davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Mezzogiorno

Mezzogiorno(insardua sa lìtera "Mesudìe") est unu favedduitalianupro inditare totu s'ala de zosso de s'Italia, cumprendènde s'Italia meridionalee s'isula deSitzilia. Si podet nàrrere chi incrùat sas rezones amministrativas deAbrutzu,Basilicata,Campania,Calabria,Puglia,MoliseeSitzilia. Calicunu bi ponet fintzas sos tretos prus a zosso de suLatziu(est a nàrrere, sos distretos de Sora, Cassino, Gaeta, Cittaducale e Amatrice), ca issos puru fachìant parte de suRennu de sas Duas Sitzilias. Su faveddu lu at imbentàu pro primuGiuseppe Garibaldi, cando fit a puntu de conchistare s'Italia de zosso a contu de sos Savoia.
Mancàri tènzat pacu ite bìere chin sas rezones apenas mentovàdas, pro cumbenientzia italiana si tzaccat meda saSardignapuru in suMezzogiornochi est essìu dae sosBorbones.
SuIstituto Nazionale di Statistica(ISTAT) imprèat su vocabulu in sos traballos suos pro inditare una de sas chimbe rezones istatisticas, ma bocàndeche a fora sìat sa Sitzilia sìat sa Sardigna, chi prusaprèstu fachent parte de una rezone istatistica a banda chi si naratItalia isulana.
Corrado Melis

Corrado Melis(Sàrdara, 11 de martzu1963) est unupìscamucatòlicuitalianu, de su 18 de argiolas2015pìscamu deOtieri.
Nascit inSàrdara, in sa diòcesi de Abas-Terraba, su 11 de martzu1963.
In su1974intrat in su seminàriu minori diocesanu deBiddacidru, e apustis de sa maturidadi clàssica, sighit su cursu de stùdius po su presbiterau ande sa Pontifìcia facultadi teològica de sa Sardigna inCasteddu, de su 1983 a su1988, cunsighendisì sa licèntzia in teologia.
Su 25 de làmpadas1988est ordinau presbìteru de supìscamuGiuanni Pàulu Gibertini po sa diòcesi de Abas-Terraba.
Apustis de s'ordinatzioni presbiterali coberit s'incàrrigu de vicàriu parrochiali in sa parròchia de santa Bàrbara in Biddacidru e de assistenti diocesanu de is giòvunus de Atzioni Catòlica, de su 1988 a su 1993. Est viceretori de su seminàriu diocesanu in Biddacidru de su1991a su 1994, animadori in su Pontifìciu seminàriu regionali de sa Sardigna in Casteddu de su 1993 a su1998, diretori de s'Ufìtziu catechìsticu diocesanu de su1994a su2004. De su 1996 a su2001est capellanu inMontevecchioe, de su1998, fintzas vicàriu e posca aministradori parrochiali de santu Nicolò inGùspini. De su 2001 a su2011est pàrracu de santu Bennardinu inMòguru. Est in prus vicàriu episcopali po s'evangelizatzioni e s'annestru, diretori de s'Ufìtziu diocesanu de sa Pastorali de sa famìllia e diretori de sa Pastorali de s'ecumenismu. Est membru de su Collègiu de is consultòrius e de su Cunsìgiu diocesanu po is Afaris econòmigus. De su2011est pàrracu de sa parròchia de santa Barbara in Biddacidru.
Su 18 de argiolas2015papa Franciscuddu nòminatpìscamudeOtieri; sucedit a Sergio Pintor, giai dimìtiu po làcanas de edadi. Su 13 de cabudanni sighenti arricit s'ordinatzioni obispali, in pratza Giuseppe Garibaldi in Otieri, de s'archipìscamu Giuanni Angelo Becciu, co-cunsagrantis is pìscamus Giuanni Dettori e Serbestianu Sanguinetti. In s'acabbu de sa celebratzioni pigat possessu de sa diòcesi in sa catedrali de s'Imaculada.
Su 9 de làmpadas2020est elìgiu segretàriu de saCunferèntzia obispali sarda.
Sa genealogia obispali est:
Philippe Daverio

Philippe Daverio(Mulhouse(Frantza), 17 de santugaine1949– 2 de cabudanni2020) est istadu  unucriticu de s'arte,giornalistaeiscritoreitalianu, cun tzitadinàntzia frantzesa.
Daverio est istadu un istudiosu e divulgadore de s'arte meda famadu, condutore de trasmissiones televisivas comentePassepartoutinRaitreeEmporio DaverioinRai 5. Est istadu diretore de sa rivistaART e dossiere at collaboradu in vàrios giornales comente suCorriere della Serae "Style Magazine".
Giuseppe Garibaldi

SiGiuseppe Garibaldi(4 Hulyo 1807 – 2 Hunyo 1882) ay isangItalyanongmilitar at pinunong pampolitika.  Noong siya nasa mga ika-20 gulang, sumali siya sa mga makabayang manghihimagsik na mga ItalyanongCarbonari, at nangailangang tumakas makaraan ang isang bigong pagaalsa.  Nang lumaon, tumulong siya sa pagkakamit ng kalayaan ngUruguay, na pinamumunuan ang Lehiyong Italyano saDigmaang Sibil ng Uruguay, at pagkaraan nagbalik sa Italya bilang tagapag-utos sa mga alitan ngRisorgimento.
Ang lathalaing ito na tungkol saTalambuhayatItalyaay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Vita, Sicilia

AngVitaay isang bayan at loobangcomune(komuna o munisipalidad) saMalayang Konsorsiyong Komunal ng Trapani, rehiyon ngSicilia,KatimugangItalya. Ito ang pinakamaliit na lugar ng munisipalidad ng Malayang Konsorsiyong Komunal ng Trapani sa humigit-kumulang 8.88 square kilometre (3.43 mi kuw). Nailalarawan din ito ng pangalawang pinakamataas na elebasyon sa malayang konsorsiyong komunal, pagkatapos ngErice.
Ang bayan ay itinatag noong unang bahagi ng ika-17 siglo, sa ilalim ng mga Español, ng isang maharlika mula saCalatafimi, Vito Sicomo. Ang kapanganakan ng bayan ay pinagtibay noon ni HaringFelipe III ng Españanoong Marso 11, 1607.
Noong 1860, ibinigay ng bayan ang buong suporta nito saMillena pinamumunuan niGiuseppe Garibaldi. Noong unang bahagi ng ika-20 siglo, naabot ng lungsod ang pinakamataas na populasyon nito, na may c. 6,000 na naninirahan. Kamakailan lamang, ang mga naninirahan dito ay dahan-dahang umalis sa bayan upang lumipat patungo sa Hilagang Italya at mga banyagang bansa, na posibleng ang pinakamalaking komunidad ng mga emigrante ay matatagpuan saToronto, Ontario, Canada. Ang Vita ay napinsala nang husto nglindol sa Belice noong 1968, at itinayo muli sa isang bagong urbanong sona, malapit sa luma.
Pontassieve

AngPontassieveay isangkomuna(munisipalidad) saKalakhang Lungsod ng FlorenciasaItalyanongrehiyon ngToscana, na matatagpuan mga 14 kilometro (9 mi) silangan ngFlorencia, kalapit naFiesole, sa tagpuan ng mga ilog ngArnoatSieve.
Noong Disyembre 31, 2010, ang populasyon ng dayuhang residente ay 1,628 katao. Ang mga nasyonalidad na pinakakinatawan batay sa kanilang porsiyento ng kabuuang populasyon ng residente ay mula sa:
Ang Filarmonica Giacomo Puccini ngMolino del Piano, isa sa pinakamatandang banda sa Toscano, ay noong 2011 ay ipinagdiwang ang ika-150 anibersaryo nito.
Ang Giuseppe Verdi Philharmonic ng Pontassieve ay itinatag noong 1827. Ito ay palaging isang banda ng mataas na antas ng ehekutibo, na may tugatog ng pambansang katanyagan noong 1907, nang kinatawan nito ang Italya sa Paris para sa sentenaryo ng kapanganakan ni Giuseppe Garibaldi,na nanalo ng unang gantimpala.
Katedral ng Marsala

AngKatedral ng Marsala Cathedral(Italyano -duomo di San Tommaso di Canterbury) ay ang pinakamalaking simbahan sa bayan ngMarsala,Sisilia, at saDiyosesis ng Mazara del Vallo. Ang patsada ay humaharap sa piazza della Repubblica at ang kalapit sa via Giuseppe Garibaldi. Ito ay alay sa santong Anglo-Normandong siThomas Becket, na ang kulto ay ipinakilala sa Sicily sa pamamagitan ng malapit na ugnayan nito sa Inglatera sa ilalim ninaWilliam IatWilliam II–ang huli ay ikinasal sa anak na babae niEnrique II ng Inglaterana siJoan, na sumuporta din sa kulto sa kabila ng papel ni Enrique sa sa pagkamatay ni Becket.
Hulyo 4

