davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
থাই সরপুটি

থাই সরপুটি(বৈজ্ঞানিক নাম:Barbonymus gonionotus) (ইংরেজি: Java barb)হচ্ছেCyprinidaeপরিবারেরB. gonionotusগণেরএকটিস্বাদুপানির মাছ।
দেহ দৃঢ়ভাবে চাপা; পৃষ্ঠদেশ উচু এবং বাঁকা, মাঝে মাঝে পশ্চাৎ কপাল অবতল থাকে। মাথা ছোট; তুণ্ড সুচালো ও মুখ প্রান্তীয়।  থাই সরপুটি ১৯৭৭ সালেথাইল্যান্ডহতে এদেশে আনা হয়। এরা দেখতে অনেকটা আমাদের দেশীয় সরপুটি মাছের মত। তবে এ মাছের বৃদ্ধির হার দেশীয় সরপুটি চেয়ে বেশি।
এই প্রজাতির মাছএশিয়াএবং সমগ্রমেকংঅঞ্চলে, বদ্বীপ থেকে শুরু করেথাইল্যান্ডেরচিয়াং সং পর্যন্ত পাওয়া যায়।
এ মাছ বেশ শক্ত প্রকৃতির উচ্চ ফলনশীল মাছ।প্রতিকূল পরিবেশে কম অক্সিজেনযুক্ত ও বেশি তাপমাত্রার পানি বেঁচে থাকতে পারে। উৎপাদনে থাই সরপুঁটিরুইজাতীয় মাছের চেয়ে তুলনামূলক অনেক কম খরচে, কম সময়ে সহজতর ব্যবস্থাপনায় বেশি উৎপাদন পাওয়া সম্ভব। মিশ্র চাষ পদ্ধতিতে উন্নত প্রজাতির মাছের সঙ্গেও অত্যন্ত সফলভাবে এ মাছ চাষ করা যায়। একক চাষ পদ্ধতিতেপুকুরপ্রস্তত করার পর প্রতি শতাংশে ১.৫-২.০ ইঞ্চি ৬০-৬৫ টি পোনা মজুদ করতে হবে এবং মাছের মোট ওজনের ৪-৬ শতাংশ খাবার দৈনিক ২ -৩ বারে দিতে হয়।
ছোট অবস্থায় প্রাকৃতিক ফাইটোপ্লাংকটন ও জুপ্লাংকটন খেলেও বড় হওয়ার পর নরম ঘাস, শেওলা, কলাপাতা, ক্ষুদে পোনা, টেপাপোনা ইত্যাদি খায়। এছাড়া পুকুরে চাষের সময় আশানুরূপ ফল পাওয়ার জন্য সম্পূরক খাদ্য দেওয়া প্রয়োজন।
আইইউসিএন বাংলাদেশ (২০০০) এর লাল তালিকাতেএই প্রজাতিটি অন্তর্ভুক্ত নয়।
Cultura de Tailandia

Lacultura de Tailandiaincorpora creencias culturales y características propias de la zona en la que se ubica el país actual. Tailandia es el único país del sureste asiático que nunca ha estado bajo la dependencia de otro país.
Otro aspecto destacable de la sociedad tailandesa es que lasmujeres, a diferencia del resto de la población femenina del área, desempeñan un destacado papel, en especial en laartesanía. Ninguna cultura, entendida a la manera occidental, ha predominado totalmente en el país.
La era de mayor desarrollo cultural fue elperiodo Sujotai(1238-1378), momento en el que los tai absorbieron elementos distintivos de varias civilizaciones con las que entraron en contacto, como la china y la india.
El idioma oficial de Tailandia es eltailandés, una lenguatai-kadaiemparentada con ellao,shanen Birmania y otras muchashabladas en el arco que va desdeHainanyYunnanhasta la frontera con china. Es la lengua de la educación y del gobierno, hablada a lo largo de todo el país. La lengua normativa está basada en el dialecto centra y se escribe empleando elalfabeto tailandés. Esta escritura es un sistemaabugidaevolucionado desde laescritura camboyana.
Además, existen otras lenguas minoritarias habladas en Tailandia como la lengua lao, un dialecto delisán, hablado en las provincias del norte. La zona en la que se habla fue parte del reino Lao deLan Xangy no debe considerarse como un dialecto del tailandés sino del lao. En el sur del país se habla elYawi, dialecto delidioma malayoque es la lengua principal de los musulmanes procedentes de Malasia.
Junto a estas, existe un buen número de idiomas tribales con reducida difusión.
La religión predominante enTailandia, siendo practicada por el 95% de la población, es elbudismoTheravādaque incluye latradición tailandesa del bosquey las sectasDhammayuttika NikayaySanti Asoke. Existen minorías demusulmanes(4,6 %),cristianos(0,7 %) y otras religiones, incluyendo una comunidad judía que data del sigloXVII.​
El budismo Theravada es apoyado y supervisado por el gobierno. Los monjes tienen, además, algunos beneficios, como el uso gratuito del transporte público.
La cocina de Tailandia es muy reconocida por mezclar cuatro sabores fundamentales, dulce, picante, ácido y salado.
Algunos platos de la cocina tailandesa intentan cocinar muchos o todos estos sabores. Para lograrlo se usan muchas hierbas, especias y frutas.
La vestimenta tradicional de Tailandia, también conocida como chut thai o vestimenta thai, se caracteriza por ser colorida y elegante. Este tipo de vestimenta es utilizada durante festivales, celebraciones y bodas.
Tiliacora triandra

Tiliacora triandraes una especie deplantade la familia de lasmenispermáceas, nativa delsudeste asiáticoy utilizada en las cocinas del noreste deTailandiayLaos.
Es una planta trepadora de tallo grueso y zarcillos, con hojas de color verde oscuro y flores amarillentas, que tolera solamente heladas muy suaves. Las hojas son alternas oblongo-ovaladas o lanceoladas, de 9,1 a 10,8cmde largo por 2,8 a 3,5 cm de ancho, con pecíolo de 1,1 a 1,7 cm de longitud. Inflorescencia axilar.​  Los frutos son rojos cuando maduran y miden de 7 a 10mmde largo por 6 a 7 mm de ancho.​
En el dialecto Isan delidioma laoen el nordeste de Tailandia, se llamabai yanangobai ya nang(ใบ ย่านาง, literalmente, "hoja yanang"), o simplementeyanangoya nang(ย่านาง). En Laos también se conoce comobai yanang(ໃບ ຢາ ນາງ). Enjemer, se llamaVoar yeav(វល្លិ យាវ).
En la cultura Isan deTailandia del Nordestela hojas son usadas en la preparación dekaeng no mai(entailandés:แกงหน่อไม้, también llamadokaeng Lao(entailandés:แกงลาว)). Generalmente no se utiliza el conjunto de la hoja, sino solo el jugo o extracto se usa para hacer el caldo, principalmente como un agente espesante más que por su sabor. Este jugo se pueden preparar a partir de hojas frescas o comprar enlatado.
EnVietnam, la planta se conoce comodây sương sâmy se puede convertir en una especie de mermelada llamadasương sâm. EnCamboyaes usada como ingrediente en una sopa agria conocida comosamlar machu.
En Laos y Tailandia, En Laos y Tailandia el sumo de las hojas se extrae con agua usando ambas manos frotándolas de ida y vuelta hasta que la parte verde queda en el agua. Esto se llamanam yanang(enlao:ນໍ້າຢານາງ; entailandés:น้ำย่านาง), que significa "agua de yanang". El agua yanang se utiliza para hacer sopa de bambú.
Ocimum × citriodorum

Albahaca de limón,albahaca de limón thaioalbahaca Lao(Ocimum × citriodorum) es un vegetalhíbridocruza dealbahaca(Ocimum basilicum) y albahaca africana (Ocimum americanum).​​
Lahierbaes cultivada principalmente en el noreste deÁfricay el sur deAsiapor su fuerte fragancia a limón, y es utilizada en gastronomía.
Los tallos de la albahaca de limón alcanzan una longitud de 20 a 40 cm. Sus flores son blancas, y florece a fines del verano - comienzos del otoño. Las hojas son similares a las de la albahaca, aunque más angostas. Las semillas se forman en la planta luego de florecer y se secan en la planta.
La albahaca de limón es una hierba popular en la gastronomíaárabe,indonesa,laosiana,persaytailandesa.
EnLaos, la albahaca de limón es muy utilizada en curris, guisos, y platillos fritos ya que es el tipo de albahaca más comúnmente usada en Laos.​ Muchos de losguisos de la gastronomía de Laos requieren el uso de la albahaca de limón. El guiso más popular de Laos denominadoor lamutiliza la albahaca de limón como uno de sus ingredientes principales.
La albahaca de limón es la única variedad de albahaca que se utiliza en lagastronomía de Indonesia, donde se la denominakemangi. A menudo se lo consume cruda en ensaladas olalap(vegetales crudos) y acompañada porsambal. La albahaca de limón a menudo es utilizada para saborizar ciertos platillos de Indonesia, tales como curris, sopas, guisos o platillos al vapor o a la parrilla. EnTailandia, la albahaca de limón, llamadamaenglak(entailandés:แมงลัก), es una de las diversas variedades de albahaca que se utiliza en lagastronomía de Tailandia. Las hojas son usadas en ciertos curris tailandeses y es indispensable para el platillo de noodleskhanom chinnam ya. Las semillas se asemejan a huevos de rana luego de que han sido remojadas en agua y se las utiliza para preparar postres dulces. También es usada en la zona noreste del estado indio deManipur. En Manipur, se la utiliza en el curry de manera similar al zapallo, se la usa en el singju (un tipo deensalada), y en la preparación de pickles de pimientos.
Kai yang

