ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย(Descendants of Queen Victoria) เป็นเรื่องราวของการสืบสายพระโลหิตของพระราชโอรสและธิดาทั้งหมด 9 พระองค์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร(อเล็กซานดรินา วิกตอเรีย;24 พฤษภาคมพ.ศ. 2362-22 มกราคมพ.ศ. 2444เสวยราชสมบัติ20 มิถุนายนพ.ศ. 2380) โดยมีพระราชนัดดา 42 พระองค์ และพระราชปนัดดา (เหลน) 88 พระองค์ แต่ละพระองค์จึงเป็นทั้งพี่น้องกันหรือพระญาติชั้นที่หนึ่งซึ่งกันและกัน (first cousin) และด้วยการอภิเษกสมรสเข้าไปยังราชสำนักต่างๆ ในทวีปยุโรป พระองค์จึงทรงมีผลกระทบต่อโชคชะตาของราชวงศ์ยุโรปอย่างมาก ทรงมีความเกี่ยวข้องทางสายพระโลหิตและการอภิเษกสมรสกับราชวงศ์สเปนเยอรมนีกรีซรัสเซียโรมาเนียยูโกสลาเวียนอร์เวย์สวีเดนและเดนมาร์กจึงทำให้ทรงได้รับพระราชสมัญญาว่าสมเด็จย่าแห่งยุโรป (Grandmother of Europe)
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเป็นพระมหากษัตริย์ที่เคยครองราชสมบัติยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ เป็นเวลา 63 ปีเศษ ระหว่างปี พ.ศ. 2380-2444 (ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 3 ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5) พระองค์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่24 พฤษภาคมพ.ศ. 2362ณพระราชวังเค็นซิงตันกรุงลอนดอนโดยเป็นพระธิดาในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรเธิร์นพระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรกับเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์พระองค์ได้เสวยราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 4พระบรมราชปิตุลา ในปี พ.ศ. 2380 ขณะมีพระชนมพรรษา 18 พรรษา ต่อมาได้ราชาภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา(ฟรันซ์ ออกุสต์ คาร์ลอัลเบิร์ตเอมานูเอล;26 สิงหาคมพ.ศ. 2362-14 ธันวาคมพ.ศ. 2404) ซึ่งต่อมาทรงได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าชายพระราชสวามี (Prince Consort)พระญาติชั้นที่หนึ่งทางฝ่ายพระมารดา ในวันที่10 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2383ณพระราชวังเซนต์เจมส์กรุงลอนดอนและประสูติพระราชโอรสและธิดาทั้งสิ้น 9 พระองค์ในระหว่างปี พ.ศ. 2383-2400 ชีวิตสมรสที่แสนสุขมีอันต้องสิ้นสุดลงในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2404 เมื่อเจ้าชายอัลเบิร์ต พระสวามีสิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคไข้รากสาดน้อย หรือไทฟอยด์ (และอาจเป็นโรคมะเร็งในกระเพาะอาหารร่วมด้วย) เมื่อพระชนมายุ 42 พรรษา ส่งผลให้เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ไปจนตลอดพระชนม์ชีพ ด้วยความโทมนัสและสูญเสียที่ยากจะหาสิ่งใดมาทดแทนได้ พระองค์จึงทรงจมอยู่กับความเศร้าโศกและฉลองพระองค์ไว้ทุกสีดำตลอดรัชกาล อีกทั้งยังทรงหลีกเลี่ยงการปรากฏพระองค์ในที่สาธารณะและแทบจะไม่เสด็จฯ มาประกอบพระราชกรณียกิจที่กรุงลอนดอนเป็นเวลาหลายปี แต่ทรงใช้เวลาส่วนใหญ่ประทับอยู่ที่พระราชวังวินด์เซอร์ ซึ่งเป็นสถานที่แห่งความทรงจำของพระองค์กับพระสวามี จนเป็นที่มาของพระราชสมัญญาแม่ม่ายแห่งวินด์เซอร์ (Widow of Windsor)
การปลีกพระองค์อยู่โดดเดี่ยวจากสาธารณชนทำให้ความนิยมในระบอบกษัตริย์เสื่อมถอยลงอย่างมาก ในที่สุดเมื่อทรงได้รับความช่วยเหลือและสนับสนุนจากสองบุรุษคนสำคัญคือเบนจามิน ดิสราเอลีนายกรัฐมนตรีในเวลานั้น และจอห์น บราวน์มหาดเล็กชาวสก็อต ทำให้ทรงสามารถผ่านพ้นความทุกข์ระทมและมองเห็นความสำคัญในภาระหน้าที่ของการเป็นกษัตริย์ปกครองประเทศนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2413 เป็นต้นมา ทำให้ระบอบกษัตริย์กลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2419 เมื่อจักรวรรดิอังกฤษได้เข้าปกครองอินเดีย รัฐบาลอังกฤษได้สถาปนาให้พระองค์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถแห่งอินเดีย(Empress of India)  พระองค์ทรงเฉลิมฉลองการครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี หรือ Golden Jubilee(กาญจนาภิเษก)ในปี พ.