "ไม่! ไม่! ไม่!" ("No! No! No!")เฟลมมิงพิจารณาลูกพี่ลูกน้องของเขาคริสโตเฟอร์ ลีซึ่งคิดว่าน่าจะเหมาะกับบทบาทของ ดร. โน แม้ว่าเฟลมมิงจะบอกกับผู้สร้างเรื่องนี้ แต่พวกเขาได้เลือกโจเซฟ ไวส์แมนสำหรับบทบาทนี้แล้วแฮรรี ซอลต์ซแมน เลือกไวส์แมน เพราะการแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่องดีเทกทีฟสตอรีในปี ค.ศ. 1951และนักแสดงได้รับการแต่งหน้าพิเศษ เพื่อให้เหมือนกับชาวจีนนักแสดงชาวสวีเดนแมกซ์ ฟอน ซีโดวได้รับการเสนอให้บทบาทของ ดร. โน แต่เขาปฏิเสธ ต่อมา เขาแสดงเป็นเอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ในภาพยนตร์บอนด์อย่างไม่เป็นทางการเรื่องพยัคฆ์เหนือพยัคฆ์
บทบาทแรกของ ฟีลิกซ์ ไลเทอร์ คนแรก นั้นได้มอบให้กับแจ็ค ลอร์ดโดยเป็นการพบกันครั้งแรกของบอนด์กับไลเทอร์ในภาพยนตร์และไลเทอร์ไม่ได้ปรากฏตัวในนวนิยาย ไลเทอร์เป็นตัวละครประจำที่มักจะกลับมาปรากฏตัวในภาพยนตร์บอนด์หลายเรื่องถัดมา จนกระทั่ง007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลกภาพยนตร์รีบูตในปี ค.ศ. 2006 บอนด์กับไลเทอร์ได้พบกันอีกครั้งเป็นครั้งแรก ลอร์ดปรากฏตัวเป็นไลเทอร์แค่ครั้งเดียว เนื่องจากเขาขอค่าตัวเพิ่มมากขึ้นและขอมีชื่ออยู่บนใบปิดภาพยนตร์ในลำดับที่ดีกว่า สำหรับการกลับมาแสดงเป็นไลเทอร์ในจอมมฤตยู 007ทำให้เข้าถูกแทนที่โดยคนอื่น
มีนักแสดงหลายคนกลายเป็นนักแสดงที่กลับมารับบทบาทเดิมในภาพยนตร์บอนด์ในอนาคต ได้แก่เบอร์นาร์ด ลีแสดงเป็น เอ็ม หัวหน้าของบอนด์ ในภาพยนตร์บอนด์อีกสิบเรื่อง,ลอยส์ แม็กซ์เวลล์แสดงเป็น มันนีเพนนี เลขานุการของเอ็มในภาพยนตร์บอนด์สิบสี่เรื่องลีได้รับเลือกเพราะเป็น "พ่อต้นแบบ"และแม็กซ์เวลล์ได้รับเลือก หลังจากที่เฟลมมิงคิดว่าเธอเหมาะกับลักษณะตัวละครของเขาในตอนแรกแม็กซ์เวลล์ได้รับข้อเสนอให้เลือกระหว่าง บทบาทของ มันนีเพนนีหรือซิลเวีย เทรนช์ และเธอเลือกมันนีเพนนี โดยเธอคิดว่าบทบาทของเทรนช์มีเรื่องทางเพศมากเกินไป รวมไปถึงการแต่งตัวที่ไม่สุภาพยูนิซ เกย์สันได้รับเลือกแสดงเป็น ซิลเวีย เทรนช์ และได้วางแผนไว้ว่าเธอจะเป็นแฟนสาวของบอนด์ ที่จะปรากฏตัวเป็นตัวละครประจำในในภาพยนตร์บอนด์หกเรื่องอย่างไรก็ตาม เธอปรากฏตัวแค่ในพยัคฆ์ร้าย 007และเพชฌฆาต 007เท่านั้น เธอได้รับเลือกและชักชวนโดยผู้กำกับ เทอเรนซ์ ยัง ซึ่งเคยร่วมงานกับเธอในเรื่องซารักโดยเขาบอกว่า "คุณมักจะนำโชคมาให้ผมในภาพยนตร์ของผม",แม้ว่าเธอจะได้รับเลือกเพราะรูปร่างที่ยั่วยวนของเธอก็ตาม นักแสดงที่ไม่ได้กลายเป็นนักแสดงประจำที่จะกลับมาในอนาคตรับบทเดิมก็คือ ปีเตอร์ เบอร์ตัน ผู้รับบทเป็น พันตรีบูทรอยด์ หัวหน้าของแผนกคิว ซึ่งกลายเป็นตัวละครประจำที่จะปรากฏตัวในภาพยนตร์บอนด์ในอนาคต เพราะเบอร์ตันไม่ว่างที่จะกลับมารับบทเดิมในเพชฌฆาต 007ภาพยนตร์บอนด์เรื่องถัดไปเดสมอนด์ เลเวลีนจึงรับบทนี้แทน
