davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
4세대 비디오 게임기

비디오 게임의 역사에서4세대 비디오 게임기(fourth generation of video game consoles)는 1987년 10월 30일 일본서 출시된닛폰 전기의PC 엔진(NEC)을 시작으로 분류되는 비디오 게임기들을 가리킨다. 연산비트를 따서16비트 시대(16-bit era)라 칭하기도 한다. NEC가 당시 처음 게임기를 출시했으나, 실질적으로 4세대를 주름잡은 게임기들은세가의메가 드라이브(1988)와닌텐도의슈퍼 패미컴(1990)으로 세가와 닌텐도 간의 치열한 경쟁관계가 당대 화두였다. 또한 이 시대부터닌텐도 게임보이(1989),아타리 링크스(1989),세가 게임기어(1990),PC 엔진 GT(1990) 등 카트리지방식휴대용 게임기들이 속속히 등장하기 시작했다.
닌텐도는 3세대에서의 성공을 발판으로 차세대 기기를 출시해 4세대 시대동안 전세계 비디오 게임기 시장에서 가장 높은 점유율을 확보할 수 있었다. 허나 당시 가장 눈부신 성과를 낸 회사는 세가로, 4세대에서 게임기 시장 점유율이 대폭 상승했고 닌텐도의 《슈퍼 마리오》에 대항해 제작한 신규 프랜차이즈 《소닉 더 헤지혹》가 시장 진출에 성공했다. 그 외 다른 회사들도 이 세대에 게임기들을 생산했으며, 이들은 세가나 닌텐도에 비해 판매가 저조했으나 당시 기업들이 성숙하는비디오 게임 산업의 대세를 읽고 관련 제품을 제조하는 현상을 일으켰다. 이전 세대들처럼 저장매체는롬 카트리지에 의존했으나,필립스 CD-i,메가 CD,PC 엔진 CD처럼광 디스크를 사용하는 게임기 및 주변기기들이 서서히 등장하기 시작했다. 비디오 게임이 더욱 복잡해지면서 《모탈 컴뱃》과 《나이트 트랩》 등의 비디오 게임 내 폭력에 대한 우려가 사회적 물의를 빚었고, 이는 북미에서 게임물 등급 심의단체오락 소프트웨어 등급 위원회가 설립되는 기념비적인 사건으로 이어졌다.
1994년 경부터5세대 비디오 게임기가 등장했음에도 4세대 게임기들은 한두 해동안 추가로 우세를 유지했다. 1996년부터 해당 세대 게임기들의 판매량이 상당량 하락했으며 게임기를 지원하는 배급사 및 소프트웨어 개발사 또한 같이 감소했다. 2004년네오지오가 생산중단되면서 세대가 종료했다.
남코 시스템 23

남코 시스템 23(Namco System 23)은남코가 생산, 개발한아케이드 시스템 보드이다. 1996년에 발표되어1997년에 출시된 이 시스템은 콘솔이나 PC 하드웨어의 파생 제품이 아닌 자체 맞춤형 디자인을 기반으로 하는 회사에서 생산한 마지막 아케이드 시스템이었다.시스템 22와 마찬가지로 시스템 23에도 슈퍼 시스템 23이라는 더욱 강력한 변형이 탑재되었다. 시스템 23의 광고 기능 중 하나는 "Gashin Strong Bass System"이었다. 이는 단순히 사운드 시스템에 연결된 베이스 증폭기였다. 2000년에는남코 시스템 10이 그 뒤를 이었다.
Oúnjẹ Kitfo

Kitfojẹ́ oúnjẹ ìbílẹ̀ àwọn ará ilẹ̀Ethiopiaèyí tí a le tọ ipasẹ̀ rẹ̀ lọ sí ọ̀dọ̀ àwọn ènìyànGurage. Ó kún fún àwọnẹranmàálùṣiṣè èyí tí a yí mọ́mitmita(irúfẹ́ ata gúngún kan) àtiniter kibbeh(bútà kan tí a ṣe láti ara egbògi). Orúkọ yìí wá láti ara èdè ilẹ̀Ethiopiakan (Ethio-Semitic) root k-t-f, tí ó túmọ̀ sí "kí ènìyàn jẹ́ nǹkan dáadáa; rún un."
Kitfotí a bá rọra sè fẹ́ẹ́rẹ́fẹ́ ni a máa ń pè níkitfo leb leb.A máa ń jẹ́Kitfopẹ̀lú àwọn oúnjẹ kan bíiayibetàbíẹ̀fọ́tí a sè èyí tí a mọ̀ sígomen. Ní àwọn apá ibìkan ní orílẹ̀-èdèEthiopia,kitfojẹ́ oúnjẹ tí a máa ń jẹ pẹ̀lúinjera, búrẹ́dì kan tí a ṣe láti ara ìyẹ̀funteff, bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé nínú àwọn oúnjẹ ìbílẹ̀ àwọnGurage, ènìyàn yóò lokocho, búrẹ́dì kan tí ó pẹlẹbẹ tí a ṣe láti ara ewéensete.
A máa ń jẹKitfoní àwọn ibi ayẹyẹ pàtàkì. Wọ́n sáábà máa ń lò ó ní "Meskel" ìsinmi tí wọ́n máa ń ṣe lọ́dọọdún ní ọjọ́ kẹtàdínlọ́gbọ̀n oṣù kẹsàn-án ní orílẹ̀-èdèEthiopia
ليلة السكاكين الطويلة

ليلة السكاكين الطويلة(بالألمانية:Nacht der langen Messer)‏ أو «عملية الطائر الطنان» أو ما يعرف بالألمانية بـ«روم بوتش»، هي عمليةتطهيروقعت فيألمانيا النازيةبين30 يونيوو2 يوليو1934، نفذ فيهاأدولف هتلروبتشجيع منهيرمان غورينغوهاينريش هيملرسلسلة من عمليات الإعدامخارج نطاق القضاءلأجل تعزيز قبضته على السلطة في ألمانيا، وكذلك للتخفيف من مخاوف الجيش الألماني حول دورإرنست روموكتيبة العاصفة(إس أ)، التي هي قوة شبه عسكرية تابعةللحزب النازي. ولقد عرضت الدعاية النازية عمليات القتل كإجراء وقائي ضد انقلاب وشيك مزعوم من قبل إس أ تحت قيادة روم.
معظم عمليات القتل نفذت بواسطة القوات شبه العسكريةشوتزشتافل(إس إس) تحت قيادة هملر،والغيستابووالشرطة سرية. كان القتلى مجموعة من قادة كتيبة العاصفة، وأبرزهم إرنست روم، الذي يعد من أبرز حلفاء وداعمي هتلر. وقتل أيضاً أعضاء بارزين في الحزب النازي ذوي توجه اشتراكي رادكيالي من بينهمجريجور ستراسر، إضافة إلى سياسيين محافظين ومناهضين للنازية مثل المستشار السابقكورت فون شلايشر، والسياسي البافاري غوستاف ريتر فون كهر الذي أفشلانقلاب هتلر في ميونخسنة1923. واستهدفت عمليات قتل قادة إس أ إلى تحسين صورة حكومة هتلر أمام المواطنيين الألمان الذين ازدات انتقاداتهم لأساليب إس أ المخيفة.
تحرك أدولف هتلر ضد «إس أ» وزعيمهاإرنست روملأنه رأى استقلال «إس أ» وميل أعضائها لأعمال العنف في الشوارع باعتبارها تهديدا مباشرا لسلطته. كما أراد التوفيق بين قادة قوات الجيش الألماني الذين يخشون ويحتقرون الـ«إس أ» لطموح روم الخاص في استيعاب قواتها تحت قيادته الخاصة. وأخيرا، فقد استغل هتلر عملية التطهير للهجوم وللقضاء على منتقدي نظامه، وخصوصا تلك الموالية لنائب المستشارفرانز فون بابن، وتسوية الحسابات مع الأعداء القدامى.
لقي ما لا يقل عن 85 شخصا حتفه خلال عملية التطهير، على الرغم من أن العدد النهائي للقتلى قد يكون بالمئات، واعتقل أكثر من ألف من المعارضين. ونفذت معظم عمليات القتل من قبلشوتزشتافل(اس اس)الجستابو، الشرطة السرية للنظام. ولقد عززت عملية التطهير توحيد ودعم قوات الدفاع الألماني لهتلر. وقدمت الأسس القانونية للنظام النازي إذ ألغت الحظر القانوني القديم ضد عمليات القتل خارج نطاق القضاء لإثبات ولائهم للنظام.
مثّلت ليلة السكاكين الطويلة انتصارا لهتلر، ونقطة تحول للحكومة الألمانية، وثبّتته «كقائد أعلى للشعب الألماني»، كما صرح في خطابه في 13 يوليو فيالرايخستاغ. اعتمد هتلر هذا اللقب رسميا في نيسان/أبريل 1942، وبالتالي وضع نفسه قانونيا وواقعيا فوق نطاق القانون. تم بذلك إلغاء قرون من الاجتهادات التي تحظر القتل خارج نطاق القضاء، وعلى الرغم من بعض الجهود الأولية التي بذلهاالمدعون العامونالمحليون لاتخاذ إجراءات قانونية ضد أولئك الذين نفذوا جرائم القتل، والتي سرعان ما ألغى النظام الحكم بها، فقد بدا أنه لا قانون سيُقيِّد استخدام هتلر للسلطة بعد الآن. وبعد مرور سنوات، في نوفمبر/تشرين الثاني 1945، وأثناء مقابلته مع عالم النفسغوستاف غيلبرتفي زنزانته أثناءمحاكمات نورمبرج، بررغورينغبغضب عمليات القتل لغيلبرت قائلا «إنه لأمر جيد للغاية أني محوتهم من الوجود، لقد كانوا سيمحوننا هم من الوجود».
15 oktyabr

