ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก

ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก(อังกฤษ:UEFA Champions League) เป็นการแข่งขันฟุตบอลสโมสรประจำปีจัดโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป(ยูฟ่า) โดยแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลจากลีกสูงสุดในยุโรปการแข่งขันเริ่มต้นด้วยรอบลีกแบบพบกันหมดผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกแบบพบกันเหย้าเยือนสองนัดและรอบชิงชนะเลิศนัดเดียว ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นการแข่งขันระดับสโมสรที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลกและเป็นการแข่งขันฟุตบอลที่มีผู้ชมมากที่สุดเป็นอันดับสามโดยรวม รองจากฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปและฟุตบอลโลกและเป็นหนึ่งในการแข่งขันฟุตบอลที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกและเป็นการแข่งขันระดับสโมสรที่มีชื่อเสียงที่สุดในฟุตบอลยุโรป ซึ่งแข่งขันโดยแชมป์ลีกระดับประเทศ (และรองชนะเลิศอย่างน้อยหรือมากกว่าหนึ่งสโมสรสำหรับบางประเทศ) ของสมาคมระดับชาติของพวกเขา
การแข่งขันเริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ. 1955 ในชื่อยูโรเปียนแชมเปียนคลับส์คัพ(ฝรั่งเศส:Coupe des Clubs Champions Européens) และเรียกกันทั่วไปว่ายูโรเปียนคัพโดยเป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออกระหว่างสโมสรที่เป็นแชมป์ลีกในประเทศของยุโรป โดยทีมที่ชนะเลิศถือเป็นแชมป์สโมสรยุโรป การแข่งขันเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 1992 เพิ่มการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มแบบพบกันหมดเมื่อปี ค.ศ. 1991 และอนุญาตให้มีหลายสโมสรจากบางประเทศเข้าแข่งขันตั้งแต่ฤดูกาล 1997–1998นับตั้งแต่นั้นมาก็มีการขยายให้มีหลายสโมสรเข้ามาแข่งขันมากขึ้น และในขณะที่ลีกระดับชาติของยุโรปส่วนใหญ่ยังสามารถเข้าผ่านตำแหน่งแชมป์ได้เท่านั้น แต่ลีกที่แข็งแกร่งที่สุดตอนนี้สามารถเข้าแข่งขันได้ถึงสี่ทีมสโมสรที่จบอันดับรองลงมาจากลีกระดับชาติของพวกเขาและไม่ได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก มีสิทธิ์เข้าแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีกซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลยุโรประดับที่สอง และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2021 สโมสรที่ไม่ได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีก จะมีสิทธิ์เข้าแข่งขันในยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีกซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลยุโรประดับที่สาม
