davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Bağırsaq amöbü

Bağırsaq amöbü— xəstəliktörətmə xüsusiyyətinə malik deyil.Bağırsaqamöbü iki — kiçik (forma minuta) və iri (forma magna) vegetativ formaya malikdir.
Bədən dairəvi və düzgün olmayan şəkildə olur. Dizenteriya amöbünə nisbətən zəif hərəkətlidir.
Şəffaflıq dərəcəsinə görə ektoplazmasını endoplazmadan ayırmaq çətinlik törədir. Sitoplazmanın iri vakuollarında törəməyə təsadüf edilmir. Parazitin qidasını müxtəlif bakteriyalar və leykositlər təşkil edir. Sistada nüvələrin sayı dizenteriya amöbündən fərqli olaraq 8 ədəddir. Nüvənin ölçüsü 2,5–9 mkm-dir. Rənglənmiş preparatda nüvədəki xromatin aydın görünür. Nüvədə xromatinin miqdarı çoxdur. Parazitin sistasının diametri 10–30 və hətta 38 mkm olur. Sista xaricdən qalın qatla örtülür, nüvələrin sayı sistanın yetişmə mərhələsindən asılı olaraq dəyişir. Belə ki, yeni əmələ gəlmiş sistada birədədiri nüvə olur. Sistanın yetişmə mərhələsində nüvə 2, sonra isə 4 yerə bölünür və sista formalaşır. Axırda 4 nüvə yenidən bölünərək 8 nüvə əmələ gətirir ki, bu say bağırsaq amöbü üçün xarakterikdir. Bəzən 12 və 16 nüvəli, təsadüfü hallarda isə 20 və 32 nüvəli sistaya da təsadüf edilir. Sistadakı nüvələrin sayı müəyyən edilərkən çox vaxt tədqiqatçılar bağırsaq amöbü sistasının dördnüvəli inkişaf mərhələsində səhv olaraq onu dizenteriya amöbünün sistası hesab edirlər. Sistada nüvələrin sayı artdıqca onların həcmləri kiçilir. Bağırsaq amöbü adətən dördnüvəli mərhələdə sistalaşır. Parazitin vegetativ formasının qidalandığı yer əsasənyoğun bağırsaqhesab olunur. Sista nəcislə xaricə çıxıb müxtəlif yollarla insana yoluxa bilər.
Nişasta dənəcikləri, eritrositlər, bakteriyalar, göbələklər və digər hüceyrə elementləri ilə qidalanır.
মলাশয়

মলাশয়(ইংরেজি:Rectum) হলোপরিপাকতন্ত্রেরবৃহদন্ত্রপরবর্তী অংশ, যা শেষ অংশপায়ু ছিদ্রেশেষ হয়। একজন প্রাপ্তবয়স্ক পুরুষ মানুষের মলাশয়ের দৈর্ঘ্য ১২ সেন্টিমিটার (৪.৭ ইঞ্চি)।বৃহদন্ত্রেরসিগময়েড কোলনশেষে এটির সূচনা ঘটে। মেরুদণ্ডের ভিত্তিতে তৃতীয় স্যাক্রামে এটি অবস্থিত।
মানবদেহে মলাশয়ের পরপায়ু পথদেখা যায় যার দৈর্ঘ্য ৪ সেন্টিমিটার (১.৬ ইঞ্চি)।
ল্যাটিনশব্দrectum intestinumথেকে এর উৎপত্তি, যার অর্থ সোজা অন্ত্র।
মলাশয় হলপরিপাকতন্ত্রেরবৃহদন্ত্রপরবর্তী অংশ, যা শেষ অংশপায়ু ছিদ্রেশেষ হয়। একজন প্রাপ্তবয়স্ক পুরুষ মানুষের মলাশয়ের দৈর্ঘ্য ১২ সেন্টিমিটার (৪.৭ ইঞ্চি)। বৃহদন্ত্রের সিগময়েড কোলন শেষে এটির সূচনা ঘটে। মেরুদন্ডের ভিত্তিতে তৃতীয় স্যাক্রামে এটি অবস্থিত।
মলাশয়ে বৃহদন্ত্রের কোলনের মতোটিনিয়া কোলিথাকে না। সিগময়েড কোলনেই তা শেষ হয়ে যায় (মলাশয় শুরুর প্রায় ৫ সেন্টিমিটার আগে)।
আণুবীক্ষণিক দিক থেকে মলাশয় পরিপাক নালীর অন্যান্য অংশের মতোই অভিন্ন।পায়ুরসাথে সংযোগ স্থলেস্তরীভূতআঁইশাকার আবরণী কলাদেখা যায়।
ক্ষুদ্রান্ত্র

ক্ষুদ্রান্ত্র(ইংরেজি:Small intestine) মানবদেহের খাদ্য পরিপাকতন্ত্রের একটি অংশবিশেষ যার ওপরেপাকস্থলীএবং নিম্নেবৃহদন্ত্রঅবস্থিত। মানবদেহেরপরিপাক তন্ত্রেরশুরু মুখগহ্বরে, এরপর ধারাবাহিকভাবেগ্রাসনালী,পাকস্থলী, ক্ষুদ্রান্ত্র,বৃহদন্ত্রওমলাশয়অবস্থিত। ক্ষুদ্রান্ত্র পাকস্থলী থেকে জীর্ণ-আধাজীর্ণ খাদ্যবস্তু গ্রহণ করে, শোষণ করে এবং এখানকার কাজ শেষে তা বৃহদন্ত্রে প্রেরণ করে।
ক্ষুদ্রান্ত্র একটি গুরুত্বপূর্ণ অংশ যেখানে খাদ্য এবং মিনারেলপরিপাকএবংশোষণহয়। স্নেহজাতীয় খাদ্যের পরিপাক ক্ষুদ্রান্ত্রে শুরু হয়।
ক্ষুদ্রান্ত্রঅগ্ন্যাশয়েরসঙ্গে সংযুক্ত। আবারযকৃতেরমধ্যে পিত্ত থলি অবস্থিত। হেপাটো-প্যানক্রিয়াটিক নালীর মধ্য দিয়েপিত্ত রসএবংঅগ্ন্যাশয় রস(Pancreatic Juice) ক্ষুদ্রান্ত্রে প্রবেশ করে। এই প্রবেশওডির স্ফিংকটার(Sphincter of Oddi) দ্বারা নিয়ন্ত্রিত হয়।
এটি পূর্ণবয়স্ক পুরুষের ক্ষেত্রে ৬.৯ মিটার(২২ ফুট ৭ ইঞ্চি)এবং মহিলাদের ৭.১ মিটার(২৩ ফুট ৪ ইঞ্চি)হয়ে থাকে।এর ব্যাস ২.৩ - ৩ সে.মি. হয়ে থাকে।এ2টির ব্যাস প্রায় 5–3 সে.মি.। ক্ষুদ্রান্ত্রের তিনটি অংশ।
ক্ষুদ্রান্ত্রের তিনটি বিভাগ আণুবীক্ষণিক পর্যায়ে একে অপরের অনুরূপ হলেও কিছু গুরুত্বপূর্ণ পার্থক্য আছে যা নিম্নরূপ
পাকস্থলী থেকে পাইলোরিক স্ফিংকটার এর মাধ্যমে পাইলোরাস থেকেডিওডেনামেখাদ্য প্রবেশ করে।
পাকস্থলি থেকেপাকমণ্ডক্ষুদ্রান্ত্রের ডিওডেনামে প্রবেশ করে। এ সময়অগ্ন্যাশয়থেকে একটি ক্ষারীয় পাচকরস ডিওডেনামে আসে। এই পাচকরস খাদ্যমণ্ডের অম্লভাব প্রশমিত করে। পাচকরসের এনজাইম দ্বারা শর্করা ও আমিষ পরিপাকের কাজ চলতে থাকে এবং স্নেহ পদার্থের পরিপাক শুরু হয়।
পিত্তরসকলিজারথেকে নিঃসৃত হয় এবং পিত্তথলিতে জমা থাকে। এটি অম্লীয় আবস্থায় খাদ্যকে ক্ষারীয় করে পরিপাকের উপযোগী করে তোলে।পিত্তলবণস্নেহ পদার্থের ক্ষুদ্র কণাগুলোকে পানির সাহায্যে মিশতে সাহায্য করে। পিত্তলবণ পিত্তরসের আন্যতম উপাদান। স্নেহপাচক এনজাইম লাইপেজের কাজ যথাযথ সম্পাদনের জন্য পিত্তলবণের ভূমিকা গুরুত্বপূর্ণ। এ লবণের সংস্পর্শে স্নেহ পদার্থ সাবানের ফেনার মতো ক্ষুদ্র ক্ষুদ্র দানায় পরিণত হয়। স্নেহপাচক এনজাইম লাইপেজ এই দানাগুলোকে ভেঙ্গেফ্যাটি এসিডওগ্লিসারলেপরিণত করে।
অগ্ন্যাশয় রসে অ্যামাইলেজ, লাইপেজ ও ট্রিপসিন নামকএনজাইমথাকে। আন্ত্রিক রসে আন্ত্রিক অ্যামাইলেজ, লাইপেজ, মলটেজ, ল্যাকটেজ ও শুক্রোজ ইত্যাদি এনজাইম থাকে। আংশিক পরিপাককৃত আমিষ ক্ষুদ্রান্ত্রে ট্রিপসিনের সাহায্যে ভেঙ্গে অ্যামাইনো এসিড ও সরল পেপটাইডে পরিণত হয়।
পরিপাককৃত খাদ্য ক্ষুদ্রান্ত্র থেকেব্যাপনপ্রক্রিয়ার মাধ্যমে রক্তে যাবে।ক্ষুদ্রান্ত্রের অভ্যন্তরীণ প্রাচীর সিম্পল কলামনার এপিথেলিয়াম দ্বারা আবৃত থাকে।
অধিকাংশপুষ্টি(nutrient) ক্ষুদ্রান্ত্রের জেজুনাম অংশে শোষিত হয়। ব্যতিক্রম -
শোষিত হয়।
ক্ষুদ্রান্ত্র শরীরের প্রতিরক্ষায়(Immunity) অংশ নেয়। প্রো-বায়োটিক ফ্লোরার উপস্থিতিতে পোষক দেহে প্রতিরোধ ক্ষমতা অনেক বাড়ায়।
পাকান্ত্রবিজ্ঞান

