davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
หาดราไวย์

หาดราไวย์เป็นชายหาดในจังหวัดภูเก็ตเป็นชายหาดที่มีความกว้างรองจากหาดป่าตอง เป็นชายหาดที่มีร้านอาหารอยู่จำนวนมาก ห่างจากตัวเมือง ประมาณ 16.5 กิโลเมตร เป็นที่นิยมในการแวะมานั่งรับประทานอาหารริมชายหาดของนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ หาดราไวย์ นับว่าเป็นอีกจุดหนึ่ง สำหรับขึ้นเรือของนักท่องเที่ยวไปยังเกาะแก่งต่าง ๆ มากกว่าการเล่นน้ำ หรือทำกิจกรรมอื่น ๆ ในบริเวณรอบ ๆ ชายหาด เป็นหาดที่มีร้านอาหารเป็นจำนวนมาก เหมาะแก่การนั่งพักผ่อนรับประทานอาหาร เป็นหาดที่ใช้สำหรับขึ้นเรื่อไปท่องเที่ยวตามเกาะต่าง ๆ ในจังหวัดภูเก็ตและใกล้เคียง จึงมีเรือจอดอยู่บริเวณหน้าชาดหายเป็นจำนวนมาก ไม่เหมาะแก่การเล่นน้ำ ทรายบริเวณชาดหาดมีลักษณะเม็ดใหญ่ ไม่ละเอียด ไม่ขาวมีสีออกทางสีน้ำตาล
สามารถเดินทางได้ 2 ทาง หาดราไวย์จะอยู่ห่างจากตัวเมืองภูเก็ต ประมาณ 16.5 กิโลเมตร จากวงเวียนห้าแยกฉลอง ตรงไปทางเส้นทางถนนวิเศษ เลยหาดแหลมกาไปเพียง ประมาณ 500 เมตร หาดจะอยู่ผั่งซ้ายมือ และอีกทาง หากมาทางหาดในหาน ขับมาตามถนนสายหลักประมาณ 3 กิโลเมตร หาดจะอยู่ทางขวามือ สามารถเดินทางไปถึงหาดได้ทั้งรถยนต์และรถจักรยานยนต์
7°46′45″N98°19′12″E﻿ / ﻿7.779135°N 98.319995°E﻿ /7.779135; 98.319995
ปรอท

ปรอท(อังกฤษ:mercury;ละติน:hydrargyrum) เป็นธาตุเคมีสัญลักษณ์ Hg และเลขอะตอมเท่ากับ 80 รู้จักกันทั่วไปในชื่อควิกซิลเวอร์(quicksilver) และมีชื่อเดิมคือไฮดราเจอรัม(hydrargyrum/haɪˈdrɑːrdʒərəm/)ปรอทเป็นโลหะหนักสีเงินในบล็อก-dเป็นธาตุโลหะชนิดเดียวที่เป็นของเหลวในที่อุณหภูมิและความดันมาตรฐานธาตุอื่นอีกธาตุหนึ่งที่เป็นของเหลวภายใต้สภาวะเช่นนี้คือโบรมีนแม้ว่าโลหะอย่างซีเซียมแกลเลียมและรูบิเดียมจะละลายที่อุณหภูมิสูงกว่าอุณหภูมิห้อง
ปรอทพบได้ทั่วโลก ส่วนใหญ่พบในรูปซินนาบาร์(เมอร์คิวริกซัลไฟด์) เมอร์คิวริกซัลไฟด์บริสุทธิ์เป็นผงสีแดงชาดได้จากปฏิกิริยาของปรอท (เกิดจากรีดักชันจากซินนาบาร์) กับกำมะถัน หากสัมผัส สูดดมไอ หรือทานอาหารทะเลที่ปนเปื้อนปรอทที่ละลายน้ำ (เช่น เมอร์คิวริกคลอไรด์ หรือเมธิลเมอร์คิวรี) อาจเกิดเป็นพิษได้
ปรอทมักใช้ประโยชน์ในเทอร์โมมิเตอร์บารอมิเตอร์มาโนมิเตอร์สฟิกโมมาโนมิเตอร์โฟลตวาล์วสวิตช์ปรอทปรอทรีเลย์หลอดฟลูออเรสเซนต์และอุปกรณ์อื่น ๆ แม้ว่ายังมีประเด็นเรื่องพิษที่อาจทำให้เทอร์โมมิเตอร์และสฟิกโมมาโนมิเตอร์ไม่ถูกนำมาใช้อีก แต่จะใช้แอลกอฮอล์หรือแก้วที่เติมกาลินสแตนหรือเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ที่เป็นเทอร์มิสเตอร์หรืออินฟราเรดแทน เช่นเดียวกัน สฟิกโมมาโนมิเตอร์ถูกแทนด้วยเกจความดันเชิงกลและเกจรับความตึงอิเล็กทรอนิกส์ ปรอทยังคงมีใช้ในงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ และสารอะมัลกัมสำหรับอุดฟันในบางท้องที่ ปรอทนำมาใช้ผลิตแสงสว่าง กล่าวคือ กระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านไอปรอทในหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์จะสร้างแสงอัลตราไวโอเลตคลื่นสั้น ก่อให้เกิดฟอสเฟอร์ ทำให้หลอดเรืองแสงและเกิดเป็นแสงสว่างขึ้นมา
อูบ

อูบคือ ภาชนะชนิดหนึ่งนิยมทาด้วยยางรักอาจจะลงชาดหรือปิดทอง จัดเป็นพวกเครื่องเขินใช้ใส่อาหารและของบริโภคต่างๆ ในงานบุญสำหรับถวายพระสงฆ์ ผลิตและนิยมใช้ในกลุ่มชาวไททางภาคเหนือของไทย ชาวไทใหญ่ รัฐฉานประเทศเมียนมาร์และชาวพม่า มีชื่อเรียกภาษาพม่าว่าဆွမ်းအုပ်/hsun-ok, ซุนอก/
อูบคำ หมายถึง อูบทอง คืออูบลงรักปิดทองคำ ซึ่งปกติ อูบจะมีสีดำจากสีของยางรักดำ หรืออูบสีแดงที่มีสีมาจากรักผสมผงชาดแดงอูบยอด หมายถึง อูบที่มีลักษณะยอดแหลม
สำหรับเครื่องใช้ของล้านนาชิ้นอื่นได้แก่ขันดอกขันแก้วขันหมากขันโอหีบผ้าแอ็บและปุง
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพล

องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพลเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอพลจังหวัดขอนแก่น
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพล ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
เมืองพลคำว่า "พล" แปลว่ากำลังทหารที่มีไว้ป้องกันประเทศชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ แรกเริ่มแต่เดิมนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านในการปกครองของเมืองชลบถวิบูลย์ตั้งแต่ในสมัยเป็นหัวเมือง เมื่อปีพ.ศ. 2321สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาจักรี(สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก) และเจ้าพระยาสุรสีห์ เป็นแม่ทัพไปปราบพระเจ้าสิริบุญสาร (องค์บุญ) ณ กรุงศรีสุตนาคนหุต (เวียงจันทน์) ที่คิดแข็งเมืองและเอาใจออกหากจากกรุงธนบุรีขณะที่เจ้าพระยาทั้งสองเดินทัพผ่านเมืองนครราชสีมามาถึงเนินดินแห่งหนึ่งอยู่ติดกับฝั่งบึงละเลิงหวายอันเป็นที่ตั้งหมู่บ้านเมืองพลในปัจจุบัน เจ้าพระยาทั้งสองได้หยุดพักทัพที่นี่ เพราะเห็นว่าเป็นชัยภูมิเหมาะสมกว่าที่อื่น มีแหล่งน้ำปูปลาอาหารสมบูรณ์ จึงได้สร้างค่ายประตูหอรบ ตลอดจนขุดคูคันดินน้ำล้อมรอบตามหลักยุทธศาสตร์ในสมัยนั้น เพื่อป้องกันการถูกโจมตีจากฝ่ายศัตรูในเนื้อที่ประมาณ 1 ตารางกิโลเมตร และถือโอกาสรวมพลฝึกทหารเพิ่มเติมจากราษฎรที่เกณฑ์มาจากเมืองพุทไธสง (อำเภอพุทไธสงจังหวัดบุรีรัมย์) เมืองนอก (อำเภอบัวใหญ่จังหวัดนครราชสีมา) และเมืองชนบท (อำเภอชนบทจังหวัดขอนแก่น) ปัจจุบันคันดูดินและร่องน้ำยังคงเหลือปรากฏอยู่
ครั้นต่อมาเมื่อรวบรวมกำลังทหารได้มากพอสมควรแล้ว เจ้าพระยาทั้งสองจึงได้เดินทัพต่อไปยังเมืองหลวงพระบางและเวียงจันทน์ จนได้รับชัยชนะต่อพระเจ้าสิริบุญสาร (องค์บุญ) สมพระราชหฤทัยของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทุกประการและได้อัญเชิญพระแก้วมรกตและพระบางมาไว้ที่ กรุงธนบุรี พระแก้วมรกตประดิษฐ์ไว้ที่วัดอรุณฯ ส่วนพระบางได้คืนให้แก่ลาวไปในรัชกาลที่ 1
หลังจากนั้นค่ายพักพลดังกล่าวได้ถูกทอดทิ้งให้เป็นที่รกร้างว่างเปล่ามาเป็นเวลานาน ปกคลุมไปด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่และเถาวัลย์นานาพันธุ์ แต่เนื่องจากที่นี่มีทำเลที่เหมาะสมเพราะติดกับบึงละเลิงหวาย ต่อมาจึงได้มีผู้คนอพยพไปหักร้างถางป่าปลูกบ้านเรือนเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ จึงได้ชื่อว่าบ้านเมืองพลขึ้นต่อเมืองชนบท ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง บ้านเมืองพลได้ถูกยกฐานะเป็นตำบลเมืองพลตั้งอยู่ห่างจากอำเภอชนบท 45 กิโลเมตร
ครั้นต่อมาในปีพ.ศ. 2457กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่า การคมนาคมและการติดต่อราชการของตำบลเมืองพลกับอำเภอชนบทไม่สะดวก เพราะต้องอาศัยการเดินเท้า เกวียน และม้าเป็นพาหนะ จึงได้แบ่งเขตการปกครองของอำเภอชนบทโดยยกฐานะตำบลเมืองพลเป็นอำเภอใหม่ให้ชื่อว่าอำเภอพลโดยมีขุนมัชการธนานุรักษ์ (แสง ภาสะฐิติ) เป็นนายอำเภอคนแรก และเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้รับการยกฐานะตำบลเมืองพลเป็น สภาตำบลเมืองพลครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองพลนอกเขตสุขาภิบาลเมืองพลจนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะ สภาตำบลเมืองพล เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพลจนถึงปัจจุบัน
องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองพล(บางส่วน) จำนวน 11 หมู่บ้าน ดังนี้
หญ้าข้าวนก

