แบทแมน

แบทแมน(อังกฤษ:Batman)เป็นซูเปอร์ฮีโรปรากฏตัวในหนังสือการ์ตูนอเมริกันตีพิมพ์โดยดีซีคอมิกส์ตัวละครสร้างโดยศิลปินบ็อบ เคนและนักเขียนบิล ฟิงเกอร์และปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนดีเทกทิฟคอมิกส์ฉบับที่ 27 เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1939 ในความต่อเนื่องของจักรวาลดีซีแบทแมนเป็นนามแฝงของบรูซ เวย์นเศรษฐีเพลย์บอยอเมริกัน, ผู้ใจบุญและนักอุตสาหกรรมซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองก็อตแธมเรื่องราวต้นกำเนิดของแบทแมนแสดงให้เห็นว่าเขาสาบานจะล้างแค้นกับเหล่าอาชญากร หลังจากได้เห็นการฆาตกรรมพ่อแม่ของเขาโทมัสและมาร์ธาซึ่งเป็นความอาฆาตที่เต็มไปด้วยอุดมคติแห่งความยุติธรรมเขาฝึกฝนตนเองทั้งทางร่างกายและสติปัญญา, สร้างสัญลักษณ์ค้างคาวและสังเกตการณ์ถนนในเมืองก็อตแธมในตอนกลางคืน เคน, ฟิงเกอร์และผู้สร้างคนอื่น สร้างตัวละครสนับสนุนที่ช่วยเหลือแบทแมน ได้แก่ คู่หูของโรบินและแบทเกิร์ล; พันธมิตรของเขาอัลเฟรด เพนนีเวิร์ธ,เจมส์ กอร์ดอนและแคตวูแมนและวายร้ายเช่นเพนกวิน, เดอะริดเลอร์,ทู-เฟซและศัตรูคู่อาฆาตของเขา เดอะโจ๊กเกอร์
เคนให้กำเนิดแบทแมนในต้นปี ค.ศ. 1939 โดยใช้ประโยชน์จากความนิยมของซูเปอร์แมนของดีซี แม้ว่าเคนมักจะอ้างว่าเป็นผู้สร้างเพียงผู้เดียว แต่ฟิงเกอร์ได้พัฒนาแนวคิดของตัวละครอย่างมากจากซูเปอร์ฮีโรทั่วไปให้กลายเป็นสิ่งที่เหมือนค้างคาวมากกว่า ตัวละครได้รับตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนแยกชื่อว่าแบทแมนในปี ค.ศ. 1940 แต่เดิมแบทแมนเปิดตัวในฐานะศาลเตี้ยที่โหดเหี้ยมซึ่งมักฆ่าหรือทำให้อาชญากรพิการ แต่ได้พัฒนาเป็นตัวละครที่มีจรรยาบรรณที่เข้มงวดและความยุติธรรม แบทแมนไม่มีพลังพิเศษไม่เหมือนกับฮีโรส่วนใหญ่ เขาใช้อาศัยสติปัญญา, ทักษะการต่อสู้และความมั่งคั่งของเขาแทน ในทศวรรษ 1960 ละครโทรทัศน์แบทแมนใช้สุนทรียศาสตร์แบบแคมป์ซึ่งยังคงเกี่ยวข้องกับตัวละครตัวนี้หลายปีหลังละครจบ ผู้สร้างหลายคนเริ่มสร้างผลงานที่ให้ตัวละครกลับสู่รากเหง้าที่มืดมนของเขาในทศวรรษ 1970 และ 1980 โดยมีจุดสูงสุดในปี ค.ศ. 1986 ด้วยหนังสือการ์ตูนมินิซีรีส์เดอะดาร์กไนต์รีเทิร์นสโดยแฟรงก์ มิลเลอร์
ดีซีได้นำเสนอแบทแมนในหนังสือการ์ตูนหลายเล่มรวมถึงการ์ตูนที่ตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์เช่นเวอร์ติโกและแบล็กเลเบลการ์ตูนแบทแมนที่ดำเนินเรื่องยาวนานที่สุดดิเทคทิฟคอมิกส์เป็นหนังสือการ์ตูนที่ตีพิมพ์มาอย่างยาวนานที่สุดในสหรัฐ แบทแมนมักปรากฏตัวร่วมกับฮีโรดีซีคนอื่น ๆ เช่น ซูเปอร์แมนและวันเดอร์วูแมน, ในฐานะสมาชิกขององค์กร เช่นจัสติซลีกและเอาต์ไซเดอร์สนอกจาก บรูซ เวย์น แล้ว ยังมีตัวละคนอื่น ๆ ได้สวมบทบาทเป็นแบทแมนในโอกาสต่าง ๆ เช่นฌอง-ปอล แวลลีย์/แอซรีลในเนื้อเรื่อง "ไนต์ฟอลล์" ในปี ค.ศ. 1993–1994;ดิก เกรย์สัน, โรบินคนแรก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 ถึง 2011; และ เจซ ฟอกซ์, ลูกชายของลูเซียสพันธมิตรของเวย์น ในปี ค.ศ. 2021ดีซียังได้ตีพิมพ์การ์ตูนที่มีแบทแมนรูปแบบอื่น รวมถึงตัวละครที่เห็นในเดอะดาร์กไนต์รีเทิร์นสและเรื่องอื่น ๆ ที่ตามมา,แบทแมนจากเหตุการณ์แฟลชพอยต์และอีกหลายตัวจากเนื้อเรื่องในเอลซ์เวิร์ลส์
