davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Ultraman Tiga

Ultraman Tiga(ウルトラマンティガcode: ja is deprecated,Urutoraman Tiga)adalah tokusatsu TV Jepang dan tayangan ke-11 diSerial Ultra. Diproduksi olehTsuburaya Productions. Ultraman Tiga ditayangkan pada tanggal 7 September 1996 sampai 30 Agustus 1997.
Katatigadalam Ultraman Tiga diambil dari bahasa Indonesia/Melayudengan maksud merujuk pada kemampuannya berganti menjadi tiga tipe, yakni Multi (berwarna gabungan merah dan ungu) Power (berwarna merah) Sky (berwarna ungu).
Terletak di alam semesta alternatif pada tahun 2007-2010 (2049 di pangkat AS, dub), monster raksasa dan penaklukkan alien mulai bermunculan, seperti yang diramalkan oleh penglihatan apokaliptik tentang kekacauan tak terkendali atas Bumi.
Menghadapi ancaman,TPC (Terrestrial Peaceable Consortium)dibuat bersama dengan cabangnya,GUTS (Global Unlimited Task Squad). Melalui pesan holografik dalam sebuah kapsul yang ditemukan oleh para peneliti, GUTS mendapatkan pengetahuan tentang piramida emas yang dibangun oleh peradaban kuno. Di lokasi, tiga patung ras raksasa yang awalnya membela peradaban manusia di Bumi sekitar 30.000.000 tahun lalu.
GUTS menemukan tiga patung kuno, tapi dua dari mereka yang dihancurkan oleh monster Golza dan Melba. Yang ketiga memperoleh keuntungan hidup dari energi spiritual petugas Daigo, keturunan ras kuno.
Daigo dan patung yang tersisa bergabung menjadi satu, yang terbuat dari cahaya. Tak lama setelah mengalahkan dua monster, Daigo diungkapkan oleh penglihatan hologram bahwa 30 juta tahun di masa lalu, kejahatan besar bahkan tidak bisa raksasa itu menghentikannya, sehingga menghancurkan peradaban kuno.
Kejahatan yang sama muncul kembali di seri teakhir, Penguasa Kegelapan yakni Gatanothor, dan hamba-hambanya, Gijera dan Zoigar. Gatanothor mengalahkan Ultraman Tiga dengan mudah, dapat menahan kekuatanDelcalium Light Streamdan versi modifikasiZeperion Ray, kedua penyelesaian dari Tiga, dan ternyata dia kembali menjadi patung batu, tapi cahaya kemanusiaannya mampu untuk mengubah dirinya menjadiGlitter Tiga, memberinya kekuatan untuk mengalahkan Gatanothor dan menyelamatkan Bumi.
Namun, kemenangan Tiga belum selesai. Daigo tidak lagi mampu menjadi Tiga setelahSpark Lenshancur menjadi debu akibat pertempuran terakhirnya. Ia mengungkapkan bahwa Tiga, meski tidak lagi terikat Daigo, energi sekarang tetap di jantung semua orang yang percaya dengan Tiga, batin-kekuatan dan keadilan. Mengingat kondisi yang tepat seperti saat putus asa, bunga api akan berkumpul dan patung Tiga akan direvitalisasi.
Ultramanasli membantu untuk mengalahkan monster Yanakagi. Seperti disebutkan sebelumnya, Tiga adalah dari garis waktu yang sama sekali berbeda dari Serial Ultra asli, sehingga banyak liuk plot dibuat untuk mempertemukan tim impian, sekaligus untuk menghormati ulang tahun ke 30 Ultraman asli.
Pada 2002, suatu adaptasi bahasa Inggris dari seri ini diproduksi oleh4Kids Entertainmentdan direkam di studio suara utama mereka yaitu4Kids Productions. Pengadaptasian suara ditayangkan padaFox Boxblok anak-anak diFoxAmerika Serikat.
Dark Horse Comicsterbit dalam bentuk seri manga berdasarkan Ultraman Tiga (2003–2004).
Jalur Shōnan-Shinjuku

Jalur Shōnan–Shinjuku(湘南新宿ラインcode: ja is deprecated,Shōnan–shinjuku-lain)adalah sebuah layanan kereta penumpang di jepang yang dibuka pada bulan Desember 2001. Jalur ini tidak memiliki KRL sendiri karena layanan melakukan perjalanan berbagi sepur denganRyōmō line,Takasaki line,Utsunomiya line,Yamanote line,Yokosuka line, danTōkaidō main line. Rute ini dianggap sebagai jalur terpisah di stasiun dan pada peta jalur kereta api.
Pola layanan yang terdapat pada Jalur Shōnan–Shinjuku adalah sebagai berikut:
(Jalur Utsunomiya: Cepat; Ōmiya–Ōfuna: Lokal; Yokosuka Line: Lokal)
di dalam Jalur Utsunomiya, dan hijau■di bagian selatan Stasiun Omiya.
(Jalur Takasaki: Lokal; Ōmiya–Totsuka: Cepat; Jalur Totsuka–Tōkaidō:
Lokal)
Odawara|
Odawara]]. Beberapa kereta pagi arah selatan dan kereta sore arah utara pada hari kerja beroperasi dari/menujuMaebashimelaluiJalur Ryōmō; Satu kereta pagi hari kerja diberangkatkan dariFukaya.
Tōkaidō: Cepat khusus)
Liner]].
Awalnya,layanan dilakukan dengan berbagai macam kendaraan penggerak, termasuk KRL115 series,211 series,215 series(kereta bertingkat),
E217 series, danE231-1000 series, tapi kendaraan penggerak distandarisadi menjadi KRL E231-1000 series mulai tahun 2004, di mana pada saat itu terdapat juga kereta Hijau bertingkat. Mulai awal grafikperjalanan yang baru, rangkaianE233-3000 seriesjuga diperkenalkan pada layanan Jalur Shonan–Shinjuku.
宿ライン10周年" [Feature: 10th Anniversary of the Shōnan–Shinjuku
line].Japan Railfan Magazine. Vol. 51 no. 607. Japan: Kōyūsha Co., Ltd. hlm. 7–42.line feed character di|title=pada posisi 7 (bantuan);line feed character di|trans-title=pada posisi 50 (bantuan)
Nomor telepon di Jepang

Nomor telepon di Jepangterdiri dari kode area, nomor sentral, dan nomor pelanggan.
Nomor geografis terdiri dari sembilan digit, termasuk kode area, tetapi tidak termasuk nol di depan. Sehingga, daerah berpenduduk padat memiliki kode area yang lebih pendek, sedangkan daerah yang berpenduduk jarang memiliki kode area yang lebih panjang. Sebagai contoh:
Kode area meningkat dari utara ke selatan;SapporodiHokkaidō(prefektur paling utara) memiliki kode11, danSetouchidi Kagoshima memiliki kode99-73. Ketika sistem telepon dirancang, Okinawa masih berada di bawahpendudukan Amerika Serikat, sehingga ketika dikembalikan ke Jepang pada tahun 1972, nomor teleponnya dipersempit antara Miyazaki (98x) dan Kagoshima (99x) dan dimulai dengan 988, 989, dan 980.
Selama tahun 1990-an, ketika rencana penggabungan kota menjadi munisipalitas disusun, sistem penomoran telepon digabungkan terlebih dahulu. Sebagai contoh,
menjadi:
Kebanyakan kota-kota ini sebenarnya menolak untuk bergabung, meninggalkan penelepon dengan digit tambahan ketika melakukan panggilan lokal. Hal ini sebagian diimbangi dengan tidak perlunya menekan kode area untuk kota tetangga.
Setelah memasuki tahun 2010-an, produk dan acara lokal mulai menggunakan nama yang berasal dari kode area.
0456net (Odawara, Kanagawa)0428 T-shirt (Ōme, Tōkyō)028 Market (Utsunomiya, Tochigi)028 Machinaka (Inner-City)Wi-Fi(Utsunomiya, Tochigi)Bar 035 (Hamamatsu, Shizuoka)
Utsunomiya Hirotsuna

Utsunomiya Hirotsuna(広綱;1543–1576) è stato unsamuraigiapponesedelperiodo Sengokuche servì ilclan Utsunomiya.
Hirotsuna era figlio diUtsunomiya Naotsuna. A causa dei conflitti all'interno diShimotsukedopo la morte del padre, Hirotsuna fu costretto a fuggire nei domini delclan Satakeda bambino. Era sposato con una figlia diSatake Yoshiakie con l'assistenza di Yoshiaki fu in grado di recuperare il dominio Utsunomiya, che era stato perso in precedenza dalclan Nasu. Gli succedette il figlio Kunitsuna.
Utsunomiya Kunitsuna

Utsunomiya Hirotsuna(国綱;1568–1607) è stato unsamuraigiapponesedelperiodo Sengokuche servì ilclan Utsunomiya.
Kunitsuna era il figlio maggiore diUtsunomiya Hirotsuna. Si sottomise alclan Hōjō, ma appoggiò a sua voltaToyotomi Hideyoshiquando questi assediò gli Hōjō aOdawaranel 1590. Fu privato dei suoi domini nel 1597 da Hideyoshi ma non riuscì a riconquistarli dopo la morte di quest'ultimo nel 1598.
Utsunomiya Brex

L'Utsunomiya Brex(宇都宮ブレックス) è una societàcestisticaavente sede aUtsunomiya, inGiappone. Fondata nel 2007, gioca inB.League.
L'Utsunomiya Brex è una squadra di pallacanestrogiapponesefondata aUtsunomiyanel2007. Nel2010vince il suo primo titolo dallaJapan Basketball League. Dal2016partecipa allaB1 Leaguevincendo due titoli nel2017e2022, insieme all'Alvark Tokyosono le squadre più titolate del torneo con due titoli a testa.
宇都宮地方裁判所

宇都宮地方裁判所（うつのみやちほうさいばんしょ）は、栃木県宇都宮市にある日本の地方裁判所の一つで、栃木県を管轄している。略称は、宇都宮地裁（うつのみやちさい）。真岡、大田原、栃木、足利に支部を置いている。
栃木県を管轄しており、宇都宮地方裁判所には宇都宮市に置かれている本庁のほか、真岡市、大田原市、栃木市、足利市の4市に地方裁判所と家庭裁判所の支部を設置しているほか、前述の5箇所にくわえ小山市の1箇所を加えた6箇所に簡易裁判所を設置している。また宇都宮、大田原、栃木、足利の4つの検察審査会も設置されている。
本庁
真岡支部
大田原支部
栃木支部
足利支部
※ただし、行政事件及び真岡・大田原の各支部の合議事件と少年事件、真岡・栃木の各支部の執行事件（不動産競売）は本庁で、足利支部管内の合議事件は栃木支部でそれぞれ取り扱う。
2019年（平成31年/令和元年）の取扱件数（本庁のみ、単位：件）
（在任期間の後ろは異動先）
宇都宮家庭裁判所

