Vorren qədəhi

Uorren qədəhi(ing.Warren Cup) – b.e.-nın 5–15-ci illərinə aid olangümüşqədəhdir. Qədəh üzərində iki eynicinsli əlaqə səhnəsi təsvir edilmişdir. QədəhinYəhudi müharibəsidövrünə aid olan vəFələstinərazisindən aşkarlanmış dəfinədən əldə edilməsi güman olunur.
Qədəh 1999-cu ildəBritaniya muzeyitərəfindən 1.8 milyonfunt sterlinqəalınmışdır ki, bu da o zaman üçün muzeyin ən bahalı birdəfəlik alışıdır. Qədəh adətənYuililər-Klavdilər sülaləsidövrünə (b.e. I əsri) aid edilsə də, bu tarixləndirməyə şübhəylə yanşanlar da vardır.
Qədəh ilk müasir sahibi olanEdvard Perri Uorreninadı ilə adlandırılmışdır.Uorren öz sənət kolleksiyası ilə məşhur olmuş, onun kolleksiyasınaRodenin"Öpüş" vəKranaxın"Adəm və Həvva" əsərləri də daxil olmuşdur.
Uorren qədəhiRomadaart-dilerdən 1911-ci ildə, £2,000 qiymətinə almışdır.Qədəh RomayaYerusəlimdəngətirilmiş, orada isəBattirşəhəri ərazisindən (qədimBethther) imperatorKlavdininsikkələri ilə birlikdə aşkarlandığı və ehtimal ki,Yəhudi müharibəsidövründə basıdırldığı deyilmişdir.
Qədəh, Uorrenin böyük sənət kolleksiyasının ən dəyərli eksponatlarından birinə çevrilmiş və kolleksionerin əsərlə tanış olan yaxınları tərəfindən"Müqəddəs kuzə"adlandırılmışdır.Artefakt, ilk dəfə 1921-ci ildə Qaston Forberq tərəfindən erotik təsvirli 113 qədim artefakt toplusunda nəşr edilmişdir. Şəkillərdə qədəhin natəmiz vəziyyətdə olması görünürdü.Daha sonra qədəh Uorrenin Artur Lyon Rayli psevdonimi ilə ilk dəfə 1928-ci ildə nəşr etdiyi"Uran sevgisinin müdafiəsi"kitabında yayımlanmışdır.
1928-ci ildə Uorrenin vəfat etməsindən sonra, qədəh digər sənət əşyaları ilə birlikdə kolleksionerin katibi və partnyoru Asa Tomasın varisliyinə keçmişdir. Qədəh 1929-cu ildə Lyuis Haus hərracına çıxarılsa da satılmamış və Tomasda qalmışdır.Hərracdan sonra qədəh təmizlənməyə göndərilmiş və 1931-ci ildə çəkilmiş şəkillərdə artıq artefaktın yaxşı təmizləndiyi görünmüşdür.
1952-ci ildə, sənət tarixçisivə Uorrenin keçmiş yoldaşı Harold Persons qədəhin satılması işini öz öhdəsinə götürərəkNyu-Yorka, kolleksiyaçı Volter Beykerlə görüşə getsə də, Beyker danışıqları davam etdirməyə maraq göstərmir.1953-cü ilin fevralında qədəh Tomas Volter Beykerə göndərilsə də, ABŞ Sərhəd Xidməti qədəhin ölkəyə keçməsinə imkan verməyərək onunpornorafikməzmunlu olmasının izahda qeyd edilməsini tələb edir; 1954-cü ildə qədəhBöyük Britaniyayaqaytarılır və o vaxta kimi Tomas da vəfat edir. Bu hadisədən sonra, bir neçə muzey artefaktı almağa maraq göstərir.Lakin, Tomasın dul həyat yoldaşı qədəhi art-diler Con Hyuettə satır. Hyuett isə öz növbəsində qədəhi Britaniya muzeyinin yunan və roma bölməsinin saxlancı Denis Haynsa təklif edir. Hayns artefaktla bağlı muzeyin qəyyumu Lord Kroufordla məsləhətləşir. Lakin, müzakirələr sonradan davam etdirilmir, çünki, onlar, heç vaxt, Kentrberi arxiyepiskopunun rəhbərlik etdiyi muzey qəyyumlarını razı sala bilməyəcəklərini düşünürlər.