แบทแมนเป็นหนึ่งในตัวละครที่โดดเด่นที่สุดในวัฒนธรรมประชานิยม โดยได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในฮีโรในหนังสือการ์ตูนและตัวละครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างมา เขาเป็นหนึ่งในซูเปอร์ฮีโรที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์มากที่สุด และหน้าตาของเขาถูกนำเสนอในสื่อและสินค้าลิขสิทธิ์ต่าง ๆ ที่วางจำหน่ายทั่วโลก ซึ่งรวมถึงสายของเล่น เช่นเลโก้ แบทแมนและวิดีโอเกมชุด เช่นแบทแมน: อาร์แคมแบทแมนได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์คนแสดงและแอนิเมชัน เช่น ละครโทรทัศน์แบทแมนแสดงโดยแอดัม เวสต์และในภาพยนตร์แสดงโดยไมเคิล คีตันในแบทแมน(1989),แบทแมน รีเทิร์นส ตอน ศึกมนุษย์เพนกวินกับนางแมวป่า(1992) และเดอะ แฟลช(2023),คริสเตียน เบลในอัศวินรัตติกาลไตรภาค(2005–2012),เบน แอฟเฟล็กในจักรวาลขยายดีซี(2016–2023) และโรเบิร์ต แพตตินสันในเดอะ แบทแมน(2022) นอกจากนี้ แบทแมนให้เสียงโดย เช่นเควิน คอนรอย,เจสัน โอมารา,วิลล์ เออร์เนตต์และคีอานู รีฟส์
ความสำเร็จของซูเปอร์แมนในแอกชันคอมิกส์ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1939 ทำให้เหล่าบรรณาธิการที่เนชันแนลคอมิกส์พับบลิกเคชันส์(ดีซีคอมิกส์ ในอนาคต) ต้องการตัวละครซูเปอร์ฮีโรเพิ่มเติมบ็อบ เคนตอบสนองด้วยการสร้างตัวละคร "เดอะ แบท-แมน"บิล ฟิงเกอร์ผู้ร่วมงานจำได้ว่า "เคนมีแนวคิดสำหรับตัวละครเรียกว่า 'แบทแมน,' และเขาอยากให้ผมดูภาพวาด ผมไปหาเคนและเขาวาดตัวละครที่ดูเหมือนซูเปอร์แมนมากพร้อมกับใส่ชุดที่ ... รัดรูปสีแดง, ผมเชื่อ, กับรองเท้าบูท ... ไม่มีถุงมือ, ไม่มีถุงมือเหล็ก ... กับใส่หน้ากากดอมิโนอันเล็ก, โหนอยู่บนเชือก เขามีปีกแข็งสองข้างยื่นออกมา, ดูเหมือนปีกค้างคาว และใต้ภาพมีสัญลักษณ์ขนาดใหญ่ ... แบทแมน"ปีกค้างคาวที่ดูเหมือนผ้าคลุมได้รับการแนะนำจาก บ็อบ เคน โดยเขาเมื่อตอนเป็นเด็ก ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพร่างของเครื่องบินกระพือปีกของเลโอนาร์โด ดา วินชี
ฟิงเกอร์แนะนำว่าให้ตัวละครใส่ผ้าคลุมศีรษะแทนที่จะเป็นหน้ากากดอมิโนธรรมดา, ผ้าคลุมแทนที่จะเป็นปีกและให้ใส่ถุงมือ เขายังแนะนำให้ถอดส่วนสีแดงออกจากชุดเดิมฟิงเกอร์กล่าวว่าเขาคิดค้นชื่อ บรูซ เวย์น เป็นชื่อที่แท้จริงของตัวละคร "ชื่อของ บรูซ เวย์น นั้นนำมาจากรอเบิร์ต บรูซผู้รักชาติชาวสกอตแลนด์เวย์น, เป็นเพลย์บอย, เป็นชายพวกผู้ดี ผมค้นหาชื่อที่บ่งบอกถึงลัทธิล่าอาณานิคม ผมลองใช้ชื่อ แอดัมส์, แฮนคอก ... จากนั้นผมก็นึกถึง "แมด แอนโทนี เวย์น"ต่อมาเขากล่าวว่าการแนะนำของเขาได้รับอิทธิพลมาจากเดอะแพนทอมของลี ฟอล์กตัวละครการ์ตูนช่องในหนังสือพิมพ์ซึ่งเคนก็คุ้นเคยเช่นกัน
เคนและฟิงเกอร์ดึงเอาวัฒนธรรมยอดนิยมร่วมสมัยในช่วงทศวรรษ 1930 เพื่อเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างรูปลักษณ์, บุคลิก, วิธีการและอาวุธของแบท-แมน โดยนำรายละเอียดมาจากนิยายโพล์ป,การ์ตูนช่อง, พาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์และรายละเอียดอัตชีวประวัติที่อ้างอิงถึงตัวเคนเองแบทแมนเป็นตัวละครฮีโรที่มีฐานะเป็นคนชนชั้นสูงและมีตัวตนสองด้าน ซึ่งเคยมีตัวละครลักษณะนี้มาก่อนใน เดอะสการ์เล็ตพิมเพอร์เนล (สร้างโดย บาโรนีสส์ เอมมูชกา โอกซี, 1903) และโซร์โร(สร้างโดยจอห์นสตัน แมกคัลลี, 1919) แบทแมนทำวีรกรรมของเขาอย่างลับ ๆ หลีกเลี่ยงความสงสัยด้วยการทำงานห่างจากที่สาธารณะ และทำเครื่องหมายงานของเขาด้วยสัญลักษณ์ลายเซ็น เหมือนกับตัวละครที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ เคนบอกว่าภาพยนตร์เรื่องเดอะมาร์กออฟโซร์โร(1920) และเดอะแบทวิสเปอร์ส(1930) มีอิทธิพลในการสร้างสัญลักษณ์ของตัวละคร ฟิงเกอร์ทำให้ตัวละครกลายเป็นนักสืบผู้เก่งกาจ โดยเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากตัวละครฮีโรในนิยายโพล์ป เช่นด็อกซาเวจ,เดอะชาโดว์,ดิก เทรซีและเชอร์ล็อก โฮมส์
