davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Mugilidae

La famigliaMugilidaecomprende 75 specie dipescid'acqua salata e salmastra conosciuti comunemente comecefali, ed unici appartenenti all'ordineMugiliformes.
Questi pesci sono diffusi in tutti i mari tropicali e temperati dellaTerra.Abitano acque costiere, più o meno profonde, spingendosi nellelagunee nelle foci deifiumi.
Molto simili tra loro, i mugilidi presentano un corpo allungato, con dorso poco convesso e appiattito e ventre più incurvato. Le pinne pettorali sono ampie, così come le ventrali. Le pinne dorsali sono due: la prima è composta da 4 raggi spinosi, la seconda più morbida, formata da molti raggi sottili. La pinna caudale è forcuta e ampia. La linea laterale è poco visibile.La bocca dei mugilidi è priva di denti; internamente presenta uno stomaco muscoloso e un intestino eccezionalmente lungo.Lalivreaè piuttosto simile per tutte le specie: bianco argenteo con pinne più o meno tendenti al giallo o al bruno. Alcune specie presentano striature brune o macchie sulle pinne, altre sono tendenti al rosa.
Questi pesci si cibano dialghe(prevalentementediatomee), organismi planctonici e detriti. Gli esemplari che si nutrono in acque dolci o salmastre crescono più velocemente degli altri.
Le specie appartenenti al genereMugilsono molto ricercate in Europa, ma in linea di massima tutte le specie di questa famiglia sono pescate per l'alimentazione umana.
La famiglia comprende i seguenti generi e specie
Chelon labrosus

Ilcefalo bosega(Chelon labrosusRisso, 1827), è un pesce dellafamigliaMugilidae.
Questa è una delle specie di cefalo che si spinge più a nord, infatti raggiunge le costenorvegesiescozzesimentre a sud si ferma alleisole Azzorre.Vive soprattutto in mare (è la specie di Mugilidae più comune in acque marine) ma, soprattutto i piccoli esemplari, non temono le acque a bassa salinità o addirittura dolci. Gli adulti vivono in piccoli banchi nei pressi delle coste rocciose o sabbiose, soprattutto dove ci siano dei manufatti e delle foci di corsi d'acqua. I giovani si raggruppano in banchi assai più estesi.
Il suo aspetto è quello classico deiMugilidae, con corpo slanciato e fusiforme a sezione quasi circolare e così la sua livrea argentea con numerose linee longitudinali scure. Si riconosce però bene dalle altre specie soprattutto per la bocca che presenta un robusto e carnoso labbro superiore privo di intaccatura centrale ma con alcune serie di tubercoli ben rilevabili sia al tatto che con una semplice lente d'ingrandimento. Inoltre, spesso, lepinne pettoralisono di color grigio opaco.Le dimensioni raggiungono i 70 cm per un paio di kg di peso.
Avviene in mare con modalità simili a quelle delcefalo comune.
Basata su piccoli invertebrati e detriti organici come quella delcefalo comune.
Assieme aMugil cephalusè uno deiMugilidaeche sopporta il più elevato sforzo di pesca dato che ben si adatta a vivere in acque chiuse e salmastre come le "valli da pesca" o i laghi costieri, sede di importanti marinerie. Le tecniche di pesca sono identiche a quelle impiegate per ilMugil cephalus. Le sue carni sono particolarmente apprezzate in aprile-maggio quando inizia la migrazione nelle acque interne ed in dicembre-febbraio, periodo che precede la deposizione delle uova, in cui il pesce è più grasso.
Liza aurata

Ilcefalo doratoolotregano(Liza auratasinonimo diChelon auratus(Risso, 1810)), è un pesce della famigliaMugilidae.
Il suo areale comprende tutto ilmar Mediterraneo, i mariNeroed'Azove le coste europee ed africane atlantiche tra il sud dellaNorvegiae le isole delCapo Verde.Il suohabitatè lungo le coste rocciose e nelle lagune e le foci, come gli altri cefali. Evita però le acque a salinità troppo bassa.
Molto simile aMugil cephalus(cefalo comune) ma ha una testa più piccola e stretta, il labbro superiore sottile e una larga macchia dorata molto evidente sull'opercolo.È piuttosto difficile riconoscere le tre specie europee appartenenti al genereLiza. Questa forse è la più facile da identificare a causa della macchia dorata sull'opercolo, sempre ben visibile (e spesso accompagnata da un'altra macchia più piccola più vicino all'occhio). Inoltre, contrariamente ad altre specie del genere, è assente la macchia nera all'ascella dellepinne pettorali.
Si nutre sul fondo aspirando sedimenti e alghe incrostanti dal fondo e dagli scogli. Si nutre di detrito e di piccoli invertebratibentonici.
Si cattura in buone quantità con le stesse tecniche, siaprofessionalichesportivedestinate alcefalo comune.
Liza ramada

Ilcefalo calamitaobotolo(Liza ramadasinonimo diChelon ramada(Risso, 1827) è un pesce appartenente allafamigliaMugilidae.
Il suoareale, oltre a comprendere l'interoMediterraneoed ilmar Nero, va dalMaroccoallaScandinaviameridionale, dove però è raro.Il suohabitatè simile a quello degli altri membri del genere. Si adatta bene alle acque dolci e risale i fiumi anche per lunghissimi tratti.
Esternamente molto simile alcefalo dorato, si riconosce per alcuni caratteri:
Simili a quelle degli altrimugilidi.
Simile a quella impiegata per le altre specie della famiglia. Vista la sua facile adattabilità alle acque dolci e salmastre questa specie è frequentemente allevata.
Oedalechilus labeo

Ilcefalo labbroneocefalo schiumarolo(Oedalechilus labeoCuvier, 1829) è un pesce di mare appartenente allafamigliadeiMugilidae.
Questa specie è la più meridionale tra i Cefali mediterranei, infatti il suoarealeè limitato almar Mediterraneoed alle coste atlantiche delMarocco, non è presente nelmar Nero. All'interno del mar Mediterraneo frequenta di preferenza le coste meridionali ma, forse in seguito allameridionalizzazionedi questo mare, inizia ad essere frequente anche più a nord.
Il suohabitatè essenzialmente marino e legato alle coste rocciose, si ritrova molto raramente inacque salmastree mai in acqua dolce. È sua tipica abitudine il trattenersi nella schiuma che la risacca forma attorno agli scogli (donde il nome di "schiumarolo").
Ha il tipico aspetto dacefaloma ben distinguibile dalle altre specie in base ad alcuni particolari:
Simili a quelle delle altre specie mediterranee diMugilidae.
Si cattura con le tecniche utilizzate per gli altri membri della famiglia. Le sue carni sono buone ma, date le minime dimensioni, non ha nessun interesse commerciale (se non, occasionalmente, come pesce da frittura).
Mugil

MugilLinnaeus, 1758è ungeneredipesciappartenenti allafamigliaMugilidae. La specie di dimensioni maggiori èMugil cephalus,volgarmente chiamatocefalo.
Provengono soprattutto dall'oceano Atlantico, dall'oceano Pacificoe soprattutto dal mar Mediterraneo
In questo genere sono riconosciute 14specie:
ボラ科

ボラ科（Mugilidae）は、硬骨魚類の分類群の一つ。ボラ目（Mugiliformes）に所属する唯一の科で、ボラ・メナダなど17属72種が含まれる。
ボラ科の魚類は全世界の熱帯・温帯に広く分布し、一部は亜寒帯域にも生息する。ほとんどは沿岸性の海水魚だが、汽水域や淡水域に進出する種類も知られる。食用に利用される魚種を多く含み、熱帯地方では養殖も盛んに行われている。
体は細長い円筒形で、断面は楕円形か、背中側がややふくらんだ逆三角形である。体長は数十cm程度の種類が多く、最大では1.2mほどになる。目は一般に大きく、種類によっては「脂瞼」（しけん）と呼ばれるコンタクトレンズ状の構造に覆われる。吻は短く、口の大きさは中程度だが歯はかなり小さく、もたない場合もある。食性は雑食性で、水中のプランクトン、水底や岩に付着したデトリタスや藻類を中心に摂食する。胃壁の筋肉が発達し、腸管は極めて長いなど消化器の構造に特徴がある。
鰭は体に対して比較的小さく、遊泳力に優れる。背鰭は2つに分かれ、互いの間隔は大きい。前方にある第1背鰭は4本の棘条のみで構成され、前3本は基底部で接している。第2背鰭は8-10本の軟条からなる。胸鰭は体の高い位置にある。臀鰭は2-3本の棘条と7-11本の軟条からなる。腹鰭は腹部に位置し、1棘5軟条。側線の発達はきわめて悪い一方で、全身の鱗に感覚孔を有する。Myxus属を除き、成魚の鱗は櫛鱗。
卵は脂肪分が多い分離性浮遊卵で、親の保護を受けず、海中を浮遊しながら胚発生が進む。仔魚は卵黄を消費すると沿岸域へ移動し、定着する。
ボラ科は17属72種で構成される。近年主流となっている分類体系では本科のみでボラ目を構成し、カサゴ目・スズキ目など、鰭に棘条が発達する棘鰭上目の中で最も原始的な一群と考えられているが、その位置付けには異論も多い。かつては本科をスズキ目に含め、ツバメコノシロ科・カマス科などを含むボラ亜目（Mugiloidei）の一部として扱うものや、トウゴロウイワシ目（Atheriniformes）に組み込む見解も存在した。
本科に含まれる属の数は研究者によってさまざまであり、以下の17属に加えてオニボラ属（Ellochelon）、タイワンメナダ属（Moolgarda、タイワンメナダ・カマヒレボラ・ナンヨウボラ・モンナシボラなどを含む）を置くこともある。
日本には少なくとも7属15種のボラ科魚類が分布する。暖流に面した温暖な地方で多くの種類がみられるが、全国的に分布するのはボラ・メナダ・セスジボラの3種に限られる。
キジカクシ目

