โปเกมอน

โปเกมอน(ญี่ปุ่น:ポケモン;โรมาจิ: 'Pokémon') หรือในชื่อเต็มว่าพ็อกเก็ตมอนสเตอร์(ญี่ปุ่น:ポケットモンスター;โรมาจิ: 'Poketto Monsutāทับศัพท์จากPocket Monsters') เป็นสื่อแฟรนไชส์ที่บริหารจัดการโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดซึ่งเป็นบริษัทที่สร้างโดยการร่วมมือกันระหว่างสามบริษัทวิดีโอเกมสัญชาติญี่ปุ่นนินเท็นโด,เกมฟรีกและครีเซอส์ลิขสิทธิ์ของแฟรนไซส์แบ่งออกเป็นสามบริษัทแต่นินเท็นโดเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าเพียงผู้เดียว และเป็นแฟรนไชส์ที่สร้างโดยซาโตชิ ทาจิริประธานบริษัทเกมฟรีกเมื่อปี ค.ศ. 1996 แรกเริ่มออกจำหน่ายวิดีโอเกมแนวบทบาทสมมุติบนเครื่องเล่นเกมบอยชนิดเล่นเชื่อมกันได้ระหว่างเครื่องต่อเครื่องพัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีกตั้งแต่นั้นมา โปเกมอนกลายมาเป็นสื่อแฟรนไชส์ที่ประสบความสำเร็จและได้กำไรมากเป็นอันดับ 2 รองจากแฟรนไชส์มาริโอ
โปเกมอนถูกจำหน่ายในรูปของอนิเมะมังงะเกมสะสมการ์ดของเล่น หนังสือ และสื่ออื่นๆ แฟรนไชส์โปเกมอนได้ฉลองครบรอบ 10 ปีไปเมื่อปี ค.ศ. 2006และจนถึงวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ยอดขายสะสมของวิดีโอเกม (รวมถึงเครื่องเล่นเกมคอนโซล เช่นนินเทนโด 64ลายพิกะจู) ขึ้นถึงมากกว่า 200 ล้านสำเนาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 บริษัท4คิดส์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ที่จัดการเกี่ยวกับลิขสิทธิ์โปเกมอนที่ไม่ใช่เกม ประกาศว่าบริษัทเห็นว่าจะไม่เปลี่ยนแปลงตัวแทนแฟรนไชส์โปเกมอนใหม่ บริษัทโปเกมอนของสหรัฐอเมริกา (ปัจจุบันคือบริษัทเดอะโปเกมอนคอมพานี) สาขาย่อยของบริษัทโปเกมอนในญี่ปุ่น มีหน้าที่ตรวจตราลิขสิทธิ์โปเกมอนนอกทวีปเอเชีย
แนวคิดเกี่ยวกับโลกโปเกมอนทั้งวิดีโอเกมและโลกนิยายของโปเกมอน เกิดมาจากงานอดิเรกสะสมแมลงซึ่งซะโตะชิ ทะจิริกรรมการบริหารบริษัทโปเกมอนเคยทำเมื่อยังเด็ก ตัวผู้เล่นในเกมถูกกำหนดให้เป็นโปเกมอนเทรนเนอร์ หรือนักฝึกโปเกมอนและมีเป้าหมายสองประการ (ในเกมโปเกมอนส่วนใหญ่) คือ สะสมโปเกมอนทุกชนิดในภูมิภาคที่เกมกำหนดเพื่อให้เติมเต็มโปเกเด็กซ์ หรือสมุดภาพโปเกมอน และเพื่อฝึกฝนทีมของโปเกมอนที่พวกเขาจับได้ให้เอาชนะทีมโปเกมอนของนักฝึกโปเกมอนคนอื่น และกลายเป็นนักฝึกโปเกมอนที่แข็งแกร่งที่สุดเรียกว่า โปเกมอนมาสเตอร์ รูปแบบการสะสม การฝึก และต่อสู้นั้นพบได้ในแฟรนไชส์โปเกมอนทุกเวอร์ชัน รวมถึงวิดีโอเกมซีรีส์อนิเมะและมังงะและโปเกมอนเทรดดิงการ์ดเกม(Pokémon Trading Card Game)
ในโลกนิยายของโปเกมอนนั้น นักฝึกที่พบโปเกมอนป่าจะสามารถจับโปเกมอนตัวนั้นโดยโยนมอนสเตอร์บอล (อุปกรณ์ทรงกลมที่ออกแบบพิเศษที่ถูกผลิตออกมามาย) ไปที่มัน ถ้าโปเกมอนหลบหนีจากขอบเขตของโปเกบอลไม่สำเร็จ จะถือว่าโปเกมอนตัวนั้นเป็นของนักฝึกคนนั้นทันที ในภายหลัง มันจะเชื่อฟังคำสั่งของนักฝัก ถ้าหากผู้ฝึกไม่ขาดประสบการณ์จนทำให้โปเกมอนเอาแต่ใจตัวเอง นักฝึกสามารถส่งโปเกมอนตัวใดตัวหนึ่งของเขาออกไปเข้าร่วมต่อสู้กับโปเกมอนตัวอื่นในแบบไม่ถึงชีวิต ถ้าโปเกมอนฝั่งตรงข้ามเป็นโปเกมอนป่า นักฝึกสามารถจับโปเกมอนนั้นได้ด้วยมอนสเตอร์บอล และเป็นการเพิ่มโปเกมอนชนิดใหม่ในคอลเลคชันของเขา โปเกมอนที่มีเจ้าของอยู่แล้วไม่อาจถูกจับได้ เว้นแต่ในสถานการณ์พิเศษ ณ จุดใดจุดหนึ่งของเกม ถ้าโปเกมอนเอาชนะคู่ต่อสู้ได้จนคู่ต่อสู้หมดสภาพ (นั่นคือ หมดสติ) โปเกมอนที่ชนะจะได้รับค่าประสบการณ์ และอาจได้เพิ่มระดับหรือเลเวลเมื่อเลเวลเพิ่ม ค่าสถิติ (หรือค่าสเตต) ของในความสถัดแต่ละด้านของโปเกมอนจะเพิ่มขึ้น เช่น ค่าการโจมตีและค่าความเร็ว ตลอดเวลานั้น โปเกมอนอาจได้เรียนรู้ท่า (มูฟ) ซึ่งเป็นเทคนิคที่ใช้ในการต่อสู้ นอกจากนี้ โปเกมอนหลายสปีชีส์ยังมีลักษณะพิเศษในการลอกคราบและเปลี่ยนรูปร่างไปเป็นโปเกมอนสปีชีส์ใหม่ที่คล้ายๆกันแต่แข็งแกร่งขึ้น เรียกกระบวนการนี้ว่าการวิวัฒนาการ
ในเนื้อเรื่องหลัก โหมดเล่นคนเดียวของแต่ละเกมต้องการให้นักฝึกโปเกมอนเลี้ยงดูทีมโปเกมอนเพื่อเอาชนะนักฝึกที่เป็นตัวละครที่ไม่ใช่ตัวผู้เล่น(non-player character: NPC) มากมายและโปเกมอนของพวกเขา แต่ละเกมได้ปูเส้นทางเป็นเส้นตรงผ่านภูมิภาคของโลกโปเกมอนสำหรับให้นักฝึกเดินทาง ดำเนินเหตุการณ์สำคัญ (event) และต่อสู้กับคู่ต่อสู้ในระหว่างทาง คุณลักษณะของแต่ละเกมจะเสนอนักฝึกโปเกมอนผู้ทรงพลัง 8 คน เรียกว่า ยิมลีดเดอร์ หรือหัวหน้ายิม ที่นักฝึกจะต้องเอาชนะเพื่อดำเนินเนื้อเรื่อง และจะได้เข็มกลัดยิมเป็นรางวัล และเมื่อได้เข็มกลัดครบ 8 อัน นักฝึกโปเกมอนคนนั้นจะมีสิทธิ์เข้าแข่งขันในโปเกมอนลีกประจำภูมิภาค ซึ่งนักฝึกผู้มีพรสวรรค์ 4 คน (เรียกว่า Elite Four หรือ จตุรเทพทั้งสี่) จะท้าต่อสู้กับนักฝึกให้ต่อสู้ 4 ครั้งแบบรับช่วงต่อกัน ถ้านักฝึกเอาชนะฝีมือของบุคคลเหล่านี้ได้ เขาจะต้องท้าต่อสู้กับแชมเปียนประจำภูมิภาค (Regional Champion) ผู้เป็นนักฝึกระดับมาสเตอร์ที่เพิ่มเอาชนะจตุรเทพทั้งสี่ได้ นักฝึกคนใดที่ชนะการต่อสู้ครั้งสุดท้ายนี้จะกลายเป็นแชมเปียนคนใหม่ และได้ชื่อว่าเป็นโปเกมอนมาสเตอร์
