davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Útočiště pandy velké v S’-čchuanu

Útočiště pandy velké v S’-čchuanu(čínskyv českém přepisuS’-čchuan ta-siung-mao čchi-si-ti,pchin-jinemSìchuān Dàxióngmāo Qīxīdì,znakyzjednodušené四川大熊猫栖息地, tradiční四川大熊貓棲息地,anglickySichuan Giant Panda Sanctuaries) je soubor národních parků a rezervací v jihozápadníČíněv provinciiS’-čchuan, v nichž žije více než 30 % populacepandy velké.Od roku2006jsou parky a rezervace součástísvětového dědictvíUNESCO.
Rezervace a parky začleněné do světového dědictví jsou nejdůležitějšími oblastmi života a rozmnožování pand. Celkem sedm přírodních rezervací a devět parků v horáchČchiung-lajaŤia-ťinse rozkládá na ploše 9245 km².Spolu s pandami jsou útočištěm i pro další ohrožené druhy, jako jepanda červená,irbis, alevhart obláčkový. Jejich tropické deštné pralesy jsou jedním z botanicky nejbohatších míst na světě a jsou domovem 5000–6000 druhů rostlin.
Útočiště pandy velké v S’-čchuanu zahrnuje sedm přírodních rezervací:
a devět přírodních parků:
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuSichuan Giant Panda Sanctuariesna anglické Wikipedii.
Massilia puerhi

Massilia puerhies unaespeciede  bacteriagramnegativadel géneroMassilia. Fue descrita en el año 2021. Su etimología hace referencia al téPu-erh.​ Esaerobiay móvil. Tiene un tamaño de 0,7-1 μm de ancho por 1,5-2,5 μm de largo. Forma colonias circulares, adheridas a la superficie del agar y de color amarillo en agar R2A. También crece en agar LB, NA, PYG y TSA. Temperatura de crecimiento entre 4-35 °C, óptima de 27 °C. Catalasa positiva yoxidasanegativa. Tiene ungenomade 5,97 Mpb y uncontenido de G+Cde 65,4%. Se ha aislado de una bodega de té Pu-erh enYunnan,China.​
Pu'er

Pu'ér(en chino:普洱市,pinyin: Pǔ'ěr shì) es unaciudad-prefecturaen la provincia deYunnan,República Popular China. Situada aproximadamente a 310 kilómetros de la capital provincial. Limita al norte y oeste conLincang, al sur conJinghongy al este conGejiu. Su área es de 45 385 km² y su población es de 2,36 millones.
El téPu-erhes un producto importante de esta región. Una caída importante en el precio del té en 2007 causó graves dificultades económicas en la región.
El nombre de Pu'ér se remonta a 1729, pero fue cambiado a Simao (chino: 思茅) en 1950 después de la revolución comunista. El nombre original fue restaurado en 2007.
Hay varias teorías sobre el nombre "Pu'er". Una explicación común es que "Pu'er" es un nombre enidioma haniy significa "lugar demeandros acuosos" o "lugar con montañas y agua", pero esta explicación es inconsistente con los antecedentes históricos de ese momento.
Durante elReino de Dali, esta región se conocía como Bu'ri (步日). Después de que ladinastía Yuandestruyera el reino, se estableció un sistema de administración llamado Pu'ri (普日). Durante ladinastía Ming(1384), pasó a llamarse Pu'er (普洱). El erudito Wa Ni Ga investigó y descubrió que el nombre original de "Pu'er" era "Bu'ri", que era un apodo dado alpueblo langpor el pueblo Bunao del grupo étnicoVa, y significa "mi hermano". fue escrito como "Paa'ex" en elidioma va.
El cambio de Bu (步) a Pu (普) pudo presentarse por pronunciación cercana, además en chino el sinograma Pu (普) significa "general/universal/común, mientras que Ri (日) significa sol/día, quedando en Pu'ri (普日). En la dinastía Ming, "Pu'ri" se cambió a "Pu'er", tal vez por influencia deldiccionario Shuowenque relaciona los caracteres chinos, los funcionarios vieron que "Pu" (普) se relaciona con Bai (白 blanco/vació) por elRadical 72, así que combinar "Pu" con "Ri" (日 'el día' -día y noche-) da como resultado "el día y la noche no tienen color". La gente usaba nombres locales de manera inapropiada, por lo que usaban el carácter pictográfico "er" o rimaban con él, por lo que "Ri" se cambió a "Er".
Es posible que "Er" (洱) sea una referencia allago Er(洱海) un lago ubicado en laPrefectura Dalien la frontera norte, el únicoefluentees el río Er occidental (西洱河) que baña la región del sur.  Pu'er significaría "el agua es para todos" o el "agua es universal".
La ciudad-prefectura de Pu'ér se divide en 1 distrito y 9 condados autónomos.
Tuocha

Tuocha(enchino, 沱茶) es un tipo deté prensado, cuyo nombre significa ‘té (cha) de nido de pájaro (tuo)’, ya que se le da forma cónica similar a unnido de pájaro. hecho en forma de cabeza de nido cónica. Se produce principalmente enYunnan. Generalmente está hecho deté negro. Debido a que el peso de un trozo de té es mucho más pequeño que el de un bloque de té, es más fácil de comprar y vender. Se elaboratuochatanto crudo como cocido, pues el primero tan solo se seca al sol, y el otro se elabora con té sueltoPu-Erh, que ha sido apilado y fermentado artificialmente.​​
Sun Bu'er

Sun Bu'er(Sun Pu-erh, enchino孫不二;  1119 - 1182),poetisachina, una de los Siete MaestrosTaoístasdeQuanzhen, vivió en la provinciachinade Shandong, y es conocida hasta hoy como "La Hermana Inmortal". Era una mujer bella, inteligente, adinerada, casada y con tres hijos. Suapellidoera Sun y su nombre, Fuchun, Bu'er su nombretaoísta. Su maridoMa Yuera un discípulo del maestro taoístaWang Chongyang. A la edad de 51 años ella consideró tomarse en serio el estudio delTaoy se convirtió en discípula de Wang Chongyang, sirviendo como sacerdotisa taoísta. Abandonó finalmente su casa y viajó a la ciudad deLoyangdonde, después de doce años de práctica en la cuevaFengxiangu, obtuvo el Tao​ y, se dice, se convirtió eninmortal. Sun fue maestra de varios discípulos, fundando la Secta de la Pureza y la Tranquilidad, y escribiópoesía taoísta. Es una de las maestrastaoístasmás famosas deChina.
Té prensado

Losladrillos de té(en chino tradicional磚茶; y en chino simplificado砖茶, zhūan chá) oté compacto(en tradicional:緊壓茶; en simplificado:紧压茶, jǐnyā chá) son bloques de hojas deté negro,té verdeoté fermentadoque se empaquetan en moldes con forma de bloque.
Esta era la forma de producir y usar el té en laChinaantigua, antes de laDinastía Ming. Hoy en día su uso está en decadencia, aunque sigue usándose para tés como elpu-erh. Estos tés se pueden consumir en infusión, comer e incluso en el pasado se usaban comomoneda.
Té de China

Elté chinoes una bebida hecha de las hojas de plantas deté(Camellia sinensis) y agua hervida. Las hojas de té seprocesanutilizando métodos tradicionales chinos. El té chino se consume  todo el día, incluso durante las comidas, como sustituto del agua pura, para la salud o por simple placer.
La práctica de beber té tiene una larga historia enChina, pues se originó allí. Pese a ello, y durante ladinastía Tang, el té chino generalmente representa las hojas de té que se hanprocesadoutilizando métodos heredados de laAntigua China. Según la leyenda popular, el té fue descubierto por elemperador chinoShen Nongen 2737 a. C. cuando unahojade unarbustocercano cayó en agua que el emperador estaba hirviendo.​ El té está profundamente tejido en lahistoriay lacultura de China. La bebida se considera una de las siete necesidades de la vida china, junto con leña, el arroz, aceite, sal, salsa de soja y el vinagre.​ Alrededor del 771 a. C. y 476 a. C. el té chino se utilizaba con fines medicinales. Este período también conocido como el «período de primavera y otoño», es donde los chinos primero disfrutaron del jugo extraído de las hojas de té que masticaban.
El té chino se puede clasificar en cinco categorías distintivas:blanco,verde,oolong,negroypostfermentado. Otros añaden categorías para tés perfumados y comprimidos. Todos ellos provienen de variedades de la plantaCamellia sinensis. La mayoría de los tés chinos se consumen en China y no se exportan, excepto a las comunidades de habla china en otros países. El té verde es el tipo más popular de té consumido en China.
Dentro de estas principales categorías de té existen grandes variedades de bebidas individuales. Algunos investigadores han contado más de 700 de estas bebidas. Otros ponen el número en más de mil. Algunas de las variaciones se deben a diferentes cepas de la planta deCamillia. El popularTieguanyin, por ejemplo, se remonta a una sola planta descubierta en Anxi, en la provincia deFujian. Otros tés dibujan algunas de sus características de las condiciones locales de cultivo. Sin embargo, el factor más grande en las grandes variaciones proviene de las diferencias en elprocesamiento del tédespués de que las hojas de té se cosechan. Los tés blancos y verdes son tratados térmicamente (enchino tradicional,殺青; enchino simplificado,杀青) poco después de la cosecha para evitar la oxidación, a menudo llamada fermentación, causada por enzimas naturales en las hojas. Los tés Oolong se oxidan parcialmente. Los tés negros están completamente oxidados. Otras diferencias provienen de las variaciones en las etapas de procesamiento.
La ortografía de las variedades a menudo refleja el uso del inglés y la pronunciación histórica o del sur de China en lugar delpinyinmoderno oficial, por ejemplo:Bohea(武夷茶 wǔyí chá),Congou(工夫 gōngfu),Hyson(熙春茶),Souchong(拉普山小種 lāpǔshān xiǎozhǒng),Chunmee(珍眉 zhēnméi),Sowmee(秀眉 xiùméi),Pekoe(白毫 báiháo),Keemun(祁門紅茶 qímén hóngchá).​
Méthode CTC