แอนโทนี ดอว์สัน ผู้ที่แสดงเป็น ศาสตราจารย์เดนต์ เคยพบกับผู้กำกับ เทอเรนซ์ ยัง เมื่อเขาทำงานเป็นนักแสดงละครเวทีในลอนดอน แต่เมื่อตอนที่ภาพยนตร์กำลังถ่ายทำ ดอว์สันทำงานเป็นนักบินเครื่องบินพ่นยาฆ่าแมลงในจาเมกาดอว์สันยังได้แสดงเป็นเอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์หัวหน้าสเปกเตอร์ในเพชฌฆาต 007และธันเดอร์บอลล์ 007ถึงแม้ว่าจะไม่เห็นหน้าของเขาและเสียงของเขาถูกพากย์ทับโดยเอริก โพห์ลมันน์นักแสดงชาวออสเตรียเซนา มาร์เชลล์ ผู้ที่แสดงเป็น นางสาว ทาโร สนใจบทบาทนี้เพราะองค์ประกอบอารมณ์ขันของบทภาพยนตร์และอธิบายบทของเธอว่าเป็น "ไซเรนตัวน้อยที่น่าดึงดูดใจนี้, และในขณะเดียวกันฉันก็เป็นสายลับ, นางร้าย"โดยผู้กำกับ เทอเรนซ์ ยัง ของให้เธอเล่น "ไม่ใช่คนจีนแต่เป็นผู้หญิงแอตแลนติกตอนกลางที่ผู้ชายฝันถึงแต่ไม่มีอยู่จริง"ก่อนหน้านี้ บทบาทดังกล่าวได้รับการปฏิเสธจากมาร์เกอริต เลอวอร์สนางสาวจาเมกา ค.ศ. 1961 ซึ่งทำงานอยู่ที่สนามบินคิงสตัน เนื่องจากบทบาทดังกล่าวต้อง "พันผ้าขนหนู, นอนอยู่บนเตียง, จูบกับคนแปลกหน้า"ตาลิตา โพล, ลินา มาร์โกและไวโอเลต มาร์โซ ก็ได้รับการพิจารณาสำหรับบทบาทนี้เช่นกัน
พยัคฆ์ร้าย 007ดำเนินเรื่องในลอนดอน, จาเมกาและแครบคีย์ เกาะสมมตินอกชายฝั่งจาเมกาการถ่ายทำเริ่มต้นเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1962 ที่สนามบินพาลิเซดส์ในคิงส์ตัน, จาเมกาฉากหลักของภาพยนตร์ได้แก่ ฉากภายนอกของแครบคีย์และคิงส์ตัน โดยมีซิด เคนทำหน้าที่เป็นผู้กำกับศิลป์ซึ่งเขาไม่มีชื่ออยู่ในเครดิตและเขายังเป็นคนออกแบบรถถังมังกรการถ่ายทำเกิดขึ้นเพียงไม่กี่หลาจากคฤหาสน์โกลเดนอายของเอียน เฟลมมิงและเขาไปเยี่ยมการถ่ายทำกับเพื่อนเป็นประจำสถานที่ถ่ายทำส่วนใหญ่คือภายในเมืองโอราคาเบสซาพร้อมกับฉากเพิ่มเติมในแถบปาลิซาโดส์และพอร์ตรอยัลในเซนต์แอนดรูว์ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ กองถ่ายออกจากจาเมกาโดยที่ฟุตเทจยังไม่ได้ถ่ายทำเนื่องจากสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงห้าวันต่อมา การถ่ายทำเริ่มขึ้นที่ไพน์วูดสตูดิโอส์,บักกิงแฮมเชอร์,ประเทศอังกฤษออกแบบฉากโดยเคน แอดัมซึ่งรวมถึงฐานของ ดร. โน, ท่อระบายอากาศและฉากภายในของสำนักงานใหญ่หน่วยสืบราชการลับของอังกฤษ สตูดิโอนี้ถูกใช้ในภาพยนตร์บอนด์ส่วนใหญ่ในเวลาต่อมาทุนสร้างเริ่มต้นของแอดัมสำหรับภาพยนตร์ทั้งหมดอยู่ที่ 14,500 ปอนด์ (329,095 ปอนด์ ใน ค.