เกมโปเกมอนดั้งเดิมเป็นเกมแนวบทบาทสมมุติ (role-playing games: RPG) ร่วมกับแนววางแผน และถูกสร้างขึ้นโดยซาโตชิ ทาจิริสำหรับเกมบอยเกมแนวบทบาทสมมุตินี้และภาคต่อ รีเมค และเวอร์ชันแปลภาษาอังกฤษถือว่าเป็นเกมโปเกมอน "ภาคหลัก" และเป็นเกมที่แฟนคลับส่วนใหญ่อ้างอิงถึงเมื่อพูดถึง "เกมโปเกมอน" ลิขสิทธิ์โปเกมอนทั้งหมดที่ตรวจสอบโดยบริษัทโปเกมอนถูกแบ่งหยาบๆออกเป็นเจเนอเรชัน เจเนอเรชันเหล่านี้เป็นการแบ่งภาคตามลำดับเวลาตามการออกจำหน่ายในทุกๆหลายปี เมื่อภาคต่ออย่างเป็นทางการของเนื้อเรื่องหลักออกจำหน่ายซึ่งนำเสนอโปเกมอนชนิดใหม่ ตัวละครใหม่ ระบบการเล่นใหม่ ภาคต่อภาคนั้นถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของเจเนอเรชันใหม่ของแฟรนไชส์ เกมหลักและของเสริม อนิเมะ และเกมสะสมการ์ดก็จะถูกปรับให้ทันสมัยด้วยคุณลักษณะใหม่ในแต่ละครั้งที่เจเนอเรชันใหม่เริ่มขึ้น แฟรนไชส์โปเกมอนได้เริ่มต้นเจเนอเรชันที่ห้าเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2010 ในประเทศญี่ปุ่น
แฟรนไชส์โปเกมอนเริ่มต้นเจเนอเรชันแรกด้วยการวางจำหน่ายพ็อคเก็ตมอนสเตอร์ อากะและมิโดริ(เรด และกรีน ตามลำดับ) สำหรับเครื่องเกมบอยในญี่ปุ่น เมื่อเกมได้รับความนิยมอย่างสูง เวอร์ชันปรับปรุง อาโอะ (บลู) ถูกจำหน่ายหลังจากนั้น และเวอร์ชันอาโอะถูกแก้ไขใหม่เป็น โปเกมอนเร้ดแอนด์บลู เพื่อจำหน่ายทั่วโลก เกมเปิดตัวในสหรัฐอเมริกาวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1998 ส่วนเวอร์ชันดั้งเดิม อากะ และ มิโดริ นั้นไม่เคยได้ออกจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่นหลังจากนั้น เวอร์ชันปรับปรุงต่อไปในชื่อโปเกมอน เยลโลว์: สเปเชียล พิกะจู๋ เอดิชั่นออกจำหน่ายเพื่อนำคุณสมบัติเกี่ยวกับสีของเครื่องเกมบอยคัลเลอร์มาใช้ รวมถึงนำเสนอเนื้อเรื่องที่ใกล้เคียงกับอนิเมะมากยิ่งขึ้น เกมเจเนอเรชันแรกนี้นำเสนอโปเกมอนเจเนอเรชันดั้งเดิม 151 ชนิด (เรียงโดยสมุดภาพโปเกมอนสากล ครอบคลุมฟุชิกิดาเนะจนถึงมิว) และแนวคิดพื้นฐานของเกมเกี่ยวกับการจับโปเกมอน การฝึกฝนโปเกมอน การต่อสู้ และการแลกเปลี่ยนโปเกมอนทั้งกับคอมพิวเตอร์และตัวผู้เล่น เกมเวอร์ชันเหล่านี้ดำเนินเนื้อเรื่องในเขตภูมิภาคคันโต ซึ่งเป็นภูมิภาคสมมุติแม้ว่าชื่อนี้จะไม่ได้ถูกใช้จนถึงเจเนอเรชันที่สอง
เจเนอเรชันที่สองของโปเกมอนเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1999 ด้วยการจำหน่ายโปเกมอน โกลด์และซิลเวอร์สำหรับเกมบอยคัลเลอร์ เช่นเดียวกับเจเนอเรชันที่แล้ว เวอร์ชันปรับปรุงชื่อโปเกมอน คริสตัลก็ถูกจำหน่ายในเวลาต่อมา เจเนอเรชันที่สองนำเสนอโปเกมอนตัวใหม่ 100 ชนิด (เริ่มที่ชิโกริต้าและสิ้นสุดที่เซเลบี) รวมแล้วมีโปเกมอน 251 ชนิดให้สะสม ฝึกฝน และต่อสู้ นอกจากนี้ยังมีโปเกมอนมินิซึ่งเป็นเครื่องเล่นเกมมือถือออกวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ในญี่ปุ่นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2001 และในยุโรปใน ค.ศ. 2002
โปเกมอนเข้าสู่เจเนอเรชันที่สามด้วยการออกจำหน่ายโปเกมอน รูบีและแซฟไฟร์สำหรับเครื่องเกมบอยแอ็ดวานซ์ในปี ค.ศ. 2002 ตามด้วยเกมโปเกมอน เรดและบลูเวอร์ชันรีเมคในชื่อโปเกมอน ไฟร์เรดและลีฟกรีนและเวอร์ชันปรับปรุงของโปเกมอน รูบีและแซฟไฟร์ในชื่อโปเกมอน เอเมอรัลด์เจเนเรชันที่สามนำเสนอโปเกมอนตัวใหม่ 135 ชนิด (เริ่มที่คิโมริและสิ้นสุดที่เดโอคิชิสุ) รวมเป็น 386 ชนิด อย่างไรก็ตาม เจเนอเรชันนี้ยังได้รับคำวิจารณ์เกี่ยวกับการนำคุณลักษณะของเกมหลายประการออกไป รวมไปถึง ระบบกลางวันกลางคืนที่มีในเจเนอเรชันที่แล้ว และเป็นเวอร์ชันแรกที่ช่วยให้ผู้เล่นสะสมโปเกมอนเพียงจำนวนที่ระบบได้จัดประเภทไว้แทนที่จะต้องสะสมโปเกมอนทุกชนิด (202 ชนิดจาก 386 ชนิดสามารถหาจับได้ในเกมเวอร์ชันรูบีและแซฟไฟร์)
ในปี ค.ศ. 2006 ญี่ปุ่นได้เริ่มเจเนอเรชันที่สี่ของแฟรนไชส์ด้วยการออกจำหน่ายเกมโปเกมอน ไดมอนด์และเพิร์ลสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอสเจเนอเรชันที่สี่นำเสนอโปเกมอนตัวใหม่อีก 107 ชนิด (เริ่มที่นาเอโทรุและสิ้นสุดที่อาร์เซอุส) ทำให้มีโปเกมอนรวม 493 ชนิด"จอสัมผัส" ของนินเทนโด ดีเอส ทำให้เกมมีคุณลักษณะใหม่ เช่น การทำอาหารโปเกมอนหรือพอฟฟิน (poffin) ด้วยปากกาหรือสไตลัส (stylus) และการใช้ Pokétch แนวคิดระบบการเล่นใหม่รวมไปถึงระบบการจัดประเภทโครงสร้างท่าต่อสู้ใหม่ ระบบการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้เล่นแบบออนไลน์และต่อสู้ผ่านการเชื่อมต่อนินเทนโดวายฟาย (Nintendo Wi-Fi Connection) การกลับมา (และส่วนเพิ่มเติม) ของระบบกลางวันกลางคืนจากเจเนอเรชันที่สอง การเพิ่มเติมการประกวดโปเกมอนของเจเนอเรชันที่สามให้เป็น "ซูเปอร์คอนเทสต์" (Super Contest) และภูมิภาคใหม่ชื่อ ซินโนะ (Sinnoh) ที่มีส่วนที่เป็นใต้ดินสำหรับระบบการเล่นแบบหลายคนนอกเหนือจากพื้นที่บนพื้นดิน เช่นเดียวกับโปเกมอนเยลโลว์ คริสตัลและเอเมอรัลด์เวอร์ชันปรับปรุงของโปเกมอนไดมอนด์แอนด์เพิร์ลมีคือโปเกมอน แพลตินัมออกจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 ในญี่ปุ่น เดือนมีนาคม ค.ศ. 2009 ในสหรัฐอเมริกา และเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 ในออสเตรเลียและยุโรป เกมภาคเสริมในเจเนอเรชันที่สี่คือภาคต่อของโปเกมอนสเตเดียมที่ชื่อโปเกมอน แบทเทิลเรฟโวลูชันสำหรับเครื่องวี ที่สามารถเชื่อมต่อวายฟายได้ด้วยนินเทนโดประกาศในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 ว่าภาครีเมคของโปเกมอนโกลด์แอนด์ซิลเวอร์ในชื่อโปเกมอน ฮาร์ตโกลด์และโซลซิลเวอร์ออกจำหน่ายสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอส ภาคฮาร์ตโกลด์และโซลซิลเวอร์นั้น เนื้อเรื่องจะอยู่ที่ภูมิภาคโจโตและออกจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ในญี่ปุ่น