Laméthode CTC(de l'anglaiscrush tear curl,« écraser, déchirer, rouler ») désigne un procédé particulier de transformation duthé noir, destiné au thé en sachet.
Suivant cette méthode, la transformation se fait en découpant les feuilles dethédans une machine. Les feuilles et les morceaux de branches sont flétris, hachés puis roulés. Cette méthode, mise au point dans les années 1930 par l'Empire BritanniqueenAssamet destinée à valoriser les feuilles de mauvaise qualité, s'est étendue à une grande partie de la culture duthé noirdans les colonies anglo-saxonnes.
Depuis peu, des usines deChineproduisent duPu-erhen CTC.
Ce procédé est peu onéreux car entièrement automatisable, au détriment des qualités gustatives.
La méthode CTC s'oppose à laméthode orthodoxe, où seules les premières feuilles du théier sont cueillies à la main et où elles sont roulées sans être brisées.
Thé tibétain

Lethé tibétain(藏茶 ;pinyin: zāngchá ; tibétain : ཇ་སབག ་, Wylie : ja sbag ) est un thé post-fermenté (aussi appelé "thé noir" par les Chinois), produit dans la région de Ya'an en Chine (province du Sichuan). Il a été acheminé depuis des centaines d'années à dos de yacks sur l'ancienneroute du thé et des chevauxentre le Sichuan et le Tibet. Il est l'ingrédient de base duthé au beurre de yack, boisson très populaire au Tibet.
Le thé tibétain est unthé post-fermenté, c'est-à-dire qu'il a subi après flétrissage et roulage une étape de fermentation. C'est donc un thé très proche du célèbre thépu-erh.
Traditionnellement, on le trouve sous forme de briques de thé compressé, car c'est la forme que lui donnaient les fabricants de thé pour faciliter le transport jusqu'à Lhassa.
Comme le thé pu-erh, le thé tibétain se bonifie avec le temps, on peut ainsi boire des crus de ce thé ayant plus de vingt ans d'âge.
La tradition chinoise veut que c'est pendant la dynastieTang(618-907) que commence les échanges commerciaux entre la Chine et le Tibet, après que la princesseWenchengsoit donnée en mariage au roi tibétainSongtsen Gampoen 641. Ya'an est alors uneville frontièreentre les deux pays.
Le Tibet ayant naturellement très peu de végétaux à mettre dans leur alimentation, le thé devient un aliment indispensable pour les Tibétains.
AuXIsiècle, pendant ladynastie Song(960, 1279), est instauré un échange commercial entre le thé tibétain et les chevaux de guerre tibétains venus de la province tibétaine de l'Amdo. En 1074 est ainsi créée l'« Agence du thé et des chevaux » à Ya'an pour contrôler ce commerce d'état. Cet échange avec des chevaux se prolongea jusqu'en 1735.
Jusqu'auXVIIsiècle, le thé consommé au Tibet est essentiellement du thé tibétain venant de la région de Ya'an. Après l'invasion des Mongols dans le sud-ouest de la Chine qui instaurèrent la dynastieYuan(1279-1368), leYunnancommence à cultiver du thé et développe le commerce vers le Tibet durant ladynastie Qing(1644-1912). Ce thé prit alors le nom de thé pu-erh.
Dans les années 1970, les fabricants de thé pu-erh inventent le processus de fermentation accéleré et se mettent à produire du thé cuit (熟茶 ; pinyin : shúchá). Quelques années plus tard, les fabricants de thé de la région de Ya'an s'inspirent de ce procédé pour accélérer la fabrication de thé post-fermenté (autrefois, le thé fermentait naturellement le long de la route du thé, sous l'influence de la pluie, de la sueur, de la température).
Pu'er

Pu'er(chinois:普洱市;pinyin:pǔ'ěr shì) est une ville de laprovinceduYunnanenChine. Son ancien nom deSimao(思茅,Sīmáo) a été officiellement remplacé le8 avril 2007par celui du thé particulièrement renommé dont cette ville est le marché depuis l'Antiquité, lepu-erh, produit dans la région voisine deXishuangbanna.
Laville-préfecturede Pu'er exerce sa juridiction sur dix subdivisions - undistrictet neufxianautonomes:
Tè alla menta

Iltè alla menta(Araboشاي بالنعناع,shāy bi-l-naʿnāʿ) o, più comunemente, indarijaatay,latayotay ed inberberoatayè untèprodotto grazie all'infuso di acqua bollente su foglie ditè verdeementa, accompagnato da molto zucchero. Questo tè è tradizionale dell'area delgrande Maghrebin particolare delMaroccoe dell’Algeria.
Il tè alla menta è oggi molto diffuso soprattutto inAlgeriaeMarocco, dove viene preparato e consumato più volte durante la giornata. Viene considerato la bevanda dell'ospitalità e rifiutarlo è considerato un gesto scortese.Ha effetti tonificanti e digestivi.
La sua preparazione e il suo gusto variano a seconda delle regioni delMaghreb. NelSahara Occidentale, nel deserto dell'Algeria, inLibia, inNigered inMalila menta non viene usata o viene usata in modica quantità in abbondante tè, il che rende il tè sahariano molto forte, amaro e concentrato. Anche inTunisiail tè è più concentrato e forte.
In Marocco, soprattutto in inverno, quando la menta è più rara, talvolta al posto della menta si usano delle foglie diAssenzio maggiore(chiamataChibain Maghreb), per avere un tè più amaro e concentrato.
In Algeria, in particolare nel deserto viene svolto il rituale del tè deiTuaregla quale consiste in una preparazione lunga e precisa. Il rituale consiste nella preparazione del tè in tre bicchieri di diverso sapore e gusto.
Secondo la tradizione tuareg il tè viene servito tre volte; il primo sarebbeaspro e amaro, pungente, il secondo sarebbedolce e fortee l'ultimo sarebbeleggero.
Un famoso proverbioTuaregrecita:
In Italiano:
Tradizionalmente l'uomo tuareg non si separa mai dalla sua teiera, ovunque vada.
Il tè fece la sua prima comparsa in Marocco durante il regno diMulay Ismāʿīl. Si trattava di un dono della reginaAnna di Gran Bretagnain segno di riconoscenza verso il sultano che aveva rilasciato un gruppo di prigionieri britannici.Divenne molto popolare però solo nella metà delXIX secoloa causa della chiusura dei porti delBalticodurante laguerra di Crimea, che lasciò i mercanti inglesi con un eccesso di tècinese, e nei loro sforzi di trovare nuovi mercati iniziarono a venderlo nei porti marocchini diTangeriedEssaouira.Inizialmente riservato solo alle classi ricche, divenne, tra fine del XIX e l'inizio delXX secolo, accessibile a tutte le classi sociali.
Gli ingredienti per il tè alla menta maghrebino sono il tè verde e un mazzo di menta fresca, nonché una grande quantità di zucchero.
La teiera è prima riscaldata. In seguito viene aggiunto il tè che viene pulito mettendo una piccola quantità di acqua bollente che viene scartata dopo un minuto circa. Dopodiché si mette zucchero e menta, riempiendo la teiera di acqua bollente, che viene messa sul fuoco per due o tre minuti ancora.
Tè nero

Iltè nero, chiamato in Cinatè rosso(红茶,hóngchá), è un tipo ditècomposto da foglieossidatedella piantaCamellia sinensis.
Le foglie del tè nero, dopo essere state raccolte e fatte macerare, vengono essiccate, arrotolate e tritate. Questo processo porta all'ossidazionedel tè, reazione che invece non avviene nel processo di lavorazione deltè verde(tè non ossidato), o è solo parziale nelle altre varietà. Mentre il tè verde di solito perde il suo sapore entro un anno, il tè nero conserva il suo sapore per diversi anni. Per questo motivo, è stato a lungo un bene di scambio e, nel XIX secolo, i mattoni compressi di tè nero sono stati addirittura una forma di valuta in Mongolia, Tibet e Siberia.
Dopo la raccolta le foglie di tè nero sono prima essiccate, poi vengono arrotolate su se stesse; essiccate di nuovo e macerate. I ripetuti passaggi sminuzzano le foglie e liberano alcuni enzimi, tra cui lapolifenolossidasi. La fase successiva è la fermentazione: da mezz'ora a due ore a circa 30 °C.
Per finire un'ulteriore essiccazione che distrugge gli enzimi, blocca i processi fermentativi e stabilizza il tè nero.
L'umidità viene portata a valori inferiori al 5% e al tè nero viene conferito il suo colore scuro e il suoaromacaratteristico.
La più pregiata varietà è iltè pecko, formato con l'utilizzo di germogli e foglioline giovani.
Una maggiore percentuale di foglie integre si configura in una miglior qualità del prodotto finale.
La percentuale di caffeinadel tè nero è la maggioretra i vari tipi di tè. Una tazzadi tè neroinfusoper circa 5 minuti, contiene da 40 a 100 mg di caffeina. Un normalecaffè espressone contiene circa 80 mg. La durata dell'infusione è essenziale sia per modificare l'aroma dell'infuso, sia per solubilizzare adeguatamente la caffeina e i tannini.
Il tè nero è ricco diteofillinache viene usata nella terapia dell'asmae dellabronchite.
È presente inoltre, anche se in percentuali estremamente limitate, lateobromina, unalcaloidetipico delcacao.
La presenza di questi principi attivi conferisce al tè nero proprietà stimolanti, eccitanti e diuretiche.
Anche se in percentuale inferiore altè verde, il tè nero contienepolifenolietannini.
Oolong