ศ. 2023), แต่ผู้อำนวยการสร้างเชื่อมั่นและให้เงินแอดัมเพิ่มอีก 6,000 ปอนด์จากการเงินของพวกเขาเอง
ภาพยนตร์สิ้นสุดการถ่ายทำเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1962 ใช้เวลาถ่ายทำทั้งหมด 58 วันไบรอัน เทรนชาร์ด-สมิธผู้สร้างภาพยนตร์ ได้ไปเยี่ยมไพน์วูดกับสมาคมภาพยนตร์วิทยาลัยเวลลิงตันของเขาระหว่างการถ่ายทำภาพยนตร์ ระบุว่าฉากที่บอนด์ตื่นขึ้นมาและพบฮันนีเป็นครั้งแรกเป็นฉากที่ถ่ายทำในพื้นที่ยาวสิบฟุตบนซาวน์สเตจที่ว่างเปล่า และฉากเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูของอดัมนั้น "เล็กกว่าที่เห็นในจอมาก นั่นทำให้ผมมองเห็นพลังของเลนส์เมื่อได้ดูภาพยนตร์ที่สร้างเสร็จแล้วในอีกหนึ่งปีต่อมา"เทสซา เพรนเดอร์กัสท์ ผู้ออกแบบเครื่องแต่งกาย ออกแบบบิกินี่ของฮันนีจากสายรัดเข็มขัดของกองทัพบกสหราชอาณาจักร
ฉากที่ทารันทูลาเดินผ่านบอนด์นั้นในตอนแรกถ่ายทำด้วยการตรึงเตียงไว้กับผนังแล้วให้ ฌอน คอนเนอรี ยืนพิงไว้ โดยมีกระจกป้องกันกั้นระหว่างเขากับแมงมุม เทอเรนซ์ ยัง ผู้กำกับไม่ชอบผลลัพธ์สุดท้าย ฉากดังกล่าวจึงถูกแทรกด้วยฟุตเทจใหม่ที่มีทารันทูลาเหนือบ็อบ ซิมมอนส์ซิมมอนส์ซึ่งไม่มีชื่อในเครดิตของภาพยนตร์ อธิบายว่าฉากนี้เป็นการแสดงผาดโผนที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เขาเคยแสดงมามีฉากหนึ่งที่ฮันนีถูกมัดไว้กับพื้นและปล่อยทิ้งไว้ให้ถูกปูโจมตี ซึ่งสอดคล้องกับในหนังสือ แต่เนื่องจากปูถูกส่งมาแช่แข็งจากทะเลแคริบเบียน พวกมันจึงเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยระหว่างการถ่ายทำ ฉากนี้จึงถูกเปลี่ยนให้มีฮันนีอย่างช้า ๆ จมน้ำแทนซิมมอนส์ยังทำหน้าที่เป็นนักออกแบบการต่อสู้ของภาพยนตร์ โดยใช้สไตล์การต่อสู้ที่รุนแรง ความรุนแรงของพยัคฆ์ร้าย 007ซึ่งรวมถึงการยิงเดนต์ของบอนด์อย่างเลือดเย็นทำให้ผู้อำนวยการสร้างต้องดัดแปลงเพื่อให้ได้มาซึ่งระดับ "A"จากคณะกรรมการจัดประเภทภาพยนตร์แห่งอังกฤษซึ่งเป็นระดับที่อนุญาตให้ผู้เยาว์เข้ามาพร้อมกับผู้ใหญ่
