davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
마테오 리치

마테오 리치(이탈리아어:Matteo Ricci,중국어간체자:利玛窦,정체자:利瑪竇,병음:Lì Mǎdòu리마더우,한자음:이마두,1552년10월 6일~1610년5월 11일)는로마 가톨릭교회의 사제이자,중국을 비롯한아시아대륙에기독교신앙을 정착시킨이탈리아출신예수회선교사이다. 호(號)는 서강(西江), 청태(淸泰)·존칭은 태서유사(泰西儒士)이다.
또 다른 중국식 이름은 ‘이마두’(利瑪竇), 별호는 서방에서 온 현사(賢士)라는 뜻의 서태(西泰)(서강 청태의 줄인 말), 마테오(Matteo)는 그의 세례명이다.<곤여만국전도>와 <천주실의>로 유명하다.
선교사로서는 최초로 중국에 기독교를 선교했으며아울러 유럽의 과학과 문화도 전했다. 저서인《천주실의》는 한국의 천주교 성립에도 큰 영향을 끼쳤다.1578년, 인도에 도착하여 4년간 지내다가마카오로 거쳐 1583년 9월부터 광둥 중부 자오칭(肇慶)에서 중국문화와 풍속을 배우며 선교활동을 시작하였다.유학경전 학습에도 매진하여 공자와 유가사상을 최초로 서양에 소개하기도 했다.
마테오 리치는1552년교황령마체라타(현재는이탈리아영토)에서 태어났다.로마에서 법학을 공부한 뒤 1571년 예수회에 입회하여 1577년까지 예수회 신학교에서 공부했다. 그곳에서 리치는 철학과 신학을 배웠고, 수학, 천문학, 역법, 시계, 지구의, 천체관측기구 제작법 등은그레고리력제정 중요한 역할을 한크리스토퍼 클라비우스신부에게 배웠다.
동양 선교에 뜻을 품고 루제리 등 13명의 선교사들과 함께1578년3월포르투갈리스본을 출발하여 그해 9월에 인도 고아에 도착하여 그곳에서 신학을 배우며 교수활동도 하였다.1582년예수회로부터 중국에서 전교하라는 지시를 받고마카오에 도착하여중국어와한문을 배웠는데, 그의 유창한중국어실력은문서선교즉, 문서로 기독교 교리를 전달하는 일에 큰 도움이 되었다. 마테오 리치가 중국 선교사가 된 것은 미셀 루지에리 선교사의 간청과 아시아선교책임자 알렉산드로 발리냐노의 중국전도책임자 임명에 의한 것이다.
이에 대해 미셀 루지에리 선교사가중국어를 잘 못했기 때문에, 마테오가 중국선교사가 되었다는 견해도 있었지만, 중국어 문집이 발견되면서 잘못된 견해로 판명되었다. 동역자(同役者) 루지에리와 함께 중국조경(肇庆)에1583년정착한 마테오 리치는1583년부터1602년까지 세계지도들을 제작하여중국은세계의 중심이고, 그외 나라들은 오랑캐라는 오만함에 사로잡혀 있던 중국 사람들에게 새로운 인식을 심어주었다. 이외에도소주(韶州),남창(南昌) 등지를 다니며 선교에 힘썼다.
1587년남경(南京)으로 가 고관 명사들에게 천문·지리·수학을 가르쳤다.1601년그는 중국북경에 도착하는데, 신종 황제를 만나 황제의 호의로선무문(宣武門) 안에 천주당(중국에서천주교회를 가리키는 말)을 세워도 된다는 허가를 받았다.1605년북경에 천주당을 세우고 200여 명의 신도를 얻어, 비로소천주교라는 이름을 붙였다.
이는예수회의 전통선교방법에 의한 것이었다. 예수회에서는 '위에서 아래로의 전도'라고 하여 상위계급이나지식인들에게 먼저 전도하여 복음이 확대되게 하려는 전도방법을 갖고 있었다. 하지만 예수회의 이러한 전도방식은 '아래로부터 위로의 전도방법'을 갖고 있던프란체스코 수도회와 갈등을 빚었으며,명나라황제만력제는 외국사람들에게 무관심했기 때문에 마테오가 원하는 방향으로 일이 진행되지 못했다. 대신 나라의 쇠락을 걱정하는 개혁파사대부들과의 교제를 하였고,서광계(1562년-1633년),이지조(1565-1630),양정균(1562-1627) 등 일부 사대부 지식인들은 천주교인이 되었다.
그는 천주교 서적을 저작하는 한편,서광계·이지조의 협력을 얻어 과학 기술 서적을 번역하였으며, 중국 최초의 세계 지도로서 유명한 '곤여만국전도'를 제작하였다. 그는 일생을 중국에서 활약하였다. 한국실학파 학자들에게도 많은 영향을 주었다.
1610년별세하여 북경에 묻혔다.
천주실의(天主實義)는 루지에리 선교사가1584년저술한 《천주실록》(天主實錄)의 개정판으로서1593년이나1594년에 저술된 책으로 추정된다. 당시선교사들의 저서는 해당선교지의 책임자의 검열을 거쳤기 때문에,라틴어요약본 형태로 1597년경 발리냐노와 일본선교 교구장 루이스 세르퀘이라(Luis Cerqueira)에게 제출되었다. 하지만라틴어요약본이 검열에 통과되기 전에 이미 《천주실의》은 고급독서문화를 갖고 있던명나라말기 사대부들의베스트셀러가 되었다.기독교의 하느님이유교의 상제와 같다는 주장과 기독교의 인간이해가양명학과 상당히 비슷했기 때문이다. 이러한 중국 지식인들의 관심으로 이미1594년남창(南昌)에서 초판이 인쇄되었으며,1601년베이징에서 《1601년 베이징판 천주실의》가 출간되었다. 선교책임자의 출간승인을 받은 마테오리치는1603년베이징에서 증보판 《천주실의》를 출간했으며,1605년이나1606년항주(抗州)에서 《항주판 천주실의》가 출간되었다.
천주실의의 내용은 '천지만물을 지으시고, 이를 유지하시는 하느님'을 소개하는 것으로써, 그 주된 내용은 다음과 같다.
과라니족의 예수회 선교단 시설

과라니 족의 예수회 선교단 시설은브라질남부에 위치한 예수회 선교단 시설이다.상 미겔 아르카뇨라고 불리기도 한다. 1735년에서 1745년 사이에 지어졌다. 한편, 1750년마드리드 조약에 따라스페인과포르투갈사이의 영토가 정해짐에 따라 기존에 있던 스페인 예수회 선교단 시설에 있던 사람들은 철수할 것을 강요받았는데, 이를 거부하자 강제로 추방되었다.
Педагогика иезуитов

Педаго́гика иезуи́тов— образовательнаясистема, разработанная педагогами католическогоордена иезуитов.Педагогикаиезуитов построена напрагматическихосновах, целью которой являлось создание сетииезуитских школ, в которых осуществляли воспитание и обучение вкатолическомдухе юношей изпривилегированныхсоциальных слоёв.
Иезуитские коллегии (колледжи) — среднее образовательное учреждение. Первые колледжи иезуитов были открыты в европейских столицах: Вене (1551), Риме (1552), Париже (1561).
Весь курс обучения в иезуитских коллегиях составлял 5 лет, на протяжении которых воспитанники осваивали программу колледжа. В программу колледжа входили латинский и греческий языки, античная литература,катехизисна латинском языке, элементы истории, географии, математики, естествознания.
Коллегии состояли из двух отделений младшего и старшего:
Семинарии — образовательное учреждение высшего уровня (коллегии высшего типа).
Академия — образовательное учреждение высшего уровня, направленное на подготовку: теологов, церковных юристов, преподавателей (только выпускников коллегий).
Образование учителей:
Вся организация и деятельность учебных заведений регламентировалась уставом 1599 года. Изменения были внесены лишь в 1832 году. К началу XVIII века насчитывали около 800 иезуитских учебных заведений, в том числе 20 университетов.
Иезуитское обучение было организованно следующим образом:
В философии ведущее место отводилиАристотелюиФоме Аквинскому. Всех античных авторов (приоритетноЦицерон) подгоняли к целям иезуитского воспитания, осознано пренебрегали гуманистическим содержанием произведений античной культуры, поощряли осуждение в них «нравственно соблазнительного». Обучение истории и географии было оторвано от национальной почвы.
Стремясь воспитать преданных последователей католической церкви — «христовых воинов», способных противостоять идеямпротестантизма, иезуиты для своих учебных заведений разработали чёткие правила образовательно-воспитательной деятельности, изложенные в детально разработанном «Школьном уставе». Этот документ, принятый ещё в 1599 году, сохранял свою силу вплоть до 1832 года. В XVII-XVIII веках иезуиты имели репутацию блестящих педагогов и преподавателей.
Воспитание направлено на развитие индивидуальных способностей, честолюбия, духа соперничества.
Методы стимулирования:
Этих методов достигали, прежде всего, жёсткой всесторонней регламентацией воспитательного и образовательного процессов, внедрением взаимного надзора внутри класса и школы, назначением преторов или цензоров, надзиравших за поведением в классах, взаимный разбор поведения на собраниях, система доносительства.
Среди воспитанников иезуитов было немало крупных учёных, писателей, философов, политиков (Ж. Боссюэ,Р. Декарт,П. Корнель,Ж.-Б. Мольери др.). Позже некоторые из них отреклись от своих учителей.Вольтер, например, писал: «Отцынаучили меня лишь немного латыни и глупостям». Ему вторилГ. Лейбниц: «Иезуиты в деле воспитания остались ниже посредственности».
Дом ордена иезуитов

