Aikido

Aikido(合気道,aikidō), nyaéta hijiseni béladirinu asalna tiJepanganu dimekarkeun kuMorihei Ueshiba. Aikido mindeng dihartikeun sabagé "cara nyampur (jeung)énergi kahirupan"atawa "cara jiwa anu harmonis."Tujuan Ueshiba nyaéta supaya praktisi seni béladiri bisa ngabéla dirina sabari nangtayungan musuhna tina tatu.
Aikido diciptakeun dina jaman modérnisasi Jepang anu lumangsung kira-kira taun1800-an. Béladiri ieu mangrupa kombinasi antaraélmu pedangKénjutsusartaJujutsu. Pangaruh Kénjutsu bisa dititénan dina pangaturan gerak atawa léngkah suku. Sedengkeun pangaruh jujutsu bisa ditingali dina pamakéan téknik koncian sarta lémparan.
Seni béladiri ieu diciptakeun kalayan nekenkeun harmonisasi antara ki(tanaga batin) pribadi jeung ki (énergi) alam raya. Aikido ogé nekenkeun kana prinsip kalembutan sarta mikaasih jeung ngabingbing lawan. Prinsip ieu dilarapkeun dina gerak anu henteu nakis serangan lawan ku kakuatan tapi "ngarahkeun" serangan lawan pikeun saterusna nalukkeun lawan tanpa aya niat pikeun natuan lawan. Béda jeung béladiri umumna anu leuwih ngutamakeun latihan kakuatan fisik sarta stamina, aikido leuwih ngagantungkeun latihanana kana pangawasaan diri sarta kasampurnaan téknik. Téknik anu dipaké dina aikido lolobana mangrupa téknik pikeun nyingcet,koncian, lémparan, sartabantingan. Samentara téknik serangan atawa tajongan dina praktékna langka dipaké. Falsafah-falsafah anu jadi dasar aikido nyaéta kaasih sarta konsép ki; ieu pisan anu ngajadikeun aikido hiji seni béladiri anu mandiri.
Aikido ieu ogé henteu mikawanoh sistem adu tanding atawakompetisi, kawas béladiri séjénna. Tapi sistem kompetisina leuwih boga sifat embukai (pintonan téknik).
Sistem tingkatan anu kudu diliwatan ku saurang praktisi aikido (disebut ogé aikidoka) ampir sarua jeung anu dipaké ku seni béladiri asal Jepang séjénna, nyaéta sistemkyupikeun tingkat dasar sarta shodan pikeun tingkat mahér. Sacara singket, aikidoka anu aya dina tingkat kyu 6 nepi ka kyu 4 maké tanda mangrupa beubeur warna bodas. Samentara aikidoka anu ngahontal tingkatan kyu 3 nepi ka 1 maké beubeur warna cokelat. Tingkatan saterusna nyaéta shodan. Aikidoka anu ngahontal tingkatan ieu ditandaan ku beubeur anu boga warna hideung sartaaksésoristambahan mangrupa calana panjang anu ngaranna hakama. Calana kawas kieu mindeng dipaké ku parasamuraidina jaman baheula.
Nepi ka ayeuna aikido ogé boga rupa-rupa "téknik" atawa "aliran" anu ogé ngabeungharkeun téknik aikido tapi tetep henteu ninggalkeun téknik dasarna. Contona aliran Nisyo anu leuwih nekenkeun téknik pedang (bokén) sarta iteuk/stik (jo). Ogé aliran Iwama anu leuwih nekenkeun téknik dina laju nungkulan serangan lawan (nagé).
Loba murid Ueshiba anu mibogapendekatananu béda kana aikido, gumantung kana iraha éta murid diatik aikido ku Ueshiba. Akibatna, kiwari, aikido bisa kapanggih di sakuliah dunya dina sajumlah aliran. Sanajan kitu, rupa-rupa aliran éta mibanda akar téknik anu sarua sarta lolobana boga prinsip "paduli kana kasalametan si anu nyerang".