1966-cı ildə £6,000 qiymətinə satışa çıxarılan qədəh, şəxsi kolleksiyaçı tərəfindən alınır.
1998-ci ildəMetropolitan muzeyindəngötürülən qədəh britaniyalı şəxsi kolleksiyaçıya satılır.Qədəh hazırkı sahibi olanBritaniya muzeyitərəfindən 1999-cu ildə, İrs Lotereya Fondu, Milli Sənət Kolleksiyaları Fondu Və Britaniya Muzey Dostları tərəfindən toplanmış £1.8 milyon məbləğ qarşılığında, artefaktın Böyük Britaniyadan çıxarılmasının qarşısını almaq məqsədi ilə əldə edilmişdir.O zaman, qədəh Britaniya muzeyi tərəfindən alınmış ən bahalı tək obyekt olmaqla, 1950-ci illərdə təklif edilən qiymətini bir neçə dəfə geridə qoymuşdu.
1920-ci illərdə Uorren qədəhiVyurtzburqdakıMartin fon Vaqner muzeyindəsərgilənməyə vermişdir.1985–1991-ci illərdə qədəhBazeldəkiQədim dövr muzeyində sərgilənmişdir. 1992–1998-ci illərdə Uorren qədəhi anonim kreditor adındanMetropoliten muzeyindəsərgilənmişdir.
11 may-2 iyul 2006-cı ildəBritaniya muzeyindətəşkil olunmuş"Uorren qədəhi: Qədim Yunanıstan və Romada seks və cəmiyyət"adlı sərginin əsas diqqət obyekti məhz qədəh olmuşdur.
2006-cı ilin dekabrından 2007-ci ilin yanvarına kimi əsərYorkşir muzeyindəsərgilənmişdir.BBC Radio 4tərəfindən hazırlanmış və 2010-cu ildən yayımlanmağa balanmış"Dünya tarixi 100 obyektə əsasında"verilişlər siyahısında Uorren qədəhi 36-cı obyekt kimi təqdim edilmişdir.2001-ci ildə (yanvardan aprelə kimi) qədəhNottingem Universitetindəkeçirilən"Roma seksuallığı: Təsvirlər, miflər və anlamlar"sərgisi çərçivəsində Veston qalereyasında sərgilənmişdir.
2012-ci ildəLGBT"Praydbizim keçmiş sərgimizdir"layihəsi çərçivəsində, qədəhPlimutşəhər muzeyi və sənət qalereyasında sərgilənmişdir.
2014-cü ilin iyulundaVayt adasındakıBreydinq Roma Villasındakeçirilmiş"Roma seksuallığı: təsvirlər, miflər və anlamlar"sərgisində Uorren qədəhi də sərgilənmişdir.
Qədim Roma incəsənətində cinsi əlaqənin təsviri geniş yayılsa da, dövrümüzə çatmış sənət nümunələri arasında qadın-kişi əlaqələrinin təsvir edildiyi obyektlərin sayı eynicinsli əlaqələrin təsvir edildiyi sənət nümunələrindən daha çoxdur. Lakin, bunu heç də, həmin dövrdə homoerotik incəsənətin nadir hal olması kimi deyil, sonrakı dövrdə bu incəsənətə baxışın dəyişməsinə görə belə sənət nümunələrinin daha az saxlanması, saxlanmış sənət nümunələrinin isə tədqiq və nəşr edilməməsi kimi qəbul etmək lazımdır.Üzəri təsvirli içki qədəhləri cüt hazırlanmaqla, adətən axşam söhbətlərində istifadə üçün nəzərdə tutulurdu.Roma sənəkarlarının keramika, şüşə və divar rəsmləri şəklində təqdim etdikləri cinsi əlaqə səhnələri, o dövrdə məşhur olmaqla, cəmiyyətin bütün təbəqələri tərəfindən görülməsi təmin edilirdi. Romalıların homoseksualizm anlayışını ifadə edən heç bir söz və ya ifadələri yox idi və Uorren qədəhi üzərindəki təsvirlərQədim Roma mədəniyyətininbu aspektinin tədqiq edilməsi baxımından çox əhəmiyyətlidir.
