davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Bağdad xatun

Bağdad xatun Əmir Çoban noyon qızı Sulduz(Marağa,Şərqi Azərbaycan ostanı–16 noyabr1335,Elxanilər dövləti) — Elxanlılar dönəmində tanınmış qadın.
Bağdad xatun Əmir Çoban noyon qızı SulduzMarağaşəhərində doğulmuşdu. Atası Əmir Çoban 1323-cü ildə onu Şeyx Həsən noyon Cəlayıra vermişdi. Elxanlı hakimi Sultan Əbu Səid 20 yaşında onu görüb vuruldu. Güclə ərindən boşatdıraraq onu aldı.
Çingiz yasasına görə xanın bəyəndiyi qadın evli belə olsa ərinin onu həmən boşaması gərəkirdi. Bu durum Bağdat xatunun atası Əmir Çoban tərəfindən öyrənilincə Əbu Səid xanla araları açıldı. Siyasi rəqibləri əmir və xan arasındaki qırgınlığı daha da artırdılar. Buna görə Əmir Çoban və oğulları Əbu Səid xan tərəfindən birər-birər ortadan qaldırıldı. Mətanətini heç bir şəkildə itirməyən Bağdat xatun sonunda Əmir Şeyx Həsəndən boşanıb Əbu Səid xanla evləndi və elxanlı sarayında baş qadınlığa yüksələrək Xüdavəndigar ləqəbini aldı. Qısa zamanda Əbu Səid nəzdində böyük etibar qazandı.
Ancaq Bağdad xatun və ailəsinin rəqibləri əleyhinə fəaliyətlərini sürdürərək 1331-ci ildə əski əri Əmir Şeyx Həsənlə gizlicə xəbərləşdiyi iftirasına rast gəldilər. Bu üzdən Əbu Səid Bağdat xatuna qarşı əski sevgisini və güvənini tirdi. Ancaq daha sonra suçsuz olduğu anlaşıldı və tutuqlanması əmr edilən Şeyx Həsən anasının də araya girməsiylə bağışlanaraq Kəmax qalasına şihnə təyin edildi.
Əbu Səid xan Bağdat xatündan sonra 1333-cü ildə onun qardaşı qızı Dilşad xatunla evləndi. Bunu həzm edə bilməyən Bağdad xatun, ərinə qarşı kin duymağa başladı. Bu səbəblə Özbək xana qarşı hərəkətə keçən xanın ani ölümü (30 noyabr 1351, onun tərəfindən zəhərləndiyi rəvayətinə yol açdı. İbn Battutə da bu rəvayəti doğrulayır.
Abbasqulu ağa Bakıxanovonun haqqında yazır: " Zəfərnamənin müqəddəməsində deyilir: (Əbu Səidin) arvadi Bagdad xatun, Əmir Çobanin qizi və keçmişdə Şeyx Həsən Elxaninin arvadi idi. Sultan ona aşiq olub, zor ilə təlaq verdirərək almişdi, atasini ve qardaşini da oldurmuşdü. Bağdad xatun, Ozbəyin təhrik ve təsşiqi ilə, Sultana zəhər verdi. Bundan sonra, Tulu oglu nəslindən olan Arpa xan səltənətə keçdi. Özbəyi məğlub edərək Şirvan və Dərbənddən çıxardı. Bu zaman Musa ibni-Əli ibni-Baydu xan üsyan edib, Arpa xani oldurdu. Hulaku xan nəslindən Məhəmməd də buna qarşı üsyan etdi. Daha sonra, bu sulalədən bir neçə nəfər bir-birilə vuruşaraq, öz nəsillərinin kəsilməsinə və ölkənin xaraba qalmasina səbəb oldular. Bunlarin Azərbaycan və İraqdakı əzəmətli dövləti elxanilərə keçdi".
Bağdad xatun 1335-ci ildə öldürüldü. Onu suçladılar ki,Sultan Əbu Səid Bahadur xanazəhər verib.
Əbu Səid xandan sonra elxanlı taxtına keçən Arpa xan, Əbu Səidin ölümündən Bağdad xatünu sorumlu tutdu. Sonunda Bağdad xatun Xacə Lülü adında biri vasitəsilə hamamda başına toppuz vurulmaq surətiylə öldürüldü. Cəsədi adi bir örtü altında günlərcə ortada qaldı.
Bağdad xatunun köhnə əri Əmir Həsən noyon-i Bözörg İraq-i Ərəbi ələ keçirdiyində Əbu Səid xanın son arvadı Dilşad xatunla evlənərək daha öncə ona edilən haqsızlığın intiqamını aldı (1336).
Arpi gölü

Arpi gölü(erm.Արփի) daha əvvəllərArpaadlanan,Ermənistandayerləşən göldür. Su ehtiyatlarına görə Ermənistanda ikinci yeri tutur. Göl dəniz səviyyəsindən 2023 m hündürlükdə yerləşmişdir.Şirak mərzininAşotskom rayonunda yerləşmişdir. GölGöyçə gölüilə yanaşı yeganə xalq təsərrüfatı əhəmiyyətli göldür.
Yaxın illərdə gölün ətrafındaArpi gölü Milli Parkının yaradılması planlaşdırılır. Layihənin əsas məqsədi ərazinin flora və faunasının qorunmasıdır.
1946- 1951-ci illər arasında Arpi gölünün su ehtiyatının artması məqsədilə gölün su ehtiyatı süni şəkildə artırılmışdır.Beləliklə Gölün ümumi sahəsi  4,5 km²-dən 22 km²-ə qədər atrırılmışdır. Həcmi isə 100 milyon m³-a çatdırılmışdır. Hal-hazırda göldə balıq vətəgələri genişləndirilir və göldən elektrik enerjisinin alınması planlaşdırılır.
Göldən Axuryan çayı axır və gölün iqlimi kontinental iqlimdir.
Göl ərazisində quşların 100-dən çox növü yaşayır. Onlardan bəziləri Qırmızı Kitaba daxil edilmişdir.
Göl ərazisində su quşlarına daha çox rast gəlinir:fitçalan ördək(Anas crecca), kiçik maygülülər (Tachybaptus ruficollis),ağ leylək(Ciconia ciconia),yaşılbaş ördək(A. platyrhynchos),qırmızıbaş qaraördək(Aythia ferina),kəkilli qaraördək(A. fuligula),qırmızı anqut(Tadorna ferruginea), dəniz yağışcüllütü (Charadrius alexandrinus), su tənbəlcüllütü (Gallinago gallinago), böyük su tənbəlcüllütü (G. media), Ermənistan qağayısı (Larus armenicus),Sternula albifrons. Qırmızı kitaba düşmüş su quşları:qıvrımlələk qutan(Pelekanus crispus),qara leylək(Ciconia nigra), adi ala ördək (Tadorna tadorna) vəboz durna(Grus grus).
Gölün ətrafında daha çox dovşan qumotuna vəqamışarast gəlinir. Yox olan növlər:Iris sibirica, kirəmit qarğasoğanı və sferik traunşteynera.
যব

যব(ইংরেজি:Barley;বৈজ্ঞানিক নাম: Hordeum vulgare) (বাংলায়পায়রানামেও পরিচিত) পোয়াসিয়া (Poaceae) পরিবারের অন্তর্ভুক্ত এবংশস্যবা বীরুৎ জাতীয়উদ্ভিদ। এটি গম জাতীয় একধরনের শস্য দানা যা স্বল্পজীবী ঘাস জাতীয় উদ্ভিদ থেকে সংগ্রহ করা হয়। বর্তমানেবাংলাদেশসহদক্ষিণ এশিয়ারঅন্যান্য দেশগুলিতেশীতকালেসীমিত পরিমাণে এর চাষাবাদ হয়। কিন্তু এটি প্রচুর পরিমাণে উৎপাদন করা যায়। যবেরছাতুখুবই উপাদেয় খাদ্যগমআর যব উভয় একই পরিবার ভুক্ত। তবে স্বাদের দিক থেকে যব কিছুটা নোনতা এবং উষ্ণ প্রকৃতির। গমের স্বাদ মিষ্টি এবং ঠাণ্ডা ধরনের। যবে রয়েছেমালটোজ,গ্লুকোজ,স্যাকারিন,লেসিথিন,এল্যানটয়েন,এমাইলেসএবংভিটামিন-বি।
যব মনোকট শ্রেণির উদ্ভিদ। এই শ্রেণির উদ্ভিদগুলো একবীজপত্রী হয়। এই শ্রেণির উদ্ভিদের  বীজে একটি মাত্র বীজপত্র থাকে বলে একে একবীজপত্রী উদ্ভিদ বলা হয়।
যবের বহু রকমের ব্যবহার রয়েছে। গবাদি পশুর জন্যে প্রধানখাদ্যহিসেবে যব ব্যবহার করা হয়। এছাড়াও যবের দানাবিয়ারও অন্যান্য পানীয় তৈরি করার প্রধান উপাদান। যব বিভিন্ন রকম সুষম খাদ্য প্রস্তুতিতে উপাদান হিসেবে দেয়া হয়।স্কটল্যান্ডথেকেআফ্রিকাপর্যন্ত এলাকায় খাবার সুপ ও স্ট্যু তৈরিতে এবং যবের রুটিতে যবের দানা বা গুঁড়ো ব্যবহার করা হয়।
যবের প্রধান প্রধান বৈশিষ্ট্য হচ্ছে যব প্লীহা আর পাকস্থলীর কর্মক্ষমতা বাড়াতে এবং অজীর্ণ রোগ যাকে ইংরেজিতেডিসপেপসা(বদহজম) বলে, যা এক ধরনের পেটের পীড়া তা দূর করতে এবং নিরসনে সহায়তা করে।
গরমের সময় মাত্রাতিরিক্ত গরমের জন্য নানান শারীরিক সমস্যা নিরসনে প্রতিষেধক হিসেবে যব কার্যকরী ভূমিকা রাখে।
১৯৭৪ সালে বিশ্ব উৎপাদন ছিল ১৪৮,৮১৮,৮৭০ টন। এরপর থেকে সারা বিশ্ব যব উৎপাদনের পরিমাণ কমে গেছে। ২০০৭ সালে বিশ্বের প্রায় ১০০টি দেশে যব উৎপাদিত হয়েছে। এ বছর বিশ্বের মোট উৎপাদিত শস্যপণ্যের মধ্যে পরিমাণের (১৩৬ মিলিয়ন টন) দিক থেকে ও চাষের জমির (৫৬৬,০০০ বর্গ কিলোমিটার) পরিমাপের দিক থেকে যব ছিল চতুর্থ অবস্থানে।
যব (রং)

