davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
อาหารกวางตุ้ง

อาหารกวางตุ้งหรือเย่ว์(จีน:廣東菜หรือ粵菜) เป็นอาหารของมณฑลกวางตุ้งของจีน โดยเฉพาะเมืองหลวงของมณฑลคือกวางโจวและพื้นที่บริเวณโดยรอบในพื้นที่สามเหลี่ยมลุ่มแม่น้ำจูเจียง(Pearl River Delta) รวมทั้งฮ่องกงและมาเก๊าการพูดอย่างถูกต้อง อาหารกวางตุ้งเป็นอาหารของกวางโจวหรือของผู้พูดภาษาจีนกวางตุ้งแต่มักจะรวมถึงรูปแบบการทำอาหารของผู้พูดภาษาจีนเย่ว์ในกวางตุ้งทั้งหมด ในทางกลับกันอาหารแต้จิ๋วและอาหารฮากกาของมณฑลกวางตุ้งถือเป็นรูปแบบของตนเอง เช่นเดียวกับอาหารที่ใกล้เคียงอย่างกวางสีแม้ว่ามณฑลกวางสีตะวันออกจะถือว่าเป็นวัฒนธรรมกวางตุ้งเนื่องจากมีอิทธิพลทางเชื้อชาติพันธุ์จ้วงอาหารกวางตุ้งเป็นหนึ่งในแปดประเพณีการทำอาหารของอาหารจีนจุดที่โดดเด่นจากนอกประเทศเกิดจากการอพยพเข้ามาของชาวกวางตุ้งจำนวนมาก เชฟที่ได้รับการฝึกฝนด้านอาหารกวางตุ้งเป็นที่ต้องการอย่างมากทั่วประเทศจีนจนถึงปลายศตวรรษที่ 20 ร้านอาหารจีนในตะวันตกส่วนมากจะเสิร์ฟอาหารกวางตุ้งเป็นส่วนใหญ่
กุลล์ฟอสส์

กุลล์ฟอสส์(ไอซ์แลนด์:Gullfoss; น้ำตกโกลเดน) เป็นน้ำตกที่ตั้งอยู่ในโกรกธารของแม่น้ำฮวิตาทางตะวันตกเฉียงใต้ของไอซ์แลนด์
ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 และบางปีจนถึงปลายศตวรรษที่ 20 มีการคาดเดามากมายเกี่ยวกับการใช้กุลล์ฟอสส์เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า ในช่วงเวลานี้น้ำตกแห่งนี้ถูกเช่าทางอ้อมโดยเจ้าของโทมัส โทมัสสัน และฮัลล์ดอร์ ฮัลล์ดอร์สสัน แก่นักลงทุนต่างชาติ อย่างไรก็ตาม ความพยายามของนักลงทุนไม่ประสบผลสำเร็จ ส่วนหนึ่งมาจากการไม่มีเงิน ต่อมาน้ำตกถูกขายให้กับรัฐ และปัจจุบันได้รับการคุ้มครอง
ปัจจุบันกุลล์ฟอสส์เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในไอซ์แลนด์ ร่วมกับซิงเควลลีร์และไกเซอร์ของเฮาคาดาลูร์กุลล์ฟอสส์เป็นส่วนหนึ่งของวงแหวนทองคำซึ่งเป็นกิจกรรมท่องเที่ยวระหว่างวันยอดนิยมของนักท่องเที่ยวในไอซ์แลนด์
กุลล์ฟอสส์ปรากฏอยู่บนหน้าปกของอัลบั้มPorcupineโดยวงเอ็กโคแอนด์เดอะบันนีเมนของอังกฤษ นอกจากนี้น้ำตกยังมีการอ้างอิงในโนเวลลาเรื่องThe Odd Saga of the American and a Curious Icelandic Flock;ระหว่างการรับประทานอาหารเย็นสนอรีได้แสดงบอกว่าชอบน้ำตกกุลล์ฟอสส์ ในขณะที่ ดร. กุสตาฟสันชอบน้ำตกกลีเมอร์น้ำตกกุลล์ฟอสส์ยังปรากฏในมิวสิกวิดีโอซิงเกิล "Heaven" โดยวงไลฟ์ น้ำตกแห่งนี้ยังปรากฏตัวช่วงในสั้น ๆ ในโครงเรื่องย่อยของละครโทรทัศน์เรื่องยอดนักรบเรือมังกรและมีตัวละครตัวหนึ่งฆ่าตัวตายด้วยการดำดิ่งลงไปในนั้น กุลล์ฟอสส์ปรากฏตัวในตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่สามสิบสี่ของการแข่งขันเรียลลิตีอเมริกันดิอะเมซิ่งเรซ
เพอร์แลน

เพอร์แลน(ไอซ์แลนด์:Perlan) เป็นอาคารแลนด์มาร์กของประเทศไอซ์แลนด์ตั้งอยู่ที่เรคยาวิกเมืองหลวงของประเทศ สูง 25.7 เมตร (84.3 ฟุต) มีลักษณะเป็นอาคารขนาดใหญ่ด้านบนเป็นรูปทรงคล้ายลูกโลกครึ่งวง  ตั้งอยู่บนฐานที่คล้ายถังน้ำขนาดใหญ่ 4 ฐาน  ที่มองเห็นได้ในระยะไกลโดดเด่น  มีความสูงของอาคารอยู่ 5 ชั้น มีพื้นที่ประมาณ 10,000 ตารางเมตร ซึ่งจัดแยกเป็นส่วนต่าง ๆ เช่น ร้านอาหาร  ร้านไอซ์ครีม พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ไวกิ้ง  สวนน้ำ จุดชมวิวที่สามารถดินได้รอบเป็นวงกลมคล้ายบนดาดฟ้าเรือ  ร้านขายของที่ระลึก รวมไปถึงโซนจัดแสดงนิทรรศการในโอกาสต่าง ๆ
เพอร์แลนออกแบบโดยสถาปนิกชื่อ อิงกิมูนดูร์ (Ingimundur Sveinsson) และสร้างในสมัยที่เดวิด อัดด์สัน(Davíð Oddsson) อดีตนายกรัฐมนตรีของไอซ์แลนด์ (พ.ศ. 2534-2547) อดีตหัวหน้าพรรค Independence Party  อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศ และผู้ว่าการธนาคารแห่งชาติ  ในขณะที่ดำรงตำแหน่งผู้การกรุงเรกยาวิก (พ.ศ. 2525-2534) ได้มีนโยบายและจัดสรรงบประมาณให้สร้าง ในบริเวณที่เป็นถังน้ำเดิมประจำเมือง  บนเนินเขาที่ชื่อว่า Öskjuhlíð
คำว่า เพอร์แลน ในภาษาไอซ์แลนด์ มีความหมายตรงกับภาษาอังกฤษว่าThe Pearlที่แปลว่าอ่าว โดยการสร้างสถานที่แห่งนี้จะให้หมายถึงว่าเป็นสัญลักษณ์ของอ่าวเรกยาวิก
64°07′45″N21°55′09″W﻿ / ﻿64.12917°N 21.91917°W﻿ /64.12917; -21.91917
ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต

ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต(อังกฤษ:Future Park Rangsit) เป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่บริเวณหัวมุมด้านตะวันออกเฉียงเหนือของทางแยกต่างระดับรังสิตจุดตั้งระหว่างถนนพหลโยธินและถนนรังสิต-นครนายกตำบลประชาธิปัตย์อำเภอธัญบุรีจังหวัดปทุมธานีบริหารโดยบริษัท รังสิตพลาซ่า จำกัด เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2538 พร้อมกับฟิวเจอร์พาร์ค บางแค (ปัจจุบันคือซีคอนบางแค) ถือเป็นศูนย์การค้าที่ตั้งเชื่อมระหว่างกรุงเทพ ภาคกลาง และภาคเหนือ ห่างจากรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเพียง 2 กิโลเมตร ครบครันในทุกด้านไม่ว่า แหล่งช้อปปิ้ง ธนาคาร ร้านอาหาร สถานที่เรียน และแหล่งขายสินค้าดิจิตอล
ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
ระบบขนส่งมวลชน
รถโดยสารประจำทาง
อาหารเมฆาลัย

อาหารเมฆาลัยเป็นอาหารท้องถิ่นของรัฐเมฆาลัยที่เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ชาวเมฆาลัยเป็นชนเผ่ามองโกลอยด์ มีอาหารเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองที่แตกต่างจากรัฐอื่น ๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย อาหารหลักเป็นข้าวกินกับเนื้อสัตว์และปลารสเผ็ด เนื้อสัตว์ที่นิยมบริโภคได้แก่ แพะ หมู ไก่ เป็ดและเนื้อวัว อาหารยอดนิยมได้แก่ จาโดห์ คี คปู ตัง-ตอห์ และหน่อไม้ดอง เช่นเดียวกับเผ่าอื่น ๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่พวกเขาดื่มเบียร์จากข้าวหมักซึ่งใช้ในพิธีกรรมทางศาสนาและงานเฉลิมฉลอง
บาสมตี

บาสมตี(Basmati; ออกเสียงว่าสัทอักษรสากล:[baːsmət̪iː]ในอนุทวีปอินเดีย) หรือบางทีสะกดเป็นบาสมาตีเป็นรูปแบบหนึ่งของข้าวที่มีลักษณะยาว เรียว และมีกลิ่น มีพื้นเพอยู่ในอนุทวีปอินเดียข้อมูลจากปี 2018-19 ระบุว่าประเทศอินเดียส่งออกมากถึง 65% ของตลาดข้าวบาสมตีทั่วโลก ในขณะที่ประเทศปากีสถานเป็นผู้ผลิตส่งออกมากรองลงมาประเทศส่วนใหญ่ใช้ข้าวบาสมตีที่ปลูกในท้องถิ่นอย่างไรก็ตามบาสมตีเริ่มมีความพิเศษเฉพาะทางภูมิศาสตร์ต่อบางพื้นที่และอำเภอของอินเดียและปากีสถาน
ข้อมูลจากหน่วยงานรัฐบาลอินเดียAPEDA ระบุว่าการที่ข้าวชนิดหนึ่งจะสามารถเรียกว่าเป็นบาสมตีได้นั้นจะต้องมีความยาวข้าวสีแล้วก่อนหังเฉลี่ยขั้นต่ำ 6.61 มิลลิเมตร และความกว้างสูงถึง 2 มิลลิเมตร ในบรรดาพารามิเตอร์ต่าง ๆ
ศัพทมูลของคำว่าบาสมตีมาจากคำในภาษาสันสกฤตคือวาส(vas; กลิ่น) และมยุป(mayup; เส้นใยหรือเมล็ด) ในการสมาสคำนั้นมยุปเปลี่ยนรูปเป็นมตีจึงเรียกชื่อว่าวาสมตี(vasmati)ส่วนพจนานุกรมภาษาอังกฤษของออกซเฟิร์ดระบุว่า "บาสมตี" (Basmati) มาจากภาษาฮินดี(बासमती,bāsmatī)แปลตรงตัวว่า "กลิ่นหอม" (fragrant)ข้าวบาสมตีเชื่อกันว่ามีการปลูกในอนุทสีปอินเดียมานานหลายศตวรรษแล้ว งานเขียนที่มีการระบุถึงข้าวบาสมตีที่เก่าแก่สุดปรากฏในหีร์รันฌาร์(ปี 1766)
บาสมตีเข้าสู่พื้นที่ตะวันออกกลางและเอเชียกลางโดยพ่อค้าชาวมุสลิมและอาหรับ ในปัจจุบันข้าวบาสมตียังคงเป็นอาหารหลักในอนุทวีปอินเดียเอเชียกลาง,เปอร์เซีย,อาหรับและอาหารตะวันออกกลางอื่น ๆ อีกมากมาย ข้าวบาสมตีผลิตและส่งออกจากอนุทวีปอินเดียเป็นหลัก
ช้างอินเดีย