15 oktyabr—Qriqorian təqvimindəilin 288-ci günü. (uzun ildə289-cu)
Bu tarixdə ilin sonuna 77 gün qalır.
XXvəXXI əsrdəYuli təqvimiilə  2 oktyabr tarixinə uyğun gəlir.
Henrix Himmler

Henrix Himmler(alm.Heinrich Luitpold Himmler‎;7 oktyabr1900,Münxen,Bavariya Krallığı,Almaniya imperiyası–23 may1945) —III Reyxinəsas hərbi və siyasi xadimlərindən biri,SSreyxsfüreri. Çoxsaylı hərbi cinayətlərdə və soyqırımda təqsirli bilinib.
Himmler 7 oktyabr 1900-cü ildəMünhenşəhərində, müəllim ailəsində anadan olub. Uşaqlıqdan hərbçi olmaq istəyib. Hərbi məktəbi bitirdikdən sonra, "Könüllü korpusun" bölmələrindən birinə daxil olub. Münhen Texniki İnstitutunun Kənd təsərrüfatı fakültəsində təhsil alıb. 1923-cü ilPivə qiyamındaiştirak edib. 1925-ci ildəAlman Nasional Sosialist Fəhlə Partiyasınaqəbul edilir və partiyanın rəhbərlərindən olanQreqor Ştrasserinşəxsi katibi olur. Bir müddət sonraBavariyafederal əyalətindəNSDAP-ninqaulayteritəyin edilir. 1928-ci ildə Prussiya zadəganlarından olanMarqaret fon Bodenləevlənir. 6 yanvar 1929-cu ildə Hitlerin qərarı ilə SS reyxsfüreri vəzifəsinə təyin edilir. 1931-ci ildə Himmler öz şəxsi gizli təşkilatı olan SD-nin yaradılması ilə məşğul olur və bu təşkilatın rəhbəri vəzifəsinəReynhard Heydrixitəyin edir. 1933-cü ildə Himmler Münhen polisinin rəhbəri vəzifəsinə təyin edilir. Hitlerin göstərişi ilə o, 1933-cü ildəDahaudakonslager yaradır. 20 aprel 1934-cü ildəHerman GörinqHimmleri Prussiya Gestaposunun rəhbəri vəzifəsinə təyin edir. 17 iyun 1936-cı ildə Hitlerin əmri iləAlmaniyanınhəm hərbi, həm də mülki polis xidmətləri Himmlerin tabeçiliyi altına keçir. Himmlerin rəhbərliyi altında SS qoşunu da yaradılır. 1943-cü ildə İmperiya Daxili İşlər naziri vəzifəsinə keçir, uğursuz 1944-cü il iyul sui-qəsdindən sonra isə ehtiyat ordunun komandanı təyin edilir. 1943-cü ilin yay aylarından başlayaraq öz etibarlı şəxsləri vasitəsilə qərb xüsusi xidmət orqanları ilə separatçı sülh bağlamaq məqsədilə əməkdaşlıq etməyə başlayır. Üçüncü reyxin dağılmasına yaxın bundan xəbər tutan Hitler Himmleri bütün tutduğu vəzifələrdən azad edir və xəyanətkar kimi onu NSDAP-dən xaric edir.
Himmler 21 may 1945-ci ildəDanimarkasərhədini keçməyə çalışarkən Britaniya hərbi qüvvələri tərəfindən yaxalanmışdır. 23 may 1945-ci ildə o zəhər qəbul edərək öz həyatına son qoymuşdur.
Yalançı mətbuat

Yalançı mətbuat(alm.Lügenpresse‎,hərf.yalanlar mətbuatı) — əsasən çap mətbuatı və bütövlükdəkütləvi informasiya vasitələriüçün istifadə olunan təhqiredici və aşağılayıcı siyasi termin. Bu,təbliğatınvacib hissəsi kimi istifadə olunur, buna görə də adətən qeyri-dürüstdür və ya diqqətli araşdırmaya əsaslanmır.
"Lügenpresse" termini XIX əsrdən bəri fasilələrləAlmaniyadasiyasipolemikalarda, müxtəlif qruplar və hərəkatlar tərəfindən müxtəlif müzakirələr və qarşıdurmalarda istifadə olunmuşdur.Təcrid olunmuş istifadələriMartdan əvvəlki dövrəqədər izləmək olar.Bu termin1848-ci ilin Mart inqilabındakatolikdairələri tərəfindən yüksələn, düşmənçilik edənliberalmətbuata hücum etmək məqsədilə istifadə edilən zaman maraq əldə etmişdir.Fransa–Prussiya müharibəsi(1870–1871) və xüsusiləBirinci Dünya müharibəsində(1914–1918) Almaniya ziyalıları və jurnalistləri düşmənin müharibətəbliğatıolduğuna inandıqları şeyi pisləmək üçün bu termindən istifadə etmişdilər. "Evangelischer Pressedienst" öz missiyasını "düşmənin ən güclü silahı" hesab etdiyi "yalançı mətbuata" qarşı mübarizə aparmaq olaraq müəyyən etmişdir.Müharibədən sonraKarl RadekvəAleksandr Parvuskimialmandillimarksistlərsinfi mübarizə ritorikasının bir hissəsi kimi "burjuayalançı mətbuatı"nı təhqir etmişdilər.
Nasistlərbu terminiyəhudi,kommunistvə daha sonra xarici mətbuata qarşı təbliğatları üçün qəbul etmişdilər. 1922-ci ildəAdolf Hitlermarksist mətbuat üçün "yalançı mətbuat" ittihamından istifadə etmişdir.O, "Mənim mübarizəm" adlı kitabının müharibə təbliğatına dair fəslində Birinci Dünya müharibəsində düşmən təbliğatının fövqəladə təsiri kimi gördüklərini təsvir etmişdir. O, Almaniya təbliğatını səmərəsiz kimi tənqid etmiş və guya ki,İngiltərə,Fransavə yaABŞ-nin təbliğatı kimi psixoloji effektivliyə yönəlməli olan "daha yaxşı" təbliğata çağırmışdır.Onun çıxışlarında "sosial-demokrat mətbuat", yəhudi liberalları və s. kimi yerli jurnalistikaya qarşı "yalan danışmaq" ittihamlarına rast gəlmək olar.
Herman Görinqbu ifadəni 23 mart 1933-cü ildəReyxstaqda1933-cü il qanununadair müzakirələr zamanı çıxışında istifadə etmişdir. O, eyni çıxışında yəhudi dükanlarına edilən hücumları,sinaqoqlarınvə yəhudi qəbiristanlıqlarının təhqir olunmasını inkar etmişdir.
BəziHolokostu inkar edənləryalançı mətbuat ittihamı ilə Almaniyanın hərbi cinayətlərini inkar edən bu modelə qayıdırlar. Məsələn, 1990-cı illərdə Remer dispeçi iddia etmişdir ki, Holokostu inkar edənYurgen Qrafaqarşı cinayət işi "yalançı mətbuatın və yəhudi aktyorların təzyiqi"dir.
Nürnberq prosesində təqsirləndirilən şəxslərin siyahısı

