davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Racconti immorali

Racconti immorali(Contes Immoraux), noto anche comeI racconti immorali di Borowczyk, è unfilm eroticoa episodi del1974, diretto daWalerian Borowczyk.
Primo episodio:La mareaBasato sul racconto omonimo diAndré Pieyre de Mandiargues, d'ambientazione contemporanea, contenuto nell'antologiaMascarets. Su una spiaggia normanna, il ventenne André inizia la cugina sedicenne Julie al sesso orale, facendo coincidere il ritmo con quello delle onde.
Secondo episodio:Thérèse PhilosopheLa Gazzetta della Domenica, 10 luglio 1890:«Gli abitanti della nostra regione chiedono la beatificazione di Thérèse H., la pia fanciulla vergognosamente violentata da un vagabondo».
La pia e religiosa Thérèse viene rinchiusa per castigo dalla governante in un ripostiglio: qui la giovane scopre il piacere solitario, grazie anche alla lettura del romanzo eroticoThérèse philosophe, che dà il titolo all'episodio. Una volta uscita dal ripostiglio viene violentata dal vagabondo.
Terzo episodio:Erzsébet BáthoryNel 1610, la contessaErzsébet Báthory, accompagnata dal paggio Istvan, visita i villaggi intorno al suo castello e preleva giovani donne con le quali poi organizza orge e sacrifici di sangue, nel quale si bagna, convinta che abbia proprietà rigeneratrici. Alla fine viene arrestata dalle guardie reali, come avvenne nella realtà storica.
Quarto episodio:Lucrezia BorgiaNel 1498,Lucrezia Borgia, col maritoGiovanni Sforza, fa visita al padre,Papa Alessandro VI, e al fratello, cardinaleCesare Borgia, intrattenendo rapporti incestuosi con entrambi, mentre il frate domenicanoGirolamo Savonaroladenuncia la vita dissoluta dell'ambiente ecclesiastico.
Il film uscì nelle sale italiane profondamente manipolato da interventi censori. Infatti gli fu rifiutato in prima (3 ottobre 1975) e seconda (29 novembre 1975) istanza il visto di censura. L'anno successivo (febbraio 1976) fu ripresentato con alcune modifiche e il titoloI racconti immorali di Borowczyk. L'ordine degli episodi era stato modificato così:
Oltre al cortometraggioCollezione Particolare, che doveva contribuire a "spezzare" e attenuare certe sequenze, era stato aggiunto un commento ironico e demistificatorio a cura diGiuseppe Bertoed erano state tagliate o alleggerite varie sequenze (13 minuti tagliati in totale). Nonostante i tagli e le modifiche, il 9 maggio 1977 la Corte d'Appello di Roma fece sequestrare il film. Il sequestro fu revocato il 10 aprile 1978 con un'ordinanza del Tribunale di Latina.
La contessa

La contessa(The Countess) è unfilmdel2009musicato, scritto, diretto e interpretato daJulie Delpy, che tratta la storia della famigerata contessaErzsébet Báthory, interpretata dalla stessa regista, che nelXVII secolovenne soprannominata laContessa Draculaper aver ucciso centinaia di giovani donne allo scopo di bagnarsi nel lorosanguee mantenersi giovane in eterno.
Il film è stato presentato nel 2009 nella sezionePanoramadelFestival di Berlino,e nel2010è valso a Julie Delpy il premio come miglior regista alFestival du film de Cabourg.InItaliaè arrivato direttamente in televisione il 1º dicembre 2013 in tarda serata suRai Movie.
Europa centrale, 1600. La contessaErzsébet Báthory, rimasta vedova, è la donna più potente del paese. Durante un ricevimento, la donna conosce il giovane Istvan Thurzo, figlio del conte Gyorgy Thurzo, e cede alle sue lusinghe. Ma il padre del giovane si oppone al legame che lega il figlio alla matura vedova, e ordina a Istvan di troncare la loro relazione. La donna, convinta che il rifiuto sia dovuto alla sua età e all'inevitabile passare degli anni, cade nella disperazione e si convince che solo il sacrificio di fanciulle innocenti, e il bagno nel loro sangue, potrà impedirle di invecchiare e di ritrovare bellezza e salute, in modo da riconquistare il cuore di Istvan.
Le vergini cavalcano la morte

Le vergini cavalcano la morteè unfilmdel1973diretto daJorge Grau.
Il soggetto è ispirato da un personaggio storico, la contessa magiaraErzsébet Báthory, processata per stregoneria e condannata nel 1610 ad essere murata viva.
Inizio Ottocento.Erzsébet Báthorye il marito Karl Ziemmer sono una ricca coppia di nobili. I due, seguendo i consigli della vecchia nutrice di Erzsébet, sgozzano fanciulle vergini per assicurare alla contessa il sangue necessario a mantenere la sua pelle indenne dall'invecchiamento. Ma Karl commette l'errore di innamorarsi di una delle vittime designate, la bella Marina, provocando l'ira della moglie che finirà con l'ucciderlo di proprio pugno. Il suo assassinio smaschera la vampira: la donna, senza alcuna remora, ammette le sue colpe nonostante la nutrice intervenga per farla tacere. I giudici, appurate le colpe, condannano la contessa ad essere murata viva e sentenziano che la vecchia nutrice sia privata della lingua per rimanere, poi, a servizio della contessa fino alla morte di una delle due.
바토리 에르제베트

바토리 에르제베트(헝가리어:Báthory Erzsébet,체코어:Alžběta Báthoryová알주베타 바토리오바,슬로바키아어:Alžbeta Bátoriová알주베타 바토리오바,폴란드어:Elżbieta Batory엘주비에타 바토리;1560년8월 7일(추정) -1614년8월 21일)는헝가리 왕국출신의귀족이며 역사상 가장 유명한연쇄살인마 가운데 하나로서 후세에는흡혈귀전설의 모델이 되었다. ‘피의백작부인’이라는 별명을 갖고 있다.
바토리 에르제베트는합스부르크 왕조와 비견될 정도로트란실바니아에서 가장 유서 깊고 유복한바토리 가태생이었으며,폴란드의 스테판 바토리의 질녀에 해당한다. 당시 트란실바니아 공이나 헝가리의 재상은 그녀와는 사촌지간이었다.
당시유럽의 여러 가문은 막대한 재산과 영지를 잃지 않기 위해 근친혼을 많이 하였는데, 그로 인한정신이상자나기형아가 나오는 등 부작용이 많았다. 에르제베트의 경우도 마찬가지로 그녀의 친척 중에는,악마숭배자(숙부), 색정광(형제) 등이 있었으며 그녀 역시 어릴 때부터 감정의 기복이 심하고 괴팍한 성격을 지녔다고 전해진다. 그리고 14살에는 하인의 아이를 임신했다고 한다.
1575년, 15살의 에르제베트는 5살 연상의 헝가리의 나더슈디 페렌츠(Nádasdy Ferenc) 백작과 결혼하였다. 그녀는 남편보다 더 높은 신분에 위치해 있었기 때문에 결혼한 후에도 바토리라는 성을 유지했다. 나더슈디는오스만 제국과 치른 전쟁에서 헝가리군을 지휘했는데 용맹하기로 유명하였지만 동시에 잔혹하기로도 유명하였다. 두 사람 사이에는 총 다섯 명의 아이가 생겼다. 그러나 전쟁 때문에 남편의 부재가 잦았다. 1602년(또는 1604년)에 에르제베트는 전쟁통에 일찍 남편을 여의어 과부가 되었으며, 이후 자신의 소유지인슬로바키아지방의 체이테 성으로 주거지를 옮겼다.
현지에 거주하는루터교목사가 에르제베트를 수상히 여겨 그녀가 기이한 행각을 벌인다는 소문을 당국에 알렸지만 바토리 가문의 명예를 고려해 수사를 제대로 진행시키지 못한 듯하다. 그러나 얼마 안 가 천한 농부의 딸뿐만 아니라 귀족의 영애에게까지 피해가 미쳤으며 이는 헝가리 궁정에까지 알려지게 된다. 1610년에는 감금당했던 소녀 한 명이 극적으로 탈출하여 당국에 신고하면서 마침내 수사가 본격적으로 실시되었다. 1610년 12월 30일 성 안에 들어간 조사팀은 다수의 시체와 소수의 생존자를 발견했다. 더불어 온갖 종류의 고문도구와 성 주변 여기저기에 매장된 여자 시체 50여 구도 나중에 발견하였다.
1610년2월, 체이테 성의 조사가 이루어졌으며, 이듬해 1월 헝가리의 비체에서 그녀에 대한 재판이 열렸지만 에르제베트는 출석하지 않았다. 그녀의 일족들이 탄원서를 제출했고, 그것이 황제의 마음을 움직였기 때문이다. 대신 재판에서는 생존자와 피해자의 가족들의 증언을 토대로 사건과 관련된 시녀나 하인들을 고문한 끝에 수많은 범죄행위를 인정하였다. 고귀한 신분이었던 에르제베트에게는 사형을 면하는 대신 종신금고형이 선고되었으나 그녀의 하수인들은 목이 잘린 후 화형에 처해졌다.
조사에 따르면, 에르제베트는 자신의 젊음과 미모를 유지하기 위해 소녀들 수백 명을 수시로 납치해 차례로 죽인 후, 그 피로 목욕했다고 한다. 에르제베트는 젊은 처녀의 피로 목욕을 하면 젊어질 수 있다고 굳게 믿고 있었다.
어느날간질증상이 일어난 에르제베트는 그녀를 부축하려는 하녀의 팔을 깨물어 뜯었다. 하녀가 고통으로 비명을 지르는 가운데 상처에서 흐르는 피를 보자 그녀의 발작이 멈췄다. 그때부터 에르제베트는 젊은 여자가 비명을 지르며 피를 흘리는 모습을 즐기게 되었다. 체이테 성으로 일하러 들어간 여자들은 두번 다시 돌아오지 않으며, 에르제베트에 의해 피를 쥐어짜인 끝에 성의 정원에 묻히고 만다는 소문이 퍼진 것도 그 무렵부터였다. 그런가 하면 나더스디도 에르제베트의 그러한 잔학한 취미를 알게 되어 살해당한 것이라는 소문이 그 뒤를 이었다.
그러한 소문이 돌아다니고 있었음에도, 체이테 성 주변의 가난한 백성들은 돈과 바꾸기 위해 자신의 딸을 팔아 성 안으로 들여보냈다. 근처 마을로 처녀들을 수집하러 오는 역할은 야노시라는 작은 몸집의 사내가 맡았다. 그리고 에르제베트의 잔혹한 취미를 거든 사람은 일로너라는 추녀와 도르커라는 큰 몸집의 여자였다. 일로너와 도르커는 곡물 저장고로 쓰였던 성 안의 지하실로 처녀들을 데리고 갔다. 그리고 에르제베트가 보는 앞에서 처녀들에게 고문을 가했다. 때로는 에르제베트 자신이 직접 핀으로 찌르거나 칼로 베기도 했는데, 두 여인은 상처에서 흐르는 피를 모아 그것을 에르제베트에게 마시도록 했다고 전한다. 또한 에르제베트는 수십 명의 처녀들을 모아 연회를 베풀기도 하였는데, 연회가 끝나면 그녀들을 모두 알몸으로 벗겨 차례차례 죽인 뒤 그 피를 모두 통 속에 모아, 옷을 벗고 그 안에 들어가 몸을 담그고는 아직 죽지 않은 처녀들의 신음을 들으며 흥분했다는 이야기도 전해지고 있다.몸상태가 안 좋을 때는 직접 팔이나 가슴, 목을 물어뜯어 생피를 빨아마시고 그 고기를 먹었다고도 전한다.
나중에 귀족 처녀의 피가 더 좋다는 이야기를 들은 바토리는 일종의 귀족 여학교를 설립하여 그곳의 여학생들을 희생자로 삼기도 했다.
에르제베트가 이처럼 죽인 여자의 수는 1,568명이 넘었다. 그녀의 일기에는1600년부터1610년까지만에도 모두 612명의 여성을 죽였다고 쓰여있다. 또한 죽이는 방법도 해마다 새롭게 고안되었음이, 그녀가 체포된 후 실시된 체이테 성의 조사과정에서 밝혀졌다. 알몸의 여자를 쇠꼬챙이와 칼날이 달린 새장처럼 생긴 것에 넣으면 도르래를 이용해 들어올린 후 새장에 설치한 칼날을 조여 난자당한 처녀가 피를 쏟게 만드는 기계나, '리오넬'이라는 이름까지 붙인 사람 모양의, 내부가 쇠가시로 가득한 관에 알몸의 여자를 집어넣어 관뚜껑을 닫으면서 피를 짜내거나 복잡한 톱니바퀴가 천천히 돌아가며 몸에서 한 방울의 피도 남기지 않고 짜내는 기계 등도 발견되었다고 한다.
에르제베트가동성애와흑마법에 손을 댔다는 증언도 있었다고 한다... 이러한 증언을 토대로 ‘피의 목욕탕’이나 ‘철의 처녀(아이언 메이든)’,흡혈귀전설로까지 이어졌다고 추정된다.
캐슬바니아: 블러드라인즈