Uorren qədəhinin bir tərəfində (şərti olaraq A tərəfi adlandırılır) "saqqalı kişi" və "saqqalsız gənc"in uzanmış vəziyyətdəanal seksləməşğul olması təsvir edilib. Gənc kəmər və ya şərfi xatırladan asqı vasitəsiylə özünü aşağı endirərək partnyorunun daxil olmasını asanlaşdırır. Yan tərəfdə qapı arasından başqa bir oğlan onları izləyir.Yaş baxımından bir-birindən çox da fərqli olmayan iki fiqur ölçü baxımından da müvafiqdir. Yuxarıdakı fiqurun özünü şərf vasitəsi ilə sevgilisinin penisi üzərinə endirməsi onun qeyri-ənənəvi passiv rolda çıxış etməsini göstərir.Şərfin seks zamanı dəstək kimi istifadə olunmasıQədim YunanıstanvəQədim Romasənət əsərlərində tez-tez rast gəlinən haldır.Bunun ən yaxşı nümunələrindən biriOnesimostərəfindən bəzədilmiş erotik təsvirli qədəh üzərində şərfdən tutuaraq ayaqlarını aralamış qadının göstərilməsidir.
Qədəhin digər tərəfində (şərti olaraq B tərəfi adlandırılır) "saqqalsız" və üzü qırxılmış "gənc oğlan" arasında anal seks səhnəsi təsvir olunur. Ölçücə daha kiçik olan fiqur "oğlan" və ya "yeniyetmə"dir.Oğlanın saç düzümü"puer delicatus"adlanan və yaraşığına görə sahibi tərəfindən seçilən gənc oğlanlara xas tipik xüsusiyyətə malikdir. Roma eynicinsli əlaqə praktikası, eynicinsli pedarast əlaqəsinin sosial statusundan asılı olmayaraq azad doğulmuş bütün kişilər arasında normal qəbul edildiyi Qədim Yunanıstan praktikasından fərqlənirdi. Roma kişiləri isə aktiv rolda çıxış edərlərsə, istədikləri qədər həmcinslər ilə cinsi əlaqədə ola bilərdilər. Onların partnyorları isə yalnız fahişə-qul və ya fahişə-kişi ola bilərdi: "düzgün" kişi seksuallığının paradiqması fəth və hakimlik idi.Klassik yunan vazaları üzərində aşkarlanan pedarastik səhnələri Qədim Roma dövrünə aid oxşar səhnələrdən fərqləndirən bir sıra xüsusiyyətlər vardır. Uorren qədəhindəki təsvir qrafik detallarla təqdim edilir və sanki oğlan partnyorunu təşviq etməyə çalışaraq əlini sıxır. Qədim Roma dövrünə aid sənət əsərlərində passiv obrazın qul və ya fahişə olmasını vurğulayan detallar olsa da, Uorren qədəhindəki təsvirdə incəlik hiss edilməkdədir.
Hər iki səhnədə arxa planda tekstil məhsulları, həmçininkifara(on bir simliliraşəklində göstərilib ki, bu da çox vaxt əyləncə və şənliyi ifadə edir) və avlos təsvir edilmişdir.Bu detallar səhnə iştirakçılarının yaş və statusunu vurğulamaqla bərabər, mədəni, elitar və musiqi ilə müşayiət olunan ellinləşdirilmiş mühit formalaşdırır.
Hər iki səhnədə aktiv rolda çıxış edən partnyorların başında simvolik olaraqmərsinbudağından hazırlanmış tac vardır.Həmişəyaşıl bitki olan mərsin Qədim Roma dövründə təbabətdə və toy, seksuallıq və sevgi ilahəsi Veneraya həsr edilmiş digər rituallarda istifadə edilirdi. Mərsin adətən təsvir edilən dəfnə ağacı ilə müqayisədə daha kiçik yarpaqlara malikdir. Mərsin adətən hərbi uğurlar nəticəsində bağışlanan"corona ovalis"in hazırlanmasında istifadə olunur, lakin bu çələngdəfnəağacından hazırlanan"corona triumphalis"dən daha az nüfuzlu hesab edilirdi. Uorren kubokunda aktiv partnyorun daxil olması məcazi formada qələbə kimi qiymətləndirilərək onun başında çələng təsvir edilmişdir.
