อีซา

ในศาสนาอิสลามพระเยซู(อาหรับ:عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ,อักษรโรมัน:ʿĪsā ibn Maryam,แปลตรงตัว'อีซา บุตรมัรยัม')  เชื่อกันว่าเป็นนบีและเราะซูลของอัลลอฮ์และอัลมะซีห์ท่านยังได้รับการพิจารณาว่าเป็นนบีที่ถูกส่งมาเพื่อชี้นำวงศ์วานอิสราเอล(บะนีอิสรออีล) โดยได้รับการวะฮีย์คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เล่มที่สามที่เรียกว่าอินญีล
ในคัมภีร์อัลกุรอานนนบีอีซาได้รับการอธิบายว่าเป็นพระเมสสิยาห์ (อัลมะซีห์) เกิดจากหญิงพรหมจารี แสดงปาฏิหาริย์ พร้อมด้วยสาวก ถูกปฏิเสธโดยสถานประกอบการของชาวยิว และถูกยกขึ้นสู่ชั้นฟ้า คัมภีร์กุรอานยืนยันว่านบีอีซาไม่ได้ถูกตรึงหรือสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน แต่อัลลอฮ์ทรงช่วยให้รอดอย่างอัศจรรย์ คัมภีร์กุรอานจัดให้นบีอีซาอยู่ในหมู่บรรดานบีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และกล่าวถึงท่านด้วยตำแหน่งต่างๆ การประกาศศาสนาของนบีอีซานำหน้าด้วยนบียะฮ์ยาและสืบต่อโดยนบีมุฮัมมัดซึ่งภายหลังมีรายงานว่านบีอีซาทำนายการมาของนบีมุฮัมมัด โดยใช้ชื่ออะหมัด
อัลกุรอานปฏิเสธมุมมองของคริสเตียนเกี่ยวกับความเป็นพระเจ้าของพระเยซูในฐานะพระเจ้าที่บังเกิดใหม่หรือพระบุตรของพระเจ้าอย่างแท้จริง โดยปฏิเสธนบีอีซาว่าเป็นพระเจ้าในหลายข้อ และยังกล่าวว่านบีอีซาไม่ได้อ้างตนเองว่าเป็นพระเจ้า ชาวมุสลิมเชื่อว่าสาส์นดั้งเดิมของนบีอีซาถูกบิดเบือน(ตะห์รีฟ) หลังจากที่พระองค์ได้รับการยกขึ้นไปยังชั้นฟ้า ลัทธิเอกเทวนิยม (เตาฮีด) ของนบีอีซาได้รับการเน้นย้ำในอัลกุรอาน เช่นเดียวกับนบีในศาสนาอิสลาม นบีอีซา ถูกเรียกอีกอย่างว่ามุสลิมในขณะที่ท่านเทศนาว่าสาวกของเขาควรอยู่ใน 'แนวทางที่ เที่ยงตรง' (ศิรอฏ็อลมุสตะกีม). นบีอีซามีปาฏิหาริย์ (มุอ์ญิซาต) มากมายในความเชื่ออิสลาม
ในวันกิยามะฮ์นบีอีซาจะกลับมาในการเสด็จกลับมาครั้งที่สองพร้อมกับอิมามมะฮ์ดีเพื่อสังหารอัลมะซีฮุดดัจญาล('พระเมสสิยาห์จอมปลอม') หลังจากนั้นโกก และ มาโกก(ยะอ์ญูจญ์ และ มะอ์ญูจญ์) เผ่าโบราณก็จะแยกย้ายกันไป หลังจากที่สิ่งมีชีวิตเหล่านี้จะพินาศลงอย่างน่าอัศจรรย์ อิมามมะฮ์ดีและนบีอีซาจะปกครองโลกทั้งใบ สถาปนาสันติภาพและความยุติธรรม และสิ้นพระชนม์หลังจากครองราชย์ยาวนานถึง 40 ปี ชาวมุสลิมบางคนเชื่อว่าเขาจะถูกฝังเคียงข้างนบีมุฮัมมัดที่หลุมฝังศพที่สงวนไว้แห่งที่สี่ของโดมสีเขียวในมะดีนะฮ์
ชาวมุสลิมเข้าใจนบีอีซาว่าเป็นหนึ่งในบรรดานบีที่สำคัญที่สุดของศาสนาอิสลาม สถานที่ที่เชื่อกันว่านบีอีซาเสด็จกลับมา คือมัสยิดอุมัยยะฮ์ในดามัสกัสเป็นที่นับถือของชาวมุสลิมอย่างสูงในฐานะสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อันดับสี่ของศาสนาอิสลาม นบีอีซาเป็นที่นับถืออย่างกว้างขวางในลัทธิศูฟีโดยมีการเขียนและท่องวรรณกรรมนักพรตและนักเวทมนตร์มากมายเกี่ยวกับบรรดานบีของอิสลาม
เรื่องราวของนบีอีซาในศาสนาอิสลามเริ่มต้นด้วยบทอารัมภบทที่บรรยายหลายครั้งในคัมภีร์อัลกุรอานซึ่งกล่าวถึงการประสูติของมารดาของท่าน คือ พระนางมัรยัม และการรับใช้ของนางในพระวิหารที่สองแห่งเยรูซาเล็มในขณะที่อยู่ภายใต้การดูแลของนบีซะกะรียาผู้ซึ่งจะกลายเป็นบิดาของนบียะฮ์ยา(ยอห์น ผู้ให้บัพติศมา) เรื่องราวการประสูติของนบีอีซาในอัลกุรอานเริ่มต้นที่กุรอาน 19:16–34 และ กุรอาน 3:45–53เรื่องเล่าเกี่ยวกับการเกิดนี้ได้รับการเล่าขานโดยมีการเปลี่ยนแปลงและเพิ่มเติมรายละเอียดโดยนักประวัติศาสตร์อิสลามตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา ในเรื่องของการประสูติอันบริสุทธิ์ของนบีอีซา แม้ว่าเทววิทยาอิสลามจะยืนยันว่าพระนางมารีย์เป็นเครื่องมือที่บริสุทธิ์ แต่ก็ไม่ได้เป็นไปตามแนวคิดเรื่องการปฏิสนธินิรมลที่เกี่ยวข้องกับการประสูติของพระนางมารีย์ในบางประเพณีของชาวคริสต์