เมื่อบอนด์กำลังจะไปทานอาหารเย็นกับดร. โน เขาประหลาดใจที่เห็นภาพบุคคลของดยุคแห่งเวลลิงตันของโกยาภาพวาดดังกล่าวถูกขโมยไปจากหอศิลป์แห่งชาติโดยหัวขโมยมือสมัครเล่นวัย 60 ปีในลอนดอน ก่อนที่การถ่ายทำจะเริ่มต้นขึ้นเคน อดัม ได้ติดต่อหอศิลป์แห่งชาติในลอนดอนเพื่อภาพนิ่งของรูปภาพ โดยวาดภาพสำเนาในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ก่อนที่จะเริ่มถ่ายทำในวันจันทร์ถัดมา
ปีเตอร์ อาร์. ฮันต์ผู้ตัดต่อภาพยนตร์ ใช้เทคนิคการตัดต่อที่เป็นนวัตกรรมใหม่ โดยใช้การตัดอย่างรวดเร็วและใช้การเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเอฟเฟกต์เสียงที่เกินจริงในฉากโลดโผนฮันต์กล่าวว่าความตั้งใจของเขาคือ "เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและผลักดันมันไปตลอดเวลา ในขณะที่ให้สไตล์ที่แน่นอน"และเสริมว่าการดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็วจะช่วยให้ผู้ชมไม่สังเกตเห็นปัญหาในบทภาพยนตร์ในฐานะศิลปินชื่อเรื่อง มอริซ บินเดอร์ กำลังสร้างเครดิต เขามีแนวคิดสำหรับบทนำที่ปรากฏในภาพยนตร์บอนด์เรื่องต่อ ๆ มาทั้งหมด นั่นคือ ฉากเจมส์ บอนด์ในลำกล้องปืน ฉากนี้ถ่ายทำในซีเปียโดยใส่กล้องรูเข็มไว้ในกระบอกปืนขนาด .38 โดยมีบ็อบ ซิมมอนส์เล่นเป็นบอนด์นอกจากนี้บินเดอร์ยังออกแบบฉากชื่อเรื่องหลักที่มีสไตล์อย่างมาก ซึ่งเป็นธีมที่ใช้ซ้ำแล้วซ้ำอีกในภาพยนตร์บอนด์ที่สร้างโดยอีออนในเวลาต่อมาทุนสร้างของบินเดอร์สำหรับฉากชื่อเรื่องหลักคือ 2,000 ปอนด์ (45,392 ปอนด์ ใน ค.ศ. 2023)
มอนตี นอร์แมนได้รับคำเชิญจากบรอคโคลีให้มาแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ เนื่องจากบรอคโคลีชื่นชอบงานละครเวทีของเขา ที่มีชื่อเรื่องว่าเบลล์(อังกฤษ:Belle) ในปี ค.ศ. 1961 ละครเวทีเพลงเกี่ยวกับฆาตกรฮอว์ลี ฮาร์วี คริปเปนนอร์แมนกำลังยุ่งอยู่กับละครเวทีและตกลงจะทำดนตรีให้พยัคฆ์ร้าย 007หลังซอลต์ซแมนอนุญาตให้เขาเดินทางไปกับทีมงานที่จาเมกาด้วยดนตรีประกอบที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือเจมส์ บอนด์ ธีมซึ่งเล่นในระหว่างฉากในลำกล้องปืนและฉากแสดงชื่อเรื่องและเครดิต ซึ่งแต่งโดยนอร์แมน เอามาจากส่วนประกอบของผลงานก่อนหน้านี้ของเขาจอห์น แบร์รีซึ่งต่อมาได้แต่งดนตรีประกอบให้กับภาพยนตร์บอนด์สิบเอ็ดเรื่อง เป็นคนเรียบเรียงบอนด์ธีมแต่ว่าไม่มีชื่อในเครดิต—ยกเว้นวงออเคสตราของเขาที่มีชื่อ มีการเสนอเป็นครั้งคราวว่าแบร์รีเป็นคนแต่งเจมส์ บอนด์ ธีมไม่ใช่นอร์แมน เรื่องนี้ทำให้ต้องมีการขึ้นศาลถึงสองครั้ง ครั้งล่าสุดเมื่อปี ค.