davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Teripang getah hitam

Holothuria leucospilota, umumnya dikenal sebagaiteripang getah hitamatautarzan hitam, adalahspesiesinvertebratalaut dalamkeluargaHolothuriidae. Itu ditempatkan disubgenusMertensiothuriamembuat nama ilmiah lengkapnyaHolothuria (Mertensiothuria) leucospilota. Ini adalahjenis spesiessubgenusdan ditemukan di dasar laut di perairan dangkal diIndo-Pasifik.
Holothuria leucospilotaadalah teripang berukuran sedang yang panjangnya mencapai 40 sentimeter (16 in) ketika santai tetapi dapat meregang hingga sekitar satu meter (yard) jika direntangkan. Bentuknya kira-kira silindris, meruncing ke arah ujung posterior. Di ujung anterior terdapat dua puluh tentakel mulut dengan ujung bercabang. Ini mengelilingi mulut yang berada di sisi bawah tubuh. Hewan ini lembut dan lentur serta ditutupipapilaberdaging. Warna yang biasa adalah abu-abu arang atau hitam kemerahan dengankaki tabungabu-abu pucat di bagian bawahtetapi di lepas pantai Afrika digambarkan sebagai coklat terang atau gelap dengan bercak putih yang lebih besar ke arah ujung posterior.
Holothuria leucospilotaditemukan di perairan dangkal di sepanjang pantai timur Afrika dan di sebagian besar wilayahIndo-Pasifik.Ini adalah spesies umum di pantai timur laut Australia di mana ia ditemukan di terumbu karang dan pantai berbatu, seringkali sebagian tersembunyi di bawah batu besar.
Sebuah penelitian yang dilakukan di dekat Singapura menemukan bahwaHolothuria leucospilotalebih banyak ditemukan di dekat bebatuan besar, karang, dan rumpun rumput laut dibandingkan di dasar laut terbuka. Ditemukan bahwa spesies ini relatif toleran terhadap perubahan salinitas dan suhu dan terus berkembang di laboratorium ketika parameter ini diubah. Dalam kondisi yang sama, teripang Jepang (Apostichopus japonicus) menyusut, mengeluarkan isi perutnya, dan mati dalam waktu tiga hari. Di Singapura,Apostichopus japonicusdikonsumsi sebagai makanan dan menjadi semakin langka akibateksploitasi berlebihan.
Holothuria leucospilotaadalahpemakan bangkaidan saat makan, ujung posteriornya biasanya tertancap di bawah batu atau di celah sehingga dapat berkontraksi kembali hingga tidak terlihat jika diganggu. Ia makan dengan menggunakan tentakelnya untuk memasukkan sampah organik yang tergeletak di dasar laut ke dalam mulutnya. Dalam prosesnya, ia menelan sejumlah besar pasir, yang melewati usus.
Jika terancam,Holothuria leucospilotadapat mengeluarkan tubulus Cuvierian yang lengket dan halus dari anusnya yang menjerat calon predator sehingga teripang dapat melarikan diri.Ia dapat meregenerasi tubulus ini dalam lima belas hingga delapan belas hari.
Ikan mutiara cacing (Encheliophis vermicularis) adalah parasit dari spesies ini dan setiapH. leucospilotayang diparasit akan menjadi tuan rumah bagi sepasang ikan jantan dan betina yang hidup di dalam tubuhnya.
Penangkapan teripang

Penangkapan teripangadalah tindakan pengumpulan atau pengambilanteripang. Penangkapan teripang berbanding denganpenangkapan keras,penangkapan kepiting,penangkapan lobster, penangkapanremis,penangkapan udaradan bentuk "perikanan" lain dengan tujuan mengambilinvertebratapangan alih-alihikan.
Untuk menyuplai pasar-pasarTiongkok Selatan, para penangkap teripang asal Makassar berdagang denganpenduduk asli AustraliadariTanah Arnhemdari setidaknya abad ke-18 atau lebih awal.Kontak Makassar dengan Australiamenjadi contoh tertulis pertama dari interaksi antara para penduduk benuaAustraliadan tetangga-tetangga Asia mereka.
Irfan Wahid

Irfan Asy'ari Sudirman Wahidatau akrab disapaGus Ipang Wahid(lahir 25 Februari 1969)adalah Staf KhususKementerian Koordinator Perekonomiandan juga menjabat sebagai KomisarisPT Angkasa Pura Indonesiasejak 2024.[1]
Beliau sekarang lebih banyak terjun sebagai praktisi Komunikasi Politik, Digital Marketing, danPerceptionengineeringyang menangani banyak tokoh politik, partai, hingga lembaga negara.
Selain mendampingi Capres Prabowo Subianto-Gibran Rakabuming Raka dalam Pilpres 2024, danJoko Widodo-KH Ma’ruf Amin saat Pilpres 2019, Ipang juga pernah dipercaya Presiden Joko Widodo menjadi Anggota Komite Ekonomi Industri Nasional dan menjadi Ketua Tim Quick Win 5 Destinasi Super Prioritas pariwisata.
Ipang Wahid merupakan putra pertama dari 3 bersaudara dari pasanganSalahuddin Wahid(adik KandungGus Dur) dan Farida Salahuddin Wahid (anak dari Mantan Menteri agamaSaifuddin Zuhridan Kakak dariLukman Hakim Saifuddinyang juga mantan menteri agama).
Ipang Wahidmenamatkan pendidikan S1-nya di Institut Kesenian Jakarta (IKJ) sebelum melanjutkan pendidikannya keThe Art Institute of Seattle, Amerika Serikat, jurusan Music and Video Business. Penikmat musik jazz dan keroncong ini saat ini tinggal di Jakarta bersama keluarganya.
Irfan mengawali karir sebagai Sutradara iklan yang memproduksi lebih dari 1000 Iklan selama 20 tahun lebih meliputi berbagai jenis brand hingga calon Presiden. Irfan Wahid atau Gus Ipang terlibat dalam menciptakan slogan "RCTI Oke" untuk stasiun televisiRCTIpada tanggal 24 Agustus 1994, sekaligus memproduksi iklanstation identificationpertama RCTI "Oke" Versi Pasar Terapung Banjarmasin, Rumah Gadang TMII, Pesta Kebun, Becak, Berlibur di Pantai, Nonton TV di Sawah, Penyelam Bawah Laut dan 2 Anak Nonton Siaran Sepakbola Televisi di Gelora Bung Karno, yang tayang sejak 24 Agustus 1994 sampai 24 Agustus 2008, bekerjasama dengan rumah produksi Katena Films, dan juga pernah bekerjasama denganRCTIuntuk menciptakanstation identificationbarunya yakni versi Rumah Gadang (Lebaran) dan Balon (Gus Ipang lebih sering menyebutnya dengan versi "Celebration") yang keduanya tayang pada 24 Agustus 2006 sampai 24 Agustus 2012 dan diproduksi dibawah rumah produksi Dualima Frames. Selain itu, Gus Ipang juga menciptakan slogan baruSCTV"Satu Untuk Semua" yang digunakan bersamaan dengan logo baru SCTV sejak 29 Januari 2005, denganstation identificationdiproduksi bekerjasama dengan Playgroup Asia.
Teripang koro

Teripang koroatauteripang hitam(Holothuria (Microthele) nobilis) adalah spesiesteripangdalam genusHolothuria. Habitat teripang koro dapat ditemukan di perairan tropis pada samudra sekitarIndo-Pasifik.Teripang koroa pertama kali dicirikan oleh Emil Selenka pada tahun 1867.
Teripang koro menghuni perairan dangkal di dekat pulau danterumbu karang. Anggota spesies berwarna coklat kehitaman danabu-abu. Teripang koro dewasa dapat memiliki berat antara 1,7 hingga 4kilogram.
Teripang pulut putih

Bohadschia marmorata, umumnya dikenal sebagaiteripang pulut putihatauteripang kapur, adalahspesiesteripangdalamkeluargaHolothuriidae. Ia hidup di dasar laut di perairan dangkal di kawasanIndo-Pasifik.
Bohadschia marmorataberbentuk silinder dan tumbuh sekitar 35 sentimeter (14 in) panjang. Dinding tubuhnya keras dan kasar serta memiliki tekstur kasar karena spikula berkapur yang dikandungnya. Hal ini ditutupi papila tembus pandang hingga 1 sentimeter (0,39 in) melintang dan beberapa duri pendek. Ujung anterior tubuhnya agak menyempit dan mempunyai mulut yang dikelilingi oleh cincintentakelyang dapat ditarik. Ujung posteriornya membulat dan mempunyailubang anus. Berdekatan dengan ini adalahkloakatempat benang lengket putih defensif,tubulus cuvierian, dapat dikeluarkan ketika hewan stres. Kloaka juga terhubung ke pohon pernapasan, tempat air masuk dan keluar dipompa untukpertukaran gas. Warna tubuh krem atau oranye sebagian tertutup oleh bintik-bintik dan bercak coklat tua dalam jumlah yang bervariasi. Di bagian bawah terdapat garis memanjang lebar berwarna pucat dan banyakkaki tabungpendek dan ramping dengan ujung menonjol.
Bohadschia marmorataditemukan di Samudera Indo-Pasifik. Jangkauannya terbentang dariLaut Merahdan pantai timur Afrika hingga Jepang, Filipina, dan Australia.Ia hidup di dasar perairan dangkal berpasir atau berkerikil danpadang lamunpada kedalaman hingga sekitar 36 meter (118 ft) . Seringkali setengah terendam di pasir.
Bohadschia marmorataadalahdetritivora. Ia menggunakan kaki tabungnya untuk bergerak dan menyendok pasir, lumpur, dan puing-puing ke dalam mulutnya dengan tentakel mulutnya. Setelah mengolah bahan ini di dalam perutnya, ia membuang sisa-sisanya, meninggalkan jejak pasir yang khas di dasar laut.
Teripang bilalo