宇都宮家庭裁判所（うつのみやかていさいばんしょ）は、栃木県宇都宮市にある日本の家庭裁判所の一つで、栃木県を管轄している。略称は、宇都宮家裁（うつのみやかさい）。真岡、大田原、栃木、足利に支部を置いている。
本庁・支部はいずれも宇都宮地方裁判所の本庁・支部、簡易裁判所が併設されている。
※ただし、行政事件及び真岡・大田原の各支部の合議事件・少年事件は本庁で、足利支部管内の合議事件は栃木支部でそれぞれ取り扱う。
2019年（平成31年/令和元年）の取扱件数（本庁のみ、単位：件）
1949年（昭和24年）1月1日に、宇都宮地方裁判所内にあった家事審判所と、前橋少年審判所が管轄していた栃木県分の機能と権限を継承し、宇都宮家庭裁判所が設置された。
（カッコ内は異動先）
※2018年7月以降は宇都宮地方裁判所長を兼務
NHK宇都宮放送局

NHK宇都宮放送局（エヌエイチケイうつのみやほうそうきょく）は、栃木県を放送対象地域とする日本放送協会（NHK）の地域放送局。総合テレビとFM放送で県域放送を行っている。NHK EテレとAM放送（ラジオ第1放送・ラジオ第2放送）については関東広域圏放送の扱いとして、管轄の東京本局（NHK首都圏局）からカバー・中継されている。
NHKは2009年度から3年間の経営計画において、テレビ放送の完全デジタル化を機に栃木県と群馬県（前橋放送局）で総合テレビの県域放送を開始すべく準備を進めてきた。そして政府は2011年11月1日、移行期日を2012年4月1日と定め実施に向けた手続きを開始することを決定。12月9日には、電波監理審議会にて群馬・栃木両県域テレビ放送の答申が認められ2012年4月を目処に県域テレビ放送の開始を正式に発表した。そして2012年4月1日、前橋・宇都宮管内で県域放送が開始された。県域テレビ放送開始当初は宇都宮放送局の識別信号が割り当てられておらず、従来の「NHK総合・東京」のままとなっていたが、2013年1月26日の放送開始時より、「NHK総合・宇都宮」へ変更となった。なお、識別信号の変更については2012年12月1日を予定していたが同年12月16日に第46回衆議院議員総選挙が実施された影響から延期されていた。
各系統とも宇都宮タワーから送信。
宇都宮大学

宇都宮大学（うつのみやだいがく、英語:Utsunomiya University）は、栃木県宇都宮市峰町350に本部を置く日本の国立大学。1922年創立、1949年大学設置。大学の略称は宇大（うだい）。
県庁所在地、宇都宮市郊外の住宅街に数km離れた2キャンパスを置く。古典的な文学部、理学部などの設置がなく学生数5千人程度と国立大学としては小規模であるが国際学部、地域デザイン科学部、データサイエンス経営学部と時々の時流に乗った進歩的な学部の設置が特徴である。
2020年6月、日本経済新聞社と日経HRが実施した、「企業の人事担当者からみたイメージ調査」（全上場企業と一部有力未上場企業の人事担当者を対象に、2018年4月から2020年3月までの間に採用した学生から見た大学のイメージなどを聞いた調査）において、宇都宮大学は、エリア別では関東11位、全国20位、「採用を増やしたい大学」で全国3位となった。
以上の大学との提携関係は、国際交流室が担当している。提携内容は、先方の学生と、宇都宮大学との留学生の交換が主である。宇都宮大学と無関係の日本人が、先方の大学に留学し、宇都宮大学に対し日本における観察・実験の調査を依頼しても無理である。
交通アクセス
交通アクセス
本大学のキャンパスはテレビドラマやCMのロケーション撮影地として頻繁に用いられている。
2020年に日本経済新聞社と日経HRが実施した、「企業の人事担当者からみたイメージ調査」（全上場企業と一部有力未上場企業4,814社の人事担当者を対象に、2018年4月から2020年3月までの間に採用した学生から見た大学のイメージなどを聞いた調査）において、同大学は、「全国総合」で781大学中第20位にランキングされた。
우쓰노미야시

우쓰노미야시(일본어:宇都宮市)는도치기현중부에 위치하는시이자현청 소재지이며중핵시로 지정되어있다.
기타칸토의 최대 도시이며 수도권 도시에선 인구가 10위를 자랑한다.
도치기 현의 거의 중부,간토평야의 북단에 위치하고 수도도쿄로부터 북쪽으로 약 105km 떨어진 곳에 있고 고도는 시 중심부가 약 100m이다. 남부에는 평탄한 토지가 펼쳐져있고, 동부에는 기누 강, 중앙부를 기누 강 지류의 하나인 다가와 강, 서부를 오모이가와 강의 지류의 스가타가와 강이 흐른다. 또 중심 시가지에는 가마가와 강, 신카와 강이 흐른다.
토지는 기누 강이 흐르는 시 동남부 지역이 가장 낮고 북서부를 향해서 서서히 높아지고 있으며 그 전에는 고가지 산·다키 산·구라카케 산 등 작은 산들이 늘어서 있다.
우쓰노미야 시가지는 이 북서부 산계로부터 이어지는 도마쓰리 산, 하치만 산, 후타라 산이 정확히 종단한다. 뒤쪽으로 북부의 산계가 있고 평지의 앞으로 다가와 강 등의 수계가 있는 전형적인 "천연 요새"이고 이러한 지리적 이점을 이용해 세워진 우쓰노미야 성의조카마치로부터 발전을 계속하고 있다.
고고학자들은 우쓰노미야 지역이 일본 구석기 시대 이후 지속적으로 정착했다는 증거를 발견했고, 고분 시대의 수많은 무덤들이 그 경계에서 발견된다. 우쓰노미야 후타라산 신사는 353년에 창건되었다고 주장하는 시모쓰케 국의 이치노미야이다. 우쓰노미야 정은 헤이안 시대부터 센고쿠 시대까지 후지와라 씨의 분파인 우쓰노미야 씨의 지배하에 있었고 도요토미 히데요시에 의해 파괴되었다.
에도 시대에 우쓰노미야 지역은 닛코 가도와 오슈 가도가 만나는 곳에서 번성했다. 보신 전쟁 기간 동안 간토 북부의 우쓰노미야 성 전투는 간토 지방의 주요 분쟁이었다. 메이지 유신 이후, 우쓰노미야는 잠시 우쓰노미야 현에 속했다가 1884년에 도치기 현에 합병되어 현의 현도가 되었다. 우쓰노미야는 일본 제국 육군의 중요한 주둔지가 되었다.
1889년 4월 1일 정제가 시행되면서 공식적으로 우쓰노미야 정이 성립되었다. 1889년 말, 우쓰노미야의 인구는 30,698명으로 도쿄와 요코하마에 이어 간토 지역에서 세 번째로 인구가 많은 자치체였다. 1896년 4월 1일에 우쓰노미야 시가 되었다. 1945년 7월 12일 제2차 세계 대전 중 미군의 우쓰노미야 폭격으로 우쓰노미야와 주변 지역이 파괴되었다.
시 경계는 1951년부터 1955년까지 이웃한 스즈메노미야 정과 히라이시, 요코카와 정, 미즈호노 정, 쿠니모토 촌, 시로야마 촌, 토미야 촌, 도요사토 촌, 스가타가와 촌, 하가 군으로부터 시노이 촌의 일부를 합병하면서 확장되었다. 1996년에 우쓰노미야는 자치권이 확대된 핵심 도시로 지정되었다. 2007년 3월 31일에 가와치군 가미카와치 정, 가와치 정이 합병해 인구 50만 명이 되었다.
그 중고속철도인 도호쿠 신칸센과 기차선인 가라스야마선 이외는도시철도이다.
우쓰노미야 대학

우쓰노미야 대학(일본어:宇都宮大学,Utsunomiya University)은일본의 국립 대학이다.도치기현우쓰노미야시에 위치하고 있다.
우쓰노미야 대학은1949년에 우쓰노미야 농림 전문학교(宇都宮農林專門學校), 도치기 사범학교(栃木師範學校)와 도치기 청년 사범학교(栃木靑年師範學校)를 통합해서 설립되었다.
도부 우쓰노미야선

도부 우쓰노미야 선(일본어:東武宇都宮線, Tōbu Utsunomiya-sen)은 일본의 도치기 현의 24.3 km 철도선이다.도부 철도에 의해 소유되고 운행된다. 도치기 현의 신토치기 역부터 우쓰노미야의 도부 우쓰노미야 역까지 운행한다.
신토치기 역은도부 닛코 선과 연결을 제공한다.
모든 역은 도치기 현에 위치한다.
우쓰노미야선

우쓰노미야선(일본어:宇都宮線, うつのみやせん우쓰노미야센)은도쿄도다이토구우에노역에서도치기현나스시오바라시의구로이소역을도호쿠 본선과 그 지선을 경유하여 잇는동일본 여객철도의운행 계통이다.
우쓰노미야 선에서의 열차 운행은우에노역에서 시종착 하는 열차와,이케부쿠로와신주쿠를 거쳐 남으로 내려가는쇼난 신주쿠 라인직결 운행으로 나뉜다.우에노와오미야사이에서, 열차는다카사키 선과 선로를 공유하는데, 두 서비스 모두 병행하는게이힌 도호쿠 선과 비교해 볼때 사실상의 급행선이다. 우쓰노미야 선은우에노역시종착 열차가 1시간에 4회 있고,쇼난 신주쿠 라인직결열차는 1시간에 2대 있다. 그들 중 한 대는 쾌속열차이다. 보통 열차와 쾌속 열차는 그린차 (특실)가 포함된 10량 본편성이나 10량 본편성에 5량 부속편성을 중련한 15량 편성으로 운행하며, 동일본 여객철도 E231계 전동차, 동일본 여객철도 E233계 전동차가 쓰이고 있다. 15량 중련 편성의 경우 고가네이 역에서 우쓰노미야 또는 구로이소 역 쪽으로 가는 열차들은 5량 부속편성을 분리한 채 10량 본편성으로만 계속 운행한다.
우쓰노미야 선에서 가장 빠른 열차는 쾌속 '라비토'인데,우에노와우쓰노미야사이(106.1Km)을 1시간 26분 내로 잇는다.
최근 몇 년간, 지속적으로 열차 편수 증가가 있기는 했지만, 이 노선에서의 열차 운행은우쓰노미야역부터 반으로 줄어든다.우쓰노미야남부에서, 그린샤가 달린 10량 또는 15량E231계4문형 교외 통근형 전동차가 운행하지만, 북쪽에서는 주로 3문형 221계 전동차가 운행된다.
2015년3월 14일우에노도쿄라인개통때부터도카이도선직통운행 하기 시작했다.
많은 특급들이 이 노선을 따라 운행한다.
우에노 역에서 출발하는코가 행 열차가 매일 주중 저녁에 출발한다. 승객들은 오직 우에노에서만 탑승이 가능하다. 다른 모든 역에서만 하차만 가능하다. 우에노, 우라와, 오미야, 히가시오미야, 하스다, 구키, 코가 역에 정차한다. 7량 185계나 9량 489계 전동차로 운행한다.
보통열차는 한시간에 4회 운행한다. 이 열차 중 하나는 고나네이 역까지 운행하고 나머지는 우쓰노미야에서 종착한다. 아침 첨두시간대에, 우에노 행 열차는 4-6분 배차간격을 가지고 운행한다. 10량, 15량 E231계와 211계로 운행된다.
우쓰노미야 선 내에서,쇼난 신주쿠 라인쾌속 열차와 보통 열차는 각각 한 시간에 한 대 운행된다.우라와역과사이타마신토신역에는승강장이 없어서 정차하지 않았지만,2012년에우라와역승강장공사가 완료되었다. 모든 열차는 10량 또는 15량 E231계 및 E233계 전동차이다.
우쓰노미야 역과 구로이소 역 사이에는 보통열차와 쾌속열차 모두 모든 역에 정차한다. 열차는 거의 한 시간에 세 번 운행한다. 우쓰노미야와 구로이소를 거의 50분에 잇는다. 대부분의 열차는 211계 전동차이다.
가와치군

