davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Mayang paking

Ang  Mayang Paking (Lonchura punctulata, na tinatawag na Scaly-breasted Munia o Spotted Munia sa ingles), ay isang pipit na katutubong taga-Asya.  Isang Espesye sa saringLonchura, isa lamang ito sa mga maraming uri ng pipit na pinapangalanang "maya" sa wikang Pilipino.
Ito ay may hugis-kaliskis na marka sa mga balahibo nito sa dibdib at tiyan.  Ang indibidwal na nasa wastong edad ay kayumanggi at may maitim at hugis-alimusod na tuka.  Ang espesyeng ito ay may 11  subespesye sa kanilang saklaw na tirahan na siyang may munting mga pagkakaiba sa hugis at kulay.
Pangkaraniwan nitong pagkain ang mga punla ng damo maliban sa mga maliliit na bungangkahoy at munting mga kulisap.  Madalas silang mangalap ng pagkain bilang isang lupon at nag-uusap sa pamamagitan ng mayuming huni at sipol.  Sila'y sadyang mahilig makipagkapwa at minsa'u maaaring makipag pagpamugaran sa ibang pipit.
Ang espesye na ito ay natatagpuan sa mga kapatagan at pastulang tropikal, at likas na natatagpuan mula saIndiaatSri Lankapasilangan saIndonesiaat saPilipinas. Naiangkat na rin ito sa maraming bahagi ng mundo at at may mga lipong mailap saPuerto RicoatHispaniola, at sa mga bahagi ngAustraliaatEstados Unidos.
Ang lathalaing ito na tungkol saIbonay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Mayang pula

AngMayang pula, (Lonchura atricapillao Chestnut Munia o di kaya'y Black-headed Munia sa Ingles) ay isang munting ibongpipit.  Ito'y matatagpuan saBangladesh,Brunei,Cambodia,China,India,Indonesia,Laos,Malaysia,Burma,Nepal,Philippines,Singapore,Taiwan,Thailand,VietnamatHawaii. Tinatawag itong "mayang pula" dahil sa pulang patse sa bandang ibaba ng likod nito, na kita lamang kapag ito'y lumilipad.
Sa librong "A Guide to the Birds of the Philippines" ni Robert S. Kennedy, partikular  na tinukoy ang Mayang pula bilang ang espesye ngmayana kinilalang pambansang ibon ng Pilipinas, hindi angMayang simbahano Eurasian Tree Sparrow, na isang espesyeng inangkat mula sa Europa.(Sa kasalukuyan, ang pambansang ibon ng Pilipinas ay angHaribon).
AngLonchura atricapillaay dating tinukoy bilang subspesye ngLonchura malacca atricapillao "Tricoloured Munia".
Ang mayang pula ay may ilang mga subspesye:
Ang mayang pula ay isang maliit at palakaibingang ibon na karaniwang kumakain ng butil at iba pang binhi.  Madalas itong matatagpuan sa damuhan at kaparangan.  Ang pugad nito ay isang malaking pabilog na estrukturang yari sa damo na nakalagay sa palumpong o di kaya'y mataas na damo, kung saan may 4-7 itlog.
Ang mayang pula ay may habang mga 11–12 cm. Ang indibidwal na nasa wastong edad ay may maikling tuka na magkahalong bughaw at kulay abo, itim na ulo, kayumangging katawan, at pulang patse sa bandang ibaba ng likod, na kita lamang kapag ito'y lumilipad. Minsa'y kulay itim ang tiyan nito.
Magkahawig ang babae at lalake, ngunit ang mga indibidwal na wala pa sa tamang edead ay kulay kayumanggi sa bandang itaas, puti o malaputing bandang ibaba, at hindi itim ang ulo tulad ng indibidwal na nasa tamang edad.
Maya

Angmaya(Ingles:treesparrow, literal na "pipitng puno") ay ang pangkalahatang katawagan sa maraming uri ngibonsaPilipinas.
Pinakamadalas maturingang "maya" angMayang Simbahan(Passer montanusoEurasian Tree Sparrow)sapagkat ito ang espesye na pinakamadalas makita sa mga siyudad at ibang mataong lugar, ngunit ang mayang simbahan ay isang espesyeng iniangkat mula saEuropa, at may ilang uri pa ng pipit na tinutukoy ng pangalang "maya".
Partikular, tinutukoy sa librong "A Guide to the Birds of the Philippines" ni Robert S. Kennedy, angMayang pula(Lonchura_atricapilla) bilang espesye ng maya na kinilalang pambansang ibon ng Pilipinas, hindi ang Mayang simbahan.(Sa kasalukuyan, ang pambansang ibon ng Pilipinas ay angHaribon).
Ilan sa mga uri ng pipit na tinaguriang "maya" ay ang:
Ang lathalaing ito na tungkol saIbonay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Antolihao

Antolihaoang tawag sa ibongOriolus steeriisa salitang Cebuano. (Tinatawag itongPhilippine Oriolesa Ingles.)
Wala itong wastong pangalan sa salitang Tagalogsapagkat likas lamang itong natatagpuan sa mga gubat ng Masbate, Samar, Leyte, Negros, Bohol, Mindanao, Basilan at Kapuluang Sulu, ngunit madalas mabansagangMayang mga taga-katagalugan kapag nakikita nila ito.
禾雀

禾雀（學名：Lonchura oryzivora，台湾作爪哇雀）又名爪哇禾雀、黑芙蓉、白芙蓉、銀芙蓉、淺黃褐芙蓉，為雀形目梅花雀科禾雀屬的鳥類，分布於印尼，一般生活于低地草原或具草甸、灌丛的空旷林地、也见于耕地、花园、城郊的村镇以及活动于稻田或甘蔗田、树林或灌木丛中。它是一種受歡迎的籠養鳥，並已被引入許多其他國家。该物种的模式产地在亚洲及埃塞俄比亚。
爪哇雀由瑞典博物學家卡爾·林奈於1758年在其《自然系統》自然系統的雙名法中正式物種描述為Loxia oryzivora。種小名源自拉丁文oryza，意為「稻米」，與-vorus，意為「食者」。林奈的描述基於英國博物學家喬治·愛德華茲於1743年在其《不常見鳥類的自然歷史》（A Natural History of Uncommon Birds）中描述和插圖的「稻鳥」。愛德華茲認為他的標本來自中國，但提到其常見名稱「爪哇雀」。該物種於2020年被重新歸類至文鳥屬（Lonchura）。
爪哇雀全長約15至17 cm（5.9至6.7英寸），從喙到尾羽末端。雖然體型僅相當於家麻雀，但它可能是梅花雀科中體型最大的物種。其平均體重為24.5 g（0.86 oz），略重於其最近的競爭對手黑腹食籽雀。成鳥有明顯的灰色上半身和胸部，粉紅色的腹部，白頰黑頭，紅色的眼圈，粉紅色的腳和粗壯的紅色喙。
雌雄相似。幼鳥上半身為棕色，下半身呈淡棕色，頭部單調無紋。非常年幼的鳥喙為黑色，底部為粉紅色。
其叫聲為chip，而其歌聲為快速的一系列啾啾啾啾啾啾啾的叫聲chipchipchipchipchipchip。
根據Furutani等人（2018年）的研究，爪哇雀在不同的行為情境中會發出不同的啾鳴音。這些啾鳴聲在聲學上相似，但根據情境的不同，其重複率會有所變化。在攻擊行為中，爪哇雀會發出更快速且聲壓和混亂度較高的啾鳴聲。相反，在親和行為中，啾鳴聲會較慢且較柔和。這種啾鳴聲的變化在鳥類的社交溝通中扮演了關鍵角色，有助於它們根據不同的情境傳達不同的意圖。
原分佈於印尼的爪哇、峇里及巴韋安島，現已引入到其他地方。
爪哇雀是一種非常群居的鳥類，主要以穀物和其他種子為食。它常出現在開闊的草地和耕地，曾一度是稻田中的害鳥，因此得名其學名。其鳥巢築於樹上或建築物中，巢內可產下多達八顆鳥蛋。
爪哇雀在亞洲已經作為籠養鳥受歡迎數百年，最早在中國的明朝，然後從17世紀起在日本流行，經常出現在日本的繪畫和版畫中。明治時代作家夏目漱石曾撰寫一篇關於他寵物爪哇雀的文章。20世紀60年代末和70年代初，爪哇雀是美國最受歡迎的籠養鳥之一，直到其進口被禁止。如今，該鳥在加利福尼亞州仍被禁止飼養，因為它被認為對農業構成潛在威脅，儘管依賴稻米的亞洲國家如中國、台灣和日本並未對其進行管制。
在亞洲，爪哇雀通常從出生後不久就由人類飼養，因此它們變得非常溫順，並對人類產生依戀。因此，通常可以將它們飼養在相對較小的籠子裡，但可讓它們在室內活動而不會試圖逃跑。在圈養環境中，已培育出多種顏色，包括白色、銀色/乳白色、鹿色/伊莎貝拉色、粉色、奶油色和瑪瑙色（在歐洲的圈養標本中目前較為稀有），還有斑點爪哇雀（在日本被稱為桜文鳥（日语：桜文鳥）sakura buncho）。
據說在400年前已有中國人飼養禾雀。因此禾雀經常被用作中國占卜術中靈雀占卜的「媒鳥」。相士首先把禾雀從小盒中放出來，然後禾雀會在占卜用的签筒抽一支签，相士此後便會根據签文向客人解釋签文。這種占卜術在香港廟街及台灣极為盛行。
在台灣，早期常見的是一種以爪哇雀當媒介的賭博攤子，賭客押注桌上的號碼，再由經訓練的爪哇雀抽出贏獎的號碼。
爪哇雀被引入至印度次大陸，但未能在印度本土成功定居。在美國，有幾個夏威夷群島的島嶼，尤其是歐胡島，有繁殖種群。
在加勒比地區，爪哇雀被引入至波多黎各，在聖胡安附近相當常見。它也曾在牙買加被觀察到，但尚未在其他島嶼上有記錄。它也被引入至聖誕島，位於西澳大利亞沿海。
在一些國家，爪哇雀被認為是稻米種植的農業害鳥。由於自然棲地的不斷喪失，一些地區的捕獵和其他地區的捕捉（作為害鳥）導致野生數量大幅減少，其自然棲地的目擊次數也越來越少。爪哇雀目前在世界自然保護聯盟瀕危物種紅色名錄中被評估為瀕危物種，剩餘個體少於10,000隻。它也被列入瀕危野生動植物種國際貿易公約的附錄II。此外，根據野生動植物保護組織的報告，因其獨特的鳴唱聲而受到追捧，該物種因非法異國寵物交易而受到嚴重威脅。
黄胸鹀