Actinopyga mauritiana, umumnya dikenal sebagaiteripang bilalo,adalah spesiesteripangdalam keluargaHolothuriidae. Tanaman ini berasal dari kawasan tropis Indo-Pasifik Barat dan dipanen untuk dimakan.
Actinopyga mauritianatumbuh dengan panjang sekitar 220 hingga 350 mm (9 hingga 14 in), dengan lebar maksimum 10 cm (4 in) . Dinding bodinya kasar, kasar, dan memiliki ketebalan maksimal 6 mm (0 in) . Bivium berwarna coklat tua atau oranye, kadang-kadang dengan bintik-bintik putih, dan kadang-kadang berkerut. Bentuknya lebih lebar di bagian tengah, dan meruncing di kedua ujungnya. Bivium juga ditutupi papil yang panjang dan ramping, yang biasanya berwarna oranye tua atau coklat. Trivium berwarna putih, dan ditutupi banyak podia yang kokoh. Anus dikelilingi oleh dua puluh lima gigi dubur, dantubulus Cuvierianberwarna merah muda, tidak seperti teripang lainnya, tidak pernah dikeluarkan.
Actinopyga mauritianaditemukan di lepas pantai Asia dan Afrika, diSamudera Hindiatropis danSamudera Pasifikbagian barat. Jangkauannya terbentang dari timur sejauhLaut Merahhingga ke barat sejauhHawaii. Hal ini sangat umum terjadi di lepas pantai Madagaskar, di mana ia dapat ditemukan di pantai barat dari selatanToliarahinggaNosy Be. Ia ditemukan di dekat dataran terumbu terluar dan terumbu pinggiran, dan lebih aktif pada siang hari, ketika memakan substrat. Itu dapat ditemukan di kedalaman 0 hingga 50 m (0 hingga 160 ft) .
Spesies ini dipanen secara komersial untuk dimakan di seluruh wilayah jelajahnya. Ini digunakan dalam produksibêche-de-mer, yang dikonsumsi sebagai makanan lezat, dan menjadi lebih penting di saat-saat sulit. Tanaman ini dipanen oleh 22 negara dan negara kepulauan di Pasifik Tengah Barat, dan merupakan salah satu dari tiga spesies teratas untuk kebutuhan hidup lokal.
Karena mudah dikumpulkan, spesies ini dieksploitasi secara berlebihan di banyak wilayah, dan Persatuan Internasional untuk Konservasi Alam memperkirakan bahwa populasinya telah menurun sebesar 60 hingga 90% pada setidaknya 60% dari populasinya. Lebih lanjut mereka memperkirakan bahwa 25% dari wilayah jelajahnya telah dieksploitasi secara berlebihan, dan mereka menilai status konservasinya sebagai rentan karena hal ini.
Holothuroidea

Glioloturoideiooloturie(Holothuroidea,de Blainville1834), comunemente noti comecetrioli marini, sono unaclassediEchinodermidiffusi suifondali marinidi tutto il mondo e caratterizzati da un corpo cilindrico allungato con bocca e ano situati alle estremità opposte. Il nome comune di questiorganismi bentonicideriva dalla loro morfologia simile all'ortaggio.
Gli oloturoidei sono animali a simmetria bilaterale, ma conservano un ricordo della simmetria pentaraggiata tipica del phylum: infatti presentano cinque file longitudinali di pedicelli ambulacrali, di cui due dorsali (bivio) e tre ventrali (trivio), queste ultime adibite alla locomozione. Contribuiscono al movimento anche le contrazioni di muscoli circolari e longitudinali.
La bocca porta dei tentacoli con funzione alimentare derivati da pedicelli ambulacrali modificati.
L'endoscheletroè ridotto a spicole calcaree immerse nel derma e di conseguenza il corpo ha consistenza elastica.
Il madreporite non comunica con l'esterno, ma è interno, nelceloma.
Possiedono inoltre grandi capacità rigenerative: sono infatti in grado dieviscerare, cioè espellere il lungo intestino, i polmoni acquiferi e l'unicagonade, per distrarre un eventuale predatore e facilitare la fuga, salvo poi rigenerare gli organi in breve tempo.
Possono emettere dalla cloaca dei lunghi filamenti appiccicosi, a volte tossici, con funzione difensiva, dettitubi di Cuvier, con cui invischiano i predatori.
Quasi tutte le oloturie sonobentoniche: ciò significa che vivono posate sul o nel fondo marino. 
Alcune sono sessili, ciò significa che vivono fissate al substrato, dove si nutrono filtrando l'acqua: è il caso di numeroseDendrochirotida, tuttavia la maggior parte rimangono capaci di spostarsi in caso di minaccia o di sradicamento. All'inverso, i cetrioli di mare capaci di spostarsi lo fanno lentamente sul fondo, come bruchi.
Le oloturie vivono dalle zone litoranee fino alle più grandi profondità degli oceani. Nascoste nella sabbia melmosa o negli anfratti delle rocce, strisciano sul fondo tra le alghe.
Le oloturie sono il gruppo di detritivori più importanti delle faune delle scogliere ed abissali. Possono formare delle popolazioni molto numerose, particolarmente in profondità: costituiscono la metà delle forme viventi a 4.000 metri ed il 90% a 8.000 metri. Le oloturie sono gli echinodermi meglio adattati a profondità estreme, e sono ancora molto diversificate al di là dei 5.000 metri di profondità: parecchie specie della famiglia degliElpidiidaesi ritrovano a più di 9.500 metri, ed il record sembra detenuto dalle specie del genereMyriotrochus, particolarmenteMyriotrochus bruuni, famiglia delleMyriotrochidae, identificate fino a 10.687 metri di profondità.
Deuterostomia

Ideuterostòmi(DeuterostomiaGrobben, 1908), dalgreco: bocca secondaria, rappresentano un gruppo dianimalicelomaticaratterizzati da unosviluppo embrionalenel quale l'anosi origina dalblastoporo(o nelle sue vicinanze), mentre laboccasi forma all'estremità opposta. Da un punto di vista sistematico sono considerati da alcuni autori un ramo e da altri unsuperphylumdegliEumetazoa.
Sono anchenotoneuraliin quanto il cordone nervoso è posto dorsalmente rispetto all'intestino. La circolazione del sangue procede in senso caudo-cefalico nei vasi ventrali, e in senso cefalo-caudale nei vasi dorsali. È presente un cuore ventrale a vari livelli di sviluppo a seconda dei gruppi.
I deuterostomi sono detti anche "enterocelomati", o "celomati enterocelici", per la modalità con cui si forma il celoma durante lo sviluppo dell'organismo: duetasche mesodermichesi originano in seguito ad alcune estroflessioni dell'archenteron, il canale alimentare primitivo dellagastrula, per poi staccarsi e fondersi formando così due sacchetti celomatici. Questo processo viene chiamato "enterocelia", e differenzia i deuterostomi daiprotostomi, animali nei quali il celoma si forma invece per "schizocelia" e la bocca deriva dalla regione del blastoporo.
Lametameria, quando esiste, interessa essenzialmente la muscolatura, lo scheletro assile e ilsistema nervoso. Frequentemente esiste un dermascheletro di origine mesodermica. La segmentazione di norma indeterminativa, è per lo più radiale-bilaterale. Il mesoderma si origina da un intero foglietto cellulare, non riconducibile ad una singola cellula iniziale. Stadi larvali precoci tipici sono la dipleurula (assente neiCordati), con tre paia di vescicole celomatiche (protocele, mesocele e metacele).
È stato proposto come il più antico deuterostomo notoSaccorhytus coronarius, vissuto approssimativamente 540 milioni di anni fa. I ricercatori ritengono cheSaccorhytussia l'antenato comune di tutti i deuterostomi precedentemente noti.
Phyla tipici e più importanti sono:Echinodermi,EmicordatieCordati. Contrariamente alla tradizione che riuniva nei deuterostomi anche iChetognati, studi biomolecolari piuttosto recenti hanno dimostrato che non vi è alcuna relazione filogenetica. Il cladeXenacoelomorpha, inizialmente incluso nei deuterostomi, ora è considerato il clade più basale deiBilateria, ovvero ilsister groupdeiNephrozoa, a sua volta composto da deuterostomi e protostomi.
Appartengono al gruppo o superphylum dei deuterostomi trephylaanimali, elencati qui di seguito con le loro rispettiveclassi:
Bilateria