Kai yang(enidioma tailandésไก่ย่าง) es un plato tradicional de lacocina tailandesaelaborado con carne depolloa laparrillaobarbacoa. El plato es originario delIsanregión deTailandia. Se suele comer acompañado dearroz aglutinado(khao niao- ข้าวเหนียว) ysom tam. El plato es muy popular en todo el territorio y puede encontrarse fácilmente en los puestos callejeros cercanos a los mercados.
El plato es elaborado con la carne de pollomarinaday puesta a laparrilla. La marinada está elaborada consalsa de pescado(pla raa),ajo,jengibre, raíz decoriandroypimienta blanca. Se suele servir con la tradicional ensaladasomtam.
Curry panang

Lecurry panang(thai: พะแนง, prononcé [pʰā.nɛ̄ːŋ], également orthographiéphanangou selon d'autres variantes) est un type decurrythaï rouge qui est épais, salé et sucré, avec une saveur d'arachide.
La plus ancienne mention connue ducurry panangapparaît dans le livreTamra Kap Khaode Somchin Rachanupraphan publié en 1890.
Ce curry tire probablement son nom d’une adaptation thaïlandaise de la prononciation du nom de l’île dePenangdans le nord-ouest de la Malaisie même si la combinaison d’épices est plus d’inspiration thaïlandaise que malaise.
La pâte decurry panangest faite avec des piments secs, dugalanga, de la citronnelle, du zeste decombava, des racines et des graines decoriandre, des graines decumin, de l'ail, des échalotes, de la pâte de crevettes, du sel et des arachides. Outre la pâte decurry panang, le plat est généralement fait avec de la viande coupée en fines lanières, des feuilles decombava, dulait de coco, dusucre de palmeet de lasauce de poisson. Il contient généralement du lait de coco épais et très peu d'autres liquides sont ajoutés.
Pour les végétariens et les végétaliens, il existe des alternatives pour lapâte de crevetteset la sauce de poisson peut être remplacée par une sauce de légumes ou de soja. Letofupeut être utilisé à la place de la viande. En Thaïlande, ce curry est généralement consommé avec du riz.
Teh Thai

Teh Thai(bahasa Thai:ชาไทย,RTGS:cha thai,pengucapan[t͡ɕʰāː tʰāj]) biasanya dikenal sebagai minuman Thai yang terbuat dari teh Ceylon, susu dan gula, dan disajikan panas atau dingin. Ini populer diAsia Tenggaradan disajikan di banyak restoranyang menyajikan makanan Thailand. Saat disajikan dingin dikenal sebagaies teh Thai(ชาเย็น,cha yen,[t͡ɕʰāː jēn]simak;terj. har.'teh dingin'). Perlu disebutkan bahwa, meskipun teh Thai biasanya disebut sebagai es teh Thai, ada juga jenis teh lain yang dapat disebut sebagai teh Thai. Misalnya,teh herbaltradisional Thai yang diformulasikan berdasarkan pengobatan tradisional Thai juga dapat disebut sebagai teh Thai.Teh oolong Thai bisa juga disebut sebagai teh Thai yaitu teh oolong yang dikukus dengan jahe (Zingiber officinale), serai (Cymbopogon citratus), dan seledri.
Minuman ini terbuat dari teh Ceylon yang diseduh dengan kuat, atau versi Assam yang ditanam secara lokal (tradisional atau semi-liar) yang dikenal sebagaibai miang(ใบเมี่ยง).
Tehnya dimaniskan dengan gula dan susu kental dan disajikan dingin. Susu terevaporasi, santan atau susu murni dituangkan di atas teh dan es sebelum disajikan untuk menambah rasa dan tampilan krim. Di restoran Thai, disajikan dalam gelas tinggi, tetapi ketika dijual dari warung pinggir jalan dan pasar di Thailand, mungkin dituangkan di atas es yang dihancurkan dalam kantong plastik atau gelas plastik tinggi. Itu juga dapat dibuat menjadi frappé di beberapa vendor.
Mutiara tapioka dapat ditambahkan ke teh Thai untuk membuat teh gelembung.
Di Thailand, teh panas Thai sering diminum di pagi hari, sering denganpathongko(ปาท่องโก๋, potongan panjang adonan goreng):
Belinda Christina

Belinda Christina Siantoatau lebih dikenal dengan namaBelinda Christina(lahir 22 September 2000) adalah seorangjurutama masakberkebangsaanIndonesiayang sekarang dikenal sebagai pemenangMasterChef Indonesia musim kesebelas.
Belinda Christina Sianto dilahirkan diSurabayadan melewati sebagian besar masa kecilnya diMalang. Ia merupakan anak keenam dari enam bersaudara pasangan Samuel Sianto dan Ngirana Prima Wati. Kedua orang kakaknya masing-masing bernama Yoel Octafian Sianto dan Yulia Evangelista Sianto, sedangkan tiga orang kakaknya yang lain meninggal dunia sewaktu kecil.
Belinda pernah mengeyam pendidikan SD, SMP dan SMA di Sekolah Intan Permata Hati, Surabaya.
Pada tahun2023, Belinda menjadi salah satu peserta dalam program pencarian bakat memasakMasterChef Indonesia (musim 11)yang tayang diRCTI.
Pada saat babak audisi yang ditayangkan pada tanggal 26 Agustus 2023, Belinda mengolah hidanganThai Duck Red Curryyang berhasil membuatnya lolos ke babak Boot Camp—setelah mendapat 2 ya dari ChefJunadan ChefArnold.
Selama babakBootcamp, Belinda berhasil lolos ke galeri MasterChef Indonesia setelah melewati babakElimination Test—memasak masakan berbahan dasar daging sapi nebraska dalam waktu 60 menit.
DalamRoad To Grand Final, Belinda berhasil menjadi peserta pertama yang masukGrand Finalsetelah memenangkan tantanganLuxury And Humble Ingredients Challenge.
Belinda Christina Sianto berhasil memenangkanMasterChef Indonesiasetelah berduel denganRizkisyah Putra Singarimbunpada babakGrand Finaldengan selisih sebesar 10 poin. Belinda merupakan kontestan asal Malang kedua yang berhasil menjadi pemenangMasterChef IndonesiasetelahLucky Andreonopadamusim pertamayang juga berasal dariMalang.
Tè thailandese

Iltè thailandeseè una bevanda originaria dellaThailandia, ottenuta mescolandolatte,zuccheroetè. Può essere servito sia caldo che freddo: in quest'ultimo caso, prende il nome ditè freddo thailandese(inthailandeseชาเย็น,Cha yen;[t͡ɕʰāː jēn]pronuncia). Questa bevanda è molto popolare nell'area delsud-est asiatico, e viene servita nei ristoranti dicucina thailandese.
InThailandia, il tè thailandese caldo è spesso servito durante le ore della mattina, accompagnato dapathongko(inthailandeseปาท่องโก๋).
Olahan Phuket

Biyen, Phuket minangka salah sawijiningpelabuhan komersial Thailandsing dagang karo negara liya. Pengaruh budaya kasebut kabukten ing masakan lan panganan lokal.Masakan Phuketlan panganan lokal (panganan Baba Peranakan) minangka salah sawijining jinis olahan arupa gabungan saka pirang-pirang kabiasaan panganan budaya, yaiku Cina, Melayu utawa Thai.Sawetara panganan lokal Phuket rasane legi, kayata masakan Hakka Cina, nanging bisa uga pedhes,kayata ingmasakan Thailandlanmasakan Melayu.
Kari kuning

Kari kuning(Thai:แกงกะหรี่,RTGS:kaeng kari,[kɛ̄ːŋ kā.rìː]; Cina: 黃 咖喱) yaikukari singdigawe sakajintan,ketumbar,kunir,fenugreek,bawang putih,uyah,godhong teluk, jeruk bali, cabai rawit,jahe,gadalankayu manis. Umume ngemot lombok kurang saka kari liyane.
Iki minangka salah siji saka telung jiniskari Thaising umume ditemokake ing restoran Thailand ing Kulon.Ana jinis kari liyane ingmasakan Thailand, lan pirang-pirang warna kuning.Bubuk karipra-rangkep asale saka India kadang uga diaranikari kuninging negara-negara Kulon nanging campuran rempah-rempah sing beda karo kari kuning Thailand. Kari kuning Thailand, ing sanjabane Thailand, biasane nuduhake sajiankaeng kari.Kari iki luwih entheng lan asring kurang berminyak tinimbang kari Thailand liyane. Iki minangka asil saka pengaruh masakan angkatan laut Inggris, nyebar ing saindenging Asia ing pungkasan abad kaping 19 lan awal abad 20 amarga ana militer Inggris. Originally nggabungake penemuan Anglo-India sing klasik, bubuk kari, menyang pasta kari tradisional (cabai, bawang putih, bawang, jeruk bali, oyot cilantro, galanga). Kadhangkala sentuhangula arenutawa pemanis sing padha bakal ditambahake, gumantung saka legi saka santen.
Khanom chin

Khanom chin(Thai:ขนมจีน,kocapan[kʰā.nǒm t͡ɕīːn]; uga diejakhanohm jeen) minangka sawijining￼￼ olahanmieseger lan lancip ingmasakan Thailandsing digawe saka beras kadangdifermentasitelung dina, digodhog, banjur digawe mie kanthi ngetokakeadonan singdiasilake liwatayakdadi banyu sing umob. Uwang Khanom disedhiyakake ing macem-macem jinis stok: santen, kari iwak, lan lombok. Sanajandagutegese "Tionghoa" ing basa Thai, mie jinis iki asale saka masarakat Mon sing manggon ing wilayah kasebut sing saiki dadi tengah ThailandTembungkhanom chinbisa uga asale saka tembung Monhanom cin( Mon  ), utawa "mie rebus."
렝 샙