หญ้าข้าวนก(ภาษาอังกฤษ: jungle rice, birdsrice)ชื่อวิทยาศาสตร์:Echinochola colonumเป็นพืชในวงศ์หญ้าเป็นพืชฤดูเดียว ขึ้นเป็นกอ สูง 30-60 ซม. ต้นสีม่วงอมแดงหรือสีเขียว ใบเป็นเส้นตรง ยาว 10 - 15 ซม. ดอกช่อแบบพานิเคิล มีช่อดอกย่อย 3 -10 อัน ยาว 5-15 ซม. ออกดอกตลอดทั้งปี ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ขึ้นได้ทั้งในดินแห้งและน้ำท่วมขัง มักพบเป็นวัชพืชในนาข้าวและพื้นที่เกษตรกรรมในที่ดอน พบได้ทั่วประเทศไทย
เป็นพืชที่พบได้ทั่วไปในทวีปเอเชียและทวีปแอฟริกามีถิ่นกำเนิดในอินเดียมีการใช้เป็นพืชอาหารถ้าเกิดความอดอยาก ในชาดและซูดานนำเมล็ดของหญ้าชนิดนี้มาบดเป็นแป้งและนำไปทำขนมปังในรัฐราชสถานประเทศอินเดียนำเมล็ดของหญ้าไปหุงกินแทนข้าวได้ ข้างฟ่างในอินเดีย  (Echinochloa frumentacea)ได้ปรับปรุงพันธุ์ไปจากพืชป่าชนิดนี้  มีปลูกเป็นธัญพืชเฉพาะในอินเดียเท่านั้น ในสหรัฐออสเตรเลียและแคนาดาปลูกเป็นพืชอาหารสัตว์ เมล็ดรับประทานได้ โดยหุงในน้ำหรือนำไปคั่วใช้เป็นอาหารในยามขาดแคลน นำไปหมักทำเบียร์ใช้เป็นอาหารสัตว์ ในชวานำยอดอ่อนไปรับประทานเป็นผัก โปรตีนในเมล็ดไม่มีกลูเตนจึงไม่เหมาะกับการนำไปทำขนมปัง
ข้าวฟ่าง

ข้าวฟ่าง,ข้าวฟ่างหางช้างหรือข้าวฟ่างสมุทรโคดม(ชื่อวิทยาศาสตร์:Sorghum bicolor) เป็นพืชปลูกในสกุลข้าวฟ่างและมีชื่อสามัญว่าsorghumเป็นพืชในวงศ์หญ้า อายุปีเดียว ต้นเดี่ยวหรือแตกกอที่โคน มีรากพิเศษเป็นรากฝอย ต้นตั้ง แห้งหรือฉ่ำน้ำ จืดหรือหวาน ส่วนกลางลำต้นมีลักษณะคล้ายฟองน้ำ มีช่วงว่างในส่วนพิธ ใบเรียงสลับ กาบล้อมลำต้นโดยส่วนของกาบซ้อนเหลื่อมกัน มีไขนวลปกคลุม ลิ้นใบสั้น มีขนปกคลุมตามขอบด้านบน มีปากใบทั้งสองด้าน ดอกช่อ ผลแบบธัญพืชกลมหรือปลายมน แหลม ใช้เป็นอาหารทั้งมนุษย์และสัตว์ และใช้เป็นพืชเชื้อเพลิง  ข้าวฟ่างหวานเป็นสายพันธุ์ที่ใช้ปลูกเพื่อผลิตน้ำตาลและเอทานอลต้นสูงกว่าพันธุ์กินเมล็ด
ข้าวฟ่างเป็นพืชที่มีความหลากหลายมาก แบ่งเป็น 5 กลุ่มพันธุ์คือ
คาดว่าข้าวฟ่างมีถิ่นกำเนิดในเอธิโอเปียจากนั้นแพร่กระจายไปตามเส้นทางการค้าหรือการเดินเรือ เป็นพืชอาหารที่สำคัญในแอฟริกาและเอเชีย และเป็นพืชอาหารสัตว์ที่สำคัญในสหรัฐและออสเตรเลียปรุงได้ทั้งโดยการค่วและต้ม ใช้ทำโจ๊กอบขนมปังหรือผลิตเบียร์ โดยใช้เมล็ดข้าวฟ่างไปเพาะให้งอก ในจีนใช้เมล็ดข้าวฟ่างผลิตเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์และน้ำส้มสายชูต้นข้าวฟ่างใช้เป็นวัสดุก่อสร้าง เชื้อเพลิงและอาหารสัตว์ ลำต้นของข้าวฟ่างหวานใช้เป็นอาหารสัตว์และผลิตน้ำตาล
เมล็ดข้าวฟ่างมีแทนนินซึ่งทำให้โปรตีนในข้าวฟ่างย่อยได้น้อย โปรตีนในข้าวฟ่างส่วนใหญ่เป็นโพร์ลามีนที่ไม่มีคุณค่าทางอาหาร  โปรตีนที่มีประโยชน์มีเพียง 8-9% ขาดกรดอะมิโน 3 ชนิดคือ ไลซีน เมทไทโอนีน และทรีโอนีน ลำต้นของข้าวฟ่างมีสารกลุ่มคูร์รินซึ่งจะสลายตัวได้เป็นกรดไฮโดรไซยานิกที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ สารนี้มีมากในใบอ่อนและหน่อ และต้นที่พบปัญหาแล้งจัด ต้นที่อายุมากขึ้น กรดไฮโดรไซยานิกจะลดลง เมื่อเป็นหญ้าแห้งหรือหญ้าหมัก สารนี้จะสลายตัวไป
รังกากัว

รังกากัว(สเปน:Rancagua) เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนกลางของประเทศชิลีเป็นเมืองหลวงของแคว้นโอฮิกกินส์ห่างจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงซานตีอาโกไปทางทิศใต้ราว 87 กม. (54 ไมล์) ชื่อแรกของเมืองใช้ชื่อว่าซานตากรุซเดเตรียนาจากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2002 มีประชากร 214,344 คนเมืองมีธุรกิจหลากหลาย ตั้งแต่การทำเหมือง การท่องเที่ยว การเกษตร ป่าไม้ ผลิตภัณฑ์อาหาร และการบริการ
กลุ่มเกาะชิโลเอ

กลุ่มเกาะชิโลเอ(สเปน:Archipiélago de Chiloé) เป็นกลุ่มเกาะนอกชายฝั่งของประเทศชิลีแบ่งแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ของชิลีโดยช่องแคบชากาโอทางทิศเหนือ ทะเลชิโลเอตั้งอยู่ทางตะวันออก และอ่าวกอร์โกบาโดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เกาะของกลุ่มเกาะ ยกเว้นหมู่เกาะเดเซร์โตเรสเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดชิโลเอ(หมู่เกาะเดเซร์โตเรส เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดปาเลนา) มีเกาะที่สำคัญคือเกาะชิโลเอ
กลุ่มเกาะเป็นที่รู้จักด้านประเพณีความเชื่ออันโดดเด่น รวมถึงตำนานต่าง ๆ อาหาร และสถาปัตยกรรมอันมีเอกลักษณ์
เหตุเครื่องบินตกบริเวณเทือกเขาแอนดีส พ.ศ. 2515

กองทัพอากาศอุรุกวัย เที่ยวบินที่ 571หรือภัยพิบัติการบินแอนดีสเป็นเหตุการณ์เครื่องบินเช่าเหมาลำ แฟร์ไชลด์ FH-227D ของกองทัพอากาศอุรุกวัย มีผู้โดยสาร 45 คน เป็นนักกีฬารักบี้ยูเนียนและครอบครัว เดินทางจากมอนเตวิเดโอประเทศอุรุกวัยเพื่อไปแข่งขันที่ซานติอาโกประเทศชิลีเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2515  ประสบกับสภาพอากาศเลวร้าย ต้องแวะพักที่เมืองเมนโดซาประเทศอาร์เจนตินาและบินอ้อมเทือกเขาแอนดีสก่อนจะประสบอุบัติเหตุระหว่างบินผ่านช่องเขาบริเวณชายแดนอาร์เจนตินาและชิลี
นักบินได้บังคับเครื่องบินร่อนลงและกระแทกกับพื้นผิวโลก ในเบื้องต้นมีผู้เสียชีวิต 12 คน และเสียชีวิตเพิ่มอีก 5 คนในวันรุ่งขึ้น ผู้รอดชีวิตที่เหลือต้องทรมานกับสภาพอุณหภูมิเย็นจัด และอากาศเบาบาง โดยไม่มีเครื่องนุ่งห่ม รองเท้า เวชภัณฑ์ และเสบียงอาหาร แต่ยังคงอยู่รอดได้โดยการกินเนื้อของเพื่อนผู้เสียชีวิตเป็นอาหาร จนกระทั่งสมาชิกสองคนในกลุ่ม ชื่อ นันโด ปาร์ราโด และ โรเบร์โต กาเนสซา ออกเดินเท้าข้ามเทือกเขาแอนดีสเป็นเวลา 10 วัน ข้ามพรมแดนชิลี และได้รับความช่วยเหลือจากทางการ เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2515  หลังเกิดเหตุเป็นเวลา 72 วัน มีผู้รอดชีวิต 16 คน
เหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักในอเมริกาใต้ในชื่อว่าปาฏิหาริย์แห่งแอนดีส(สเปน:El Milagro de los Andes;อังกฤษ:Miracle of the Andes)
ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 9

ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 9เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์อันดับ 1 ของประเทศไทย ซึ่งเป็นรายการที่ค้นหานักร้องนักแสดงเพื่อประดับวงการบันเทิง ในชุดทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชียโดยในซีซั่นนี้เป็นครั้งที่ 3 ที่ทรูใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์(ทวิตเตอร์และเฟซบุ๊ก) ในการประชาสัมพันธ์รายการร่วมกับเว็บไซต์หลักและอายุของผู้เข้าสมัครยังคงเป็น 15-25 ปีและปีนี้ยังเป็นครั้งที่สองที่ทรูรับสมัครนักล่าฝันจากสถาบันต่าง ๆ อีกเช่นเดิม ซึ่งปีนี้มีการเข้าบ้าน True AF9 ก่อนล่วงหน้าแต่เป็นบ้านเล็กในวันที่ 2 มิถุนายน 2555 เพื่อเป็นการ Work Shop ของว่าที่นักล่าฝันทั้ง 24 คนและจะมีการแบ่งกลุ่มกับกรรมการเป็น 4 กลุ่มเพื่อที่จะโชว์ในวันเสาร์ของ 3 สัปดาห์ในบ้านหลังเล็ก เพื่อที่จะหา 12 นักล่าฝันตัวจริงและกรรมการจะคัดออกทีมละ 1 คนใน 3 สัปดาห์ที่อยู่ในบ้านหลังเล็กจนเหลือ 12 นักล่าฝันตัวจริง และ AF9 เป็นปีแรกที่มีพิธีกรบนเวทีคอนเสิร์ต 2 คนนับตั้งแต่สัปดาห์แรกจนถึงคอนเสิร์ตสัปดาห์สุดท้าย คือสุวิกรม อัมระนันทน์(เปอร์) และเศรษฐา ศิระฉายา(อาต้อย)
ฤดูกาลนี้นับเป็นฤดูกาลที่มีสัปดาห์การล่าฝันนานที่สุดจากทุกฤดูกาล โดยเมื่อรวมสัปดาห์การแข่งขันทั้งบ้านเล็ก (3 สัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ 2 มิถุนายน - 23 มิถุนายน 2555) และบ้านใหญ่ (12 สัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ 24 มิถุนายน - 15 กันยายน 2555) แล้ว ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 9 มีสัปดาห์การล่าฝันทั้งสิ้น 15 สัปดาห์
บอบแคต

