davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยลาวาล

มหาวิทยาลัยลาวาล(ฝรั่งเศส:Université Laval) เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในแคนาดาและเป็นมหาวิทยาลัยแรกในอเมริกาเหนือที่เปิดสอนเป็นภาษาฝรั่งเศสตั้งอยู่ที่นครเกแบ็กเมืองหลวงของรัฐเกแบ็กลาวาลถูกจัดอยู่หนึ่งในสิบมหาวิทยาลัยด้านวิจัยทางด้านการแพทย์ของแคนาดา และหนึ่งในสิบมหาลัยชั้นนำของแคนาดา และในปี 2007 ลาวาลจัดอยู่อันดับที่ 35 ของมหาวิทยาลัยทั้งหมดในแคนาดาและอเมริกา เป็นอันดับที่ 4 ของแคนาดา ในด้านชีววิทยา และสิ่งแวดล้อม
มหาวิทยาลัยลาวาลถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1663 ที่Séminaire de Québecหรือเมืองเก่าของเมืองเกแบ็กโดยหัวหน้าบาทหลวงแห่งคิวเบกฟรองซัว เดอ ลาวาลต่อมาในปี 1852 มีการจัดตั้งวิทยาเขตใหม่ที่เมืองมอนทรีออล และวิทยาเขตใหม่นี้ได้ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็นมหาวิทยาลัยมงเตรอาล(Université de Montréal) ในปี 1919  แต่ปัจจุบันมหาวิทยาลัยลาวาลตั้งอยู่ที่เขต Sainte-Foy ย่านศูนย์การค้าของเมืองเกแบ็ก และสถานที่เก่าที่Séminaire de Québecเป็นสถานที่เรียนของคณะสถาปัตยกรรม
ในปี 2002 ลาวาลได้เปิดสอนหลักสูตรต่างๆมากกว่า 350 หลักสูตร มีนักศึกษากว่า 37000 และ 20% ของนักศึกษาทั้งหมด กำลังศึกษาในระดับปริญญาเอก และมีนักศึกษาต่างชาติมากกว่า 2500 คนมาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ในแต่ละปี (ในปี 2007 มีนักเรียนไทยราว 10 คนที่กำลังเรียนภาษาฝรั่งเศสใน สถาบันสอนภาษาของมหาวิทยาลัย และ 1 คนกำลังศึกษาในระดับปริญญาตรี) และราว 1000 คนมาจากรัฐอื่นของแคนาดา และยังเป็นมหาวิทยาลัยเดียวที่เปิดสอนหลักสูตร forestry engineers ในรัฐคิวเบก
วิทยาเขตหลักของลาวาล มีเนื้อที่ประมาณ  1.2 ตร.กม. มากกว่า 30 อาคาร และอุโมงค์ใต้ดินยาว 10 กม. เชื่อมโยงอาคารต่างๆ ในวิทยาเขตไว้เป็นทางเดินในช่วงฤดูหนาว บรรยากาศรอบๆ วิทยาเขตประกอบไปด้วยพรรณไม้นานาชนิด สนามหญ้าและสัตว์ต่างๆ มากกว่า 67 ชนิด และพันธุ์นกกว่า 60 ชนิด
นักศึกษาไทยโดยทุนรัฐบาลไทยและทุนรัฐบาลต่างประเทศได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นจำนวนพอสมควรในช่วงที่ผ่านมา เพื่อศึกษาต่อในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก โดยเฉพาะด้านภาษาและวรรณคดีฝรั่งเศส แต่ในปี  2006 ได้มีนักศึกษาไทยจากทุนรัฐบาลไทยในความดูแลของสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนให้มาเรียนต่อในรัฐคิวเบกจำนวน 39 คน เพื่อศึกษาในระดับปริญญาตรีในทุกสาขาวิชา และได้มี นักศึกษาไทย 9 คนมาเรียนภาษาฝรั่งเศสที่โรงเรียนสอนภาษาของมหาวิทยาลัยลาวาล
46°46′48″N71°16′29″W﻿ / ﻿46.78000°N 71.27472°W﻿ /46.78000; -71.27472
ปลาไหลผีอะบาอะบา

ปลาไหลผีอะบาอะบา(อังกฤษ:Aba aba, Aba knifefish)ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าGymnarchus niloticusในอันดับปลาลิ้นกระดูก(Osteoglossiformes) อยู่ในวงศ์ Gymnarchidae ซึ่งมีอยู่เพียงชนิดเดียวเท่านั้น   เป็นปลาขนาดใหญ่ สามารถยาวได้ถึง 1-1.5เมตรมีรูปร่างยาวเรียวคล้ายปลาไหลส่วนหัวมีขนาดเล็ก ตาเล็ก มีครีบพริ้วไหวตลอดลำตัวด้านบน พื้นลำตัวสีเทาส่วนท้องสีขาวปลายหางเล็กและเรียวยาว เกล็ดมีขนาดเล็กมาก
มีการแพร่กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำของทวีปแอฟริกาแถบตะวันตกในลุ่มแม่น้ำแกมเบียโดยอาศัยในความลึกประมาณ 1-1.5 เมตร เป็นปลาที่สามารถอาศัยในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนต่ำได้เป็นอย่างดี  ด้วยสามารถฮุบอากาศได้เอง สายตาไม่ดี หาอาหารด้วยการนำทางโดยการสร้างกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อน ๆ กินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดอื่นเป็นอาหาร
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ราคาไม่แพง จัดเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายมากชนิดหนึ่ง แต่ว่าเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้ายมาก ไม่สามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นได้เลย
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับGymnarchusที่วิกิสปีชีส์
วอลเตอร์ เรนโบธ

ดร.วอลเตอร์ เรนโบธ(อังกฤษ:Walter Rainboth) หรือวอลเตอร์ เจ. เรนโบธ(Walter J. Rainboth) เป็นนักสัตววิทยาและนักมีนวิทยาชาวอเมริกัน
ดร.เรนโบธ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านสัตววิทยา จากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ในปีค.ศ. 1971, ปริญญาโทด้านพันธุศาสตร์และการพัฒนาจากมหาวิทยาลัยแห่งเดียวกัน ในปีค.ศ. 1973และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านสิ่งแวดล้อมจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตตในปีค.ศ. 1981
ดร.เรนโบธ เริ่มลงพื้นที่ศึกษาพันธุ์ปลาน้ำจืดของทวีปเอเชียที่ประเทศเวียดนาม,ไทยและลาวตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอก โดยเป็นสมาชิกของสถาบันการศึกษาพันธุ์ปลาในลุ่มแม่น้ำโขงของมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต ระหว่างปีค.ศ. 1947-ค.ศ. 1976หลังจากนั้นได้เดินทางไปยังหลายประเทศ เช่นบังกลาเทศหรือแกมเบียในแอฟริกาตะวันตกเพื่อศึกษาพันธุ์สัตว์น้ำที่นั่น ได้รับทุนจากองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ(FAO) เพื่อเตรียมความพร้อมการจัดทำคู่มือภาคสนามเพื่อปลาของแม่น้ำโขงในประเทศกัมพูชา  ได้รับสัญญาอนุญาตจากคณะกรรมการแม่น้ำโขงเพื่อดำเนินการต่อการวิจัยที่ในระดับที่กว้างขึ้นทั่วประเทศในลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง
มีผลงานต่าง ๆ มากมาย อาทิ เช่น การอนุกรมวิธานปลาสะนากยักษ์(Aaptosyax grypus) ในปีค.ศ. 1991ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตและพบได้เฉพาะลุ่มแม่น้ำโขงที่เดียวในโลกเท่านั้น, การเปลี่ยนชื่อสกุลของปลาตะพากจากPuntiusเป็นHypsibarbusในปีค.ศ. 1996และผลงานหนังสือFishes of the Cambodian Mekongในปีเดียวกันเป็นต้น
ปัจจุบัน เป็นรองศาสตราจารย์ประจำภาควิชาชีววิทยาและจุลชีววิทยามหาวิทยาลัยวิสคอนซิน
วงศ์พังพอน

วงศ์พังพอน(อังกฤษ:mongoose;ไทยถิ่นเหนือ:จ่อน) เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Herpestidae
เดิมเคยถูกรวมเป็นวงศ์เดียวกับ วงศ์Viverridaeหรือ วงศ์ชะมดและอีเห็น
พังพอนมีรูปร่างโดยรวม เป็นสัตว์ขนาดเล็ก มีลำตัวเพรียวยาว ช่วงขาสั้นแต่แข็งแรง มีเล็บที่แข็งแรงและแหลมคม หางยาว ใบหูเล็ก ส่วนใบหน้าแหลม ในปากมีฟันแหลมคมประมาณ 33-34 ซี่ ซึ่งนับว่าใกล้เคียงกับวงศ์ชะมดและอีเห็น มีลำตัวยาวตั้งแต่ 43เซนติเมตรจนถึง 1เมตรน้ำหนัก 320กรัมจนถึง มากกว่า 5กิโลกรัม
พังพอนส่วนใหญ่มีขนที่หยาบสีน้ำตาลหรือสีเทาในบางชนิดจะเป็นขนสีอ่อนและมีลายปล้องสีคล้ำพาดเป็นลายขวางหรือลายตั้งเป็นทางยาว
พังพอนโดยมากจะมีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง หรืออยู่ลำพังเพียงตัวเดียว หรืออยู่กันเป็นครอบครัว ในหลากหลายสภาพภูมิประเทศ ตั้งแต่ป่าดิบทึบ,ทุ่งหญ้า,ป่าละเมาะ,ทะเลทรายจนถึงนาข้าวหรือพื้นที่เกษตรกรรมในชุมชนของมนุษย์
พังพอนมักหากินในเวลากลางคืนโดยกินอาหารได้หลากหลาย ตั้งแต่ผลไม้, ลูกไม้,แมลง, สัตว์ทั้งมีกระดูกสันหลังและไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กต่าง ๆ รวมถึงแมงมุม,แมงป่องและงูหรือกิ้งก่าอีกด้วย อีกทั้งพังพอนเป็นสัตว์ที่มีความปราดเปรียวว่องไว สามารถพองขนให้ตัวมีขนาดใหญ่ขึ้นได้เพื่อขู่ศัตรู และมีภูมิคุ้มกันพิษงูอยู่ในตัว จึงสามารถสู้กับงูพิษได้เป็นอย่างดี ด้วยการหลอกล่อให้งูเหนื่อย และฉวยโอกาสเข้ากัดที่ลำคอจนตาย แต่ถ้าหากถูกกัดเข้าอย่างจัง ก็ทำให้ถึงตายได้เช่นกัน
พังพอนเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2 ปี ยกเว้นในบางชนิดที่สามารถตั้งท้องเมื่ออายุได้เพียง 9เดือนมีระยะเวลาตั้งท้องประมาณ 45-105 วัน ออกลูกครั้งละ 10-24 ตัว มีอายุขัยประมาณ 10 ปี มีรายงานว่าพังพอนในสถานที่เลี้ยงบางตัวมีอายุยืนถึง 17 ปี
ปัจจุบัน พังพอนถูกอนุกรมวิธานไว้ทั้งสิ้น 33ชนิดใน 14สกุล(ดูในเนื้อหา) กระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงตะวันออกกลาง,เอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สำหรับในประเทศไทยพบ 2 ชนิด คือพังพอนเล็กหรือพังพอนธรรมดา (Herpestes javanicus)  กับพังพอนกินปูหรือพังพอนยักษ์  (H. urva)
สกุลและชนิด
LeptoplesictisMajor, 1903
ด้วยความที่พังพอนเป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวว่องไว สามารถกำจัดสัตว์ที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ได้ พังพอนในบางพื้นที่จึงนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในพื้นที่ทำการเกษตร เพื่อให้กำจัดหนูขณะที่อินเดียนิยมมีการละเล่นให้พังพอนสู้กับงูเห่าหรืองูจงอาง
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับHerpestidaeที่วิกิสปีชีส์
พ.ศ. 2560