AngHulyo 4ay ang ika-185 na araw ng taon (ika-186 kungbisyestong taon) saKalendaryong Gregoryano, at mayroon pang 180 na araw ang natitira.
Ang lathalaing ito na tungkol saAraway isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Camillo Benso, Konde ng Cavour

SiCamillo Paolo Filippo Giulio Benso, Konde ngCavour, ngIsolabellaat ng Leri(Agosto 10, 1810 – Hunyo 6, 1861), na pangkalahatang nakikilala bilangCavour(Italyano:[kaˈvur]) oCamillo Cavouray isang nangungunang pigura sa kilusan ukol sapag-iisa ng Italya. Siya ang tagapagtatag ng orihinal na Partidong Liberal at Punong Ministro ngKaharian ng Piedmont-Sardinia, isang posisyong napanatili niya (maliban sa isang resignasyon o pagbibitiw sa tungkulin na tumagal na anim na mga buwan) sa kabuoan ngIkalawang Digmaang Pangkalayaan ng Italyaat sa mga pangangampanya niGiuseppe Garibaldiupang pag-isahin ang Italya. Pagkaraan ng pagpapahayag ng isang nagkakaisangKaharian ng Italya, nanungkulan si Cavour bilang unangPunong Ministrong Italya; namatay siya pagkaraan lamang ng tatlong buwang pagkakaupo sa tungkulin, kung kaya't hindi siya nabuhay upang makita angVenetiao Roma nang maging bahagi ito ng bagong bansang Italya.
Nagsagawa si Cavour ng ilang mga repormang pang-ekonomiya sa kaniyang tinubuang rehiyon ngPiedmontnoong kaagahan ng kaniyang buhay, at inilunsad niya ang pahayagangIl Risorgimento. Pagkaraang mahalal saKamara ng mga Deputado, mabilis na tumaas ang kaniyang ranggo sa pamahalaang Piedmontes, at nanguna sa Kamara ng mga Deputado sa pamamagitan ng isang pagkakaisa o unyon ng mga politikong makakaliwang nasa gitna at mga makakanang nasa gitna. Pagkaraan ng isang malaking programa ng pagpapalawak ng sistema ng riles, si Cavour ay naging punong ministro noong 1852. Bilang punong ministro, matagumpay na naipagkasundo ni Cavour ang katayuan ng Piedmont sa mga panahon ngDigmaang Crimeano, Ikalawang Digmaang Pangkalayaan ng Italya, atmga ekspedisyon ni Garibaldi, na nagawang diplomatikong maimaneobra ang Piedmont upang maging isang bagongdakilang kapangyarihansa Europa, na tumataban sa halos nagkakaisa nang Italya na limang mga ulit ang laki kaysa sa dating Piedmont noong bago siya manungkulan at magkaroon ng kapangyarihan bilang politiko.
Sicilia

AngSiciliaoSicily(Italyano:Sicilia[siˈtʃiːlja];Sicilian:Sicilia[sɪˈʃiːlja]) ay angpinakamalaking pulosaDagat Mediteraneoat isa sa 20rehiyonngItalya. AngKipot ng Mesinaay naghihiwalay dito sa rehiyon ngCalabriasa Timog Italya. Ito ay isa sa limangItalyanong nagsasariling rehiyonat opisyal na tinutukoy bilangRegione Siciliana. Ang rehiyon ay may 5 milyong mga naninirahan. Angkabeserang lungsodayPalermo.
Ang Sicilia ay nasa gitnang Dagat Mediteraneo, timog ngTangway ng Italyasakontinental na Europa, kung saan ito ay pinaghihiwalay ng makitid naKipot ng Mesina. Ang pinakakilalang palatandaan nito ay angBundok Etna, isa sa pinakamataas na aktibong bulkan sa Europa,at isa sa pinakaaktibo sa mundo, sa kasalukuyan 3,357 metro (11,014 tal) mataas. Ang isla ay may tipikal naklimang Mediteraneo.
Ang pinakaunangarkeolohikong katibayanng aktibidad ng tao sa isla ay mula pa noong 12,000 BK.Noong mga 750 BK, ang Sicili ay nagkaroon ng tatlongPunicoat isang dosenangkolonya ng Gresyaat kalaunan ay naging lugar ito ngmga Digmaang Sicilianoatmga Digmaang Puniko. Matapos ang pagtatapos ng Romanong lalawigan ngSiciliasa pagbagsak ngImperyong Roma noong ika-5 siglo AD, ang Sicily ay pinasiyahan noongMaagang Gitnang Kapanahunanng mgaVandal, angOstrogodo, angImperyong Bisantino, at angEmirato ng Sicilia. Angpananakop ng mga Normando sa katimugang Italyaay humantong sa paglikha ngKondado ng Sicilianoong 1071, na pinalitan ngKaharian ng Sicilia, isang estado na umiral mula 1130 hanggang 1816.Nang maglaon, ito ay pinagsama sa ilalim ngKapulungan ng Bourbonkasama angKaharian ng NapolesbilangKaharian ng Dalawang Sicilia. Ang isla ay naging bahagi ngItalyanoong 1860 kasunod ngEkspedisyon ng Sanlibo, isang pag-aalsa na pinamunuan niGiuseppe Garibaldisa panahon ngpag-iisang Italyano, at isang plebisito. Ang Sicilia ay binigyan ng espesyal na katayuan bilang isangawtonomong rehiyonnoong Mayo 15,  1946, 18 araw bago angreperendong institusyonal ng Italya noong 1946.
Ang Sicilia ay may mayaman at kakaibang kultura, lalo na tungkol sasining,musika,panitikan,lutuin, atarkitektura.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Lunano

AngLunanoay isang maliit na bayan atkomuna(munisipalidad) saLalawigan ng Pesaro at Urbino, sa gitnangItalya, rehiyon ngMarche.
Ito ay matatagpuan sa bulubunduking lugar ngMontefeltro, sa Lambak ng IlogFoglia. Matatagpuan sa isang burol kung saan matatanaw ang bayan ang Kastilyo of Lunano, na itinayo noong bago ang ika-13 siglo. Sa labas lamang ng sentro ng bayan ay ang Franciscanong Kumbento ng Monte Illuminato, na diumano ay binisita niSan Francisconoong 1213.
Ang lugar ng Montefeltro, at partikular na ang Lunano, ay kilala sa Pista ng Kastanyas na nangyayari tuwing ikatlong Linggo ng Oktubre bawat taon.
Ang unang balita tungkol sakastilyo, na pag-aari ng pamilyaUbaldini, ay nagsimula noong ikalabintatlong siglo. Pagkatapos ay ipinasa ito sa Brancaleone, mga panginoon ng Massa Trabaria, na pinatalsik noong 1358 niKardinal Albornozat muling kinumpirma niBonifacio IXnoong 1392. Noong 1424 ay dumaan ito saMontefeltrong Urbino at, kasama ang dukado, ipinasa sa Simbahan noong 1631, upang pagkatapos ay maging bahagi ngKaharian ng Italya.
Mayroong isangplakena inilagay sa gitnang parisukat sa dinaanan niGiuseppe Garibaldi.
Salemi

AngSalemiay isang bayan atcomune(komuna o munisipalidad) saMalayang Konsorsiyong Komunal ng Trapani, rehiyon ngSicilia,KatimugangItalya. Ito ay bahagi ng asosasyongI Borghi più belli d'Italia("Mga pinakamagandang nayon ng Italya").
Ang Salemi ay kung saan inihayag niGiuseppe Garibaldiang pagsasanib ng Sicilia noong Mayo 14, 1860, bilang bahagi ngEkspedisyon ng Libo, na panandaliang ginawa ang bayan bilang kaniyang punong-tanggapan pagkatapos ng kanuyang paglapag saMarsaladalawang araw bago nito.
Matatagpuan sa mga dalisdis ngMonte delle Rose Mazzarosa pagitan ng ilog at ng ilog Grande, ang bayan ay matatagpuan sa lugar ng sinaunang lungsod na Elima ng Halyciae. Teatro ng tuluy-tuloy na mga digmaan sa pagitan ngSelinunteatSegesta, Salemi (o sa halip: Alicia bilang ito ay kilala sa mga oras na ito), marahil dahil sa kanilang karaniwang pinagmulan, ay palaging kaalyado sa Segesta.
Iseo, Lombardia

