davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
แมลงสาบมาดากัสการ์

แมลงสาบมาดากัสการ์(อังกฤษ:Giant hissing cockroach, Madagascan giant hissing cockroach, เรียกสั้น ๆ ว่า Hissing cockroach หรือ Hisser) เป็นแมลงชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าGromphadorhina portentosaอยู่ในวงศ์แมลงสาบยักษ์(Blaberidae)อันดับแมลงสาบ(Blattodea)
แมลงสาบมาดากัสการ์เป็นแมลงสาบที่ไม่มีปีก ไม่มีแม้แต่แผ่นปีกเล็กปรากฏให้เห็นในระยะใดระยะหนึ่งของชีวิตหลังจากฟักจากไข่ ตัวเต็มวัยมีลำตัวสีน้ำตาลเข้ม และมีสีส้มอมเหลืองพาดอยู่ด้านบนของส่วนท้อง ตัวเต็มวัยมีขนาดลำตัวยาวได้ถึง 7-10เซนติเมตรและมีน้ำหนักตัว 20-25 กรัมโดยประมาณ
เป็นแมลงสาบที่เคลื่อนไหวได้ช้า มีกลิ่นฉุนเล็กน้อย และไม่ทำร้ายมนุษย์จึงมีผู้นิยมนำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเพราะความแปลก
โดยปกติอาศัยอยู่ใต้ซากใบไม้ที่หล่นปกคลุมผิวดินในป่า อันเป็นแหล่งอาศัยธรรมชาตินอกบ้านที่อยู่อาศัยของมนุษย์ กินซากลูกไม้ ใบไม้ หรือผลไม้ที่หล่นอยู่ในบริเวณป่า อย่างไรก็ตามแมลงสาบชนิดนี้ก็เหมือนแมลงสาบทั่วไป คือ กินอาหารได้เกือบทุกชนิดขึ้นกับสิ่งแวดล้อมรอบข้าง กิจกรรมส่วนใหญ่รวมทั้งกิจกรรมออกหาอาหารเกิดขึ้นในเวลากลางคืน ส่วนในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัวตามขอนไม้หรือกองใบไม้ในป่า
มีการกระจายพันธุ์บนเกาะมาดากัสการ์และตามหมู่เกาะใกล้เคียงกัน คือ แถบชายฝั่งทางทวีปแอฟริกาตะวันออก
มีวงชีวิตแบบไม่สมบูรณ์คือ มีระยะไข่, ระยะตัวอ่อน  และระยะตัวเต็มวัย ตัวเมียวางไข่หลายใบในถุงไข่  ถุงไข่จะถูกเก็บไว้ภายในลำตัวนานประมาณ 60 วัน จนกระทั่งไข่ฟักออกมาเป็นตัวภายในลำตัวแม่ จากนั้นตัวอ่อนระยะแรกจะออกมาจากลำตัวแม่ ทำให้ดูคล้ายว่าออกลูกเป็นตัว  สามารถให้ลูกได้ครั้งละ 30-60 ตัว มีระยะตั้งท้องประมาณ 60 วัน ตัวอ่อนมีรูปร่างคล้ายตัวเต็มวัย ต่างกันที่ขนาดเล็กกว่าลำตัวของตัวอ่อนจะมีรูปร่างเป็นรูปไข่ยาวรีมากกว่า แมลงสาบที่เพิ่งลอกคราบใหม่ ๆ ลำตัวจะมีสีขาว จากนั้นภายใน 2-3 ชั่วโมง สีลำตัวจะค่อย ๆ เข้มขึ้นจนกลายเป็นสีน้ำตาลเข้มในที่สุด เป็นผลจากการสร้างเม็ดสีเมลานินมาสะสมบนผิว  ตัวอ่อนตามปกติลอกคราบ 6 ครั้ง จากนั้นเข้าสู่ตัวเต็มวัย เข้าสู่ตัวเต็มวัยเมื่ออายุได้ 6-7 เดือน สามารถออกลูกได้ 3-4 ครั้งต่อปี มีอายุยืนถึง 2-5 ปี
มีลักษณะพิเศษ คือ ตัวเต็มวัยของและตัวอ่อนในระยะหลังสามารถทำเสียงได้ เสียงนั้นคล้ายเสียงขู่ของงูอันเป็นที่ชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ อวัยวะที่ให้กำเนิดเสียงของแมลงสาบชนิดนี้อยู่ที่รูหายใจ ที่อยู่บริเวณด้านข้างของท้องปล้องที่ 4 ทั้งสองข้าง  การทำเสียงเพื่อใช้ในการเกี้ยวพาราสีก่อนผสมพันธุ์ ตัวผู้จะส่งเสียงขู่เพื่อไล่ตัวผู้อื่น ๆ เพื่อแย่งตัวเมีย นอกจากนี้เสียงขู่ยังใช้สำหรับป้องกันตัวเองจากศัตรูด้วย
แมลงสาบมาดากัสการ์เคยตกเป็นข่าวตามหน้าสื่อครั้งหนึ่ง เมื่อปรากฏว่าอาจเป็นพาหะนำโรคจากต่างแดนมาสู่ในประเทศไทยได้ จากการมีพบว่าได้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้ที่มีรสนิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ เพราะจากผลรายงานของกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์กระทรวงสาธารณสุขพบว่ามีเชื้อแบคทีเรียถึง 45 ชนิด และยังตรวจพบหนอนพยาธิตัวจี๊ดอีก 22 ชนิด จึงมีการสั่งห้าม และนำตัวที่ยังมีชีวิตอยู่กว่า 500 ตัวไปทำลายโดยการเผา
แมลงสาบมาดากัสการ์มีรายชื่ออยู่ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II) ตามบัญชีของไซเตสและมีรายชื่อเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
ความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศมาดากัสการ์

องค์ประกอบของความหลากหลายทางชีวภาพในประเทศมาดากัสการ์สะท้อนให้เห็นถึงความจริงที่ว่าเป็นเกาะที่แยกออกจากแผ่นดินใหญ่มาประมาณ 88 ล้านปี การแยกในยุคก่อนประวัติศาสตร์คือการแยกมหาทวีปกอนด์วานาออกเป็นผืนทวีปแอนตาร์กติกา-มาดากัสการ์-อินเดีย โดยแยกไปจากผืนทวีปแอฟริกา-อเมริกาใต้เมื่อประมาณ 135 ล้านปีที่ผ่านมา จากนั้น มาดากัสการ์ก็ได้แยกออกจากอินเดียเมื่อประมาณ 88 ล้านปีที่ผ่านมา ส่งผลให้พืชและสัตว์มีการพัฒนาแยกความสัมพันธ์ในหมู่เครือญาติผลมาจากการแยกของเกาะจากทวีปใกล้เคียงเป็นเวลาที่ยาวนาน ทำให้มาดากัสการ์เป็นบ้านของพืชและสัตว์ที่มีความอุดมสมบูรณ์ไม่เหมือนที่ใดในโลกซึ่งประมาณได้ว่าร้อยละ 90 ของทุกสายพันธุ์พืชและสัตว์ที่พบในมาดากัสการ์เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นซึ่งประกอบด้วยลีเมอร์(ชนิดของกลุ่มไพรเมตสตรีปซิไรนิ),ฟอสซาที่กินเนื้อเป็นอาหาร รวมถึงนกจำนวนมาก จากนิเวศวิทยาที่โดดเด่นนี้ ได้ทำให้นักนิเวศวิทยาบางส่วน อ้างถึงมาดากัสการ์ว่าเป็น "ทวีปที่แปด"และเกาะได้รับการจำแนกประเภทของสิ่งมีชีวิตโดยองค์กรอนุรักษ์พลังงานระหว่างประเทศในฐานะที่เป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพ
ลีเมอร์

ลีเมอร์(อังกฤษ:Lemur) เป็นอันดับฐานของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับไพรเมตหรือลิง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่าLemuroidea
ลักษณะโดยรวมของลีเมอร์ คือ มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับลิงแต่ทว่ามีส่วนหัวคล้ายหมาจิ้งจอกคือ มีจมูกและปากแหลมยาว มีดวงตากลมโตขนหนาฟู มีหางยาวเป็นพวงเหมือนกระรอกโดยลีเมอร์เป็นไพรเมตที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มProsimianซึ่งรวมถึงลิงลม,กาเลโกและทาร์เซียเพราะมีสายวิวัฒนาการที่ใกล้เคียงกัน จากการศึกษาทางดีเอ็นเอ ซึ่งคำว่า "Prosimian" นั้น มีความหมายว่า "ก่อนลิง"
คำว่า "ลีเมอร์" แปลงมาจากคำว่าLemuresในเทพปกรณัมโรมันหมายถึง "ดวงวิญญาณ, ผี หรือปีศาจ"
ขนาดโดยทั่วไปโดยเฉลี่ยของลีเมอร์ขนาดเท่าแมวน้ำหนักตัวประมาณ 9กิโลกรัมโดยที่ชนิดที่มีขนาดเล็กมีรูปร่างใกล้เคียงกับหนูมีการกระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะมาดากัสการ์ทางชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกที่เดียวเท่านั้น เหตุเพราะสันนิษฐานว่า ที่เกาะแห่งนี้ห่างไกลจากแผ่นดินใหญ่ ทำให้สัตว์หลายชนิดมีการวิวัฒนาการเป็นของตัวเองโดยเฉพาะ และไม่มีสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่คอยคุกคาม โดยอาศัยอยู่ในป่าดิบบนต้นไม้ใหญ่ หากินในเวลากลางวันและนอนหลับในเวลากลางคืนโดยที่สันนิษฐานอีกว่า บรรพบุรุษของลีเมอร์ เดินทางมายังเกาะมาดากัสการ์ด้วยกอพรรณพืชหรือต้นไม้เมื่อ 60 ล้านปีก่อน โดยลีเมอร์ได้วิวัฒนาการตัวเองแยกมาเป็นชนิดต่าง ๆ จากถิ่นที่อยู่ที่แตกต่างกัน เนื่องด้วยสภาพแวดล้อมที่แตกต่าง อันเป็นผลจากการที่น้ำท่วมเกาะ ก่อให้เกิดเป็นเกาะแก่งต่าง ๆ มากมาย และลีเมอร์ชนิดต่าง ๆ ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวและถูกจำกัดในเรื่องอาหาร จากพายุไซโคลนที่พัดถล่มในมหาสมุทรอินเดีย โดยเฉพาะชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก โดยเชื่อว่าบรรพบุรุษของลีเมอร์นั้นแรกเริ่มมีขนาดเล็ก และอาจเกาะกับต้นไม้ลอยน้ำมาในรูปแบบของการจำศีล
ลีเมอร์มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง จุดเด่นอีกประการของลีเมอร์ คือเสียงร้องที่หลากหลายและดังกึกก้องไปทั่ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเวลาออกหากินในยามพลบค่ำซึ่งอาหารของลีเมอร์ได้แก่ใบไม้,ผลไม้,แมลง,ไข่นกและสัตว์ขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ แตกต่างออกไปตามแต่ละชนิด ด้วยการใช้ขาหน้าที่เสมือนมือในการหยิบฉวย ขุดคุ้ย หยิบจับอาหารได้คล่องแคล่วเช่นเดียวกับสัตว์ประเภทอื่นในอันดับเดียวกัน หากแต่จะใช้หางในการเกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้ไม่ได้
ลีเมอร์ในปัจจุบัน ได้รับการจำแนกแล้วประมาณ 100-103ชนิดใน 5 วงศ์ (ดูในตาราง) และหลายชนิดและหลายวงศ์ก็ได้สูญพันธุ์ไปก่อนหน้านี้แล้ว โดยชนิดที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ได้แก่ลีเมอร์หางวงแหวน(Lemur catta) ที่มีส่วนหางเป็นลายปล้อง ๆ สลับขาว-ดำ,รัฟด์ลีเมอร์(Vareciaspp.) เป็นลีเมอร์ที่มีขนสีขาวรอบ ๆใบหน้าแลดูคล้ายเคราและอาย-อาย(Daubentonia madagascariensis) ซึ่งมีลำตัวสีดำมีนิ้วมือที่ยาวใช้สำหรับเคาะหาแมลงหรือหนอนที่อยู่ใต้เปลือกไม้กินเป็นอาหาร ในเวลากลางคืน เป็นต้น
ตามรายงานของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ(IUCN) ระบุว่า ว่าร้อยละ91 ของลีเมอร์ 103 ชนิดที่รู้จักกำลังตกอยู่ในภาวะถูกคุกคาม โดยลีเมอร์ 23 ชนิด ถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ขั้นวิกฤต อีก 52 ชนิดถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ และอีก 19 ชนิดจัดอยู่ในภาวะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ ตามบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ(IUCN Red List) โดยลีเมอร์ชนิดที่หายากที่สุด คือลีเมอร์นอร์เทิร์นสปอร์ตีฟ(Lepilemur septentrionalis) ที่เหลือเพียงแค่ 18 ตัวเท่านั้น
มันขี้หนู