キジカクシ目（キジカクシもく、学名：Asparagales）は、単子葉植物の目の1つ。クサスギカズラ目とも。
APG体系では、ラン科やアヤメ科など、単子葉植物の14科を含む大きな目である。科の和名は、大場（2009）に基づく。
分子系統解析では次のような系統樹が得られている。
core Asparagales
クロンキスト体系ではキジカクシ科を独立の科としておらず、キジカクシ目も存在しない。APGでキジカクシ目に属している多くの科はユリ目(多くはユリ科)に入れられている。
単子葉植物が専門であったダールグレン体系ではキジカクシ目を置き、科レベルでも細分している。（ただしアヤメ科やラン科はここに入れず、各科の範囲もAPGとは異なる）
新エングラー体系ではキジカクシ科を独立の科としておらず、キジカクシ目も存在しない。APGでキジカクシ目に属している多くの科はユリ目(多くはユリ科)に入れられている。
APG IV

APG IVは、主に分子系統学に基づいた被子植物の分類体系であるAPG体系の第4版である。Angiosperm Phylogeny Groupから2016年に発表されたもので、先行するAPG III(2009年)から7年、最初のAPG体系(1998年)から18年更新された体系である。2009年にはAPG IIIの発表とは別に、標本庫整備に必要な各科の順序を定めているが、APG IVの発表論文では2009年の順序と新しい順序を併記している。
APG IVは基本的にAPG IIIの分類体系を踏襲するが、APG III発表以降に十分な根拠が提示され、従来の分類方法では齟齬が生じることがわかった点について改訂を行なうという保守的な姿勢で作られている。
従来のAPG III（第3版、2009年）に比較すると、以下の点で変更がある。
APG IVが基づいた被子植物の系統樹を下記に示す。
マメ群
アオイ群
キキョウ類
シソ類
ユリ科

ユリ科（ユリか、Liliaceae）とは、被子植物の分類の一つ。単子葉植物に属する。
ユリやチューリップなど、地下に鱗茎・球根が発達するものが多い。1998年に発表されたAPG体系の分類の研究が進むまでは、ネギ属やヤマノイモ属といったAPG体系上ではクサスギカズラ目やヤマノイモ目に分類される種を含む広範で多種多様な科であった。
チューリップなど園芸植物として親しまれている種も多い。イヌサフランなど毒を持つものがある。
この科に所属されたのは、一般的に、花被片は、外片3個、内片3個、計6個の花弁状の被片を持ち、6本の雄蕊、子房上位などの特徴を持つものであったが、これは、単子葉植物の基本的体制と言えなくもない。そのため、非常に多くの属・種を含むグループであったが、人為的分類群であり、異質なものを多く含むとの議論が長くあった。そのため、分類体系が新しくなるに従い、細分化される傾向にある。
クロンキスト体系のユリ科に含まれる主な属を以下に示す。（カッコ内）に示したのはAPG分類体系による分類群である。
APG体系

APG体系（エーピージーたいけい）は、1998年に公表された被子植物の新しい分類体系である。
APGすなわち被子植物系統グループ(Angiosperm Phylogeny Group) とは、この分類を実行する植物学者の団体である。この分類は特に命名されておらず、「APG体系」や「APG分類体系」などと呼ばれる。
旧い分類法の新エングラー体系やクロンキスト体系がマクロ形態的な仮説を根拠に帰納的に分類体系を作り上げたのに対して、ミクロなゲノム解析から実証的に分類体系を構築するものであり、根本的に異なる分類手法である。
1990年代以降にDNA解析による分子系統学が大きく発展してきた。植物の分類体系も、この手法を試みる研究が分類学において主流になりつつある。
特に葉緑体DNAの解析から、被子植物の分岐を調査する研究は近年飛躍的に進み、新しい知見はAngiosperm Phylogeny Group(APG) に集約されている。学術先端分野はすでにAPGの体系に移行し、クロンキスト体系は歴史的体系として扱われている。
版に拠らないおおよその分類を示す。名称変更がある系統は最新のAPG IVによる。
APG分類体系の初版（書誌）は1998年に公表された。固有の名称はなく当初は APG system などと呼ばれ、現在では区別のために APG I と呼ばれる。
第2版（APG II 2003 または APG II と表記する。書誌）は2003年に公表された。主要な変更点は以下の2点である：
2009年、第3版（APG III。書誌）が公表された。主な変更点は次の通り。
2016年、第4版（APG IV）が公表された。体系の大まかな概略はAPG IIIを踏襲されているが、いくつかの点で変更されている。主な変更点は次の通り。
この結果、目の総計は64に、科の総計は416にそれぞれ変更となった。二つの主な（非公式の）クレードとして、バラ上群(superrosids) とキク上群(superasterids)が追加され、それぞれバラ類(rosids) とキク類(asterids)の上位クレードを構成することになった。
ソデボラ科

ソデボラ科は、腹足類の分類によると、新生腹足類、タマキビ形目に属する巻貝の科である。成長すると殻口の外側（外唇）が振袖のように大きく広がることからソデガイと呼ばれる。腹足類（巻貝）の進化の過程では、オニノツノガイ類の後で分化した種族と考えられ、暖かい浅海に分布する。中新世の化石が見つかっている。
殻口が大きくて殻高の約2/3程度、残りの約1/3が螺塔。殻高が成貝の大きさまで成長したころに、殻口の外唇が広がり分厚くなる。蓋は細く尖り殻口に比べて小さく、種によっては鋸歯がある。蓋の半分くらいは長い足からはみ出していて、蓋の尖った先端を砂底にひっかけて飛び跳ねるように前進したり、貝殻を素早く反転させて身を隠すために使われる。カタツムリのように長い柄(眼柄)の先に眼玉がある。眼柄の途中から細い触角が分かれる。歯舌は紐舌型で、胃袋には長い晶体嚢が付いている。雌雄の別があり、メスはひも状の卵を産む。生殖器の構造は複雑で、メスはひも状の卵嚢を作るため、外套腔の輸卵管には蛋白腺や長い卵殻腺がつながる。また交尾嚢や受精嚢があって輸卵管につながる。オスのペニスは右の眼柄の後ろにあり、精管は閉じずに溝状。種によってペニスの形態はさまざま。浅海の砂底に生息し、藻類またはデトリタス食性。
ソデボラ科に属する主な貝の分岐図（および産地の例）を下に示す。
ソデボラ科に属する現生の巻貝類としては以下の属が知られている。なお(-)を付した属は分岐図には未記載。
ソデボラ科のほかに、モミジソデ科（Aporrhaidae）、ダチョウボラ科（Struthiolariidae）、"ヤマビトボラ科"（Rostellariidae）、トンボガイ科（Seraphsidae）、クマサカガイ科（Xenophoridae）がソデボラ上科に分類されている。
世界中の暖海に面した海岸の潮間帯下の海藻が生えた底に生息する。大部分が寒流に洗われる大陸西岸の生息種は限られ、中央アメリカ西海岸にはメキシコイボソデガイ、アフリカ西岸沖にはアンゴラソデガイが生息するが、いずれも海水温度20℃以上の沿岸に限られ、大陸の移動が進む中新世の比較的早い時期に分化した種と考えられる。
※各写真を拡大すると目玉が見える
本邦では、マガキガイStrombus luhuanusやクモガイLambis lambis、ラクダガイL.truncata sebaeが主に利用されており、地域によっては種苗生産やその技術開発など盛んに行われている。
大西洋産のフロリダソデボラS.alatusもまた利用されている。
ゴホウラは弥生時代に装身具とされていた。
ツルボラン亜科

ツルボラン亜科Asphodeloideaeは、ススキノキ科に属する単子葉植物の亜科の1つ。アロエなど800種程度を含む。日本にはツルボランAsphodelus ramosus、ハナツルボランAsphodelus fistulosusが帰化または栽培で存在し、アロエ属の種が園芸栽培される。
APG植物分類体系ではツルボラン科Asphodelaceaeとしてキジカクシ目の中に含めていた。第2版（APG II）ではススキノキ科に含めてもよいとし、第3版 (APG III) ではススキノキ科の亜科とされた。クロンキスト体系ではこの科は認められておらず、アロエ類はアロエ科に属する。
形態は、かつてユリ科とされていた他の単子葉植物に準じる。アロエ類は多肉植物である。共有派生形質として、胚珠が半倒生であること、仮種皮が存在することが挙げられる。生理的には、アントラキノン誘導体を産生すること、ステロイドサポニンを産生しないことが特徴である。
次のような系統樹が得られている。
숭어과

숭어과(-科)는 물고기의 한 과이다.17속에 80종이 있다. 보통은숭어목으로 따로 분류하지만농어목이나색줄멸목으로 분류하는 학자도 있다.숭어와가숭어,등줄숭어등을 포함하고 있다.
다음은 베탕쿠르(Betancur) 등의 연구에 기초한 계통 분류이다.
숭어

숭어(영어:flathead grey mullet)는숭어과의 물고기이다. 어린 개체는모쟁이,동어, 또는살모치라 부른다.하지만 바닷물에서도 살 수 있고, 먹이를 구하기 위해서 바다에 내려간다. 조선시대 기록에는 숭어(崇魚), 수어(秀魚), 수어(水魚) 등으로 표기했다. 한국 및 전 세계의 온대와 열대 지방에 분포한다. (태평양, 대서양, 인도양) 연안이나 강의 하구에서 무리를 이루며 생활한다. 연어과의 물고기인송어와 이름이 비슷하지만 전혀 다른 물고기이다.
먹이로는 식물성플랑크톤, 유기물 등이 있다. 숭어과에 속한 물고기로는 숭어 이외에도가숭어,등줄숭어등이 있는데, 등이 청색이며 배는 은색이다. 양식을 한다.
몸길이 155-180cm이며 몸은 가늘고 길다. 몸빛깔은 등쪽이 회청색이고 배쪽이 은백색이다. 머리가 둥글고 무디며 입이 작다. 민물과 바다에 살며, 이가 매우 약하거나 없다. 바다 물고기지만, 민물을 좋아하여 민물로도 온다.  각 비늘 중앙에 흑색 반점이 있어 여러 줄의 작은 세로줄이 있는 것처럼 보인다. 위턱은 아래턱보다 약간 짧다. 늦가을부터 점차 피하지방이 많아지고 지방질의 눈꺼풀이 생기며 겨울철에는 이것이 발달하여 시력이 매우 떨어진다. 옆줄은 없다. 어린 물고기는 바닷물과 민물이 서로 섞이는 곳이나 담수역에 살다가 몸길이 25cm 내외가 되면 바다로 내려간다. 세계의 온대와 열대지방에 널리 분포한다. 신선한 것은 생선회로 이용되고 있다.
등줄숭어

