Kumis ucing

Kumis ucingatawaOrthosiphonaristatuskaasuptuwuhanti kulawargaLamiaceae/Labiatae.Kumis ucing téh ngarantutuwuhananukembangnasiga kumis ucing. Ieututuwuhantéh tumuwuh ajeg,watangnapasagi, dina buku-bukuna ayaakarantapi teu sigaakarnu di jero taneuh,tangkalkumis ucing téh jangkungna biasana nepi ka 2m.Wangundaunnalonjong, tungtungna léncop, ukuranana ti 1 nepi ka 10 cm.Makutakembangnawarnabungur ngora atawa bodas panjangna 13 – 27mm, di bagian luhur ditutupan kubulunu parondokwarnanabungur atawa bodas.Benang sariukuranana leuwih panjang batan tabungkembangsarta ngaleuwihanbiwirkembangbagian luhur.Kumis ucing rasana rada pait, asin, kesed, tur rada tiis.Kumis ucing ngandungzat samak,minyakasiri,ortholiphonglikosida,minyaklemak,saponin,sapofonin,uyahkalium, jeungmyoinositol.Daunkumis ucing biasa dimangpaatkeun pikeunubarrupa-rupakasakit.DiIndonésiadaunanu garing dipaké minangkaubarpikeun ngalancarkeun kahampangan (diuretik) sedengkeun diIndiapikeunubarreumatik.Kumis ucing digunakeun ku masarakat minangkaubartradisional pikeunbatuk, nyericangkéng, asup angin sarta hésé ngising (sembelit).Salian ti éta kumis ucing ogé biasana dimangpaatkeun pikeunubarradangginjal,wawatu,diabétés,albuminuria, sarta kasakitsyphilis.
Kumis ucing mangrupa tuwuhan ubar nu miboga watang baseuh jeung ajeg. Tuwuhan ieu miboga sababaraha ngaran saperti:kidney téa plants/java tea(Inggris),giri-giri marah(Sumatera),remujung(Jawa TengahdanJawa Wétan) jeungsongot koneng(Madura). Tuwuhan kumis ucing
asalna ti wilayahAfrikatropis, tuluy sumebar ka wilayahAsiajeungAustralia.
Kumis ucing miboga watang tegep, akaran dibagéan buku-bukuna jeung jangkungna nepi ka 2meter.Watangna segi opat aya buluan parondok atawagundul.Wangundaunna buleud atawa lonjong atawa buleud endog ti mimiti puhuna.Ukuran daun panjangna 1 – 10 cm jeung lebarna 7.5 mm – 1.5 cm. urat daun sapanjang sisina buluan ipis atawa gundul, luhur daunna biasan téh totol-totol kusabab miboga lobakelenjar, panjang watang daun 7 – 29 cm.Ciri khas tuwuhan ieu aya dibagéan kongkolak kembang, urat jeung puhu daunna pondok sarta buluan.Biwir kembang, makuta nu sipatna terminal atawa puseur nyaéta mangrupatandannu kaluar ti tungtung cabang nupanjangna 7–29 cm, miboga ukuran panjang 13 – 27mm, di bagéan luhurna katutupan ku bulu pondok nu warnana bungur, nu tuluy jadi bodas, panjang watang 10 – 18mm, panjang biwir 4.5 – 10mm, lambaran kembangna léncop jeung buleud. Benang sari ukuranna leuwih pangjang ti watang kembang jeung ngaleuwihan biwir kembang bagéan luhur. Buah gelukna miboga warna coklat kolot, nu panjangna 1.75 – 2mm, gagangna pondok buluan jeung coréngcang, panjangna 1 mm nepi ka 6 mm.
Sumebarnakumis ucingnyaéta di:
Daun kumis ucing nu baseuh atawa garing digunakeun pikeun ngubaran rupa-rupa panyakit. DiIndonesiadaun nu garing dipaké keur ubar ngalancarkeun saluran kemih (diuretik), diIndiamah dipaké pikeun ngubaran rematik. Masarakat ngamangpaatkeun kumis ucing jadiubartradisional pikeun panyakit batuk, éncok, abus angin, jsb. Salian ti éta daun kumis ucing ogé miboga mangpaat pikeun ngubaranradang ginjal,batu ginjal,kencing manis,albuminuria,syphilis,reumatikjeung nurunkeun kadarglukosadinagetih.Salian miboga  sipatdiuretik, kumis ucing ogé dipaké pikeunantibakteri.
Kumis ucing ijeu téh biasana tumuwuh di daérah nu:
Tempat tuwuh nu alus pikeun ieu tuwuhan, ditempat nu jangkungna 500 - 1.200 m dpl.
Salila ieu acan aya hama nu bener-bener ngarusak tuwuhan ieu salian tikutudaun jeunghileuddaun.
Panyakit nu biasana narajang kumis ucing, biasana diakibatkeun kujamurupas (Upsia salmonicoloratawaCorticium salmonicolor). Jamur ieu ngakibatkun watang jeung dahan tuwuhan ieu teuas kawaskai.