পাকান্ত্রবিজ্ঞান(কদচিৎপাকান্ত্রবিদ্যা) চিকিৎসাবিজ্ঞানের একটি বিশেষায়িত শাখা যেখানেপরিপাকতন্ত্রঅর্থাৎ মানুষেরমুখগহ্বরথেকেমলাধারঅবধি বিস্তৃতপরিপাকনালীররোগ, সমস্যা ও অস্বাভাবিকতা অধ্যয়ন ও গবেষণা করা হয়।যে চিকিৎসক এ সম্পর্কিত সমস্যা নিয়ে কাজ করেন তাকেপাকান্ত্রবিজ্ঞানী(অথবা পাকান্ত্রবিদ বা অন্ত্রবিদ) বলে। ইংরেজি পরিভাষায় পাকান্ত্রবিজ্ঞানকে গ্যাস্ট্রো-এন্টেরোলজি (Gastroenterology) বলা হয় ও এই শাস্ত্রের বিশেষজ্ঞদেরগ্যাস্ট্রো-এন্টেরোলজিস্ট(gastroenterologists) বলা হয়।
মানুষের পরিপাকতন্ত্রেপরিপাকনালী(ইংরেজি gastrointestinal tract বা সংক্ষেপে GI tract) থাকে, যার মধ্যেঅন্ননালী,পাকস্থলী,ক্ষুদ্রান্ত্রওবৃহদান্ত্রঅন্তর্ভুক্ত। এছাড়াও পরিপাক বা হজমে সহায়ক অন্যান্য অঙ্গ যেমনঅগ্ন্যাশয়,পিত্তথলিওযকৃত-ও এই তন্ত্রের অন্তর্ভুক্ত।পরিপাকতন্ত্রের কাজ হল ভক্ষণকৃত খাদ্যকে পরিপাকনালীর মধ্য দিয়েক্রমসংকোচনপ্রক্রিয়ার মাধ্যমে প্রবাহিত করা, সেই খাদ্যকেহজমপ্রক্রিয়ার মাধ্যমে ভেঙে ফেলা, সেই ভাঙন প্রক্রিয়ায় প্রাপ্ত পুষ্টি উপাদানগুলিকে শোষণ করা, যাতে সেগুলি দেহের সর্বত্র কাজে লাগে এবং সবশেষেমলত্যাগেরমাধ্যমে ঐ প্রক্রিয়াশেষে অবশিষ্ট বর্জ্য পদার্থ দেহ থেকে নিষ্কাশন করা।
পাকান্ত্রবিজ্ঞানী তথা পাকান্ত্রবিজ্ঞানে বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকেরা প্রায়শই যে রোগগুলির বিহিত করে থাকেন, সেগুলির মধ্যে আছেপাক-অন্ননালীয় বিপরীত প্রবাহ রোগ,পাকান্ত্রীয় রক্তক্ষরণ,উত্তেজনাপ্রবণ অন্ত্র সংলক্ষণ, প্রদাহপ্রবণ অন্ত্র রোগ যার মধ্যেক্রোনের রোগওদুষ্টক্ষতজনক বৃহদন্ত্রপ্রদাহ,পাকস্থলীর দুষ্টক্ষত রোগ, পিত্তথলী ও পিত্তনালীর রোগ,যকৃৎপ্রদাহ,অগ্ন্যাশয় প্রদাহ,বৃহদন্ত্র প্রদাহ,বৃহদন্ত্রের পলিপ ও কর্কটরোগ (ক্যান্সার), পুষ্টিগত সমস্যা, ইত্যাদি।
সিকাম

পাচনতন্ত্রেবৃহদন্ত্রেরপ্রথম ভাগ।ক্ষুদ্রান্ত্রআসলেবৃহদন্ত্রেরএকদম গোড়াতে প্রবেশ করে না।ক্ষুদ্রান্ত্রেরপরেই খাদ্য বৃহদন্ত্রের অ্যাসেন্ডিং কোলন অংশে সম্মুখচালিত হয়। কিন্তুক্ষুদ্রান্ত্রআরবৃহদন্ত্রেরসংযোগস্থল থেকে বিপরীত গামী অন্ধ-গলি (ব্লাইন্ড পাউচ) হল সিকাম। মানুষের সিকাম খুব ক্ষুদ্র এবংভার্মিফর্ম অ্যাপেন্ডিক্সেপরিণত হয়েছে।
পশ্চাত-জঠর-পাচী (haind gut fermenting) প্রাণীদের সিকাম খুব লম্বা হয়। যেমনকোয়ালারসিকাম ২ মিটার লম্বা - বাকী পরিপাক নালীর প্রায় সমান। ক্ষুদ্র তৃণভোজী প্রাণীরা অধিকাংশই পশ্চাত-জঠর-পাচী। এদের খাদ্যঅ্যান্টি-পেরিস্টলসিসদ্বারা সিকামে প্রবেশ করে। জল থেকে ডাঙায় প্রাণীদের বিবর্তনের (উভচরথেকেঅ্যামনিয়োটউদ্ভবের) সময় ক্লোয়াকাযুক্ত কোলনের কাজই ছিল জল অপচয় রোধ। যতদিননেফ্রনেহেনলীর লুপ বিবর্তিত না হয়েছে, প্রস্রাবকে জল-শোষণের জন্য ক্লোয়াকা থেকে কোলনে পরিচালনার উদ্দেশ্যেঅ্যান্টি-পেরিস্টলসিসেরউদ্ভব হয়। কিন্তু পরে কোলনের এই অংশ সেলুলোজ পাচনকারী ব্যাক্টেরিয়ার আবাসস্থল হয়ে দাঁড়ায়। খুব ছোটো স্তন্যপায়ী তৃণভোজী যেমনখরগোশদেরপরিপাকনালী যথেষ্ট লম্বা নয় বলে খাদ্য একবারে পুরো হজম হয় না। এরা নিজের প্রথমবার অর্ধপাচিত মল দ্বিতীয় বার ভক্ষণ করে। এই আচরণকে মলভক্ষণ (coprophagy) বলে। এরকম ছোটো স্তন্যপায়ীদের অনেকে কেবল সিকামের মধ্যেকার ব্যাক্টেরিয়া পাচিত অংশ পান করে যাকে সিকোট্রফি (cecotrophy) বলে।
মস্তিষ্কের মেটাস্ট্যাসিস