AngIseo(Bresciano:Izé) ay isang bayan atcomune(munisipalidad o komuna) salalawigan ng Brescia, saLombardia, hilagangItalya, sa timog baybayin ngLawa Iseo. Ito ay napapaligiran ng mgacomunengProvaglio d'Iseo,Sulzano,Polaveno, atParatico.
Mayroon itong kauna-unahang monumento na ginawa niGiuseppe Garibaldi, na itinayo noong 1883.
Ang mga ekonomikong gawaing naroroon sa munisipalidad ay nagpapaalala sa lahat ng tatlong tradisyonal na lugar ng agrikultura (nakaugnay sa partikular sa sektor ng alak), industriya (paggawa sa pangkalahatan, tiyak sa konstruksiyon), at higit sa lahat ng mga serbisyo (na may mga aktibidad sa turismo, kalakalan at real estate na nakatuon).
Ang estasyon ng tren ng Iseo ay pinaglilingkuran ng mga rehiyonal na tren papuntangBresciaatEdolo. Ang Iseo ay konektado sa ilang iba pang mga bayan sa Lawa Iseo sa pamamagitan ng ferry.
Ang Iseo aykakambalsa:
Padron:Lago d'Iseo
加里波底號航空母艦

加里波底號航空母艦（義大利語：Giuseppe Garibaldi，艦身編號551）是義大利海軍一艘退役的輕型航空母艦。加里波底號是以塔蘭托作為母港，艦名起源於義大利名將朱塞佩·加里波第。
加里波底號是由義大利芬坎蒂尼集團（Fincantieri）位於蒙法爾科內的船塢建造，1981年開工，整體設計可歸算是反潛航空母艦的一種。
動力來源是四具奇異（GE）授權生產的燃氣渦輪引擎，馬力高達81,000 hp（6千萬瓦）。雙軸極速達30節（56 km/h），20節續航力7,000海浬（13,000 km）。
艦上的武裝包含裝置於中段艦身的四具奧托瑪特2型（Otomat Mk2）長程反艦飛彈系統（因強化飛行甲板和衛星通訊器材的緣故，已於2003年移除），和兩具ILAS 3三連裝魚雷發射器。在防禦方面，艦上裝置有兩具八連裝的地對空飛彈發射器，可以發射半主動雷達導引的阿斯派德飛彈，輔以奧托梅萊拉出品的雙連裝40 L/70標槍式（DARDO）近迫武器系統，作為加里波底號的最後一層防衛。 加里波底號也裝配有多款電子反制裝置，包含可以發射焰餌、閃光彈或干擾絲的雙連裝SCLAR發射器，SLQ-25尼克西管拖式魚雷誘餌（Nixie），SLAT反魚雷系統，與電子反制系統（ECM）。
加里波底號最大可以配置16架海獵鷹短場垂直起降戰機，或是18架奧古斯塔（Agusta）直昇機，與在這兩者之間的不同戰機/直昇機數量組合。飛行甲板典型的偏軸式設計，配有4度傾斜的滑跳式甲板。甲板總尺碼為174公尺長，30,4公尺寬。
由於義大利是第二次世界大戰戰敗國，戰後條約禁止義大利擁有航空母艦，所以加里波底服役初期除了少數北約聯合演習的場合曾有英國皇家空軍所屬的海獵鷹式戰機起降過外，本艦僅配有直昇機武力而被歸類為「Incrociatore portaeromobili」（義大利文中的「航空巡洋艦」）。1989年時禁令解除，加里波底號開始配有自己的海獵鷹機隊。
2009年，加里波底號的義大利海軍旗艦地位由噸位更大的新航空母艦加富爾號（Cavour，艦身編號550）取代。
2024年10月，加里波底號除役。
除了加里波底號航空母艦外，義大利還曾擁有過下述的同名艦隻：
所有同名船艦的圖像都被刻在本艦艦長室一塊銅製紀念碑上。
朱塞佩·加里波第 (作曲家)

朱塞佩·加里波第（Giuseppe Garibaldi，1819年—1908年5月25日）是一位意大利作曲家和风琴演奏家。他出生和逝世在利古里亚的因佩里亚附近的海岸小镇奇普雷萨。他不仅是一位富裕的地主，还是一位风琴演奏家和钢琴家。过去在周日，他常常在邻近的两座教堂里演奏风琴并指挥小型唱诗班，后来他改为在白天为婚礼和舞会演奏舞曲。他的儿子乔万尼·巴蒂斯塔·加里波第（Giovanni Battista Garibaldi，1862-1938）继承他成为了奇普雷萨的风琴手。
加里波第的十七首风琴曲组成了一套《诗（Versetti）》，它在2004年被米歇尔·伯纳德（Michelle Bernard）发现并刊登在了学术杂志《利古里亚风琴（Organi Liguri）》上。加里波第的《诗》在2011年被西尔瓦诺·罗迪（Silvano Rodi）录音。
朱塞佩·马志尼

朱塞佩·馬志尼（義大利語：Giuseppe Mazzini，義大利語發音：[dʒuˈzɛppe matˈtsiːni]；1805年6月22日—1872年3月10日，生于意大利热那亚），義大利作家、政治家，義大利統一運動的重要人物。
1830年，马志尼加入祕密革命組織燒炭黨。1831年，他前往馬賽，在那裡創立義大利青年黨。此黨的座右銘是「天主與人民」，並提出「恢復古羅馬光榮」的口號，基本信念是將意大利半島上的數個國家統一成為單一的共和國，為真正自由的義大利奠基。他從未接受君主制，因此在義大利統一之後繼續為建立民主及共和制而努力。他所帶領的政治運動後來成為義大利共和黨，一直到今天還存在。
他的政治思想被称为马志尼主义。他著有《論人的責任》。
加里波第街 (热那亚)

加里波第街（Via Garibaldi）是热那亚历史中心最重要的街道之一，以其古代宫殿著称。
这条街始建于1550年.最初称为大街（Strada Maggiore），后改名新街（Strada Nuova），1882年以朱塞佩·加里波第重新命名。
这条街长250米，宽7.5米。
2006年7月，加里波第街作为“热那亚历史中心的新街和罗利宫殿体系”的一部分被列为世界遗产。
44°24′40″N8°55′58″E﻿ / ﻿44.41111°N 8.93278°E﻿ /44.41111; 8.93278
第二次意大利獨立戰爭