렝 샙(태국어:เล้งแซ่บ)은태국의돼지등뼈요리이다.
태국어"렝 샙(เล้งแซ่บ)"은 "등뼈,척추뼈"를 뜻하는차오저우어명사"렝(lêng; 龍)"에서빌려온 말인 "렝(เล้ง)"과 "맛있다"를 뜻하는이산어/라오어형용사"샙(แซ่บ/ແຊບ)"에서 빌려온 말인 "샙(แซ่บ)"이 합쳐진 말이다. 태국에서 "샙"은 흔히 매운 음식 이름에 붙는다. "맛있는(매운) 뼈 요리"라는 뜻이다.
돼지등뼈를양파,마늘등향신채와후추,남 쁠라(어장) 등을 넣고 2시간가량 푹 삶아 낸다.돼지 육수를 뜨거울 때 조금 떠서 다진마늘과새눈고추,설탕, 남 쁠라,라임 즙과고수등을 넣어 섞은 뒤, 삶은 등뼈 위에 부어 낸다.
뿌 팟 퐁 까리

푸팟퐁 커리(태국어:ปูผัดผงกะหรี่→커리 가루 게 볶음)는태국의 요리이다.튀긴게를코코넛밀크와달걀이 들어 부드러운커리소스에 볶아 만든다.허물을 막 벗은남방톱날꽃게등 껍데기가 무른연갑게가 주로 사용된다.
"뿌(ปู)"는 "게"를, "팟(ผัด)"은 "볶다"를, "퐁(ผง)"은 "가루"를, "까리(กะหรี่)"는 "커리"를 뜻한다. "커리가루에 볶은 게"라는 뜻이다.
ไวไว

ไวไวและควิก(เดิมชื่อ ไวไว ควิก!) เป็นเครื่องหมายการค้าของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปซึ่งมียอดจำหน่ายรวมกันเป็นอันดับสองในประเทศไทยผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัท โรงงานผลิตภัณฑ์อาหารไทย จำกัด(อังกฤษ:Thai Preserved Food Factory Company Limited) ก่อตั้งเมื่อปีพ.ศ. 2515ปัจจุบันมี นายวรวุฒิ ปีกานนท์ เป็นประธานกรรมการ และนายปรีชา นภาพฤกษ์ชาติ เป็นกรรมการผู้จัดการ มีโรงงานสองแห่ง ตั้งอยู่เลขที่ 42/1 หมู่ 2ถนนเพชรเกษมตำบลอ้อมใหญ่ และเลขที่ 3 หมู่ 14 ตำบลไร่ขิง ทั้งสองแห่งตั้งอยู่ในอำเภอสามพรานจังหวัดนครปฐม
中餐館

中式餐厅，又稱中餐厅或中餐館，是專門供应中国菜的餐馆。華人移居海外後就會在居住地開設中餐馆。截至2018年，海外中餐厅數量達55万家，市场规模超过2500亿美元。许多位於中國以外中餐館為了適應當地人的口味而對中國菜有所改良，在此背景下出現了英式中國菜（英语：British Chinese cuisine）和美式中国菜。一些海外中餐館還會提供日本料理、韓國料理、印尼飲食、泰國飲食等亞洲飲食。
椰汁鸡汤

椰汁鸡汤（英語：Tom kha kai/Tom kha gai，泰語：ต้มข่าไก่，泰语发音：[tôm kʰàː kàj]），又名椰奶鸡汤、南姜鸡汤、高良姜鸡汤，是一道泰国美食。
泰国版的椰汁鸡汤没有使用莳萝，而在寮国则与其相反。因为莳萝草是寮国料理中常用的一种草本植物。
除此之外，也有人用海鲜、蘑菇、猪肉和豆腐来烹煮椰汁鸡汤。它们分别称为椰汁海鲜汤（泰語：ต้มข่าทะเล，羅馬化：tom kha thale）、椰汁蘑菇汤（泰語：ต้มข่าเห็ด，羅馬化：tom kha het）、椰汁猪肉汤（泰語：ต้มข่าหมู，羅馬化：tom kha mu）以及椰汁豆腐汤（泰語：ต้มข่าเต้าหู้，羅馬化：tom kha taohu）。
在19世纪后期，椰汁鸡汤并不归类于汤，而是一盘鸡肉或鸭肉，以清淡的椰子肉汤和大量的高良姜慢慢炖煮。然后配上基本的烤辣椒酱作为蘸料。
泰式火锅

泰式火锅和烤肉（英語：Mu kratha，泰語：หมูกระทะ，泰语发音：[mǔː krā.tʰáʔ]），起源于泰国，是东南亚地区十分常见的泰国菜之一。在菲律宾、新加坡和马来西亚，它被称为Mookata（泰語：มูกาตา）。
泰式火锅“Mu kratha”在泰语中的是“猪肉锅”的意思（mu：“猪”或“猪肉”，kratha：“锅”），类似于韩国烧烤和中国火锅的结合。与韩国烧烤的差别在于泰式火锅大多以传统的方式，使用木炭起火烹煮，而韩式烧烤则大多使用烧烤架。泰式火锅的餐饮概念在泰国以及马来西亚、印度尼西亚和新加坡等东南亚地区十分盛行。
火锅的中间部分用于烧烤肉类或海鲜，中间的外侧部分则用于加入泰式寿喜，与肉类、海鲜、蔬菜、菇类、丸子或香肠等配料。烧烤方面，大多数情况下最好使用动物脂肪而不是油。这可避免烤架粘在锅的边缘，也能够防止食材粘在一起。
大多数东南亚人喜欢吃带有寿喜烧或泰式烤肉辣椒蘸酱（英语：Nam chim）的烤猪肉，也有一些餐厅提供泰式海鲜蘸酱。
英格蘭飲食

英格蘭飲食（英文：English cuisine）係指英格蘭嘅飲食文化。英格蘭飲食有佢嘅獨特特徵，並喺大英帝國時代受到北美、中國、印度等地入口食材嘅影響。英格蘭有代表性嘅街頭食品有炸魚薯條等。喺英格蘭，印度菜、中國菜、泰國菜、意大利菜同法國菜都幾受歡迎。同時英國都係較早接受美國快餐文化嘅國家。根據英國芝士委員會嘅統計，英格蘭有700種以上嘅芝士。英格蘭嘅芝士大部分比較硬，用咗牛奶製作。英格蘭嘅芝士中最出名嘅係車打芝士。英格蘭人每日由朝到晚嘅飲食有早餐、上午茶、早午餐、午餐、下午茶、晚餐同宵夜。除咗屋企同餐館外，酒吧同外賣店都係英格蘭人重要嘅飲食場所。英格蘭係歐洲少數紅茶比咖啡受歡迎嘅國家。喺酒精飲料方面，英格蘭最受歡迎嘅酒精飲品係啤酒。另外雖然產量好少，英格蘭都係葡萄酒生產國。
Khao Lak–Lam Ru National Park

Khao Lak–Lam Ru National Park(Thai:อุทยานแห่งชาติเขาหลัก–ลำรู่) is anational parkinPhang Nga Province,Thailand. The park is named for two of its mountain peaks, Khao Lak and Lam Ru. It also encompasses beaches and forests.
Khao Lak–Lam Ru National Park is  115 kilometres (71 mi) north ofPhuketcity and 30 km (19 mi) south ofTakua Pa. The coastal area here is typically referred to as "Khao Lak". The park is just off Route 4 (Phetkasem Road).
Khao Lak–Lam Ru park covers parts of four districts:Kapong,Mueang Phang Nga,Takua Pa, andThai Mueang.The park's area is 78,125 rai ~ 125 square kilometres (48 sq mi)and its highest peak is 1,077 metres (3,530 ft).
Originally the park was a seashore park, but in 1984 it was extended to encompass the forested and mountainous area inland and for protection of the province's maindrainage basin. On 30 August 1991, Khao Lak–Lam Ru became Thailand's 66th national park.
The December 2004Indian Ocean tsunamicaused high casualties in Khao Lak. Due to its location and shoreline terrain, the area suffered theworstof any area in Thailand, with over 4,000 deaths.
The park has numerous large waterfalls, the largest of which is Lam Ru Waterfall, a waterfall of 5 levels and year-round water flow. Other waterfalls include Lam Phrao, Hin Lat, and Ton Chong Fa.The coastal park section at Khao Lak sea shore offers very clear waters and clean, quiet stretches of beach.
The park's forest is tropical evergreen forest, including such tree species astakian,Dipterocarpus,Alstonia scholaris,Magnolia champaca, andAnisoptera costata.Palms,bamboo, andepiphytessuch asorchidsandfernsgrow widely throughout.
Nearer the seashore, species such ascashewtrees,Barringtonia asiatica, andPandanus fascicularis(screw pine) flourish.
Smaller mammal species includecolugo,binturong, andMalayan weasel.Other animals includebanded surili,tiger,Asian tapir,serow,sambar,Asiatic black bear,black giant squirrel,southern red muntjac,common treeshrew,chevrotain,gibbonandwild boar.The park is home to various reptile species includingBengal monitorandMalayan pit viper.
Bird species in the park includecrested serpent eagle,white-bellied sea eagle,emerald dove,scarlet minivet,bushy-crested hornbill, andoriental pied hornbill.Other birds includegreat argus,streaked bulbul,maroon woodpecker,red junglefowl,ashy drongo,common myna, andbarbet.
Kai yang

