davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Rumex scutatus

Laacedera romana(Rumex scutatus) es unaespeciede plantas de lafamiliade laspoligonáceas.
Planta vivaz, de 30-60 cm, conrizomarastrero ycepaa veces leñosa. Numerosos tallos, débiles, sinuosos y ramuficados.Hojasovales, anchas, conápiceobtuso, casi siempre astadas en la base, planas y frecuentemente glaucas.Peciolomás largo que ellimbo.Floresrojizas enverticilosde pocas flores, espaciados y sin hojas.Valvasdel fruto grandes, membranosas, enteras y suborbiculares en corazón.
Pedregales e incluso en fisuras de las rocas.
Al igual que otrosRumex, se consume en ensalada.
Europay elMediterráneo.
Rumex scutatusfue descrita porCarlos Linneoy publicado enSpecies Plantarum1: 337. 1753.​
Ver:Rumex
scutatus:epítetolatínoque significa "con un escudo".​
올림픽공원 (서울)

올림픽공원은대한민국서울특별시송파구올림픽로424 (방이동88-2)에 있는공원이다.1988년 하계 올림픽을 위해 건설되었으며, 현재는 일반적인 종합 공원으로 이용되고 있다.사이클·역도·펜싱·수영·체조·테니스등 6개의 경기장 등의 경기 시설과 소마미술관 등 다양한 문화 시설들이 함께 있다. 올림픽 공원 건설 도중 발굴된 백제 유적지몽촌토성은 공원 내에 자리하고 있다. 올림픽공원은 야외조각공원을 비롯하여 88놀이마당, 음악 분수 등과 같은 휴식 공간이 조성되어 있다. 기타 주요 시설로는 올림픽회관, 올림픽 파크텔, 몽촌 역사관 등 각종 편익시설이 구비되어 있다.
86 아시아경기대회와 88 서울올림픽에 맞추어1986년준공되었다. 43만평의 대지 위에 잔디밭, 넓은 광장과 곳곳의 조각품들, 조깅코스 등이 잘 가꾸어져 있으며, 올림픽공원의 야외무대와 6개 국제 규격의 경기장이 있다.나홀로나무는이동 (서울)시절 마을의 흔적으로 유명하다.
몽촌토성은 사적 제297호로 3세기경에 만들어진 것으로 북쪽의 한강과 남쪽의 남한산성 사이에 자리잡고 있다. 둘레 2 km 정도로 백제 초기에 서울을 수비하는 토성으로, 동쪽에 흙으로 쌓은 흔적이 남아 있다. 몽촌토성에서 움집터와 독무덤·무기·낚시바늘·백제 토기·돌절구 등이 출토되었다. 현재는 몽촌토성의 비탈면에 소나무 숲이 자리하고 있어 사철 푸른 경관을 연출하고 있다.
2010년 4월 4일 오후 12: 20분에 올림픽공원 북부에 놓인 청룡다리의 인도 일부가 무너진 붕괴사고이다. 이 사고로 청룡다리를 지나던 행인 1명이 다리 아래로 떨어져 다쳤다.
서울어린이대공원

어린이대공원(영어:Children's Grand Park)은대한민국서울특별시광진구능동에 소재한 가족 단위 휴식 공간이다.
1973년5월 5일어린이날에 개장하였으며, 약 53만여m로 개장 당시에는 동양 최대의 규모였다.
푸른 숲과 파란 잔디의 녹지공간으로 이루어져 있어 어린이는 물론 청소년과 일반시민을 위한 휴식 및 문화공간으로서 시민공원의 역할을 한다.
또한 교양시설, 동물원, 식물원, 놀이시설 등을 갖춘 학습교육장으로 기능하고 있다.
서울특별시에서 서울 컨트리클럽에서대한제국순종효황제의 황후순명효황후민씨의유릉(裕陵,1904년) 부지였던 골프용지 중 12만평을 기증받아1972년11월 3일에 착공하였다.
이듬해에는 22만평으로 확장하였고, 각계로부터 시설을 기증받았다.
1973년5월 5일당시로서는 동양 최대 규모의 종합 어린이 놀이 시설로서 개원하였다.
자연 환경을 그대로 살렸으며, 동물원, 식물원, 어린이종합유희장, 분수대, 수영장, 야외 음악당, 관망대, 식당 등을 갖추었다.
문을 연 지 6일 만에 30만이 입장하는 등 많은 관람객으로 입장을 일부 제한하기도 했다.
1975년에는 어린이대공원 옆 3만평의 땅에육영재단이 지은어린이회관이 들어섰다.
1977년어린이날에는 하루 관람객 숫자 73만 5천 명을 기록하였다.
1980년에는지하철 2호선화양역이 개통하면서 지하철하고 연계되었다.
1980년대후반에버랜드하고롯데월드등 규모가 큰 테마파크가 등장하면서 수요가 크게 줄어들고, 시설도 낡고 뒤떨어지긴 했지만, 도심하고 가까운데다, 교통도 편리하며, 놀이시설 이용료도 저렴한데다, 입장도 무료이므로, 가족들이 함께 휴식을 취하기에 아주 좋다.
뿐만 아니라 인근에세종대,한양대,건국대가 위치해 있어, 연인들의 데이트 장소로도 손색이 없다.
2006년10월 4일어린이대공원을 무료로 개방하였다.
2009년5월 5일에는1973년개장한 지 36년 만에 대대적으로 재단장하였고, 야외음악당, 음악분수, 바다동물관 등의 시설이 재정비되었다.
2009년 5월을 기준으로 공원 입장료는 무료이며, 각 시설별, 서비스별 일부 유료 시설이 있다. 이용시간은 오전 5시~ 오후 10시 (05:00~22:00)이다. 정문, 후문, 능동문 개방시간은 05:00~22:00로 이용시간과 같다. 동물원의 이용시간은 성수기와 비수기의 차이가 있다. 성수기(4~10월)는 18시 까지, 비수기(11~3월)는 17시까지 관람이 가능하다. (이는 계절 및 날씨 등에 따라 일부 변경될 수 있다.)
식물원, 동물원, 놀이동산, 팔각당, 야외음악당 등이 있다.
열대식물, 분재, 난 등 총 402종, 5,506본
유료 시설로 어린이 3,500원, 청소년 4,000원, 어른 5,000원 등의 이용 요금이 있다.
2005년4월 20일오후 3시 10분코끼리6마리가 어린이대공원을 탈출하여 주차장, 상점, 주택 일대를 아수라장으로 만들고 주부(52세)가 부상을 입었다.
2015년2월 12일낮에 동물원 맹수마을에서 사육사(52세)가 사자에 물려 숨지는 사고가 발생했다.
2023년3월 23일2시 50분에 '세로'라는 이름의 교잡사바나얼룩말한 마리가 어린이 대공원을 탈출하여 주택가와 도심 도로 곳곳을 활보했다.
मलेशिया राष्ट्रीय क्रिकेट संघ

मलेशिया राष्ट्रीय क्रिकेट संघआंतरराष्ट्रीय क्रिकेट सामन्यांमध्ये मलेशिया देशाचे प्रतिनिधित्व करतो.
चुका उधृत करा: "lower-alpha" नावाच्या गटाकरिता<ref>खूणपताका उपलब्ध आहेत, पण संबंधीत<references group="lower-alpha"/>खूण मिळाली नाही.
Turşəngkimilər