第二次義大利獨立戰爭，也稱為法奧戰爭、薩奧戰爭或是1859年義大利戰爭（法語：Campagne d'Italie de 1859），交戰雙方為法國-薩丁尼亞聯軍和奧地利帝國，這場戰爭在意大利的統一過程扮演了重要的角色。
在第一次義大利獨立戰爭慘敗給奧地利後，皮埃蒙特人瞭解到需要有盟友來支持他們。皮埃蒙特-薩丁尼亞王國的首相卡米洛·奔索，加富爾伯爵也因此向其他歐洲列強尋求協助，特別是透過參予克里米亞戰爭的方式。戰後在巴黎舉行的和平會議中，加富爾試圖讓其他列強對他們國家的統一有所關注與支持。他發現英法兩國雖然同情薩國的處境，但卻不願意違背奧國的意願，去幫助薩國奪占倫巴底和威尼西亞兩塊奧國領土以統一義大利。會後，拿破崙三世和加富爾私下的一些討論中（儘管那未經正式確認），讓加富爾覺得法國是最有可能協助義大利的列強候選。
1858年1月14日，義大利燒炭黨黨員费利切·奥尔西尼（英语：Felice Orsini）試圖刺殺拿破崙三世，這個企圖（英语：Orsini affair）讓法國人普遍對義大利統一產生同情，同時也大大影響了拿破崙三世本人，讓他最後決定幫助皮埃蒙特去對抗奧地利，以平息義大利內部試圖發動革命的運動與氣氛。拿破崙三世和加富爾在普隆比耶尔秘密會面（英语：Plombières Agreement）後，簽訂了共同對奧戰爭的密盟條約：法國會在薩丁尼亞-皮埃蒙特王國受奧國攻擊時予以協助，但薩丁尼亞-皮埃蒙特王國需以尼斯和薩伏依兩地做為交換。這項密盟對雙方都有其好處：一方面幫助薩國統一義大利半島的計畫（並由薩伏依王朝統治），另一方面也能削弱法國的勁敵奧地利。
由於法國只有在奧國先發動攻擊的情形下才會給予援助，加富爾只得利用一連串邊境的軍事調度來挑釁奧國。這讓奧國在1859年4月23日下了最後通牒：命令薩國停止一切的軍事動員，然而薩國並不予理會，奧地利因此於4月29日向薩國宣戰，從而將法國捲入了戰爭當中。
參與義大利戰爭的法軍占了全軍的一半以上，下轄17萬名士兵、2千名騎兵以及312門火砲。法軍總指揮是拿破崙三世，全軍區分為五個軍團：第一軍團由阿希爾·巴拉傑·迪里埃指揮，第二軍團由帕特里斯·麥克馬洪指揮，第三軍團由弗朗索瓦-塞爾坦·康羅貝爾指揮，第四軍團由阿道夫·尼埃爾指揮，第五軍團由拿破崙親王指揮，而帝國近衛隊（英语：Imperial Guard (Napoleon III)）則由奧古斯特·雷尼奧·德·聖讓當熱利指揮。
薩軍擁有7萬名士兵、4千名騎兵以及90門火砲，全軍下轄5個師，分別由卡斯泰尔布鲁戈（Castelbrugo）、曼弗雷多·凡蒂（英语：Manfredo Fanti）、喬瓦尼·杜蘭多（英语：Giovanni Durando）、恩里科·西亞爾迪尼（英语：Enrico Cialdini）和多梅尼科·庫基亞里（義大利語：Domenico Cucchiari）指揮。阿爾卑斯兵團（英语：Hunters of the Alps）及亞平寧兩個志願兵團亦參與其中。總指揮為維托里奧·埃馬努埃萊二世，參謀為阿方索·费雷罗·拉马尔莫拉。
奧軍在人數上較多，下轄22萬名部隊、824門火砲及2萬2千名騎兵，並由久洛伊·费伦茨元帥指揮。
開戰之初，義大利上並無任何法軍的駐紮，因此康羅貝爾元帥率軍透過軍事鐵路（英语：Military railways）進入皮埃蒙特。奧軍指望在法軍進入皮埃蒙特前，能夠橫掃脆弱的薩軍以獲得勝利。然而倫巴底的奧軍指揮官久洛伊伯爵過於謹慎，在提契諾河附近漫無目的的行軍一陣子後，才下定決心渡河發動攻勢。不幸的是，在他決定渡河時卻下起了大雨，這讓薩軍有機會以淹沒部地區的方式阻礙他們行軍，大大減緩了奧軍進軍速度。
雖然奧軍在久洛伊的帶領下最終仍攻抵韋爾切利，並威脅到都靈，但法薩聯軍卻進逼亞歷山德里亞，且卡薩萊蒙費拉托的波河旅團也逼退了奧軍。5月14日，拿破崙三世來到亞歷山德里亞，接掌了聯軍的指揮權。這場戰爭最初的戰鬥發生於5月20日的蒙泰貝洛，交戰雙方為史打狄昂（Stadion）率領的奧軍軍團及法軍第一軍團的其中一個師（由福雷率領）。奧軍兵力雖然三倍於敵，卻還是讓法軍取得了勝利，這使得久洛伊又更加的謹慎。六月初，久洛伊推進到馬真塔的鐵路中心，讓他的部隊分散各地。拿破崙三世派出部分軍隊進攻提契諾河，同時命其他大部分軍力包抄奧軍北側。拿破崙三世的計畫相當成功，迫使久洛伊只得率軍東撤倫巴底的四角防線，不久後久洛伊也在那裏被解除了指揮權。
隨後皇帝法蘭茲·約瑟夫一世接掌了奧軍的指揮權，他計畫堅守牢固的明喬河防線，以及後方的奧國領土。法薩聯軍攻占米蘭後，他們繼續向東進攻，因為他們希望能在普魯士加入戰爭前就解決奧地利。奧軍隨後就發現聯軍停駐在布雷西亞，便決定他們要沿基耶塞河發動反擊。兩軍在索爾費里諾不期而遇，引發了一連串混亂的戰鬥。一個法軍軍團在梅多萊頂住了三個奧軍軍團一整天的進攻，不讓他們加入索爾費里諾的戰鬥。歷經一日的混戰後，法軍攻破了奧軍的防線，切割並包圍了路德維希·馮·貝內德克（英语：Ludwig von Benedek）率領的奧地利第八軍團與奧軍主力，被迫在波佐倫戈抗擊部分薩軍的圍攻。雖然第八軍團逐退並戰勝了薩軍，但奧軍仍因為索爾費里諾的失利而被迫撤回四角防線。
於此同時，朱塞佩·加里波第率領的「阿爾卑斯志願兵團（英语：Hunters of the Alps）」在倫巴底北部的瓦雷澤和科莫（英语：Battle of San Fermo）接連擊敗奧軍。另外法薩聯軍組成的3000名海軍也征服了達爾馬提亞地區的茨雷斯島和洛希尼島。
由於擔心德意志的邦國會捲入這場戰爭，拿破崙三世便想趕快從戰爭中脫身，所以他和奧地利在自由鎮簽訂了停戰協定。奧地利割讓給法國幾乎整個倫巴底（曼切華、萊尼亞戈兩要塞群及其附近區域除外），隨後法國也將這些領土轉交給薩丁尼亞王國。在戰爭初期遭到革命軍驅逐的中義大利統治者，也在此時恢復統治地位。
拿破崙三世背著盟友簽訂這條和約的行為激怒了薩丁尼亞王國，加富爾本人甚至以辭職做為抗議。雖然自由鎮停戰協定的內容在11月的蘇黎世條約得到再確認，但卻從未生效施行。薩國占領了中義大利聯合省，不願恢復中義大利原先統治者的權利，讓法國也無意強迫他們遵守協定內容。奧地利眼睜睜看著法國無力執行協定內容，也只能失望的離開了。雖然奧地利在1849年時成功鎮壓解放運動，一度成為歐洲的列強，但在這場戰爭後已完全的扭轉，同時奧地利對義大利的影響力也日趨薄弱。
隔年（1860年），在英法兩國的默許下，薩丁尼亞王國併吞了中義大利的幾個邦國：帕爾馬公國、摩德納和雷焦公國、托斯卡納大公國及教皇國。同時法國也取得其薩伏依與尼斯做為補償。這樣的割讓讓義大利的民族英雄加里波底相當震怒（因為他是尼斯人），他本來想奪回尼斯，但隨後轉往遠征西西里，最終促成了義大利的統一。
朱塞佩·加里波蒂号装甲巡洋舰