মস্তিষ্কের মেটাস্ট্যাসিসহচ্ছে এমন একটিক্যান্সারযা দেহের অন্য কোনো স্থান থেকেমস্তিষ্কেমেটাস্ট্যাসাইজড(বিস্তৃত বা পরিবাহিত) হয়ে আসে, যার ফলে এটি মাধ্যমিক পর্যায়েরমস্তিষ্কের টিউমারহিসেবে বিবেচিত।মেটাস্ট্যাসিস সাধারণত ক্যান্সার কোষের মূল উৎপত্তিস্থলে ধরন।মস্তিষ্কের ক্যান্সারের সবচেয়ে সাধারণ কারণ হচ্ছে মেটাস্ট্যাসিস, কারণ মস্তিষ্ক থেকে সৃষ্টপ্রাথমিক টিউমারখুব একটা প্রচলিত নয়।সচারচর শরীরের যেসকল স্থান থেকে প্রাথমিক ক্যান্সারের কোষ মেটাস্ট্যাসাইজ হয়ে মস্তিষ্কে সংক্রমণ ঘটায় তার মধ্যে রয়েছেফুসফুস,স্তন,বৃহদন্ত্র,বৃক্ক, এবংত্বকেরক্যান্সার। মূল ক্যান্সারের চিকিৎসা শেষের কয়েক মাস থেকে কয়েক বছর পরেও মস্তিষ্কে মেটাস্ট্যাসিস ঘটতে পারে। মস্তিষ্কের মেটাস্ট্যাসিসের ফলে সৃষ্ট ক্যান্সারের আরোগ্য লাভের সম্ভাবনা খুব-ই কম, যদিও আধুনিক চিকিৎসা ব্যবস্থার বদৌলতে রোগীরা বেশ কয়েক মাস ও কিছু ক্ষেত্রে কয়েক বছর পর্যন্ত জীবন ধারণ করতে পারেন।
যেহেতু মস্তিষ্কের বিভিন্ন অংশ শরীরের বিভিন্ন কর্মকাণ্ডের জন্য নিযুক্ত, তাই এ রোগের লক্ষণ মস্তিষ্কের কোন অংশে মেটাস্ট্যাসিস হয়েছে তার ওপর নির্ভরশীল। তবে যে-কোনো ক্যান্সার রোগীর ক্ষেত্রেই স্নায়বিক বা আচরণগত পরিবর্তন দেখা গেলে মস্তিষ্কে মেটাস্ট্যাসিস হওয়ার সম্ভাবনা বিবেচনায় আনা বাঞ্ছনীয়।
মস্তিষ্কের মেটাস্ট্যাসিসের ফলে বিভিন্ন ধরনের উপসর্গ দেখা যেতে পারে যা স্বাভাবিকভাবে খুবই ছোটখাট মনে হতে পারে। স্নায়বিক লক্ষণগুলো প্রায়শইঅন্তঃকরোটি চাপ বাড়ারকারণে ঘটে।গুরুতর ক্ষেত্রে রোগীকোমায়চলে যেতে পারেন।
মেমোরিয়াল স্লোয়ান-ক্যাটারিং ক্যান্সার সেন্টারেচিকিৎসা নেওয়া ২,৭০০ রোগীর ওপর পরিচালিত জরিপে মস্তিষ্কের মেটাস্ট্যাসিসের প্রচলিত উৎপত্তিস্থল হচ্ছে:
ফুসফুসের ক্যান্সারএবং মেলানোমার ক্ষেত্রে সাধারণত একাধিক মেটাস্ট্যাসিস দেখা যায়, অপরদিকে স্তন, বৃহদন্ত্র এবং রেচনতন্ত্রের ক্যান্সারগুলোতে একক মেটাস্ট্যাসিসের সম্ভাবনাই বেশি।
টার্মিনোলজিয়া অ্যানাটমিকা

টার্মিনোলজিয়া অ্যানাটমিকা(টিএ)মানব শারীরস্থানপরিভাষার আন্তির্জাতিক মান। এটি অ্যানাটমিক্যাল টার্মিনোলজি ফেডারেশন কমিটি (এফসিএটি) এবং ইন্টারন্যাশনাল ফেডারেশন অফ অ্যাসোসিয়েশনস অফ অ্যানাটমিস্টস (আইএফএএ) দ্বারা বিকাশ করা হয়েছিল এবং ১৯৯৯ সালে প্রকাশিত হয়েছিল।  এটি আগের মান,নোমিনা আনাটোমিকাকে ছাড়িয়ে যায়।টার্মিনোলজিয়া অ্যানাটমিকায়প্রায় ৭৫০০ মানব স্থূল (ম্যাক্রোস্কোপিক) শারীরবৃত্তীয় কাঠামোর জন্য পরিভাষা রয়েছে।এপ্রিল ২০১১ সালে,টার্মিনোলজিয়া অ্যানাটমিকাঅনলাইন প্রকাশিত হয়,ফেডারেটিভ ইন্টারন্যাশনাল  প্রোগ্রাম অনঅ্যানাটমিক্যাল টার্মিনোলজি(এফআইপিএটি) দ্বারা,যা এফসিএটি এর  উত্তরাধিকারী।
টিএশারীরবৃত্তীয় কাঠামোগুলিকে নিম্নলিখিত প্রধান বিভাগগুলিতে বিভক্ত করে (প্রথম বন্ধনীতেল্যাটিনস্ট্যান্ডার্ড) :
পলিপ (চিকিৎসাবিদ্যা)

শারীরবিদ্যায়, একটিপলিপহল একটিশ্লেষ্মা ঝিল্লিথেকে প্রক্ষিপ্তটিস্যুরঅস্বাভাবিক বৃদ্ধি। যদি এটি একটি সংকীর্ণ প্রসারিত ডালপালা দ্বারা পৃষ্ঠের সাথে সংযুক্ত থাকে এটিকেবৃন্তযুক্তবলা হয়; যদি এটি একটি ডালপালা ছাড়া সংযুক্ত থাকে এটিসিসিলবলা হয়। পলিপ সাধারণতবৃহদন্ত্র,পাকস্থলী,নাক,কান, সাইনাস,মূত্রথলিএবংজরায়ুতেপাওয়া যায়।
এগুলি শরীরের অন্যত্রও ঘটতে পারে যেখানেজরায়ুমুখ,কণ্ঠ্য স্বরএবংক্ষুদ্রান্ত্রসহ শ্লেষ্মা ঝিল্লি রয়েছে। কিছু পলিপ হল টিউমার (নিওপ্লাজম) এবং অন্যগুলি নন-নিওপ্লাস্টিক, উদাহরণস্বরূপ হাইপারপ্লাস্টিক বা ডিসপ্লাস্টিক যা মৃদু। নিওপ্লাস্টিকগুলি সাধারণত মৃদু হয় যদিও কিছু প্রাক-ম্যালিগন্যান্ট বা ম্যালিগন্যান্সির সাথে একযোগে হতে পারে।
নামটির উৎপত্তি বহু প্রাচীন। ইংরেজিতে প্রায় ১৪০০ সাল থেকেঅনুনাসিক পলিপশব্দটি ব্যবহৃত হয় যা ল্যাটিন শব্দপলিপাসহয়ে গ্রীক থেকে উৎপত্তি।পলিপনামক অনুরূপ চেহারার প্রাণীটি ১৭৪২ সাল থেকে উন্মোচিত হয় যদিও শব্দটি আগেঅক্টোপাসেরজন্য ব্যবহৃত হতো।
Tlusté střevo