เจเนอเรชันที่ห้าของโปเกมอนเริ่มในวันที่ 18 กันยายนด้วยการออกจำหน่ายเกมโปเกมอน แบล็คและไวท์ในญี่ปุ่นสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอสเดิมบริษัทโปเกมอนได้ประกาศเกมนี้ออกเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2010 ว่ายังไม่แน่นอนว่าจะออกจำหน่ายในปีนั้นก่อนจะประกาศในวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ว่าเกมจะออกจำหน่ายวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2010เวอร์ชันนี้ฉากถูกตั้งอยู่ที่ภูมิภาคอิชชูหรือยูโนวา และใช้ความสามารถในการเรนเดอร์ 3 มิติของเครื่องนินเทนโด ดีเอสให้มีขอบเขตเหนือกว่าภาคแพลตินัม ฮาร์ตโกลด์และโซลซิลเวอร์ อย่างที่เห็นในฉากตัวผู้เล่นเดินผ่านมหานคร Castelia City มีโปเกมอนตัวใหม่ทั้งหมด 156 ชนิดแนะนำในเจเนอเรชันนี้ (เริ่มที่วิคทินี่และสิ้นสุดที่เกโนเซคท์)รวมถึงกลไลเกมใหม่ เช่น ซีเกียร์ ซึ่งเป็นคุณสมบัติการเชื่อมต่อแบบไร้สายและความสามารถในการอัปโหลดข้อมูลเกี่ยวกับเกมลงอินเทอร์เน็ตและคอมพิวเตอร์ของผู้เล่นโปเกมอน แบล็คและไวท์ออกจำหน่ายในยุโรปวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2011 ในอเมริกาเหนือวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2011 และออสเตรเลียในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2011 ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2012 นินเทนโดออกจำหน่ายโปเกมอน แบล็คทูและไวท์ทูในญี่ปุ่นสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอส และในอเมริกาเหนือและยุโรปเมื่อต้นเดือนตุลาคม
ในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2013 นินเทนโดประกาศเกมโปเกมอน เอกซ์และวายสำหรับเครื่องนินเทนโด 3ดีเอสอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเจเนอเรชันที่หกของเกม เกมจะถูกเรนเดอร์ในแบบ 3 มิติ และออกจำหน่ายในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2013ในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 นินเทนโดได้ประกาศภาครีเมคของ"โปเกมอนรูบีและแซฟไฟร์" ในชื่อ "โปเกมอน โอเมก้ารูบี้และอัลฟ่าแซฟไฟร์" พร้อมเนื้อหาเพิ่มเติม ออกจำหน่ายในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015
คุณภาพและกราฟิกได้ถูกพัฒนารูปแบบให้เป็น Full Body ในเกม "โปเกมอน ซันและมูน" ที่ถูกประกาศโดยนินเทนโดในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ซึ่งถือว่าเป็นเจเนอเรชั่นที่เจ็ดของเกม และจำหน่ายพร้อมกันทั่วโลกในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ต่อมาในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2017 นินเทนโดได้ประกาศเกม "โปเกมอน อัลตร้าซันและอัลตร้ามูน" ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องในโลกคู่ขนานของโปเกมอนซันและมูน และวางขายพร้อมกันทั่วโลกในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 และถือว่าเป็นภาคสุดท้ายของเกมโปเกมอนในเครื่องนินเทนโด 3ดีเอสและต่อมาวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 นินเทนโดได้ประกาศเกมโปเกมอนภาคหลักเกมแรกในเครื่องนินเท็นโดสวิตช์'โปเกมอน เล็ตส์โกพิคาชู!และเล็ตส์โกอีวุย!' ซึ่งเป็นการรีเมคของโปเกมอนเยลโล่ว์ โดยนำเสนอโปเกมอนเพียงแค่เจเนอเรชั่นที่ 1 เท่านั้น (151 ตัว) แต่ได้มีการประกาศถึงโปเกมอนมายาใหม่ 2 ตัวจากเจเนอเรชั่นที่ 7 "เมลตัน" และ "เมลเมตัล" ที่สามารถหาได้จากโปเกมอน โกซึ่งสามารถส่งไปที่เกมโปเกมอน เล็ตส์โกพิคาชู!และเล็ตส์โกอีวุย!ได้เช่นกัน ทำให้ในภาคนี้มีโปเกมอนทั้งหมด 153 ตัว เกมภาคนี้ได้ออกจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018
ต่อมาในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ได้มีการประกาศเกมโปเกมอนภาคใหม่ และภาคแรกของเจเนอเรชั่นที่แปด ผ่านทาง Pokémon Direct โดยปรากฏชื่อภาคใหม่ว่า "โปเกมอน ซอร์ดและชิลด์" ลงในเครื่องนินเท็นโดสวิตซ์โดยในเกมภาคนี้นั้นจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่คือ จะมีโปเกมอนไม่ครบทุกสายพันธุ์อีกต่อไป เนื่องจากการพัฒนากราฟิกของโมเดลโปเกมอนทุกตัวนั้นจะทำให้เกมออกจำหน่ายได้ไม่ตรงเวลา เกมภาคนี้จะมีการวางจำหน่ายพร้อมกันทั่วโลกในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019
และต่อมาในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ก็ได้มีการประกาศเปิดตัวเกมโปเกมอนภาคใหม่ซึ่งเป็น เจเนอเรชันที่เก้า ผ่านทาง Pokémon Present โดยให้ชื่อภาคที่เปิดตัวว่า "โปเกมอน สการ์เล็ต และ ไวโอเล็ต"  ซึ่งลงในเครื่องนินเท็นโดสวิตซ์โดยภาคนี้เป็นภาคที่ได้พัฒนามาในรูปแบบ Open World เต็มรูปแบบ                             เกมภาคนี้จะมีการวางจำหน่ายพร้อมกันทั่วโลกในวันที่ 18 พฤศจิกายน 2022 และต่อมาก็มีการวางจำหน่ายเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้(DLC) ตามมาในชื่อของ  "The Hidden Treasure of Area Zero"  โดยแบ่งเป็น 2ตอน ตอนแรก The Teal Mask ปล่อย ในวันที่ 13 กันยายน 2566 และตอนที่สอง The Indigo Disk ปล่อยในวันที่ 14 ธันวาคม 2566
