จักรพรรดิชูไอ

จักรพรรดิชูไอ(ญี่ปุ่น:仲哀天皇;โรมาจิ:Chūai-tennō) มีอีกพระนามว่าทาราชินากัตสึฮิโกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ(ญี่ปุ่น:足仲彦天皇;โรมาจิ:Tarashinakatsuhiko no Sumeramikoto) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 14 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิมทั้งโคจิกิและนิฮงโชกิ(เรียกรวมกันเป็นคิกิ) บันทึกเหตุการณ์ที่อ้างว่าเกิดขึ้นในช่วงชีวิตของชูไอ ชูไอเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ขึ้นครองราชย์ โดยไม่ได้เป็นพระราชโอรสในจักรพรรรดิองค์ก่อนหน้า เนื่องจากพระราชโอรสในจักรพรรดิองค์ก่อนสวรรคตตั้งแต่วัยเยาว์ พระองค์ยังเป็นที่รู้จักจากการมีเมืองหลวงที่คีวชูแทนที่จะเป็นยามาโตะเหมือนกันจักรพรรดิองค์ก่อน บันทึกระบุว่าชูไอมีพระมเหสีนามโอกินางาตาราชิฮิเมะ-โนะ-มิโกโตะ(ภายหลังเป็นจิงงู) กับพระมเหสีอีก 2 พระองค์ที่ทั้งหมดให้กำเนิดพระราชโอรสธิดารวม 4 พระองค์
ตามธรรมเนียม รัชสมัยของจักรพรรดิชูไอถือกันว่าอยู่ระหว่าง ค.ศ. 192 ถึง 200เหตุการณ์ที่นำไปสู่การสวรรคตของจักรพรรดิถูกตีความเนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับคามิ(ดวงวิญญาณ) พยาบาทที่สังหารชูไอในทางอ้อม เหตุการณ์ดังกล่าวอ้างว่าเกิดขึ้นหลังจักรพรรดิเย้ยหยันคำขอของคามิอย่างไม่เคารพ จิงงูพระมเหสีดำเนินตามคำขอของคามิที่ให้เข้ารุกรานเกาหลีแต่ข้อมูลนี้ถือว่าเป็นตำนานมากกว่าข้อเท็จจริง
ในคิกิบันทึกว่าชูไอประสูติแด่ฟูตาจิ โนะ อิริฮิเมะในช่วง ค.ศ. 149 และได้รับพระราชทานนามว่าทาราชินากาฮิโกะหรือทาราชินากัตสึฮิโกะ(ญี่ปุ่น:足仲彦天皇;โรมาจิ:Tarashinakahiko หรือ Tarashinakatsuhiko)ข้อมูลอ้างว่าพระราชบิดาของชูไดเป็นเจ้าชายในตำนานนามว่ายามาโต ทาเกรุพระองค์จึงเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกที่ไม่ได้เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิองค์ก่อน แต่เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิเซมุพระองค์ได้รับพระราชทานตำแหน่งมกุฎราชกุมารโดยพระปิตุลา (อา) ก่อนสวรรคตใน ค.ศ. 190 สองปีต่อมาชูไอขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไป บันทึกระบุว่าพระราชวังของพระองค์ในตอนแรกตั้งอยู่ที่ชายฝั่งทางตอนเหนือของช่องแคบชิโมโนเซกิจากนั้นจึงย้ายไปทางใต้ของช่องแคบในเกาะคีวชูต่างจากบรรพบุรุษของพระองค์ที่คงตั้งเมืองหลวงในแคว้นยามาโตะ
คิกิกล่าวถึงจักรพรรดิชูไอว่ามีความสูง 10 ฟุตกับ "พระพักตร์อันงดงามสมบูรณ์แบบ"พระองค์มีพระมเหสีองค์หนึ่งนามว่าโอกินางาตาราชิ(จิงงู) และพระมเหสีอีกสองพระองค์ ซึ่งทั้งหมดให้กำเนิดพระราชโอรสธิดารวม 4 พระองค์ ในช่วงต้นรัชสมัย พระองค์เดินหน้าถึงสึรูงะในปัจจุบัน และได้นำทัพไปยังคิอิซึ่งเป็นสถานที่ที่พระองค์ได้ยินข่าวการก่อกบฏจิงงูเสด็จร่วมกับพระองค์ไปทางตะวันตกเพื่อต่อสู้กับเผ่าในสึกูชิ(บริเวณจังหวัดฟูกูโอกะในปัจจุบัน) ที่มีชื่อว่าคูมาโซะแต่ก่อนถึงวันรบ พระมเหสีของพระองค์ถูกคามิไม่ทราบนามเข้าสิง ซึ่งแนะนำพระองค์ให้รุกรานและพิชิตเกาหลีโดยให้เหตุผลว่าคูมาโซะนั้นไม่คู่ควรกับ "เหล็กกล้าของพระองค์"ชูไอทรงปฏิเสธอย่างดูถูกด้วยเหตุผลหลายประการ ซึ่งรวมถึงการละทิ้งการสู้รบ และสงสัยว่าดินแดนดังกล่าวมีอยู่จริงหรือไม่กล่าวกันว่าคามิโกรธแค้นต่อการดูหมิ่นเกียรตินี้มาก จนต่อมาจักรพรรดิชูไอถูกสังหารในการต่อสู้ที่ทำลายกองกำลังของพระองค์