Tlusté střevo(latinsky:intestinum crassum) je konečný úsek trávicí trubice, kde probíhá konečné zahušťování a vyměšovánípotravyz těla. V tlustém střevě se vstřebávají zbylévitamínyaminerálya takévoda. Nestravitelné zbytky jsou zahušťovány, vzniklévýkalyodcházíkonečníkemz těla ven. Na procesu tvorby stolice se významně podílí zde usídlené symbiotické bakterie pomáhající kvašením nestravitelné celulózy a hnitím bílkovin (tzv.střevní mikroflóra). Z čehož vznikají mrtvolné jedy a alkoholy i fenoly.
Tlusté střevo člověka je dlouhé 1,5 metru a máprůměr5–7 cm. Určit délku je však složité, protože délka je závislá na aktuálnímtonutračníků, který se mění v čase. Po smrti tonus klesá a tlusté střevo se tudíž prodlužuje.
Na počátku tlustého střeva do něj ústíkyčelníktenkého střeva. Tenké střevo ale neústí přímo na začátek tlustého střeva, ale o několik centimetrů výše. Oddíl tlustého střeva níže od ostium oleocaecale (vyústění kyčelníku do slepého střeva) se označuje jakoslepé střevo, z nějž vybíhá červovitý výběžek slepého střeva (apendix). Slouží jako imunitní orgán: obsahuje tak velké nakupení lymfatických uzlíků, že ho někteří autoři přezdívajítonsila abdominalis(břišní mandle). Přesto jeho přítomnost není u člověka zásadní: kchirurgickémuodstranění (apendektomie) dochází relativně často při jehozánětu(tzv.apendicitida) a jeho nepřítomnost nezanechává závažné důsledky.
Slepé střevo je u člověka (a šelem) rudimentární orgán. U býložravců, zvláště pak u koně, se ale významně podílí na trávení celulózy.
Tlusté střevo má kromě slepého střeva ještě další dvě části –tračníkakonečník, které na sebe plynule přecházejí. V tračníku dochází ke vstřebávání vody a solí a k tvorbě stolice, v konečníku se vzniklé výkaly hromadí. Na konečník navazuje krátký řitní kanál, který ústířitním otvoremna povrch těla.
Sliznice tlustého střeva netvoří řasy ani klky, naopak obsahuje velké množství pohárkových buněk, které vylučují hlen. Do tlustého střeva se nevylučují žádné trávicí enzymy.
Rozlišujeme následující oddíly tlustého střeva :
Stěna tlustého střeva je poměrně tenká, protože svalovina je redukovaná.
Stěnu tlustého střeva tvoří čtyři části:
Rakovina tlustého střeva

Pojemrakovina tlustého střevaoznačujenádorovéonemocněnítlustého střeva. V drtivé většině případů se jedná okolorektální karcinom, proto se tyto pojmy obvykle chápou jakosynonyma. Vzácněji však může být tlusté střevo postiženo i jinými typynádorů, např.lymfomem,hemangiomem,sarkomemnebometastázamijiných nádorů.
Komplikace s názvoslovím jsou ještě horší kvůli slovurakovina, které někdy označuje pouzekarcinom, jindy jakékolivnádorovéonemocnění.
Klasické vyšetření na přítomnost rakoviny tlustého střeva probíhákolonoskopií, která zjišťuje polypy.Novou metodou vyšetření vyvinulaizraelskáspolečnostBio Mark, která má spočívat v testováníkrevníhovzorku.Přesnost tohoto nového vyšetření je 80% a společnost vycházela z výzkumu profesora lékařství a gastroenterologieNadira ArberazTelavivské univerzity.Vyšetření na základě krevního vzorku je výrazně levnější (50–100 amerických dolarů oproti 1 500 dolarům).
Existuje statisticky významný vztah mezi množstvím snědenéhomasaa rizikem vzniku rakoviny tlustého střeva, každých 100 gramů denně zkonzumovaného červeného masa zvyšuje riziko onemocnění o 17 %.
Slepé střevo

Slepé střevo(lat.intestinum caecum) je slepý výběžek a částtlustého střeva, která spojuje poslední oddíltenkého střevazvanýkyčelník(ileum) sevzestupným tračníkem(colon ascendens).
Do slepého střeva (caecum) ústí malýčervovitý přívěsek–apendix(appendix).
Učlověkaje vzniklý tím, žetenké střevoústí do tlustého ne přímo na jeho počátku, ale až kousek za ním. V běžném hovoru dochází k záměně slepého střeva sapendixem, což je červovitý výběžek slepého střeva. Často zmiňovanýzápal slepého střevaje ve skutečnosti zápalem apendixu a pouze apendix je pak při nevyhnutelné operaci odstraněn.
Vědci v roce 2016 zjistili, že apendix zřejmě nemáme zbytečně. Výběžek údajně pomáhá zlepšovat celkovou imunitu člověka.
Mnoho obecně známýchbýložravcůmá větší množství slepých střev, která mají velký význam pro jejichtrávení. Ve slepých střevech býložravců žijí různésymbiotickébakterie, které jim pomáhají trávitcelulózu.
Absorpce (biologie)

Absorpceje z pohledu biologie schopnost hub získávat živiny nebo schopnost kořenů rostlin absorbovat vodu a minerály z půdního roztoku nebo schopnost živočichů vstřebávat jednoduché látky do krve nebo zpětně vstřebávat vodu.
Absorpční výživa umožňujehoubámrozkládat organické látky a žít v symbióze s jinými organismy. Absorpčnímu příjmu potravy napomáhá velký povrch houbových vláken a jejich schopnost rychle růst.
Voda a minerály z půdy vstupují do rostliny přes kořenovouepidermisa dostávají se přes kořenovou kůru dostéléa dále do cévxylému.Cévamijsou dále vedeny do nadzemních částí rostliny.
Trávení a vstřebávání látek probíhá u většiny živočichů vtenkém střevě. Enzymy tam dokončují rozklad látek přijatých v potravě a vzniklé jednoduché látky jsou pak přes střevní stěnu vstřebávány do krve.
Vtlustém střevěje vstřebávána voda, která v trávicí soustavě tvoří součást trávicích šťav. Většina vody je sice vstřebána spolu s živinami již v tenkém střevě, pouze její zbytek, až 90 %, je zpětně získáno z trávicí soustavy, kam se dostává až 7 litrů tekutin denně. Nestravitelné zbytky jsou zahušťovány a vzniklé výkaly odchází konečníkem z těla ven.
Tračník

Tračník(lat.colon) je nejdelší částtlustého střeva. V tračníku prochází trávenina poslední fází zpracování. Vstřebáváníživinje již značně omezeno.
O většině živočichů platí, že trávenina, která přichází do tračníku, je víceméně vyčerpaná; je z ní vstřebáno množství vody, takže výsledný produkt trávení (faeces,stolice), je obvykle spíše tuhý a kompaktní. Výjimku tvoříbýložravci, jejichž tračník je vzhledem k délce těla velmi dlouhý a má složitou stavbu. Zvláště ukoňovitýchazajícovcůslouží tračník společně seslepým střevemjako fermentační nádoba, ve kterésymbiotické mikroorganismyštěpícelulózurostlinných buněk a vytvářejí z ní živiny, které může živočich využít.
Tračník navazuje natenké střevoastřevo slepéa končíkonečníkem, posledním úsekemtlustého střeva, jakož i poslední částítrávicí trubice.
Tračník je svalnatá trubice vystlaná sliznicí bezklků. Vylučujehlen, který chrání střevní stěnu a zabezpečuje lepší posun případné tuhéstolice.
Přesná stavba i uložení v dutině břišní se liší v závislosti na tom, jedná-li se omasožravce, nebobýložravce.
Tračník člověka má jednoduchý tvar podkovy, je asi 1,5 m dlouhý, na začátku 5–8 cm široký, na konci asi 4 cm v průměru. Tračník navazuje na nejširší část tlustého střeva a člení se na:
Na esovitý tračník navazuje konečník.
Přechod ze vzestupného do příčného tračníku tvoří pravé tračníkové ohbí (flexura coli dextra). Přechod z příčného tračníku v sestupný tračník tvoří levé tračníkové ohbí (flexura coli sinistra).
Hladká svalovina střeva tvoří na povrchu tři viditelné bělavé podélné pruhy (taeniae coli, tračníkové proužky, ténie) široké 8–10 mm a kruhové výdutě zvané haustra (haustra coli, tračníkové výdutě), což jsou přechodná vyklenutí stěny tračníku mezi tračníkovými proužky.
V tračníku žije množstvísymbiotickýchbakterií. Ty ještě štěpí některé součásti potravy, syntetizujívitamin Ki dalšívitamínya chrání sliznici před patogenními druhymikroorganismů.
První zbytky potravy se po požití dostanou dotlustého střevaasi za 4 hodiny, poslední asi za 8 hodin. V tlustém střevě trávenina setrvá asi 3 hodiny, hromadí se pak v esovité kličce, kde zůstává až 12 hodin. Posunkonečníkemje velmi pomalý a zbytky potravy opouštějí lidské tělořitním otvoremi za 72 hodin od požití potravy.
Ciego (anatomía)