บ็อบ เคนให้รายละเอียดการมีส่วนร่วมของบิล ฟิงเกอร์ในการสร้างแบทแมน ในอัตชีวประวัติของเขาในปี 1989:
บ็อบ เคนเซ็นสัญญาไม่แสดงความเป็นเจ้าของในตัวละครเพื่อแลกกับ การมีชื่อของเขาอยู่ในการ์ตูนแบทแมนทั้งหมด ท่ามกลางค่าตอบแทนอื่น ๆ แต่เดิมนั้นไม่ได้เขียนว่า "แบทแมน สร้างโดย บ็อบ เคน" โดยเขียนเพียงแค่ชื่อของเขาบนหน้าชื่อเรื่องของแต่ละเรื่อง ชื่อของเขาหายไปจากหนังสือการ์ตูนในช่วงกลางทศวรรษ 1960 ถูกแทนที่โดยชื่อของนักเขียนและศิลปินของแต่ละเรื่อง ในช่วงกลางทศวรรษ 1970 เมื่อเจอร์รี ซีเกลและโจ ชูสเตอร์เริ่มได้รับการใส่ชื่อ "สร้างโดย" ในชื่อเรื่องของซูเปอร์แมน พร้อมกับวิลเลียม มอลตัน มาร์สตันได้รับการใส่ชื่อสำหรับการสร้างวันเดอร์วูแมนเรื่องราวของแบทแมนจึงเริ่มมีการใส่ "สร้างโดย บ็อบ เคน" เพิ่มเติมร่วมชื่อคนอื่น ๆ
บิล ฟิงเกอร์ ไม่ได้รับการใส่ชื่อเช่นกัน ขณะที่เขาได้รับการใส่ชื่อในงานของดีซีอื่น ๆ ตั้งแต่ทศวรรษ 1940 เขาเริ่มได้รับการใส่ชื่ออย่างจำกัด สำหรับงานเขียนแบทแมนของเขา ในทศวรรษ 1960 ตัวอย่าง ในหน้าจดหมายของแบทแมนฉบับที่ 169 (กุมภาพันธ์ 1965) บรรณาธิการจูเลียส ชวาร์ตซ์ใส่ชื่อเขาในฐานะเป็นผู้สร้าง เดอะริดเลอร์หนึ่งในตัวร้ายประจำของแบทแมน อย่างไรก็ตาม สัญญาของฟิงเกอร์ทำให้เหลือแค่ค่าจ้างของการเขียนในแต่ละหน้ากับไม่มีชื่อของเขา เคนเขียนว่า "บิลรู้สึกท้อแท้ที่ขาดความสำเร็จครั้งใหญ่ในอาชีพการงานของเขา เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้ใช้ศักยภาพในการสร้างสรรค์อย่างเต็มที่และความสำเร็จนั้นก็ผ่านเขาไป"ช่วงเวลาที่ฟิงเกอร์เสียชีวิตในปี 1974 ดีซียังไม่ได้ใส่ชื่อของฟิงเกอร์ว่าเป็นผู้สร้างร่วมของแบทแมนอย่างเป็นทางการ
เจอร์รี รอบินสันผู้ทำงานร่วมกับฟิงเกอร์และเคนในการ์ตูนช่วงในเวลานั้น ได้วิพากษ์วิจารณ์เคนที่ไม่สามารถแบ่งปันชื่อของเขาได้ เขานึกถึงฟิงเกอร์ที่ไม่พอใจตำแหน่งของเขา โดยกล่าวในบทสัมภาษณ์เมื่อปี 2005 กับเดอะคอมิกส์เจอนอล:
แม้ว่าเคนจะปฏิเสธข้อเรียกร้องของฟิงเกอร์ในตอนแรกที่สร้างตัวละครขึ้นมา เขาได้เขียนจดหมายเปิดผนึกถึงแฟน ๆ ในปี 1965 ว่า "สำหรับผมแล้วดูเหมือนว่า บิล ฟิงเกอร์ ไม่ได้แสดงความรู้สึกว่าเขาและไม่ใช่ตัวเองที่สร้างแบทแมน เช่นเดียวกับโรบินและตัวร้ายนำทั้งหมดและตัวละครตัวอื่น ๆ คำพูดของเขาหลอกลวงและไม่เป็นความจริงอย่างสิ้นเชิง" เคนเองก็แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการขาดการใส่ชื่อของฟิงเกอร์ "ปัญหาในการเป็นนักเขียนหรือศิลปิน 'ผี' คือคุณต้องอยู่อย่างไม่เปิดเผยตัวโดยไม่มี 'เครดิต' อย่างไรก็ตาม หากใครต้องการ 'เครดิต' คนนั้นก็ต้องเลิกเป็น 'ผี' หรือผู้ตามและกลายเป็นผู้นำหรือผู้ริเริ่ม"
ในปี 1989 เคนทบทวนสถานการณ์ของฟิงเกอร์ โดยนึกถึงในบทสัมภาษณ์:
ในเดือนกันยายน 2015ดีซีเอ็นเทอร์เทนเมนต์เปิดเผยว่าฟิงเกอร์จะได้รับการใส่ชื่อของเขา ในฐานะเป็นผู้สร้างแบทแมนในแบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรมภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรฉายปี 2016 และปีที่สองของละครโทรทัศน์ก็อตแธมหลังจากมีการตกลงกันระหว่างตระกูลฟิงเกอร์กับดีซีฟิงเกอร์จะได้รับการใส่ชื่อของเขา ในฐานะเป็นผู้สร้างแบทแมนครั้งแรกในการ์ตูนแบทแมนแอนด์โรบินอีเทอร์นอลฉบับที่ 3 และแบทแมน: อาร์แคมไนต์เจเนซิสฉบับที่ 3 ในเดือนตุลาคม 2015 โดยเขียนว่า "แบทแมน สร้างโดย บ็อบ เคนร่วมกับบิล ฟิงเกอร์"