มันขี้หนูชื่อวิทยาศาสตร์:Plectranthus rotundifoliusเป็นพืชในวงศ์Lamiaceaeเป็นไม้ล้มลุก อายุยืน กิ่งอวบน้ำ สะสมอาหารที่รากเป็นหัว สีออกดำ น้ำตาล หรือสีออกแดง ออกขาว ลำต้นเป็นสี่เหลี่ยม ใบค่อนข้างหนา อวบน้ำ ขยี้แล้วมีกลิ่นหอม ขอบใบหยักเป็นซี่หยาบๆ เป็นพืชที่มีความหลากหลายและแบ่งเป็นพันธุ์ตามสีของหัว ถิ่นกำเนิดอยู่ในเขตร้อนของแอฟริกาหรือมาดากัสการ์มีปลูกทั่วไปในมาดากัสการ์ศรีลังกาอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หัวมีกลิ่นหอม
นิยมทำให้สุกแล้วนำมารับประทาน บางครั้งรับประทานสด หัวอ่อนสีขาว นิยมใส่ในแกงหรือใช้เป็นผัก ในอินโดนีเซียนำไปบดใช้แทนมันฝรั่งใบต้มสุก รับประทานเป็นผัก ในแอฟริกาทางตอนใต้และเอธิโอเปียใช้หัวเป็นอาหารเช่นกัน ในไทยนิยมใส่ในแกงส้มแกงไตปลาแกงกะทิ ต้มจิ้มน้ำตาลปี๊บกินเป็นของหวาน นำไปต้มกับเกลือให้ออกรสเค็ม กินสดหรือหุงกับข้าว
ลีเมอร์ซิฟากา

ลีเมอร์ซิฟากา(อังกฤษ:Sifaka;การออกเสียงคำว่า "ซิฟากา") เป็นไพรเมตจำพวกลีเมอร์ที่อยู่ในสกุลPropithecusในวงศ์Indriidae
ลีเมอร์ซิฟากา นับเป็นลีเมอร์ขนาดใหญ่ มีขนตามลำตัวสีขาว และมีใบหน้ารวมถึงใบหูสีดำ เป็นลีเมอร์ที่ออกหากินในเวลากลางวัน มีเสียงร้องที่ดังมาก โดยกินใบไม้ชนิดต่าง ๆ รวมถึงผลไม้, ลูกไม้ และสามารถกินดอกไม้ของต้นไม้ที่มีหนามแหลมตลอดทั้งต้นได้ด้วย โดยใช้ฝ่าเท้าทั้ง 4 ข้างยึดจับหนามแหลมเหล่านั้นโดยไม่กลัวเจ็บ ในบางชนิดมีฟันหน้าที่มีลักษณะคล้ายหวี จึงสามารถดึงดอกไม้ออกมากินได้สะดวก
ลีเมอร์ซิฟากา เป็นลีเมอร์ที่กระโดดได้ไกลมากจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง โดยการใช้แรงส่งจากขาหลัง และเมื่อลงมาพื้นดิน และใช้ขาหลังเพียงข้างเดียวส่งตัวกระโดดไปกับพื้น โดยหันข้างเหมือนการสไลด์ แต่หากเจอศัตรูหรือภัยอันตรายก็สามารถกระโดดพร้อมกันด้วยขาหลังทั้งคู่และกระโดดไปข้างหน้าก็ได้
ลีเมอร์ซิฟากา เชื่อกันว่าในอดีตดั้งเดิมเคยเป็นลีเมอร์ที่หากินในพื้นที่ ๆ มีอุดมสมบูรณ์อย่าง ป่าฝนเมืองร้อนมาก่อน แต่ด้วยสาเหตุที่ยังไม่แน่ชัด อาจเป็นไปได้ว่าเพื่อหลีกเลี่ยงการแย่งชิงอาหารระหว่างลีเมอร์ด้วยกันเอง จึงอพยพย้ายถิ่นเข้ามาอาศัยในเขตป่าที่แห้งแล้งของเกาะมาดากัสการ์ ที่หาอาหารได้ยากกว่า
นอกจากนี้แล้ว ในความเชื่อของชนพื้นเมืองชาวมาดากัสการ์ มีนิทานปรำปราเล่าว่า เดิมลีเมอร์ซิฟากาเคยเป็นเด็กผู้ชายมาก่อน วันหนึ่งได้พยายามขโมยอาหารกินด้วยความหิว จึงถูกแม่เลี้ยงทุบตีและป้ายเข้าที่หน้าด้วยช้อนตักขี้เถ้า จึงหนีเข้าป่าและกลายเป็นลีเมอร์ไป ลีเมอร์ซิฟากาจึงมีใบหน้ามีดำ และด้วยเหตุนี้ชนพื้นเมืองของมาดากัสการ์จึงไม่ล่าลีเมอร์ซิฟากา
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับPropithecusที่วิกิสปีชีส์
นกจาบเหลือง

นกจาบเหลืองหรือนกจาบทองตะวันออก(อังกฤษ:Yellow weaver, Eastern golden weaver;ชื่อวิทยาศาสตร์:Ploceus subaureus) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกจาบ(Ploceidae)
เป็นนกจาบหรือนกกระจาบชนิดหนึ่ง มีลำตัวยาว 14 เซนติเมตร รังมีลักษณะเป็นทรงกลมมีทางเข้า-ออกด้านล่าง มักทำรังห้อยอยู่ตามต้นไม้ต่าง ๆ เช่น ต้นกกริมแม่น้ำ นกตัวผู้มีสีเหลืองเข้ม ส่วนตัวเมียมีสีเหลืองจางกว่า อาหารหลักได้แก่ เมล็ดพืชและแมลงต่าง ๆ]] พบกระจายพันธุ์ในหลายประเทศในทวีปแอฟริกา เช่นเคนยา,มาลาวี,โมซัมบิก,โซมาเลีย,แอฟริกาใต้,สวาซิแลนด์และแทนซาเนีย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับPloceus subaureusที่วิกิสปีชีส์
วงศ์ปลาหมอสี

วงศ์ปลาหมอสี(อังกฤษ:Cichlids) เป็นวงศ์ปลาที่มีจำนวนชนิดมากกว่า 1,650ชนิดนับเป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดที่มีจำนวนชนิดมากเป็นอันดับสาม รองมาจากวงศ์ปลาตะเพียน(Cyprinidae) และวงศ์ปลาบู่(Gobiidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cichlidae (/ซิค-ลิด-เด/)ชื่อสามัญในภาษาไทยนิยมเรียกว่า "ปลาหมอสี" ปลาในวงศ์นี้ส่วนใหญ่จึงมักมีชื่อขึ้นต้นว่า "ปลาหมอ"
ปลาในวงศ์ปลาหมอสีมีลักษณะหลายหลากแตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อมของถิ่นกำเนิด ปลาหมอสีส่วนใหญ่เป็นปลาน้ำจืด แต่มีบางชนิดพบในน้ำกร่อย ปลาในวงศ์นี้พบมากที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือทวีปแอฟริกาอินเดียใต้ศรีลังกาตะวันออกกลางและทวีปอเมริกาใต้ซึ่งมีประมาณ 900 และ 290 ชนิดตามลำดับ นอกจากนี้ ปลาในวงศ์ปลาหมอสีมีความสำคัญต่อมนุษย์ในหลายลักษณะ ปลาบางชนิด เช่นปลานิลจัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่เลี้ยงง่าย โตเร็ว ในขณะที่ปลาอีกหลายชนิดเป็นปลาตู้สวยงาม เช่นปลาเทวดา,ปลาปอมปาดัวร์และปลาออสการ์เป็นต้นปลาหมอคางดำถิ่นกำเนิดจากแอฟริกา ปลาชนิดนี้ปรับตัวได้กับทุกสภาพสิ่งแวดล้อม ชอบกินลูกสัตว์น้ำขนาดเล็ก กุ้ง แพลงตอน ฯลฯ
ถึงแม้ว่าปลาหมอสีมีรูปร่างลักษณะแตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อม เช่น ปลาตัวแบนที่แฝงตัวตามพืชน้ำอย่างปลาเทวดา หรือปลานักล่าลำตัวเพรียวอย่างปลาหมอออสเซลาริส ปลาในวงศ์นี้ก็มีลักษณะร่วมอันเป็นเอกลักษณ์ คือ
วงศ์ปลาหมอสีจำแนกย่อยเป็นอย่างน้อย 221สกุลตัวอย่างสกุลปลาหมอสีที่มีความสำคัญหรือเป็นที่รู้จักแพร่หลาย ได้แก่
ปลาหมอสีลูกผสมข้ามชนิด นิยมเรียกกันว่า "ครอสบรีด" เป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ในประเทศไทยและประเทศอื่น ๆ ในทวีปเอเชียอีกหลายประเทศ ที่คุ้นเคยกันมานานก็คือ ปลาหมอมาลาวี (ปลาในสกุลAulonocara) ที่มีขายทั่วไป มักไม่ใช่ปลาชนิดแท้ แต่เป็นเชื้อสายมาจากปลาลูกผสมข้ามชนิดในสกุลเดียวกันปลาหมอฟลามิงโก้ก็เช่นกัน มักเป็นปลาลูกผสมข้ามชนิดมากกว่าเป็นปลาชนิดแท้ ในระยะหลัง ยังมีปลาลูกผสมอื่น ๆ ที่เป็นที่แพร่หลายมาก คือ
ปลาในกลุ่มนี้ เป็นลูกผสมจากปลาหมอสีหลายชนิด จากหลายสกุล จึงนอกจากจะเป็นลูกผสมข้ามชนิด ยังเรียกได้ว่าเป็นลูกผสมข้ามสกุลอีกด้วย
ปลาโลมาน้อย