อรรถกถาของอิสลามยืนยันการประสูติบริสุทธิ์ของนบีอีซาคล้ายกับเรื่องราวในอินญีลและเกิดขึ้นในเบธเลเฮมเรื่องราวของการเกิดที่บริสุทธิ์เปิดขึ้นพร้อมกับการประกาศถึงพระนางมัรยัมโดยมะลาอิกะฮ์ญิบรีลในขณะที่พระนางมัรยัมถูกเลี้ยงดูในพระวิหารหลังจากที่มารดาของนางให้คำมั่นสัญญากับอัลลอฮ์ ญิบรีล กล่าวว่า นางได้รับเกียรติเหนือบรรดาสตรีทุกนางจากทุกประชาชาติ และได้นำข่าวดีมาให้นางทราบเกี่ยวกับบุตรชายผู้บริสุทธิ์
ญิบรีลประกาศว่าจะตั้งชื่อบุตรชายว่า อัลมะซีห์ อีซา โดยประกาศว่าท่านจะถูกเรียกว่านบีผู้ยิ่งใหญ่ พระนางมัรยัมถามว่า นางจะตั้งครรภ์และมีบุตรได้อย่างไรในเมื่อไม่มีใครแตะต้องนาง มะลาอิกะฮ์ตอบว่า อัลลอฮ์ทรงสามารถกำหนดสิ่งที่พระองค์ประสงค์ได้ และสิ่งนั้นจะเป็นจริง
เรื่องเล่าจากคัมภีร์อัลกุรอานดำเนินต่อไปกับพระนางมัรยัม ซึ่งถูกเอาชนะด้วยความเจ็บปวดจากการคลอดบุตร ได้รับธารน้ำที่อยู่เท้าซึ่งพระนางสามารถดื่มได้ และด้วยต้นอินทผลัมที่พระนางสามารถเขย่าเพื่อให้ผลอินทผลัมสุกร่วงลงมาและมีความสุข หลังจากคลอดแล้ว พระนางมัรยัมก็อุ้มทารกอีซากลับไปที่พระวิหารและมีผู้อาวุโสในพระวิหารถามเกี่ยวกับทารกนั้น หลังจากได้รับคำสั่งจากญิบรีลให้กล่าวคำปฏิญาณอย่างสงบ นางชี้ไปที่ทารกอีซา และทารกก็ประกาศว่า:
นบีอีซาพูดบนเปลเป็นหนึ่งในหกปาฏิหาริย์ที่มาจากท่านในอัลกุรอาน ซึ่งเป็นเรื่องราวที่พบในพระวรสารทารกชาวซีเรียซึ่งเป็นผลงานในศตวรรษที่ 6 เช่นกันตามหะดีษต่างๆ นบีอีซาและพระนางมัรยัมไม่ได้ร้องไห้ตั้งแต่แรกเกิด
ความเชื่อของอิสลามสะท้อนให้เห็นบางส่วนในประเพณีของชาวคริสต์ที่ว่ามัรยัม (หรือมารีย์) เป็นหญิงพรหมจารีอย่างแท้จริงเมื่อทรงตั้งครรภ์นบีอีซา เรื่องราวโดยละเอียดที่สุดของการประกาศและการประสูติของนบีอีซามีอยู่ในซูเราะฮ์3 (อาลิ อิมรอน) และ 19 (มัรยัม) ของคัมภีร์กุรอานซึ่งมีเรื่องราวที่เล่าว่าอัลลอฮ์ (พระเจ้า) ได้ส่งมะลาอิกะฮ์มาประกาศว่าในไม่ช้าพระนางมัรยัมจะมีบุตรชายทั้ง ๆ ที่ยังเป็นหญิงพรหมจารี
นักวิชาการบางคนตั้งข้อสังเกตว่าเรื่องราวในซูเราะฮ์19 นั้นใกล้เคียงกับในพระกิตติคุณของคริสเตียนเรื่องลูกาเป็นพิเศษการประกาศถึงพระนางมัรยัมถูกกล่าวถึง 2 ครั้งในอัลกุรอาน และในทั้งสองกรณีพระนางมัรยัม/พระนางมารีย์ได้รับการบอกเล่าว่าอัลลอฮ์ทรงเลือกนางให้มีบุตรชายคนหนึ่ง ในกรณีแรก ผู้ถือสาร (ซึ่งชาวมุสลิมส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นมะลาอิกะฮ์ญิบรีล) ได้ส่งสารใน (กุรอาน 3:42-47) ขณะที่เขามีรูปร่างเป็นผู้ชาย (กุรอาน 19:16-22)ไม่มีการกล่าวถึงรายละเอียดของการปฏิสนธิ แต่เมื่อพระนางมัรยัมถามว่า นางสามารถให้กำเนิดบุตรชายได้อย่างไรเมื่อพิจารณาถึงความบริสุทธิ์ทางเพศของนาง นางบอกว่าอัลลอฮ์ทรงสร้างสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์และสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องง่ายสำหรับอัลลอฮ์
อิบน์ อิสฮากนักประวัติศาสตร์ชาวมุสลิมในศตวรรษที่ 8 (ค.ศ. 704–767) เขียนเรื่องชื่อกิตาบ อัลมุบตาดะอ์("ในตอนเริ่มต้น") โดยรายงานว่า นบีซะกะรียาเป็นผู้ปกครองของพระนางมัรยัมในช่วงสั้นๆ และหลังจากไม่สามารถดูแลนางได้ ท่านจึงมอบความไว้วางใจให้นาง ช่างไม้ชื่อ ญิรญีส (จอร์จ) ชายหนุ่มชื่อ ยูซุฟ (โยเซฟ) มาสมทบกับนางในพระวิหารอันเงียบสงบ พวกเขาช่วยกันตักน้ำและงานอื่นๆ เรื่องราวการประสูติของนบีอีซาเป็นไปตามคำบรรยายของอัลกุรอาน โดยเสริมว่าการประสูติเกิดขึ้นในเบธเลเฮมข้างต้นปาล์มที่มีรางหญ้า
อัฏเฏาะบารีนักปราชญ์ชาวเปอร์เซียในศตวรรษที่ 10 (839–923) กล่าวถึงทูตที่เดินทางมาจากกษัตริย์แห่งเปอร์เซียพร้อมของขวัญ (คล้ายกับ นักมายากลในพระคัมภีร์ไบเบิล) สำหรับอัลมะซีห์ (พระเมสสิยาห์) คำสั่งให้ชายชื่อ ยูซุฟ (ไม่ใช่สามีของมารีย์โดยเฉพาะ) ให้พานางและบุตรไปอียิปต์และกลับมาที่นาซาเร็ธในภายหลัง