IBilateri(BilateriaHatschek, 1888) sono uno dei due grandi raggruppamenti in cui vengono suddivisi glianimalieumetazoi. La distinzione dall'altro grande raggruppamento,Radiata, si basa esclusivamente sul piano disimmetriadella loro morfologia: i bilateri sono caratterizzati da un unico piano di simmetria, mentre i radiati presentanosimmetria radiale.
Questa distinzione rispecchia una scissione parzialmente in accordo con lafilogenesideglieumetazoi; se da un lato i bilateri sono certamentemonofiletici, i radiati appaiono come un gruppoparafiletico, in quanto glictenoforiderivano da un antenato comune ai bilateri, ma non ancora provvisto di un singolo piano di simmetria; secondo un'altra ipotesi meno seguita (Zrzavý e Hypša, 2003)cnidari,ctenoforieplacozoiavrebbero una stretta relazione evolutiva; nel 2020 è stato scoperto quello che è probabilmente il primo bilaterale,Ikaria wariootia, inAustralia, in fossili risalenti a 555 milioni di anni fa
La simmetria bilaterale è una fondamentale conquista evolutiva che compare nella linea deiplatelmintiancestrali (che andrebbero separati in unphyluma sé stante: gliaceli) e sarà propria di tutti gli animali maggiormente evoluti. Nei radiati non hanno significato concetti come "anteriore e posteriore", potendo svilupparsi e muoversi in tutte le direzioni. Ma nei bilateri il graduale processo di allungamento del corpo evidenzia lati ed estremità dapprima indefinite, potenziando l'adattamento allalocomozionedi organismi scarsamente mobili, come lespugneo lemeduse.
I primi animali a simmetria bilaterale dipendevano da una parte anteriore ed erano costretti a procedere lungo un'unica direzione. Conseguentemente, una estremità veniva ad incontrare per prima il nuovo ambiente durante la locomozione attiva. Ciò indusse un processo dicefalizzazionedegli organi sensoriali, con graduale definizione di un capo anteriore, in cui si concentrano icentri nervosiper elaborare velocemente i dati sensoriali e gliorgani di senso(cervello abbozzato collegato a nervi longitudinali), nonché le strutture deputate per l'alimentazione.
Si evidenzia una testa, un'estremità posteriore, due parti laterali equivalenti e tutto l'organismo può così essere diviso da un solo piano longitudinale, il piano sagittale. Nei bilateri dunque si riconoscono e si distinguono,anatomicamentee funzionalmente:
Prima della nuova classificazione, queste specie venivano divise inAcelomati,PseudocelomatieCelomati Schizocelici. Questa catalogazione tassonomica presentava molti punti non convincenti e divisioni controverse, e venne quindi abbandonata: oggi è da considerarsi obsoleta.
PhylumXenacoelomorpha(phylum basale, clade sorella di protostomi e deuterostomi)
Protostomi
CladeSpiralia
Deuterostomi
Rémy Perrier

Rémy Perrier(Tulle,14 giugno1861–Chaunac,27 giugno1936) è stato unozoologofrancese.
Era il fratello minore dello zoologoEdmond Perrier(1844-1921).
Ha studiatoscienze naturalipresso l'École Normale Supérieure, poi ha insegnato aPoitiers. Dal 1926 al 1931 era un professore di zoologia presso la Facoltà des Sciences diParigi. È stato membro dellaSociété des lettres,sciences et arts de laCorrèze.
Perrier si è specializzato nella ricerca sulProsobranchia(una sottoclasse dichiocciole).Egli è anche ricordato per il suo studio diHolothuroidea.
A partire dal 1923, Perrier ha pubblicatoLa Faune de la France en synoptiques tableaux illustrés, un lavoro sulla zoologia pubblicata in dieci parti da Librairie Delagrave.
Cryptosyringida

ICryptosyringidasono una suddivisione di echinodermi eleutherozoi. Si tratta principalmente di invertebrati che vivono sul fondo dei mari. Talvolta questa classificazione è conosciuta come subphylum col nome diEchinozoa, anche se questo viene più frequentemente consideratosinonimo non valido diEchinoideaLeske, 1778 eHolothuroideade Blainville, 1834.
Holothuria impatiens

Holothuria impatiens(Forskal, 1775) è una specie della famigliaHolothuriidae.
Specie cosmopolita, vive in quasi tutti i mari tropicali e nelMar Mediterraneo.
Ha un corpo cilindrico allungato, molto flessibile e cosparso da tubercoli radi e disposti senz'ordine. Può raggiungere circa 40 cm di lunghezza, ma gli esemplari mediterranei non superano i 16 cm circa. La colorazione è molto varia, con tonalità che vanno dal rossiccio, al marrone, al grigio e di norma il corpo è attraversato da righe orizzontali più scure, o macchie scure, o complessi motivi screziati. La parte ventrale è molto simile da quella dorsale, di norma presenta una colorazione leggermente più chiara, con gli stessi tubercoli del lato dorsale.
L'aspetto più peculiare è la bocca che è munita di tentacoli molto particolari, traslucidi, dall'aspetto simile a fiori. Quando l'animale è a riposo questi tentacoli non sono visibili ma quando è in movimento risultano evidenti e rendono l'animale inconfondibile, per lo meno per distinguere questa oloturia dai congeneri mediterranei.
Questa oloturia possiede i Tubi di Cuvier, che sono dei lunghi filamenti appiccicosi che vengono espulsi a scopo difensivo, ma in questa specie vengono espulsi molto difficilmente.
Nel Mediterraneo vivono altre sei specie diHolothuria:Holothuria forskali,Holothuria helleri,Holothuria poli,Holothuria mammata,Holothuria tubulosa,Holothuria sanctori.
椎名誠

椎名 誠（しいな まこと、1944年6月14日-）は、日本の作家、エッセイスト。
東京写真大学中退。流通業界誌編集長を経て、『さらば国分寺書店のオババ』でデビューし、その後『アド・バード』（日本SF大賞）『武装島田倉庫』『銀天公社の偽月』などのSF作品、『わしらは怪しい探検隊』シリーズなどの紀行エッセイ、『犬の系譜』（吉川英治文学新人賞）『岳物語』『大きな約束』などの自伝的小説、『犬から聞いた話をしよう』『旅の窓からでっかい空をながめる』などの写真エッセイと著書多数。映画『白い馬』では、日本映画批評家大賞最優秀監督賞ほかを受賞した。
また日本各地、世界各地の特に辺境に頻繁に赴き、多くの旅行記と映像記録を発表しており、紀行作家、旅行家としての面も大きい。
日本SF作家クラブ名誉会員。
1944年、東京都世田谷区三軒茶屋に5人兄弟の三男として生まれる。父親は公認会計士。1950年より千葉県印旛郡酒々井町と千葉市幕張に転居。千葉市立幕張小学校を卒業。
1956年、父が死去。翌年に千葉市立幕張中学校入学。「父親が死ぬとグレなければならないという奇妙な使命感」から不良を目指し始める。中学時代は喧嘩に明け暮れる。1960年、中学校を卒業し千葉市立千葉高等学校に入学。
1963年、千葉市立千葉高等学校卒業。同人誌『幕張じゃーなる』創刊。
1964年、東京写真大学（現・東京工芸大学）に入学。同人誌『斜めの世界』創刊。
1965年、友人の車に同乗中の事故により重傷を負う。東京写真大学を中途退学。代々木の演劇学校に脚本の勉強に通う。同人誌『フモリスト』創刊。同年秋より江戸川区小岩のアパート克美荘で、高校時代の同級生である沢野ひとし、沢野の中学時代の同級生である木村晋介らと約2年間の共同生活を行う。
1966年、流通業界の専門誌『ストアーズレポート』を刊行しているデパートニューズ社（現・ストアーズ社）に入社。デパート業界を対象とした業界誌『調査月報』の編集を任せられる。
1968年、渡辺一枝と結婚、東京都小平市に転居。ガリ版誌『月刊おれの足』創刊。
1969年、デパートニューズ社より『ストアーズレポート』を創刊。編集長に就任。
1974年、8ミリにてドキュメンタリー作品『神島でいかにしてめしを喰ったか…』を製作。小金井市の8ミリ同好会に参加し、8ミリ映画の製作にのめり込む。
1976年、目黒考二らと『本の雑誌』創刊号発行。
1977年、『本の雑誌』5号の巻頭エッセイとして「さらば国分寺書店のオババ」を執筆。7月、同誌の編集権が目黒考二から椎名に移る。
1977年ごろ、『本の雑誌』の経費を稼ぐために、「エロ漫画の原作」のアルバイトを目黒と共同で行っていた。椎名がストーリーを考え、目黒が台本化する形式で、月4、5本は書いていたという。
1979年、『さらば国分寺書店のオババ』でエッセイストとしてデビューする。
1980年、7月に目黒考二、沢野ひとし、木村晋介と株式会社本の雑誌社を設立。12月、ストアーズ社を退職しフリーになる。その後は私小説、SF小説、エッセイ、ルポルタージュ、写真集などを多数発表。
1987年、株式会社椎名誠事務所設立。
1989年、『犬の系譜』で第10回吉川英治文学新人賞受賞。
1990年、『アド・バード』で第11回日本SF大賞受賞。映画『ガクの冒険』公開。
1991年、映画製作会社ホネ・フィルム設立。
1992年、長良川河口堰反対カヌーデモに参加。
1993年、映画『あひるのうたがきこえてくるよ。』で第10回山路ふみ子映画文化賞受賞。
1993年から2007年まで、「週刊金曜日」編集委員を務めた。
1996年、映画『白い馬』で日本映画批評家大賞最優秀監督賞、95年度JRA賞馬事文化賞を受賞。
1997年、映画「白い馬」でフランス・ボーヴェ映画祭グランプリ受賞、ポーランド子ども映画祭特別賞受賞。
2005年3月、「マガジン9条」発起人となった。
2011年8月、ネット・ミュージアム「椎名誠 旅する文学館」が開館。2014年、「椎名誠 旅する文学館」シリーズとして、10作の著書が電子書籍化。同年、『ぼくは眠れない』 （新潮新書）で35年間の不眠症体験について記す。
2013年～2016年、椎名主宰の雑誌『とつげき!シーナワールド!!』が出版社を変えながら5巻刊行。 2017年から『ずんがずんが―椎名誠自走式マガジン』と改名して「椎名誠 旅する文学館」から刊行開始。
妻の渡辺一枝（1945年ハルビン生まれ）は作家・エッセイストで、チベットについての本など、多数の著書がある。娘の渡辺葉は翻訳家でエッセイスト、米国の弁護士。息子の渡辺岳はプロボクサーとして活動後、米国で写真学を学び写真関係の仕事に就いた。
椎名の著作の挿絵を担当することが多く、著作にも頻繁に登場するイラストレーターの沢野ひとしは高校時代の同級生。弁護士の木村晋介は沢野の中学時代の同級生で、沢野の紹介で親友となった。なお渡辺一枝は木村の高校時代の友人である。
中学生のとき、1枚の写真に出会った。兄が購読していた写真雑誌「アサヒカメラ」の1ページだった。陽のあたる農家の縁側で竹のような籠「いづめ」に入れられてゆったり眠っている赤ちゃんの写真に心が奪われた。このいづめに赤ちゃんを入れてあげた親の心の温かさがその1枚の写真から伝わってきた。ふいに今いる、がさつに閉塞した空間にそうそういつまでも付き合っていなくていいのだと気付き、気持ちを切り換えて、じわじわとその狭い世界から脱出していくように努力した。思いがけない「写真の力」を初めて感じ、写真との関係が密接になっていき、「いつしか将来は写真を仕事としたいと思うようになった」という。
写真大学はケガなどもあって中退してしまったが、作家になってから写真と文章とを収録した著書は多数あり、写真雑誌『アサヒカメラ』の連載などを受け持っている。
デビュー前から8ミリ、16ミリでの自主制作映画を撮っていた。「ガクの冒険」で映画監督としてデビューした後に映画製作会社「ホネ・フィルム」を設立した。
無類のビール好きである。中学生の頃に初めてビールを飲み、大人になってからはほぼ毎日飲んでいる。
好きな酒肴には、ウニ・ホヤ・ナマコを挙げる。しかし、これらの上を行くものとしてコノワタ、さらに上の究極の肴としてばくらいも挙げている。
酒をビールに限定した場合は、串カツ・ばくらい・鮭の皮である、と言う。
「」内が椎名誠の作品。
椎名自身による映画化作品は#映画を参照。
他多数
すべて「ホネ・フィルム」作品。
すべて「ホネ・フィルム」作品。
横浜町