ปลาโลมาน้อยหรือปลาโลมาน้ำจืดหรือปลางวงช้างจมูกสั้น(อังกฤษ:Elephant-snout fish, Dolphin mormyrid, Bottlenose mormyrid) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าMormyrus kannumeอยู่ในวงศ์ปลางวงช้าง(Mormyridae)
มีรูปร่างเรียวยาว มีสีลำตัวเป็นสีน้ำตาลดำอมน้ำเงินตามีขนาดเล็กมาก มีลักษณะเด่น คือ บริเวณส่วนจมูกหรือจะงอยปากจะทู่สั้นกว่าปลาจำพวกเดียวกันสกุลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน  โดยที่ยังเป็นปลาวัยอ่อนส่วนจมูกจะสั้นและหนามากจนแทบมองไม่เห็น แต่จะยาวขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อปลาโตขึ้น แต่รูปร่างจะผอมเพรียว แต่ก็ยังสั้นและหนาอยู่ดี โดยที่ปากมีขนาดเล็กและอยู่สุดปลายของจะงอยปากที่งองุ้มลงด้านล่าง ครีบหลังยาวติดต่อกันจนถึงโคนครีบหาง โคนครีบหางยาว ครีบหางยาวแยกเป็น 2 แฉก
มีขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ถึง 1เมตรนับว่าเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืนหากินตามพื้นท้องน้ำ โดยใช้กระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ที่ปล่อยออกมาช่วยนำทางแทนตาซึ่งใช้การได้ไม่ดี  กินอาหารจำพวกไส้เดือนน้ำหรือหนอนแดงหรือสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ รวมถึงปลาหมอสีที่มีอยู่ดาษดื่นในถิ่นที่อยู่ ในเวลากลางคืน โดยอาจจะรวมตัวกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ออกล่าอาหารร่วมกันพบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกาเช่นทะเลสาบวิกตอเรีย,ทะเลสาบคโยกา,ทะเลสาบมาลาวี,ทะเลสาบแทนกันยีกา,ลุ่มแม่น้ำไนล์และแม่น้ำอติ ในประเทศเคนยา
เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามเป็นที่นิยมอย่างมากเนื่องจากเป็นปลาที่ไม่ก้าวร้าวต่างกับปลาขนาดใหญ่ชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน อีกทั้งยังมีพฤติกรรมชอบเคลื่อนย้ายสิ่งของต่าง  ๆ ในที่เลี้ยงด้วยการใช้ส่วนหัวดัน หรือเล่นลูกบอลที่ลอยเหนือน้ำได้ด้วย และเชื่องกับผู้เลี้ยงได้เมื่อคุ้นเคยกันดีแล้ว ซึ่งพฤติกรรมการแสดงออกที่แสนรู้เช่นนี้ประกอบกับส่วนหัวที่แลดูคล้ายโลมาซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลจึงทำให้เป็นที่มาของชื่อสามัญที่ใช้เรียกขานกัน
อาหารมัลดีฟส์

อาหารมัลดีฟส์แบบดั้งเดิมจะขึ้นอยู่กับส่วนประกอบสามรายการหลักต่อไปนี้ และเครื่องปรุงอื่น ๆ
มะพร้าวจะใช้ในรูปแบบขูด คั้นให้ได้กะทิหรือเคี่ยวเป็นน้ำมันมะพร้าวสำหรับทอด การขูดมะพร้าวใช้huni gondiซึ่งเป็นอุปกรณ์พื้นบ้านของมัลดีฟส์แบบดั้งเดิม เป็นเก้าอี้เตี้ยทรงยาวกับใบมีดเหล็กเป็นซี่ ๆ ที่ส่วนปลาย (คล้ายกระต่ายขูดมะพร้าวของไทย) มะพร้าวขูดใช้ในอาหารเช่นมาส ฮูนิ(มัลดีฟส์:މަސްހުނި)กะทิ (kaashi kiru) เป็นส่วนประกอบสำคัญในแกงหลายชนิดของมัลดีฟส์
ปลาที่นิยมคือปลาทูน่าทั้งแห้งหรือสด ปลาอื่น ๆ ได้แก่ ปลาทูน่าลาย (latti), ปลาทูน่าเหลือง (kanneli), ปลาทูน่าฟริเกต (raagondi),ปลาสีกุนทอง(mushimas),ปลาวาฮู(kurumas) และปลาอีโต้มอญ(fiyala) ปลาเหล่านี้สามารถรับประทานต้มหรือแปรรูป
ชิ้นปลาทูน่าแปรรูปอาจจะใช้ทั้งชิ้นหรือตัดแบ่ง ในการทำแกง ปลาดิบหรือปลาทูน่าแปรรูปถูกตัดออกเป็นชิ้นหนาขนาด 1/2 นิ้ว (13 มิลลิเมตร) ปลาทูน่าแห้งใช้เป็นหลักในอาหารที่เรียกว่าgulha,kavaabu,bajiyaและfatafolhiชาวมัลดีฟส์ไม่ได้มีประเพณีการรับประทานปลาดิบซึ่งแตกต่างจากชาวหมู่เกาะแปซิฟิกส่วนใหญ่
แป้งที่นิยมบริโภค เช่นข้าวซึ่งต้มกินหรือบดเป็นแป้ง พืชหัวเช่นเผือก(ala),มันเทศ(kattala) หรือมันสำปะหลัง(dandialuvi) เช่นเดียวกับผลไม้เช่นสาเก(bambukeyo),ลำเจียกหรือเตยทะเล(kashikeyo) พืชหัวและสาเกจะต้มกิน ผลลำเจียกจะกินดิบหลังจากหั่นเป็นชิ้นบาง
ปลากระเบนหางหนาม

ปลากระเบนหางหนาม(อังกฤษ:Jenkins' whipray;ชื่อวิทยาศาสตร์:Himantura jenkinsii)ปลาทะเลกระดูกอ่อนชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากระเบนธง(Dasyatidae)
มีรูปร่างคล้ายสี่เหลี่ยมด้านเท่าจะงอยปากแหลมเล็กน้อย ขอบปีกด้านข้างเป็นมุมมน ด้านหลังมีตุ่มแหลมมาก มีแกนกลางเป็นตุ่มใหญ่ไปจนถึงโคนหาง  หางมีตุ่มหยาบมาก ลำตัวสีน้ำตาลแดงด้านท้องสีขาวหางสีคล้ำ
มีขนาดความกว้างได้ถึง 150เซนติเมตรจากปีกด้านหนึ่งไปอีกยังด้านหนึ่ง อาศัยอยู่ตามพื้นทรายหรือพื้นที่มีโคลนปนตามแถบชายฝั่งจนถึงแนวปะการังตั้งแต่ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออก,แอฟริกาใต้,อ่าวเปอร์เซีย,ทะเลอาหรับ,ทะเลแดง,ทะเลอันดามัน,อ่าวไทย,ทะเลฟิลิปปินไปจนถึงตอนเหนือออสเตรเลีย
เป็นปลาที่หากินสัตว์น้ำหน้าดินต่าง ๆ เป็นอาหาร เช่นหอย,ปูในน่านน้ำไทยถือเป็นปลาที่พบได้น้อย หายาก แต่ที่มัลดีฟส์เป็นปลาที่พบได้ง่าย  โดยมักจะว่ายเข้ามาหานักท่องเที่ยวเพื่อขออาหารกิน
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับHimantura jenkinsiiที่วิกิสปีชีส์
หาดบางแสน

หาดบางแสนในทะเลของอ่าวไทยแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลแสนสุขอำเภอเมืองชลบุรีจังหวัดชลบุรีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของชาวไทยมาช้านาน มีถนนตัดเลียบหาดเคียงคู่ไปกับทิวมะพร้าว ถัดเข้าไปมีร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก และที่พักเรียงรายอยู่จำนวนมาก นักท่องเที่ยวนิยมไปนั่งพักผ่อนชมทิวทัศน์ทะเลกันบนเก้าอี้ผ้าใบบนชายหาด พร้อมมีบริการห่วงยางให้เช่าว่ายน้ำ มีเรือบานาน่าโบ๊ต จักรยานให้เช่า และห้องอาบน้ำจืด ทุกวันหยุดหาดบางแสนจะคึกคักไปด้วยนักท่องเที่ยว เนื่องจากเป็นชายหาดขนาดใหญ่ที่ใกล้กรุงเทพฯ มากที่สุด จึงสามารถเดินทางแบบไปเช้า-เย็นกลับได้
บางแสนเริ่มเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2486 จนถูกขนานนามว่า“บางแสนดินแดนสุขี”มีผู้เดินทางมาเยือนเป็นจำนวนมาก จนครั้งหนึ่งบางแสนเคยทรุดโทรม ผิดกับปัจจุบันที่ได้รับการดูแลจัดระเบียบอย่างดี จึงกลายเป็นชายหาดที่สะอาด น่าเที่ยวในทุกฤดูกาล โดยหาดบางแสนนี้มีความยาวต่อเนื่องกันถึง 4.5 กิโลเมตร แบ่งออกเป็น 3 ส่วน  คือ หาดบางแสน เป็นช่วงกลางของหาดและเป็นจุดที่นิยมลงเล่นน้ำกัน ถัดมาคือ แหลมแท่น เป็นช่วงเหนือสุดของหาด มีโขดหินสวยงาม ลงเล่นน้ำไม่ได้  และส่วนสุดท้ายคือ หาดวอนนภา เป็นชายหาดตอนใต้สุด บรรยากาศเงียบสงบ มีหมู่บ้านประมงพื้นถิ่นเล็ก ๆ กระจายอยู่ห่าง ๆ กันปัจจุบันอยู่ในการดูแลของเทศบาลเมืองแสนสุข
หาดบางแสน ได้ชื่อสถานที่นี้มาจากนิทานพื้นบ้านความรักของชายหนุ่มที่ชื่อ "แสน" กับหญิงสาวที่ชื่อ "สามมุข" ที่ไม่สมหวังในความรัก จึงพากันกระโดดน้ำตายและกลายเป็นชื่อสถานที่ต่าง ๆ ในตัวจังหวัดชลบุรี รวมถึงศาลเจ้าแม่สามมุข ที่อยู่ใกล้เคียงกัน
ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ของทุกปี หาดบางแสน รวมไปจนถึงพัทยาจะเป็นสถานที่เล่นน้ำสงกรานต์และประเพณีสงกรานต์ของท้องถิ่นที่เรียกว่า "วันไหล" ซึ่งจะจัดหลังประเพณีสงกรานต์ในส่วนอื่น ๆ
น้ำทะเลที่หาดบางแสนในช่วงระหว่างเดือนตุลาคมถึงเดือนกุมภาพันธ์ของปีถัดไป เป็นเวลาประมาณ 5 เดือน จะมีความใสเหมือนกับน้ำทะเลที่หาดทรายในต่างประเทศ เช่นมัลดีฟส์โดยเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกปี
ชุมเห็ดเล็ก

ชุมเห็ดเล็กหรือขี้เหล็กผี(ชื่อวิทยาศาสตร์:Senna occidentalis) เป็นไม้พุ่มในวงศ์ถั่วเดิมอยู่ในสกุลCassiaต่อมาจึงย้ายมาอยู่ในสกุลขี้เหล็กลำต้นเรียบสีเขียว แก่แล้วเป็นสีน้ำตาล ลำต้นกลวงมีเยื่อสีขาว ลำต้นเหนียว มีกลิ่นเหม็น ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ด้านบนของโคนก้านใบโป่งพอง ดอกช่อ กลีบดอกสีเหลือง ผลเดี่ยวเป็นฝักแบนเล็กน้อย สีเขียวอมม่วง แก่แล้วแห้งเป็นสีน้ำตาล แตกตามตะเข็บ เมล็ดจำนวนมาก สีน้ำตาลกลมแบนเล็กน้อย ไม่พบต้นกำเนิดที่แน่นอนแต่ขึ้นกระจายทั่วไปในเขตร้อนและเขตกึ่งร้อน มีปลูกในอินโดนีเซีย
รากใช้เป็นยาเย็น ดับพิษร้อนในร่างกาย ใบเป็นส่วนผสมของยาเขียว ใช้ต้มน้ำอาบแก้ผื่นคัน ใบของชุมเห็ดเล็กในภาษามัลดีฟส์เรียกDhiguthiyaraใช้เป็นอาหารในมัลดีฟส์เช่นเป็นส่วนประกอบของมัสฮูนีและเป็นพืชสมุนไพรในแอฟริกานำไปทำยาหลายชนิด เช่น รากใช้เป็นยาถ่ายพยาธิ ใบใช้เป็นยาระบาย และรักษาโรคผิวหนัง ใบตำละเอียดแก้ปวดฟันและปวดศีรษะ
เมล็ดของพืชชนิดนี้นำไปคั่วแล้วบด ชงรับประทานแทนเมล็ดกาแฟหรือผสมกับกาแฟแต่ในเมล็ดไม่มีคาเฟอีนมีแทนนินและอัลคาลอยด์อนุพันธ์ของแอนโทรควิโนนและน้ำมันหอมระเหย ยอดและฝักอ่อนำไปนึ่งรับประทานเป็นผัก เมล็ดมีพิษรุนแรงต้องทำให้สุกก่อนพืชชนิดนี้เป็นพิษต่อสัตว์เคี้ยวเอื้องพืชนี้มี anthraquinone ในรากมีemodinในเมล็ดมีchrysarobin(1,8-dihydroxy-3-methyl-9-anthrone) และN-methylmorpholine
มาลีกรุ๊ป