ศ. 2430 โดยทรงเชิญประมุขและเจ้านายจากราชวงศ์ต่างประเทศมาร่วมงานเลี้ยงที่กรุงลอนดอน และการครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี หรือ Diamond Jubilee(พัชราภิเษก)ในอีกสิบปีต่อมา ซึ่งเป็นการจัดงานเลี้ยงฉลองทั่วทั้งจักรวรรดิอังกฤษ หลังจากช่วงเวลาที่น่ายินดีปรีดาในรัชกาลผ่านไปเพียงไม่กี่ปี พระพลานามัยของพระองค์ได้เสื่อมถอยลงเป็นลำดับจนเสด็จสวรรคตในวันที่22 มกราคมพ.ศ. 2444ณ พระตำหนักออสบอร์น เกาะไวท์ สิริพระชนมพรรษา 81 พรรษา
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมีพระราชนัดดาทั้งสิ้น 42 พระองค์ (เป็นชายจำนวน 20 พระองค์ และเป็นหญิงจำนวน 22 พระองค์) จากพระราชโอรสและธิดาแปดพระองค์  โดยจำนวนสองพระองค์ (พระโอรสพระองค์เล็กในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทาและในเจ้าหญิงเฮเลนา) สิ้นพระชนม์ในขณะอยู่ในพระครรภ์ ส่วนอีกสองพระองค์ (เจ้าชายจอห์นแห่งเวลส์และ เจ้าชายฮาราลด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกัสเต็นบูร์ก) สิ้นพระชนม์ตั้งแต่เมื่อแรกประสูติ ทั้งนี้พระราชนัดดาพระองค์แรกคือสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี(พระราชสมภพเมื่อวันที่27 มกราคมพ.ศ. 2402) พระโอรสพระองค์แรกในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระราชินีนาถวิกตอเรีย ส่วนพระราชนัดดาพระองค์สุดท้ายคือเจ้าชายมอริสแห่งบัทเทนแบร์ก(ประสูติเมื่อวันที่3 ตุลาคมพ.ศ. 2434) พระโอรสพระองค์เล็กในเจ้าหญิงเบียทริซ พระราชธิดาพระองค์เล็กและสิ้นพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระราชนัดดาที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้ายคือเจ้าหญิงอลิซ เคานเตสแห่งแอธโลน(พระอิสริยยศเดิมคือเจ้าหญิงอลิซแห่งอัลบานีประสูติเมื่อวันที่25 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2426พระธิดาในเจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุกแห่งอัลบานี) ซึ่งสิ้นพระชนม์ด้วยโรคชรา (97 พรรษา) ในวันที่3 มกราคมพ.ศ. 2524เป็นเวลาเกือบแปดสิบปีหลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระอัยยิกา
ในบรรดาพระราชนัดดาทั้งหมดของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต มีพระราชนัดดาจำนวนสองคู่ที่อภิเษกสมรสกันเองคือ การอภิเษกสมรสในปีพ.ศ. 2431ระหว่างเจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย พระโอรสในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารีและพระจักรพรรดินีแห่งเยอรมนี กับ เจ้าหญิงไอรีนแห่งเฮสส์และไรน์ พระธิดาในเจ้าหญิงอลิซ และอีกครั้งเป็นการอภิเษกสมรสในปี ในปีพ.ศ. 2437ระหว่างเจ้าชายแอร์นส์ ลุดวิก แกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ พระโอรสในเจ้าหญิงอลิซ กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาแห่งเอดินบะระ พระธิดาในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ (และดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา) พระอนุชาในเจ้าหญิงอลิซ แต่สิ้นสุดด้วยหย่าร้างกันในปีพ.ศ. 2444
เจ้าชายอัลเบิร์ต (สิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2404) ทรงพระชนม์ชีพจนได้เห็นพระธิดาพระองค์เดียว (เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี) จากบรรดาพระธิดาทั้งหมดอภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2401 และพระนัดดาสองพระองค์ประสูติ (เจ้าชายวิลเฮล์ม ในปี พ.ศ. 2402 และเจ้าหญิงชาร์ล็อต พระขนิษฐาในปี พ.ศ. 2403) ในขณะที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมีพระชนม์ชีพยืนยาวจนได้เห็นการประสูติไม่เพียงแค่พระราชนัดดาทั้งหมด แต่ยังรวมถึงพระราชปนัดดาส่วนใหญ่จากทั้งหมด 88 พระองค์ด้วย (จำนวนสามใน 56 พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อแรกประสูติ และหนึ่งในพระราชปนัดดาจำนวน 29 พระองค์เป็นลูกนอกสมรส)
เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ไม่เพียงเป็นพระชนนีในพระราชนัดดาพระองค์แรกของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียคือ สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี เท่านั้น แต่ยังเป็นพระอัยยิกา (ยาย) ในพระราชปนัดดาพระองค์แรกด้วยคือเจ้าหญิงฟีโอดอราแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน(19 พฤษภาคมพ.ศ. 2422-26 สิงหาคมพ.ศ. 2488) พระธิดาองค์เดียวในเจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย (พระราชนัดดา (หญิง) พระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย) และในพระราชปนัดดาหญิงพระองค์สุดท้ายที่สิ้นพระชนม์คือเลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรม(พระอิสริยยศเดิมคือเจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก;4 พฤษภาคมพ.ศ. 2456-2 ตุลาคมพ.ศ. 2550) พระธิดาพระองค์สุดท้ายในเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย (ต่อมาคือ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ) พระขนิษฐาในเจ้าหญิงชาร์ล็อต หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ในปี พ.ศ. 2550 ขณะมีพระชันษา 94 ปี พระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียซึ่งยังทรงพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้ายคือเคานต์ คาร์ล โยฮัน เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก(พระอิสริยยศเดิมคือเจ้าชายคาร์ล โยฮันแห่งสวีเดน ดยุกแห่งดาลาร์นา;31 ตุลาคมพ.ศ. 2459-5 พฤษภาคมพ.ศ. 2555) ซึ่งเป็นพระโอรสพระองค์สุดท้ายในเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อตพระธิดาในเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตพระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทั้งนี้เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษา 95 ปี สายพระโลหิตรุ่นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ซึ่งเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2422 (ปีประสูติของเจ้าหญิงฟีโอดอราแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน) จึงได้สิ้นสุดลงตามไปด้วย
ก่อนการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในปี  พ.ศ. 2444 มีพระราชโอรสและธิดาจำนวนสามพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ไปแล้ว (เจ้าหญิงอลิซในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2421,เจ้าชายเลโอโพลด์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2427 และเจ้าชายอัลเฟรดในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2443) และตามมาด้วยการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2444 นอกจากการสิ้นพระชนม์ขณะยังทรงพระเยาว์ของพระราชนัดดาจำนวนสี่พระองค์ สมเด็จพะราชินีนาถวิกตอเรียดำรงพระชนม์ยืนยาวกว่าพระราชนัดดาหลายพระองค์ ได้แก่
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ตมีพระอัยกาพระองค์เดียวกันคือ เจ้าชายฟรานซิส ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์ ซึ่งเป็นพระบิดาในเจ้าชายแอร์นส์ที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (พระบิดาในเจ้าชายอัลเบิร์ต) และเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์ (พระมารดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และพระขนิษฐาในเจ้าชายแอร์นส์ที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา)