อัลกุรอานไม่ได้รวมถึงประเพณีการเดินทางไปอียิปต์แม้ว่าซูเราะฮ์ 23:50 อาจกล่าวถึงเรื่องนี้: "และเราได้ให้สัญญาณแก่บุตรของมัรยัมและมารดาของเขา และเราได้ให้พวกเขาอยู่ในที่สูงซึ่งเต็มไปด้วย เงียบสงบและมีน้ำพุ"อย่างไรก็ตาม เรื่องเล่าที่คล้ายกับเรื่องเล่าที่พบในอินญีลและแหล่งข้อมูลที่ไม่เป็นที่ยอมรับแพร่หลายในประเพณีอิสลามยุคหลัง โดยมีรายละเอียดและรายละเอียดเพิ่มเติมบางส่วนที่นักเขียนและนักประวัติศาสตร์อิสลามได้เพิ่มเข้ามาตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา บางเรื่องเล่าว่านบีอีซาและครอบครัวอยู่ในอียิปต์ถึง 12 ปีเรื่องราวทางศีลธรรมมากมายและเหตุการณ์อัศจรรย์ในวัยเยาว์ของนบีอีซาถูกกล่าวถึงในกิเศาะศุล อัมบิยาอ์('เรื่องราวของบรรดานบี') ซึ่งแต่งขึ้นในช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมาเกี่ยวกับนบีและบุคคลในยุคก่อนอิสลาม
อัลมัสอูดีย์ เขียนว่านบีอีซาเมื่อยังเป็นเด็กได้ศึกษาศาสนายิวที่อ่านจากซะบูรและพบว่า
โดยนบีอีซา อ้างว่า
เป็นที่ตกลงกันโดยทั่วไปว่านบีอีซาพูดภาษาอราเมอิกซึ่งเป็นภาษากลางของแคว้นยูเดียในศตวรรษที่หนึ่งและภูมิภาคโดยรวม
มุมมองแรกและแรกสุดของนบีอีซาที่คิดขึ้นในความคิดของอิสลามคือมุมมองของนบี – มนุษย์ที่อัลลอฮ์ทรงเลือกให้นำเสนอทั้งการพิพากษาต่อมนุษยชาติสำหรับการบูชารูปเคารพและการท้าทายให้หันไปหาพระเจ้าที่แท้จริงองค์เดียว จากพื้นฐานนี้ สะท้อนให้เห็นบรรดานบีคนก่อน ๆ ผ่านมุมมองของอัตลักษณ์ของชาวมุสลิม นบีอีซาถูกมองว่าเป็นเพียงเราะซูลที่กล่าวสารซ้ำๆ ในยุคนั้น ปาฏิหาริย์ของนบีอีซาและชื่อในคัมภีร์กุรอานของนบีอีซาแสดงให้เห็นถึงพลังของพระเจ้ามากกว่าความเป็นพระเจ้าของพระเยซู ซึ่งเป็นพลังเดียวกันที่อยู่เบื้องหลังสารของบรรดานบีทุกคน ประเพณีบางอย่างของอิสลามเชื่อว่าภารกิจของนบีอีซามีไว้สำหรับชนชาติอิสราเอลเท่านั้น และสถานะของเขาในฐานะนบีได้รับการยืนยันโดยปาฏิหาริย์มากมาย
ภาพลักษณ์ที่สองของนบีอีซาในช่วงต้นคือภาพในยุคสุดท้าย แนวคิดนี้ส่วนใหญ่มาจากหะดีษ ประเพณีของชาวมุสลิมสร้างเรื่องเล่าที่คล้ายคลึงกันที่พบในเทววิทยาของคริสเตียน โดยเห็นว่านบีอีซาเสด็จมาในยุคสุดท้ายและเสด็จลงมาบนโลกเพื่อต่อสู้กับกลุ่มของอัลมะซีห์ ดัจญาล เรื่องเล่านี้เป็นที่เข้าใจกันว่าสนับสนุนอุดมการณ์ของศาสนาอิสลาม โดยมีประเพณีบางอย่างที่บรรยายถึงนบีอีซซาที่ชี้ไปที่ความเป็นอันดับหนึ่งของนบีมุฮัมมัด ประเพณีส่วนใหญ่ระบุว่านบีอีซาจะสิ้นพระชนม์ตามธรรมชาติ
ภาพที่สามที่โดดเด่นคือภาพของนบีอีซาซึ่งเป็นตัวแทนของปุโรหิต – นบีแห่งหัวใจ แม้ว่าอัลกุรอานจะอ้างถึง 'อัลอินญีล' ของนบีอีซา แต่คำสอนเฉพาะเจาะจงของนบีอีซาไม่ได้ถูกกล่าวถึงในคัมภีร์กุรอานหรือข้อความทางศาสนาในภายหลัง
แนวคิดของอิสลามเกี่ยวกับคำเทศนาของนบีอีซาเชื่อว่ามีต้นกำเนิดในกูฟะฮ์ประเทศอิรัก ภายใต้รัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีนซึ่งเป็นที่ซึ่งนักเขียนกลุ่มแรกสุดเกี่ยวกับประเพณีและวิชาการของชาวมุสลิมได้รับการกำหนดขึ้น แนวคิดของนบีอีซาและงานประกาศของท่านที่พัฒนาขึ้นในกูฟะฮ์นั้นรับเอามาจากคริสเตียนนักพรตในยุคแรกๆ ของอียิปต์ซึ่งต่อต้านการแต่งตั้งบาทหลวงของคริสตจักรอย่างเป็นทางการจากโรม
เรื่องแรกสุดที่มีจำนวนประมาณ 85 เรื่องนั้นพบในวรรณกรรมนักพรตสองชุดใหญ่ที่มีชื่อว่ากิตาบุซซุฮ์ด วัรเราะกออิก('หนังสือแห่งการบำเพ็ญตบะและการเมตตากรุณา') โดยอิบน์ มุบาร็อก(เสียชีวิต797) และกิตาบุซซุฮ์ด('หนังสือแห่งการบำเพ็ญตบะ') โดยอิบน์ ฮัมบัล(เสียชีวิต855) คำพูดเหล่านี้แบ่งออกเป็น 4 กลุ่มพื้นฐาน:
คำพูดกลุ่มแรกเป็นการขยายต้นแบบของนบีอีซาตามที่ปรากฏในคัมภีร์กุรอาน เรื่องราวกลุ่มที่สองแม้ว่าจะมีแกนหลักในอัลอินญีล แต่ก็มีการขยายเพิ่มเติมด้วย "ตราประทับของอิสลามที่ชัดเจน" กลุ่มที่สามซึ่งใหญ่ที่สุดในสี่กลุ่ม พรรณนาถึงนบีอีซาในฐานะนักบุญอุปถัมภ์ของการบำเพ็ญตบะของชาวมุสลิม กลุ่มสุดท้ายสร้างขึ้นจากต้นแบบของอิสลามและคำจำกัดความของนบีอีซาที่มีมุสลิมเป็นศูนย์กลางและคุณลักษณะของท่าน เสริมแนวคิดที่ลึกลับเกี่ยวกับคำศัพท์ต่างๆ เช่น "พระวิญญาณของอัลลอฮ์" และ "พระวจนะของอัลลอฮ์"
คัมภีร์อัลกุรอานกล่าวถึงการอัศจรรย์อย่างน้อยหกประการของนบีอีซา โดยมีนักเขียนและนักประวัติศาสตร์เพิ่มเข้ามาอีกมากในช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมา
การอัศจรรย์ทั้งหกนี้ในอัลกุรอานไม่มีรายละเอียดซึ่งแตกต่างจากพระกิตติคุณและแหล่งที่มาของความรู้ทางความคิดที่ไม่เป็นที่ยอมรับ ซึ่งรวมถึงรายละเอียดและกล่าวถึงการอัศจรรย์อื่นๆตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา เรื่องเล่าเกี่ยวกับปาฏิหาริย์ทั้งหกนี้ได้รับการอธิบายอย่างละเอียดผ่านหะดีษและกวีนิพนธ์ โดยมีงานเขียนทางศาสนารวมถึงปาฏิหาริย์อื่นๆ ที่กล่าวถึงในพระวรสาร แหล่งข้อมูลที่ไม่เป็นที่ยอมรับ และจากตำนาน
คำพูดบนเปลมีการกล่าวถึงในสามแห่งในอัลกุรอาน: อาลิ อิมรอน (3) 41, 46, อัลมาอิดะฮ์ (5) 109–110 และมัรยัม (19) 29–30 ส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องมีทารกอีซาปกป้องพระนางมัรยัมจากข้อกล่าวหาว่าให้กำเนิดบุตรโดยไม่มีสามีที่รู้จักอิสลามในยุคแรกยังไม่ชัดเจนเกี่ยวกับโยเซฟและบทบาทของท่าน นบีอีซากล่าวตามที่มะลาอิกะฮ์ญิบรีลกล่าวไว้ตอนประกาศ: นบีอีซาประกาศว่าตนเป็นบ่าวของอัลลอฮ์ ได้รับคัมภีร์ เป็นนบี ได้รับพรไม่ว่าจะไปแห่งหนใด ทรงอวยพรวันเกิด วันที่ท่านจะสิ้นพระชนม์ และวันที่ท่านทรงฟื้นคืนพระชนม์
เรื่องราวมหัศจรรย์ของการสร้างนกจากดินเหนียวและหายใจให้ชีวิตแก่พวกมันเมื่อเด็กถูกกล่าวถึงในอาลิ อิมรอน (3) 43, 49 และอัลมาอิดะฮ์ (5) 109–110
คล้ายกับพันธสัญญาใหม่อัลกุรอานกล่าวถึงนบีอีซารักษาคนตาบอดและคนโรคเรื้อนในอาลิ อิมรอน (3) 49 นักวิชาการมุสลิมและผู้พิพากษาอัลบัยฎอวี(เสียชีวิต1286) ได้เขียนบันทึกว่ามีผู้คนหลายพันคนมาหานบีอีซาเพื่อรับการรักษา และนบีอีซารักษาโรคเหล่านี้ด้วยขอดุอาเท่านั้นอัษษะอ์ลาบีนักวิชาการในยุคกลางเขียนเกี่ยวกับโรคเฉพาะทั้งสองนี้ว่าเกินความช่วยเหลือทางการแพทย์ได้อย่างไร และปาฏิหาริย์ของนบีอีซามีไว้เพื่อให้ผู้อื่นได้เห็นเพื่อเป็นสัญญาณที่ชัดเจนเกี่ยวกับข้อความของท่าน
เชื่อกันว่านบีอีซาได้ชุบชีวิตผู้คนขึ้นมาจากความตาย ดังที่กล่าวไว้ในอาลิ อิมรอน (3) 49 แม้ว่าจะไม่มีรายละเอียดว่าใครถูกคืนชีพขึ้นมาหรือสถานการณ์ แต่ก็มีการกล่าวถึงรายละเอียดในพระกิตติคุณของคริสเตียน อย่างน้อยสามคน (ชุบชีวิตลูกสาวของไยรัสลูกชายของหญิงม่าย ที่นาอิน และลาซารัส)
นบีอีซาสามารถทำนาย หรือ รู้ล่วงหน้าถึงสิ่งที่ซ่อนเร้นหรือไม่ทราบสำหรับผู้อื่น ตัวอย่างหนึ่งคือนบีอีซาจะตอบคำถามทุกข้อที่ทุกคนถามท่านอย่างถูกต้อง อีกตัวอย่างหนึ่งคือ นบีอีซารู้ว่าผู้คนเพิ่งกินอะไรไปบ้าง รวมทั้งสิ่งที่พวกเขาเก็บไว้ในบ้านด้วย
ในบทที่ห้าของอัลกุรอานอัลมาอิดะฮ์(5) 112–115 มีคำบรรยายกล่าวถึงสาวกของนบีอีซาที่ขอสำรับที่เต็มไปด้วยอาหารและเพื่อให้เป็นวันพิเศษสำหรับพวกเขาในอนาคต นี่อาจเป็นการอ้างอิงถึงศีลมหาสนิทตามศาสตราจารย์ด้านอิสลามและอาหรับศึกษา W. Montgomery Watt (เสียชีวิต2006)ตามที่ศาสตราจารย์ด้านศาสนาเปรียบเทียบ เจฟฟรีย์ พาร์รินเดอร์ (เสียชีวิต2005) มันไม่มีความชัดเจนว่าเรื่องนี้คล้ายคลึงกับพระกระยาหารมื้อสุดท้ายของพระกิตติคุณหรือการให้อาหารแก่ฝูงชน แต่อาจเชื่อมโยงกับคำภาษาอาหรับอีด(เทศกาลของชาวมุสลิม):
ในบันทึกของอัฏเฏาะบารีผู้พิพากษาสุนนะฮ์ก่อนอาหารมื้อสุดท้าย การขู่ฆ่าทำให้ท่านวิตกกังวล ดังนั้น นบีอีซาจึงเชิญเหล่าสาวกไปรับประทานอาหารมื้อสุดท้าย หลังจากเสวยพระกระยาหารแล้ว ท่านล้างมือและสรงมือเพื่อเช็ดมือของท่าน หลังจากนั้น นบีอีซากล่าวตอบพวกเขาว่า “สำหรับคืนนี้ที่เราได้กระทำแก่ท่าน คือให้เรารับประทานอาหารและล้างมือต่อหน้าท่าน ขอให้เป็นตัวอย่างแก่ท่าน ในเมื่อเจ้าถือว่าเราดีกว่าเจ้าก็จริง อย่าหยิ่งยโสในกันและกัน แต่จงเผื่อแผ่ซึ่งกันและกันเหมือนที่เราได้ขยายตนเองเพื่อเจ้า" หลังจากสั่งสอนสาวกในคำสอนของท่าน นบีอีซาบอกล่วงหน้าว่าคนหนึ่งจะปฏิเสธท่านและอีกคนหนึ่งจะทรยศท่าน อย่างไรก็ตาม ตามทัศนะของอิสลามเกี่ยวกับการสิ้นพระชนม์ของพระเยซู มีเพียงศพที่มีรูปลักษณ์เหมือนนบีอีซาเท่านั้นที่ถูกตรึงและนบีอีซาเองก็ถูกยกขึ้นสู่อัลลอฮ์