“朱塞佩·加里波蒂”号装甲巡洋舰（義大利語：Giuseppe Garibaldi）是19世纪90年代为意大利皇家海军建造的第7艘朱塞佩·加里波蒂级（英语：Giuseppe Garibaldi-class cruiser）装甲巡洋舰。该舰在服役生涯中经常充当旗舰，也多次被部署到东地中海和黎凡特等地区。在1911-1912年的意土战争初期，该舰参与了轰炸的黎波里的行动。1912年初，“朱塞佩·加里波蒂”号轰炸了贝鲁特，并击沉了一艘奥斯曼帝国铁甲舰。几个月后，该舰轰炸了奥斯曼帝国在达达尼尔海峡设立的防御工事。
1913年第一次巴尔干战争结束后，该舰被部署在阿尔巴尼亚长达数月，以保护意大利本国在此处的利益。1915年意大利向同盟国宣战后不久，一艘奥匈帝国的潜艇在亚得里亚海击沉了“朱塞佩·加里波蒂”号，造成53名舰员丧生。“朱塞佩·加里波蒂”号的残骸于2008年被发现，并在随后的几年中被水下考古学家们持续探索。
“朱塞佩·加里波蒂”号装甲巡洋舰全长111.8米（366英尺10英寸），舷宽18.2米（59英尺9英寸），吃水深7.3米（23英尺11英寸）。 在正常载荷下，该舰排水量为7,350公噸（7,230長噸）。该舰由两台立式三胀蒸汽机提供动力，每台蒸汽机驱动一具螺旋桨，使用的蒸汽来自24座尼克劳斯燃煤锅炉。发动机额定功率为13,500匹指示馬力（10,100千瓦特），设计时速约为20節（37公里每小時；23英里每小時）。 在1900年9月7日的海试中，“朱塞佩·加里波蒂”号未能达到设计速度，虽然输出功率达到14,713匹指示馬力（10,971千瓦特），但最高航速仅为19.7節（36.5公里每小時；22.7英里每小時）。该舰以10節（19公里每小時；12英里每小時）航速时可以续航5,500海里（10,200公里；6,300英里）。常规编制下该舰乘员由555名军官和士兵组成，而担任旗舰时配备578名官兵。
该舰的主炮包括一门安装在上层建筑前方炮塔内的254毫米（10英寸）炮以及舰尾的双联装203毫米（8英寸）炮。其副炮包括10门152毫米（6.0英寸）（英语：QF 6-inch naval gun）炮，被安置在舰舯部（英语：Amidships）的炮廓（英语：Casemate）内，其余4门152毫米的炮安装在上层甲板上。“朱塞佩·加里波蒂”号还安装有10门76毫米（3英寸）（英语：QF 12-pounder 12 cwt naval gun）和6门47毫米（1.9英寸）（英语：QF 3-pounder Hotchkiss）炮来对抗鱼雷艇。此外，舰上装有四具单装450毫米（17.7英寸）鱼雷发射管。
该船的水线装甲带在舰舯部最大厚度为150毫米（5.9英寸），向舰首舰尾两端逐渐减薄至80毫米（3.1英寸）。指挥塔、炮廓和炮塔也被150毫米厚的装甲保护。该舰的防护甲板装甲厚度为37毫米（1.5英寸），上层甲板上的152毫米炮由50毫米（2.0英寸）的炮盾保护。
“朱塞佩·加里波蒂”号装甲巡洋舰是以现代意大利的创始人之一朱塞佩·加里波底命名的。于1898年9月21日在热那亚的安薩爾多开始建造，并于1899年6月29日下水。1900年7月12日，在进行初期蒸汽试验时，舰上两座锅炉的管道发生爆裂，造成一名舰员死亡，两人受伤。而接下来的修理工作一直持续到8月10日，本舰最终于1901年1月1日完工。1902年7月23日至10月2日，该舰在地中海海域巡航，停靠在的黎波里的港口以及爱琴海。次年，“朱塞佩·加里波蒂”号访问了阿尔及尔、塞萨洛尼基以及希腊的比雷埃夫斯港口。在1905年的舰队演习中，该舰被分配到封锁撒丁岛拉马达莱娜的“敌对”部队。这艘船是1905年11月至12月占领莱姆诺斯和米蒂利尼的国际远征军的一部分，当时他们试图迫使奥斯曼帝国及时偿还欠欧洲国家的债务，但未能成功。1906年9月15日至16日，该舰与其姊妹舰“弗朗切斯科·费鲁乔”号和“瓦雷泽”号一起在法国马赛参加为法国总统阿尔芒·法利埃举行的舰队检阅。该舰于1907年5月至7月被派往黎凡特，并于1908年6月再次被派往黎凡特。
当意土战争于1911年9月29日爆发时，“朱塞佩·加里波蒂”号是地中海舰队第2分舰队第4总队的旗舰，由海军少将保罗·唐·迪·雷维尔指挥。该舰也是10月3日至4日参与炮击的黎波里行动的意大利海军舰艇之一。轰炸结束后，一小队登陆舰进入哈米迪堡并摧毁了堡垒火炮的后膛装置，“朱塞佩·加里波蒂”号是第一艘进入港口的意大利舰只。这次零散的轰炸造成12名奥斯曼帝国士兵死亡，23 人重伤，另有7名平民死亡。10月13日，本舰级姊妹三舰启航前往西西里岛的奥古斯塔补充燃煤。 1912年1月，该舰与“瓦雷泽”号一起抵达托布鲁克，而舰队大部分舰只在意大利进行改装作业。
1912年2月24日，“朱塞佩·加里波蒂”号与“弗朗切斯科·费鲁乔”号一起轰炸了贝鲁特，并击伤了老迈的奥斯曼帝国铁甲舰“圣访”号（英语：Ottoman ironclad Avnillah）。“朱塞佩·加里波蒂”号随后进入港口，用鱼雷击沉了“圣访”号，致使舰上两名军官和40名水手死亡。该舰逼近港口内也迫使奥斯曼帝国海军鱼雷艇“安哥拉”号（英语：Ottoman torpedo boat Ankara）自沉。这次战斗造成140多名平民死亡，200多人受伤。4月18日，“朱塞佩·加里波蒂”号和“瓦雷泽”号轰炸了奥斯曼帝国设在达达尼尔海峡的防御工事，并造成重大打击。当月晚些时候，该舰返回意大利并开始整修，整修作业一直持续到6月中旬，其中就包括更换破损的舰炮等。
1913年5月第一次巴尔干战争结束后，“朱塞佩·加里波蒂”号被部署到阿尔巴尼亚的斯库台港，以确保黑山切实将该港口归还给奥斯曼帝国，并保护意大利在该市的利益。之后该舰于8月回国，并在1914年2月至3月被派往班加西。
当意大利在1915年5月向同盟国宣战时，“朱塞佩·加里波蒂”号是第五巡洋分舰队的旗舰。该分舰队由海军少将尤金尼奥·特里法里指挥，驻扎在布林迪西。同年6月5日，该分舰队炮击了拉古萨附近的铁路线，并于7月17日晚离开布林迪西，第二天上午在察夫塔特附近又发起炮击。凌晨04:00开始轰炸后不久，“朱塞佩·加里波蒂”号右舷靠近舰尾锅炉房处被奥匈帝国U-4号潜艇发射的一枚鱼雷击中。尽管只有53名船员丧生，但仅在被击中几分钟后，该舰就沉没了。其余525名幸存者被留下来营救的三艘驱逐舰救出，而该分舰队也就此撤退，以避开进一步的攻击。
“朱塞佩·加里波蒂”号的残骸呈倒扣状，在克罗地亚杜布罗夫尼克东南部，水深122米（400英尺）处，其坐标为42°28.362′N18°16.758′E﻿ / ﻿42.472700°N 18.279300°E﻿ /42.472700; 18.279300。 2008年，一支捷克探险队最先找到了“朱塞佩·加里波蒂”号在水下的残骸，但同年9月9日一名潜水员的意外死亡使这次探索被迫中止。由于“朱塞佩·加里波蒂”号是一个受保护的战争遗迹，该组织甚至都没有取得潜入该舰残骸的许可证，这也导致该组织最终被驱逐出境。后续的克罗地亚探险队于2009年8月利用CCR（闭路再呼吸器）技术再次进行探索并拍摄了沉船。 2009年11月和2010年5月，国际水下考古队对沉船进行了正式考察。
加里波第旅

加里波第旅（義大利語：Brigate Garibaldi）是第二次世界大战时期意大利共产党领导的反法西斯游击队。
1943年9月，纳粹德国占领意大利北部；同月，意大利共产党在米兰成立了军事委员会。10月，意大利共产党领导人路易吉·隆哥在意大利北部山区组建加里波第旅，得名于意大利民族英雄朱塞佩·加里波第。加里波第旅共有570多个旅，每个旅有数人或千余人不等，总兵力达15.3万，大部分成员是意大利共产党的党员和支持者，但也有一些成员来自民族解放委员会的其他成员党，比如意大利社会党。后来，若干加里波第旅整编为数个加里波第师。
1944年6月，根据意大利共产党的倡议，意大利德占区各游击组织包括加里波第旅在内，合并为由联合指挥部指挥的自由志愿军，共产党人在其中被委派担任关键性职务。自由志愿军人数达40万，其中意大利共产党直接领导的游击队17万。到1944年秋，意大利北部已有15个解放区。1945年4月25日，意大利共产党领导意大利北部人民发起了武装总起义，几十万游击队战士英勇作战，迅速解放了米兰、都灵、威尼斯等200多个大小城市，俘获了成千上万的俘虏。1945年4月28日，加里波第旅抓获意大利法西斯领导人贝尼托·墨索里尼并将其吊死。1945年5月除的军事行动结束后，盟军和民族解放委员会下令加里波第旅上缴武器并解散。由于担心随后会爆发内战，加里波第旅只上缴了60%的武器，将其余掩藏。
加里波第旅积极配合盟军打击德国占领军及其傀儡军，为战胜德、意法西斯发挥了重要作用并做出重大牺牲。在牺牲的7万余名游击队战士中，4.2万余人为加里波第旅战士。
加里波第

加里波第（意大利文：Giuseppe Garibaldi，1807年7月4號—1882年6月2號）係意大利政治人，喺意大利統一有好大貢獻，同加富爾、伊曼紐二世、馬志尼三人一齊畀人尊稱做「意大利國父」。
切爾達足球會

切爾達足球會（粵拼：cit3ji5daat6zuk1kau4wui5，Real Club Celta de Vigo）係一間喺西班牙加利西亞自治區維戈市嘅足球會，係西班牙甲組足球聯賽嘅球隊之一，喺1923年8月23號成立，由嗰陣嘅皇家維戈競技（英文：Real_Vigo_Sporting）同皇家財富足球會（英文：Real Fortuna Foot-ball Club）合併而成。呢隊波嘅花名係「Os Celestes (The Sky Blues-天藍)」，波隊主場隊衫係由天藍色嘅上身衫同埋白色嘅短褲組成。球隊主場可容納三萬五人。Celta呢個名嚟自當年生活喺呢個地區嘅切爾達人。佢嘅主要競爭對手係一樣喺加利西亞地區嘅拉科魯尼亞體育會，佢哋之間嘅比賽嗌做加利西亞德比（英文：Galician_derby）。
香港足球代表隊

香港足球代表隊，係香港最高層級嘅足球代表隊，由香港足球總會負責。代表香港參加國際賽，包括FIFA世界盃、亞足協亞洲盃。
香港足球總會喺1914年成立，1954年加入國際足協同亞洲足協，係亞洲足協嘅創會成員之一，亦都協助亞洲足協喺1956年舉辦第一屆亞足協亞洲盃。
香港至今仍未參加過世界盃決賽週，由1974年世界盃外圍賽第一次參加，直至2022年世界盃，連續十三次參加世界盃外圍賽，都入唔到決賽週。
香港足球代表隊歷嚟曾經參與過三次亞足協亞洲盃決賽週，其中1956年首屆賽事係以東道主身份出席，重攞到季軍，到目前重係最好成績；1964年第三屆亞洲盃香港取得殿軍成績；2022年，香港足球代表隊喺2023年亞足協亞洲盃外圍賽第三圈攞到兩勝一負嘅成績，相隔54年後，再次晉級亞足協亞洲盃決賽週。香港喺2009年東亞運動會足球決賽，打低日本贏到第一次國際性足球賽事冠軍。
而家香港隊嘅波衫贊助商係Nike。
香港傳統波衫上身係紅色，下身紅色或者白色短褲，紅色或者白色襪。傳統作客波衫係全身雪白，配少少黑色或紅色裝飾。
2011年7月1號，Nike同香港足球總會合作，贊助香港足球代表隊所有組別球隊波衫。
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920