Kecap "aikido" diwangun ku tilukanji:
Istilahdōnumbukeun prakték aikido kana konsép filisofi ngeunaanTao, anu bisa dipanggihan dina seni béladiri sapertijudojeungkéndo, sarta seni anu leuwih pinuh kadaméan sapertikaligrafi Jepang(shodō) jeungngarangké kembang(kadō).  Istilahaikinujul kana prinsip seni béladiri atawa taktik nyampur jeung gerakan lawan pikeun tujuan ngadalikeun tindakan éta lawan kalayan usaha atawa tanaga anuminimum.Aikidoka ngalarapkeunaikiku cara nganyahokeun wirahma sarta maksud lawan pikeun nimukeun posisi katut timing (waktu) anu pas pikeun nerapkeun téknik ngalawan. Nurutkeun sajarah,aikibihari dikawasa pikeun tujuan maténi; sanajan kitu, dina aikido, aikidoka dikudukeun néangan upaya pikeun nganétralkeun saurang lawan tanpa nyababkeun tatu.Anu nyiptakeun aikido ngémbarkeun, "pikeun ngadalikeun lawan tanpa nimbulkeun tatu mangrupa seni kadaméan."
Aikido diciptakeun ku Morihei Ueshiba (植芝 盛平Ueshiba Morihei,14 Désémber1883–26 April1969), anu kawentar dina kalangan aikido sabagéŌsensei("Maha Guru").Ueshiba ngagambarkeun aikido lain baé sabagé sistésis latihan béladirina, tapi ogé sabagé filosofi pribadina ngeunaan kadaméan sartarékonsiliasiuniversal. Ti mangsa hirup Ueshiba tug nepi ka kiwari, aikido geus mekar tinakoryū(seni béladiri gaya buhun) anu diteuleuman ku Ueshiba nepi ka jadi rupa-rupa wujud beunang para ahli seni béladiri di sakuliah dunya.
Ueshiba ngamekarkeun aikido utamana ti mimiti ahir taun 1920an nepi ka taun 1930an ngaliwatan sintésis seni béladiri nu leuwih buhun anu geus diteuleuman ku manéhna.Seni béladiri inti anu jadi indung aikido nyaétaDaitō-ryū aiki-jūjutsu, anu diteuleuman ku Ueshiba sacara langsung tiTakéda Sokaku. Sajaba ti éta, Ueshiba dipikanyaho geus neuleumanTenjin Shin'yō-ryūti Tozawa Tokusaburō diTokyodina taun 1901,Gotōha Yagyū Shingan-ryū, sartajudoti Kiyoichi Takagi (高木 喜代子Takagi Kiyoichi, 1894–1972) diTanabedina taun 1911.
Seni Daitō-ryū boga pangaruh téknis anu utama dina aikido. Ueshiba ngasupkeun téknik lémparan leungeun kosong jeung koncian sambungan tulang sarta téknik sanjata, saperti jurus-jurus pikeun makélembing(yari),ietuk(jō) pondok, malahbayonét(銃剣,jūken). Sanajan kitu, struktur téknik aikido loba ngindung ka seni élmu pedang(kénjutsu).
Ueshiba pindah kaHokkaidōdina taun 1912, sarta mimiti diajar hiji élmu béladiri kalayan bimbingan Takeda Sokaku dina taun 1915. Mimitraan jeung Daitō-ryū terus lumangsung nepi ka taun 1937.Ngan, dina ahir éta periode, Ueshiba geus ngajauhkeun diri ti Takeda katut Daitō-ryū.  Dina waktu harita, Ueshiba nyebut seni béladirina "Aiki Budō". Henteu jelas sacara pasti iraha Ueshiba mimiti ngagunakeun ngaran "aikido", tapi éta ngaran jadi ngaran resmi seni béladirina dina taun 1942, mangsa Masarakat Seni Béladiri Jepang (Dai Nippon Butoku Kai) kalibet dina réorganisasi sarta séntralisasi seni béladiri Jepang anu dialpukahan ku pamaréntah.
Aikido munggaran diwanohkeun kaÉropahdina taun 1951 kuMinoru Mochizukiwaktu nganjang kaPerancis, tempat inyana ngawanohkeun téknik-téknik aikido ka murid-murid anu keur diajarjudo.Minoru Mochizuki disusul kuTadashi Abedina taun 1952, anu datang salaku wawakil resmiAikikai Hombu, sarta tumetep diPerancissalila tujuh taun.Kenji Tomikidibaturan ku para wawakil seni béladiri ngulilingan lima belas nagara bagianAmérika Sarikatdina taun 1953.Satuluyna masih dina taun 1953,Koichi Toheidikirim ku Aikikai Hombu kaHawaii, pikeun salila sataun, di mana inyana ngawangun sababaraha paguron aikido anu disebut dojo di dinya.  Hal ieu dirojong ku sababaraha kali deui anjangsono. Hal ieu dianggap salaku panganteur (bubuka) sumebarna aikido diAmérika Sarikat. Satuluyna,Inggrisdiwanohkeun kana aikido dina taun 1955;Italiadina taun 1964;JérmansartaAustraliadina taun 1965.  Kiwaridojoaikido aya di sakuliah dunya, kaasup diJakartakatut kota-kota gedé séjénna diIndonésia.