Elciego​ es la primera porción delintestino grueso.​ casi siempreintraperitoneal. 
Recibe elquimo(alimento parcialmente digerido y en estado acuoso) proveniente del intestino delgado. Posee abundante Microbiota intestinal que facilita la degradación de moléculas complejas como celulosa.La patología propia del ciego es inflamatoria y se denominatiflitis. La localización del apéndice en la cara lateral del ciego, lo asocia habitualmente a laapendicitis.
Su denominación proviene del latíncaecus: ciego,intestinum caecum. 
El ciego es la porción de colon de mayor calibre, mide 6centímetros (cm)de longitud y 7,5-8 cm de ancho. Está ubicado en lafosa ilíaca derechay se continúa por arriba (en su extremocefálico), con el colon ascendente.​
Laválvula ileocecalestá en el sitio por el que elíleon terminalva a desembocar en el ciego. Esta desembocadura se realiza por medio de una abertura longitudinal rodeada de músculo circular; el músculo longitudinal se continúa directamente con el ciego. La función valvular posiblemente sea retrasar el progreso del contenido intestinal hacia el colon ascendente.
El ciego en su continuación acolon ascendentepasa de intraperitoneal aretroperitoneal. Por ello se forman unos recesos en el arranque del mesoapéndice y unión ileocecal.
ElApéndice vermiformese ubica en la cara posteromedial del ciego, en la unión de las tres tenias del colon, aproximadamente 2-3 centímetros por debajo de la válvula íleo-cecal.
El ciego realiza diferentes funciones y aportes al proceso de digestión, ya que posee un  ecosistema bacteriano complejo (Microbiota intestinal), que se adapta y convive en una relación simbiótica.El ciego alberga procesos de fermentación, y sus poblaciones bacterianas están en continuo crecimiento.Los microbios contribuyen a la reducción de algunas sustancias de difícildigestióny absorción, como la celulosa. Lacelulosaes un material vegetal relativamente difícil de descomponer y reducir, por lo que el ciego es la única estructura que puede llevar a cabo esta reducción.​​
El ciego tiene la capacidad de recibir alimento no digerido y en estado acuoso proveniente del intestino delgado, y absorber electrolitos, principalmentesodioypotasio.
La CU está confinada al colon y la inflamación afecta solamente a la mucosa. Puede involucrar el ciego (la porción másproximal) del intestino grueso de manera continua.​​
La afectación más frecuente es del ciego, en la denominada comoafectación ileocecal; fundamentalmente inflamatoria, después de varios años suele evolucionar a la estenosis u obstrucción y luego a penetrante o fistulizante.​​
Es la causa más frecuente de dolor abdominal agudo, y de cirugía abdominal de urgencia en el mundo. La incidencia máxima de la apendicitis aguda se presenta en las personas entre 20 y 30 años.
Intestino medio

Elintestino medioes la porción delembrióndel cual se desarrollan la mayoría de losintestinos. Después de doblarse alrededor de laarteria mesentérica superior, se denomina "asa del intestino medio". Comprende la porción del canal alimentario desde el final del intestino anterior en la abertura delconducto biliarhasta el intestino grueso, alrededor de dos tercios del camino a través del colon transverso.
En un embrión de 5 semanas encontramos al intestino suspendido de la pared abdominal dorsal a través del mesenterio corto y se comunica con el saco vitelino a través delconducto vitelino. El desarrollo del intestino medio deriva en laasa intestinal primaria. Durante ese desarrollo, el intestino medio humano experimenta una fase de crecimiento rápido en la que el asa del intestino medio se hernia fuera de la cavidad abdominal del feto y sobresale hacia el cordón umbilical. Esta hernia es fisiológica (ocurre normalmente).​
Más adelante en el desarrollo, el cuerpo del feto alcanza el tamaño relativo del intestino medio y crea un espacio adecuado en la cavidad abdominal para que resida la totalidad del intestino medio. Los bucles del intestino medio se deslizan hacia atrás desde el cordón umbilical y la hernia fisiológica deja de existir. Este cambio coincide con la terminación del saco vitelino y la rotación en sentido contrario a las agujas del reloj de los dos miembros del asa del intestino medio alrededor de su eje central combinado.​
El suministro arterial al intestino medio proviene de laarteria mesentérica superior, una rama no emparejada de la aorta. El drenaje venoso es para elsistema venoso portal. La linfa del intestino medio drena a losganglios mesentéricos superiores prevertebralesubicados en el origen de la arteria mesentérica superior de la aorta. El drenaje del portal transporta todos los nutrientes no lipídicos de la digestión alhígadopara su procesamiento y desintoxicación, mientras que el drenaje linfático lleva elquilograso a lacisterna. La inervación autónoma del intestino medio proviene delplexo mesentérico superior.
Como se dijo, en el desarrolló un asa del intestino medio se hernia fuera de la cavidad abdominal en el cordón umbilical. Si esto persiste después del nacimiento, se llamaonfalocele. En el onfalocele, hay un defecto en el desarrollo de la pared abdominal anterior.
Íleon

Elíleones la sección final delintestino delgado, en elaparato digestivo.​ Su nombre alude a su curso, que es muy sinuoso.​
El intestino delgado tiene una longitud promedio de 6 a 7 m y se subdivide enduodeno,yeyunoe íleon.​ La primera región del intestino delgado, de unos 25 cm de largo, se denomina duodeno. A la altura de la segundavértebra lumbar, se transforma en el yeyuno. El último tramo corresponde al íleon.​ Del tramo yeyuno-íleon, el 40% proximal (inicial) corresponde al yeyuno y el 60% distal (final) al íleon.​
El yeyuno-íleon se caracteriza por presentar extremos relativamente fijos. El yeyuno se origina en el duodeno. El íleon está separado delintestino ciegopor laválvula ileocecal. El límite entre el yeyuno y el íleon no es apreciable. Su calibre disminuye progresivamente en dirección alintestino grueso.​
El intestino delgado presenta gran número devellosidades intestinalesque aumentan la superficie de absorción de losnutrientes.​ El íleon cumple con funciones de secreción, absorción y motilidad, que completan el procesado de los nutrientes.​ En él se absorbe lavitaminaB12​ y la mayor parte de lassales biliares.​
Lamucosayeyunoileal contiene acúmulos de tejido linfoide, denominadosplacas de Peyer, que son más numerosos en el íleon.​​
En elfeto, el íleon está conectado alombligoa través del conducto vitelino. Aproximadamente en el 2% de los seres humanos este conducto no se cierra durante las primeras siete semanas de vida, lo que origina una patología llamadadivertículo de Meckel.​
Sobrecrecimiento bacteriano intestinal

Elsobrecrecimiento bacteriano intestinalosobrecrecimiento bacteriano del intestino delgado(SBIDoSIBOpor sus siglas en inglés​) es unsíndromeheterogéneo producido por un número excesivo y/o alteración en el tipo debacteriaspresentes en elintestino, habitualmente en elintestino delgado,​ que puede producir diversos síntomasgastrointestinalesinespecíficos comodistensión,flatulencia, dolorabdominal,diarrea,dispepsiao pérdida de peso.​
A diferencia delintestino grueso, en el intestino delgado no hay un gran número de bacterias.​ Diversos procesos pueden alterar los mecanismos que mantienen el número de estas bacterias bajos.​ El exceso de bacterias en el intestino delgado puede provocarmalabsorciónydesnutrición. Es importante un reconocimiento y tratamiento precoces del sobrecrecimiento bacteriano para prevenir y revertir los procesos de malabsorción.​
El tratamiento incluye la identificación de los trastornos subyacentes, que provocan la persistencia del cuadro,​ entre los que figuran trastornos que causan daño de lamucosaintestinal o reducción de laactividad peristáltica(como laenfermedad celíaca, laenfermedad de Crohn, laneuropatía autonómica diabética, laesclerodermia, elhipotiroidismo); anomalías estructurales congénitas o quirúrgicas (como cirugías deltracto gastrointestinalsuperior, elsíndrome del intestino corto); o trastornos que provocan disminución de la secreción de ácido gástrico (como laaclorhidria, la administración a largo plazo deinhibidores de la bomba de protones). Una parte de los trastornos clínicos asociados con el síndrome de sobrecrecimiento bacteriano no son fácilmente reversibles, y su manejo se basa en laterapia antibióticadirigida a reequilibrar laflora intestinal.​
Arteria mesentérica superior