黄胸鹀（学名：Emberiza aureola），又名金鵐、黄胆、禾花雀、黄肚囊、黄豆瓣、麦黄雀、老铁背，是鵐屬的一种鸟类，在中国遭到大肆捕杀而在2017年列入IUCN红色目录极危物种。
黄胸鹀喜欢在平原的灌丛、苇丛、农田等低矮植物构成的生境活动，常常结成较大的群，穿梭于农田苇丛之间，群的大小不一，大者逾500只以上，小群则仅有50只左右，在迁徙季节甚至可以看到上万只一起飞过的壮观场面。由于大量的非法捕捉，这种场景已不多见。
黄胸鹀分布于亚洲东部和欧洲东北部，繁殖区东抵朝鲜半岛和日本列岛、千岛群岛一线；越冬区则在南亚和东南亚，几乎覆盖整个印度半岛和大部分的南亚次大陆；在中国，本物种分布于整个中国东部地区，包括东北、华北、华中、华东各省区以及西北的部分省区均可见本物种在迁徙季节过境，亦于越冬季节见于西南和华南各省，其在中国的分布西线可抵内蒙古西部、青海、甘肃至西藏东部一线，在台湾岛和海南岛等里岛，本物种均为偶见冬候鸟，此外在新疆天山山脉附近也有黄胸鹀指名亚种的分布。另据研究，黄胸鹀的繁殖地一般在北纬50度以北而越冬地一般在北纬20度以南，分界比较明显。
黄胸鹀体形中等，约15厘米长，全身色彩鲜明，以黄色为主。雄鸟繁殖羽头顶、颈及背部栗红色；脸和喉部为黑色；颈下有一宽边黄色环，与黄色的胸部间有一条栗色胸带相隔；背部棕褐色有黑褐色的纵纹；胁部有栗褐色的纵纹；肩上覆羽有明显的白色横斑纹，白斑后有一道较黯淡且细的翅斑；下体鲜黄色；非繁殖期的羽色较黯淡，颊和喉部黄色，耳羽黑色且杂有白斑。
雌鸟及亚成体顶纹沙色，两侧冠纹略深；眉纹皮黄色较明显；背部颜色和纵文教雄鸟的略浅；肩上的白斑和翅斑较雄鸟的灰暗，下体黄色较黯淡。无论雌雄，腰和尾上覆羽都为栗红色；外测两对尾羽外测具楔状斑。飞行时翼上的白色斑块明显可见，配合体色，是辨识的主要特征。上喙灰色，下喙粉褐色；脚是淡褐色。
与其他鹀属鸟类一样黄胸鹀的喙形适合咬开谷物的壳，是一种以植物性食物为主的鸟类，他们取食的食物主要为稻子、麦子。高梁、谷子等农作物，因而曾经被认为是有害农业生产的害鸟遭到捕杀，但是随着人们对自然现象的进一步认识，认为原有的以有益有害区分野生动物的二分法有较大的片面性和局限性，因而现在已经不再强调黄胸鹀所谓害鸟的身份了，另外具野外剖检的结果，黄胸鹀在繁殖季节会大量取食各种昆虫，这一习性与其他食谷鸟一致。
黄胸鹀在每年的5－7月间繁殖，营巢与草原或接近草原的林缘地带，巢筑于草丛间，巢呈碗状，以马尾、草根、纤维等柔软材料缠绕而成，每巢产卵4－5枚，孵化期12－13天。
黄胸鹀在2004年被国际自然保护联盟列為近危，在2008年被列入易危，在2013年11月1日被列入濒危物种，2017年12月5日被列入極危，十四年内连升四级，距野外滅絕只剩一步之遙，消失速度之快不容乐观。
在中国，黄胸鹀在鸟类贸易中占有很大份额，中国南方和北方本物种进入贸易市场的形式也有着极大的差异，在中国北方，本物种作为一种宠物进入贸易市场，因其雄性外形优美叫声悦耳而受到欢迎；而在中国南方，本物种作为食品进入市场，由于中医理论认为本物种有滋补强壮的作用，因而在广东民间人们将中医理论加油添醋，错误地宣传食用以禾花雀为主要原料煲制的汤可以补肾壮阳，极大地提高男性的性能力。虽然这一说法没有得到现代药理学的实验支持，但这一传统仍然随着粤菜和广东食文化的传播而广泛传播，由于始终未能实现人工繁殖，其所需的个体均系野外捕捉。这一饮食文化给黄胸鹀带来了灭顶之灾，并造成野生黄胸鹀的种群数量大幅度下降。此外，醫師更警告食用黄胸鹀有潛在的致病危險。2017年，鑒於近年中國濫捕禾花雀情況嚴重，國際自然保育聯盟於12月初將其保育評級由「瀕危」調升至「極度瀕危」級別，更有修讀設計的學生花了十三個星期，設計了一套桌上遊戲，希望教育孩子保護這珍貴的物種。
禾雀属

禾雀属（學名：Padda），是雀形目梅花雀科的一個屬。
本屬由德國鳥類學家路德維希·賴興巴赫於1850年所建立。其模式種為禾雀，因當時賴興巴赫僅用以分類該物種。屬名Padda來自英國自然學家喬治·愛德華茲（英语：George Edwards (naturalist)）於1743年賦予禾雀的名稱「Padda」，該詞來自馬來語padi，意思是「米」。
生物分類學上，該屬曾一度被認為是文鳥屬的異名，並在2020年後根據親緣研究將該兩個物種自該屬分出。而該屬與Mayrimunia（英语：Mayrimunia）屬形成姊妹群的關係。該屬的兩種鳥類有時被認為形成超種。
目前該屬有兩個物種：
佛甲草

佛甲草（學名：Sedum lineare，英文名稱：Buddhanail、Linear Stonecrop），為景天科景天屬植物。本種的模式標本採自於日本。
佛甲草（在日本被稱為万年草）有諸多異稱，如（按筆畫排列）：土三七、小佛指甲、小馬齒菜、小葉刀焮草、山馬齒菜、午時花、半支連、半支蓮、打不死、瓜只玉、禾雀舌、禾雀利、禾雀脷、尖葉六兒令、尖葉石指甲、伸甲草、佛甲菜、佛指甲、垂盆草、狗牙半枝、狗牙半枝蓮、狗牙菜、狗牙齒、狗牙辦、狗牙瓣、肩癰草、金刺插、金莿插、金槍藥、指甲草、窄葉小六兒令、細葉打不死、野馬齒菜、麻雀舌、麻雀花、萬年草、鼠牙半支、鼠牙半支蓮、鼠牙半枝蓮、圖經草、還魂草、龍牙草、鐵指甲等。
本種現分佈於中國、台灣及日本等地，中國國內分佈於廣東、廣西、福建、雲南、貴州、四川、甘肅、安徽、河南、湖南、湖北、陝西、江西、江蘇、浙江等省區，本種耐旱及同時喜水，喜生於低山的山坡、草坡、山谷岩石縫及山野等陰濕處，亦人工栽培作綠化屋頂之用。
佛甲草是一種多年生肉質草本植物，全株無毛，光滑，植株高約10－20厘米。莖直立或傾臥，肉質，纖細柔弱，基部節上長有纖維狀不定根，上部分枝；不育枝直立或斜生，高約7－10厘米。
葉為線形至倒披針形，3葉輪生，少為4葉對生或輪生，肉質肥厚，頂端鈍或急尖，基部鈍圓或具截形的短距，無柄；長於花莖上部的葉片互生，易脫落，常呈楔形；長約10－25毫米，寬約0.6－2毫米。
花為聚傘花序，頂生，疏生花，寬約4－8厘米；常為2－3枚分枝，分枝常再2分枝，常僅中央一枚花朵具短梗，花梗長約1－1.5毫米，分枝上的花無梗或近無梗；苞片線形，較小，具距；花萼片5裂，綠色，裂片線狀披針形，肉質，頂端鈍，基部不具距或有時具短距，常為不等長，長約1.5－7毫米，寬約0.5－0.7毫米；花瓣5枚，黃色，卵狀披針形，頂端漸尖並具突尖頭，基部稍狹，長約4－6毫米，寬約0.8－2毫米；雄蕊10枚，較花瓣短，2輪排列，內輪的雄蕊著生於花瓣基部約1毫米處；花藥長圓形，頂端鈍；鱗片5枚，寬楔形、近四方形匙狀或楔狀倒三角形，頂端微缺或截形，長約0.4－0.5毫米，寬約0.5－0.6毫米；心皮5枚，開展，頂端漸狹成短花柱，基部合生，內有數枚胚珠，長約4－5毫米。
果為蓇葖果，五角星狀，略叉開，腹面呈淺囊狀，具短喙，長約4－5毫米；種子卵圓形，細小，表面具小乳頭狀突起。
本種以乾燥根莖及葉入藥，中藥名為佛甲草，味甘、淡，性寒，歸心、肺、肝、脾經具清熱解毒、利濕及止血等功效，主治咽喉腫痛、熱毒癰腫、目赤腫痛、濕熱瀉痢、黃疸、崩漏、疔瘡、丹毒、纏腰火丹、毒蛇咬傷、外傷出血、燙傷、扁平疣等症狀，脾胃虛寒、瀉泄者忌用。
[在维基数据编辑]
梅花雀科