등줄숭어는숭어과에 속하며 학명은Liza carinata이다. 몸길이는 45cm 가량이고 숭어와 비슷하지만 등지느러미가 지붕 모양을 이루고 있는 것이 특징이다. 봄에 산란한다. 한국 남부, 일본·대만·인도양·홍해에 분포한다.
Кефалевые

Кефа́левые(лат.Mugilidae)— семействолучепёрых рыбв монотипическом отрядекефалеобра́зных(Mugiliformes).
Это небольшая группа рыб с замкнутым плавательным пузырём и безбоковой линии, обитающих преимущественно в южных морях. В основном  морские (прибрежные) и солоноватоводные рыбы, некоторые живут в пресных водах (Liza abu). Распространены, в частности, вЧёрномиАзовскомморях. Основное промысловое значение имееткефаль-лобан, или обыкновенная кефаль(Mugil cephalus). Кефалевые — стадные кочующие рыбы. Большие косяки их заходят в поисках пищи в лагуны, осолонённые озёра и устья рек, где производится их добыча. Кефаль успешно акклиматизирована в Каспийском море и известна там видомсингиль(Liza aurata).
Максимальная длина около 90 см.
Русское наименование «кефаль» восходит кгреч.κέφαλοςс тем же значением.
В семействе кефалевых 18родови 81видрыб. Перечень родов:
Пиленгас

Пиленга́с, илипеленга́с, илипелинга́с, илибелинга́с(лат.Planiliza haematocheilus) —видморскихлучепёрых рыбиз семействакефалевых.
Тело вытянутое торпедообразное. Голова с широкой лобной частью, радужка глаз имеет красноватый или оранжевый оттенок, отличающий пиленгаса от других кефалей. Достигает длины 150 см и массы 7 кг, наибольший вес (опубликованные данные) — 12 кг. Тело и голова покрыты крупнойциклоидной чешуёй. Как и у других кефалей, оформленная боковая линия отсутствует.
Обитает вЯпонском море. Широко распространён взаливе Петра Великого.
Во второй половине XX века был успешноакклиматизированвАзовском море, где встречаются экземпляры пиленгаса массой до 12 кг. Обитает также вЧёрном море, во многих водоёмахРоссии,УкраиныиЕвропы.
Морская стайная рыба, молодь осенью заходит в реки, где зимует в ямах. Ранней весной уходит обратно в море. Также обитает в приустьевых участках и солоноводныхлиманах рек, впадающих вЯпонское,Черное,АзовскоеиСредиземное моря.
Питается преимущественноперифитоном,детритом, а также различными мелкими доннымибеспозвоночными. В Чёрном и Азовском море, лиманах и устьях рек питается также морскими червяминереисами, активно потребляет мертвую рыбу, крупные особи в Азовском и Черном море могут потреблятьтюльку,хамсу,молодь бычка.
Нереститсяв мае — июне в прибрежных участкахзалива Сиваши солоноводных лиманах Черного моря.Икра, как и у всех кефалей, пелагическая, поэтому для нереста пиленгас выбирает участки с морской соленостью (32—35 промилле).
Наудочкупиленгас наиболее успешно ловится нанереиса, также накреветку,опарыша,мотыля, технопланктон, в качестве исключения на кусочки рыбы, красного мяса, мелкого живца (тюлька, бычок) или искусственные приманки. Добываетсярыболовными сетями. Может перепрыгнуть через поставленную сеть, крупный пиленгас способен разорвать сеть заостренными костями на передней части головы.
В пятидесятые годы прошлого века в СССР была обоснована теория, что пиленгас мог бы быть объектом акклиматизации в Азовском и Чёрном морях. Через пару десятилетий Ростовская производственно-акклиматизационная станция (РПАС), сфера деятельности которой распространялась на названные моря, занялась акклиматизацией пиленгаса.
Большую роль в процессе акклиматизации сыгралаСемененко, Любовь Ивановна.
В 1983 году уже была отмечена массовая миграция сеголеток пиленгаса в Азовское море. БО АзНИИРХ впервые добилосьискусственного оплодотворения икрыпиленгаса и выращивания сеголеток пиленгаса, часть из которых была выпущена в Молочный лиман. К концу 1980-х годов пиленгас стал промысловой рыбой вАзовском море,Молочном лиманеиВосточном Сиваше. Позже его стали ловить и вЧёрном море, вначале у северного побережья, а потом и десятками тысяч тонн у побережья Турции. К настоящему времениареалпиленгаса достиг и бассейнаСредиземного моря. Сегодня пиленгас известен во всех регионах примыкающих к Чёрному и Азовскому морю.
Серые кефали

Се́рые кефа́ли(лат.Mugil) — род морскихлучепёрых рыбсемействакефалевых(Mugilidae). В настоящее время в составе рода насчитывают 17 видов. Самый известный представитель —кефаль-лобан(Mugil cephalus).
Большинство представителей рода обитает в морях тропического и субтропического поясов. Несколько видов обитает в пресных водах тропической Америки,Мадагаскара,Юго-Восточной Азии,АвстралиииНовой Зеландии.
В водах России известен только один вид данного рода — лобан, обитающий вЧёрном,АзовскомиЯпонском морях.
Длительное время основой системы данного рода (и семейства кефалевых в целом) были данныеморфометрии, что привело к формированию запутанной таксономии с большим числом видов. Результатом ревизии, проведённой в последней четверти XX века Дж. М. Томсоном (англ.J. M. Thomson), стало сведение большинства названий всинонимы. В настоящее время в составе рода рассматривают 17 видов:
Список рыб Каспийского моря

Список рыб и круглоротых Каспийского морясодержит виды и подвидыкруглоротыхирыб, обитающих в Каспийском море.
Список содержит 141 видрыб, которые встречаются в водахКаспийского моря. Среди них 5 эндемиков (Sabanejewia caspia,Benthophilus ctenolepidus,Benthophilus ragimovi,Ponticola gorlap,Ponticola kessleri) и более 20 интродуцированных видов.
Кефали-лизы

Кефали-лизы(лат.Liza) — родлучепёрых рыбсемействакефалевых.
Задняя часть верхней челюсти изогнута ниже кончика верхней челюсти. Преорбитальная кость изогнута. Анальныйплавниксостоит из 9 лучей. Желудок очень короткий и толстый.
Обитаютэстуарияхв тропических и умеренно-умеренных регионах. Выдерживают широкий диапазонсолености
В состав рода включают 6видов:
Сингиль

Сингиль, илиджулара(лат.Chelon auratus), —видморских рыб из семействакефалевых.
Максимальная длина тела 59 см, обычно 20—35 см. Масса до 1 кг, обычно 50—450 г. Продолжительность жизни до 12 лет. Тело удлиненное, невысокое, едва сжатое с боков, покрыто крупной чешуей. Голова короткая, уплощенная. Жировые веки развиты слабо и заметны только по бокам глаз.Боковая линияотсутствует, но в чешуе спины и верхней части головы является одинарные бороздки системы боковой линии. Спина и верхняя половина головы темно-серые, пепельные или буровато-черные с зеленовато-синим оттенком. Нижняя половина головы, бока и брюхо серебристо-серые, иногда почти молочно-белые. На боках между 7—8 серебристо-черных продольных полос проходят 6—7 буровато-золотистых или желтовато-золотистых полос. На жаберных крышках буровато-желтая или золотистая пятнышко. Спинные, грудные и хвостовой плавники темно-серые, брюшные и анальный желтовато-белые или серовато-белые.
Распространение вида: Восточная Атлантика от южных береговНорвегиииШвециидоКабо-Верде,Средиземное,Чёрное,Азовскоеморя, интродуцирован вКаспийское море.
Морская стайная придонно-пелагическая быстрая и пугливая рыба. Молодь и взрослые особи совершают сезонные миграции в прибрежные воды на нагул и размножение в весенне-летнее время и при охлаждении воды до 10 °С уходят на зимовку в море. Во время нагула стаи этой рыбы, иногда очень многочисленные, заходят на мелководье, в заливы, лагуны, соленые и опресненные лиманы, приморские озера, изредка и в устья рек, обычно на участки с заиленным, местами покрытым растительностью дном. Молодь держится преимущественно в приповерхностных слоях воды, крупные рыбы встречаются на глубинах до 1—2 м и глубже. Выдерживает высокие колебания солености воды, наличиесероводорода, а также высокие температуры воды до 29—31 °С и даже до 35 °С. Сеголетки подходят к берегам в июле-ноябре, одногодки — с марта-начала мая до октября-ноября, в отдельных местах молодь держится почти круглый год (Крым) или и зимует (Сухой лиман).
Половой зрелости достигает на 3—5 годах жизни, самцы при длине тела 20—24 см, самки при длине тела 26—36 см. В Чёрном моренерестятсяв июле — августе, а в Каспийском с середины августа до октября. Плодовитость до 4,4 миллионов икринок. Нерест происходит в открытом море на значительном расстоянии от берегов. Икра пелагическая, откладывается за один-два раза. Молодь питается фито- изоопланктоном, которые дополняются организмамибентоса. Взрослые особи питаются преимущественномикробентосоми детритом.
Список рыб Амура