Дом ордена иезуитов(также известный какДом коллегии иезуитов) — памятник архитектуры,доходный дом, построенный в началеXIX векапод руководством архитектораЛуиджи Рускидля членовиезуитского ордена. Расположен в Санкт-Петербурге по адресуИтальянская улица, 1иНабережная канала Грибоедова, 8.
Дом 3-этажный (один из внутридворовых флигелей 4-этажный). Здание построено на угловом участке, принадлежавшемкатолической церкви, имеется ограниченный с двух сторон прямоугольный внутренний двор. Фасад оформлен относящейся к первому и второму этажуионическойколоннадой. Центральная часть фасада понабережной канала Грибоедовадекорированапортиком, состоящим из 6 колонн и поддерживающимфронтон. Вдоль главных фасадов дома протянулись помещения параднойанфилады. Жилые покои расположились во внутренних корпусах. Дом ордена иезуитов отличается общим композиционным сходством со зданиями, относящимися к архитектурному ансамблюплощади Искусств.
Дом ордена иезуитов был построен на Екатерининском канале в 1801—1805 годах по проекту архитектора Луиджи Руски.
В первые десять лет своего существования (до 1815 года) в здании помещалось учебное заведение закрытого типа (благородный пансион, также известный какиезуитский коллегиум). В этом пансионе жили и учились многие аристократы (например,Голицыны,Вяземские, в частности, поэтПётр Андреевич Вяземский,Строгановы,Одоевские,Шуваловыи многие другие). Особенно примечательно, что в стенах коллегиума взрастили немало будущихдекабристов(в частности,Александра Барятинского,Валерьяна Голицына,Д. А. Искрицкого,В. А. Мусина-Пушкина,Николая Оржицкого,Иосифа Поджио,П. Н. Свистунова,А. А. Суворова).
В 1815 году из Санкт-Петербурга иезуитов изгнали. В связи с этим пансион закрыли, в здании короткое время работалВоенно-сиротский дом. В 1856-73 гг. здание занимало Первое отделениеИмператорской канцелярии. Впоследствии дом стал жилым, каким и является до сих пор.
Реляции иезуитов

«Реляции иезуитов» (фр.Relations des jésuites) — литературно-исторический памятникXVII века; переписка миссионеровНовой ФранциисПарижем, опубликованный большей частью в Париже в 1632—1672 годы; в составлении которого принимали участиеПоль Лё Жён,Бартелеми Вимон,Жером Лалеман,Поль Рагено,Франсуа Ле Мерсье,Жан де Бребёф.
Позже в архиве семинарииКвебекабыл найден «Дневник иезуитов», изначально не предназначавшийся для публикации, поскольку фиксировал малейшие детали жизни и был не для посторонних глаз, тем не менее опубликованный в1871 годуи считающийся дополнением к «Реляциям».
Церковь иезуитов (Валлетта)

Церковь Иезуитов— одна из старейших церквей вВаллетте, а также одна из самых крупных в местной епархии. На церковной территории, помимо самого храма находится и колледж.Св. Игнатий де Лойола, основоположник орденаиезуитов, решил основать колледж наМальтеещё в1553 году, но его появление осуществилось лишь в1592 году, когда папа римскийКлимент VIIIдал на то соответствующее указание.4 сентября1595 годавеликий магистр орденагоспитальеровМартин Гарзеззаложил первый камень в его основание. Иезуитский колледж первоначально был церковным, а не научным, где проходили обучение кандидаты в священники.
В сентябре1634 годана церковной территории произошёл крупный взрыв, который нанёс серьёзный ущерб как храму, так и колледжу. Реконструкцией новой церкви стал заниматься военный инженер и архитектор орденагоспитальеровФранческо Буонамичи изЛукки. Церковь стала первой постройкой наМальте, возведением которой руководил архитектор с мировым по тем временам именем. Фасад церкви выполнен вбарочном стиле, а интерьер представляет собойдорический ордер.
Иезуиты управляли колледжем до1798 года, когда великому магистру Мануэлю Пинто да Фронсека пришлось покинуть остров из-за французской оккупации. По прошествии лет колледж возобновил свою деятельность и стал именоваться Мальтийским университетом.
Gesuitas

IsGesuitasfunt un'ordine religiosucatolicufundadu daeIgnatziu de Loyola. Su nòmene ufitziale estCompagnia de Gesus.
Ignatziu de Loyola, ispagnolu bascu, in gioventude est istadu òmine de corte e de armas. A 30 annos at tentu unu cambiamentu profundu, una cunversione religiosa. At fatu un' esperientzia de vida eremitica e de penitentzia (1522-1523), e a poi est andadu a Parigi a istudiare a sa Sorbona, famada Universitade de su tempu.
Inoghe resessit a conchistare 6 cumpagnos chi cherene condividere unu progettu de vida sou. Andana aRomae otenint s'approvatzione de s'Ordine nouCumpagnia de Gesusdae supaba Pàulu III(27 trìulas 1540). S'Ordine creschet in presse e a poi de pagos annos bi sunu Gesuitas in divescios logos in Europa e fora de Europa. Aberini Collegios po s'istrutzione de sos giovanos.
Una novidade est chi s'iscola est gratis, ma unu principe, unupiscamu, una tzitade devene approntare sos locales e frunire su mediu po vivere a sos insegnantes. Sos Gesuitas ana tentu unu numeru mannu de missionarios: de custos, Frantziscu Saveriu inÌndiaeGiappone, Matteo Ricci inTzina, Eusebio Chini inMèssicueCalifòrnia, e àteros meda inÌndia,Giappone,Àfrica, inAmèrica. In America meridionale ana avviadu una impresa manna, nodida comenteSas Ridutziones de su Paraguay, durada 150 annos: ana regoltu in comunidades sos indigenos Guaranì, e ana isviluppadu sa vida sotziale, economica e culturale de cussas popolatziones. ( cfr The Mission, unu film subra sa vida in Sas Ridutziones. Regia, Roland Joffé. Cast: Robert De Niro,Jeremy Irons e ateros. Musicas de E. Morricone. 1986). Su chi sos Gesuitas faghiant at provocadu una forte oppositzione de ministros e guvernos Illuministas, de varios istados Europeos ispetzialmente de Portugallu e de Ispagna. Custos ana fattu pressione subra supaba Clemente XIVchi in su 1773 ada suppressu s'Ordine. Calchi cosa de sos Gesuitas però est restada in vida in Russia, ca sa Czarina Caterina II no ada atzetadu de si brivare de sos Gesuitas chi funi in sos Collegios po sa gioventude. Pio VII in su 1814 ada de nou recostituidu s'Ordine de sos Gesuitas, chi sunu torrados a sas atividades issoro. Sos Gesuitas ant tentu òmines eminentes in varios campos: teologicu,filosoficu,astronomicu.
Palermo

Palermuest una tzitade de 660.832 abitantes, cabu-de-logu deprovìntziae de sa RegioneSitzìlia. Su territoriu inghiriu est connottu comente “La conca d'oro” po sa coltivatzione de arantzos e limones. Fundada dae sos Fenicios, est istada a poi grega, e romana. Conchistada dae sos barbaros Bandalos e Ostrogotos. A poi  po tres seculos sutta sos Bizantinos e apoi sutta sosArabos. Conchistada dae Ruggero d'Altavilla, Normannu, su 1071 a poi de unu assediu. Passat  poi sutta sos Angioinos. Su 1442 Palermo e saSiziliaintrea passat sutta sos Aragonesos. Su 1504 sutta sos Ispagnolos, e apoi sutta sos Borbones e sos Savoias.
SosNormannosant fraigadu monumentos importantes: sa Cattedrale de santu Giuanne de sos eremidas : incomintzada  comente basilica, a poi mudada in moschea dae sos Arabos; tòrrat a essere creja cristiana (1184) Monumentu imponente e de bellesa manna.
Su Palattu reale, fraigadu dae sos  Normannos. Restauradu in su1555est istadu s'abìtu de sos res ispagnolos, de sos res borbonicos, e de sos Savoias..
Sa Cappella Palatina, unu gioiellu architettonicu, cun colunnas, e  mosaicos chena fine, e cun su Cristos Pantocrator in sa gupula.
Ateras crejas chi meritant un ammentu: San Giuseppe ai Teatini – Santa Caderina e Alessandria – Sa creja de su Gesù a Casa Professa (Gesuitas), creja meravigliosa, rinascimentale e prebarocca - 
Sa creja gotico catalana Santa Maria de sa cadena. 
Affaca a Palermo suDuomo de Monreale, fraigadu sutta sos Normannos dae mastroa Arabos o de iscola araba ( XII-XIII sec.) Un ispantu! Riccu de mosaicos. Attaccadu a su Duomo unu chiostro in istile arabu.
Frantziscu Borgia

Frantziscu Borgia, santu (Gandia,1510-Roma,1572), duca de Gandìa, pro nebode de su pabaAlesandru VIRodrigo de Borjia. Guvernadore de saCatalunia, cando moridi sa muzere (1546) intrat tra sos Gesuitas. Diventat superiore Generale de sos Gesuitas in su1565. Omine austeru, de penitentzia e preghiera. Durante su superioradu sou benit fraigadu su Collegiu Romanu e-i sa creja de su Gesù, monumentale, a su tzentru de Roma. Moridi su 1572, sa festa su 30 de cabidanni.
Domenico Zipoli

Domenico Zipoli, (Prato1668 – Santa  Catalina, Sud America, 2 de bennalzu 1726), musicista,gesuitaemissionariu. Istudiadamusicacun sos mastros de Cappella in  sa tzitade dePrato. A poi inNapoli, a poi inBologna, e aRoma. A Roma si rivelada cumposidore de talentu. Su 1715 est organista in sa creja de sosgesuitasa  Roma. Zipoli  si faghede gesuita inIspagna, e su 1717 partidi po s'Argentina. A Cordova, in Argentina cumponede musica po  sas festas religiosas in sas “reducciones” gesuiticas, nadas de su Paraguay. In otto annos e mesu ada cumpostu  una cantidade manna de musica, ma chi est andada perdida a poi de sa catzada de sosGesuitasdae sas reducciones (1767). Dae cimbanta annos a custa parte, sunu recuperende, inBoliviae in ateras tzitades de s'America latina, manoscritos de Missas, Innos, e cumpositziones po organu de custu musicista italianu.
Adam Schall