ช้างอินเดีย(ชื่อวิทยาศาสตร์:Elephas maximus indicus) เป็นหนึ่งในสามสปีชีส์ย่อยที่ได้รับการยอมรับของช้างเอเชียและอาศัยอยู่ในเอเชียแผ่นดินใหญ่
นับตั้งแต่ ค.ศ. 1986 ช้างเอเชียถูกจัดอยู่ในกลุ่มใกล้สูญพันธุ์ตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็นเนื่องจากประชากรในป่าลดลงอย่างน้อย 50% นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1940 ช้างเอเชียถูกคุกคามจากการทำลาย,การเสื่อมโทรมและการแตกกระจายถิ่นฐานธรรมชาติ
เป็นชนิดย่อยของช้างเอเชีย(E. maximus) ชนิดหนึ่ง นับเป็นช้างเอเชียชนิดที่มีการกระจายพันธุ์และจำนวนประชากรมากที่สุด พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในแผ่นดินใหญ่ของทวีปเอเชียตั้งแต่เอเชียใต้จนถึงภูมิภาคอินโดจีนนับจากภูฏาน,กัมพูชา,มณฑลยูนนานของจีน,อินเดีย,ลาว,มาเลเซีย,พม่า,เนปาล,ไทย, และเวียดนามในประเทศไทยพบได้ในป่าทุกภูมิภาค โดยพบมากที่สุด ที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่และอุทยานแห่งชาติกุยบุรีที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์เฉพาะที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่มีทั้งหมดประมาณ 300 ตัวโดยสถานที่ ๆ มีจำนวนประชากรมากที่สุดในโลก คืออุทยานแห่งชาติกาจิรังคาในอินเดียขณะที่ในป่าสงวนของเขตปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนาในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีจำนวนช้างอินเดียประมาณ 300 ตัว นับเป็นประเทศเดียวที่จำนวนประชากรช้างอินเดียในธรรมชาติมีการเพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากการอนุรักษ์
ช้างอินเดีย มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับช้างเอเชียชนิดอื่น ๆ เพียงแต่มีสีผิวที่สว่างกว่าช้างเอเชียชนิดอื่น แต่คล้ำกว่าช้างสุมาตรา(E. m. sumatranus)มีความสูงประมาณ 2-4 เมตร (จากเท้าถึงหัวไหล่) และมีน้ำหนักประมาณ 3,000-5,000 กิโลกรัม  เมื่อโตเต็มที่จะกินอาหารวันหนึ่งประมาณ 200 กิโลกรัม และดื่มน้ำมากถึงวันละ 50แกลลอนต่อวัน  อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง โดยมีช้างตัวเมียที่มีอายุมากที่สุดเป็น จ่าฝูง เรียกว่า "แม่แปรก" ตัวเมียจะไม่มีงา ขณะที่ช้างตัวผู้หากมีงาสั้น ๆ จะเรียกว่า "ช้างสีดอ" มีอายุการตั้งท้องนานถึง 22เดือนออกลูกครั้งละ 1 ตัว มักอาศัยอยู่ในป่าโปร่ง หรือทุ่งหญ้า มากกว่าป่าดิบนับเป็นช้างชนิดที่มนุษย์ผูกพันและนำมาใช้งานมากที่สุด
ปัจจุบัน ช้างเอเชียตัวที่เชื่อว่าใหญ่ที่สุดในโลก เป็นช้างอินเดียตัวผู้ ชื่อ "บีมกาส" อาศัยอยู่ในป่าลึกของอุทยานแห่งชาติบาเดียทางตะวันตกของเนปาล มีความสูง 10ฟุตครึ่ง หรืออาจจะถึง 11 ฟุต มีอายุมากกว่า 25 ปี มีเส้นผ่าศูนย์กลางของรอยเท้าถึง 22 นิ้ว เป็นช้างที่ไม่ค่อยจะได้มีผู้พบเห็นตัว และมีภาพถ่ายอย่างเป็นทางการยืนยันได้แค่ภาพเดียวเท่านั้น ซึ่งในยุคทศวรรษ 1980ก็มีช้างตัวผู้ลักษณะใหญ่โตแบบนี้เช่นเดียวกัน คือมีส่วนสูง 11 ฟุต วัดจากเท้าถึงหัวไหล่ 3.5 เมตร เท่ากับว่าใหญ่กว่าช้างเอเชียทั่วไปเท่าตัว และมีส่วนหัวขนาดใหญ่กว่าช้างทั่วไป จึงมีข้อสันนิษฐานว่าช้างอินเดียในแถบนี้อาจมีสายสัมพันธ์เชื่อมโยงกับสเตโกดอนช้างในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่เคยมีชีวิตอยู่เมื่อกว่า 20,000 ปีก่อน และมีลักษณะเช่นนี้ แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว จากหลักฐานที่ค้นพบว่าสเตโกดอนได้อพยพจากไซบีเรียลงมาสู่อนุทวีปอินเดีย
จากการล่าช้างเพื่อเอางา ทำให้ช้างอินเดียตัวผู้ในธรรมชาติ ปัจจุบันกลายเป็นช้างไม่มีงา หรือช้างสีดอมากถึงร้อยละ 4 โดยครึ่งหนึ่งนั้นเป็นประชากรช้างที่อาศัยอยู่ในจีน
ไวสาขี

เวสาขี(ชื่ออื่น ๆ เช่น วิสาขี, พิสาขี, ไวสาขี, วสาขี, วิสาข) เป็นเทศกาลที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อและประวัติศาสตร์ของศาสนาซิกข์โดยทั่วไปมีการเฉลิมฉลองในวันที่ 13 หรือ 14 เมษายนของทุกปี ถือเป็นเทศกาลสำคัญหนึ่งของศาสนาซิกข์ชาวปัญจาบในตอนเหนือของอนุทวีปอินเดียถือให้วันเวสาขีเป็นวันขึ้นปีใหม่และยังเป็นวันขึ้นปีใหม่ของชาวซิกข์ เพราะถือเป็นการขึ้น "ยุคสมัยของขาลสา"นอกจากนี้ยังเป็นเทศกาลที่เฉลิมฉลองการเก็บเกี่ยวผลผลิตของชาวซิกข์และปัญจาบอีกด้วย
เวสาขีเป็นเทศกาลที่มีความเกี่ยวพันกับประวัติศาสตร์ของภูมิภาคปัญจาบในอนุทวีปอินเดียตอนเหนือตามประวัติศาสนาซิกข์แล้ว วันเวสาขีนั้นเป็นวันก่อตั้งกองทัพซิกข์ขาลสาและเป็นวันที่จักรพรรดิออรังเซพแห่งจักรวรรดิโมกุลสั่งประหารชีวิตคุรุเตฆหบดูร์หลังปฏิเสธที่จะเปลี่ยนศาสนาเป็นอิสลาม เหตุการณ์นี้ทำให้คุรุโควินทสิงห์ขึ้นดำรงตำแหน่งคุรุซิกข์ต่อ และตัดสินใจที่จะก่อตั้งกองทัพเพื่อปกป้องศาสนิกชนทั้งของซิกข์และศาสนาอื่น ๆ จากการคุกคาม อันนำมาสู่แนวคิดของขาลสาชาวซิกข์จะรำลึกถึงทั้งสองเหตุการณ์ดังกล่าวซึ่งเกิดขึ้นตรงกันในวันเวสาขีนอกจากนี้ ในสมัยบริติชราชวันเวสาขียังเป็นวันที่เกิดการสังหารหมู่ที่จัลเลียนวลาบาฆโดยเจ้าหน้าที่ของอาณานิคมอังกฤษที่ปกครองอินเดียในเวลานั้น
ในวันเวสาขีคุรุทวาราจะปรับตกแต่งอย่างสวยงาม และจัดดนตรีกิรทาน(Kirtan) ชาวซิกข์จะร่วมกันเดินทางไปเยี่ยมคุรุทวาราใกล้บ้าน ร่วมงานเทศกาลชุมชนรวมถึงจัด "Nagar Kirtan" และร่วมนั่งรับประทานอาหารและแบ่งปันอาหารกันในศาสนาฮินดูศาสนิกชนบางส่วนถือให้วันเวสาขีนี้เป็นวันปีใหม่ตามปฏิธินสุริยะ (Solar New Year) และเฉลิมฉลองเทศกาลเก็บเกี่ยวผลผลิต ศาสนิกชนจะถือโอกาสนี้เพื่อลงอาบน้ำในแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ เช่นแม่น้ำคงคาเข้าโบสถ์พราหมณ์เพื่อประกอบพิธีต่าง ๆ และพบปะกับเพื่อนฝูง ครอบครัว เพื่อรับประทานอาหารร่วมกัน เทศกาลนี้มีชื่ออีกหลายชื่อตามท้องถิ่นต่าง ๆ กัน
วันเวสาขีตรงกับวันที่ 13 หรือ 14 เมษายน ของทุกปีเทศกาลเวสาขีเป็นเทศกาลสำคัญของทั้งชาวฮินดูและซิกข์เทศกาลนี้ตรงกับเทศกาลปีใหม่ท้องถิ่นในภูมิภาคอื่น ๆ บางแห่งทั่วอนุทวีปอินเดียและในบางบริเวณนอกอินเดียที่ได้รับอิทธิพลฮินดู เช่น บนเกาะบาหลีและเทศกาลสงกรานต์ในประเทศบนคาบสมุทรอินโดจีน
ปลาซิวหัวตะกั่วอินเดีย

ปลาซิวหัวตะกั่วอินเดีย(อังกฤษ:Indian glass barb, Indian hatchetfish;ชื่อวิทยาศาสตร์:Laubuka laubuca) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิวและปลาท้องพลุในวงศ์ปลาตะเพียน(Cyprinidae)
มีลำตัวรูปร่างกว้าง แบนข้างจนริมท้องเป็นสัน ช่วงท้องลึก มีครีบอกแหลมยาว ก้านครีบของครีบท้องยื่นยาวเป็นเส้นเดี่ยวเส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ลำตัวมีลักษณะโปร่งแสงเป็นสีเงินแกมเขียวแววาวสะท้อนแสง มีจุดเด่นคือมีลายเส้นจุดสีน้ำเงินเข้มยาวตั้งแต่ฐานครีบอกไปจนถึงฐานของครีบหาง ด้านหลังของลำตัวจะมีสีเข้ม ครีบต่าง ๆ มีสีเหลืองอ่อนหรือสีส้มปนน้ำตาล
มีความยาวประมาณ 4เซนติเมตรพบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะต่าง ๆ  สำหรับในประเทศไทยจะพบได้ที่แหล่งน้ำทางภาคตะวันออกและภาคใต้ตอนบน
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ที่มีพันธุ์ไม้ต่าง ๆ ขึ้นครึ้ม กินแมลงที่ตกลงน้ำเป็นอาหารหลัก เมื่อตกใจสามารถที่จะกระโดดเหินขนานไปกับผิวน้ำได้เป็นระยะทางสั้น  ๆ
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามโดยมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาแปบ" หรือ "ปลาท้องพลุ"
การอดอาหารประท้วง