যববাগমশস্যের উজ্জ্বল হলদেটে রঙকে যব রং নামে অভিহিত করা হয়।
১৭১১ সালে ইংরেজি অভিধানে একটি রঙের নাম হিসেবে যব বা Wheat শব্দটি অন্তর্ভুক্ত হয়।
যব X11ওয়েব রঙগুলোরএকটি।
যব-যুম

যব-যুম(তিব্বতি: ཡབ་ཡུམ། আক্ষরিক অর্থে, "পিতা-মা") হলভারত,ভুটান,নেপালএবংতিব্বতেরতিব্বতি বৌদ্ধ শিল্পেএকটি সাধারণ প্রতীক। এটি প্রজ্ঞা এবং করুণার আদিম মিলনকে প্রতিনিধিত্ব করে, ইন্দ্রের জালের ধারণা ব্যবহার করে আন্তঃপ্রবেশ বা "সমন্বয়" (তিব্বতি: জুং-'জুগ;সংস্কৃত: যুগানদ্ধ) এর অনুরূপ ধারণার মাধ্যমে একজন পুরুষ দেবতা ও তার স্ত্রী সহচরীর সাথে মিলন হিসাবে চিত্রিত করা হয়।পুরুষ চিত্রটি করুণা এবং দক্ষ উপায়ের প্রতিনিধিত্ব করে, ও নারী অংশীদার অন্তর্দৃষ্টির প্রতিনিধিত্ব করে। যব-যুমে নারী বসে থাকে পুরুষের কোলে। একটি অনুরূপ চিত্রের একটি বিরল উপস্থাপনা রয়েছে তবে বিপরীতভাবে, পুরুষ  নারীর কোলে বসে আছে, যাকে বলা হয়যুম-যব।
তালবিনা

তালবিনাহচ্ছে যব বা বার্লি,দুধ,মধুইত্যাদির সহযোগে তৈরিকৃত এক প্রকার জাউ। যব পিষে, দুধে পাকিয়ে তাতে মধু মিশিয়ে এটা তৈরি করা হয়।তালবিনাআরবি ‘লাবান’ (টকদই) শব্দ থেকে এসেছে যেহেতু রান্নার পরে এটি -দইয়েরমতো ঘনত্বের হয়, এমনকি দেখতে দইয়ের মতো সাদা। সেজন্য সাদৃশ্য বোঝাতে তালবিনা নামটি এসেছে। যবকে ট্রিপটোফ্যান এবং এর পরিণামে শরীরে সেরোটোনিন বাড়াতে একটি সম্ভাব্য খাবার হিসেবে উল্লেখ করা হয়ে থাকে।
ইবনে সিনা, তার ১১ শতকের রচনাকানুন ফিততিব-এ জ্বরের নিরাময়ের জন্য যবের পানি, স্যুপ এবং ঝোলের প্রভাবের কথা উল্লেখ করেছেন।তাছাড়া, যবকে ঝলসিয়ে ঝলসানো-যব চায়ে পরিণত করা যায়, যা একটি জনপ্রিয় এশিয়ান পানীয়।
তালবিনায় রয়েছে পটাশিয়াম ও ম্যাগনেসিয়ামের মতো খনিজ উপাদান যা আমাদের মস্তিষ্কের বার্তাবাহক নিউরোট্রান্সমিটার গুলোর উপর প্রভাব ফেলে, যা হতাশা বা ডিপ্রেশনের মতো মানসিক অবস্থা উন্নতি করতে সহায়তা করে।এটি বাড়ন্ত শিশুদের জন্য খুবই উপকারী। এতে উপস্থিত অ্যান্টি-এজিং উপাদান যা হরমোন তৈরিতে সহায়তা করে। এবং তালবিনায় বিদ্যমান ম্যাগনেসিয়াম যা রক্তের শর্করা এবং ইনসুলিনের মাত্রা কমাতে সহায়তা করে ফলে ডায়াবেটিসের ঝুঁকি কমে। এছাড়াও এতে বিদ্যমান বিটা-গ্লুকানের পরিমাণ বেশি থাকে, যা আমাদের রোগ প্রতিরোধ ক্ষমতা বাড়াতে সহায়তা করে।
অক্ষয় তৃতীয়া ব্রত

অক্ষয় তৃতীয়া ব্রতবাংলার হিন্দুসমাজের অশাস্ত্রীয়ব্রতগুলিরঅন্তর্গত একটি ব্রত। গ্রামীণ বাংলারবাঙালি হিন্দুঘরেরপুরুষ এবং মহিলারা সর্বসুখের অধিকারী হতে এবং মৃত্যুর পর বৈকুণ্ঠবাসের সৌভাগ্যলাভ করতে এই ব্রত পালন করেন। এটি বৈশাখ মাসের শুক্লপক্ষেঅক্ষয় তৃতীয়াতিথিতে পালন করা হয়। পরপর আট বছর ব্রতটি উদ্‌যাপন করতে হয়।
অক্ষয় তৃতীয়া ব্রত পালনের প্রথম পর্যায়ে প্রয়োজনীয় উপকরণ অর্থাৎ নতুন কাপড়,কলসী,যব,ভুজ্জি, তালপাতার পাখা ও গামছা সংগ্রহ করতে হয়।
দ্বিতীয় পর্যায়ে প্রথমে যব দিয়ে লক্ষ্মী-নারায়ণ পূজা করতে হয়। তারপর ভুজ্জি, জলভরা কলসী, তালপাতার পাখা,গামছা বা নতুন কাপড় ব্রাহ্মণকে প্রদান করতে হয়।
যোজন

যোজনপ্রাচীন ভারতের দূরত্বের একক।রামায়ণঅনুসারেপুষ্পক রথেচড়েরাবণও লাফ দিয়েহনুমানশত যোজন বিস্তৃত সাগর পার হয়ে লঙ্কায় পৌঁছেছিল।গুপী গাইন বাঘা বাইনচলচ্চিত্রে ষুণ্ডি থেকে হল্লা রাজ্যের দূরত্ব ছিলো ২০ যোজন।
বিষ্ণুপুরাণ এর ষষ্ঠ খন্ডের প্রথম অধ্যয়ে বলা হয়েছে-
১০ পরমাণু= ১ পরাসুক্ষ্ম;
১০ পরাসুক্ষ্ম= ১ ত্রসরেনু;
১০ ত্রসরেনু= ১ মহীরজ;
১০ মহীরজ= ১ বালাগ্র;
১০ বালাগ্র= ১ লিক্ষা;
১০ লিক্ষা = ১ যুক;
১০ যুক= ১ যবোদর;
১০ যবোদর= ১ যব;
১০ যব = ১ অঙ্গুলি(প্রায় ৩/৪ ইঞ্চি);
৬ অঙ্গুলি= ১ পদ;
২ পদ = ১ বিতস্তি;
২ বিতস্তি = ১ হস্ত;
৪ হস্ত = ১ ধনু; (১ দন্দ অথবা পৌরুষ অথবা নারীকা= ৬ ফুট; ১হস্ত=১.৫ফুট);
২০০০ ধনু= ১ গব্যুতি = ১২০০০ ফুট;
৪ গব্যুতি= ১ যোজন= ৯.০৯ মাইল
১ যোজন = ১৪.৬৩ কিলোমিটার
হাঙ্গেরি