横浜町（よこはままち）は、青森県下北半島の中間部、陸奥湾に面する町。上北郡に属する。
下北半島の中間部に位置し、西を陸奥湾に東を吹越烏帽子、金津山等の山岳地帯に囲まれる。
長く伸びる浜があり、奥方向には山々が遮っているため細長い地形から自然についた地名と思われる。
「よこはま」自体はアイヌ語起源ではないが、字にはアイヌ語起源とされる地名が存在する。町内の鶏沢（ニワトリザワ）は古くはニヤチヤまたはニワチャと呼ばれ、この発音からアイヌ語起源と考えられている。
この町は神奈川県横浜市よりも先に誕生した。
町内から縄文土器をはじめとする遺物が発掘されていることから、先史の頃よりこの地に人が住んでいたことが分かる。
現在の三八上北地方は、古くは糠部郡（ぬかのぶ）と呼ばれる地域の一部であった。文治5年（1189年）、南部三郎光行、糠部五郡に封ぜられる。ただし、この頃、糠部宇曽利は安藤氏に支配されていたようだ。
康正2年（1456年）、蠣崎蔵人の乱に巻き込まれる。『東北太平記』にある下北図には城砦として「横平城、横浜カゲユ」の名がみえる。
弘治元年（1555年）、南部氏の庶家である七戸右近朝慶の子慶則、横浜館主となり、横浜氏を名乗る。系図によると「横浜左衛門尉、慶則、横浜某養子」と記事がある。
文禄2年（1593年）、文禄の役。名護屋陣中の南部信直の書状に「野辺地よこ浜にてえぞ船あまた作り候……」とあり、横浜で造船が行われていたことがうかがえる。
江戸時代より天然桧、また煎りナマコを中心とした海産物の上方貿易により繁栄を迎える。越前三国の吉左衛門という商人が横浜に寄り住み、「色濃」という紺色木綿をヒノキ材と交換していた。
幕末の盛岡藩士、漆戸茂樹の『北奥路程記』は横浜に言及し、曰く「横浜九ヶ村という。総戸数八十九軒、出入り口に柵有り。桧柾目の胴木、幅七寸長さ四尺のもの四枚を大阪木綿一反と交換」とある。地元のものはこの規定サイズのヒノキ板を「寸法」と呼び、大阪木綿を「寸模（すんぽ）」と呼んでいる。昭和末期でも地元の人は木綿布を買い求める時に寸模と呼んでいたという。
横浜は北郡四宿場（伝法寺駅、藤島駅、有戸駅、横浜駅）の一つであり、宿屋、給水所、高札場が設けられていた。
寛永11年（1634年）糠部郡分割。寛文4年（1664年）、南部藩断絶し盛岡藩と八戸藩に分割。天和2年(1682年)、南部領内の管轄改正。横浜八ヶ村は北郡野辺地通り横浜村○○村となる。
17世紀末ごろに書かれた古文書が横浜に伝わっており『横浜家文書』と呼ばれている。これによると、かつて泊川左近、またの名を横浜左近なる者が泊川に舘を持っていた。蠣崎氏と婚姻関係を結んでいたという。この横浜左近が、南部七戸系の横浜氏であったのか、それとも慶則が横浜に入る前の地元の土豪の系統であったのかは分からないが、横浜は互いに対立している蠣崎氏と南部氏に挟まれ微妙な立地であったことがうかがえる。
また、『横浜家文書』は横浜が衰退した様子について述べている。この頃、横浜八ヶ村のヒノキは伐り尽くして幼木ばかりとなった。ついに宝暦13年（1763年）、伐採は藩の役人に厳しく規制されることとなった。こうしてヒノキの出材量は激減し、他国の商人は材木取引から手を引くことになる。
明治2年、戊辰戦争に伴う盛岡藩の減封→県設置布告→会津藩転封を経て、北郡は斗南藩領の一部となる。明治4年、廃藩置県の詔書により横浜村は斗南県に入る。同年、斗南県が弘前県に吸収され、さらに青森県に改称。
明治24年、東北本線が開業し、蝦夷へ渡る旅客は東北本線で青森へ出られるようになり、野辺地を含む田名部街道沿いの町の重要性はぐっと低下した。
古くより尻屋崎は海の難所であることが問題視されていた。南部藩では延宝元年(1673年）に下北半島を横断する運河を開鑿する計画が持ち上がり、3ルートについて調査が行われた。そのうちの一つが横浜-六ヶ所村泊間を運河でつなぐというものであった。3ルートとも計画のみで終わっている。
明治26年、幸田露伴、恐山参詣の折横浜を通り、『枕頭山水』に紀行を記す。
主に男性は北海道方面の漁撈に出稼ぎし、農業は女性中心の半農半漁の生活であったため、昭和に入っても自家用作物を確保するのが精一杯で農業の技術進歩がみられなかった。昭和の大凶作の後の1932年（昭和7年）に農業経済更生指定村に指定され、村長自ら指揮を執り農業の効率改善に努めた。このときにナタネを導入したのが今の菜の花栽培の始まりである。
隣村の六ヶ所村とともに野辺地町とのつながりが強いが、平成の大合併でむつ市を中心としたむつ下北地域合併協議会に参加。合併後の新議会定数を巡る対立等にて大間町脱退に伴い協議会が廃止された。
横浜町桧木八幡神社には八幡太郎義家の伝説がある。1053年（天喜年間）、安倍貞任らの夷征伐の帰り、源氏の軍団が乗った船が大嵐に遭った。そこで源義家が弓で波を射つつ祈ると時化がおさまった。義家が射た波は後に軽石となって浜に上がったと言われ、その辺りの浜を「源氏ヶ浦」と呼び、その浜に軽石を神体とする八幡神社を勧進したという。ゆえにこの神社は軽石八幡神社とも称されている。
祭神誉田別尊。承暦元年(1077)勧進。元禄四年(1691)の由来書によると、狄の蜂起で戦乱となり村人が離散して祭祀途切れ宮社衰亡していたが、玄俗院という山伏が復興したという。
また国の重要無形民俗文化財に指定されている「能舞」が伝わっており、18面の能面が同神社に保存されている。また県無形民俗文化財指定の「獅子舞」「神楽」などが、八幡神社例大祭で披露される。
平成27年国勢調査より前回調査からの人口増減をみると、7.09％減の4,535人であり、増減率は県下40市町村中21位。
竜口市

竜口市（りゅうこう-し）は中華人民共和国山東省煙台市にある県級市。膠東半島の西北部、渤海湾南岸に位置する。殷末に萊国が建国され、秦により斉郡が設置されたのが黄県の始まりである。徐福生誕の地でもある。1986年黄県より、竜口市に昇格。市の名前は竜口港に因む。
Tripang