L'oolong(乌龙, wūlóng), chiamato anchetè blu(青茶qīngchá), è un tipo ditèsemiossidato prodotto inCinae aTaiwan. "Wulong" significa letteralmente "drago scuro". Le foglie raccolte vengono immediatamente fatte appassire al sole e agitate in ceste cosicché i bordi si frantumino. Mentre la foglia lasciata ad appassire ingiallisce, i bordi diventano rossastri grazie alla reazione con l'ossigeno delle sostanze chimiche rilasciate dalle foglie durante la frantumazione. Vengono quindi trattate con il calore, arrotolate ed essiccate. In base al grado di ossidazione delle foglie, al tipo di manipolazione cui vengono sottoposte dopo il trattamento termico e alla tostatura finale che subiscono, si possono ottenere tè oolong con caratteristiche molto diverse.
È impossibile affermare con certezza l'origine esatta del termine. Ci sono tre spiegazioni ampiamente condivise sull'origine del nome cinese.Secondo la teoria del "tè tributo", il tè Oolong veniva direttamente dal tè tributo Dragon-Phoenix Tea Cake. Il termine tè Oolong ha sostituito il vecchio termine quando è diventato di moda il tè sfuso. Dato che era scuro, lungo e riccio, si chiamava tè del drago nero. Secondo la teoria "Wuyi", il tè oolong esisteva già nella regione deiMonti Wuyi. Ciò è dimostrato da poesie della dinastia Qing come Wuyi Tea Song (Wuyi Chage) e Tea Tale (Chashuo). Si diceva che il tè Oolong prendesse il nome dalla parte del monte Wuyi dove era originariamente prodotto. Secondo la teoria "Anxi", il tè Oolong ha avuto origine nella pianta del tè oolong Anxi, che è stata scoperta da un uomo di nome Sulong, Wulong o Wuliang. Un'altra storia narra di un uomo di nome Wu Liang (in seguito corrotto da Wu Long o Oolong) che scoprì per caso il tè oolong quando fu distratto da un cervo dopo una dura giornata di raccolta del tè, e quando si ricordò di tornare il tè aveva già iniziato a ossidarsi.
Esistono diverse varietà del tè oolong.
La produzione di tè nella provincia delFujiansi concentra nelle regioni deiMonti Wuyie dellaContea di Anxi, tradizionali centri nazionali nella produzione di tè oolong.
I più costosi e famosi tè oolong vengono prodotti nei Monti Wuyi, secondo un procedimento organico. Di seguito alcune tra le migliori varietà:
La coltivazione di tè a Taiwan ebbe inizio nel XVIII secolo, e nel corso degli anni molte varietà del Fujian sono state piantate anche a Taiwan.Nella seconda metà del XX secolo, la produzione taiwanese è aumentata sensibilmente, ma è appena sufficiente per soddisfare gli alti consumi degli abitanti dell'isola. Le condizioni meteorologiche a Taiwan sono particolarmente instabili e la qualità del tè varia di anno in anno. Particolarmente apprezzate sono le varietà taiwanesi coltivate in alta quota.
黒茶

黒茶（こくちゃ、くろちゃ）は、中国茶のうち、麹菌等により数か月以上発酵させる後発酵製法により作られる茶をいう。プーアル茶など。
黒茶は一般的には後発酵茶（微生物をつけて発酵させた茶）として説明される事が多い。
一方、茶類の分類を定めたISO20715:2023では黒茶を製法の観点から以下のように定義している：
黒茶の茶葉色は褐色から黒色で、水色は紅茶や烏龍茶に似た濃いオレンジや濃い赤色が多い。中には緑茶に近い水色の方包茶や、抽出するとコロナ状のリングが現れる花巻茶などもある。黒茶の香りは「陳香（ツンシャン）」（熟成した香り）と呼ばれ、その独特な香気は堆積工程で作り出される。茯磚茶の製造には圧製後に「菌花香」と呼ばれる香気を発するカビを加える「発花」と呼ばれる工程がある。
黒茶の味の特徴として、発酵の過程で生じる微生物の代謝によって苦味成分のポリフェノール、旨味成分のアミノ酸が減少し、可溶性糖類が増加することから、他の茶に比べて渋みの少ないまろやかな味となっている。
一般に茶は、若芽が多く新鮮なほど評価が高く、時間の経過とともにその価値が落ちると考えられるが、発酵茶である黒茶は他の茶と異なり成熟したチャノキの葉を使い、枝ごと切り取って製造するものもある。また、熟成が進むとともに苦味や渋味が消え風味が豊かになることから、製造から時間が経ったものほど価値が高い。
一般に茶（中国茶）は製法の違いにより青茶・緑茶・白茶・黄茶・黒茶・紅茶の6種類に分類される。この内、微生物による発酵を行うものは黒茶のみである(烏龍茶、紅茶は「酵素による酸化」のみ)。
黒茶の形状は大きく分けて、一部のプーアル茶や老青茶などに見られる茶葉そのままの形状である散茶と、茶葉を発酵させる前に圧縮して固めてある緊圧茶の2種類があり、多くの製品は緊圧茶として作られている。
黒茶は、次の製造工程を踏まえ生産される。
黒茶の種類や形状によって初揉後の手順が入れ替わる。散茶の場合、例えば六堡茶や湖南黒毛茶などの場合3→4→5だが、倣庄茶や老青茶などは5→4→3→5、プーアル散茶は5→3→5を行った後に篩い分けの工程が入る。緊圧茶の場合、荒茶となる黒毛茶を等級によってブレンドと選別を行い、蒸して柔らかくした後に加圧整形する。
産地周辺で消費される以外に、雲南省のプーアル茶は香港やマカオで好まれ、以前から出荷されているほか、近年は韓国などの外国でも近年消費が伸びている。湖南省の茯茶は、新疆ウイグル自治区、内モンゴル自治区、甘粛省などの少数民族のビタミン補給のための生活必需品として消費されているが、近年は日本にも輸入されるようになっている。
プーアル

プーアルは、鳥山明の漫画『ドラゴンボール』およびそれを原作とするアニメに登場する架空のキャラクター。アニメの声優は渡辺菜生子。
エイジ740年9月2日生まれ。身長37cm、体重9kg。血液型はAB型。好物はかりんとう（アニメより）。
ヤムチャと共に盗賊をしていたネコのような生き物。空を飛び、様々なものに化けられる変身能力を身につけている。一人称は「ボク」。
ヤムチャのことは「さま」付けで呼ぶほど慕っており常に一緒で、彼のためならどんなことも厭わない。第22回天下一武道会では、骨折したヤムチャを見て泣きながら飛び出し、空飛ぶ絨毯に化けて病院まで運んでいる。アニメではサイヤ人編においてその死にショックを受けて失神した他、生き返らせるために宇宙に飛び出そうとしたこともある。
ピラフ一味に捕らえられた際には、特性の牢獄から見えた月を眺めながら「死ぬ前に綺麗なものみておくんだ」と話し、ウーロンは「縁起でも無い事言うな！」とツッコミをいれた。
ウーロンとは、南部変身幼稚園時代の同級生。女の先生のパンツを盗んで退園になったウーロンと比較すると、変身幼稚園をきちんと卒園しているため変身能力は遥かに高く、制限時間がない他、変身した物体の能力も発揮できる。幼稚園時代にいじめられていたために当初はウーロンと仲が悪かったが、ブルマの家で同居するようになって以後は互いに打ち解けていった。アニメでは、栽培マンと相打ちで死んだヤムチャを見て失神した際にウーロンに介抱されている。
ヤムチャとブルマが破局した後はヤムチャについて行き、ブルマの自宅であるカプセルコーポレーションから出て行くことになる。シリーズを通して、外見に老化などはあまり見られない（最終回近辺で少し口元にしわがある程度）。
名前の由来は、プーアル茶。初期案での名前は「プー・アル」。背中に剣を背負っていた。
究極のドラゴンボールによる地球爆発の際、超サイヤ人4の悟空に瞬間移動でツフル星へ避難したり、復活した地球に戻ってきた後のパーティーのシーンにも登場していた。ヤムチャと共に荒地で車を修理していたところ、頭上を神龍が通り過ぎていった（最終話）。2代目・3代目エンディングにも登場。
ファミリーコンピュータゲーム『ドラゴンボール 神龍の謎』の3面では浮遊して爆弾を投げつけてくる敵、『ドラゴンボール 大魔王復活』『ドラゴンボール3 悟空伝』ではそれぞれ仲間カード、お助けカードとして登場。
『ドラゴンボールZ 強襲!サイヤ人』『ドラゴンボールZ 超サイヤ伝説』ではお助けカードとして登場。キャラクターのKI（必殺技を使用するための数値）を少し回復できる。
格闘ゲームではPlayStation専用ソフト『ドラゴンボールZ Ultimate Battle 22』にて登場。「1P VS CPU」モードで亀仙人の乱入を知らせるデモで登場。
PlayStation 2ソフト『ドラゴンボールZ Sparking! NEO』の修行ではヤムチャに変身し、かめはめ波や狼牙風風拳を使用していた。プーアルいわく「かめはめ波は難しいが、狼牙風風拳は簡単」とのこと。また本作にはプーアル自身のグラフィックはない。
PlayStation 4/Xbox One用ソフト『ドラゴンボールZ カカロット』では、翼竜に襲われていたところをヤムチャに助けてもらったというエピソードが語られる。ヤムチャは自分の身もかえりみずに助けたが、実際はプーアルの悲鳴を女の子のものだと思って助けにいっただけだった。
週刊少年ジャンプ特別編集『DRAGONBALL 冒険SPECIAL』ではウーロンとの出会いが語られており、南部変身幼稚園時代にプーアルがふざけて女の子に化けているときにウーロンがナンパしてきたのがきっかけとなっている。
声優を担当した渡辺はプーアルを長年やっているキャラクターの1人として愛着を持っているが、後半出番が減り、「風景となった」ことを残念がっていた。
普洱市