《캐슬바니아: 블러드라인즈》(Castlevania: Bloodlines)는코나미가 발매한액션플랫폼 게임이다.메가 드라이브로 발매된 유일한캐슬바니아게임으로, 1994년 3월 17일 북미 지역에서 처음 출시됐다. 일본선 《뱀파이어 킬러》(バンパイアキラー), 유럽선 《캐슬바니아: 더 뉴 제너레이션》(Castlevania: The New Generation)이라는 제목으로 출시됐다.
20세기의 유럽을 무대로,드라큘라를 세상으로 불러오는데 필요한 수많은 희생양을 만들 결심으로제1차 세계대전을 주모한바토리 에르제베트의 악행을 다뤘다. 드라큘라의 완전한 부활을 막기 위해 서로 다른 이유로 일어선 존 모리스와 에릭 리카드가 이 게임의 두 주인공이다.
바토리가

바토리 가문은중세시대유럽에서 손꼽히던 명문가이다. 바토리 가문 출신들은 귀족을 비롯하여 왕의 자리에까지 있었는데 그 세력권이헝가리 왕국에서폴란드-리투아니아 연방,트란실바니아 공국등동유럽지역을 장악하고 있었다.
드라큘라 백작

드라큘라 백작(영어:Count Dracula)은브램 스토커의 1897년 공포 소설인 《드라큘라》의 주요 캐릭터이자 악역이다. 이 캐릭터는 실제 "드라큘라"라는 이름으로 불렸던 15세기왈라키아의 공작블라드 3세부터 그 특성을 차용한 것으로 알려져 있으며, 창작 과정에서 일부 전승이나 상상력을 바탕으로 몇 가지 특성은 각색, 변형되었다. 드라큘라 백작은 영화 등 여러 미디어를 통해 여러 번 재현, 재해석 되었고, 대중문화계에서 가장 대표적이고도 전형적인흡혈귀캐릭터로 손꼽힌다.
바소리

바소리(Bathory)는 1983년 3월 결성된스웨덴의 블랙 메탈 밴드이다. 헝가리의백작바토리 에르제베트의 이름을 따서 지어진 이 밴드는블랙 메탈과바이킹 메탈의 선구자들로 간주된다.
스테이 얼라이브

《스테이 얼라이브》(영어:Stay Alive)는미국에서 제작된윌리엄 브렌트 벨감독의 2006년공포 영화이다.존 포스터,사미라 암스트롱,프랭키 뮤니즈,소피아 부시,지미 심프슨등이 출연하였고,맥지등이 제작에 참여하였다.
평단으로부터 대체로 부정 평가를 받았으나한편으로는열혈 지지층이 형성되었다.
게임 속 인물이 죽으면 현실 속 게임 실행자도 죽는비디오 게임"스테이 얼라이브"(Stay Alive)를 함께 하게 된 친구 무리는 이 게임이바토리 에르제베트의 저주에 걸려있다는 걸 알게 되고, 하나둘 죽음을 맞이하는 가운데 필사적으로 대항한다.
Кровавая леди Батори

«Крова́вая ле́ди Ба́тори» (англ.Lady of Csejte) — исторический триллер режиссёраАндрея Конста, основанный на историиграфини Елизаветы Батори(1560—1614), считающейся одной из самых кровавых женщин-серийных убийц в истории. Премьера фильма состоялась 26 февраля 2015 года.
Действие фильма происходит в начале XVII века в местности Чейте (Чахтице, королевство Венгрия), где властвует графиня Батори, известная своей красотой, умом и богатством. В окрестностях деревни давно пропадают дети, в основном — девочки-подростки. Главными героями фильма выступают брат и сестра из цыганского табора, Миша и Алетта, которые зарабатывают на жизнь трюками и воровством, а также разыскивают свою старшую сестру Катю, пропавшую год назад.
Однажды дети попадаются на краже, но по приказанию леди Батори их отпускают из-под суда и передают под её опеку вЧахтицкий замок. Дети подозревают, что в замке творится что-то неладное, и начинают расследование, с целью узнать, что стало с их сестрой. В этом деле они сталкиваются с противодействием со стороны слуг графини Батори, которые принимают участие в её ужасных преступлениях, а также местных властей, которые потворствуют влиятельной женщине.
Фильм является совместным продуктом студийEnjoy MoviesиGlacier Films, до этого принимавших участие в создании фильма «Ограбление по-американски». Съемки начались в ноябре 2013 года и проходили в Бухаресте, в павильонах крупной румынской студии Media Pro. Вместо разрушенногоЧахтицкого замка, в котором жила реальная графиня Батори, снимализамок Корвиновв городкеХунедоарав Румынии, в котором в 1988 году проходили съемки советского фильма «Приключения Квентина Дорварда, стрелка королевской гвардии».
По словам одного из продюсеров, Георгия Малкова, жанр картины можно определить как «исторический мистический триллер»:
Фильм получил преимущественно отрицательные отзывы кинокритиков.
Ходченкова, Светлана Викторовна

Светла́на Ви́кторовна Хо́дченкова(в браке —Яглыч; род.21 января1983,Москва) — российскаяактрисатеатраи кино,кинопродюсер.Заслуженная артистка Российской Федерации(2018). ЧленСоюза кинематографистов России.
Родилась 21 января 1983 года в Москве. Долгое время жила с матерью в городеЖелезнодорожном(ныне — район городаБалашиха). В 16 лет недолго работала в модельном агентстве.
Дебютировала в кино в 20 лет — в фильмеСтанислава Говорухина«Благословите женщину» (2003), где Ходченкова исполняла роль Веры, супруги командира-красноармейца. За этот фильм была номинирована накинопремию «Ника» за лучшую женскую роль. Продолжила карьеру ролью ясновидящей Кассандры в историческом телесериале «Талисман любви» (2005).
В 2005 году Ходченкова окончилаТеатральный институт имени Бориса Щукина, курсМихаила Борисова. В том же году снялась в ещё одном фильме Говорухина — «Не хлебом единым» в роли Надежды Дроздовой. В 2007 году Ходченкова снялась в фильме режиссёра Павла Санаева «Нулевой километр». В 2009—2013 годах сотрудничала с режиссёромМарюсом Вайсбергом, который снял её в трилогии «Любовь в большом городе» вместе сВерой БрежневойиАнастасией Задорожной.
В 2011 году состоялся голливудский дебют актрисыв фильме «Шпион, выйди вон!». Затем снялась в другой американской картине «Росомаха: Бессмертный», где сыграла рольГадюки.
Играла в фильмах «Василиса», «Чемпионы», «Кровавая леди Батори».
29 декабря 2016 года вышел исторический фильм «Викинг», где Ходченкова сыграла одну из главных ролей.
В 2019 году награжденапремией «Золотой орёл» за лучшую женскую роль второго планаза роль в фильме «Довлатов».
В мае 2021 годаNetflixанонсировал запуск первого оригинального драматического российского сериала «АННА К» совместно с1-2-3 Production— современную интерпретациюроманаЛ. Н. Толстого — с Ходченковой в главной роли.
13 декабря 2005 года вышла замуж за актёраВладимира Яглыча, с которым была знакома ещё по институту. После свадьбы сменила фамилию, но в кино и на сцене использовала девичью фамилию. Летом 2010 года они развелись.
С 2011 года встречалась с московским бизнесменом Георгием Петришиным. 28 мая 2015 года Петришин сделал актрисе предложение на сцене театра, но в итоге они расстались в феврале 2016 года.
Независимый театральный проект
Театральный Центр «На Страстном»
Батори

Батори(венг.Báthory,пол.Batory) —венгерскиймагнатскийрод, династия князейТрансильвании, с 1575 по 1586 год, в лицеСтефана Баторияправящая фамилияВеликого княжества Литовскогои королевский домПольши, игравший значительную роль вВосточной Европево времена позднегосредневековья.
Происходят из городаШомьё, где находился их фамильный замок. Замок был построен Миклошем Батори в начале XIII века и впервые упоминается под 1319 годом. После того как Батори в 1592 году построили себе особняк в городе, замок пришёл в запустение и ныне лежит в руинах.
Последние представители рода Батори жили в начале XVII века вРечи Посполитой. Графиня Софья, последняя из Батори, была женойДьёрдя II Ракоци. Она умерла вПаланкев 1680 году.
Батори предположительно являются ответвлением родаГуткелед, основателями которого были братья Гут и Келед, которые во время правленияПетра Орсеоло(1038—1046) переселились вВенгриюиз Германии.
Собственно род Батори ведёт начало от Андраша Лысого из Ракомаза, который упомянут в 1250 году, как покровитель монастыря Шарвар в комитате Сатмар. В 1279 году корольЛасло IVнаградил брата Андраша Ходаша и сыновей Андраша Дьёрдя (ум. 1307), Бенедикта (ум. 1321) иБерека(ум. 1322) за их военные заслуги замкомБаторв комитате Сабольч. Батор к тому моменту был владением Вайды, сына Лангоша, который женился на родственнице Андраша, но не оставил наследников. В 1310 Берек стал полноправным владельцем Батора, после чего его потомки начали именоваться Батори.
Потомки Берека разделились на несколько ветвей. Старейшая ветвь —Батори-Шомьё— происходит от Ласло (ум. 1373), сына Яноша, графа Сатмара, который был старшим сыном Берека. Ласло, граф Сабольча, вступил в брак с Анной Медьеши и получил в приданое замок Шомьё. Брат Ласло Дьёрдь был основателем рода Шимолин илиБатори-Шимолин. Дальнейший раздел ветви произошел при правнуках Ласло: Янош и Иштван стали основателями родаБатори-Санислёфи, Миклош же продолжил линию Батори-Шомьё.
Младшая ветвь —Баторе-Эчеды— происходит от Лёкёша, младшего сына Берека. Лёкёш владел землями в Сатмаре, а после получил от короляКарла Робертаещё и Эчед, где построил замок Хршэи. Иногда эта ветвь называется Ньирбатор (Новые Батори).
Согласно легенде, один из первых представителей рода Витус Гуткелед вызвался убить дракона, который поселился в болотах и охотился на местное население. Витус убил его тремя ударами своего копья и в награду получил замок. Благодарные люди прозвали его Батор (по-венгерски, мужественный) и «animus magnanimus». В1325сыновья Берека получили герб, который был связан с этой легендой: три горизонтальных зуба дракона, который держит щит и обвивает шею своим хвостом.
Наиболее известными членами этой семьи были:
ВРоссийской империипотомками Батори считали себя бароныСимолиныи, на основании Части 5 Общего гербовника дворянских родов Всероссийской империи, стр. 41 и пункта 86 Списка дворянского сословия Воронежской губернииБакуниныиБакулины(возможно, такжеБатурины).
Кровавая графиня — Батори