Tripangutawatrepangutawatimun lautyaiku istilah kang digunkaké kanggo kéwanivertabrataHolothuroideakang
bisa dipangan.Teripang tersebar luas ing lingkungan laut ing donya, wiwit saka zona pasang surut nganti laut kang jeru mligi ana ingSamodra HindialanSamodra Pasifikkulon.Kanggo wewengkonIndonésia, teripang akèh katemokaké ing perairan pérangan Indonésia wétan, kaya taKalimantan.Ora kurang saka 29 jinis teripang kang ana saiki dadikomoditasperdagangan globlal. Kira-kira 25 jinis teripang diidèntifisikaké asalé saka perairan karang ing Indonésia.Jinis teripang kang kalebu kategori utama, rodok larang, yaikuteripang pasirutawateripang putih.
Kéwan kang énak rasané iki jebulé duwé mupangat kang gedhé kanggokeséhatankaya ta.:
Ekstrakteripang utawa ekstrakgamatduwé fungsi kanggo nambani:
Panggunaan teripang kanggoantisèptik tradhisionallanobatserba guna kanggolelarawis dingertèni saka 500 taun kang kapungkur déning masarakat puloLangkawi,malaysia.Banyu teripang racaké diombekaké déning ibu-ibu kang bibar nglahiraké, gunané kanggo ngendheg getih kang mili (pendarahan), utawa uga kanggo nyepetaké garingké utawa nambani tatu bocah-bocah kang bibar sunatan.
해삼류

해삼류(海蔘類, sea cucumber)는극피동물문해삼강(Holothuroidea)에 속하는 해양무척추동물을 두루 일컫는 말이다. 이축방사대칭이고 오이모양이며 완과 가시는 없다. 옆으로 다니기 때문에 입과 항문은 서로 반대쪽에 있고 이차적으로 좌우대칭이 된 동물이다. 입 주위에는 촉수가 있다. 석회질의 작은 골편이 두터운 체벽근육에 흩어져 있다. 보대구는 닫혀 있으며, 관족은 흡반이 있으나 잘 발달해 있지 않다. 천공판은 몸 속에 있으며, 식도는 석회환으로 싸여 있고 소화관은 길다. 차극은 없고 호흡수가 있다. 암수딴몸 또는 암수한몸으로서 체외수정을 한다. 화석은 오르도비스기 이래로 알려져 있으며 세계적으로 1100종 정도가 밝혀져 있다.
해삼은 세계적으로 약 1천5백종이 분포하며, 한국에서 생산되는 해삼은 온대산 참해삼인 홍해삼, 청해삼, 흑해삼 등 4과 14종이다. 해삼 표면의 색깔에 따라 홍해삼, 청해삼, 흑해삼, 해파리해삼 등으로 구분해 부르며, 이들은 모두 같은 종이다. 다만, 선호하는 먹이와 서식처에 따라 피부의 색이 달라졌을 뿐이다.
제주지역의 특산품으로 주로 제주해역을 비롯해 강원도, 울릉도 일부 연안에서만 서식하며, 생산량이 매우 적다. 특히 바다의 사막으로 불리는 갯녹음 해역에서도 서식이 가능해 바다환경 회복에 큰 도움을 주고 있다. 청해삼보다 칼슘, 인, 마그네슘 등 무기영양분 성분이 높고 크기도 대형이다. 홍해삼은 청해삼에 비해 크기가 크고 가격도 비싸게 거래된다. 일본인들이 가장 선호하는 해삼이다. 무 칼로리로써 일반 해삼보다 영양가가 10배 이상이라고 하니 바다의 산삼이라고도 불리며, 1월~3월 사이가 생산량이 가장 많다.
청해삼은 대한민국에서 생산되는 해삼의 대부분을 차지하고 있다. 어릴 때는 내만의 해조류 서식장, 암초지대 등에서 홍해삼과 섞여 생활하나 성장함에 따라 외양의 사니질 깊은 곳으로 이동해 서식한다. 특히, 홍해삼보다 넓게 분포하며, 조류 소통이 좋고 용존산소가 풍부한 해역에 많다. 홍해삼보다 맛은 떨어지고 흑해삼에 비해 가격이 싼 편이다.
부영양화가 진행되고 유수의 영향을 많이 받는 부니가 있는 내만의 뻘에 주로 생활한다. 흑해삼은 중국 사람들이 귀중하게 여기며, 제일 좋아한다. 청해삼과 함께 생산량의 대부분을 차지하며, 종묘생산도 보편화되어 있다. 체색이 매우 검은 편이라 홍해삼과는 구별이 쉬우며, 홍해삼에 비해 맛도 많이 떨어지고 가격도 저렴하나 청해삼보다는 가격이 비싸다.
해삼은 생태적으로 두 가지 특징을 지니고 있다. 하면(夏眠)과 재생력(再生力)이다. 수온이 17°C이하, 특히 8~10°C에서 식욕이 가장 왕성하고 운동량이 많아 성장이 빠른 편이다. 그러나 17°C이상이 되면 먹는 것을 중지하며, 25°C이상일 경우에는 활동을 중지하고 여름잠을 잔다. 해삼의 실질적인 성장기는 해역에 따라 다소 차이는 있으나 보통 12월에서 다음해 4월까지로 동지 전후가 제일 맛이 좋은 시기이다. 또 자생력이 매우 강해 두개의 개체로 절단한 후 3개월 정도 지나면 절단 부위가 자연 치유된다. 적의 피습을 받거나 강한 자극을 주면 창자를 버리거나 몸을 스스로 끊어 버리기도 하는데, 수개월 정도 지나면 손상된 부분이 다시 생겨난다.
해삼 창자로 만든 젓갈을 일본말로 ‘고노와다’라 하며, 향이 강하고 맛이 뛰어난 고가의 식품으로 미식가들이 즐겨먹는 별미이다. 해삼은중국인들 사이에 값비싼 식품으로 여겨진다.
개류

개류(介類)는갑각류,복족류,성게류,패류,해삼류등을 아우르는 범주이다.
영어"셸피시(shellfish)"는조개,굴,고둥등패류뿐 아니라새우,가재같은갑각류나불가사리,해삼같은극피동물도 포함한다. 반면 "클램(clam)"은이매패류에 속하는 조개들만 가리킨다.미국 식품의약국에서는패류를 "멀러스컨 셸피시(molluscan shellfish)"라 부르고 있다.
극피동물

극피동물(棘皮動物, echinoderm)은바다에 사는동물의 한 문이다.성게류·불가사리류·해삼류등의 무리로서 몸은 거의 방사대칭이다. 보통 체축을 지표에 수직으로 세우며, 입쪽을 아래로, 등쪽은 위로 하고 있는 것이 많다. 몸의 표면은 가시가 나 있는 골판에 싸여 있다. 진체강이 있으며, 특히 다른 동물군에서 볼 수 없는 수관계를 가지고 있어서 이것이 순환기의 역할을 한다. 방사대칭인 몸의 형태는 2차적으로 이루어진 것이며, 유생에서 볼 수 있듯이 본래는 좌우대칭형을 하고 있었을 것으로 짐작된다. 몇 종을 제외하고는 모두 물 밑에서 생활하며, 위도·물의 깊이·밑바닥의 상태에 관계없이 대부분 환경에 적응하고 있다. 하지만 민물이나 민물과 바닷물이 섞이는 곳에서 생활하는 종은 거의 없다.
현생 극피동물은 크게 다섯 강으로 구분한다.
흑해삼

흑해삼은해삼과의 동물이다.
흑해삼은 60cm의 길이까지 자랄수있는 해삼이지만 20cm가 더 보편적인 체장이다. 그것은 부드럽고 유연하며 몸 전체에 검은색 반점이 있다. 특히 작은 개체에서 종종 모래가 붙어있다. 입은 한쪽 끝이 아래쪽에 있고 가장자리에 검은색 촉수로 둘러싸여 있다. 항문은 반대쪽 끝에 있다.
골편

골편(骨片, spicule)은해면동물등의 몸 속에 있는 작은 뼛조각이다. 침골이라고도 한다.
하등한 무척추동물의 몸 속에탄산칼슘이나규산분비되어 만들어졌으며 현미경으로 보아야 할 정도로 아주 미세하다.극피동물의 해삼류에도 골편이 있는데 특이한 것은 같은 무리에 속하는 종류라도 그 모양이 다르다.해면동물의 골편은 침 모양으로 탄산칼슘과 규산이 주성분으로 한다, 아주 작고 자포동물 산호충류는 매우 작다.원생동물 방산충류의 골편은 막대 또는 가시 모양이다.해면동물,자포동물,극피동물은골편모세포에서 분비된다.
성게아문

성게아문은극피동물문몸은 오방사대칭 또는 이축방사대칭이고, 보통 둥근모양, 쟁반모양, 염통모양, 원통모양이다. 주로 자유생활을 한다. 몸은 가시 또는 혹으로 덮여 있고 완은 없다. 성계류는 보통 직경 6~12cm이지만 인도태평양에서 나오는 것 중에는 거의 36cm에 달하는 것이 있다. 해삼류는 보통 길이 10~30cm이지만 아주 작은 것은 3cm이하며 가장 큰 것으로는 길이 1m, 직경 24cm의 것이 있다. 체색은 검은색, 갈색, 올리브색, 보라색, 흰색, 붉은색 등 여러 가지이다. 주로 연안에서 수심이 깊은 곳까지 분포하고 있다.
방뒤제이제르