บริษัท มาลีกรุ๊ป จำกัด (มหาชน)(อังกฤษ:MALEE GROUP PUBLIC COMPANY LIMITEDชื่อย่อ:MALEE)ก่อตั้งเมื่อปี 2507 เริ่มจากการเป็นบริษัทครอบครัว และได้จดทะเบียนก่อตั้งเป็นบริษัท โรงงานมาลีสามพราน จำกัด เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์  2521เพื่อดำเนินธุรกิจเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายทั้งอาหารกระป๋องและผลไม้กระป๋อง ต่อมาในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2535 บริษัทฯได้จดทะเบียนแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด ใช้ชื่อว่า บริษัท โรงงานมาลีสามพราน จำกัด (มหาชน) ทะเบียนเลขที่ บมจ.40 ต่อมาในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทใหม่เป็น บริษัท มาลีสามพราน จำกัด (มหาชน) และเพื่อให้รองรับการเติบโตทางธุรกิจต่อสภาวะเศรษฐกิจของประเทศไทย ในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2559 ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทใหม่เป็น บริษัท มาลีกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ทะเบียนเลขที่ใหม่ 010753500079
กิจการของบริษัทฯ เริ่มจากอุตสาหกรรมในครอบครัวเมื่อประมาณปี 2507 และได้จดทะเบียนก่อตั้งบริษัท โรงงานมาลีสามพราน จำกัด เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์  2521 เพื่อดำเนินธุรกิจเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายทั้งอาหารกระป๋องและผลไม้กระป๋อง ต่อมากิจการได้เจริญเติบโตขึ้น จึงได้ทำการขยายกำลังการผลิตโดยสร้างโรงงานขึ้นบนพื้นที่ 30 ไร่ ที่อำเภอสามพรานจังหวัดนครปฐมเมื่อปี 2524 และบริษัทฯ นำหุ้นเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2535 ต่อมาเมื่อเดือนเมษายน 2538 ได้มีการเปลี่ยนแปลงกลุ่มผู้ถือหุ้นโดยบริษัท เอบิโก้  โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน)ได้เข้าซื้อหุ้นจากผู้ถือหุ้นเดิม และได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท มาลีสามพราน จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2541 และได้มีการเพิ่มทุนเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2541 เพื่อรองรับธุรกิจที่ขยายตัวอย่างต่อเนื่อง
บริษัท มาลีกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทำในกลุ่มผู้ผลิตอาหารและเครื่องดื่ม โดยมีสินค้าหลัก คือ ผลไม้กระป๋อง น้ำผลไม้ และน้ำผักผลไม้ภายใต้เครื่องหมายการค้า "มาลี" ซึ่งเป็นที่เชื่อถือและรู้จักอย่างกว้างขวางทั้งในประเทศและต่างประเทศ
บริษัท มาลีกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ผลิตผลไม้กระป๋อง น้ำผลไม้และเครื่องดื่ม จำหน่ายทั้งตลาดในประเทศและต่างประเทศ โดยมีสัดส่วนของธุรกิจส่งออกประมาณ 15% และธุรกิจขายภายในประเทศประมาณ 85% ซึ่งสามารถจำแนกธุรกิจหลักออกเป็น 2 ธุรกิจ คือ
การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์
ผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทฯ แบ่งเป็นดังนี้
สาธารณรัฐโซมาลี

สาธารณรัฐโซมาลี(โซมาลี:Jamhuuriyadda Soomaaliyeed,อิตาลี:Repubblica Somala,อาหรับ:جمهورية الصومالJumhūriyyat aṣ-Ṣūmāl) เป็นชื่ออย่างเป็นทางการของประเทศโซมาเลียหลังจากได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 เกิดจากการรวมตัวกันของดินแดนในภาวะทรัสตีโซมาเลีย(อดีตอิตาเลียนโซมาลีแลนด์) และรัฐโซมาลีแลนด์(อดีตบริติชโซมาลีแลนด์) รัฐบาลถูกจัดตั้งโดยอับดุลลาฮี อิซซาและสมาชิกคนอื่นๆ ของรัฐบาลชั่วคราวฮาจี บาร์ชี อิสมาอิล ยูซุฟเป็นประธานสมัชชาแห่งชาติโซมาเลียเอเดน อับดุลลาห์ ออสมัน ดาร์เป็นประธานาธิบดีอับดิราชิด อาลี เชอมาร์กีเป็นนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 มีรัฐบาลบริหารประเทศจนถึง พ.ศ. 2512 จนกระทั่งถูกรัฐประหารโดยคณะปฏิวัติ(SRC) และเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี
คองเกรสสหโซมาลี

คองเกรสสหโซมาลีเป็นหนึ่งในองค์กรทหารที่สำคัญของประเทศโซมาเลียก่อตั้งขึ้นในปี 1987 ก็มีบทบาทสำคัญในการขับไล่รัฐบาลของไซอัด บาร์รีในปี 1991 และกลายเป็นเป้าหมายของกองเรือรบยูนิเฟดใน 1993 หลังจากนั้นก็แตกออกมาเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ในปี 2004 ด้วยการก่อตั้งรัฐบาลเปลี่ยนผ่านแห่งชาติโดยอดีตผู้นำรัฐสภาแห่งสหรัฐโซมาลีบางคนได้เข้าร่วมกับรัฐบาลใหม่
รัฐประหารในประเทศมาลี พ.ศ. 2555

รัฐประหารในประเทศมาลีพ.ศ. 2555เริ่มขึ้นในวันที่ 21 มีนาคม เมื่อทหารแตกแถวมาลีโจมตีหลายจุดในเมืองหลวง กรุงบามาโกรวมทั้งทำเนียบประธานาธิบดี สถานีโทรทัศน์ของรัฐและค่ายทหาร ทหาร ผู้ซึ่งกล่าวว่า พวกตนได้ก่อตั้งคณะกรรมการแห่งชาติเพื่อการฟื้นฟูประชาธิปไตยและรัฐประกาศในวันเดียวกันว่า พวกตนได้โค่นล้มรัฐบาลอามาดู ตูมานี ตูเรบีบให้เขาต้องซ่อนตัว
ความพยายามรัฐประหารเกิดขึ้นหลังจากการประท้วงนานหลายสัปดาห์ต่อการจัดการกับกบฏนำโดยชนร่อนเร่ทางตอนเหนือของประเทศ ซึ่งได้ลดความนิยมของตูเรลงไปยัง "จุดต่ำสุดรอบใหม่"ทหารเรียกร้องอาวุธและทรัพยากรเพิ่มขึ้นในการทัพกับกบฏ และพวกเขาไม่พอใจกับสิ่งที่พวกเขาเห็นว่า รัฐบาลขาดการสนับสนุนกองทัพทหารบางส่วนถึงกับถูกส่งไปยังแนวหน้าโดยมีอาหารไม่เพียงพอตูเรกำลังจะลงจากตำแหน่งเมื่อสิ้นสุดวาระหลังการเลือกตั้งประธานาธิบดีในเดือนเมษายน
สหภาพแอฟริการะงับสมาชิกภาพของประเทศมาลี ซึ่งจะยังมีผลกระทั่ง "ได้ฟื้นฟูความสงบเรียบร้อยตามรัฐธรรมนูญอย่างมีผลโดยไม่รอช้า" ผู้นำแอฟริกาหลายคนว่า พวกตนได้ติดต่อกับประธานาธิบดีมาลีที่ถูกปลด และว่า เขายังปลอดภัยดีและได้รับการคุ้มครองจากกำลังที่ยังภักดีต่อเขา มีรายงานว่า เขาอยู่ที่ใดไม่เปิดเผยนอกกรุงบามาโก
มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร

มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร(อังกฤษ:‎My Safari Girl‬)เป็นละครโทรทัศน์ประเภทละครชุด ผลิตโดยจีทีเอชกำกับโดย ปัฏฐา ทองปาน ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบดาวเทียมจีทีเอชออนแอร์เวลา 22.00 น.-23.00 น. และสถานีโทรทัศน์จีเอ็มเอ็ม 25เวลา 22.15 น.-23.15 น. วันที่25 กรกฎาคมพ.ศ. 2558-17 ตุลาคมพ.ศ. 2558นำแสดงโดยมาดามมด,ภาวดี คุ้มโชคไพศาล,จุฑาวุฒิ ภัทรกำพลและโอบนิธิ วิวรรธนวรางค์
ซีรีส์เคยมีแผนจะทำฤดูกาลที่ 2 ในปีต่อมา แต่เกิดปัญหาบางอย่างและการป่วยของมาดามมด ทำให้การสร้างถูกยกเลิกแม้ว่าจะมีความตั้งใจจะฉายใน 1 ปีให้หลังฤดูกาลที่ 1
"จะดีไหมถ้าเพื่อนรักของคุณ ปราดเปรียวเท่าเสือชีตาห์ เหินเวหาแบบค้างคาว และไต่ราวเหมือนลิงบาบูน โดยเธอทำทั้งหมดเพื่อให้คุณมีความสุข"
"เมษา (ภาวดี คุ้มโชคไพศาล)" เด็กหญิงที่มีความใฝ่ฝันอยากเป็นหมอเหมือน­กับพ่อของเธอ แต่อุปสรรคของเมษาคือเธอไม่เก่งภาษาอังกฤษ เลยตัดสินใจย้ายมาเรียนในโรงเรียนน­านาชาติชั้นนำในกรุงเทพฯ โดยไม่รู้เลยว่าโรงเรียนนานาชาติที่เธอเลื­อกนั้นเป็นโรงเรียนที่เน้นการทำกิจกรรมเป็­นอย่างมาก เมื่อทุกอย่างมันผิดแผนไปหมด เมษาเลยไปขอพรกับน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ของโรงเ­รียน ให้เธอเก่งภาษาอังกฤษสักที
ไม่รู้ว่าเทวดาองค์ไหนกันที่ได้ยิน วันนั้นเมษาได้พบกับ "มาลี (มาดามมด)" นักเรียนแลกเปลี่ยนที่มีพลังสุดพิสดาร มาคอยก่อเรื่องวุ่นวายให้ชีวิตเมษาไม่เว้น­แต่ละวัน จนทำให้พวกเธอถูกเพ่งเล็งจากกลุ่มกรรมการนักเรียนสุดเฮี้ยบนำโดย "โก มินโฮ (จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล)" ประธานนักเรียนหนุ่มเคป๊อปหลงตัวเอง ขวัญใจสาว ๆ ทั้งโรงเรียน แต่ยังโชคดีที่เมษามี "ซัน (โอบนิธิ วิวรรธนวรางค์)" รุ่นพี่เกรด 11 ที่ภายนอกดูเป็นคนน่ากลัว แต่จริง ๆ แล้วเป็นคนจิตใจดีคอยช่วยเหลือพวก­เธออยู่
เพราะทั้งเรื่องเรียนและเรื่องรักมันหนักใ­จ งานนี้เลยเป็นหน้าที่ของเพื่อนรักพลังพิสด­าร แต่จะยิ่งช่วยหรือยิ่งป่วน
ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์รับบท พี่ไอติม
ปวีณ์นุช แพ่งนครรับบท คุณครูของเมษา
ปรเมศร์ น้อยอ่ำรับบท คุณพ่อของเมษา
สุชาดา พูนพัฒนสุขรับบท คุณแม่ของเมษา
เคน สทรุทเคอร์ รับบท อาจารย์แซม จอห์นสัน ผู้อำนวยการโรงเรียน Grand Theory International School
พิชาพัฒน์ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์รับบท อาจารย์แดนนี่ ไวท์ สอนวิชาชีววิทยา
จักรพันธ์ ตัณฑะสุวรรณะรับบท อาจารย์ยิ่งสุข สอนวิชาเคมี
ภาคภูมิ ประทุมวัลย์รับบท ฟิลลิป พี่ชายของฟรังค์
สินีนาฏ โพธิเวสรับบท อาม่าของซัน
Hagop Kassabianรับบท อาจารย์ฮากอบ สอนวิชาฟิสิกส์
สาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี

สาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลี(โซมาลี:Jamhuuriyadda Dimuqraadiga Soomaaliya,อาหรับ:الجمهورية الديمقراطية الصومالية, al-Jumhūrīyah ad-Dīmuqrāṭīyah aṣ-Ṣūmālīyah,อิตาลี:Repubblica Democratica Somala) เป็นชื่อรัฐคอมมิวนิสต์ของอดีตประธานาธิบดีโซมาเลียพลตรีโมฮัมเหม็ด ไซอัด บาร์รีให้กับประเทศโซมาเลียในช่วงสมัยของตนหลังจากการรัฐประหารยึดอำนาจในปี พ.ศ. 2512รัฐประหารที่เกิดขึ้นไม่กี่วันหลังการลอบสังหารอับดิราชิด อาลี เชอมาร์กีประธานาธิบดีคนที่สองของประเทศโดยผู้อารักขาของเขาเองบาร์รีปกครองประเทศโซมาเลียถึง 21 ปี จนกระทั่งเกิดสงครามกลางเมืองในปีพ.ศ. 2534
ประเทศมอลตา

มอลตา(มอลตา:Malta) หรือชื่อทางการคือสาธารณรัฐมอลตา(มอลตา:Repubblika ta' Malta) เป็นประเทศที่เป็นเกาะขนาดเล็กสองเกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนแต่มีประชากรหนาแน่น (1,262 คน ต่อตารางกิโลเมตร) มีประชากรทั้งหมดประมาณ 475,000 (พฤษภาคม พ.ศ. 2561) คนเมืองหลวงชื่อเมืองวัลเลตตา(Valletta)
ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของยุโรปถัดลงมาจากตอนใต้ของประเทศอิตาลีนับเป็นประเทศที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนานแห่งหนึ่งในยุโรป มีผู้มาครอบครองและถูกแย่งชิงนับครั้งไม่ถ้วนในอดีต
มอลตาเป็นอาณานิคมของอังกฤษมาตั้งแต่ปี 2344 และได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2507 โดยได้รับความช่วยเหลือด้านการป้องกันประเทศและการเงินตามข้อตกลงที่มีกับอังกฤษเป็นระยะเวลา 10 ปี มอลตาเข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2507 และยังอยู่ในเครือจักรภพอังกฤษ อย่างไรก็ดี ในช่วงสงครามเย็น มอลตามีรัฐบาลที่มาจากพรรคแรงงาน นำโดยนาย Dom Mintroff ซึ่งมีแนวทางสังคมนิยม-ชาตินิยม จึงดำเนินนโยบายด้านต่างประเทศที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (non-alignment) อย่างจริงจัง และได้ขอยกเลิกความตกลงที่ทำไว้กับอังกฤษฉบับปี 2507 และปี 2515 โดยขอทำความตกลงฉบับใหม่ซึ่งมีเนื้อหาที่จะรักษาอธิปไตยของประเทศและเพื่อเป็นหลักประกันว่า มอลตาจะได้รับประโยชน์ทางเศรษฐกิจอย่างเต็มที่จากการที่มีฐานทัพนาโตประจำอยู่ในมอลตา ความตกลงฉบับใหม่มีระยะเวลา 7 ปี (ปี 2515-2522) สาระสำคัญโดยสรุปคืออังกฤษต้องจ่ายค่าเช่าในการคงฐานทัพในมอลตา 14 ล้านปอนด์ต่อปี ต่อมา ในเดือนมีนาคม 2522 รัฐบาลมอลตาได้ขอยกเลิกการต่อสัญญาให้เช่าพื้นที่สำหรับเป็นฐานทัพ ทำให้กองกำลังอังกฤษต้องถอนกำลังออกจากมอลตาตั้งแต่นั้นมา
นอกจากนี้ รัฐบาลมอลตายังมีความตกลงว่าด้วยความร่วมมือทางด้านวัฒนธรรม เศรษฐกิจและการค้ากับหลายประเทศ อาทิสหรัฐอเมริกาอิตาลีสหภาพโซเวียตจีนกลุ่มประเทศในยุโรปตะวันออกลิเบียตูนิเซียและตกลงรับความช่วยเหลือด้านวิชาการจากประเทศต่าง ๆ โดยเฉพาะลิเบีย อีกทั้งได้ลงนามในความตกลงรับรองความเป็นกลางและการร่วมมือทางการค้ากับประเทศต่าง ๆ ผลของการดำเนินนโยบายด้านต่างประเทศที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดอย่างจริงจังทำให้ในปี 2524 สหภาพโซเวียตและอิตาลีได้ตกลงรับรองความเป็นกลางของมอลตา โดยเฉพาะอิตาลี ได้ให้ความช่วยเหลือด้านวิชาการและการเงินแก่มอลตาเป็นระยะเวลา 5 ปี นอกจากนั้น มอลตายังมีความตกลงร่วมกับประชาคมเศรษฐกิจยุโรป ในปี 2513 ซึ่งได้ต่ออายุความตกลงมาจนถึงปัจจุบันในเวทีระหว่างประเทศ ปัจจุบัน มอลตาเป็นสมาชิกองค์การระหว่างประเทศที่สำคัญหลายองค์การ อาทิ สหประชาชาติ กลุ่ม 77 IAEA OSCE UNCTAD UNESCO เป็นต้น
มอลตาได้ถอนตัวจากการเป็นสมาชิกกลุ่มไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (NAM) ตั้งแต่เข้าร่วมเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2547 มอลต้าได้เพิ่มบทบาทของตนเองในนโยบาย EU-Mediterranean ซึ่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ด้าน การเมือง เศรษฐกิจ และสังคม ระหว่างประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปและกลุ่มประเทศอื่น ๆ มีประเทศโมรอโค อัลจีเรีย ตูนิเซีย อียิป อิสราเอล ปาเลสไตน์ จอร์แดน เลบานอน ซีเรีย และตุรกี
ในเดือน กุมภาพันธ์ 2549 กระทรวงการต่างประเทศมอลต้าเสนอนโยบายด้านการต่างประเทศซึ่งเน้นการเพิ่มพูนความสัมพันธ์ในด้านต่าง ๆ ระหว่างมอลต้ากับประเทศอื่นที่ชาวมอลต้าได้ย้ายถิ่นฐานไป
มอลตา เข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคมพ.ศ. 2547
พื้นที่เป็นเกาะที่เกิดจากหินภูเขาไฟบริเวณชายฝั่งเป็นโขดหินเกือบทั้งหมด
Hastings, M. 2021.Operation Pedestral The Fleet that Battled to Malta 1942, William CollinsISBN 978-0-00-836494-6
สตุฟฟาตตัลเฟเน็ก

สตุฟฟาตตัลเฟเน็ก(มอลตา:Stuffat tal-Fenek) คือสตูกระต่ายชนิดหนึ่งในตำรับอาหารมอลตาถือเป็นอาหารประจำชาติของประเทศมอลตาโดยทั่วไปแล้วจะเคี่ยวหรือตุ๋นกับไวน์ มะเขือเทศ กระเทียมใบกระวานกานพลูเกลือ พริกไทย และผักต่าง ๆเมื่อปรุงเสร็จบางครั้งอาจแยกเสิร์ฟเป็นสองคอร์ส โดยราดน้ำสตูลงบนพาสตาแล้วเสิร์ฟเป็นอาหารจานแรก จากนั้นเสิร์ฟเนื้อกระต่ายและผักเป็นอาหารจานหลัก
สตุฟฟาตตัลเฟเน็กอาจมีต้นกำเนิดมาจากการต่อต้านเชิงสัญลักษณ์ต่อข้อจำกัดในการล่าสัตว์ที่คณะอัศวินบริบาลได้กำหนดไว้อาหารจานนี้ได้รับความนิยมมากขึ้นหลังจากการยกเลิกข้อจำกัดดังกล่าวในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 (ซึ่งตรงกับช่วงที่กระต่ายพันธุ์พื้นเมืองอย่างตัชชีเบร์มีจำนวนเพิ่มขึ้นและมีราคาลดลง) และหลังจากที่มีการเพาะเลี้ยงกระต่ายในท้องถิ่น ซึ่งเป็นแนวปฏิบัติที่ได้รับอิทธิพลมาจากฝรั่งเศส
ปอร์โตมาโซ

ปอร์โตมาโซบิสซิเนสทาวเวอร์(อังกฤษ:Portomaso Business Tower;มอลตา:It-torri ta' Portomaso; มักเรียกสั้น ๆ ว่าปอร์โตมาโซหรือBig Blue) เป็นอาคารระฟ้าแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศมอลตา โดยเป็นอาคารสำนักงานซึ่งตั้งอยู่ในย่านปอร์โตมาโซของเมืองเซนต์จูเลียน(San Ġiljan, ซานจีลยาน) ซึ่งเป็นเมืองทางทิศเหนือของวัลเลตตาเมืองหลวงของมอลตา เปิดดำเนินการในปี พ.ศ. 2544 อาคารมีความสูง 97.54 เมตร (320.0 ฟุต) มี 23 ชั้น ซึ่งเป็นพื้นที่สำนักงานเชิงพาณิชย์แบบผสมผสาน เป็นอาคารที่สูงที่สุดของมอลตาเมื่อสร้างเสร็จจนถึงปี พ.ศ. 2563 เมื่ออาคารเมอร์คิวรีเฮาส์ทาวเวอร์ (Mercury House Tower) ซึ่งอยู่ในเขตเซนต์จูเลียนเช่นกันและยังอยู่ระหว่างการก่อสร้างมีความสูงมากกว่า
หกชั้นแรกของอาคารมีพื้นที่ชั้นละ 465 ตารางเมตร (5,010 ตารางฟุต) ในขณะที่ชั้นที่เหลือมีพื้นที่แต่ละชั้น 295 ตารางเมตร (3,180 ตารางฟุต) รวมพื้นที่ทั้งโครงการ 128,000 ตารางเมตร ชั้นแรกเป็นพื้นที่ของศูนย์การค้าอาร์คาเดีย (Arkadia)ในขณะที่ชั้นบนสุดของอาคารเป็นไนท์คลับที่มีระเบียงที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของประเทศได้
อาคารตั้งอยู่ใกล้ย่านธุรกิจกลางคืนเพซวิลล์(Paceville) และมองเห็นท่าเรือปอร์โตมาโซมารีนา (Portomaso Marina)บริเวณโดยรอบมีโรงแรม, อพาร์ตเมนต์, บาร์และร้านอาหาร, ร้านค้า และทางเดินริมอ่าวสปีโนลาที่เรียงรายด้วยต้นไม้
กาสิโนปอร์โตมาโซตั้งอยู่ในอาคาร เคยเป็นสถานที่สำหรับการแข่งขันโป๊กเกอร์Battle of Malta ในปี พ.ศ. 2555 และ 2556
ผนังกระจกของอาคารทำจากกระจกตัดแสง ทำให้แทบไม่สังเกตเห็นแสงจากอาคารในตอนกลางคืน จะมีเฉพาะแสงประดับบนหลังคาและเสาอากาศเท่านั้นที่จะส่องสว่างเป็นสีแดงและสีน้ำเงิน
การก่อสร้างอาคารปอร์โตมาโซ เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ตั้งแต่ต้น จากความสูงของอาคาร และประเด็นของสถาปัตยกรรมที่ไม่สอดคล้องกับอาคารดั้งเดิมของมอลตาอื่น ๆ ที่อยู่รายรอบ
ปอร์โตมาโซทาวเวอร์ 2 (The second Portomaso tower หรือCrystal Ship) เป็นโครงการต่อเนื่อง อาคารสูงโครงสร้างเหล็ก ตั้งอยู่ติดกับอาคารปอร์โตมาโซบิสซิเนสทาวเวอร์ อาคารมีรูปทรงใบเรือสูง 11 ชั้น ประกอบด้วยพื้นที่สำนักงานรวมกว่า 5,000 ตารางเมตร และพื้นที่ระเบียงอาคาร 1,500 ตารางเมตร ออกแบบสถาปัตยกรรมโดยสถาปนิก Ray DeMicoli จาก Demicoli+Ass เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2560 แล้วเสร็จเปิดดำเนินการในปี พ.ศ. 2562
35°55′19″N14°29′33″E﻿ / ﻿35.92194°N 14.49250°E﻿ /35.92194; 14.49250
หอยเต้าปูนลายแผนที่