Kai yangorgai yang(Thai:ไก่ย่าง,pronounced[kàjjâːŋ],lit.'grilled chicken'), also known askai pingorgai ping(Thai:ไก่ปิ้ง), orpīng kai(Lao:ປີ້ງໄກ່,[pîːŋkāj]), is aLaodish originating inLaos, but it is now commonly eaten throughout the whole ofThailand.The dish is a standard staple ofstreet marketsand readily available at all times. The town ofSenoinSavannakhet,Laosis renowned for their flavorful and tenderPing kai XenoorXeno grilled chickenand has earns official recognition as Savannakhet’s symbol and culinary legacy. Ping kai Xeno is also a National One District One Product (ODOP) Trademark.The Association of Xeno Grilled Chicken, formed in 2016, has developed a comprehensive set of rules and regulations for all Ping kai Xeno to protect its economic interests and culinary tradition. They include the requirement that all Ping kai Xeno be prepared using only chicken from the Xeno areas and its unique marinating and grilling techniques.Being a typical Laotian dish, it is often paired withgreen papaya saladandsticky rice(Thai/Isan: ข้าวเหนียว,pronounced[kʰâ(ː)w.nǐaw];Lao:ເຂົ້າໜຽວ,pronounced[kʰȁ(ː)w.nǐaw]) or eaten withsticky rice in bamboo(khao lamin Lao). It is also eaten with raw vegetables, and often dipped in spicy sauces such as Laotianjaew bong.
In Thailand, there are also many famous Thai Muslim varieties ofkai yangwhich are not of Lao origin at all, but more akin to the grilled chicken fromMalaysia.
TheLaotianname for the dish is pīng kai (ປີ້ງໄກ່) and means "roast chicken". In Laotian restaurants in the West, it is known as "Laotian barbecued chicken" or "ping gai". TheThaiandIsaanterm is usually spelled ไก่ย่าง (kai yang; Isan:[kájɲāːŋ]), although ปิ้งไก่ (ping kai; Isan:[pîŋkáj]), a Thai letter rendering of the Laotian name, would be understood in Isan and in most of Thailand as well although to Thai ears it would sound a bit quaint, due to the slight grammatical difference between Thai and Laotian. Thais would putkaibeforepingrather than the other way round. In the West, where this dish often features on the menu of Thai restaurants, it is either known by its Thai namekai yangor as "Thaibarbecued chicken".
A whole chicken is often halved and pounded flat. It is marinated and then grilled over a low heat on a charcoal flame for a long time, but is not cooked to be burnt or dry. Themarinadetypically includesfish sauce,garlic,turmeric,corianderroot (cilantro), andwhite pepper. Many variations exist, and it is also quite common to findblack soy sauce,hoisin sauce,shallots, leaves and seeds ofcoriander,lemongrass,chilis,ginger,vinegar,palm sugar, andMSG.
ISBN1-58008-462-1
竹筒

竹筒（たけづつ）は、竹を切って作った筒。竹は中が空洞であるため、木と比べると簡単に液体を保存する容器として利用できたことから、竹が入手できる地域では先史時代より用いられてきた。また、数ある竹製品の中でも最も歴史の古いものと考えられている。
竹筒の最も原初的な利用方法であり、底部に節を残して竹を切るだけで完成する。グアムで残留日本兵として長年ジャングル生活を送っていた横井庄一が、自作の竹筒を食糧貯蔵に利用していたというエピソードがある。
最も基本的な用途としては水を入れて保管する、というもの（＝水筒）であるが、それ以外の液体や屋外で採集したキイチゴなどの食料を入れるのにも用いられた。大小さまざまな大きさに切ることで皿や茶碗としても使うことができ、また火にくべれば鍋の代用になり、水を入れれば給湯器に、水と米を入れれば炊飯器にもなる。特に南方系の民族の間では米を炊くのに竹筒がよく用いられた。中国大陸や台湾では竹筒飯と呼ばれるおこわや炊き込みご飯に似た料理があり、地域住民が調理するほか、屋台やレストランなどで提供されている。さらに竹の枝をそのまま残し、節と節の間を切断した柄杓が作られることもあったが、柄杓としての利用は水筒としての利用よりも後の時代に生まれたものである。
特に酒を入れて携帯する竹筒は、「竹筒」と書いて「ささえ」と読む。戦前までの南九州では、山仕事に行く前日に竹筒に酒を詰めておき、翌日竹の香りや成分がしみ込んだ酒を楽しむ風習があり、その竹筒を「よぎり」または「しいづつ」と呼んでいた。また宮崎県高千穂町の名物で、竹筒に日本酒や焼酎を注ぎ、焚き火や囲炉裏にかざして燗をつけたものは「カッポ酒」と呼ばれる。酒を注ぐときにカッポカッポと音がすることからこの名がついた。島根県では竹筒に神酒を入れ、わら縄で括り、干し魚を付けて神前に供えるという願掛けの儀式があった。
竹の節を中心に切り、さらに片一方を短めに切ると、1つの竹筒で大小2種類の簡易的な調理用計量器（計量カップ）を作ることができる。近代までの日本では、油用・調理用・米の計量用と用途に応じた竹筒が農村部を中心に自作されていた。
箸立てとしての用途もある。3つの節が含まれるように長さ50 - 60cmほどに竹を切り、節の上部に穴を開け、箸や杓子などの食器をまとめて立てられるようにした「よろず」という器具は、戦前までの日本の家庭で広く一般に見られたものである。
戦前から戦後間もない頃の駄菓子屋では、客の求めに応じて店主が節に穴を開け、指で押すと羊羹が出てくる、青竹に詰められた羊羹が広く売られていた。現代では涼しさを演出する夏の洒落た甘味として販売されており、岐阜県の「柿羊羹」のように日本全国の銘菓になっているものもある。
七味唐辛子、山椒といった薬味の容器に竹筒が使われることがある。竹筒の側面に中に入れる香辛料に適したサイズの穴をあけ木片で蓋をし、上部は補充するために開口してあり木片で栓をしているものなどがある。
竹筒を用いた楽器は、管楽器、体鳴楽器、弦楽器と幅広い。アンクルン（インドネシア）、トルン（英語版、ベトナム語版）（ベトナム）、バリンビン（フィリピン）、ささら・笙・篳篥・尺八・天吹・一節切・龍笛（日本）、ケーナ（南アメリカ）、ケーン・ソーバン（英語版）（タイ）、バンスリ（インド）、テグム（韓国）、ヴァリハ（マダガスカル）、パンパイプなど世界各地に存在する。竹は繊維質で柔軟性に富み、不要な共振の吸収や暖かみのある響きを出せるため、楽器として使われるとともに、スピーカーの素材として採用する製品もある。
音楽教育においては、単に節を残して切断した竹筒をそのまま楽器として子供たちに与え、自由で多様な音楽表現をさせるという授業実践が行われている。ここで竹筒を教材として用いる理由には、竹筒が容易に入手できること、さまざまな音・響きを創出でき、奏法を工夫できることなどが挙げられる。
茨城県の涸沼では1mほどの長さの竹筒から節を抜き、2 - 3本を1束にしたものを沼底に沈めてウナギを獲るタカッポ漁（ウナギ竹筒漁）という漁業が行われている。この漁法では餌を用いないため、環境に優しい漁業が実現される。同様の漁業は、霞ヶ浦・北浦でも行われており、徳島県松茂町のように以前は竹筒だったものがビニールパイプに変化した地域もある。
このほか、東京都水産試験場がアサクサノリ養殖の際に簡便な塩化アンモニウムの施肥方法として竹筒の利用を提案したことがある。
長岡京では直径5cmのハチクを3本1組にしたものを南北100mに渡って敷設していたことが、1969年（昭和44年）の発掘調査で明らかになった。これは排水管として利用されていたと推定された。
また大阪府東大阪市の馬場川遺跡からは、江戸時代末期のマダケ製の用水路が発見された。この用水路は、竹を半分に割って節の隔壁を除去し、再び元に戻して藁で縛ったものであった。
ししおどしの1種である添水（そうず）は、竹筒を用いた装置である。元は文字通りシカやイノシシなどの野生動物の侵入を防ぐものであったが、後世には日本庭園に設置されて、満水になった竹筒が石に跳ね返ってバターンと音を立てる様を楽しむ装置として親しまれるようになった。
古寺や日本庭園などで、拝観料を徴収するために入り口に設置される「銭筒」と呼ばれるものがある。上部に硬貨を投入する穴が開けられ、拝観者が各自投入するようになっている。江戸時代の銭筒は青竹をそのまま使用しているため、切り口に油のようなシミができるが、新しいものは油抜きを行った白竹を使うためシミはできない。
消えかけた灰にマツの落ち葉や竹くずなどを載せて送気し、再び燃え上がらせるために使う火吹き竹という用法がある。竹筒の片方の端に節を残し、そこに小さな穴を開け、息を吹き込むことで送気する。
かつての日本の農村では囲炉裏で日常的に利用されてきたが、火吹き竹を吹くたびに灰を部屋中にまき散らすため使用頻度が低下し、ガス燃料の普及によって囲炉裏とともに姿を消した。他方でキャンプなどでたき火をする際に火吹き竹を利用する人が一定数存在し、アウトドア用品として販売もされている。
武家社会では衣冠束帯長裃が武士の正装であったため、正装した状態で排泄する際は、尿筒と呼ばれる竹筒を袴の裾から差し入れて用を足していた。尿筒は平安時代には既に存在した。また将軍家に代々使え、尿筒を持つ公人朝夕人という役職が存在し、土田家が代々世襲していた。
日本では一般的ではないが、細い竹を2つに割って中に芯を通し、蝋を流し込んで作った筒掛けろうそくというものが存在する。
竹筒を使った玩具として水鉄砲や空気鉄砲がある。本体となる太い竹筒の節に小さな穴を開け、先端に布などを巻いて竹筒の中に入る大きさの竹の棒を用意すれば、水鉄砲の完成である。愛知県岡崎市では、竹製の水鉄砲を用いた全国竹水鉄砲合戦という大会が開かれている。
また手筒花火は、荒縄を巻いた太い竹筒に火薬を詰めたものであり、日本各地で祭りを盛り上げるのに貢献している。
リー族