В рекеАмурихтиофауна представлена 137 видами видамирыби рыбообразных (миноги). Большинство ученых отмечают реликтовый характер ихтиофауны Амура. Многие виды рыб встречающиеся в Амуре были широко распространены в водоёмахСибири, но вымерли в результате наступления ледника. Ниже приведен перечень рыб отмеченных в бассейне реки Амур по состоянию на 2019 год.
วงศ์ปลากระบอก

วงศ์ปลากระบอก(วงศ์: Mugilidae (/มู-จิ-ลิ-ดี/)) เป็นปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ที่อยู่ในอันดับMugiliformes นับเป็นวงศ์เดียวที่อยู่ในอันดับนี้
ปลากระบอกมีรูปร่างโดยรวมเรียวยาวค่อนข้างกลมเป็นทรงกระบอกปากเล็ก มีครีบหลัง 2 ตอน  เป็นปลาที่พบได้ทั้งในน้ำจืด,น้ำกร่อยและทะเลมีตาทรงกลมโต  พบทั่วไปในทั้งในทวีปยุโรป,อเมริกาเหนือและทวีปเอเชียเช่นอินโด-แปซิฟิก,ฟิลิปปินและออสเตรเลียมีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูง มีความปราดเปรียวว่องไว  เกล็ดโดยมากเป็นสีเงินเหลือบเขียวหรือเทาขนาดใหญ่
ปลากระบอก สามารถแบ่งออกได้เป็นสกุล17 สกุล ประมาณ 80ชนิดโดยมีชนิดที่สำคัญ ๆ เป็นที่รู้จักกันดี อาทิปลากระบอกท่อนใต้(Liza vaigiensis),ปลากระบอกดำ(L. parsia),ปลากระบอกขาว(L. seheli) เป็นต้น
เป็นปลาที่เป็นที่นิยมในการตกปลาและเป็นปลาเศรษฐกิจมีการเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ในในเชิงการประมง
โดยที่ปลากระบอก มีชื่อเรียกในภาษาไทยแตกต่างออกไปตามแต่ละท้องที่ อาทิ ในภาษาใต้จะเรียกว่า "กระเมาะ",  "ละเมาะ", "ยมก" หรือ "มก" เป็นต้น
ปลากระบอกเทา

ปลากระบอกเทา(ชื่อวิทยาศาสตร์:Mugil cephalus) เป็นปลาน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง จำพวกปลากระบอก(Mugilidae) มีลักษณะทั่วไป คือ เป็นปลาที่มีลำตัวยาวป้อมหัวแหลม ที่ตามีเยื่อไขมันคลุม ปากเล็ก ครีบหลังมีสองอัน ส่วนหลังเป็นสีเทาหรือน้ำตาล ด้านข้างเป็นสีเงินวาวท้องขาว ข้างลำตัวมีแถบสีดำบาง ๆ พบมีอยู่ทั่วไปในเขตร้อนและเหนือหรือใต้เขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิก,มหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดียรวมทั้งในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนสำหรับในไทยมีรายงานว่าพบที่จังหวัดสงขลาแต่ไม่มาก
วงจรชีวิตของปลากระบอกเทาคล้ายกับปลานวลจันทร์ทะเลซึ่งเป็นปลาคนละวงศ์กัน กล่าวคือ ผสมพันธุ์วางไข่ในทะเลแล้วลูกปลาจะเข้ามาหากินและเจริญเติบโตในบริเวณชายฝั่ง ปลาจะเจริญเติบโตในบริเวณชายฝั่งและจะโตเต็มวัยพร้อมที่จะผสมพันธุ์วางไข่ได้เมื่อมีอายุตั้งแต่ 2 ปีขึ้นไป ปลาเพศเมียจะมีไข่ตั้งแต่ 1-3 ล้านฟอง แล้วแต่ขนาดของปลา ปลาจะวางไข่ในทะเลลึกนอกชายฝั่งที่มีอุณหภูมิในช่วง 21-25 องศาเซลเซียส ลักษณะไข่ปลาเป็นไข่ครึ่งจมครึ่งลอยลูกปลาที่ฟักเป็นตัวจะถูกกระแสน้ำพัดพาเข้าในบริเวณชายฝั่ง ลูกปลาช่วงวัยอ่อนจะกินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหารเมื่อลูกปลาเจริญได้ขนาดประมาณ 3 เซนติเมตร ก็จะเปลี่ยนอุปนิสัยการกินอาหารมากินพืชแทน
ปลากระบอกเทาเป็นปลาที่กินพืชที่แท้จริงจัดอยู่ในขั้นอาหารที่สอง เป็นปลาที่ทนต่อสภาพแวดล้อมได้ดีสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี สามารถปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่ ๆ ได้ง่าย และสามารถหาอาหารกินได้ในทุกระดับน้ำ
ปลากระบอกเทาจะกินโดยวิธีการดูดหรือแทะเล็มที่พื้นผิววัสดุซึ่งมีทั้งอาหารและไม่ใช่อาหาร แต่จะมีอวัยวะกรองที่คอเรียกว่า "Phary ngeal fitering device" แยกตะกอนอาหารออกจากตะกอนที่ไม่ใช่อาหารแล้วพ่นตะกอนที่ไม่ใช่อาหารออกมาและส่วนที่เป็นอาหารก็จะกลืนลงสู่กระเพาะอาหารส่วนลำไส้จะยาวมาก ขดอยู่หลังกระเพาะอาหารยาวประมาณ 5 เท่าของตัวปลา
ปัจจุบัน ปลากระบอกเทา มีการทดลองเลี้ยงและส่งเสริมให้เลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ เช่นเดียวกับปลากระบอกชนิดอื่น ๆ โดยเลี้ยงกันในบ่อดิน นอกจากนี้แล้วยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย นับเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย สามารถปรับตัวให้เข้ากับที่เลี้ยงได้เป็นอย่างดี
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับMugil cephalusที่วิกิสปีชีส์
วงศ์ปลากระเบนธง

วงศ์ปลากระเบนธง(อังกฤษ:Whipray) เป็นวงศ์ของปลากระเบนวงศ์หนึ่ง  ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Dasyatidae (/แด-ซี-แอท-อิ-ดี้/) พบได้ทั้งน้ำจืดสนิท, น้ำกร่อย และทะเล มีรูปร่างแบนราบ ไม่มีครีบหลัง ส่วนครีบอกแผ่กว้างรอบตัว ปากอยู่ด้านล่าง ตาอยู่ด้านบน มีช่องน้ำเข้า 1 คู่อยู่ด้านหลัง มีขากรรไกรและฟันที่แข็งแรงจำนวนมากเรียงติดต่อกันเป็นแถว ใช้ขบกัดสัตว์เปลือกแข็งซึ่งเป็นอาหารหลักได้ดี  ผิวหนังเรียบนิ่มไม่มีเกล็ด ยกเว้นบริเวณกลางหลัง
มีส่วนหางที่ยาวเหมือนแส้ซึ่งคนโบราณนิยมตัดหางมาทำเป็นแส้ เรียกว่า "แส้หางกระเบน"  ที่โคนหางมีเงี่ยงแหลมอยู่ 1-2 ชิ้น (พบมากสุดถึง 4 ชิ้น) ที่อาจยาวได้ถึง 31เซนติเมตรเป็นอาวุธใช้สำหรับป้องกันตัว มีพิษแรง มีค่าความเป็นกรด-ด่าง(pH) ประมาณ 6 และเมื่อหักไปแล้วงอกใหม่ได้ มักมีผู้ถูกแทงบ่อย ๆ เพราะไปแตะถูกเข้าโดยไม่ระวัง  เช่นเท้าไปถูกเข้าระหว่างที่ปลาฝังตัวอยู่ใต้ทรายขณะที่เดินบริเวณหาดเพราะมีพฤติกรรมมักฝังตัวอยู่ใต้พื้นทราย โดยโผล่มาแค่ส่วนตาและเงี่ยงหางเท่านั้น
จากการที่มีตาอยู่ด้านบนแต่ปากอยู่ด้านล่างทำให้ไม่สามารถมองเห็นอาหารได้เวลาจะกิน จึงมีอวัยวะรับกลิ่นและอวัยวะรับคลื่นไฟฟ้าในการบอกตำแหน่งของอาหาร แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัว โดยมีการสืบพันธุ์ในฤดูหนาวตัวผู้จะว่ายน้ำตามประกบตัวเมียอย่างใกล้ชิดและมักกัดบริเวณขอบลำตัวของตัวเมีย เมื่อจะผสมพันธุ์ตัวผู้จะว่ายไปอยู่ด้านบนแล้วปล่อยน้ำเชื้อเข้าสู่ตัวเมีย โดยส่วนมากจะออกลูกคราวละ 5-10 ตัว
ในเลือดของปลาวงศ์นี้มีสารประกอบของยูเรียจึงมีกลิ่นคล้ายปัสสาวะ
ปัจจุบันพบทั้งหมด 8สกุลได้แก่(บางข้อมูลจัดให้แค่ 7)
ปลาในวงศ์ปลากระเบนธงพบทั้งหมดประมาณ 70ชนิดที่พบในประเทศไทยมีทั้งหมด 21 ชนิด อาทิ
เงี่ยงหางของปลากระเบนนั้น มีลักษณะเป็นแท่งแบนยาว มีส่วนปลายแหลม ขอบทั้งสองข้างมีรอยหยักเป็นฟันเลื่อย ด้านบนมีร่องจากโคนถึงปลายกลุ่มเซลล์สร้างพิษหรือต่อมพิษ อยู่ใต้ผิวชั้นนอก
พิษจากเงี่ยงหางของปลาในวงศ์นี้ไม่อาจทำให้แก่ชีวิตได้  โดยพิษมีคุณสมบัติเป็นสารโปรตีนจะซึมผ่านทางบาดแผลโดยมีน้ำพิษสีเทาหรือใส และดูดซึมเข้าระบบทางเดินอาหารจะเกิดการอักเสบ เจ็บปวด เช่นเดียวกับพิษของงูหางกระดิ่งนอกจากนี้แล้วยังมีเอนไซม์ในการทำลายเนื้อเยื่อได้อีกด้วย  ในบุคคลที่มีอาการแพ้มากจะทำให้มีไข้ได้ และบาดแผลอาจลุกลามได้ แต่ไม่ถึงขั้นเสียชีวิต แต่ในกรณีที่สตีฟ เออร์วินพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวออสเตรเลียที่เสียชีวิตเพราะถูกเงี่ยงของปลากระเบนชายธงแทงแล้วเสียชีวิตนั้น มิได้เกิดจากพิษโดยตรง แต่เป็นเพราะถูกแทงเข้าที่อวัยวะสำคัญคือหัวใจประกอบอยู่ใต้น้ำด้วย ทำให้น้ำท่วมปอดจนเสียชีวิต
ปัจจุบันนี้ยังไม่มีเซรุ่มแก้พิษปลากระเบน  ซึ่งวิธีการปฐมพยาบาลขั้นต้น ให้กดบริเวณปากแผลด้วยผ้าสะอาดหนา ๆ เพื่อห้ามเลือดจากนั้นให้แช่บาดแผลในน้ำอุ่นจัดที่มีอุณหภูมิประมาณ 43–45องศาเซลเซียสหรือใช้ผ้าชุบน้ำร้อนพันรอบบริเวณที่ปวดประมาณ 30–60นาทีหรือเอาอวัยวะส่วนที่โดนแทงไปอังไฟเพราะความร้อนจะทำลายโปรตีนของพิษ อาการปวดจะค่อยทุเลาลง พิษจะคลายไปเองภายใน 24ชั่วโมงหากมีอาการแพ้มากให้รีบนำส่งโรงพยาบาล
น้ำกร่อย