การอดอาหารประท้วงเป็นวิธีขัดขืนโดยปราศจากความรุนแรงซึ่งผู้เข้าร่วมปฏิเสธการกินอาหารเพื่อประท้วงทางการเมือง หรือเพื่อสร้างความรู้สึกสำนึกผิดแก่ผู้ที่ถูกประท้วง วิธีการประท้วงรูปแบบนี้มักได้รับการยอมรับทั่วไปในฐานะการประท้วงที่ปราศจากความรุนแรง และสร้างผลกระทบมหาศาลต่อผู้ถูกประท้วง
การอดอาหารประท้วงโดยนักโทษ โดยเฉพาะนักโทษทางการเมือง มักถูกยุติโดยผู้คุมบังคับให้กินอาหาร
ปรากฏหลักฐานการอดอาหารเพื่อประท้วงที่เก่าแก่ที่สุดชิ้นหนึ่งในประเทศไอร์แลนด์ยุคก่อนศาสนาคริสต์ เพื่อประท้วงความอยุติธรรม โดยเรียกว่าTroscadhหรือCealachan
ในช่วงสามวันแรกของการอดอาหาร ร่างกายยังคงใช้พลังงานจากกลูโคสหลังจากกลูโคสไม่เพียงพอตับจะเริ่มสลายไขมันของร่างกายด้วยกระบวนการคีทอซิสและหลังจากไขมันในร่างกายสูญเสียไปหมด ร่างกายจะเริ่มเข้าสู่ "สภาวะกระหาย"ซึ่งร่างกายจะเริ่มสลายแหล่งพลังงานจากกล้ามเนื้อและอวัยวะสำคัญ จนกระทั่งเป็นอันตรายถึงชีวิตเมื่อไขกระดูกถูกสลาย มีผู้ที่ประท้วงอดอาหารจนเสียชีวิตหลังอดอาหารได้ 46 ถึง 73 วัน เช่นในการอดอาหารประท้วงของชาวไอริช ปี 1981
ข้อ 8 ของปฏิญญาโตเกียวค.ศ. 1975 ของแพทยสมาคมโลกห้ามแพทย์บังคับนักโทษที่ประท้วงกินอาหาร ทั้งคาดหมายให้แพทย์ทำความเข้าใจในเจตนาอิสระของนักโทษ และมีข้อแนะนำให้ต้องมีความเห็นจากแพทย์มากกว่าหนึ่งคน (second opinion) ในเรื่องความสามารถของนักโทษในการเข้าใจผลลัพธ์การตัดสินใจอดอาหารและในการให้ความยินยอมเมื่อรับทราบข้อมูลแล้ว (informed consent)
ต่อมา แพทยสมาคมโลกได้ตรวจชำระและปรับปรุงปฏิญญามอลตาว่าด้วยผู้อดอาหารประท้วง (Declaration of Malta on Hunger Strikers)ในบรรดาข้อเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ มีข้อ 21 ที่ระบุอย่างกำกวมว่า การบังคับให้กินเป็นการกระทำที่ไร้มนุษยธรรมและลดทอนศักดิ์ศรี
แพทยสมาคมอเมริกัน(AMA) ซึ่งเป็นสมาชิกของแพทยสมาคมโลก ได้อนุมัติปฏิญญาโตเกียวอย่างเป็นทางการ และมีหนังสือหลายฉบับถึงรัฐบาลสหรัฐรวมถึงออกแถลงการณ์สาธารณะแสดงความไม่เห็นด้วยต่อการที่แพทย์สหรัฐมีส่วนในการบังคับผู้ประท้วงให้กินอาหารโดยขัดกับจริยธรรมแพทย์
สินค้ากิฟเฟน

ในทางเศรษฐศาสตร์สินค้ากิฟเฟน(อังกฤษ:Giffen good) เป็นสินค้าที่ปริมาณความต้องการซื้อสูงขึ้นเมื่อราคาสินค้านั้นสูงขึ้นและปัจจัยอื่นคงที่ สินค้ากิฟเฟนมีลักษณะขัดกับกฎอุปสงค์ที่ระบุว่า เมื่อราคาสินค้าสูงขึ้น ความต้องการซื้อสินค้าชนิดนั้นจะลดลง
ในทฤษฎีเศรษฐศาสตร์จุลภาค สินค้ากิฟเฟน เป็นสินค้าด้อยที่มีผลกระทบจากราคาสูง กล่าวคือ การที่สินค้าชนิดหนึ่งราคาสูงขึ้น มีผลทำให้ผู้บริโภคมีกำลังซื้อโดยรวมน้อยลง ทำให้ผู้บริโภคจำเป็นต้องหันไปซื้อสินค้าด้อยมากขึ้นอีก คำอธิบายเรื่องสินค้ากิฟเฟนมักยกตัวอย่างอุปสงค์ของมันฝรั่งในช่วงภาวะขาดแคลนอาหารในไอร์แลนด์มันฝรั่งเป็นอาหารราคาถูกที่ทำให้อิ่มท้องได้ หากราคามันฝรั่งต่ำลง ผู้บริโภคจะสามารถซื้ออาหารชนิดอื่นมาบริโภคด้วยมากขึ้น ทำให้ความต้องการซื้อมันฝรั่งลดลง สวนทางกับกฎอุปสงค์อย่างไรก็ตาม งานวิจัยในระยะหลังได้สรุปว่า ข้อสังเกตว่ามันฝรั่งเป็นสินค้ากิฟเฟนในช่วงอาหารขาดแคลนในไอร์แลนด์ ไม่เป็นความจริงทฤษฎีของสินค้ากิฟเฟน แตกต่างจากสินค้าสำหรับการบริโภคเพื่อโอ้อวดหรือสินค้าเวเบล็นที่อธิบายพฤติกรรมการซื้อสินค้าราคาแพงเพื่อโอ้อวดฐานะทางเศรษฐกิจ
ความสัมพันธ์ไทย–อิสราเอล

ความสัมพันธ์ไทย–อิสราเอลหมายถึงความสัมพันธ์ทางการทูตและวัฒนธรรมระหว่างราชอาณาจักรไทยกับรัฐอิสราเอลทั้งสองประเทศมีความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2497สถานเอกอัครราชทูตอิสราเอลในกรุงเทพมหานครได้รับการก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2501และตั้งแต่ พ.ศ. 2539 ประเทศไทยได้มีสถานเอกอัครราชทูตในเทลอาวีฟประเทศไทยและอิสราเอลมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและเป็นมิตรต่อกัน รวมถึงให้ความร่วมมือในหลายสาขา ความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนกับประชาชนระหว่างสองประเทศก็ดีเช่นกัน ในขณะที่คนไทยหลายพันคนทำงานในอิสราเอล ชาวอิสราเอลหลายล้านคนก็มาเยี่ยมเยียนและเยี่ยมชมประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง
เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2515 หน่วยจู่โจมสี่คนของกลุ่มก่อการร้ายปาเลสไตน์แบล็กเซปเทมเบอร์ได้บุกเข้าสถานเอกอัครราชทูตอิสราเอลในกรุงเทพมหานคร และจับเอกอัครราชทูตรวมถึงผู้มาเยือนของเขาหลายคนเป็นตัวประกัน ส่วนสมาชิกรัฐบาลไทยสองคน ได้แก่ทวี จุลละทรัพย์และชาติชาย ชุณหะวัณผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศและได้เป็นนายกรัฐมนตรีใน พ.ศ. 2531 พร้อมด้วยเอกอัครราชทูตอียิปต์ประจำประเทศไทย มุสตาฟา เอล อัสซาวี ได้เจรจาต่อรองการปล่อยตัวตัวประกัน และเสนอตัวเองรวมถึงเจ้าหน้าที่ไทยคนอื่น ๆ อีกหลายคนเพื่อเป็นการประกันความปลอดภัยของผู้ก่อการร้ายในกรุงไคโร จากนั้นนายกรัฐมนตรีโกลดา เมอีร์ของอิสราเอลได้กล่าวยกย่องรัฐบาลไทยในด้านการเจรจาต่อรองเพื่อยุติวิกฤตการณ์ที่ไร้เลือด
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2547สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินเปิดฟาร์มทดลองเทคโนโลยีการเกษตรไทย–อิสราเอลเพื่อการชลประทานพืชเศรษฐกิจมูลค่าสูงที่มหาวิทยาลัยขอนแก่นนอกจากนี้ มีหอการค้าไทย–อิสราเอล, มูลนิธิชมรมไทย-อิสราเอล รวมถึงชุมชนเล็ก ๆ ของชาวอิสราเอลที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย
หลังจากเหตุการณ์น้ำท่วมใน พ.ศ. 2554 อิสราเอลได้ส่งผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการน้ำมายังประเทศไทย ซึ่งสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารีมีส่วนเกี่ยวข้องในการส่งเสริมความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์ระหว่างสองประเทศ
ใน พ.ศ. 2555 ทั้งสองประเทศได้ลงนามในข้อตกลงการค้า
ประเทศไทยยอมรับปาเลสไตน์ใน พ.ศ. 2555ครั้นในช่วงความขัดแย้งอิสราเอล–กาซา พ.ศ. 2557รัฐบาลไทยสนับสนุนการแก้ปัญหาความขัดแย้งอย่างสันติและเรียกร้องให้ทั้งสองฝ่ายแสดงความยับยั้งชั่งใจโดยระบุเพิ่มเติมว่าจะให้การสนับสนุนทั้งอิสราเอลและปาเลสไตน์ต่อไป แต่จะไม่ให้อภัยต่อกรณีของผู้ก่อการร้ายทั้งสองฝ่าย
ประเทศไทยเป็นหนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวชั้นนำสำหรับชาวอิสราเอล และประเทศอิสราเอลเป็นที่นิยมอย่างมากสำหรับแรงงานไทย ชาวไทยกว่า 20,000 คนมีงานทำในอิสราเอลในด้านการเกษตรรวมถึงในร้านอาหารเอเชียในฐานะคนครัว พวกเขาทำงานอย่างถูกกฎหมายภายใต้การอุปถัมภ์ของข้อตกลงทวิภาคีระหว่างไทย–อิสราเอล โดยความร่วมมือไทย-อิสราเอล เพื่อการจัดหางาน (TIC)
เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 ทั้งสองประเทศได้ลงนามในข้อตกลงความร่วมมือ
ส่วนในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2558 อิสราเอลและไทยได้ลงนามในข้อตกลงความร่วมมือทางการแพทย์
รวมถึงคณะผู้แทนจากสมาคมอุตสาหกรรมไทยได้เดินทางเยือนประเทศอิสราเอลใน พ.ศ. 2558
คนไทยโดยทั่วไปไม่ได้สนใจต่อความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์ แต่ชนหมู่น้อยชาวมุสลิมในประเทศเกือบสี่ล้านโดยทั่วไปจะเห็นใจต่อปาเลสไตน์
ในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม พ.ศ. 2561 หน่วยคอมมานโดและเทคโนโลยีของอิสราเอลได้ให้การสนับสนุนหน่วยซีลของไทยในช่วงภารกิจปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวงซึ่งได้รับการประชาสัมพันธ์อย่างมาก ปฏิบัติการดังกล่าวประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์ โดยสามารถช่วยชีวิตทีมฟุตบอลไว้ได้ทั้งหมด
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอิสราเอล

การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอิสราเอล(ฮีบรู:מגפת הקורונה בישראל) เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019(COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2)ผู้ป่วยรายแรกในประเทศอิสราเอลได้รับการยืนยันเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เมื่อพลเมืองหญิงคนหนึ่งได้รับผลตรวจเป็นบวกสำหรับโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019ที่ศูนย์การแพทย์ชีบาหลังจากการกักด่านบนเรือไดมอนด์พรินเซสในประเทศญี่ปุ่นด้วยเหตุนี้ จึงมีการกำหนดกฎการแยกกักที่พักอาศัยเป็นเวลา 14 วันสำหรับทุกคนที่เคยไปเยือนเกาหลีใต้หรือญี่ปุ่น และมีการสั่งห้ามผู้ที่ไม่มีถิ่นที่อยู่และไม่ใช่พลเมืองที่อยู่ในเกาหลีใต้เป็นเวลา 14 วันก่อนเดินทางมาถึง
ประเทศอิสราเอลเริ่มบังคับใช้การเว้นระยะห่างทางสังคมตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม และกฎเกณฑ์อื่น ๆ เพื่อจำกัดการแพร่กระจายของการติดเชื้อ การชุมนุมครั้งแรกถูกจำกัดไว้ที่ไม่เกิน 100 คนและในวันที่ 15 มีนาคมตัวเลขนี้ลดลงเหลือ 10 คนโดยผู้เข้าร่วมควรมีระยะห่างระหว่างกัน 2 เมตร (6 ฟุต 7 นิ้ว)ครั้นวันที่ 19 มีนาคม นายกรัฐมนตรีเบนจามิน เนทันยาฮูได้ประกาศภาวะฉุกเฉินแห่งชาติ โดยกล่าวว่าข้อจำกัดที่มีอยู่จะมีผลบังคับใช้ตามกฎหมาย และผู้ฝ่าฝืนจะถูกปรับ ชาวอิสราเอลไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากบ้านเว้นแต่จำเป็นจริง ๆ บริการที่จำเป็นซึ่งรวมถึงร้านขายอาหาร, ร้านขายยา และธนาคารจะยังคงเปิดให้บริการอยู่ ข้อจำกัดในการเคลื่อที่ได้เข้มงวดยิ่งขึ้นในวันที่ 25 มีนาคมและ 1 เมษายนโดยทุกคนได้รับคำสั่งให้ทำการปิดจมูกและปากนอกบ้าน จากการที่โคโรนาไวรัสได้รับการวินิจฉัยว่าแพร่ระบาดในบเนบรัคซึ่งมีผู้ติดเชื้อเกือบ 1,000 คนเมื่อต้นเดือนเมษายนที่ผ่านมาคณะรัฐมนตรีได้ลงมติให้เมืองนี้เป็น "เขตหวงห้าม" โดยจำกัดการเข้าออกเป็นระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์ ประจวบกับเทศกาลปัสคาในคืนวันที่ 8 เมษายน ฝ่ายนิติบัญญัติสั่งห้ามเดินทาง 3 วันและได้รับคำสั่งให้ชาวอิสราเอลอยู่ห่างจากบ้านไม่เกิน 100 ม. (330 ฟุต) ในคืนปัสคา และเมื่อวันที่ 12 เมษายน ย่านนิกายฮาเรดีในเยรูซาเลมถูกปิด
เมื่อวันที่ 20 มีนาคมผู้รอดชีวิตจากฮอโลคอสต์วัย 88 ปีในเยรูซาเลมซึ่งต้องทนทุกข์ทรมานจากการเจ็บป่วยก่อนหน้านี้ได้รับการประกาศให้เป็นผู้เสียชีวิตรายแรกของประเทศ
คลื่นลูกแรกของการระบาดได้เกิดขึ้นท่ามกลางภายใต้รัฐบาลรักษาการเนื่องจากไม่มีการจัดตั้งรัฐบาลผสมใหม่หลังการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติแห่งชาติในอิสราเอล ค.ศ. 2020ซึ่งเป็นครั้งที่สามนับตั้งแต่การยุบรัฐบาลในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 เนทันยาฮูยังคงทำหน้าที่นายกรัฐมนตรี และถูกกล่าวหาว่าใช้อำนาจเพิ่มเติมของความพยายามในการตรวจสอบรวมถึงควบคุมการแพร่กระจายของไวรัส ซึ่งรัฐบาลแห่งชาติได้สาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 ส่วนในช่วงระลอกที่สอง การเคลื่อนไหว เช่น 'ธงดำ'และการชุมนุมหน้าที่พักของเนทันยาฮูได้ประท้วงการตอบสนองของรัฐบาลต่อไวรัสกระทั่งช่วงระลอกที่สามในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2020 รัฐบาลแห่งชาติได้ล่มสลาย ทำให้มีการเลือกตั้งครั้งที่สี่ในรอบสองปี
ความขัดแย้งอิสราเอล–กาซา พ.ศ. 2557

วันที่ 8 กรกฎาคม 2557กองกำลังป้องกันอิสราเอล(IDF) เปิดฉากปฏิบัติการโพรเทกทิฟเอดจ์(อังกฤษ:Operation Protective Edge,ฮีบรู:מִבְצָע צוּק אֵיתָן‎,ปฏิบัติการปกป้องขอบแดน) ในฉนวนกาซาที่ฮะมาสควบคุม จากนั้น การโจมตีทางอากาศของอิสราเอลและการโจมตีด้วยจรวดของปาเลสไตน์นานเจ็ดสัปดาห์ ตลอดจนการระดมยิงและการต่อสู้ในการบุกครองภาคพื้นดินและการโจมตีผ่านอุโมงค์ข้ามชายแดน ทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 2,100 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวปาเลสไตน์
ความมุ่งหมายที่แถลงของปฏิบัติการของอิสราเอลคือหยุดการโจมตีด้วยจรวดจากกาซาสู่อิสราเอล ซึ่งกลุ่มแยกมิใช่ฮะมาสเริ่มต้นหลังการปราบปรามฮะมาสในเวสต์แบงก์ของอิสราเอล อันเนื่องจากการลักพาตัวและฆ่าวัยรุ่นชาวอิสราเอล 3 คนโดยสมาชิกฮะมาสและฮะมาสเองเริ่มหลังการโจมตีทางอากาศในวันที่ 6 กรกฎาคมซึ่งฆ่านักรบฮะมาสเจ็ดคนในข่านยูนิส (Khan Yunis)ในวันที่ 17 กรกฎาคม ปฏิบัติการขยายผลสู่การบุกครองภาคพื้นดินโดยมีความมุ่งหมายที่แถลงเพื่อทำลายระบบอุโมงค์ของกาซา
ในวันที่ 26 สิงหาคม IDF รายงานว่า ฮะมาส อิสลามญิฮาดและกลุ่มนักรบอื่นยิงจรวดและปืนครก 4,500 ลูกจากกาซาสู่อิสราเอลขณะที่ IDF โจมตีเป้าหมาย 5,263 แห่งในกาซา มีอุโมงค์ที่ทราบถูกทำลายอย่างน้อย 34 แห่งและสองในสามของคลังจรวด 10,000 แห่งของฮะมาสถูกใช้หมดหรือถูกทำลายกระทรวงมหาดไทยปาเลสไตน์รายงานว่า จนถึงวันที่ 22 สิงหาคม มีระเบิดถูกทิ้งใส่กาซา 20,000 ตันการหยุดยิงหลายครั้งล้มเหลวหรือหมดอายุในวันที่ 26 สิงหาคม มีการประกาศหยุดยิงปลายเปิด
ชาวกาซาเสียชีวิตระหว่าง 2,125ถึง 2,310(รวมเด็ก 495–578 คน)และได้รับบาดเจ็บระหว่าง 10,895ถึง 11,100 คนขณะที่ทหาร IDF 66 นาย พลเรือนอิสราเอล 5 คน และพลเรือนไทย 1 คนเสียชีวิตและทหาร IDF 450 นายและพลเรือนอิสราเอล 80 คนได้รับบาดเจ็บกระทรวงสาธารณสุขกาซา สหประชาชาติและกลุ่มสิทธิมนุษยชนว่า ความสูญเสียของปาเลสไตน์ 70–75% เป็นพลเรือนอิสราเอลแถลงว่า 50% เป็นพลเรือนวันที่ 5 สิงหาคมสำนักงานเพื่อการประสานงานด้านมนุษยธรรมแห่งสหประชาชาติแถลงว่า ชาวปาเลสไตน์ 520,000 คนในฉนวนกาซา (ประมาณ 30% ของประชากร) อาจพลัดถิ่น ในจำนวนนี้ 485,000 คนต้องการความช่วยเหลืออาหารฉุกเฉินและ 273,000 คนหลบภัยในโรงเรียนที่สหประชาชาติดำเนินการ 90 แห่งที่พักอาศัยในกาซา 17,200 หลังถูกทำลายทั้งหมดหรือได้รับความเสียหายอย่างหนัก และ 37,500 หลังได้รับความเสียหายแต่ยังอาศัยได้ในอิสราเอลมีพลเรือนประมาณ 5,000ถึง 8,000 คนหนีจากที่พักอาศัยเนื่องจากภัยคุกคามจากการโจมตีด้วยจรวดและปืนครก
อาหารเสริม

อาหารเสริม (Dietary Supplements) หมายถึง ผลิตภัณฑ์ที่เสริมอาหารปกติของเรา มีรูปแบบต่างๆ เช่น เม็ด แคปซูล ผง หรือของเหลว อาหารเสริมมักประกอบไปด้วยวิตามิน แร่ธาตุ สมุนไพร กรดอะมิโน และสารอื่นๆ ที่ใช้เสริมสุขภาพ
อาหารเสริมหรือผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร มีเจตนาให้สารอาหารที่เราอาจบริโภคในปริมาณที่ไม่เพียงพอในแต่ละวัน
โดยทั่วไปเข้าใจกันว่าอาหารเสริมมีวิตามินแร่ธาตุใยอาหารกรดไขมันหรือกรดอะมิโนตลอดจนสารอื่น ทางการสหรัฐนิยามอาหารเสริมว่าเป็นอาหาร แต่ที่อื่นอาจจำแนกเป็นยาหรือผลิตภัณฑ์อื่น
มีอาหารเสริมกว่า 50,000 อย่าง ประชากรผู้ใหญ่สหรัฐกว่าครึ่ง (53-55%) บริโภคอาหารเสริมโดยที่ใช้มากที่สุดคือ วิตามินรวม
ผลิตภัณฑ์เหล่านี้มิได้เจตนาใช้ป้องกันหรือรักษาโรคใด  ๆ และในบางกรณีก็เป็นอันตรายตามข้อมูลของสถาบันสุขภาพแห่งชาติสหรัฐ สำหรับผู้ที่ไม่สามารถบริโภคอาหารสมดุลได้ สำนักงานดังกล่าวว่าอาหารเสริมบางอย่าง "อาจมีคุณ"
ควรหลีกเลี่ยงอาหารเสริมส่วนใหญ่ และปกติบุคคลไม่ควรกินสารอาหารรองยกเว้นบุคคลที่มีการขาดแสดงชัดเจนบุคคลควรปรึกษาแพทย์ก่อนมีข้อยกเว้นคือวิตามินดีซึ่งมีการแนะนำในประเทศนอร์ดิกเนื่องจากมีแสงแดดน้อย
การใช้เกินขนาด: การบริโภคอาหารเสริมมากเกินไปอาจทำให้เกิดพิษได้ เช่น การบริโภควิตามิน A ในปริมาณมากอาจทำให้เกิดปัญหาตับ
ปฏิกิริยากับยารักษาโรค: อาหารเสริมบางชนิดอาจทำปฏิกิริยากับยาที่ใช้อยู่ เช่น วิตามิน K ที่อาจลดประสิทธิภาพของยาละลายลิ่มเลือด
ความปลอดภัย: ไม่ใช่ทุกผลิตภัณฑ์ที่ผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยอย่างเข้มงวด อาหารเสริมที่ไม่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอาจมีส่วนประกอบที่ไม่ปลอดภัยหรือไม่ได้ผล
ปรึกษาแพทย์: ก่อนเริ่มใช้ ควรปรึกษาแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญเพื่อรับคำแนะนำที่เหมาะสม โดยเฉพาะผู้ที่มีปัญหาสุขภาพหรือใช้ยารักษาโรค
อ่านฉลาก: ควรอ่านฉลากอย่างละเอียด เพื่อทราบถึงส่วนประกอบ ปริมาณการใช้ และคำเตือนต่างๆ
เลือกผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการรับรอง: เลือกอาหารเสริมที่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานที่เชื่อถือได้ เช่น อย. (องค์การอาหารและยา)
ภูมิแพ้อาหาร

