นกแก้วนิวซีแลนด์

นกแก้วนิวซีแลนด์(อังกฤษ:New Zealand parrot) ในวงศ์Strigopidaeประกอบด้วยนกแก้วอย่างน้อย 3สกุลได้แก่ –Nestor,StrigopsและฟอสซิลNelepsittacusและอาจรวมฟอสซิลHeraclesสกุลNestorประกอบด้วยคีอา,คากา,คากานอร์ฟอล์กและคากาแชทัมส่วนสกุลStrigopsประกอบด้วยคากาโปที่มีชื่อเสียงนกแก้วทุกชนิดในนี้เป็นสัตว์พื้นถิ่นในประเทศนิวซีแลนด์โดยนกแก้วชนิดที่อยู่ในสกุลNelepsittacusพบได้ในเกาะหลัก ส่วนสองชนิดที่สูญพันธุ์แล้วในสกุลNestorพบในเกาะมหาสมุทรใกล้เคียง เช่นหมู่เกาะแชทัมของนิวซีแลนด์ และเกาะนอร์ฟอล์กกับเกาะฟิลลิปใกล้เคียง
คากานอร์ฟอล์กและคากาแชทัมได้สูญพันธุ์ไปในระยะหลังนี้ส่วนนกแก้วชนิดในสกุลNelepsittacusสูญพันธุ์ไปเมื่อ 16 ล้านปีก่อน ส่วนคากาโป คีอาทุกชนิด และคากาชนิดย่อย 2 ชนิด อยู่ในสถานะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์กิจกรรมของมนุษย์ก่อให้เกิดการสูญพันธุ์ของนกสองชนิดก่อนหน้าและทำให้อีก 3 ชนิดลดลง ผู้ตั้งถิ่นฐานนำสัตว์ชนิดพันธุ์ต่างถิ่นรุกรานเช่นหมูแมวสุนัขจิ้งจอกวีเซิลหนูและพอสซัมที่กินไข่ของนกที่วางไข่บนพื้นดิน และจำนวนนกที่ลดลงมีสาเหตุเพิ่มเติมจากการล่าสัตว์เป็นอาหาร การฆ่าสัตว์ฐานเป็นศัตรูพืชการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติและการนำเข้าต่อ
นกแก้ววงศ์นี้แยกจากนกแก้วชนิดอื่น ๆ เมื่อนิวซีแลนด์แยกตัวออกจากกอนด์วานาประมาณ 82 ล้านปีก่อน ส่วนบรรพบุรุษของสกุลNestorกับStrigopsแยกจากกันเมื่อระหว่าง 60 ถึง 80 ล้านปีก่อน
ไม่มีฉันทามติเกี่ยวกับอนุกรมวิธานของPsittaciformesจนกระทั่งเมื่อไม่นานนี้ การจัดตั้งชนิดใน Strigopoidea ในอดีตมีอยู่หลายแบบนกแก้ววงศ์นี้อยู่ในวงศ์ใหญ่ Strigopoidea โดยวงศ์ใหญ่นี้เป็นหนึ่งในสามวงศ์ใหญ่ในอันดับPsittaciformesส่วนอีกสองวงศ์คือCacatuoidea(นกกระตั้ว) และPsittacoidea(นกแก้วแท้)ในขณะที่นักอนุกรมวิธานบางส่วนรวมสามสกุล (Nestor,NelepsittacusและStrigops) เข้าในวงศ์ Strigopidae นักอนุกรมวิธานอีกส่วนจัดให้สกุลNestorและNelepsittacusอยู่ในวงศ์ Nestoridae และเหลือเพียงStrigopsเข้าในวงศ์ Strigopidaeตามแบบดั้งเดิม สายพันธุ์ของวงศ์ Strigopoidea จัดอยู่ในวงศ์ใหญ่ Psittacoidea แต่งานศึกษาหลายชิ้นยืนยันการจัดวางที่ไม่เหมือนใครของกลุ่มนี้ที่ฐานต้นของนกแก้ว
ชื่อสามัญทั้งหมดของนกแก้วชนิดที่อยู่ในวงศ์นี้มีชื่อเดียวกันกับชื่อในภาษามาวรีคำว่าkākāในภาษามาวรีมีที่มาจากศัพท์พอลินีเชียดั้งเดิมสมัยโบราณที่แปลว่านกแก้วKākāpōเป็นการขยายความเชิงตรรกะของชื่อนั้น เนื่องจากคำว่าpōหมายถึงกลางคืน ทำให้มีความหมายว่าคากาแห่งราตรีหรือนกแก้วกลางคืน สะท้อนถึงพฤติกรรมการออกหากินในเวลากลางคืนของนกชนิดนี้(ในอักขรวิธีภาษามาวรีสมัยใหม่ รูปเสียงยาวของสระaและoเขียนพร้อมกับขีดขวางบนสระเช่นāและō; สระ ā เสียงยาวในภาษามาวรีออกเสียงคล้ายกับอักษร a ในคำว่า "father" ในภาษาอังกฤษ)รากศัพท์ของkeaในภาษามาวรีไม่เป็นที่กระจ่าง โดยอาจเป็นคำเลียนเสียงธรรมชาติจากเสียงร้องkee-aah
นกแก้วมีความสำตัญต่อชาวมาวรีในหลายด้าน พวกเขาล่ามันเป็นอาหาร เก็บไว้เลี้ยง และใช้ขนนกในการทอผ้าเช่น เครื่องใช้อย่างคาฮู ฮูรูฮูรู(เสื้อคลุมขนนก)ขนนกยังใช้ประดับหัวไตอาฮาอาวุธของมาวรี แต่จะนำออกก่อนเข้ารบหนังคากาโปที่ติดขนนกไว้จะนำมาใช้ทำเสื้อคลุม (kākahu) และเสื้อคลุมสำหรับสวมทับ (kahu kākāpō) โดยเฉพาสำหรับภรรยาและลูกสาวของหัวหน้าเผ่า
จากนกแก้วนิวซีแลนด์ 5 ชนิด คากานอร์ฟอล์กและคากาแชทัมได้สูญพันธุ์ไปในระยะหลังนี้ โดยคากานอร์ฟอล์กตัวสุดท้ายเท่าที่รู้จักตายในกรงที่ลอนดอนช่วงหลัง ค.ศ. 1851และมีหนังนกที่เหลือรอดเพียง 7ถึง 20 อันคากาแชทัมสูญพันธุ์หลังจากที่ชาวพอลินีเชียเดินทางมาถึงเกาะเมื่อระหว่าง ค.ศ. 1500 ถึง 1650 ก่อนหน้าชาวยุโรป และรู้จักกันเฉพาะจากกระดูกsubfossilในบรรดานักแก้วนิวซีแลนด์ที่เหลืออยู่ คากาโปมีสถานะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์มากโดยมีเหลือเพียง 244 ตัว (ณ ค.ศ. 2024)คากาบนพื้นดินใหญ่ถูกจัดให้มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ร่วมกับคีอา