Adam Schall(sec.XVII), tedescu deColonia, gesuita e missionariu. In su 1631 est inCinain ue continuat s'obera deMatteo Ricci. Schall diventat mandarinu de prima classe. Tra gesuitas e ateros religiosos (frantziscanos, domenicanos) incomintzat sa cuntierra subra” sos ritos cinesos” chi continuat po medas annos.
Mateu Madau

Matteu Madau(Othieri, 17 de santuaine 1733 –Casteddu,1800) est istadu unugesuita. Cando est istadu suppressu s'Ordine de sos Gesuitas, s'est retiradu in d'unu cunventu deCastedduinue est mortu. At iscrittu “Gosos” inlimba sardae difesu s'idea chi sossardos, comentenatzione, deviant impreare sa limba issoro.
Matteo Ricci

Matteo Ricci(Macerata, 6 de santuaine 1552 –Pechino, 11 de maiu 1610) est istadu  unumatematicu,geografuetradutoreitalianu.
Gesuita, matematicu, geografu, cartografu. Omine de cultura manna.
Fizu de una antiga e nobile familia aiat cominzadu a istudiare cun  profittu mannu dae minore; a 9 annos aiat cominzadu a frecuentare su Collegiu de sosGesuitase a 16 annos est istadu mandadu aRomaa istudiareGiurisprudenza. In su1571est istadu ammittidu a su noviziadu de sos gesuitas. Matteu est partidu pro s'Orientein su1577daeCoimbrae  a poi de meses de viaggiu est  approdadu aGoa. Dae inoghe est  partidu proCocìninue benit  ordinadu preideru. Una olta inMacaoRicci pedit de andare aShaozhoue aPechino. Arrividi a Pechinu daboi de tantas peripezias sa prima olta in su1597e daboi bi est  torradu in su1601cun autorizatzione iscritta de s'imperadoreWanli. In pagu tempus Ricci cunvertidi unu numeru mannu de funtzionarios de s'imperu, sos cales lu aian aggiuadu a tradurre testos iscientificos e a sa redatzione de suMappamondo.
Ada traduidu in latinu liberos de Confuciu, e in cinesu sos primos 6 liberos de saGeometriadeEuclide, e testos de astronomia e geografia. Mortu a Pechino, est istadu sepultadu in unu terrinu offertu dae s'imperadore, e pro sa prima olta in s'istoria de sa Cina est  istadu cunzessu unu terrinu de s'istadu pro un'istranzu.
Ancora oe in Pechino esistit sa tumba sua. Giuliu Andreotti in su 2001 at bidu custa tumba, e torradu in Italia ada iscrittu unu liberu:"Un gesuita in Cina: Matteo Ricci, dall'Italia a Pechino".
Antonio Maccioni

Antonio Maccioni,( Machoni) (Iglesias,1671–Córdoba,1753)  est istadu unu gesuita e missionariu inArgentinaeParaguay. Ada iscrittu unu liberu “Las siete estrellas en la mano de Jesus” chi como benit bortadu in italianu, e inue si raccontada sa vida de sete gesuitas sardos chi ana operadu in sas “reducciones” de su Paraguay in sa secunda medade de su 1600 e -i sos primos annos de su 1700.
คณะเยสุอิต

คณะเยสุอิต(Jesuits) มีชื่อเต็มว่าคณะแห่งพระเยซูเจ้า(อังกฤษ:Society of Jesus;ละติน:Societas Iesu ใช้ชื่อย่อว่า “S.J.” หรือ “S.I.”) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา(St.Ignatius of Loyola) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1540 นักบวชในคณะนี้มีสมญาว่า “ทหารของพระคริสต์” (Soldiers of Christ) หรือ “ทหารราบของพระสันตะปาปา” (Foot soldiers of the Pope) เพราะนักบุญอิกเนเชียสผู้ก่อตั้งเคยเป็นอัศวินมาก่อนที่จะบวช
ในปัจจุบันนักบวชเยสุอิตทำงานสอนศาสนาใน 112 ประเทศและมีชื่อเสียงในทางการศึกษา การค้นคว้า และการส่งเสริมวัฒนธรรมการนำทางด้านฝ่ายจิต นอกจากนั้นยังมีส่วนร่วมในการต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนด้วย
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1534อิกเนเชียสแห่งโลโยลานักบวชชาวสเปนและนักเรียนอีก 6 คนจากมหาวิทยาลัยปารีสซึ่งเป็นชาวแคว้นบาสก์ประเทศสเปนประกอบด้วยฟรันซิสโก ฆาบิเอร์(Francisco Xavier) อัลฟอนโซ ซาลเมรอน (Alfonso Salmeron) ดีเอโก ลาอีเนซ (Diego Laínez) นิโคลัส โบบาดิลลา (Nicolás Bobadilla))ปีแยร์ ฟาฟวร์(Pierre Favre) จากซาวอยประเทศฝรั่งเศสและซิเมา โรดริเกซ (Simão Rodrigues) จากประเทศโปรตุเกสพบกันที่มงมาทร์ภายในห้องเก็บศพใต้โบสถ์นักบุญเดนิส นอกเมืองปารีสผู้ร่วมในกลุ่มนี้ตั้งคำปฏิญาณถือความความยากจนและพรหมจรรย์ เพื่อ “เข้าทำงานกับโรงพยายาลและการเผยแพร่ศาสนาที่กรุงเยรูซาเลมหรือเพื่อไปยังที่ใด ๆ ที่พระสันตะปาปามีความประสงค์จะส่งไปโดยไม่ทักท้วง”
กลุ่มนี้เรียกตนเองว่า “กองกำลังพระเยซู” (Company of Jesus) เพราะผู้เป็นสมาชิกมีความรู้สึกว่าที่มาพบปะกันได้ก็เป็นเพราะอำนาจของพระเยซูคำว่า “กองกำลัง” เป็นนัยมาจากศัพท์ที่ใช้ในการเรียกกองทหาร และยังแสดงถึงความเป็นสาวกหรือผู้ติดตามพระเยซู คำว่า “Company” มาจากภาษาละติน “cum” และ “pane” ซึ่งแปลว่า “bread with” หรือผู้ที่กินอาหารด้วยกัน
การพบกันครั้งนี้นำไปสู่การก่อตั้งกลุ่มที่ต่อมาในปี ค.ศ. 1540 เรียกตนเองว่า “Society of Jesus” คำว่า “societas” ในภาษาละตินมาจากคำว่า “socius” หรือ “ผู้ร่วม” หรือ “สหาย” ในปี ค.ศ. 1537 กลุ่มนี้ก็เดินทางไปประเทศอิตาลีเพื่อยึ่นคำขออนุมัติการตั้งคณะใหม่ต่อพระสันตะปาปาสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3ทรงอนุมัติและอนุญาตให้สมาชิกในกลุ่มนั้นรับศีลอนุกรม
สมาชิกในกลุ่มนั้นจึงทำการรับศีลเป็นนักบวชที่เวนิสโดยบิชอปแห่งอาร์บเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน หลังจากนั้นนักบวชกลุ่มก็อุทิศตัวให้กับการเทศนาและการช่วยงานการกุศลในประเทศอิตาลี เพราะไม่สามารถเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมได้ตามที่ตั้งใจ เพราะขณะนั้นระหว่างปี ค.ศ. 1535 ถึงปี ค.ศ. 1538 เป็นระยะเวลาสงครามระหว่างจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เวนิส และรัฐสันตะปาปากับจักรวรรดิออตโตมันทำให้การเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมเป็นไปไม่ได้
โบสถ์เยสุอิต (ซีบิว)

โบสถ์เยสุอิต(โรมาเนีย:Biserica Iezuiților) หรือโบสถ์พระตรีเอกานุภาพอันศักดิ์สิทธิ์(Biserica Sfânta Treime) เป็นโบสถ์นิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่บนจัตุรัสปียัตซามาเรในเมืองซีบิวประเทศโรมาเนียใกล้กับวังบรุคเคินทาลและเป็นหนึ่งในโบสถ์สถาปัตยกรรมบาโรกที่โดดเด่นที่สุดในทรานซิลเวเนีย
กระทรวงวัฒนธรรมและกิจการศาสนาของโรมาเนียได้ขึ้นทะเบียนโบสถ์นี้เป็นอนุสรณ์ประวัติศาสตร์
การ์เมน โยฮานิสภรรยาของประธานาธิบดีเกลาส์ โยฮานิสร้องเพลงในคณะขับร้องโบสถ์นี้
45°47′50″N24°09′04″E﻿ / ﻿45.7971°N 24.1512°E﻿ /45.7971; 24.1512
เปาโล มิกิ

นักบุญเปาโล มิกิ(ญี่ปุ่น:パウロ三木) เป็นสกอลัสติกในคณะเยสุอิตชาวญี่ปุ่นผู้พลีชีพเป็นมรณสักขีพร้อมกับนักบวชคาทอลิกท่านอื่น ๆ อีก 25 องค์ ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1862
มิกิเกิดราวปี ค.ศ. 1562 ในครอบครัวทหารระดับสูงในประเทศญี่ปุ่น เมื่อโตขึ้นก็เข้าเรียนที่วิทยาลัยของคณะเยสุอิต และได้เป็นสมาชิกคณะนั้นในปี ค.ศ. 1580ท่านเริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักเทศน์และชักนำชาวญี่ปุ่นจำนวนมากให้มานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกโทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิไดเมียวผู้ทรงอิทธิพลในญี่ปุ่นสมัยนั้นเกรงอิทธิพลของพวกมิชชันนารีว่าจะส่งผลต่อความมั่นคงของรัฐ จึงให้ดำเนินการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างหนัก มิกิและนักบวชคาทอลิกองค์อื่น ๆ อีกราว 25 องค์ถูกจำคุก ทรมานร่างกาย และต่อมาถูกตรึงกางเขนที่เมืองนะงะซะกิเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1597 ขณะถูกตรึงกางเขน มิกิยังคงเทศนาประกาศข่าวดีและกล่าวให้อภัยแก่ทุกคนที่สังหารท่าน
เปาโล มิกิได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1627 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1862 และกำหนดวันฉลองตรงกับวันที่6 กุมภาพันธ์ของทุกปี
โบสถ์เจซู