ภูมิแพ้อาหารเป็นการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันผิดปกติต่ออาหาร อาการและอาการแสดงมีได้ตั้งแต่เล็กน้อยถึงรุนแรง อาจมีคัน ลิ้นบวม อาเจียน อาการท้องร่วง ลมพิษ หายใจลำบากหรือความดันเลือดต่ำ ตรงแบบเกิดไม่กี่นาทีถึงหลายชั่วโมงหลังสัมผัส เมื่ออาการรุนแรง เรียกแอนาฟิแล็กซิสความไม่ทนอาหารและอาหารเป็นพิษเป็นอีกภาวะต่างหาก
อาาหรทั่วไปที่ทำให้เกิดภูมิแพ้อาหารมีนมวัวถั่วลิสงไข่หอยผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว(nut)ข้าวสาลีข้าวเจ้าและผลไม้พบภูมิแพ้ชนิดใดบ่อยที่สุดขึ้นอยู่กับประเทศปัจจัยเสี่ยงมีประวัติภูมิแพ้ในครอบครัวการขาดวิตามินดีโรคอ้วนและระดับความสะอาดสูงภูมิแพ้เกิดเมื่ออิมมูโนโกลบูลินอี (IgE) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย เกาะกับโมเลกุลอาหาร ปกติโปรตีนในอาหารที่เป็นปัญหาเหตุนี้กระตุ้นการหลั่งสารเคมีอักเสบ เช่นฮิสตามีนการวินิจฉัยปกติอาศัยประวัติการแพทย์ การเลี่ยงอาหารที่สงสัย (elimination diet) การทดสอบแทงผิวหนัง (skin prick test)การทดสอบเลือดหาแอนติบอดีIgE ที่จำเพาะกับอาหาร หรือการกระตุ้นให้ปรากฏโดยอาหารทางปาก (oral food challenge)
การสัมผัสสารที่อาจก่อภูมิแพ้ในช่วงต้นของชีวิตอาจช่วยป้องกัน การรักษามีการเลี่ยงอาหารที่ทำให้เกิดอาหารและมีแผนหากเกิดการสัมผัสเป็นหลักแผนดังกล่าวอาจรวมการให้อะดรีนาลิน(อีพิเนฟริน และการสวมเครื่องเพชรพลอยเตือนทางการแพทย์)ประโยชน์ของการรักษาด้วยการก่อภูมิคุ้มกันสารก่อภูมิแพ้ (allergen immunotherapy) สำหรับภูมิแพ้อาหารยังไม่ชัดเจน และในปี 2558 ยังไม่แนะนำภูมิแพ้อาหารบางชนิดหายไปเมื่ออายุมากขึ้น ซึ่งรวมภูมิแพ้นม ไข่และถั่วเหลือง ส่วนภูมิแพ้บางชนิด เช่น ภูมิแพ้ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียวและหอยตรงแบบไม่หาย
ในประเทศพัฒนาแล้วประชากร 4% ถึง 8% มีภูมิแพ้อาหารอย่างน้อยหนึ่งชนิดพบในเด็กบ่อยกว่าผู้ใหญ่และดูมีความถี่เพิ่มขึ้น เด็กชายปรากฏว่าพบบ่อยว่าเด็กหญิงภูมิแพ้บางชนิดมักพบในอายุน้อย ส่วนภูมิแพ้บางชนิดตรงแบบเกิดในอายุมากในประเทศพัฒนาแล้ว ประชากรสัดส่วนใหญ่เชื่อว่าตนมีภูมิแพ้อาหารทั้งที่ความจริงไม่มี
ธงชาติอิตาลี

ธงชาติสาธารณรัฐอิตาลี(อิตาลี:Il Tricolore) มีลักษณะเป็นธงสามสี รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นสามแถบตามแนวตั้ง เป็นสีต่างๆ เรียงจากด้านคันธงตามลำดับ คือสีเขียวสีขาวและสีแดง
ระหว่าง ค.ศ. 1848 ถึง ค.ศ. 1861, ช่วงเวลาของสงครามประกาศอิสรภาพ และ การรวมชาติอิตาลี (ประกอบด้วยแคว้นเวเนโต,รัฐพระสันตะปาปา (โรม),เตรนตีโนและตรีเยสเต, ภายใต้การนำของขบวนการชาตินิยมอิตาลี(Italia irredenta), เป็นการรวบตัวรัฐต่างๆเข้าเป็นรัฐชาติสมัยใหม่ ในปีค.ศ. 1866, 1870, และ 1918 ตามลำดับ); ในช่วงเวลาดังกล่าวเรียกว่าการวมชาติอิตาลี, เป็นปฐมบทในการใช้,ธงสามสีเป็นสัญลักษณ์ในการเคลื่อนไหวต่อสู้เพื่ออิสรภาพ และ การสร้างรัฐชาติสมัยใหม่.
ธงแถบเขียว-ขาว-แดง, กลางมีรูปตราอาร์มแห่งแคว้นซาวอย ประกาศใช้ครั้งแรก ในฐานะธงกองทัพของกองทัพบกโดย กองทัพปิเยมอนต์แห่งราชอาณาจักรซาร์ดิเนียเมื่อ ค.ศ. 1848. ระหว่างการประกาศอิสรภาพของลอมบาร์ด-เวเนเชียน, โดยชารล์ส อัลเบิรต์แห่งซาร์ดิเนียกล่าวว่า "... in order to show more clearly with exterior signs the commitment to Italian unification, We want that Our troops ... have the Savoy shield placed on the Italian tricolour flag."ตราอาร์มแห่งราชวงศ์ซาวอยกางเขนสีขาวบนอาร์มสีแดงภายในขอบสีน้ำเงิน, สีน้ำเงิน หมายถึง พระราชวงศ์ซาวอย, ทั้งนี้มิได้อ้างอิงตามหลักมุทราศาสตร์.ประกาศใช้อย่างเป็นทางการตามพระบรมราชโองการ  ค.ศ. 1851.
การปรากฏความหมายของธงสามสีที่เป็นธงชาติอิตาลีในทุกวันนี้ เริ่มมีขึ้นครั้งแรกในธงชาติ สาธารณรัฐซิสปาดานา (อิตาลี: Repubblica Cispadana) เมื่อค.ศ. 1796(พ.ศ. 2339) ซึ่งเป็นช่วงภายหลังจากการยกทัพเข้ามาในอิตาลีของกองทัพฝรั่งเศสภายใต้การนำของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ตในยุคนั้นสาธารณรัฐขนาดเล็กจำนวนมากถูกจัดตั้งขึ้นตามรูปแบบของพรรคจาโคแบงในประเทศฝรั่งเศสและเกือบทั้งหมดนั้นก็ใช้ธงของตัวเองที่มีลักษณะคล้ายธงสามสีของฝรั่งเศสผิดกันแต่ว่ามีสีบางสีที่แตกต่างกันออกไป สำหรับสาธารณรัฐซิสปาดานานั้นเลือกใช้สีแดงกับสีขาวซึ่งเป็นสีของธงประจำแคว้นมิลานและสีเขียวซึ่งเป็นสีของเครื่องแบบกองทหารแคว้นลอมบาร์เดีย
มีอยู่บางกลุ่มที่ให้นิยามความหมายของสีธงชาตินี้เป็นการเฉพาะว่า สีเขียวเป็นตัวแทนของที่ราบและหุบเขาอันเขียวขจีในประเทศอิตาลี สีขาวคือสีขาวหิมะบนเทือกเขาแอลป์และสีแดงหมายถึงเลือดที่รินไหลในสงครามประกาศเอกราชอิตาลีการให้คำนิยามธงชาติอิตาลีในอีกที่หนึ่ง ซึ่งมีความหมายค่อนข้างอยู่ในเชิงศาสนา โดยอิงจากคุณธรรม 3 อย่าง ในศาสนาคริสต์(Theological virtues) กล่าวคือ สีเขียว หมายถึง ความหวังใจ (Hope) สีขาวหมาวถึง ความเชื่อมั่น (Faith) และสีแดงหมายถึงความรัก (Charity)
นอกจากนี้ การให้ความหมายสีธงที่ได้รับความนิยมทั่วไปอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งถูกนำมาใช้ในบางคราวโดยบรรดาผู้ที่ชื่นชอบในอาหารอิตาลีเป็นการนิยามจากสีเครื่องปรุงที่ปรากฏในอาหารอิตาลี เช่น สีแดงเป็นเครื่องหมายของมะเขือเทศสีเขียวคือใบโหระพาและสีขาวเป็นสีของเนยแข็งขาวมอซซาเรลลา(mozzarella) สิ่งของเหล่านี้คือสิ่งสามารถพบได้ทั่วไปในอาหารอิตาลียอดนิยมอย่างพิซซ่าและลาซาญา
อาหารวาติกัน

อาหารวาติกันอันเป็นอาหารประจำนครรัฐวาติกันนั้นไม่มีลักษณะเด่นจำเพาะเนื่องจากประเทศนี้เป็นจุลรัฐขนาดน้อยและถูกรายล้อมด้วยอาณาเขตของประเทศอิตาลีทั้งประเทศมีร้านอาหารเพียงแห่งเดียว และอาหารนั้นมีลักษณะดุจเดียวกับอาหารอิตาลี
อาหารที่โดดเด่นของนครรัฐวาติกันได้แก่
ดาวเรือง

ดาวเรือง(ชื่อวิทยาศาสตร์:Tagetes erectaL.) มีชื่อตามภาษาท้องถิ่นว่า คำปู้จู้ (ภาคเหนือ) นิยมปลูกตัดดอก เป็นดาวเรืองในกลุ่ม African หรือ American marigold เป็นพันธุ์ดอกใหญ่  พันธุ์ที่ใช้เป็นการค้าในประเทศไทยได้แก่พันธุ์ซอเวอริน (soverign) นอกจากนี้ยังมีสายพันธุ์ใหม่ ๆ ที่นำเข้ามาได้แก่ พันธุ์จาเมกาและอื่น ๆ อีกหลายพันธุ์
ดาวเรืองขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ดเป็นหลัก อาจใช้การปักชำได้ แต่ต้นที่ได้จะให้ดอกที่มีขนาดเล็กกว่า
ดอกดาวเรืองใช้ร้อยพวงมาลัยชนิดต่าง ๆ เพื่อการบูชาพระและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อ กลีบดอกดาวเรืองมีสารสีเหลืองที่เรียกว่าแซนโทฟิลล์สูง จึงมีการปลูกเพื่อเก็บดอกเพื่อเอาไปเป็นส่วนผสมของอาหารไก่ไข่เพื่อให้ไข่แดงมีสีแดงสวยทดแทนสารสังเคราะห์
ดาวเรืองสะสมสารหนูได้ 42% ในใบจึงมีประโยชน์ในการฟื้นฟูดินที่ปนเปื้อนสารหนู
มีกลิ่นฉุนและสามารถไล่ยุงได้รวมถึงสามารถไล่ส่งมีชิวิตชนิดอื่นๆได้อีกด้วย
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับTagetes erecta
เจย์ โบธรอยด์

เจย์ โบธรอยด์(เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1982) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสายแคริบเบียน (กายอานา-จาเมกา) โดยเล่นฟุตบอลในตำแหน่งกองหน้า
เจย์ โบธรอยด์ เคยเป็นนักฟุตบอลทีมเยาวชนของอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีกแต่ไม่เคยขึ้นไปเล่นในทีมชุดใหญ่ และเคยอยู่มาแล้วหลายสโมสรทั้งโคเวนทรีซิตี,แบล็กเบิร์นโรเวอส์,ชาร์ลตันแอธเลติก,วุลเวอร์แฮมป์ตันวันเดอเรอส์,สโตกซิตี,คาร์ดิฟฟ์ซิตี,ควีนส์พาร์กเรนเจอส์และเชฟฟิลด์เวนสเดย์รวมถึงเคยไปเล่นในกัลโช่ เซเรีย อาในอิตาลีกับเปรูจาด้วย และเคยติดทีมชาติอังกฤษหนึ่งนัดเมื่อปี ค.ศ. 2010 ในนัดกระชับมิตรระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสก่อนจะย้ายมาเล่นในไทยพรีเมียร์ลีกกับสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ดสำหรับชีวิตในประเทศไทย เจ้าตัวชื่นชอบประเทศไทยหลายอย่าง และชอบอาหารไทยที่มีรสชาติเผ็ดหลายอย่าง โดยเฉพาะผัดไทย
ในฤดูกาล 2015 เจย์ โบธรอยด์ ย้ายไปเล่นในญี่ปุ่นกับจูบิโล อิวะตะก่อนจะย้ายไปเล่นให้กับคอนซาโดเล ซัปโปะโระในช่วงฤดูร้อนปี 2017
กรีนบุ๊ค