হাঙ্গেরি(হাঙ্গেরীয় ভাষায়: Magyarországমজরোর্সাগ্‌আ-ধ্ব-ব: [ˈmɒɟɒrorsaːg]) বাহাঙ্গেরীয় প্রজাতন্ত্র(Magyar Köztársaságমজর্‌ ক্যোস্তার্শশাগ্‌)মধ্য ইউরোপেরএকটি স্থলবেষ্টিত প্রজাতান্ত্রিক রাষ্ট্র। হাঙ্গেরির অধিকাংশ এলাকা দানিউব উপত্যকা তথা হাঙ্গেরীয় সমভূমিতে অবস্থিত। এই সমতলভূমির ভেতর দিয়ে দানিউব নদী প্রবাহিত হয়েছে। হাঙ্গেরির রাজধানী ও বৃহত্তম শহরবুদাপেস্টদানিউব নদীরউভয় তীরে অবস্থিত। শহরটি পূর্ব মধ্য ইউরোপের সাংস্কৃতিক ও বাণিজ্যিক কেন্দ্র। হাঙ্গেরির বর্তমান সীমানাপ্রথম বিশ্বযুদ্ধেরপর ত্রিয়াননের চুক্তিতে ১৯২০ সালে নির্ধারিত হয়।
হাঙ্গেরির জনগণ নিজেদেরকে "মজর" (Magyar) নামে ডাকে। মজরেরা ছিল এশিয়া থেকে আগত যাযাবর গোষ্ঠী। ৯ম শতাব্দীর শেষভাগে আরপাদের নেতৃত্বে মজরেরা দানিউব ও তিসা নদীর মধ্যবর্তী সমভূমি জয় করে, যা বর্তমান হাঙ্গেরীয় সমভূমির মধ্যভাগ। ১১শ শতকের শুরুর দিকেই মজরেরা রাজনৈতিকভাবে সংঘবদ্ধ হয় এবং খ্রিস্টধর্মে ধর্মান্তরিত হয়। হাঙ্গেরির প্রথম রাজা ছিলেন প্রথম স্টিফেন (১০০০ খ্রিষ্টাব্দ)। ১০৮৩ সালে তাকে সাধু ঘোষণা করা হয়।
১৪শ শতকে বিদেশী শাসকেরা হাঙ্গেরি জয় করে। ১৪শ ও ১৫শ শতক ধরে বিভিন্ন ইউরোপীয় রাজবংশ হাঙ্গেরি শাসন করে। এরপর ১৬শ ও ১৭শ শতকে দেশটির অধিকাংশ ছিলউসমানীয় সাম্রাজ্যেরদখলে। এসময় দেশটির পশ্চিমের কিয়দংশ অস্ট্রিয়ার হাব্‌সবুর্গ রাজবংশ নিয়ন্ত্রণ করত। ১৭শ শতকের শেষভাগে এসে হাব্‌সবুর্গেরা প্রায় সমস্ত হাঙ্গেরি দখলে নিতে সক্ষম হয়। হাঙ্গেরীয়রা ১৮৪৮ সালে হাব্‌সবুর্গদের বিরুদ্ধে বিদ্রোহ ঘোষণা করে, কিন্তু তা দমন করা হয়। ১৮৬৭ সালে দুই পক্ষ সন্ধিচুক্তির মাধ্যমে একটি দ্বৈত সাম্রাজ্য গঠন করে, যার নাম দেয়া হয় অস্ট্রো-হাঙ্গেরীয় সাম্রাজ্য। প্রথম বিশ্বযুদ্ধের (১৯১৪-১৯১৮) পর অস্ট্রো-হাঙ্গেরীয় সাম্রাজ্য বিলীন হয়ে যায় এবং হাঙ্গেরি পূর্ণ স্বাধীনতা লাভ করে।দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধেরপর হাঙ্গেরিতে সাম্যবাদী সরকার ক্ষমতা দখল করে এবং দেশটি সোভিয়েত-অনুগত দেশগুলির কাতারে যোগ দেয়। ১৯৯০ সালের নির্বাচনের পর একটি অ-সাম্যবাদী সরকার ক্ষমতায় আসে।
দেশটিতে ৬৫ লাখ ১১ হাজার হেক্টর জমিতে চাষাবাদ করা হয়। কৃষিপণ্যের মধ্যে আছে:গম,রাই,যব,ভুট্টা,আলু,সূর্যমুখীবীজ প্রভৃতি।
১৬ লাখ ৭০ হাজার হেক্টর এলাকা জুড়ে বনাঞ্চল রয়েছে।
বছরে গড়ে প্রায় ৩৮,৯৭৬ টনমাছআহরণ করা হয়।
হাঙ্গেরি মোটামুটি সমৃদ্ধ দেশ। শিল্পসমূহের মধ্যে আছে লৌহ ও ইস্পাত শিল্প, সিমেন্ট কারখানা, সার কারখানা, চিনি শিল্প, রাসানিক শিল্প, চামড়া শিল্প প্রভৃতি। দেশের অর্থনৈতিক অবস্থা বৈদেশিক বাণিজ্যের উপর নির্ভরশীল। হাঙ্গেরিতে তেল ও গ্যাস ছাড়া অন্যান্য খনিজ দ্রব্যের মধ্য আছেকয়লা, লিগনাইট,বক্সাইটপ্রভৃতি।
যাকাতের নিসাব

নিসাব (نصاب الزكوة) আরবি শব্দ। ইসলামী শরিয়তের পারিভাষায়যাকাতের নিসাবহলো যাকাত ফরজ হওয়ার জন্য নির্ধারিত পরিমাণ সম্পদ।
সাড়ে সাত তোলা সোনা অথবা সাড়ে বায়ান্ন তোলা রূপা অথবা এর সমতুল্য সম্পদ অথবা এর সমতুল্য টাকা হলো যাকাতের নিসাবের পরিমাণ। রূপার নিসাবে (এক লক্ষ ত্রিশ হাজার টাকা থাকলে) টাকার যাকাত দেওয়া হলোসুন্নাতে মুয়াক্কাদাহএবং সোনার নিসাবে (এগারো লক্ষ টাকা থাকলে) টাকার যাকাত দেওয়া হলোফরজ। যাকাতের নিসাব পরিমাণ সম্পদ কোনো মুসলমানের নিকট যদি চাঁদের হিসাবে পূর্ণ এক হিজরী বছর অর্থাৎ ৩৫৪ দিন সময়কাল ধরে অতিক্রম করে পূর্ণ মালিকানা ভূক্ত থাকে তাহলে ঐ মুসলমানের জন্য মোট যাকাত যোগ্য সম্পদের থেকে চল্লিশ ভাগের এক ভাগ সম্পদ অর্থাৎ আড়াই শতাংশ হারে যাকাত যোগ্য সম্পদের যাকাত দেওয়া হলোফরজ।
ধান,গম,যবইত্যাদি শস্য সেচ ছাড়া বৃষ্টির পানিতে উৎপন্ন হলে প্রয়োজনের অতিরিক্ত সব ফসলের দশ ভাগের এক ভাগ যাকাত দিতে হবে এবং সেচ ব্যবস্থায় প্রয়োজনের অতিরিক্ত সব ফসলের উৎপন্ন হলে বিশ ভাগের এক ভাগ যাকাত দিতে হবে।
পাঞ্জাবী উৎসবসমূহ

পাঞ্জাবিরা  বহুসংখ্যক উৎসব উদ্‌যাপন করে যেগুলির আংশিক ধর্মনিরপেক্ষ গুরত্ব আছে এবং ধর্ম নিরপেক্ষ জনগনের সাংস্কৃতিক উৎসব হিসেবে গণ্য করা হয়।পাঞ্জাবী দিনপঞ্জিকাঅনুসারে উৎসব উদ্‌যাপনের দিনগুলি নির্ধারণ করা হয়।
মকর সংক্রান্তিপাঞ্জাবে মাঘী নামে পরিচিত। এই উতসবে মানুষেরা গুরুদ্বার অথবামন্দিরপরিদর্শন করে। বছরের যেদিন থেকে দিনের সময় বৃদ্ধি পায় সেই বিশেষ দিনটিকে চিহ্নিত করে এই উৎসব এবংপায়েসখেয়ে সাংস্কৃতিকভাবে পালন করা হয়।'অঞ্চলে অঞ্চলে বার্ষিক ক্রীড়া উৎসব অনুষ্ঠিত হয়।
লোরী পাঞ্জাব অঞ্চলের শীতকালীন ফসল কাটবার উৎসব যেহেতু চিরাচরিতভাবেআখফলাবার সময় হল শীতকাল হিসাবে। দক্ষিণায়ণের প্রতীকী উদ্‌যাপন এবং কৃষকদের আর্থিক বছরের শেষ দিন পালনের ও উৎসব এটি।
বসন্ত উৎসব বসন্ত ঋতুকে স্বাগত জানাতে ঋতুভিত্তিক উৎসব এটি। এই দিনের পরম্পরাগত রং হলুদ এবং সেই দিনের বিশেষ খাবারের পদ  জাফরান ভাত।
হোলী একটি বসন্ত উৎসব। এই দিন সকাল থেকেই নারীপুরুষ নির্বিশেষে আবির, গুলাল ও বিভিন্ন প্রকার রং নিয়ে খেলায় মত্ত হয়। হোলীচেতেরপাঞ্জাবি চান্দ্র মাসের প্রথম দিনে উদযাপিত হয় যেটি বসন্ত ঋতুকে চিহ্নিত করে।
বৈশাখী পাঞ্জাবি নববর্ষ এবং ফসল কাটবার উৎসব।এই দিনে পাঞ্জাবে সর্বত্র মেলা  হয়।
রক্ষাবন্ধন পাঞ্জাবে রাখ্রী নামে পরিচিত এবং ভাই ও বোনেদের দিন হিসেবে পালিত হয়।
তীয়ান বর্ষাঋতুকে স্বাগত জানায় এবং তীজ উৎসব আনুষ্ঠানিকভাবে এই দিনে শুরু হয় যেটি ১৩ দিন ধরে চলে। এই ঋতুভিত্তিক উৎসবটিতে বিবাহিতা নারী এবং কুমারীরাগিদ্ধানাচে ও আত্মীয় পরিজনের সঙ্গে দেখা সাক্ষাত করে।
নিম্নলিখিত উৎসব গুলিও ফসল কাটবার সময় উৎসব:
লোরী শীতকালীন ফসল যথা আখ, ডাল এবং বাদাম চাষের সময়।
বৈশাখী পাঞ্জাবের বসন্তকালের ফসল, গম ফলনের উৎসব।
প্রথাগতভাবে, নবরাত্রের প্রথম দিনে পাঞ্জাবের মানুষ ডাল,বিভিন্ন অন্ন (চাল, যব ইত্যাদি) ও অন্যান্য বীজ বপন করেন, যেটি আগামী নয় দিন জল সেচন করে শেষে বীজটি অঙ্কুরিত হয়। এটা সমৃদ্ধি ও প্রাচুর্যেের প্রতীক। একটি পাত্রে বার্লি শস্য রোপণ করা খুবই গুরুত্বপূর্ণ। দশম দিনে, কান্ডটি প্রায় ৩- ৫ ইঞ্চি দৈর্ঘ্যের হয়। প্রার্থনা করার পর, এই চারা বা "খেতড়ি" দশমীর দিন জলে নিমজ্জিত করা হয়। এই রীতি ফসল ফলানোর একটি যোগসূত্রকে ইঙ্গিত করে। এইভাবে যব, বপন এবং ফলানো "প্রথম ফলন" এর প্রতীক।
তদনুসারে, পাঞ্জাবি কৃষকেরা প্রথাগতভাবে দশেরার পর খরিফ (বর্ষা)ধানচাষ এবং দীপাবলীর পর গমের (রবি ফসল) বপন শুরু করেন। অতএব, দশেরা/দশমী, দ্বিগুণ ভাবে একটি ধন্যবাদের উৎসব হিসেবে এবং দীপাবলী নবান্নের  উৎসব হিসেবে পালিত হয়। পাঞ্জাবী দিনপঞ্জিকায় সময়ের সাথে ঋতুর বদল ঘটেছে। দশেরা/দশমী, শরৎ মহাবিষুবেের প্রথম পূর্ণিমার কাছাকাছি এবং দীপাবলী, পরবর্তী প্রথম অমাবস্যায় উদ্‌যাপন করা হয়।
Ječmen setý

