ඉයන් රිමාරු

ඉයන් රිමාරු(1946 ඔක්තෝබර් 12 - 1971 ඔක්තෝබර් 23) යනු රුමේනියානු අනුක්‍රමික මිනීමරුවෙක් වන අතර එයබුකාරෙස්ට් වැම්පයර්(වැම්පයර් ඔෆ් බුකරෙස්ට්) හෝබ්ලොන්ඩස් කිලර්(සාපරාධී බ්ලොන්ඩලර්) ලෙස නම් කරන ලදී.රිමාරු 1970 සහ 1971 අතර බුකාරෙස්ට් ත්‍රස්තවාදයට පත් කළ අතර කාන්තාවන් හතර දෙනෙකු මරා දමා තවත් දස දෙනෙකුට වඩා පහර දුන්නේය. ඔහු අල්ලා ගැනීමට පෙර බලධාරීන් 2,500කට වඩා අත්අඩංගුවට ගෙන තිබුණි. කාන්තාවන්ට පොරවකින් පහර දී, පියයුරු සහ කලවා සපා කා, ඔවුන් ඒ වන විටත් මිය ගිය පසු දූෂණය කර ඇත.
ඉයන් රිමාරු කැරකල්හි විවාහ වූ දෙමාපියන්ට දාව උපන් පිරිමි ළමයින් තිදෙනාගෙන් වැඩිමලා විය. ඔහුගේ දෙමාපියන් දිනපතාම පාහේ වාද කළහ; මෙම යුවළ අවසානයේ වෙන් වූ අතර ඔහුගේ පියා ෆ්ලෝරියා බුකාරෙස්ට් වෙත ගොස් රාත්‍රී ට්‍රෑම් රථ රියදුරෙකු ලෙස රැකියාවක් කළේය. වසර ගණනාවකට පසු ඔහුගේ මරණයෙන් පසු, ෆ්ලෝරියා අනුක්‍රමික ඝාතකයෙකු බව සොයා ගන්නා ලදී.
රිමාරු අධ්‍යාපනික වශයෙන් දුර්වල වූ අතර නවවන ශ්‍රේණිය නැවත කිරීමට ඔහුට සිදු විය. නව යොවුන් වියේ සිටම, ඔහු පාලනය කළ නොහැකි කාමාශාවක් ප්‍රදර්ශනය කළ අතර, ඔහු තම ගුරුවරයාගේ බාල වයස්කාර දියණිය සමඟ ලිංගික සම්බන්ධකම් පවත්වමින් සිටින බව දැනගත් විට ඔහුගේ උපන් නගරයේ මහජන අපවාදයක් ඇති කළේය. වයස අවුරුදු 18 දී, දරුණු සොරකම් සඳහා වරදකරු විය. කෙසේ වෙතත්, උසස් පාසලේදී, රිමාරු සෑම විටම හැසිරීමෙන් පරිපූර්ණ තත්වයක් ලබා ගත්තේය.
රිමාරු 1966 දී පශු වෛද්‍ය පීඨයට ඇතුළත් වූයේ 5.33 ශ්‍රේණියක් (10 න්) ලබාගෙන ය. ඔහු එහි දෙවන වසර නැවත නැවතත් කළේය. ඔහු අත්අඩංගුවට ගන්නා විට, රීමරු ඔහුගේ තුන්වන වසර නැවත නැවතත් කරමින් සිටියේය.
ඔහු විශ්ව විද්‍යාලයකට ඇතුළු වී සිටියද, රිමාරුගේ එක් මහාචාර්යවරයෙක් ඔහුව විස්තර කළේ ඉතා දුර්වල වචන මාලාවක් සහ අතිශය පටු උනන්දුවක් ඇති ලැජ්ජාශීලී සහ අර්ධ සාක්ෂරතාවක් ඇති අයෙකු ලෙසය. ඔහුගේ නේවාසික මිතුරන් වාර්තා කළේ ඔහු අමුතු ලෙස හැසිරුණු නිසා ඔවුන් ඔහුව මගහැරිය බවයි. ඔහු කෝපයට පත් වූ විට, රිමාරු තමාටම හානි කර ගනී; ඔහුගේ අත් සහ පාදවල කැපුම් තුවාල විස්සකට වඩා ඇති බව සොයා ගන්නා ලදී. විශ්ව විද්‍යාලයේ පන්තියේ මිතුරෙකු වාර්තා කළේ, එක් රාත්‍රියක, නේවාසිකාගාරයේ, රිමාරු නිදා නොගෙන, ඒ වෙනුවට, පන්තියේ මිතුරෙකු බැලීමට ගැහැණු ළමයෙකු පැමිණ ඇති බව ඔහු දැන සිටි කාමරයකින් පිටත සැරිසැරූ බවයි. වෛද්‍යවරු ඔහුට esophageal spasm, ප්‍රතික්‍රියාශීලී ස්නායු සින්ඩ්‍රෝමය සහ මානසික ගැටලු ඇති බව 1967 දී හඳුනා ගත්හ.