แม่แบบ:ขี่ม้าโอลิมปิกฤดูร้อน1920
การแข่งขันขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920เป็นการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 7ที่กรุงแอนต์เวิร์ปประเทศเบลเยียมระหว่างวันที่ 6-12 กันยายน พ.ศ. 2463 จัดขึ้นที่สนามOlympisch Stadionซึ่งการแข่งขันกีฬาขี่ม้าครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภททีมชาย 7 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 89 คน จาก 8 ประเทศ
Grenache blanc

Grenache blanc(French pronunciation:[ɡʁənaʃblɑ̃]; also known asgarnatxa blancain Catalonia) is a variety of whitewinegrapethat is related to the red grapeGrenache. It is mostly found inRhône wineblends and in northeastSpain. Its wines are characterized by high alcohol and low acidity, with citrus and or herbaceous notes. Its vigor can lead to overproduction and flabbiness. However, ifyieldsare controlled, it can contribute flavor and length to blends, particularly withRoussanne. Since the 1980s, it has been the fifth most widely planted white wine grape inFranceafterUgni blanc,Chardonnay,SemillonandSauvignon blanc.
Grenache blanc is thought to have originated as amutationof the red version of Grenache in Spain. It then spread across thePyreneestoFrance, finding a second home in theRhône.
Grenache blanc is an important variety in theFrench wineregion of the Rhône Valley, often blended with Roussanne in wines and even being included in some red wines. It is a major component in the white wines of theChâteauneuf-du-PapeandCôtes du Rhône AOCs. Up to 10% Grenache blanc is permitted to be included in the red wines of theCôtes du Rhône Villages AOC. In theRivesaltes AOC, the grape is used as a blending component in some of the regionsvin doux naturelwines.Nearly half of all Grenache blanc plantings in France are located in theRoussillonregion where the grape is often blended with Roussanne,Marsanne,ViognierandRolle. In the upperAglyvalley, varietalterroirdriven examples are starting to be produced.In white Châteauneuf-du-Pape, Grenache blanc provides fruitiness and fatness to a blend that often includes Roussanne,Picpoul,BourboulencandClairette blanche.
InSpainit is mostly found in theSpanish wine regionsalong thePyrenees, particularly inNavarraand theTerra Altaregion inCatalonia. It is also widely planted in thePriorat,AlellaandAragon. It is permitted in the white wines ofRiojabut is not widely used due to the tendency of themusttooxidizeeasily.
InAustraliathevarietyknown as "White Grenache" was identified byampelographerPaul TruelasBianconein 1976.
Grenache blanc responds best to lowfermentationtemperatures which produces a fresh,dill-scented wine in its youth. The grape is fairly flexible inwinemakingand can be exposed tomalolactic fermentation, extended skinmaceration,leesstirring as well asoakaging. In addition to being blended with Roussanne, Grenache blanc is sometimes blended withMuscatand made in avarietalstyle.
Alicante blanca, Belan, Feher Grenache, Garnacha blanca (Spanish), Garnatxa blanca (Catalan), Vernatxa blanca (Catalan) inTierras del Ebro,Rool Grenache, Silla blanc, Sillina blancand White Grenache.
Plain 'Grenache' or 'Garnacha' almost always refers to the red variety of Grenache.
Qrenaş

Qrenaş(ing.Grenache) — şərab istehsalı üçün istifadə edilən üzüm növlərindən biri. Dünyada geniş yayılan ikinci üzüm növü.
Bu üzüm növü quraqlıq və həddindən artıq isti olan yerlərdə yetişdirilir.
Grenache

GrenacheneboliGarnachaje jedna z nejrozšířenějšíchodrůd červeného vínana světě. Zraje pozdě, takže potřebuje horké, suché podmínky, jaké jsou veŠpanělsku, naSardinii, na jihuFranciea vKaliforniiv San Joaquin Valley. Vína vyrobená z Grenache mívají nedostatek kyselin, tříslovin a barviv, proto se tato odrůda používá obvykle ve směsi s jinými odrůdami, napříkladSyrah,Carignan,TempranilloaCinsaut, i když např. na Sardinii vína se značkou Cannonau di Sardegna DOC musejí podle zákona obsahovat aspoň 99 % místní Grenache (Cannonau).
Empordà

Empordà(výslovnost [əmpurˈða],španělskyAmpurdán) je historický a geografickýregionveŠpanělsku. Je situován na severovýchoděKatalánskaufrancouzskýchhranic. Tvoří jej převážně rovina podél řekMuga,FluviàaTer, kterou na severu ohraničujíPyrenejea na jihu pahorkatinaMontgrí. Na východě regionu se nacházíRoseský zálivStředozemního moře, zasahuje sem rekreační oblastCosta Brava. Empordà má rozlohu 2261 km² a žije zde okolo 270 000 obyvatel, pro svoji malebnou krajinu bývá region označován za „španělskéToskánsko“.
Oblast byla osídlena již v paleolitu, o čemž svědčí četné archeologické nálezy v jeskyních pohoří Montgrí. V okolí městaRosesse nachází množstvímegalitickýchstaveb, nedaleko vesniceUllastretse zachovaly pozůstatkyiberskéhoosídlení. Ve starověku zde existovalo významné městoEmpúries(z řeckéhoἘμπόριον, tržiště), které dalo název celému kraji.V raném středověku zde vládliVizigóti,MauřiaFrankové, od roku813existovalohrabství Ampurias, které bylo od 12. století podřízenoaragonské koruně. Od roku 1936 je oblast rozdělena nakomarkyAlt EmpordàaBaix Empordà. Největším městem regionu jeFigueres.
Rodáky z Empordy jsou malířSalvador Dalí, spisovatelJosep Plaa vynálezce ponorkyNarcís Monturiol. Tradičním místním řemeslem byla stavba lodí, provozuje serybolov, pěstujekorkový dub,vinná réva(především odrůdaGrenache, z níž se vyrábějí červená a růžová vína),rajčataafazole, Figueres je známý místní červenou odrůdou zimnícibule. Zdejší podnebí ovlivňuje chladný horský vítrtramontana. Turistickými atrakcemi jsou historické městoLa Bisbal d'Empordà, hradyCastell de Sant FerranaCastell del MontgríneboTorre Gorgotve Figueresu, kde sídlí Dalího muzeum. Při pobřeží se nachází souostrovíIlles Medes, vyhlášené mořskou rezervací.
Tempranillo

Tempranillo(také označovanéUll de Llebre,Cencibel,Tinto FinoaTinta del Paisve Španělsku,AragonezneboTinta Rorizv Portugalsku a několika dalšími názvy jinde) jeodrůda révy vinné, která se ve Španělsku často pěstuje pro výrobu plných červených vín.Hrozny jsou tmavomodré až černé. Název jezdrobnělinoušpanělskéhotemprano(raný), protože dozrává o několik týdnů dříve než většina španělských červených vín. Tempranillo se naPyrenejském poloostrověpěstuje již od dob fénického osídlení. Je to hlavní odrůda používaná ve vinařské oblastiRiojaa často se o ní hovoří jako o typické španělské odrůdě. Pěstuje se však i v mnoha jiných vinařských oblastech světa.
V roce 2015 bylo tempranillo čtvrtou nejrozšířenější odrůdou révy vinné světa s 232 561 hektary vinic, z nichž 87 % bylo ve Španělsku, kde je nejvíce pěstovanou červenou odrůdou révy vinné.
Na rozdíl od aromatičtějších odrůd červených vín, jako jeCabernet Sauvignon,sangiovesearulanské modré, má tempranillo poměrně neutrální profil, takže se často mísí s jinými odrůdami, jako jsougrenacheacarignan(známá v oblasti Rioja jako mazuelo), nebo zraje delší dobu vdubových sudech, kde víno nabírá chuť dřeva.Odrůdovávína tempranillo obvykle vykazují příchuť švestek a jahod.
Tempranillo je raná odrůda, prospívající na vápenitých půdách, jaké se nacházejí v oblastiRibera del Duerove Španělsku. V Portugalsku se ve směsi s dalšími odrůdami používá k výroběportského vína.
V roce 2012 bylo zjištěno, že tempranillo je přirozeným křížencem odrůdyalbillo mayora zapomenuté odrůdy zvané benedicto.Dříve se považovalo za příbuzné odrůdě rulandské modré. Podle legendy zanechalicisterciáčtímniši řízky rulandského modrého v klášterech na své pouti doSantiaga de Compostela. Výzkum však neprokázal žádné genetické spojení mezi těmito odrůdami.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuTempranillona anglické Wikipedii.
Garnacha blanca

