Golpo ng Mehiko

AngGolpo ng Mehiko(Kastila:Golfo de México) ay isangocean basinat marhinal na dagat ng Karagatang Atlantiko, karamihan ay napapalibutan ng kontinente ng North American. Ito ay napapaligiran sa hilagang-silangan, hilaga at hilagang-kanluran ngGulf Coast ng Estados Unidos; sa timog-kanluran at timog ngMexicanestadongTamaulipas,Veracruz,Tabasco,Campeche,Yucatán, atQuintana Roo; at sa timog-silangan ngCuba. AngSouthern U.S. statesngTexas,Louisiana,Mississippi,Alabama, atFlorida, na hangganan ng Gulpo sa ang hilaga, ay madalas na tinutukoy bilang "Third Coast" ngEstados Unidos(bilang karagdagan sa mga baybayin nito sa Atlantiko atPacific.
Ang Gulpo ng Mexico ay nabuo humigit-kumulang 300 milyong taon na ang nakalipas bilang resulta ngplate tectonics.AngGulf of Mexico basinay halos hugis-itlog at humigit-kumulang 1,500km ang lapad. Ang sahig nito ay binubuo ngsedimentary rocksat kamakailang mga sediment. Ito ay konektado sa bahagi ng Karagatang Atlantiko sa pamamagitan ngFlorida Straitssa pagitan ng U.S. at Cuba, at saCaribbean Seasa pamamagitan ngYucatán Channelsa pagitan ng Mexico at Cuba. Dahil sa makitid na koneksyon nito sa Karagatang Atlantiko, ang Gulpo ay nakakaranas ng napakaliit natidal ranges. Ang laki ng Gulf basin ay humigit-kumulang 1.6 milyong km(615,000 milya kwadrado). Halos kalahati ng basin ay binubuo ng mababaw na continental-shelf na tubig. Ang dami ng tubig sa palanggana ay humigit-kumulang 2.4×10cubic kilometer (5.8×10cubic mile).Ang Gulpo ng Mexico ay isa sa pinakamahalagangoffshore petroleumna mga rehiyon ng produksyon sa mundo, na bumubuo sa kala-anim ng kabuuang produksyon ng Estados Unidos.
AngInternational Hydrographic Organizationay tumutukoy sa timog-silangan na limitasyon ng Gulpo ng Mexico bilang:
Ang pinagkasunduan sa mga geologistna nag-aral ng heolohiya ng Gulpo ng Mexico ay bago ang HulingTriassic, ang Golpo ng Mexico ay wala pa. Bago ang Late Triassic, ang lugar na ngayon ay inookupahan ng Gulpo ng Mexico ay binubuo ng tuyong lupa, na kinabibilangan ng continental crust na ngayon ay nasa ilalim ngYucatán, sa loob ng gitna ng malaking supercontinent ngPangea. Ang lupaing ito ay nasa timog ng tuluy-tuloy na bulubundukin na umaabot mula hilaga-gitnang Mexico, sa pamamagitan ngMarathon Upliftsa KanluranTexasat saOuachita MountainsngOklahoma, at hanggang [ [Alabama]] kung saan direktang nakaugnay ito saAppalachian Mountains. Ito ay nilikha sa pamamagitan ng banggaan ng mga kontinental na plato na bumuo ng Pangea. Gaya ng interpretasyon nina Roy Van Arsdale at Randel T. Cox, ang bulubunduking ito ay nilabag noong LateCretaceousbeses sa pamamagitan ng pagbuo ngMississippi Embayment.