Organisasi aikido panggedéna nyaétaAikikai Foundationanu tetep dikadalikeun ku kulawarga Ueshiba. Sanajan kitu, aikido boga rupa-rupa aliran, anu sabagian gedé diwangun ku para murid utama Morihei Ueshiba.
Aliran indepénden anu paling mimiti mecenghul nyaéta AikidoYoséikan, anu diadegkeun kuMinoru Mochizukidina taun 1931,sarta AikidoYoshinkananu diwangun kuGozo Shiodadina taun 1955,andShodokan Aikido, founded byKenji Tomikiin 1967..Tapi, Aikido Shodokan mahkontrovérsiallantaran ieu aliran ngawanohkeun kompetisi (adu tanding) anu ku sabagéan aikidoka dirasa patukang tonggong jeung sumanget aikido.
Sanggeus Ueshiba pupus dina taun 1969, mecenghul deui dua aliran anu gedé.Koichi Toheingamekarkeun aliran AikidoShin Shin Toitsudina taun 1974, katut organisasi anu ngokolakeunana, anu disebutKi Society.
Morihiro Saitongawangun aliran "Iwama". Sanajan aikidoka aliran Iwama tetep jadi bagian Aikikai Foundation nepi ka pupusna Saito dina taun 2002, para pamilon / panganut aliran Iwama kabagi jadi dua kumpulan; anu hiji tetep masih ngindung ka Aikikai Foundation sedengkeun anu lainna ngawangun organisasi mardika “Shinshin Aikishuren Kai” dina taun 2004 anu dipingpin ku anak Saito nyaétaHitohiro Saito.
Kiwari, aliran-aliran aikido dikokolakeun ku organisasi anu béda-béda, masing-masing boga markas(本部道場,honbu dōjō)di Jepang, sarta boga wawakil di nagara-nagara lian di sakuliah dunya.
Dina aikido, saperti dina ampir sakabéh seni béladiri Jepang, aya aspék latihan fisik ogé méntal. Latihan fisik dina aikido aya rupa-rupa, ngawengku kabugaran fisik umum sartapengkondisian, katut téktik-téknik husus.Lantaran kurikulum aikido eusina lolobana lémparan, hal munggaran anu disuprih ku lolobana murid nyaéta kumaha carana ngaragragkeun awak atawa ngagulitik kalawan aman.Téknik husus pikeun nyerang di antarana ngawengku tonjokan sartacengkraman; sedengkeun téknik pertahanan kaasup lémparan sarta koncian. Sanggeus téknik-téknik dasar dikawasa, para murid diajar pertahanan gaya bébas pikeun nyanghareupan musuh leuwih ti saurang, sarta dina sababaraha aliran, diajar téknik ngagunakeun sanjata.
Tujuan latihan fisik anu ditéang dina aikido nyaétacontrolledrelaxation,kalenturan, sartadaya tahan, kalawan saeutik tekenan kanalatihan kakuatan. Dina téknik aikido, gerak ngadorong atawa ngulur jauh leuwih umum batan gerak narik atawa kakuatan kontraksi otot anu kapanggih dina seni béla diri lian. Gerak ngadorong sarta ngulur ogé dijadikeun tujuan latihan fisik.
Kagiatan kabugaan anaerobiktinangtu, sapertilatihan ngangkat beusi, nekenkeun kakuatan kontraksi otot, di mana hiji otot atawa kumpulan otot diisolasi sarta dibéré bangbaluh pikeun ningkatkeunmassasarta kakuatan otot. Latihan dina aikido sabalikna, nekenkeun kana gerakan sarta kasaimbangan sakujur badan anu kakoordinasi, leuwih mirupayogaatawapilates. Contona, loba dojo anu ngamimitian latihan maké latihanpemanasan(準備体操,junbi taisō), anu bisa ngawengkustretchingkatutragrag bebas.