หอยเต้าปูนลายแผนที่หรือหอยบุหรี่(อังกฤษ:Geography cone, Cigarette snail;ชื่อวิทยาศาสตร์:Conus geographus) เป็นหอยเปลือกเดี่ยวชนิดหนึ่ง ในวงศ์หอยเต้าปูน(Conidae)
หอยเต้าปูนลายแผนที่ มีเปลือกรูปร่างคล้ายกรวย ปลายวนคล้ายเจดีย์ค่อนข้างแหลม มีสีสันสวยงาม  มีขนาดยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร ในเวลากลางวันจะซ่อนตัวอยู่ใต้ทรายในแนวโขดหินหรือแนวปะการัง โดยยื่นงวงออกมาดักจับอาหาร และยื่นซิฟอนเพื่อให้น้ำผ่านเข้าออก
หากินในเวลากลางคืน โดยกินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กด้วยกันเป็นอาหาร เช่นดาวทะเล,ไส้เดือนทะเลหรือแม้แต่หอยเต้าปูนด้วยกันเอง ด้วยการใช้พิษล่าเหยื่อ  โดยมีถุงน้ำพิษ ซึ่งมีท่อน้ำพิษเปิดออกอยู่ส่วนใกล้บริเวณปาก หอยเต้าปูนลายแผนที่ถือเป็นหอยเต้าปูนที่มีพิษร้ายแรงที่สุด โดยการปล่อยเข็มพิษจะเป็นไปอย่างเชื่องช้า เนื่องจากต้องใช้งวงยึดผิวหนังของเหยื่อก่อน เสร็จแล้วกล้ามเนื้อบริเวณคอหอย และส่วนปากบริเวณงวงพร้อมปล่อยเข็มพิษดันออกมาสู่เหยื่อ ซึ่งเข็มพิษนั้นจะมีน้ำพิษติดมาด้วย ทำให้ได้รับความเจ็บปวด โดยสามารถถึงกับฆ่าสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่กว่าอย่างมนุษย์ได้ด้วย โดยเข็มพิษนั้นสามารถทะลุชุดหรือถุงมือประดาน้ำได้ ก่อให้เกิดความเจ็บปวด ชา บวม และกล้ามเนื้อเป็นอัมพาตสายตาพร่ามัว ระบบหายใจล้มเหลว ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มียาขนานใดที่จะเยียวยาหรือรักษาพิษนี้ได้
หอยเต้าปูนลายแผนที่กระจายพันธุ์ในวงที่กว้าง ตั้งแต่ทะเลแดง,อินโด-แปซิฟิก,ฮาวาย,มาดากัสการ์,มอริเตเนีย,โมซัมบิก
เห็ดหลุบ

เห็ดหลุบ(อังกฤษ:Haddon's sea anemone;ชื่อวิทยาศาสตร์:Stichodactyla haddoni) เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลัง จำพวกดอกไม้ทะเลหรือซีแอนนีโมนชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบอินโด-แปซิฟิก
เห็ดหลุบ เป็นดอกไม้ทะเลชนิดหนวดสั้น มีชื่อเรียกหนึ่งว่า "พังผืดทะเล" มีพฤติกรรมเหมือนดอกไม้ทะเลทั่วไป คือ จะบานเมื่อปราศจากสิ่งใดมารบกวน หากมีสิ่งรบกวนจะหุบตัวเข้ากับซอกหินที่ใช้เป็นที่เกาะ มีสีต่าง ๆ มากมายหลายสี เช่น สีเหลือง, เขียว, เทา หรือสีปริน ซึ่งเป็นสีที่หายาก ปลายหนวดลักษณะเป็นเม็ดกลม ๆ หากไปสัมผัสถูกเข้าจะเหนียวหนึบขาดติดกับมือมาได้เลย กินอาหารด้วยวิธีการสองวิธี คือการสังเคราะห์แสงจากสาหร่ายซูแซนแทนลีที่อยู่ในเนื้อเยื่อ และจับเหยื่อเอาจากหนวดซึ่งได้แก่ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กและปลาวัยอ่อน
อาศัยอยู่ตามพื้นทรายและกระจายพันธุ์ไปทั่วน่านน้ำเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของพื้นที่อินโด-แปซิฟิกตั้งแต่มอริเชียส,ฟิจิ,หมู่เกาะริวกิวทางใต้ของญี่ปุ่นไปถึงออสเตรเลีย
ในทางชีววิทยาเห็ดหลุบเป็นดอกไม้ทะเลที่เป็นแหล่งที่พักพิงของสัตว์ทะเลหลายชนิด ทั้งปลาการ์ตูนเช่นปลาการ์ตูนอานม้า(Amphiprion polymnus),ปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง(A. sebae),ปลาการ์ตูนลายปล้อง(A. clarkii),ปลาการ์ตูนครีบส้ม(A. chrysopterus),ปลาการ์ตูนแนวปะการัง(A. akindynos),ปลาการ์ตูนมอริเทียน(A. chrysogaster) รวมถึงปลาสลิดหินสามจุด(Dascyllus trimaculatus) ในวัยอ่อน และยังมีความสัมพันธ์กับสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังชนิดอื่น ๆ เช่น กุ้งในสกุลPericlimenes, กุ้งชนิดThor amboinensisหรือกุ้งเซ็กซี่ และปูดอกไม้ทะเล(Neopetrolisthes maculatus) โดยให้เป็นสถานที่หลบภัย
ในประเทศไทย เห็ดหลุบยังเป็นอาหารพื้นบ้านของเกาะสมุยหรือเกาะพะงันในอ่าวไทยรวมถึงบริเวณอื่น ๆ ที่ใกล้เคียง โดยสามารถนำไปปรุงเป็นอาหารต่าง ๆ ได้โดยเฉพาะแกงคั่ว มีความกรุบกรอบนอกจากนี้แล้วเห็ดหลุบยังเป็นที่ต้องการในเชิงการค้าโดยมักมีการลักลอบจับจากทะเลเพื่อนำไปเลี้ยงในตู้ปลาทะเล จึงเป็นสัตว์สงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
ปลาการ์ตูนและสัตว์ทะเลต่าง ๆ กับเห็ดหลุบ
เต่าราเดียตา

เต่าราเดียตาหรือเต่ารัศมีดารา(อังกฤษ:Radiated tortoise) เป็นเต่าบกชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าAstrochelys radiata
มีกระดองที่มีสีสวยโดยเฉพาะในวัยเล็ก คล้ายกับเต่าในสกุลGeocheloneที่เคยถูกจัดให้อยู่ร่วมสกุลเดียวกันมาก่อน แต่ทว่ามีลวดลายที่ละเอียดกว่ามากเหมือนกับลายของ "ดาว"  โดยเฉพาะในตัวที่มีสีเหลืองมาก จะเรียกว่า "ไฮเยลโล่"
จัดเป็นเต่าขนาดกลาง เมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดประมาณหนึ่งฟุตครึ่ง น้ำหนักประมาณ 35ปอนด์มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ประเทศมาดากัสการ์บริเวณตอนใต้ และถูกนำเข้าไปในเรอูว์นียงและมอริเชียสในสภาพที่เป็นทะเลทราย แต่ก็เป็นเต่าที่ชอบความเย็นและความชื้นพอสมควร เนื่องจากสภาพที่อยู่อาศัยมีสภาพฝนตกชุกอยู่ด้วย
กินผักและผลไม้หลากชนิดเป็นอาหาร ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ วางไข่ในหลุมที่ตัวเมียเป็นฝ่ายขุดประมาณ 7-9 ฟอง แล้วเว้นช่วงไป จากนั้นก็จะขุดหลุมใหม่เพื่อวางไข่ ทำอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่าไข่จะหมด ใช้เวลาฟักประมาณ 200 วัน ซึ่งไข่จะฟักเป็นตัวเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ
เต่าราเดียตา เป็นเต่าบกที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในแง่ของการนิยมเป็นสัตว์เลี้ยง มีราคาซื้อขายที่แพงมาก มีการอนุรักษ์มีสถานะติดอยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I) ของไซเตสในธรรมชาติจะอาศัยอยู่ในพุ่มไม้หนามทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของมาดากัสการ์ แม้จะมีปริมาณในธรรมชาติมากถึง 63,000,000 ตัว แต่ทว่าก็มีปริมาณลดลงเรื่อย ๆ ถึงร้อยละ 47 จากเมื่อ 11 ปีก่อน คาดว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไปภายใน 20 ปี ข้างหน้า เต่าราเดียตาจะสูญพันธุ์ในที่สุดซึ่งปัจจุบันในประเทศไทยยังไม่มีรายงานการเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้สำเร็จ จึงมีการลักลอบเข้ามาจากมาดากัสดาร์ ซึ่งถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเต่าราเดียตาที่วิกิสปีชีส์
เต่ายักษ์เซเชลส์

เต่ายักษ์เซเชลส์(อังกฤษ:Seychelles giant tortoise;ชื่อวิทยาศาสตร์:Aldabrachelys hololissa) เป็นเต่าบกที่เคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 19 เนื่องจากถิ่นที่อยู่บนหมู่เกาะเซเชลส์ถูกมนุษย์รุกรานอย่างหนัก ซึ่งเต่ายักษ์ชนิดอื่นๆที่ใกล้เคียงกันบนหมู่เกาะอื่นๆในมหาสมุทรอินเดียอย่างเช่นมอริเชียส,เรอูนียงและเกาะโรดริเกซได้สูญพันธุ์ไปแล้ว เต่ายักษ์ในมหาสมุทรอินเดียเพียงชนิดเดียวที่เหลือรอดมาได้คือเต่ายักษ์อัลดาบร้า(A. gigantea) เนื่องจากมีถิ่นที่อยู่โดดเดี่ยวและมีกฎหมายคุ้มครองในศตวรรษที่ 19
เต่ายักษ์เซเชลส์อาศัยอยู่บนหมู่เกาะเซเชลส์ กินพืชพรรณตามริมหนองและลำธารเป็นอาหาร เมื่อ ค.ศ. 1840 ได้สูญหายไปจากธรรมชาติ สันนิษฐานว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
จนกระทั่ง ค.ศ. 1999 มีรายงานว่ายังคงมีเต่ายักษ์เซเชลส์บางส่วนหลงเหลืออยู่ภายใต้สถานที่เลี้ยง จากรายงานเกี่ยวกับเต่ารูปร่างประหลาด ทำให้ หน่วยงานปกป้องธรรมชาติแห่งเซเชลส์ ดำเนินการตรวจสอบเต่าเหล่านั้น ดร. จัสติน เกอร์เลช และ ลอรา เคนนิ่ง ได้เปรียบเทียบเต่าเหล่านั้นกับตัวอย่างของเต่ายักษ์เซเชลส์ที่เชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว พบว่าเต่าบางตัวมีลักษณะตรงกับตัวอย่าง
อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่นานมานี้มีบทความทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับพันธุ์ศาสตร์ของเต่าในเซเชลส์และมหาสมุทรอินเดีย ได้เสนอผลการค้นคว้าที่ขัดแย้งออกมา งานวิจัยบางส่วนบ่งชี้ว่าในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมามีเต่ายักษ์ในภูมิภาคนี้เพียงชนิดเดียว ขณะที่อีกบางส่วนเสนอว่ามีเต่ายักษ์สามชนิดที่ใกล้เคียงกัน
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับDipsochelys hololissaที่วิกิสปีชีส์
แซ็ง-มีแชล (โมนาโก)