Ječmen setý(Hordeum vulgare) je druhobilovinyz čeledilipnicovité(Poaceae).
Ječmen setý (Hordeum vulgare) je jedinýmkulturním zástupcemroduječmen(Hordeum). Ječmeny jsoujednoletéčivíceletérostliny. Květenstvím jeklas, plodemobilka.
Nejvýznamnějším způsobem využití ječmene je výrobasladuurčeného k výroběpivaawhisky.
Neutrofilní rostliny

Neutrofilní rostliny(neutrofyty) jsou rostliny rostoucí na půdách s neutrálnímpH(v rozmezí 6,5-7,4). Jedná se například oječmen setý(Hordeum vulgare),jaterník podléšku(Hepatica nobilis) čipsárku luční(Alopesurus pratensis). Zpravidla sem patří rostliny preferující neutrální půdy, ale tolerující i slaběji kyselé a slaběji zásadité, což je většina rostlin.
Rostliny vegetující v půdě o nižším pH (kyselejší) se nazývajíacidofytynebo acidofilní, naopak rostliny, kterým se více daří v půdách s vyšším pH (zásaditější), se nazývají bazifilní (bazifyty).
Hordeum

Hordeumes ungénerode plantasherbáceasperteneciente a lafamiliade laspoáceas.​ Es originario de Norteamérica y del norte de Asia.
Es un género de plantas perteneciente a la familiaGramíneas o Poáceas,  pueden ser anuales o perennes, menores de 1,6mde altura.
Morfológicamente se puede distinguir una vaina con dos apéndices auriculiformes en la zona ligular, lígula corta y láminas planas, excepcionalmente setáceas.
Poseen unaflor hermafroditacon 3 estambres,fruto cariopseoblongo, deprimido con surco ventral y ápice pubescente, adherido a las glumelas o separándose de ellas por efecto de la trilla.
La inflorescencia es enespigas,las cuales pueden ser dísticas o comprimidas, con un raquis frágil o tenaz. Espiguillas unifloras dispuestas de a 3 en cada soporte del raquis, con el dorso de la lemma hacia afuera; la espiguilla central es siempre hermafrodita, las laterales pueden ser hermafroditas o estériles; raquilla articulada arriba de las glumas y prolongaciones en apéndice filiforme, piloso o glabro.
Glumas 2, lanceoladas o lineares.
Lemma lanceolada, 5-nervada, aristada, trifurcada o mútica.
Existen aproximadamente unas 25 a 30 especies en las regiones templadas de todo el mundo, 4 de las cuales son domésticas:Hordeum vulgare;Hordeum distichum;Hordeum intermedium;Hordeum deficens. En general prefieren un suelo fértil bien drenado a pleno sol.
El género fue descrito porCarlos Linneoy publicado enSpecies Plantarum1: 84–85. 1753. 1753.​ Laespecie tipoes:Hordeum vulgareL.
Hordeum: nombre antiguolatinopara lacebada.​
El número decromosomases de:  x = 7. 2n = 14, 28, y 42
Hordeum distichon

Hordeum distichones unaplantaherbáceacon origen enAsiacentral que se ha extendido por el globo como producto alimenticio.
Espigas densas provistas de aristas largas, con las espículas dispuestas en grupos de dos. Glumas estrechas uninerviadas, aristadas, colocadas una al lado de la otra y enfrente de las espículas. Las dos espículas exteriores de cada terna son estériles o masculinas.
La cebada de dos carreras es uno de los cereales cultivados de más antiguo; se cultiva aproximadamente desde hace 2800 años a. C. Es un cereal de importancia para el hombre y el ganado, sirve para hacer malta, muy usada para hacer cerveza. Produce una harina menos glutinosa y de menor valor para hacer pan que la del trigo, este último ha sustituido a la cebada para este fin.
Hordeum distichonfue descrita porCarlos Linneoy publicado enSpecies Plantarum1: 85. 1753.​
Hordeum: nombre  antiguolatinopara lacebada.​
distichon:epítetolatínoque significa "en dos filas"​
Árpad (nombre)

Árpades unnombre propiomasculino de origenhúngaro, cuyo significado es incierto, pero se estima que deriva del húngaro "árpa", que significatrigo(Hordeum vulgare). En la época medieval fue el Gran Príncipe Árpad, quien guio a su ejército húngaro desde Ásia hasta Europa, donde se asentó la nación en la ubicación actual de Hungría en el año 896.
मालीपुरा

मालीपुरा(Malipura)भारतकेउत्तर प्रदेशराज्य केअलीगढ़ ज़िलेकेखैरनगर का एकउपनगरहै।
मालीपुरा उत्तर प्रदेश के पश्चिमी भाग मेंअलीगढ़से 23 किमी तथा दिल्ली से 114 किमी दूर है। गेहूँ, तेलहन, जौ, ज्वार, कपास और गन्ना का व्यापार होता हैं।
2011 की जनगणना के अनुसार मालीपुरा की जनसंख्या 7565 है और खैर की कुल जनसंख्या 48,251 है।
मनोरंजन के लिये मालीपुरा उचित स्थान है। यहाँ पायल थियेटर में लोग दूर-दूर से फिल्म देखने आते हैं। दशहरा पर मालीपुरा में अलग से मेला लगता है। खरीदारी के लिये भी यह उचित स्थान है।
मालीपुरा एक कृषि व्यापार केंद्र है, जहाँ कृषि उत्पादों का प्रसंस्करण और विनिर्माण महत्त्वपूर्ण हैं। इसके आसपास के क्षेत्रों में गेहूँ, धान, सरसो, आलू, जौ और अन्य फ़सलें उगाई जाती हैं।
खैर प्रखण्ड (अलीगढ़)

निर्देशांक:27°53′N78°05′E﻿ / ﻿27.88°N 78.08°E﻿ /27.88; 78.08
खैर(उर्दू:خیر)भारतकेउत्तर प्रदेशप्रान्त का एक शहर है।खैरउत्तर प्रदेश के पश्चिमी भाग मेंअलीगढ़ जिलामें भारत की राजधानी नई दिल्ली से लगभग 114 किमी दूर दक्षिण-पूर्व स्थित प्रसिद्ध नगर है। यहाँ से सड़कें चारों ओर जाती हैं। यहां से सीधे दिल्ली, नोएडा, आगरा, अलीगढ, हाथरस, मथुरा, पलवल और फरीदाबाद आदि के लिए जा सकते हैं। दिल्ली को अलीगढ़ से जोड़ने वाला राजमार्ग भी शहर से गुजरता है। यह ज़िले की प्रसिद्ध व्यपारिक मण्डी है। गेहूँ, तेलहन, जौ, ज्वार, कपास और गन्ना का व्यापार अधिक होता हैं।
2011 की जनगणना के अनुसारखैरशहरकी जनसंख्या नगर पालिका क्षेत्र 48,251 है औरखैरतहसीलकी कुल जनसंख्या 4,52,624 है।
यह इलाका जाट और ब्राह्मण बाहुल है।भारतीय जनता पार्टीऔरराष्ट्रीय लोक दलप्रमुख राजनीतिक दल हैं। इसके अलावा बहुजन समाज पार्टी का भी वर्चस्व है।
खैरएक कृषि व्यापार केंद्र है, जहाँ कृषि उत्पादों का प्रसंस्करण और विनिर्माण महत्त्वपूर्ण हैं। इसके आसपास के क्षेत्रों में गेहूँ, धान, सरसो, आलू, जौ और अन्य फ़सलें उगाई जाती हैं।
खैरहरियाणाराज्य की सीमा पर स्थित है। इसकी समुद्र तल से 188 मीटर की उचाई पर है।दिल्ली,अलीगढ,मथुरा,पलवल,हाथरस,नोएडाऔरआगराइसके निकटवर्ती नगर हैं। यह क्षेत्र गंगा-यमुना दोआब क्षेत्र में आता है। यह पश्चिमी उ.प्र. के विकासशील नगरों में एक है।
खैर तहसील को 2 ब्लाक में विभाजित किया गया है :-
सत्तू

सत्तूभारतीय उपमहाद्वीप का एक प्रकार का देशज व्यंजन है, जो भूने हुएजौ, मक्का या/औरचनेको पीस कर बनाया जाता है।बिहारमें यह काफी लोकप्रिय है और कई रूपों में प्रयुक्त होता है। सामान्यतः यहचूर्णके रूप में रहता है जिसे पानी में घोल कर या अन्य रूपों में खाया अथवा पिया जाता है। सत्तू के सूखे (चूर्ण) तथा घोल दोनों ही रूपों को 'सत्तू' कहते हैं।
सत्तू की उत्पत्तिमगधक्षेत्र से हुई मानी जाती है। सत्तू बनाने की प्रक्रिया प्राचीन काल से है। बिहार, उत्तर प्रदेश सहित उत्तर भारत के बड़े क्षेत्र में सत्तू खाया जाता है।तेलंगानामें भी सत्तू बहुत प्रसिद्ध है।बतुकम्मामें इसे वहाँ प्रसादम् या निवेद्यम् के रूप में प्रयोग किया जाता है।
सत्तू सिर्फ चने का ही नहीं बल्कि मक्का (भूट्टा) औरजौका भी बनाया जाता है। जौ के सत्तू के लिये भी उपर्युक्त प्रक्रिया ही जौ के साथ की जाती है और मक्का के सत्तू को बनाने के लिए उपर्युक़्त प्रक्रिया मक्का को बिना भिगोए की जाती है।
सत्तू खाने के अनेक लाभ हैं। शरीर का वजन कम करने का यह एक करगर उपाय है।मधुमेहके रोगियों के लिये बहुत उपयोगी है।
फतेहाबाद