방뒤제이제르(프랑스어:Banc du Geyser / Banc du Geysir)는인도양의환초로 프랑스령마요트에서 북동쪽으로 110km 떨어진 지점에 위치해 있다.
사람이 살 수 없는암초이지만프랑스가 실효지배를 하고 있으며,프랑스령 남방 및 남극 지역이 관할하는인도양 군도의 하나로 보고 있다. 인근의 섬나라인코모로와마다가스카르가 영유권을 주장하고 있다. 세 국가의배타적 경제 수역(EEZ) 이내에 자리해 있다.
방뒤제이제르는 프랑스령마요트에서 북동쪽으로 110km,글로리외즈 제도에서 남서쪽으로 122km에서,마다가스카르최북단 지점에서 서쪽으로 300km 떨어진 지점에 위치해 있다.마요트섬과는 별개의 지형에 위치해 있으며 둘 사이의 해저지형은 깊이 3,500m에 달한다.
방뒤제이제르의 길이는 약 8km, 너비는 5km, 내해를 비롯한 면적은 175km²에 달한다. 해발고도의 경우 남쪽의 가장 큰 암석의 높이가 8m에 달하며, 나머지 암석은 1~3m 남짓이다. 방뒤제이제르의 지형은 크게 세 부류로 나눌 수 있다.
한편 방뒤제이제르 외에도 이 일대 해역에는 암초가 몇  자리잡고 있다.
Baudé (1983)의 연구에 따르면 방뒤제이제르는마다가스카르섬이 남동쪽으로 이동하면서 발생한 대양 확장 과정에서, 과거 해양지각으로부터현무암마그마가 노출되며 형성된 것이다 (판내 화산이론).이 때문에 방뒤제이제르는모래톱이라기보다는 해저지형의 중턱 위에산호초가 쌓여 형성된 것이라 볼 수 있다. 인근에 이런 식으로 형성된 환초가 많은데글로리외즈 제도,쥐앙드노바섬, 트로믈랭섬이 대표적이다.
형성시기로만 따지면 1,500만 년 전으로 거슬러 올라가며,예로부터 항해 시 매우 위험한 암초로 인식되었다.700년경아랍인선원들이 발견하였으며 800년경부터 지도에 표시되었다.
1650년경스페인선원들이 이 암초를 다시 발견하고 '산토안토니오 암초' (Arecife de Santo Antonio)라고 불렀다. 이후1678년12월 23일영국 함선 게이시르호 (Geysir,간헐천)의 선장이 자신의 배 이름을 이곳의 명칭으로 삼았으며 그때부터 '게이시르 암초' (프랑스어로 방뒤제이제르)라"는 명칭이 자리잡았다.
1976년 프랑스로부터 독립한마다가스카르가 영유권을 주장하는 동시에 합병 선언을 하였다. 이때부터프랑스와 마다가스카르는 각자의 영토 내에서배타적 경제 수역(EEZ)으로 인정받는 200해리 이내에 속한다는 이유로 영유권 주장을 이어가고 있다. 1977년 프랑스는 정식 탐험 조사단인 '방테디' (Benthédi)를 처음으로 파견해 방뒤제이세르 일대에 대한 조사를 벌였다.
1980년코모로의아흐메드 압달라대통령이 프랑스령글로리외즈 제도에 대한 영유권을 선언하였는데, 그 근거로 방뒤제이제르와 가깝다는 점을 내세우면서, 방뒤제이제르도 코모로의 영토라는 입장을 간접적으로 내비쳤다.오늘날까지도 프랑스, 마다가스카르, 코모로는 각국의배타적 경제 수역에 기반해 방뒤제이세르의 영유권을 주장하고 있으나, 세 국가 사이의 배타적 경제수역 경계 조정은 이뤄지지 않고 있다.
1989년에는 어선 이발란 (Yvalann) 호가 처음으로 어업 활동 허가를 받았다.1996년 새로운 탐험조사가 실시되었으며, 2006년까지 방뒤제이세르 해역의 어업활동 변화를 10년간 비교연구하기 위한 조사가 이루어졌다.1997년마호라이족어부들이 이곳으로 몰려오면서 이례적인 어획량을 기록하기도 했다. 2000년대부터 수십 명의 선주들이 방뒤제이세르를 비롯한 인근 해역의 암초를 헤치기 위한 전용 보트를 장비하기 시작하였다. 어업활동의 증가로 해당 지역의 어획량은 급격히 감소하고 수익성도 급감하여 많은 어선들이 어획을 중단하기에 이르렀다.
2012년 2월프랑스령 남방 및 남극 지역행정부는 방뒤제이세르를 포함한글로리외즈 해양 자연공원을 조성키로 하였다. 글로리외즈 해양공원은마요트에 이어 프랑스에서 두번째로 큰 자연해양공원으로 기록됐다.
2006년 해양생태계 연구조사 당시놀래기과43종,자리돔과31종,양쥐돔과24종,바리과23종을 비롯하여 총 52과 355종의 산호어류가 확인되었다.해삼류도 많이 서식하고 있어 수많은불법 어선의 어획대상이 되고 있다.이밖에 남반구 겨울철이 되면혹등고래가 새끼들과 함께 이곳으로 찾아와 머물며,암초가 수면 위로 드러나면 수많은새의 자연 피난처가 된다.
방뒤제이세르에서스쿠버 다이빙과낚시를 즐길 수도 있으나,프랑스 남부 및 남극 지역행정부의 통제와 허가를 거쳐야 한다. 레저활동을 위해 현장을 찾은 일부 외국 선박들이프랑스 해군에 체포되고 다이버 장비도 압수되는 사건이 있었다.
Дальневосточный трепанг

Дальневосточный трепанг(лат.Apostichopus japonicus) — беспозвоночное морское животное из типаиглокожихклассаголотурий, обитающее наДальнем ВостокеАзии.
Тело вытянутое в сечении, почтитрапециевидное, несколько сплющенное, особенно в нижней части. Достигает длины 43 см, ширины 9 см и массы 1,5 кг. Цвет — от зеленовато-жёлтого до тёмно-коричневого,  брюхо обычно намного светлее спины. Вокруг рта — от 18 до 20 щупалец.
Обитает в северной частиЖёлтогоиВосточно-Китайского морей, большей части побережьяЯпонского моря, на восточном побережье Японии и в самой южной частиОхотского моряв прибрежной зонеКурили южнее центральногоСахалина. Встречается на глубинах от уреза воды до 150 м, главным образом в диапазоне 1—40 м. Нередко собираются в большом количестве, образуя «трепанговые поля».
По внешнему виду самцы неотличимы от самок, нерестятся парами, количество яиц в гонадах самки может достигать 77 млн. После нереста скрываются и прекращают питание на месяц. Личинки три недели живут в планктоне, после чего оседают на морские растения, превращаясь в мальков.
По типу питания — собирающийдетритофаг: захватывает околоротовыми щупальцами верхний слой рыхлого осадка или частицы осаждённой взвеси на поверхности грунтов. Живёт приблизительно 10 лет, половая зрелость наступает после трёх лет жизни. Враги — крупныеморские звёздыичеловек.
Используется для приготовления морских салатов, как правило, в варёном виде. Экспортируется в сушёном виде. Имеет приятный, но специфичный вкус. Является деликатесом в японской, корейской, китайской кухнях.
Экстракты дальневосточного трепанга биологически активны, его ткани содержатвитамины, органические соединенияиода,простагландины, аминокислотуметионин.
Ультраабиссаль

Ультраабисса́ль(отультра-иабиссаль) — часть океана с глубиной свыше 5000 метров, в основном расположенная вглубоководных желобах. Из-за большой глубины фауна ультраабиссали немногочисленна (менее 800 видов животных ибактерии-барофилы). С понижением глубины фауна резко обедняется:
Кукумарии

Кукумарии(лат.Cucumaria) — род морскихбеспозвоночныхиз типаиглокожихклассаголотурий(Holothuroidea). Насчитывает около 50 видов. Используется человеком в пищу (как правило, вварёном, сушёном или консервированномвиде), обладает необычным вкусом.
Тело продолговатой формы, мускулистое, плотное, на заднем конце закруглённое. В живом состоянии кукумария имеет вытянутое тело, которое при поднятии на поверхность сильно напрягается и укорачивается, приобретая почти шарообразную форму.
Окрашена в тёмно-бурый или тёмно-фиолетовый цвет. Брюшная сторона слегка приплюснута и окрашена несколько светлее спинной. На ней находятся многочисленныеамбулакральныеножки, расположенные в 2—4 ряда строго по радиусам, которые могут сильно втягиваться внутрь. В передней части тела находитсяротовоеотверстие, окружённое 10 сильноветвящимисящупальцами. Могут достигать в длину 40 см и массы 1 кг.
Молодь живет среди зарослейводорослей. Взрослые ведут сидячий образ жизни, могут иногда передвигаться по дну.
Питаются частицамиила, которые собирают щупальцами.
Кукумария японскаянереститсядважды: первый нерест в начале мая, второй — в начале июля. Половые продукты вымётываются в воду.Яйцакрупные, изумрудно-зелёного цвета.Личинкиплавают какпланктоноколо 10—14 дней и затем оседают на дно. Планктонная личинка не питается.
Встречается в мировом океане почти повсеместно, в основном в тропической и субтропической зонах, чаще у открытых берегов и реже в закрытыхбухтах, на глубинах 1—100 м (в основном на глубинах 5—50 м на сравнительно открытых участках дна с различнымигрунтами).
На территории России обитает в Приморье, на Сахалине, Японском, Охотском и Беринговом моряхна глубинах от 0,5 м до 100 м.
Комменсализм