แกนหลักของซีรีส์เกมโปเกมอนนั้นพัวพันกับการจับและการต่อสู้กับโปเกมอน เริ่มจากโปเกมอนเริ่มต้น ผู้เล่นสามารถจับโปเกมอนป่าโดยทำให้มันอ่อนแอและจับมันด้วยโปเกบอล ในทางกลับกัน พวกเขาสามารถเลือกที่จะต่อสู้กับมันให้ชนะแล้วโปเกมอนจะได้รับค่าประสบการณ์ เป็นการเพิ่มระดับหรือเลเวลและสอนท่าใหม่ ๆ ให้กับมัน โปเกมอนตัวหนึ่งสามารถวิวัฒนาการไปเป็นร่างใหม่ที่แข็งแกร่งขึ้นได้ด้วยการเพิ่มระดับหรือด้วยการใช้ไอเทมที่เกมกำหนด ตลอดการเล่นเกม ผู้เล่นจะต้องต่อสู้กับนักฝึกโปเกมอนเพื่อดำเนินเรื่อง ด้วยเป้าหมายหลักคือหัวหน้ายิมที่หลากหลายและได้สิทธิในการเป็นแชมป์เปียนในทัวร์นาเมนต์ เกมภาคต่อๆมาได้เปิดตัวภารกิจรองมากมาย รวมถึงแบทเทิลฟรอนเทียร์ที่มีรูปแบบการต่อสู้ที่เป็นเอกลักษณ์ และการประกวดโปเกมอนที่จะได้เห็นการแสดงของโปเกมอนบนจอ
อีกมุมมองที่สอดคล้องกันของเกมโปเกมอน ตั้งแต่โปเกมอนเร้ดและบลูบนเครื่องเกมบอยไปจนถึงโปเกมอนแบล็คและไวท์บนเครื่องนินเทนโด ดีเอสคือการที่ผู้เล่นสามารถเลือกโปเกมอนหนึ่งในสามที่กำหนดไว้เป็นตัวเริ่มต้นของการผจญภัย เรียกโปเกมอนสามตัวเหล่านี้ว่า "โปเกมอนเริ่มต้น" (starter Pokémon) ผู้เล่นสามารถเลือกโปเกมอนรูปแบบพืช รูปแบบไฟ หรือรูปแบบน้ำได้ตัวอย่างเช่น ในโปเกมอนเร้ดและบลู(และเวอร์ชันรีเมค ไฟร์เร้ดและลีฟกรีน) ผู้เล่นสามารถเลือกฟุชิงิดาเนะฮิโตะคาเงะและเซนิกาเมะแต่ในโปเกมอนเยลโล่ว์ซึ่งเป็นภาคที่สร้างขึ้นโดยมีเนื้อเรื่องอ้างอิงตามเนื้อเรื่องของอนิเมะผู้เล่นจะได้รับพิกะจูรูปแบบไฟฟ้า มาเป็นโปเกมอนเริ่มต้น แต่อย่างไรก็ตาม ในภาคนี้ ผู้เล่นจะได้รับโปเกมอนเริ่มต้นสามตัวของภาคเร้ดและบลูระหว่างทางในภายหลัง ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เกิดขึ้นในเกมอื่น ๆ ของแฟรนไชส์อีกมุมมองหนึ่ง คู่แข่งของผู้เล่นจะเลือกโปเกมอนเริ่มต้นที่มีรูปแบบได้เปรียบกับโปเกมอนของเราเสมอ ตัวอย่างเช่น ถ้าผู้เล่นเลือกโปเกมอนรูปแบบพืชคู่แข่งก็จะเลือกโปเกมอนรูปแบบไฟเป็นต้น แต่ในโปเกมอนเยลโล่ว์ซึ่งมีข้อยกเว้นนั้น คู่แข่งจะเลือกอีวุยเป็นโปเกมอนเริ่มต้น แต่ต่อมาอีวุยจะพัฒนาร่างได้เป็นธันเดอร์สชาวเวอร์สหรือบูสเตอร์นั้น จะถูกตัดสินจากผลการต่อสู้กับคู่แข่งว่าแพ้หรือชนะในระหว่างทาง ในเกมบนเครื่องเล่นเกมคิวบ์ที่ชื่อโปเกมอนโคลอสเซียมและโปเกมอนเอ็กดี: เกลออฟดาร์คเนสก็มีข้อยกเว้น นั้นคือในขณะที่เกมส่วนใหญ่ โปเกมอนเริ่มต้นจะเริ่มที่เลเวล 5 แต่เกมเหล่านี้จะเริ่มต้นการเดินทางที่เลเวล 10 และ 25 ตามลำดับ ในโคลอสเซียมโปเกมอนเริ่มต้นของผู้เล่นคือเอฟีและแบล็คกี้และในเกลออฟดาร์คเนสโปเกมอนเริ่มต้นของผู้เล่นคือ อีวุย
สมุดภาพโปเกมอน (Pokédex) เป็นเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์สมมุติในอนิเมะและวิดีโอเกมโปเกมอน สำหรับในเกมนั้น เมื่อใดที่โปเกมอนตัวหนึ่ง ๆ ถูกจับเป็นครั้งแรก ข้อมูลของมันจะเพิ่มเข้าไปในสมุดภาพนี้ แต่ในอนิเมะหรือมังงะนั้น สมุดภาพโปเกมอนเป็นสารานุกรมอิเล็กทรอนิกส์ ปกติมีไว้เพื่อให้ข้อมูลรายละเอียดต่าง ๆ ของโปเกมอน สมุดภาพโปเกมอนยังใช้ในการอ้างอิงถึงรายชื่อโปเกมอนซึ่งโดยทั่วไปจะเรียงตามหมายเลข ในวิดีโอเกม นักฝึกโปเกมอนจะเห็นเป็นที่ว่างเปล่า ณ ขณะเริ่มต้นเกม ผู้ฝึกจะต้องพยายามเติมเต็มสมุดภาพโดยเผชิญหน้ากับโปเกมอน และจับมันให้ได้สายพันธุ์ที่แตกต่างกัน ผู้เล่นจะเห็นชื่อและรูปภาพของโปเกมอหลังจกไข่พบเจอโปเกมอนที่ไม่เคยเจอมาก่อน หลังจากการต่อสู้ ไม่ว่าจะเป็นโปเกมอนป่า หรือการต่อสู้กับผู้ฝึกคนอื่น (ยกเว้นการต่อสู้แบบเชื่อมต่อเครื่องเล่นกับผู้เล่นคนอื่น เช่นในแบทเทิลฟรอนเทียร์) ในโปเกมอนภาคเร้ดและบลู ข้อมูลโปเกมอนจะเพิ่มในสมุดภาพง่าย ๆ โดยการดูรูปโปเกมอน เช่นในสวนสัตว์นอกเขตซาฟารีโซน ตัวละคร NPC ก็อาจทำให้สมุดภาพเพิ่มข้อมูลโปเกมอนเข้าไปได้โดยการอธิบายลักษณะของโปเกมอนระหว่างการพูดคุยกัน ข้อมูลอื่น ๆ หาได้หลังจากผู้เล่นได้รับโปเกมอนสายพันธุ์นั้น ๆ แล้ว หรืออาจจะผ่านการจับโปเกมอนป่าการพัฒนาร่างของโปเกมอน การฟักไข่ (ตั้งแต่รุ่นที่สองเป็นต้นมา) หรือการแลกเปลี่ยนโปเกมอน ข้อมูลที่จะได้เห็นเหล่านั้นเช่นน้ำหนักส่วนสูงชนิดสายพันธุ์ และรายละเอียดสั้น ๆ ของโปเกมอน ในภาคต่อ ๆ มา สมุดภาพรุ่นใหม่อาจมีข้อมูลรายละเอียดที่มากขึ้นเช่น ขนาดของตัวโปเกมอนเปรียบเทียบกับตัวผู้ฝึก หรือรายชื่อโปเกมอนแยกตามถิ่นที่อยู่อาศัย (ข้อมูลนี้จะเห็นได้แค่ในภาคไฟร์เร้ดและลีฟกรีนเท่านั้น) สมุดภาพโปเกมอนล่าสุดสามารถจุข้อมูลของโปเกมอนทุกตัวที่รู้จักกันในปัจจุบัน เกมโปเกมอน โคลอสเซียม และโปเกมอนเอกซ์ดี:เกลออฟดาร์คเนส บนเครื่องเกมคิวบ์ มีระบบการช่วยเหลือข้อมูลโปเกมอนแบบดิจิทัล(Pokémon Digital Assistant; P★DA) ดูคล้ายกับสมุดภาพโปเกมอน แต่สามารถบอกว่าโปเกมอนรูปแบบไหนได้เปรียบหรือเสียเปรียบโปเกมอนรูปแบบไหน และยังให้ข้อมูลเกี่ยวกับความสามารถเฉพาะของโปเกมอนได้ด้วย