«Кровавая графиня — Батори» (англ.Báthory) — историческая драма режиссёраЮрая Якубиско. Премьера состоялась 4 июля 2008 года.
Фильм повествует об альтернативной версии истории графиниЕлизаветы Батори. Как главупротестантовЗападной Венгрии и дворянку из влиятельного рода, проводившую независимую  политику, графиню подвергли ужасным гонениям, а большинство улик было сфальсифицировано по политическим мотивам при участии венгерскогопалатинаДьёрдя Турзо, который претендовал на часть обширных земельных владений рода Батори, и отдельных иерархов католической церкви.
Слоганы фильма: «Чем меньше доказательств, тем больше легенд…», «У легенды много лиц.»
Исключительная личность Елизаветы Батори интересует историков уже столетия. И даже сегодня, без малого 400 лет спустя со дня смерти графини, взгляды на её жизнь расходятся. В книге рекордов Гиннеса она значится как самая «большая» и кровавая убийца. Фильм о её жизни и переплетениях самых влиятельных венгерских родов того времени.
1614 год

1614(ты́сяча шестьсо́т четы́рнадцатый)годпогригорианскому календарю—невисокосный год, начинающийся всреду. Это 1614 годнашей эры, 4‑й год 2‑го десятилетияXVII века2‑го тысячелетия, 5‑й год1610‑х годов. Он закончился 411 лет назад.
См. также:Категория:Родившиеся в 1614 году
См. также:Категория:Умершие в 1614 году
1560 год

1560(ты́сяча пятьсо́т шестидеся́тый)годпоюлианскому календарю—високосный год, начинающийся впонедельник. Это 1560 годнашей эры, 10‑й год 6‑го десятилетияXVI века2‑го тысячелетия, 1‑й год1560‑х годов. Он закончился 465 лет назад.
Англия
Великое княжество Литовское
Франция
Испания
Италия
Швеция
Остальной мир
Царствование:Иван IV Васильевич Грозный
См. также:Категория:Родившиеся в 1560 году
См. также:Категория:Умершие в 1560 году
එලිසබෙත් බැතෝරි

එලිසබෙත් බැතෝරි දි එක්සෙඩ්(හංගේරියානු:බැතෝරි අර්ස්සෙබෙත්,ස්ලෝවැක්: [Alžbeta Bátoriová]Error: {{Lang}}: text has italic markup (help); 1560අගෝස්තු 7 -1614 අගෝස්තු 21)යනුහන්ගේරියානු රාජ්‍යයේ වංශාධිපතිපවුලක් වූබැතෝරිපවුලට අයත් හන්ගේරියානු රදළ කාන්තාවක මෙන්මසමූල ඝාතිකාවක්වූවාය. ඇයගිනස් ලෝක වර්තාවක් තබා ඇත්තේ වැඩිම සංඛ්‍යාවක්  මිනිසුන් මරා දැමූ  කාන්තාඝාතකයානොහොත් විශාල වශයෙන් පිරිස සංහාරය කළ කාන්තා ඝාතිකාව සහ බටහිර ලෝකයේ වැඩිම පිරිසක් ඝාතනය හේතුවෙනි. ඇය දැරියන්ගේ සහ කාන්තාවන් ඝාතනය කොට ලේ උරාබීමට (වැම්පයර්භාවය) පුරුදුවූ බව වාර්තාවේ.ඇය පිළිබදව වාර්තා කරන්නේ මුළු කාලවකවානුවේම වඩාත් දුෂ්ට සමූල ඝාතිකාවක් වශයෙන් සහ මෙම තරුණ ගැහැනු ළමයින්ගේ මරණ පිළිබදව සිදුවීම් සහ ඒවටා ගෙතුණු ප්‍රබන්ධ නොපැහැදිළි බවයි. 15වන සියවස පුරා ඇය විසින් කළැයි සැළකෙන කන්‍යා ඝානන සංඛයාව 600 කට වඩා වැඩියැයි සඳහන්වේ. නමුත් ඇයට බිලිවූ සත්‍ය සංඛ්‍යාව විවාදාත්මක වේ. 1585සහ 1609 අතර කාලයේදී බැතෝරි සහ ඇයගේ සහයකයන් සතර දෙනෙක් විසින් සියගණනක්වූ තරුණ කාන්තාවන්වදහිංසාකොටමරාදැමීමට හිමිකම් කියයි.බැතෝරිගේ නඩු තීන්දුවේදී ඇයට බිලිවූ සංඛයාව 650 පමණ වූ බව වාර්තාවල දැක්වේ.කෙසේ නමුත් මෙම සංඛයාව හෙළිකොට ඇත්තේ සුසානා නම් සේවිකාවක් වූ අතර,එය බැතෝරිගේ මාළිගයේ නිලධාරියෙකු වන ජේකබ් සිල්වාසි විසින් බැතෝරිගේ පෞද්ගලික ග්‍රන්ථ වල දුටු බවද ඇය සඳහන්කොට ඇත. මෙම ග්‍රන්ථ කිසිදිනක අනාවරණය වී නැති අතර සිල්වාසි එය සත්‍ය යැයිද පිළිගෙන නොමැත.විරෝධතා සහ සාක්ෂි හේතුවෙන් එලිසබෙත් සහ ඇගේ පවුලට හිමිව තිබූ අධිකාරී බලයට තර්ජනයක් එල්ල විය. 1609 වර්ෂයේ දෙසැම්බරයේදී ඇයවඉහළ හන්ගේරියාවට අයත් (වර්තමානයේස්ලෝවේකියා)ක්සෙට්ජෙ බළකොටුවතුළ ජනෙල් පවා නොමැති කුටියක හුදකලාව සිරගත කරන ලදි. සිරගතකොට පස් වසරකින් ඇයගේ මරණය සිදුවිය.
ඇයගේ සාහසික ඝාතනය කිරීම් සම්බන්ධ කතාවල සත්‍යතාවය 300 කට වඩා සාක්කිකරුවන් සහ සේවක, සේවිකාවන් විසින් සනාථකොට ඇත.ඒවායින් සමහරක් භෞතික සාක්ෂි වූ අතර කෘරලෙස අංගඡේදනය කොට මරාදැමීම් ද ඇයව සිරගතකළ පසු මියයමින් සහ සිරගත කරන ලද ගැහැනු ළමුන් සොයාගැනීමට හැකිවී ඇත.කතන්දර වල ඇයව සඳහන් කරන්නේ වැම්පයරයෙක් -ලේ උරාබීමට පිපාසිතව  (වඩාන් ප්‍රසිද්ධවී ඇත්තේ තාරුණ්‍යය ලබා ගැනීම සඳහා ඇය කන්‍යාවියන්ගේ රුධිරයෙන් ස්නානය කළ බවට සඳහන් කතාවයි) පසුවූබව ඇයගේ මරණින් පසු ව පැතිරී ඇත.නමුත් මෙය තවමත් අවිශ්වාසජනකය. ඇයගේ වෘතාන්තය සීඝ්‍රෙයන් අදවන විට දේශීයජනකතාවක කොටසක් බවට පරිවර්තනය වී ඇත.ඇයව නිරතුරුවව්ලාඩ් උලතබන්නාසමඟවල්ලාචියා(කවුන්ට් ඩ්‍රැකියුලාප්‍රබන්ධය පාදක කරගෙන) සංසන්දනය කර ඇති අතර ඇය පාදක කරගෙන ඩ්‍රැකියුලා පුරාවෘත්තය පිළිබඳව මිත්‍යා කතා ද ගොඩනැගී ඇත.අන්වර්ථ නාමවල සහ සාහිත්‍යය තුළවිරුද නාමයඇයවරුධිර ආදිපාදවරියසහඩ්‍රැකියුලා ආදිපාදවරියලෙස ව්‍යවහාර වී ඇත.
แอร์เฌแบ็ต บาโตรี

เคาน์เทสส์แอร์เฌแบ็ต บาโตรี(ฮังการี:Báthory Erzsébet) เกิดเมื่อวันที่7 สิงหาคมค.ศ. 1560ในเมืองญีร์บาโตร์ (Nyírbátor)ประเทศฮังการีเป็นคนในตระกูลบาโตรีซึ่งมีความเกี่ยวดองกับพระมหากษัตริย์ฮังการีในสมัยนั้น
เมื่ออายุได้ 10 ปี แอร์เฌแบ็ตถูกหมั้นหมายกับแฟแร็นตส์ นาดาสดี(Ferenc Nádasdy) บุตรชายจากตระกูลชั้นสูงอีกตระกูลในฮังการีจากนั้นเธอกับแฟแร็นตส์แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1575 ต่อมาเมื่อแฟแร็นตส์นำทัพไปทำสงครามกับออตโตมันแอร์เฌแบ็ตได้ทำหน้าที่ดูแลทรัพย์สินและหมู่บ้านรอบ ๆปราสาทแซย์แตที่เธอพักอยู่หลังแฟแร็นตส์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1604 เริ่มมีข่าวลือถึงความโหดร้ายของแอร์เฌแบ็ตมากขึ้นเรื่อย ๆ จนจักรพรรดิมัททีอัสรับสั่งให้ขุนนางฮังการีไปสืบหาความจริง มีการสอบพยานกว่า 300 ปากที่ระบุว่าแอร์เฌอแบ็ตล่อลวง ลักพา ทรมานและฆ่าเด็กสาวในหมู่บ้าน นอกจากนี้ยังพบหลักฐานหลายอย่าง เช่น ศพ ชิ้นส่วนมนุษย์ และเด็กสาวที่พบว่าถูกคุมขังขณะแอร์เฌแบ็ตถูกจับ
แอร์เฌแบ็ตถูกจับพร้อมกับผู้สมรู้ร่วมคิดอีก 4 คนข้อหาทรมานและฆาตกรรมเด็กสาวมากกว่าร้อยคนระหว่าง ค.ศ. 1590 ถึง 1610จำนวนเหยื่อที่มีการระบุในการไต่สวนอยู่ที่ 650 ราย แต่จำนวนนี้มาจากการกล่าวอ้างของสาวรับใช้คนหนึ่งถึงแม้จะมีหลักฐานเอาผิดแอร์เฌแบ็ต แต่เธอกลับรอดพ้นโทษประหารชีวิต และถูกคุมขังในปราสาทแซย์แตจนกระทั่งเสียชีวิตในวันที่21 สิงหาคมค.ศ. 1614
แอร์เฌแบ็ตขึ้นชื่อเรื่องการทรมานผู้คนบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ให้การรับรองเธอในฐานะฆาตกรหญิงที่โหดที่สุดจากจำนวนเหยื่ออย่างไรก็ตาม จำนวนเหยื่อนั้นยังเป็นที่ถกเถียง แอร์เฌแบ็ตมักถูกเล่าขานว่าเธอใช้เลือดเด็กสาวอาบต่างน้ำเพื่อคงความอ่อนเยาว์ แต่เรื่องเล่านี้ไม่มีหลักฐานยืนยันแน่ชัดความโหดร้ายของเธอมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับวลาดที่ 3 นักเสียบผู้ซึ่งต่อมาเป็นต้นแบบของเคาต์แดรกคูลาในนิยายแดรกคูลาและถูกนำมาเล่าใหม่ในสื่อหลายรูปแบบ
แอตเมิสเฟียร์