黎族（リー族）は中国の少数民族のひとつ。その約90%以上が海南島に住む。
百越の分枝駱越（中国語版）が秦・漢以前の時代に移住したことに始まるという。同じく駱越に起源を持つ民族に水族がある。
民族としての自称は賽、孝、岐、美孚、本地など。11世紀宋の時代より史書にその名が見えるといい、紡織に秀でていたとされる。その技術は「黎錦」と呼ばれ、現在も伝えられているという[1]。
数多ある少数民族の中でも政府から比較的厚遇を与えられているとされるが、それは国共内戦中に中国共産党に味方したためという。
現在は人口146.3万。黎語を話し、1957年に黎語ラテン文字化方案が考案された。古くより漢族との交流があり、汉語に通ずる者も多い。
「鬼神」と呼ばれる精霊的存在へのアニミズム信仰を持ち、旧暦3月3日「三月三」と呼ばれる豊穣を祈る祭礼を行う。粥など米類を主食とするが、特色のある料理として、竹筒に米を入れて作る竹筒飯などがある。2006年には、黎族を題材とした映画「青檳榔之味」が作成された[2]。
管狐

管狐（くだぎつね）とは、日本の伝承における憑き物の一種である。長野県・静岡県・愛知県など中部地方、さらには関東地方南部、東北地方などの一部にも伝承がある。関東の一部では同様のオサキ伝承が知られる。
管（竹筒）に収まるほどの小型の生き物の様だが、普通はその使い手にしか姿は見えない。使い手は、クダ狐の力で他人の過去を言い当てたり、未来を予言出来たりといった占術が使えるとも、また、他人に災いをもたらす呪術を使えるともされた。伝承される地方では、家が栄えると、それはクダ憑きの家だからと不名誉な噂を立てられることがあった。娘が嫁ぐ度、75匹の眷属を伴っていくという言い伝えがクダや同系の妖怪について語られる。
竹筒の中に入ってしまうほどの大きさなのでその名がある。または、尾が管を二つ割にしたようなのでそう呼ぶと説かれる。柳田国男は「クダ」は田の神が「山を降る」ことの意味ととらえた。
山伏などがクダギツネを竹筒で持ち運びし、出没させてみせる、という伝承がある。あるいは使い主が懐などに飼っており、集めた情報を耳元に囁くので、その使い手（狐遣い）は、他人の過去や未来を言い当てることができるのだという。また、使い主以外にその姿は見えないとも伝わる。食事を与えると人の心中や考えを悟り、飼っている山伏に告げるともいわれる。
その大きさについては、江戸期の随筆『甲子夜話』（1841年）によれば、文政5年 / 1822年、大阪で入手され江戸で見世物になったというクダギツネは（尻尾含めず）全長1.2–1.3尺 (36–39 cm)であったとしているが、柳田國男はこの例は最大級サイズのもので、小さいものでは鼬ほどのサイズ（30cm弱?）であろうと意見している。
その小ささの形容では、ハツカネズミほど、マッチ箱くらいの大きさ等、様々な大きさの比喩がある。
三好想山の『想山著聞奇集（）』（嘉永3 / 1850年刊）にも挿絵があるが（上図参照）、顔は猫、身体は獺似、毛は鼠色で大きさはリスほど、尻尾は太かったとされる。
『善庵随筆』（1850年刊）の記述では、イタチほどの大きさで、目が縦（竪）についているほかは野狐に同じだが、ただし"毛は扶疎として蒙戎たらざるなり（繁茂して乱れていない）"としている。善庵が実見したのは、飯田町堀留（現・堀留橋付近）の町医者、伊藤尚貞が患者の皮膚下から摘出したとされる生物(?)の皮標本だった。
飯綱（）、オサキと同一とも説かれ、中部地方では「クダ狐」、東北ではイヅナ、関東北部ではオサキと呼び習わすことが多いとされる。関東では千葉県や神奈川県を除いて管狐の伝承は無いが、これは関東がオサキの勢力圏だからといわれる。
管狐（飯綱）は信濃国（現・長野県）の伝承で知られ、 戸隠山や付近の飯綱山（飯縄山）・飯縄権現信仰と結びついている（以下、§飯綱参照）。
管狐は、三河国（現・愛知県）や遠江国（現・愛知県）などや、こうした長野や東海地方など以外にも、関東地方南部、東北地方などの一部にも伝承がある。
しかしながら、朝川善庵によれば、管狐の使役法の取得は、山伏が霊山で修学を終えた後、大和国（奈良県）の金峯山や大峯等で山伏の官位を得る際に、山から授からねばならないとしている。また、狐使いが死ぬと関東の狐の親分の膝下の王子村に棲む様になるといわれ、そうした管狐は使役者がいないので人に憑かないとされる。
飯綱は、新潟、中部地方、東北地方の霊能者や信州の飯綱使い（いづなつかい）など宗教的職能者が持っていて、通力を具え、やはり占術などに使用される。しかし、こうした予言だけでなく、依頼者の憎む人間に飯綱を飛ばして憑け、病気にさせるなどの活動も行うと信じられている。
飯綱はまた、飯縄大権現の使いとされる。よって術者（飯綱使い）は飯縄権現を信仰する行者の場合もあるが、必ずしもそうとは限らない。
飯綱使いが使役する狐の取得方法については、術者が精進潔斎し単独で山に行き、子を孕んだ母狐を訪ねて自分の養子とすると説き、出産まで餌などの世話をすることで、呼べばいつでも来る狐のしもべを得られるという旨が、『老媼茶話』中（「飯縄の法」の節）に記載されている。
狐憑きの一種として語られることもあり、地方によって管狐を有するとされる家は「クダ持ち」「クダ屋」「クダ使い」「くだしょう」等と呼ばれて忌み嫌われた。管狐は個人ではなく家に憑くものという伝承が多いが、オサキなどは家の主人が意図しなくても勝手に行動するのに対し、管狐の場合は主人の「使う」という意図のもとに行動することが特徴と考えられている。クダもオサキも尾が裂けて太いが、島根の人狐（）は尾が細く鼠の尻尾より短いのだという。
管狐は主人の意思に応じて他家から品物を調達するため、管狐を飼う家は次第に裕福になるといわれるが、初めのうちは家が裕福になるものの、管狐は75匹にも増えるので、やがては食いつぶされて家が衰えるともいわれている。この75匹に増えるという話については、クダ持ちやオサキ持ちのレッテルを張られた家があまりに増えたため、それを説明するために、嫁入りのたびに75匹の眷属を伴って家庭に入るという俗説が生まれたのだとされる。
また、クダ憑きは、他の部落で「蛇憑き」「犬神憑き」「狸憑き」などとして信じられるものと同類であり、いずれも蛇神信仰に因むものである、と小林庄次郎は論じている。
Pring sedhapur

Pring sedhapurya iku panganan sing digawé saka glepungketandi campur santen, diwanguntumpengcilik-cilik kayagunung. Ing pucukè tumpeng diwènèhi bunderan cilik-cilikwarna-warnasing digawé sakaglepungberas. Banjur diwadahipiringsing diwènèhi bantalangodhonggedhang.
ข้าวหลาม

ข้าวหลามเป็นขนมชนิดหนึ่งนิยมทำรับประทานกันในฤดูหนาวหรือเมื่อได้ข้าวใหม่ ใช้ไผ่ข้าวหลาม หรือไม้ป้างเป็นกระบอกใส่ข้าวหลาม ข้าวหลามแบบชาวบ้าน ใช้ข้าวสารเหนียวกับน้ำเปล่า และเกลือเท่านั้น สำหรับข้าวหลามที่ทำขายกันโดยทั่วไป จะใส่น้ำกะทิ และเติมถั่วดำ หรืองาขี้ม้อน การทำข้าวหลามตามประเพณีนิยมของชาวล้านนาจะเพื่อถวายพระในวันเพ็ญเดือนสี่ หรือประมาณเดือนมกราคม ซึ่งเป็นการทานร่วมกับการทานข้าวจี่ และข้าวล้นบาตร
เดิมทีจะใช้กระบอกไม้ไผ่ในการหุงข้าวด้วย ข้าวที่ได้จะมีลักษณะเป็นทรงกระบอก เชื่อมกันด้วยเยื่อไผ่ทำให้เป็นรูปทรงสวยงาม แต่ในปัจจุบันนี้ นิยมนำมารับประทานเป็นขนมหวานโดยมีส่วนผสมคือข้าวเหนียวกะทิและบางตำราจะมีการใส่ถั่วดำด้วย
ในบันทึกฉบับหนึ่งจากปี ค.ศ. 1876 ระบุว่าข้าวเหนียวจะนำไปห่อในใบตาลแล้วนำไปปิ้ง เตรียมในวิธีคล้ายคลึงกับข้าวหลาม
ข้าวหลามตัด (มุทราศาสตร์)