พุทธศักราช 2560ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2017 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์(ลิงก์ไปยังปฏิทิน) ตามปฏิทินเกรกอเรียนและเป็น
ตับอ่อน

ตับอ่อน(อังกฤษ:pancreas) เป็นอวัยวะซึ่งเป็นต่อมในระบบย่อยอาหารและระบบต่อมไร้ท่อในสัตว์มีกระดูกสันหลังในมนุษย์ตับอ่อนอยู่ในช่องท้องหลังกระเพาะอาหารเป็นต่อมไร้ท่อซึ่งผลิตฮอร์โมนสำคัญหลายชนิด รวมถึงอินซูลินกลูคากอนโซมาโตสเตตินและแพนคริเอติกพอลิเพพไทด์ซึ่งไหลเวียนอยู่ในเลือด ตับอ่อนยังเป็นอวัยวะย่อยอาหาร โดยหลั่งน้ำย่อยตับอ่อนซึ่งมีเอนไซม์ย่อยอาหารที่ช่วยการย่อยและดูดซึมสารอาหารในลำไส้เล็กเอนไซม์เหล่านี้ช่วยสลายคาร์โบไฮเดรตโปรตีนและลิพิดในไคม์ (chyme) และตับอ่อนมักหลั่งเอนไซม์ คือ trypsinogen chymotrypsinogen procarboxypeptidase
บีกานามัยซิน

บีกานามัยซินหรือกานามัยซิน บี(INN,อังกฤษ:Bekanamycin หรือ Kanamycin B หรือ Amino-deoxy-Kanamycin) เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ที่ได้จากธรรมชาติผลิตได้จากสายพันธุ์ที่กลายพันธุ์ของเชื้อแบคทีเรียStreptomyces kanamyceticusโดยบีกานามัยซินจะออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียในวงศ์เอนเทอร์โรแบคทีเรียซีอีได้แก่ สกุลเอสเชอริเชีย, สกุลเคลบซิลลา,สกุลซัลโมเนลลา, สกุลชิเกลลา และสกุลโปรตีอัส ยานี้มีคุณสมบัติทางกายภาพและชีวภาพที่เหมือนกันกับกานามัยซิน ทั้งโครงสร้างโมเลกุล, ขอบเขตการออกฤทธิ์, และเภสัชจลนศาสตร์
บีกานามัยซินถูกดูดซึมได้น้อยมากในทางเดินอาหาร ความเข้มข้นของยาสูงสุดในลำไส้หลังการได้รับยาในรูปแบบรับประทานอยู่ที่ประมาณ170–350mg/g
ผลการทดลองพบว่าความเข้มข้นของบีกานามัยซินรูปแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อที่มีผลฆ่าหนูทดลองร้อยละ50ของหนูทดลองทั้งหมด (Lethal dose 50%; LD50)คือ110.5และ192mg/kg ในหนูทดลองขนาดเล็ก (mice) และหนูทดลองขนาดใหญ่ (rat) ตามลำดับ ส่วน LD50 ของบีกานามัยซินรูปแบบรับประทานต่อหนูทดลองทั้งสองกลุ่มมีค่ามากกว่า6000mg/kg
บีกานามัยซิน ซัลเฟต มีข้อห้ามใช้ในผู้ป่วยที่มีภาวะความผิดปกติต่อไปนี้; ระบบทางเดินอาหารอุดตัน, ภาวะที่ทางเดินอาหารมีการบีบตัวน้อยกว่าปกติ, ผู้ที่มีการดูดซึมสารอาหารผิดปกติ, ภาวะไตวาย หากผู้ป่วยที่ได้รับยาบีกานามัยซินมีอาการและ/หรืออาการแสดงที่บ่งบอกได้ถึงการเกิดพิษต่อระบบการได้ยินและ/หรือต่อไตควรพิจารณาหยุดการใช้ยานี้ในผู้ป่วยดังกล่าวทันที
ควรหลีกเลี่ยงการใช้ยานี้ร่วมกับยาอื่นที่ก่อให้เกิดพิษต่อการได้ยินและไตเหมือนกัน เช่นยาปฏิชีวนะอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์,กรดอีทาไครนิกเป็นต้น หากมีความจำเป็นต้องใช้ยาดังกล่าวร่วมกัน ต้องเฝ้าระวังและติดตามการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ดังกล่าวอย่างใกล้ชิด
อาการไม่พึงประสงค์จากการได้รับบีกานามัยซินที่เกิดขึ้นได้บ่อน ได้แก่คลื่นไส้,อาเจียน,ท้องเสียและผื่น ส่วนการเกิดพิษต่อการได้ยินและไตนั้นจะพบการเกิดได้ง่ายในผู้ป่วยที่มีการทำงานของตับผิดปกติในระดับรุนแรง
บีกานามัยซินมีข้อบ่งใช้ในการรักษาการติดเชื้อในระบบทางเดินอาหารที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่ไวต่อยานี้ ทั้งแบบเฉียบพลันและเรื้อรังโดยขนาดยาบีกานามัยซินในผู้ใหญ่ คือ 1 – 1.5 กรัมต่อวัน โดยสามารถเพิ่มขนาดยาต่อวันได้สูงสุดถึง 4 กรัม (60 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน) และควรแบ่งยาให้วันละ 3 – 4 ครั้ง ในเด็กอายุ 2 – 12 ปี ขนาดยาที่แนะนำ คือ 40 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน ส่วนการใช้ยานี้ในเด็กอ่อนและทารกนั้นควรพิจารณาใช้เมื่อมีความจำเป็นเร่งด่วนและไม่มียาปฏิชีวนะอื่นได้ผลในการรักษา แต่การใช้ยาในกลุ่มผู้ป่วยกลุ่มนี้ควรได้รับการติดตามแลดูจากแพทย์อย่างใกล้ชิด
เจ้าชายทากานางะ

เจ้าชายทากานางะ(ญี่ปุ่น:尊良親王;โรมาจิ:Takanaga shinnō; 1310-1337) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิโกไดโงะของญี่ปุ่น พระองค์ต่อสู้เพื่อพระบิดาของพระองค์ในสงครามยุคราชสำนักเหนือ-ใต้
พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นเซอิโตโชกุน(Seitō Shōgun; ผู้บัญชาการทหารป้องกันภาคตะวันออก) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1335 พระองค์ร่วมมือกับนิตตะ โยชิซาดะในการกวาดล้างผู้นำของราชสำนักเหนืออาชิกางะ ทากาอูจิและอาชิกางะ ทาดาโยชิ
พระองค์ต่อสู้ในหลายศึกเคียงข้างนิตตะและนำกองทัพของพระองค์เข้าปิดล้อมนครหลวงเคียวโตะในปี ค.ศ. 1336
เจ้าชายทากานางะพร้อมกับพระอนุชาต่างพระมารดาของพระองค์เจ้าชายสึเนนางะซึ่งถูกคุ้มกันโดยโยชิซาดะเพื่อหนีไปยังแคว้นเอชิเซ็นตามราชโองการขององค์จักรพรรดิ เพื่อหลบหนีจากการโจมตีของตระกูลอาชิกางะโดยพวกเขาได้สร้างฐานที่มั่นขึ้นที่ปราสาทคานางาซากิในเดือนมกราคม ค.ศ. 1337 ปราสาทคานางาซากิถูกปิดล้อม และในเดือนเมษายนภายในปราสาทขาดแคลนเสบียงอาหารถึงขั้นต้องฆ่าม้าและกินเนื้อทหารเพื่อประทังชีวิต ก่อนจะยอมแพ้ เจ้าชายทากานางะและบุตรชายของโยชิซาดะคือนิตตะ โยชิอากิได้กระทำเซ็ปปูกุเมื่อปราสาทแตก
สมอจีน

สมอจีน(ชื่อวิทยาศาสตร์:Canarium album)หรือกาน้า เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Burseraceae ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อออกตามปลายกิ่ง ผลแก่สีเขียว เมล็ดแข็งชาวอวดที่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของจีน ใช้ไม้ทำใบพาย นำใบและยางไม้มาเคี่ยวได้น้ำยางสีดำ ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกกานาทึ้ง ภาษาจีนกลางเรียกกานหล่านถัง ใช้ยาเรือหรือกินเป็นยาแก้ท้องร่วง
ชาวจีนแต้จิ๋วนำผลมารับประทานสด แช่อิ่ม หรือเชื่อม นำผลสดมาตำกับข่าแล้วหมักเกลือ เรียกกานาซัม ใช้แก้รสคาวปลาในอาหาร นำผลสดไปผัดกับผักกาดดองเปรี้ยวหรือซึงฉ่าย ได้อาหารที่เรียกกานาฉ่าย กินกับข้าวต้ม
กัว ผิ่นเชา

กัว ผิ่นเชาหรือดีแลน กัว(จีน:郭品超;พินอิน:Guō Pǐnchāo; ชื่อภาษาอังกฤษ: Dylan Kuo, Guo  Pinchao) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไต้หวันที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง เขาโด่งดังมาจากซีรีส์เรื่อง The Outsiderเดิมพันรัก เดิมพันชีวิตในบทหยีฮ่าว
กัวผิ่นเชา หรือ ดีแลน กัว  เกิดวันที่ 8 มิถุนายน 2520 ที่กรุงไทเป ไต้หวัน สูง 189 เซนติเมตร หนัก 76 กิโลกรัม สัดส่วน 39-32-39 กรุ๊ปเลือดโอ ชอบสีฟ้า สัตว์ที่ชอบ หมีแพนด้า ดาราคนโปรดคือทอม แฮงก์ส แนวเพลง ฮิพฮอพ อาร์แอนด์บี และโรแมนซ์ ชอบสวมเสื้อผ้าสบายๆ ยีนส์ งานอดิเรก เล่นฟิตเนส เล่นเซิร์ฟ
ชีวิตจริงตอนเด็กๆ ลำบากมาก พ่อแม่แยกทางกัน แม่รับหน้าที่เลี้ยงดูเขาและพี่ชายโดยลำพัง ต้องอยู่แต่ในห้องเล็กๆ แคบๆ มีเฟอร์นิเจอร์ผุๆ ไม่กี่ชิ้น เวลากินข้าวก็ใช้กระดาษหนังสือพิมพ์ปูบนเตียงนอนแทนโต๊ะอาหาร แม้จะเป็นช่วงลำบาก แต่ดีแลนมีสิ่งประทับใจที่สุดคือ เวลาที่เขาเป็นลมชักแม่จะรีบอุ้มเขาที่อยู่ในสภาพน้ำลายฟูมปากไปส่งโรงพยาบาล โดยที่ไม่ได้ใส่รองเท้า และนี่เองที่เขายอมรับว่ายังทำใจกับการเสียชีวิตของแม่ไม่ได้ หลังจากนั้นพ่อก็รับเขาและพี่ชายมาดูแลต่อ
สมัยเรียนหนังสือมีสาวๆ มารุมล้อมมากมาย ทำให้พวกนักเรียนเกเรไม่ถูกชะตาหาเรื่องรุมซ้อมเป็นประจำแต่เขาไม่สู้ แถมไม่เคยปริปากให้พ่อกับพี่ชายฟัง และด้วยเหตุที่หน้าตาดีนี่เอง ทำให้เขาเริ่มรับงานถ่ายแบบบ้าง พอเรียนจบก็หันมาถ่ายแบบเต็มตัว แต่รายได้ยังไม่พอต้องใช้ชีวิตประหยัดแบบเดิม ทำให้นิสัยนี้ติดตัวเขามาตลอด
บุคลิกเงียบๆ ไม่ค่อยพูดจา มีความรับผิดชอบ นิสัยติดดิน เพื่อนสนิทในวงการคือจาง ซุนเจี๋ย เวลาไม่มีงานจะชอบอยู่บ้านเฉยๆ มากกว่าออกไปเที่ยวข้างนอก
รักครั้งแรกเริ่มตั้งแต่อายุ 14 ปี จนถึงปัจจุบันมีความรักมาแล้วทั้งหมด 4-5 ครั้ง สเปคผู้หญิงต้องผมยาว มีน้ำใจ ใสซื่อ อ่อนโยน นิสัยดีเข้าใจในตัวเขา ปัจจุบันมีแฟนแล้ว ชื่อเอมี่ เป็นสาวนอกวงการ ซึ่งยังเรียนอยู่ที่อเมริกา
ฟาโมทิดีน

