Enoc

Enoc(/ˈiːnək/)ay isang biblikal na pigura atpatriarchbago angpagbaha ni Noahat anak niJaredat ama niMatusalem. Siya ay nasaAntediluvianna panahon sa Hebreo na Bibliya.
Ang teksto ngAklat ng Genesisay nagsasabing nabuhay si Enoc 365 taon bago siya kinuha ng Diyos. Mababasa sa teksto na si Enoc ay "lumakad na kasama ng Diyos: at wala na siya; sapagka't kinuha siya ng Diyos" (Gen 5:21–24), na binibigyang-kahulugan bilang ang [[pagpasok ng buhay sa langit] ni Enoc] ] sa ilang tradisyong Hudyo at Kristiyano, at iba ang interpretasyon sa iba.
Si Enoch ang paksa ng maraming tradisyong Hudyo at Kristiyano. Siya ay itinuring na may-akda ngAklat ni Enochat tinatawag ding eskriba ng paghatol.Sa Bagong Tipan, si Enoc ay binanggit saEbanghelyo ni Lucas, angSulat sa mga Hebreo, at saSulat ni Judas, na ang huli ay sumipi rin mula rito.saCatholic Church,Eastern Orthodoxy, atOriental Orthodoxy, siya ay iginagalang bilangsanto.
Ang pangalan ni Enoc (Hebreo:חֲנוֹךְḤănōḵ) ay nagmula sa Hebreougatחנך (ḥ-n-ḵ), ibig sabihin ay magsanay, magpasimula, magtalaga, magpasinaya.Gamit ang חֲנוֹךְ/חֲנֹךְ (Ḥănōḵ) bilangimperative formngpandiwa."Strong's Hebrew Concordance - 2596. ḥănōḵ".
Lumilitaw si Enoc saAklat ng GenesisngPentateuchbilang ikapito sa sampung pre-DelubyoMga Patriyarka. Isinalaysay ng Genesis na ang bawat isa sa mga Patriyarka bago ang Baha ay nabuhay nang ilang siglo. Ang Genesis 5 ay nagbibigay ng talaangkanan ng sampung tauhan na ito (mula kay Adan hanggang kay Noe), na nagbibigay ng edad kung kailan nagkaanak ang bawat isa sa susunod, at ang edad ng bawat pigura sa kamatayan. Si Enoc ay itinuturing ng marami bilang eksepsiyon, na sinasabing "hindi nakakakita ng kamatayan"
(Hebrews 11:5). Higit pa rito, angGenesis 5:22–24ay nagsasaad na si Enoc ay nabuhay ng 365 taon, na mas maikli kaysa sa iba pang mga Patriyarka bago ang Baha, na lahat ay naitala bilang namamatay sa mahigit na 700 taong gulang. Ang maikling salaysay ni Enoc sa Genesis 5 ay nagtatapos sa misteryosong tala na "hindi na siya; sapagkat kinuha siya ng Diyos".Nangyayari ito 57 taon pagkatapos ng kamatayan niAdanat 69 na taon bago isilang siNoe.
Tatlong malawak naApocryphaang iniuugnay kay Enoc:
Ang mga ito ay nagsasalaysay kung paano si Enoc ay dinala saLangitat hinirang na tagapag-alaga ng lahat ng makalangit na kayamanan, pinuno ngarkanghel, at ang agarang tagapaglingkod saTrono ng Diyos. Pagkatapos ay itinuro sa kanya ang lahat ng mga lihim at misteryo at, kasama ang lahat ng mga anghel sa kanyang likuran, tinutupad sa kanyang sariling kagustuhan ang anumang lumalabas sa bibig ng Diyos, na isinasagawa ang Kanyang mga utos. Ang ilang esoteric literature, gaya ng 3 Enoch, ay nagpapakilala kay Enoc bilangMetatron, ang anghel na naghahatid ng salita ng Diyos. Bilang kinahinatnan, si Enoc ay nakita, sa pamamagitan ng panitikang ito at ng Rabbinickabbalahng mistisismo ng mga Hudyo, bilang isa na nagpahayag ng paghahayag ng Diyos kay Moises, at, lalo na, bilang diktador ngAklat ng Jubilees.
Sa klasikal na panitikan ng Rabbinical, mayroong iba't ibang pananaw kay Enoc. Isang pananaw hinggil kay Enoc na natagpuan saTargum Pseudo-Jonathan, na nag-isip kay Enoc bilang isang banal na tao, dinala sa Langit, at tumanggap ng titulongSafra rabba(Dakilang eskriba) . Matapos ang Kristiyanismo ay ganap na nahiwalay sa Hudaismo, ang pananaw na ito ay naging ang nangingibabaw na rabinikal na ideya ng karakter at kadakilaan ni Enoc.