ในรูปแบบปัจจุบัน แชมเปียนส์ลีกจะเริ่มขึ้นในต้นเดือนกรกฎาคม โดยมีรอบคัดเลือกสามรอบและรอบเพลย์ออฟ โดยทั้งหมดเล่นแบบสองนัด เจ็ดทีมที่ผ่านเข้ารอบจะเข้าสู่รอบลีก โดยเข้าร่วมกับ 29 ทีมที่ผ่านเข้ารอบล่วงหน้า ทั้ง 36 ทีมจะลงเล่นเจอคู่แข่งแปดทีม โดยเหย้าสี่ทีม และเยือนสี่ทีม ทีมที่มีอันดับสูงสุด 24 ทีมจะผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก และจะแข่งขันนัดชิงชนะเลิศในช่วงปลายเดือนพฤษภาคมหรือต้นเดือนมิถุนายนผู้ชนะเลิศแชมเปียนส์ลีกจะได้แข่งขันในแชมเปียนส์ลีกฤดูกาลถัดไป,ยูฟ่าซูเปอร์คัพ,ฟีฟ่าอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพและฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ
สโมสรจากสเปนเป็นผู้ชนะเลิศมากที่สุด (20 ครั้ง) ตามมาด้วยอังกฤษ (15 ครั้ง) และ อิตาลี (12 ครั้ง) อังกฤษมีจำนวนสโมสรที่ชนะเลิศมากที่สุด (6 สโมสร) การแข่งขันมี 23 สโมสรเป็นผู้ชนะเลิศ โดย 13 สโมสรชนะเลิศมากกว่าหนึ่งครั้ง และ 8 สโมสรสามารถป้องกันตำแหน่งได้สำเร็จเรอัลมาดริดเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของการแข่งขัน โดยชนะเลิศ 15 ครั้งและเป็นสโมสรเดียวที่ชนะเลิศห้าครั้งติดต่อกัน (ในห้าฤดูกาลแรกของการแข่งขัน) และห้าครั้งจากสิบครั้งล่าสุดไบเอิร์นมิวนิกเป็นสโมสรเดียวที่ชนะทุกนัดของการแข่งขันจนถึงนัดชิงชนะเลิศในฤดูกาล 2019–20เรอัลมาดริดเป็นผู้ชนะเลิศแชมเปียนส์ลีกปัจจุบัน หลังชนะโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์2–0 ในนัดชิงชนะเลิศ 2024ชนะเลิศเป็นสมัยที่สิบห้า
ครั้งแรกที่แชมป์ลีกยุโรปทั้งสองพบกันคือเวิลด์แชมเปียนชิป 1895เมื่อซันเดอร์แลนด์แชมป์ลีกอังกฤษชนะฮาร์ตแชมป์ลีกสกอตแลนด์ 5–3การแข่งขันทั่วยุโรปครั้งแรกคือแชลลินจ์คัพการแข่งขันระหว่างสโมสรจากจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีสามปีต่อมาใน ค.ศ. 1900 แชมป์ลีกจากเบลเยียม,เนเธอร์แลนด์และสวิตเซอร์แลนด์ซึ่งเป็นประเทศที่มีการแข่งขันลีกอยู่ในทวีปยุโรปในขณะนั้น เข้าร่วมในคูเป ฟาน เดอร์ สเตรเทน ปอนโทซถูกหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นขนานนามว่าเป็น "แชมป์สโมสรแห่งทวีป"
มิโตรปาคัพสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1927 โดยฮูโก ไมเซิลชาวออสเตรีย โดยนำรูปแบบการแข่งขันมาจากแชลลินจ์คัพ และแข่งขันระหว่างสโมสรยุโรปกลางเซอร์เวตต์จัดการแข่งขันและลงเล่นในคูเป เด เนชันส์ใน ค.ศ. 1930 คือความพยายามครั้งแรกในการสร้างการแข่งขันชิงถ้วยชนะเลิศให้กับสโมสรแชมป์ระดับชาติของยุโรปจัดขึ้นในเจนีวาเป็นรวบรวมแชมป์สิบสโมสรจากทั่วทั้งทวีปมารวมกันอูจเปสต์จากฮังการี เป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันประเทศลาตินยุโรปรวมตัวกันเพื่อก่อตั้งลาตินคัพใน ค.ศ. 1949