普洱市（ふじ-し）は中華人民共和国雲南省に位置する地級市。
東南アジア地域と隣接した普洱は古くから交易で栄え、1896年（光緒22年）には税関が設けられ、雲南三大税関のひとつとされた。現在は江城・瀾滄・孟連・西盟など20カ所の国境が設けられている。
2007年1月に思茅市（しぼう-し）より改称され現在に至っている。
1市轄区・9自治県を管轄する。
この節の出典
プーアル茶の原産地として有名。タバコも収穫される。近年はコーヒー豆の生産も盛んである。普洱市政府は普洱茶、花茶と並びコーヒーを「普洱3つの宝」として発信している。
滇紅

滇紅（てんこう）は中華人民共和国雲南省で作られている紅茶の種類。雲南紅茶（うんなんこうちゃ）とも呼ばれる。
「滇」は雲南省の古称である。
「金毫」（ゴールデンチップ）と呼ばれる明るい色の茶葉が混ざるのが、良い滇紅とされる。
また、ライチや龍眼などを加えた場合でも風味を損なうことがない。滇紅の安い茶葉は暗褐色で非常に苦い。
近代には雲南省からプーアル茶とともに王朝に租税として献納された。
20世紀になってから紅茶の生産を開始したため、他の雲南産紅茶との区別は非常に難しい現状がある。
臨翔区

臨翔区（りんしょう-く）は中華人民共和国雲南省臨滄市に位置する市轄区。
本区東部に流れる瀾滄江は、普洱市・景東イ族自治県と鎮沅イ族ハニ族ラフ族自治県続けて行政区境として接し、本区南部方向から同市・双江ラフ族ワ族プーラン族タイ族自治県へ向けて流路が形成されている。なお、双江ラフ族ワ族プーラン族タイ族自治県方向へ下る直前に再び普洱市・景谷タイ族イ族自治県との行政区境として接している。
1913年に緬寧県が設置され、1954年に臨滄県と改称された。
2003年12月26日に臨滄地区が地級市に改編された際、旧臨滄県が臨滄市の管轄とされ市轄区に改編され現在に至る。
下部に2街道、1鎮、5郷、2民族郷を管轄する。
プーラン族

プーラン族（中国語:布朗族）は中華人民共和国雲南省に住む少数民族。人口は約9.2万人（2000年）。
居住地は穏やかな気候と豊富な降水量に恵まれ、11月の乾季にプーアル茶を栽培している。森林には原生林やサクラ、アブラギリ、クルミのほか、高品質の木、薬草もある。家は木と竹で造られ、床や家具は竹で造られる。
主食のトウモロコシ、小麦、大豆の穀物のほか、茶や米や肉、エビや魚、定期的に昆虫も捕食する。漬物や蒸し料理も食べる。
禁忌とする習慣として、他人を足で越えてはいけない、寺では靴を脱がなければならない、妊娠中の女性が結婚式、葬儀、祭りに参加してはならないなどがある。
双江ラフ族ワ族プーラン族タイ族自治県

双江ラフ族ワ族プーラン族タイ族自治県（そうこうラフぞくワぞくプーランぞくタイぞくじちけん）は中華人民共和国雲南省臨滄市に位置する自治県。
本県北部から北東にかけて臨翔区と接し、東部は瀾滄江を挟んで、地級市である普洱市の景谷タイ族イ族自治県と行政区を接する。南部は普洱市の瀾滄ラフ族自治県と接し、南西部は滄源ワ族自治県、北西から北東にかけて耿馬タイ族ワ族自治県と行政区を接する。
Pu'er tèh

Pu'erutawapu-erhminangka salah sawijining jinis ombenan arupa macem-macemteh sing difermentasi kanthitradisional sing diproduksi ing Provinsi Yunnan,China. Ing konteks terminologi produksi teh tradisional Tiongkok, fermentasi nuduhake fermentasimikroba(diarani 'wet piling'), lan biasane ditrapake sawise godhong teh cukup garing lan digulung.Nalika teh ngalami fermentasi mikroba sing dikendhaleni, uga terus ngoksidasi, sing uga dikontrol, nganti rasa sing dikarepake. Proses iki ngasilake teh sing dikenal kanthi jeneng 黑茶hēichá(lit. 'black tea') (sing beda karoteh ireng nganggobasa Inggris sing diarani 红茶hóngchá(lit. 'red tea') ing basa Tionghoa). Pu'er kalebu kategori jagung fermentasi sing luwih gedhe umume diaraniteh peteng.
Rong gaya utama produksi pu'er ana: proses produksi tradisional lan luwih dawa sing diaranishēng(mentah) pu'er; lan proses produksi modern, akselerasi sing dikenal minangkashóu(mateng) pu'er. Pu'er kanthi tradhisional diwiwiti karo produk mentah sing diarani "kasar" (máo)chá(毛茶, lit. Kabur / wulunen) lan bisa didol nganggo formulir iki utawa ditekan kanthi pirang-pirang bentuk lan didol minangka "shēng chá(生 茶, teh mentah sing surem). Kaloro bentuk kasebut banjur ngalami proses kompleks fermentasi lan pematangan bertahap kanthi wektu. Prosesfermentasi wòduī(渥 堆) sing dikembangake ing taun 1973 dening Pabrik Teh Kunmingnggawe jinis teh pu'er anyar. Proses iki nyakup fermentasi sing akselerasi dadishóu(utawashú)chá(熟 茶, tèh mateng sing mateng) sing banjur disimpen longgar utawa dipencet maneka warna. Proses fermentasi diadopsi ing Pabrik Teh Menghai sakcepete sawise lan teknis dikembangkan ing kana.Validitas shóu chá dibantah karo sawetara tradhisional yen dibandhingake karo teh sing umure umure umure umure umure umure umure luwih dawa, kayata shēng chá. Kabeh jinis pu'er bisa disimpen nganti diwasa (ing wadhah sing ora nganggo udara) sadurunge dikonsumsi, mula dadi standar kanggo menehi label, luwih saka umume jinis teh liyane, kanthi taun lan wilayah produksi.
Tèh fermentasi

Teh fermentasi(uga dikenal minangkateh post-fermentasiutawateh peteng) minangka kelastehsing ngalamifermentasimikroba, wiwit pirang-pirang wulan nganti pirang-pirang taun. Cahya saka godhong tèh kanggo asor lanoksigensak proses uga nimbulaké endo- oksidasi (asalé saka teh godhong-godhongenzimpiyambak) lan exo- oksidasi (kangmicrobiallycatalysed ). Godhong teh lan omben-omben digawe saka bahan kasebut dadi luwih peteng nalika dioksidasi. Mula, macem-macem jinis teh fermentasi sing diproduksi ing saindengingTiongkokuga diarani teh peteng, ora bakal bingung karoteh ireng. Paling teh fermentasi misuwur ikukombuchakang asring homebrewed, pu-Erh, diprodhuksi ing Yunnan Province,lan Anhua peteng teh diprodhuksi ing Anhua County of Langkawi District .
Fermentasi godhong teh ngowahi kimia, nyebabakekualitas organoleptikteh sing digawe saka bahan kasebut. Fermentasi mengaruhimambuteh lan biasane mellows rasa, nyuda astringency lan pait nalikanambah tutuklan aftertaste. Mikroba uga bisa ngasilake metabolit kanthi mupangat kesehatan.
Fermentasi ditindakake kanthi cetakan.Niger Aspergillus kena pengaruhminangka organisme mikroba utama ing proses Pu-erh,nanging identifikasi spesies kasebut ditantang karo analisis PCR-DGGE sing komprehensif, singnuduhake Aspergillus luchuensisminangka agen utama fermentasi .
시솽반나 다이족 자치주

시솽반나 다이족 자치주(타이루어:ᦈᦹᧈ ᦈᦹᧈ ᦵᦋᦲᧁᧈ ᦘᦱ ᦉᦱ ᦺᦑ ᧑᧒ ᦗᧃ ᦓᦱ,중국어간체자:西双版納傣族自治州,병음:Xīshuāngbǎnnà dǎizú Zìzhìzhōu,태국어:จังหวัดปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา,아카어: Siˇsawˇpaˆna,하니어: Xisual banaq)는윈난성최남단에 위치한다이족자치 지역이다. 중국어의 시솽반나(西双版納)라는 표기는태국어"십송빤나"(สิบสองปันนา)를 음차한 표기이다.
면적은 19700 평방km, 인구는 90만 명이다. 중심지는징훙이다. 이곳에는 예부터 소수민족인타이루족이 거주했으며코끼리가 서식하는 곳이다. 이곳은소승 불교가 번성하는 등동남아시아적인 광경이 펼쳐지는 곳이다. 근년에는 관광지로 발전했다.
남쪽은라오스,미얀마로 966킬로미터에 이르는 국경선에 접해 있다.메콩강이 남쪽으로 흐르고 메콩 수운으로라오스나타이와 연결되어 있다.
징훙시의 기후는 열대사바나 기후에 속한다.
1개의 현급시, 2개의 현을 관할한다.
다이족(루족),하니족,라후족,부랑족등소수 민족이 전인구의 74%를 차지하고한족은 소수이다.
고형차

고형차(固形茶,영어:compressed tea, tea bricks, tea cakes, tea lumps, tea nuggets)는 다음과 같은 뜻들이 있다.
홍차,녹차,후발효차의 잎을 잘게 빻은 것을 틀에 넣어 박은 것으로, 모양에 따라서덩이차/단차(團茶),벽돌차/전차(磚茶),떡차/병차(餠茶) 등으로 부른다.전라남도 해안 지역에서는엽전모양으로 만든 고형차인돈차/전차(錢茶)를청태전(靑苔錢)으로 부르기도 한다.
전차는명나라이전의중국에서 흔히 생산되었고, 사용되었다.현대에는 전차가 흔히 사용되지는 않지만,보이차등의 많은후발효차가 벽돌이나 원반 등의 형태로 생산된다. 전차는 주로 물에 넣어 우려 마시며, 때때로 물에 넣지 않은 채식량으로 섭취하기도 한다. 과거에는 전차를통화로 사용하기도 하였다.
대한민국 식품공전에서 정의하는 다류는 차나무의 잎(찻잎)에서 유래한 차인지, 차나무의 잎에서 유래하지 않은 대용차인지 구분하지 않는다. 이 정의에 따른 다류에 속하는 고형차는 식물성 원료를 주원료로 가공한 분말 등 고형의 기호성 식품을 뜻한다. 이 고형은 차나무의 잎에서 유래한 고형차와 유래하지 않은 고형차 모두를 총칭한다.
푸얼시

