Paglikha ayon sa Genesis

Angpaglikha ayon sa Genesisomito ng paglikha ayon sa Genesisay naglalaman ng pangunahingmito ng paglikhang parehong relihiyongHudaismoatKristiyanismo. Ang mitong ito ay nilalaman ng unang dalawang mga kapitulo ngAklat ng Genesis. Ang unang kapitulo o kabanata ay naglalarawan ng pagkakaliha ng mundo niElohim(אֱלֹהִ֔יםna salitangHebreopara sadiyos) sa loob ng anim na araw(Hebreo:יום‎,yom) sa pamamagitan ng salita ng diyos na humantong sa pagkakalikha ngsangkatauhanat ang diyos ay nagpahinga, nagpala at nagpabanal ngShabbat(ikapitong araw). Ang ikalawang kapitulo ay naglalarawan kayYHWH—napersonal na pangalanng diyos ng Israel na lumikha ng unang tao na siAdanmula sa alikabok(o alabok) ng lupa, iniligay ito saHardin ng Edenat lumikha ng unang babae na siEbamula satadyangni Adan. Inilarawan ng skolar na siRobert Alterang pinagsamang salaysay bilang "makapipilit sa katangiang arketipal nito, at pag-aangkop nito ngmitosa mga layuningmonoteistiko".
Ayon sa karamihan ng mga modernong skolar ngBibliya, ang mga Israelita ay humiram ng ilang mga tema mula samitolohiyang Mesopotamiyano(Irak) ngunit inangkop ang mga ito sa kanilangmonoteistikong(may isang diyos na) paniniwala saHudaismogaya ng isinasaad ngshema.Sa Genesis 1, angdiyosay lumikha sa pamamagitan ng sinalitang kautusan ("Let there be.../Hayaang magkaroon ng...") na nagmumungkahi ng paghahambing sa isang hari na nagsasalita lamang para mangyari ang mga bagay.Ang bawat utos ay sinusundan ng pagbibigay pangalan ("And he called.../At kanyang tinawag"). Sasinaunang Malapit na Silangan, ang pagpapangalan ay nakatali sa akto ng paglikha kaya sa panitikangEhipsiyo, angmanlilikhang diyosay naghayag ng pangalan ng lahat ng bagay at angEnuma Elishay nagsisimula sa puntong "walang pang napapangalanan".AngpandiwangHebreo na ginamit upang ilarawan ang aktong paglikha ng diyos angברא,barana ginagamit lamang sa diyos bilangsubhekto. Walang nilalang kabilang ang tao na kailanman naging subhekto(paksa) ng pandiwangbarangunitobhetolamang. Ayon kayJohn Walton, angbaraay tumutungkol hindi sa pagkakalikha ng materyaex nihilo("mula sa wala"), kundi sa pagsasaayos ng mga tungkulin at gampanin.Ayon kayWalter Brueggemann, ito ay maaaring parehong pakahulugan bilang tumutukoy sa paglikhangex nihiloat pagsasaayos ng mga tungkulin at gampanin at ang ebidensiyang gramatikal sa anuman sa pananaw na ito ay hindi konklusibo.Sa anumang kaso, kanyang binigyan ng konklusyon na ang salasay ng paglikha ayon Genesis ay nagbibigay diin samonoteismoatprobidensiyangdiyosat hindi na kailangang mamili sa pagitan ng dalawang pagpipiliang exegetical kung ang mismong teksto ay hindi pumipili.Ang mga konserbatibongexegeteng Hudaismo o Kristiyanimo ay nagsasaad na angbaraay talaga ngang tumutukoy sa paglikhangex nihilo.
Sa Genesis 2, ang salitang Hebreo na ginamit nang buuin ng diyos ang unang tao ayיצר,yatsar, na nangangahulugang "fashioned"(hinugis) na isang pandiwang ginagamit sa kontekstong gaya ng isang magpapalayok na naghuhugis ng palayok.Hiningahan ng diyos ng kanyang hininga ng buhay ang tao at ito ay naging isang buhay na kaluluwaנֶפֶשnepheshna isang salitang nangangahulugang buhay, kasiglahan o buhay na personalidad. Ang tao ay nagsasalo ngnepheshsa lahat ng mga nilalang ngunit tanging ang tao ang inilarawan ng aktong ito ng pagbibigay buhay ngdiyos.
Ang isang karaniwang pananaw sa mga kasalukuyang skolar ngBibliyaay ang komprehensibong drapto ngPentateuch(ang unang limang aklat ng Lumang Tipan naAklat ng Genesis,Aklat ng Exodo,Aklat ng Levitico,Aklat ng BilangatDeuteronomiyo) ay nilikha sa huli ng ika-7 o ika-6 na siglo BCE ngYahwistat ito ay kalaunang pinalawig sa pamamagitan ng mga pagdaragdag ng iba't ibang mga salaysay at batas ngpinagkunang pangsaserdote(priestly source) sa isang akdang tulad ng makikita sa Pentateuch ngayon.Sa salaysay, ang dalawang mga pinagkunan ay lumilitaw sa magkabaligtad na pagkakaayos. Ayon sa pinakalaganap na delineasyon(paghahati) ng mga pinagkunan, ang Genesis 1 ay mula sapinagkunang pangsaserdote(priestly source) at ang Genesis 2 ay saYahwistiko. Sa pananaw ng mga skolar ng Bibliya, ang nananaig na layunin ng akdang ito ay upang itatag ang pagkakalikhangmonoteistiko(paniniwala sa isang diyos na siYahweh) bilang pagtutol o paglaban sapoliteistikong(paniniwala sa maraming diyos) panniniwala ng kaaway ng bansang Israel naImperyong Babylonian.Sa pagtalakay ng skolar ng Bibliya at propesor na siR.N. Whybraysa mga tema ng Aklat ng Genesis saOxford Bible Commentary, kanyang isinulat na ang primebal(panimulang) salaysay(Genesis 1 hanggang Genesis 11) ay nagpapakilala ngsupremoat isangdiyosna lumikha ng mundo na "mabuti"; kalaunan, ang sangkatauhan ay nagrebelde sa diyos na ito at nagpadala ngmalaking bahana sinundan ng tamang panahon ng isang mas may pag-asang kapalaran ng sangkatauhan na pinagpala sa pamamagitan niAbraham.