กาเบรียล ฮาโนต์บรรณาธิการของเลกิปเริ่มเสนอให้มีการจัดการแข่งขันทั่วทั้งทวีป หลังจากได้รับรายงานจากนักข่าวเกี่ยวกับความสำเร็จอย่างสูงของแชมเปียนชิปออฟแชมเปียนส์แห่งอเมริกาใต้ใน ค.ศ. 1948ในการสัมภาษณ์ฌาคส์ เฟอร์ราน(หนึ่งในผู้ก่อตั้งยูโรเปียนแชมเปียนคัพร่วมกับกาเบรียล ฮาโนต์)กล่าวว่าแชมเปียนชิปออฟแชมเปียนส์แห่งอเมริกาใต้เป็นแรงบันดาลใจให้กับยูโรเปียนแชมเปียนคัพหลังสแตน คัลลิสประกาศว่าวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์เป็น "แชมเปียนส์ของโลก" หลังจากประสบความสำเร็จในการแข่งขันกระชับมิตรในทศวรรษ 1950 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในนัดที่ชนะบูดาเปสต์ฮอนเวด3–2ในที่สุด ฮาโนต์ก็สามารถโน้มน้าวให้ยูฟ่านำการแข่งขันดังกล่าวไปใช้จริง ได้รับการออกแบบในปารีสใน ค.ศ. 1955 โดยใช้ชื่อว่า ยูโรเปียนแชมเปียนคลับส์คัพ
การแข่งขันยูโรเปียนคัพครั้งแรกจัดขึ้นในฤดูกาล 1955–56โดยมีสโมสรเข้าร่วมสิบหกสโมสร (บางสโมสรได้รับเชิญ) ได้แก่เอซี มิลาน(อิตาลี),เอจีเอฟ ออร์ฮุส(เดนมาร์ก),อันเดอร์เลคต์(เบลเยียม),เยอร์กอร์เดน(สวีเดน),กวาร์เดียวอร์ซาวา(โปแลนด์),ฮิเบอร์เนียน(สกอตแลนด์),ปาร์ติซาน(ยูโกสลาเวีย),เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน(เนเธอร์แลนด์),ราพีทวีน(ออสเตรีย),เรอัลมาดริด(สเปน),ร็อต-ไวส์ เอสเซน(เยอรมนีตะวันตก),ซาร์บรึคเคิน(ซาร์),เซอร์เวตต์(สวิตเซอร์แลนด์),สปอร์ติงลิสบอน(โปรตุเกส),แร็งส์(ฝรั่งเศส) และโวโรส โลโบโก(ฮังการี)
การแข่งขันยูโรเปียนคัพนัดแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1955 และจบลงด้วยการเสมอ 3–3 ระหว่างสปอร์ติงลิสบอนและปาร์ติซานประตูแรกในประวัติศาสตร์การแข่งขันยูโรเปียนคัพทำโดยฌูเวา บัพติสตา มาร์ตินส์ให้กับสปอร์ติงลิสบอนนัดชิงชนะเลิศครั้งแรกจัดขึ้นที่ปาร์กเดแพร็งส์ระหว่างสตาดเดอแร็งส์และเรอัลมาดริดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1956ทีมจากสเปนตามหลังแต่สามารถกลับมาชนะได้ด้วยผลประตู 4–3 โดยอัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโน,มาร์กีโตสและสองประตูจากเฮกตอร์ รีอัลเรอัลมาดริดป้องกันแชมป์ได้สำเร็จในฤดูกาลถัดไปในสนามเหย้าของพวกเขาซานเตียโก เบร์นาเบวโดยชนะฟีออเรนตีนาหลังในครึ่งแรกไม่มีประตู เรอัลมาดริดทำสองประตูในหกนาทีจึงชนะทีมจากอิตาลีใน ค.ศ.1958มิลานล้มเหลวในการคว้าแชมป์หลังจากขึ้นนำสองประตู แต่เรอัลมาดริดตีเสมอได้นัดชิงชนะเลิศจัดขึ้นที่สนามกีฬาเฮย์เซลโดยแข่งขันถึงช่วงต่อเวลาพิเศษ เมื่อฟรานซิสโก เกนโตทำประตูชัยให้กับเรอัลมาดริด ส่งผลให้ชนะเลิศเป็นสมัยที่สามติดต่อกัน