อัฏเฏาะบารี (เสียชีวิต923) รายงานเรื่องราวการเผชิญหน้าของนบีอีซาในวัยผู้ใหญ่กับกษัตริย์องค์หนึ่งในภูมิภาคและการรักษาพระโอรสของพระองค์ ไม่มีการกล่าวถึงตัวตนของกษัตริย์ในขณะที่ตำนานกล่าวถึงฟิลิป ชาวเทคราคการอ้างอิงในพระคัมภีร์ที่สอดคล้องกันคือ "ลูกชายของเจ้าหน้าที่ราชวงศ์"
เรื่องราวในตำนานของปาฏิหาริย์โดยนบีอีซาในวัยเยาว์ซึ่งใช้เป็นบทเรียนที่เรียนรู้ได้ยากซึ่งพบได้ทั่วไปในตำนานตะวันออกกลางตามคำบอกเล่าของศาสตราจารย์ อัยยูบ ซึ่งเกี่ยวข้องกับชายชาวยิวและขนมปังก้อนหนึ่ง แม้ว่าจะมีการโต้เถียง แต่บทเรียนเน้นที่ความโลภด้วยการบอกเล่าความจริงที่ถักทอเป็นเรื่องราว เป็นเรื่องที่พบได้บ่อยในหนังสือเด็ก
เรื่องราวปาฏิหาริย์ในตำนานอีกเรื่องเกี่ยวกับสติปัญญาในวัยเด็กของนบีอีซา ตำนานนี้รายงานผ่าน alอัฏเฏาะบารี จาก อิบน์ อิสฮาก พูดถึงพระนางมัรยัม ส่งนบีอีซาไปโรงเรียนสอนศาสนาและครูประหลาดใจที่พบว่านบีอีซารู้ข้อมูลที่กำลังสอน / สนทนาอยู่แล้ว
อีกเรื่องหนึ่งจากอัฏเฏาะบารี เล่าถึงนบีอีซาในวัยเยาว์ที่เล่นกับเยาวชนในหมู่บ้านของท่าน และบอกพวกเขาว่าพ่อแม่ของพวกเขาเตรียมอาหารอะไรให้พวกเขาที่บ้าน
ตามรายละเอียดของเรื่องเล่า พ่อแม่บางคนเริ่มรำคาญและห้ามไม่ให้ลูกๆ เล่นกับนบีอีซา เพราะสงสัยว่าเขาเป็นหมอผี ผลก็คือ พ่อแม่กีดกันลูกๆ ของพวกเขาให้ห่างจากนบีอีซาและรวบรวมลูกๆ ของพวกเขาไว้ในบ้านหลังเดียว วันหนึ่งนบีอีซารู้สึกโดดเดี่ยวจึงออกไปตามหาเพื่อนๆ และเดินมาที่บ้านนี้ ท่านถามพ่อแม่ของพวกเขาว่า เด็กๆ ของพวกเขาอยู่ที่ไหน พ่อแม่โกหกและตอบว่าเด็กไม่ได้อยู่ที่นี้ หลังจากที่นบีอีซาถามว่าใครอยู่ในบ้าน พ่อแม่ก็เรียกพระเยซูว่าสุกร จากนั้นนบีอีซากล่าวว่า "ขอให้มีสุกรในบ้านนี้" เปลี่ยนเด็กทุกคนให้เป็นสุกร
ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา นักเขียนชาวมุสลิมยังได้อ้างถึงปาฏิหาริย์อื่นๆ เช่น การขับผีออก โดยยืมมาจากแหล่งข้อมูลนอกรีตก่อนอิสลาม และจากแหล่งข้อมูลตามบัญญัติ เมื่อตำนานเกี่ยวกับนบีอีซาได้รับการขยายออกไป
ชาวมุสลิมเชื่อว่าอัลลอฮ์ทรงวะฮีย์พระคัมภีร์ใหม่แก่พระเยซูที่เรียกว่าอินญีล(พระกิตติคุณ) ในขณะเดียวกันก็ทรงประกาศความจริงของการวะฮีย์ก่อนหน้านี้:อัตเตารอฮ์(โทราห์) และอัซซะบูร(เพลงสดุดี)คัมภีร์อัลกุรอานพูดถึงอัลอินญีลซึ่งอธิบายว่าเป็นคัมภีร์ที่เติมเต็มหัวใจของสาวกด้วยความสุภาพอ่อนน้อมและความกตัญญู การอรรถาธิบายของอิสลามแบบดั้งเดิมอ้างว่าข้อความในพระคัมภีร์ไบเบิลถูกบิดเบือน (ตะห์รีฟ) เรียกว่าตะอ์ยีน อัลมุบฮัม("การแก้ปัญหาความกำกวม")ความพยายามโต้เถียงนี้มีต้นกำเนิดในยุคกลางด้วยงานเขียนของอับดุลญับบาร อิบน์ อะหมัดเกี่ยวกับกฎของมูซา คัมภีร์กุรอานระบุว่านบีอีซาไม่เคยยกเลิกกฎหมายของชาวยิว แต่ยืนยันพวกเขา ในขณะที่ทำการยกเลิกเพียงบางส่วนเท่านั้น
ชาวมุสลิมเชื่อมานานแล้วว่าเปาโลจงใจทำให้คำสอนดั้งเดิมของพระเยซูเสื่อมเสียซัยฟ์ อิบน์ อุมัรนักประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 9 ยืนยันว่ามีแรบไบบางคนเกลี้ยกล่อมให้เปาโลจงใจชักนำคริสเตียนยุคแรกในทางที่ผิดโดยแนะนำสิ่งที่อิบน์ ฮัซม์มองว่าเป็นหลักคำสอนที่ไม่เหมาะสมในศาสนาคริสต์
อ้างอิงจากยูซุฟ อัลเกาะเราะฎอวีในหนังสือของเขาชื่อว่าผู้ทรงบัญญัติและห้ามในอิสลามข้อจำกัดทางกฎหมายที่พระเยซูทรงยกเลิกสำหรับชาวยิวนั้นเป็นบทบัญญัติที่อัลลอฮ์ทรงบัญญัติไว้ในตอนแรกเพื่อเป็นการลงโทษข้อคิดเห็นแบบคลาสสิกเช่นตัฟซีร อัลญะลาลัยน์ระบุว่าเกี่ยวข้องกับการบริโภค ปลา และเนื้อนก โดยไม่มีหนามหรือโดยทั่วไป
คัมภีร์กุรอานระบุว่านบีอีซาได้รับความช่วยเหลือจากอัลฮะวารียูนกลุ่มหนึ่ง (Ḥawāriyyūn) ที่เชื่อในสารของพระองค์ ในขณะที่ไม่ได้ระบุชื่อเหล่าสาวก อัลกุรอานได้ให้บางตัวอย่างที่นบีอีซาเทศนาสารแก่พวกเขา ชาวมุสลิมมองว่าสาวกของพระเยซูเหมือนกับเศาะฮาบะฮ์(Ṣaḥāba) ของนบีมุฮัมมัดตามศาสนาคริสต์ ชื่อของสาวกทั้งสิบสองคนคือเปโตรอันดรูว์ยากอบยอห์นฟีลิปบาร์โธโลมิวโธมัสมัทธิวยากอบ บุตรอัลเฟอัสยูดาซีโมนและยูดาส
คัมภีร์กุรอานกล่าวถึงในบทที่ 3 โองการที่ 52–53 ว่าบรรดาสาวกยอมจำนนต่อศรัทธาของศาสนาอิสลาม:
เรื่องเล่าที่ยาวที่สุดเกี่ยวกับสาวกของนบีอีซาคือตอนที่นบีอีซาแสดงปาฏิหาริย์โดยนำสำรับอาหารมาจากสวรรค์ตามคำขอของพวกเขา เพื่อพิสูจน์เพิ่มเติมว่าคำเทศนาของท่านเป็นสารจริง
โองการที่ 157 ของอันนิสาอ์เป็นอายะฮ์แรกของอัลกุรอานที่กล่าวถึงเหตุการณ์ที่นบีอีซาถูกตรึงกางเขนกล่าวว่านบีอีซาไม่ได้ถูกฆ่าหรือไม่ได้ถูกตรึงกางเขน แต่ "ถูกทำให้ปรากฏแก่พวกเขา":
ประเพณีอิสลามส่วนใหญ่ปฏิเสธอย่างเด็ดขาดว่านบีอีซาสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนหรืออย่างอื่น
ตามอัลกุรอาน ท่านไม่ถูกตรึงกางเขน แต่ได้รับการช่วยเหลือจากอัลลอฮ์ (แม้ว่าประเพณีและอรรถกถาของอิสลามในยุคแรกๆ จะอ้างถึงรายงานที่ค่อนข้างขัดแย้งกันเกี่ยวกับการสิ้นพระชนม์และระยะเวลาของการสิ้นพระชนม์ แต่ชาวมุสลิมเชื่อว่านบีอีซาไม่ได้สิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน แต่เชื่อว่าท่านทรงได้รับความรอดโดยการถูกชุบชีวิตขึ้นสู่สวรรค์)
ไม่ชัดเจนว่าการตีความแบบแทนที่เกิดขึ้นจากที่ใด แต่นักวิชาการบางคนพิจารณาว่าทฤษฎีดังกล่าวมีต้นกำเนิดมาจากกลุ่มนอสติกบางกลุ่มในศตวรรษที่ 2Leirvik พบว่าอัลกุรอานและหะดีษได้รับอิทธิพลอย่างชัดเจนจากศาสนาคริสต์ที่ไม่เป็นที่ยอมรับ ('นอกรีต') ที่แพร่หลายในคาบสมุทรอาหรับและในอบิสซิเนีย
ในขณะที่นักวิชาการชาวตะวันตกส่วนใหญ่, ชาวยิว [และชาวคริสต์เชื่อว่าพระเยซูสิ้นพระชนม์ เทววิทยามุสลิมนิกายออร์โธด็อกซ์สอนว่าท่านเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ โดยไม่ได้ถูกตรึงบนไม้กางเขน และอัลลอฮ์ได้ทรงเปลี่ยนอีกบุคคลหนึ่งซีโมนชาวไซรีนให้ดูเหมือนนบีอีซาทุกประการ ถูกตรึงแทนนบีอีซา
ความไม่ลงรอยกันและความบาดหมางบางอย่างสามารถเห็นได้จากรายงานของอิบน์ อิสฮาก (เสียชีวิต761) เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่นำไปสู่การตรึงกางเขนโดยย่อ ประการแรกระบุว่านบีอีซาถูกแทนที่โดยคนที่ชื่อเซอร์จิอุส ในขณะที่รายงานที่สองเกี่ยวกับหลุมฝังศพของนบีอีซา ตั้งอยู่ที่มะดีนะฮ์และประการที่สามอ้างถึงสถานที่ในอัลกุรอาน (3:55; 4:158) ว่าอัลลอฮ์ทรงรับนบีอีซาไว้กับพระองค์เอง
Michael Cook ตั้งข้อสังเกตว่าการปฏิเสธว่านบีอีซาสิ้นพระชนม์เป็นไปตามความเชื่อนอกรีตของ Docetism ของคริสเตียนซึ่ง "ถูกรบกวนโดยพระเจ้าที่ควรจะตาย" แต่ข้อกังวลนี้ขัดแย้งกับหลักคำสอนของอิสลามอื่นที่ว่านบีอีซาเป็นมนุษย์ไม่ใช่พระเจ้าจากข้อมูลของ Todd Lawson นักตัฟซีรอัลกุรอานดูเหมือนจะสรุปการปฏิเสธการตรึงกางเขนของนบีอีซาโดยทำตามเนื้อหาที่ตีความในตัฟซีร ซึ่งอ้างอิงจากแหล่งที่มานอกคัมภีร์ไบเบิล Judeo-Christianโดยหลักฐานที่เป็นข้อความแรกสุดมีที่มาจาก แหล่งที่มาที่ไม่ใช่มุสลิม การอ่านงานเขียนคริสเตียนของยอห์น ชาวดามัสกัสในทางที่ผิดเกี่ยวกับความเข้าใจที่แท้จริงของลัทธิโดเซท (หลักคำสอนเชิงอรรถที่อธิบายถึงความเป็นจริงทางจิตวิญญาณและร่างกายของพระเยซูตามที่มนุษย์เข้าใจในแง่ตรรกะ) ซึ่งตรงข้ามกับคำอธิบายโดยนัยยอห์น ชาวดามัสกัสเน้นคำยืนยันของคัมภีร์อัลกุรอานว่าชาวยิวไม่ได้ตรึงพระเยซูที่ไม้กางเขน ซึ่งแตกต่างอย่างมากกับการกล่าวว่าพระเยซูไม่ได้ถูกตรึง โดยอธิบายว่าเป็นคัมภีร์อัลกุรอานที่หลากหลายในตัฟซีร ไม่ใช่อัลกุรอานเองที่ปฏิเสธการตรึงกางเขน ระบุเพิ่มเติมว่าข้อความในข้อ 4:157 เพียงยืนยันประวัติศาสตร์ของเหตุการณ์
ญะอ์ฟัร อิบน์ มันสูร อัลยะมัน(เสียชีวิต958),อะบูฮาติม อะหมัด อิบน์ ฮัมดาน อัรรอซี(เสียชีวิต935),อะบูยะอ์กูบ อัสสิญิสตานี(เสียชีวิต971),อัลมุอัยยัด ฟิดดีน อัชชิรอซี(เสียชีวิต1078) และกลุ่มอิควาน อัศศ็อฟฟายังยืนยันประวัติศาสตร์ของการตรึงกางเขน โดยรายงานว่านบีอีซาถูกตรึงกางเขนและไม่ได้ถูกแทนที่โดยชายอื่นดังที่นักวิจารณ์อัลกุรอานและนักตัฟซีรที่ได้รับความนิยมหลายคนได้อธิบายไว้ เมื่อไม่นานมานี้มะห์มูด มุฮัมมัด อัยยูบศาสตราจารย์และนักวิชาการได้ให้ความหมายเชิงสัญลักษณ์เพิ่มเติมสำหรับ ซูเราะฮ์ที่ 4 โองการที่ 157:
อัยยูบ แทนที่จะตีความข้อความว่าเป็นการปฏิเสธการสิ้นพระชนม์ของนบีอีซา กลับเชื่อว่าข้อความนี้เกี่ยวกับอัลลอฮ์ที่ปฏิเสธอำนาจของมนุษย์ที่จะเอาชนะและทำลายสารของอัลลอฮ์ คำว่า "แต่พวกเขาหาได้ฆ่าเขาหรือตรึงท่านไว้บนไม้กางเขนไม่" มีขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าอำนาจใดๆ ที่มนุษย์เชื่อว่าตนมีต่อพระเจ้านั้นเป็นเพียงภาพลวงตา
นักตัฟซีรอิสลามชาวสุนนะฮ์บางคน เช่น ชัยค์มุฮัมมัด เราะชีด ริฎอนักโต้เถียงต่อต้านชาวคริสต์ มีท่าทีที่คลุมเครือในตำแหน่งว่าการตรึงกางเขนและการเสด็จขึ้นสู่ชั้นฟ้าของนบีอีซาเป็นเรื่องเชิงเปรียบเทียบ แต่ด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง เพื่อที่จะหักล้างหลักคำสอนของคริสเตียนเรื่องการตรึงกางเขนและ ความรอดประณามหลักคำสอนของคริสเตียนอย่างครอบคลุมในเรื่องความรอด การชดใช้ และการตรึงกางเขนว่าไร้เหตุผลและกุฟุร(ปฏิเสธศรัทธา) ในตัฟซีร อัลมะนารของเขา ริฎอยังประณามชาวยิวที่สังหารบรรดานบีของอัลลอฮ์โดยเขียนว่า:
การตีความโองการ 3:55 ในช่วงต้น (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "ข้าจะเป็นผู้รับเจ้าไปพร้อมด้วยชีวิตและร่างกายของเจ้า และจะเป็นผู้ยกเจ้าขึ้นไปยังข้า"),อัฏเฏาะบารี(เสียชีวิต923) บันทึกการตีความของอิบน์ อับบาสซึ่งใช้ตัวอักษรว่า "ข้าจะก่อให้เกิด เจ้าต้องตาย" (mumayyitu-ka) แทนที่มุตะวัฟฟีกะเชิงเปรียบเทียบ ( 'นบีอีซาสิ้นพระชนม์') ในขณะที่วะฮ์บ อิบน์ มุนับบิฮ์ผู้เปลี่ยนใจเลื่อมใสชาวยิวในยุคแรก มีรายงานว่า "อัลลอฮ์ทรงทำให้นบีอีซา บุตรของมัรยัมตาย เป็นเวลาสามชั่วโมงในตอนกลางวันแล้วพาท่านขึ้นไปเอง” อัฏเฏาะบารี ถ่ายทอดเพิ่มเติมจากอิบน์ อิสฮาก: "อัลลอฮืทรงให้นบีอีซาสิ้นพระชนม์เป็นเวลาเจ็ดชั่วโมง",ขณะที่อีกที่หนึ่งรายงานว่าบุคคลที่เรียกว่า เซอร์จิอุส ถูกตรึงที่กางเขนแทนนบีอีซา อิบน์ อะษีร ส่งต่อรายงานว่าเป็นยูดาส อิสคาริโอทผู้ทรยศ ในขณะเดียวกันก็กล่าวถึงความเป็นไปได้ว่าเป็นคนที่ชื่อ นัทลีอานุส
ในการอ้างอิงถึงข้อความในอัลกุรอานที่ว่า "พวกเราได้ฆ่าอัลมะซีห็ อีซา บุตรของมัรยัม ศาสนทูตของอัลลอฮ์อย่างแน่นอน" นักวิชาการมุสลิม มะห์มูด อะยูบ ยืนยันว่าการโอ้อวดนี้ไม่ใช่เป็นการกล่าวซ้ำเรื่องโกหกทางประวัติศาสตร์หรือรายงานเท็จอย่างต่อเนื่อง แต่เป็น ตัวอย่างของความเย่อหยิ่งและความโง่เขลาของมนุษย์ด้วยท่าทีดูถูกต่ออัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ อัยยูบ อธิบายเพิ่มเติมว่านักวิชาการสมัยใหม่ของศาสนาอิสลามตีความอย่างไรเกี่ยวกับการสิ้นพระชนม์ตามประวัติศาสตร์ของนบีอีซา เนื่องจากมนุษย์ไม่สามารถทำลายพระวจนะของอัลลอฮ์และพระวิญญาณของอัลลอฮ์ได้ ซึ่งคัมภีร์กุรอานเป็นพยานว่าได้บรรจุอยู่ในอัลมะซีห์ อีซา อัยยูบ ยังคงเน้นย้ำถึงการปฏิเสธการสังหารนบีอีซาในขณะที่อัลลอฮ์ปฏิเสธอำนาจของมนุษย์ที่จะเอาชนะและทำลายพระวจนะของพระองค์ คำว่า "พวกเขาหาได้ฆ่าเขาและหาได้ตรึงเขาไว้บนไม้กางเขนไม่" กล่าวถึงเหตุการณ์อันลึกซึ้งในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ที่ไม่จีรังยั่งยืน เป็นการเปิดเผยหัวใจและมโนธรรมของมนุษยชาติต่อพระประสงค์ของพระเจ้า การที่มนุษย์อ้างว่ามีอำนาจต่อต้านพระเจ้านั้นเป็นเรื่องเหลวไหล “พวกเขาไม่ได้ฆ่าเขา[...] แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นสำหรับพวกเขา" พูดถึงจินตนาการของมนุษยชาติ ไม่ใช่การปฏิเสธเหตุการณ์จริงของนบีอีซาที่สิ้นพระชนม์ทางร่างกายบนไม้กางเขน
อีกรายงานหนึ่งจากอิบน์ กะษีร อ้างถึงคำพูดของอิสฮาก อิบน์ บิชร์ ซึ่งอยู่ในรายงานของอิดรีส ซึ่งจากรายงานจของวะฮ์บ อิบน์ มุนับบิฮ์ ว่า "อัลลอฮ์ทรงทำให้ท่านตายเป็นเวลาสามวัน จากนั้นจึงชุบชีวิตท่าน จากนั้นจึงชุบชีวิตท่านขึ้นมา"
อัลมัสอูดี(เสียชีวิต956) รายงานการสิ้นพระชนม์ของอัลมะซีห์ภายใต้จักรพรรดิติแบริอุส