1970 අගභාගයේදී සහ 1971 මුල් භාගයේදී, බුකාරෙස්ට් කම්පනයට පත් වූයේ නාඳුනන පුද්ගලයෙකු විසින් මිටියක්, කුඩා පොරොවක් සහ යකඩ පොලුවක් හෝ පිහියක් භාවිතා කර තනිව සිටි සහ රැකියාවට ගොස් ආපසු පැමිණෙන ආපනශාලා වේටර්වරියන්ට පහර දීම සඳහා සිදු කරන ලද අපරාධ මාලාවකිනි. ඔහු මධ්‍යම රාත්‍රියෙන් පසු හිම කුණාටු, වර්ෂාව, අධික සුළං, මිදුණු සීතල හෝ මීදුම වැනි අසාමාන්‍ය කාලගුණික තත්ත්වයන් තුළ පහර දුන්නේය. බොහෝ කාන්තාවන් විශාල කණ්ඩායම් වශයෙන් හෝ පිරිමින් සමඟ හැර රාත්‍රී 9.00 න් පසු පිටතට නොයනු ඇත. ඔවුන්ගේ භීෂණය තීව්‍ර වූයේ පොලිසිය තොරතුරු හෙළි කිරීමට අකමැති වීම නිසා අතිශයෝක්තියෙන් යුත් කටකතා ඇති විය. ඔවුන් ගනුදෙනු කරන්නේ අනුක්‍රමික ඝාතකයෙකු සමඟ බව පොලිසියට අවසානයේ වැටහුණි; 1971 මැයි 27 වන දින රිමාරු අත්අඩංගුවට ගැනීමට හේතු වූ අතර, දිවි ගලවා ගත් වින්දිතයන්ගේ සහාය ඇතිව වසරක් පුරා සිදු කරන ලද පරීක්ෂණයකිනි.
කෙසේ වෙතත්, රිමාරු අත්අඩංගුවට ගැනීමට සෘජුවම හේතු වූ හෝඩුවාව වූයේ වෛද්‍ය රෝග විනිශ්චය පත්‍රිකාවකි. 1971 මාර්තු 4 වන දින, වෛද්‍යවරුන් හය දෙනෙකුගෙන් යුත් කණ්ඩායමක් ඔහුට "ආවර්තීය අපස්මාරය" ඇති බව සොයා ගත්හ. වෛද්‍යවරුන්ගේ සටහන මිහේලා උර්සුගේ සිරුරට යටින් හමු වූ අතර, ඔහු මාස දෙකකට පසුව විශේෂයෙන් ම්ලේච්ඡ ආකාරයෙන් ඝාතනය කළේය. ඇයගේ ඇඟිලි අතර ඔහුගේ හිසකෙස් කෙඳි ඔහුව හඳුනා ගැනීමට භාවිතා කර ඇත (සමහර අය යෝජනා කරන්නේ ඔහු වෛද්‍යවරුන් වෙත ගොස් අවසානයේ නඩු විභාගයේදී උමතු භාවය ප්‍රකාශ කිරීමට හැකි වූ බවයි). සටහන තෙත් වී ලේ වැගිරෙන නිසා බුකාරෙස්ට් ශිෂ්‍ය රෝහලේ ලිපි ශීර්ෂය පමණක් දිස් විය.