Turşəngkimilər(lat.Oxalidaceae) —bitkiləraləmininturşəngçiçəklilərdəstəsinə aid bitki fəsiləsi.
Turşəngkimilər fəsiləsinin nümayəndələri həyati formalarına görə ot, yarımkol, bəzən isə ağac bitkiləridir. Yarpaqları növbəli düzülür, lələkvarı və ya barmaqvarı formadadır. Bəzi nümayəndələrində yarpaq altlığına təasadüf olunur. Çiçəkləri ikicinslidir, aktinomorfdur və ikiqat çiçiəkyanlığına malikdir. Kasa və ləçək yarpaqları 5 ədəddir. Erkəkcikləri 10 ədəd olub, iki cərgədə düzülmüşdür. Əsassından birləşmiş, xarici kənarları isə dişcikli çıxıntılıdır. Bəzən erkəkcikdən 5-i staminodilərə çevrilir. Ginesey sinkarp olub, 3-5 meyvə yarpağından əmələ gəlmişdir və sütuncuq şəklindədir. Yumurtalıq üst vəziyyətdə olub, 3-5 yuvacıqlıdır. Yuvacıqlarda iki intequmentli rüşüym borusu yerləşir. Plasentanın mərkəzi künclüdür. Meyvəsi qutucuqdur. Toxumlar endospermlidir. Onlarda , adətən, kökyumrusu, soğanaq və kökümsovlara rast gəlinir. Yarpaqları müxtəlif qıcıqların təsirindən hərəkətə gəlmək qabiliyyətinə malikdir. Fəsilənin 8 cinsi, 950 növü məlumdur. Onların 800 növü turşəng cinsinə daxildir. Bu cinsin nümayəndələri tropik,subtropik ərazilərdə, xüsusən də Cənubi Amerika və Cənubi Afrikada geniş yayılmışdır. Fəsilənin Azərbaycan florasında 2 növünə adi turşəng (Oxalis acetosella) və buynuzcuqlu turşəngə (O.corniculata) rast gəlinir.
Azərbaycanın mülayim iqlimli rayonlarında isə turşəng (Oxalis) cinsinin bəzi növlərinə rast gəlinir. Qeyd olunan növlərdən ən çox iynəyarpaq meşələrdə örtük əmələ gətirən adi turşəngi (O.acetosella) göstərmək olar. Bitkinin üçər yarpaqları turş dada malikdir. Turşəng yayın əvvəllərində çiçəkləyir. Çiçəkləri ağ rənglidir. Digər növlərdə çiçəklər, adətən, sarı, çəhrayı və ya bənövşəyi olur. Tropik turşənglər arasında ağac formalara da rast gəlinir. Tropik ölkələrdə daaha çox averoa (Averrhoa) cinsinin nümayəndələri becərilir. Onların yarpaqları lələkvarıdır, meyvələri isə olduqca lətli və turş olub, adətən , budaqlardan asılmış vəziyyətdə qalır. Azərbaycanda turşəng cinsinin nümayəndələri dekorativ bitki kimi əkilib becərilir. Yarpaqlarından salat hazırlanmasında və xalq təbabətində istiafdə olunur.
Qərənfilçiçəklilər

Qərənfilçiçəklilər(lat.Caryophyllales) —bitkiləraləminə aid bitki dəstəsi.
Bu sıraya aid nümayəndələrin böyük əksəriyyəti quraqlıq iqlim şəraitinə uyğunlaşmışdır.
Qərənfilçiçəklilərəqarabaşaq,rəvənd,çuğundur,ispanaq,turşəngkimi yeməli bitkilər daxildir.
Nümayəndələri arasında amarantın bir çox növü, qərənfil kimi dekorativ bağ bitkiləri, eləcə də kaktuskimilərin nümayəndələri astrofitum, himnokalisium, mammilyari kimi otaq bitkiləri də var.
Qərənfilçiçəklilərə aidsirkənkimi alaq otları da daxildir.
Ədviyyat

Ədviyyat— xörəklərə, şirniyyatlara, mürəbbələrə, içkilərə və digərlərinə dad, ləzzət və xüsusi ətir verən bitki növlərinin müəyyən hissələridir. Bunlara bitkilərin yarpaqları, çiçəkləri, toxumlar, meyvələr, köklər, zoğlar, qabıqlar aiddir.
Ədviyyatların hamısı ekzotik mənşəli olub Uzaq Şərqin tropikal bölgələrində yetişir. Onlar əsasən iki növə ayrılırlar: ədviyyat və ətirli otlar.
Əslində ədviyyatla ətirli otlar arasında o qədər də böyük fərq yoxdur. Ədviyyat ətirli otların, ağac qabıqlarının, meyvələrin və toxumların qurudulmuş halıdır. Ətirli otlar xörəyə ətir verirkən, ədviyyat xörəyin ləzzətini artırır.
Ədviyyat həm də iştaha açıcıdır.
Azərbaycan mətbəxində istifadə edilən əsas ədviyyat növləri bunlardır:
Ətirli otlar xörəklərə dad və ləzzət vermək üçün istifadə edilən bitki növləridir. Bu bitkilərin yarpaqları, çiçəkləri, toxumları, meyvələri, kök və ya zoğları istifadə edilir.
Bir çox halda, ətirli otlar xörək üçün lazım olan məhsulların əsas hissəsini təşkil edir.
Ətirli otlar təzə və ya quru halda istifadə edilir. Azərbaycan mətbəxini ləzzətini daha da artırmaq üçün istifadə olunan əsas ətirli otlar bunlardır:
Ədviyyatın təbabətdə də əhəmiyyəti çox böyükdür. Onların hər birinin ayrı-ayrılıqda müalicəvi xüsusiyyətləri var.
Şərbət

Şərbət– içki
Şərbətlərin hazırlanmasında şəkər, ətirli-ədviyyəli bitkilər, meyvə-giləmeyvə, qaynadılıb soyudulmuş və ya buzdan istifadə edilir.Bəzi şərbətlərəboymadərən,bədmüşkvəqızılgüldənçəkilmişgülabəlavə edilir.
Azərbaycanın müxtəlif rayonlarındaqəndab,xoşab,səhləb,iskəncəbi,ovşala(oşara),xoşab, kimi sərinləşdirici içkilərdən də istifadə edilir. Əgər şərbət süfrəyə ağzı enli su qrafinlərdə və bardaqlarda verilirsə, onda şərbətə buz tikələri salmaq olar, butulka və ağzı dar qrafinlərdə verildikdə isə şərbəti əvvəlcədən soyuducuda saxlayıb soyudurlar. Şərbətlərin dadını yaxşılaşdırmaq üçün onlaralimon turşusuvə yalimon şirəsiəlavə edilir.
Şərbətlərin tərkibində 60 %dən az olmayaraq şəkər olur. Meyvə-giləmeyvə şərbətləri təbii və süni olur. Şərbətləri hazırlamaq üçün meyvə-giləmeyvə ekstraktlarından da istifadə edilir.
Şərbətlərdənalbalı şərbəti,qızılgül şərbəti,ərik şərbəti,innab şərbəti,yubiley şərbəti,gül-nar şərbəti,limon şərbəti,meyvə şərbəti,nar şərbəti,nanəli şərbət,heyva şərbəti,reyhan şərbəti,sumaq şərbəti,turşəng şərbəti,çuğundur şərbəti,şəkər şərbətivə s.-ni göstərmək olar.
Šťavel trojhranný

Šťavel trojhranný(Oxalis triangularisA.St.Hil., 1825) je vytrvalá bylina patřící do čeledišťavelovité. Původem je zBrazíliea dalších jihoamerických zemí.Běžně se využívá jako pokojová rostlina. V subtropech se může pěstovat i venku, nejlépe v mírném stínu.
Šťavel trojhranný dorůstá do výšky kolem 20 cm. Nemá hlavní stonek, nadzemní část rostliny je tvořená listy na dlouhých řapících vyrůstajícími u země z hlíznatého oddenku. Ten je asi 5 cm dlouhý, 10–15 mm v průměru, celý pokrytý šupinami.
List se skládá ze tří lístků, buď přisedlých nebo s velmi krátkým řapíkem. Ty jsou přibližně trojúhelníkovité, lysé, uspořádané ve stejné rovině kolmé na řapík. Čepel divokých druhů je zelená, ale pěstované kultivary jsou fialové. Řapík, měkký, světlé barvy, je dlouhý 15–25 cm. Listy se pohybují v závislosti na úrovni osvětlení: v noci se uzavírají na řapíku a přes den se rozkládají.
Deštníkovitékvětenstvínese dlouhýstvol, vycházející ze země s řapíky. Obsahuje 2–5 květů, v barvách od bílé po růžovou. Koruna má nálevkovitý tvar s pěti okvětními lístky a obsahuje 10 tyčinek. Kvete od jara do podzimu. Plodem jetobolkase dvěma chlopněmi.
Jsou známy dva poddruhy, které jsou si navzájem velmi podobné:
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuOxalis triangularisna italské Wikipedii.
Kyselina šťavelová