ผู้จับโปเกมอนต้องใช้โปเกมอนในการสู้กัน ในเกมเมื่อเจอใช้ท้าสู้กับผู้เล่น โดยเทรนเนอร์ทุกคนจะมีทีมโปเกมอนหลักสูงสุดพกติดตัวคือ 6 ตัว กับสามารถจับเพิ่มได้ โดยส่วนเกินนั้นจะเอาไปเก็บในคลังโดยเก็บมากเท่าไหร่ก็ได้ กับจัดทีมสู้ได้ โดยเทรนเนอร์มีลำดับตามกันไปของแต่ละเขต เมื่อเทรนเนอร์ที่อยู่เขตไหนต้องรวบรวมเข็ดกลัดประจำเขตครบ 8 อันนั้น จะสามารถเข้าร่วมแข่งโปเกมอนลีคได้ โดยการแข่งนั้นจะป็นการเฟ้นหาตัวแชมป์เปี้ยน
อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันความหมายของโปเกมอนมาสเตอร์ยังคงคลุมเครือ และสามารถตีความได้หลากหลายทิศทาง เช่น ซาโตชิ ตัวละครจากโปเกมอนเวอร์ชันอนิเมะ ได้นิยามความหมายของโปเกมอนมาสเตอร์ไว้ว่า เป็นโปเกมอนเทรนเนอร์ที่เป็นเพื่อนกับโปเกมอนทุกตัวบนโลก เป็นต้น
กลุ่มองค์กรร้ายคือเหล่าเทรนเนอร์ คอยจับโปเกมอน กับทำเรื่องผิดกฎหมายในเขต คอยรวบรวมโปเกมอนมากมายในเขตมาสร้างกองทัพโปเกมอนใช้ยึดเขตขยายอำนาจยึดครองโลก แต่ล้มเหลว(เพราะต้องยึดครองเขตตนอยู่ให้ได้ก่อน)
โปเกมอนฉบับอนิเมะรวมถึงภาพยนตร์ดำเนินเนื้อเรื่องโดยแยกออกจากการผจญภัยต่าง ๆ ในวิดีโอเกม(ยกเว้นภาคเยลโล่ว์ ที่ดำเนินเรื่องตามเนื้อเรื่องอนิเมะ) โปเกมอนฉบับอนิเมะเป็นเรื่องราวภารกิจอันยิ่งใหญ่ของตัวละครหลัก "ซาโตชิ" หรือ "แอช แคทชัม" (Ash Ketchum) เพื่อจะเป็นโปเกมอนมาสเตอร์ในเรื่องการฝึกโปเกมอน เขาและเพื่อนกลุ่มเล็ก ๆ เดินทางตามโลกที่มีโปเกมอนเต็มไปหมด ในภาคแรก (original series) ในเขตภูมิภาคคันโต เริ่มต้นในวันซาโตชิได้เป็นนักฝึกโปเกมอนวันแรก โปเกมอนตัวแรกซึ่งเป็นโปเกมอนคู่หูคือพิคาชู ซึ่งแตกต่างจากเกมที่จะได้เลือกฟุชิงิดาเนะ ฮิโตะคาเงะ และเซนิกาเมะ ซีรีส์นี้ดำเนินไปตามเนื้อเรื่องของเกมโปเกมอนภาคเร้ดและบลู ในเขตภูมิภาคที่ชื่อว่าคันโต ร่วมเดินทางไปกับ "ทาเคชิ" หรือ "บร็อก" (Brock) หัวหน้ายิมของเมืองนิบิ หรือพิวเตอร์ซิตี (Pewter City) และ "คาสึมิ"  น้องสาวคนสุดท้องของกลุ่มพี่น้องหัวหน้ายิมในยิมของเมืองฮานาดะ หรือเซรูเลียนซิตี (Cerulean City) ซีซันต่อมาคือ Pokémon: Adventures on the Orange Islands ซึ่งเป็นการผจญภัยในหมู่เกาะออเร้นจ์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่เป็นเอกลักษณ์ของเรื่อง และเปลี่ยนตัวละครจากทาเคชิเป็น "เค็นจิ" หรือ "เทรซีย์" (Tracey) จิตรกรและผู้ดูแลโปเกมอน ซีซันต่อมา เป็นเนื้อเรื่องของโปเกมอนรุ่นที่สอง ประกอบด้วย Pokémon: The Johto Journeys, Pokémon: Johto League Champions และ Pokémon: Master Quest ดำเนินเรื่องในเขตภูมิภาคโจโต มีตัวละครสามคนคือซาโตชิ ทาเคชิ และคาสึมิ เช่นเดิม
การผจญภัยยังคงดำเนินต่อในซีซัน Pokémon: Advanced ของซีรีส์ Pokémon: Advanced Generation ดำเนินเนื้อเรื่องตามเกมโปเกมอนรุ่นที่สาม ซาโตชิและเพื่อน ๆ เดินทางในเขตภูมิภาคโฮเอ็นซึ่งอยู่ทางใต้ ซาโตชิได้เป็นครูและผู้ให้คำปรึกษาให้กับนักฝึกโปเกมอนมือใหม่ที่ชื่อ "ฮารุกะ" หรือ "เมย์" (May) น้องชายของเธอ "มาซาโตะ" หรือ "แม็กซ์" (Max) ก็ร่วมเดินทางด้วย แต่ไม่ได้เป็นนักฝึกโปเกมอน แต่เขากลับรู้ข้อมูลโปเกมอนมากมาย และเป็นผู้ค้นหาเส้นทางตลอดการเดินทางด้วยโปเกนาวิ ในซีรีส์นี้ ทาเคชิก็มาร่วมเดินทางกับซาโตชิ แต่คาสึมิต้องกลับไปที่ยิมฮานาดะเพื่อทำหน้าที่เป็นหัวหน้ายิม (คาสึมิ รวมถึงตัวละครอื่น ยังปรากฏในซีรีส์พิเศษ Pokémon Chronicles ด้วย) ต่อด้วยซีซัน Pokémon: Advanced Challenge, Pokémon: Advanced Battle และจบซีรีส์ด้วยซีซัน Pokémon: Battle Frontier ยึดหลักตามเนื้อเรื่องเกมภาคเอเมอรัลด์และมุมมองลักษณะของเกมภาคไฟร์เร้ดและลีฟกรีน
ซีรีส์ต่อไปคือโปเกมอน ไดมอนด์ แอนด์ เพิร์ล (Diamond & Pearl) โดยซีรีส์นี้มาซาโตะ น้องชายของฮารุกะ ได้ออกจากกลุ่ม ซึ่งเขากลับไปยังโทกะซิตี้ และได้ดูแลโปเกมอนของพ่อของเขาซึ่งเป็นยิมลีดเดอร์และเลือกโปเกมอนเริ่มต้นและออกเดินทางด้วยตัวเอง และฮารุกะได้ไปเข้าแข่งขัน Pokemon Contest ที่ภูมิภาคโจโต ซาโตชิ ทาเคชิ และเพื่อนคนใหม่ "ฮิคาริ" หรือ "ดอว์น" (Dawn) ร่วมออกเดินทางไปตามภูมิภาคชินโอ
ซีรีส์ต่อไปคือพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ เบส วิชเชส! (Best Wishes!) โดยซีรีส์นี้ฮิคาริได้ออกจากกลุ่มเพื่อเข้าแข่งขัน Pokemon Contest ที่ภูมิภาคโฮเอ็น และทาเคชิได้ออกจากกลุ่ม หลังจากที่ทาเคชิร่วมเดินทางด้วยกันมานานตั้งแต่ซีรีส์แรก เพื่อไปศึกษาต่อในการเป็น Pokemon Docter ซาโตชิได้เจอเพื่อนใหม่ "ไอริส" หรือ "ไอริส" (Iris) และ "เด็นโตะ" หรือ "ไคแลน" (Cilan) คู่หูคนใหม่และร่วมออกเดินทางไปตามภูมิภาคอิชชู และหมู่เกาะเดโคโลล่า
ซีรีส์ต่อไปคือพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ XY โดยซีรีส์นี้ไอริสและเด็นโตะได้ออกจากกลุ่ม โดยที่ไอริสได้ออกเดินทางโดยหวังที่จะเป็นดราก้อนมาสเตอร์ และเด็นโตะได้ไปเข้าการแข่งขันตกปลาตามภูมิภาคต่างๆ ซาโตชิได้ออกเดินทางกับเพื่อนใหม่ "เซเรน่า" หรือ "เซเรน่า" (Serena), "ยูรีก้า" หรือ "บอนนี่" (Bonnie) และ "ซิตรอน" หรือ "เคลมอนต์" (Clemont) ในภูมิภาคคาลอส