梅花雀科（學名：Estrildidae）是旧大陆热带地区和澳大拉西亚的一种小型雀形目鸟类，包括有多個常見鳥類的物種，例如：文鸟、侏儒鸟、火雀、鹦雀及梅花雀等。梅花雀科有时会被视为雀科（Passeridae）的亚科，只包括在舊世界出現的雀，例如：麻雀属。儘管其外型可能有點相似，本科物種與燕雀科、鵐科又或美洲鵐科的關係其實並不密切。
梅花雀是群居的籽食（英语：seed predation）鸟类，其喙短厚而尖利。梅花雀科物種的身体构造与习性都十分相似，但彼此间羽毛的颜色和花纹差异很大。
所有品种的梅花雀都会建造较大的半圆形鸟巢，每次可产5至10枚白色鸟蛋。大部分物种会建造用以栖息的鸟巢。部分火雀和斑腹雀会在维达雀科的巢内产卵寄生。
大部分的梅花雀都对寒冷极为敏感，性喜温暖，多在热带定居；少数则在澳大利亚南部及新幾內亞的高地，并适应了当地较为寒冷的气候，例如：高山文鸟、红胁火尾雀、红眉火尾雀，還有Stagonopleura這個屬的物種。
梅花雀科中最小的物种是小绿背织雀（Nesocharis shelleyi），体长仅8.3厘米（3.3英寸）。而最轻的物种是黑腰梅花雀（Estrilda troglodytes），仅重6克（0.21盎司）。最大的物种是禾雀（Padda oryzivora），体长可达17厘米（6.7英寸），体重可达25克（0.88盎司）。
有關梅花雀科物種的系统发生生物地理学（phylogeography（英语：phylogeography））及其可能起源的研究已經有了成果。假设认为：随着喜马拉雅山的上升逐渐趋强（1,650万年前），季雨在印度得以形成，右图中便描述了这一起源。這项研究的结论如下：
織布文鳥科

织雀科（学名：Ploceidae，台湾作織布文鳥科），或稱织布鸟科，是鸟纲雀形目中的一个體型細小鳥類的科。在較近期的分類，織布鳥科是一個演化支，這令到部分舊有的分類單元現時被劃分到其他的科，例如：梅花雀科（例如：禾雀、梅花雀等）或麻雀科；但Amblyospizinae（英语：Amblyospizinae）這個單系的亞科仍留在本科。
本科相信起源於中新世中期。所有本科物種皆為旧大陆的原生物種，當中絕大部分位於撒哈拉以南的非洲，儘管有少量棲息於亞洲的熱帶地區。小量物種成為了其原生區域以外的外來物種。
詳細有關本科的所有屬，請參看list of Ploceidae species（英语：list of Ploceidae species）。以下列出部分現時一般都被分類到本科的屬：
以下分類單元現時已不再屬於本科：
黎豆属

黎豆属（学名：Mucuna）也称油麻藤属、黧豆属，是豆科下的一个属，为一年生或多年生缠绕植物。该属共有约160种，分布于热带和亚热带地区。截斷莖後，會流出紅色的汁液。多為三出複葉，具托葉，不具有小托葉。花大型、鮮豔，通常為暗紫色，乾燥後轉為黑色。花萼鐘狀，近軸面二裂片連生，遠軸面的花萼裂片最長。花冠突出 (exserted) ，旗瓣略為超過翼瓣，且不超過龍骨瓣長度的一半。二體雄蕊，花葯兩型。子房無柄，多胚珠，花柱內捲，無毛；柱頭頭狀 (capitate)。莢果的形狀及表面雕紋 (sculpture) 差異大，表面常佈刺毛。
本属包括以下物种：
吴倩 (演员)

吴倩（1992年9月26日—），中国内地女演员，出生於湖北黃石，成長於湖北武汉，毕业于武汉大学艺术学系2010级本科班。2015年因出演《何以笙簫默》中的小“趙默笙”一角而出名。
百鳥塔

22°26′31″N114°01′07″E﻿ / ﻿22.44205°N 114.01865°E﻿ /22.44205; 114.01865
百鳥塔是位於香港元朗公園內的一座觀光塔，矗立於公園內30米高的水牛嶺，是附近最高的建築物，亦是元朗公園最觸目的標誌。百鳥塔高7層，塔身為紅色，具中國建築特色。百鳥塔的最低層為開放式百鳥苑，面積有85平方米，1991年7月18日開始開放廣植了多個品種植物，模擬叢林環境，該處飼養著百多隻雀鳥。塔的高層可讓遊人欣賞元朗新市鎮的景色，且遠眺屏山、厦村、十八鄉和天水圍新市鎮。
百鳥塔的最底層為百鳥苑，飼養著百多隻雀鳥，共有30多個不同的品種，包括橙腹葉鵯、黑短腳鵯、绿翅金鸠、红嘴相思鸟、畫眉、爪哇禾雀、黑枕黃鸝、黑冠黄鹎、蠟嘴椋鳥、棕頸噪鶥及黃面樹八哥等。
百鳥塔為免費入場。
四月至九月：上午8時至中午12時及下午1時至下午6時
十月至三月：上午8時至中午12時及下午1時至下午5時30分
逢星期三（公眾假期除外）：中午12時至下午3時暫停開放以進行清潔工作
جاوة الغربية

جاوة الغربيةهي إحدىأقاليم إندونيسيا.وتسمىجاوا بارات(في اللغة المحلّية كلمة {بارات} تعني {غرب}، يُلفَت إلى أن كلمة {بهارَت} تعنيالهندفياللغات الهندية) وأكبر مدنهابوكورالصناعيةوباندونغ.
منذ إنشاء منطقة وصاية غرب باندونغ في عام 2008،تم تقسيم مقاطعة جاوة الغربية إلى 9 مدن (بالإندونيسية:Kota)‏ و 17 مقاطعة (بالإندونيسية:Kabupaten)‏. وتنقسم هذه المدن والوحدات الـ 26 إلى 620 مقاطعة (بالإندونيسية:Kecamatan)‏، التي تضم 1,576 قرية حضرية (بالإندونيسية:Kelurahan)‏ و 4,301 قرية ريفية (بالإندونيسية:Desa)‏.تم تشكيل منطقة الوصاية الثامنة عشر في أكتوبر 2012 - بانقانداران ريجنسي - من النصف الجنوبي من سياميس ريجنسي؛ وفي 25 أكتوبر 2013، بدأ مجلس النواب الإندونيسي (DPR) في مراجعة مشاريع القوانين المتعلقة بإنشاء 57 ولاية مرتقبة (و 8 مقاطعات جديدة)،بما في ذلك ثلاثة أقاليم أخرى في غرب جاوة - جنوب قاروت (قاروت سيلاتان)، شمال سوكابومي (سوكابومي أوتارا) وغرب بوغور (بوغور بارات) - ولكن لا تظهر أي من هذه الولايات الثلاث الجديدة بشكل منفصل على الخريطة أدناه، ولا في الجدول التالي.
التركيبة السكانية في إندونيسيا

بلغ عدد سكانإندونيسيا270.20 مليون نسمة وفقًاللتعداد الوطني لعام 2020، بزيادة من 237.64 مليونًا في عام2010.تعد إندونيسيا رابعأكبر دولة من حيث عدد السكانفي العالم. يقيم ما يقرب من 55% من سكان إندونيسيا فيجاوة، وهي الجزيرةالأكثر اكتظاظًا بالسكان في العالم.
Yava müharibəsi

Yava üsyanı(1825–1830),Yava müharibəsi— Yava adalarındaHollandiyamüstəmləkəçilərinə qarşıxalq üsyanı.
Diponeqoronunbaşçılığı ilə 1825-ci ilin iyul ayından kəndlilərdən, feodallardan və müsəlman ruhanilərininin böyük əksəriyyətindən ibarət üsyançı dəstələr Yavanın əksər ərazilərini ələ keçirmiş və 5 il ərzindəHollandiyaqoşunlarına ciddi müqavimət göstərmişdilər. 1830-cu ildə hollandlar güzəştə getməklə (1828-ci ildə icarə müqavilələrinin qadağan edilməsi haqqında qanunun ləğvi və s.) üsyanda iştirak dən feodalların xeyli hissəsini öz tərəfinə çəkmiş, üsyançıların əsas qüvvələrini parçalaya bilmişdilər.Diponeqoro`nu əsir aldıqdan sonra üsyan amansızlıqla yatırılır. Yava üsyanı 19. əsrdəAsiyadamüstəmləkəçilikəleyhinə ən böyük üsyanlardan biri idi.
Yava dili

Yava dili(Yavanca:basa Jawa(yav.ꦧꦱꦗꦮ),ind.bahasa Jawa)İndoneziyanınYavaadasının mərkəzi və şərq hissələrindən yaşayanYava xalqınındanışan dilidir.Avstroneziya dillərininbir hissəsidir və buna görə dəİndoneziya dilivə digərMalaysortlarına bağlıdır. Yava dili 3 tarixi inkişaf dövrü keçirmişdir: qədim (kavi (12-13. əsrlərədək)), orta (12-13. əsrlərdən 17. əsrədək), yeni Yava dili (17. əsrdən indiyədək). Yava dilində ən qədim kitabə 732-ci ilə, ən qədim yazılı abidə isə 809-cu ilə aiddir.
Mərkəzi Yava