กรีนบุ๊ค(อังกฤษ:Green Book) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติสัญชาติอเมริกัน แนวตลก-ชีวิต ในปี ค.ศ. 2018 กำกับโดยปีเตอร์ ฟาร์เรลลีมีฉากหลังในปี ค.ศ. 1962 ภาพยนตร์ได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องจริงในการออกทัวร์ในดีปเซาท์ของนักเปียโนแนวแจ๊สและคลาสสิก ชาวจาเมกา–อเมริกัน ที่ชื่อดอน เชอร์ลีย์(มาเฮอร์ชาลา อาลี) และคนเฝ้าร้านชาวอิตาลี-อเมริกันโทนี วัลเลลองกา(วิกโก มอร์เทนเซน) ที่มารับหน้าที่เป็นคนขับรถและบอดีการ์ดของเชอร์ลีย์
ภาพยนตร์เขียนบทโดยฟาร์เรลลี, ไบรอัน เฮส์ เคอร์รี และบุตรชายของวัลเลลองกานิก วัลเลลองกาโดยเขียนจากบทสัมภาษณ์ของพ่อเขาและเชอร์ลีย์ รวมถึงจดหมายที่พ่อเขาเขียนถึงแม่ภาพยนตร์ตั้งชื่อตามหนังสือThe Negro Motorist Green Bookเป็นคู่มือในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 สำหรับเป็นคู่มือการเดินทางชาวแอฟริกัน-อเมริกัน เขียนขึ้นโดยวิกเตอร์ ฮิวโก กรีนที่ให้ข้อมูลในการค้นหาโมเตลและร้านอาหารที่ต้อนรับพวกเขาในช่วงการแบ่งแยกสีผิว
กรีนบุ๊คออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโตเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2018 โดยได้รับรางวัลพีเพิลชอยส์ไปด้วย ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2018 จัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ทำรายได้รวมมากกว่า 191 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวก ชื่นชมการแสดงของมอร์เทนเซนและอาลี แม้จะถูกวิจารณ์ด้านความถูกต้องทางประวัติศาสตร์
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลสมาคมนักวิจารณ์แห่งอเมริกาในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมปี 2018 และยังได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 10 ภาพยนตร์แห่งปีโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกันภาพยนตร์ยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมรวมถึงสาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมและสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม(อาลี) และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม(มอร์เทนเซน) และสาขาตัดต่อภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ตะลิงปลิง

ตะลิงปลิงเป็นไม้ผลในวงศ์Oxalidaceaeเป็นพืชเขตร้อน คาดว่ามีถิ่นกำเนิดมาจากหมู่เกาะมาลูกูในประเทศอินโดนีเซียปัจจุบันกลายเป็นพืชประจำถิ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้,เอเชียใต้,ทวีปอเมริกากลาง,ทวีปอเมริกาใต้,ประเทศแทนซาเนีย,ประเทศออสเตรเลียและประเทศจาเมกาเป็นไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 15 เมตร ออกผลตามกิ่งก้านและลำต้นเป็นพวงแน่นและสวยงาม จึงเป็นที่นิยมปลูกทั่วไป นอกจากนี้ผลยังสามารถใช้บริโภค ตะลิงปลิงเป็นพืชร่วมวงศ์กับมะเฟืองมีส่วนที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนคือ ผลมะเฟืองมีขนาดใหญ่กว่าผลตะลิงปลิง
ไม้ต้นทรงพุ่ม สูงได้ถึง 15 เมตร ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ยาว 20-60 ซม. ออกสลับ ใบย่อย 25-35 ใบ รูปขอบขนานแกมรูปหอก กว้างประมาณ 5.5 ซม. ยาวประมาณ 12 ซม. ปลายแหลม โคนสอบ มีขนนุ่ม ดอกสีแดงอมม่วง กลางดอกมีสีนวล กลิ่นหอมอ่อนๆ ออกเป็นช่อสั้นตามโคนต้นและกิ่งแก่ กลีบดอก 5 กลีบ เมื่อบานขนาดผ่าศูนย์กลาง 1-1.5 ซม. เกสรผู้ 10 อัน สั้น 5 อัน ยาว 5 อัน อยู่สลับกัน ผลรูปป้อมรี ผิวเกลี้ยง กว้าง 2-5 ซม. ยาว 4-10 ซม. เป็นพูตื้นๆ 4 พู ปลายแหลม โคนมน รสเปรี้ยว เมื่อสุกสีเขียวอมเหลือง
ผลมีรสเปรี้ยว เป็นที่นิยมเก็บผลอ่อนมากินกับกะปิ น้ำปลาหวาน เกลือ หรือนำมาทำส้มตำตะลิงปลิง หรือกินกับอาหารรสจัด หรือใช้เป็นเครื่องปรุงใส่ในอาหารที่ต้องการความเปรี้ยว เช่นแกงส้มต้มยำเป็นต้น หรือจะนำมาแช่อิ่มก็ได้ หรือจะนำมาทำน้ำผลไม้ ซึ่งจะให้แคลอรีต่ำ มีวิตามินเอสูง แต่ไม่ควรกินติดต่อกันเป็นจำนวนมาก ๆ หรือเป็นระยะเวลานาน ๆ เพราะจะทำให้เลือดตกตะกอนได้
ตะลิงปลิงปลูกเลี้ยงง่าย ชอบดินร่วนปนทราย ระบายน้ำดี แต่ไม่ทนน้ำท่วมขังเป็นเวลานาน นิยมขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดหรือตอนกิ่ง ซึ่งต้นที่ได้จากการเพาะเมล็ดจะมีทรงพุ่มสูงใหญ่ และแข็งแรงกว่าต้นที่ได้ตอนกิ่ง แต่จะใช้เวลา 2-3 ปี จึงจะมีดอกมีผล ขณะที่ต้นจากการตอนกิ่งจะให้ผลหลังจากการปลูกลงดิน 5-8 เดือน หลังจากปลูกได้นาน 3-4 เดือนควรหมั่นตัดแต่งกิ่งให้เป็นพุ่ม ถ้าไม่ต้องการให้ต้นสูงมากก็ตัดส่วนยอดออกเพื่อให้แตกกิ่งข้าง ๆ จะช่วยให้เก็บผลได้ง่าย ควรใส่ปุ๋ยคอกสลับกับปุ๋ยเคมีบ้างทุก 3 เดือน
เนื่องจากตะลิงปลิงมีรสเปรี้ยวนำกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์จึงสามารถนำไปทำได้ทั้งอาหารคาวและเครื่องดื่มโดยเมนูที่คนนิยมนำตะลิงปลิงไปปรุงก็อย่างเช่น น้ำพริกตะลิงปลิงปลาทูต้มตะลิงปลิง ยำตะลิงปลิง ฯลฯ หรือนำมาต้มเป็นน้ำผสมน้ำตาลลงไปก็จะได้เป็นเครื่องดื่มคลายร้อนรสเปรี้ยวอมหวาน ทั้งยังมีบางแห่งนำมา
ทำตะลิงปลิงแช่อิ่ม เป็นของกินเล่นได้อีกด้วย
อาหารปลอมในประเทศญี่ปุ่น

อาหารปลอมที่ทำจากพลาสติกมีแสดงตามหน้าต่างและตู้แสดงสินค้าในร้านอาหารที่เสิร์ฟอาหารทั่วประเทศญี่ปุ่นอาหารปลอมเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยทำจากขี้ผึ้ง ปัจจุบันมักทำจากพลาสติกแบบจำลองอาหารพลาสติกมักทำด้วยมือจากพอลิไวนิลคลอไรด์และแกะสลักอย่างระมัดระวังเพื่อให้ดูเหมือนอาหารจริงแบบจำลองอาหารจะได้รับการตกแต่งตามภัตตาคารแต่ละแห่ง และแม้แต่อาหารทั่วไปอย่างราเม็งจะได้รับการดัดแปลงให้เข้ากับอาหารในแต่ละร้านได้ระหว่างกระบวนการหล่อ ส่วนประกอบอาหารที่เลียนแบบมามักถูกหั่นเป็นชิ้นและรวมกันคล้ายกับการทำอาหารจริง
งานหัตถกรรมดังกล่าวกลายเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง อาหารญี่ปุ่นพลาสติกผลิตโดยบริษัทไมซุรุตั้งแสดงที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ตกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1980มีการแข่งขันทำอาหารปลอมด้วยพลาสติกและวัสดุอื่น ๆ อาหารที่แสดงเรียกว่า ซัมปุรุ (サンプル) มาจากคำภาษาอังกฤษว่า "sample"
ผู้ผลิตอาหารพลาสติกปกปิดความลับทางการค้าอย่างเข้มงวดเนื่องจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ อุตสาหกรรมอาหารพลาสติกในญี่ปุ่นมีการประมาณว่ามีรายได้ถึงหลายพันล้านเยนต่อปีร้านอาหารแต่ละร้านอาหารอาจสั่งผลิตเมนูอาหารพลาสติกที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งล้านเยน
ในปัจจุบัน ผู้ผลิตอาหารพลาสติกได้เป็นตลาดเป้าหมายในต่างประเทศ เช่น จีน และเกาหลีใต้ด้วย
อัมมาน

อัมมาน(อังกฤษ:Amman;อาหรับ:عمانʿAmmān) เป็นเมืองหลวงของประเทศจอร์แดนและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจอร์แดน มีประชากรประมาณ 3 ล้านกว่าคน
ท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในอัมมาน คือท่าอากาศยานนานาชาติควีนอัลเลียห่างจากอัมมานไปทางใต้ 30 km (18.64 mi) เป็นท่าอากาศยานหลักในประเทศจอร์แดนท่าอากาศยานนี้มีทั้งหมด 3 อาคาร อาคารผู้โดยสาร 2 แห่งและอาคารสินค้า 1 แห่ง ในปีค.ศ. 201มีผู้โดยสารมาใช้บริการถึง 5.8 คน ปัจจุบันอยู่ระหว่างสร้างส่วนต่อขยายอาคารผู้โดยสารใหม่ โดยมีงบประมาณ $700M ซึ่งจะรับรองผู้โดยสารได้มากกว่า 12 ล้านคน
ท่าอากาศยานอัมมานซิวิลเป็นท่าอากาศยานอีกแห่งที่ใช้รับรองผู้โดยสารในประเทศ
อัมมานเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจหลักของประเทศจอร์แดนตั้งแต่การบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546ธุรกิจทั้งหมดได้ไหลเวียนสู่อัมมาน และท่าอากาศยานนานาชาติควีนอัลเลียก็เป็นจุดศูนยกลางของนักเดินทางชาวต่างชาติสายการบินทั้งหมดมีที่ทำการที่อัมมาน
นอกจากนี้ อัมมานยังเป็นแหล่งนำเข้ายาที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ของโลก มีคนไข้ชาวต่างชาติ 250,000 คน มีรายได้ 1 พันล้านดอลลาร์ต่อปี
เดอะนิวยอร์กไทมส์ได้กล่าวถึงอาหารอัมมานในตอนหนึ่งว่า
กีฬาที่นิยมเล่นกันคือฟุตบอลและมีนักกีฬาที่มีชื่อเสียงหลายคน อาทิเช่นAl-WehdatและAl-Faisaly
หนังสือพิมพ์ที่นิยมวางขายในอัมมาน ได้แก่Alghad,Ad-Dustour,และThe Jordan Times.
เจ้าหญิงซาร์วาธ อัล-ฮัสซัน