මෙම අවස්ථාවේදී අපරාධකරු වඩාත් අහඹු ලෙස ක්‍රියා කිරීමට පටන් ගත් අතර වේටර්වරියන්ට පමණක් පහර නොදී එකට සිටි කාන්තාවන් දෙදෙනෙකු පසුපස පවා ගියේය. 1971 මාර්තු මාසයේදී ඔක්ටේවියන් අයිනිස්ට් ගේ කාර්යාලයේ සටහන ඉදිරිපත් කර ඇති බව මැයි 15 වන දින විශේෂඥයින් විසින් තීරණය කරන ලදී. ඔහු එම මාසයේ සිසුන් 83 දෙනෙකු දැක ඇති අතර, රිමාරු ඇතුළු 15 දෙනෙකු ඔවුන්ගේ රෝග විනිශ්චය විශ්ව විද්‍යාල නිලධාරීන් වෙත තැම්පත් කර නොතිබුණි. පොලිසිය සෑම සැකකරුවෙක්ම සමීපව නිරීක්ෂණය කළ අතර නිලධාරීන් තිදෙනෙක් මැයි 27 දින ඔහුගේ නේවාසිකාගාරයට ගියහ. ඔහු නිවසේ නොසිටි නමුත් ඔවුන් ඔහුගේ කාමරය සොයද්දී ඔහු ආපසු පැමිණියේ පස්වරු 1.00 ටය. ඔහුගේ ගෝනියේ පොරවකුත් පිහියකුත් තිබුණා; ඔහුගේ ගැලවී ගිය හිසකෙස් සහ සපාකෑම් සලකුණු පිළිබඳ පරීක්ෂණ සහ සාක්ෂිකරුවන්ගේ සාක්ෂි ඔහුගේ වරද පිළිබඳව සාධාරණ සැකයක් ඉතිරි නොකළේය.
රිමාරු වරදකරු කරන ලද බරපතල වැරදි 16, කාලානුක්‍රමිකව:
වේටර්වරියක වූ පෝපාගේ ඝාතනයෙන් පසු, බලධාරීන් දැඩි අවධානයෙන් සිටි අතර, ඇය ඝාතනය කරන ලද වීදිය අනුව නම් කරන ලද "වල්චර් මෙහෙයුම" දියත් කරන ලදී. විවිධ නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතනවල මිනිසුන් 6,000ක් සෑම රාත්‍රියකම බුකාරෙස්ට්හි වීදිවල මුර සංචාරයේ යෙදුණු අතර මෝටර් රථ 100ක් සහ යතුරුපැදි 40ක් ද පැමිණියහ. වෛද්‍ය නිලධාරීන්, රාත්‍රී බස් සහ ට්‍රෑම් රථ ක්‍රියාකරුවන්, හෝටල් සහ බාර් සේවකයින් - සියල්ලෝම බලමුලු ගන්වන ලද අතර, විශාල ආරක්ෂක, පොලිස් සහ අභ්‍යන්තර අමාත්‍යාංශයේ කාර්ය මණ්ඩලය ගැන සඳහන් නොකරමු. අත්අඩංගුවට ගැනීම් 2,565 ක් සිදු කරන ලද අතර පුද්ගලයන් 8,000 කට අධික සංඛ්‍යාවක් හඳුනාගැනීම සඳහා ඉල්ලා සිටි නමුත් රිමාරු තවත් එක් මිනීමැරුමක් සිදු කර අත්අඩංගුවට ගැනීමට පෙර තවත් මිනීමැරුමක් කිරීමට උත්සාහ කරයි.
බලධාරීන් රිමාරුගේ ක්‍රියා පටිපාටිය දරුණු සහ කුරිරු ලෙස ඇගයීමට ලක් කළේ, ඔහුගේ ඇඳුම් කැපීමට, මස් සපා කෑමට, ඔහුගේ ගොදුරු වූවන් ඇදගෙන යාමට සහ ඔහුගේ ආයුධවලින් ඔවුන්ව කපා කොටා ගැනීමට සහ ඔවුන් සිහිසුන්ව සිටියදී ඔවුන් දූෂණය කිරීමට ඇති නැඹුරුව මත පදනම්වය. රිමාරු ආක්‍රමණශීලී, ආවේගශීලී සහ දුක්ඛිත ලෙස විනිශ්චය කරන ලදී. ඔහු වැම්පයර්වාදයේ සලකුණු පෙන්නුම් කළේය; නිදසුනක් වශයෙන්, ඔහු ෆ්ලොරිකා මාකුගේ මස් තුළට සිදුරු කිහිපයක් විදින අතර පසුව ඔහු ඒවායින් රුධිරය උරා බොන ආකාරය විස්තර කළේය. මිනීමරුකම ද පැවතුනි; ඔහු කාන්තාවන්ගේ යෝනි, ප්‍රහසන සහ පියයුරු සපා කෑ අතර, අතුරුදහන් වූ මස් කැබලි අපරාධ ස්ථානවලින් තවදුරටත් හමු නොවීය. ඊට අමතරව, ඔහුට මෘත ශරීරගත වීමේ ප්‍රවණතා ඇති වූ අතර, ඔහුගේ වින්දිතයින් මිය ගිය පසු ඔහුගේ දූෂණය දිගටම කරගෙන ගිය අතර ඔවුන්ගේ මළ සිරුරුවලට පහර දී පිහියෙන් ඇන ඇත.
ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පසුව, රිමාරු සම්පූර්ණයෙන්ම නිශ්ශබ්දව සිටියේය, කිසිදු ප්‍රකාශයක් නොමැතිව අභ්‍යවකාශය දෙස බලා සිටියේය. විමර්ශකයෝ සැලැස්මක් තීරණය කිරීමට කාර්යාලයකට ගියහ. ඔවුන් එම සිර මැදිරියට සොරෙකු ලෙස පෙනී සිටි පොලිස් නිලධාරියෙකු හඳුන්වා දී ඔහුට කතා කිරීමට සලස්වා ඇත.
මාස දෙකක ප්‍රශ්න කිරීම්වලින් පසුව, රිමාරු ඉතා බරපතල අපරාධ 23ක් පිළිගත්තේය. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔහු අත්අඩංගුවට ගෙන තිබුණේ මිනීමැරුම් තුනකට පමණි; ඉතිරිය (තවත් මිනීමැරුමක්, මිනීමැරීමට තැත් කිරීම් හයක්, ස්ත්‍රී දූෂණ පහක්, එක් ස්ත්‍රී දූෂණයක් සහ විවිධ සොරකම් හතක්) ඔහු හෝ ඔහුගේ පියා පාපොච්චාරණය කළේය. එක් අතකින්, ඔහු උමතුව මත වගකිව යුතු නැති බවත්, කාන්තාවන් මිය යන බව ඔහු නොදැන සිටි බවත් බලධාරීන්ට ඒත්තු ගැන්වීමට උත්සාහ කළේය. අනෙක් අතට, ඔහු අවධාරනය කළේ ඔහු වැරදිකරුවෙකු බවත්, ඔහුගේ අපරාධ දර්ශන වෙත ගෙන යන ලෙස ඉල්ලා සිටිමිනි. පොලිස් පෙළගැස්ම අතරතුර, ඔහු හඳුනා ගැනීමට ගෙන එන ලද වින්දිතයින් ඔහුට දැන් අනතුරක් නැතත්, ඔවුන්ගේ ඇස් ඔහුගේ දෑස් හමු වූ විට වෙව්ලනු ඇත. පොදුවේ ගත් කල, රිමාරු ගේ නමම නොපැහැදිලි භීතියක් ඇති කළේය. rîmă/râmă යනු රුමේනියානු භාෂාවෙන් "පණුවන්" යන්නයි.
බලධාරීන් විශ්වාස කළේ තම පුතාගේ අපරාධ ගැන සියල්ල දන්නා ඔහුගේ පියාගේ යෝජිත ප්‍රකාශයන් ඔහු ප්‍රචණ්ඩත්වයට යොමු කර ඇති බවයි. විමර්ශනය අතරතුර, ඔහුගේ පියා තුන් වතාවක් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවද, අනෙක් පවුලේ සාමාජිකයින්ට එරෙහිව සාක්ෂි දීමට සමීප ඥාතීන්ට බල කළ නොහැකි නිසා නිදහස් කරන ලදී. ඉයන්ගේ අවසාන අපරාධයෙන් පසු, ඔහු මුදල් අයකැමියෙකු කොල්ලකන විට, ඔහුගේ මව ඔහු බැලීමට ගොස් ඔහුගේ කොට්ටය යට මුදල් සොයා ගත්තේය. ඔහුගේ පියා ඔහුව අපරාධ ස්ථානයට යාමට සලස්වා ඔහු කළ දේ පෙන්වීය. පසුව ඔහු එම මුදල් රැගෙන තම කැරකල් නිවසේ තැබුවේ එය නව නිවසක් මිලදී ගැනීමට භාවිතා කිරීමට අදහස් කරමිනි. ඔහුගේ පියා මුලින්ම පොලිස් ස්ථානයට ගෙන ආවේ ඉයන්ගේ නිහඬ අවධියකදීය; පුතා හුදෙක් තම පියාට අවලස්සන බැල්මක් හෙලූ අතර, දෙවැන්නා "ඔබ කළේ කුමක්දැයි මම දැනගත යුත්තේ කෙසේද? කෙසේද?" එහෙත් ප්‍රහාරයෙන් පසු ඔහු තම පුතාගේ ලේ තැවරුණු ඇඳුම් සෝදාගෙන සිටි නිසා ඔහුට එය සැක කිරීමට හේතුවක් තිබුණි. ඉයන් මුදල් අයකැමියා කොල්ලකෑමෙන් පසු, ෆ්ලෝරියා පොරව සහ පිහිය රාජසන්තක කර ඇති අතර, ඔහු අත්අඩංගුවට ගන්නා විට ඔහු රහසිගතව ආපසු පැමිණෙමින් සිටියේ මේවා සමඟ ය.