फतेहाबाद(Fatehabad)भारतकेउत्तर प्रदेशराज्य केआगरा ज़िलेमें स्थित एक नगर है। यह आगरा से लगभग 35 किमी दक्षिण-पूर्व में बसा है।
फतेहाबाद की स्थापनामुगलशासकऔरंगजेबने अपने भाईदारा शिकोहपर विजय के बाद २९ मई १६५८ को की थी।उसके बाद फतेहगढ़ग्वालियरकेमराठाशासकदौलत राव सिंधिया(१७०४–१८२७) के अधिकार क्षेत्र में आ गया। नगर का ऐतिहासिक नाम सामुगढ़ है।
फतेहाबाद पर 27.1° उत्तरी अक्षांश और 78.19° पूर्वी देशान्तर पर स्थित है। इसकी औसत ऊँचाई 162 मीटर (534फुट) है।
भारत की २००१ कीजनगणनाके अनुसार, फतेहाबाद की कुल आबादी 19,318 थी। इसमें पुरुष 46% एवं महिलाएँ 54% निर्मित करती हैं। फतेहाबाद की साक्षरता 61.72% है जो राष्ट्रीय औसत 59.5% से अधिक है जिसमें पुरुष साक्षरता 70.87% और महिला साक्षरता 50.93% थी। यहाँ छः वर्ष से कम आयु के बच्चों की संख्या कुल जनसंख्या की 16.8% थी।
यहाँगेहूं,मक्का,आलू,टमाटर,प्याज,गाजर,जौ,मूँग,चनाऔर सरसों आदि फसलें होती हैं।
इटावा जिला

इटावा ज़िलाभारतकेउत्तर प्रदेशराज्य का एक ज़िला है। ज़िले का मुख्यालयइटावाहै।
इटावा दिल्ली-कलकत्ता राष्ट्रीय राजमार्ग २ पर पश्चिमी-मध्य उत्तर प्रदेश में स्थित है। यह आगरा के दक्षिण-पूर्व मेंयमुना नदीके तट पर बसा हुआ है। इस शहर में कई खड्ड हैं, जिनमें से एक पुराने शहर (दक्षिण) को शहर (उत्तर) से अलग करता है। पुल और तटबंध, दोनों हिस्सों को जोड़ते हैं।
इटावा में 16वीं शताब्दी में निर्मित जामी मस्जिद है, जिसका निर्माण एक ऊँचे आधार पर पुराने हिन्दू भवनों के अवशेषों से किया गया है। यहाँ हिन्दू मंदिरों से घिरे 15वीं शताब्दी के एक क़िले के अवशेष भी हैं। इटावा का पुराना नाम इष्टिकापुर कहा जाता है। हिन्दी के प्रसिद्ध कवि देव इटावा निवासी थे। उन्होंने स्वयं ही लिखा है - 'द्यौसरिया कविदेव को नगर इटावी वास।'
इटावा का सबसे निकटतम हवाई अड्डा आगरा और ग्वालियर में हैं।
इटावा रेलमार्ग द्वारा भारत के कई प्रमुख शहरों से जुड़ा हुआ है। इसके अतिरिक्त इटावा ज़िले में अन्य 6 रेलवे स्टेशन सराय भूपत (8 किलोमीटर), जसवंतनगर (16 किलोमीटर), बलराय (26 किलोमीटर), एकदिल (10 किलोमीटर), समहो (28 किलोमीटर) और भरथना (19 किलोमीटर) स्थित है।
भारत के कई प्रमुख शहरों से इटावा सड़क मार्ग द्वारा जुड़ा हुआ है। इटावा ज़िला ग्वालियर, आगरा, फर्रूखाबाद, मैनपुरी, कानपुर और जालौन आदि से सड़क मार्ग द्वारा पूरी तरह से जुड़ा हुआ है।
इस शहर में कपास और रेशम बुनाई के महत्वपूर्ण उद्योग व तिलहन मिलें हैं। जिले में धान मिलें भी बहुत बड़ी संख्या में हैं। इटावा घी का वितरण केंद्र भी है।
इटावा यमुना और इसकी सहायक नदियों द्वारा अपवाहित जलोढ़ भूभाग पर स्थित है और इस क्षेत्र की सिंचाई गंगा नहर प्रणाली की एक नहर द्वारा होती है। यहाँ की फसलों में गेहूँ, मकई, जौ और मोटा अनाज शामिल हैं। विशालकाय खड्डों के इस क्षेत्र में नदियों के किनारे मिट्टी के अपरदन की समस्या भी रहती है। पुनर्ग्रहण और कर लगाने संबंधी परियोजनाओं से कुछ भूमि वापस पाने में सहायता मिली है।
इटावा के शिक्षण संस्थानों मेंउत्तर प्रदेश आयुर्विज्ञान विश्वविद्यालय,कर्म क्षेत्र पी॰जी॰ कालेज,बाबा साहेब डॉ. भीमराव अम्बेडकर कृषि अभियांत्रिकी एवं प्रोद्योगिकी महाविद्यालय,जनता कालेज, बकेवर (इटावा),चौधरी चरण सिंह पी॰जी॰ कालेज,सैफई स्पोर्ट्स कालेज, मतस्य महाविद्यालय एवंएस॰एस॰ मेमोरियल एजुकेशनल एकेडमीशामिल हैं।
सुमेर सिंह का किला, चम्बल, जुगरामऊ गांव, टैक्सी मंदिर, बाबरपुर, बकेवर, चकरनगर, जसौहारन, अहीरपुर, प्रताप नगर और सरसईनावर आदि यहाँ के प्रमुख पर्यटन स्थल है। ऐतिहासिक दृष्टि से भी इटावा काफ़ी महत्त्वपूर्ण माना जाता है। इटावा की जामा मसजिद प्राचीन बौद्ध या हिंदू मंदिर के खंडहरों पर बनाई गई मालूम होती है। भगवान श्रीकृष्ण की पत्नी रुकमणी का मायका कुन्दनपुर जो की वर्तमान में कुदरकोट के नाम से जाना जाता है इसी जिले में है।
राजनीति
साहित्य
फिल्म
देवरिया जिला

देवरियाभारतीय राज्यउत्तर प्रदेशका एकजिलाहै। जिले का मुख्यालयदेवरियाशहर है । यह माना जाता है कि यहा का पौराणिक नाम देवारण्‍य है जो अंग्रेजी शासनकाल से देवरिया शब्द  प्रयोग मे लाया जाने लगा | देवरिया ज़िला गन्‍ने की खेती और चीनी मिलों के लिए प्रस‍िध्‍द है। यहाँ की जमीन उर्वर है। यहां की फसलों में धान, गेहूँ, जौ, बाजरा, चना, मटर, अरहर, तिल, सरसों गन्ना हैं।गंडक, तथाघाघराइस जिले से हो कर बहती हैं। गंडक नदी एक पौराणिक नदी है; इसका पौराणिक नाम हिरण्यावती है।इन नदियों का यहाँ की सिंचाई में महत्वपूर्ण योगदान है। सिंचाई के अन्य साधनों में नहरें एवं नलकूप प्रमुख हैं।
देवरिया जनपद से एक नया जिला बना है कुशीनगर।गण्डक नदी कुशीनगर के क्षेत्र में बहती हुई बिहार में प्रवेश करती है।हिरण्यवती नदी भी कुशीनगर के स्थान के निकट बहती है जी प्राचीन नदी है।
प्रायः ऐसा होता है की गंडक व घाघरा के अलावा कुर्ना, गोर्रा, बथुआ, नकटा आदि नाले भी बरसात में उफन जाते हैं। व्यवसायों का आभाव है और बहुत से लोग नौकरी की तालाश में इसे छोड़कर अन्य स्थानों पर जाते हैं।
यहँ बोली जाने वाली बोली हिंदी भाषा औरभोजपुरीहै। जो यहाँ की एक लोकप्रिय बोली है। यहाँ की संस्कृति एवं लोक कला में हिंदी भाषाभोजपुरीकी छाप स्पष्ट रूप से दिखती है। यहाँ गाए जाने वाले लोक गीतों मेंकजरी,सोहर,फगुआयाफागमहत्वपूर्ण हैं।
देवरिया से मात्र 27 किमी दूरकुशीनगरमेंमहात्‍मा बुद्धकी समाधि स्थित है। यहीं पर भगवान बुद्ध का महापरिनिर्वाण हुआ। वर्तमान में यहकुशीनगर जिलेमें स्थित है। देवरिया शहर बेहतर रेल एवं सड़क यातायात से जुडा़ हुआ है। इस शहर को ब्रॉड गे़ज की रेल लाइन देश के अन्य शहरों से जोड़ती है। देवरिया डाक मण्डल देवरिया तथापडरौनाजिलो की डाक व्यवस्था देखती है।
इस जनपद की बोली हिंदी भाषा ओर भोजपूरी भाषा है। देवरिया जनपद में मुख्य रूप सेहिन्दी भाषाबोली जाती है। देवरिया जनपद की कुल जनसंख्या की लगभग ९९ प्रतिशत जनता हिन्दी, लगभग ०.५ प्रतिशत जनता उर्दू और ०.५ प्रतिशत जनता के बातचीत का माध्यम अन्य भाषाएँ हैं। बोली की बात करें तो ग्रामीण जनता के साथ-साथ अधिकांश शहरी जनता भी भोजपुरी बोलती है। कुल जनसंख्या की दृष्टि से इस जनपद में लगभग ९५ प्रतिशत हिन्दू, लगभग ५ प्रतिशत मुस्लिम और अन्य धर्म को मानने वाले हैं।
यहाँ पर शिक्षा की समुचित व्यवस्था है, कई इंटर कॉलेज और महाविद्यालय शिक्षण कार्य करते है। यहां बाबा राघवदास स्नातकोत्तर महाविद्यालय जो कि कृषि कालेज के नाम से जाना जाता था ।राजकीय इण्‍टर कालेज,
संत विनोवा डिग्री कॉलेज , स्वामी देवानंद डिग्री कॉलेज मठ लार, मदन मोहन मालवीय डिग्री कॉलेज भाटपार रानी,मदन मोहन मालवीय इंटरमीडिएट कॉलेज भाटपार रानी, बाबा राघव दास कृषक इंटरमीडिएट कॉलेज भाटपार रानी, बाबा राघव दास बालिका उच्चतर माध्यमिक विद्यालय भाटपार रानी, देवरिया 
यहाँ के मुख्य शिक्षा स्थल हैं।
देवरिया जनपद के जाने-माने शहरों में देवरिया,(( नगर पालिका परिषद् बरहज))बरियारपुर।मेहरौना(महुआपाटन)नोनापारबैतालपुर,खुखुन्दू,गौरीबाजार,रामपुर कारखाना, उधोपुर,पाण्डेय चक,पथरदेवा,तरकुलवा,रुद्रपुर,बरहजभलुअनी,भाटपाररानी,बनकटा,सलेमपुर,लार,लार रोडभागलपुर ब्लाक,भटनी,महेन,जगरनाथ छपरा,सरयांघांटी ,रायपुरा किशुनपाली आदि हैं।
2011 में, देवरिया की जनसंख्या 3,100,946 थी, जिसमें पुरुष और महिलाएँ क्रमशः 1,537,436 और 1,563,510 थीं। 2024 में देवरिया जिले की अनुमानित जनसंख्या 3,570,000 है |
Barli Asmara

