รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในอดีต

พายุหมุนเขตร้อนถูกตั้งชื่อเพื่อเหตุผลทางประวัติศาสตร์และเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน เมื่อต้องมีการสื่อสารกันในสาธารณะ เมื่อมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นมากกว่าหนึ่งลูกในเวลาเดียวกัน ชื่อของพายุจะถูกร่างขึ้นมาเตรียมไว้ในลำดับ และมักจะถูกนำมาใช้เมื่อพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นมีความเร็วลมต่อเนื่องในหนึ่งนาที สามนาที หรือสิบนาที มากกว่า 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) อย่างไรก็ตาม มาตรฐานในเรื่องนี้อาจแตกต่างกันไปในแต่ละแอ่ง ในแอ่งแปซิฟิกตะวันตก พายุดีเปรสชันสามารถถูกตั้งชื่อได้เช่นกัน ในขณะที่พายุไซโคลนจะต้องมีแรงลมแรง (Gale force) เกิดขึ้นมากกว่าครึ่งหนึ่งของศูนย์กลางของตัวมันเองก่อในแอ่งออสเตรเลียและแอ่งภูมิภาคแปซิฟิกใต้
วิธีปฏิบัติอย่างเป็นทางการในการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนเริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ. 2488 ภายในแอ่งแปซิฟิกตะวันตก การตั้งชื่อตำเนินอย่างต่อเนื่องนับจากนั้นหลายปี จนปี พ.ศ. 2493 เริ่มมีการตั้งชื่อให้กับพายุโซนร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ในมหาสมุทรแอตแลนติก ชื่อที่นำมาใช้มีต้นแบบมาจากสัทอักษรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ถูกเปลี่ยนในปี พ.ศ. 2496 ไปใช้ชื่อสตรีที่จะตั้งใหม่ในทุก ๆ ปีแทน คราวนี้การตั้งชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนก็ยังได้เริ่มต้นขึ้นในส่วนแปซิฟิกใต้และตอนกลางด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตาม การตั้งชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกไม่ได้เริ่มขึ้น จนกระทั่งปี พ.ศ. 2503 โดยเป็นการใช้ชื่อต้นแบบชุดเดียววนซ้ำเป็นประจำทุกปี ใน พ.ศ. 2503 การตั้งชื่อยังได้เริ่มต้นขึ้นในมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้ด้วย และในปี พ.ศ. 2506 หน่วยบริการอุตุนิยมวิทยาฟิลิปปินส์ก็ได้เริ่มตั้งชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวหรือเคลื่อนตัวเข้าไปในเขตพื้นที่รับผิดชอบของหน่วยงาน อีกทั้งในช่วงปลายปีเดียวกัน ศูนย์เตือนภัยพายุหมุนเขตร้อนในภูมิภาคออสเตรเลีย ก็ยังได้เริ่มตั้งชื่อให้กับพายุไซโคลนด้วย ในปี พ.ศ. 2554 ศูนย์อุทกศาสตร์กองทัพเรือบราซิล ได้เริ่มใช้ชื่อในรายการเพื่อตั้งชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนในแอ่งแอตแลนติกใต้เช่นกัน
ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีชื่อพายุสองชุดที่จะถูกใช้โดยทั่วไป ชุดแรกเป็นชื่อสากลที่จะถูกใช้กับพายุหมุนเขตร้อน โดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น(JMA) หรือศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม(JTWC) ส่วนชุดที่สองเป็นชื่อท้องถิ่นที่จะถูกใช้กับพายุหมุนเขตร้อน โดยสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์(PAGASA) ระบบนี้ทำให้พายุหมุนเขตร้อนหนึ่งลูกมักมีชื่อที่ถูกตั้งให้ถึงสองชื่อ ถ้าพายุลูกนั้นเป็นภัยคุกคามต่อฟิลิปปินส์
จนเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2543กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นในฐานะของศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค ได้เข้ามารับหน้าที่ในการตั้งชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนในแอ่งนี้ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อที่ได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการพายุไต้ฝุ่น (Typhoon Committee) ขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก จากบรรดาชื่อที่ถูกส่งเข้ามาโดยหลากประเทศที่ร่วมกันขึ้นเป็นคณะกรรมการพายุไต้ฝุ่น
นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์(PAGASA) ได้ทำการกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนที่เคลื่อนตัวผ่านเข้ามาในพื้นที่ของสำนักงานฯโดยไม่ได้อิงกับมาตรฐานด้านการกำหนดชื่อพายุหมุนเขตร้อนขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลกที่ให้กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนเมื่อมีความเร็วลมถึง 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (40 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่ง PAGASA ได้ดำเนินการกำหนดชื่อให้กับพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดก็ตาม ที่เคลื่อนตัวเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นภายในเขตของสำนักงานลักษณะรายชื่อของพายุหมุนเขตร้อนนั้นแบ่งออกเป็นสี่ชุด แต่ละชุดจะถูกหมุนเวียนใช้เป็นประจำทุกปี โดยชื่อใดที่สร้างความเสียหายเกิน 1 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์และ/หรือทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 300 คน จะถูกถอนออกจากชุดและหากในแต่ละปีชื่อในชุดนั้นไม่เพียงพอต่อการใช้งาน ก็จะมีการนำรายชื่อในชุดเสริมออกมาใช้งาน
ปี พ.ศ. 2493 พายุหมุนเขตร้อนที่สำนักลมฟ้าอากาศสหรัฐ (US Weather Bureau) ชี้ว่ามีความรุนแรงในระดับพายุโซนร้อนจะได้รับการตั้งชื่อเดิมนั้น ชื่อพายุจะถูกเรียงตามลำดับสัทอักษรในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองต่อมาในปี พ.ศ. 2495 มีการพัฒนาสัทอักษรรุ่นใหม่ขึ้น ทำให้เกิดความสับสนในบางฝ่ายเนื่องจากมีความต้องการใช้สัทอักษรรุ่นใหม่ในปี พ.ศ. 2496 เพื่อบรรเทาความสับสนนักพยากรณ์อากาศจึงใช้ชุดของรายชื่อผู้หญิงจำนวน 23 ชุดโดยหลังจากฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2496การรับฟังความคิดเห็นจากสาธารณชนเกี่ยวกับแนวคิดดูเหมือนเป็นที่น่าพึงพอใจ ดังนั้นจึงได้มีการใช้รายชื่อชุดเดียวกันนั้นสำหรับปีถัด ๆ ไปด้วย โดยมีการเปลี่ยนแปลงชื่อเพียงชื่อเดียว คือกิลดา(Gilda) จากเกล(Gail)อย่างไรก็ตาม หลังจากที่พายุเช่นแครอลและเฮเซิลถูกเผยแพร่ออกไปเป็นจำนวนมากในระหว่างฤดูกาล พ.ศ. 2496 นักพยากรณ์อากาศจึงได้พัฒนารายชื่อชุดใหม่ขึ้นสำหรับฤดูกาล พ.ศ. 2498อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้าที่ฤดูกาลดังกล่าวจะมาถึง พายุโซนร้อนที่ทวีกำลังแรงขึ้นในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2498 นั้นได้รับการตั้งชื่อว่าอลิซและรายชื่อชุดใหม่จึงถูกพัฒนาขึ้นและนำมาใช้งานในปี พ.ศ. 2498 เลย โดยเริ่มต้นที่เบรนดาเรียงไปตามตัวอักษรจนถึงเซลดาและก่อนถึงฤดูกาล พ.