Hiragana

Hiragana(平仮名,Hiragana)nyaétasuku katadinaBasa Jepang, salah sahiji tina opatsistim nulis Basa Jepang, nyaétakatakana,kanjijeungrōmaji(atawahuruf Latin). Boh hiragana jeung katakana duanana maké sistimkana, nu mana unggal syumbol ngagambarkeun hijimora. Unggalkanahurup hirup (sapertiaあ); konsonan dituturkeun ku hurup hirup (sapertikaか); atawanん,nasalsonorantnu gumantung kana konteksna sapertim,n, atawangdina basa Inggris (IPAŋ), atawa sapertinasal voweldinaBasa Perancis.
Hiraganadipaké keur kecap nu euweuh huruf kanji-na, kaasuppartikelsapertikaraから "ti," jeung ahiran saperti~sanさん "Bapa, Ibu, Akang, Teteh" Hiragana ogé dipaké keur kecap nu kanji-na teu dipikanyaho kunu nulis, ogé kunu maca, atawa bentuk formal keur kaperluan tulisan.Infleksi kecap pagawean jeung kecap sipat, upama dina contotabemashita(食べました,ate),BE MA SHI TAditulis dina hiragana. Dina sababaraha kasus, bagéan akar ieu ogé ditulis dina hiragana. Hiragana ogé dipke keur kaperluan cara maca kanji disebutnafurigana. Artikelsistim nulis Basa Jepangngajelaskeun leuwih jéntré kumaha sistim nulis ieu dipaké.
Aya dua sistim utama keursusunan hiragana, susunan heubeuliroha, sarta susunan nu leuwih anyargojūon.
Hiragana mibanda susunan karakter dasar,gojūon, nu bisa dirobah ku sababaraha cara. Ku cara nambahkeundakutentandana (゛), keur konsonan sapertikatawatrobah jadigatawad:k→g,t→d,s→z, jeungh→b.
Hiragana nu dimimitina kuhogé bisa ditambahanhandakutentandana (゜),hrobah jadip. Bagéan nu saeutik dina hiragana keurya,yuatawayo(urutanna ゃ, ゅ atawa ょ ) bisa ditambahan ditungtungna kui. Robahnaiieu, sora vokalna jadipalatalization. Tambahan kanayleutik disebutnayōon. Tambahantsuleutik っ disebutnasokuonnunjukkeungeminatekonsonan (rangkep). Kalurna "desah" sarta stop kadangkala dipaké dina ahir kalimat. Ieu ditulikeun ku konsonan rangkep dinarōmaji.
Dina tulisan teu resmi, lima vokal kana kadangkala dipaké keur manjangkeun sora saperti haa, nee (はぁ, ねぇ).
Aya hiragana nu jarang dipaké nyaétaWiゐ jeungweゑ.Vゔ nyaéta tambahan modérn keur ngagambarkeun sora "v" dina basa asing saperti Basa Inggris, sabab Basa Jepang teu mibanda sora hurupv, diganti kub. Ieu ogé jarang dipaké sababkecap injeumanjeungtarjamahanilaharna ditulis makékatakana.
Tabel di handap ieu nunjukkeun hiragana jeungtulisan romajina. Anu warnabeureumkana nu jarang dipaké. kabéhanna aya 104 kasus.
Soratidieja てぃ, tapi bagéan sora ieu ngan kapanggih dinakecap injeuman, mangka ilaharna ditulis makékatakana.
Kombinasi にゃ, にゅ, jeung にょ ulah pahili jeung sekuen んや, んゆ, sarta んよ.  Kombinasi に makéyleutik ngagambarkeun hiji mora, sabalikan sekuen ん dituturkeun kuygedé nunjukkeun dua sora nu misah.  béda ieu bisa digambarkeun ku minimal dua pasangan かにゅうka-nyu-u, "ngahiji", かんゆうka-n-yu-u, "ngarayu", nu gampang dibédakeun dina ngucapkeun, sanajan sababaraha gaya nulis romawi duanana dituliskanyu.  Dina cara nulis romawi, duanana dibédakeun ku nambahkeunapostrophe:kanyūandkan'yū.
Iwal ti partikel kecap は, を, jeung へ (wa,o, jeunge), sarta sababaraha aturan teu pasti, Basa Jepang diucapkeun saperti nu ditulis. Hal ieu teu salawasna bener: dina sistim ngeja saméméhna, bisa ditempo dinasajarah cara maca kanaloba aturan cara ngeja: iwal ti dina cara maké ayeuna. Aturan cara ngeja nu sabenerna dumasar kanakanazukai(仮名遣い,kanazukai), "make kana".
Aya dua hiragana nu cara macanaji(じ and ぢ) jeung dua hiragana nu dibacanazu(ず and づ). Dua pasangan ieu teu bisa saling ngaganti. Ilaharna,jidituliskeun じ jeungzuditulis ず tur aya sababaraha hal nu istimewa. Lamun dua suku kata mimiti dina kecap aya dua suku kata teu makédakutenjeung suku kata sarua makédakuten, nu dipaké nyaéta hiragana nu sarua.  Conto,chijimeru(‘niiskeun’ atawa ‘nyurutkeun’) dieja ちぢめる. Conto keur kecap nu nembongkeun dakuten sorarendaku, dipaké hiragana nu asli. Contona,chi(血 "getih") diucapkeun ち (chi). Lamu 鼻 hana (“irung”) jeung 血 dihijikeun, jadinahanaji鼻血 "mimisan"), sora 血 robah tinachijadiji.  Mangkahanajidieja はなぢ dumasar kana ち: hiragana dasar dipaké keur nuliskeun 血.  Ku cara nu sarua,Tsukau(使う; "make") dieja つかう dina hiragana, jadikanazukai(かな使い; "make kana" .. atawa .. "ortografi kana ") dieja かなづかい dina hiragana.