Kyselina šťavelovájekarboxylová(organická)kyselina. Jedná se o nejjednoduššídikarboxylovou kyselinu, jejísystematický názevjekyselinaethandiová. Lidový název je „jetelová sůl“. Je obsažena prakticky ve veškerém ovoci azeleniněa způsobuje jejich kyselost. Nachází se například vjahodách, ve větším množství je obsažená vešťavelu,šťovíkuarebarboře. Soli kyseliny šťavelové se nazývají šťavelany nebo oxaláty. Odtud je také možno vysvětlit názevintermediátuKrebsova cyklu,oxalacetátu.
Kyselina šťavelová je pevná, bezbarvá, vevoděrozpustná,krystalickálátka. Je jedovatá a máleptavé účinky. Kyselina šťavelovádisociujeve dvou stupních. V porovnání s monokarboxylovými kyselinami je v prvním stupni kyselina šťavelová kyselejší. Naopak do druhého stupně disociuje neochotně.
Z tabulky je také vidět, že kyselina šťavelová je z dikarboxylových kyselin nejsilnější. Způsobuje to zápornýindukční efektdruhé karboxylové skupiny.
Kyselina šťavelová se používá vanalytické chemiipřititracíchjako primární standard, tedy látka, podle níž se určuje přesná koncentrace titračních činidel.Umožňují to její vlastnosti: je to chemicky stálá látka, nereaktivní, neabsorbuje vzdušnou vlhkost, nerozkládá se účinkem světla. Používá se vevčelařstvíjakoakaricidproti roztočikleštíku včelímu. Dále se používá k bělení dřeva a odstraňování skvrn odrziz kamene, dřeva, textilu ap. Používá se také do eloxovacích lázní pro dosažení žlutavého odstínu.
Rozkladem kyseliny šťavelové se připravujeoxid uhelnatý, vedle něj vzniká ioxid uhličitý:
(COOH)2→ CO + CO2+ H2O
Místo kyseliny šťavelové lze pro přípravu oxidu uhelnatého použítkyselinu mravenčínebomravenčan barnatý.
Vkoordinačních sloučeninách(komplexech) se vyskytuje jako dvouvaznýkyslíkatýligandC2O2−4spředponouoxalato-.
Kyselina šťavelová je zdraví škodlivá. OrálníLD50propotkanyje 475mg/kg (samci), resp. 375 mg/kg (samice). Hlavním toxickým účinkem je tvorbakrystalůšťavelanu vápenatéhovledvinách, což vede k jejich selhání. Vyvázánímvápníkuvšak také může nastathypokalcémie. Může dojít kneurotoxickýmúčinkům a/nebo kzástavě srdce. Kyselina šťavelová dráždíkůži,očiadýchací cesty.Expoziční limitOELvEUje 1 mg/m(TWA).
Člověkdenně vyloučímočíněkolik miligramů kyseliny šťavelové.
Kyselina šťavelová se za horka rozkládá nakyselinu mravenčíaoxid uhelnatý. S některými sloučeninamistříbrareaguje za vznikuvýbušnéhošťavelanu stříbrného.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuOxalic acidna anglické Wikipedii.
Osemení

Osemení(spermoderma, testa) je zpravidla suchý, blanitý obalsemene, který vzniká z obalů vajíčka. Osemení tedy geneticky odpovídá pletivu mateřské rostliny.
Obal semene rostlin vznikající z obalů vaječných. Osemení je buď blanité (ořešák královský,podzemnice), kožovité (jírovec,bob), dužnaté (réva vinná,šťavel) nebo tvrdé, kamenité (šácholan).
Osemení na sobě může míttrichomy(bavlník).
Harmanecká tisina

Harmanecká tisinajenárodní přírodní rezervaceveVelké FatřenaSlovensku.
Nachází se v horní částiHarmanecké doliny, která patří doNárodního parku Velká Fatra. Vyhlášena byla v roce1949a novelizovaná úpravou MK SSR č. 1554/1983-32 z 31. března 1983. Výměra památky s 5. stupněm ochrany je 20,04 ha.
Předmětem přísné ochrany se stal zachovalý karpatský les v různých vývojových stádiích s výskytem terciérních reliktů –tisu červeného, jakož i krasové formy georeliéfu.
Území rezervace tvoří silně akcentovaný reliéf se sklonem terénu 50–100%. Při severovýchodním okraji těsně nad Harmaneckým potokem se zdvihají kolmé stěnybradlado výšky 30-60 m. Menšíbradlase nachází na celém území rezervace. Nejnižší místo je v jihovýchodním cípu (660 m n. m.), nejvyšší místo je na západním okraji u státní silnice č.14 (Banská Bystrica-Martin(845 m n. m.).
Území je tvořeno uhličitanovými horninami,dolomityavápenci, které tektonicky patří k sériištureckého příkrovu.Dolomityjsou šedé barvy, hruběhlavicované a s charakteristickým ostrohranným rozpadem.Vápencejsou tmavě šedé, s častým výrazným žilkováním. Rozdílnost hornin ovlivnila i charakter území, kdy horní části území rezervace tvořené převážnědolomitymají jen menší odkryvy. Polohyvápencůpodmínily vznik skalních stěn a žeber.
Průměrné roční srážky se pohybují od 900 do 1050 mm a charakterizují toto území jakoprehumidní. Z původních typů jsou tu vyvinutérendzinové lesní půdytěchto typů: sutinová rendzina, protorendzina, typická rendzina a vylouhovaná rendzina. Z lesních společenstev jsou tu vyvinuté lesní typy 4. až 6.vegetačního stupně, extrémní vápencové bučiny, vápenco-jedlové bučiny a bukové javořiny.
Z rostlin jsou tu dominantní zastoupené druhy bukového stupněkyčelnice cibulkonosná(Dentaria bulbifera),šťavel kyselý(Oxalis acetosella),bažanka vytrvalá(Mercurialis perennis),měsíčnice vytrvalá(Lunaria rediviva). Území rezervace tvoří biotop velmi chráněných druhů hmyzu, ptáků a je součástí biotopu velkých šelemmedvědamedvědaarysa.
Území rezervace tvoří zachovalé porosty karpatského smíšeného lesa, s věkovým rozpětím 30–120 let. Některé exempláře jedle a buku přesahují věk 250 let. Důvodem ochrany jetis červený(Taxus baccata), jako třetihorní relikt. Tis nejvíc poškozuje jelení zvěř okusem kůry a spásáním přirozeného zmlazení.
Pozelené turistické značené trase č. 5435nebo požluté turistické značené trase č. 8436z parkoviště vHorném Harmanci, nebo státní silnicí č.14.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuHarmanecká tisinana slovenské Wikipedii.
Oxalis stricta

Oxalis stricta, laacederilla, es unaespecieherbácea perteneciente a la familia de lasoxalidáceas.
Es una hierba común de jardines y campos, tienehojasverdes yfloresamarillas. Lassemillasaparecen en cápsulas, que en la madurez  las lanzan  a cierta distancia al tocarlas.
Es unaplanta perennenativa deNorteamérica, donde crece en bosques, pastizales y áreas urbanas.
Oxalis strictafue descrita porCarlos Linneoy publicado enSpecies Plantarum1: 435. 1753.​
'Oxalis: nombre genérico que deriva de la palabragriegaoxys,"afilado, acre", refiriéndose al sabor agrio de las hojas y el tallo.​
stricta:epítetolatínoque significa "vertical"​
Oxalis articulata

Oxalis articulata,vinagrillo rosadoopan de cucoes unaespeciede lafamiliaOxalidaceaesimilar a la especie europeaOxalis acetosella.
Es una planta de tallos delicados, de 20-50 cm, que crece a parir de un tallo subterráneo vertical, formando "céspedes" densos; hojas partidas en 3 lóbulos con forma de corazón, algo aterciopeladas, de color verde, mates. Las flores tienen 5pétalos, de en torno a 1,5 cm de largo, de color rosa más o menos intenso, con vetas púrpura en la base, que surgen enrollados unos bajo otros, para después abrirse en "embudo" ancho por arriba. Florece en primavera , verano y otoño. Es planta escapada de cultivos ornamentales.​
Originaria deSudamérica. Introducida enEspaña,Gran Bretaña,Francia,IrlandayPortugal.​
Cultivado en jardines; establecido en zonas baldías.
Oxalis articulatafue descrita porMarie Jules César Lelorgne de Savignyy publicado enEncyclopédie Méthodique, Botanique4(2): 686–687. 1797[1798].​
Oxalis: nombre genérico que deriva de la  palabragriega:oxyspara "agudo, amargo", refiriéndose al sabor agradablemente amargo de las hojas y el tallo.​
articulata:epítetolatínoque significa "articulada"​
Oxalis oregana