Mərkəzi Yava(yav.ꦗꦮꦠꦼꦔꦃ;ind.Jawa Tengah, qısaldılmış "Jateng")İndoneziyaəyalətidir,Yavaadasının ortasında yerləşir. İnzibati paytaxtıSemaranqdır. QərbdəQərbi Yava,Hind Okeanıvə cənubda Cokyakartanın Xüsusi Bölgəsi, şərqdəŞərqi Yavavə şimaldaYava dəniziilə həmsərhəddir. Ümumi sahəsi 32,548 km²,2015-ci ildə 33 milyon əhalisi olan bu bölgə həm Yava, həm də İndoneziyada Qərbi Yava və Şərqi Yavadan sonra üçüncü ən çox əhalisi olan əyalətə çevrildi. Vilayətə cənubdakı Nusakambanqan adası (Qərbi Yava sərhədinə yaxın) və Yava dənizindəki Karimunyava adaları da daxildir. Mərkəzi Yava ayrıcaXüsusi BölgəvəCokyakartaşəhərini əhatə edən bir mədəni konsepsiyadır. Bununla birlikdə inzibati olaraq şəhər və ətraf bölgələr, müstəqillik əldə etdikdən bəri ayrıca bir xüsusi bölgə (bir vilayətə bərabər) yaratdılar və ayrıca idarə olunurlar. Yava mədəniyyətinin "ürəyi" kimi tanınmasına baxmayaraq, Qərbi Yava ilə sərhəddəSundalılarkimi  yavalı olmayan digər etnik qruplar da var. Çinli İndoneziyalılar, Ərəb İndoneziyalıları və Hind İndoneziyalıları da vilayətin hər tərəfinə səpələnmişlər.
Vilayətdə insanlar qədim dövrdən bəri  tərəfindən məskunlaşmışdır. "Yava Adamı" olaraq bilinənHomo erectusun qalıqları Benqavan Solo çayının sahillərində tapıldı və bu 1.7 milyon il əvvələ təsadüf edir.İndi Mərkəzi Yava bir neçə Hind-Buddist Krallığının, İslam sultanlıqlarının vəNiderland Ost-Hindimüstəmləkə hökumətinin nəzarəti altında idi. Həm də İndoneziyanın müstəqillik hərəkatının mərkəzi idi. Müasir İndoneziyalıların əksəriyyəti Yava mənşəli olduqları üçün həm Orta Yava, həm də Şərqi Yava İndoneziyanın sosial, siyasi və iqtisadi həyatına böyük təsir göstərir.
Şərqi Yava

Şərqi Yava(ind.Jawa Timur("Jatim"),yav.꧋ꦗꦮꦮꦺꦠꦤ꧀(Jåwå Wétan)) —İndoneziyaəyalətidir.Yalnız qərbdənMərkəzi Yavaəyaləti ilə quru sərhədi var;Yava dənizivəHind Okeanıilə müvafiq olaraq şimal və cənub sahilləri ilə uzanır, şərqdə darBali boğazıYavanıBalidənayırır. Şərqi Yava bölgəsində yerləşən İndoneziyadakı ən uzun körpü olan Yava ilə bağlanan Madura adası, Suramadu körpüsü,həmçinin daha da şərq və şimalda yerləşən Kanqean və Masalembu arxipelaqlarından  ibarətdir. Paytaxtı İndoneziyanın ən böyük şəhəri və böyük bir sənaye mərkəzi olanSurabayadır. Banyuvanqi Şərqi Yavanın ən böyük reqensidir.
Yava (siqaret)

Yava— hazırda British American Tobacco-nun törəmə şirkəti olan BAT Russia-ya məxsus və istehsal olunan Rusiyasiqaretmarkası. Yava brendi 1966-cı ildə yaradılıb vəSovet İttifaqındasiqaret filtrləri istehsal edən ilk şirkət olub.
জাভা সাগর

জাভা সাগর(ইংরেজি:Java Sea,ইন্দোনেশীয়:Laut Jawa) হলোইন্দোনেশিয়ারসুন্ডা বালুচরেরউপর অবস্থিত বিস্তীর্ণ এক অগভীর সাগর। এটি ইন্দোনেশিয়ার দ্বীপমালার মধ্যে অবস্থিত। এর উত্তরদিকে রয়েছেবোর্নিও দ্বীপ; দক্ষিণে রয়েছেজাভা দ্বীপ।সুমাত্রা দ্বীপএর পশ্চিমদিকে অবস্থিত এবং পূর্বদিকে রয়েছেসুলাওয়েসি দ্বীপ। এর উত্তর-পশ্চিম অংশে অবস্থিতকারিমাতা প্রণালীরমাধ্যমে এটিদক্ষিণ চীন সাগরেরসাথে যুক্ত হয়েছে।
মাদুরা দ্বীপ

মাদুরাহল ইন্দোনেশিয়ারজাভা দ্বীপ-এর উত্তর-পূর্ব প্রান্তে অবস্থিত একটি দ্বীপ। দ্বীপটির মোট আয়তন হল ৪,০৭৮.৬৭ বর্গকিলোমিটার (১,৫৭৪.৭৮ বর্গমাইল) (প্রশাসনিক ভাবে আয়তন  ৫১৬৮ কিমি। এই দ্বীপের পূর্বের এবং উত্তরের কয়েকটি দ্বীপ নিয়ে গঠিত)। মাদুরাপূর্ব জাভারাজ্যের একটি প্রশাসনিক অঞ্চল। এই দ্বীপটিজাভা দ্বীপথেকে পৃথক রয়েছেমাদুরা প্রণালীদ্বারা। এই দ্বীপের প্রশাসনিক অঞ্চলে জনঘনত্ব ৭০২ জন/কিমিআর দ্বীপটির জনঘনত্ব হল (৩৬,৪০,০০০ জন, ২০১২ সালে) ৮১৭ জন/বর্গকিমি।
লম্বক (দ্বীপ)

লম্বক(ইন্দোনেশীয় ভাষায়: Pulau Lombok) দক্ষিণ-পূর্ব ইন্দোনেশিয়ার ক্ষুদ্রসুন্দা দ্বীপপুঞ্জেরএকটি দ্বীপ। এটি ইন্দোনেশিয়ার পশ্চিম নুসা তেংগারা প্রদেশের মধ্যে পড়েছে। দ্বীপটি পশ্চিমেবালি দ্বীপহতে লম্বক প্রণালী দ্বারা এবং পূর্বে আলাস প্রণালী দ্বারা সুম্বাওয়া দ্বীপ থেকে বিচ্ছিন্ন। মোটামুটি গোলাকৃতির এই দ্বীপটির আয়তন ৪,৭২৫ বর্গকিলোমিটার। দ্বীপের দক্ষিণ-পশ্চিম প্রান্তটি লেজের মত প্রসারিত। দ্বীপটি আগ্নেয়গিরিতে পূর্ণ, যাদের মধ্যে ৩,৭২৬ মিটার উঁচু রিনজানি সর্বোচ্চ পর্বতশৃঙ্গ; রিনজানি ইন্দোনেশিয়ার ৩য় সর্বোচ্চ পর্বতশৃঙ্গ। দ্বীপের পশ্চিম উপকূলে অবস্থিত মাতারাম শহরটি প্রধান লোকালয় ও প্রাদেশিক রাজধানী। কাছেই আম্পেনাম নামের বন্দর শহরে মাতারাম সরকারি বিশ্ববিদ্যালয় অবস্থিত।
দ্বীপটির উদ্ভিদ ও প্রাণীগুলি বালি ও দক্ষিণ-পূর্ব এশীয় ধরনের নয়, বরং অস্ট্রেলীয় প্রাণীদের সাথে এদের বেশি মিল রয়েছে। প্রকৃতিবিজ্ঞানী আলফ্রেড রাসেন ওয়ালেস দ্বীপটিকে এশিয়া ও অস্ট্রেলিয়ার প্রাণীসমূহের বিভক্তিসীমার অংশ বলে উল্লেখ করেছেন।
ইউরোপীয়দের মধ্যে ১৬৭৪ সালে ওলন্দাজের প্রথম এই দ্বীপটি দেখতে পায় এবং তারা দ্বীপের পূর্ব অংশে বসতি স্থাপন করে। পশ্চিম অংশে বালি দ্বীপের এক হিন্দু রাজা শাসন করতেন। হিন্দু রাজার বিরুদ্ধে স্থানীয়রা বিদ্রোহ করলে ১৮৯৪ সালে ওলন্দাজরা সমগ্র দ্বীপটি দখলে নেয়।
লম্বকে উৎপন্ন কৃষিদ্রব্যের মধ্যে আছে ধান, কফি, চিনি, তুলা, তামাক ও দ্বীপের দক্ষিণভাগে উৎপন্ন নীল। এখানে প্রায় ত্রিশ লক্ষ লোকের বাস। এরা মূলতজাভা দ্বীপথেকে খ্রিস্টপূর্ব ১ম সহস্রাব্দে আগত সাসাক জাতির লোক। এছাড়া ১০%-এর মত বালি জাতির লোক এখানে বাস করে। সাসাকেরা ইসলাম ধর্মাবলম্বী এবং এ কারণে দ্বীপের সর্বত্র মসজিদ দেখতে পাওয়া যায়।
পার্শ্ববর্তী বালি দ্বীপের চেয়ে লম্বক দ্বীপের প্রাকৃতিক সৌন্দর্য অপেক্ষাকৃত বেশি নির্মল। মাতারাম শহরের ঠিক উত্তরে অবস্থিত সেনগিগি নামের এলাকাটি এখানকার প্রধান পর্যটন কেন্দ্র। কুতা এলাকার অকলুষিত সমুদ্র সৈকতগুলি এবং সার্ফিংয়ের জন্য এর নিকটবর্তী সমুদ্র প্রশংসা লাভ করেছে।
বানদুং