เรื่องราวของแบทแมนเรื่องแรกมีชื่อว่า "เดอะเคสออฟเดอะเคมิคอลซินดีเคต" ตีพิมพ์ลงในดีเทกทิฟคอมิกส์ฉบับที่ 27(พฤษภาคม 1939) ฟิงเกอร์กล่าวว่า "เดิมทีแบทแมนถูกเขียนขึ้นในลักษณะของโพล์ป"และจากอิทธิพลนี้เห็นได้ชัดว่า แบทแมนแสดงความสำนึกผิดเพียงเล็กน้อยเมื่อฆ่าหรือทำให้อาชญากรพิการ แบทแมนได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นตัวละครยอดนิยม ด้วยการมีหนังสือการ์ตูนเดี่ยวเป็นของตัวเองในปี 1940 ขณะที่ยังคงตีพิมพ์ในดีเทกทิฟคอมิกส์ช่วงเวลานั้น ดีเทกทิฟคอมิกส์ เป็นสำนักพิมพ์ที่มียอดขายสูงสุดและมีอิทธิพลมากที่สุดในอุตสาหกรรม แบทแมนและฮีโรตัวอื่น ๆ ของบริษัท เช่น ซูเปอร์แมน เป็นเสาหลักของความสำเร็จของบริษัทตัวละครทั้งสองปรากฏตัวคู่กันในเวิร์ลส์ไฟเนสต์คอมิกส์ซึ่งแต่เดิมมีชื่อว่าเวิร์ลส์เบสต์คอมิกส์ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 1940 มีผู้สร้างรวมไปถึงเจอร์รี รอบินสันและดิก สแปรงยังทำงานกับการ์ตูนช่องในช่วงเวลานั้น
ตั้งแต่การ์ตูนช่องแบทแมนในช่วงแรกเรื่อยมา ตัวละครได้มีการเพิ่มองค์ประกอบและภาพวาดที่มีการพัฒนามากขึ้น เคนระบุว่าในหกเล่มแรกเขาวาดกรามของตัวละครได้เด่นชัดมากขึ้นและวาดหูของเครื่องแบบยาวขึ้น "ประมาณหนึ่งปีต่อมาเขาเกือบจะเป็นคนเต็มตัว, แบทแมนที่เป็นผู้ใหญ่ของผม" เคนกล่าวเข็มขัดสารพัดประโยชน์เฉพาะตัวของแบทแมนปรากฏครั้งแรกในดีเทกทิฟคอมิกส์ฉบับที่ 29 (กรกฎาคม 1939), ตามมาด้วย แบทาแรง อาวุธคล้ายกับบูมเมอแรงและยานพาหนะธีมค้างคาวคันแรกแบทเพลนใน ฉบับที่ 31 (กันยายน 1939) ต้นกำเนิดของตัวละครได้รับการเปิดเผยครั้งแรกใน ฉบับที่ 23 (พฤศจิกายน 1939) เขียนโดยฟิงเกอร์ ตีแผ่เรื่องราวในสองหน้าที่สร้างบุคลิกที่ครุ่นคิดของแบทแมน ตัวละครที่ขับเคลื่อนโดยการเสียชีวิตของพ่อแม่ของเขา โดยแสดงให้เห็นถึง บรูซ เวย์น ในวัยเด็กที่เห็นการฆาตกรรมพ่อแม่ของเขา ด้วยน้ำมือของโจรจี้ชิงทรัพย์ หลายวันต่อมา ที่หลุมศพของพวกเขา บรูซสาบานว่า "ด้วยวิญญาณของพ่อแม่ [ผมจะ] ล้างแค้นให้ความตายของพวกคุณ โดยใช้ชีวิตที่เหลือต่อสู้กับอาชญากรทุกคน"
แบทแมนที่ได้รับอิทธิพลจากโพล์ปเริ่มลดลงในดีเทกทิฟคอมิกส์ฉบับที่ 38 (เมษายน 1940) ด้วยการแนะนำตัวโรบินคู่หูรุ่นน้องของแบทแมนโรบินนั้นมาจากคำแนะนำของฟิงเกอร์ เพราะแบทแมนต้องการ "วอตสัน" ซึ่งเป็นคนที่แบทแมนสามารถคุยด้วยได้ยอดขายเพิ่มขึ้นเกือบเป็นสองเท่า แม้ว่าเคนจะชอบให้แบทแมนลุยเดี่ยวมากกว่าและมันก็จุดประกายให้เกิด "คู่หูเด็ก" อย่างแพร่หลายในฉบับแรกของการ์ตูนเดี่ยวเรื่องแยกชุดแบทแมนไม่เพียงแต่จะเป็นการเปิดตัวโจ๊กเกอร์และแคตวูแมนคู่ปรับตลอดกาลของแบทแมน ยังมีเรื่องราวก่อนที่โรบินจะปรากฏตัว เป็นเรื่องราวที่แบทแมนยิงยักษ์ขนาดใหญ่บางตัวเสียชีวิต ซึ่งแต่เดิมนั้นจะตีพิมพ์ในดีเทกทิฟคอมิกส์ฉบับที่ 38เรื่องราวดังกล่าวทำให้บรรณาธิการวิตนีย์ เอลส์เวิร์ธออกคำสั่งว่าตัวละครไม่สามารถฆ่าหรือใช้ปืนได้อีกต่อไป
ในปี 1942 นักเขียนและศิลปินผู้อยู่เบื้องหลังของการ์ตูนแบทแมน เริ่มสร้างองค์ประกอบพื้นฐานส่วนใหญ่ของตำนานแบทแมนในหลายปีต่อมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ดีซีคอมิกส์ "ใช้แนวทางบรรณาธิการหลังสงครามที่ลดการให้ความสำคัญกับคำวิจารณ์ทางสังคมมากขึ้นเพื่อสนับสนุนจินตนาการที่เบาสมองของเด็กและเยาวชน" ผลกระทบของแนวทางนี้เห็นได้ชัดในการ์ตูนเรื่องแบทแมนในช่วงหลังสงคราม ที่ได้ลบภาพ "โลกที่มืดมนและน่ากลัว" ของการ์ตูนช่องในช่วงต้นทศวรรษ 1940 แทนที่ด้วย แบทแมนเป็นพลเมืองที่น่านับถือและเป็นเหมือนบิดาที่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ "สดใสและมีสีสัน"