น้ำกร่อย(อังกฤษ:brackish water) คือน้ำทะเล(น้ำเค็ม) ผสมกับน้ำจืดสามารถพบได้ตามปากอ่าวแม่น้ำออกทะเล เช่นสมุทรปราการ(แม่น้ำเจ้าพระยาออกทะเล)  บริเวณสมุทรสาคร(แม่น้ำท่าจีนออกทะเล)สมุทรสงคราม(แม่น้ำแม่กลองออกทะเล) โดยทั่วไปแล้ว น้ำกร่อยหรือน้ำทะเลในสภาพปกติมีสภาพเป็นด่างอ่อน ๆ pH ราว 7.3 ไปจนถึง 8.5 เหตุที่น้ำทะเลมีสภาพเป็นด่างอ่อน ๆ เป็นเพราะในน้ำทะเลมีแร่ธาตุหลายชนิด ที่ทำให้น้ำเป็นด่างอ่อน
เครื่องมือวัดความเค็มเรียกซาลิโนมิเตอร์(Salinometer) หรือ รีแฟรกโตซาลิโนมิเตอร์ (Refractosalinometer) วัดโดยใช้หลักการหักเหของแสงยิ่งเค็มมาก ยิ่งหักเหมาก แล้วแปลงไปเป็นสเกลของ ppt (part per thousand = ส่วนในพันส่วน) ซึ่งเป็นหน่วยของค่าความเค็มของน้ำ ความเค็มกับ pH ไม่ได้สัมพันธ์กันโดยตรง เพียงแต่ว่าน้ำทะเลมี pH สูงกว่าน้ำจืด แต่น้ำในนาเกลือที่มีความเค็มเกิน 100 ppt มีค่า pH ไม่แตกต่างจากน้ำทะเลปกติ (ไม่นับปัจจัยอย่างอื่นที่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเช่นค่า DOหรือคาร์บอนไดออกไซด์เป็นต้น)
ในบริเวณที่เป็นน้ำกร่อยมีสิ่งมีชีวิตทั้งสัตว์และพืชอาศัยอยู่ ซึ่งมีรายละเอียดดังแสดงข้างล่าง
ปลาสร้อยขาว

ปลาสร้อยขาวเป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าHenicorhynchus siamensisอยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน(Cyprinidae) มีลักษณะลำตัวเพรียวยาว หัวโตและกลมมน ปากเล็กอยู่เกือบจะสุดจะงอยปาก กึ่งกลางของริมฝีปากมีปุ่มกระดูกยื่นออกมา ไม่มีหนวด เกล็ดมีขนาดใหญ่ ลำตัวสีเงินอมเทาเหนือครีบอกมีจุดสีคล้ำ ครีบหลังเล็ก ครีบหางเว้าลึกและมีจุดประสีคล้ำ โคนครีบหางมีจุดสีจาง  มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 20 เซนติเมตร
ปลาสร้อยขาวมีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ และในฤดูฝนจะมีการอพยพย้ายถิ่นขึ้นสู่ต้นน้ำหรือบริเวณที่น้ำหลากเพื่อวางไข่และหากิน พบในแหล่งน้ำหลาก หนองบึง และแม่น้ำขนาดใหญ่ในภาคกลางภาคเหนือภาคตะวันออกและภาคอีสานของไทยเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญอย่างยิ่งของภาคอีสาน โดยนิยมนำมาทำปลาร้าและทำน้ำปลาเป็นที่มาของน้ำปลารสชาติดี คือ "น้ำปลาปลาสร้อย"
ปลาสร้อยขาวมีชื่อเรียกอื่นในภาษาท้องถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาส้อยหัวกลม" หรือ "ปลาขาว" ในภาษาอีสาน, หรือ "ปลากระบอก" ในภาษาเหนือนอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
ปลาแรดหกขีด

ปลาแรดหกขีด(ชื่อวิทยาศาสตร์:Osphronemus septemfasciatus) เป็นปลาแรดชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่(Osphronemidae)  เป็นปลาแรดที่มีลักษณะใกล้เคียงกับปลาแรดแดง(O. laticlavius) โดยพบในอินโดนีเซียเช่นเดียวกัน และมีขนาดลำตัวเมื่อโตขึ้นมาก็เท่ากันด้วย นั่นคือ ประมาณ 50เซนติเมตร
แต่ปลาแรดหกขีดนั้นจะพบได้เฉพาะในรัฐซาราวักในแถบลุ่มแม่น้ำกาปวซ, ลุ่มแม่น้ำมาฮากัม,กาลีมันตันและติมอร์-เลสเตเท่านั้น
ลักษณะเด่นของปลาชนิดนี้ คือ มีแถบข้างลำตัว 6-7 ขีด ซึ่งแถบนี้จะติดตัวไปตลอดชีวิตจึงเป็นที่มาของชื่อเรียกสามัญ แถบแต่ละแถบจะสมบูรณ์ในปลาวัยเยาว์หากเทียบกับ ปลาแรดแดงแล้วนั้น ปลาแรดแดงจะมีแถบแค่ 3-5 แถบเท่านั้นอีกทั้งแถบก็ไม่สมบูรณ์ เมื่อใหญ่ขึ้น แถบนี้จะยาวเหลือ 2 ใน 3 นอกจากนี้แล้วก้านครีบอ่อนของครีบหลังปลาแรดหกขีดจะมีทั้งหมด 11-12 ก้าน ในขณะที่ปลาแรดแดงจะมี 10 ก้าน จำนวนซี่กรองเหงือกของปลาแรดหกขีดจะมีทั้งหมด 11-13 ซี่ ในขณะที่ปลาแรดแดงจะมีราว 8-9 ซี่ นอกจากนั้นแล้วยังมีครีบอื่น ๆ เหลื่อมล้ำกันอีกด้วย
ปลาจุมพรวด

ปลาจุมพรวดหรือปลาตีนจุดฟ้า(อังกฤษ:Blue-spotted mudskipper, Boddart's goggle-eyed goby;ชื่อวิทยาศาสตร์:Boleophthalmus boddarti) เป็นปลากระดูกแข็งทะเลและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาบู่(Gobiidae) ในวงศ์ย่อยปลาตีน(Oxudercinae)
มีรูปร่างเหมือนปลาตีนทั่วไป โดยมีจุดเด่น คือ  มีลำตัวสีเข้มจนเกือบดำและมีจุดสีฟ้ากระจายอยู่ทั่วตัว ซึ่งเชื่อว่าแถบสีข้างลำตัวนี้ สามารถบ่งบอกถึงอารมณ์ของปลาในตอนนั้นได้อีกด้วย หากช่วงเวลาไหนอารมณ์ดีรู้สึกปลอดภัย แถบสีก็จะเห็นเด่นชัด แต่ถ้าหากอยู่ในอารมณ์ตื่นตกใจ แถบสีข้างลำตัวก็จะจางจนบางครั้งแทบมองไม่เห็น
เป็นปลาตีนขนาดเล็ก มีขนาดความยาวประมาณ 6-8เซนติเมตรพบใหญ่ที่สุดได้ถึง 22 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในป่าชายเลนที่เป็นพื้นโคลนเลนตั้งแต่อ่าวเปอร์เซีย,อินโด-แปซิฟิก,อินเดีย,จีนตอนเหนือ จนถึงนิวกินีเป็นปลาตีนอีกชนิดหนึ่ง ที่ถูกจับมากินโดยคนพื้นถิ่น และจับเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ลีดส์อิชธีส์