Barli Asmara(3 Maret 1978 – 27 Agustus 2020) adalah seorangpengusahadandesainerberkebangsaanIndonesia.
Dia memulai karirnya di bidang busana sejak tahun 2000. Dia dikenal sebagai desainer yang kaya dan inovatif. Pada bulan Mei 2020, dia merilis koleksi fashion terbaru menjelang Hari RayaIdul Fitri1441 H.
Pada 27 Agustus 2020, dia meninggal dunia pada usia 42 tahun.
Barli Sasmitawinata

Barli Sasmitawinata(18 Maret 1921 – 8 Februari 2007) adalah seorangpelukisrealisasalIndonesia.
Ia mulai menekuni dunia seni lukis sekitar tahun1930-andan merupakan bagian dari "Kelompok Lima" yang juga beranggotakanAffandi,Hendra Gunawan,Sudarso, danWahdi Sumanta[su]. Awalnya ia menjadi pelukis atas permintaan kakak iparnya pada tahun 1935 agar ia memulai belajar melukis di studio milik Jos Pluimentz, pelukis asalBelgiayang tinggal di Bandung. Di sana ia banyak belajar melukis alam benda. Setelah berguru pada pelukis Italia Luigi Nobili (juga di Bandung), pada tahun 1950-an ia lalu melanjutkan pendidikan seni rupa di Eropa. Latar belakang pendidikan tingginya diBelandadanPrancis(Académie de la Grande Chaumière,Paris,1950danRijksakademie van beeldende kunsten,Amsterdam,1956) terwakili dalam karya-karyanya yang menunjukkan penguasaan teknik menggambaranatomitubuh secara rinci.
Sasmitawinata dikenal sebagai orang menekankan pentingnya pendidikan seni rupa. Tahun1948ia mendirikan studio Jiwa Mukti bersama Karnedi dan Sartono. Setelah menyelesaikan pendidikan di luar negeri, ia mendirikan Sanggar Rangga Gempol di kawasanDago, Bandung pada tahun1958. Ia pernah mengajar seni lukis diInstitut Teknologi Bandung(ITB) dan adalah salah seorang perintis jurusan seni rupa diInstitut Kejuruan dan Ilmu Pendidikan(IKIP) Bandung (kini bernamaUniversitas Pendidikan Indonesia) pada tahun1961. Barli lalu kemudian lebih banyak mengajar murid secara informal di sanggar. Tahun1992ia mendirikan Museum Barli Bandung.
Antara murid-murid yang pernah dididiknya adalahPopo Iskandar,Srihadi Soedarsono,Yusuf Affendi,A.D. Pirous,Anton Huang,R Rudiyat Martadiraja,Chusin Setiadikara,Sam Bimbo,Rudi Pranajaya.
Karya-karyanya pernah dipamerkan baik di dalam maupun luar negeri. Koleksinya juga dipamerkan di Museum Barli Bandung. Pada tahun2000, ia menerima penghargaanSatyalancana Kebudayaandari presiden.
Ia meninggalkan 2 anak kandung, 3 anak tiri, 15 cucu, dan 9 buyut. Setelah istri pertamanya, Atikah Basari (menikah 1946) meninggal tahun 1991, ia menikah lagi dengan Nakisbandiyah tahun 1992.
Teh barli

Teh barliadalah sebuahtehyang terbuat daribarliyang merupakan makanan pokok di seluruh wilayahAsia TimursepertiTiongkok,Jepang,Korea, danTaiwan. Teh ini memiliki rasa yang hangat dengan rasa agak pahit.
Di Korea, teh dikonsumsi baik panas atau dingin, sering menggantikan air minum di banyak rumah dan restoran.Di Jepang, biasanya disajikan dingin dan merupakan penyegaran musim panas yang populer. Teh ini juga tersedia secara luas dalam kantong teh atau botol di Korea dan Jepang.
Barli Na

Barli Naadalah sebuahkotadiWilayah Ibu Kota Islamabad,Pakistan. Kota ini terletak di33°15′35″N73°18′0″E﻿ / ﻿33.25972°N 73.30000°E﻿ /33.25972; 73.30000dengan ketinggian 452 meter (1.486 kaki).
Komando Daerah Militer III/Siliwangi

Komando Daerah Militer III/Siliwangi(disingkatKodam III/SLW) merupakan Komando kewilayahan pertahanan militer yang meliputiprovinsiBanten, danJawa Barat.
Markas Komando berada di Jl. Aceh No. 69Kota Bandung,Provinsi Jawa Barat.
Lima hari setelahProklamasi Kemerdekaan Indonesia, pada22 Agustus1945,pemerintahmembentukBadan Keamanan Rakyat(BKR) sebagai wadah perjuangan. Seiring dengan ancaman yang kian meningkat, pada5 Oktober1945, BKR kemudian diubah menjadiTentara Keamanan Rakyat(TKR).
Jawa Barat kebagian membentuk Komandemen-I TKR yang membawahkan 3 divisi. Divisi-I meliputi KeresidenanBantendanBogor(bermarkas di Serang), Divisi-II meliputi KeresidenanJakartadanCirebon(bermarkas diLinggarjati), dan Divisi-III meliputi Keresidenan Priangan (bermarkas diBandung).
Tanggal20 Mei1946, ketiga divisi tersebut disatukan menjadi "Divisi Siliwangi" dan bermarkas diTasikmalaya. Nama Siliwangi terus dipertahankan, walaupun nama kesatuan berubah menjadi Tentara & Teritorium (T & T) III Siliwangi, 24 Juli1950. Kemudian menjadi Kodam VI/Siliwangi,24 Oktober1959 dan menjadi Kodam III/Siliwangi,2 Februari1985. Momentum pemilihan nama "Siliwangi" pertama kali, 20 Mei menjadi hari jadi Kodam III/Siliwangi.
Logo Siliwangi/Badge Siliwangi yang dipakai oleh setiap prajurit Siliwangi di seragam dinasnya merupakan hasil karya dari seorang pelukis terkenal bernama Barli. Sejarahnya bermula ketika pecah perang Kemerdekaan Republik Indonesia tahun 1945-1950, di mana pada saat itu Panglima Divisi SiliwangiKolonelAbdul Haris NasutionmemerintahkanMayorLubis untuk mencari seorang pelukis guna mendesain Logo Siliwangi/Badge Siliwangi.
Pada saat itu di Tasikmalaya terdapat beberapa nama pelukis antara lain ; Barli, Achmid, Sudjana Kerton, Hendra Gunawan dan Kustiwa yang masuk dalam Organisasi Pemuda Republik Indonesia, seperti pelukis-pelukis dari Jakarta yang hijrah ke Yogyakarta (akibat pindahnya Ibu kota Republik ke Yogyakarta) mereka menjadi " pelukis-pelukis perang". Pada waktu itu Barli mendapat tugas dari Kolonel Abdul Haris Nasution yang memimpin pasukan Jawa Barat untuk mendesain logo pasukannya. Kemudian oleh Barli dibuatlah 3 buah sketsa dan sketsa terakhir yang dipilih untuk dijadikan logo Siliwangi yaitu gambar kepala macan dengan dasar kuning tampak depan di atas terdapat tanda bintang, dibawahnya terdapat tulisan "SLW" dengan warna merah dan logo berbentuk lingkaran, kemudian Logo Siliwangi dijahit oleh penjahit keturunan tionghoa yang bernama bapak Emay pemilik "Emay Tailor" di Jalan Stasiun No. 29 Tasikmalaya.
Adapun logo dan arti lambang Komando Daerah Militer III/Siliwangi adalah sebagai berikut:
Saat ini, Kodam VI/Siliwangi dipimpin oleh seorang Panglima Kodam (Pangdam) yang berpangkatMayor Jenderal. Saat ini jabatan Pangdam diduduki olehMayjenTNIDadang Arif Abdurahman.
Juwawut

Jawawut(hordeum vulgare) iku panganan pokok kang wigati kaya dénéberaslan sabanjuré. Wuli jawawut mligi kanggo panganan kéwan (manuk lsp), nanging bisa uga minangka bahan kanggo gawébir,wiski, lan panganan kaséhatan. Ing taun2007, tuwuhan jawawut iki rangking kapapat ing donya dideleng saka cacahing prodhuksi lan jembaring tlatah tetanèn kang ditanduri.
Jawawut ditandur kurang luwih ing 100 nagara ing donya. Prodhuksi jawawut ing donya taun 1974 ya iku 148.818.870 ton.
Préfèktur Tokushima