ข้าวหลามตัด(อังกฤษ:Lozenge (heraldry)) ในมุทราศาสตร์“ข้าวหลามตัด” เป็นองค์ประกอบหนึ่งในกลุ่มเครื่องหมายที่ปรากฏบนโล่ในตราอาร์มที่มีทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่คล้ายกับรูปข้าวหลามตัดที่พบบนไพ่ “ข้าวหลามตัด” ที่จะแคบกว่าด้านตั้ง แต่แตกต่างจากข้าวหลามตัดแคบ(Fusil) ที่เป็นทรงเดียวกันแต่แคบกว่าอย่างน้อยก็ในทางทฤษฎี แต่ในทางปฏิบัติก็มักจะละเลยกัน
“ข้าวหลามตัด” อาจจะแบ่งออกไปเป็น “ข้าวหลามตัดกลวง” (Mascle) ที่เป็นทรงข้าวหลามตัดและกลวงออกเป็นทรงข้าวหลามตัดเช่นกัน และอีกทรงหนึ่งที่หาดูได้ยากกว่าก็คือทรง “ข้าวหลามตัดรู” (Rustre) ซึ่งมีรูกลมอยู่ตรงกลาง
ถ้าโล่ทั้งโล่เป็นลายข้าวหลามตัดก็จะได้รับการนิยามว่าเป็น “lozengy” (“ลายข้าวหลามตัด”) ถ้าเป็นข้าวหลามตัดกลวงทั้งโล่ก็จะเป็น “masculy” (“ลายข้าวหลามตัดกลวง”) หรือ ถ้าเป็นข้าวหลามตัดแคบทั้งโล่ก็จะเป็น “fusily” (“ลายข้าวหลามตัดแคบ”)
ทรงข้าวหลามตัดมักจะเป็นที่สตรีใช้เป็นทรงตราอาร์มที่ใช้กันมาเป็นเวลาหลายร้อยปี แทนที่จะใช้ทรงโล่อย่างเช่นตราอาร์มของบุรุษ ในอังกฤษและสกอตแลนด์ แต่ไม่ใช่ในแคนาดา ตราอาร์มของสตรีโสดและของแม่หม้ายจะเป็นทรงข้าวหลามตัดแทนที่จะเป็นโล่โดยไม่มีเครื่องยอดหรือหมวกเกราะหรือบางครั้งก็จะใช้ทรงรูปไข่แทนที่ (Cartouche)
แต่สตรีที่แต่งงานแล้วจะใช้ตราอาร์มที่เป็นโล่ นอกจากจะเป็นสตรีที่มีบรรดาศักดิ์ของตนเองผู้ใช้ตราอาร์มทรงข้าวหลามตัดแม้ว่าจะในระหว่างที่มีคู่สมรส โล่ของสตรีผู้มีสามี (และตราข้าวหลามตัดของแม่หม้าย) อาจจะรวมตราอาร์มเดิมของตนเองกับตราของสามีอาจจะโดยการ “รวมตรา” (Impalement) คือวางตราสองตราเคียงข้างกัน หรือเช่นที่ทำกันในอังกฤษโดยการ “escutcheon of pretence” คือ แสดงตราของสตรีเป็น “โล่ใน” (หรือทรงข้าวหลามตัดในสำหรับแม่หม้าย) เหนือโล่ที่ใหญ่กว่าของสามี
ตามกฎที่อนุมัติโดยเจ้าหน้าที่สูงสุดทางมุทราศาสตร์ของอังกฤษเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1995 และ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 สตรีที่สมรสแล้วในอังกฤษ, ไอร์แลนด์เหนือ และเวลส์ และประเทศอยู่ภายใต้กฎของสำนักงานว่าด้วยมุทราศาสตร์แห่งลอนดอน สามารถใช้ตราของสามีแต่เพียงอย่างเดียวได้ โดยตราเครื่องหมายข้าวหลามตัดเล็กเพื่อแสดงเอกลักษณ์ของตราว่าเป็นของภรรยา หรือถ้าต้องการก็สามารถดำเนินการใช้ตราอาร์มของตนเองต่อไปโดยทำเครื่องหมายเช่นเดียวกันบนตรา
ส่วนสตรีที่หย่าร้างกับสามีก็ยังคงใช้ตราที่ใช้อยู่ต่อไปได้จนกว่าจะแต่งงานใหม่แต่เปลี่ยนเครื่องหมายเป็น “ข้าวหลามตัดกลวง”
นอกจากนั้นทรงข้าวหลามตัดก็ยังใช้สำหรับการสร้างตราอาร์มศพ(hatchment) สำหรับทั้งชายและหญิง
Hatchment of Charles, Marquess of Rhode - Ghent.jpg
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับข้าวหลามตัด
บุญข้าวหลาม

บุญข้าวหลามเป็นประเพณีการทำบุญด้วยข้าวหลามของชาวไทพวนกระทำเป็นประจำทุกปีในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 หลังจากเสร็จสิ้นฤดูเก็บเกี่ยวเพื่อแสดงถึงความอิ่มหนำสำราญและช่วยสืบทอดพุทธศาสนาได้อีกทางหนึ่ง เพราะการทำบุญด้วยข้าวหลามเป็นหนึ่งในลักษณะทาน9 ครั้งตามพุทธประวัติ
การเตรียมทำบุญข้าวหลามจะเริ่มขึ้นในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 3 ก่อนวันพระหนึ่งวันหรือเรียกกันว่าวันโกน ฝ่ายชายจะไปตัดไม้ไผ่อ่อนเป็นท่อน ๆ ตามขนาดของปล้องโดยให้ด้านหนึ่งติดปล้องไว้เพื่อป้องกันไม่ให้รั่ว ฝ่ายหญิงเตรียมแช่ข้าวเหนียวขูดมะพร้าวปรุงข้าวหลามให้ได้สามรส คือ หวาน มัน เค็ม สำหรับกรอกใส่กระบอกไม้ไผ่แล้วนำไปเผาไฟ เช้าวันรุ่งขึ้นชาวบ้านจะนำข้าวหลามพร้อมกับอาหารคาวหวานไปทำบุญร่วมกันที่วัด
ถนนข้าวหลาม (จังหวัดชลบุรี)

ถนนข้าวหลามเป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดชลบุรี เชื่อมระหว่างทางหลวงพิเศษหมายเลข 7ถึงหาดบางแสนช่วยแบ่งเบาภาระถนนสุขุมวิทช่วงผ่านเขตเทศบาลเมืองอ่างศิลาเดิมถนนสายนี้ไม่ได้เริ่มต้นจากทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 และบางส่วนของสายทางเป็นส่วนหนึ่งของถนนเลี่ยงตลาดหนองมน โดยเริ่มต้นจากถนนสุขุมวิท บริเวณแยกวัดบางเป้ง ผ่านแยกมิตรสัมพันธ์ และสิ้นสุดที่ถนนบางแสนสาย 2 ภายหลังกรมทางหลวงชนบท ได้ก่อสร้างส่วนต่อขยายเส้นทางให้ไปเชื่อมต่อกับทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 ทำให้ถนนข้าวหลามมีจุดเริ่มต้นเส้นทางที่ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 ประมาณกิโลเมตรที่ 80+500 รวมระยะทาง 8.982 กิโลเมตร โดยกิโลเมตรที่ 0+000 ถึงกิโลเมตรที่ 4+982 มีฐานะเป็นทางหลวงชนบท ชบ.1073 สายแยกทางหลวงหมายเลข 7 (กม.ที่ 80+600) - บ้านหนองกระเสริมและตั้งแต่กิโลเมตรที่ 0+000 ถึงกิโลเมตรที่ 4+000 ช่วงทางแยกจุดตัดทางเลี่ยงตลาดหนองมน จนถึงทางแยกตัดถนนบางแสนสาย 2 มีฐานะเป็นทางหลวงท้องถิ่น ชบ.ถ 9-0021
ถนนข้าวหลามในช่วงเทศกาลสงกรานต์ ได้เป็นสถานที่เล่นน้ำสงกรานต์ชื่อดังในจังหวัดชลบุรี ที่จะมีวัยรุ่นหญิง-ชาย จำนวนมากมาเล่นน้ำสงกรานต์ที่ถนนสายนี้ ทำให้การจราจรของถนนสายนี้ในวันที่ 13-15 เมษายนของทุกปีเกิดการติดขัดแต่ผู้เล่นสามารถลงมาเดินบนถนนได้ อีกทั้งถนนสายได้นี้มีการจัดงานวันสงกรานต์โดยจะมีเวทีคอนเสิร์ตจากศิลปินมากมายหลากหลายค่ายมาให้ความสนุกกัน ผู้เล่นสามารถเล่นน้ำ ปะแป้งกันได้เต็มที่ โดยระหว่างการเล่นน้ำถ้าเกิดการหิวระหว่างสองข้างทางจะมีร้านจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มมากมาย รวมทั้งร้านจำหน่ายแป้ง ปืนฉีดน้ำสำหรับผู้ที่ต้องการอีกด้วย
ข้าวหลามดง