บอบแคต(อังกฤษ:Bobcat;ชื่อวิทยาศาสตร์:Lynx rufus) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งจำพวกแมวป่าพบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือ
จัดอยู่ในสกุลเดียวกับลิงซ์ซึ่งเป็นแมวป่าชนิดที่พบได้ในทวีปยุโรป มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับลิงซ์ชนิดอื่น  ๆ แต่บอบแคตมีขนาดลำตัวที่เล็กกว่า มีขาสั้นเหมือนแมวบ้านลำตัวล่ำสัน ขนปุยมีสีแต้มเป็นลายจุด พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือ โดยเฉพาะบริเวณที่หนาวเย็นแถบตอนเหนือสุดของสหรัฐอเมริกาติดกับแคนาดาและพบได้จนถึงเม็กซิโกเป็นสัตว์ที่ปรากฏมีขึ้นบนโลกเมื่อ 1.8 ล้านปีก่อนและแบ่งออกได้เป็น 13ชนิดย่อย
บอบแคต ไม่ได้เป็นสัตว์ที่อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์หรือถูกคุกคามแต่ประการใด แต่ทว่าในบางรัฐของสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโกมีกฎหมายคุ้มครองอยู่ จำนวนประชากรของบอบแคตในปัจจุบันคาดว่ามีถึง 3,600,000 ตัว โดยเพิ่มขึ้นอย่างเสถียรในช่วง 4 ทศวรรษที่ผ่านมา ทั้งนี้เชื่อว่า คงเป็นเพราะสภาพอากาศที่อุ่นขึ้นทำให้ไม่ต้องหาอาหารอย่างยากลำบากเหมือนในอดีต กอรปกับการไล่ล่าที่ลดลง ซึ่งผลกระทบของการเพิ่มขึ้นอย่างมากของบอบแคตนั้นส่งผลให้เกิดเป็นภาวะสัตว์รังควาญขึ้นมา โดยในบางชุมชนอาจพบบอบแคตเดินอยู่บนท้องถนน หรือไล่จับสัตว์เล็ก ๆ ในสวนหลังบ้านกินเป็นอาหารได้ หรืออาจคุกคามต่อปศุสัตว์หรือสัตว์เลี้ยง ซึ่งพฤติกรรมเช่นนี้ผิดแผกไปจากแมวป่าชนิดอื่น ๆ ที่มักขี้อาย และอยู่อย่างสันโดษ
ปลาปักเป้าคองโก

ปลาปักเป้าคองโกหรือปลาปักเป้าแดง(อังกฤษ:Congo puffer, Pooey pooer)ปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าTetraodon miurusในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่(Tetraodontidae)  มีรูปร่างอ้วนป้อม มีส่วนจะงอยปากที่ยาวยื่นออกมา คล้ายปลาปักเป้าควาย(Pao suvatti) ซึ่งเป็นปลาปักเป้าน้ำจืดเหมือนกัน แต่พบในทวีปเอเชีย
ปลาปักเป้าคองโก มีจุดเด่น  คือ สีลำตัวที่เป็นสีเดียวตลอดโดยไม่มีลวดลาย โดยมากจะเป็นสีแดงสด หรืออาจจะเปลี่ยนเป็นสีส้ม,น้ำตาลหรือแม้กระทั่งดำได้ตามอารมณ์ของปลา และสภาพแวดล้อม ขนดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 15เซนติเมตรแพร่กระจายพันธุ์อยู่ในลุ่มแม่น้ำคองโกในทวีปแอฟริกาตอนกลาง
เป็นปลาปักเป้าที่มีนิสัยดุร้ายมากอีกชนิดหนึ่ง มีการล่าเหยื่อโดยการซุ่มซ่อนตัวในพื้นทรายใต้น้ำ โดยโผล่มาเพียงแต่จะงอยปากกับดวงตาเท่านั้น คล้ายกับปลาปักเป้าควายที่พบในลุ่มแม่น้ำโขงในเอเชียอาคเนย์นอกจากจะกินสัตว์น้ำมีเปลือกเช่นกุ้งหรือหอยแล้ว ปลาปักเป้าคองโกยังเป็นปลาปักเป้าอีกชนิดหนึ่ง ที่มีความว่องไวจนสามารถฉกกัดปลาชนิดอื่น กินเป็นอาหารได้อีกด้วย
ไข้เลือดออกไครเมีย–คองโก

ไข้เลือดออกไครเมีย–คองโก(อังกฤษ:Crimean–Congo hemorrhagic fever, CCHF) เป็นโรคติดเชื้อไวรัสอาการโรค ได้แก่ไข้ปวดกล้ามเนื้อปวดศีรษะอาเจียนท้องร่วงและมีจุดเลือดออกผู้ป่วยเริ่มแสดงอาการน้อยกว่า 2 สัปดาห์หลังติดเชื้ออาการแทรกซ้อนรวมถึงตับวายผู้ป่วยที่อาการดีขึ้นมักฟื้นตัวภายใน 2 สัปดาห์หลังแสดงอาการ
ไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกเป็นไข้เลือดออกจากไวรัสชนิดหนึ่งไวรัสก่อโรคเป็นอาร์เอ็นเอไวรัสสกุลOrthonairovirusวงศ์Nairoviridaeแพร่กระจายผ่านเห็บหรือการสัมผัสกับเลือด สารคัดหลั่งและอวัยวะของสัตว์หรือผู้ติดเชื้อนอกจากนี้ยังสามารถติดต่อจากคนสู่คนผ่านสารน้ำระยะฟักตัวอยู่ที่ 1–3 วันหลังถูกเห็บกัดหรืออาจนานถึง 9 วัน ขณะที่หากสัมผัสเลือดหรือเนื้อเยื่อของสัตว์ที่ติดเชื้อระยะฟักตัวอยู่ที่ 5–6 วันหรืออาจนานสุด 13 วันชาวไร่ชาวนาและผู้ทำงานในโรงฆ่าสัตว์มีความเสี่ยงสูงในการติดเชื้อการวินิจฉัยโรคใช้การตรวจสารภูมิต้านทานอาร์เอ็นเอของไวรัสหรือแอนติเจน
ยังไม่มีวิธีรักษาที่องค์การอนามัยโลกและองค์การอาหารและยาสหรัฐรับรอง และยังไม่มีวัคซีนจำหน่ายเชิงพาณิชย์การป้องกันโรคคือลดโอกาสการถูกเห็บกัด รักษาความสะอาดในกระบวนการแปรรูปเนื้อสัตว์และปฏิบัติตามมาตรการดูแลสุขภาพสากลการรักษาใช้การรักษาตามอาการมีการแนะนำการใช้ยาต้านไวรัสไรบาวิริน
มีรายงานผู้ป่วยไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกในหลายพื้นที่ เช่น แอฟริกา รัสเซียบอลข่านตะวันออกกลางและเอเชียการปะทุของโรคขนาดย่อมเกิดขึ้นทั่วไปในพื้นที่ประจำถิ่นของไวรัสในปี ค.ศ. 2013อิหร่านรัสเซียตุรกีและอุซเบกิสถานรายงานผู้ป่วยโรคนี้มากกว่า 50 รายอัตราป่วยตายอยู่ที่ 10–40% แม้จะมีการพบการปะทุของโรคบางครั้งที่อัตราป่วยตายสูงถึง 80%ไวรัสก่อโรคถูกพบครั้งแรกที่ไครเมียในคริสต์ทศวรรษที่ 1940 ภายหลังถูกระบุว่าเป็นชนิดเดียวกับที่ก่อโรคไข้เลือดออกคองโกในปี ค.ศ. 1973คณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยอนุกรมวิธานของไวรัสประกาศชื่อไวรัสไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกเป็นชื่อทางการ
20 ปีที่ผ่านมา มีการปะทุของโรคไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกในยุโรปตะวันออก โดยเฉพาะอดีตสหภาพโซเวียต เมดิเตอร์เรเนียน ตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เอเชียกลาง ยุโรปใต้ แอฟริกา ตะวันออกกลางและอนุทวีปอินเดียไข้เลือดออกไครเมีย–คองโกอยู่ในบัญชีโรคลำดับต้นสำหรับวิจัยและพัฒนาขององค์การอนามัยโลกและบัญชีโรคประเภท A ของสถาบันโรคภูมิแพ้และโรคติดเชื้อแห่งชาติสหรัฐในฐานะโรคที่มีความเสี่ยงสูงต่อความมั่นคงแห่งชาติและสาธารณสุข
โบโนโบ

โบโนโบหรือชิมแปนซีแคระ(อังกฤษ:bonobo, dwarf chimpanzee, pygmy chimpanzee;ชื่อวิทยาศาสตร์:Pan paniscus)
โบโนโบได้รับการอนุกรมวิธานโดยแอ็นสท์ ชวาทซ์นักสัตววิทยาชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1929 หลังจากก่อนหน้านั้น คือ ในปี ค.ศ. 1927อ็องรี สเคาเตเดินนักสัตววิทยาชาวเบลเยียมได้ตรวจสอบหัวกะโหลกและหนังสัตว์แปลกประหลาดชนิดหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นชิมแปนซีตัวเมียโตเต็มวัยที่ได้มาจากเบลเจียนคองโกชวาทซ์ได้ไปเยือนพิพิธภัณฑ์ของสเคาเตเดิน และได้ทำการวัดขนาดกะโหลกและตัวอย่างอีก 2 หัว ก่อนสรุปว่าเป็นชิมแปนซี หรือเอปชนิดใหม่ของโลก ซึ่งจะพบได้เฉพาะฝั่งซ้ายหรือตอนใต้ของแม่น้ำคองโกเท่านั้น
โบโนโบเป็นลิงไม่มีหางที่นักวิทยาศาสตร์เชื่อกันว่ามีวิวัฒนาการใกล้เคียงมนุษย์มากที่สุด โดยมีบรรพบุรุษร่วมกันก่อนจะมาแยกสายวิวัฒนาการ โดยมีดีเอ็นเอเหมือนกับมนุษย์ถึงร้อยละ 90 โบโนโบมีลักษณะทั่วไปเหมือนกับชิมแปนซีที่อยู่ในสกุลเดียวกันแต่มีขนาดเล็กกว่ามาก และมีถิ่นที่อยู่อาศัยจำกัดกว่า และมีพฤติกรรมรักสงบ ไม่ก้าวร้าวหรือล่าลิงชนิดอื่นกินเป็นอาหารเหมือนชิมแปนซี
โบโนโบมีส่วนหัวที่เล็กกว่าชิมแปนซีเมื่อเทียบกับขนาดตัว มีรูปร่างที่เพรียวและแขนยาวกว่า อย่างไรก็ตามทั้งตัวผู้และตัวเมียเมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดพอ ๆ กับชิมแปนซีตัวเมีย  ซึ่งโบโนโบได้แยกสายวิวัฒนาการมาจากชิมแปนซีเมื่อกว่า 900,000 ปี ถึง 1.5 ล้านปีก่อนจากการที่แม่น้ำคองโกได้ถือกำเนิดขึ้น ทำให้ตัดขาดความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันได้มีการศึกษาพบว่า โบโนโบเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่ไม่ใช่มนุษย์ ที่สามารถแสดงออกทางความรักและมีพฤติกรรมทางเพศได้เหมือนมนุษย์ เช่น การจูบ, การออรัลเซ็กส์หรือแม้แต่การผสมพันธุ์แบบหันหน้าเข้าหากันและยังพบว่ามีพฤติกรรมผสมพันธุ์เพื่อที่จะแลกเปลี่ยนอาหารกัน แทนที่จะต่อสู้แย่งชิงกันแบบสัตว์ชนิดอื่นหรือแม้แต่การใช้อวัยวะเพศที่ขยายใหญ่กว่าปกติเสียดสีกันไปมาของตัวเมียในช่วงวัยเจริญพันธุ์เพื่อแสดงออกถึงความผูกพันฉันพี่น้องกันด้วย
อยู่อาศัยในตอนกลางของทวีปแอฟริกา พบในเขตสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกเพียงประเทศเดียวในโลก พบในธรรมชาติเพียง 5,000 ตัวจัดอยู่ในกลุ่มสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์
ปัจจุบันสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกมีพื้นที่อนุรักษ์ซึ่งเป็นป่าดงดิบที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา คิดเป็นร้อยละ 8 และต้องการเพิ่มเป็นร้อยละ 10 และร้อยละ 15 ในที่สุด โดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกต้องการป้องกันการทำลายป่าในพื้นที่ลุ่มคองโกด้วย
นักวิจัยพบว่าทั้งชิมแปนซีกลาง (Pan troglodytes troglodytes) และ ชิมแปนซีตะวันออก (Pan troglodytes schweinfurthii) มีสารพันธุกรรมร่วมกับโบโนโบมากกว่าลิงชิมแปนซีชนิดย่อยอื่น ๆเชื่อกันว่าส่วนผสมทางพันธุกรรมเกิดขึ้นอย่างน้อยสองครั้งภายใน 550,000 ปีที่ผ่านมาในปัจจุบัน การผสมพันธุ์ระหว่างโบโนโบและชิมแปนซีในป่าถูกขวาง เนื่องจากประชากรมีการเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณและถูกแยกออกจากฝั่งต่างๆ ของแม่น้ำคองโก
ภายในสวนสัตว์ มีการบันทึกลูกผสมระหว่างโบโนโบและชิมแปนซี ระหว่างปี 1990 ถึง 1992 มีการตั้งครรภ์ 5 ครั้งและศึกษาระหว่างโบโนโบตัวผู้กับชิมแปนซีตัวเมีย 2 ตัว การตั้งครรภ์ครั้งแรก ทั้งสองตัวแท้งลูกเนื่องจากแรงกดดันด้านสิ่งแวดล้อม การตั้งครรภ์สามครั้งต่อไปนี้นำไปสู่การเกิดของลูกผสมสามตัว
ลูกผสมระหว่างโบโนโบและชิมแปนซีชื่อ Tiby ยังได้แสดงในภาพยนตร์สวีเดนปี 2017อาร์ต ตัวแม่งงงงงง
ปลาไทเกอร์วิเตตัส