Préfèktur Tokushima(徳島県,Tokushima-ken)inggih punikaprefekturJepangingkang mapan wonten ing péranganwétanPulo Shikoku. Kutha krajanipun punikaTokushima. Prefektur punika kondhang saking asiling panènjawawutingkang wonten ingBasa Jepangdipunwastaniawasaéngga wewengkon punika miturut pambagian provinsi lawas naté dipunsebat minangkaProvinsi Awa.
Ing Prefektur Tokushima taksih wonten sumber daya alam ingkang dipunolah kanthi temenen, kadosLèpèn Yoshino, laladan Pagunungan Shikoku, lan wewengkon perairan Kii ingkang misahaken Prefektur Tokushima kaliyanPrefektur WakayamalanPulo Awaji. Prefektur punika gadhah kathah papan pariwisata ingkang kondhang inggih punikaKutha Naruto,Pusaran Toya NarutoingSelat Naruto, lanLembah Ōboke lan Kobokeing laladan ilining Lèpèn Yoshino. Produk tetanènipun wujudjangananlanw woh-wohan ingkang dipunsadé ing wewengkonKinki.
Sapérangan ageng wewengkon Prefektur Tokushima punika wujud laladan gunung-gunung kejawi wewengkon ing péranganlèrlan ing dhataran andhap Tokushima. Ing sisihkiduldhataran Tokushima kalebet laladan pagunungan ingkang saking kala rumiyin dadospenghambattransportasi lan distribusi barang. Saking laladan pagunungan Tokushima mili sapérangan lèpèn kadosLèpèn Yoshino,Lèpèn Naka, lanLèpèn Katsuura. Prefektur Tokushima gadhah sumbertoyaingkang sarwa linuwih saéngga asring damel bena. Sewalikipun,Prefektur Kagawaminangka tangganipun namun gadhah sakedhik ilèn toya lan tansah kekirangan toya. Sapérangan ageng ing wewengkon Tokushima pikantuk prabawa iklim garispasisirSamodra Pasifikingkang anget kanthi curahing jawah ingkang inggil, déné ing wewengkon pérangan lèr ilèn Lèpèn Yoshino pikantuk prabawa saking iklim garis pasisirLaut Pedalaman Seto.
NalikaJaman Sengoku, wewengkon punika dados punjer kuwaosingklan Miyoshiingkang kondhang ing wolung provinsi wiwit saking pérangan wétanPulau Shikokudumugi ingProvinsi Yamashiro.
Prefektur Tokushima gadhahpapan anggeganadomestik kanthi namaPapan Anggegana Tokushimaingkang wonten ingMatsushige.
Prefektur Tokushima punika kalebet prefektur ing Jepang ingkang gadhah jaringan sepur paling sakedhik. Sedaya sepur ingkang dipun-ginakaken taksih sepur diesel ingkang dèrèng ngginakaken sepur listrik.
Pelabuhan Tokushima-Komatsushima minangka pelabuhan utama prefektur punika wonten ing kutha Tokushima lan Komatsushima.
보리 (불교)

보리(菩提)는팔리어와산스크리트어에서 수행자가 최종적으로 도달할 수 있는참다운 지혜·깨달음또는앎의 경지를 일컫는 단어 bodhi(बोधि)에서 나왔다.이는 깨어나다, 알게 되다, 알리다, 알다, 혹은 이해하다라는 의미의 동사 어근 budh로부터 형성된 추상 명사로,팔리어 동사 bujjhati나 산스크리트어 동사 bodhati 및 budhyate 등을 통해 이를 알 수 있다.보제(菩提)라고도 한다.
불교에서 보리는고타마 붓다와 그에게 가르침을 받은나한들이 얻었다고 하는 깨달음, 또는 그 깨달음을 얻기 위한 수행 과정을 일컫는다.이는우주의 참 모습에 대한 올바른 인식으로 묘사되기도 하며, 보리를 얻은 뒤에는윤회의 고리에서 벗어난다고 가르친다. (해탈참고.)
맥콜

맥콜(McCOL)은일화에서 1982년부터 생산·판매하고 있는,보리를 이용한탄산음료이다. 보리 맛과 레몬 향이 나며 미국의 코카콜라나 펩시콜라에 비해 덜 달고 맥주처럼 약간의 쌉싸름한 맛이 난다. 한국의 토종 음료로서 일본에도 수출되며 일본에서는 "멧코오루"라는 이름으로 알려져 있다.세계평화통일가정연합의 음료수로 기독교(특히 개신교)신자들이 불매운동을 벌인다.한편, 1990년대 중반 단종됐다가2000년 재출시됐다.
기러기

기러기(영어:wild goose)는 몸이 크고 몸빛은 암갈빛을 띠며 부리 밑부분은 노란 새이다. 목은 길고 다리는 짧다. 깃털은 방수가 되어 물이 스며들지 않는다. 날개는 길고 뾰족하며, 다리는 짧고 발에 물갈퀴가 있다. 몸무게는 1.5-4kg이다. 논·밭·저수지·해안·습지 또는 개펄 등지에 내려앉으며, 하천가와 하천의 섬에서도 볼 수 있다. 벼·보리·밀 및 연한 풀·종자 등을 먹는다. 북반구의 북부에서 번식하고 겨울에 남쪽으로 이동한다. 전 세계에 14종이 알려져 있으며, 대한민국에는흑기러기·회색기러기·쇠기러기·흰이마기러기·큰기러기·흰기러기등이 알려져 있다. 이른 봄에 북극권의 번식지로 이동해서 짝짓기를 하며 가을에는 에너지를 절약하기 위해 V자 모양으로 큰 무리를 이루어 이동한다.거위는 기러기를 식용으로 가금화한 종이다.
나희덕은 시〈기러기 떼〉에서 기러기 떼가 날아가는 것을 보면서 고달픈 삶을 살았던 어린 시절 친구들을 떠올리고 그들에 대한 연민과 슬픔을 노래한다.
रब्बी पिके

पावसाळयानंतर पडणाऱ्या थंडीतदवबिंदूंचाआधार घेऊन (सध्याच्या काळात बहुधा कृत्रिमसिंचनाचावापर करून घेण्यात येणाऱ्या पिकांना रब्बी पिके म्हणतात. 
हिवाळ्यात जे पिक घेतले जाते ते म्हणजे रब्बी पिक होय.
हे पिक ऑक्टोबर-नोव्हेंबर मध्ये पेरले जाते. (पेरणी हंगाम)
उन्हाळा लागण्याच्या वेळेस अर्थात मार्च-एप्रिलला हे पिक काढले जाते.(कापणी हंगाम)
आलू, जव, सरसो, कांदे, लसुण, राई, मटर असे रब्बी पिक मध्ये समावेश आहेत.
बाजरी, ज्वारी, नाचणी, दादर, गहू, चने आणि इतर पाले भाजी यांचा ही समावेश आहे
सातूचे पीठ

सातूचे पीठकरण्यासाठीगहू/जवआणिहरबऱ्याची डाळलालसर खरपूस भाजतात व मग त्यातसुंठ,जिरेआणिविलायचीटाकतात. हे मिश्रण दळून आणतात. तयार झालेले हे पीठ पाण्यात भिजवूनसाखरटाकून खातात. क्वचित कोणी त्याऐवजी तिखट,मीठटाकूनही खातात. सातूचे पीठ पौष्टिक असते. यात भरपूर पोषणमूल्ये असतात. जुन्या काळात, जेंव्हा वाहने उपलब्ध नव्हती तेंव्हाच्या पायी वा बैलगाडीच्या प्रवासात न्याहारीसाठी याचा वापर होत असे. हिंदी भाषेत-" सत्तू मनमत्तू, चट् घोले तब खाय ।" असे याबद्दल म्हणतात.
मध्य प्रदेशात आणि बिहारमध्ये आजही प्रखर उन्हात जाण्यापूर्वी पाण्यात मिसळलेल्या सत्तूच्या पिठाचे पातळसर पेय पिऊन जाण्याची प्रथा आहे.
वनौषधी

हजारो वर्षांपासून औषधीवनस्पतीया रोगपरिहार, वेदनामुक्ती, सौंदर्यवर्धन इत्यादींसाठी जगभर वापरल्या जात आहेत. या वनस्पतींचे निरनिराळे भाग ( जसेमूळ,खोड,पान,फुले, बिया, साल, इ. ) व त्यांपासून बनवलेले अर्क, काढे, रसायने, गोळ्या , लेप, तेले इत्यादी स्वरूपांत उपयोगात आणले जातात.
आयुर्वेद,युनानी, निसर्गोपचार,होमिओपॅथी,अ‍ॅलोपॅथी, चिनी, तिबेटी, इ. सर्व औषधी पद्धतीमध्ये औषधी वनस्पतींचा वापर होतो. सुगंधी द्रव्ये व पाककृती यांतही वनस्पतींचा  वापर होतो.
भारतात औषधी वनस्पतींच्या सुमारे २००० जाती आढळतात. त्यांपासून मिळणारे घटक मोठ्या प्रमाणात निर्यात केले जातात.
काही महत्त्वाच्या औषधी वनस्पती :जेष्ठमध,अश्वगंधा,शतावरी,काळे मिरे(काळी मिरी),पिंपळी,हळद,आवळा,मंजिष्ठ,कडुनिंब,दारुहळद,आले,गुळवेल,एरंड,अर्जुन, कुमाठी,गुग्गुळ,कोरफड,ब्राह्मी,तुळस,सर्पगंधा,अडुळसा,इसबगोल,काडेचिराईत,ओवा,पुदिना,बावची,बेल,हिरडा,आरारूट,झेंडू,कुळीथ,हेमसागर,जव,सुरू,केवडा,हादगा वृक्ष,पानफुटी,एरंड,चंदनइ.
वाजसनेयी संहिता