เรอัลมาดริดพบกับสตาดเดอแร็งส์อีกครั้งในนัดชิงชนะเลิศ 1959ที่เนคคาร์สตาดิโอนและชนะ 2–0ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ทจากเยอรมันตะวันตก กลายเป็นทีมแรกที่ไม่ได้แข่งขันในลาตินคัพเพื่อเข้าถึงนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพนัดชิงชนะเลิศ 1960ครองสถิติเป็นนัดที่มีการทำประตูมากที่สุด เรอัลมาดริดชนะไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท 7–3 ที่แฮมป์เดนพาร์กจากการทำประตูโดยแฟแร็นตส์ ปุชกาชสี่ประตูและแฮตทริกโดย อัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโนและเป็นการชนะเลิศสมัยที่ห้าติดต่อกันของเรอัลมาดริด และสถิตินี้ยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน
ยุคสมัยของเรอัลมาดริดสิ้นสุดลงในฤดูกาล 1960–61เมื่อบาร์เซโลนาคู่แข่งที่ขมขื่นกำจัดพวกเขาออกไปในรอบแรกบาร์เซโลนาแพ้ไบฟีกาจากโปรตุเกส 3–2 ในนัดชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาวานค์ดอร์ฟไบฟีกาที่มีเอวแซบียูชนะเรอัลมาดริด 5–3 ที่สนามกีฬาโอลิมปิกในอัมสเตอร์ดัม และรักษาแชมป์สองสมัยติดต่อกันไบฟีกาต้องการทำตามความสำเร็จของเรอัลมาดริดในช่วงทศวรรษ 1950 หลังเข้าถึงนัดชิงชนะเลิศในฤดูกาล 1962–63แต่จากการทำสองประตูโดยโฌแซ อัลตาฟีนีจากมิลานที่เวมบลีย์ทำให้ถ้วยรางวัลออกจากคาบสมุทรไอบีเรียเป็นครั้งแรก
อินเตอร์มิลานชนะเรอัลมาดริด 3–1 ที่สนามกีฬาแอ็นสท์ ฮัพเพิลในฤดูกาล 1963–64และเลียนแบบความสำเร็จของคู่แข่งในท้องถิ่นแชมป์อยู่ในมิลานสามปีติดต่อกันหลังอินเตอร์ชนะไบฟีกา 1–0 ที่ซานซีโรสนามเหย้าของพวกเขาเซลติกสโมสรจากสกอตแลนด์ ภายใต้การคุมทีมของจ็อก สไตน์ชนะอินเตอร์มิลาน 2–1 ในนัดชิงชนะเลิศ 1967 กลายเป็นสโมสรอังกฤษทีมแรกที่คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพผู้เล่นเซลติกในวันนั้น ซึ่งทุกคนเกิดภายในรัศมี 48 กิโลเมตรจากกลาสโกว์ ต่อมากลายเป็นที่รู้จักในนาม "สิงโตลิสบอน"
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นทีมจากอังกฤษทีมแรกที่ชนะเลิศยูโรเปียนคัพในฤดูกาล 1967–68โดยชนะแชมป์สองสมัยไบฟีกาด้วยผลประตู 4–1 ในนัดชิงชนะเลิศซึ่งเกิดขึ้นสิบปีหลังจากภัยพิบัติทางอากาศมิวนิกทำให้ผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเสียชีวิตแปดราย และผู้จัดการทีมแมตต์ บัสบีต้องต่อสู้เพื่อชีวิตของเขาอายักซ์เป็นทีมดัตช์ทีมแรกที่เข้าถึงนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพในฤดูกาล 1968–69แต่พวกเขาแพ้ให้กับมิลานด้วยผลประตู 4–1 ด้วยการทำแฮต-ทริกของปิเอริโน ปราติและทำให้มิลานชนะเลิศยูโรเปียนคัพเป็นสมัยที่สอง