แอตเมิสเฟียร์(อังกฤษ:Atmosfear) (หรือเป็นที่รู้จักในชื่อไนท์แมร์(อังกฤษ:Nightmare) ในบางพื้นที่) เป็นวิดีโอบอร์ดเกมแนวระทึกสยองขวัญจากประเทศออสเตรเลียออกจำหน่ายครั้งแรกในปี 1991 โดย ฟิลลิป แทนเนอร์ (อังกฤษ:Phillip Tanner) และเบรตต์ แคลเมนส์ (อังกฤษ:Brett Clements)
หลังการเปิดตัวเกมสองปี แอตเมิสเฟียร์ถูกจำหน่ายออกไปถึง 2 ล้านฉบับ และหลังจากนั้นได้มีการออกส่วนเสริมมาอีกสามเกม
ในปี 1995 มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ในชื่อส่วนเสริมเดอะ ฮาร์บิงเกอร์ส(อังกฤษ:The Harbingers) ซึ่งขายได้มากกว่าที่คาดการณ์ไว้ของอุตสาหกรรมในออสเตรเลีย และกลายเป็นหนึ่งในสิบเกมที่ขายดีที่สุดในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรภายในไม่กี่เดือนหลังจากเปิดตัว
เกมกระดานซีรีส์นี้ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ในปี 2004 ในชื่อแอตเมิสเฟียร์: เดอะ เกตคีพเพอร์(อังกฤษ:The Gatekeeper) และเปลี่ยนเทคโนโลยีจากเทปวิดีโอไปใช้แผ่นดีวีดีแทน พร้อมทั้งการตั้งโปรแกรมสุ่ม เพื่อให้ตัวเกมมีความแปลกใหม่ทุกครั้งในการเล่น เกมกระดานดีวีดีชุดที่สองเปิดตัวในปี 2006 ในชื่อคูฟู เดอะ มัมมี(อังกฤษ:Khufu the Mummy)
แอตเมิสเฟียร์ มีการเปิดตัวเวอร์ชันใหม่ในปี 2019 พร้อมทั้งเปิดตัวแอปพลิเคชันเพื่อประกอบกับการเล่น และในปี 2021 ได้มีการออกเกมในฉบับรีบูตผ่านการระดมทุนผ่านคิกสตาร์ทเตอร์
เป้าหมายของเกมคือการรวบรวมกุญแจหกสีที่แตกต่างกันและเอาชนะผู้คุมเกม ซึ่งในซีรีย์ส่วนมากจะเป็นผู้เฝ้าประตู หรือ the Gatekeeper ที่เป็นผู้คุมเกม แต่ในตัวเกมปี 2006 และสามส่วนเสริมในตัวเกมหลัก จะมีตัวละครอื่นที่จะทำหน้าที่ผู้คุมเกมแทน และทำหน้าที่อธิบายกฎกติกาของตัวเองเพื่อที่จะเอาชนะผู้คุมเกม ผู้เล่นต้องเผชิญกับความกลัวที่เลวร้ายที่สุด หากผู้เล่นไม่สามารถบรรลุเป้าหมายภายในเวลาที่กำหนด ผู้คุมเกมจะเป็นฝ่ายชนะ
เทปวิดีโอหรือภายหลังในรูปแบบดีวีดีจะถูกแถมมาในกับตัวเกมและจะทำหน้าที่เป็นนาฬิกาจับเวลา และเป็นผู้คุมเกม ซึ่งผู้คุมเกมจะทำการอธิบายวิธีการเล่นให้กับผู้เล่น เมื่อผู้เล่นสามารถสะสมกุญแจได้จนครบ ผู้เล่นจะสามารถชนะได้เมื่อได้เผชิญกับความกลัวที่เลวร้ายที่สุดซึ่งอันที่จริงเป็นเพียงเหตุการณ์สุ่มหรือถูกกำหนดโดยผู้เล่นในช่วงติดตั้งเกม หากผู้เล่นไม่กลัวแล้วทำภารกิจสำเร็จ ผู้เล่นจะเป็นผู้ชนะ
ตัวละครทั้งหมดในเกมแอตเมิสเฟียร์จะอ้างอิงจากบุคคลหรือตำนานในชีวิตจริง
อิงเงอบอร์กแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์

อิงเงอบอร์ก อีริคสด็อทเทอร์(ราว ค.ศ. 1244 - 24/26 มีนาคม ค.ศ. 1287) ทรงเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์กพระนางได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้ามักนุสที่ 6 แห่งนอร์เวย์จึงได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ต่อมาทรงดำรงเป็นสมเด็จพระพันปีหลวง และทรงมีบทบาทสำคัญทางการเมืองในช่วงที่พระราชโอรสคือพระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งนอร์เวย์ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับจัตตาแห่งแซกโซนีเจ้าหญิงมีพระชนมายุเพียง 6 พรรษาในช่วงที่พระราชบิดาถูกลอบปลงพระชนม์ สมเด็จพระพันปีหลวงจัตตา พระราชมารดาได้เสด็จกลับแซกโซนีและเสกสมรสใหม่กับบูร์ชาดที่ 8 เคานท์แห่งเคอร์ฟูร์ต-โรเซินบูร์กเจ้าหญิงอิงเงอบอร์ก พร้อมพระเชษฐภคินีและพระขนิษฐาอีก 2 พระองค์ ต้องประทับในราชสำนักของพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์กผู้เป็นสมเด็จอา และสมเด็จพระราชินีมาร์เกเรเธ ซัมบีเรียพระมเหสีของพระองค์ เจ้าหญิงทั้งสี่เป็นทายาทสืบที่ดินมากมายในเดนมาร์ก ซึ่งจะนำไปสู่การต่อสู้เพื่อเรียกร้องมรดกคืนของพระนางอิงเกอบอร์กซึ่งเป็นสิทธิที่พระนางควรได้รับจากพระราชบิดาที่ถูกปลงพระชนม์ จะทำให้นอร์เวย์เกิดความขัดแย้งกับเดนมาร์กเป็นระยะเวลาหลายทศวรรษต่อมา
เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กได้รับสัญญาการเสกสมรสจากคณะสำเร็จราชการเดนมาร์ก ที่จะให้เจ้าหญิงเสกสมรสกับเจ้าชายมักนุส องค์รัชทายาทในพระเจ้าโฮกุนที่ 4 แห่งนอร์เวย์เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กเสด็จมาถึงเมืองทึนแบร์ในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1261 หลังจากเสด็จกลับมาจากการอบรมสั่งสอนของกษัตริย์โฮกุนในอารามที่เมืองฮอร์เซนส์ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1261 พระนางได้เสกสมรสกับเจ้าชายมักนุสที่เมืองบาร์เกินเจ้าชายมักนุสและเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กทรงได้รับการสวมมงกุฎทันทีหลังพิธีเสกสมรส เจ้าชายมักนุสทรงได้รับดินแดนศักดินารีฟีลเคอเป็นทรัพย์สินส่วนพระองค์ การเสกสมรสครั้งนี้มีการระบุว่าทั้งสองพระองค์ทรงมีความสุข
ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1263พระเจ้าโฮกุนที่ 4 แห่งนอร์เวย์เสด็จสวรรคตขณะทรงสู้รบกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ในกรณีพิพาทหมู่เกาะเฮบริดีสและทำให้เจ้าชายมักนุสได้เป็นพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ ในขณะที่ดำรงตำแหน่งสมเด็จพระราชินี พระนางอิงเงอบอร์กไม่ทรงมีส่วนร่วมทางการเมืองมากนัก พระโอรสองค์ใหญ่ 2 พระองค์ คือ เจ้าชายโอลาฟ (ค.ศ. 1262 - 15 มีนาคม ค.ศ. 1267) และเจ้าชายมักนุส (ค.ศ. 1264) สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ แต่พระราชโอรสองค์เล็กทั้งสองพระองค์ได้เป็นพระมหากษัตริย์สืบต่อมาคือพระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งนอร์เวย์และพระเจ้าโฮกุนที่ 5 แห่งนอร์เวย์
ในปีค.ศ. 1280 พระนางทรงตกพุ่มหม้าย สมเด็จพระพันปีหลวงอิงเงอบอร์กทรงเป็นผู้นำประเทศคนสำคัญในช่วงที่กษัตริย์อีริคที่ 2 ยังทรงพระเยาว์ แม้ว่าพระนางจะไม่ทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อย่างเป็นทางการ อิทธิพลทางการเมืองของพระนางมีเพิ่มมากขึ้นเมื่อพระราชโอรสทรงบรรลุนิติภาวะใน ค.ศ. 1283 พันธมิตรทางการเมืองหลักของพระนางคืออัลฟ์ เออลิงส์สันซึ่งเป็นพระญาติของกษัตริย์มักนุสที่ 6 พระสวามีของพระนางและดำรงตำแหน่งผู้ว่าการบอร์การ์ซิสเซลซึ่งปัจจุบันคือเอิตโฟลด์
ในช่วงรัชกาลของพระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์กพระญาติของพระนาง สมเด็จพระพันปีหลวงอิงเงอบอร์กทรงเริ่มมีกรณีพิพาทในเรื่องพระราชมรดกของพระนาง ซึ่งพระนางไม่ทรงเคยได้รับเลย ความบาดหมางครั้งนี้สร้างความเกลียดชังกันระหว่างนอร์เวย์และสันนิบาตฮันซาในเยอรมัน และความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดกับเดนมาร์ก ขุนนางหลายคนในเดนมาร์ก รวมถึงเคานท์จาค็อบแห่งฮัลลันด์ได้เข้าอยู่ฝ่ายพระนางเพื่อต่อต้านเดนมาร์ก แต่สมเด็จพระพันปีหลวงอิงเงอบอร์กกลับสิ้นพระชนม์เสียก่อนที่เรื่องพิพาทนี้สิ้นสุด
รายชื่อนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส

ก่อนปีพ.ศ. 2502ประเทศฝรั่งเศสไม่ปรากฏว่ามีการเรียกตำแหน่งหัวหน้าคณะรัฐบาลอย่างเป็นทางการว่านายกรัฐมนตรี(Premier Ministre) เนื่องจากในอดีตภายใต้การปกครองของกษัตริย์หลายครั้งที่คำนี้ใช้เรียกแทนประธานรัฐมนตรีของกษัตริย์แม้ต่อมาในช่วงรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3รัฐมนตรีท่านหนึ่งในรัฐมนตรีสภาได้ดำรงตำแหน่งเป็นทั้งประธานรัฐมนตรีสภา(Président du Conseil des Ministres) และยังเป็นที่รู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการในนาม "หัวหน้ารัฐมนตรีสภา" ซึ่งในปัจจุบันเรียกว่านายกรัฐมนตรี(Premier Ministre) อีกด้วย ซึ่งเป็นการไม่เหมาะสม เป็นการรวบอำนาจเบ็ดเสร็จในบุคคลเดียว โดยเป็นทั้งประธานาธิบดีเอง และเป็นหัวหน้ารัฐมนตรีสภา (นายกรัฐมนตรี) ทำหน้าที่เป็นประธานในการประชุมสภา และหัวหน้าฝ่ายบริหารคณะรัฐมนตรี
เวลาต่อมา ในการทำให้ชื่อตำแหน่ง "นายกรัฐมนตรี" มีผลบังคับทางกฎหมาย แทนที่ตำแหน่งหัวหน้ารัฐมนตรีสภานั้นก็ได้กลายเป็นตำแหน่ง "นายกรัฐมนตรี" อย่างเป็นทางการในปีพ.ศ. 2489ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4และต่อมาได้ถูกนำมาบัญญัติคำว่า "นายกรัฐมนตรี" (Premier Ministre) ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5ในปีพ.ศ. 2502
ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2413ประเทศฝรั่งเศสได้มีหัวหน้าคณะรัฐบาล (ในปัจจุบันเรียก "นายกรัฐมนตรี") 142 ท่าน (138 ท่าน นับตั้งแต่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2)
หัวหน้าคณะรัฐบาล (ในปัจจุบันเรียก "นายกรัฐมนตรี") ตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2,จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2,ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคม,การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงถึงปัจจุบันมีทั้งสิ้น 174 ท่าน ภายใต้ระยะเวลา 193 ปี
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2- ปัจจุบัน = 193 ปี มีนายกรัฐมนตรี= 174 ท่าน
ตั้งแต่ พ.ศ. 2413 - ปัจจุบัน มีนายกรัฐมนตรี= 142 ท่าน
ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 - ปัจจุบัน มีนายกรัฐมนตรี= 138 ท่าน
จัตตาแห่งเดนมาร์ก

จัตตาแห่งเดนมาร์กหรือเป็นที่รู้จักในพระนามว่าจูดิธ(Judith) (ค.ศ. 1246 - 1286/95) ทรงเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์กเป็นหนึ่งในพระราชธิดาของพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับจัตตาแห่งแซกโซนีเจ้าหญิงจัตตาเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสวีเดนและสมเด็จพระราชินีอิงเงอบอร์กแห่งนอร์เวย์และเป็นพระเชษฐภคินีในเจ้าหญิงอักเนสแห่งเดนมาร์กเจ้าหญิงจัตตาได้กลายเป็นพระสนมในพระเชษฐภาดา (พี่เขย) คือพระเจ้าวัลเดมาร์แห่งสวีเดนในช่วงเวลาสั้นๆ เจ้าหญิงจัตตาทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์แอสตริดเซน
ในค.ศ. 1250 ขณะที่เจ้าหญิงจัตตาทรงมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษา พระราชบิดาได้ถูกลอบปลงพระชนม์ พระราชมารดาของพระนางได้เสกสมรสใหม่กับบูร์ชาดที่ 8 เคานท์แห่งเคอร์ฟูร์ต-โรเซินบูร์กพระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงจัตตาทั้งสองพระองค์ได้แก่ เจ้าหญิงโซเฟียและเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กได้อภิเษกสมรสออกจากราชสำนักไป ในขณะที่เจ้าหญิงจัตตาและเจ้าหญิงอักเนส พระขนิษฐา ประทับอยู่ในอารามนักบุญอักเนส, รอสคิลด์ทั้งเจ้าหญิงจัตตาและเจ้าหญิงอักเนสไม่ทรงมีความสุขกับพระชนม์ชีพในฐานะนางชีที่ยากลำบากและโดดเดี่ยวได้
ใคนค.ศ. 1269 พระเชษฐภคินีองค์ใหญ่คือสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสวีเดนได้เสด็จเยี่ยมสถานฝังพระบรมศพของพระราชบิดาและเสด็จเยี่ยมเยือนพระขนิษฐาทั้งสองในรอสคิลด์ ในค.ศ. 1272 เจ้าหญิงจัตตาได้รับพระบรมราชานุญาตให้เสด็จไปประทับที่สวีเดน แต่ที่นั่นทรงกลายเป็นพระสนมในพระเจ้าวัลเดมาร์แห่งสวีเดนผู้เป็นพระเชษฐภาดา เรื่องอื้อฉาวนี้ทำให้เจ้าหญิงจัตตาทรงพระครรภ์และมีบุตรนอกสมรสใน ค.ศ. 1273 บุตรชายได้รับการตั้งชื่อว่า อีริคแม้ว่าจะมีการถกเถียงในกรณีนี้อยู่ในปีถัดมา เจ้าหญิงจัตตาทรงถูกส่งกลับไปยังอารามนักบุญอักเนทา และกษัตริย์วัลเดมาร์ทรงต้องจาริกแสวงบุญไปยังกรุงโรมเพื่อขอการอภัยโทษจากสมเด็จพระสันตะปาปา ตามพงศาวดารบันทึกว่า สมเด็จพระราชินีโซเฟียทรงมีพระราชดำรัสว่า "ข้าฯ จะไม่มีวันหมดสิ้นซึ่งความเศร้าโศก ขอสาปแช่งในวันนั้น วันที่น้องสาวของข้าฯ ได้เดินทางมาเหยียบแผ่นดินสวีเดน"กษัตริย์วัลเดมาร์และสมเด็จพระราชินีโซเฟียทรงแยกกันประทับ
เจ้าหญิงจัตตาทรงประทับในคอนแวนต์จวบจนสุดท้ายของพระชนม์ชีพพระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์กพระญาติของเจ้าหญิงจัตตา ทรงปฏิเสธสิทธิในมรดกของเจ้าหญิงจัตตาและเจ้าหญิงอักเนสที่ควรได้รับจากพระราชบิดาของเหล่าพระนาง อย่างไรก็ตามเรื่องอื้อฉาวนี้ก็ได้รับการปรองดองกันใน ค.ศ. 1284 เมื่อเหล่าภคินีทั้งสองได้รับมรดกเจ้าหญิงจัตตา หรือ จูดิธ น่าจะสิ้นพระชนม์ราวช่วงค.ศ. 1286 ถึง ค.ศ. 1295ในช่วงเวลานั้น เจ้าหญิงอักเนสอาจจะได้เสกสมรสกับอีริค ลอร์ดแห่งลังก์เอลันด์พระญาติ ส่วนพระนางโซเฟียสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1286
อักเนสแห่งเดนมาร์ก

อักเนสแห่งเดนมาร์ก(ค.ศ. 1249 - หลัง ค.ศ. 1290) ทรงเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์กและเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับจัตตาแห่งแซกโซนีเจ้าหญิงเป็นผู้ทรงจัดตั้งอารามนักบุญอักเนส, รอสคิลด์อย่างเป็นทางการ
เจ้าหญิงอักเนสทรงสูญเสียพระราชบิดาขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษา และพระราชมารดาได้เสกสมรสใหม่และเสด็จกลับเยอรมนี พระนางและพระเชษฐภคินีทั้งสามได้แก่เจ้าหญิงโซเฟียเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กและเจ้าหญิงจัตตาได้รับการอภิบาลในราชสำนักของสมเด็จอาคือพระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์กและต่อมา คือพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์กเจ้าหญิงทั้งสี่มีสิทธิในที่ดินจำนวนมากของพระราชบิดา แต่ทั้งสี่พระองค์ก็ไม่สามารถต่อต้านสมเด็จอาทั้งสองที่ทำการโค่นราชบัลลังก์พระราชบิดาได้
พระเชษฐภคินีทั้งสองคือ เจ้าหญิงโซเฟียและเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กได้อภิเษกสมรสกับกษัตริย์สวีเดนและกษัตริย์นอร์เวย์ตามลำดับ และเสด็จออกจากเดนมาร์กพร้อมมรดกส่วนของพวกพระนาง แต่สำหรับเจ้าหญิงจัตตาและเจ้าหญิงอักเนสไม่ทรงได้รับสิทธินั้น ในค.ศ. 1264 มีการก่อตั้งสำนักชีคณะดอมินิกัน ชื่ออารามนักบุญอักเนส, รอสคิลด์ซึ่งตั้งตามพระนามของเจ้าหญิงอักเนส เอกสารจัดตั้งถูกส่งไปยังสมเด็จพระสันตะปาปาในพระนามของเจ้าหญิงอักเนสและผู้ที่สนับสนุนความปรารถนาของพระนางที่จะอุทิศพระองค์เองและมรดกของพระนางให้แก่คอนแวนต์มาร์เกเรเธ ซัมบีเรียสมเด็จพระพันปีหลวงและผู้สำเร็จราชการเดนมาร์ก ทรงถูกบีบให้พิจารณาที่จะปล่อยเจ้าหญิงอักเนสออกจากพันธะ ก่อนที่จะทรงอนุมัติตามคำทูลขอของเจ้าหญิง ในความเป็นจริงแล้ว ผู้สำเร็จราชการเดนมาร์กไม่ประสงค์ที่จะให้พระราชธิดาในกษัตริย์อีริคที่ 4 รับมรดกจำนวนมากและนำออกจากเดนมาร์ก ดังนั้นหากเจ้าหญิงอักเนส หรือ เจ้าหญิงจัตตา ได้เสกสมรสกับเจ้าชายต่างชาติและเสด็จออกจากเดนมาร์ก มรดกเหล่านั้นก็จะสูญเสียไปดังเช่นที่เกิดมาแล้วในคราวของเจ้าหญิงโซเฟียและเจ้าหญิงอิงเงอบอร์ก
หลังจากทรงก่อตั้งอารามนักบุญอักเนส ผู้สำเร็จราชการสมเด็จพระพันปีหลวงมาร์กาเรเธก็ทรงแต่งตั้งเจ้าหญิงอักเนสในฐานะอธิการิณีของอาราม ใน ค.ศ. 1266 ผู้สำเร็จราชการทรงให้เจ้าหญิงจัตตาดำรงเป็นอธิการิณีของอารามแทนพระขนิษฐา
เจ้าหญิงทั้งสองไม่ทรงโปรดพระชนม์ชีพในฐานะนางชี และทรงลาออกจากคอนแวนต์ใน ค.ศ. 1270 เจ้าหญิงอักเนสทรงสามารถครอบครองที่ดินของพระราชบิดาได้อย่างน้อยบางส่วน พระนางทรงดำรงพระชนม์ชีพที่เหลือในการบริหารจัดการที่ดินในเกาะเชลลันด์และในหลักฐานหลายฉบับกล่าวถึงพระนางในฐานะเจ้าของที่ดิน มีการระบุครั้งสุดท้ายว่าพระนางยังทรงพระชนม์จนถึง ค.ศ. 1290 โดยปีที่สิ้นพระชนม์นั้นไม่ปรากฏหลักฐาน และบางหลักฐานระบุว่า เจ้าหญิงอักเนสอาจจะได้เสกสมรสกับอีริค ลอร์ดแห่งลังก์เอลันด์พระญาติ
ในช่วงการปฏิรูปศาสนาในเดนมาร์ก-นอร์เวย์ และฮ็อลชไตน์ราชสำนักเดนมาร์กและอารามนักบุญอักเนส เมืองรอสคิลด์ ได้ทำการต่อสู้กันเพื่อแย่งครอบครองสิทธิในการครองที่ดินของเจ้าหญิงอักเนส
巴托里·伊莉莎白