ซีรีส์ต่อไปคือพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ซันแอนด์มูน (Sun & Moon) โดยซีรีส์นี้เซเรน่าได้ออกจากกลุ่มเพื่อเข้าแข่งขัน Pokemon Contest ที่ภูมิภาคโฮเอ็น และซิตรอนกลับไปทำหน้าที่ยิมลีดเดอร์ของเมียร์เร่ยิมอีกครั้ง ซาโตชิได้ได้พบกับเพื่อนใหม่ "คาคิ" หรือ "คิอาเว" (Kiawe), "มาโอะ" หรือ "มาโลว์" (Mallow), "มามาเนะ" หรือ "โซโฟเคิลส์" (Sophocles), "ซุยเรน" หรือ "ลานา" (Lana), และ "ลิเลีย" หรือ "ลิเลีย" (Lillie) และได้เข้าโรงเรียนโปเกมอนที่เกาะเมเลเมเล่ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคอโลลา
ซีรีส์ต่อไปคือพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ เจอร์นีย์ (Journeys) โดยซีรีส์นี้ทั้ง 6 คนได้แยกกันเพื่อไปทำตามเป้าหมายและความฝันของตนเอง คาคิตัดสินใจที่จะไปตระเวนเกาะและท้าสู้บททดสอบใหญ่ให้ครบทุกเกาะ มามาเนะไปที่ภูมิภาคโฮเอ็นเพื่อเยี่ยมชมสถานีอวกาศ ซุยเรนได้มุ่งหน้าออกทะเลเพื่อตามหามานาฟี่ มาโอะตัดสินใจที่จะอยู่และพัฒนาร้านอาหารของบ้านของตน ลิเลียได้แยกไปตามหาพ่อของตนพร้อมกับกลาดิโอ้และลูซามิเน่ และซาโตชิที่ได้พบกับเพื่อนใหม่ "โก" หรือ "โกห์" (Goh) ทั้งสองคนได้ร่วมเดินทางตั้งแต่ภูมิภาคคันโตถึงภูมิภาคกาลาร์ ในฐานะรีเสิร์ชเฟลโลของสถาบันวิจัยซากุรางิ โดยมีเพื่อนของโกที่ชื่อ "โคฮารุ" หรือ "โคลอี้" (Chloe) มาร่วมเดินทางบ้างเป็นครั้งคราว ทั้งนี้ ในช่วงท้ายของซีรีส์ โกและโคฮารุได้ออกจากกลุ่ม โดยที่โกได้ออกเดินทางไปตามเส้นทางของตนเอง และโคฮารุได้สานต่อหน้าที่รีเสิร์ชเฟลโลของซาโตชิและโก และซาโตชิได้ออกเดินทางครั้งใหม่ โดยมีคาสึมิและทาเคชิร่วมเดินทางไปด้วยกันอีกครั้ง และซีรีส์นี้จะเป็นภาคสุดท้ายที่จะมีซาโตชิและพิคาชูเป็นตัวละครหลัก
ซีรีส์ล่าสุดคือ พ็อคเก็ตมอนสเตอร์ ฮอไรซันส์ (Horizons) ซึ่งจะเป็นซีรีส์ภาคแรกที่เปลี่ยนตัวละครหลักในการดำเนินเรื่อง เป็น 2 ตัวละครใหม่ที่ชื่อ  "ลิโกะ" หรือ "ลิโกะ" (Liko) และ  "รอย" หรือ "รอย" (Roy) ทั้งสองคนได้เข้าร่วมกลุ่มผจญภัยเล็กๆที่มีชื่อว่า "ไรซิ่งโวลเทคเกอร์ส" และได้ออกเดินทางรอบโลกไปด้วยกัน
นอกจากซีรีส์ทางโทรทัศน์ ยังมีโปเกมอนฉบับภาพยนตร์สร้างขึ้นทั้งหมด 23 ภาค โดยโปเกมอนภาพยนตร์ที่ 14 ทั้งสองภาคที่ชื่อPokémon the Movie: Black—Victini and ReshiramและWhite—Victini and Zekromนั้นถือว่าเป็นภาคเดียวกัน ในโปเกมอนฉบับภาพยนตร์บางภาค ยังมีการสะสมสินน้ำใจ เช่นการ์ดเกมให้สะสมด้วย
การ์ตูนโปเกมอนนั้นมีหลายภาค จนถึงทุกวันนี้ โปเกมอนยังไม่มีตอนจบ การ์ตูนเรื่องนี้ถูกผลิตเพิ่มขึ้นอีกมากมายหลายตอน แบ่งได้เป็นหลายภาค โดยภาคแรกนั้นเป็นแบบฉบับดั้งเดิม (Original series) จำนวน 276 ตอนภาคต่อไปคือ แอดวานซ์ เจเนอเรชัน (Advance Generation) หรือ AG จำนวน 192 ตอนภาคต่อไปคือ ไดมอนด์ แอนด์ เพิร์ล (Diamond & Pearl) หรือ DP จำนวน 191 ตอนภาคต่อไปคือ เบสท์ วิช (Best Wishes!) หรือ BW จำนวน 142 ตอนภาคต่อไปคือ เอ็กซ์วาย (XY) จำนวน 140 ตอนภาคต่อไปคือ ซันแอนด์มูน (Sun and Moon) หรือ SM จำนวน 146 ตอนภาคต่อไปคือ เจอร์นีย์ (Journeys) หรือ JN จำนวน 147 ตอน
สำหรับประเทศไทยนั้น ปัจจุบันได้มีการนำการ์ตูนโปเกมอนมาฉายทางโมเดิร์นไนน์ทีวีในรายการโมเดิร์นไนน์การ์ตูน, ช่องทรูสปาร์ก,ทรูโฟร์ยูของทรูวิชันส์, ช่องไทยรัฐทีวีและช่องจีเอ็มเอ็ม 25
โปเกมอนฉบับอนิเมะได้ทำเป็นซีรีส์ ดังนี้
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์เป็นอนิเมะซีรีส์แรก โดยมักจะเรียกคำย่อว่า "โปเกมอน"
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ แอดวานซ์ เจเนอเรชันเป็นภาคต่อของพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ โดยบางครั้งจะเรียกคำย่อว่า "โปเกมอน AG"
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ไดมอนด์ & เพิร์ลเป็นภาคต่อของ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ แอดวานซ์ เจเนอเรชัน โดยบางครั้งจะเรียกคำย่อว่า "โปเกมอน DP"
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ เบสวิชเป็นภาคต่อของ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ไดมอนด์ แอนด์ เพิร์ล โดยบางครั้งจะเรียกคำย่อเป็น "โปเกมอน BW" หรือ "โปเกมอน BW2"
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ XYเป็นภาคต่อของ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ เบสวิช
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ซันแอนด์มูนเป็นภาคต่อของ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ XY โดยบางครั้งจะเรียกคำย่อเป็น "โปเกมอน SM"
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ เจอร์นีย์เป็นภาคต่อของ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ซันแอนด์มูน โดยบางครั้งจะเรียกคำย่อเป็น "โปเกมอน JN"
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ฮอไรซันส์เป็นภาคต่อของ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ เจอร์นีย์ โดยบางครั้งจะเรียกคำย่อเป็น "โปเกมอน HZ"
Original Series
เป็นเรื่องสั้นช่วงหลังจากที่ฉายภาพยนตร์จบแล้ว
มีการผลิตซีดีโปเกมอนขายในอเมริกาเหนือ ส่วนใหญ่ผลิตขึ้นเกี่ยวกับโปเกมอนฉบับภาพยนตร์ 3 เรื่องแรก หาซื้อได้บ่อย ๆ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2544 ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2550 ซีดีที่ผลิตขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ 10 ปี ได้วางขายโดยจุเพลงประกอบภาษาอังกฤษ 18 แทร็ก และเป็นการวางขายซีดีฉบับภาษาอังกฤษครั้งแรกที่วางขายมากกว่า 5 ปี เพลงประกอบภาพยนตร์โปเกมอนได้วางขายในญี่ปุ่นด้วย