Oxalis oreganaes unaespeciede planta perteneciente a la familiaOxalidaceae, nativa de los bosques húmedos de la costa oeste deNorteamérica, desdeColumbia Británica, enCanadá, aWashington,OregónyCalifornia, enEstados Unidos.​​
Oxalis oreganaes una pequeña plantaherbáceaperennifoliacon tallos florales de 5–15 cm de altura. Las hojas son acorazonadas de, 1–4.5 cm long con el envés púrpura. la inflorescencia de 2.4–4 cm de diámetro, blanca o rosa con cinco pétalos y sépalos.​
Oxalis oregana, realiza lafotosíntesisen niveles relativamente bajos de luz ambiental (1/200 de la plena luz solar). Cuando la luz solar incide directamente sobre las hojas, estas se pliegan hacia abajo, y cuando regresa de sombra, las hojas vuelven a abrir. Tomando sólo unos pocos minutos, este movimiento es observable para el ojo.​​
Las hojas deOxalis oreganafueron tomadas como alimentos por los pueblosCowlitz,QuileuteyQuinault. Al igual que lasespinacas, contienen ligeramenteácido oxálico, que lleva el nombre del género.​
Oxalis oreganafue descrita porThomas Nuttally publicado enA Flora of North America: containing . . . 1(2): 211. 1838.​
Oxalis: nombre genérico que deriva de la  palabragriega:oxyspara "agudo, amargo", refiriéndose al sabor agradablemente amargo de las hojas y el tallo.​
oregana:epítetolatíno
Oxalis hispidula

Oxalis hispidulaes unaespeciebotánicaperteneciente a la familia de lasoxalidáceas.
O. hispidulaesendémicadeAmérica.
Son plantas no hirsuto-lanosa, bulbo globoso formado por brácteas de protección y de nutrición. Callo ausente en la lámina foliar. Brácteas de protección coriáceas, oblongas u obovadas, fuertemente 3-5-nervadas; nervaduras conniventes 
debajo del ápice, la central prolongada en un mucrón largo; margen glabro. Cimas 1–4-floras. Pétalos rosados o violáceos.​
Respecto a su estado de conservación, elDepartamento de Agricultura de los Estados Unidosla categoriza como "Casi amenazada" (NT, por sus siglas en inglés).​
Oxalis hispidulafue descrita porJoseph Gerhard Zuccariniy publicado enDenkschriften der Königlichen Akademie der Wissenschaften zu Münchenen 1825.​
Oxalis: nombre genérico que deriva de la  palabragriega:oxyspara "agudo, amargo", refiriéndose al sabor agradablemente amargo de las hojas y el tallo.​
hispidula:epítetolatínoque significa "finamente erizado".​
Oxalis tetraphylla

Oxalis tetraphylla(a menudo comercializada por su sinónimoO. deppei) es una planta debulbo, propia de México. La variedad con el centro oscuro tiene como nombre común"Cruz de hierro", por el nombre de uncultivar; en estado salvaje se la conoce comoalazán rosado de cuatro hojasytrébol de cuatro hojas(aunque no es una especie de trébol).
Posee hojas divididas en cuatro y ha sido denominada"hoja de la suerte"y"trébol de cuatro hojas"por su similitud a lostréboles de 4 hojas, pero no es untrébolverdadero. Está relacionada conOxalis acetosella, es muy utilizada como planta ornamental.
Es una especie comestible, sus flores y hojas poseen un fuerte sabor a limón.​ Sin embargo a causa de que elácido oxálicoen la planta puede interferir con la absorción de determinados nutrientes por el cuerpo, especialmentecalcio, un consumo excesivo puede ser perjudicial para la salud.​
Resistencia: Zonas 8–9. Si se planta a comienzos de primavera crecerá y florecerá durante dicha estación y verano. Algunos bulbos pueden sobrevivir inviernos fríos, pero en zonas con heladas los mismos deben permanecer almacenados en un cuarto seco y fresco durante el invierno y ser replantados en primavera. Los bulbos se multiplican en otoño.
Tadoritsuku Basho/Oxalis

«Tadoritsuku Basho / Oxalis»(辿り着く場所 / オキザリス,«Tadoritsuku Basho / Oxalis»)es el novenosencillode la banda japonesaHIGH and MIGHTY COLOR. Fue lanzado al mercado el día 24 de enero del año 2007 bajo el selloSMJE.
Este es el primer sencillo de HIGH and MIGHTY COLOR que es de dos caras A en uno. También es el primer sencillo de la banda que es lanzado en dos formatos distintos, uno con el disco y otro con el disoc más un DVD con los videos promocionales de ambos temas. Ambas canciones son parte de la banda sonora de la película colaboración entreJapónyCorea del SurllamadaAnata wo Wasurenai—el primero como tema principal y el segundo como tema de ambientación—, donde la vocalista Maki debuta como actriz. Los videos musicales fueron grabados cada uno en un día, el primero por Yūsuke Takuno y el segundo por Hiroto Fujiyasu. El sencillo también incluye unaMOVIE VERSIONde "Tadoritsuku Basho", que es simplemente una versión ligeramente alternativa del tema donde solo está presente la voz de Maki. LaMOVIE VERSION—versión de la película, refiriéndose aAnata wo Wasurenai— de "Oxalis" fue incluida en el tercer álbum original de estudio de la banda,San.
El sencillo es uno de los más débiles con respecto a ventas que ha alcanzado la banda. Debutó en el puesto n.º 18 de las listas de sencillos semanales deOriconvendiendo inicialmente seis mil ochocientas copias. El día de hoy ha alcanzado ventas superiores a las ocho mil novecientas unidades.
Oxalis triangularis

Oxalis pourpre
Oxalis triangularis, l'oxalis triangulaireest une plante du genre desOxalisde la famille desOxalidacées. Originaire d'Amérique du Sud, elle est connue ailleurs dans le monde pour ses cultivars aux feuilles pourpres ; elle porte alors le nom d'oxalis pourpre.
L'espèce a été décrite la première fois parSaint Hilaire, dansFlora Brasiliae meridionalisen 1825.
Oxalis triangularisest uneplante pérenne, d'environ 20cmde haut, sans tige aérienne, formée de feuilles portées par un long pétiole émergeant au niveau du sol d'unrhizometubérisé (de 5cmde long, sur 10-15mmde diamètre, entièrement couvert d'écailles).
La feuille est formée de trois folioles sessiles (ou à pétiolule très court),obtriangulaires à obovales-triangulaires, glabres, disposées dans un même plan perpendiculaire au pétiole. Le limbe de l'espèce sauvage est vertmais des cultivars pourpres (ditsatropurpurea) ont été sélectionnés pour l'horticulture.
Lepétiole, mou, de couleur blanchâtre, fait de 15 à 25 cm de long. Les feuilles se déplacent suivant le niveau lumineux : la nuit, elles se referment sur le pétiole et à la lumière du jour, elles s'étalent. Lors de ce mouvement, les folioles se replient au niveau de la nervure centrale.
L'inflorescenceombelliformeest portée par un long pédoncule, émergeant de terre avec les pétioles. Elle porte 2-5 (-9) fleurs, rose pale, hétérostyles. La corolle est en forme d'entonnoir à 5 lobes arrondis et enferme 10 étamines.
La floraison a lieu du printemps à l'automne.
Le fruit est une capsule à deux valves.
L'espèce est distribuée dans plusieurs pays d'Amérique du Sud :Brésil,Bolivie,ArgentineetParaguay.
L'oxalis pourpre, la forme pourpre deOxalis triangularis, est cultivé comme plante ornementale.
Craignant le gel, il est généralement cultivé en intérieur. Il est planté dans un sol riche enhumuset bien drainé.
La plante préfère une exposition lumineuse, toutefois sans soleil direct. En hiver, la plante ne doit pas être arrosée.
Elle se propage en divisant ses rhizomes.
Oxalis triangularis'Atropurpurea'
D'après The Plant List, les synonymes sont :
Oca du Pérou

Oxalis tuberosa
L'oca du Pérouest uneplante herbacéedugenredesOxalisde la famille desOxalidacées. Originaire desplateaux andinsoù elle est encore cultivéepour sontuberculecomestible.
Nom scientifique :Oxalis tuberosaMolina (synonyme :Oxalis crenataJacq.), autrefois aussi dénommé Oxalis crenata, par exemple mis pour la première fois sur le marché français, sous ce nom latin, dans le catalogue édité par Vilmorin et son beau-père Pierre Andrieux (botaniste du roi) en1886.
Noms vernaculaires: oca du Pérou, oca d'Amérique, urelle tubéreuse, truffette acide.
Cette plante a été introduite enGrande-Bretagnevers1830et en France vers 1850. Elle a failli remplacer lapomme de terrelors de lagrande famine en Irlande, entre 1845 et 1849. On détruisait les récoltes de pommes de terre car la plante était attaquée par lemildiouet à l'époque on ne connaissait pas le traitement à base decuivre. L'oca du Pérou offrait une alternative intéressante mais peu productive car longue à arriver à maturité. Elle peut se cultiver facilement en régions tempérées. En France sa culture est délaissée au début duXXsiècle.
Plante vivaceà tiges succulentes, rampantes puis redressées, à feuilles charnues trifoliolées d'un vert brillant dont les fleurs, petites, sont jaune d'or. Floraison estivale. La floraison est sporadique sous nos climats tempérés jusqu'en novembre, la plante n'étant que partiellement fleurie.
Cette plante produit de petits tubercules de la taille d'un œuf de pigeon, sphériques ou ovoïdes, bosselés, de couleur jaune ocre, tirant sur le rose et le rouge chez certaines variétés.
Il existe plusieursvariétésd'oca, qui se distinguent surtout par la couleur du tubercule.
Les tubercules, dont la saveur est voisine de celle de la pomme de terre, mais avec l'acidité de l'oseilleen plus, se consomment cuits. On peut les préparer de diverses manières, comme les pommes de terre : cuits à l'eau, frits, sautés,etc.Il est recommandé de les cuire en changeant l'eau pour éliminer le maximum d'acidité.
Les jeunes feuilles peuvent se consommer à la manière de l'oseille.
Comme pour cette dernière, la consommation de l'oca du Pérou est déconseillée aux personnes souffrant de lagoutte. Les variétés blanches seraient moins acides que les rouges. L'exposition des tubercules en alternance au soleil et au gel nocturne, pendant une semaine environ, permet de réduire fortement leur acidité, voire de l'éliminer. Ce procédé, encore pratiqué dans les Andes, est similaire à celui de la préparation dechuno.
Oxalis corniculata