ลีดส์อิชธีส์(อังกฤษ:Leedsichthys) เป็นชื่อปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง อาศัยอยู่ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว
ลีดส์อิชธีส์มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าLeedsichthys problematicusอยู่ในวงศ์Pachycormidaeอาศัยอยู่ในทะเลในกลางยุคจูราสสิค(185-155 ล้านปีก่อน) พบฟอสซิลในชั้นหินในยุคนี้ โดยที่ชื่อ Leedsichthys ตั้งตามผู้ค้นพบคือ อัลเฟรด นิโคลสัน ลีดส์ นักสะสมซากดึกดำบรรพ์ชาวอังกฤษมีความหมายว่า "ปลาของลีดส์" โดยพบในพื้นที่ใกล้เขตเมืองปีเตอร์โบโรห์เมื่อปีค.ศ. 1886ในสภาพเป็นเศษกระดูกจนยากจะคาดเดาว่าเป็นปลาชนิดใด หลังจากนั้นมีผู้ค้นพบในอีกหลายพื้นที่เช่น ในเมืองคอลโลเวียน ของอังกฤษทางภาคเหนือของเยอรมนีและฝรั่งเศสเมืองออกซ์ฟอร์เดียนของชิลีและเมืองคิมเอริดเกียนของฝรั่งเศส
โดยรวมแล้วพบประมาณ 70 ตัว แต่ไม่สามารถบอกขนาดตัวได้ จนอาร์เธอร์ สมิธ วูดวาร์ดพบตัวอย่างในค.ศ. 1889ประเมินว่ามีขนาดตัวยาว 30ฟุตหรือราว 9เมตรโดยเปรียบเทียบหางของลีดส์อิชธีส์กับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกันคือฮิพโซคอร์มัสต่อมาการประเมินจากเอกสารการค้นพบในระยะหลัง รวมถึงตัวอย่างที่สมบูรณ์ในพื้นที่สตาร์ พิท ใกล้เขตวิทเทิลซีย์ เมืองปีเตอร์โบโร ได้ค่าใกล้เคียงกับของวูดวาร์ด ซึ่งอยู่ที่ 30-33 ฟุต และเป็นไปว่าตอนอายุ6-12ลำตัวยาวได้มากกว่า 54 ฟุต หรือ 16 เมตร แต่ถ้าโตเต็มวัยยาวได้ถึง 24.2-26 เมตรและอาจยาวได้สูงสุดคือ 28 เมตร จึงเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่โลกเคยมีมา นอกจากนี้ลีดส์อิชธีส์เป็นปลาใหญ่ที่สุดในประวัติศาตร์และครองตำแหน่งปลายักษ์มาแล้วมากกว่า 125 ปี
ลีดส์อิชธีส์มีตาขนาดเล็กและด้วยขนาดตัวที่ใหญ่โตทำให้ว่ายน้ำช้า  ใช้ชีวิตคล้ายคลึงกับปลาใหญ่ในยุคปัจจุบันอย่างปลาฉลามวาฬหรือปลาฉลามอาบแดดโดยใช้ฟันซี่เรียวกว่า 40,000 ซี่กรองกินสัตว์เล็กสัตว์น้อยและแพลงก์ตอนเป็นอาหาร  แม้ว่ามันจะมีลำตัขนาดใหญ่มาก  แต่เชื่อว่าลีดส์อิชธีส์ก็ยังตกเป็นเหยื่อของปลากินเนื้อขนาดใหญ่รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานทะเลยุคเดียวกันด้วย เช่นไลโอพลัวเรอดอนเป็นต้น
ปลาสี่ตา

ปลาสี่ตา(อังกฤษ:Four-eyed fishes) สกุลของปลาน้ำจืดในสกุลAnablepsในวงศ์ปลาสี่ตา(Anablepidae) ในอันดับปลาออกลูกเป็นตัว(Cyprinidontiformes) เช่นเดียวกับปลาหางนกยูง,ปลากินยุงหรือปลาสอด
เป็นปลาที่มีลักษณะพิเศษอันเป็นที่มาของชื่อ คือ เป็นปลาที่ว่ายและหากินตามผิวน้ำ มีดวงตากลมโตขนาดใหญ่ แม้จะได้ชื่อว่าเป็นปลาสี่ตา แต่ความจริงแล้วมีเพียงแค่สองตา ข้างละตาในแต่ละข้างเท่านั้น แต่ทว่าตาแต่ละข้างนั้นมีแถบเนื้อเยื่อในแนวนอนที่แบ่งตาดำออกเป็นสองส่วน และแต่ละส่วนนั้นก็มีรูม่านตาของตนเอง ซึ่งทำให้ปลาสี่ตาสามารถมองเห็นแบ่งออกเป็นสองส่วนได้ในเวลาเดียวกัน คือ ทั้งด้านบนลำตัวและด้านล่างลำตัว  โดยจะประมวลผลภาพที่เห็นทั้งหมด ก่อนจะประเมินว่าจะไปทางไหน ซึ่งเป็นประโยชน์ในการหลบหลีกศัตรูจากทั้งบนฟ้าและใต้น้ำ
ปลาสี่ตา แพร่กระจายพันธุ์ตามแหล่งน้ำจืดและน้ำกร่อยทางชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของอเมริกากลางจนถึงทางเหนือของทวีปอเมริกาใต้เช่นเม็กซิโกหรือฮอนดูรัสกินแมลง, สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก,ไดอะตอมและปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง และมีบางชนิดที่อาจอาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ
มีความยาวได้ถึง 32 เซนติเมตร นับเป็นปลาในอันดับปลาออกลูกเป็นตัวที่มีขนาดใหญ่ที่สุด  นอกจากนี้แล้วในบางชนิดยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้เมื่อปราศจากจากน้ำ โดยรับออกซิเจนจากอากาศโดยตรง เมื่อยามน้ำลด
และจากการที่เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ในอวัยวะสืบพันธุ์ของปลาเพศผู้ที่เรียกว่าโกโนโพเดียมที่มีลักษณะเหมือนท่อ ในเพศผู้บางตัวก็หันไปทางซ้าย บางตัวก็หันไปทางขวา ซึ่งในการผสมพันธุ์ ปลาสี่ตาเพศผู้ที่มีอวัยวะหันไปทางซ้าย จะผสมพันธุ์กับปลาตัวเมียที่มีอวัยวะสืบพันธุ์หันไปทางซ้าย และในทางกลับกัน แต่ก็มีบางกรณีที่เพศผู้พยายามจะผสมพันธุ์กับเพศเมียที่มีอวัยวะหันไปทางเดียวกันด้วย แต่ทว่ายากที่จะประสบความสำเร็จ
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับAnablepsที่วิกิสปีชีส์
Aguas

Angaguas(pangalang pang-agham:Mugil cephalus; Ingles:flathead mullet) ay isangspeciesngisdangbanak. Tinatawag din itong itongagwas,aligasin,asubi,banakattalilongKabilang ang mga ito sa pamilyangMugilidae(Ingles: mgamullet) saordernaPerciformesng klasengActinopterygii.
Ang lathalaing ito na tungkol saIsdaay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
薛氏凡鯔

薛氏凡鯔（學名：Crenimugil seheli）為輻鰭魚綱鯔形目鯔科的其中一種，分布於印度太平洋區，從東非至法屬波里尼西亞，北從日本南部至新喀里多尼亞海域，本魚背部藍色棕色或綠色，側面和腹部具銀暗色斑點，縱向條紋不明顯。背鰭和尾鰭深藍色，臀鰭、腹鰭、胸鰭黃色，胸鰭鰭腋規模很長，背鰭硬棘4-5枚，背鰭軟條8-9枚，臀鰭硬棘3枚，臀鰭軟條8-10枚，體長可達60公分，棲息在沿岸海域、河口區，以藻類、有孔蟲、有機碎屑為食，成群活動，可做為食用魚。
大鱗鮻

大鳞鮻（学名：Planiliza macrolepis），也称大鱗鯔、大鱗鯔魚（台灣學術界使用），俗名塭豆、豆仔魚、小烏，為輻鰭魚綱鯔形目鯔科鮻屬的其中一種。
本魚分布於印度洋－太平洋區，包括東非、南非、馬達加斯加、塞席爾群島、阿曼、斯里蘭卡、巴基斯坦、孟加拉、印度、泰國、日本、中國、越南、緬甸、馬來西亞、台灣、新加坡、菲律賓、印尼、澳洲、密克羅尼西亞、帛琉、新喀里多尼亞、薩摩亞群島、萬那杜、法屬玻里尼西亞等海域。该物种的模式产地在南非。
水深0至20公尺。
本魚體延長，前部圓筒型，後部側扁。脂性眼瞼不甚發達。主上頷骨後端向下彎曲至口角。第一背鰭之起點至吻端之距離，大於由彼至尾基之距離。背面呈青灰色，腹面銀白色、胸鰭基部金黃色。背鰭硬棘4至5枚、背鰭軟條8至9枚；臀鰭硬棘3枚、臀鰭鰭條8至10枚。一縱列鱗片30至33枚。體長可長60公分。
本魚主要棲息在沙泥底沿岸及河口區，甚至河川下游。亦是吞食底層淤泥，以攝食矽藻及有機碎屑。
食用魚，但沒有烏魚那麼飽滿的卵，體型也較小，為養殖魚類。紅燒、煮湯均宜，肉較腥。
南越筆記

《南越筆記》係中國清朝李調元嘅一部作品，內容係記載當時廣東事物，每卷一個主題，廣東嘅天文地理、經濟物產、人文會風俗、花鳥魚蟲各方面都有講。
李調元（1734年-1803年）廿九歲中乾隆二十八年進士，曾經做過廣東鄉試副主考同提督廣東學政。佢喺《南越筆記》嘅《序》入面話，「甲午（1774年）典試粵東」，可惜只係去過五羊城（即係現今廣州），「丁酉（1777年）之冬，復來視學」，可以睇勻全省各郡縣，於是寫咗呢本總共十六卷嘅《南越筆記》。
書中有啲條目係抄襲前人，例如「魚生」：「粵俗嗜魚生，以鱸、以𩼈、以鰽白、以黃魚、以青鱭、以雪魿、以鯇為上。鯇又以白鯇為上。以初出水潑剌者，去其皮劍，洗其血鮏，細劊之為片。紅肌白理，輕可吹起，薄如蟬翼。兩兩相比，沃以老醪，和以椒芷，入口冰融，至甘旨矣，而鰣與嘉魚尤美。」其實係出自屈大均嘅《廣東新語》。亦有啲條目，相信係聽返來，而唔係親眼見，就好似「海鰍」一條記載：「海鰍出，長亙百里，牡蠾蚌蠃積其背，聿兀如山。舟人誤以為島嶼，就之，往往傾覆。晝噴水為潮為汐，夜噴火，海面盡赤，望之如天雨火。」實在匪夷所思。
路氹連貫公路