푸얼(보이,중국어:普洱,병음:Pǔ'ěr)은중국윈난성에 위치한 도시이며,보이차의 고장으로 유명하다.2007년4월 8일쓰마오 시(思茅市)에서 명칭이 변경되었다.
동남아시아 지역과 인접한 푸얼은 예부터 교역의 중심지로1896년(광서 22년)에는 세관이 설치되어 윈난 3대 세관의 하나였다. 현재는 밍렌, 장청, 싼룬, 시멩 등 20개소의 국경이 설치되어 있다.2007년4월 8일에쓰마오에서 이름을 바꿔 현재에 이르고 있다.
1개의 구와 9개의 자치현으로 구성되어 있으며,하니족,이족,라후족,다이족,와족등이 산재하고 있다.
푸얼차(보이차) 이 지역 경제를 뒷받침하는 주요 생산품이다.
브라운즈

브라운즈(BROWNZE)는 2016년 12월 22일,브라운즈 주식회사(BROWNZE INC)에 의해 설립된 프리미엄 차 및 세라믹 브랜드다. 브랜드명 ‘브라운즈’는 보이차의 숙차가 지닌 깊은 갈색을 의미하는 ‘브라운(Brown)’과 보이차 생차의 색 ‘브론즈(Bronze)’를 조합하여, 차의 복합적이고 다채로운 특성을 상징한다.
브라운즈는 ‘Infusion of Nature’라는 슬로건을 내세워, 자연의 본질을 그대로 담아내는 데 중점을 두고 있다. 정교하게 분류된 찻잎과 반복적인 제조 과정을 통해 차의 깊이 있는 맛과 향을 선명하게 구현하며, 차 한 잔에 담긴 많은 이들의 열정과 정성을 전달하고자 한다.
브라운즈는 서울 본사를 중심으로 중국과 한국에 물류 창고를 운영하며, 국내외 주요 명소와 협력하여 차와 다구를 전시한다. 서울 한남점과 성동점에서는 각각 차와 예술, 기업 상담을 경험할 수 있는 갤러리와 스튜디오를 운영하며, 아시아 차의 역사와 문화를 체험할 기회를 제공한다.
브라운즈는 차 문화의 확산과 소비자와의 깊이 있는 소통을 통해 특별한 가치를 제공하며, 현대적인 라이프스타일과 전통적인 차 문화를 접목시키는 독창적인 경험을 창출하고 있다.
본사 및 운영
브라운즈본사는 서울특별시 용산구 한남대로28가길 23에 위치하고 있으며, 중국과 한국에 물류 창고를 운영하고 있다.
브라운즈는 서울 한남점과 성동점에 각각 갤러리와 스튜디오를 운영하며, JW 메리어트 서울, 반얀트리 서울, SSG 청담, 갤러리아 압구정, 롯데백화점, 현대백화점, 무인양품 등 다양한 국내 명소에서도 차와 다구를 선보이고있다.
주요 서비스로는 차와 도구의 큐레이션을 통해 아시아 차의 역사와 문화를 체험할 수 있는 기회를 제공한다.
차 문화와 한국화 등 동양적 미학을 경험할 수 있는 전시 공간으로 차와 관련된 다양한 전시를 통해 깊이 있는 차 문화를 제공하며 소비자들과의 깊은 소통을 이어가고 있다.
갤러리 및 스튜디오
브라운즈는 차 문화를 깊이 탐구하고, 삶을 더욱 아름답게 만드는 것을 목표로 하고 있다. 난민의 건강과 환경 보호를 위해월드비전과 함께 식수 펌프 사업에 참여하며 수익금의 일부를 난민 식수 개발에 지원한다.
해태htb

해태htb는대한민국의 식음료업체로1973년2월과실 가공업체로 설립되었다.2000년6월해태그룹의 경영난으로 그룹에서 분리되어1999년11월설립된 평촌개발이 인수하였으며 이 기업에 앞서CJ가 인수할 계획이었으나  이런저런 사정 때문에 무산됐고이 같은 인연을 계기로CJ는해태 타이거즈야구단 인수 물망에 거론됐지만호남기업이 아니라는 이유로좌절됐다.2011년1월 10일에LG생활건강에 인수되어 현재 이 회사의 음료 판매권은LG생활건강이 가지고 있다. 다만LG생활건강이코카-콜라 음료를 같이 소유하여코카콜라를 대한민국에 판매권을 두고 있기 때문에 해태음료 제품이코카콜라 컴퍼니에 넘어가면서썬키스트와 일부 제품을 제외한 나머지 상품명에The Coca-Cola Company가 써져 있다.
(c:코카-콜라사가 보유)
애터미

애터미(영어:Atomy)는 2009년에 설립된 대한민국의다단계 마케팅회사이다. 2019년에는충청남도공주시에 신사옥인 ‘애터미파크’를 건립하였다.
생활 용품 및 건강 식품 등을 주로 판매한다. 하위 브랜드로 ‘헤모힘’, ‘스킨케어 시스템 더 페임’, ‘앱솔루트 셀랙티브 스킨케어’를 갖고 있다.
Дянь хун

Дянь хун(кит.трад.滇紅,упр.滇红,пиньиньdiānhóng) — китайский красный (согласно европейской классификации —чёрный)чай, считающийся весьма высококачественным.
Его основная отличительная особенность — преобладание золотистыхпочек, а также содержание в заварке для придания ароматаличи,розыилонгана. Цвет напитка — золотисто-оранжевый, запах — сладкий, но не вяжущий. Более дешёвые разновидности дянь хуна имеют более тёмный коричневый оттенок и очень горький вкус.
Китайская провинцияЮньнань— родина дикого чая (камелии китайской). В данной провинции производят большинство китайских красных чаёв ипуэров.
Из провинцииЮньнаньраньше обычно экспортировалирассыпной чай, напоминающий современныйпуэр. Собственно, сорт дянь хун — относительно новая продукция этого региона, его производство начали в первой половинеXX века.
Дянь хун лучше всего заваривать в посуде изфарфораилиисинской глины, используя только что вскипячённую воду (t° от 90 до 100 °C). Нельзя допускать, чтобы чай перестоялся, иначе станет горьким и вяжущим, особенно если это дешёвый сорт.
Мынхай (фабрика)

«Мынхайская чайная фабрика»(кит.勐海茶厂), или«Да И»(кит.大益— «благоденствие для всех»), —чайнаяфабрика, специализирующаяся на производствечая пуэр. Расположена в уездеМынхайпровинцииЮньнань,Китай.
Фабрика была основана в 1940 году. Первоначально была названа «Фохайская чайная фабрика» (佛海茶厂), но изменила свое название в 1953 году в связи с созданиемСишуанбаньна-Дайского автономного округаи преобразованием уезда Фохай вбаньнаМынхай.
В 1973 году Мынхайская фабрика начала производить пуэр по новой технологии, так называемыйшу пуэр(熟茶,shúchá). Эта технология была разработана на Куньминской фабрике, а Мынхайская фабрика стала второй фабрикой, использующей эту технологию.
Как и вся чайная фабрично-заводская промышленность в Китае, фабрика была приватизирована в 1980-х и 1990-е годах, но стала полностью частной к 1996 году. С октября 2004 года Мынхайская чайная фабрика принадлежит компании Бовин.
Мынхайская чайная фабрика имеет код 2. Он используется в нумерации сортов пуэра. Например, в рецепте номер 7542 «75» означает, что чай изготовлен по рецепту 1975 года, «4» — что он изготовлен из листьев сорта 4 и «2» — что он изготовлен на фабрике Мынхай.
ชาผูเอ่อร์

ชาผูเอ่อร์(จีน:普洱茶) เป็นชาหมัก น้ำชามีสีดำและมีกลิ่นกับรสชาติที่เข้มข้น ผลิตจากใบชาที่ปลูกทางภาคใต้ของมณฑลยูนนานที่อำเภอผูเอ่อร์โดยชาวอี๋ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในมณฑลยูนนาน ซึ่งปัจจุบันชาชนิดนี้ได้แพร่หลายไปทั่วโลก
ชาผูเอ่อร์มีกรรมวิธีการผลิดแบบโบราณโดยการหมักไว้ในเข่งตะกร้าสานด้วยไม้ไผ่และรองด้วยใบตอง จากนั้นจึงอัดเป็นก้อนตั้งแต่ขนาดเท่าหัวแม่มือ ไปจนถึงขนาดเท่ากับโต๊ะกลม ๆ แล้วเก็บรักษาเอาไว้ตั้งแต่ 1 ปี 5 ปี 10 ปี ไปจนถึง 20 ปี แล้วจึงนำออกขาย
ชาชนิดนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นก้อนเสมอไป แต่เพราะว่าสมัยโบราณการอัดเป็นก้อนสะดวกในการขนส่งมากกว่า
ผูเอ่อร์