ปลาไทเกอร์วิเตตัส(อังกฤษ:Tigerfish) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าHydrocynus vittatus(Hydrocynus-สุนัขน้ำ, หมาน้ำ;vittatus-ลายพาด) อยู่ในวงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน(Alestidae)
มีรูปร่างโดยรวมทั่วไปคล้ายกับปลาในสกุลHydrocynusชนิดอื่น ๆ แต่มีความแตกต่างออกไป คือ มีขาไกรรไกรที่สั้นงุ้ม ส่วนหัวมีขนาดเล็กกว่าชนิดอื่น ๆ ลำตัวมีลายพาดตามยาว หางมีสีเหลืองไปจนถึงสีแดงในบางตัวและสภาพแวดล้อม ปลายปากล่างสีแดง เมื่อยังเล็กลำตัวมีความกลม แฉกของครีบหางแคบกว่าชนิดH. goliathมีเกล็ดประมาณ 44– 48 ชิ้น
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ 105 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 28 กิโลกรัม อายุสูงสุดที่ได้รายงานคือ 8 ปี
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปแอฟริกาทั้งแม่น้ำไนล์,ประเทศไนเจอร์,สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก,แม่น้ำคองโก, แม่น้ำลูลาบา,แม่น้ำแซมเบซี,ทะเลสาบแทนกันยีกา,ทะเลสาบมาลาการาซีเป็นต้น
จัดเป็นปลาแอฟริกันไทเกอร์อีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามและตกกันเป็นเกมกีฬา
ปลาไทเกอร์วิเตตัส เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่สามารถทำร้ายมนุษย์ได้ มีชาวพื้นเมืองตลอดจนเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าถูกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บและถึงแก่ชีวิตมาแล้ว ในความเชื่อของชาวพื้นเมือง นับเป็นปลาที่นำความโชคร้ายและอัปมงคลมาให้ หากใครได้รับประทานก็จะเจ็บป่วย เมื่อจับปลาได้จะไม่มีการนำเข้ามาในบ้าน แม้แต่การพูดถึงก็เป็นสิ่งที่ไม่ควร และเป็นปลาที่ทำความเสื่อมให้แก่พลังในการรักษาผู้คนของหมอผีพื้นบ้านอีกด้วย โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่าอิงเกวส(Ndweshi)
ปลาไทเกอร์วิเตตัส จะออกล่าอาหารเมื่อโตเต็มที่ ในบริเวณปากแม่น้ำโอคาวังโกในแอฟริกาใต้ในช่วงเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ เป็นช่วงที่น้ำในแม่น้ำจะใสสะอาด ฝูงปลาต่าง ๆ จะว่ายออกมาหาอาหาร รวมถึงพวกปลาหนังปลาหนังจะมีพฤติกรรมไล่ล่าปลาเล็ก ๆ เป็นอาหารในดงกกหรือปาริรุสนั่นคือสัญญาณเตือนให้ฝูงปลาไทเกอร์วิเตตัสออกมาไล่ล่าปลาหนัง ซึ่งบางครั้งเมื่อกัดและตระครุบเหยื่อได้ อาจฉีกเนื้อเหยื่อกระเด็นลอยขึ้นไปบนอากาศได้
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับHydrocynus vitatusที่วิกิสปีชีส์
คางคกโพรงเม็กซิโก

คางคกโพรงเม็กซิโก(อังกฤษ:Mexican burrowing toad, Burrowing toad;ชื่อวิทยาศาสตร์:Rhinophrynus dorsalis) เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำชนิดหนึ่ง ในอันดับกบ(Anura)
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลRhinophrynusและวงศ์ Rhinophrynidae
มีลำตัวกลมและแบนราบ ส่วนหัวหลิมและมีแผ่นหนังที่ปลายของส่วนหัว ตามีขนาดเล็ก ไม่มีแผ่นเยื่อแก้วหู สามารถอ้าปากเพื่อให้ส่วนปลายของลิ้นพลิกกลับและยืดออกมาได้อย่างสะดวกมาก สำหรับกินมดหรือปลวกเป็นอาหาร มีกระดูกสันหลังหน้ากระดูกก้นกบ 8 ปล้อง  กระดูกสันหลังมีเซนทรัลเป็นแบบอย่างของโอพิสโธซีลัส กระดูกหัวไหล่เป็นแบบอย่างของอาร์กซิเฟอรัล ไม่มีกระดูกหน้าอก กระดูกแอสทรากาลัสและกระดูกแคลคาเนียมเชื่อมรวมกันเฉพาะตัวและส่วนปลาย ไม่มีกระดูกแทรกระหว่างกระดูกนิ้ว 2 ชิ้นสุดท้ายลูกอ๊อดมีช่องปากยาวและแคบ ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่มฟันบริเวณปาก ช่องเปิดห้องเหงือกมี 2 ช่องอยู่ทางด้านข้างของลำตัว กินอาหารด้วยการกรองเข้าปาก
มีความยาวประมาณ 7.5–8.5เซนติเมตรอาศัยโดยการขุดโพรงอยู่ในดินโดยกินแมลงและแมงที่อยู่บนดินเป็นอาหารผสมพันธุ์ในแหล่งน้ำขังชั่วคราว โดยจะเป็นการผสมพันธุ์แบบหมู่เป็นกลุ่มก้อนจำนวนมาก โดยตัวผู้ส่งเสียงร้องเรียกตัวเมียขณะลอยตัวอยู่ในน้ำและกอดรัดตัวเมียบริเวณเอว ตัวเมียวางไข่เป็นจำนวนหลายพันฟอง ไข่ไม่ลอยเป็นแพที่ผิวน้ำแต่จะจมลงก้นบ่อ ลูกอ๊อดจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่มตั้งแต่ 5-หลายร้อยตัว
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ใต้สุดของรัฐเท็กซัสในสหรัฐอเมริกาจนถึงคอสตาริกา
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับคางคกโพรงเม็กซิโกที่วิกิสปีชีส์
ปลากระเบนปีศาจหางหนาม

ปลากระเบนปีศาจหางหนามหรือปลากระเบนราหูญี่ปุ่น(อังกฤษ:Spinetail mobula, Japanese devilray;ชื่อวิทยาศาสตร์:Mobula japanica) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลากระเบนนก(Myliobatidae)
มีรูปร่างคล้ายกับปลากระเบนปีศาจชนิดอื่น ๆ และปลากระเบนสกุลอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน คือ มี ระยางค์เนื้อยื่นเป็นแผ่นคล้ายใบหูอยู่ที่มุมขอบนอกปลายสุดของหัวข้างละอันใช้โบกพัดอาหารเข้าปากซึ่งได้แก่แพลงก์ตอนสัตว์ต่าง ๆ ด้านบนลำตัวเป็นสีดำและมีแถบสีขาวพาดโค้งอยู่ด้านซ้ายของส่วนหัว มีความกว้างของลำตัวประมาณ 225 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 310 เซนติเมตร และความยาวลำตัวจรดปลายหาง 198–205 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์ในทะเลเปิดและมหาสมุทร รวมถึงแนวตามปะการังในเขตร้อนและเขตอบอุ่นของอินโด-แปซิฟิกอย่างกว้างไกล ตั้งแต่ออสเตรเลีย,บังกลาเทศ,บราซิล,กัมพูชา,จีน,โคลัมเบีย,คอสตาริกา,ไอวอรี โคสต์,เอกกวาดอร์,เอล ซัลวาดอร์,ฟิจิ,กัวเตมาลา,ฮอนดูรัส,อินเดีย,อินโดนีเซีย,ญี่ปุ่น,คาบสมุทรเกาหลี,เม็กซิโก,พม่า,นิวซีแลนด์,นิคารากัว,โอมาน,ปากีสถาน,ปานามา,เปรู,ฟิลิปปิน,โซมาเลีย,แอฟริกาใต้,ศรีลังกา,ไต้หวัน,ไทย,ตูวาลู,สหรัฐอเมริกา,เวียดนาม, และเยเมน
วงศ์ปลาคาราซินไม่มีฟัน

วงศ์ปลาคาราซินไม่มีฟัน(อังกฤษ:Toothless characins;ชื่อวิทยาศาสตร์: Curimatidae) เป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาคาราซิน(Characiformes)
มีรูปร่างลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาอินซีเน็ต(Prochilodontidae) ซึ่งอยู่ในอันดับเดียวกันมาก และเคยถูกจัดรวมเป็นวงศ์เดียวกันด้วยเว้นแต่ปลาในวงศ์นี้ไม่มีฟันกรามถึงแม้ว่าจะมีแผงฟันขนาดเล็กในคอหอยก็ตาม  โดยมีพฤติกรรมส่วนใหญ่คล้ายกับปลาในวงศ์ปลาอินซีเน็ต คือ ใช้ปากคุ้ยเขี่ยหาอาหารตามพื้นท้องน้ำเป็นหลัก ซึ่งได้แก่สัตว์น้ำขนาดเล็กหรือแมลงน้ำมีขนาดใหญ่เต็มที่ได้ 45เซนติเมตร
มีการกระจายพันธุ์อยู่ในลุ่มแม่น้ำหลัก ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ตั้งแต่ตอนใต้ของคอสตาริกาจนถึงตอนเหนือของอาร์เจนตินาและเปรูจรดชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกมีทั้งหมด 95สกุลซึ่งชื่อในภาษาถิ่นของปลาวงศ์นี้เป็นภาษาสเปนและโปรตุเกสว่า "Curimbatá" หรือ "Curimba" เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่นเป็นปกติ
กราทซ์