ฟาโมติดีน(อังกฤษ:famotidine) เป็นฮีสตามีนH2-รีเซพเตอร์ แอนตาโกนิสต์ที่ยับยั้งการผลิตกรดในกระเพาะอาหารใช้รักษาอาการแกซโตรอีโซฟาเจียล รีฟลัก(GERD) และแผลในกระเพาะอาหาร(PUD) ยาตัวนี้ผลิตและจำหน่ายโดยเมอร์ค&โก(Merck & Co.) มีชื่อาทงการค้าว่าฟาโมติดีน®,  (famotidine®,) วงแหวนอิมิดาโซล(imidazole) ในไซเมติดีนถูกแทนที่ด้วยวงแหวน 2-กัวนิดิโนไทอะโซล (2-guanidinothiazole ring) ทำให้ฟาโมติดีนมฤทธิ์แรงกว่าไซเมติดีน30 เท่า
สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ

สมเด็จพระเจ้าปัฟโลส(กรีก:Παύλος,Pávlos; 14 ธันวาคม ค.ศ. 1901 – 6 มีนาคม ค.ศ. 1964) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรีซตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1947 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1964
สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระและพระราชอัยกาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน
พระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1901 ณกรุงเอเธนส์,ราชอาณาจักรเฮเลนิกพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในพระเจ้ากอนสตันดีโนสที่ 1กับเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซียพระองค์ทรงเป็นผู้สืบสายเลือดโดยตรงลำดับที่ 5 ของราชวงศ์อิมพีเรียลกรีก (จักรวรรดิไบแซนไทน์) พระองค์ทรงเข้ารับการฝึกในราชนาวีกรีซ
โดยระหว่างปี ค.ศ. 1917 ถึง ค.ศ. 1920 พระองค์ต้องทรงออกนอกประเทศและลี้ภัยอยู่ในต่างแดนกับพระราชบิดา ครั้งที่สองระหว่าง ค.ศ. 1923 ถึง ค.ศ. 1935 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1946 ครั้งนี้กับพระเชษฐาสมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองที่กรีซอยู่ภายใต้การควบคุมของนาซีเยอรมันพระองค์ร่วมกับรัฐบาลผลัดถิ่นกรีซทั้งในลอนดอนและไคโรกระจายเสียงผ่านวิทยุไปยังชาวกรีกในกรีซ พระองค์เสด็จนิวัติกลับประเทศกรีซเมื่อปี ค.ศ. 1946 ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อปี ค.ศ. 1947 ซึ่งต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีเยออร์ยีโอสที่ 2พระเชษฐาที่เสด็จสวรรคตในระหว่างสงครามกลางเมือง
ในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1938 พระองค์อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงฟรีเดอรีเคอแห่งฮันโนเฟอร์พระญาติองค์แรกเคยถูกถอดออกจากฟรีดริชที่ 3 จักรพรรดิเยอรมันและวิกตอเรีย เจ้าหญิงพระราชกุมารีและพระญาติชั้นที่สองผ่านทางคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์กณ กรุงเอเธนส์ และมีโอรสธิดาด้วยกันสามพระองค์ดังนี้
ประเทศกรีเนดา

กรีเนดา(อังกฤษ:Grenada) เป็นประเทศที่เป็นเกาะในทะเลแคริบเบียนตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งรวมถึงหมู่เกาะเกรนาดีนส์(Grenadines) ทางใต้ เป็นประเทศอิสระที่มีขนาดเล็กเป็นอันดับ 2 ในซีกโลกตะวันตก(ประเทศที่เล็กที่สุดคือประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส) ตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศตรินิแดดและโตเบโกและทางใต้ของประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
ในอดีตกรีเนดาเป็นที่อยู่ของชนพื้นเมืองอินเดียเผ่าแคริบ (Carib) และอาราวัก (Arawaks) ต่อมาในปี ค.ศ. 1498 โคลัมบัสได้ค้นพบดินแดนแห่งนี้ โดยในระยะแรกถูกเรียกว่า กอนเซปซีออน (Concepción) จนในประมาณศตวรรษที่ 18 จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นกรีเนดา (Grenada) อย่างไรก็ดี แม้ว่ากรีเนดา จะถูกค้นพบโดยโคลัมบัส แต่ก็มิได้เป็นอาณานิคมของสเปนนานนัก โดยใน ค.ศ. 1650 ตกไปอยู่ใต้การปกครองของฝรั่งเศส ต่อมาเมื่อเกิดการปฏิวัติโค่นล้มรัฐบาลในปี ในปี ค.ศ. 1763
สหราชอาณาจักรก็ได้เข้าปกครองกรีเนดา ภายหลังจากที่มีชัยชนะต่อฝรั่งเศสในสงครามเจ็ดปีกรีเนดามีฐานะเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรจนถึง ค.ศ. 1974 เมื่อได้รับเอกราชในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ของปีนั้น
ค.ศ. 1983กองทัพสหรัฐอเมริกาได้เข้าแทรกแซงประเทศในแถบแคริบเบียนเพื่อสร้างเสภียรภาพทางการเมืองในกรีเนดา
รูปแบบการปกครองของกรีเนดาเป็นแบบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข รัฐธรรมนูญปัจจุบัน 19 ธันวาคม 2514
ประมุขของประเทศสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3ทรงใช้พระราชอำนาจผ่านทางผู้สำเร็จราชการ(Governer-General) ซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยคำแนะนำของนายกรัฐมนตรีกรีเนดา
หัวหน้าฝ่ายบริหาร นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันคือ นาย Keith Mitchell (เข้าดำรงตำแหน่งเมื่อ 22 มิถุนายน 2538 ฝ่ายบริหาร นายกรัฐมนตรีได้รับการเลือกตั้งจากเสียงส่วนใหญ่ของสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งในทางปฏิบัติแล้วจะได้แก่หัวหน้าพรรคการเมืองที่มีเสียงข้างมาก โดยจะได้รับการแต่งตั้งจากผู้สำเร็จราชการ และนายกรัฐมนตรีจะเป็นผู้สรรหาและจัดตั้งคณะรัฐมนตรี ทั้งนี้ นายกรัฐมนตรีมีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี การปกครองส่วนภูมิภาคแบ่งเป็น 6 เขต ได้แก่ Saint Andrew, Saint David, Saint George, Saint John, Saint Mark, Saint Patrick และอีก 1 เขตปกครองตนเอง คือ Carriacou and Petit Martinique
ฝ่ายนิติบัญญัติ รัฐสภาประกอบด้วย 2 สภา คือ วุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสมาชิกมีจำนวนทั้งสิ้น 13 คน โดย 10 คนมาจากการเสนอชื่อของพรรครัฐบาลและ และอีก 3 คนมาจากการเสนอชื่อของหัวหน้าพรรคฝ่ายค้าน ส่วนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีจำนวนทั้งสิ้น 15 คน มีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี
- พรรค New National Party (NNP) เป็นพรรครัฐบาล โดยในปัจจุบันครองที่นั่งทั้งหมด (15 ที่นั่ง) ในสภาผู้แทนราษฎร
- พรรค National Democratic Congress (NDC)
- พรรค Grenada United Labor Party (GULP)
- พรรค The National Party (TNP)
- พรรค Maurice Bishop Patriotic Movement (MBPM)
- พรรค Unity Labor Party (ULP)
ฝ่ายตุลาการ ฝ่ายตุลาการประกอบด้วย ศาลแพ่ง ศาลอุทธรณ์ และศาลฎีกา อำนาจในการพิจารณาไต่สวน อยู่ภายใต้อำนาจของศาลสูงสุดแคริบเบียนตะวันออก("en:Eastern Caribbean Supreme Court")
มีศาลฎีกาอยู่ในตำแหน่งสูงสุด การยื่นอุทธรณ์นั้นผ่านการพิจารณาจากศาลอุทธรณ์ ส่วนการยื่นฎีกาจะยื่นให้คณะกรรมการฝ่ายตุลาการแห่งองคมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร(Privy Council) เป็นผู้พิจารณา
กรีเนดาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น6 เขตการปกครองส่วนท้องถิ่น (parishes)ได้แก่
ส่วนกาเรียกูและเปอตีมาร์ตินีก(Carriacou and Petit Martinique) เกาะ 2 เกาะในหมู่เกาะเกรนาดีนส์มีฐานะเป็นเมืองขึ้น (dependency)
รัฐเชียปัส

รัฐเชียปัส(สเปน:Chiapas หรือ Chiapaz) เป็นรัฐทางตอนใต้สุดของประเทศเม็กซิโกตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือเมืองตุซตลากูติเอร์เรซรัฐเชียปัสติดกับรัฐตาบัสโกทางทิศเหนือ ติดกับรัฐเบรากรุซทางตะวันตกเฉียงเหนือ และรัฐวาฮากาทางตะวันตก ทางตะวันออกของรัฐเชียปัสติดกับประเทศกัวเตมาลาและทางทิศใต้ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกรัฐเชียปัสมีพื้นที่ประมาณ 74,211 ตร.กม. (28,653 ตร.ไมล์) จากการสำรวจประชากรในปี 2005 มีประชากรอยู่ราว 4,293,459 คน
โดยทั่วไปแล้วรัฐเชียปัสมีภูมิอากาศชื้น ภูมิอากาศร้อนชื้น ในทางตอนเหนือที่ติดกับรัฐตาบัสโก ใกล้กับเตียปา มีฝนตกมากกว่า 3,000 มม. (120 นิ้ว) ต่อปี ในอดีตพืชผัก ต้นไม้ธรรมชาติในบริเวณนี้ปลูกในที่ราบ มีต้นไม้สูงป่าฝน แต่ได้ถูกทำลายเกือบหมดทำให้ไม่สามารถทำไร่นาได้
ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 มีการสำรวจว่าประชากรส่วนใหญ่ในรัฐเชียปัสเป็นคนจน เป็นชาวนาตามชนบทประมาณ 1 ใน 4 ของประชากรมีเชื้อสายเต็มตัวหรือส่วนหนึ่งของชาวมายา และในพื้นที่ชนบทประชากรส่วนมากไม่พูดภาษาสเปนรัฐนี้ประสบปัญหากับภาวะขาดสารอาหารมากที่สุดในเม็กซิโก ตกราว 40% ของประเทศ
ประวัติศาสตร์หมู่เกาะอังกฤษ

ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ(ภาษาอังกฤษ:History of the British Isles) เป็นประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวกับความขัดแย้งและความเป็นพันธมิตรระหว่างผู้ที่อาศัยอยู่ในบริเวณต่างๆ ของบริเตนใหญ่,ไอร์แลนด์และเกาะต่างๆ ที่รวมเป็นเกาะอังกฤษที่รวมทั้งฝรั่งเศส,เยอรมนี,เนเธอร์แลนด์,เดนมาร์กและสแกนดิเนเวีย
ในปัจจุบันเกาะอังกฤษประกอบด้วยรัฐอิสระสองรัฐ:สาธารณรัฐไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักรนอกจากนั้นยังมีรัฐที่ขึ้นกับสหราชอาณาจักร:เกิร์นซีย์,เจอร์ซีย์และไอล์ออฟแมน.  สหราชอาณาจักรแบ่งออกเป็นสี่ส่วน:อังกฤษ,ไอร์แลนด์เหนือ,สกอตแลนด์, และเวลส์แต่ละชาติต่างก็มีประวัติศาสตร์ที่เป็นของตนเองและทุกชาติยกเว้นไอร์แลนด์เหนือต่างก็เคยเป็นรัฐอิสระมาก่อนครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์
พระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษเป็นประมุขของทุกประเทศในหมู่เกาะอังกฤษตั้งแต่การรวมราชบัลลังก์อังกฤษและสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1603 จนกระทั่งเมื่อออกพระราชบัญญัติก่อตั้งสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ค.ศ. 1949ตั้งแต่สาธารณรัฐไอร์แลนด์แยกตัวจากอังกฤษนักประวัติศาสตร์มักจะเลี่ยงการใช้คำว่า “หมู่เกาะอังกฤษ” เพราะความซับซ้อนของความสัมพันธ์ของผู้อยู่อาศัยในดินแดนทางภูมิศาสตร์ที่กล่าว
รายชื่อแขกในพระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลา

พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลาในฐานะพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพจัดขึ้นในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยมีผู้ได้รับเชิญประมาณ 2,200 คน ซึ่งรวมถึงสมาชิกราชวงศ์ ผู้แทนจากนิกายคริสตจักรแห่งอังกฤษนักการเมืองที่มีชื่อเสียงจากสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพตลอดจนประมุขแห่งรัฐและเชื้อพระวงศ์ต่างประเทศแขกจาก 203 ประเทศได้รับเชิญเข้าร่วมพิธีนี้
ต่อไปนี้เป็นรายพระนามและชื่อพระบรมวงศานุวงศ์และพระประยูรญาติของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3และสมเด็จพระราชินีคามิลลารวมถึงพระบรมวงศ์ต่างประเทศและบุคคลสำคัญที่เสด็จพระราชดำเนินและเดินทางเข้าร่วมพระราชพิธี
พระโอรส-ธิดาในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอนและครอบครัว:
พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5และครอบครัว:
ตามราชประเพณี พระมหากษัตริย์จากต่างประเทศไม่ได้ทรงเข้าร่วมพระราชพิธีราชาภิเษก แต่สมาชิกพระราชวงศ์ต่างประเทศหรือผู้แทนพระองค์เข้าร่วมแทน อย่างไรก็ตาม พระมหากษัตริย์จากต่างประเทศทั้ง 9 พระองค์ได้ยืนยันการเข้าร่วมพระราชพิธีราชาภิเษกแล้ว
ผู้ได้รับเหรียญเกียรติยศแห่งจักรวรรดิอังกฤษจำนวน 450 รายได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานพระราชพิธีที่มหาวิหารเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์เพื่อระลึกถึงการรับใช้และการสนับสนุนของพวกเขาต่อชุมชนในท้องถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19ตัวแทนจากองค์กรการกุศลอีก 400 คนได้รับเชิญให้เข้าร่วมชมพระราชพิธีราชาภิเษกและขบวนแห่ที่โบสถ์เซนต์มาร์กาเร็ต ในมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์200 คนได้รับเลือกจากสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3และสมเด็จพระราชินีคามิลลาจากกองทุน Prince's Trust,กองทุน Prince's Foundation,กองทุนของบาร์นาโด,กองทุนการรู้หนังสือแห่งชาติและอิโบนีฮอร์สคลับ อีก 200 คนได้รับการเสนอชื่อโดยรัฐบาลในสมเด็จฯเพื่อรับรู้ถึงการมีส่วนร่วมของพวกเขาในวันพระราชพิธีราชาภิเษกและรวมถึงผู้คนจากสมาคมลูกเสือแห่งสหราชอาณาจักรสมาคมเนตรนารีแห่งสหราชอาณาจักรองค์กรรถพยาบาลเซนต์จอห์นและโครงการบริการพลเมืองแห่งชาติ
แหล่งข่าวจากอังกฤษรายงานว่ารัฐบาลของประเทศอัฟกานิสถานประเทศเบลารุสประเทศอิหร่านประเทศพม่าประเทศรัสเซียประเทศซีเรียและประเทศเวเนซุเอลาไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมพิธีราชาภิเษก ในทำนองเดียวกัน คำเชิญถูกส่งไปยังนักการทูตอาวุโสของประเทศเกาหลีเหนือและประเทศนิการากัวเท่านั้น แทนที่จะเป็นถึงผู้นำตามลำดับ
แม่น้ำไนเจอร์

แม่น้ำไนเจอร์เป็นแม่น้ำที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ที่สำคัญของทวีปแอฟริกาอยู่ในส่วนแอฟริกาตะวันตกของประเทศมาลีไนเจอร์ไนจีเรียต้นน้ำอยู่ที่ประเทศเซียร์ราลีโอนไหลลงสู่อ่าวกินีทอดตัวยาวเป็นแนวกว่า 2500 ไมล์
แม่น้ำไนเจอร์เปรียบเสมือนเลือดชีวิตของประเทศมาลีเป็นแหล่งอาหาร,น้ำซึ่งเหมาะสำหรับดื่ม, และน้ำสำหรับการทำไร่ เป็นวิถีทางที่สำคัญที่ชาวมาลีได้รับ เป็นแม่น้ำสายสำคัญที่ให้พ่อค้าใช้สำหรับการขนส่งแลกเปลี่ยนสินค้าอีกด้วย ระหว่างเดือนที่มีน้ำสูง (ระหว่างสิงหาคมถึงพฤศจิกายน) เรือใหญ่มากมายสามารถเดินทางเที่ยวชมตามแม่น้ำเรือที่มีขนาดเล็กสามารถล่องในแม่น้ำได้อย่างกว้างขวางอีกด้วย
หมู่เกาะต้นปาล์ม

หมู่เกาะต้นปาล์ม(อังกฤษ:The Palm Islands) เป็นโครงการก่อสร้างเกาะจำลองบริเวณอ่าวเปอร์เซียในดูไบในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์โดยแต่ละเกาะจะมีลักษณะรูปร่างเหมือนต้นปาล์มและล้อมรอบด้วยเสี้ยววงกลม  โดยพื้นที่จะมีการจัดเป็นที่อยู่อาศัย และรีสอร์ทการพัฒนานี้เป็นส่วนหนึ่งในโครงการพัฒนาการท่องเที่ยวของประเทศ
ในโครงการจะมีการสร้างทั้งหมด 3 เกาะได้แก่  ปาล์มจูไมราห์, ปาล์มเดียรา และปาล์มเจเบล อาลี
เชค โมฮัมเหม็ด บิน ราชิต อัล มาคทูม( Shiekh Mohammed bin Rashid Al Maktoum) เจ้าผู้ปกครองเมืองดูไบนายกรัฐมนตรี และรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์นายทุนใหญ่เจ้าของโครงการนี้ ได้โครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ปลูกสร้างเป็นเกาะเทียมในทะเล ไม่ไกลจากชายฝั่ง ประกอบด้วยโครงการใหญ่ถึง 3 โครงการ คือ ปาล์ม Jumeirah,  ปาล์ม Deira และ  ปาล์ม Jebel Ali โดยโครงการ The Palm Jumeirah ซึ่งเริ่มก่อสร้างมาตั้งแต่ปี 2001 ตามมาด้วยโครงการ The Palm Jebel Ali สร้างต่อมาในปี 2004 และจะแล้วเสร็จสมบูรณ์ด้วยโครงการที่ 3 คือ The Palm Deira ที่คาดกันว่าน่าจะเสร็จสิ้นภายในระยะเวลา 10-15 ปี ทั้ง 3 โครงการดำเนินการโดยคณะวิศวกรและบริษัทก่อสร้าง Jan de Nul Group จากประเทศเบลเยี่ยมและบริษัท Van Oord จากประเทศเนเธอร์แลนด์
ถือเป็นโครงการแรก มีขนาดพื้นที่ประมาณ 25 ตารางกิโลเมตร และถูกล้อมด้วยเขื่อนหินทิ้งถึง 7 ล้านตัน ที่มีความยาวประมาณ 11 กิโลเมตร  มาเรียงเป็นคันเขื่อนที่มีแนวอาคารเรียงรายตลอดแนวรูปวงกลมนี้ โดยแนวชายฝั่งเทียมที่สร้างขึ้นนี้จะทำให้ชายฝั่งทะเลของดูไบเพิ่มขึ้นอีก 78 กิโลเมตร ได้เริ่มก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2001 ประกอบด้วยบ้านสไตล์วิลลาชายทะเล 1.400 หลังและอพาร์ทเมนต์สุดหรู ประมาณ 2,500 หน่วย (ที่ผู้พักอาศัยสามารถจะย้ายเข้าพักได้ในปี ค.ศ. 2006) มีท่าจอดเรือยอชต์สำหรับผู้พักอาศัยในโครงการนี้ ลักษณะผังเมื่อมองจากด้านบน จะเป็นรูปลำต้นปาล์มขนาดยักษ์ ตรงยอดเป็นแนวของใบปาล์ม 17 แนว ล้อมด้วยแนวเขื่อนกั้นคลื่นเป็นรัศมี
ส่วนของลำต้นซึ่งเป็นอาคารทรงยาว มีสวนน้ำขนาดใหญ่ เครื่องเล่นทันสมัยสารพัดชนิด ร้านอาหารนานาชาติจำนวนนับร้อยร้าน ทั้งร้านอาหารระดับภัตตาคารยุโรป อาหารทะเล อาหารอาหรับ และร้านอาหารทันสมัยประเภทฟาสต์ฟู้ดศูนย์การค้าที่มีสินค้าชั้นยอดจากยุโรปและอเมริกา ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า เครื่องสำอาง ฯลฯ ไปจนถึง Taj Exotica Resort&Spa ซึ่งเป็นสปาชั้นเยี่ยมของโลก และยังมีโรงแรมระดับสี่ดาวไปจนเกินหกดาว ราคาค่าห้องตกอยู่คืนละนับหมื่นเหรียญอเมริกัน และยังมีกิจกรรมกีฬาต่างๆ ที่เป็นกิจกรรมภายในอาคาร โดยเฉพาะสกีโดมที่มีการทำศูนย์การเล่นสกีหิมะในร่ม ซึ่งส่วนบริการกลางนี้สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2004 และโครงการทั้งหมดจะเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2008
การก่อสร้างใช้เวลา 7 ปี ใช้แรงงานก่อสร้างจากแหล่งงานสำคัญจากประเทศต่างๆจากเอเชียใต้เช่นอินเดียปากีสถานและบังกลาเทศเพราะแรงงานเหล่านี้เป็นแรงงานราคาถูกที่สุด โดยทำงานผลัดกัน 2–3 ช่วงต่อวัน ช่วงละ 8 ชั่วโมง แล้วแต่อุณหภูมิในฤดูต่างๆ ซึ่งช่วยให้การก่อสร้างรุดหน้าได้อย่างรวดเร็วและเสร็จสมบูรณ์ตามแผนที่กำหนด
โรสทาวเวอร์