ผูเอ่อร์(จีน:普洱市;พินอิน:Pǔ'ěr Shì) เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่งในตอนใต้ของมณฑลยูนนานสาธารณรัฐประชาชนจีนชื่อเมืองผูเอ่อร์มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1729 ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นซือเหมาในปี ค.ศ. 1950 หลังจากการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ แต่ได้กลับมาใช้ชื่อ ผูเอ่อร์ เหมือนเดิมในปี ค.ศ. 2007 และให้เขตเมืองที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของผูเอ่อร์ชื่อว่าเขตซือเหมาซึ่งเป็นชื่อเดิมของจังหวัด การเปลี่ยนชื่อนี้ส่งผลต่อขนาดพื้นที่การผลิตชาผูเอ่อร์ผลิตภัณฑ์หลักของภูมิภาค ในปี ค.ศ. 2007 ราคาชาผูเอ่อร์ตกต่ำครั้งใหญ่ เป็นเหตุทำให้เศรษฐกิจในจังหวัดอยู่ในวิกฤตอย่างรุนแรงแต่ราคาก็ได้ฟื้นตัวในเวลาต่อมา และยังคงมีส่วนสำคัญในการสร้างรายได้ในจังหวัด
ผูเอ่อร์ตั้งอยู่ทางใต้ของมณฑลยูนนานมีแม่น้ำโขงไหลผ่านทางตะวันตกของจังหวัด (ในประเทศจีนเรียกว่าแม่น้ำหลานชาง) มีอาณาเขตติดต่อกับยูวีซีทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือหงเหอทางทิศตะวันออกสิบสองปันนาทางทิศใต้หลินชางทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และต้าหลี่กับฉู่สยงทางทิศเหนือ รวมทั้งติดต่อกับจังหวัดเดี่ยนเบียนของประเทศเวียดนามแขวงพงสาลีของประเทศลาวและรัฐฉานของประเทศพม่าทำให้เป็นจังหวัดเดียวในมณฑลยูนนานที่มีพรมแดนติดทั้งสามประเทศ ภูมิประเทศเป็นเทือกเขาครอบคลุมพื้นที่ร้อยละ 98.3% ของจังหวัด เช่นเดียวกับพื้นที่ส่วนมากของมณฑล ผูเอ่อร์มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 376 เมตร ถึง 3,306 เมตร
เขตซือเหมา

เขตซือเหมา(จีน:思茅区;พินอิน:Sīmáo Qū) เดิมชื่อเขตชุ่ยยฺหวิน(จีน:翠云区;พินอิน:Cuìyún Qū) เป็นเขตหนึ่งภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดผูเอ่อร์มณฑลยูนนานสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดผูเอ่อร์ เดิมทีทั้งซือเหมาและบริเวณโดยรอบในจังหวัดผูเอ่อร์มีบทบาทสำคัญในการค้าขายชาระหว่างยูนนานทิเบตและอินเดียโดยมีเมืองซือเหมาเป็นปลายทางหรือจุดเริ่มต้นสำหรับการขนส่งชาของขบวนคาราวานล่อ ขึ้นไปทางเหนือสู่ต้าหลี่ลี่เจียงและลาซาปัจจุบัน ชายังคงเป็นพืชผลและผลิตภัณฑ์หลักของภูมิภาค
ในปี 2007 นครซือเหมา (思茅市) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นนครผูเอ่อร์(普洱市) การเปลี่ยนชื่อนี้ส่งผลต่อขนาดพื้นที่การผลิตชาผูเอ่อร์(普洱)
ปัจจุบันเขตซือเหมาแบ่งออกเป็น 1 แขวง 4 เมือง และ 2 ตำบลชาติพันธุ์
ชาดำ

ชาดำ(จีน:黒茶;พินอิน:hēi chá; เฮย์ฉา) เป็นชาจีนแบบหนึ่ง หมายถึงชาที่ทำโดยผ่านกรรมวิธีภายหลังการหมักด้วยชวีเป็นเวลานานกว่าหลายเดือน ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดได้แก่ชาผูเอ่อร์เป็นต้น
อนึ่ง ในภาษาทางตะวันตกมักเรียกชาดำด้วยคำที่แปลตรงตัวว่า "ชาหมัก" (เช่น fermented tea ในภาษาอังกฤษ) แต่จะใช้คำที่แปลตรงตัวว่า "ชาดำ" (เช่น black tea ในภาษาอังกฤษ) ในการเรียกชาแดงดังนั้นระวังสับสน
สีของใบชาของชาดำจะมีสีน้ำตาลถึงดำ และสีของน้ำที่ได้มักจะเป็นสีส้มเข้มหรือสีแดงเข้มคล้ายกับชาแดงหรือชาอูหลงในจำนวนนั้นยังมีชาฟางเปา (方包茶) ที่มีสีฟ้าอ่อนคล้ายกับชาเขียวและชาฮวาเจวี่ยน (花捲茶) ซึ่งมีลักษณะเป็นรูปวงแหวนเมื่อสกัดออกมา กลิ่นหอมของชาดำจะเรียกว่า "เฉินเซียง" (陳香) โดยกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์นั้นถูกสร้างขึ้นระหว่างกระบวนการทำให้ตกตะกอน
รสชาติของชาดำนั้นมีความโดดเด่นด้วยรสชาติกลมกล่อม มีความฝาดน้อยเมื่อเทียบกับชาชนิดอื่น ๆ เนื่องจากการลดลงของโพลีฟีนอลที่มีความขมและกรดอะมิโนที่มีรสอูมามิเนื่องจากการเผาผลาญของจุลินทรีย์ในกระบวนการหมักและการเพิ่มขึ้นของน้ำตาลที่ละลายได้
โดยทั่วไปแล้ว ชาจะมีมูลค่าสูงขึ้นเมื่อสดขึ้นและมียอดอ่อนมากขึ้น และเชื่อกันว่ามูลค่าจะลดลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่สำหรับชาดำซึ่งทำขึ้นจากการะบวนการหมักนั้นอาจใช้ใบชาที่สุกแล้ว โดยตัดพร้อมกับกิ่งแล้วนำมาผลิตความขมและความฝาดจะยิ่งหายไปเมื่อผลไม้ยิ่งสุก และรสชาติจะยิ่งเพิ่มขึ้น ทำให้ยิ่งเวลาผ่านไปนานจะยิ่งราคาสูงขึ้น
โดยทั่วไปชาในจีนจะแบ่งออกเป็นหกประเภท ได้แก่ชาฟ้า (ชาอูหลง),ชาเขียว,ชาขาว,ชาเหลือง,ชาดำ, และชาแดงขึ้นอยู่กับวิธีการผลิตในจำนวนนั้น ชาดำและชาแดงเป็นชาหมัก แต่วิธีการหมักนั้นแตกต่างกัน รูปร่างของชาดำสามารถแบ่งออกอย่างกว้าง ๆ ได้เป็น 2 ประเภท คือซ่านฉา(散茶) คือนำใบชามาทำเป็นผงทั้ง ๆ อย่างนั้นเลย และจิ่นยาฉา(緊壓茶) หรือชาอัดคือใบชาที่ถูกบีบอัดให้แข็งเป็นก้อนก่อนนำไปหมัก
ชา

ชาเป็นผลผลิตทางเกษตรกรรมจากใบยอดอ่อน และก้านของต้นชา(Camellia sinensis) นำมาผ่านกรรมวิธีแปรรูปหลากหลาย "ชา" ยังหมายรวมถึงเครื่องดื่มที่มีกลิ่นหอมทำจากพืชตากแห้งชนิดต่าง ๆ นำมาชงหรือต้มกับน้ำร้อน ชายังเป็นเครื่องดื่มที่มีผู้บริโภคมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลก รองจากน้ำ
ชาแบ่งหยาบ ๆ ได้ 6 ประเภท ได้แก่ชาขาว,ชาเหลือง,ชาเขียว,ชาฟ้า (ชาอูหลง),ชาแดงและชาดำชาทุกชนิดสามารถทำได้จากต้นชาต้นเดียวกัน แต่ผ่านกรรมวิธีแตกต่างกันออกไป
ชาถูกจัดประเภทตามกระบวนการแปรรูป หลังจากการเก็บเกี่ยวใบของต้นชาจะถูกทิ้งให้สลด และ "บ่ม" โดย ทำให้เอนไซม์ในใบชาเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชั่นกับออกซิเจนในอากาศ ใบชาจะมีสีเข้มขึ้นคลอโรฟิลล์ในใบชาจะแตกตัว กลายเป็นสารแทนนินที่ให้รสฝาด ต่อจากนั้น ต้องหยุดการทำงานของเอนไซม์โดยใช้ความร้อน เพื่อให้หยุดปฏิกิริยาออกซิเดชั่นโดยในชาแดง กระบวนการนี้จะดำเนินคู่กันไปกับการทำให้แห้ง
หากไม่ระมัดระวังในการควบคุมความชื้นและอุณหภูมิระหว่างกระบวนการผลิต ใบชาอาจขึ้นราเกิดปฏิกิริยาสร้างสารพิษที่อาจเป็นสารก่อมะเร็งขึ้นได้ ทำให้รสชาติเสียไป และอันตรายต่อการบริโภค
ชาสามารถจัดประเภทตามกระบวนการแปรรูปต่าง ๆ ได้ดังนี้ต่อไปนี้
ชามะลิ

ชามะลิ(จีน:茉莉花茶;พินอิน:mòlìhuāchá) เป็นชาประเภทหนึ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศจีน
ชามะลิถูกจัดอยู่ในประเภทชาดอกไม้(花茶, huāchá) ซึ่งเป็นกลุ่มของชาที่แยกต่างหากจากกลุ่มชาหกชนิดทั่วไปของจีน และในบางกรณีก็รวมชาดอกไม้เป็นชนิดที่เจ็ดของชาจีน
การผลิตทำโดยดูดซับกลิ่นหอมของดอกมะลิลาซึ่งเป็นดอกไม้ในวงศ์มะลิเข้าไปในใบชาทำให้มีกลิ่นดอกไม้แรงแต่ไม่รบกวนรสชาติของชา โดยทั่วไปจะใช้ชาเขียวแต่ก็ยังอาจใช้ชาขาวชาอูหลงหรือชาผูเอ่อร์ด้วย
ที่ประเทศจีนเมืองฝูโจวในมณฑลฝูเจี้ยนเป็นที่รู้จักในฐานะพื้นที่การผลิตที่สำคัญของชาชนิดนี พื้นที่การผลิต กระบวนการผลิต และวัฒนธรรมชาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางการเกษตรโลกโดยองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติในชื่อ "ชามะลิและระบบวัฒนธรรมแห่งเมืองฝูโจว" ที่ภาพเหนือของจีนถือเป็นเรื่องปกติที่จะถวายชามะลิเพื่อเป็นการต้อนรับผู้มาเยือน
ที่จังหวัดโอกินาวะของญี่ปุ่นได้นำชามะลิมาทำเป็นแบบโอกินาวะ เรียกว่าซัมปินจะ(ญี่ปุ่น:さんぴん茶;โรมาจิ:sanpincha)ที่มาของชื่อมาจากภาษาจีนว่าเซียงเพี่ยนฉา(香片茶) ซึ่งเป็นอีกคำที่หมายถึงชามะลิ
ชาเนย