Arxeoloji kontekstin olmaması ilə əlaqədar olaraq,Ostin Texas Universitetininincəsənət professor Con Klark əsəriPompeydənaşkarlanmış anoloji stilə malik əşyalarla müqayisə edərək, eyni dövrə aid edir.
Britaniya muzeyininQədim Yunanıstan və Roma bölməsinin keçmiş saxlancı Difri Vilyams qədəhi b.e. 5–15-ci illərinə aid edir. Vilyams bu tarixi təsdiqləyən bir neçə faktor da sadalayır. Qədəhin hazırlanmasında istifadə edilmiş gümüş qarışımı 95% təmizliyə malikdir ki, bu da, o dövrün gümüş Roma qədəhləri üçün xarakterik xüsusiyyətdir, sonrakı dövrlərdə isə bu cür əşyaların hazırlanmasında istifadə edilən gümüşün saflığı daha çox olmuşdur. XX əsrdə iki dəfə təmizlənməsinə baxmayaraq, qədəh üzərindəki çatlar arasında qalmış pas və digər kimyəvi elementlər yaş baxımından göstərilən dövrə uyğun gəlir.Enerqodispersion rentgen spektroskopik (ERS) analizin nəticələri əsasında müəyyən edilmişdir ki, korroziyaya səbəb gümüş xloridi olmuşdur.Dekorativ stil və forma, həmin dövrə aid Xriskanfarıvə oxşar çılpaq fiqurların təsvir edildiyi, Uorren qədəhinin ilk dəfə qeyd edilməsindən on il sonra kəşf olunmuşHobi skifosununtəsvirləri ilə oxşarlıq təşkil edir.
Mariya Tereza Marabini Moevs 2008-ci ildə"Bollettino d'Arte"jurnalı üçün yazdığı məqalədə iddia edir ki, Uorren qədəhi əslində erkən Roma imperiyası dövrünə aid deyil və ehtimal ki, 1900-cü illərdə Edvard Perri Uorrenin zövqünü bilən həvəskar arxeoloq və dilerFausto Benedettinin(1874–1931) sifarişi ilə istedadlı zərgər tərəfindən Art deko stilində hazırlanmışdır. Ola bilsin ki, Benedetti o zaman Romada klassik stil üzrə ixtisaslaşmış ən məşhur zərgər və antik əşyalar kolleksiyaçıları olan Kastellani qardaşları ilə birgə işləmişdir. Roma keramikası üzrə mütəxəssis olan Moevs iddia edir ki, qədəh üzərindəki səhnələr, bəziləri Kastellani kolleksiyasına daxil olan bir neçə Qədim Yunanıstan və Roma keramikası üzərindəki təsvirlərin detallarının birləşdirilməsi nəticəsində yaradılmışdır. Zərgər Klaudio Françi həmin məqaləyə yazdığı əlavədə müəllifin fikirlərini texniki sübutlarla əsaslandırır.
Berlin Humboldt Universitetininklassik arxeologiya professoru Luka Culiani bir neçə ikonoqrafik uyğunsuzluqlara əsaslanaraq Uorren qədəhini XX əsrin saxta sənət nümunəsi hesab edir.12 mart 2014-cü ildəLondon Kral Kollecindəkiseminarda Difri Vilyamsın kontrarqumentlərinə cavab olaraq Culiani etiraf etmişdir ki, gümüşün daxili hissəsindəki xlorid korroziyasının sübutları Britaniya muzeyi tərəfindən təqdim edilsəydi, bu, qədəhin həqiqiliyini təsdiq edən tutarlı sübut olardı.
Uorren qədəhi 95 % təmizgümüş, az miqdardamis,qızılvəqurğuşunqarışığndan ibarətdir.Qədəh beş hissədə ibarətdir:
Qədəhlə yaxından maraqlanan sənət tarixçisi və klassik arxeoloq Con Bizli, onun replikasını yaratmışdır. 1966-cı ildə replika Bizli hədiyyələrinin tərkib hissəsi kimiOksforddakıEşmol muzeyinəbağışlanmışdır. 1985-ci ildə bu muzeydə keçirilən sərgidə replika da ziyarətçilərə təqdim edilmişdir.
Uorren qədəhinin altı replikası məlumdur. 2014-cü ilin aprelindəCənubi AfrikanınKeyptaunşəhərində anonim kolleksiyaçının sahib olduğu replika oğurlanmışdır.