Bu siyahıdaAlmaniyanınNürnberqşəhərində 1945-ci il noyabrın 20-dən 1946-cı il oktyabrın 1-dək təqsirləndirilən şəxs qismindəbeynəlxalq hərbi tribunalqarşısında dayanmışÜçüncü Reyxinali dövlət və hərbi xadimləri göstərilib.
Hələ 1942-ci ildəSSRİnasist cinayətkarlarını mühakimə etmək üçün hərbi tribunal yaradılması barədə fikir bildirmişdi.Stalinbir neçə dəfə bildirmişdi ki,İkinci dünya müharibəsinəsəbəb olan şəxslər beynəlxalq məhkəmədə əməllərinə görə cavab verməlidirlər.Çörçilldüşünürdü ki, əsas hərbi cinayətkarları əsir götürən kimi edam etmək lazımdır.Ruzveltisə hesab edirdi ki, prosedur çox hüquqi olmamalı və məhkəməyə müxbirlər və fotoqraflar buraxılmamalıdır.
İkinci dünya müharibəsindəqalib gələn dövlətlər1945-ci ilin iyun-avqust aylarında keçirilənLondon konfransındabeynəlxalq hərbi tribunalın yaradılması barədə razılığa gəldilər.1945-ci il 29 avqust tarixində əsas hərbi cinayətkarların siyahısı dərc edildi.Bu siyahıda 24 nəfərin adı var idi. Hərbi cinayətkarlara qarşı dörd müxtəlif istiqamətdə ittiham irəli sürüldü:
1945-ci ilin 18 oktyabr tarixində ittiham materialları artıq hazır idi. Məhkəmə prosesinə bir ay qalmış hər bir müttəhim bu materiallarla tanış oldu.Materialla tanış olduqdan sonra, 25 oktyabr 1945-ci ildə nasist partiyasının funksioneriRobert Leyözünə qəsd etdi.Nasist hərəkatına xeyli maddi yardım göstərmişQustav Kruppisə səhhətindəki problemlərə görə məhkəmə prosesi başlamamış azad edildi.Digər müttəhimlər isə hakim qarşısına çıxdı. London sazişinə əsasən, beynəlxalq hərbi tribunal dörd dövlətin, yəniABŞ,SSRİ,Böyük BritaniyavəFransanınnümayəndələrindən təşkil edilmişdi.Məhkəmənin sədri britaniyalı hüquqşünasCeffri Lourensidi.
Tribunal 217 günə başa çatdı. 403 dinləmə keçirildi. Bu dinləmələr ümumi olaraq 24 min saat demək idi. İclas stenoqramları yazılmış sənədlərin hündürlüyü 10 metr idi. 3 milyon sənəd və uzunluğu 2400 metr olan kinolent arxivə göndərildi. Sübut olaraq çoxsaylı şahid ifadələri, əsir düşərgələrinin sakinləri, foto və kino sənədlərdən istifadə edildi. Eyni zamanda, ittiham olunanlar tərəfindən imzalanmış və yazılmış əmrlər, raportlar da sübut kimi istifadə edilib.
1946-cı il sentyabrın 30-da və oktyabrın 1-də hökm oxundu.Herman Görinq,İoahim fon Ribbentrop,Vilhelm Keytel,Ernst Kaltenbrunner,Alfred Rozenberq,Hans Frank,Vilhelm Frik,Yulius Ştrayxer,Martin Borman,Frits Zaukel,Alfred Yodl, vəArtur Zeys-İnkvartasılmaqla ölüm cəzasına məhkum edildilər.Hans Friçe,Frans von PapenvəYalmar Şaxtbəraət qazandılar.Digər müttəhimlər barədə isə müxtəlif həbs cəzaları hökmü oxundu.
25 maddə proqramı

"25 maddə" nasional-sosialist proqramı(alm.25 Punkte-Programm N.S.D.A.P.‎) — 1920-ci il aprelin 1-dənNSDAP-ın rəsmi proqramı.
5 yanvar 1919-cu ildəAnton DrekslerinMüstəqil fəhlə komitəsi və Karl Harrerin Siyasi fəhlə ittifaqının birliyi tərəfindənAlman Fəhlə Partiyası(“Deutsche Arbeiterpartei”; DAP) yaradıldı.Adolf Hitler1919-cu ilin sentyabrında ona qoşuldu.
24 fevral 1920-ci ildə Münhendəki Hofbräuhausda keçirilən iclasda Hitler Adolf Hitlerin özü, Qotfrid Feder və Anton Dreksler (Herman Esserin iştirakı ilə) tərəfindən tərtib edilmiş “25 maddə” proqramını elan etdi. Sonra partiyanın adının dəyişdirilməsi qərara alındı ​​- ona "nasional sosialist" sözü əlavə edildi. 1920-ci il aprelin 1-də “25 maddə” NSDAP-ın rəsmi proqramına çevrildi və 1926-cı ildə onun müddəaları “sarsılmaz” elan edildi.
Reichswerke Hermann Göring

Reichswerke Hermann Göring(oficiální označeníReichswerke AG für Erzbergbau und Eisenhütten „Hermann Göring“) byly spolu sI.G. FarbenaVereinigte Stahlwerke AGnejvětšími německými koncerny vTřetí říši.
Od března 1937 plánovalHermann Göring, Paul Pleiger aHermann Alexander Brassertzaložení říšské společnosti. Tato společnost byla založena 15. července1937jako akciová společnost se sídlem vBerlíně. Její kapitálový vklad byl nejprve 5 miliónů říšských marek. Podíl státu ve společnosti činil 90 procent. V červenci1941došlo k přeložení sídla firmy z Berlína doSalzgitteru.
V době obdobídruhé světové válkybyly součástikoncernunapříkladŠkodovy závodyčiVítkovické železárny. Od září1944do ledna1945byl pro vítkovický koncern v obci Rydułtowy vybudovánpomocný tábor KL Auschwitz-Birkenau, kde pracovala asi tisícovka vězňů. Po konci války byl koncern zrušen.
Albert Göring

Albert Günther Göring(9. března1895Friedenau–20. prosince1966Mnichov) bylněmeckýstrojařský odborník, obchodník a zachránceŽidůzadruhé světové války. Byl synemdiplomataHeinricha Göringa a mladším bratremHermanna Göringa.
Studoval naTechnické univerzitě v Mnichově, kde získal diplom strojního inženýra.
Díky svémustatusumohl běhemnacistickévlády i po vypuknutídruhé světové válkypomáhat přežívat či uprchnout lidem ohroženým režimem, častoŽidům. Mimo jiné se zasadil za židovskou manželku skladatele populárních operetFranze Lehára.
Po určitou dobu působil Albert Göring také jakoexportníředitel ve firměŠkodavPlznia i zde pomáhal pronásledovaným. Göring byl sice vČeskoslovenskusouzen pro podezření z válečných zločinů, ale na základě příznivých výpovědí občanů z Plzně a jeho spisu ugestapabyl v březnu 1947 osvobozen.
Obě jeho manželství s německými šlechtičnami skončila rozvodem, druhá manželka zemřela krátce po rozvodu v roce 1939. V roce 1942 se oženil sčeskoukrálovnou krásy Mílou Klazarovou, se kterou měl svou jedinou dceru Elisabeth.
Po svém soudním procesu žil s rodinou krátkou dobu vSalcburku. Vzhledem k jeho nevěře se s ním Klazarová v roce 1948 rozvedla a v roce 1951 odešla s dcerou doPeru.Stigmajeho jména mu znesnadňovalo další život v poválečném Německu, takže byl většinou nezaměstnaný a zemřel v chudobě.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuAlbert Göringna německé Wikipedii.
Emmy Göring

Emma Johanna Henny „Emmy“ GöringrozenáSonnemannová(24. března1893Hamburk,Německo–8. června1973Mnichov,Západní Německo) bylaněmeckádivadelníherečkaa druhá manželka vrchního velitele nacistickéhoLuftwaffeHermanna Göringa.
Ve vymezeném obdobínacistickévládyAdolfa Hitlera, který nebyl ženat, plnila neoficiálně roliprvní dámyTřetí Říše.
Narodila se jako Emma Sonnemannová v Hamburku do rodiny bohatého obchodníka. Po školní docházce se stala herečkou v Národním divadle veVýmaru, kde poznala Hermanna Göringa.
Jejím prvním manželem se stal v roce 1916 herec Karl Köstlin. Dne 10. dubna 1935 se provdala podruhé za prominentního nacistu a vrchního velitele Luftwaffe Hermanna Göringa. I pro Hermanna Göringa bylo manželství s Emmou již druhé v pořadí, jeho první manželka Carin zemřela v říjnu 1931.Na mnoha státních setkáních předdruhou světovou válkousloužila jako Hitlerova hosteska. Její tvrzení, že jeprvní dámou Třetí Říševytvořilo hodně nepřátelství mezi ní a Hitlerovou milenkouEvou Braunovou, kterou otevřeně pohrdala. To, že na sebe vzala roliprvní dámy Říše, jí Eva Braunová údajně nikdy neodpustila.Jako manželka jednoho z nejbohatších a nejmocnějších mužů Evropy získala velkou pozornost veřejnosti. Po skončení války během německédenacifikaceji soud usvědčil z toho, že propagovalanacismusa odsoudil ji na jeden rok do vězení. Když byla propuštěna, bylo jízkonfiskováno30 procent jejího majetku a bylo jí zakázáno herectví na dobu pěti let. Tím byla připravena o živobytí.
Několik let po svém propuštění z vězení získala velmi malý byt v Mnichově, kde zůstala již po celý zbytek svého života.V posledních letech života trpěla bolestmi sedacích nervů. Napsala autobiografii,An der Seite meines Mannes(1967). Zemřela v Mnichově v roce 1973.
Škoda 3Tr

