คดีข่มขืนกระทำชำเราในมาซ็อง

ในช่วงเวลา 9 ปี ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563ดอมีนิก เปลีโกชายจากเมืองมาซ็องทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสได้วางยาผู้เป็นภรรยาคือฌีแซล เปลีโกข่มขืนกระทำชำเราเธอ และชักชวนชายแปลกหน้าอย่างน้อย 83 คนมาข่มขืนกระทำชำเราเธอระหว่างที่เธอหมดสติครั้งแล้วครั้งเล่า ฌีแซลซึ่งไม่รู้ตัวว่าถูกล่วงละเมิดนั้นถูกชายไม่น้อยกว่า 72 คนข่มขืนกระทำชำเรารวม 92 ครั้ง โดยดอมีนิกถ่ายภาพและวิดีโอเก็บไว้ คดีนี้ได้รับการเปิดเผยในเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 หลังจากที่ดอมีนิกถูกจับกุมขณะกำลังแอบถ่ายใต้กระโปรงผู้หญิงในซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่ง จากการสืบสวนที่ตามมา ตำรวจพบภาพถ่ายและวิดีโอนับหมื่นรายการที่แสดงภาพชายหลายคนข่มขืนกระทำชำเราฌีแซลในอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ของดอมีนิก
การพิจารณาคดีที่ศาลในเมืองอาวีญงเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2567 โดยมีจำเลย 51 คน (รวมทั้งดอมีนิก) ถูกกล่าวหาว่าข่มขืนกระทำชำเรา พยายามข่มขืนกระทำชำเรา หรือประทุษร้ายทางเพศการพิจารณาคดีสิ้นสุดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม และศาลมีคำพิพากษาในวันที่ 19 ธันวาคม จำเลยทั้ง 51 คนถูกตัดสินว่าได้กระทำความผิด โดยดอมีนิกได้รับโทษจำคุกสูงสุด 20 ปี นอกจากนี้เขายังถูกตัดสินว่าได้กระทำความผิดจากการถ่ายภาพอนาจารของลูกสาวและลูกสะใภ้อีกสองคน รวมถึงการพยายามข่มขืนกระทำชำเราภรรยาของฌ็อง-ปีแยร์ มาเรชาล ผู้เป็นจำเลยร่วมซึ่งถูกตั้งข้อหาวางยาและข่มขืนกระทำชำเราภรรยาของตัวเอง ไม่ใช่ฌีแซล
การที่ฌีแซลตัดสินใจสละสิทธิ์ในการปกปิดตัวตนและยืนยันให้มีการพิจารณาคดีโดยเปิดเผย ได้ดึงดูดความสนใจจากสื่อทั่วโลกรวมถึงความชื่นชมในความกล้าหาญของเธอ การพิจารณาคดีดังกล่าวได้สร้างความตระหนักเกี่ยวกับการประทุษร้ายทางเพศใช้ยาช่วยและประเด็นต่าง ๆ เกี่ยวกับความยินยอม
ทั้งฌีแซลและดอมีนิก เปลีโก เกิดใน พ.ศ. 2495 และสมรสกันใน พ.ศ. 2516ฌีแซลเกิดในครอบครัวชาวฝรั่งเศสที่เมืองฟิลลิงเงินประเทศเยอรมนีตะวันตกบิดาของเธอเป็นทหาร แม้ว่าจะสูญเสียมารดาตั้งแต่อายุ 9 ปี แต่เธอก็เล่าว่ามีวัยเด็กที่มีความสุข ฌีแซลรู้จักกับสามีซึ่งเธอเล่าว่ามีวัยเด็กที่ยากลำบากขณะเธอมีอายุ 20 ปี ฌีแซลทำงานในบริษัทการไฟฟ้าของรัฐในขณะที่ดอมีนิกทำงานเป็นช่างไฟฟ้าและนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ และก่อตั้งธุรกิจจำนวนหนึ่งแต่ท้ายที่สุดก็ล้มเหลว คู่สามีภรรยาเปลีโกอาศัยอยู่ในพื้นที่ปารีสและมีลูกสามคน ฌีแซลกล่าวในศาลว่าในสายตาคนที่รู้จักพวกเขานั้น พวกเขาเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเธอยังเปิดเผยในศาลด้วยว่าเคยมีความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งอยู่ 3 ปี ฌีแซลและดอมีนิกหย่าร้างกันในช่วงสั้น ๆ ด้วยเหตุผลด้านการเงินก่อนที่จะสมรสกันใหม่