ไฟเยอโนร์ดเป็นทีมดัตช์ทีมแรกที่ชนะเลิศยูโรเปียนคัพในฤดูกาล 1969–70โดยไฟเยอโนร์ดชนะมิลาน ซึ่งเป็นแชมป์เก่าในรอบสองก่อนจะชนะเซลติกในนัดชิงชนะเลิศอายักซ์ชนะเลิศยูโรเปียนคัพในฤดูกาล 1970–71โดยชนะปานาซีไนโกสจากกรีซในนัดชิงชนะเลิศในฤดูกาลนี้มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง ได้แก่ การนำการดวลลูกโทษมาใช้ และกฎประตูทีมเยือนถูกเปลี่ยนแปลงให้นำมาใช้ในทุกรอบยกเว้นนัดชิงชนะเลิศนับเป็นครั้งแรกที่ทีมจากกรีซเข้าถึงนัดชิงชนะเลิศ และยังเป็นครั้งแรกที่เรอัลมาดริดไม่ผ่านเข้ารอบ หลังจากที่ฤดูกาลก่อนหน้านี้จบอันดับที่หกในลาลิกาอายักซ์ชนะเลิศยูโรเปียนคัพสามปีติดต่อกัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1971 ถึง 1973 ต่อมาไบเอิร์นมิวนิกก็ชนะเลิศสามปีติดต่อกันเช่นกัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1974 ถึง 1976ก่อนที่ลิเวอร์พูลจะชนะเลิศสองสมัยแรกใน ค.ศ. 1977 และ 1978
นอตทิงแฮมฟอเรสต์ของไบรอัน คลัฟชนะเลิศยูโรเปียนคัพสองสมัยติดต่อกันในฤดูกาล 1978–79 และ 1979–80 ปีต่อมา ลิเวอร์พูลชนะเลิศเป็นสมัยที่สาม ก่อนที่แอสตันวิลลาจะยังคงครองความยิ่งใหญ่ของอังกฤษต่อไปในฤดูกาล 1981–82
ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟาทำลายการครอบงำของอังกฤษในฤดูกาล 1982–83 ลิเวอร์พูลชนะเลิศเป็นสมัยที่สี่ในในฤดูกาล 1983–84 ก่อนจะแพ้ให้กับยูเวนตุสในนัดชิงชนะเลิศฤดูกาล 1984–85สเตอัว บูคาเรสต์ชนะเลิศในฤดูกาล 1985–86, โปร์ตู ชนะเลิศในฤดูกาล 1986–87,เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟินชนะเลิศในฤดูกาล 1987–88มิลาน(2),เรดสตาร์เบลเกรดและบาร์เซโลนาเป็นผู้ชนะเลิศก่อนการแข่งขันจะเปลี่ยนชื่อเป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกหลังเกิดภัยพิบัติเฮย์เซลในยูโรเปียนคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1985ทำให้สโมสรอังกฤษทั้งหมดถูกแบนเป็นเวลาห้าปี (ลิเวอร์พูลหกปี)
เพลงสรรเสริญยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก มีชื่ออย่างเป็นทางการเพียงแค่ว่า "แชมเปียนส์ลีก" แต่งโดยโทนี บริตเทนและดัดแปลงจากเพลงสรรเสริญเซดอกเดอะพรีสต์ของจอร์จ ฟริดริก แฮนเดิลเมื่อ ค.ศ. 1727 (หนึ่งในเพลงสรรเสริญพระบารมีของเขา)ยูฟ่าได้มอบหมายให้บริตเทนเรียบเรียงเพลงสรรเสริญใน ค.ศ. 1992 และเพลงนี้ได้รับการบรรเลงโดยวงรอยัลฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตราของลอนดอน และขับร้องโดยอะคาเดมีออฟเซนต์มาร์ตินอินเดอะฟิลส์เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของยูฟ่าระบุว่า "เพลงสรรเสริญนี้แทบจะกลายเป็นสัญลักษณ์เทียบเท่ากับถ้วยรางวัลแล้ว" และยังระบุเพิ่มเติมอีกว่า "เป็นที่รู้กันว่าทำให้บรรดานักเตะชั้นนำของโลกหลายคนหัวใจเต้นแรง"