Škoda 3Tr(první dvě série původněŠkoda 553) je modelčeskoslovenskéhotrolejbusu, který byl vyráběn ve 40. letech20. stoletífirmouŠkoda(během války se podnik nazývalReichswerke Hermann GöringA.G.) vPlzni. Technicky vychází z předchozího typuŠkoda 2Tr.
Trolejbus 3Tr konstrukčně navazuje na typ 2Tr, který byl předdruhou světovou válkouvyroben v počtu pěti kusů propražskýtrolejbusový provoz. Se svým předchůdcem se vůz 3Tr shoduje v konstrukcipodvozkuikaroserie(i když ta se vzhledově liší), v provedení náprav a způsobuodpružení.
Jednalo se tedy o třínápravový trolejbusový vůz se zadníhnací nápravou. Karoserie byla celokovová, v pravébočnicise nacházely dvoje (1. a 2. výrobní série) nebo troje (3. série) skládacídveře. Interiér trolejbusu byl vybaven podélnýmilavicemipro cestující. Pohon zajišťovaly dvakompaudní motoryŠkoda, které byly uloženy pod vozovou skříní v rámu podvozku.
V letech1941až1948bylo vyrobeno ve třech výrobních sériích 34 vozů, které byly všechny dodány do Plzně. Z nich se zachovaly vozy č. 101 a č. 119. „Stodevatenáctka“ ze třetí výrobní série (proto označení 3Tr3) sloužila účelům plzeňské městské hromadné dopravy do roku 1967, od června 2012 se stala součástí expozice plzeňského science centraTechmania.
Poslední vozy tohoto typu byly v Plzni vyřazeny v roce1970.
Rakouská alpinská montánní společnost

Rakouská alpinská montánní společnost(Oesterreichische Alpine Montan Gesellschaft) byla rakouská důlní a hutní společnost, dnes součást koncernu Voestalpine.
V roce 1881 z iniciativy finančních domů, francouzské Union Générale a Rakouské zemské banky, vznikla Rakouská alpinská montánní společnost (RAMS, německy ÖAMG). Ta sdružila postupně několik desítek důlních a železárenských podniků, především vRakousích,ŠtýrskuaKorutanech, uhelné doly v Fohnsdorfu, Seegrabenu a Köflachu (vše Štýrsko), rudné doly v Eisenerz, Radmer a Hüttenberg a náležela k největším podnikatelským subjektům vhabsburské monarchii.Dnes z těchto podniků existují železárny v Donawitz, závody v Zeltwegu a Kindbergu a hutě v Kremsu.
Součástí společnosti se již v roce 1881 stalo C. k. privilegované Innerberské hlavní těžířstvo (1625–1881), po němž RAMS převzala v listopadu 1881 důlní pole vrosicko-oslavanském revíru,dále pak vostravsko-karvinském revírudůlní pole vPorubě,Orlové,LutyniaHeřmanicích.Důlní pole v rosicko-oslavanském revíru prodala RAMS ještě v roce 1881 Rosické báňské společnosti.
RAMS v roce 1899 zahájila v důlní poliv Porubě výstavbu dolu č. 1 (důl Václav) a později takékoksovny.
V roce 1912 měla společnost čtyři uhelné doly, dva doly na železnou rudu a šest hutních závodů.
V roce 1926 odkoupil část majetku společnosti (konkrétně důl Václav v Porubě adůl Oskarv Heřmanicích) československý stát. Důl Václav byl podřízen Státnímu ředitelství v Porubě u Orlové.Důl Oskar byl podruhé světové válcebyl připojen kdolu Michal.
V období let 1932 až 1933 RAMS se přiklonila na stranuNSDAP, kterou podporovala finančně i materiálově. Po obsazení Rakouska německými vojsky "anšlus" byla společnost začleněna do koncernu Hermann Göring Werke (Reichswerke AG für Erzbergbau und Eisenhütten "Hermann Göring").
Po roce 1945 byla společnost znárodněna a stala se na dlouhá léta součástí rakouského průmyslového holdingu – Österreichische Industrieholding (ÖIAG). V roce 1973 došlo ke sloučení s VOEST (Vereinigte Österreichische Eisen- und Stahlwerke AG).
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuÖsterreichisch-Alpine Montangesellschaftna německé Wikipedii.
2.ª División Hermann Göring

La2.ª DivisiónPanzergrenadierde ParacaidistasHermann Göring(en alemán:Fallschirm-Panzergrenadier-Division 2. Hermann Göring) fue una unidad militar alemana formada el 24 de septiembre de 1944 en el área deRadom. Posteriormente se unió a la1.ª DivisiónHermann Göring(en alemán:1. Fallschirm-Panzer-Division Hermann Göring) para formar el CuerpoPanzerde ParacaidistasHermann Göring. Después de intensos combates contra elejército soviéticoenPrusia,Pomerania,SilesiaySajonia, el Cuerpo se rindió a las tropas soviéticas el 8 de mayo de 1945.
ElFallschirm-Panzerkorps Hermann Göringse formó a principios de octubre de 1944, y laFallschirm-Panzergrenadier Division 2 Hermann Göring, junto con su divisiónPanzerhermana, la DivisiónPanzer Hermann Göring, fue transferida al mando del cuerpo. Luego, elPanzerkorpsfue transferido a la región dePrusia Oriental-Curlandiapara detener la ofensiva soviética que ya había logrado el aislamiento delGrupo de Ejércitos Norteen labolsa de Curlandiay ahora tenía como objetivo la captura de Prusia Oriental. ElPanzerkorpsestuvo involucrado en intensos combates defensivos cerca deGumbinnen, y cuando el asalto soviético se paró a finales de noviembre, elPanzerkorpsestableció líneas defensivas estáticas.
La masivaofensiva soviética del Vístula-Óderatrapó alPanzerkorps Hermann Göringen labolsa de Heiligenbeiljunto con el resto del4.º Ejército. En febrero, laDivisión de éliteGroßdeutschlanddelHeerse incorporó al cuerpo.
A pesar de varios intentos de escapar, elPanzerkorpstuvo que ser evacuado por mar aŚwinoujście, enPomerania. Al desembarcar, fue devuelto al combate, defendiendo lalínea Óder-Neissecontra los ataques soviéticos hasta mediados de marzo. Para reforzar la fuerza del cuerpo, se adjuntó a la unidad laDivisión de éliteBrandeburgo.
En abril, los restos delPanzerkorpsHermann Göringfueron enviados aSilesiay, en intensos combates, fueron empujados lentamente haciaSajonia. El 22 de abril, laFallschirm-Panzer-Division 1. Hermann Göringfue una de las dos divisiones que rompieron la línea entre el2.º Ejército polaco(Ejército Popular Polacoo LWP) y el 52.º Ejército soviético, en una operación cerca deBautzen, destruyendo partes de sus trenes de comunicaciones y logística y dañando gravemente a la 5.ª División de Infantería polaca (LWP) y a la 16.ª Brigada de Tanques antes de ser detenida dos días después.​​​
A principios de mayo, elPanzerkorpsestaba posicionado cerca de la capital sajona, enDresde. Los restos del cuerpo intentaron escapar hacia el oeste para rendirse a los estadounidenses que estaban detenidos en elrío Elba. A pesar de los intentos de fuga, el cuerpo fue rodeado y, aunque varios grupos pequeños lograron avanzar hacia el oeste, la mayoría del cuerpo se rindió a los soviéticos el 8 de mayo de 1945.
Heinrich Ernst Göring

Heinrich Ernst Göring(Emmerich am Rhein, 31 de octubre de 1839 -Múnich, 7 de diciembre de 1913) fue unjuristaydiplomáticoalemán. Fuereichskommissar(comisario del Imperio) deÁfrica del Sudoeste Alemana(hoyNamibia) ycónsul generalenHaití. Además, fue el padre deHermann Göring,  líder delPartido Nacionalsocialista Obrero Alemány deAlbert Günther Göring.
Fue hijo deWilhelm Göring(1791-1874) yCaroline María de Neree(1815-1886).
Carinhall

