Isabelle de Charriere

Isabella Agneta Elisabeth van Tuyll van Serooskerken(20 Oktober 1740 – 27 Désémber 1805), nu lewih katelah ku nami penaBelle van Zuylen, mangrupikeun panulis jeung pujangga basa Walanda-Perancis kalahiranWalanda, nu kawéntar ku novel-novel sareng kumpulan serat-serat na. Salian ti éta anjeuna oga migawe karya-karya lian sapertos nyusun lagu, nulis komposisi musik, sareng ngarang carita opera. Kumpulan susuratan pribadi na langkung ti 2600, salian ti masalah pribadi loba nu ngangkat tema sosial masyarakat. Saparantos nikah ka Charles-Emmanuel de Charriére di 1771, anjeunna janten leuwih katelahIsabelle de Charriére.
Wanoja nu ngagaduhan nami lengkepIsabella Agneta Elisabeth van Tuyll van Serooskerken, lahir ti kulawarga ningrat di Kastil Zuylen di Zuilen, Utrecht, Walanda ping 20 Oktober 1740. Anjeuna lahir ti bapa nu boga ngaran Diederik Jacob van Tuyll van Serooskerken (1707-1776) nu mangrupa pupuhu Kesatria Utrecht jeung pamimpin wilayah Zuilen, sareng ti ibu Jacoba Helena de Vicq (1724-1768). Kolotna digambarkeunn ku panulis Skotlandia, James Boswell, salaku "katurunan bangsawan paling kuno di Tujuh Propinsi Walanda", katambah ibu "menak Amsterdam nu katelah beunghar."
Van Zuylendigedékeun jeung dididik ku guru-guru nu nyarios basa Perancis. Majeng ka umur sapuluh taun, Van Zuylen dikirim ka Jenewa pikeun ngalancarkeun basa Perancis dibaturan ku Jeanne-Louise Prevost, anu janten guruna ti yuswa dalapan nepi ka tilu welas taun. Saatos ngan ukur diajar sataun, Perancis tetep janten basa anu dipikaresep salami hirupna, anu ngajelaskeun karya-karyana leuwih rea dina basa Perancis.
Beda ti kabiasaan budak awéwé jaman harita, Van Zuylen resep maca jeung diajar sagala rupa. Salian ti manéhna murid anu berbakat, ieu ogé jasa ti kolotna anu ngabuka jalan Van Zuylen diajar matématika jeung fisika, sareng rupa-rupa basa sapertos Latin, Italia, Jerman, Inggris jeung basa lian na. Kitu deui dina widang seni, ti 1790 manéhna diajar musik ka komposer Niccolò Zingarelli.
Dina yuswa 14 taun, van Zuylen begér mindo ka bangsawan Polandia nu ngaranna Peter Dönhoff, babaturan emang na di resimen Cannenburg, ngan kanyaahnya teu dibales. Kulantaran pegat manah, manéhna ngasingkeun manéh di Kastil Zuylen salami 18 bulan.Maju ka yuswa déwasa, sababaraha jajaka ngadeukeutan Van Zuylen ngan loba nu teu mundur atawa ditolak. Van Zuylen nempo laki rabi, salian ti jalan kabébasan, kudu dilakonan ku rasa cinta.
Taun 1763, kirang langkung yuswa 23 taun, van Zuylen nerbitkeun novel munggaran anu judulnaLe NobleDönhoff nu maca novel éta ngahubungi penerbit na pikeun naroskeun nami pangarangna, terus ngintun serat make ngaran samaran 'Ridder van Nivers'. Manéh na sempet ngirim surat deui sababara bulan ti dinya make ngaran samaran 'Marquis d'Arnonville'. Ngan carita ieu henteu manjang.
Akhirna di yuswa 31 tahun, van Zuylen nikah ka bangsawan Swiss nu boga ngaran Charles-Emmanuel de Charriére de Penthaz (1735-1808),urut guru lanceukna ti 1763 dugi ka 1766. Ti mangsa éta van Zuylen jadi katelahIsabelle de Charriére. Kulawarga ieu netep di Le Pontet, Colombier, caket Neuchâtel di Prusia (ayeuna di Suis), dugi ka van Zuylen pupus 27 Désémber 1805.
Isabelle de Charriére alias Belle van Zuylen nulis novél, pamflet, lakon, jeung puisi, sareng musik komposisi. Kurun anu paling produktif datang dina mangsa manéhna netep di Suis salami sababaraha taun.
Novel kahijina,Le Noble, diterbitkeun taun 1763.Éta mangrupikeun novel satir nu ngangkat tema bangsawan Eropa jaman harita. Sanaos diterbitkeun sacara anonim, idéntitas Van Zuylen gampil katebak nu matak novel éta di tarik ti pasaran ku parentah kolotna.
Nincak taun 1762, van Zuylen sempet nulis biografi dirina pikeun babaturanana:Potrét de Mll de Z., sous le nom de Zélide, fait par elle-même. Dina 1784 anjeunna nyebarkeun dua karya fiksi,Lettres neuchâteloisessarengLettres de Mistriss Henley publiées par son amie. Duanana mangrupikeun novel susuratan (epistolari), bentuk novel nu dipikaresepna. Dina 1788, anjeunna nyebarkeun pamflet kahijina ngeunaan kaayaan politik di Walanda, Perancis sareng Suis.
Salaku pangagum filsufJean-Jacques Rousseau, di taun 1789 van Zuylen ngabantos publikasi anumerta karya Rousseau,Confessions. Manéhna ogé nyerat pamflet ngeunaan Rousseau sakitar waktos ieu.
Van Zuylennulis sababaraha komposisi musik tapi teu aya nu salamet dugi ka jaman kiwari salian ti sababaraha fragmen. Ceunah man van Zuylen sempet ngirimkeun komposisiLes PhénicienneskaMozart, ngarep yén anjeunna bakal nyetél éta, tapi teu aya jawaban anu dipikaterang.
Van Zuylen susuratan ka rupa-rupa kalangan, kalebet intéléktual sapertos David-Louis Constant d'Hermenches, James Boswell, Benjamin Constant sareng panarjamahnaJérmanLudwig Ferdinand Huber. Dina 1760, van Zuylen tepang sareng David-Louis Constant d'Hermenches (1722–1785), anu janten salah sahiji koréspondén anu penting. James Boswell pendak sareng van Zuylen taun 1763-1764, nalika Boswell diajar hukum di Universitas Utrecht. Manéhna janten rencang susuratan ti mangsa harita.
Dina 1786, van Zuylen tepang sareng kaponakan lalaki Constant d'Hermenches, panulis Benjamin Constant, di Paris. Saatos éta d'Hermenches ngadatangan van Zuylen di Colombier sababaraha kali, jeung jadi batur susuratan. Salian ti éta van Zuylen jeung d'Hermenches nulis novel sasarengan.
Revolusi Perancisnyababkeun sajumlah bangsawan kabur ka Neuchâtel, sababaraha akhirna sobat jeung batur susuratan van Zuylen. Salian ti nami-nami éta aya ogé susuratan van Zuylen sareng panarjamah novelna dina basa Jérman, Ludwig Ferdinand Huber.