กราทซ์(เยอรมัน:Graz;ภาษาเยอรมัน:[ɡʁaːts]) เป็นเมืองหลวงของรัฐสตีเรียและเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศออสเตรียรองจากกรุงเวียนนาโดยข้อมูลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2024 กราทซ์มีประชากรทั้งสิ้น 339,810 คน (ประกอบด้วยผู้ที่อาศัยเป็นหลักแหล่ง 303,270 คน)ซึ่วใน ค.ศ. 2021 ประชากรของเขตเมืองกราทซ์มีอยู่ทั้งหมด 665,390 คน เฉพาะผู้อยู่อาศัยหลักกราทซ์เป็นที่กล่าวถึงในฐานะเมืองแห่งการศึกษาและมหาวิทยาลัย ด้วยมีวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ภายในเมืองถึง 4 แห่ง ทำให้โดยรวมแล้ว เมืองนี้มีนักเรียนนักศึกษามากกว่า 60,000 คนอีกทั้งศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของเมือง (Altstadt) ยังจัดว่าเป็นหนึ่งในใจกลางเมืองที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุดในยุโรปกลาง
ใน ค.ศ. 1999 ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของเมืองได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกและใน ค.ศ. 2010 ได้มีการขยายเขตมรดกโลกเพิ่มเติม โดยการรวมพระราชวังเอ็กเกินแบร์ค(เยอรมัน:Schloss Eggenberg) ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมืองของไปด้วย กราทซ์ได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปใน ค.ศ. 2003 และเป็นเมืองแห่งความสุขในการทําอาหาร (City of Culinary Delights) ใน ค.ศ. 2008
เมืองพี่น้องของกราทซ์มีดังนี้
นโยบายการจัดระเบียบใหม่ (คิวบา)

นโยบายการจัดระเบียบใหม่หรือเรคอนเซตราเซียน (reconcentración)เป็นนโยบายการสร้างค่ายกักกันคนคิวบาขนาดใหญ่ในพื้นที่ชนบทของทั้งเกาะคิวบาโดยรัฐบาลอาณานิคมสเปนที่นำโดยข้าหลวงใหญ่ประจำคิวบาในตอนนั้นวาราเลียโน เวเลอร์เพื่อที่จะแยกระหว่างคนชนบททั่วไปกับกลุ่มกบฏคิวบา ที่กำลังก่อกำเริบขนาดใหญ่เพื่อแยกตัวออกจากสเปน
นับตั้งแต่ปี 2438 เป็นต้นมา ความขัดแย้งระหว่างชาวคิวบากับสเปนอันเป็นเจ้าอาณานิคมเริ่มทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้นเข้าทุกที จนในที่สุดชาวคิวบาที่ไม่พอใจต่อนโยบายการบริหารประเทศของเจ้าอาณานิคม โดยเฉพาะกับพวกนายทุนน้ำตาล เลยตัดสินใจทำการลุกฮือก่อกบฏต่อต้านอำนาจของสเปน ด้วยศักยภาพของกองกำลังกบฏที่มีน้อยกว่าทั้งทางด้านอาวุธยุทโธปกรณ์และกำลังพล พวกเขาจึงเน้นการสู้รบในแบบสงครามกองโจรเป็นหลัก ซึ่งในการรบนี้ได้รับความช่วยเหลืออย่างดีจากชาวบ้าน ชาวสวนดั้งเดิมของคิวบาที่ไม่ใช่นายทุนน้ำตาลในประเทศ ทำให้กลุ่มกบฏมีเสบียงและสายข่าวที่ดีมาโดยตลอด ในทางกลับกันเจ้าอาณานิคมอย่างสเปนต้องเผชิญกับภาวะยุ่งยากในการจัดการกบฏ และทำให้การปราบปรามยืดเยื้อออกไปมากกว่าที่ควรจะเป็น
ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มกบฏคิวบาและเจ้าอาณานิคมสเปน ส่งผลกระทบต่อการผลิตน้ำตาลอันเป็นเศรษฐกิจหลักของคิวบา จนกระทั่งในปี 2439 รัฐบาลสเปนได้ส่งวาราเลียโน เวเลอร์เข้ามาประจำการเป็นข้าหลวงใหญ่ประจำคิวบาพร้อมมอบอำนาจเบ็ดเสร็จในการจัดการกลุ่มกบฏให้ราบคาบ ในฐานะทหารแล้วเวเลอร์เข้าใจยุทธศาสตร์การรบของกลุ่มกบฏคิวบา และมองเห็นต้นตอของปัญหานี้ว่า ชาวบ้านตามชนบทเป็นคนคอยช่วยเหลือกลุ่มกบฏ หากจะจัดการกลุ่มกบฏก็ต้องแยกกบฏออกมาจากชาวบ้านดังนั้นแล้วเวเลอร์จึงได้ประกาศใช้นโยบายการจัดระเบียบใหม่ เพื่อทำการจัดระเบียบพื้นที่ชนบททั้งหมดของเกาะ โดยแยกและอพยพชาวสวนยากจนตามชนบทเอามาไว้รวมกันในค่ายกักกันที่ถูกเรียกว่า “เมือง” ที่มีกำลังทหารโดยรอบ ค่ายกักกันหรือเมืองใหม่นี้มีพื้นที่จำกัดและไม่ได้มีพื้นที่เพาะปลูกกว้างขวางเหมือนพื้นที่ดั้งเดิม แต่รัฐบาลเวเลอร์ก็ประกาศบังคับให้ทุกคนในชนบทต้องย้ายอพยพมายังค่ายกักกันนี้ภายใน 8 วัน หากใครฝ่าฝืนก็จะถูกยิงทิ้งในข้อหากบฏ ส่งผลทำให้ทุกคนในชนบทถูกย้ายให้เข้ามายังค่ายกักกันที่กระจายไปตามเขตต่างๆทั่วทั้งเกาะ ส่วนที่ดินทำการเกษตรดั้งเดิมของชาวสวนผู้ยากจน รวมทั้งปศุสัตว์ของพวกเขาก็ถูกทำลายหลังจากย้ายคนเข้าไปอาศัยในเขตกักกัน
ผลจากการประกาศใช้นโยบายนี้ของเวเลอร์ ส่งผลทำให้มีชาวคิวบากว่า 1 ใน 3 ของเกาะในตอนนั้น ต้องอพยพไปตั้งถิ่นฐานในค่ายกักกันที่ทางรัฐบาลจัดเตรียมเอาไว้ให้ ซึ่งภายในค่ายกักกันนั้นก็ไม่ได้มีสุขอนามัยที่เหมาะสม อาหารขาดแคลนและมีไม่พอต่อความต้องการของผู้คน ทำให้เกิดภาวะอดอยากรุนแรงภายในค่ายกักกัน ตลอดจนเกิดโรคระบาดเข้าซ้ำเติม ส่งผลโดยตรงทำให้มีพลเรือนร่วม 400,000 คน ต้องเสียชีวิตไป ซึ่งแม้ว่าจะมีพลเรือนเสียชีวิตไปเป็นจำนวนมาก ทว่าตัวของเวเลอร์ก็ยังส่งให้คงนโยบายกักกันเอาไว้ตลอดสมัยที่เข้าเป็นข้าหลวงใหญ่ผู้ปกครองคิวบา
การประท้วงในประเทศคิวบา พ.ศ. 2564

การประท้วงต่อต้านรัฐบาลคิวบาและพรรคคอมมิวนิสต์คิวบากำลังดำเนินอยู่ในประเทศคิวบานับตั้งแต่ 11 กรกฎาคม 2021 เกิดจากการขาดแคลนอาหารและยา ประกอบกับความล้มเหลวของรัฐบาลในการรับมือต่อการระบาดของโรคโควิด-19ถือกันว่าการประท้วงนี้เป็นการประท้วงต่อต้านรัฐบาลที่ใหญ่ที่สุดในคิวบานับตั้งแต่มาเลกอนนาโซเมื่อปี 1994ข้อมูลจาก 14 กรกฎาคม พบว่ามีผู้ประท้วงเสียชีวิต 1 รายระหว่างการปะทะกับตำรวจในขณะที่บางสื่อรายงานประมาณผู้เสียชีวิตอยู่ที่ 5 ราย
วัลเลตตา

วัลเลตตา(อังกฤษ:Valletta;มอลตา:il-Belt Valletta) เป็นเมืองหลวงของประเทศมอลตาและหนึ่งใน 68พื้นที่สภาตั้งอยู่ระหว่างGrand HarbourทางตะวันออกกับMarsamxett Harbourทางตะวันตก โดยมีประชากรใน ค.ศ. 2021 ที่ 5,157 คนวัลเลตตาเป็นศูนย์กลางการค้าสำหรับการซื้อของ บาร์ ร้านอาหาร และร้านคาเฟ่ โดยเป็นเมืองหลวงทางใต้สุดของทวีปยุโรปและเป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดในสหภาพยุโรปโดยมีขนาดเพียง 0.61 ตารางกิโลเมตร (0.24 ตารางไมล์)
วัลเลตตามีอาคารสถาปัตยกรรมของศตวรรษที่ 16 ที่สร้างขึ้นโดยคณะอัศวินบริบาลนครนี้ตั้งชื่อตามฌ็อง ปารีโซ เดอ วาแลต์(Jean Parisot de Valette) ผู้ปกป้องเกาะจากการรุกรานของออตโตมันในการล้อมมอลตาได้สำเร็จ นครนี้มีเอกลักษณ์พื้นฐานแบบสถาปัตยกรรมบาโรกกับองค์ประกอบของความจริตนิยม,ฟื้นฟูคลาสสิกและสมัยใหม่แม้ว่าสงครามโลกครั้งที่สองทิ้งความเสียหายขนานใหญ่ในตัวนคร โดยเฉพาะการทำลายล้างโรงอุปรากรหลวงนครวัลเลตตาได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกใน ค.ศ. 1980นครนี้ีมีอนุสรณ์สถาน 320 แห่งภายในพื้นที่ 0.55 ตร.กม. ทำให้เป็นหนึ่งในพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ที่หนาแน่นที่สุดในโลกทำให้บางครั้งเรียกเป็น "พิพิธภัณฑ์กลางแจ้ง"วัลเลตตาได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปใน ค.ศ. 2018 และยังได้รับการจัดอันดับเป็นนครที่รับแสงอาทิตย์มากที่สุดในยุโรปเมื่อ ค.ศ. 2016
นครนี้มีชื่อเสียงจากป้อมปราการประกอบด้วยมุขป้อม,ม่านและcavaliersร่วมกับความงดงามของพระราชวัง สวน และโบสถ์สมัยบาโรก
วัลเลตตาเป็นเมืองพี่น้องกับ:
นกกระเรียนเล็ก

นกกระเรียนเล็กหรือนกกระเรียนเดมเมอเซลล์(อังกฤษ:Demoiselle crane) เป็นนกกระเรียนชนิดหนึ่ง ขยายพันธุ์ในเอเชียกลาง พบเพียงไม่กี่แห่งในประเทศไซปรัสและทางตะวันออกของประเทศตุรกีและถึงแม้จะไกลอย่างทางตอนเหนือและตะวันตกของประเทศปากีสถานในฤดูหนาวนกจะอพยพไปทวีปแอฟริกาและเอเชียใต้
นกกระเรียนเล็กยาว 85–100 ซม.ช่วงปีกกว้าง 155–180 ซม.เล็กกว่านกกระเรียนยุโรปเล็กน้อยแต่ชุดขนคล้ายกัน คอยาว มีสีดำถึงอก มีพู่ที่คอสีขาว
เสียงร้องคล้ายแตร แต่แหลมสูงกว่านกกระเรียนยุโรป มีพฤติกรรมการเต้นรำเช่นเดียวกันกับนกกระเรียนชนิดอื่น ส่วนมากจะเต้นอยู่บนพื้น ไม่ค่อยมีการกระโดด
นกกระเรียนเล็กจัดเป็นนกกระเรียนขนาดเล็กที่สุดในบรรดานกกระเรียนทั้งหมด มีจุดเด่น คือ มีพู่สีขาวที่คอและหลังหัว ตัวผู้มีสีแดงสดใส ตัวเมียมีสีน้ำตาล เป็นนกที่รวมฝูงมากถึง 400 ตัว หรืออาจจะมากกว่านั้น
ในการอพยพที่อินเดีย ชาวอินเดียจะชื่นชมการมาถึงของนกกระเรียนเล็ก เช่นเดียวกับชาวญี่ปุ่นกับนกกระเรียนญี่ปุ่นโดยจะมีผู้คนออกมาโปรยเมล็ดพืชให้เป็นอาหาร โดยนกฝูงใหญ่จะกินอาหารรวมกันมากถึง 5,000 กิโลกรัมต่อวัน
มีโน ราโยลา