বানদুংহলইন্দোনেশিয়াএরজাভাদ্বীপ এরপশ্চিম জাভারাজ্য বা প্রদেশ এর রাজধানী ও বৃহত্তম প্রদেশ।শহরটি জাভা দ্বীপ এর পশ্চিম দিকে অবস্থিত।এই শহর থেকে ইন্দোনেশিয়া এর প্রধান ও রাজধানী শহরজাকার্তা১৫০ কিলোমিটার বা ৯৩ মাইল দূরে পশ্চিম দিকে অবস্থিত।শহরটি জন সংখ্যার হিসাবে দেশের তৃতীয় বৃহত্তম।এটি দেশের দ্বিতীয় বৃহত্তম মহানগর।এই মহা নগরের জন সংখ্যা ৮.২ মিলিয়ন বা ৮২ লক্ষের কাছা কাছি।শহরটি এক সময় ডিচ ইস্ট ইন্ডিয়ার অধিনে ছিল। সেই সময় এই শহর থেকে দেশের অন্য অংশ ও রাজধানী জাকার্তার মধ্যে যোগাযোগ রক্ষা করত এই শহর।এই মহানগরীয় শহরটি মোট দুটি পৌর সংস্থা ও ৩৮ টি শহর নিয়ে গঠিত হয়েছে।এই মহানগরটির মোট আয়তন হল ১৮৭৬ বর্গ কিলোমিটার।
বানদুং শহরটি পশ্চিম জাভা রাজ্যের পশ্চিম দিকে অবস্থিত।এটি জাকার্তা শহর থেকে ১৫০ কিলোমিটার দক্ষিণ পূর্বে অবস্থিত।এই শহরটি সমুদ্র সমতল থেকে মোট ৭৬৮ মিটার বা ২৫৬০ ফুট উচ্চতায় অবস্থিত।এই শহর ৬.৫৫ ডিগ্রী উত্তর ও ১০৭.৬ ডিগ্রী পূর্বে অবস্থিত।এই শহরটি জাভা দ্বীপ এর উত্তর তীর ও দক্ষিণ তীর থেকে প্রায় সমান দূরত্বে অবস্থিত।
শহরটি ১৪ শো খ্রিষ্টাব্দ থেকে এই শহর ধীরে ধীরে গড়ে উঠেছে।শহরটি দেশ স্বাধীনতার আগে ডাচ ইস্ট ইন্ডিয়া এর অধিনে ছিল। দেশ স্বাধিন এর পর শহরটির দূরত্ব উন্নয়ন শুরু হয়।শহরের জন সংখ্যাও বাড় তে থাকে।
জন সংখ্যার হিসাবে শহরটি বর্তানে দেশের দ্বিতীয় বৃহত্ত মহানগর ও তৃতীয় বৃহত্ত শহর।আয়তনের হিসাবে শহরটি দেশের দ্বিতীয় বৃহত্ত।এই শহরে মোট ২.৫ মিলিয়ন মানুষ বসবাস করে এবং মহানগর বা বৃহত্তম বানদুং এলাকায় ৮.২ মিলিয়ন মানুষ বসবাস করে।
এই শহরটি সড়ক পতের দ্বারা সমগ্র জাভা দ্বীপ এর সঙ্গে ভালো ভাবে যুক্ত রয়েছে।এই শহরটি জাকার্তা এর সঙ্গে ১৫০ কিমি দীর্ঘ মহাসড়ক দ্বারা যুক্ত।
ইন্দোনেশিয়া সরকারদেশের রাজধানীজাকার্তাথেকেবানদুংপর্যন্ত একটি উচ্চগতির রেলপথ নির্মাণের প্রকল্প গ্রহণ করেছে।এইজাকার্তা- বানদুং হাইস্পিড রেলপথবাজাকার্তা বানদুং উচ্চ-গতির রেল প্রকল্পহলইন্দোনেশিয়াএরজাভাদ্বীপ এর পশ্চিম থেকে পূর্ব দিকে পরিকল্পনাধিন একটি উচ্চ গতির রেলপথ।এই রেলপথটিজাভাদ্বীপ এর পশ্চিমে অবস্থিত দেশের রাজধানীজাকার্তাথেকেজাভাদ্বীপের পূর্বের শহর বানদুং পর্যন্ত নির্মাণ করা হবে।ইন্দোনেশিয়া সরকার২০১০ সালে প্রথম এই প্রকল্পের কথা ঘোষণা করে।কিন্তু পরিকল্পনাটি সফল হয়নি।এর পর ২০১৫ সালে এই প্রকল্প নতুন ভাবে শুরু হয়।এই রেলপথ নির্মাণ প্রকল্পেচিনওজাপানউভয় দেশই আগ্রহ দেখিয়েছে।দেশ দুটিজাকার্তাথেকে বানদুং পর্যন্ত ১৫০ কিলোমিটার পথে পর্যবেক্ষণ করেছে।এর পর জাপান বানদুং থেকে  জাভা দ্বীপের পূর্ব অংশের শহরসরাবায়াপর্যন্ত ৭৩০ কিলোমিটার পথ পর্যবেক্ষণ করেছে।কিন্তু এই রেলপথ নির্মাণের দায়ীত্ব পায় চিন এরচীনা রেলওয়ে ইন্টারন্যাশনাল।২০১৬ সালে এই ঘোষণা করে ইন্দোনেশিয়া সরকার।এই রেলপথ (জাকার্তা থেকে বানদুং)  নির্মাণে খরচ ধরা হয়েছে ৫.১৩৫ মার্কিন ডলার।
জাকার্তা-বানদুং হাইস্পিড রেলপথ
জাকার্তা-বানদুং উচ্চগতির রেলপথ

জাকার্তা- বানদুং হাইস্পিড রেল পথবাজাকার্তা বানদুং উচ্চ-গতির রেল পথহলইন্দোনেশিয়াএরজাভাদ্বীপ এর পশ্চিম থেকে পূর্ব দিকে পরিকল্পনাধিন একটি উচ্চ গতির রেল পথ।এই রেল পথটিজাভাদ্বীপ এর পশ্চিমে অবস্থিত দেশের রাজধানীজাকার্তাথেকেজাভাদ্বীপের পূর্বের শহরবানদুংপর্যন্ত নির্মাণ করা হবে।ইন্দোনেশিয়া সরকার২০১০ সালে প্রথম এই প্রকল্পের কথা ঘোষণা করে।কিন্তু পরিকল্পনাটি সফল হয়নি।এর পর ২০১৫ সালে এই প্রকল্প নতুন ভাবে শুরু হয়।এই রেল পথ নির্মাণ প্রকল্পেচিনওজাপানউভয় দেশই আগ্রহ দেখিয়েছে।দেশ দুটিজাকার্তাথেকেবানদুংপর্যন্ত ১৫০ কিলোমিটার পথে পর্যবেক্ষণ করেছে।এর পর জাপানবানদুংথেকে  জাভা দ্বীপের পূর্ব অংশের শহরসরাবায়াপর্যন্ত ৭৩০ কিলোমিটার পথ পর্যবেক্ষণ করেছে।কিন্তু এই রেল পথ নির্মাণের দায়ীত্ব পায় চিন এরচীনা রেলওয়ে ইন্টারন্যাশনাল।২০১৬ সালে এই ঘোষণা করে ইন্দোনেশিয়া সরকার।এই রেল পথ ( জাকার্তা থেকে বানদুং)  নির্মাণে খরচ ধরা হয়েছে ৫.১৩৫ মার্কিন ডলার।
ইন্দোনেশিয়ার রাজধানী ও বৃহত্তম শহর হলজাকার্তা।এই শহরটি জাভা দ্বীপ এর পশ্চিমে অবস্থিত।এই শহরের সঙ্গে জাভা দ্বীপের  অন্য শহর গুলির মধ্যে দ্রুত রেল পরিসেবার লক্ষ্যে ২০১০ সালেইন্দোনেশিয়া সরকারপ্রথমজাকার্তা-বানদুং উচ্চ গতির রেল প্রকল্পঘোষণা করেজাকার্তাওবানদুংশহর এর মধ্যেজাকার্তা -বানদুং হাইস্পিড রেল পথ।এই প্রকল্পটিইদক্ষিণ পূর্ব এশিয়াএর প্রথম উচ্চ গতির রেল পথ।প্রকল্পটি নতুন ভাবে শুরু হয় ২০১৫ সালে।এই সময় এই রেল প্রকল্পটি নির্মাণের জন্য জাপান ও চিন এর মধ্যে প্রতিদ্বন্দীতা চলে।কিন্তু শেষে চিন এই প্রকল্প নির্মাণের অধিকার পায়।প্রকল্পটির প্রথম অংশ হিসাবেজাকার্তাথেকেবানদুংপর্যন্ত ১৪৩ কিলোমিটার উচ্চগতির বা হাইস্পিড রেল পথ নির্মাণ করবে ইন্দোনেশিয়া চিন এর সহযোগিতায়।
জাকার্তা থেকে বানদুং অংশের উচ্চগতির রেল পথ নির্মাণ ২০১৬ সাল থেকে নির্মাণ শুরু হয়েছে।এই নিরওমান করছে চীনেরচীনা রেলওয়ে ইন্টারন্যাশনাল।এই নিরওমানাধিন রেল পথের দৈর্ঘ্য হল ১৪৩ কিলোমিটার।নির্মাণে খরচ ধরা হয়েছে ৫.১৩৫ মিলিয়ন মার্কিন ডলার।তবে প্রকল্পটি নিরওমানুর শুরু থেকেই নানা বাধার সমুখীন হচ্ছ।
এই রেল পথে মোট চারটি স্টেশন রয়েছে।এই স্টেশন গুলি হল-হালিমা রেলওয়ে স্টেশন,কারায়াং রেলওয়ে স্টেশন,য়ালিনি রেলওয়ে স্টেশন,টেগালুয়া রেলওয়ে স্টেশন।
জাকার্তা- বানদুং উচ্চগতির রেল প্রকল্পটিকে জাভা দ্বীপের পূর্বে সারাবায়া শহর পর্যন্ত নিয়ে যাওয়ার কথা চলছে।তবে জাকারওতা বানদুং অংশটি আগে নির্মাণ করা হবে।এই রেল পথটি সমপ্রসারনের পরে ৯১৩ কিলোমিটার দীর্ঘ্য হবে।
Jáva

Jáva(javánskyꦗꦮJawa[džaua]) jeostrovoddělujícíIndický oceánna jihu aJávské mořena severu, součástIndonésie. Nachází se zde hlavní městoJakarta. Je to nejzalidněnější ostrov na světě. Pokud bychom Jávu považovali zastát, tak s rozlohou 132 000 km² a v roce 2010 se 136 miliony obyvatel (tzn. 1029 lidí na km²) by to byla druhá nejhustěji zalidněná země na světě poBangladéši(s výjimkouměstských států).
Jáva patří do řetězu ostrovů. Na severu sousedí sBorneem, na severozápadě seSumatrou, na východě sBalia na jihu sVánočním ostrovem. Je to 13. největší ostrov světa.
Jáva je téměř celávulkanického původu. Nachází se zde spousta vrcholů, které mají typický kónický tvar a prozrazují, že buď byly, nebo budou sopečně aktivní.
Roku 1815 měla Jáva asi 5 milionů obyvatel.V roce 1930 podle prvníhosčítání lidužilo na Jávě přes 40 milionů lidí.
Na Jávě leží hlavní město Indonésie –Jakarta.
Je to také nejzalidněnější ostrov Indonésie. Nachází se zde téměř 60% celé populace země. Od roku1970se vláda snaží přesídlovat obyvatele na jiné, méně zalidněné ostrovy. Tento krok se ale setkal s různými výsledky a na mnoha místech vyvolal etnické problémy.
Ostrov se dělí na 4provincie, jeden zvláštní region* a region hlavního města** :
Střední Jáva