ข้าวหลามดง(ชื่อวิทยาศาสตร์:Goniothalamus laoticus) ชื่ออื่น จำปีหิน (ชุมพร) นมงัว (ปราจีนบุรี) เป็นไม้ตระกูลเดียวกับกระดังงาเป็นไม้ต้นขนาดเล็ก สูง 3-7 เมตร ทรงพุ่มโปร่ง เปลือกต้นสีเทาอมดำ เนื้อไม้เหนียว ปลูกเป็นไม้ดอกไม้ประดับใช้เป็นสมุนไพรหลังคลอดบุตร ทางภาคอีสานแก่นต้นเป็นส่วนผสมของยารักษาโรคซางในเด็ก
ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงสลับสองข้างกิ่ง แผ่นใบรูปขอบขนาน กว้าง 3-4 ซม. ยาว 10-16 ซม. ปลายใบเรียวแหลม โคนใบรูปลิ่ม ผิวใบด้านบนสีเขียวกว่าผิวใบด้านล่าง ก้านใบยาวราว 0.8 ซม. ดอก เป็นดอกเดี่ยวออกที่ซอกใบตามลำต้นหรือกิ่ง 1-3 ดอก กลีบเลี้ยงมีขนาดเล็ก 3 กลีบ สีเขียวแผ่กางออก กลีบดอกมี 6 กลีบ เรียงเป็น 2 ชั้น ๆ ละ 3 กลีบ ชั้นนอกรูปไข่ กว้าง 2.5-3 ซม. ยาว 4-5 ซม.ชั้นในยาว 1 เซนติเมตรประกบกันเป็นรูปสามเหลี่ยม กลีบดอกชั้นนอกอวบหนารูปหอก กว้าง 2.5-3 เซนติเมตร ยาว 4-5 เซนติเมตร ก้านดอกยาวประมาณ 1 ซม ดอกอ่อนสีเขียว เมื่อบานเปลี่ยนเป็นสีเหลืองหรือชมพูกางออก จากกัน เมื่อบานมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของดอก 3-3.5 เซนติเมตร ส่งกลิ่นหอมเย็น ดอกบาน 2-3 วัน แล้วจึงโรย มีอีกพันธุ์หนึ่งที่ดอกบาน แล้วเปลี่ยนจากสีเขียวอมเหลืองเป็นสีส้มแดงแล้วจึงโรย ซึ่งเป็นพันธุ์ที่หายากมากกว่า ออกดอกทยอยตลอดปี ดอกส่งกลิ่นหอมเย็นตลอดวัน ผล ออกเป็นกลุ่ม กลุ่มละ 6-12 ผล แต่ละผลรูปรี ยาว 2-3 ซม. ไม่มีก้านผล ผลแก่สีเขียวอมเหลือง มี 2-5 เมล็ด
ขยายพันธุ์ ด้วยการเพาะเมล็ดเจริญเติบโตได้ดีในที่ร่ม และมีแสงแดดรำไร ปลูกในกระถางควรใช้วิธีการทาบกิ่งส่วนวิธี การตอนพบว่าออกรากได้ยากมาก
ประเพณีกำฟ้า

ประเพณีกำฟ้าเป็นประเพณีสำคัญตั้งแต่สมัยโบราณ ซึ่งเกี่ยวกับวิถีชีวิตของชาวไทยพวน ที่อาศัยกระจายไปอยู่ในหลายภูมิภาค เช่น ต.ไผ่หลิ๋ว อ.ดอนพุด จ.สระบุรีลพบุรีสิงห์บุรีสุพรรณบุรีฉะเชิงเทรานครนายกปราจีนบุรีอุดรธานีหนองคายแพร่สุโขทัยอุตรดิตถ์และพิจิตรเป็นต้นแม้การรวมตัวในแต่ละถิ่นไม่มากนัก แต่ทุกแห่งต่างก็สามารถรักษาวิถีชีวิต และขนบธรรมเนียมดั้งเดิมไว้ได้อย่างดี
กำหมายถึง การสักการบูชา (ภาษาพวน)
กำฟ้าหมายถึง การสักการบูชาฟ้า
วันขึ้น 3 ค่ำเดือน 3 เป็นวันกำฟ้า ก่อนวันกำฟ้า 1 วัน คือวันขึ้น 2 ค่ำเดือน 3 จะถือเป็นวันสุกดิบแต่ละบ้านจะทำข้าวปุ้น หรือขนมจีนพร้อมทั้งน้ำยา และน้ำพริกไว้เลี้ยงดูกัน มีการทำข้าวหลามเผาไว้ในกระบอกข้าวหลามอ่อน มีการทำข้าวจี่ข้าวจี่ทำโดยนำข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้วนำมาปั้นเป็นก้อนขนาดพอเหมาะ อาจจะใส่ใส้หวานหรือใส่ใส้เค็มหรือไม่ใส่ใส้เลย ก็ได้ เสียบเข้ากับไม้ทาโดยรอบด้วยไข่ แล้วนำไปปิ้งไฟจนสุกหอม ข้าวจี่จะนำไปเซ่นไหว้ผีฟ้าและแบ่งกันกินในหมู่ญาติพี่น้อง พอถึงวันกำฟ้าทุกคนในบ้านจะไปทำบุญที่วัด มีการใส่บาตรด้วยข้าวหลาม ข้าวจี่ ตกตอนบ่ายจะมีการละเล่นไปจน ถึงกลางคืน การละเล่นที่นยมได้แก่ช่วงชัยมอญซ่อนผ้านางด้งฯลฯ
ชาวพวนมีความสามารถในด้านการเกษตร โดยเฉพาะการทำนา สมัยก่อนต้องพึ่งพาธรรมชาติ ชาวนาจึงเกรงกลัวต่อฟ้ามาก จึงมีการเซ่นไว้ สักการบูชา ซึ่งชาวบ้านรู้สึกสำนึกบุญคุณของฟ้าที่ให้น้ำฝน ทำให้มีประเพณีนี้เกิดขึ้นแต่เดิม ถือเอาวันที่มีผู้ที่ได้ยินฟ้าร้องครั้งแรกในเดือน ๓ เป็นวันเริ่มประเพณี แต่ทุกคนไม่สามารถได้ยินได้ทุกคน ภายหลังจึงกำหนดให้วันกำฟ้า คือ วันขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๓ ของทุกปี
ตามประเพณี"วันสุกดิบ"เป็นวันเตรียมงาน ตรงกับวันขึ้น ๒ ค่ำ เดือน ๓ ซึ่งข้าวหลามที่ใช้ในพิธีบายศรีสู่ขวัญจะทำในวัด เรียกว่า"ข้าวหลามทิพย์"ซึ่งใครได้กินเชื่อว่าจะไม่ถูกฟ้าผ่า
วันกำฟ้า ทุกคนจะหยุดงาน ๑ วัน จึงมีเวลา สำหรับการต้อนรับญาติพี่น้องที่มาเยี่ยมเยือนได้อย่างเต็มที่
หลังจากวันกำฟ้าไป ๗ วัน ก็จะเกิดวันกำฟ้าอีกครึ่งวัน ต่อจากครึ่งวันนี้ไปอีก ๕ วันถือว่าเสร์จสิ้น ชาวบ้านจะจัดอาหารคาวหวานไปที่วัดอีกหนึ่งครั้ง จากนั้นจะเอาดุ้นฟืนที่ติดไฟ ๑ ดุ้น ไปทำพิธีตามลำน้ำ เรียกว่าการเสียแล้งตามแม่น้ำลำคลองโดยจะทิ้งดุ้นไปตามสายน้ำ เป็นการบอกกล่าวเทวดาว่า หมดเขตกำฟ้าแล้ว
ในปัจจุบันยังคงถือประเพณีกันทุกปี แต่บรรยากาศในอดีตมีแต่จะหายไป โดยความสนุกท่ามกลางเสียงแคน การละเล่นพื้นบ้าน มาแทนที่ จึงกลายมาเป็นราตรีกำฟ้า
ประเพณีกำฟ้าในแต่ละท้องถิ่นอาจมีรายละเอียดแตกต่างกันออกไป แต่ชาวไทยพวนก็ยังรักษาคติดั้งเดิมไว้ได้อย่างมั่นคงตลอดมา
春武里府

春武里府（泰语：จังหวัดชลบุรี，皇家轉寫：Changwat Chon Buri，发音：[tɕ͡ʰōn bū.rīː]（））是泰國東部的一個府。當地華僑稱其為萬佛歲府，译自春武里旧称“บางปลาสร้อย”（Bang Pla Soi）。
春武里府位於泰國東部。西南瀕臨泰國灣，北到東南面（順時針）分別是泰國的北柳府、尖竹汶府和羅勇府。
在印度梵文當中「Chon」的意思是「水」，而「Buri」的意思是「城市」，故此該府別名為「水的城市」或「水都」。儘管近年來本府經常在旱季面臨缺水的難題。
該府形狀狹長，西面和西南面為泰國灣，北部屬於丘陵地帶，南面的漣洽邦（Laem Chabang）是泰國的第一大深水港口。
春武里府的交通十分發達，34號公路連接府城與曼谷、新曼谷國際機場。該公路多數路段為高架雙向線，在雨季不受地面洪水影響。
行車時間：首都曼谷－春武里府－大約2小時；新曼谷機場－春武里城－大約1小時。曼谷－芭堤雅－大約2.5小時；新曼谷機場－芭堤雅－大約1.5小時。
在本府南端，有烏打拋國際機場（U-Tapao Airport），在越戰時期作為美國空軍的重要基地，現今已開放作民用。曼谷航空公司、泰亞航空公司、大韓航空公司等有班機在此起降。該機場距離芭堤雅車程大約45分鐘。
六十年代初，芭堤雅還是一個默默無名的小漁村，由于爆發越戰，美軍利用它作休閒基地，名聲漸漸大了起來。今天她已是全球聞名的度假聖地。
近年，在芭堤雅以南的莎打厝（Sattahip）也漸漸受到發展商的重視。因為這裡吸引越來越多居住在泰國的各國退休者或長期度假者。
2002－2003年的世界童軍大露營及2005年第25屆亞太童軍大露營就選擇在本府的海角小鎮莎打厝扎營。
府徽上展示一座名叫：Khao Sam Muk的山，因為這座山上有著名的媽祖廟，當地人相信廟裡面供的神能保所有漁民都出入平安。
府樹是：緬甸桃花木（Burmese Rosewood），學名Pterocarpus indicus，當地名稱Pradu，府花即這種樹上所開的花。
本府標語：ทะเลงาม ข้าวหลามอร่อย อ้อยหวาน จักสานดี ประเพณีวิ่งควาย（泰文）
中文翻譯：美丽的海，美味的竹筒饭，甜美的甘蔗，精美的竹编，赛牛习俗。（中文）
本府行政上被劃分為11個县（Amphoe），又進一步被劃分為92個區（Tambon）及691個村（Muban）。
Khao Lak