L'Oxalide corniculéeouOxalis corniculé(Oxalis corniculata) est une petiteplante vivacedu genre desOxalisde la famille desOxalidacées, adventice des jardins, comestible et utilisée dans les médecines traditionnelles.
Suivant leTLF,oxalisest un nom féminin, pourle Petit Robertetle Petit Larousse, il serait masculin ; oxalide serait féminin.
L’Oxalis corniculé est une plante rampante, basse (5 à 10cm), poilue. Ses tiges couchées-ascendantes sont radicantes à la base. C'est uneplante annuelleou pérennante à vie courte.
Les feuilles alternespalméessont composées de 3 folioles obcordées (en cœur), de 0,3-1,8 × 0,4-2,3cm, de couleur verte ou pourpre. Lesstipulessont adhérentes au pétiole.
Les fleurs jaunes d'or apparaissent par groupes, en petites ombelles de 2-3 (-5) fleurs, sur un pédoncule axillaire. Les 5 sépales sont lancéolés-linéaires, de 3-5mmde long. Les 5 pétales libres, jaune vif entourent 10 étamines.
Les fruits sont des capsules cylindriques, pubescentes, de 1 à 2,5cmde long qui éclatent à maturité au moindre frôlement. Ils ont une forme de petite corne d'où l'épithètecorniculata. Les graines sont expulsées activement à plusieurs mètres selon le principe de l'autochorie.
Cet oxalis pousse partout en France à l'exception de quelques départements, il est également présent dans les DOM-TOM.
Il s'est naturalisé partout dans le monde. Son origine est inconnue, mais elle pourrait provenir d'Asie du Sud-Est.
Il croît dans les cultures, les lieux incultes et tous les milieux perturbés par l'homme. C'est une adventice des jardins.
D'après l'analyse de Kathiriya et al,Oxalis corniculataest riche enflavonoïdes:flavonols(acacétine, 7,4-di-O-Me apigénine),flavones(4'-O-Me vitéxine, 4'-O-Me isovitéxine, 3', 4'di-O-Me orientine, vitexine-2"-O-glucopyranoside),flavonols(3',4'-di-O-Mequercétine),acide-phénols(acides syringique, vanillique, p-hydroxybenzoïque).
La plante contient aussi de l'acide oxalique, ascorbique, pyruvique, glyoxalique, palmitique, calcium, oxalate de calcium, 2-heptenal, 2-pentylfuran, transphytol, alpha- et bêta-tocophérol,vitamine C,tanin.
Oxalis articulata

Oxalis articulata, l'oxalis articulé, est uneplante herbacéedu genre desOxalisde la famille desOxalidacées.
L'oxalis articulé est une herbe pérenne, sans tige, portant unrhizometubérisé de 15cmde long sur 2,5mmde diamètre.
De nombreuses feuilles en touffe émergent du sol, en rosette. À l'extrémité d'un longpétiolegrêle (jusqu'à 30 cm), s'étalent perpendiculairement au pétiole, 3 folioles, globalementorbiculaires(5cmde diamètre). Chaque foliole est obcordée (en forme de cœur), à marge très finement ciliée, avec un apex profondément échancré. La face inférieure des folioles porte généralement des granulations orangées bien visibles
L'inflorescence encymeombelliforme, de 3 à 30 fleurs (portées chacune par unpédicellerose de 10-30), est portée par un longpédonculeun peu plus long que le pétiole des feuilles. Les 5sépalesverts de 3-5mm, lancéolés entourent les 5 pétales rose vif, parcourus parfois de stries foncées, obcordés.
La floraison a lieu d'avril à juin.
Le fruit est une capsule.
L'oxalis articulé est originaire d'Amérique du Sud(Brésil, Argentine, Paraguay, Uruguay).
Il s'est naturalisé dans de nombreux pays : Açores, Turquie, Japon, Australie, Nouvelle-Zélande, Irlande, Royaume-Uni, France, Portugal, Espagne, Costa Rica, Panama.
Il s'est naturalisé dans le sud de la France, en Bretagne et dans le Sud-Ouest. Rare ailleurs.
Il pousse dans les friches ouverteseutrophiles.
Il est cultivé comme plante ornementale, dans les régions tempérées.
SelonNCBI(30 août 2012):
SelonCatalogue of Life(30 août 2012):
Calincing

Oxalis(Calincing) adalah genus besar tanaman berbunga dalam familioxalidaceaeterhitung jumlahnya sekitar 570 spesies.
Menurut USDA, Nesom
Artikel dengan pernyataan yang tidak disertai rujukan– False Shamrock, Purple Shamrock, Love Plant
Artikel dengan pernyataan yang tidak disertai rujukan– Yellow Woodsorrel, Yellow Oxalis, Upright Yellow Sorrel, Lemon Clover, Pickle Plant, Sourgrass,
Calincing kupu

Calincing kupu,calincing merah, calincing unguataubunga kupu-kupu(Oxalis triangularis) adalah salah satu tanaman hias yang berasal dari Genusoxalis. Tanaman ini merupakan tanaman perennial yang dapat dimakan, berasal dari familiOxalidaceae(belimbing-belimbingan). Berasal dari Brazil, tanaman ini populer sebagai tanaman hias rumahan yang biasanya ditanam di pot, dengan kebutuhan cahaya yang teduh. Karena kebutuhan cahaya teduhnya ini sehingga false shamrock sering digunakan sebagai tanaman indoor.
Calincing tanah

Calincing tanahadalah salah satu tanaman berbunga yang berasal dari Genusoxalis, tanaman ini tumbuh liar di pekarangan atau pesawahan. Tanaman ini dipercaya bisa digunakan sebagai tanaman obat.Calincing tanah merupakan tumbuhan yang berasal dari bagian tropisAmerika Selatandan tersebar berbagai negara dan wilayah karena sifatnya yang mudah tumbuh. Calincing tanah dikenal sebagai tumbuhangulmadan memiliki kecenderungan untuk tumbuh di wilayah agrikultur. Secara tradisional, calincing digunakan sebagai obat antidiare diKamerundan sebagai obat anti-diabetes di Malaysia.
Tumbuhan ini disebut juga dengan belimbing tanah, belimbing mini, calingcing.
Ekstrak etanolik dari calincing tanah memiliki potensi anti-Hiperglikemiadan juga dapat mempercepat proses penyembuhan luka pada tikus yang sudah diinduksi streptozotocin.Tumbuhan semarga Oxalis barrelieri L., yaitu Oxalis corniculata memiliki aktivitas anti-bakteri pada 15 jenis bakteri yang patogen terhadap manusia.
Belimbing sayur