โบสถ์เจซู(อิตาลี:Chiesa del Gesù) เป็นโบสถ์แม่ของคณะเยสุอิตในนิกายโรมันคาทอลิกมีชื่อเป็นทางการว่าโบสถ์พระนามศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู(Chiesa del Santissimo Nome di Gesù all'Argentina)หรือภาษาอังกฤษว่า “Church of the Most Holy Name of Jesus” ด้านหน้าของโบสถ์เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรกที่แท้จริงเป็นแห่งแรกโบสถ์ใช้เป็นตัวอย่างในการก่อสร้างโบสถ์เยสุอิตต่อมาอีกมากมายทั่วโลกโดยเฉพาะในทวีปอเมริกา โบสถ์เจซูตั้งอยู่ที่จตุรัสเจซูในกรุงโรม
นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลาผู้ก่อตั้งคณะเยสุอิตเป็นผู้ริเริ่มความคิดในการก่อสร้างในปีค.ศ. 1551และเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการการปฏิรูปคาทอลิกโบสถ์เจซูเป็นสำนักงานกลางของมหาธิการคณะเยสุอิตจนกระทั่งถูกยุบในปีค.ศ. 1773
โรแบร์โต เบลลาร์มีโน

นักบุญโรแบร์โต เบลลาร์มีโน(อิตาลี:San Roberto Bellarmino;4 ตุลาคมค.ศ. 1542–17 กันยายนค.ศ. 1621) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกคณะเยสุอิตชาวอิตาลีได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระคาร์ดินัลและอาร์ชบิชอปแห่งกาปัวเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการปฏิรูปคาทอลิกและตอบโต้นิกายโปรเตสแตนต์เช่นลูเทอแรนและลัทธิคาลวินเพื่อปกป้องนิกายคาทอลิก ได้แต่งหนังสือเกี่ยวกับคำสอนคาทอลิกซึ่งยังคงใช้มาจนทุกวันนี้ ต่อมาท่านจึงได้รับยกย่องให้เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร
โรแบร์โต เบลลาร์มีโนมีชื่อเต็มว่าโรแบร์โต ฟรันเชสโก โรโมโล เบลลาร์มีโน(Roberto Francesco Romolo Bellarmino) เป็นบุตรของวินเชนโซ เบลลาร์มีโน (Vincenzo Bellarmino) กับนางชินเซีย แชร์วีนี (Cinzia Cervini) ซึ่งเป็นพระญาติกับสมเด็จพระสันตะปาปามาร์เซลลุสที่ 2
โรแบร์โตได้เข้าถือพรตเป็นโนวิซ(novice) ในคณะเยสุอิตในปี ค.ศ. 1560 จากนั้นได้เข้าศึกษาวิชาปรัชญาที่วิทยาลัยโรมันเป็นเวลา 3 ปี แล้วไปศึกษาวิชาเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยปาดัวในปี ค.ศ. 1567-8 จากนั้นถูกส่งไปเรียนต่อที่เลอเฟน(Louvain) ในปี ค.ศ. 1569 จนเรียนจบ เมื่อได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงแล้วท่านยังทำงานสอนที่นั่นต่อ
ท่านใช้ชีวิตอยู่ที่ลูแวงถึง 7 ปี จึงย้ายมากลับมาอยู่ที่อิตาลีเพื่อรักษาสุขภาพที่ทรุดโทรมไปเพราะการร่ำเรียนและถือพรต ในปี ค.ศ. 1576 ได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13ให้เป็นอาจารย์บรรยายในวิชาเทววิทยาเชิงโต้แย้งที่วิทยาลัยโรมัน และได้ขึ้นสู่ตำแหน่งอธิการบดีในปี ค.ศ. 1592 นอกจากนี้ยังได้ดำรงตำแหน่งอธิการเจ้าคณะแขวงคณะเยสุอิตประจำเมืองเนเปิลส์ในปี ค.ศ. 1594ต่อด้วยสมณศักดิ์พระคาร์ดินัลในปี ค.ศ.  1599 และยังได้รับการอภิเษกเป็นอาร์ชบิชอปแห่งกาปัวในปี ค.ศ. 1602
ตลอดช่วงชีวิตแห่งการทำงานพระคาร์ดินัล เบลลาร์มีโน ได้แสดงบทบาทสำคัญในการปกป้องคำสอนคาทอลิกจากชาวคริสต์ต่างนิกาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแต่งหนังสือตอบโต้นิกายลูเทอแรนและลัทธิคาลวินเป็นต้น ท่านได้เขียนหนังสือชื่อคำสอนฉบับย่อเพื่อสรุปความเชื่อของคริสต์ศาสนานิกายคาทอลิก ซึ่งยังถูกใช้มาจนทุกวันนี้
ในช่วงบั้นปลายชีวิตหลังเกษียณพระคาร์ดินัลโรแบร์โต เบลลาร์มีโน กลับไปพักที่บ้านเกิดของตนเอง จนถึงแก่มรณภาพที่กรุงโรม เมื่อวันที่17 กันยายนค.ศ. 1621ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่29 มิถุนายนค.ศ. 1930ในสมณสมัยเดียวกัน และได้รับประกาศให้เป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรในปีถัดมา
ชาร์ล เคอร์รี

ชาร์ล เคอร์รี,คณะเยสุอิต, (ค.ศ. 1930 – 4 มกราคม ค.ศ. 2019) เคยเป็นคณะเยสุอิตและนักบริหารทางวิชาการชาวอเมริกันชาร์ล เคอร์รีเคยเป็นประธานสมาคมวิทยาลัยเยสุอิต ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 จนถึงปี ค.ศ. 2011.
ลุยจี กอนซากา

นักบุญลุยจี กอนซากา(อิตาลี:Luigi Gonzaga) เป็นนักบวชชาวอิตาลีคณะเยสุอิตแม้จะเป็นบุตรคนโตในครอบครัวขุนนาง แต่ท่านก็สละสิทธิของบุตรหัวปีเพื่อปฏิญาณตนเป็นนักบวชตั้งแต่อายุยังน้อย ท่านอุทิศตนกับการพยาบาลผู้ป่วยจนติดโรคที่ระบาดอยู่ในขณะนั้น และถึงแก่มรณกรรมขณะอายุได้เพียง 23 ปี
ลุยจี กอนซากา เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1568เป็นบุตรชายคนโตของแฟร์รันเต กอนซากามาร์ควิสแห่งกัสตีลโยเน ขุนนางตระกูลกอนซากากับนางมาร์ตา ตานา ดี ซันเตนา บิดาของท่านตั้งใจว่าเมื่อท่านโตขึ้นจะให้ท่านเป็นทหาร แต่เมื่อลุยจีอายุได้เพียง 9 ปี ก็ตัดสินใจจะเป็นนักบวชและถือพรหมจรรย์ตลอดชีพ ท่านพยายามควบคุมตนเองอย่างเข้มงวด ไม่มองหน้าสตรีใช้เวลากับการอธิษฐานเป็นเวลานาน บิดาของของลุยจีเมื่อทราบเรื่องก็ไม่ยอมรับและพยายามขัดขวางทุกวิถีทางไม่ให้ท่านบวช แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความตั้งใจของลุยจีได้
ลุยจีได้ปฏิญาณตนเป็นโนวิซในคณะเยสุอิตเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1585 และในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1587 ขณะอายุได้ 18 ปี ลุยจีก็ได้ปฏิญาณตนตลอดชีพแล้วเข้าศึกษาด้านเทววิทยาเพื่อเตรียมจะรับศีลอนุกรมต่อไป และได้อาร์ชบิชอปโรแบร์โต เบลลาร์มีโนเป็นบิดาผู้ดูแลฝ่ายจิตวิญญาณ
ในปี ค.ศ. 1591 เกิดโรคระบาดทั่วกรุงโรม คณะเยสุอิตจึงไปเปิดโรงพยาบาลเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วย ภราดาลุยจีอาสาไปช่วยพยาบาลผู้ป่วยด้วย และได้ทำงานอย่างอุตสาหะจนติดเชื้อไปด้วย อาการของภราดาลุยจีทรุดหนักลงเรื่อย ๆ จนถึงแก่มรณกรรมในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1591 ขณะอายุได้เพียง 23 ปี
หลังจากมรณกรรม ภราดาลุยจี กอนซากา ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1605 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1726สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13
กี ตาชาร์

กี ตาชาร์(ฝรั่งเศส:Guy Tachard; 1651 — 1712) หรือบาทหลวงตาชาร์เป็นมิชชันนารีคณะเยสุอิตและนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 17ที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสทรงส่งมายังอาณาจักรอยุธยาถึง 2 ครั้ง เพื่อตอบแทนที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้ส่งคณะทูตเดินทางไปยังราชอาณาจักรฝรั่งเศส
Kapisanan ni Hesus

AngKapisanan ni Hesus(Ingles:Society of Jesus;Latin:Societas Iesu), mas kilala sa tawag na "Heswita" (Jesuit), ay isangrelihiyosong ordenngRomano Katoliko. Itinatag noong1534ng isang pangkat ng mag-aaral ngPamantasan ng Parisna pinangunahan ni SanIñigo Lopez de Loyola(St.Ignatius ng Loyola).
Ang lathalaing ito na tungkol saKristiyanismoay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Simbahan ng Gesù