การ์มีเน "มีโน" ราโยลา(อิตาลี:Carmine "Mino" Raiola; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967 – 30 เมษายน ค.ศ. 2022) เป็นนายหน้าฟุตบอลชาวอิตาลีที่รู้จักกันในการเป็นนายหน้าของผู้เล่นอย่างซลาตัน อิบราฮีมอวิช,ปอล ปอกบา,แฮนริค มะคีทาเรียน,มาร์โก แวร์รัตตี,จันลุยจี ดอนนารุมมา,มัตไตส์ เดอ ลิคต์,อาลิง โฮลัน,มารีโอ บาโลเตลลีและปาเวล เนดเวตเป็นต้น
ราโยลาเกิดเมื่อ ค.ศ. 1967 ที่โนเชราอินเฟรีโอเรแคว้นคัมปาเนียทางตอนใต้ของอิตาลี เขาย้ายไปอยู่ที่เมืองฮาร์เลมของเนเธอร์แลนด์ในอีกหนึ่งปีต่อมากับพ่อแม่ของเขาเติบโตขึ้นมาในเนเธอร์แลนด์ พ่อของเขาเปิดธุรกิจร้านอาหารที่ประสบความสำเร็จโดยที่ราโยลาใช้เวลาในวัยเด็กของเขาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในเวลาเดียวกัน เขาได้รับประกาศนียบัตรจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาและเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเป็นเวลาสองปี โดยลงทะเบียนเรียนในคณะนิติศาสตร์เขาเริ่มเล่นฟุตบอลให้แก่ทีมเยาวชนของฮาเอฟเซ ฮาร์เลม แต่หยุดเมื่ออายุ 18 ปีใน ค.ศ. 1987 เพื่อเป็นหัวหน้าทีมเยาวชน
หลังจากช่วงสั้น ๆ ในอาชีพนักฟุตบอลของเขา ราโยลายังคงเกี่ยวข้องกับโลกฟุตบอล คราวนี้ในฐานะตัวแทนนักฟุตบอล เขาเริ่มทำงานที่สปอตส์โพรโมชันซึ่งเป็นบริษัทตัวแทนด้านกีฬา และช่วยในการย้ายตัวผู้เล่นชาวดัตช์ที่มีชื่อเสียงหลายคนไปยังสโมสรในอิตาลี อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน เขาตัดสินใจลาออกจากบริษัทและเริ่มต้นธุรกิจของตัวเอง การย้ายทีมครั้งใหญ่ครั้งแรกของเขาคือการเซ็นสัญญาของปาเวล เนดเวตจากสปาร์ตาปรากไปยังลาซีโอจากฟอร์มที่น่าประทับใจของเขาในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996ซึ่งทีมฟุตบอลชาติสาธารณรัฐเช็กของเนดเวตไปถึงรอบชิงชนะเลิศก่อนที่จะแพ้ทีมฟุตบอลชาติเยอรมนีที่สนามกีฬาเวมบลีย์
ปราสาทบราติสลาวา

ปราสาทบราติสลาวา(สโลวัก:Bratislavský hrad) เป็นปราสาทหลักของบราติสลาวาเมืองหลวงของสโลวาเกียเป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ที่มีหอคอยอยู่สี่มุม ตั้งอยู่บนเนินเขาหิน Little Carpathians เหนือแม่น้ำดานูบกลางบราติสลาวา ด้วยขนาดและที่ตั้งทำให้เป็นจุดเด่นของเมืองมานานหลายศตวรรษ
สถานที่ตั้งสามารถเห็นมุมมองที่ยอดเยี่ยมของบราติสลาวา ออสเตรีย และบางส่วนของฮังการีในวันที่สภาพอากาศดี มีตำนานหลายเรื่องเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ของปราสาท
ตัวปราสาทประกอบด้วยหอคอยสี่ที่ (แต่ละมุม) และลานภายในที่มีบ่อน้ำลึก 80 ม. (260 ฟุต) หอคอยที่ใหญ่ที่สุดและสูงที่สุดคือหอคอยคราวน์ที่มุมตะวันตกเฉียงใต้ หอคอยขนาด 47 ม. (154 ฟุต) สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 และเริ่มขึ้นในช่วงกลางปี 1500 เป็นระยะเวลาประมาณ 200 ปี เป็นที่สวมมงกุฎเพชรแห่งฮังการีผนังด้านนอกและทางเดินภายในมีชิ้นส่วนขององค์ประกอบการก่อสร้างแบบกอธิคและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ประตูทางเข้ามีกำแพงล้อมรอบจากศตวรรษที่ 16 ยังคงปรากฏให้เห็นทางด้านตะวันออกของทางเข้าหลัก ด้านหลังทางเข้าเป็นทางที่นำไปสู่บันไดขนาดใหญ่ซึ่งจะนำไปสู่นิทรรศการของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสโลวักบนชั้นสอง ปีกตะวันตกของชั้นนี้มีห้องโถง 4 ห้องสำหรับ Treasure Chamber (เปิดในปี 1988) ที่มีการรวบรวมโบราณวัตถุที่มีค่าที่สุดและวัตถุอื่น ๆ ของสโลวาเกียรวมถึงรูปปั้นยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่เรียกว่า Venus of Moravany ส่วนชั้นสามเป็นที่จัดแสดงนิทรรศการประวัติศาสตร์สโลวาเกีย ชั้นแรกทางด้านใต้ของอาคารเป็นที่ตั้งของห้องพักของรัฐสภาสโลวัก สภาแห่งชาติของสาธารณรัฐสโลวัก รวมถึงเครื่องเรือนจากศตวรรษที่ 16 ทางด้านทิศเหนือของอาคาร อดีตโบสถ์บาร็อค เป็นที่ตั้งของ Music Hall ที่จัดคอนเสิร์ต ลานภายในมีทางเข้าสู่ Knights Hall
ไปทางทิศตะวันตกของอาคารหลักเป็นอาคาร Hillebrandt ที่สร้างขึ้นใหม่ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1762 และถูกทำลายโดยไฟในปี 1811 และยังมีลานแห่งเกียรติยศเป็นพื้นที่ตรงหน้าก่อนทางเข้าปราสาทมีตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 18
ไปทางทิศตะวันออกของปราสาทสร้างเป็นกลุ่มอาคาร Great Moravian basilica (ศตวรรษที่ 9), Church of St Savior (ศตวรรษที่ 11) และอื่น ๆ วัตถุยุคกลางต้นถูกระบุไว้บนพื้นดิน การค้นพบทางโบราณคดีที่แท้จริงนั้นอยู่ใต้กลุ่มวัตถุที่ระบุไว้นี้โดยตรง
ที่อยู่ติดกับ Nicholas Gate ซึ่งเป็นประตูกอธิคจากศตวรรษที่ 15 ในจตุรัสตะวันออกเฉียงเหนือคือ Lugiland Bastion เป็นอาคารสามชั้นที่มีอายุตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสภาแห่งชาติของสาธารณรัฐสโลวักและคอกม้าแบบบาร็อค (ปัจจุบันเป็นร้านอาหารชื่อดัง) มีสวนอังกฤษตั้งอยู่ทางทิศใต้ของคอกม้า
ชายแดนทางตอนเหนือของที่ตั้งปราสาทถสร้างขึ้นโดยอาคารสไตล์บาโรกที่มีอายุตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสโลวักและการบริหารปราสาท
48°08′32″N17°06′00″E﻿ / ﻿48.14222°N 17.10000°E﻿ /48.14222; 17.10000
ฟัวกรา

ฟัวกรา(ฝรั่งเศส:foie gras,ออกเสียง:[fwa ɡʁɑ]; แปลตรงตัว: "ตับอ้วน") เป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ทำมาจากตับของเป็ดหรือห่านรายงานจากกฎหมายฝรั่งเศสฟัวกราถือเป็นตับของเป็ดหรือห่านที่ถูกทำให้อ้วนด้วยวิธีการให้อาหารทางสายยางในประเทศสเปนและประเทศอื่น จะใช้วิธีการให้อาหารตามธรรมชาติฝูงเป็ดถูกบังคับให้กินอาหารสองครั้งต่อวันเป็นเวลา 12.5 วัน ส่วนห่านอยู่ที่สามครั้งต่อวันเป็นเวลาประมาณ 17 วัน ฝูงเป็ดถูกฆ่าในวันที่ 100 และห่านถูกฆ่าในวันที่ 112
เทคนิคการให้อาหารผ่านหลอดสามารถสืบได้ถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อชาวอียิปต์โบราณเริ่มเก็บนกไว้ทำอาหารและทำให้มันอ้วนโดยการบังคับกินปัจจุบัน ฝรั่งเศสเป็นประเทศที่ผลิตและบริโภคฟัวกรามากที่สุด ถึงแม้ว่าจะมีการผลิตและบริโภคทั่วโลกก็ตาม โดยเฉพาะชาติยุโรป สหรัฐ และจีน
ฟัวกรา เป็นอาหารที่มีไขมันมาก และยังมีเส้นใยมากอีกด้วย แต่เดิมแหล่งผลิตฟัวกราที่ดีที่สุด คือ เมืองตูลูซทางภาคใต้ของฝรั่งเศส แต่ปัจจุบันนี้สามารถหารับประทานได้เกือบทุกที่องค์การสิทธิสัตว์และสวัสดิการสัตว์ถือว่า ขั้นตอนการผลิตฟัวกรานั้นโหดร้าย เนื่องจากเป็นการบังคับป้อนอาหารให้ห่านหรือเป็ดด้วยข้าวโพดเพื่อให้มีตับใหญ่กว่าปรกติ นอกจากนี้ การผลิตฟัวกรานั้นผิดกฎหมายในหลายพื้นที่ เพราะถือเป็นการทรมานสัตว์ เป็นต้นว่า ใน
เจ้าหญิงตาเตียนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก

เจ้าหญิงตาเตียนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก (อังกฤษ:Her Royal Highness Princess Tatiana of Greece and Denmark) ประสูติเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2523 ณประเทศเวเนซุเอลามีพระนามเดิมว่าตาเตียนา เอเลียกา บลิตนิกเป็นธิดาของ  ลาร์ดลาฟ วัลเดมาร์ บลิตนิก และ มารี บลัชเชอร์ เบอร์ลีน ในชีวิตวันเด็กของพระองค์นั้นทรงประทับในสวิตเซอร์แลนด์พระองค์มีพระเชษฐาคือ บอริส บลิตนิก พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากเจ้าชายวิลเลียมที่ 2 อเลกเตอร์แห่งเฮสส์พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาในAiglon Collegeโรงเรียนนานาชาติของสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นทรงศึกษาในมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์จบปริญญาเอกสาขาสังคมศึกษา เมื่อทรงศึกษาจบแล้ว ทรงทำงานในแผนกประชาสัมพันธ์เป็นผู้วางแผนงานสำหรับนักออกแบบแฟชั่นให้กับไดอานา ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก
ตาเตียนา เอเลียกา บลิตนิก ได้เสกสมรสกับเจ้าชายนิโกเลาส์แห่งกรีซและเดนมาร์กพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซและสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2553 รับพระราชทานพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์กพร้อมฐานันดรรอยัลไฮเนสพระองค์ทรงพระนิพนธ์หนังสือ 1 เล่มคือA Taste of Greece: Recipes, Cuisine & Culture - with Diana Farr Louisซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับการทำอาหาร โดยหลังจากเสกสมรสแล้ว พระองค์ทรงรับองค์กรกุศลไว้ในพระอุปถัมภ์มากมาย ร่วมกับเจ้าหญิงอเล็กเซียแห่งกรีซและเดนมาร์กพระภคินีของพระสวามี จนกระทั่งเจ้าหญิงอะเล็กเซีย ได้พระราชทานสัมภาษณ์ตอนหนึ่งเกี่ยวกับ ชีวิตในวังของเจ้าหญิง ว่า
พระราชวงศ์แห่งกรีซนั้น ได้รับการถวายพระเกียรติยศจากราชวงศ์ต่างๆทั่วยุโรปมาตั้งแต่ล้มล้างระบอบกษัตริย์สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กผู้เป็นพระมหากษัตรีย์แห่งเดนมาร์กพระองค์ปัจจุบันได้ออกมาพระราชทานสัมภาษณ์เกี่ยวกับความเห็นเรื่องราชวงศ์และความร่ำรวยในโลกยุคปัจจุบันตอนหนึ่งว่า
อีกทั้งยีงมีพระราชดำรัสของพระมหากษัตริย์ของราชวงศ์ยุโรปอีกหลายพระองค์ ที่ออกมาพระราชทานสัมภาษณ์เกี่ยวกับราชวงศ์กรีซ ดังเช่น
ภูมิศาสตร์โซมาเลีย