가와치군(일본어:河内郡, かわちぐん)은일본도치기현에 있는 군이다.
인구30,291명,면적54.39km²,인구밀도557명/km².(2025년 1월 1일,추계인구)
이하 1정으로 구성된다.
위 1정 외에, 1878년 행정 구역으로 출범할 당시의 군역은 현재의 행정 구역으로 대체로 아래 구역에 해당한다.
시모쓰케시

시모쓰케시(일본어:下野市)는일본도치기현의 남부에 있는 시이다. 인구는 약 6만명 이상 가지고 있는 시이다.2006년1월 10일에가와치군미나미카와치 정과시모쓰가군고쿠분지 정, 이시바시 정의 신설 합병으로 성립했다.
우쓰노미야시 통근률은 13.3%, 오야마시 통근률은 11.1%(모두 2010년 인구조사). 간토 대도시권에 속한다.
우쓰노미야성

우쓰노미야성(일본어:宇都宮城우쓰노미야조)은도치기현우쓰노미야시혼마루정에 있는 평성이다.간토7대 명성 중 한 곳이며에도 시대에는우쓰노미야번의번청이었다.
헤이안 시대에후지와라노 히데사토혹은후지와라노 소엔이 후타아라 산 남쪽에 거관을 건립한 것이 그 시초였다. 에도 시대에 개축되어 윤곽식과 제곽식 양식이 혼합된 구조로 바뀐 평성이었다. 성은 간토에서 흔히 볼 수 있는성루로 조성된 성이다.혼다 마사즈미가 성주로 부임했을 무렵천수가 조성되었다고는 하지만, 세이메이타이(清明台)로 불리는망루가 천수를 대신 하였다. 또, 우쓰노미야 성은닛코 동조궁에 인접해 있기 때문에 도쿠가와쇼군의 숙박지로 이용되었다.
19세기중엽에 일어난보신 전쟁으로 성은 소실되었고,태평양 전쟁후 도시개발로 인해 성터는 훼손되어 갔지만, 다행히혼마루일부 성루가 남아있어해자와 망루 및 여타 건조물이 목조로 복원되어 일반에 공개되었고, 성터는 우쓰노미야 성터 공원(宇都宮城址公園)으로 정비되어 있다. 앞으로도 어전 및 성문 등이 복원될 계획에 있다.
헤이안 시대~무로마치 시대
10세기~12세기무렵 후지와라노 히데사토 혹은 후지와라노 소엔이 거관을 조성한 것이 그 시작이라고 한다. 원래 우쓰노미야는후타아라산 신사가 있는 곳으로 신성시되었다. 후지와라노 소엔은전구년의 난에서미나모토노 요리요시,미나모토노 요시이에를 따라오슈 전쟁에 참전하였고, 그 공으로 신사의 신관으로써의 지위와기누강(게누 강) 유역 일대의 지배를 인정받았다. 이후아즈치모모야마 시대까지 약 530년간 우쓰노미야 성은우쓰노미야씨(宇都宮氏)의 거관이 되었다. 후지와라노 소엔은 우쓰노미야씨의 시조이다.
센고쿠 시대~아즈치모모야마 시대
간토의 패자 고호조 가문(後北条氏)과닛코 산의 토호 세력의 공격으로 잠시 동안 성은 그들 세력하에 있었고,도요토미 히데요시의오다와라 정벌후에는 히데요시가 입성하여오슈의 여러다이묘의 영지를 배분하였다. 우쓰노미야 가문은 히데요시로부터 영지를 인정받았으며 히데요시의 옛 성인 하시바 성을 부여 받는 등, 원만한 관계가였으나, 돌연1597년영지가 몰수되었다. 이 영지몰수 배경에는 우쓰노미야 가문에 입적하려는 아사노 가문과의 마찰이 원인이었다고 한다.1598년우쓰노미야는가모 히데유키가 18만석에 입봉되어 입성했으며, 우쓰노미야 성의성하 마을을 정비하였다.1600년에 일어난세키가하라 전투후, 가모 히데유키는 자신의 옛 영지인아이즈번으로 이봉되었으며, 이를 대신해오쿠다이라 이에마사가 10만석에 입봉되어 입성한다. 그리곤 우쓰노미야 가문의 제를 모시던 고젠지(興禅寺)를 재건하는 등, 도시발전을 꾀했다.
에도 시대
1619년도쿠가와 이에야스의 측근인혼다 마사즈미가 15만 5천 석에 입봉되어 입성하였고, 성 및 성하 마을을 대폭적으로 손보았다. 대략적으로 성의 구조가 바뀌었으며,혼마루등 주변해자를 더욱더 깊게 팠으며, 이때 나온 흙들로성루를 높게 조성했다. 성하 마을에서는닛코 가도와오슈 가도를 정비해 마을을 구획을 정했으며, 성안의 사찰 등을 주변 도로에 배치하여 외부의 침입에 보다 쉽게 대응토록 했고, 성에는쇼군을 맞이 할 수 있게 혼마루 어전을 건립했다. 또, 우쓰노미야가 숙박지 및 역의 기능을 보다 원활히 할 수 있도록 정비하는 등, 닛코 참배에 관련된 설비를 구축해 나갔다. 이런 일연의 공사 결과, 우쓰노미야는 성시(城市) 및 사찰, 숙박지로서의 기능을 갖춘 도시로 변모해 갔다. 우쓰노미야 성 개축 공사에서 마사즈미는막부의 의향을 고려해천수를 세우지 않고 2층2계의 세이메이타이를 천수 대용으로 삼았다. 하지만, 마사즈미의 뜻과 달리 우쓰노미야 성 개축을 둘러싸고 모반의 소문이 유포되어,1622년마사즈미의 영지는 몰수되고,오슈로의 유배형에 처해진다. 일연에 벌어진 이 일을 〈우쓰노미야성 천장 사건〉이라고 하며, 얄궂게도 이 모반의 소문을 쇼군도쿠가와 히데타다에 고한 이가가메히메였고, 그의 손자오쿠다이라 다다마사가 전임 번주 및 후임 번주였다.
혼다 마사즈미가 성주로 부임했던 3년간의 우쓰노미야의 성하 마을은 근대 도시우쓰노미야시로 발전하는 데 큰 초석이 되었다. 그 후, 성주로는 오쿠다이라 가문(1622년 ~1668년,1685년~1697년), 오쿠다이라 마쓰다이라 가문(1668년 ~1681년), 혼다 가문(1681년 ~ 1685년), 아베 가문(1697년 ~1710년), 도다 가문(1710년 ~1749년,1774년~1871년), 후코즈 마쓰다이라 가문(1749년 ~ 1774년)이 역임한후다이 다이묘의 성이었다. 에도 시대 후기 도다 가문이 다시 번주로 부임하여메이지 시대를 맞이하였다.
메이지 시대이후
1868년(메이지 원년)보신 전쟁의 전장이 되어 우쓰노미야 성을 비롯 마을이 전화로 소실되었다. (우쓰노미야 성 전투).1890년(메이지 23년) 성곽 일대가 민간에 불하되어 성터의 흔적이 차례차례 지워졌다.
태평양 전쟁후, 일본정부에 의한 전후 복구사업에 따라1946년(쇼와21년)10월 9일우쓰노미야 시도 이 사업에 선정되었고, 성터의 유구는 철거되어 시가지로 변모했다.1955년무렵까지 존재했던 해자가 위생상의 이유로 매립되었다.1958년(쇼와 33년) 성터는 고혼마루 공원으로 정비되었고,1989년과1995년,1999년3차례 발굴조사가 진행되었다.2002년(헤세14년) 우쓰노미야 성터 공원으로 명칭이 변경되었다.2007년(헤세 19년)3월 25일우쓰노미야 성 혼마루 일부의 외관복원공사를 완료하였고, 식전행사에서는 역대성주 우쓰노미야, 혼다, 도다 가문의 자손들이 참석했다.
현재 이축된 건조물로는 이마코지문(今小路門)이 있으며, 우쓰노미야시 가와라야정의 민가에 현존해 있다. 성문의 문 부분은태평양 전쟁때의철공출로 해체되어 남아 있지 않다. 덧붙여 우쓰노미야성의 혼마루 복원에 사용된 부재는도치기현내의편백,삼나무,소나무이며, 토담의 기둥과들보는아오모리산나한백이 사용되었다. 또, 성루의 구조물은 철근 콘크리트로 조성한 것이다.
닛코시