โปเกมอน เทรดดิงการ์ดเกมเป็นเกมสะสมการ์ด มีจุดมุ่งหมายคล้ายคลึงกับการต่อสู้ของโปเกมอนในวิดีโอเกม ผู้เล่นใช้การ์ดโปเกมอนที่มีค่าความแข็งแกร่งและค่าความอ่อนแอบนการ์ดแต่ละใบ เพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้โดยการ "น็อคเอาต์" การ์ดโปเกมอนของเขาการ์ดเกมนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในอเมริกาเหนือโดยบริษัทวิซาร์ดออฟเดอะโคสต์(อังกฤษ:Wizards of the Coast) ในปี ค.ศ. 1999อย่างไรก็ตาม เมื่อโปเกมอนรูบี้แอนด์แซฟไฟร์วางจำหน่ายออกมา บริษัทโปเกมอนได้เรียกคืนการ์ดเกมจากวิซาร์ดออฟเดอะโคสต์ และเริ่มต้นตีพิมพ์จำหน่ายเองการขยายกิจการของบริษัทในเวลาต่อมาคือการเปิดตัวโปเกมอนอีเทรดดิงการ์ดเกมซึ่งเป็นการ์ดที่สามารถใช้งานร่วมกับเครื่องนินเทนโด อีรีดเดอร์ต่อมานินเทนโดหยุดการผลิตของการ์ดเหล่านี้และต่อการปล่อย EX ไฟร์เร้ดและลีฟกรีนแทน นินเทนโดวางจำหน่ายเทรดดิงการ์เกมเวอร์ชันเกมบอยคัลเลอร์ในญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1998 และวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาและยุโรปในปี ค.ศ. 2000 ด้วยโปเกมอนเทรดดิงการ์ดเกมนี้ยังประกอบด้วยการ์ดเวอร์ชันดิจิทัลจากการ์ดชุดดั้งเดิม และการ์ดเสริม 2 ชนิด (Jungle และ Fossil) รวมถึงการ์ดมากมายที่ผลิตขึ้นเฉพาะสำหรับเกม เกมภาคต่อเฉพาะเวอร์ชันญี่ปุ่นได้วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2001
โปเกมอนฉบับมังงะ (หนังสือการ์ตูน) ผลัตสำนักพิมพ์โชงากูกังนั้นมีหลากหลาย โดยผู้ที่ผลิตวางขายในภาษาอังกฤษคือViz Communications(พิมพ์และจำหน่ายในภาษาอังกฤษในประเทศสิงคโปร์สำนักพิมพ์เก่าChuang Yiปัจจุบันเปลียนสำนักพิมพ์ใหม่ (โชงากูกัง เอเชีย)) มังงะนั้นแตกต่างจากวิดีโอเกมและการ์ตูนมากในเรื่องของนักฝึกโปเกมอน สามารถฆ่าโปเกมอนของฝ่ายตรงข้ามได้
โปเกมอนมังงะในประเทศไทย ไดรับลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมายจากสำนักพิมพ์โชงากูกัง3 สำนักพิมพ์คือ สำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์สำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่งและ สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
โปเกมอนได้รับคำวิจารณ์จากศาสนิกชนของศาสนาคริสต์ยูดายชาวคริสต์เห็นว่าเกี่ยวกับความลึกลับและรุนแรงของโปเกมอน รวมถึงโปเกมอนวิวัฒนาการของโปเกมอน (แม้ว่าจะคล้ายกับการลอกคราบมากกว่า แต่โครงการChildCare Action Projectเชื่อมโยงมันเข้ากับเรื่องทฤษฎีวิวัฒนาการ) ซึ่งเขาอ้างว่าขัดแย้งกับการกำเนิดทางไบเบิลของสรรพสิ่งที่รุนแรงซึ่งคนส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์จึงไม่เชื่อเรื่องนี้อย่างไรก็ตาม สถานีโทรทัศน์ดาวเทียมในวาติกันแย้งว่าโปเกมอนเทรดดิงการ์ด และวิดีโอเกมนั้น "มีจินตนาการสร้างสรรค์อย่างเต็มเปี่ยม" และ "ไม่มีผลกระทบข้างเคียงในเรื่องหลักศีลธรรมเลย"ในสหราชอาณาจักรเกม "คริสเตียน เพาเวอร์ การ์ด" ได้เปิดตัวในปี ค.ศ. 1999 โดยเดวิด เทต ซึ่งกล่าวว่า "บางคนไม่ชอบโปเกมอนและต้องการทางเลือกอื่น พวกเขาเพียงต้องการเกมของคริสต์ศาสนิกชนเท่านั้น" เกมนี้ดูคล้ายกับโปเกมอนเทรดดิงการ์ดแต่ตัวละครสำคัญบนการ์ดมาจากคัมภีร์ไบเบิล
ในปี ค.ศ. 1999 นินเทนโดหยุดผลิตการ์ด "Koga's Ninja Trick" เวอร์ชันญี่ปุ่นเนื่องจากรูปภาพแสดงให้เห็นถึงตัวมังจิเครื่องหมายทางศาสนาพุทธซึ่งไม่มีนัยในด้านลบ
กลุ่มสิทธิมนุษยชนต่อต้านการสบประมาทของชาวยิวได้ประกาศต่อต้านเนื่องจากสัญลักษณ์นี้เป็นเหมือนสัญลักษณ์สวัสติกะกลับด้าน ซึ่งถือว่าเป็นการโจมตีชาวยิว แม้ว่านินเทนโดจะตั้งใจว่าจะวางขายการ์ดเหล่านี้เฉพาะในญี่ปุ่นเท่านั้น แต่นินเทนโดก็มีกำหนดการปล่อยเวอร์ชันอเมริกาเหนือในปีต่อมา กลุ่มสิทธิมนุษยชนต่อต้านการสบประมาทเข้าใจว่าสัญลักษณ์ที่เป็นปัญหานั้นไม่มีเจตนาจะจู่โจมและยอมรับการที่นินเทนโดลบเครื่องหมายนี้ออกไป
ในปี ค.ศ. 2001ประเทศซาอุดิอาระเบียประกาศห้ามนำเกมโปเกมอนและการ์ดเข้าประเทศ โดยให้เหตุผลว่าจะเป็นการสนับสนุนกลุ่มไซออนนิสม์โดยดูจากสัญลักษณ์ดาราแห่งเดวิด(Star of David) ที่แสดงบนการ์ด และมีความเกี่ยวโยงกับการพนัน ซึ่งเป็นการฝ่าฝืนกฎของชาวมุสลิมโปเกมอนยังถูกกล่าวหาเนื่องจากส่งเสริมพวกวัตถุนิยมอีกด้วย
ในปี ค.ศ. 1999 เด็กชายอายุ 9 ขวบ 2 คน ฟ้องร้องนินเทนโด เพราะเขาอ้างว่าเกมโปเกมอนเทรดดิงการ์ดทำให้เขาติดการพนันงอมแงม
เมื่อวันที่16 ธันวาคมค.ศ. 1997 เด็ก ๆ ชาวญี่ปุ่น 700 คนถูกส่งเข้าโรงพยาบาลหลังมีอาการลมชักกะทันหัน ซึ่งพบว่าเกิดขึ้นจากการดูการ์ตูนโปเกมอนตอนที่ 38 ตอนนักรบสมองกลโพลีกอน(ญี่ปุ่น:でんのうせんしポリゴン Dennō Senshi Porigon: EP038) เป็นผลให้ตอนนี้ไม่ได้ออกอากาศอีก ในโปเกมอนตอนนี้ จะมีการระเบิดขึ้นและมีแสงสีแดงกับสีน้ำเงินสลับกันอย่างรวดเร็วและสิ่งนี้เรียกว่า "paka-paka"ซึ่งมีการระบุว่าแสงเหล่านี้เป็นสาเหตุให้เกิดอาการลมชัก แม้ว่าคน ๆ นั้นจะไม่เคยมีประวัติของโรคนี้มาก่อนก็ตามจากเหตุการณ์นี้ทำให้มีสื่อล้อเลียนโปเกมอนเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยปรากฏการเย้ยหยันในเรื่องเดอะซิมป์สันส์ตอน Thirty Minutes over Tokyoและเรื่องเซาท์พาร์กตอน Chinpokomon