ประเทศโซมาเลียตั้งอยู่ที่บริเวณจะงอยแอฟริกามีประเทศเอธิโอเปียตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกประเทศจิบูตีตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนืออ่าวเอเดนอยู่ทางทิศเหนือมหาสมุทรอินเดียอยู่ทางทิศตะวันออก และประเทศเคนยาอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ด้วยเนื้อที่ 637,657 ตารางกิโลเมตร ภูมิประเทศของโซมาเลียส่วนใหญ่ประกอบด้วยที่ราบและที่ราบสูงโซมาเลียมีชายฝั่งยาวกว่า 3,300 กิโลเมตร ในระยะที่ยาวที่สุดในทวีปแอฟริกาและตะวันออกกลาง
ที่ตั้ง:จะงอยแอฟริกา, บริเวณขอบอ่าวเอเดนและมหาสมุทรอินเดีย, ทางทิศตะวันออกของประเทศเอธิโอเปีย
พิกัดทางภูมิศาสตร์:10°00′N49°00′E﻿ / ﻿10.000°N 49.000°E﻿ /10.000; 49.000
แผนที่อ้างอิง:แอฟริกา
พื้นที่:รวม:637,657 ตารางกิโลเมตร (246,600 ตารางไมล์)ผืนดิน:627,337 ตารางกิโลเมตร (242,216 ตารางไมล์)น้ำ:10,320 ตารางกิโลเมตร (3,984 ตารางไมล์)
พื้นที่ - เปรียบเทียบ:มีขนาดเล็กกว่ารัฐเท็กซัส
ขอบเขตผืนดิน:รวม:2,366 กิโลเมตร (1,470 ไมล์)ชายแดน:ประเทศจิบูตี58 กิโลเมตร (36 ไมล์),ประเทศเอธิโอเปีย1,626 กิโลเมตร (1,010 ไมล์) และประเทศเคนยา682 กิโลเมตร (423 ไมล์)
ชายฝั่ง:3,300 กิโลเมตร (1,879 ไมล์)
การเรียกร้องทางทะเล:ดินแดนในทะเล:200nmi(370.4 km; 230.2 mi)
ภูมิอากาศ:หลักทะเลทราย; ธันวาคม-กุมภาพันธ์ - มรสุมตะวันออกเฉียงเหนือมีอุณหภูมิในระดับปานกลางในภาคเหนือและร้อนมากในภาคใต้; พฤษภาคม-ตุลาคม - มรสุมตะวันตกเฉียงใต้, ร้อนระอุในภาคเหนือและร้อนในภาคใต้ปริมาณน้ำฝนที่ผิดปกติช่วงเวลาที่ร้อนและชื้น (tangambili) ระหว่างมรสุม
ภูมิประเทศ:ส่วนใหญ่เป็นที่ราบที่ราบสูงลูกคลื่นที่จะขึ้นไปบนเนินเขาในภาคเหนือ
ที่สุดของระดับความสูง:จุดต่ำสุด:มหาสมุทรอินเดีย 0 เมตร (0 ฟุต)จุดสูงสุด:Shimbiris2,416 เมตร (7,926 ฟุต)
ทรัพยากรธรรมชาติ:ยูเรเนียมและเงินสำรองไมส่วนใหญ่ของแร่เหล็กดีบุกยิปซั่ม, อะลูมิเนียมทองแดง, เกลือ, แก๊สธรรมชาติ
การใช้ที่ดิน:ที่ดินทำกิน:1.64%พืชถาวร:0.04%อื่น ๆ:98.32% (2005)
ที่ดินในเขตชลประทาน:2,000 ตารางกิโลเมตร (772 ตารางไมล์) (2003)
ภัยธรรมชาติ:ภัยแล้งที่เกิดขึ้น; พายุฝุ่นบ่อยที่ราบภาคตะวันออกในช่วงฤดู​​ร้อน; น้ำท่วมในช่วงฤดู​​ฝน
อันตรายที่มนุษย์สร้างขึ้น:ทะเลทราย; ตัดไม้ทำลายป่า; พังทลายของดิน; ทิ้งของเสีย; ประมงมากเกินไป
ทะเลทราย; ตัดไม้ทำลายป่า; กินหญ้ามากเกินไป; พังทลายของดิน; ทิ้งเสีย; overfishingตกลง:ความหลากหลายทางชีวภาพเป็นทะเลทรายสายพันธุ์, กฎหมายทะเลการป้องกันชั้นโอโซนลงนาม แต่ไม่อนุมัติ:โยนทะเล, ห้ามทดลองนิวเคลียร์
นี่คือรายการของจุดที่สุดของประเทศโซมาเลียจุดที่อยู่ไกลออกไปทางทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศตะวันออก หรือทิศตะวันตกมากกว่าตำแหน่งอื่น ๆ
หมาจิ้งจอกหลังดำ

หมาจิ้งจอกหลังดำหรือหมาจิ้งจอกหลังเงิน(อังกฤษ:black-backed jackal, silver-backed jackal, red jackal;ชื่อวิทยาศาสตร์:Lupulella mesomelas) เป็นสัตว์กินเนื้อชนิดหนึ่งในวงศ์สุนัข(Canidae)
เป็นหมาจำพวกแจ็กคัลชนิดหนึ่ง  มีใบหูใหญ่ ปลายหางมีสีดำ ช่วงขาสั้นกว่าหมาจิ้งจอกข้างลาย(L. adusta) ตัวผู้กับตัวเมียมีรูปร่างลักษณะเหมือนกันแต่ตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย
มีความสูงจากหัวไหล่ถึงปลายเท้า 40–45 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 70–80 เซนติเมตร ความยาวหาง 28–35 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 6–13.5 กิโลกรัม อายุโดยเฉลี่ย 8–10 ปี
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปแอฟริกา โดยเป็นแจ็กคัลชนิดที่หาได้ง่ายที่สุด พบเห็นได้บ่อยที่สุดในทวีปแอฟริกา โดยจะอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้า ป่าละเมาะ และพื้นที่กึ่งทะเลทราย จะจับคู่เพียงคู่เดียวไปตลอดทั้งชีวิตและช่วยกันปกป้องถิ่นอาศัยและถิ่นหากิน  หมาจิ้งจอกหลังดำเป็นนักฉกฉวยโอกาสแย่งกินซากสัตว์จากสัตว์นักล่าชนิดอื่น ๆ แต่เมื่อมีโอกาสก็จะล่าลูกแอนทีโลป หรือลูกกวางขนาดเล็ก เป็นอาหารได้ รวมถึงหนู, นกที่หากินตามพื้นดิน ลูกหมาขนาดเล็กที่ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้จะตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ เช่นเสือดาว, อินทรีขนาดใหญ่, งูเหลือม
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับCanis mesomelasที่วิกิสปีชีส์
ชาวโซมาลี

ชาวโซมาลี(โซมาลี:Soomaaliyeed,อาหรับ:الصوماليون) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในจะงอยแอฟริกา(คาบสมุทรโซมาลี)ชาวโซมาลีส่วนใหญ่พูดภาษาโซมาลีและคนส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่กลุ่มชาติพันธุ์โซมาลีส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศโซมาเลีย(ประมาณ 8,700,000)เอธิโอเปีย(4600000)เคนยา(2.4 ล้าน)และจิบูตี(464600)และอีกจำนวนมากยังอาศัยอยู่ในพื้นที่บางส่วนของตะวันออกกลาง,อเมริกาเหนือและยุโรป
โรงเรียนเซนต์ดอมินิก

โรงเรียนเซนต์ดอมินิก(อังกฤษ:Saint Dominic School)
โรงเรียนได้รับการสถาปนาจัดตั้งและถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่12 พฤษภาคมพ.ศ. 2504เดิมโรงเรียนมีชื่อว่า "ดอนบอสโกวิทยา" โดยแยกออกจาก "โรงเรียนอาชีวะดอนบอสโก" เนื่องจาก โดนถนนเพชรบุรีตัดใหม่ ตัดแบ่งครึ่งไปจนถึงแยกคลองตัน
เพื่อใช้เป็นที่เรียนวิชาสายสามัญ เปิดสอนเพียงชั้น ป.1 ก-ข-ค ถึง ป.5 ก-ข-ค จำนวนนักเรียนตามบัญชีเรียก 214 คนต่อมาในภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เซนต์ดอมินิก" เนื่องจาก ชื่อ เซนต์ดอมินิก ซึ่งเป็นชื่อของชมรมซาเลเซียนเก่า ได้เปลี่ยนชื่อจากชมรม เซนต์ดอมินิก เป็นชื่อชมรมเพื่อนซาวีโอเราจึงนำชื่อนี้มาใช้ เมื่อวันที่14 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2506โดยมีนายปรีดา แสงสว่าง รับเป็นเจ้าของเอง (ทั้งผู้จัดการและครูใหญ่) เพราะหลักฐานเอกสารของ มูลนิธิยังไม่เรียบร้อยต่อมาโอนการเป็นเจ้าของให้แก่ "คณะซาเลเซียนแห่งประเทศไทย" โดยมีบาทหลวงยอห์น อุลลิอานา เป็นเจ้าของ เจ้าของโรงเรียนในปัจจุบันได้แก่ "มิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ" โดย บาทหลวงมนูญ สนเจริญ เป็นผู้ถือใบอนุญาต
ปัจจุบันโรงเรียนเซนต์ดอมินิกเปิดรับตั้งแต่ระดับ ประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 มีครูไทยจำนวน 173 คน ครูต่างชาติ จำนวน 15 คน และนักเรียนรวมประมาณ 2,000 กว่าคน
อาคารมารีย์ เป็นชื่อตึกที่ในอดีตเคยเรียกว่า "ตึกเจ้าคณะ" หรือ "บ้านเจ้าคณะ" เพราะเป็นที่ตั้งสำนักงานคณะซาเลเซียน และเป็นที่พำนักของอธิการเจ้าคณะแขวงคณะซาเลเซียนในประเทศไทย รวมทั้งผู้ใหญ่ท่านอื่นด้วย ปัจจุบันได้สร้างอาคารมารีย์อนุสรณ์ 48 ปีแทนอาคารมารีย์หลังเดิมโดยเป็นตึกสีขาว เอียงเป็นตัว L มีสระว่ายน้ำหนึ่งสระ มีลิฟต์ 3 ตัว บันได 2 ด้าน (ด้านหัว L และท้าย L) ชั้น 1 จะเป็นห้องโถง โดยจะมีวัดพระแม่องค์อุปถัมป์ไว้ทำพิธีต่าง ๆ ชั้น 2 จะเป็นของ ประถมศึกษาปีที่ 4 โดยมีห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและห้องนาฏยศิลป์ไทย ชั้น 3 จะเป็นของ ประถมศึกษาปีที่ 5 โดยมีห้องรวมครูกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และห้องขับร้องเซซีลีอา ชั้น 4 ของ ประถมศึกษาปีที่ 6 โดยมีห้องสมุดมัธยมศึกษา ชั้น 5 จะเป็นชั้นของห้องคอมพิวเตอร์ ห้องประชุมรีนัลดี ห้องนวัตกรรม ชั้น 6 ของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จะมีห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ห้องเรียน Learn education ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์/คณิตศาสตร์ ชั้น 7 จะมีห้อง มัธยมศึกษาปีที่ 1 เขตนักบวช ผู้ใหญ่ในโรงเรียน และห้องพักครูกลุ่มสาระคณิตศาสตร์ ชั้น 8 มีห้องมัธยมศึกษาปีที่ 3 ห้องพักครูกลุ่มสาระภาษาอังกฤษ เขตนักบวชและชั้นสุดท้าย ชั้นดาดฟ้า
ตึกมารีย์มีกล้องวงจรปิดทั้งสิ้น 48 ตัว (เฉพาะนอกห้อง) และมีห้องเรียน 45 ห้อง และถือเป็นตึกที่สร้างเก่าแต่นำมาดัดแปลงใหม่และทันสมัยที่สุดในโรงเรียน
13°44′58″N100°33′34″E﻿ / ﻿13.749426°N 100.559436°E﻿ /13.749426; 100.559436
อิกัวนาแรด