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย (ซึ่งเสวยราชสมบัติเมื่อวันที่20 มิถุนายนพ.ศ. 2380และเข้าพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่28 มิถุนายนพ.ศ. 2381) ทรงราชาภิเษกสมรสกับเจ้าชายอัลเบิร์ต เมื่อวันที่10 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2383ณ โบสถ์หลวงพระราชวังเซนต์เจมส์กรุงลอนดอน(เจ้าชายอัลเบิร์ตได้สิ้นพระชนม์เป็นเวลาสิบสี่ปีครึ่งก่อนที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถแห่งอินเดีย ในวันที่1 พฤษภาคมพ.ศ. 2419)
พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ตคือเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี(วิกตอเรีย อเดเลด แมรี่ หลุยซา) ซึ่งมีพระนามลำลองว่า "วิกกี้" ประสูติเมื่อวันที่21 พฤศจิกายนพ.ศ. 2383และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่5 สิงหาคมพ.ศ. 2444ห้าเดือนหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชชนนี ทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระราชกุมารีเมื่อวันที่19 มกราคมพ.ศ. 2384และอภิเษกสมรสในวันที่25 มกราคมพ.ศ. 2401กับเจ้าชายฟรีดริช มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย(ฟรีดริช วิลเฮล์ม นิโคเลาส์ คาร์ล;18 ตุลาคมพ.ศ. 2374-18 มิถุนายนพ.ศ. 2431พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 ซึ่งต่อมาได้สืบราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเยอรมนี และครองราชย์ระหว่างเดือนมีนาคม-มิถุนายน พ.ศ. 2431) และมีพระโอรสธิดาจำนวนแปดพระองค์และพระราชนัดดายี่สิบสามพระองค์
เจ้าหญิงพระราชกุมารีไม่เพียงแต่เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ตเท่านั้น ยังเป็นพระราชมารดาของพระราชนัดดาพระองค์แรกด้วยคือสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี(27 มกราคมพ.ศ. 2402-4 มิถุนายนพ.ศ. 2484) และเป็นพระอัยยิกาในพระราชปนัดดาพระองค์แรกในเก้าสิบพระองค์คือเจ้าหญิงฟีโอดอราแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน(19 พฤษภาคมพ.ศ. 2422-26 สิงหาคมพ.ศ. 2488) พระธิดาในเจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย และพระราชปนัดดาพระองค์สุดท้ายที่สิ้นพระชนม์คือเลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรม(4 พฤษภาคมพ.ศ. 2456-2 พฤษภาคมพ.ศ. 2550) พระธิดาพระองค์สุดท้ายในเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย
ทั้งสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนีและพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร(พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระอนุชาในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี) รวมถึงสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซียพระธิดาในเจ้าหญิงอลิซและพระมเหสีในพระเจ้าซาร์นิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซียต่างเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียด้วยกันทั้งสิ้น ตามแผนภูมิต่อไปนี้
เจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด(9 พฤศจิกายนพ.ศ. 2384-6 พฤษภาคมพ.ศ. 2453) ขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ อภิเษกสมรสเมื่อวันที่10 มีนาคมพ.ศ. 2406กับเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก(อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย;1 ธันวาคมพ.ศ. 2387-20 พฤศจิกายนพ.ศ. 2468พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก) มีพระราชโอรส 3 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อประสูติได้หนึ่งวัน) พระราชธิดา 3 พระองค์ พระราชภาคิไนย 7 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) และพระราชภาติกา 3 พระองค์ เจ้าชายแห่งเวลส์เสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7และสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดียหลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียพระบรมราชชนนี เมื่อวันที่22 มกราคมพ.ศ. 2444