จิงงู ผู้ปราบคุมาโซะด้วยความอาฆาตแค้นหลังจากนั้นไม่นาน ทรงเก็บเรื่องการสวรรคตขององค์จักรพรรดิเป็นความลับจิงงูทรงให้ความเคารพต่อความปรารถนาของคามิด้วยการรุกรานเกาหลีและปราบปรามอาณาจักรชิรางิในเกาหลีตะวันออก ส่วนอาณาจักรเกาหลีอีกสองแห่งในขณะนั้นยอมจำนนโดยสมัครใจ และจิงงูขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดินีในปัจจุบัน เรื่องราวการครอบครองคาบสมุทรเกาหลีของจิงงูและรัชสมัยในฐานะจักกรพรรดินีถือเป็นตำนานมากกว่าข้อเท็จจริงธรรมเนียมสมัยใหม่มีมุมมองว่าพระราชโอรสของชูไอ (โฮมูตาวาเกะ) ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไปหลังจิงงูทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการ พระนางจึงเป็นผู้ปกครองช่วงระหว่างรัชกาลโดยพฤตินัย
นักประวัติศาสตร์ถือให้จักรพรรดิชูไอเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องจากมีข้อมูลไม่เพียงพอสำหรับการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติม การขาดข้อมูลดังกล่าวทำให้การมีตัวตนของพระองค์กลายเป็นประเด็นถกเถียงไม่มีหลักฐานที่เสนอแนะว่ามีการใช้งานตำแหน่งเท็นโนในรัชสมัยที่ชูไอมีพระชนมชีพอยู่ ทำให้เป็นไปได้ว่าพระนามนี้ระบุขึ้นหลังสวรรคตโดยคนรุ่นหลังพระนามของพระองค์อาจได้รับการกำหนดหลังช่วงชีวิตของชูไอมาหลายศตวรรษ ซึ่งอาจเป็นช่วงที่มีการรวบรวมตำนานเกี่ยวกับต้นกำเนิดราชวงศ์ญี่ปุ่นเข้าในพงศาวดารที่ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อโคจิกิ
ลักษณะการสวรรคตตของชูไอถูกแบ่งออกเป็นทฤษฎีอย่างน้อยสองแบบ ในหนังสือConfucianism O - Zของศาสตรจารย์เหยา ซินจงระบุว่า มีความเป็นไปได้ที่จักรพรรดิผู้ล่วงลับอาจประสบกับอาการพระประชวรมากกว่าที่จะสวรรคตในสนามรบแหล่งข้อมูลต่าง ๆ รวมถึงข้อมูลของเหยา,ฟรานซิส บริงก์ลีย์และคิกูจิ ไดโรกุยังอ้างสถานการณ์ลูกศรของศัตรูด้วยจักรพรรดิชูไอตามธรรมเนียมจัดให้เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายในยุคยาโยอิ ซึ่งในความเป็นจริงทรงปกครองในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ยุคถัดไปมีชื่อว่ายุคโคฟุงซึ่งมีมีการค้นพบข้อมูลเกี่ยวกับจักรพรรดิจากหลักฐานทางโบราณคดีในปัจจุบันมากขึ้น
จักรพรรดินี: โอกินางาตาราชิ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น:Okinagatarashi-hime;โรมาจิ:気長足姫尊) ภายหลังเป็นจักรพรรดินีจิงงูพระธิดาในเจ้าชายโอกินางะ โนะ ซูกูเนะ
พระมเหสี: โอนากัตสึ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น:大中姫命;โรมาจิ:Ōnakatsu-hime) พระธิดาในเจ้าชายฮิโกฮิโตโอเอะ (พระราชโอรสในจักรพรรดิเคโกะ)
พระมเหสี: โอโตะ-ฮิเมะ (ญี่ปุ่น:弟媛;โรมาจิ:Oto-hime) ธิดาในโอซากานูชิ