Carinhallfue la residencia de campo deHermann Göring. Se situaba en una amplia finca de caza al noreste deBerlín, en elbosque de Schorfheide, entre los lagosGroßdöllner SeeyWuckersee, al norte deBrandenburgo.
Nombrada así en honor a la primera esposa deHermann Göring, lasuecaCarin(1888-1931), el edificio comenzó a construirse en 1933. El arquitecto principal fueWerner March, quien también diseñó elEstadio Olímpico de Berlín. Los restos de Carin se enterraron inicialmente en Suecia, pero se trasladaron a Carinhall en 1934 para colocarlos en un mausoleo.
El 10 de abril de 1935, el lugar acogió el banquete de la boda de Göring con su segunda mujer,Emmy Sonnemann.
Para evitar que la residencia cayese en manos delEjército Rojo, Göring - una vez evacuados todos los artículos y tesoros artísticos que había expoliado - ordenó a la escuadra de demolición de laLuftwaffeque la destruyera y esta así lo hizo. El 28 de abril de 1945, Carinhall fue volada hasta sus cimientos. Posteriormente, efectivos del Tercer ejército de Patton, hallaron gran parte de las obras de arte robadas por Goring, ocultas en una mina de Altaussee.
Plan Cuatrienal

ElPlan Cuatrienalfue una serie de medidas económicas iniciadas porAdolf Hitler, conHermann Göringal mando. Partiendo en 1936, Göring fue designadoPlenipotenciario delReich, dándole jurisdicción sobre los gabinetes de varios ministerios tales como el Ministerio de Economía, Ministerio de Defensa y el Ministerio de Agricultura. El plan fue parte de la estructura gubernamental alternativa creada por elPartido Nacionalsocialista, el cual incluía entidades tales como laOrganización Todty la unificación de lasSScon la fuerza de policía alemana, incluyendo a laGestapobajo el mandato deHeinrich Himmler.​
El principal propósito del Plan Cuatrienal fue suministrar el rearmamento de Alemania y preparar a la nación para la autosustentabilidad en un periodo de cuatro años comprendido entre 1936 y 1940. Además de enfatizar en la reconstrucción de las fuerzas armadas, ignorando las sanciones impuestas a Alemania en elTratado de Versallesdespués de su derrota en laPrimera Guerra Mundial, el Plan Cuatrienal buscaba reducir el desempleo, aumentar la producción defibra sintética, llevar a caboobras públicasbajo la supervisión deFritz Todt, aumentar la producción deautomóviles, comenzar la edificación de varios proyectos arquitecturales y ampliar el sistema de carreteras oAutobahn.
El Plan Cuatrienal protegía la explotación agraria y promovía laautarquíaalemana. Göring fue puesto al mando del Plan Cuatrienal al momento de su incepción y le fueron asignados poderes plenipotenciarios. Él poseía un completo control sobre la economía, incluyendo el sector privado, especialmente después de que el ministro de EconomíaHjalmar Schachtcomenzará a perder favor con Hitler al oponerse a los crecientes gastos militares a expensas delcrecimiento económicodel sector civil. Durante los siguientes años, el Estado Alemán bajo elReichswerke Hermann Göringinició la construcción derefinerías, plantas dealuminioy fábricas para la producción de materiales sintéticos tales comohidrocarburosycaucho sintético.​
El Plan Cuatrienal técnicamente concluyó en 1940, aunque laOficina del Plan Cuatrienal, una agencia a nivel de gabinete ostentaba tanto poder que el plan fue extendido indefinidamente.
Plan Quinquenal (Unión Soviética)
Reichswerke Hermann Göring

Reichswerke Hermann Göringadalah sebuahkonglomeratindustrialJerman Nazi. Perusahaan tersebut didirikan pada Juli 1937 untuk menyarikan dan mengolahbijih besidomestik dariSalzgitteryang dianggap tak ekonomis oleh pabrik-pabrik bajayang diurus swasta.
Albert Göring

Albert Günther Göring(9 Maret 1895 – 20 Desember 1966) adalah seorang insinyur dan pengusaha Jerman dan adik dariHermann Göring(kepalaLuftwaffeJerman dan anggota utamaPartai Nazi). Namun, berbeda dengan saudaranya, Albert menentang Nazisme dan membantuYahudidan kaum lainnya yang ditindas di Jerman Nazi.Ia dijauhi di Jerman pada masa setelah perang karena nama keluarganya, dan ia wafat tanpa pengakuan publik apapun untuk upaya kemanusiaannya.
5. Freitag 2015, pp. 25–45
Gestapo

Gestapodengar(akronimdariGeheimeStaatspolizei; "polisi negara rahasia") adalahpolisi rahasiaresmiJerman Nazi. Di bawah kepemimpinanSS, Gestapo dipimpin olehRSHAdan dianggap sebuah organisasi gandaSicherheitsdienstdan juga subkantor dariSicherheitspolizei.
Awalnya Gestapo merupakanPolisi Rahasia Prusia(Preußische Geheimpolizei) dan dipimpin olehRudolf Diels. Nama "GESTAPO" (pertama kali disebut "GESTAPA") mulai populer setelah pimpinannya dijabat olehHermann Göring, (Panglima "Luftwaffe", Angkatan Udara Jerman) tahun 1934. Peran GESTAPO kadang hampir sama dengan SS. Namun GESTAPO lebih berperan layaknyaFBIdiAmerika Serikat.
Pada tahun 1933 diPrusiaatas usaha menteri dalam negeri PrusiaHermann GöringGestapodibentuk sebagai suatu badan yang relatif kecil yang terdiri atas polisi politik (Politische Polizei)Berlin, yang meneruskan tradisi polisi rahasia Prusia dengan tugas utama memantau dan membasmi lawan-lawan politik. Pemimpin pertamanya adalah Dr.Rudolf Diels. Diels-lah yang pertama-tama memakai istilahGestapo. Gestapo bekerja sebagai polisi politik dan tidak terikat dengan organ yustisi lainnya.
Pada tahun pertama kekuasaanNaziperebutan kursi pimpinan polisi politik masih belum jelas:Heinrich Himmleryang berasal dariBayernyang lama menghimpun kewenangan polisi politik di negera-negara bagian non-Prusia pada dirinya dan pada tahun 1934 menginginkan juga Gestapo masuk dalam daerah kekuasaannya, Göring berkonsentrasi pada perluasanangkatan udara(Luftwaffe) dan pada April 1934 Diels digantikan olehReinhard Heydrich. Gestapo berkembang menjadi organisasi yang besar dalam memata-matai penduduk dan melenyapkan lawan-lawan pemerintah.
Pada 17 Juni 1936 Heirich Himmler atas dasar perkataanHitler(„Erlass des Führers und Reichskanzlers über die Einsetzung eines Chefs der deutschen Polizei im Reichsministerium des Inneren“ (keputusan Pemimpin dan Kanselir Reich mengenai pengangkatan kepala kepolisian Jerman di kementerian dalam negeri Reich)menjadi kepala dari seluruh kepolisian Jerman. Dengan demikian semua kesatuan kepolisian yang beragam sepertiSchutzpolizei,GendarmeriedanGemeindepolizeimenjadi tersentralisasi yang berarti mereka tidak lagi berada dalam pengawasan menteri-menteri dalam negeri ditiap negara bagian. Gestapo berhak untuk menginvestigasi kasus-kasus pembelotan, spionase dan sabotase juga kasus-kasus kriminal terhadap partaiNazidan negaraJerman. Sebuah peraturan dikeluarkan pemerintah pada tahun 1936 memberikan wewenang yang tidak terbatas pada Gestapo.
Karya yang diduga Hoax mengenai Gestapo:
The Memory of Justice

The Memory of Justiceadalah sebuah film dokumenter tahun 1976 yang disutradarai olehMarcel Ophuls. Film ini mengeksplorasi subjek kekejaman yang dilakukan pada masa perang dan menampilkanJoan Baez,Karl Dönitz,Hermann Göring,Hans-Joachim Kulenkampff,Yehudi Menuhin,Albert Speer, danTelford Taylor.
Pengebom Ural