路氹連貫公路（葡文：Estrada do Istmo）係澳門一條馬路，連住氹仔島同路環島。響1963年5月開工，去到1968年6月搞掂，1969年秋天先正式通車。
呢條路原本係一個海堤，比海平面高出五米，從氹仔嘅馬鱭尾向南延伸到路環嘅石排灣，全長2250米，馬路寬九米，中間七米闊係畀車行，兩邊行人道就各一米，成嗰工程用咗六百幾萬澳門幣。1998年開始進行全面改造，變成一條雙向六綫嘅現代化馬路。為咗慶祝澳門回歸，澳門政府響1999年整咗十二生肖雕塑響馬路中行綠化帶到。澳門政府響馬路兩邊都填嗮海之後，就叫呢到做路氹填海區，叫做路氹城。
自從路氹連貫公路起好之後，十字門東面嘅水道就隔開咗。西面就慢慢形成紅樹林，係澳門難得一見嘅生態奇觀；而東面就形成咗泥灘，到處都有彈塗魚，而且重發展埋養蠔業。
但係二十世紀九十年代開始，兩邊都分別進行咗填海工程。而後來賭權開放，賭場喺呢到起完一間又一間，當年自然風景就好難再睇到。不過，有關呢啲珍貴自然風景嘅影片就擺咗響回歸之前起好嘅海事博物館到，響入面有講關於澳門歷史同漁業嘅展廳到播出。
Bottarga

Bottargaminangka salah sawijining jinis olahanpangananenak sakaroeiwak sing diasinake, sing disembuh, umume saka mullet abu - abu utawa tuna warna biru (bottarga di tonno). Versi sing paling misuwur diproduksi ing sekitar Mediterania ; panganan sing padha karokarasumiJepang, sing luwih alus, laneoranKorea, saka drum mullet utawa banyu tawa. Wis akeh jeneng lan disiapake kanthi macem-macem cara.
Ujung (Géografi)

Ujung(Latin:paeninsula) ya iku sebidang lemah kang njorok ning lautan lan diubengi déning banyu. Kaya ta,Ujung Florida,Ujung Malaya, lanUjung Skandinavia.Banyu kang ngubengi ujung biasané permanen (mesti ana banyuné; ora tau asat). Ujung nduwèni dasanama, kaya ta,headland,cape, islandpromontory, bill, point,utawaspit.Saben-saben ujung nduwèni pucuk, kang karantanjung.Ingbasa Inggeristembung jamak saka ujung yaikupeninsulasutawapeninsulae.
Ujung uga nduwèni laladan sempit kang diapit déning loro badan air kang cedhak. Laladan sempit iki uga kasebutlaladan genting.
ngliputiSpanyollanPortugal,Andorralan dependensi InggrisGibraltar.
NgliputiSwèdhendanNurwègen
Kyushu:
Honshu:
Ujung sok karan minangka "ujung" (secara barès artiné "tanjung")
Harry Potter and the Deathly Hallows 2

Harry Potter and the Deathly Hallows – Bagian 2nggih punikafilemfantasi epik sakingAmérikah Sarékattaun2011.Filem punika kaarahaken déningDavid Yates. Skénariyo kaanggit déning Steve Kloves adhedhasar sakingbukuHarry Potter and the Deathly Hallows pakaryanipunJ.K Rowling. Juru damel kapasrahaken dhumateng David Heyman sesarengan David Barron lan J.K. Rowling. Tanggel jawab musik kaparingaken dhumateng Alexandre Desplat, John Williams, lan Nicholas Hooper. Wondéné sinematografi dipuncakaken déning Eduardo Serra, lan juru besut kalampahaken déning Mark Day. Juru paraga ingkang kadahapuk sami maragani antawisipunDaniel Radcliffe,Rupert Grint, lanEmma Watson. Filem punika kababar ing surya13 Juli2011. Dumugi pungkasanipun panggiyaran ing gedhung-gehung bioskop, filem punika kasil ngempalaken arta dumugi $1,268,711,640.
খল্ল্যা বাটা

খল্ল্যা বাটা(বৈজ্ঞানিক নাম:Liza parsia) (ইংরেজি:Gold-spot mullet) হচ্ছেMugilidaeপরিবারেরLizaগণেরএকটিস্বাদুপানির মাছ।
এই মাছবাংলাদেশ,ভারত,পাকিস্তানএবংশ্রীলংকায়পাওয়া যায়।
আইইউসিএন বাংলাদেশ (২০০০) এর লাল তালিকাঅনুযায়ী এই প্রজাতিটি বাংলাদেশে এখনও হুমকির সম্মুখীন নয়।
চ্যাপ্টামাথা খরোল

চ্যাপ্টামাথা খরোল(বৈজ্ঞানিক নাম:Mugil cephalus) (ইংরেজি:Flathead grey mullet) হচ্ছেMugilidaeপরিবারেরMugilগণেরএকটিস্বাদুপানির মাছ।
এই মাছভারত মহাসাগর,আটলান্টিক মহাসাগর,প্রশান্ত মহাসাগরসহবাংলাদেশেরউপকূলীয় এলাকায় পাওয়া যায়।
আইইউসিএন বাংলাদেশ (২০০০) এর লাল তালিকায়এই প্রজাতিটি অন্ততর্ভুক্ত নয়। তবে এ মাছের উৎপাদন বাড়াতে এর কৃত্রিম প্রজনন জরুরি।
মুলেট মাছের প্রধান বৈশিষ্ট্য হলও এরা ঝাঁক বেঁধে চলাচলের সময় পানির উপরে লাফিয়ে ওঠে। লাফ দেওয়ার সময় তাদের দেহ শক্ত থাকে এবং পুনরায় পানিতে পড়লে শব্দ হয়। এমাছসাধারণভাবে কোন আধার বা আকর্ষণীয় বস্তু দেখে আকৃষ্ট হয় না। তবে এদের ময়দার বল বা শৈবাল দিয়ে ধরা হয়। শীতকালে এ মাছ স্বাস্থ্যবান এবং খেতে সুস্বাদু।
খর খুলা

খর খুলা(বৈজ্ঞানিক নাম:Rhinomugil corsula) (ইংরেজি:Corsula mullet) হচ্ছেMugilidaeপরিবারেরRhinomugilগণেরএকটিস্বাদুপানির মাছ।
এই মাছবাংলাদেশ,ভারত,নেপালএবংমায়ানমারঅঞ্চলে পাওয়া যায়।
আইইউসিএন বাংলাদেশ (২০০০) এর লাল তালিকাঅনুযায়ী এই প্রজাতিটি এখনও হুমকির সম্মুখীন নয়।
এ মাছের সর্ব্বোচ্চ দৈর্ঘ্যে ২২ সেমি পাওয়া গিয়েছে। মেঘনা নদীতে ৩৫ সেমি এর বেশি দৈর্ঘ্যেরমাছওপাওয়া যায়।
লুতজানুস

লুতজানাসহচ্ছে স্ন্যাপার মাছের একটি গণ যাদেরকেআটলান্টিক,ভারতীয়ও প্যাসিফিক মহাসাগরে পাওয়া যায়।  তারা শিকারী মাছ। সাধারণত  ক্রান্তীয় এবং উপ ক্রান্তীয় অঞ্চলের, ডুবো পাহাড়, এবংম্যানগ্রোভবনসংলগ্ন জলে পাওয়া যায়।এই গণের  দুইটিপ্রজাতি(L. fuscescensএবংL. maxweberi)  আছে যাদেরকে স্বাদু  লোনা জলে পাওয়া যায়।
বর্তমানে এই গণে ৭৩ প্রজাতির মাছের সন্ধান পাওয়া গেছে:
বাংলাদেশের স্বাদুপানির মাছের তালিকা

বাংলাদেশে স্বাদু পানির মৎস্য প্রজাতিসমূহের বিজ্ঞানভিত্তিক গবেষণা শুরু হয় ১৮২২ সালে। ২০০৫ সালে এ. কে. আতাউর রহমান বাংলাদেশেরস্বাদুপানির মাছকে৫৫টি পরিবারের অধীনে ১৫৪ গণের ২৬৫টি প্রজাতিকে তালিকাভুক্ত করেছিলেন যার ভেতরে কয়েক প্রজাতির সামুদ্রিক মাছও ছিলো। সর্বশেষবাংলাদেশ এশিয়াটিক সোসাইটিকর্তৃক প্রকাশিতবাংলাদেশ উদ্ভিদ ও প্রাণী জ্ঞানকোষ-এর ২৩ নং খণ্ডে ১৭টি বর্গের অধীন ৬১টি পরিবারের ২৫১টি প্রজাতিকে স্বাদুপানির মাছ হিসেবে উল্লেখ করা হয়েছে।নিম্নে উক্ত ২৫১টি প্রজাতি এবং বাংলাদেশের২০১২ সালের বন্যপ্রাণী (সংরক্ষণ ও নিরাপত্তা) আইনের২টিসংরক্ষিত প্রজাতিসহমোট ২৫৩টি প্রজাতির স্বাদুপানির মাছের তালিকা প্রদান করা হলো।
डर्मॉट मुलरोनी

