Angklung

Angklungnyaéta alat musik tradisional Sunda nu dijieun tinaawi, diulinkeun ku cara dieundeukkeun (awak buku awina neunggar sarigsig) antukna ngahasilkeun sora nu ngageter dina susunan nada 2, 3, nepi ka 4 dina unggal ukuranana, boh nu gedé atawa nu leutik. Laras (nada) nu dipaké angklung tradisionalSundabiasanasaléndrojeungpelog.
Angklung Kanékés angklung kanekes anu di anggo olah jalmi badui mangrupa patilasan  karajaan Sunda anu mangrupa pakarang nyarupaan pager awi ti jalmi wengker anu berkerja kanggo majapahit sanggeus perang bubat kanggo menghindari serangan sarupa.
Pikeun tujuan hiburan, angklung ilaharna dipidangkeun nalika caang bulan jeung teu hujan. Ieu hiburan téh digelar di buruan bari nembang, di antaranaLutung Kasarung,Yandu Bibi,Yandu Sala,Ceuk Arileu,Oray-orayan,Dengdang,Yari Gandang,Oyong-oyong Bangkong,Badan Kula,Kokoloyoran,Ayun-ayunan,Pileuleuyan,Gandrung Manggu,Rujak Gadung,Mulung Muncang,Giler,Ngaranggeong,Aceukna,Marengo,Salak Sadapur,Rangda Ngendong,Celementre,Keupat Reundang,Papacangan, jeungCuladi Dengdang.
(Alat musik)
Kasenian dogdog lojor ayana di masarakatKasepuhan Pancer Pangawinanatawa masarakat adatBanten Kidulnu sumebar di sabudeureunGunung Halimun. Najan kasenian ieu ngaranna dogdog lojor, luyu jeung salah sahiji alat musikna, ieu kasenian dilengkepan ogé ku angklung, sabab patali jeung upacara adat paré. Unggal geus panén, masarakat ngayakeun acara Sérén Taun di puseur kampung adat (imah kokolot) anu biasana pindah-pindah luyu jeung paréntah tina wangsit. Tradisi ngamulyakeun paré di ieu masarakat masih terus lumangsung, ku sabab masarakatna masih pengkuh kana adat baheula. Dumasar pitutur turun-tumurun, ieu masarakat adat ngaku salaku turunan para prajurit karaton Pajajaran barisan Pangawinan (prajurit nu marawa tumbak). Najan kitu, masarakat kasepuhan ieu geus lila ngagemIslamsarta narima kana modérenisasi. Luyu jeung kamekaran ieu, dogdog lojor ogé kadang sok midang dina acara nyunatan, ngawinkeun, sarta karaméan lianna.
Kasenian dogdog lojor dimaénkeun ku genep urang nu nyepeng alat musikna séwang-séwangan, nyaéta dua dogdog lojor jeung opat angklung gedé, nu masing-masing boga ngaran : gonggong, panémbal, kingking, jeung inclok (noron ti nu pangbadagna).
Lagu-lagu dogdog lojor di antaranaBalé Agung,Samping Hideung,Oléng-oléng Papangantén,Si Tunggul Kawung,Adulilang, jeungAdu-aduan. Upami diSukabumikasohorna Dogdog loyor pangrojong dina acara panen.
Angklung gubrag ayana di kampung Cipining, kacamatanCigudeg, Bogor. Ieu angklung umurna geus kolot, dipaké dina upacara melak, ngunjal, jeung ngadiukkeun paré ka leuit. Dumasar carita turun-tumurun, ieu angklung téh mimiti aya dina hiji mangsa paceklik.
Badéng téh mangrupa kasenian nu asalna ti Sanding,Malangbong, Garut. Bentuk kasenian angklung ieu dipaké pikeun kapentingan da'wahIslam, kiraabad ka-16atawa17. Harita, Arpaén jeung Nursaen (dua warga Sanding), diajar Islam kaDemak. Samulangna ti Demak, aranjeunna nyumebarkeun ajaran Islam ka masarakat Sanding hususna ngagunakeun kasenian badéng.
Angklung nu dipaké dina pintonan badéng aya salapan: angklung roél dua, angklung kecer hiji, angklung indung jeung bapa opat, jeung dua angklung anak anu dibarengan ku dogdog dua, terebang atawa gembyung dua, jeung kecrék hiji. Rumpaka tembangna makébasa Sundanu euyeub ku istilahbasa Arab, nu ka dieunakeun ogé ditambah kubasa Indonésia. Eusi rumpakana taya lian ti ajén -inajén Islam jeung pitutur. Pidangan ieu kasenian kadang ogé dibarengan ku debus nu mintonkeun élmu-élmu kawedukan.
Tembang-tembang badéng anu kawentar, di antaranaLailaha illalloh,Ya’ti,Kasréng,Yautika,Lilimbungan, jeungSolaloh.
Buncis téh seni pintonan nu watekna hiburan, nu utamana kawentar di wewengkon Baros (Arjasari,Bandung).