Střední Jáva(indonéskyJawa Tengah) je jedna zindonéskýchprovincií. V souladu se svým názvem zabírá centrální část ostrovaJáva. Hlavním a největším městem jeSemarangs počtem obyvatel přesahujícím jeden milion, ležící na severu na pobřežíJávského moře.
Střední Jáva zabírá plochu 32 548,20 km² a žije zde zhruba 33 milionů lidí. Na východě sousedí sVýchodní Jávou, na západě seZápadní Jávoua na jihu obklopuje malouprovincii Yogyakartasestejnojmenným hlavním městem. K provincii patří takéKarimunjawa(souostroví severně od Semarangu) aKambanganna jihozápadě, který je od Jávy oddělen jen úzkým průlivem a sloužil dlouhá léta jako vězeňský ostrov.
UMagelanguse nachází jedna z nejnavštěvovanějších indonéských památek, chrámový komplexBorobudur. Pro Jávu typický je velký počet vulkánů, najdeme zde i nejaktivnější indonéskou sopku,Merapi.
Východní Jáva

Východní Jáva(indonéskyJawa Timur) je jedna zprovinciíIndonésie. Rozkládá se na východní části ostrovaJávaa několika menších ostrovech. Na ploše 47 922 km² zde žije přes 37 milionů lidí, z toho asi 3,5 milionu na ostrověMaduraseverně od Jávy. Vedle většinových Javánců je zde asi šestimilionová menšina Madurců, kteří jsou třetím nejpočetnějším etnikem Indonésie.
Hlavním a největším městem jeSurabaya, přístav při průlivu oddělujícím Maduru od Jávy. Surabaya je s třemi miliony obyvatel poJakartědruhým největším městem Indonésie. Jižně od Surabayi leží milionovýMalang.
Ze spíše rovinatého terénu na řadě míst vystupují sopečné kužely a rozlohou nevelká pohoří.
Provincie Východní Jáva sousedí na západě seStřední Jávou, na východě pak s provinciíBali, zahrnující stejnojmenný ostrov.
Západní Jáva

Západní Jáva(indonéskyJawa Barat) je jedna zprovinciíIndonésie. Zabírá většinu západní části ostrovaJáva. Jde o nejlidnatější a nejhustěji zalidněnouprovincii v celé zemi s vysokým přírůstkem populace. Z více než 40 milionů obyvatel tvoří zhruba tři čtvrtinySundánci; většina příslušníků tohotoetnikažije právě v této provincii.
Hlavním městem této oblasti jeBandung, který se rozkládá mezi horami v centrální části provincie. Má kolem 2,5 mil. obyvatel (metropolitní oblast: 7,5 mil.). Mezi další milionová města patříBogor,Depok, čiBekasi, města na severozápadě, sousedící sJakartou.
Vnitrozemí a jih provincie jsou prostoupeny horami, které mají, stejně jako celý ostrov,vulkanický původ. Lesy byly výrazně zredukovány, dnes pokrývají asi pětinu území.
Západní Jáva sousedí na západě s provinciíBanten, která od ní byla administrativně oddělena v roce 2000. Na severozápadě k Západní Jávě přiléhá Jakarta, východním sousedem jeStřední Jáva. Pobřeží je na severu omývánoJávským mořema na jihu vodamiIndického oceánu.
Sumbing (Jáva)

Sumbingje v současnosti nečinnásopkav centrální částiindonéskéhoostrovaJáva, asi 8 km jihovýchodně odstratovulkánuSundoro. Vrchol 3 371 m vysoké sopky je zakončený 800 m širokýmkráterem, který je částečně zaplněnýlávovým dómem. Jediná historicky zaznamenanáerupceproběhla roku1730.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuSumbing (Jáva)na slovenské Wikipedii.
Zemětřesení na Jávě 2017

Kzemětřesení na Jávědošlo 15. prosince2017na jihozápadě indonéského ostrovaJáva. Zemětřesení mělo podleUnited States Geological Surveysílu 6,5 a jehohypocentrumse nacházelo v hloubce zhruba 91 až 92 kilometrů pod zemí. Podle jiného zdroje mělo zemětřesení sílu až 6,9. NaMercalliho stupnicidosáhlo zemětřesení intenzity VI (Silné).Lidé mohli ucítit zemětřesení na západě a v centru Jávy, případně na východě Jávy nebo jihuSumatry.
Stovky budov v blízkosti epicentra utrpěly škody. Při otřesu dohromady zemřeli 4 lidé a několik utrpělo zranění.
Zemětřesení na Jávě (1699)

Ráno5. ledna1699ničivé zemětřesení zasáhloNizozemskou východní Indii, nejvíce tehdejší hlavní město Batavia (dnešníJakarta) na ostrověJáva. Nizozemské zprávy o této události popsaly zemětřesení jako „tak těžké a silné“ a nesrovnatelné s jinými známými zemětřeseními. Zemětřesení bylo pocítěno na celém ostrově Jáva a naSumatře.
Indonéské ostrovyJáva,SumatraaMalé Sundyleží podél tektonicky aktivního ložiska, kde se srážíAustralská deskaseSundskou deskou. Desky se sbíhají, přičemž Australská deska je mnohem hustší, protože se jedná o oceánskou litosféru a subdukuje pod méně hustou Sundskou desku. Subdukce je zodpovědná za velká megatahová zemětřesení podél západního pobřeží Sumatry a jižního pobřeží Jávy. Pohyby desek hrají také důležitou roli při vulkanické aktivitě na ostrovech. Zemětřesení mohou také nastat během toho, co se australská deska deformuje a mohou vést k otřesům ve střední hloubce.
Nejméně 28 lidí v Batávii bylo smrtelně zraněných a 49 kamenných staveb se během zemětřesení zřítilo. Zničeno bylo také 21 domů a 29 stodol. Téměř na každém domě ve městě byly znát stopy po zemětřesení. Zemětřesení také zapříčinilo také pád mnoho stromů, které zablokovaly cesty, vodní toky a říční systémy. Ze sopkySalakse ze zřítilo mnoho půdy, což zavalilo několik řek a způsobilo záplavy. Vegetace i ruiny se kvůli záplavám dostaly do řekyCiliwung, dopluly až do Batávie a vpluly doJávského moře.
V přístavní osadě Bantam, nyníBanten, zemětřesení zničilo skladiště a způsobilo další škody. VLampunguna Sumatře zemětřesení svrhlo každý dům ze základů. V Lampungu zemřelo více než 100 lidí.
Charakteristika události není přesně určena, ale s největší pravděpodobností šlo o velké středně hluboké zemětřesení. Podle šetření znalců bylo zemětřesení o síle 9 stupňůmagnitudypodél Sundské desky. Pokud by se jednalo o zemětřesení na straně Australské desky, bylo by o síle 7,4 až 8 stupňů magnitudy s epicentrem v Batávii a v délce 100 km.
V dnešní době by zemětřesení o stejné síle a ve stejné oblasti způsobilo smrt okolo 100 tisíc lidí vzhledem k vyšší zalidněnosti.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článku1699 Java earthquakena anglické Wikipedii.
Madura

Maduraje hustě zalidněný ostrov ležící severovýchodně odJávy. Je součástíindonésképrovincieVýchodní Jáva. S Jávou ji přes úzkýMadurský průlivod roku 2009 spojuje mostSuramadu, který je s délkou 5,4 km nejdelším mostem Indonésie. Jde o vůbec první most spojující 2 indonéské ostrovy.
Většinu obyvatel tvoříMadurci, kteří jsou třetím nejpočetnějším etnikem Indonésie. Větší část Madurců ovšem žije mimo ostrov, migrace probíhala po několik posledních staletí včetně dnešní doby, obvyklým důvodem odchodu jsou špatné podmínky pro zemědělství. Nejrozšířenějším náboženstvím jeislám.
Madura patří v rámci Východní Jávy mezi chudé oblasti. Nejdůležitějším odvětvím madurské ekonomiky je zemědělství. Místní půda není příliš úrodná, pěstuje se předevšímkukuřiceatabák. Rozšířen je také chovskotu, tradicí jsoubýčí závodypořádané na různých místech ostrova. Nezanedbatelný význam má takérybolov.
Madura je také významným producentemsoli.
Invasión mongola de Java