ศ. 2503 จึงได้มีการพัฒนารายชื่อชุดใหม่ขึ้นอีกครั้งโดยในปี พ.ศ. 2503 นักพยากรณ์อากาศได้ตัดสินใจเริ่มต้นการใช้รายชื่อแบบหมุนเวียนกันไปตามลำดับ และเนื่องจากมีการแบ่งรายชื่อออกเป็นสี่ชุด จึงมีรายชื่อเรียงตามตัวอักษรถูกใช้ซ้ำกันในทุก ๆ สี่ปีชื่อชุดดังกล่าวนี้ใช้รายชื่อพายุไต้ฝุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกเดิมเป็นตัวอย่าง แต่เว้นตัวอักษร Q, U, X, Y และ Z ไปชุดรายชื่อสี่ชุดนั้นถูกใช้จนถึงปี พ.ศ. 2515 เมื่อองค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ(NOAA) ได้นำรายชื่อจำนวน 9 ชุดที่เตรียมไว้มาใช้แทนที่ในปี พ.ศ. 2520 NOAA ได้ตัดสินใจยกเลิกการควบคุมการคัดเลือกชื่อ และเปิดทางให้คณะกรรมการในระดับภูมิภาคขององค์การอนามัยโลกได้ทำการคัดเลือกรายชื่อชุดใหม่ ซึ่งรายชื่อชุดใหม่นั้นมีการเพิ่มชื่อผู้ชายและชื่อจากภาษาสเปนและภาษาฝรั่งเศสเข้าไป เพื่อให้สะท้อนถึงวัฒนธรรมและภาษาทั้งหมดภายในมหาสมุทรแอตแลนติกและองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกได้ตัดสินให้รายชื่อชุดใหม่ของพายุเฮอริเคนนั้นเริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2522ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จึงมีการใช้รายชื่อชุดนั้นมาโดยตลอด และมีการถอนชื่อพายุที่มีนัยสำคัญออกจากรายการ และแทนที่ด้วยชื่อใหม่แทนในปี พ.ศ. 2545 เริ่มมีนำรายชื่อจากชุดรายชื่อหลักที่ใช้ในปีนั้น มากำหนดให้กับพายุหมุนกึ่งเขตร้อน ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ปรากฏว่าชื่อที่เตรียมไว้ทั้งรายการถูกใช้จนหมดไป จึงต้องมีการใช้แผนฉุกเฉินที่เตรียมไว้ นั้นคือการนำชื่อของตัวอักษรในภาษากรีกมาใช้ตามลำดับนับตั้งแต่นั้นมา มีความพยายามเกิดขึ้นสองถึงสามครั้งที่จะกำจัดชื่อภาษากรีกออกไป เนื่องจากเห็นว่าไม่สอดคล้องกับมาตรฐานการตั้งชื่อที่ใช้กันในพายุหมุนเขตร้อน และถือว่าไม่เป็นที่รู้จัก และสร้างความสับสนให้แก่ประชาชนโดยทั่วไปอย่างไรก็ตาม รายชื่อสำรองของแต่ละปีนั้นคาดกันว่าจะไม่ถูกนำมาใช้บ่อยนักพอที่จะต้องเปลี่ยนแปลงกระบวนการตั้งชื่อใด ๆ ที่มีอยู่แล้ว ดังนั้นจึงจะมีการใช้ชื่อเป็นชื่อตัวอักษรภาษากรีกหากมีพายุก่อตัวขึ้นอีกครั้ง
ภายในแอ่งแปซิฟิกตะวันออกระหว่างชายฝั่งด้านตะวันตกของสหรัฐไปทางตะวันตกจนถึงเส้นลองจิจูดที่ 140 องศาตะวันตก การตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2503 โดยเป็นชุดรายชื่อที่ประกอบด้วยชื่อสตรีจำนวนสี่ชุด เดิมออกแบบมาให้ใช้ต่อเนื่องกันไปก่อนจะเป็นระบบวนซ้ำชื่อในปี พ.ศ. 2508 หลังจากใช้ชุดรายชื่อไปแล้ว มีการตัดสินใจย้อนกลับไปใช้ชื่อแรกสุดของชุดรายชื่อที่สอง และเริ่มใช้ชื่อแบบวนซ้ำไปเป็นประจำทุกปีในปี พ.ศ. 2520 หลังจากการประท้วงโดยกลุ่มสิทธิสตรีหลายกลุ่ม องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติสหรัฐจึงตัดสินใจสละซึ่งสิทธิในการควบคุมการคัดเลือกชื่อ โดยให้คณะกรรมการภูมิภาคขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลกเป็นผู้คัดเลือกชื่อใหม่แทนองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกจึงได้จัดสรรชุดรายชื่อขึ้นมาหกชุด ซึ่งประกอบด้วยชื่อของทั้งสตรีและบุรุษและให้ใช้หมุนเวียนกันไปทุกหกปีนอกจากนี้ยังได้ตัดสินให้มีการใช้ชื่อพายุเฮอริเคนใหม่ในปี พ.