काश्मिरी विद्वान मम्मट (इ.स. सुमारे ११००) हा एक मोठा संस्कृत साहित्यशास्त्रकार होऊन गेला. कैयट आणि उवट  असे दोन कनिष्ठ बंधू त्याला होते. ह्या दोन बंधूंना त्यानेच विद्या शिकवली. उवट हा  शुक्ल यजुवेंदाच्या वाजसनेयी संहितेवरील भाष्याचा कर्ता म्हणून ओळखला जातो.
वाजसनेयी संहितेमध्ये तांदूळ, जव(=यव,सातू), मूग, उडीद, तीळ, गहू, मसूर वगैरे धान्यांची यादी दिलेली आहे. ही धान्ये कोणत्या ऋतूत पेरावयाची यांचाही उल्लेख आहे.(१८.१२)
धंदे आणि व्यवसाय यांची माहिती वाजसनेयी संहितेत (३०.७) येथे आहे. उदा० मच्छीमार (=धीवर,दाश किंवा कैवर्त), कीनाश (=शेतकरी), वप(=पेरणी करणारे), धोबी, मणिकार, वेताचे काम करणारे विदलकारी, दोरखंड वळणारे, रथ बनवणार, धनुष्ये बनवणारे, इषुकार (बाण बनवणारे), लोहार, सोनार, कुंभार, वनपाल, जंगलातला वणवा विझवणारे, गायी पाळणारे, वैद्य, वस्त्रांवर विणकम करणारे वगैरेंचे उल्लेख वाजसनेयी संहितेत आहेत. शिवाय समुद्री प्रवासासाठी मोठ्या बोटी कशा बनवायच्या हेही वाजसनेयी संहितेत (३१.७) आहे.
१०८०० विटा वापरून  पंख पसरलेल्या गरुडासारखी दिसणारी यज्ञाची वेदी कशी तयार करायची हे वाजसनेयी संहितेत ११.१८ येथे आहे.  विणकर जे आडवे उभे धागे विणतात त्यांना ताणा-बाणा म्हणतात. अशा वेळा विणताना ताण्याला वजनदार शिशाची गोळी टांगत, असे यजुर्वेदातील वाजसनेयी संहितेत १९.८० येथे म्हटलेआहे.
आधुनिक अर्थ : वाजसन म्हणजे कृषक. वाजपेय यज्ञ म्हणजे अन्न आणि पेय (म्हणजे पाणी) यासाठी केला जाणारा विधी, असे सुप्रसिद्ध विचारवंत स. रा. गाडगीळ यांचे मत आहे.
(अपूर्ण)
Кормовая единица

Кормовая единица— единица измерения питательности сельскохозяйственныхкормов, использовавшаяся вСССРи в настоящее время используемая вРоссии. Была разработана вРСФСРпод руководствомЕллия Богданова, профессораМосковского сельскохозяйственного института, Комиссией зоотехнического учёного совета Наркомзема РСФСР в 1922—1923 годах.
Одна кормовая единица (к.е.) соответствует питательности 1 кг среднего сухогоовса посевного(Avena sativa). Питательность одной кормовой единицы, если её определять по жироотложению укрупного рогатого скота, равна 150 г (1414 ккал).
Количество питательных веществ, необходимое животным для нормального развития, здоровья и обеспечения высокой продуктивности, — «кормовые нормы» — рассчитываются в кормовых единицах.
1 кг корма соответствует следующему количеству кормовых единиц:
Сенопо своей питательности разделяют на несколько групп.
В странах Северной Европы введен индекс экономии корма КРС. Известно, что 88 % издержек молочного хозяйства составляют затраты на корм. Известно, что крупные коровы едят больше, чем небольшие, — им требуется больше корма для поддержания жизни. Это также означает, что с точки зрения эффективности корма небольшие коровы используют меньше корма с большей эффективностью. В реальной жизни эффективность выглядит так: дочери двух быков с разницей в 20 единиц индекса будут иметь разницу в потреблении сухого вещества, составляющую от 60 до 80 кг за одну лактацию.
Кущение

Куще́ние— образование надземныхпобеговиз узла, расположенного у основания главного побега у растений семействаЗлакии некоторых других растений; обильное появление у Злаков побочныхстеблей(боковых побегов), благодаря благоприятным условиям роста; одна из форм ветвления, приводящая к образованию куста.
Узел кущения — это ряд сближенных коротких междоузлий, изпочеккоторых развиваются боковые побеги; из почек, которые находятся в пазухах влагалищных листьев, образуются дочерние боковые побеги, которые либо остаются внутри влагалища (внутривлагалищные побеги), либо пробивают влагалище листа и выходят наружу (вневлагалищные побеги). В результате образуется рыхлый (при условии, что побеги растут под углом к главному) или плотный (при условии, что побеги растут вертикально) куст.
Из-за развития из узла кущения множества побеговмноголетние растенияобразуютдернину; расположенные горизонтально длинные побеги при подземном их расположении образуюткорневищаили отпрыски при наземном их расположении. Уоднолетних растенийпроцесс кущения происходит в ранний период жизни и прекращается с выходом их в трубку; у многолетних растений процесс кущения продолжается до конца вегетации после перерыва в периодцветенияи плодоношения. Укультурных растенийкущение зависит отсорта, условий произрастания иагротехническихприёмов. Кущение хлебных Злаков является одной из фаз развития, которая способствует увеличениюурожая.
Cnaphalocrocis medinalis

Cnaphalocrocis medinalis(лат.)—видчешуекрылых насекомых из семействаогнёвок-травянок. Распространён: вИндии,Шри-Ланке,Китае,Японии,Пакистане,Малайзии,Юго-Восточной Азии,Новой Гвинее, наМадагаскареи вАвстралии.Гусеницыявляютсявредителяминекоторыхкультурных растений.
Размах крыльев от 13 до 18 мм. Взрослые огнёвки имеют золотисто-коричневый окрас. Гусеницы вырастают до 25 мм, по цвету жёлтовато-зелёные.
Гусеницы питаются листьями растений —овса посевного,кокосовой пальмы,ежевики крестьянской,дагуссы,ячменя обыкновенного,банановых пальм,табака обыкновенного,риса посевного,проса обыкновенного,Pennisetum glaucum,сахарного тростника,Saccharum spontaneum,могара,сорго зернового,пшеницы мягкойикукурузы сахарной. Прежде чем начать питаться, гусеницы продольно скрепляют края листа вместе, тем самым образуя листовую трубку или листовой конверт. Гусеницы остаются внутри свёрнутого «домика» и питаются там зелёными тканями (мезофильным слоем) листа, оставляя ненормальные для листьев белые пятна.
Самки способны отложить до 300 дисковидных яиц на кончике листа за раз. Инкубационный период яиц длится 4–6 дней. Обычно гусеницы проходят 5 стадий развития, но на старых растениях они могут пройти ещё одну-две стадии. Стадия гусеницы длится 3–4 недели. Стадия куколки продолжается 6–10 дней.
Гусеницы являются вредителями некоторых культурных растений, в том числе овса посевного, кокосовой пальмы, ячменя обыкновенного, табака обыкновенного, риса посевного, кукурузы сахарной. Гусеницы поражают плантации спустя месяц после проростаниярассады, и этот процесс может продолжаться, покакультуране созреет. Действие гусениц сильно влияет на развитиепобегов, из-за чего гусеницы становятся причиной потери 5–60 %урожая. Нарисовых поляхв штатеМадхья-Прадеш(Индия) Cnaphalocrocis medinalis в комбинации с другим вредителем,Parapoynx stagnalis, послужили причиной потери 80 % урожая риса.
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตข้าวบาร์เลย์

รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตข้าวบาร์เลย์ข้อมูลจากองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติเมื่อปี พ.ศ. 2556
Sebada

Angsebada(Ingles:barley) ay isang uri ng butil oangkak(mgasereales)na nagmumula sa halaman o taunang damongHordeum vulgare.  Pangunahing itong ginagamit na halaman o pananim na pagkain para sa mga hayop, ang mas kaunting bilang ay nagagamit para sa pagmamalto (maltingsa Ingles) ngserbesaatwiski(angwhiskey).  Ginagamit din ito para sa paghahanda ng mga pagkaing pampalusog.  Noong 2007, inihanay ang sebada bilang pang-apat na pinakamaraming nagawang produkto (136 milyong mga tonelada) at sa area ng kultibasyon (566,000 km²).Kasama ngtrigo, isa ang sebada sa pinagmumulan ng mgapampaalsangginagamit sa pagluluto ngtinapay.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Pampaalsa

Angpampaalsaolebadura(Ingles:yeast,leaven) ay anumangsustansiyana nakapagpapaasim at nakapagpapaangat sa masang ginagamit bago iluto o ihurno angtinapay.Gawa ito mula sa harinang yari satrigoo (angwheatsa Ingles) o kaya gawa mula sasebada(kilala bilangbarleysa Ingles).Ginagamit din ito sa paggawa ngserbesa.Tinatawag din itonggalapong,lihiya, olinab.Sa mgakasulatangtulad ngTanakhat ngBibliya, ginagamit ang pampaalsa bilang sagisag ng isang bagay na nakakaimpluwensiya, kalimitan bilang tanda ngkasamaan.
Ang lathalaing ito na tungkol saPaglulutoatPagkainay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Ghouta

Ghouta(Arabe:غوطة دمشق‎ /ALA-LC:Ghūṭat Dimashq), ay koleksiyon ng mga taniman saRif Dimashqmalapit sa silangang bahagi ngDamascus,Sirya.
Ang Damasko Ghouta ay isang luntiang pang-agrikulturang taniman na pumapaligid sa lungsod ngDamaskosa Timog at Silangan. Hinihiwalay nito ang lungsod sa tuyong pastulan na karatig ng Disyerto ng Sirya, ito ay naglalaan ng iba't-bang pagkain para sa mga naninirahan dito, mula saangkak, gulay at mga prutas ilang libong taon na. Simula ng manirahan ang mga tao sa lugar, maraming pagbabago na ang naganap ika-uunlad ng lugar.
Plum, poplar, mga puno ngNogales, atbulak.
Mga pinagkukunan ng makakain:
Mais, alfalfa, luntiangsebada, at luntiangTrigo
33°30′00″N36°25′15″E﻿ / ﻿33.50000°N 36.42083°E﻿ /33.50000; 36.42083