แบทแมนเป็นหนึ่งในตัวละครซูเปอร์ฮีโรไม่กี่ตัวที่ได้รับการตีพิมพ์อย่างต่อเนื่อง ในขณะที่ความสนใจของหนังสือการ์ตูนแนวนี้เริ่มลดลงในช่วงทศวรรษ 1950 ในตอน "เดอะไมตีเอสต์ทีมอินเดอะเวิร์ล" ในหนังสือการ์ตูนซูเปอร์แมนฉบับที่ 76 (มิถุนายน 1952) แบทแมนร่วมมือกับซูเปอร์แมนเป็นครั้งแรก ทั้งคู่ต่างค้นพบตัวตนที่แท้จริงของแต่ละฝ่ายหลังเรื่องราวดังกล่าวประสบความสำเร็จ หนังสือการ์ตูนเวิร์ลไฟเนสต์คอมิกส์ได้มีการปรับปรุงใหม่ โดยให้มีเนื้อเรื่องที่ทั้งสองคนทำงานร่วมกัน แทนที่จะทำงานแยกกันเหมือนที่เคยตีพิมพ์ก่อนหน้านี้การรวมทีมของตัวละครคือ "ความสำเร็จทางการเงินในยุคนั้นที่มีไม่มากนัก"เนื้อเรื่องชุดนี้ดำเนินไปจนกระทั่งหนังสือการ์ตูนดังกล่าวยกเลิกตีพิมพ์ในปี 1986
การ์ตูนแบทแมนเป็นหนึ่งในหนังสือการ์ตูนที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ เมื่ออุตสาหกรรมหนังสือการ์ตูนอยู่ภายใต้การควบคุม จากการตีพิมพ์หนังสือเซดักชันออฟเดอะอินโนเซนต์ของเฟรดริก เวิร์ทเดมนักจิตวิทยา ในปี 1954 วิทยานิพนธ์ของเวิร์ทเดมระบุว่าเด็ก ๆ เลียนแบบการก่ออาชญากรรมมาจากในหนังสือการ์ตูน และผลงานเหล่านี้ทำให้ศีลธรรมของเยาวชนเสียหาย เวิร์ทเดมวิจารณ์ว่าการ์ตูนแบทแมนสนับสนุนการรักร่วมเพศอย่างโจ่งแจ้งและแบทแมนกับโรบินถูกแสดงให้เห็นว่าเป็นคู่รักกันการวิจารณ์ของเวิร์ทเดม ทำให้เกิดการประท้วงจากสาธารณชนในทศวรรษ 1950 จนในที่สุดก็นำไปสู่การก่อตั้งคอมิกส์โคดอะตอริตี(ซึ่งในปัจจุบันไม่มีอุตสาหกรรมหนังสือการ์ตูนไหนใช้งานแล้ว) แนวโน้มที่จะเป็น "แบทแมนที่สดใสกว่า" ในช่วงหลังสงครามก็เริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้น หลังจากการเปิดตัวคอมิกส์โคดนักวิชาการได้เสนอว่ามีการนำตัวละครของแบทวูเมน(ในปี 1956) และแบท-เกิร์ล(ก่อนบาร์บารา กอร์ดอน) (ในปี 1961) เป็นการหักล้างข้อกล่าวหาที่ว่าแบทแมนและโรบินเป็นเกย์และเรื่องราวก็เริ่มสดใสมากขึ้นและเบาสมอง
ในปลายทศวรรษ 1950 เรื่องราวของแบทแมนค่อย ๆ กลายเป็นแนวนิยายวิทยาศาสตร์มากขึ้น ซึ่งเป็นความพยายามที่จะเลียนแบบความสำเร็จของตัวละครดีซีตัวอื่น ๆ ที่อยู่ในแนวนี้มีการเปิดตัวตัวละครใหม่ ๆ เช่น แบทวูเมน, แบท-เกิร์ล ต้นฉบับ,เอซเดอะแบท-ฮาวด์และแบท-ไมต์การผจญภัยของแบทแมนมักเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดหรือเอเลี่ยนอวกาศที่แปลกประหลาด ในปี 1960 แบทแมนเปิดตัวด้วยการเป็นสมาชิกจัสติซลีกออฟอเมริกา ในหนังสือการ์ตูนเดอะเบรฟแอนด์เดอร์โบลด์ฉบับที่ 28 (กุมภาพันธ์ 1960) และได้ปรากฏตัวในหนังสือการ์ตูนจัสติซลีกหลายเล่ม ซึ่งเริ่มต้นตีพิมพ์ในปีเดียวกัน
ตัวตนที่แท้จริงของแบทแมนคือ บรูซ เวย์น นักอุตสาหกรรมเศรษฐีชาวอเมริกัน เมื่อตอนเขาเป็นเด็ก เขาได้เห็นภาพการฆาตกรรมของพ่อแม่ของเขาดร. โทมัส เวย์นและมาร์ธา เวย์นทำให้เขาสร้างตัวตนแบทแมนขึ้นมาและต่อสู้กับอาชญากรเพื่อแสวงหาความยุติธรรม บรูซ เวย์นอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์เวย์นบ้านส่วนตัวของเขานอกเมืองกอแทมซิตี เวย์นหลีกเลี่ยงการถูกสงสัยด้วยการใช้ชีวิตเป็นเพลย์บอยธรรมดาที่ใช้ชีวิตอย่างเฉื่อยชา จากสมบัติของครอบครัวและผลกำไรของ เวย์นเอ็นเทอร์ไพรส์ ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทที่เขาได้รับการสืบทอดมาเขาสนับสนุนการกุศลผ่านมูลนิธิเวย์นที่ไม่แสวงหาผลกำไรของเขา เขายังเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในฐานะบุคคลสังคมชนชั้นสูงที่มีชื่อเสียงในสาธารณะ เขามักปรากฏตัวในบริษัทของผู้หญิงที่มีสถานะสูง ซึ่งกระตุ้นให้เกิดการซุบซิบในแท็บลอยด์ แม้ว่า บรูซ เวย์น จะมีชีวิตที่โรแมนติก แต่กิจกรรมศาลเตี้ยของเขาในฐานะแบทแมน ก็กินเวลาส่วนใหญ่ของเขามากที่สุด