ศ. 2521 ซึ่งเร็วกว่าในมหาสมุทรแอตแลนติกหนึ่งปีด้วยนับแต่ปี พ.ศ. 2521 เป็นต้นมาจึงมีการใช้ชื่อในชุดรายชื่อเดียวกันมาโดยตลอด ชื่อใดที่มีความสำคัญจะถูกถอนออกจากชุดรายชื่อและจะมีการตั้งชื่อเข้าไปทดแทนเมื่อชื่อในชุดรายชื่อที่เตรียมไว้สำหรับฤดูกาลนั้น ๆ หมดลง จะใช้แผนการปฏิบัติเช่นเดียวกับในมหาสมุทรแอตแลนติก นั่นคือการใช้ชื่อของอักษรกรีกมาเป็นชื่อพายุไปตามลำดับอย่างไรก็ตาม ไม่เคยมีการใช้แผนการดังกล่าวเลย แม้ว่าในปี พ.ศ. 2528 จะมีการเพิ่มชื่อพายุในหมวดอักษร X, Y และ Z ลงไปเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้แผนการนั้นก็ตามเนื่องการใช้แผนชื่ออักษรกรีกกับฤดูพายุของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2548 จึงเริ่มมีการพยายามล้มเลิกแผนการดังกล่าวบ้าง เนื่องด้วยความไม่สอดคล้องกับมาตรฐานการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อน ไม่เป็นที่รู้จัก และอาจทำให้สาธารณะเกิดความสับสนได้ หลังจากฤดู พ.ศ. 2563 ของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือที่มีการใช้แผนชื่ออักษรกรีกองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกจึงได้ตัดสินใจล้มเลิกแผนชื่ออักษรกรีกกับทั้งสองแอ่งมหาสมุทร และสร้างชุดรายชื่อเพิ่มเติมแอ่งละชุดเพื่อใช้ในกรณีชื่อหมดแทน
ในปี พ.ศ. 2493 พายุหมุนเขตร้อนลูกหนึ่งที่ส่งผลกระทบกับหมู่เกาะฮาวายได้รับชื่อว่าเอเบิล(Able) หลังจากที่ไม่มีพายุหมุนเขตร้อนส่งผลกระทบต่อหมู่เกาะฮาวายมาเป็นเวลานับหลายปีโดยพายุลูกดังกล่าวยังได้รับการตั้งชื่อว่าซาโลเม(Salome) จากสำนักงานบริการลมฟ้าอากาศในกวมด้วย ก่อนที่จะเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในฐานะพายุเฮอริเคนฮีกี โดยชื่อฮีกี(Hiki) นั้นเป็นชื่อในภาษาฮาวายในปี พ.ศ. 2495 พายุไต้ฝุ่นโอลีฟได้ก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง แต่ไม่ได้รับการตั้งชื่อจนกระทั่งตัวระบบพายุเคลื่อนตัวข้ามเส้นแบ่งเขตวันสากลและเข้าสู่แอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกไปภายในปี พ.ศ. 2500 มีพายุหมุนเขตร้อนจำนวนสามลูกที่ก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง ซึ่งได้รับการตั้งชื่อว่ากาโนอา,เดลลาและนีนาตามลำดับ โดยชื่อทั้งสามเป็นชื่อที่ได้รับการตั้งโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาทหารฮาวายต่อมาได้มีการตัดสินใจให้พายุหมุนเขตร้อนในอนาคตนั้น ได้รับการตั้งชื่อโดยการยืมชื่อจากชุดรายชื่อของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกภายหลังในปี พ.ศ. 2522 จึงได้มีการนำระบบการตั้งชื่อพายุเป็นภาษาฮาวายกลับมาใช้อีกครั้ง โดยเป็นชุดรายชื่อที่แบ่งออกเป็น 5 ชุด ชื่อในชุดมีลักษณะเป็นชื่อที่ใช้ตัวอักษรของภาษาฮาวายเพียง 12 ตัว โดยในแต่ละชุดเวียนกันไปตามปีอย่างไรก็ตาม หลังจากที่ไม่มีพายุก่อตัวขึ้นเลยในบริเวณนี้ระหว่างปี พ.ศ. 2522 ถึง 2524 ชุดรายชื่อแบบใช้รายปีจึงถูกปลดออกไป และถูกแทนที่ด้วยชุดรายชื่อจำนวน 4 ชุดแบบใช้ต่อเนื่องกันไปแทนโดยก่อนหน้าฤดูพายุเฮอริเคน พ.