Enanatomíahumana, laarteria mesentérica superiores la segunda rama impar de la arteriaaorta. Junto con eltronco celíacoy laarteria mesentérica inferiorse encarga de irrigar losórganosabdominalesdelsistema digestivo.​ Nace dos centímetros por debajo del tronco celiaco y emite varias ramas que irrigan la porción superior del páncreas, elintestino delgado, y la mitad derecha delintestino gruesodesde su origen hasta el ángulo esplénico delcolon.​​ La insuficiencia vascular de la arteria mesentérica superior genera sintomatología dolorosa (angina intestinal) que puede desencadenar uninfarto intestinal.
Nace dos centímetros por debajo deltronco celíacoa nivel de la primeravértebra lumbaraproximadamente, va por detrás delpáncreas, se desprende a nivel de su cuello, pasa delante de lavena renalizquierda, cruza la tercera porción delduodeno, se introduce en elmesenterioy termina en elintestino delgado. Se ubica en el centro delcuadrilátero venoso de Rogie, rodeada por el proceso uncinado del páncreas.
Emite las siguientes ramas:​​
Se distribuye hacia elduodeno, parte delpáncreas,intestino delgado,ciego,apéndice vermiformey colon derecho (colon ascendentey parte derecha delcolon transverso).​
Gros intestin

Legros intestinest le dernier segment dutube digestifdesvertébrés. Il fait suite à l’intestin grêleet s’étend de lavalvule iléo-cæcaleà l’anusou aucloaque. En anatomie, il est divisé en deux parties : lecôlonet lerectum(plus parfois lecanal anal).
En médecine, ce terme est parfois considéré comme synonyme de « côlon ».
Le gros intestin assure le transport et le stockage des "déchets" de la digestion. Il permet de récupérer l'eaude ces matières indigestes, afin de les épaissir, puis de les compacter sous forme deselles.
Il permet également la synthèse de certainesvitaminescomme lavitamine B5,vitamine B8,vitamine B12etvitamine Ket de différentes acides aminés essentiels comme lavaline, laleucineet l’isoleucine, grâce aumicrobiotequ'il contient.
Borborygme

Lesborborygmessont des bruits émis par lesintestins, parfois dans l'estomac, pendant ladigestion. Dans le langage courant, ils sont souvent appelésgargouillements,gargouillisouglougloutements.
Il s'agit de bruits de gargouillement produits par la mobilisation des gaz dans un segment du tube digestif qui contient une abondante quantité de liquide. Il peut s'agir également d'air coincé par des spasmes ou les interstices dugros intestin. Dans leur tentative de passage, des bruits peuvent survenir.
Selon une étude japonaise, l'estomacpeut contenir jusqu'à 4 litres d'air et le gros intestin, de 2 à 3 litres.
Souvent les gens se désolent des borborygmes. Leur présence peut gêner en société, mais ils ne sont pas dangereux. Cela peut même être rassurant puisqu'ils indiquent qu'il y a du mouvement, de la circulation dans lesystème digestif.
Lacolopathie fonctionnelle, lalaxophobie, de l'airavalé (certaines personnes avalent plus d'air que d'aliments lorsqu'elles mangent ou boivent), des aliments gazogènes (choux,sodas,bière, aliments sucrés,etc.) et ladiarrhéeen sont les principales causes. Une attaque virale (lagastro-entérite) est aussi une cause possible.
Selon leDOppenheim, trop se retenir d'aller à la selle, peut provoquer desspasmesau niveau dugros intestinet induire uneconstipationqui peut durer des jours. Pour se libérer, l'organisme pourra réagir par une faussediarrhéequi comportera des borborygmes.
On peut trouver dusiméticoneen vente libre. Un prescripteur peut aussi suggérer dulopéramide(Imodium), qui devrait également réduire les gaz et les borborygmes en cas de diarrhée.
Le charbon activé permet l'absorption des gaz très rapidement. L'addition de certaines levures (saccharomyces) permet de réduire la formation de ces gaz.
Une autre solution consiste à évacuer lesgaz, notamment par l'intermédiaire deflatulences(pets) et d'éructations(rots). Comme le système digestif peut contenir beaucoup d'air, cela peut être fastidieux, mais très efficace. En effet, en l'absence d'air, lesystème digestifne peut produire de borborygmes.
Intestin grêle

L'intestin grêleest la partie de l'appareil digestifhumain située entre l'estomacet le gros intestin (côlon). Il comprend un segment fixe, leduodénum, suivi de deux segments mobiles intrapéritonéaux, lejéjunumpuis l'iléon.
L'intestin grêle présente trois segments successifs :
L'intestin grêle est formé de sorte à amplifier les processus d'absorption :
L'intestin grêle est vascularisé par l'artère mésentérique supérieure, issue de l'aorte abdominaleà3cmdutronc cœliaque.
L'intestin grêle est composé de trois couches superposées :
Le jéjunum et l'iléon naissent de l'intestin primitif moyen.
C'est dans l'intestin grêle que se déroule l'absorption intestinale :
L'intestin grêle est un organe complexe à explorer, du fait de sa longueur.
Voir laCatégorie:Maladie de l'intestin grêle
Une occlusion intestinale est un arrêt complet des matières et des gaz. Elle peut avoir une cause mécanique (obstruction,strangulation), fonctionnelle ou mixte.
Lamaladie de Crohnest une maladie évoluant par poussées, alternant avec des phases dites de rémission, pouvant atteindre une ou plusieurs parties du tube digestif (préférentiellement le côlon, une partie du grêle ou l'anus).
Lestumeurs de l'intestin grêlene sont pas fréquentes, plus rares que les tumeurs ducôlon. Citons néanmoins latumeur carcinoïde du grêleà titre d'exemple.
Ténesme

Unténesme(du latintenesmus, lui-même du grecteinein, tendre) est une tension douloureuse, dans la région de l'anusou de lavessie, avec sensation de brûlure et envie constante d'aller à la selle ou d'uriner.
Cette tension apparaît avant ou après l'évacuation du rectum ou de la vessie.
On retrouve ce symptôme dans les inflammations du rectum ou de la vessie, d'origine infectieuse, parasitaire ou tumorale.
Le ténesme se différencie desépreintes, qui sont des coliques violentes qui précèdent les évacuations dans les inflammations du gros intestin.
उदर

उदर, जिसे अनौपचारिक रूप से कभी-कभीपेटभी कह दिया जाता है,मानवऔर कुछ अन्यकशेरुकी प्राणियोंमेंशरीरके आगे काछातीऔरकूल्हाके बीच का हिस्सा होता है। उदर में शरीर के अन्दरउदर गुहाकहलाने वाली एकशारीरिक गुहास्थित होती है, जिसमेंआमाशय(पेट),यकृत,पित्ताशय,तिल्ली,अग्न्याशय,आन्त्र(क्षुद्रान्त्रऔरबृहदान्त्रदोनों),गुर्देऔरअधिवृक्क ग्रंथिजैसे महत्वपूर्णअंगस्थित होते हैं।
मलाशय

बृहदान्त्रके अन्तिम भाग कोमलाशय(rectum) कहते हैं।मानवऔर कुछ अन्यस्तनधारियोंका मलाशय सीधा (स्ट्रेट) होता है। मानव का मलाशय लगभग  12 सेमी. लम्बा होता है।
व्रणीय बृहदान्त्रशोथ

व्रणीय बृहदान्त्रशोथ(Ulcerative colitis / UC) एक जीर्ण रोग है जिसमेंबृहदान्त्रतथागुदामेंव्रण(अल्सर) हो जाता है।इस रोग का प्रमुख लक्षणपेट का दर्दतथारक्तमिश्रितअतिसारहै जिससेभार घटना,ज्वर,रक्ताल्पताआदि भी हो सकते हैं।
आंत

