ถนนหมายเลข 67 (ประเทศกัมพูชา)

ถนนหมายเลข 67เป็นถนนแห่งชาติของกัมพูชาเชื่อมต่อระหว่างอำเภอปราสาทบากองจังหวัดเสียมราฐกับจวมอำเภออ็อนลวงแวงจังหวัดอุดรมีชัยตรงข้ามกับชายแดนไทยบริเวณอำเภอภูสิงห์จังหวัดศรีสะเกษระยะทาง 134.68 กิโลเมตร (83.69 ไมล์)
ถนนหมายเลข 67 เป็นถนนหลักที่เชื่อมโยงระหว่างทางหลวงหมายเลข 6 ของกัมพูชาในจังหวัดเสียมราฐเพื่อเชื่อมต่อกับชายแดนประเทศไทยบริเวณจังหวัดศรีสะเกษ
เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2549 คณะรัฐมนตรีของไทยในเวลานั้นได้เห็นชอบในการให้ความช่วยเหลือประเทศกัมพูชาในรูปแบบของเงินกู้เงื่อนไขผ่อนปรนตามการร้องขอของกัมพูชาในการปรับปรุงถนนหมายเลข 67 โดยมอบหมายให้สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน)จัดหาเงินกู้มาจากธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทยวงเงิน 1,300 ล้านบาท และลงนามในสัญญาเงินกู้เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2549 และลงนามในบันทึกความเข้าใจความร่วมมือตามโครงการพัฒนาถนนเส้นดังกล่าวในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ขอบข่ายงานประกอบไปด้วยการก่อสร้างถนนตามมาตรฐานของทางหลวงอาเซียนแบบ 2 ช่องจราจร กว้างช่องละ 3.5 เมตร ไหลทางกว้างข้างละ 1.5 เมตร พื้นผิวลาดยาง 2 ชั้นบนพื้นทางดินซีเมนต์ และสะพานคอนกรีตความกว้าง 10 เมตรจำนวน 42 แห่ง
ในการก่อสร้างนั้นบริษัทรับเหมาก่อสร้างคือบริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน)ในเวลาก่อสร้างเริ่มต้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 โดยบริษัทได้นำเครื่องจักรและวัสดุอุปกรณ์จากฝั่งไทยไปดำเนินการก่อสร้างในฝั่งกัมพูชาจนแล้วเสร็จในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2552 และเริ่มใช้งานในปี พ.ศ. 2552 และมีบริษัทที่ปรึกษา คือ บริษัท ทีม คอนซัลติ้ง เอนจิเนียริ่ง แมเนจเมนท์ จำกัด โดยตลอดการก่อสร้างประสบปัญหาหลัก 2 เรื่อง คือการเก็บกู้ทุ่นระเบิดที่มีการตรวจพบระหว่างการก่อสร้าง ทำให้ต้องหยุดก่อสร้างเพื่อให้ตรวจสอบแนวโครงการอีกครั้งกินระยะเวลากว่า 45 วัน และปัญหาข้อพิพาทตามแนวชายแดนไทยและกัมพูชนจนต้องถอนแรงงานพร้อมกับเครื่องจักรบางส่วนออกจากพื้นที่เกือบ 2 เดือน
หลังจากเปิดใช้งานแล้วพบว่าช่วยเพิ่มปริมาณจราจรและการค้าบริเวณจุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำได้อย่างมีนัยสำคัญ รวมถึงส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมทั้งในฝั่งกัมพูชาและโซนอีสานใต้ของประเทศไทย ทั้งรูปแบบของการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ ช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตประชาชนตามแนวเส้นทางประมาณ 47,833 คน 10,229 ครัวเรือนจาก 38 หมู่บ้าน 12 ตำบล และ 4 อำเภอในจังหวัดอุดรมีชัยและจังหวัดเสียมราฐเข้าถึงการบริการขั้นพื้นฐานทั้งด้านสาธารณสุขและการศึกษา
ในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2565 คณะรัฐมนตรีไทยได้มีมติให้สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน)ร่วมผลักดันโครงการพัฒนาถนนหมายเลข 67 ของกัมพูชา เพื่อเชื่อมโยงเส้นทางสัญจรตามแนวระเบียงเศรษฐกิจตอนใต้ ตามกรอบความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง ภายใต้เงินกู้เงื่อนไขผ่อนปรนวงเงิน 983 ล้านบาท โดยมีเงินไข่ให้ใช้วัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ ในการก่อสร้างไม่น้อยไปกว่าร้อยละ 50 จากมูลค่าสัญญา และใช้ผู้รับเหมาก่อสร้างและวิศวกรที่ปรึกษาจากไทยเป็นทีมหลัก ใช้ระยะเวลาก่อสร้าง 2 ปีมีขอบเขตงานประกอบไปด้วยการปรับปรุงผิวจราจรเป็นทั้งแบบแอสฟัลต์คอนกรีตและคอนกรีตเสริมเหล็ก การปรับปรุงทางแยกจำนวน 7 แห่ง การปรับปรุงสะพานพร้อมด้วยระบบการระบายน้ำของเส้นทาง 25 แห่ง ท่อลอด 8 แห่ง และอุปกรณ์อำนวยความปลอดภัยตลอดเส้นทาง ปัจจุบันอยู่ระหว่างการคัดเลือกที่ปรึกษาของรัฐบาลกัมพูชา
ถนนหมายเลข 67 แยกออกมาจากทางหลวงหมายเลข 6กม. ที่ 296+560 ในอำเภอปราสาทบากองจังหวัดเสียมราฐ จากนั้นผ่านเข้าสู่อำเภอบันทายสรีซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทบันทายศรีกปาลสพานและพนมกุเลนเข้าสู่อำเภอวาริน และเข้าสู่เขตของจังหวัดอุดรมีชัยในอำเภออ็อนลวงแวงผ่านเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ากุเลนพรหมเทพและมุ่งหน้าขึ้นไปยังตัวอำเภอ เมื่อถึงตัวเมืองเส้นทางจะเลี่ยงเมืองไปทางทิศตะวันตกเพื่อหลบตัวเมืองอ็อนลวงแวงขึ้นไปทางเหนือสิ้นสุดที่จวม ตรงข้ามกับจุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำระยะทาง 134.68 กิโลเมตร (83.69 ไมล์)