ศุภะ สุขะ ไจนะ

"ศุภะ สุขะ ไจนะ"(ฮินดี:शुभ सुख चैन) เป็นชื่อเพลงชาติ(อูรดู:قومی ترانہ,Qaumī Tarānah) ของรัฐบาลชั่วคราวแห่งอินเดียอิสระ(Arzi Hukumat-e-Azad Hindเรียกโดยย่อAzad Hind) เพลงนี้มีพื้นฐานมาจากบทกวีชนะ คณะ มนะซึ่งเป็นบทกวีภาษาเบงกอลดัดแปลงเป็นภาษาสันสกฤตผลงานของรพินทรนาถ ฐากูรหลังจากย้ายการเคลื่อนไหวจากเยอรมนีมาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปี ค.ศ. 1943สุภาษ จันทระ โพสโดยความช่วยเหลือของมุมตัซ ฮุสเซ็น (Mumtaz Hussain) นักเขียนประจำสถานีวิทยุอินเดียอิสระ และพันเอกอะบิด ฮะซัน ซัฟฟรานี (Abid Hassan Saffrani) แห่งกองทัพแห่งชาติอินเดียเขาได้เขียนเพลงชนะ คณะ มนะ ของฐากูรขึ้นใหม่เป็นภาษาฮินดูสตานีในชื่อ "ศุภะ สุขะ ไจนะ" เพื่อใช้เป็นเพลงชาติ
เนตาชี (ฉายาของสุภาษ จันทระ โพส) ให้ความสำคัญกับบทเพลงไว้ในฐานะที่มาของพลังในในการเตรียมใจสู้จนถึงที่สุด เขาได้ลงมายังสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพแห่งชาติอินเดีย ณ อาคารคาเธย์บิลดิ้ง ในประเทศสิงคโปร์และให้ร้อยเอกราม สิงห์ ฐากูร (Ram Singh Thakur)ประพันธ์ทำนองสำหรับใช้กับเพลงที่ได้แปลมาจากผลงานต้นฉบับภาษาเบงกอลของรพินทรนาถ ฐากูร โดยขอให้เขาแต่งเป็นทำนองมาร์ชซึ่งไม่ทำให้คนฟังแล้วหลับ แต่ปลุกคนที่หลับอยู่ให้ตื่นขึ้นมาแทน  ต่อมาอินเดียได้รับเอกราชเมื่อวันที่15 สิงหาคมค.ศ. 1947ในวันถัดมาชวาหระลาล เนห์รูได้ชักธงติรังคะขึ้นเหนื้อเชิงเทินป้อมแดงเมืองเดลลีและกล่าวคำปราศรัยต่อประชาชาติ ในโอกาสนี้ ร้อยเอกราม สิงห์ ฐากูร ได้รับเชิญให้เล่นทำนอง "เพลงชาติ" (Qaumi Tarana) ของกองทัพแห่งชาติอินเดียพร้อมกับวงออร์เคสตร้าของเขาเป็นกรณีพิเศษ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2บทเพลงวันเท มาตะรัมเป็นบทเพลงซึ่งถูกขับร้องในการชุมชุมประท้วงอยู่บ่อยครั้ง ในการประกาศจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวแห่งอินเดียอิสระที่สิงคโปร์ในเดือนตุลาคมค.ศ. 1943ฝูงชนได้ร้องเพลงวันเท มาตะรัม อย่างไรก็ตาม ชาวมุสลิมกลับรู้สึกไม่สะดวกใจนัก เพราะเพลงนี้ใช้การอุปมาด้วยสัญลักษณ์ในศาสนาฮินดูและไม่พอใจในนิยายที่มีเนื้อหาโน้มเอียงไปทางต่อต้านมุสลิมเรื่อง "อานันทมฐะ" ("มหาวิหารแห่งสวรรค์") ซึ่งได้ตีพิมพ์บทเพลงนี้เอาไว้เป็นที่แรกอีกด้วย  บรรดาผู้นำของกองทัพแห่งชาติอินเดียในสิงคโปร์ล้วนตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว และหวังว่าสุภาษ จันทระ โพส ผู้นำของกองทัพและรัฐบาลเฉพาะกาลจะแก้ปัญหานี้ได้  ลักษมี สหคัล (Lakshmi Sahgal) สมาชิกกองทัพฝ่ายปฏิบัติการ สนับสนุนให้เลือกเพลงชนะ คณะ มนะซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของรพินทรนาถ ฐากูร และได้ขับร้องในการประชุมของสภาคองเกรสแห่งชาติอินเดียอยู่หลายครั้งมาใช้ เธอได้เรียบเรียงเพลงขึ้นเพื่อใช้ร้องในการประชุมสตรีซึ่งจัดขึ้นโดยโพส โพสได้เลือกเอาเพลงนี้ด้วยเห็นว่าเป็นตัวแทนของชาติได้อย่างแท้จริง แม้กระนั้น เขาก็ไม่พอใจกับข้อเท็จจริงที่ว่าเนื้อเพลงดังกล่าวเป็นภาษาเบงกอลที่ได้รับอิทธิพลภาษาสันสกฤตสูงมาก และได้สั่งให้ดำเนินการถอดความหมายโดยอิสระออกเป็นภาษาฮินดูสตานีแทน
บทแปลซึ่งมีชื่อว่า "ศุภะ สุขะ ไจนะ" จึงถูกเขียนขึ้นโดยร้อยเอกอะบิด อะลี  ส่วนทำนองสำหรับเนื้อดังกล่าวได้ประพันธ์ขึ้นโดย ร้อยเอกราม สิงห์ ฐากูรเพลงนี้ได้เข้ามาแทนที่เพลงวันเท มาตะรัม ในฐานะเพลงชาติอย่างเป็นทางการของรัฐบาลเฉพาะกาล และได้นำไปใช้ขับร้องในการประชุมทุกครั้ง อันรวมถึงการประชุมครั้งสุดท้ายก่อนที่โพสจะจากไปด้วยในบางครั้งมักถือว่าเป็นบทร้องฉบับภาษาฮินดีของเพลงชาติอินเดีย "ชนะ คณะ มนะ" แม้ความหมายของเพลง "ศุภะ สุขะ ไจนะ" จะผิดแผกจากเพลงต้นฉบับอยู่บ้างก็ตาม ไม่อาจถือว่าเป็นการแปลความหมายอย่างแท้จริงได้
ในวันที่24 มกราคมค.ศ. 1950ดร.ราเชนทระ ปราสาทผู้ซึ่งเป็นประธานาธิบดีอินเดียในเวลาต่อมา ได้ประกาศคำวินิจฉัยขั้นสุดท้ายให้เพลง "ชนะ คณะ มนะ" เป็นเพลงชาติของประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นตัวเลือกเดียวกันกับที่เนตาชี สุภาษ จันทระ โพส ได้เลือกไว้เมื่อวันที่2 พฤศจิกายนค.ศ. 1941และได้เล่นในฐานะเพลงชาติอินเดียอิสระเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่11 กันยายนค.ศ. 1942ณ เมืองฮัมบวร์คประเทศเยอรมนี