Tapi, aturan di luhur teu bisa dipaké keur kecap nu teu pakait langsung jeung harti asalna. Kecap basa Jepang‘lightning’, contona,inazuma(稲妻).  Bagéan ‘稲’ hartina ’sawah’, ditulisna いな dina hiragana tur dibaca:ina.  Bagéan 妻 hartina ’pamajikan’ tur dibacanatsuma(つま) lamun ditulina dipisahkeun atawa leuwih sering dituliszuma(ずま) lamun ayana sanggeus suku kata séjén. Taya hiji ogé dina kompenen itu nu ‘lightning’, tapi duanana mun ngahiji nyieun kecap ‘lightning’. Dina kasus ieu, ejaan hiragana nu ilahar dipaké nyaéta いなずま tinimbang いなづま.
Hiragana ilaharna dipaké ngejalong vowelnu ditambahkeun kanakanavowelkadua. Kecapchōon(tandavowelpanjang) (ー) leuwih ilahar ditulis dina katakana tinimbang maké hiragana, contona kecap word らーめん,ramen(mie), tapi pamakéan ieu dianggap teu biasa.
Kecap teu biasa dimimitian kukanaん (n). Ieu mangrupa kecap dasarshiritori.  Sanajan kitu,nis kadangkala langsung dituturkeun kuvowel.  Contona,ren'ai恋愛 ("cinta romantis, emosi") ditulis dina hiragana  れんあい tinimbang れないrenai(kecap nu teu angger).
Hiragana diwangun tinaman'yōgana, karakterBasa Cinanu dipaké keur ngucapkeun dina kalimah Basa Jepang sarta mimiti dipaké dinaabad kalima. Bentuk hiragana asalna tinasōshonyaétakaligrafi Cina.  Gambar di handap nembongkeun asal hiragana tina manyōgana ngaliwatan sōsho. Bagian luhur nyaéta karakter hurup dina bentukkaisho, karakter tengah nu warna beureum nembongkeun bentuk karakter sōsho, sarta panghandapna nyaéta hiragana.
Munggaran hiragana dijieun, teu bisa ditarima ku sakabéh kalangan. Loba nu ngarasa yén Basa Cina leuwih nunjukkeun jalma nu boga pendidikan. Dina sajarah Jepang, bentukkaishonyaéta karaktek nu ilahar dipaké ku lalaki, mangka disebutnaonode(男手,onode), "tulisan lalaki", sedengkeun bentuksōshokanji nu biasa dipaké ku awewe. Saterusna hiragana mimiti ilahar dipaké di kalangan awewe, nu teu diijinan keur sakola nu luhur saperti lalaki. Bentuk tulisan ieu ilahar dipaké tur disebutnaonnade(女手,onnade)"tulisan awewe". Contona,The Tale of Genjijeung novel awal-awal nu ditulis ku awewe lolobana ngagunakeun hiragana.
Pangarang lalaki mimiti nulis litelatur maké hiragana. Hiragana, maké gaya tulisan nu saayana, geus dipaké dina surat-surat teu resmi saperti surat pribadi, sedengkeun katakana jeung kanji dipaké keur dokumen resmi. kabéhdieunakeun, hiragana jadi remen dipaké tinimbangkatakana, hususna keur keca-kecap injeuman ti basa séjén (contona, ti mimitiabad ka-19), dina ngarantransliteration, sasatoan, telegram, sarta hal-hal nu dianggap perlu.
Aslina, sakabéh soran leuwih ti hiji hiragana. Dina taun 1900, sistimna disederhanakeun nu mana unggal sora ngan hiji hiragana. Hiragana séjénna disebuthentaigana(変体仮名,hentaigana)
Sajak atawalaguIroha("lagu/sajak warna-warni"), dina abad ka-10, ngagunakeun sakali hiragana (iwal tinん). Di handap nembongkeun romanisasi hiragana; dibaca dina cara maca Basa Jepang modérn.
Catetan dina baris panungtung dimimitian kukananu jarang dipaké nyaéta (weゑ).
DinaUnicode, Hiragana maké titik kode U+3040 nepi ka U+309F:
Dina Unicode blok hiragana kasusun ku sakabéh karakter hiragana dina runtuyan modérn, kaasupvowelsleutik jeungkanayōon kana keur unggal suku kata, kaasupwijeungwenu kuno turvunu jarang dipaké. Sakabéh kombinasi hiragana bohdakutenjeunghandakutennu dipaké dina Basa Jepang modérn kawengku, sarta bisa dipaké ku maké hiragana dasar dituturkeun ku karakterdakutenjeunghandakuten(U+3099 jeung U+309A). métodeu  ieu dipaké ku nambahkeundiacriticskanakananu teu ilahar dipaké, contona maké dakuten keurvowelmurni atawa handakuten kanakananu teu kaasup grup-h.
Karakter U+3095 jeung U+3096 nyaéta か (ka) leutik jeung け (ke) leutik. U+309F nyaétadigraphより (yori) biasana dipaké dina teks nu nangtung. U+309B jeung U+309C nyaéta spase(taya kombinasi) sarua jeung karakter dakuten jeung handakuten.
Taya karakter dina kode U+3040, U+3097, atawa U+3098.
Galat Lua: bad argument #2 to 'title.new' (unrecognized namespace name 'Templat').