Latihan aikido didasarkeun utamana kana prakték jurus (kata) anu geus dirarancang, lain prakték gaya bébas. Pola dasarna nyaéta dua urang jadi mitra latih di mana saurang jadi anu ngirim serangan atawa disebut ogé panarima téknik (uké) sarta anu saurang deui ngirim serangan atawa disebut ogé palémpar (投げnagé, anu disebut ogé 取りtori, atawa 仕手shite, gumantung kana aliranana), anu nganétralkeun ieu serangan ku téknik aikido.Contona jurus anu geus dirarancang téh saperti kieu:
Lamun nagé niat nyanghareupan serangan lengeun kana beunget (somenuchi) ku cara koncian pigeulangkotegaeshi(murilitkeun pigeulang), rarancangna saperti keiu:
Dina latihan, mitra latih silih ganti jadiukéjeungnagé. Hal ieu dianggap penting pisan pikeun latihan aikido.Nagédiajar nyampur/nuturkeun sarta ngadalikeun énergi serangan, samentaraukédiajar tenang jeung lentur dina kaayaan anu henteu nguntungkeun, nyaéta posisi henteu saimbang anu diterapkeun ku nagé. Cara narima téknik ieu disebutukémi.Ukényobaan meunangkeun deui kasaibangan sarta nutupan kalemah (contona, ku néang lolongkrang), waktunagéngagunakeun posisi katut timing pikeun nahanukétetep dina kaayaan teu saimbang sarta lemah (gampang diserang). Dina latihan anu leuwih luhur tingkatanana,ukésakapeung kudu nerapkeun reversal techniques(返し技,kaeshi-waza)pikeun meunangkeun deui kasaimbangan sarta ngonci atawa ngalémparnagé.
Ukémi(受身,Ukémi)nujul kana tindakan pikeun narima hiji téknik.Ukémianu alus merlukeun cingcetan / takisan atawa ragrag bébas pikeun nyingkahan rasa nyeri atawa tatu, saperti nyéngsolna sambungan tulang atawa nyingkahan teunggeulan (atémi).
Téknik aikido biasana mangrupa pertahanan pikeun nyanghareupan hiji serangan; sahingga, pikeun latihan aikido jeung babaturan, para murid kudu diajar ngirimkeun rupa-rupa serangan. Sanajan serangan henteu diajarkeun sajero saperti dina seni béladiri nu dumasar serangan, serangan nu "bener" (serangan nu kuat atawacengkramananu nyababkeun lawan teu obah) diperlukeun pikeun nerapkeun téknik anu bener sarta éféktif.
Réa serangan(打ち,uchi)nu mirupa sabetan hijipedang, anu nyirikeun yén téknik serangan aikido asalna tina téknik anu dimaksudkeun pikeun jurit makésanjata.Téknik lianna, anu kaciri jelas anu mangrupa tojosan (tsuki), ogé dilaksanakeun mirupa tojosan anu ngagunakeunpésoatawa pedang.Tajonganumumna disadiakeun pikeun téknik dina tingkatan anu leuwih luhur; di antara alesanna nyaéta bahaya lamun ngaragragkeun awak pikeun nyingkahan tajongan, sarta tajongan (hususna tajongan anu luhur) dumasar sajarahna henteu umum dipaké ku urang Jepang mangsa lumangsungna paperangan dina jaman féodal di Jepang. Sababaraha serangan dasar dina aikido di antarana:
Para pamula mindeng ngalaksanakeun téknik aikido dimimitian kucengkraman, lantaran cara ieu leuwih aman sarta lantaran leuwih gampang pikeun ngarasakeun énergi jeung garis kakuatan hiji keupeulan batan hiji serangan tonjokan.  Sababarahacengkramannurutkeun sajarahna diturunkeun tina kaayaan waktu nahan leungeun lawan waktu rék narik sanjata; téknik ngaleupaskeuncengkramanbisa digunakeun pikeun ngabébaskeun diri tinacengkramansarta pikeun nyababkeun lawan teu obah atawa pikeun nyerang lawan.Sababaraha contocengkramandasar di antarana:
Di handap ieu aya sababaraha conto lémparan jeung koncian dasar atawa anu loba dilaksanakeun dina aikido. Sabagianterminologihenteu sarua di antara sababaraha organisasi jeung aliran, jadi conto di handap ieu mangrupa istilah-istilah anu digunakeun kuAikikai Foundation.
Aikidoka ngamanfaatkeun gerak awak (tai sabaki) pikeun nyampur jeung gerak lawan. Contona, téknik atawa jurus "asup"(入身,irimi)ngagunakeun gerak maju ka arah awakuké, sedengkeun jurus "muter"(転換,tenkan)ngagunakeun gerak muter di mana hiji suku nagé jadi sumbuna.Sajaba ti éta, jurus "hareup"(表,omote)diterapkeun ngagunakeun gerak ka hareupeunuké, sedengkeun jurus "tukang"(裏,ura)diterapkeun kalayan gerak ka arah tukangeunuké, biasana maké gerak muter. lolobana jurus ogé bisa dilaksanakeun dina kaayaan awak keur diuk (seiza). Jurus bari diuk disebutsuwari-waza.