เรื่องราวในยุคสมัยใหม่หลายเรื่อง ได้แสดงให้เห็นถึงภาพลักษณ์ของ บรูซ เวย์น เป็นเพลย์บอยหรูหราและฟุ่มเฟือย ที่เป็นฉากหน้านี่คือสิ่งที่ตรงกันข้ามกับซูเปอร์แมนในเส้นเรื่องหลังไครซิสที่ตัวตนคลาร์ก เค้นต์คือตัวตนที่แท้จริง ขณะที่ตัวตน ซูเปอร์แมน คือฉากหน้าในแบทแมนอันแมสก์ทึดสารคดีโทรทัศน์เกี่ยวกับจิตวิทยาของตัวละคร นักพฤติกรรมศาสตร์เบนจามิน คาร์นีย์ระบุว่า บุคลิกของแบทแมนถูกขับเคลื่อนโดยความเป็นมนุษย์โดยกำเนิดของ บรูซ เวย์น ว่า "แบทแมน, เพื่อผลประโยชน์ทั้งหมดและเวลาทั้งหมดที่ บรูซ เวย์น ทุ่มเทให้กับมัน, ในที่สุดมันก็เป็นเครื่องมือสำหรับความพยายามของ บรูซ เวย์น ที่จะทำให้โลกดีขึ้น" หลักการของบรูซ เวย์น คือ ความปรารถนาที่จะป้องกันอันตรายในอนาคตและปฏิญาณว่าจะไม่ฆ่า บรูซ เวย์นเชื่อว่าการกระทำของเรากำหนดเรา, เราล้มเหลวด้วยเหตุผลและทุกอย่างเป็นไปได้
นักเขียนเรื่องราวของแบทแมนและซูเปอร์แมนหลายคน มักจะเปรียบเทียบความแตกต่างของทั้งสองคน มีการตีความที่แตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับนักเขียน, เรื่องราวและช่วงเวลา แกรนต์ มอร์ริสันระบุว่าฮีโรทั้งสองคน "เชื่อในสิ่งเดียวกัน" แม้ว่าพวกเขาจะทำหน้าที่เป็นฮีโรในช่วงเวลากลางวันและกลางคืนซึ่งแตกต่างกัน เขาสังเกตเห็นความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงในตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา บรูซ เวย์นและคลาร์ก เคนต์ อยู่ในชนชั้นทางทางสังคนที่แตกต่างกัน "บรูซมีพ่อบ้าน, คลาร์กมีเจ้านาย" ในหนังสืออันลีชชิงเดอะซูเปอร์ฮีโรอินอัสออลล์ของ ที. เจมส์ มัสเลอร์ ได้สำรวจขอบเขตว่าความมั่งคั่งส่วนตัวมากมายของ บรูซ เวย์น มีความสำคัญในเรื่องราวชีวิตของเขาและบทบาทสำคัญที่มีต่อความพยายามของเขาในฐานะแบทแมน
วิล บรูกเกอร์ เขียนในหนังสือของเขาแบทแมนอันแมสก์ทึดว่า "การยืนยันตัวตนที่แท้จริงของแบทแมนขึ้นอยู่กับผู้อ่านวัยเยาว์ ... เขาไม่จำเป็นต้องเป็น บรูซ เวย์น เขาต้องการแค่ชุดสูทและอุปกรณ์, ความสามารถ, และที่สำคัญที่สุดคือศีลธรรม, ความเป็นมนุษย์ มีเพียงความรู้สึกเกี่ยวกับเขา: 'พวกเขาเชื่อใจเขา ... และพวกเขาไม่เคยผิด"
แบทแมนมีปฏิสัมพันธ์กับทั้งวายร้ายและเพื่อนร่วมงาน ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป ก็ได้พัฒนาเป็นกลุ่มตัวละครสมทบที่แข็งแกร่ง
แบทแมนเผชิญหน้ากับศัตรูที่หลากหลาย ตั้งแต่อาชญากรทั่วไปจนถึงมหาวายร้ายจากต่างโลก มีหลายคนสะท้อนแง่มุมของตัวละครและพัฒนาการของแบทแมน โดยมักมีเรื่องราวต้นกำเนิดที่น่าเศร้าที่นำพวกเขาเข้าสู่ชีวิตของอาชญากรรมศัตรูเหล่านี้มักเรียกกันว่าเป็นโรกส์แกลเลอรีของแบทแมน "ศัตรูที่เหี้ยมที่สุด" ของแบทแมนคือโจ๊กเกอร์คนบ้าที่ชอบฆ่าคนและมีลักษณะเหมือนตัวตลก โจ๊กเกอร์ได้รับการยอมรับจากนักวิจารณ์ว่าเป็นศัตรูที่สมบูรณ์แบบของเขา เนื่องจากโจ๊กเกอร์เป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับแบทแมนในด้านบุคลิกภาพและรูปลักษณ์ โจ๊กเกอร์มีท่าทางที่บ้าคลั่งด้วยรูปลักษณ์ที่มีสีสัน ขณะที่แบทแมนมีท่าทางจริงจังและเด็ดเดี่ยวพร้อมกับรูปลักษณ์ที่มืดมน ในฐานะที่เป็น "บุคลาธิษฐานของความไม่สมเหตุสมผล" โจ๊กเกอร์เป็นตัวแทนของ "ทุกสิ่งที่แบทแมน [ต่อต้าน]"ศัตรูคนอื่น ๆ ที่ปรากฏตัวเป็นประจำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในโรกส์แกลเลอรีของแบทแมน ได้แก่แคตวูแมน(แมวขโมยซึ่งบางครั้งก็เป็นพันธมิตรและคนรัก), เดอะเพนกวิน,ราส์ อัล กูล,ทูเฟซ, เดอะริดเลอร์, เดอะสแกร์โครว,มิสเตอร์ฟรีซ,พอยซันไอวี,ฮาร์ลีย์ ควินน์,เบน,เคลย์เฟซ,คิลเลอร์คร็อกและอื่น ๆ อีกมากมาย ศัตรูของแบทแมนหลายคนมักเป็นผู้ป่วยจิตเวชที่อาร์แคมอะไซลัม