พระเจ้าจอร์จที่ 5(ครองราชย์6 พฤษภาคมพ.ศ. 2453-20 มกราคมพ.ศ. 2479) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงอเล็กซานดรา เป็นพระบรมราชชนกในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8(ครองราชย์20 มกราคม-11 ธันวาคมพ.ศ. 2479) และพระเจ้าจอร์จที่ 6(ครองราชย์11 ธันวาคมพ.ศ. 2479-6 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2495) และพระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2(เสวยราชสมบัติหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระชนกในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) และเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน(21 สิงหาคมพ.ศ. 2473-9 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2545) ในฐานะพระราชธิดาในพระเจ้าจอร์จที่ 6 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระบรมราชชนนี(เดิมคือเลดี้ เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน;4 สิงหาคมพ.ศ. 2443-30 มีนาคมพ.ศ. 2545) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตจีงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย รวมทั้งยังสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าจอร์จที่ 3พระอัยกาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียด้วย
เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์พระราชธิดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์เมื่อเจ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก พระสวามี เสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งนอร์เวย์เป็นสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7(ครองราชย์18 พฤศจิกายนพ.ศ. 2448-21 กันยายนพ.ศ. 2500) เมื่อประเทศนอร์เวย์ประกาศอิสรภาพแยกตัวออกจากการรวมกับประเทศสวีเดนในปี พ.ศ. 2448 ส่วนพระโอรสซึ่งเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5(ครองราชย์21 กันยายนพ.ศ. 2500-17 มกราคมพ.ศ. 2534) ดังนั้นพระราชโอรสธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 ได้แก่สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5(เสวยราชสมบัติในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2534)เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์และเจ้าหญิงแอสตริดจีงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต
เจ้าหญิงอลิซ(อลิซ ม็อด แมรี) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่25 เมษายนพ.ศ. 2386และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่14 ธันวาคมพ.ศ. 2421ซึ่งเป็นวันเดียวกันกับการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ตเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน พระองค์อภิเษกสมรสเมื่อวันที่1 กรกฎาคมพ.ศ. 2405กับเจ้าชายลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์(ฟรีดริช วิลเฮล์ม ลุดวิก คาร์ล;12 กันยายนพ.ศ. 2380-13 มีนาคมพ.ศ. 2435พระโอรสในเจ้าชายคาร์ลแห่งเฮสส์และไรน์ และเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งปรัสเซีย ต่อมาได้สืบราชบัลลังก์เป็นแกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์เมื่อวันที่13 มิถุนายนพ.ศ. 2420) และมีพระโอรส 2 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์) พระธิดา 5 พระองค์ พระภาคิไนย 9 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) และพระภาติกา 7 พระองค์