Jadi, tina kurang ti duapuluh jurus dasar, bisa dijieun rébuan jurus lianna. Contona,ikkyōbisa diterapkeun ka lawan ku cara maju ka hareup kalayan hiji serangan (mungkin maké wanda gerakuraatawa mungkin maké gerakomoté) pikeun ngarahkeun tanaga lawan.
Contona,katate-dori ikkyōnujul kana tiap téknikikkyōanu diterapkeun mangsa uké nyepeng salahiji pigeulang nagé.  Satuluyna téhnik ieu bisa disebutkatate-dori ikkyō omote, nujul kana tiap gerak maju téknikikkyō.
Atemi(当て身) nyaéta serangan. Sabagian jalma nganggapatemisalaku serangan  kana "titik vital" anu dimaksudkeun pikeun ngagunasika.
Sabagian deui jalma nganggapatemi, hususna kana arah beungeut, mangrupa métoda pikeun ngalihkeun perhatian. Hiji serangan, boh ditakis atawa henteu bisa ngareuwaskeun sasaran sarta ngabuyarkeun konséntrasi. Targét kasebut ogé bisa jadi henteu saimbang dina upaya nyingkahan serangan, contona ku cara ngadangheuakkeun sirah ka tukang, anu bisa ngagampangkeun lémparan.Réa nu nyebutkeuatemitéh mangrupa bagian dasar tina téknik.
Latihan sanjata dina aikido sacara tradisi ngawengku iteuk pondok (jō), pedang kai (bokken), sarta péso kai (tantō).Kiwari, sabagian dojo ogé ngasupkeun téknik ngaleupaskeun sanjata api kana latihan; témpo-témpo, cara ngarebut sanjata sarta serangan sanjata diajarkeun sakaligus. Sedengkeun sabagian dojo lianna henteu ngajarkeun téknik sanjata samasakali. AliranIwamaanu diadegkeun ku Morihiro Saito, biasana méakkeun waktu nu lila pikeun latihanbokkenjeungjō, kalayan ngaranaiki-kenjeungaiki-jō.
Hiji ciri istiméwa aikido nyaéta ayana latihan pikeun mértahankeun diri nyanghareupan musuh leuwih ti hiji. Latihan gaya bébas (randori, atawajiyūwaza) kalawan lawan leuwih ti hiji mangrupa bagian penting tina karéréaan kurikulum aikido sarta hal ieu diperlukeun pikeun kanaékan tingkat.Randoringalatih aikidoka kamampuh pikeun ngalakukeun téknik sacaraintuisidina lingkungan anu henteu kaduga.Pilihan téknik anu stratégis penting pisan dinarandoritéh.  Contona, téknikurabisa digunakeun pikeun nganétralkeun lawan bari muter pikeun nyanghareupan lawan kasebut ti gigireunana.
Dina aliranShodokan,randoridilakukeun rada béda, nyaéta randori dilaksanakeun lain ku réaan tapi ku duaan di mana kadua beulah pihak gantian jadi uké jeung nagé sarta ngalakukeun téknik bébas sakahayangna. Dina hal ieu, randori mirupa anu dilakukeun dina judo.
Dina nerapkeun téknik salila latihan, tanggung jawabnagépikeun nyegah tatu tumiba kaukéku cara ngagunakeun laju sarta kakuatan panerapan téknik anu saluyu jeung kamahéran mitra latih dinaukemi.Tatu (hususna dinasendi, lamun bener-bener kajadian dina aikido, mindeng mangrupa akibat tina kasalahan nagé dina ngira-ngira kamampuh uké keur narima lémparan atawa koncian.
Tatujaringan halusmangrupa modél tatu anu paling ilahar anu kapanggih dina aikido sanajan dilaporkeun cenah aya ogé anu ajal akibat panerapan téknik "shihōnage".
Latihan aikido mangrupa latihan méntal sakaligus fisik, anu nekenkeun kana kamampuh pikeun nenangkeun pikir jeung badan dina kaayaan tekenan situasi anu matak balai.Latihan méntal perlu supaya para aikidoka wani ngalakukeun gerak asup-jeung-nyampur nu jadi dadasar téknik aikido, sarta dina waktu nyerang, aikidoka bisa ngalakukeun serangan kalayan percaya diri jeungtepatsasaran.