ชาเนยหรือเพอชา(ทิเบต:བོད་ཇ་,ไวลี:bod ja,พินอินทิเบต:pö qa, "ชาทิเบต") หรือซูโหยวฉา(จีน:酥油茶;พินอิน:sūyóu chá) เป็นเครื่องดื่มของคนในพื้นที่เทือกเขาหิมาลัยในประเทศเนปาลภูฏานอินเดีย(โดยเฉพาะในลาดักรัฐสิกขิมรัฐอรุณาจัลประเทศ) ปากีสถาน (โดยเฉพาะในกิลกิต-บัลติสถาน)ทิเบตและ พื้นที่ภาคตะวันตกของจีนแต่เดิมจะทำจากน้ำชาที่ผสมกับเนยที่ทำจากนมของจามรีและเกลือ แม้ว่าในปัจจุบันจะมีแบบที่ใช้เนยที่ทำจากนมวัวซึ่งทำให้ชาชนิดนี้เป็นที่แพร่หลายมากขึ้น
ประวัติศาสตร์ของชาในทิเบตย้อนไปถึงช่วงศตวรรษที่ 7 ในช่วงสมัยราชวงศ์ถังแต่ว่าชาเนยก็ไม่ได้เป็นที่นิยมในทิเบตจนถึงประมาณช่วงศตวรรษที่ 13
ตามตำนานกล่าวว่า มีเจ้าหญิงชาวจีนมาสมรสกับกษัตริย์ของทิเบตซึ่งภายหลังก็ช่วยกันสร้างเส้นทางค้าขายระหว่างจีนและทิเบต ในเส้นทางการค้านี้ชาวจีนก็ได้นำชาเข้ามาในทิเบต ภายหลังเนยจึงนำมาเติมใส่ในน้ำชาแล้วจึงกลายเป็นเครื่องดื่มประจำของชาวทิเบตไป
ในศตวรรษที่ 8 ชาใช้ดื่มกันเป็นปกติในทิเบต ในช่วงศตวรรษที่ 13 ชาก็ได้ถูกนำมาใช้พิธีทางศาสนา
ในปัจจุบัน ชาเนยก็ยังเป็นที่แพร่หลายในทิเบต ด้วยที่ผู้คนดื่มชาชนิดนี้วันละ 60 ถ้วยเล็ก
ชาเนยคุณภาพจะทำโดยการต้มชาผูเอ่อร์ในน้ำเป็นเวลาครึ่งวัน เพื่อให้ได้สีน้ำตาลเข้ม จากนั้นจึงกรองใบชาออกและใส่ในกระบอกพร้อมกับเนยจามรีและเกลือซึ่งจะทำการผสม จนได้ชาที่มีความข้นในระดับเดีบวกับซุปหรือน้ำมัน จากนั้นก็นำไปเทใส่ในเหยือกหรือกา
อีกวิธีจะทำโดยการต้มน้ำและใส่ใบชาในปริมาณหนึ่งกำมือลงไป ซึ่งจะปล่อยให้แช่ไว้จนกว่าสีของน้ำชาเกือบจะเป็นสีดำ จากนั้นก็ใส่เกลือ หรืออาจจะใส่ผงฟูลงไปเพื่อปรับรสชาติของชา แล้วก็กรองชาด้วยกระชอนที่ทำจากต้นกกหรือขนม้าใส่ในกระบอกไม้ แล้วจึงกวนกับเนยจนได้น้ำชาที่มีความข้นที่เหมาะสมและย้ายลงไปเทลงหม้อทองแดงและปล่อยทิ้งไว้บนเตาไฟเพื่อทำให้ชาอุ่นอยู่ตลอด หากไม่มีกระบอกสำหรับทำเนย ก็จะใช้วิธีคนในหม้อแทน
ชานมฮ่องกง

ชานมฮ่องกงเป็นเครื่องดื่มที่ทำจากชาแดงเติมนมระเหยหรือนมข้นวิธีการชงชานมแบบฮ่องกงถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแห่งชาติของฮ่องกง
ชานมฮ่องกงมีที่มาจากสมัยอาณานิคมบริเตนวัฒนธรรมการดื่มชาของชาวอังกฤษได้รับความนิยมในฮ่องกง ข้อแตกต่างระหว่างชานมฮ่องกงและชานมอังกฤษนั้นอยู่ที่ชนิดของนม โดยชาวฮ่องกงนิยมใช้นมข้นหรือนมระเหยมากกว่านมสดธรรมดา
ร้านไต่ไผ่ตงชื่อหล่านฟ้องยหวิ่น (จีน:蘭芳園;ยฺหวิดเพ็ง:laan4 fong1 jyun4)อ้างว่าเจ้าของร้านเป็นผู้คิดค้นสูตรชานมฮ่องกงและยวิ้นเยิ้งหรือกาแฟผสมชาใน ค.ศ. 1952แม้ว่าจะไม่มีการยืนยันว่าเจ้าของหล่านฟ้องยหวิ่นค้นสูตรกาแฟผสมชา แต่มีหลักฐานในบันทึกการประชุมสภานิติบัญญัติฮ่องกงอ้างถึงสูตรชานมฮ่องกงของหล่านฟ้องยหวิ่น
ในฮ่องกงนิยมเรียกว่าไหนฉ่า(จีน:奶茶;ยฺหวิดเพ็ง:naai5caa4;เยลกวางตุ้ง:náaihchà) หรือชานมเพื่อแยกจาก "ชาจีน" หรือฉ่า(จีน:茶;ยฺหวิดเพ็ง:caa4;เยลกวางตุ้ง:chà) ซึ่งไม่เติมนม นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกอีกชื่อได้แก่ซี้หมัดไหนฉ่า(จีน:絲襪奶茶;เยลกวางตุ้ง:sī maht náaihchà) หรือ "ชานมถุงน่อง" เนื่องจากถุงที่ใช้ชงชามีลักษณะคล้ายถุงน่องชื่อเรียกนี้นิยมใช้เฉพาะในฮ่องกงและไม่นิยมเรียกในจีนแผ่นดินใหญ่หรือในฉ่าช้านแท้งนอกฮ่องกง
กระทรวงนันทนาการและวัฒนธรรมของประเทศฮ่องกง (แอลซีเอสดี) ได้ประกาศใน ค.ศ. 2017 ให้ "การชงชานมแบบฮ่องกง" เป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแห่งชาติในหมวด "การฝีมือแบบดั้งเดิม" โดยใช้หลักเกณฑ์เดียวกันกับการพิจารณาโดยยูเนสโก
ชานมฮ่องกงทำจากชาแดงหลายชนิดผสมกัน และอาจจะมีชาผูเอ่อร์ผสมด้วย นอกจากนั้นยังมีนมระเหย (นมข้นจืด) และน้ำตาล เจ้าของร้านกาแฟแต่ละแห่งจะมีสูตรประจำของตนเองชานมแบบฉ่าเจ๋า(จีน:茶走;ยฺหวิดเพ็ง:caa4 zau2) จะใช้นมข้นหวานแทนนมระเหยและน้ำตาล ซึ่งทำให้รสชาติเข้มข้นกว่า ร้านกาแฟบางแห่งยังนิยมใช้นมที่เพิ่มไขมันซึ่งทำจากนมพร่องมันเนยผสมกับน้ำมันถั่วเหลือง
การชงชาจะต้มทั้งน้ำและใบชาให้เดือดไปพร้อมกันก่อนจะราไฟลงมาให้เดือดช้า ๆ ประมาณ 3–6 นาที ใบชามักจะใส่ลงไปในถุงชงก่อนเติมน้ำเพื่อให้แยกใบชากับน้ำออกจากกันได้ง่าย หรือถ้าไม่ใช้ถุงชงก็จะกรองด้วยที่กรองหลังต้มเสร็จบางคนนิยมยกหม้อออกหลังจากต้มเดือดแล้วประมาณ 3 นาที แล้วนำกลับไปต้มใหม่อีกเมื่อต้องการ ขั้นตอนดังกล่าวสามารถกระทำซ้ำได้เรื่อย ๆ ซึ่งทำให้รสชาติของชาเข้มข้นขึ้น
普洱茶