Belimbing sayur(dikenal pula dengan namabelimbing wuluh,belimbing buluh,belimbing botol,belimbing besi,belimbing asam), ataubinang(Averrhoa Bilimbi Linn) merupakan sejenispohonkecil yang diperkirakan berasal dari KepulauanMaluku, dan dikembangbiakkan serta tumbuh bebas diIndonesia,Filipina,Sri Lanka,Myanmar, danMalaysia. Tumbuhan ini biasa ditanam dipekaranganuntuk diambilbuahnyayang memiliki bentuk lonjong dengan warna hijau muda mengilap dengan rasa asam yang sering digunakan sebagaibumbumasakan, sambal, dan campuran ramuanjamu.
Belimbing adalahpohonbuah yang tingginya mencapai 5m.Batangnya tak begitu besar, bergaris tengah 30cm. Ia kasar dan berbenjol-benjol, percabangannya sedikit, dan condong ke atas. Cabang mudanya berambut halus, seperti beledu dan berwarna cokelat muda.Daunnyatersusun dalam bentuk ganda. Bentuknya kecil, berbentuktelur, dan jumlahnya 21–45 cm. Daunnya termasuk majemuk, menyirip, dan ganjil.Anak daunnya bertangkai pendek, berbentuk bulat telur sampai jorong, ujungnya runcing, pangkalnya membulat, tepinya rata. Ukuran daunnya adalah: 2-10cm× 1–3 cm. Ia berwarna hijau, dan permukaan bawahnya berwarna hijau muda.Pada  setiap  daun  terdapat  11-37  anak  daun  yang  berselang-seling atau setengah berpasangan dan berbentuk oval.Perbungaannyamajemuk, dan tersusun dalammalai(panjangnya 5–20 cm). Berkelompok, keluar dari percabangan yang besar, kecil-kecil berbentuk bintang dan berwarna ungu kemerahan/merah saja.Buahnyatermasuk buah buni, berbentuk bulat lonjong bersegi, panjangnya 4-6,5 cm, berwarna hijau kekuningan, berair banyak jika sudah masak dan rasanya asam. Bentukbijibulat telur, gepeng.
Untuk budidaya belimbing wuluh yang benar dapat dilakukan dengan caramenyetek batangnyadengan langkah-langkah sebagai berikut:
Daun belimbing wuluh yang mengandung senyawa tannin,saponindanflavonoiddapat digunakan sebagai insektisida alami padaulatgrayak.Selain itu, buah belimbing wuluh juga dapat dimanfaatkan dalam pembuatan sabun cuci piring.
Oxalidaceae

Oxalidaceae,Suku Calincing-calincingan, atauSuku belimbing-belimbinganadalah salah satusukuanggotatumbuhan berbunga. MenurutSistem klasifikasi APG IIsuku ini dimasukkan ke dalambangsaOxalidales,kladeuRosidae I. Jumlah anggota famili ini sebanyak 570 spesies.
Tegalbuleud, Sukabumi

Tegalbuleudatau Tegal Buleud adalah sebuahkecamatandiKabupaten Sukabumi,ProvinsiJawa Barat,Indonesia. Kecamatan Tegalbuleud berjarak 89 Km dari pusat pemerintahanKabupaten Sukabumi. Kecamatan ini merupakan salah satukecamatanterluas diKabupaten Sukabumidengan luas wilayah 150,5 km². Kecamatan Tegalbuleud terletak di wilayah pesisir selatanKabupaten Sukabumiberbatasan langsung denganSamudra Hindia. Jumlah penduduk Kecamatan Tegalbuleud adalah 36.487 Jiwa (Laki-laki 18.107 Jiwa dan Perempuan 18.380 Jiwa). Ibu kota Kecamatan Tegalbuleud berada diDesa Buniasih.
Wilayah Kecamatan Tegalbuleud adalah merupakan dataran pegunungan berbukit-bukit, bergelombang, dengan sebelah selatan menghadap ke lautHindia. Ketinggian wilayahnya berkisar 0 – 400 m dari permukaan laut.Kecamatan Tegalbuleud beriklim tropis dengan suhu rata-rata 20C - 31C. Adapun curah hujan di kecamatan ini mencapai antara 1.200 hingga 1.800 mm/tahun dengan rata-rata hari hujan sebanyak 120 hingga 156 hari/tahun. Kecamatan ini diapit oleh duasungaibesar, yaituSungai Cikasodi batas sebelah barat danSungai Cibunidi batas sebelah timur.
Tidak terdapat potensi longsor di kelurahanBuni Asihdan KelurahanTegalbuleudyang merupakan wilayah selatan kecamatan ini. Namun, potensi longsor di KelurahanCalingcingdan KelurahanSumberjaya, yang berada di tengah-tengah kecamatan Tegalbuleud, tetap tinggi.
Batas-batas wilayahnya adalah sebagai berikut:
Penduduk Kecamatan Tegalbuleud mayoritas beragamaIslamdan mayoritas berprofesi sebagai petani dannelayan. Penduduk Kecamatan Tegalbuleud berbicara menggunakan Bahasa Sunda dan dikenal cukup ramah dalam berbicara. Umumnya penduduk usia produktif pergi merantaau atau bersekolah ke kota besar seperti Jakarta, Bogor, Tangerang, Bekasi (Jabotabek) danKota Bandung. Jenjang pendidikan yang dicapai penduduk di wilayah ini adalah hinggaUniversitasmeski sebagiaan besar tamatanSekolah menengah pertama.
Daftar sekolah menengah kejuruan di Banten

Data SMK di Program Aplikasi Sekolah Pandeglang
Kota Tangerang Selatanmemiliki sejumlah fasilitas sekolah, termasuk Sekolah Menengah Kejuruan Negeri maupun Swasta.
Berikut adalahDaftar Sekolah Menengah Kejuruan Negeri di Kota Tangerang Selatan
Oxalis corniculata

L'acetosella dei campi(Oxalis corniculataL., 1753) è unapianta infestantedellafamigliadelleOxalidacee.
Le radici sono espanse e sotterranee e permettono alla pianta di moltiplicarsi per via vegetativa. La pianta è inoltre in grado di propagarsi emettendostoloniepigei.
Le foglie sono suddivise in tre foglioline cuoriformi, ricordano molto quelle deltrifoglio. Sono solitamente di colore verde, con sfumature, o interamente violette. Il picciolo, rispetto alla foglia, è lungo. Le foglie, in dosi molto piccole, possono essere usate come ingrediente per salse acidule. Infatti esse contengono ossalati. Per tale motivo se ne sconsiglia l'uso a coloro che soffrono di calcoli.
I fiori sono gialli, hanno 5 petali e sono lunghi fino a 7–10 mm.
I frutti sono delle capsule oblunghe, di dimensioni non superiori ai 15 mm di lunghezza, pelose, cilindriche e piene di semi.
I semi sono ellittici; hanno colore scuro se maturi, bianco se immaturi. Sono proiettati dal frutto a distanza, a maturità dei semi stessi.
La pianta è originaria delSud Americama si è diffusa comepianta infestantein tutti i continenti raggiungendo unadistribuzione cosmopolita. È comune in tutto ilbacino del Mediterraneo, ma si può trovare pure in tutti i luoghi fertili, anche lontano dal mare, soprattutto se umidi. Si adatta anche a condizioni di siccità. Grazie al suo meccanismo di diffusione si propaga con una certa facilità ed è in grado di moltiplicarsi anche nelle crepe dei marciapiedi e nei vasi.
Oxalis triangularis

L'ossalide triangolare(Oxalis triangularisA.St.Hil., 1825) è una pianta erbacea, perenne appartenente allafamigliadelleOxalidaceaeoriginaria delBrasilee di altri Paesi del Sud America.
Comunemente coltivata come pianta d'appartamento, può anche crescere all'aperto nei climi più miti, preferibilmente in ombra leggera.
L'Oxalis triangularis è una pianta perenne, alta circa 20 cm, priva di fusto aereo, formata da foglie portate da un lungo picciolo emergente a livello del suolo da un rizoma tuberoso (lungo 5 cm, per 10-15 mm di diametro, interamente ricoperto di squame).
La foglia è costituita da tre foglioline sessili (o con picciolo molto corto), da obtriangolari a obovato-triangolari, glabre, disposte su uno stesso piano perpendicolare al picciolo. La lama della specie selvatica è verde ma per l'orticoltura sono state selezionate cultivar viola (note anche comeatropurpurea). Il picciolo, molle, di colore biancastro, è lungo da 15 a 25 cm.
Le foglie si muovono a seconda del livello di luce: di notte si chiudono sul picciolo e di giorno si allargano. Durante questo movimento, le foglioline si piegano in corrispondenza della nervatura centrale.
L'infiorescenza ombrelliforme è portata da un lungo peduncolo, emergente dal terreno con i piccioli. Porta 2-5 fiori, di colore che va dal bianco al rosa, eterostili. La corolla è imbutiforme con 5 lobi arrotondati e racchiude 10 stami. La fioritura avviene dalla primavera all'autunno.
Il frutto è una capsula con due valve.
Sono conosciute 2 sottospecie:
che sono molto simili tra di loro.
Oxalis tetraphylla