แซ็ง-มีแชล(ฝรั่งเศส:Saint-Michel) เป็นแขวงที่ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศโมนาโกเดิมเป็นส่วนหนึ่งของมงเต-การ์โลเป็นหนึ่งในสิบแขวงที่จัดตั้งขึ้นใหม่ของประเทศติดพรมแดนเมืองโบซอแลย์ประเทศฝรั่งเศสรวมทั้งแขวงมงเต-การ์โล,ลากงดามีนและเลมอเนอแกตีในโมนาโกมีพื้นที่ 0.14 ตารางกิโลเมตร กับประชากร 3,907 คน (ค.ศ. 2000)
แซ็ง-มีแชลเป็นย่านอยู่อาศัย แต่ก็มีโรงแรมและที่พักขนาดน้อยพร้อมอาหารเช้าเปิดให้บริการรวมทั้งร้านขายเสื้อผ้าและภัตตาคารเพราะห่างไกลจากตัวเมืองมาก ราคาอสังหาริมทรัพย์จึงไม่สูงนักเมื่อเทียบกับย่านอื่น ๆ ในประเทศโดยราคาอสังหาริมทรัพย์ถูกกว่าเมื่อเทียบมงเต-การ์โลและลากงดามีนซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียง เฉลี่ยร้อยละ 10-15
แอมานุแอล เปอตี

แอมานุแอล โลร็อง เปอตี(ฝรั่งเศส:Emmanuel Laurent Petit) อดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่22 กันยายนค.ศ. 1970ที่เมืองเดียปประเทศฝรั่งเศส มีชื่อเล่นว่า "มานูว์" (Manu)
เปอตีเริ่มต้นเล่นฟุตบอลอาชีพกับทีมเออแอ็ส อาร์ก-ลา-บาตาอีย์ ก่อนจะย้ายไปเล่นกับโมนาโกซึ่งที่นี่เปอตีได้ร่วมงานกับอาร์แซน แวงแกร์ซึ่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน ซึ่งต่อมาเมื่อเวนเกอร์ย้ายมาคุมทีมอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ เปอตีก็ได้ย้ายตามมาด้วย ด้วยค่าตัว 3.5 ล้านปอนด์ เปอตีเป็นนักฟุตบอลที่ติดทีมชาติฝรั่งเศสในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1998ที่ฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ และเป็นผู้ยิงประตูปิดท้ายในนัดชิงชนะเลิศที่ฝรั่งเศสเอาชนะบราซิลไปได้ 3-0 ทำให้ได้แชมป์โลกสมัยแรก
โกตดาซูร์

โกตดาซูร์(ฝรั่งเศส:Côte d'Azur) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่าเฟรนช์ริวีเอรา(อังกฤษ:French Riviera) เป็นชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางมุมตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสรวมไปถึงโมนาโกไม่มีขอบเขตแน่ชัดแต่มักจะกล่าวถึงว่า มีขอบเขตตั้งแต่ม็องตงไปจนถึงชายแดนอิตาลีทางตะวันออกของแซ็ง-ทรอเป,อีแยร์หรือกาซีทางตะวันตก
ชายหาดเป็นหนึ่งในบริเวณที่มีรีสอร์ตสมัยใหม่แรก ๆ โดยเริ่มจากการเป็นที่พักตากอากาศฤดูหนาวของคนชั้นสูงอังกฤษในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 และเมื่อทางรถไฟมาถึงในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 จึงเป็นจุดพักผ่อนของ ชาวอังกฤษ รัสเซีย และสมาชิกราชวงศ์ เช่นสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรและพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
ในช่วงครึ่งแรกของศวรรษที่ 20 เหล่าศิลปินและนักเขียนยังมาเยี่ยมเยียนประจำ เช่นปาโบล ปีกัสโซ,อ็องรี มาติส,อีดิธ วอร์ทัน,ซอเมอร์เซต เมาม์, และอัลดุส ฮักซ์ลีย์เช่นเดียวกับชาวอเมริกันและชาวยุโรปที่ร่ำรวย หลังสงครามโลกครั้งที่สองเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง มีคนผู้มีชื่อเสียงหลายคนมีบ้านอยู่แถบนี้ เช่นเอลตัน จอห์นและบรีฌิต บาร์โดโกตดาซูร์เป็นบ้านชาวต่างชาติ 83,962 ครัวเรือน กว่า 163 สัญชาติและประมาณว่า มีชาวต่างชาติที่มิใช่ฝรั่งเศสอาศัยมากกว่าชาวฝรั่งเศสอย่างมาก
เมืองที่ใหญ่ที่สุดคือเมืองนิสที่มีประชากร 347,060 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2006)เป็นสถานที่ของการล่องเรือยอช์ตและเดินเรือ เป็นสถานที่ที่มีแสงแดด 300 วันต่อปี มีชายหาดยาว 115 กิโลเมตร มีสนามกอล์ฟ18 สนาม รีสอร์ตสกี 14 แห่ง และร้านอาหาร 3,000  ร้าน
วาฬฟิน

วาฬฟิน(อังกฤษ:fin whale, finback whale,common rorqual;ชื่อวิทยาศาสตร์:Balaenoptera physalus) เป็นวาฬขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในวงศ์วาฬอกร่อง(Balaenopteridae)
วาฬฟินจัดเป็นวาฬขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 รองมาจากวาฬสีน้ำเงิน(B. musculus) ที่อยู่ในสกุลและวงศ์เดียวกัน มีขนาดโตเต็มที่ยาวถึง 27 เมตร น้ำหนักมากกว่า 75 ตัน ขนาดลูกแรกเกิดยาว 6-6.5 เมตร มีลักษณะเด่น คือ สีด้านหลังสีดำ ด้านท้องสีขาวตัดกันชัดเจน มีซี่กรองอาหารจำนวน 240-480 แผง บนขากรรไกรบนแต่ละข้าง ร่องใต้คางมีจำนวน 50-100 ร่อง
วาฬฟินพบได้ในทะเลเปิดและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก สำหรับในประเทศไทย จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองและมีหลักฐานที่พบเพียงตัวอย่างเดียว เป็นซากโครงกระดูกขุดพบเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ที่หมู่บ้านวิจิตราธานี กิโลเมตรที่ 36 จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นซากโครงกระดูกที่มีขนาดตัวยาวประมาณ 22 เมตร ถูกฝังอยู่ในโคลนนานมากจนบางส่วนเป็นฟอสซิลแล้ว ประมาณจากช่วงอายุที่สามารถเกิดเป็นฟอสซิลได้อยู่ในราวเกือบ 1,000 ปี ส่วนหัวยาว 5 เมตร ซากถูกฝังอยู่ในพื้นที่ของโครงการวิจิตราธานี ซึ่งอยู่ห่างจากปากแม่น้ำไม่น้อยกว่า 3 กิโลเมตร ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ จึงเชื่อแน่ว่าบริเวณนี้เคยเป็นแนวฝั่งทะเลมาก่อน และจะนำโครงกระดูกไปหาอายุโดยวิธีวิเคราะห์สารคาร์บอน 14 ต่อไป ปัจจุบันซากถูกเก็บรักษาไว้ที่โครงการวิจิตราธานี
และพบอีกครั้งเป็นกรณีที่ยังมีชีวิต เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2556 ที่เกาะลิบงอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง วาฬฟินความยาว 10 เมตร ว่ายเข้ามาเกยตื้นบริเวณหน้าเขาบาตูปูเต๊ะ ในระดับน้ำที่มีความลึกเพียง 1 เมตรเท่านั้น ทำให้ต้องดิ้นรนนานกว่า 3 ชั่วโมง จนกระทั่งน้ำขึ้นในเวลาเที่ยงวันเดียวกัน จึงเป็นอิสระว่ายลงทะเลไปได้
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับBalaenoptera physalusที่วิกิสปีชีส์
ลิลี่ โรชฟอร์ต

เอมิลี่ เดอ โรชฟอร์ต(ญี่ปุ่น:リリ;อังกฤษ:Emilie De Rochefort) หรือที่รู้จักกันในชื่อของลิลี่เป็นตัวละครจากเกมเทคเคน(ปรากฏตัวครั้งแรกในเกมเทคเคน 5: ดาร์คเรซซะเรคชัน) และกลับมามีบทบาทสำคัญอีกครั้งในเทคเคน6เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของเศรษฐีน้ำมันชาวโมนาโก ลิลี่เป็นหญิงสาววัยสิบหกปีที่ใช้ศิลปะการต่อสู้ที่เรียกว่าสตรีตไฟต์ในการต่อสู้
เอมิลี่ เดอ โรชฟอร์ตหรือลิลี่เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของมหาเศรษฐีชาวโมนาโค(ซึ่งเป็นประเทศเล็ก ๆ อยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสอีกทีหนึ่ง) ในช่วงสี่ปีก่อนหน้าเธอเคยถูกลักพาตัวโดยกลุ่มอาชญากรเพื่อเรียกค่าไถ่ ในที่สุดลิลี่ก็เริ่มหันมาต่อสู้โดยที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน จากเหตุการณ์ในครั้งนั้นเธอรู้สึกมีความสุขในการเอาชนะคู่ต่อสู้ อย่างไรก็ตามจากก้นบึ้งของหัวใจลิลี่ก็ยังคงเป็นผู้มีความอ่อนโยน เธอเพียงแต่ต้องการให้พ่อของเธอให้ความเสรีในการกระทำ แต่เธอก็รู้ว่าพ่อของเธอเกลียดการต่อสู้
ปัญหาที่เกิดกับตัวลิลี่ เธอได้บอกกับตัวเองว่าเธอไม่ต้องการให้พ่อเกลียดในตัวเธอ แต่เธอก็ยังคงมีความต้องการที่จะร่วมทำการต่อสู้อีกอยู่ดี จากความปรารถนาส่วนตัวนี้เอง ทำให้เธอแอบใช้เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวเดินทางไปยังต่างแดนเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันสตรีตไฟต์ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เธอชอบเป็นอย่างมาก
วันหนึ่งภายหลังจากการเอาชนะฝ่ายตรงข้ามในซานฟรานซิสโก เธอได้มาตามคำเชิญเข้าร่วมการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ ลิลี่ได้สังเกตเห็นกลุ่มผู้สนับสนุนการต่อสู้ ซึ่งคือกลุ่มเงินทุนมิชิม่าที่ก่อปัญหาให้กับพ่อของเธอเป็นอย่างมาก จากสมมติฐานของกลุ่มเงินทุนมิชิม่านี้อาจส่งผลให้กลายมาเป็นแหล่งเงินทุนที่ดีสำหรับพ่อของเธอ ลิลี่จึงได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันดังกล่าว
ลิลี่ได้เข้าร่วมการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 5 โดยที่พ่อของเธอไม่ทราบมาก่อน เธอพ่ายแพ้ให้กับอาสึกะ คาซามะเมื่อพ่อของเธอทราบว่าเธอได้แอบไปเข้าร่วมการแข่งขัน จึงลงโทษกักกันบริเวณ ทำให้เธอไม่สามารถไปแก้มือกับอาสึกะได้อีก ต่อมา บริษัทน้ำมันที่พ่อของลิลี่เป็นเจ้าของได้ถูกเทคโอเวอร์โดยบริษัทเครือตระกูลมิชิม่า พ่อของลิลี่ก็ล้มป่วยลงเนื่องจากทำงานหนักจนเกินไป ลิลี่ต้องการที่จะช่วยเหลือพ่อของตนที่ประสบกับปัญหารอบด้าน เธอจึงตัดสินใจที่จะทวงบริษัทน้ำมันของพ่อกลับคืนมา ขณะที่เธอกำลังวางแผนอยู่นี้เอง ทางบริษัทเครือตระกูลมิชิม่าได้แจ้งการจัดศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 6 ขึ้น นี่จึงเป็นโอกาสดีสำหรับเธอที่จะช่วยพ่อของเธอนำบริษัทคืนมา อีกทั้งยังเป็นโอกาสได้แก้มือกับอาสึกะอีกครั้งหนึ่ง
ซูเทย์ไช