Ang mga tagasalin ng ikatlong siglo BC na gumawa ngSeptuagintsaKoine Greekay nagsalin ng pariralang "kinuha siya ng Diyos" gamit ang pandiwang Griyego nametatithemi(μετατίθημι)meaning moving from one place to another.Sirach44:16, mula sa halos parehong panahon, ay nagsasaad na "Si Enoc ay nalulugod sa Diyos at nailipat saparaisoupang makapagbigay siya ng pagsisisi sa mga bansa." Ang salitang Griyego na ginamit dito para saparaiso,paradeisos(παράδεισος), ay hinango sa isang sinaunang salitang Persian na nangangahulugang "nakakulong na hardin", at ginamit sa Septuagint upang ilarawan ang hardin ng Eden. Nang maglaon, gayunpaman, ang termino ay naging magkasingkahulugan para sa langit, tulad ng kaso dito.
Ang Aklat ng mga Higanteay isang gawangpseudepigraphalng mga Hudyo mula sa ikatlong siglo BC at kahawig ng Aklat ni Enoc. Ang mga fragment mula sa hindi bababa sa anim at kasing dami ng labing-isang kopya ay natagpuan sa mga koleksyon ngDead Sea Scrolls.
Ayon saRashi[fromGenesis Rabbah], "Si Enoc ay isang matuwid na tao, ngunit madali siyang mahikayat upang bumalik sa paggawa ng masama. Kaya't ang Banal, pagpalain nawa Siya, ay nagmadali at kinuha siya at pinatay siya bago ang kanyang panahon. Dahil dito, nagbago ang Kasulatan [ ang mga salita] sa [salaysay ng] kanyang pagkamatay at isinulat, 'at wala na siya' sa mundo upang makumpleto ang kanyang mga taon."
Sa mga menor de edadMidrashim, ang mga esoteric na katangian ni Enoch ay pinalawak. SaSefer Hekalot, inilarawan si Rabbi Ishmael na bumisita saSeventh Heaven, kung saan nakilala niya si Enoch, na nagsasabing ang mundo ay, sa kanyang panahon, ay napinsala ng mga demonyong si Shammazai, atAzazel, at kaya dinala si Enoc sa Langit upang patunayan na ang Diyos ay hindi malupit.Ang mga katulad na tradisyon ay naitala sa Sirach. Nang maglaon, ang mga paliwanag ng interpretasyong ito ay itinuring si Enoc bilang isang banal na asetiko, na tinawag upang makihalubilo sa iba, nangaral ng pagsisisi, at nagtipon (sa kabila ng maliit na bilang ng mga tao sa Lupa) ng isang malawak na koleksyon ng mga disipulo, hanggang sa siya ay ipinahayag. hari. Sa ilalim ng kanyang karunungan, ang kapayapaan ay sinasabing naghari sa lupa, hanggang sa siya ay tinawag sa Langit upang mamuno sa mgamga anak ng Diyos.
Ang Bagong Tipan ay naglalaman ng tatlong pagtukoy kay Enoc.
Ang pambungad na pariralang "Enoch, ang Ikapito mula kay Adan" ay matatagpuan din sa 1 Enoc (1 En. 60:8), bagaman wala sa Lumang Tipan.SaBagong Tipanitong si Enoch ay nagpropesiya "sa" masasamang tao, na ang Diyos ay darating kasama ang Kanyang mga banal upang hatulan at hatulan sila (Jude 1:14–15).
Sa Islam, si Enoch (Arabe:أَخْنُوخ‎,romanisado:ʼAkhnūkh) ay karaniwang kinikilala kayIdris, gaya halimbawa ngKasaysayan ng Al-Tabariinterpretasyon at ngMeadows of Gold.Ang Quran ay naglalaman ng dalawang pagtukoy kay Idris; sa SurahAl-Anbiya(Ang mga Propeta) talata bilang 85, at sa SurahMaryam(Mary) mga talata 56–57:
Si Idris ay malapit na nauugnay saMuslimtradisyonsa pinagmulan ng pagsulat at iba pang teknikal na sining ng sibilisasyon,kabilang ang pag-aaral ng astronomical phenomena, na parehong kinilala si Enoch saTestamento ni Abraham.Gayunpaman, bagama't tinitingnan ng ilang Muslim sina Enoc at Idris bilang iisang propeta habang ang iba ay hindi, marami pa rinMuslimsang nagpaparangal kay Enoc bilang isa sa mga pinakaunangpropeta, anuman ang kanilang pananaw.
Si Idris ay tila hindi gaanong misteryoso sa Qur'an kaysa kay Enoch sa Bibliya. Higit pa rito, si Idris ang tanging propeta ng Antediluvian na pinangalanan sa Qur'an, maliban kay Adan.
Ayon satheosophistHelena Blavatsky, ang Jewish Enoch (o ang GreekdemigodHermes) ay "ang unangGrand Masterat Tagapagtatag ngMasonry."