ยาซีน

ซูเราะฮ์ยาซีน(อาหรับ:سورة يس) เป็นซูเราะฮ์ที่ 36 ของอัลกุรอานเป็นหนึ่งในซูเราะฮ์มักกียะฮ์ที่มี 83อายะฮ์(โองการ) ถึงแม้ว่านักวิชาการได้อธิบายว่าอายะฮ์ที่ 12 มาจากมะดีนะฮ์ก็ตามชื่อของซูเราะฮ์นี้มีจากตัวอักษรสองตัวของอายะฮ์แรกซึ่งมีข้อถกเถียงกันมาก โดยทางตัฟซีร อัล-ญาลาลัยน์ผู้ตีความหมายนิกายซุนนี(ตัฟซีร) ได้ตีความหมายและพูดว่า "อัลลอฮ์เท่านั้นที่รู้ความหมายของสิ่งนี้ [คำศัพท์]"และเป็นหนึ่งในชื่อของศาสดามุฮัมมัดที่รายงานโดยอะลี"ฉันได้ยินศาสนทูตของอัลลอฮ์กล่าวว่า "แท้จริงแล้ว อัลลอฮ์ได้ตั้งชื่อของฉันถึง 7 ชื่อในอัลกุรอาน: มุฮัมมัด [3:144; 33:40; 47:2; 48:29], อะฮ์หมัด [61:6],ฏอฮา, [20:1], ยาซีน [36:1], [อัลมุซซัมมิล; 73:1], [อัลมุดดัซซิร; 74:1] และ[อับดุลลอฮ์; 72:19]."
ซูเราะฮ์นี้เริ่มต้นโดยการยืนยันความถูกต้องตามกฎหมายของมูฮัมหมัดตัวอย่างเช่น อายะฮ์ที่ 2-6 "ขอสาบานด้วยอัลกุรอานที่มีคำสั่งอันรัดกุม แท้จริง เจ้าเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้ถูกส่งมาอย่างแน่นอน (เป็นผู้) อยู่บนแนวทางอันเที่ยงธรรม อัลกุรอานนี้เป็นการประทานลงมาจากพระผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ เพื่อเจ้าจะได้ตักเตือนกลุ่มชนหนึ่งซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขามิได้ถูกตักเตือนมาก่อนดังนั้น พวกเขาจึงไม่สนใจ"ในช่วงของอายะฮ์ที่ 1-12 ได้กล่าวให้ผู้คนนำกุรอานเป็นทางนำ โดยกล่าวเป็นคำเตือนแก่ผู้ปฏิเสธไว้ว่า 36:10 "และมีผลเท่ากันแก่พวกเขา เจ้าจะตักเตือนพวกเขาหรือไม่ตักเตือนพวกเขาก็ตาม พวกเขาก็จะไม่ศรัทธา"
จากนั้นจึงเล่าเรื่องราวของศาสดาที่ถูกส่งมาตักเตือนผู้ปฏิเสธแต่พวกเขากลับไม่สนใจถึงแม้ว่าศาสดาท่านนั้นได้กล่าวว่าเป็นสิ่งที่ดีแล้ว แต่ถูกผู้ปฏิเสธกล่าวไว้ว่า 36:14-15 " เมื่อเราส่งทูตสองคนไปยังพวกเขา พวกเขาได้ปฏิเสธเขาทั้งสอง ดังนั้น เรา (อัลลอฮฺ) จึงเพิ่มพลังด้วยการส่งทูตคนที่สามแล้วพวกเขา (บรรดาทูต) ได้กล่าวว่า “แท้จริงพวกเราถูกส่งมายังพวกท่าน“ พวกเขา (ชาวเมือง) กล่าวว่า “พวกท่านมิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นสามัญชนเช่นเดียวกับพวกเรา และพระผู้ทรงกรุณาปรานีมิได้ประทานสิ่งใดลงมา พวกท่านมิได้เป็นอื่นใดนอกจากกล่าวเท็จ”หลังจากที่เขาตายแล้ว