ศ. 2001 ซึ่งนอร์แมนเป็นผู้ชนะคดีธีมที่แต่งโดยนอร์แมนและเรียบเรียงโดยแบร์รี ได้รับการอธิบายโดยเดวิด อาร์โนลด์นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์บอนด์อีกคนหนึ่งว่าเป็น "มีกลิ่นอายของบีบอบ-สวิง ควบคู่ไปกับกีตาร์ไฟฟ้าที่ดูร้าย, มืดมน, เสียงแตกของกีตาร์ไฟฟ้า, แน่นอนว่ามันเครื่องดนตรีของร็อกแอนด์โรล... มันเป็นตัวแทนของทุกอย่างเกี่ยวกับตัวละครที่คุณต้องการ: มันเป็นความโอ้อวด, เย่อหยิ่ง, มั่นใจ, มืดมน, อันตราย, ทะลึ่ง, เซ็กซี, หยุดไม่ได้ และเขาทำได้ในสองนาที"
เพลงในฉากเปิดเรื่องเป็นเพลงกล่อมเด็ก "หนูตาบอดสามตัว" เวอร์ชันคาลิปโซ พร้อมเนื้อเพลงใหม่เพื่อสะท้อนถึงความตั้งใจของนักฆ่าสามคนที่ได้รับการว่าจ้างจากดร. โนเพลงเด่นอื่น ๆ ของภาพยนตร์ได้แก่ "จัมป์อัพ"เล่นอยู่ในฉากหลังและเพลงคาลิปโซจาเมกาดั้งเดิม "อันเดอร์เดอะแมงโกทรี" ซึ่งร้องโดยไดอานา คูปแลนด์(ภรรยาของนอร์แมนในขณะนั้น) และเป็นเสียงร้องเพลงของ ฮันนี ไรเดอร์ ขณะที่เธอเดินขึ้นจากมหาสมุทรบนแครบคีย์ไบรอน ลีแอนด์เดอะดรากอนแนร์ส์ปรากฏตัวในภาพยนตร์ขณะที่กำลังเล่นเพลง "จัมป์อัพ" และยังได้แสดงบางเพลงในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ลีและนักดนตรีจาเมกาคนอื่น ๆ ที่ปรากฏในเพลงประกอบภาพยนตร์ รวมทั้งเออร์เนสต์ แรงลินและคาร์ลอส มัลคอล์มได้รับการแนะนำให้นอร์แมนรู้จักโดยคริส แบล็กเวลล์เจ้าของค่ายเพลงเล็ก ๆ ในตอนนั้นไอแลนด์เรเคิดส์ซึ่งทำงานกับภาพยนตร์เป็นผู้ค้นหาสถานที่ถ่ายทำอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์วางจำหน่ายโดยยูไนเต็ดอาร์ติสท์เรเคิดส์ใน ค.ศ. 1963 เช่นเดียวกับเพลงเวอร์ชันคัพเวอร์ของ "เจมส์ บอนด์ ธีม" อีกมากมายโดยโคลัมเบียเรเคิดส์ซิงเกิลของ "เจมส์ บอนด์ ธีม" เข้าสู่ชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1962 โดยขึ้นถึงตำแหน่งสูงสุดที่อันดับที่ 13 ในช่วงระยะเวลา 11 สัปดาห์ในชาร์ตแรงลินซึ่งเคยทำหน้าที่เป็นผู้เรียบเรียงเพลงหลายเพลงและมัลคอล์มฟ้องอีออนสำหรับค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ ทั้งคู่ตกลงกันได้โดยไม่ต้องขึ้นศาลมัลคอล์มและวงดนตรีของเขาได้แสดงในอีกหนึ่งปีต่อมาในรอบปฐมทัศน์ของภาพยนตร์ที่คิงส์ตัน