巴托里·伊莉莎白（Báthory Erzsébet，1560年8月7日—1614年8月21日）是匈牙利的伯爵夫人，來自於著名的巴托里家族，其家族曾於第一次摩哈赤戰役中抗擊侵略匈牙利王國的鄂圖曼帝國，但她同時也是歷史上殺人數量最多的女性連環殺手，被冠名為“血腥伯爵夫人”、“女德古拉伯爵”、“恰赫季斯血腥夫人”等稱號。恰赫季斯城堡（Csejte）是巴托里伯爵夫人度過大部分成年生活的城堡，城堡位於當時由奧地利大公國支配下的哈布斯堡匈牙利王國（現斯洛伐克）的卡克特采（Čachtice）附近。
巴托里伯爵夫人出生於奧地利哈布斯堡君主國的皇室領地皇家匈牙利的野席德（Ecsed）一個家族官邸，在那裡度過了童年。巴托里家族是一個非常龐大且強大的家族，在匈牙利的歷史中時常能看到巴托里家族成員在權貴占有一席之地，她的家族拥有众多财产，经考证，历史学家们认为他们的财富比当时的匈牙利国王还要多。她的父親巴托里·喬治（Báthori György）來自於巴托里家族的野席德支系，叔叔巴托里·安德斯（Báthori András）曾是特蘭西瓦尼亞的沃伊沃德，而她的母親巴托里·安娜（Báthory Anna，1539—1570年）則是特蘭西瓦尼亞親王兼波蘭國王巴托里·斯特凡的姪女，屬於邵姆約（Somlyó）支系。此外，她的祖母索菲亞（英语：Sophia of Masovia）是馬佐夫舍公爵康拉德三世的女兒，因此巴托里伯爵夫人也有皮雅斯特王朝血統。
巴托里伯爵夫人是个非常聪明、漂亮的女人，从小就精通拉丁文、德文和希臘文，更对科学还有天文学有兴趣。她是当时匈牙利第一美女，擁有驚世的美貌，同时也是匈牙利最富有的女人。巴托里·伊莉莎白以美貌著称，据传她有着满头棕红色头发和令人目眩神迷的琥珀色眼睛和她那張像牛奶一樣白的臉龐形成了鮮明的對比，对于自己的美貌，她比任何东西都喜爱。拿着镜子横躺在床上注视自己的脸，无论多久都不会疲倦。
她在十五歲時與納達斯迪·费伦茨（Nádasdy Ferenc）訂婚，後來搬到位於匈牙利沙爾堡的納達斯迪堡。1575年的5月8日結婚時（巴托里伯爵夫人十五歲，納達斯迪十九歲），他們邀請了約四千五百人來參加。納達斯迪將他的房子，也就是恰赫季斯堡、位於恰赫季斯的別墅、以及週遭的十七個鄉鎮，都送給巴托里伯爵夫人做為結婚禮物。但是據說巴托里伯爵夫人與納達斯迪的婚姻是貴族裡的政治聯姻，而巴托里伯爵夫人之所以能保留她的原姓是因為她的家族遠比她丈夫的家族強大。
後來她丈夫因為身為將軍的關係時常不在家，所以巴托里伯爵夫人必須代為處理商事及週遭鄉鎮的公事。她丈夫在1604年戰傷不治，享年五十一歲。兩人結婚二十九年，生下四子四女，其中三子一女在很小的時候夭折，只有3个女儿和1个儿子存活至成年。
在她丈夫死前，也就是大約是1602年，周遭開始流傳少女失蹤以及對貴族的批評，匈牙利官員就派出了人員去調查相關事件和搜集證據。後來終於在1610年藉由一名逃出監禁的少女的證詞將之逮捕，巴托里伯爵夫人和她的四個共犯就被控告虐待及殺害上百個處女以及年輕女性。根據三百多人的證詞，有人說被殺害的人數約有36或37，有些則說是50以上，但是不少的家族員工卻說搬出城堡的屍體大約在100至200具之間，其中一人更說有650人以上，可是到最後只有80人有被證實是被巴托里伯爵夫人殺害的。真正被殺害的人數有多少，無法得悉，據說伊莉莎白在她的孩子出生之後仍繼續虐待農民的女兒，據考證她三年之內至少虐死589人，有人說巴托里伯爵夫人的這種做法可能出於一種受虐後的報復心理，另一種說法是随着年龄的增长，年轻时代的美貌渐渐离她远去，1599年时39岁的伊丽莎白开始讨厌镜中的自己，原本她對自己的美貌信心滿滿，然而在生下八個孩子後，皮膚出現了斑點和皺紋，她為此煩惱不已，一直苦於找不到改善的方法，她那美麗的容顏在一點點的消失，她企圖以化妝品和昂貴的服飾來掩蓋自己失去青春後的容貌，但這樣依舊遮擋不住那日益增加的皺紋，之後她從中尋找永遠保持青春美麗的方法。依據其中一種已不可考證的傳說，她讓人給少女放血，然後用這些鮮血沐浴，或者喝掉。
巴托里伯爵夫人很可能在丈夫外出的时候虐待少女。在她的地下室裡，她與四个施行巫術的仆人和她一起用小刀、针或其他不同方法折磨本地少女。
巴托里伯爵夫人一開始的目標都是附近的農女，由於城堡內的佣人待遇很好，所以不少的少女就被吸引到城堡內工作。後來她的目標轉移到來城堡裡學禮儀的下級貴族少女，大部分都是被父母送到城堡內來學上流社會禮儀。
虐待的方式包括：長期毆打致死、火燒手、臉、下體、切斷手、將身體的肉咬下、冷死、餓死、以及性虐待。而且發生的地點不只在她的城堡內，也會在她還有他先生名下的房子內。也據說有人會提供少女給她。
雖然有80人被證實死在巴托里伯爵夫人手下，但是她從未被正式的起訴審問，而是被直接關在恰赫季斯堡固定的幾間房間裡直到死亡。當時的奧地利大公兼匈牙利國王馬提亞斯二世命人將她召喚到宮裡審判，但是一直毫無進展，同年，伊莉莎白的三个仆人被处以极刑，另一个不知下落。巴托里·伊丽莎白爵夫人則因为她显赫的身世免予一死，但被终身监禁在城堡的一个塔楼内，每天由专人负责送饭。4年之後，1614年8月21日，巴托里伯爵夫人被人發現早已死亡，有很多餐的食物都沒有動，所以真正的死亡日期不明，去世的時候身體像孩童般瘦小，變得又黃又瘦，白髮蒼蒼，臉上佈滿皺紋，昔日美貌已消失無影無蹤，和當年的一代佳人完全判若兩人，伊丽莎白和伯爵生的的3个女儿中，只有一个女儿曾去恰赫季斯城堡的高塔上探视过她，给她送过一顿丰盛的晚餐。也因为这个原因，伊丽莎白把所有遗产都留给了那个女儿。她的遺體原本是要安葬在恰赫季斯的墓園裡，但由於居民的強烈反對，所以後來轉移到位於匈牙利野席德（今瑙吉埃切德）的家族墓地安置。
巴托里伯爵夫人的画像现藏于布达佩斯Andras Dabasi国立博物馆中的历史画廊。
惡魔城 血族

《悪魔城 血族》（日版名：バンパイアキラー，Vampire Killer，美版名：Castlevania: Bloodlines，欧版名：Castlevania: The New Generation）是科樂美唯一一款發行在Mega Drive平台上的惡魔城系列遊戲，也是Mega Drive獨佔遊戲。
本作在不同地區銷售時使用不同的名字，美版名字取自於「乾坤的血族」（乾坤の血族，Divine Bloodline），是1993年PC Engine遊戲《惡魔城X 血之輪迴》第一個場景的音樂（也是1995年SFC遊戲《惡魔城XX》第一個場景的音樂）。日版名字取自於歷代吸血鬼殺手的武器妖鞭「吸血鬼殺手」（バンパイアキラー，Vampire Killer）。
與惡魔城系列其他遊戲不同的是，本作是第一款故事不侷限於德古拉的城堡甚至是羅馬尼亞的遊戲。除第一關是羅馬尼亞的德古拉城堡外，其他四關都是發生在歐洲其他國家：希臘雅典、意大利比薩、德國一座兵工廠、法國凡爾賽宮以及虛構的英格蘭普洛塞庇娜城堡（Castle Proserpina）。
之前惡魔城系列其他遊戲除人物德古拉外，與愛爾蘭作家布拉姆·斯托克（Bram Stoker）的原作小說《德古拉》（Dracula）聯繫較少，但本作想加強遊戲劇情與原作小說的聯繫。主角約翰·莫裡斯（John Morris）被設定為小說中英雄之一昆西·莫裡斯（Quincey Morris）之子。
遊戲中還有其他以歷史人物為原型的角色，伊莉莎白·巴特利（Elizabeth Bartley）原型是匈牙利的伯爵夫人巴托里·伊莉莎白（Elizabeth Báthory），德羅塔·楚特斯（Drolta Tzuentes）原型是巴托里·伊莉莎白的侍從Dorottya Szentes。她們的遊戲中名字英文拼写都在轉譯的过程中發生了偏差。
遊戲的背景還涉及到了引發第一次世界大戰的奧匈帝國皇储弗朗茨·斐迪南大公遇刺的薩拉熱窩事件。
本作的劇情還影響了NDS遊戲《惡魔城 迷宮迴廊》，該作主角之一喬納森·莫裡斯（ジョナサン・モリス，Jonathan Morris）是約翰·莫裡斯之子。
1897年，人類與吸血鬼漫長的戰爭走到了盡頭，貝爾蒙多家族的後裔昆西·莫裡斯消滅了德古拉，歐洲恢復了和平。直到1914年第一次世界大戰爆發，歐洲又陷入了充斥著暴力與屠殺的黑暗世界。大戰的起因是1914年6月奧匈帝國皇儲在薩拉熱窩被暗殺的事件。据说一個陌生的美麗女子與此事有莫大的關聯，那就是伊莉莎白·巴特利，爲了復活她的叔父德古拉伯爵，她舉行了邪惡儀式，引發了戰爭來收集人類亡魂。
遊戲發生於1917年，主角是約翰·莫裡斯和埃裡克·萊卡德。約翰·莫裡斯是享有盛譽的貝爾蒙特家族和莫裡斯家族的後裔，遵從命運的指示致力於消滅吸血鬼；埃裡克·萊卡德則是因女友在伊莉莎白被復活的同時被變成了吸血鬼而加入戰鬥。在德羅塔·楚特斯復活伊莉莎白後，她们穿行於欧洲各國準備復活德古拉伯爵。約翰·莫裡斯和埃裡克·萊卡德則追尋其後。即使德古拉被成功復活，吸血鬼獵人們也最終擊敗了他和他的同夥們。
在GamesRadar網站評選的史上最優秀25款Genesis（MD）遊戲中本作排名第8位。
惡魔城：夜曲