Комменсали́зм(отлат.com— «с», «вместе» иmensa— «стол», «трапеза»; буквально «у стола», «за одним столом»; ранее —сотрапезничество) —способ совместного существования(симбиоза) двух разных видов живых организмов, при котором один из партнёров этой системы (комменсал) возлагает на другого (хозяина) регуляцию своих отношений с внешней средой, но не вступает с ним в тесные взаимоотношения. При этом популяция комменсалов извлекаетпользуот взаимоотношения, а популяция хозяев не получаетни пользы, ни вреда(например,лишайникидерево), то естьметаболическиевзаимодействия иантагонизммежду такими партнёрами чаще всего отсутствуют. Комменсализм — как бы переходная форма отнейтрализмакмутуализму.
В зависимости от характера взаимоотношений видов-комменсалов выделяют следующие формы:
Примером комменсализма могут служитьбобовые(например,клевер) излаки, совместно произрастающие на почвах, бедных доступными соединениями азота, но богатых соединениями калия и фосфора. При этом если злак не подавляет бобовое, то оно в свою очередь обеспечивает его дополнительным количеством доступного азота. Но подобные взаимоотношения могут продолжаться только до тех пор, пока почва бедна азотом и злаки не могут сильно разрастаться. Если же в результате роста бобовых и активной работы азотфиксирующих клубеньковых бактерий в почве накапливается достаточное количество доступных для растений соединений азота, этот тип взаимоотношений сменяетсяконкуренцией. Результатом её, как правило, является полное или частичное вытеснение менее конкурентоспособных бобовых изфитоценоза.
Другой вариант комменсализма: односторонняя помощь растения-«няни» другому растению. Так, берёза или ольха могут быть няней для ели: они защищают молодые ели от прямых солнечных лучей, без чего на открытом месте ель вырасти не может, а также защищают всходы молодых ёлочек от выжимания их из почвы морозом. Такой тип взаимоотношений характерен лишь для молодых растений ели. Как правило, при достижении елью определённого возраста она начинает вести себя как очень сильный конкурент и подавляет своих нянь.
В таких же отношениях состоят кустарники из семействЯснотковыеиАстровыеи южно-американскиекактусы. Обладая особым типомфотосинтеза(САМ-метаболизм), который происходит днём при закрытыхустьицах, молодые кактусы сильно перегреваются и страдают от прямого солнечного света. Поэтому они могут развиваться только в тени под защитой засухоустойчивых кустарников.
Растенияэпифиты(от греч. «επι» — на, сверх, «φυτό» — растение) поселяются на деревьях. Например, на деревьях поселяются водоросли,лишайники, мхи,орхидеи— они питаются за счёт фотосинтеза и отмирающих тканей хозяина, но не их соками.
Трепанги

Трепанги(отмалайскогоtripangилиtrīpang) — промысловые съедобные беспозвоночные морские животные из типа иглокожих, классаголотурий, родовHolothuria,Stichopusи других. Имеют червеобразный вид. Как пищевой продукт используется мясистая стенка тела трепанга. Трепангов промышляют в основном в странахЮго-Восточной Азии. В России (Приморский край) добываютдальневосточного трепанга(Stichopus japonicus).
Древовиднощупальцевые голотурии

Древовиднощупальцевые голотурии(лат.Dendrochirotida, илилат.Dendrochirota) — отрядиглокожихиз классаголотурий(Holothuroidea).
Этот большой и широко распространённый отряд объединяет наиболее примитивных представителей данного класса, обладающих лучше выраженной пятилучевой симметрией, древовидными щупальцами и амбулакральными ножками, имеющими присоски и служащие для движения. Основная масса видов этого отряда обитает главным образом в прибрежных водах и на глубинах до 500—1000 м, и лишь единичные виды опускаются на более значительную глубину. В рамках этого отряда можно наблюдать голотурий с весьма разнообразной формой тела, чрезвычайно приспособленных для проживания в различных условиях. Самым крупным видом отряда являетсяCucumaria frondosaс длиной тела до 60 см.
На ноябрь 2023 года в отряд включают 11 семейств:
ปลิงทะเล

ปลิงทะเล(อังกฤษ:sea cucumber) เป็นสัตว์ทะเลที่ไร้กระดูกสันหลังชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในตระกูลเอคไคโนเดิร์มซึ่งอยู่ในตระกูลเดียวกับดาวทะเลและหอยเม่น  เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีรูปร่างกลมยาว คล้ายไส้กรอกขนาดใหญ่ ปลายทั้งสองข้างเป็นช่องเปิดของปากและทวาร ผิวหนังส่วนนอกคล้ายเนื้อยืดหยุ่นได้ ภายในผิวหนังมีตุ่มเม็ดหินปูนกระจายอยู่ทั่วไปตามผิวนอกมีติ่งเนื้อเล็ก ๆ คล้ายหนวดสั้น ๆ เรียงอยู่เป็นแถว ทำหน้าที่ช่วยในการหายใจและเคลื่อนไหว ปากของปลิงทะเลอยู่ตอนปลายสุดด้านที่มีหนวดลักษณะคล้ายต้นไม้ล้อมรอบ ทำหน้าที่ในการหาอาหาร โดยใช้หนวดขุดโคลนตมหน้าดินเข้าปากผ่านเข้าสู่ระบบทางเดินอาหาร และกากที่เหลือจะถ่ายออกทางช่องก้นซึ่งอยู่อีกด้านหนึ่ง ทวารของปลิงทะเลเป็นช่องเล็ก ๆ ทำหน้าที่ในการขับถ่ายของเสีย หายใจ เป็นทางออกของเชื้ออสุจิ ปลิงมีสารพิษ โฮโลทูลิน ซึ่งปล่อยออกทางผิวหนัง ใช้ในการป้องกันอันตรายจากปลาและปู ถ้าหากนำปลิงทะเลไปใส่ในตู้เลี้ยงปลามันจะปล่อยสารพิษดังกล่าวออกมามากจนทำให้ปลาตายได้ ถิ่นอาศัย พบตามพื้นทะเลที่เป็นทรายปนโคลนในอ่าวไทยและทะเลอันดามันอาหาร กินอินทรีย์วัตถุตามพื้นดินโคลนและทราย ขนาด มีความยาวประมาณ 30–40 ซม. ประโยชน์ เนื้อปลิงใช้ปรุงอาหารได้
การแพร่กระจายของปลิงทะเล อาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลในระดับความลึก 20-30เมตรสามารพบได้ในบริเวณหาดทรายปนเลนหรือทรายล้วน ๆ หรือตามบริเวณที่มีกระแสน้ำ ตามเกาะบริเวณปะการัง และสภาพน้ำทั่วไปอุณหภูมิน้ำอยู่ระหว่าง 24-28องศาเซลเซียสความเค็มสามารถอยู่ได้ในระดับ 27-35 ppt และสามารถอยู่ได้ในระดับความเค็มต่ำกว่า 10 ppt ถึง 17 ชั่วโมง ซึ่งถ้าอยู่ในระดับความเค็มสูง จะมีความแข็งแรงกว่าความเค็มต่ำ     ปลิงทะเลสามารถงอกส่วนที่ขาดได้ภายในระยะเวลา 2 เดือน (chen jia xin, 1990) และปลิงทะเลจะเริ่มลงสู่พื้นในระยะ Perdactula เมื่อมีอายุประมาณ 12 วัน ปลิงทะเลปกติไม่ชอบแสงสว่าง และออกหาอาหารในเวลากลางคืน
ปลิงทะเลมีสารพิษโฮโลทูลินแต่ไม่เป็นอันตรายกับคน สามารถบริโภคได้ ปลิงทะเลมีโปรตีนประมาณ 10-12% ความชื้น 70-80%ไขมัน0.002-0.04% และเนื้อปลิงทะเลยังมีสารมิวโคโปรตีนที่มี Chondroitin sulfurie acid คาดว่าเป็นประโยชน์ต่อผู้สูงอายุ ช่วยให้กล้ามเนื้อทำงานได้ดี
นักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นพบว่า ในเนื้อปลิงทะเล Stichopus japonicus มีมิวโคโปรตีน (mucoprotein) ปริมาณสูงซึ่งมิวโคโปรตีนนั้น มีคอนดรอยติน ซัลฟุริค แอซิด (Chondroitin - sulfuric acid) อยู่เป็นองค์ประกอบที่สำคัญ และจากการศึกษาในผู้สูงอายุยังพบว่า การที่กล้ามเนื้อไม่สามารถทำงานได้นั้น เนื่องจากปริมาณของคอนดรอยติน ซัลฟุริค แอซิด ลดลง ดังนั้นจึงอาจใช้เรื่องนี้เป็นเหตุผลอธิบายการที่ชาวจีนนิยมรับประทานปลิงทะเลกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ คอนดรอยติน ซัลฟุริค แอซิด ตามธรรมชาติมักอยู่ในสภาพมิวโคโปรตีน ซึ่งเป็นองค์ประกอบของส่วนต่าง ๆ ของร่างกายมนุษย์ เช่น กระดูกอ่อน เอ็น และของเหลวที่หล่อลื่นตามข้อต่าง ๆ ดังนั้น การรับประทานปลิงทะเลก็นับว่าให้ประโยชน์แก่ร่างกายได้เช่นกัน
เอไคโนเดอร์มาตา