โรสทาวเวอร์(อังกฤษ:The Rose Tower) หรือที่รู้จักในชื่อ โรสเรฮาน บาย โรตานา คือโรงแรมสูง 333 เมตร (1,098 ฟุต) จำนวน 72ชั้นบนถนนเช็ค ซายิดในดูไบสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์โรสทาวเวอร์เป็นโรงแรมที่สูงที่สุดในโลกใน ค.ศ. 2009-2012 แต่เดิมนั้นอาคารมีความสูง 380 เมตร (1,250 ฟุต) แต่มีการปรับรูปแบบอาคารลดความสูงลงเหลือ 333 เมตร (1,093 ฟุต)
การก่อสร้างอาคารเริ่มใน ค.ศ. 2004 และเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2007 ตัวอาคารสร้างเสร็จถึงยอดแหลมเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ความสูงโดยรวมกับยอดตึกสูงกว่าบุรจญ์อัลอาหรับซึ่งมีความสูง 321 เมตร (1,053 ฟุต) แม้ว่าจะมีการตกแต่งภายในเสร็จใน ค.ศ. 2007 อาคารยังไม่ถูกเปิด จนกระทั่งเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2009
โรสเรฮาน บาย โรตานา คือ หนึ่งในแบรนด์โรงแรมหลักแห่งแรกที่เปิดในดูไบ โดยปราศจากเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โรงแรมมีร้านอาหาร 2 แห่งและร้านกาแฟตลอด 24 ชั่วโมง กลุ่มลงทุนนานาชาติบอนยันคือ ผู้พัฒนาและลงทุนอาคารแห่งนี้เป็นมูลค่า 180 ล้านดอลลาร์สหรัฐอาคารเสร็จสมบูรณ์อย่างเป็นทางการด้วย 482 ห้อง ห้องสูท และห้องดาดฟ้า
ปลาใบไม้กายอานา

ปลาใบไม้กายอานา(อังกฤษ:Guyana leaf-fish) หรือปลาใบไม้โชมบวร์ค(Schomburgk's leaf-fish;ชื่อวิทยาศาสตร์:Polycentrus schomburgkii) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาใบไม้อเมริกาใต้(Polycentridae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้(Polycentrusมาจากคำว่า poly = มาก บวกกับภาษากรีกΚέντρον;kentron= หนาม) เดิมเคยจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวในสกุลPolycentrusแต่ปัจจุบันได้มีการประกาศออกเป็นชนิดใหม่อีกชนิดหนึ่งเมื่อปี ค.ศ. 2014
จัดเป็นปลาขนาดเล็ก ความยาวเต็มที่ไม่เกิน 5.5 เซนติเมตร ตัวผู้มีสีดำกำมะหยี่พร้อมกับสีเขียวขุ่น และมีจุดมีสีเงิน ขณะที่ปลาตัวเมียจะมีสีน้ำตาลเข้ม ซึ่งทั้งหมดเป็นสีที่กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ทั้งในสภาพน้ำที่ขุ่นและใสทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ จนถึงตรินิแดด
ปลาใบไม้กายอานา นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม  เนื่องจากเป็นปลาขนาดเล็กจึงสามารถเลี้ยงได้ในสถานที่เลี้ยงขนาดเล็ก ในสถานที่เลี้ยงควรจัดให้เป็นซอกหลีบหรือถ้ำ เนื่องจากเป็นปลาที่กินเหยื่อเป็นอาหาร ด้วยวิธีการซุ่ม โดยจะลอยนิ่งอยู่ตามดงพืชน้ำจนได้จังหวะจึงฮุบเหยื่อขนาดที่พอจะกลืนลงไปได้  ในที่เลี้ยงอาจฝึกให้กินอาหารอย่าง กุ้งฝอย, ชิ้นปลาขนาดเล็ก, หนอนแดง และสามารถฝึกที่จะให้กินอาหารปลาสำเร็จรูปได้
การวางไข่ในที่เลี้ยงยังทำได้ยาก โดยปลาจะวางไข่ในถ้ำครั้งละหลายร้อยฟอง ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 3-4 วัน โดยที่ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลและเฝ้าจนกระทั่งฟักเป็นตัวอ่อน ในช่วงนี้ควรแยกปลาตัวเมียออก
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับPolycentrus schomburgkiiที่วิกิสปีชีส์
นิวรณ์

นิวรณ์(อ่านว่า นิ-วอน) (บาลี:nīvaraṇāna) 
แปลว่าเครื่องกั้น(Hindrances) หมายถึงกลุ่มอารมณ์ทางความคิดที่เป็นเครื่องปิดกั้นหรือขัดขวางไม่ให้บรรลุความดี ไม่เปิดโอกาสให้ทำความดี และเป็นเครื่องกั้นความดีไว้ไม่ให้เข้าถึงจิต  เป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้ผู้ปฏิบัติบรรลุธรรมไม่ได้ หรือทำให้เลิกล้มความตั้งใจปฏิบัติไป
นิวรณ์มี 5 อย่าง คือ
บุคคลย่อมไม่อาจมองเห็นใต้น้ำได้สะดวกฉันใด เมื่อจิตมีนิวรณ์ บุคคลย่อมไม่อาจเห็นจิตตามจริงได้สะดวกฉันนั้น
เมื่อจิตเป็นอัปปนาสมาธิจนเกิดองค์ฌานทั้ง 5 ย่อมทำลายนิวรณ์ลงได้ ชั่วคราว คือในขณะอยู่ในฌาน และนอกฌาน เมื่อยังทรงอารมณ์ฌานไว้ได้อยู่ (ฌานยังไม่เสื่อม)
ร่างกายนี้มีอาหารเป็นที่ตั้ง ดำรงอยู่ได้เพราะอาศัยอาหาร ไม่มีอาหารดำรงอยู่ไม่ได้ แม้ฉันใด นิวรณ์ทั้งห้า ก็มีอาหารเป็นที่ตั้ง ดำรงอยู่ได้เพราะอาศัยอาหาร ไม่มีอาหารดำรงอยู่ไม่ได้ ฉันนั้นเหมือนกันอาหารของนิวรณ์ในที่นี้ หมายถึง ปัจจัยอันนำมาซึ่งผลคือ นิวรณ์ (ซึ่งอาหารของนิวรณ์ทั้งหมดนั้น ถ้าสังเกตดูจะพบว่ามี การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย หรือ อโยนิโสมนสิการเป็นองค์ประกอบด้วยเสมอ)
สิ่งที่เป็นอาหารให้กามฉันท์ที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือกามฉันท์ที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งสวย ๆ งาม ๆ (ศุภนิมิต) หรืออารมณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากได้ พบสิ่งสวย ๆ งาม ๆ
สิ่งที่เป็นอาหารให้พยาบาทที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือพยาบาทที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งที่ทำให้เกิดความขุ่นเคืองใจ ขัดใจ (ปฏิฆนิมิต)
สิ่งที่เป็นอาหารให้ถีนมิทธะที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือถีนมิทธะที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ของสิ่งเหล่านี้ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งเหล่านี้ คือ
สิ่งที่เป็นอาหารให้อุทธัจจกุกกุจจะที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรืออุทธัจจกุกกุจจะที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย ในความไม่สงบใจ เปรียบเสมือนกองไฟที่คุกร่น แม้ไม่เห็นเปลวไฟแล้ว เหลือแต่ถ่านดำ ๆ ก็ยังมีความร้อนออกมาอยู่ ให้คนที่นั่งผิงไฟรู้สึกร้อนได้
สิ่งที่เป็นอาหารให้วิจิกิจฉาที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือวิจิกิจฉาที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งที่เป็นที่ตั้งแห่งความสงสัย
รัฐเดลตาอามากูโร

เดลตาอามากูโร(สเปน:Delta Amacuro) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลาตั้งอยู่บนพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอรีโนโกส่วนเหนือของรัฐติดกับอ่าวปาเรียและมหาสมุทรแอตแลนติกติดกับรัฐโบลีวาร์ทางทิศใต้ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกและประเทศกายอานาทางทิศตะวันออก ติดกับรัฐโมนากัสทางทิศตะวันตก เมืองหลวงของรัฐคือเมืองตูกูปีตารัฐเดลตาอามากูโรครอบคลุมพื้นที่ 40,200 ตร.กม. และในปี 2007 มีประชากรราว 152,700 คน
มีข้อมูลเด็กขาดสารอาหาร 30% ของประชากรเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี จากการสำรวจของสหประชาชาติ
งูอนาคอนดาเขียว

งูอนาคอนดาเขียวหรืองูอนาคอนดาธรรมดา(อังกฤษ:Green anaconda, Common anaconda) เป็นงูขนาดใหญ่มากที่สุดในโลกที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าEunectes murinusอยู่ในวงศ์ย่อยBoinaeในวงศ์ใหญ่Boidaeสามารถแบ่งออกได้เป็น 2ชนิดย่อย(ดูในตาราง)
งูอนาคาคอนดาเขียวนับเป็นงูอนาคอนดาชนิดที่ใหญ่ที่สุดและรู้จักดีที่สุด เมื่อโตเต็มที่อาจยาวได้ถึง 30 ฟุต และหนักได้ถึง 550 ปอนด์ มีผิวลำตัวสีเขียว มีลายเป็นวงกลมสีดำ ใต้ท้องเป็นสีขาว ตาเป็นสีดำ ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้มาก อาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาใต้เช่นป่าดิบชื้นแอมะซอนในประเทศบราซิล,ประเทศโบลิเวียและประเทศกายอานาในหนองน้ำ หรือบึง โดยมักจะอาศัยอยู่ในน้ำหรือหมกตัวในโคลนมากกว่าจะเลื้อยมาอยู่บนบก เนื่องจากน้ำหนักตัวที่มากทำให้งุ่มง่ามเชื่องช้ามากเมื่ออยู่บนบก แต่จะว่องไวกว่าเมื่ออยู่ในน้ำ ว่ายน้ำได้เก่ง บางครั้งอาจใช้วิธีการลอยน้ำอยู่บริเวณผิวน้ำแล้วปล่อยให้กระแสน้ำไหลพัดไป แต่มักจะขึ้นมาอาบแดดเป็นบางครั้งด้วยการเกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้ริมน้ำ
ล่าเหยื่อด้วยการใช้แอ่งรับความร้อนอินฟราเรดที่อยู่บริเวณหน้าผาก ในเวลากลางคืน โดยกินอาหารได้หลากหลายมาก ทั้งสัตว์เล็กและสัตว์ใหญ่ เช่นแคพิบารา,เคแมน,ปลา,กบหรือแม้กระทั่งวัว,ควายหรือปศุสัตว์ต่าง ๆ ของชาวบ้าน โดยใช้วิธีการรัดเหยื่อด้วยลำตัวอย่างแน่น และกดลงไปในน้ำให้จมน้ำตายก่อนจะเขมือบกลืนเข้าไปทั้งตัว โดยเริ่มจากส่วนหัวก่อน ซึ่งอาจใช้เวลานานหลายชั่วโมง แต่กระนั้นก็จะทำให้ไม่ต้องกินอะไรอีกไปนานนับเดือน
ในยามที่อาหารขาดแคลนเช่นในช่วงฤดูร้อนอาจอดอาหารได้นานถึง 7 เดือน หลังจากนั้นแล้วจะเร่งรีบกินเพื่อชดเชยพลังงานที่สูญเสียไปและผสมพันธุ์โดยถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 3-4 ปี  ฤดูผสมพันธุ์จะตกอยู่ในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคมตัวเมียจะปล่อยกลิ่นเพื่อดึงดูดตัวผู้ให้มาผสมพันธุ์ โดยอาจผสมพันธุ์กับตัวผู้ได้มากถึง 2-12 ตัว ใช้เวลาตั้งท้องนาน 6 เดือน ตกลูกเป็นตัวซึ่งอาจออกได้ครั้งละ 40 ตัวหรือมากกว่านั้น ลูกงูที่ออกมาใหม่จะมีความยาวราว 2 ฟุต และจะไม่ถูกดูแลโดยแม่ ซึ่งอาจจะตกเป็นเหยื่อของสัตว์ที่ใหญ่กว่าหรือแม้กระทั่งงูอนาคอนดาด้วยกันเองกินก่อนที่จะโตต่อไปในอนาคต
งูอนาคอนดาเขียวเป็นงูที่มนุษย์ให้ความสนใจมาก ด้วยขนาดที่ใหญ่โตและพละกำลังที่มากมายมหาศาล ดังนั้น เมื่อมีการจับงูชนิดนี้ได้ในแต่ละครั้งมักปรากฏเป็นข่าวโด่งดังและถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ อาทิAnacondaเมื่อปีค.ศ. 1997ของฮอลลีวูดเป็นต้น
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับEunectes murinusที่วิกิสปีชีส์
ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ

ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ(อังกฤษ:Download to Donate for Haiti) เป็นอัลบั้มรวมเพลงที่รวบรวมจากศิลปินต่างๆ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่19 มกราคมพ.ศ. 2553โดยMachine Shop RecordingsและWarner Bros. Recordsอัลบั้มนี้โปรดิวซ์โดยไมค์ ชิโนดะและเอนรีเก อีเกลเซียสวงดนตรีร็อกชาวอเมริกันลิงคินพาร์กก่อตั้งโครงการที่เรียกว่ามิวสิกฟอร์รีลีฟ(Music For Relief) ในปีพ.ศ. 2548ซึ่งได้ช่วยเหลือบรรเทาทุกข์จากเหตุการณ์คลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดียในปี พ.ศ. 2548แผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554และเหตุการณ์เฮอร์ริเคนแซนดีในปีพ.ศ. 2556ลิงคินพาร์กออกซิงเกิลในอัลบั้ม "นอตอะโลน" เป็นแทร็กแรกของอัลบั้มนี้ ซึ่งบันทึกเสียงในช่วงสตูดิโออัลบั้มชุดที่สามของวงมินิตส์ทูมิดไนต์ซิงเกิลออกจำหน่ายหลังจากอัลบั้มนี้เป็นเวลาเกือบสองปี เนื่องจากมีการออกสตูดิโออัลบั้มที่สี่อะเทาซันด์ซันส์ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ออกจำหน่ายผ่านดาวน์โหลดทูโดเนต
โครงการนี้เริ่มต้นขึ้นโดยมิวสิกฟอร์รีลีฟ ซึ่งดำเนินงานร่วมกับมูลนิธิสหประชาชาติองค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากลและเดฟแมทธิวส์แบนด์เพื่อจัดหาอาหาร น้ำ อุปกรณ์การแพทย์ และที่อยู่อาศัยอย่างยั่งยืนสำหรับผู้ที่รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553 ไมค์ ชิโนดะ และ เอนรีเก อีเกลเซียส ได้ส่งเสริมการรวบรวมเพลงในแลร์รีคิงไลฟ์ได้ยอดจำหน่ายประมาณ 270,000 ดอลลาร์สหรัฐกับ 115,000 ดาวน์โหลด
ดาวน์โหลดทูโดเนต

ดาวน์โหลดทูโดเนต(อังกฤษ:Download to Donate) เป็นโครงการของมิวสิกฟอร์รีลีฟเป็นองค์กรที่ไม่แสวงหากำไรที่จัดตั้งขึ้นโดยลิงคินพาร์กในปี พ.ศ.2548เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากภัยภัยพิบัติทางธรรมชาติ โครงการนี้ได้ออกจำหน่ายอัลบั้มรวบรวมไปแล้วสามชุด ได้แก่ เหตุการณ์แผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553สองชุด และแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554หนึ่งชุด โดยให้ศิลปินต่างๆ ได้มีส่วนร่วมในการทำผลงานเพลงเพื่อนำมารวบรวมเป็นอัลบั้ม แล้วให้คนที่อยากมีส่วนร่วมในการสนับสนุนโครงการนี้ดาวน์โหลดเพลงในอัลบั้ม หรือจะบริจาคเงินอย่างเดียวก็ได้ ซึ่งเงินที่ได้จะนำไปบรรเทาทุกข์ผู้ประสบภัย
ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ(อังกฤษ:Download to Donate for Haiti) เป็นอัลบั้มรวมเพลงโดยองค์กรมิวสิกฟอร์รีลีฟ ซึ่งดำเนินงานร่วมกับมูลนิธิสหประชาชาติองค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากลและเดฟแมทธิวส์แบนด์เพื่อจัดหาอาหาร น้ำ อุปกรณ์การแพทย์ และที่อยู่อาศัยอย่างยั่งยืนสำหรับผู้ที่รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553ไมค์ ชิโนดะและเอนรีเก อีเกลเซียสได้ส่งเสริมการรวบรวมเพลงในแลร์รีคิงไลฟ์ได้ยอดจำหน่ายประมาณ 270,000 ดอลลาร์สหรัฐกับ 115,000 ดาวน์โหลด
ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ V2.0(อังกฤษ:Download to Donate for Haiti V2.0) เป็นอัลบั้มรวมเพลงที่เป็นเหมือนภาคต่อของอัลบั้มดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553แต่อัลบั้มได้ออกจำหน่ายในวันที่11 มกราคมพ.ศ. 2554โดยมีบางเพลงจากอัลบั้มแรกดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติมารวมอยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย โดยทำยอดเงินบริจาคได้มากกว่า 26,000 ดอลล่าร์สหรัฐ
ดาวน์โหลดทูโดเนต: สึนามิรีลีฟ(อังกฤษ:Download to Donate: Tsunami Reliefบางครั้งเรียกว่าDownload to Donate for Japan) เป็นอัลบั้มรวมเพลงโดยองค์กรมิวสิกฟอร์รีลีฟ เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554อัลบั้มออกจำหน่ายในวันที่22 มีนาคมพ.ศ. 2554
ดิจิมอนโกสต์เกม

ดิจิมอนโกสต์เกม(ญี่ปุ่น:デジモンゴーストゲーム;โรมาจิ:Dejimon Gōsuto Gēmu;ทับศัพท์: Digimon Ghost Game) เป็นหนึ่งในชุดภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ดิจิตอลมอนสเตอร์ลำดับที่ 9 ผลิตโดยโตเอะ แอนิเมชันอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2021
เมื่อวันที่ 1 สิงหาคมในงานดิจิเฟส 2021 ได้ประกาศอนิเมะเรื่องใหม่ชื่อว่า ดิจิมอนโกสต์เกมโดยเป็นการนำเรื่องโฮโลแกรมและวิญญาณเข้ามาเป็นองค์ประกอบหลัก
กริน อักษรดี

กริน อักษรดี(เกิดวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่นกิ๊บเป็นนักพากย์ชายชาวไทย ปัจจุบันได้มาพากย์เสียงให้กับทางโรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์,ไทก้าไทยพีบีเอสและโมเดิร์นไนน์ทีวีเป็นต้น
เขามักจะได้พากย์เสียงตัวเอกวัยรุ่นอยู่ประจำเสมอและยังมีผลงานพากย์หนังภาพยนตร์หลายเรื่องเป็นเจ้าของเสียงพากย์ไชอา เลอบัฟ
คนแคระแห่งท้องทุ่งกว้าง

คนแคระแห่งท้องทุ่งกว้าง(ดัตช์:De dwergjes van Tuil;อังกฤษ:The Dwarfs of Nosegay) เป็นหนังสือแปล จากวรรณกรรมเยาวชนของฮอลแลนด์เขียนโดยพอล บีเจลแปลเป็นภาษาไทยโดย วัชรินทร์ อำพัน จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ดอกหญ้า
หนังสือกล่าวถึงคนแคระ101 คน อาศัยอยู่ในทุ่งกว้าง โนสเกย์ พวกเขาดื่มน้ำหวานจากดอกไม้เป็นอาหารหลัก มีแครอทและมันฝรั่งบ้าง แต่พวกเค้าโปรดปรานน้ำหวานมากที่สุด คนแคระแห่งโนสเกย์ อาศัยอยู่ในทุ่งอย่างสงบสุข จนกระทั่งวันหนึ่ง มีกลุ่มเมฆสีน้ำตาลแกมทองลอยมาบนท้องฟ้า กลุ่มเมฆส่งเสียงหึ่งๆ ที่แท้ก็คือฝูงผึ้งอพยบมาอาศัยในต้นสนกลางทุ่งนั่นเอง และเรื่องราวระหว่างฝูงผึ้งของราชินีซู และคนแคระแห่งโนสเกย์ก็เริ่มขึ้น
อาโฮลด์