.
Morihei Ueshiba pernah ngucapkeun yén urang "kudu daék narima 99% serangan ti lawan sarta neuteup balai nu di hareupen mata" supaya bisa ngalakukeun téknik tanpa ragu.Salaku hiji seni béladiri anu merhatikeun lain waé kamahér tarung tapi ogé ningkatkeun kualitas hirup sapopoé, aspék mental ieu penting pisan pikeun para aikidoka.
Diajar jeung ngawasaki(tanaga batin) mangrupa unsur nu penting pisan dina aikido. Aksarakanjimunggaran pikeunkinyaéta 氣 (ditingalikeun di beulah katuhu), sarta mangrupa perlambang pikeun hiji tutup anu nutupan saboboko sangu; "uap nu kaluar" cenah mangrupaki.
Sifat "ki" dipaké dina istilah-istilah sapopoé dina kahirupan urang Jepang, saperti "kaséhatan"(元気,genki), atawa  "kaéra"(内気,uchiki). Ki mindeng dihartikeun sabagé sasaran fisik jeung méntal anu ngahiji, sanajan kitu mindeng kapanggih dina seni béladiri tradisional Jepang kalayan harti "énergi kahirupan". AliranYoshinkananu dipupuhuan ku Gōzō Shioda, anu dianggap sabagé aliran aikido nu palingkasar, lolobana nuturkeun ajaran Ueshiba ti mimiti saacanPerang Dunya II, sarta nyindekkeun yén rusiahkiaya dina timing sarta pamakéan sakabéh kakuatan badan museur kana hiji titik.Dina taun-taun satuluyna, Ueshiba nerapkeun ki dina wangun anu leuwih lemes, parasaan anu leuwih lemah lembut. Ieu mangrupa AikiTakemususarta para murid saenggeusna nuturkeun Ueshiba ngajarkeunkitina kamandang.Ki Societyboga Koichi Toheisacara sacara éksklusif lolobana museurkeun ajaran kana pangalamanempiris(sanajan subjéktif) ki para muridna di mana maranéhna dibéré tingkatan (rangking) kamahéran téknik anu misah tina tingkatan pangawasaanki.
Saragam anu dipaké ku aikidoka waktu latihan nyaéta (aikidōgi), sarupa jeung saragam latihan (keikogi) anu digunakeun ku seni béladiri modéren asal Jepang lianna; calana anu saderhana jeung baju nu dibeulitkeun ngurilingan badan, biasana warnana bodas. Bagian luhur baju ngagunakeun kaén kandel ("gaya-judo"), atawa kaén ipis ("gaya-karate").Aya ogé baju husus leungeun pondok nu panjangna teu jauh ti handapeun siku.
Sistem tingkatan kamahéran anu kudu dilakonan ku aikidoka ampir sarua jeung sistem anu dipaké ku seni béladiri asal Jepang liana nyaéta sistem (kyū) pikeun tingkat dasar sarta (dan) pikeun tingkat mahér. Kanaékan tingkatan dilakonan ngaliwatan ujian resmi. lolobana organisasi aikido ngagunakeun sabuk bodas jeung sabuk hideung pikeun ngabédakeun tingkatan, tapi sabagian deui maké sabuk anu rupa-rupa warnana. Contona, aikidoka anyar (tingkatan kyū 6) nepi ka kyū 4 maké tanda sabuk bodas samentara aikidoka anu ngahontal tingkatan kyū 3 nepi ka kyū 1 ngagunakeun sabuk warna coklat sedengkeun aikidoka anu hasil ngahontal tingkatan dan dibéré sabuk warna hideung sarta pakakas tambahan mangrupa calana panjang anu katelahhakama. Calana seperti ieu biasa dipaké ku parasamuraidina jaman baheula.
Cawadeun anu paling ilahar ngeunaan aikido nyaéta seni béladiri ieu kurang nyiptakeun kaayaan anu enyaan dina latihan. Contona, serangan anu dimimitian kuuké(anu kudu dilawan kunagé) dicawad lantaran seranganna henteu enyaan.Hal ieu ngabalukarkeun éfékdominonyaéta téhnik pertahanan diri nu dilakonan kunagéjadi henteu éféktif, sarta henteu numuwuhkeun kakuatan.Pikeun nolak hal ieu, sajumlah aliran aikido ngabeunangkeun latihan bébas. Aliran Shodokan, malah nolak hal ieu ku cara maké latihan pertahanan sagemblengna sarta ngabeunangkeun adu tanding.