เจ้าหญิงอลิกซ์แห่งเฮสส์และไรน์พระธิดาพระองค์ที่หกในเจ้าหญิงอลิซและแกรนด์ดยุกลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์ และพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งรัสเซียเมื่ออภิเษกสมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซียเมื่อในวันที่26 พฤศจิกายนพ.ศ. 2437ณกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กประเทศรัสเซีย พระองค์ทรงเป็นพาหะของโรคฮีโมฟิเลียและได้นำพันธุกรรมบกพร่องเข้าไปสู่ราชวงศ์โรมานอฟของรัสเซีย โดยส่งผ่านโรคไปยังพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือแกรนด์ดยุกอเล็กซิส มกุฎราชกุมารแห่งรัสเซียและเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญซึ่งทำให้เกิดการล่มสลายของจักรวรรดิรัสเซียในช่วงการปฏิวัติรัสเซียเมื่อปีพ.ศ. 2460
เจ้าชายแอร์นส์ ลุดวิก แกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์พระโอรสในเจ้าหญิงอลิซและพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียอีกพระองค์หนึ่ง  อภิเษกสมรสในปีพ.ศ. 2437กับเจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาแห่งเอดินบะระพระญาติชั้นที่หนึ่งฝ่ายพระมารดา ซึ่งเป็นพระธิดาในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ พระอนุชาในเจ้าหญิงอลิซ แต่ได้หย่าร้างกันในปีพ.ศ. 2444
เจ้าชายอัลเฟรด(อัลเฟรด เออร์เนส อัลเบิร์ต) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่6 สิงหาคมพ.ศ. 2387และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่30 กรกฎาคมพ.ศ. 2443ทรงได้รับการสถาปนาเป็นดยุกแห่งเอดินบะระเอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์และเคนต์ ในวันที่24 พฤษภาคมพ.ศ. 2409และอภิเษกสมรสเมื่อวันที่23 มกราคมพ.ศ. 2417ณ พระราชวังฤดูหนาว กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กับแกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย(17 ตุลาคมพ.ศ. 2396-24 ตุลาคมพ.ศ. 2463พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย)  พระองค์มีพระโอรส 2 พระองค์ (หนึ่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) พระธิดา 4 พระองค์ พระภาคิไนย 5 พระองค์ (8 พระองค์มีพระชนม์ผ่านสัปดาห์แรก) และพระภาติกา 8 พระองค์ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2436 เจ้าชายอัลเฟรดทรงได้รับตำแหน่งจอมพลเรือแห่งราชนาวีอังกฤษ ไม่นานก่อนที่จะสืบราชสมบัติเป็นดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทาในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน
เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ พระธิดาพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายอัลเฟรด (และพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย) อภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2436 กับเจ้าชายเฟอร์ดินานด์ มกุฎราชกุมารแห่งโรมาเนียและได้ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนียในปี พ.ศ. 2457 หลังจากการเสวยราชสมบัติของพระสวามี
เจ้าหญิงเฮเลนา(เฮเลนา ออกัสตา วิกตอเรีย) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่25 พฤษภาคมพ.ศ. 2389และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่9 มิถุนายนพ.ศ. 2466พระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสในวันที่5 กรกฎาคมพ.ศ. 2409ณ โบสถ์หลวงพระราชวังวินด์เซอร์กับเจ้าชายคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก(ฟรีดริช คริสเตียน คาร์ล ออกุสต์;22 มกราคมพ.ศ. 2374-28 ตุลาคมพ.ศ. 2460พระโอรสในเจ้าชายคริสเตียน ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก) มีพระโอรส 2 พระองค์และพระธิดา 2 พระองค์ซึ่งเจริญพระชนม์เป็นผู้ใหญ่ และมีพระโอรสอีก 2 พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อแรกประสูติ เจ้าหญิงเฮเลนาและเจ้าชายคริสเตียนไม่มีพระราชนัดดาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่มีพระนัดดานอกสมรสจำนวนหนึ่งคน ซึ่งเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทสืบสกุล เช่นเดียวกับพระบรมวงศานุวงศ์อังกฤษพระองค์อื่นๆ ที่มีพระอิสริยยศของเยอรมัน (เช่นเจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก) เจ้าหญิงเฮเลนา เจ้าชายคริสเตียน และพระธิดาสองพระองค์ได้สละพระอิสริยยศแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ในปี พ.ศ. 2460 เมือจักรวรรดิอังกฤษและเยอรมันเป็นปฏิปักษ์กันในสงครามโลกครั้งที่ 1