ඔහුගේ නඩු විභාගය සැලකිය යුතු මහජන අවධානයට ලක් වූ රිමාරු, ඔහුගේ උමතු භාවය ආරක්ෂා කිරීම ගැන පරීක්ෂකයින්ට ඒත්තු ගැන්වූ බව සිතුවේය. ඔහුගේ විනිශ්චය මානසික රෝග නිසා දුර්වල වී නැති බවත්, ඔහු මායාවන්, ව්‍යාකූලත්වය හෝ ඒ හා සමාන තත්වයන්ගෙන් පීඩා විඳ නැති බවත් ප්‍රකාශ කරන වාර්තාව කියවන විට ඔහු කම්පනයට පත් වූ බව පෙනේ. ඔහු වහාම ඔහුගේ ආයාචනය වෙනස් කළේය, ඔහුගේ පෙර පාපොච්චාරණය සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතික්‍ෂේප කළේය. එතැන් සිට ඔහු තම නීතිඥයාගේ ප්‍රශ්නවලට පවා පිළිතුරු දීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය.
අවසානයේදී, විනිසුරු තියඩෝ කැම්පේනු විසින් රිමාරුට මරණ දණ්ඩනය නියම කරන ලදී. දඬුවම් නියම කරන විට අධිකරණ ශාලාව අත්පොලසන් නාද විය. ඔහු අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කළ නමුත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය එම දඬුවම තහවුරු කළේය.
1971 ඔක්‌තෝබර් 23 වැනිදා රිමාරු වෑන් රථයකින් ජිලාවා බන්ධනාගාරයට ගෙන යන ලදී. ඔහු වෑන් රථයෙන් පිටව ගිය මොහොතේ සිට මරණ දණ්ඩනය නියම කරන ස්ථානයට ඇදගෙන යාමට සිදු විය. ඔහු මිය යන තුරුම කෝපයෙන් සිටි අතර ඔහු පැන යාමට දැඩි උත්සාහයක් ගත්තේය. ඔහුට වෙඩි තැබු බවට චෝදනා එල්ල වූ නිලධාරීන් තිදෙනා ඔහුව බන්ධනාගාර මිදුලේ කණුවක බැඳ තැබූහ. නීතියට අනුව අන්තිම කැමැත්ත ඇසූ විට එය කීම ප්‍රතික්ෂේප කලේය. ඔහු වඩාත් කලබල වී ඔහුගේ ඇඳුම් ගලවා කණුව වටා ඇඹරීමට උත්සාහ කරන බව මිනිසුන් දුටුවේය. ඔහු කෑගැසුවේ, "මගේ පියාට කතා කරන්න, එවිට මට සිදු වන දේ ඔහුට පෙනේ! ඔහුව එන්න! ඔහු පමණක් වැරදිකරුවා!" සහ "මට ජීවත් වීමට අවශ්‍යයි!" ඔහුගේ නිරන්තර චලනය නිසා, නිවැරදිව ඉලක්ක කිරීම දුෂ්කර වූ අතර අවසානයේ ඔහුගේ පිටුපසට වෙඩි උණ්ඩවලින් පිරී ගියේය (ඔහු සෑම පැත්තකටම හැරී තිබූ බැවින්). ඔහු නගරයේ සුසාන භූමියේ තැන්පත් කරන ලදී; ඔහුගේ සොහොන තවමත් සලකුණු කර නැත.
මනෝවිද්‍යාඥයෙකු වන ටියුඩොරල් බුටෝයි, රිමාරුගේ ප්‍රශ්න කිරීම් පටි නරඹන්නේ ඔහුව මරණ දණ්ඩනයට ලක් කිරීමෙන් වසර කිහිපයකට පසුවය. බුටෝයිගේ මතය අනුව, රීමාරුගේ අපරාධ ඔහුගේ තරුණ කාලයේ සිට ඔහුට දැනුණු හීනමානයට වන්දි ගෙවීමේ ආකාරයකි: ඔහු සාපේක්ෂව දුප්පත්, සමාජ නොගැලපෙන සහ කාන්තාවන් සමඟ අක්‍රිය සබඳතා පැවැත්වූයේය.