《惡魔城：夜曲》（英語：Castlevania: Nocturne）是一部美國的黑暗奇幻成人動畫劇集，由克萊夫·布拉德利（英语：Clive Bradley (screenwriter)）創作兼編劇，並由Netflix的製片人凱文·寇德領導。本劇是改編同名電子遊戲的動畫劇集《惡魔城》之衍生作，改編自1993年電子遊戲《惡魔城X 血之輪迴》和其續作《月下夜想曲》。
第一季於2023年9月28日上線，共八集，獲得評論家的普遍好評。同年10月6日，Netflix宣布續訂第二季，於2025年1月16日上線。
里希特·貝爾蒙特是吸血鬼猎人家族貝爾蒙特的後裔，他必須和一群不可思議的獵人和魔法師合力阻止將在法国大革命發生的世界末日。
根據Deadline於2021年4月16日的報導，Netflix在前作完結後，計劃再次製作一部《惡魔城》的衍生影集，並聚焦於新角色上。本劇的背景設定在法国大革命期間，以里希特·貝爾蒙特（拉爾夫·貝爾蒙特和賽法·貝爾南堤斯的後裔）和瑪莉亞·雷納德為中心。凱文·寇德與克萊夫·布拉德利（英语：Clive Bradley (screenwriter)）將在寇德旗下的的Project 51 Productions擔任節目統籌和執行製片人。強力動畫工作室（英语：Powerhouse Animation Studios）將回歸作為由山姆和亞當· 迪亞茲執導的主要動畫工作室。
2022年6月10日，Netflix在Geeked Week虛擬活動期間宣佈本劇的劇名為《惡魔城：夜曲》（英語：Castlevania: Nocturne），其中配音陣容也在2023年7月27日公佈。
《惡魔城：夜曲》第一季於2023年9月28日在Netflix上線，前三集亦於上線前一日在Netflix即將推出的虛擬櫥窗「Drop 1」播映。
《惡魔城：夜曲》第一季在评论聚合网站爛番茄根據24條評論獲得96%的新鮮度，平均分數為7.9/10分。網站評論的共識為：「《夜曲》在字面和隱喻上都帶來能抵禦惡魔的偉大資質，是《惡魔城》世界中希望的歸來。」在Metacritic上，共7位評論家為第一季的加權平均分數給出77分（滿分為100），表示「正面評論為主」。本劇亦在2023年遊戲大獎（英语：The Game Awards 2023）被「最佳改編獎」提名。
伊莉莎白 (俄羅斯女皇)

伊丽莎白·彼得羅芙娜（俄语：Елизаве́та Петро́вна，羅馬化：Yelizaveta Petrovna；1709年12月29日[儒略历：12月18日]—1762年1月5日[儒略历：12月25日]），又作伊丽莎白一世（Елизаве́та I，羅馬化：Yelizaveta I），自1741年12月6日开始担任全俄罗斯女皇直至1762年1月5日去世，也仍然是最受欢迎的俄罗斯君主之一，因为她决定在统治期间不处决任何一个人。同时她在统治期间进行了大量的建设项目，以及对普鲁士王国政策的强烈反对。
伊丽莎白为俄罗斯伟大的皇帝彼得一世·阿列克謝耶維奇（1682年-1725年在位）和皇后即后来的女皇叶卡捷琳娜一世·阿列克谢耶芙娜的次女。1718年，伊丽莎白同父异母的哥哥——阿列克謝·彼得羅維奇逝世，造成了王位继承的混乱。1725年，伊丽莎白的父亲彼得一世逝世，俄罗斯皇帝的皇位首先被传给了伊丽莎白的母亲即皇后叶卡捷琳娜一世（1725年-1727年在位）。1727年，叶卡捷琳娜一世逝世后，由伊丽莎白的侄子，阿列克謝·彼得羅維奇之子彼得二世（1727年-1730年在位）继位。1730年，彼得二世英年早逝，皇位传给了前沙皇伊凡五世之女安娜女皇（1730年-1740年在位）而非彼得一世之女安娜和伊丽莎白。后来皇位曾短暂的传给安娜女皇的侄孙伊凡六世，但伊丽莎白在军方的支持下夺取了皇位，并宣布姐姐安娜之子，即侄子石勒苏益格-荷尔斯泰因-戈托普的卡尔·彼得为未来的皇位继承人。
伊丽莎白在位期间大大的延续彼得一世在位期间的政策，为俄罗斯带来了非凡的启蒙时代，同时也打好了未来叶卡捷琳娜二世辉煌的基础。在国内，伊丽莎白允许贵族在地方政府中获得主导地位，但同时缩短他们为国家服务的期限。在教育方面，伊丽莎白支持米哈伊尔·瓦西里耶维奇·罗蒙诺索夫建立莫斯科大学，这是俄罗斯排名最高的教育机构。伊丽莎白的宫廷也是当时欧洲最辉煌的宫廷，尤其是在建筑方面。此外，伊丽莎白也使得俄罗斯的道路进行现代化。在艺术方面，伊丽莎白鼓励和支持伊万·舒瓦洛夫建立帝国艺术学院，并资助她最喜欢的建筑师——弗朗切斯科·巴尔托洛梅奥·拉斯特雷利宏伟的巴洛克项目，尤其是在圣彼得堡的夏宫、冬宫和斯莫尔尼大教堂是她统治时期的主要历史建筑之一。
对外，伊丽莎白领导俄罗斯帝国度过了两场欧洲国家的冲突——奥地利王位继承战争和七年战争。伊丽莎白与其外交官阿列克谢·贝斯图热夫-留明与奥地利和法国结盟顺利解决了王位继承战争。但却间接引发了七年战争。俄罗斯军队对普鲁士取得了数次胜利，并短暂占领了柏林，但当腓特烈大帝最终于 1762年1月考虑投降时，伊丽莎白去世了，由其亲德的侄子石勒苏益格-荷尔斯泰因-戈托普的卡尔·彼得继位，是为彼得三世。她是罗曼诺夫王朝最后一位统治俄罗斯帝国的男性血脉的成员。
1742年3月6日，伊丽莎白在圣母安息主教座堂加冕成为全俄罗斯女皇及独裁者，年仅33岁。由于政治经验相对较少，她发现自己领导着一个伟大的帝国正处于其存在的最关键时期之一。她的公告解释说，之前的统治导致了俄罗斯的毁灭：“俄罗斯人民一直在基督教信仰的敌人下呻吟，但她将他们从有辱人格的外国压迫中拯救出来。”
安娜女皇继位后，大量使用德国籍官员。因此俄罗斯处在德国籍顾问的统治之下。伊丽莎白上台后流放了许多在俄罗斯不受欢迎的德国籍官员，如安德烈·奥斯特曼、布克哈德·克里斯托夫·冯·明尼希。此外，她通过了几项立法，废除了她父亲为限制教会权力所做的大部分政策。
尽管有种种缺点（如文件常常要等几个月才能签字），伊丽莎白还是继承了她父亲的政治天赋。她一贯敏锐的判断力和她的外交机智一次次让人想起彼得大帝。有时看似优柔寡断和拖延的行为，最常见的是在异常困难的情况下明智地暂停判断。从俄罗斯人的角度来看，她作为一名政治家的伟大之处在于她对国家利益的坚定认识以及她克服一切障碍促进国家利益的决心。
进行了税收改革，从而改善了国家的财政状况：完成外贸交易的费用提高到每1卢布13戈比（而不是之前收取的 5 戈比），并且增加了盐和酒的税收。
在社会政策方面，扩大贵族权利的路线仍在继续。1746年，拥有土地和农民的权利被分配给贵族。1760年，地主有权将农民流放到西伯利亚定居，并统计他们而不是新兵。尽管土地所有者的行政权力明显加强，但该法令导致移民人数增加和新定居点的建立，主要是在西西伯利亚西部地区。未经土地所有者许可，农民不得进行货币交易。1755年，工厂农民被分配为乌拉尔工厂的永久（占有）工人。
伊丽莎白是一位才华横溢的外交家，她讨厌流血和冲突，并竭尽全力改变俄罗斯的惩罚制度，甚至宣布死刑为非法。根据历史学家罗伯特·尼斯贝特·贝恩的说法，她的“主要政绩之一是在她力所能及的范围内，她制止了宫廷中相互敌对野心的争论，这种争论使彼得二世、安娜女皇、伊凡六世的统治蒙羞，并允许外国势力自由干涉俄罗斯内政。”
然而，在伊丽莎白的统治下，残酷的体罚做法在军队和农奴中蔓延。地主正式无权处决农民，他们经常将他们砍死。政府极不愿意干涉农奴阶层的生活，对贵族的滔天罪行视而不见，这也是因为地主本质上是政府唯一或多或少有效的地方管理者，他们同时监督秩序、招聘和税收。
尽管彼得大帝做出了重大改变，但他并没有对整个统治阶级的知识态度产生真正的形成性影响。尽管伊丽莎白缺乏作为知识分子蓬勃发展所必需的早期教育（曾发现阅读世俗文学“有害健康”），她足够聪明，知道其好处，并为她最终的继任者叶卡捷琳娜二世打下了相当多的基础。她向所有社会阶层（农奴除外）免费提供教育，鼓励米哈伊尔·罗蒙诺索夫在莫斯科建立俄罗斯第一所大学——莫斯科大学，并资助建立帝国艺术学院。
1750年代末，伊丽莎白的健康急速下滑，健康状况恶化。她开始出现一系列头晕症状，并拒绝医生开出的药物。伊丽莎白严禁在她面前提到“死亡”这个词，一直到她于1761年12月24日（新历：1月4日）中风。她知道自己要死了，伊丽莎白用尽最后的力气进行了忏悔，与神父一起背诵了为临终者所做的祈祷。此外，她也开始向彼得、叶卡捷琳娜、情夫（或丈夫）阿列克谢·拉祖莫夫斯基、基里尔·拉祖莫夫斯基（俄语：Разумовский, Кирилл Григорьевич）等少数愿意陪她的人一一告别。
东正教圣诞节即12月25日（新历：1月5日），伊丽莎白驾崩于圣彼得堡冬宫。下葬时，她穿着一件闪闪发光的银色连衣裙。据说她死后和生前一样美丽。1月24日（新历：2月3日），伊丽莎白下葬于圣彼得堡彼得保罗主教座堂，此时距离她驾崩已经过去了6周。
伊丽莎白驾崩后，罗曼诺夫王朝的男性血脉断绝。皇位交由其亲德的外甥彼得继承。亲德的彼得三世即位后立即與腓特烈议和，並歸還俄國占領的東普魯士與波美拉尼亞，這便是著名的勃蘭登堡王室的奇蹟。彼得三世甚至讓腓特烈指揮自己的軍隊，腓特烈因此得到喘息之机，集結更多軍隊，約12,000人，專心對抗奧地利。但彼得在同年被妻子叶卡捷琳娜废黜，使俄羅斯轉回支援奧地利並對普魯士發起新的進攻。
康拉德三世 (馬佐夫舍)