เจ้าหญิงลูอีส(ลูอิซา แคโรไลน์ อัลเบอร์ตา) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่18 มีนาคมพ.ศ. 2391และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่3 ธันวาคมพ.ศ. 2482อภิเษกสมรสเมื่อวันที่21 มีนาคมพ.ศ. 2421ณพระราชวังวินด์เซอร์กับจอห์น แคมป์เบลล์ ดยุกที่ 9 แห่งอาร์กายล์(จอห์น จอร์จ เอ็ดเวิร์ด เฮนรี ดักลาส ซูเธอร์แลนด์ แคมป์เบลล์;6 สิงหาคมพ.ศ. 2388-2 พฤษภาคมพ.ศ. 2457) ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแคนาดาระหว่างวันที่25 พฤศจิกายนพ.ศ. 2421-22 ธันวาคมพ.ศ. 2423พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกของพระมหากษัตริย์นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2057 ที่เลือกอภิเษกสมรสกับสามัญชนมากกว่าสมาชิกจากพระราชวงศ์ด้วยกัน
เจ้าชายอาร์เธอร์(อาร์เธอร์ วิลเลียม แพทริค อัลเบิร์ต) พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต ประสูติเมื่อวันที่1 พฤษภาคมพ.ศ. 2393และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่16 มกราคมพ.ศ. 2485พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นดยุกแห่งคอนน็อตและสแตรธเอิร์น และเอิร์ลแห่งซัสเซกซ์เมื่อวันที่24 พฤษภาคมพ.ศ. 2417และอภิเษกสมรสเมื่อวันที่13 มีนาคมพ.ศ. 2422ณโบสถ์เซนต์จอร์จพระราชวังวินด์เซอร์กับเจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเรเทแห่งปรัสเซีย(หลุยส์ มาร์กาเรเท อเล็กซานดรา วิคตอเรีย แอ็กเนส;25 มิถุนายนพ.ศ. 2403-14 มีนาคมพ.ศ. 2460พระธิดาในเจ้าชายฟรีดริช คาร์ลแห่งปรัสเซีย) และมีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 2 พระองค์ พระภาคิไนย 6 พระองค์ และพระภาติกา 1 พระองค์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2454สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5ได้มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งให้เจ้าชายอาร์เธอร์เป็นผู้สำเร็จราชการแคนาดานับเป็นเชื้อพระวงศ์พระองค์แรกและพระองค์เดียวที่ได้ดำรงตำแหน่งนี้
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อตพระธิดาในเจ้าชายอาร์เธอร์ (และพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย) อภิเษกสมรสเมื่อปี พ.ศ. 2448 กับเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดนและดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนเมื่อพระสวามีทรงเป็นรัชทายาทแห่งสวีเดนในปี พ.ศ. 2450 พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2463 สามสิบปีก่อนที่พระสวามีได้เสวยราชสมบัติเป็นกษัตริย์แห่งสวีเดน
เจ้าชายลีโอโพลด์(ลีโอโพลด์ จอร์จ ดันแคน อัลเบิร์ต) พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระสวามี ประสูติเมื่อวันที่7 เมษายนพ.ศ. 2396และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่28 มีนาคมพ.ศ. 2427ทรงได้รับการสถาปนาให้เป็นดยุกแห่งออลบานี เอิร์ลแห่งคลาเรนซ์ และบารอนอาร์กโลว์เมื่อวันที่24 พฤษภาคมพ.ศ. 2424พระองค์เข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่27 เมษายนพ.ศ. 2425ณโบสถ์เซนต์จอร์จพระราชวังวินด์เซอร์กับเจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์(เฮเลนา ฟรีเดอริคา ออกุสตา;17 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2404-1 กันยายนพ.ศ. 2465พระธิดาในเจ้าชายจอร์จ วิคเตอร์ ดยุกแห่งวาลเด็คและไพร์มอนท์) และมีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 1 พระองค์ พระภาคิไนย 5 พระองค์ และพระภาติกา 2 พระองค์ นอกจากนี้เจ้าชายเลโอโพลด์ทรงได้รับพันธุกรรมโรคฮีโมฟิเลียมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระราชชนนี และดำรงพระชนม์ชีพแบบกึ่งทุพพลภาพ