Lagarnacha blancaes una variedad de uva blanca de vino que está relacionada con la uvagarnacha tinta. Se encuentra, sobre todo, mezclada en los vinos del Ródano y en el noreste deEspaña. Los vinos se caracterizan por un gran grado de alcohol y por una baja acidez, con notas cítricas y herbáceas. Su vigor puede dar lugar a la sobreproducción y a la flacidez. En cualquier caso, si se controla su rendimiento, puede contribuir al sabor y a la longitud de las mezclas, particularmente conroussanne. Desde los años 1980, ha sido la quinta uva blanca de vino más plantada en Francia después de laugni blanc, lachardonnay, lasemillóny lasauvignon blanc.​
Tiene racimos de tamaños no muy grandes y compactos. Las bayas son de tamaño mediano, forma redonda y color amarillo-verdoso. Se ha usado tradicionalmente sola o mezclada conmacabeo,parellada,moscateloPedro Ximénezpara hacermistela. Produce vinos de gran cuerpo y muchoalcohol, de color amarillo paja; desprende aromas florales y afrutados.
Se cree que la garnacha blanca es originaria de una mutación de la garnacha tinta española. Luego fue a través de los Pirineos hacia Francia, encontrando un segundo hogar en el Ródano.​
Según la Orden APA/1819/2007, la uva garnacha blanca es una variedad vinífera recomendada en las comunidades autónomas de Aragón y Cataluña, conociéndose en esta última como garnatxa blanca y lladoner blanc.
Es variedad principal en laDenominación de OrigenAlella,Costers del Segre, Tarragona y Terra Alta y su uso está autorizado en Cariñena, Cigales, L'Empordá-Costa Brava, Navarra, Priorato y Somontano y Rioja. Se permite en los vinos blancos de Rioja pero no es ampliamente utilizada debido a la tendencia de su mosto a oxidarse fácilmente.​
La garnacha blanca es una importante variedad en el Valle del Ródano francés, a menudo mezclada con roussane en los vinos siendo incluida en algunos vinos tintos. Es componente mayoritario en los vinos lasAOCChâteauneuf-du-PapeyCôtes du Rhône. Se permite incluir más de un 10 % de garnacha blanca en los vinos tintos de la AOC Côtes du Rhône. En la AOCRivesaltes, la uva es usada como un componente de mezcla en algunas regiones donde se realizan vinosvin doux naturel.​
Casi la mitad de las plantaciones francesas de garncha blanca están localizadas en la región del Rosellón, donde la uva es a menudo mezclada con rousanne, marsanne,viogniery rolle. En las zonas altas del Valle Agy, se están empenzando a plantar en su variado terruño.​
En Châteauneuf-du-Pape, la garnacha blanca provee de frutalidad y mantecosidad a la mezcla que a menudo incluye roussane, picpul, bourbulenc y clairette blanche.​
Es conocida también como Alicante blanca, belan, feher grenache, garnatxa blanca, vernatxa blanca enTierras del Ebro,​ rool grenache, silla blanc, sillina blanc​ y white grenache.
Garnacha peluda

Lagarnacha peluda(en Francialledoner pelut) es una variedad devidnegraespañola, producida por mutación de la garnacha negra.
Produce racimos de tamaño mediano y compactos. El grano es más pequeño que el de garnacha tinta, con más acidez y la piel más gruesa. La superficie inferior de la hoja está recubierta de una vellosidad de donde le viene el nombre. La vid da brotes tempranos y la uva madura entre finales de septiembre y principios de octubre.
Es una variedad autóctona deAragón. Según la Orden APA/1819/2007, la uva garnacha peluda es una variedad vinífera recomendada en lascomunidades autónomasdeAragónyCataluña; está autorizada enCastilla-La Mancha.
Se cultiva como la variedad recomendada o principal en lasD.O. Cataluña,D.O.C. EmpordàD.O. Montsant,D.O.C. Priorato,D.O. Terra AltayD.O. Alella. Fuera de España la encontramos en laAOC Banyuls,AOC Costeros del Rosellón,AOC Pueblos Costeros del Rosellón,AOC MauryyAOC Rivesaltes, destacando su cultivo en elLanguedoc.
Garnacha (teatro)

Garnacha, en el contexto de ladramaturgiadelTeatro del BarrocoenEspaña, es el nombre que en el sigloXVIIse les daba a lascompañías de cómicos ambulantescompuestas por cinco o seisactoresvarones, una actriz y un muchacho que solía hacer de segunda dama.​
De la clasificación histórica de tipos decompañía de teatrodelBarrocoespañol,garnachaes, tras elbululú, elñaque, lagangarilla, y elcambaleo, la quinta que enumeraVillandrandoen su libroEl viaje entretenido. Y describe suatrezo,repertorio teatral, itinerario vital yyantarescon estas palabras:
Esta acepción degarnacha,​ en los primeros años del sigloXXI, da nombre a un grupo de teatro y a un Certamen Nacional de Teatro de Aficionados enLa Rioja (España).​
Grenache blanc

Legrenache blancest uncépagede raisins blancs d'origineespagnole.
Le grenache blanc (tout comme legrenache gris) est une mutation dugrenache. Tout comme lui, les origines de ce cépage blanc sontcatalaneset plus particulièrement  des provinces deBarceloneet deTarragone. Ce cépage fut introduit en France sous l'influence des conquêtes médiévales des ducs d'Aragon. Des plaines duRoussillon, son extension s'est ensuite poursuivi vers laProvenceet lesCôtes du Rhône méridional.
Le cépage est aujourd'hui cultivé principalement dans toute larégion méditerranéenne. Avec5 896hectares enFrance(en 2018), il fait partie de l'encépagement desvins blancsdeChâteauneuf-du-pape,Lirac,Coteaux-varois,Rasteau,Banyuls,MauryetRivesaltes.
EnEspagne, on cultive le cépage dans les régions deTarragone, d'Aragonet deNavarre. La superficie plantée y est de2 256hectares en 2009.
Des petites plantations sont connues enGrèceet enAfrique du Sud.
Le cépage est très vigoureux mais moyennement productif. Il est adapté aux sols graveleux ou caillouteux peu acides. Il donne selon les sols et type de vins de 20hL/haenRoussillon, à près de 100hL/haen zone de plaine. Le grenache est généralement conduit en gobelet à taille courte.
La maturité est de deuxième époque : 3 semaines et demi après lechasselas.
Il est peu sensible à l'oïdiummais il craint lemildiou, l'excoriose, lapourriture grise, la carence en magnésie et lesvers de la grappe. Il résiste bien à la sécheresse et aux vents violents.
Ses trois clones agréés portent les numéros 141, 143 et 1213.
Le grenache blanc donne desvins blancssecspuissants et chaleureux, avec du gras et de l'ampleur ainsi qu'une belle longueur en bouche, mais manquant souvent d'acidité. Il est souventassembléà laroussanne, lamarsanne, aubourboulencou encore auviognier, auxquels il confère un beléquilibre. Naturellement riche en sucre, il sert également à l'élaboration desvins doux naturels. Sa propension naturelle à l'oxydationest enfin très prisée pour l'élaboration de «rancio».
Les vins issus du grenache blanc sont marqués par desarômesdeReine Claude, de fleur d'amandiers, defenouil, d'aneth, denectarine blanche, demelonou encore decoing.
Le grenache blanc est connu également sous les noms de:
Grenache gris

Legrenache grisest uncépagede France de raisins gris ou rose.
Legrenache gris(tout comme legrenache blanc) est une variété dugrenachenoir. Avec 2.634 hectares (en 2004), le cépage est cultivé principalement dans les Pyrénées-Orientales et dans l'Aude : il y fait partie de l'encépagementdevinscomme lecoteaux-varois-en-provence, lerasteau, lebanyuls, lecollioure, lemaury, et lerivesaltes.
De petites plantations sont connues enAustralie, auPortugal, enBulgarieet enAfrique du Sud.
La maturité est de troisième époque moyenne : 30 jours après lechasselas.
Les grappes sont moyennes à grandes et les baies sont de taille moyenne. La grappe est tronconique, compacte et ailée. Le cépage est très vigoureux mais moyennement productif. Il est adapté aux sols graveleux ou caillouteux peu acides. Il donne selon les sols et type de vins de 20 hl/ha enRoussillon, à près de 100 hl/ha en zone de plaine. Le grenache gris est généralement conduit en gobelet à taille courte. Il est peu sensible à l'oïdiummais il craint lemildiou, l'excoriose, lapourriture grise, la carence en magnésie et les vers de la grappe. Il résiste bien à la sécheresse et aux vents violents.
On utilise le grenache gris pour l´élaboration de vins doux naturels, mais aussi devins gris(sables du littoral méditerranéen).
Legrenache grisest aussi connu sous les noms garnacha rioja, garnacha roja, garnacho rojo, grey grenache (en Australie), piros renache, rosco dos pinheiro et szuerke grenache.
Sidi Brahim (vin)