El intento deInvasión mongola de Javadurante el reinado deKublai Khanen 1293 una gran flota mongol intentó invadir la ricaisla de Java. Tras varios contactos comerciales durante el sigloXIII, el emperador mongol ordenó a los reyes musulmanes de la isla que le pagaran tributo como sus vasallos, pero los isleños se negaron. Este caso fue similar al de lasfallidas invasionesalJapónunos años antes en la que también fracasaron los mongoles.
El emperador mongol mando varios embajadores a varias regiones deAsiaque no estaban bajo su directo control exigiendo a cambio de la paz y protección junto con el mantenimiento del comercio que se le pagara tributos como vasallos. Pero el embajador mongol Men Shi o Meng Qi en Java fue mal recibido por el rey de la islaKertanagara.​ Tras conquistar el reino SrivijamSumatraen 1290 el Adapati (duque) de Kederi,Jayakatwang, vasallo del reino Singhasari derrocó y asesinó a Kertanagara.
El nuevo rey cometió abusos y agravios contra los mongoles, por lo que en 1292 ordenó organizar una flota para conquistar aquella isla. La flota se construyó en Fujian, Jiangxi y Hunguang, al sur deChinala flota era de más de 1000 barcos con provisiones para un año.​ La flota partió deQuanzhou​ y navegó por la costa deVietnam,MalasiaySumatraque se sometieron sin luchar. Al mando de la flota estaban Shi-bi, Ike Mese y Gaoxing, generales mongoles.
La flota mongol desembarcó cerca deTuban, consiguiendo la alianza de las tribus deWijayayKalang. Tras desembarcar los mongoles exigieron sumisión completa al emperador por parte del rey, siendo rechazadas sus rogativas. En el séptimo día, soldados isleños venidos desde Dahanase atacaron Wijaya pero los mongoles les rechazaron. A la jornada siguiente, Ike Mese y Gaoxing tomó el poblado de Dahanase y los defensores huyeron a las montañas.
En el día diecinueve, los mongoles atacanDahay llegan sus aliados isleños formando una gran fuerza. Las fuerzas locales llegaron a sumar 100 000 hombres, Jayatkatwang se escondió en su palacio, mientras su general Raden Wijaya rechazaba al enemigo. Ante una nueva ofensiva isleña, los soldados mongoles perdieron el orden y se dispersaron en su apuro por volver a la flota, tras llegar los últimos grupos de sobrevivientes la flota mongola zarpó antes de ser destruida.​​
La expedición fue un total fracaso, los tres generales mongoles fueron capturados, junto con gran parte del botín y soldados. Los aliados isleños de los mongoles fueron duramente castigados por los isleños. Tras pagar un costoso rescate los prisioneros fueron devueltos, como castigo a su derrota Shibi y Ike Mese fueron desterrados a las estepas, mientras que Gaoxing fue perdonado ya que él se quedó con sus soldados imponiendo orden durante la retirada permitiendo a algunas tropas huir a sus barcos, evitando que el desastre fuera peor de lo que llegó a ser.​ Esto muestra que los mongoles tenían un gran sentido de responsabilidad y deberes de parte de sus comandantes con su tropas (esto se refiere únicamente a los soldados de origen mongol).Tras su victoria el reino de Java impuso su hegemonía e influencia a todaIndonesia.​
Isla de Belitung

Belitung(enindonesio,Pulau Belitungy eninglés,Billiton) es una isla deIndonesialocalizada en la costa oriental deSumatra, en elmar de Java. La isla es famosa por sus pimientos y por suestaño. Fue posesión de los británicos desde 1812 hasta que cedió el control británico a los neerlandeses por eltratado anglo-neerlandés de 1824. Su principal ciudad esTanjung Pandan.
Belitung está situada en elestrecho de Karimata, en el límite entre elmar de Java, al sur, y elmar de China Meridional, al norte. A su vez, el estrecho de Gaspar, al oeste, la separa de la vecinaisla de Bangka.
Administrativamente, Belitung se divide en doskabupaten(regencias) en la provincia deBangka-Belitung:
Se trata de una isla de tamaño medio, de 4.478 km² (125ª isla del mundo por superficie), con un relieve moderadamente abrupto, con varias montañas. La más alta es el monte Tajam, con una altura de sólo 500 m. Belitung es popular por sus abstractas rocas de granito y sus brillantes playas de arena blanca en Tanjung Tinggi, Tanjung Kelayang, Tanjung Binga y la isla de Lengkuas. Su mar azul turquesa es moderadamente tranquilo y poco profundo, adecuado para navegar a vela, el buceo y la natación.
La población, de aproximadamente 200.000 habitantes, se concentra en pequeñas localidades, siendo las mayores Tanjung Pandan, en el oeste, yMangar, en el este. La etnia malaya es la principal de Belitung, aunque hay representación importante debugis,sundanésy etnia china, que anteriormente trabajaron para los neerlandeses en la minería del estaño. También hay grandes poblaciones debalinesesymaduraneses, que se asentaron allí en la transmigración en la era de Suharto.
Belitung es fuente de estaño, arcilla, caolín, mineral de hierro y arenas de sílice. La empresa minera australiana,BHP Billiton, deriva su nombre de esta isla. También es un productor de pimienta, coco, aceite de palma y productos de la pesca. Sus habitantes trabajan como agricultores, pescadores y mineros. La isla es de fácil acceso, con 4 vuelos diarios de 50 minutos desde Yakarta. Debido a las fantásticas playas de arena blanca, el turismo está comenzando a convertirse en una parte importante de la economía local.
Cakraningrat III o K. A. Gending (1696-1700) dividió el principado en 4ngabehi: Badau, Sijuk, Belantu y Buding.
Cakraninggrat VI (1755-1785), hermano menor de Abudin, solicitó la ayuda del sultán de Palembang.
La isla fue cedida a los británicos en 1812 por el sultán dePalembang. Estos, a su vez, la cedieron a los neerlandeses en el marco deltratado anglo-neerlandés de 1824suscrito en Londres. La isla en esa época, tenía grandes reservas de estaño, cuya extracción se inició en 1851 cuando Cakraningrat VIII firmó un convenio con los neerlandeses. Para las actividades mineras se estableció en 1869 en La Haya, la empresa Billiton, la actual BHP Billiton. Para el trabajo en las minas se utilizaron mineros chinos, cuyos descendientes constituyen la segunda comunidad en la isla después de la comunidad malaya.
Con la independencia de Indonesia, las actividades mineras de los neerlandeses pasaron a Timah, una empresa estatal indonesa.
Llevaban el título de Depati (del javanés, adipati,gobernador):
Tour del Este de Java

ElTour del Este de Java(oficialmente:Tour of East Java) es unacarrera ciclistaprofesional por etapasindonesa, que se disputa al este de la isla deJavaprincipalmente en la provincia deJava Oriental.
Se disputa desde la creación de losCircuitos Continentales UCIen 2005 formando parte delUCI Asia Tour, dentro de la categoría 2.2 (última categoría del profesionalismo).
Sus primeras ediciones tuvieron 5 etapas hasta el 2009 que se redujo a 3.​
Îles de la Sonde

Lesîles de la Sondesont unarchipelde l'Insulinde. On les divise traditionnellement en deux groupes : lesgrandes îles de la Sondeet lespetites îles de la Sonde.
Leur nom vient de «Sunda», leplateau continentalqui englobe les îles deSumatra,JavaetBornéo. Ce nom vient lui-même de «Sunda», le pays desSundanaisqui peuplent la partie occidentale de l'île de Java. Sunda a également donné son nom au détroit qui sépare Java de Sumatra, ledétroit de la Sonde.
À l'époque moderne, ces îles sont particulièrement ancrées dans des dynamiques commerciales avec les Européens, intéressés par la production de produits exotiques tels que des épices.
Par extension, on y inclut parfois d'autres îles voisines commeCélèbesetBornéodans les grandes îles de la Sonde etTimordans les petites îles de la Sonde.
On appelle ainsi les îles deSumatra,Java, et parfoisCélèbesetBornéo.
Lespetites îles de la Sonde, enindonésienNusa Tenggara, désignent le sud de la partie centrale de l'archipelindonésien. Elles sont administrativement divisées entre lesprovincesdeBali, desPetites îles de la Sonde occidentaleset desPetites Îles de la Sonde orientalesauxquelles s'ajoute l'État duTimor oriental.
Les Îles de la Sondeest le titre de la quatrième chanson de l'albumL'Atelier du crabedeGérard Manset(1981).
Liste des îles d'Indonésie

L'Indonésiecomprend 18 000îles, dont 922 sont habitées de manière permanente().
Le nombre exact d’îles composant l’Indonésie varie selon les définitions et les sources. Selon la loi n° 9/1996 sur le territoire maritime de l’Indonésie, 17 508 sont officiellement inscrites. Selon une étude géospatiale menée entre 2007 et 2010 par l’Agence nationale de coordination pour l’arpentage et la cartographie (Bakorsurtanal), l’Indonésie compte 13 466 îles. Cependant, selon une enquête antérieure réalisée en 2002 par l’Institut national de l’aéronautique et de l’espace (LAPAN), l’archipel indonésien compte 18 307 îles, et selon le World Factbook de la CIA, il y a 17 508 îles. L’écart entre les nombres d’îles indonésiennes est dû au fait que les relevés antérieurs incluaient les « îles à marée » ; Cayes sablonneuses et récifs rocheux qui apparaissent à marée basse et sont submergés à marée haute. En 2023, 17 024 îles ont été nommées par l’Agence d’information géospatiale et publiées dans l’Indonesian Gazetteer.
L'archipel indonésienest généralement divisé en plusieursarchipels:
L'Indonésie, à l'exception de la Nouvelle-Guinée, est souvent considérée comme une partie d'un archipel plus vaste, l'Insulinde.
Les plus grandes îles d'Indonésie sontSumatra,Java, où habite près de la moitié de la population du pays,Bornéo(partagée entre laMalaisieet leBrunei), laPapouasie occidentale(Ouest de laNouvelle-Guinée) etSulawesi.
L'île deBaliest la seule véritable destinationtouristiqueinternationale de l'Indonésie.
Parmi les autres îles notables, on peut signalerTimoret l'île deFlorès(où une nouvelle espèce d'hominidésa été découverte en2003,Homo floresiensis).
(divisée entre l'Indonésie et laPapouasie-Nouvelle-Guinée)
D'après le ministère de l'Intérieur indonésien (2004), l'Indonésie est constituée de 17 504 îles, dont 7 870 portent un nom.
मध्य जावा

मध्य जावादक्षिणपूर्व एशियाकेइण्डोनेशियादेश केजावा द्वीपपर स्थित एकप्रान्तहै। यह जावा का लगभग २५% क्षेत्रफल है।पश्चिम जावाऔरपूर्व जावाप्रांतों के बाद यह इण्डोनेशिया का तीसरी सबसे बड़ी आबादी वाला प्रान्त है। सांस्कृतिक रूप सेयोग्यकार्ताभी इसी मध्य जावा क्षेत्र का भाग है लेकिन प्रशासनिक रूप से उसे इस प्रान्त से अलग प्रशासित किया जाता है।
जावा सागर