शरीर रचना विज्ञान में,आंत(संस्कृत: आन्त्र ) याअंतड़ीआहार नली का वह भाग है जोआमाशयसेगुदातक फैली होती है। मनुष्य और अन्य स्तनधारियों में, यह दो भागों में, छोटी आंत और बड़ी आंत के रूप में होती है। मनुष्यों में, छोटी आंत को आगे फिर पाचनांत्र, मध्यांत्र और क्षुद्रांत्र में विभाजित किया गया है, जबकि बड़ी आंत को अंधात्र और बृहदान्त्र में विभाजित किया गया है।
संरचना और कार्य दोनों को संपूर्ण शारीरिक रचना विज्ञान के रूप में और अतिसूक्ष्म स्तर के रूप में वर्णित किया जा सकता है। 
आंत्र क्षेत्र को मोटे तौर पर दो अलग-अलग भागों, छोटी और बड़ी आंत में विभाजित किया जा सकता है। एक वयस्क व्यक्ति में भूरे- बैंगनी रंग की छोटी आंत का व्यास लगभग 35 मिलीमीटर (1.5 इंच) और औसत लंबाई 6 से 7 मीटर (20-23 फुट) होती है। गहरे लाल रंग की बड़ी आंत छोटी और अपेक्षाकृत मोटी होती है, जिसकी लंबाई औसत रूप से लगभग 1.5 मीटर (5 फुट) होती है।आकार और उम्र के अनुसार व्यक्तियों में अलग अलग आकार की आंतें होंगी.
ल्यूमेन(अवकाशिका) वह गुहा है जहां से पचा हुआ भोजन गुजरता है तथा जहां से पोषक तत्त्व अवशोषित होते हैं। दोनों आंतें संपूर्ण आहार नली के साथ सामान्य संरचना का हिस्सा हैं और कई परतों से बनी है। ल्यूमेन के अंदर से बाहर की ओर आने पर यह किरण सदृश प्रतीत होती है, कोई चीज मुकोजा (ग्रंथिल ऐपीथीलियम और पेशीय मुकोजा), उप मुकोजा, पेशीय बाहरी भाग (आंतरिक भाग गोलाकार और बाह्य भाग लंबबत बना हुआ) तथा अंत में सेरोसा से गुजरती है।
बड़ी आंत में कई प्रकार के जीवाणु होते हैं जो मानव शरीर द्वारा स्वयं विखंडित न कर पाने वाले अणुओं के साथ कार्य करते हैं। यह सहजीविता का एक उदाहरण है। ये जीवाणु भी हमारी आंत के अंदर गैसों को बनाते हैं (यह गैस विलोपन होने परउदर वायुके रूप में गुदा के माध्यम से निकलती है। हालांकि बड़ी आंत मुख्य रूप से पची हुई सामग्री (जोकि हाइपोथेलमस द्वारा विनियमित होती है) से पानी के अवशोषण तथा सोडियम के पुनः अवशोषण के साथ-साथ ईलियम में प्राथमिक पाचन से निकले किसी पोषक से संबंधित है।
पशु की आंतों के एकाधिक उपयोग होते हैं। दूध के स्रोत वाले पशु की प्रत्येक प्रजातियों से, संबंधित रेनेट दूध की फीड की आंत से प्राप्त होता है।calvesसूअर और बछड़े की आंतों को खाया जाता है, तथा सूअर की आंतों को सॉसेज के खोल के रूप में उपयोग में लाया जाता है। बछड़े की आंते काफ इंटेस्टिनल अल्कलाइन फॉस्फेट (सीआईपी (CIP)) की आपूर्ति करती हैं, जिसका उपयोग गोल्डबीटर की त्वचा बनाने के लिए किया जाता है।
अवग्रहाभ मलाशय

अवग्रहाभ मलाशय(sigmoid colon) याकूल्हा मलाशय(pelvic colon)बृहदान्त्रका वह भाग होता है जोमलाशयऔरगुदाके सबसे समीप होता है। यह एक 35–40 सेंटीमीटर लम्बा घुमावदारअंगहै। यह साधारण रूप सेकूल्हा गुहामें स्थित होता है लेकिन इसे शरीर में हिलने की थोड़ी स्वतंत्रता है, इसलिए कभी-कभी यहउदर गुहामें भी जा सकता है।
बृहदांत्रदर्शन

बृहदांत्रदर्शन(Colonoscopy या coloscopy) एक परीक्षण है जिसमेंगुदाके रास्ते कैमरा डालकरबृहदांत्रतथाछोटी आंतके दूरस्थ भाग को देखा जाता है। इस प्रक्रिया में सी सी डी कैमरा या फाइबर ऑप्टिक कैमरा प्रयुक्त होता है।
Usus besar

Usus besarataukolondalamanatomiadalah bagianususantarausus buntudanrektum. Fungsi utamaorganini adalah menyerapairdarifeses. Padamamalia,kolonterdiri dari kolon menanjak (ascending), kolon melintang (transverse), kolon menurun (descending), kolon sigmoid, dan rektum.Bagian kolon dariusus buntuhingga pertengahan kolon melintang sering disebut dengan "kolon kanan", sedangkan bagian sisanya sering disebut dengan "kolon kiri".
Fungsiusus besar yaitu
Secara makroskopisususbesar dapat dibagi menjadienambagian, yaitusekum,kolonasenden, kolon transversus, kolon desenden, sigmoid, danrektum.Keenam bagian ini sulit dibedakan secarahistologis.Karakteristik utama padasekum,kolon, danrektumyaitu tidak membentuk vili sepertiusus halus, memiliki kelenjar yang panjang dan berbentuk tubuli sederhana, tidak memiliki sel granuler asidofilik (selPanneth), dan memiliki jumlah nodul limfatik yang banyak.
Gambaran histologis usus besar secara umum yaitu mengandungkripta Lieberkuhnyang lebih panjang dan lebih lurus pada tunikamukosadibandingkan dengan usus halus.Epitelusus besar berbentuksilinderdan mengandung jauh lebih banyaksel Gobletdibandingkan usus halusLamina propria usus besar terdiri atasjaringanikat retikuler dan nodulus limfatikus.Seperti padausus halus, tunika muskularis mukosa pada usus besar terdiri atas lapisan sirkuler sebelah dalam dan lapisan longitudinal sebelah luar.Tunika mukosa terdiri atas jaringan ikat longgar, lemak, dan pleksus Meissner. Di sebelah luar tunika mukosa terdapat tunika muskularis eksterna dan tunikaserosa.Tunika serosa ini terdiri atasmesoteliumdan jaringan ikat subserosa.
Suplaipembuluh darahuntuk usus besar berasal dariarterimesenterica inferior dan superior. Pembagian suplai darah usus besar yaitu sebagai berikut:
Peradangan pada usus besarkolitis. Beberapa indikator terjadinya peradangan pada usus yaituviliusus menjadi lebih panjang, dinding usus menebal, dan jumlahjaringanlimfatik menjadi lebih banyakBerdasarkan gambaran histopatologi, pada peradanganakutterjadiedemadi lamina propia disertai infiltrasileukositdalam jumlah yang ringan dan didominasineutrofil.Selain itu, ruang antar vili dan kripta menjadi lebih lebar.Padainfeksikronis, infiltrasi sel radang didominasilimfositdansel plasma, serta penyebaran kripta menjadi lebih lebar karena berisi leukosit dan sel debris.Dalam beberapa kasus, dapat terjadi inflamasi akut dan kronis secara bersamaan disertainekrosa, trombosis, dan mineralisasi.
Usus

Ususadalah salah satu bagian darisistem pencernaanyang bermula darilambunghinggaanus. Pada usus terdiri dari dua bagian — usus halus danusus besar(kolon). Usus halus terbagi lagi menjadiusus dua belas jari,usus kosong, danusus penyerapan, sedangkan usus besar terbagi menjadiusus buntu,usus besar, danrektum.Secara makroskopis, pembagian usus halus tersebut adalah kontinu satu sama lain dan pada dasarnya mempunyai struktur histologis hampir sama.
Usus halusbermulai di usus dua belas jari dan memiliki struktur tubular, panjangnya biasa antara 6 dan 7 m.Luas mukosa pada manusia dewasa sekitar 30 m.Fungsi utamanya adalah untuk menyerap produk-produk pencernaan (termasukkarbohidrat,protein,lipid, danvitamin) ke dalam aliran darah. Usus halus memiliki tiga bagian utama:
Usus besarjuga disebut kolon, terdiri dariusus buntu,usus besar, danrektum. In juga termasukiumbai cacing, yang ditambahkan kepadacecum. Usus besar dibagi lagi menjadi:
Fungsi utama usus besar adalah menyerap air. Luas mukosa usus besar manusia dewasa sekitar 2 m.
Beberapa tanda terjadinya peradangan pada usus yaituviliusus menjadi lebih panjang,dindingusus menebal, dan jumlahjaringanlimfatik menjadi lebih banyak.Berdasarkan gambaran histopatologi, pada peradanganakutterjadiedemadi lamina propia disertaiinfiltrasileukositdalam jumlah yang ringan dan didominasineutrofil.Selain itu, ruang antar vili dan kripta menjadi lebih lebar.Pada infeksikronis, infiltrasi sel radang didominasilimfositdansel plasma, serta penyebaran kripta menjadi lebih lebar karena berisi leukosit dan sel debris. Dalam beberapa kasus, dapat terjadi inflamasi akut dan kronis secara bersamaan disertai kematian jaringan, trombosis, dan mineralisasi.
Peradangan dapat menyebabkan terjadinyaerosidanulserdi usus.Istilaherosidigunakan untuk menggambarkan hilangnya epitel usus pada fokus tertentu tanpa disertai hilangnya muskularis mukosa.Sedangkanulserdigunakan untuk menggambarkan kerusakanepitelsampai muskularis mukosa atau bahkan lebih dalam lagi.Lesi ulser biasanya terjadi pada lapisan submukosa atau mukosa dan kadang kala disertai adanyaedema. Pada tepi ulser biasanya terjadihiperplasiaepitel mukosa.Peradangan usus dapat disebabkan olehbakteri,parasit,jamur(kapang dan khamir),virus, sistem autoimun, atau bahan toksik.
Radang usus besar