Sidi-Brahimest une marque devin« des contreforts de l'Atlas ». Composée à l'origine de vins d'Algériepuis duMaroc, la production s'est déplacée ensuite enTunisieet à nouveau depuis 2019 exclusivement au Maroc, avec des vins d'appellation Beni M'Tir
La marque a été fondée en1924, enAlgérie françaisepar André Vigna pour commercialiser divers vins sans appellation d'origine. Elle emprunte son nom à labataille de Sidi-Brahim(milieu duXIXsiècle).
LeGroupe Castela acheté la marque en2003à la société William Pitters deBernard Magrez, qui elle-même l'avait acquise auprès des frères Jacques et Philippe Vigna.
Grenache

Grenacheadalah salah satu varietasanggurmerah yang paling banyak ditanam di dunia.Ini matang terlambat, sehingga perlu panas, kondisi kering seperti yang ditemukan di Spanyol, di mana anggur kemungkinan besar berasal. Ini juga tumbuh di pulau ItaliaSardinia, selatanPrancis,Australia, dan California Monterey AVA dan San Joaquin Valley.
Ini umumnya pedas, berry-rasa dan lembut di langit-langit dan menghasilkan anggur dengankandungan alkoholyang relatif tinggi, tetapi perlu kontrol cermat hasil untuk hasil terbaik. Profil cita rasa khas Grenache termasuk rasa buah merah (raspberi dan stroberi) dengan bumbu lada putih yang halus. Anggur Grenache sangat rentan terhadap oksidasi, dengan contoh-contoh muda bahkan memiliki potensi untuk menunjukkan warna kecoklatan (atau "bata") yang dapat dilihat di sekitar tepi ketika mengevaluasi anggur pada sudut dalam gelas. Seiring bertambahnya usia Grenache, anggur cenderung memiliki lebih banyak rasa kulit dan tar.Anggur yang dibuat dari Grenache cenderung kurang asam, tanin dan warna, dan sering dicampur dengan varietas lain seperti Syrah, Carignan, Tempranillo, dan Cinsaut.
Tensai Ōji no Akaji Kokka Saisei Jutsu

Tensai Ōji no Akaji Kokka Saisei Jutsu(Jepang:天才王子の赤字国家再生術〜そうだ、売国しよう〜code: ja is deprecated,Hepburn:Tensai Ōji no Akaji Kokka Saisei Jutsu ~Sō da, Baikoku Shiyō~), yang dirilis dalambahasa InggrisberjudulThe Genius Prince's Guide to Raising a Nation Out of Debt (Hey, How About Treason?), adalah serinovel ringanJepang yang ditulis oleh Toru Toba dan diilustrasikan oleh fal_maro. Novel ringan ini dimuat di majalah GA Bunko milikSB Creativemulai bulan Mei 2018. Lisensi novel ringan ini didapatkan diAmerika UtaraolehYen Press. Adaptasimangadari novel ringan ini diilustrasikan oleh Emuda dan dimuat secara daring di majalahManga UP!milikSquare Enixmulai bulan Oktober 2019. Adaptasi seri televisianimedari novel ringan ini diproduksi oleh Yokohama Animation Laboratory dan ditayangkan mulai tanggal 11 Januari hingga tanggal 29 Maret 2022.
Di ujung utara benua Varno, terdapat sebuah negara kecil bernama Kerajaan Natra. Sejak Raja Owen jatuh sakit, tugas menjalankan negara jatuh ke tangan putra Owen yang sangat kompeten, Putra Mahkota sekaligus Pangeran Wali yang bernama Wein Salema Arbalest. Bersama ajudannya yang cantik dan cakap, Ninym Ralei, Wein menjunjung tinggi citra seorang pangeran jenius yang memimpin bangsanya dengan tangan besi. Namun, di balik citranya, Wein terus-menerus meratapi nasib yang telah menimpanya dan ia diam-diam berharap memiliki kesempatan untuk melakukan pengkhianatan dengan menjual negara asalnya dan melarikan diri dari tugasnya.
Novel ringanTensai Ōji no Akaji Kokka Saisei Jutsu ~Sō da, Baikoku Shiyō~ditulis oleh Toru Toba dan diilustrasikan oleh fal_maro. Novel ringan ini dimuat di majalah GA Bunko milikSB Creativemulai bulan Mei 2018. Lisensi novel ringan ini didapatkan di Amerika Utara olehYen Pressdan volume pertamanya dirilis secara digital pada tanggal 3 September 2019.
Adaptasimangadari novel ringan ini diilustrasikan oleh Emuda dan dimuat secara daring di majalahManga UP!milikSquare Enixmulai bulan Oktober 2019. Hingga saat ini, manga ini diterbitkan menjadi enam volumetankōbon.
Adaptasi seri televisianimedari novel ringan ini diumumkan saat siaran langsung di acara "GA Fes 2021" pada tanggal 31 Januari 2021.Seri ini diproduksi olehNBCUniversal Entertainment Japandan dibuat oleh Yokohama Animation Laboratory, dengan Makoto Tamagawa sebagai sutradara, Xinya Cai sebagai asisten sutradara,Deko Akaosebagai penulis naskah, Ryūnosuke Ōji sebagai perancang karakter dan Toshihiko Sahashi sebagai penyusun musik.Lagu tema pembuka seri ini berjudul "Level" yang dibawakan olehNagi Yanagidan The Sixth Lie, sedangkan lagu tema penutup seri ini berjudul "Hitori to Kimi to"(ヒトリとキミとcode: ja is deprecated,"Alone and With You")yang dibawakan olehYoshino Nanjō.Seri ini ditayangkan mulai tanggal 11 Januari hingga tanggal 29 Maret 2022 diTokyo MX,BS NTVdanAT-X.Funimationmendapatkan lisensi seri ini di luar Asia,sedangkanMuse Communicationmendapatkan lisensi seri ini di Asia Selatan dan Tenggaradan tersedia untuk ditonton diiQIYI.Pada tanggal 7 Maret 2022, Funimation mengumumkan bahwa seri ini akan menerima sulih suara berbahasa Inggris yang ditayangkan perdana pada hari berikutnya.
Kebun anggur Lembah Rhône

Kebun anggur Lembah Rhônemulai dari daerahVienneutara sampaiAvignonselatan adalah denominasi kedua bagi anggur di Prancis.Memiliki enam departemen:Rhône,Loire,Ardechedan jalurGardtepi kanan dari sungaiDromedanVaucluseyang berada sebelah tepi kiri yang dihubungkan pada daerah:Rhône-Alpes,Languedoc-RoussillondanProvence-Alpes-Cote d'Azuryang terbagi menjadi beberapa nama:
côtes-du-rhôneberdasarkan dekret1937, distribusi 44.000 hektare kepada departeman-departemenRhôneLoireArdècheDrômeVaucluseGard
côtes-du-rhône villagesberdasarkan dekret1966, berkaitan dengan 95 komune dari
geografis departemen-departemen:ArdècheDrômeVaucluseGard
Selain penyebutan ini masih terdapatVins de Pays.
Pengaturan penyebutan bagi Côtes-du-Rhône diijinkan kegunaannya bagi 21 varitas termasuk 13 hitam dan 8 putih, yang satu utama dan yang lain merupakan bagian kedua terkecualiBeaume-de-Venise.
Aigues (VDP)

Labelvin de pays d'Aiguesbagi pemasaran anggur adalah berpusat pada 59 buah komune dari departmenVaucluseketentuan mengenai pemakaian label ini diputuskan berdasarkan dekret tanggal 30 Desember 1993 yang kemudian pada keesokan harinya keputusan tersebut diumumkan dalam lembaran berita negara.
Ketentuan labelvin de paysini berlaku bagi wilayah sbb:Ansouis,Apt,Auribeau,La Bastide-des-Jourdans,La Bastidonne, LesBeaumettes,Beaumont-de-Pertuis,Bonnieux,Buoux,Cabrières-d'Aigues,Cabrières-d'Avignon,Cadenet,Caseneuve,Castellet,Cavaillon,Cheval-Blanc,Cucuron,Gargas,Gignac,Gordes,Goult,Grambois,L'Isle-sur-la-Sorgue,Joucas,Lacoste,Lagarde-d'Apt,Lagnes,Lauris,Lioux,Lourmarin,Maubec,Ménerbes,Mérindol,Mirabeau,La Motte-d'Aigues,Murs,Oppède,Pertuis,Peypin-d'Aigues,Puget,Puyvert,Robion,Roussillon,Rustrel,Saignon,Saint-Martin-de-Castillon,Saint-Martin-de-la-Brasque,Saint-Pantaléon,Saint-Saturnin-d'Apt,Sannes,Saumane-de-Vaucluse,Sivergues, LesTaillades,La Tour-d'Aigues,Vaugines,Viens,Villars,VillelauredanVitrolles-en-Luberon