普洱茶熟茶是以云南省一定区域内的云南大叶茶（學名：Camellia sinensisvar.assamica）晒青毛茶为原料，经过后发酵加工成的散茶和紧压茶。
普洱茶的產地因在清朝时屬雲南省普洱府（今普洱市，2007年前为思茅市），所以以此泛稱之。實際上，現在被稱為滇普洱茶泛指中國雲南地區生產的一种茶叶。
明朝時普洱茶稱普茶，明成祖朱棣曾下令取消天下龙团和凤团等緊壓茶，但不是红茶是绿茶；在邊境的雲南，這種古稱「團茶」的緊壓茶製作工藝保存下來 。
由於普洱茶「渥堆」工藝向來被視為不傳之秘，所以让初次接触的人容易买到不合格的普洱茶；所以選購普洱茶必須找信用良好的商家，若能清楚製茶人、乃至出品茶廠，則更有保障。
普洱茶可依据形状、产地、年代、品级、製作工艺、发酵环境等来分类。
初制毛茶分为春、夏、秋三个规格。春茶又分春尖、春中、春尾三个等级；夏茶又称二水；秋茶称为谷花。普洱茶中以春尖和谷花艺制作而成的普洱茶，香味浓郁，耐泡，汤黄明亮，香气清幽，滋味醇厚。
依照普洱茶的製程，又可分为生茶和熟茶。生茶直接將“毛青茶”蒸压制成型，熟茶則在蒸壓製前加上一道“渥堆”的工序；所謂渥堆，就是將“毛青茶”加水加热，提高茶叶温度，利用菌種的好氧反應，將茶葉中的植物蛋白水解成胺基酸、並破茶葉的葉綠素、氧化產生茶红素及茶褐素。經過“渥堆”這個轉化程序，普洱茶在二個月左右就變得順滑甘甜適合飲用，而生茶則必需再經多年儲存、經過“陳化”始宜飲用。
普洱茶的生茶依據儲存方式，又可以分為“乾倉”及“濕倉”，茶汤味道比较薄，颜色透红。“濕倉”的轉化程序較快，“乾倉”需時更久，但“乾倉”長期陳化的普洱茶風味更佳、價格高昂；一般“乾倉”普洱茶要產生茶紅素、俗說“反紅”，根据不同的产地至少需時10－30年。
普洱茶以形状可分为散茶与緊壓茶二類，前者在製成“毛青茶”後即出售，後者將“毛青茶”蒸壓製成磚、沱等各種形式。緊壓茶具有以下多种形状：
普洱茶被国家质检总局于2008年5月13日以总局2008年第60号公告批准实施地理标志产品保护，《地理标志产品 普洱茶》国家标准也由国家质检总局、国家标准委于2008年8月5日以中华人民共和国国家标准批准发布公告2008年第10号（总第123号）批准发布，于2008年12月1日正式实施。
黑茶

黑茶，一種有名的中國茶，陳放茶葉數個月或數年，讓其中的麴菌發酵後製成，泡出的茶湯顏色呈黑褐色且混濁，並因此得名。中国的黑茶生产历史非常悠久，已有數千年歷史。中國的黑茶以湖南和雲南最為出名。而雲南普洱茶的基本定義為雲南省內通過雲南大葉種經由特定製程(曬菁毛茶)的茶品透過後天生物發酵的黑茶。
黑茶有眾多品種，主要產區在陝西、安徽、湖北、湖南、四川、雲南與廣西等地 :
湖南黑茶（安化黑茶）类：黑砖茶、茯砖茶、花砖茶、千两茶类、天尖、贡尖、生尖茶等
湖北黑茶类：紧压型青砖茶、散装青砖茶
廣西六堡茶类：紧压六堡茶、散装六堡茶
云南普洱茶类：普洱茶类中的生茶與熟茶（包括紧压饼类和散茶类熟茶）
四川边茶（藏茶）类：金尖、康砖等
大叶茶

大叶茶（學名：Camellia sinensisvar.assamica）也叫普洱茶树、阿萨姆茶树，是茶树（學名：Camellia sinensis）的变种，原产云南南部、广西南部、广东南部、海南以及东南亚。其叶即云南普洱茶、蚂蚁茶、苦茶以及阿萨姆红茶的原料。
普洱

普洱（粵拼：pou2nei2，注意「洱」字讀音）係以中國雲南一定區域內嘅雲南大葉種曬青毛茶做原料，經過後發酵加工成嘅散茶同緊壓茶。佢外形色澤褐紅；內質湯色紅濃明亮，香氣獨特沉香，滋味醇厚回甘，葉底褐紅。
普洱茶嘅產地因喺清朝時屬雲南省普洱府（而家普洱市，2007年前係思茅市），所以以此泛稱。實際上，而家被叫做滇普洱茶通常係指雲南地區生產嘅一種茶葉。主要產地係雲南嘅西雙版纳、臨倉、普洱等地區。
明朝時普洱茶係叫普茶，明成祖朱棣曾下令取消天下龍團同鳳團等緊壓茶，但唔係黑茶係綠茶；喺邊境嘅雲南，呢種古稱「團茶」嘅緊壓茶製作工藝保存萿來。
普洱茶自古被認為有治理腸胃、解油膩嘅功能。主食係牛羊肉同澱粉（青稞）嘅西藏人，據講只要無茶，就會病。現代中國、日本同法國嘅臨床實驗都顯示普洱茶有降低膽固醇同血脂嘅功效，對心血管疾病保健好有幫助。
由於普洱茶「渥堆」工藝一向被視為唔傳嘅秘密，所以造成「黑洞」，令初次接觸嘅人容易買到唔合格嘅普洱茶；所以選購普洱茶必須搵信用良好嘅商家，或特別注意熟茶有無異味。
普洱茶可根據形狀、產地、年代、品級、製作工藝、發酵環境等來分類。
初製毛茶分為春、夏、秋三個規格。春茶又分春尖、春中、春尾三個等級；夏茶又叫二水；秋茶叫做谷花。普洱茶中以春尖同谷花品質最佳。同佢鮮葉做原料，經特殊工藝製作而成嘅普洱茶，香味濃郁，耐泡，湯黃明亮，香氣清幽，滋味醇厚。
依照普洱茶嘅製程，又可分為生茶同熟茶。生茶直接將「毛青茶」蒸壓製成型，熟茶就喺蒸壓製前加上一道「渥堆」嘅工序；所謂渥堆，就係將「毛青茶」加水加高提高茶葉溫度，利用菌種嘅好氧反應，將茶葉中嘅植物蛋白水解成胺基酸、並破茶葉嘅葉綠素、氧化產生茶紅素同茶褐素。經過「渥堆」呢個轉化程序，普洱茶喺兩個月左右就變得順滑甘甜適合飲用，而生茶就必需再經幾年儲存、經過「陳化」先啱飲用。
普洱茶嘅生茶依據儲存方式，又可以分為「乾倉」同「濕倉」。「濕倉」嘅轉化程序較快，「乾倉」就要耐啲，但「乾倉」長期陳化嘅普洱茶風味更好、價錢貴；一般「乾倉」普洱茶要產生茶紅素、俗說「反紅」，根據唔同嘅產地至少需時10－30年。
普洱茶以形狀可分為散茶同緊壓茶二類，散茶喺製成「毛青茶」後即刻賣，緊壓茶將「毛青茶」蒸壓製成、磚、沱……等各種形式。緊壓茶具有以下多種形狀：
普洱茶被國家質檢總局喺2008年5月13號以總局2008年第60號公告批准實施地理標誌產品保護，《地理標誌產品 普洱茶》國家標準亦由國家質檢總局、國家標準委喺2008年8月5號以中華人民共和國國家標準批准發布公告2008年第10號（總第123號）批准發布，於2008年12月1日正式實施。
菊普

菊普，茶一種，實情為菊花同普洱，兩隻茶葉加埋一齊沖。茶樓飲，貴過淨普洱。菊花茶一般為杭菊。
普洱降血脂、抑制低密度膽固醇。菊花明目、清火、降血壓
網上傳言話菊普有毒，純屬以訛傳訛，毫無根據。
Made in America (film 1993)

Made in Americaadalahfilm komediAmerika Serikattahun 1993 yang dirilis pada tanggal 28 Mei 1993 olehWarner Bros.dibintangi olehWhoopi GoldbergdanTed Danson, dan menampilkanNia Long,Jennifer TillydanWill Smith. Film ini disutradarai olehRichard Benjamin. Pengambilan gambar dari film ini dilakukan di beberapa lokasi diOakland, Californiadan diOakland Technical High School.
Cerita awalnya tidak menentukan aktor hitam untuk salah satu peran dan ditulis ulang pada saat pemilihan Goldberg sebagai pemeran.
Album jalur suara dirilis pada tanggal 28 Mei 1993.
Film ini ditayangkan di bioskop pada tanggal 28 Mei 1993, dan memperoleh pendapatan kotor lebih dari $12 juta pada saat pembukaan di akhir pekan.
Daftar perusahaan tertua di Indonesia

Berikut inidaftarperusahaantertua diIndonesiayang didirikan sebelum tahun 1945 dan dihitung menurut pengakuan perusahaan saat ini atau anggapan masyarakat pada umumnya.
Daftar berikut mencakup perusahaan dan merek, namun tidak mencakuppabrik gulaatau organisasi asosiasi, pendidikan, pemerintahan, dan keagamaan. Agar masuk dalam daftar, suatu nama perusahaan ataumerekharus tetap beroperasi, baik seluruhnya maupun sebagiannya, sejak pendiriannya. Perusahaan atau merek yang berdiri pada tahun yang sama diurutkan sesuai abjad, terlepas dari tanggal berdirinya. "Lokasi sekarang" merujuk pada lokasi usaha, atau kantor pusat bila memiliki cabang di berbagai lokasi.
Twice-cooked pork

Twice-cooked porkordouble-cooked pork(Chinese:回鍋肉;pinyin:huíguōròu;lit.'meat returned to the pan (wok)') is a Chinese dish inSichuan cuisine. The pork is simmered, sliced, and then stir-fried—"returned to the wok." The pork is accompanied with stir-fried vegetables, most commonly garlic sprouts, but often baby leeks, cabbage, bell peppers, onions, or scallions.The sauce may includeShaoxing rice wine,hoisin sauce, soy sauce, sugar, ginger,chili bean paste, andsweet wheat paste.
This dish is commonly associated withyan jian rou(Chinese:鹽煎肉;lit.'salted fried pork'), which tastes quite similar, but cooked in a different process.
The process of cooking twice-cooked pork involves firstsimmeringpork bellysteaks in water with spices, such as ginger, cloves, star anise,jujubes, or salt. After refrigeration to firm the meat, it is cut into thin slices. The pork is then returned to a wok and shallow fried in oil, usually along with some vegetables.