ฌีแซลไม่เคยรู้มาก่อนว่าดอมีนิกถูกจับได้ว่าแอบถ่ายใต้กระโปรงผู้หญิงใกล้กรุงปารีสใน พ.ศ. 2553 และถูกปรับ 100 ยูโรใน พ.ศ. 2556 ทั้งคู่เกษียณอายุและย้ายไปอยู่ที่เมืองมาซ็องเมืองเล็ก ๆ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองอาวีญงจังหวัดโวกลูซแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสฌีแซลเข้าร่วมคณะนักร้องประสานเสียง ส่วนดอมีนิกหันไปเล่นกีฬาและปั่นจักรยานลูกหลานจะมาเยี่ยมพวกเขาในช่วงวันหยุด
ดอมีนิกถูกจับกุมเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2563 หลังจากถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจับได้ว่าแอบใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ถ่ายใต้กระโปรงผู้หญิงที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเออ.เลอแกลร์ในเมืองการ์ป็องทราใกล้กับเมืองมาซ็องเขาได้รับการประกันตัวระหว่างรอการตรวจสอบโทรศัพท์เคลื่อนที่ 2 เครื่อง แล็ปท็อปคอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์ดิจิทัลอื่น ๆ ที่ถูกยึดจากบ้านของเขาจากการตรวจสอบอุปกรณ์เหล่านั้นพบว่าดอมีนิกได้เชิญชายหลายคนมาข่มขืนกระทำชำเราฌีแซลในห้องสนทนาชื่อ "อาซงแน็งซูว์" (à son insu;แปลว่าโดยที่เธอไม่รู้) ทางเว็บไซต์coco.frเว็บไซต์นี้ (ซึ่งย้ายการจดทะเบียนโดเมนจากฝรั่งเศสไปยังเกิร์นซีย์หลังจากที่ดอมีนิกถูกจับกุม) เป็นที่กล่าวกันว่าเชื่อมโยงกับคดีอาชญากรรมในฝรั่งเศสมากกว่า 23,000 คดีระหว่าง พ.ศ. 2564–2567 และถูกสั่งปิดในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567ในห้องสนทนาดังกล่าว ดอมีนิกชักชวนชายคนอื่น ๆ ให้มาข่มขืนกระทำชำเราภรรยา นอกจากนี้ยังพบข้อความในสไกป์ที่เขาโอ้อวดว่าได้วางยาภรรยาและเชิญคนแปลกหน้ามาข่มขืนกระทำชำเราเธอ
ในแฟลชไดรฟ์ที่เชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์ของดอมีนิก พนักงานสืบสวนพบโฟลเดอร์ชื่อ "อาบูว์" (ABUS;แปลว่าการล่วงละเมิด) ซึ่งบรรจุภาพถ่ายและวิดีโอของฌีแซลที่ถูกข่มขืนกระทำชำเราขณะหมดสติมากกว่า 20,000 รายการวิดีโอเหล่านี้ได้รับการจัดเก็บอย่างพิถีพิถันพร้อมกับชื่อวิดีโอที่โจ่งแจ้งและชื่อชายที่เกี่ยวข้อง
พนักงานสืบสวนพบเหตุข่มขืนกระทำชำเราฌีแซลแยกกัน 92 ครั้ง โดยชาย 72 คน ระหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563ตำรวจใช้เวลา 2 ปีในการระบุตัวตนและหาที่อยู่ของผู้กระทำผิด 50 คน ส่วนที่เหลือยังไม่สามารถระบุตัวตนได้ชายเหล่านี้มีอายุระหว่าง 21 ถึง 68 ปีในช่วงเวลาเกิดเหตุ
นอกจากนี้ ในคอมพิวเตอร์ของดอมีนิก ยังพบภาพถ่ายลูกสะใภ้ของเขาขณะอาบน้ำซึ่งถ่ายด้วยกล้องแอบถ่าย และภาพถ่ายการอลีน ดารีย็อง ลูกสาวของเขา ในสภาพกึ่งเปลือยหมดสติอยู่บนเตียงคล้ายถูกวางยาด้วย
ดอมีนิกถูกจับกุมอีกครั้งในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 และถูกตั้งข้อหาข่มขืนกระทำชำเราในลักษณะที่เป็นเหตุฉกรรจ์การวางยา และความผิดทางเพศอื่น ๆ นอกจากนี้ยังถูกตั้งข้อกล่าวหาว่าละเมิดความเป็นส่วนตัวของภรรยา ลูกสาว และลูกสะใภ้สองคนด้วยการแอบถ่ายและเผยแพร่ภาพถ่ายส่วนตัวของพวกเธอ เขารับสารภาพความผิดทันที