ศ. 2550ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง(CPHP) ได้นำชุดรายชื่อที่ได้รับการแก้ไขเป็นภาษาฮาวายสำหรับมหาสมุทรแปซิฟิกกลางมาใช้ โดยเป็นการทำงานร่วมกันระหว่างภาควิชาฮาวายศึกษามหาวิทยาลัยฮาวายและทางศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง โดยการแก้ไขดังกล่าวเป็นการทบทวนความหมายของชื่อให้ถูกต้อง และให้ชื่อมีความเหมาะสมในการใช้ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ในช่วงการประชุมประจำปี พ.ศ. 2543 คณะอภิปรายเรื่องพายุหมุนเขตร้อนในอินเดียเหนือขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก/คณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิกได้ตกลงเกี่ยวกับหลักการเริ่มต้นกำหนดชื่อให้กับพายุไซโคลนที่ก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรอินเดียเหนือทำให้คณะอภิปรายได้ร้องขอให้ประเทศสมาชิกดำเนินการส่งรายชื่อมาประเทศละ 10 ชื่อแก่ผู้เสนอรายงานการประชุมภายในสิ้นปี พ.ศ. 2543ในการประชุมของคณะอภิปราย พ.ศ. 2544 ผู้เสนอรายงานการประชุมรายงานว่ามีประเทศสมาชิกดำเนินการส่งชื่อแล้วทั้งสิ้นเจ็ดจากแปดประเทศโดยประเทศอินเดียปฏิเสธที่จะส่งรายชื่อให้แก่ผู้เสนอรายงานการประชุม เนื่องจากมีข้อจำกัดเกี่ยวกับการกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ในเรื่องเกี่ยวกับความหลากหลายของภูมิภาค วัฒนธรรม และภาษาของบรรดาประเทศสมาชิกคณะอภิปรายเองทำให้คณะอภิปรายได้ศึกษาชื่อที่ถูกส่งเข้ามาแล้ว พบว่าชื่อบางส่วนนั้นไม่เป็นที่ดึงดูดต่อสาธารณชนหรือสื่อมวลชน และได้ร้องขอให้ประเทศสมาชิกนั้นได้ดำเนินการส่งรายชื่อมาใหม่เสียซึ่งในการประชุมปีถัด ๆ มา ผู้เสนอรายงานการประชุมรายงานว่ามีการตอบรับที่ไม่ดีจากประเทศสมาชิกในการส่งรายชื่อชุดใหม่ในการตอบสนองนั้น คณะอภิปรายเองรู้สึกว่าการดำเนินงานต่อไปและการกระตุ้นต่อประเทศสมาชิกให้ร่วมมือกัน และส่งรายชื่อของตนแก่ผู้เสนอรายงานการประชุมนั้นเป็นสิ่งสำคัญยิ่งในที่สุดจึงมีการส่งรายชื่อมาในการประชุมปี พ.ศ. 2547 ซึ่งประเทศอินเดียก็ยังไม่ดำเนินการส่งรายชื่ออีกเช่นเดิม แม้ว่าจะมีแนวโน้มแล้วก็ตามผู้เสนอรายงานการประชุมจึงเสนอชุดรายชื่อทั้งสี่ที่จะนำมาใช้ พร้อมทั้งช่องว่างสำหรับชื่อในส่วนของประเทศอินเดีย และแนะนำให้ศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคนิวเดลีของกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียให้เริ่มการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนนอกจากนี้ ผู้เสนอรายงานการประชุมยังแนะนำให้มีการทดลองใช้รายชื่อที่ถูกตั้งไว้แล้วนี้ ในระหว่างเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายนของฤดูกาล พ.ศ. 2547และควรใช้รายชื่อชุดนี้จนถึงปี พ.ศ. 2552 เท่านั้น เมื่อมีการร่างชุดรายชื่อที่จะใช้ในช่วงสิบปีต่อจากนั้นขึ้นใหม่โดยชุดรายชื่อดังกล่าวได้เสร็จสมบูรณ์ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2547 หลังจากที่ประเทศอินเดียดำเนินการส่งรายชื่อ อย่างไรก็ตาม ไม่มีการใช้รายชื่อชุดดังกล่าวจนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 เมื่อกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียได้ใช้ชื่อแรกของชุดโอนิล(Onil) กับพายุหมุนเขตร้อนในพื้นที่