ซูเทย์ไช(มองโกเลีย:сүүтэй цай, ᠰᠦᠨᠲᠡᠢ ᠴᠠᠢ) หรือชานมมองโกล(จีน:蒙古奶茶;พินอิน:Ménggǔ nǎichá) เป็นชานมที่เป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมชาวมองโกลชาวมองโกลชอบดื่มชาชนิดนี้ในชีวิตประจำวัน เมื่อมีแขกมาเยี่ยม เจ้าภาพจะรินให้เพื่อเลี้ยงแขกเพื่อเป็นการต้อนรับ
เมื่อจะดื่มอาจเพิ่มอาหารอื่น ๆ ลงในชานมได้ เช่น เนื้อแกะต้ม เกี๊ยวทอด เต้าหู้นม เป็นต้น การเพิ่มอาหารนั้นเป็นเรื่องที่ทำกันเป็นปกติในมื้อเช้า
คำว่า "ซูเทย์ไช" (сүүтэй цай) เป็นภาษามองโกลมาจากคำว่า ซู (сүү) แปลว่า "นม" กับคำว่า ไช (цай) แปลว่า "ชา" โดยในที่นี้คำนาม "ซู" (сүү) ถูกผันเป็นรูป "ซูเทย์" (сүүтэй) เพื่อทำให้เป็นคำขยายโดยแสดงความหมายว่ามีคำนามนั้นอยู่ ดังนั้น "ซูเทย์ไช" จึงแปลตรงตัวว่า "ชาที่มีนม" หรือก็คือ "ชานม" ในภาษามองโกล
ซูเทย์ไชเป็นชานมรสเค็ม ส่วนใหญ่เป็นทำจากชาดำที่ทำเป็นชาอัดเอามาต้มในหม้อเหล็ก ขั้นแรกต้มน้ำ 2-3 กก. จนเดือด จากนั้นใส่ชาอัดลงไป 50-80 กรัม หลังจากเดือดประมาณ 5 นาทีแล้วก็เติมนม (ประมาณหนึ่งในห้า) คนเล็กน้อย แล้วเติมเกลือในปริมาณที่เหมาะสม (บางท้องถิ่นอาจมีการใส่น้ำตาลด้วย) รอจนชานมเค็มทั้งหม้อเดือดอีกครั้ง แล้วจึงใส่ในชามเพื่อดื่มได้ เมื่อจะดื่มอาจใส่ข้าวผัดเล็กน้อย ทำให้มีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์
การชงซูเทย์ไชในครัวเรือนชาวมองโกเลีย มักใช้ถุงชาที่ทำจากผ้าโปร่ง และชาจะถูกใส่ลงในถุงชาก่อนนำไปต้ม ซึ่งช่วยประหยัดขั้นตอนการกรองใบชา ระดับไฟที่ใช้ปรุงนั้นมักจะกำหนดโดยการสังเกตสีของน้ำชา ซุปจะถูกยกขึ้นก่อนใส่นมและหลังใส่เกลือ
ชาวมองโกลดื่มเหล้านมม้าเป็นเครื่องดื่มหลักแต่โบราณมา หลังจากกุบไล ข่านได้ปกครองที่ราบลุ่มภาคกลางและสถาปนาราชวงศ์หยวนขึ้นมา คนเลี้ยงสัตว์จึงได้เริ่มสัมผัสกับชา จึงมีบางคนคิดค้นวิธีต้มนมสดและใบชาเข้าด้วยกัน และชงชากับนม จึงเป็นชาที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวมองโกลแล้วกลายเป็นที่นิยมขึ้นมา
ไซคาเนีย

ไซคาเนีย(อังกฤษ:Saichania) เป็นไดโนเสาร์หุ้มเกราะชนิดหนึ่ง ชื่อของมันมีความหมายว่าสวยงาม อาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลายประมาณ 70 ล้านปีมาแล้ว มันเป็นไดโนเสาร์หุ้มเกราะชนิดหนึ่ง ตรงที่หางคล้ายมีกระบองติดอยู่ กระบองใช้เป็นอาวุธฟาดศัตรูสาเหตุที่มันได้ชื่อว่างดงามเป็นเพราะฟอสซิลของมันอยูในสภาพสมบูรณ์มาก ยาวประมาณ 7เมตรกินพืชเป็นอาหาร ค้นพบฟอสซิลที่จีนและมองโกเลีย เมื่อปี ค.ศ. 1977
เจ้าหญิงมาเฟลดาแห่งซาวอย

เจ้าหญิงมาเฟลดาแห่งซาวอย(อังกฤษ:Princess Mafalda of Savoy) ประสูติเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902 เป็นพระราชธิดาพระองค์รองในพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลีและเจ้าหญิงเอเลนาแห่งมอนเตเนโกรเป็นพระราชภคินีในพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2และโจวันนาแห่งอิตาลี สมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรียเป็นพระราชปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ในเจ้าชายวิคตอริโอ เอ็มมานูเอล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์และพระราชมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่)ในซีโมน แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธาโดบมีความสนพระทัยด้านศิลปะและการดนตรี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเจ้าหญิงเอเลนาแห่งมอนเตเนโกรเสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย เจ้าหญิงมาเฟลดาแห่งซาวอย พระราชธิดาเยือนโรงพยาบาลทหารของอิตาเลียน ทรงพระราชทานกำลังใจแก่ทหารและมีพระราชปฏิสันถารร่วมด้วยคณะแพทย์และพยาบาล ต่อมาเมื่อเจริญพระชันษาทรงเสกสมรสกับฟิลิป แลนด์เกรฟแห่งเฮสส์ผู้เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนีและพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1925 รับพระราชทานพระอิสริยยศเคียงคู่พระสวามีคือ แลนด์เกรฟวีนแห่งเฮสส์ พระชายา มีพระบุตรดังนี้
พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1944 สิริพระชันษา 41 ปี โดยภายหลังพระองค์สิ้นพระชนม์ รัฐบาลอิตาลีได้นำพระนามของพระองค์มาตั้งชื่อเป็นอาหารชนิดหนึ่งโดยชื่อว่า มาเฟลดีน
ปลาเอ็กโซดอน

ปลาเอ็กโซดอน(อังกฤษ:Bucktooth tetra;ชื่อวิทยาศาสตร์:Exodon paradoxus)ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาคาราซิน(Characidae) ในอันดับปลาคาราซิน
เป็นปลาขนาดเล็ก มีครีบก้นสีเหลืองครีบอื่นเป็นสีแดงลำตัวเป็นสีเงินสะท้อนแสงสีเหลืองวาว ดวงตากลมโตมีขอบตาเหลือง และมีจุดสีดำขนาดใหญ่ 2 จุด จุดแรกอยู่ที่โคนหาง อีกจุดอยู่ตรงกลางตัวบริเวณโคนครีบหลัง หากอยู่ในที่มืดจะสะท้อนแสงแวววาวมาก ในปากไม่พบฟัน
จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลExodonขนาดโตเต็มที่ประมาณ 6-8นิ้วอายุเต็มที่ประมาณ 8ปีตัวผู้จะมีลักษณะผอมกว่าตัวเมียและมีครีบก้นกับครีบหลังยาวกว่า
กระจายพันธุ์อยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ที่มีกระแสน้ำไหลตลอดในอเมริกาใต้เช่นริโอบรานโก,ริโอเนโกรในบราซิลและกายอานา
มีพฤติกรรมชอบอาศัยอยู่เป็นฝูง เป็นปลาที่นิสัยดุร้ายก้าวร้าว มักที่จะชอบรุมกัดครีบหรือเกล็ดปลาชนิดอื่น เนื่องจากในกระเพาะมีกรดที่สามารถย่อยเกล็ดปลาชนิดอื่นได้  และถึงแม้จะเป็นปลาที่มีตัวใหญ่กว่าก็ตาม เช่นปลาปิรันยาก็ยังโดนรุมกัด นอกจากนี้แล้วยังสามารถกัดกินต้นไม้น้ำได้อีกด้วย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในสถานที่เลี้ยงสามารถฝึกให้กินอาหารเม็ดได้โดยง่าย แต่ไม่ควรเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นจากพฤติกรรมที่กล่าวมา
แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา

เอมีเลีย-โรมัญญา(อิตาลี:Emilia-Romagna) เป็นแคว้นหนึ่งทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีมีเนื้อที่ทั้งหมด 22,446 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 4.4 ล้านคน เมืองหลักของแคว้นคือโบโลญญา
เอมีเลีย-โรมัญญาเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่มั่งคั่งที่สุดและได้รับการพัฒนามากที่สุดในยุโรป โดยมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวประชากรสูงเป็นอันดับที่ 3 ในอิตาลีโบโลญญาเป็นหนึ่งในเมืองที่มีบริการทางสังคมขั้นสูงและดัชนีคุณภาพชีวิตสูงที่สุดในประเทศแคว้นนี้ยังเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว โดยเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยโบโลญญาซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลกเป็นที่ตั้งของเมืองสมัยโรมาเนสก์และสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา(เช่นโมเดนา,ปาร์มา,แฟร์รารา) เป็นศูนย์รวมอาหารและการผลิตรถยนต์ (ที่ตั้งของบริษัทรถยนต์ต่าง ๆ เช่นเฟอร์รารี่,ลัมโบร์กีนี,มาเซราตี,ปากานี,ดูคาติ) และมีสถานพักตากอากาศชายฝั่งยอดนิยม เช่นแชร์เวีย,เชเซนาตีโค,รีมีนี,ริชโชเนเป็นต้น
แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาประกอบด้วยภูมิภาคทางประวัติศาสตร์สองภูมิภาค ได้แก่ เอมีเลียและโรมัญญา เนื้อที่เป็นรูปสามเหลี่ยม ด้านตะวันออกเป็นทะเลเอเดรียติกทางด้านเหนือแม่น้ำโป และทางด้านใต้เป็นเทือกเขาแอเพนไนน์ตรงกลางเป็นถนนเอมีเลียซึ่งสร้างมาตั้งแต่สมัยโรมันที่เริ่มตั้งแต่เมืองรีมีนีไปจนถึงเมืองเปียเชนซาที่สร้างเสร็จเมื่อ 187 ปึก่อนคริสต์ศักราช ตอนกลางของแคว้นเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำโป ด้านอื่นเป็นเนินและภูเขาที่กั้นระหว่างตอสคานาและเอมีเลีย