อิบน์ กะษีร(เสียชีวิต1373) ปฏิบัติตามประเพณีที่บอกว่ามีการตรึงกางเขนเกิดขึ้น แต่ไม่ใช่กับนบีอีซาหลังเหตุการณ์นั้น อิบน์ กะษีร รายงานว่าผู้คนถูกแบ่งออกเป็นสามกลุ่มตามเรื่องเล่าที่แตกต่างกันสามเรื่อง ยากอบ บาราเดอัส เชื่อว่า "พระเจ้ายังคงอยู่กับเราตราบเท่าที่พระองค์ทรงประสงค์และจากนั้นพระองค์เสด็จขึ้นสู่สวรรค์"; ชาวเนสโตเรียน เชื่อว่า "บุตรของพระเจ้าอยู่กับเราตราบเท่าที่เขาประสงค์จนกว่าพระเจ้าจะทรงยกเขาขึ้นสวรรค์"; และชาวมุสลิมเชื่อว่า "บ่าวและเราะซูลของอัลลอฮ์ นบีอีซา อยู่กับเราตราบเท่าที่พระเจ้าประสงค์ จนกว่าพระเจ้าจะยกเขาขึ้นสู่พระองค์เอง"
นักปฏิรูปอิสลาม มุฮัมมัดเราะชีด ริฎอเห็นด้วยกับนักตัฟซีรร่วมสมัยที่ตีความการสังหารอัลฮะวารียูนทางร่างกายว่าเป็นการตีความเชิงเปรียบเทียบ
ตามประเพณีของอิสลาม เมื่อเสด็จขึ้นสู่สวรรค์และประทับอยู่ที่นั่นเป็นเวลามากกว่า 2,000 ปี นบีอีซาจะลงมายังโลกก่อนวันกิยามะฮ์ไม่นาน ท่ามกลางสงครามที่ต่อสู้กับอัลมะซีฮุดดัจญ์ญาล("พระเมสสิยาห์จอมปลอม") และผู้ติดตามท่าน เพื่อมาช่วยเหลืออิมาม อัลมะฮ์ดีและผู้ติดตามชาวมุสลิมของท่านนบีอีซาจะเสด็จลงมาที่หอคอยสุเหร่าสีขาวทางทิศตะวันออกของเมืองดามัสกัสในทิศตะวันออกซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสุเหร่าแห่งนบีอีซา ในมัสยิดอุมัยยะฮ์จากนั้นท่านจะทักทาย มะฮ์ดี และ (เป็นมุสลิม) ละหมาดอยู่ข้างๆท่าน ในที่สุด นบีอีซาจะสังหารดัจญาลที่บาบุลลุด
หลังจากนั้นท่านจะ "หักไม้กางเขน ฆ่าหมู และยกเลิกภาษีญิซยะฮ์" ตามหะดีษในเศาะฮีฮ์ อัลบุคอรีซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี"การตีความตามปกติ" ของคำทำนายนี้คือ ในฐานะที่เป็นมุสลิม นบีอีซาจะหยุดการบูชาตัวท่านเองของคริสเตียนและในความเชื่อในความเป็นพระเจ้าของท่าน ด้วยการหัก"สัญลักษณ์ด้วยไม้กางเขน" ท่านจะก่อตั้งกฎหมายควบคุมอาหารโคเชอร์/หะลาลที่ศาสนาคริสต์ละทิ้งอีกครั้งและเนื่องจากตอนนี้ชาวยิวและคริสเตียนทั้งหมดจะปฏิเสธความเชื่อเดิมของพวกเขาและเข้ารับอิสลาม จึงไม่จำเป็นต้องมีญิซยะฮ์ภาษีญิซยะฮ์จากผู้ปฏิเสธอีกต่อไป(ตามหะดีษบทหนึ่ง นบีอีซาจะทำการ "ทำลายโบสถ์และวิหารและฆ่าคริสเตียนเว้นแต่พวกเขาจะเชื่อในตัวท่าน")
ตำราอิสลามยังพาดพิงถึงการปรากฏขึ้นอีกครั้งของอันตรายโบราณ ยะอ์ญูจญ์และมะอ์ญูจญ์ (โกกและมาโกก) ซึ่งจะหลุดออกจากการคุมขังใต้ดินและก่อให้เกิดความหายนะไปทั่วโลกเพื่อตอบรับการดุอาอ์ของนบีอีซา อัลลอฮ์จะทรงฆ่าพวกเขาโดยส่งหนอนชนิดหนึ่งมาที่ท้ายทอยของพวกเขา และส่งนกตัวใหญ่มาอุ้มและเก็บศพของพวกเขาออกจากแผ่นดินหลังจากการสิ้นพระชนม์ของมะฮ์ดี นบีอีซาจะรับตำแหน่งผู้นำโลกและสันติภาพและความยุติธรรมจะเป็นสากล
นอกจากนี้ ตามประเพณีแล้ว นบีอีซาจะแต่งงาน มีบุตร และปกครองโลกเป็นเวลาสี่สิบปี (ประเพณีให้ช่วงเวลาต่างกัน) หลังจากนั้นท่านจะสิ้นพระชนม์ชาวมุสลิมจะทำละหมาด ญะนาซะฮ์ให้ท่านและฝังท่านที่โดมเขียวในเมืองมะดีนะฮ์ในหลุมฝังศพที่ว่างเปล่าข้างนบีมุฮัมมัด,อะบูบักร์, และอุมัรตามลำดับตามตำนานของอิบน์ ค็อลดูนเคาะลีฟะฮ์ทั้งสองจะฟื้นขึ้นมาจากความตายระหว่างบรรดานบีทั้งสอง
ในขณะที่อัลกุรอานไม่ได้บรรยายถึงการเสด็จกลับมาของนบีอีซาข้างต้นเลยชาวมุสลิมจำนวนมากเชื่อว่าโองการอัลกุรอานสองตอนกล่าวถึงการเสด็จมาครั้งที่สองของท่านในยุคสุดท้าย(1) โองการข้างต้นระบุว่าท่านไม่มีวันตายบนแผ่นดินโลก:
ข้อที่สองตีความเพื่อระบุความสัมพันธ์ระหว่างนบีอีซากับ "ชั่วโมง" (ยุคสุดท้าย):
หะดีษเกี่ยวกับการเสด็จกลับมาของนบีอีซานั้นย้อนไปถึงอะบูฮุร็อยเราะฮ์หนึ่งในเศาะฮาบะฮ์แต่จริง ๆ แล้วอาจได้รับการแนะนำในภายหลังในช่วงสงครามกลางเมืองในช่วงต้นของหัวหน้าศาสนาอิสลามอับบาสซียะฮ์ซึ่งคาดว่าจะมีผู้ช่วยให้รอด
จากการบรรยายหะดีษของนบีมุฮัมมัดหลายครั้ง นบีอีซาสามารถอธิบายทางรูปร่างได้ดังนี้ (โดยมีความแตกต่างใดๆ ในคำอธิบายทางกายภาพของนบีอีซา เนื่องจากนบีมุฮัมมัดบรรยายถึงท่านเมื่อพบท่านในโอกาสต่างๆ เช่น ระหว่างเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ หรือเมื่อบรรยายถึงนบีอีซา ระหว่างการมาครั้งที่สองของนบีอีซา):
อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ<ref>สำหรับกลุ่มชื่อ "note" แต่ไม่พบป้ายระบุ<references group="note"/>ที่สอดคล้องกัน