Pengebom Uraladalah sebuah program dan kompetisi untuk mengembangkan dan membuatpesawat pengebomjarak jauh untukLuftwaffe. Ketua pelaksana program ini adalah JendralWalther Wever.
Jendral Walther Wever adalah seorang kepala staf di Luftwaffe pada tahun 1933, dia sadar akan pentingnyapesawat pengebom strategisdi saat perang nanti. Ketika suatu saat Jerman berperang denganUni Soviet, dia berharap pasukan Jerman tak akan mencoba bergerak ke wilayah timur kotaMoskwa, karena dia tahuJosef Stalinakan memindahkan semua industri agar terhindar dari jangkauan pesawat pengebom Jerman. Wever menyarankan untuk menggunakan pesawat pengebom strategis untuk menghancurkan pabrik-pabrik ini untuk mengakhiri kemampuan Soviet untuk bertempur tanpa perlu membuat pasukan-pasukan darat untuk maju lebih dalam ke wilayah Soviet.
Dibawah naungan program Pengebom Ural, Wever memulai pertemuan rahasia dengan dua pemilik perusahaan pesawat Jerman,DornierdanJunkers. Kemudian dia meminta mereka untuk memproduksi pesawat pengebom jarak jauh. Kedua perusahaan tersebut merespon dengan desain mereka masing-masing,Dornier Do 19danJunkers Ju 89, danReichsluftfahrtministeriummemerintahkan kedua perusahaan tersebut untuk membuat prototipe pada tahun 1935.
Namun sayang, pada 3 Juni 1936 Jendral Walther Wever tewas dalam kecelakaan dan impian Luftwaffe untuk memiliki armada pengebom jarak jauh telah hancur. Setelah kematiannya, posisi Wever digantikan olehAlbert Kesselringdan dia beranggapan bahwa Luftwaffe tidak perlu armada pesawat pengebom jarak jauh. Kesselring lebih menilik pesawat-pesawat taktis kecil sepertipesawat pengebom ringandanpesawat pengebom sedang. Akhirnya Kesselring membatakan program Pengebom Ural pada 29 April 1937.
Tetapi banyak sumber mengatakanbahwa bukan Jendral Albert Kesselring yang membatalkan program Pengebom Ural ataupun konsep pengebom jarak jauh lainnya, melainkanHermann Göring-lah yang membatalkan semua jenis program pengembangan pengebom strategis di Jerman sebelum mulainya perang dunia ke 2 dan Goering sangat percaya diri bahwa pesawat-pesawat kecil sepertipesawat pengebom menukikmaupun pengebom taktis mampu memberikan kemenangan saat Jerman berperang nanti. JendralErhard MilchdanErnst Udetpun kecewa terhadap sikap Hermann Göring tersebut.
Pada akhir tahun 1940 setelahPertempuran Britania, terbukti bahwa Jerman benar-benar memerlukan armada pesawat pengebom jarak jauh. Lalu pada tahun 1943, Luftwaffe tidak mampu untuk mengurangi kemampuan bertempur Soviet dikarenakan tidak adanya pesawat pengebom Jerman yang mampu mencapai kawasan industri Soviet di wilayahPegunungan Ural.
Reichsführer-SS

Il grado diReichsführer-SSera il grado più alto delleSS.
Istituito per la prima volta nel1925daJulius Schreck. Indicava il "comandante in capo delle SS". Il suo omologo nellaWehrmachtè il grado diReichsmarschall, detenuto allora solo daHermann Göring(comandante in capo dellaLuftwaffee ufficiale più alto in grado della Wehrmacht).
Heinrich Himmler(Reichsführer-SS) eHermann Göring(Reichsmarschall) sono considerati gli uomini più potenti e influenti delTerzo ReichdopoAdolf Hitlerin quanto comandanti in capo dei due stati maggiori tra i più importanti della Germania nazista, ovvero la Luftwaffe (Göring) e le SS (Himmler).
Reichswerke Hermann Göring

LaReichswerke Hermann Göring, o in modo più estesoReichswerke Aktiengesellschaft für Erzbergbau und Eisenhütten "Hermann Göring"è stata una società dellaGermania nazistaattiva nel settore della produzione dell'acciaio a fini militari che si espanse con sue società affiliate anche nei territori occupati.
La fabbrica, o più precisamente il conglomerato industriale, venne fondato dalMaresciallo del ReichHermann Göringcon lo scopo di controllare le attività estrattive dei metalli sino alle acciaierie finalizzate alla produzione di materiale bellico e per i trasporti. Fu fondata nel luglio 1937, a Salzgitter, dove era già presente attività estrattiva controllata da privati per portarla sotto la proprietà dello Stato. Göring stesso supervisionò la Reichswerke senza tuttavia possederla e senza trarne direttamente profitto, anche se a volte prelevò denaro dalle sue casse per uso personale. Quando scoppiò laseconda guerra mondialefuAdolf Hitlerche confermò Hermann Göring nel suo ruolo di mobilitazione delle risorse economiche per le esigenze belliche. Con queste nuove responsabilità Göring assunse anche il controllo della produzione nelle aree occupate e iniziò il così anche il saccheggiamento delle scorte che trovò. Lo strumento principale per lo sfruttamento industriale fu il conglomerato statale che era stato fondato nel 1937 e che inizialmente sfruttava i minerali di ferro nazionali di bassa qualità della Germania. L'azienda crebbe rapidamente superando il suo incarico iniziale e Göring la usò come mezzo per acquisire altre risorse industriali di cui lo Stato aveva bisogno per la preparazione militare, o per creare nuove aziende statali.
Nelle fabbriche controllate vennero impiegati anche molti prigionieri dei campi di concentramento che vi dovevano svolgere lavori forzati. Ad esempio un sottocampo del campo di concentramento di Mauthausen era impiegato nelle acciaierie. La Reichswerke Hemann Göring a Linz divenne VÖEST. Dopo la fine della guerra divenne nota come Voestalpine.
Tra i responsabili e collaboratori un ruolo di rilievo lo ricoprìPaul Pleiger, imprenditore e dirigente aziendale tedesco che fu amministratore delegato della Reichswerke Hermann Göring sin dal 1937 e divenne presidente del suo consiglio di sorveglianza nel 1942. Fu condannato per crimini di guerra e crimini contro l'umanità dal tribunale militare di Norimberga e condannato a quindici anni di reclusione.
Le sedi produttive si estesero in molti Paesi.
Dopo L'Anschlussebbe accesso diretto alle risorse dell'Austriae fu Linz la sede principale in quel Paese. La sua attività si estese poi inCecoslovacchia, neiSudeti, alle miniere di carbone inPoloniae in altre sedi.
Emmy Sonnemann

Emma Johanna Henny Sonnemann(chiamata "Emmy") (Amburgo,24 marzo1893–Monaco di Baviera,8 giugno1973) è stata un'attricetedesca, nonché la seconda moglie del gerarcanazistaHermann Göring.
Ultima di cinque figli, Emmy nacque adAmburgoda famiglia agiata e si trasferì aWeimarper studiare recitazione. Divenuta attrice al Teatro Nazionale diWeimar, nel1916sposò l'attore Karl Köstlin, ma la coppia divorziò dopo pochi anni. Nel1934Emmy conobbe l'allora Ministro degli Interni di Prussia, il vedovoHermann Göring, che sposò l'anno seguente con uno dei più bei matrimoni dell'epoca, presentato dalla propaganda come "il matrimonio del secolo" (10 aprile1935).
Il 2 giugno1938venne alla luce Edda, la loro prima e unica figlia; in quel giorno 500 aerei volarono sopra i cieli diBerlino(se fosse nato un bambino ne sarebbero volati 1.000). Il suo battesimo, avvenuto nel novembre dello stesso anno, fu celebrato con grandi feste e con un padrino d'eccezione,Hitlerin persona.
Emmy, intanto, essendo il ruolo diEva Braunpiuttosto marginale, si godeva il suo ruolo da "first lady": Göring le offriva case sfarzose, abiti eleganti e gioielli di ogni genere. Ma i tempi duri non tardarono ad arrivare. La guerra, ormai era perduta. Göring tentò di prendere il potere ma fu accusato di alto tradimento e nel cuore della notte un gruppo diSS, dietro ordine diMartin Bormann, arrestò tutta la famiglia e ricevette l'ordine di fucilare non solo l'exReichsmarschall, ma anche Emmy ed Edda. Il tempestivo arrivo degli Americani fermò i piani di Hitler e l'8 maggio1945Göring si consegnò al generale statunitense Stack e fu mandato aNorimbergaper essere giudicato da una corte internazionale. Emmy fu arrestata più volte dalle corti di denazificazione che incominciarono a sorgere sul territorio tedesco e fu tra le poche persone a cui Göring rivelò l'intenzione di suicidarsi. A causa della spessa grata che separava i detenuti di Norimberga dai visitatori (al solo scopo di prevenire un possibile passaggio di fiale di cianuro) Emmy non poté scambiare con suo marito l'ultimo bacio.
Nel1948Emmy fu definitivamente scarcerata. Tutti i beni appartenuti al marito le furono confiscati, insieme ai suoi gioielli e ai suoi abiti e si ritirò a vivere con Edda in un piccolo appartamento vicino aMonaco, dove si dedicò alla stesura di alcuni libri, come la biografia "An der Seite meines Mannes" ("Al fianco del mio uomo").
Morì a Monaco l'8 giugno del1973, a pochi giorni dal trentacinquesimo compleanno della sua unica figlia, che viveva a Monaco.
Ernst Heinrich Göring