ตำรวจเรียกฌีแซลไปสอบปากคำแยกต่างหากในวันเดียวกัน เมื่อถูกถามเกี่ยวกับชีวิตทางเพศ ฌีแซลบอกว่าเธอไม่เคยมีส่วนร่วมในกิจกรรมแลกเปลี่ยนภรรยาหรือเพศสัมพันธ์สามคนจากนั้นตำรวจให้ฌีแซลดูภาพถ่ายภาพหนึ่ง แต่เธอนึกไม่ออกว่าหญิงที่หมดสติหรือชายที่กำลังกระทำชำเราหญิงคนนั้นเป็นใคร จนกระทั่งได้เห็นภาพถ่ายเพิ่มเติม เธอจึงจำตัวเองได้ ต่อมาฌีแซลให้การว่าเธอบอกให้ตำรวจหยุดแสดงภาพถ่ายเหล่านั้น เพราะ "ฉันทนดูไม่ได้ ฉันนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงแล้วมีผู้ชายกำลังข่มขืนฉัน โลกของฉันพังทลาย"
ดอมีนิกให้การกับพนักงานสอบสวนว่าการล่วงละเมิดเริ่มขึ้นหลังจากที่ฌีแซลได้รับการสั่งจ่ายยาลอราซีแพม(เทเมสตา) ซึ่งเป็นยาคลายความวิตกกังวลที่ทำให้มีอาการง่วงซึม เขาฉวยโอกาสนี้โดยการแอบใส่เทเมสตาลงในอาหารและเครื่องดื่มของภรรยา ทำให้เธอหมดสติไปดอมีนิกได้ยาเทเมสตาเพิ่มเติมจากแพทย์ของเขาเอง โดยได้รับการสั่งจ่ายยาดังกล่าวถึง 450 เม็ดในปีเดียว
ระหว่างที่ฌีแซลหมดสติ ดอมีนิกได้กระทำชำเราเธอต่าง ๆ นานา เช่นการร่วมเพศทางทวารหนักซึ่งฌีแซลไม่เคยต้องการมีส่วนร่วม เขาบันทึกวิดีโอการล่วงละเมิดซึ่งบางครั้งเกิดขึ้นหลังจากที่เขากินยาไวอากร้าและแบ่งปันวิดีโอเหล่านั้นทางออนไลน์ จากนั้นดอมีนิกชักชวนชายจากห้องสนทนาออนไลน์ให้มาดูเขาล่วงละเมิดภรรยาและบางครั้งก็ให้พวกเขาล่วงละเมิดเธอด้วยตัวเอง ไม่มีการแลกเปลี่ยนเงินกันชายเหล่านั้นได้รับคำสั่งอย่างเคร่งครัดว่าห้ามมีกลิ่นน้ำหอมหรือกลิ่นบุหรี่ เพื่อไม่ให้ฌีแซลล่วงรู้ว่าพวกเขาเคยอยู่ที่นั่นพวกเขาไม่จำเป็นต้องใช้ถุงยางอนามัยและหลังจากที่การล่วงละเมิดถูกเปิดเผย ฌีแซลตรวจพบว่าตัวเองติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์4 ชนิดผู้ข่มขืนกระทำชำเราคนหนึ่งมีเชื้อเอชไอวีขณะกระทำชำเราฌีแซล เขาอยู่ระหว่างการรักษาและมีปริมาณไวรัสที่ตรวจไม่พบจึงไม่ได้แพร่เชื้อไวรัสนั้นมายังฌีแซล
การล่วงละเมิดเหล่านั้นส่งผลกระทบอย่างมากต่อสุขภาพของฌีแซล เธอน้ำหนักลด ผมเริ่มร่วง สูญเสียความทรงจำ และบางครั้งพูดจาสับสน ถึงขนาดที่เธอกังวลว่าตัวเองอาจจะเป็นโรคอัลไซเมอร์หรือมีเนื้องอกในสมองเธอไปพบแพทย์หลายคนแต่ดอมีนิกไปด้วยเสมอ เขาโทษว่าอาการของเธอเกิดจากความเหนื่อยล้าที่ต้องดูแลหลาน ๆไม่มีแพทย์คนใดสงสัยว่าเธอถูกวางยานักจิตวิทยาคนหนึ่งกล่าวว่าดอมีนิกปฏิเสธที่จะยอมรับความเสียหายที่เขาได้ก่อ แต่กลับบ่นว่าการพิจารณาคดี "ทำลายชีวิตของเขา" และหากเขาไม่ถูกจับกุม เขา "ก็คงจะยังมีความสุข และเธอเองก็เช่นกัน ทุกอย่างคงจะดำเนินไปเหมือนเดิม"
ใน พ.ศ. 2565 การอลีน ดารีย็อง ลูกสาวของฌีแซลกับดอมีนิก ได้ตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับคดีนี้ในชื่อเอเฌแซเซเดอตาเปลปาปา(Et j'ai cessé de t'appeler Papa;แปลว่าแล้วฉันก็เลิกเรียกคุณว่าพ่อ)เธอยังได้ก่อตั้งองค์การไม่แสวงผลกำไรชื่อม็องดอร์ปา (M'endors Pas;แปลว่าอย่ามอมยาฉัน) เพื่อสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับการประทุษร้ายทางเพศใช้ยาช่วย