เจ้าหญิงอลิซแห่งออลบานีพระธิดาในเจ้าชายเลโอโพลด์ (และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย) อภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2447 กับเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเท็กพระอนุชาในสมเด็จพระราชินีแมรีและดำรงพระอิสริยยศเป็นเคานท์เตสแห่งแอธโลน และไวเคานท์เตสเทรมาตันเมื่อพระสวามีทรงได้รับการสถาปนาเป็นเอิร์ลแห่งแอธโลน และไวเคานต์เทรมาตันในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2460 พระองค์เป็นพระราชนัดดาที่ดำรงพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย (97 พรรษา) นอกจากนี้เจ้าหญิงยังทรงเป็นพาหะของโรคฮีโมฟิเลีย ซึ่งได้รับการถ่ายทอดมาจากพระบิดาและส่งผ่านไปยังพระโอรสสองพระองค์
เจ้าชายเลโอโพลด์มีพระโอรสที่ประสูติหลังจากการสิ้นพระชนม์อีกพระองค์หนึ่งคือเจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ดซึ่งได้ทรงสืบทอดพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งอัลบานีเมื่อแรกประสูติในปี พ.ศ. 2427 พระองค์ได้เสวยราชสมบัติเป็นดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทาหลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเฟรดพระปิตุลาในปี พ.ศ. 2443 และต้องสละราชบัลลังก์ในปี พ.ศ. 2461 รวมทั้งพระอิสริยยศ ฐานันดรศักดิ์ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างๆ ของอังกฤษทั้งหมดในปี พ.ศ. 2462 เนื่องจากทรงอยู่ในฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์กับประเทศอังกฤษระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1เจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ดเป็นพระอัยกาของสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดนผ่านทางพระธิดาคือเจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา
เจ้าหญิงเบียทริซ(เบียทริซ แมรี่ วิกตอเรีย ฟีโอดอรา) พระราชธิดาพระองค์ที่ห้าและองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่14 เมษายนพ.ศ. 2400และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่26 ตุลาคมพ.ศ. 2487ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่23 กรกฎาคมพ.ศ. 2428ณ โบสถ์เซนต์มิลเดร็ด เมืองวิปปิงแฮม ใกล้ตำหนักออสบอร์นเกาะไว้ท์กับเจ้าชายเฮนรีแห่งบัทเทนแบร์ก(เฮนรี มอริส;5 ตุลาคมพ.ศ. 2401-20 มกราคมพ.ศ. 2439พระโอรสในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเฮสส์และไรน์) มีพระโอรส 3 พระองค์ พระธิดา 1 พระองค์ (สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีเนียแห่งสเปน) พระภาคิไนย 5 พระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) และพระภาติกา 3 พระองค์ ในฐานะพระราชนัดดาผ่านทางเจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทนแบร์กสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสแห่งสเปนจึงเป็นพระราชปนัดดาในเจ้าหญิงเบียทริซ และลื่อในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียอีกด้วย
เนื่องจากกระแสต่อต้านเยอรมันในประเทศอังกฤษช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 สมาชิกในราชวงศ์บัทเทนแบร์กซึ่งเป็นพลเมืองชาวอังกฤษได้สละพระอิสริยยศ "เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งบัทเทนแบร์ก" และเปลี่ยนมาใช้ชื่อราชสกุลที่เป็นรูปแบบภาษาอังกฤษว่า "เมานต์แบ็ทแตน"