Ernst Heinrich Göring(Emmerich am Rhein,31 ottobre1839–Monaco di Baviera,7 dicembre1913) è stato unpoliticoediplomaticotedesco.
Fu padre del politico nazista e gerarcaHermann Göring.
Ernst Heinrich Göring studiò legge aBonnove ottenne anche il dottorato. Successivamente prese parte allaGuerra Austro-Prussianadel1866ed allaGuerra Franco-Prussianadel 1870-71.
Nell'agosto del1885, Göring fu inviato daBismarckcome Commissario Imperiale nella colonia dell'Africa Tedesca del Sud-Ovestnel villaggio diAngra Pequeñaper poi spostarne la sede aOtjimbingwe. Sotto la sua direzione egli portò avanti una politica di "protezione della colonia" che consistette essenzialmente nel massacro e nella decimazione deiboscimani.
Nell'agosto del1890lasciò l'Africa e divenne console dapprima adHaitie poi adAlessandria d'Egitto.
Ernst sposò in seconde nozze Franziska Tiefenbrunn dalla quale nacquero i seguenti figli:
ヘルマン・ゲーリング国家工場

ヘルマン・ゲーリング国家工場（ドイツ語:Reichswerke Hermann Göring）は、ヘルマン・ゲーリングが創設したドイツ最大規模の鉄鋼企業。
鉄鉱石の不足から四カ年計画に反して輸入の拡大を望んでいた既存の鉄鋼資本に対抗するため、ゲーリングは1937年6月16日に国内鉄鉱石の開発とそれを基盤とする鉄鋼プラントの建設計画を打ち上げた。こうして7月15日にザルツギッターにおいて全額政府引き受けによる資本金500万マルクで「ヘルマン・ゲーリング鉱山・製鉄」を設立させた。合同製鋼など既存の鉄鋼資本も最終的にはゲーリングと妥協していった。
1938年2月の増資で「ヘルマン・ゲーリング鉱山・製鉄」はIG・ファルベン、合同製鋼に次ぐ大企業となった。1938年7月に同社は「ヘルマン・ゲーリング国家工場」に改組され、その下に鉱山・製鉄、兵器・機械、内陸水運の三部門を置く体制へと変更された。この事業によってゲーリングは巨万の富を得た。
ヒトラー内閣

ヒトラー内閣（ヒトラーないかく）は、アドルフ・ヒトラーを首相とするドイツの内閣。1933年1月30日に成立し、1945年4月30日のアドルフ・ヒトラーの死まで存続した。いわゆるヴァイマル共和政の幕引きと、ナチス・ドイツ時代をもたらした。
ドイツ国大統領パウル・フォン・ヒンデンブルクは1933年1月30日、ヒトラーをヴァイマル憲法下における11人目の首相に任命した。ヴァイマル憲法の規定によって成立した21番目の内閣であり、最後の内閣となった。この発足時点のヒトラー内閣は、国民社会主義ドイツ労働者党（ナチ党）と保守派・貴族の連立内閣であった。
ナチ党から入閣したのは首相ヒトラー、内務大臣ヴィルヘルム・フリック、無任所大臣ヘルマン・ゲーリングの3人のみであり、施政一般に対して、副首相フランツ・フォン・パーペンの承認がなければ大統領はこれを裁可しないとの条件が付されていた。パーペンは「われわれは彼を雇ったのさ」「わたしはヒンデンブルクに信頼されている。二ヶ月もしないうちにヒトラーは隅っこのほうに追いやられてきいきい泣いているだろう」と語り、内閣の実権を握るつもりでいた。当時の内閣は合議制であり、首相に突出した実権が与えられていたわけではなかった。さらに、ゲーリングは閣僚とはいっても無任所大臣にしかすぎなかったし、フリックは内務大臣とはいっても全国的な警察の指揮権限を持たない（連邦制を採っていたヴァイマル体制下のドイツでは、各州に独自の警察が置かれていた）という弱体ぶりであった。
ところが、パーペンは国の最重要地域であったプロイセン自由州（国土と人口の過半を占めるとともに首都ベルリンをその域内に収めていた）を掌握して自分の権力を確立するため、自ら同自由州首相に就任した。しかしこの時に、ヒトラーはさすがに勘所を外さず、パーペンに要求してゲーリングをプロイセン自由州内務大臣に就任させることに成功する。プロイセン自由州内務省は同州の警察を所管していたから、中央政府においては無任所大臣にすぎなかったゲーリングが国土面積の過半数を占めるプロイセン自由州と首都におよぶ警察組織の指揮権を手に入れたのである。ゲーリングはこの権限を行使してプロイセン自由州警察の首脳部をナチ党員にすげ替え、権力基盤を確固たるものとしていった。
さらにヒトラーは、即座に国会を解散し、2月の国会議事堂放火事件後の大統領令による野党の弾圧、3月の総選挙後の全権委任法成立等を通じて次第に独裁権力を掌握し、4月ごろには「内閣の中で指導者（ヒトラー）の権威が完全に確立されるに至った。もはや表決が行われる事はない。指導者が決定を下すのだ。」とゲッベルスが日記に記すほどになった。以降、非ナチ党員の閣僚は辞職するか実権を失ったし、閣議すら開かれることがめっきりなくなっていった。たとえば、ルートヴィヒ・シュヴェリン・フォン・クロージクは1933年から1945年まで財務大臣を務めたが、最後にヒトラーと面会したのは1942年であった。副首相パーペンもヒトラーの巧妙な権力掌握にはなすすべもなく、1934年6月30日の「長いナイフの夜」事件によって事実上失脚し、同年8月7日には副首相の辞任に追い込まれた。一方では、1933年3月にゲッベルスが国民啓蒙・宣伝大臣として入閣したことを皮切りとして、閣僚はヒトラーに忠実なナチ党員やヒトラーの信任を得た人物に入れ替えられていった。
ナチ党の権力掌握（マハトエアグライフング）を通じて、ナチ党とドイツ国家の一体化が進められた。その結果、ナチ党の有力者で内閣の大臣を兼ねた者は強大な政治的権限をふるった（国民啓蒙・宣伝大臣ゲッベルス、航空大臣ゲーリング、等）。中には、ナチ党組織を権力基盤としつつ、類似分野を担当する政府機関と権力闘争をくりひろげ、ついには後者を圧倒して閣僚職を手中に納めた者（親衛隊全国指導者で内務大臣を兼任することとなったヒムラー、ドイツ労働戦線指導者で無任所大臣を兼任することとなったライ、等）もいる。一方、閣僚であっても、ナチ党に基盤を持たない者は政治的実権を持たず、その大臣号も名誉職や事務担当者に過ぎないものとなった（財務大臣シュヴェリン・フォン・クロージク、労働大臣ゼルテ、等）。ただし、ナチ党に確固たる基盤を持たない者であっても、最高指導者ヒトラーの信頼を受けてさえいれば、その度合いに比例して強大な権力をふるうことができた（経済大臣時代のシャハト、軍需大臣シュペーア、外務大臣リッベントロップ、等）。ナチ党の幹部ではあってもヒトラーからの信任が薄い者は、閣僚としての権限は充分ではなかった（東部占領地域大臣ローゼンベルク、等）。
上述の大臣は「Reichsminister」（大臣、国家大臣、帝国大臣、ライヒ大臣などと訳される）と呼ばれる上級の大臣職であった。ドイツ政府にはこのほかに、イギリスの閣外大臣に相当する下位の大臣職が存在し、「Staatsminister」（国務大臣、国務相などと訳される）と呼ばれていた。この地位にあったことが確認されるのは下記の2名である。ただし彼らは「Staatsminister im Rang eines Reichsministers」つまり「閣僚待遇の国務大臣」と位置づけられていた。
1945年、ヒトラーは自殺に先立って遺書をしたため、自らの後継者としてデーニッツ海軍元帥を大統領に任命するとともに、デーニッツが率いるべき新政府の閣僚をすべて指名した。ただし、こうした内容を盛り込んだヒトラーの遺書は3通作られて総統地下壕から外部（デーニッツ宛、中央軍集団司令官フェルディナント・シェルナー元帥宛、ミュンヘンのナチ党文書館宛）に送られたものの、いずれも移送中に隠匿されてしまい、全文が知られるには終戦後の調査を待たなければならなかった。
従って、この遺書の中で当時に公表され、一応は任命が発効したといえるのは、ベルリンの総統官邸地下壕にいたゲッベルスとナチ党官房長マルティン・ボルマンがデーニッツに電報で知らせた部分、すなわち大統領デーニッツ、首相ゲッベルス、ナチ党担当大臣ボルマン、外務大臣ザイス＝インクヴァルトの4名だけであった。さらに、大統領となったデーニッツはヒトラーの遺言による閣僚指名を黙殺し、自らの内閣としてフレンスブルク政府を組織した。
※（ ）内は任命当時の職
プロイセン自由州