ศาสดาคนที่สามได้เข้าสวรรค์ 36:26 - 27 "เขากล่าวว่า “โอ้ มาตรว่าหมู่ชนของฉันได้รู้ (สภาพของฉัน) ถึงการที่พระเจ้าของฉันทรงอภัยให้แก่ฉัน และทรงทำให้ฉันอยู่ในหมู่ผู้มีเกียรติ”"และตักเตือนผู้ปฏิเสธศรัทธาในสิ่งที่พวกเขาปฏิเสธ แต่อายะฮ์ที่ 36:30 ได้ยืนยันว่า พวกเขาไม่มีทางรู้ถึงสิ่งนี้แน่นอน "โอ้ อนิจจาต่อปวงบ่าว ไม่มีรอซูลคนใดมายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาได้เย้ยหยันเขา"
หลังจากนั้นได้กล่าวถึงสัญญาณอำนาจสูงสุดของอัลลอฮ์เหนือธรรมชาติตัวอย่างเช่น 36:33-37:
หลังจากนั้นจึงกล่าวถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นถ้าใครปฏิเสธทางนำที่ถูกต้องของมุฮัมมัดและอัลลอฮ์ ในวันสุดท้าย วันแห่งการชำระบัญชี ผู้ปฏิเสธจะต้องรับกรรมของตนเองและถูกลงโทษไปตามกันอัลลอฮ์ได้เตือนไม่ให้หลงตามชัยฏอน แต่มันนำทางลูกหลานอาดัมไปสู่ความหายนะ 36:60-63 "ข้ามิได้บัญชาพวกเจ้าดอกหรือ โอ้ลูกหลานของอาดัมเอ๋ย! ว่าพวกเจ้าอย่าได้เคารพบูชาชัยฏอนมารร้าย แท้จริงมันนั้นเป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกเจ้า และพวกเจ้าจงเคารพภักดีต่อข้า นี่คือแนวทางอันเที่ยงแท้ และโดยแน่นอน มันได้ทำให้หมู่ชนจำนวนมากของพวกเจ้าหลงทาง ทำไมพวกเจ้าจึงไม่ใช้สติปัญญาใคร่ครวญเล่า? นี่คือนรกญะฮันนัม ซึ่งพวกเจ้าถูกสัญญาไว้"อย่างไรก็ตาม อัลลอฮ์ได้เตือนไม่ให้หลงตามชัยฏอน แต่ผู้ปฏิเสธศรัทธากลับหูหนวกต่อสัจธรรม จึงต้องรับกรรมในวันแห่งการชำระบัญชี 36:63-64 "นี่คือนรกญะฮันนัม ซึ่งพวกเจ้าถูกสัญญาไว้ วันนี้พวกเจ้าจะเข้าไปลิ้มรสมัน เนื่องเพราะพวกเจ้าปฏิเสธ"
ซูเราะฮ์นี้ได้ยืนยันว่ามุฮัมมัดคือศาสดาที่แท้จริง36:69 "เรามิได้สอนกวีนิพนธ์แก่เขา (มุฮัมมัด) และไม่เหมาะสมแก่เขาที่จะเป็นกวีคัมภีร์นี้มิใช่อื่นใดเลย นอกจากเป็นข้อตักเตือนและเป็นคัมภีร์อันชัดแจ้ง"และกล่าวถึงความยิ่งใหญ่กับอำนาจของอัลลอฮ์ 36:82-83 "แท้จริงพระบัญชาของพระองค์ เมื่อทรงประสงค์สิ่งใด พระองค์ก็จะตรัสแก่มันว่า “จงเป็น” แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา ดังนั้น มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ซึ่งในพระหัตถ์ของพระองค์มีอำนาจเหนือทุกสิ่งและยังพระองค์เท่านั้นที่พวกเจ้าจะถูกนำกลับไป"