닛코시(일본어:日光市,문화어:닉꼬 시)는일본혼슈도치기현에 있는시이다.도쿄에서 북쪽으로 약 140km,우쓰노미야시에서 서쪽으로 약 35km 떨어져 있고도쿠가와 이에야스의 능이 있는닛코 동조궁과767년에 세워진후타라산 신사가 있는 일본과 해외 관광객들에게 인기있는 목적지이다. 이 지역에는 또한 많은 유명한 온천들이 있다.
도시 중앙에 닛코 국립공원이 있다. 예로부터 일본에서는 "닛코를 보기 전에 훌륭하다고 하지 말라."는 말이 있다. 이미8세기부터불교사원이 세워졌다.1616년도쿠가와 이에야스가 세상을 떠나자동조궁을 건립하고1617년그의 유골을 이곳에 안장했다. 이에야스의 손자 쇼군이에미쓰가 안장된대유원(大猶院)도 유명하다. 동조궁, 대유원 등의 영향으로 오늘날에도 동조대권현(東照大権現, 이에야스의 신호)에 대한 존경 의식이 강하다.
통합 후의 닛코 시는 도치기 현의 북서쪽의 광대한 농촌 지역을 포함해 면적도 1,449.87km로 늘어났다. 이것은 일본에서다카야마시,하마마쓰시에 이어 세 번째로 넓은 것이다.
주젠지호와게곤 폭포,닛코 식물원이 있으며, 도시의 많은 산과 폭포는 수력 발전의 중요한 자원이 된다. 이 지역은 또한 구리, 알루미늄, 콘크리트 등을 채굴한다. 닛코의 날씨는도쿄와 가까이 있기는 하지만 오히려홋카이도와 비슷하다. 이러한 이유는 닛코 시의 고도 때문이다. 닛코의 연평균 기온은 7 °C 이고 가장 더운 달에도 22 °C까지 밖에 안 오르고 가장 추운 달에는 -8 °C까지 떨어진다.
쇼도 쇼닌(勝道上人)은766년에린노지를 세웠고 이후784년에는 주젠지를 세웠다. 닛코 마을은 이러한 절들을 주변으로 발전하였다.1617년에닛코 동조궁이 완성되었고에도 시대에 이 지역에 방문객을 오게 하는 주요 시설이 되었다. 많은 새로운 길들이 이 시기에 세워져 주변 지역에서 닛코로 접근하는 것을 편리하게 하였다. 닛코 동조궁, 후타라산 신사, 린노지는 현재유네스코 세계유산으로 지정되어있다.
메이지 시대에 닛코는 산 속의 휴양지로 개발되었고 특히 일본을 방문하는 외국인들에게 인기있는 장소가 되었다.1890년에일본 철도(현재의닛코 선)이 개업하였고1929년에는도부 철도 닛코 선이 개업하였다.
1889년4월 1일에가미쓰가 군닛코 정이 성립하였으며,1954년에 이웃한 오코로가와 촌을 합병해 시로 승격되었다.2006년3월 20일, 주변에 있는이마이치 시(今市市),가미쓰가군아시오정(足尾町),시오야군후지하라정(藤原町),구리야마촌(栗山村)과 통합하여 새로운 닛코시가 발족하였다. 시청은 지역의 중심지이자 인구가 가장 많은 옛이마이치시에 세워졌고 시 이름은 지명도가 높은 "닛코"가 채택되었다.닛코 호텔도 여기서 유래하였다.
치하라 미노리

치하라 미노리는도치기현우쓰노미야시출신사이타마현에서 자란일본의 여자성우,가수다. 소속사는에이벡스플래닝&디벨럽먼트였으나 2013년 3월 31일자로 전속계약이 만료됨에 따라 4월부터는 개인소속사인 M-Peace로 변경되었다. 음반회사는란티스다. 가족 관계는 2녀 1남 중 차녀이다.
SUMMER CAMP 2 당시 공연장에서만 판매됨
SUMMER CAMP 3 당시 공연장에서만 판매됨
SUMMER CAMP 4 당시 공연장에서 선행발매됨
Minori Chihara Birthday Live 2012 당시 선행발매되었다.
치하라 미노리의 공연에서 바이올린을 맡은 무로야 코이치로가 만든 클래식 합중주팀인 Crustacea가 치하라 미노리의 노래를 인스트루멘털 버전으로 제작해오고 있었는데 세 번째 음반에는 치하라 미노리가 가수로서 참여했다. 이 음반의 마지막 곡인 "枯れない花"는 치하라 미노리가 직접 작사 작곡하고 무로야 코이치로가 편곡한 곡이다. 이 음반을 기반으로 2013년 2월 16일에 공연 <m.s.s Premium Acoustic Live featuring Crustacea>를 열었다.
기존의 치하라 미노리의 곡들을 오케스트라 버전으로 편곡한 음반으로 편곡과정엔 타다 아키후미가 참가했다. 이 음반을 기반으로 2015년 5월 6일에 토쿄 NHK홀에서 공연 <Minori Chihara Symphonic Concert 2015 ~Reincarnation~>을 열었다.
Уцуномия

Уцуно́мия(яп.宇都宮市Уцуномия-си)—центральный городи административный центр префектурыТотиги. Расположен в центральной части островаХонсю, на одном из притоков рекиТонэ. Площадь города составляет 416,84 км², население — 512 186 человек (1 июля 2014), плотность населения — 1228,74 чел./км².
Находится приблизительно в 100 километрах к северу отТокиои в 35 километрах к востоку отНикко. Вдоль города проходит высокоскоростная железная дорога «Синкансэн», которая может доставить пассажиров до столицы в течение 1 часа. Также в 3 часах езды от Уцуномии расположен международный аэропортНарита.
Работают предприятия машиностроения, металлообработки, цветной металлургии, электротехнической, деревообрабатывающей и целлюлозно-бумажной отраслей промышленности. Расположены заводы таких предприятий, какCanon,Japan Tobacco,Honda.
В Уцуномии имеется собственная футбольная команда, университет, зоопарк, музей.
В мае 1868 года, во времявойны Босин, вокруг укрепления Уцуномия разразиласьбитвамежду проимператорскими войсками и силамисёгуната Токугава, в результате которой последние потерпели поражение и были вынуждены отступить.
Собственно город был основан 1 апреля 1896 года. 31 марта 2007 года в состав города вошли пригороды Камикавати и Кавати.
Легкорельсовый транспорт Уцуномия

Легкорельсовый транспорт Уцуномия(яп.宇都宮ライトレールУтуномия-Раиторе:ру) — одна из линий, проходящих через префектуруТотиги,Япония.
Линия начала работу 26 августа 2023 года. Уцуномия стал первым городом в Японии, в котором появилась новая трамвайная система за 75 лет после Такаока, Тояма.
Проект обошелся в 68,4 миллиарда иен (467 миллионов долларов), первоначально планировалось открыть в марте 2022 года, однако график дважды переносился из-за задержки строительных работ. Во время опытной эксплуатации в ноябре произошел сход состава с рельсов.
Муниципальное правительство Уцуномии также планирует к 2035 году продлить трамвайную линию на 5 километров с западной стороны станции Уцуномия.
Длина линии: 14,6 км.
Электрифицирована на всём протяжении постоянным током 750 V.Ширина колеи: стандартная японская — 1067 мм.
Поезда ходят каждые 8 минут в часы пик и каждые 12 минут в дневное время. Все поезда относятся к типуфуцу: (local (местный)) и останавливаются на каждой станции. В будущем планируется эксплуатациякайсоку(rapid / скорый).
Талса

Та́лса(англ.Tulsa[ˈtʌlsə]) — второй по величине город штатаОклахомас населением около 390 тысяч жителей (послеОклахома-Ситис населением около 590 тысяч). Является основным муниципалитетом в городской агломерации Талса. Также Талса находится на 47-м месте средисамых населённых городов США. Город —центрокруга Талса, наиболее густонаселённого в Оклахоме. Расположен между округамиОсейдж,РоджерсиВэгонир.
Территория округа до 1836 года была заселена индейцами племени лочапока, входившему вконфедерацию криков. В течение большей части двадцатого века у города было прозвище «Нефтяная столица мира», так как он был одним из наиболее важных центров американской нефтяной промышленности. Через Талсу проходитШоссе Уилла Роджерса.  Город также известен своимвестерн-свингом.
Раньше экономика города в значительной степени зависела от нефтяной промышленности, а после экономического спада и последующей диверсификации создана экономическая база в области энергетики, финансов, авиации, а также телекоммуникационных и технологических секторов.
В мае 1921 года в Талсе произошли крупнейшие в историиСША расовые беспорядки, известные какРезня в Талсе.
Талса расположена в северо-восточной части штата Оклахома. Через город протекает рекаАрканзас. Общая площадь города составляет примерно 485 км², а сам город расположен на знаменитойтрассе 66. У Талсы большаягородская агломерация, в которой проживает 935 тысяч человек. В частности, в неё входят следующие населённые пункты:
В1956году супругиРоман ЯсинскийиМослин Ларкиносновали труппу «Балет Талсы». В городе в последние годы жизни проживал писатель и поэтЕвгений Евтушенко.
В 2022 году в городе был снят сериал «Король Талсы» соСильвестром Сталлонев главной роли.
Талса является местом действия сериала «Король Талсы».
Линия Уцуномия

Линия Уцуномия(яп.宇都宮線уцуномия сэн)— участокжелезнодорожной линииТохокуяпонского железнодорожного оператораEast Japan Railway Company, протянувшийся от станцииУэно, расположенной в специальном районеТайтовТокио, до станцииКуроисо, расположенной в городеНасусиобарапрефектурыТотиги.
Обслуживание на линии как правило делят на составы, начинающие движение от станцииУэно, и составы, идущие с/налинию Сёнан-Синдзюкуот/до станцийСиндзюку,Икэбукурои других южных станций. Между станциями Уэно и Омия составы используют одни и те же пути, что илиния Такасаки.
Подавляющее большинство составов заканчивает движение на станцииУцуномия. К югу от станции Уцуномия по линии ходят составы серииE231 seriesиз десяти или пятнадцати вагонов, к северу от данной станции 5-вагонные составы серии211 series.
По линии ходят следующие виды экспрессов:
Два состава отходят от станции Уэно до станции Кога каждый будний вечер. Посадка пассажиров возможна только на станции Уэно. Остановки: Уэно, Урава, Омия, Хигаси-Омия, Хасуда, Куки и Кога.
По линии Уцуномия ходят составы линии Сёнан-Синдзюку типов Rapid и Local, каждый приблизительно раз в час. Они не останавливаются на станциях Урава и Сайтама-Синтосин, так как на данных станциях нет доступных для них платформ. К 2012 году планируется открытие новых платформ на станции Урава.
Все составы 10- или 15-вагонные электропоезда серии E231.
Ходят раз в час, ограниченное число остановок. Путь от Синдзюку до Уцуномии занимает 1 час 35 минут.
Ходят раз в час, останавливаются на всех станциях. Путь от Синдзюку до станции Омия занимает 32 минуты.
На данном участке все составы останавливаются на каждой станции. Путь занимает около 50 минут.
Тохоку-синкансэн

Тохоку-синкансэн(яп.東北新幹線То:хоку синкансэн)— линиясинкансэна, соединяющая станцииТокиоиСин-Аоморив префектуреАомори. Линия принадлежит компанииJR East. Самая длинная линия синкансена в Японии. На всех 23 станциях синкансэна уставленыавтоматические платформенные ворота.
Максимальные скорости:
Тохоку-синкансэн — один из первых трёх разработанных в рамках действия японского Закона о всеяпонском внедрении системы синкансэнов (остальные два —ДзёэцуиНарита). В1971 годуприняты генеральный план и план подготовительных работ, в1982 годуоткрыто движение по участку от Омии доМориоки, к1991 годуоткрылось движение Токио — Мориока. В2002 годувведён в действие участок от Мориоки до Хатинохэ, являющийся частью участка Мориока — Син-Аомори, план подготовительных работ которого был утверждён в1973 годувышеупомянутым законом. В2010 годувведен в действие участок от Хатинохэ доСин-Аомори. В2011 годупо маршруту Токио—Син-Аомори запущены поездаХаябуса.
По состоянию на март 2013 года, на Тохоку-синкансэне используются следующие типы поездов
Класс E926 East i
Сайт JR East:http://www.jreast.co.jp/(на японском)
Коисо, Куниаки