เนื้อเพลงประกอบด้วยภาษาทางการสามภาษาที่ยูฟ่าใช้ ได้แก่ อังกฤษ เยอรมัน และฝรั่งเศสเนื้อเพลงท่อนสุดท้ายมีเครื่องหมายอัศเจรีย์ 'ดี ไมส์เตอร์! ดี เบสติน! เลส์ กรองด์ เอกิปส์! เดอะ แชมเปียนส์!'เพลงสรรเสริญจะบรรเลงก่อนเกมการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกแต่ละเกม โดยทั้งสองทีมจะยืนเรียงแถวกัน รวมถึงในช่วงเริ่มต้นและสิ้นสุดการถ่ายทอดสดการแข่งขันทางโทรทัศน์ นอกจากเพลงสรรเสริญแล้ว ยังมีเพลงเปิดการแข่งขันซึ่งมีเนื้อหาบางส่วนจากเพลงสรรเสริญ ซึ่งจะบรรเลงเมื่อทีมต่าง ๆ เข้าสู่สนามเพลงสรรเสริญฉบับเต็มมีความยาวประมาณ 3 นาที ประกอบด้วยเนื้อเพลงสองท่อนสั้น ๆ และคอรัส
มีการแสดงสดในนัดชิงชนะเลิศแชมเปียนส์ลีก โดยมีการร้องเพลงที่มีเนื้อเพลงเป็นภาษาอื่น ๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นภาษาของประเทศเจ้าภาพสำหรับท่อนคอรัส โดยการแสดงสดรูปแบบต่าง ๆ ได้แก่อันเดรอา โบเชลลี(อิตาลี;โรม 2009,มิลาน 2016และคาร์ดิฟฟ์ 2017),ฮวน ดิเอโก ฟลอเรส(สเปน;มาดริด 2010),ออลแอนเจิลส์(เวมบลีย์ 2011),โจนาส คอฟมันน์และเดวิด การ์เร็ตต์(มิวนิก 2012) และมาริซา(ลิสบอน 2014) ในนัดชิงชนะเลิศ 2013ที่เวมบลีย์มีการร้องท่อนคอรัสสองครั้ง ในนัดชิงชนะเลิศ2018และ2019ซึ่งจัดขึ้นที่เคียฟ และมาดริด ตามลำดับ มีการบรรเลงของท่อนคอรัสเล่นโดย2เชลโลส์(2018) และอัสตูเรียเกิร์ลส์ (2019)ในนัดชิงชนะเลิศ 2023ที่จัดขึ้นในอิสตันบูลอาดัม ยอร์กีนักเปียโนชาวฮังการีได้แสดงเพลงสรรเสริญในรูปแบบเปียโนเพลงสรรเสริญได้รับการเผยแพร่ในเชิงพาณิชย์ในรูปแบบดั้งเดิมบนไอทูนส์และสปอติฟายในชื่อว่า แชมเปียนส์ลีกธีม ใน ค.ศ. 2018 นักแต่งเพลงฮันส์ ซิมเมอร์ได้มิกซ์เพลงสรรเสริญใหม่ร่วมกับแร็ปเปอร์วินซ์ สเตเปิลส์สำหรับวิดีโอเกมฟีฟ่า 19ของอีเอสปอร์ตส์ซึ่งเพลงดังกล่าวยังปรากฏในตัวอย่างเปิดตัวเกมด้วย
เมื่อ ค.ศ. 1991 ยูฟ่าได้ขอให้พันธมิตรทางการค้า เทเลวิชันอีเวนต์แอนด์มีเดียมาร์เก็ตติง (ทีม) ช่วยสร้างแบรนด์ให้กับแชมเปียนส์ลีก ส่งผลให้มีเพลงสรรเสริญ "สีประจำการแข่งขัน" เป็นสีดำและขาวหรือเงิน และโลโก้ รวมถึง "สตาร์บอล" สร้างโดยดีไซน์บริดจ์ ซึ่งเป็นบริษัทในลอนดอนที่ได้รับการคัดเลือกจากทีมหลังจากการแข่งขันทีมให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับรายละเอียดเกี่ยวกับสีและสตาร์บอลที่ปรากฏในการแข่งขันต่าง