जावा सागर पूर्वीएशियाकेजावा द्वीपके ठीक उत्तर में स्थित एक सागर है। इसका क्षेत्रफल ३.२ लाख वर्ग किलोमीटर है और इसकी औसत गहराई कम है। इसमें मत्स्य आखेट एक प्रमुख आर्थिक साधन है। इसके लगभग सभी ओरइंडोनेशियाके द्वीप हैं।द्वितीय विश्वयुद्धके समय यहाँ महत्वपूर्ण लड़ाई लड़ी गई थी।
मादूरा द्वीप

मादूराइण्डोनेशियाका एकद्वीपहै। यहजावा द्वीपसे पूर्वोत्तर में स्थित है औरबृहत्तर सुन्दा द्वीपसमूहका हिस्सा है। प्रशासनिक रूप से यहपूर्व जावाप्रान्त का भाग है।
जावा साहित्य

जावा साहित्य(शास्त्र जावा) से आशय सामान्यतःजावा द्वीपकेसाहित्यसे है और विशेषतः उस क्षेत्र के साहित्य को जावा साहित्य कहते हैम जहाँजावा भाषाबोली जाती है। किन्तु, अन्य साहित्यिक परम्पराओं की तरह ही, जावा भाषा की कृतियाँ केवल जावा द्वीप में नहीं रची गयीं बल्किसुन्दा,मदुराबाली द्वीप,लोम्बोक, दक्षिणीसुमात्राऔरसूरीनाममें भी रचीं गयीं थीं।
बांतेन

बांतेनदक्षिणपूर्व एशियाकेइण्डोनेशियादेश केजावा द्वीपपर स्थित एकप्रान्तहै। यह जावा के पश्चिमतम भाग में स्थित है और यहाँ से पश्चिम मेंजलसन्धिके पारसुमात्रा द्वीपस्थित है। ऐतिहासिक रूप से बांतेन को "सुमात्रा का द्वार" माना जाता था। यहाँ की संस्कृति की अपनी एक विशेष पहचान है।
Mar di Giava

Ilmar di Giava(omare di Giava) è la parte dell'oceano Pacificocompresa tra l'isola diGiavaa sud; le isole diSumatra,Belitung, eBangkaad ovest; ilBorneoa nord eSulawesi(Celebes) a est. Fa parte delMediterraneo Australasiatico.
Attraverso lostretto di Karimatail mar di Giava comunica a nord-est con ilmar Cinese Meridionale.
Il mare ha una estensione di circa 310.000 km² e si è formato verso la fine dell'era glaciale.
Lapescaè un'importantissima attività economica del mare di Giava nelle cui acque vivono oltre 3.000 specie marine.
Inoltre il mar di Giava è una popolare destinazione turistica e numerosi parchi nazionali sono stati istituiti nell'area limitrofa.
Nelle acque del mar di Giava fu combattuta una delle più cruentebattaglie navalidellaseconda guerra mondiale. Il 27 febbraio1942le forze navali olandesi, inglesi, australiane e americane furono quasi completamente annientate nel tentativo di difendereGiavadall'invasione giapponese.
Giava Centrale

Giava Centrale(indonesiano:Jawa Tengah) è una provinciaindonesianasituata sull'Isola di Giavaa sud del paese. Il capoluogo cittadino e città più popolata èSemarangnel nord della provincia.
La provincia di Giava Centrale, situata nell'isola più meridionale tra le importanti isole dell'arcipelago indonesiano, ha solo tre altre province confinanti (Giava Occidentale,Giava Orientale,Yogyakarta), ma è molto importante per gli scambi commerciale grazie alle acque in cui la provincia si affaccia. A Nord, Giava Occidentale viene bagnata dalMar di Giavain cui il suo capoluogo (Semarang) è uno dei più importanti porti di questo mare; a Sud viene invece bagnato dall'Oceano Indiano.
Nella provincia si è originato un piccolo sistema montuoso che si sviluppa nella parte interna della Giava Centrale. In questo sistema esistono moltivulcaniche caratterizzano il paesaggio con frequenti eruzioni.
Il clima prevalente della provincia di Giava Centrale, è quellotropicalecaratterizzato da due stagioni con molto caldo e l'abbondanza diforeste tropicali(soprattutto sulle zone pianeggianti distanti dalle coste), ma nell'estremo nord del paese il clima può essere anche di tipoequatorialecon frequenti precipitazioni e l'abbondanza diforeste equatoriali.
Uomo di Giava

Uomo di Giavaè il nome dato al primo esemplare scoperto dellaspecieHomo erectus, rappresentato da un insieme difossilirinvenuti aTrinilsull'isola di GiavainIndonesianel 1891 daEugène Dubois.
Trinil 2è il numero di repertorio dato alla parte superiore del cranio, ritrovata con alcuni denti (Trinil 1, un molare) e un femore (Trinil 3), tutti resti attribuiti a un unico esemplare.
Gli scavi, tenacemente voluti dall'olandese Eugène Dubois, che si arruolò come medico militare pur di poterli organizzare nella lontana colonia indonesiana, iniziarono nell'agosto del 1891, e riportarono alla luce un molare, Trinil 1, e la parte superiore del cranio, Trinil 2. Il femore, Trinil 3,fu ritrovato nell'agosto del 1892.
Al fossile scoperto Dubois assegnò inizialmente il nome scientifico diPithecanthropus erectus(dal greco anticoπίθηκος"scimmia" eἄνθρωπος"uomo").Nel 1944 il biologo americano Ernst Mayr riassegnò Trinil 2 alla specieHomo erectus, di cui rappresenta uno dei primi reperti rinvenuti..
Il cranio, Trinil 2, dato ad un periodo compreso tra un milione e 700.000 anni fa, dalla capacità cranica di940 cm², è lungo, con una fronte piatta e arcate sopracciliari ben distinguibili, e una chiglia sagittale.
I denti sono simili a quelli umani, anche se i canini grandi e parzialmente sovrapposti sono più simili a quelli delle scimmie. Le ossa femorali  dimostrano che l'ominide camminava completamente eretto, e raggiungeva un'altezza di circa170 cm.
ジャワ島中部地震

ジャワ島中部地震（ジャワとうちゅうぶじしん）は2006年5月27日、インドネシア西部時間の午前5時53分58秒（日本時間午前7時53分58秒、UTC26日22時53分58秒）に、インドネシアのジャワ島中部で発生したモーメントマグニチュード(Mw)6.3の地震。
この地震を発生させたのは、現在のところジャワ島中部を南北に走る活断層の活動だと考えられている。
ジョグジャカルタ市街地の東側には南北数十kmに連なる活断層（オパック断層）がある。この断層の南端でM6.2の最初の地震が発生し、直後にその北東でもM6.1の地震が発生し、揺れが連続した。このためバンドゥル県など断層北部付近では、2つの揺れが干渉しあって増幅され、揺れが大きくなり被害が集中したと見られている。
CNNによると、これまでに約3500人の死亡が確認され、2万人以上が負傷した。負傷者の中には深刻な状態にある者もいた。そのうち、バントゥル地区での死者が2091人、負傷者が1892人を数えた。
BBCのニュースレポートは、死者の数を3000人以上だと指摘した。
ル・モンド紙やフランス通信による数もほぼ同様であった。
インドネシア社会省の職員によると、死者の数は3505人に上っていてそのうち3分の2がバントゥルで生じているとのことであった。震源地から半径50km以内には、約500万人が住んでいた。
古代の仏塔であるボロブドゥール遺跡はほとんど無傷だったが、ヒンドゥー教遺跡のプランバナン寺院群は被害を受けて一部が損傷した。
震源地が島の内陸寄りだったため、いわゆる直下地震となった。日本の震度階級に直すと、震源に近かったジョグジャカルタの南方の集落では、震度5強から6弱であったものとみられる。
震源地に近い集落や住宅街では、煉瓦を積み上げただけの簡素な家で耐震性が低く、漆喰などの基礎補強が弱かったため、地震発生と同時に95%以上の家が一瞬にして瓦礫と化した。コンクリート製の大型の商業施設でも、鉄筋がなかったり不足していたものは倒壊したり壁が崩れたりした。そのため、犠牲者のほとんどは建物の倒壊による圧死で、いわゆる震災孤児も発生している模様。
近くにあるムラピ山は活動を活発化させ、地震数日前に噴火していたが、この噴火活動とは直接に関係がないと見られている。しかしながら、この地震によって火山活動が活発化しているとの報告がある。インドネシアはいわゆる環太平洋火山帯に沿って位置しているため、もともと地震や火山の噴火が頻発する土地である。
ジャワ島の南のインド洋には、南側のオーストラリアプレートと北側のユーラシアプレートがぶつかっており、震源地周辺では数十年に一度、マグニチュード6クラスの地震が起きていた。メカニズムとしては、インドオーストラリアプレートがユーラシアプレートに沈み込み、ユーラシアプレートのひずみが解消されたときに地震が起きる。
ひずみの解消の形としては、スマトラ島沖地震のような巨大なプレート境界型地震を起こすものもあれば、今回の地震のような断層型地震を起こすものもある。
さらに、今回の地震は津波が発生しにくい横ずれ型の断層型地震で、スマトラ島沖地震は津波が発生しやすい逆断層型のプレート境界型地震だった。
南太平洋地域やインド洋東部地域では、2003年以来規模の大きな地震が多発しており、この辺りに位置するインドプレートやオーストラリアプレート、ユーラシアプレート、太平洋プレートなどは活動期に入ったとの見方がある。
※これについては、単一の地震とする説も有力である。
また、単に断層破壊が北東に進行しただけと考える場合もある。断層面の長さについても研究者によって大きく異なる。これは、オパック断層の位置が特定されていないこと、インドネシア国内で地震観測網が発達していないこと、被害のわりに地震の規模が小さく解析が難しいことが挙げられる。
断層北部の被害については、断層長が長かったこと、地質構造などからも説明可能でその原因の特定は困難である。なお、オパック断層周辺はムラピ火山起源の堆積物からなり、地盤は脆弱である。
スシロ・バンバン・ユドヨノ大統領は、救助活動と被害者の避難を支援するために、陸軍を中ジャワ州に派遣した。大臣たちの一行が、活動を視察するために派遣された。