AngSimbahan ng Gesù(Italyano:Chiesa del Gesù, ibinibigkas [ˈkjɛːza del dʒeˈzu]) ay anginang simbahanngKapisanan ni Jesus(Heswita), isangrelihiyosong ordeng Katoliko. Opisyal na pinangalanangChiesa del Santissimo Nome di Gesù all'Argentina(Simbahan ng Pinakabanal na Pangalan ni Hesus sa "Argentina"),ang patsada ay "ang unang tunay na patsadangbaroque," na nagpapakilala sa istilo ng baroque sa arkitektura.Ang simbahan ay nagsilbing modelo para sa hindi mabilang na mga simbahangHeswita sabuong mundo, lalo na saKaamerikahan. Ang mga pagpipinta nito sa nave, crossing, at kapilya sa gilid ay naging mga modelo para sa mga simbahan ng mga Heswita sa buong Italya at Europa, pati na rin sa iba pang mga orden.  Ang Simbahan ng Gesù ay matatagpuan sa Piazza del Gesù saRoma.
Unang pinag-isipan noong 1551 ni SanIgnacio ng Loyola, ang tagapagtatag ng HeswitangKapisanan ni Hesus, at aktibo sa panahon ngRepormang Protestanteat ang kasunod naKontra-Repormang Katoliko, ang Gesù ay naging himpilan ngSuperior General ng Kapisanan ni Jesushanggang sapagsugpo ng ordennoong 1773. Ang simbahan ay muling nakuha ng mga Heswita, at ang katabing palazzo ay ngayon ay tirahan para sa mga Heswitang pantas mula sa buong mundo na nag-aaral saUnibersidad Gregorianabilang paghahanda sa pag-ordina sa pagkasaserdote.
Bahay Boix

AngBahay Boix, na kilala rin bilang Bahay Teotico-Crespo o Casa Boix, ay isang pamanangbahay na batona matatagpuan saQuiapo,Maynila,Pilipinas. Pag-aari ng Probinsya ngKapisanan ni Hesusng Pilipinas,ang pagsasaayos ng bahay ay kasalukuyang itinataguyod ng pangkat sibikongKapitbahayan sa Kalye Bautista. Inilalarawan ng bahay ang istilong arkitektura ng Bulaklak sa Trellis na karaniwan noong huling bahagi ngpamumuno ng mga Espanyolsa Pilipinas noong mga 1890.
Ayon sa pananaliksik na pinamunuan ngKapitbahayan sa Kalye Bautista, ito ay natuklasan na ang isang plano ng bahay ng Bahay Boix ay isinumite ni isang Marciano Teotico sa Pamahalaang Superyor sa Maynila, na may petsang 24 Agosto 1895.Inilarawan ang bahay na mayroong 2 latrina, 2 mesanina, isang paliguan, isang silong na pintungan, isang kamalig pangkalesa, isang kuwarto ng katulong, at isang pasilyo sa unang palapag. Ang ikalawang palapag, sa kabilang banda, ay inilarawan sa plano na mayroong 2 silid-lutuan, isang kuwarto ng katulong, isang panloob na galerya, isang sala, isang despensa, at 3 iba pang silid.
Ang Bahay kasama ang karamihan sa mga istruktura sa silangan ng Bulebar Quezon ng distrito ng Quiapo ay naligtas sa mga pagkawasak na dulot ngIkalawang Digmaang Pandaigdig. Pagkatapos ng digmaan ang Bahay ay naging isang dormitoryo at kilala bilang Dormitoryong Manuel L. Quezon. Sa oras na ito ang unang palapag ay muling ginamit nang naaangkop upang paglagyan ng isang palimbagan.
Ang ika-2 palapag ng bahay ay patuloy na ginagamit bilang isang dormitoryo hanggang 2008 nang ito ay nabakante.
Ang bahay ay unang pagmamay-ari ng pamilyang Teotico. Iniugnay ng mga tradisyong pasalita na ito sa mga Crespo, pagkatapos ay nakuha ng pamilyang Boix ang ari-arian. Pagkatapos ay ibinigay ng pamilyang Boix ang bahay sa Kapisanan ni Hesus.
Ang pasalitang tradisyon sa lugar ay ipinapalagay na ang dating Pangulong Manuel Quezon ay minsang tumira sa bahay noong siya ay nag-aaral ng abogasya saPamantasan ng Santo Tomas. Ang tradisyong ito ay partikular na malakas sa kalapit na pamilyang Nakpil kung saan pinaniniwalaan na si Quezon ay dumalo sa mga handaan na idinaraos nila. AngBahay Nakpil-Bautistaay katabi ng Bahay Boix. Kapansin-pansin din ang dating pangalan ng bahay kung saan tinawag itong Dormitoryong Manuel L. Quezon noong mga 1940, para parangalan umano ang isang dating residente.
Pontifical Catholic University of Rio de Janeiro

AngPontifical Catholic University of Rio de Janeiro(Portuges:Pontifícia Universidade Católica do Rio de Janeiro, PUC-Rio) ay isangKatolikongpamantasang pontifikal saRio de Janeiro,Brazil. Ito ay magkasanib na responsibilidad ng Katolikong Arkdyosesis ng São Sebastião do Rio de Janeiro at ngKapisanan ni Hesus(mga Heswita). Noong 2016, ang PUC-Rio ay niranggo bilang ang ikalimang pinakamahusay na unibersidad saAmerika Latinaayon sa Times Higher Education (THE).
22°58′43″S43°13′58″W﻿ / ﻿22.97868°S 43.232819°W﻿ /-22.97868; -43.232819Ang lathalaing ito na tungkol saEdukasyonay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Katolikong Unibersidad ng Andrés Bello

AngKatolikong Unibersidad ng Andrés Bellona kilala rin sa Español bilangUniversidad Católica Andrés Belloay isang pribadong unibersidad saVenezuela. Isa sa pinakamalaking unibersidad sa Venezuela, ang UCAB ay may mga kampus sa ilang lungsod, tulad ng saCaracas(kung saan matatagpuan ang pangunahing kampus),Los Teques,Guayana, atCoro.
Pinangalanan para sa Venezolanong manunulat na siAndrés Bello, ang UCAB ay itinatag noong Oktubre 1953 ngKapisanan ni Hesus(Episcopado Venezolano a la Compañía de Jesús). Noong 2017 ito ay niraranggo bilang ika-apat na pinakamahusay at nangungunang pribadong unibersidad sa Venezuela.
Kabilang sa mga kilalang nagtapos nito ay sina:José Antonio Abreu(konduktor ng orkestra, ekonomista, aktibistang politikal),Milos Alcalay(diplomatiko ng Venezuela),Nery Santos Gómez(may-akda),Édgar Ramírez(mamamahayag at aktor),María Corina Machado, (miyembro ng Asamblea, tagapagtatag ngSúmate), atHenrique Capriles(abogado at gobernador).
Pontifical Xavierian University

AngPontifical Xavierian University(Espanyol:Pontificia Universidad Javeriana) ay isang pribadong institusyon sa mas mataas na edukasyon na itinatag noong 1623.Ito ay isa sa pinakamatanda at pinakaprestihiyoso saColombia, at ang pinakatradisyonal. Ito ay pinamamahalaan ngKapisanan ni Hesus(i.e. mga Heswita), na may mga pangunahing pasilidad saBogotaat pangalawang campus sa Cali. Ang "La Javeriana", na siyang ngalan nito sa mga mag-aaral, ay tradisyonal na nag-eduka sa elit ng bansa. Ito ay isa sa 33 unibersidad na ipinagkatiwala sa mga Heswita sa Amerikang Latino at isa sa 167 sa buong mundo.
Ang Unibersidad ay isa sa labindalawang unibersidad sa Colombia na merong mataas na kalidad ng akreditasyong institusyonal, na iginawad ng Ministri ng National Education.
4°37′44″N74°03′53″W﻿ / ﻿4.628944°N 74.06485°W﻿ /4.628944; -74.06485Ang lathalaing ito na tungkol saEdukasyonay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Pontifical Catholic University of Ecuador

AngPontifical Catholic University of Ecuador(Español:Pontificia Universidad Católica del Ecuador, PUCE) ay isang pamantasang Katoliko at pontifikal Pontifical na itinatag noong 1946 saQuito,Ecuador.
Binuksan ng Unibersidad noong taglagas ng 1946, na pinangunahan ni Carlos María de la Torre, arsobispo ng Quito. Si Aurelio Espinosa Pólit ngKapisanan ni Hesus(Heswita) ang unang rektor nito. Mayroong itong 54 mag-aaral sa unang pagpapatala at isang paaralan ng batas.
0°12′36″S78°29′29″W﻿ / ﻿0.21°S 78.4914°W﻿ /-0.21; -78.4914Ang lathalaing ito na tungkol saEdukasyonay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Pamantasang Fordham

AngPamantasang Fordham(Ingles:Fordham University, binibigkas na/ˈfɔrdəm/) ay isang pribadong unibersidad sa pananaliksik saLungsod New York. Itinatag noong 1841 at ipinangalanan sa distrito ng Fordham saBronxkung nasaan ang pangunahing kampus, ang Fordham ay ang pinakamatandang pamantasangKatolikoatHeswitasa hilagang-silangang Estados Unidos,at ang pangaktlong pinakamatandang unibersidad sa estado ngNew York.
Itinatag bilangSt. John Collegeni John Hughes, noo'y coadjutor bishop ng New York, ang kolehiyo ay inilagay sa pangangalaga ngKapisanan ni Hesus(mga Heswita) ilang sandali pagkatapos, at mula noon ay naging kaakibat sa mga Heswita, na nakapailalim sa isang lupon ng mga tagapangasiwanglayko. Ang unang pangulo ng kolehiyo, si John McCloskey, ay naging unang Katolikongkardinalsa Estados Unidos sa kalaunan. Habang independyente sa simbahan mula pa noong 1969, ang bawat pangulo ng Fordham University mula noong 1846 ay isang paring Heswita, at ang kurikulum ay nananatiling impluwensyado ng mga prinsipyo ng mga Heswita sa edukasyon. Ang Fordham ang tanging institusyong Heswita sa Lungsod New York.
40°51′46″N73°53′09″W﻿ / ﻿40.86282744°N 73.88575235°W﻿ /40.86282744; -73.88575235Ang lathalaing ito na tungkol saEdukasyonay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
彼得 (使徒)