Куниаки Коисо(яп.小磯 國昭Коисо Куниаки,1 апреля1880(1880-04-01),Уцуномия,Япония—3 ноября1950,Токио,Япония) — японский военный и политический деятель.
После окончаниявоенной академииКуниаки Коисо служил ввооружённых силах Японии. В июне 1901 года получил звание второго лейтенанта и был направлен в 30-й пехотный полк. В ноябре 1903 года произведён в лейтенанты. Участвовал врусско-японской войне. Служил батальонным адъютантом в сентябре 1904 года, командиром роты в мае 1905 года, в июне 1905 года произведён в капитаны. В 1932 году он был назначен начальником штабаКвантунской армии, а затем, после 1934 года — главнокомандующим японской армией вКорее. С 1939 года — в правительстве Японии. С 1939 по 1940 год Коисо работал в министерстве иностранных дел. С 1942 по 1944 год он являлсягенерал-губернатором Кореи. В 1944 году Куниаки был назначенпремьер-министром Японии, но в 1945 году был снят с должности. Послекапитуляции ЯпониивоВторой мировой войнеКоисо был признан военным преступником, арестован и осуждёнТокийским трибуналомк пожизненному лишению свободы. Умер отрака пищеводав тюрьме Сугамо.
ปราสาทอุตสึโนมิยะ

ปราสาทอุตสึโนมิยะ(ญี่ปุ่น:Utsunomiya Castle;โรมาจิ:宇都宮城;ทับศัพท์: Utsunomiya-jō) เป็นปราสาทญี่ปุ่นตั้งอยู่ที่นครอุตสึโนมิยะจังหวัดโทจิงิสร้างในสมัยปลายยุคเฮอัง
คามิโนกาวะ

คามิโนกาวะ(ญี่ปุ่น:上三川町;โรมาจิ:Kaminokawa-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคาวาจิจังหวัดโทจิงิประเทศญี่ปุ่นเมืองนี้มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 54.39 ตารางกิโลเมตร (21.00 ตารางไมล์) ข้อมูลเมื่อ1 สิงหาคม ค.ศ.  2020(2020 -08-01)มีประชากรประมาณ 31,243 คน 12,061 ครัวเรือนและมีความหนาแน่นของประชากร 570 คนต่อตารางกิโลเมตร
คามิโนกาวะตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดโทจิงิอยู่ทางเหนือของมหานครโตเกียวห่างไปประมาณ 90 กิโลเมตร พื้นที่ของเมืองประกอบด้วยพื้นที่ราบและแม่น้ำ ไม่มีภูเขา และตั้งอยู่ในส่วนที่ยื่นขึ้นไปทางทิศเหนือของที่ราบคันโตมีแม่น้ำคินูงาวะไหลผ่านเมือง เมืองนี้มีอาณาเขตติดกับนครอุสึโนมิยะทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัด
คามิโนกาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป(KöppenCfa) มีลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และะฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคามิโนกาวะอยู่ที่ 13.8 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,378 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.1 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.4 °C
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นประชากรของคามิโนกาวะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
มีการก่อตั้งหมู่บ้านคามิโนกาวะ ฮงโงะ และทาโกะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2432 ซึ่งเป็นการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ ต่อมาวันที่ 26 ธันวาคม 1891 หมู่บ้านทาโกะได้เปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านเมจิ และยกฐานะหมู่บ้านคามิโนกาวะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1893 และในวันที่ 29 เมษายน 1955 เมืองคามิโนกาวะก็ได้ผนวกหมู่บ้านเมจิและฮงโงะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเมือง
คามิโนกาวะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภาโดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเทศบาลเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน เมืองคามิโนกาวะกับนครอุตสึโนมิยะประกอบกับเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดโทจิงิจำนวน 13 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโทจิงิที่ 1 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เมืองคามิโนกาวะเป็นที่ตั้งของโรงงานนิสสันโทจิงิ และเป็นผู้ว่าจ้างรายใหญ่ในท้องถิ่น
คามิโนกาวะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 7 แห่ง และโรงเรียมัธยมต้น 3 แห่ง และมีโรงเรียนมัธยมปลายที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทจิงิ
เมืองคามิโนกาวะไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ
สายนิกโก

สายนิกโก(ญี่ปุ่น:日光線;โรมาจิ:Nikkō-sen) เป็นเส้นทางรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออกจากสถานีรถไฟอุตสึโนมิยะถึงสถานีรถไฟนิกโกในจังหวัดโทจิงิ
ทีบีเอสทีวี

สถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณโตเกียวหรือทีบีเอสทีวี(ญี่ปุ่น:TBSテレビ;โรมาจิ:TBS Terebi) เป็นสถานีโทรทัศน์ชั้นนำของเจแปน นิวส์ เน็ตเวิร์ค(JNN) ภายใต้การบริหารของทีบีเอสโฮลดิงส์ซึ่งเป็นบริษัทสาขาของ JNN ในภูมิภาคคันโต
ทีบีเอสทีวีได้ผลิตรายการเกมโชว์อย่าง "โหด มัน ฮา(ญี่ปุ่น:風雲！たけし城;อังกฤษ: Takeshi's Castle)" ซึ่งถูกพากย์เสียงเป็นภาษาต่าง ๆ และฉายซ้ำอีกครั้งในหลายประเทศ อีกทั้งยังสร้างแฟรนไชส์อุลตร้าแมนตั้งแต่ปี 1966 เป็นต้นมา รวมถึงสปินออฟในปีเดียวกันกับเรื่อง "อุลตร้า คิว" ที่ถูกสร้างโดยสึบูรายะพรอดักชันส์ให้แก่ทีบีเอส โดยตั้งแต่ช่วงปี 1990 ก็ได้มีการผลิตรายการเกมโชว์ "เกมหิน พลังนินจา(อังกฤษ: Ninja Warrior)" ซึ่งทำให้มีรายการจากนอกประเทศญี่ปุ่นที่ได้รับแรงบันดาลใจจากรูปแบบของรายการดังกล่าวจนเกิดเป็นรายการเกมโชว์ทองของทีบีเอสทีวี "คินนิกุบันซึเกะ" ที่ออกอากาศไปถึง 7 ฤดูกาล
ในวันที่ 24 พฤษภาคม 2017 ทีบีเอสทีวีและ 5 บริษัทสื่อรายใหญ่ (ทีวีโตเกียว,นิกเกอิ,วาอุวาอุ,เดนท์สุและฮากุโฮโด) ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะตั้งบริษัทใหม่ร่วมกันในเดือนกรกฎาคมเพื่อเปิดให้บริการวีดิโอออนไลน์แบบเสียค่าใช้จ่าย ในชื่อ "Premium Platform Japan" โดยมีทีบีเอสโฮลดิงส์เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่สุด และประธานบริษัทที่มาจากทีบีเอสโฮลดิงส์ชื่อ ยาซูฮิโระ ทากัตสึนะ
JORX–TV(นามเรียกขานเดิม: JOKR–TV) – ทีบีเอสทีวี (ชื่อเดิม: โตเกียวโฮโซ)
JORX–DTV– ทีบีเอสดิจิทัลทีวี
รายการของทีบีเอสทีวีจะออกอากาศในทุกสถานีโทรทัศน์ของเจแปน นิวส์ เน็ตเวิร์คทั่วประเทศ ได้แก่:
ด้านล่างนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางทีบีเอสทีวี
ทางด่วนโทโฮกุ

ทางด่วนโทโฮกุ(ญี่ปุ่น:東北自動車道;โรมาจิ:Tōhoku Jidōsha-dō) เป็นทางด่วนแห่งชาติสายหนึ่งของประเทศญี่ปุ่นมีเส้นทางในแนวเหนือ-ใต้ ระยะทาง 679.5 กิโลเมตร นับเป็นทางด่วนที่ยาวที่สุดในประเทศ ปลายทางทิศใต้อยู่ในนครคาวางูจิจังหวัดไซตามะเขตปริมณฑลของมหานครโตเกียวที่ชุมทางต่างระดับของทางด่วนโตเกียวไกกัง กับทางด่วนชูโตสายคาวางูจิ บริเวณใกล้กับสถานีรถไฟอาราอิจูกุ และปลายทางทิศใต้อยู่ในนครอาโอโมริจังหวัดอาโอโมริตอนบนของภูมิภาคโทโฮกุที่ทางแยกต่างระดับอาโอโมริ ซึ่งเป็นจุดบรรจบของทางด่วนอาโอโมริและถนนวงแหวนรอบเมืองอาโอโมริ บริเวณใกล้กับโบราณสถานซันไน-มารูยามะ
ทางด่วนโทโฮกุเป็นขององค์การการครอบครองและชำระเงินกู้ทางด่วนญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น:日本高速道路保有・債務返済機構) และดำเนินการโดยบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออกหมายเลขของทางด่วนสายนี้คือE4ภายใต้ข้อเสนอการกำหนดหมายเลขทางด่วน ค.ศ. 2016 เนื่องจากมีเส้นทางขนานไปกับทางหลวงหมายเลข 4
ทางด่วนสายนี้เชื่อมภูมิภาคโทโฮกุกับภูมิภาคคันโตหรือเขตมหานครโตเกียวและปริมณฑล และยังเป็นทางด่วนที่ยาวที่สุดในบรรดาทางด่วนทั้งหมดที่ดำเนินการโดยบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก
เส้นทางเริ่มต้นที่จุดตัดกับทางด่วนโตเกียวไกกังทิศเหนือของโตเกียว ทางด่วนจะวิ่งขึ้นไปทางทิศเหนือผ่านที่ราบของจังหวัดไซตามะและจังหวัดโทจิงิก่อนที่จะเข้าสู่พื้นที่ที่เป็นภูเขาภายในภูมิภาคโทโฮกุ ผ่านทางตอนกลางของจังหวัดฟูกูชิมะจากนั้นเส้นทางจะเข้าสู่จังหวัดมิยางิและผ่านบริเวณทางตะวันตกของเซ็นไดซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคโทโฮกุ เส้นทางต่อไปทางเหนือสู่จังหวัดอิวาเตะผ่านนครโมริโอกะเมืองหลวงของจังหวัด เมื่อถึงทางตอนเหนือของจังหวัดอิวาเตะ เส้นทางจะเลี้ยวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือในขณะที่ทางด่วนฮาจิโนเฮะจะแยกออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จากนั้นทางด่วนโทโฮกุจะเข้าสู่ตอนกลางของจังหวัดอาโอโมริก่อนที่จะสิ้นสุดในนครอาโอโมริซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทางด่วนอาโอโมริ โดยจะมีเส้นทางต่อไปทางทิศตะวันออกเป็นส่วนต่อขยายเชื่อมต่อกับนครฮาจิโนเฮะ
ทางด่วนโทโฮกุมีเส้นทางขนานไปกับโทโฮกุชิงกันเซ็งทางรถไฟสายหลักโทโฮกุของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออกและทางหลวงหมายเลข 4 ตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่โตเกียวไปจนถึงนครโมริโอกะ หลังจากที่เลยโมริโอกะขึ้นไปทางทิศเหนือ เส้นทางของทางด่วนโทโฮกุจะเบี่ยงไปทางตะวันตกเฉียงเหนือและไปขนานกับทางรถไฟสายหลักโออุและทางหลวงหมายเลข 7เส้นทางจะคดเคี้ยวผ่านเทือกเขาโออุไปสิ้นสุดปลายทางทิศเหนือบนทางหลวงหมายเลข 7 ในอาโอโมริ ตั้งอยู่ทางใต้ห่างประมาณหนึ่งกิโลเมตรจากสถานีรถไฟชินอาโอโมริปลายทางทิศเหนือของโทโฮกุชิงกันเซ็ง
ทางด่วนสายนี้มี 6 ช่องจราจรในช่วงตั้งแต่ชุมทางต่างระดับคาวางูจิ ถึงทางแยกต่างระดับอุตสึโนมิยะ และมี 4 ช่องจราจรตั้งแต่อุตสึโนมิยะ ไปจนถึงปลายทางที่อาโอโมริ
อัตราค่าผ่านทางหากเดินทางในทางด่วนโทโฮกุตลอดทั้งสายจากชุมทางคาวางูจิถึงทางแยกอาโอโมริ สำหรับรถยนต์ขนาดปกติค่าผ่านทาง 13,800 เยน สำหรับรถยนต์ขนาดเล็ก (kei car) ค่าผ่านทาง 11,100 เยน
แผนที่เส้นทาง:
ซากูระ (จังหวัดโทจิงิ)

