एरिनच्या राजाचा तेरावा मुलगा

"एरिनच्या राजाचा तेरावा मुलगा" ही एक आयरिश परीकथा आहे. जीजेरेमिया कर्टिननेआयर्लंडच्या मिथ्स आणि लोक- कथेमध्ये संग्रहित केली आहे.
एका राजाला तेरा पुत्र होते. एके दिवशी, त्याने एक हंस आपल्या तेराहंसांपैकीएकाला पळवून लावताना पाहिले आणि एका द्रष्ट्याने स्पष्ट केले की तेरा पिल्ले असलेल्या कोणत्याही मनुष्याने किंवा पशूने स्वर्गाची कृपा मिळवण्यासाठी एकाला बाहेर काढून टाकले पाहिजे. राजाला आपल्या पुत्रांपैकी एकाची निवड करणे सहन होत नव्हते. द्रष्ट्याने सांगितले की त्या रात्री परत येण्यासाठी त्याने शेवटच्या मुलाचे दार बंद केले पाहिजे. बाहेर राहिलेल्या मुलाने आपल्या वडिलांकडे रस्त्यासाठी एक पोशाख मागितला आणि राजाने त्याला तो दिला आणि वाऱ्यापेक्षा वेगाने धावू शकेल असा काळा घोडा दिला. त्या मुलाचे नाव सेन रुआध होते.
एके दिवशी, त्याने काही गरीब कपडे घातले. एका राजाने त्याच्या गायी पाळण्यासाठी गुराखी म्हणून कामावर ठेवले. राजाने त्याला असेही सांगितले की एक उर्फीस्ट, एक समुद्री सर्प दर सात वर्षांनी राजाच्या मुलीची मागणी करतो आणि यावर्षी त्याच्या स्वतःच्या मुलीचे नाव चिठ्ठीत आले आहे. पुष्कळ राजाच्या मुलांनी सांगितले की ते तिला वाचवतील, परंतु तिच्या वडिलांनी त्यांच्यावर विश्वास ठेवला नाही. सागरी नाग एके दिवशी दिसेल, पण कधी येईल ते कळले नाही.
राजाच्या भूमीजवळ तीन राक्षस राहत होते. सेन रुआधने मुद्दाम त्यांच्या जमिनीवर गायी चरायला सोडल्या. त्यांच्याशी लढाई केली. त्या राक्षसांनी त्याला जिवंत सोडण्यासाठी विनंती केली आणि बदल्यात त्याला प्रकाशाची तलवार आणि घोडे देण्याचे वचन देतात. परंतु त्याने त्यांना ठार मारले. त्या राक्षसांच्या घरातील नोकरदारांनी, मुक्त झाल्यामुळे आनंदित होऊन, त्याला सर्व खजिना दाखवला. दररोज गायींनी पूर्वीपेक्षा जास्त दूध दिले.
चौथ्या दिवशी, त्याने पहिल्या राक्षसाचे काळे कपडे घातले, त्याचा काळा घोडा घेतला आणि किनाऱ्यावर गेला. राजकन्या तिथे सागरी नागाची वाट पाहत होती. तो येईपर्यंत सेन रुआधने तिला त्याचे डोके तिच्या मांडीवर घेण्यास सांगितले. तिने ते घेतले, त्याच्या डोक्यावरून तीन केस घेतले आणि समुद्राचा नाग आल्यावर त्याला उठवले. ते लढले. सेन रुआधने त्या नागाचे डोके कापले, परंतु ते परत वाढले. सागरी साप निघून गेला, पण तो परत येईल असे म्हणाला.
दुसऱ्या दिवशी, त्याने दुसऱ्या राक्षसाचे निळे कपडे परिधान केले आणि त्याच्या तपकिरी घोड्यावर स्वार झाला. तो पूर्वीसारखा झोपला तेव्हा राजकुमारीने त्याच्या केसांची तीन केसांशी तुलना केली. तिच्या लक्षात आले की तो कालचाच शूरवीर आहे. त्याने सागरी सर्पाचे अर्धे तुकडे केले, परंतु अर्धे भाग पुन्हा एकत्र होऊन साप परत बनला. जाताना त्या सापाने तिसऱ्या दिवशी तिला कोणीही वाचवू शकणार नाही अशी धमकी दिली.
तिसऱ्या दिवशी, त्याने तिसऱ्या राक्षसाचे अनेक रंगांचे कपडे परिधान केले. त्याच्या निळ्या काचेच्या बूटांसह, आणि त्याच्या लाल घोड्यावर स्वार झाला. जेव्हा त्याने कपडे घातले तेव्हा घरातील नोकराने त्याला सांगितले की त्या दिवशी कोणीही सागरी नागाला मारु शकत नाही. त्याला पराभूत करण्याचा एकमेव मार्ग म्हणजे त्याच्या उघड्या तोंडात दिलेले तपकिरी सफरचंद फेकणे. त्याने तो सफरचंद घेतला. पुन्हा, राजकुमारीने त्याला केसांनी ओळखले. त्याने तपकिरी सफरचंद फेकले आणि समुद्राचा सर्प जेलीमध्ये वितळला. राजकन्येने त्याचे बूट पकडले. त्यातील एक तिच्यासोबत राहिला.
बऱ्याच पुरुषांनी नायक असल्याचा दावा केला, परंतु एका द्रष्ट्याने सांगितले की त्यांनी सर्वांनी तो बूट वापरण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे. शेवटी, गुराखी वगळता प्रत्येकाने प्रयत्न केला. त्यांनी त्याच्यासाठी वीस माणसे पाठवली. पण त्याने त्यांच्यावर मात केली. त्यांनी आणखी वीस पाठवले तेव्हा त्याने त्यांनाही जिंकले. शेवटी, द्रष्ट्याने राजाला स्वतः जाण्यास सांगितले. जेव्हा राजाने विचारले आणि त्याला त्याच्या कामात हरकत नाही असे सांगितले तेव्हा सेन रुआध आला. बूट स्वतःच बसवलेला. राजकुमारीने त्याच्या हातावर उडी मारली. त्याला सांगण्यात आले की भोवतीच्या झुंडीने तिला वाचवल्याचा दावा केला होता आणि त्याने त्यांचे डोके कापले. मग त्याने एका मोठ्या लग्नाच्या मेजवानीत राजकुमारीशी लग्न केले आणि तिला त्याच्याबरोबर राक्षसांच्या देशात नेले.
या कथेचे वर्गीकरण आर्ने-थॉम्पसन-उथर इंडेक्समध्ये कथेचा प्रकार एटीयु ३००, "द ड्रॅगन-स्लेअर" म्हणून केले आहे.