Radang usus besarataukolitis(bahasa Inggris:colitis) adalah penyakit yang merupakan peradanganusus besar. Gejala pada radang usus besar termasuk rasa nyeri,demam, bengkak pada jaringan usus besar, berdarah,eritemapermukaan usus besar, pendarahan rektal danulserasiusus besar.
Usus buntu

Usus buntuatausekum(Bahasa Latin:caecus, "buta") dalam istilahanatomiadalah suatu kantung yang terhubung padausus penyerapanserta bagian kolon menanjak dariusus besar.Organini ditemukan padamamalia,burung, dan beberapa jenisreptil. Sebagian besarherbivoramemiliki sekum yang besar, sedangkankarnivoraeksklusif memiliki sekum yang kecil, yang sebagian atau seluruhnya digantikan olehumbai cacing.
Usus buntu dalam bahasa Latin disebut sebagai Appendix vermiformis, organ ini ditemukan padamanusia,mamalia,burung, dan beberapa jenisreptil. Pada awalnya organ ini dianggap sebagai organ tambahan yang tidak mempunyai fungsi, tetapi saat ini diketahui bahwa fungsi apendiks adalah sebagai organimunologikdan secara aktif berperan dalam sekresiimmunoglobulin(suatu kekebalan tubuh) yang memiliki/berisi kelenjar limfoid.
Appendicitismerupakan nama penyakit yang menyerang usus buntu.Appendicitisterjadi ketikaappendix, nama lain dari usus buntu telah meradang dan membuatnya rentan pecah, ini termasuk darurat medis serius. Operasi dilakukan untuk penyembuhan radangususyang membengkak. Bila terjadi gejala usus buntu dalam waktu tiga hari berturut-turut, penderita harap segera menghubungidokteratau datang kerumah sakituntuk mendapatkan perawatan medis sehingga bisa langsung dioperasi, akan tetapi jika gejala usus buntu dibiarkan lebih dari satu minggu, maka perawatan medis serius sangat diperlukan untuk meredakan radang usus yang terjadi sebelum penderita melakukanoperasipenyembuhan.
Sumbatan usus

Sumbatan ususatau obstruksi usus adalah penyumbatan yang terjadi diusus, baik usus halus maupun usus besar.Kondisi ini dapat menimbulkan masalah pada saluranpencernaan, seperti gangguan penyerapan makanan atau cairan dan gangguan pembuangan sisa pencernaan. Sumbatan usus menyebabkan penumpukan makanan, cairan, asam lambung atau gas yang bisa mengakibatkan tekanan pada usus. Semakin besar tekanan, maka usus bisa robek dan mengeluarkan isinya (termasuk bakteri) ke dalam ronggaperut.Penyumbatan usus atau yang seringkali disebut obstruksi usus bisa terjadi secara parsial dan total. Usus tersumbat parsial cenderung bisa pulih tanpa operasi, tetapi usus tersumbat total lebih mungkin membutuhkan operasi untuk memulihkan kondisi.
Gejala-gejala pada penderita sumbatan usus antara lain perut membesar, perut kembung, nyeri perut yang hilang timbul, sembelit ataukonstipasi, diare, mual, muntah, sulit buang angin, dan hilang nafsu makan. Obstruksi usus dapat terjadi pada anak-anak usia 3 bulan hingga 3 tahun. Gejala umum pada anak yang mengalami sumbatan usus adalah anak akan nampak merintih kesakitan akibat nyeri pada perut. Adapun terdapat gejala lain yang dapat ditemukan pada anak yang menderita sumbatan usus adalah demam, muntah berwarna kuning kehijauan, tinja berdarah dan tampak seperti jeli, kelelahan yang ekstrem, sembelit atau diare, perut bengkak, sertadehidrasi.
Adapun kondisi-kondisi yang dapat meningkatkan risiko seseorang mengalami sumbatan usus ialah menderita kanker pada rongga perut, menderita penyakitCrohn, menderitakolitis ulseratif, memiliki riwayat menjalani operasi pada area perut atau panggul, serta menjalaniradioterapipada area perut.
Dokter terlebih dahulu menanyakan gejala dan riwayat kesehatan pasien, termasukpenyakitlain yang pernah dialami. Dokter kemudian melakukan pemeriksaan fisik secara menyeluruh, terutama di area perut. Selain itu, dokter akan melakukan pemeriksaan penunjang untuk memastikan diagnosis, antara lain:
Pengobatan sumbatan usus tergantung kepada penyebabnya. Pasien perlu dirawat di rumah sakit dan diberikan tindakan berikut:
Selain tindakan di atas, operasi juga dapat dianjurkan pada sumbatan usus. Adapun tindakan operasi untuk mengatasi obstruksi usus meliputi:
Pencegahan sumbatan usus dilakukan dengan menghindari faktor penyebabnya. Selain itu, untuk mencegah sumbatan usus adalah dengan menjaga kesehatan sistem pencernaan, seperti rajin mencuci tangan menggunakan sabun dan air mengalir, mengonsumsi makanan yang bersih dan sehat, tidak merokok dan tidak mengonsumsi minuman beralkohol, minum air putih yang cukup, dan rutin berolahraga.
Intestino crasso

L'intestino crassoogrande intestino(lat.intestinum crassum) è la seconda e ultima parte delsistema digestivodeivertebrati.
La sua funzione è quella di assorbire l'acqua rimanente dai resti indigestibili del cibo, resti poi espulsi tramite l'ano. Lungo mediamente 170 cm, con un diametro di circa 7 cm, l'intestino crasso è diviso incieco,coloneretto. L'intestino crasso è circa un quinto dell'interointestino. Anatomicamente viene suddiviso in sei tratti che vengono rispettivamente chiamati:cieco,colon ascendente,colon trasverso,colon discendente,sigmaeretto.
L'intestino crasso impiega circa 30 ore per terminare i processi rimanenti del sistema digestivo; il suo compito è assorbire acqua ed elettroliti, pari a circa 1,5 litri al giorno, che passano attraverso lavalvola ileocecale. Il colon assorbe vitamine che vengono create dai batteri del colon, come lavitamina K, e alcune vitamine del gruppo B (cobalamina,tiaminaeriboflavina). Inoltre compatta lefecie mantiene la materia fecale nel retto fino a quando possono essere scaricati attraverso l'anoin defecazione.
L'intestino crasso si differenzia fisicamente dall'intestino tenue in quanto il primo risulta essere molto più ampio. La parete dell'intestino crasso è rivestita da epitelio colonnare semplice; invece di avere le evaginazioni dell'intestino tenue (villi intestinali), l'intestino crasso ha invaginazioni (le ghiandole intestinali). Anche se sia l'intestino tenue sia quello crasso hanno cellule caliciformi, queste sono più abbondanti nel secondo.
Sotto lavalvola ileo-cecale, nella superficie inferomediale dell'intestinocieco, si trova l'appendice. Ha la forma di un piccolo tubo cilindrico lungo dai 5 ai 9 cm e largo 7 mm. È costituita da tessuto linfatico con funzione di filtro, non più in grado di assorbire i nutrienti, per questo è detta a volte la "tonsilla addominale". Proprio l'azione di filtro può causarne a volte l'infiammazione(appendicite) che, quando è acuta, ne rende necessaria l'asportazione chirurgica (appendicectomia).