彼得（希臘語：Πετρος，天主教中文译伯多禄或伯铎，正教中文译裴特若，唐朝景教譯岑穩僧伽法王，1年—67年6月29日），基督教奠基者耶稣所收的十二使徒之一，初代教会的核心人物之一。他有两封书信被收入新约圣经，另外，撰写马可福音的马可是他的门徒。
歷史悠久的基督教會均尊崇彼得為主要聖人、羅馬教會及安提约基雅教會的創始人，但對其繼承者的權威態度有所不同。天主教会认为他建立了罗马教会，是罗马教会的第一位主教，也就是追認他為天主教会第一任教宗。基督新教则认为這個說法沒有證據。
按照《新约圣经》记载，彼得是加利利海边的一位渔夫，本名西門，天主教中文譯西滿（希臘語：Σίμων），由兄弟安德肋带领认识耶稣。耶稣给他改名为矶法天主教會中文译刻法（希臘語：Κηφᾶς），即亚兰文“磐石”的意思，翻译成彼得，又稱伯多禄。他开始跟随耶稣，承認耶稣是神之子，是耶稣最亲近的门徒之一，耶穌曾說將天國之鑰給予彼得，故彼得被尊為「第一門徒」，且四福音中对十二门徒的记载，也以彼得最多。耶稣被捕以后，他失去信心，别人问他是否是耶稣的门徒，他三次否认，正如耶稣预言的一样。耶稣复活以后，他重新坚定信心。耶稣升天以后，他开始讲道，传讲福音，他大傳耶稣是救世主、也就是彌賽亞，也就是基督的好消息，并成為基督教会的領導人。
按照教会传统说法，他后来在尼禄逼迫基督教的时候到了罗马傳福音，不久之後殉道。據傳官府應他的要求將其倒釘十字架而死，因为他认为自己不配像耶稣一样端正地钉十字架。
按照《新约圣经》，彼得生平如下
彼得本来是加利利海边的渔夫。他的兄弟安得烈是最早跟从耶稣的，他带领彼得跟从了耶稣。
耶稣设立了十二个使徒，“要他们常和自己同在，也要差他们去传道，并给他们权柄赶鬼”（马可福音3:14），“这十二使徒的名，头一个叫西门，又称彼得”（马太福音10:2）。彼得与耶稣有特别亲密的关系，福音书里面记载得最多的门徒就是彼得。下面这段记载特别重要，天主教认为彼得得到了天国的钥匙，也就是一种特别的属灵权柄，这就是教宗和天主教会的权柄的来源。基督新教认为耶稣基督是教会的唯一的头和唯一的磐石，所有信徒人人皆祭司，都有属灵的权柄，需要在顺服神的前提下彼此服事、彼此顺服。
《新約聖經》记载耶稣曾在被捕之前预言，彼得会在雞鳴破曉以前连续三次不肯承认认识他。结果，他在耶稣被大祭司审讯时因为害怕，果然三次不肯承认与耶稣的師徒關係。彼得想起耶稣所说的话，就开始大哭。后来耶稣复活以后，他的信心得到重建，耶稣特别嘱咐彼得“牧养我的羊”，并预言他将来会被监禁。
在耶稣复活又升天以后，彼得成为门徒中的领导，开始建立教会。彼得、约翰与主的兄弟雅各，被称为教会的三大柱石。
彼得是保罗在教会中最初的支持者，他们彼此都很支持。保罗的主要事工对象是羅馬帝國境內的外邦人，就是非犹太人，使基督教得以在羅馬帝國中傳播。彼得的主要事工對象可能是犹太人。保罗曾经直言不讳地批评过彼得「在守割禮的犹太人面前『装假』」，但彼得在去世前不久的书信中仍然非常推崇保罗。
1939年，羅馬教廷例行整修聖伯多祿大殿的時候，工人在大殿的墓地下面發現了一個骨灰盒，上面有「伯多祿在此」等幾個希臘字。經考古學家瓜杜齊檢驗以後發現，這九塊骨頭是一名六十多歲男性留下的，而且這名男性穿著紫色鑲金邊的壽衣，他稱遺骨很可能是聖伯多祿的。不過考古學界主流聲音都對此重大發現存疑。
2013年11月24日，教宗方濟各在聖伯多祿廣場舉行「信德年」的結束彌撒，並首度公開陳列聖伯多祿遺骨。方濟各在彌撒開始前，先在銅盒前禱告，然後再以香為遺骨祈福。方濟各當著數千信徒的面，捧著裝著遺骨的匣子，親吻了匣子，然後把匣子放在聖壇旁邊。在彌撒進行期間，刻有聖伯多祿海中撒網圖案的銅盒，一直都打開。這是聖座首次公開展示聖伯多祿的遺骨。在此之前，從未有任何一位教宗宣稱此為聖伯多祿之遺骨。
《新约圣经》中有两封书信（彼得前书/伯多禄前书和彼得后书/伯多禄后书）在基督教传统中被认为是彼得所作。现代多数学者则否认了彼得为这两封书信的作者。在书信中，当时彼得和教会据称受到极大逼迫，他勉励基督徒在苦难中要靠主喜乐，仰望神的日子来到。
写马可福音的马可也是他亲密的门徒。彼得的天主教瞻礼日为6月29日，与圣保禄/圣保罗瞻礼联合庆祝。
耶穌聖心

耶穌聖心（英語：Sacred Heart of Jesus），是基督信仰著名的敬禮，以耶穌的心露於外，繞以茨冠，並有傷痕，上有火焰，表示耶穌對世人之大愛，藉以呼籲世人賠補己罪，並彼此相愛。
這種敬禮，主要用於天主教會、圣公会、路德會和一些西方禮正教會等。拉丁禮天主教會在五旬節後的第三個星期五慶祝耶穌聖心禮儀。耶穌聖心的十二個承諾也很受歡迎。
法國的聖若望‧歐德（St. John Dudes，生於1610年）熱心傳播對耶穌聖心及聖母無玷之心敬禮，首先倡導舉行聖心慶節。1673年11月27日，耶穌首次顯現給貞女瑪加利大（Saint Marguerite Marie Alacoque），對她說：「我要透過妳，把聖心顯示給人，並把聖寵分施給人。」此後一連十八個月，不時顯現給她，並對她講解恭敬聖心的要義，大意是：「人人應當恭敬耶穌聖心，才能把冷漠無情的心暖化起來；恭敬聖心最好的方法，就是常常賠補聖心在聖體內所受的凌辱，也就是在每月的首瞻禮六（星期五），妥善做好準備，恭領聖體。」公元1675年6月10日，耶穌最後一次顯現給貞女，並把聖心披露出來（形狀如教會准印的耶穌聖心像），對她說：「看，我的聖心多麼愛人！但人卻是以傲慢、褻贖、冷酷無情的硬心對待我！所以妳應當告訴人恭敬聖心的要義，並在聖體節以後第八日的瞻禮六，對聖心舉行特別的敬禮。」（教會據此，訂定耶穌聖心節。）耶穌並對貞女恩許，恭敬耶穌聖心的人，將賜給他們「十二項殊恩」。耶穌會的真福高隆汴（Claude De La Colombiere）促進了對這瞻禮的敬禮。教宗聖格來孟十三世（Clement XIII）批准有關這瞻禮日的彌撒和大日課經文。1856年教宗比約九世（Pius IX）把遵守這敬禮廣傳到普世教會去。
1688年，貞女瑪加利大所屬的「往見會修院」，以耶穌聖心的名，建造首座「耶穌聖心堂」。此後，世界各地亦有許多教堂以耶穌聖心為主保，見耶穌聖心堂。
Iâ-so͘-hoē

Iâ-so͘-hoē(Latin-gú:Societas Iesu) sī 1-ê Lô-máThian-chú-kàuêsiu-tō-hoē. 1534 nî 1 tīnParis Tāi-ha̍kgían-kiù-seng hoat-khí--ê, thâu-lâng sī Iñigo Lopez de Loyola (Loyola ê Ignatius).
Europakok-ka ê chèng-koân tùi Iâ-so͘-hoē put-boán. Kàu kah 1767 nî ūPortugal,Hoat-kok,Nn̄g ê Sicilia,Parma,Se-pan-gâténg-kok kā Iâ-so͘-hoē tùi niá-thó͘ (pau-koat si̍t-bîn-tē) koáⁿ-cháu. Tī 1773 nî, Kàu-chong Clement XIV chhiam-jī táⁿ-ap tī só͘-ū Thian-chú-kàu kok-ka ê Iâ-so͘-hoē. Kàu 19 sè-kí Iâ-so͘-hoē chiah koh têng khai-sí oa̍h-tōng.
Hiān-tāi ê Iâ-so͘-hoē iû-goân mî-nōa chòthoân-kàukap kàu-io̍k ê sū-kang.
TīLatin Bí-chiuū-kóa Iâ-so͘-hoē hūn-chú kiâⁿ Thían-chú-kàu êchó-phàilō͘-soàⁿ. In chhui-kóngTháu-pa̍k Sîn-ha̍k.
Alexandre de Rhodes

Alexandre de Rhodes(Oa̍t-lâm-gí: A-Lịch-Sơn Đắc-Lộ;1591 nî3 go̍eh 15-1660 nî11 go̍eh 5),Hoat-koklâng êIâ-so͘-hoēthoân-kàu-sū. I kái-chìnOa̍t-lâm-gíê La-teng su-siá hē-thóng (āu--lâi êQuốc Ngữ).
10 goe̍h 8 ji̍t

10 goe̍h 8 ji̍t,  iā sī kóng10 goe̍h 8 hō, sīGregorius Le̍k-hoatlāi-bīn chi̍ttangê tē 281kang(lūn-nîtē 282 kang), lī nî-té iáu ū 84 kang .
Iâ-hô-hoa Kiàn-chèng-jîn