อัลเฟรด เพนนีเวิร์ธเป็นพ่อบ้านผู้ซื่อสัตย์ของแบทแมน ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนแบทแมนฉบับที่ 16 (1943) เขาทำหน้าที่เปรียบเสมือนพ่อของบรูซ เวย์น และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา อัลเฟรดเลี้ยงดูบรูซตั้งแต่พ่อแม่ของเขาถูกฆาตกรรมและรู้จักเขาในระดับส่วนตัว บางครั้งอัลเฟรดก็ทำหน้าที่เป็นคู่หูของแบทแมนและผู้อาศัยคนอื่น ๆ ในคฤหาสน์เวย์น นอกเหนือจากบรูซ ตัวละคร "ให้ [ยืม] สัมผัสที่อบอุ่นกับสภาพแวดล้อมของแบทแมนและ [พร้อม] ที่จะมอบมือที่มั่นคงและความมั่นใจ" ให้กับฮีโรและคู่หูของเขา
แบทแมนกลายเป็นตัวละครที่มีชื่อเสียงในวัฒนธรรมประชานิยม เป็นตัวละครที่เป็นที่รู้จักทั่วโลก การปรากฏตัวของตัวละครขยายไปไกลกว่าต้นกำเนิดในหนังสือการ์ตูนของเขา มีเหตุการณ์ เช่น การฉายภาพยนตร์แบทแมนเมื่อปี 1989 และการวางจำหน่ายสินค้าพ่วงภาพยนตร์ ที่ทำให้ "พาแบทแมนออกไปสู่แนวหน้าของสาธารณะ"ในบทความฉลองครบรอบหกสิบปีของตัวละคร,เดอะการ์เดียนเขียนว่า "แบทแมนเป็นภาพที่ถูกเบลอโดยการคิดค้นสิ่งใหม่ ๆ ที่ไม่สิ้นสุด ซึ่งนั่นก็คือวัฒนธรรมมวลชนสมัยใหม่ เขาเป็นทั้งบุคคลที่มีชื่อเสียงและสินค้าในเวลาเดียวกัน วัฒนธรรมที่สมบูรณ์แบบสำหรับศตวรรษที่ 21"
ตัวละครของแบทแมนปรากฏตัวในสื่อต่าง ๆ นอกเหนือจากหนังสือการ์ตูน เช่น การ์ตูนช่องในหนังสือพิมพ์, หนังสือ, ละครวิทยุ, โทรทัศน์, การแสดงบนเวทีและภาพยนตร์หลายเรื่องการดัดแปลงครั้งแรกของแบทแมนคือการ์ตูนช่องในหนังสือพิมพ์รายวัน เปิดตัวครั้งแรกวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1943ในปีเดียวกัน ตัวละครได้ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ฉายเป็นตอน จำนวน 15 ตอน ชื่อว่าแบทแมนโดยมีลูอิส วิลสันกลายเป็นนักแสดงคนแรกที่แสดงเป็นแบทแมนบนหน้าจอ ถึงแม้ว่าแบทแมนจะไม่มีละครวิทยุเป็นของตัวเอง ตัวละครปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญในละครวิทยุดิแอดเวนเจอร์สออฟซูเปอร์แมนเริ่มต้นในปี 1945 ในบางครั้งที่นักพากย์ซูเปอร์แมนบัด คอลล์เยอร์จำเป็นต้องหยุดพักภาพยนตร์ฉายเป็นตอนเรื่องที่สองแบทแมนแอนด์โรบินฉายในปี 1949 โดยมีรอเบิร์ต ลาเวอรีแสดงเป็นแบทแมน การดัดแปลงในช่วงทศวรรษ 1940 นั้น "ช่วยทำให้ [แบทแมน] เป็นที่รู้จักของคนหลายล้านคนที่ไม่เคยซื้อหนังสือการ์ตูน"
ในเรื่องสั้น "เดอะโจ๊กเกอร์ส์เกรเทสต์ไทรอัมฟ์" ในหนังสือรวมเรื่องสั้นคัมแบก, ดร. คาลีการีของโดนัลด์ บาร์ทัมตีพิมพ์เมื่อปี 1964 แบทแมนถูกแสดงเพื่อจุดประสงค์ในการล้อเลียนเป็นคนรวยที่พูดภาษาฝรั่งเศสที่อวดเก่ง