บริษัท รอยัล อาโฮลด์(ดัตช์:Koninklijke Ahold N.V.) เป็นอดีตบริษัทค้าปลีกสัญชาติดัตช์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองซานดัมจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ประเทศเนเธอร์แลนด์ต่อมาเมื่อปี ค.ศ. 2016 ควบรวมกับบริษัทเดอแลซกรุ๊ปของเบลเยียมก่อตั้งเป็นบริษัทอาโฮลด์ เดอแลซ
บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่ออัลเบิร์ต ฮายน์เปิดร้านขายของชำในชื่ออัลเบิร์ต ฮายน์ขึ้นที่เมืองโอสต์ซาน ในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1887 กิจการขยายใหญ่โตในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 และจดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนเมื่อปี ค.ศ. 1948
จากนั้น อัลเบิร์ต และ แคร์ริต ยัน ฮายน์ ผู้บริหารรุ่นหลาน มีส่วนสำคัญในการขยายธุรกิจ นำเสนอวิธีการจับจ่ายซื้อสินค้าด้วยตัวเอง พัฒนาสินค้าในแบรนด์ของตัวเอง และยังส่งเสริมสินค้าประเภทอาหารกับท้องถิ่นอีกด้วยโดยการนำไวน์ เชอร์รี ผลไม้ต่างๆมาวางจำหน่ายในร้าน นอกจากนี้ยังเปลี่ยนวิถีชีวิตในด้านการบริโภคของลูกค้าด้วยการขายอาหารแบบแช่แข็ง อาหารสำเร็จรูป ทำให้ชาวดัตช์จำนวนมากหันมาซื้อตู้เย็นไว้ประจำบ้าน
เมื่อบริษัทขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นเครือข่ายร้านค้าปลีกที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ ได้มีการขยายกิจการไปสู่ธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ สุขภาพ และความงาม และได้ตั้งบริษัทโฮลดิงเมื่อปี ค.ศ. 1973 ในชื่อ อาโฮลด์ (Ahold) อันเป็นตัวย่อของคำว่าอัลเบิร์ต ฮายด์ โฮลดิง (AlbertHeijn Holding)
ราวกลางทศวรรษที่ 1970 บริษัทเริ่มนำกิจการออกสู่ต่างประเทศ เข้าซื้อกิจการร้านค้าปลีกในสเปนและสหรัฐอเมริกา มีการว่าจ้างผู้บริหารที่ไม่ได้มาจากตระกูลฮายน์ จนได้คำนำหน้าบริษัทว่า "รอยัล" จากสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1987 ในวาระครบรอบ 100 ปีของการก่อตั้งบริษัท
ช่วงต้นศตวรรษที่ 21 บริษัทอาโอลด์เผชิญกับวิกฤตความน่าเชื่อถือเมื่อมีการเปิดเผยว่าบริษัทลูกของอาโฮลด์มีการตกแต่งตัวเลขทางบัญชีโดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา กรณีความผิดปกติทางบัญชีทำให้บริษัทเสียค่าปรับมหาศาล จึงมีการจัดทำแผนฟื้นฟูกิจการ มีการประกาศขายธุรกิจในอเมริกาใต้และเอเชีย เหลือไว้เพียงธุรกิจที่ทำกำไรในยุโรปและสหรัฐอเมริกา ปรับปรุงสินค้าในแบรนด์ของตนเองและการบริการลูกค้า ได้มีการประกาศยุทธศาสตร์ความเข้มแข็ง 6 ด้าน ได้แก่ ให้ความสำคัญกับลุกค้าประจำ นำเสนอสินค้าที่หลากหลาย ขยายสาขาไปสู่ภูมิภาค เน้นความเรียบง่าย ค้าปลีกอย่างรับผิดชอบ และให้ความสำคัญกับบุคลากร
เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2015 บริษัทควบรวมกิจการกลุ่มเดอแลซ บริษัทค้าปลีกยักษ์ใหญ่จากประเทศเบลเยียมก่อตั้งเป็นบริษัทใหม่ในชื่ออาโฮลด์ เดอแลซโดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เนเธอร์แลนด์
อีแก

อีแก(อังกฤษ:House crow, Colombo crow;ชื่อวิทยาศาสตร์:Corvus splendens) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกกา(Corvidae)
มีความยาวประมาณ 40 เซนติเมตร ค่อนข้างบาง หน้า ผาก, กระหม่อม, คอ และหน้าอกส่วนบนดำเงา ขณะที่ ท้ายทอย และ อกส่วนล่างเป็นสีน้ำตาลเทาอ่อนๆ ปีก หาง และขาเป็นสีดำ มีความแตกต่างตามภูมิภาคในความหนาของปาก และความลึกของพื้นที่สีบนขน
ในพื้นที่แห้งแล้งของเอเชียใต้และประเทศอิหร่านพบชนิดย่อยC. s. zugmayeriซึ่งมีปลอกคอสีอ่อนมาก ชนิดย่อยที่ถูกจัดจำแนกตั้งชื่อที่พบในประเทศอินเดีย,เนปาลและบังคลาเทศมีปลอกคอสีเทา ในตอนใต้ของประเทศอินเดียมัลดีฟส์(บางครั้งแยกเป็นชนิดย่อยmaledivicus) และศรีลังกาเป็นชนิดย่อยC. s. protegatusมีสีเทาเข้ม ชนิดย่อยC. s. insolensจากพม่ามีสีเข้มที่สุดและไม่มีปลอกคอสีเทา
อีแกมีการกระจายพันธุ์อย่างแพร่หลายในตอนใต้ของทวีปเอเชีย มีถิ่นกำเนิดในประเทศเนปาล, บังคลาเทศ, อินเดีย,ปากีสถาน, ศรีลังกา, มัลดีฟส์ และ ลักษทวีป, ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไทย และชายฝั่งทะเลภาคใต้อิหร่าน มันถูกนำไปสู่ทางตะวันออกของแอฟริการอบๆแซนซิบาร์(ประมาณปี ค.ศ. 1897) และพอร์ตซูดาน, และไปสู่ประเทศออสเตรเลียโดยเรือแต่มีการกำจัดไปแล้ว เมื่อเร็วๆนี้อีแกก็แพร่เข้ามาในยุโรปและมีการแพร่พันธุ์ในตะขอแห่งฮอลแลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
มันเข้ามาร่วมตั้งถิ่นฐานอาศัยอยู่กับมนุษย์ตั้งแต่หมู่บ้านเล็กๆไปจนถึงเมืองใหญ่ ในประเทศสิงคโปร์มีความหนาแน่นของนกที่ 190 ตัวต่อตารางกิโลเมตรในปี ค.ศ. 2001 กับความพยายามในกำจัดประชากรนกเพราะประชากรมนุษย์ในถิ่นอาศัยทำให้ประชากรของนกเพิ่มขึ้นจากการที่มันสามารถกินขยะได้ไม่เลือก ศักยภาพการรุกรานของนกชนิดนี้ปกคลุมทั่วเขตร้อนของโลก แต่ก็ยังไม่ได้เกิดขึ้นในโลกใหม่ อีแกสามารถใช้ประโยชน์จากทรัพยากรด้วยความยืดหยุ่นสูง และดูเหมือนจะมีความเกี่ยวข้องกับมนุษย์เป็นอย่างมาก
อีแก ในนิทานพื้นบ้านของจีน ได้ชื่อว่าเป็นนกกตัญญู อันมีที่มาจากนิทานของชาวไตชนพื้นเมืองในมณฑลยูนนาน ของจีน ด้วยความที่ธรรมชาติ เมื่อแม่นกป้อนอาหารให้ลูกแล้ว ลูกนกจะแบ่งอาหารนั้นป้อนกลับคืนไปยังแม่นกด้วย  อีแกมีชื่อเรียกหลายชื่อต่างออกไป เนื้อหานิทานคล้ายกับนิทานเรื่องก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ของชาวไทยอีสาน คือ แม่ที่ส่งอาหารให้แก่ลูกชายที่ทำงานตัดไม้ในป่า ด้วยความล่าช้าในการส่ง ทำให้ลูกชายโมโหทุกครั้ง จึงพาลไปตุบทีผู้เป็นแม่ ต่อมาลูกชายได้เห็นภาพของลูกอีแกป้อนอาหารกลับคืนไปยังแม่ จึงสำนึกผิด ในวันหนึ่ง มีเหตุการณ์ทำให้แม่เข้าใจผิดว่าลูกชายโกรธตนเอง จึงวิ่งชนต้นไม้ฆ่าตัวตาย ลูกชายเสียใจมากและสำนึกผิด จึงเอาไม้ต้นที่แม่วิ่งชนตายมาแกะสลักเป็นรูปแม่ตนเอง เมื่อครบรอบวันตายของแม่ตนเอง จะกราบไหว้บูชาและรดน้ำรูปสลักของแม่ ซึ่งได้พัฒนาต่อมาเป็นประเพณีสงกรานต์ ในมณฑลยูนนาน
ปลาสอดหางดาบเขียว

ปลาสอดหางดาบเขียว(อังกฤษ:Swordtail fish, Green swordtail;ชื่อวิทยาศาสตร์:Xiphophorus hellerii) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสอด(Poeciliidae)
มีลำตัวยาวเรียว และหัวแหลม มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับปลาวงศ์นี้ คือ มีความแตกต่างระหว่างเพศสูงตัวผู้มีขนาดเล็กและผอมเพรียวกว่าตัวเมีย แต่มีครีบและสีสันต่าง ๆสวยงามกว่า มีลักษณะที่เด่น คือ ในตัวผู้มีก้านครีบหางตอนล่างยาวเลยขอบหาง มีลักษณะเรียวแหลมคล้ายดาบอันเป็นที่มาของชื่อสามัญขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์ที่เป็นชื่อชนิดถูกตั้งเพื่อเป็นเกียรติแด่นักพฤกษศาสตร์เวียนเนียส เฮลเลอร์
มีถิ่นกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำปกคลุมหนาแน่น ในสภาพแหล่งน้ำที่หลากหลาย ในเม็กซิโก,เบลิซและฮอนดูรัสกินอาหารจำพวกพืชน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก รวมถึงตัวอ่อนของแมลง มีความยาวลำตัวโดยเฉลี่ย 12.5เซนติเมตรและส่วนปลายหางที่คล้ายดาบมีความยาวประมาณ 4-8 เซนติเมตร ทำให้ตัวผู้มีความยาวประมาณ 14 เซนติเมตร ขณะที่ตัวเมียมีความยาวประมาณ 16 เซนติเมตร แต่บางตัวอาจมีความยาวแค่ 5-6 เซนติเมตร บวกความยาวของดาบประมาณ 3 เซนติเมตร ทำให้มีบางตัวยาว 8-10 เซนติเมตร
ขณะที่สีตามลำตัวมีความหลากหลายมากตามสภาพของแหล่งที่อยู่อาศัย โดยทั่วไปแล้วจะมีสีเขียวและมีแถบตรงกลางลำตัวสีแดงเข้มหรือสีน้ำตาลพาดตามลำตัว และบางทีอาจพบแถบสีเพิ่มอีก 4  แถบ เป็นด้านบน 2 แถบ และด้านล่างแถบกลางลำตัวอีก 2 แถบ ช่วงท้องจะมีสีขาวและที่ครีบหลังจะมีจุดแดง ตัวผู้ที่ขอบครีบหางตอนล่างมีลักษณะคล้ายดาบจะมีสีเหลืองและดำบางครั้งอาจพบจุดสีดำบนลำตัว เป็นต้น
เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์ด้วยฝีมือมนุษย์จนกลายเป็นสีแดงสดทั้งลำตัว จึงได้ชื่อเรียกชื่อหนึ่งว่า "ปลาสอดแดง"
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับXiphophorus helleriiที่วิกิสปีชีส์
3 เมษายน

วันที่3 เมษายนเป็นวันที่ 93 ของปี (วันที่ 94 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียนเมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 272 วันในปีนั้น
ยฺวิ้นเยิ้ง