Iâ-hô-hoa kiàn-chèng-jîn(Eng-gí: Jehovah's Witnesses) sī chi̍t-ê î 19 sè-kí bo̍at khai-sí chāiBí-kokheng-khí ê Ki-tok-kàu hui-thôan-thóng kàu-phài. Hiān-sî í-keng hoat-tián chì phiàn-pò· chôan-kiû, sìn-tô· jîn-sò· chhiau-kòe la̍k-pah bān lâng. Chāi 1931-nî, in kin-kìÍ-sài-a su43-chiong:10-chat "Iâ-hô-hoa soeh: 'lí si goa ê kiàn-chèng-lâng, sī goa só· kéng-sóan ê phak jîn.'"[1]ûi chū-kí ê thôan-thé chhú-miâ ûi Iâ-hô-hoa Kiàn-chèng-jîn.
Iâ-hô-hoa kiàn-chèng-jîn jīn-ûi to̍k-it chin-sîn chí-ū Iâ-hô-hoa Siōng-tè chi̍t-ūi, Iâ-so͘ chí-sī Siōng-tè chhe-phài lâi sè-kan ê chi̍t-ê thiⁿ-sài, m̄-sī sîn.
Iâ-hô-hoa kiàn-chèng-jîn jīn-ûi Iâ-so͘ siu-tèng m̄-sī tèng tī si̍p-jī-kè, eng-kai sī tī chi̍t-ki thiāu-ah nā-tiāⁿ. In hoán-tùi jīm-hô pài-bu̍t hêng-ûi, pau-koa chông-pài si̍p-jī-kè.
Iâ-hô-hoa kiàn-chèng-jîn jīn-ûi lo̍k-hn̂g chāi tē-chiūⁿ, put-chāi thiⁿ-téng.
Iâ-hô-hoa kiàn-chèng-jîn jīn-ûi lâng sí ná khùn tāng-bîn. Bô lêng-hûn chiūⁿ-thiⁿ iā-sī loh tē-ge̍k ê koan-liām.
Ū thôan-thóng Ki-tok-kàu kàu-phài sī Iâ-hô-hoa kiàn-chèng-lâng ûiī-toankàu-phài, sīm-chì ū hóan-tùi-chiá jīm-ûi tha si te̍k Ki-tok, he̍k-sī í-keng put sio̍k-î Ki-tok-kàu, gôan-in chú-iàu chāi-î siang-hong-bīn tùiSèng-kenglí-kái ê hun-pia̍t.
7 goe̍h 27 ji̍t

7 goe̍h 27 ji̍t,  iā sī kóng7 goe̍h 27 hō, sīGregorius Le̍k-hoatlāi-bīn chi̍ttangê tē 208kang(lūn-nîtē 209 kang), lī nî-té iáu ū 157 kang .
9 goe̍h 7 ji̍t

9 goe̍h 7 ji̍t,  iā sī kóng9 goe̍h 7 hō, sīGregorius Le̍k-hoatlāi-bīn chi̍ttangê tē 250kang(lūn-nîtē 251 kang), lī nî-té iáu ū 115 kang .
Iâ-so͘ Ki-tok Āu-kî Sèng-tô͘ Kàu-hōe

Iâ-so· Ki-tok Āu-kî Sèng-tô· Kàu-hōe(Eng-gí: Church of Jesus Christ of Latter-day Saints) sīMô·-bûn-kàuê chèng-sek ê chheng-ho·. Kàu-hōe ê chóng-pō· tiàm-tīBí-kokIû-tha-chiuêKiâm-ô·-siâⁿ.
Chhú Kàu-hōe sī se-gôan1830 nî4 go̍eh chhe 6, chāiNiú-iok-chiuê Fayette, iûJoseph Smithchèng-sek sêng-li̍p. Kàu-hōe ê tē-jī jīm hōe-tiúⁿ kahsian-tiBrigham Youngî se-gôan1846 nîtài-niá kàu-hōe ê kàu-iú kàu Kiâm-ô·-siâⁿ. Ba̍k-kim kàu-hōe chāi chôan sè-kài kiōng-iú chhian nn̄g pah bān ê kàu-iú.
Ki-tok-kàu

Ki-tok-kàusīit-sîn-lūnêchong-kàu, siong-sìn ûi-it êsîn, Bân-lâm-gí hoan-e̍ksiōng-tèia̍h-sī siōng-chú. Só͘-ū siong-sìnIâ-so͘Ki-toksī kiù-sè-chú êkàu-hōelóng-chóng sǹg Ki-tok-kàu (mā hō chòIâ-so͘-kàu). Ki-tok-kàu lāi-bīn ū chiâⁿ chōe bô-kāng ê chong-phài, pí-lūn kóngThian-chú-kàu,Tang-chèng-kàu(东正教) chhamKi-tok-sin-kàu(基督新教). Che í-gōa, mā koh pau-koah siū chèng-thóng kàu-hōe kheh-che̍h (khoeh-cho̍eh, 排斥) êMô͘-bûn-kàukahIâ-hô-hoa Kiàn-chèng-jînténg-téng. Chóng-sī tī Bân-lâm-gí, "Ki-tok-kàu" chit-ê miâ, ū-sî sī choan-bûn piáu-sī "Ki-tok-sin-kàu".
Ki-tok-kàu sī sè-kài siōng sìn-kàu jîn-khàu siōng-kài chōe ê chong-kàu, iok-lio̍k ū 20-ek khah-ke ê sìn-tô·. Ki-tok-kàu kahIu-thài-kàusiāng tōa ê bô-kāng, chāi-î Ki-tok-tô· siong-sìnIâ-so͘to̍h-sīKū-iok Sèng-keng(mā kiò-chòe Hi-pek-lâi Sèng-keng) kóng kàu ê Ki-tok (a̍h-sī kiò-chòe Be̍k-se-a, to̍h-sī kiù-sè-chú ê ì-sù). Ah nā Iu-thài-kàu-tô· khiok-sī jīn-ûi kiù-sè-chú Be̍k-se-a kàu taⁿ iau-bōe chhut-sì. Pîn-chià tio̍h Iâ-so͘ khì hông chhù-sí tiàmSi̍p-jī-kèchit chân tāi-chì, che sǹg sī beh hō· siōng-tè ê hiàn-chè (獻祭), án-ne, lán kah siōng-tè sǹg kóng í-keng tēng-li̍p liáukiù-chō· kah sio̍k-chōeê sin-iok. Chit-khóankiù-chō· kah sio̍k-chōehō·-chò "in sìn sêng gī"(因信成义), iā-to̍h-sī kóng chí-beh lán chiap-siū Ki-tok bat thè lán taⁿ-chōe ê kiat-kó, jî-chhiáⁿ lán kháu-thâu ū sêng-jīn, án-ne lâi kóng, lán chham siōng-tè to̍h sǹg ū iok-sok tī-leh, lán to̍h ē-tit tit-tio̍h sià-bián kah pang-chān. Ah chit-hūn lán hām siōng-tè só· kiàn-li̍p ê sin iok-sok, put-chāi hān-chè tī hia-ê gôan-pún to̍h hō· siōng-tè tiám tio̍h miâ ê Iu-thài-lâng, mā ài pau-koah phó·-thian-hā ê  gōa-hiuⁿ-lâng kah gōa-kok-lâng.
Ah nā hia-ê m̄ siong-sìn Iâ-so͘ Ki-tok to̍h-sī kiù-sè-chú ê Iu-thài-kàu-tô·, in mā it-kòan chun-siú kó·-ló sian-tiMô·-sesó· liû-thôan--lo̍h-lâi ê lu̍t-hoat, put-tōan ūi in ka-kī ê chōe-hêng chò kok-sek kok-iūⁿ ê hiàn-chè.
Ki-tok-kàu hoat-gôan tī kong-gôan chi̍t-sè-kí êPa-lia̍t-su-thánchit-ê só·-chāi. Tī kong-gôan 4-sè-kí chìn-chêng, Ki-tok-kàu sī siū lâng pek-hāi ê, kàu-kahLô-má Tè-kokkiàn-li̍p ê sî-chūn,Kun-su-thán-teng tāi-tèchôaⁿ kā Ki-tok-kàu soan-pò· chòkok-kàu, hit-chūn Ki-tok-kàu ê tē-ūi chiah tit-tio̍h ha̍p-hoat. Hit-chūn só·-ū ê kok-bîn lóng-ài sìn-gióng Ki-tok-kàu. Kong-gôan 1054 nî, Ki-tok-kàu hoat-seng chin tōa ê hun-lia̍t, tang-pō· kàu-hōe chhiàng-siaⁿ kóng in chiah-sī chiaⁿ-kàu (to̍h-sī Tang-chèng-kàu), iah sai-pō· kàu-hōe mā soan-pō· ké-miâ hō·-chò Kong-kàu (to̍h-sīThian-chú-kàu. Kong-gôan 16-sè-kí ê sî-chūn, iū-koh ùi Thian-chú-kàu tang-tiong hun-lia̍t chhut-lâi chin chōe ê kàu-phài, kî-tiong khah ū miâ-siaⁿ ê sīSin-kàu.
Ki-tok-kàu jīn-ûi sī siōng-tè chhòng-chō sè-kài, jîn-lūi chi̍t-chhut-hiān tī sè-kan to̍h í-keng hōan-chōe, to̍h lóng-chóng ài keng-siū khó·-chhó·, lóng-ài siū chiat-bôa, chí-beh sìn-gióng siōng-tè kah Iâ-so͘ Ki-tok, jîn-lūi chiah ē-tàng tit-tio̍h kái-kiù kah pang-chān. Ki-tok-kàu iōng "Kū-iok-chôan-su" kah "Sin-iok-chôan-su" chò in êSèng-keng.
耶穌會