เอไคโนเดอร์มาตา(ชื่อวิทยาศาสตร์:Echinodermata;เสียงอ่านภาษาอังกฤษ:/i-ˌkī-nə-ˈdər-mət-ə/) เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังมีสมาชิกได้แก่ดาวทะเลดาวเปราะปลิงทะเลเม่นทะเลพลับพลึงทะเลและเหรียญทะเลเป็นไฟลัมที่พบเฉพาะในทะเลชื่อของไฟลัมหมายถึง "สัตว์ที่มีผิวหนังเป็นหนาม" (Echinos = ขรุขระ, Derma = ผิวหนัง) แต่ในที่นี้หมายถึงสัตว์ที่มีโครงร่างภายนอก ซึ่งมีลักษณะเป็นแผ่นหินปูนทำให้ผิวลำตัวมักมีหนามรูปร่างต่างๆกัน  เคลื่อนที่โดยใช้เท้าท่อ  หายใจโดยใช้ปุ่มตามผิวหนัง  หรือใช้ช่องเหงือก ทุกชนิดอาศัยอยู่ในทะเล  ดำรงชีวิตเป็นสัตว์หน้าดิน
สัตว์ในไฟลัมนี้เป็นพวก Deuterostome มีช่องลำตัวแท้จริงซึ่งเกิดจากการแบ่งตัวมาจาก mesoderm 
สัตว์ในไฟลัมนี้สามารถเคลื่อนที่ได้ดี แต่ช้าๆ โดยการใช้เครือข่ายแรงดันภายในระบบท่อน้ำ สามารถสืบพันธุ์จากการแยกส่วนได้
ซึ่งระบบท่อน้ำนี้พัฒนามาจาก coelom และยังทำหน้าที่หายใจกินอาหารสืบพันธุ์และหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการหมุนเวียนในร่างกาย
ตัวอ่อนของสัตว์ไฟลัมนี้มีสมมาตรแบบ 2 ส่วนเท่ากัน แต่เมื่อโตเต็มวัยแล้วจะมีสมมาตรแบบทรงรัศมี5 แฉกการขับถ่ายและหัวใจไม่ชัดเจน เศษอาหารปล่อยออกทางปากระบบประสาทเป็น เส้นประสาทแบบวงแหวน อย่างง่ายๆ
ในอดีต นักอนุกรมวิธานเชื่อว่า Ophiuroidea เป็นญาติกับ Asteroidea หรือเคยเป็นญาติกัน (Holothuroidea + Echinoidea)อย่างไรก็ตาม มีปรับปรุงแผนภูมิวิวัฒนาการชาติพันธุ์จากการวิเคราะห์ในยีน 219 อันจากเอไคโนเดอร์มาตาทุกชั้นใน ค.ศ. 2014จากนั้น ฝ่ายวิเคราะห์อิสระใน ค.ศ 2015 ถอดรหัสอาร์เอ็นเอ 23 ชนิดจากเอไคโนเดอร์มาตาทุกชั้นจัดให้อยู่ในแผนภูมิด้วยกัน
ข้อมูลเอไคโนเดอร์มาตาในไบลาทีเรียมีดังนี้:
มีชนิดขยายของเอไคโนเดอร์มาตาประมาณ 7,000 ชนิดและมีชนิดที่สูญพันธุ์ประมาณ 13,000 ชนิดเอไคโนเดอร์มาตาทั้งหมดเป็นสัตว์ทะเลแต่มักพบในหลายบริเวณตั้งแต่พื้นที่น้ำขึ้นน้ำลงถึงระดับห้วงน้ำลึกสุด มีหมวดย่อยที่เป็นที่ยอมรับ 2 หมวด:Eleutherozoaที่เคลื่อนไหวเองประกอบด้วย Asteroidea (ดาวทะเลมีประมาณ 1,745 ชนิด), Ophiuroidea (ดาวเปราะมีประมาณ 2,300 ชนิด), Echinoidea (เม่นทะเลและอีแปะทะเลมีประมาณ 900 ชนิด) และ Holothuroidea (ปลิงทะเลมีประมาณ 1,430 ชนิด); และPelmatozoaซึ่งบางส่วนเกาะกับที่และบางส่วนเคลื่อนไหวเอง ประกอบด้วย Crinoidea (ดาวขนนกและไครนอยด์มีประมาณ 580 ชนิด) และblastoidsกับParacrinoidที่สูญพันธุ์แล้ว
เม่นทะเล

เม่นทะเลหรือหอยเม่น(อังกฤษ:sea urchin) เป็นสัตว์ที่มีทรงกลม (globular animal) และมักมีหนาม เป็นสัตว์ในไฟลัมอิคีเนอเดอร์เมอเทออยู่ในชั้นเอไคนอยเดีย(Echinoidea) สัตว์ในชั้นเอไคนอยเดีย เรียกว่าเอไคนอยด์มีราว 950 สปีชีส์อาศัยอยู่ตามพื้นทะเล ในทุกมหาสมุทรตั้งแต่ชายฝั่งจนถึงระดับความลึก 5,000 เมตร (16,000 ฟุต; 2,700 ฟาร์ธอม) เปลือกนอกมีลักษณะแข็ง กลม และมีหนาม มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางลำตัวตั้งแต่ 3 ซม. ถึง 10 ซม. เม่นทะเลเคลื่อนที่ได้อย่างช้า ๆ ด้วยขาท่อ (tube feet) และบางครั้งยังเคลื่อนที่ด้วยหนาม อาหารหลักของเม่นทะเลคือสาหร่ายต่าง ๆ แต่ก็กินสัตว์ที่เคลื่อนที่ช้าหรืออยู่กับที่ด้วย นักล่าที่กินเม่นทะเลเป็นอาหารได้แก่นากทะเล,ดาวทะเล, ปลาไหลหมาป่า (wolf eels),ปลาวัวและมนุษย์
เช่นเดียวกับเอไคโนเดิร์มอื่น ๆ เม่นทะเลจะมีลักษณะลำตัวสมมาตรห้าชั้น (fivefold symmetry) เมื่อโตเต็มที่ แต่ตัวอ่อนมีลักษณะสมมาตร 2 ด้าน (bilateral symmetry) แสดงถึงการเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีร่างกายแบบไบลาทีเรียกลุ่มของสิ่งมีชีวิตในไฟลัมขนาดใหญ่อันประกอบไปด้วยไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง,สัตว์ขาปล้อง,สัตว์พวกหนอนปล้องและมอลลัสกาซึ่งมีแหล่งอาศัยอยู่ในทุกมหาสมุทรตั้งแต่แถบเส้นศูนย์สูตรถึงขั้วโลก อาศัยอยู่บนพื้นมหาสมุทรตั้งแต่ชายฝั่งถึงก้นมหาสมุทร ฟอสซิสของเอไคนอยถูกค้นพบย้อนกลับไปถึงยุคออร์โดวิเชียน(450 ล้านปีที่แล้ว) มีความสัมพันธ์ใกล้เคียงกับสัตว์ในกลุ่มเอไคโนเดิร์มด้วยกันคือปลิงทะเลโดยทั้งคู่จัดเป็นสัตว์ประเภท deuterostomes (ปากกับทวารอยู่คนละด้าน) จัดว่ามีบรรพบุรุษร่วมกันกับสัตว์มีแกนสันหลัง
เม่นทะเลถูกศึกษามาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 โดยใช้เป็นสิ่งมีชีวิตตัวแบบในสาขาวิชาชีววิทยาการเจริญเนื่องจากตัวอ่อนของเม่นทะเลง่ายต่อการสังเกตการณ์ และมีการศึกษาจีโนมของลักษณะลำตัวสมมาตรห้าชั้น (fivefold symmetry) และความสัมพันธ์กับสัตว์มีแกนสันหลังเม่นทะเลหนามดินสอเป็นที่นิยมในวงการปลาทะเลสวยงามเนื่องจากความสามารถในการควบคุมปริมาณสาหร่ายฟอสซิสของเม่นทะเลยังใช้ทำเครื่องรางป้องกันภัยด้วย
Placothuria

Placothuriaเป็นสกุลของปลิงทะเลที่อยู่ในวงศ์Placothuriidae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Holothuroidea

Ang mgabalatanayechinodermsmula saklasengHolothuroidea. Ang mga ito ay mgahayopsa dagat na may balat na parang katad at isang pinahabang katawan na naglalaman ng isang solong. Ang mga balatan ay matatagpuan sa sahig ng dagat sa buong mundo.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Deuterostome

AngDeuterostomeay isangsuperphylumsa kahariangAnimalia. Ang mga Deuterostomia ay inilalarawan sa pagbuo ng kanilang tumbong bago ang kanilang bibig sa pag-unlad ngembryo. Ang kapatid na klado nito angProtostamia. Ang Deuterostomia ay kinabibilangan ng mgabertebradokabilang angtao, mgasea starat mgacrinoid. Sa pag-unlad ng embryo ng deuterostome, ang unang bukanan(blastopore) ay nagiging tumbong samantalang ang bibig ang kalaunang nabubuo. Ito ang natatanging katangian nito ngunit natuklasan rin ito sa mgaprotostome. Ang tatlong pangunahing klado nito angChordata,EchinodermataatHemichordata. Kasama ng Protostamia at  kanilang labas na grupongxenacoelomorpha, ito ay bumubuo saBilateriana mgahayopna  mga simetriyang bilateral at tatlong patong na germ.
Ang lathalaing ito na tungkol saHayopay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Echinodermata

AngEchinodermay isangphylumsa kahariangAnimalia. Ang matatandang echinoderma ay nakikilala sa kanilang simetriyang radya na kinabibilangan ngstarfish,brittle star,sea urchins,sand dollar, atsea cucumbergayundin angsea lily. Ang matatandang echinoderma ay matatagpuan sa ilalim ng karagatan Angphylumna ito ay naglalaman ng 7,000 nabubuhay naespesyena gumagawa rito sa ikalawang pinakamalaking pangkat ngdeuterostomiapagkatapos ngchordata. Ang mga echinoderm ay halos mga nakatira sa dagat. Ito ay unang lumitaw sa panahongKambriyano.
Ang lathalaing ito na tungkol saHayopay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
玉足海参

玉足海参（学名：Holothuria leucospilota）为海参科海参属的动物，俗名乌参、乌虫参、黑狗参、红参。分布于印度-西太平洋区域、台湾岛以及中国大陆的福建、广东、广西、海南岛、西沙群岛等地，主要生活于潮间带中潮或高潮区、裸露于水洼中、或珊瑚礁区以及或石下。该物种的模式产地在马绍尔群岛。