ในเดือนมีนาคมค.ศ. 2000 บริษัทผู้ผลิตของเล่นขนาดเล็ก Morrison Entertainment Group ที่ตั้งอยู่ที่แมนฮัตตันบีชแคลิฟอร์เนียฟ้องร้องนินเทนโดว่าแฟรนไชส์โปเกมอนละเมิดตัวละครของมอนสเตอร์อินมายพ็อคเก็ตที่ตนเป็นผู้ผลิต โดยผู้พิพากษาตัดสินว่าไม่ใช่การละเมิด ดังนั้น Morrison จึงฟ้องอุทธรณ์ในเดือนพฤศจิกายนค.ศ. 2001
เนื่องจากความนิยมของโปเกมอน ส่งผลให้มีโปเกมอนเป็นเครื่องหมายอย่างหนึ่งของวัฒนธรรมสมัยนิยมตัวละครของโปเกมอนกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรม ตัวอย่างเช่นบอลลูนรูปพิกะจูในขบวนพาเหรดวันขอบคุณพระเจ้าของเมซี่(Macy's Thanksgiving Day Parade) เครื่องบินโบอิง 747-400 รูปโปเกมอน สินค้าโปเกมอนนับพัน และสวนสนุกโปเกมอนในเมืองนาโกยะประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2005 และในไทเปค.ศ. 2006 โปเกมอนยังปรากฏบนปกของนิตยสารไทม์ของสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1999 การแสดงตลกชื่อ Drawn Together มีตัวละครชื่อลิงลิง(Ling-Ling) ที่มีลักษณะล้อเลียนพิกะจูและการแสดงอื่น ๆ อีกหลายการแสดงเช่นReBootเดอะซิมป์สันส์South ParkThe Grim Adventures of Billy and MandyและAll Grown Up!ที่ได้อ้างถึงโปเกมอนระหว่างเนื้อเรื่อง โปเกมอนยังถูกนำเสนอในรายการ I Love the '90s: Part Deux ของสถานีโทรทัศน์ VH1 อีกด้วย การแสดงสดชื่อว่าโปเกมอนไลฟ์(Pokémon Live!) ได้ทัวร์ไปในสหรัฐอเมริกาในช่วงปลายปี ค.ศ. 2000 โดยแสดงตามเนื้อเรื่องโปเกมอนฉบับอนิเมะแต่มีข้อผิดพลาดเกี่ยวกับต่อเนื่องของเนื้อเรื่องในการแสดงนี้ จิม บุทเชอร์ กล่าวถึงโปเกมอนว่าเป็นแรงบันดาลใจในซีรีส์นวนิยายเรื่องCodex Alera
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 นินเทนโดเปิดร้านค้าชื่อว่า Pokémon Center ณ ศูนย์กลางร็อกเฟลเลอร์ในนิวยอร์กโดยออกแบบขึ้นหลังร้าน Pokémon Center 2 แห่งในโตเกียวและโอซาก้าซึ่งอาคารนี้ในเนื้อเรื่องเป็นที่ที่นักฝึกโปเกมอนนำโปเกมอนมารักษาอาการเจ็บป่วยร้านค้านี้ขายสินค้าที่ระลึกเกี่ยวกับโปเกมอน มี 2 ชั้น โดยเรียงเป็นลำดับสินค้าตั้งแต่เสื้อยืดสะสม อุปกรณ์เครื่องเขียน pokemon card ไปจนถึงตุ๊กตาโปเกมอนร้านแห่งนี้ยังเปิดตัวเครื่องแจกจ่ายโปเกมอน(Pokémon Distributing Machine) ที่ผู้เล่นจะวางเกมโปเกมอนลงไปเพื่อรับไข่โปเกมอนที่แจกขึ้นเฉพาะเวลานั้นเท่านั้น นอกจากนี้ร้านแห่งนี้ยังมีโต๊ะสำหรับให้ผู้เล่นเข้าไปเล่นโปเกมอนเทรดดิงการ์ดเพื่อดวลกัน ร้าน Pokémon Center นี้ปิดตัวลงและสร้าง Nintendo World Store ขึ้นมาแทนที่ในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2005
โจเซฟ เจ โทบินตั้งทฤษฎีว่าความสำเร็จของแฟรนไชส์โปเกมอนส่วนใหญ่มาจากรายชื่อยาวเหยียดที่เด็ก ๆ สามารถเรียนรู้และพูดถึงซ้ำ ๆ ในกลุ่มเพื่อนของตน โลกของเรื่องสมมุติมีโอกาสมากมายให้อภิปรายและสาธิตความรู้ต่อหน้าเพื่อน ๆ ในเวอร์ชันภาษาฝรั่งเศส นินเทนโดได้ใส่ใจโดยแปลชื่อของโปเกมอนเพื่อสะท้อนถึงวัฒนธรรมและภาษาของฝรั่งเศส ชื่อโปเกมอนทุกชื่อแสดงความเป็นตัวตน ที่ทำให้เด็กเชื่อว่าชื่อนั้นมีอำนาจเชิงสัญลักษณ์ เด็ก ๆ สามารถเลือกโปเกมอนตัวโปรดและใช้แสดงความเป็นตัวเอง ขณะที่ในเวลาเดียวกันก็สนับสนุนความสอดคล้องเหมือนกันภายในกลุ่ม และแบ่งแยกกลุ่มของตนจากเด็กกลุ่มอื่นโดยประเมินจากสิ่งที่พวกเขาชอบและสิ่งที่ไม่ชอบจากทุก ๆ ตอน โปเกมอนได้รับความนิยมเพราะโปเกมอนให้ความเป็นอัตลักษณ์กับกลุ่มของเด็ก ๆ ในวงกว้างได้ และเสียมันไปได้อย่างรวดเร็วเมื่อเด็ก ๆ กลุ่มนั้นพบว่ากลุ่มอัตลักษณ์นั้นใหญ่เกินไปและตามหาอัตลักษณ์อื่น ๆ ที่จะแยกเขาออกมาอยู่ในกลุ่มที่เล็กลงได้
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 กิจกรรม "เดือนแห่งรูปโปรไฟล์โปเกมอน" (Pokémon profile picture month) บนเว็บไซต์เฟซบุ๊กได้เริ่มขึ้น ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ผู้ใช้เฟซบุ๊กกว่า 100,000 คน (โดยประมาณ) เปลี่ยนรูปภาพโปรไฟล์ในเฟซบุ๊กของตนเองให้เป็นรูปโปเกมอน ในปี ค.ศ. 2010 ประชาชนกว่า 252,000 คนตอบว่า "เข้าร่วม" กิจกรรม หรือมีคนเข้าร่วมกิจกรรมอย่างน้อยสองเท่าของปีก่อนหน้า
ประวัติศาสตร์ของโปเกมอนเกิดขึ้นพร้อมกับคู่แข่งอย่างแฟรนไชส์ดิจิมอนที่เปิดตัวในเวลาไล่เลี่ยกัน ฮวาน แคสโทร จากไอจีเอ็นซึ่งกล่าวถึงดิจิมอนว่าเป็นอีก "มอน" หนึ่ง เขากล่าวว่าดิจิมอนไม่ได้รับความนิยมหรือความสำเร็จอยู่ในระดับเดียวกับโปเกมอนแต่ก็มียังแฟนคลับที่อุทิศตนให้ลูคัส เอ็ม. โธมัส จากไอจีเอ็นกล่าวว่าโปเกมอนเป็น "การแข่งขันและการเปรียบเทียบเสมอมา" ของดิจิมอนอ้างว่าความสำเร็จของโปเกมอนมจากความง่ายของกลไกวิวัฒนาการเมื่อเทียบกับดิจิโวลูชันแหล่งข้อมูลเช่นเกมโซน(GameZone)มองว่า สองแฟรนไชส์นี้มีแนวคิดและรูปแบบที่คล้ายกัน การโต้วาทีระหว่างแฟนคลับในเรื่องแฟรนไชส์ใดเกิดขึ้นก่อนยังคงมีอยู่ในความจริง สื่อแรกของโปเกมอนนั่นคือโปเกมอนเร้ดและกรีนออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996ขณะที่สัตว์เลี้ยงเสมือนจริงของดิจิมอนออกจำหน่ายในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1997