ยูไนเต็ดอาร์ทิตส์เริ่มแคมเปญการตลาดเพื่อให้ เจมส์ บอนด์ เป็นที่รู้จักในอเมริกาเหนือในช่วงปลาย ค.ศ. 1961 หนังสือพิมพ์ได้รับกล่องหนังสือชุด เจมส์ บอนด์ รวมถึงหนังสือเล่มเล็กที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับตัวละครบอนด์และรูปภาพของ เออร์ซูลา แอนเดรสอีออนและยูไนเต็ดอาร์ทิตส์ทำข้อตกลงการอนุญาตสิทธิ์โดยอิงตามรสนิยมของตัวละคร โดยมีไทอินสินค้ากับเครื่องดื่ม ยาสูบ เสื้อผ้าบุรุษ และบริษัทผลิตรถยนต์ แคมเปญนี้มุ่งเน้นไปที่ชื่อของ เอียน เฟลมมิง เนื่องจากหนังสือประสบความสำเร็จไม่มากนักหลังพยัคฆ์ร้าย 007ประสบความสำเร็จในยุโรป ฌอน คอนเนอรี และเทอเรนซ์ ยัง ได้ออกทัวร์ข้ามประเทศในสหรัฐเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1963 โดยมีการฉายตัวอย่างภาพยนตร์และการแถลงข่าว ปิดท้ายด้วยการฉายรอบปฐมทัศน์ที่ได้รับการประชาสัมพันธ์อย่างดีในเมืองคิงส์ตัน ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ส่วนใหญ่แคมเปญบางส่วนเน้นย้ำถึงเสน่ห์ทางเพศของภาพยนตร์ โดยมีภาพใบปิดที่วาดโดยมิตเชล ฮุกส์ซึ่งแสดงภาพของ ฌอน คอนเนอรี และผู้หญิงที่นุ่งน้อยห่มน้อยอีกสี่คนแคมเปญนี้ยังรวมถึงโลโก้ 007 ที่ออกแบบโดยโจเซฟ คารอฟฟ์โดยมีปืนพกเป็นส่วนหนึ่งของเลขเจ็ด
พยัคฆ์ร้าย 007ฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่ลอนดอนพาวิลเลียนเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1962 ก่อนจะฉายรอบทั่วไปในสหราชอาณาจักรในสามวันต่อมาการฉายรอบปฐมทัศน์ในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1963 ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักมากนัก โดยฉายในโรงภาพยนตร์ 450 แห่งในภูมิภาคตะวันตกตอนกลางและตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐภาพยนตร์ฉายในลอสแอนเจลิสและนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม โดยลอสแอนเจลิสฉายควบคู่กับเดอะยังแอนด์เดอะเบรฟส่วนในนครนิวยอร์กจัดภาพยนตร์ให้อยู่ในชุด "พรีเมียมโชว์เคส" ของยูไนเต็ดอาร์ทิตส์ โดยฉายในโรงภาพยนตร์ 84 แห่งทั่วเมือง เพื่อหลีกเลี่ยงการฉายโรงภาพยนตร์บรอดเวย์ที่มีราคาแพง
พยัคฆ์ร้าย 007ได้รับการจัดจำหน่ายในรูปแบบซีอีดีวิดีโอดิสก์(1981),วีเอชเอส(1982, ไม่ตัด),เบตาแมกซ์(1982, ไม่ตัด),เลเซอร์ดิสก์,ดีวีดี,บลูเรย์,หลายรูปแบบสตรีมมิง,และรูปแบบอื่น ๆ
พยัคฆ์ร้าย 007ได้รับการตอบรับที่หลากหลาย นิตยสารไทม์เรียกบอนด์ว่าเป็น "คนโง่เฮงซวย" และ "มาร์ชแมลโลว์มีขนดกขนาดใหญ่" ที่ "เกือบจะดูเหมือนเป็นคนโง่เขลาเล็กน้อยอยู่ตลอดเวลา"สแตนลีย์ คอฟแมน จากเดอะนิวรีพับลิกเขียนว่าเขารู้สึกว่าภาพยนตร์ "ไม่เคยตัดสินว่าจะเป็นแนวระทึกขวัญหรือแนวระทึกขวัญล้อเลียน" นอกจากนี้ เขายังไม่ชอบคอนเนอรีหรือนวนิยายของเฟลมมิงด้วยวาติกันประณามพยัคฆ์ร้าย 007โดยอธิบายว่าเป็น "ส่วนผสมอันตรายของความรุนแรง ความหยาบคาย ความซาดิสม์ และเรื่องเพศ",ในขณะที่เครมลินกล่าวว่า บอนด์เป็นตัวตนของความชั่วร้ายในระบบทุนนิยม – ข้อขัดแย้งทั้งสองช่วยเพิ่มการรับรู้ของประชาชนเกี่ยวกับภาพยนตร์และผู้เข้าชมภาพยนตร์เพิ่มมากขึ้นอย่างไรก็ตาม ลีโอนาร์ด โมสลีย์ จากเดลี่ เอ็กซ์เพรสเขียนว่า "พยัคฆ์ร้าย 007สนุกสุดเหวี่ยงแม้แต่เรื่องเซ็กส์ก็ไม่เป็นอันตราย",และ เพเนโลพี กิลเลียต จากดิออบเซิร์ฟเวอร์เขียนว่า "เต็มไปด้วยการล้อเลียนตัวเองอย่างโจ่งแจ้ง"นักวิจารณ์จากเดอะการ์เดียนเรียกพยัคฆ์ร้าย 007ว่า "สดใหม่และออกแบบอย่างดี" และเป็น "ภาพยนตร์ระทึกขวัญที่ประณีตและน่าติดตาม"
ภาพยนตร์ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นหลังการฉายในปีต่อ ๆ มาแดนนี เพียร์รีเขียนใน ค.ศ. 1986 อธิบายพยัคฆ์ร้าย 007ว่า "เป็นการดัดแปลงจากนวนิยายแนวสายลับระทึกขวัญที่สนุกของ เอียน เฟลมมิง ได้อย่างชาญฉลาด ... ภาพยนตร์มีฉากเซ็กส์ ความรุนแรง ไหวพริบ ฉากโลดโผนยอดเยี่ยม และบรรยากาศหลากสีสัน ... คอนเนอรี แอนเดรส และไวส์แมน ต่างก็แสดงได้น่าจดจำ มีช่วงที่ดำเนินเรื่องช้าในช่วงกลางเรื่อง และ ดร.โน น่าจะใช้ลูกน้องที่ดีได้ แต่โดยรวมแล้ว ภาพยนตร์ก็ทำออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม" เมื่ออธิบายว่าพยัคฆ์ร้าย 007เป็น "ภาพยนตร์ประเภทอื่น" เพียร์รีระบุว่า "เมื่อมองย้อนกลับไป เราก็เข้าใจได้ว่าทำไมเรื่องนี้ถึงทำให้เกิดความตื่นเต้นมากมาย"
พยัคฆ์ร้าย 007ได้รับการจัดอันดับที่ 41 ในรายชื่อ100 อันดับภาพยนตร์อังกฤษของบีเอฟไอซึ่งจัดทำโดยสถาบันภาพยนตร์อังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1999ซีรีส์ '100 ปี' ของสถาบันภาพยนตร์อเมริกันประจำปี 2005 ยังยกย่องตัวละคร เจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์ ให้เป็นฮีโรในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับที่สามนอกจากนี้ เขายังถูกจัดให้อยู่ในอันดับที่ 11 ในรายชื่อที่คล้ายกันโดยนิตยสารเอ็มไพร์พรีเมียร์จัดอันดับให้บอนด์เป็นตัวละครภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลอันดับที่ห้า
พยัคฆ์ร้าย 007ได้รับคะแนน 95% จาก 61 บทวิจารณ์บนรอตเทนโทเมโทส์ ฉันทามติของเว็บไซต์ระบุว่า: "พยัคฆ์ร้าย 007เปิดตัวแฟรนไชส์บอนด์ได้อย่างมีสไตล์ เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน ฉากโลดโผน และความตื่นเต้นเร้าใจในการหลบหนีที่ทำให้ใคร ๆ ต่างรู้จักภาพยนตร์ชุดนี้"