อิกัวนาแรดหรือไรนอเซอรัสอิกัวนา(อังกฤษ:Rhinoceros iguana, Horned ground iguana) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกอิกัวนามีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าCyclura cornutaอยู่ในวงศ์Iguanidae
มีจุดเด่นอยู่ที่ตรงหัวขนาดใหญ่ที่มีเขาที่ดั้งจมูกเหมือนกับนอแรดอันเป็นที่มาของชื่อเรียก มีลำตัวที่มีขนาดใหญ่ หนา บึกบึน ลำตัวมีสีน้ำตาลหรือสีเขียวมะกอกหรือสีดำขณะที่บางตัวมีส่วนหางสีฟ้าในตอนเล็กจะมีสีเทาอมฟ้าแซมตลอดทั้งตัว ในตัวผู้จะมีสีสันบริเวณกล้ามเนื้อที่หลังคอหนามาก และมีกล้ามเนื้อบริเวณกรามที่ใหญ่มากจนปูดออกมาบริเวณหัวอย่างชัดเจน ภายในปากเป็นสีม่วงดำสำหรับใช้ขู่ โดยการขู่จะใช้วิธีอ้าปากขู่และงับกรามลงแรง ๆ
จัดเป็นอิกัวนาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุลCycluraด้วยมีความยาวที่สุดได้ถึง 1.5เมตรและมีน้ำหนักได้ถึง 15กิโลกรัมกระจายพันธุ์อยู่ในที่ที่แห้งแล้งแถบเกาะฮิสปันโยลา,หมู่เกาะแคริบเบียนและดอมินีกา
มีอยู่ด้วยกันทั้งหมด 3ชนิดย่อยซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้วหนึ่งชนิด และอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่งหนึ่งชนิด เป็นอิกัวนาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็ก หรือ ไข่นก เป็นอาหารได้ แต่จะกินพืชเป็นหลัก
เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่เป็นที่นิยมเลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ แต่ว่าเป็นอิกัวนาที่มีนิสัยก้าวร้าว ไม่ค่อยเชื่อง และอาจกัดทำร้ายผู้เลี้ยงได้ โดยขณะที่สถานะการอนุรักษ์ในธรรมชาติ อิกัวนาแรด มีศัตรูตามธรรมชาติ คืองูโบอาเพียงพอนสุนัขแมวและหนูที่จะทำลายและกัดกินไข่และรัง แต่ปัจจุบันได้รับการคุ้มครองจากกฎหมายที่เข้มงวด และการได้รับการเอาใจใส่จากผู้คนในท้องถิ่น ประกอบกับการสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว ทำให้มีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้น
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับCyclura cornutaที่วิกิสปีชีส์
นกกา

นกกาจัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลังชั้นสัตว์ปีกเป็นนกชนิดหนึ่งอยู่ในสกุลCorvusในวงศ์นกกา(Corvidae) พบกระจายพันธุ์ทั่วโลก ยกเว้นในทวีปอเมริกาใต้มีลักษณะเฉพาะตัวคือมีสีขนสีดำสนิทเป็นเงามันเลื่อม อยู่รวมกันเป็นกลุ่มและออกหากินเวลากลางวันโดยเฉพาะอย่างยิ่งวันที่แดดแรง กาจะหาอาหารโดยการซ่อนตัวในเงาของต้นไม้ สำหรับการจู่โจมเหยื่อ
นกกามีลักษณะเหมือนนกอีกประเภทหนึ่งชื่อนกเรเวนซึ่งเป็นนกที่มีสีดำเหมือนกัน
นอกจากนี้แล้ว นกกายังถือว่าเป็นนกที่มีอายุขัยเฉลี่ยสูงถึง 90 ปี ซึ่งนับว่าสูงกว่าสัตว์ใหญ่อย่างช้างเสียอีก
ชนิดของนกกามีดังนี้
แสตมป์ เกียรตินิวัฒน์

แสตมป์ เกียรตินิวัฒน์เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย เป็นอดีตแชมป์เฉพาะกาลของสมาคมมวยโลก(WBA) ในรุ่นฟลายเวทมีชื่อจริงว่ายุทธนา แก่นสา(ชื่อเล่น: แสตมป์) เกิดเมื่อวันที่7 มกราคมพ.ศ. 2541ที่กิ่งอำเภอเหล่าเสือโก้ก (ปัจจุบันคืออำเภอเหล่าเสือโก้ก)จังหวัดอุบลราชธานีมีศักดิ์เป็นเครือญาติของพูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิมอดีตแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
แสตมป์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2556 ขณะที่มีอายุเพียง 15 ปี ชนะคะแนน จ้าวขุนพล เก้าล้านเล็กยิม ที่ อยุธยา จากนั้นชกชนะรวดมาตลอด จนได้ชิงแชมป์ WPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท กับขวัญไทย ศิษย์หมอเส็งอดีตแชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท ซึ่งแสตมป์เป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์ไปครอง หลังจากนั้นก็ได้ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาล WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ พ.ศ. 2558 ขณะอายุได้ 17 ปี และเป็นฝ่ายชนะคะแนน เกรโกริโอ เลบรอน ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ได้ชิงเข็มขัดแชมป์โลกเส้นจริงเมื่อปลายปี พ.ศ. 2559 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคคาซูโตะ อิโอกะไม่ได้แชมป์ แต่หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ การชกของแสตมป์ก็ตกต่ำลง จนเสียแชมป์ WBA เอเชียรุ่นฟลายเวทให้นักมวยฟิลิปปืนส์ โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อคแค่ ยก 2 ใน พ.ศ. 2561
การท่องเที่ยวทางเพศ

การท่องเที่ยวทางเพศ(อังกฤษ:sex tourism) เป็นการท่องเที่ยวที่เน้นการมีเพศสัมพันธ์กับโสเภณีเป็นกิจกรรมหลักในการท่องเที่ยว โดยสมาคมท่องเที่ยวโลกของสหประชาชาติให้คำจำกัดความไว้ว่า "การท่องเที่ยวที่ถูกจัดขึ้นโดยใช้โครงสร้างและเครือข่าย โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้บริการทางเพศในจุดหมายปลายทางของที่ท่องเที่ยว"
การจัดการท่องเที่ยวทางเพศอาจแบ่งเป็นสองรูปแบบหลักคือ การจัดในประเทศและการจัดในต่างประเทศ ธุรกิจการท่องเที่ยวทางเพศนี้เป็นธุรกิจที่มีผลประกอบการสูงเป็นจำนวนเงินหลายล้านต่อปีซึ่งมีหลายฝ่ายที่สนับสนุนว่าการท่องเที่ยวทางเพศส่งผลดีในเชิงท่องเที่ยวให้กับธุรกิจประเภทอื่นนอกเหนือจากธุรกิจทางเพศ เช่น ธุรกิจการบิน ธุรกิจร้านอาหาร ธุรกิจโรงแรมได้แม้กระนั้นปัญหาที่เกิดขึ้นจากการท่องเที่ยวทางเพศที่เห็นได้ชัดได้แก่ ปัญหาการซื้อขายมนุษย์และโสเภณีเด็ก
จุดหมายของการท่องเที่ยวทางเพศที่เป็นที่นิยมมักจะเป็นประเทศที่ไม่มีกฎหมายการค้าประเวณี หรือประเทศที่มีกฎหมายห้ามแต่ไม่ได้ดำเนินการ เช่นคอสตาริกา,คิวบา,สาธารณรัฐโดมินิกัน,เคนยา,บราซิล,เนเธอร์แลนด์,ฟิลิปปินส์,ไทยเป็นต้น
กลุ่มประชากรที่เกี่ยวข้องมีดังนี้: ผู้หญิงที่ประกอบการท่องเที่ยวทางเพศ (มองหาผู้ชาย) ผู้ชายที่มองหาผู้ชาย ผู้ใหญ่ที่มองหาเด็ก และผู้ชายที่มองหาผู้หญิง นักท่องเที่ยวทางเพศมักมาจากประเทศในโลกตะวันตก แต่ก็สามารถมาจากประเทศอื่นได้เช่นกัน
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา รีสอร์ทสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นที่มีการท่องเที่ยวทางเพศอย่างเต็มใจในต่างประเทศได้รับความนิยมในฐานะทางเลือกเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาทางจริยธรรมที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมทางเพศเชิงพาณิชย์ รีสอร์ทเหล่านี้สามารถอธิบายได้ว่าเป็นสถานที่ที่ปลอดภัย มุ่งเน้นการยินยอม และเปิดกว้างเรื่องเพศ ซึ่งการแสดงออกของอัตลักษณ์เพศ การปฐมนิเทศ และความสัมพันธ์ต่างๆ ปราศจากแรงกดดันใดๆ รีสอร์ทเหล่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในเม็กซิโกและแคริบเบียนบางแห่งเป็นรีสอร์ทที่สามารถไม่สวมเสื้อผ้าได้ เพื่อให้นักท่องเที่ยวพบปะและใช้ ห้องเล่น ได้
ในแต่ละประเทศ ทัศนคติต่อการท่องเที่ยวทางเพศอาจแตกต่างกันไป ตัวอย่างเช่น ในประเทศที่พัฒนาน้อย ครอบครัวจากชนบทที่ยากจนสามารถขายลูกของพวกเขาให้กับผู้ค้ามนุษย์ที่พาพวกเขาไปยังเมืองใหญ่เพื่อทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศตัวอย่างเช่น ในประเทศไทย ผู้หญิงสนับสนุนครอบครัวของตนด้วยการทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศ การทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศ โดยเฉพาะในประเทศที่พัฒนาน้อย มักถูกมองว่าเป็นแหล่งรายได้ที่สามารถทำให้ครอบครัวที่มีรายได้น้อยสามารถดำรงชีวิตได้
อย่างไรก็ตามในประเทศที่พัฒนาสูงเช่นออสเตรเลีย ที่การค้ามนุษย์เพื่อการแสวงหาประโยชน์ทางเพศเป็นสิ่งผิดกฎหมายและมีการควบคุมอย่างเข้มงวด ทัศนคติต่อการท่องเที่ยวทางเพศอาจแตกต่างไปจากที่คนในกลุ่มสังคมที่ด้อยโอกาสคุ้นเคย