Khao Lakes un pequeño pueblo localizado en la costa delMar de Andamánal sur deTailandia.
Khao Lak fue el litoral de Tailandia más dañado por eltsunami resultante del terremoto en el Océano Índico de 2004.Muchas personas murieron, incluyendo muchosturistas extranjeros.​ El número final de muertos fue superior a 4.000, con estimaciones no oficiales que alcanzan los 10.000. Esa diferencia es debido a la falta de censos precisos del gobierno y el hecho de que gran parte de lapoblación birmanamigranteno estaba documentada ni reconocida como residentes legales.​
Parque nacional Khao Lak Lamru

Elparque nacional marino Khao Lak Lamru(entailandés, อุทยานแห่งชาติหาดวนกร) es un área protegida ubicada en laprovincia Phang Nga, alsur de Tailandia. Se extiende por 125 kilómetros cuadrados y fue declarado en el año 1991, siendo el 66.º del país.
El parque comprende regiones montañosas con bosques verdes de montaña y bosques de playa frente almar de Andamán. El pico más alto mide 1.077 m sobre el nivel del mar. Los picos boscosos de las montañas degranitoKhao Lak, Khao Lamru, Khao Sangtong, Khao Maikaew y Khao Plaibangtoh son la fuente de gran cantidad de ríos y arroyos. Se espera que se incorpore también una zona de 3 km² que incluye unarrecife de coral.
El parque posee zonas demarcadas paraecoturismo,merenderos, zonas de natación y rafting y observación de aves y mariposas. Las dos principales playas del parque sonRock BeachySecluded Beach, ubicadas en las cercanías de las oficinas del parque. Subiendo por el curso de los ríos, se pueden observar las cataratas de Ton Chongfa y de Lamru.
Se puede acampar en el parque, hay servicios de baños y un restaurante.
La provincia Phang Nga, donde se encuentra el parque, fue una de las que más sufrió en toda Tailandia durante elTsunami de diciembre de 2004.
Amarygmus splendidulus

Amarygmus splendiduluses una especie de escarabajo del géneroAmarygmus, categorizada en la tribu Amarygmini,​ de la subfamiliaTenebrioninae. Fue descrita por Fabricius en 1801.​
Mide aproximadamente 5,5mmde longitud.​ Se distribuye por Asia: Tailandia, cerca del puebloKhao Lak.​
Petra Němcová

Petra Němcová(Karviná,República Checa; 24 de junio de 1979) es unamodelocheca. Ha hecho varios anuncios para reconocidas marcas demoda, comoClarins,LancasteroMax Factor.
Su padre esalbañily su madremaestra. También tiene una hermana llamada Olga.
Se convirtió en modelo después de ser descubierta mientras caminaba por la calle a los dieciséis años durante una búsqueda de talentos nacionales. Después de hacer su primer trabajo comomodeloen 2001, Petra empezó a trabajar con modelos comoHeidi KlumoJudit Mascó. Apareció en la portada del 2003 delSports IllustratedSwimsuit Issue, y también ha sido modelo paraVictoria's Secret, entre otras muchas empresas en el mercado de las prendas de vestir de la mujer.
El 3 de junio de 2004, fue uno de los jueces de televisión, en la 53.ª edición deMiss UniversoenQuito,Ecuador.
Es considerada una de las mujeres más sexies porFHM.
En diciembre de 2004, su novio, elfotógrafobritánicoSimon Atlee murió enel tsunami de Khao Lak, Tailandiamientras ambos se encontraban de vacaciones allí. Němcová consiguió trepar a unapalmera, donde pasó ocho horas, pero Atlee no consiguió sobrevivir a las olas de 5metros. Su muerte se confirmó en marzo de 2005, cuando su cuerpo fue hallado.
Petra sufrió varias lesiones, entre ellas una rotura depelvis, así como varios daños internos y contusiones. Tardó varios meses en recuperarse; posteriormente anunció que se retiraba definitivamente del mundo de la moda, y que solo trabajaría como modelo encausas benéficas.
Después de su recuperación, fundó laONGHappy Hearts, con la que promueve la construcción de colegios y dormitorios para los niños huérfanos por elmaremotodeKhao Lak(Tailandia).
En 2007 Němcová fue la presentadora de unreality showdenominado «Vida de modelo», en el que seis jóvenes aprendían de la supermodelo y otros profesionales de laagencia de modelosNext.El programa fue transmitido porPeople+Arts.​
Está casada con Benjamin Larretche. En septiembre de 2019 confirmó su primer embarazo. El 15 de noviembre de 2019 dio a luz a un niño.​
Ramulus nematodes

Ramulus nematodeses una especie asiática deinsecto palo.
Se encuentra enSingapur,​ Malasia, Borneo, Sumatra y Tailandia (se menciona la variación Khao Lak). Habita en plantas.
Se consideraque tiene altas tasas de natalidad, mortalidad, puesta de huevos y ciclo de vida. Se puede criar en cautiverio, aunque algunos cuidadoresinforman que tienen problemas.
Tilly Smith

Tilly Smith(1994) es una mujerbritánicaque, a los 10 años, salvó a casi cien turistas extranjeros en la playa Phuket enTailandiapor advertir a los bañistas unos minutos antes de la llegada de untsunamique causó elterremoto del océano Índico de 2004.
Smith aprendió sobre los tsunamis en una lección degeografíados semanas antes del tsunami, de su profesor Andrew Kearney en la escuela Danes Hill en Oxshott,Surrey. Reconoció las señales de aviso del agua retrocediendo de la costa y la formación de espuma en la superficie del mar y avisó a sus padres, quienes advirtieron a los que estaban en la playa y al personal del hotel enPhuketdonde se quedaron. La playa fue evacuada antes de que el tsunami llegara a la orilla, y fue una de las pocas playas de la isla sin víctimas registradas.
En la escuela Danes Hill a un camarógrafo le estuvo permitido seguir a Smith por un día para descubrir que hacia normalmente en la escuela. Kearney también fue entrevistado en la escuela.
La familia de Smith declinó solicitudes para ser entrevistados por emisoras comerciales y nacionales, pero Smith apareció en lasNaciones Unidasen noviembre de 2005, donde se reunió con el invitado especial de laONUpara el Tsunami ReliefBill Clinton, y en el primer aniversario enPhuket, como parte de una campaña para destacar la importancia de educación.
Smith estuvo educada en la escuela Danes Hill una escuela independiente en el pueblo de Oxshott enSurrey, seguido por la escuela, una escuela independiente en la parroquia civil de Stowe en Buckinghamshire.
El 9 de septiembre de 2005 Smith recibió el premio especial de la Sociedad Marina & Sea Cadetes del segundo lord de mar, el vicealmirante James Burnell-Nugent.
El Asteroide20002 Tillysmithlleva su nombre.​
En diciembre de 2005, Smith estuvo nombrada "Niño del Año" por la revista francesaMon Quotidien(una revista dirigida a jóvenes lectores ). En las conmemoraciones oficiales del tsunami en el primer aniversario del tsunami que tuvo lugar enKhao Lak, Tailandia el 26 de diciembre de 2005, se le dio el honor de la lectura de un poema a miles de espectadores.
Fundación Arquitectos de la emergencia

LaFundación Arquitectos de la emergenciaes una organización no gubernamentalfrancesacuyo objetivo es ofrecer ayuda y asistencia técnica a las víctimas decatástrofesnaturales, tecnológicas o humanas.
Arquitectos de la emergencia es una organización que fue fundada en abril de 2001, tras las inundaciones en laSommey laOise(departamentos de la región francesaPicardie). Adquirió el estatus de Fundación, dada su utilidad pública enFranciay dispone de secciones nacionales enAustraliayCanadá.
Los objetivos de la fundación Arquitectos de la emergencia son los siguientes:
Arquitectos de la emergencia dirige actualmente 9 programas en los siguientes países:Afganistán,Islas Salomón,Indonesia,Líbano,Pakistán,Perú,Sri Lanka, elChaden el marco de acciones de urgencia o de desarrollo a favor de poblaciones desfavorecidas.
533 personas, procedentes de 19 nacionalidades distintas, trabajan para la organización para asegurar que cumplan con las misiones. En total, más de 1200 arquitectos e ingenieros han intervenido en las obras de Arquitectos de la emergencia en 21 países.
La organización interviene en los siguientes campos:
Khao Lak

Khao Lak(thaï : เขาหลัก) est un regroupement de villages le long de laPhetkasem Road(la routenationale 4thaïlandaise, qui va deBangkokà la ville frontalière deSadao), situé dans laprovince de Phang Nga, district deTakua Paau bord de lamer d'Andamanau sud de laThaïlande. C'est un lieu de villégiaturebalnéaires'étendant sur une vingtaine de kilomètres.
Khao Lak est approximativement situé à 60 kilomètres au nord du pont Sarasin qui relieKo Phuketau continent, et à 74 kilomètres de l'Aéroport International de Phuket. La station balnéaire est desservie par bus, par taxi ou par « transfert » des hôtels depuis l'aéroport via la route nationale 4.
Le nom de Khao Lak vient de la création du Parc national de Khao Lak-Lam Ru en 1991 qui occupe 150 kilomètres carrés et qui entoure les installations touristiques développées sur les kilomètres de plages.
Le site est une destination touristique populaire en raison de la beauté de ses plages, de son parc national, de son ambiance calme et en tant que point d'accès vers leparc national des îles Similanet le parc national des îles Surin à partir de l'embarcadère de Thap Lamu.
Khao Lak a été pratiquement totalement détruit par leTsunami du 26 décembre 2004. C'est le site où se déroule le filmThe Impossible, sorti en 2012, relatant les événements liés à cette catastrophe. Un mémorial situé au bord de la routenationale 4et un musée du Tsunami rappellent ce que la région a enduré. Depuis ce drame, la majeure partie du paysage a été reconstruite mais il reste des traces visibles du douloureux évènement.