เฟรนช์พอลินีเชีย

เฟรนช์พอลินีเชีย(อังกฤษ:French Polynesia;ฝรั่งเศส:Polynésie française;ตาฮีตี:Pōrīnetia Farāni) เป็นดินแดนของฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ มีฐานะเป็น "เขตรัฐบาลกลางโพ้นทะเล" พร้อมกับ "ประเทศโพ้นทะเล" ซึ่งเป็นตำแหน่งเฉพาะตัว ประกอบด้วยกลุ่มเกาะหลายเกาะในภูมิภาคพอลินีเชียเกาะที่มีชื่อเสียงที่สุดได้แก่ตาฮีตีในหมู่เกาะโซไซตีซึ่งยังเป็นเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดและเป็นที่ตั้งเมืองหลวงของดินแดน (ปาเปเอเต) อีกด้วย  และแม้จะไม่ได้อยู่ในบริเวณเดียวกัน แต่เกาะกลีแปร์ตอนก็ถูกบริหารโดยเฟรนช์พอลินีเชีย
หมู่เกาะเฟรนช์พอลินีเชียมีเนื้อที่ (ทางบก) ทั้งหมด 4,167ตารางกิโลเมตร(1,622ตารางไมล์) กระจายอยู่บนมหาสมุทรเป็นพื้นที่ 2,500,000 ตารางกิโลเมตร (965,255 ตารางไมล์) ประกอบด้วยกลุ่มของเกาะมากมายหลายเกาะ เกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีคนอาศัยอยู่มากที่สุดคือตาฮีตี
หมู่เกาะต่าง ๆ ได้แก่
ฝรั่งเศสปกครองหมู่เกาะนี้ตั่งแต่พ.ศ. 2332หมู่เกาะนี้จึงกลายเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสนับแต่นั้นโดยมีชื่อว่าเฟรนซ์โปลินิเซีย ต่อมาเฟรนโปลินิเซียได้รับการเลื่อนฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศสจนกระทั่งถึงปีพ.ศ. 2547ดินแดนนี้จึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นประเทศโพ้นทะเลของฝรั่งเศสโดยรัฐบาลฝรั่งเศสอนุญาตให้เฟรนโปลินิเซียมีประธานาธิบดีได้ ประธานาธิบดีคนแรกของเฟรนโปลินิเซียคือนายกาสตง ตง ซองโดยได้ดำรงตำแหน่งในปีพ.ศ. 2547
ในช่วงระหว่างปีพ.ศ. 2489-2546เฟรนช์พอลินีเชียมีฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเล(overseas territory,ฝรั่งเศส:territoire d'outre-merหรือTOM)
ต่อมาในปีพ.ศ. 2546ได้ยกเป็นอาณานิคมโพ้นทะเล(overseas collectivity,ฝรั่งเศส:collectivité d'outre-merหรือCOM)
และตามพระราชบัญญัติลงวันที่27 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2547ได้กำหนดให้เฟรนช์พอลินีเชียมีฐานะพิเศษอีกฐานะเรียกว่าประเทศโพ้นทะเล(overseas country,ฝรั่งเศส:pays d'outre-merหรือPOM) เพื่อเน้นความเป็นอิสระในการปกครองตนเองของดินแดน
เฟรนช์พอลินีเชียแบ่งออกเป็น5 เขตการบริหารย่อย (administrative subdivisions,ฝรั่งเศส:subdivisions administratives)ได้แก่
นอกจากตาฮีตีแล้ว ยังมีอะทอลล์(เกาะปะการัง) เกาะ และกลุ่มเกาะที่มีความสำคัญในเฟรนช์พอลินีเชียอื่น ๆ อีก ได้แก่บอราบอราฮีวาอัววาฮีเนไมเอามาอูปีตีเมเฮเตียมูเรอานูกูฮีวาไรอาเตอาตาฮาเตเตียรัวตูบูไอและตูไป
เฟรนช์พอลินีเชียมีการพัฒนาเศรษฐกิจในระดับปานกลาง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสินค้าเข้าการท่องเที่ยวและความช่วยเหลือทางการเงินจากฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่สิ่งอำนวยความสะดวกต่อการท่องเที่ยวได้รับการพัฒนาและนำมาใช้ประโยชน์ได้บนเกาะหลัก ๆลูกยอ(noni fruit) จากหมู่เกาะแห่งนี้ถูกค้นพบว่ามีสรรพคุณทางการแพทย์ และผู้คนทั่วไปก็สามารถที่จะหางานที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรมการเกษตรประเภทนี้ได้
ประชากรทั้งหมดของดินแดนเฟรนช์พอลินีเชียเมื่อปีพ.ศ. 2545มีจำนวน 245,405 คน เป็นชาวโพลินีเซียนร้อยละ 83 ชาวผิวขาวร้อยละ 12 และชาวเอเชียตะวันออกร้อยละ 5 (ส่วนใหญ่เป็นชาวจีน) ในปี พ.ศ. 2545 ร้อยละ 69 ของชาวเฟรนช์พอลินีเชียอาศัยอยู่บนเกาะตาฮีตีเพียงเกาะเดียว ส่วนเขตเมืองปาเปเอเตซึ่งเป็นเมืองหลวงนั้น มีประชากร 127,635 คน
ในขณะที่ถนนสายหลักนั้นได้รับการลาดยางและบำรุงรักษาอย่างดี แต่ถนนสายรองกลับไม่เป็นเช่นนั้น การจราจรก็เป็นไปอย่างเร่งรีบยานพาหนะทุกชนิดและคนเดินเท้าต่างแย่งกันใช้พื้นที่บนถนนแคบ ๆ มีการกำหนดทางม้าลายบนพื้นถนนและกฎหมายท้องถิ่นก็กำหนดให้ยานยนต์หยุดให้คนเดินเท้าด้วย แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้รับการปฏิบัติเสมอไป นักท่องเที่ยวจึงควรใช้ความระมัดระวังขณะขับรถ โดยเฉพาะในเวลากลางคืน
ฝรั่งเศสเป็นผู้จัดการศึกษาในดินแดนแห่งนี้ เฟรนช์พอลินีเชียมีมหาวิทยาลัย1 แห่ง คือมหาวิทยาลัยเฟรนช์พอลินีเชีย(Université de la Polynésie Française: UPF, "University of French Polynesia") ตั้งอยู่ในฟาอา, ตาฮีตี เป็นมหาวิทยาลัยขนาดเล็กที่มีนักศึกษาอยู่ประมาณ 2,000 คน และมีนักวิจัย 60 คน ลุยส์ เปลต์เซอร์ (Luise Peltzer) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมของเฟรนช์พอลินีเชียได้รับการเลือกตั้งให้เป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยมาเป็นเวลา 5 ปี
17°32′S149°34′W﻿ / ﻿17.533°S 149.567°W﻿ /-17.533; -149.567