ซากูระ(ญี่ปุ่น:さくら市;โรมาจิ:Sakura-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดโทจิงิประเทศญี่ปุ่นมีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 43,882 คนมีความหนาแน่นของประชากร 349 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่รวม 125.63 ตารางกิโลเมตร (48.51 ตารางไมล์)
นครซากูระตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของจังหวัดโทจิงิบนพื้นที่ตอนเหนือสุดของที่ราบคันโตนครซากูระอยู่ห่างจากมหานครโตเกียวไปทางทิศเหนือประมาณ 115 กิโลเมตร และห่างจากนครอุตสึโนมิยะเมืองหลวงของจังหวัดโทจิงิ ไปทางทิศเหนือ 15 กิโลเมตร พื้นที่ทางตะวันตกของนครซากูระเป็นที่ราบติดริมฝั่งทิศตะวันออกของแม่น้ำคินูงาวะและพื้นที่ทางตะวันออกเป็นพื้นที่ภูเขาซึ่งมีแม่น้ำสาขาหลายสายของแม่น้ำนากะไหลผ่าน
ซากูระจัดอยู่ในเขตภูมิอากาศชื้นภาคพื้นทวีป(เคิพเพินCfa) มีลักษณะคือฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีของซากูระอยู่ที่ 13.1 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,425 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.9 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 1.6 °C
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นจำนวนประชากรของซากูระเริ่มคงที่หลังจากที่เติบโตมาเป็นเวลานาน
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาล เมืองคิตสึเรงาวะ (ญี่ปุ่น:喜連川町;โรมาจิ:Kitsuregawa-machi) ได้รับการจัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และนครซากูระได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2005 โดยการควบรวมเมืองคิตสึเรงาวะและเมืองอูจิอิเอะ (ญี่ปุ่น:氏家町;โรมาจิ:Ujiie-machi) เข้าด้วยกัน ซึ่งเดิมทั้งสองเมืองอยู่ในอำเภอชิโอยะ
นครซากูระมีการบริหารในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภาโดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเทศบาลนครที่อยู่ในรูปแบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 18 คน นครซากูระรวมทั้งเมืองชิโอยะและเมืองทากาเนซาวะรวมกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดโทจิงิจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครซากูระเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดโทจิงิที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจหลักของท้องถิ่นคือเกษตรกรรม โดยเฉพาะการปลูกข้าว ซากูระเริ่มกลายเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยของชาวอุตสึโนมิยะที่อยู่ใกล้เคียงเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
นครซากูระมีโรงเรียนประถมศึกษา 6 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 2 แห่งที่ดำเนินการโดยเทศบาลนครซากูระ และมีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทจิงิ
สถานีรถไฟอิเกบูกูโระ

สถานีอิเกบูกูโระ(ญี่ปุ่น:池袋駅;โรมาจิ:Ikebukuro-eki) เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ในย่านอิเกบูกูโระเขตโทชิมะกรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่น ด้วยจำนวนผู้โดยสารกว่า 2.71 ล้านคนต่อวันในปี ค.ศ. 2007 ทำให้สถานีแห่งนี้เป็นสถานีที่มีผู้โดยสารหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสองของโลกรองจากสถานีชินจูกุ
และเป็นสถานีทีคับคั่งที่สุดของรถไฟโทบุเซบุและโตเกียวเมโทรเป็นสถานีหลักของเส้นทางรถไฟที่มาจากจังหวัดไซตามะและย่านที่พักอาศัยอื่นในบริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียว
ในหนึ่งวันมีจำนวนผู้โดยสารเฉลี่ยดังต่อไปนี้
โมโอกะ

โมโอกะ(ญี่ปุ่น:真岡市;โรมาจิ:Mooka-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดโทจิงิประเทศญี่ปุ่นมีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 167.34 ตารางกิโลเมตร (64.61 ตารางไมล์) ณ วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 นครโมโอกะมีจำนวนประชากรประมาณ 76,700 คนและมีความหนาแน่นของประชากร 458 คนต่อตารางกิโลเมตร
นครโมโอกะเป็นที่รู้จักจากทางรถไฟโมโอกะซึ่งให้บริการหัวรถจักรไอน้ำโดยเส้นทางรถไฟนี้ทอดยาวจากชิโมดาเตะจังหวัดอิบารากิไปจนถึงโมเตงิ จังหวัดโทจิงิในด้านการเกษตร เมืองนี้ผลิตสตรอว์เบอร์รีได้ 7,000 ตันต่อปีในเว็บไซต์ทางการของนครโมโอกะระบุชื่อเมืองในอักษรโรมันเป็น "Moka"และที่สถานีรถไฟท้องถิ่นใช้ชื่อสถานีเป็น "Mōka"ในขณะที่ชื่อเมืองที่ถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์นคือ "Mooka"
นครโมโอกะตั้งอยู่ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดโทจิงิห่างจากมหานครโตเกียวประมาณ 100 กิโลเมตร และห่างจากนครอุตสึโนมิยะซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดโทจิงิ ประมาณ 15 กิโลเมตร
นครโมโอกะมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป(การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินCfa) มีลักษณะเด่นคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นที่มีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 13.5 °C (56.3 °F) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,306.2 มิลลิเมตร (51.43 นิ้ว) โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคม อยู่ที่ประมาณ 25.5 °C (77.9 °F) และต่ำสุดในเดือนมกราคม อยู่ที่ประมาณ 1.6 °C (34.9 °F)
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นระบุว่าจำนวนประชากรของนครโมโอกะเริ่มคงที่ หลังจากที่เพิ่มขึ้นมาเป็นเวลานาน
ในยุคเอโดะพื้นที่แห่งนี้ส่วนใหญ่เป็นที่ดินเท็นเรียวที่อยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของโชกุนโทกูงาวะและฮาตาโมโตะต่อมาในช่วงปลายยุคเอโดะไดเมียวแห่งแคว้นศักดินาโอดาวาระโอกูโบะ ทาดาซาเนะได้พยายามพัฒนาพื้นที่รกร้างแห่งนี้โดยได้รับความช่วยเหลือจากนิโนมิยะ ซนโตกุ
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเมืองโมโอกะขึ้นภายในอำเภอสึงะจังหวัดโทจิงิ เมืองโมโอกะ ได้ผนวกรวมหมู่บ้านยามาเซกิ โออูจิ และนากะ ที่อยู่ใกล้เคียงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 และได้รับการยกฐานะเป็นนครในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1954
เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2009 ได้ผนวกรวมเมืองนิโนมิยะ (จากอำเภอฮากะ) เข้ากับนครโมโอกะ
นครโมโอกะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภาโดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานครเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 21 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครโมโอกะเป็นเขตเลือกตั้งหนึ่งที่ส่งสมาชิกสภาจังหวัดโทจิงิจำนวน 2 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครโมโอกะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 4 ของจังหวัดโทจิงิ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
นครโมโอกะเป็นศูนย์กลางการค้าของพื้นที่โดยรอบ มีเศรษฐกิจแบบผสมผสาน การเกษตรจะเน้นการผลิตข้าวและผลไม้เป็นหลัก ส่วนอุตสาหกรรมดั้งเดิมอย่างการกลั่นสาเกและการทอฝ้ายได้ถูกแทนที่ด้วยการอุตสาหกรรมการผลิตเบา ได้แก่ ชิ้นส่วนยานยนต์ และชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งส่วนใหญ่ผลิตให้กับโรงงานของบริษัทนิสสันในเมืองคามิโนกาวะและบริษัทฮอนด้าในสึงะ
นครโมโอกะมีโรงเรียนประถมศึกษา 14 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 9 แห่งที่สังกัดเทศบาลนครโมโอกะและมีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 4 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทจิงิ
Linyang Utsunomiya

AngLinyang Utsunomiya(宇都宮線,Utsunomiya-sen)ay isang linyang daangbakal sa Hapon na pinapatakbo ngEast Japan Railway Company(JR East). Nagsisimula ito saEstasyon ng UenosaTaitō, Tokyoat sinusundan ang baybayin ng Pasipiko sa Prepektura ngChiba,Ibaraki, atPrepektura ng Tochigibago magtapos ang linya saEstasyon ng KuroisosaIwanuma, Tochigi. Subalit, nagmumula ang karamihan ng mga tren saUenokaysa sa Nippori; gayon din, maraming tren ang tumutuloy lagpas ng Iwanuma saPangunahing Linya ng Tōhokuna papuntangKuroiso.
Linyang Karasuyama