ๆ ทีมกล่าวว่า "ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้ชมในมอสโกหรือมิลาน คุณก็จะเห็นสนามกีฬาที่ตกแต่งในแบบเดียวกัน พิธีเปิดสนามแบบเดียวกันที่ใช้ 'สตาร์บอล' เป็นจุดศูนย์กลาง และได้ยินเพลงสรรเสริญยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกแบบเดียวกัน" จากผลการวิจัยที่ทีมได้ดำเนินการสรุปว่าในปี ค.ศ. 1999 "โลโก้สตาร์บอลได้รับอัตราการจดจำจากแฟน ๆ สูงถึงร้อยละ 94"
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเคยเริ่มต้นด้วยการแข่งขันแบบพบกันหมดเหย้าเยือนในรอบแบ่งกลุ่มโดยมี 32 ทีม จนกระทั่งพัฒนามาเป็นการแข่งขันแบบลีกซึ่งมี 36 ทีม ซึ่งก่อนหน้านั้นจะมีการแบ่งรอบคัดเลือกออกเป็น 2 กลุ่มสำหรับทีมที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันโดยตรง ได้แก่ ทีมที่ผ่านเข้ารอบด้วยการเป็นแชมป์ลีก และทีมที่ผ่านเข้ารอบด้วยการจบอันดับที่สอง, อันดับที่สาม หรืออันดับที่สี่ในลีกระดับประเทศ
จำนวนทีมที่แต่ละสมาคมส่งเข้าแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกนั้นขึ้นอยู่กับค่าสัมประสิทธิ์ของยูฟ่าของสมาชิกสมาคม ค่าสัมประสิทธิ์เหล่านี้ได้มาจากผลงานของสโมสรที่เป็นตัวแทนของแต่ละสมาคมในช่วง 5 ฤดูกาลก่อนหน้าของแชมเปียนส์ลีก,ยูโรปาลีกและคอนเฟอเรนซ์ลีกยิ่งค่าสัมประสิทธิ์ของสมาคมสูงขึ้นเท่าใด ทีมต่าง ๆ ก็ยิ่งเป็นตัวแทนของสมาคมในแชมเปียนส์ลีกมากขึ้นเท่านั้น และทีมต่าง ๆ ของสมาคมจะต้องแข่งขันในรอบคัดเลือกน้อยลง
ห้าจากเจ็ดตำแหน่งจะมอบให้กับผู้ชนะการแข่งขันรอบคัดเลือกสี่รอบ ระหว่างแชมป์ลีกจาก 43 หรือ 44 สมาคม ซึ่งแชมป์ลีกจากสมาคมที่มีค่าสัมประสิทธิ์สูงกว่าจะได้รับบายในรอบต่อ ๆ ไป ส่วนอีกสองตำแหน่งจะมอบให้กับผู้ชนะการแข่งขันคัดเลือกสามรอบ ระหว่างสิบถึงสิบเอ็ดสโมสรจากสมาคมที่อยู่ในอันดับ 5–6 ถึง 15 ซึ่งผ่านเข้ารอบโดยขึ้นอยู่กับอันดับที่สอง สาม หรือสี่ในลีกของพวกเขา
นอกจากเกณฑ์ด้านกีฬาแล้ว สโมสรจะต้องได้รับใบอนุญาตจากสมาคมระดับชาติเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันแชมเปียนส์ลีก สโมสรจะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านสนามกีฬา โครงสร้างพื้นฐาน และการเงินบางประการเพื่อขอใบอนุญาต
ในฤดูกาล 2005–06ลิเวอร์พูลและอาร์ตมีเดีย บราติสลาวากลายเป็นทีมแรกที่ผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มของยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก หลังจากผ่านรอบคัดเลือกครบทั้งสามรอบ เรอัลมาดริดและบาร์เซโลนา ครองสถิติการผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มมากที่สุดจำนวน 25 ครั้ง ตามมาด้วยโปร์ตูและไบเอิร์นมิวนิก จำนวน 24 ครั้ง