ยฺวิ้นเยิ้งในภาษาจีนกวางตุ้งยฺเวียนยังในภาษาจีนกลาง(จีน:鴛鴦;พินอิน:Yuānyāng;ยฺหวิดเพ็ง:jyun1 joeng1)กาแฟผสมชาหรือโกปีชัมในภาษามลายู(มลายู:kopi cham)เป็นเครื่องดื่มที่นิยมดื่มในฮ่องกงมีส่วนผสมได้แก่กาแฟสามส่วนและชานมฮ่องกงเจ็ดส่วน นิยมดื่มทั้งแบบร้อนและเย็นแต่เดิมจะมีจำหน่ายเฉพาะในไต่ไผ่ตงหรือร้านอาหารแบบเปิดโล่ง และในฉ่าช้านแท้งหรือร้านกาแฟเท่านั้น แต่ในปัจจุบันมีจำหน่ายตามร้านอาหารทั่วไป
ชื่อยฺวิ้นเยิ้งหรือยฺเวียนยังแปลว่าเป็ดแมนดารินซึ่งเป็นสัญลักษณ์แสดงความรักแท้ในวัฒนธรรมจีนเนื่องจากเป็ดแมนดารินจะครองคู่เพียงคู่เดียวตลอดชีวิต และเป็ดแมนดารินตัวผู้กับตัวเมียแตกต่างอย่างชัดเจนซึ่งเป็นลักษณะที่คล้ายกับการรวมเอาของสองสิ่งที่แตกต่างกันเข้าด้วยกัน
ร้านไต่ไผ่ตงชื่อหล่านฟ้องยหวิ่น (จีน:蘭芳園;ยฺหวิดเพ็ง:laan4 fong1 jyun4)อ้างว่าเจ้าของร้านเป็นผู้คิดค้นสูตรยฺวิ้นเยิ้งและสูตรชานมแบบฮ่องกงใน ค.ศ. 1952แม้ว่าจะไม่มีการยืนยันว่าเจ้าของร้านหล่านฟ้องยหวิ่นเป็นผู้คิดสูตรยฺวิ้นเยิ้งก็ตาม แต่มีการอ้างถึงสูตรชานมของร้านหล่านฟ้องยหวิ่นในบันทึกการประชุมสภานิติบัญญัติฮ่องกง
ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2010 ร้านกาแฟสตาร์บัคส์ในฮ่องกงและมาเก๊าจำหน่ายยฺวิ้นเยิ้งแบบแฟรปปุชชีโนโดยใช้ชื่อเมนูว่า "Yuen Yeung Frappuccino Blended Cream"
ยฺวิ้นเยิ้งสำหรับเด็กหรือหยี่ถ่งยฺวิ้นเยิ้ง(จีน:兒童鴛鴦;ยฺหวิดเพ็ง:ji4 tung4 jyun1 joeng1) ซึ่งไม่มีกาเฟอีนทำจากเครื่องดื่มมอลต์สองชนิดผสมกันได้แก่ฮอร์ลิกส์และโอวัลตินซึ่งเป็นเครื่องดื่มที่มีจำหน่ายในฉ่าช้านแท้งทั่วไปในฮ่องกง
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับยฺวิ้นเยิ้ง
ฉ่าช้านแท้ง

ฉ่าช้านแท้ง(จีนตัวย่อ:茶餐厅;จีนตัวเต็ม:茶餐廳;พินอิน:chácāntīng;ยฺหวิดเพ็ง:caa4 caan1 teng1; "ภัตตาคารชา") หรือคาเฟ่ฮ่องกง(อังกฤษ:Hong Kong-style cafe) หรือไดเนอร์ฮ่องกง(อังกฤษ:Hong Kong-style diner) เป็นภัตตาคารรูปแบบหนึ่งที่มีที่มาจากฮ่องกงฉ่าช้านแท้งสามารถพบได้ทั่วไปในฮ่องกงมาเก๊าและมณฑลกวางตุ้งเนื่องมาจากคลื่นผู้อพยพจากฮ่องกงในทศวรรษ 1980s ทำให้ยังมีฉ่าช้านแท้งเปิดอยู่ในชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลในประเทศตะวันตก เช่นออสเตรเลีย,แคนาดา,สหราชอาณาจักร,สหรัฐอเมริการ้านอาหารรูปแบบนี้ถูกนำไปเปรียบเปรยกับคาเฟ่กรีสซีสปูนหรือไดเนอร์แบบอเมริกันเนื่องด้วยมีรายการอาหารที่ดีและราคาย่อมเยาว์ โดยมีอาหารจากอาหารฮ่องกงและอาหารตะวันตกแบบฮ่องกง
นับตั้งแต่ทศวรรษ 1850sอาหารตะวันตกในฮ่องกงมีให้บริการเพียงในภัตตาคารเต็มระดับ ซึ่งเป็นสิ่งที่เข้าถึงได้เฉพาะเพียงชนชั้นสูงและผู้มีเงิน คนท้องถิ่นซึ่งส่วนใหญ่เป็นชนชั้นแรงงานไม่สามารถเข้าถึงอาหารเช่นนี้ได้ ในทศวรรษ 1920s มื้ออาหารในภัตตาคารแบบตะวันตกอาจมีราคาถึง 10 ดอลล่าร์ ในขณะที่คนพื้นถิ่นมีรายรับ 10-15 ดอลล่าร์ ต่อเดือน
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองฮ่องกงมีอิทธิพลจากวัฒนธรรมอังกฤษสูงมากดังที่พบได้จากคนท้องถิ่นเริ่มใส่นมในชาและทานเค้ก ชาวฮ่องกงบางส่วนจึงเริ่มตั้งฉ่าช้านแท้งขึ้นเพื่อพุ่งเป้าไปที่กลุ่มลูกค้าที่เป็นคนท้องถิ่นโดยให้บริการอาหารกวางตุ้ง-ตะวันตก และเครื่องดื่ม ซึ่งมีราคาถูกมากจนทำให้เป็นที่เรียกกันว่า "อาหารตะวันตกราคาถูก" หรือ "อาหารตะวันตกราดซีอิ๊ว" (豉油西餐)
ในทศวรรษ 1950s - 60s ร้านอาหารประเภทนี้ได้เปิดตัวขึ้นมากมายควบคู่กับรายรับของชนชั้นแรงงานที่มากขึ้นตาม ซึ่งทำให้ "อาหารตะวันตก" แบบนี้มีราคาเข้าถึงได้ง่ายขึ้นร้านอาหารพวก "อาหารฝรั่งราดซีอิ๊ว" และbing sutt("ห้องน้ำแข็ง") ต้องแปรสภาพมาเป็นฉ่าช้านแท้งเพื่อตอบรับกับความต้องการสูงสำหรับอาหารฮ่องกง-ตะวันตกที่ให้บริการรวดเร็วและราคาเข้าถึงได้
ต่อมาการบริหารงานของร้านประเภทนี้ได้ปรับตัวให้เข้ากับสภาวะเศรษฐกิจของฮ่องกงและสังคมฮ่องกง ในระหว่างวิกฤตการณ์การเงินเอเชีย ปี 1997ร้านอาหารประเภทนี้ยิ่งได้รับความนิยมสูงขึ้นอีกเนื่องจากยังคงให้บริการอาฟารที่ราคาถูกที่สุดแก่สาธารณชน
กระทั่งปี 2007 ได้มีการออกกฎหมายให้ในฮ่องกงห้ามสูบบุหรี่ในที่ปิดเช่นร้านอาหาร ก่อนหน้านี้ ตามฉ่าช้านแท้งอนุญาตให้สามารถสูบบุหรี่ได้ และเด็กเสิร์ฟบางคนยังสูบบุหรี่ขณะทำงานด้วยซ้ำ ในปีเดียวกัน ได้มีนักการเมืองฮ่องกงเสนอให้ขึ้นทะเบียนฉ่าช้านแท้งในรายชื่อมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโกเนื่องด้วยความสำคัญต่อสังคมฮ่องกงและในสิ้นปีนั้นได้มีการเสนอข้อเสนอนี้เข้าในสภานิติบัญญัติฮ่องกงไม่นานหลังมีการทำแบบสำรวจในฮ่องกงพบว่าเจ็ดในสิบคนเชื่อว่าร้านอาหารประเภทนี้ควรได้รับการขึ้นทะเบียนทางวัฒนธรรมของยูเนสโกใด ๆ ก็ตามกระนั้นฉ่าช้านแท้งยังไม่ได้รับการขึ้นทะเบียนใด ๆ จากยูเนสโก
ในปี 2014 อาหารยอดนิยมในฉ่าช้านแท้งจำนวนหนึ่ง ได้แก่ชานม,ยฺวิ้นเยิ้ง(ชานมผสมกาแฟ),ขนมปังสัปปะรดและทาร์ตไข่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของฮ่องกงเป็นชุดแรก
ฮ่องกงแอร์ไลน์

ฮ่องกงแอร์ไลน์(อังกฤษ:Hong Kong Airlines,จีน:香港航空公司) เป็นสายการบินซึ่งมีฐานอยู่ที่ฮ่องกงมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เขตตุงชุง (Tung Chung) และมีฐานการปฏิบัติการอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงก่อตั้งในปีค.ศ. 2006โดยเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มบริษัท HNA Group
ฮ่องกงแอร์ไลน์ในปัจจุบันมีเครือข่ายครอบคลุมกว่า 30 เมือง รวมถึง โกลด์ โคสต์ออคแลนด์ปักกิ่งเซี่ยงไฮ้กรุงเทพบาหลีไทเปโซลโตเกียวซัปโปะโระโอกินาวาและรวมถึงเส้นทางบินใหม่ที่เพิ่งเริ่มในปีค.ศ. 2017ไปยังแวนคูเวอร์และลอส แอนเจลลิส โดยมีฝูงบินประจำการถึง 35 ลำ ซึ่งรวมถึงแอร์บัส เอ350-900แอร์บัส เอ330-300sแอร์บัส เอ330-200s และแอร์บัส เอ320โดยมีอายุเฉลี่ยของอากาศยานประมาณ 5 ปี (ข้อมูล ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2017) มีเครื่องบินขนส่งสินค้าจำนวน 4 ลำ โดยใช้อากาศยานรุ่น แอร์บัส เอ330-200F
ฮ่องกงแอร์ไลน์มีข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน(Codeshare) กับสายการบินต่างๆ ดังนี้
ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ฮ่องกงแอร์ไลน์ มีเครื่องบินรุ่นต่างๆ ประจำการดังนี้
สายการบินฮ่องกงแอร์ไลน์มีห้องรับรองพิเศษจำนวนสองแห่ง คือClub AutusและClub Bauhiniaซึ่งทั้งสองตั้งอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
Club Autusเปิดให้บริการตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2017 โดยตั้งอยู่ที่ชั้น 7 ของอาคาร MFC ซึ่งเป็นอาคารหลักสำหรับสายการบินฮ่องกงแอร์ไลน์ โดยมีความกว้างถึง 1400 ตารางเมตร และมีส่วนบริการอาหารและเครื่องดื่มที่ยาวที่สุดถึง 20 เมตร เมื่อเทียบกับห้องรับรองพิเศษของสายการบินอื่นๆ ภายในท่าอากาศยาน โดยแบ่งเป็นส่วน Premier Zone สำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่ง และ Business Zone สำหรับผู้โดยสารชั้นธุรกิจ โดยแบ่งเป็นสัดส่วนตามลักษณะการใช้งาน รวมถึงบริเวณพักผ่อนหย่อนใจ บริเวณสำหรับครอบครัว บริเวณจุดชมวิวทิวทัศน์ ซึ่งสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของท่าอากาศยานยามพระอาทิตย์ตกดินแบบพาโนรามา
Club Bauhiniaเปิดให้บริการตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 ตั้งอยู่ใกล้กับทางออกที่ 23 อาคาร 1 มีพื้นที่กว่า 506 ตารางเมตร และสามารถจุผู้โดยสารกว่า 120 คน ห้องรับรองพิเศษแห่งนี้ให้บริการเฉพาะผู้โดยสารชั้นธุรกิจ สมาชิกระดับสูง (Elite) ของ Fortune Wings Club และผู้โดยสารที่มีสิทธิใช้บริการของสายการบินพันธมิตร
อากาศยานเกือบทั้งหมดของสายการบินมีการติดตั้งระบบเอนเตอร์เทนเมนต์ในห้องโดยสารรุ่น AVOD และมีนิตยสารท่องเที่ยวและไลฟ์สไตล์ชื่อ "Aspire" ไว้สำหรับให้บริการผู้โดยสารในทุกที่นั่ง
ฮ่องกงแอร์ไลน์ เปิดตัว บริษัท ลูก ฮ่องกง แอร์คาร์โก แคริเออร์ ใน ปี 2017 ใช้รหัว IATA เป็น RH