එකල, රීමාරු "වෘක-මිනිසකු" ලෙස නම් කරන ලද අතර, බුටෝයි න්‍යායාත්මක කරන්නේ ඔහු සායනික ලයිකාන්ත්‍රොපි රෝගයකින් පෙළුණු බවයි. සාක්ෂි වශයෙන්, ඔහු ඔහුගේ හුදකලා නිශාචර සැරිසැරීම සහ ලුහුබැඳීම, අසාමාන්‍ය කාලගුණික තත්ත්වයන්ගෙන් ඔහු ලබා ගත් සහජ සත්ව ශක්තිය සහ ඔහු ගොදුරු වූවන් ගොදුරු ලෙස සැලකූ ආකාරය උපුටා දක්වයි. රිමාරු තම ගොදුරු වූවන්ගේ මාර්ගය හඳුනාගෙන, රාත්‍රී ගණනාවක් එක දිගට ඔවුන් පසුපස හඹා යමින්, ඔවුන් ගෙදර සිටින විට ඔවුන්ට පහර දෙනු ඇත. එක් රාත්‍රියක කාන්තාවක් සාමාන්‍ය සංවාදයක යෙදවීමට උත්සාහ කළ බවට රිමාරුගේ ප්‍රකාශය බුටෝයි ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ "හුදෙක් විකෘති කිරීම්, විකෘති නිදහසට කරුණු" ලෙස ය.
රිමාරුගේ පියා ෆ්ලෝරියා ද අනුක්‍රමික ඝාතකයෙකි. 1944 ග්‍රීෂ්ම ඍතුවේදී, යුධ සමයේ බුකාරෙස්ට්හි මිනීමැරුම් හතරක් විය. සෑම වින්දිතයෙකුම (සියල්ලම ගැහැණු) ජීවත් වූයේ පහළම මාලයක වන අතර, අපරාධකරු කුණාටුවක් අතරතුර රාත්‍රියේ ඇතුළු වී මොට වස්තුවකින් ඔවුන්ගේ හිසට පහර දෙයි. සෑම අවස්ථාවකදීම, මිනීමරුවා 42 හෝ 43 ප්‍රමාණයේ හමුදා සපත්තු වලින් ඇඟිලි සලකුණු සහ පා සටහන් තැබුවේය. 1972 ඔක්තෝබර් 23 දින, ඔහුගේ පුත්‍රයා මරාදැමීමෙන් වසරකට පසුව, ෆ්ලෝරියා රිමාරු වයස අවුරුදු 53 දී දුම්රියෙන් වැටීමෙන් මිය ගියේය. මෙය නිල වශයෙන් හදිසි අනතුරක් විය, නමුත් සමහර කතුවරුන් යෝජනා කරන්නේ ඔහු ආරක්‍ෂක නියෝජිතයන් විසින් ඉවත් කිරීමට ඉඩ ඇති නමුත් මෙම යැයි කියනු ලබන ඝාතනයට හේතුව අපැහැදිලි ය.ඔහුගේ සිරුර වෛද්‍ය-නීති ආයතනය වෙත ගෙන එන ලද අතර එහිදී මිනිසාගේ උස සෙන්ටිමීටර 174 සහ ඔහුගේ සපත්තු ප්‍රමාණය 42 අවධානයට ලක් විය: 1944 ඇඟිලි සලකුණු ඔහුට ගැලපේ. ඔවුන්ගේ පළමු වින්දිතයන් දෙදෙනාටම සමාන නම් පවා තිබුණි: ෆ්ලෝරියා මුලින්ම එලේනා උද්‍රියාව මරා දැමූ අතර ඔහුගේ පුත් ඉයන් පළමු එලේනා ඔප්‍රියාව මරා දැමීය. බියුටෝයි නම් මනෝවිද්‍යාඥයා න්‍යාය කළේ, මිනීමැරුම් සිදුවූයේ පුදුමාකාර ලෙස සමාන තත්වයන් යටතේ බැවින් ප්‍රචණ්ඩකාරී අපරාධවලට නැඹුරු ජානයක් පියාගෙන් පුතාට සම්ප්‍රේෂණය වූ බවයි.