डर्मॉट पॅट्रिक मुलरोनी(जन्म ३१ ऑक्टोबर १९६३) एक अमेरिकन अभिनेता आहे. रोमँटिक कॉमेडी, वेस्टर्न आणिनाट्य चित्रपटांमधीलभूमिकांसाठी तो ओळखला जातो.
मुलरोनीलाँग गॉन(१९८७),यंग गन्स(१९८८),स्टेइंग टुगेदर(१९८९),व्हेअर द डे टेक्स यू(१९९२),पॉइंट ऑफ नो रिटर्न(१९९३),द लास्ट आउटलॉ(१९९३),एंजल्स इन द आउटफिल्ड(१९९४),माय बेस्ट फ्रेंड्स वेडिंग(१९९७),अबाउट श्मिट(२००२),द वेडिंग डेट(२००५),झोडीयाक(२००७),ऑगस्ट: ओसेज काउंटी(२०१३), यांसारख्या विविध चित्रपटांमधील कामासाठी ओळखले जाते.
२००३ मध्ये, मुलरोनीनेफ्रेंड्सया टीव्ही मालिकेत गॅविन मिशेलची भूमिका केली. तो नवव्या सीझनच्या तीन भागांमध्ये दिसला.
मुलरोनीने १९९० मध्ये अभिनेत्री कॅथरीन केनरशी लग्न केले.त्यांना क्लाईड कीनर मुलरोनी (जन्म २१ जून १९९९) नावाचा मुलगा आहे जो एक गायक आहे. मे २००५ मध्ये हे जोडपे विभक्त झाले आणि मुलरोनीने ११ जून २००७ रोजी घटस्फोटासाठी अर्ज दाखल केला. १९ डिसेंबर २००७ रोजी त्यांचा घटस्फोट अंतिम ठरला.नंतर २००८ मध्ये त्याने इटालियन प्रिमा अपोलिनारेशी लग्न केले. त्यांना दोन मुली आहेत आणि कुटुंब लॉस एंजेलिसमध्ये राहते.
Cretons

In Quebec cuisine,cretons(sometimesgortonorcorton, especially amongNew EnglandersofFrench-Canadianorigin) is aforcemeat-styleporkspreadcontainingonionsandspices. Its fatty texture and taste make it resemble Frenchrillettes. Cretons are usually served ontoastas part of a traditional Quebecbreakfast. It is not to be confused with "fromage de tête" (tête fromagéein Quebec), known in English ashead cheese.
Recipes vary, but traditional preparation involves covering 1–3 lbs of groundpork shoulderin milk or water in a large pot, then seasoning with onions and a mixture of spices. The blend of spices varies from recipe to recipe, but nearly all include groundcloves. Other spices often used includecinnamon,allspice,ginger,nutmeg, andbay leaf. Some recipes include mincedgarlic.
The mixture is simmered gently over low heat, and stirred often to prevent scorching until all the liquid is cooked off and the mixture is thick. It is then allowed to cool, then stirred again to incorporate all the rendered fat, and transferred to a large, clean container or individual containers, covered tightly, and refrigerated for several hours or overnight until firm. Pig marrow is also often added to form a gelatin that allows it to congeal.
Technically,cretonsis pork-based; otherwise, it is acretonnade, especially  if it is veal- or poultry-based.However, the distinction is often not made, even in French, with either type being calledcretons.
Lathyrus latifolius

Lathyrus latifolius, theperennial peavine,perennial pea,broad-leaved everlasting-pea,or justeverlasting pea, is a robust, sprawlingherbaceousperennialflowering plantin the pea familyFabaceae. It is native to Europe but is present on other continents, such as North America and Australia,where it is most often seen along roadsides.
Lathyrus latifoliushas winged hairless stems, and alternating blue green compound leaves consisting of a single pair ofleafletsand a wingedpetioleabout 2 inches (51 mm) long. The leaflets are narrowlyovateor oblong-ovate, smooth along the margins, hairless and up to 3 in (76 mm) long and 1 in (25 mm) across. There is a branched tendril between the leaflets.
Shortracemesof 4–11 flowers are produced from the axils of the leaves. The flowers, which are unscented, are about3⁄4–1 in (19–25 mm) across with a typical structure forFaboideae, with an upper standard and lower keel, enclosed by lateralpetals. There are 5 petals, which are purplish pink, fading with age. There is a greencalyxwith 5 teeth, often unequal. The blooming period lasts about 2 months during the summer and early autumn.
The flowers are followed by hairless flattened seedpods, about 2 in (51 mm) long and1⁄2in (13 mm) wide, with several seeds inside. The seedpod, which is initially green, gradually turns brown, splitting open into curled segments, flinging out theseeds. The seeds are dark and oblong toreniformin shape.
Lathyrus latifoliuscan reproducevegetativelyfrom its taproot and rhizomes, or by reseeding.
Lathyrus latifoliusis aperennialherbaceousvine(climber), which can reach 6 feet or more by means of twiningtendrils, but in open areas sprawls. It is frost-hardy, long-lived, and slowly spreading. The foliage becomes rather ragged and yellowish by the end of summer.
It requires partial to full sun, andloamor clay-loam soil that is moist,mesic, or slightly dry. Unlike the relatedannualsweet pea,Lathyrus odoratus, with which it may be confused, it has no scent. While grown as a garden plant it may be pervasive and difficult to remove. Because of this, this species is often considered to be aweeddespite its attractive appearance.
Numerouscultivarshave been selected as garden subjects, of which the following have gained theRoyal Horticultural Society'sAward of Garden Merit:
Bumblebeespollinate the flowers.Butterfliesvisit the flowers for theirnectar, but do not pollinate.Epicauta fabricii(Fabriciusblister beetle), the caterpillars ofApantesis phyllira(Oithonatiger moth) and someherbivoresfeed on the leaves. However, the seeds are poisonous.
حليب بازلاء

حليب البازلاء(بالإنجليزية:Pea milk)‏ أومشروب بروتين البازلاء(بالإنجليزية:pea protein beverage)‏ هوحليب نباتي، يُحضر باستخدام بروتين البازلاء المستخرج منالبازلاءالصفراء.يُمزج مع الماء،وزيت زهرة الشمس، والعناصر الغذائية المضافة للتقوية، والمكثفاتوالفوسفات. يتوفر بنكهات محلاة، وغير محلاة،وفانيلياوشوكولاتة.ويُعتبر منتج مناسب للأشخاص الذين يعانون منحساسية الصويا.
يُصنع حليب النبات عن طريق سحق المصدر النباتي واستخراج السائل.فيأستراليا، يُصنع حليب البازلاء من خلال عملية نقع البازلاء الصفراء المجروشة وخلطها مع الماء.
يُمكن تحسين طعم بدائل حليب النبات عن طريقالتخمير، ويمكن أن يزيد من مستوياتفيتامينات بيوالبروتين.
Skoky do vody na Letních olympijských hrách 1904

Skoky do vodybyly naLetních olympijských hrách v St. Louiszařazeny do olympijského programu poprvé v historii. Soutěžilo se ve dvou mužských disciplínách: jednou byl skok z věže a druhou splývání na dálku; tento sport se už na olympiádě nikdy poté neobjevil. Účastníci skákali do vody z můstku vysokého 47 cm a snažili se pod vodou bez jediného pohybu urazit co nejdelší vzdálenost (počítal se úsek dosažený v limitu šedesáti sekund nebo do prvního vynoření hlavy). Vítězem se stal AmeričanWilliam Dickey(1874–1944) výkonem 19,05 metru.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuSkoky do vody na Letných olympijských hrách 1904na anglické Wikipedii.
Población activa

Lapoblación activade un país es la cantidad de personas que se han integrado almercado de trabajo.
La población activa de un país (u otra entidad geográfica) está compuesta por todos los habitantes en edad laboral que o bien trabaja en un empleo remunerado (población ocupada) o bien se halla en plena búsqueda de empleo (población enparo). Por tanto, la población activa se divide en dos grupos, los empleados y losdesempleados. La fracción de población activa que busca empleo pero no es capaz de encontrarlo determina la tasa de desempleo.
La tasa de actividad de una población resulta del cociente entre la población activa (o población económicamente activa)​ y la población en edad de trabajar, habitualmente expresado en porcentaje.​ Durante la última mitad del sigloXXla tasa de la población activa se incrementó significativamente en el denominado mundo occidental, debido principalmente al creciente número de mujeres que accedieron al mercado de trabajo.
La tasa de actividad puede disminuir cuando la tasa de crecimiento de la población supera a la de los ocupados y desocupados juntos. La tasa de actividad es un componente clave en el largo plazo en elcrecimiento económico, casi tan importante como laproductividad.
Ptot= población total
O = número de ocupados
D = número de desocupados
PA = Población activa = O + D
(PEA, población económicamente activa, es sinónimo de PA, población activa)​
PET = Población en edad de trabajar
(PEL, población en edad laboral, es sinónimo de PET)
PI = Población inactiva = PET - PA​
p = tasa de actividad = PA / PET​
Tasa global de actividad = PA / Ptot​
Tasa específica de actividad: ídem para un intervalo de edad determinado​
e = tasa de empleo = O / PET​
d = tasa de desempleo = D / PA
(tasa de paro es sinónimo de tasa de desempleo)​
Es el porcentaje de ocupados en el sector en cuestión.
Pea Ridge

Pea Ridgees unlugar designado por el censoubicado en elcondado de Santa Rosaen elestadoestadounidensedeFlorida. En elCenso de 2010tenía una población de 3.587 habitantes y una densidad poblacional de 491,99 personas porkm².​
Pea Ridge se encuentra ubicado en las coordenadas30°35′59″N87°6′1″O﻿ / ﻿30.59972,-87.10028. Según laOficina del Censo de los Estados Unidos, Pea Ridge tiene una superficie total de 7.29km², de la cual 7.27km²corresponden a tierra firme y (0.32%) 0.02km²es agua.​
Según elcenso de 2010,​ había 3.587 personas residiendo en Pea Ridge. Ladensidad de poblaciónera de 491,99 hab./km². De los 3.587 habitantes, Pea Ridge estaba compuesto por el 89.8%blancos, el 3.04% eranafroamericanos, el 0.84% eranamerindios, el 2.2% eranasiáticos, el 0.11% eranisleños del Pacífico, el 1.17% erande otras razasy el 2.84% pertenecían a dos o más razas. Del total de la población el 4.27% eranhispanosolatinosde cualquier raza.​