เจ้าหญิงซาร์วาธ อัล ฮัสซัน(อังกฤษ:Princess Sarvath al-Hassan) พระชายาในเจ้าชายฮัสซัน บิน เฏาะลาล
พระองค์ประสติ ณประเทศอินเดียเดิมมีพระนามว่า ซาร์วาธ อะคีมูนา พระองค์เคยเป็นเลขาธิการด้านการค้าแห่งปากีสถานทั้งนี้ยังทรงเคยดำรงตำแหน่งทูตของฝรั่งเศสโปรตุเกสแคนาดาปู่ของพระองค์เคยดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีแห่งอินเดียอีกด้วย พระองค์ทรงจบปริญญาตรี ณมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์สหราชอาณาจักร
พระองค์ทรงพบกับเจ้าชายฮัสซัน บิน เฏาะลาลพระสวามีในอนาคต ณกรุงลอนดอนหลังจากนั้นพระองค์ก็เสกสมรสกัน เมื่อวันที่28 สิงหาคมค.ศ. 1968ขณะนั้นพระสวามีทรงดำรงพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารีแห่งจอร์แดน พระองค์จึงทรงดำรงพระอิสริยยศมกุฎราชกุมารี พระวรชายาจนกระทั่งปี 2542สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดนเสด็จขึ้นครองราชย์ พระสวามีและพระองค์ จึงกลับมาดำรงพระอิสริยยศเจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งจอร์แดนโดยปัจจุบันทรงประทับพร้อมด้วยพระสวามีและพระบุตร ในพระตำหนักหลางกรุงอัมมานพระองค์และพระสวามี มีพระบุตรร่วมกัน ดังนี้
หลังจากทรงสมรสและเป็นเจ้าหญิงแห่งจอร์แดนแล้วนั้น ทรงปฏิบัติพระกรณียากิจมากมาย โดยทรงรับองค์กรต่างๆไว้ในพระอุปถัมภ์ เช่น
(รองประธาน
ก่อตั้งขึ้นเมื่อ
เจ้าหญิงซาร์วาธ ทรงสามารถรับสั่งได้หลายภาษา เช่นภาษาอาหรับภาษาอังกฤษภาษาฝรั่งเศสงานอดิเรกของพระองค์คือ ทรงปักถักร้อย ทรงพระอักษร (อ่านหนังสือ) ทรงทำอาหารถวายพระสวามีและพระบุตรด้วยพระองค์เอง โปรดการจัดสวน ทรงสนับสนุนกีฬากลางแจ้งอีกด้วย
หมาไม้

หมาไม้(ชื่อวิทยาศาสตร์:Martes flavigula) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อมีรูปร่างคล้ายพญากระรอกดำ(Ratufa bicolor) มีลักษณะเด่นคือ ตั้งแต่ใต้คอลงไปถึงหน้าอกมีสีเหลืองส่วนหัวด้านบนมีสีดำขาสั้นเมื่อเทียบกับขนาดตัว ตัวผู้มีฟันเขี้ยวขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย หางยาวพอ ๆ กับความยาวลำตัว หมาไม้ชนิดย่อยที่อาศัยอยู่ทางภาคเหนือของทวีปเอเชียจะมีขนาดใหญ่กว่าชนิดที่อาศัยอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร
มีความยาวลำตัวและหัว 45 – 60เซนติเมตรความยาวหาง 38 – 43 เซนติเมตร น้ำหนัก 2 – 3กิโลกรัม
หมาไม้เป็นสัตว์ที่มีกลิ่นตัวแรงมาก มีความคล่องแคล่วปราดเปรียวมาก สามารถหากินได้ทั้งบนต้นไม้และพื้นดิน กินอาหารได้หลากหลายประเภททั้งพืชและสัตว์ ทั้งสัตว์ฟันแทะ,แมลง,สัตว์เลื้อยคลาน,นกหรือ ไข่นก บางครั้งอาจเข้ามาหาอาหารที่นักท่องเที่ยวป่าทิ้งไว้ตามเต๊นท์ นอกจากนี้ยังสามารถกินผึ้งและน้ำผึ้งเหมือนหมีได้อีกด้วย มักหากินในเวลากลางวัน แต่บางครั้งอาจหากินในเวลากลางคืน มักจะหากินแต่เพียงลำพังหรือเป็นคู่ไม่มากกว่านั้น หมาไม้ตัวเมียจะตั้งท้องนาน 220 – 290 วัน ออกลูกครั้งละ 3 – 5 ตัว อายุขัยในสถานที่เลี้ยงประมาณ 14 ปี
เป็นสัตว์ที่มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทางตะวันออกของอัฟกานิสถาน, ภาคเหนือของปากีสถาน,รัฐแคชเมียร์และรัฐอัสสัมของอินเดีย, ภาคเหนือของพม่า, ภาคใต้และภาคตะวันออกของจีน,ไต้หวัน,ไทย,ลาว, ตอนเหนือของกัมพูชา, ภาคเหนือและภาคกลางของเวียดนาม,มาเลเซีย,เกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว
สถานะของหมาไม้ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับMartes flavigulaที่วิกิสปีชีส์
วาซวาน

วาซวาน(อังกฤษ:Wazwan) เป็นชุดของอาหารที่มีชื่อเสียงในแคชเมียร์ในอดีตเคยมีถึง 36 รายการ ส่วนใหญ่ปรุงด้วยเนื้อสัตว์ โดยเฉพาะเนื้อแกะ เป็นเมนูสำหรับงานเลี้ยงในโอกาสสำคัญต่าง ๆ เช่น งานแต่งงาน ขึ้นบ้านใหม่ งานสำคัญของทางราชการ ช่างที่ปรุงวาซวานจะมีชื่อเฉพาะว่าวัซซา (Waza)
อาหารหลักในวาซวานได้แก่ อาหารเรียกน้ำย่อยคือคาบับหรือไส้กรอกย่าง ที่เป็นเนื้อทุบผสมเครื่องเทศ ปั้นเป็นไส้กรอกเสียบเหล็กแล้วย่างให้สุก มึธมาซ (เนื้อเคี่ยวเครื่องเทศ) มิธที (สมุนไพรกลิ่นหอม) ตาบักมาซ (ซี่โครงแกะทอดเนย) รายการต่อไปจะเป็นอาหารจำพวกแกงต่าง ๆ เช่น โรกันโจซ ริสตา ยักนี จนถึงกวซตาบาซึ่งเป็นแกงลูกชิ้นยักษ์ใส่โยเกิร์ตเป็นอาหารอย่างสุดท้าย
การจัดเลี้ยงวาซวานจะให้แขกที่มาร่วมงานนั่งหันหน้าเข้าหากัน แบ่งเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 4 คน ระหว่างแถวปูผ้าขาว เพื่อให้แขกล้างมือเรียบร้อยแล้ว จะเริ่มเสริ์ฟอาหารจานแรกซึ่งจะเป็นข้าวกับคาบับ เมื่อแขกทุกคนได้อาหารพร้อมแล้ว เจ้าภาพจะกล่าวเชิญให้แขกรับประทานอาหาร จากนั้น ลูกมือของวัซซาจะทยอยเสริ์ฟอาหารอย่างอื่นจนถึงกวซตาบา จากนั้น เจ้าภาพจะทยอยเก็บจานและนำกาน้ำมาบริการให้แขกล้างมืออีกครั้งเป็นอันว่าเสร็จงาน
ตุลาคม พ.ศ. 2548

รายวัน:ไทยรัฐเก็บถาวร2005-12-21 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-เดลินิวส์-ข่าวสดเก็บถาวร2005-12-21 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-แนวหน้า-กรุงเทพธุรกิจ-ผู้จัดการรายวันเก็บถาวร2005-12-25 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-มติชนรายวันเก็บถาวร2005-12-20 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-บางกอกโพสต์
รายสัปดาห์:ฐานเศรษฐกิจเก็บถาวร2020-07-07 ที่เวย์แบ็กแมชชีน-ประชาติธุรกิจเก็บถาวร2009-06-04 ที่เวย์แบ็กแมชชีน
ช่อง 3-ช่อง 5-ช่อง 7-ช่อง 9-ช่อง 11-ไอทีวี-เนชั่นแชนแนลเก็บถาวร2005-12-21 ที่เวย์แบ็กแมชชีน
ซีเอ็นเอ็น-บีบีซี-รอยเตอร์-เอเอฟพี
โกฐก้านพร้าว

โกฐก้านพร้าวชื่อวิทยาศาสตร์:Picrorhiza kurroaอยู่ในวงศ์ Plantaginaceae เป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี เหง้าอวบ เกาะเลื้อย ใบออกเป็นกระจุกใกล้เหง้า ก้านช่อดอกยาว ดอกย่อยสีฟ้าอ่อนจำนวนมาก มีขนหยาบแข็ง ผลแห้งแบบแคบซูล มีเมล็ดจำนวนมาก กระจายพันธุ์ในเขตเทือกเขาหิมาลัยตั้งแต่ปากีสถานจนกระทั่งรัฐอุตตรประเทศและแคชเมียร์ของอินเดีย จนถึงสิกขิมและเนปาลเหง้าของพืชชนิดนี้ตากแดดให้แห้ง ใช้ทำยา ลักษณะเป็นเหง้ายาว ทรงกระบอก เปลือกหนา ผิวมีรอยย่น สีน้ำตาลอมเทา ใช้แก้ไข้เรื้อรัง เสมหะเป็นพิษ ในอินเดียและศรีลังกาใช้เป็นยาขมเจริญอาหาร ใช้เป็นส่วนผสมในยาถ่ายหลายขนาน ในอินเดียบางแห่งใช้แก้พิษแมลงป่องเป็นยาที่ใช้ในตำรับยาอายุรเวทของอินเดีย
พืชชนิดนี้มีปลูกอยู่ทั่วไป แต่มีความต้องการให้อนุรักษ์ไว้ในป่าตามธรรมชาติด้วย
หมีควาย

หมีควายหรือหมีดำเอเชีย(อังกฤษ:Asian black bear,  Asiatic black bear;ชื่อวิทยาศาสตร์:Ursus thibetanus) จัดเป็นหมี1 ใน 2ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย(อีกหนึ่งคือหมีหมา(H. malayanus))
หมีควายมีลำตัวอ้วนใหญ่ หัวมีขนาดใหญ่ ตาเล็กและหูกลม ขาอ้วนล่ำและหนา หางสั้น มีนิ้วเท้ายาวทั้งหมดห้านิ้ว กรงเล็บสั้น ขนตามลำตัวหยาบมีสีดำมีลักษณะเด่นคือ ขนบริเวณหน้าอกเป็นรูปตัว V มีสีขาวตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ ความยาวลำตัวและหัว 120–150เซนติเมตรความยาวหาง 6.5–10 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 150–160 กิโลกรัม และอาจหนักได้ถึง 200 กิโลกรัม มีลักษณะคล้ายกับหมีดำ(U. americanus) ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
หมีควายมีสัณฐานวิทยาคล้ายกับหมีในยุคก่อนประวัติศาสตร์บางส่วน นักวิทยาศาสตร์บางคนเชื่อว่าอาจจะเป็นบรรพบุรุษของหมีชนิดต่าง ๆ ในยุคปัจจุบัน ยกเว้นหมีแพนด้า(Ailuropoda melanoleuca) และหมีแว่น(Tremarctos ornatus)
หมีควาย มีการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างกว้างขวางพบตั้งแต่ ภาคตะวันออกของปากีสถาน, ภาคเหนือของอินเดีย,ทิเบต,เนปาล,สิกขิม,ภูฐาน,พม่า,ไทย,ลาว,เวียดนาม,จีน,ไต้หวัน,คาบสมุทรเกาหลี,ญี่ปุ่นและภาคตะวันออกเฉียงใต้ของรัสเซียมักเลือกอาศัยอยู่ในป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์และมีอากาศเย็น เช่น ป่าบนภูเขาหินปูน
แบ่งจำแนกออกได้เป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ 7 ชนิด คือ
หมีควายกินอาหารได้หลากหลาย เช่นเนื้อสัตว์,ผลไม้,ใบไม้,หน่อไม้, ซากสัตว์,แมลง, รังผึ้งและตัวอ่อนของผึ้ง บางครั้งอาจเข้ามากินในพื้นที่เกษตรกรรม มักออกหากินในเวลากลางคืน ปีนต้นไม้ไม่เก่ง แต่ชอบฉีกเปลือกไม้เพื่อหาแมลงใต้เปลือกไม้ หรือใช้แสดงเป็นสัญลักษณ์บอกถึงอาณาเขตของตัว ตามปรกติมักอาศัยและหากินตามลำพัง แต่ในฤดูผสมพันธุ์หรือมีลูกอ่อน อาจหากินเป็นคู่หรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ใช้เวลาตั้งท้องนาน 7–8 เดือน ออกลูกครั้งละไม่เกิน 2 ตัว ตามโพรงไม้หรือในถ้ำที่ปลอดภัย หมีควายเป็นสัตว์ที่สายตาไม่ค่อยดี จึงค่อนข้างดุร้าย เมื่อตกใจหรือสงสัยจะยืนด้วยขาหลัง ต่อสู้กับศัตรูโดยการตะปบด้วยขาหน้าและกัดด้วยฟันอย่างรุนแรง นอกจากนี้แล้วยังมีพฤติกรรมที่แปลก คือ ชอบขดตัวกลมแล้วกลิ้งลงมาจากเนินเขา สันนิษฐานว่าเป็นการเล่นสนุก
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับUrsus thibetanusที่วิกิสปีชีส์
บัวหิมะ