Ang mga geologist at iba pang siyentipiko sa Earth ay sumasang-ayon sa pangkalahatan na ang kasalukuyang Gulf of Mexico basin ay nagmula sa Late Triassic time bilang resulta ngriftingsa loob ng Pangaea.Ang rifting ay nauugnay sa mga zone ng kahinaan sa loob ng Pangea, kabilang ang mga suture kung saan nagbanggaan angLaurentia, South American, at African plate upang likhain ito. Una, nagkaroon ng Late Triassic-EarlyJurassicphase ng rifting kung saan nabuo angrift valleysat napuno ng continentalred beds. Pangalawa, habang umuusad ang rifting sa panahon ng Early at Middle Jurassic, ang continental crust ay naunat at naninipis. Ang pagnipis na ito ay lumikha ng isang malawak na zone ng transitional crust, na nagpapakita ng katamtaman at hindi pantay na pagnipis na may block faulting, at isang malawak na zone ng pare-parehong thinned transitional crust, na kalahati ng karaniwang 40-kilometro(25mi) kapal ng normal na continental crust. Sa panahong ito, ang rifting ay unang lumikha ng koneksyon sa Karagatang Pasipiko sa gitna ng Mexico at kalaunan patungong silangan sa Karagatang Atlantiko. Binaha nito ang pagbubukas ng basin upang lumikha ng Gulpo ng Mexico bilang isang nakapaloob na marginal na dagat. Habang ang Gulpo ng Mexico ay isang pinaghihigpitang basin, ang humihinang transitional crust ay nabalot ng malawakang pag-aalis ngLouann Saltat nauugnay naanhydriteevaporite. Sa panahon ng Late Jurassic, ang patuloy na rifting ay nagpalawak sa Gulpo ng Mexico at umunlad hanggang sa punto napagkalat sa sahig ng dagatat pagbuo ngoceanic crust. Sa puntong ito, naitatag ang sapat na sirkulasyon kasama ng Karagatang Atlantiko na huminto ang pag-aalis ngLouann Salt.Ang pagkalat ng seafloor ay huminto sa pagtatapos ng Jurassic time, mga 145–150 million years ago.
Sa panahon ng Late Jurassic hanggang Early Cretaceous, ang basin na inookupahan ng Gulpo ng Mexico ay nakaranas ng panahon ng paglamig at paghupa ng crust na nasa ilalim nito. Ang paghupa ay resulta ng kumbinasyon ng crustal stretching, cooling, at loading. Sa una, ang kumbinasyon ng crustal stretching at cooling ay nagdulot ng humigit-kumulang 5–7 km (3.1–4.3 mi) ng tectonic subsidence ng central thin transitional at oceanic crust. Dahil ang paghupa ay nangyari nang mas mabilis kaysa sa mapupuno ng sediment, ang Gulpo ng Mexico ay lumawak at lumalim.
Nang maglaon, ang pagkarga ng crust sa loob ng Gulpo ng Mexico at katabing kapatagan ng baybayin sa pamamagitan ng akumulasyon ng mga kilometro ng sediments sa panahon ng natitirang bahagi ngMesozoicat lahat ngCenozoicay lalong nagpapahina sa pinagbabatayan na crust sa kasalukuyang posisyon nito. humigit-kumulang 10–20 km (6.2–12.4 mi) sa ibaba ng antas ng dagat. Lalo na sa panahon ng Cenozoic, isang panahon ng relatibong katatagan para sa mga coastal zone ng Gulf,makapal [ Binuo ng [clastic wedge]] ang continental shelf sa kahabaan ng hilagang-kanluran at hilagang mga gilid ng Gulpo ng Mexico.
Sa silangan, ang kuwadraFlorida platformay hindi sakop ng dagat hanggang sa pinakahuling Jurassic o simula ng panahon ng Cretaceous. AngYucatán platformay lumitaw hanggang sa kalagitnaan ng Cretaceous. Matapos lumubog ang parehong mga platform, ang pagbuo ngcarbonatesatevaporitesay naging katangian ng kasaysayan ng geologic ng dalawang matatag na lugar na ito. Karamihan sa basin ay na-rim sa panahon ng Early Cretaceous ng mga carbonate platform, at ang kanlurang flank nito ay kasangkot sa pinakahuling Cretaceous at maagangPaleogeneperiod sa isang compressive deformation episode, angLaramide Orogeny, na lumikha ng [ [Sierra Madre Oriental]] ng silangang Mexico.