เริ่มต้นตั้งแต่ฤดูกาล 2024–25 ยูฟ่าเปลี่ยนรูปแบบการแข่งขันระดับสโมสรทั้งสามรายการ โดยยกเลิกรอบแบ่งกลุ่มแล้วเปลี่ยนเป็นรอบลีกที่ขยายใหญ่ขึ้นทำให้สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันเพิ่มขึ้นจากเดิม 32 เป็น 36 ทีม และไม่ถูกแบ่งออกเป็นกลุ่ม ๆ ละสี่ทีมอีกต่อไป แต่จะได้รับการจัดอันดับในตารางเดียว แต่ละทีมจะลงเล่นแปดนัดกับคู่แข่งแปดทีมที่แตกต่างกัน สำหรับการจับสลากรอบลีก ทีมต่าง ๆ จะถูกแบ่งออกเป็นสี่โถตามค่าสัมประสิทธิ์ของยูฟ่าของแต่ละทีม แต่ละทีมจะพบกับสองทีมจากแต่ละโถ แบ่งเป็นหนึ่งทีมเหย้าและอีกหนึ่งทีมเยือน รอบลีกจะเล่นตั้งแต่เดือนกันยายนถึงมกราคม ในขณะที่รอบแพ้คัดออกจะเริ่มในเดือนกุมภาพันธ์ โดยนัดต่าง ๆ มักจะเล่นในคืนวันอังคารและวันพุธ
หลังจากจบรอบลีกแล้ว จะมีการแข่งขันรอบแพ้คัดออกเพลย์ออฟสองนัดระหว่างทีมที่จบอันดับที่ 9–16 (ทีมวาง) และ 17–24 (ไม่ได้เป็นทีมวาง) ในรอบลีก ทีมที่จบแปดอันดับแรกของรอบลีกจะได้รับบายเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายในฐานะทีมวาง ในขณะที่แปดทีมที่ชนะจากรอบแพ้คัดออกเพลย์ออฟจะเข้าสู่การจับฉลากรอบ 16 ทีมสุดท้ายในฐานะไม่ได้เป็นทีมวาง ทีมที่จบอันดับที่ 25–36 ในรอบลีกและแปดทีมที่แพ้จากรอบแพ้คัดออกเพลย์ออฟจะตกรอบจากการแข่งขันและฟุตบอลยุโรป เนื่องจากไม่สามารถเข้าร่วมยูโรปาลีกได้ตั้งแต่รอบลีกเป็นต้นไป
หลังจากรอบ 16 ทีมสุดท้าย การแข่งขันจะดำเนินไปตามรูปแบบแพ้คัดออกแบบดั้งเดิม โดยมีรอบก่อนรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศ (ทั้งสองรอบแข่งขันสองนัดและสโมสรจากสมาคมเดียวกันสามารถเจอกันได้) และนัดชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาที่เลือกไว้ก่อนเริ่มต้นฤดูกาล โดยปกติแล้วนัดชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นในช่วงปลายเดือนพฤษภาคมหรือต้นเดือนมิถุนายน
เริ่มต้นตั้งแต่ฤดูกาล 2024–25 การแจกจ่ายเงินรางวัลมีดังต่อไปนี้
รายได้ที่แจกจ่ายจากยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกส่วนใหญ่เชื่อมโยงกับ "ตลาดรวม" โดยการกระจายนั้นถูกกำหนดโดยมูลค่าของตลาดโทรทัศน์ในแต่ละประเทศ ในฤดูกาล 2019–20ปารีแซ็ง-แฌร์แม็งซึ่งเป็นรองชนะเลิศ ได้รับเงินรวมเกือบ 126.8 ล้านยูโร โดย 101.3 ล้านยูโรเป็นเงินรางวัล เมื่อเทียบกับ 125.46 ล้านยูโรที่ไบเอิร์นมิวนิกได้รับ ซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันและได้รับเงินรางวัล 112.96 ล้านยูโร
หมายเหตุ