プロイセン自由州（ドイツ語:Freistaat Preußen、プロイセン自由国）もしくはプロイセン州は、かつてヴァイマル共和政時代とナチス・ドイツ時代のドイツ国に存在した州（英語版）。
第一次世界大戦末期のドイツ革命でプロイセン王国が解体された後、旧王国はプロイセン州へと移行した。プロイセン州は当時のドイツの国土と人口の過半数を占め、ドイツで最も主要な州であった。州都はドイツ全体の首都でもあるベルリン。
第二次世界大戦後の連合軍占領期に廃止が命令された。西ドイツや東ドイツ、現在の統一ドイツには後継も存在しない州である。地域としては
などの全域もしくは一部が該当する。
プロイセン州は第一次世界大戦敗戦によりプロイセン王国時代の領土のかなりの部分を失った。ポーゼン、西プロイセン、シュレージエン東部等がポーランドに割譲され、ダンツィヒは自由都市ダンツィヒとして国際連盟の管理下に置かれた。これにより東プロイセンはドイツ本土から孤島のように切り離された状態になり、東プロイセンとドイツ本土との往来にはポーランド領であるポーランド回廊を横切るか海を経由するしかなかった。
ドイツ皇帝兼プロイセン国王ヴィルヘルム2世の退位後、プロイセン州はすぐにプロイセン王国時代のプロイセン三級選挙制度（英語版）などを廃止して全州民に平等に参政権を与えるなどの改革を急速にすすめ、結果、プロイセン州は左翼勢力の拠点と化していった。特に州都ベルリンは「赤いベルリン」と呼ばれるほどに左翼が強力であった。1919年から1932年までプロイセン州政府はドイツ社民党、中央党、ドイツ民主党の連立政権で成り立っていた（1921年から1925年にかけてはドイツ人民党も連立に参加していた）。プロイセン州では他の州と違って民主的な政党が支持され続けていたが、東プロイセンやヴェストファーレンなどの農村部では国家社会主義ドイツ労働者党（ナチス党）が支持を集めた。
社民党のオットー・ブラウンは、1920年から1932年までわずかな期間をのぞいてほぼプロイセン州首相の地位にあり続け、保守派や右翼を抑圧し続けたが、1932年7月20日にドイツ国首相フランツ・フォン・パーペンがプロイセン州が政府の命令に違反したとしてパウル・フォン・ヒンデンブルク大統領に大統領令を出させてクーデターを起こした。ブラウンはプロイセン州首相の座から追放され、他にプロイセン州内相カール・ゼーヴェリングやベルリン警視総監アルベルト・クシェジンスキ（ドイツ語版）、副警視総監ベルンハルト・ヴァイスなども追放され、プロイセン州政府内の「ヴァイマル共和国派」「反ナチ派」「左翼」は根こそぎ一掃された。社民党はこれをもって保守・右翼勢力に屈し、ドイツ共産党が提案した首相パーペンに対抗するゼネストへの参加も拒否した。その後、ドイツ首相パーペンは、プロイセン州に国家弁務官（帝国委員）を設置し、自らが就任してプロイセンの統治にあたった。
1933年1月30日にヒトラー内閣が成立するとパーペンはドイツ副首相になるとともにプロイセン州首相に就任した。プロイセン州内相にはナチス党幹部のヘルマン・ゲーリングが就任した。さらに1933年4月にはパーペンから譲られてゲーリングがプロイセン州首相に就任した。
ゲーリングは社民党系官吏を一掃するとともにルドルフ・ディールスを長官にプロイセン州秘密警察（ゲシュタポ）を創設し、共産党員等の逮捕を進めた。さらに突撃隊員5万人、鉄兜団1万人をプロイセン州の補助警官として使用することを決定した。ゲーリングは、プロイセン州を半ば「ゲーリング王国」化していったが、これは中央集権化を目指すアドルフ・ヒトラーの方針と食い違った。結局、1934年4月20日にゲーリングは、ゲシュタポの指揮権をハインリヒ・ヒムラーに引き渡すこととなり、ヒムラーの下でゲシュタポはプロイセン州に限らず全ドイツの秘密警察となる。その後、プロイセン州およびプロイセン州首相の地位と権限は（他州と同様に）元来ナチス党の地方組織であった大管区（ガウ）と大管区指導者（ガウライター）に取って代わられ、有名無実化していった。また、大管区編成時においてはプロイセン州も複数の大管区に分割されている。
第二次世界大戦後、連合軍占領期の1947年2月25日に州の廃止（英語版）が布告され、プロイセンは滅亡した。
게슈타포

비밀국가경찰(독일어:Geheime Staatspolizei게하이메 슈타츠폴리차이IPA:[ɡəˈha͡e̯mə ˈʃtaːtspʰoliˌtsa͡e̯]), 통칭게슈타포(독일어:Gestapo발음(도움말·정보),문화어:게스타포)는나치 독일의 비밀 국가 경찰이다.나치가 집권한1933년프로이센 주의 내무장관이던헤르만 괴링이 프로이센 주 경찰의 정치 경찰을 모태로 창설했다. 그 후 괴링은공군창설 작업에 집중하기 위해1934년하인리히 힘러와친위대에 게슈타포를 넘겼다. 힘러와 그의 부하라인하르트 하이드리히에 이르러 체제가 완성되었다.
1933년, 정권을 잡은나치에 의해 통치되는나치 독일프로이센 주내무장관헤르만 괴링이 나치에 반대되는반나치성향의 간부들을 숙청하고 재창설했다. 이것이 바로 게슈타포의 시작이다.헤르만 괴링의 조카 사위이자 경찰간부 경력을 가진루돌프 딜즈(Rudolf Diels, 1900년 - 1957년)가 초대로 임명되었고,1934년,하인리히 힘러가 장관이었을 때 게슈타포는 SS 보안국 하부기관에 소속된 후 더욱 성장하여 전국적으로 비밀 경찰의 역할을 하는 비밀경찰기구가 되었다.1939년,라인하르트 하이드리히는 관할 분야를 조정하기 위해 국가보안본부가 창설되었고 이 본부의 제4국에 소속된 기구가 게슈타포였다.
세계 2차대전 중 프랑스에서는 수도인 파리에 게슈타포 사령부를 설치해서 남녀노소 할것없이레지스탕스들을 체포 후 고문했다.
게슈타포가 창설되었을 때, 그 조직은 이미 존재하고 있었던프로이센 비밀경찰(독일어:Preußische Geheimpolizei)을 모태로 했기 때문에 조직 구성은 잘 되어 있었다.1934년에 게슈타포가 프로이센 내무부 관할에서친위대(SS)로 넘겨졌고, 그 이후 5년간 게슈타포는 광범위하게 확장되었다. 게슈타포는 이후 독일군 점령지에서 악명이 높아졌다.
1939년에 게슈타포는제국보안본부(RHSA)의 하부 기관이 되었고, 구성원 대다수는 SS였다. RSHA 내에서 게슈타포는 Amt. Ⅳ로 알려졌다. 내부 조직은 다음과 같다.
1939년 기준 산업노동자의 연봉중간값은 1,495 ℛℳ였다. 같은 해 사무직 노동자의 연봉 중간값은 2,772 ℛℳ였다.
국가 보안 본부 제IV국(게슈타포)
제1강하기갑사단 헤르만 괴링

제1강하기갑사단 헤르만 괴링(독일어:Fallschirm-Panzer-Division 1.Hermann Göring)은제2차 세계 대전당시루프트바페의 정예 기갑사단이다.HG사단은 북아프리카, 시칠리아, 동부전선에서 종군했다.
본래 1933년에 당시상급돌격대지도자였던헤르만 괴링이 향토경찰집단(Landespolizeigruppe)이라는 이름의 대대급 부대로 창설했다. 시간이 지남에 따라 점점 연대급, 여단급, 사단급까지 크기가 불어났다. 1944년에는제2강하기갑척탄병사단 헤르만 괴링과 합쳐서기갑군단을 형성했다.
HG기갑군단은 1945년 5월 8일드레스덴에서 소련붉은 군대에게 항복했다.