Oxalis tetraphyllaCav., 1795è una pianta erbacea perenne appartenente allafamigliadelleOxalidacee.
Per la sua somiglianza ad unquadrifoglioa causa delle foglie a quattro lobi, ed analoga macchia rosso-bruna su queste, viene comunemente confuso con gli appartenenti al genereTrifolium.
Il nome genericotetraphylladeriva dalgrecoτετρα-tetra- (da τετράςtetrás‘quattro’) e φύλλαphýlla(nominativo plurale neutro di φύλλονphýllon‘foglia’).
La specie è diffusa inMessicoeAmerica centrale(El Salvador,Guatemala,Panama).
Oxalis stricta

L'acetosella minore(Oxalis strictaL., 1753) è una pianta erbacea, perenne appartenente allafamigliadelleOxalidacee.
Lefogliesono trifoliate, in cui ciascuna fogliolina ha la forma di un cuore la cui punta è costituita dalpicciolo. Le foglie si aprono durante il giorno e si ripiegano durante la notte.Ifiorihanno 5petalia forma di coppa di colore giallo. La fioritura avviene in genere tra giugno e ottobre.Ifruttisono dellecapsuleche contengono diversisemi. Le capsule mature tendono ad esplodere al tocco, lanciando i semini anche ad un metro di distanza.
Glistelihanno un gusto acidulo caratteristico, legato alla presenza diacido ossalico. Insieme alle foglie sono talvolta utilizzati in insalata.
カタバミ

カタバミ（片喰み・酢漿草、学名:Oxalis corniculata）はカタバミ科カタバミ属の多年草。日本の地方名には「かがみぐさ」「すいば」「しょっぱぐさ」「すずめぐさ」「ねこあし」「もんかたばみ」などがあり、『日本方言大辞典』には180種以上が記録されている。中国名は酢漿草。中国では「三葉酸草」「老鴨嘴」「酸味草」「満天星」などの別名がある。
日本では近年、よく似たオッタチカタバミという帰化種が急増しているが、古い図鑑には掲載されていないため、カタバミと誤認されていることもある。
地下に球根を持ち、さらにその下に大根のような根を下ろす。地を這う匍匐茎をよく伸ばし、地表に広がる。このため、繁殖が早く、しかも根が深いので駆除に困る雑草の1種である。
葉は球根の先端から束に出る。葉身は、ハート型の3枚が尖った先端を寄せ合わせた形の三出複葉で、頂小葉と側小葉の区別はつきづらい。ふつう葉の色は黄緑色だが、赤紫色のアカカタバミという品種もある。ふちや裏面には多少の毛が生えており、昼間は開き夜閉じる。
春から秋にかけて、黄色の花を咲かせる。花びらは5弁。日向では花を出すが、日陰に咲いてしまうと花がしぼんでしまうのが大きな特徴である。
果実は円柱状で先が尖り、真っ直ぐに上を向いてつく。成熟時には動物などが触れると、自ら弾けて赤い種子を勢いよく飛ばす。最大1メートル(m) 程度までの周囲に飛ばすことができることも繁殖に有利となっている。
葉や茎は、シュウ酸水素ナトリウムなどの水溶性シュウ酸塩を含んでいるため、咬むと酸っぱい。シュウ酸は英語でoxalic acidというが、カタバミ属(Oxalis) の葉から単離されたことに由来する。また、葉にはクエン酸、酒石酸も含まれる。カタバミ属の植物をヒツジが食べると腎臓障害を起こすとの報告がある。
ヤマトシジミの幼虫が食草とする。
世界中に分布、ヨーロッパ周辺という話もあるがよく分かっていない。日本では、本州から九州にかけて分布し、畑や庭、道ばたなどで見られる。
茎と葉は食べることができ、熱湯にくぐらせて、酢の物、天ぷら、サラダにすると、シュウ酸に由来する酸味を味わえる。
全草は酢漿草（サクショウソウ）という生薬名であり、消炎、解毒、下痢止めなどの作用があるとされる。臨床実験で肝炎にも効果があったとの報告もある。民間療法で絞り汁は虫さされに効果があるとされることがあるが、『中薬大辞典』に記載は見られない。鹿児島県に伝わる民間療法によれば、草や竹などで眼球を突いたときの治療薬として、葉を水洗いして絞った汁を1滴眼にさせば、約1時間後には開かなかったまぶたが開くようになるといわれている。
花言葉は「輝く心」である。
片喰紋・酢漿草紋（かたばみもん）は日本の家紋の一種である。平安時代に車紋として使用された記録がある。前述の通り繁殖力が強く、一度根付くと絶やすことが困難であることが「（家が）絶えない」に通じることから、武家の間では、家運隆盛・子孫繁栄の縁起担ぎとして家紋の図案として用いられた。十大家紋の一つに数えられる。
戦国大名の長宗我部元親など土佐長宗我部家の「七つ酢漿草」や新陰流である上泉信綱の「酢漿草」、徳川氏譜代の酒井氏の「剣酢漿草」「丸に酢漿草」など、酢漿草紋を家紋とする戦国大名・武将も多い。江戸末期の豊後日田の儒学者である広瀬淡窓や前大分県知事の広瀬勝貞などを輩出した商家廣瀬家も「丸に酢漿草」を用いていた。今太閤とも呼ばれた田中角栄の家紋も「剣片喰」である。旧宇部領主安芸福原氏の酢漿草紋に因み、山口県立宇部高等学校の校章デザインおよび同窓会呼称に採用されている。また、古代女性が鏡をカタバミの葉で磨いたという言い伝えに因み、日々の心の研鑚を願う思いから、私立江戸川女子中学校・高等学校が校章のデザインにも採用している。
「片喰」は、ハート型の葉が3つ描かれる。それに丸や剣、蔓などを加えることがある。片喰の蕾を描いた「片喰の実」もある。単数のものでは、3つから4つまでを描く。4つの葉を描いた「四つ葉片喰」はシダ植物のデンジソウを図案化した「田字草紋」に似る。複数のものは2つから7つが組み合わせられる。
マメ科のクローバー（シロツメクサなど）をモチーフとしたロゴマーク等で、小葉部分をハート型としたものが見られる（ももいろクローバーZのロゴなど）が、それに一致（小葉部分が3枚の場合）もしくは似た（小葉部分が4枚の場合）形の葉を持つのは本種である。
カタバミ科

カタバミ科(カタバミか、Oxalidaceae)は双子葉植物の分類群のひとつ。8属約930種を含むが、カタバミ属がその大部分を占め世界に広く分布する。草本または木本。
葉は複葉（カタバミ属のような3出複葉または羽状複葉）で、マメ科と同じように就眠運動をする（オサバフウロ属はさわるだけで動く）。花は両性、放射相称の5数性で、がく片と花弁および心皮は5個、雄蕊は多くは10本。果実は断面が五角形または星型、蒴果（勢いよくはじける）または液果。
古いクロンキスト体系に入っていた属としては、Lepidobotrys属が独立した Lepidobotryaceae 科、Hypseocharis属はフウロソウ科、Eichleriaはマメモドキ科に所属する。
カタバミ目

カタバミ目（カタバミもく、学名：Oxalidales）は、被子植物（双子葉類）に属する目で、カタバミ科などを含む。形態学に基づく従来の分類体系ではあまり採用されていないが、APG植物分類体系では単系統群として認められている。
APG体系では7科に約60属1800種が属する。
クロンキスト体系は、カタバミ科をフウロソウ目に含め、その他は一部を除きバラ目としている。
以下のような系統樹が提案されている。
モンカタバミ

モンカタバミ（紋片喰・紋酢漿草、学名：Oxalis tetraphylla）は、カタバミ科カタバミ属の多年草。メキシコ原産。カタバミ属には3小葉からなる三出複葉を生じる種が多いのに対し、本種は4小葉からなる複葉を生じる。観賞用に栽培される。別名ヨツバカタバミ。
地上茎はない。地中の直径3～4cmになる肉質の鱗茎から、長さ10～30cmの葉柄が根出し、その先端に長さ4cmほどの倒心臓形または倒卵形の小葉が4枚つく。各小葉の基部には紫褐色の斑紋が入る。夏から秋にかけて長さ30～40cmの花茎を複数伸ばし、径1.8cmほどの桃紅色の5弁花を散形に10個ほど咲かせる。
種小名のtetraphyllaは「4つ葉の」の意味。またシノニムのOxalis deppeiは18世紀ドイツの博物学者フェルディナント・デッペに対する献名である。和名では葉の紋様からモンカタバミ、または4枚の小葉からヨツバカタバミの名がある。一般名としては、園芸品種名から「アイアン・クロス」、また4枚の小葉から「ラッキー・クローバー」とも呼ばれるが、本来のクローバー（シロツメクサ）とは全く別の植物である。
観賞用に栽培される。特にドイツでは、新年を迎えるための縁起物として、煙突掃除人・幸運のキノコ・豚・テントウムシなどの幸運を呼ぶとされる人形と取りあわせた本種の鉢物が飾られる。ただし、縁起物とされているのは「四つ葉のクローバー」であり、本種はその代用として用いられているものである。鱗茎や葉は食用にもなる。
オッタチカタバミ