AngLinyang Karasuyama(烏山線,Karasuyama-sen)ay isang linyang daangbakal saPrepektura ng Tochigi,Hapon, na pagmamay-ari at pinatatakbo ngEast Japan Railway Company(JR East). Tumatakbo ito mulaHōshakujisa bayan ngTakanezawahanggangKarasuyamasaNasukarasuyama.
Tumatakbo ang tren sa humigit kumulang isa sa isang oras, habang binabagtas ang kabuuang haba ng linya. Bimibiyahe ang ilang tren mulaPangunahing Linya ng Tōhokuhanggang saEstasyon ng Utsunomiya.
Linyang Ryōmō

AngLinyang Ryōmō(両毛線,Ryōmō-sen)ay isang linyang daangbakal na kumokonekta saOyamasaPrepektura ng TochigiatMaebashisaPrepektura ng Gunma. May haba itong 84.4 km (52.4 mi). Pinapatakbo at pagmamay-ari ito ngEast Japan Railway Company(JR East). Tumutukoy ang pangalan sa dalawang prepektura na Gunma at Tochigi na kung saan ang dalawa ay bahagi ng isang sinaunanglalawiganna may pangalangKeno(毛野), na sa katagalan ay nahati saKōzuke(Gunma) atShimotsuke(Tochigi). Kinokonekta ng linya ang parehang kalahati ng lalawigan.
Karamihan sa mga serbisyo ng Linyang Ryōmō ay nagpapatuloy hanggang Shin-Maebashi at nagtatapos saTakasakisaLinyang Jōetsu. Tumatakbo ang mga lokal na tren kada isang oras sa araw sa pagitan ng Oyama at Maebashi at dalawa o tatlong beses sa pagitan ng Maebashi at Takasaki. Dumadaan naman ang ilang mabilisang serbisyo mula Ueno at saLinyang Shōnan-Shinjukusa Linyang Ryōmō, subalit nahinto sila sa lahat ng estasyon.
Lumalakbay naman ang limitadong ekspres na serbisyo naAkagisa Maebashi mula Ueno (apat na beses kada araw sa Maebashi, dalawa o tatlong beses sa Ueno) o saShinjuku(isang lakbay kada araw). Sa normal na araw, ang ilang serbisyongAkagiay tinatawag naSwallow Akagi.
Ang mga sumusunod ay ang mga tren na ginagamit sa Linyang Ryōmō.
Pietrasanta

AngPietrasantaay isang bayan atkomuna(munisipalidad) saLalawigan ng Luccasa rehiyon ngToscanangItalya. Ang Pietrasanta ay bahagi ngVersilia, sa huling paanan ngApuanong Alpes, mga 32 kilometro (20 mi) hilaga ngPisa. Ang bayan ay matatagpuan 3 kilometro (1.9 mi) sa baybayin, kung saan matatagpuan angfrazioneng Marina di Pietrasanta.
Matatagpuan ito sa pangunahing kalsada at ugnayan ng riles mulaPisahanggangGenova, sa hilaga lamang ngViareggio.
Ang bayan ay may pinagmulangRomanoat may bahagi pa rin ng pader ng Romano.
Ang medyebal na bayan ay itinatag noong 1255 sa umiiral nang "Rocca di Sala" na kuta ng mgaLombardongni Luca Guiscardo da Pietrasanta, kung saan nakuha ang pangalan nito. Ang Pietrasanta ay nasa taas nito bilang bahagi ngRepublika ng Genova(1316–1328). Ang bayan ay unang binanggit noong 1331 sa mga talaan ng Genova, nang ito ay naging bahagi ngLuccakasama ang daungan ng ilog ng Motrone, at ginanap hanggang 1430. Sa oras na iyon lumipas pabalik sa Genova hanggang 1484, kapag ito ay isinanib saMedicina hawak na seigniory ngFlorencia.
Ang bayan noon ay naging kabesera ngCapitanato di Pietrasanta, na kinabibilangan ng mga bayan ng Forte dei Marmi, Seravezza at Stazzema (ang rehiyong ito ay naging makasaysayang puso ng Versilia). Ang bayan ay sumali sa bagong pinag-isangKahariang Italyanonoong 1861.
Ang Pietrasanta aykambalng
Nippon Television

AngNippon Television Network Corporation(日本テレビ放送網株式会社,Nihon Terebi Hōsōmō Kabushiki-gaisha)(TYO:9404) ay isang estasyongtelebisyonna nakabase saShiodomengMinato, Tokyo,Haponna pagmamayari niYomiuri Shimbun.  Ipinapalabas sa pamamagitan ng terestiyalidad sa lahat ng panig ng Hapon, kilala ang estasyon sa tawag naNihon TV(日本テレビ,Nihon Terebi),pinaiklisaNittele(日テレ,Nittere), at binabaybay na "NTV".
Noong Abril 2005 ang pakitang silid ngMona LisasaLouvre, Paris, ay natapos.  Ang renobasyon ay binigyang tulong ng NTV.
Noong Hulyo 2010 ang pagsasaayos ng lugar ng pagsasaayos sa Louvre para saVenus de Miloay natapos rin sa tulong ng  NTV.
35°39′51.9″N139°45′35.8″E﻿ / ﻿35.664417°N 139.759944°E﻿ /35.664417; 139.759944
Miki Sato

SiMiki Sato(佐藤 美希,Satō Miki, ipinanganak 26 Hunyo 1993 sa Utsunomiya,Prepektura ng Tochigi)ay isangtarento, artista at modelo mula sa bansangHapon.Kinakatawan siya ng Horipro.Nanalo siya sa Horipro Talent Scout Caravan Grand Prix.Si Sato ay ang ikalawang henerasyon na babaeng tagapamahala ng J.Leaguer.  Siya ay ekslusibong modelo para sa magasin nanon-no.Satomiki(サトミキ)ang kanyang palayaw.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
宇都宮車站

宇都宮車站（日语：宇都宮駅〔宇都宮驛〕／うつのみやえき）是位于栃木縣宇都宮市川向町，東日本旅客鐵道（JR東日本）、日本貨物鐵道（JR貨物）及宇都宮輕軌的車站。
東日本旅客鐵道宇都宮站的所屬路線包括東北本線、日光線、東北新幹線、山形新幹線與秋田新幹線。然而正式軌道名稱上只包括東北新幹線與東北本線，不存在山形新幹線、秋田新幹線等軌道名稱。自從2002年東北新幹線延伸至八戶以後，秋田新幹線所有列車不再停靠此站。
此站於1885年（明治18年）7月16日作為日本鐵道第二區線車站開業，1890年（明治23年）6月1日日本鐵道宇都宮站至日光的支線開業。國有化後的1909年（明治42年）10月12日，日本鐵道第二區線與往日光的支線軌道名稱分別制定為東北本線與日光線。在此以後，日本國有鐵道時代的1982年（昭和57年）6月23日東北新幹線開業的同時成為東北新幹線車站，分割民營化後由東日本旅客鐵道繼承，1990年（平成2年）3月10日起上野－黑磯間設立宇都宮線的愛稱。
現時，此站在來線的宇都宮線列車（上野站到發、上野東京線、湘南新宿線，黑磯站到發等）、日光線列車、烏山線列車、東北新幹線「山彥」「那須野」、山形新幹線「翼」到發，在來線列車所有列車都以此站為始發終到站。另外，東北、北海道新幹線「隼」「疾风」與秋田新幹線「小町」通過此站，但在仙台站與盛岡站等不出閘轉乘時，可使用1張新幹線特急券。
新幹線月台為高架上16輛編成對應的對向式月台2面、中間設通過線（本線）2線（2、3號月台）。
在來線月台為側式、島式月台3面5線的地面月台（15輛編組）、5號線和7號線間為貨物列車等待避線（6號月台）。島式月台的7、8號月台與9、10號月台上設售票機。
（來源：JR東日本:車站構內圖（页面存档备份，存于互联网档案馆））
近年的推移如下表。
車站編號為01。採用島式月台設計，並採用標準化的簡易車站模式，設有長約30米、全上蓋式的候車月台，並裝設了供現金客利用的整理劵機及候車座椅。西端部份現時為頭端式設計，以水泥建成的防撞石壆所欄截，而月台部份則設有扶手電梯及樓梯接駁至JR車站。但隨西段通過落實後，日後將會伸延至東武宇都宮站、護國神社方向。
月台上設有站務室，亦有職員駐守，是全線內唯一的有人站。平時負責定期票發售、宇都宮市IC卡「totra」（トトラ）、以及一般的月台事務。
36°33′33″N139°53′53″E﻿ / ﻿36.55917°N 139.89806°E﻿ /36.55917; 139.89806
栃木縣

栃木縣（日语：栃木県／とちぎけん），舊稱橡木縣、杤木縣，是位於日本關東地方北部的一個內陸縣。東面連接茨城縣、西面為群馬縣、南面為埼玉縣、北面則接鄰福島縣。縣政府所在地為宇都宮市。「栃」在日語的意思即是日本七葉樹。
栃木縣與群馬縣的地域在古代為「毛野國」的一部份。仁德天皇時，以地理上的上下分為「上毛野國（日语：上毛野国）」和「下毛野國（日语：下毛野国）」。此兩國於奈良時代改稱「上野國」及「下野國」，即現時群馬縣及栃木縣。
有研究指中文「櫔」與日文「栃」指同一類樹木，若「萬」簡化為「万」，則兩字形體便幾乎相同，雖然「栃」右上方是一撇，「櫔」右上方是一橫，但「櫔」在字形和字義上還是較接近「栃」。漢語林指「万」爲「萬」簡體而於栃字解説欄引用「歸栃」而註「キレイ」，即栃從「厲」音及其音讀音（レイ）。日本姓氏語源辭典亦列「栃」爲「櫔」異體字。「と」、「ち」分別爲「十」、「千」訓讀音，而十千即萬，即「とち」爲「萬」訓讀（普通日文詞典「萬」無「とち」訓讀音，但漢語林「杤」項解説欄註「萬」讀「とち」，全譯漢辭海第三版列「𣜜」爲「杤」、「栃」異體字，而《廣辭苑》載「とち」爲「十千」訓讀音而訓一萬）。漢語林更列「杤」字以係「万」加木徧而成。有「栃」本字論據忽略字形演變史，誤判對應字爲「槴」、「梔」、「朸」、「枋」、「櫪」。古壯字字典有列「𣜜」字但解作磨。然而，日本早期書籍多作「⿰木厉」，如《大漢和辭典》中「栃」字形右側即从「厂」之「厉」。昭和中期以後字形逐漸从「𠂆」，與「厂」相區別。歷史上也曾有「橡木」「櫔木」「杤木」「枥木」「『⿰木⿸厂丂』木」的表記。故或是日本將見於《山海經·中山經》中的「櫔」之俗寫體「⿰木厉」賦名無患子科植物日本七葉樹，即「栃」或直接源自「櫔」。
栃木縣位於關東地方北部，面積約6,408.28平方公里，在日本全國排名第20位，是關東最大的一個縣，2012年總人口 1,994,199人。栃木縣東西距離約84公里、南北距離約98公里。縣都宇都宮市距離東京約100公里、從東京站乘搭東北新幹線至宇都宮市約需50分鐘、也是北關東最高人口地區。縣內的日光市為日本著名的觀光勝地。
长谷川育美
宇都宮大學