耶穌會（拉丁原名Societas Iesu，S.J.）係天主教嘅主要修會，1534年由依納爵（St. Ignatius of Loyola）為因應當時基督新教嘅改革而成立，得到羅馬教廷教宗認可。耶穌會最主要嘅任務係教育與傳教，喺歐洲辦好多大學，培養出唔少影響後世嘅人，例如利瑪竇，笛卡兒。
大三巴牌坊

22°11′51″N113°32′26″E﻿ / ﻿22.19750°N 113.54056°E﻿ /22.19750; 113.54056﻿ (大三巴牌坊)
大三巴牌坊係澳門嘅一處地標旅遊勝地。佢而家係由一個牌坊、一個廣場、一條大石階、同埋一個地庫博物館組成。
大三巴係一座葡萄牙人起嘅教堂，叫做聖保祿教堂，嚮1580年新起好，係當時亞洲最大嘅天主教教堂。
嚮1595年同1601年先後喺三次大火被燒毀。1602年重建好，意大利籍耶穌會會士卡洛斯·斯皮諾拉神父設計，並保留當初1602年重建嘅設計，由於教堂係奉獻畀聖母，又被稱為聖母堂，係當時遠東最大嘅天主教石建教堂。
1762年，聖母教堂先後被改成軍官宿舍、兵營。
1835年1月26號晏晝，教堂嘅廚房火燭，最後將教堂燒淨一道3層樓高嘅牆同埋68級台階。由於教堂前牆好似中國嘅傳統牌坊，所以本地人便叫佢做「大三巴牌坊」。
1990年頭，政府曾經對教堂遺址進行考古調查同埋一啲修復嘅工作，發現咗當時教堂背後嘅建築遺址同埋葬教士嘅墓地。
1996年，政府喺遺址起咗天主教藝術博物館同墓室，展出唔少澳門教會嘅珍貴文物。
嚮回歸前嘅澳門政府已經想將牌坊申報為世界文化遺產，但係由於政治同埋技術因素而未成功。
2005年，中華人民共和國政府成功向聯合國教科文組織申報咗世界文化遺產，大三巴牌坊成為咗澳門歷史城區一部份。
反宗教改革

反宗教改革係指1500年到1648年，羅馬天主教會對宗教改革忌對應運動。
天主教對宗教改革忌對應做法，因為立場毋同，所以亦都毋同忌名，有尐新教徒將天主教會忌反應叫做「反宗教改革」，天主教徒就將渠叫做「天主教忌改革」。爾兩種用法都反映咗某尐相關事件忌真相。1517年，馬丁路德向威登堡釘上渠忌九十五信條嗰時，義大利有心改革忌人向羅馬成立 「聖愛會」(Oratory of Divine Love)，爾個團體由六十個天主教領袖組成，志在崇拜同彼此扶持。聖愛會延伸出其他組織同修會，發展都好蓬勃；天主教忌改革，動機係改革生命而毋系改革教義。嗰時最有影響力忌修會—耶穌會。約莫一世紀之前，西班牙由斐迪南二世國王同伊莎貝拉一世女王聯合當權，搞一種宗教覺醒忌改革，鼓勵方濟會會士西麥內斯樞機(Gonzalez, or Francisco, Ximenes de Cisneros)改革教會事務、資助學問研究，最值得注意忌結果： 《康普路屯仙聖經》(Complatensian Polyglot, Alcala)向1522年，分別用希伯來文、希臘文、拉丁文出版。天主教能夠重新振興，由西班牙忌熱心改革教會開始。
領導天主教改革忌傑出人物聖依納爵·羅耀拉係耶穌會忌創立人。渠係斐迪南同伊莎貝拉忌宮廷見習騎士，1521年法軍打潘普洛納嗰時，堅守，傷得好重，而毋能夠再去打仗。向修養嗰時，讀有關基督忌書，受影響好深。之後成日得到異象，爾種經驗幫佢發展出一本手冊《神操》(Spiritual Exercises)。 爾本書幫助、引導讀者默想、禱告、自省同認罪。
書入邊忌設計要用四個禮拜做完：第一個禮拜專門講罪、第二個禮拜研討基督生平、第三個禮拜係基督受苦、第四個禮拜係復活同得勝，一切忌默想同指導，將爾四大主題當成主軸。最重要忌係幫信徒戰勝苦難，將自己全部獻畀天主。1528年來到巴黎大學，無撞到加爾文，反而結交咗六個耶穌會忌核心拍檔。其中一個係聖方濟·沙勿略，渠等七個人向1534年8月15日創立耶穌會。
新北市私立徐匯高級中學

新北市私立徐匯高級中學（英文：St. Ignatius High School），簡稱徐匯中學，係臺灣新北市一間中學。1850年，天主教耶穌會喺上海徐家匯耶穌會會院隔籬創建一間教會男子學校，初初叫做徐匯公學（College Saint Ignace，聖依納爵）。1931年改名徐匯中學。中共建國後，1951年，上海徐匯中學俾中共政府接收，即係而家嘅上海市徐匯中學。1963年，喺臺灣嘅校友發起喺台北縣蘆洲鄉（而家新北市蘆洲區）復校。
‏‎
香港華仁書院

22°16′27″N114°10′34″E﻿ / ﻿22.27408°N 114.17615°E﻿ /22.27408; 114.17615
香港華仁書院（Wah Yan College, Hong Kong）係香港一間男子英文中學，位於香港灣仔，由天主教耶穌會營辦，係香港補助學校議會22間補助學校之一。現時校長是陳偉倫博士。
華仁書院喺1919年12月16號由徐仁壽成立，係香港第一間由華人管理嘅英文中學。1932年12月31號，由耶穌會接辦。1941年日軍侵略香港，學校停課，華仁書院地牢改為紅十字會站。1945年，第二次世界大戰完咗之後，學校喺9月8號重開，及後曾經開辦中文中學，但於1950年結束。1955年搬去皇后大道東現址。
學校有大概800個學生同埋大概60個老師，亦都有啲耶穌會神父。而家嘅校長係蘇英麟博士。
而家華仁書院嘅學生無論夏季定冬季校服都要打呔。
校歌喺1960年由一位當時係香港音樂家嘅菲藉修女 Sister Carmeia 作曲，歌詞就由嗰時教緊書同埋做緊立法局議員嘅耶穌會神父 Fr. Patrick McGovern S.J. 填。
（To the beloved Fathers）
फ्रांसिस झेवियर

सेंट फ्रान्सिस झेवियरयांचा जन्म स्पेनमध्ये ७ एप्रिल १५०६ रोजी झाला. त्यांचा सण ३ डिसेंबर रोजी साजरा केला जातो. पोर्तुगालच्या राजा जॉन तिस-या आणि पोप यांच्या मदतीने ७ एप्रिल १५४१ रोजी ते भारतातील जेसुइट मिशनरी म्हणून पाठविण्यात आले आणि ६ मार्च १५४२ रोजी पोर्तुगालच्या ताब्यात असलेल्यागोवायेथे पोहचले. गोवा येथे मिशनरी कार्य केल्यानंतर, तेमद्रासआणित्रवणकोरयेथे गेले. येथे मिशनरी कार्य केल्यानंतर त्याने १५४५ ईसवीमध्ये मलयिन प्रायद्वीपमध्येख्रिश्चन धर्मउपदेश करण्यास सुरुवात केली.
Jerusalem bagel

Jerusalem bagelorJerusalem Ka'ak(inArabic:كعك القدس,romanized:ka'ak al-quds) (inHebrew:בייגל ירושלמי,romanized:beigel yerushalmi)  is a type ofbreadbaked inJerusalem.  It has a ring shape but is otherwise unlike a traditional boiledbagel.
Popularly known as "beigaleh," it is based on theka'akbread ring sold in markets throughout the Middle East.Typically, this is a yeasted, crusty bread which is shaped into an oblong ring and covered insesame seeds.The dough has a lighter texture than a traditional bagel.It can be sliced and served with various toppings.
Jerusalem Ka'ak or Jerusalem Bagel became popular in the holy city during the visit of theOttomanSultanSuleiman the Magnificent's wifeRoxelanato Jerusalem in 1552. She ordered the creation of a charitable kitchen known as "Khaski Sultan" (Sultan's beloved). Initially, the ka'ak was part of a complete meal consisting of rice and meat, but over time it evolved into a main dish consumed byPalestinianandIsraeliresidents of the city.
Over time, the shape of Jerusalem Ka'ak or Jerusalem Bagel changed from a round shape without a hole to one with a hole, and eventually to its current rectangular form. Bakeries specializing in Jerusalem Ka'ak or Jerusalem Bagel are spread throughout the alleys of the Old City of Jerusalem, with more than 20 bakeries in operation. This craft has been passed down from fathers to sons for generations.
Zaʿatar

Elzaʿatar(enárabe:زعتر‎) es unamezcla de especiasutilizada en lacocina árabedelOriente Próximo. El uso del za'atar es común en casi todos los países de medio oriente, por ejemploSiria,Jordania,Líbano,Israel,PalestinayTurquía.
El nombre za'atar se aplica propiamente aOriganum syriacum, el hisopo (enhebreo: אזוב [eˈzov]) de laBiblia hebrea.​
El za'atar suele estar compuesto dehisopo,zumaque, semillas desésamotostadas o no tostadas ysal. También suele llevarhierbas aromáticastales como:ajedrea,mejorana,tomillo,cominoohinojo.
Se suele emplear como condimento en carnes a la parrilla y vegetales, y mezclado conaceite de oliva(zaʿatar-ul-zaytozayt-tu-zaaʿtar) forma una pasta que se emplea como unasalsa para mojarpara hacer rosquillas desésamo(kaʿak). En la cocina deOriente Medioel zaatar se puede hacer como una pasta y se elaboranpizzasdiminutas. Se sirve conpan de pitauntado con aceite de oliva, ya sea tostado o sin tostar. En loshuevos estrelladosse pone encima y se acompañan muy bien con el mismo tipo de pan.  Algunas personas gustan de impregnar loscaak(roscas trenzadas de harina de trigo con levadura y anís decoradas con semillas de sésamo) en aceite de oliva y después en zaatar.