オッタチカタバミ（おっ立ち片喰、学名:Oxalis dillenii）は、カタバミ科カタバミ属の多年草。別名、タチカタバミ。
多年生草本。カタバミは太い直根を持ち、茎が地表を這って広がるのに対し、本種オッタチカタバミは直根を持たず、地中の地下茎が水平に伸びて、そこから地上茎が立ち上がる。そのため、この和名がある。
葉や花はカタバミに似ており、鮮やかな黄色の5弁花をつける。
環境により、草丈は10 - 50センチメートル(cm) ほどになる。
花径は1 - 1.5 cm。
全体に白い毛が多く、果実の柄が斜めに下がる。カタバミには小さい托葉があるのに対し、オッタチカタバミの托葉ははっきりしない。
時にタチカタバミ（Oxalis corniculataf.erecta）と混同されるが、タチカタバミはカタバミの1品種である。タチカタバミも茎が縦に伸びる。
北アメリカ原産。日本では1965年に京都府で見つかり、急速に分布を広げて帰化植物となり、現在では本州・四国・九州の各地で見られる。
ムラサキカタバミ

ムラサキカタバミ（紫片喰、紫酢漿草、学名Oxalis debilisKunth 1822）は、カタバミ科カタバミ属の植物。
南アメリカ原産であるが、江戸時代末期に観賞用として導入されて以降、日本に広く帰化している。他にも北アメリカ、オーストラリア、熱帯アジアなどにも帰化している。環境省により要注意外来生物に指定されている。
背丈は約30cm、葉は根生三出複葉、小葉はハート形、裏面の基部に黄色い腺点がある。花は主に春～初夏に咲き、葉の間から数個の花柄を伸ばして、先端に数輪を散形花序につける。直径1.7cmほどで、がく・花弁とも5枚。
青みのある濃い桃色で花筒部奥は白く抜け、花の中心部に向けて緑色の筋が入る。
植物体の栄養状態や環境に起因して花色が異なる場合もあるが、同じ環境で育てるとほとんどが同じ花色になる。
鱗茎から地上に葉と花柄だけを伸ばす。鱗茎は下部から太いやや透明がかったダイコン状の牽引根を出し、より深く根付く能力を持つ。
繁殖期(6～7月)に鱗茎と牽引根の間へ木子(微細な小球根)をびっしりと付け、非常に旺盛な繁殖をする。日本ではサビ病の多発により休眠する場合が多い。
両性花で虫媒花だが日本では種子を付けず、木子による栄養繁殖クローンが主とみられる。
花は独特の色合いで美しいが、雑草のため市販されることはほとんどない。しかし葉にウイルス性の斑入りが入る系統が存在し、この系統のみ流通している。ただし、このウイルス斑はやや不安定で、草の状態によっては消えてしまうこともある。
元来は観賞用に栽培されたものであるが、現在では庭園から畑地、芝地を中心に広く見られる。土の中の鱗茎を取り尽くすのが非常に難しいので、駆除が大変困難な強雑草である。草の丈が低く柔らかいため、雑草の刈り取りからはほとんど無視される対象でもある。開花が始まった頃が木子の出来るピークなので、その時期に土を深く掘り抜き捨てるしかない。なお体内にシュウ酸を多く含むため、用土がアルカリ化すると勢いは弱まる。
Кислица клубненосная

Кисли́ца клубнено́сная, илиока(лат.Óxalis tuberósa) —многолетнеетравянистое растениесемействаКисличные, культивируемое в горных районахЦентральнойиЮжной Америкиради богатыхкрахмаломклубней, употребляемых в пищу.
В диком виде растение неизвестно. Больше всего кислица клубненосная культивируется в высокогорьяхКолумбии,Перу,БоливиииЧили, где она конкурирует скартофелем.
В1553 годукислица клубненосная впервые упоминается в литературе — в книге «Хроника Перу»Педро Сьесы де Леона:
Кислица клубненосная — низкорослое растение с тройчатымилистьямии одиночнымицветками. Имеющиестеблевоепроисхождениеклубнипокрыты мясистыми чешуями. Они имеют слегка острыйаромат, хрустящую структуру и содержат 22—25 %крахмала. Их цвет варьирует от жёлтого до пурпурного.
Клубни кислицы клубненосной употребляются подобно картофелю в варёном, жареном и печёном виде.
Кислица треугольная

Кислица треугольная(лат.Oxalis triangularis) — видмноголетнихтравянистыхрастений, родаКислица(Oxalis), семействаКисличные(Oxalidaceae), произрастающий на территорииЮжной Америки.
Листья Кислицы треугольной формы и обладают способностью двигаться в зависимости от уровня освещенности. Они открываются при ярком свете (днем) и закрываются при слабом освещении (ночью). Это движение не связано с ростом растения, а происходит из-за измененийтургорного давленияв клетках у основания листа. Такое движение является примеромфотонастии.
Растение обычно выращивают каккомнатное растение, но оно также может быть выращено на открытом воздухе, предпочтительно в месте с легкой тенью.
Родовое латинское (научное) названиеoxalisпроисходит отдр.-греч.ὀξύς,oxús, что означает «острый», «едкий» или «кислый». Растение широко используется в пищу из-за своего кислого вкуса, вызванного присутствиемщавелевой кислоты.
Видовой латинскийэпитетtriangularisпереводится как — «треугольный».
Травянистое растение, достигающее высоты до 30 см. Оно имеет длинные и тонкиечерешки.Листьяимеют тройчатосложную форму, состоят из трех частей треугольной формы.Цветкимогут быть белыми, розовыми или фиолетовыми. Это растение не выносит заморозков и обычно выращивается в контейнерах или каккомнатное растение.
Природный ареал находится вЮжной Америкеи включает в себя страны:Аргентина,Боливия,Бразилия,ПарагвайиПеру. Это клубневойгеофит, который в основном произрастает в сезонно засушливыхтропическихбиомах.
Oxalis triangularisA.St.-Hil., первое упоминание вFl. Bras. Merid. 1: 128 (1825).
Гомотипные(основанные на одном и том женоменклатурном типе):
Гетеротипные(основанные на разныхноменклатурных типах):
南美三角酢浆草

南美三角酢漿草（學名：Oxalis triangularis）是酢漿草科酢漿草屬的一种多年生草本植物，原产南美洲。其种加词triangularis意为“三角形的”，指的是其小叶形状。其叶子根据光线的明暗开合，白天三片叶子呈倒三角形展开，晚上三叶外翻下垂闭合，三面皆呈正三角形，这种受到人喜爱的特点，使它成为极具观赏性的室内盆养植物。三片小叶中的两片凑在一起如同蝴蝶翅膀，故名。花瓣为浅粉色或白色。最常栽培的为紫叶品种，俗称紫蝴蝶酢浆草、紫叶酢浆草、三角紫叶酢浆草，如'Sunny'、'Mijke'。
紅花酢漿草

紅花酢浆草（學名：Oxalis corymbosa）为酢浆草科酢浆草属下的一个种，又名紫花酢漿草、铜锤草。
多年生草本植物，地下有小鳞茎，用鱗莖繁殖。茎和叶含草酸，有酸味；复叶由3片闊倒卵形小叶組成，叶尖凹缺；夏季开紫紅色花，在總梗上排列成伞状花序；短线形蒴果有毛，成熟时裂开。株高約35厘米。叶長約3.5厘米。身長於平地。
原产南美洲，中国大陸南北都有栽培。它們長於耕地邊、疏林、路邊和荒地或栽种于庭园。在台灣從海邊到低海拔山區皆有分布(包含北海岸富貴角、台北市區、新北市土城城林人工溼地、台中市等)，台灣中部以北極為常見，包括市區、城鄉的巷弄內都有其蹤跡。主要生長期為冬、春兩季，夏、秋時節以地下鱗莖渡過。
全草可食用或药用，功效跟酢漿草相同，有清热解毒、散瘀消肿之效。
全株都可食用，味微酸。主根洗淨去皮除了可生吃，也可煮湯或炒肉絲；葉片微酸，常被用來鹽漬做為小菜；花則可炒食，也可加麵糊油炸。
維基物種上的相關信息：紫花酢浆草