宇都宮大学（うつのみやだいがく、Utsunomiya University）位于栃木县宇都宮市的日本国立大学。
国際学部、教育学部、农学部与本部一起位于宇都宮市峰町，工学部与地域设计科学部位于宇都宮市陽東７丁目。
宇都宮輕軌

宇都宮輕軌（日语：宇都宮ライトレール／うつのみやライトレール）是位於日本栃木縣宇都宮市內的路面電車輕軌系統，由宇都宮輕軌株式會社（宇都宮ライトレール株式会社）負責營運。宇都宮輕軌是由宇都宮市等單位出資的第三部門鐵道業者。總部位於栃木縣宇都宮市。
這是日本首次在沒有對現有鐵道路線進行擴建或改進的情況下將輕軌建設為全新鐵道路線，並且在一個過往尚無有軌電車的城市中以《鐵軌法》開通的路線，是自1948年富山地方鐵道伏木線（現為萬葉線株式会社运营的萬葉線）以來的首次。
現時宇都宮輕軌擁有1條路線。
現時共引入17列三輛編成列車，總共51節車廂的HU300形電車（日语：宇都宮ライトレールHU300形電車）。全數採用三菱電機的鼠籠式馬達起動，由新潟運輸系統負責設計及生產。列車編號中的"H"和"U"分別代表芳賀町（Haga）和宇都宮市（Utsunomiya）；而採用3字頭編號則是因為每列列車皆由三節車箱組成。
2020年12月至2021年1月期間為車輛作公開命名，共設立了四個選項，最終「ライトライン（LIGHTLINE）」在40,668票的總投票中取得了近半的得票（19,840票，48.8％）而當選。
首列列車於2021年5月27日被運送至宇都宮市，13小時移送至輕軌車廠。併結後於同年5月31日首度作公開展出。
編排上，向宇都宮站方向為1號車；往芳賀·高根澤工業團地方向為3號車。
為支持在地職業體育團體，把其中兩列列車改成為應援廣告列車，分別是宇都宮皇者的「BREX號」（306號列車）、及栃木SC的「栃木SC號」（309號列車）；至於首輛廣告列車則為JA LSupport（305號列車）。
宇都宮輕軌可接受以全國通用IC卡及以現金和整理劵的方式付款。
每組列車內的各車門兩旁均設有一組對應上、落車的IC卡感應器（即一組列車共設有16對上、落車感應器），列車到站時，全部車門均會打開，上車後將IC卡在下方綠色感應器拍卡便可，下車時則在上方的黃色感應器再次拍卡後便可下車。
根據宇都宮市政府的統計，開業首月，平均有超過92%的乘客使用IC卡，平日繁忙時間更幾乎是100%。
先在各月台上的整理劵機取整理劵後再上車，到站時則只能利用列車最前端車門下車，把整理劵和車費投進錢箱後即可下車。錢箱亦可以進行IC卡增值及零錢兌換，但只接受一千円紙幣（增值及零錢兌換）、五百円、一百円及五十円硬幣（只限零錢兌換）。
開業前，最初宇都宮市預計平日客量為約12,800人；土休日為4,400人；開業後首月，市政府公佈總使用人數為約42萬人，平日平均客量為12,000至13,000人，與預期相約，但土休日卻錄得由8,800人至20,000人的客量，其中9月3日（敬老之日）錄得最高的20,000人；相關的三連休日平均乘車人數為16,000人，是預計人數的四至五倍；另外當Green Stadium舉行J2栃木SC賽事時，使用量亦非常高，導致需要加開臨時班次。不過，市政府認為這或許是基於「開業特需」原因而導致土休日的使用量特別高，並表示會先再觀察一段時間後才決定是否在土休日增加班次。
2024年2月26日，即開業後半年，公佈平均日客量為平日13,000人；周末及假日為10,000人，當中宇都宮站東口為使用量最高的車站，而宇都宮大學陽東校園站則在周末及假日錄得極高的使用量，穩定的客量最終讓營運者宣佈4月1日進行首度時間表改正，除縮短行車時間、繁忙時間增班外，更於上午增設下行快速列車，停靠陽東校園站、平石、及清陵高校以東的各站，行車時間為42分鐘。
由於宇都宮輕軌是一條全新規劃的路線，對於以往慣常使用相關路段的駕駛者來說，新的交通規則仍未習慣，亦對行駛中的列車的警覺性不足，導致在併用路面上間中出現危險狀況，包括汽車的停車位置與輕軌安全區域過於貼近、部份車身甚或已位處緩衝區內、甚至有司機為了超車而駛入緩衝區域，令駕駛者與輕軌列車上的人員構成了安全隱患。而單單在開業的首月，就已經發生了三宗列車與汽車碰撞的事故，為此，市政府職員及縣警署局等多個部門隨即進行了一系列行動，如加強安全宣傳、實地巡視並找出交通黑貼，並派人駐守及增設提示標誌等。
自開業起，輕軌已出現經常誤點的狀況，當中很大程度上都是由於遇上較多使用現金的乘客，而令列車實際停留時間比預定時間為長而引起。雖然市政府表示使用全國互通IC卡乘搭輕軌的比例相當高，但在個別人流較多的車站，仍有乘客選擇採用車內使用現金支付車費，特別是在土休日的情況相對較為嚴重。
除此以外，輕軌在併用道路上並沒有使用優先權，燈號亦未必與列車行駛配合，再加上其他道路使用者的干擾，都會躭誤列車運行時間。
宇都宮芳賀輕軌線

宇都宮芳賀輕軌線（日语：宇都宮芳賀ライトレール線／うつのみやはがライトレールせん）是一條連結栃木縣宇都宮市的宇都宮站東口停留場與同縣芳賀郡芳賀町的芳賀·高根澤工業團地停留場、屬於宇都宮輕軌的輕便鐵路線。受軌道法（日语：軌道法）所規管而非鐵道事業法（日语：鉄道事業法）。2023年8月26日正式通車。宇都宮芳賀輕軌線是自1948年富山地方鐵道伏木線（即現時的萬葉線）以來，首條全新規劃及建成的路面電車路線。而期間一切在既有路線下伸延的路段，一律不計為全新規劃論。
宇都宮市議會於2022年通過落實線路西延計劃，屆時會由現時東口起，先通過橫跨JR站的高架路段，於西口設站，然後經二荒山神社、東武宇都宮站及護國神社，以栃木縣教育會館為止。西延段全長約五公里，將增設6個新車站，預計2026年動工、2030年代初開業，經費估計約400億圓。另外，更打算再西延三公里至大谷觀光地，不過現時仍處於規劃檢討階段。
依照2024年的規劃報告，將於JR宇都宮站至栃木縣教育會館（日语：栃木県教育会館）5公里區間內設置12座停留場，平均站距約400公尺。預計設置車站（暫定名稱）分別為：
明石志賀之助

明石志賀之助（日语：明石 志賀之助／あかし しがのすけ；？—？），本名山内志賀之助，日本江戶時代相撲力士，也是第一代橫綱。
他出身下野國宇都宮（現櫪木縣宇都宮市），幼名鹿之介，是藩士山内典膳之子。
據民間傳說，在1624年他參加了在東京的四谷相撲比賽，並即時成為明星，讓相撲組織者第一次獲取收入，並被第三代將軍德川家光援予日下開山（天下無雙、太陽之下聳立的高山）的稱號。
他也是日本有史以來最高大的相撲力士，高251.5厘米，重185公斤。
北關東自動車道

北關東自動車道（日语：北関東自動車道／きたかんとうじどうしゃどう）是日本高速公路（高規格幹線道路），起於群馬縣高崎市高崎系統交流道，經由栃木縣東北自動車道，終於茨城縣常陸那珂市常陸那珂交流道。
略稱為北關東道（日语：北関東道／きたかんとうどう），北關東自動車道建設促進期成同盟會經過公募後決定其暱稱為北關（日语：北関／きたかん）。本道路通過群馬縣前橋市、栃木縣宇都宮市、茨城縣水戶市，相當於經過利根川以北之北關東3縣的縣廳所在地。
高速公路路線編號與東水戸道路、常陸那珂收費道路共同被編為「E50」。
無線電台呼號以「高速公路廣播北關東道○○」方式廣播（例：如果在上三川，那就是「高速公路廣播北關東道上三川」）。
壬生停車區内的高速公路廣播採用較新奇的迷你FM（ミニFM）方式廣播。
24小時交通量（台）　道路交通調查　道路統計年報2015
（來源：「平成22年度道路交通調查（页面存档备份，存于互联网档案馆）」（自國土交通省主頁摘取資料作成），2013年數據則摘取自「道路統計年報2015」。）
※該區間在通車後半年間的24小時平均交通量為27,500，其他的路段也大幅增加。
不論哪一個路段通車後，先行通車路段交通量都有顯著增加。
在友部系統交流道與栃木都賀系統交流道，星期六、星期日與假日的傍晚西行方向常常發生5公里以上的交通堵塞狀況。此外，關越道（高崎系統交流道）、東北道（栃木都賀系統交流道）、常磐道（友部系統交流道）的交通擁塞也經常回堵至北關東道。
下列的高速巴士有行駛北關東自動車道。
宇都宮城之戰

宇都宮城之戰（日文：宇都宮城の戦い）（1868年5月11號），係日本戊辰戰爭中，明治新政府軍同埋舊幕府軍打嘅一場仗，以宇都宮城為中心，宇都宮同埋城下歷史建築都受破壞。
栃木足球會

栃木足球會（日文：栃木SC）係日本一支職業足球隊，日本乙組職業足球聯賽（J2）球隊之一。球會根據地係栃木縣宇都宮市，主場係栃木綠色球場。
佢嘅前身係栃木教員足球會，1953年成立。2009年加入日本職業足球聯賽。
SUBARU

SUBARU（株式会社SUBARU），2017年4月1號之前叫富士重工業或富士重工（富士重工業株式会社），係日本一間重工業公司，1953年7月15號由五間源自富士產業嘅公司–富士工業、富士自動車工業、大宮富士工業、宇都宮車輛同埋東京富士產業合併而成。
戊辰戰爭

戊辰戰爭（日文：戊辰戦争／ぼしんせんそう）係1868年1月3號（舊曆）到1869年5月18號期間，明治天皇嘅新政府同埋江戶幕府之間而打嘅一場內戰。最後，明治天皇嘅新政府大獲全勝。內戰結束之後，江戶幕府宣布落台，大日本帝國宣布成立。