Bōnenkai

Bōnenkai(忘年会,Bōnenkai)inggih punika pista ing panutup taun ingJepangingkang dipunwontenaken kanthi ancas tilaraken sadaya keawratan ing taun mau.Pista punika boten ngandhut makna agami utawi religius lan boten gadhah standar tata cara nglampahi nanging sampun dados salah satunggaling tradisi khas Jepang.
Adicara ingkang sami ugi wonten ingkabudayanAsia Wétankados ingTaiwan,Republik Rakyat Cina, lanKoréa Kidul. Béda kaliyan pista karaméanNatalwonten ing kabudayan Barat, bōnenkai punika adicara ingkang boten wonten gegayutanipun kaliyanagami. Wonten ingBasa Inggriskadang kala pista punika dipuntarjemahaken dados 'Year End Party,Forget Year Party, utawi boten dipuntarjemahaken lan tetep dipuseratBounenkai. Pista punika sampun dados tradisi ingkang unik ing Jepang.. Boten wonten titian ingkang mirunggan babagan wekdal lan papan, nanging padatanipun dipunwontenaken ing wulanDhésèmber. Bōnenkai saged ugi dipunwontenaken minangka wujud pista tutup taun satunggaling perusahaan dumugi pista sami kempal antawisipun kanca-kanca lan sanak sedhèrèk.
Asal mula tradisi bōnenkai boten katingal cetha, nanging kinten-kinten asalipun saking manéka jinis adicara kempalan ingkang dipunlampahi ing pungkasan taun déning kelompok-kelompok lan kalangan.. Tembungtoshiwasure(nglalekaken taun) dipun-ginakaken kapisan déning Pangeran Fushiminomiya Sadafusa sakingjaman Muromachiwonten ing buku padintenan kanthi irah-irahanKanmon Nikki. Ing entri tanggal 21 wulan 12 taun 1439, piyambakipun nyerat babagan pista parapujanggarenkaingkang gayeng lan jejogetan.Nalikajaman Edo, pista tutupan taun dipunmangertosi déning kalangansamuraiingkang ngawontenaken pista kanggé ngalekaken dukha ing taun punika.Wiwitjaman Meiji, bōnenkai éwah dados kadosmatsuri. Wonten ing adicara bōnenkai ugi wonten istilahbureikō(無礼講,bureikō). Manawi tiyang ingkang langkung inggil jabatanipun nyebat pista mau minangkabureikō, lajeng karyawan ingkang ing padintenan kedah ngurmati majikan pikantuk nglampahi tumindak menapa kemawon.
Bureikōinggih punika pista dhahar ingkang boten mirsani pangkat lan kalungguhan. Minangka masarakatagrarismawi dhaharan pokok wujudserealia(beras). Tiyang Jepang pitados bilihpari(lan serealia) gadhahjiwaamargi wonten rohipun. Bibar saben dinten beras dipun-dang (dikukus) dados séda, tenaga roh saking beras saged dados lemah saéngga jiwa tiyang ingkang nedhi ugi ndhèrèk lemah. Awit saking punika tiyang Jepang ngawontenaken masturi kanggémemulihkankekuwatan roh beras. Berasketandipuntumbuk dadosmochi, lan beras dipundamelsake. Barang kekalih punika lajeng dipundhahar lan dipununjuk supados kekuwatan jiwa manungsa ingkang nedhi dados kuwat.Nalika ngawontenaken masturi, mochi lan sake dados sajen ing kuil Shinto. UpacaraNaorai(直会,Naorai)utawi Reikō(礼講,Reikō)wujud nedhi mochi lan ngunjuk sake minangka sajen dipunpitadosi saged ngraketaken antawisipun manungsa kaliyan déwa-déwa amargi déwa lan manungsa nedhi mochi lan ngunjuk sake sesarengan.Tiyang ingkang ngunjuk sake rumaos bungah saéngga dipunpitadosi dados raket kaliyan déwa-déwa.
Upacara Naorai (Reikō) gadhah rantamanipun tata cara formal lan kedah dipunlampahi kanthi tertib. Bibar upacara Reikō kapungkasan, ingkang ndhèrèk upacara lajeng ngawontenaken adicara piyambak ingkang dipunwastani Bureikō. Upacara Reikō lan Bureikō padatanipun béda papan lan mangkok sake ingkang dipun-ginakaken ugi dipun-gantos. Ing antawisipun upacara kalih punika wonten pagelaran nyekar (nyanyi)Utai. Ing adicara Bureikō mangkok sake langkung ageng lajeng manawi sake ingkang dipununjuk wonten ing Reikō punikahiyazake(sake ingkang boten dipunangetaken), sake ingkang dipununjuk nalika adicara Bureikō punikakanzake(sake ingkang dipunangetaken). Nalika ngunjuk sake ing adicara Bureikō, ingkang ndhèrèk Bureikō ugi nglampahi tumindak kanthi bébas.