หลังภาพยนตร์เรื่องไอ้มนุษย์ค้างคาวที่สร้างจากละครโทรทัศน์แสดงนำโดยแอดัม เวสต์ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1966 ยี่สิบสามปีต่อมาวอร์เนอร์บราเธอส์ได้ฉายภาพยนตร์คนแสดงเรื่องแบทแมนในปี ค.ศ. 1989 กำกับโดยทิม เบอร์ตันและแสดงนำโดยไมเคิล คีตันเป็นตัวละครตามชื่อเรื่อง ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปีที่ฉายและเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ห้าในเวลานั้นภาพยนตร์ยังชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยมความสำเร็จของภาพยนตร์ ทำให้มีการสร้างภาคต่ออีกสามเรื่อง ได้แก่แบทแมน รีเทิร์นส ตอน ศึกมนุษย์เพนกวินกับนางแมวป่า(1992),แบทแมน ฟอร์เอฟเวอร์ ศึกจอมโจรอมตะ(1995) และแบทแมน & โรบิน(1997) โดยภาพยนตร์สองเรื่องหลังกำกับโดยโจเอล ชูมาเกอร์และเปลี่ยนนักแสดงแบทแมนจากคีตันเป็นวัล คิลเมอร์และจอร์จ คลูนีย์ตามลำดับ ภาพยนตร์เรื่องที่สองของชูมาเกอร์นั้นประสบความล้มเหลว ทั้งทำเงินได้น้อยกว่าภาพยนตร์สามเรื่องแรกและได้รับคำวิจารณ์ที่ย่ำแย่ ส่งผลให้วอร์เนอร์บราเธอส์ประกาศยกเลิกภาพยนตร์ภาคต่อซึ่งได้วางแผนเอาไว้แล้ว ชื่อว่าแบทแมน อันเชนดึดและเป็นการสิ้นสุดภาพยนตร์ชุดแรก
แบทแมน บีกินส์จัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์บราเธอส์เมื่อปี ค.ศ. 2005 เป็นการรีบูตภาพยนตร์ชุด กำกับโดยคริสโตเฟอร์ โนแลนและแสดงนำโดยคริสเตียน เบลเป็น แบทแมน สำหรับภาพยนตร์ภาคต่อแบทแมน อัศวินรัตติกาล(2008) ทำสถิติเป็นภาพยนตร์ทำเงินในวันเปิดตัวสุดสัปดาห์สูงสุดตลอดกาลในสหรัฐ โดยทำเงินมากกว่า 158 ล้านดอลลาร์สหรัฐและกลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินถึง 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐได้ไว้ที่สุดในประวัติศาสตร์ของโรงภาพยนตร์อเมริกัน (หลังฉายได้เพียงสิบแปดวัน)จนในที่สุดก็กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่สองในสหรัฐ (ในเวลานั้น) ด้วยจำนวนเงิน 533 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นรองแค่ภาพยนตร์เรื่องไททานิคแบทแมน อัศวินรัตติกาลยังชนะเลิศรางวัลออสการ์สองรางวัล หนึ่งในนั้นคือรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมให้กับฮีธ เลดเจอร์และภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายแบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด(2012) เป็นการสิ้นสุดภาพยนตร์ชุดของโนแลน
ตั้งแต่ปี 2008 แบทแมนได้ปรากฏในภาพยนตร์แอนิเมชันลงแผ่นหลายเรื่อง ภายใต้แบนเนอร์ดีซียูนิเวิร์สแอะนิเมเต็ดออริจินอลมูฟวีส์เควิน คอนรอย กลับมารับบทเดิมให้เสียงของแบทแมนในภาพยนตร์แอนิเมชันหลายเรื่อง และมีนักแสดงที่มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ ให้เสียงแบทแมน ได้แก่เจเนมี ซิสโต,วิลเลียม บอลด์วิน,บรูซ กรีนวูด,เบน แมกเคนซีและปีเตอร์ เวลเลอร์แบทแมนในรูปแบบเลโก้ปรากฏตัวเป็นตัวละครหลักในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องเดอะ เลโก้ มูฟวี่(2014) โดยมีวิลล์ เออร์เนตต์เป็นคนให้เสียงของแบทแมนเออร์เนตต์กลับมารับบทให้เสียงเดิมในภาพยนตร์เรื่องแยกเดอะ เลโก้ แบทแมน มูฟวี่(2017)
ในปี 2016เบน แอฟเฟล็กเริ่มแสดงเป็นแบทแมนในจักรวาลขยายดีซีในภาพยนตร์เรื่องแบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรมกำกับโดยแซ็ก สไนเดอร์แบรนดอน สปิงค์ แสดงเป็น บรูซ เวย์น วัยเด็ก ในภาพยนตร์เรื่องเดียวกัน แอฟเฟล็กยังปรากฏตัวเป็นแบทแมนในฐานะนักแสดงรับเชิญในทีมพลีชีพ มหาวายร้าย(2016) ของเดวิด เอเยอร์แอฟเฟล็กกลับมารับบทเดิมในภาพยนตร์เรื่องจัสติซ ลีกในปี 2017ซึ่งดำเนินเรื่องอยู่ในจักรวาลขยายดีซีเช่นกัน
ดันเต ปาเรรา-โอลสันแสดงเป็น บรูซ เวย์น วัยเด็กในภาพยนตร์เรื่องโจ๊กเกอร์เมื่อปี 2019ในปีเดียวกันโรเบิร์ต แพตตินสันได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็นแบทแมนในภาพยนตร์เรื่องเดอะ แบทแมนซึ่งกำหนดฉายปี 2022