บัวหิมะ(Snow lotus) เป็นชื่อสามัญของพืชในสกุลSaussureaอยู่ในวงศ์Compositaeเป็นพืชที่ขึ้นในที่สูง มีหิมะปกคลุม ในเอเชียกลางและจีนเช่น ในทิเบตมณฑลยูนนานเสฉวนซินเจียงอุยกูร์ในทางยาจีน มีฤทธิ์เป็นยาเย็น แก้ข้ออักเสบ แก้ไข้ บำรุงหัวใจ ส่วนที่นิยมมาทำอาหารคือส่วนที่เป็นราก ซึ่งคนส่วนใหญ่เรียกผล เป็นพืชตระกูลเดียวกันกับทานตะวัน
ประเทศเติร์กเมนิสถาน

40°N60°E﻿ / ﻿40°N 60°E﻿ /40; 60
เติร์กเมนิสถาน(อังกฤษ:Turkmenistan;เติร์กเมน:Türkmenistan,ออกเสียง[tʏɾkmønʏˈθːɑːn])เป็นประเทศในเอเชียกลางมีพรมแดนติดกับคาซัคสถานอุซเบกิสถานประเทศอัฟกานิสถานอิหร่านและมีชายฝั่งบนทะเลแคสเปียนโดยมีอาชกาบัตเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ มีประชากรในประเทศประมาณ 6 ล้านคน ซึ่งถือว่าน้อยที่สุดในเอเชียกลาง และมีประชากรเบาบางมากที่สุดในเอเชีย
เติร์กเมนิสถานเป็นทางแยกของอารยธรรมมานานนับศตวรรษ โดยเมิร์ฟเป็นหนึ่งในเมืองโอเอซิสที่เก่าแก่ที่สุดในเอเชียกลางและเคยเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกในยุคกลาง เมิร์ฟถือเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ของโลกอิสลามและเป็นจุดหยุดสำคัญบนเส้นทางสายไหมต่อมาถูกผนวกโดยจักรวรรดิรัสเซียใน ค.ศ. 1881 ซึ่งมีขบวนการต่อต้านบอลเชวิคในเอเชียกลาง ใน ค.ศ. 1925 เติร์กเมนิสถานกลายเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมนสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียตแล้วเป็นเอกราชหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991
เติร์เมนิสถานมีก๊าซธรรมชาติสำรองขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลกโดยส่วนใหญ่อยู่ที่ทะเลทรายการากุมหรือทะเลทรายดำจาก ค.ศ. 1993 ถึง 2017 พลเมืองในประเทศได้รับไฟฟ้า น้ำ และก๊าซธรรมชาติจากรัฐบาลโดยไม่คิดเงิน
ประเทศนี้ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างมากจากสิทธิมนุษยชนที่ย่ำแย่โดยปัญหาส่วนใหญ่คือการดูแลชนกลุ่มน้อย, เสรีภาพสื่อ และเสรีภาพทางศาสนา หลังเป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991รัฐเอกราชเติร์กเมนิสถานถูกปกครองโดยผู้ปกคอรงเผด็จการสองคน ได้แก่ประธานาธิบดีตลอดชีพซาปาร์มือรัต นือยาซอว์(มีอีกชื่อว่าทืร์กเมนบาชือหรือ "หัวหน้าของชาวเติร์กเมนทั้งปวง") จนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 2006กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์กลายเป็นประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2007 หลังชนะการเลือกตั้งที่ไม่เป็นประชาธิปไตย(เขาเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีและรักษาการประธานาธิบดี) การใช้บทลงโทษด้วยการประหารชีวิตถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการในรัฐธรรมนูญฉบับปี 2008
ดูเพิ่มที่อำเภอของประเทศเติร์กเมนิสถานและ OpenStreetMap Wiki: Turkmenistan Geoname Changes
ประเทศเติร์กเมนิสถานแบ่งออกเป็น 5 จังหวัด (เติร์กเมน:welaýat) และ 1 เมืองหลวง (şäher) แต่ละจังหวัดแบ่งออกเป็นอำเภอ(etrap) ซึ่งอาจเป็นทั้งเทศมณฑลหรือเมือง ตามรายงานจากรัฐธรรมนูญเติร์กเมนิสถาน(มาตราที่ 16 ตามรัฐธรรมนูญฉบับปี 2008; มาตราที่ 47 ตามรัฐธรรมนูญฉบับปี 1992) บางเมืองมีสถานะจังหวัดหรืออำเภอ
เศรษฐกิจหลักของเติร์กเมนิสถานอยู่บนพื้นฐานอุตสาหกรรมปิโตรเลียมขณะที่อุตสาหกรรมอื่น ๆ ได้แก่สิ่งทอและอาหารพืชเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ฝ้ายและธัญพืชสัตว์เลี้ยงส่วนใหญ่เป็นปศุสัตว์ ได้แก่แพะโคและสัตว์ปีก
ชาวเติร์กเมนส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม85%ศาสนาคริสต์10%ศาสนาบาไฮศาสนาโซโรอัสเตอร์และไสยศาสตร์5%
เติร์กเมนิสถานเป็นภาษาราชการและมีการใช้ภาษารัสเซียอย่างกว้างขวาง
ชาวจีนในเคนยา

ชาวจีนในเคนยาเป็นหนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่หลากหลายของประเทศเคนยาซึ่งมีการติดต่อค้าขายและตั้งถิ่นฐานในชายฝั่งทะเลทางตะวันออกของเคนยาตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึงในปัจจุบันก็ยังมีชาวจีนกลุ่มใหม่ได้อพยพมาจากสาธารณรัฐประชาชนจีนมาตั้งถิ่นฐานในเคนยา ในช่วงปีค.ศ. 1990-2000และได้มีการประมาณการว่ามีชาวจีนที่พำนักในเคนยาประมาณ 3,000-10,000 คน
นักเดินเรือชาวจีนเริ่มมีบทบาททางด้านการติดต่อค้าขายกับเคนยา นักโบราณคดีได้ค้นพบเครื่องเคลือบจีนที่สร้างขึ้นในช่วงราชวงศ์ถังโดยค้นพบในหมู่บ้านของชาวเคนยา และได้สันนิษฐานว่าอาจเป็นสินค้าที่มากับกองเรือสินค้าที่นำมาโดยเจิ้งเหอในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15ในเกาะลามูมีการบอกเล่าแบบปากต่อปากของชาวบ้านแถบนั้นว่ามีชาวจีน 20 คน ที่อาจจะเป็นหนึ่งในทหารบนกองเรือของเจิ้งเหอ รอดมาจากเรืออัปปางขึ้นฝั่งมาที่เกาะลามูเมื่อหลายร้อยปีมาแล้ว พวกเขาได้รับการอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานบนเกาะได้ เนื่องจากพวกเขาได้ช่วยชนพื้นเมืองกำจัดงูหลามขนาดใหญ่ ซึ่งต่อมาพวกเขาได้สมรสข้ามชาติพันธุ์กับชนพื้นเมืองและได้ละความเชื่อเดิมหันมายอมรับนับถือศาสนาอิสลามเฉกเช่นชนบนเกาะ ชาวเกาะลามูเชื่อว่าพวกเขาเป็นผู้สืบเชื้อสายเป็นรุ่นที่หกของชาวจีนกลุ่มดังกล่าว
ในปีค.ศ. 2002ได้มีการตรวจสอบดีเอ็นเอจากนางบารากา บาดี ชี สตรีผู้หนึ่งบนเกาะลามู อายุ 53 ปี ซึ่งผลการพิสูจน์ดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าเธอเชื้อสายจีนจริง โดยบุตรสาวของเธอ อึมวามากา ชารีฟู ได้รับทุนการศึกษาจากสาธารณรัฐประชาชนจีนเพื่อเข้าศึกษาต่อในแพทย์แผนจีนโบราณ(TCM) ในประเทศจีน
ในยุคปัจจุบันมีชาวจีนอพยพเข้าสู่เคนยาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยในปีค.ศ. 1996ในเคนยามีจำนวนชาวจีนเพียงน้อยนิดในกรุงไนโรบีมีร้านอาหารจีนเพียงแห่งเดียว  แต่ในปีค.ศ. 2007มีร้านอาหารจีนเกิดขึ้นมากกว่า 40 ร้าน ที่ส่วนใหญ่ดำเนินการจากชาวจีนในแผ่นดินใหญ่ส่วนใหญ่ชาวจีนมักตั้งถิ่นฐานรอบกับสถานทูตซึ่งใกล้กับพื้นที่ของกองบัญชาการกระทรวงกลาโหมซึ่งถือเป็นพื้นที่ที่มีความปลอดภัยมากที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองนอกจากนี้ชาวจีนในส่วนต่างๆของประเทศได้ดำเนินธุรกิจนำเข้าและส่งออกผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายอย่าง เช่น นำเข้าคอมพิวเตอร์, เครื่องแก้ว และชิ้นส่วนยานยนต์ และส่งออกหูฉลาม
มีแรงงานชาวจีนจำนวนมากเข้ามาใช้แรงงานในประเทศเคนยาด้วยเหตุผลทางด้านเสถียรภาพและอัตราความเจริญเติบโตอย่างสูงของประเทศที่เป็นปัจจัยที่ทำให้พวกเขาเลือกมาทำงานยังเคนยา หลายคนประกอบไปด้วยวัยกลางคนและแรงงานวัยรุ่นที่เป็นที่ต้องการของยุโรปและอเมริกาโดยสื่อเองก็ได้มีการประมาณการจำนวนของชาวจีนในช่วงปีค.ศ. 2006-2008ว่ามี
จำนวนประมาณ  3,000-10,000 คน
ในประเทศเคนยา ชุมชนชาวจีนมีโรงเรียนภาษาจีนเพียงแห่งเดียว คือ โรงเรียนเคนยา-จีน (肯尼亚中国学校) ก่อตั้งในเดือนมีนาคมค.ศ. 2006ครู 20 คน ซึ่งสอนภาษาจีน 5 คน และมีนักเรียน 200 คน รวมทั้งระดับอนุบาล 20 คน ระดับประถมศึกษา 50 คน และนักเรียนเทคนิค 130 คน โดยร้อยละ 25 เป็นชาวจีนส่วนในมหาวิทยาลัยไนโรบีมีการเปิดการสอนสาขาปรัชญาขงจื๊อครั้งแรกในทวีปแอฟริกา
วิทยุจีนระหว่างประเทศ (China Radio International) และสถานีโทรทัศน์กลางจีน (China Central Television) มีการออกอากาศขึ้นใหม่ไม่กี่ชั่วโมงต่อวันโดยเคนยาบรอดคาสติงคอร์เปอร์เรชัน (Kenya Broadcasting Corporation)