「紅公爵」康拉德三世（波蘭語：Konrad III Rudy，1447/48年—1508年10月28日），馬佐夫舍公爵（英语：Duchy of Masovia），華沙公爵波列斯瓦夫四世的長子。
1496/97年，康拉德與安娜·拉齊維烏（英语：Anna Radziwiłł (nobility)）結婚，兩人共有2子2女：
巴托里·伊莉莎白

巴托里·伊莉莎白（Elizabeth Báthory，1560年8月7號—1614年8月21號）係 16 世紀嘅匈牙利伯爵，最出名嘅嘢係一生殺咗幾百個後生女仔，係史上最惡名昭彰嘅女性連環殺手之一。
有謠言話佢鍾意用後生女仔嘅血嚟沖涼，諗住噉做可以幫自己保持年輕，因而有咗個花名叫血之女伯爵（Blood Countess）。
吸血鬼

吸血鬼（粵拼：kap1hyut3gwai2；英文：vampire），粵文又叫吸血魔或者吸血殭屍，係西洋傳說入面嘅一種超自然生物，吸血維生。
根據多數故仔嘅描述，吸血鬼係種受超自然力量影響而曉郁嘅死屍（不死生物），佢哋
例如源自 1897 年小說《德古拉》嘅德古拉伯爵（Count Dracula）就係一個好出名嘅吸血鬼角色。
有人指，「吸血鬼」嘅諗頭係源自某啲歐洲嘅歷史人物。
好似係 15 世紀嘅羅馬尼亞貴族弗拉德三世（Vlad III）就出咗名鍾意用穿刺嘅方式嚟處死佢啲敵人，俾好多文壇人士指係德古拉伯爵嘅原型。
16 世紀嘅匈牙利女伯爵巴托里·伊莉莎白（Elizabeth Báthory）就出名謀殺咗幾百個後生女仔，而且仲有傳言話佢鍾意用後生女仔嘅血沖涼，諗住噉做可以幫自己保持年輕，因而有咗個花名叫「血之女伯爵」，亦都俾人指係現代吸血鬼橋段嘅原型之一。
Bertha von Suttner

Bertha Felicitas Sophie Freifrau von Suttner(BaronisBertha von Suttner, jeneng cilik Countess Kinsky,Gräfin Kinsky von Wchinitz und Tettau; 9 Juni 1843 – 21 Juni 1914) iku panyuka bedhamèn lan juru roman Céko-Ostenrik. Ing taun 1905, dhèwèké dadi wanita kapisan lan siji-sijiné ing taun iku sing inganugraha Bebana Bedhamèn Nobel. Dhèwèké dadi lauréat Nobel wanita kapindho sawiséMarie Curieinganugraha ing taun 1903sarta dadi lauréatOstenrikkapisan.
William Butler Yeats

William Butler Yeatsyaiku penyair, dramawan, juru tulis prosa saka Irlandia.Lair anaSandymount,Dublin,Irlandia, tanggal13Juni1865.Séda anaRoquebrune-Cap-Martin,Prancis, tanggal28Januari1939.Dhèwèké nampa pahargyanNobel Sastrataun1923.
Taun1867, nalika Yeats umur rong taun, kulawargané pindah ing London, nanging dhèwèké kerep ing Sligo ing panggonané simbahe nalika cilik lan nalika preinan.Alam, carita rakyat, lan legenda supranaturalSligoketok ana pakaryane lan mbentuk geguritan-geguritané.
Taun1880, kulawargané bali ing Dublin, dhèwèké lumebu sekolah tinggi.Taun1883, dhèwèké lumebuMetropolitan School of Art, ing kéné dhèwèké éntuk pawiyatan wigati lan ketemu penyair lan seniman liyané.
Nalikane enom, dhèwèké aktif dadi péranganfin de siècleana London; uga aktif ana masarakat sastra Irlandia.Geguritane terbit sepisanan taun1887.Bebarengan karoLady Gregory, dhèwèké ngedhegakeIrish Theatre, kang banjur malih dadiAbbey Theatre.Dhèwèké dadi kepala juru tulis lakon ngantiJohn Syngelumebu.
Lakone mesti ngangkat legenda Irlandia.Pakaryane yaiku,The Countess Cathleentaun1892;The Land of Heart's Desiretaun1894;Cathleen ni Houlihantaun1902;The King's Tresholdtaun1904; lanDeirdretaun1907.
Jejuluk pakurmatan Melayu

Basa Malayunduweni sistem gelar sing rumit lan gelar kehormatan, sing isih akeh digunakake ingMalaysia,Brunei. IngSingapuraing ngendi gelar kulawarga kraton Melayu dibuwang dening pamaréntah kolonial Inggris ing taun 1891, dheweke njupuk gelar sipil kanggo para pemimpine. Filipina uga kanthi historis nggunakake gelar Melayu ing jaman pra-Hispanik minangka bukti saka tokoh sajarah Rajah Sulaiman, Lakandula lan Dayang Kalangitan. Gelar Melayu isih digunakake dening kulawarga kerajaan tradisionalSulu,Maguindanao, Maranao lan Iranun ingFilipinakidul
Gulgula

Gulgulaminangkapanganantradisional sing digawe ing macem-macem wilayah ing India. Iki minangka salah sawijining permen sing paling populer ing pasar,digawe kanthi tradisional ing acara perayaan khusus ing deso.Biasa kasebut umum ana ing Uttarakhand, Uttar Pradesh,Bihar, Punjab,Odisha, lan uga digawe dening wong India ing luar negeri ingGuyana,Trinidad lan Tobago,Suriname,Mauritius,Amerika Serikat,Afrika Selatan, lanFiji.
Dheweke padha karobolongan donating AS, lan gampang banget digawe. Dheweke nggunakake glepung gandum, gula (tradisionaljaggery), lan uga rempah-rempah (wijiadasumume) kanggo bumbu.Yogurt, pulp banana, ragi utawa bubuk manggang bisa digunakake. Dheweke digoreng nganggo minyak utawa ghee kaya donat.
Pantua

Pantua(basaBanggala:পান্তুয়া) minangka gula-gula lokal saka anak bawahan India, misuwur ing Benggala Kulon, India Wétan lanBangladesh. Iku tradisional Bengali manis digawe saka bal jero-gorengsemolina,chhana, susu,gheelan sirup gula. Pantuas wernane wiwit coklat pucet nganti meh ireng, gumantung saka suwene anggone nggoreng.Banyu mawar,kapulagautawa rasa liyane kadang ditambahake ing rasa manis.
Pantua mirip banget karo ledikeni manis goreng adhedhasar keju. Fitur khas ledikeni yaiku sirup gula cair bubuk bubuk kapulaga sing entheng.Jenengledikeniminangka terjemahan saka "Lady Canning" lan pisanan digunakake dening penganut Bhim Chandra Nag, nalika dhewekengganti jeneng pantuas singdisiapake khusus nalika ulang taune Countess Charlotte Canning, garwane Gubernur Jenderal Charles Canning .Manis sing mirip banget karo pantua modern lan ledikeni, nanging digawe saka glepung beras, ditulis ing teksbasa-basa SansekertaManasollasaing abad kaping-12.
Pantua padha karogulab jamun, lan bisa diarani varian Benggali sajian kasebut
.
Phantom Thread

Phantom Threadyaiku filem drama Amerika Serikat 2017 sing disutradarani dening Paul Thomas Anderson lan digawé dening Paul Thomas Anderson, Megan Ellison, JoAnne Sellar lan Daniel Lupi. Manuskrip filem iki ditulis dening Paul Thomas Anderson. Juru paragane yaiku Daniel Day-Lewis, Lesley Manville, Vicky Krieps lan Richard Graham.
FilemPhantom Thread yaikufilem kolaborasi kaping loro, Paul Thomas Anderson lan Daniel Day-Lewis sawise filmWill Will Be Blood. Filem iki wiwit tayang ing Walter Reade Theatre ing 11 Desember 2017 lan dirilis ing Amerika Serikat tanggal 25 Desember 2017 kanthi winates lan 19 Januari 2018 sing akeh.Filem iki ditampa kanthi ulasan apik saka juru kritik.
FilemPhantom Threadnampa ulasan apik saka juru kritik. AdhedhasarRotten Tomat, filem iki nduweni rating 91%, miturut 310 review, kanthi rating rata-rata 8.5 / 10.AdhedhasarMetacritic, filem pikantuk nila 90 saka 100, adhedhasar 51 kritik, nuduhake "pangenalan universal".
FilemPhantom Threadnampa $ 21,051,680 ing Amerika Utara lan $ 26,215,224 ing negara liya. Total penghasilane sing ditampa dening film iki mencapai $ 47,266,904, ngluwihi biaya produksi filem iki $ 35 yuta.
Ing bukaan akhir pekan sing winates, film iki entuk $ 216.495, manggoni posisi kaping 26 ing box office.
Charlie Chaplin

Sir Charles Spencer Chaplin, Jr.KBE(lair ingEast Street,Walworth,London,16 April1889– pati ingVevey, Switserlan,Switserlan,25 Dhésèmber1977ing umur 88 taun), utawaCharlie Chaplin, ikuaktorkomediInggrissing wujud salah siji pemeran filem misuwur sajeroning sajarahHollywooding éra filem ireng putih, ugasutradarafilem sing suksès. Aktingé ing layar pérak  ndadèkaké Charlie Chaplin minangka salah siji artispantomimlanbadhutpaling apik sing asring didadèkaké panutan kanggo seniman ing babagan sing padha.
Chaplin iku salah siji tokoh paling duwé prabawa lan paling kréatif ing érafilem bisu. Sajeroning filem-filemé, Chaplin ditepungi seneng ngrangkep-ngrangkep, wiwit saka peran utama, sutradhara, penulis naskah, tekan pengisi ilustrasi musik. Karir ing donya panglipur suwéné 65 taun, dirintisé minangka pemeran cilik ing panggungjaman Victorialan pertunjukan komedimusic hallingInggris, lan terus makarya tekan sadurungé tilar donya ing umur 88 taun. Kauripan Chaplin kebak pasang surut, wiwit saka mangsa cilik sing miskin, tekan ing puncak ketenaran bintang Hollywood uga simbol budaya. Kauripan pribadiné sing gemerlap ngundang akèh sanjungan uga kontrovèrsi.
Sajeroning filem-filemé, Chaplin asring meranaké karakter "The Tramp", sawijining glandhangan mawa potongankumiskothak sing duwé étikèt lan martabat sawijining bangsawan. Kostum wujud jas keciliken, kathok daa sing kegedhèn, sarta ning endi-endi nggawa tongkat lan nganggo topi dhuwur.
Tanggal rilis ditulis sajeroning tandha kurung