Noong 2014, natuklasan ni Erik Cordes ngTemple Universityat ng iba pa ang isangbrine pool3,300 talampakan (1,000 m) sa ibaba ng gulf's surface, na may circumference na 100 talampakan (30 m) at 12 talampakan (3.7 m) talampakan ang lalim, na apat hanggang limang beses na mas maalat kaysa sa natitirang tubig. Ang unang paggalugad sa site ay walang tauhan, gamit angHerculesat noong 2015 isang team ng tatlo ang gumamit ngdeep submergence vehicleAlvin. Ang site ay hindi makapagpapanatili ng anumang uri ng buhay maliban sabacteria,musselsna maysymbiotic relationship,tube wormsat ilang uri nghipon. Tinawag itong "Jacuzzi of Despair". Dahil ito ay mas mainit kaysa sa nakapalibot na tubig (65 °F or 18 °C kumpara sa 39 °F (4 °C)), ang mga hayop ay naaakit dito, ngunit hindi makakaligtas kapag napasok nila ito.
Ang Gulpo ng Mexico ay 41 porsiyentocontinental slope, 32 porsiyentocontinental shelf, at 24 porsiyentoabyssal plainna may pinakamalaking lalim na 12,467 talampakan saSigsbee Deep.Pitong pangunahing lugar ang ibinigay bilang:Padron:Kailangan ng banggit
Padron:I-clear
Noon pa noongSibilisasyon ng Maya, ang Gulpo ng Mexico ay ginamit bilangruta ng kalakalansa baybayin ngYucatán Peninsulaat kasalukuyangVeracruz.
Bagaman ang paglalayag ng Kastila niChristopher Columbusay pinarangalan sa pagkatuklas ng mga Europeo sa Amerika, ang mga barko sa kanyang apat na paglalakbay ay hindi nakarating sa Gulpo ng Mexico. Sa halip, ang mga Espanyol ay naglayag sa Caribbean sa palibot ng Cuba atHispaniola.Ang unang di-umano'y European exploration ng Gulpo ng Mexico ay niAmerigo Vespuccinoong 1497. Sinasabing sinundan ni Vespucci ang baybaying lupain ngCentral Americabago bumalik sa Karagatang Atlantiko sa pamamagitan ng Straits of Florida sa pagitan ngFloridaat Cuba. Gayunpaman, ang unang paglalayag na ito ng 1497 ay malawakang pinagtatalunan at maraming mananalaysay ang nagdududa na ito ay naganap gaya ng inilarawan.Sa kanyang mga liham, inilarawan ni Vespucci ang paglalakbay na ito, at minsanJuan de la Cosabumalik sa Espanya, isangsikat na mapa ng mundo, na naglalarawan sa Cuba bilang isang isla, ay ginawa.
Noong 1506, nakibahagi siHernán Cortéssa pananakop ng Hispaniola at Cuba, na tumanggap ng malaking lupain at mga alipin ngkatutubopara sa kanyang pagsisikap. Noong 1510, sinamahan niya siDiego Velázquez de Cuéllar, isang aide ng gobernador ng Hispaniola, sa kanyang ekspedisyon upang sakupin ang Cuba. Noong 1518, pinamunuan siya ni Velázquez ng isang ekspedisyon upang tuklasin at i-secure ang loob ng Mexico para sa kolonisasyon.
Noong 1517, natuklasan niFrancisco Hernández de CórdobaangYucatán Peninsula. Ito ang unangEuropeanna nakatagpo ngisang advanced na sibilisasyonsaAmericas, na may matatag na mga gusali at isang kumplikadong panlipunang organisasyon na kinilala nila bilang maihahambing sa mga ngOld World; mayroon din silang dahilan upang asahan na ang bagong lupaing ito ay magkakaroon ngginto. Ang lahat ng ito ay naghikayat ng dalawang karagdagang ekspedisyon, ang una noong 1518 sa ilalim ng pamumuno niJuan de Grijalva, at ang pangalawa noong 1519 sa ilalim ng pamumuno ni Hernán Cortés, na humantong sa paggalugad ng mga Espanyol, pagsalakay ng militar, at sa huli ay paninirahan at kolonisasyon na kilala bilangConquest of Mexico. Hindi nabuhay si Hernández upang makita ang pagpapatuloy ng kanyang trabaho: namatay siya noong 1517, ang taon ng kanyang ekspedisyon, bilang resulta ng mga pinsala at matinding pagkauhaw na naranasan sa paglalakbay, at nabigo sa kaalaman naDiego Velázquezay nauna kay Grijalva bilang kapitan ng susunod na ekspedisyon sa Yucatán.